Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Two

Ang Aklat ni Daniel - Bilang Isandaan at Tatlumpu't Dalawa

Unveiling the Prophetic Significance of the Second Test: Understanding the Image of the Beast and the Sealing Time of the 144,000

Pagbubunyag ng Kabuluhang Propetiko ng Ikalawang Pagsubok: Pag-unawa sa Larawan ng Hayop at sa Panahon ng Pagtatatak sa 144,000

Author

Jeff Pippenger

Published

March 12, 2024

Formats

PDF
Word

In previous articles we spent time identifying the prophetic characteristics of the second test of the three tests represented by the three angels. Each angel represents a specific test, and the second test is represented as a visual test. We identified all three angels, and their respective tests are identified also in Daniel chapter one, where the second of the three tests was based upon the appearance of Daniel and the three worthies after they ate the vegetarian diet, instead of the Babylonian diet. Another characteristic of the second test is that it often is represented by a representation of the combination of Church and State.

Sa mga naunang artikulo ay naglaan tayo ng panahon sa pagtukoy sa mga katangiang propetiko ng ikalawang pagsubok sa tatlong pagsubok na kinakatawan ng tatlong anghel. Bawat anghel ay kumakatawan sa isang tiyak na pagsubok, at ang ikalawang pagsubok ay kinakatawan bilang isang biswal na pagsubok. Natukoy natin ang tatlong anghel, at ang kani-kanilang mga pagsubok ay natutukoy din sa unang kabanata ng Daniel, kung saan ang ikalawa sa tatlong pagsubok ay nakabatay sa kaanyuan nina Daniel at ng tatlong mararangal matapos nilang kumain ng diyetang vegetaryano, sa halip na Babilonyang diyeta. Isa pang katangian ng ikalawang pagsubok ay madalas itong kinakatawan sa pamamagitan ng isang paglalarawan ng pagsasanib ng Simbahan at Estado.

All three angels and their respective tests are identified in the fall of Nimrod’s Babel in Genesis chapter eleven. The three tests are there represented by the three times the expression of “go to” is used in verses three, four and seven. The second expression of “go to,” in verse four marks the test of the second angel.

Ang tatlong anghel at ang kani-kanilang mga pagsubok ay natutukoy sa pagbagsak ng Babel ni Nimrod sa Kabanata labing-isa ng Genesis. Ang tatlong pagsubok ay kinakatawan doon ng tatlong beses na paggamit ng pariralang "go to" sa mga talatang tatlo, apat, at pito. Ang ikalawang pagbanggit ng "go to," sa talatang apat ay nagsasaad ng pagsubok ng ikalawang anghel.

> And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. Genesis 11:4.

> At kanilang sinabi, Halikayo, tayo’y magtayo para sa ating sarili ng isang lungsod at isang tore na ang tuktok nito’y aabot hanggang sa langit; at tayo’y gumawa para sa ating sarili ng isang pangalan, baka tayo’y mangalat sa ibabaw ng buong lupa. Henesis 11:4.

A city represents a state, and a tower represents a church. They also desired a specific character, as represented in their desire to make themselves a name. In the second test character is often manifested, and it is done so in contrast with an opposite character, as represented by Cain and Abel, the wise and foolish virgins, or in Daniel’s second test in the visual appearance between those who ate the diet of Babylon, as opposed to those who ate pulse.

Ang isang lungsod ay kumakatawan sa isang estado, at ang isang tore ay kumakatawan sa isang Iglesia. Ninais din nila ang isang partikular na karakter, gaya ng inilalarawan sa kanilang pagnanais na magkaroon para sa kanilang sarili ng isang pangalan. Sa ikalawang pagsubok, ang karakter ay madalas na nahahayag, at ito’y nahahayag sa pamamagitan ng pagtatambis sa kabaligtarang karakter, gaya ng isinasagisag nina Cain at Abel, ng mga matatalino at mga mangmang na dalaga, o sa ikalawang pagsubok ni Daniel sa panlabas na kaanyuan sa pagitan ng mga kumain ng pagkain ng Babilonia, taliwas sa mga kumain ng mga gulay.

> Prove thy servants, I beseech thee, ten days; and let them give us pulse to eat, and water to drink. Then let our countenances be looked upon before thee, and the countenance of the children that eat of the portion of the king’s meat: and as thou seest, deal with thy servants. So he consented to them in this matter, and proved them ten days. And at the end of ten days their countenances appeared fairer and fatter in flesh than all the children which did eat the portion of the king’s meat. Daniel 2:12–15.

> Subukin mo, isinasamo ko sa iyo, ang iyong mga lingkod sa loob ng sampung araw; at pakainin mo kami ng mga gulay at painumin mo kami ng tubig. Kung magkagayo’y pagmasdan sa harap mo ang aming mga anyo, at ang anyo ng mga kabataang kumakain ng bahagi ng pagkain ng hari: at ayon sa iyong makikita, gawin mo sa iyong mga lingkod. Kaya’t pumayag siya sa kanila tungkol sa bagay na ito, at sinubok sila sa loob ng sampung araw. At sa katapusan ng sampung araw, ang kanilang mga anyo ay mas maganda at mas mataba sa laman kaysa sa lahat ng mga kabataang kumakain ng bahagi ng pagkain ng hari. Daniel 2:12-15.

