Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Four

Ang Nakatagong Kasaysayan ng Talatang Ikaapatnapu — Bilang Apat

Testing and Triumph: The Formation of the Image of the Beast and the Sealing of the Wise

Pagsubok at Pagwawagi: Ang Pagbuo ng Larawan ng Halimaw at ang Paglalagay ng Tatak sa mga Pantas

Author

Jeff Pippenger

Published

September 23, 2024

Formats

PDF
Word

The prophetic line which illustrates the testing represented by the formation of the image of the beast in the United States runs parallel with the three waymarks that represent the line of the Constitution. They run parallel to each other and they contribute specific information that addresses the other line. How is it that those who pass the image of the beast test will then be prepared to walk in the light that proceeds from the throne-room of God, during the time of persecution that begins at the Sunday law in the United States? What is it about the test of the formation of the image of the beast that seals the wise virgins into an experience which allows them to navigate through the period of persecution that begins at the Sunday law, when national apostasy is followed by national ruin, and Satan begins his marvelous works?

Ang linyang propetiko na naglalarawan sa pagsubok na kinakatawan ng pagbuo ng larawan ng hayop sa Estados Unidos ay kaparalelo sa tatlong palatandaan na kumakatawan sa linya ng Konstitusyon. Magkaparalelo silang tumatakbo, at nag-aambag sila ng tiyak na kabatirang tumutugon sa kabilang linya. Paanong yaong mga makapapasa sa pagsubok ng larawan ng hayop ay mahahandang lumakad sa liwanag na nagmumula sa silid-trono ng Diyos, sa panahon ng pag-uusig na nagsisimula sa batas ng Linggo sa Estados Unidos? Ano ang katangian ng pagsubok ng pagbuo ng larawan ng hayop na siniselyuhan ang matatalinong dalaga sa isang karanasang nagbibigay-daan sa kanila na makatawid sa yugto ng pag-uusig na nagsisimula sa batas ng Linggo, kung kailan ang pambansang apostasya ay sinusundan ng pambansang pagkasira, at sinisimulan ni Satanas ang kaniyang mga kagila-gilalas na gawa?

> “It is impossible to give any idea of the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended. They will walk in the light proceeding from the throne of God. By means of the angels there will be constant communication between heaven and earth. And Satan, surrounded by evil angels, and claiming to be God, will work miracles of all kinds, to deceive, if possible, the very elect.” Testimonies, volume 9, 16.

> “Imposible na ilarawan ang karanasan ng bayan ng Diyos na mabubuhay sa lupa kapag pinagsanib ang makalangit na kaluwalhatian at ang pag-uulit ng mga pag-uusig ng nakaraan. Sila’y lalakad sa liwanag na nagmumula sa luklukan ng Diyos. Sa pamamagitan ng mga anghel ay magkakaroon ng walang patid na pakikipag-ugnayan sa pagitan ng langit at lupa. At si Satanas, napalilibutan ng masasamang anghel at inaangkin na siya ang Diyos, ay gagawa ng sari-saring himala upang linlangin, kung maaari, pati ang mga hinirang.” Testimonies, tomo 9, 16.

Sister White comments on the message Christ presented in the synagogue in Capernaum recorded in John chapter six. Her comments are in The Desire of Ages, in the chapter titled The Crisis in Galilee. There she emphasizes that Christ made no effort to prevent the rebellion that occured in John six, though He knew full well He would lose more disciples then than at any other time in His ministry among men.

Nagbibigay ng mga puna si Sister White hinggil sa mensaheng iniharap ni Cristo sa sinagoga sa Capernaum na nakatala sa ika-anim na kabanata ng Juan. Matatagpuan ang kaniyang mga puna sa The Desire of Ages, sa kabanatang pinamagatang The Crisis in Galilee. Doon, binibigyang-diin niya na hindi gumawa si Cristo ng anumang pagsisikap upang hadlangan ang paghihimagsik na naganap sa Juan 6, bagaman lubos Niyang nalalaman na mawawalan Siya noon ng higit na maraming alagad kaysa sa alinmang ibang panahon ng Kaniyang ministeryo sa gitna ng mga tao.

> “When Jesus presented the testing truth that caused so many of His disciples to turn back, He knew what would be the result of His words; but He had a purpose of mercy to fulfill. He foresaw that in the hour of temptation every one of His beloved disciples would be severely tested. His agony in Gethsemane, His betrayal and crucifixion, would be to them a most trying ordeal. Had no previous test been given, many who were actuated by merely selfish motives would have been connected with them. When their Lord was condemned in the judgment hall; when the multitude who had hailed Him as their king hissed at Him and reviled Him; when the jeering crowd cried, ‘Crucify Him!’—when their worldly ambitions were disappointed, these self-seeking ones would, by renouncing their allegiance to Jesus, have brought upon the disciples a bitter, heart-burdening sorrow, in addition to their grief and disappointment in the ruin of their fondest hopes. In that hour of darkness, the example of those who turned from Him might have carried others with them. But Jesus brought about this crisis while by His personal presence He could still strengthen the faith of His true followers.

> Nang iharap ni Jesus ang katotohanang sumusubok na naging sanhi upang marami sa Kaniyang mga alagad ay tumalikod, alam Niya ang magiging bunga ng Kaniyang mga salita; ngunit mayroon Siyang isang layunin ng kahabagan na dapat tuparin. Nakita Niya nang una pa na sa oras ng tukso, ang bawa’t isa sa Kaniyang minamahal na mga alagad ay mahigpit na masusubok. Ang Kaniyang pag-agonya sa Getsemani, ang Kaniyang pagkakanulo at pagkakapako sa krus, ay magiging para sa kanila isang lubhang mabigat na pagsubok. Kung walang naunang pagsubok na ibinigay, marami sanang nakabilang sa kanila na pinakikilos lamang ng makasariling mga motibo. Nang ang kanilang Panginoon ay hinatulan sa bulwagan ng paghuhukom; nang ang karamihang nagpugay sa Kaniya bilang kanilang hari ay lumait at umalipusta sa Kaniya; nang ang nang-uuyam na karamihan ay humiyaw, “Ipako Siya sa krus!”—nang mabigo ang kanilang makalupang mga ambisyon, ang mga makasariling ito, sa pagwawaksi sa kanilang katapatan kay Jesus, ay sana’y naghatid sa mga alagad ng isang mapait, nagpapabigat-sa-pusong dalamhati, bukod pa sa kanilang pighati at pagkadismaya sa pagkaguho ng kanilang pinakamimithing mga pag-asa. Sa oras na iyon ng kadiliman, ang halimbawa ng mga tumalikod sa Kaniya ay maaaring nakaakay pa ng iba upang sumunod sa kanila. Nguni’t pinangyari ni Jesus ang krisis na ito habang, sa pamamagitan ng Kaniyang personal na presensya, maaari pa Niyang patibayin ang pananampalataya ng Kaniyang tunay na mga tagasunod.

