Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirteen

Ang Aklat ni Joel at ang Laodiceang Iglesia Adventista ng Ikapitong Araw - Bilang Labintatlo

Number Thirteen

Bilang Labintatlo

Author

Jeff Pippenger

Published

December 18, 2025

Formats

PDF
Word

We are currently addressing the prophetic symbol of 1863. We have been focusing our attention on the biblical Kadesh as the symbol on ancient Israel’s rebellion against the “rest” that brought about their death over a period that culminated at Kadesh, thus illustrating the rejection of Jeremiah’s “old paths” in 1863 when the “seven times” of Leviticus twenty-six was rejected.

Kasalukuyan naming tinatalakay ang propetikong sagisag ng 1863. Itinuon namin ang aming pansin sa makabibliyang Kadesh bilang sagisag ng paghihimagsik ng sinaunang Israel laban sa "kapahingahan", isang paghihimagsik na nagbunga ng kanilang kamatayan sa loob ng isang panahon na umabot sa kasukdulan sa Kadesh, at sa gayo’y inilalarawan ang pagtanggi sa mga "dating landas" ni Jeremias noong 1863, nang itinakwil ang "pitong panahon" ng Levitico dalawampu't anim.

In pursuing the light associated with Kadesh and 1863, we have been identifying the ten tests that reached to Kadesh. We have identified the first three tests as the test of the manna. Those three steps can be represented as miracles or tests, and the Sabbath rest being the first of the ten tests corresponds to the tenth test, which is identified so clearly by Paul in Hebrews as the “rest.” The ten tests possess an alpha rest and an omega rest.

Sa pagsunod sa liwanag na kaugnay ng Kadesh at 1863, patuloy nating tinutukoy ang sampung pagsubok na umabot hanggang Kadesh. Natukoy natin ang unang tatlong pagsubok bilang ang pagsubok ng mana. Ang tatlong hakbang na iyon ay maaaring katawanin bilang mga himala o mga pagsubok, at ang kapahingahan ng Sabat, na siyang una sa sampung pagsubok, ay tumutugma sa ikasampung pagsubok, na malinaw na kinilala ni Pablo sa Mga Hebreo bilang ang “kapahingahan.” Ang sampung pagsubok ay nagtataglay ng isang kapahingahang alpha at isang kapahingahang omega.

It does not matter how a student of prophecy wishes to define “the rest” that the Hebrews rejected at Kadesh—for prophetically every “rest,” (line upon line) is referring to “the rest and the refreshing” that is the latter rain. Kadesh is a premier symbol of the rejection of the latter rain message and also the latter rain experience, for the sealing which is accomplished upon the one hundred and forty-four thousand at Kadesh is a settling into the truth both “intellectually and spiritually.”

Hindi mahalaga kung paano nais bigyang-kahulugan ng isang mag-aaral ng propesiya ang “kapahingahan” na itinakwil ng mga Hebreo sa Kadesh—sapagkat, sa diwang propetiko, ang bawat “kapahingahan” (line upon line) ay tumutukoy sa “kapahingahan at ang kaginhawahan” na siyang huling ulan. Ang Kadesh ay isang pangunahing sagisag ng pagtanggi sa mensahe ng huling ulan at gayundin sa karanasan ng huling ulan, sapagkat ang pagkakaselyo na isinasakatuparan sa isandaang apatnapu’t apat na libo sa Kadesh ay isang pagpirmi sa katotohanan, kapwa “intelektuwal at espirituwal.”

> “Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.

> Sa sandaling matatakan ang bayan ng Diyos sa kanilang mga noo—hindi ito anumang selyo o tandang nakikita, kundi isang pagkakaugat sa katotohanan, kapwa sa kaisipan at sa espiritu, upang hindi na sila matinag—sa sandaling matatakan ang bayan ng Diyos at maihanda para sa pagliliglig, darating ito. Katunayan, nagsimula na ito; ang mga paghatol ng Diyos ay nasa lupain na ngayon, upang bigyan tayo ng babala, upang ating malaman kung ano ang darating. Ang Seventh-day Adventist Bible Commentary, tomo 4, 1161.

To settle “into the truth” “intellectually” represents the acceptance of the methodology of line upon line as the one and only sanctified approach in the study of God’s Word. This narrow approach was confirmed as the correct approach in August of 1840, when “multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement.” The “wonderful impetus,” represents the manifestation of the power of the Holy Spirit that sent the first angel’s message around the world in 1840.

Ang pagiging matatag “sa katotohanan” “sa larangang intelektuwal” ay kumakatawan sa pagtanggap sa metodolohiyang “line upon line” bilang ang isa at nag-iisang pinabanal na pamamaraan sa pag-aaral ng Salita ng Diyos. Ang makitid na pamamaraang ito ay pinagtibay bilang ang wastong pamamaraan noong Agosto ng 1840, nang “mga pulutong ay nakumbinsi hinggil sa kawastuhan ng mga prinsipyo ng propetikong pagpapakahulugan na tinanggap ni Miller at ng kaniyang mga kasamahan, at isang kahanga-hangang pag-udyok ang naibigay sa kilusang Adbento.” Ang “kahanga-hangang pag-udyok,” ay kumakatawan sa pagpapakita ng kapangyarihan ng Banal na Espiritu na nagpadala sa mensahe ng unang anghel sa buong sanlibutan noong 1840.

Those who participated in the work representing the “wonderful impetus” were empowered to do that very work by the power of the Holy Spirit. The Holy Spirit only manifested His power among those who had accepted the sacred methodology. The Holy Spirit only manifested His power within those who had accepted the sacred methodology.

Yaong mga nakilahok sa gawaing kumakatawan sa “kamangha-manghang udyok” ay pinagkalooban ng kapangyarihan upang isagawa mismo ang gawaing iyon sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Espiritu Santo. Tanging sa gitna ng mga tumanggap sa sagradong metodolohiya ipinamalas ng Espiritu Santo ang Kaniyang kapangyarihan. Tanging sa loob ng mga tumanggap sa sagradong metodolohiya ipinamalas ng Espiritu Santo ang Kaniyang kapangyarihan.

Settling into the truth intellectually is the acceptance of the line upon line methodology and the ‘acceptance’ of the line upon line methodology is represented to a Laodicean as the opening of the heart-door for the entrance of the Messenger to Laodicea in the person of the Holy Spirit. The acceptance of the sacred methodology brings the power of the Holy Spirit into the mind of those settling into the truth intellectually. The acceptance of that methodology produces a spirituality that is represented as the combination of Divinity with humanity. The application of the biblical methodology of line upon line, when mixed with faith is represented as settling into the truth intellectually, and the truth (message) which is produced by the methodology, cannot be separated from Jesus, who is the Word. To accept the message of His Word is to accept the Holy Spirit into your mind. Thus, settling into the truth intellectual produces the spiritual experience that receives God’s seal of approval.

Ang pagiging matatag sa katotohanan sa antas ng pag-iisip ay ang pagtanggap sa metodolohiyang linya-sa-linya, at ang ‘pagtanggap’ sa metodolohiyang linya-sa-linya ay inihaharap sa isang Laodiceano bilang pagbubukas ng pintuan ng puso para sa pagpasok ng Mensahero sa Laodicea sa katauhan ng Espiritu Santo. Ang pagtanggap sa sagradong metodolohiyang iyon ay nagdadala ng kapangyarihan ng Espiritu Santo sa isipan ng mga nagiging matatag sa katotohanan sa antas ng pag-iisip. Ang pagtanggap sa naturang metodolohiya ay nagbubunga ng espirituwalidad na inihaharap bilang pagsasanib ng Pagka-Diyos at pagkatao. Ang paglalapat ng biblikal na metodolohiyang linya-sa-linya, kapag inihalo sa pananampalataya, ay inihaharap bilang pagiging matatag sa katotohanan sa antas ng pag-iisip; at ang katotohanan (mensahe) na ibinubunga ng metodolohiyang iyon ay hindi maihihiwalay kay Jesus, na Siyang Salita. Ang pagtanggap sa mensahe ng Kaniyang Salita ay pagtanggap sa Espiritu Santo sa iyong isipan. Kaya, ang pagiging matatag sa katotohanan sa antas ng pag-iisip ay nagbubunga ng karanasang espirituwal na tumatanggap ng tatak ng pagsang-ayon ng Diyos.

