Article

# Panium - Number Seven

Panium - Bilang na Pito

Daniel 11 Unveiled: Prophetic Lines from 1989 to the Sunday Law

Daniel 11, Ibinunyag: Mga Linyang Propetiko mula 1989 hanggang sa Batas ng Linggo

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2025

Formats

PDF
Word

We are working on bringing all the lines of Daniel eleven together in connection with the hidden history of verse forty that represents 1989 unto the Sunday law in the United States. Our calling as students of prophecy is to rightly divide the word of truth.

Pinagsisikapan naming pagsama-samahin ang lahat ng mga linya ng Daniel labing-isa, kaugnay ng nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu na kumakatawan sa 1989 hanggang sa batas ng Linggo sa Estados Unidos. Ang ating pagkatawag bilang mga mag-aaral ng propesiya ay ang wastong paghahati ng salita ng katotohanan.

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> Pagsikapan mong maiharap ang iyong sarili na subok sa Diyos, isang manggagawang walang dapat ikahiya, na matuwid na hinahati ang salita ng katotohanan. 2 Timoteo 2:15.

Daniel chapter eleven can be divided into ten prophetic lines. Verses one through four represent one prophetic line. Verse five through nine represents a second line. Verse ten represents a third line. Verses eleven and twelve represent the fourth line. The fifth line is verses thirteen through fifteen. The sixth line is verses sixteen through twenty-two. The seventh line is verses twenty-three and twenty-four. Verse twenty-four through verse thirty-one is the eighth line. Verse thirty-one through forty is the ninth line, and the tenth and final line are verses forty through forty-five. These ten lines are to be brought together line upon line.

Ang ikalabing-isang kabanata ng Daniel ay maaaring hatiin sa sampung linya ng propesiya. Ang mga talatang isa hanggang apat ay kumakatawan sa isang linya ng propesiya. Ang mga talatang lima hanggang siyam ay kumakatawan sa ikalawang linya. Ang talatang sampu ay kumakatawan sa ikatlong linya. Ang mga talatang labing-isa at labindalawa ay kumakatawan sa ikaapat na linya. Ang ikalimang linya ay ang mga talatang labintatlo hanggang labinlima. Ang ikaanim na linya ay ang mga talatang labing-anim hanggang dalawampu't dalawa. Ang ikapitong linya ay ang mga talatang dalawampu't tatlo at dalawampu't apat. Ang ikawalong linya ay ang mga talatang dalawampu't apat hanggang tatlumpu't isa. Ang ikasiyam na linya ay ang mga talatang tatlumpu't isa hanggang apatnapu, at ang ikasampu at panghuling linya ay ang mga talatang apatnapu hanggang apatnapu't lima. Ang sampung linyang ito ay dapat pagsamahin, linya sa linya.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts.

> Kanino niya ituturo ang kaalaman? At kanino niya ipauunawa ang katuruan? Sa mga inawat sa gatas at inihiwalay sa mga suso.

> For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little:

> Sapagkat kailangang utos sa utos, utos sa utos; panuntunan sa panuntunan, panuntunan sa panuntunan; dito kaunti, at doon kaunti:

> For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear.

> Sapagkat sa pamamagitan ng pautal-utal na mga labi at ng ibang wika ay siya’y magsasalita sa bayang ito. Sa kanila niya sinabi, Ito ang kapahingahan, na sa pamamagitan nito’y papagpahingahin ninyo ang napapagal; at ito ang kaginhawahan: gayunma’y ayaw nilang makinig.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> Ngunit ang salita ng Panginoon ay naging sa kanila: utos sa utos, utos sa utos; tuntunin sa tuntunin, tuntunin sa tuntunin; dito nang kaunti, at doon nang kaunti; upang sila’y magsiyaon, at mahulog na paurong, at mabasag, at masilo, at madakip. Isaias 28:9-13.

Each of the ten prophetic lines are of course interrelated, but within each line a specific theme can be recognized. Though each line has a primary theme, the lines possess more than a singular testimony. I intend to identify each of the themes in the ten lines.

Ang bawat isa sa sampung linyang propetiko ay, walang duda, magkakaugnay, ngunit sa loob ng bawat linya ay matutukoy ang isang tiyak na tema. Bagaman ang bawat linya ay may pangunahing tema, ang mga linyang ito ay nagtataglay ng higit pa sa iisang patotoo. Nilalayon kong tukuyin ang bawat isa sa mga tema sa sampung linyang propetiko.

## First Line

Unang Linya

> Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I shew thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:1–4.

> Gayundin ako, sa unang taon ni Dario na taga-Media, ako mismo ay tumindig upang pagtibayin at palakasin siya. At ngayo’y ipakikita ko sa iyo ang katotohanan. Masdan, may tatlong hari pang titindig sa Persia; at ang ikaapat ay magiging higit na mayaman kaysa sa kanilang lahat; at sa lakas na mula sa kaniyang mga kayamanan ay uudyukin niya ang lahat laban sa kaharian ng Gresya. At may isang makapangyarihang hari na titindig, na maghahari na may dakilang kapangyarihan, at gagawa ayon sa kaniyang kalooban. At pagkakatindig niya, ang kaniyang kaharian ay mabibiyak at mahahati sa apat na hangin ng langit; at hindi sa kaniyang lahi, ni ayon man sa kapangyarihan ng kaniyang paghahari; sapagkat ang kaniyang kaharian ay bubunutin, at ibibigay sa iba, bukod sa mga iyon. Daniel 11:1-4.

The first year of Darius marks the end of seventy years, thus identifying a prophetic time of the end. By verse three Alexander the Great establishes his worldwide kingdom, and by verse four his kingdom was to be plucked up and divided unto the four winds. Using Darius as the time of the end in 1989 allows us to count the kings represented in verse two. When Gabriel states in verse one, “Also in the first year of Darius” he is following up on what he informed Daniel at the beginning of the vision, which began in chapter ten.

