Article

# Future for America and July 18, 2020 - Number Six

Kinabukasan ng Amerika at Hulyo 18, 2020 - Bilang Anim

The Ensign

Ang Watawat

Author

Jeff Pippenger

Published

September 23, 2023

Formats

PDF
Word

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> At pagkaraan ng tatlo’t kalahating araw, ang Espiritu ng buhay mula sa Diyos ay pumasok sa kanila, at sila’y tumindig sa kanilang mga paa; at bumagsak ang malaking takot sa mga nakakita sa kanila. At nakarinig sila ng isang malakas na tinig mula sa langit na nagsasabi sa kanila, Umakyat kayo rito. At sila’y umakyat sa langit sa isang alapaap; at nakita sila ng kanilang mga kaaway. Apocalipsis 11:11, 12.

After being trampled down in the street, Elijah and Moses receive the Comforter and they then stand upon their feet. Ezekiel’s valley of bones first hear a noise and then experience a shaking, but they were still without breath.

Pagkaraang niyurakan sila sa lansangan, tinanggap nina Elias at Moises ang Mang-aaliw at pagkatapos ay tumindig sila sa kanilang mga paa. Ang libis ng mga buto ni Ezekiel ay unang nakarinig ng isang ingay at pagkatapos ay nakaranas ng isang pagyanig, ngunit wala pa rin silang hininga.

> So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:7, 8.

> Kaya ako’y nagpropesiya ayon sa ipinag-utos sa akin: at habang ako’y nagpopropesiya, nagkaroon ng isang ingay, at, narito, isang pagyanig, at ang mga buto ay nagdikit-dikit, buto sa kaniyang buto. At nang aking masdan, narito, ang mga litid at ang laman ay lumitaw sa ibabaw nila, at ang balat ay tumakip sa kanila sa ibabaw: ngunit walang hininga sa kanila. Ezekiel 37:7, 8.

When the bodies have been reconstituted, they hear the message of the four winds.

Kapag muling nabuo na ang mga katawan, kanilang maririnig ang mensahe ng apat na hangin.

> Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Ezekiel 37:9, 10.

> Nang magkagayo’y sinabi niya sa akin, Magpropesiya ka sa hangin; magpropesiya ka, anak ng tao, at sabihin mo sa hangin, Ganito ang sabi ng Panginoong Diyos: Manggaling ka mula sa apat na hangin, O hininga, at hipan mo ang mga napatay na ito, upang sila’y mabuhay. Kaya’t ako’y nagpropesiya ayon sa iniutos niya sa akin, at ang hininga ay pumasok sa kanila, at sila’y nabuhay, at tumindig sa kanilang mga paa, isang lubhang malaking hukbo. Ezekiel 37:9, 10.

All the prophets identify the end of the world, so the passage from Ezekiel produces a dilemma for those who wish to avoid the message of Revelation eleven’s two prophets. Of course, for those who wish to reject the message the easiest lie they can tell themselves is that Revelation eleven is just a history that represents the French Revolution, and it has no end of the world application. But if you accept the premise that even Revelation eleven identifies the end of the world, then you must reconcile the fact that the mighty army at the end of the world that presents the third angel’s message in a loud cry is identified as being dead and resurrected in advance of their standing up as God’s army.

Lahat ng propeta ay tumutukoy sa wakas ng sanlibutan, kaya ang sipi mula kay Ezekiel ay nagdudulot ng isang dilema para sa mga nagnanais iwasan ang mensahe ng dalawang propeta ng Apocalipsis, kabanata labing-isa. Siyempre, para sa mga nagnanais tanggihan ang mensahe, ang pinakamadaling kasinungalingang maaari nilang sabihin sa kanilang sarili ay na ang Apocalipsis, kabanata labing-isa, ay kasaysayan lamang na kumakatawan sa Rebolusyong Pranses, at wala itong aplikasyon sa wakas ng sanlibutan. Ngunit kung tatanggapin mo ang palagay na maging ang Apocalipsis, kabanata labing-isa, ay tumutukoy sa wakas ng sanlibutan, kailangan mong ipagkasundo ang katotohanang ang makapangyarihang hukbo sa wakas ng sanlibutan, na naghahayag ng mensahe ng ikatlong anghel sa isang malakas na sigaw, ay kinikilalang patay at muling binuhay bago pa sila tumindig bilang hukbo ng Diyos.

> Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Therefore prophesy and say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, O my people, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, and bring you into the land of Israel. And ye shall know that I am the Lord, when I have opened your graves, O my people, and brought you up out of your graves, And shall put my spirit in you, and ye shall live, and I shall place you in your own land: then shall ye know that I the Lord have spoken it, and performed it, saith the Lord. Ezekiel 37:11–14.

> Pagkatapos ay sinabi niya sa akin, Anak ng tao, ang mga butong ito ay ang buong sambahayan ng Israel: narito, sinasabi nila, Natuyo na ang aming mga buto, at naglaho ang aming pag-asa; kami’y lubusang nahiwalay. Kaya’t magpahayag ka ng propesiya at sabihin mo sa kanila, Ganito ang sabi ng Panginoong Diyos; Narito, bayan ko, bubuksan ko ang inyong mga libingan, at iaahon ko kayo mula sa inyong mga libingan, at dadalhin ko kayo sa lupain ng Israel. At inyong malalaman na ako ang Panginoon, kapag binuksan ko ang inyong mga libingan, bayan ko, at iniahon ko kayo mula sa inyong mga libingan, At ilalagay ko ang aking Espiritu sa inyo, at kayo’y mabubuhay, at ilalagak ko kayo sa inyong sariling lupain: kung magkagayo’y malalaman ninyo na ako, ang Panginoon, ang nagsalita at nagsagawa nito, sabi ng Panginoon. Ezekiel 37:11-14.

Christ ascended into heaven with a cloud and He returns with clouds, and the clouds represent angels. Moses and Elijah ascend up into heaven in a cloud that represents the message of the third angel that flies in the midst of heaven at the Sunday law in the United States. Moses and Elijah ascend up into heaven at the Sunday law in connection with a message of Islam.

Si Cristo ay umakyat sa langit na may isang ulap at Siya’y babalik na may mga ulap, at ang mga ulap ay kumakatawan sa mga anghel. Si Moises at si Elias ay aakyat sa langit sa isang ulap na kumakatawan sa mensahe ng ikatlong anghel na lumilipad sa kalagitnaan ng himpapawid sa panahon ng batas ng Linggo sa Estados Unidos. Si Moises at si Elias ay aakyat sa langit sa panahon ng batas ng Linggo, kaugnay ng isang mensahe ng Islam.

Isaiah identifies many of the truths connected with this history and in the very same passage that Jesus referenced to identify His work. He employed the prophets Elijah and Elisha as examples of a prophetic message not being received by their own countrymen, and it immediately brought those of the church in Nazareth to anger and they sought to kill him.

Sa mismong talata na binanggit ni Jesus upang tukuyin ang Kanyang gawain, itinukoy ni Isaias ang marami sa mga katotohanang may kaugnayan sa kasaysayang ito. Ginamit Niya ang mga propetang sina Elias at Eliseo bilang mga halimbawa ng isang makahulang mensahe na hindi tinanggap ng kanilang sariling mga kababayan, at kaagad itong nag-udyok ng galit sa mga kabilang sa iglesya sa Nazaret at binalak nila Siyang patayin.

