Article

# Panium - Number Fourteen

Panium - Bilang Labing-apat

The Disappointment as the Key to the Temple Test

Ang Pagkakadismaya bilang Susi sa Pagsubok ng Templo

Author

Jeff Pippenger

Published

February 18, 2026

Formats

PDF
Word

The subject of the sanctuary was the “key” that unlocked the disappointment of October 22, 1844 at the beginning of the third angel’s message, and it is the subject of the disappointment that is the “key” to unlock the sanctuary message of the temple test at the end of the third angel.

Ang paksa ng santuwaryo ang “susi” na nagbukas sa pagkakadismaya noong Oktubre 22, 1844 sa pasimula ng mensahe ng ikatlong anghel, at ang paksa ng pagkakadismaya ang “susi” upang mabuksan ang mensahe ng santuwaryo ng pagsubok ng templo sa katapusan ng ikatlong anghel.

> And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:19.

> At sa iyo’y ibibigay ko ang mga susi ng kaharian ng langit: at anumang iyong itali sa lupa ay itatali sa langit: at anumang iyong kalagan sa lupa ay kakalagan sa langit. Mateo 16:19.

The fact that September 11, 2001 is understood as “9/11” in agreement with “911” being the symbol of an emergency call in the United States, was designed by the One who designed all things. Understanding the disappointment of July 18, 2020 is what allows the movement of the one hundred and forty-four thousand to be recognized as such; but only by those who wish to see that Jesus represents the spiritual with the natural today no differently than He did two thousand years ago. “20/20” vision is the best you can have, and the disappointment of 2020 is the waymark that allows the temple to be recognized in the prophetic history of the ten virgins.

Ang katotohanang ang Setyembre 11, 2001 ay nauunawaan bilang “9/11” na umaayon sa “911” bilang sagisag ng tawag pang-emerhensiya sa Estados Unidos, ay idinisenyo ng Isa na nagdisenyo ng lahat ng bagay. Ang pag-unawa sa kabiguan ng Hulyo 18, 2020 ang siyang nagpapahintulot na makilala ang kilusan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo bilang gayon; ngunit tanging yaong nagnanais na makita na si Jesus ay kumakatawan sa espirituwal sa pamamagitan ng natural sa kasalukuyan, hindi naiiba sa ginawa Niya dalawang libong taon na ang nakalipas. Ang “20/20” na paningin ang pinakamainam na maaari mong taglayin, at ang kabiguan ng 2020 ang panandang-daan na nagbibigay-daan upang makilala ang templo sa propetikong kasaysayan ng sampung dalaga.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> Ang talinghaga ng sampung dalaga sa Mateo 25 ay naglalarawan din ng karanasan ng sambayanang Adventista. The Great Controversy, 393.

Twenty 20 vision is even better when combined with the hindsight represented by the foundational truths. Paul teaches that “the spirits of the prophets are subject to the spirits of the prophets,” and Matthew’s virgins are therefore the same virgins that John identifies as the one hundred and forty-four thousand, and John identifies them as virgins in—Revelation 144.

Ang Twenty 20 vision ay lalo pang mabuti kapag pinagsama sa paglingon sa nakaraan na kinakatawan ng mga saligang katotohanan. Itinuturo ni Pablo na “ang mga espiritu ng mga propeta ay napapasailalim sa mga espiritu ng mga propeta,” at kaya’t ang mga birhen ni Mateo ay ang gayon ding mga birhen na tinutukoy ni Juan bilang ang isandaan at apatnapu’t apat na libo, at tinutukoy sila ni Juan bilang mga birhen sa Pahayag 144.

> These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.

> Sila yaong mga hindi nadungisan sa mga babae; sapagkat sila ay mga birhen. Sila yaong sumusunod sa Kordero saanman siya pumaroon. Sila ang mga tinubos mula sa gitna ng mga tao, bilang mga unang bunga sa Diyos at sa Kordero. Pahayag 14:4.

The first fruits of the fall season are the virgins who follow the Lamb into the temple, and the “key” to understanding the temple is the disappointment of 2020.

Ang mga unang bunga ng panahon ng taglagas ay ang mga birhen na sumusunod sa Kordero papasok sa templo, at ang "susi" sa pagkaunawa sa templo ay ang pagkadismaya noong 2020.

> And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.

> At ilalagay ko sa kaniyang balikat ang susi ng sambahayan ni David; sa gayo’y siya’y magbubukas, at walang makapagsasara; at siya’y magsasara, at walang makapagbubukas. Isaias 22:22.

If an Adventist is to be among the 144,000, they will of prophetic necessity have suffered a disappointment that was caused by the presentation of a public prediction that failed.

Kung ang isang Adventista ay mapapabilang sa 144,000, siya ay, ayon sa hinihingi ng propesiya, nakaranas na ng isang pagkadismaya na idinulot ng pagpapahayag ng isang pampublikong hula na hindi natupad.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “Madalas na itinuturo sa akin ang talinghaga ng sampung dalaga, na lima sa kanila ay matatalino, at lima ay mga mangmang. Ang talinghagang ito ay natupad na at matutupad pa sa bawat titik, sapagkat mayroon itong natatanging paglalapat sa panahong ito; at, gaya ng mensahe ng ikatlong anghel, ay natupad na at patuloy na magiging kasalukuyang katotohanan hanggang sa katapusan ng panahon.” Review and Herald, Agosto 19, 1890.

The battle of Panium in verse fifteen of Daniel eleven is the battle that leads to verse sixteen, which identifies the Sunday law in the United States.

Ang labanan sa Panium sa talatang 15 ng Daniel 11 ay ang labanan na humahantong sa talatang 16, na siyang tumutukoy sa batas ng Linggo sa Estados Unidos.

> So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:15.

> Kaya’t darating ang hari ng hilaga, at magbubunton ng lupang pangkubkob, at sasakupin ang mga lunsod na pinakamatitibay ang kuta; at ang mga hukbo ng timog ay hindi makatatagal, ni ang kaniyang mga hinirang, ni magkakaroon man ng anumang lakas upang makalaban. Daniel 11:15.

In this verse the United States defeats Russia, along with Russia’s chosen people. But in the next verse. No one can stand against the rise of Rome, which marks Judah and Jerusalem as the first step in its conquest of the world; as Rome rose up as the fourth kingdom of Bible prophecy. By standing in the literal glorious land in verse sixteen, the symbol of literal Rome’s authority was within the literal glorious land; thus, typifying verse forty-one, when the mark of spiritual Rome’s authority is enforced upon the spiritual glorious land of the United States.

Sa talatang ito, tinalo ng Estados Unidos ang Rusya, kasama ang hinirang na bayan ng Rusya. Ngunit sa susunod na talata, walang makatatayo laban sa pagbangon ng Roma, na nagtatakda sa Juda at sa Jerusalem bilang unang hakbang ng pananakop nito sa daigdig; yamang umangat ang Roma bilang ikaapat na kaharian sa propesiya ng Biblia. Sa pagtindig sa literal na Maluwalhating Lupain sa talatang labing-anim, ang sagisag ng awtoridad ng literal na Roma ay nasa loob mismo ng literal na Maluwalhating Lupain; kaya, nagsisilbing tipo ng talatang apatnapu’t isa, kung kailan ipinapataw ang tanda ng awtoridad ng espirituwal na Roma sa espirituwal na Maluwalhating Lupain ng Estados Unidos.

The two horns of the earth-beast of Revelation thirteen represent Republicanism and Protestantism. In verse fifteen of Daniel eleven Antiochus Magnus, known as Antiochus III and Antiochus the Great defeats the southern kingdom, represented by the Ptolemaic dynasty. Antiochus represents Donald Trump and the southern king represents Russia. The battle of Panium is the battle between the United States and Russia and Russia’s chosen people, a battle which Antiochus prevailed, but thereafter saw his kingdom conquered by literal Rome—the power of verse fourteen, that establishes the external vision of the Republican horn of the earth beast. The internal vision is represented by the Protestant horn of the earth beast. Both horns are at the battle of Panium, for Peter is there as a Protestant with his message from the book of Joel.

