Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Fifteen

Ang Pahayag ni Jesucristo - Bilang Labinlima

The Seventh Seal and the Unsealing of Prophetic Truth

Ang Ikapitong Selyo at ang Pag-aalis ng Selyo sa Katotohanang Propetiko

Author

Jeff Pippenger

Published

November 13, 2023

Formats

PDF
Word

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> At nang buksan niya ang ikapitong tatak, nagkaroon ng katahimikan sa langit na may kalahating oras. At nakita ko ang pitong anghel na nagsisitayo sa harapan ng Diyos; at sa kanila’y ibinigay ang pitong trumpeta. At dumating ang isa pang anghel at tumayo sa dambana, na may isang gintong insensaryo; at siya’y binigyan ng maraming kamangyan, upang ihandog niya iyon na kasama ng mga panalangin ng lahat ng mga banal sa ibabaw ng gintong dambana na nasa harapan ng luklukan. At ang usok ng kamangyan, na kasama ng mga panalangin ng mga banal, ay umakyat sa harapan ng Diyos mula sa kamay ng anghel. At kinuha ng anghel ang insensaryo, at pinuno iyon ng apoy mula sa dambana, at inihagis iyon sa lupa: at nagkaroon ng mga tinig, at mga kulog, at mga kidlat, at isang lindol. Apocalipsis 8:1–5.

We are addressing the outpouring of holy fire from the heavenly sanctuary, during the history that the United States is going to bring down unholy fire from the first heaven. The revelation of what the seven thunders uttered in Revelation chapter ten, was to be sealed up until just before probation closed. Probation is also represented as on the verge of closing when the seventh seal is opened.

Ating tinatalakay ang pagbubuhos ng banal na apoy mula sa makalangit na santuwaryo, sa kapanahunan kung kailan ipapanaog ng Estados Unidos ang di-banal na apoy mula sa unang langit. Ang pahayag tungkol sa kung ano ang winika ng pitong kulog sa Apocalipsis kabanata sampu ay dapat selyuhan hanggang bago mismong magsara ang probasyon. Ang probasyon ay inilarawan din bilang nasa bingit ng pagsasara kapag binuksan ang ikapitong tatak.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> At sinabi niya sa akin, Huwag mong tatakan ang mga salita ng propesiya ng aklat na ito; sapagkat malapit na ang panahon. Ang di-matuwid, magpatuloy na maging di-matuwid; at ang marumi, magpatuloy na maging marumi; at ang matuwid, magpatuloy na maging matuwid; at ang banal, magpatuloy na maging banal. Apocalipsis 22:10, 11.

The opening of the seventh seal takes place as the seven angels prepare to sound.

Nagaganap ang pagbubukas ng ikapitong tatak samantalang ang pitong anghel ay naghahanda upang humudyat.

> And the seven angels which had the seven trumpets prepared themselves to sound. Revelation 8:6.

> At ang pitong anghel na may pitong trompeta ay naghanda upang hipan ang kanilang mga trompeta. Apocalipsis 8:6.

When probation closes, “no man” is “able to enter the temple,” for the intercession of Christ for men’s sins has ended. Probation has closed, and the seven angels are commanded to pour out the vials of God’s wrath.

Kapag nagsara ang panahon ng probasyon, “walang sinumang” ay “makakapasok sa templo,” sapagkat natapos na ang pamamagitan ni Cristo para sa mga kasalanan ng mga tao. Nagsara na ang panahon ng probasyon, at ang pitong anghel ay inatasang ibuhos ang mga mangkok ng poot ng Diyos.

> And the temple was filled with smoke from the glory of God, and from his power; and no man was able to enter into the temple, till the seven plagues of the seven angels were fulfilled. And I heard a great voice out of the temple saying to the seven angels, Go your ways, and pour out the vials of the wrath of God upon the earth. Revelation 15:8, 16:1.

> At ang templo ay napuno ng usok mula sa kaluwalhatian ng Diyos at mula sa kaniyang kapangyarihan; at walang sinumang makapasok sa templo hanggang sa maganap ang pitong salot ng pitong anghel. At nakarinig ako ng isang malakas na tinig mula sa templo na nagsasabi sa pitong anghel, Humayo kayo, at ibuhos ninyo ang mga mangkok ng poot ng Diyos sa lupa. Pahayag 15:8, 16:1.

There is no indication that the seven angels that sound the seven trumpets in Revelation chapters nine through eleven, are different from the seven angels that pour out the seven last plagues. On the contrary, the prophetic characteristics of the judgments represented by the seven trumpets, parallel the location and the effects of the seven vials of God’s wrath in chapter sixteen. As a more direct linkage, the trumpet judgments are directly called plagues.

Walang palatandaan na ang pitong anghel na humihip sa pitong trumpeta sa mga kabanata siyam hanggang labing-isa ng Aklat ng Apocalipsis ay naiiba sa pitong anghel na nagbubuhos ng pitong huling salot. Sa kabaligtaran, ang mga propetikong katangian ng mga paghatol na kinakatawan ng pitong trumpeta ay tumutugma sa pook at sa mga epekto ng pitong biyal ng poot ng Diyos sa kabanata labing-anim. Bilang higit na tuwirang ugnayan, ang mga paghatol ng trumpeta ay tahasang tinatawag na mga salot.

> And the rest of the men which were not killed by these plagues yet repented not of the works of their hands, that they should not worship devils, and idols of gold, and silver, and brass, and stone, and of wood: which neither can see, nor hear, nor walk. Revelation 9:20.

> At ang nalabi sa mga tao na hindi napatay ng mga salot na ito, gayunman ay hindi nagsisi sa mga gawa ng kanilang mga kamay, upang huwag silang sumamba sa mga demonyo, at sa mga diyus-diyusan na yari sa ginto, at pilak, at tanso, at bato, at kahoy; na hindi nakakakita, ni nakaririnig, ni nakalalakad. Pahayag 9:20.

The opening of the seventh seal is purposely set within the context of the nearness of the close of probation. The seventh seal represents a second witness, of what the seven thunders “uttered,” that John and also Paul were forbidden to write.

Ang pagbubukas ng ikapitong tatak ay sinadyang itakda sa konteksto ng nalalapit na pagsasara ng panahon ng probasyon. Ang ikapitong tatak ay kumakatawan sa ikalawang saksi hinggil sa ipinahayag ng pitong kulog, na ipinagbawal kay Juan at maging kay Pablo na isulat.

> And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices. And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not. Revelation 10:3, 4.

> At siya’y sumigaw nang malakas, na gaya ng pag-ungal ng isang leon; at nang siya’y sumigaw, ang pitong kulog ay nagpahayag ng kanilang mga tinig. At nang maipahayag na ng pitong kulog ang kanilang mga tinig, ako’y magsusulat na sana; at narinig ko ang isang tinig mula sa langit na nagsasabi sa akin, Selyuhan mo ang mga bagay na ipinahayag ng pitong kulog, at huwag mo yaon isulat. Apocalipsis 10:3, 4.

What was “uttered” by the seven thunders was sealed up, and in chapter twenty-two, the prophecy that had been sealed up in the book of Revelation was to be unsealed, and as with the seventh seal, it was to be unsealed just before probation closed.

Ang “ipinahayag” ng pitong kulog ay tinatakan, at sa Kabanata dalawampu’t dalawa, ang propesiyang tinatakan sa Aklat ng Pahayag ay nakatakdang alisin ang tatak, at, gaya ng sa ikapitong tatak, ito’y aalisan ng tatak bago magsara ang panahon ng probasyon.

Sister White identifies that the sealing up of what the seven thunders “uttered” represented the same action of the Lion of the tribe of Judah, as when He commanded Daniel to seal up his book, until the time of the end. The books of Daniel and Revelation are the same book, and in the Revelation Jesus is represented as the Lion of the tribe of Judah, when He unseals the book that was sealed with seven seals, so it was the Lion of the tribe of Judah, that also commanded Daniel to seal up his book until the time of the end. The Lion of the tribe of Judah is He who seals and unseals His Word, for He is the Word.

