Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-Seven

Ang Aklat ni Daniel - Bilang Isang Daan at Apatnapu't Pito

The Role of Religious Movements in Shaping American Politics: From Pat Robertson to the Christian Coalition

Ang Gampanin ng mga Kilusang Panrelihiyon sa Paghubog ng Pulitika ng Estados Unidos: Mula kay Pat Robertson hanggang sa Christian Coalition

Author

Jeff Pippenger

Published

March 20, 2024

Formats

PDF
Word

We ended the last article with the following paragraph:

Tinapos natin ang nakaraang artikulo sa sumusunod na talata:

> “The miracle-working power manifested through spiritualism will exert its influence against those who choose to obey God rather than men. Communications from the spirits will declare that God has sent them to convince the rejecters of Sunday of their error, affirming that the laws of the land should be obeyed as the law of God. They will lament the great wickedness in the world and second the testimony of religious teachers that the degraded state of morals is caused by the desecration of Sunday. Great will be the indignation excited against all who refuse to accept their testimony.” The Great Controversy, 589, 590.

> Ang kapangyarihang gumagawa ng mga himala na nahahayag sa pamamagitan ng espiritismo ay magpapairal ng impluwensiya nito laban sa mga pumipiling sumunod sa Diyos sa halip na sa mga tao. Ang mga mensahe mula sa mga espiritu ay magpapahayag na sinugo sila ng Diyos upang paniwalain ang mga tumatanggi sa Linggo na sila’y nagkakamali, na ipinagtitibay na ang mga batas ng bansa ay dapat sundin gaya ng batas ng Diyos. Kanilang tatangisan ang malaking kasamaan sa sanlibutan at sasang-ayunan ang patotoo ng mga tagapagturo ng relihiyon na ang ibinabang kalagayan ng moralidad ay sanhi ng paglapastangan sa Linggo. Matinding poot ang mapupukaw laban sa lahat ng tumatangging tanggapin ang kanilang patotoo. The Great Controversy, 589, 590.

The “testimony of religious teachers that the degraded state of morals is caused by the desecration of Sunday,” is a waymark of the history that leads to the enforcement of the worship of the sun in the United States. Pat Robertson, the American televangelist and founder of the Christian Broadcasting Network (CBN) and the Christian Coalition, ran for President of the United States in the Republican primaries in 1988. Robertson’s campaign focused on mobilizing conservative Christian voters and advocating for social and moral issues aligned with his evangelical beliefs. At the time of the end in 1989, in the history of the first of the eight final presidents, the leader and founder of the Christian Coalition ran for president. The presidential history of Reagan, typifies the history of the last Republican president.

Ang “patotoo ng mga guro sa relihiyon na ang pagkasira ng moralidad ay sanhi ng paglalapastangan sa araw ng Linggo” ay isang palatandaan sa kasaysayan na humahantong sa pagpapatupad ng pagsamba sa araw sa Estados Unidos. Si Pat Robertson, ang Amerikanong televangelist at tagapagtatag ng Christian Broadcasting Network (CBN) at ng Christian Coalition, ay tumakbo sa pagkapangulo ng Estados Unidos sa mga primaryang Republikano noong 1988. Ang kampanya ni Robertson ay nakatuon sa pagpapakilos ng mga botanteng konserbatibong Kristiyano at sa pagtataguyod ng mga isyung panlipunan at moral na kaayon ng kaniyang ebanghelikal na mga paniniwala. Sa panahon ng wakas noong 1989, sa kasaysayan ng una sa walong huling pangulo, ang pinuno at tagapagtatag ng Christian Coalition ay tumakbo sa pagkapangulo. Ang kasaysayan ng pagkapangulo ni Reagan ay tumatayong huwaran ng kasaysayan ng huling pangulong Republikano.

The judgments of God are about to produce the environment that fulfills the previous passage from The Great Controversy, and which parallels the work of the Christian Coalition. The Christian Coalition came about to address the moral and social problems that Sister White identifies are unsolvable by those who hold the reins of government. The Christian Coalition in the history of Reagan, represents a similar movement in the very near future. Prophetically the Christian Coalition was typified by the National Reform Movement during the Sunday law crisis connected with the Blair Bills in the 1880’s and 1890’s. The National Reform Movement was formed in 1888, and Sister White specifically addressed that movement in her writings.

Ang mga hatol ng Diyos ay malapit nang lumikha ng isang kapaligirang tutupad sa naunang sipi mula sa The Great Controversy, na kahanay sa gawain ng Christian Coalition. Ang Christian Coalition ay naitatag upang tugunan ang mga suliraning moral at panlipunan na tinukoy ni Sister White na hindi malulutas ng mga may hawak ng renda ng pamahalaan. Ang Christian Coalition, sa kapanahunan ni Reagan, ay kumakatawan sa isang kahalintulad na kilusan sa napakalapit na hinaharap. Sa pananaw ng propesiya, ang Christian Coalition ay tinipikal ng National Reform Movement noong krisis sa batas ng Linggo na kaugnay ng mga Blair Bills noong dekada 1880 at 1890. Ang National Reform Movement ay naitatag noong 1888, at tuwirang tinugunan ni Sister White ang kilusang iyon sa kaniyang mga sulatin.

> “A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world. The most momentous struggle of all the ages is just before us. Events which for more than forty years we have upon the authority of the prophetic word declared to be impending are now taking place before our eyes. Already the question of an amendment to the Constitution restricting liberty of conscience has been urged upon the legislators of the nation. The question of enforcing Sunday observance has become one of national interest and importance. We well know what the result of this movement will be. But are we ready for the issue? Have we faithfully discharged the duty which God has committed to us of giving the people warning of the danger before them?