> The spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them. For I the Lord love judgment, I hate robbery for burnt offering; and I will direct their work in truth, and I will make an everlasting covenant with them. And their seed shall be known among the Gentiles, and their offspring among the people: all that see them shall acknowledge them, that they are the seed which the Lord hath blessed. I will greatly rejoice in the Lord, my soul shall be joyful in my God; for he hath clothed me with the garments of salvation, he hath covered me with the robe of righteousness, as a bridegroom decketh himself with ornaments, and as a bride adorneth herself with her jewels. For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations.

> Ang Espiritu ng Panginoong Diyos ay sumasa akin; sapagkat pinahiran ako ng Panginoon upang ipangaral ang mabuting balita sa mga mapagpakumbaba; sinugo niya ako upang talian ang mga pusong bagbag, upang ipahayag ang kalayaan sa mga bihag, at ang pagbubukas ng bilangguan sa mga nakagapos; Upang ipahayag ang taong kinalulugdan ng Panginoon, at ang araw ng paghihiganti ng ating Diyos; upang aliwin ang lahat ng nagluluksa; Upang igawad sa mga nagluluksa sa Sion, upang bigyan sila ng kagandahan sa halip na abo, langis ng kagalakan sa halip na pagluluksa, kasuutan ng pagpuri sa halip na espiritu ng kabigatan; upang sila'y tawaging mga punongkahoy ng katuwiran, tanim ng Panginoon, upang siya'y luwalhatiin. At kanilang muling itatayo ang dating mga sira, ibabangon ang dating mga pagkatiwangwang, at aayusin ang mga sirang lungsod, ang mga pagkatiwangwang ng maraming sali't salinlahi. At ang mga taga-ibang lupain ay tatayo at magpapastol ng inyong mga kawan, at ang mga anak ng taga-ibang bayan ay magiging inyong mga mag-aararo at mga tagapag-alaga ng ubasan. Ngunit kayo'y tatawaging mga Pari ng Panginoon; tatawagin kayo ng mga tao na mga Ministro ng ating Diyos; kakainin ninyo ang kayamanan ng mga Gentil, at sa kanilang kaluwalhatian ay magmamapuri kayo. Sapagkat sa inyong kahihiyan ay tatanggap kayo ng dobleng bahagi; at dahil sa pagkalito ay magagalak sila sa kanilang bahagi; kaya't sa kanilang lupain ay mamanahin nila ang doble; walang hanggang kagalakan ang sasakanila. Sapagkat ako, ang Panginoon, ay umiibig sa katarungan, kinapopootan ko ang pagnanakaw para sa handog na susunugin; at itutuwid ko ang kanilang gawa sa katotohanan, at gagawa ako ng isang tipang walang hanggan sa kanila. At ang kanilang binhi ay makikilala sa gitna ng mga Gentil, at ang kanilang lahi sa gitna ng mga bayan; lahat ng makakakita sa kanila ay kikilala sa kanila na sila ang binhing pinagpala ng Panginoon. Ako'y lubhang magagalak sa Panginoon, ang aking kaluluwa'y magagalak sa aking Diyos; sapagkat binihisan niya ako ng mga kasuutan ng kaligtasan, tinalukbungan niya ako ng balabal ng katuwiran, gaya ng lalaking ikakasal na nagpapalamuti sa sarili, at gaya ng babaing ikakasal na nag-aayos sa kaniyang mga hiyas. Sapagkat kung paanong ang lupa ay nagpapasibol ng usbong, at kung paanong ang halamanan ay nagpapatubo ng mga bagay na inihasik doon; gayon ang Panginoong Diyos ay magpapasibol ng katuwiran at pagpuri sa harap ng lahat ng mga bansa.

> For Zion’s sake will I not hold my peace, and for Jerusalem’s sake I will not rest, until the righteousness thereof go forth as brightness, and the salvation thereof as a lamp that burneth. And the Gentiles shall see thy righteousness, and all kings thy glory: and thou shalt be called by a new name, which the mouth of the Lord shall name. Thou shalt also be a crown of glory in the hand of the Lord, and a royal diadem in the hand of thy God. Thou shalt no more be termed Forsaken; neither shall thy land any more be termed Desolate: but thou shalt be called Hephzibah, and thy land Beulah: for the Lord delighteth in thee, and thy land shall be married. For as a young man marrieth a virgin, so shall thy sons marry thee: and as the bridegroom rejoiceth over the bride, so shall thy God rejoice over thee. I have set watchmen upon thy walls, O Jerusalem, which shall never hold their peace day nor night: ye that make mention of the Lord, keep not silence. And give him no rest, till he establish, and till he make Jerusalem a praise in the earth. The Lord hath sworn by his right hand, and by the arm of his strength, Surely I will no more give thy corn to be meat for thine enemies; and the sons of the stranger shall not drink thy wine, for the which thou hast laboured: But they that have gathered it shall eat it and praise the Lord; and they that have brought it together shall drink it in the courts of my holiness. Go through, go through the gates; prepare ye the way of the people; cast up, cast up the highway; gather out the stones; lift up a standard for the people. Behold, the Lord hath proclaimed unto the end of the world, Say ye to the daughter of Zion, Behold, thy salvation cometh; behold, his reward is with him, and his work before him. And they shall call them, The holy people, The redeemed of the Lord: and thou shalt be called, Sought out, A city not forsaken. Isaiah 61:1–62:12.

> Dahil sa Sion ay hindi ako tatahimik, at dahil sa Jerusalem ay hindi ako magpapahinga, hanggang sa sumilang ang kanyang katuwiran na gaya ng kaningningan, at ang kanyang kaligtasan na gaya ng ilawang nagliliyab. At makikita ng mga Hentil ang iyong katuwiran, at ng lahat ng hari ang iyong kaluwalhatian; at ikaw ay tatawagin sa isang bagong pangalan na papangalanan ng bibig ng Panginoon. Ikaw rin ay magiging isang putong ng kaluwalhatian sa kamay ng Panginoon, at isang maharlikang diadema sa kamay ng iyong Diyos. Hindi ka na tatawaging Pinabayaan; ni tatawagin pa ang iyong lupain na Tiwangwang; kundi ikaw ay tatawaging Hephzibah, at ang iyong lupain, Beulah; sapagkat nalulugod sa iyo ang Panginoon, at ang iyong lupain ay ikakasal. Sapagkat kung paanong pinapakasalan ng isang binata ang isang birhen, gayon ka pakakasalan ng iyong mga anak; at kung paanong ang kasintahang-lalaki ay nagagalak sa kasintahang-babae, gayon magagalak sa iyo ang iyong Diyos. Naglagay ako ng mga bantay sa iyong mga kuta, O Jerusalem, na hindi kailanman mananahimik, maging araw man o gabi; kayong mga bumabanggit sa Panginoon, huwag kayong tumahimik. At huwag ninyo siyang bigyan ng kapahingahan, hanggang sa kanyang maitatag, at hanggang sa kanyang gawin ang Jerusalem na kapurihan sa lupa. Sumumpa ang Panginoon sa pamamagitan ng kanyang kanang kamay, at ng bisig ng kanyang lakas, Tunay na hindi ko na ibibigay ang iyong butil upang maging pagkain ng iyong mga kaaway; at ang mga anak ng dayuhan ay hindi iinom ng iyong alak na iyong pinagpaguran; kundi ang mga umani nito ay kakain nito at magpupuri sa Panginoon; at ang mga nag-ipon nito ay iinumin ito sa mga looban ng aking kabanalan. Magsidaan, magsidaan kayo sa mga pintuang-bayan; ihanda ninyo ang daan ng bayan; itayo, itayo ang lansangang-bayan; alisin ang mga bato; itaas ang isang watawat para sa bayan. Narito, ipinahayag ng Panginoon hanggang sa mga wakas ng sanlibutan, Sabihin ninyo sa anak na babae ng Sion, Narito, ang iyong kaligtasan ay dumarating; narito, ang kanyang ganting-pala ay nasa kanya, at ang kanyang gawa ay nasa unahan niya. At tatawagin sila, Ang banal na bayan, Ang mga tinubos ng Panginoon; at ikaw ay tatawaging, Hinanap, Isang lunsod na hindi pinabayaan. Isaias 61:1-62:12.