Ang unang taon ni Darius ay nagtatakda ng katapusan ng pitumpung taon, kaya tinutukoy nito ang isang propetikong panahon ng wakas. Sa talatang tatlo, itinatatag ni Alejandro ang Dakila ang kaniyang pandaigdigang kaharian, at sa talatang apat, ang kaniyang kaharian ay nakatakdang bunutin at hatiin sa apat na hangin. Ang paggamit kay Darius bilang panahon ng wakas noong 1989 ay nagbibigay-daan upang mabilang ang mga haring kinakatawan sa talatang dalawa. Nang sabihin ni Gabriel sa talatang isa, "Gayundin sa unang taon ni Darius," siya ay nagpapatuloy sa ipinaalam niya kay Daniel sa pasimula ng pangitain, na nagsimula sa ikasampung kabanata.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> Sa ikatlong taon ni Cyrus na hari ng Persia, may isang bagay na nahayag kay Daniel, na ang pangalang itinawag sa kaniya ay Belteshazzar; at ang bagay ay totoo, ngunit ang takdang panahon ay mahaba: at naunawaan niya ang bagay, at nagkaroon siya ng pagkaunawa sa pangitain. Daniel 10:1.

The waymark that represents a “time of the end” contains two symbols. The “time of the end” for Moses’ prophetic line was Aaron’s birth, followed three years later with the birth of Moses. Aaron and Moses are the twofold symbol of the “time of the end” in their history and typify the birth of John the Baptist and Jesus six months thereafter. The “time of the end” in 1798 marked the capture of the pope of Rome who thereafter died in captivity in 1799. From “the first year of Darius the Mede” unto “the third year of Cyrus king of Persia”; Darius and Cyrus represent thee “time of the end” in 1989, for all the prophets are speaking more about the last days than the days in which they lived.

Ang palatandaang kumakatawan sa "panahon ng wakas" ay binubuo ng dalawang sagisag. Ang "panahon ng wakas" para sa linyang propetiko ni Moises ay ang kapanganakan ni Aaron, na sinundan pagkalipas ng tatlong taon ng kapanganakan ni Moises. Si Aaron at si Moises ang dobleng sagisag ng "panahon ng wakas" sa kanilang kasaysayan, at naglalarawan bilang tipo ng kapanganakan ni Juan Bautista at, pagkaraan ng anim na buwan, ni Jesus. Ang "panahon ng wakas" noong 1798 ay minarkahan ng pagkadakip sa Papa ng Roma, na pagkaraan ay namatay sa pagkabihag noong 1799. Mula sa "unang taon ni Dario na Medo" hanggang sa "ikatlong taon ni Ciro na hari ng Persia"; si Dario at si Ciro ay kumakatawan sa "panahon ng wakas" noong 1989, sapagkat ang lahat ng mga propeta ay nagsasalita nang higit tungkol sa mga huling araw kaysa sa mga araw na kanilang kinabuhayan.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> Ngayon, ang lahat ng mga bagay na ito ay nangyari sa kanila bilang mga halimbawa; at nasusulat ang mga ito sa ating ikapaalaala, sapagkat sa atin dumating ang mga wakas ng sanlibutan. 1 Corinto 10:11.

Darius and Cyrus represent Ronald Reagan and George Bush senior in 1989. Both were presidents that year. Verse one of chapter eleven places the vision in the third year of Cyrus, which would represent George Bush the senior who followed Reagan as Cyrus followed Darius. Verse two states that three kings would yet stand up and the fourth is far richer than them all. The final “time of the end” in chapter eleven begins in 1989 and identifies that after George Bush senior three kings would yet stand up, thus identifying the three presidents that followed Bush senior. Those three kings were Bill Clinton, George Bush junior, Barak Obama and then the richest president, Donald Trump would “by his strength” and “through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia”.

Sina Darius at Cyrus ay kumakatawan kina Ronald Reagan at George Bush na nakatatanda noong 1989. Kapwa sila naging pangulo sa taong iyon. Itinatakda ng unang talata ng ikalabing-isang kabanata ang pangitain sa ikatlong taon ni Cyrus, na kumakatawan kay George Bush na nakatatanda na sumunod kay Reagan, gaya ng pagsunod ni Cyrus kay Darius. Sinasabi ng talatang ikalawa na tatlong hari pa ang titindig at ang ikaapat ay higit na mayaman kaysa sa kanilang lahat. Ang pangwakas na “panahon ng wakas” sa ikalabing-isang kabanata ay nagsisimula noong 1989 at tinutukoy na pagkatapos ni George Bush na nakatatanda ay tatlong hari pa ang titindig, kaya’t kinikilala ang tatlong pangulong sumunod kay Bush na nakatatanda. Ang tatlong haring iyon ay sina Bill Clinton, George Bush na nakababata, at Barak Obama; at pagkatapos, ang pinakamayamang pangulo, si Donald Trump, ay “sa pamamagitan ng kaniyang kalakasan” at “sa pamamagitan ng kaniyang mga kayamanan ay uudyukin niya ang lahat laban sa kaharian ng Gresya.”

Verse three then introduces Alexander the Great and therefore typifies the last leader of United Nations who unites with the papacy in the last days, but who like unto the papacy comes to his end. The United Nations is the seventh kingdom represented as ten kings in Revelation seventeen, and the confederacy of ten kings agree to give their seventh kingdom unto the papal beast for one symbolic hour.

Ang ikatlong talata ay ipinakikilala si Alejandro Magno at, sa gayon ay, sumasagisag sa huling pinuno ng Nagkakaisang mga Bansa na nakikipag-isa sa kapapahan sa mga huling araw, ngunit, gaya ng kapapahan, ay darating din sa kaniyang wakas. Ang Nagkakaisang mga Bansa ang ikapitong kaharian na inilalarawan bilang sampung hari sa Pahayag labing-pito, at ang konpederasyon ng sampung hari ay sumasang-ayon na ibigay ang kanilang ikapitong kaharian sa halimaw ng kapapahan sa loob ng isang makasagisag na oras.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.