> Naghihintay sa bayan ng Diyos ang isang dakilang krisis. Isang krisis ang naghihintay sa sanlibutan. Ang pinakamatimbang na pakikibaka sa tanang kapanahunan ay nasa ating harapan na. Ang mga pangyayaring sa mahigit apatnapung taon, ayon sa awtoridad ng salitang propetiko, ay ipinahayag nating nalalapit na, ay ngayo’y nagaganap sa harap ng ating mga mata. Isinusulong na sa mga mambabatas ng bansa ang usapin ng pag-amyenda sa Saligang Batas na maglilimita sa kalayaan ng budhi. Ang usapin ng pagpapatupad ng pagpangingilin ng Linggo ay naging isang usapin ng pambansang interes at kahalagahan. Batid nating lubos kung ano ang magiging bunga ng kilusang ito. Ngunit handa na ba tayo sa usaping ito? Naisakatuparan ba natin nang tapat ang tungkuling ipinagkatiwala sa atin ng Diyos na bigyan ang mga tao ng babala hinggil sa panganib na nasa kanilang harapan?

> “There are many, even of those engaged in this movement for Sunday enforcement, who are blinded to the results which will follow this action. They do not see that they are striking directly against religious liberty. There are many who have never understood the claims of the Bible Sabbath and the false foundation upon which the Sunday institution rests. Any movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy, which for so many ages has steadily warred against liberty of conscience. Sunday observance owes its existence as a so-called Christian institution to “the mystery of iniquity;” and its enforcement will be a virtual recognition of the principles which are the very cornerstone of Romanism. When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.

> Marami, maging sa mga nasasangkot sa kilusang ito para sa pagpapatupad ng pangingilin sa Linggo, ang nabulag sa mga kahihinatnang susunod sa hakbang na ito. Hindi nila nakikita na sila’y tuwirang sumasalakay laban sa kalayaan sa relihiyon. Marami ang kailanma’y hindi nakaunawa sa mga pag-aangkin ng Sabat ng Biblia at sa huwad na saligan na kinatatayuan ng institusyon ng Linggo. Anumang kilusan na pumapabor sa panrelihiyong batas ay sa katotohanan isang gawa ng pagbibigay-konsesyon sa Papado, na sa napakaraming dantaon ay tuluy-tuloy na nakipagdigma laban sa kalayaan ng budhi. Ang pangingilin ng Linggo ay ikinakautang ang pag-iral nito, bilang isang anila’y Kristiyanong institusyon, sa “hiwaga ng kasamaan;” at ang pagpapatupad nito ay magiging isang di-tahas na pagkilala sa mga simulain na siyang batong-panulukan mismo ng Romanismo. Kapag ang ating bansa ay tinalikdan ang mga simulain ng pamahalaan nito sukat upang magpatibay ng isang batas sa Linggo, sa hakbang na ito ang Protestantismo ay magkakapit-kamay sa Papismo; ito’y walang iba kundi ang pagbibigay-buhay sa tiraniyang matagal nang sabik na nagmamatyag sa pagkakataong muling sumiklab sa aktibong despotismo.

> “The National Reform movement, exercising the power of religious legislation, will, when fully developed, manifest the same intolerance and oppression that have prevailed in past ages. Human councils then assumed the prerogatives of Deity, crushing under their despotic power liberty of conscience; and imprisonment, exile, and death followed for those who opposed their dictates. If popery or its principles shall again be legislated into power, the fires of persecution will be rekindled against those who will not sacrifice conscience and the truth in deference to popular errors. This evil is on the point of realization.

> Ang kilusang National Reform, na gumagamit ng kapangyarihan ng panrelihiyosong lehislasyon, ay, kapag ganap na nabuo, magpapamalas ng gayunding kawalan ng pagpaparaya at pang-aapi na namayani sa mga nagdaang kapanahunan. Noon, ang mga konsehong pantao ay inangkin ang mga prerogatibo ng Deidad, at sa ilalim ng kanilang despotikong kapangyarihan ay niyurakan ang kalayaan ng budhi; at ang pagkabilanggo, pagkatapon, at kamatayan ay sumunod sa mga sumalungat sa kanilang mga dikta. Kung ang kapapahan, o ang mga simulain nito, ay muling iluluklok sa kapangyarihan sa pamamagitan ng batas, muling sisiklab ang mga apoy ng pag-uusig laban sa mga hindi magsasakripisyo ng budhi at ng katotohanan alang-alang sa mga kamaliang pinapaboran ng nakararami. Ang kasamaan na ito ay nasa bingit na ng pagsasakatuparan.

> “When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?

> Kapag iginawad sa atin ng Diyos ang liwanag na naglalantad sa mga panganib na nasa ating harapan, paanong makatatayo tayong walang kapintasan sa Kaniyang paningin kung magkulang tayo sa paglalaan ng lahat ng pagsisikap na abot ng ating kapangyarihan upang ihayag ito sa mga tao? Makukuntento ba tayo na iwan silang humarap sa napakahalagang usaping ito nang walang babala?

> “There is a prospect before us of a continued struggle, at the risk of imprisonment, loss of property, and even of life itself, to defend the law of God, which is made void by the laws of men. In this situation worldly policy will urge an outward compliance with the laws of the land, for the sake of peace and harmony. And there are some who will even urge such a course from the Scripture: ‘Let every soul be subject unto the higher powers…. The powers that be are ordained of God.’

> Nakaharap sa atin ang isang nagpapatuloy na pakikibaka, sa panganib ng pagkabilanggo, pagkawala ng ari-arian, at maging ng mismong buhay, upang ipagtanggol ang kautusan ng Diyos, na pinawawalang-bisa ng mga kautusan ng mga tao. Sa ganitong kalagayan, ang patakarang makamundo ay magtutulak sa panlabas na pagsunod sa mga batas ng bansa, alang-alang sa kapayapaan at pagkakaisa. At may ilan na magtutulak pa ng gayong hakbang mula sa Kasulatan: 'Pasakop ang bawat kaluluwa sa nakatataas na mga kapangyarihan.... Ang mga kapangyarihang umiiral ay itinalaga ng Diyos.'

