Article

# Panium - Number Thirteen

Panium - Bilang Labintatlo

Returning to Panium

Pagbabalik sa Panium

Author

Jeff Pippenger

Published

February 17, 2026

Formats

PDF
Word

From Caesarea Philippi to Caesarea Maritima, with a stop along the way at the Mount of Transfiguration; Peter symbolizes the one hundred and forty-four thousand who arrive at the waymark of the feast of Trumpets in the line constructed upon the two lines of twenty-two verses of Leviticus twenty-three, in conjunction with the Pentecostal season in the time of Christ. Leviticus twenty-three, the cross, Pentecost and Cornelius sending for Peter; are all brought together line upon line with the symbolism of the third, sixth and ninth hours.

Mula sa Cesarea Filipi hanggang sa Cesarea Maritima, na may paghinto sa daan sa Bundok ng Pagbabagong-anyo; si Pedro ay sumasagisag sa isandaan at apatnapu’t apat na libo na dumarating sa palatandaan ng Kapistahan ng mga Trumpeta sa linyang itinayo batay sa dalawang linya ng dalawampu’t dalawang talata ng Levitico dalawampu’t tatlo, na kaugnay ng kapanahunan ng Pentecostes sa panahon ni Cristo. Ang Levitico dalawampu’t tatlo, ang krus, ang Pentecostes, at ang pagpapasugo ni Cornelio kay Pedro; ay pawang pinagsasama-sama, linya-sa-linya, sa pamamagitan ng simbolismo ng ikatlo, ikaanim, at ikasiyam na oras.

Christ at the third, sixth and ninth hour at the cross, Peter at the third and ninth hour at Pentecost and Cornelius at the ninth hour, Peter at the sixth hour at Joppa and the third hour at Caesarea Philippi connect with Daniel eleven verses thirteen through fifteen, for Caesarea Philippi is also Panium.

Si Kristo sa ikatlo, ikaanim at ikasiyam na oras sa krus; si Pedro sa ikatlo at ikasiyam na oras noong Pentekostes, at si Cornelio sa ikasiyam na oras; si Pedro sa ikaanim na oras sa Joppa at sa ikatlong oras sa Caesarea Philippi—ang mga ito ay nauugnay sa Daniel labing-isa, mga talata labintatlo hanggang labinlima, sapagkat ang Caesarea Philippi ay siya ring Panium.

Peter was preaching the book of Joel at Pentecost and when Peter presented his message to Cornelius’s household the Holy Spirit was poured out upon the Gentiles, as it had been poured out upon the Jews at Pentecost. The outpouring of the Holy Spirit for the Jews and thereafter for the Gentiles, typified the outpouring of the Holy Spirit in the latter days. The outpouring in the latter days is twofold, beginning with a sprinkling at 9/11 that ultimately progresses to the proclamation of the Midnight Cry that reaches to the Sunday law and then becomes the loud cry of the third angel, where and when the latter rain is poured out without measure.

Ipinangaral ni Pedro ang mensahe ng aklat ni Joel nang araw ng Pentekostes, at nang inihayag ni Pedro ang kaniyang mensahe sa sambahayan ni Cornelio, ibinuhos ang Banal na Espiritu sa mga Hentil, gaya rin ng pagkakabuhos nito sa mga Hudyo noong Pentekostes. Ang pagbubuhos ng Banal na Espiritu para sa mga Hudyo at pagkaraan naman sa mga Hentil ay sumasagisag sa pagbubuhos ng Banal na Espiritu sa mga huling araw. Ang pagbubuhos sa mga huling araw ay may dalawang bahagi, na nagsisimula sa isang pagwiwisik noong 9/11 na sa kahuli-hulia’y umuusad tungo sa pagpapahayag ng Sigaw sa Hatinggabi na umaabot sa batas ng Linggo, at saka nagiging malakas na sigaw ng ikatlong anghel, kung saan at kailan ang huling ulan ay ibinubuhos nang walang sukat.

> Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. And the floors shall be full of wheat, and the fats shall overflow with wine and oil. And I will restore to you the years that the locust hath eaten, the cankerworm, and the caterpiller, and the palmerworm, my great army which I sent among you. Joel 2:23–25.

> Kaya’t magalak kayo, mga anak ng Sion, at magdiwang sa Panginoon ninyong Diyos; sapagkat ibinigay niya sa inyo ang paunang ulan sa nararapat na sukat, at ipabubuhos niya para sa inyo ang ulan, ang paunang ulan at ang huling ulan, sa unang buwan. At ang mga giikan ay mapupuno ng trigo, at ang mga sisidlan ay aapaw sa alak at langis. At ibabalik ko sa inyo ang mga taon na kinain ng balang, ng uod na sumisira, ng higad, at ng kulisap na gumagapang, ang aking dakilang hukbo na aking sinugo sa gitna ninyo. Joel 2:23-25.

Peter represents those who participate in the history of the former moderate sprinkling from 9/11 unto the Sunday law, and also the latter rain, which restores the “years” representing the four generations of Laodicean Seventh-day Adventism’s escalating rebellion destroyed. In the temple, at the ninth hour, Peter presented the book of Joel’s restoration of the years.

Si Pedro ay kumakatawan sa mga nakikibahagi sa kasaysayan ng naunang katamtamang pagwiwisik mula 9/11 hanggang sa Batas sa Linggo, at gayundin sa huling ulan, na nagpapanumbalik sa mga "taon" na winasak, na sumasagisag sa apat na salinlahi ng lalong tumitinding paghihimagsik ng Laodiceang Ikapitong-araw na Adbentismo. Sa templo, sa ikasiyam na oras, iniharap ni Pedro ang nasa aklat ni Joel na pagpapanumbalik ng mga taon.

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:19–24.

> Kaya’t magsisi kayo at magbalik-loob, upang mapawi ang inyong mga kasalanan, upang dumating ang mga panahon ng kaginhawahan mula sa harapan ng Panginoon; at isusugo niya si Jesucristo, na nang una’y ipinangaral sa inyo: na siya’y dapat tanggapin ng langit hanggang sa mga panahon ng pagpapanumbalik ng lahat ng mga bagay, na sinalita ng Diyos sa pamamagitan ng bibig ng lahat ng kanyang banal na mga propeta mula pa nang pasimula ng sanlibutan. Sapagkat tunay na sinabi ni Moises sa mga ninuno, Magbabangon ang Panginoon ninyong Diyos para sa inyo ng isang propeta mula sa inyong mga kapatid, na gaya ko; sa kanya kayo makikinig sa lahat ng mga bagay, anumang sasabihin niya sa inyo. At mangyayari, na bawat kaluluwa na hindi makikinig sa propetang yaon ay lilipulin mula sa gitna ng bayan. Oo, at ang lahat ng mga propeta mula kay Samuel at ang mga sumunod pagkatapos niya, lahat ng nagsalita, ay gayon din ay nagpahayag nang una pa tungkol sa mga araw na ito. Gawa 3:19-24.