> At ang sampung sungay na iyong nakita ay sampung hari, na hindi pa nakatatanggap ng kaharian; subalit tatanggap sila ng kapangyarihan bilang mga hari sa loob ng isang oras na kasama ang hayop. Ang mga ito ay iisang kaisipan, at ibibigay nila ang kanilang kapangyarihan at kalakasan sa hayop. Makikipagdigma ang mga ito laban sa Kordero, at magtatagumpay ang Kordero laban sa kanila: sapagkat siya ang Panginoon ng mga panginoon, at Hari ng mga hari; at ang mga kasama niya ay mga tinawag, mga hinirang, at mga tapat. Apocalipsis 17:12-14.

Those ten kings are represented by verses three and four and also by the history of the rise and fall of Alexander the Great who fulfilled the verses in the fourth century. Greece is the third kingdom of Bible prophecy and is a symbol of the dragon, a third of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. At the cross the message “King of the Jews” was recorded in Hebrew, Latin and Greek; representing the Jews, the Romans and the rest of the multitudes from the other nations that would be in Jerusalem at the Passover. The Greeks represent the dragon, the Romans represent the beast, and the Jews were the false prophet.

Ang sampung haring iyon ay kinakatawan ng mga talatang ikatlo at ikaapat at gayundin ng kasaysayan ng pag-angat at pagbagsak ni Alejandro Magno, na tumupad sa mga talatang iyon noong ikaapat na siglo. Ang Gresya ang ikatlong kaharian sa hula ng Bibliya at isang sagisag ng dragon, na siyang isang-katlo ng tatlong-sangkap na unyon ng dragon, ng hayop, at ng bulaang propeta. Sa krus, ang inskripsiyong "Hari ng mga Judio" ay itinala sa Hebreo, Latin, at Griyego; na kumakatawan sa mga Judio, sa mga Romano, at sa iba pang maraming tao mula sa ibang mga bansa na nasa Jerusalem sa Paskuwa. Ang mga Griyego ay kumakatawan sa dragon, ang mga Romano ay kumakatawan sa hayop, at ang mga Judio ang bulaang propeta.

The first four verses of chapter eleven identify the end of the earthly dragon power who commits fornication with the papal power as human probation closes. Verses three and four identify the final rise and fall of the last manifestation of an earthly dragon power. The verses overlay the last six verses which identify the end of the beast who commits fornication with the kings of the earth. The beginning and ending of chapter eleven identify the history where the enemies of God come to their end with none to help. The first four verses aligned with the last six verses and in so doing they bear the symbolism of the Ten Commandments with a table of the first four commandments and a table with the last six commandments, while also symbolizing a test with the number ten.

Ang unang apat na talata ng ikalabing-isang kabanata ay tumutukoy sa wakas ng makalupang kapangyarihan ng dragon na nakikiapid sa kapangyarihan ng kapapahan sa pagsasara ng panahon ng probasyon ng sangkatauhan. Ang mga talata tatlo at apat ay tumutukoy sa pangwakas na pag-angat at pagbagsak ng pinakahuling pagpapakita ng isang makalupang kapangyarihan ng dragon. Ang mga talatang ito ay nakalapat sa huling anim na talata na tumutukoy sa wakas ng hayop na nakikiapid sa mga hari ng lupa. Ang pasimula at ang wakas ng ikalabing-isang kabanata ay tumutukoy sa kasaysayan kung saan ang mga kaaway ng Diyos ay dumarating sa kanilang wakas na walang tutulong sa kanila. Ang unang apat na talata, kapag inihanay sa huling anim na talata, ay sa gayon nagtataglay ng simbolismo ng Sampung Utos, na may isang tapyas ng unang apat na utos at isang tapyas ng huling anim na utos, habang sumasagisag din sa isang pagsubok sa pamamagitan ng bilang na sampu.

The first four verses represent a beginning that illustrates the ending while anchoring the message as beginning at the “time of the end” in 1989. The verses represent 1989 until the close of human probation, thus summarizing the message of the last six verses which are the increase of knowledge that was unsealed in 1989, which identify the events connected with the close of probation.

Ang unang apat na talata ay kumakatawan sa isang pasimula na naglalarawan sa katapusan, samantalang iniangkla ang mensahe bilang nagsisimula sa “panahon ng wakas” noong 1989. Ang mga talata ay kumakatawan sa 1989 hanggang sa pagsasara ng probasyon ng tao, at sa gayon ay binubuod ang mensahe ng huling anim na talata, na siyang paglago ng kaalaman na inalisan ng tatak noong 1989, na nagtutukoy sa mga pangyayaring may kaugnayan sa pagsasara ng probasyon.

The verses provide the prophetic anchor to recognize that beginning in 1989 there would be a total of eight presidents, with the eighth being of the seven previous presidents, thus tying the passage together with the enigma of the eighth being of the seven, which is a prophetic characteristic that is present truth in the last days.

Ang mga talata ay nagbibigay ng propetikong saligan upang matukoy na, simula noong 1989, magkakaroon ng kabuuang walong pangulo, na ang ikawalo ay mula sa pitong naunang mga pangulo; at sa gayon, inuugnay nito ang sipi sa hiwaga ng “ang ikawalo ay mula sa pitong,” na isang propetikong katangian na kasalukuyang katotohanan sa mga huling araw.

The theme which can be understood with the verses is the final destruction of the dragon power who commits fornication with the whore of Tyre. The whore commits fornication with all the kings of the earth, but just as ancient France became the firstborn of the Catholic church when Clovis dedicated his throne to the papacy in 496, so too, the earth beast of the United States will also be the first of the kings to commit fornication with the whore at the Sunday law. Just as in the ending six verses the beginning four verses identify and emphasize all three powers that lead the world to Armageddon, but the theme in the first four verses is the dragon power represented by Grecia and Alexander the Great.