Tinutukoy ni Sister White na ang pagtatatak sa mga “winika” ng pitong kulog ay kumakatawan sa gayunding kilos ng Leon mula sa lipi ni Juda, gaya noong inutusan Niya si Daniel na tatakan ang kaniyang aklat hanggang sa panahon ng kawakasan. Ang mga aklat ni Daniel at ng Apocalipsis ay iisang aklat, at sa Apocalipsis si Jesus ay inilarawan bilang ang Leon mula sa lipi ni Juda, nang buksan Niya ang aklat na tinatakan ng pitong tatak; kaya ang Leon mula sa lipi ni Juda rin ang nag-utos kay Daniel na tatakan ang kaniyang aklat hanggang sa panahon ng kawakasan. Ang Leon mula sa lipi ni Juda ang Siyang nagtatatak at nag-aalis ng tatak sa Kaniyang Salita, sapagkat Siya ang Salita.

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> Pagkatapos na ang pitong kulog na ito ay nagsalita, dumating kay Juan ang tagubilin, gaya ng dumating kay Daniel, hinggil sa munting aklat: “Tatakan mo ang mga bagay na sinalita ng pitong kulog.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, tomo 7, 971.

The internal evidence in the books of Daniel and Revelation identify that the unsealing of the seventh seal, is a second witness to the unsealing of what the seven thunders uttered. Both the unsealing of the book of Daniel and the unsealing of the book that was sealed with seven seals, identify that the truths that are revealed when a prophetic message is unsealed, is progressive in nature. This is why the book of Daniel identifies it as an increase of knowledge, and the book of Revelation portrays it as removing one seal after another.

Ang panloob na ebidensiya sa mga aklat ni Daniel at Apocalipsis ay ipinapakita na ang pagbubukas ng ikapitong tatak ay ikalawang saksi sa pag-aalis ng tatak sa ipinahayag ng pitong kulog. Kapwa ang pag-aalis ng tatak sa aklat ni Daniel at ang pag-aalis ng tatak sa aklat na tinatakan ng pitong tatak ay ipinapakita na ang mga katotohanang nahahayag kapag ang isang propetikong mensahe ay inaalisan ng tatak ay likas na progresibo. Ito ang dahilan kung bakit tinutukoy ito ng aklat ni Daniel bilang paglago ng kaalaman, at inilalarawan naman ito ng aklat ng Apocalipsis bilang pag-aalis ng isang tatak pagkatapos ng isa pa.

It is a light that grows brighter and brighter unto the perfect day.

Ito ay isang liwanag na lumiliwanag nang higit at higit hanggang sa sakdal na araw.

> But the path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day. Proverbs 4:18.

> Nguni’t ang landas ng mga matuwid ay gaya ng maningning na liwanag, na lumiliwanag nang higit at higit hanggang sa ganap na araw. Kawikaan 4:18.

When “truth” is unsealed, it is progressive.

Kapag ang “katotohanan” ay naaalisan ng tatak, ito’y sumusulong.

> “If it was necessary for God’s ancient people to often call to mind His dealings with them in mercy and judgment, in counsel and reproof, it is equally important that we contemplate the truths delivered to us in His Word,—truth which, if heeded, will lead us to humility and submission, and obedience to God. We are to be sanctified through the truth. The Word of God presents special truths for every age. The dealings of God with His people in the past should receive our careful attention. We should learn the lessons which they are designed to teach us. But we are not to rest content with them. God is leading out His people step by step. Truth is progressive. The earnest seeker will be constantly receiving light from heaven. What is truth? should ever be our inquiry.” Signs of the Times, May 26, 1881.

> Kung kinakailangan para sa sinaunang bayan ng Diyos na madalas alalahanin ang Kanyang mga pakikitungo sa kanila sa awa at sa hatol, sa payo at sa saway, gayon ding kahalaga na ating bulay-bulayin ang mga katotohanang inihatid sa atin sa Kanyang Salita—mga katotohanang, kung pakikinggan, ay aakay sa atin sa pagpapakumbaba at pagpapasakop, at sa pagsunod sa Diyos. Nararapat tayong pakabanalin sa pamamagitan ng katotohanan. Ang Salita ng Diyos ay naglalahad ng mga natatanging katotohanan para sa bawat kapanahunan. Ang mga pakikitungo ng Diyos sa Kanyang bayan noong nakaraan ay nararapat nating pagtuunan ng mabuting pansin. Dapat nating matutuhan ang mga aral na inilaan ng mga ito upang ituro sa atin. Ngunit hindi tayo dapat masiyahan na lamang doon. Pinangungunahan ng Diyos ang Kanyang bayan hakbang-hakbang. Ang katotohanan ay progresibo. Ang taos-pusong naghahanap ay patuloy na tatanggap ng liwanag mula sa langit. Ang katanungang “Ano ang katotohanan?” ay dapat laging maging paksa ng ating pagsisiyasat. Signs of the Times, Mayo 26, 1881.

At the end of July, 2023, the Revelation of Jesus Christ began to be unsealed.

Noong katapusan ng Hulyo 2023, ang Pahayag ni Jesucristo ay nagsimulang maalisan ng mga tatak.

As with the seventh seal and also the utterings of the seven thunders, the Revelation of Jesus Christ, is unsealed just before probation closes. It provides a third witness of the same message represented by the removal of the seventh seal, and the seven thunders. Those three representations in the book of Revelation are three witnesses that combine to make up the message of the Revelation of Jesus Christ. The unsealing of these three witnesses is progressive. Its effects are also progressive.

Gaya ng sa ikapitong tatak at gayundin sa mga pagbigkas ng pitong kulog, ang Pahayag ni Jesu-Cristo ay inaalisan ng tatak mismong bago magsara ang panahon ng probasyon. Ito ay nagbibigay ng ikatlong saksi sa gayunding mensaheng kinakatawan ng pag-aalis ng ikapitong tatak at ng pitong kulog. Ang tatlong paglalarawang iyon sa aklat ng Pahayag ay tatlong saksi na nagsasama-sama upang buuin ang mensahe ng Pahayag ni Jesu-Cristo. Ang pag-aalis ng tatak sa tatlong saksing ito ay progresibo. Progresibo rin ang mga epekto nito.

> “Obedience to the law of God is sanctification. There are many who have erroneous ideas in regard to this work in the soul, but Jesus prayed that His disciples might be sanctified through the truth, and added, ‘Thy word is truth’ ( John 17:17). Sanctification is not an instantaneous but a progressive work, as obedience is continuous. Just as long as Satan urges his temptations upon us, the battle for self-conquest will have to be fought over and over again; but by obedience, the truth will sanctify the soul. Those who are loyal to the truth will, through the merits of Christ, overcome all weakness of character that has led them to be molded by every varying circumstance of life.” Faith and Works, 85.

> Ang pagsunod sa kautusan ng Diyos ay pagpapabanal. Marami ang may mga maling kaisipan hinggil sa gawaing ito sa kaluluwa, ngunit nanalangin si Jesus na ang Kanyang mga alagad ay mapabanal sa pamamagitan ng katotohanan, at idinagdag Niya, "Ang Iyong salita ay katotohanan" (Juan 17:17). Ang pagpapabanal ay hindi biglaan kundi isang unti-unting gawain, yamang ang pagsunod ay tuluy-tuloy. Hangga't ipinipilit ni Satanas ang kanyang mga tukso sa atin, ang pakikibaka para sa pagsupil sa sarili ay kailangang ipaglaban nang paulit-ulit; ngunit sa pamamagitan ng pagsunod, ang katotohanan ay magpapabanal sa kaluluwa. Ang mga tapat sa katotohanan ay, sa pamamagitan ng mga merito ni Cristo, mapagtagumpayan ang lahat ng kahinaan ng pagkatao na naging sanhi upang sila'y mahubog ng bawat nagbabagong kalagayan ng buhay. Faith and Works, 85.

