Article

# What is Truth? - Number Five

Ano ang Katotohanan? - Bilang Lima

The Comforter

Ang Mang-aaliw

Author

Jeff Pippenger

Published

September 11, 2023

Formats

PDF
Word

The prophetic history that has been opened up within the seven thunders identifies the history we are now in. The secret was hidden until the history it represented arrived. It is the time when the Comforter, the Spirit of “truth” reveals the truth that John called the Revelation of Jesus Christ, for Jesus Christ is the Truth. It is not simply that the word “truth” represents the character of God. And it is not simply a revelation of the wonderful linguist, that the Hebrew word “truth” is used in such profound ways throughout the Scriptures. But is also the amazing miracle that when understood becomes the key for opening the prophecies of the book of Revelation, and in so doing it opens the entire Bible. But it is only for those willing to see, hear, and keep those things written therein for the time is at hand.

Ang kasaysayang propetiko na nabuksan sa loob ng pitong kulog ang siyang tumutukoy sa kasaysayang kinalalagyan natin ngayon. Ang lihim ay nanatiling nakatago hanggang sa dumating ang kasaysayang kinakatawan nito. Ito ang panahon kung kailan ang Tagapag-aliw, ang Espiritu ng "katotohanan", ay nagbubunyag ng katotohanang tinawag ni Juan na Pahayag ni Jesucristo, sapagkat si Jesucristo ang Katotohanan. Hindi lamang na ang salitang "katotohanan" ay kumakatawan sa likas na katangian ng Diyos. At hindi rin ito basta isang kapahayagan para sa kahanga-hangang dalubwika, na ang Hebreong salitang "katotohanan" ay ginagamit sa napakalalalim na mga paraan sa buong Kasulatan. Ngunit ito rin ang kagila-gilalas na himala na, kapag naunawaan, ay nagiging susi sa pagbubukas ng mga propesiya ng aklat ng Pahayag, at sa gayon ay binubuksan nito ang buong Bibliya. Ngunit ito ay para lamang sa mga handang makakita, makarinig, at ingatan ang mga bagay na nakasulat doon, sapagkat malapit na ang panahon.

In order for men to recognize the “truth” in such a way to be sanctified by it, requires the presence of the Holy Spirit. Men can intellectually understand the word “truth,” and even be amazed at the significance of it, but the “truth” must be eaten. It must be internalized and made a part of a person’s experience, for the word conveys the creative power of God to those who seek to be transformed into the image of Christ. One of the starting places of my personal investigation of the Hebrew word translated as “truth” was the Hebrew scholars, who also address the amazing nature of the word “truth” and its usage in the Bible. But there is no reason to believe that their intellectual understanding of the word “truth” has led them to Christ.

Upang makilala ng mga tao ang "katotohanan" sa paraang mapabanal sila nito, kailangan ang presensiya ng Espiritu Santo. Maaaring maunawaan ng mga tao sa antas ng isip ang salitang "katotohanan," at mamangha pa nga sa kabuluhan nito, ngunit ang "katotohanan" ay kailangang kainin. Kailangan itong maisaloob at maging bahagi ng karanasan ng tao, sapagkat ang salitang "katotohanan" ay nagdadala ng malikhaing kapangyarihan ng Diyos sa mga naghahangad na mahubog ayon sa wangis ni Cristo. Isa sa mga panimulang pinaghanguan ng aking personal na pagsisiyasat hinggil sa Hebreong salitang isinalin bilang "katotohanan" ay ang mga iskolar ng Hebreo, na tumatalakay rin sa kagila-gilalas na katangian ng salitang "katotohanan" at sa paggamit nito sa Bibliya. Ngunit walang dahilan upang paniwalaan na ang kanilang intelektuwal na pag-unawa sa salitang "katotohanan" ay naghatid sa kanila kay Cristo.

The prophetic fact that the word needs to be eaten with the presence of the Holy Spirit echoes of Sister White’s definition of the “oil” in the parable of the ten virgins, and also her description of the two classes of virgins that are waiting for the Bridegroom.

Ang katotohanang propetiko na ang salita ay kailangang kainin sa presensya ng Espiritu Santo ay umaalingawngaw sa pakahulugan ni Sister White tungkol sa “langis” sa talinghaga ng sampung dalaga, at gayundin sa kanyang paglalarawan ng dalawang uri ng mga dalaga na naghihintay sa Kasintahang Lalaki.

A symbol most often has more than one meaning, and the meaning is to be defined by the context where the symbol is located. It is not to be defined by the grammatical expert’s definition of the word or by the historical time frame when the word was written. Those two approaches are what the theologians of Adventism have grasped in order to deny the “truth.” A symbol is defined by the context where it is employed. Within the Spirit of Prophecy, the word “oil” in the parable of the ten virgins represents at least a few different things depending on the context of the passage where the “oil” is found. Why does one class of virgins possess the oil and the other not?

Karaniwan, ang isang simbolo ay may mahigit sa isang kahulugan, at ang kahulugan ay dapat tukuyin ng konteksto kung saan matatagpuan ang simbolo. Hindi ito dapat itakda batay sa kahulugan ng salita ayon sa dalubhasa sa balarila, ni sa makasaysayang balangkas ng panahon kung kailan isinulat ang salita. Ang dalawang pamamaraang iyon ang pinanghawakan ng mga teologo ng Adbentismo upang itanggi ang “katotohanan.” Ang isang simbolo ay tinutukoy ng konteksto kung saan ito ginagamit. Sa loob ng Espiritu ng Propesiya, ang salitang “langis” sa talinhaga ng sampung dalaga ay kumakatawan sa hindi bababa sa ilang magkakaibang bagay, depende sa konteksto ng bahaging kinalalagyan ng “langis.” Bakit taglay ng isang pangkat ng mga dalaga ang langis at ang isa nama’y wala?

> “There is a world lying in wickedness, in deception, and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind is carried to the future when the signal will be given, ‘Behold the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable. That oil is the righteousness of Christ. It represents character, and character is not transferable. No man can secure it for another. Each must obtain for himself a character purified from every stain of sin.” Bible Echo, May 4, 1896.

> "May isang sanlibutang nakahandusay sa kasamaan, sa panlilinlang at pagkalinlang, sa mismong anino ng kamatayan—natutulog, natutulog. Sino ang nakadarama ng kapighatian ng kaluluwa upang sila'y magising? Aling tinig ang makaaabot sa kanila? Dinadala ang aking isipan sa hinaharap, kapag ibibigay ang hudyat, 'Narito, dumarating ang Kasintahang Lalaki; lumabas kayo upang salubungin Siya.' Ngunit ang ilan ay magluluwat sa pagkuha ng langis upang mapunan ang kanilang mga ilawan, at huli na nilang malalaman na ang karakter, na kinakatawan ng langis, ay hindi naipapasa. Ang langis na iyon ay ang katuwiran ni Cristo. Ito ay kumakatawan sa karakter, at ang karakter ay hindi naipapasa. Walang sinumang makakamit ito para sa iba. Bawat isa ay dapat magtamo para sa kanyang sarili ng isang karakter na nadalisay mula sa bawat mantsa ng kasalanan." Bible Echo, Mayo 4, 1896.

The foolish virgins do not possess the character necessary to succeed in the soon-coming crisis. They lack Christ’s righteousness. But the oil is also a message, and the oil in the parable of the ten virgins in the “last days” is the final warning message represented by the Revelation of Jesus Christ that is to be heard, read and kept.

Ang mga dalagang hangal ay hindi taglay ang karakter na kinakailangan upang magtagumpay sa napipintong krisis. Hindi nila taglay ang katuwiran ni Cristo. Ngunit ang langis ay isa ring mensahe, at ang langis sa talinhaga ng sampung dalaga sa mga "huling araw" ay ang pangwakas na babalang mensahe na kinakatawan ng Pahayag ni Jesucristo, na nararapat marinig, basahin, at tupdin.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> Ang mga pinahiran na nakatayo sa piling ng Panginoon ng buong lupa ay taglay ang posisyong minsang ibinigay kay Satanas bilang kerubing tumatakip. Sa pamamagitan ng mga banal na nilalang na nakapalibot sa Kanyang trono, pinananatili ng Panginoon ang walang patid na pakikipag-ugnayan sa mga nananahan sa lupa. Ang gintong langis ay kumakatawan sa biyayang sa pamamagitan nito ay pinananatili ng Diyos na may walang patid na tustos ang mga ilawan ng mga mananampalataya, upang hindi magkurap at mapawi. Kung hindi ibinubuhos mula sa langit ang banal na langis na ito sa pamamagitan ng mga mensahe ng Espiritu ng Diyos, ang mga kapangyarihan ng kasamaan ay magtatamo ng ganap na pamamahala sa mga tao.