Ang paksa na mauunawaan mula sa mga talata ay ang pangwakas na pagkawasak ng kapangyarihan ng dragon na nakikiapid sa patutot ng Tiro. Ang patutot ay nakikiapid sa lahat ng mga hari sa lupa, subalit kung paanong ang sinaunang Pransiya ay naging panganay ng Simbahang Katolika nang ihandog ni Clovis ang kaniyang trono sa kapapahan noong 496, gayon din, ang hayop na mula sa lupa ng Estados Unidos ay magiging una sa mga hari na makikiapid sa patutot sa ilalim ng Batas ng Linggo. Gaya rin ng sa huling anim na talata, ang unang apat na talata ay tumutukoy at nagbibigay-diin sa tatlong kapangyarihan na umaakay sa daigdig tungo sa Armagedon, ngunit ang paksa sa unang apat na talata ay ang kapangyarihan ng dragon na kinakatawan ng Gresya at ni Alejandro Magno.

Reagan began the process of eight presidents that has led now to the last of the eight presidents. The eighth president will erect the image of the beast and enforce a Sunday law in the United States, while also brokering and arrangement making him the head of the United Nations, that will at that very point enter into a worldwide church state relationship under the guise of solving the increasing warfare of radical Islam.

Sinimulan ni Reagan ang isang serye ng walong pangulo, na ngayo’y humantong sa huli sa walong iyon. Ang ikawalong pangulo ay magtatayo ng larawan ng hayop at magpapatupad ng batas ng Linggo sa Estados Unidos, samantalang siya rin ay mamamagitan sa pagbubuo ng isang kasunduang magtatalaga sa kanya bilang pinuno ng Nagkakaisang Bansa, na sa mismong sandaling iyon ay papasok sa isang pandaigdigang ugnayang simbahan-estado sa balatkayo ng paglutas sa lumalalang pakikidigma ng radikal na Islam.

The transition of the United States, which is the earth beast of Revelation chapter thirteen from being the sixth kingdom of Bible prophecy unto the head of the seventh kingdom of Bible prophecy, while consummating the unlawful relationship with the eighth kingdom of Bible prophecy is illustrated from verse one identifying 1989, through the presidents that lead to the Sunday law in the United States, and immediately then identifies the mighty king standing up. That mighty king is Trump assuming control over the United Nations, which he is now in the process of dismantling in advance of his demands.

Ang paglipat ng Estados Unidos—na siyang hayop na mula sa lupa sa Apocalipsis kabanata labing-tatlo—mula sa pagiging ikaanim na kaharian ng propesiya sa Bibliya tungo sa pagiging ulo ng ikapitong kaharian ng propesiya sa Bibliya, samantalang isinasakatuparan ang labag-sa-batas na ugnayan sa ikawalong kaharian ng propesiya sa Bibliya, ay inilalarawan mula sa talatang isa na tumutukoy sa 1989, sa pamamagitan ng mga pangulong hahantong sa batas ng Linggo sa Estados Unidos, at kaagad ding tinutukoy ang pagbangon ng makapangyarihang hari. Ang makapangyarihang haring iyon ay si Trump, na inaako ang pamamahala sa United Nations, na ngayo’y kaniyang binubuwag bilang paghahanda sa kaniyang mga hinihingi.

## Second Line

Ikalawang Linya

Verse five through nine represents the first mention and the point by point illustration of the battle between the kings of the north and south that the entire chapter employs as the primary prophetic backdrop. Verse five sets forth the theme of the passage.

Ang Talata lima hanggang siyam ay nagsisilbing unang pagbanggit at punto-por-puntong paglalarawan ng labanan sa pagitan ng mga hari ng hilaga at timog, na ginagamit ng buong kabanata bilang pangunahing propetikong balangkas. Inilalahad ng Talata lima ang tema ng sipi.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. Daniel 11:5.

> At ang hari sa timog ay magiging malakas, at isa sa kaniyang mga prinsipe; at siya’y magiging mas malakas kaysa sa kaniya, at magkakaroon ng kapamahalaan; ang kaniyang kapamahalaan ay magiging dakilang kapamahalaan. Daniel 11:5.

Ptolemy I Soter and Seleucus I Nicator are represented in the verse. Both were a fourth of the “Diadochi” (meaning successor) of Alexander’s kingdom. Seleucus is the first “king of the north” in chapter eleven, and in agreement with pagan Rome, papal Rome and modern Rome—Seleucus was only established as the prophetic king of the north after three primary victories or pivotal events: his reclamation of Babylon in 312 BC, the Battle of Ipsus in 301 BC, and the Battle of Corupedium in 281 BC. These movements defeated his major rivals, expanded his empire, and solidified his dominance in the region.

Si Ptolemy I Soter at si Seleucus I Nicator ay kinakatawan sa talata. Kapwa sila ay isa sa apat na “Diadochi” (na ang ibig sabihin ay kahalili) ng kaharian ni Alexander. Si Seleucus ang unang “hari ng hilaga” sa kabanata labing-isa, at, kaayon ng paganong Roma, ng papal na Roma, at ng makabagong Roma—si Seleucus ay kinilalang “hari ng hilaga” ayon sa propesiya lamang matapos ang tatlong pangunahing tagumpay o mahalagang pangyayari: ang pagbawi niya sa Babilonya noong 312 BC, ang Labanan sa Ipsus noong 301 BC, at ang Labanan sa Corupedium noong 281 BC. Ang mga pangyayaring ito ay tumalo sa kanyang mga pangunahing katunggali, pinalawak ang kanyang imperyo, at pinatatag ang kanyang pangingibabaw sa rehiyon.

The second line begins with identifying the kings of the north and south in distinction with any other of the successors (Diadochi) of Alexander’s divided kingdom. It begins with identifying that the king of the north is only empowered after three conquests. Then in the history of the struggle for dominion that unfolded after Alexanders death in verses six through nine, identify a period that concludes with the overthrow of the king of the north by the king of the south. This is the first of three times in chapter eleven that the king of the south prevails over the king of the north. They provide three internal witnesses within the chapter that clearly establishes the waymarks of the history that leads to a king of the south defeating a king of the north.

