Article

# Rome Establishes the Vision - Number Thirteen

Itinatatag ng Roma ang Pangitain - Bilang Labintatlo

The Controversies of Rome: Understanding the Final Test of the Image of the Beast

Ang mga Kontrobersiya ng Roma: Pag-unawa sa Pangwakas na Pagsubok ng Larawan ng Halimaw

Author

Jeff Pippenger

Published

September 1, 2024

Formats

PDF
Word

As we bring the consideration of the various controversies which have occurred in Advent history together line upon line in order to conclude our understanding of the current issue, we have taken selected attributes of five prophetic lines. The first line is also the last line, for both controversies were directly based upon verse fourteen of Daniel eleven’s “robbers of thy people.” We considered the controversies of Uriah Smith and James White and the controversy of “the daily”, in the book of Daniel. We considered the controversy that occurred after the unsealing of the last six verses of Daniel eleven in 1989, concerning the king of the north. We then considered the four insects of the book of Joel. There is so much more that might be added to each of these lines, but we are simply isolating certain characteristics that contributed to the positions that rejected the truths connected with the subject of Rome.

Habang pinagdudugtong natin, linya sa linya, ang pagsasaalang-alang sa sari-saring kontrobersiyang naganap sa kasaysayan ng Adbentismo upang magkaroon tayo ng kongklusyon sa ating pagkaunawa sa kasalukuyang usapin, pumili tayo ng piling mga katangian mula sa limang linyang propetiko. Ang unang linya ay siya ring huling linya, sapagkat ang kapwa kontrobersiya ay tuwirang nakasalig sa talatang labing-apat ng Daniel labing-isa hinggil sa “robbers of thy people.” Tinalakay natin ang mga kontrobersiya nina Uriah Smith at James White at ang kontrobersiya ukol sa “the daily” sa aklat ni Daniel. Isinasaalang-alang din natin ang kontrobersiyang naganap matapos ang pagkabuksan ng tatak ng huling anim na talata ng Daniel labing-isa noong 1989, hinggil sa hari sa hilaga. Pagkatapos ay tinalakay natin ang apat na insekto sa aklat ni Joel. Marami pang maidaragdag sa bawat isa sa mga linyang ito, ngunit sinasadya lamang nating ihiwalay ang ilang katangiang nag-ambag sa mga paninindigang tumanggi sa mga katotohanang may kaugnayan sa paksa tungkol sa Roma.

Five histories, but the first also being the last represents six lines. The prophetic setting for these lines of controversy is the last days, so for this reason the lines are to be applied during the test of the image of the beast.

Limang kasaysayan; ngunit ang una, na siya ring huli, ay kumakatawan sa anim na linya. Ang kontekstong propetiko ukol sa mga linyang ito ng kontrobersiya ay ang mga huling araw; kaya, dahil dito, ang mga linyang ito ay nararapat na ilapat sa panahon ng pagsubok ng larawan ng hayop.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. . ..

> Ipinakita sa akin nang malinaw ng Panginoon na ang larawan ng hayop ay mabubuo bago magsara ang panahon ng probasyon; sapagkat ito ang magiging dakilang pagsubok para sa bayan ng Diyos, na sa pamamagitan nito ay pagpapasiyahan ang kanilang walang hanggang kapalaran. . ..

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> "Ito ang pagsubok na dapat pagdaanan ng bayan ng Diyos bago sila matatakan." Manuscript Releases, tomo 15, 15.

The test of the formation of the image of the beast is, as with the other six lines of controversy a test concerning the prophetic subject of Rome. The great test that occurs before God’s people are sealed is about the formation of the image of the Roman beast. The beast is the papal power, and the United States forms an image of the papal power as it progresses to the soon-coming Sunday law.

Ang pagsubok sa pagkakabuo ng larawan ng hayop ay, gaya ng sa iba pang anim na larangan ng kontrobersiya, isang pagsubok na tumutukoy sa propetikong paksa hinggil sa Roma. Ang dakilang pagsubok na nagaganap bago matatakan ang bayan ng Diyos ay tungkol sa pagkakabuo ng larawan ng hayop ng Roma. Ang hayop ay ang kapangyarihan ng Kapapahan, at ang Estados Unidos ay bumubuo ng isang larawan ng kapangyarihan ng Kapapahan habang ito’y sumusulong tungo sa nalalapit na batas ng Linggo.

> “In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.

> Upang mabuo sa Estados Unidos ang larawan ng hayop, ang kapangyarihang panrelihiyon ay dapat kontrolin sa gayong paraan ang pamahalaang sibil na ang awtoridad ng estado ay gagamitin din ng iglesia upang isakatuparan ang sarili nitong mga layunin. Ang Dakilang Tunggalian, 443.

That Sunday law in the United States identifies that the image of the beast has been fully formed in the United States.

Ang batas na iyon ng Linggo sa Estados Unidos ay nagpapakita na ang larawan ng hayop ay ganap nang nabuo sa Estados Unidos.

> “But in the very act of enforcing a religious duty by secular power, the churches would themselves form an image to the beast; hence the enforcement of Sundaykeeping in the United States would be an enforcement of the worship of the beast and his image.” The Great Controversy, 449.

> "Ngunit sa mismong akto ng pagpapatupad ng isang panrelihiyong tungkulin sa pamamagitan ng kapangyarihang sibil, ang mga iglesia mismo ay bubuo ng isang larawan ng hayop; kaya nga ang pagpapatupad ng pagpangingilin ng Linggo sa Estados Unidos ay magiging pagpapatupad ng pagsamba sa hayop at sa kaniyang larawan." Ang Dakilang Tunggalian, 449.

