Article

# The Book of Daniel - Number Sixteen

Ang Aklat ni Daniel - Bilang Labing-anim

Symbols

Mga Simbolo

Author

Jeff Pippenger

Published

December 11, 2023

Formats

PDF
Word

Before we address chapter three of Daniel, we will consider some prophetic symbolism that might allow us to more fully understand the chapter. Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah are employed by the Holy Spirit to represent specific prophetic symbols, based upon the context where they are employed. In chapter one, they are represented as four worthies, with no distinction, until the end of the chapter, where Daniel is identified as having the gift of “understanding in all visions and dreams.”

Bago natin talakayin ang ikatlong kabanata ng Daniel, isasaalang-alang muna natin ang ilang simbolismong propetiko na maaaring magbigay-daan upang higit nating maunawaan ang nasabing kabanata. Sina Daniel, Hananiah, Mishael, at Azariah ay ginagamit ng Banal na Espiritu upang katawanin ang mga tiyak na simbolismong propetiko, batay sa konteksto ng kanilang pagkakagamit. Sa unang kabanata, inilalarawan sila bilang apat na mararangal, na hindi pinag-iba, hanggang sa katapusan ng kabanata, kung saan kinilala si Daniel bilang may kaloob ng "pagkaunawa sa lahat ng mga pangitain at panaginip."

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:17.

> Tungkol sa apat na kabataang ito, ipinagkaloob sa kanila ng Diyos ang kaalaman at kasanayan sa lahat ng pagkatuto at karunungan; at si Daniel ay pinagkalooban ng kaunawaan sa lahat ng mga pangitain at mga panaginip. Daniel 1:17.

In chapter one, as a symbol of ‘four’ they represent God’s people in the last days throughout the world. ‘Four’ is a symbol that represents worldwide, and all the prophets are speaking of the last days. The four worthies in chapter one represent God’s people of the last days, and in verse seventeen a distinction is first made between Daniel and the three worthies that represents the symbol of a “three-and-one combination.”

Sa unang kabanata, bilang sagisag ng ‘apat,’ kinakatawan nila sa buong sanlibutan ang bayan ng Diyos sa mga huling araw. Ang ‘apat’ ay isang sagisag na kumakatawan sa pandaigdigang saklaw, at ang lahat ng mga propeta ay nagsasalita hinggil sa mga huling araw. Ang apat na mararangal sa unang kabanata ay kumakatawan sa bayan ng Diyos sa mga huling araw, at sa talatang labimpito ay unang ipinakilala ang pagkakaiba sa pagitan ni Daniel at ng tatlong mararangal, na kumakatawan sa sagisag ng isang "kombinasyong tatlo-at-isa."

The symbol of a “three-and-one combination” is found repeatedly within the inspired word. It represents several truths, depending upon the context. It represents the history of the three angels’ messages that began at the “time of the end” in 1798, and that end at the close of probation. All three messages were represented in the movement of the first angel, and that movement is followed by the fourth angel of Revelation eighteen, thus a three-and-one combination.

Ang sagisag ng “kumbinasyong tatlo-at-isa” ay paulit-ulit na nasusumpungan sa salitang kinasihan. Kumakatawan ito sa ilang katotohanan, depende sa konteksto. Kumakatawan ito sa kasaysayan ng mga mensahe ng tatlong anghel na nagsimula sa “panahon ng wakas” noong 1798, at nagtatapos sa pagsasara ng probasyon. Ang tatlong mensahe ay pawang kinakatawan sa kilusan ng unang anghel, at ang kilusang iyon ay sinusundan ng ikaapat na anghel ng Apocalipsis labing-walo, kaya’t isang kumbinasyong tatlo-at-isa.

In certain contexts, it can represent the movement of the first angel’s message of Millerite history with the number one, in combination with the movement of the third angel’s message with the number three. Thus, the “three-and-one combination” may also be represented as the “one-and-three combination”. The symbolic “three-one combination” works as a symbol by either the one—preceding the three, or the three—preceding the one. In Nebuchadnezzar’s furnace, in chapter three of Daniel, we first see the three worthies, and then a fourth like unto the Son of God.

Sa ilang konteksto, maaari nitong katawanin ang kilusan ng mensahe ng unang anghel sa kasaysayang Millerita, na kinakatawan ng bilang na isa, na kaakibat ng kilusan ng mensahe ng ikatlong anghel, na kinakatawan ng bilang na tatlo. Kaya, ang “tatlo-at-isa na kumbinasyon” ay maaari ring katawanin bilang ang “isa-at-tatlo na kumbinasyon.” Ang simbolikong “tatlo-isa na kumbinasyon” ay gumaganap bilang sagisag, maging kapag ang isa ang nauuna sa tatlo, o kapag ang tatlo ang nauuna sa isa. Sa hurno ni Nebukadnezar, sa ikatlong kabanata ng Daniel, una nating nakikita ang tatlong mararangal, at pagkatapos ay may ikaapat na tulad sa Anak ng Diyos.