Ang dalawang sungay ng halimaw mula sa lupa sa Apocalipsis labintatlo ay kumakatawan sa Republikanismo at Protestantismo. Sa aklat ni Daniel, kabanata labing-isa, talatang labinlima, si Antiochus Magnus, na kilala bilang Antiochus III at Antiochus ang Dakila, ay tinalo ang kahariang nasa timog, na kinakatawan ng dinastiyang Ptolemaiko. Kinakatawan ni Antiochus si Donald Trump at ang hari sa timog ay kumakatawan sa Rusya. Ang Labanan sa Panium ay ang labanan sa pagitan ng Estados Unidos at Rusya at ng hinirang na bayan ng Rusya, isang labanan na doo’y nanaig si Antiochus, subalit pagkatapos ay nakita niyang nasakop ang kaniyang kaharian ng literal na Roma—ang kapangyarihan ng talatang labing-apat—na siyang nagtatatag sa panlabas na pangitain ng sungay ng Republikanismo ng halimaw mula sa lupa. Ang panloob na pangitain ay kinakatawan ng sungay ng Protestantismo ng halimaw mula sa lupa. Ang dalawang sungay ay nasa Labanan sa Panium, sapagkat si Pedro ay naroon bilang isang Protestante, taglay ang kaniyang mensahe mula sa aklat ni Joel.

## 250 Years

Dalawang Daan at Limampung Taon

When we consider the two lines of the earth beast, we find that in 1776 the earth beast began its rise, and by 1798, (twenty-two years later) the sea beast of Revelation thirteen received its deadly wound, and the earth beast began its rule as the sixth kingdom of Bible prophecy. Two hundred and fifty years later, in 2026 we have awakened to the internal temple test that began May 8, 2025.

Kapag isinaalang-alang natin ang dalawang linya ng hayop na mula sa lupa, nasusumpungan natin na noong 1776 nagsimulang umangat ang hayop na mula sa lupa, at pagsapit ng 1798 (dalawampu't dalawang taon pagkaraan) tinanggap ng hayop na mula sa dagat sa Pahayag 13 ang kaniyang nakamamatay na sugat, at sinimulan ng hayop na mula sa lupa ang kaniyang pamumuno bilang ikaanim na kaharian ayon sa propesiya ng Biblia. Dalawang daan at limampung taon pagkaraan, noong 2026, tayo'y nagkamalay sa panloob na pagsubok sa templo na nagsimula noong Mayo 8, 2025.

Those “250” years are also connected with Antiochus Magnus. Beginning with the decree in 457 BC and projecting from that decree two hundred and fifty years we arrive at 207, seven years before the battle of Panium, and ten years after Ptolemy defeated Antiochus at the battle of Raphia, which is represented in verse eleven of Daniel eleven. Daniel 11:11 is of course the external line of the Republican horn that aligns with Revelation 11:11, which is the internal line of the Protestant horn. Daniel and the Revelation are the same book, and Revelation employs the seals as symbols of external prophecy and the churches as symbols of the parallel internal prophecy.

Ang mga "250" taong iyon ay may kaugnayan din kay Antiochus Magnus. Simula sa dekretong 457 BC at, kung iusad mula sa dekretong iyon ang dalawang daan at limampung taon, darating tayo sa 207, pitong taon bago ang labanan sa Panium, at sampung taon pagkatapos talunin ni Ptolemy si Antiochus sa labanan sa Raphia, na kinakatawan sa talatang labing-isa ng Daniel labing-isa. Ang Daniel 11:11 ay siyang panlabas na linya ng Republikanong sungay na naaayon sa Apocalipsis 11:11, na siyang panloob na linya ng Protestanteng sungay. Ang Daniel at ang Apocalipsis ay iisang aklat, at ang Apocalipsis ay gumagamit ng mga selyo bilang mga sagisag ng panlabas na propesiya at ng mga iglesia bilang mga sagisag ng kaparis na panloob na propesiya.

Cyrus represents all three decrees, for you cannot have a third without a first and a second.

Si Cyrus ay kumakatawan sa lahat ng tatlong dekreto, sapagkat hindi maaaring magkaroon ng ikatlo kung wala ang una at ang ikalawa.

> “In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12–26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [“decree,” margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.

> “Sa ikapitong kabanata ng Ezra masusumpungan ang utos. Mga talata 12–26. Sa pinakaganap na anyo nito, ito ay ipinalabas ni Artajerjes, hari ng Persia, noong 457 BC. Ngunit sa Ezra 6:14 ay sinasabing ang bahay ng Panginoon sa Jerusalem ay itinayo ‘ayon sa utos [“decree,” nasa gilid] nina Ciro, at Dario, at Artajerjes na hari ng Persia.’ Ang tatlong haring ito, sa pagsisimula, muling pagpapatibay, at pagganap sa utos, ay nagdala nito sa kasakdalang hinihingi ng hula upang itakda ang pasimula ng 2300 taon. Sa pagtanggap sa 457 BC, ang panahong natapos ang utos, bilang petsa ng kautusan, nakita na ang bawat pagtutukoy ng hula tungkol sa pitumpung sanlinggo ay natupad.” The Great Controversy, 326.

From the three decrees that are represented by Cyrus in 457 BC, “250” years concludes in the history between the battle of Raphia in 217 BC, when Ptolemy IV defeated Antiochus the Great and 200 BC when Antiochus then defeated Ptolemy at the battle of Panium in verse fifteen. The line aligns Antiochus Magnus with Donald Trump. At the beginning of the sixth kingdom of Bible prophecy in 1776 unto 1798 there is a period of “22” years that represent the rise of the sixth kingdom. Those “22” years also illustrate the history represented by the number “22” at the end of the history of the sixth kingdom from 2001 unto 2023. “22” is the symbol of the combination of Divinity with humanity which is accomplished within the history of the sixth kingdom of Bible prophecy, who is the earth beast with an external horn of Republicanism and an internal horn of Protestantism.

Mula sa tatlong dekretong kinakatawan ni Cyrus noong 457 BC, ang “250” na taon ay nagtatapos sa kasaysayan sa pagitan ng labanan sa Raphia noong 217 BC, nang tinalo ni Ptolemy IV si Antiochus the Great, at ng 200 BC, nang si Antiochus naman ang tumalo kay Ptolemy sa labanan sa Panium sa talatang labinlima. Ikinahanay ng linyang iyon si Antiochus Magnus kay Donald Trump. Sa pasimula ng ikaanim na kaharian ng propesiya sa Biblia, mula 1776 hanggang 1798 ay may yugto ng “22” taon na kumakatawan sa pagbangon ng ikaanim na kaharian. Ang mga “22” na taon na iyon ay naglalarawan din ng kasaysayang kinakatawan ng bilang na “22” sa katapusan ng kasaysayan ng ikaanim na kaharian mula 2001 hanggang 2023. Ang “22” ay sagisag ng pagsasanib ng Pagka-Diyos at ng pagkatao, na natutupad sa loob ng kasaysayan ng ikaanim na kaharian ng propesiya sa Biblia, na siyang halimaw mula sa lupa na may panlabas na sungay ng Republikanismo at panloob na sungay ng Protestantismo.

The work Christ accomplishes with the union represented by “22” is the final work of Christ in the Most Holy Place, that is represented by the blotting out of sin, which according to Joel accompanied with Peter’s inspired commentary takes place during the outpouring of the latter rain.

Ang gawaing ginaganap ni Cristo sa pamamagitan ng pagkakaisang kinakatawan ng “22” ay ang huling gawain ni Cristo sa Kabanal-banalang Dako, na kinakatawan ng pagpapawi ng kasalanan, na, ayon kay Joel, kalakip ng kinasihang komentaryo ni Pedro, ay nagaganap sa panahon ng pagbubuhos ng huling ulan.

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord. Acts 3:19.

> Kaya nga, magsisi kayo at magbalik-loob, upang mapawi ang inyong mga kasalanan, kapag dumating ang mga panahon ng kaginhawahan mula sa harapan ng Panginoon. Gawa 3:19.

