Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Five

Ang Pahayag ni Jesucristo - Bilang Lima

Isaiah Forty: Comfort Ye, Comfort Ye

Isaias Apatnapu: Aliwin ninyo, aliwin ninyo

Author

Jeff Pippenger

Published

October 25, 2023

Formats

PDF
Word

In the first seventeen verses of Isaiah forty the one hundred and forty-four thousand are prophetically located at the end of three and a half days, where they had been lying dead in the streets, while the world rejoiced. All the prophets agree with each other and the prophetic events they present always align with the other prophets, for God is not the author of confusion.

Sa unang labimpitong talata ng Isaias kabanata apatnapu, ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay, ayon sa propesiya, nasa katapusan ng tatlo at kalahating araw, kung saan sila’y nakahandusay na patay sa mga lansangan, samantalang ang sanlibutan ay nagagalak. Nagkakasundo ang lahat ng mga propeta sa isa’t isa, at ang mga pangyayaring propetiko na kanilang inihaharap ay laging umaayon sa iba pang mga propeta, sapagkat ang Diyos ay hindi ang may-akda ng kalituhan.

> And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.

> At ang mga espiritu ng mga propeta ay napasasakop sa mga propeta. Sapagkat ang Diyos ay hindi Diyos ng kaguluhan, kundi ng kapayapaan, gaya sa lahat ng mga iglesya ng mga banal. 1 Corinto 14:32, 33.

The Comforter, who Jesus promised to send in His absence, was placed into the very first words, of the very first verse, of the twenty-six chapters that make up Isaiah’s final prophetic narrative. “Comfort ye, comfort ye my people, saith your God.” The rule of first mention emphasizes that the following twenty-six chapters is to be understood in reference to the perfect and final fulfillment of the coming of the Comforter.

Ang Mang-aaliw, na ipinangako ni Jesus na isusugo sa Kaniyang pag-alis, ay inilagay sa mismong unang mga salita ng mismong unang talata ng dalawampu't anim na kabanata na bumubuo sa pangwakas na salaysay na propetiko ni Isaias. "Aliwin ninyo, aliwin ninyo ang aking bayan," sabi ng inyong Diyos. Binibigyang-diin ng alituntunin ng unang pagbanggit na ang kasunod na dalawampu't anim na kabanata ay dapat unawain kaugnay ng sakdal at pangwakas na katuparan ng pagdating ng Mang-aaliw.

> And I will pray the Father, and he shall give you another Comforter, that he may abide with you forever. . .. But the Comforter, which is the Holy Ghost, whom the Father will send in my name, he shall teach you all things, and bring all things to your remembrance, whatsoever I have said unto you. John 14:16, 26.

> At ako’y dadalangin sa Ama, at bibigyan niya kayo ng isa pang Mang-aaliw, upang siya’y manatili sa inyo magpakailanman. . .. Ngunit ang Mang-aaliw, na siyang Espiritu Santo, na susuguin ng Ama sa aking pangalan, siya ang magtuturo sa inyo ng lahat ng bagay, at ipaalaala sa inyo ang lahat ng aking sinabi sa inyo. Juan 14:16, 26.

The Midnight Cry of the Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

Ang Sigaw sa Hatinggabi sa kasaysayang Milerita ay muling nagaganap sa kasaysayan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo.

> “There is a world lying in wickedness, in deception and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind was carried to the future, when the signal will be given. ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable.” Review and Herald, February 11, 1896.

> May isang sanlibutang nakalugmok sa kasamaan, sa panlilinlang at maling akala, sa mismong lilim ng kamatayan—natutulog, natutulog. Sino ang nagdaramdam ng paghihirap ng kaluluwa upang sila’y pukawin? Anong tinig ang makaaabot sa kanila? Ang aking isipan ay dinala sa hinaharap, kung kailan ibibigay ang hudyat. “Narito, ang kasintahang lalaki ay dumarating; magsilabas kayo upang salubungin siya.” Ngunit ang ilan ay magpapaliban sa pagkuha ng langis upang punuan muli ang kanilang mga ilawan, at huli na nilang matutuklasan na ang pagkatao, na kinakatawan ng langis, ay hindi naisasalin. Review and Herald, Pebrero 11, 1896.

The question is asked, “what voice can” “awaken” those that are “asleep”? The “voice” that awakens them in Isaiah chapter forty, is the “voice” that “cries” in the “wilderness.”

Itinatanong, "anong tinig ang" "makapagpukaw" sa mga "natutulog"? Ang "tinig" na nagpapukaw sa kanila sa Isaias kabanata apatnapu, ay ang "tinig" na "sumisigaw" sa "ilang."

> Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The “voice” of him that “crieth” in the wilderness. . .. Isaiah 40:2, 3.

> Salitain ninyo sa puso ng Jerusalem, at manawagan sa kaniya, na ang kaniyang pakikibaka ay natapos, na ang kaniyang kasamaan ay napatawad: sapagkat siya’y tumanggap mula sa kamay ng Panginoon ng ibayo sa lahat ng kaniyang mga kasalanan. Ang “tinig” ng isang “sumisigaw” sa ilang. . .. Isaias 40:2, 3.

The message of the Midnight Cry is also the message of the latter rain.

Ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi ay gayundin ang mensahe ng Huling Ulan.

> “You are getting the coming of the Lord too far off. I saw the latter rain was coming as [suddenly as] the midnight cry, and with ten times the power.” Spalding and Magan, 5.

> “Ipinapalagay ninyong napakalayo pa ang pagparito ng Panginoon. Nakita ko na ang huling ulan ay darating na [kasing bigla ng] sigaw sa hatinggabi, at sampung ulit na higit ang kapangyarihan.” Spalding at Magan, 5.

One of the many symbols found in the Word of God that represents the latter rain message, is the symbol that is recognized by a doubling of words or phrases. The doubling of words, or phrases is a symbol of the Midnight Cry, or latter rain message in the last days. The symbolism of the doubling of “comfort ye,” places the opening of Isaiah chapter forty in the tarrying time, when the message represented as the Midnight Cry of the parable of the ten virgins is to be recognized and then proclaimed. At that time, Christ sends the Comforter to awaken the sleeping virgins, who are prophetically represented as sleeping, and in some prophetic passages as sleeping, the sleep of death. The first verse of Isaiah forty, is prophetically located three and a half symbolic days ‘after’ the disappointment of July 18, 2020, for that is when the Comforter is sent to awaken those that are asleep. Three and a half days is a symbol of a wilderness, and there is where the “voice” begins to “cry.”

Isa sa maraming sagisag na matatagpuan sa Salita ng Diyos na kumakatawan sa mensahe ng huling ulan ay ang sagisag na nakikilala sa pamamagitan ng pagdodoble ng mga salita o parirala. Ang pagdodoble ng mga salita o parirala ay isang sagisag ng Sigaw sa Hatinggabi, o ng mensahe ng huling ulan sa mga huling araw. Itinatakda ng simbolismo ng pagdodoble ng “Aliwin ninyo” ang pambungad ng Isaias kabanata apatnapu sa panahon ng paghihintay, kung kailan ang mensaheng kinakatawan bilang ang Sigaw sa Hatinggabi ng talinhaga ng sampung dalaga ay dapat kilalanin at saka ipahayag. Sa panahong iyon, sinusugo ni Cristo ang Mang-aaliw upang pukawin ang mga natutulog na dalaga, na sa propesiya ay kinakatawan bilang natutulog, at sa ilang mga hula ay bilang natutulog sa tulog ng kamatayan. Ang unang talata ng Isaias apatnapu ay propetikong itinatakda na tatlo’t kalahating araw na simboliko “pagkaraan” ng kabiguan noong Hulyo 18, 2020, sapagkat noon isinusugo ang Mang-aaliw upang gisingin ang mga natutulog. Ang tatlo’t kalahating araw ay isang sagisag ng ilang, at doon nagsisimulang “sumigaw” ang “tinig.”

Revelation eleven, Ezekiel thirty-seven, Matthew twenty-five, the history of the Millerites (along with the same waymarks of Millerite history that occur in every reform movement), combine to identify a ‘specific process’ of awakening the sleeping virgins. The process starts with the virgins going to sleep at the disappointment. The period of the tarrying time that began at the disappointment is ultimately recognized as the tarrying time. The last portion of the tarrying time is the development of the message of the Midnight Cry. When the message is established, it is then proclaimed until it reaches its climax, the judgment.

Apocalipsis 11, Ezekiel 37, Mateo 25, ang kasaysayan ng mga Millerita (kalakip ang gayunding mga palatandaan sa landas ng kasaysayan ng mga Millerita na nagaganap sa bawat kilusang reporma), ay magkakasamang tumutukoy sa isang 'tiyak na proseso' ng paggising sa mga natutulog na dalaga. Nagsisimula ang proseso sa pagkatulog ng mga dalaga sa pagkadismaya. Ang panahon ng pagluwat na nagsimula sa pagkadismaya ay sa dakong huli kinikilala bilang panahon ng pagluwat. Ang huling bahagi ng panahon ng pagluwat ay ang pagpapaunlad ng mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi. Kapag naitatag na ang mensahe, ito ay ipinapahayag hanggang sa marating nito ang kasukdulan, ang paghuhukom.