In the Millerite history, the test of the second angel manifested two classes of worshippers. The class that failed the test became the daughters of Rome, the other class were the faithful who continue to follow the advancing light. The daughters of Rome reflect the prophetic makeup of the mother, and the mother who they became daughters of is identified as the mother of harlots. Prophetically a harlot is a church which enters into a relationship with the state, as is the image of the papacy.

Sa kasaysayan ng mga Millerite, ang pagsubok ng ikalawang anghel ay nagbunyag ng dalawang uri ng mga mananamba. Ang uring bumagsak sa pagsubok ay naging mga anak na babae ng Roma; ang kabilang uri ay ang mga tapat na patuloy na sumusunod sa sumusulong na liwanag. Ang mga anak na babae ng Roma ay sumasalamin sa propetikong kaanyuan ng ina, at ang inang naging pinagmulan nila ay kinikilala bilang ina ng mga patutot. Sa maka-propetikong pananaw, ang isang patutot ay isang iglesia na pumapasok sa ugnayan sa estado, gaya ng larawan ng kapapahan.

The first of the three angels in Revelation chapter fourteen, possesses all three tests of each of the three angels, as does Daniel chapter one. In Daniel twelve the three-step testing process is also identified, so the three-step testing process is in both the beginning and ending of the book of Daniel.

Ang una sa tatlong anghel sa Apocalipsis kabanata labing-apat ay taglay ang lahat ng tatlong pagsubok ng bawat isa sa tatlong anghel, gaya rin ng makikita sa Daniel kabanata isa. Sa Daniel kabanata labindalawa, tinutukoy din ang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok, kaya ang tatlong-hakbang na prosesong ito ay nasa kapuwa pasimula at wakas ng aklat ni Daniel.

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.

> Marami ang dadalisayin, gagawing maputi, at susubukin; ngunit ang masasama ay gagawa ng kasamaan: at sinuman sa masasama ay hindi makauunawa; ngunit ang marurunong ay makauunawa. Daniel 12:10.

The first test in verse twelve is the purification which occurs in the courtyard of the sanctuary where the lamb is slain and justification is imputed to the sinner. The second test in verse twelve is to be made white, which is represented by the holy place in the sanctuary, which represents when sanctification is imparted to the believer. The third step is to be tried, which represents the judgment of the Most Holy Place where God’s people are sealed, and glorification is accomplished. The two classes of worshippers are represented by the wicked who do not understand, and the wise who do understand.

Ang unang pagsubok sa talatang labindalawa ay ang pagdadalisay na nagaganap sa looban ng santuwaryo, kung saan pinapatay ang kordero at ang pag-aaring-matuwid ay ipinapataw sa makasalanan. Ang ikalawang pagsubok sa talatang labindalawa ay ang pagpapaputi, na kinakatawan ng Dakong Banal sa santuwaryo, na kumakatawan sa kung kailan ang pagpapaging-banal ay ipinagkakaloob sa mananampalataya. Ang ikatlong hakbang ay ang masubok, na kumakatawan sa paghuhukom sa Dakong Kabanal-banalan, kung saan ang bayan ng Diyos ay tinatatakan, at naisasakatuparan ang pagluwalhati. Ang dalawang uri ng mga sumasamba ay kinakatawan ng masasama na hindi nakauunawa, at ng marurunong na nakauunawa.

The second test, which is represented many times in the sacred Word, represents a visual test, where two classes of worshippers are manifested, and the combination of Church and State is symbolized. Just as important is that a characteristic of the second test is that it precedes the third test, and the third test represents judgment. There is an important caveat to the judgment of the third test though, for each of the three tests involve a judgment, but the first two tests are placed in a history where character development is still possible. The third test is different, in that it is a prophetic litmus test, which simply identifies which class of worshipper you had become in the previous two steps of the testing process.

Ang ikalawang pagsubok, na maraming ulit inilalarawan sa Banal na Salita, ay kumakatawan sa isang nakikitang pagsubok, kung saan nahahayag ang dalawang uri ng mananamba, at isinasagisag ang pagsasanib ng Simbahan at Estado. Gayon ding mahalaga ang katangian ng ikalawang pagsubok na ito ay nauuna sa ikatlong pagsubok, at ang ikatlong pagsubok ay kumakatawan sa paghatol. Mayroon nga lamang isang mahalagang paglilinaw hinggil sa paghatol ng ikatlong pagsubok, sapagkat bawat isa sa tatlong pagsubok ay may kalakip na paghatol, ngunit ang unang dalawang pagsubok ay nagaganap sa isang kapanahunan kung saan maaari pang maganap ang paglinang ng pagkatao. Iba ang ikatlong pagsubok, sapagkat ito ay isang propetikong litmus test, na tumutukoy lamang kung saang uri ng mananamba ka napabilang sa dalawang naunang baitang ng proseso ng pagsubok.

In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand which began on September 11, 2001, and ends at the Sunday law in the United States, there are three tests. The first test was when the angel descended on September 11, 2001, and in agreement with the angel that descended in Millerite history on August 11, 1840, the test is then a test upon diet. In Daniel chapter one, the first test was when Daniel purposed in his heart not to eat the king’s diet. When the Holy Spirit descended at Christ’s baptism and He then fasted for forty days, His first test was diet.