The Lord enters into “an everlasting covenant” with the one hundred and forty-four thousand who have previously been “forsaken,” but then become “a city” that is “not forsaken.” They were “desolate,” and dead in the street. Isaiah identifies them as the “Priests of the Lord,” the Lord’s “ministers,” a “holy people” and the “watchmen” on the walls of Zion.

Ang Panginoon ay pumasok sa “isang walang hanggang tipan” kasama ang isandaan at apatnapu’t apat na libo na dating “pinabayaan,” ngunit pagkatapos ay naging “isang lunsod” na “hindi pinabayaan.” Sila ay “tiwangwang” at patay sa lansangan. Kinilala ni Isaias sila bilang ang “mga Pari ng Panginoon,” ang “mga ministro” ng Panginoon, isang “banal na bayan,” at ang “mga bantay” sa mga kuta ng Sion.

In contrast with those who rejoiced over their dead bodies, God then rejoices over them “as the bridegroom rejoiceth over the bride.” The bride has then been made ready. Just as in the promise to Philadelphia the Lord gives them a “new name,” and He identifies their name as “Hephzibah” and “Beulah.” Hephzibah means my delight is in her, and Beulah means to marry. The Lord marries those represented by Elijah and Moses.

Sa kaibahan sa mga nagalak dahil sa kanilang mga bangkay, ang Diyos naman ay nagagalak sa kanila, “gaya ng nagagalak ang nobyo sa nobya.” Naihanda na ang nobya. Gaya ng nasa pangako sa Philadelphia, ipinagkakaloob ng Panginoon sa kanila ang isang “bagong pangalan,” at tinutukoy Niya ang kanilang pangalan bilang “Hephzibah” at “Beulah.” Ang “Hephzibah” ay nangangahulugang “ang aking kaluguran ay nasa kaniya,” at ang “Beulah” ay nangangahulugang “magpakasal.” Pinapakasalan ng Panginoon ang mga kinakatawan nina Elijah at Moses.

The work they are given is to prepare the way for Christ Second Coming by preaching the “good tidings” of Christ and His righteousness “unto the end of the world.” They have been anointed by the Comforter in the outpouring of the Spirit and will then be lifted “up as a standard,” as “a great voice from heaven” says “unto them, Come up hither.” They will then be as “a crown of glory” and “a royal diadem” in the hand of the Lord. Zechariah identifies the same crown as an ensign, while also placing the event during the time of the latter rain.

Ang gawaing ipinagkaloob sa kanila ay ihanda ang daan para sa Ikalawang Pagparito ni Cristo sa pamamagitan ng pangangaral ng “mabuting balita” ni Cristo at ng Kaniyang katuwiran “hanggang sa katapusan ng sanlibutan.” Sila’y pinahiran ng Mang-aaliw sa pagbubuhos ng Espiritu, at pagkatapos ay itataas “bilang isang estandarte,” gaya ng sinasabi ng “isang dakilang tinig mula sa langit” sa kanila, “Umakyat kayo rito.” Sila’y magiging “isang putong ng kaluwalhatian” at “isang maharlikang diadema” sa kamay ng Panginoon. Kinilala ni Zacarias ang gayunding putong bilang isang watawat, at itinatakda rin ang pangyayari sa panahon ng huling ulan.

> And the Lord their God shall save them in that day as the flock of his people: for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land. For how great is his goodness, and how great is his beauty! corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids. Ask ye of the Lord rain in the time of the latter rain; so the Lord shall make bright clouds, and give them showers of rain, to every one grass in the field. Zechariah 9:16–10:1.

> At ililigtas sila ng Panginoon nilang Diyos sa araw na yaon, gaya ng kawan ng kaniyang bayan: sapagkat sila’y magiging gaya ng mga batong hiyas ng isang korona, na itataas na gaya ng watawat sa kaniyang lupain. Sapagkat kay dakila ng kaniyang kabutihan, at kay dakila ng kaniyang kagandahan! Ang trigo ay magpapasaya sa mga binata, at ang bagong alak sa mga dalaga. Humingi kayo sa Panginoon ng ulan sa panahon ng huling ulan; kaya’t ang Panginoon ay gagawa ng mga ulap na maningning, at magbibigay sa kanila ng mga pagbuhos ng ulan, sa bawat isa’y damo sa parang. Zacarias 9:16-10:1.

They will be the “flock of His people,” but the Lord has a second flock who are then still in Babylon who he will also call. Their work will be to rebuild the “old” waste places and the “desolations” of many generations. They will be those who return and reestablish the old paths that have been rejected and covered up within Adventism and without Adventism. They will return to the Millerite foundational truths and present them in their purity to Laodicean Adventism and they will also present a message to those outside of Adventism concerning the “old” truths connected with God’s law, especially the Sabbath. In doing so they will use the histories of many generations to illustrate the new history. Their work will take place during the latter rain, when the judgments of God are in the land. When the Lord with His right hand, lifts them up as an ensign the entire world that had previously rejoiced over their dead bodies lying in the street will see the ensign, and hear the watchmen’s warning trumpet.

Sila ang “kawan ng Kaniyang bayan,” ngunit ang Panginoon ay may ikalawang kawan na noo’y nasa Babilonia pa, na tatawagin din Niya. Ang kanilang gawain ay ang muling pagtatayo ng mga “dating” wasak na dako at ng mga “katiwangwang” ng maraming salinlahi. Sila ang mga babalik at muling magtatatag ng mga dating landas na itinakwil at tinabunan sa loob at sa labas ng Adventismo. Babalikan nila ang mga saligang katotohanan ng mga Millerita at ihaharap ang mga ito sa kanilang dalisay na anyo sa Adventismong Laodiceano, at ihaharap din nila ang isang mensahe sa mga nasa labas ng Adventismo hinggil sa mga “dating” katotohanang kaugnay ng kautusan ng Diyos, lalo na ng Sabat. Sa gayon, gagamitin nila ang mga kasaysayan ng maraming salinlahi upang ilarawan ang bagong kasaysayan. Magaganap ang kanilang gawain sa panahon ng huling ulan, kapag ang mga kahatulan ng Diyos ay nasa lupain. Kapag ang Panginoon, sa Kaniyang kanang kamay, ay itinaas sila bilang isang watawat, ang buong sanlibutan na dating nagalak sa pagkakahandusay ng kanilang mga bangkay sa lansangan ay makakakita ng watawat at maririnig ang pakakak ng babala ng mga bantay.