The messenger represented as the “voice” in Isaiah, asked what the message was that was to be proclaimed. He was told in symbolic language to present the message of Islam. The prophetic message of Islam cannot be separated from the soon-coming Sunday law, for Islam is a trumpet power, and the seven trumpets of Revelation represent God’s judgment upon the powers who pass Sunday laws. Those powers were pagan Rome in 321, a symbol of the dragon; papal Rome in 538, a symbol of the beast; and the soon coming Sunday law in the United States, a symbol of the false prophet.

Ang mensaherong inilarawan bilang “tinig” sa Isaias ay nagtanong kung ano ang mensaheng dapat ipahayag. Sinabihan siya, sa simbolikong wika, na ipahayag ang mensahe ng Islam. Ang makahulang mensahe ng Islam ay hindi maihihiwalay sa nalalapit na batas ng Linggo, sapagkat ang Islam ay isang kapangyarihang-trumpeta, at ang pitong trumpeta ng Pahayag ay kumakatawan sa paghatol ng Diyos laban sa mga kapangyarihang nagpapasa ng mga batas ng Linggo. Ang mga kapangyarihang iyon ay ang paganong Roma noong 321, isang sagisag ng dragon; ang Roma Papal noong 538, isang sagisag ng hayop; at ang nalalapit na batas ng Linggo sa Estados Unidos, isang sagisag ng bulaang propeta.

In connection with the identification of what the message that the “voice” who had been crying in the wilderness was to proclaim, was the promise that God’s word never fails. The ‘promise and assurance’ that God’s word never fails, is located in the identical prophetic setting that in Habakkuk chapter two, and verse three, is expressed as “at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry.” The message of Islam will never fail, it will surely come. The last verse of Isaiah chapter forty, addresses those that wait for the vision in Habakkuk.

Kalakip ng pagtukoy kung ano ang mensaheng dapat ipahayag ng “tinig” na sumisigaw sa ilang ay ang pangakong kailanman ay hindi nabibigo ang salita ng Diyos. Ang “pangako at katiyakan” na ang salita ng Diyos ay kailanman hindi nabibigo ay nasa gayunding makapropesiyang tagpo na sa Habakuk kabanata dalawa, talatang tatlo, ay ipinahayag bilang: “Sa wakas ay magsasalita ito at hindi magsisinungaling; bagaman mag-antala, hintayin mo ito; sapagkat tiyak na darating ito, hindi magluluwat.” Ang mensahe ng Islam ay kailanman hindi mabibigo; tiyak na darating ito. Ang huling talata ng Isaias kabanata apatnapu ay nakatuon sa mga naghihintay sa pangitain sa Habakuk.

> But they that wait upon the Lord shall renew their strength; they shall mount up with wings as eagles; they shall run, and not be weary; and they shall walk, and not faint. Isaiah 40:31.

> Ngunit silang naghihintay sa Panginoon ay magkakaroon ng panibagong lakas; sila’y iilanglang na may mga pakpak na gaya ng sa agila; sila’y tatakbo at hindi mapapagod; at sila’y lalakad at hindi manghihina. Isaias 40:31.

The “hidden history” of the seven thunders, that is now being unsealed, identifies three waymarks that begin and end with a disappointment. In that symbolic history, there are three waymarks, separated by two periods of time. A disappointment begins the tarrying time. The tarrying time leads to the corrected message and prediction of the Midnight Cry. The message of the Midnight Cry begins a period of proclaiming the message of the Midnight Cry, that leads to a second disappointment, that is represented as judgment. Those three steps, separated by two periods of time, represent the Alpha and Omega, as created in the Hebrew word “truth.”

Ang “nakatagong kasaysayan” ng pitong kulog, na ngayo’y tinatanggalan ng tatak, ay tumutukoy sa tatlong panandang-bato na nagsisimula at nagwawakas sa isang pagkadismaya. Sa kasaysayang sagisag na iyon, may tatlong panandang-bato na pinaghiwalay ng dalawang yugto ng panahon. Isang pagkadismaya ang nagpapasimula sa panahon ng paghihintay. Ang panahon ng paghihintay ay humahantong sa naitamang mensahe at prediksiyon ng Sigaw sa Hatinggabi. Ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi ay nagpapasimula ng isang yugto ng pagpapahayag ng mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi, na humahantong sa ikalawang pagkadismaya, na kinakatawan bilang paghuhukom. Ang tatlong hakbang na iyon, na pinaghiwalay ng dalawang yugto ng panahon, ay kumakatawan sa Alpha at Omega, gaya ng nalikha sa Hebreong salitang “katotohanan.”

