Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Four

Ang Aklat ni Daniel - Bilang Siyamnapu't Apat

Unveiling the Prophetic Framework: Understanding the Threefold Powers Leading to Armageddon

Pagbubunyag ng Propetikong Balangkas: Pag-unawa sa Tatlong Kapangyarihang Humahantong sa Armagedon

Author

Jeff Pippenger

Published

February 27, 2024

Formats

PDF
Word

The prophetic framework applied by William Miller was the structure of the two desolating powers of pagan Rome followed by papal Rome. The prophetic framework applied by Future for America is the structure of the three desolating powers of pagan Rome followed by papal Rome and then apostate Protestantism. The three manifestations of Rome are those three desolating powers of the dragon, the beast and the false prophet. That framework was recognized in a large part by the resistance brought against the light of the last six verses of Daniel chapter eleven, that was unsealed at the time of the end in 1989.

Ang balangkas na propetiko na inilapat ni William Miller ay ang estruktura ng dalawang namiminsalang kapangyarihan—ang paganong Roma na sinundan ng Roma ng Papado. Ang balangkas na propetiko na inilapat ng Future for America ay ang estruktura ng tatlong namiminsalang kapangyarihan—ang paganong Roma, kasunod ang Roma ng Papado, at pagkatapos ay ang tumalikod na Protestantisismo. Ang tatlong pagpapakita ng Roma ay yaong tatlong namiminsalang kapangyarihan ng dragon, ng halimaw, at ng bulaang propeta. Ang nasabing balangkas ay, sa malaking bahagi, kinilala sa pamamagitan ng pagtutol na itinindig laban sa liwanag ng huling anim na talata ng ika-labing-isang kabanata ng Daniel, na inalisan ng tatak sa kapanahunan ng wakas noong 1989.

The first two manifestations of Rome identify the prophetic makeup of modern Rome, the third and last manifestation of Rome. Modern Rome identifies the structure of the final threefold persecuting power of the last days. Closely related, but distinctly different is the three manifestations of Babylon. The first was Nimrod’s Babel. The second was Nebuchadnezzar and Belshazzar’s Babylon. Together those two prophetic witnesses identify the prophetic characteristics of modern Babylon. Though at one level modern Rome and modern Babylon are the same entity, the three manifestations of Babylon are identifying the final fall of Babylon, and the arrogance of the man of sin.

Ang unang dalawang manipestasyon ng Roma ay tumutukoy sa propetikong pagkabuo ng makabagong Roma, ang ikatlo at huling manipestasyon ng Roma. Ang makabagong Roma naman ang tumutukoy sa balangkas ng pangwakas na tatluhang kapangyarihang manguusig sa mga huling araw. Malapit na magkaugnay, ngunit malinaw na naiiba, ang tatlong manipestasyon ng Babilonia. Ang una ay ang Babel ni Nimrod. Ang ikalawa ay ang Babilonia nina Nebukadnezar at Belsasar. Magkasama, ang dalawang propetikong saksi na iyon ay tumutukoy sa mga propetikong katangian ng makabagong Babilonia. Bagaman sa isang antas ay iisang entidad ang makabagong Roma at makabagong Babilonia, ang tatlong manipestasyon ng Babilonia ay tumutukoy sa pangwakas na pagbagsak ng Babilonia, at sa kapalaluan ng tao ng kasalanan.

The fall of Babylon is a large and specific subject in Bible prophecy, as is the arrogance of the pope of Rome. In Revelation chapter seventeen, one of the angels who pours out the seven last plagues comes to specifically identify the judgment of Babylon, which is another expression of her fall.

Ang pagbagsak ng Babilonia ay isang malaki at tiyak na paksa sa propesiya sa Biblia, gaya rin ng kapalaluan ng Papa ng Roma. Sa Apocalipsis kabanata labimpito, isa sa mga anghel na nagbubuhos ng pitong huling salot ay pumarito upang partikular na tukuyin ang hatol sa Babilonia, na isa pang pagpapahayag ng kaniyang pagbagsak.

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:1–3.