The blotting out of sin is the last work of the heavenly High Priest.

Ang pagpapawi ng kasalanan ay ang panghuling gawain ng makalangit na Mataas na Saserdote.

> “As anciently the sins of the people were by faith placed upon the sin offering and through its blood transferred, in figure, to the earthly sanctuary, so in the new covenant the sins of the repentant are by faith placed upon Christ and transferred, in fact, to the heavenly sanctuary. And as the typical cleansing of the earthly was accomplished by the removal of the sins by which it had been polluted, so the actual cleansing of the heavenly is to be accomplished by the removal, or blotting out, of the sins which are there recorded. But before this can be accomplished, there must be an examination of the books of record to determine who, through repentance of sin and faith in Christ, are entitled to the benefits of His atonement. The cleansing of the sanctuary therefore involves a work of investigation—a work of judgment. This work must be performed prior to the coming of Christ to redeem His people; for when He comes, His reward is with Him to give to every man according to his works. Revelation 22:12.” The Great Controversy, 421.

> Kung paanong noong unang panahon ang mga kasalanan ng bayan ay, sa pananampalataya, iniatang sa handog para sa kasalanan at, sa pamamagitan ng dugo nito, inilipat, sa makasagisag na paraan, sa santuwaryong makalupa, gayon din sa bagong tipan ang mga kasalanan ng nagsisisi ay, sa pananampalataya, iniatang kay Cristo at inilipat, sa katunayan, sa santuwaryong makalangit. At kung paanong ang tipikal na paglilinis ng makalupa ay natupad sa pamamagitan ng pag-aalis ng mga kasalanang nagdungis dito, gayon din ang tunay na paglilinis ng makalangit ay magaganap sa pamamagitan ng pag-aalis, o pagbubura, ng mga kasalanang naitala roon. Ngunit bago ito maisakatuparan, kailangang magkaroon ng pagsusuri sa mga aklat ng talaan upang matukoy kung sino, sa pamamagitan ng pagsisisi sa kasalanan at pananampalataya kay Cristo, ang may karapatan sa mga kapakinabangan ng Kaniyang pagbabayad-sala. Kaya’t ang paglilinis ng santuwaryo ay kinasasangkutan ng isang gawaing pagsisiyasat—isang gawaing paghuhukom. Ang gawaing ito ay dapat maisagawa bago ang pagparito ni Cristo upang tubusin ang Kaniyang bayan; sapagkat pagdating Niya, taglay Niya ang Kaniyang gantimpala, upang ibigay sa bawat tao ayon sa kaniyang mga gawa. Apocalipsis 22:12. Ang Dakilang Paglalaban, 421.

The work that began on October 22, 1844, began at the climax of the Midnight Cry and the work is finished at the climax of the Midnight Cry, which Peter identifies as the period of the blotting out sin, which marks the period of the judgment of the living, when the “times of refreshing” arrives.

Ang gawaing nagsimula noong ika-22 ng Oktubre, 1844 ay nagsimula sa kasukdulan ng Sigaw sa Hatinggabi, at ang gawaing ito ay nagtatapos sa kasukdulan ng Sigaw sa Hatinggabi, na tinutukoy ni Pedro bilang ang kapanahunan ng pagpawi ng kasalanan, na nagmamarka sa kapanahunan ng paghuhukom sa mga buhay, kung kailan dumarating ang “mga panahon ng kaginhawahan.”

> “The work of the investigative judgment and the blotting out of sins is to be accomplished before the second advent of the Lord. Since the dead are to be judged out of the things written in the books, it is impossible that the sins of men should be blotted out until after the judgment at which their cases are to be investigated. But the apostle Peter distinctly states that the sins of believers will be blotted out ‘when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus Christ.’ Acts 3:19, 20. When the investigative judgment closes, Christ will come, and His reward will be with Him to give to every man as his work shall be.” The Great Controversy, 485.

> Ang gawain ng pagsiyasat na paghuhukom at ng pagpapawi ng mga kasalanan ay maisasakatuparan bago ang ikalawang pagparito ng Panginoon. Yamang ang mga patay ay huhukuman batay sa mga bagay na nasusulat sa mga aklat, hindi maaaring mapawi ang mga kasalanan ng mga tao hanggang matapos ang paghuhukom na doon isisiyasat ang kanilang mga kaso. Datapuwa’t malinaw na sinasabi ng apostol Pedro na ang mga kasalanan ng mga mananampalataya ay mapapawi “kapag ang mga panahon ng pagpapasariwa ay darating mula sa harapan ng Panginoon; at isusugo Niya si Jesucristo.” Gawa 3:19, 20. Kapag nagwakas ang pagsiyasat na paghuhukom, paririto si Cristo, at ang Kaniyang gantimpala ay nasa Kaniya upang ibigay sa bawat tao ayon sa kaniyang gawa. Ang Dakilang Paglalaban, 485.

The “times of refreshing” are also the “times of the restitution of all things.”

Ang mga "panahon ng kaginhawahan" ay gayundin ang mga "panahon ng pagpapanumbalik ng lahat ng mga bagay."

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. Acts 3:19–21.

> Kaya nga, magsisi kayo at magbalik-loob, upang mapawi ang inyong mga kasalanan, kapag dumating ang mga panahon ng kaginhawahan mula sa harapan ng Panginoon; at isusugo niya si Jesucristo, na sa inyo’y una nang ipinangaral: na kinakailangang tanggapin siya ng langit hanggang sa mga panahon ng pagpapanumbalik ng lahat ng mga bagay, na sinalita ng Diyos sa pamamagitan ng bibig ng lahat ng kaniyang mga banal na propeta mula pa nang pasimula ng sanlibutan. Gawa 3:19-21.

The “times of refreshing” comes “from the presence of the Lord” that occurs when “Jesus Christ” is sent. When the angel of Revelation ten descended on August 11, 1840, Sister White identified that the angel “was no less a personage than Jesus Christ.” The work Christ began on October 22, 1844 was ushered in by the history of 1840 to 1844; a history which Sister White says was “a glorious manifestation of the power of God,” while aligning that very history with the Pentecostal season in the time of Peter, and then using those two lines of prophetic history to point forward to the descent of the angel of Revelation eighteen who lightens the earth with His glory.

Ang mga "panahon ng kaginhawahan" ay nagmumula "mula sa harapan ng Panginoon" at ito’y nagaganap kapag si "Jesucristo" ay isinusugo. Nang bumaba ang anghel ng Apocalipsis 10 noong ika-11 ng Agosto, 1840, tinukoy ni Sister White na ang anghel "ay walang iba kundi si Jesucristo." Ang gawaing sinimulan ni Cristo noong Oktubre 22, 1844 ay inihudyat ng kasaysayan ng 1840 hanggang 1844; isang kasaysayan na, ayon kay Sister White, ay "isang maluwalhating kapahayagan ng kapangyarihan ng Diyos," habang iniuugnay ang mismong kasaysayang iyon sa kapanahunan ng Pentecostes sa panahon ni Pedro, at pagkatapos ay ginagamit ang dalawang linyang iyon ng propetikong kasaysayan upang ituro pasulong ang pagbaba ng anghel ng Apocalipsis labing-walo na pinaliliwanagan ang lupa ng Kanyang kaluwalhatian.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> Ang anghel na nakikiisa sa pagpapahayag ng mensahe ng ikatlong anghel ay paliliwanagin ang buong lupa sa pamamagitan ng kaniyang kaluwalhatian. Isang gawaing may pandaigdigang saklaw at di-karaniwang kapangyarihan ang hinulaang magaganap dito. Ang kilusang Adbentista noong 1840–44 ay isang maluwalhating pagpapakita ng kapangyarihan ng Diyos; naipaabot ang mensahe ng unang anghel sa bawat istasyong misyonero sa buong daigdig, at sa ilang bansa ay nagkaroon ng pinakadakilang siglang panrelihiyon na nasaksihan sa alinmang lupain mula pa noong Repormasyon ng ika-labing-anim na siglo; ngunit ang mga ito ay hihigitan ng makapangyarihang kilusan sa ilalim ng huling babala ng ikatlong anghel.