Sa panahon ng pagtatatak sa isandaan at apatnapu’t apat na libo na nagsimula noong Setyembre 11, 2001, at magwawakas sa Batas ng Linggo sa Estados Unidos, may tatlong pagsubok. Ang unang pagsubok ay nang bumaba ang anghel noong Setyembre 11, 2001, at, kaayon ng pagbaba ng anghel sa kasaysayan ng mga Millerita noong Agosto 11, 1840, ang pagsubok na iyon ay isang pagsubok hinggil sa pagkain. Sa unang kabanata ng Daniel, ang unang pagsubok ay nang ipinasya ni Daniel sa kaniyang puso na huwag kumain ng pagkain ng hari. Nang bumaba ang Espiritu Santo sa bautismo ni Cristo at pagkatapos ay Siya’y nag-ayuno nang apatnapung araw, ang Kaniyang unang pagsubok ay hinggil sa pagkain.

The third and final test in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the Sunday law. At that time all those who have an understanding of the claims of the seventh-day Sabbath, and who choose to worship on the day of the sun will receive the mark of the beast, and they are lost for eternity. After three years, in Daniel chapter one, Daniel and the three worthies were taken before Nebuchadnezzar (a symbol of the Sunday law), to be judged on their training over the previous three years. When the Father and Son went down in Nimrod’s story of rebellion at the third “go to,” it was to confuse their language and scatter them abroad, The third test is the litmus test that separates the two classes for eternity.

Ang ikatlo at panghuling pagsubok sa panahon ng pagtatatak ng isang daan at apatnapu’t apat na libo ay ang batas ng Linggo. Sa panahong iyon, lahat ng may pagkaunawa sa mga pag-aangkin ng Sabat ng ikapitong araw, at pumipiling sumamba sa araw ng Araw ay tatanggap ng tatak ng hayop, at mapapahamak sila magpakailanman. Pagkaraan ng tatlong taon, sa unang kabanata ng Daniel, si Daniel at ang tatlong mararangal ay dinala sa harap ni Nebuchadnezzar (isang sagisag ng batas ng Linggo), upang hatulan batay sa kanilang pagsasanay sa nakaraang tatlong taon. Nang bumaba ang Ama at ang Anak sa kuwento ng paghihimagsik ni Nimrod sa ikatlong “go to,” ito ay upang guluhin ang kanilang wika at paghiwa-hiwalayin sila. Ang ikatlong pagsubok ang litmus test na naghihiwalay sa dalawang pangkat magpakailanman.

> “Both the parable of the tares and that of the net plainly teach that there is no time when all the wicked will turn to God. The wheat and the tares grow together until the harvest. The good and the bad fish are together drawn ashore for a final separation.

> Kapwa ang talinhaga tungkol sa mga panirang-damo at ang talinhaga tungkol sa lambat ay maliwanag na itinuturo na walang anumang panahon na ang lahat ng masasama ay babaling sa Diyos. Ang trigo at ang mga panirang-damo ay magkasamang tumutubo hanggang sa pag-aani. Ang mabubuti at masasamang isda ay magkakasamang hinila sa pampang para sa pangwakas na paghihiwalay.

> “Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

> “Muli, itinuturo ng mga talinghagang ito na wala nang probasyon pagkatapos ng paghuhukom. Kapag natapos na ang gawain ng ebanghelyo, kaagad na susunod ang pagkakahiwalay ng mabubuti at masasama, at ang kapalaran ng bawat pangkat ay magpakailanmang nakatakda.” Christ's Object Lessons, 123.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand ends at the soon-coming Sunday law, and between that third test, and the first test that arrived on September 11, 2001, the second test is brought upon Laodicean Adventism. There is “no probation after judgment,” for the work of the gospel is then completed for the one hundred and forty-four thousand.

Ang panahon ng pagtatatak ng isang daan at apatnapu’t apat na libo ay nagtatapos sa nalalapit na Batas sa Linggo, at sa pagitan ng ikatlong pagsubok na iyon at ng unang pagsubok na dumating noong Setyembre 11, 2001, ang ikalawang pagsubok ay ipinapataw sa Adventismong Laodiceano. “Walang panahon ng probasyon pagkatapos ng paghuhukom,” sapagkat natapos na noon ang gawain ng Ebanghelyo para sa isang daan at apatnapu’t apat na libo.

Sister White teaches in several places that if we do not pass the first test, then we cannot pass the second test, and without successfully passing the second test we will manifest our failure at the third, litmus test.