At the Sunday law the image of the beast has been fully formed in the United States, and the United States is then fully disconnected from God and it begins its prophetic work of forcing the entire world to form an image of the beast. At the Sunday law in the United States Satan begins his marvelous work in leading the nations of the world to repeat the process of forming an image of the beast that encompasses all the nations of the world.

Sa batas sa Linggo, ganap nang nabuo sa Estados Unidos ang larawan ng halimaw, at pagkatapos ay lubos na nahiwalay sa Diyos ang Estados Unidos at sinisimulan nito ang gawaing propetiko na puwersahin ang buong sanlibutan na bumuo ng larawan ng halimaw. Sa batas sa Linggo sa Estados Unidos, sinisimulan ni Satanas ang kaniyang kamangha-manghang gawain sa pamumuno sa mga bansa ng sanlibutan upang ulitin ang proseso ng pagbuo ng larawan ng halimaw na sumasaklaw sa lahat ng mga bansa sa sanlibutan.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> Sa pamamagitan ng kautusang nagpapatupad ng institusyon ng Papasiya, na isang paglabag sa kautusan ng Diyos, lubusang ihihiwalay ng ating bansa ang sarili nito sa katuwiran. Kapag iniunat ng Protestantismo ang kaniyang kamay sa kabila ng bangin upang abutin ang kamay ng kapangyarihang Romano, kapag iniabot niya ito sa ibayo ng kalaliman upang makipagkamay sa Espiritismo, kapag, sa ilalim ng impluwensiya ng tatluhang pagkakaisang ito, itatakwil ng ating bansa ang bawat prinsipyo ng kaniyang Saligang-Batas bilang isang pamahalaang Protestante at republikano, at magtatadhana para sa pagpapalaganap ng mga kabulaanan at panlilinlang ng Papasiya, kung magkagayo’y malalaman natin na dumating na ang panahon para sa kahima-himalang paggawa ni Satanas at na malapit na ang wakas. Testimonies, tomo 5, 451.

At the soon-coming Sunday law in the United States, Satan, in cooperation with the United States, will force every nation to follow the example of the United States in forming a church and state system, and enforcing Sunday worship.

Kapag dumating ang nalalapit na batas-panlinggo sa Estados Unidos, si Satanas, sa pakikipagtulungan sa Estados Unidos, ay pipilitin ang bawat bansa na sundin ang halimbawa ng Estados Unidos sa pagbuo ng isang sistema ng simbahan at estado at sa pagpapatupad ng pagsamba tuwing Linggo.

> “Satan will work the miracles to deceive those who dwell upon the earth. Spiritualism will do its work by causing the dead to be personated. Those religious bodies who refuse to hear God’s messages of warning will be under strong deception, and will unite with the civil power to persecute the saints. The Protestant churches will unite with the papal power in persecuting the commandment-keeping people of God. This is that power which constitutes the great system of persecution which will exercise spiritual tyranny over the consciences of men.

> Si Satanas ay gagawa ng mga kababalaghan upang dayain ang mga nananahan sa lupa. Gagampanan ng espiritismo ang kanyang gawain sa pamamagitan ng paggagad sa mga patay. Ang mga relihiyosong kapulungang tumatangging pakinggan ang mga mensahe ng babala mula sa Diyos ay mapapasailalim sa matinding panlilinlang, at makikipagkaisa sa kapangyarihang sibil upang usigin ang mga banal. Makikipagkaisa ang mga Simbahang Protestante sa kapangyarihan ng kapapahan sa pag-uusig sa bayan ng Diyos na nag-iingat ng Kanyang mga utos. Ito ang kapangyarihang yaon na bumubuo sa dakilang sistema ng pag-uusig na magpapairal ng espirituwal na paniniil sa mga budhi ng mga tao.

> “‘He had two horns like a lamb, and he spake as a dragon.’ Though professing to be followers of the Lamb of God, men become imbued with the spirit of the dragon. They profess to be meek and humble but they speak and legislate with the spirit of Satan, showing by their actions that they are the opposite of what they profess to be. This lamb-like power unites with the dragon in making war upon those who keep the commandments of God and have the testimony of Jesus Christ. And Satan unites with Protestants and papists, acting in consort with them as the god of this world, dictating to men as if they were the subjects of his kingdom, to be handled and governed and controlled as he pleases.

> "Mayroon siyang dalawang sungay na gaya ng kordero, at nagsalita siya na gaya ng dragon." Bagaman ipinahahayag nilang sila'y mga tagasunod ng Kordero ng Diyos, napupuspos sila ng espiritu ng dragon. Ipinahahayag nilang sila'y maamo at mapagpakumbaba, ngunit nagsasalita at nagpapasa ng mga batas sa espiritu ni Satanas, at sa pamamagitan ng kanilang mga gawa'y ipinakikitang sila'y kabaligtaran ng kanilang ipinahahayag. Ang kapangyarihang tulad ng kordero na ito ay nakikipag-isa sa dragon sa pakikidigma laban sa mga nagtatalima sa mga utos ng Diyos at nagtataglay ng patotoo ni Jesucristo. At si Satanas ay nakikipag-isa sa mga Protestante at mga Papista, na kumikilos na kaisa nila bilang diyos ng sanlibutang ito, na nagdidikta sa mga tao na animo'y sila'y mga nasasakupan ng kaniyang kaharian, upang sila'y pangasiwaan, pamahalaan, at supilin ayon sa kaniyang maibigan.

> “If men will not agree to trample underfoot the commandments of God, the spirit of the dragon is revealed. They are imprisoned, brought before councils, and fined. ‘He causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads’ [Revelation 13:16]. ‘He had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed’ [verse 15]. Thus Satan usurps the prerogatives of Jehovah. The man of sin sits in the seat of God, proclaiming himself to be God, and acting above God.” Manuscript Releases, volume 14, 162.