In Ezekiel thirty-seven, Ezekiel also represents the “voice” of Isaiah forty. The voice in Isaiah forty asks, “What shall I cry?” The “voice” in Ezekiel thirty-seven, verse seven, then “prophesied as” he “was commanded.”

Sa Ezekiel tatlumpu’t pito, kinakatawan din ni Ezekiel ang "tinig" sa Isaias apatnapu. Ang tinig sa Isaias apatnapu ay nagtatanong, "Ano ang aking ihihiyaw?" Ang "tinig" sa Ezekiel tatlumpu’t pito, talatang pito, kung gayo’y "nagpahayag ng propesiya gaya ng" "ipinag-utos" sa kanya.

> So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:7, 8.

> Kaya ako’y nagpropesiya ayon sa ipinag-utos sa akin: at habang ako’y nagpopropesiya, nagkaroon ng isang ingay, at, narito, isang pagyanig, at ang mga buto ay nagdikit-dikit, buto sa kaniyang buto. At nang aking masdan, narito, ang mga litid at ang laman ay lumitaw sa ibabaw nila, at ang balat ay tumakip sa kanila sa ibabaw: ngunit walang hininga sa kanila. Ezekiel 37:7, 8.

Ezekiel’s first prophecy brought the bones and flesh together, but they were not yet alive. “So,” Ezekiel “prophesied as he” was “commanded” a second time. The second prophecy brought the bodies to life. The two prophecies are typified by the creation of Adam.

Ang unang propesiya ni Ezekiel ay pinagsama-sama ang mga buto at laman, ngunit hindi pa sila buhay. Kaya’t si Ezekiel ay nanghula ayon sa iniutos sa kanya sa ikalawang pagkakataon. Ang ikalawang propesiya ay binuhay ang mga katawan. Ang dalawang propesiyang ito ay itinipo ng paglalang kay Adan.

> And the Lord God formed man of the dust of the ground, and breathed into his nostrils the breath of life; and man became a living soul. Genesis 2:7.

> At hinubog ng Panginoong Diyos ang tao mula sa alabok ng lupa, at hiningahan niya ang kanyang mga butas ng ilong ng hininga ng buhay; at ang tao ay naging isang buhay na kaluluwa. Henesis 2:7.

The two-step process of bringing the dead dry bones to life is first mentioned in the creation of Adam, thus emphasizing that God’s prophetic Word is also His creative power. God first “formed” Adam, and Ezekiel’s first prophecy brought the bones and bodies together, then God “breathed into his nostrils the breath of life; and man became a living soul.”

Ang dalawang-yugtong proseso ng pagbibigay-buhay sa patay na tuyong mga buto ay unang binanggit sa paglalang kay Adan, na sa gayo’y binibigyang-diin na ang propetikong Salita ng Diyos ay siya ring Kanyang kapangyarihang mapaglikha. Una, “hinubog” ng Diyos si Adan, at pinagsama-sama ng unang propesiya ni Ezekiel ang mga buto at ang mga katawan; saka ang Diyos ay “hiningahan ang kanyang mga butas ng ilong ng hininga ng buhay; at ang tao ay naging kaluluwang buhay.”

Ezekiel’s second prophecy was directed “unto the wind,” not unto the bones, for he was told to “say to the wind,” “Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live.” Ezekiel’s second prophecy, which brings the dead bodies to life as a mighty army, was directed, not at the dead bodies, but at the wind. It was a command to the wind to breathe upon the bodies. The first time the word “breath” is mentioned in God’s Word is the creation of Adam, and it is there defined as the breath of life, and what brings life into the dead bodies, comes from the four winds.

Ang ikalawang propesiya ni Ezekiel ay itinuon “sa hangin,” hindi sa mga buto, sapagkat siya’y inutusang “sabihin sa hangin,” “Manggaling ka mula sa apat na hangin, O hininga, at hipan mo ang mga pinatay na ito, upang sila’y mabuhay.” Ang ikalawang propesiya ni Ezekiel, na nagpapabuhay sa mga bangkay bilang isang makapangyarihang hukbo, ay hindi itinuon sa mga bangkay, kundi sa hangin. Ito ay isang utos sa hangin na umihip sa mga katawan. Ang unang pagbanggit sa salitang “hininga” sa Salita ng Diyos ay sa paglalang kay Adan, at doon ito tinukoy bilang hininga ng buhay; at ang nagbibigay-buhay sa mga bangkay ay nagmumula sa apat na hangin.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> Pinipigil ng mga anghel ang apat na hangin, na inilalarawan bilang isang nagngangalit na kabayo na nagnanais kumawala at rumagasa sa ibabaw ng buong lupa, nagdadala ng pagkawasak at kamatayan sa dinaraanan nito.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> "Tayo ba'y matutulog sa mismong bingit ng daigdig na walang hanggan? Tayo ba'y magiging manhid at malamig at patay? O, nawa'y magkaroon sa ating mga iglesya ng Espiritu at hininga ng Diyos na ihininga sa Kaniyang bayan, upang sila'y makatindig sa kanilang mga paa at mabuhay." Manuscript Releases, tomo 20, 217.