> “Compassionate Redeemer, who in the full knowledge of the doom that awaited Him, tenderly smoothed the way for the disciples, prepared them for their crowning trial, and strengthened them for the final test!” The Desire of Ages, 394.

> "Maawain na Manunubos, na, may ganap na kaalaman sa kapahamakang naghihintay sa Kanya, ay malumanay na pinakinis ang landas para sa mga alagad, inihanda sila para sa kanilang kataas-taasang pagsubok, at pinatibay sila para sa pangwakas na pagsubok!" The Desire of Ages, 394.

The Sunday law is the final test where character is manifested. Before the final test Christ, who never changes, allows a test by which His people’s eternal destiny will be decided. It is a test they must pass before they are sealed, and before their probation closes at the Sunday law. It is a prophetic test that prepares the wise virgins “for their crowning trial, and strengthens them for the final test!” Their “crowning trial” is their crowning test, for the wise virgins are those who are “purified, made white and tried.” The final test is their crowning trial, and in that testing time, the wise virgins “will walk in light proceeding from the throne of God”. What is it within the testing process represented as “the formation of the image of the beast” that prepares the wise virgins for the crowning trial and allows them to walk in the light proceeding from the throne of God. What is the light that proceeds from the throne of God?

Ang Batas ng Linggo ang pangwakas na pagsubok kung saan nahahayag ang likas. Bago ang pangwakas na pagsubok, si Cristo, na kailanma’y hindi nagbabago, ay nagpapahintulot ng isang pagsubok na sa pamamagitan nito’y pagpapasyahan ang walang hanggang kapalaran ng Kaniyang bayan. Ito ay isang pagsubok na kailangan nilang mapagtagumpayan bago sila matatakan, at bago magsara ang kanilang probasyon sa Batas ng Linggo. Ito ay isang propetikong pagsubok na naghahanda sa matatalinong dalaga “para sa kanilang koronang pagsubok, at nagpapalakas sa kanila para sa pangwakas na pagsubok!” Ang kanilang “koronang pagsubok” ay ang kanilang koronang pagsubok, sapagkat ang matatalinong dalaga ang mga “nilinis, pinaputi, at sinubok.” Ang pangwakas na pagsubok ang kanilang koronang pagsubok, at sa panahong yaon ng pagsubok, ang matatalinong dalaga “ay lalakad sa liwanag na nagmumula sa luklukan ng Diyos.” Ano ang nasa loob ng prosesong pagsubok na kinakatawan bilang “ang pagbuo ng larawan ng hayop” na naghahanda sa matatalinong dalaga para sa koronang pagsubok at nagpapahintulot sa kanila na lumakad sa liwanag na nagmumula sa luklukan ng Diyos? Ano ang liwanag na nagmumula sa luklukan ng Diyos?

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> At nang buksan niya ang ikapitong tatak, nagkaroon ng katahimikan sa langit sa loob ng humigit-kumulang kalahating oras. At nakita ko ang pitong anghel na nakatayo sa harap ng Diyos; at sa kanila’y ibinigay ang pitong trompeta. At may dumating pang isang anghel at tumayo sa dambana, na may hawak na gintong insensaryo; at sa kanya’y ibinigay ang maraming insenso, upang ihandog niya ito, kalakip ng mga panalangin ng lahat ng mga banal, sa ibabaw ng gintong dambanang nasa harap ng trono. At ang usok ng insenso, na kasama ng mga panalangin ng mga banal, ay umakyat sa harap ng Diyos mula sa kamay ng anghel. At kinuha ng anghel ang insensaryo, at pinuno iyon ng apoy mula sa dambana, at inihagis niya iyon sa lupa; at nagkaroon ng mga tinig, at mga kulog, at mga kidlat, at isang lindol. Apocalipsis 8:1-5.

In the last days, in the period where the parable of the ten virgins is being fulfilled and the one hundred and forty-four thousand are being sealed, the seventh seal is unsealed and it identifies fire being cast to the earth in answer to the prayers of the saints. The fire that is cast down in the final and perfect fulfillment of the parable of the ten virgins is the message of the midnight cry, as typified by the outpouring of the Holy Spirit at the Exeter camp meeting, and the outpouring of the Holy Spirit at Pentecost, which was there represented as fire. Notice Sister White’s commentary on the message of the midnight cry.

Sa mga huling araw, sa panahong natutupad ang talinghaga ng sampung dalaga at ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay tinatatakan, binubuksan ang ikapitong tatak at tinutukoy nito ang paghahagis ng apoy sa lupa bilang tugon sa mga panalangin ng mga banal. Ang apoy na inihahagis sa pangwakas at ganap na katuparan ng talinghaga ng sampung dalaga ay ang mensahe ng sigaw sa hatinggabi, gaya ng inilarawan sa tipo ng pagbubuhos ng Banal na Espiritu sa pulong-kampo sa Exeter, at ng pagbubuhos ng Banal na Espiritu sa Pentekostes, na doon ay inilarawan bilang apoy. Pansinin ang komentaryo ni Sister White hinggil sa mensahe ng sigaw sa hatinggabi.

> “Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> Ang mga tumanggi sa unang mensahe ay hindi napakinabangan ang ikalawa; hindi rin nila napakinabangan ang sigaw sa hatinggabi, na may layuning ihanda sila upang pumasok na kasama ni Jesus sa pamamagitan ng pananampalataya sa Kabanal-banalang Dako ng makalangit na santuwaryo. At sa pagtanggi sa dalawang naunang mensahe, lubhang pinadilim nila ang kanilang kaunawaan anupa’t wala na silang nakikitang liwanag sa mensahe ng ikatlong anghel, na nagpapakilala ng daan patungo sa Kabanal-banalang Dako. Nakita ko na, kung paanong ipinako ng mga Judio si Jesus sa krus, gayon din ipinako sa krus ng mga iglesyang sa pangalan lamang ang mga mensaheng ito; kaya’t wala silang kaalaman sa daan patungo sa Kabanal-banalang Dako, at hindi sila mapapakinabangan ng pamamagitan ni Jesus doon. Gaya ng mga Judio na naghahandog ng kanilang mga walang-saysay na hain, iniaalay nila ang kanilang mga walang-saysay na panalangin sa silid na iniwan na ni Jesus; at si Satanas, na nalulugod sa panlilinlang, ay nag-aanyong relihiyoso at iginigiya ang isipan ng mga nagpapakilalang Kristiyanong ito sa kanyang sarili, na kumikilos sa pamamagitan ng kanyang kapangyarihan, ng kanyang mga tanda at mga kabulaanang kababalaghan, upang itali sila sa kanyang silo. Early Writings, 259-261.