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> Nalalapastangan ang Diyos kapag hindi natin tinatanggap ang mga mensaheng ipinadadala niya sa atin. Sa gayo’y tinatanggihan natin ang ginintuang langis na ibig niyang ibuhos sa ating mga kaluluwa upang maipaabot sa mga nasa kadiliman. Kapag dumating ang tawag, “Narito, dumarating ang kasintahang-lalaki; magsilabas kayo upang salubungin siya,” ang mga hindi tumanggap ng banal na langis, na hindi pinagyaman ang biyaya ni Cristo sa kanilang mga puso, ay matutuklasan, gaya ng mga dalagang mangmang, na hindi sila handang salubungin ang kanilang Panginoon. Wala sa kanila mismo ang kapangyarihang magtamo ng langis, at nauuwi sa pagkawasak ang kanilang mga buhay. Ngunit kung hihilingin ang Banal na Espiritu ng Diyos, kung magsumamo tayo, gaya ni Moises, “Ipakita mo sa akin ang iyong kaluwalhatian,” ang pag-ibig ng Diyos ay ibubuhos sa ating mga puso. Sa pamamagitan ng mga ginintuang tubo, ang ginintuang langis ay ipapadaloy sa atin. “Hindi sa pamamagitan ng kalakasan, ni ng kapangyarihan, kundi sa pamamagitan ng aking Espiritu,” sabi ng Panginoon ng mga Hukbo. Sa pagtanggap ng maningning na mga sinag ng Araw ng Katuwiran, ang mga anak ng Diyos ay nagliliwanag bilang mga ilaw sa sanlibutan. Review and Herald, Hulyo 20, 1897.

The “oil” is the final message, which once again, is the Revelation of Jesus Christ. In the passage those who wish to have the oil need to plead to God as did Moses in Horeb’s cave. But notice that if we are to “plead, as did Moses” that God would “show” us His “glory,” we must first ask for the Holy Spirit who is the Comforter. If we do, then by angels and the two golden pipes we shall receive of Christ righteousness. We deceive ourselves if we think we can pray and plead for Christ’s character as the traditions and customs of Laodicean Adventism suggests should be done, while at the same time we are refusing the message of the Revelation of Jesus Christ. His righteousness is conveyed to us through the “messages of God’s Spirit,” that are conveyed by the two anointed ones that stand before God’s throne. When we reject his message, we reject His righteousness.

Ang "langis" ay ang pangwakas na mensahe—na, muli, ay ang Pahayag ni Jesucristo. Sa siping ito, ang mga nagnanais magkaroon ng langis ay kailangang magsumamo sa Diyos gaya ng ginawa ni Moises sa yungib ng Horeb. Ngunit pansinin na kung tayo ay "magsumamo, gaya ng ginawa ni Moises" na "ipakita" sa atin ng Diyos ang Kanyang "kaluwalhatian," kailangan muna nating hingin ang Espiritu Santo na siyang Mang-aaliw. Kung gagawin natin ito, kung gayon, sa pamamagitan ng mga anghel at ng dalawang gintong tubo ay tatanggap tayo ng katuwiran ni Cristo. Dinadaya natin ang ating sarili kung inaakala nating maaari tayong manalangin at magsumamo para sa likas ni Cristo, gaya ng ipinahihiwatig ng mga tradisyon at kaugalian ng Adventismong Laodikense na dapat gawin, habang sa gayon ding panahon ay itinatakwil natin ang mensahe ng Pahayag ni Jesucristo. Ang Kanyang katuwiran ay ipinapahatid sa atin sa pamamagitan ng "mga mensahe ng Espiritu ng Diyos," na ipinadadala ng dalawang pinahiran na nakatayo sa harap ng trono ng Diyos. Kapag itinatakwil natin ang kanyang mensahe, itinatakwil natin ang Kanyang katuwiran.

> Then answered I, and said unto him, What are these two olive trees upon the right side of the candlestick and upon the left side thereof? And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth. Zechariah 4:11–14.

> At sumagot ako at sinabi sa kaniya, Ano ang dalawang punong olibo na nasa dakong kanan ng kandelero at nasa dakong kaliwa nito? At muling sumagot ako at sinabi sa kaniya, Ano ang dalawang sanga ng olibo na sa pamamagitan ng dalawang tubong ginto ay ibinubuhos ang gintong langis mula sa kanilang sarili? At sinagot niya ako at sinabi, Hindi mo ba nalalaman kung ano ang mga ito? At sinabi ko, Hindi, Panginoon ko. Nang magkagayo'y sinabi niya, Ito ang dalawang pinahiran, na nakatayo sa tabi ng Panginoon ng buong lupa. Zacarias 4:11-14.

The two “anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth,” are also represented as the two witnesses of Revelation eleven.

Ang dalawang “pinahiran, na nakatayo sa harapan ng Panginoon ng buong lupa,” ay inilalarawan din bilang ang dalawang saksi ng Apocalipsis labing-isa.

> “Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament.” The Great Controversy, 267.

> “Tungkol sa dalawang saksi ay nagpahayag pa ang propeta: ‘Ito ang dalawang punong olibo, at ang dalawang kandelyero na nakatayo sa harapan ng Diyos ng lupa.’ ‘Ang iyong salita,’ wika ng mang-aawit, ‘ay ilawan sa aking mga paa, at liwanag sa aking landas.’ Apocalipsis 11:4; Awit 119:105. Ang dalawang saksi ay kumakatawan sa mga Kasulatan ng Lumang at ng Bagong Tipan.” Ang Dakilang Paglalaban, 267.

Whether we consider Zechariah’s or John’s testimony of the two witnesses, the context of either testimony is the communication process that is the very first truth mentioned in association with the message of the Revelation of Jesus Christ in Revelation chapter one and verse one. From the Father, to the Son, to the angels, to a prophet to the church. The process in which Christ speaks to mankind is a major understanding that He seeks to reveal within the final warning message. This corresponds with the emphasis in the presentation of both the first and third angel’s messages.

Kung isasaalang-alang man natin ang patotoo ni Zacarias o ang kay Juan hinggil sa dalawang saksi, ang konteksto ng alinman sa mga patotoong ito ay ang proseso ng paghahatid ng kapahayagan—ang pinakaunang katotohanang binanggit na kaugnay ng mensahe ng Pahayag ni Jesu-Cristo sa Pahayag, kabanata isa, talata isa. Mula sa Ama, tungo sa Anak, sa mga anghel, sa isang propeta, patungo sa iglesia. Ang paraang ito ng pakikipag-usap ni Cristo sa sangkatauhan ay isang pangunahing pagkaunawa na nais Niyang ihayag sa loob ng huling mensahe ng babala. Ito ay tumutugma sa diin sa paglalahad ng kapwa mga mensahe ng unang at ikatlong anghel.

The message of the first angel is represented by William Miller. Miller possesses several prophetic characteristics that must be recognized. He was the “Father” of the movement, which in terms of the Alpha and Omega demands that there would be a son. He represented a movement represented by the name “Millerite,” which is the word for a type of rock. He was used to organize a set of biblical rules of prophetic interpretation. Those rules become a major component of the communication of the messages of God’s Spirit that were either refused or accepted as those of Miller’s generation chose whether to retain their foolish Laodicean condition or to become wise Philadelphians. As the father of the message of the first angel, he typifies a movement that will proclaim the message of the third angel’s message, and that movement’s understanding of the message will be directed by a special set of biblical rules of prophetic interpretation that establish the message of the third angel as soundly as Miller was used to establish the message of the first angel. God never changes, Jesus Christ the same yesterday, today and forever.