Sa iba't ibang dako, itinuturo ni Sister White na kung hindi natin mapapasa ang unang pagsubok, kung gayon hindi natin mapapasa ang ikalawang pagsubok; at kung hindi natin mapapasa nang matagumpay ang ikalawang pagsubok, ipakikita natin ang ating kabiguan sa ikatlong pagsubok, ang litmus test.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> Ipinabalik sa akin ang pagtingin sa pagpapahayag ng unang pagparito ni Cristo. Si Juan ay sinugo sa espiritu at kapangyarihan ni Elias upang ihanda ang daan para kay Jesus. Yaong mga tumanggi sa patotoo ni Juan ay hindi nakinabang sa mga turo ni Jesus. Ang kanilang pagsalungat sa mensaheng nagpauna sa Kaniyang pagdating ay naglagay sa kanila sa kalagayang hindi nila madaling matanggap ang pinakamalakas na katunayan na Siya ang Mesiyas. Pinangunahan ni Satanas ang mga tumanggi sa mensahe ni Juan na magpatuloy pa, hanggang sa tanggihan at ipako sa krus si Cristo. Sa paggawa nito, inilagay nila ang kanilang mga sarili sa kalagayang hindi nila matatanggap ang pagpapala sa araw ng Pentecostes, na sana’y nagturo sa kanila ng daan patungo sa makalangit na santuwaryo. Ipinakita ng pagkapunit ng tabing ng templo na ang mga hain at mga ordinansa ng mga Judio ay hindi na tatanggapin. Naialay na at tinanggap na ang Dakilang Hain, at ang Espiritu Santo na bumaba sa araw ng Pentecostes ay inakay ang mga isipan ng mga alagad mula sa makalupang santuwaryo tungo sa makalangit, kung saan si Jesus ay pumasok sa pamamagitan ng Kaniyang sariling dugo, upang ibuhos sa Kaniyang mga alagad ang mga kapakinabangan ng Kaniyang pagbabayad-sala. Ngunit ang mga Judio ay naiwan sa lubos na kadiliman. Nawala sa kanila ang lahat ng liwanag na sana’y kanilang tinaglay tungkol sa panukala ng kaligtasan, at patuloy pa rin silang nagtiwala sa kanilang walang-kabuluhang mga hain at mga handog. Pumalit na ang makalangit na santuwaryo sa makalupang, ngunit wala silang kaalaman sa pagbabagong iyon. Kaya’t hindi nila natamo ang mga kapakinabangan ng pamamagitan ni Cristo sa banal na dako.

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> Marami ang tumitingin nang may hilakbot sa naging landas ng mga Hudyo sa pagtanggi at pagpako kay Cristo; at habang binabasa nila ang kasaysayan ng Kaniyang kahiya-hiyang paglapastangan, inaakala nilang iniibig nila Siya, at na hindi sana nila Siya ikinaila gaya ni Pedro, ni ipinako Siya sa krus gaya ng ginawa ng mga Hudyo. Ngunit ang Diyos na bumabasa sa mga puso ng lahat ay isinailalim sa pagsubok ang pag-ibig para kay Jesus na kanilang inaangking nadarama. Ang buong langit ay nagmasid nang may sukdulang masidhing interes sa pagtanggap sa unang mensahe ng anghel. Subalit marami na nag-angking umiibig kay Jesus, at nagluha habang binabasa ang salaysay ng krus, ay kinutya ang mabuting balita ng Kaniyang pagparito. Sa halip na tanggapin ang mensahe nang may kagalakan, ipinahayag nila na iyon ay isang pagkakalinlang. Kinapootan nila ang mga umiibig sa Kaniyang pagpapakita at itiniwalag sila mula sa mga iglesia. Ang mga tumanggi sa unang mensahe ay hindi napakinabangan ng ikalawa; ni hindi rin sila napakinabangan ng sigaw sa hatinggabi, na dapat sanang naghanda sa kanila upang makapasok, kalakip ni Jesus sa pamamagitan ng pananampalataya, sa Kabanal-banalang Dako ng makalangit na santuwaryo. At sa pagtanggi sa dalawang naunang mensahe, lubhang nadiliman ang kanilang unawa anupa’t wala silang nakikitang liwanag sa mensahe ng ikatlong anghel, na nagtuturo ng daan patungo sa Kabanal-banalang Dako. Nakita ko na kung paanong ipinako ng mga Hudyo si Jesus, gayon din ipinako sa krus ng mga iglesiang sa pangalan lamang ang mga mensaheng ito, at kaya wala silang kaalaman sa daan patungo sa Kabanal-banalang Dako, at hindi nila mapapakinabangan ang pamamagitan ni Jesus doon. Gaya ng mga Hudyo na nag-aalay ng kanilang mga walang-kabuluhang handog, inihahandog nila ang kanilang mga walang-kabuluhang panalangin sa dakong iniwan na ni Jesus; at si Satanas, na nalulugod sa pandarayang ito, ay nagpapakunwaring relihiyoso at inaakay ang mga isip ng mga nag-aangking Kristiyano patungo sa kaniyang sarili, na kumikilos sa pamamagitan ng kaniyang kapangyarihan, ng kaniyang mga tanda at mga kababalaghang sinungaling, upang itali sila sa kaniyang silo. Early Writings, 259-261.

If we will not accept the warning message represented by September 11, 2001, then we will certainly accept the Sunday law when it arrives, presuming we are still alive. That being said, the test where we determine our eternal destiny, and the test we must pass before we are sealed at the Sunday law, which is the test we must pass before probation closes, is the second test, and it is the test of the image of the beast.