In the Millerite history the test of the message of the midnight cry “was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary.” The message of the midnight cry that is now being developed is also represented as the testing of the formation of the image of the beast. They are both the test that leads to the close of probation where character is manifested. When the Millerites entered into the Most Holy Place by faith, their faith was once again tested. The faith of the one hundred and forty-four thousand will be tested at the Sunday law, but they are promised that they will be safe, for they will walk “in the light proceeding from” the seventh seal, which was opened when the message of the midnight cry began to be unsealed in July of 2023.

Sa kasaysayan ng mga Millerite, ang pagsubok ng mensahe ng sigaw sa hatinggabi "ay upang ihanda silang pumasok kasama si Jesus sa pamamagitan ng pananampalataya sa Kabanal-banalang Dako ng santuwaryong makalangit." Ang mensahe ng sigaw sa hatinggabi na ngayo’y umuunlad ay inilalarawan din bilang ang pagsubok sa pagbuo ng larawan ng hayop. Kapwa sila ang pagsubok na humahantong sa pagtatapos ng panahon ng probasyon, kung saan nahahayag ang karakter. Nang pumasok ang mga Millerite sa Kabanal-banalang Dako sa pamamagitan ng pananampalataya, muling nasubok ang kanilang pananampalataya. Ang pananampalataya ng isang daan at apatnapu’t apat na libo ay susubukin sa Batas ng Linggo, ngunit ipinangako sa kanila na sila’y magiging ligtas, sapagkat sila’y lalakad "sa liwanag na nagmumula sa" ikapitong tatak, na nabuksan nang ang mensahe ng sigaw sa hatinggabi ay nagsimulang alisin sa pagkakaselyo noong Hulyo 2023.

The message that was unsealed at that time is established through the methodology of line upon line, which is the methodology of the latter rain. The latter rain began to sprinkle in 2001, and the final testing of Adventism began. In July of 2023 the final period in the testing process that concludes at the Sunday law began when the message of the midnight cry, which is also the latter rain, which is also the increase of knowledge that is produced when the seventh seal is removed, and is also the unsealing of the seven thunders as well as the Revelation of Jesus Christ. All the lines that represent an unsealing of prophetic light are identified as being unsealed in the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven.

Ang mensaheng naalisan ng tatak noong panahong iyon ay napatutunayan sa pamamagitan ng metodolohiyang linya-sa-linya, na siyang metodolohiya ng huling ulan. Nagsimulang umambon ang huling ulan noong 2001, at nagsimula ang pangwakas na pagsubok sa Adventismo. Noong Hulyo 2023, nagsimula ang pangwakas na yugto sa proseso ng pagsubok na magtatapos sa batas ng Linggo, nang dumating ang mensahe ng sigaw sa hatinggabi, na siya ring huling ulan, na siya ring pagdami ng kaalaman na nalilikha kapag nabubuksan ang ikapitong tatak, at siya rin ang pagbubukas ng pitong kulog, gayundin ang Apocalipsis ni Jesu-Cristo. Lahat ng mga linya na kumakatawan sa pagbubukas ng liwanag na propetiko ay kinikilalang nabuksan sa nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu ng ikalabing-isang kabanata ng Daniel.

In that hidden history the line of the Constitution’s three primary waymarks is represented. It is the line when church and state come together to form the image of the beast. It contains a prophetic line that addresses the presidents of the United States which illustrate the dynamics of the political struggles that occur in the history of the Republican horn of the earth-beast. That line includes the parallel histories of both major political parties of the United States. That line is closely related to the horn of apostate Protestantism from its beginning in 1844, until it usurps the control of the civil government at the Sunday law.

Sa naturang nakatagong kasaysayan ay kinakatawan ang linya ng tatlong pangunahing pananda ng Saligang-Batas. Ito ang linya kung kailan nagkakaisa ang simbahan at estado upang buuin ang larawan ng hayop. Taglay nito ang isang linyang propetiko na tumutukoy sa mga pangulo ng Estados Unidos, na nagpapamalas ng dinamika ng mga pakikibakang politikal na nagaganap sa kasaysayan ng sungay ng Republikanismo ng hayop na mula sa lupa. Kabilang sa linyang iyon ang magkaparalelong mga kasaysayan ng dalawang pangunahing partidong politikal ng Estados Unidos. Ang linyang iyon ay malapit na kaugnay ng sungay ng tumalikod na Protestantismo mula sa pasimula nito noong 1844, hanggang sa agawin nito ang kontrol ng pamahalaang sibil sa batas-Linggo.

The prophetic role of apostate Protestantism includes the witness of the Hasmonaean Dynasty as a symbol of apostate Protestantism. In the backdrop of the line of the horn of apostate Protestantism you also have the line of the Laodicean Seventh-day Adventist church. From the line of Laodicean Adventism you have the line of the one hundred and forty-four thousand. That hidden history also has the line of Islam of the third woe. Russia has a line, the United Nations has a line and of course, the papal power has a line.

Ang propetikong papel ng tumalikod na Protestantismo ay kinabibilangan ng patotoo ng Dinastiyang Hasmoneo bilang sagisag ng tumalikod na Protestantismo. Sa likuran ng linya ng sungay ng tumalikod na Protestantismo ay naroon din ang linya ng Laodiceang Iglesia Adventista ng Ikapitong Araw. Mula sa linya ng Laodiceang Adventismo ay naroon ang linya ng isang daan apatnapu’t apat na libo. Ang nakatagong kasaysayang iyon ay mayroon ding linya ng Islam ng ikatlong sa aba. May linya ang Rusya, may linya ang Nagkakaisang Bansa at, siyempre, may linya ang kapangyarihang papal.

If a student of prophecy applies himself as a Berean living in the last days, he will feed upon the lines that are identified in the hidden history of verse forty. The student of prophecy will take the book out of the angel’s hand and eat it. Then when the final test of the Sunday law arrives, he will not only have come to understand the message of the midnight cry that was unsealed, but he will fully understand how the image of the beast was formed in the United States.

Kung ang isang mag-aaral ng propesiya ay magpakasigasig na gaya ng isang taga-Berea na nabubuhay sa mga huling araw, magpapakabusog siya sa mga linyang natukoy sa nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu. Kukunin ng mag-aaral ng propesiya ang aklat mula sa kamay ng anghel at kakainin ito. Pagdating ng pangwakas na pagsubok ng batas ng Linggo, hindi lamang naunawaan na niya ang mensahe ng sigaw sa hatinggabi na inalisan ng selyo, kundi lubos din niyang mauunawaan kung paano nahubog ang larawan ng halimaw sa Estados Unidos.

