Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Five

Ang Aklat ni Joel at ang Laodiceang Iglesia Adventista ng Ikapitong Araw - Bilang Tatlumpu't Lima

Number Thirty-Five

Bilang Tatlumpu’t Lima

Author

Jeff Pippenger

Published

January 27, 2026

Formats

PDF
Word

On page 81 of Early Writings (and “81” is a symbol of one divine High Priest and eighty priests), William Miller’s second dream is recorded. Like unto Nebuchadnezzar, William Miller had two dreams. Nebuchadnezzar’s second dream in chapter four of Daniel, is set within the context of Moses’ “seven times” of Leviticus 26. Miller employed Daniel chapter four to illustrate Leviticus twenty-six’s “seven times” when he taught the 2,520, though he called it the “seven times.” Miller did not recognize that he had been typified by Nebuchadnezzar, but Nebuchadnezzar’s 2,520 days in chapter four, is represented by both the word “scatter” and the fact that it occurs ‘seven times,’ before the dirt brush man arrived in Miller’s dream.

Sa pahina 81 ng Early Writings (at ang “81” ay sagisag ng isang dibinong Punong Saserdote at walumpung saserdote), nakatala ang ikalawang panaginip ni William Miller. Gaya ni Nebukadnezar, nagkaroon din si William Miller ng dalawang panaginip. Ang ikalawang panaginip ni Nebukadnezar sa ikaapat na kabanata ng Daniel ay nasa loob ng konteksto ng “pitong panahon” ni Moises sa Levitico 26. Ginamit ni Miller ang ikaapat na kabanata ng Daniel upang ilarawan ang “pitong panahon” ng Levitico 26 nang itinuro niya ang 2,520, bagaman tinawag niya itong “pitong panahon.” Hindi kinilala ni Miller na siya ay itinatanghal bilang tipo ni Nebukadnezar, ngunit ang 2,520 na araw ni Nebukadnezar sa ikaapat na kabanata ay kinakatawan kapwa ng salitang “scatter” at ng katotohanang ito’y nagaganap nang “pitong ulit,” bago dumating ang lalaking may brotsang panlinis ng dumi sa panaginip ni Miller.

Miller is called “Father Miller” by Sister White, but not in the pagan way as Catholics do, but in a patriarchal way, like unto father Abraham. Miller is a symbol, he is a covenant man, representing the chain of biblical symbols along the path to the final covenant with the one hundred and forty-four thousand. Joel informs us that in the last days, the old men would dream dreams, and William Miller is the old man of our history, and also the farmer that fulfilled William Tyndale’s prophecy that states, “If God spare my life, ere many years I will cause a boy that driveth the plough shall know more of the Scripture than thou dost.”

Si Miller ay tinatawag ni Sister White na “Father Miller,” ngunit hindi sa paraang pagano gaya ng ginagawa ng mga Katoliko, kundi sa paraang patriyarkal, tulad kay Amang Abraham. Si Miller ay isang sagisag; siya ay isang tao ng tipan, na kumakatawan sa kadena ng mga biblikal na sagisag sa landas tungo sa pangwakas na tipan kasama ang isandaan at apatnapu’t apat na libo. Ipinababatid sa atin ni Joel na sa mga huling araw, ang matatanda ay mananaginip ng mga panaginip, at si William Miller ang matanda sa ating kasaysayan, at siya rin ang magsasakang tumupad sa hulang ipinahayag ni William Tyndale na nagsasaad, “Kung iingatan ng Diyos ang aking buhay, bago lumipas ang maraming taon ay ipagtitiyak kong ang isang batang nag-aararo ay makaaalam ng higit tungkol sa Kasulatan kaysa sa iyo.”

> “God sent His angel to move upon the heart of a farmer who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another, and when one passage was closed to his understanding, he found in another part of the Word that which explained it. He regarded the sacred Word of God with joy and with the deepest respect and awe.” Early Writings, 230.

> Sinugo ng Diyos ang Kanyang anghel upang antigin ang puso ng isang magsasakang hindi sumampalataya sa Bibliya, upang akayin siyang saliksikin ang mga propesiya. Paulit-ulit na dinalaw ng mga anghel ng Diyos ang hinirang na yaon, upang patnubayan ang kanyang pag-iisip at buksan sa kanyang pagkaunawa ang mga propesiyang kailanma’y naging madilim sa bayan ng Diyos. Ipinagkaloob sa kanya ang pasimula ng kadena ng katotohanan, at inakay siyang saliksikin ang kawing pagkatapos ng kawing, hanggang sa masdan niya ang Salita ng Diyos na may pagkamangha at paghanga. Nakita niya roon ang isang ganap na kadena ng katotohanan. Ang Salitang yaon na itinuring niyang walang inspirasyon ay ngayo’y nabuksan sa kanyang paningin sa kagandahan at kaluwalhatian nito. Nakita niya na ang isang bahagi ng Kasulatan ay nagpapaliwanag sa iba, at kapag ang isang talata ay nakapinid sa kanyang pagkaunawa, nasumpungan niya sa ibang bahagi ng Salita ang nagpapaliwanag nito. Kanyang iginalang ang banal na Salita ng Diyos nang may kagalakan at may pinakamalalim na paggalang at pagpitagan. Early Writings, 230.

Miller was the farmer who fulfilled Tyndale’s prophecy, and his first publication of the prophetic knowledge he had assembled from the unsealing of Daniel 8:14 was in 1831, two hundred and twenty years after the publication of the King James Version of the Bible. John Wycliff, William Tyndale and the publication of the King James Bible in 1611, represent three waymarks that begins the two-hundred-and-twenty-year prophecy that ends when Tyndale’s plow boy would open God’s Word to the first angel’s message, that was to be followed by two other angels. That first angel arrived in 1798 and the third in 1844. Wycliff, Tyndale and King James connect to the farmer who would fulfill Tyndale’s prediction, and who would symbolize the history of three angels from 1798 unto 1844.

Si Miller ang magsasakang tumupad sa hula ni Tyndale, at ang una niyang paglathala ng kaalamang propetiko na kanyang pinagsama-sama mula sa pagbubukas ng Daniel 8:14 ay noong 1831, dalawang daan at dalawampung taon matapos mailathala ang Bersyong King James ng Biblia. Sina John Wycliff, William Tyndale, at ang paglathala ng King James Bible noong 1611, ay kumakatawan sa tatlong palatandaang-daan na nagpapasimula sa dalawang-daang at dalawampung taong hula na nagwawakas kapag ang batang taga-araro ni Tyndale ay magbubukas ng Salita ng Diyos sa unang mensahe ng anghel, na susundan pa ng dalawa pang anghel. Dumating ang unang anghel noong 1798 at ang ikatlo noong 1844. Sina Wycliff, Tyndale at King James ay nag-uugnay sa magsasakang tutupad sa hula ni Tyndale, at siyang magsasagisag sa kasaysayan ng tatlong anghel mula 1798 hanggang 1844.

William Miller’s alpha discovery was the 2,520 years of Leviticus twenty-six and his omega discovery was the 2,300 years of Daniel 8:14. The 2,520 scattering of Judah began in 677 BC and ended in 1844. The 2,300 years of Daniel 8:14 ended in 1844. Both ended together in 1844, and the starting point of the alpha and omega discoveries of William Miller were separated by two hundred and twenty years. “Two hundred and twenty” is a symbol of William Miller, upon two witnesses. The alpha and omega discoveries of Miller are represented by 1798 and 1844. The 2,520 scattering against the northern kingdom ended in 1798, and forty-six years later in 1844 the 2,300 years ended.

Ang tuklas na alpha ni William Miller ay ang 2,520 taon ng Levitico dalawampu't anim, at ang tuklas niyang omega ay ang 2,300 taon ng Daniel 8:14. Ang 2,520-taong pagkapangalat ng Juda ay nagsimula noong 677 B.K. at nagtapos noong 1844. Ang 2,300 taon ng Daniel 8:14 ay nagtapos noong 1844. Kapwa nagtapos ang dalawa noong 1844, at ang mga panimulang punto ng mga tuklas na alpha at omega ni William Miller ay magkahiwalay ng dalawang daan at dalawampung taon. "Dalawang daan at dalawampu" ay isang sagisag ni William Miller, sa patotoo ng dalawang saksi. Ang mga tuklas na alpha at omega ni Miller ay kinakatawan ng 1798 at 1844. Ang 2,520-taong pagkapangalat laban sa hilagang kaharian ay nagtapos noong 1798, at makalipas ang apatnapu't anim na taon, noong 1844, nagtapos ang 2,300 taon.

The 2,520 years that ended in 1798, marks that date and the 2,520 years against Judah, which ended in 1844 produces a two-hundred-and-twenty-year period. This means the 2,520 against Israel produces the prophetic period of forty-six years, and the 2,520 against Judah produces the prophetic period of two hundred and twenty years. The alpha of that period is 677 BC and the omega is 457 BC, which means the alpha of the forty-six-year period and of the two-hundred-and-twenty-year period is represented by the 2,520, and the omega of both of the lines is the 2,300. The two “scatterings” of 2,520 years provide two witnesses of a period that begins with the 2,520 and ends with the 2,300. Both of those lines identify the alpha and omega discoveries of William Miller.

Ang 2,520 taon na nagtapos noong 1798 ay minamarkahan ang petsang iyon, at ang 2,520 taon laban sa Juda, na nagtapos noong 1844, ay bumubuo ng isang dalawang-daang at dalawampung taong panahon. Ibig sabihin, ang 2,520 laban sa Israel ay nagbubunga ng panahong propetiko na apatnapu’t anim na taon, at ang 2,520 laban sa Juda ay nagbubunga ng panahong propetiko na dalawang-daang at dalawampung taon. Ang alpha ng panahong iyon ay 677 BC at ang omega ay 457 BC, na ang ibig sabihin, ang alpha ng apatnapu’t anim na taong panahon at ng dalawang-daang at dalawampung taong panahon ay kinakatawan ng 2,520, at ang omega ng kapwa linya ay ang 2,300. Ang dalawang "pagkakalat" na tig-2,520 taon ay nagbibigay ng dalawang saksi ng isang panahon na nag-uumpisa sa 2,520 at nagtatapos sa 2,300. Ang kapwa linyang iyon ay tumutukoy sa mga tuklas na alpha at omega ni William Miller.

> “William Miller’s Dream

> Panaginip ni William Miller

> “I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.

> Nanaginip ako na ang Diyos, sa pamamagitan ng isang di-nakikitang kamay, ay nagpadala sa akin ng isang kahong may kakaibang pagkakayari, may habang humigit-kumulang sampung pulgada at parisukat na may gilid na anim na pulgada, na yari sa ebenong kahoy at perlas na may kakaibang pagkakainkrusta. Sa kahong iyon ay may kalakip na susi. Kaagad kong kinuha ang susi at binuksan ang kahon; at, sa aking pagtataka at pagkabigla, nasumpungan kong ito’y puno ng sari-saring uri at sukat ng mga hiyas, diyamante, mga mahalagang bato, at mga baryang ginto at pilak ng lahat ng sukat at halaga, na maganda ang pagkakaayos sa kani-kaniyang mga kinalalagyan sa kahon; at sa gayong ayos ay sumasalamin ang mga ito ng isang liwanag at kaluwalhatiang ang kapantay ay ang araw lamang.