Kadesh was the final test for ancient Israel. The two classes of wine drinkers in the book of Joel are separated and distinguished from each other based upon the rejection or acceptance of the latter rain message which Joel identifies as “new wine” in contrast with the fermented wine being consumed by the other class. Joel’s “new wine” is Paul’s “rest,” in Hebrews three and four. It is also what Isaiah’s “drunkards of Ephraim” refuse to “hear”—to “whom he said, ‘This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing’: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.”

Ang Kadesh ang huling pagsubok para sa sinaunang Israel. Ang dalawang uri ng mga manginginom ng alak sa aklat ni Joel ay pinaghiwalay at pinag-iba sa isa’t isa batay sa pagtanggi o pagtanggap sa mensahe ng huling ulan na tinutukoy ni Joel bilang "bagong alak," na kaiba sa binurong alak na iniinom ng kabilang uri. Ang "bagong alak" ni Joel ay ang "kapahingahan" ni Pablo, sa Hebreo kabanata tatlo at apat. Ito rin ang ayaw "dinggin" ng "mga lasenggo ng Efraim" ni Isaias—yaong sinabi sa kanila, "Ito ang kapahingahan na sa pamamagitan nito ay inyong mapapahinga ang mga napapagal; at ito ang pagpapasariwa": gayunma’y ayaw nilang makinig. Ngunit ang salita ng Panginoon ay naging sa kanila, "alintuntunin sa ibabaw ng alintuntunin, alintuntunin sa ibabaw ng alintuntunin; linya sa ibabaw ng linya, linya sa ibabaw ng linya; dito kaunti, at doon kaunti"; upang sila’y yumaon, at mabuwal na patalikod, at mabasag, at masilo, at madakip.

We have identified that Aaron’s golden calf rebellion represents ‘two’ of the ten tests that conclude at Kadesh. The division of that test into two tests is in agreement with the testing period of the latter rain that is represented by the “image of the beast test,” which is the test that determines the destiny of God’s people. Revelation thirteen identifies ‘rebellion’ for the number ‘thirteen’ represents rebellion.

Natukoy namin na ang paghihimagsik sa gintong guya ni Aaron ay kumakatawan sa ‘dalawa’ sa sampung pagsubok na nagwawakas sa Kadesh. Ang paghahati ng pagsubok na iyon sa dalawang pagsubok ay kaayon ng panahon ng pagsubok ng huling ulan na kinakatawan ng “pagsubok ng larawan ng halimaw,” na siyang pagsubok na nagtatakda ng kapalaran ng bayan ng Diyos. Tinutukoy ng Apocalipsis 13 ang ‘paghihimagsik’, sapagkat ang bilang na ‘labintatlo’ ay kumakatawan sa paghihimagsik.

The chapter begins with the papal sea beast, premier symbol of rebellion upon earth as Daniel identifies it as the power that speaks great words against the Most High. That rebellion is followed by the rebellion of the earth beast, the United States, who then forces the entire world to follow their example of rebellion. The pattern for the third rebellion in the chapter is found in the first of the three rebellions, represented as the sea beast, the symbol of the Vatican. In verse eleven the United States speaks as a dragon and thus forms an image to the beast—image of the Vatican. Verse twelve onward the United States forces the world to do the same. Aaron’s rebellion is twofold representing the rebellion of the United States and then the rebellion of the entire world when the world image of the Vatican is enforced.

Nagsisimula ang kabanata sa halimaw sa dagat ng kapapahan, ang pangunahing sagisag ng paghihimagsik sa lupa, yamang tinukoy ito ni Daniel bilang kapangyarihang nagsasalita ng malalaking salita laban sa Kataastaasan. Sinusundan ang paghihimagsik na iyon ng paghihimagsik ng halimaw sa lupa, ang Estados Unidos, na saka pinipilit ang buong sanlibutan na sundin ang gayong halimbawa ng paghihimagsik. Ang huwaran para sa ikatlong paghihimagsik sa kabanata ay nasusumpungan sa una sa tatlong paghihimagsik, na inilalarawan bilang ang halimaw sa dagat, ang sagisag ng Vatikano. Sa talatang labing-isa, nagsasalita ang Estados Unidos na gaya ng isang dragon at sa gayo’y gumagawa ng isang larawan para sa halimaw—larawan ng Vatikano. Mula sa talatang labindalawa at sumusunod, pinipilit ng Estados Unidos ang sanlibutan na gawin din ang gayon. Dalawahan ang paghihimagsik ni Aaron, na kumakatawan sa paghihimagsik ng Estados Unidos at pagkatapos ay sa paghihimagsik ng buong sanlibutan kapag ipinaiiral ang pandaigdigang larawan ng Vatikano.

Aaron’s rebellion identifies both periods, represented as idolatry when Moses was not there, followed by idolatry when Moses was there. Moses had been receiving the Law, and therefore represents the Law of God as the diving point in the rebellion. The test represented by Aaron’s golden image of a calf-beast is the test of 1863.

Ang paghihimagsik ni Aaron ay tumutukoy sa dalawang yugto: inilarawan bilang idolatriya noong wala roon si Moises, at sinundan ng idolatriya noong naroon si Moises. Noon ay tumatanggap si Moises ng Kautusan, at kaya’t kinakatawan niya ang Kautusan ng Diyos bilang ang punto ng paghahati sa paghihimagsik. Ang pagsubok na kinakatawan ng ginintuang larawan ni Aaron ng isang guya-hayop ay ang pagsubok noong 1863.

It is the Sunday law test, representing a dividing line between life and death. It’s the dividing line between the Promised Land or death in the wilderness, the dividing line between the mark of the beast or the seal of God, the dividing line between the fate of Shebna the Laodicean or Eliakim the Philadelphian. The first three tests, represented by the manna symbolize the Sabbath or Sunday controversy, as does the tenth test. The dividing line in Aaron’s golden calf rebellion representing both the fifth and sixth tests—and is the Sunday law.

Ito ang pagsubok ng batas ng Linggo, na kumakatawan sa guhit na naghihiwalay sa buhay at kamatayan. Ito ang guhit na naghihiwalay sa pagitan ng Lupang Pangako at ng kamatayan sa ilang, ang guhit na naghihiwalay sa pagitan ng tanda ng halimaw at ng tatak ng Diyos, ang guhit na naghihiwalay sa pagitan ng kapalaran ni Sebna na Laodiceano at ni Eliakim na Filadelfiano. Ang unang tatlong pagsubok, na kinakatawan ng mana, ay sumasagisag sa kontrobersiya tungkol sa Sabat o Linggo, gayundin ang ikasampung pagsubok. Ang guhit na naghihiwalay sa paghihimagsik sa gintong guya ni Aaron, na kumakatawan sa kapwa ikalima at ikaanim na pagsubok, ay ang batas ng Linggo.

The fourth test is the water at Massah, meaning ‘testing’ and ‘Meribah’ meaning the “ensign of Jehovah” and is located in Exodus 17:1–7, where it is directly identified as “testing the Lord”.

Ang ikaapat na pagsubok ay ang tubig sa Massah, na ang ibig sabihin ay ‘pagsubok’, at sa Meribah, na ang ibig sabihin ay ‘ang estandarte ni Jehovah’, at matatagpuan ito sa Exodo 17:1–7, kung saan ito’y tuwirang tinukoy bilang ‘pagsubok sa Panginoon’.

