Article

# Panium - Number Twenty-One

Panium - Bilang Dalawampu’t Isa

The movement toward the Sunday law in the glorious land

Ang kilusan sa maluwalhating lupain patungo sa batas sa Linggo

Author

Jeff Pippenger

Published

March 5, 2026

Formats

PDF
Word

The history from verse sixteen unto twenty-two in Daniel eleven begins and ends with a typification of the Sunday law. The line’s beginning and ending being the same, identifies the signature of Christ, as the Alpha and Omega. Prophetically it requires that verse sixteen be aligned with verse twenty-two. When this is done it moves the history of the glorious land, as represented by the line of the Maccabees into the history of verses ten through fifteen.

Ang kasaysayan mula sa mga talatang labing-anim hanggang dalawampu't dalawa sa Daniel labing-isa ay nagsisimula at nagwawakas sa isang paglalarawang tipolohikal ng Batas sa Linggo. Ang pagkakapareho ng pasimula at wakas ng linyang iyon ay nagpapakilala sa lagda ni Cristo, bilang ang Alfa at Omega. Sa antas ng propesiya, hinihingi nito na ihanay ang talata labing-anim sa talata dalawampu't dalawa. Kapag ito ay ginawa, inililipat nito ang kasaysayan ng maluwalhating lupain, na kinakatawan ng linya ng mga Makabeo, sa kasaysayan ng mga talatang sampu hanggang labinlima.

## The Maccabees

Ang mga Macabeo

The Maccabees revolt represents the twenty-two years that began in 1776 and ended when the United States became the sixth kingdom of Bible prophecy in 1798. This identifies the number twenty-two as a history directly attached to the time of the end in 1798, which is where verse forty of Daniel eleven begins.

Ang pag-aalsa ng mga Macabeo ay kumakatawan sa dalawampu’t dalawang taon na nagsimula noong 1776 at nagtapos noong 1798, nang ang Estados Unidos ay naging ikaanim na kaharian sa propesiya ng Biblia. Tinutukoy nito ang bilang na dalawampu’t dalawa bilang isang kasaysayang tuwirang nakaugnay sa panahon ng wakas noong 1798, kung saan nagsisimula ang talatang apatnapu ng Daniel kabanata labing-isa.

The relation of the number twenty-two with 1798 is important to identify. The Maccabean revolt, in typifying the American revolution aligns both revolutions of the glorious land (literal and spiritual) as revolutions that rejected the statecraft of the Seleucids and the European kings, as well as the churchcraft of Greece and Rome. In both historical testimonies Greece and Rome represented the king of the north.

Mahalagang matukoy ang ugnayan ng bilang dalawampu’t dalawa sa 1798. Ang Himagsikang Makabeo, sa paglalarawan nito bilang tipo ng Rebolusyong Amerikano, ay iniaayon ang dalawang rebolusyon ng Maluwalhating Lupain (literal at espirituwal) bilang mga rebolusyong tumanggi sa pamamaraang pampamahalaan ng mga Seleucid at ng mga haring Europeo, gayundin sa pamamaraang eklesiastikal ng Gresya at Roma. Sa kapuwa patotoong pangkasaysayan, ang Gresya at Roma ang kumakatawan sa Hari ng Hilaga.

The line of the Maccabees is represented in verse twenty-three, but it represents a history that began 33 years after Panium of verse fifteen, and just over a hundred years before Pompey in verse sixteen. The line ends at the judgment of the cross, a judgment that extended unto 70 AD, though that period of judgment is identified as simply the cross in verse twenty-two. Prophetically the Maccabean line, representing the glorious land from 1776, then 1798 with the Hasmonean dynasty and then the Herodian dynasty to the cross and 70 AD ends at verse twenty-two and it begins with twenty-two years from 1776 unto 1798. The twenty-two years from 1776 to 1798 also typify the twenty-two years from 9/11 unto 2023, which was typified as twenty-two days in Daniel ten. The Maccabean line begins and ends with “twenty-two.”

Ang linyang Macabeo ay kinakatawan sa talatang dalawampu’t tatlo, ngunit ito’y kumakatawan sa isang kasaysayang nagsimula tatlumpu’t tatlong taon pagkaraan ng Panium sa talatang labinlima, at mahigit sandaang taon bago si Pompeyo sa talatang labing-anim. Nagtatapos ang linyang ito sa paghatol ng krus, isang paghatol na umabot hanggang 70 AD, bagaman ang panahong iyon ng paghatol ay tinukoy lamang bilang ang krus sa talatang dalawampu’t dalawa. Sa makapropesiyang pananaw, ang linyang Macabeo, na kumakatawan sa maluwalhating lupain mula 1776, pagkaraan ay 1798 kasama ang dinastiyang Hasmoneo, at pagkatapos ay ang dinastiyang Herodiano hanggang sa krus at 70 AD, ay nagtatapos sa talatang dalawampu’t dalawa; at ito’y nagsisimula sa dalawampu’t dalawang taon mula 1776 hanggang 1798. Ang dalawampu’t dalawang taon mula 1776 hanggang 1798 ay naging tipo rin ng dalawampu’t dalawang taon mula 9/11 hanggang 2023, na itinipo bilang dalawampu’t dalawang araw sa Daniel 10. Ang linyang Macabeo ay nagsisimula at nagtatapos sa “dalawampu’t dalawa.”

## Four Roman Rulers

Apat na pinunong Romano

Verses sixteen through twenty-two directly identify four Roman rulers and represent another line within the verses. The Maccabean line is aligned based upon the principle of ‘repeat and enlarge,’ and the Roman line is directly represented in the verses. Pompey conquered the first two of three obstacles, as Rome ascended to the throne as the fourth kingdom of Bible prophecy at the battle of Actium in 31 BC. He was followed by Julius Caesar, Augustus Caesar and Tiberias Caesar. Pompey was a general, and the last three symbols are tied together as emperors.

Ang mga talatang labing-anim hanggang dalawampu’t dalawa ay tuwirang tumutukoy sa apat na pinunong Romano at kumakatawan sa isa pang linya sa loob ng mga talata. Ang linyang Makabeo ay iniayon batay sa prinsipyo ng “pag-uulit at pagpapalawak,” at ang linyang Romano ay tuwirang kinakatawan sa mga talata. Nilupig ni Pompey ang unang dalawa sa tatlong hadlang, samantalang umakyat ang Roma sa trono bilang ikaapat na kaharian ng hula sa Bibliya sa labanan sa Actium noong 31 BC. Sinundan siya nina Julius Caesar, Augustus Caesar, at Tiberias Caesar. Si Pompey ay isang heneral, at ang huling tatlong simbolo ay magkakaugnay bilang mga emperador.

The last of the four rulers dies in verse twenty-two where Christ was crucified, so we must take the last of the four rulers of Rome back to the Sunday law of verse sixteen. When we do this Pompey would represent the first of four waymarks, where the fourth and final waymark aligns with the Sunday law of verse sixteen. Verse sixteen would be represented by Tiberias Caesar, and the battle of Panium of verse fifteen would be represented by Augustus Caesar, the battle of Raphia in verse eleven would be Julius Caesar, thus marking General Pompey as verse ten and 1989.

Ang huli sa apat na tagapamahala ay namamatay sa talatang ika-22, kung saan ipinako si Cristo sa krus, kaya’t dapat nating iugnay ang huli sa apat na tagapamahala ng Roma pabalik sa batas sa Linggo ng talatang ika-16. Kapag ginawa natin ito, si Pompey ang kakatawan sa una sa apat na palatandaan sa landas, kung saan ang ikaapat at pangwakas na palatandaan sa landas ay tumutugma sa batas sa Linggo ng talatang ika-16. Ang talatang ika-16 ay kakatawanin ni Tiberias Caesar, at ang labanan sa Panium sa talatang ika-15 ay kakatawanin ni Augustus Caesar, ang labanan sa Raphia sa talatang ika-11 ay kakatawanin ni Julius Caesar, kaya’t iniuugnay si Heneral Pompey sa talatang ika-10 at sa 1989.

This identifies that the “hidden history” of verse forty of Daniel eleven, the history from the collapse of the Soviet Union in 1989 unto the Sunday law of verse forty-one is represented by three lines of prophecy that are found in the history represented by verses ten through twenty-three. The Maccabees, the Roman rulers and the three battles of Rome’s proxy powers.

Ipinakikita nito na ang “nakatagong kasaysayan” ng talatang apatnapu ng Daniel labing-isa, ang kasaysayan mula sa pagbagsak ng Unyong Sobyet noong 1989 hanggang sa batas sa Araw ng Linggo ng talatang apatnapu’t isa, ay kinakatawan ng tatlong linya ng propesiya na matatagpuan sa kasaysayang kinakatawan ng mga talatang sampu hanggang dalawampu’t tatlo. Ang mga Makabeo, ang mga pinunong Romano, at ang tatlong digmaan ng mga kapangyarihang nagsisilbing kinatawan ng Roma.