The progressive development of the understanding of the Revelation of Jesus Christ began to be published at the end of July, 2023. The process of understanding the truths that began to be published at that time, began shortly after July 18, 2020.

Ang unti-unting pag-unlad ng pagkaunawa sa Pahayag ni Jesucristo ay nagsimulang mailathala sa katapusan ng Hulyo 2023. Ang proseso ng pagkaunawa sa mga katotohanang nagsimulang mailathala noong panahong iyon ay nagsimula di naglaon pagkaraan ng ika-18 ng Hulyo 2020.

The truth that is identified in the message of the unsealing of the seventh seal is addressing the waymark of the Midnight Cry. The Midnight Cry in the Millerite history was a progressive development of truth, and that fact can be demonstrated by a historical review of the work of Samuel Snow. Jesus illustrates the movement of the third angel with the movement of the first angel, for he always illustrates the end with the beginning.

Ang katotohanang natukoy sa mensahe ng pagbubukas ng ikapitong tatak ay tumatalakay sa palatandaan ng Sigaw sa Hatinggabi. Ang Sigaw sa Hatinggabi sa kasaysayan ng kilusang Milerita ay isang progresibong pag-unlad ng katotohanan, at ang katunayang iyon ay maipakikita sa pamamagitan ng isang pangkasaysayang pagsusuri ng gawain ni Samuel Snow. Inilalarawan ni Jesus ang kilusan ng ikatlong anghel sa pamamagitan ng kilusan ng unang anghel, sapagkat lagi Niyang inilalarawan ang wakas sa pamamagitan ng pasimula.

The truths that come together to form the Midnight Cry message are an understanding of who God is, and how His character is represented in his Word. Those truths include a very detailed description of the historical process that those who ultimately proclaim the Midnight Cry message will fulfill. The hidden history of the seven thunders is what identifies that historical process. The seventh seal is a part of that detailed historical process, but its revelation is directed at the period of time that begins when the Midnight Cry message is finalized, thus marking when the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished. The progressive removal of the seventh seal begins when the message of the Midnight Cry is fully developed, as illustrated by the Exeter camp meeting in the summer of 1844. These articles represent your personal invitation to come to the Exeter camp meeting.

Ang mga katotohanang nagsasama-sama upang bumuo ng mensaheng Sigaw sa Hatinggabi ay ang pagkaunawa kung sino ang Diyos, at kung paano inihahayag sa Kaniyang Salita ang Kaniyang likas. Kabilang sa mga katotohanang iyon ang isang lubhang detalyadong paglalarawan ng makasaysayang prosesong tutuparin ng mga sa wakas ay maghahayag ng mensaheng Sigaw sa Hatinggabi. Ang nakatagong kasaysayan ng pitong kulog ang siyang tumutukoy sa prosesong makasaysayang iyon. Ang ikapitong tatak ay bahagi ng detalyadong prosesong makasaysayan na iyon, ngunit ang pahayag nito ay nakatuon sa panahong nagsisimula kapag ang mensaheng Sigaw sa Hatinggabi ay naging ganap, at sa gayo’y nagtatakda kung kailan natutupad ang pagtatatak ng isandaan at apatnapu’t apat na libo. Nagsisimula ang sunud-sunod na pag-aalis ng ikapitong tatak kapag ang mensaheng Sigaw sa Hatinggabi ay ganap nang nabuo, gaya ng inilarawan ng Exeter camp meeting noong tag-araw ng 1844. Ang mga artikulong ito ang inyong personal na paanyaya na pumaroon sa Exeter camp meeting.

When the seventh seal is opened, fire from the altar is cast unto the earth, and there are “voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake.” A “voice” represents a trumpet.

Kapag nabuksan ang ikapitong tatak, ang apoy mula sa dambana ay inihagis sa lupa, at nagkaroon ng "mga tinig, at mga kulog, at mga kidlat, at isang lindol." Ang "tinig" ay sumasagisag sa isang trumpeta.

> Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.

> Humiyaw ka nang malakas, huwag kang magpigil, itaas mo ang iyong tinig na gaya ng pakakak, at ipahayag mo sa aking bayan ang kanilang pagsalangsang, at sa sambahayan ni Jacob ang kanilang mga kasalanan. Isaias 58:1.

The voice of a trumpet identifies a message that is warning of impending judgment. When Isaiah commands God’s people to lift up their voice like a trumpet, they are to “cry” aloud. The Midnight Cry message is unsealed just before the hour of the earthquake of the Sunday law. The Midnight Cry message which is unsealed just before the soon coming Sunday law, is the message that swells into a loud cry. When Isaiah says, “Cry aloud,” he is referencing a combination of the loud cry of the third angel, which is the second voice that joins the Midnight Cry message. The loud Midnight Cry message is a warning of the seventh trumpet, which is the third woe. God’s people must understand that when that trumpet message is blown, they are in the final moments of their probationary time. Therefore Isaiah’s command is a warning to prepare for the close of probation, a warning that the trumpet judgment of the third woe of Islam is about to strike the United States for rejecting God’s Sabbath. At the Sunday law, the Midnight Cry, which is the first of the two “voices” in Revelation chapter eighteen, swells to a loud cry. As God’s other children that are still in Babylon are called out.

Ang tinig ng pakakak ay nagpapakilala ng isang mensaheng nagbababala ng nalalapit na paghatol. Kapag iniuutos ni Isaias sa bayan ng Diyos na itaas ang kanilang tinig tulad ng pakakak, sila ay dapat na “humiyaw” nang malakas. Ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi ay inaalisan ng selyo bago sumapit ang oras ng lindol na kaugnay ng batas ng Linggo. Ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi, na inaalisan ng selyo bago pa man ang nalalapit na batas ng Linggo, ang siyang lumalaki at sumisidhi hanggang maging malakas na sigaw. Kapag sinabi ni Isaias, “Humiyaw ka nang malakas,” tinutukoy niya ang isang pagsasanib kasama ng malakas na sigaw ng ikatlong anghel, na siyang ikalawang tinig na umaanib sa mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi. Ang malakas na mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi ay isang babala hinggil sa ikapitong pakakak, na siyang ikatlong “sa aba.” Dapat maunawaan ng bayan ng Diyos na kapag ang mensaheng iyon ng pakakak ay hinipan, sila ay nasa mga huling sandali na ng kanilang panahon ng pagsubok. Kaya’t ang utos ni Isaias ay isang babala na maghanda para sa pagsasara ng panahon ng pagsubok, isang babala na ang hatol ng pakakak ng ikatlong “sa aba” ng Islam ay malapit nang tumama sa Estados Unidos dahil sa pagtatakwil sa Sabat ng Diyos. Sa batas ng Linggo, ang Sigaw sa Hatinggabi, na siyang una sa dalawang “tinig” sa Apocalipsis kabanata labing-walo, ay lumalago hanggang maging malakas na sigaw. Samantalang ang iba pang mga anak ng Diyos na nasa Babilonia pa ay tinatawag na lumabas.

> “The truth for this time, the third angel’s message, is to be proclaimed with a loud voice, meaning with increasing power, as we approach the great final test.” The 1888 Materials, 710.

> "Ang katotohanan para sa panahong ito, ang mensahe ng ikatlong anghel, ay dapat ipahayag na may malakas na tinig, na ang ibig sabihin ay may lalong lumalakas na kapangyarihan, habang tayo'y lumalapit sa dakilang pangwakas na pagsubok." The 1888 Materials, 710.

