Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Seven

Ang Aklat ni Joel at ang Laodiceang Iglesia Adventista del Séptimo Día — Bilang Tatlumpu’t Pito

Number Thirty-Seven

Bilang Tatlumpu't Pito

Author

Jeff Pippenger

Published

January 29, 2026

Formats

PDF
Word

In William Miller’s dream, the “bustle” at the beginning, when the people began to trouble the jewels was preceded by Miller assembling the jewels and calling “come and see.” Christ as the dirt brush man, uses the broom to sweep out the rubbish, assemble the jewels in a much larger casket, and He then called Miller to “come and see.” When Christ begins His broom-work, the room is empty, for Miller recorded that a “door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.”

Sa panaginip ni William Miller, ang “kaguluhan” sa pasimula—nang simulang guluhin ng mga tao ang mga hiyas—ay may nauna: tinipon muna ni Miller ang mga hiyas at tumawag, “Halika at tingnan.” Si Cristo, bilang ang lalaking may pangwalis ng dumi, ay gumamit ng walis upang walisin ang basura, tipunin ang mga hiyas sa isang higit na malaking sisidlan, at pagkatapos ay tinawag si Miller, “Halika at tingnan.” Kapag sinimulan ni Cristo ang Kanyang gawain ng pagwawalis, walang tao sa silid, sapagkat itinala ni Miller na, “may nabuksang pinto, at isang lalaki ang pumasok sa silid, nang lisanin iyon ng lahat ng mga tao; at siya, na may hawak na pangwalis ng dumi sa kanyang kamay, ay binuksan ang mga bintana, at sinimulang walisin ang dumi at basura mula sa silid.”

The dirt brush man enters the room when all the people had left it. In 2023, the dirt brush man entered the empty room, for the movement of the one hundred and forty-four thousand had been shattered and scattered. The truths represented by Habakkuk’s Tables of 2012 was buried in rubbish, and the room was empty. The dirt brush man is He who came after John the Baptist, who John said had a fan, and that He would use that fan to thoroughly purge His floor.

Kapag nakaalis na ang lahat ng tao, ang lalaking may walis na panlinis ay pumapasok sa silid. Noong 2023, pumasok ang lalaking may walis na panlinis sa walang laman na silid, sapagkat ang kilusan ng isang daan at apatnapu't apat na libo ay nawasak at nagkawatak-watak. Ang mga katotohanang kinakatawan ng mga Talahanayan ni Habakuk noong 2012 ay naibaon sa bunton ng basura, at walang laman ang silid. Ang lalaking may walis na panlinis ay Siya na dumating pagkaraan ni Juan Bautista, na ayon kay Juan ay may kalaykay sa Kaniyang kamay, at gagamitin Niya ang kalaykay na iyon upang lubos na dalisayin ang Kaniyang giikan.

> I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Then cometh Jesus from Galilee to Jordan unto John, to be baptized of him. Matthew 3:11–13.

> Ako nga’y nagbabautismo sa inyo sa tubig sa pagsisisi; datapuwa’t ang dumarating na kasunod ko ay lalong makapangyarihan kaysa sa akin, na hindi ako karapat-dapat magdala ng kaniyang mga panyapak; siya’y magbabautismo sa inyo sa Espiritu Santo at sa apoy; na nasa kaniyang kamay ang kalaykay, at kaniyang lilinisin nang lubos ang kaniyang giikan, at titipunin ang kaniyang trigo sa kamalig; ngunit ang ipa’y susunugin niya sa apoy na hindi mapapatay. Nang magkagayo’y naparoon si Jesus mula sa Galilea hanggang sa Jordan kay Juan, upang siya’y bautismuhan ni Juan. Mateo 3:11-13.

Galilee is a symbol of a turning point, and the point on the Jordan where Jesus came to be baptized is named Bethabara, and it means “the ferry crossing,” and it marks the place where ancient Israel crossed over to the Promised Land. When Jesus was baptized, He then became Jesus Christ. Galilee, Jordan, Bethabara and Jesus becoming the Christ are all emphasizing a change of dispensation, which is also what a door represents, especially for Philadelphians who are given the key of the open and shut door.

Ang Galilea ay sagisag ng isang punto ng pagliko, at ang pook sa Jordan na pinuntahan ni Jesus upang magpabautismo ay pinangalanang Bethabara, na ang ibig sabihin ay “ang tawiran,” at minamarkahan nito ang dako kung saan tumawid ang sinaunang Israel patungo sa Lupang Pangako. Nang mabautismuhan si Jesus, saka siya naging Jesucristo. Ang Galilea, ang Jordan, ang Bethabara, at ang pagiging Cristo ni Jesus ay pawang nagbibigay-diin sa isang pagbabago ng dispensasyon, na siyang kinakatawan din ng isang pintuan, lalo na para sa mga taga-Filadelfia na pinagkalooban ng susi ng pintuang nagbubukas at nagsasara.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.

> At sa anghel ng iglesia sa Filadelfia ay isulat mo: Ganito ang sabi ng Banal, ng Tunay, na nagtataglay ng susi ni David, na nagbubukas, at walang taong makapagsasara; at nagsasara, at walang taong makapagbubukas: Nalalaman ko ang iyong mga gawa; narito, inilagay ko sa harap mo ang isang pintuang bukas, na hindi maisasara ninuman; sapagkat ikaw ay may kaunting kapangyarihan, at iningatan mo ang aking salita, at hindi mo ikinaila ang aking pangalan. Apocalipsis 3:7, 8.

When Christ “opened” the “door” and “entered the room,” the room was “His room,” for He thoroughly purges “His floor.” If it is His floor, it is His room.

Nang “binuksan” ni Cristo ang “pinto” at “pumasok sa silid,” ang silid ay “Kanyang silid,” sapagkat lubos Niyang nililinis ang “Kanyang sahig.” Kung ito ay Kanyang sahig, ito ay Kanyang silid.

> “At Capernaum Jesus dwelt in the intervals of His journeys to and fro, and it came to be known as ‘His own city.’ It was on the shores of the Sea of Galilee, and near the borders of the beautiful plain of Gennesaret, if not actually upon it.” The Desire of Ages, 252.

> "Sa Capernaum, nanatili si Jesus sa mga pagitan ng Kaniyang mga paglalakbay na paroo't parito, at nakilala iyon bilang 'Kaniyang sariling bayan.' Ito ay nasa mga baybayin ng Dagat ng Galilea, at malapit sa mga hangganan ng marilag na kapatagan ng Gennesaret, kung hindi man nga mismong nasa ibabaw nito." The Desire of Ages, 252.

He enters His room to gather His wheat and to gather and burn the tares. The change of dispensation represented by Galilee, Jordan, Bethabara, the baptism, the transition from John to Jesus aligns with the transition of the church militant of Laodicea unto the church triumphant of Philadelphia. He entered His room in July of 2023. Miller had closed his eyes in the bustle of July 18, 2020, and when he opened his eyes, the room was empty of people; truth was buried beneath error, and then the dirt brush man opened the windows and began to sweep the rubbish out.

Pumapasok Siya sa Kanyang silid upang tipunin ang Kanyang trigo at upang tipunin at sunugin ang mga panirang-damo. Ang pagbabago ng dispensasyon na kinakatawan ng Galilea, ng Jordan, ng Betabara, at ng bautismo, yaong paglipat mula kay Juan tungo kay Jesus, ay umaayon sa paglipat ng Iglesia militante ng Laodicea patungo sa Iglesia matagumpay ng Filadelfia. Pumasok Siya sa Kanyang silid noong Hulyo ng 2023. Ipinikit ni Miller ang kanyang mga mata sa kaabalahan ng Hulyo 18, 2020, at nang iminulat niya ang kanyang mga mata, walang tao sa silid; ang katotohanan ay nalibing sa ilalim ng kamalian, at pagkatapos ay binuksan ng tagapagwalis ng dumi ang mga bintana at sinimulang walisin palabas ang mga kalat.

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> "'Ang kaniyang kalaykay ay nasa kaniyang kamay, at kaniyang lubos na lilinisin ang kaniyang giikan, at titipunin ang kaniyang trigo sa kamalig.' Mateo 3:12. Ito ay isa sa mga panahon ng pagdalisay. Sa pamamagitan ng mga salita ng katotohanan, ang ipa ay pinaghihiwalay sa trigo. Sapagkat sila ay lubhang palalo at nagtitiwala sa sariling katuwiran upang tumanggap ng saway, at labis na maibigin sa sanlibutan upang tanggapin ang isang buhay ng pagpapakumbaba, marami ang tumalikod kay Jesus. Marami pa rin ang gumagawa ng gayon. Sinusubok ang mga kaluluwa ngayon gaya ng mga alagad sa sinagoga sa Capernaum. Kapag ang katotohanan ay ipinakikintal sa puso, nakikita nila na ang kanilang mga buhay ay hindi naaayon sa kalooban ng Diyos. Nakikita nila ang pangangailangan ng ganap na pagbabago sa kanilang sarili; ngunit hindi sila nakahandang pasanin ang gawaing pagtatwa sa sarili. Kaya nagagalit sila kapag nahahayag ang kanilang mga kasalanan. Umalis silang natitisod, gaya ng pag-alis ng mga alagad kay Jesus, na nagbubulong-bulong, 'Ito'y mabigat na pananalita; sino ang makakarinig nito?'" The Desire of Ages, 392.