Ang ikalawang linya ay nagsisimula sa pagtukoy sa mga hari sa hilaga at sa timog, na ibinabukod sila sa alinmang iba pang mga kahalili (Diadochi) ng nahating kaharian ni Alexander. Nagsisimula ito sa pagtukoy na ang hari sa hilaga ay nagkakamit lamang ng kapangyarihan pagkatapos ng tatlong pananakop. Pagkatapos, sa kasaysayan ng pakikibaka para sa pamamayani na naganap matapos ang kamatayan ni Alexander, na nasa mga talatang anim hanggang siyam, kilalanin ang isang yugto na nagtatapos sa pagpapabagsak sa hari sa hilaga ng hari sa timog. Ito ang una sa tatlong pagkakataon sa kabanata labing-isa na nanaig ang hari sa timog laban sa hari sa hilaga. Ang mga ito ay nagbibigay ng tatlong panloob na saksi sa loob ng kabanata na malinaw na nagtatatag ng mga panandang-daan ng kasaysayan na humahantong sa pagdaig ng isang hari sa timog sa isang hari sa hilaga.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. And in the end of years they shall join themselves together; for the king’s daughter of the south shall come to the king of the north to make an agreement: but she shall not retain the power of the arm; neither shall he stand, nor his arm: but she shall be given up, and they that brought her, and he that begat her, and he that strengthened her in these times. But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. Daniel 11:5–9.

> At ang hari sa timugan ay magiging makapangyarihan, gayon din ang isa sa kaniyang mga prinsipe; at siya’y magiging higit na makapangyarihan kaysa sa kaniya, at maghahari; at ang kaniyang paghahari ay magiging isang dakilang paghahari. At sa katapusan ng mga taon ay magkikipag-alyansa sila; sapagkat ang anak na babae ng hari sa timugan ay darating sa hari sa hilagaan upang gumawa ng kasunduan; ngunit hindi niya mapananatili ang kapangyarihan ng bisig; ni siya’y mananatili, ni ang kaniyang bisig; kundi siya’y ibibigay, pati ang mga nagdala sa kaniya, at ang nagkaanak sa kaniya, at ang nagpatibay sa kaniya sa mga panahong ito. Ngunit mula sa isang sanga ng kaniyang mga ugat ay may titindig sa kaniyang dako, na darating na may hukbo, at papasok sa kuta ng hari sa hilagaan, at makikipagbaka laban sa kanila, at magtatagumpay; at magdadala rin sa Egipto, bilang mga bihag, ang kanilang mga diyos, pati ang kanilang mga prinsipe, at ang kanilang mahahalagang sisidlang pilak at ginto; at siya’y magtatagal ng higit na taon kaysa sa hari sa hilagaan. Kaya ang hari sa timugan ay papasok sa kaniyang kaharian, at babalik sa kaniyang sariling lupain. Daniel 11:5-9.

The historical fulfillment of the verses provides the template for the prophetic fulfillment of the twelve hundred and sixty years of papal rule identified in verses thirty-one through forty, and the prophetic template for the fulfillment of verse eleven, that was first fulfilled in 217 BC at the Battle of Raphia. Those three witnesses identify the characteristics of the Ukrainian War where Putin, the final king of the south will prevail over the proxy army of the papal king of the north.

Ang makasaysayang katuparan ng mga talata ay nagbibigay ng huwaran para sa propetikong katuparan ng isang libo dalawang daan at animnapung taon ng pamumuno ng Papado na tinukoy sa mga talatang tatlumpu’t isa hanggang apatnapu, at ng propetikong huwaran para sa katuparan ng talatang labing-isa, na unang natupad noong 217 BC sa Labanan sa Raphia. Yaong tatlong saksi ay tumutukoy sa mga katangian ng Digmaan sa Ukraine, kung saan si Putin, ang huling hari sa timog, ay magtatagumpay laban sa hukbong kinatawan ng papal na hari sa hilaga.

The theme of the second line of prophetic history is how the deadly wound is delivered to the papacy in 1798, as represented by verses five through nine and the battle of Raphia in verse eleven. The king of the south, which is Egypt, is the dragon power.

Ang tema ng ikalawang linya ng kasaysayang propetiko ay kung paano naidulot ang nakamamatay na sugat sa kapapahan noong 1798, na kinakatawan ng mga talatang lima hanggang siyam at ng Labanan sa Raphia sa talatang labing-isa. Ang hari sa timog, na siyang Ehipto, ay ang kapangyarihan ng dragon.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> Anak ng tao, ituon mo ang iyong mukha laban sa Faraon na hari ng Egipto, at magpropesiya laban sa kaniya, at laban sa buong Egipto. Magsalita ka, at sabihin mo, Ganito ang sabi ng Panginoong Diyos: Narito, ako’y laban sa iyo, Faraon na hari ng Egipto, ikaw na malaking dragon na nakahiga sa kalagitnaan ng kaniyang mga ilog, na nagsabi, Ang aking ilog ay akin, at aking ginawa yaon para sa aking sarili. Ezekiel 29:2, 3.

The three illustrations of the king of the south prevailing over the king of the north in chapter eleven combine to identify the final fall of the king of the north in verse forty-five.

Ang tatlong paglalarawan sa kabanata labing-isa ng pananaig ng hari sa timog laban sa hari sa hilaga ay nagsasanib upang tukuyin ang pangwakas na pagbagsak ng hari sa hilaga sa talatang apatnapu't lima.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:45.

> At ititindig niya ang mga tolda ng kaniyang palasyo sa pagitan ng mga dagat sa maluwalhating banal na bundok; gayunma’y darating siya sa kaniyang wakas, at walang tutulong sa kaniya. Daniel 11:45.

There are three lines in chapter eleven that illustrate a king of the south defeating a king of the north, but when the king of the north comes to his end with none to help it is not so apparent. But the book of Revelation identifies that it is the dragon power that brings her down by eating her flesh and burning her with fire. Once the dragon power is recognized from the book of Revelation we can see the kings, who are also the dragon and also the king of the south who are going to bring down the king of the north in verse forty-five. Three direct witnesses in the chapter that are all testifying to their perfect fulfillment as represented through the connection of the books of Daniel and Revelation.