> And these three men, Shadrach, Meshach, and Abednego, fell down bound into the midst of the burning fiery furnace. Then Nebuchadnezzar the king was astonied, and rose up in haste, and spake, and said unto his counsellors, Did not we cast three men bound into the midst of the fire? They answered and said unto the king, True, O king. He answered and said, Lo, I see four men loose, walking in the midst of the fire, and they have no hurt; and the form of the fourth is like the Son of God. Daniel 3:23–25.

> At ang tatlong lalaking ito, sina Shadrach, Meshach, at Abednego, ay nahulog na gapos sa kalagitnaan ng nagniningas na hurno. Nang magkagayo'y namangha ang haring Nebuchadnezzar, at dagliang tumindig, at nagsalita at nagsabi sa kaniyang mga tagapayo, Hindi ba tatlong lalaking gapos ang ating inihagis sa kalagitnaan ng apoy? Sumagot sila at nagsabi sa hari, Totoo, O hari. Sumagot siya at nagsabi, Narito, apat na lalaking nakalag ang nakikita ko, na lumalakad sa kalagitnaan ng apoy, at walang anumang pinsala sa kanila; at ang anyo ng ikaapat ay kawangis ng Anak ng Diyos. Daniel 3:23-25.

There is no doubt a perfectly divine reason, and an accurate historical fact, that would inform us why Daniel was not represented in the golden image worship service of chapter three, but one prophetic reason is that if Daniel would have been in attendance, he would have destroyed the prophetic symbolism of the three-and-one combination in the fiery furnace. With Gideon, it was Gideon and his three bands of one hundred men. Christ was often with three disciples.

Walang alinlangan, may ganap na banal na dahilan at tumpak na pangkasaysayang katunayan na magpapabatid sa atin kung bakit si Daniel ay hindi natatagpuang naroroon sa seremonya ng pagsamba sa ginintuang larawan sa ikatlong kabanata; ngunit isa sa mga dahilang maka-propetiko ay na kung naroon sana si Daniel, sisirain sana niya ang makahulang simbolismo ng kombinasyong tatlo-at-isa sa naglalagablab na hurno. Sa kaso ni Gideon, si Gideon at ang kaniyang tatlong pulutong na tig-iisang daang lalaki. Si Cristo ay madalas na nasa piling ng tatlong alagad.

> And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. Matthew 17:1, 2.

> At pagkaraan ng anim na araw, isinama ni Jesus si Pedro, si Santiago, at si Juan na kaniyang kapatid, at dinala sila sa isang mataas na bundok na bukod. At siya’y nagbagong-anyo sa harap nila: at ang kaniyang mukha ay nagningning na gaya ng araw, at ang kaniyang kasuutan ay naging maputi na gaya ng liwanag. Mateo 17:1, 2.

One-and-three, or three-and-one; it is the same symbol, for they are all representing some prophetic element of the last days, and the last days are the days of judgment. The days of judgment began in 1798, with the pronouncement that the investigative judgment would commence on October 22, 1844 And the days of judgment continue until human probation begins to close at the soon-coming Sunday law, as God’s executive judgments begin and progressively escalate until probation completely closes and the seven last plagues take place. With Nebuchadnezzar’s furnace, the three worthies, that were afterwards joined by Christ, represent the ensign. At the dedication of the golden image all of the nations that made up Nebuchadnezzar’s empire were in attendance.

Isa at tatlo, o tatlo at isa; iisa lamang ang sagisag, sapagkat ang mga ito ay pawang kumakatawan sa isang propetikong elemento ng mga huling araw, at ang mga huling araw ay ang mga araw ng paghuhukom. Nagsimula ang mga araw ng paghuhukom noong 1798, kalakip ang pagpapahayag na magsisimula ang pagsisiyasat na paghuhukom sa Oktubre 22, 1844. At ang mga araw ng paghuhukom ay nagpapatuloy hanggang sa magsimulang magsara ang probasyon ng tao sa nalalapit na batas sa Araw ng Linggo, habang nagsisimula ang mga pagpapatupad ng mga hatol ng Diyos at unti-unting tumitindi hanggang sa lubusang maisara ang probasyon at maganap ang pitong huling salot. Sa hurno ni Nebukadnezar, ang tatlong mararangal, na pagkatapos ay sinamahan ni Cristo, ay kumakatawan sa estandarte. Sa pagtatalaga ng ginintuang larawan, ang lahat ng mga bansa na bumubuo sa imperyo ni Nebukadnezar ay dumalo.