On the last day of 2023, which touches the first day of 2024, the Lion of the tribe of Judah began to progressively unseal the revelation of Himself. In accordance with the three-step testing process of Daniel twelve’s unsealing, there would then be three tests, represented as “purified, made white and tried.”

Sa huling araw ng 2023, na dumudugtong sa unang araw ng 2024, ang Leon ng lipi ni Juda ay nagsimulang unti-unting alisin ang tatak sa paghahayag ng Kaniyang sarili. Alinsunod sa tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok ng pag-aalis ng tatak sa Daniel 12, magkakaroon kung gayon ng tatlong pagsubok, na kinakatawan bilang "dinalisay, pinaputi, at sinubok."

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> At sinabi niya, Humayo ka, Daniel: sapagkat ang mga salita ay nakapinid at tinatakan hanggang sa panahon ng kawakasan. Marami ang dadalisayin, paputiin, at susubukin; ngunit ang masasama ay gagawa ng kasamaan; at walang sinuman sa mga masasama ang makauunawa; ngunit ang marurunong ay makauunawa. Daniel 12:9, 10.

The first angel represents purification, as the convicted sinner places his sins upon the sacrifice in the courtyard, where he is justified by the blood.

Ang unang anghel ay kumakatawan sa pagdadalisay, gaya ng ipinapatong ng nahatulang makasalanan ang kaniyang mga kasalanan sa hain sa looban, kung saan siya ay pinapawalang-sala sa pamamagitan ng dugo.

The blood is then taken into the holy place where the sanctification process of holiness is represented as being made white through the washing of the blood from the courtyard. Righteousness is there manifested in those who overcome with the blood and the word of their testimony.

Ang dugo ay saka dinadala sa Dakong Banal, kung saan ang proseso ng pagpapabanal ng kabanalan ay isinasagisag bilang pagpapaputi sa pamamagitan ng paghuhugas sa dugo na nagmula sa looban. Doon nahahayag ang katwiran sa mga nagtatagumpay sa pamamagitan ng dugo at ng salita ng kanilang patotoo.

They are then tried, and in the latter days they are found to be ten times better than all the other wise men of Babylon. The third test is where they are glorified in the Most Holy Place and distinguished from the other class of professed wise men. That third test is the Sunday law, and the first test is the first angel’s call to return to the foundations, for in the next step the temple is erected. That next step is the second angel’s separation message, which is followed by the litmus test of the third angel.

Pagkatapos ay sinusubok sila, at sa mga huling araw ay nasusumpungan silang sampung ulit na nakahihigit kaysa sa lahat ng iba pang mga pantas ng Babilonia. Ang ikatlong pagsubok ay yaong kung saan sila ay niluluwalhati sa Kabanal-banalang Dako at inatangi mula sa ibang uri ng mga nag-aangking pantas. Ang ikatlong pagsubok na iyon ay ang batas ng Linggo, at ang unang pagsubok ay ang panawagan ng unang anghel na bumalik sa mga saligan, sapagkat sa susunod na hakbang ay itinatayo ang templo. Ang susunod na hakbang na iyon ay ang mensahe ng paghihiwalay ng ikalawang anghel, na sinusundan ng pagsubok na lakmus ng ikatlong anghel.

In 2023, the first angel arrived as He had done on August 11, 1840, when he came down with a message of Islam of the second woe. He came down as He had done at 9/11, with a message of Islam of the third woe, and the call to return to the old paths. The foundations of Millerite history were set up once the message of the second woe was fulfilled on August 11, 1840. The angel of Revelation chapter ten then descended, thus typifying the descent of the angel of Revelation chapter eighteen and the arrival of the third woe.

Noong 2023, dumating ang unang anghel gaya ng ginawa Niya noong Agosto 11, 1840, nang Siya’y bumaba taglay ang mensahe tungkol sa Islam na nauukol sa ikalawang kapahamakan. Bumaba Siya gaya ng ginawa Niya noong 9/11, taglay ang mensahe tungkol sa Islam na nauukol sa ikatlong kapahamakan, at ang panawagang magbalik sa mga dating landas. Ang mga saligan ng kasaysayang Millerita ay itinatag nang matupad ang mensahe ng ikalawang kapahamakan noong Agosto 11, 1840. Pagkatapos ay bumaba ang anghel ng Pahayag kabanata sampu, na sa gayo’y naging tipo ng pagbaba ng anghel ng Pahayag kabanata labing-walo at ng pagdating ng ikatlong kapahamakan.

Josiah Litch is the historical figured associated with the foundations being established on August 11, 1840. The name “Josiah” means “the foundation of God,” and king Josiah in sacred history represents Josiah’s reformation, which included the discovery of the curse of Moses, buried among the rubbish in the sanctuary, just as Miller’s jewels were buried in the room.

Si Josiah Litch ang makasaysayang pigura na kaugnay sa pagtatatag ng mga pundasyon noong Agosto 11, 1840. Ang pangalang “Josiah” ay nangangahulugang “ang pundasyon ng Diyos,” at si haring Josias, sa banal na kasaysayan, ay kumakatawan sa reporma ni Josias, na kinapapalooban ng pagkakatuklas ng sumpa ni Moises, na nakabaon sa mga bunton ng basura sa santuwaryo, gaya ng pagkakabaon ng mga hiyas ni Miller sa silid.

King Josiah died at Megiddo, which is Armageddon of Revelation chapter sixteen. The reformation of Josiah was a fulfillment of the prophecy set forth by the disobedient prophet, when Jeroboam set up the two altars in Bethel and Dan. That disobedient prophet died between the ass and the lion. King Josiah had been predicted, by name, and his reformation was part of the prediction, which included that the future king Josiah would beat down the very altar where the disobedient prophet confronted the wicked king Jeroboam.

Namatay si Haring Josias sa Megido, na siyang Armagedon ng Apocalipsis kabanata labing-anim. Ang reporma ni Josias ay katuparan ng hulang isinaad ng suwail na propeta, nang itindig ni Jeroboam ang dalawang dambana sa Bethel at sa Dan. Ang suwail na propetang iyon ay namatay sa pagitan ng asno at ng leon. Si Haring Josias ay tinukoy sa hula, sa pangalan, at ang kaniyang reporma ay bahagi ng hulang iyon, na kasama roon ang pahayag na ang magiging haring Josias ay gigibain ang mismong dambana kung saan hinarap ng suwail na propeta ang masamang haring Jeroboam.

Josiah means the foundation of God, and king Josiah fulfilled the prediction given about 340 years before his reign. He led out in a revival and reformation that ultimately arrived at the altar where the prophet from Judah confronted king Jeroboam. Once there, Josiah smashed the altar down, as the prophecy said he would do. Those two altars of Jeroboam were purposeful counterfeits of the temple in Jerusalem, even to the depth that Jeroboam instituted counterfeit feast days. In doing so, he was simply doing what Aaron did with the golden calf. Aaron’s rebellion was at the foundation of ancient Israel’s sacred history. It occurred when Moses was receiving the Law, which is the foundation of God’s government.

Ang pangalang Josias ay nangangahulugang saligan ng Diyos, at tinupad ni haring Josias ang hulang ibinigay mga 340 taon bago ang kanyang paghahari. Pinangunahan niya ang isang pagbabangong-espirituwal at reporma na sa wakas ay umabot sa dambanang doon hinarap ng propeta mula sa Juda si haring Jeroboam. Pagdating doon, winasak ni Josias ang dambana, gaya ng sinabi ng propesiya na gagawin niya. Ang dalawang dambana ni Jeroboam ay sinadyang mga huwad na kaparis ng templo sa Jerusalem, maging hanggang sa antas na itinatag ni Jeroboam ang mga huwad na araw ng kapistahan. Sa gayon, ginagawa lamang niya ang ginawa ni Aaron sa gintong guya. Ang paghihimagsik ni Aaron ay nasa saligan ng banal na kasaysayan ng sinaunang Israel. Ito ay naganap noong tinatanggap ni Moises ang Kautusan, na siyang saligan ng pamahalaan ng Diyos.

Aaron’s rebellion was a foundational rebellion, and it was repeated when Jeroboam founded the ten northern tribes as Israel. Moses rebuked Aaron, and Moses is the alpha, or foundation in relation to Christ the omega. Aaron and Moses represent two classes in the foundational rebellion and a third class are the heroes who stood with Moses—the Levites. King Jeroboam and the prophet from Judah are the two classes in the foundation rebellion of the northern kingdom, and once again the Levites are the heroes.

