Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy-Two

Ang Aklat ni Daniel - Bilang Isandaan at Pitumpu't Dalawa

Fatima’s Shadow: Unraveling the Satanic Influence Behind the Catholic Church’s Prophetic Visions

Ang Anino ni Fatima: Paglalantad sa Impluwensiyang Makasatanas na Nasa Likod ng mga Pangitaing Propetiko ng Simbahang Katolika

Author

Jeff Pippenger

Published

April 2, 2024

Formats

PDF
Word

The prophecy of Fatima was Satan’s work of preparation in preparing the Catholic Church to surrender their organization unto him when he personates Christ, for it is the “masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” Those who will not be benefitted by the prophetic testimony identifying the role of Fatima in directing Catholicism, due to their unwillingness to believe in Satan’s ability to accomplish miracles, are setting themselves up to be deceived. Fatima’s prophecy addressed the internal struggle within Catholicism, and Catholicism’s war against atheism.

Ang propesiya ng Fatima ay gawaing paghahanda ni Satanas upang ihanda ang Simbahang Katoliko na isuko sa kaniya ang kanilang organisasyon kapag siya’y magpapanggap na si Cristo, sapagkat ito ang “obra maestra ng kapangyarihan ni Satanas—isang bantayog ng kaniyang mga pagsisikap na iluklok ang kaniyang sarili sa luklukan upang pamahalaan ang daigdig ayon sa kaniyang kalooban.” Yaong mga hindi makikinabang sa patotoong propetiko na nagpapakilala sa papel ng Fatima sa pagpapatnubay sa Katolisismo, dahil sa kanilang ayaw maniwala sa kakayahan ni Satanas na magsagawa ng mga himala, ay inihahanda ang kanilang sarili upang madaya. Tinugunan ng propesiya ng Fatima ang panloob na tunggalian sa loob ng Katolisismo, at ang digmaan ng Katolisismo laban sa ateismo.

Catholicism’s war with atheism is the subject of verse forty of Daniel eleven. The illustration of that struggle began in 1798, in verse forty. It began with the battle in which Napoleon, the king of the south took the pope captive in 1798, and the testimony within the verse then ends with the king of the north sweeping away the king of the south in 1989. Within that history (1798 to 1989), the two antagonists in 1917 and 1918, are each marked with prophetic symbolism, that ties both their testimonies together, while retaining the overall theme of the verse. The prophecy of Fatima is no doubt a satanic prophecy, but it is a subject of God’s prophetic Word, and is therefore history that is to be correctly understood.

Ang digmaan ng Katolisismo laban sa ateismo ang paksa ng talatang apatnapu ng Daniel labing-isa. Ang paglalarawan ng tunggaliang iyon ay nagsimula noong 1798, sa talatang apatnapu. Nagsimula iyon sa labanan kung saan si Napoleon, ang hari ng timog, ay bumihag sa papa noong 1798, at ang patotoo sa loob ng talata ay nagwawakas naman sa pagwawalis ng hari ng hilaga sa hari ng timog noong 1989. Sa loob ng kasaysayang iyon (1798 hanggang 1989), ang dalawang magkalaban noong 1917 at 1918 ay kapwa tinatandaan ng propetikong simbolismo, na nag-uugnay sa kanilang dalawang patotoo, samantalang pinananatili ang pangkalahatang tema ng talata. Ang propesiya ng Fatima ay walang alinlangan na isang satanikong propesiya, ngunit ito ay isang paksa ng propetikong Salita ng Diyos, at samakatuwid ay isang kasaysayan na dapat wastong maunawaan.

> “The only safety for the soul at this time is to inquire at every step, What saith the Lord to his servant? The word of the Lord endureth forever. The Bible is to be our guidebook, and instead of consulting the wisdom of men, and accepting as divine truth the assertions of finite mortals, we should search the sure word of prophecy. God has spoken, and his word is reliable, and we must rest our faith upon a ‘Thus saith the Lord.’ God would have us study the events that are taking place around us, and compare them with the predictions of his word, in order that we may understand that we are living in the last days. We want our Bibles, and we want to know what is written therein. The diligent student of prophecy will be rewarded with clear revelations of truth, for Jesus said, ‘Thy word is truth.’” Signs of the Times, October 1, 1894.