> “But what has been the course of God’s servants in ages past? When the disciples preached Christ and Him crucified, after His resurrection, the authorities commanded them not to speak any more nor to teach in the name of Jesus. ‘But Peter and John answered and said unto them, Whether it be right in the sight of God to hearken unto you more than unto God, judge ye. For we cannot but speak the things which we have seen and heard.’ They continued to preach the good news of salvation through Christ, and the power of God witnessed to the message.” Testimonies, volume 5, 711–713.

> "Ngunit ano ang naging landas ng mga lingkod ng Diyos sa mga nagdaang kapanahunan? Nang, pagkaraan ng Kanyang muling pagkabuhay, ipangaral ng mga alagad si Cristo—Siya na ipinako sa krus—iniutos ng mga may kapamahalaan na huwag na silang magsalita ni magturo pa sa pangalan ni Jesus. 'Ngunit sumagot si Pedro at si Juan at sinabi sa kanila, Kung matuwid sa paningin ng Diyos na masunod namin kayo kaysa sa Diyos, kayo ang humatol. Sapagkat hindi kami maaaring di magsalita ng mga bagay na aming nakita at narinig.' Nagpatuloy silang ipangaral ang mabuting balita ng kaligtasan sa pamamagitan ni Cristo, at ang kapangyarihan ng Diyos ay sumaksi sa mensahe." Testimonies, tomo 5, 711-713.

The judgments of God are about to produce an environment in the social, economic and religious sphere within the United States, that produces the logic for religious leaders to begin to call for a revival of public morality, as was typified in the 1880’s and 1890’s, and then again in the history of the president who marked the time of the end in 1989. “A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world.” Sister White asks two questions, “When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?”

Ang mga paghatol ng Diyos ay malapit nang lumikha ng isang kapaligiran sa larangang panlipunan, pang-ekonomiya, at panrelihiyon sa loob ng Estados Unidos, na magbibigay ng lohikal na batayan upang ang mga pinunong panrelihiyon ay magsimulang manawagan ng muling pagsigla ng pampublikong moralidad, gaya ng naging huwaran noong dekada 1880 at 1890, at saka muli sa kasaysayan ng pangulong nagbigay-tanda sa panahon ng kawakasan noong 1989. “Isang dakilang krisis ang naghihintay sa bayan ng Diyos. Isang krisis ang naghihintay sa sanlibutan.” Nagtatanong si Kapatid na White ng dalawang tanong, “Kapag ibinigay na sa atin ng Diyos ang liwanag na nagpapakita ng mga panganib sa ating harapan, paano tayo makatatayong walang sala sa Kanyang paningin kung pababayaan nating gawin ang bawat pagsisikap na nasa ating kapangyarihan upang iharap ito sa mga tao? Maaari ba tayong masiyahan na iwan silang harapin ang napakahalagang usaping ito nang walang babala?”

What light has there been showing the dangers before us, and if there has been no light, how could a loving God hold His people accountable for not presenting a warning message, if they had never heard that warning message? Dear Reader, you will be held accountable for the light represented by these articles.

Anong liwanag ang naipakitang naglalantad sa mga panganib na nasa ating harapan, at kung walang liwanag, paanong mapanagutin ng isang mapagmahal na Diyos ang Kanyang bayan sa hindi nila pagpapahayag ng isang mensaheng babala, kung hindi pa nila kailanman narinig ang nasabing babala? Minamahal na Mambabasa, ikaw ay pananagutin sa liwanag na kinakatawan ng mga artikulong ito.

The specific descriptions of the characteristics of the Democrat dragon power, the Republican false prophet power, the papal power, Islam and the Laodicean Adventist church, as well as literal Israel in these articles will be considered as hate speech by the powers that be, but they are the message from God’s Word that is established by the methodology of line upon line, and those lines are crying out that the judgments of God are about to increase and escalate in frequency.

Ang mga tiyak na paglalarawan ng mga katangian ng kapangyarihang dragon ng mga Demokrata, ng kapangyarihang huwad na propeta ng mga Republikano, ng kapangyarihan ng kapapahan, ng Islam, at ng Laodiseyang iglesyang Adbentista, gayundin ng literal na Israel, sa mga artikulong ito ay ituturing ng mga nasa kapangyarihan na mapoot na pananalita; ngunit ang mga ito ay ang mensahe mula sa Salita ng Diyos na itinatag sa metodolohiyang linya sa ibabaw ng linya, at ang mga linyang iyon ay sumisigaw na ang mga paghatol ng Diyos ay malapit nang dumami at lalo pang dadalas.

Prophetically the Christian Coalition that came together in the history just prior to the time of the end in 1989, has a more significant application than simply the parallel to the 1880’s and the 1890’s. In the passage we just cited from Sister White she identifies spiritualism as one of two ways Satan takes the world captive, and then spends some words addressing the miracles that he will perform.

Ayon sa propesiya, ang Christian Coalition na nabuo sa kasaysayang bahagyang nauna sa panahon ng wakas noong 1989 ay may higit na mahalagang paglalapat kaysa sa payak na paralelismo sa mga dekada 1880 at 1890. Sa siping katatapos lamang nating banggitin mula kay Sister White, tinukoy niya ang espiritismo bilang isa sa dalawang paraan kung paano binibihag ni Satanas ang sanlibutan, at pagkatapos ay tinalakay niya ang mga himalang kanyang gagawin.

After the election of 1988, thus after the arrival of the Christian Coalition, there was a tremendous manifestation of satanic miracles in the realm of the dragon, the realm of the beast and the realm of the false prophet. It is important to align these phenomenon’s correctly, for they typify the arrival of Satan personating Christ after the soon coming Sunday law in the United States.