> This is the third time I am coming to you. In the mouth of two or three witnesses shall every word be established. 2 Corinthians 13:1.

> Ito ang ikatlong pagkakataon na paroroon ako sa inyo. Sa bibig ng dalawa o tatlong saksi ay mapagtitibay ang bawat salita. 2 Corinto 13:1.

## Three Proxy Wars

Tatlong Digmaang Kinatawan

Verse ten marks the end of the fourth Syrian War that occurred from 219 unto 217 BC, when Antiochus III Magnus (the Great) regrouped in advance of the battle of verse eleven, which was the battle of Raphia that would be represented by Julius Caesar. Verse ten identifies the collapse of the Soviet Union in 1989 as represented in verse forty, and Pompey aligns with that history. Verse sixteen represents the conquering of the glorious land of Judah, typifying the Sunday law in the United States, but Pompey aligns also with 1989, and in 1989 modern Rome conquered her first obstacle, but in doing so, she simultaneously spiritually conquered Protestant America when she seduced Ronald Reagan into forming a secret alliance with the glorious land. An alliance with the whore of Rome by a king, represents spiritual fornication.

Minamarkahan ng talata sampu ang wakas ng ikaapat na Digmaang Sirio na naganap mula 219 hanggang 217 BC, nang muling nagtipon ng mga puwersa si Antiochus III Magnus (ang Dakila) bilang paghahanda sa labanang binabanggit sa talata labing-isa, na siyang Labanan sa Raphia na kakatawanin ni Julius Caesar. Tinutukoy ng talata sampu ang pagbagsak ng Unyong Sobyet noong 1989 gaya ng kinakatawan sa talata apatnapu, at umaayon si Pompey sa kasaysayang iyon. Kinakatawan ng talata labing-anim ang paglupig sa maluwalhating lupain ng Juda, na sumasagisag sa batas ng Linggo sa Estados Unidos, subalit umaayon din si Pompey sa 1989, at noong 1989 nilupig ng makabagong Roma ang una nitong hadlang, ngunit sa paggawa nito, kasabay niyang espirituwal na nilupig ang Protestanteng Amerika nang inakit niya si Ronald Reagan na makipag-alyansa nang lihim sa maluwalhating lupain. Ang pakikipag-alyansa ng isang hari sa patutot ng Roma ay kumakatawan sa espirituwal na pakikiapid.

1989 was where the whore of Rome begins to come out of her seventy years to commit fornication with all the kings of the earth. The first king is the United States in 1989, for the United States is also represented by Ahab, who was married to Jezebel, who is the whore of Tyre in Isaiah twenty-three.

Noong 1989, nagsimulang lumabas ang patutot ng Roma mula sa kaniyang pitumpung taon upang makiapid sa lahat ng mga hari sa lupa. Ang unang hari ay ang Estados Unidos noong 1989, sapagkat ang Estados Unidos ay kinakatawan din ni Ahab, na may asawang si Jezebel, na siyang patutot ng Tiro sa Isaias dalawampu’t tatlo.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> At mangyayari sa araw na yaon, na ang Tiro ay malilimutan sa loob ng pitumpung taon, ayon sa mga araw ng isang hari: pagkaraan ng pitumpung taon ay aawit ang Tiro na gaya ng isang patutot. Humawak ka ng alpa, lumibot ka sa lungsod, ikaw na patutot na nalimutan; gumawa ka ng matamis na himig, umawit ka ng maraming awit, upang ikaw ay maalaala. At mangyayari pagkaraan ng pitumpung taon, na lilingapin ng Panginoon ang Tiro, at siya ay babalik sa kaniyang kaupahan, at makikiapid sa lahat ng mga kaharian ng sanlibutan sa ibabaw ng balat ng lupa. Isaias 23:15–17.

The whore was forgotten at the “time of the end” in 1798 when she received her deadly wound as represented in verse forty of Daniel eleven. At the “time of the end” in 1989 she begins the period of the healing of her deadly wound by committing fornication with the kingdom who will be the first to enforced the mark of her authority. That kingdom was represented by Ahab, and by France, who placed the papacy on the throne of the earth in 538 and was the premier kingdom to support the rise of the papal power. For this reason, they are titled as “the first-born of the Catholic church,” as well as “the eldest daughter of the Catholic church.” France and Ahab both witness to the United States role from 1989 unto the Sunday law.

Ang patutot ay nalimutan sa "panahon ng wakas" noong 1798, nang matanggap niya ang kaniyang sugat na nakamamatay, gaya ng inilalarawan sa talatang apatnapu ng Daniel labing-isa. Sa "panahon ng wakas" noong 1989, sinimulan niya ang yugto ng paggaling ng kaniyang sugat na nakamamatay sa pamamagitan ng pakikiapid sa kahariang siyang magiging unang magpapatupad ng tanda ng kaniyang awtoridad. Ang kahariang iyon ay kinatawan ni Ahab, at ng Pransiya, na nagluklok sa Kapapahan sa trono ng daigdig noong 538 at siyang pangunahing kahariang sumuporta sa pag-angat ng kapangyarihan ng Kapapahan. Dahil dito, tinatagurian silang "ang panganay ng Simbahang Katoliko," gayundin "ang nakatatandang anak na babae ng Simbahang Katoliko." Ang Pransiya at si Ahab ay kapwa sumasaksi sa gampanin ng Estados Unidos mula 1989 hanggang sa batas ng Linggo.

In Isaiah twenty-three, the whore of Tyre, who is also the whore of Revelation seventeen, whose forehead has Babylon the Great written upon it. It is “forgotten” for the history of the United States, beginning in 1798, when the papacy ceased to be the fifth kingdom of Bible prophecy, the sea beast of Revelation thirteen. Then the United States began its role as the sixth kingdom of Bible prophecy as the earth beast of Revelation thirteen. Ultimately the United States becomes the premier king of the ten kings of Revelation seventeen. The symbolic history of a period of “seventy years,” the “days of one king” represents the seventy years that Babylon ruled as the first kingdom of Bible prophecy. This typifies the history of the United States from 1798 unto the Sunday law where the external line of American history is represented by the Republican horn and the internal line is represented by the Protestant horn. Those two horns representing the heart of the Constitution that provides for a separation of statecraft and churchcraft, and are the subject the future of America.

Sa Isaias dalawampu’t tatlo ay binabanggit ang patutot ng Tiro, na siya ring patutot ng Apocalipsis labimpito, at na sa kaniyang noo ay may nakasulat na Dakilang Babilonia. Ito ay “nakalimutan” sa kasaysayan ng Estados Unidos, na nagsisimula noong 1798, nang ang Kapapahan ay tumigil na maging ikalimang kaharian sa propesiya ng Bibliya, ang halimaw sa dagat ng Apocalipsis labintatlo. Pagkatapos ay sinimulan ng Estados Unidos ang tungkulin nito bilang ikaanim na kaharian sa propesiya ng Bibliya bilang ang halimaw sa lupa ng Apocalipsis labintatlo. Sa huli, ang Estados Unidos ay nagiging nangungunang hari sa sampung hari ng Apocalipsis labimpito. Ang simbolikong kasaysayan ng isang panahong “pitumpung taon,” ang “mga araw ng isang hari,” ay kumakatawan sa pitumpung taong paghahari ng Babilonia bilang unang kaharian sa propesiya ng Bibliya. Ito ay nagsisilbing tipo ng kasaysayan ng Estados Unidos mula 1798 hanggang sa batas ng Linggo, kung saan ang panlabas na linya ng kasaysayang Amerikano ay kinakatawan ng sungay ng Republikanismo at ang panloob na linya ay kinakatawan ng sungay ng Protestantismo. Ang dalawang sungay na iyon, na kumakatawan sa puso ng Saligang-Batas na nagtatakda ng pagkakahiwalay ng pamamahalang sibil at ng pamamahalang panrelihiyon, ang siyang paksa ng kinabukasan ng Amerika.

Seventy years are marked for the whore of Tyre to be forgotten, then from the time of the end in 1989 unto the Sunday law she begins to sing. She began with a secret alliance as she captured the religion of Protestant America and brought down the political structure of the king of the south with the collapse of the Soviet Union. A period of seventy years that concludes in a history where Antiochus the Great is standing in the middle of a seventeen year period that is divided into ten and seven, which when multiplied equals “seventy.” At the beginning of the external two hundred and fifty years that ended between Raphia and Panium the internal time prophecy of twenty-three hundred years begins with “seventy” weeks being determined upon Daniel’s people. At the end of those seventy weeks, in 34 AD ancient Israel was forever divorced from God as His chosen covenant people, and God had then entered into marriage with His Christian bride and was then reaching out to the Gentiles.