The “increasing power” of the “loud cry” of the third angel was typified at Sinai when the Ten Commandments were proclaimed by Jehovah himself. The trumpet in that history increased in power as the mountain quaked and turned to smoke. The fear was so great, that even Moses greatly quaked. The people then raised their “voices” in fear, asking that God’s “voice” would cease to sound.

Ang "tumitinding kapangyarihan" ng "malakas na sigaw" ng ikatlong anghel ay inilarawan bilang isang tipo sa Sinai nang ipahayag mismo ni Jehova ang Sampung Utos. Ang pakakak sa kasaysayang iyon ay palakas nang palakas habang umuuga ang bundok at nababalot ng usok. Gayon kalaki ang takot, na maging si Moises ay lubhang nanginig. At itinaas ng bayan ang kanilang "mga tinig" sa takot, na humihiling na ang "tinig" ng Diyos ay tumigil na sa pag-alingawngaw.

> And the sound of a trumpet, and the voice of words; which voice they that heard entreated that the word should not be spoken to them any more: (For they could not endure that which was commanded, And if so much as a beast touch the mountain, it shall be stoned, or thrust through with a dart: And so terrible was the sight, that Moses said, I exceedingly fear and quake:). Hebrews 12:19–21.

> At ang tunog ng trumpeta, at ang tinig ng mga salita; na ang tinig na yaon, nang marinig nila, ay ipinamanhik nilang huwag nang muling salitain sa kanila ang salita: (Sapagkat hindi nila matitiis ang ipinag-utos, At kung maging isang hayop man ay humipo sa bundok, babatuhin ito, o tutuhugin ng sibat: At gayon kakilakilabot ang tanawin, anupa’t sinabi ni Moises, Ako’y lubhang natatakot at nangangatog:). Hebreo 12:19-21.

The “voice” “they” had “heard” represents the “voice” of the warning message of the third angel. In fearful anguish they responded with their own “voices.” The voices at the Sunday law are also represented by the foolish virgins who are asking for oil, and the voices of the wise virgins tell them to go and buy for themselves. At the close of human probation, the “voices” of those that recognize they are lost, as do the foolish Adventist virgins at the Sunday law, cry out for the rocks and mountains to fall upon them. The Sunday law is typified by the giving of the law at Mount Sinai.

Ang "tinig" na "kanilang" "narinig" ay kumakatawan sa "tinig" ng mensaheng babala ng ikatlong anghel. Sa kakilakilabot na dalamhati, tumugon sila sa pamamagitan ng sarili nilang "mga tinig." Ang mga tinig sa Batas sa Linggo ay kinakatawan din ng mga hangal na dalaga na humihingi ng langis, at sinasabi naman ng mga tinig ng matatalinong dalaga sa kanila na humayo at bumili para sa kanilang sarili. Sa pagsasara ng probasyon ng sangkatauhan, ang "mga tinig" ng mga kumikilala na sila ay napapahamak—gaya ng mga hangal na dalagang Adbentista sa Batas sa Linggo—ay sumisigaw na mahulog sa kanila ang mga bato at mga bundok. Ang Batas sa Linggo ay may tipo sa pagbibigay ng kautusan sa Bundok Sinai.

> “At the wonderful manifestations of divine power upon that solemn occasion,—the mysterious trumpet tones waxing louder and more terrible, the peals of thunder reverberating from every mountain side, the lightning’s flash illuminating the stern and solemn heights, and on Sinai’s summit, amid cloud, and tempest, and thick darkness, the glory of God as a devouring fire,—at these tokens of Jehovah’s presence, the hearts of Israel failed with fear, and the whole congregation ‘stood afar off.’ Even Moses exclaimed, ‘I exceedingly fear and quake.’ Then above the warring elements was heard the voice of Jehovah, speaking the ten precepts of his law.

> At sa mga kagila-gilalas na pagpapakita ng banal na kapangyarihan sa gayong mapitaganing pagkakataon,—ang mga mahiwagang tunog ng trompeta na lalong lumalakas at lalong nakapangingilabot, ang mga dagundong ng kulog na umuugong mula sa bawat panig ng bundok, ang kislap ng kidlat na nagliliwanag sa mabagsik at mapitaganing kataasan, at sa tuktok ng Sinai, sa gitna ng ulap, unos, at makapal na kadiliman, ang kaluwalhatian ng Diyos na gaya ng apoy na lumalamon,—sa mga tandang ito ng presensiya ni Jehova, ang mga puso ng Israel ay nanghina sa takot, at ang buong kapulungan ay “nakatayo sa malayo.” Maging si Moises ay nagsabi, “Lubha akong natatakot at nanginginig.” Pagkatapos, sa ibabaw ng nagsasalpukang mga elemento ay narinig ang tinig ni Jehova, na nagsasalita ng sampung alituntunin ng kaniyang kautusan.

> “As God’s great mirror revealed to the people of Israel their true condition, their souls were overwhelmed with terror. The awful power of God’s utterances seemed more than their quaking frames could bear. They entreated Moses, ‘Speak thou with us, and we will hear; but let not God speak with us, lest we die.’ As God’s great rule of right was presented before them, they realized, as never before, the offensive character of sin, and their own guilt, in the sight of a pure and holy God.” Signs of the Times, March 3, 1881.

> Nang ipahayag ng dakilang salamin ng Diyos sa bayan ng Israel ang kanilang tunay na kalagayan, ang kanilang mga kaluluwa ay nalipos ng sindak. Ang kakila-kilabot na kapangyarihan ng mga pananalita ng Diyos ay tila higit sa kayang tiisin ng kanilang nanginginig na mga katawan. Namamanhik sila kay Moises, 'Magsalita ka sa amin, at aming didinggin; ngunit huwag nawang ang Diyos ang magsalita sa amin, baka kami mamatay.' Nang iniharap sa kanila ang dakilang tuntunin ng katuwiran ng Diyos, noon nila, sa paraang kailanma'y hindi pa, napagtanto ang kasuklam-suklam na kalikasan ng kasalanan, at ang sarili nilang pagkakasala, sa paningin ng isang dalisay at banal na Diyos. Signs of the Times, Marso 3, 1881.

When the fire from the altar is cast unto the earth, there are “voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake.” “Thundering and lightning” are symbols of God’s judgments. At the Sunday law, the United States will have fully filled its “cup of iniquity,” and “national apostasy, will be followed by national ruin.” The “cup of iniquity” becomes full in the fourth generation, for both horns of the earth beast progress through four generations of escalating rebellion. The Sunday law marks where God’s judgments, represented by “thunderings and lightnings” are delivered, and they are delivered unto the fourth generation.

Kapag ang apoy mula sa dambana ay inihagis sa lupa, mayroong "mga tinig, at mga kulog, at mga kidlat, at isang lindol." Ang "kulog at kidlat" ay mga sagisag ng mga hatol ng Diyos. Sa panahon ng batas ng Linggo, ang Estados Unidos ay lubusang mapupuno ang "saro ng kasamaan" nito, at "ang pambansang apostasya ay susundan ng pambansang pagkawasak." Ang "saro ng kasamaan" ay ganap na napupuno sa ikaapat na salinlahi, sapagkat ang dalawang sungay ng halimaw mula sa lupa ay dumaraan sa apat na salinlahi ng papatinding paghihimagsik. Minamarkahan ng batas ng Linggo ang puntong kung saan ang mga hatol ng Diyos, na kinakatawan ng "kulog at kidlat," ay ipinapataw, at ang mga ito ay ipinapataw hanggang sa ikaapat na salinlahi.

> “Of the Amorites the Lord said: ‘In the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.’ Although this nation was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity, and God would not give command for its utter destruction. The people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse. The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them.