> Kung ang mga tao ay hindi papayag na yurakan ang mga utos ng Diyos, ang espiritu ng dragon ay nasisiwalat. Sila’y ibinibilanggo, inihaharap sa mga kapulungan, at pinagmumulta. ‘Ipinag-uutos niya na ang lahat, maging maliliit at dakila, mayaman at dukha, malaya at alipin, ay tumanggap ng tanda sa kanilang kanang kamay, o sa kanilang mga noo’ [Apocalipsis 13:16]. ‘Ipinagkaloob sa kanya ang kapangyarihang magbigay-buhay sa larawan ng hayop, upang ang larawan ng hayop ay kapuwa makapagsalita at mag-utos na ipapapatay ang sinumang hindi sasamba sa larawan ng hayop’ [talata 15]. Sa gayon inaagaw ni Satanas ang mga natatanging karapatan ni Jehova. Ang tao ng kasalanan ay umuupo sa luklukan ng Diyos, ipinapahayag ang sarili na siya ay Diyos, at kumikilos na mas mataas kaysa sa Diyos. Manuscript Releases, tomo 14, 162.

The papal power is the beast, the United Nations is the dragon and the United States is the false prophet. Those who become confused on the meaning of antichrist, who is both Satan and Satan’s earthly representative, the pope of Rome, will end up on the side of antichrist.

Ang kapangyarihang papal ay ang halimaw, ang Nagkakaisang mga Bansa ay ang dragon, at ang Estados Unidos ay ang huwad na propeta. Ang mga nalilito tungkol sa kahulugan ng Antikristo, na siyang kapwa si Satanas at ang kinatawang makalupa ni Satanas, ang Papa ng Roma, ay hahantong sa panig ng Antikristo.

The United States is not the man of sin. The man of sin is the antichrist and he is Satan’s earthly representative. To confuse the power that places the papacy on the throne of the earth with the papacy is represented by Paul as evidence of not loving the truth. To reject the prophetic relationship of pagan Rome who restrained the papal power, until pagan Rome was removed, in order for the papal power to be revealed, as set forth in Second Thessalonians chapter two, is to reject the outpouring of the Holy Spirit and accept the outpouring of the unholy spirit, which Paul identifies as strong delusion. That being said, each of the ancient prophets spoke more directly of the last days than the days in which they lived.

Ang Estados Unidos ay hindi ang taong suwail. Ang taong suwail ay ang Antikristo, at siya ang kinatawan ni Satanas sa lupa. Ang pagkalito sa pagitan ng kapangyarihang nagtatalaga sa papado sa trono ng daigdig at ng mismong papado ay inilarawan ni Pablo bilang patunay na hindi minamahal ang katotohanan. Ang pagtanggi sa ugnayang propetiko ng paganong Roma, na pumipigil sa kapangyarihan ng papado hanggang sa maalis ang paganong Roma, upang mahayag ang kapangyarihan ng papado, gaya ng inilalahad sa Ikalawang Tesalonica, kabanata dalawa, ay pagtanggi sa pagbubuhos ng Espiritu Santo at pagtanggap sa pagbubuhos ng di-banal na espiritu, na tinutukoy ni Pablo bilang makapangyarihang paglilinlang. Gayunman, ang bawat isa sa mga sinaunang propeta ay nagsalita nang higit na tuwiran tungkol sa mga huling araw kaysa sa kanilang sariling panahon.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “Bawat isa sa mga sinaunang propeta ay nagsalita nang higit na hindi para sa kanilang sariling panahon kundi para sa atin, kaya’t ang kanilang panghuhula ay may bisa para sa atin. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> Naipon at pinagbuklod ng Biblia ang mga kayamanan nito para sa huling salinlahing ito. Ang lahat ng dakilang pangyayari at mga mapitagang gawa sa kasaysayan ng Lumang Tipan ay nauulit na noon pa, at patuloy na nauulit, sa iglesia sa mga huling araw na ito. Selected Messages, aklat 3, 338, 339.

Pagan Rome and the man of sin in Second Thessalonians represents the United States and papal Rome of the last days. To misunderstand this truth is to demonstrate, among other things, that even if a person claims to be basing their private interpretation upon the principle of “type and antitype,” they actually do not understand “type and antitype.” The United States has been typified by several powers in sacred history. Every two-horned power represents the United States in the last days, whether it be the northern and southern kingdoms of Israel, the Medo-Persian Empire, or atheistic France represented by Sodom and Egypt.

Ang Romang Pagano at ang tao ng kasalanan sa Ikalawang Tesalonica ay kumakatawan sa Estados Unidos at sa Roma Papal sa mga huling araw. Ang di-pagkakaunawa sa katotohanang ito ay nagpapakita, bukod sa iba pa, na kahit ang isang tao ay mag-angking ibinabatay ang kaniyang sariling pagpapakahulugan sa prinsipyong “tipo at antitipo,” sa katunayan ay hindi niya nauunawaan ang “tipo at antitipo.” Ang Estados Unidos ay itinipo ng ilang kapangyarihan sa banal na kasaysayan. Bawat kapangyarihang may dalawang sungay ay kumakatawan sa Estados Unidos sa mga huling araw, maging ang hilagang kaharian at ang timog na kaharian ng Israel, ang Imperyong Medo-Persa, o ang Pransyang ateista na kinakatawan ng Sodoma at Egipto.

The period when the United States forms an image of and to the beast has been typified by the iron and clay of Daniel two, and the little horn that manifests as male and female in Daniel eight as well as the prophets of Baal and priests of the grove in the witness of Elijah at Mount Carmel. Salome typifies the United States in the witness of Herod’s drunken birthday party. Pergamos typifies the United States and identifies the compromise that leads to Thyatira, which typifies the papal power of the last days.