Kung hindi natin tatanggapin ang mensaheng babala na kinakatawan ng Setyembre 11, 2001, tiyak na tatanggapin natin ang batas sa Linggo pagdating nito, ipagpapalagay na buhay pa tayo noon. Yamang gayon, ang pagsubok kung saan pinagpapasyahan ang ating walang-hanggang kahihinatnan, ang dapat nating malagpasan bago tayo tatatakan sa panahon ng batas sa Linggo, na siya ring dapat nating malagpasan bago magsara ang pintuan ng awa, ay ang ikalawang pagsubok, at ito ang pagsubok ng larawan ng hayop.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> Malinaw na ipinakita sa akin ng Panginoon na ang larawan ng hayop ay mabubuo bago magsara ang panahon ng probasyon; sapagkat ito ang magiging dakilang pagsubok para sa bayan ng Diyos, na sa pamamagitan nito ay pagpapasyahan ang kanilang walang hanggang kahihinatnan. Ang iyong paninindigan ay isang samu’t saring pagsasalungatan, kaya iilan lamang ang malilinlang.

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> Sa Apocalipsis 13 ay maliwanag na inilalahad ang paksang ito; [Apocalipsis 13:11-17, sinipi].

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> Ito ang pagsubok na dapat pagdaanan ng bayan ng Diyos bago sila matatakan. Lahat ng nagpatunay ng kanilang katapatan sa Diyos sa pamamagitan ng pag-iingat sa Kanyang kautusan, at tumangging tumanggap ng huwad na sabat, ay mabibilang sa ilalim ng watawat ng Panginoong Diyos na Jehova, at tatanggap ng tatak ng Diyos na buhay. Yaong mga magsusuko ng katotohanang makalangit ang pinagmulan at tatanggap ng sabat ng Linggo ay tatanggap ng tanda ng hayop. Manuscript Releases, tomo 15, 15.

The second test in the sealing time of the one-hundred and forty-four thousand is a prophetic visual test. It requires the recognition of the formation of the image of the beast in the United States, and that test can only be revealed through God’s prophetic Word. More than that, God’s prophetic Word will only be understood by those who choose to eat the message of the latter rain, which is represented as the methodology of line upon line. If we refuse to eat the message that is in the hand of the mighty angel of Revelation eighteen when he descends, we will not possess the ability to recognize the formation of the image of the beast.

Ang ikalawang pagsubok sa panahon ng pagtatatakan ng isang daan at apatnapu't apat na libo ay isang makahulang biswal na pagsubok. Ito ay nangangailangan ng pagkilala sa pagbuo ng larawan ng hayop sa Estados Unidos, at ang pagsubok na iyon ay maihahayag lamang sa pamamagitan ng makahulang Salita ng Diyos. Higit pa roon, ang makahulang Salita ng Diyos ay mauunawaan lamang ng mga pumipiling kainin ang mensahe ng huling ulan, na kinakatawan bilang metodolohiyang “line upon line.” Kung tatanggihan nating kainin ang mensaheng nasa kamay ng makapangyarihang anghel ng Apocalipsis labing-walo sa kanyang pagbaba, hindi natin magkakaroon ng kakayahang kilalanin ang pagbuo ng larawan ng hayop.

In order to eat the message in the angel’s hand it requires that the student of prophecy can see that the angel has a message in his hand. When the mighty angel of Revelation eighteen descends, the verse does not identify anything in his hand, but the methodology of line upon line establishes upon several witnesses that there is always a message in the hand of the angels who descend. Those who reject the methodology of line upon line, are blind to the message that provides the evidence that the image of the beast is forming in the United States. That must be recognized, for our eternal destiny is based upon recognizing this truth. Line upon line, Sister White identifies the prophetic characteristics of the first angel with the same characteristics of the mighty angel of Revelation chapter eighteen.

Upang kainin ang mensaheng nasa kamay ng anghel, kinakailangan na makita ng mag-aaral ng propesiya na ang anghel ay may mensahe sa kaniyang kamay. Kapag bumababa ang makapangyarihang anghel ng Apocalipsis kabanata labing-walo, hindi binabanggit ng talata ang anuman sa kaniyang kamay; ngunit itinatatag ng metodolohiyang tuntunin sa tuntunin, batay sa patotoo ng ilang mga saksi, na laging may mensahe sa kamay ng mga anghel na bumababa. Ang mga tumatanggi sa metodolohiyang tuntunin sa tuntunin ay bulag sa mensaheng nagbibigay ng katibayan na ang larawan ng hayop ay nabubuo sa Estados Unidos. Kinakailangang kilalanin iyon, sapagkat nakasalalay ang ating walang-hanggang kapalaran sa pagkilala sa katotohanang ito. Tuntunin sa tuntunin, itinutulad ni Kapatid na White ang mga katangiang propetiko ng unang anghel sa mga katangian ng makapangyarihang anghel sa Apocalipsis kabanata labing-walo.

> “I was shown the interest which all heaven had taken in the work going on upon the earth. Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God. Multitudes received the light. Some of these seemed to be very solemn, while others were joyful and enraptured. All who received the light turned their faces toward heaven and glorified God. Though it was shed upon all, some merely came under its influence, but did not heartily receive it. Many were filled with great wrath. Ministers and people united with the vile and stoutly resisted the light shed by the mighty angel. But all who received it withdrew from the world and were closely united with one another.