> “I thought it was not my duty to enjoy this wonderful sight alone, although my heart was overjoyed at the brilliancy, beauty, and value of its contents. I therefore placed it on a center table in my room and gave out word that all who had a desire might come and see the most glorious and brilliant sight ever seen by man in this life.

> Inakala kong hindi ko tungkulin na ako lamang ang magtamasa ng kagila-gilalas na tanawing ito, bagaman ang aking puso ay labis na nagalak sa kaningningan, kariktan, at kahalagahan ng mga nilalaman nito. Kaya’t inilagay ko ito sa gitnang mesa sa aking silid at ipinabatid ko na ang lahat ng may nais ay maaaring pumarito at masdan ang pinakamaluwalhati at pinakamaningning na tanawing kailanman nasilayan ng tao sa buhay na ito.

> “The people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd. When they first looked into the casket, they would wonder and shout for joy. But when the spectators increased, everyone would begin to trouble the jewels, taking them out of the casket and scattering them on the table.

> Ang mga tao ay nagsimulang pumasok, sa simula kakaunti ang bilang, ngunit dumami hanggang sa maging isang malaking pulutong. Sa unang pagsilip nila sa sisidlan, sila’y namamangha at nagsisigaw sa kagalakan. Ngunit nang dumami ang mga tagapanood, bawat isa’y nagsimulang guluhin ang mga hiyas, inilalabas ang mga yaon mula sa sisidlan at ikinakalat sa ibabaw ng mesa.

> “I began to think that the owner would require the casket and the jewels again at my hand; and if I suffered them to be scattered, I could never place them in their places in the casket again as before; and felt I should never be able to meet the accountability, for it would be immense. I then began to plead with the people not to handle them, nor to take them out of the casket; but the more I pleaded, the more they scattered; and now they seemed to scatter them all over the room, on the floor and on every piece of furniture in the room.

> Nagpasimula akong mag-isip na muling hihingin ng may-ari sa aking kamay ang sisidlan at ang mga hiyas; at kung pababayaan kong magkawatak-watak ang mga iyon, hindi ko na kailanman maibabalik ang mga iyon sa kani-kanilang kinalalagyan sa sisidlan gaya ng dati; at nadama kong hindi ko kailanman matutugunan ang pananagutan, sapagkat magiging lubhang napakalaki. Kaya nagsimula akong makiusap sa mga tao na huwag nilang galawin ang mga iyon, ni alisin ang mga iyon mula sa sisidlan; ngunit habang lalo akong namanhik, lalo naman nilang ikinakalat ang mga iyon; at ngayo’y wari’y ikinalat na nila ang mga iyon sa buong silid, sa sahig at sa bawat piraso ng kasangkapan sa silid.

> “I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.

> Noo’y nakita ko na sa gitna ng mga tunay na hiyas at barya ay nagkalat sila ng di‑mabilang na dami ng mga huwad na hiyas at palsipikadong barya. Lubhang nag‑alab ang aking poot dahil sa kanilang hamak na asal at kawalang‑utang‑na‑loob, at sinaway at sinumbatan ko sila dahil dito; ngunit habang lalo ko silang sinasaway, lalo naman nilang ikinakalat ang mga huwad na hiyas at palsong barya sa gitna ng mga tunay.

> “I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.

> Pagkatapos ay nabagabag ako sa aking kaluluwang ayon sa laman at nagsimulang gumamit ng lakas ng katawan upang itaboy sila palabas ng silid; ngunit habang itinitaboy ko ang isa, tatlo pa ang pumapasok at nagdadala ng dumi at sup at buhangin at lahat ng uri ng basura, hanggang sa matakpan nila ang bawat isa sa mga tunay na hiyas, mga diyamante, at mga barya, na pawang naitago sa paningin. Pinagpira-piraso rin nila ang aking kaban at ikinalat ito sa gitna ng basura. Inakala kong walang sinumang nagbigay-pansin sa aking dalamhati o sa aking galit. Lubos akong pinanghinaan at nawalan ng loob, at naupo at umiyak.

> “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help.

> Habang ako’y gayong tumatangis at nagdadalamhati dahil sa aking malaking kawalan at pananagutan, naalaala ko ang Diyos, at taimtim akong nanalangin na magpadala Siya sa akin ng tulong.

> “Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.

> Pagdaka’y bumukas ang pinto, at isang lalaki ang pumasok sa silid, nang makaalis na ang lahat ng mga tao roon; at siya, na may hawak na walis panglinis sa kaniyang kamay, ay binuksan ang mga bintana, at sinimulang walisin mula sa silid ang dumi at ang basura.

> “I cried to him to forbear, for there were some precious jewels scattered among the rubbish.

> Ako’y sumigaw sa kanya na magpigil, sapagkat may ilang mahahalagang hiyas na nangalat sa gitna ng basura.

> “He told me to ‘fear not,’ for he would ‘take care of them’.

> Sinabi niya sa akin na 'huwag kang matakot,' sapagkat 'kakalingain niya sila'.

> “Then, while he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away. In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.

> Pagkatapos, habang pinalis niya ang dumi at basura—kasama na ang mga huwad na hiyas at mga palsipikadong barya—ang lahat ay pumailanlang at lumabas sa bintana na parang ulap, at tinangay ng hangin. Sa kaabalahan ay ipinikit ko sandali ang aking mga mata; pagdilat ko, wala na ang lahat ng basura. Ang mga mahalagang hiyas, ang mga diyamante, ang mga gintong at pilak na barya, ay nagkalat nang sagana sa buong silid.

> “He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.

> Pagdaka’y inilapag niya sa hapag ang isang kaban, na higit na malaki at higit na marikit kaysa sa nauna, at dinakot-dakot niya ang mga hiyas, ang mga diyamante, at ang mga barya, at inihulog ang mga ito sa kaban, hanggang wala ni isa mang natira, bagaman ang ilan sa mga diyamante ay hindi mas malaki kaysa sa dulo ng isang aspile.

> “He then called upon me to ‘come and see.’

> Pagkatapos ay tinawag niya ako upang ‘pumarito at masdan.’

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, everyone in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 81–83.

> Tumingin ako sa loob ng sisidlan, ngunit nasilaw ang aking mga mata sa tanawin. Kumikinang sila nang sampung ulit na higit kaysa sa dati nilang kaluwalhatian. Inakala kong kiniskis na sila sa buhangin ng mga paa ng mga masasamang taong siyang nagpakalat sa kanila at yumurak sa kanila sa alabok. Nasa marikit na kaayusan sila sa sisidlan, ang bawat isa’y nasa kani-kaniyang kinalalagyan, na walang anumang nakikitang pagpapagal sa taong naghagis sa kanila roon. Ako’y sumigaw sa labis na kagalakan, at ang sigaw na iyon ang gumising sa akin. Early Writings, 81-83.

Beginning on page “81,” a symbol of the priests, the dream identifies the history of the Laodicean Seventh-day Adventist church’s work of destroying the foundational truths assembled by Divinity through the humanity of William Miller. The history ends when Miller “shouted with very joy” and the shout “awoke” him. The history represented in the dream concludes at the loud cry of the third angel, which is the climax of the Midnight Cry. The historical narrative of Miller’s dream also represents the waymarks of the Millerite history, and it therefore also represents the parallel history of the movement of the one hundred and forty-four thousand. Just as significant is that the dream’s historical representation also contains a prophetic fractal of the history that began to repeat in 2023.

Nagsisimula sa pahina "81," na isang sagisag ng mga saserdote, tinutukoy ng panaginip ang kasaysayan ng gawain ng Iglesiang Adventista ng Ikapitong Araw na Laodiceano sa pagsira sa mga saligang katotohanang tinipon ng Pagka-Diyos sa pamamagitan ng pagkatao ni William Miller. Nagtatapos ang kasaysayan kapag si Miller ay "sumigaw sa lubos na kagalakan" at ang sigaw ay "gumising" sa kanya. Ang kasaysayang kinakatawan sa panaginip ay nagwawakas sa malakas na sigaw ng ikatlong anghel, na siyang kasukdulan ng Sigaw sa Hatinggabi. Ang historikal na salaysay ng panaginip ni Miller ay kumakatawan din sa mga palatandaan sa landas ng kasaysayan ng mga Millerita, at dahil dito, kinakatawan din nito ang kasaysayang paralelo ng kilusan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Kasinghalaga rin ang katotohanang naglalaman ang historikal na representasyon ng panaginip ng isang propetikong fractal ng kasaysayang nagsimulang maulit noong 2023.

The jewels of truth that were recognized in the history of the one hundred and forty-four thousand were placed into the public record in 2004 and then again in 2012, when the presentation of Habakkuk’s Tables gathered a group that was destined to be scattered. Those truths were set upon the table in 2004, with the first presentation of the truths which had been unsealed in 1989. A “few” considered the message then, but in 2012, the series of 95 presentations titled Habakkuk’s Tables brought in a crowd, for the “people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd.”

Ang mga hiyas ng katotohanang kinilala sa kasaysayan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo ay inilagay sa talaang pampubliko noong 2004 at muli noong 2012, nang ang paglalahad ng Mga Talahanayan ni Habakkuk ay nagtipon ng isang pangkat na nakatakdang magkawatak-watak. Ang mga katotohanang iyon ay inilatag sa mesa noong 2004, sa unang paglalahad ng mga katotohanang naalisan ng tatak noong 1989. May “iilan” na pinag-ukulan ng pansin ang mensahe noon, ngunit noong 2012, ang serye ng 95 na presentasyon na pinamagatang Mga Talahanayan ni Habakkuk ay nagresulta sa pagdagsa ng karamihan, sapagkat “nagsimulang pumasok ang mga tao, sa pasimula kakaunti ang bilang, ngunit dumarami hanggang maging karamihan.”

From 2012 unto July 18, 2020 those truths were progressively scattered and covered with rubbish. On July 18, 2020, the proponents of the message of Habakkuk’s Tables were scattered for a period of three and a half days.

Mula 2012 hanggang sa ika-18 ng Hulyo 2020, ang mga katotohanang iyon ay paunti-unting pinangalat at tinabunan ng basura. Noong ika-18 ng Hulyo 2020, ang mga tagapagtaguyod ng mensahe ng mga Talahanayan ni Habakkuk ay pinangalat sa loob ng tatlo at kalahating araw.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:7–10.

> At kapag natapos na nila ang kanilang patotoo, ang hayop na umaakyat mula sa kalaliman ay makikipagdigma laban sa kanila, magwawagi sa kanila, at papatayin sila. At ang kanilang mga bangkay ay nakahandusay sa lansangan ng dakilang lungsod, na sa espirituwal ay tinatawag na Sodoma at Egipto, kung saan ipinako rin sa krus ang ating Panginoon. At ang mga mula sa mga bayan, at mga angkan, at mga wika, at mga bansa ay makakakita ng kanilang mga bangkay sa loob ng tatlong araw at kalahati, at hindi nila ipahihintulot na mailagay sa mga libingan ang kanilang mga bangkay. At ang mga nananahan sa lupa ay magagalak dahil sa kanila, at magdiriwang, at magpapadala ng mga kaloob sa isa’t isa; sapagkat pinahirapan ng dalawang propetang ito ang mga nananahan sa lupa. Apocalipsis 11:7-10.