Ang panahon kung kailan ang Estados Unidos ay gumagawa ng isang larawan ng hayop at isang larawan na iniuukol sa hayop ay sinasagisag ng bakal at putik sa Daniel dos, at ng maliit na sungay na nagpapamalas bilang lalaki at babae sa Daniel otso, gayundin ng mga propeta ni Baal at ng mga pari ng sagradong kahuyan sa patotoo ni Elias sa Bundok Carmel. Si Salome ay isang tipo ng Estados Unidos sa patotoo ng lasing na piging sa kaarawan ni Herodes. Ang Pergamo ay isang tipo ng Estados Unidos at tinutukoy ang kompromisong humahantong sa Tiatira, na isang tipo ng kapangyarihang papal ng mga huling araw.

Clovis, king of the Franks in 496, typifies the United States in the Ronald Reagan era. Justinian in 533 represents Donald Trump in advance of the Sunday law. In each typification the United States represents the power that bows in submission to the papal power of the last days. The power who bows in submission is represented as paying homage to Rome. The act of ‘homage” includes bowing to the king, who is the head.

Si Clovis, hari ng mga Frank noong 496, ay isang tipo ng Estados Unidos sa kapanahunan ni Ronald Reagan. Si Justinian noong 533 ay kumakatawan kay Donald Trump bago ang batas ng Linggo. Sa bawat paglalarawang-tipo, ang Estados Unidos ay kumakatawan sa kapangyarihang yumuyukod at nagpapasakop sa kapangyarihang papal ng mga huling araw. Ang kapangyarihang yumuyukod sa pagpapasakop ay inilarawan bilang nag-aalay ng 'homage' sa Roma. Ang gawa ng 'homage' ay kinapapalooban ng pagyukod sa hari, na siyang ulo.

> “It has been shown that the United States is the power represented by the beast with lamblike horns, and that this prophecy will be fulfilled when the United States shall enforce Sunday observance, which Rome claims as the special acknowledgment of her supremacy. But in this homage to the papacy the United States will not be alone. The influence of Rome in the countries that once acknowledged her dominion is still far from being destroyed. And prophecy foretells a restoration of her power. ‘I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast.’ Verse 3. The infliction of the deadly wound points to the downfall of the papacy in 1798.

> Naipakita na ang Estados Unidos ang kapangyarihang kinakatawan ng hayop na may mga sungay na tulad ng sa kordero, at na ang hulang ito ay matutupad kapag ipatutupad ng Estados Unidos ang pagpangingilin ng Linggo, na inaangkin ng Roma bilang natatanging pagkilala sa kanyang pangingibabaw. Ngunit sa pagbibigay-pugay na ito sa papado, ang Estados Unidos ay hindi magiging nag-iisa. Ang impluwensiya ng Roma sa mga bansang minsang kumilala sa kanyang paghahari ay malayong-malayo pa sa mapuksa. At ipinahahayag ng propesiya ang panunumbalik ng kanyang kapangyarihan. “Nakita ko ang isa sa kanyang mga ulo na waring nasugatan hanggang sa ikamamatay; at ang kanyang sugat na nakamamatay ay gumaling: at ang buong sanlibutan ay namangha at sumunod sa hayop.” Talata 3. Ang pagdulot ng sugat na nakamamatay ay tumutukoy sa pagbagsak ng papado noong 1798.

> After this, says the prophet, ‘his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast.’ Paul states plainly that the ‘man of sin’ will continue until the second advent. 2 Thessalonians 2:3-8. To the very close of time he will carry forward the work of deception. And the revelator declares, also referring to the papacy: ‘All that dwell upon the earth shall worship him, whose names are not written in the book of life.’ Revelation 13:8. In both the Old and the New World, the papacy will receive homage in the honor paid to the Sunday institution, that rests solely upon the authority of the Roman Church.” The Great Controversy, 578.

> Pagkatapos nito, wika ng propeta, ‘gumaling ang kaniyang sugat na nakamamatay: at ang buong sanlibutan ay nanggilalas sa hayop.’ Maliwanag na ipinahayag ni Pablo na ang ‘tao ng kasalanan’ ay magpapatuloy hanggang sa ikalawang pagparito. 2 Tesalonica 2:3-8. Hanggang sa mismong wakas ng panahon ay ipagpapatuloy niya ang gawaing panlilinlang. At ipinahayag ng tagakita, na tumutukoy din sa kapapahan: ‘Lahat ng nananahan sa lupa ay sasamba sa kanya, na ang mga pangalan ay hindi nasusulat sa aklat ng buhay.’ Apocalipsis 13:8. Sa Matandang Daigdig at sa Bagong Daigdig kapwa, ang kapapahan ay tatanggap ng pagpupugay sa parangal na ibinibigay sa institusyon ng Linggo, na nakasalig lamang sa awtoridad ng Iglesiang Romano.” The Great Controversy, 578.

The last sentence provides more evidence that Sister White understood the expression, “old world” to represent Europe, and the “new world” to represent the Americas. That being as it is, the United States that pays homage to the papal power and forces the rest of the world to do the same. This identifies the United States as in subjection to the directions of the papal power. Isaiah’s identification and emphasis upon understanding the “head” in order to be established finds its divine purpose in that the symbol “head,” becomes a key to understand the external line of prophecy, and also the internal line of prophecy.