> At dumating ang isa sa pitong anghel na may hawak na pitong sisidlan, at nagsalita sa akin, na sinasabi: Pumarito ka; ipakikita ko sa iyo ang kahatulan sa dakilang patutot na nakaupo sa ibabaw ng maraming tubig: na sa kanya nakiapid ang mga hari sa lupa, at ang mga nananahan sa lupa ay nalasing sa alak ng kanyang pakikiapid. At dinala niya ako sa espiritu sa ilang; at nakita ko ang isang babae na nakaupo sa isang hayop na kulay iskarlata, na puspos ng mga pangalan ng pamumusong, na may pitong ulo at sampung sungay. Apocalipsis 17:1-3.

The work of the angel is to show John the judgment of the woman who has “MYSTERY BABYLON” written upon her forehead.

Ang gawain ng anghel ay ipakita kay Juan ang hatol sa babae na may nakasulat sa kaniyang noo ang “MYSTERY BABYLON.”

> And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:4–6.

> At ang babae ay nararamtan ng purpura at iskarlata, at nagagayakan ng ginto at ng mga mahalagang bato at ng mga perlas, na may hawak na isang sarong ginto sa kaniyang kamay, na puspos ng mga kasuklam-suklam at ng mga karumihan ng kaniyang pakikiapid: At sa kaniyang noo ay nakasulat ang isang pangalan, HIWAGA, BABILONIA NA DAKILA, INA NG MGA PATUTOT AT NG MGA KASUKLAM-SUKLAM SA LUPA. At nakita ko ang babae na lasing sa dugo ng mga banal, at sa dugo ng mga martir ni Jesus: at nang makita ko siya, ako’y namangha na may malaking panggigilalas. Pahayag 17:4-6.

The geopolitical apparatus which the papacy employs in the last days to persecute those she deems are heretics is represented by “a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns.” The fact that she is riding upon the beast shows that she is in control of the beast, as is a rider upon a horse.

Ang makinaryang heopolitikal na ginagamit ng Papasiya sa mga huling araw upang usigin ang mga itinuturing niyang erehe ay kinakatawan ng “isang halimaw na kulay iskarlata, puno ng mga pangalan ng kalapastanganan, na may pitong ulo at sampung sungay.” Ang katotohanang siya’y nakasakay sa halimaw ay nagpapakita na siya ang may kapangyarihan sa halimaw, gaya ng isang mangangabayo sa kabayo.

> And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:8.

> At ang babaeng iyong nakita ay yaong dakilang lungsod, na naghahari sa mga hari sa lupa. Apocalipsis 17:8.

The “scarlet colored beast with seven heads and ten horns” is modern Rome, and represents the geopolitical structure the woman employs as she persecutes God’s faithful in the last days. The woman is modern Babylon, the great city that commits fornication and rules over the kings of the earth. The first two manifestations of Babylon represented by Babel in Genesis chapter eleven, and Babylon in Daniel chapters four and five, describe the arrogance and the fall of modern Babylon in the last days. The woman who is judged in Revelation chapter seventeen, is modern Babylon, and the beast she reigns over is modern Rome. She has committed fornication with the kings, and together they are one flesh.

Ang "iskarlatang hayop na may pitong ulo at sampung sungay" ay ang makabagong Roma, at kumakatawan sa istrukturang heopolitikal na ginagamit ng babae sa kaniyang pag-uusig sa mga tapat sa Diyos sa mga huling araw. Ang babae ay ang makabagong Babilonya, ang dakilang lungsod na nakikiapid at naghahari sa mga hari sa lupa. Ang unang dalawang pagpapakita ng Babilonya, na kinakatawan ng Babel sa Genesis kabanata labing-isa, at ng Babilonya sa Daniel mga kabanata apat at lima, ay naglalarawan ng kapalaluan at ng pagkabagsak ng makabagong Babilonya sa mga huling araw. Ang babae na hinahatulan sa Apocalipsis kabanata labimpito ay ang makabagong Babilonya, at ang hayop na kaniyang pinaghaharian ay ang makabagong Roma. Nakiapid siya sa mga hari, at kapuwa sila ay isang laman.

> Therefore shall a man leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one flesh. Genesis 2:24.