May tatlong linya sa kabanata labing-isa na naglalarawan ng isang hari sa timog na dumadaig sa isang hari sa hilaga, ngunit kapag ang hari sa hilaga ay dumarating sa kaniyang wakas na walang sinumang tutulong, hindi ito gaanong maliwanag. Subalit kinikilala ng Aklat ng Pahayag na ang kapangyarihan ng dragon ang nagpapabagsak sa kanya sa pamamagitan ng pagkain sa kaniyang laman at pagsunog sa kaniya sa apoy. Kapag nakilala na ang kapangyarihan ng dragon mula sa Aklat ng Pahayag, makikita natin ang mga hari, na tumutukoy din sa dragon at gayundin sa hari sa timog, na siyang magpapabagsak sa hari sa hilaga sa talatang apatnapu’t lima. Tatlong tuwirang saksi sa kabanata na pawang nagpapatotoo sa kanilang ganap na katuparan, gaya ng kinakatawan sa pamamagitan ng ugnayan ng mga aklat ni Daniel at ng Pahayag.

The modern papal king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, and the book of Revelation identifies how the papal power comes to his end at the hands of the dragon power.

Ang makabagong papal na hari sa hilaga ay darating sa kaniyang wakas na walang sinumang tutulong sa kaniya sa talatang apatnapu’t lima, at tinutukoy ng Aklat ng Pahayag kung paano darating sa kaniyang wakas ang kapangyarihang papal sa kamay ng kapangyarihan ng dragon.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.

> At ang sampung sungay na iyong nakita sa hayop, ang mga ito ay mapopoot sa patutot, at gagawin siyang tiwangwang at hubad, at kakanin ang kaniyang laman, at susunugin siya sa apoy. Sapagkat inilagay ng Diyos sa kanilang mga puso na tuparin ang kaniyang kalooban, at magkaisa, at ibigay ang kanilang kaharian sa hayop, hanggang sa matupad ang mga salita ng Diyos. Apocalipsis 17:16, 17.

The ten kings burn the papal king of the north with fire and eat her flesh. The kings of the last days are the dragon power.

Sinusunog ng sampung hari sa apoy ang papal na Hari sa Hilaga at kinakain ang kaniyang laman. Ang mga hari ng mga huling araw ay ang kapangyarihan ng dragon.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus. In their enmity against the people of God, they show themselves guilty also of the choice of Barabbas instead of Christ.” Testimonies to Ministers, 38.

> Ipinataw ng mga hari, mga pinuno, at mga gobernador sa kanilang sarili ang tatak ng antikristo, at inilalarawan sila bilang ang dragon na humahayo upang makipagdigma laban sa mga banal—yaong mga nag-iingat ng mga utos ng Diyos at may pananampalataya ni Jesus. Sa kanilang pagkapoot laban sa bayan ng Diyos, ipinakikita nila na sila’y may sala rin sa pagpili kay Barabas sa halip na kay Cristo. Testimonies to Ministers, 38.

The ten kings are the dragon power, who is also represented by the kingdom of Greece and Alexander. Those kings are southern kings, for they are represented by Pharaoh king of Egypt. They will eat her flesh, for they are also the prophetic “dogs” which the Psalmist calls the “assembly of the wicked.”

Ang sampung hari ay ang kapangyarihan ng dragon, na siya ring kinakatawan ng kaharian ng Gresya at ni Alejandro. Ang mga haring yaon ay mga hari sa timugan, sapagkat sila’y kinakatawan ni Paraon na hari ng Ehipto. Kakainin nila ang kanyang laman, sapagkat sila rin ang makahulang "mga aso" na tinatawag ng Mang-aawit na "kapulungan ng mga masama."

> For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.

> Sapagkat nilibutan ako ng mga aso; pinaligiran ako ng kapulungan ng masasama; binutas nila ang aking mga kamay at ang aking mga paa. Mabibilang ko ang lahat ng aking mga buto; tinitingnan nila ako at tinititigan. Pinaghahati-hatian nila ang aking mga kasuotan, at nagpapalabunutan sila sa aking balabal. Awit 22:16-18.

The papacy is the king of the north in verse forty-five, and the papacy is represented by Jezebel in the church of Thyatira.

Ang Kapapahan ay ang hari sa hilagaan sa talatang apatnapu’t lima, at ang Kapapahan ay kinakatawan sa pamamagitan ni Jezebel sa iglesia sa Tiatira.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. Revelation 2:20–22.

> Gayunman, may ilang bagay akong laban sa iyo, sapagkat pinahihintulutan mo ang babaing si Jezebel, na nagpapakilalang propetisa, na magturo at iligaw ang aking mga alipin upang makiapid at kumain ng mga inihandog sa mga diyos-diyosan. At binigyan ko siya ng panahon upang magsisi sa kaniyang pakikiapid; ngunit hindi siya nagsisi. Narito, ihahagis ko siya sa isang higaan, at ang mga nangangalunya kasama niya ay ihahagis ko sa matinding kapighatian, maliban na magsisi sila sa kanilang mga gawa. Apocalipsis 2:20-22.

Jezebel’s judgment is accomplished when she is eaten by dogs.

Naisakatuparan ang kahatulan laban kay Jezebel nang siya’y kinain ng mga aso.

> And of Jezebel also spake the Lord, saying, The dogs shall eat Jezebel by the wall of Jezreel. 1 Kings 21:23.

> At tungkol kay Jezebel ay nagsalita rin ang Panginoon, na sinasabi, Kakainin si Jezebel ng mga aso sa may pader ng Jezreel. 1 Mga Hari 21:23.

The dogs are pagan Rome, the dragon power, for it was pagan Rome that crucified Christ.

Ang mga aso ay ang paganong Roma, ang kapangyarihan ng dragon, sapagkat ang paganong Roma ang nagpako kay Cristo sa krus.