Pagkaraan ng halalan noong 1988, samakatuwid, matapos ang pagdating ng Christian Coalition, nagkaroon ng matinding pagpapakita ng mga satanikong himala sa larangan ng dragon, sa larangan ng halimaw, at sa larangan ng huwad na propeta. Mahalagang maihanay nang wasto ang mga kaganapang ito, sapagkat sumasagisag ang mga ito sa pagdating ni Satanas na mag-aanyong si Cristo, pagkaraan ng nalalapit na pagpapatupad ng batas sa Linggo sa Estados Unidos.

In the realm of Catholicism, in the 1990’s the world watched as the apparitions of the so-called virgin Mary, with the accompanying miracles of bleeding statues of saints, miracles of apparitions in the sky, raining of flower petals from cloudless skies, and other absurd satanic miracles. Pilgrimages of thousands of people all around the world were carried out by the masses during those times, drawn into the delusions accomplished by these events. Books were written about them, journalists investigated, magazines such as Time and Newsweek illustrated these things on their front page.

Sa larangan ng Katolisismo, noong dekada 1990 ay pinagmasdan ng buong mundo ang mga aparisyon ng umano’y Birheng Maria, kalakip ang mga himala ng dumudugong mga estatwa ng mga santo, mga himala ng mga aparisyon sa kalangitan, pag-ulan ng mga talulot ng bulaklak mula sa walang-ulap na kalangitan, at iba pang kahangal-hangal na satanikong mga himala. Noong mga panahong iyon, isinagawa ng madla sa buong daigdig ang mga peregrinasyong dinagsa ng libu-libong tao, na nahulog sa mga delusyong idinulot ng mga pangyayaring ito. May mga aklat na isinulat tungkol dito, nagsiyasat ang mga mamamahayag, at itinampok ng mga magasin tulad ng Time at Newsweek ang mga bagay na ito sa kanilang unang pahina.

In the realm of the dragon the Hindu statues of India manifested satanic miracles by the statues drinking spoons or glasses of drink offerings that were placed upon the statue’s mouths. The phenomenon that began in one small village in India spread, like the frogs of Egypt, across the whole country. The BBC television news did a commentary on the phenomenon, and as an afterthought the BBC reporter on television raised the question, “I wonder what would happen if we went to the London Museum tomorrow and offered one of the Hindu statues a glass of milk?” The next days evening news showed the very same reporter at the London Museum, and while the cameras rolled, he offered the large Hindu statue a glass of milk. When the glass touched the lips of the statue the milk was immediately sucked into the statue.

Sa nasasakupan ng Dragon, ang mga rebultong Hindu ng India ay nagpakita ng mga makasatanas na himala sa pamamagitan ng pag-inom mula sa mga kutsara o mga baso ng mga handog na inumin na inilalapat sa mga labi ng mga rebulto. Ang kababalaghang nagsimula sa isang munting nayon sa India ay kumalat, gaya ng mga palaka ng Egipto, sa buong bansa. Nagbigay ang balitang pantelebisyon ng BBC ng komentaryo hinggil sa kababalaghan, at bilang isang pahabol ay ibinangon ng tagapag-ulat ng BBC sa telebisyon ang tanong, “Ano kaya ang mangyayari kung pumunta tayo bukas sa London Museum at mag-alay sa isa sa mga rebultong Hindu ng isang baso ng gatas?” Kinabukasan, sa balitang panggabi, ipinakita ang gayunding tagapag-ulat sa London Museum, at habang umiikot ang mga kamera ay inialay niya sa malaking rebultong Hindu ang isang baso ng gatas. Nang dumampi ang baso sa mga labi ng rebulto, agad na nahigop papasok sa rebulto ang gatas.

Within the spiritualism of the American Indian prophecies, the white buffalo known as “Miracle,” was born on August 20, 1994, on the farm of Dave and Valerie Heider near Janesville, Wisconsin. Miracle was born with white fur, and her birth was considered by some to be a fulfillment of a Native American prophecy. In various Native American traditions, the birth of a white buffalo is seen as a sacred and significant event, symbolizing unity, peace, and spiritual renewal. Miracle gained widespread attention and became a symbol of hope and spiritual significance for many people. The prophecy of the white buffalo is traced back, and directly associated with the most sacred relic of the native American’s spiritualistic religion, for it is in the initial story of the white buffalo, that the “piece pipe” was introduced into the culture.

Sa loob ng espirituwalismo ng mga propesiya ng mga Amerikanong Indiyan, ang puting kalabaw na kilala bilang "Miracle," ay ipinanganak noong 20 Agosto 1994, sa sakahan nina Dave at Valerie Heider malapit sa Janesville, Wisconsin. Si Miracle ay ipinanganak na may puting balahibo, at ang kaniyang kapanganakan ay itinuring ng ilan bilang katuparan ng isang propesiya ng mga Katutubong Amerikano. Sa iba’t ibang tradisyon ng mga Katutubong Amerikano, ang kapanganakan ng isang puting kalabaw ay itinuturing na isang banal at makabuluhang pangyayari, na sumasagisag sa pagkakaisa, kapayapaan, at pagbabagong-espirituwal. Nakakuha si Miracle ng malawakang pansin at naging sagisag ng pag-asa at kahalagahang espirituwal para sa maraming tao. Ang propesiya ng puting kalabaw ay matutunton pabalik at tuwirang iniuugnay sa pinakasagradong relikya ng espirituwalistang relihiyon ng mga Katutubong Amerikano, sapagkat sa unang salaysay hinggil sa puting kalabaw unang ipinakilala sa kultura ang "piece pipe".