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> Ang gawaing ito ay magiging katulad ng sa Araw ng Pentecostes. Kung paanong ibinigay ang ‘maagang ulan,’ sa pagbuhos ng Espiritu Santo sa pasimula ng ebanghelyo, upang pasibulin ang mahalagang binhi, gayon din ibibigay ang ‘huling ulan’ sa kaniyang wakas upang pahinugin ang ani. “Kung magkagayo’y makikilala natin, kung magpatuloy tayong magsikap na makilala ang Panginoon; ang Kaniyang paglabas ay nakahanda gaya ng umaga; at Siya’y paririto sa atin na gaya ng ulan, na gaya ng huling ulan at ng maagang ulan sa lupa.” Oseas 6:3. “Kaya’t magsaya kayo, mga anak ng Sion, at magalak sa Panginoon ninyong Diyos; sapagkat ibinigay Niya sa inyo ang maagang ulan sa kaukulang sukat, at pauulanan Niya kayo ng ulan, ang maagang ulan at ang huling ulan.” Joel 2:23. “Sa mga huling araw, sabi ng Diyos, ibubuhos Ko ang Aking Espiritu sa lahat ng laman.” “At mangyayari na ang sinumang tumawag sa pangalan ng Panginoon ay maliligtas.” Gawa 2:17, 21.

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> Ang dakilang gawain ng ebanghelyo ay hindi magtatapos na may mas kaunting kapahayagan ng kapangyarihan ng Diyos kaysa sa ipinamalas sa pagbubukas nito. Ang mga propesiyang natupad sa pagbubuhos ng unang ulan sa pagbubukas ng ebanghelyo ay muling matutupad sa huling ulan sa pagtatapos nito. Narito ang “mga panahon ng pagpapanariwa” na inaasahan ng apostol na si Pedro nang kaniyang sinabi: “Magsisi nga kayo at magbalik-loob, upang mapawi ang inyong mga kasalanan, kapag dumating ang mga panahon ng pagpapanariwa mula sa harapan ng Panginoon; at ipapadala Niya si Jesus.” Gawa 3:19, 20. Ang Dakilang Tunggalian, 611.

The Advent movement of 1840 to 1844 was a glorious manifestation of the power of God that ushered in the opening of the work of Christ in cleansing His sanctuary. That history began when Jesus, represented as the first angel of Revelation fourteen, descended on August 11, 1840 as represented in chapter ten of Revelation. The manifestation of the power of God that then began escalated to the opening of the investigative judgment, and therefore typified a manifestation of the power of God which would escalate to the close of the investigative judgment. The period at the end began at 9/11, when Jesus again descended as the angel of Revelation eighteen when the great buildings of New York were brought down by the touch of God, and the work of the investigative judgment changed from the dead, unto the living. The rains arrive when Jesus is sent.

Ang kilusang Adbentista noong 1840 hanggang 1844 ay isang maluwalhating pagpapakita ng kapangyarihan ng Diyos na nagpasimula sa pagbubukas ng gawain ni Cristo sa paglilinis ng Kanyang santuwaryo. Nagsimula ang kasaysayang iyon nang si Jesus, na inihaharap bilang unang anghel sa Apocalipsis 14, ay bumaba noong ika-11 ng Agosto, 1840, gaya ng inilalarawan sa Apocalipsis 10. Ang pagpapakita ng kapangyarihan ng Diyos na nagsimula noon ay umigting at humantong sa pagbubukas ng paghuhukom na pagsisiyasat, at sa gayon ay naging tipo ng isang pagpapakita ng kapangyarihan ng Diyos na iigting hanggang sa pagtatapos ng paghuhukom na pagsisiyasat. Ang panahong pangwakas ay nagsimula noong 9/11, nang si Jesus ay muling bumaba bilang ang anghel ng Apocalipsis 18, nang ang mga dakilang gusali ng New York ay ibinagsak ng Diyos sa Kanyang paghipo, at ang gawain ng paghuhukom na pagsisiyasat ay lumipat mula sa mga patay tungo sa mga buhay. Dumarating ang mga ulan kapag sinugo si Jesus.

Jesus taught that we are to ask in order to receive, and Zechariah says we are to ask for the latter rain, in the time of the latter rain. It is therefore evident you must know that you are in the time of the latter rain, in order to fulfill Zechariah’s direction.

Itinuro ni Jesus na dapat tayong humingi upang tumanggap, at sinasabi ni Zacarias na dapat nating hingin ang huling ulan sa kapanahunan ng huling ulan. Samakatuwid, maliwanag na kinakailangan ninyong malaman na kayo ay nasa kapanahunan ng huling ulan, upang maisakatuparan ang tagubilin ni Zacarias.

> Ask ye of the Lord rain in the time of the latter rain; so the Lord shall make bright clouds, and give them showers of rain, to every one grass in the field. Zechariah 10:1.

> Humingi kayo sa Panginoon ng ulan sa panahon ng huling ulan; kaya’t ang Panginoon ay gagawa ng mga ulap na maningning, at magbibigay sa kanila ng mga bugso ng ulan, sa bawat isa’y damo sa parang. Zacarias 10:1.

At 9/11 Jesus descended as the angel of Revelation eighteen and the latter rain began to sprinkle, but it only falls on those who meet Zechariah’s command to “ask for the latter rain,” when you have the genuine understanding that “the times of refreshing” and restoration of all things has arrived. The soul must “recognize” that the prophetic period of the latter rain has arrived.

Noong 9/11, bumaba si Hesus bilang ang anghel ng Pahayag labing-walo, at ang huling ulan ay nagsimulang umambon, ngunit ito’y pumapatak lamang sa mga sumusunod sa utos ni Zacarias na “humingi ng huling ulan,” yaong mga may tunay na pagkaunawa na dumating na ang “mga panahon ng pagpapanariwa” at ang pagpapanumbalik ng lahat ng mga bagay. Kailangang “kilalanin” ng kaluluwa na dumating na ang makahulang kapanahunan ng huling ulan.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> "Hindi natin dapat hintayin ang huling ulan. Darating ito sa lahat ng kikilala at mag-aangkin ng hamog at mga pagbuhos ng biyaya na bumabagsak sa atin. Kapag iniipon natin ang mga pira-pirasong liwanag, kapag pinahahalagahan natin ang mga tapat na kahabagan ng Diyos, na nalulugod kapag tayo'y nagtitiwala sa Kanya, kung magkagayo'y matutupad ang bawat pangako. [Sinipi ang Isaias 61:11.] Ang buong lupa ay mapupuno ng kaluwalhatian ng Diyos." The Seventh-day Adventist Bible Commentary, tomo 7, pahina 984.

At 9/11 the times of refreshing began, and the blotting out of the sins of the living began. That judgment is aligned with the very first tenant of the three-step covenant of Abraham. That first tenant was that when the Lord brought Israel out of Egyptian bondage He would judge both His covenant people, and the nation where they had been living as pilgrims and strangers. The first covenant people typified the last covenant people who are the one hundred and forty-four thousand. Those prophetic people will be judged as the Protestant horn of the earth beast, while the Republican horn of the earth beast is simultaneously judged.

Noong 9/11 nagsimula ang mga panahon ng pagpapasariwa, at nagsimula ang pagpapawi ng mga kasalanan ng mga nabubuhay. Ang paghuhukom na iyon ay kaayon ng pinakaunang tuntunin ng tatlong-hakbang na tipan ni Abraham. Ang pinakaunang tuntuning iyon ay ito: na nang ilabas ng Panginoon ang Israel mula sa pagkaalipin sa Egipto, hahatulan Niya kapuwa ang Kanyang bayang nasa tipan at ang bansang kanilang tinirahan bilang mga manlalakbay at mga taga-ibang-bayan. Ang unang bayang nasa tipan ay sumagisag sa huling bayang nasa tipan, na sila ang isang daan at apatnapu't apat na libo. Ang bayang propetikong iyon ay hahatulan bilang Protestanteng sungay ng halimaw ng lupa, samantalang ang Republikanong sungay ng halimaw ng lupa ay sabay ding hahatulan.