Ang huling pangungusap ay nagbibigay ng higit pang katibayan na naunawaan ni Kapatid na White ang pariralang “lumang daigdig” bilang kumakatawan sa Europa, at ang “bagong daigdig” bilang kumakatawan sa mga Amerika. Yamang gayon, ang Estados Unidos ang nagbabayad-galang sa kapangyarihang papal at pinipilit ang nalalabing bahagi ng sanlibutan na gawin din iyon. Tinutukoy nito ang Estados Unidos bilang napasasailalim sa mga tagubilin ng kapangyarihang papal. Ang pagtukoy ni Isaias, at ang pagbibigay-diin niya sa pag-unawa sa “ulo” upang magkamit ng pagkakatatag, ay nasusumpungan ang banal nitong layon sa katotohanang ang sagisag na “ulo” ay nagiging isang susi upang maunawaan ang panlabas na linya ng propesiya, gayundin ang panloob na linya ng propesiya.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Sapagkat ang kabisera ng Siria ay ang Damasco, at ang pinuno ng Damasco ay si Rezin; at sa loob ng animnapu’t limang taon ay mabubuwag ang Efraim, anupa’t hindi na ito magiging isang bayan. At ang kabisera ng Efraim ay ang Samaria, at ang pinuno ng Samaria ay ang anak ni Remaliah. Kung hindi kayo sasampalataya, tiyak na hindi kayo matatatag. Isaias 7:8, 9.

In the last days, which is when every prophet’s testimony is in force, the “robbers of thy people” establish the vision. Upon the authority of the Spirit of Prophecy, and in agreement with the foundational truths of Adventism, as represented upon the two sacred charts of Habakkuk, the “robbers,” are a symbol of Rome. When pagan Rome inserted itself into history for the first time in 200 BC, they typified modern Rome of the last days. This prophetic truth is what establishes the prophetic vision of the last days, and if you refuse to see that modern Rome’s “head” is the papal power, then surely you will not be established.

Sa mga huling araw, na siyang panahon na ang patotoo ng bawat propeta ay may bisa, itinatatag ng "mga mandarambong ng iyong bayan" ang pangitain. Sa awtoridad ng Espiritu ng Propesiya, at kasang-ayon sa mga saligang katotohanan ng Adbentismo, gaya ng kinakatawan sa dalawang banal na tsart ni Habacuc, ang "mga mandarambong" ay sagisag ng Roma. Nang unang pumasok ang paganong Roma sa kasaysayan noong 200 B.K., ito’y naging tipo ng makabagong Roma sa mga huling araw. Ang katotohanang propetikong ito ang nagtatatag ng propetikong pangitain ng mga huling araw, at kung tumanggi kang makita na ang "ulo" ng makabagong Roma ay ang kapangyarihang papa, tiyak na hindi ka matatatag.

> “The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses.” Testimonies, volume 7, 182.

> "Ang sanlibutan ay lipos ng unos at digmaan at hidwaan. Gayunman, sa ilalim ng iisang pinuno—ang kapangyarihan ng Kapapahan—magkakaisa ang mga tao upang salungatin ang Diyos sa katauhan ng Kaniyang mga saksi." Testimonies, tomo 7, 182.

If you have ears to hear, then you may understand that a primary failing of the Jews of Christ’s era was that they identified the “shadow” as the “substance.” The Jews before and after the cross trusted in the types of their system of worship, and rejected the Antitype. They argued that the “shadow” was the “substance”, and in doing so they left in the inspired record, a people in the last days who will also identify the shadow as the substance.

Kung mayroon kang mga tainga upang makinig, mauunawaan mo na ang isang pangunahing kamalian ng mga Judio sa kapanahunan ni Cristo ay ang pagkilala nila sa “anino” bilang ang “tunay na bagay.” Ang mga Judio, bago at pagkatapos ng krus, ay umasa sa mga tipo ng kanilang sistema ng pagsamba, at itinakwil ang Antitipo. Iginiit nila na ang “anino” ang “tunay na bagay,” at sa gayon ay iniwan nila sa kinasihang talaan ang isang bayan sa mga huling araw na kikilalanin din ang “anino” bilang ang “tunay na bagay.”

When the United States forms an image to the beast, they are forming a shadow of the beast. They are forming a shadow of the substance, for an image is a typification. To identify the United States, when it forms the image of the beast, as the symbol of Modern Rome, is to parallel ancient Israel’s rejection and crucifixion of the Great Antitype.

Kapag ang Estados Unidos ay humuhubog ng larawan ng hayop, ito ay humuhubog ng anino ng hayop. Ito ay humuhubog ng anino ng substansiya, sapagkat ang larawan ay isang tipo. Ang pagtukoy sa Estados Unidos, kapag hinuhubog nito ang larawan ng hayop, bilang sagisag ng Makabagong Roma, ay pagtutulad sa pagtakwil at pagpapapako sa krus ng sinaunang Israel sa Dakilang Antitipo.

Those teaching the flawed view that the United States is the robbers of thy people speak much about their use of type and antitype, and they often identify the United States as the image of the beast and somehow think that by identifying the United States as the image of the beast somehow proves the United States is “the robbers.” If they truly allowed themselves to be governed by the basic principles of “type and antitype” they would quickly see that the prophetic role of the United States which has been repeatedly typified in God’s word identifies the United States as the power that is in subjection to the papal authority. They would see that without the beast as the point of reference, it is absurd to identify an image to the beast that did not exist. The only thing which can define the image of the beast, is the beast itself, for the papal power is what establishes the image in the looking glass vision.

Ang mga nagtuturo ng maling pananaw na ang Estados Unidos ang mga mandarambong ng iyong bayan ay marami ang sinasabi hinggil sa paggamit nila ng “tipo at antitipo,” at madalas nilang kinikilala ang Estados Unidos bilang larawan ng hayop at iniisip nilang, sa kung anong paraan, na sa pagtukoy sa Estados Unidos bilang larawan ng hayop ay sa kung anong paraan napapatunayan na ang Estados Unidos ang “mga mandarambong.” Kung tunay nilang pahihintulutan ang kanilang mga sarili na pamahalaan ng mga saligang simulain ng “tipo at antitipo,” madali sana nilang makikita na ang hulang gampanin ng Estados Unidos, na paulit-ulit na naipakilala sa Salita ng Diyos sa pamamagitan ng mga tipo, ay tumutukoy sa Estados Unidos bilang kapangyarihang napapasailalim sa awtoridad ng kapapahan. Makikita nila na, kung walang hayop bilang batayang sanggunian, kahangalang kilalanin ang isang “larawan ng hayop” kung ang mismong hayop ay wala. Ang tanging makapagtutukoy kung ano ang “larawan ng hayop” ay ang mismong hayop, sapagkat ang kapangyarihan ng kapapahan ang siyang nagtatatag ng larawan sa pangitain sa salamin.