On Sabbath, December 30, 2023 Future for America joined a zoom meeting for its first public meeting since July 18, 2020. December 30, 2023 is 1,260 days after July 18, 2020, or “three days and an half.” While Elijah and Moses were dead in the street, the other class is “rejoicing.” Future for America had returned to publishing the prophetic message in July of 2023, for the message that was then to go to the entire earth, would of prophetic necessity need to come from the “wilderness.” Three and a half days, or 1,260 days are a wilderness.

Noong Araw ng Sabat, Disyembre 30, 2023, sumali ang Future for America sa isang pulong sa Zoom para sa unang pampublikong pagpupulong nito mula noong Hulyo 18, 2020. Ang Disyembre 30, 2023 ay 1,260 araw pagkaraan ng Hulyo 18, 2020, o “tatlong araw at kalahati.” Samantalang si Elias at si Moises ay patay sa lansangan, ang kabilang uri ay “nagagalak.” Noong Hulyo 2023, ang Future for America ay nagbalik sa paglathala ng makahulang mensahe, sapagkat ang mensahe, na noon ay nakatakdang iparating sa buong lupa, ay, ayon sa kahingian ng propesiya, kailangang magmula sa “ilang.” Ang tatlong araw at kalahati, o 1,260 araw, ay panahon ng ilang.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. Revelation 12:6.

> At ang babae ay tumakas sa ilang, na doon ay may dakong inihanda ng Diyos, upang siya’y alagaan roon sa isang libo dalawang daan at animnapung araw. Apocalipsis 12:6.

The “wilderness” is “a thousand two hundred and threescore days,” which is 1,260 days, which is also “three days and a half,” and is represented in Revelation 12:6, and “126” is a tithe of 1,260. One of the amazing truths that was then unsealed was the need of repentance in fulfillment of the prayer of the “seven times” in Leviticus twenty-six.

Ang “ilang” ay “isang libo dalawang daan at animnapung araw,” na 1,260 araw, na siya rin namang “tatlong araw at kalahati,” at inilalarawan sa Apocalipsis 12:6; at ang “126” ay ikasampung-bahagi ng 1,260. Isa sa mga kamangha-manghang katotohanang noon ay inalisan ng selyo ay ang pangangailangan ng pagsisisi bilang katuparan ng panalangin ng “pitong ulit” sa Levitico dalawampu’t anim.

1,260 days is also a symbol of 2,520 days. The “seven times” against the northern kingdom began in 723 BC and ended in 1798. The midpoint is 538, thus creating 1,260 years that paganism trampled down the sanctuary and host followed by 1,260 that papalism trampled down the sanctuary and host. This prophetic structure is aligned with the 1,260 days from Christ’s baptism to the cross, that is followed by 1,260 prophetic days unto 34 AD, when the gospel went to the Gentiles. Thus, upon two witnesses 1,260 is part of 2,520 days, or Moses’ “seven times” of Leviticus twenty-six.

Ang 1,260 araw ay sagisag din ng 2,520 araw. Ang "pitong panahon" laban sa hilagang kaharian ay nagsimula noong 723 BC at nagtapos noong 1798. Ang gitna ay 538, kaya nagreresulta sa 1,260 taon na niyurakan ng paganismo ang santuwaryo at ang hukbo, na sinundan ng 1,260 taon na niyurakan ng papalismo ang santuwaryo at ang hukbo. Ang estrukturang propetiko na ito ay kaayon ng 1,260 araw mula sa bautismo ni Cristo hanggang sa krus, na sinusundan ng 1,260 propetikong araw hanggang sa 34 AD, nang ang ebanghelyo ay dinala sa mga Hentil. Kaya, sa patotoo ng dalawang saksi, ang 1,260 ay bahagi ng 2,520 araw, o ng "pitong panahon" ni Moises sa Levitico dalawampu't anim.

The voice in the wilderness period beginning on Sabbath, July 18, 2020 unto Sabbath, December 30, 2023 began to cry in July of 2023, and when the “wilderness” period ended on Sabbath, December 30, 2023 the resurrection of Moses and Elijah arrived. The message of the voice identified that the waymark of the parallel first disappointments in every reform movement explained the false prediction of July 18, 2020, in the context of the parable of the ten virgins. It called men and women to the repentance represented by the Leviticus twenty-six prayer. Miller’s dream represents that very repentance when he records, “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help.”

Ang tinig sa ilang, sa panahong nagsimula noong Sabat, Hulyo 18, 2020 hanggang Sabat, Disyembre 30, 2023, ay nagsimulang sumigaw noong Hulyo 2023, at nang matapos ang panahong "ilang" noong Sabat, Disyembre 30, 2023, dumating ang pagkabuhay na mag-uli nina Moises at Elias. Ang mensahe ng tinig ay itinuro na ang palatandaan sa landas ng magkakatulad na unang mga pagkabigo sa bawat kilusang reporma ang nagpapaliwanag sa maling hula noong Hulyo 18, 2020, sa konteksto ng talinghaga ng sampung dalaga. Tinawag nito ang mga lalaki at mga babae sa pagsisising kinakatawan ng panalangin sa Levitico kabanata dalawampu’t anim. Ang panaginip ni Miller ay kumakatawan sa mismong pagsisising iyon nang kaniyang itinala, "Samantalang ako’y gayon lumuluha at nagluluksa dahil sa aking malaking pagkawala at pananagutan, naalaala ko ang Diyos, at taimtim akong nanalangin na suguin Niya sa akin ang tulong."

## Come and See

Halikayo at tingnan

Miller’s dream is divided by two expressions of “come and see.” The first time Miller invites people to “come and see,” and the second time the “dirt brush man” invites Miller to come and see. “Come and see” is a prophetic symbol that identifies a prophetic truth that is unsealed. The first four seals each contain the command to “come and see.”

Ang panaginip ni Miller ay hinahati ng dalawang pagbanggit ng “Pumarito at tingnan.” Sa unang pagkakataon, inaanyayahan ni Miller ang mga tao na “Pumarito at tingnan,” at sa ikalawang pagkakataon ang “lalaking may brotsang panlinis ng dumi” ang umaanyaya kay Miller na pumarito at tingnan. Ang “Pumarito at tingnan” ay isang simbolong propetiko na tumutukoy sa isang katotohanang propetiko na inalisan ng selyo. Ang unang apat na tatak ay bawat isa’y naglalaman ng utos na “Pumarito at tingnan.”

> And I saw when the Lamb opened one of the seals, and I heard, as it were the noise of thunder, one of the four beasts saying, Come and see. … And when he had opened the second seal, I heard the second beast say, Come and see. … And when he had opened the third seal, I heard the third beast say, Come and see. … And when he had opened the fourth seal, I heard the voice of the fourth beast say, Come and see. Revelation 6:1, 3, 5, 7.

> At nakita ko, nang buksan ng Kordero ang isa sa mga tatak, at narinig ko, na tila dagundong ng kulog, ang isa sa apat na nilalang na may buhay na nagsasabi, Halika at tingnan mo. ... At nang nabuksan niya ang ikalawang tatak, narinig ko ang ikalawang nilalang na may buhay na nagsasabi, Halika at tingnan mo. ... At nang nabuksan niya ang ikatlong tatak, narinig ko ang ikatlong nilalang na may buhay na nagsasabi, Halika at tingnan mo. ... At nang nabuksan niya ang ikaapat na tatak, narinig ko ang tinig ng ikaapat na nilalang na may buhay na nagsasabi, Halika at tingnan mo. Apocalipsis 6:1, 3, 5, 7.

The “come and see” in the beginning of Miller’s dream is the alpha and the ending “come and see” is the omega. The dream identifies the unsealing in the beginning of the dream as jewels that when “arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.” When Christ invited Miller to “come and see” the omega, Miller says, “my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory.” The alpha light was as the sun and the omega light was ten times the sun.

Ang "Halika at tingnan" sa pasimula ng panaginip ni Miller ang alpha, at ang pangwakas na "Halika at tingnan" ang omega. Tinutukoy ng panaginip ang pagbubukas ng tatak sa pasimula ng panaginip bilang mga hiyas na, kapag "naihanay, ay sumasalamin sila ng isang liwanag at kaluwalhatiang ang kapantay ay ang araw lamang." Nang inanyayahan ni Cristo si Miller na "Halika at tingnan" ang omega, sabi ni Miller, "nasilaw ang aking mga mata sa tanawing iyon. Nagniningning ang mga iyon nang makasampung ulit ng dati nilang kaluwalhatian." Ang liwanag ng alpha ay gaya ng araw, at ang liwanag ng omega ay sampung ulit ng liwanag ng araw.

## Scatter

Ikalat

Miller’s mourning and repentance is represented at the end of the period that began with the first “come and see,” and the last “come and see.” In the period which begins with Miller’s unsealing a message to the people and then ends with Christ unsealing a message to Miller, the word “scatter” is represented “seven times.” Miller will use the word again, but between the first and last unsealing, “scatter” is expressed “seven times.” The Bible identifies the judgment of the “seven times” with the word, “scatter.”

Ang pagluluksa at pagsisisi ni Miller ay inilalarawan sa katapusan ng panahong nagsimula sa unang “Halika at tingnan” at nagwakas sa huling “Halika at tingnan.” Sa panahong nagsisimula sa pagbubukás ni Miller ng selyo ng isang mensahe para sa bayan at nagtatapos sa pagbubukás ni Cristo ng selyo ng isang mensahe para kay Miller, ang salitang “scatter” ay ipinahayag nang “pitong ulit.” Muling gagamitin ni Miller ang salitang iyon, ngunit sa pagitan ng unang at huling pagbubukás ng selyo, ang “scatter” ay ipinahayag nang “pitong ulit.” Tinutukoy ng Bibliya ang kahatulan ng “pitong ulit” sa pamamagitan ng salitang “scatter”.

> And I will scatter you among the heathen, and will draw out a sword after you: and your land shall be desolate, and your cities waste. Leviticus 26:33.

> At pangangalatin ko kayo sa gitna ng mga Hentil, at huhugutin ko ang tabak na susunod sa inyo: at ang inyong lupain ay magiging tiwangwang, at ang inyong mga lunsod ay magiging wasak. Levitico 26:33.

The very first truth Miller discovered was the “seven times” of Leviticus twenty-six, and in his dream the period between Miller’s message being published and Christ’s message being published, all the foundational truths represented by the work of William Miller were to be covered with the rubbish and counterfeit coins of the theologians of Laodicean Seventh-day Adventism. That rejection of the foundational truths is represented as seven scatterings within the history between the alpha and omega. The “seven times” is a symbol of the work of William Miller, which in turn are the foundations of Seventh-day Adventism, of which; the 2,300 days of Daniel 8:14 are the central pillar of that very foundation. What this identifies is that the 2,520 years of scattering that was the first, or alpha discovery of William Miller marks the beginning of a period, that ended with the omega discovery of William Miller, which was the 2,300 days.