The blotting out of sins is the final work of Christ in the investigative judgment, and the blotting out begins at the house of God.

Ang pagpapawi ng mga kasalanan ay ang pangwakas na gawain ni Cristo sa pagsisiyasat na paghuhukom, at ang pagpapawi ay nagsisimula sa bahay ng Diyos.

> For the time is come that judgment must begin at the house of God: and if it first begin at us, what shall the end be of them that obey not the gospel of God? And if the righteous scarcely be saved, where shall the ungodly and the sinner appear? Wherefore let them that suffer according to the will of God commit the keeping of their souls to him in well doing, as unto a faithful Creator. 1 Peter 4:17–19.

> Sapagkat dumating na ang panahon na kailangang magsimula ang paghuhukom sa bahay ng Diyos; at kung ito’y unang magsimula sa atin, ano kaya ang magiging wakas ng mga hindi tumatalima sa ebanghelyo ng Diyos? At kung ang matuwid ay bahagya na lamang naliligtas, saan kaya haharap ang di-makadiyos at ang makasalanan? Kaya’t ang mga nagdurusa ayon sa kalooban ng Diyos ay ipagkatiwala sa kaniya ang pangangalaga sa kanilang mga kaluluwa, sa paggawa ng mabuti, gaya sa tapat na Lumikha. 1 Pedro 4:17-19.

Peter understood at Pentecost and also at Cornelius’ home in Caesarea by the sea, that the book of Joel was being fulfilled. Pentecost represents the Sunday law when judgment is finished for the house of God, and then moves to the Gentiles. His message at the Sunday law is the same message proclaimed at the arrival of the Midnight Cry. The alpha proclamation is the beginning of the prophetic period that ends with the omega proclamation. Peter represents those who proclaim the message, and the message begins with its empowerment, which is marked by the loosing of the ass of Islam. The ass is loosed to mark the beginning of the Midnight Cry, and it is loosed again at the Sunday law, which is the conclusion of the Midnight Cry.

Naunawaan ni Pedro, sa Pentekostes at gayon din sa bahay ni Cornelio sa Cesarea sa tabi ng dagat, na ang aklat ni Joel ay natutupad. Ang Pentekostes ay kumakatawan sa batas ng Linggo, kung kailan natatapos ang paghatol para sa sambahayan ng Diyos, at pagkatapos ay lumilipat sa mga Hentil. Ang kaniyang mensahe sa batas ng Linggo ay ang gayunding mensaheng ipinahayag sa pagdating ng Sigaw sa Hatinggabi. Ang proklamasyong Alpha ang pasimula ng panahong propetiko na nagwawakas sa proklamasyong Omega. Si Pedro ay kumakatawan sa mga tagapagpahayag ng mensahe, at ang mensahe ay nagsisimula sa pagkakaloob dito ng kapangyarihan, na minamarkahan ng pagkakakalag ng asno ng Islam. Ang asno ay kinakalagan upang markahan ang pasimula ng Sigaw sa Hatinggabi, at muli itong kinakalagan sa batas ng Linggo, na siyang pagwawakas ng Sigaw sa Hatinggabi.

Peter therefore also represents those who made the prediction of Islam’s strike upon the United States. Peter’s message at the Midnight Cry is a correction of the message that marked the first disappointment and the beginning of the tarrying time. Peter therefore represents those who proclaim the message of the Midnight Cry who have passed the first foundational test that arrived in 2024 and concluded May 8, 2025 with the election of the first American pope, in fulfillment of verse fourteen of Daniel eleven.

Samakatuwid, kinakatawan din ni Pedro ang mga nagpahayag ng hula tungkol sa pag-atake ng Islam laban sa Estados Unidos. Ang mensahe ni Pedro sa Sigaw sa Hatinggabi ay isang pagtutuwid sa mensaheng nagbigay-tanda ng unang pagkabigo at ng pasimula ng panahon ng paghihintay. Kaya’t si Pedro ay kumakatawan sa mga nagpapahayag ng mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi na nakapasa sa unang batayang pagsubok na dumating noong 2024 at nagtapos noong Mayo 8, 2025 sa pagkakahalal ng kauna-unahang Amerikanong papa, bilang katuparan ng talatang labing-apat ng Daniel labing-isa.

The period from the feast of Trumpets unto Pentecost is the third and litmus test of the Pentecostal season represented with Leviticus twenty-three. A principle of the three angels that Sister White identified is also simply basic math. She identifies that you cannot have a third message without a first and second. Because Peter preaches the book of Joel at the Pentecostal Sunday law, then he also teaches Joel at the beginning of the proclamation of the message of the Midnight Cry, which is the litmus and third test of the Pentecostal season. Peter therefore represents the faithful during the three-step testing process that began when the Revelation of Jesus Christ was unsealed, beginning on December 31, 2023. If Peter is there at the third step, he must have walked the two previous steps, for you cannot have a third without a first and second.

Ang panahong mula sa Kapistahan ng mga Trumpeta hanggang sa Pentekostes ay ang ikatlo at pagsubok na litmus ng panahong Pentekostal na inilalarawan sa Levitico 23. Ang isang simulain hinggil sa tatlong anghel na tinukoy ni Kapatid na White ay payak ding matematika. Ipinakikita niya na hindi maaaring magkaroon ng ikatlong mensahe kung wala ang una at ikalawa. Yamang ipinangaral ni Pedro ang aklat ni Joel sa Pentekostal na batas ng Linggo, kaya’t itinuturo rin niya ang aklat ni Joel sa pasimula ng pagpapahayag ng mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi, na siyang litmus at ikatlong pagsubok ng panahong Pentekostal. Kaya’t si Pedro ay kumakatawan sa mga tapat sa loob ng tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok na nagsimula nang alisin ang selyo sa Pahayag ni Jesu-Cristo noong Disyembre 31, 2023. Kung si Pedro ay naroon sa ikatlong hakbang, kinakailangang nadaanan niya ang dalawang naunang hakbang, sapagkat hindi maaaring magkaroon ng ikatlo kung wala ang una at ikalawa.