Pitumpung taon ang itinakda upang ang patutot ng Tiro ay malimutan; pagkatapos, mula sa “panahon ng wakas” noong 1989 hanggang sa batas ng Linggo, siya’y nagsisimulang umawit. Nagsimula siya sa isang lihim na alyansa habang sinasakop niya ang relihiyon ng Protestanteng Amerika at ibinabagsak ang estrukturang pampulitika ng hari sa timog sa pamamagitan ng pagbagsak ng Unyong Sobyet. Isang yugto ng pitumpung taon na nagwawakas sa isang kasaysayan kung saan si Antiochus ang Dakila ay nakatayo sa gitna ng isang labimpitong taong panahon na hinati sa sampu at pito, na ang kanilang produkto ay “pitumpu.” Sa pasimula ng panlabas na dalawang daan at limampung taon na nagtapos sa pagitan ng Raphia at Panium, ang panloob na hula sa panahon na dalawang libo’t tatlong daang taon ay nagsisimula sa “pitumpung” linggo na itinalaga sa bayan ni Daniel. Sa katapusan ng mga pitumpung linggong iyon, noong 34 AD, ang sinaunang Israel ay hiniwalayan ng Diyos magpakailanman bilang Kanyang hinirang na bayang-tipan, at noon ay pumasok ang Diyos sa pag-aasawa sa Kanyang Kristiyanong nobya at umaabot na Siya sa mga Hentil.

207 BC Antiochus is standing in the middle of “seventy,” identifying the close of his kingdom’s favored nation status as the “glorious land” where He chose to raise up modern Israel. The end of the United States as the sixth kingdom at the Sunday law is the end of Isaiah’s “seventy years.” The two-hundred and fifty year line of Antiochus is identifying the close of probation for the Republican horn of the United States, just before the Sunday law of verse sixteen. The twenty-three hundred years that ended when judgment began on October 22, 1844 typifies when judgment closes at the Sunday law. The twenty-three hundred years begins with seventy weeks that identify the end of literal Israel as God’s chosen people. The end of the overall period of twenty-three hundred years concludes with the Protestant movement ending as the advent movement carried on unto the Sunday law. When the closed door of 1844 is repeated the doors will close upon the Republican horn, the Protestant horn, and the government beast.

Noong 207 BK, si Antiochus ay nakatindig sa gitna ng “pitumpu,” na tumutukoy sa pagtatapos ng katayuang kinalulugdan bilang piling bansa ng kaniyang kaharian bilang ang “maluwalhating lupain” kung saan pinili Niyang ibangon ang makabagong Israel. Ang wakas ng Estados Unidos bilang ikaanim na kaharian sa batas ng Linggo ay siyang wakas ng “pitumpung taon” ni Isaias. Ang linya ng dalawang-daang at limampung taon ni Antiochus ay tumutukoy sa pagsasara ng probasyon para sa sungay na Republikano ng Estados Unidos, bago lamang ang batas ng Linggo ng talatang labing-anim. Ang dalawang libo’t tatlong daang taon na nagtapos nang magsimula ang paghatol noong Oktubre 22, 1844 ay isang tipo ng pagsasara ng paghatol sa batas ng Linggo. Ang dalawang libo’t tatlong daang taon ay nagsisimula sa pitumpung sanlinggo na tumutukoy sa katapusan ng literal na Israel bilang piniling bayan ng Diyos. Ang wakas ng kabuuang panahong dalawang libo’t tatlong daang taon ay nagtatapos sa pagwawakas ng kilusang Protestante, samantalang ang kilusang Adbentista ay nagpapatuloy hanggang sa batas ng Linggo. Kapag naulit ang saradong pintuan ng 1844, magsasara ang mga pintuan sa sungay na Republikano, sa sungay na Protestante, at sa halimaw ng pamahalaan.

For Antiochus to stand between the period of ten and seven is to stand at the end of his probationary time, Probation closes for the government of the United States, which is the earth beast, at the Sunday law, but the Republican horn’s probation closes before the Sunday law.

Para kay Antiochus, ang pagtindig sa pagitan ng panahong sampu at ng panahong pito ay pagtindig sa wakas ng kaniyang panahon ng probasyon; masasara ang probasyon para sa pamahalaan ng Estados Unidos, na siyang halimaw na mula sa lupa, sa batas ng Linggo, ngunit ang probasyon ng sungay ng republikanismo ay masasara bago ang batas ng Linggo.

> Jesus saith unto him, I say not unto thee, Until seven times: but, Until seventy times seven. Matthew 18:22.

> Sinabi sa kaniya ni Jesus, Hindi ko sinasabi sa iyo, Hanggang sa pitong ulit; kundi, Hanggang sa pitumpung ulit na pito. Mateo 18:22.

The expression “seventy times seven,” is the only place in the Bible where numbers are expressed with a multiple in this fashion. “Seventy times seven” is the four hundred and ninety years that were “determined” for Daniel’s people. It is the seventy weeks that begin the twenty-three hundred and at the end of the two hundred and fifty years from the identical starting point Antiochus arrives in the middle of ten and seven. Antiochus the Great there takes his stand in the last acts of his story in the sacred drama of the great controversy.

Ang pariralang “seventy times seven” ang tanging bahagi sa Bibliya kung saan inihahayag ang mga bilang sa ganitong pamamaraang multiplikatibo. Ang “seventy times seven” ay ang apat na raan at siyamnapung taon na “tinakda” para sa bayan ni Daniel. Ito ang pitumpung sanlinggo na nagpapasimula sa dalawang libo’t tatlong daan, at sa katapusan ng dalawang daan at limampung taon mula sa gayunding panimulang punto ay dumarating si Antiochus sa gitna ng sampu at pito. Doon, si Antiochus ang Dakila ay tumindig sa mga huling yugto ng kanyang salaysay sa banal na drama ng dakilang tunggalian.

The closed door of 1844 represents the closed door of the Sunday law, and before the Sunday law of verse sixteen a period of seven years begins with Antiochus marking the end of his kingdom, and then his kingdom ends at the conclusion of the seven years. The seven-year period represents the image of the beast testing time, and the period begins at the first Sunday law of 321. Before the first Sunday law, which typifies the last Sunday law there is a ten-year period that begins with an edict. At the “edict” of 313 the testing represented by ten years begins, then Antiochus passes the first Sunday law and the probation of the Republican horn ends. At the end of the seven years, Panium and the Sunday law arrive, producing the division of east and west in the year 330.

Ang saradong pinto noong 1844 ay kumakatawan sa saradong pinto ng batas ng Linggo, at bago ang batas ng Linggo sa talatang labing-anim ay nagsisimula ang isang pitong-taong panahon sa pagmamarka ni Antiochus ng wakas ng kaniyang kaharian, at pagkatapos ay nagwawakas ang kaniyang kaharian sa pagtatapos ng pitong taon. Ang pitong-taong panahong iyon ay kumakatawan sa panahon ng pagsubok ng larawan ng hayop, at nagsisimula ang panahong iyon sa unang batas ng Linggo noong 321. Bago ang unang batas ng Linggo, na siyang tipo ng huling batas ng Linggo, may isang sampung-taong panahon na nagsisimula sa isang edikto. Sa "edikto" ng 313 nagsisimula ang pagsubok na kinakatawan ng sampung taon, pagkatapos ay ipinasa ni Antiochus ang unang batas ng Linggo at nagwawakas ang probasyon ng sungay na Republikano. Sa katapusan ng pitong taon, dumarating ang Panium at ang batas ng Linggo, na nagbubunga ng pagkakahati ng silangan at kanluran noong taong 330.

## Pompey

Pompeyo

Pompey conquered the glorious land in verse sixteen, but within the two-year period from 65 unto 63 BC, Pompey, in fulfillment of Daniel eight and verse nine, actually conquered “the east” and the “[glorious] land,” typifying the double conquering in verse forty and 1989.

Sinakop ni Pompey ang maluwalhating lupain sa talatang labing-anim, ngunit sa loob ng dalawang-taong yugto mula 65 hanggang 63 BC, si Pompey, bilang katuparan ng Daniel walo, talatang siyam, ay sa katunayan sinakop ang “silangan” at ang “[maluwalhating] lupain,” na sumasagisag sa dobleng pagsakop sa talatang apatnapu at 1989.