In 1994, in the realm of the false prophet of apostate Protestantism, the Holy Laughter movement, also known as the Toronto Blessing, began in January 1994 at the Toronto Airport Vineyard Church (now known as Catch The Fire Toronto) in Toronto, Ontario, Canada. It was during a series of revival meetings led by pastors John and Carol Arnott that the phenomenon of uncontrollable laughter, along with other manifestations such as shaking, crying, and falling down, or imitating animals and the animals sounds (often referred to as being “slain in the Spirit” or “drunk in the Lord”), began to occur among congregants.

Noong 1994, sa saklaw ng maling propeta ng apostatang Protestantismo, nagsimula noong Enero 1994 sa Toronto Airport Vineyard Church (na ngayo’y kilala bilang Catch The Fire Toronto) sa Toronto, Ontario, Canada, ang kilusang Holy Laughter, na kilala rin bilang Toronto Blessing. Sa panahon ng isang serye ng mga revival na pagtitipon na pinamunuan ng mga pastor na sina John at Carol Arnott, nagsimulang maganap sa mga kasapi ng kongregasyon ang penomenon ng hindi mapigil na halakhak, kalakip ng iba pang mga pagpapakita gaya ng panginginig, pag-iyak, at pagbuwal, o paggaya sa mga hayop at sa mga tunog ng mga hayop (na madalas tinutukoy bilang “slain in the Spirit” o “drunk in the Lord”).

The laughter and other manifestations were attributed by participants to the presence and work of the Holy Spirit, leading to the term “Holy Laughter” being used to describe the phenomenon. The revival meetings at the Toronto Airport Vineyard Church attracted attention and visitors from around the world, leading to the spread of the movement to other churches and communities. People came from around the world to experience the laughter, and when they returned to their home churches, those churches would often then begin to manifest the same demonic manifestations.

Ang pagtawa at iba pang mga manipestasyon ay iniugnay ng mga kalahok sa presensya at gawain ng Espiritu Santo, kaya’t ginamit ang katawagang “Banal na Tawa” upang ilarawan ang pangyayaring ito. Ang mga pagtitipon para sa pagpapanibagong espirituwal sa Toronto Airport Vineyard Church ay umakit ng pansin at mga bisita mula sa buong daigdig, na nagbunsod ng paglaganap ng kilusan sa iba pang mga iglesia at pamayanan. Dumating ang mga tao mula sa buong daigdig upang maranasan ang pagtawang iyon, at pagbalik nila sa kanilang mga kinabibilangang iglesia, ang mga iglesia na iyon ay madalas na nagsisimulang magpakita rin ng mga gayunding demonikong manipestasyon.

Pat Robertson founded the Christian Broadcasting Network (CBN) in 1960. CBN was one of the first television networks dedicated to Christian programming, and it played a significant role in the growth of the Christian broadcasting industry in the United States. Over the years, CBN has expanded its reach and influence through television, radio, and digital media, becoming one of the largest Christian media organizations in the world.

Itinatag ni Pat Robertson ang Christian Broadcasting Network (CBN) noong 1960. Ang CBN ay isa sa mga unang network sa telebisyon na inilaan sa mga programang pang-Kristiyano, at gumanap ito ng mahalagang papel sa paglago ng industriya ng Kristiyanong pagsasahimpapawid sa Estados Unidos. Sa paglipas ng mga taon, pinalawak ng CBN ang abot at impluwensiya nito sa pamamagitan ng telebisyon, radyo, at midyang digital, at naging isa sa pinakamalalaking organisasyong midyang Kristiyano sa daigdig.

In 1988, he founded the Christian Coalition, and ran for the presidency of the United States. His beliefs are traced back to the National Reform Movement and the Lord’s Day Alliance. Both of those organizations began in 1888, and advocated for various social reforms based on Christian principles, including the prohibition of alcohol, women’s suffrage, and the observance of the Sabbath (Sunday) as a day of rest and worship. The movement was influenced by evangelical Protestantism and sought to establish a “Christian nation” guided by biblical principles. Robertson represented the same principles as both the National Reform Movement, and the Lord’s Day Alliance. For that reason, he also established Regent University.

Noong 1988, itinatag niya ang Christian Coalition at tumakbo sa pagkapangulo ng Estados Unidos. Ang kaniyang mga paniniwala ay maiuugat sa National Reform Movement at sa Lord’s Day Alliance. Ang dalawang organisasyong iyon ay kapwa nagsimula noong 1888 at nagtaguyod ng iba’t ibang repormang panlipunan na batay sa mga prinsipyong Kristiyano, kabilang ang pagbabawal sa alak, ang karapatang bumoto ng kababaihan, at ang pagpapangilin sa Sabbath (Linggo) bilang araw ng kapahingahan at pagsamba. Ang kilusang ito ay naimpluwensiyahan ng ebanghelikal na Protestantismo at nagsikap na magtatag ng isang "bansang Kristiyano" na ginagabayan ng mga prinsipyong biblikal. Kumatawan si Robertson sa gayunding mga prinsipyo gaya ng sa National Reform Movement at sa Lord’s Day Alliance. Sa dahilang iyon, itinatag din niya ang Regent University.

Pat Robertson established Regent University in 1977, in agreement with the Catholic doctrine which William Miller so boldly opposed. Catholicism and apostate Protestantism employ a satanic biblical methodology that among other unsanctified fruits, produces the belief that there will be a thousand years of peace before Jesus actually returns. Robertson believes his university trains men and women to be those who will run Christ’s thousand-year government during the biblical Millennium. The term “regent” means, someone who acts as a representative or deputy for a ruler or monarch, who is out of the country.