The period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand began at 9/11 and it opened up a three-step testing process represented by the trumpet call of 9/11 to return to the foundations, and then the test of the first disappointment of July 18, 2020 arrived. The third test of the history is the Sunday law. A prophetic wilderness arrived on July 18, 2020, and within that wilderness period, in July 2023 a “voice” began to cry, and then on December 31, 2023, twenty-two years after 9/11, the unsealing of the Revelation of Jesus Christ began. 2023 unto the Sunday law (when the perfect fulfillment of the 2,300 days is accomplished) identifies the period from 2023 unto the Sunday law as beginning with “23” and ending with “23,” for the closed door on October 22, 1844 typifies the closed door at the Sunday law. The 2300-year prophecy is represented by the “23” in 2,300.

Ang panahon ng pagtatatak sa isandaang apatnapu’t apat na libo ay nagsimula noong 9/11, at binuksan nito ang isang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok na kinakatawan ng hudyat ng trumpeta ng 9/11 tungo sa pagbabalik sa mga saligan, at dumating pagkatapos ang pagsubok ng unang pagkadismaya noong Hulyo 18, 2020. Ang ikatlong pagsubok sa kasaysayang ito ay ang batas ng Linggo. Isang propetikong ilang ang dumating noong Hulyo 18, 2020, at sa loob ng panahong iyon ng ilang, noong Hulyo 2023 ay nagsimulang sumigaw ang isang “tinig,” at pagkatapos, noong Disyembre 31, 2023, dalawampu’t dalawang taon matapos ang 9/11, nagsimula ang pagkakabukas-selyo ng Pahayag ni Jesu-Cristo. Ang panahon mula 2023 hanggang sa batas ng Linggo (kung kailan magaganap ang sakdal na katuparan ng 2,300 araw) ay nakikilala bilang panahong nagsisimula sa “23” at nagwawakas sa “23,” sapagkat ang nakasarang pinto noong Oktubre 22, 1844 ay tumatayong tipo ng nakasarang pinto sa batas ng Linggo. Ang hulang 2,300 taon ay kinakatawan ng “23” sa 2,300.

1844 was the end of the history of the first and second angels. The history began with the arrival of the first angel in 1798, and it ended forty-six years later in 1844. Those forty-six years represent the Millerite temple that Christ suddenly came into in 1844. The human temple is designed upon “23” chromosomes for both male and female, thus marking “23” as a symbol of the work which Christ began in 1844. That work was to combine His divinity with our humanity. Jesus employs the natural world to illustrate the spiritual, and the work that began in 1844, at the conclusion of the 2,300 years is represented by the joining of the “23” male chromosomes with the “23” female chromosomes. When a man marries a woman, they become one flesh, and the marriage is what Christ began in 1844. The closed door of 1844 aligns with the closed door of the Sunday law, and the symbol of that closed door is “23.”

Ang 1844 ang katapusan ng kasaysayan ng unang at ikalawang anghel. Nagsimula ang kasaysayang ito sa pagdating ng unang anghel noong 1798, at natapos ito makalipas ang apatnapu’t anim na taon, noong 1844. Ang apatnapu’t anim na taong iyon ay kumakatawan sa templong Millerita na biglang pinasukan ni Cristo noong 1844. Ang templong pantao ay inanyuan batay sa “23” kromosoma para sa kapwa lalaki at babae, kaya’t itinatakda ang “23” bilang sagisag ng gawaing sinimulan ni Cristo noong 1844. Ang gawaing iyon ay ang pagsasama ng Kanyang pagka-Diyos at ng ating pagkatao. Ginagamit ni Jesus ang likas na daigdig upang ilarawan ang espirituwal, at ang gawaing nagsimula noong 1844, sa katapusan ng 2,300 taon, ay kinakatawan ng pagsasanib ng “23” kromosomang panlalaki at ng “23” kromosomang pambabae. Kapag ang isang lalaki ay nag-aasawa ng isang babae, sila’y nagiging isang laman, at ang pag-aasawang iyon ang sinimulan ni Cristo noong 1844. Ang saradong pintuan noong 1844 ay kaayon ng saradong pintuan ng batas ng Linggo, at ang sagisag ng nasabing saradong pintuan ay “23.”

From December 31, 2023 unto the “23” of the Sunday law identifies a period that begins with an alpha “23” and ends with an omega “23.” It also represents the period of the temple of the one hundred and forty-four thousand. That very same history is a fractal of 9/11 unto the Sunday law. 1844 is represented by the number “23,” and it identifies the beginning of the investigative judgment of the dead. 9/11 identifies the beginning of the investigative judgment of the living, and therefore 9/11 also possesses the number “23.” The period of 9/11 unto the Sunday law is a period with an alpha “23” and an omega “23.” 2023 to the Sunday law is a fractal of 9/11 to the Sunday law, and it is where the temple of the one hundred and forty-four thousand is raised. The Millerite temple was a forty-six-year period, but in the latter days, time is no longer; and the Millerite forty-six years in the beginning of Adventism typifies the same period in the ending of Adventism, and that period begins and ends with “23,” producing the Millerite number forty-six.

Mula Disyembre 31, 2023 hanggang sa “23” ng batas ng Linggo ay tumutukoy sa isang panahon na nagsisimula sa isang alfa na “23” at nagwawakas sa isang omega na “23.” Kinakatawan din nito ang panahon ng templo ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang gayunding kasaysayan ay isang fraktal ng 9/11 hanggang sa batas ng Linggo. Ang 1844 ay kinakatawan ng bilang na “23,” at tinutukoy nito ang pasimula ng paghuhukom na pagsisiyasat ng mga patay. Tinutukoy ng 9/11 ang pasimula ng paghuhukom na pagsisiyasat ng mga buhay, kaya’t taglay rin ng 9/11 ang bilang na “23.” Ang panahon mula 9/11 hanggang sa batas ng Linggo ay isang panahon na may isang alfa na “23” at isang omega na “23.” Ang 2023 hanggang sa batas ng Linggo ay isang fraktal ng 9/11 hanggang sa batas ng Linggo, at dito itinatayo ang templo ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang templong Millerita ay isang panahong apatnapu’t anim na taon, ngunit sa mga huling araw, wala na ang panahon; at ang apatnapu’t anim na taon ng mga Millerita sa pasimula ng Adbentismo ay sumasagisag sa gayunding panahon sa katapusan ng Adbentismo, at ang panahong iyon ay nagsisimula at nagwawakas sa “23,” na bumubuo sa bilang na Millerita na apatnapu’t anim.