Ang pinakaunang katotohanang natuklasan ni Miller ay ang “pitong panahon” ng Levitico dalawampu’t anim, at sa kanyang panaginip, sa panahong nasa pagitan ng pagkakalathala ng mensahe ni Miller at ng pagkakalathala ng mensahe ni Cristo, ang lahat ng mga saligang katotohanan na kinakatawan ng gawa ni William Miller ay tatakpan ng basura at huwad na mga barya ng mga teologo ng Laodiseyang Adventismo ng Ikapitong Araw. Ang pagtangging iyon sa mga saligang katotohanan ay inilarawan bilang pitong pagkakalat sa loob ng kasaysayan sa pagitan ng alfa at omega. Ang “pitong panahon” ay isang sagisag ng gawa ni William Miller, na siya namang bumubuo sa mga saligan ng Adventismo ng Ikapitong Araw, na kung saan ang 2,300 araw ng Daniel 8:14 ang sentral na haligi ng mismong saligang iyon. Ang ipinakikilala nito ay na ang 2,520 taon ng pagkakalat, na siyang una, o alfa, na pagkakatuklas ni William Miller, ay minarkahan ang pasimula ng isang panahon, na nagwakas sa omega na pagkakatuklas ni William Miller, na ito ay ang 2,300 araw.

When Laodicean Seventh-day Adventism set aside the “seven times” in 1863, they set aside William Miller’s first discovery, which would be his alpha discovery and his foundational discovery. The last of Miller’s discoveries was the 2,300 days, which was his omega discovery and his capstone discovery. The “seven times” that concluded in 1798 marked the 2,520 and the 2,300 days were marked in 1844.

Nang isinantabi ng Laodiceanong Adventismo ng Ikapitong Araw ang "pitong panahon" noong 1863, isinantabi nila ang unang tuklas ni William Miller, na siyang kaniyang tuklas na Alfa at kaniyang pundasyong tuklas. Ang pinakahuling tuklas ni Miller ay ang 2,300 araw, na siyang kaniyang tuklas na Omega at kaniyang tuklas na pangtuktok. Ang "pitong panahon" na nagwakas noong 1798 ay siyang 2,520, at ang 2,300 araw ay tinukoy noong 1844.

It is the dirt brush man who assembles the jewels after they are scattered for seven times. Then the casket is larger and more beautiful and shines ten times brighter than the sun. Ten is a symbol of a test, and those jewels therefore shine at the test over the day of the sun, so Miller’s dream begins in 1798 and ends at the loud cry of the third angel at the Sunday law.

Ang lalaking may walis-panlinis ang siyang muling nagtitipon sa mga hiyas matapos silang maikalat nang pitong ulit. Pagkatapos, ang sisidlan ay higit na malaki at higit na marilag at kumikinang nang sampung ulit na higit na maningning kaysa sa araw. Ang bilang na sampu ay sagisag ng pagsubok, at kaya’t yaong mga hiyas ay nagliliwanag sa pagsubok hinggil sa araw ng araw. Kaya’t nagsisimula ang panaginip ni Miller noong 1798 at nagwawakas sa malakas na sigaw ng ikatlong anghel sa batas ng Linggo.

The history of the Millerites from 1798 unto 1863 is also the history from 1798 until the soon-coming Sunday law. The history represented in William Miller’s dream that occurs between Miller saying “come and see” unto the Dirt Brush man saying “come and see,” is both the period of 1798 unto 1863, and also the period of 1798 unto the Sunday law. The line that ends in 1863 is a prophetic fractal of the line that begins in 1798 and ends at the Sunday law. Both those lines are represented in Miller’s dream.

Ang kasaysayan ng mga Millerita mula 1798 hanggang 1863 ay siya ring kasaysayan mula 1798 hanggang sa nalalapit na batas ng Linggo. Ang kasaysayang kinakatawan sa panaginip ni William Miller, na nagaganap sa pagitan ng pagsasabi ni Miller ng "Halika at tingnan" at ng pagsasabi ng Dirt Brush man ng "Halika at tingnan", ay kapwa ang panahon mula 1798 hanggang 1863, at gayundin ang panahon mula 1798 hanggang sa batas ng Linggo. Ang linyang nagwawakas noong 1863 ay isang propetikong fractal ng linyang nagsisimula noong 1798 at nagtatapos sa batas ng Linggo. Ang dalawang linyang iyon ay kinakatawan sa panaginip ni Miller.

The closed door on October 22, 1844 typifies the closed door at the Sunday law. The prophecy of 2,300 years that was fulfilled in 1844, typifies the Sunday law.

Ang saradong pinto noong ika-22 ng Oktubre, 1844 ay sumasagisag sa saradong pinto sa panahon ng batas ng Linggo. Ang propesiya ng 2,300 taon na natupad noong 1844 ay sumasagisag sa batas ng Linggo.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> Ang pagdating ni Cristo, bilang ating Dakilang Saserdote, sa Kabanal-banalang Dako para sa paglilinis ng santuwaryo, na ipinakikita sa Daniel 8:14; ang pagdating ng Anak ng Tao sa Matanda sa mga Araw, gaya ng iniharap sa Daniel 7:13; at ang pagdating ng Panginoon sa Kanyang templo, na ipinanghula ni Malakias, ay mga paglalarawan ng iisang pangyayari; at ito rin ay kinakatawan ng pagdating ng lalaking ikakasal sa kasalan, na inilarawan ni Cristo sa talinghaga ng sampung dalaga, sa Mateo 25. The Great Controversy, 426.

## Lines

Mga Linya

The omega of Miller’s discoveries was the 2,300-year prophecy, so both 1844 and the Sunday law are represented by the 2,300 years. This means that the 2,520 is the alpha and the 2,300 is the omega of both lines; one line concludes in 1863, and the other line concludes at the Sunday law. On both lines the 2,520 prophecy is the alpha, and or the foundation stone. The fractal of 1798 unto 1863 in the foundational history of the Millerites, also aligns with another fractal in the omega, capstone history of the one hundred and forty-four thousand.

Ang omega ng mga natuklasan ni Miller ay ang propesiyang 2,300 na taon, kaya’t kapwa ang 1844 at ang Batas sa Linggo ay kinakatawan ng 2,300 taon. Ibig sabihin, ang 2,520 ang Alfa at ang 2,300 ang Omega ng kapwa mga linya; ang isang linya ay nagtatapos noong 1863, at ang isa pang linya ay nagtatapos sa Batas sa Linggo. Sa kapwa linya, ang propesiya ng 2,520 ang Alfa, at/o ang batong pundasyon. Ang fractal ng 1798 hanggang 1863 sa pundasyunal na kasaysayan ng mga Millerita ay nakahanay din sa isa pang fractal sa omega, ang kasaysayang pantuktok ng isang daan at apatnapu’t apat na libo.

At 9/11 God called His people to return to Jeremiah’s old paths, which are the foundations, which are in turn represented by the messenger of the foundational history, who is in turn represented by his foundational alpha discovery of the “seven times.” The “seven times” is the symbol of the foundations of the one hundred and forty-four thousand, and at 9/11 the sealing of that group began with the testing message of the foundations, represented by the very first foundational truth of William Miller and Adventism. At 9/11 the sealing time began and at the soon-coming Sunday law the sealing time of the one hundred and forty-four thousand concludes.

Noong 9/11, tinawag ng Diyos ang Kanyang bayan na magbalik sa mga dating landas ni Jeremias, na siyang mga saligan, na siya namang kinakatawan ng sugo ng saligang kasaysayan, na siya namang kinakatawan ng kaniyang saligang pagtuklas na alpa hinggil sa "pitong panahon." Ang "pitong panahon" ay sagisag ng mga saligan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, at noong 9/11 ay nagsimula ang pagseselyo ng grupong iyon sa pamamagitan ng mensaheng panubok ng mga saligan, na kinakatawan ng kauna-unahang saligang katotohanan ni William Miller at ng Adbentismo. Noong 9/11 nagsimula ang panahon ng pagseselyo at sa nalalapit na batas ng Linggo magwawakas ang panahon ng pagseselyo ng isang daan at apatnapu’t apat na libo.

That history is a fractal that begins with 2,520 and ends with 2,300, and that history is therefore the third line of prophetic history represented in William Miller’s dream. The 2,520 was fulfilled in 1798 and the 2,300 in 1844. The work represented by the two lines is the work of Christ in combining His divinity with our humanity. It is the work of changing a sinner into a saint, restoring the higher nature to its rightful throne over the lower nature. For this reason, the human body takes 2,520 days to totally reproduce every cell in the body, and that very same body is based upon 23 male chromosomes combined with 23 female chromosomes. Together they produce a living temple, which is represented as the number “46,” which is the period of 1798 to 1844, which is the period of William Miller’s dream from the 2,520 in 1798 unto the 2,300 in 1844.

Ang kasaysayang iyon ay isang fractal na nagsisimula sa 2,520 at nagwawakas sa 2,300, at ang nasabing kasaysayan, samakatuwid, ang ikatlong linya ng propetikong kasaysayan na kinakatawan sa panaginip ni William Miller. Ang 2,520 ay natupad noong 1798 at ang 2,300 noong 1844. Ang gawaing kinakatawan ng dalawang linyang ito ay ang gawa ni Cristo sa pagsasanib ng Kanyang pagka-Diyos sa ating pagkatao. Ito ang gawaing pagbabago ng isang makasalanan upang maging isang banal, ang panunumbalik ng nakatataas na kalikasan sa nararapat nitong trono sa ibabaw ng mababang kalikasan. Dahil dito, ang katawang-tao ay tumatagal ng 2,520 araw upang ganap na mapanibago ang bawat selula ng katawan, at ang gayon ding katawan ay nakabatay sa 23 kromosoma ng lalaki na pinagsama sa 23 kromosoma ng babae. Kapag pinagsama, bumubuo ang mga ito ng isang templong buhay, na kinakatawan ng bilang "46," na siyang panahon mula 1798 hanggang 1844, na siyang panahon ng panaginip ni William Miller mula sa 2,520 noong 1798 hanggang sa 2,300 noong 1844.

William Miller’s dream also contains another fractal of note. From 9/11 unto the Sunday law is a fractal of 1798 unto the Sunday law, as in 1798 unto 1863. 2023 unto the Sunday law is a fractal of 9/11 unto the Sunday law, and this is the history that all of the lines within Miller’s dream point to as the omega of them all. This is the period where the original truths are magnified ten times the sun.

Ang panaginip ni William Miller ay naglalaman din ng isa pang kapansin-pansing fraktal. Ang panahon mula 9/11 hanggang sa Batas sa Linggo ay isang fraktal ng 1798 hanggang sa Batas sa Linggo, gaya ng 1798 hanggang 1863. Ang panahon mula 2023 hanggang sa Batas sa Linggo ay isang fraktal ng 9/11 hanggang sa Batas sa Linggo, at ito ang kasaysayang itinuturo ng lahat ng mga linya sa loob ng panaginip ni Miller bilang kanilang omega. Ito ang panahong ang mga orihinal na katotohanan ay pinalalaki nang sampung ulit higit kaysa sa araw.

## The Two Bustles

Ang Dalawang Polisón

In the 1840’s, the word “bustle” (as a noun) commonly meant energetic, busy, or noisy activity—often with a sense of fuss, excitement, hurry, or agitation. It referred to lively movement, commotion, or bustling about, whether in a crowd, a household, a marketplace, or during a particular event. The “bustle” of Miller’s dream would thus describe the immediate flurry of activity, excitement, or urgent business happening right then—the transient stir or commotion of the present situation or occasion.