Itinatag ni Pat Robertson ang Regent University noong 1977, kaayon ng doktrinang Katoliko na buong tapang na sinalungat ni William Miller. Ang Katolisismo at ang tumalikod na Protestantismo ay gumagamit ng makasatanas na metodolohiyang biblikal na, bukod sa iba pang hindi pinabanal na mga bunga, ay nagbubunga ng paniniwalang magkakaroon ng sanlibong taon ng kapayapaan bago ang aktuwal na pagbabalik ni Jesus. Naniniwala si Robertson na sinasanay ng kanyang unibersidad ang mga lalaki at babae upang maging ang mga mamamahala sa sanlibong-taong pamahalaan ni Cristo sa panahon ng biblikal na Milenyum. Ang terminong “regent” ay nangangahulugang isang taong kumikilos bilang kinatawan o kahalili ng isang pinuno o monarka na nasa labas ng bansa.

Before the time of the end in 1989, beginning at least by 1960, the modern counterparts of the organizations who were pushing for Sunday legislation in 1888, arrived into history. After 1989, satanic manifestations rocked all three elements of the religious realm of the dragon, the beast, and the false prophet. Jesus always identifies the end of a thing with the beginning of a thing, and 1989, “the time of the end” in verse forty of Daniel eleven, begins a prophetic period that ends at the soon-coming Sunday law of verse forty-one. When that Sunday law arrives, Satan appears to “personate” Christ, and his crowning act of deception begins, with miracles and healings.

Bago sumapit ang panahon ng kawakasan noong 1989, nagsimulang lumitaw, nang di-kukulangin sa 1960, sa kasaysayan ang makabagong mga katapat ng mga organisasyong nagsulong ng pagsasabatas ng Linggo noong 1888. Pagkaraan ng 1989, yumanig ang mga satanikong pagpapakita sa tatlong sangkap ng larangang panrelihiyon—ang dragon, ang hayop, at ang bulaang propeta. Lagi’t laging iniuugnay ni Jesus ang wakas ng isang bagay sa pasimula nito, at ang 1989, ang “panahon ng kawakasan” sa talatang apatnapu ng Daniel labing-isa, ay nagpapasimula ng isang panahong propetiko na magwawakas sa nalalapit na batas-Linggo sa talatang apatnapu’t isa. Kapag dumating ang naturang batas-Linggo, lilitaw si Satanas upang “mag-anyong” Cristo, at magsisimula ang kanyang pinakatampok na gawa ng panlilinlang, kalakip ang mga himala at mga pagpapagaling.

The history that begins that prophetic period identifies a work of an apostate Protestant movement, that leads to the Sunday law, which was typified by 1989, the beginning of that period. In 1989, the “wall” of “the iron curtain” came down, and at the end of this period the “wall of separation of Church and State” comes down. The beginning of the period marks the first two presidents of the eight final presidents. The beginning marks the papacy overcoming its enemy of atheism in the Soviet Union, and the last marks the papacy overcoming its enemy of Protestantism in the United States. The beginning identifies the first of those eight presidents (a Republican), joining hands with the antichrist of Bible prophecy, and the ending marks the last of those eight presidents joining hands with the antichrist of Bible prophecy. That first president is understood to be responsible for bringing down the wall, and the last is the one who will build the wall.

Ang kasaysayang nagpapasimula sa panahong propetiko na iyon ay tumutukoy sa isang gawain ng isang apostatang kilusang Protestante, na humahantong sa batas ng Linggo, na isinagisag noong 1989, ang pasimula ng panahong iyon. Noong 1989, bumagsak ang “pader” ng “kurtinang bakal,” at sa katapusan ng panahong ito ay babagsak ang “pader ng paghihiwalay ng Simbahan at Estado.” Ang pasimula ng panahong ito ay nagmamarka sa unang dalawang pangulo sa walong pangwakas na pangulo. Minamarkahan ng pasimula ang pagtagumpay ng kapapahan laban sa kaaway nitong ateismo sa Unyong Sobyet, at minamarkahan ng wakas ang pagtagumpay ng kapapahan laban sa kaaway nitong Protestantismo sa Estados Unidos. Tinutukoy ng pasimula ang una sa walong pangulong iyon (isang Republikano), na nakikipagsanib-puwersa sa Antikristo ng hula sa Bibliya, at minamarkahan ng wakas ang huli sa walong pangulong iyon na nakikipagsanib-puwersa sa Antikristo ng hula sa Bibliya. Ang unang pangulong iyon ay pinaniniwalaang may pananagutan sa pagpapabagsak ng pader, at ang huli ang siyang magtatayo ng pader.

In 1960, through to the time of the end in 1989, the modern National Reform Movement began. After the election, satanic miracles began. Before the Sunday law the final manifestation of the national reformers will raise their political head again. At the Sunday law, the time has come for the marvelous working of Satan. In advance of the Sunday law there will, of prophetic necessity, need to be judgments which not only remove the national prosperity of the United States, but those judgments will of prophetic necessity need to be so severe and fearful that the logic is put in place that allows for those in the final national reform movement, the Christian Nationalists, to be identifying the reason for those judgments, as the citizens who are desecrating what they call the Lord’s Day.

Nagsimula ang makabagong Kilusang Pambansang Reporma noong 1960 at umabot hanggang sa Panahon ng Wakas noong 1989. Pagkaraan ng halalan, nagsimula ang mga himalang gawa ni Satanas. Bago ang batas sa Linggo, sa kanilang panghuling pagpapakita, muling uusbong ang kapangyarihang pampolitika ng mga repormistang pambansa. Sa pagsapit ng batas sa Linggo, dumating na ang panahon para sa kagila-gilalas na paggawa ni Satanas. Bago pa ang batas sa Linggo, kailangang, sa kahingian ng propesiya, magkaroon ng mga kahatulan na hindi lamang mag-aalis sa pambansang kasaganaan ng Estados Unidos, kundi ang mga kahatulang iyon ay, sa gayon ding kahingian ng propesiya, kailangang maging lubhang mabigat at nakatatakot, upang mailatag ang lohika na magbibigay-daan sa mga nasa panghuling Kilusang Pambansang Reporma, ang mga Kristiyanong Nasyonalista, na kilalanin na ang dahilan ng mga kahatulang iyon ay ang mga mamamayang lumalapastangan sa tinatawag nilang Araw ng Panginoon.