All three of those histories represent a three-step testing process (the Millerites, 9/11 unto the Sunday law and 2023 unto the Sunday law). The history began with the trumpet call of Michael, who resurrected Moses and Elijah on December 31, 2023, and when Michael, who is Christ, resurrects, He does so with the sound of a trumpet.

Ang tatlong kasaysayang iyon ay kumakatawan sa isang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok (ang mga Millerite, mula 9/11 hanggang sa Batas ng Linggo, at mula 2023 hanggang sa Batas ng Linggo). Nagsimula ang kasaysayang iyon sa hudyat ng trumpeta ni Miguel, na muling bumuhay kina Moises at Elias noong Disyembre 31, 2023; at kapag si Miguel, na siyang si Cristo, ay nagsasagawa ng muling pagkabuhay, ginagawa Niya ito sa tunog ng trumpeta.

> For the Lord himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of the archangel, and with the trump of God: and the dead in Christ shall rise first. 1 Thessalonians 4:19.

> Sapagkat ang Panginoon mismo ay bababa mula sa langit na may malakas na sigaw, na may tinig ng arkanghel, at na may pakakak ng Diyos; at ang mga namatay kay Cristo ay unang mabubuhay na mag-uli. 1 Tesalonica 4:19.

Michael is the archangel, and it is his voice in conjunction with the trump of God that resurrects, and the book of Jude informs us Michael resurrected Moses.

Si Miguel ang arkanghel, at ang kaniyang tinig, kalakip ng pakakak ng Diyos, ang siyang muling bumubuhay, at ipinaaalam sa atin ng aklat ni Judas na muling binuhay ni Miguel si Moises.

> Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.

> Gayunma'y si Miguel na arkanghel, nang nakikipagtalo siya sa diyablo hinggil sa katawan ni Moises, ay hindi nangahas magharap laban sa kanya ng mapanghamak na sakdal, kundi sinabi, Sawayin ka ng Panginoon. Judas 1:9.

Christ, as Michael the archangel, unsealed the Revelation of Himself on December 31, 2023, when He then resurrected Moses and Elijah, the two witnesses that were slain on July 18, 2020. Then the alpha external foundation test arrived. The angel that descended at 9/11 blew Jeremiah’s trumpet as He called the faithful back to the Millerite foundations, and in parallel with that, the trumpet of Michael introduced the test of the foundations. The test is represented by Daniel 11:14, where “the robbers of thy people” establish the external vision. The Millerites identified that it was Rome that fulfilled the verse, and established the vision.

Si Cristo, bilang ang arkanghel na si Miguel, ay binuksan ang pagkakaselyo ng Pahayag tungkol sa Kaniyang Sarili noong Disyembre 31, 2023, nang muli Niyang binuhay sina Moises at Elias, ang dalawang saksi na pinaslang noong Hulyo 18, 2020. Pagkatapos ay dumating ang alpha na panlabas na pagsubok sa mga pundasyon. Ang anghel na bumaba noong 9/11 ay hinipan ang trompeta ni Jeremias habang Kaniyang tinatawag pabalik ang mga tapat sa mga pundasyong Millerita, at kasabay niyon, ang trompeta ni Miguel ay ipinakilala ang pagsubok sa mga pundasyon. Ang pagsubok ay kinakatawan ng Daniel 11:14, kung saan “ang mga tulisan ng iyong bayan” ay itinatatag ang panlabas na pangitain. Tinukoy ng mga Millerita na ang Roma ang tumupad sa talatang iyon, at siya ang nagtatag ng panlabas na pangitain.

From May 8, 2025, the erection of the temple upon the corner and foundation stone began. Thirty years after 1996—when the message unsealed in 1989 was formally established—the process began to formalize the message unsealed on December 31, 2023.

Mula noong Mayo 8, 2025, nagsimula ang pagtatayo ng templo sa ibabaw ng batong panulok at saligan. Pagkalipas ng tatlumpung taon mula 1996—noong pormal na itinatag ang mensaheng naalisan ng selyo noong 1989—nagsimula ang proseso upang pormalisin ang mensaheng naalisan ng selyo noong Disyembre 31, 2023.

The 1996 formalization of the 1989 message came two hundred and twenty years after its historical subject arrived in 1776. The 2023 unsealing followed twenty-two years after the 1996 formalization was confirmed at September 11, 2001, through the prophetic manifestation of Islam.

Ang pormalisasyon noong 1996 ng mensahe noong 1989 ay naganap makalipas ang dalawang daan at dalawampung taon mula nang dumating ang historikal nitong paksa noong 1776. Ang pagbubukas ng tatak noong 2023 ay sumunod makalipas ang dalawampu’t dalawang taon mula nang mapagtibay ang pormalisasyon noong 1996 noong Setyembre 11, 2001, sa pamamagitan ng propetikong manipestasyon ng Islam.

Peter represents the messengers of this sacred history who pass both the foundation and temple tests. The temple test includes the correction of the failed message of July 18, 2020. Thirty years after the message of 1989 was formalized in 1996, the test of the temple includes the work of correcting and then re-proclaiming the message of an Islamic strike upon Nashville, Tennessee. The formalization of the message of 1989 was represented by the publication of the magazine called the Time of the End in 1996. The magazine covered the last six verses of Daniel eleven, and it identified the Sunday law in the United States. Providentially an inactive ministry that had already been named Future for America years before was given to our ministry, by the previous directors of the ministry who had no light upon the message of 1989.

Kinakatawan ni Pedro ang mga mensahero ng sagradong kasaysayang ito na pumapasa sa kapwa pagsubok ng pundasyon at ng templo. Kasama sa pagsubok ng templo ang pagtutuwid sa nabigong mensahe noong Hulyo 18, 2020. Matapos ang tatlumpung taon mula nang mapormalisa ang mensahe ng 1989 noong 1996, ang pagsubok ng templo ay kinabibilangan ng gawain ng pagtutuwid at pagkatapos ay muling pagpapahayag ng mensahe tungkol sa isang Islamikong pag-atake sa Nashville, Tennessee. Ang pormalisasyon ng mensahe ng 1989 ay naipakita sa pamamagitan ng paglalathala ng magasin na tinatawag na The Time of the End noong 1996. Tinalakay ng magasin ang huling anim na talata ng Daniel labing-isa, at tinukoy nito ang batas ng Linggo sa Estados Unidos. Sa probidensiyal na paraan, isang hindi aktibong ministeryo na ilang taon na ang nakalipas ay tinawag nang Future for America ay ipinagkaloob sa aming ministeryo ng mga dating direktor ng nasabing ministeryo na walang liwanag hinggil sa mensahe ng 1989.