The third obstacle for pagan Rome would be accomplished by Augustus Caesar who is noted for forming the first official Roman Triumvirate, representing the first official threefold union in Rome. It is at the third waymark of Roman leaders that the threefold union is officially marked in Roman history. It is at the Sunday law in verse sixteen that the threefold union of the dragon, the beast and false prophet is established, and then the bird of wickedness is set back upon her place in Shinar, as set forth by Zechariah.

Ang ikatlong hadlang para sa paganong Roma ay magaganap sa pamamagitan ni Augusto Cesar, na kilala sa pagbuo ng unang opisyal na Triyumvirato ng Roma, na kumakatawan sa unang opisyal na tatluhang unyon sa Roma. Sa ikatlong palatandaan ng mga pinunong Romano, opisyal na naitala sa kasaysayan ng Roma ang tatluhang unyon. Sa batas sa Linggo sa talatang labing-anim, itinatatag ang tatluhang unyon ng dragon, ng hayop, at ng bulaang propeta, at saka ang ibon ng kasamaan ay muling inilalagay sa kaniyang dako sa Shinar, gaya ng inilahad ni Zacarias.

Augustus Caesar formed the first official Roman Triumvirate, but it is called the Second Triumvirate by the historians, for Julius Caesar also formed a Triumvirate, but it was not an official Triumvirate of the Roman government. The relation of Julius and Augustus Caesar as symbols of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet at the soon-coming Sunday law, is typified by Julius at the beginning of the movement to enforce Sunday legislation and Augustus at the end. The prophetic relationship is also represented by the siege of Cestius in 67, which was thereafter followed by the siege of Titus. Julius is Cestius and Augustus is Titus. Julius and Augustus represent the threefold union and Cestius and Titus represent a siege.

Si Augustus Caesar ang bumuo ng unang opisyal na Romanong Triumvirate, ngunit tinatawag ito ng mga mananalaysay na Ikalawang Triumvirate, sapagkat si Julius Caesar ay bumuo rin ng isang Triumvirate, subalit hindi iyon isang opisyal na Triumvirate ng pamahalaang Romano. Ang kaugnayan nina Julius at Augustus Caesar, bilang mga sagisag ng tatluhang pagkakaisa ng dragon, ng hayop, at ng huwad na propeta sa nalalapit na batas pang-Linggo, ay inilalarawan ni Julius sa pasimula ng kilusang magpapatupad ng batas pang-Linggo at ni Augustus sa wakas nito. Ang ugnayang propetiko ay kinakatawan din ng pagkubkob ni Cestius noong 67, na pagkatapos ay sinundan ng pagkubkob ni Titus. Si Julius ay si Cestius at si Augustus ay si Titus. Sina Julius at Augustus ay kumakatawan sa tatluhang pagkakaisa at sina Cestius at Titus ay kumakatawan sa pagkubkob.

The period when the movement for a Sunday law begins prophetically in 313, is at the edict of Milan. Then in 321, at the midpoint of the seventeen-year period, the first Sunday law arrives. The third step of the division of the kingdom into east and west, representing the division in the United States into those who receive and those who don’t receive the mark of the beast or the seal of God was 330. There is a series of Sunday laws which lead to a Sunday law, and 321 represents the first Sunday law, that leads to the last Sunday law of 330.

Ang panahong kung kailan nagsisimula, sa pananaw ng propesiya, ang kilusan para sa isang batas ng Linggo ay noong 313, sa Edikto ng Milan. Pagkatapos, noong 321, sa kalagitnaan ng labingpitong-taóng panahon, dumating ang unang batas ng Linggo. Ang ikatlong hakbang ng pagkakahati ng kaharian sa silangan at kanluran, na kumakatawan sa pagkakahati sa Estados Unidos sa mga tatanggap at sa mga hindi tatanggap ng tanda ng hayop o selyo ng Diyos, ay noong 330. Mayroong isang serye ng mga batas ng Linggo na humahantong sa isang batas ng Linggo, at ang 321 ay kumakatawan sa unang batas ng Linggo, na humahantong sa huling batas ng Linggo noong 330.

Unlike the two hundred and fifty years of Antiochus, the two hundred and fifty years of Nero identify a period of eight years, the midpoint of the first Sunday law and then nine years. Line upon line Antiochus and Nero identify two periods that are represented by three waymarks. In both lines the first and last waymarks are the same, an edict at the beginning that was marked by a marriage that ended with a divorce, and battle between the king of the north and the king of the south at the beginning and ending. The first Sunday law of 321 in the middle must be where Antiochus is standing. He is standing at the conclusion of a testing process represented by ten years, and the testing process manifests Antiochus as the eighth who is of the seven as he forms an image of the beast who is the eighth that is of the seven. At the same time the one hundred and forty-four thousand go through a testing process and transform from the seventh Laodicean church unto the eighth and Philadelphian church.

Di tulad ng dalawang daan at limampung taon ni Antiochus, ang dalawang daan at limampung taon ni Nero ay nagsasaad ng isang pagkakasunod na binubuo ng walong taon, ang hatinggitna ng unang batas sa Araw ng Linggo, at saka siyam na taon. Guhit sa guhit, tinutukoy nina Antiochus at Nero ang dalawang yugto na kinakatawan ng tatlong palatandaan. Sa kapwa guhit, iisa ang una at huling palatandaan: isang kautusan sa pasimula na tinandaan ng isang pag-aasawa na nagwakas sa diborsiyo, at isang labanan sa pagitan ng hari sa hilaga at ng hari sa timog, sa pasimula at sa wakas. Ang unang batas sa Araw ng Linggo noong 321 sa gitna ang dapat na kinaroroonan ni Antiochus. Siya ay nakatayo sa katapusan ng isang proseso ng pagsubok na kinakatawan ng sampung taon, at ang prosesong ito ng pagsubok ay inilalantad si Antiochus bilang ang ikawalo na kabilang sa pito, habang binubuo niya ang isang larawan ng hayop na siya ring ikawalo na kabilang sa pito. Kasabay nito, ang isandaan at apatnapu’t apat na libo ay dumaraan sa isang proseso ng pagsubok at nagbabago mula sa ikapitong Iglesia sa Laodicea tungo sa ikawalo, ang Iglesia sa Filadelfia.

At the first Sunday law the erection of the image begins and ends at the Sunday law of Revelation thirteen, verse eleven, a verse that contrasts the beginning of the United States as a lamb, with its ending as a dragon. Thirteen is the symbol of rebellion, and the symbol of rebellion in the context of verse eleven, and the United States speaking as a dragon is the mark of the beast; whereas, the symbol of those who have the seal of God is the number eleven. Revelation 13:11 identifies the separation of those that receive the mark of the beast or the seal of God at the Sunday law when the United States speaks as a dragon.

Sa unang batas ng Linggo nagsisimula ang pagtatayo ng larawan, at nagtatapos ito sa batas ng Linggo na binabanggit sa Apocalipsis 13:11—isang talatang naghahambing sa pasimula ng Estados Unidos bilang isang kordero sa wakas nito bilang isang dragon. Ang labintatlo ay sagisag ng paghihimagsik, at sa konteksto ng talatang labing-isa, ang Estados Unidos na nagsasalita na gaya ng dragon ang siyang tanda ng hayop; samantalang ang sagisag ng mga nagtataglay ng tatak ng Diyos ay ang bilang na labing-isa. Tinutukoy ng Apocalipsis 13:11 ang pagkakabukod ng mga tatanggap ng tanda ng hayop o ng tatak ng Diyos sa ilalim ng batas ng Linggo, kapag ang Estados Unidos ay nagsasalita na gaya ng dragon.

The image of the beast testing time has specific signs that mark its arrival, while also typifying its end. From Noah to the feast of trumpets God never changes, He always announces a testing period in advance of its arrival. His announcements are found in His prophetic word. Most Adventists (I am assuming) do not know that there were two sieges in the destruction of Jerusalem, or that the day of the final destruction was the identical day of the year that Nebuchadnezzar destroyed Jerusalem and the temple the first—alpha time. They might also be unaware that the sieges began at sacred feasts and ended on a sacred feast, or that the period of the siege was three and a half years. If they don’t know those facts, then it seems unlikely that they will see that Julius Caesar marks the beginning of the image of the beast testing time in its most perfect representation. By “perfect representation,” I mean its final fulfillment.