The light of the seventh seal proceeds from the throne and in the context of the parable of the ten virgins it is the message of the midnight cry. The message of the midnight cry is what prepares the wise virgins for the period when the persecutions of the past are repeated.

Ang liwanag ng ikapitong tatak ay nagmumula sa luklukan at, sa konteksto ng talinghaga ng sampung dalaga, ito ang mensahe ng hatinggabing sigaw. Ang mensahe ng hatinggabing sigaw ang naghahanda sa mga matatalinong dalaga para sa kapanahunan kung kailan mauulit ang mga pag-uusig ng nakaraan.

> “In reviewing our past history, having traveled over every step of advance to our present standing, I can say, Praise God! As I see what God has wrought, I am filled with astonishment, and with confidence in Christ as leader. We have nothing to fear for the future except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Testimonies to Ministers, 31.

> "Sa muling pagsusuri ng ating nakaraang kasaysayan, matapos malakbay ang bawat hakbang ng pagsulong hanggang sa ating kasalukuyang katayuan, masasabi kong Purihin ang Diyos! Habang nakikita ko ang ginawa ng Diyos, napupuspos ako ng pagkamangha at ng pagtitiwala kay Cristo bilang Pinuno. Wala tayong dapat ikatakot sa hinaharap maliban kung kalilimutan natin kung paano tayo pinatnubayan ng Panginoon, at ang Kanyang pagtuturo sa ating nakaraang kasaysayan." Mga Patotoo para sa mga Ministro, 31.

The Lord is leading His people in the testing process that began in July 2023. His leading included opening up the prophetic word in relation to the hidden history of verse forty. That history identifies how the image of the beast is formed in the United States, and of course much more than simply that element of end-time events. When we find ourselves in the crowning trial at the Sunday law, when the persecutions of the past are beginning to repeat, we “have nothing to fear for the future except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.”

Pinangungunahan ng Panginoon ang Kanyang bayan sa proseso ng pagsubok na nagsimula noong Hulyo 2023. Kabilang sa Kanyang pangunguna ang pagbubukas ng salitang propetiko hinggil sa nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu. Ang kasaysayang iyon ay tumutukoy kung paano nabubuo ang larawan ng hayop sa Estados Unidos, at, siyempre, higit pa kaysa sa nasabing bahagi lamang ng mga pangyayari sa katapusan ng panahon. Kapag tayo’y masumpungan sa sukdulang pagsubok sa Batas ng Linggo, kapag ang mga pag-uusig ng nakaraan ay nagsisimulang maulit, “wala tayong dapat ikatakot sa hinaharap, maliban kung ating malilimutan ang paraan ng pag-akay ng Panginoon sa atin, at ang Kanyang pagtuturo sa ating nakaraang kasaysayan.”

At the Sunday law the “past history” will be repeated in the period of the formation of the image of the beast in the United States. The Lion of the tribe of Judah has unsealed the final message and led His people to the hidden history of verse forty. There He taught His people to not simply understand His prophetic word, but also the privilege and responsibility to attain an experience qualified to be among those of His people who were to be His representatives in the final crisis.

Sa pagdating ng batas ng Linggo, ang "nakaraang kasaysayan" ay mauulit sa panahon ng pagbuo ng larawan ng hayop sa Estados Unidos. Ang Leon ng lipi ni Juda ay inalisan ng selyo ang pangwakas na mensahe at inakay ang Kanyang bayan sa nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu. Doon, tinuruan Niya ang Kanyang bayan na hindi lamang unawain ang Kanyang salitang propetiko, kundi pati ang pribilehiyo at pananagutan na kamtin ang isang karanasang magpapakarapat-dapat sa kanila upang mapasama sa mga kabilang sa Kanyang bayan na nakatakdang maging Kanyang mga kinatawan sa pangwakas na krisis.

One of the prophetic characteristics of those people is that they know how to walk by the light proceeding from the throne. That light is the light of the hidden history of verse forty, which describes in minute detail the religious, political, social and economic dynamics involved in erecting the image of the beast in the United States. The light which is recognized concerning this sacred history is produced through the application of line upon line, from here a little and there a little, and it is the light that describes the history when the persecutions of the past are once again initiated.

Isa sa mga katangiang propetiko ng mga taong iyon ay marunong silang lumakad ayon sa liwanag na nagmumula sa luklukan. Ang liwanag na iyon ay ang liwanag ng nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu, na naglalarawan nang masusi sa pinakamaliliit na detalye ng mga dinamika pangrelihiyon, pampulitika, panlipunan, at pang-ekonomiya na sangkot sa pagtatayo ng larawan ng hayop sa Estados Unidos. Ang liwanag na kinikilala hinggil sa banal na kasaysayang ito ay nalilikha sa pamamagitan ng paglalapat ng linya sa ibabaw ng linya, kaunti rito at kaunti roon, at iyon ang liwanag na naglalarawan sa kasaysayan kapag muling pinasimulan ang mga pag-uusig ng nakaraan.

Those who understand the increase of knowledge are the wise, and the increase of knowledge is upon the formation of the image of the beast, and the wise will understand the history of the formation of the image of the beast in the world in advance of the arrival of that history. Jesus, as Alpha and Omega, always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

Ang mga nakauunawa sa paglago ng kaalaman ay ang marurunong, at ang paglago ng kaalaman ay hinggil sa pagkakabuo ng larawan ng hayop, at mauunawaan ng marurunong ang kasaysayan ng pagkakabuo ng larawan ng hayop sa sanlibutan bago pa dumating ang kasaysayang iyon. Si Jesus, bilang Alfa at Omega, ay sa tuwina’y inilalarawan ang wakas ng isang bagay sa pamamagitan ng pasimula nito.

It is worth noting that the passage where Sister White identifies that God’s people will walk in light proceeding from the throne is the conclusion of the first chapter in Testimonies, volume nine. The chapter begins on page eleven, so the chapter begins at nine-eleven and it ends describing the Sunday law. It describes the period where the image of the beast is formed and the one hundred and forty-four thousand are manifested, but only if you have the faith to see that chapter in such a fashion.

Mahalagang tandaan na ang siping kung saan tinukoy ni Sister White na ang bayan ng Diyos ay lalakad sa liwanag na nagmumula sa trono ay ang pagwawakas ng unang kabanata ng Testimonies, tomo siyam. Nagsisimula ang kabanatang iyon sa pahina labing-isa, kaya nagsisimula ito sa siyam-labing-isa, at nagwawakas sa paglalarawan ng batas ng Linggo. Inilalarawan nito ang kapanahunang nabubuo ang larawan ng hayop at nahahayag ang isang daan at apatnapu't apat na libo, subalit tanging kung taglay mo ang pananampalatayang makita ang kabanatang iyon sa gayong paraan.