In 1996, our ministry became Future for America, and the publication was published which set forth the message that identified the future of America as represented in the last six verses of Daniel eleven. The United States had begun its prophetic rise in 1776, and “22” years later, at the time of the end in 1798, the United States began its role as the sixth kingdom of Bible prophecy, “220” years after 1776. In 1996, the message of the United States in prophecy was formalized. The “220” years from 1776, and the “22” years from that point to 1798 connect with William Miller who presented his first public discourse in 1831, “220” years after the publication of the King James Bible. The beginning and ending of Adventism emphasizes the formalization of the message that is unsealed at the time of the end.

Noong 1996, ang aming ministeryo ay naging Future for America, at nailathala ang isang publikasyon na naglatag ng mensaheng tumutukoy sa kinabukasan ng Amerika gaya ng kinakatawan sa huling anim na talata ng Daniel kabanata labing-isa. Nagsimula ang propetikong pag-angat ng Estados Unidos noong 1776, at "22" taon pagkaraan, sa panahon ng wakas noong 1798, sinimulan ng Estados Unidos ang gampanin nito bilang ikaanim na kaharian ng propesiya sa Biblia, "220" taon matapos ang 1776. Noong 1996, pinormalisa ang mensahe hinggil sa Estados Unidos sa propesiya. Ang "220" taon mula 1776, at ang "22" taon mula roon hanggang 1798, ay nag-uugnay kay William Miller na nagharap ng kaniyang unang pampublikong diskurso noong 1831, "220" taon matapos ang paglalathala ng King James Bible. Ang pasimula at wakas ng Adbentismo ay nagbibigay-diin sa pormalisasyon ng mensaheng naalisan ng selyo sa panahon ng wakas.

Thirty years after 1996, in 2026, the test of the temple includes the work of correcting the message of July 18, 2020. Thus, the alpha message of 1989, the message for the final generation that was formalized in 1996, began a period of thirty years that ended with the test to correct and formalize a message. Those thirty years are a symbol of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand who will formalize the message of the Midnight Cry. Peter represents those who accomplish that work during the period of the second omega temple test.

Makalipas ang tatlumpung taon mula 1996, noong 2026, ang pagsubok sa templo ay sumasaklaw sa gawaing pagwawasto sa mensahe noong Hulyo 18, 2020. Sa gayon, ang mensaheng alpha ng 1989, ang mensahe para sa huling salinlahi na pinormalisa noong 1996, ay nagpasimula ng isang tatlumpung-taong yugto na nagwakas sa pagsubok upang ituwid at ipormalisa ang isang mensahe. Ang tatlumpung taong iyon ay isang sagisag ng pagkasaserdote ng isandaan at apatnapu't apat na libo, na magpopormalisa ng mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi. Kinakatawan ni Pedro ang mga nagsasakatuparan ng gawaing iyon sa panahon ng ikalawang omega na pagsubok sa templo.

Sister White informs us that God allows error to come in among His people, for the purpose of causing them to study.

Ipinapaalam sa atin ni Sister White na pinahihintulutan ng Diyos ang pagpasok ng kamalian sa gitna ng Kaniyang bayan, sa layuning udyukan silang mag-aral.

> “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold.”

> Pupukawin ng Diyos ang Kaniyang bayan; kung mabigo ang ibang mga paraan, papasok sa kanilang kalagitnaan ang mga hidwang aral na magsasala sa kanila, na ihihiwalay ang ipa sa trigo. Tinatawag ng Panginoon ang lahat ng sumasampalataya sa Kaniyang salita na magising mula sa pagkakatulog. Dumating na ang mahalagang liwanag, angkop sa panahong ito. Ito ay katotohanang biblikal, na inilalantad ang mga panganib na nasa mismong ating harapan. Ang liwanag na ito ay dapat umakay sa atin sa masigasig na pag-aaral ng Kasulatan at sa pinakamapanuring pagsusuri ng mga paninindigang ating pinanghahawakan.

The statement is a portion of a passage that will end this article in its entirety. In the articles and in our Sabbath zoom meetings, I confused some symbols in our consideration of Daniel 11:10–15, and although we made the necessary corrections, I was diverted from pursuing a conclusion of the series of articles upon Panium—the battle that leads to the Sunday law. It is now time to return to Panium, and when we do, we will have the added line of evidence that is represented by Peter at Caesarea Philippi, which is Panium.

Ang pahayag na ito ay bahagi ng isang sipi na magsisilbing pangwakas sa buong artikulong ito. Sa mga artikulo at sa ating mga pagpupulong sa Zoom tuwing Sabat, nalito ako sa ilang mga sagisag sa ating pagsasaalang-alang sa Daniel 11:10–15, at bagaman naisagawa natin ang kinakailangang mga pagwawasto, nailihis ako sa pagsulong tungo sa pagwawakas ng serye ng mga artikulo hinggil sa Panium—ang labanan na humahantong sa batas ng Linggo. Panahon na ngayong bumalik sa Panium, at kapag ginawa natin iyon, magkakaroon tayo ng karagdagang linya ng ebidensiya na kinakatawan ni Pedro sa Cesarea Filipos, na siya ring Panium.

We will now return to our considerations of verses ten through sixteen of Daniel eleven, which illustrate the hidden history of verse forty. We left off in September, so it has been roughly five months.

Muli tayong babalik ngayon sa ating mga pagsasaalang-alang hinggil sa mga talata sampu hanggang labing-anim ng Daniel labing-isa, na naglalarawan ng nakatagong kasaysayan ng talata apatnapu. Natigil tayo noong Setyembre, kaya’t humigit-kumulang limang buwan na ang nakalipas.

> “Peter exhorts his brethren to ‘grow in grace, and in the knowledge of our Lord and Saviour Jesus Christ.’ Whenever the people of God are growing in grace, they will be constantly obtaining a clearer understanding of His word. They will discern new light and beauty in its sacred truths. This has been true in the history of the church in all ages, and thus it will continue to the end. But as real spiritual life declines, it has ever been the tendency to cease to advance in the knowledge of the truth. Men rest satisfied with the light already received from God’s word and discourage any further investigation of the Scriptures. They become conservative and seek to avoid discussion.