> Tungkol sa mga Amorreo ay sinabi ng Panginoon: “Sa ikaapat na salinlahi ay paririto silang muli; sapagkat hindi pa ganap ang kasamaan ng mga Amorreo.” Bagaman ang bansang ito ay kapansin-pansin dahil sa idolatriya at katiwalian, hindi pa nito napupuno ang saro ng kaniyang kasamaan, at hindi pa magbibigay ang Diyos ng utos para sa lubos na paglipol nito. Ang bayan ay makakakita ng kapangyarihan ng Diyos na mahahayag sa isang kapansin-pansing paraan, upang sila’y maiwang walang maidadahilan. Ang mahabaging Manlalalang ay handang pagtiisan ang kanilang kasamaan hanggang sa ikaapat na salinlahi. Pagkatapos, kung walang makitang pagbabago tungo sa ikabubuti, ang Kaniyang mga hatol ay babagsak sa kanila.

> “With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.” Testimonies, volume 5, 208.

> “Sa di-nagkakamaling katumpakan, ang Walang Hanggan ay patuloy na may talaan ukol sa lahat ng mga bansa. Habang ang Kanyang awa ay iniaalok sa pamamagitan ng mga panawagan sa pagsisisi, ang talaang ito ay mananatiling bukas; ngunit kapag ang mga bilang ay umabot sa isang takdang sukat na itinakda ng Diyos, magsisimula ang paglalapat ng Kanyang poot. Isinasara ang talaan. Ang banal na pagtitimpi ay nagwawakas. Wala nang pagsusumamo ng habag alang-alang sa kanila.” Testimonies, tomo 5, 208.

Sister White identifies the judgments that begin at the Sunday law as “God’s destructive judgments.” She teaches that it is too late for the foolish Laodicean Adventists, who had an opportunity to prepare for the crisis at midnight, but had refused to do so. That time of destructive judgments for the foolish virgins, is “a time of mercy” for those who had not yet heard the truth.

Kinikilala ni Sister White ang mga hatol na magsisimula sa pagdating ng batas sa Linggo bilang “mga mapanirang hatol ng Diyos.” Itinuturo niya na huli na ang lahat para sa mga hangal na Adventistang Laodiceano, na nagkaroon ng pagkakataong maghanda para sa krisis sa hatinggabi, ngunit tumanggi silang gawin iyon. Ang panahong iyon ng mga mapanirang hatol para sa mga hangal na dalaga ay “isang panahon ng kahabagan” para sa mga hindi pa nakaririnig ng katotohanan.

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.” Testimonies, volume 9, 97.

> "O, nawa'y makilala ng mga tao ang panahon ng pagdalaw sa kanila! Marami ang hindi pa nakarinig ng katotohanang sumusubok para sa panahong ito. Sa marami, ang Espiritu ng Diyos ay nakikipagpunyagi. Ang panahon ng mga paghatol na mapangwasak ng Diyos ay panahon ng awa para sa mga hindi nagkaroon ng pagkakataong matutuhan kung ano ang katotohanan. Mahabaging titingnan sila ng Panginoon. Naantig ang Kanyang pusong maawain; nakaunat pa ang Kanyang kamay upang magligtas, samantalang ang pinto ay nakasara sa mga ayaw pumasok." Testimonies, tomo 9, 97.

When the seventh seal is opened there are “voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake.” The “hour” when the “earthquake” of Revelation eleven was first fulfilled was the French Revolution, and the perfect fulfillment of that “hour” is the “quake” of the “earth” beast, at the soon-coming Sunday law. It is in that “hour,” that the seventh seal is fully opened. The cross typifies the Sunday law, and there was a great earthquake at the cross.

Kapag binuksan ang ikapitong tatak, mayroong "mga tinig, at mga kulog, at mga kidlat, at isang lindol." Ang "oras" nang unang natupad ang "lindol" ng Apocalipsis labing-isa ay ang Rebolusyong Pranses, at ang ganap na katuparan ng "oras" na iyon ay ang "pagyanig" ng halimaw na mula sa "lupa," sa nalalapit na batas sa Linggo. Sa "oras" na iyon, lubusang nabubuksan ang ikapitong tatak. Ang krus ay huwaran ng batas sa Linggo, at nagkaroon ng isang dakilang lindol sa krus.

> Jesus, when he had cried again with a loud voice, yielded up the ghost. And, behold, the veil of the temple was rent in twain from the top to the bottom; and the earth did quake, and the rocks rent. Matthew 25:51.

> Si Jesus, nang siya’y muling sumigaw nang malakas, ay ibinigay ang kaniyang espiritu. At narito, ang tabing ng templo ay napunit sa dalawa mula sa itaas hanggang sa ibaba; at lumindol ang lupa, at nangabiyak ang mga bato. Mateo 25:51.

At the cross, a satanic kingdom was overthrown, as it will be at the Sunday law.

Sa krus, ang isang makasatanas na kaharian ay ibinagsak, gaya ng mangyayari sa Batas sa Linggo.

> “Christ did not yield up His life till He had accomplished the work which He came to do, and with His parting breath He exclaimed, ‘It is finished.’ John 19:30. The battle had been won. His right hand and His holy arm had gotten Him the victory. As a Conqueror He planted His banner on the eternal heights. Was there not joy among the angels? All heaven triumphed in the Saviour’s victory. Satan was defeated, and knew that his kingdom was lost.” The Desire of Ages, 758.

> "Hindi isinuko ni Cristo ang Kaniyang buhay hangga’t hindi Niya natatapos ang gawaing Kaniyang pinarito upang gawin; at sa Kaniyang huling hininga ay ipinahayag Niya, 'Naganap na.' Juan 19:30. Napanalunan na ang labanan. Ang Kaniyang kanang kamay at banal na bisig ang nagdulot sa Kaniya ng tagumpay. Bilang Mananakop, itinanim Niya ang Kaniyang watawat sa mga walang hanggang kaitaasan. Hindi ba't may kagalakan sa hanay ng mga anghel? Ang buong langit ay nagdiwang sa tagumpay ng Tagapagligtas. Natalo si Satanas, at nalaman niyang ang kaniyang kaharian ay nawala na." The Desire of Ages, 758.

The earthquake of the cross is a representation of “truth,” which is Alpha and Omega. “Truth” is the beginning, the middle and the ending; it is the Hebrew word that was created by bringing together the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. There was an earthquake when Christ died and then another earthquake at His resurrection. At the cross there was a first earthquake, then the grave and then the earthquake at His resurrection. At both earthquakes graves were opened.

Ang lindol ng krus ay isang pagsasagisag ng “katotohanan,” na siyang Alpha at Omega. Ang “katotohanan” ang pasimula, ang gitna, at ang wakas; ito ang salitang Hebreo na nabuo sa pamamagitan ng pagsasama ng una, ikalabintatlo, at huling titik ng alpabetong Hebreo. Nagkaroon ng lindol nang mamatay si Cristo at nagkaroon muli ng isa pang lindol sa Kanyang pagkabuhay na mag-uli. Sa krus nagkaroon ng unang lindol, pagkatapos ay ang libingan, at pagkatapos ay ang lindol sa Kanyang pagkabuhay na mag-uli. Sa kapwa lindol ay nabuksan ang mga libingan.

> “When Jesus, as He hung upon the cross, cried out, ‘It is finished’, the rocks rent, the earth shook, and some of the graves were opened. When He arose a victor over death and the grave, while the earth was reeling and the glory of heaven shone around the sacred spot, many of the righteous dead, obedient to His call, came forth as witnesses that He had risen. Those favored, risen saints came forth glorified. They were chosen and holy ones of every age, from creation down even to the days of Christ. Thus while the Jewish leaders were seeking to conceal the fact of Christ’s resurrection, God chose to bring up a company from their graves to testify that Jesus had risen, and to declare His glory.” Early Writings, 184.