Being the first section of volume nine, it opens with that identification, and employs the title, For the Coming of the King. It is clearly referencing not only the Second Coming of Christ, but also the parable of the ten virgins, for the section title then quotes Paul.

Bilang unang seksiyon ng ikasiyam na tomo, nagsisimula ito sa pagtukoy na iyon at gumagamit ng pamagat na “Para sa Pagdating ng Hari.” Maliwanag na tumutukoy ito hindi lamang sa Ikalawang Pagparito ni Cristo, kundi pati sa talinghaga ng sampung dalaga, sapagkat ang pamagat ng seksiyon ay sumisipi kay Pablo.

> “Section 1—For the Coming of the King

> Seksyon 1-Para sa Pagdating ng Hari

> “‘Yet a little while, and He that shall come will come, and will not tarry.’ Hebrews 10:37.”

> "Kaunti pang panahon, at Siya na paririto ay darating, at hindi na magluluwat." Hebreo 10:37.

The following two verses are left off, but they contribute to the light in the passage.

Ang sumusunod na dalawang talata ay hindi isinama, ngunit nag-aambag ang mga ito sa liwanag ng sipi.

> For yet a little while, and he that shall come will come, and will not tarry. Now the just shall live by faith: but if any man draw back, my soul shall have no pleasure in him. But we are not of them who draw back unto perdition; but of them that believe to the saving of the soul. Hebrews 10:37–39.

> Sapagkat kaunti pang panahon, at ang darating ay darating at hindi magluluwat. Ngayon, ang matuwid ay mabubuhay sa pamamagitan ng pananampalataya; ngunit kung ang sinuman ay umurong, ang aking kaluluwa ay hindi malulugod sa kaniya. Ngunit hindi tayo kabilang sa mga umuurong tungo sa kapahamakan, kundi sa mga sumasampalataya sa ikaliligtas ng kaluluwa. Hebreo 10:37-39.

Paul was referring to Habakkuk where the faithful wise virgins are contrasted with those who Paul says “draw back unto perdition.” Habakkuk said it this way:

Si Pablo ay tumutukoy kay Habakuk, kung saan isinasalungat ang mga tapat na dalagang matatalino sa mga sinasabi ni Pablo na "umuurong tungo sa kapahamakan." Ganito ang sinabi ni Habakuk:

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.

> Narito, ang kaluluwa niyang palalo ay hindi matuwid sa kaniya; ngunit ang matuwid ay mabubuhay sa pamamagitan ng kaniyang pananampalataya. Habakkuk 2:4.

Habakkuk’s tarrying time is the tarrying time of the ten virgins, and the chapter of the coming King, in connection with Paul’s words from Hebrews, identifies the perfect fulfillment and application of this chapter in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That period began on September 11, 2001 and ends at the Sunday law, which is Laodicean Adventism’s last crisis, which in the parable of the ten virgins is the manifestation of character at the Sunday law. The last paragraphs of the chapter address the Sunday law, and the chapter begins by addressing September 11, 2001.

Ang panahon ng paghihintay ni Habakuk ay ang panahon ng paghihintay ng sampung dalaga, at ang kabanata tungkol sa dumarating na Hari, kaugnay ng mga salita ni Pablo sa aklat ng mga Hebreo, ay tumutukoy sa ganap na katuparan at paglalapat ng kabanatang ito sa panahon ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang panahong iyon ay nagsimula noong Setyembre 11, 2001 at magwawakas sa batas sa Linggo, na siyang huling krisis ng Adbentismong Laodiceano; at sa talinhaga ng sampung dalaga, ito ang pagpapamalas ng likas sa panahon ng batas sa Linggo. Ang mga huling talata ng kabanata ay tumatalakay sa batas sa Linggo, at ang kabanata ay nagsisimula sa pagtalakay sa Setyembre 11, 2001.

> “The Last Crisis

> Ang Huling Krisis

> “We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.

> Namumuhay tayo sa panahon ng wakas. Ang mabilis na natutupad na mga tanda ng panahon ay nagpapahayag na malapit na ang pagdating ni Cristo. Ang mga araw na ating kinabubuhayan ay mabigat at mahalaga. Ang Espiritu ng Diyos ay unti-unti ngunit tiyak na binabawi mula sa sanlibutan. Ang mga salot at mga hatol ay bumabagsak na sa mga humahamak sa biyaya ng Diyos. Ang mga kalamidad sa lupa at sa dagat, ang hindi matatag na kalagayan ng lipunan, at ang mga babala ng digmaan ay nagbabadya. Ipinahahayag nila ang paglapit ng mga pangyayaring may sukdulang kalakhan.

> “The agencies of evil are combining their forces and consolidating. They are strengthening for the last great crisis. Great changes are soon to take place in our world, and the final movements will be rapid ones.

> Ang mga kasangkapan ng kasamaan ay pinagsasama-sama ang kanilang mga puwersa at pinatitibay ang kanilang hanay. Sila’y nagpapalakas para sa huling dakilang krisis. Malalaking pagbabago ay malapit nang maganap sa ating sanlibutan, at ang mga pangwakas na pangyayari ay magaganap nang mabilis.

> “The condition of things in the world shows that troublous times are right upon us. The daily papers are full of indications of a terrible conflict in the near future. Bold robberies are of frequent occurrence. Strikes are common. Thefts and murders are committed on every hand. Men possessed of demons are taking the lives of men, women, and little children. Men have become infatuated with vice, and every species of evil prevails.

> Ang kalagayan ng mga pangyayari sa sanlibutan ay nagpapakita na ang mga panahong puno ng kaguluhan ay sumapit na sa atin. Ang mga pahayagang araw-araw ay hitik sa mga palatandaan ng isang kakilakilabot na tunggalian sa nalalapit na panahon. Madalas nagaganap ang mga mapangahas na pagnanakaw. Karaniwan na ang mga welga. Sa lahat ng dako nagaganap ang pagnanakaw at pagpaslang. Ang mga taong sinasapian ng mga demonyo ay kumikitil ng buhay ng mga lalaki, mga babae, at maliliit na bata. Ang mga tao ay nahuhumaling sa bisyo, at nangingibabaw ang bawat uri ng kasamaan.

> “The enemy has succeeded in perverting justice and in filling men’s hearts with the desire for selfish gain. ‘Justice standeth afar off: for truth is fallen in the street, and equity cannot enter.’ Isaiah 59:14. In the great cities there are multitudes living in poverty and wretchedness, well-nigh destitute of food, shelter, and clothing; while in the same cities are those who have more than heart could wish, who live luxuriously, spending their money on richly furnished houses, on personal adornment, or worse still, upon the gratification of sensual appetites, upon liquor, tobacco, and other things that destroy the powers of the brain, unbalance the mind, and debase the soul. The cries of starving humanity are coming up before God, while by every species of oppression and extortion men are piling up colossal fortunes.