The judgment of the Republican horn comes at the end of its history, which is the Sunday law. The Sunday law is represented in verse sixteen’s fulfillment of Rome taking control of Judah in 63 BC—on the Day of Atonement according to some historians.

Ang paghatol sa sungay na Republikano ay nagaganap sa wakas ng kasaysayan nito, na siyang batas ng Linggo. Ang batas ng Linggo ay kinakatawan sa katuparan ng talatang labing-anim hinggil sa pagsakop ni Roma sa Juda noong 63 BK—na, ayon sa ilang historyador, ay naganap sa Araw ng Pagbabayad-sala.

Antiochus Magnus, represents the United States in verses ten through fifteen. Ronald Reagan prevailed in the battle of verse ten, that typified verse forty’s collapse of the Soviet Union. Isaiah 8:8 identifies the same battle represented in verses ten and forty of Daniel eleven, and those three parallel verses allow Russia to be identified as the victor in verse eleven’s battle of Raphia.

Si Antiochus Magnus ay kumakatawan sa Estados Unidos sa mga talatang ikasampu hanggang ikalabinlima. Nagwagi si Ronald Reagan sa labanang inilalarawan sa talatang ikasampu, na nagsilbing tipo ng pagbagsak ng Unyong Sobyet sa talatang ikaapatnapu. Tinutukoy ng Isaias 8:8 ang gayunding labanan na kinakatawan sa mga talatang ikasampu at ikaapatnapu ng Daniel kabanata labing-isa, at ang tatlong magkakatulad na talatang iyon ay nagbibigay-daan upang matukoy ang Rusya bilang ang nagwagi sa labanan sa Raphia ng talatang ikalabing-isa.

The battle of Raphia in verse eleven prefigured the war in Ukraine between the king of the south (Russia) and the papacy’s proxy power (the Ukraine). The war was initiated by the Obama Administration in the time of the first pope from the southern hemisphere, who was also the first pope from the America’s, though it was south America. “South” is a symbol of globalism, spiritualism and communism, and the first southern pope from the America’s aligned with the globalist president Obama, when the war of verse eleven arrived. Reagan as the United States in verse ten entered into a secret alliance with a conservative pope; then the Nazi’s of Ukraine were employed by a globalist president in a period of a globalist pope. The United States under Trump, is now in an open relationship with the first north American, and so-called conservative pope.

Ang labanan sa Raphia sa talatang labing-isa ay paunang inilarawan ang digmaan sa Ukraine sa pagitan ng hari ng timog (Rusya) at ng kapangyarihang kinatawan ng Papado (ang Ukraine). Ang digmaan ay pinasimulan ng Administrasyong Obama sa panahon ng unang papa mula sa katimugang hemispero, na siya ring unang papa mula sa mga Amerika, bagaman mula iyon sa Timog Amerika. Ang “Timog” ay isang sagisag ng globalismo, espiritismo, at komunismo, at ang unang papa mula sa timog ng mga Amerika ay nakiayon sa globalistang pangulong Obama, nang dumating ang digmaan ng talatang labing-isa. Si Reagan, bilang kumakatawan sa Estados Unidos sa talatang sampu, ay pumasok sa isang lihim na alyansa sa isang konserbatibong papa; pagkatapos, ginamit ng isang globalistang pangulo ang mga Nazi ng Ukraine sa panahon ng isang globalistang papa. Ang Estados Unidos, sa ilalim ni Trump, ay ngayo’y nasa hayagang ugnayan sa unang Hilagang Amerikanong papa, na tinaguriang konserbatibo.

Reagan had a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy in the battle of verse ten, and Obama initiated the battle of verse eleven, in a period when the pope was also a globalist, like unto Obama. Trump is now in an open relationship with a parallel pope to Reagan, with the exception that the initial secret alliance, is now an open alliance. The three popes, and the three presidents, align with the three battles of verses ten, eleven and fifteen.

Si Reagan ay nagkaroon ng lihim na alyansa sa Antikristo ng propesiya ng Biblia, sa labanan na nakasaad sa talata 10, at si Obama ang nagpasimula ng labanan sa talata 11, sa panahong ang Papa ay isa ring globalista, na tulad ni Obama. Si Trump ay nasa hayagang ugnayan ngayon sa isang Papa na kaparis ng kay Reagan, maliban lamang na ang paunang lihim na alyansa ay ngayo’y hayagang alyansa na. Ang tatlong Papa at ang tatlong pangulo ay tumutugma sa tatlong labanan ng mga talatang 10, 11, at 15.

> “Marvelous in her shrewdness and cunning is the Roman Church. She can read what is to be. She bides her time, seeing that the Protestant churches are paying her homage in their acceptance of the false sabbath and that they are preparing to enforce it by the very means which she herself employed in bygone days. Those who reject the light of truth will yet seek the aid of this self-styled infallible power to exalt an institution that originated with her. How readily she will come to the help of Protestants in this work it is not difficult to conjecture. Who understands better than the papal leaders how to deal with those who are disobedient to the church?

> “Kahanga-hanga sa kaniyang katusuhan at pandaraya ang Simbahang Romano. Nababatid niya ang magaganap. Naghihintay siya ng kaniyang panahon, sapagkat nakikita niyang ang mga simbahang Protestante ay nagbibigay sa kaniya ng pagpupugay sa kanilang pagtanggap sa huwad na sabbath at na sila’y naghahandang ipatupad ito sa pamamagitan ng mismong mga paraang siya rin ang gumamit noong mga panahong nagdaan. Yaong mga tumatanggi sa liwanag ng katotohanan ay hahanapin pa ang tulong ng kapangyarihang ito na nagpapakilalang hindi nagkakamali upang itaas ang isang institusyong nagmula sa kaniya. Kung gaano kadali siyang darating upang tulungan ang mga Protestante sa gawaing ito ay hindi mahirap mahinuha. Sino ang higit na nakauunawa kaysa sa mga pinunong papal kung paano pakikitunguhan yaong mga masuwayin sa simbahan?”

> “The Roman Catholic Church, with all its ramifications throughout the world, forms one vast organization under the control, and designed to serve the interests, of the papal see. Its millions of communicants, in every country on the globe, are instructed to hold themselves as bound in allegiance to the pope. Whatever their nationality or their government, they are to regard the authority of the church as above all other. Though they may take the oath pledging their loyalty to the state, yet back of this lies the vow of obedience to Rome, absolving them from every pledge inimical to her interests.

> Ang Simbahang Romano Katoliko, kasama ang lahat ng mga sangay at impluwensiya nito sa buong daigdig, ay bumubuo ng isang malawak na samahan na nasa ilalim ng kapamahalaan ng luklukan ng papa at itinalaga upang maglingkod sa mga kapakanan nito. Ang milyon-milyong mga kaanib nito, sa bawat bansa sa ibabaw ng lupa, ay tinuturuan na ituring ang kanilang mga sarili na nakatali sa katapatan sa papa. Anuman ang kanilang nasyonalidad o ang kanilang pamahalaan, dapat nilang kilalanin ang kapamahalaan ng simbahan bilang nakahihigit sa lahat ng iba pa. Bagaman maaari silang sumumpa na nangangakong magiging tapat sa estado, gayunma’y nasa likod nito ang panata ng pagtalima sa Roma, na nagpapawalang-bisa sa kanila sa bawat pangakong laban sa mga kapakanan nito.

> “History testifies of her artful and persistent efforts to insinuate herself into the affairs of nations; and having gained a foothold, to further her own aims, even at the ruin of princes and people. In the year 1204, Pope Innocent III extracted from Peter II, king of Arragon, the following extraordinary oath: ‘I, Peter, king of Arragonians, profess and promise to be ever faithful and obedient to my lord, Pope Innocent, to his Catholic successors, and the Roman Church, and faithfully to preserve my kingdom in his obedience, defending the Catholic faith, and persecuting heretical pravity.’—John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. This is in harmony with the claims regarding the power of the Roman pontiff ‘that it is lawful for him to depose emperors’ and ‘that he can absolve subjects from their allegiance to unrighteous rulers.’—Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17.