> Hinihikayat ni Pedro ang kaniyang mga kapatid na “lumago sa biyaya, at sa pagkakilala sa ating Panginoon at Tagapagligtas na si Jesu-Cristo.” Sa tuwing ang bayan ng Diyos ay lumalago sa biyaya, patuloy nilang natatamo ang higit na malinaw na pagkaunawa sa Kaniyang Salita. Mababatid nila ang panibagong liwanag at kagandahan sa mga banal nitong katotohanan. Ito ay totoo sa kasaysayan ng iglesya sa lahat ng kapanahunan, at gayon ito magpapatuloy hanggang sa wakas. Ngunit habang humihina ang tunay na buhay espirituwal, lagi nang lumilitaw ang hilig na huminto sa pagsulong sa kaalaman ng katotohanan. Nasisiyahan ang mga tao sa liwanag na dati nang tinanggap mula sa Salita ng Diyos at pinanghihinaan nila ng loob ang anumang karagdagang pagsasaliksik sa Kasulatan. Nagiging konserbatibo sila at pinagsisikapan na iwasan ang pagtatalakay.

> “The fact that there is no controversy or agitation among God’s people should not be regarded as conclusive evidence that they are holding fast to sound doctrine. There is reason to fear that they may not be clearly discriminating between truth and error. When no new questions are started by investigation of the Scriptures, when no difference of opinion arises which will set men to searching the Bible for themselves to make sure that they have the truth, there will be many now, as in ancient times, who will hold to tradition and worship they know not what.

> Ang katotohanang walang kontrobersiya o pagkakagulo sa hanay ng bayan ng Diyos ay hindi dapat ituring na konklusibong katibayan na mahigpit nilang pinanghahawakan ang wastong doktrina. May dahilan upang mangamba na maaaring hindi nila malinaw na nakikilatis ang pagkakaiba ng katotohanan at kamalian. Kapag walang mga bagong katanungan na pinasisimula ng pagsisiyasat sa Kasulatan, kapag walang pagkakaiba ng opinyon na lumilitaw na magtutulak sa mga tao na magsaliksik sa Bibliya sa kanilang sarili upang matiyak na taglay nila ang katotohanan, marami ngayon, gaya noong sinaunang panahon, ang mananangan sa tradisyon at sasamba sa hindi nila nalalaman.

> “I have been shown that many who profess to have a knowledge of present truth know not what they believe. They do not understand the evidences of their faith. They have no just appreciation of the work for the present time. When the time of trial shall come, there are men now preaching to others who will find, upon examining the positions they hold, that there are many things for which they can give no satisfactory reason. Until thus tested they knew not their great ignorance. And there are many in the church who take it for granted that they understand what they believe; but, until controversy arises, they do not know their own weakness. When separated from those of like faith and compelled to stand singly and alone to explain their belief, they will be surprised to see how confused are their ideas of what they had accepted as truth. Certain it is that there has been among us a departure from the living God and a turning to men, putting human in place of divine wisdom.

> Ipinakita sa akin na marami sa mga nag-aangking may kaalaman sa kasalukuyang katotohanan ay hindi nalalaman kung ano ang kanilang pinaniniwalaan. Hindi nila nauunawaan ang mga katibayan ng kanilang pananampalataya. Wala silang wastong pagpapahalaga sa gawaing ukol sa kasalukuyang panahon. Kapag dumating ang panahon ng pagsubok, may mga taong ngayo’y nangangaral sa iba na, sa pagsisiyasat sa mga posisyong kanilang pinanghahawakan, ay matutuklasang maraming bagay na hindi nila mabibigyan ng kasiya-siyang dahilan. Hanggang sa masubok sila sa gayong paraan, hindi nila nababatid ang kanilang malaking kamangmangan. At marami sa iglesia ang ipinapalagay na nauunawaan nila ang kanilang pinaniniwalaan; ngunit, hangga’t hindi sumisibol ang pagtatalo, hindi nila nalalaman ang kanilang sariling kahinaan. Kapag nahiwalay sila sa mga kapananampalataya at napilitang tumindig nang mag-isa upang ipaliwanag ang kanilang paniniwala, magugulat sila nang makita nilang kung gaano kagulo ang kanilang mga kaisipan hinggil sa kanilang tinanggap bilang katotohanan. Tiyak na nagkaroon sa gitna natin ng pagtalikod sa Diyos na buhay at paglingon sa mga tao, na ipinapalit ang karunungang pantao sa banal na karunungan.

> “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.

> Pukawin ng Diyos ang Kaniyang bayan; kung mabigo ang ibang mga paraan, papasok sa gitna nila ang mga heresya, na magsasala sa kanila, ihihiwalay ang ipa sa trigo. Tinatawag ng Panginoon ang lahat ng nananampalataya sa Kaniyang salita na magising mula sa pagkakatulog. Dumating na ang mahalagang liwanag, angkop sa panahong ito. Ito ay katotohanang biblikal, na naglalahad ng mga panganib na nasa mismong harapan natin. Ang liwanag na ito ay nararapat na maghatid sa atin sa masikhay na pag-aaral ng Kasulatan at sa lubhang masusing pagsusuri ng mga paninindigang ating pinanghahawakan. Ibig ng Diyos na ang lahat ng mga implikasyon at mga paninindigan ng katotohanan ay saliksikin nang lubusan at matiyaga, kalakip ang panalangin at pag-aayuno. Huwag magpakasiya ang mga mananampalataya sa mga haka-haka at malabong mga kaisipan tungkol sa kung ano ang bumubuo sa katotohanan. Ang kanilang pananampalataya ay dapat na matibay na nakasalig sa Salita ng Diyos, upang kapag dumating ang panahon ng pagsubok at iharap sila sa mga kapulungan upang sumagot ukol sa kanilang pananampalataya, sila’y makapagbigay ng dahilan ng pag-asang nasa kanila, na may kaamuan at takot.

> “Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound. These may avail to silence an opposer, but they do not honor the truth. We should present sound arguments, that will not only silence our opponents, but will bear the closest and most searching scrutiny. With those who have educated themselves as debaters there is great danger that they will not handle the word of God with fairness. In meeting an opponent it should be our earnest effort to present subjects in such a manner as to awaken conviction in his mind, instead of seeking merely to give confidence to the believer.