> Kaya’t iiwan ng lalaki ang kaniyang ama at ang kaniyang ina, at makikipisan sa kaniyang asawa: at sila’y magiging isang laman. Genesis 2:24.

Though they are one, certain prophetic elements of modern Rome and modern Babylon are isolated in God’s Word. The story of modern Babylon, as established by the two witnesses of Babel and Babylon is about her arrogance, and her final fall. In the last six verses of Daniel eleven, the king of the north is used to represent the papacy. The pope of Rome is Satan’s earthly representative.

Bagaman iisa sila, ang ilang propetikong elemento ng makabagong Roma at makabagong Babilonia ay kinilala sa Salita ng Diyos bilang bukod. Ang salaysay tungkol sa makabagong Babilonia, gaya ng pinagtitibay ng dalawang saksi—ang Babel at ang Babilonia—ay tungkol sa kanyang kapalaluan at sa kanyang pangwakas na pagbagsak. Sa huling anim na talata ng Daniel labing-isa, ang hari ng hilaga ay ginagamit upang katawanin ang kapapahan. Ang Papa ng Roma ay ang makalupang kinatawan ni Satanas.

> “To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.

> Upang masiguro ang mga pakinabang at karangalang makamundo, ang iglesia ay naakay na hanapin ang pabor at suporta ng mga dakila sa lupa; at, yamang sa gayo’y itinakwil niya si Cristo, siya’y napahinuhod na ipagkaloob ang kaniyang katapatan sa kinatawan ni Satanas—ang Obispo ng Roma. The Great Controversy, 50.

Satan wished to be God, and his desire was to take God’s political and religious thrones.

Ninais ni Satanas na maging Diyos, at ang kaniyang hangarin ay kunin ang mga tronong pulitikal at relihiyoso ng Diyos.

> How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Isaiah 14:12–14.

> Ano’t nahulog ka mula sa langit, O Lucifer, anak ng umaga! Paanong naibagsak ka sa lupa, ikaw na nagpahina sa mga bansa! Sapagkat sinabi mo sa iyong puso, Aakyat ako sa langit, itataas ko ang aking luklukan sa itaas ng mga bituin ng Diyos; uupo rin ako sa bundok ng kapulungan, sa mga dako ng hilagaan; aakyat ako higit sa kataasan ng mga alapaap; ako’y magiging gaya ng Kataas-taasan. Isaias 14:12-14.

Satan desired to exalt his throne (which is a symbol of kingly rule), “above the stars of God.” The stars of God are the angels, and represent the machinery of God’s government. Satan desired to “also” be seated “upon the mount of the congregation, in the sides of the north.” The congregation is the Church, and it is located in Jerusalem, which is in the sides of the north. To be seated upon a throne in “sides of the north,” is to be king of the north. Christ is the true King of the North, who also is King over the government of God. Satan desired to “be like the most High.”

Ninais ni Satanas na itaas ang kaniyang trono (na sagisag ng kapangyarihang panghari), “higit sa mga bituin ng Diyos.” Ang mga bituin ng Diyos ay ang mga anghel, at kumakatawan sa mekanismo ng pamahalaan ng Diyos. Ninais din niyang maluklok “sa bundok ng kapulungan, sa mga panig ng hilaga.” Ang kapulungan ay ang Iglesya, at ito’y nasa Jerusalem, na nasa mga panig ng hilaga. Ang maluklok sa isang trono sa “mga panig ng hilaga” ay ang maging Hari ng Hilaga. Si Cristo ang tunay na Hari ng Hilaga, na Siya rin ang Hari sa pamahalaan ng Diyos. Ninais ni Satanas na “maging gaya ng Kataas-taasan.”

> A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. Psalm 48:1–3.

> Isang Awit at Salmo ukol sa mga anak ni Korah. Dakila ang Panginoon, at lubhang marapat siyang purihin sa lunsod ng ating Diyos, sa bundok ng kanyang kabanalan. Marikit sa kaitaasan, ang kagalakan ng buong lupa, ang Bundok Sion, sa mga dako ng hilaga, ang lunsod ng Dakilang Hari. Nakikilala ang Diyos sa kanyang mga palasyo bilang kanlungan. Awit 48:1-3.