The two questions here are shall we sleep, and shall we be dead?…two terms for the same prophetic condition. The message of the four winds that are being restrained by angels, is the message that causes the breath of God to enter the dead and causes them to stand up and live. The message of the four winds is the message of the angry horse of Islam. The message of the four winds in the book of Revelation, is the sealing message. The sealing message of Revelation seven, verse one through three, is the message that identifies that the four winds are restrained, until the servants of God are sealed.

Ang dalawang tanong dito ay: matutulog ba tayo, at patay ba tayo?... dalawang katawagan para sa iisang kalagayang propetiko. Ang mensahe ng apat na hangin na pinipigilan ng mga anghel ay ang mensaheng nagiging sanhi upang pumasok ang hininga ng Diyos sa mga patay at upang sila’y tumindig at mabuhay. Ang mensahe ng apat na hangin ay ang mensahe ng galit na kabayo ng Islam. Ang mensahe ng apat na hangin sa aklat ng Pahayag ay ang mensaheng pagseselyo. Ang mensaheng pagseselyo ng Pahayag kabanata pito, talata isa hanggang tatlo, ay ang mensaheng nagpapakilalang ang apat na hangin ay pinipigilan, hanggang sa maselyuhan ang mga lingkod ng Diyos.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> At pagkatapos ng mga bagay na ito, nakita ko ang apat na anghel na nakatayo sa apat na sulok ng lupa, na pinipigil ang apat na hangin ng lupa, upang huwag umihip ang hangin sa lupa, ni sa dagat, ni sa alinmang punongkahoy. At nakita ko ang isa pang anghel na umaakyat mula sa silangan, na taglay ang tatak ng Diyos na buhay; at siya ay sumigaw nang malakas sa apat na anghel, na sa kanila ay ipinagkaloob na saktan ang lupa at ang dagat, na sinasabi, Huwag ninyong saktan ang lupa, ni ang dagat, ni ang mga punongkahoy, hanggang sa matatakan namin sa kanilang mga noo ang mga alipin ng aming Diyos. Pahayag 7:1-3.

Ezekiel’s second prophecy was directed to the wind, and the life that the wind delivered unto the bodies came from the message of the four winds. In verses eight through ten, in Ezekiel thirty-seven the words that appear either as “wind” or “breath” is the same Hebrew word in each occurrence. God breathed into Adam, the breath of life, and in Ezekiel the breath of life is the message of the sealing of the one hundred and forty-four thousand that comes from the four winds. That message delivers God’s creative power to the bodies that have been brought together in the valley of death, by the first message. The message of the four winds is the message of Islam bringing judgment upon the United States for the Sunday law. It is the message of the Midnight Cry.

Ang ikalawang propesiya ni Ezekiel ay iniukol sa hangin, at ang buhay na dinala ng hangin sa mga katawan ay nagmula sa mensahe ng apat na hangin. Sa mga talatang walo hanggang sampu ng Ezekiel tatlumpu’t pito, ang salitang lumilitaw, maging bilang “hangin” o “hininga,” ay iisa at gayunding salitang Hebreo sa bawat pagkakataon. Hiningahan ng Diyos si Adan ng hininga ng buhay, at sa Ezekiel ang hininga ng buhay ay ang mensahe ng pagtatatak sa isandaan at apatnapu’t apat na libo na nagmumula sa apat na hangin. Ang mensaheng iyon ang naghahatid ng malikhaing kapangyarihan ng Diyos sa mga katawan na pinagtipon sa lambak ng kamatayan sa pamamagitan ng unang mensahe. Ang mensahe ng apat na hangin ay ang mensahe ng Islam na nagdadala ng paghatol laban sa Estados Unidos dahil sa batas ng Linggo. Ito ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi.

The hidden history of the seven thunders begins with a disappointment, which begins the tarrying time. In Revelation eleven when the two prophets were slain on July 18, 2020, the tarrying time began. Ezekiel was among the dead when the Lord asked Ezekiel if the two witnesses that are dead in the street could live.