> Nang si Jesus, samantalang nakapako sa krus, ay sumigaw, 'Naganap na,' nagkabitak ang mga bato, nayanig ang lupa, at nabuksan ang ilan sa mga libingan. Nang Siya'y bumangon bilang Mananagumpay laban sa kamatayan at sa libingan, habang ang lupa ay nayayanig at ang kaluwalhatian ng langit ay sumisinag sa banal na pook, marami sa mga matuwid na nangamatay, na tumalima sa Kaniyang tawag, ay nagsilabas bilang mga saksi na Siya'y muling nabuhay. Yaong mga pinagpalang banal, na muling nabuhay, ay nagsilabas na niluwalhati. Sila ay mga hinirang at mga banal ng bawat kapanahunan, mula sa paglalang hanggang maging sa mga araw ni Cristo. Kaya, samantalang pinagsisikapan ng mga pinunong Judio na ikubli ang katunayan ng pagkabuhay na mag-uli ni Cristo, pinili ng Diyos na ibangon ang isang pangkat mula sa kanilang mga libingan upang magpatotoo na si Jesus ay muling nabuhay, at upang ipahayag ang Kaniyang kaluwalhatian. Early Writings, 184.

At the first earthquake graves were opened, and at the last earthquake the grave of Christ was opened. In Revelation eleven, the two witnesses come out of their graves in the same hour as the earthquake. The earthquake is the Sunday law, which is typified by the cross. There is to be therefore two resurrections in the hour of the Sunday law. The first represents the birth of the one hundred and forty-four thousand that occurs before the woman travails, the second takes place in her travail. The woman of Revelation twelve first births the man child that is to rule the nations with a rod of iron, without any labor pains. Then at the Sunday law, her travails begin and she brings forth the second child. First, she births Elijah, and last she births Moses. The Sunday law is the hour of the resurrection of the twins of Revelation seven.

Noong unang lindol, nabuksan ang mga libingan; at sa huling lindol, nabuksan ang libingan ni Cristo. Sa Apocalipsis 11, ang dalawang saksi ay lumabas mula sa kanilang mga libingan sa gayunding oras ng lindol. Ang lindol ay ang Batas ng Linggo, na ang tipo nito ay ang krus. Kaya’t magkakaroon ng dalawang pagkabuhay na mag-uli sa oras ng Batas ng Linggo. Ang una ay kumakatawan sa pagsilang ng isandaan at apatnapu’t apat na libo na nagaganap bago magsakit sa panganganak ang babae; ang ikalawa’y nagaganap sa panahon ng kanyang pagdaramdam sa panganganak. Ang babae sa Apocalipsis 12 ay unang nagsilang sa sanggol na lalaki na maghahari sa mga bansa sa pamamagitan ng pamalo na bakal, na walang anumang pagdaramdam sa panganganak. Pagkatapos, sa Batas ng Linggo, nagsisimula ang kanyang pagdaramdam sa panganganak at isinisilang niya ang ikalawang anak. Una, isinisilang niya si Elias, at sa huli ay si Moises. Ang Batas ng Linggo ang oras ng pagkabuhay na mag-uli ng kambal sa Apocalipsis 7.

When the seventh seal is fully opened at the Sunday law, there is silence in heaven for half an hour.

Kapag ganap na nabuksan ang ikapitong tatak sa pagsapit ng batas ng Linggo, magkakaroon ng katahimikan sa langit sa loob ng kalahating oras.

> “But God suffered with His Son. Angels beheld the Saviour’s agony. They saw their Lord enclosed by legions of satanic forces, His nature weighed down with a shuddering, mysterious dread. There was silence in heaven. No harp was touched. Could mortals have viewed the amazement of the angelic host as in silent grief they watched the Father separating His beams of light, love, and glory from His beloved Son, they would better understand how offensive in His sight is sin.” The Desire of Ages, 693.

> Ngunit nakibahagi ang Diyos sa pagdurusa ng Kanyang Anak. Namasdan ng mga anghel ang matinding pagdurusa ng Tagapagligtas. Nakita nila ang kanilang Panginoon na napalilibutan ng mga lehiyon ng mga satanikong puwersa, ang Kanyang kalikasan na pinapasan ang bigat ng isang nakapangingilabot at mahiwagang pagkatakot. Naghari ang katahimikan sa langit. Walang alpa ang tinugtog. Kung nasilayan sana ng mga mortal ang pagkamangha ng hukbo ng mga anghel, na sa tahimik na dalamhati ay pinagmamasdan nila ang Ama na inihihiwalay ang Kanyang mga sinag ng liwanag, pag-ibig, at kaluwalhatian mula sa Kanyang minamahal na Anak, mas mauunawaan sana nila kung gaano kasuklam-suklam sa Kanyang paningin ang kasalanan. The Desire of Ages, 693.

The first half an hour of the hour of the earthquake, represents the first birth or resurrection of the two witnesses. In that half an hour, the two witnesses are sealed. They must be sealed in advance of the Sunday law, for they are the ensign that calls the other child, out of the grave during the remaining half an hour. The second child can only be brought to life by seeing men and women with the seal of God during the travails of the Sunday law crisis.

Ang unang kalahati ng oras ng lindol ay kumakatawan sa unang pagsilang o pagkabuhay na mag-uli ng dalawang saksi. Sa kalahating oras na iyon, tinatakan ang dalawang saksi. Dapat silang matatakan bago sumapit ang batas ng Linggo, sapagkat sila ang watawat na tumatawag sa isa pang anak mula sa libingan sa natitirang kalahating oras. Ang ikalawang anak ay maaaring mabuhay lamang sa pamamagitan ng pagkakita sa mga lalaki at babae na may tatak ng Diyos sa gitna ng mga kapighatian ng krisis ng batas ng Linggo.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> Ang gawain ng Espiritu Santo ay ang pagsumbat sa sanlibutan tungkol sa kasalanan, sa katuwiran, at sa kahatulan. Maaaring balaan lamang ang sanlibutan sa pamamagitan ng pagkakita na ang mga sumasampalataya sa katotohanan ay pinabanal sa pamamagitan ng katotohanan, na kumikilos ayon sa mataas at banal na mga simulain, na sa isang mataas at marangal na diwa ay ipinakikita ang hangganang naghihiwalay sa mga nag-iingat ng mga utos ng Diyos at sa mga yumuyurak sa mga ito sa ilalim ng kanilang mga paa. Ang pagpapabanal ng Espiritu ang siyang nagpapakilala sa kaibhan sa pagitan ng mga may tatak ng Diyos at ng mga nagpapangilin ng huwad na araw ng kapahingahan. Kapag dumating ang pagsubok, maliwanag na mahahayag kung ano ang tanda ng hayop. Ito ang pangilin ng Linggo. Ang mga yaong, matapos marinig ang katotohanan, ay patuloy na itinuturing na banal ang araw na ito; sila'y nagtataglay ng lagda ng tao ng kasalanan, na nag-akalang baguhin ang mga panahon at mga kautusan. Bible Training School, Disyembre 1, 1903.

The first born of the woman are the one hundred and forty-four thousand that are identified as the first fruits in the book of Revelation. They represent the sign which the other flock must recognize in the crisis and conflict of the Sunday law battle. That sign is the Sabbath, that the one hundred and forty-four thousand uphold in the time when it is unlawful to do so. Sister White calls their ensign the “blood-stained banner of Prince Emmanuel.”

Ang mga panganay ng babae ay ang isang daan at apatnapu’t apat na libo na kinikilala bilang mga unang bunga sa Aklat ng Apocalipsis. Sila ang kumakatawan sa tandang dapat makilala ng ibang kawan sa krisis at tunggalian ng pakikibaka ukol sa batas ng Linggo. Ang tandang iyon ay ang Sabat, na pinaninindigan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo sa panahong labag sa batas ang gawin iyon. Tinatawag ni Sister White ang kanilang watawat na "ang bandilang nabahiran ng dugo ng Prinsipe Emmanuel."