The parallel line of prophecy to the United States forming an image of the beast is when the horn of true Protestantism forms an image of Christ. That formation is specifically identified in Daniel chapter ten, when Daniel beholds the “marah,” vision, which is the “looking glass” vision. Daniel represents those who behold Christ, and in so doing they reflect Christ’s character. If the vision of Christ was not presented to Daniel, he would have been unable to reflect the character of Christ. In order for the one hundred and forty-four thousand, who are represented by Daniel in chapter ten of forming an image of Christ within, they must behold His character. By beholding they are changed.

Ang kahanay na linya ng propesiya sa Estados Unidos na humuhubog ng wangis ng halimaw ay ang panahong ang sungay ng tunay na Protestantismo ay humuhubog ng wangis ni Cristo. Ang paghubog na iyon ay tiyak na tinukoy sa aklat ni Daniel, kabanata sampu, nang mamasdan ni Daniel ang “marah” na pangitain, na siyang pangitaing “looking glass.” Si Daniel ay kumakatawan sa mga tumitingin kay Cristo, at sa gayon ay naisasalamin nila ang katangian ni Cristo. Kung ang pangitain tungkol kay Cristo ay hindi ipinakita kay Daniel, hindi sana niya naisalamin ang katangian ni Cristo. Upang ang isandaan at apatnapu’t apat na libo, na kinakatawan ni Daniel sa kabanata sampu bilang mga humuhubog ng wangis ni Cristo sa kalooban, ay makapaghubog ng gayong wangis, kinakailangan nilang mamasdan ang Kaniyang katangian. Sa pamamagitan ng pagmamasid ay sila’y nababago.

> But we all, with open face beholding as in a glass the glory of the Lord, are changed into the same image from glory to glory, even as by the Spirit of the Lord. 2 Corinthians 3:18.

> Ngunit tayong lahat, na walang talukbong ang mukha, habang minamasdan na gaya ng sa salamin ang kaluwalhatian ng Panginoon, ay binabago sa gayunding larawan mula sa kaluwalhatian hanggang sa kaluwalhatian, gaya rin ng sa pamamagitan ng Espiritu ng Panginoon. 2 Corinto 3:18.

The Hebrew definition of the “marah” vision which Daniel beheld in chapter ten is “a vision; also (causatively) a mirror: —looking glass, vision.” The Greek word translated as glass in the previous verse is to mirror oneself, that is, to see reflected (figuratively): —behold as in a glass.

Ang kahulugang Hebreo ng pangitaing “marah” na namasdan ni Daniel sa ikasampung kabanata ay “isang pangitain; gayundin (sa diwang pananahilan) isang salamin: -salamin, pangitain.” Ang salitang Griyego na isinalin bilang “salamin” sa naunang talata ay nangangahulugang salaminin ang sarili, ibig sabihin, makita ang sariling repleksiyon (sa talinghaga): -mamasdan na gaya sa salamin.

James also sets forth a line of truth connected with the looking glass.

Naglalahad din si Santiago ng isang linya ng katotohanan na may kaugnayan sa salamin.

> For if any be a hearer of the word, and not a doer, he is like unto a man beholding his natural face in a glass: For he beholdeth himself, and goeth his way, and straightway forgetteth what manner of man he was. But whoso looketh into the perfect law of liberty, and continueth therein, he being not a forgetful hearer, but a doer of the work, this man shall be blessed in his deed. James 1:23–25.

> Sapagka’t kung ang sinuman ay tagapakinig ng salita at hindi tagatupad, siya’y tulad sa isang taong minamasdan ang kaniyang likas na mukha sa salamin. Sapagka’t minamasdan niya ang kaniyang sarili, at siya’y umaalis, at pagdaka’y nalilimutan niya kung anong uri ng tao siya. Datapuwa’t ang sinumang tumitingin sa sakdal na kautusan ng kalayaan, at nananatili roon, na hindi isang tagapakinig na malilimutin, kundi isang tagatupad ng gawa, ang taong ito ay pagpapalain sa kaniyang gawa. Santiago 1:23-25.

If we love the truth, and we are therefore a doer of the Word, then the looking glass we behold is the perfect law of liberty, then if we do not love the truth, and thereafter go our own way, as those with Daniel did when they fled, then the looking glass is simply a reflection of ourselves.

Kung iniibig natin ang katotohanan, at samakatwid ay tagatupad tayo ng Salita, kung gayo’y ang salaming ating minamasdan ay ang sakdal na kautusan ng kalayaan; datapuwa’t kung hindi natin iniibig ang katotohanan, at pagkaraan ay lumakad sa ating sariling landas, gaya ng ginawa ng mga kasama ni Daniel nang sila’y tumakas, kung magkagayo’y ang salamin ay walang iba kundi repleksiyon ng ating sarili.

> “God’s law is the mirror presenting a complete reflection of the man as he is, and holding up before him the correct likeness. Some will turn away and forget this picture, while others will employ abusive epithets against the law, as though this would cure their defects of character. Still others who are condemned by the law will repent of their transgressions and, through faith in Christ’s merits, will perfect Christian character.” Faith and Works, 31.