Ang panahon ng pagsubok ng larawan ng hayop ay may mga tiyak na tanda na nagmamarka ng pagdating nito, at kasabay nito ay sumasagisag din sa kaniyang wakas. Mula kay Noe hanggang sa Kapistahan ng mga Trumpeta, hindi nagbabago ang Diyos; lagi Niyang inihahayag nang pauna ang isang panahon ng pagsubok bago ito dumating. Ang Kaniyang mga pahayag ay nasusumpungan sa Kaniyang salitang propetiko. Karamihan sa mga Adventista (ipinapalagay ko) ay hindi nakaaalam na may dalawang pagkubkob sa pagkawasak ng Jerusalem, o na ang araw ng pangwakas na pagkawasak ay ang kaparehong araw ng taon nang wasakin ni Nebuchadnezzar ang Jerusalem at ang templo sa unang—alpha—pagkakataon. Maaaring hindi rin nila nalalaman na ang mga pagkubkob ay nagsimula sa mga banal na kapistahan at nagtapos sa isang banal na kapistahan, o na ang panahon ng pagkubkob ay tatlo at kalahating taon. Kung hindi nila alam ang mga katotohanang iyon, tila malabong makita nila na si Julius Caesar ang nagmamarka ng pasimula ng panahon ng pagsubok ng larawan ng hayop sa pinaka-sakdal nitong representasyon. Sa “perfect representation,” ang ibig kong sabihin ay ang pangwakas na katuparan nito.

The same period is represented from 1888 unto the Sunday law, and then again from 9/11 unto the Sunday law, but the perfect fulfillment of the prophetic period of the setting up of the image of the beast as represented by Constantine the Great in the period of 313 through to 330, begins in the presidency of the eighth president since the time of the end in 1989.

Ang gayunding panahon ay kinakatawan mula 1888 hanggang sa batas ng Araw ng Linggo, at saka muli mula 9/11 hanggang sa batas ng Araw ng Linggo, ngunit ang ganap na katuparan ng propetikong panahon ng pagtatatag ng larawan ng halimaw, gaya ng kinakatawan ito ni Constantino ang Dakila sa panahong mula 313 hanggang 330, ay nagsisimula sa panunungkulan ng ikawalong pangulo mula noong panahon ng wakas noong 1989.

From the first Sunday law the testing period over Sabbath and Sunday unfolds in a period represented by the seven years of Antiochus. The seven years of Antiochus’s line multiplied by the nine years of Nero’s line equals sixty-three, and in 63 BC Pompey conquered the glorious land in fulfillment of verse sixteen of Daniel eleven. At the Sunday law nine kings will acknowledge the United States as the premier king of ten kings that agree to give their kingdom to the whore of Tyre who is then to commit fornication with all the kings of the earth.

Mula sa unang batas sa Linggo, ang panahon ng pagsubok ukol sa Sabat at Linggo ay nahahayag sa isang yugto na kinakatawan ng pitong taon ni Antiochus. Ang pitong taon ng linya ni Antiochus na pinarami sa siyam na taon ng linya ni Nero ay katumbas ng 63, at noong 63 BC, sinakop ni Pompey ang maluwalhating lupain, sa katuparan ng talata 16 ng Daniel 11. Sa batas sa Linggo, kikilalanin ng siyam na hari ang Estados Unidos bilang nangungunang hari sa hanay ng sampung haring sumasang-ayon na ibigay ang kanilang kaharian sa patutot ng Tiro, na siya namang makikiapid sa lahat ng mga hari sa lupa.

In agreement with the prophetic structure of the parable of the ten virgins, the marriage of the beast and the false prophet was accomplished in 1989, but at the Sunday law the marriage is consummated. A fractal of that history is the period of the judgment of the living that began in 2001, on 9/11. From that point to the Sunday law the image of the beast testing time, which is also the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, judgment is accomplished upon God’s covenant people, and the land where they have resided in fulfillment of Abraham’s covenant prophecy. In that period the Laodicean Seventh-day Adventist church is judged, and then those who profess to be virgins are judged. Thus, the Protestant horn is judged, and it is judged during the period when first the Democratic party of the Republican horn was judged until 2024, when the judgment of the Republicans of the republican horn is now taking place. The constitutional government is the beast that carries the two horns and is judged at the Sunday law.

Ayon sa propetikong balangkas ng talinghaga ng sampung dalaga, natupad noong 1989 ang pag-iisang-dibdib ng hayop at ng bulaang propeta, ngunit sa batas sa Linggo ay nalulubos ang pag-iisang-dibdib. Isang “fractal” ng kasaysayang iyon ang panahon ng paghuhukom sa mga buhay na nagsimula noong 9/11 ng 2001. Mula sa puntong iyon hanggang sa batas sa Linggo—ang panahon ng pagsubok ng larawan ng hayop, na siya ring panahon ng pagtatatakan ng isandaan at apatnapu’t apat na libo—ay nagaganap ang paghuhukom sa bayang nasa tipan ng Diyos, at sa lupaing kanilang tinahanan, sa katuparan ng propesiya ng tipan kay Abraham. Sa panahong iyon ay hinahatulan ang Laodiceang Iglesya ng Seventh-day Adventist, at pagkatapos ay hinahatulan ang mga nagpapahayag na sila’y mga dalaga. Kaya’t hinahatulan ang Protestanteng sungay, at hinahatulan ito sa panahong unang nahatulan ang Partido Demokratiko ng republikanong sungay hanggang 2024, kung kailan nagaganap na ngayon ang paghuhukom sa mga Republikano ng republikanong sungay. Ang pamahalaang konstitusyonal ang hayop na nagdadala ng dalawang sungay, at hahatulan ito sa batas sa Linggo.

From 1989 to the Sunday law, is represented in a fractal from 9/11 unto the Sunday law, but the perfect fulfillment of the setting up of the image of the beast, is in the eighth president that is of the seven. Nero’s seventeen years is a fractal of the history of 9/11 to the Sunday law. Antiochus’ seventeen years is the same. The marriage of Reagan and the secret alliance is consummated with an open alliance in the eighth presidents’ term. The first of the alpha and omega marriages was symbolized by the Patriot Act in 2001, when English law was changed to Roman law. The marriage of the edict of Milan marks the beginning of the perfect fulfillment of the setting up of the image of the beast. Its structure is based upon the structure of the marriage of the ten virgins, and represents the counterfeit marriage that occurs during the true marriage.

Ang panahon mula 1989 hanggang sa batas ng Linggo ay kinakatawan sa isang fraktal mula 9/11 hanggang sa batas ng Linggo, ngunit ang ganap na katuparan ng pagtatatag ng larawan ng hayop ay nasa ikawalong pangulo na siya rin ay mula sa pito. Ang labingpitong taon ni Nero ay isang fraktal ng kasaysayan mula 9/11 hanggang sa batas ng Linggo. Gayundin ang labingpitong taon ni Antiochus. Ang kasal ni Reagan at ng lihim na alyansa ay naisakatuparan nang lubos sa pamamagitan ng isang hayagang alyansa sa panunungkulan ng ikawalong pangulo. Ang una sa mga kasal ng Alpha at Omega ay isinagisag ng Patriot Act noong 2001, nang ang batas na Ingles ay binago tungo sa batas na Romano. Ang kasal ng Edikto ng Milan ay nagmamarka sa simula ng ganap na katuparan ng pagtatatag ng larawan ng hayop. Ang istruktura nito ay nakabatay sa istruktura ng kasal ng sampung dalaga, at kinakatawan nito ang huwad na kasal na nagaganap sa panahon ng tunay na kasal.

The image of the beast testing time represents the “test” we must pass before we are “sealed.” The house of God is judged first and then at the Sunday law, those outside of God’s house are judged. The period of final judgment in both the house of God and then the great multitude begins with the first Sunday law. There will be a first Sunday law in the United States which will mark the beginning of the perfect and final fulfillment of the image of the beast testing period that thereafter ends at the Sunday law which fulfills Revelation 13:11. That Sunday law is the last Sunday law in the glorious land. The last Sunday law in the glorious land is the first Sunday law in the world, marking the image of the beast testing time for the world. The world testing time begins at the Sunday law in the United States in verse eleven of chapter thirteen. When the United States “speaks” as a dragon at the soon-coming Sunday law, verses twelve and onward in the chapter represent the world image of the beast testing time.