> Nagpapatotoo ang kasaysayan sa kaniyang matuso at walang humpay na mga pagsisikap na maipasok ang sarili sa mga usapin ng mga bansa; at, pagkakaroon ng puwang, na isulong pa ang sarili niyang mga layunin, kahit sa ikapapahamak ng mga prinsipe at ng bayan. Noong taong 1204, pinanumpa ni Papa Inocencio III si Peter II, hari ng Arragon, sa sumusunod na pambihirang panunumpa: “Ako, si Peter, hari ng mga Arragoniano, ay nagpapahayag at nangakong maging laging tapat at masunurin sa aking panginoon, si Papa Inocencio, sa kaniyang mga kahaliling Katoliko, at sa Simbahang Romano, at tapat na panatilihin na ang aking kaharian ay nasa pagtalima sa kaniya, ipagtatanggol ang pananampalatayang Katoliko, at uusigin ang heretikong kabuktutan.”-John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. Ito ay kaayon ng mga pag-aangkin hinggil sa kapangyarihan ng Romanong pontipe “na ipinahihintulot sa kaniya ang magpatalsik ng mga emperador” at “na kaya niyang palayain ang mga nasasakupan mula sa kanilang panunumpang katapatan sa mga di-matuwid na pinuno.”-Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17.

> “And let it be remembered, it is the boast of Rome that she never changes. The principles of Gregory VII and Innocent III are still the principles of the Roman Catholic Church. And had she but the power, she would put them in practice with as much vigor now as in past centuries. Protestants little know what they are doing when they propose to accept the aid of Rome in the work of Sunday exaltation. While they are bent upon the accomplishment of their purpose, Rome is aiming to re-establish her power, to recover her lost supremacy. Let the principle once be established in the United States that the church may employ or control the power of the state; that religious observances may be enforced by secular laws; in short, that the authority of church and state is to dominate the conscience, and the triumph of Rome in this country is assured.

> At alalahanin, ipinagmamalaki ng Roma na siya’y hindi kailanman nagbabago. Ang mga simulain nina Gregorio VII at Inocencio III ay siya pa ring mga simulain ng Simbahang Romano Katolika. At kung taglay lamang niya ang kapangyarihan, isasagawa niya ang mga ito ngayon na may gayunding sigasig gaya noong mga nagdaang siglo. Kaunti lamang ang nalalaman ng mga Protestante tungkol sa kanilang ginagawa kapag iminungkahi nilang tanggapin ang tulong ng Roma sa gawaing pagdadakila sa araw ng Linggo. Samantalang nakatuon sila sa katuparan ng kanilang layunin, ang Roma ay naglalayong muling itatag ang kanyang kapangyarihan, mabawi ang kanyang nawalang pangingibabaw. Kung maitatag sa Estados Unidos ang simulain na maaaring gamitin o kontrolin ng iglesia ang kapangyarihan ng estado; na ang mga relihiyosong pagsasagawa ay maaaring ipatupad sa pamamagitan ng mga sekular na batas; sa madaling sabi, na ang awtoridad ng iglesia at estado ang maghahari sa budhi, ang pagtatagumpay ng Roma sa bansang ito ay tiyak.

> “God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 580, 581.

> Ang salita ng Diyos ay nagbigay ng babala tungkol sa nalalapit na panganib; kung ito’y ipagwalang-bahala, matututuhan lamang ng mundong Protestante kung ano talaga ang mga layunin ng Roma kapag huli na upang makaiwas sa bitag. Tahimik siyang lumalago sa kapangyarihan. Ang kaniyang mga doktrina ay nagpapamalas ng impluwensiya sa mga bulwagan ng lehislatura, sa mga iglesia, at sa mga puso ng mga tao. Itinatayo niya ang kaniyang matatayog at napakalalaking mga gusali, na sa mga lihim na sulok nito ay mauulit ang dati niyang mga pag-uusig. Palihim at di-pinaghihinalaan, pinalalakas niya ang kaniyang mga puwersa upang itaguyod ang sarili niyang mga layon kapag dumating ang panahon na siya’y sumalakay. Ang tanging ninanasa niya ay isang puwestong may kalamangan, at ito’y naipagkakaloob na sa kaniya. Di-maglalaon ay makikita at madarama natin kung ano ang layunin ng elementong Romano. Ang sinumang sasampalataya at tatalima sa salita ng Diyos ay dahil dito magdaranas ng pag-alipusta at pag-uusig. Ang Dakilang Tunggalian, 580, 581.

In 2016 Trump was elected, then the globalists represented by Biden stole the election of 2020, but that is only recognized by those who have 20/20 vision. In verse thirteen Donald Trump “returns” in 2024, with more power than ever, and begins his preparation for the golden age as well as the battle of Panium in verse fifteen. Then Leo the pope arrived to establish the vision in 2025, the third pope associated with the three battles of verses ten through fifteen, and also with the three presidents of those battles. The first and third popes and presidents are considered conservative, and the middle pope and president were globalists. The first alliance was secret, the last is open, for it is represented in verse fourteen as the symbol that establishes the external vision of the prophecies of the latter days.

Noong 2016, nahalal si Trump, saka ninakaw ng mga globalista na kinakatawan ni Biden ang halalan ng 2020, ngunit iyon ay kinikilala lamang ng mga may 20/20 na paningin. Sa talata labintatlo, “nagbabalik” si Donald Trump noong 2024, na higit na makapangyarihan kaysa dati, at sinisimulan ang kaniyang paghahanda para sa gintong kapanahunan gayundin para sa labanan sa Panium sa talata labinlima. Pagkatapos ay dumating si Papa Leo upang itatag ang pangitain noong 2025, ang ikatlong papa na nauugnay sa tatlong labanan ng mga talata sampu hanggang labinlima, at gayundin sa tatlong pangulo ng mga labanang iyon. Ang una at ikatlong mga papa at pangulo ay itinuturing na mga konserbatibo, samantalang ang nasa gitna—ang ikalawang papa at pangulo—ay mga globalista. Ang unang alyansa ay lihim, ang huli ay hayag, sapagkat inilalarawan ito sa talata labing-apat bilang ang sagisag na nagtatatag ng panlabas na pangitain ng mga propesiya ng mga huling araw.

On December 31, 2023 the work of the first angel, as typified by the work of the first decree began laying the foundation. The foundational test was over whether William Miller was correct or incorrect in his identification that it was Rome that establishes the vision in verse fourteen. Miller’s identification of Rome as the symbol that established the prophetic vision of the latter days is in some aspects the most significant of all of Miller’s foundational truths. How Miller arrived at certain understandings can only be derived from applying sanctified logic to his time and circumstances, but with some of his prophetic discoveries there is very specific testimony as to why he came to his understandings. The most fundamental of his understandings was his identification that it is Rome that establishes the vision.

Noong Disyembre 31, 2023, ang gawain ng unang anghel, na inilalarawan ng gawain ng unang dekreto, ay nagsimulang maglatag ng pundasyon. Ang saligang pagsubok ay tungkol sa kung tama o mali si William Miller sa kanyang pagtukoy na ang Roma ang nagtatatag ng pangitain sa talatang labing-apat. Ang pagtukoy ni Miller sa Roma bilang sagisag na nagtatag sa propetikong pangitain ng mga huling araw ay, sa ilang aspekto, ang pinakamahalaga sa lahat ng saligang katotohanan ni Miller. Ang paraan kung paano nakarating si Miller sa ilang pagkaunawa ay maihahango lamang sa paglalapat ng pinabanal na lohika sa kanyang panahon at mga kalagayan, ngunit tungkol sa ilan sa kanyang mga tuklas na propetiko ay may lubhang tiyak na patotoo kung bakit siya nakarating sa mga pagkaunawang iyon. Ang pinakasaligang pagkaunawa niya ay ang kanyang pagtukoy na ang Roma ang nagtatatag sa pangitain.