> Ang tanging katiwasayan para sa kaluluwa sa panahong ito ay ang sa bawat hakbang ay itanong, Ano ang sinasabi ng Panginoon sa Kanyang lingkod? Ang salita ng Panginoon ay nananatili magpakailanman. Ang Bibliya ang dapat maging ating aklat ng patnubay, at sa halip na sumangguni sa karunungan ng mga tao, at tanggapin bilang banal na katotohanan ang mga pahayag ng mga mortal na may hangganan, nararapat nating saliksikin ang tiyak na salita ng propesiya. Nagsalita na ang Diyos, at mapagkakatiwalaan ang Kanyang salita, at dapat nating ibatay ang ating pananampalataya sa 'Ganito ang sabi ng Panginoon.' Ibig ng Diyos na pag-aralan natin ang mga pangyayaring nagaganap sa paligid natin, at ihambing ang mga ito sa mga hulang nasasaad sa Kanyang salita, upang maunawaan natin na tayo ay nabubuhay sa mga huling araw. Kailangan natin ang ating mga Bibliya, at nais nating malaman ang nasusulat sa mga ito. Ang masigasig na mag-aaral ng propesiya ay gagantimpalaan ng malinaw na mga pagbubunyag ng katotohanan, sapagkat sinabi ni Jesus, 'Ang salita Mo ay katotohanan.' Signs of the Times, Oktubre 1, 1894.

In the third proxy war, as represented in verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, the power who exalts itself to establish the vision is introduced. That verse was fulfilled in the year 200 BC, when “the Romans interfered in behalf of the young king of Egypt,” and “determined that he should be protected from the ruin devised by Antiochus and Philip.” The verse and the history of 200 BC, identify that just before the Sunday law, upon the premise of defending the weakened replacement of Putin, during the time when the United States and the United Nations (Seleucus and Philip of Macedon), have determined to take the Russian territories and divide them up for their mutual benefit, papal Rome (the whore of Tyre) will begin to play her music, as she begins to go forth to commit fornication with the kings of the earth.

Sa ikatlong digmaang panghalili, gaya ng inilalarawan sa mga talata labintatlo hanggang labinlima ng Daniel onse, ipinakikilala ang kapangyarihang nagmamataas upang itatag ang pangitain. Ang talatang iyon ay natupad noong taóng 200 BC, nang “ang mga Romano ay nanghimasok alang-alang sa batang hari ng Egipto,” at “nagpasiya na siya ay dapat ipagsanggalang mula sa pagkapahamak na binalak nina Antiochus at Philip.” Ang talata at ang kasaysayan ng 200 BC ay nagpapakilala na bago pa lamang ang batas ng Linggo, sa saligang pag-aangking ipinagtatanggol ang pinahinang kahalili ni Putin, sa panahong ang Estados Unidos at ang Nagkakaisang mga Bansa (Seleucus at Philip ng Macedon) ay nagpasiya na kunin ang mga teritoryo ng Russia at paghati-hatian ang mga iyon para sa kanilang kapuwa pakinabang, ang Roma ng papa (ang patutot ng Tiro) ay magsisimulang tumugtog ng kaniyang musika, habang siya ay nagsisimulang humayo upang makiapid sa mga hari sa lupa.

The year 533, and the decree of Justinian will then be repeated as prophetically represented in Revelation chapter thirteen, verse two, which identifies that the dragon (pagan Rome), would provide three things for the papacy.

Ang taong 533 at ang dekreto ni Justinian ay sa gayo’y mauulit, gaya ng propetikong inilarawan sa Apocalipsis kabanata labintatlo, talata dalawa, na nagsasaad na ang dragon (ang paganong Roma) ay magkakaloob ng tatlong bagay sa kapapahan.

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

> At ang halimaw na aking nakita ay gaya ng isang leopardo, at ang kaniyang mga paa ay gaya ng mga paa ng isang oso, at ang kaniyang bibig ay gaya ng bibig ng isang leon: at ibinigay sa kaniya ng dragon ang kaniyang kapangyarihan, at ang kaniyang luklukan, at dakilang kapamahalaan. Apocalipsis 13:2.