> And all the congregation of the children of Israel journeyed from the wilderness of Sin, after their journeys, according to the commandment of the Lord, and pitched in Rephidim: and there was no water for the people to drink. Wherefore the people did chide with Moses, and said, Give us water that we may drink. And Moses said unto them, Why chide ye with me? wherefore do ye tempt the Lord? And the people thirsted there for water; and the people murmured against Moses, and said, Wherefore is this that thou hast brought us up out of Egypt, to kill us and our children and our cattle with thirst?

> At ang buong kapulungan ng mga anak ni Israel ay naglakbay mula sa ilang ng Sin, ayon sa mga yugto ng kanilang paglalakbay, ayon sa utos ng Panginoon, at nagkampo sa Rephidim; at doo’y walang tubig na maiinom ang bayan. Kaya’t nakipagtalo ang bayan kay Moises, at nagsabi, Bigyan mo kami ng tubig upang kami’y makainom. At sinabi sa kanila ni Moises, Bakit kayo nakikipagtalo sa akin? Bakit ninyo sinusubok ang Panginoon? At doo’y nauhaw ang bayan sa tubig; at ang bayan ay nagreklamo laban kay Moises, at nagsabi, Bakit ganito, na iniahon mo kami mula sa Egipto, upang patayin kami, at ang aming mga anak, at ang aming mga hayop sa uhaw?

> And Moses cried unto the Lord, saying, What shall I do unto this people? they be almost ready to stone me.

> At dumaing si Moises sa Panginoon, na nagsasabi, “Ano ang aking gagawin sa bayang ito? Halos batuhin na nila ako.”

> And the Lord said unto Moses, Go on before the people, and take with thee of the elders of Israel; and thy rod, wherewith thou smotest the river, take in thine hand, and go. Behold, I will stand before thee there upon the rock in Horeb; and thou shalt smite the rock, and there shall come water out of it, that the people may drink. And Moses did so in the sight of the elders of Israel.

> At sinabi ng Panginoon kay Moises, Magpauna ka sa harap ng bayan, at isama mo ang ilan sa mga matatanda ng Israel; at ang iyong tungkod, na iyong inihampas sa ilog, dalhin mo sa iyong kamay, at humayo ka. Narito, ako’y tatayo sa harap mo roon sa ibabaw ng bato sa Horeb; at iyong papaluin ang bato, at lalabas ang tubig mula roon, upang ang bayan ay makainom. At gayon ang ginawa ni Moises sa paningin ng mga matatanda ng Israel.

> And he called the name of the place Massah, and Meribah, because of the chiding of the children of Israel, and because they tempted the Lord, saying, Is the Lord among us, or not? Exodus 17:1–7.

> At tinawag niyang Massah at Meribah ang pangalan ng dakong iyon, dahil sa pagtatalo ng mga anak ni Israel, at sapagkat sinubok nila ang Panginoon, na sinasabi, Nasa gitna ba natin ang Panginoon, o wala? Exodo 17:1-7.

The testing represented by “Massah,” and the ensign represented by “Meribah” are a prophetic alpha that meets its prophetic omega when Moses strikes the same Rock a second time. This means the fourth of the ten provocations is represented at Kadesh, for the second Kadesh is where Moses strikes the Rock in rebellion. This identifies that Kadesh, as a symbol, includes the test of water which produces an ensign.

Ang pagsubok na kinakatawan ng "Massah," at ang watawat na kinakatawan ng "Meribah," ay isang propetikong Alfa na nagtatagpo sa kaniyang propetikong Omega nang hinampas ni Moises ang mismong Batong iyon sa ikalawang pagkakataon. Ibig sabihin, ang ikaapat sa sampung pagpapagalit ay kinakatawan sa Kadesh, sapagkat sa ikalawang Kadesh hinampas ni Moises ang Bato bilang isang paghihimagsik. Ito’y nagpapakilala na ang Kadesh, bilang isang simbolo, ay nagsasaklaw ng pagsubok hinggil sa tubig na nagbubunga ng isang watawat.

The test of water which produces the ensign is the test of the latter rain message. 1863 was where the ensign was supposed to have been lifted up, but alas; 1863 was only the first Kadesh, and the second Kadesh is at the soon coming Sunday law. Massah and Meribah represent the final test for the one hundred and forty-four thousand just before they are lifted up as an ensign at the Sunday law. It was not the authority of Rome, or the authority of the Jews that arranged the death of Christ. That authority was authorized in the counsel of Heaven ages before the cross. Moses used his rod, the rod anointed by God Himself to strike the Rock— but only one time. That Rock according to inspiration is represented by the messages of 1840 to 1844, which are the old foundational truths that represent the path of the just. In the testing represented by Massah the water that saves, is the water which comes out of the Rock of the old paths. That water tests and produces two classes; one for the mark of the beast and the other for the seal of God, as is represented by the seal of God upon those lifted up as an ensign, as represented by Meribah.

Ang pagsubok sa pamamagitan ng tubig, na nagbubunga ng pagtataas ng watawat, ay ang pagsubok ng mensahe ng Huling Ulan. Ang 1863 ang panahong kung kailan nararapat sanang maitaas ang watawat, nguni’t sa kasamaang-palad; ang 1863 ay unang Kadesh lamang, at ang ikalawang Kadesh ay sa nalalapit na batas ng Linggo. Ang Massah at Meribah ay kumakatawan sa huling pagsubok para sa isang daan at apatnapu’t apat na libo, bago sila maitaas bilang watawat sa batas ng Linggo. Hindi ang kapangyarihan ng Roma, ni ang kapangyarihan ng mga Judio, ang nag-ayos ng kamatayan ni Cristo. Ang kapangyarihang iyon ay ipinahintulot na sa kapulungan ng Langit, mga kapanahunan bago pa ang krus. Iginamit ni Moises ang kaniyang pamalo, ang pamalong pinahiran mismo ng Diyos, upang hampasin ang Bato—ngunit minsan lamang. Ang Batong iyon, ayon sa inspirasyon, ay kinakatawan ng mga mensahe ng 1840 hanggang 1844, na siyang matatandang saligang katotohanan na kumakatawan sa landas ng matuwid. Sa pagsubok na kinakatawan ng Massah, ang tubiging nagliligtas ay ang tubiging bumubukal mula sa Bato ng mga dating landas. Ang tubig na iyon ang sumusubok at nagluluwal ng dalawang uri: ang isa para sa tanda ng hayop, at ang isa para sa tatak ng Diyos—gaya ng kinakatawan ng Meribah sa pamamagitan ng tatak ng Diyos na nasa mga itinataas bilang watawat.

The temple was finished before the third decree of Artaxerxes, establishing that the Millerite temple which Christ raised up in 46 years from 1798 unto 1844, was finished before the third angel, represented by the arrival of the third decree. The one hundred and forty-four thousand are sealed just before the Sunday law where they are then lifted up as an ensign offering of the first fruits of Pentecost, as in days of old. Massa and Meribah identify the water test represented by the message of the Midnight Cry in the history of the first and third angels.

Natapos ang templo bago ang ikatlong dekreto ni Artajerjes, at sa gayon ay pinatutunayan na ang templong Milerita na ibinangon ni Cristo sa loob ng apatnapu’t anim na taon, mula 1798 hanggang 1844, ay natapos bago ang ikatlong anghel, na kinakatawan ng pagdating ng ikatlong dekreto. Ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay tinatatakan bago pa man ang batas ng Linggo; pagkatapos ay itinataas sila bilang watawat at bilang handog ng mga unang bunga ng Pentecostes, gaya noong unang panahon. Ang Massa at Meribah ay tumutukoy sa pagsubok sa tubig na kinakatawan ng mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi sa kasaysayan ng unang at ikatlong anghel.