Noong dekada 1840, ang salitang “bustle” (bilang pangngalan) ay karaniwang tumutukoy sa masigla, abala, o maingay na gawain—madalas na kaakibat ang diwa ng pagpapakaabala, kasabikan, pagmamadali, o pagkabalisa. Tumutukoy ito sa masiglang paggalaw, kaguluhan, o pagkukumahog, maging sa gitna ng karamihan, sa loob ng sambahayan, sa pamilihan, o sa panahon ng isang tiyak na pangyayari. Samakatwid, ang “bustle” sa panaginip ni Miller ay naglalarawan ng agarang bugso ng pagkilos, kasabikan, o madaliang gawain na nagaganap mismong sandaling iyon—ang panandaliang alingasngas o kaguluhan ng kasalukuyang kalagayan o okasyon.

Miller states, “Then, while he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away. In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone.”

Sinasabi ni Miller, "Pagkatapos, habang winalis niya ang dumi at basura, pati ang mga huwad na hiyas at mga huwad na barya, ang lahat ay umangat at lumabas sa bintana na gaya ng ulap, at tinangay ng hangin ang mga iyon. Sa kaguluhan ay ipinikit ko sandali ang aking mga mata; nang idilat ko ang mga ito, nawala na ang lahat ng basura."

The “bustle” identifies two points in Miller’s dream; The first when the crowd is scattering the jewels, and then when the dirt brush man opens the windows and begins to sweep out the false jewels. The first and alpha bustle is the covering up of the jewels and the second and omega bustle is the restoration of the jewels. During the bustle, Miller closed his eyes. Miller was laid to rest in 1849, the very point that Christ was stretching forth His hand a second time to gather the remnant of His people. Miller then closed his eyes, and in 1850 his truths were again placed upon a table in fulfillment of Habakkuk’s command to write the vision and make it plain. That bustle period, Miller closes his eyes and when he awakes the jewels are in the process of being restored.

Ang “kaguluhan” ay tumutukoy sa dalawang punto sa panaginip ni Miller; ang una, noong isinasabog ng pulutong ang mga hiyas; at ang ikalawa, nang buksan ng lalaking may walis na pang-alis ng dumi ang mga bintana at simulang walisin palabas ang mga huwad na hiyas. Ang una at Alfa na kaguluhan ay ang pagtatakip sa mga hiyas, at ang ikalawa at Omega na kaguluhan ay ang pagpapanumbalik ng mga hiyas. Sa panahon ng kaguluhan, ipinikit ni Miller ang kaniyang mga mata. Si Miller ay inihimlay sa kapahingahan noong 1849, sa mismong panahong iniunat ni Cristo ang Kaniyang kamay sa ikalawang pagkakataon upang tipunin ang nalabi ng Kaniyang bayan. Pagkatapos ay ipinikit ni Miller ang kaniyang mga mata, at noong 1850 ang kaniyang mga katotohanan ay muling inilagay sa isang mesa bilang katuparan ng utos ni Habakuk na isulat ang pangitain at gawin itong malinaw. Sa panahong yaon ng kaguluhan, ipinikit ni Miller ang kaniyang mga mata, at pagkagising niya, ang mga hiyas ay nasa proseso na ng pagpapanumbalik.

The second bustle in his dream takes place when the ensign of the one hundred and forty-four thousand is being resurrected, purged and purified as the ensign which Zechariah identifies as jewels upon a crown.

Ang ikalawang pangyayari sa kanyang panaginip ay nagaganap kapag ang estandarte ng isang daan at apatnapu’t apat na libo ay muling binubuhay, nililinis, at pinadadalisay, na siyang estandarteng itinutukoy ni Zacarias bilang mga hiyas sa isang korona.

> And the Lord their God shall save them in that day as the flock of his people: for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land. For how great is his goodness, and how great is his beauty! corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids. Ask ye of the Lord rain in the time of the latter rain; so the Lord shall make bright clouds, and give them showers of rain, to every one grass in the field. For the idols have spoken vanity, and the diviners have seen a lie, and have told false dreams; they comfort in vain: therefore they went their way as a flock, they were troubled, because there was no shepherd. Mine anger was kindled against the shepherds, and I punished the goats: for the Lord of hosts hath visited his flock the house of Judah, and hath made them as his goodly horse in the battle. Zechariah 9:16–10:3.

> At ililigtas sila ng Panginoon nilang Diyos sa araw na yaon, na gaya ng kawan ng kaniyang bayan; sapagkat sila’y magiging tulad ng mga batong hiyas ng isang putong, na itataas na gaya ng watawat sa kaniyang lupain. O gaano kadakila ang kaniyang kabutihan, at gaano karilag ang kaniyang kagandahan! Ang butil ay magpapagalak sa mga binata, at ang bagong alak sa mga dalaga. Humingi kayo sa Panginoon ng ulan sa panahon ng huling ulan; sa gayon ang Panginoon ay gagawa ng mga maningning na ulap, at magbibigay sa kanila ng mga buhos ng ulan, sa bawat isa’y damo sa parang. Sapagkat ang mga diyos-diyosan ay nagsalita ng kawalang-kabuluhan, at ang mga manghuhula ay nakakita ng kasinungalingan, at nagsaysay ng mga panaginip na huwad; sila’y umaaliw na walang kabuluhan: kaya’t nagsiparoon sila na gaya ng isang kawan; sila’y nabagabag, sapagkat walang pastol. Nag-alab ang aking galit laban sa mga pastol, at aking pinarusahan ang mga kambing; sapagkat dinalaw ng Panginoon ng mga hukbo ang kaniyang kawan, ang sambahayan ni Juda, at ginawa niya silang tulad ng kaniyang marilag na kabayo sa pagbabaka. Zacarias 9:16-10:3.

The “flock of His people” are both an ensign and stones (jewels) upon a crown. The flock of His people are identified during the latter rain, for the command is to ask for the latter rain in the time of the latter rain. The flock is contrasted with the “flock” that went their own way, rather than the way of Jeremiah’s old paths. In the time of the latter rain the jewels that are His flock will be His goodly horse in the battle. That “goodly horse” is the church triumphant, represented in the first Christian bride, symbolized by Peter who, as a white horse in the period of the first seal went forth conquering and to conquer.

Ang “kawan ng Kanyang bayan” ay kapwa isang watawat at mga batong hiyas sa isang korona. Ang kawan ng Kanyang bayan ay nakikilala sa panahon ng huling ulan, sapagkat iniuutos na humiling ng huling ulan sa panahon ng huling ulan. Ipinagkakaiba ang kawan sa “kawan” na lumakad sa sarili nilang daan, sa halip na sa mga dating landas ayon kay Jeremias. Sa panahon ng huling ulan, ang mga hiyas na siyang Kanyang kawan ay magiging Kanyang marilag na kabayo sa pagbabaka. Ang nasabing “marilag na kabayo” ay ang Iglesiang matagumpay, na kinakatawan sa unang Kristiyanong kasintahang babae, na isinasagisag ni Pedro na, bilang isang puting kabayo sa panahon ng unang tatak, ay lumabas na nagtatagumpay at upang magtagumpay.

> And I saw when the Lamb opened one of the seals, and I heard, as it were the noise of thunder, one of the four beasts saying, Come and see. And I saw, and behold a white horse: and he that sat on him had a bow; and a crown was given unto him: and he went forth conquering, and to conquer. Revelation 6:1, 2.

> At nakita ko, nang buksan ng Kordero ang isa sa mga selyo; at narinig ko—na wari’y ugong ng kulog—ang isa sa apat na hayop na nagsasabi, Pumarito at tingnan mo. At nakita ko, at narito, isang kabayong maputi; at ang nakasakay dito ay may pana; at siya’y binigyan ng isang putong; at siya’y lumabas na nananakop, at upang manakop. Apocalipsis 6:1, 2.

Peter therefore is the symbol of the first Christian church of the apostles during the Pentecostal outpouring of the rain, and the symbol of the last Christian church during the latter rain, that was typified by the Pentecostal outpouring.

Samakatuwid, si Pedro ay sagisag ng unang iglesyang Kristiyano ng mga apostol sa panahon ng pagbubuhos ng ulan sa Pentekostes, at sagisag ng huling iglesyang Kristiyano sa panahon ng huling ulan, na inilarawan sa pamamagitan ng pagbubuhos sa Pentekostes.

> And I saw heaven opened, and behold a white horse; and he that sat upon him was called Faithful and True, and in righteousness he doth judge and make war. His eyes were as a flame of fire, and on his head were many crowns; and he had a name written, that no man knew, but he himself. And he was clothed with a vesture dipped in blood: and his name is called The Word of God. And the armies which were in heaven followed him upon white horses, clothed in fine linen, white and clean. Revelation 19:11–14.

> At nakita kong nabuksan ang langit, at, narito, isang kabayong maputi; at ang nakasakay dito ay tinatawag na Tapat at Totoo, at sa katuwiran siya’y humahatol at nakikipagdigma. Ang kaniyang mga mata ay tulad ng ningas ng apoy, at sa kaniyang ulo ay maraming korona; at siya’y may isang pangalang nakasulat na walang sinumang nakaaalam kundi siya lamang. At siya’y nararamtan ng isang balabal na nilublob sa dugo; at ang kaniyang pangalan ay tinatawag na Ang Salita ng Diyos. At ang mga hukbong nasa langit ay sumunod sa kaniya, pawang nakasakay sa mga kabayong mapuputi, na nararamtan ng pinong lino, maputi at malinis. Apocalipsis 19:11-14.

The white horses represent Christ’s army that are resurrected in Ezekiel 37, and they are the church triumphant, and they are stones in a crown, for Christ establishes His kingdom of glory in the time of the latter rain. As representatives of His kingdom the one hundred and forty-four thousand are jewels upon the crown which is the symbol of the kingdom he receives at the conclusion of the 2,300 days, which was both October 22, 1844 and will be again at the Sunday law. That kingdom of white horses is raised up during the latter rain, when the windows of heaven are opened, for John saw the white horse when heaven was opened.

Ang mga puting kabayo ay kumakatawan sa hukbo ni Cristo na binuhay na mag-uli sa Ezekiel 37, at sila ang iglesyang matagumpay, at sila ay mga batong hiyas sa isang korona, sapagkat itinatatag ni Cristo ang Kaniyang kaharian ng kaluwalhatian sa panahon ng huling ulan. Bilang mga kinatawan ng Kaniyang kaharian, ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay mga hiyas sa korona na siyang sagisag ng kahariang tinatanggap Niya sa pagtatapos ng 2,300 araw, isang pangyayaring naganap noong Oktubre 22, 1844 at muling magaganap sa batas ng Linggo. Ang kahariang iyon ng mga puting kabayo ay ibinabangon sa panahon ng huling ulan, kapag nabubuksan ang mga durungawan ng langit, sapagkat nakita ni Juan ang puting kabayo nang nabuksan ang langit.

In the alpha bustle of 1849, Miller closed his eyes in death, for a little moment. Miller was Elijah, and Elijah died on July 18, 2020, and he laid in the street for 1,260 days until he reached the omega bustle and was then awakened. His awakening is marked as arriving when the dirt brush man opened the window of heaven to sweep out the rubbish. The army of white horses is raised when heaven’s window is opened, and when that occurs a separation of true and false is identified. That separation is also identified in the book of Malachi.