The earthly representative of Satan is the bishop of Rome (the pope). In the last six verses of Daniel eleven, the final rise and fall of the pope of Rome is portrayed, and the pope is there represented as the king of the north. He is the head of the Catholic church, and the word “catholic” means universal. In order for Satan to counterfeit Christ’s two thrones (political and religious), Satan created the Catholic church for the purpose of having a worldwide religious system when he begins his personation of Christ in the last days.

Ang makalupang kinatawan ni Satanas ay ang Obispo ng Roma (ang Papa). Sa huling anim na talata ng Daniel 11, inilalarawan ang pangwakas na pag-angat at pagbagsak ng Papa ng Roma, at ang Papa ay kinakatawan doon bilang ang hari ng hilaga. Siya ang pinuno ng Simbahang Katoliko, at ang salitang “katoliko” ay nangangahulugang “unibersal.” Upang magawang gayahin ni Satanas ang dalawang trono ni Cristo (pampulitika at panrelihiyon), itinatag niya ang Simbahang Katoliko upang magkaroon siya ng isang pandaigdigang sistemang panrelihiyon sa pagsisimula ng kaniyang pagpapanggap na siya si Cristo sa mga huling araw.

> “This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 50.

> “Ang kompromisong ito sa pagitan ng paganismo at Kristiyanismo ay humantong sa paglitaw ng ‘tao ng kasalanan’ na inihula sa propesiya bilang sumasalungat at nagtataas ng sarili nang higit sa Diyos. Ang napakalaking sistemang yaon ng huwad na relihiyon ay isang obra-maestra ng kapangyarihan ni Satanas—isang monumento ng kanyang mga pagsisikap na iluklok ang sarili sa trono upang pamunuan ang daigdig ayon sa kanyang kalooban.” The Great Controversy, 50.

Satan constructed a worldwide religious system and also a worldwide political structure, for the purpose of counterfeiting the two thrones of authority that the true King of the North is seated upon. The ten kings of Revelation seventeen, with whom the whore commits fornication and rules over in the last days, represents the beast with seven heads and ten horns, that is reigned over by the woman who has BABYLON written on her forehead. In chapter seventeen the ten kings “hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire.” Thus, her judgment is portrayed. The three manifestations of Babylon are identifying the final fall of Babylon. The three manifestations of Rome are identifying the political structure she reigns over.

Nagtayo si Satanas ng isang pandaigdigang sistemang pangrelihiyon at gayundin ng isang pandaigdigang kaayusang pampulitika, upang tularan sa huwad ang dalawang trono ng kapamahalaan na kinauupuan ng tunay na Hari ng Hilaga. Ang sampung hari ng Apocalipsis labing-pito, na kasama ng patutot ay nakikiapid at na kaniyang pinaghaharian sa mga huling araw, ay kumakatawan sa halimaw na may pitong ulo at sampung sungay, na pinaghaharian ng babaeng may nakasulat sa kaniyang noo na BABILONIA. Sa kabanata labing-pito, “kinapopootan ng sampung hari ang patutot, at gagawin nila siyang tiwangwang at hubad, at kakanin ang kaniyang laman, at susunugin siya sa apoy.” Sa gayon, inilalarawan ang kaniyang kahatulan. Ang tatlong pagpapakita ng Babilonia ay nagsasaad ng pangwakas na pagbagsak ng Babilonia. Ang tatlong pagpapakita ng Roma ay tumutukoy sa kaayusang pampulitika na kaniyang pinaghaharian.

The three angels’ messages of Revelation chapter fourteen address the final fall of modern Babylon, as does Daniel chapter eleven, verses forty-four and forty-five. Her final fall is referenced in chapter seventeen of Revelation, but it is even more specifically detailed in chapter eighteen. Daniel eleven’s portrayal of modern Babylon’s final fall, accompanied with the illustration of chapter fourteen’s three angels, and chapters seventeen and eighteen’s description of the final fall, are to be brought together, line upon line. In Daniel eleven, modern Babylon’s final fall is identified as occurring with her receiving no help.