The work of combining Divinity with humanity is also represented as the combining of two temples. It also represented as marriage where a man and a woman, or a female temple and a male temple are joined and become one flesh. Christ erected the Millerite temple for the purpose of leading them into His Heavenly temple where they would find “rest,” represented in the history of 1844 by the seventh-day Sabbath.

Ang gawaing pagpapag-isa ng pagka-Diyos at pagkatao ay inilalarawan din bilang pagsasanib ng dalawang templo. Inilalarawan din ito bilang pag-aasawa, kung saan ang isang lalaki at isang babae, o isang templong pambabae at isang templong panlalaki, ay pinagsasama at nagiging isang laman. Itinayo ni Cristo ang templong Millerita sa layuning pangunahan sila tungo sa Kanyang makalangit na templo, kung saan nila matatagpuan ang "kapahingahan," na kinakatawan, sa kasaysayan ng 1844, ng Sabat ng ikapitong araw.

When this understanding of Massa and Meribah, as the fourth test, is applied between an opening test which also represents three tests, and which is then followed by the Sunday law of the fifth and sixth tests—you can then see, but only if you are willing to see, that the threefold manna test is the first test, followed by a test that proceeds the third twofold test of Aaron’s golden calf. Massa and Meribah are represented together, for it is only in the second angel’s message that a prophetic “doubling,” is located. The first three tests of the manna are the first angel’s message. The test of Massa and Meribah is the second angel’s message and Aaron’s rebellion is the third angel’s message.

Kapag ang pag-unawang ito hinggil sa Massa at Meribah, bilang ikaapat na pagsubok, ay inilapat sa pagitan ng isang panimulang pagsubok na kumakatawan din sa tatlong pagsubok, at ng Batas ng Linggo ng ikalima at ikaanim na pagsubok—makikita mo kung gayon, ngunit kung handa ka lamang na makita, na ang tatlong-bahaging pagsubok ng manna ang unang pagsubok, na sinusundan ng isang pagsubok na sumusulong patungo sa ikatlong dalawang-bahaging pagsubok ng gintong guya ni Aaron. Ang Massa at Meribah ay kinakatawan nang magkakasama, sapagkat tanging sa mensahe ng ikalawang anghel matatagpuan ang isang propetikong “pagdodoble”. Ang unang tatlong pagsubok ng manna ay ang mensahe ng unang anghel. Ang pagsubok ng Massa at Meribah ay ang mensahe ng ikalawang anghel at ang paghihimagsik ni Aaron ay ang mensahe ng ikatlong anghel.

The fifth test is the test of Aaron’s golden calf which begins with a manifestation of idolatry when the rebels thought their naked rebellion was concealed from God.

Ang ikalimang pagsubok ay ang pagsubok tungkol sa ginintuang guya ni Aarón, na nagsisimula sa isang pagpamalas ng idolatriya nang akalain ng mga manghihimagsik na ang kanilang lantad na paghihimagsik ay lingid sa Diyos.

> And when the people saw that Moses delayed to come down out of the mount, the people gathered themselves together unto Aaron, and said unto him, Up, make us gods, which shall go before us; for as for this Moses, the man that brought us up out of the land of Egypt, we wot not what is become of him. And Aaron said unto them, Break off the golden earrings, which are in the ears of your wives, of your sons, and of your daughters, and bring them unto me. And all the people brake off the golden earrings which were in their ears, and brought them unto Aaron. And he received them at their hand, and fashioned it with a graving tool, after he had made it a molten calf: and they said, These be thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And when Aaron saw it, he built an altar before it; and Aaron made proclamation, and said, Tomorrow is a feast to the Lord.

> At nang makita ng bayan na nagluwat si Moises sa pagbaba mula sa bundok, nagtipon ang bayan kay Aaron at sinabi sa kanya, Bumangon ka, gawan mo kami ng mga diyos na mangunguna sa amin; sapagkat tungkol sa Moises na ito, ang lalaking nag-ahon sa amin mula sa lupain ng Egipto, hindi namin nalalaman kung ano na ang nangyari sa kanya. At sinabi ni Aaron sa kanila, Kalasin ninyo ang mga hikaw na ginto na nasa tainga ng inyong mga asawa, ng inyong mga anak na lalaki, at ng inyong mga anak na babae, at dalhin ninyo sa akin. At kinalas ng buong bayan ang mga hikaw na ginto na nasa kanilang mga tainga, at dinala ang mga iyon kay Aaron. At tinanggap niya ang mga iyon mula sa kanilang kamay, at, pagkaraang gawin niya itong guyang binubo, hinubog niya iyon sa pamamagitan ng kasangkapang pang-ukit; at kanilang sinabi, Ito ang iyong mga diyos, O Israel, na nag-ahon sa iyo mula sa lupain ng Egipto. At nang makita ito ni Aaron, nagtayo siya ng isang dambana sa harap nito; at nagpahayag si Aaron at nagsabi, Bukas ay kapistahan sa Panginoon.

> And they rose up early on the morrow, and offered burnt offerings, and brought peace offerings; and the people sat down to eat and to drink, and rose up to play. Exodus 32:1–6.

> At nagsibangon sila nang maaga kinabukasan, at naghain ng mga handog na susunugin, at nagdala ng mga handog na pangkapayapaan; at naupo ang bayan upang kumain at uminom, at nagsitindig upang maglaro. Exodo 32:1-6.

The sixth test is the second part of the golden calf rebellion, when Moses returns from receiving the Ten Commandments. Moses asks, “Who is on the Lord’s side?” the majority remained passive or aligned with idolaters, manifesting the same rebellion openly in the mediator’s presence.

Ang ikaanim na pagsubok ay ang ikalawang bahagi ng paghihimagsik na kaugnay ng gintong guya, nang bumalik si Moises matapos tanggapin ang Sampung Utos. Nagtanong si Moises, “Sino ang nasa panig ng Panginoon?” Nanatiling walang-kibo ang nakararami o kumampi sa mga sumasamba sa diyus-diyosan, at sa gayon ay hayagang inihayag ang gayunding paghihimagsik sa harap mismo ng tagapamagitan.

The fifth and sixth tests clearly typify and align with the Sunday law. Elijah on Mount Carmel asks a similar question as Moses did. Choose this day who you will serve, points to the test of the Sunday law. The symbolism of the image of the beast test points to the Sunday law. The division of the Levites in Aaron’s story and the division of the twelve tribes in the story of Jeroboam’s two golden calves, identify the division of the wise and foolish at the Sunday law. The Laodiceans are the foolish virgins, as testified to by Sister White, and therefore the division of the virgins at the Sunday law is the division of Laodiceans and Philadelphians. The fifth and sixth tests, which are one twofold test, align with the Sunday law, which means they align with 1863, and Kadesh.

Ang ikalima at ikaanim na mga pagsubok ay malinaw na sumasagisag at tumutugma sa batas sa Linggo. Si Elias sa Bundok Karmelo ay nagtanong ng kaparehong tanong gaya ng ginawa ni Moises. Ang "Piliin ninyo sa araw na ito kung sino ang inyong paglilingkuran" ay tumutukoy sa pagsubok ng batas sa Linggo. Ang simbolismo ng pagsubok hinggil sa larawan ng halimaw ay tumutukoy sa batas sa Linggo. Ang pagkakabahagi ng mga Levita sa kasaysayan ni Aaron, at ang pagkakabahagi ng labindalawang lipi sa kasaysayan ng dalawang guyang ginto ni Jeroboam, ay nagsasalarawan ng pagkakabahagi ng mga pantas at mga mangmang sa batas sa Linggo. Ang mga taga-Laodicea ay ang mga mangmang na dalaga, gaya ng pinatotohanan ni Kapatid na White, kaya’t ang pagkakabahagi ng mga dalaga sa batas sa Linggo ay ang pagkakabahagi ng mga taga-Laodicea at mga taga-Filadelfia. Ang ikalima at ikaanim na mga pagsubok, na bumubuo ng iisang dalawahang pagsubok, ay tumutugma sa batas sa Linggo, na nangangahulugang tumutugma ang mga ito sa 1863 at sa Kadesh.