> And he will lift up an ensign to the nations from far, and will hiss unto them from the end of the earth: and, behold, they shall come with speed swiftly. Isaiah 5:26.

> At itataas niya ang watawat sa mga bansang mula sa malayo, at sisipol sa kanila mula sa mga wakas ng lupa; at, narito, sila’y darating na may bilis, na lubhang madali. Isaias 5:26.

The seventy years of Daniel’s captivity is another essential symbol to recognize and it is found repeatedly in the inspired word. Jehoiakim to Cyrus represents the actual seventy years of Daniel’s captivity. In second Chronicles the seventy years represent the period that the land would rest and enjoy its sabbaths. In Isaiah twenty-three the seventy years represent the history of the United States from 1798, until the Sunday law, and in doing so, they also represent the parallel histories of the horn of Republicanism and the horn of true Protestantism. Sister White aligns the seventy years with the twelve-hundred-and-sixty years of the papal Dark Ages.

Ang pitumpung taon ng pagkabihag ni Daniel ay isa pang mahalagang sagisag na dapat kilalanin, at ito’y paulit-ulit na masusumpungan sa kinasihang salita. Ang panahon mula kay Jehoiakim hanggang kay Ciro ay kumakatawan sa mismong pitumpung taon ng pagkabihag ni Daniel. Sa Ikalawang Cronica, ang pitumpung taon ay kumakatawan sa panahong magpapahinga ang lupain at magtatamasa ng mga Sabat nito. Sa Isaias dalawampu’t tatlo, ang pitumpung taon ay kumakatawan sa kasaysayan ng Estados Unidos mula 1798 hanggang sa batas ng Linggo, at sa gayon, kinakatawan din nito ang magkakahambing na mga kasaysayan ng sungay ng Republikanismo at ng sungay ng tunay na Protestantismo. Iniuugnay ni Sister White ang pitumpung taon sa isang libo dalawang daan at animnapung taon ng Madilim na Panahon ng Papado.

> “Today the church of God is free to carry forward to completion the divine plan for the salvation of a lost race. For many centuries God’s people suffered a restriction of their liberties. The preaching of the gospel in its purity was prohibited, and the severest of penalties were visited upon those who dared disobey the mandates of men. As a consequence, the Lord’s great moral vineyard was almost wholly unoccupied. The people were deprived of the light of God’s word. The darkness of error and superstition threatened to blot out a knowledge of true religion. God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> “Sa kasalukuyan, ang iglesia ng Diyos ay malaya upang isulong hanggang sa ganap na katuparan ang banal na panukala para sa kaligtasan ng isang naligaw na lahi. Sa loob ng maraming siglo, tiniis ng bayan ng Diyos ang pagsikil sa kanilang mga kalayaan. Ipinagbawal ang pangangaral ng ebanghelyo sa kadalisayan nito, at ang pinakamatitinding parusa ay ipinataw sa mga naglakas-loob na sumuway sa mga utos ng tao. Bilang bunga, ang dakilang moral na ubasan ng Panginoon ay halos ganap na walang manggagawa. Ang mga tao ay pinagkaitan ng liwanag ng salita ng Diyos. Ang kadiliman ng kamalian at pamahiin ay nagbanta na pawiin ang kaalaman tungkol sa tunay na relihiyon. Ang iglesia ng Diyos sa lupa ay tunay na nasa pagkabihag sa mahabang panahong ito ng walang humpay na pag-uusig, gaya ng mga anak ni Israel na dinalang-bihag sa Babilonya sa panahon ng pagkakatapon.” Prophets and Kings, 714.

Once it is understood that as a symbol the seventy years also represent the twelve-hundred-and-sixty years of the Dark Ages, then the illustration of the “three and a half years”, or “forty-two months”, or “times, times and dividing of time” that symbolically represent the Dark Ages, expand the meaning and application of the symbolic seventy years.

Sa sandaling maunawaan na, bilang isang sagisag, ang pitumpung taon ay kumakatawan din sa isang libo dalawang daan at animnapung taon ng Madilim na Panahon, kung gayon ang paglalarawan ng “tatlo at kalahating taon,” o “apatnapu’t dalawang buwan,” o “isang panahon, mga panahon, at kalahati ng isang panahon” na pasimbolikong kumakatawan sa Madilim na Panahon, ay nagpapalawak ng kahulugan at paglalapat ng simbolikong pitumpung taon.