Ang panahon ng pagsubok ng larawan ng halimaw ay kumakatawan sa "pagsubok" na dapat nating mapagtagumpayan bago tayo "tatakan". Ang sambahayan ng Diyos ang unang hinahatulan, at sa pagdating ng batas sa Linggo, ang mga nasa labas ng sambahayan ng Diyos ang hinahatulan. Nagsisimula sa unang batas sa Linggo ang panahon ng pangwakas na paghatol, una sa sambahayan ng Diyos at pagkatapos ay sa dakilang karamihan. Magkakaroon ng isang unang batas sa Linggo sa Estados Unidos na magmamarka ng pasimula ng ganap at pangwakas na katuparan ng panahon ng pagsubok ng larawan ng halimaw, na pagkatapos ay magwawakas sa batas sa Linggo na tumutupad sa Apocalipsis 13:11. Ang batas sa Linggong iyon ang huling batas sa Linggo sa maluwalhating lupain. Ang huling batas sa Linggo sa maluwalhating lupain ang unang batas sa Linggo sa sanlibutan, na nagmamarka sa panahon ng pagsubok ng larawan ng halimaw para sa sanlibutan. Nagsisimula ang panahon ng pagsubok para sa sanlibutan sa batas sa Linggo sa Estados Unidos sa talatang labing-isa ng kabanatang labintatlo. Kapag "nagsasalita" na ang Estados Unidos gaya ng dragon sa nalalapit na batas sa Linggo, ang mga talatang labindalawa at kasunod pa sa kabanata ay kumakatawan sa pandaigdigang panahon ng pagsubok ng larawan ng halimaw.

For this reason, the two-hundred and fifty year prophecy of Nero that ends with the seventeen years beginning at the edict in 313, followed by the first Sunday law in 321, then the division of east and west in 330, is important to see. The three steps of Nero’s line are about persecution, Nero being the symbol of persecution and the 250-year period representing the church of Smyrna that ended in 313 when the church of compromise arrived. The third step marks the end of a kingdom, so when applied to the United States it represents the Sunday law and the transition from the sixth kingdom to the seventh and eighth kingdoms. When applied to the world the third waymark is the close of human probation, that was typified by the close of probation for the United States at the beginning of the world’s testing period of the image of the beast.

Dahil dito, mahalagang makita ang 250-taong propesiya ni Nero, na nagwawakas sa labimpitong taon na nagsimula sa edikto noong 313, na sinundan ng unang batas ng Linggo noong 321, at ng pagkakahati ng Silangan at Kanluran noong 330. Ang tatlong hakbang ng linya ni Nero ay tungkol sa pag-uusig, si Nero ang sagisag ng pag-uusig at ang 250-taong panahon ay kumakatawan sa iglesia ng Smyrna na nagwakas noong 313 nang dumating ang iglesia ng kompromiso. Ang ikatlong hakbang ay nagmamarka sa wakas ng isang kaharian, kaya kapag iniaangkop sa Estados Unidos ito ay kumakatawan sa batas ng Linggo at sa paglipat mula sa ikaanim na kaharian patungo sa ikapito at ikawalong kaharian. Kapag iniaangkop sa sanlibutan, ang ikatlong palatandaan ay ang pagsasara ng probasyon ng sangkatauhan, na inilalarawan ng pagsasara ng probasyon para sa Estados Unidos sa pasimula ng panahon ng pagsubok ng sanlibutan hinggil sa larawan ng hayop.

This is why Augustus Caesar, the third of the four Roman rulers who lead to the Sunday law, represented by the cross, as set forth in verse twenty-two, can represent the cross, even though he is to be followed by Tiberias, who also represents the cross. The image of the beast testing period, is a twofold test that first test the earth and then the sea. The earth is the United States and the sea is the world.

Ito ang dahilan kung bakit si Augustus Caesar, ang ikatlo sa apat na pinunong Romano na humahantong sa batas sa Linggo, na kinakatawan ng krus, gaya ng inilalahad sa talatang dalawampu’t dalawa, ay maaaring kumatawan sa krus, bagaman susundan siya ni Tiberias, na kumakatawan din sa krus. Ang panahon ng pagsubok ng larawan ng hayop ay isang dalawahang pagsubok na una’y sinusubok ang lupa at saka ang dagat. Ang lupa ay ang Estados Unidos at ang dagat ay ang sanlibutan.

The image of the beast test produces a doubling of signs; where the alpha of the second period is also the omega of the first period. 321 was the first Sunday law of prophetic history, and in the seventeen years identifying the image of the beast testing time, 321 is the first Sunday law in the United States that leads to the omega Sunday law of the image of the beast testing time in the glorious land. Yet 321 is also the first Sunday law for the world, so the year 321 marks the middle of both the beginning and the ending of the image of the beast testing time. 313 is the beginning, and the beginning is an edict, which typifies the Sunday law. The seventeen years of Nero identify a period of escalating Sunday laws through to the close of human probation.

Ang pagsubok ng larawan ng hayop ay nagbubunga ng pagdodoble ng mga tanda; kung saan ang Alfa ng ikalawang panahon ay siya ring Omega ng unang panahon. Ang taong 321 ang unang batas ng Linggo sa kasaysayang propetiko, at sa loob ng labimpitong taon na tumutukoy sa panahon ng pagsubok ng larawan ng hayop, ang taong 321 ang unang batas ng Linggo sa Estados Unidos na humahantong sa Omega na batas ng Linggo ng panahon ng pagsubok ng larawan ng hayop sa maluwalhating lupain. Gayunman, ang taong 321 ay siya ring unang batas ng Linggo para sa sanlibutan, kaya’t minamarkahan ng taong 321 ang gitna ng kapwa simula at wakas ng panahon ng pagsubok ng larawan ng hayop. Ang taong 313 ang pasimula, at ang pasimula ay isang edikto, na sumasagisag sa batas ng Linggo. Ang labimpitong taon ni Nero ay tumutukoy sa isang yugto ng sunod-sunod na tumitinding mga batas ng Linggo hanggang sa pagsasara ng probasyon ng sangkatauhan.

The edict typifies the first Sunday law that leads to the close of probation. Pompey took Judah in verse sixteen, typifying the Sunday law, and Julius Caesar formed the first Triumvirate, though it was an unofficial threefold union, the historians still mark it as the first. Julius Caesar’s typification of the Sunday law’s threefold union, typified Augustus Caesar’s official Triumvirate that was followed by Tiberias at the cross. All four Roman rulers typify the Sunday law, as do all three steps of Nero’s seventeen years.

Ang edikto ay isang tipo ng unang batas ng Linggo na humahantong sa pagsasara ng panahon ng pagsubok. Sa talatang labing-anim, sinakop ni Pompey ang Juda, isang tipo ng batas ng Linggo; at binuo ni Julius Caesar ang unang Triyumvirato; bagaman ito’y di-opisyal na tatluhang unyon, itinuturing pa rin ito ng mga historyador bilang una. Ang pagkatipo ni Julius Caesar sa tatluhang unyon ng batas ng Linggo ay siyang tipo ng opisyal na Triyumvirato ni Augustus Caesar, na sinundan ni Tiberias sa krus. Ang apat na pinunong Romano ay pawang mga tipo ng batas ng Linggo, gaya rin ng tatlong yugto ng labingpitong taon ni Nero.

Pompey aligns with 1989; Julius aligns with verse eleven; Augustus aligns with verse fifteen and Tiberias with verse sixteen. The story of Julius in the verses includes his foray into Egypt and Cleopatra. The history gets repeated by Marc Antony. Marc Antony was Julius Caesar’s main general at the time when Julius was assassinated with twenty-three stab wounds. Twenty-three represents the Sunday law, and Julius death by 23 wounds is a kingdom ending at the Sunday law. Marc Antony, Augustus Caesar and Marcus Lepidas then formed the first official Triumvirate to avenge his death. One of those threefold powers, Marc Antony was going to repeat Julius’ encounter with Egypt and Cleopatra.

Si Pompey ay nakaayon sa 1989; si Julius ay nakaayon sa talata labing-isa; si Augustus ay nakaayon sa talata labinlima at si Tiberias sa talata labing-anim. Ang salaysay tungkol kay Julius sa mga talata ay kinabibilangan ng kaniyang pagpasok sa Ehipto at ni Cleopatra. Nauulit ang kasaysayang ito sa pamamagitan ni Marc Antony. Si Marc Antony ang pangunahing heneral ni Julius Caesar noong panahong si Julius ay pinaslang sa pamamagitan ng dalawampu’t tatlong saksak. Ang dalawampu’t tatlo ay kumakatawan sa batas ng Linggo, at ang kamatayan ni Julius sa pamamagitan ng 23 sugat ay isang kahariang nagwawakas sa batas ng Linggo. Si Marc Antony, si Augustus Caesar, at si Marcus Lepidas ay saka bumuo ng unang opisyal na Triumvirate upang ipaghiganti ang kaniyang kamatayan. Ang isa sa tatluhang kapangyarihang iyon, si Marc Antony, ang mag-uulit ng pakikipagtagpo ni Julius sa Ehipto at kay Cleopatra.