Chapters thirty-two and thirty-three of Exodus are fulfilled on the very same day, just hours apart, and that day typifies 1863 and Kadesh. In chapter thirty-three Moses asks to see God’s glory. Therefore, we see Moses in the fifth and sixth provocations being transformed into the one hundred and forty-four thousand. That same Moses is also at Kadesh striking the Rock a second time, thus representing a class that are crushed by the Rock which they refused to fall upon. That Rock is a message, and there are therefore two symbols of Moses at Kadesh, one manifesting God’s glory and the other rejecting the Rock.

Ang mga kabanatang tatlumpu’t dalawa at tatlumpu’t tatlo ng Exodo ay naganap sa mismong iisang araw, na ilang oras lamang ang pagitan, at ang araw na iyon ay sumasagisag sa 1863 at sa Kadesh. Sa kabanatang tatlumpu’t tatlo, humiling si Moises na makita ang kaluwalhatian ng Diyos. Kaya, nakikita natin si Moises, sa ikalima at ikaanim na mga pagpapagalit, na binabago upang maging ang isandaan at apatnapu’t apat na libo. Ang gayunding Moises ay nasa Kadesh din, hinahampas ang Bato sa ikalawang pagkakataon, kaya’t kinakatawan niya ang isang uri na dinudurog ng Batong ayaw nilang bagsakan. Ang Batong iyon ay isang mensahe, at dahil dito may dalawang simbolo ni Moises sa Kadesh, ang isa’y nagpapamalas ng kaluwalhatian ng Diyos at ang isa nama’y tumatanggi sa Bato.

> “Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

> Nawa’y ang mga nakatayo bilang mga bantay ng Diyos sa mga kuta ng Sion ay maging mga lalaking nakakakita sa mga panganib na nasa harap ng bayan—mga lalaking nakapagtatangi sa pagitan ng katotohanan at kamalian, ng katuwiran at kawalang-katuwiran.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “Dumating na ang babala: Walang anumang dapat pahintulutang pumasok na yayanig sa saligan ng pananampalatayang siyang pinagtatayuan natin mula nang dumating ang mensahe noong 1842, 1843, at 1844. Ako ay nasa mensaheng ito, at buhat noon ay nakatindig ako sa harap ng sanlibutan, tapat sa liwanag na ibinigay sa atin ng Diyos. Hindi namin ninanais na alisin ang aming mga paa mula sa platapormang pinatungtungan ng mga ito habang araw-araw naming hinanap ang Panginoon sa taimtim na panalangin, humihingi ng liwanag. Inaakala ba ninyong maaari kong isuko ang liwanag na ibinigay sa akin ng Diyos? Ito’y nararapat maging gaya ng Bato ng mga Panahon. Mula pa nang ito’y ibinigay, ito na ang gumagabay sa akin.” Review and Herald, Abril 14, 1903.

One of the symbols of ‘Moses at Kadesh’ strikes the Rock with a rod, a symbol of authority. The first time it was God’s authority and the second time it was man’s authority. The class represented by Moses at the second Kadesh are represented as the drunkards of Ephraim, who use their theological authority (rod) to attack the message of the latter rain, which is the message of the old paths of 1840 to 1844.

Isa sa mga sagisag ng ‘Moises sa Kades’ ay ang pagpalo sa Bato gamit ang tungkod, bilang sagisag ng awtoridad. Sa unang pagkakataon, iyon ay awtoridad ng Diyos, at sa ikalawang pagkakataon, awtoridad ng tao. Ang uring kinakatawan ni Moises sa ikalawang Kades ay inilalarawan bilang mga lango ng Efraim, na gumagamit ng kanilang teolohikal na awtoridad (tungkod) upang salakayin ang mensahe ng huling ulan, na siyang mensahe ng mga dating landas ng 1840 hanggang 1844.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> Lahat ng mga mensaheng ibinigay mula 1840 hanggang 1844 ay dapat ipahayag ngayon nang may kapangyarihan, sapagkat maraming tao ang nawalan ng wastong patnubay. Ang mga mensaheng ito ay dapat maiparating sa lahat ng mga iglesia.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> Sinabi ni Cristo, 'Mapapalad ang inyong mga mata, sapagkat nakakakita; at ang inyong mga tainga, sapagkat nakakarinig. Sapagkat katotohanang sinasabi ko sa inyo, na maraming propeta at mga taong matuwid ang nagnasang makita ang mga bagay na inyong nakikita, at hindi nila nakita; at marinig ang mga bagay na inyong naririnig, at hindi nila narinig' [Mateo 13:16, 17]. Mapapalad ang mga mata na nakakita sa mga bagay na nakita noong 1843 at 1844.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> Ibinigay na ang mensahe. At hindi dapat ipagpaliban ang pag-uulit ng mensahe, sapagkat natutupad na ang mga tanda ng panahon; ang pangwakas na gawain ay dapat maisakatuparan. Isang dakilang gawain ang magaganap sa maikling panahon. Isang mensahe ang malapit nang ibigay ayon sa pagtatakda ng Diyos, na lalago at lalawak hanggang sa maging isang malakas na sigaw. Kung magkagayo’y tatayo si Daniel sa kaniyang itinakdang bahagi, upang magbigay ng kaniyang patotoo.

The first test of manna is three tests. The last of the ten tests is the test of the third angel. Both first and last represent “rest” as a symbol of the test. The first test is three tests, representing the first angel that is followed by the second angel, but the fourth test, where the sealing and lifting up as an ensign, is represented by Massa and Meribah. The third angel, represented by the fifth and sixth tests, is the third test, which followed the second test of Massa and Meribah, and the first test of manna.

Ang unang pagsubok ng maná ay tatlong pagsubok. Ang huli sa sampung pagsubok ay ang pagsubok ng ikatlong anghel. Kapuwa ang una at ang huli ay kumakatawan sa “kapahingahan” bilang sagisag ng pagsubok. Ang unang pagsubok ay tatlong pagsubok, na kumakatawan sa unang anghel na sinusundan ng ikalawang anghel, ngunit ang ikaapat na pagsubok, kung saan nagaganap ang pagtatatak at ang pagtaas na parang isang watawat, ay kinakatawan ng Massa at Meribah. Ang ikatlong anghel, na kinakatawan ng ikalima at ikaanim na pagsubok, ay ang ikatlong pagsubok, na sumunod sa ikalawang pagsubok ng Massa at Meribah, at sa unang pagsubok ng maná.

The provocation at Taberah set forth in Numbers 11:1–3 is the seventh test. The verses that introduce the fiery trial of faith represented by “Taberah,” which means ‘a burning place’ are preceded with verses identifying the movement of God’s people through the wilderness. The impatience manifested in chapter ten is contrasted with the one hundred and forty-four thousand who follow the Lamb whithersoever He goeth. These are those who have the patience of the saints, but ancient Israel was manifesting impatience in chapter ten that leads to their fiery ordeal in chapter eleven.

Ang pagpapagalit na naganap sa Taberah, na inilalahad sa Mga Bilang 11:1-3, ay ang ikapitong pagsubok. Ang mga talatang nagpapakilala sa maapoy na pagsubok ng pananampalataya na kinakatawan ng “Taberah,” na ang kahulugan ay “isang pook na nagliliyab,” ay inunahan ng mga talatang tumutukoy sa paglalakbay ng bayan ng Diyos sa ilang. Ang kawalan ng pagtitiis na nahayag sa kabanata sampu ay ipinagkakaiba sa isang daan at apatnapu't apat na libo na sumusunod sa Kordero saanman Siya pumaroon. Sila ang mga may pagtitiis ng mga banal, ngunit ang sinaunang Israel ay naghayag ng kawalan ng pagtitiis sa kabanata sampu na nagbunga ng kanilang maapoy na pagsubok sa kabanata labing-isa.