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> Kayong lahat na mga naninirahan sa sanlibutan, at mga tumatahan sa lupa, masdan ninyo, kapag itinaas niya ang watawat sa mga bundok; at kapag humihip siya ng pakakak, dinggin ninyo. Isaias 18:3.

In chapter eleven of Revelation when those who had been rejoicing over their dead bodies see them stand up “great fear fell upon them which saw them.”

Sa ikalabing-isang kabanata ng Pahayag, nang makita ng mga nagalak sa kanilang mga bangkay na sila’y tumindig, “malaking takot ang bumagsak sa mga nakakita sa kanila.”

> Then shall the Assyrian fall with the sword, not of a mighty man; and the sword, not of a mean man, shall devour him: but he shall flee from the sword, and his young men shall be discomfited. And he shall pass over to his strong hold for fear, and his princes shall be afraid of the ensign, saith the Lord, whose fire is in Zion, and his furnace in Jerusalem. Isaiah 31:8, 9.

> Kung magkagayo’y mabubuwal ang Asiriano sa tabak, hindi ng lalaking makapangyarihan; at ang tabak, hindi ng lalaking hamak, ay lalamon sa kaniya: ngunit tatakas siya sa tabak, at ang kaniyang mga binata ay magugupo. At siya’y paroroon sa kaniyang matibay na kuta dahil sa takot, at ang kaniyang mga prinsipe ay matatakot sa watawat, wika ng Panginoon, na ang kaniyang apoy ay nasa Sion, at ang kaniyang pugon ay nasa Jerusalem. Isaias 31:8, 9.

All the prophet’s testimonies come together in the book of Revelation. The Assyrian represents the king of the north in Daniel eleven verse forty to forty-five who comes to his end with none to help. When the one hundred and forty-four thousand, who are God’s watchmen, blow the trumpet the entire world will hear and be afraid. Those represented by the two prophets will be “anointed” by the Comforter “to preach good tidings” that are the “tidings out of the east and out of the north” that “trouble” the king of the north in Daniel chapter eleven verse forty-four and that marks the beginning of the persecution of the Sunday law crisis. At that time the Gentiles will respond to the message to come out of Babylon and come and join the priests of the Lord, who are also represented as “a root of Jesse,” thus identifying the biblical methodology that they will use to present the warning message unto the Gentiles.

Ang lahat ng mga patotoo ng propeta ay nagkakatipon sa Aklat ng Pahayag. Ang Asirio ay kumakatawan sa hari sa hilagaan sa Daniel kabanata labing-isa, talata apatnapu hanggang apatnapu’t lima, na darating sa kaniyang wakas na walang sinumang tutulong sa kaniya. Kapag hinipan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, na mga bantay ng Diyos, ang pakakak, maririnig ito ng buong sanlibutan at matatakot. Ang mga kinakatawan ng dalawang propeta ay “papahiran ng langis” ng Mang-aaliw “upang ipahayag ang mabubuting balita”—ang “mga balitang magmumula sa silangan at sa hilagaan” na “bumabagabag” sa hari sa hilagaan sa Daniel kabanata labing-isa, talata apatnapu’t apat—na siyang naghuhudyat ng pasimula ng pag-uusig sa krisis ng batas ng Linggo. Sa panahong iyon, tutugon ang mga Hentil sa mensahe na lumabas sa Babilonia at sumama sa mga saserdote ng Panginoon, na kinakatawan din bilang “isang ugat ni Jesse,” at sa gayo’y kinikilala ang biblikal na metodolohiya na gagamitin nila upang iharap ang mensaheng babala sa mga Hentil.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

> At sa araw na yaon ay magkakaroon ng ugat ni Jesse, na tatayo bilang isang watawat ng bayan; siya’y hahanapin ng mga Gentil; at ang kaniyang kapahingahan ay magiging maluwalhati. At mangyayari sa araw na yaon, na muli, sa ikalawang pagkakataon, iuunat ng Panginoon ang kaniyang kamay upang bawiin ang nalabi sa kaniyang bayan, na maiiwan, mula sa Asiria, at mula sa Egipto, at mula sa Patros, at mula sa Cush, at mula sa Elam, at mula sa Shinar, at mula sa Hamath, at mula sa mga pulo ng dagat. At magtataas siya ng isang watawat para sa mga bansa, at titipunin ang mga itinaboy ng Israel, at pipisanin ang mga nangalat ng Juda mula sa apat na sulok ng lupa. Isaias 11:10-12.

The Lord gathered His people on September 11, 2001 with the message that identified Islam’s attack as the arrival of the third woe. The Lord gathers His people again a second time after they have been dead in the street. When He does so those gathered are identified as “the outcasts of Israel,” the “dispersed of Judah.” They were cast out into the streets on July 18, 2020, but they are gathered a second time to be the ensign that gathers God’s other flock that are still in Babylon. The gathering of those still in Babylon begins at the Sunday law in the United States, which is the second of two voices in Revelation eighteen.

Itinipon ng Panginoon ang Kanyang bayan noong Setyembre 11, 2001 sa pamamagitan ng mensaheng tumukoy sa paglusob ng Islam bilang pagdating ng ikatlong “sa aba.” Muli Niyang tinitipon ang Kanyang bayan sa ikalawang pagkakataon pagkaraang sila’y nangamatay sa lansangan. Kapag ginawa Niya ito, ang mga itinipon ay kinikilala bilang “ang mga tapon ng Israel,” ang “mga nangalat sa Juda.” Sila ay itinapon sa mga lansangan noong Hulyo 18, 2020, ngunit sila’y muling tinitipon sa ikalawang pagkakataon upang maging watawat na nagtitipon sa iba pang kawan ng Diyos na nasa Babilonia pa. Ang pagtitipon sa mga nasa Babilonia pa ay nagsisimula sa batas sa Linggo sa Estados Unidos, na siyang ikalawa sa dalawang tinig sa Apocalipsis labing-walo.

The first gathering took place on September 11, 2001 when Islam struck the United States. As the ensign that is to be gathered a second time they are represented as the root of Jesse, which is a symbol which represents the work of Alpha and Omega illustrating the end of a thing with the beginning of a thing. The first gathering was marked by an Islamic strike upon the United States and illustrates and identifies an Islamic strike upon the United States as the second gathering. When the root of Jesse stands for an ensign to the Gentiles his “rest” shall be glorious, for the ensign will lead those still in Babylon back to the biblical old path of the seventh-day Sabbath, thus marking the raising of the ensign for the Gentiles at the Sunday law crisis.

Ang unang pagtitipon ay naganap noong Setyembre 11, 2001 nang umatake ang Islam sa Estados Unidos. Bilang ang watawat na muling titipunin sa ikalawang pagkakataon, sila ay kinakatawan bilang ang ugat ni Isai, na isang sagisag ng gawa ng Alfa at Omega na naglalarawan sa wakas ng isang bagay kasama ang pasimula ng isang bagay. Ang unang pagtitipon ay minarkahan ng isang Islamikong pag-atake sa Estados Unidos at inilalarawan at tinutukoy ang isang Islamikong pag-atake sa Estados Unidos bilang ang ikalawang pagtitipon. Kapag ang ugat ni Isai ay tumindig bilang isang watawat sa mga Hentil, ang kaniyang "kapahingahan" ay magiging maluwalhati, sapagkat ang watawat ay aakay sa mga nananatili pa sa Babilonia pabalik sa biblikal na dating landas ng Sabado ng ikapitong araw, at sa gayo'y tinatandaan ang pagbabangon ng watawat para sa mga Hentil sa krisis ng batas-Linggo.