Sa alpha bustle ng 1849, ipinikit ni Miller ang kaniyang mga mata sa kamatayan, sa isang munting saglit. Si Miller ay si Elias, at si Elias ay namatay noong Hulyo 18, 2020, at siya’y nakahandusay sa lansangan sa loob ng 1,260 araw hanggang sa marating niya ang omega bustle at saka siya’y ginising. Ang kaniyang paggising ay itinuturing na dumating nang buksan ng dirt brush man ang bintana ng langit upang walisin ang mga dumi at basura. Ang hukbo ng mapuputing kabayo ay binabangon kapag nabuksan ang bintana ng langit, at kapag naganap iyon ay nahahayag ang pagbubukod sa pagitan ng tunay at huwad. Ang pagbubukod na iyon ay itinutukoy rin sa aklat ni Malakias.

> Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it. Malachi 3:10.

> Dalhin ninyo ang buong ikasampung bahagi sa kamalig, upang magkaroon ng pagkain sa aking bahay, at subukin ninyo Ako ngayon sa bagay na ito, wika ng Panginoon ng mga hukbo, kung hindi Ko bubuksan para sa inyo ang mga dungawan ng langit, at ibubuhos Ko sa inyo ang isang pagpapala, hanggang sa wala nang sapat na silid upang tanggapin ito. Malakias 3:10.

The spirits of the prophets are subject unto the prophets, and John in Revelation, Miller’s dream and Malachi provide three witnesses of the time when the windows of heaven are opened. In Miller’s dream it is at the omega of the call to “come and see.” The bustle in the alpha was when the scattering began, and the omega is when the gathering begins.

Ang mga espiritu ng mga propeta ay pasakop sa mga propeta, at si Juan sa Apocalipsis, ang panaginip ni Miller, at si Malakias ay nagsisilbing tatlong saksi tungkol sa panahon kung kailan nabubuksan ang mga durungawan ng langit. Sa panaginip ni Miller, ito ay nasa omega ng panawagang “Halika at tingnan.” Ang kaabalahan sa alpha ay noong nagsimula ang pagwawatak-watak, at ang omega ay kung kailan nagsisimula ang pagtitipon.

Before we proceed further into Miller’s dream we want to include James White’s commentary on the dream. James White identifies the true jewels as God’s true people and the counterfeit jewels as the wicked. I identify the jewels as truths contrasted with error. The jewels and the counterfeit jewels are both the message and the messengers contrasted with error and false messengers.

Bago tayo magpatuloy sa higit pang pagtalakay sa panaginip ni Miller, nais naming isama ang komentaryo ni James White hinggil sa panaginip. Tinutukoy ni James White ang mga tunay na hiyas bilang tunay na bayan ng Diyos, at ang mga huwad na hiyas bilang ang mga masasama. Aking itinutukoy naman ang mga hiyas bilang mga katotohanang isinasalungat sa kamalian. Ang mga hiyas at ang mga huwad na hiyas ay kapwa tumutukoy sa mensahe at sa mga mensahero, na isinasalungat sa kamalian at sa mga huwad na mensahero.

> “BROTHER MILLER’S DREAM

> Ang Panaginip ni Kapatid Miller

> “The following dream was published in the Advent Herald, more than two years since. I then saw that it clearly marked out our past second advent experience, and that God gave the dream for the benefit of the scattered flock.

> Ang sumusunod na panaginip ay nailathala sa Advent Herald, mahigit nang dalawang taon ang nakalilipas. Noo’y nakita ko na malinaw nitong inilarawan ang ating nakaraang karanasan hinggil sa Ikalawang Pagparito, at na ibinigay ng Diyos ang panaginip para sa kapakinabangan ng nangalat na kawan.

> “Among the signs of the near approach of the great and the terrible day of the Lord, God has placed dreams. See Joel 2:28–31; Acts 2:17–20. Dreams may come in three ways; first, ‘through the multitude of business.’ See Ecclesiastes 5:3. Second, those who are under the foul spirit and deception of Satan, may have dreams through his influence. See Deuteronomy 8:1–5; Jeremiah 23:25–28; 27:9; 29:8; Zechariah 10:2; Jude 8. And third, God has always taught, and still teaches his people more or less by dreams, which come through the agency of angels and the Holy Spirit. Those who stand in the clear light of truth will know when God gives them a dream; and such will not be deceived and led astray by false dreams.

> Kabilang sa mga tanda ng nalalapit na pagdating ng dakila at kakilakilabot na araw ng Panginoon, ibinilang ng Diyos ang mga panaginip. Tingnan ang Joel 2:28-31; Gawa 2:17-20. Ang mga panaginip ay maaaring dumating sa tatlong paraan; una, ‘dahil sa karamihan ng kaabalahan.’ Tingnan ang Eclesiastes 5:3. Ikalawa, yaong nasa ilalim ng maruming espiritu at panlilinlang ni Satanas ay maaaring magkaroon ng mga panaginip sa pamamagitan ng kanyang impluwensiya. Tingnan ang Deuteronomio 8:1-5; Jeremias 23:25-28; 27:9; 29:8; Zacarias 10:2; Judas 8. At ikatlo, ang Diyos ay laging nagturo, at patuloy na nagtuturo, sa kanyang bayan, sa higit o kulang, sa pamamagitan ng mga panaginip, na dumarating sa pamamagitan ng mga anghel at ng Espiritu Santo. Ang mga nakatindig sa malinaw na liwanag ng katotohanan ay makikilala nila kung kailan binibigyan sila ng Diyos ng isang panaginip; at ang mga gayon ay hindi madadaya at maililigaw ng mga huwad na panaginip.

> “‘And he said, Hear now my words; if there be a prophet among you, I the Lord will make myself known unto him in a vision, and will speak unto him in a dream.’ Numbers 12:6. Said Jacob, ‘The angel of the Lord spake unto me in a dream.’ Genesis 31:2. ‘And God came to Laban the Syrian in a dream by night.’ Genesis 31:24. Read the dreams of Joseph, [Genesis 37:5–9,] and then the interesting story of their fulfilment in Egypt. ‘In Gibeon the Lord appeared to Solomon in a dream by night.’ 1 Kings 3:55. The great important image of the second chapter of Daniel was given in a dream, also the four beasts, etc. of the seventh chapter. When Herod sought to destroy the infant Saviour Joseph was warned in a dream to flee into Egypt. Matthew 2:13.

> "'At sinabi niya, Pakinggan ninyo ngayon ang aking mga salita; kung may propeta sa gitna ninyo, ako, ang Panginoon, ay magpapakilala sa kanya sa isang pangitain, at kakausapin ko siya sa isang panaginip.' Bilang 12:6. Sinabi ni Jacob, 'Ang anghel ng Panginoon ay nagsalita sa akin sa isang panaginip.' Genesis 31:2. 'At naparoon ang Diyos kay Laban na Siryano sa isang panaginip sa gabi.' Genesis 31:24. Basahin ang mga panaginip ni Jose, [Genesis 37:5-9,] at pagkatapos ang kawili-wiling salaysay ng katuparan ng mga iyon sa Egipto. 'Sa Gibeon ang Panginoon ay napakita kay Solomon sa isang panaginip sa gabi.' 1 Hari 3:55. Ang dakilang mahalagang larawan ng ikalawang kabanata ng Daniel ay ibinigay sa isang panaginip, gayundin ang apat na hayop, atbp., ng ikapitong kabanata. Nang sikapin ni Herodes na puksain ang sanggol na Tagapagligtas, binalaan si Jose sa isang panaginip na tumakas sa Egipto. Mateo 2:13."

> “‘And it shall come to pass in the LAST DAYS, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams.’ Acts 2:17.

> 'At mangyayari sa MGA HULING ARAW, wika ng Diyos, ibubuhos ko mula sa aking Espiritu sa lahat ng laman: at ang inyong mga anak na lalaki at mga anak na babae ay magpapahayag ng propesiya, at ang inyong mga kabataang lalaki ay makakakita ng mga pangitain, at ang inyong matatandang lalaki ay mananaginip ng mga panaginip.' Gawa 2:17.

> “The gift of prophecy, by dreams and visions, is here the fruit of the Holy Spirit, and in the last days is to be manifested sufficiently to constitute a sign. It is one of the gifts of the gospel church.

> Ang kaloob ng propesiya, sa pamamagitan ng mga panaginip at mga pangitain, ay dito ipinakikitang bunga ng Espiritu Santo, at sa mga huling araw ay mahahayag ito nang sapat upang magsilbing isang tanda. Ito ay isa sa mga kaloob ng iglesya ng Ebanghelyo.

> “‘And he gave some apostles; and some PROPHETS; and some evangelists; and some pastors and teachers; For the perfecting of the saints, for the work of the ministry, for the edifying of the body of Christ.’ Ephesians 4:11, 12.

> “At ibinigay niya ang iba, na mga apostol; at ang iba, na mga PROPETA; at ang iba, na mga evangelista; at ang iba, na mga pastor at mga guro; sa ikasasakdal ng mga banal, sa gawain ng ministeryo, sa ikatitibay ng katawan ni Cristo.” Efeso 4:11, 12.

> “‘And God hath set some in the church, first apostles, secondarily PROPHETS,’ etc. 1 Corinthians 12:28. ‘Despise not PROPHESYINGS.’ 1 Thessalonians 5:20. See also Acts 13:1; 21:9; Romans 7:6; 1 Corinthians 14:1, 24, 39. Prophets or prophesyings are for the edification of the church of Christ; and there is no evidence that can be produced from the word of God, that they were to cease before evangelists, pastors and teachers were to cease. But says the objector, ‘There has been so many false visions and dreams that I can not have confidence in anything of the kind.’ It is true that Satan has his counterfeit. He always had false prophets, and certainly we may expect them now in this his last hour of deception and triumph. Those who reject such special revelations because the counterfeit exists, may with equal propriety go a little farther and deny that God ever revealed himself to man in a dream or a vision, for the counterfeit always existed.

> 'At ang Diyos ay naglagay ng ilan sa iglesia, una, mga apostol; ikalawa, MGA PROPETA,' atbp. 1 Corinto 12:28. 'Huwag ninyong hamakin ang MGA PROPESIYA.' 1 Tesalonica 5:20. Tingnan din ang Mga Gawa 13:1; 21:9; Roma 7:6; 1 Corinto 14:1, 24, 39. Ang mga propeta o ang mga propesiya ay para sa ikatitibay ng iglesia ni Cristo; at walang anumang katunayang maihaharap mula sa salita ng Diyos na sila'y dapat tumigil bago tumigil ang mga ebanghelista, mga pastor at mga guro. Ngunit wika ng tumututol, 'Napakarami nang mga huwad na pangitain at mga panaginip kaya't hindi ako makapagkakatiwala sa alinmang tulad niyon.' Totoo na si Satanas ay may mga huwad na katumbas. Palagi siyang nagkaroon ng mga bulaang propeta, at tiyak na inaasahan natin sila ngayon sa huling oras na ito ng kaniyang panlilinlang at pagtatagumpay. Ang mga tumatanggi sa gayong tanging mga pahayag sapagkat umiiral ang huwad, ay maaari ring, nang may gayunding katuwiran, humakbang pa at itanggi na ang Diyos ay kailanma'y nagpakahayag ng kaniyang sarili sa tao sa isang panaginip o pangitain, sapagkat ang huwad ay laging umiral.