> Pukawin, pukawin, pukawin. Ang mga paksang inihaharap natin sa sanlibutan ay dapat maging buhay na realidad sa atin. Mahalaga na, sa pagtatanggol ng mga doktrinang itinuturing nating mga saligang artikulo ng pananampalataya, ay huwag nating pahintulutan ang ating mga sarili na gumamit ng mga pangangatwirang hindi ganap na matibay at wasto. Maaaring sapat ang mga ito upang mapatahimik ang isang sumasalungat, ngunit hindi nila pinararangalan ang katotohanan. Dapat nating iharap ang matitibay na pangangatwiran, na hindi lamang makapapatahimik sa ating mga katunggali, kundi makatatagal din sa pinakamahigpit at pinakamasusing pagsusuri. Sa mga nagsanay ng sarili bilang mga debatista ay may malaking panganib na hindi nila hahawakan ang Salita ng Diyos nang makatarungan. Sa pakikiharap sa isang katunggali, dapat nating maging taimtim na pagsisikap na iharap ang mga paksa sa paraang makapagpukaw ng paninindigan sa kaniyang isipan, sa halip na hangarin lamang na magbigay ng kumpiyansa sa mananampalataya.

> “Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us. We are to catch the first gleamings of truth; and through prayerful study clearer light may be obtained, which can be brought before others.

> Anuman ang maging kaunlarang pangkaisipan ng tao, huwag ni sa isang saglit isipin na hindi na kailangan ang masusi at walang-patid na pagsasaliksik sa Banal na Kasulatan para sa higit na liwanag. Bilang isang bayan, tayo ay tinatawag, bawat isa sa atin, na maging mga mag-aaral ng propesiya. Dapat tayong magbantay nang may buong kasigasigan upang mabatid ang anumang sinag ng liwanag na ihaharap sa atin ng Diyos. Dapat nating masagap ang mga unang kislap ng katotohanan; at sa pamamagitan ng mapanalanging pag-aaral ay makakamtan ang higit na malinaw na liwanag, na maihaharap sa iba.

> “When God’s people are at ease and satisfied with their present enlightenment, we may be sure that He will not favor them. It is His will that they should be ever moving forward to receive the increased and ever-increasing light which is shining for them. The present attitude of the church is not pleasing to God. There has come in a self-confidence that has led them to feel no necessity for more truth and greater light. We are living at a time when Satan is at work on the right hand and on the left, before and behind us; and yet as a people we are asleep. God wills that a voice shall be heard arousing His people to action.

> Kapag ang bayan ng Diyos ay nasa kaginhawahan at nasisiyahan sa kanilang kasalukuyang kaliwanagan, matitiyak natin na hindi Niya sila kalulugdan. Kalooban Niya na sila’y laging sumusulong upang tanggapin ang nadaragdagan at patuloy na nadaragdagang liwanag na nagliliwanag para sa kanila. Ang kasalukuyang saloobin ng iglesya ay hindi nakalulugod sa Diyos. Pumasok ang isang pagtitiwala sa sarili na nagdala sa kanila upang maramdamang wala nang pangangailangan para sa higit pang katotohanan at higit na liwanag. Nabubuhay tayo sa panahong si Satanas ay kumikilos sa kanan at sa kaliwa, sa harap at sa likuran natin; gayunman, bilang isang bayan, tayo’y natutulog. Ibig ng Diyos na marinig ang isang tinig na gumigising sa Kanyang bayan upang kumilos.

> “Instead of opening the soul to receive rays of light from heaven, some have been working in an opposite direction. Both through the press and from the pulpit have been presented views in regard to the inspiration of the Bible which have not the sanction of the Spirit or the word of God. Certain it is that no man or set of men should undertake to advance theories upon a subject of so great importance, without a plain ‘Thus saith the Lord’ to sustain them. And when men, compassed with human infirmities, affected in a greater or less degree by surrounding influences, and having hereditary and cultivated tendencies which are far from making them wise or heavenly-minded, undertake to arraign the word of God, and to pass judgment upon what is divine and what is human, they are working without the counsel of God. The Lord will not prosper such a work. The effect will be disastrous, both upon the one engaged in it and upon those who accept it as a work from God. Skepticism has been aroused in many minds by the theories presented as to the nature of inspiration. Finite beings, with their narrow, short-sighted views, feel themselves competent to criticize the Scriptures, saying: ‘This passage is needful, and that passage is not needful, and is not inspired.’

> Sa halip na buksan ang kaluluwa upang tumanggap ng mga sinag ng liwanag mula sa langit, ang ilan ay gumagawa sa kabaligtarang direksiyon. Sa pamamagitan ng palimbagan at mula sa pulpito ay naipahayag ang mga pananaw hinggil sa pagkakasi ng Diyos sa Biblia na walang pagpapatibay mula sa alinman sa Espiritu o sa salita ng Diyos. Tiyak na walang tao o pangkat ng mga tao ang dapat maglunsad ng mga teorya tungkol sa isang paksang napakahalaga, na walang malinaw na "Ganito ang sabi ng Panginoon" upang patibayan ang mga iyon. At kapag ang mga tao, na napapaligiran ng mga kahinaan ng tao, naaapektuhan, sa higit o kulang na antas, ng mga nakapaligid na impluwensiya, at may mga minanang at pinagyamang pagkiling na lubhang malayo sa paghubog sa kanila upang maging marunong o makalangit ang pag-iisip, ay nagpasiyang ipagsakdal ang salita ng Diyos, at magpataw ng hatol kung alin ang maka-Diyos at alin ang makatao, sila’y gumagawa nang wala ang payo ng Diyos. Hindi pagpapalain ng Panginoon ang gayong gawain. Magiging nakapipinsala ang bunga, kapwa sa gumagawa nito at sa mga tumatanggap nito bilang gawa mula sa Diyos. Napukaw ang pag-aalinlangan sa maraming isipan dahil sa mga teoryang iniharap hinggil sa kalikasan ng pagkakasi. Ang mga nilalang na may hangganan, na may makikitid at maikli ang pananaw, ay ipinalalagay nila ang kanilang sarili na sapat upang punahin ang Banal na Kasulatan, na sinasabi: "Kailangan ang talatang ito, at ang talatang iyon ay hindi kailangan, at hindi kinasihan."