Ang nakatagong kasaysayan ng pitong kulog ay nagsisimula sa isang pagkadismaya, na siyang nagpapasimula sa panahon ng paghihintay. Sa Pahayag 11, nang patayin ang dalawang propeta noong Hulyo 18, 2020, nagsimula ang panahon ng paghihintay. Si Ezekiel ay kabilang sa mga patay nang tanungin siya ng Panginoon kung maaaring mabuhay ang dalawang saksi na patay sa lansangan.

> The hand of the Lord was upon me, and carried me out in the spirit of the Lord, and set me down in the midst of the valley which was full of bones, And caused me to pass by them round about: and, behold, there were very many in the open valley; and, lo, they were very dry. And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Ezekiel 37:1–3.

> Sumasa akin ang kamay ng Panginoon, at dinala niya ako sa pamamagitan ng Espiritu ng Panginoon, at inilagay niya ako sa kalagitnaan ng isang libis na puno ng mga buto. At pinaraan niya ako sa palibot nila; at, narito, napakaraming buto sa lantad na libis; at, narito, lubhang tuyo ang mga buto. At sinabi niya sa akin, Anak ng tao, mabubuhay kaya ang mga butong ito? At sumagot ako, O Panginoong Diyos, ikaw ang nakaaalam. Ezekiel 37:1-3.

In verse seven, when Ezekiel delivers the first of the two prophecies the message was simply, “O ye dry bones, hear the word of the Lord.” John, in the Revelation records, “blessed are those who hear the words of the prophecy of this book.” Ezekiel represents the dead dry bones who are blessed, as those who hear Ezekiel’s command to hear the Word of the Lord, and His Word is Truth. In chapter two of Ezekiel, the experience of those who hear God’s word is described.

Sa ika-pitong talata, nang ipinahayag ni Ezekiel ang una sa dalawang hula, ang mensahe ay payak lamang: “Kayong mga tuyong buto, pakinggan ninyo ang salita ng Panginoon.” Si Juan, sa Apocalipsis, ay nagtatala: “Mapapalad ang mga nakikinig sa mga salita ng hula ng aklat na ito.” Inilalarawan ni Ezekiel ang mga tuyong butong patay, na mga mapapalad, bilang yaong mga nakikinig sa utos ni Ezekiel na pakinggan ang Salita ng Panginoon; at ang Kanyang Salita ay Katotohanan. Sa ikalawang kabanata ng Ezekiel, inilalarawan ang karanasan ng mga nakikinig sa Salita ng Diyos.

> And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.

> At sinabi niya sa akin, Anak ng tao, tumindig ka sa iyong mga paa, at magsasalita ako sa iyo. At pumasok sa akin ang espiritu nang siya’y nagsalita sa akin, at itinindig ako sa aking mga paa, at narinig ko siya na nagsasalita sa akin. Ezekiel 2:1, 2.

In Revelation eleven, when the dead bodies hear the Word of the Lord, the Comforter enters into them and they stand on their feet. It is the Comforter that sets them on their feet.

Sa Apocalipsis kabanata labing-isa, nang marinig ng mga bangkay ang Salita ng Panginoon, pumasok sa kanila ang Tagapag-aliw at sila’y tumayo sa kanilang mga paa. Ang Tagapag-aliw ang siyang nagpatayo sa kanila sa kanilang mga paa.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:11.

> At pagkaraan ng tatlong araw at kalahati, ang Espiritu ng buhay mula sa Diyos ay pumasok sa kanila, at sila’y tumindig sa kanilang mga paa; at matinding takot ang sumapit sa mga nakakita sa kanila. Apocalipsis 11:11.

The standing up of the dead is step number one, in a two-step process that raises them out of their graves to become the ensign that is lifted up at the judgment of the Sunday law. When they stand in chapter eleven, “great fear” comes upon those that see them.

Ang pagtindig ng mga patay ang unang hakbang sa isang dalawang-hakbang na proseso na nag-aangat sa kanila mula sa kanilang mga libingan upang maging ang watawat na itinataas sa paghuhukom ng batas ng Linggo. Kapag sila’y tumindig sa kabanata labing-isa, "matinding takot" ang sumasapit sa mga nakakakita sa kanila.

> And he shall pass over to his strong hold for fear, and his princes shall be afraid of the ensign, saith the Lord, whose fire is in Zion, and his furnace in Jerusalem. Isaiah 31:9.