> Ipinakita sa akin ang malasakit na ibinibigay ng buong langit sa gawaing nagaganap sa lupa. Inatasan ni Jesus ang isang makapangyarihang anghel na bumaba at balaan ang mga nananahan sa lupa na maghanda para sa Kanyang ikalawang pagpapakita. Nang lisanin ng anghel ang harapan ni Jesus sa langit, isang lubhang maningning at maluwalhating liwanag ang nauna sa kanya. Sinabihan ako na ang kanyang misyon ay liwanagan ang lupa sa pamamagitan ng kanyang kaluwalhatian at balaan ang tao tungkol sa darating na poot ng Diyos. Napakarami ang tumanggap sa liwanag. Ang ilan sa mga ito ay waring napakaseryoso at mapitagan, samantalang ang iba ay nagagalak at napuspos ng tuwa. Lahat ng tumanggap sa liwanag ay ibinaling ang kanilang mga mukha tungo sa langit at niluwalhati ang Diyos. Bagaman ito’y ibinuhos sa lahat, ang ilan ay napasailalim lamang sa impluwensiya nito, ngunit hindi ito buong pusong tinanggap. Marami ang napuspos ng matinding poot. Ang mga ministro at ang bayan ay nakipisan sa masasama at mariing sinalungat ang liwanag na ibinubuhos ng makapangyarihang anghel. Ngunit ang lahat ng tumanggap nito ay humiwalay sa sanlibutan at mahigpit na nagkaisa sa isa’t isa.

> “Satan and his angels were busily engaged in seeking to attract the minds of as many as possible from the light. The company who rejected it were left in darkness. I saw the angel of God watching with the deepest interest His professed people, to record the character which they developed as the message of heavenly origin was presented to them. And as very many who professed love for Jesus turned from the heavenly message with scorn, derision, and hatred, an angel with a parchment in his hand made the shameful record. All heaven was filled with indignation that Jesus should be thus slighted by His professed followers.” Early Writings, 245, 246.

> "Si Satanas at ang kaniyang mga anghel ay abalang-abala sa pagsisikap na akitin ang mga isipan ng mas marami hangga't maaari palayo sa liwanag. Ang pangkat na tumanggi rito ay naiwan sa kadiliman. Nakita ko ang anghel ng Diyos na matamang nagmamasid sa Kaniyang mga nagpapakilalang bayan, upang itala ang karakter na kanilang hinuhubog habang inihaharap sa kanila ang mensaheng may pinagmulan sa langit. At nang napakarami sa mga nagpapahayag ng pag-ibig kay Jesus ay tumalikod sa mensaheng makalangit na may paghamak, pag-uyam, at pagkamuhi, isang anghel na may pergamino sa kaniyang kamay ang gumawa ng kahiya-hiyang tala. Ang buong langit ay napuno ng matinding pagngingitngit sapagkat si Jesus ay hinamak nang gayon ng Kaniyang mga nagpapakilalang tagasunod." Early Writings, 245, 246.

In the passage, the first angel of Revelation chapter fourteen was “commissioned” “to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing”, which is the identical work of the angel of Revelation chapter eighteen. The mission of the first angel was “to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God,” which is once again the mission of the angel of chapter eighteen. Those who received the message “glorified God,” and those who rejected the message “were left in total darkness.”

Sa nasabing sipi, ang unang anghel ng Apocalipsis kabanata labing-apat ay “iniatas” “na bumaba at balaan ang mga naninirahan sa lupa upang maghanda para sa Kanyang ikalawang pagpapakita,” na siyang gayunding gawain ng anghel ng Apocalipsis kabanata labing-walo. Ang misyon ng unang anghel ay “liwanagan ang lupa sa pamamagitan ng kanyang kaluwalhatian at balaan ang tao tungkol sa darating na poot ng Diyos,” na siyang muli ring misyon ng anghel sa kabanata labing-walo. Ang mga tumanggap sa mensahe ay “niluwalhati ang Diyos,” at ang mga tumanggi sa mensahe ay “naiwan sa ganap na kadiliman.”

Daniel and the three worthies chose to eat the heavenly diet, and the other group ate the diet of Babylon. At the end of the “visual test” of ten days, Daniel and his fellows glorified God, as their countenances were visually fatter and fairer than those who ate the diet of Babylon. The first angel’s message of Revelation chapter fourteen, represents all three tests within its identification of the everlasting gospel. The first test is to fear God, the second is to give Him glory, and the third test is when the hour of judgment arrives. Those who took the little book out of the first angel’s hand and ate it, as represented by John in chapter ten, glorified God at the second test, and they were then prepared to enter into Nebuchadnezzar’s judgment. Line upon line, the first test on September 11, 2001, was to eat the little book that was in the mighty angel’s hand. That test introduced the next test where two classes of worshippers were to be manifested in advance of the third and final litmus test, which simply demonstrated either a glorified character, or a character filled with darkness.