Miller directly testifies how he searched to understand what it was that was “taken away” in the book of Daniel. He not only identifies where he found his answer, but he speaks of his excitement when he discovered the jewel, he had been searching for. Apollos Hale records a commentary upon Miller’s own writings, and in the following passage Hale is identifying how Miller became a student of prophecy. Miller, as the messenger of the light which was unsealed in 1798, is a sacred example of those who Daniel called the “wise” who “understand” when the book is “unsealed.” Miller’s testimony of how he was led into studying the Bible is a purposeful example by the One who controls all things. Pay attention to Miller’s development, for he is the example of the wise who understand the increase of knowledge, even if they, as Miller, come out from the darkness of error.

Tuwirang nagpapatotoo si Miller kung paano niya sinaliksik upang maunawaan kung ano yaong “taken away” na binanggit sa aklat ni Daniel. Hindi lamang niya tinukoy kung saan niya natagpuan ang kaniyang sagot, kundi isinaysay din niya ang kaniyang kagalakan nang matuklasan niya ang hiyas na matagal niyang hinahanap. Itinala ni Apollos Hale ang isang komentaryo hinggil sa mga sariling sinulat ni Miller, at sa sumusunod na sipi ay tinutukoy ni Hale kung paano naging isang mag-aaral ng propesiya si Miller. Si Miller, bilang mensahero ng liwanag na naalisan ng tatak noong 1798, ay isang banal na halimbawa ng mga tinawag ni Daniel na “mga pantas” na “nakauunawa” kapag ang aklat ay “naalisan ng tatak.” Ang patotoo ni Miller kung paano siya inakay sa pag-aaral ng Bibliya ay isang sinadyang halimbawa ng Isa na namamahala sa lahat ng bagay. Bigyang-pansin ang pag-unlad ni Miller, sapagkat siya ang halimbawa ng mga pantas na nakauunawa sa paglago ng kaalaman, kahit na sila, gaya ni Miller, ay lumabas mula sa kadiliman ng kamalian.

> “‘In the month of May, 1816, I was brought under conviction, and O, what horror filled my soul! I forgot to eat. The heavens appeared like brass, and the earth like iron. Thus I continued till October, when God opened my eyes; and O, my soul, what a Saviour I discovered Jesus to be! My sins fell like a burden from my soul: and then how plain the Bible seemed to me! It all spoke of Jesus; he was in every page and every line. O, that was a happy day! I wanted to go right home to heaven; Jesus was all to me, and I thought I could make everybody else see him as I saw him, but I was mistaken.

> 'Noong buwan ng Mayo, 1816, ako’y dinala sa matinding paninising-budhi, at O, anong hilakbot ang pumuno sa aking kaluluwa! Nakalimutan kong kumain. Ang kalangitan ay nagmistulang tansô, at ang lupa’y bakal. Gayon ako nagpatuloy hanggang Oktubre, nang buksan ng Diyos ang aking mga mata; at, O, kaluluwa ko, kay dakilang Tagapagligtas ang nasumpungan ko kay Jesus! Ang aking mga kasalanan ay nahulog mula sa aking kaluluwa na gaya ng isang pasanin: at noon, kay linaw ng Banal na Kasulatan sa akin! Lahat ay nagsasalita tungkol kay Jesus; siya’y nasa bawat pahina at bawat linya. O, kay mapalad na araw yaon! Nais ko nang umuwi kaagad sa langit; si Jesus ang lahat sa akin, at inakala kong maipakikita ko siya sa lahat, gaya ng aking pagkakita sa kanya, ngunit ako’y nagkamali.

> “‘During, the twelve years I was a deist, I read all histories I could find; but now I loved the Bible. It taught of Jesus! But still there was a good deal of the Bible that was dark to me. In 1818 or 19, while conversing with a friend! To whom I made a visit, and who had known and heard me talk while I was a deist, he inquired, in rather a significant manner, “What do you think of this text, and that?” referring to the old texts I objected to while a deist. I understood what he was about, and replied—If you will give me time, I will tell you what they mean. “How long time do you want?” I don’t know, but I will tell you, I replied, for I could not believe that God had given a revelation that could not be understood. I then resolved to study my Bible, believing I could find out what the Holy Spirit meant. But as soon as I had formed this resolution the thought came to me—“Suppose you find a passage that you cannot understand, what will you do?”

> "Sa loob ng labindalawang taon na ako’y isang deista, binasa ko ang lahat ng kasaysayang maaari kong matagpuan; ngunit ngayo’y minahal ko na ang Bibliya. Nagturo ito tungkol kay Hesus! Ngunit may malaki-laking bahagi pa rin ng Bibliya na hindi maliwanag sa akin. Noong 1818 o 1819, habang nakikipag-usap sa isang kaibigang aking dinalaw, at siyang nakakakilala sa akin at nakarinig sa aking mga pananalita noong ako’y deista, siya’y nagtanong, sa isang tila makahulugang paraan, “Ano ang palagay mo sa talatang ito at yaon?” tumutukoy sa mga dating talatang tinutulan ko noong ako’y deista. Nauunawaan ko ang kanyang pakay, at tumugon—“Kung bibigyan mo ako ng panahon, sasabihin ko sa iyo ang kahulugan ng mga iyon.” “Gaano katagal ang kailangan mo?” “Hindi ko alam, ngunit sasabihin ko sa iyo,” tugon ko, sapagkat hindi ko mapaniwalaang nagbigay ang Diyos ng isang kapahayagang hindi mauunawaan. Kaya’t nagpasiya akong pag-aralan ang aking Bibliya, sa paniniwalang matutuklasan ko kung ano ang ibig sabihin ng Espiritu Santo. Ngunit pagkabuo ko pa lamang ng pasyang ito, pumasok sa isip ko ang ganitong tanong—“Kung sakaling makatagpo ka ng isang talatang hindi mo maunawaan, ano ang gagawin mo?”

> “This mode of studying the Bible then came to my mind:—I will take the words of such passages, and trace them through the Bible, and find out their meaning in this way. I had Cruden’s Concordance, [purchased in 1798] which I think is the best in the world; so I took that and my Bible, and set down to my desk, and read nothing else, except the newspapers a little, for I was determined to know what my Bible meant. I began at Genesis, and read on slowly; and when I came to a text that I could not understand, I searched through the Bible to find out what it meant. After I had gone through the Bible in this way, O, how bright and glorious the truth appeared! I found what I have been preaching to you. I was satisfied that the seven times terminated in 1843. Then I came to the 2300 days; they brought me to the same conclusion; but I had no thought of finding out when the Saviour was coming, and I could not believe it; but the light struck me so forcibly I did not know what to do. Now, I thought, I must put on spurs and breeching; I will not go faster than the Bible, and I will not fall behind it. Whatever the Bible teaches, I will hold on to it. But still there were some texts that I could nor understand.”

> Sumagi sa isip ko ang ganitong paraan ng pag-aaral ng Bibliya: kukunin ko ang mga salita ng gayong mga sipi, susundan ko ang mga iyon sa buong Bibliya, at sa ganitong paraan ay aalamin ko ang kanilang kahulugan. Mayroon akong Concordance ni Cruden, [binili noong 1798], na inaakala kong pinakamahusay sa sanlibutan; kaya’t kinuha ko iyon at ang aking Bibliya, at umupo ako sa aking lamesang sulatan, at wala na akong binasa kundi iyon lamang, maliban nang kaunti sa mga pahayagan, sapagkat nagpasya akong malaman kung ano ang ibig sabihin ng aking Bibliya. Nagsimula ako sa Henesis, at nagbasa nang dahan-dahan; at pagdating ko sa isang talatang hindi ko maunawaan, siniyasat ko ang buong Bibliya upang alamin kung ano ang kahulugan niyon. Matapos kong basahin ang Bibliya sa ganitong paraan, O, kay liwanag at maningning na lumitaw ang katotohanan! Natagpuan ko ang aking ipinangangaral sa inyo. Natiyak ko na ang pitong panahon ay nagwakas noong 1843. Pagkatapos ay napasapit ako sa 2300 araw; dinala rin ako ng mga iyon sa gayunding kongklusyon; nguni’t hindi ko man lamang inisip na alamin kung kailan darating ang Tagapagligtas, at hindi ko iyon mapaniwalaan; nguni’t tumimo sa akin ang liwanag nang lubhang matindi, anupa’t hindi ko na alam kung ano ang gagawin. Ngayon, naisip ko, kailangan kong magsuot ng espuela at breeching; hindi ako uuna sa Bibliya, at hindi rin ako mahuhuli rito. Anumang itinuturo ng Bibliya, panghahawakan ko iyon. Gayunman, mayroon pa ring ilang mga talatang hindi ko maunawaan.