Ang paghihimagsik ni Aaron ay isang saligang paghihimagsik, at ito’y naulit nang itinatag ni Jeroboam ang sampung hilagang lipi bilang Israel. Sinaway ni Moises si Aaron, at si Moises ang alfa, o saligan, kaugnay kay Cristo na ang omega. Si Aaron at si Moises ay kumakatawan sa dalawang uri sa saligang paghihimagsik, at ang ikatlong uri ay ang mga bayani na tumindig na kasama ni Moises—ang mga Levita. Si Haring Jeroboam at ang propeta mula sa Juda ang dalawang uri sa saligang paghihimagsik ng Hilagang Kaharian, at muli ang mga Levita ang mga bayani.

At Jeroboam’s foundational rebellion the prophet from Judah rebukes him and prophesies of a king that would be named “the foundation of God”—Josiah. The fulfillment of the predicted reformation included that when Josiah began his revival and reformation, the curse of Moses was discovered, and the reading of the sacred words of Moses empowered a revival and reformation that had already begun. Josiah, clearly a prophetic symbol, represents a revival and reformation that is empowered when a prophecy from the writings of Moses is discovered.

Sa pasimulang paghihimagsik ni Jeroboam, sinaway siya ng propeta mula sa Juda at nagpahayag ng propesiya tungkol sa isang haring papangalanang “ang saligan ng Diyos”—si Josias. Ang katuparan ng ipinropesiyang repormasyon ay kinapapalooban ng ganito: noong sinimulan ni Josias ang kaniyang pagbabagong-buhay at repormasyon, natuklasan ang sumpa ni Moises, at ang pagbasa sa mga banal na salita ni Moises ay nagbigay-kapangyarihan sa isang pagbabagong-buhay at repormasyong nagsimula na. Si Josias, na malinaw na isang sagisag na propetiko, ay kumakatawan sa isang pagbabagong-buhay at repormasyong binibigyan ng kapangyarihan kapag natutuklasan ang isang propesiya mula sa mga kasulatan ni Moises.

The foundational rebellion in the story of king Jeroboam is represented by the king of Israel, and also by the prophet from Judah who was sent with a divine pronouncement against Jeroboam’s foundational rebellion and instructions for the prophet identifying which path to avoid when returning to Judah. The prophet from Judah rejects Jeroboam’s request to stay, but thereafter accepts the invitation of the lying prophet of Bethel, and seals his fate. The disobedient prophet would die between the ass and the lion, and then be buried in the tomb of the lying prophet.

Ang pundamental na paghihimagsik sa salaysay tungkol sa haring Jeroboam ay kinakatawan ng hari ng Israel, at gayundin ng propeta mula sa Juda na isinugo taglay ang isang banal na pahayag laban sa pundamental na paghihimagsik ni Jeroboam at mga tagubilin para sa propeta na tumutukoy kung aling landas ang dapat iwasan sa kaniyang pagbabalik sa Juda. Tinanggihan ng propeta mula sa Juda ang kahilingan ni Jeroboam na manatili, ngunit pagkatapos ay tinanggap niya ang paanyaya ng sinungaling na propeta ng Bethel, at sa gayon ay tinakda ang kaniyang kapalaran. Ang suwail na propeta ay mamamatay sa pagitan ng asno at ng leon, at pagkaraan ay ililibing sa libingan ng sinungaling na propeta.

On August 11, 1840, a prophecy of the second woe was fulfilled, and the foundations of Adventism was laid. Josiah Litch presented the prophecy in 1838, and then ten days before August 11, 1840 he fined tuned his calculations and predicted August 11, 1840, as the day the Ottoman supremacy would cease, in fulfillment of the prophecy of Islam of the second woe.

Noong ika-11 ng Agosto, 1840, natupad ang isang hula ng ikalawang aba, at naipaglatag ang mga saligan ng Adbentismo. Inilahad ni Josiah Litch ang hula noong 1838, at sampung araw bago ang ika-11 ng Agosto, 1840 ay muling siniyasat at pinagtumpak niya ang kaniyang mga kalkulasyon at ipinanghulang ang ika-11 ng Agosto, 1840 ang magiging araw ng pagwawakas ng pangingibabaw ng Imperyong Ottoman, sa katuparan ng hulang ng ikalawang aba hinggil sa Islam.

King Josiah symbolizes the final revival and reformation, for every prophet speaks more directly of the latter days, than any prior days. King Josiah symbolizes the final revival and reformation, and that reformation has been set forth in the Bible by a prediction. The book of Joel identifies the final revival and reformation that takes place among those who will be the one hundred and forty-four thousand. Josiah’s revival was two steps, it began, then a prophecy was unsealed that added momentum to the work. The two steps are the early and latter rain, as set forth in the book of Joel, and fulfilled in the books of Acts, and then fulfilled again in the Millerite history.

Si Haring Josias ay sumasagisag sa pangwakas na pagbabangon at repormasyon, sapagkat ang bawat propeta ay nagsasalita nang higit na tuwiran hinggil sa mga huling araw kaysa sa alinmang naunang mga araw. Si Haring Josias ay sumasagisag sa pangwakas na pagbabangon at repormasyon, at ang repormasyong iyon ay inilahad sa Banal na Kasulatan sa pamamagitan ng isang hula. Tinutukoy ng aklat ni Joel ang pangwakas na pagbabangon at repormasyon na magaganap sa hanay ng mga magiging isang daan at apatnapu’t apat na libo. Dalawang hakbang ang pagbabangon ni Josias: nagsimula ito, saka isang hula ang naalisan ng tatak, na nagdagdag ng pagtulin sa gawaing iyon. Ang dalawang hakbang ay ang unang ulan at huling ulan, gaya ng inilahad sa aklat ni Joel, at natupad sa aklat ng Mga Gawa, at pagkatapos ay muling natupad sa kasaysayan ng mga Millerite.

At the foundational rebellions of Aaron, king Jeroboam and the prophet from Judah to king Josiah, and then on to Josiah Litch, identifies a line of testimony concerning the foundational test. The foundational test is the first test, that is followed by the temple test when the capstone is placed. After that the third test, the litmus test arrives.

Ang mga pundasyong paghihimagsik nina Aaron, Haring Jeroboam, at ng propeta mula sa Juda hanggang kay Haring Josias, at saka pa hanggang kay Josiah Litch, ay nagtutukoy ng isang linya ng patotoo hinggil sa pundasyong pagsubok. Ang pundasyong pagsubok ang unang pagsubok, na sinusundan ng pagsubok sa templo kapag inilalagay ang batong-pangtuktok. Pagkatapos niyon, dumarating ang ikatlong pagsubok, ang pagsubok na litmus.

From the golden calf, unto Jeroboam’s altars at Bethel and Dan, to king Josiah, unto Josiah Litch represents a series of prophetic footsteps that lead to the foundational test of 9/11. When the great buildings of New York came down at 9/11, a prophecy of the third woe identified the test calling for a return to the old foundational paths, for the parallel of August 11, 1840 and 9/11 could be seen by any Laodicean Seventh-day Adventist who chose to see. Al Qaeda’s involvement in 9/11 is often brought into question in these days of conspiracy theories that generally are true, but Al Qaeda means “the foundation,” and they began as an organization one year before the time of the end in 1989, in fact on August 11, 1988.

Mula sa gintong guya, hanggang sa mga dambana ni Jeroboam sa Bethel at Dan, hanggang kay Haring Josias, hanggang kay Josiah Litch—ito’y kumakatawan sa sunod-sunod na mga hakbang na propetiko na humahantong sa saligang pagsubok ng 9/11. Nang bumagsak ang malalaking gusali ng New York noong 9/11, isang propesiya ng ikatlong aba ang tumukoy sa pagsubok na nananawagan ng pagbabalik sa mga dating saligang landas, sapagkat ang pagkakatulad ng 11 Agosto 1840 at 9/11 ay makikita ng sinumang Laodiceang Adbentista ng Ikapitong Araw na pumiling makakita. Ang pakikilahok ng Al Qaeda sa 9/11 ay madalas na pinagdududahan sa mga panahong ito ng mga teorya ng sabwatan na sa pangkalahatan ay totoo, ngunit ang Al Qaeda ay nangangahulugang "ang pundasyon," at nagsimula sila bilang isang organisasyon isang taon bago ang panahon ng wakas noong 1989, sa katunayan noong 11 Agosto 1988.

If these details about the prophetic symbolism of the foundations is not noticed, much is lost. At 9/11 the foundations were laid in the first step. The second step the temple is finished as the capstone is placed. The third step is the closed door of the Sunday law. From 9/11 unto the Sunday law the message is primarily directed to Laodicean Seventh-day Adventists, for judgment begins at the house of God, and it ends for the house of God at the Sunday law. There and then Laodicean Seventh-day Adventism is passed by; as were the Protestants in Millerite history, and the Jews in the history of Christ, and as were those who died over forty years in the history of Moses.