> "Ang kautusan ng Diyos ay ang salamin na naglalahad ng ganap na repleksiyon ng tao kung ano siya, at itinatanghal sa harap niya ang wastong wangis. May ilan na tatalikod at kalilimutan ang larawang ito, samantalang ang iba naman ay gagamit ng mga mapanirang taguri laban sa kautusan, na wari'y ito ang makagagamot sa kanilang mga kapintasan ng karakter. Mayroon namang iba na, sapagkat hinahatulan ng kautusan, ay magsisisi sa kanilang mga pagsalangsang at, sa pamamagitan ng pananampalataya sa mga merito ni Cristo, ay pasasakdalin ang kanilang Kristiyanong karakter." Faith and Works, 31.

Daniel did not see himself in the looking glass vision, He saw Christ, who is the perfect representation of James’ perfect law of liberty.

Hindi nakita ni Daniel ang kaniyang sarili sa pangitaing gaya ng sa salamin; nakita niya si Cristo, na siyang sakdal na larawan ng sakdal na kautusan ng kalayaan ni Santiago.

> “Christ’s life on earth is a perfect reflection of the divine law. In Him is life and hope and light. Behold Him, and you will be changed into the same likeness, from character to character.” Signs of the Times, May 10, 1910.

> "Ang buhay ni Cristo sa lupa ay isang sakdal na pagsasalamin ng banal na kautusan. Nasa Kanya ang buhay, ang pag-asa, at ang liwanag. Masdan Siya, at kayo'y mababago sa gayon ding wangis, mula sa katangian tungo sa katangian." Signs of the Times, Mayo 10, 1910.

The image of the beast reflects the beast, and the formation of the image of the beast is the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. When the Protestant churches take control of the government of the United States, they will have formed an image of the church state system which the papal power has always employed. In the same period of time the image of Christ will be produced into His last-day people. Yet, those that were with Daniel saw not the vision, for they fled from the vision.

Ang larawan ng halimaw ay sumasalamin sa halimaw, at ang pagbuo ng larawan ng halimaw ang dakilang pagsubok para sa bayan ng Diyos, na sa pamamagitan nito ay pagpapasyahan ang kanilang walang hanggang kapalaran. Kapag ang mga iglesyang Protestante ay nagkaroon ng kapangyarihan sa pamahalaan ng Estados Unidos, makabubuo sila ng isang larawan ng sistemang simbahan-estado na laging ginamit ng kapangyarihang papal. Sa gayunding kapanahunan, ang larawan ni Cristo ay mahuhubog sa Kaniyang bayan sa mga huling araw. Gayunman, ang mga kasama ni Daniel ay hindi nakakita ng pangitain, sapagkat sila’y nagsitakas palayo sa pangitain.

The formation of the image of Christ produces a manifestation of two classes of worshippers. One class rejects the principle of reflection. The principle of reflection being represented by a mirror, for Christ employs the literal earthly things to represent spiritual heavenly truths.

Ang paghubog ng wangis ni Cristo ay nagbubunga ng pagpapakita ng dalawang uri ng mga sumasamba. Ang isang uri ay tumatanggi sa prinsipyo ng pagsasalamin. Ang prinsipyo ng pagsasalamin ay kinakatawan ng isang salamin, sapagkat ginagamit ni Cristo ang mga literal na panlupang bagay upang katawanin ang mga espirituwal na katotohanang makalangit.

> “In Christ’s parable teaching the same principle is seen as in His own mission to the world. That we might become acquainted with His divine character and life, Christ took our nature and dwelt among us. Divinity was revealed in humanity; the invisible glory in the visible human form. Men could learn of the unknown through the known; heavenly things were revealed through the earthly; God was made manifest in the likeness of men. So it was in Christ’s teaching: the unknown was illustrated by the known; divine truths by earthly things with which the people were most familiar.

> Sa pagtuturo ni Cristo sa pamamagitan ng mga talinghaga, makikita ang gayunding simulain gaya rin ng sa Kaniyang sariling misyon sa sanlibutan. Upang makilala natin ang Kaniyang banal na likas at buhay, tinanggap ni Cristo ang ating kalikasan at tumahan sa gitna natin. Ang pagka-Diyos ay nahayag sa pagkatao; ang di-nakikitang kaluwalhatian sa nakikitang anyong-tao. Maaaring matutuhan ng mga tao ang di-kilala sa pamamagitan ng kilala; ang mga bagay na makalangit ay nahayag sa pamamagitan ng mga makalupa; ang Diyos ay nahayag sa wangis ng mga tao. Gayon din sa pagtuturo ni Cristo: ang di-kilala ay inilarawan sa pamamagitan ng kilala; ang mga banal na katotohanan sa pamamagitan ng mga bagay na makalupa na pinakapamilyar sa mga tao.

> “The Scripture says, ‘All these things spake Jesus unto the multitude in parables; … that it might be fulfilled which was spoken by the prophet, saying, I will open My mouth in parables; I will utter things which have been kept secret from the foundation of the world.’ Matthew 13:34, 35. Natural things were the medium for the spiritual; the things of nature and the life-experience of His hearers were connected with the truths of the written word. Leading thus from the natural to the spiritual kingdom, Christ’s parables are links in the chain of truth that unites man with God, and earth with heaven.” Christ’s Object Lessons, 17.