We will continue this study in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.

> “If our people continue in the listless attitude in which they have been, God cannot pour upon them His Spirit. They are unprepared to co-operate with Him. They are not awake to the situation and do not realize the threatened danger. They should feel now, as never before, their need of vigilance and concerted action.

> Kung magpapatuloy ang ating sambayanan sa matamlay na saloobing matagal na nilang taglay, hindi maibubuhos ng Diyos sa kanila ang Kaniyang Espiritu. Hindi sila handa upang makipagtulungan sa Kaniya. Hindi sila mulat sa kalagayan at hindi nila natatanto ang nagbabantang panganib. Dapat nilang madama ngayon, higit kailanman, ang kanilang pangangailangan ng pagiging mapagmatyag at ng pinagkaisang pagkilos.

> “The peculiar work of the third angel has not been seen in its importance. God meant that His people should be far in advance of the position which they occupy today. But now, when the time has come for them to spring into action, they have the preparation to make. When the National Reformers began to urge measures to restrict religious liberty, our leading men should have been alive to the situation and should have labored earnestly to counteract these efforts. It is not in the order of God that light has been kept from our people—the very present truth which they needed for this time. Not all our ministers who are giving the third angel’s message really understand what constitutes that message. The National Reform movement has been regarded by some as of so little importance that they have not thought it necessary to give much attention to it and have even felt that in so doing they would be giving time to questions distinct from the third angel’s message. May the Lord forgive our brethren for thus interpreting the very message for this time.

> Ang natatanging gawain ng ikatlong anghel ay hindi nabigyang pagkilala sa tunay nitong kahalagahan. Nilayon ng Diyos na ang Kanyang bayan ay nasa malayong unahan kaysa sa kalagayang kanilang kinalalagyan ngayon. Ngunit ngayong dumating na ang panahon upang sila’y kumilos, dapat pa nilang gawin ang kinakailangang paghahanda. Nang simulan ng mga National Reformers na itulak ang mga hakbang na maglilimita sa kalayaan sa relihiyon, ang ating mga pangunahing pinuno ay nararapat sanang naging mulat at mapagmatyag sa kalagayan at nagsikap nang buong sigasig upang hadlangan ang mga pagsisikap na ito. Hindi ayon sa kaayusan ng Diyos na ipagkait sa ating bayan ang liwanag—yaong mismong kasalukuyang katotohanan na kailangan nila sa panahong ito. Hindi lahat ng ating mga ministro na nagpapahayag ng mensahe ng ikatlong anghel ay tunay na nakauunawa kung ano ang bumubuo sa mensaheng iyon. Ang kilusang National Reform ay itinuring ng ilan na halos walang kahalagahan, anupa’t hindi nila inakalang kailangang bigyan ito ng sapat na pansin, at inisip pa nilang sa paggawa nito ay maglalaan sila ng panahon sa mga usaping hiwalay sa mensahe ng ikatlong anghel. Nawa’y patawarin ng Panginoon ang ating mga kapatid sa gayong pagpapakahulugan sa mismong mensahe para sa panahong ito.

> “The people need to be aroused in regard to the dangers of the present time. The watchmen are asleep. We are years behind. Let the chief watchmen feel the urgent necessity of taking heed to themselves, lest they lose the opportunities given them to see the dangers.

> Kinakailangang pukawin ang mga tao hinggil sa mga panganib ng kasalukuyang kapanahunan. Ang mga bantay ay natutulog. Tayo’y nahuhuli na nang maraming taon. Nawa’y madama ng mga punong bantay ang kagyat na pangangailangang magsipagingat sa kanilang sarili, upang huwag mawala sa kanila ang mga pagkakataong ipinagkaloob sa kanila na matanaw ang mga panganib.

> “If the leading men in our conferences do not now accept the message sent them by God, and fall into line for action, the churches will suffer great loss. When the watchman, seeing the sword coming, gives the trumpet a certain sound, the people along the line will echo the warning, and all will have opportunity to make ready for the conflict. But too often the leader has stood hesitating, seeming to say: ‘Let us not be in too great haste. There may be a mistake. We must be careful not to raise a false alarm.’ The very hesitancy and uncertainty on his part is crying: “‘Peace and safety.” Do not get excited. Be not alarmed. There is a great deal more made of this religious amendment question than is demanded. This agitation will all die down.’ Thus he virtually denies the message sent from God, and the warning which was designed to stir the churches fails to do its work. The trumpet of the watchman gives no certain sound, and the people do not prepare for the battle. Let the watchman beware lest, through his hesitancy and delay, souls shall be left to perish, and their blood shall be required at his hand.

> Kung ang mga pangunahing kalalakihan sa ating mga kumperensiya ay hindi ngayon tatanggapin ang mensaheng ipinadala sa kanila ng Diyos, at hindi susunod sa hanay para sa pagkilos, ang mga iglesia ay magdaranas ng malaking kawalan. Kapag ang bantay, na nakikitang dumarating ang tabak, ay tumutugtog sa trumpeta ng tiyak na hudyat, ang mga nasa hanay ay magpapaalingawngaw ng babala, at ang lahat ay magkakaroon ng pagkakataong maghanda para sa labanan. Ngunit napakadalas na ang pinuno ay nakatindig na nag-aatubili, waring nagsasabi: 'Huwag tayong magmadali nang labis. Maaaring may pagkakamali. Dapat tayong mag-ingat na huwag magbigay ng maling hudyat.' Ang mismong pag-aatubili at kawalang-katiyakan sa kaniyang panig ay sumisigaw: 'Kapayapaan at katiwasayan. Huwag mabahala. Huwag maalarma. Labis na pinalalaki ang usaping ito ng relihiyosong amyenda kaysa sa nararapat. Huhupa rin ang lahat ng kaguluhang ito.' Sa gayo'y halos itinatatwa niya ang mensaheng ipinadala ng Diyos, at ang babalang nilayon upang pukawin ang mga iglesia ay nabibigong gampanan ang tungkulin nito. Ang trumpeta ng bantay ay hindi nagbibigay ng tiyak na tunog, at ang mga tao ay hindi naghahanda para sa labanan. Mag-ingat ang bantay, baka, dahil sa kaniyang pag-aatubili at pagkaantala, may mga kaluluwang maiwang mapahamak, at ang kanilang dugo ay hihinging panagot sa kaniyang kamay.