Kung hindi napapansin ang mga detalyeng ito hinggil sa propetikong simbolismo ng mga pundasyon, marami ang nawawala. Noong 9/11, sa unang hakbang ay inilatag ang mga pundasyon. Sa ikalawang hakbang, natatapos ang templo sa paglalagay ng batong-pantuktok. Ang ikatlong hakbang ay ang saradong pinto ng Batas sa Linggo. Mula noong 9/11 hanggang sa Batas sa Linggo, ang mensahe ay pangunahing nakatuon sa mga Adventista ng Ikapitong Araw na Laodiceano, sapagkat ang paghatol ay nagsisimula sa sambahayan ng Diyos, at nagtatapos para sa sambahayan ng Diyos sa Batas sa Linggo. Doon at noon mismo, ang Laodiceang Adventismo ng Ikapitong Araw ay pinalampasan; gaya ng mga Protestante sa kasaysayan ng mga Millerita, at ng mga Judio sa kasaysayan ni Cristo, at gaya rin ng mga namatay sa loob ng apatnapung taon sa kasaysayan ni Moises.

The third woe of 9/11 was typified by the second woe of August 11, 1840, and at that level both waymarks are represented by the ass, the first symbol of Islam in Bible prophecy. The Sunday law is the mark of the beast, and that beast is often represented as a lion, thus counterfeiting the Lion of the tribe of Judah. The Sunday law is the lion and the disobedient prophet from Judah died between the ass and the lion, and was buried in the same grave as the lying prophet of Bethel. He died in the prophetic period from 9/11 unto the Sunday law, which is the prophetic period from the ass unto the lion. That testing period is the grave of the lying prophet of Bethel, who had the disobedient prophet from Judah buried in his very own grave.

Ang ikatlong sa aba ng 9/11 ay inilarawan ng ikalawang sa aba noong Agosto 11, 1840, at sa antas na iyon ang dalawang palatandaan ay kapwa kinakatawan ng asno, ang unang sagisag ng Islam sa propesiya sa Biblia. Ang batas ng Linggo ang tanda ng hayop, at ang hayop na iyon ay madalas na inilarawan bilang isang leon, kaya’t humahuwad sa Leon ng lipi ni Juda. Ang batas ng Linggo ang leon at ang suwail na propeta mula sa Juda ay namatay sa pagitan ng asno at ng leon, at inilibing sa gayon ding libingan ng sinungaling na propeta ng Bethel. Namatay siya sa panahong propetiko mula 9/11 hanggang sa batas ng Linggo, na siyang panahong propetiko mula sa asno hanggang sa leon. Ang panahon ng pagsubok na iyon ang libingan ng sinungaling na propeta ng Bethel, na siyang nagpalibing sa suwail na propeta mula sa Juda sa sarili niyang libingan.

Jeroboam’s kingdom, which is represented as a counterfeit of the kingdom of Judah, where Jerusalem and the temple are located, represented the Protestants of Millerite history, that were no longer God’s people. They lost their covenant designation between August 11, 1840 and the closed door of October 22, 1844. That history aligns with 9/11 unto the Sunday law, and for this reason, the disobedient prophet of Judah is buried in the same tomb as were the apostate Protestants, who were represented by the lying prophet of Bethel.

Ang kaharian ni Jeroboam—na inilarawan bilang huwad na katapat ng kaharian ng Juda, na kinaroroonan ng Jerusalem at ng templo—ay kumatawan sa mga Protestante sa kasaysayang Millerita, na hindi na bayan ng Diyos. Nawala sa kanila ang pagkakakilanlang pangtipan mula Agosto 11, 1840 hanggang sa "saradong pinto" noong Oktubre 22, 1844. Ang kasaysayang iyon ay tumutugma mula 9/11 hanggang sa batas sa Linggo, at dahil dito, ang suwail na propeta ng Juda ay inilibing sa iisang libingan kung saan inilibing din ang mga Protestanteng tumalikod, na kinakatawan ng sinungaling na propeta ng Bethel.

Overall king Josiah was a good king, but he did die at Megiddo, an obvious and direct application to Armageddon. He went astray by refusing the warning message of Necho. Necho, the king of Egypt, and therefore the king of the south was on his way to do battle with Babylon, the king of the north. Josiah represents the Judeans that die at Armageddon, because they rejected the warning message of the battle of the king of the south and the king of the north in Daniel 11:40–45. That message became the foundation at 9/11.

Sa pangkalahatan, si Haring Josias ay isang mabuting hari, ngunit siya ay namatay sa Megido, isang malinaw at tuwirang paglalapat sa Armagedon. Nalihis siya dahil sa pagtangging tanggapin ang babalang mensahe ni Necho. Si Necho, ang hari ng Ehipto, at kaya nga ang hari ng timog, ay patungo upang makipagdigma laban sa Babilonya, ang hari ng hilaga. Si Josias ay kumakatawan sa mga taga-Juda na mamamatay sa Armagedon, sapagkat kanilang tinanggihan ang babalang mensahe tungkol sa labanan ng hari ng timog at ng hari ng hilaga sa Daniel 11:40-45. Ang mensaheng iyon ang naging saligan noong 9/11.

The first test is the first angel’s call to return to the foundations.

Ang unang pagsubok ay ang panawagan ng unang anghel na magbalik sa mga saligan.

The second test is the second angel’s call to separate and finish the temple.

Ang ikalawang pagsubok ay ang panawagan ng ikalawang anghel upang humiwalay at tapusin ang templo.

The third test is the third angel’s litmus test of the seal or the mark.

Ang ikatlong pagsubok ay ang pamantayang pagsubok ng ikatlong anghel hinggil sa selyo o sa tanda.

The first test is a test upon the foundations, and in 2024 roughly half of those involved with the Sabbath zoom meetings left over the only doctrinal argument that is represented upon the 1843 chart. That argument was over the symbol that establishes the vision of God’s people in the latter days. The Millerite controversy had the Protestants claiming Antiochus Epiphanes, or Islam was the power who exalts himself, and falls, to establish the vision in verse fourteen of Daniel eleven.

Ang unang pagsubok ay isang pagsubok sa mga saligan, at noong 2024, humigit-kumulang kalahati ng mga kasangkot sa mga pagpupulong sa Zoom hinggil sa Sabat ay umalis dahil sa kaisa-isang doktrinal na pagtatalo na kinakatawan sa tsart ng 1843. Ang pagtatalong iyon ay hinggil sa simbolong nagtatatag sa pangitain ng bayan ng Diyos sa mga huling araw. Sa kontrobersiya noong kapanahunan ng mga Millerita, iginigiit ng mga Protestante na si Antiochus Epiphanes, o ang Islam, ang kapangyarihang nagmamataas sa sarili, at nabubuwal, upang itatag ang pangitain sa talatang labing-apat ng Daniel labing-isa.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> At sa mga panahong iyon, marami ang titindig laban sa hari sa timugan; gayon din, ang mga mandarambong mula sa iyong bayan ay magpapakataas upang itatag ang pangitain; ngunit sila’y mabubuwal. Daniel 11:14.

Was Islam or Antiochus Epiphanes the robbers of thy people, or was it Rome, as Miller identified. Miller had understood that the desolating powers of paganism and papalism were both the power that exalted themselves, who fell and who were the robbers of God’s people. The argument is represented on the chart that was “directed by the hand of God, and should not be altered,” and is the only representation on either of Habakkuk’s tables which identifies an event that had no direct reference in the prophetic Word. The reference on the chart was to highlight that foundational argument as a symbol of the separating power of God’s prophetic Word.

Ang tinutukoy bang “mga mandarambong ng iyong bayan” ay ang Islam o si Antiochus Epiphanes, o ang Roma, gaya ng itinukoy ni Miller? Nauunawaan ni Miller na ang mapanirang mga kapangyarihan ng paganismo at ng papalismo ay kapwa kumakatawan sa kapangyarihang nagpakataas sa sarili, na bumagsak, at naging mga mandarambong ng bayan ng Diyos. Ang pangangatwirang ito ay inilalarawan sa tsart na “pinatnubayan ng kamay ng Diyos, at hindi dapat baguhin,” at ito ang kaisa-isang paglalarawan sa alinman sa mga talahanayan ni Habakuk na tumutukoy sa isang kaganapang walang tuwirang sanggunian sa Salitang propetiko. Ang pagtukoy sa tsart ay upang itampok ang nasabing saligang pangangatwiran bilang isang sagisag ng naghihiwalay na kapangyarihan ng Salitang propetiko ng Diyos.

In 2024, roughly half of the zoom group left over the false understanding that it is the United States that establishes the vision, and not Rome, as the Millerites so aptly defended.

Noong 2024, humigit-kumulang kalahati ng grupo sa Zoom ay umalis dahil sa maling pagkaunawa na ang Estados Unidos ang siyang nagtatatag ng pangitain, at hindi ang Roma, na siyang buong husay na ipinagtanggol ng mga Millerita.

The purging that began in 2023, began when Christ entered the room with His fan, and the fan is His words of truth. When He entered His room, it was empty of people, so He raised up a voice in the wilderness to prepare the way of the Lord. The voice was to prepare the way for the Messenger of the Covenant to suddenly come unto His temple; His temple of the one hundred and forty-four thousand.