Ang mga mensahe ng tatlong anghel sa Apocalipsis kabanata labing-apat ay tumatalakay sa huling pagbagsak ng makabagong Babilonya, gaya rin ng nasa Daniel kabanata labing-isa, talata apatnapu’t apat at apatnapu’t lima. Ang kanyang huling pagbagsak ay binanggit sa Apocalipsis kabanata labimpito, ngunit mas tiyak na binigyang-detalye ito sa kabanata labing-walo. Ang paglalarawan sa Daniel kabanata labing-isa ng huling pagbagsak ng makabagong Babilonya, kasama ang paglalarawan ng tatlong anghel sa kabanata labing-apat, at ang paglalarawan ng huling pagbagsak sa mga kabanata labimpito at labing-walo, ay dapat pag-ugnayin, linya sa linya. Sa Daniel kabanata labing-isa, ang huling pagbagsak ng makabagong Babilonya ay tinukoy na nagaganap nang wala siyang natatanggap na tulong.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:45.

> At ititindig niya ang mga tolda ng kaniyang palasyo sa pagitan ng mga dagat sa maluwalhating banal na bundok; gayunma’y darating siya sa kaniyang wakas, at walang tutulong sa kaniya. Daniel 11:45.

In the next verse Michael stands up and human probation closes. The verse begins by stating, “And at that time.” When modern Babylon falls, human probation closes, and she dies alone. The third angel identifies the close of probation because it identifies that the world has been divided into two classes of people, those who have the mark of the beast and those who have the seal of God. At that time, God’s wrath is poured out upon modern Babylon, and those who have accepted the mark of her authority.

Sa susunod na talata, titindig si Miguel at magsasara ang probasyon ng tao. Nagsisimula ang talata sa pahayag na, “At sa panahong iyon.” Kapag bumagsak ang makabagong Babilonya, magsasara ang probasyon ng tao, at siya’y mamamatay nang nag-iisa. Tinutukoy ng ikatlong anghel ang pagsasara ng probasyon sapagkat ipinakikita nitong nahati na ang sanlibutan sa dalawang uri ng mga tao: yaong may tanda ng hayop at yaong may selyo ng Diyos. Sa panahong iyon, ibubuhos ang poot ng Diyos sa makabagong Babilonya, at sa mga tumanggap ng tanda ng kaniyang kapangyarihan.

> And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:9–12.

> At sumunod sa kanila ang ikatlong anghel, na may malakas na tinig, na nagsasabi, Kung sinuman ay sumasamba sa hayop at sa kaniyang larawan, at tumatanggap ng kaniyang tatak sa kaniyang noo, o sa kaniyang kamay, ang gayon ay iinom ng alak ng poot ng Diyos, na ibinubuhos na walang halo sa kopa ng kaniyang galit; at siya’y pahihirapan sa apoy at asupre sa harapan ng mga banal na anghel, at sa harapan ng Kordero: At ang usok ng kanilang pagdurusa ay pumapailanlang magpasawalang-hanggan: at sila’y walang kapahingahan araw at gabi, yaong mga sumasamba sa hayop at sa kaniyang larawan, at sinumang tumatanggap ng tatak ng kaniyang pangalan. Narito ang pagtitiis ng mga banal: narito ang mga tumutupad sa mga utos ng Diyos, at ang pananampalataya ni Jesus. Apocalipsis 14:9-12.

In Revelation chapter eighteen, the judgment of the great whore is represented as a progressive judgment that begins at the soon-coming Sunday law, when the second voice calls God’s other flock out of Babylon. By verse twenty-one, the close of probation is marked, thus identifying a period from the soon-coming Sunday law in the United States until Michael stands up is a period of time that modern Babylon’s judgment is brought about, during a time of great persecution.