> “We have been looking many years for a Sunday law to be enacted in our land; and, now that the movement is right upon us, we ask: Will our people do their duty in the matter? Can we not assist in lifting the standard and in calling to the front those who have a regard for their religious rights and privileges? The time is fast approaching when those who choose to obey God rather than man will be made to feel the hand of oppression. Shall we then dishonor God by keeping silent while His holy commandments are trodden underfoot?

> Sa loob ng maraming taon ay ating inabangan na maipasa sa ating lupain ang isang batas sa araw ng Linggo; at ngayong ang kilusang ito ay sumapit na sa atin, nagtatanong tayo: Gagampanan ba ng ating bayan ang kanilang tungkulin sa bagay na ito? Hindi ba natin matutulungang itaas ang estandarte at tawagin sa unahan ang mga may pagpapahalaga sa kanilang mga karapatan at pribilehiyong panrelihiyon? Malapit na ang panahon na ang mga pipiliing sumunod sa Diyos kaysa sa tao ay mararanasan ang kamay ng pang-aapi. Ihahamak ba natin ang Diyos sa pamamagitan ng pananatiling tahimik samantalang ang Kanyang mga banal na utos ay niyuyurakan?

> “While the Protestant world is by her attitude making concessions to Rome, let us arouse to comprehend the situation and view the contest before us in its true bearings. Let the watchmen now lift up their voice and give the message which is present truth for this time. Let us show the people where we are in prophetic history and seek to arouse the spirit of true Protestantism, awaking the world to a sense of the value of the privileges of religious liberty so long enjoyed.

> Samantalang ang daigdig ng mga Protestante, dahil sa kaniyang saloobin, ay nagbibigay ng mga konsesyon sa Roma, magbangon tayo upang maunawaan ang kalagayan at masdan ang labanang nasa harap natin ayon sa tunay nitong kabuluhan. Itaas nawa ngayon ng mga bantay ang kanilang tinig at ipahayag ang mensaheng siyang kasalukuyang katotohanan para sa panahong ito. Ipakita natin sa mga tao kung nasaan na tayo sa kasaysayang propetiko, at pagsikapang pukawin ang diwa ng tunay na Protestantismo, na ginigising ang sanlibutan sa pagkabatid ng halaga ng mga pribilehiyo ng kalayaang pangrelihiyon na matagal nang tinamasa.

> “God calls upon us to awake, for the end is near. Every passing hour is one of activity in the heavenly courts to make ready a people upon the earth to act a part in the great scenes that are soon to open upon us. These passing moments, that seem of so little value to us, are weighty with eternal interests. They are molding the destiny of souls for everlasting life or eternal death. The words we utter today in the ears of the people, the works we are doing, the spirit of the message we are bearing, will be a savor of life unto life or of death unto death.

> Tinatawag tayo ng Diyos na magising, sapagkat malapit na ang wakas. Bawat nagdaraang oras ay panahon ng masiglang gawain sa mga hukuman sa langit upang ihanda ang isang bayan sa lupa na gumanap ng bahagi sa mga dakilang tagpong malapit nang maganap sa ating harapan. Ang mga nagdaraang sandaling ito, na tila napakaliit ang halaga sa atin, ay tigib ng mga kapakanang walang hanggan. Hinuhubog nila ang kapalaran ng mga kaluluwa para sa buhay na walang hanggan o sa kamatayang walang hanggan. Ang mga salitang ating binibigkas ngayon sa pandinig ng mga tao, ang mga gawaing ating isinasagawa, ang espiritu ng mensaheng ating dinadala, ay magiging samyo ng buhay tungo sa buhay o ng kamatayan tungo sa kamatayan.

> “My brethren, do you realize that your own salvation, as well as the destiny of other souls, depends upon the preparation you now make for the trial before us? Have you that intensity of zeal, that piety and devotion, which will enable you to stand when opposition shall be brought against you? If God has ever spoken by me, the time will come when you will be brought before councils, and every position of truth which you hold will be severely criticized. The time that so many are now allowing to go to waste should be devoted to the charge that God has given us of preparing for the approaching crisis.” Testimonies, volume 5, 714–716.

> "Mga kapatid ko, nauunawaan ba ninyo na ang sariling ninyong kaligtasan, gayundin ang kahihinatnan ng iba pang mga kaluluwa, ay nakasalalay sa paghahandang ginagawa ninyo ngayon para sa pagsubok na nasa ating harapan? Taglay ba ninyo ang gayong kasidhian ng sigasig, ang kabanalan at debosyon, na magbibigay sa inyo ng kakayahang tumindig kapag ang pagsalungat ay ihaharap laban sa inyo? Kung kailanman ay nagsalita ang Diyos sa pamamagitan ko, darating ang panahon na kayo'y ihaharap sa mga kapulungan, at bawat paninindigan sa katotohanang inyong pinanghahawakan ay mahigpit na sisiyasatin at tutuligsain. Ang panahong hinahayaang masayang ng napakarami ngayon ay nararapat ilaan sa atas na ibinigay sa atin ng Diyos na maghanda para sa nalalapit na krisis." Testimonies, tomo 5, 714-716.

Back to Articles