Ang pagdadalisay na nagsimula noong 2023 ay nagsimula nang pumasok si Cristo sa silid na tangan ang Kaniyang pamaypay, at ang pamaypay ay ang Kaniyang mga salita ng katotohanan. Nang Siya’y pumasok sa Kaniyang silid, ito’y walang tao, kaya’t nagbangon Siya ng isang tinig sa ilang upang ihanda ang daan ng Panginoon. Ang tinig ay upang ihanda ang daan para sa biglang pagdating ng Sugo ng Tipan sa Kaniyang templo; ang Kaniyang templo ng isandaan at apatnapu’t apat na libo.

Then in 2024, the first test, the test of the foundations, the test of who establishes the vision—that vision that seals the remnant. The internal vision that seals the remnant is the vision of Christ in chapter ten, and the external vision is the vision that is established by the antichrist, and the antichrist is Rome. An internal vision of Christ and an external vision of antichrist. The sealing is a settling into truth, both spiritually and intellectually; and the internal vision of chapter ten is the spiritual, and chapter eleven’s external vision is the intellectual. The understanding and corresponding experience of both visions is the required criteria for anyone who would be sealed, as Daniel represented in the first verse of Daniel chapter ten.

Pagkatapos, noong 2024, dumating ang unang pagsubok: ang pagsubok sa mga saligan, ang pagsubok kung sino ang nagtatatag ng pangitain—yaong pangitaing nagpapaselyo sa nalabi. Ang panloob na pangitain na nagpapaselyo sa nalabi ay ang pangitain tungkol kay Kristo sa kabanata 10, at ang panlabas na pangitain ay ang pangitaing itinatatag ng Antikristo, at ang Antikristo ay ang Roma. Isang panloob na pangitain kay Kristo at isang panlabas na pangitaing itinatatag ng Antikristo. Ang pagpapaselyo ay ang pagpirmi sa katotohanan, kapwa sa espirituwal at sa pangkaisipan; at ang panloob na pangitain ng kabanata 10 ay yaong espirituwal, at ang panlabas na pangitain ng kabanata 11 ay yaong pangkaisipan. Ang pagkaunawa at katugmang karanasan sa kapwa mga pangitain ang kinakailangang pamantayan para sa sinumang maseselyuhan, gaya ng ipinakita ni Daniel sa unang talata ng Daniel kabanata 10.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> Sa ikatlong taon ni Cyrus na hari ng Persia, may isang bagay na nahayag kay Daniel, na ang pangalang itinawag sa kaniya ay Belteshazzar; at ang bagay ay totoo, ngunit ang takdang panahon ay mahaba: at naunawaan niya ang bagay, at nagkaroon siya ng pagkaunawa sa pangitain. Daniel 10:1.

The alpha test of the foundations was over verse fourteen of Daniel eleven, and it was a parallel to the same foundational test of the Millerites, and that test was the only controversy from Millerite history that is represented upon the table Habakkuk’s watchman was commanded to write and make plain. The foundational test of 2024, was the first angel’s descent, as represented by August 11, 1840, 1888 and 9/11.

Ang alpha na pagsubok sa mga saligan ay hinggil sa talatang labing-apat ng Daniel kabanata labing-isa, at ito ay isang paralelo sa gayunding saligang pagsubok ng mga Millerita, at ang pagsubok na iyon ang kaisa-isang kontrobersiya mula sa kasaysayan ng mga Millerita na kinakatawan sa talahanayang ipinag-utos sa bantay ni Habakuk na isulat at gawing malinaw. Ang saligang pagsubok ng 2024 ay ang pagbaba ng unang anghel, gaya ng kinakatawan ng Agosto 11, 1840, 1888, at 9/11.

That angel had also descended as Michael, for Michael is the one who resurrected Moses, who with Elijah was resurrected on the last day of 2023. That resurrection is represented by Ezekiel as being accomplished by a prophecy of the four winds, which Sister White calls the angry restrained horse, which is Islam of August 11, 1840 and 9/11. The alpha test was the foundational testing external vision. The omega test would be an internal capstone vision.

Ang anghel na iyon ay nanaog din bilang si Miguel, sapagkat si Miguel ang siyang muling bumuhay kay Moises, na, kasama si Elias, ay muling binuhay sa huling araw ng 2023. Ang pagkabuhay na maguli na iyon ay inilarawan ni Ezekiel bilang naisakatuparan sa pamamagitan ng isang propesiya hinggil sa apat na hangin, na tinatawag ni Sister White na ang galit na pinipigil na kabayo, na siyang Islam noong Agosto 11, 1840 at noong 9/11. Ang pagsubok na Alpha ay ang panlabas na pangitaing saligan. Ang pagsubok na Omega ay magiging isang panloob na pangitaing pangtuktok.

Why would there be an alpha and omega to be followed by a third test? This is the very issue I am identifying. The alpha external testing vision of 2024, is the first of three tests. That foundational test must be passed to be involved in the capstone omega test. Those two tests are of a different prophetic nature than the third test. The third test is a litmus test which demonstrates if the candidate has truly passed the previous two steps.

Bakit magkakaroon ng isang pagsubok na Alfa at isang pagsubok na Omega na susundan pa ng ikatlong pagsubok? Ito mismo ang isyung aking tinutukoy. Ang Alfa na pangitain ng panlabas na pagsubok ng 2024 ay ang una sa tatlong pagsubok. Ang batayang pagsubok na iyon ay dapat na maipasa upang makilahok sa pangsukdol na pagsubok na Omega. Ang dalawang pagsubok na iyon ay may ibang likas na propetiko kaysa sa ikatlong pagsubok. Ang ikatlong pagsubok ay isang litmus test na nagpapatunay kung ang kandidato ay tunay na nakapasa sa naunang dalawang hakbang.

The first test is the foundation, and the second test is the temple completed. The foundation of the temple was laid during the history of the first decree to come out of Babylon. In the history of the second decree the temple was completed. The third decree was different, for in that decree, Judah’s national sovereignty was restored giving them the authority to prosecute civil and religious crimes. Judgment is restored at the third decree. In 2024, the foundational alpha test separated those in the dirt brush man’s virtually empty room.

Ang unang pagsubok ay ang pundasyon, at ang ikalawang pagsubok ay ang templong ganap na naitayo. Ang pundasyon ng templo ay inilatag sa kasaysayan ng unang dekretong lumabas mula sa Babilonia. Sa kasaysayan ng ikalawang dekreto, ganap na naitayo ang templo. Iba ang ikatlong dekreto, sapagkat sa dekretong iyon ay naibalik ang pambansang soberanya ng Juda, na nagkaloob sa kanila ng kapangyarihang usigin ang mga krimeng sibil at pangrelihiyon. Sa ikatlong dekreto, muling naibalik ang paghatol. Noong 2024, ang pundasyong pagsubok na alpha ay binukod ang mga nasa halos hungkag na silid ng lalaking tagawalis ng alikabok.

The omega test is where the temple is finished, as represented by the capstone being placed. The completion of the temple is the church triumphant that is established when the tares are removed. The completion of the temple in Miller’s dream was when the jewels were cast back into the larger casket “without any visible pains of the man who cast them in.” After Miller identifies the dirt brush man casting the jewels into the larger casket, he ends his testimony with the words, “I shouted with very joy, and that shout awoke me.”

Ang pagsubok na Omega ay kung saan natatapos ang templo, na sinasagisag ng paglalagay ng batong-pantuktok. Ang pagkakumpleto ng templo ay ang iglesiang nagtatagumpay na naitatatag kapag inalis ang mga panirang-damo. Ang pagkakumpleto ng templo sa panaginip ni Miller ay nang ang mga hiyas ay muling inihagis sa mas malaking baul "nang walang anumang nakikitang pagpapagal ng taong naghagis sa mga iyon." Matapos kilalanin ni Miller ang lalaking may brush na panlinis ng dumi na naghahagis ng mga hiyas sa mas malaking baul, tinapos niya ang kaniyang patotoo sa mga salitang, "Sumigaw ako sa labis na kagalakan, at ang sigaw na iyon ang nagpagising sa akin."

Take note that Miller’s loud cry that awakens, was empowered by “joy.” Joy is the symbol of those in Joel who have the “new wine,” and “shame” is upon those other drinkers of wine who have been cut off from the new wine. The Midnight Cry that awakens Miller, follows after the dirt brush man casts the jewels into the larger casket. The larger casket is full of the jewels that have been separated from the rubbish and cast into the casket, which is both the temple of the one hundred and forty-four thousand, and the message of the Midnight Cry. The temple is finished in the second decree, or the second angel, or the second and omega test. In Miller’s dream, the omega test is represented when the windows of heaven are opened.

Pansinin na ang malakas na sigaw ni Miller na gumigising ay pinalakas ng "kagalakan." Ang "kagalakan" ay sagisag ng mga binabanggit sa Joel na may "bagong alak," at ang "kahihiyan" ay sumasapit sa ibang mga manginginom ng alak na nahiwalay sa bagong alak. Ang Sigaw sa Hatinggabi na gumigising kay Miller ay sumusunod matapos ihagis ng lalaking may brotsang panlinis ng dumi ang mga hiyas sa mas malaking baul. Ang mas malaking baul ay puno ng mga hiyas na inihiwalay mula sa basura at inihagis sa baul, na siyang kapwa ang templo ng isang daan at apatnapu't apat na libo at ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi. Ang templo ay natatapos sa ikalawang atas, o sa ikalawang anghel, o sa ikalawa at omega na pagsubok. Sa panaginip ni Miller, ang omega na pagsubok ay kinakatawan sa pagbubukas ng mga dungawan ng langit.