In the book of Daniel, the seventy years are identified as the period from the empowerment of the first message until the judgment. That period exists in every sacred reform movement, and in so doing, the seventy years represent other lines of truth that are not emphasizing the element of time, but address the purpose of the period. For example, the period of seventy years is represented by Malachi as the period when the messenger of the covenant purifies the sons of Levi. Sister White associated Malachi’s cleansing of the Levites with Christ’s two temple cleansings. That same period is the period of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It is also the period when the latter rain is progressively poured out. The same period is also the testing time of the image of the beast, which leads to the mark of the beast. The period is also the prophetic “day of preparation”, that leads to the Sunday law, which is also the “day of the Sabbath”. The period contains scattering times, and gathering times, which are both elements of the “seven times.”

Sa aklat ni Daniel, ang pitumpung taon ay kinikilala bilang ang panahong mula sa pagkakaloob ng kapangyarihan sa unang mensahe hanggang sa paghatol. Umiiral ang panahong iyon sa bawat banal na kilusan ng reporma, at sa ganyang paraan, ang pitumpung taon ay kumakatawan sa iba pang mga linya ng katotohanan na hindi binibigyang-diin ang elementong pang-panahon, kundi tumutukoy sa layunin ng nasabing panahon. Halimbawa, inilarawan ni Malakias ang panahong pitumpung taon bilang panahong dinadalisay ng sugo ng tipan ang mga anak ni Levi. Iniuugnay ni Sister White ang pagdadalisay sa mga Levita ayon kay Malakias sa dalawang paglilinis ni Cristo sa templo. Ang gayunding panahon ang panahon ng pagtatatakan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ito rin ang panahong unti-unting ibinubuhos ang huling ulan. Ang gayunding panahon ay panahon din ng pagsubok hinggil sa larawan ng hayop, na humahantong sa tatak ng hayop. Ang panahong ito rin ang propetikong “araw ng paghahanda,” na humahantong sa Batas ng Linggo, na siya ring “araw ng Sabat.” Ang panahong ito ay naglalaman ng mga panahon ng pagkakalat at mga panahon ng pagtipon, na kapwa mga sangkap ng “pitong panahon.”

In the book of Daniel, Jehoiakim is a symbol of the empowerment of the first message. In relation to the two kings which follow him, he is simply the first of three angels that lead to, and end, at judgment. Cyrus is a symbol of not only the Sunday law, but he is also a “sign” of deliverance. Daniel is an element of the three-and-one combination, and also part of the fourfold worldwide representation of God’s people. Daniel is also a symbol of the Elijah messenger and he also typifies John in the book of Revelation. He is also a symbol of those that receive the seal of God. The name “Daniel” means “the judge of God”, or “the God of judgment”, so he is therefore a symbol of judgment, and also of Laodicea, for Laodicea means “a people judged” or “a people under judgment”. The judgment of Laodicea is ultimately premised upon their rejection of the knowledge that is unsealed in the book of Daniel.

Sa aklat ni Daniel, si Jehoiakim ay isang sagisag ng pagbibigay-kapangyarihan sa unang mensahe. Kaugnay ng dalawang haring sumunod sa kanya, siya ay payak na ang una sa tatlong anghel na nag-aakay patungo sa paghatol, at nagwawakas sa paghatol. Si Ciro ay isang sagisag hindi lamang ng batas ng Linggo, kundi isa rin siyang “tanda” ng pagliligtas. Si Daniel ay isang elemento ng kombinasyong tatlo-at-isa, at bahagi rin ng apat na tiklop na pandaigdigang representasyon ng bayan ng Diyos. Si Daniel ay sagisag din ng mensaherong Elias, at siya rin ay isang tipo ni Juan sa aklat ng Pahayag. Siya rin ay sagisag ng mga tumatanggap ng tatak ng Diyos. Ang pangalang “Daniel” ay nangangahulugang “ang hukom ng Diyos,” o “ang Diyos ng paghatol,” kaya’t siya, kung gayon, ay isang sagisag ng paghatol, at gayundin ng Laodicea, sapagkat ang Laodicea ay nangangahulugang “isang bayang hinatulan” o “isang bayang nasa ilalim ng paghatol.” Ang paghatol sa Laodicea ay sa huli’y nakabatay sa kanilang pagtanggi sa kaalamang naalisan ng selyo sa aklat ni Daniel.

Nebuchadnezzar is a symbol of both the Republican and true Protestant horn of the United States, and he is also a symbol of the United States from its beginning to its end. When we arrive at Daniel chapters four and five, we will find that Nebuchadnezzar represents “the time of the end” in 1798, and Belshazzar represents the Sunday law. Nebuchadnezzar became, at the end of “seven times” of punishment, a converted lamb-like ruler, but his son ends up speaking as a dragon, just before his destruction.