> “In the sufferings of Christ upon the cross prophecy was fulfilled. Centuries before the crucifixion, the Saviour had foretold the treatment He was to receive. He said, ‘Dogs have compassed Me: the assembly of the wicked have enclosed Me: they pierced My hands and My feet. I may tell all My bones: they look and stare upon Me. They part My garments among them, and cast lots upon My vesture.’ Psalm 22:16–18. The prophecy concerning His garments was carried out without counsel or interference from the friends or the enemies of the Crucified One. To the soldiers who had placed Him upon the cross, His clothing was given. Christ heard the men’s contention as they parted the garments among them. His tunic was woven throughout without seam, and they said, ‘Let us not rend it, but cast lots for it, whose it shall be.’” The Desire of Ages, 746.

> Sa mga pagdurusa ni Cristo sa krus ay natupad ang propesiya. Mga dantaon bago ang pagpapako sa krus, ipinahayag na ng Tagapagligtas ang pagtratong tatanggapin Niya. Sinabi Niya, “Pinalibutan Ako ng mga aso; kinulong Ako ng kapulungan ng mga masama; tinusok nila ang Aking mga kamay at ang Aking mga paa. Mabibilang Ko ang lahat ng Aking mga buto; tinitingnan nila Ako at tinititigan. Pinaghahati-hatian nila ang Aking mga kasuutan, at nagpalabunutan sila para sa Aking balabal.” Awit 22:16-18. Ang propesiya hinggil sa Kaniyang mga kasuutan ay naisakatuparan nang walang pagsanggunian o panghihimasok mula sa mga kaibigan o mga kaaway ng Ipinakong Isa. Sa mga kawal na nagpako sa Kaniya sa krus, ibinigay ang Kaniyang mga kasuutan. Narinig ni Cristo ang pagtatalo ng mga lalaki habang pinaghahati-hatian nila ang mga kasuutan. Ang Kaniyang tunika ay hinabing buo na walang tahi, at sinabi nila, “Huwag natin itong punitin, kundi magpalabunutan tayo para rito, kung kanino ito mapapasa.” The Desire of Ages, 746.

The ten kings, who are the dogs, who are the assembly of the wicked, who are Greece and Egypt will also to burn the whore with fire.

Ang sampung hari, na siyang mga aso, na siyang kapulungan ng mga masasama, na siyang Gresya at Ehipto, ay susunugin din ang patutot sa apoy.

> And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.

> At ang anak na babae ng sinumang saserdote, kung lapastanganin niya ang kaniyang sarili sa pamamagitan ng pagpatutot, ay nilalapastangan niya ang kaniyang ama; siya’y susunugin sa apoy. Levitico 21:9.

The ten kings burn the whore with fire for she professes to be a priestess but is a whore.

Sinusunog ng sampung hari ang patutot sa apoy, sapagkat siya’y nagpapakilalang isang saserdotisa, datapwat siya’y isang patutot.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> At mangyayari sa araw na yaon, na ang Tiro ay malilimutan sa loob ng pitumpung taon, ayon sa mga araw ng isang hari: pagkatapos ng wakas ng pitumpung taon ay aawit ang Tiro na gaya ng isang patutot. Kumuha ka ng alpa, lumibot ka sa lunsod, ikaw na patutot na nalimutan; magpatugtog ka nang marikit, umawit ka ng maraming awit, upang ikaw ay maalaala. At mangyayari, pagkatapos ng wakas ng pitumpung taon, na dadalawin ng Panginoon ang Tiro, at siya’y babalik sa kaniyang kaupahan, at makikiapid sa lahat ng mga kaharian ng sanlibutan sa ibabaw ng balat ng lupa. Isaias 23:15–17.

In verses five through nine, and verses thirty-one through forty, we find witness to the papacy coming to its end at the hands of the dragon power. This principle is also currently being fulfilled in the Ukrainian War. These three witnesses inform us that when the king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, the dragon will eat her flesh and burn her with fire. Upon three witnesses the motivation for the dragon’s action will include a broken treaty.

Sa mga talata lima hanggang siyam, at mga talata tatlumpu’t isa hanggang apatnapu, nasusumpungan natin ang patotoo sa pagdating ng wakas ng pagka-Papa sa kamay ng kapangyarihan ng dragon. Ang prinsipyong ito ay kasalukuyan ding natutupad sa Digmaan sa Ukraine. Ang tatlong saksi na ito ay nagpapabatid sa atin na, sa talatang apatnapu’t lima, kapag ang hari ng hilaga ay dumating sa kanyang wakas na walang tutulong sa kanya, kakainin ng dragon ang kanyang laman at susunugin siya sa apoy. Batay sa tatlong saksi, ang motibasyon sa kilos ng dragon ay may kalakip na isang nasirang kasunduan.

In verses five through nine, the second Syrian War ended with a treaty in 253 BC. The war had started in 260 BC and seven years into the second Syrian War a peace treaty was accomplished by the king of the south giving a daughter to the king of the north so he could marry the king of the south’s daughter and bring about peace through the marriage alliance. Seven years after the marriage in 246 BC the king of the north set aside the southern bride and restored his original wife who he had set aside when he married the Egyptian princess. The motivation for the king of the south to invade the northern kingdom and capture the northern king was a broken treaty.

Sa mga talatang lima hanggang siyam, nagtapos ang Ikalawang Digmaang Siryano sa isang kasunduan noong 253 BK. Nagsimula ang digmaan noong 260 BK, at sa ikapitong taon ng Ikalawang Digmaang Siryano naisakatuparan ang isang kasunduang pangkapayapaan sa pamamagitan ng pagbibigay ng hari ng timog ng kaniyang anak na babae sa hari ng hilaga, upang mapangasawa niya ang anak na babae ng hari ng timog at maghatid ng kapayapaan sa pamamagitan ng alyansang pangkasal. Pitong taon pagkatapos ng kasal, noong 246 BK, isinantabi ng hari ng hilaga ang asawang mula sa timog at ibinalik ang kaniyang unang asawa, na kaniyang isinantabi nang pakasalan niya ang Ehipsiyong prinsesa. Ang naging dahilan upang salakayin ng hari ng timog ang kahariang hilaga at bihagin ang hari ng hilaga ay ang paglabag sa kasunduan.