> And I heard as it were the voice of a great multitude, and as the voice of many waters, and as the voice of mighty thunderings, saying, Alleluia: for the Lord God omnipotent reigneth. Let us be glad and rejoice, and give honour to him: for the marriage of the Lamb is come, and his wife hath made herself ready. And to her was granted that she should be arrayed in fine linen, clean and white: for the fine linen is the righteousness of saints. And he saith unto me, Write, Blessed are they which are called unto the marriage supper of the Lamb. And he saith unto me, These are the true sayings of God. Revelation 19:6–9.

> At narinig ko na wari’y tinig ng isang malaking pulutong, at gaya ng ugong ng maraming tubig, at gaya ng tinig ng makapangyarihang mga kulog, na nagsasabi, Aleluya: sapagkat ang Panginoong Diyos na Makapangyarihan sa lahat ay naghahari. Magalak tayo at magdiwang, at ibigay natin sa kanya ang karangalan; sapagkat dumating na ang kasalan ng Kordero, at ang kanyang asawa ay naghanda na. At ipinagkaloob sa kanya na siya’y magsuot ng pinong lino, malinis at maputi; sapagkat ang pinong lino ay ang katuwiran ng mga banal. At sinabi niya sa akin, Isulat mo: Mapapalad ang mga tinawag sa hapunang pangkasal ng Kordero. At sinabi niya sa akin, Ito ang mga tunay na salita ng Diyos. Apocalipsis 19:6-9.

On October 22, 1844, “four comings of Christ” were fulfilled, and each of those four comings are more perfectly fulfilled at the soon-coming Sunday law. He came as the Messenger of the Covenant, in fulfillment of the purging and purification of the Levites in Malachi three. He came to receive a kingdom in fulfillment of Daniel 7:13. He came to cleanse the sanctuary in fulfillment of Daniel 8:14 and He also came to the marriage. The marriage takes place when the bride has made herself ready.

Noong Oktubre 22, 1844, ang “apat na pagparito ni Cristo” ay natupad, at ang bawat isa sa apat na pagparitong iyon ay mas ganap na matutupad sa nalalapit na batas ng Linggo. Naparito Siya bilang Sugo ng Tipan, bilang katuparan ng pagdadalisay at paglilinis ng mga Levita sa Malakias 3. Naparito Siya upang tumanggap ng isang kaharian, bilang katuparan ng Daniel 7:13. Naparito Siya upang dalisayin ang santuwaryo, bilang katuparan ng Daniel 8:14, at naparito rin Siya sa kasalan. Nagaganap ang kasalan kapag naihanda na ng nobya ang kaniyang sarili.

> “‘When the fruit is brought forth, immediately he putteth in the sickle, because the harvest is come.’ Christ is waiting with longing desire for the manifestation of Himself in His church. When the character of Christ shall be perfectly reproduced in His people, then He will come to claim them as His own.” Christ’s Object Lessons, 69.

> 'Kapag ang bunga ay nahinog na, agad niyang ipinapasok ang karit, sapagkat dumating na ang pag-aani.' Si Cristo ay naghihintay na may masidhing pananabik sa pagpapamalas ng Kaniyang sarili sa Kaniyang iglesia. Kapag ang likas ni Cristo ay lubos na nasasalamin sa Kaniyang bayan, kung magkagayon Siya'y paririto upang angkinin sila bilang Kaniyang sariling pag-aari. Christ's Object Lessons, 69.

The “world can only be warned,” according to inspiration, by “seeing men and women” with the seal of God during the Sunday law crisis.

Ang "sanlibutan ay maaari lamang mabalaan," ayon sa inspirasyon, sa pamamagitan ng "pagkakita sa kalalakihan at kababaihan" na may selyo ng Diyos sa panahon ng krisis ng batas sa Araw ng Linggo.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> Ang gawain ng Espiritu Santo ay ang pagsumbat sa sanlibutan tungkol sa kasalanan, sa katuwiran, at sa kahatulan. Maaaring balaan lamang ang sanlibutan sa pamamagitan ng pagkakita na ang mga sumasampalataya sa katotohanan ay pinabanal sa pamamagitan ng katotohanan, na kumikilos ayon sa mataas at banal na mga simulain, na sa isang mataas at marangal na diwa ay ipinakikita ang hangganang naghihiwalay sa mga nag-iingat ng mga utos ng Diyos at sa mga yumuyurak sa mga ito sa ilalim ng kanilang mga paa. Ang pagpapabanal ng Espiritu ang siyang nagpapakilala sa kaibhan sa pagitan ng mga may tatak ng Diyos at ng mga nagpapangilin ng huwad na araw ng kapahingahan. Kapag dumating ang pagsubok, maliwanag na mahahayag kung ano ang tanda ng hayop. Ito ang pangilin ng Linggo. Ang mga yaong, matapos marinig ang katotohanan, ay patuloy na itinuturing na banal ang araw na ito; sila'y nagtataglay ng lagda ng tao ng kasalanan, na nag-akalang baguhin ang mga panahon at mga kautusan. Bible Training School, Disyembre 1, 1903.

When the bride makes herself ready the harvest is come. The harvest begins with the gathering together of the first fruit wheat offering that is lifted up as a wave offering ensign. First the first fruits, which are the one hundred and forty-four thousand in the book of Revelation, are gathered, and then the other flock, who are the great multitude. The ensign is his mighty army, and his mighty army is arrayed in fine white linen. At the marriage, the temple of the one hundred and forty-four is finished in advance of the judgment of the Sunday law, and that temple is not only Miller’s larger casket, but it is the church triumphant that possesses all the gifts, including the spirit of prophecy.

Kapag ang kasintahang babae ay nakapaghanda na, dumating na ang pag-aani. Nagsisimula ang pag-aani sa pagtitipon ng handog ng unang bunga ng trigo na itinataas bilang iwinawagayway na handog, isang panandang watawat. Una, ang mga unang bunga, na siyang isang daan at apatnapu’t apat na libo sa Aklat ng Pahayag, ay tinipon, at saka ang ibang kawan, na siyang dakilang karamihan. Ang panandang watawat ay ang kanyang makapangyarihang hukbo, at ang kanyang makapangyarihang hukbo ay nakadamit ng pinong puting lino. Sa kasalan, ang templo ng isang daan at apatnapu’t apat na libo ay natapos na bago sumapit ang paghatol ng batas sa Linggo, at ang templong iyon ay hindi lamang ang mas malaking kaha ni Miller, kundi ang iglesiang nagtatagumpay na nagtataglay ng lahat ng mga kaloob, kabilang ang espiritu ng propesiya.

> And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:10.

> At ako’y nagpatirapa sa kanyang mga paa upang siya’y sambahin. At sinabi niya sa akin, Huwag mong gawin iyan: ako’y kapwa lingkod mo at ng iyong mga kapatid na nagtataglay ng patotoo ni Jesus: sambahin mo ang Diyos: sapagkat ang patotoo ni Jesus ay ang diwa ng propesiya. Apocalipsis 19:10.

The one hundred and forty-four thousand are those who have the testimony of Jesus, and the testimony of Jesus is set forth “line upon line” in both the Bible and Spirit of Prophecy. When the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand transforms into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand, they will all employ the line upon line methodology to present their testimony. That testimony is a combination of the Divine blood and the human witness.

Ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay yaong mga nagtataglay ng patotoo ni Jesus, at ang patotoo ni Jesus ay inilalahad na “linya sa linya” sa kapwa Bibliya at sa Espiritu ng Propesiya. Kapag ang kilusang Laodiceano ng isang daan at apatnapu’t apat na libo ay nagbabagong-anyo tungo sa kilusang Filadelfiano ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, silang lahat ay gagamit ng metodolohiyang “linya sa linya” upang iharap ang kanilang patotoo. Ang patotoong iyon ay isang pagsasanib ng dibinong dugo at ng makataong saksi.

> And they overcame him by the blood of the Lamb, and by the word of their testimony; and they loved not their lives unto the death. Revelation 12:11.

> At kanilang dinaig siya sa pamamagitan ng dugo ng Kordero, at sa pamamagitan ng salita ng kanilang patotoo; at hindi nila inibig ang kanilang mga buhay hanggang sa kamatayan. Apocalipsis 12:11.

The testimony of humanity combined with the blood of Divinity is the testimony of Moses and the Lamb. Moses was humanity, the alpha to the blood of the omega Lamb’s divinity. All the gifts are restored as soon as the bride makes herself ready, and as a mighty army clothed in white linen, she takes her position as the ensign of the Lord’s advancing army. That battle march begins when the bride is made ready and clothed in white, which is when the windows of heaven are opened, as they were in Miller’s dream.