Ang mensahe ng unang anghel ay kinakatawan ni William Miller. Taglay ni Miller ang ilang katangiang propetiko na dapat kilalanin. Siya ang “Ama” ng kilusan, na, kung iuugnay sa Alpha at Omega, ay nagsasaad na dapat mayroong anak. Kinatawan niya ang isang kilusang kinikilala sa pangalang “Millerite,” na siyang salita para sa isang uri ng bato. Ginamit siya upang bumalangkas ng isang hanay ng biblikal na mga alituntunin ng pagpapakahulugan sa propesiya. Ang mga alituntuning iyon ay naging pangunahing bahagi sa pagpapahayag ng mga mensahe ng Espiritu ng Diyos, na alinman ay tinanggihan o tinanggap, samantalang pinili ng salinlahi ni Miller kung mananatili sila sa kanilang hangal na kalagayang Laodiceano o magiging marurunong na mga taga-Filadelfia. Bilang ama ng mensahe ng unang anghel, siya ay sumasagisag sa isang kilusang magpapahayag ng mensahe ng mensahe ng ikatlong anghel, at ang pagkaunawa ng kilusang iyon sa mensahe ay papatnubayan ng isang natatanging hanay ng biblikal na mga alituntunin ng pagpapakahulugan sa propesiya na magtatatag sa mensahe ng ikatlong anghel nang kasing-matatag kung paanong ginamit si Miller upang itatag ang mensahe ng unang anghel. Ang Diyos ay hindi kailanman nagbabago; si Jesu-Cristo ay siya ring kahapon, ngayon, at magpakailanman.

> Do not err, my beloved brethren. Every good gift and every perfect gift is from above, and cometh down from the Father of lights, with whom is no variableness, neither shadow of turning. Of his own will begat he us with the word of truth, that we should be a kind of firstfruits of his creatures. James 1:16–18.

> Huwag kayong maligaw, mga minamahal kong kapatid. Ang bawat mabuting kaloob at bawat sakdal na kaloob ay buhat sa itaas, at bumababa mula sa Ama ng mga ilaw, na sa kaniya’y walang pag-iiba, ni anino man ng pagbabago. Sa kaniyang sariling kalooban ay ipinanganak niya tayo sa pamamagitan ng salita ng katotohanan, upang tayo’y maging isang uri ng unang bunga ng kaniyang mga nilalang. Santiago 1:16-18.

In the beginning or the end of Adventism, the messages of God’s Spirit which are represented by the oil, are conveyed through the two witnesses. At the beginning with the Millerites the two witnesses were the Old and New Testaments and at the end they are the Bible and the Spirit of Prophecy. This is the reason why John, who most perfectly illustrates the end of God’s people in the last days of the investigative judgment was in the isle of Patmos.

Sa pasimula at sa katapusan ng Adventismo, ang mga mensahe ng Espiritu ng Diyos, na sinasagisag ng langis, ay ipinapaabot sa pamamagitan ng dalawang saksi. Sa pasimula, noong panahon ng mga Millerita, ang dalawang saksi ay ang Lumang Tipan at ang Bagong Tipan; at sa katapusan, sila ay ang Bibliya at ang Espiritu ng Propesiya. Ito ang dahilan kung bakit si Juan, na siyang pinakaganap na naglalarawan ng wakas ng bayan ng Diyos sa mga huling araw ng paghuhukom na pasisiyasat, ay nasa pulo ng Patmos.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.

> Akong si Juan, na kapatid din ninyo, at kasama ninyo sa kapighatian, at sa kaharian at pagtitiis ni Jesucristo, ay nasa pulo na tinatawag na Patmos, dahil sa salita ng Diyos at sa patotoo ni Jesucristo. Apocalipsis 1:9.

The prophetic setting of Patmos represents that John is being persecuted. He was being persecuted for receiving the messages of God’s spirit that identify the Revelation of Jesus Christ through the Bible and Spirit of Prophecy.

Ang propetikong konteksto ng Patmos ay nagpapahiwatig na inuusig si Juan. Siya ay inuusig dahil sa pagtanggap niya sa mga mensahe ng Espiritu ng Diyos na nagpapakilala sa Pahayag ni Jesucristo sa pamamagitan ng Bibliya at ng Espiritu ng Propesiya.

The persecution of God’s “last day” people is also represented in Revelation eleven when the two witnesses are slain in the streets, and everyone celebrates their death. In chapter eleven those two witnesses are Elijah and Moses. They have given their testimony for three and a half years and then they are slain, but they were thereafter resurrected.

Ang pag-uusig sa bayan ng Diyos sa “huling araw” ay inilarawan din sa Pahayag kabanata labing-isa, nang ang dalawang saksi ay pinatay sa mga lansangan at nagdiriwang ang lahat sa kanilang kamatayan. Sa kabanata labing-isa, ang dalawang saksi na iyon ay sina Elias at Moises. Nagpatotoo sila sa loob ng tatlo’t kalahating taon at saka sila pinatay, ngunit pagkaraan ay binuhay silang muli.

All the prophets speak more of the last days than they do their own history, so if there is ever a book that is speaking of the last days it is the book of Revelation where all the books of the Bible meet and end. There must therefore be a “message” in the last days that is slain, and thereafter resurrected. Revelation eleven illustrated the history of the French Revolution, but it more directly illustrates an attack against the message of the third angel in the last days. The message and the movement that was typified by Miller’s message and movement suffered that attack and died on July 18, 2020. According to Revelation eleven that attack would be carried out by the beast that ascended up out of the bottomless pit.

Ang lahat ng propeta ay higit na nagsasalita hinggil sa mga huling araw kaysa sa kanilang sariling kasaysayan, kaya kung mayroon mang aklat na nagsasalita tungkol sa mga huling araw, ito ay ang Aklat ng Apocalipsis, kung saan nagtatagpo at nagwawakas ang lahat ng mga aklat ng Bibliya. Samakatuwid, dapat na may isang "mensahe" sa mga huling araw na papatayin, at pagkatapos ay mabubuhay na maguli. Inilarawan ng Apocalipsis kabanata labing-isa ang kasaysayan ng Rebolusyong Pranses, ngunit higit na tuwiran nitong inilalarawan ang isang pag-atake laban sa mensahe ng ikatlong anghel sa mga huling araw. Ang mensahe at ang kilusang tinipuhan ng mensahe at kilusan ni Miller ay dumanas ng pag-atakeng iyon at namatay noong Hulyo 18, 2020. Ayon sa Apocalipsis kabanata labing-isa, ang pag-atakeng iyon ay isasagawa ng halimaw na umahon mula sa kalaliman.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. Revelation 11:8, 9.

> At kapag natapos na nila ang kanilang patotoo, ang hayop na umaahon mula sa walang hanggang kalaliman ay makikipagdigma laban sa kanila, at dadaigin sila, at papatayin sila. At ang kanilang mga bangkay ay mahahandusay sa lansangan ng dakilang lungsod, na sa espirituwal ay tinatawag na Sodoma at Egipto, kung saan ipinako rin sa krus ang ating Panginoon. Apocalipsis 11:8, 9.

Sister White informs us that the “bottomless pit” represents a new manifestation of satanic power.

Ipinapaalam sa atin ni Sister White na ang "bottomless pit" ay kumakatawan sa isang bagong pagpapakita ng kapangyarihan ni Satanas.

> “‘When they shall have finished [are finishing] their testimony.’ The period when the two witnesses were to prophesy clothed in sackcloth ended in 1798. As they were approaching the termination of their work in obscurity, war was to be made upon them by the power represented as ‘the beast that ascendeth out of the bottomless pit.’ In many of the nations of Europe the powers that ruled in Church and State had for centuries been controlled by Satan, through the medium of the papacy. But here is brought to view a new manifestation of Satanic power.” The Great Controversy, 268.

> "'Pagkatapos [Habang tinatapos] nila ang kanilang patotoo.' Nagtapos noong 1798 ang panahong ang dalawang saksi ay magpapahayag ng propesiya na nararamtan ng kayong-sako. Samantalang sila’y papalapit sa pagtatapos ng kanilang gawain sa pagkakukubli, didigmain sila ng kapangyarihang kinakatawan bilang 'ang hayop na umaahon mula sa kalalimang walang-hanggan.' Sa marami sa mga bansa ng Europa, ang mga kapangyarihang namamahala sa Simbahan at Estado ay sa loob ng maraming siglo napasailalim sa pamamahala ni Satanas, sa pamamagitan ng kapapahan. Ngunit dito ay inihaharap sa paningin ang isang bagong pagpapakita ng kapangyarihang sataniko." The Great Controversy, 268.