The “ensign” first experiences a purification process that has been illustrated in Malachi chapter three, the two temple cleansings of Christ and of course the parable of the ten virgins at the end of the Millerite movement. The purification process at the beginning is repeated to the very letter at the end, and is represented by Isaiah in connection with a singular table that has been noted in a book. The rebellion of Adventism is the counterfeit table produced in 1863 to reject and replace the two tables noted in the book of Habakkuk chapter two.

Ang "ensign" ay unang sumasailalim sa isang prosesong paglilinis na naipakita sa Malakias kabanata tatlo, sa dalawang paglilinis ng Templo na ginawa ni Cristo, at, walang pagsala, sa talinghaga ng sampung dalaga sa katapusan ng kilusang Millerita. Ang prosesong paglilinis sa pasimula ay inuulit ayon sa mismong titik sa wakas, at kinakatawan ni Isaias kaugnay ng isang natatanging tapyas na naitala sa isang aklat. Ang paghihimagsik ng Adbentismo ay ang huwad na tapyas na ginawa noong 1863 upang itakwil at palitan ang dalawang tapyas na tinukoy sa aklat ni Habakuk, kabanata dalawa.

> Now go, write it before them in a table, and note it in a book, that it may be for the time to come for ever and ever: That this is a rebellious people, lying children, children that will not hear the law of the Lord: Which say to the seers, See not; and to the prophets, Prophesy not unto us right things, speak unto us smooth things, prophesy deceits: Get you out of the way, turn aside out of the path, cause the Holy One of Israel to cease from before us. Wherefore thus saith the Holy One of Israel, Because ye despise this word, and trust in oppression and perverseness, and stay thereon: Therefore this iniquity shall be to you as a breach ready to fall, swelling out in a high wall, whose breaking cometh suddenly at an instant. And he shall break it as the breaking of the potters’ vessel that is broken in pieces; he shall not spare: so that there shall not be found in the bursting of it a sherd to take fire from the hearth, or to take water withal out of the pit. For thus saith the Lord God, the Holy One of Israel; In returning and rest shall ye be saved; in quietness and in confidence shall be your strength: and ye would not. But ye said, No; for we will flee upon horses; therefore shall ye flee: and, We will ride upon the swift; therefore shall they that pursue you be swift. One thousand shall flee at the rebuke of one; at the rebuke of five shall ye flee: till ye be left as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill. And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. For the people shall dwell in Zion at Jerusalem: thou shalt weep no more: he will be very gracious unto thee at the voice of thy cry; when he shall hear it, he will answer thee. Isaiah 30:8–19.

> Ngayon, humayo ka, isulat mo ito sa harap nila sa isang tabla, at itala mo ito sa isang aklat, upang ito’y manatili para sa panahong darating, magpasawalang hanggan: Na ito ay bayang mapaghimagsik, mga anak na sinungaling, mga anak na ayaw makinig sa kautusan ng Panginoon: Na nagsasabi sa mga tagakita, Huwag kayong makakita; at sa mga propeta, Huwag ninyo kaming hulaan ng mga bagay na matuwid, magsalita kayo sa amin ng mga bagay na kaaya-aya, manghula kayo ng mga kabulaanan: Lumayo kayo sa daan, lumihis kayo mula sa landas, alisin ninyo sa harap namin ang Banal ng Israel. Kaya’t ganito ang sabi ng Banal ng Israel, Sapagkat inyong hinamak ang salitang ito, at tumiwala kayo sa pang-aapi at kalikuan, at sumandal doon: Kaya’t ang kasamaan na ito ay magiging sa inyo na parang bitak na handa nang gumuho, umuumbok sa isang mataas na pader, na ang pagkaputok nito ay dumarating bigla sa isang saglit. At kaniyang babasagin ito gaya ng pagkabasag ng sisidlang putik ng magpapalayok na dinudurog; hindi niya kaaawaan; anupat sa pagkaputok nito ay hindi masusumpungan ang kahit isang pirasong basag upang makapagsalok ng baga mula sa apuyan, o makapagsalok ng tubig mula sa balon. Sapagkat ganito ang sabi ng Panginoong Diyos, ang Banal ng Israel: Sa pagbabalik-loob at kapahingahan kayo maliligtas; nasa katahimikan at pagtitiwala ang inyong kalakasan: subalit ayaw ninyo. Nguni’t inyong sinabi, Hindi; sapagkat tatakas kami sa mga kabayo; kaya’t kayo’y tatakas: at, Sasakay kami sa mga mabilis na kabayo; kaya’t ang nagsisihabol sa inyo ay magiging mabilis. Isang libo ang tatakas sa saway ng isa; sa saway ng lima ay tatakas kayo: hanggang sa maiwan kayo na parang pananda sa taluktok ng isang bundok, at parang watawat sa isang burol. At dahil dito ay maghihintay ang Panginoon, upang siya’y magpakita ng biyaya sa inyo, at dahil dito siya’y magpapakataas, upang siya’y mahabag sa inyo: sapagkat ang Panginoon ay Diyos ng kahatulan: mapalad ang lahat ng naghihintay sa kaniya. Sapagkat tatahan ang bayan sa Sion sa Jerusalem: hindi ka na iiyak: siya’y lubhang magpapakita ng biyaya sa iyo sa tinig ng iyong daing; pagkarinig niya nito, sasagutin ka niya. Isaias 30:8-19.

In 1863 Adventism began the process of rejecting the prophetic message of William Miller as represented upon the two sacred tables of Habakkuk. Jesus illustrates the end with the beginning. In this passage the rebels at the beginning of Adventism, also represent the rebels at the end of Adventism. In both cases the rebellion represents a rejection of the prophetic message and methodology of each history, when they proclaim to the “seers,” “See not; and to the prophets, Prophesy not unto us right things, speak unto us smooth things, prophesy deceits.”

Noong 1863, sinimulan ng Adbentismo ang proseso ng pagtanggi sa makahulang mensahe ni William Miller na kinakatawan sa dalawang banal na tabla ni Habakuk. Ipinakikita ni Hesus ang wakas sa pamamagitan ng pasimula. Sa bahaging ito, ang mga manghihimagsik sa pasimula ng Adbentismo ay kumakatawan din sa mga manghihimagsik sa wakas ng Adbentismo. Sa kapwa pagkakataon, ang paghihimagsik ay kumakatawan sa pagtanggi sa makahulang mensahe at metodolohiya ng kani-kaniyang kasaysayan, kapag sinasabi nila sa mga "tagakita," "Huwag kayong makakita"; at sa mga propeta, "Huwag ninyong ipropesiya sa amin ang mga bagay na matuwid, magsalita kayo sa amin ng mga kaaya-ayang bagay, magpropesiya kayo ng mga panlilinlang."