Pinili ni Daniel at ng tatlong mararangal na kumain ng pagkaing makalangit, at ang kabilang pangkat ay kumain ng pagkain ng Babilonya. Sa pagtatapos ng “pagsubok sa paningin” na sampung araw, niluwalhati nina Daniel at ng kaniyang mga kasama ang Diyos, sapagkat ang kanilang mga mukha ay nakitang mas mataba at mas kaaya-aya kaysa sa mga kumain ng pagkain ng Babilonya. Ang mensahe ng unang anghel sa Apocalipsis kabanata labing-apat, sa pagkakakilanlan nito sa walang hanggang ebanghelyo, ay kumakatawan sa lahat ng tatlong pagsubok. Ang unang pagsubok ay ang matakot sa Diyos, ang ikalawa ay ang ibigay sa Kanya ang kaluwalhatian, at ang ikatlo ay kapag dumating ang oras ng paghuhukom. Yaong mga kumuha ng munting aklat mula sa kamay ng unang anghel at kinain ito, gaya ng kinakatawan ni Juan sa kabanata sampu, ay niluwalhati ang Diyos sa ikalawang pagsubok, at sila’y inihanda upang pumasok sa paghuhukom ni Nebukadnezar. Guhit sa guhit, ang unang pagsubok noong Setyembre 11, 2001, ay ang kainin ang munting aklat na nasa kamay ng makapangyarihang anghel. Ang pagsubok na iyon ang nagpasimula sa kasunod na pagsubok kung saan dalawang uri ng mga sumasamba ang mahahayag, bago ang ikatlo at panghuling litmus na pagsubok, na naghayag lamang ng alinman sa maluwalhating karakter, o sa karakter na puspos ng kadiliman.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the history of September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law in the United States. In that history the parable of the ten virgins will be repeated and fulfilled to the very letter. That fact then identifies that the prophetic history of Habakkuk two, will also be repeated and fulfilled to the very letter. It also means that the period of the sealing of the one-hundred and forty-four thousand is the period when the effect of every prophetic vision is repeated and fulfilled to the very letter.

Ang panahon ng pagseselyo ng isandaan at apatnapu’t apat na libo ay ang kasaysayang sumasaklaw mula noong Setyembre 11, 2001 hanggang sa nalalapit na batas ng Linggo sa Estados Unidos. Sa kasaysayang iyon, ang talinghaga ng sampung dalaga ay mauulit at matutupad nang ayon sa mismong titik. Ang katotohanang iyon ay nagsasaad na ang makahulang kasaysayan ng Habakuk 2 ay mauulit din at matutupad nang ayon sa mismong titik. Ibig sabihin din nito na ang panahon ng pagseselyo ng isandaan at apatnapu’t apat na libo ay ang panahong kung kailan ang bisa ng bawat makahulang pangitain ay nauulit at natutupad nang ayon sa mismong titik.

Daniel chapter eleven, verse forty was unsealed at the time of the end in 1989. The verse begins with the time of the end in 1798, and ends by marking the time of the end in 1989. Line upon line, the time of the end in 1798 aligns with the time of the end in 1989. The history of verse forty, beginning in 1798, and continuing to the Sunday law in verse forty-one represents the history of the earth beast (the United States) as the sixth kingdom of Bible prophecy. The earth beast’s two horns of Republicanism and Protestantism are represented with the two times of the ends.

Ang Daniel kabanata labing-isa, talatang apatnapu ay inalisan ng tatak sa panahon ng wakas noong 1989. Nagsisimula ang talata sa panahon ng wakas noong 1798, at nagtatapos sa pagmamarka ng panahon ng wakas noong 1989. Linya sa linya, ang panahon ng wakas noong 1798 ay tumutugma sa panahon ng wakas noong 1989. Ang kasaysayan ng talatang apatnapu, na nagsisimula noong 1798 at nagpapatuloy hanggang sa batas ng Linggo sa talatang apatnapu't isa, ay kumakatawan sa kasaysayan ng hayop na mula sa lupa (ang Estados Unidos) bilang ikaanim na kaharian sa propesiya ng Biblia. Ang dalawang sungay ng hayop na mula sa lupa—ang Republikanismo at ang Protestantismo—ay inilalarawan sa pamamagitan ng dalawang panahon ng wakas.

In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand the Protestant horn will produce two classes of worshippers during the second test of the three tests within that period of time. One class will have developed the image of Christ, and the other class will have developed the image of the beast. In that testing period, the Republican horn will join with the apostate Protestant horn and form an image of the beast as Protestant churches then take control of the civil government. That period of time is represented by every vision in God’s Word, for this is where each of the “books of the Bible, meet and end.”

Sa panahon ng pagselyo ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, ang sungay na Protestante ay magbubunga ng dalawang uri ng mga mananamba sa ikalawa sa tatlong pagsubok na magaganap sa loob ng panahong iyon. Ang isang uri ay mahuhubog sa wangis ni Cristo, at ang kabilang uri ay mahuhubog sa larawan ng hayop. Sa panahong iyon ng pagsubok, makikipag-isa ang sungay na Republikano sa sungay ng tumalikod na Protestantismo at bubuo ng larawan ng hayop, habang ang mga iglesyang Protestante ay nagkakamit ng kapangyarihan sa pamahalaang sibil. Ang panahong iyon ay kinakatawan ng bawat pangitain sa Salita ng Diyos, sapagkat dito “nagtatagpo at nagwawakas ang bawat aklat ng Biblia.”

The second test in that history is the image of the beast test, both internally for the virgins, and externally for the politicians of the two rival political parties. That test is the test that we must pass “before probation closes” at the soon-coming Sunday law. That test is the test we pass “before we are sealed.” That test is the test where “our eternal destiny will be decided.”