There are three powers identified in the book of Revelation that come from the bottomless pit, the first mentioned is Islam in Revelation chapter nine verse two, the second is atheism of the French Revolution in chapter eleven verse eight and the third is modern Rome in chapter seventeen verse eight. The “new manifestation” in the last days that will not only attack the movement typified by the Millerite movement, but also attack the world is the counterfeit awakening of the counterfeit Midnight Cry known as “Woke-ism.” Woke-ism represents a “new manifestation of satanic power” which is upheld by the current Jesuit antichrist and is promoted through the merchants, the political leaders of the United Nations, the liberal representatives in the fallen churches of Protestantism in the United States, and the Democratic party in conjunction with the RINO-Republicans who either promote or permit the promotion of all the variations of the deviant lifestyles of the homosexual community as represented in chapter eleven as “Sodom.” These three powers are what lead the world to Armageddon, and they are also represented by “Egypt,” the symbol of atheism and worldliness. Set within the anarchy of the French Revolution, which is another element of these three powers that make up what Sister White calls the “evil confederacy,” either directly promote or allow Woke-ism. Woke-ism is the satanic counterfeit of the awakening of the ten virgins. We have more to discuss on these lines, but we need first to address the aftermath of the murder in the street that was accomplished on July 18, 2020.

May tatlong kapangyarihang tinukoy sa aklat ng Apocalipsis na nagbubuhat mula sa walang hanggang kalaliman; ang una na binanggit ay ang Islam sa Apocalipsis kabanata siyam talata dalawa, ang ikalawa ay ang ateismo ng Rebolusyong Pranses sa kabanata labing-isa talata walo, at ang ikatlo ay ang makabagong Roma sa kabanata labing-pito talata walo. Ang “bagong pagpapakita” sa mga huling araw na hindi lamang aatake sa kilusang tinipikal ng kilusang Millerita, kundi aatake rin sa sanlibutan, ay ang huwad na paggising ng huwad na Midnight Cry na kilala bilang “Woke-ism.” Kinakatawan ng Woke-ism ang “bagong pagpapakita ng kapangyarihang sataniko” na sinusuportahan ng kasalukuyang Heswitang antikristo at ipinapalaganap sa pamamagitan ng mga mangangalakal, ng mga pinunong pampulitika ng Mga Nagkakaisang Bansa, ng mga liberal na kinatawan sa mga bumagsak na iglesya ng Protestantismo sa Estados Unidos, at ng Partidong Demokratiko na kaisa ng mga RINO-Republikano na alinman ay nagtataguyod o nagpapahintulot sa pagtataguyod ng lahat ng anyo ng mga lihis na pamumuhay ng pamayanang homoseksuwal gaya ng kinakatawan sa kabanata labing-isa bilang “Sodoma.” Ang tatlong kapangyarihang ito ang umaakay sa sanlibutan patungo sa Armagedon, at kinakatawan din sila ng “Ehipto,” ang sagisag ng ateismo at kamunduhan. Nakapaloob sa anarkiya ng Rebolusyong Pranses—na isa pang elemento ng tatlong kapangyarihang ito na bumubuo sa tinatawag ni Sister White na “masamang samahan”—ang mga ito ay alinman ay tuwirang nagtataguyod o nagpapahintulot sa Woke-ism. Ang Woke-ism ay ang satanikong huwad ng paggising ng sampung dalaga. Marami pa tayong tatalakayin sa mga linyang ito, ngunit kailangan muna nating talakayin ang kinahinatnan ng pagpaslang sa lansangan na naisakatuparan noong Hulyo 18, 2020.

And also, dear Reader, please understand I have no support to offer to the Republican party. There is no political persuasion that I have any confidence in. It is simply the prophetic dynamics that exist in the United States, the United Nations and the Papacy that I am pointing out. Those dynamics will be more specifically addressed when we begin to directly address the two horns that parallel each other from 1798 until the Sunday law.

At gayundin, mahal na Mambabasa, unawain ninyo na wala akong maiaalok na suporta sa Partidong Republikano. Wala akong pinagtitiwalaang alinmang paninindigang pampolitika. Ang aking tinutukoy ay wala kundi ang mga propetikong dinamika na umiiral sa Estados Unidos, sa Mga Nagkakaisang Bansa, at sa Papasiya. Ang mga dinamikang iyon ay mas partikular na tatalakayin kapag sinimulan nating talakayin nang tuwiran ang dalawang sungay na magkaagapay mula 1798 hanggang sa batas ng Linggo.

The satanic Woke-ism that represents a counterfeit Midnight Cry precedes the actual Midnight Cry and before the time of the genuine Midnight Cry, those that have been slain in the streets will ultimately evolve into either a foolish or wise virgin. The period of time when the binding off of our characters into either the bundle destined for the fire of destruction or as the bundle for the heavenly garner is now here.

Ang makasatanas na Woke-ismo na kumakatawan sa isang huwad na Sigaw sa Hatinggabi ay nauuna sa aktuwal na Sigaw sa Hatinggabi, at bago sumapit ang panahon ng tunay na Sigaw sa Hatinggabi, yaong mga pinatay sa mga lansangan ay sa huli ay magiging alinman sa birheng mangmang o birheng matalino. Ang panahon ng pagbibigkis ng ating mga karakter tungo sa alinman sa bigkis na laan sa apoy ng paglipol o sa bigkis para sa makalangit na kamalig ay narito na.

Sister White identifies that in the tarrying time the foolish virgins of the Millerite history reacted to the testing disappointment differently than the wise virgins, thus suggesting that by the tarrying time their characters were already settled. But Jeremiah’s testimony informs us that we can choose to return to God and He will not only return to us, but He will make us a fenced brazen wall against the wicked and the terrible as we are used as his mouth piece in the ensuing crisis. It is at that prophetic point that Jesus promises to comfort us. This is the significance of John’s four chapters that are set within our current history.

Tinutukoy ni Sister White na sa panahon ng paghihintay, ang mga mangmang na dalaga sa kasaysayan ng mga Millerita ay tumugon sa pagsubok na pagkadismaya sa paraang iba kaysa sa mga matatalinong dalaga, na nagpapahiwatig na pagsapit ng panahon ng paghihintay ay napirmi na ang kanilang mga pagkatao. Ngunit ipinaaalam sa atin ng patotoo ni Jeremias na maaari tayong pumiling manumbalik sa Diyos, at hindi lamang Siya manunumbalik sa atin, kundi gagawin Niya tayong isang nakukutang pader na tanso laban sa masasama at sa nakapanghihilakbot, habang ginagamit Niya tayo bilang Kanyang tagapagsalita sa kasunod na krisis. Sa sandaling propetiko na iyon ipinangako ni Jesus na aaliwin Niya tayo. Ito ang kahalagahan ng apat na kabanata ng Ebanghelyo ni Juan na nakapaloob sa ating kasalukuyang kasaysayan.

The oil is the Holy Spirit, it is character and it is the messages of God’s Spirit. God’s Spirit is the “Comforter.” As God so loved the world that He gave His only-begotten Son, and as Jesus sacrificed His godly being to willingly accept the humanity he had created as part of Himself for eternity, so too the Holy Spirit that is given in this period of time will abide with us forever.

Ang langis ay ang Espiritu Santo; ito ay karakter, at ito ay ang mga mensahe ng Espiritu ng Diyos. Ang Espiritu ng Diyos ay ang “Tagaaliw.” Kung paanong inibig ng Diyos ang sanlibutan na ibinigay Niya ang Kanyang bugtong na Anak, at kung paanong isinakripisyo ni Jesus ang Kanyang pagka-Diyos upang kusang-loob na tanggapin ang pagkataong nilikha Niya bilang bahagi ng Kanyang sarili sa walang hanggan, gayundin naman, ang Espiritu Santo na ibinibigay sa panahong ito ay mananatiling kasama natin magpakailanman.

> If ye love me, keep my commandments. And I will pray the Father, and he shall give you another Comforter, that he may abide with you forever; Even the Spirit of truth; whom the world cannot receive, because it seeth him not, neither knoweth him: but ye know him; for he dwelleth with you, and shall be in you. I will not leave you comfortless: I will come to you. John 14:15–18.

> Kung iniibig ninyo ako, tuparin ninyo ang aking mga utos. At ako’y dadalangin sa Ama, at siya’y magbibigay sa inyo ng ibang Mang-aaliw, upang siya’y manatili sa inyo magpakailanman; sa makatuwid, ang Espiritu ng katotohanan; na hindi matatanggap ng sanlibutan, sapagkat hindi siya nito nakikita, ni nakikilala man; ngunit nakikilala ninyo siya, sapagkat siya’y nananahan kasama ninyo, at sasa inyo. Hindi ko kayo iiwan na walang-aliw: Ako’y paririto sa inyo. Juan 14:15-18.

This sacrifice of the Spirit in choosing to abide with human beings forever, parallels the sacrifice of the other two persons of the heavenly trio. Perhaps as significant as the sacrifice of the Spirit in His willingness to live within each of the redeemed for eternity is that the arrival of the “Comforter” in this particular history identifies when God’s people are sealed for eternity.