Si Nebuchadnezzar ay isang sagisag ng kapwa Republikanong at tunay na Protestanteng mga sungay ng Estados Unidos, at siya rin ay isang sagisag ng Estados Unidos mula sa pasimula nito hanggang sa wakas nito. Pagdating natin sa mga kabanata apat at lima ng Daniel, matutuklasan natin na si Nebuchadnezzar ay kumakatawan sa “panahon ng wakas” noong 1798, at si Belshazzar ay kumakatawan sa batas ng Linggo. Si Nebuchadnezzar, sa katapusan ng “pitong panahon” ng parusa, ay naging isang nagbagong-loob na pinunong parang kordero, ngunit ang kaniyang anak ay nauwi sa pagsasalita na gaya ng isang dragon, bago ang kaniyang pagkapuksa.

> “To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.

> “Dumating sa huling pinuno ng Babilonia ang hatol ng Banal na Tagapagbantay, gaya ng dumating ito, bilang sagisag, sa una nitong pinuno: ‘O hari,... sa iyo ito’y sinalita; Ang kaharian ay naalis sa iyo.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.

Daniel chapter one represents the history of the Millerite movement from August 11, 1840 through to October, 22, 1844. It also represents September 11, 2001 through to the Sunday law. It also represents the first of the three angels’ messages that also represent a second prophetic symbol of the history of the United States from 1798 through to the Sunday law.

Ang unang kabanata ng Daniel ay kumakatawan sa kasaysayan ng kilusang Millerite mula ika-11 ng Agosto, 1840 hanggang ika-22 ng Oktubre, 1844. Kumakatawan din ito sa panahong mula ika-11 ng Setyembre, 2001 hanggang sa batas ng Araw ng Linggo. Kumakatawan din ito sa una sa tatlong mensahe ng mga anghel, na kumakatawan din sa ikalawang propetikong simbolo ng kasaysayan ng Estados Unidos mula 1798 hanggang sa batas ng Araw ng Linggo.

Perhaps the most important representation of Daniel chapter one, is that it is the first thing mentioned in the prophetic book that is made up of the book of Daniel and the book of Revelation together. It is the first of three prophetic tests for a student of prophecy to master. It is what must be “eaten” in order to pass the following tests.

Marahil ang pinakamahalagang kinakatawan ng unang kabanata ng Daniel ay ito: na ito ang unang bagay na binanggit sa iisang aklat na propetiko na binubuo ng Aklat ni Daniel at ng Aklat ng Pahayag na magkasanib. Ito ang una sa tatlong pagsubok na propetiko na dapat mapagkadalubhasaan ng isang mag-aaral ng propesiya. Ito ang dapat “kainin” upang maipasa ang mga susunod na pagsubok.

In Early Writings, as already cited more than once in these articles, Sister White identifies the three-step testing process of Christ’s history in a paragraph, and then in the next paragraph she identifies the three-step testing process of Millerite history. She identifies that those in the time of Christ who rejected the message of John, could not be benefitted by the teachings of Jesus. The next paragraph allows one who wishes to see, that the first test for the Millerites was William Miller, who Sister White identifies was typified by both John the Baptist and Elijah. Those two witnesses of the first test establish that Daniel chapter one is the Elijah message. If chapter one is rejected, there cannot be any benefit from chapters two and three.

Sa Early Writings, gaya ng naibanggit na nang higit sa minsan sa mga artikulong ito, tinutukoy ni Sister White sa isang talata ang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok sa kasaysayan ni Cristo, at sa kasunod na talata tinutukoy naman niya ang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok sa kasaysayan ng mga Millerite. Tinutukoy niya na ang mga nasa panahon ni Cristo na tumanggi sa mensahe ni Juan ay hindi nila mapapakinabangan ang mga turo ni Jesus. Ang kasunod na talata ay nagpapakita sa sinumang nagnanais makakita na ang unang pagsubok para sa mga Millerite ay si William Miller, na, ayon kay Sister White, ay itinipo ng kapwa ni Juan Bautista at ni Elias. Ang dalawang saksi ng unang pagsubok na iyon ay nagpapatibay na ang unang kabanata ng Daniel ay ang mensahe ni Elias. Kung ang unang kabanata ay tinanggihan, walang anumang pakinabang mula sa ikalawa at ikatlong kabanata.

Jesus and the second angel followed John the Baptist and the first angel in their respective histories. After Jesus was the judgment of the cross, and the third angel arrived when the investigative judgment commenced. The disappointment of the disciples at the cross typifies the great disappointment of October 22, 1844. Daniel chapter one is Elijah, as represented by John the Baptist and William Miller, but it cannot be separated from chapters two and three. Together those chapters are the everlasting gospel, which is always a three-step prophetic testing message that produces and then separates two classes of worshipers. Therefore, if those three chapters were to be separated it would be another gospel.