Sa Apocalipsis kabanata labingwalo, ang paghatol sa dakilang patutot ay inilarawan bilang isang unti-unting paghatol na nagsisimula sa nalalapit na batas sa Linggo, kung kailan tinatawag ng ikalawang tinig ang iba pang kawan ng Diyos na lumabas mula sa Babilonia. Pagsapit sa talatang dalawampu’t isa, minamarkahan ang pagwawakas ng panahon ng palugit, kaya’t natutukoy ang isang panahon mula sa nalalapit na batas sa Linggo sa Estados Unidos hanggang sa pagtindig ni Miguel bilang panahong isinasakatuparan ang paghatol sa makabagong Babilonia, sa gitna ng malaking pag-uusig.

> And a mighty angel took up a stone like a great millstone, and cast it into the sea, saying, Thus with violence shall that great city Babylon be thrown down, and shall be found no more at all. And the voice of harpers, and musicians, and of pipers, and trumpeters, shall be heard no more at all in thee; and no craftsman, of whatsoever craft he be, shall be found any more in thee; and the sound of a millstone shall be heard no more at all in thee; And the light of a candle shall shine no more at all in thee; and the voice of the bridegroom and of the bride shall be heard no more at all in thee: for thy merchants were the great men of the earth; for by thy sorceries were all nations deceived. And in her was found the blood of prophets, and of saints, and of all that were slain upon the earth. Revelation 18:21–24.

> At isang makapangyarihang anghel ay dumampot ng isang batong tulad ng isang malaking gilingang-bato, at inihagis iyon sa dagat, na sinasabi, Gayon sa karahasan ibabagsak ang dakilang lunsod na Babilon, at hindi na ito masusumpungan kailanman. At ang tinig ng mga manunugtog ng alpa, at ng mga musikero, at ng mga tumutugtog ng plauta, at ng mga tumutugtog ng trompeta, ay hindi na maririnig sa iyo kailanman; at wala nang anumang manggagawa, sa alinmang sining, ang masusumpungan pa sa iyo; at ang tunog ng gilingang-bato ay hindi na maririnig sa iyo kailanman; At ang liwanag ng kandila ay hindi na magliliwanag sa iyo kailanman; at ang tinig ng lalaking ikakasal at ng babaing ikakasal ay hindi na maririnig sa iyo kailanman: sapagkat ang iyong mga mangangalakal ay ang mga dakilang tao sa lupa; sapagkat sa pamamagitan ng iyong mga panggagaway ay nalinlang ang lahat ng mga bansa. At sa kanya ay nasumpungan ang dugo ng mga propeta, at ng mga banal, at ng lahat ng mga pinatay sa ibabaw ng lupa. Pahayag 18:21-24.

The casting down of the stone, the silencing of the musicians and workers, the extinguishing of the candle, the silencing of the voices of the bride and bridegroom are all expressions taken from the Old Testament that represent the close of probation.

Ang pagbabagsak ng bato, ang pagtahimik ng mga musikero at mga manggagawa, ang pagpatay sa ilaw ng kandila, ang pagtahimik ng mga tinig ng kasintahang babae at kasintahang lalaki ay pawang mga pahayag na hinango mula sa Lumang Tipan na kumakatawan sa pagsasara ng probasyon.

When Daniel chapter eleven, is prophetically laid upon Revelation chapters thirteen and fourteen, and then those two passages are laid upon chapters seventeen and eighteen of Revelation we find three lines of prophecy that, among other truths, represent the final fall of modern Babylon. Each of the three lines represent one of the threefold powers that lead the world to Armageddon. Daniel chapter eleven is identifying the beast (the papacy). Revelation chapters thirteen and fourteen, present the same history, but from the perspective of the false prophet (the United States). Revelation chapters seventeen and eighteen, identify the same prophetic line, but the history there represented is focused upon the dragon (the United Nations).

Kapag ang Daniel kabanata labing-isa ay propetikong itinatapat sa Pahayag kabanata labintatlo at labing-apat, at pagkatapos ang dalawang kabanatang iyon ay itinatapat naman sa Pahayag kabanata labimpito at labing-walo, nasusumpungan natin ang tatlong linya ng propesiya na, bukod sa iba pang mga katotohanan, ay kumakatawan sa pangwakas na pagbagsak ng makabagong Babilonya. Bawat isa sa tatlong linyang iyon ay kumakatawan sa isa sa tatlong kapangyarihang umaakay sa sanlibutan tungo sa Armagedon. Tinutukoy ng Daniel kabanata labing-isa ang hayop (ang papado). Ipinakikita ng Pahayag kabanata labintatlo at labing-apat ang gayunding kasaysayan, ngunit mula sa pananaw ng bulaang propeta (ang Estados Unidos). Ang Pahayag kabanata labimpito at labing-walo ay tumutukoy sa gayunding linya ng propesiya, ngunit ang kasaysayang inilalarawan doon ay nakatuon sa dragon (ang Nagkakaisang mga Bansa).