Ang sakripisyong ito ng Espiritu sa pagpiling manahan kasama ng mga tao magpakailanman ay kaparis ng sakripisyo ng dalawa pang Persona ng makalangit na tatluhan. Marahil kasing-mahalaga ng sakripisyo ng Espiritu sa Kaniyang kahandaang manahan sa loob ng bawat tinubos magpakailanman ang katotohanang ang pagdating ng “Mang-aaliw” sa natatanging yugtong ito ng kasaysayan ang tumutukoy kung kailan tinatatakan ang bayan ng Diyos magpakailanman.

> And grieve not the holy Spirit of God, whereby ye are sealed unto the day of redemption. Ephesians 4:30.

> At huwag ninyong pighatiin ang Espiritu Santo ng Diyos, na sa pamamagitan niya kayo’y tinatakan hanggang sa araw ng pagtubos. Mga Taga-Efeso 4:30.

In the history where the promise of the Comforter is perfectly fulfilled, which is the history of the one hundred and forty-four thousand the Spirit will “abide” in us “forever.” Every Christian that met the requirements of the gospel received the Holy Spirit and was therefore “sealed unto the day of redemption,” but that sealing simply points forward to the time when the one hundred and forty-four thousand are to be sealed during this current history. In Ephesians those that are sealed unto the day of redemption are contrasted with those who “grieve” the “Holy Spirit.” They grieve the Holy Spirit by refusing to accept the communications of God’s Spirit, and thus refuse the golden oil. When Christ promises to send us the “Comforter” “the Spirit of truth” in this period of disappointment, He is promising to place His seal upon us, and His seal represents the keeping of His commandments, particularly the Sabbath commandment, which is the day that John received the revelation and which is the issue that is about to confront the world.

Sa kasaysayan kung saan ang pangako ng Mang-aaliw ay lubos na natutupad, na siyang kasaysayan ng isandaan at apatnapu't apat na libo, ang Espiritu ay "mananahan" sa atin "magpakailanman." Bawat Kristiyano na tumupad sa mga kinakailangan ng ebanghelyo ay tumanggap ng Espiritu Santo at kaya naman ay "tinatakan hanggang sa araw ng pagtubos," ngunit ang pagtatakan na iyon ay tumuturo lamang pasulong sa panahon kapag ang isandaan at apatnapu't apat na libo ay tatatakan sa kasalukuyang kasaysayang ito. Sa Efeso, yaong mga tinatakan hanggang sa araw ng pagtubos ay isinasalungat sa mga "pumipighati" sa "Espiritu Santo." Pinipighati nila ang Espiritu Santo sa pagtangging tanggapin ang mga pahayag ng Espiritu ng Diyos, at sa gayon ay tinatanggihan ang ginintuang langis. Kapag ipinangako ni Cristo na susuguin Niya sa atin ang "Mang-aaliw," ang "Espiritu ng katotohanan," sa panahong ito ng kabiguan, ipinangako Niyang ilalagay ang Kanyang tatak sa atin, at ang Kanyang tatak ay kumakatawan sa pag-iingat ng Kanyang mga utos, lalo na ng utos tungkol sa Sabbath, na siyang araw noong tinanggap ni Juan ang pahayag at na siyang usaping malapit nang harapin ng sanlibutan.

The sealing of the wise virgins is accomplished before the test of the Sunday law, for it is there that the characters of both the wise and foolish will be manifested, and character is never developed in a crisis, it is simply manifested. The sealing represents, among other things a transformation from the mind of a Laodicean into the mind of a Philadelphian. The problem is that for that transformation to be accomplished, the first test for each of us is to genuinely understand that heretofore we have been Laodiceans, for as Laodiceans our primary spiritual attitude is that everything is alright, when everything is actually all wrong. That attitude must be set aside, it is one of the vile things that must be separated from the precious.

Ang pagtatatak sa mga dalagang matatalino ay nagaganap bago ang pagsubok ng Batas ng Linggo, sapagkat doon mahahayag ang mga karakter ng kapwa matatalino at mangmang, at ang karakter ay kailanman hindi hinuhubog sa panahon ng krisis; ito’y inihahayag lamang. Ang pagtatatak ay kumakatawan, bukod sa iba pa, sa isang pagbabagong-anyo mula sa pag-iisip ng isang taga-Laodicea tungo sa pag-iisip ng isang taga-Filadelfia. Ang suliranin ay ito: upang maisakatuparan ang pagbabagong-anyo na iyon, ang unang pagsubok para sa bawat isa sa atin ay ang taos-pusong maunawaan na hanggang ngayo’y tayo ay naging mga taga-Laodicea, sapagkat, bilang mga taga-Laodicea, ang pangunahing espirituwal na saloobin natin ay na ang lahat ay nasa ayos, samantalang sa katotohanan ang lahat ay lubhang mali. Ang saloobing iyon ay dapat isantabi; isa ito sa mga hamak na bagay na kailangang ihiwalay sa mahalaga.

> “Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.

> "Sa sandaling matatakan sa kanilang mga noo ang bayan ng Diyos—hindi ito anumang nakikitang tatak o marka, kundi isang pagkakapirmi sa katotohanan, sa isip at sa espiritu, upang hindi sila matinag—sa mismong sandaling matatakan ang bayan ng Diyos at maihanda para sa pagyanig, darating iyon. Sa katunayan, nagsimula na ito; ang mga paghatol ng Diyos ay nasa lupain na ngayon, upang tayo'y balaan, upang ating malaman kung ano ang darating." Seventh-day Adventist Bible Commentary, tomo 4, 1161.

The “Comforter” that Jesus promises to His disciples who comforts them in the time of disappointment guides His people into all truth, and it is through a “settling into the truth” that we are sealed. The “truth” which God’s people are to settle into at this point is the “truth” that is unsealed just before probation closes, for the “time is at hand.” That truth is the structure of the hidden history of the seven thunders, and that hidden history identifies the history where the Revelation of Jesus Christ is opened up. The hidden history of the seven thunders will be fulfilled at the very time that “truth” represented as the hidden history is unsealed. The unsealing of the “truth” is what seals those who receives the message that has been previously sealed.

Ang "Tagapag-aliw" na ipinangako ni Jesus sa Kanyang mga alagad, na umaaliw sa kanila sa panahon ng kabiguan, ang gumagabay sa Kanyang bayan sa lahat ng katotohanan, at sa pamamagitan ng isang "pagkakapirmi sa katotohanan" tayo ay tinatatakan. Ang "katotohanan" na dapat pagkapirmihan ng bayan ng Diyos sa panahong ito ay ang "katotohanang" inaalisan ng selyo bago magsara ang panahon ng probasyon, sapagkat "malapit na ang panahon." Ang katotohanang iyon ang balangkas ng nakatagong kasaysayan ng pitong kulog, at ang nasabing nakatagong kasaysayan ang tumutukoy sa kasaysayang kung saan nabubuksan ang Pahayag ni Jesu-Cristo. Ang nakatagong kasaysayan ng pitong kulog ay matutupad mismong sa oras na ang "katotohanang" kinakatawan bilang nakatagong kasaysayan ay inaalisan ng selyo. Ang pag-aalis ng selyo sa "katotohanan" ang siyang nagtatatak sa mga tumatanggap ng mensaheng dating naselyuhan.

God’s people are sealed in their foreheads in advance of the shaking of the angry nations that occurs at the Sunday law, thus initiating national ruin. The Revelation of Jesus Christ is the “sayings of the prophecy of” the book of Revelation that are no longer to be sealed, for the time is at hand. It is the truth that now is to be read, heard and most importantly to be kept, if we are to be blessed.

Ang bayan ng Diyos ay tinatatakan sa kanilang mga noo bago sumapit ang pagyanig sa mga galit na bansa na nagaganap kapag ipinatutupad ang batas ng Linggo, kaya’t pinasisimulan ang pambansang pagkasira. Ang Pahayag ni Jesucristo ang “mga pananalita ng propesiya ng” aklat ng Pahayag na hindi na dapat tatatakan, sapagkat malapit na ang panahon. Ito ang katotohanang ngayon ay dapat basahin, pakinggan, at higit sa lahat ay tuparin, kung tayo’y tatanggap ng pagpapala.