> At siya’y paparoon sa kaniyang matibay na moog dahil sa takot, at ang kaniyang mga prinsipe ay matatakot sa watawat, wika ng Panginoon, na ang kaniyang apoy ay nasa Sion, at ang kaniyang pugon ay nasa Jerusalem. Isaias 31:9.

The Midnight Cry message of Millerite history was the second part of the second angel’s message. The second angel’s message produced a separation of the Millerites from the churches that were then identified as the daughters of Babylon, and the faithful were called out to come and stand with the Millerites. A ‘body’ of believers was formed by that message, and then the second step was the message of the Midnight Cry that joined and added power to the second message. The Millerites then became a mighty army that took the message like a tidal wave across the land. That two-step process is the two voices of Revelation eighteen, and it is the identical process of the resurrection of the dead dry bones in Ezekiel who were slain in the street of Revelation eleven.

Ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi sa kasaysayan ng mga Milerita ay ang ikalawang bahagi ng ikalawang mensahe ng anghel. Ang ikalawang mensahe ng anghel ay nagbunga ng paghihiwalay ng mga Milerita mula sa mga iglesyang noon ay kinilala bilang mga anak na babae ng Babilonya, at ang mga tapat ay tinawag na lumabas upang pumarito at manindigan kasama ng mga Milerita. Isang “katawan” ng mga mananampalataya ang nahubog sa pamamagitan ng mensaheng iyon, at ang ikalawang hakbang ay ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi na nakiisa at nagdagdag ng kapangyarihan sa ikalawang mensahe. Ang mga Milerita ay naging isang makapangyarihang hukbo na nagdala ng mensahe na parang dambuhalang daluyong sa buong lupain. Ang prosesong may dalawang hakbang na iyon ang dalawang tinig ng Apocalipsis labing-walo, at siya rin mismong proseso ng muling pagkabuhay ng mga patay na tuyong buto sa aklat ni Ezekiel—yaong mga pinaslang sa lansangan ng Apocalipsis labing-isa.

> “Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound everywhere, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message, and joined it, as the midnight cry joined the second angel’s message in 1844.” Spiritual Gifts, volume 1, 195, 196.

> "Isinugo ang mga anghel upang tulungan ang makapangyarihang anghel mula sa langit, at nakarinig ako ng mga tinig na waring umaalingawngaw sa lahat ng dako, Magsilabas kayo sa kaniya, bayan ko, upang hindi kayo makibahagi sa kaniyang mga kasalanan, at upang hindi ninyo tanggapin ang kaniyang mga salot; sapagkat ang kaniyang mga kasalanan ay umabot hanggang sa langit, at naalaala ng Diyos ang kaniyang mga kasamaan. Ang mensaheng ito ay wari'y isang karagdagan sa ikatlong mensahe, at sumanib dito, gaya ng pagsanib ng sigaw sa hatinggabi sa mensahe ng ikalawang anghel noong 1844." Spiritual Gifts, tomo 1, 195, 196.

The first waymark in the hidden history of the seven thunders, is the disappointment which begins the tarrying time. The tarrying time is a period of time that is represented as three and a half days, which is a symbol of the wilderness. At the end of the forty years of wandering in the wilderness, Joshua led a mighty army into the Promised Land. At the end of the three and a half days, Ezekiel is taken to the valley of death, and is told to command the dead bodies to “hear the word of the Lord.” Ezekiel is a “voice” crying in the wilderness. The command to hear the Word of the Lord brings the body parts together, but they are not yet alive, they are not yet an army, they are not yet sealed. The “word of the Lord” which is spoken by Ezekiel in chapter two, identifies that when the Comforter arrives, God’s people stand, while they simultaneously hear the Word of the Lord. Christ promised He would send the Comforter, three and a half days after they were murdered in the street.

Ang unang palatandaan sa nakatagong kasaysayan ng pitong kulog ay ang pagkabigo na nagpapasimula sa panahon ng paghihintay. Ang panahon ng paghihintay ay isang yugto ng panahon na kinakatawan ng tatlo at kalahating araw, na sagisag ng ilang. Sa katapusan ng apatnapung taon ng paglalagalag sa ilang, pinamunuan ni Josue ang isang makapangyarihang hukbo papasok sa Lupang Pangako. Sa katapusan ng tatlo at kalahating araw, dinala si Ezekiel sa libis ng kamatayan, at sinabihan siyang utusan ang mga bangkay na “dinggin ang Salita ng Panginoon.” Si Ezekiel ay isang “tinig” na sumisigaw sa ilang. Ang utos na dinggin ang Salita ng Panginoon ang nagtitipon sa mga bahagi ng katawan, ngunit hindi pa sila buhay, hindi pa sila isang hukbo, hindi pa sila tinatakan. Ang “Salita ng Panginoon” na sinalita ni Ezekiel sa ikalawang kabanata ay tumutukoy na kapag dumating ang Mang-aaliw, ang bayan ng Diyos ay tumatindig, samantalang kasabay nilang dinirinig ang Salita ng Panginoon. Nangako si Cristo na ipapadala Niya ang Mang-aaliw, makalipas ang tatlo at kalahating araw matapos silang patayin sa lansangan.