> "Sinasabi ng Kasulatan, 'Ang lahat ng mga bagay na ito ay sinalita ni Jesus sa karamihan sa pamamagitan ng mga talinghaga; ... upang matupad ang sinalita sa pamamagitan ng propeta, na nagsasabi, Bubuksan ko ang Aking bibig sa mga talinghaga; magpapahayag Ako ng mga bagay na iningatang lihim mula pa sa pagkakatatag ng sanlibutan.' Mateo 13:34, 35. Ang mga likas na bagay ang nagsilbing daluyan para sa mga espirituwal na bagay; ang mga bagay ng kalikasan at ang karanasan sa buhay ng Kaniyang mga nakikinig ay iniugnay sa mga katotohanan ng nasusulat na salita. Sa gayong pag-akay mula sa likas patungo sa espirituwal na kaharian, ang mga talinghaga ni Cristo ay mga kawing sa tanikala ng katotohanan na nagbubuklod sa tao at sa Diyos, at sa lupa at sa langit." Christ's Object Lessons, 17.

The spiritual principle of reflection is accomplished by looking into a mirror that represents Christ, and because the “marah” vision is a causative vision, the image of Christ in the mirror, produces the image of Christ in humanity.

Ang prinsipyong espirituwal ng pagsasalamin ay naisasakatuparan sa pamamagitan ng pagtitig sa isang salaming kumakatawan kay Cristo; at yamang ang pangitaing “marah” ay isang pangitaing nagsasanhi, ang wangis ni Cristo sa salamin ay nagbubunga ng wangis ni Cristo sa sangkatauhan.

To claim the United States is what establishes the vision, is to claim that the image of Daniel is what establishes Christ. Christ is what establishes the vision of His character and work, and the antichrist is what establishes the vision of his character and work. The vision is what is reflected with the looking glass, and the vision is established by the robbers. To misunderstand an image of a beast, by identifying the image as the actual beast, produces parallel lines.

Ang pag-aangkin na ang Estados Unidos ang siyang nagtatatag ng pangitain ay katumbas ng pag-aangkin na ang larawang nasa Aklat ni Daniel ang siyang nagtatatag kay Cristo. Si Cristo ang siyang nagtatatag ng pangitain hinggil sa Kaniyang mga katangian at gawain, at ang antikristo ang siyang nagtatatag ng pangitain hinggil sa kaniyang mga katangian at gawain. Ang pangitain ang siyang nasasalamin sa salamin, at ang pangitain ay itinatatag ng mga mandarambong. Ang hindi wastong pagkaunawa sa isang larawan ng halimaw, sa pagtukoy sa larawan bilang mismong halimaw, ay nagbubunga ng mga linyang magkahilera.

The unconverted man sees himself in the mirror, or if he does see God’s law, he throws contempt upon the law in an attempt to avoid its claims. A converted man sees Christ and His law in the looking glass. The United States forms an image to the papal power by beholding the papal power and duplicating it. The antichrist is duplicated by the United States.

Ang taong hindi nagbagong-loob ay nakikita lamang ang kaniyang sarili sa salamin; o kung makita man niya ang kautusan ng Diyos, hinahamak niya ang kautusan sa pagtatangkang umiwas sa mga pag-angkin nito sa kaniya. Ang taong nagbagong-loob ay nakikita si Kristo at ang Kaniyang kautusan sa salamin. Ang Estados Unidos ay bumubuo ng isang wangis sa kapangyarihan ng Papa sa pamamagitan ng pagmamasid sa kapangyarihan ng Papa at paggaya rito. Ang Antikristo ay ginagaya ng Estados Unidos.

Lucifer desired to be seated upon God’s political and religious thrones.

Ninais ni Lucifer na maluklok sa mga trono ng Diyos na pampulitika at pangrelihiyon.

> How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Ezekiel 14:12–14.

> Ano’t nahulog ka mula sa langit, O Lucifer, anak ng bukang-liwayway! Paanong naibagsak ka hanggang sa lupa, ikaw na nagpahina sa mga bansa! Sapagkat sinabi mo sa iyong puso: Aakyat ako sa langit; itataas ko ang aking trono higit sa mga bituin ng Diyos; ako’y uupo rin sa bundok ng kapulungan, sa mga panig ng hilagaan; aakyat ako sa itaas ng kaitaasan ng mga ulap; magiging tulad ako ng Kataas-taasan. Ezekiel 14:12-14.

Satan is the antichrist, and so too is the papal power. The papal power was seated in the church and reigned over the political thrones of Europe. The causative looking glass of Daniel chapter ten, when seen in its spiritual application, transforms those who behold into the image of Christ. That truth governs the line of the antichrist. When a nation or an individual looks into the looking glass vision it produces a causative effect, as it reproduces its image in either the individual or nation who beholds it and that produces either the image of Christ or the image of the beast. It parallels the same effect represented by Daniel. Christ is what established the vision for Daniel, and the antichrist establishes the vision for the United States when it forms an image of the beast.

Si Satanas ang Antikristo, at gayundin ang kapangyarihan ng papado. Ang kapangyarihan ng papado ay naluklok sa iglesia at naghari sa mga pulitikal na trono ng Europa. Ang salaming nagsasanhi na inilarawan sa Daniel kabanata sampu, kapag minamasdan sa espirituwal na aplikasyon nito, ay nagbabago sa mga tumitingin upang maging wangis ni Cristo. Ang katotohanang iyon ang nagtatakda sa linya ng Antikristo. Kapag ang isang bansa o isang indibidwal ay tumingin sa pangitaing salamin, nagbubunga ito ng epektong nagsasanhi, sapagkat muli nitong nililikha ang sarili nitong larawan sa indibidwal o bansa na tumitingin, at iyon ang nagluluwal ng alinman sa wangis ni Cristo o sa wangis ng hayop. Katumbas ito ng gayunding epekto na kinakatawan ni Daniel. Si Cristo ang nagtatag ng pangitain para kay Daniel, at ang Antikristo ang nagtatatag ng pangitain para sa Estados Unidos kapag ito’y bumubuo ng isang larawan ng hayop.

We will continue these thoughts in the next article.

Ipagpapatuloy namin ang mga kaisipang ito sa susunod na artikulo.

Back to Articles