> Ang kaaway ay nagtagumpay sa pagbaluktot ng katarungan at sa pagpupuno sa mga puso ng mga tao ng pagnanasa sa makasariling pakinabang. “Ang katarungan ay nakatayo sa malayo; sapagkat ang katotohanan ay nabuwal sa lansangan, at ang katuwiran ay hindi makapasok.” Isaias 59:14. Sa mga malalaking lunsod ay napakarami ang nabubuhay sa kahirapan at kahabag-habag na kalagayan, halos salat sa pagkain, masisilungan, at kasuotan; samantalang sa gayon ding mga lunsod ay may mga may higit pa sa ninanasa ng puso, na namumuhay nang marangya, ginugugol ang kanilang salapi sa mga bahay na saganang kasangkapan, sa pagpapalamuti sa sarili, o, higit pang masama, sa pagtutustos sa kalayawan ng mga pita ng laman—sa alak, tabako, at iba pang mga bagay na sumisira sa mga kakayahan ng utak, nagpapasira sa timbang ng pag-iisip, at nagpapababa sa dangal ng kaluluwa. Ang mga daing ng nagugutom na sangkatauhan ay pumapailanlang sa harap ng Diyos, samantalang sa pamamagitan ng bawat uri ng pang-aapi at pangingikil ay nagtitipon ang mga tao ng napakalalaking kayamanan.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> Sa isang pagkakataon, habang ako’y nasa Lungsod ng New York, ako’y tinawagan sa gabi upang masdan ang mga gusaling tumataas, palapag pagkatapos ng palapag, patungo sa langit. Ang mga gusaling ito ay tinitiyak na hindi tinatablan ng apoy, at itinayo upang luwalhatiin ang kanilang mga may-ari at mga tagapagtayo. Lalong pataas at pataas pa ang pag-angat ng mga gusaling ito, at sa mga ito’y ginamit ang pinakamamahaling mga materyales. Ang mga nagmamay-ari ng mga gusaling ito ay hindi nagtatanong sa sarili: “Paano natin pinakamainam na maluluwalhati ang Diyos?” Wala sa kanilang mga isipan ang Panginoon.

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> Naisip ko: 'O, nawa'y yaong mga naglalagak ng kanilang mga yaman sa ganitong paraan ay makita ang kanilang landasin gaya ng nakikita ito ng Diyos! Nagpapatayo sila ng mga maringal na gusali, ngunit kay kamangmang, sa paningin ng Tagapamahala ng sansinukob, ang kanilang mga panukala at katha. Hindi nila pinag-aaralan, sa buong kakayahan ng puso at isipan, kung paano nila luluwalhatiin ang Diyos. Nawala na sa kanilang paningin ito, ang unang tungkulin ng tao.'

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> Habang itinatayo ang mga matatayog na gusaling ito, nagalak ang mga may-ari, taglay ang mapag-ambisyong kapalaluan, sapagkat mayroon silang salaping magagamit sa pagpapalayaw sa sarili at sa pagpapukaw ng panibugho ng kanilang mga kapitbahay. Marami sa salaping sa gayong paraan ay kanilang ipinuhunan ay nakuha sa pamamagitan ng labis na paniningil, sa pagpiga sa mga dukha. Nakalimutan nila na sa langit ay may talaan ng bawat transaksiyong pangkalakalan; bawat likong kasunduan, bawat gawaing pandaraya, ay doong nakatala. Darating ang panahon na, sa kanilang pandaraya at kapalaluan, aabot ang mga tao sa isang hangganang hindi pahihintulutan ng Panginoon na kanilang lampasan, at matututuhan nila na may hangganan ang pagtitimpi ni Jehova.

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

> Ang tanawing sumunod na lumitaw sa aking paningin ay isang hudyat ng sunog. Tumingin ang mga lalaki sa mga gusaling matatayog at inaakalang hindi tinatablan ng apoy at nagsabi: 'Lubos na ligtas ang mga iyan.' Ngunit ang mga gusaling ito ay tinupok na waring yari sa alkitran. Walang nagawa ang mga makinang pamatay-sunog upang pigilan ang pagkawasak. Hindi nagawang paandarin ng mga bumbero ang mga makina.

> “I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.

> Ipinabatid sa akin na, pagdating ng takdang panahon ng Panginoon, kung walang naging pagbabago sa mga puso ng mga taong palalo at mapaghangad, matutuklasan ng mga tao na ang kamay na dating makapangyarihan upang magligtas ay magiging makapangyarihan upang pumuksa. Walang kapangyarihang makalupa ang makapipigil sa kamay ng Diyos. Walang anumang materyal na magagamit sa pagtatayo ng mga gusali na makapagsasanggalang sa mga ito laban sa pagkawasak kapag dumating ang takdang panahon ng Diyos upang ipataw ang nararapat na parusa sa mga tao dahil sa kanilang pagwawalang-bahala sa Kanyang kautusan at sa kanilang makasariling ambisyon.

> “There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.

> Hindi marami, maging sa hanay ng mga tagapagturo at mga estadista, ang nakauunawa sa mga pinagbabatayang sanhi ng kasalukuyang kalagayan ng lipunan. Ang mga may hawak ng renda ng pamahalaan ay hindi nagagawang lutasin ang suliranin ng moral na katiwalian, karalitaan, pagkapulubi, at dumaraming krimen. Sila’y walang-saysay na nagsisikap na ilagay ang mga gawaing pangkalakalan sa higit na matatag na saligan. Kung higit na bibigyang-pansin ng mga tao ang mga turo ng salita ng Diyos, kanilang matatagpuan ang kasagutan sa mga suliraning nakalilito sa kanila.

> “The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.

> Inilalarawan ng Banal na Kasulatan ang kalagayan ng sanlibutan bago ang ikalawang pagparito ni Cristo. Tungkol sa mga taong sa pamamagitan ng pandarambong at pangongikil ay nagtitipon ng malaking kayamanan, nasusulat: “Nagbunton kayo ng kayamanan para sa mga huling araw. Masdan, ang upa ng mga manggagawang umani sa inyong mga bukirin, na inyong ipinagkait sa pamamagitan ng pandaraya, ay sumisigaw; at ang mga daing ng mga umani ay nakarating sa mga tainga ng Panginoon ng mga hukbo. Namuhay kayo sa kalayawan sa lupa, at naging malayaw; pinataba ninyo ang inyong mga puso, na gaya sa araw ng patayan. Hinatulan ninyo at pinatay ang matuwid; at hindi siya lumalaban sa inyo.” Santiago 5:3-6.