Whether Julius or Marc Antony they are both symbols of Rome and Cleopatra was a symbol of Egypt and Greece. She represented Greek rulership in Egypt, both symbols of the dragon, whereas Julius and Marc Antony are symbols of the beast. As the woman in the relation, Cleopatra was the church, making Julius and Marc Antony the state. Cleopatra represents a woman that is twice separated from her kingly Roman lovers; first in 1798 and then at the close of probation when she comes to her end with none to help. Her final demise is at the battle of Actium in 31 BC. The victor at the battle of Actium was Augustus Caesar, so we find that Pompey died in Egypt, Julius had an encounter with Cleopatra in Egypt, that was doubled in the history of Marc Antony and then Augustus Caesar ends that relationship at Actium. Actium identifies the Sunday law, for it is at the battle of Actium that the third obstacles for Rome was taken, and imperial pagan Rome began to rule for three hundred and sixty years, in fulfillment of Daniel 11:24.

Maging si Julius man o si Marc Antony, kapuwa sila mga sagisag ng Roma, at si Cleopatra ay sagisag ng Ehipto at Gresya. Kaniyang kinatawan ang pamamahalang Griyego sa Ehipto, na kapuwa mga sagisag ng dragon, samantalang sina Julius at Marc Antony ay mga sagisag ng halimaw. Bilang babae sa ugnayang iyon, si Cleopatra ang iglesya, anupat sina Julius at Marc Antony ang estado. Kinakatawan ni Cleopatra ang isang babaing makalawang nahiwalay sa kaniyang maharlikang mga mangingibig na Romano; una noong 1798 at ikalawa sa pagsasara ng panahon ng biyaya kapag siya ay dumating sa kaniyang wakas na walang tutulong. Ang kaniyang huling pagbagsak ay sa labanan sa Actium noong 31 BC. Ang nagwagi sa labanan sa Actium ay si Augustus Caesar, kaya nasusumpungan natin na si Pompey ay namatay sa Ehipto, si Julius ay nagkaroon ng pakikipagtagpo kay Cleopatra sa Ehipto, na nadoble sa kasaysayan ni Marc Antony, at pagkatapos ay tinapos ni Augustus Caesar ang ugnayang iyon sa Actium. Tinutukoy ng Actium ang batas ng Linggo, sapagkat sa labanan sa Actium ay naalis ang ikatlong mga hadlang para sa Roma, at ang imperyal na paganong Roma ay nagsimulang mamahala sa loob ng tatlong daan at animnapung taon, bilang katuparan ng Daniel 11:24.

Pompey took the first two obstacles and Augustus the third.

Nilampasan ni Pompey ang unang dalawang balakid at ni Augustus ang ikatlo.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> At mula sa isa sa kanila ay sumibol ang isang maliit na sungay, na lubhang lumaki, patungo sa timog, at patungo sa silangan, at patungo sa kaayaayang lupain. Daniel 8:9.

Pompey is 1989, the first waymark of three political powers to be overcome by modern Rome as its deadly wound is healed. The Soviet Union, followed by the United States and also the United Nations in verse forty-one of Daniel eleven. The warfare of the papal power is political and religious and prophetically the religious power of the United States was conquered when the secret alliance of Reagan and pope John Paul II was accomplished. The papacies’ target includes three political obstacles and three religious powers. In 1989 one of the three political powers was swept away, Protestantism as an actual word that means to protest Rome, was also swept away by the president of the United States in the same history. The three political powers are the Soviet Union, the United States and the United Nations, and the religious targets are Protestantism, along with the various religions of the dragon, which are all considered spiritualism. The three religions that lead the world to Armageddon are apostate Protestantism, Catholicism and spiritualism; and the papal power’s internal struggles between conservative and liberal ideology within their church, along with the schisms of orthodox Catholicism is a religious obstacle, and the other two religious obstacles for Catholicism to conquer are apostate Protestantism and spiritualism. Protestantism was swept away in 1989.

Si Pompey ay 1989, ang unang panandang-daan sa tatlong kapangyarihang pampulitika na masusupil ng makabagong Roma sa paghilom ng nakamamatay nitong sugat. Ang mga ito ay ang Unyong Sobyet, na sinusundan ng Estados Unidos, at gayundin ang Mga Bansang Nagkakaisa, gaya ng inilalarawan sa talatang apatnapu’t isa ng Daniel labing-isa. Ang pakikidigma ng kapangyarihang papal ay pampulitika at panrelihiyon, at ayon sa propesiya, ang kapangyarihang panrelihiyon ng Estados Unidos ay nasupil nang maisakatuparan ang lihim na alyansa nina Reagan at Papa Juan Pablo II. Kasama sa target ng kapapahan ang tatlong hadlang na pampulitika at tatlong kapangyarihang panrelihiyon. Noong 1989, ang isa sa tatlong kapangyarihang pampulitika ay tinangay; ang Protestantismo, bilang mismong salitang ang ibig sabihin ay magprotesta laban sa Roma, ay tinangay din ng pangulo ng Estados Unidos sa gayunding kasaysayan. Ang tatlong kapangyarihang pampulitika ay ang Unyong Sobyet, ang Estados Unidos, at ang Mga Bansang Nagkakaisa; at ang mga target na panrelihiyon ay ang Protestantismo, kasama ang iba’t ibang relihiyon ng dragon, na pawang itinuturing na espiritismo. Ang tatlong relihiyong umaakay sa sanlibutan tungo sa Armagedon ay ang apostatang Protestantismo, ang Katolisismo, at ang espiritismo; at ang mga panloob na tunggalian ng kapangyarihang papal sa pagitan ng konserbatibo at liberal na ideolohiya sa loob ng kanilang simbahan, kalakip ng mga pagkakahati ng ortodoksong Katolisismo, ay isang hadlang na panrelihiyon, at ang dalawa pang hadlang na panrelihiyon na dapat mapasuko ng Katolisismo ay ang apostatang Protestantismo at ang espiritismo. Ang Protestantismo ay tinangay noong 1989.

If the internal struggles of Catholicism as represented in the various Catholic prophecies derived from the messages of Fatima are separated from her efforts to overcome the religious powers outside of her own religion, then her alpha victory over Protestantism was Reagan’s secret alliance and her omega victory was the open alliance of 2025. Her struggles with orthodox churches are also portrayed from an initial victory in 1989 unto the final victory at Panium.

Kung ihihiwalay ang mga panloob na pakikibaka ng Katolisismo, gaya ng kinakatawan sa iba't ibang propesiyang Katoliko na hinango mula sa mga mensahe ng Fatima, mula sa kaniyang mga pagsisikap na mapagtagumpayan ang mga kapangyarihang panrelihiyon na nasa labas ng kaniyang sariling relihiyon, kung gayon ang kaniyang tagumpay na alpha laban sa Protestantismo ay ang lihim na alyansa ni Reagan at ang kaniyang tagumpay na omega ay ang hayagang alyansa noong 2025. Ang kaniyang mga pakikibaka sa mga Simbahang Ortodokso ay inilalarawan din mula sa isang paunang tagumpay noong 1989 hanggang sa pangwakas na tagumpay sa Panium.

Pompey aligns with 1989, and his two victories over the “east and the pleasant land,” as Daniel identifies them in chapter eight and verse nine, represent the spiritual and political victory of the papacy over the former Soviet Union, and the accompanying spiritual victory over the glorious land of professed Protestantism. Julius Caesar is going to lose at Raphia, as did Antiochus III, and as will Zelenskyy. Julius is the subject of verses seventeen through to nineteen, and then Augustus Caesar stands up as the raiser of taxes. Tiberias Caesar is reigning at the time of the cross, so Tiberias is verse sixteen’s Sunday law.

Si Pompey ay tumutugma sa 1989, at ang dalawa niyang tagumpay laban sa “silangan at sa kaaya-ayang lupain,” gaya ng itinutukoy ni Daniel sa kabanata walo, talata siyam, ay kumakatawan sa espirituwal at pampulitikang pagtatagumpay ng papado laban sa dating Unyong Sobyet, at sa kalakip na espirituwal na pagtatagumpay laban sa maluwalhating lupain ng ipinahahayag na Protestantismo. Si Julius Caesar ay matatalo sa Raphia, gaya ng nangyari kay Antiochus III, at gaya rin ng mangyayari kay Zelenskyy. Si Julius ang paksa ng mga talatang labimpito hanggang labinsiyam, at saka naman si Augustus Caesar ay tumindig bilang magpapataw ng buwis. Si Tiberias Caesar ay naghahari sa panahon ng pagkapako sa krus, kaya’t si Tiberias ay ang batas sa Linggo ng talatang labing-anim.