> And they departed from the mount of the Lord three days’ journey: and the ark of the covenant of the Lord went before them in the three days’ journey, to search out a resting place for them. And the cloud of the Lord was upon them by day, when they went out of the camp. And it came to pass, when the ark set forward, that Moses said, Rise up, Lord, and let thine enemies be scattered; and let them that hate thee flee before thee. And when it rested, he said, Return, O Lord, unto the many thousands of Israel. Numbers 10:33–36.

> At sila’y yumaon mula sa bundok ng Panginoon, tatlong araw na lakad; at ang kaban ng tipan ng Panginoon ay nauuna sa kanila sa tatlong araw na paglalakbay, upang humanap para sa kanila ng dakong pahingahan. At ang ulap ng Panginoon ay nasa ibabaw nila sa araw, nang sila’y lumabas mula sa kampamento. At nang lumakad ang kaban, sinabi ni Moises, Bumangon ka, Panginoon, at mangalat ang iyong mga kaaway; at ang mga napopoot sa iyo ay magsitakas sa harap mo. At nang huminto ito, kanyang sinabi, Magbalik ka, O Panginoon, sa maraming libo-libo ng Israel. Bilang 10:33-36.

The next verse introduces the rebellion of Taberah.

Ang susunod na talata ay naglalahad ng paghihimagsik sa Taberah.

> And when the people complained, it displeased the Lord: and the Lord heard it; and his anger was kindled; and the fire of the Lord burnt among them, and consumed them that were in the uttermost parts of the camp. And the people cried unto Moses; and when Moses prayed unto the Lord, the fire was quenched. And he called the name of the place Taberah: because the fire of the Lord burnt among them. Numbers 11:1–3.

> At nang magreklamo ang bayan, hindi ito ikinalugod ng Panginoon; at narinig ito ng Panginoon; at nag-init ang kaniyang galit; at ang apoy ng Panginoon ay nagliyab sa gitna nila, at tinupok ang mga nasa pinakadulong bahagi ng kampo. At dumaing ang bayan kay Moises; at nang manalangin si Moises sa Panginoon, ang apoy ay napawi. At tinawag niya ang pangalan ng dakong yaon na Taberah; sapagka’t ang apoy ng Panginoon ay nagliyab sa gitna nila. Mga Bilang 11:1-3.

The provocation which followed the manifestation of fire, was the longing for flesh food and is the eighth test. This is located in Numbers 11:4–34. The complaining in Taberah represents a corrupted higher nature, a lack of patience, and the rebellion of the lust for the fleshpots of Egypt represents the lower nature. The fire represents purification by fire of the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three, for prophetically Taberah means a burning place and the burning place in God’s prophetic Word is located in Malachi three where fire produces an impatient class destined to be purged and a patient class who are purified as an offering that is lifted up.

Ang pagpapagalit na sumunod sa pagpapakita ng apoy ay ang pananabik sa pagkaing karne, at ito ang ikawalong pagsubok. Ito ay matatagpuan sa Mga Bilang 11:4–34. Ang pagrereklamo sa Taberah ay kumakatawan sa isang natiwaling mas mataas na kalikasan, sa kakulangan ng pagtitiis; at ang paghihimagsik ng pita sa mga palayok ng karne ng Egipto ay kumakatawan sa mas mababang kalikasan. Ang apoy ay kumakatawan sa pagpapadalisay sa pamamagitan ng apoy na isinasagawa ng Sugo ng Tipan sa Malakias kabanata tatlo, sapagkat, sa makahulang kahulugan, ang Taberah ay nangangahulugang isang pook ng pagsusunog, at ang pook ng pagsusunog sa makahulang Salita ng Diyos ay nasa Malakias tatlo, kung saan ang apoy ay lumilikha ng isang uri ng hindi matiisin na nakatalagang dalisayin, at isang uri ng matiisin na pinadadalisay bilang isang handog na itinataas.

Those represented by Moses in the twofold test of Taberah’s higher and lower nature are the one hundred and forty-four thousand who have settled into the truth both intellectually and also spiritually. The intellect identifies the higher nature and spiritually represents the combination of Divinity with humanity. Divinity can only be combined with humanity when the lower nature is crucified and dead. To be settled into the truth intellectually and spiritually represents the experience of the being sealed. The fires of Taberah represent the final separation of wheat and tares in the work of Christ raising the temple of the one hundred and forty-four thousand.

Yaong kinakatawan ni Moises sa dalawahang pagsubok ng mataas at mababang kalikasan ng Taberah ay ang isang daan at apatnapu’t apat na libo na matatag sa katotohanan kapwa sa kaisipan at gayon din sa espiritu. Ang mataas na kalikasan ay natutukoy sa pamamagitan ng kaisipan, at sa espiritu ay kumakatawan ito sa pagsasanib ng Pagka-Diyos at ng pagkatao. Maaaring maisanib lamang ang Pagka-Diyos sa pagkatao kapag ang mababang kalikasan ay napako sa krus at patay na. Ang maging matatag sa katotohanan sa kaisipan at sa espiritu ay kumakatawan sa karanasan ng pagtatatak. Ang mga apoy ng Taberah ay kumakatawan sa pangwakas na paghiwalay ng trigo at damong ligaw sa gawain ni Cristo sa pagpapatayo ng templo ng isang daan at apatnapu’t apat na libo.

The ninth test is the rebellion of Miriam and Aaron found in Numbers 12. The provocation was not unlike the provocation of Korah, Dathan and Abiram or Minneapolis, in 1888. The issue was not simply the rejection of God’s message, but the rejection of God’s choice of leadership.

Ang ikasiyam na pagsubok ay ang paghihimagsik nina Miriam at Aaron na matatagpuan sa Bilang 12. Ang paghamong iyon ay hindi nalalayo sa paghamon nina Korah, Dathan at Abiram, o sa naganap sa Minneapolis noong 1888. Ang usapin ay hindi lamang ang pagtanggi sa mensahe ng Diyos, kundi ang pagtanggi sa pagpili ng Diyos sa pamumuno.

The condemnation of leaders who reject not only the message, but also the messenger precedes the tenth test. The leadership manifest as apostates just before the Sunday law, which is the tenth test. The Sunday law aligns with the cross, and on the way to the cross, which is the Sunday law, the leadership chose Barabbas, a false Christ, for “bar” means ‘son of’ an “abba” means ‘father.’ Approaching the cross (the Sunday law) or Kadesh, the leadership manifests full blown apostasy choosing a counterfeit Christ and also expressing directly to the civil authorities that they have no king, but Caesar.

Ang kahatulan sa mga pinunong tumatanggi hindi lamang sa mensahe, kundi pati sa mensahero, ay nauuna sa ikasampung pagsubok. Ang pamunuan ay nahahayag bilang mga tumalikod sa pananampalataya kaagad bago ang batas ng Linggo, na siyang ikasampung pagsubok. Ang batas ng Linggo ay kaayon ng krus, at sa daan patungo sa krus, na siyang batas ng Linggo, pinili ng pamunuan si Barabbas, isang huwad na Cristo, sapagkat ang “bar” ay nangangahulugang ‘anak ng’ at ang “abba” ay nangangahulugang ‘ama.’ Sa paglapit sa krus (ang batas ng Linggo) o Kadesh, ang pamunuan ay nagpapakita ng ganap na pagtatalikod, na pumipili ng isang huwad na Cristo at tahasang ipinahahayag sa mga kapangyarihang sibil na wala silang ibang hari kundi si Cesar.