> Judas saith unto him, not Iscariot, Lord, how is it that thou wilt manifest thyself unto us, and not unto the world? Jesus answered and said unto him, If a man love me, he will keep my words: and my Father will love him, and we will come unto him, and make our abode with him. He that loveth me not keepeth not my sayings: and the word which ye hear is not mine, but the Father’s which sent me. These things have I spoken unto you, being yet present with you. But the Comforter, which is the Holy Ghost, whom the Father will send in my name, he shall teach you all things, and bring all things to your remembrance, whatsoever I have said unto you. John 14:22–26.

> Sinabi sa kaniya ni Judas (hindi si Iscariote), Panginoon, paano mangyayari na ihahayag mo ang iyong sarili sa amin, at hindi sa sanlibutan? Sumagot si Jesus at sinabi sa kaniya, Kung iniibig ako ng sinuman, iingatan niya ang aking mga salita; at iibigin siya ng aking Ama, at kami ay paroroon sa kaniya at mananahan kaming kasama niya. Ang hindi umiibig sa akin ay hindi nag-iingat ng aking mga salita; at ang salitang inyong naririnig ay hindi akin, kundi sa Ama na nagsugo sa akin. Ang mga bagay na ito ay sinabi ko sa inyo, samantalang ako’y kasama pa ninyo. Ngunit ang Mang-aaliw, na siyang Espiritu Santo, na isusugo ng Ama sa aking pangalan, siya ang magtuturo sa inyo ng lahat ng mga bagay, at ipaaalaala niya sa inyo ang lahat ng mga bagay na aking sinabi sa inyo. Juan 14:22-26.

For those who keep the message that is being unsealed, the promise is that the Comforter will “teach” us “all things” “whatsoever” Jesus has said “unto you.” This is the promise that was fulfilled to the disciples of Emmaus and thereafter the eleven disciples. When Christ removed his hand from “holden” the Emmaus disciples’ eyes and thereafter “opened” the eleven disciples’ “understanding” so they could fully “understand the scriptures,” He was recording a promise for those living in the “last days” who will return from their disappointment, repent of their Laodicean condition and accept the “truth.” The “Comforter” in the “last days” will “bring all things to” our “remembrance” as he teaches us “all things.” Just as significant as bringing past truths to our remembrance as He teaches us all things, He will also “show us things to come.”

Para sa mga pinanghahawakan ang mensaheng inaalisan ng selyo, ang pangako ay na ang Mang-aaliw ay “magtuturo” sa atin ng “lahat ng mga bagay,” yaong “anumang” sinabi ni Jesus “sa inyo.” Ito ang pangakong natupad sa mga alagad sa Emmaus at pagkatapos ay sa labing-isang alagad. Nang inalis ni Cristo ang Kanyang kamay sa mga mata ng mga alagad sa Emmaus na “nahadlangan,” at pagkatapos ay “binuksan” ang “pag-uunawa” ng labing-isang alagad upang lubos nilang “maunawaan ang mga kasulatan,” dito Niya itinala ang isang pangako para sa mga nabubuhay sa “mga huling araw” na babalik mula sa kanilang pagkadismaya, magsisisi sa kanilang kalagayang Laodiceano, at tatanggap sa “katotohanan.” Ang “Mang-aaliw” sa “mga huling araw” ay “ipaaalaala ang lahat ng mga bagay” sa ating “alaala” habang itinuturo Niya sa atin ang “lahat ng mga bagay.” Gaya ng kahalagahan ng pagpaalaala sa atin ng mga nakaraang katotohanan habang itinuturo Niya sa atin ang lahat ng mga bagay, “ipakikita rin Niya sa atin ang mga bagay na darating.”

> Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now. Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will show you things to come. He shall glorify me: for he shall receive of mine, and shall show it unto you. John 16:7–14.

> Gayon man, sinasabi ko sa inyo ang katotohanan: makabubuti sa inyo na ako’y umalis; sapagkat kung hindi ako umalis, hindi paririto sa inyo ang Mang-aaliw; ngunit kung ako’y umalis, susuguin ko Siya sa inyo. At kapag dumating Siya, susumbatan Niya ang sanlibutan tungkol sa kasalanan, at sa katuwiran, at sa kahatulan: Tungkol sa kasalanan, sapagkat hindi sila sumasampalataya sa akin; Tungkol sa katuwiran, sapagkat ako’y paroroon sa aking Ama, at hindi na ninyo ako makikita; Tungkol sa kahatulan, sapagkat ang prinsipe ng sanlibutang ito ay nahatulan na. Marami pa akong sasabihin sa inyo, ngunit ngayon ay hindi pa ninyo kayang tanggapin. Gayunman, pagdating Niya, ang Espiritu ng katotohanan, papatnubayan Niya kayo sa buong katotohanan: sapagkat hindi Siya magsasalita sa ganang sarili; kundi anuman ang Kanyang marinig, iyon ang Kanyang sasalitain; at ipahahayag Niya sa inyo ang mga bagay na darating. Luluwalhatiin Niya ako: sapagkat tatanggap Siya mula sa akin, at ipahahayag Niya iyon sa inyo. Juan 16:7-14.

At this time the Comforter shall “guide” us into “truth,” “teach us all things,” including “things to come,” for at this time Jesus still has “many things to say unto” us. Those things whether they be things from our “remembrance,” “things to come” or the many “things” he has “yet” to say unto us is what seals us for the coming crisis. It does so, for his truth represents his creative power. He seals us in advance of the coming crisis, for He intends that we should be forewarned of the greatest period of persecution against His people that ever takes place in sacred history. That persecution specifically identifies that the words and actions which we have done in the past will be remembered and used against us as Christ’s words were twisted against him. Never-the-less we are to present the message as a witness against their rebellion as represented by Ezekiel and Christ.

Sa panahong ito ang Mang-aaliw ay "papatnubay" sa atin sa "katotohanan," "ituturo sa atin ang lahat ng mga bagay," kabilang ang "mga bagay na darating," sapagkat sa panahong ito si Jesus ay mayroon pang "maraming bagay na sasabihin" sa atin. Ang mga bagay na iyon, maging mula sa ating "alaala," "mga bagay na darating" o ang maraming "bagay" na "hindi pa" Niya nasasabi sa atin, ang siyang nagtatatak sa atin para sa nalalapit na krisis. Ginagawa nito iyon, sapagkat ang Kanyang katotohanan ay kumakatawan sa Kanyang kapangyarihang lumalang. Tinatatakan Niya tayo bago pa dumating ang nalalapit na krisis, sapagkat nilalayon Niyang tayo ay mabalaan nang pauna tungkol sa pinakamatinding panahon ng pag-uusig laban sa Kanyang bayan na naganap kailanman sa banal na kasaysayan. Ang pag-uusig na iyon ay tiyak na nagsasaad na ang mga salita at mga gawa na ating ginawa noong una ay aalalahanin at gagamitin laban sa atin, gaya ng mga salita ni Cristo na binaluktot laban sa Kanya. Gayunma'y nararapat nating iharap ang mensahe bilang saksi laban sa kanilang paghihimagsik, gaya ng kinakatawan nina Ezekiel at Cristo.

> Remember the word that I said unto you, The servant is not greater than his lord. If they have persecuted me, they will also persecute you; if they have kept my saying, they will keep yours also. But all these things will they do unto you for my name’s sake, because they know not him that sent me. If I had not come and spoken unto them, they had not had sin: but now they have no cloak for their sin. He that hateth me hateth my Father also. If I had not done among them the works which none other man did, they had not had sin: but now have they both seen and hated both me and my Father. But this cometh to pass, that the word might be fulfilled that is written in their law, They hated me without a cause. But when the Comforter is come, whom I will send unto you from the Father, even the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, he shall testify of me. John 15:20–26.

> Alalahanin ninyo ang salitang aking sinabi sa inyo: Hindi dakila ang alipin kaysa sa kaniyang panginoon. Kung ako’y kanilang inusig, kayo rin ay uusigin nila; kung kanilang iningatan ang aking salita, iingatan din nila ang sa inyo. Ngunit ang lahat ng mga bagay na ito ay gagawin nila sa inyo dahil sa aking pangalan, sapagkat hindi nila nakikilala ang nagsugo sa akin. Kung hindi sana ako naparito at nagsalita sa kanila, wala sana silang kasalanan; ngunit ngayo’y wala na silang anumang madahilan sa kanilang kasalanan. Ang napopoot sa akin ay napopoot din sa aking Ama. Kung hindi ko sana ginawa sa gitna nila ang mga gawang hindi ginawa ninuman, wala sana silang kasalanan; ngunit ngayo’y nakita nila at kinapootan nila kapuwa ako at ang aking Ama. Ngunit ito’y nangyayari, upang matupad ang salitang nasusulat sa kanilang kautusan, “Ako’y kanilang kinapootan nang walang sanhi.” Ngunit pagdating ng Mang-aaliw, na aking susuguin sa inyo mula sa Ama, ang Espiritu ng katotohanan, na nagbubuhat sa Ama, siya ang magpapatotoo tungkol sa akin. Juan 15:20-26.