The broken treaty typified the broken Treaty of Tolentino in 1797 that provided Napoleon with the motivation to take the pope captive in 1798, as Ptolemy had done to Seleucus in 246 BC. When Ptolemy III returned to Egypt from his victory over the northern Seleucid empire of Seleucus II he brought so many treasures back to Egypt that the Egyptians gave the title of “Euergetes” (meaning Benefactor) to Ptolemy III for restoring their “captive gods” after many years.

Ang nasirang kasunduan ay naging tipo ng nasirang Kasunduan ng Tolentino noong 1797, na nagbigay kay Napoleon ng motibasyon upang bihagin ang Papa noong 1798, gaya ng ginawa ni Ptolemy kay Seleucus noong 246 BK. Nang bumalik si Ptolemy III sa Ehipto mula sa kaniyang pagtatagumpay laban sa hilagang imperyong Seleucid ni Seleucus II, nag-uwi siya sa Ehipto ng napakaraming kayamanan anupa’t iginawad ng mga Ehipsiyo sa kaniya ang titulong “Euergetes” (ang ibig sabihin ay “Benepaktor”) dahil sa pagpapanumbalik niya ng kanilang “mga diyos na bihag” makalipas ang maraming taon.

> But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:7, 8.

> Ngunit mula sa isang sanga ng kaniyang mga ugat ay tatayo ang isa sa kaniyang dako, na darating na may isang hukbo, at papasok sa kuta ng hari sa hilagaan, at gagawa laban sa kanila, at magtatagumpay: At dadalhin din niya sa Egipto bilang mga bihag ang kanilang mga diyos, pati ang kanilang mga prinsipe, at ang kanilang mga mahalagang sisidlang yari sa pilak at sa ginto; at siya’y magpapatuloy nang higit na maraming taon kaysa sa hari sa hilagaan. Daniel 11:7, 8.

When Napoleon took the pope captive in 1798, he robbed the Vatican treasures and brought them back to France as typified by Ptolemy III, who took treasures and also Seleucus II back to Egypt, where Seleucus II died falling from a horse. This typified Napoleon removing the papacy from the beast in 1798, and the death of the pope in 1799. The papacy in Revelation seventeen is the woman who rides upon the beast, and Seleucus’ defeat, captivity and subsequent death falling from a horse, typifies Napoleon removing the civil authority of the papacy (represented as a beast in Revelation seventeen).

Nang binihag ni Napoleon ang papa noong 1798, kinulimbat niya ang mga kayamanan ng Vaticano at dinala ang mga iyon pabalik sa Pransiya, gaya ng inilarawan sa tipo ni Ptolemy III, na kumuha ng mga kayamanan at dinala rin bilang bihag si Seleucus II pabalik sa Ehipto, kung saan si Seleucus II ay namatay sa pagbagsak mula sa kabayo. Ito’y isang tipo ng pag-alis ni Napoleon sa kapapahan mula sa halimaw noong 1798, at ng pagkamatay ng papa noong 1799. Ang kapapahan sa Pahayag labing-pito ay ang babaeng nakasakay sa halimaw, at ang pagkatalo, pagkabihag, at kasunod na pagkamatay ni Seleucus sa pagbagsak mula sa kabayo ay isang tipo ng pag-alis ni Napoleon sa kapangyarihang sibil ng kapapahan (na kinakatawan bilang isang halimaw sa Pahayag labing-pito).

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. … And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. … And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:3, 7, 18.

> Kaya’t dinala niya ako sa Espiritu sa ilang: at nakita ko ang isang babae na nakaupo sa isang hayop na kulay iskarlata, punô ng mga pangalan ng pamumusong, na may pitong ulo at sampung sungay. ... At sinabi sa akin ng anghel, Bakit ka namangha? Sasabihin ko sa iyo ang hiwaga ng babae, at ng hayop na nagdadala sa kaniya, na may pitong ulo at sampung sungay. ... At ang babaeng iyong nakita ay ang dakilang lungsod, na naghahari sa mga hari sa lupa. Apocalipsis 17:3, 7, 18.

Verse five through nine introduces the warfare between the king of the north and south in chapter eleven. Verse five provides the anchor to Rome as the king of the north for it identifies that the king of the north would conquer three geographical areas before it ruled supremely. The verses provide the prophetic structure that sets forth a period when the king of the north rules but comes to its end. This is the very premise and promise of chapter eleven. The theme of the line is the deadly wound of the papal king of the north, or as verse forty-five states, “he comes to his end, with none to help.” This truth is present truth in the last days.

Sa ikalabing-isang kabanata, ang mga talatang lima hanggang siyam ay naglalahad ng pakikidigma sa pagitan ng hari sa hilaga at ng hari sa timog. Ang talatang lima ang nagsisilbing saligan ng pagtukoy sa Roma bilang ang hari sa hilaga, sapagkat tinutukoy nito na lulupigin ng hari sa hilaga ang tatlong heograpikong pook bago ito mamunong nang lubos. Ang mga talatang ito ay nagbibigay ng propetikong balangkas na nagtatakda ng isang panahon kung kailan naghahari ang hari sa hilaga, subalit dumarating sa kanyang wakas. Ito mismo ang saligan at pangako ng ikalabing-isang kabanata. Ang tema ng linyang ito ay ang nakamamatay na sugat ng papal na hari sa hilaga, o gaya ng sinasabi ng talatang apatnapu’t lima, "siya’y darating sa kanyang wakas, at walang sinumang tutulong sa kanya." Ang katotohanang ito ay kasalukuyang katotohanan sa mga huling araw.

We will continue in the next article.

Magpapatuloy tayo sa susunod na artikulo.

Back to Articles