Each of the three lines begin at the time of the end in 1798. Verse forty of Daniel chapter eleven begins with the words, “And at the time of the end.” The “time of the end” in the beginning of the verse is 1798, and when the verse was fulfilled in 1989, it was also the “time of the end,” for Jesus illustrates the end with the beginning when He wishes to place His signature upon an important fact. Sister White informs us that chapter thirteen of Revelation also begins in 1798.

Ang bawat isa sa tatlong linya ay nagsisimula sa “panahon ng wakas” noong 1798. Nagsisimula ang talatang apatnapu ng kabanata labing-isa ng aklat ni Daniel sa mga salitang, “At sa panahon ng wakas.” Ang “panahon ng wakas” sa simula ng talatang iyon ay 1798, at nang natupad ang talata noong 1989, iyon din ay ang “panahon ng wakas,” sapagkat inilalarawan ni Jesus ang wakas sa pamamagitan ng simula kapag nais Niyang ilagay ang Kanyang lagda sa isang mahalagang katunayan. Ipinabatid sa atin ni Sister White na ang kabanata labing-tatlo ng Apocalipsis ay nagsisimula rin noong 1798.

> “And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> At nang ang Kapapahan, na hinubdan ng kapangyarihan, ay napilitang tumigil sa pag-uusig, namalas ni Juan ang isang bagong kapangyarihang umaahon upang magpaalingawngaw ng tinig ng dragon, at ipagpatuloy ang gayunding malupit at lapastangang gawain. Ang kapangyarihang ito, ang huli na makikipagdigma laban sa iglesia at sa kautusan ng Diyos, ay isinagisag ng isang hayop na may mga sungay na tulad ng sa kordero. Signs of the Times, Nobyembre 1, 1899.

The line of prophecy that begins in verse forty of Daniel eleven in 1798, continues until human probation closes when Michael stands up. The line of prophecy that begins in 1798, “when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution,” and it ends with God’s wrath being poured upon those who have accepted the “mark” of papal authority. In Revelation chapter seventeen, when the angel comes to John to show him the judgment of the papal whore, John is carried to the very end of the “wilderness,” that represents the history of the year 538 unto 1798. Spiritually placed in 1798, John records the judgment of modern Babylon, that begins with the second voice of Revelation eighteen, which announces that the papacy has filled the cup of her probationary time, and her judgment then continues until probation closes as the millstone is cast into the sea.

Ang linya ng propesiya na nagsisimula sa talatang apatnapu ng Daniel kabanata labing-isa noong 1798 ay nagpapatuloy hanggang sa magtapos ang panahon ng probasyon ng sangkatauhan, kapag si Miguel ay tumayo. Ang linyang iyon ng propesiya ay nagsimula noong 1798, “nang ang Papado, na pinagkaitan ng lakas, ay napilitang tumigil sa pag-uusig,” at nagwawakas sa pagbubuhos ng poot ng Diyos sa mga tumanggap ng “tanda” ng awtoridad ng Papado. Sa Apocalipsis kabanata labing-pito, nang dumating ang anghel kay Juan upang ipakita sa kanya ang paghatol sa patutot ng Papado, dinala si Juan hanggang sa pinakadulo ng “ilang,” na kumakatawan sa kasaysayan mula taong 538 hanggang 1798. Na sa espirituwal ay inilagay sa 1798, itinala ni Juan ang paghatol sa makabagong Babilonya, na nagsisimula sa ikalawang tinig ng Apocalipsis labing-walo, na nagpapahayag na ang kopa ng panahong probasyon ng Papado ay napuno na, at ang kanyang paghatol ay nagpapatuloy hanggang sa magsara ang probasyon, sa pagbulid ng bato ng gilingan sa dagat.