> “In vision I saw two armies in terrible conflict. One army was led by banners bearing the world’s insignia; the other was led by the blood-stained banner of Prince Emmanuel. Standard after standard was left to trail in the dust, as company after company from the Lord’s army joined the foe, and tribe after tribe from the ranks of the enemy united with the commandment-keeping people of God. An angel flying in the midst of heaven put the standard of Emmanuel into many hands, while a mighty general cried out with a loud voice: ‘Come into line. Let those who are loyal to the commandments of God and the testimony of Christ now take their position. Come out from among them, and be ye separate, and touch not the unclean, and I will receive you, and will be a Father unto you, and ye shall be My sons and daughters. Let all who will, come up to the help of the Lord, to the help of the Lord against the mighty.’” Testimonies, volume 8, 41.

> "Sa pangitain ay nakita ko ang dalawang hukbo na nasa kakilakilabot na labanan. Ang isang hukbo ay pinangungunahan ng mga bandilang nagtataglay ng sagisag ng sanlibutan; ang kabila nama’y pinangungunahan ng bandilang nababahiran ng dugo ni Prinsipe Emmanuel. Sunud-sunod na estandarte ang naiwang nakakaladkad sa alikabok, sapagkat pangkat pagkatapos ng pangkat mula sa hukbo ng Panginoon ay sumanib sa kaaway, at lipi pagkatapos ng lipi mula sa hanay ng kaaway ay nakipagkaisa sa bayang tumutupad sa mga utos ng Diyos. Isang anghel na lumilipad sa kalagitnaan ng langit ay iniabot ang estandarte ni Emmanuel sa maraming kamay, samantalang isang makapangyarihang heneral ay sumigaw nang malakas: ‘Pumasok sa hanay. Ang mga tapat sa mga utos ng Diyos at sa patotoo ni Cristo, ngayo’y magsitayo sa kanilang mga puwesto. Lumabas kayo mula sa kanila, at magsihiwalay kayo, at huwag ninyong hipuin ang marumi, at kayo’y Aking tatanggapin, at Ako’y magiging Ama sa inyo, at kayo’y magiging Aking mga anak na lalaki at babae. Ang lahat ng may kalooban, pumaroon upang tumulong sa Panginoon, upang tumulong sa Panginoon laban sa makapangyarihan.’" Testimonies, volume 8, 41.

The blood-stained banner is what God’s other flock must see in the time of the Sunday law crisis. The banner is a rising light carried by the one hundred and forty-four thousand. That banner is red in color, for it is a blood-stained banner. That banner was typified in the battle of Jericho, when Rahab received and protected the spies, and then acknowledged her submission to Joshua’s army by placing a scarlet thread out of her window. Rahab represents God’s second born children in the Sunday law crisis, who see and accept the scarlet sign, and come into obedience to Joshua’s army. The scarlet thread that was used by Rahab, was a sign for the army of Joshua not to destroy Rahab’s household.

Ang watawat na nabahiran ng dugo ang siyang dapat makita ng ibang kawan ng Diyos sa panahon ng krisis ng batas ng Linggo. Ang watawat ay isang sumisikat na liwanag na taglay ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang watawat na iyon ay kulay pula, sapagkat ito ay isang watawat na nabahiran ng dugo. Ang watawat na iyon ay isinagisag sa labanan sa Jerico, nang tanggapin at pangalagaan ni Rahab ang mga tiktik, at pagkatapos ay kinilala ang kaniyang pagpapasakop sa hukbo ni Josue sa pamamagitan ng paglalawit ng isang iskarlatang sinulid mula sa kaniyang bintana. Si Rahab ay kumakatawan sa mga ikalawang ipinanganak na anak ng Diyos sa krisis ng batas ng Linggo, na nakakakita at tumatanggap sa tandang iskarlata, at nagpapasakop sa hukbo ni Josue. Ang iskarlatang sinulid na ginamit ni Rahab ay tanda para sa hukbo ni Josue na huwag lipulin ang sambahayan ni Rahab.

Rahab represents those that are still in Babylon at the Sunday law crisis and Joshua’s army represents the first born of the one hundred and forty-four thousand. The scarlet thread is the symbol of God’s Sabbath. The scarlet thread was the command of the spies given to Rahab that she must follow if she would obtain God’s protection.

Kinakatawan ni Rahab ang mga nananatili pa sa Babilonia sa krisis ng Batas ng Linggo, at kinakatawan naman ng hukbo ni Josue ang mga panganay ng isang daan at apatnapu't apat na libo. Ang iskarlatang sinulid ay ang sagisag ng Sabat ng Diyos. Ang iskarlatang sinulid ay ang utos ng mga tiktik na ibinigay kay Rahab na dapat niyang sundin kung ibig niyang makamtan ang pag-iingat ng Diyos.

> Behold, when we come into the land, thou shalt bind this line of scarlet thread in the window which thou didst let us down by: and thou shalt bring thy father, and thy mother, and thy brethren, and all thy father’s household, home unto thee. Joshua 2:8.

> Narito, pagpasok namin sa lupain, itatali mo ang taling iskarlatang ito sa bintanang doon mo kami ibinaba; at isusama mo sa iyong tahanan ang iyong ama, at ang iyong ina, at ang iyong mga kapatid, at ang buong sambahayan ng iyong ama. Josue 2:8.

The sign that those still in Babylon must see is represented by the scarlet thread, which is the Sabbath, but which also identifies the distinction between the two twins. The first born twin is the one hundred and forty-four thousand, for they bear the blood-stained banner of Prince Emmanuel in their hands.

Ang tanda na nararapat na makita ng mga nasa Babilonia pa ay kinakatawan ng sinulid na iskarlata, na siyang Sabat, ngunit ang sinulid na ito rin ang nagtutukoy sa kaibhan sa pagitan ng dalawang magkakambal. Ang panganay na kambal ay ang isandaang apatnapu’t apat na libo, sapagkat taglay nila sa kanilang mga kamay ang bandilang nabahiran ng dugo ni Prinsipe Emmanuel.

> And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. The envy also of Ephraim shall depart, and the adversaries of Judah shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim. But they shall fly upon the shoulders of the Philistines toward the west; they shall spoil them of the east together: they shall lay their hand upon Edom and Moab; and the children of Ammon shall obey them. Isaiah 11:12–14.

> At itataas niya ang isang bandila para sa mga bansa, at titipunin ang mga napalayas na mula sa Israel, at pagsasama-samahin ang mga nangalat ng Juda mula sa apat na sulok ng lupa. Mawawala rin ang panibugho ni Efraim, at ang mga kaaway ni Juda ay malilipol; hindi maiinggit si Efraim kay Juda, at hindi pipighatin ni Juda si Efraim. Ngunit sasalakay sila sa mga balikat ng mga Filisteo sa dakong kanluran; magkakasama nilang sasamsaman ang mga taga-silangan; ilalapat nila ang kanilang kamay sa Edom at Moab; at ang mga anak ni Ammon ay magpapasakop sa kanila. Isaias 11:12-14.

The first-born twin has the scarlet sign, which is the scarlet thread that marks the first born. The first born twin is Zarah, and the second born is Pharez.

Ang panganay sa kambal ay may tandang iskarlata, yaong iskarlatang sinulid na nagpapakilala sa panganay. Ang panganay sa kambal ay si Zarah, at ang ikalawa ay si Pharez.

> And it came to pass in the time of her travail, that, behold, twins were in her womb. And it came to pass, when she travailed, that the one put out his hand: and the midwife took and bound upon his hand a scarlet thread, saying, This came out first. And it came to pass, as he drew back his hand, that, behold, his brother came out: and she said, How hast thou broken forth? this breach be upon thee: therefore his name was called Pharez. And afterward came out his brother, that had the scarlet thread upon his hand: and his name was called Zarah. Genesis 38:27–30.