Si Jesus at ang ikalawang anghel ay sumunod kay Juan Bautista at sa unang anghel sa kani-kaniyang mga kasaysayan. Pagkatapos ni Jesus, sumunod ang paghuhukom sa krus, at dumating ang ikatlong anghel nang magsimula ang paghuhukom ng pagsisiyasat. Ang pagkadismaya ng mga alagad sa krus ay sumasagisag sa Dakilang Kabiguan noong Oktubre 22, 1844. Ang unang kabanata ng aklat ni Daniel ay si Elias, gaya ng kinakatawan ni Juan Bautista at ni William Miller, subalit hindi ito maaaring ihiwalay sa mga kabanata dalawa at tatlo. Sama-sama, ang mga kabanatang iyon ay ang walang-hanggang ebanghelyo, na laging isang tatlong-hakbang na propetikong mensahe ng pagsubok na nagbubunga ng dalawang uri ng mga mananamba, at pagkatapos ay naghihiwalay sa kanila. Kaya, kung ihihiwalay ang tatlong kabanatang iyon, magiging ibang ebanghelyo iyon.

> But though we, or an angel from heaven, preach any other gospel unto you than that which we have preached unto you, let him be accursed. As we said before, so say I now again, If any man preach any other gospel unto you than that ye have received, let him be accursed. Galatians 1:8, 9.

> Ngunit kahit kami, o isang anghel mula sa langit, ay mangaral sa inyo ng ibang ebanghelyo bukod sa ipinangaral na namin sa inyo, sumpain nawa siya. Gaya ng aming sinabi noong una, muli kong sinasabi ngayon: kung sinuman ang mangaral sa inyo ng ibang ebanghelyo bukod sa tinanggap ninyo, sumpain nawa siya. Galacia 1:8, 9.

Daniel chapter one prepares the way for the messenger of the covenant to suddenly come to his temple, and it also represents the voice that is crying in the wilderness. The wilderness is represented as a period of scattering, where the sanctuary and the host are being trodden under foot. In Daniel chapter one, Daniel is in the wilderness, scattered and enslaved. The message of chapter one, prepares the way for the message of chapter two, where Christ purifies and enters into covenant with the sons of Levi. The sons of Levi are identified as the symbol of God’s chosen people, for they stood faithfully with Moses in the crisis of Aaron’s golden image, and chapter three of Daniel is also the crisis of the golden image.

Ang unang kabanata ng Daniel ay naghahanda ng daan upang ang sugo ng tipan ay biglang pumarito sa kaniyang templo, at kumakatawan din ito sa tinig na sumisigaw sa ilang. Ang ilang ay inilalarawan bilang isang panahon ng pagkakawatak-watak, kung saan ang santuwaryo at ang hukbo ay inaapak-apakan. Sa unang kabanata ng Daniel, si Daniel ay nasa ilang, sa kalagayan ng pagkakawatak-watak at pagkaalipin. Ang mensahe ng unang kabanata ay naghahanda ng daan para sa mensahe ng ikalawang kabanata, kung saan dinadalisay ni Kristo ang mga anak ni Levi at nakikipagtipan sa kanila. Ang mga anak ni Levi ay kinikilala bilang sagisag ng hinirang na bayan ng Diyos, sapagkat sila’y nanindigang tapat kasama ni Moises sa krisis ng ginintuang larawan ni Aaron; at ang ikatlong kabanata ng Daniel ay siya ring krisis ng ginintuang larawan.

Shadrach, Meshach and Abednego are like the Levites that have been purified in advance of the “image of the beast” test of the golden idol. At the ceremony Nebuchadnezzar provides the orchestra, the whore of Tyre sings the songs, and apostate spiritual Israel bows down and then dances naked to the music around the golden idol.

Si Shadrach, Meshach at Abednego ay tulad ng mga Levita na nadalisay na bago pa ang pagsubok hinggil sa "larawan ng hayop," na kaugnay ng ginintuang diyus-diyusan. Sa seremonya, si Nebukadnezar ang naglaan ng orkestra, ang patutot ng Tiro ang umaawit ng mga awit, at ang tumalikod na espirituwal na Israel ay yumukod at pagkatapos ay sumayaw na hubad sa saliw ng tugtugin sa palibot ng ginintuang diyus-diyusan.