Ang patotoo ng sangkatauhan na pinagsanib sa dugo ng Pagka-Diyos ay ang patotoo ni Moises at ng Kordero. Si Moises ang sangkatauhan, ang Alpha kaugnay ng dugo ng pagka-Diyos ng Korderong Omega. Naipanumbalik ang lahat ng mga kaloob sa sandaling ihanda ng kasintahang babae ang kaniyang sarili, at, gaya ng isang makapangyarihang hukbong nararamtan ng puting lino, tumatayo siya bilang watawat ng sumusulong na hukbo ng Panginoon. Nagsisimula ang pagmartsa sa labanan na iyon kapag ang kasintahang babae ay nahanda na at nararamtan ng puti; at yaon ang sandali na nabubuksan ang mga bintana ng langit, gaya ng nangyari sa panaginip ni Miller.

> And I saw heaven opened, and behold a white horse; and he that sat upon him was called Faithful and True, and in righteousness he doth judge and make war. His eyes were as a flame of fire, and on his head were many crowns; and he had a name written, that no man knew, but he himself. And he was clothed with a vesture dipped in blood: and his name is called The Word of God. And the armies which were in heaven followed him upon white horses, clothed in fine linen, white and clean. And out of his mouth goeth a sharp sword, that with it he should smite the nations: and he shall rule them with a rod of iron: and he treadeth the winepress of the fierceness and wrath of Almighty God. And he hath on his vesture and on his thigh a name written, KING OF KINGS, AND LORD OF LORDS. Revelation 19:11–16.

> At nakita kong nabuksan ang langit, at narito, isang puting kabayo; at ang nakasakay rito ay tinatawag na Tapat at Totoo, at sa katuwiran siya’y humahatol at nakikipagdigma. Ang kaniyang mga mata ay gaya ng liyab ng apoy, at sa kaniyang ulo ay maraming korona; at siya’y may isang pangalang nakasulat na walang sinumang nakaaalam kundi siya lamang. At siya’y nararamtan ng kasuutang binabad sa dugo: at ang kaniyang pangalan ay tinatawag na Ang Salita ng Diyos. At ang mga hukbong nasa langit ay sumusunod sa kaniya na nakasakay sa mga puting kabayo, na nararamtan ng pinong lino, puti at malinis. At mula sa kaniyang bibig ay lumalabas ang isang matalas na tabak, upang sa pamamagitan nito ay hampasin niya ang mga bansa: at pamamahalaan niya sila sa pamamagitan ng tungkod na bakal: at kaniyang tinatapakan ang pisaan ng ubas ng kabagsikan at poot ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat. At siya’y may pangalang nakasulat sa kaniyang kasuutan at sa kaniyang hita, HARI NG MGA HARI, AT PANGINOON NG MGA PANGINOON. Apocalipsis 19:11-16.

When the dirt brush man enters the empty room and opens the windows He gathers up the jewels and cast them into the larger omega casket. James White would identify those jewels as God’s people, but William Miller would tell you symbols have more than one meaning, and the jewels represent not only the scattered foundational truths, but also the scattered jewels that are on the crown that is lifted up representing Christ’s kingdom of glory.

Kapag ang tagapagwalis ng dumi ay pumapasok sa bakanteng silid at binubuksan ang mga bintana, tinitipon niya ang mga hiyas at inilalagak ang mga ito sa mas malaking omega na sisidlan. Itutukoy ni James White ang mga hiyas na iyon bilang bayan ng Diyos, ngunit sasabihin sa iyo ni William Miller na ang mga sagisag ay may higit sa isang kahulugan, at ang mga hiyas ay kumakatawan hindi lamang sa mga saligang katotohanang nangalat, kundi pati sa mga nangalat na hiyas na nasa koronang nakataas, na kumakatawan sa kaharian ng kaluwalhatian ni Cristo.

> And the Lord their God shall save them in that day as the flock of his people: for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land. Zechariah 9:16.

> At ililigtas sila ng Panginoon nilang Diyos sa araw na yaon, gaya ng kawan ng kaniyang bayan; sapagkat sila’y magiging gaya ng mga batong hiyas ng isang putong, na itataas na parang watawat sa ibabaw ng kaniyang lupain. Zacarias 9:16.

The omega and second test after the foundational alpha test of Rome establishing the vision, is the capstone omega test. It is the finishing of the temple test, that precedes the third litmus test of judgment. The test purges the two classes of worshippers from each other, separating the wise and foolish based upon the oil, which is the message, or as Sister White identified in her commentary of the synagogue at Capernaum—the “words of truth.”

Ang omega, ang ikalawang pagsubok matapos ang saligang alpha na pagsubok ng Roma na nagtatatag ng pangitain, ay ang pangwakas na pagsubok na omega. Ito ang pagsubok ng pagwawakas ng templo, na nauuna sa ikatlong pamantayang pagsubok ng paghatol. Pinadadalisay ng pagsubok ang dalawang uri ng mga mananamba mula sa isa’t isa, inihihiwalay ang marurunong at ang mga hangal batay sa langis, na siyang mensahe, o, gaya ng itinukoy ni Sister White sa kaniyang komentaryo hinggil sa sinagoga sa Capernaum, ang "mga salita ng katotohanan".

Capernaum is where in John 6:66, Jesus lost the greatest number of disciples at one time, and those disciples never returned. As the largest test of discipleship in the time of Christ, Capernaum is a symbol of the omega test of discipleship in the time of Christ, which in turn would typify the omega test of discipleship in the three-step testing process that began in 2023. In Capernaum, the test was represented by the Bread of Heaven, and it identified the failure of the Jews in the context of their inability to understand prophecy, due to their unwillingness to accept that when Jesus’ spoke of natural things, it was to be understood in a spiritual application.

Ang Capernaum ang lugar kung saan, ayon sa Juan 6:66, iniwan si Jesus ng pinakamaraming alagad sa isang pagkakataon, at ang mga alagad na iyon ay hindi na nagbalik. Bilang pinakamalaking pagsubok sa pagiging alagad sa kapanahunan ni Cristo, ang Capernaum ay isang sagisag ng Omega na pagsubok sa pagiging alagad sa kapanahunan ni Cristo, na siya namang magiging tipo ng Omega na pagsubok sa pagiging alagad sa tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok na nagsimula noong 2023. Sa Capernaum, ang pagsubok ay isinagisag ng Tinapay mula sa Langit, at tinukoy nito ang kabiguan ng mga Judio sa konteksto ng kanilang kawalan ng kakayahang umunawa sa propesiya, dahil sa kanilang kawalang-loob na tanggapin na kapag si Jesus ay nagsalita tungkol sa mga bagay na likas, iyon ay dapat unawain sa espirituwal na aplikasyon.

We will continue these things in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang mga ito sa susunod na artikulo.

> “Christ’s discourse in the synagogue concerning the bread of life was the turning point in the history of Judas. He heard the words, ‘Except ye eat the flesh of the Son of man, and drink His blood, ye have no life in you.’ John 6:53. He saw that Christ was offering spiritual rather than worldly good. He regarded himself as farsighted, and thought he could see that Jesus would have no honor, and that He could bestow no high position upon His followers. He determined not to unite himself so closely to Christ but that he could draw away. He would watch. And he did watch.

> Ang pananalita ni Cristo sa sinagoga hinggil sa tinapay ng buhay ang naging punto ng pagbabago sa kasaysayan ni Judas. Narinig niya ang mga salitang: “Malibang kainin ninyo ang laman ng Anak ng tao, at inumin ang Kanyang dugo, wala kayong buhay sa inyo.” Juan 6:53. Nakita niyang ang iniaalok ni Cristo ay espirituwal na kabutihan sa halip na makamundong kabutihan. Ipinagpalagay niyang siya’y may malayong pananaw, at inakalang nakikita niya na si Jesus ay hindi pararangalan, at na hindi Siya makapagkakaloob ng mataas na katungkulan sa Kanyang mga tagasunod. Nagpasya siyang huwag iugnay ang sarili kay Cristo nang lubhang malapit, upang siya’y makaiwalay. Siya’y magmamasid. At nagmasid nga siya.

> “From that time he expressed doubts that confused the disciples. …” The Desire of Ages, 719.

> "Mula noon ay ipinahayag niya ang mga pagdududang nagdulot ng pagkalito sa mga alagad. ..." The Desire of Ages, 719.

## First Test

Unang Pagsubok

> “The look that Jesus cast upon the selfish Judas convinced him that the Master had penetrated his hypocrisy, and read his base, contemptible character. This was a more direct reproof than Judas had before received. He was provoked by it, and thus a door was opened through which Satan entered to control his thoughts. Instead of repenting, he planned revenge. Stung by the knowledge of his sin, and provoked to madness because his guilt was known, he rose from the table, and went to the palace of the high priest, where he found the council assembled. He was imbued with the spirit of Satan, and acted like one bereft of reason. The reward promised for the betrayal of his Master was thirty pieces of silver; and for a far less sum than the box of ointment cost he sold the Savior.