> At nangyari, nang dumating ang panahon ng kaniyang panganganak, na, narito, may kambal sa kaniyang sinapupunan. At nangyari, nang siya’y nanganganak, na iniunat ng isa sa kanila ang kaniyang kamay; at kinuha ng komadrona at itinali sa kaniyang kamay ang isang sinulid na iskarlata, na sinasabi, “Ito ang naunang lumabas.” At nangyari, nang bawiin niya ang kaniyang kamay, na, narito, lumabas ang kaniyang kapatid; at sinabi niya, “Paanong nakabiyak ka? Ang pagbiyak na ito ay mapasaiyo.” Kaya’t ang kaniyang pangalan ay tinawag na Pharez. At pagkatapos ay lumabas ang kaniyang kapatid, na may sinulid na iskarlata sa kaniyang kamay; at tinawag ang kaniyang pangalan na Zarah. Genesis 38:27-30.

Zarah means a rising light, and Pharez means to break out. When the twin Pharez sees the rising light of the sign of the scarlet thread on the hand of his twin brother Zarah, he “breaks out,” or comes out of Babylon. Zarah’s recognition of the rising light of the scarlet thread identifies the submission of the last born twin to the first born twin.

Ang Zarah ay nangangahulugang sumisikat na liwanag, at ang Pharez ay nangangahulugang humulagpos. Kapag nakita ng kambal na si Pharez ang sumisikat na liwanag ng tanda ng iskarlatang sinulid sa kamay ng kanyang kapatid na kambal na si Zarah, siya’y “humulagpos,” o lumalabas mula sa Babilonia. Ang pagkilala ni Zarah sa sumisikat na liwanag ng iskarlatang sinulid ay tumutukoy sa pagpapasakop ng huling isinilang na kambal sa unang isinilang na kambal.

> And they shall come from the east, and from the west, and from the north, and from the south, and shall sit down in the kingdom of God. And, behold, there are last which shall be first, and there are first which shall be last. Luke 13:29, 30.

> At sila’y magmumula sa silangan at sa kanluran, at sa hilaga at sa timog, at uupo sa kaharian ng Diyos. At, narito, may mga huli na magiging una, at may mga una na magiging huli. Lucas 13:29, 30.

The hidden history of the seven thunders identifies three waymarks. The first and the last waymarks are disappointments. The period between the first disappointment and the message of the Midnight Cry is the tarrying time. From the Midnight Cry, which is the second waymark, the period of time is the sealing time. The period that is the sealing time ends at the last disappointment.

Ang nakatagong kasaysayan ng pitong kulog ay nagtutukoy ng tatlong palatandaan sa landas. Ang una at ang huli sa mga palatandaan ay mga kabiguan. Ang panahon sa pagitan ng unang kabiguan at ng mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi ay ang panahon ng pag-antala. Mula sa Sigaw sa Hatinggabi, na siyang ikalawang palatandaan, ang sumunod na panahon ay ang panahon ng pagtatatak. Nagtatapos ang panahon ng pagtatatak sa huling kabiguan.

The hidden history of the seven thunders identifies three waymarks. The first and the last waymarks are the opening of the graves at an earthquake. The period between the opening of the first grave and the message of the Midnight Cry is the tarrying time. From the Midnight Cry, which is the second waymark, the period of time is the sealing time. The period that is the sealing time ends at the opening of the last grave.

Ang lingid na kasaysayan ng pitong kulog ay tinutukoy ang tatlong panandang-daan. Ang una at ang huling panandang-daan ay ang pagbubukas ng mga libingan sa panahon ng isang lindol. Ang panahong nasa pagitan ng pagbubukas ng unang libingan at ng mensahe ng Hiyaw sa Hatinggabi ay ang panahon ng pag-antala. Mula sa Hiyaw sa Hatinggabi, na siyang ikalawang panandang-daan, ang panahon ay panahon ng pagtatatak. Ang panahong ito ng pagtatatak ay nagtatapos sa pagbubukas ng huling libingan.

These two witnesses of the three steps of the hidden history of the seven thunders are also testified to by Christ’s death and resurrection. The first opening of the grave was symbolized with Christ’s baptism into the watery grave, the last grave was the cross. Between the baptism of Christ and the cross, Christ proclaimed His message, that typified the Midnight Cry. He accomplished that proclamation in twelve hundred and sixty days. After the cross, in the person of His disciples, the Midnight Cry message was repeated for twelve hundred and sixty days until the death of Stephen.

Ang dalawang saksi na ito hinggil sa tatlong hakbang sa nakatagong kasaysayan ng pitong kulog ay pinatotohanan din ng kamatayan at pagkabuhay na mag-uli ni Cristo. Ang unang pagbubukas ng libingan ay isinagisag sa pamamagitan ng bautismo ni Cristo tungo sa libingan ng tubig; ang huling libingan ay ang krus. Sa pagitan ng bautismo ni Cristo at ng krus, ipinahayag ni Cristo ang Kanyang mensahe, na naging tipo ng Sigaw sa Hatinggabi. Tinupad Niya ang pagpapahayag na iyon sa loob ng labindalawang daan at animnapung araw. Pagkatapos ng krus, sa katauhan ng Kanyang mga alagad, ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi ay muling ipinahayag sa loob ng labindalawang daan at animnapung araw hanggang sa kamatayan ni Stephen.

The two witnesses of Revelation eleven were empowered to give the message of the Midnight Cry for twelve hundred and sixty days. They were then slain, and laid in the streets for twelve hundred and sixty days, until they were brought back to life, and empowered.

Ang dalawang saksi sa Apocalipsis labing-isa ay pinagkalooban ng kapangyarihan upang ipahayag ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi sa loob ng isang libo at dalawang daan at animnapung araw. Pagkatapos, sila ay pinaslang at inilagak sa mga lansangan sa loob ng isang libo at dalawang daan at animnapung araw, hanggang sa sila’y binuhay na muli at pinagkalooban ng kapangyarihan.

We will continue to investigate these truths in the next article.

Patuloy nating sisiyasatin ang mga katotohanang ito sa susunod na artikulo.

> “Unless there is genuine conversion of the soul to God; unless the vital breath of God quickens the soul to spiritual life; unless the professors of truth are actuated by heaven-born principle, they are not born of the incorruptible seed which liveth and abideth forever. Unless they trust in the righteousness of Christ as their only security; unless they copy His character, labor in His spirit, they are naked, they have not on the robe of His righteousness. The dead are often made to pass for the living; for those who are working out what they term salvation after their own ideas, have not God working in them to will and to do of His good pleasure.

> Malibang may tunay na pagbabalik-loob ng kaluluwa sa Diyos; malibang ang hiningang nagbibigay-buhay ng Diyos ang bumubuhay sa kaluluwa tungo sa buhay espirituwal; malibang ang mga umaangkin sa katotohanan ay pinakikilos ng simulain na nagmula sa langit, hindi sila isinilang sa hindi nasisirang binhi na nabubuhay at nananatili magpakailanman. Malibang sila’y umasa sa katuwiran ni Cristo bilang kanilang tanging kasiguruhan; malibang tularan nila ang Kanyang pagkatao at magpagal sa Kanyang diwa, sila’y hubad, hindi nila suot ang balabal ng Kanyang katuwiran. Madalas na ipinagpapalagay na buhay ang mga patay; sapagkat yaong mga nagsisikap na isagawa ang tinatawag nilang kaligtasan ayon sa sarili nilang mga kaisipan ay hindi gumagawa sa kanila ang Diyos upang magnais at gumawa ayon sa Kanyang mabuting kalooban.

> “This class is well represented by the valley of dry bones Ezekiel saw in vision.” Review and Herald, January 17, 1893.

> "Ang uring ito ay angkop na kinakatawan ng libis ng mga tuyong buto na nakita ni Ezekiel sa pangitain." Review and Herald, Enero 17, 1893.

Back to Articles