> “So much for his general mode of studying the Bible. On another occasion he stated his mode of settling the meaning of the text before us—the meaning of ‘the daily.’ ‘I read on,’ said he, ‘And could find no other case in which it was found, but in Daniel. I then took those words which stood in connection with it, “take away.” “He shall take away the daily,” “from the time the daily shall be taken away,” etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work, only he who now letteth, will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! that is “the daily!” Well, now, what does Paul mean by “he who now letteth,” or hindereth? By “the man of sin,” and “the wicked,” Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, “the daily” must mean Paganism.’” Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.

> Hanggang dito ang ukol sa kanyang pangkalahatang paraan ng pag-aaral ng Biblia. Sa ibang pagkakataon ay ipinahayag niya ang kanyang paraan ng pagtitiyak sa kahulugan ng tekstong nasa ating harapan—ang kahulugan ng 'the daily.' "Nagpatuloy akong bumasa," wika niya, "at wala akong nasumpungang iba pang paglitaw nito maliban sa Daniel. Pagkatapos ay kinuha ko yaong mga salitang kaugnay nito, 'alisin.' 'Aalisin niya ang 'the daily',' 'mula sa panahong ang 'the daily' ay aalisin,' atbp. Nagpatuloy akong bumasa, at inakala kong wala akong masusumpungang liwanag hinggil sa teksto; sa wakas ay naparoon ako sa 2 Tesalonica 2:7, 8. 'Sapagka't ang hiwaga ng kasamaan ay gumagawa na; siya lamang na ngayo'y pumipigil ang pipigil, hanggang sa siya'y maalis sa daan; at kung magkagayo'y mahahayag ang masama,' atbp. At nang dumating ako sa tekstong iyon, O, gaano kaliwanag at kaluwalhati lumitaw ang katotohanan! Naroon iyon! iyon ang 'the daily!' Ngayon, ano ang ibig sabihin ni Pablo sa 'ang ngayo'y pumipigil,' o humahadlang? Sa 'ang tao ng kasalanan,' at 'ang masama,' ang tinutukoy ay ang Papaismo. Kung gayon, ano ang humahadlang sa Papaismo upang mahayag? Alin pa kundi ang Paganismo; kung gayon, ang 'the daily' ay dapat mangahulugang Paganismo." Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.

The Providential guidance of Miller’s study by both human and Divine is in the record. His old friend pushed him, and the thoughts which came to him were the voice of the angel Gabriel, who Sister White identifies “line upon line” as the angel who repeatedly visited Miller. He identifies the seven times as his first discovery and then identifies the 2,300 as the second witness to the seven times, for they both ended in 1843, (he initially believed). Those two prophecies are his alpha and omega discoveries, and within the prophetic relationship to Miller they identify the mistake that would be corrected by Samuel Snow with the message of the Midnight Cry that initiated the “seventh-month movement.” The movement of the Midnight Cry was the “seventh-month movement” when it left the Exeter camp meeting, for it was identifying the coming of the Lord on the tenth day of the seventh month, which in 1844 fell on October 22.

Ang Providensiyal na pamamatnubay sa pag-aaral ni Miller, kapwa pantao at Makadiyos, ay naitala. Ang kanyang matagal nang kaibigan ang umudyok sa kanya, at ang mga kaisipang dumating sa kanya ay ang tinig ng anghel na si Gabriel, na, ayon sa pagkakakilanlan ni Sister White, “line upon line,” ay ang anghel na paulit-ulit na dumalaw kay Miller. Tinutukoy niya ang “pitong panahon” bilang una niyang tuklas, at pagkatapos ay itinuturing ang 2,300 bilang ikalawang saksi sa “pitong panahon,” sapagkat kapwa sila nagtapos noong 1843 (sa una niyang paniniwala). Ang dalawang hulang iyon ang kanyang mga tuklas na alpa at omega, at sa loob ng ugnayang propetiko kay Miller ay tinutukoy nila ang kamaliang itatama ni Samuel Snow sa pamamagitan ng mensahe ng Midnight Cry na nagpasimula sa “seventh-month movement.” Ang kilusan ng Midnight Cry ay ang “seventh-month movement” nang ito’y lumabas mula sa pagpupulong sa kampo sa Exeter, sapagkat ito’y tumutukoy sa pagparito ng Panginoon sa ikasampung araw ng ikapitong buwan, na noong 1844 ay natapat sa Oktubre 22.

The mistake that produces the empowerment of the second angel is represented by Miller’s initial understanding that the seven times and the 2,300 years concluded together in 1843. In the passage the next doctrine that is discussed is how Miller came to identify Rome as the symbol that establishes the vision. The Adventist history teachers identify that all of William Miller’s prophetic understandings were based upon his identifying two desolating powers. He understood those two desolating powers to be pagan and papal Rome, and he saw those two powers in 2 Thessalonians when he came to understand that the “daily” in the book of Daniel is pagan Rome. Every prophetic model set forth by Miller, who Sister White informs us was repeatedly visited by angels, was based upon his understanding that Rome establishes the vision. Every one!

Ang pagkakamaling nagbubunga ng pagpapalakas ng ikalawang anghel ay kinakatawan ng paunang pagkaunawa ni Miller na ang “pitong panahon” at ang 2,300 taon ay sabay na nagwakas noong 1843. Sa sipi, ang susunod na doktrinang tinalakay ay kung paano tinukoy ni Miller ang Roma bilang ang sagisag na nagtatatag sa pangitain. Itinuturo ng mga guro ng kasaysayang Adventista na ang lahat ng maka-propesiyang pagkaunawa ni William Miller ay nakasalig sa kaniyang pagtukoy sa dalawang kapangyarihang nagwawasak. Nauunawaan niya na ang dalawang kapangyarihang nagwawasak na iyon ay ang paganong Roma at ang papal na Roma, at nakita niya ang dalawang kapangyarihang iyon sa 2 Tesalonica nang maunawaan niya na ang “daily” sa aklat ni Daniel ay ang paganong Roma. Bawat maka-propesiyang huwaran na inilahad ni Miller—na ayon kay Sister White ay paulit-ulit na dinalaw ng mga anghel—ay nakabatay sa kaniyang pagkaunawa na ang Roma ang nagtatatag sa pangitain. Bawat isa!

From December 31, 2023 the Lion of the tribe of Judah has been unsealing the Revelation of Jesus Christ. From that point the foundational test had begun, and it reached its conclusion when the first pope from the United States began his reign on May 8, 2025. At that point, the temple test began.

Magmula noong Disyembre 31, 2023, ang Leon mula sa lipi ni Juda ay binubuksan ang mga tatak ng Pahayag ni Jesucristo. Magmula sa puntong iyon, nagsimula ang pagsubok na saligan, at nagwakas iyon nang magsimula ang pontipikado ng unang Papa mula sa Estados Unidos noong Mayo 8, 2025. Sa puntong iyon, nagsimula ang pagsubok ng templo.

We will continue these things in the next article and employ the “250” years as a witness to uphold our identification that the foundational test ended with the current pope.

Ipagpapatuloy namin ang mga bagay na ito sa susunod na artikulo at gagamitin ang “250” na taon bilang saksi upang ipagtibay ang aming pagtukoy na ang saligang pagsubok ay nagtapos sa kasalukuyang Papa.

Back to Articles