> “But who reads the warnings given by the fast-fulfilling signs of the times? What impression is made upon worldlings? What change is seen in their attitude? No more than was seen in the attitude of the inhabitants of the Noachian world. Absorbed in worldly business and pleasure, the antediluvians ‘knew not until the Flood came, and took them all away.’ Matthew 24:39. They had heaven-sent warnings, but they refused to listen. And today the world, utterly regardless of the warning voice of God, is hurrying on to eternal ruin.

> Ngunit sino ang bumabasa sa mga babalang ibinibigay ng mga tanda ng panahon na mabilis na natutupad? Anong impresyon ang naidudulot sa mga taong makamundo? Anong pagbabago ang nakikita sa kanilang saloobin? Wala—gaya lamang ng nakita sa saloobin ng mga naninirahan sa sanlibutan noong kapanahunan ni Noe. Lubos na nalulon sa mga gawaing makamundo at kalayawan, ang mga tao bago ang Baha “hindi nila nalaman hanggang dumating ang Baha, at tinangay silang lahat.” Mateo 24:39. Mayroon silang mga babalang mula sa langit, ngunit tumanggi silang makinig. At sa kasalukuyan, ang sanlibutan, lubos na walang pakialam sa tinig ng Diyos na nagbababala, ay nagmamadaling patungo sa walang-hanggang kapahamakan.

> “The world is stirred with the spirit of war. The prophecy of the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place.

> Ang sanlibutan ay pinupukaw ng espiritu ng digmaan. Ang propesiya sa ikalabing-isang kabanata ng Daniel ay halos naabot na ang ganap na katuparan nito. Di maglalaon, magaganap ang mga tagpo ng kapighatian na binanggit sa mga propesiya.

> “‘“Behold, the Lord maketh the earth empty, and maketh it waste, and turneth it upside down, and scattereth abroad the inhabitants thereof…. Because they have transgressed the laws, changed the ordinance, broken the everlasting covenant. Therefore hath the curse devoured the earth, and they that dwell therein are desolate…. The mirth of tabrets ceaseth, the noise of them that rejoice endeth, the joy of the harp ceaseth.’ Isaiah 24:1–8.

> 'Narito, ang Panginoon ay ginagawang walang laman ang lupa, at ginagawang tiwangwang, at ibinabaligtad ito, at pinapangalat sa lahat ng dako ang mga nananahan doon.... Sapagkat kanilang nilabag ang mga kautusan, binago ang alituntunin, sinira ang walang hanggang tipan. Kaya’t sinakmal ng sumpa ang lupa, at ang mga nananahan doon ay nalugmok sa kasiraan.... Tumitigil ang kasayahan ng mga tamburin, nagwawakas ang ingay ng mga nagagalak, tumitigil ang kagalakan ng alpa.' Isaias 24:1-8.

> “‘Alas for the day! for the day of the Lord is at hand, and as a destruction from the Almighty shall it come…. The seed is rotten under their clods, the garners are laid desolate, the barns are broken down, for the corn is withered. How do the beasts groan! the herds of cattle are perplexed, because they have no pasture; yea, the flocks of sheep are made desolate.’ ‘The vine is dried up, and the fig tree languisheth; the pomegranate tree, the palm tree also, and the apple tree, even all the trees of the field, are withered: because joy is withered away from the sons of men.” Joel 1:15–18, 12.

> 'Aba, sa araw! sapagkat ang araw ng Panginoon ay malapit na, at gaya ng paglipol mula sa Makapangyarihan ay darating ito.... Ang binhi ay nabubulok sa ilalim ng kanilang mga bugal ng lupa, ang mga kamalig ay natiwangwang, ang mga imbakan ay nawasak, sapagkat ang butil ay nalalanta. O gaano ang pagdaing ng mga hayop! ang mga kawan ng baka ay nagugulumihanan, sapagkat wala silang pastulan; oo, ang mga kawan ng tupa ay natiwangwang.' 'Ang baging ay natuyo, at ang punong igos ay nalalanta; ang punong granada, pati ang punong palma, at ang punong mansanas, maging ang lahat ng punong kahoy sa parang, ay nangalalanta: sapagkat ang kagalakan ay nalanta mula sa mga anak ng tao.' Joel 1:15-18, 12.

> “‘I am pained at my very heart; … I cannot hold my peace, because thou has heard, O my soul, the sound of the trumpet, the alarm of war. Destruction upon destruction is cried; for the whole land is spoiled.’ Jeremiah 4:19, 20.

> 'Nasasaktan ako sa kaibuturan ng aking puso; ... Hindi ako makapanatiling tahimik, sapagka't narinig mo, O kaluluwa ko, ang tunog ng pakakak, ang hudyat ng digmaan. Pagkawasak sa pagkawasak ay isinisigaw; sapagka't ang buong lupain ay sinalanta.' Jeremias 4:19, 20.

> “‘I beheld the earth, and, lo, it was without form, and void; and the heavens, and they had no light. I beheld the mountains, and, lo, they trembled, and all the hills moved lightly. I beheld, and, lo, there was no man, and all the birds of the heavens were fled. I beheld, and, lo, the fruitful place was a wilderness, and all the cities thereof were broken down.’ Verses 23–26.

> 'Aking minasdan ang lupa, at, narito, ito’y walang anyo at walang laman; at ang kalangitan ay walang liwanag. Aking minasdan ang mga bundok, at, narito, sila’y nayanig, at ang lahat ng mga burol ay umuga nang bahagya. Aking minasdan, at, narito, walang tao, at ang lahat ng mga ibon sa himpapawid ay nagsitakas. Aking minasdan, at, narito, ang mabungang pook ay naging ilang, at ang lahat ng mga lungsod nito ay naigiba.' Mga talata 23-26.

> “‘“Alas! for that day is great, so that none is like it: it is even the time of Jacob’s trouble; but he shall be saved out of it.” Jeremiah 30:7.

> "Sa aba! sapagkat dakila ang araw na yaon, anupa't walang gaya niyon: yaon nga ang panahon ng kabagabagan ni Jacob; ngunit siya'y maliligtas din mula roon." Jeremias 30:7.

> “Not all in this world have taken sides with the enemy against God. Not all have become disloyal. There are a faithful few who are true to God; for John writes: ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:12. Soon the battle will be waged fiercely between those who serve God and those who serve Him not. Soon everything that can be shaken will be shaken, that those things that cannot be shaken may remain.