They also determine to leave the path when they proclaim “Get you out of the way, turn aside out of the path, cause the Holy One of Israel to cease from before us.” The path of the righteous is the “old paths” of Jeremiah chapter six verses sixteen and seventeen. The rebels determine not to walk in the foundational truths or to hearken to the sound of the trumpet that is blown by the watchmen that have been lifted up, representing the Millerite movement and the movement of Future for America.

Nagpapasya rin silang lisanin ang landas kapag kanilang ipinahahayag: “Lumayo kayo sa daan, lumihis kayo sa landas; pawiin ninyo mula sa harap namin ang Banal ng Israel.” Ang landas ng mga matuwid ay ang “mga dating landas” na binabanggit sa Jeremias, kabanata anim, talata labing-anim at labing-pito. Ang mga mapanghimagsik ay nagpapasyang huwag lumakad sa mga saligang katotohanan o makinig sa tunog ng trumpeta na hinihipan ng mga bantay na itinaas, na kumakatawan sa kilusang Millerite at sa kilusang Future for America.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. Jeremiah 6:16–19.

> Ganito ang sabi ng Panginoon, Tumindig kayo sa mga lansangan, at tingnan, at magtanong tungkol sa mga sinaunang landas, kung saan naroon ang mabuting daan, at lumakad kayo roon, at makasusumpong kayo ng kapahingahan para sa inyong mga kaluluwa. Ngunit kanilang sinabi, Hindi kami lalakad doon. Naglagay din ako sa inyo ng mga bantay, na nagsasabing, Makinig kayo sa tunog ng pakakak. Ngunit kanilang sinabi, Hindi kami makikinig. Kaya’t dinggin ninyo, kayong mga bansa, at alamin, O kapulungan, kung ano ang nasa gitna nila. Dinggin mo, O lupa: narito, magdadala ako ng kasamaan laban sa bayang ito, yaong bunga ng kanilang mga pag-iisip, sapagkat hindi nila pinakinggan ang aking mga salita, ni ang aking kautusan, kundi ito’y kanilang itinakwil. Jeremias 6:16-19.

The rebels’ refusal to walk in the old paths is also represented as their desire to “cause the Holy One of Israel to cease from before them”, and represents the rejection of the message of the Midnight Cry which is premised upon the Alpha and Omega illustrating the end of Adventism with the beginning.

Ang pagtanggi ng mga manghihimagsik na lumakad sa mga dating landas ay inilalarawan din bilang kanilang pagnanais na “pahintuin ang Banal ng Israel sa pagiging nasa harap nila,” at kumakatawan sa pagtakwil sa mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi na nakasalig sa Alpha at Omega na naglalarawan ng wakas ng Adbentismo sa pamamagitan ng pasimula.

> “They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> Mayroon silang isang maningning na tanglaw na inilagay sa kanilang likuran sa pasimula ng landas, na sinabi sa akin ng isang anghel na iyon ang 'sigaw sa hatinggabi.' Ang tanglaw na ito ay nagliwanag sa kahabaan ng landas at nagbigay-liwanag sa kanilang mga paa, upang sila’y huwag matisod.

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> Kung itinuon nila ang kanilang mga mata kay Jesus, na nasa mismong unahan nila at umaakay sa kanila patungo sa lungsod, sila’y ligtas. Ngunit hindi naglaon, ang ilan ay nanghina at nagsabing napakalayo pa ng lungsod, at inaasahan nilang nakapasok na sana sila roon noon pa. Kung magkagayon, pinalalakas sila ni Jesus sa pamamagitan ng pagtaas ng Kaniyang maluwalhating kanang bisig, at mula sa Kaniyang bisig ay lumabas ang isang liwanag na kumalat sa ibabaw ng pangkat ng mga Adventista, at sila’y sumigaw, ‘Aleluya!’ Ang iba nama’y padalus-dalos na itinatwa ang liwanag na nasa likuran nila, at nagsabing hindi ang Diyos ang umakay sa kanila hanggang sa ganitong kalayo. Namatay ang liwanag sa likuran nila, iniwan ang kanilang mga paa sa ganap na kadiliman, at sila’y natisod at nawalan ng tanaw sa palatandaan at kay Jesus, at nahulog mula sa landas pababa sa madilim at masamang sanlibutan sa ibaba.

The purification process represented by the Midnight Cry produces two classes of worshippers, and Isaiah chapter thirty represents the foolish virgins lack of oil as an inability to gather water or fire, which are both symbols of the Comforter when Isaiah writes, “whose breaking cometh suddenly at an instant. And he shall break it as the breaking of the potters’ vessel that is broken in pieces; he shall not spare: so that there shall not be found in the bursting of it a sherd to take fire from the hearth, or to take water withal out of the pit.” Their judgment comes “suddenly” as represented by the cry at midnight, when they then find that it is too late to obtain the oil. The fire and water in Isaiah’s testimony are simply another representation of the oil in the parable of the ten virgins. Oil, water and fire represent character, they represent the message and also the presence of the Comforter. None of these symbols can be obtained when the judgment of the ten virgins “cometh suddenly at an instant.” It is then too late.

Ang proseso ng pagdadalisay na kinakatawan ng Sigaw sa Hatinggabi ay nagbubunga ng dalawang uri ng mga mananamba, at ang Isaias kabanata tatlumpu ay inilalarawan ang kakulangan ng langis ng mga hangal na dalaga bilang kawalang-kakayahang kumuha ng tubig o apoy, na kapwa mga sagisag ng Mang-aaliw, nang isulat ni Isaias, “na ang pagkabagsak nito’y dumarating biglang sa isang saglit. At kanyang babasagin ito gaya ng pagkabasag ng sisidlan ng magpapalayok na pinagwatak-watak; hindi niya kaaawaan: anupa’t sa pagkakabasag nito’y walang masusumpungang piraso upang makakuha ng apoy mula sa apuyan, o upang makakuha ng tubig mula sa hukay.” Ang kanilang kahatulan ay dumarating “bigla” gaya ng kinakatawan ng Sigaw sa Hatinggabi, kung kailan natutuklasan nilang huli na upang magtamo ng langis. Ang apoy at tubig sa patotoo ni Isaias ay isa lamang ibang pagsasagisag sa langis sa talinghaga ng sampung dalaga. Ang langis, tubig, at apoy ay kumakatawan sa karakter; kinakatawan din nila ang mensahe at gayundin ang presensiya ng Mang-aaliw. Wala sa mga sagisag na ito ang maaangkin kapag ang kahatulan ng sampung dalaga ay “dumarating biglang sa isang saglit.” Sa oras na yaon, huli na.

The only safety is in “returning,” which is the promise made to Jeremiah when he represented those that were disappointed at the first disappointment. If God’s people would return unto Him, He would return unto them, but the rebels refuse and the light that illuminated the path went out. The light at the beginning was the Midnight Cry and the path forward was illuminated by Christ’s glorious right arm all the way into eternity. Christ was in front of those on the path and the light behind must be the same light, for Christ illustrates the end of the path with the beginning of the path. The Midnight Cry was and is present truth.