The seventh, eighth and ninth test are identifying the sealing process, but the illustration is of the foolish virgins. The tenth of those tests was the first rebellion of Kadesh, typifying 1863. From 1846 the Hebrews were brought to Sinai to receive the Law. The two tables of the Ten Commandments are the symbol of God’s covenant relationship to ancient literal Israel, and the two tables of Habakkuk are the symbol of modern spiritual Israel’s covenant relationship. The second table was set forth in 1850, and just as ancient Israel vowed to keep the Law, by 1856 a final test was brought, as typified by spies visiting the Promised Land. The majority opinion that was reached over the seven years from 1856 unto 1863 was that the Laodicean wilderness is where they wished to die.

Ang ikapito, ikawalo, at ikasiyam na pagsubok ay nagpapakilala ng proseso ng pagtatatak, ngunit ang paglalarawan ay tungkol sa mga mangmang na dalaga. Ang ikasampu sa mga pagsubok na iyon ay ang unang paghihimagsik sa Kadesh, na sumasagisag sa 1863. Mula noong 1846, dinala ang mga Hebreo sa Sinai upang tanggapin ang Kautusan. Ang dalawang tapyas na bato ng Sampung Utos ay sagisag ng tipang ugnayan ng Diyos sa sinaunang literal na Israel, at ang dalawang tapyas ni Habakuk ay sagisag ng tipang ugnayan ng makabagong espirituwal na Israel. Ang ikalawang tapyas ay ipinahayag noong 1850, at kung paanong nangako ang sinaunang Israel na tutuparin ang Kautusan, pagsapit ng 1856 ay dinala ang isang pangwakas na pagsubok, gaya ng sinasagisagan ng pagpapadala ng mga tiktik upang siyasatin ang Lupang Pangako. Ang opinyon ng nakararami na nabuo sa loob ng pitong taon mula 1856 hanggang 1863 ay na sa ilang ng Laodicea nila ninais mamatay.

The period of 1844 to 1863 is typified by the period that begins with baptism at the Red Sea which ended with another baptism at the Jordan River, in the identical location which Jesus would become the Christ, when He was later baptized by John. The baptism at the Red Sea identified a covenant relationship with ancient Israel. That relationship began with a marriage that simultaneously instigated a ten-step testing process. They were then brought to Sinai and promised to keep His law, but didn’t, and then failed the tenth and final test at the first rebellion of Kadesh. After the forty years, and the second and greater rebellion at Kadesh they entered the Promised Land by being baptized into the Jordan River.

Ang panahon mula 1844 hanggang 1863 ay inilalarawan ng panahong nagsimula sa bautismo sa Dagat na Pula at nagwakas sa isa pang bautismo sa Ilog Jordan, sa mismong dako kung saan si Jesus ay magiging ang Cristo, nang Siya’y kalaunang binautismuhan ni Juan. Ang bautismo sa Dagat na Pula ay nagpakilala ng isang ugnayang tipan sa sinaunang Israel. Ang ugnayang iyon ay nagsimula sa isang kasal na kasabay na nagpasimula ng isang sampung-hakbang na proseso ng pagsubok. Pagkatapos ay dinala sila sa Sinai at nangako silang tutuparin ang Kaniyang kautusan, ngunit hindi nila ito tinupad, at saka nabigo sa ikasampu at panghuling pagsubok sa unang paghihimagsik sa Kadesh. Pagkaraan ng apatnapung taon, at ng ikalawa at higit na malaki pang paghihimagsik sa Kadesh, pumasok sila sa Lupang Pangako sa pamamagitan ng pagkabautismo sa Ilog Jordan.

All the waymarks of baptism are tied together with the covenant. The history of the omega and second Kadesh, align with the history of the first an alpha Kadesh. Moses’ omega rebellion was far greater than the rebellion of an entire nation in the alpha rebellion of Kadesh. The omega is always greater. Both rebellions together represent the rebellion of Isaiah’s learned and unlearned who refuse to enter into the rest of the latter rain message.

Ang lahat ng palatandaan ng bautismo ay nabibigkis ng tipan. Ang kasaysayan ng omega at ng ikalawang Kadesh ay tumutugma sa kasaysayan ng una, ang alpha Kadesh. Ang paghihimagsik ni Moises na omega ay lubhang higit na mabigat kaysa sa paghihimagsik ng buong bansa sa alpha na paghihimagsik sa Kadesh. Ang omega ay laging mas malaki. Kapuwa itong dalawang paghihimagsik ay kumakatawan sa paghihimagsik ng mga marurunong at mga mangmang ni Isaias, na tumatangging pumasok sa kapahingahan ng mensahe ng huling ulan.

Three baptisms (Red Sea, Jordan River and Jordan River), the first of Moses and the last of Christ, thus Moses is the alpha and Christ the omega. The letter between the first and the twenty-second letters of the Hebrew alphabet, the thirteenth letter, when attached and following the first letter that is then attached to the last and twenty-second letter creates the Hebrew word “truth.” The middle baptism was the Jordan River and Kadesh. The first baptism at the Red Sea, was followed by the baptism at the Jordan. But the first baptism at the Jordan was put off for forty years until the second visit to Kadesh and the actual baptism of the Jordan. The third baptism, representing the time of visitation for the Jews had arrived as Christ began His work of confirming the covenant for one week in fulfillment of Daniel nine and verse twenty-seven and it was the hour of judgment for ancient Israel.

Tatlong bautismo (Dagat na Pula, Ilog Jordan at Ilog Jordan): ang una ay kay Moises at ang huli ay kay Cristo; kaya si Moises ang Alpha at si Cristo ang Omega. Ang titik na nasa pagitan ng una at ng ikadalawampu’t dalawang titik ng alpabetong Hebreo—ang ikalabintatlong titik—kapag ikinakabit at isinusunod sa unang titik na siyang ikinakabit naman sa huli at ikadalawampu’t dalawang titik, ay bumubuo ng salitang Hebreo na “katotohanan.” Ang gitnang bautismo ay ang Ilog Jordan at Kadesh. Ang unang bautismo sa Dagat na Pula ay sinundan ng bautismo sa Ilog Jordan. Ngunit ang unang bautismo sa Jordan ay ipinagpaliban nang apatnapung taon hanggang sa ikalawang pagdalaw sa Kadesh at sa aktuwal na bautismo ng Jordan. Dumating na ang ikatlong bautismo, na kumakatawan sa panahon ng pagdalaw para sa mga Hudyo, nang sinimulan ni Cristo ang Kanyang gawain ng pagpapatibay ng tipan sa loob ng isang linggo bilang pagtupad sa Daniel siyam at talatang dalawampu’t pito; at iyon ang oras ng paghatol para sa sinaunang Israel.

The first baptism at the Red Sea is the first angel’s message, and the two visits to Kadesh represent a “doubling”, for the first visit to Kadesh and the Jordan River is where the rebellion of God’s covenant people is represented and at the second Kadesh the rebellion of the leadership is manifested. Kadesh and the two visits represent a doubling of the second angel’s message where two classes are manifested, and both classes are represented with citizens and also leadership. The baptism of Christ is the third angel’s message when the wheat and tares are separated as was ancient Israel from the Christian bride Christ married in the hour of ancient Israel’s judgment.

Ang unang bautismo sa Dagat na Pula ay ang unang mensahe ng anghel, at ang dalawang pagparoon sa Kadesh ay kumakatawan sa isang “pagdodoble”, sapagkat sa unang pagparoon sa Kadesh at sa Ilog Jordan kinakatawan ang paghihimagsik ng bayang tipan ng Diyos, at sa ikalawang Kadesh naman nahayag ang paghihimagsik ng pamunuan. Ang Kadesh at ang dalawang pagparoon ay kumakatawan sa pagdodoble ng ikalawang mensahe ng anghel, kung saan nahahayag ang dalawang uri, at ang dalawang uring ito ay kinakatawan ng mga mamamayan gayundin ng pamunuan. Ang bautismo ni Cristo ay ang ikatlong mensahe ng anghel, kung kailan inihihiwalay ang trigo at ang mga damong ligaw, gaya ng pagkahiwalay ng sinaunang Israel mula sa Kristiyanong nobya na pinakasalan ni Cristo sa oras ng paghatol sa sinaunang Israel.