Line upon line, these three lines identify the final fall of modern Babylon, who has committed fornication with the kings of modern Rome. Daniel eleven is a witness of the papacy, represented as the king of the north. Revelation thirteen and fourteen is a witness of the false prophet, and chapters seventeen and eighteen witness to the role of the dragon (the ten kings). The prophetic framework employed by Future for America is based upon the three powers that lead the world to Armageddon.

Linya sa ibabaw ng linya, ang tatlong linyang ito ang tumutukoy sa pangwakas na pagbagsak ng makabagong Babilonya, na nagkasala ng pakikiapid sa mga hari ng makabagong Roma. Ang Daniel labing-isa ay isang saksi hinggil sa papasiya, na kinakatawan bilang ang hari ng hilaga. Ang Apocalipsis labing-tatlo at labing-apat ay saksi hinggil sa huwad na propeta, at ang mga kabanata labing-pito at labing-walo ay nagpapatotoo sa gampanin ng dragon (ang sampung hari). Ang balangkas na propetiko na ginagamit ng Future for America ay nakabatay sa tatlong kapangyarihang umaakay sa sanlibutan tungo sa Armageddon.

The two witnesses of Babel and Babylon identify the prophetic characteristics of modern Babylon. Those two witnesses speak of the arrogance of a papal leader, who professes to be Christian and seats himself in the temple of God, and proclaims himself to be God. Those two witnesses also identify his final fall. The pope’s self-exaltation and final fall as represented in the three manifestations of Babylon are what establishes the vision of prophetic history.

Ang dalawang saksi ng Babel at Babilonya ang tumutukoy sa mga propetikong katangian ng makabagong Babilonya. Ang dalawang saksi ring iyon ay nagsasalita tungkol sa kapalaluan ng isang pinunong papal, na nagpapakilalang Kristiyano at umuupo sa templo ng Diyos, at ipinapahayag ang sarili niya bilang Diyos. Itinutukoy din ng dalawang saksing iyon ang kanyang pangwakas na pagbagsak. Ang pagpapadakila sa sarili ng papa at ang kanyang pangwakas na pagbagsak, gaya ng kinakatawan sa tatlong anyo ng Babilonya, ang siyang nagtatatag sa pangitain ng propetikong kasaysayan.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> At sa mga panahong iyon, marami ang titindig laban sa hari sa timugan; gayon din, ang mga mandarambong mula sa iyong bayan ay magpapakataas upang itatag ang pangitain; ngunit sila’y mabubuwal. Daniel 11:14.

We will continue our consideration of the three manifestations of Babylon in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang ating pagsasaalang-alang sa tatlong pagpapamalas ng Babilonia sa susunod na artikulo.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. Revelation 18:4–8.

> At narinig ko ang isa pang tinig mula sa langit, na nagsasabi, Lumabas kayo mula sa kanya, bayan ko, upang huwag kayong makibahagi sa kanyang mga kasalanan, at upang huwag kayong tumanggap ng kanyang mga salot. Sapagkat ang kanyang mga kasalanan ay umabot hanggang sa langit, at naalaala ng Diyos ang kanyang mga kalikuan. Gantihan ninyo siya gaya ng paggantihan niya sa inyo, at ibigay sa kanya ang dobleng doble ayon sa kanyang mga gawa; sa saro na kanyang pinuno, punuin ninyo ito para sa kanya nang doble. Kung gaano niya pinaluwalhati ang sarili at namuhay sa karangyaan, gayon karaming pahirap at dalamhati ang ibigay ninyo sa kanya; sapagkat sinasabi niya sa kanyang puso, Ako’y nakaluklok na reyna, at hindi ako balo, at hindi makakakita ng dalamhati. Kaya’t sa isang araw ay darating ang kanyang mga salot, kamatayan, pagdadalamhati, at kagutuman; at lubos siyang masusunog sa apoy, sapagkat makapangyarihan ang Panginoong Diyos na humahatol sa kanya. Apocalipsis 18:4-8.

Back to Articles