Once standing, the bodies ‘who are not yet alive,’ are going to be given a second prophecy. The “voice that crieth in the wilderness” in Isaiah, asks what the prophecy is that he is to cry? The “message” that both Ezekiel, and the “voice” in Isaiah forty are commanded to present, is the message of Islam. When that prophecy is delivered, “Adam” comes to life as a mighty army. The living two witnesses then proclaim the message of Islam’s judgment upon the United States, because of the passage of the soon-coming Sunday law. The judgment of the Sunday law is the third waymark of the hidden history of the seven thunders. When it is fulfilled, the army is lifted up as an ensign to heaven, and is represented in Revelation fourteen.

Sa sandaling nakatayo na, ang mga katawan na “hindi pa buhay” ay pagkakalooban ng ikalawang propesiya. Ang “tinig ng sumisigaw sa ilang” sa Isaias ay nagtatanong kung ano ang propesiyang dapat niyang isigaw. Ang “mensaheng” ipinag-utos na ihayag kapwa kay Ezequiel at sa “tinig” sa Isaias kabanata apatnapu ay ang mensahe ng Islam. Kapag naipahayag na ang propesiyang iyon, si “Adan” ay nabubuhay bilang isang makapangyarihang hukbo. Pagkatapos, ipinahahayag ng dalawang buhay na saksi ang mensahe ng paghuhukom ng Islam laban sa Estados Unidos, dahil sa pagpapasa ng nalalapit na batas ng Linggo. Ang paghuhukom ng batas ng Linggo ay ang ikatlong panandang-daan ng nakatagong kasaysayan ng pitong kulog. Kapag ito ay natupad, ang hukbo ay itinataas bilang isang watawat sa langit, at kinakatawan sa Apocalipsis kabanata labing-apat.

> “I have had an experience in the first, second, and third angels’ messages. The angels are represented as flying in the midst of heaven, proclaiming to the world a message of warning, and having a direct bearing upon the people living in the last days of this earth’s history. No one hears the voice of these angels, for they are a symbol to represent the people of God who are working in harmony with the universe of heaven. Men and women, enlightened by the Spirit of God and sanctified through the truth, proclaim the three messages in their order.” Selected Messages, book 2, 387.

> Ako’y nagkaroon ng karanasan sa mga mensahe ng unang, ikalawa, at ikatlong anghel. Ang mga anghel ay inilarawan na lumilipad sa kalagitnaan ng langit, na nagpapahayag sa sanlibutan ng mensahe ng babala, at may tuwirang kinalaman sa mga taong nabubuhay sa mga huling araw ng kasaysayan ng daigdig na ito. Walang sinuman ang nakaririnig sa tinig ng mga anghel na ito, sapagkat sila’y isang sagisag na kumakatawan sa bayan ng Diyos na gumagawa nang may pagkakatugma sa sansinukob ng langit. Ang mga lalaki at babae, na naliwanagan ng Espiritu ng Diyos at pinabanal sa pamamagitan ng katotohanan, ay nagpapahayag ng tatlong mensahe ayon sa kanilang pagkakasunod-sunod. Selected Messages, aklat 2, 387.

The ensign that is lifted up is the third angel that is flying in the midst of heaven, warning mankind against accepting the mark of the beast. The mighty army continues to present that message to the world, until Michael stands up and human probation closes.

Ang itinaas na watawat ay ang ikatlong anghel na lumilipad sa kalagitnaan ng langit, na nagbababala sa sangkatauhan laban sa pagtanggap sa tatak ng halimaw. Ang makapangyarihang hukbo ay patuloy na ipinapahayag ang mensaheng iyon sa sanlibutan, hanggang sa tumayo si Miguel at magwakas ang panahon ng palugit ng sangkatauhan.

We will continue these thoughts in the next article.

Ipagpapatuloy namin ang mga kaisipang ito sa susunod na artikulo.

> And at midnight there was a cry made, Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him. Matthew 25:6.

> At nang hatinggabi ay may sumigaw: Narito, dumarating ang kasintahang lalaki; magsilabas kayo upang salubungin siya. Mateo 25:6.

Back to Articles