> “Dreams and visions are the medium through which God has revealed himself to man. Through this medium he spake to the prophets; he has placed the gift of prophecy among the gifts of the gospel church, and has classed dreams and visions with the other signs of the ‘LAST DAYS.’ Amen.

> Ang mga panaginip at mga pangitain ang daluyan na sa pamamagitan ng mga ito’y inihayag ng Diyos ang kaniyang sarili sa tao. Sa pamamagitan ng daluyang ito siya’y nagsalita sa mga propeta; inilagay niya ang kaloob ng propesiya sa hanay ng mga kaloob ng iglesya ng Ebanghelyo, at ibinilang ang mga panaginip at mga pangitain sa hanay ng iba pang mga tanda ng ‘MGA HULING ARAW.’ Amen.

> “My object in the above remarks has been to remove objections in a scriptural manner, and prepare the mind of the reader for the following.

> Ang aking layunin sa mga naunang pahayag ay alisin ang mga pagtutol sa paraang ayon sa Kasulatan, at ihanda ang kaisipan ng mambabasa para sa mga sumusunod na pahayag.

> “WM. MILLER,

> WM. MILLER,

> “Low Hampton, N. Y. Dec. 3, 1847.” James White, Brother Miller’s Dream, 1–6.

> "Low Hampton, N. Y. Disyembre 3, 1847." James White, Panaginip ni Kapatid na Miller, 1-6.

> “1. The ‘casket’ represents the great truths of the Bible, relative to the second advent of our Lord Jesus Christ, which were given Brother Miller to publish to the world.

> 1. Ang 'baul' ay kumakatawan sa mga dakilang katotohanan ng Bibliya, na may kinalaman sa ikalawang pagparito ng ating Panginoong Jesucristo, na ibinigay kay Kapatid na Miller upang ipahayag sa sanlibutan.

> “2. The ‘key attached’ was his manner of interpreting the prophetic Word—Comparing scripture with scripture—the Bible its own interpreter. With this key Brother Miller opened the ‘casket,’ or the great truth of the advent to the world.

> 2. Ang “kalakip na susì” ay ang kaniyang paraan ng pagpapakahulugan sa Propetikong Salita—paghahambing ng Kasulatan sa Kasulatan—ang Bibliya ang sariling tagapagpaliwanag nito. Sa pamamagitan ng susì na ito binuksan ni Kapatid na Miller ang “kaha,” o ang dakilang katotohanan ng pagparito, sa sanlibutan.

> “3. The ‘jewels, diamonds, etc.’ of ‘all sorts and sizes’ so ‘beautifully arranged in their several places in the casket’ represent the children of God, [Malachi 3:17,] from all the churches, and from almost every station, and situation of life, who received the advent faith, and were seen to take a bold stand in their several stations, in the holy cause of truth. While moving in this order, each attending to his own duty, and walking humbly before God, ‘they reflected a light and glory’ to the world, equaled only by the church in the days of the apostles. The message, [Revelation 14:6,7,] went as it were, upon the wings of the wind, and the invitation, ‘Come, for all things are now ready,’ [Luke 14:17.] went abroad with power and effect.

> 3. Ang 'mga hiyas, diyamante, atbp.' na 'sarisaring uri at laki,' na 'napakagandang pagkakaayos sa kani-kaniyang kinalalagyan sa sisidlang-alahas,' ay kumakatawan sa mga anak ng Diyos, [Malakias 3:17,] mula sa lahat ng mga iglesia, at mula sa halos bawat antas at kalagayan ng buhay, na tumanggap ng pananampalataya sa pagparito, at nakitang tumindig nang buong tapang sa kani-kaniyang katayuan, sa banal na adhikain ng katotohanan. Samantalang kumikilos sa kaayusang ito, bawat isa’y ginagampanan ang kani-kaniyang tungkulin, at lumalakad na may pagpapakumbaba sa harap ng Diyos, ‘sila’y sumasalamin ng liwanag at kaluwalhatian’ sa sanlibutan, na ang kapantay ay ang iglesia lamang sa mga araw ng mga apostol. Ang mensahe, [Apocalipsis 14:6,7,] ay lumipad, na waring nasa mga pakpak ng hangin, at ang paanyaya, ‘Halikayo, sapagka’t nahahanda na ang lahat ng bagay,’ [Lucas 14:17.] ay lumaganap na may kapangyarihan at bisa.

> “4. ‘The people began to come in, at first few in number, but increased to a crowd.’ When the advent doctrine was first preached by Brother Miller, and a very few others, it had but little effect, and but very few were waked up by it; but from 1840 to 1844, wherever it was preached, the whole community was aroused.

> 4. "Nagsimulang pumasok ang mga tao, sa pasimula’y kakaunti lamang, ngunit di naglaon ay nagdagsaan." Nang unang ipangaral ni Kapatid na Miller, at ng iilan lamang na iba pa, ang doktrina ng Adbiyento, bahagya lamang ang naging bisa nito, at iilan lamang ang napukaw dahil dito; ngunit mula 1840 hanggang 1844, saanman ito ipinangaral, ang buong pamayanan ay napukaw.

> “5. When the flying angel [Revelation 14:6–7] first began to preach the everlasting good news, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come,’ many shouted for joy in view of the coming of Jesus, and the restitution, who afterwards opposed and scoffed and ridiculed the truth that a little before filled them with joy. They troubled and scattered the jewels. This brings us to the autumn of 1844, when the scattering time commenced.

> 5. Nang ang anghel na lumilipad [Apocalipsis 14:6-7] ay unang nagsimulang mangaral ng walang hanggang Ebanghelyo, 'Matakot kayo sa Diyos, at magbigay kaluwalhatian sa Kanya; sapagkat dumating na ang oras ng Kanyang paghatol,' marami ang sumigaw sa kagalakan sa pagtanaw sa pagdating ni Jesus, at sa panunumbalik, silang pagkatapos ay kumalaban, lumibak, at kinutya ang katotohanang kamakailan lamang ay nagpuno sa kanila ng kagalakan. Ginambala at pinagkalat nila ang mga hiyas. Dinadala tayo nito sa taglagas ng 1844, nang nagsimula ang panahon ng pagkakalat.

> “Mark this: It was those who once ‘shouted for joy’ that troubled and scattered the jewels. And none have so effectually scattered the flock, and led them astray since 1844, as those who once preached the truth, and rejoiced in it; but have since denied the work of God, and the fulfillment of prophecy in our past advent experience.

> Tandaan ito: silang minsang “sumigaw sa kagalakan” ang siyang gumambala at isinabog ang mga hiyas. Walang sinuman, mula noong 1844, ang nagawang magpawatak-watak sa kawan at iniligaw sila nang gayon kaepektibo gaya ng mga yaong minsang nangaral ng katotohanan at nagalak dito; ngunit mula noon ay itinanggi ang gawain ng Diyos at ang katuparan ng propesiya sa ating nakaraang karanasan hinggil sa pagparito.

> “6. The ‘spurious jewels and counterfeit coin’ that were scattered among the genuine, clearly represent false converts, or ‘strange children,’ [Hosea 5:7] since the door was shut in 1844.

> 6. Ang “huwad na mga hiyas at pekeng salapi” na naikalat sa gitna ng mga tunay ay maliwanag na kumakatawan sa mga huwad na nagbalik-loob, o “mga banyagang anak,” [Hosea 5:7] mula nang maisara ang pinto noong 1844.

> “7. The ‘dirt and shavings, sand and all manner of rubbish,’ represent the various and numerous errors that have been brought in among second advent believers, since the autumn of 1844. Here I will notice a few of them.

> 7. Ang 'dumi at sup, buhangin at lahat ng uri ng basura,' ay kumakatawan sa sari-sari at napakaraming kamaliang ipinasok sa hanay ng mga mananampalataya sa Ikalawang Pagparito mula pa noong taglagas ng 1844. Dito ay tutukuyin ko ang ilan sa mga ito.

> “1. The stand that some of the ‘shepherds’ presumptuously took immediately after the Midnight cry was given, that the solemn melting power of the Holy Ghost that attended the seventh month movement was a mesmeric influence. George Storrs was among the first to take this stand. See his writings in the latter part of 1844, in the Midnight-Cry, then published in New York City. J. V. Himes, at the Albany Conference in the spring of 1845, said that the seventh month movement produced mesmerism seven feet deep. This I am told by one who was present, and heard the remark. Others who took an active part in the seventh month cry, have since pronounced that movement the work of the Devil. Attributing the work of Christ and the Holy Ghost to the Devil was in the days of our Savior, blasphemy, and it is blasphemy now. 2. The many experiments on definite time. Since the 2300 days ended in 1844, quite a number of times have been set, by different individuals, for their termination. In doing this they have removed the ‘landmarks,’ and have thrown darkness and doubt over the whole advent movement. 3. Spiritualism with all its fancies and extravagances. This wile of the Devil, which has accomplished an awful work of death, is very fitly represented by ‘shavings,’ and ‘all manner of rubbish.’ Many of those who drank down the poison of spiritualism admitted the truth of our past advent experience, and from this fact many have been made to believe that spiritualism was the natural fruit of believing that God conducted the great advent movements in 1843 and 1844. Peter, speaking of those who should ‘bring in damnable heresies, even denying the Lord that bought them,’ says ‘BY REASON OF WHOM THE WAY OF TRUTH SHALL BE EVIL SPOKEN OF.’ 4. S. S. Snow professing to be ‘Elijah the Prophet.’ This man in his strange and wild career, has also acted his part in this work of death, and his course has had a tendency to bring the true position for the waiting saints into disrepute, in the minds of many honest souls.