> Hindi lahat sa sanlibutang ito ay nakipanig sa kaaway laban sa Diyos. Hindi lahat ay naging taksil. May iilang tapat na tunay sa Diyos; sapagkat isinulat ni Juan: “Narito ang mga tumutupad sa mga utos ng Diyos, at ang pananampalataya ni Jesus.” Apocalipsis 14:12. Hindi magtatagal ay sisiklab ang mabangis na labanan sa pagitan ng mga naglilingkod sa Diyos at ng mga hindi naglilingkod sa Kanya. Hindi magtatagal, ang lahat ng maaaring yanigin ay yayanigin, upang ang mga bagay na hindi maaaring yanigin ay manatili.

> “Satan is a diligent Bible student. He knows that his time is short, and he seeks at every point to counterwork the work of the Lord upon this earth. It is impossible to give any idea of the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended. They will walk in the light proceeding from the throne of God. By means of the angels there will be constant communication between heaven and earth. And Satan, surrounded by evil angels, and claiming to be God, will work miracles of all kinds, to deceive, if possible, the very elect. God’s people will not find their safety in working miracles, for Satan will counterfeit the miracles that will be wrought. God’s tried and tested people will find their power in the sign spoken of in Exodus 31:12–18. They are to take their stand on the living word: ‘It is written.’ This is the only foundation upon which they can stand securely. Those who have broken their covenant with God will in that day be without God and without hope.

> Si Satanas ay isang masigasig na mag-aaral ng Bibliya. Alam niya na maikli na ang kanyang panahon, at sa bawat pagkakataon ay pinagsisikapan niyang hadlangan ang gawain ng Panginoon sa mundong ito. Hindi maisasalarawan ang karanasan ng bayan ng Diyos na mabubuhay pa sa lupa kapag nagsasanib ang kaluwalhatiang makalangit at ang pag-uulit ng mga pag-uusig ng nakaraan. Lalakad sila sa liwanag na nagmumula sa luklukan ng Diyos. Sa pamamagitan ng mga anghel ay magkakaroon ng walang patid na pakikipag-ugnayan sa pagitan ng langit at lupa. At si Satanas, napapaligiran ng masasamang anghel, at nag-aangking siya ang Diyos, ay gagawa ng sari-saring himala upang dayain, kung maaari, pati ang mga hinirang. Hindi matatagpuan ng bayan ng Diyos ang kanilang kaligtasan sa paggawa ng mga himala, sapagkat pipekehin ni Satanas ang mga himalang gagawin. Ang bayan ng Diyos na nasubok at napatunayang tapat ay matatagpuan ang kanilang kapangyarihan sa tanda na binanggit sa Exodo 31:12–18. Dapat silang manindigan sa buhay na Salita: 'Nasusulat.' Ito lamang ang kaisa-isang saligan na mapagtatayuan nila nang matatag. Yaong mga sumira sa kanilang tipan sa Diyos ay, sa araw na iyon, magiging walang Diyos at walang pag-asa.

> “The worshipers of God will be especially distinguished by their regard for the fourth commandment, since this is the sign of God’s creative power and the witness to His claim upon man’s reverence and homage. The wicked will be distinguished by their efforts to tear down the Creator’s memorial and to exalt the institution of Rome. In the issue of the conflict all Christendom will be divided into two great classes, those who keep the commandments of God and the faith of Jesus, and those who worship the beast and his image, and receive his mark. Although church and state will unite their power to compel all, ‘both small and great, rich and poor, free and bond,’ to receive the mark of the beast, yet the people of God will not receive it. Revelation 13:16. The prophet of Patmos beholds ‘them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God,’ and singing the song of Moses and the Lamb. Revelation 15:2.

> Ang mga sumasamba sa Diyos ay lalong mabibigyang-tangi sa pamamagitan ng kanilang pagpapahalaga sa ikaapat na utos, sapagkat ito ang tanda ng kapangyarihang lumalang ng Diyos at ang patotoo sa Kanyang karapatan sa pagpitagan at pagpupugay ng tao. Ang masasama ay makikilala sa kanilang pagsisikap na gibain ang alaala ng Maylalang at itanghal ang institusyon ng Roma. Sa kinasasapitan ng tunggalian, ang buong daigdig ng mga Kristiyano ay mahahati sa dalawang malaking pangkat: yaong mga tumutupad sa mga utos ng Diyos at may pananampalataya ni Jesus, at yaong mga sumasamba sa hayop at sa kaniyang larawan, at tumatanggap ng kaniyang tanda. Bagaman magbubuklod ang simbahan at ang estado upang pilitin ang lahat, 'maliit at dakila, mayaman at dukha, malaya at alipin,' na tanggapin ang tanda ng hayop, gayunma'y hindi ito tatanggapin ng bayan ng Diyos. Apocalipsis 13:16. Namalas ng propeta ng Patmos ang 'mga nagtagumpay laban sa hayop, at laban sa kaniyang larawan, at laban sa kaniyang tanda, at laban sa bilang ng kaniyang pangalan, na nakatayo sa dagat na parang salamin, na may mga alpa ng Diyos,' at inaawit ang awit ni Moises at ng Kordero. Apocalipsis 15:2.

> “Fearful tests and trials await the people of God. The spirit of war is stirring the nations from one end of the earth to the other. But in the midst of the time of trouble that is coming,—a time of trouble such as has not been since there was a nation,—God’s chosen people will stand unmoved. Satan and his host cannot destroy them, for angels that excel in strength will protect them.” Testimonies, volume 9, 11–17.

> "Mga nakapanghihilakbot na pagsubok at pagdurusa ang naghihintay sa bayan ng Diyos. Ang diwa ng digmaan ay nagpapakilos sa mga bansa mula sa isang dulo ng lupa hanggang sa kabila. Ngunit sa gitna ng darating na panahon ng kapighatian—isang panahon ng kapighatian na kailanma'y hindi pa naganap mula pa nang magkaroon ng isang bansa—ang hinirang na bayan ng Diyos ay mananatiling di-natitinag. Hindi sila malilipol ni Satanas at ng kanyang hukbo, sapagkat ang mga anghel na nakahihigit sa lakas ay iingatan sila." Testimonies, tomo 9, 11-17.

The one hundred and forty-four thousand, who are “God’s tried and tested people” His “chosen people” “will stand unmoved” when “the persecutions of the past” are repeated. The light they will “walk in” is the light of the message of the seventh seal, which is the midnight cry, which is the light identifying the formation of the image of the beast.

Ang isang daan at apatnapu't apat na libo, na "subok at napatunayang bayan ng Diyos," ang Kanyang "hinirang na bayan," ay "mananatiling hindi natitinag" kapag naulit ang "mga pag-uusig ng nakaraan." Ang liwanag na kanilang "lalakaran" ay ang liwanag ng mensahe ng ikapitong tatak, na siyang sigaw sa hatinggabi, na siyang liwanag na nagpapakilala ng pagkakabuo ng larawan ng hayop.

Back to Articles