Ang tanging katiwasayan ay nasa “pagbabalik-loob,” na siyang pangakong ibinigay kay Jeremias nang kinatawan niya ang mga nadismaya sa unang kabiguan. Kung ang bayan ng Diyos ay magbabalik-loob sa Kanya, Siya’y babalik sa kanila; ngunit tumatanggi ang mga mapaghimagsik at napawi ang liwanag na tumanglaw sa landas. Ang liwanag sa pasimula ay ang Sigaw sa Hatinggabi, at ang landas pasulong ay tinanglawan ng maluwalhating kanang bisig ni Cristo hanggang sa kawalang-hanggan. Si Cristo ay nasa unahan ng mga nasa landas, at ang liwanag sa likuran ay dapat na yaon ding liwanag, sapagkat inilalarawan ni Cristo ang wakas ng landas sa pamamagitan ng pasimula nito. Ang Sigaw sa Hatinggabi ay dating at nananatiling kasalukuyang katotohanan.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “Madalas na itinuturo sa akin ang talinghaga ng sampung dalaga, na lima sa kanila ay matatalino, at lima ay mga mangmang. Ang talinghagang ito ay natupad na at matutupad pa sa bawat titik, sapagkat mayroon itong natatanging paglalapat sa panahong ito; at, gaya ng mensahe ng ikatlong anghel, ay natupad na at patuloy na magiging kasalukuyang katotohanan hanggang sa katapusan ng panahon.” Review and Herald, Agosto 19, 1890.

A desire to cause the Holy One to cease from before them is a rejection of not only Christ, but Christ as the Alpha and Omega. It is the rejection of the Midnight Cry message. The Midnight Cry message in the beginning of Adventism was a correction of the failed prediction.

Ang pagnanasang alisin ang Banal sa harapan nila ay isang pagtanggi hindi lamang kay Cristo, kundi kay Cristo bilang ang Alfa at Omega. Ito ay ang pagtanggi sa mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi. Ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi sa pasimula ng Adbentismo ay isang pagtutuwid sa nabigong hula.

The rebels who rejected the “old paths” and created a counterfeit “table” separate from the righteous as represented in the Millerite movement’s fulfillment of the Midnight Cry. Then “One thousand” fled “at the rebuke of one” and the movement suddenly went from fifty thousand down to fifty. They fled because of the “rebuke” which came from the “five” wise virgins who told them they had no oil to share, and that they must go and buy their own oil. The separation of the foolish from the wise left the wise virgins “as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill.” The rebellion of the foolish virgins on October 22, 1844 illustrated the rebellion of 1863, for October 22, 1844 was the beginning of the nineteen years that represents the end of the “seven times” of Leviticus twenty-six. We have more to say on this subject, but the rebellion in 1844 typified the rebellion of 1863 and marks the point when the counterfeit table was created.

Ang mga manghihimagsik na tumakwil sa "mga dating landas" ay lumikha ng isang huwad na "mesa" na hiwalay sa mga matuwid, gaya ng kinakatawan sa katuparan ng Sigaw sa Hatinggabi ng kilusang Millerita. Pagkatapos ay "Isang libo" ang nagsitakas "sa saway ng isa," at ang kilusan ay biglang bumaba mula limampung libo tungo sa limampu. Nagsitakas sila dahil sa "saway" na nagmula sa "limang" matatalinong dalaga na nagsabi sa kanila na wala silang langis na maibabahagi, at na dapat silang humayo at bumili ng sarili nilang langis. Ang paghiwalay ng mga hangal sa mga matalino ay nag-iwan sa matatalinong dalaga "na gaya ng isang parola sa taluktok ng isang bundok, at gaya ng isang watawat sa isang burol." Ang paghihimagsik ng mga hangal na dalaga noong Oktubre 22, 1844 ay naglarawan sa paghihimagsik ng 1863, sapagkat ang Oktubre 22, 1844 ang pasimula ng labing-siyam na taon na kumakatawan sa wakas ng "pitong ulit" ng Levitico dalawampu't anim. Mayroon pa kaming sasabihin hinggil sa paksang ito, subalit ang paghihimagsik noong 1844 ay naging tipo ng paghihimagsik ng 1863 at minarkahan ang punto nang likhain ang huwad na "mesa."

The fear that is experienced by the foolish virgins, is the fear represented when the wise virgins are brought back to life and stand upon their feet. It is then too late to return from the disappointment of July 18, 2020, and the next thing to happen is the ascension up into heaven that takes place at the Sunday law. It is then that a great earthquake takes place.

Ang takot na nararanasan ng mga mangmang na dalaga ay ang takot na kinakatawan kapag ang mga matatalinong dalaga ay muling bubuhayin at tatayo sa kanilang mga paa. Noon ay huli na upang makaahon mula sa pagkadismaya noong Hulyo 18, 2020, at ang susunod na mangyayari ay ang pag-akyat sa langit na nagaganap sa panahon ng batas sa Linggo. Noon nagaganap ang isang malakas na lindol.

> And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:13, 14.

> At nang oras ding yaon ay nagkaroon ng isang malaking lindol, at ang ikasampung bahagi ng lungsod ay gumuho; at sa lindol ay napatay ang pitong libong tao: at ang mga nalabi ay nangatakot, at nagbigay ng kaluwalhatian sa Diyos ng langit. Nakalipas na ang ikalawang kapahamakan; at, narito, ang ikatlong kapahamakan ay dumarating agad. Pahayag 11:13, 14.

Revelation eleven identifies that during the French Revolution a tenth part of the city fell, and in that history the nation of France, a nation that consisted of two prophetic horns represented as Sodom and Egypt was overthrown. The two horns of France typify the two horns of the United States.

Tinutukoy ng Apocalipsis 11 na sa panahon ng Rebolusyong Pranses ay bumagsak ang ikasampung bahagi ng lungsod, at sa kasaysayang iyon ay pinabagsak ang bansang Pransiya, isang bansang may dalawang propetikong sungay na kinakatawan bilang Sodoma at Egipto. Ang dalawang sungay ng Pransiya ay tipo ng dalawang sungay ng Estados Unidos.

France was prophetically one of ten kingdoms that represent pagan Rome in Daniel seven, and therefore a tenth part of the kingdom (city) fell. In fact, of those ten horns of Daniel seven that ultimately placed the papacy on the throne of the earth in 538, France was the primary kingdom that established the papacy. As one of the ten powers of Daniel seven France typifies the role of the two horned earth beast of Revelation thirteen. The United States accomplishes the same work for the papacy at the end as France did at the beginning. The United States is the premier power of ten kings that represent the United Nations, and it falls at the earthquake of the Sunday law. We will address these verses more fully in the next article.

Sa propesiya, ang Pransiya ay isa sa sampung kahariang kumakatawan sa Romang pagano sa Daniel kabanata pito, at kaya’t isang ikasampung bahagi ng kaharian (lungsod) ang bumagsak. Sa katunayan, sa mga yaong sampung sungay ng Daniel kabanata pito na sa wakas ay nagluklok sa kapapahan sa trono ng daigdig noong 538, ang Pransiya ang pangunahing kahariang nagtatag sa kapapahan. Bilang isa sa sampung kapangyarihan ng Daniel kabanata pito, ang Pransiya ay sumasagisag sa gampanin ng hayop na mula sa lupa na may dalawang sungay sa Apocalipsis kabanata labing-tatlo. Ginaganap ng Estados Unidos sa wakas ang gayunding gawain para sa kapapahan na ginawa ng Pransiya sa pasimula. Ang Estados Unidos ang pangunahing kapangyarihan sa hanay ng sampung haring kumakatawan sa Nagkakaisang mga Bansa, at babagsak ito sa lindol ng batas ng Linggo. Tatalakayin pa namin ang mga talatang ito nang higit na ganap sa susunod na artikulo.