Ang ikalawang pagsubok sa kasaysayang iyon ay ang pagsubok sa larawan ng hayop, kapwa panloob para sa mga dalaga, at panlabas para sa mga pulitiko ng dalawang magkaribal na partidong pampulitika. Ang pagsubok na iyon ang pagsubok na dapat nating maipasa “bago magsara ang panahon ng probasyon” sa nalalapit na batas sa Linggo. Ang pagsubok na iyon ang pagsubok na ating maipapasa “bago tayo matatakan.” Ang pagsubok na iyon ang pagsubok kung saan “pagpapasyahan ang ating walang-hanggang kapalaran.”

We will continue this study in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.

> “Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith. . ..

> Isa pang makapangyarihang anghel ay inatasang bumaba sa lupa. Ipinagkaloob ni Jesus sa kaniyang kamay ang isang kasulatan, at nang siya’y pumarito sa lupa, siya’y sumigaw, “Bumagsak ang Babilonya, bumagsak.” Pagkatapos ay nakita kong muling itinaas ng mga nadismaya ang kanilang mga mata tungo sa langit, na tumitingin nang may pananampalataya at pag-asa sa pagpapakita ng kanilang Panginoon. Ngunit marami ang waring nananatili sa isang mapurol na kalagayan, na para bang natutulog; gayon man, nakita ko ang bakas ng malalim na dalamhati sa kanilang mga mukha. Nakita ng mga nadismaya mula sa Kasulatan na sila ay nasa panahon ng pag-antala, at na dapat silang matiyagang maghintay ng katuparan ng pangitain. Ang gayunding mga katibayan na nag-udyok sa kanila na hintayin ang kanilang Panginoon noong 1843 ay siya ring nag-udyok sa kanila na asahan Siya noong 1844. Gayon ma’y nakita ko na ang nakararami ay hindi nagtataglay ng kasiglahan na naging katangian ng kanilang pananampalataya noong 1843. Ang kanilang pagkadismaya ay nagpahina sa kanilang pananampalataya. . ..

> “As the ministration of Jesus closed in the holy place, and He passed into the holiest, and stood before the ark containing the law of God, He sent another mighty angel with a third message to the world. A parchment was placed in the angel’s hand, and as he descended to the earth in power and majesty, he proclaimed a fearful warning, with the most terrible threatening ever borne to man. This message was designed to put the children of God upon their guard, by showing them the hour of temptation and anguish that was before them. Said the angel, ‘They will be brought into close combat with the beast and his image. Their only hope of eternal life is to remain steadfast. Although their lives are at stake, they must hold fast the truth.’ The third angel closes his message thus: ‘Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ As he repeated these words, he pointed to the heavenly sanctuary. The minds of all who embrace this message are directed to the most holy place, where Jesus stands before the ark, making His final intercession for all those for whom mercy still lingers and for those who have ignorantly broken the law of God. This atonement is made for the righteous dead as well as for the righteous living. It includes all who died trusting in Christ, but who, not having received the light upon God’s commandments, had sinned ignorantly in transgressing its precepts.” Early Writings, 245, 255.

> "Habang nagwawakas ang paglilingkod ni Jesus sa banal na dako, at Siya’y pumasok sa kabanal-banalang dako, at tumindig sa harap ng kaban na naglalaman ng kautusan ng Diyos, nagsugo Siya ng isa pang makapangyarihang anghel na may ikatlong mensahe sa sanlibutan. Isang pergamino ang inilagay sa kamay ng anghel, at samantalang siya’y bumaba sa lupa na may kapangyarihan at kamahalan, ipinahayag niya ang isang nakapanghihilakbot na babala, na kalakip ang pinakakilabot na banta na kailanman ay naiparating sa tao. Ang mensaheng ito ay nilayon upang bigyan-babala ang mga anak ng Diyos, sa pamamagitan ng pagpapakita sa kanila ng oras ng tukso at dalamhati na nasa harap nila. Sabi ng anghel, ‘Dadalahin sila sa malapitang pakikipagbaka sa hayop at sa kaniyang larawan. Ang tanging pag-asa nila ng buhay na walang hanggan ay ang manatiling matatag. Bagaman nasa panganib ang kanilang mga buhay, dapat nilang panghawakan nang mahigpit ang katotohanan.’ Ganito nagwawakas ang mensahe ng ikatlong anghel: ‘Narito ang pagtitiyaga ng mga banal: narito ang mga tumutupad sa mga utos ng Diyos, at ang pananampalataya ni Jesus.’ Habang inuulit niya ang mga salitang ito, itinuro niya ang santuwaryong makalangit. Ang isipan ng lahat ng yumayakap sa mensaheng ito ay itinituon sa kabanal-banalang dako, kung saan si Jesus ay nakatindig sa harap ng kaban, na isinasagawa ang Kaniyang pangwakas na pamamagitan para sa lahat ng mga patuloy pang kinahahabagan at para sa mga sa kamangmangan ay lumabag sa kautusan ng Diyos. Ang pagbabayad-salang ito ay isinasagawa para sa mga matuwid na patay gayundin para sa mga matuwid na buháy. Sinasaklaw nito ang lahat ng nangamatay na nagtitiwala kay Cristo, subalit, palibhasa’y hindi nila tinanggap ang liwanag tungkol sa mga utos ng Diyos, ay nagkasala sa kamangmangan sa paglabag sa mga alituntunin nito." Early Writings, 245, 255.

Back to Articles