This aligns Augustus with Panium of verse fifteen, and verse eleven’s battle of Raphia with Julius. The battle of Panium is the third world war that begins just before the Sunday law of verse sixteen, but then transforms into the battle of Actium. Panium was the earth battle (the United States) and Actium was the sea battle (the world.) Augustus is represented at Panium in the line of four Roman rulers, and he was the actual leader at Actium. At Panium Antiochus dealt with Egypt, who was allied with Rome, and at Actium Augustus dealt with Egypt (Cleopatra) allied with Rome (Marc Antony). This means Pompey represents verse forty up to 1989 and Tiberias represents the Sunday law of verse forty-one. Julius Caesar arrived in 2014 when the Ukrainian War began as typified by the battle of Raphia in 217 BC.

Iniuugnay nito si Augustus sa Panium ng talatang labinlima, at ang labanan sa Raphia ng talatang labing-isa kay Julius. Ang labanan sa Panium ay ang ikatlong digmaang pandaigdig na nagsisimula bago lamang ang batas ukol sa Linggo ng talatang labing-anim, ngunit pagkatapos ay nagiging labanan sa Actium. Ang Panium ang labanan sa lupa (ang Estados Unidos) at ang Actium ang labanan sa dagat (ang sanlibutan.) Si Augustus ay kinakatawan sa Panium sa hanay ng apat na pinunong Romano, at siya ang aktuwal na pinuno sa Actium. Sa Panium, hinarap ni Antiochus ang Ehipto, na kakampi ng Roma, at sa Actium, hinarap ni Augustus ang Ehipto (Cleopatra) na kakampi ng Roma (Marc Antony). Nangangahulugan ito na si Pompey ay kumakatawan sa talatang apatnapu hanggang 1989 at ang Tiberias ay kumakatawan sa batas ukol sa Linggo ng talatang apatnapu’t isa. Dumating si Julius Caesar noong 2014 nang magsimula ang Digmaang Ukranyano, gaya ng ipinakikita sa tipo ng labanan sa Raphia noong 217 BC.

This identifies that verses seventeen through twenty-two begin in 1989 and end at the Sunday law, and are therefore the history that aligns with the “hidden history” of verse forty. The prophetic line of the Maccabees also aligns with the very same “hidden history.” The line of Roman rulers is identifying modern Rome, the beast of Revelation sixteen, and the line of the Maccabee’s is describing the glorious land, the false prophet of Revelation sixteen. The line of the three battles identifies the victory over the king of the south, the dragon of Revelation sixteen.

Tinutukoy nito na ang mga talatang labimpito hanggang dalawampu’t dalawa ay nagsisimula noong 1989 at nagtatapos sa batas sa Linggo, at kaya’t ang mga ito ang kasaysayang umaayon sa “nakatagong kasaysayan” ng talatang apatnapu. Umaayon din sa gayunding “nakatagong kasaysayan” ang linyang propetiko ng mga Makabeo. Ang linya ng mga pinunong Romano ay tumutukoy sa makabagong Roma, ang halimaw ng Apocalipsis labing-anim, at ang linya ng mga Makabeo ay naglalarawan sa maluwalhating lupain, ang bulaang propeta ng Apocalipsis labing-anim. Ang linya ng tatlong labanan ay tumutukoy sa tagumpay laban sa hari ng timog, ang dragon ng Apocalipsis labing-anim.

Those three lines represent the three powers who lead the world to Armageddon and they are represented in verse forty as the king of the south, the dragon, the king of the north, the beast, and the chariots, horsemen and ships are the false prophet. The three lines from verse ten to twenty-three are representing the three powers in the hidden history of verse forty, that are nothing more or less than the an ongoing illustration of the three subjects represented in the open history of verse forty.

Ang tatlong linyang iyon ay kumakatawan sa tatlong kapangyarihang umaakay sa sanlibutan tungo sa Armageddon, at sa talatang apatnapu ay inilalarawan sila bilang ang hari sa timog, ang dragon; ang hari sa hilaga, ang hayop; at ang mga karo, mga mangangabayo, at mga sasakyang-dagat, na siyang bulaang propeta. Ang tatlong linya mula sa talatang sampu hanggang dalawampu’t tatlo ay kumakatawan sa tatlong kapangyarihan sa tagong kasaysayan ng talatang apatnapu, na walang iba kundi isang nagpapatuloy na paglalarawan ng tatlong paksa na kinakatawan sa hayagang kasaysayan ng talatang apatnapu.

## Verse One

Unang Talata

Verses one through four identify the “time of the end” in 1989, as well as the eight presidents of the United States from that starting point, and concluding with the final and far richer eighth president. In verse four that king becomes the king of the world, as represented by Alexander the Great, king Ahab, the ten kings of Revelation seventeen, the ten tribes of Psalms eighty-three, and the ten nations set forth as a symbol of the world in the very first step of God’s covenant with Abram in Genesis 15:18–21.

Ang mga talatang isa hanggang apat ay tumutukoy sa “panahon ng wakas” noong 1989, gayundin sa walong pangulo ng Estados Unidos mula sa panimulang puntong iyon, at nagtatapos sa pangwakas at lubhang higit na mayamang ikawalong pangulo. Sa talatang apat, ang haring iyon ay nagiging hari ng sanlibutan, gaya ng kinakatawan ni Alejandro ang Dakila, ni Haring Ahab, ng sampung hari sa Apocalipsis 17, ng sampung lipi sa Mga Awit 83, at ng sampung bansa na itinakda bilang sagisag ng sanlibutan sa pinakaunang hakbang ng tipan ng Diyos kay Abram sa Genesis 15:18-21.

Verses one through four represent the history of 1989 unto the threefold union at the Sunday law in verse forty-one, and therefore they align with the four Roman rulers, the line of the Maccabees and with the three battles of verses ten through fifteen which together make up the hidden history of verse forty.

Ang mga talatang isa hanggang apat ay kumakatawan sa kasaysayan mula 1989 hanggang sa tatluhang pagkakaisa sa batas ng Linggo sa talatang apatnapu’t isa, at samakatuwid ay umaayon ang mga ito sa apat na pinunong Romano, sa linya ng mga Makabeo, at sa tatlong labanan ng mga talatang sampu hanggang labing-lima na magkakasamang bumubuo sa nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu.

Verses five through nine set forth a prophetic line which perfectly represents the history of 538 unto 1798, and provides the historical and prophetic logic to understand the significance of the time of the end in verse forty. That logic explains verse ten as the retaliation for the history of verses five through nine, and in doing so it defines the logic of 1989. This means that verses one through twenty-three of Daniel eleven represent five prophetic lines that are aligned with the hidden history of verse forty. The first four verses are about Trump, the eighth president who is of the seven, who is destined to be the king of ten kings in Revelation seventeen’s seventh kingdom.

Ang mga talatang lima hanggang siyam ay naglalahad ng isang linyang propetiko na ganap na kumakatawan sa kasaysayan mula 538 hanggang 1798, at nagbibigay ng lohikang pangkasaysayan at propetiko upang maunawaan ang kabuluhan ng panahon ng wakas sa talatang apatnapu. Ipinaliliwanag ng lohikang iyon ang talatang sampu bilang pagbabalik-ganti sa kasaysayan ng mga talatang lima hanggang siyam, at sa gayon ay itinatakda ang lohika ng 1989. Nangangahulugan ito na ang mga talatang isa hanggang dalawampu’t tatlo ng Daniel labing-isa ay kumakatawan sa limang linyang propetiko na kaayon ng nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu. Ang unang apat na talata ay tungkol kay Trump, ang ikawalong pangulo na kabilang sa pito, na nakatakdang maging hari ng sampung hari sa ikapitong kaharian ng Apocalipsis labing-pito.

Verses five through ten identify the history leading to 1798 and on to 1989, which is the history of verse forty. Verses ten through fifteen identify a history of three proxy wars beginning in 1989, the second beginning in 2014, then the richest president stood up in 2015. That richest president was slain in 2020, and in 2022 the war of Raphia escalated, and then the richest president returned in 2024, and in 2025 the head of the beast and the head of the image of the beast were both inaugurated.

Tinutukoy ng mga talatang lima hanggang sampu ang kasaysayang humahantong sa 1798 at nagpapatuloy hanggang 1989, na siyang kasaysayan ng talata apatnapu. Tinutukoy ng mga talatang sampu hanggang labinlima ang isang kasaysayan ng tatlong digmaang proxy na nagsimula noong 1989, na ang ikalawa ay nagsimula noong 2014; pagkatapos ay tumindig ang pinakamayamang pangulo noong 2015. Ang pinakamayamang pangulong iyon ay pinaslang noong 2020, at noong 2022 ay umigting ang digmaan ng Raphia, at saka nagbalik ang pinakamayamang pangulo noong 2024, at noong 2025 ay kapwa iniluklok ang ulo ng hayop at ang ulo ng larawan ng hayop.

We will continue these things in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang mga ito sa susunod na artikulo.

Back to Articles