The period of 1844 to 1863 is the Red Sea to the first rebellion at Kadesh. 1844 is the Red Sea crossing, 1846 is the manna, symbol of the Sabbath test which the Whites passed in 1846 when they were married. In 1849 the Lord stretched forth his hand a second time to gather His people. He had gathered them during the first angel’s message when the first of Habakkuk’s tables arrived in history, and the second table was designed for the same purpose.

Ang panahon mula 1844 hanggang 1863 ay katumbas ng mula sa Dagát na Pula hanggang sa unang paghihimagsik sa Kadesh. Ang 1844 ay ang pagkatawid sa Dagát na Pula. Ang 1846 ay ang mana, sagisag ng pagsubok ng Sabat na napagtagumpayan ng mga White noong 1846, nang sila’y ikinasal. Noong 1849, iniunat ng Panginoon ang Kaniyang kamay sa ikalawang pagkakataon upang tipunin ang Kaniyang bayan. Tinipon Niya sila noong panahon ng unang mensahe ng anghel, nang dumating sa kasaysayan ang una sa mga talahanayan ni Habakuk, at ang ikalawang talahanayan ay nilayon para sa gayunding layunin.

The omega 1850 table was to gather and test, for that is what the alpha 1843 table did. The first angel had a table, and the third angel also had a table, for the first is the alpha and the third is the omega. The “two tables” are waymarks of the first and third angel’s—not the second. The prophetic period of the “tables” begins with a table with error and ends with a table with no error. The history between the two tables is the history of the second angel, where the chart is set aside until 1850.

Ang tsart na Omega ng 1850 ay upang tipunin at subukin, sapagkat gayon ang ginawa ng tsart na Alfa ng 1843. Ang unang anghel ay may tsart, at ang ikatlong anghel ay mayroon ding tsart, sapagkat ang una ay ang Alfa at ang ikatlo ang Omega. Ang "dalawang tsart" ay mga panandang-daan ng unang at ikatlong anghel, hindi ng ikalawa. Ang panahong propetiko ng mga "tsart" ay nagsisimula sa isang tsart na may kamalian at nagwawakas sa isang tsart na walang kamalian. Ang kasaysayan sa pagitan ng dalawang tsart ay ang kasaysayan ng ikalawang anghel, kung saan ang tsart ay itinabi hanggang 1850.

After the year 1843 ended on April 19, 1844, the 1843 chart was set aside for it then erroneously predicted the year 1843. From April 19, 1844 unto 1850 there is no Habakkuk’s table. In the history of the second angel, there was no chart and—Babylon fell. The alpha is a table the omega is a table and the middle is the fall of Babylon; a symbol of rebellion which is associated with the period when there was no table. The historical period of Habakkuk’s tables bears the signature of truth.

Pagkaraan na matapos ang taong 1843 noong Abril 19, 1844, itinabi ang tsart ng 1843, sapagkat mali nitong inihula ang taong 1843. Mula Abril 19, 1844 hanggang 1850 ay walang talahanayan ni Habakuk. Sa kasaysayan ng ikalawang anghel, walang tsart at bumagsak ang Babilonia. Ang alpha ay isang talahanayan, ang omega ay isang talahanayan, at ang nasa gitna ay ang pagbagsak ng Babilonia; isang sagisag ng paghihimagsik na kaugnay ng panahong walang talahanayan. Ang makasaysayang panahon ng mga talahanayan ni Habakuk ay nagtataglay ng lagda ng katotohanan.

1850 was typified by Sinai and the giving of the Law. That event was commemorated with Pentecost, when two wave loaves were lifted up. The process of lifting up the wave loaves is represented by the printing and promotion of the table in May of 1842, and the history of 1849 when the second chart was prepared and 1850 when it was available. The period is represented in the line of Christ as the fifty days from His resurrection unto Pentecost, a period divided into forty days followed by ten.

Ang 1850 ay inilarawan sa pamamagitan ng Sinai at ng pagbibigay ng Kautusan. Ang pangyayaring iyon ay ginunita sa Pentecostes, nang iniangat ang dalawang tinapay na handog na iwinawagayway. Ang proseso ng pag-angat sa mga tinapay na iwinawagayway ay kinakatawan ng paglilimbag at pagpapalaganap ng talahanayan noong Mayo 1842, at ng kasaysayan ng 1849 nang inihanda ang ikalawang tsart, at ng 1850 nang ito ay naging magagamit. Ang panahong iyon ay kinakatawan sa linya ni Cristo bilang ang limampung araw mula sa Kaniyang pagkabuhay na mag-uli hanggang sa Pentecostes, isang panahong hinati sa apatnapung araw na sinundan ng sampu.

In 1849 Christ was stretching forth his hand a second time, and in 1850 Habakkuk’s second table was available and the testing process leading to Kadesh moved forward. In 1856 the last of ancient Israel’s ten tests arrived when new light on Miller’s foundational prophetic revelation was published in the movement’s periodical. For twenty-five hundred and twenty prophetic days, from 1856 unto 1863, the spies went in to search the land. In 1863 they chose a new leader to take them back to Egypt.

Noong 1849, si Kristo ay muling iniunat ang Kaniyang kamay, at noong 1850 ay handa na ang ikalawang talahanayan ni Habakuk at sumulong ang proseso ng pagsubok na patungo sa Kadesh. Noong 1856, dumating ang panghuli sa sampung pagsubok ng sinaunang Israel, nang mailathala sa peryodiko ng kilusan ang bagong liwanag hinggil sa saligang propetikong kapahayagan ni Miller. Sa loob ng 2,520 araw na propetiko, mula 1856 hanggang 1863, pumasok ang mga tiktik upang siyasatin ang lupain. Noong 1863, pumili sila ng bagong pinuno na maghahatid sa kanila pabalik sa Egipto.

We will continue these truths in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang mga katotohanang ito sa susunod na artikulo.

> “In a vision given me at Bordoville, Vermont, December 10, 1871, I was shown that the position of my husband has been a very difficult one. A pressure of care and labor has been upon him. His brethren in the ministry have not had these burdens to bear, and they have not appreciated his labors. The constant pressure upon him has taxed him mentally and physically. I was shown that his relation to the people of God was similar, in some respects, to that of Moses to Israel. There were murmurers against Moses, when in adverse circumstances, and there have been murmurers against him.” Testimonies, volume 3, 85.

> “Sa isang pangitain na ipinagkaloob sa akin sa Bordoville, Vermont, noong ika-10 ng Disyembre, 1871, ipinakita sa akin na ang katungkulan ng aking asawa ay naging lubhang mahirap. Nakaatang sa kanya ang bigat ng mga alalahanin at pagpapagal. Ang kanyang mga kapatid sa ministeryo ay hindi napasan ang ganitong mga pasanin, at hindi nila pinahalagahan ang kanyang mga pagpapagal. Ang walang humpay na bigat na nakaatang sa kanya ay labis na umubos ng kanyang lakas, sa pag-iisip at sa katawan. Ipinakita sa akin na ang kanyang ugnayan sa bayan ng Diyos ay, sa ilang aspeto, katulad ng kay Moises sa Israel. May mga nagbubulung-bulong laban kay Moises, kapag nasa mga salungat na kalagayan, at may mga nagbubulung-bulong din laban sa kanya.” Testimonies, tomo 3, 85.

Back to Articles