The books of Daniel and Revelation are the same book, and Christ as the Alpha and Omega is now unsealing the book that represents the Revelation of Jesus Christ. The very first truth that He places in that book is the three angels’ messages. The first three chapters of Daniel, are the three angels’ messages. The truths connected to those three angels’ messages in Revelation chapter fourteen, are brought to perfection when it is recognized that they were first mentioned in the first three chapters of Daniel. In Revelation fourteen they are identified as the everlasting gospel, and they are flying in the heavens, thus identifying the message that is presented to the entire world in the last days. In Daniel’s first three chapters, the experience of the men and women that carry that message to the world is illustrated. Revelation fourteen is the external line of truth, representing with symbols, the message of the three angels. The everlasting gospel, and the message of each of the three angels, is brought to perfection by the internal line of truth represented in Daniel’s first three chapters.

Ang mga aklat ni Daniel at ng Apocalipsis ay iisang aklat, at si Cristo, bilang ang Alfa at Omega, ay ngayo’y inaalis ang selyo ng aklat na kumakatawan sa Pahayag ni Jesu-Cristo. Ang pinakaunang katotohanang Kaniyang inilalagay sa aklat na iyon ay ang mga mensahe ng tatlong anghel. Ang unang tatlong kabanata ni Daniel ay siyang mga mensahe ng tatlong anghel. Ang mga katotohanang kaugnay ng mga mensahe ng tatlong anghel sa kabanata labing-apat ng Apocalipsis ay dinadala sa kasakdalan kapag kinikilalang una silang binanggit sa unang tatlong kabanata ni Daniel. Sa kabanata labing-apat ng Apocalipsis, kinikilala silang ang walang hanggang ebanghelyo, at sila’y lumilipad sa kalangitan, na sa gayo’y tumutukoy sa mensaheng inihaharap sa buong sanlibutan sa mga huling araw. Sa unang tatlong kabanata ni Daniel, inilalarawan ang karanasan ng mga lalaki at babae na nagdadala ng mensaheng iyon sa sanlibutan. Ang kabanata labing-apat ng Apocalipsis ay ang panlabas na linya ng katotohanan na, sa pamamagitan ng mga sagisag, ay kumakatawan sa mensahe ng tatlong anghel. Ang walang hanggang ebanghelyo, at ang mensahe ng bawat isa sa tatlong anghel, ay dinadala sa kasakdalan sa pamamagitan ng panloob na linya ng katotohanan na inilalarawan sa unang tatlong kabanata ni Daniel.

The first three chapters represent many wonderful truths, and one of those truths is that the three messages are a three-step testing process consisting of a dietary test, followed by a visual test, that is followed by a litmus test. There are, no doubt, other ways to label those three tests, but those labels can easily be seen in chapter one, and they can again be seen in chapters one through three. The three chapters must be recognized together as one symbol.

Ang unang tatlong kabanata ay kumakatawan sa maraming kahanga-hangang katotohanan, at isa sa mga katotohanang iyon ay na ang tatlong mensahe ay isang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok na binubuo ng isang pagsubok ukol sa pagkain, na sinusundan ng isang pagsubok sa paningin, na sinusundan naman ng isang pagsubok na litmus. Walang alinlangan, may iba pang mga paraan upang tawagin ang tatlong pagsubok na iyon, ngunit ang mga tawag na iyon ay madaling makita sa unang kabanata, at muli rin silang makikita sa mga kabanata isa hanggang tatlo. Ang tatlong kabanata ay dapat kilalaning magkakasama bilang iisang sagisag.

> “The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

> Ang unang at ikalawang mga mensahe ay ibinigay noong 1843 at 1844, at ngayo’y nasa ilalim tayo ng proklamasyon ng ikatlo; ngunit ang tatlong mensaheng ito ay kailangang ipahayag pa rin. Kasinghalaga ngayon gaya ng dati na ang mga ito ay maulit sa mga naghahanap ng katotohanan. Sa pamamagitan ng panulat at tinig ay iparirinig natin ang proklamasyon, na ipinakikita ang kanilang pagkakasunod-sunod, at ang paglalapat ng mga propesiya na nagdadala sa atin sa mensahe ng ikatlong anghel. Hindi maaaring magkaroon ng ikatlo kung wala ang una at ang ikalawa. Ang mga mensaheng ito ay dapat nating ibigay sa sanlibutan sa pamamagitan ng mga publikasyon at sa mga pangangaral, na ipinakikita sa linya ng propetikong kasaysayan ang mga bagay na naganap at ang mga bagay na magaganap. Selected Messages, aklat 2, 104, 105.