> 1. Ang mapangahas na tindig na kinuha ng ilan sa mga “pastol” kaagad pagkatapos ibigay ang Sigaw sa Hatinggabi, na ang dakila at mapitagang kapangyarihang nagpapalambot ng puso ng Espiritu Santo na sumubaybay sa kilusang ikapitong buwan ay isang impluwensiya ng mesmerismo. Si George Storrs ay nasa hanay ng mga unang tumindig sa paninindigang ito. Tingnan ang kaniyang mga sinulat sa huling bahagi ng 1844, sa Midnight-Cry, na noo’y inilalathala sa Lungsod ng New York. Si J. V. Himes, sa Albany Conference noong tagsibol ng 1845, ay nagsabi na ang kilusang ikapitong buwan ay nagluwal ng mesmerismong pitong talampakang lalim. Ito’y sinabi sa akin ng isang naroroon at nakarinig ng pahayag. Ang iba na aktibong nakilahok sa sigaw ng ikapitong buwan ay mula noon ay ipinahayag ang kilusang iyon na gawa ng Diyablo. Ang iparatang sa Diyablo ang gawa ni Cristo at ng Espiritu Santo ay, noong mga araw ng ating Tagapagligtas, kalapastanganan, at ito’y kalapastanganan pa rin ngayon. 2. Ang maraming pagsubok sa pagtatalaga ng tiyak na panahon. Mula nang magwakas ang 2300 araw noong 1844, ilang ulit nang nagtakda ang iba’t ibang indibidwal ng mga tiyak na petsa para sa pagwawakas. Sa paggawa nito ay inalis nila ang mga “palatandaan,” at naghasik ng kadiliman at pagdududa sa buong kilusang Adbento. 3. Ang Espiritismo, kasama ang lahat ng mga guniguni at kalabisan nito. Ang lalang na ito ng Diyablo, na nakapagsagawa ng kakila-kilabot na gawaing kamatayan, ay lubhang angkop na kinakatawan ng “shavings,” at “all manner of rubbish.” Marami sa mga lumagok sa lason ng espiritismo ang umamin sa katotohanan ng ating nakaraang karanasang Adbento, at dahil sa katunayang ito marami ang napaniwalang ang espiritismo ang likás na bunga ng paniniwalang ang Diyos ang namahala sa mga dakilang kilusang Adbento noong 1843 at 1844. Si Pedro, na nagsasalita tungkol sa mga “magpapasok ng mga nakapapahamak na erehiya, na maging ikakaila ang Panginoon na bumili sa kanila,” ay nagsabi, “DAHIL SA KANILA ANG DAAN NG KATOTOHANAN AY SISIRAAN.” 4. Si S. S. Snow na nagpapakilalang siya ang “Elias na Propeta.” Ang taong ito, sa kaniyang kakaiba at magulong landas, ay gumanap din ng kaniyang bahagi sa gawaing ito ng kamatayan, at ang kaniyang landas ay may hilig na pasamain sa paningin ang tunay na katayuan para sa mga naghihintay na banal, sa isipan ng maraming tapat na kaluluwa.

> “To this catalogue of errors I might add many more, such as the ‘thousand years’ of Revelation 20:4, 7, in the past, the 144,000 of Revelation 7:4; 14:1, those who ‘arose and came out of the graves’ after Christ’s resurrection, the no-work doctrine, the doctrine of the destruction of infants, etc. etc. These errors were so industriously propagated, and urged upon the waiting flock that, at the time Brother Miller had the dream the true jewels were ‘excluded from sight,’ and the words of the prophet were applicable—‘And judgment is turned away backward, and justice standeth afar off,’ etc. etc. See Isaiah 56:14.

> Sa talaang ito ng mga kamalian ay marami pa akong maidaragdag, gaya ng ‘isang libong taon’ ng Apocalipsis 20:4, 7, na itinuturing na nangyari na noong nakaraan; ang 144,000 ng Apocalipsis 7:4; 14:1; yaong ‘nangabuhay na maguli at nagsilabas sa mga libingan’ pagkatapos ng pagkabuhay na mag-uli ni Cristo; ang doktrinang walang gawa; ang doktrina ng pagkapuksa ng mga sanggol; atbp., atbp. Ang mga kamaliang ito ay napakasigasig na pinalaganap, at mariing ipinilit sa naghihintay na kawan, anupa’t nang panahong nagkaroon ng panaginip si Kapatid na Miller, ang mga tunay na hiyas ay ‘naalis sa paningin,’ at ang mga salita ng propeta ay nauukol—‘At ang kahatulan ay napaurong, at ang katarungan ay nakatayo sa malayo,’ atbp., atbp. Tingnan ang Isaias 56:14.

> “At that time there was not an advent paper in the land that advocated the cause of present truth. The ‘Day-Dawn,’ was the last to defend the true position of the little flock; but that died a number of months before the Lord gave Brother Miller this dream; and in its last dying struggle pointed the weary sighing saints to 1877, then thirty years in the future, as the time of their final deliverance. Alas! alas! No wonder that Brother Miller in his dream, ‘sat down and wept’ over this sad state of things.

> Noong panahong iyon ay wala ni isang pahayagang Adventista sa lupain na nagtaguyod ng adhikain ng kasalukuyang katotohanan. Ang “Day-Dawn” ang huling tumindig sa pagtatanggol sa tunay na paninindigan ng munting kawan; ngunit tumigil iyon sa paglalathala ilang buwan bago ibinigay ng Panginoon kay Kapatid na Miller ang panaginip na ito; at sa huling paghihingalong pagsisikap nito ay itinuro nito sa mga banal na pagod at bumubuntong-hininga ang taong 1877, na noon ay tatlumpung taon pa sa hinaharap, bilang panahon ng kanilang pangwakas na pagliligtas. Sa aba! sa aba! Hindi na kataka-taka na si Kapatid na Miller, sa kaniyang panaginip, ay “umupo at tumangis” dahil sa malungkot na kalagayang ito.

> “8. The casket, represents the advent truth that Brother Miller published to the world, as is marked out by the parable of the ten virgins. Matthew 25:1–11. First the time, 1843, second, the tarrying time, third the midnight cry, at the seventh month, 1844, and fourth, the shut door. No one who has read the Second Advent papers since 1843, will deny that Brother Miller has advocated these four important points in advent history. This harmonious system of truth or ‘casket’ has been torn in pieces, and scattered among the rubbish by those who have rejected their own experience, and have denied the very truths that they, with Brother Miller so fearlessly preached to the world.

> 8. Ang sisidlan ay kumakatawan sa katotohanan tungkol sa Ikalawang Pagparito na ipinalathala ni Kapatid na Miller sa sanlibutan, gaya ng inilarawan sa talinhaga ng sampung dalaga. Mateo 25:1-11. Una, ang panahon, 1843; ikalawa, ang panahon ng pag-antala; ikatlo, ang sigaw sa hatinggabi, sa ikapitong buwan, 1844; at ikaapat, ang saradong pinto. Walang sinumang nakabasa ng mga pahayagan ng Ikalawang Pagparito mula noong 1843 ang makapagtatangging ipinagtaguyod ni Kapatid na Miller ang apat na mahahalagang puntong ito sa kasaysayan ng Ikalawang Pagparito. Ang magkakatugmang sistemang ito ng katotohanan, o 'casket,' ay pinagwatak-watak at isinaboy sa mga bunton ng basura ng mga tumakwil sa sarili nilang karanasan at itinanggi ang mismong mga katotohanang sila, kasama ni Kapatid na Miller, ay buong tapang na ipinangaral sa sanlibutan.

> “9. The man with the ‘dirt-brush’ represents the clear light of present truth, as brought to view by the third angel’s message, [Revelation 14:9–12,] which is now purging the errors away from the remnant. The cause of present truth began to revive in the spring of 1848, and has been rising and gaining strength from that time to the present. The ‘dirt-brush’ has been moving, and the errors have been passing away before the clear light of truth, and some of the precious jewels, who but a short time since were covered up and excluded from sight by darkness and error, now stand in the clear light of present truth.

> 9. Ang lalaking may 'dirt-brush' ay kumakatawan sa malinaw na liwanag ng kasalukuyang katotohanan, na inilantad sa paningin sa pamamagitan ng mensahe ng ikatlong anghel, [Apocalipsis 14:9-12,] na ngayo’y nag-aalis ng mga kamalian mula sa natitirang bayan. Ang adhikain ng kasalukuyang katotohanan ay nagsimulang magbalik-sigla noong tagsibol ng 1848, at mula noon hanggang sa kasalukuyan ay patuloy na umaangat at lumalakas. Ang 'dirt-brush' ay patuloy na kumikilos, at ang mga kamalian ay naglalaho sa harap ng malinaw na liwanag ng katotohanan, at ang ilan sa mga mahalagang hiyas, na kamakailan lamang ay natakpan at naalis sa tanaw ng kadiliman at kamalian, ngayo’y nakatayo sa malinaw na liwanag ng kasalukuyang katotohanan.

> “This work of bringing out the jewels, and purging away error is fast increasing, and is destined to move on with increasing power, until the saints are all searched out, and receive the seal of the living God. Compare this with the thirty-fourth chapter of Ezekiel, and you will see that God has promised to gather his flock that have been scattered in this dark and cloudy day, since 1844. Before Jesus comes, the ‘little flock’ will be gathered into the ‘unity of the faith.’ Jesus is now purifying ‘unto himself a peculiar people, zealous of good works,’ and when he comes he will find his ‘church not having spot, or wrinkle, or any such thing.’ ‘Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner, etc.’ Matthew 3:12.

> Ang gawaing ito ng pagpapalitaw ng mga hiyas, at ng pag-aalis ng kamalian ay mabilis na lumalaganap, at nakalaan na sumulong na may papalakas na kapangyarihan, hanggang sa ang lahat ng mga banal ay masaliksik at masumpungan, at matanggap nila ang tatak ng Diyos na buhay. Ihambing ito sa ikatatlumpu’t apat na kabanata ni Ezekiel, at makikita ninyo na ipinangako ng Diyos na titipunin niya ang kaniyang kawan na napangalat sa madilim at maulap na araw na ito, mula pa noong 1844. Bago dumating si Jesus, ang “munting kawan” ay titipunin sa “pagkakaisa ng pananampalataya.” Si Jesus ay ngayo’y nagdadalisay “para sa kaniyang sarili ng isang bayang natatangi, masigasig sa mabubuting gawa,” at pagparito niya ay masusumpungan niya ang kaniyang “iglesia na walang batik ni kulubot, ni anumang gayong bagay.” “Na ang pamaypay ay nasa kaniyang kamay, at lubos na lilinisin niya ang kaniyang giikan, at titipunin niya ang kaniyang trigo sa kamalig, atbp.” Mateo 3:12.

> “10. The second ‘casket much larger and more beautiful than the former’ into which the scattered ‘jewels,’ ‘diamonds’ and coins were gathered, represents the broad field of living present truth into which the scattered flock will be gathered, even 144,000, all of them having the seal of the living God. Not one of the precious diamonds will be left in the dark. Although some are not bigger than the point of a pin, they will not be overlooked, and left out in this day when God is making up his jewels. [Malachi 3:16–18] He can send his angels and haste them out as he did Lot out of Sodom. ‘A short work will the Lord make upon the earth.’ ‘He will cut it short in righteousness.’ See Romans 9:28.” James White, Footnotes to Brother Miller’s Dream.

> 10. Ang ikalawang “kaha na higit na malaki at higit na maganda kaysa sa nauna,” na doon tinipon ang nagkawatak-watak na “hiyas,” “diamante,” at mga barya, ay kumakatawan sa malawak na larangan ng buhay na kasalukuyang katotohanan kung saan titipunin ang nangalat na kawan, maging ang 144,000, na lahat ay may tatak ng Diyos na buhay. Wala ni isa mang mahalagang diamante ang maiiwan sa kadiliman. Bagaman may ilan na hindi mas malaki kaysa sa tulis ng aspile, hindi sila babalewalain ni maiiwan sa araw na ito kapag itinatipon ng Diyos ang Kaniyang mga hiyas. [Malakias 3:16-18] Maaari Niyang suguin ang Kaniyang mga anghel at apurahin silang ilabas, gaya ng ginawa Niya kay Lot mula sa Sodoma. “Isang maikling gawain ang gagawin ng Panginoon sa ibabaw ng lupa.” “Paiikliin Niya ito sa katuwiran.” Tingnan Roma 9:28. James White, Mga Talababa sa Panaginip ni Kapatid na Miller.

Back to Articles