> Dahil sa titig na ipinukol ni Jesus kay Judas na makasarili, natiyak ni Judas na tinagos ng Panginoon ang kanyang pagkukunwari at nabasa ang kanyang hamak at kasuklam-suklam na pagkatao. Ito ay isang mas tuwirang saway kaysa sa anumang natanggap na ni Judas dati. Napukaw dito ang kanyang poot, at sa gayo’y nabuksan ang isang pintuan na pinasukan ni Satanas upang pamahalaan ang kanyang mga pag-iisip. Sa halip na magsisi, binalak niya ang paghihiganti. Tinuklaw ng pagkakabatid sa kanyang kasalanan, at naudyukan hanggang sa pagkabaliw sapagkat nahayag ang kanyang pagkakasala, tumindig siya mula sa dulang at pumaroon sa palasyo ng punong saserdote, kung saan nasumpungan niya ang kapulungang natitipon. Napuspos siya ng espiritu ni Satanas, at kumilos na tulad ng isang nabawian ng katinuan. Ang gantimpalang ipinangako kapalit ng pagkakanulo sa kanyang Panginoon ay tatlumpung pirasong pilak; at sa halagang di-hamak na mas mababa kaysa sa halaga ng sisidlan ng pabango ay ipinagbili niya ang Tagapagligtas.

> “In spirit and practice many resemble Judas. As long as there is silence in regard to the plague-spot in their character, no open enmity is seen; but when they are reproved, bitterness fills their hearts.” Youth Instructor, July 12, 1900.

> Sa diwa at sa gawa, marami ang kawangis ni Judas. Hangga’t may katahimikan hinggil sa batik ng salot na nasa kanilang pagkatao, walang nakikitang hayagang pagkaalit; ngunit kapag sinasaway sila, napupuspos ng kapaitan ang kanilang mga puso. Youth Instructor, Hulyo 12, 1900.

## The Second Test

Ang Ikalawang Pagsubok

> “Before the Passover Judas had met a second time with the priests and scribes, and had closed the contract to deliver Jesus into their hands. . . . Judas was now offended at Christ’s act in washing the feet of His disciples. If Jesus could so humble Himself, he thought, He could not be Israel’s king. All hope of worldly honor in a temporal kingdom was destroyed. Judas was satisfied that there was nothing to be gained by following Christ. After seeing Him degrade Himself, as he thought, he was confirmed in his purpose to disown Him, and confess himself deceived. He was possessed by a demon, and he resolved to complete the work he had agreed to do in betraying his Lord.” The Desire of Ages, 645.

> “Bago ang Paskuwa ay nakipagkita na si Judas sa ikalawang pagkakataon sa mga saserdote at mga eskriba, at pinagtibay ang kasunduang ibigay si Jesus sa kanilang mga kamay. . . . Natisod na ngayon si Judas sa ginawa ni Cristo na paghuhugas ng mga paa ng Kanyang mga alagad. Kung kaya ni Jesus na magpakababa nang gayon, naisip niya, hindi Siya maaaring maging hari ng Israel. Nawasak ang lahat ng pag-asa sa pangsanlibutang karangalan sa isang kahariang panlupa. Natiyak si Judas na walang anumang mapapakinabangan sa pagsunod kay Cristo. Matapos niyang makita, ayon sa akala niya, na ibinaba Niya ang Kanyang sarili sa kahihiyan, lalo siyang napagtibay sa kanyang pasya na itatwa Siya, at ipahayag na siya’y nalinlang. Sinapian siya ng isang demonyo, at nagpasiya siyang tapusin ang gawaing napagkasunduang gagawin niya sa pagtataksil sa Kanyang Panginoon.” The Desire of Ages, 645.

## The Final Decision

Ang Pangwakas na Pasya

> “In surprise and confusion at the exposure of his purpose, Judas rose hastily to leave the room. ‘Then said Jesus unto him, That thou doest, do quickly. . . . He then having received the sop went immediately out: and it was night.’ Night it was to the traitor as he turned away from Christ into the outer darkness.

> Sa pagkabigla at pagkalito sa pagkabunyag ng kaniyang layunin, dali-daling tumindig si Judas upang lisanin ang silid. 'Nang magkagayo'y sinabi ni Jesus sa kaniya, Ang ginagawa mo, gawin mo agad. . . . Siya nga, nang matanggap niya ang subo, pagdaka'y lumabas: at gabi na.' Gabi nga iyon sa taksil nang siya'y tumalikod kay Cristo tungo sa kadiliman sa labas.

> “Until this step was taken, Judas had not passed beyond the possibility of repentance. But when he left the presence of his Lord and his fellow disciples, the final decision had been made. He had passed the boundary line.

> Hanggang sa ginawa ang hakbang na ito, hindi pa nalalampasan ni Hudas ang hangganan kung saan maaari pa siyang magsisi. Ngunit nang iwan niya ang presensiya ng kaniyang Panginoon at ng kaniyang mga kapuwa alagad, naipasiya na nang pangwakas. Nalampasan na niya ang hangganan.

> “Wonderful had been the long-suffering of Jesus in His dealing with this tempted soul. Nothing that could be done to save Judas had been left undone. After he had twice covenanted to betray his Lord, Jesus still gave him opportunity for repentance. By reading the secret purpose of the traitor’s heart, Christ gave to Judas the final, convincing evidence of His divinity. This was to the false disciple the last call to repentance. No appeal that the divine-human heart of Christ could make had been spared. The waves of mercy, beaten back by stubborn pride, returned in a stronger tide of subduing love. But although surprised and alarmed at the discovery of his guilt, Judas became only the more determined. From the sacramental supper he went out to complete the work of betrayal.

> Kamangha-mangha ang kahabaan ng pagtitiis ni Jesus sa Kaniyang pakikitungo sa kaluluwang ito na tinutukso. Walang anumang maaaring gawin upang iligtas si Judas ang hindi ginawa. Matapos siyang makipagtipan nang makalawa upang ipagkanulo ang Kaniyang Panginoon, binigyan pa rin siya ni Jesus ng pagkakataon sa pagsisisi. Sa pagbasa sa lihim na layon ng puso ng taksil, ibinigay ni Cristo kay Judas ang panghuling, nakapanghihimok na katunayan ng Kaniyang pagka-Diyos. Ito, para sa huwad na alagad, ang huling panawagan sa pagsisisi. Wala ni isang panawagang maihahayag ng maka-Diyos at makataong puso ni Cristo ang ipinagkait. Ang mga alon ng awa, na itinaboy ng matigas na kapalaluan, ay nagbalik na may higit na malakas na daluyong ng pag-ibig na nagpapasuko. Ngunit bagaman nagulat at nabahala sa paglalantad ng kaniyang sala, lalo lamang tumibay ang kaniyang pasiya. Mula sa hapunang sakramental lumabas siya upang ganapin ang gawaing pagkakanulo.

> “In pronouncing the woe upon Judas, Christ also had a purpose of mercy toward His disciples. He thus gave them the crowning evidence of His Messiahship. ‘I tell you before it come,’ He said, ‘that, when it is come to pass, ye may believe that I AM.’ Had Jesus remained silent, in apparent ignorance of what was to come upon Him, the disciples might have thought that their Master had not divine foresight, and had been surprised and betrayed into the hands of the murderous mob. A year before, Jesus had told the disciples that He had chosen twelve, and that one was a devil. Now His words to Judas, showing that his treachery was fully known to his Master, would strengthen the faith of Christ’s true followers during His humiliation. And when Judas should have come to his dreadful end, they would remember the woe that Jesus had pronounced upon the betrayer.” The Desire of Ages, 653–655.

> "Sa paghayag ng sa aba kay Judas, si Cristo ay mayroon ding layuning may habag para sa Kaniyang mga alagad. Sa gayon ay ibinigay Niya sa kanila ang pangwakas na katibayan ng Kaniyang pagiging Mesiyas. 'Sinasabi Ko na sa inyo bago pa ito mangyari,' wika Niya, 'upang, kapag ito'y naganap, kayo'y sumampalatayang Ako nga.' Kung nanatiling tahimik si Jesus, na waring walang kaalaman sa darating sa Kaniya, maaaring inisip ng mga alagad na ang kanilang Panginoon ay walang banal na paunang kaalaman, at na Siya'y nabigla at naipagkanulo sa mga kamay ng mararahas na pulutong ng mga mamamatay-tao. Isang taon bago nito, sinabi na ni Jesus sa mga alagad na pumili Siya ng labindalawa, at na ang isa ay diablo. Ngayon, ang Kaniyang mga salita kay Judas, na nagpapakitang lubos na nalalaman ng Kaniyang Panginoon ang pagtataksil nito, ay magpapatibay sa pananampalataya ng mga tunay na tagasunod ni Cristo sa panahon ng Kaniyang pagpapakababa. At kapag dumating si Judas sa kaniyang kakila-kilabot na wakas, aalalahanin nila ang sa aba na ipinahayag ni Jesus laban sa taksil." The Desire of Ages, 653-655.

Back to Articles