One of the primary issues of this article is that it is a message that brings God’s people to their feet, for the Comforter that brings them to their feet represents the oil, which not only represents the Holy Spirit but also the communications that God sends to His people. The message of Revelation eleven that brings Moses and Elijah to their feet is also represented with the promise given to Jeremiah.

Isa sa pangunahing usapin ng artikulong ito ay ang pagiging isang mensahe nito na nagpapapatindig sa bayan ng Diyos, sapagkat ang Tagapag-aliw na nagpapapatindig sa kanila ay kumakatawan sa langis, na hindi lamang kumakatawan sa Espiritu Santo kundi gayon din sa mga mensaheng ipinapadala ng Diyos sa Kanyang bayan. Ang mensahe ng Apocalipsis labing-isa na nagpapapatindig kina Moises at Elias ay kinakatawan din ng pangakong ibinigay kay Jeremias.

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brazen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:19–21.

> Kaya’t ganito ang wika ng Panginoon: Kung ikaw ay manumbalik, ibabalik kitang muli, at ikaw ay tatayo sa harap ko; at kung ihiwalay mo ang mahalaga sa hamak, ikaw ay magiging gaya ng aking bibig. Hayaan mong sila ang manumbalik sa iyo, ngunit huwag kang manumbalik sa kanila. At gagawin kitang isang kutang pader na tanso laban sa bayang ito; at sila’y makikipaglaban sa iyo, ngunit hindi sila mananaig laban sa iyo; sapagkat ako’y kasama mo upang iligtas ka at upang palayain ka, wika ng Panginoon. At ililigtas kita mula sa kamay ng masama, at tutubusin kita mula sa kamay ng marahas. Jeremias 15:19-21.

Isaiah had made the same appeal when he said “For thus saith the Lord God, the Holy One of Israel; In returning and rest shall ye be saved.” Isaiah added that the “returning” was in connection with the tarrying time of the parable, for he wrote, “And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him.”

Iyon ding panawagan ang ginawa ni Isaias nang sinabi niya, “Sapagkat ganito ang sabi ng Panginoong Diyos, ang Banal ng Israel: Sa pagbabalik at sa kapahingahan kayo’y maliligtas.” Idinagdag pa ni Isaias na ang “pagbabalik” ay may kaugnayan sa panahong pag-antala ng talinghaga, sapagkat kanyang isinulat, “At kaya’t maghihintay ang Panginoon, upang magpakita siya sa inyo ng kagandahang-loob; at kaya’t siya’y itataas, upang kayo’y kahabagan: sapagkat ang Panginoon ay Diyos ng kahatulan: mapalad ang lahat ng naghihintay sa kanya.”

The privilege of being God’s “mouth” as Jeremiah identified is the privilege of speaking for God at the time when the United States “speaks as a dragon.” The words that will then be spoken by God’s people is the warning against the mark of the papal beast. To partake in that glorious movement requires that we return.

Ang pribilehiyong maging "bibig" ng Diyos, gaya ng tinukoy ni Jeremias, ay ang pribilehiyo ng pagsasalita para sa Diyos sa panahong ang Estados Unidos ay "nagsasalita gaya ng isang dragon." Ang mga salitang bibigkasin noon ng bayan ng Diyos ay ang babala laban sa tanda ng halimaw na papal. Upang makilahok sa nasabing maluwalhating kilusan, kinakailangan na tayo'y magbalik.

> If thou wilt return, O Israel, saith the Lord, return unto me: and if thou wilt put away thine abominations out of my sight, then shalt thou not remove. And thou shalt swear, The Lord liveth, in truth, in judgment, and in righteousness; and the nations shall bless themselves in him, and in him shall they glory. For thus saith the Lord to the men of Judah and Jerusalem, Break up your fallow ground, and sow not among thorns. Circumcise yourselves to the Lord, and take away the foreskins of your heart, ye men of Judah and inhabitants of Jerusalem: lest my fury come forth like fire, and burn that none can quench it, because of the evil of your doings. Declare ye in Judah, and publish in Jerusalem; and say, Blow ye the trumpet in the land: cry, gather together, and say, Assemble yourselves, and let us go into the defenced cities. Set up the standard toward Zion: retire, stay not: for I will bring evil from the north, and a great destruction. The lion is come up from his thicket, and the destroyer of the Gentiles is on his way; he is gone forth from his place to make thy land desolate; and thy cities shall be laid waste, without an inhabitant. Jeremiah 4:1–7.

> Kung ikaw ay magbabalik, O Israel, sabi ng Panginoon, magbalik ka sa akin; at kung iyong aalisin sa harap ng aking paningin ang iyong mga kasuklamsuklam, kung magkagayo’y hindi ka mabubunot. At ikaw ay manunumpa, Buhay ang Panginoon, sa katotohanan, sa kahatulan, at sa katuwiran; at ang mga bansa ay magpapakapalad sa kanya, at sa kanya sila magluluwalhati. Sapagkat ganito ang sabi ng Panginoon sa mga tao ng Juda at ng Jerusalem, Bungkalin ninyo ang inyong mga tiwangwang na bukid, at huwag kayong maghasik sa gitna ng mga tinik. Magpatuli kayo sa Panginoon, at alisin ninyo ang balat ng pagtutuli ng inyong puso, kayong mga lalaki ng Juda at mga nananahan sa Jerusalem; baka sumiklab ang aking poot na parang apoy, at magningas na walang makapapatay, dahil sa kasamaan ng inyong mga gawa. Ihayag ninyo sa Juda, at ipamalita sa Jerusalem; at sabihin, Hipan ninyo ang pakakak sa lupain: sumigaw kayo, magkatipon, at sabihin, Magpulong kayo, at tayo’y pumaroon sa mga bayang nakukutaan. Itindig ninyo ang watawat patungo sa Sion: magsiurong kayo, huwag magluwat: sapagkat magdadala ako ng kasamaan mula sa hilaga, at dakilang kapahamakan. Ang leon ay umahon mula sa kanyang lungga, at ang mangwawasak ng mga bansa ay nasa daan na; siya’y lumabas mula sa kanyang dako upang gawing ilang ang iyong lupain; at ang iyong mga bayan ay mawawasak, walang mananahan. Jeremias 4:1-7.

> But the spirit of the Lord came upon Gideon, and he blew a trumpet; and Abiezer was gathered after him. And he sent messengers throughout all Manasseh; who also was gathered after him: and he sent messengers unto Asher, and unto Zebulun, and unto Naphtali; and they came up to meet them. Judges 6:34, 35.

> Ngunit lumukob kay Gedeon ang Espiritu ng Panginoon, at hinipan niya ang pakakak; at ang Abiezer ay nagtipon na sumunod sa kaniya. At nagpadala siya ng mga sugo sa buong Manases; at sila man ay nagtipon na sumunod sa kaniya: at nagpadala siya ng mga sugo sa Aser, at sa Zabulon, at sa Neptali; at sila’y umahon upang makipagkita sa kanila. Mga Hukom 6:34, 35.

Back to Articles