The “Spirit of truth” who is the “Comforter” will “testify of” Christ, who is the “truth.” And the “truth” is the Alpha and Omega, the first and the last, the beginning and the ending. The hidden history of the seven thunders that is now being unsealed is the sealing message of the one hundred and forty-four thousand. In the aftermath of July 18, 2020 Jeremiah provides an example that we may choose to return to Him that first loved us. In accomplishing that work of returning we have the responsibility of separating the precious from the vile. If we work out our salvation, with fear and trembling and accomplish that work we will be sealed and immediately enter into the greatest crisis of earth’s history. We will also have the privilege of experiencing the history that prophets, kings and righteous men have desired to see.

Ang "Espiritu ng katotohanan" na siyang "Mang-aaliw" ay "magpapatotoo tungkol" kay Cristo, na siyang "katotohanan." At ang "katotohanan" ay ang Alfa at Omega, ang una at ang huli, ang pasimula at ang wakas. Ang nakatagong kasaysayan ng pitong kulog na ngayo'y binubuksan ay ang mensaheng pangselyo ng isang daan at apatnapu't apat na libo. Pagkaraan ng Hulyo 18, 2020, nagbibigay si Jeremias ng isang halimbawa upang piliin nating bumalik sa Kanya na unang umibig sa atin. Sa pagtupad sa gawaing pagbabalik na iyon, nasa atin ang pananagutang ihiwalay ang mahalaga sa hamak. Kung ating gaganapin ang ating sariling kaligtasan, na may takot at panginginig, at maisakatuparan natin ang gawaing iyon, tayo'y tatatakan at kaagad na papasok sa pinakadakilang krisis sa kasaysayan ng lupa. Magkakaroon din tayo ng pribilehiyong maranasan ang kasaysayang ninasa ng mga propeta, mga hari, at mga matuwid na makita.

Those that take up that work and return “will walk in the light proceeding from the throne of God,” and by “means of the angels there will be constant communication between heaven and earth,” which is the communication process identified in the opening verse of the book of Revelation.

Ang mga magsasagawa ng gawaing iyon at magbabalik ay “maglalakad sa liwanag na nagmumula sa trono ng Diyos,” at “Sa pamamagitan ng mga anghel ay magkakaroon ng walang patid na pakikipag-ugnayan sa pagitan ng langit at lupa,” na siyang proseso ng pakikipag-ugnayan na tinukoy sa unang talata ng aklat ng Apocalipsis.

> “Not all in this world have taken sides with the enemy against God. Not all have become disloyal. There are a faithful few who are true to God; for John writes: ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:12. Soon the battle will be waged fiercely between those who serve God and those who serve Him not. Soon everything that can be shaken will be shaken, that those things that cannot be shaken may remain.

> Hindi lahat sa sanlibutang ito ay nakipanig sa kaaway laban sa Diyos. Hindi lahat ay naging taksil. May iilang tapat na tunay sa Diyos; sapagkat isinulat ni Juan: “Narito ang mga tumutupad sa mga utos ng Diyos, at ang pananampalataya ni Jesus.” Apocalipsis 14:12. Hindi magtatagal ay sisiklab ang mabangis na labanan sa pagitan ng mga naglilingkod sa Diyos at ng mga hindi naglilingkod sa Kanya. Hindi magtatagal, ang lahat ng maaaring yanigin ay yayanigin, upang ang mga bagay na hindi maaaring yanigin ay manatili.

> “Satan is a diligent Bible student. He knows that his time is short, and he seeks at every point to counterwork the work of the Lord upon this earth. It is impossible to give any idea of the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended. They will walk in the light proceeding from the throne of God. By means of the angels there will be constant communication between heaven and earth. And Satan, surrounded by evil angels, and claiming to be God, will work miracles of all kinds, to deceive, if possible, the very elect. God’s people will not find their safety in working miracles, for Satan will counterfeit the miracles that will be wrought. God’s tried and tested people will find their power in the sign spoken of in Exodus 31:12–18. They are to take their stand on the living word: ‘It is written.’ This is the only foundation upon which they can stand securely. Those who have broken their covenant with God will in that day be without God and without hope.

> Si Satanas ay isang masigasig na mag-aaral ng Bibliya. Alam niya na maikli na ang kanyang panahon, at sa bawat pagkakataon ay pinagsisikapan niyang hadlangan ang gawain ng Panginoon sa mundong ito. Hindi maisasalarawan ang karanasan ng bayan ng Diyos na mabubuhay pa sa lupa kapag nagsasanib ang kaluwalhatiang makalangit at ang pag-uulit ng mga pag-uusig ng nakaraan. Lalakad sila sa liwanag na nagmumula sa luklukan ng Diyos. Sa pamamagitan ng mga anghel ay magkakaroon ng walang patid na pakikipag-ugnayan sa pagitan ng langit at lupa. At si Satanas, napapaligiran ng masasamang anghel, at nag-aangking siya ang Diyos, ay gagawa ng sari-saring himala upang dayain, kung maaari, pati ang mga hinirang. Hindi matatagpuan ng bayan ng Diyos ang kanilang kaligtasan sa paggawa ng mga himala, sapagkat pipekehin ni Satanas ang mga himalang gagawin. Ang bayan ng Diyos na nasubok at napatunayang tapat ay matatagpuan ang kanilang kapangyarihan sa tanda na binanggit sa Exodo 31:12–18. Dapat silang manindigan sa buhay na Salita: 'Nasusulat.' Ito lamang ang kaisa-isang saligan na mapagtatayuan nila nang matatag. Yaong mga sumira sa kanilang tipan sa Diyos ay, sa araw na iyon, magiging walang Diyos at walang pag-asa.

> “The worshipers of God will be especially distinguished by their regard for the fourth commandment, since this is the sign of God’s creative power and the witness to His claim upon man’s reverence and homage. The wicked will be distinguished by their efforts to tear down the Creator’s memorial and to exalt the institution of Rome. In the issue of the conflict all Christendom will be divided into two great classes, those who keep the commandments of God and the faith of Jesus, and those who worship the beast and his image, and receive his mark. Although church and state will unite their power to compel all, ‘both small and great, rich and poor, free and bond,’ to receive the mark of the beast, yet the people of God will not receive it. Revelation 13:16. The prophet of Patmos beholds ‘them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God,’ and singing the song of Moses and the Lamb. Revelation 15:2.

> Ang mga sumasamba sa Diyos ay lalong mabibigyang-tangi sa pamamagitan ng kanilang pagpapahalaga sa ikaapat na utos, sapagkat ito ang tanda ng kapangyarihang lumalang ng Diyos at ang patotoo sa Kanyang karapatan sa pagpitagan at pagpupugay ng tao. Ang masasama ay makikilala sa kanilang pagsisikap na gibain ang alaala ng Maylalang at itanghal ang institusyon ng Roma. Sa kinasasapitan ng tunggalian, ang buong daigdig ng mga Kristiyano ay mahahati sa dalawang malaking pangkat: yaong mga tumutupad sa mga utos ng Diyos at may pananampalataya ni Jesus, at yaong mga sumasamba sa hayop at sa kaniyang larawan, at tumatanggap ng kaniyang tanda. Bagaman magbubuklod ang simbahan at ang estado upang pilitin ang lahat, 'maliit at dakila, mayaman at dukha, malaya at alipin,' na tanggapin ang tanda ng hayop, gayunma'y hindi ito tatanggapin ng bayan ng Diyos. Apocalipsis 13:16. Namalas ng propeta ng Patmos ang 'mga nagtagumpay laban sa hayop, at laban sa kaniyang larawan, at laban sa kaniyang tanda, at laban sa bilang ng kaniyang pangalan, na nakatayo sa dagat na parang salamin, na may mga alpa ng Diyos,' at inaawit ang awit ni Moises at ng Kordero. Apocalipsis 15:2.

> “Fearful tests and trials await the people of God. The spirit of war is stirring the nations from one end of the earth to the other. But in the midst of the time of trouble that is coming,—a time of trouble such as has not been since there was a nation,—God’s chosen people will stand unmoved. Satan and his host cannot destroy them, for angels that excel in strength will protect them.” Testimonies, volume 9, 15–17.