It does not matter if there was only one day, or one week, or twenty years between the actual history of chapters two and three, they are symbolically illustrating the progressive testing of three tests. Nebuchadnezzar was dazzled and amazed that God, through the prophet Daniel could know his dream, and provide such a sound interpretation of the dream that it could only be understood as truth. Yet in chapter three, Nebuchadnezzar failed the second test of chapter two, for he determined to place his own prideful human desire above the wonderful manifestation of the power of God, which identified the divine meaning of the secret dream.

Hindi mahalaga kung iisang araw, isang linggo, o dalawampung taon ang pagitan ng aktuwal na kasaysayan ng ikalawa at ikatlong kabanata; sa paraang simboliko, inilalarawan nila ang sunud-sunod na pagdaan sa tatlong pagsubok. Nabighani at namangha si Nebuchadnezzar na ang Diyos, sa pamamagitan ng propetang si Daniel, ay nakaaalam ng kanyang panaginip at nakapagbigay ng gayong matibay at tumpak na pagpapakahulugan sa panaginip, anupa’t hindi ito maaaring unawain kundi bilang katotohanan. Gayunman, sa ikatlong kabanata, nabigo si Nebuchadnezzar sa ikalawang pagsubok ng ikalawang kabanata, sapagkat ipinasiya niyang itaas ang sarili niyang mapagmalaking pagnanasa ng tao higit sa kamangha-manghang pagpapamalas ng kapangyarihan ng Diyos, na siyang nagpakilala sa banal na kahulugan ng lihim na panaginip.

In erecting the golden image in chapter three, he failed the third—litmus test. Shadrach, Meshach and Abednego passed the litmus test. Nebuchadnezzar received the mark of the beast and the three worthies received the seal of God. The first three chapters of Daniel, must be understood in the context of the three angels of Revelation fourteen. As simple as the three chapters are, for they are so clear that they are commonly used as stories for Christian children, they actually represent, perhaps, the most profound three chapters in God’s Word.

Sa pagtatayo niya ng gintong larawan sa ikatlong kabanata, nabigo siya sa ikatlong “litmus test.” Si Shadrach, Meshach at Abednego ay pumasa sa “litmus test.” Tinanggap ni Nebuchadnezzar ang tatak ng hayop at tinanggap ng tatlong mararangal ang selyo ng Diyos. Ang unang tatlong kabanata ni Daniel ay dapat maunawaan sa konteksto ng tatlong anghel ng Apocalipsis labing-apat. Bagaman payak ang tatlong kabanatang ito—sapagkat napakalinaw ng mga ito kaya karaniwang ginagamit bilang mga kuwento para sa mga batang Kristiyano—sa katunayan, marahil, sila ang tatlong pinakamalalim na kabanata sa Salita ng Diyos.

We will continue with Daniel chapter three in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang ikatlong kabanata ng Daniel sa susunod na artikulo.

> “The vainglory and oppression seen in the course pursued by the heathen king, Nebuchadnezzar, is being and will continue to be manifested in our day. History will repeat itself. In this age the test will be on the point of Sabbath observance. The heavenly universe behold men trampling upon the law of Jehovah, making the memorial of God, the sign between him and his commandment-keeping people, a thing of naught, something to be despised, while a rival sabbath is exalted as was the great golden image in the plain of Dura. Men claiming to be Christians will call upon the world to observe this spurious sabbath that they have made. All who refuse will be placed under oppressive laws. This is the mystery of iniquity, the devising of satanic agencies, carried into effect by the man of sin.” The Youth’s Instructor, July 12, 1904.

> "Ang kapalaluan at pang-aapi na makikita sa landas na tinahak ng haring pagano na si Nebukadnezar ay nahahayag at magpapatuloy na mahahayag sa ating kapanahunan. Mauulit ang kasaysayan. Sa panahong ito, ang pagsubok ay sasapit sa usapin ng pangilin sa Araw ng Sabat. Ang buong kalangitan ay nasasaksihan na niyuyurakan ng mga tao ang kautusan ni Jehovah, at ginagawang walang kabuluhan—isang bagay na hinahamak—ang alaala ng Diyos, ang tanda sa pagitan niya at ng kaniyang bayang tumutupad sa kaniyang mga utos, samantalang ang isang karibal na Sabat ay itinataas gaya ng dakilang larawang ginto sa kapatagan ng Dura. Ang mga taong nag-aangking mga Kristiyano ay tatawag sa sanlibutan na ipangilin ang huwad na Sabat na kanilang ginawa. Ang lahat ng tumanggi ay ilalagay sa ilalim ng mga mapaniil na batas. Ito ang hiwaga ng kasamaan, ang pakana ng mga ahensiyang sataniko, na isinasakatuparan ng taong makasalanan." The Youth's Instructor, Hulyo 12, 1904.

Back to Articles