> “Christ gave no such instruction in regard to the Old Testament Scriptures, the only part of the Bible which the people of His time possessed. His teachings were designed to direct their minds to the Old Testament and to bring into clearer light the great themes there presented. For ages the people of Israel had been separating themselves from God, and they had lost sight of precious truths which He had committed to them. These truths were covered up with superstitious forms and ceremonies that concealed their true significance. Christ came to remove the rubbish which had obscured their luster. He placed them, as precious gems, in a new setting. He showed that so far from disdaining the repetition of old, familiar truths, He came to make them appear in their true force and beauty, the glory of which had never been discerned by the men of His time. Himself the Author of these revealed truths, He could open to the people their true meaning, freeing them from the misinterpretations and false theories adopted by the leaders to suit their own unconsecrated condition, their destitution of spirituality and the love of God. He cast aside that which had robbed these truths of life and vital power, and gave them back to the world in all their original freshness and force.

> Walang gayong tagubilin ang ibinigay ni Cristo hinggil sa mga Kasulatan ng Lumang Tipan, na siya lamang bahagi ng Bibliya na taglay ng mga tao sa Kaniyang kapanahunan. Ang Kaniyang mga katuruan ay nilayon upang itutok ang kanilang isipan sa Lumang Tipan at dalhin sa higit na malinaw na liwanag ang mga dakilang paksang doon ipinahayag. Sa mahabang panahon, ang bayan ng Israel ay humihiwalay sa Diyos, at nawala sa kanilang paningin ang mahahalagang katotohanang ipinagkatiwala Niya sa kanila. Ang mga katotohanang ito ay natabunan ng mga mapamahiing anyo at mga seremonya na nagkubli sa kanilang tunay na kabuluhan. Pumarito si Cristo upang alisin ang mga bunton ng kalat na nagpalabo sa kanilang ningning. Inilagay Niya ang mga ito, na tulad ng mahahalagang hiyas, sa isang bagong pagkakahiyas. Ipinakita Niya na, sa halip na hamakin ang pag-uulit ng mga dating kilalang katotohanan, Siya’y naparito upang ilitaw ang mga ito sa kanilang tunay na bisa at kagandahan, na ang kaluwalhatian ng mga ito’y kailanman ay hindi nabatid ng mga tao sa Kaniyang kapanahunan. Yamang Siya mismo ang May-akda ng mga nahayag na katotohanang ito, maaari Niyang buksan sa mga tao ang tunay na kahulugan ng mga ito, na pinalalaya sila mula sa mga maling pagpapakahulugan at mga huwad na teoryang inampon ng mga pinuno upang umayon sa sarili nilang kalagayang hindi itinalaga sa Diyos, sa kanilang kawalan ng espiritualidad at ng pag-ibig sa Diyos. Itinakwil Niya ang anumang nakapag-alis sa mga katotohanang ito ng buhay at kapangyarihang nagbibigay-buhay, at ibinalik Niya ang mga ito sa sanlibutan sa buong orihinal nilang kasariwaan at bisa.

> “If we have the Spirit of Christ and are laborers together with Him, it is ours to carry forward the work which He came to do. The truths of the Bible have again become obscured by custom, tradition, and false doctrine. The erroneous teachings of popular theology have made thousands upon thousands of skeptics and infidels. There are errors and inconsistencies which many denounce as the teaching of the Bible that are really false interpretations of Scripture, adopted during the ages of papal darkness. Multitudes have been led to cherish an erroneous conception of God, as the Jews, misled by the errors and traditions of their time, had a false conception of Christ. ‘Had they known it, they would not have crucified the Lord of glory.’ It is ours to reveal to the world the true character of God. Instead of criticizing the Bible, let us seek, by precept and example, to present to the world its sacred, life-giving truths, that we may ‘show forth the praises of Him who hath called you out of darkness into His marvelous light.’

> Kung taglay natin ang Espiritu ni Cristo at tayo'y mga kamanggagawa Niya, tungkulin natin na ipagpatuloy ang gawaing Kanyang pumarito upang ganapin. Ang mga katotohanan ng Bibliya ay muling natabunan ng mga kaugalian, tradisyon, at maling doktrina. Ang mga maling aral ng malaganap na teolohiya ay nagluwal ng libu-libong mga mapagduda at mga di-mananampalataya. Mayroong mga kamalian at mga di-pagkakatugma na itinutuligsa ng marami bilang mga aral ng Bibliya, gayong ang mga iyon ay tunay na mga maling pagpapakahulugan sa Banal na Kasulatan, na tinanggap noong mga kapanahunan ng kadiliman ng kapapahan. Napakarami ang nahikayat na panghawakan ang isang maling pagkaunawa tungkol sa Diyos, gaya ng mga Hudyo, na nailigaw ng mga kamalian at tradisyon ng kanilang panahon, ay nagtaglay ng maling pagkaunawa tungkol kay Cristo. "Kung nalaman lamang nila, hindi sana nila ipinako sa krus ang Panginoon ng kaluwalhatian." Tungkulin natin ang ihayag sa sanlibutan ang tunay na likas ng Diyos. Sa halip na batikusin ang Bibliya, sikapin natin, sa pamamagitan ng aral at halimbawa, na ihayag sa sanlibutan ang mga banal at nagbibigay-buhay nitong katotohanan, upang "ipahayag ang mga kapurihan Niya na tumawag sa inyo mula sa kadiliman patungo sa Kanyang kagila-gilalas na liwanag."

> “The evils that have been gradually creeping in among us have imperceptibly led individuals and churches away from reverence for God, and have shut away the power which He desires to give them.

> Ang mga kasamaan na unti-unting sumisingit sa ating kalagitnaan ay hindi namamalayang nakaakay sa mga indibidwal at mga iglesya palayo sa pagpipitagan sa Diyos, at nakahadlang sa kapangyarihang nais Niyang ipagkaloob sa kanila.

> “My brethren, let the word of God stand just as it is. Let not human wisdom presume to lessen the force of one statement of the Scriptures. The solemn denunciation in the Revelation should warn us against taking such ground. In the name of my Master I bid you: ‘Put off thy shoes from off thy feet, for the place whereon thou standest is holy ground.’” Testimonies, volume 5, 707–711.

> Mga kapatid ko, hayaang manatili ang salita ng Diyos gaya ng pagkakasaad nito. Huwag hayaang ang karunungang pantao ay mangahas na pahinain ang bisa ng kahit isang pahayag ng Kasulatan. Ang mabigat na pagbabala sa Apocalipsis ay nararapat na magsilbing babala sa atin laban sa pagtanggap ng gayong paninindigan. Sa pangalan ng aking Panginoon ay iniuutos ko sa inyo: "Hubarin mo ang iyong mga panyapak sa iyong mga paa, sapagkat ang dakong kinatatayuan mo ay banal na lupa." Testimonies, tomo 5, 707-711.

Back to Articles