> "Kahindik-hindik na mga pagsubok at mga kapighatian ang naghihintay sa bayan ng Diyos. Ang diwa ng digmaan ay pinupukaw ang mga bansa mula sa isang dulo ng lupa hanggang sa kabilang dulo. Ngunit sa kalagitnaan ng darating na panahon ng kapighatian—isang panahon ng kapighatian na hindi pa naganap mula nang magkaroon ng bansa—ang hinirang na bayan ng Diyos ay mananatiling di-natitinag. Hindi sila malilipol ni Satanas at ng kaniyang hukbo, sapagkat ipagsasanggalang sila ng mga anghel na pambihira ang lakas." Mga Patotoo, tomo 9, 15-17.

It is worthwhile to recognize that this passage is the ending of a chapter that begins on page eleven of Testimonies volume nine, which can be recognized as representing nine-eleven. It is worthwhile to take note that the title is about the coming Bridegroom, and also to the charts of Habakkuk which is where Paul derived the verse he wrote in the book of Hebrews. The beginning of the chapter is marking the history that began on September 11, 2001, the two tables of the covenant of prophecy that was entered into at the beginning of Adventism, and that the title is the last crisis, which identifies the last Midnight Cry. The end of the chapter is in complete agreement with the beginning, for both the beginning and end address the final crisis.

Mainam na kilalanin na ang bahaging ito ay ang katapusan ng isang kabanata na nagsisimula sa pahinang labing-isa ng Testimonies, Tomo Siyam, na makikilalang kumakatawan sa siyam-labing-isa. Nararapat ding tandaan na ang pamagat ay tungkol sa pagdating ng Kasintahang Lalaki, at tumutukoy din sa mga tsart ni Habakuk, na doon hinango ni Pablo ang talatang kaniyang isinulat sa aklat ng mga Hebreo. Iminamarka ng pasimula ng kabanata ang kasaysayang nagsimula noong Setyembre 11, 2001; ang dalawang talahanayan ng tipan ng propesiya na pinasukan sa pasimula ng Adventismo; at na ang pamagat ay ang Huling Krisis, na siyang tumutukoy sa huling Sigaw sa Hatinggabi. Lubos na kaayon ng pasimula ang wakas ng kabanata, sapagkat kapwa ang simula at ang wakas ay tumatalakay sa pangwakas na krisis.

> “Section 1—For the Coming of the King

> Seksyon 1-Para sa Pagdating ng Hari

> “Yet a little while, and He that shall come will come, and will not tarry.’ Hebrews 10:37.

> Kaunti pang panahon, at ang darating ay darating, at hindi magluluwat.' Hebreo 10:37.

> “The Last Crisis

> Ang Huling Krisis

> “We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.” Testimonies, volume 9, 11.

> "Nabubuhay tayo sa panahon ng wakas. Ang mga tanda ng panahon na mabilis na natutupad ay nagpapahayag na nalalapit na ang pagparito ni Cristo. Ang mga araw na ating kinabubuhayan ay napakaseryoso at napakahalaga. Ang Espiritu ng Diyos ay unti-unti ngunit tiyak na inaalis sa daigdig. Ang mga salot at mga kahatulan ay bumabagsak na sa mga humahamak sa biyaya ng Diyos. Ang mga kalamidad sa lupa at sa dagat, ang hindi matatag na kalagayan ng lipunan, ang mga hudyat ng digmaan, ay nakababala. Ipinahahayag nila ang paglapit ng mga pangyayaring may pinakadakilang kalakhan." Testimonies, tomo 9, 11.

If we return and accept the high calling of being God’s “mouth” as represented by Jeremiah, we will very soon participate in the greatest ingathering of sacred history.

Kung tayo ay magbabalik at tatanggapin natin ang dakilang tawag na maging "bibig" ng Diyos, na kinakatawan ni Jeremias, sa di maglalaon ay makikibahagi tayo sa pinakadakilang pagtitipon sa banal na kasaysayan.

> “He spoke to them also words of hope and courage. ‘Let not your heart be troubled,’ He said; ‘ye believe in God, believe also in Me. In My Father’s house are many mansions: if it were not so, I would have told you. I go to prepare a place for you. And if I go and prepare a place for you, I will come again, and receive you unto Myself; that where I am, there ye may be also. And whither I go ye know, and the way ye know.’ John 14:1–4. For your sake I came into the world; for you I have been working. When I go away I shall still work earnestly for you. I came to the world to reveal Myself to you, that you might believe. I go to My Father and yours to co-operate with Him in your behalf.

> Nagsalita rin Siya sa kanila ng mga salitang pag-asa at lakas ng loob. “Huwag magulumihanan ang inyong puso,” aniya; “sumasampalataya kayo sa Diyos, sumampalataya rin naman kayo sa Akin. Sa bahay ng Aking Ama ay maraming tahanan; kung hindi gayon, sinabi Ko sana sa inyo. Paroroon Ako upang maihanda Ko para sa inyo ang isang dako. At kung Ako’y pumaroon at maihanda Ko para sa inyo ang isang dako, Ako’y muling darating, at kayo’y tatanggapin Ko sa Aking sarili; upang kung saan Ako naroroon, naroon din kayo. At kung saan Ako paroroon ay nalalaman ninyo, at ang daan ay nalalaman ninyo.” Juan 14:1-4. Alang-alang sa inyo ay naparito Ako sa sanlibutan; para sa inyo Ako’y gumagawa. Kapag Ako’y umalis ay magsisikap pa rin Akong masigasig para sa inyo. Naparito Ako sa sanlibutan upang ihayag sa inyo ang Aking sarili, upang kayo’y sumampalataya. Paroroon Ako sa Aking Ama at inyong Ama upang makipagtulungan sa Kanya alang-alang sa inyo.

> “‘Verily, verily, I say unto you, He that believeth on Me, the works that I do shall he do also; and greater works than these shall he do; because I go unto My Father.’ John 14:12. By this, Christ did not mean that the disciples would make more exalted exertions than He had made, but that their work would have greater magnitude. He did not refer merely to miracle working, but to all that would take place under the agency of the Holy Spirit. ‘When the Comforter is come,’ He said, ‘whom I will send unto you from the Father, even the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, He shall testify of Me: and ye also shall bear witness, because ye have been with Me from the beginning.’ John 15:26, 27.

> "'Katotohanang, katotohanang, sinasabi Ko sa inyo, ang sumasampalataya sa Akin, ang mga gawang ginagawa Ko ay gagawin din niya; at higit na dakilang mga gawa kaysa sa mga ito ang kanyang gagawin; sapagkat Ako'y paroroon sa Aking Ama.' Juan 14:12. Sa pamamagitan nito, hindi ibig sabihin ni Cristo na ang mga alagad ay gagawa ng higit na marangal na pagsusumikap kaysa sa Kanyang ginawa, kundi na ang kanilang gawain ay magkakaroon ng higit na kalakhan. Hindi lamang Siya tumutukoy sa paggawa ng mga himala, kundi sa lahat ng magaganap sa pamamagitan ng pagkilos ng Espiritu Santo. 'Pagdating ng Mang-aaliw,' wika Niya, 'na Aking ipapadala sa inyo mula sa Ama, ang Espiritu ng katotohanan, na nagmumula sa Ama, Siya ang magpapatotoo tungkol sa Akin; at kayo man ay magpapatotoo, sapagkat kayo ay nakasama Ko mula pa sa pasimula.' Juan 15:26, 27."

> “Wonderfully were these words fulfilled. After the descent of the Holy Spirit, the disciples were so filled with love for Him and for those for whom He died, that hearts were melted by the words they spoke and the prayers they offered. They spoke in the power of the Spirit; and under the influence of that power, thousands were converted.” Acts of the Apostles, 21, 22.

> Sa kahanga-hangang paraan, natupad ang mga salitang ito. Pagkatapos ng pagbaba ng Espiritu Santo, ang mga alagad ay napuspos ng pag-ibig sa Kanya at sa mga ipinagkamatayan Niya, anupa’t ang mga puso ay natunaw sa pamamagitan ng mga salitang kanilang binigkas at ng mga panalanging kanilang inihandog. Nagsalita sila sa kapangyarihan ng Espiritu; at sa ilalim ng impluwensiya ng kapangyarihang iyon, libu-libo ang nagbalik-loob. Mga Gawa ng mga Apostol, 21, 22.

Back to Articles