The dragon of pagan Rome gave its “seat,” (the city of Rome) to the papacy in the year 330, when Constantine moved his capital to Constantinople. Clovis gave his military “power” to the papacy beginning in 496, and in 533 Justinian gave the civil “authority” unto the papacy. Five years later pagan Rome placed the papacy on the throne, as represented in verses sixteen, thirty-one and forty-one of Daniel eleven. When the United States wins the third proxy war, the papacy will have defeated the Communistic power of Russia which is the subject of the Fatima prophecy. The proxy wars bear the signature of truth, for all three battles are accomplished by a papal proxy army.

Ibinigay ng dragon ng paganong Roma ang kaniyang “luklukan,” (ang lunsod ng Roma) sa kapapahan noong taong 330, nang ilipat ni Constantine ang kaniyang kabisera sa Constantinople. Ibinigay ni Clovis ang kaniyang “kapangyarihang” militar sa kapapahan na nagsimula noong 496, at noong 533 ay ibinigay ni Justinian ang sibil na “kapamahalaan” sa kapapahan. Makalipas ang limang taon, iniluklok ng paganong Roma ang kapapahan sa trono, gaya ng inilarawan sa mga talata labing-anim, tatlumpu’t isa, at apatnapu’t isa ng Daniel labing-isa. Kapag nagwagi ang Estados Unidos sa ikatlong digmaang proxy, madadaig na ng kapapahan ang Komunistang kapangyarihan ng Rusya na siyang paksa ng propesiya ng Fatima. Taglay ng mga digmaang proxy ang tatak ng katotohanan, sapagkat ang lahat ng tatlong labanan ay isinasakatuparan sa pamamagitan ng isang hukbong kinatawan ng kapapahan.

The first and last papal proxy army is the United States (apostate Protestantism). The middle proxy army is the Nazi’s of the Ukraine, who were also the Catholic proxy army against Communist Russia in the second world war. There are three world wars, and there are three proxy wars. The second war of both the world wars and proxy wars was Nazism. The current war in the Ukraine is the war of the borderline that first fulfilled verses eleven and twelve at the battle of Raphia. The war in the Ukraine is now being accomplished during the time of the second of three strikes of Islam of the third woe though Islam is not involved in that particular war.

Ang una at huling hukbong kinatawan ng kapapahan ay ang Estados Unidos (tumalikod na Protestantismo). Ang gitnang hukbong kinatawan ay ang mga Nazi ng Ukraine, na siya ring naging hukbong kinatawan ng mga Katoliko laban sa Komunistang Russia noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. May tatlong digmaang pandaigdig, at may tatlong digmaang kinatawan. Ang ikalawang digmaan sa kapuwa mga digmaang pandaigdig at mga digmaang kinatawan ay Nazismo. Ang kasalukuyang digmaan sa Ukraine ay ang digmaan ng hangganan na unang tumupad sa mga talata labing-isa at labindalawa sa labanan sa Raphia. Ang digmaan sa Ukraine ay isinasakatuparan ngayon sa panahon ng ikalawa sa tatlong pagsalakay ng Islam sa ikatlong kaabahan, bagaman ang Islam ay hindi kasangkot sa partikular na digmaang iyon.

The first strike was against the spiritual glorious land on September 11, 2001, and the last of the three strikes is at the Sunday law, and is against the spiritual glorious land again. The second of the three strikes of Islam of the third woe was against the literal ancient glorious land on October 7, 2023. That war is taking place in the identical area that Ptolemy was victorious in the battle of Raphia. Jesus stated that in the last days there would be wars and rumors of wars.

Ang unang dagok ay laban sa espirituwal na maluwalhating lupain noong Setyembre 11, 2001, at ang huli sa tatlong dagok ay sa batas ukol sa Linggo, at muli ay laban sa espirituwal na maluwalhating lupain. Ang ikalawa sa tatlong dagok ng Islam ng ikatlong kaabahan ay laban sa literal na sinaunang maluwalhating lupain noong Oktubre 7, 2023. Ang digmaang iyon ay nagaganap sa mismong kaparehong lugar kung saan nagtagumpay si Ptolemy sa labanan sa Raphia. Sinabi ni Jesus na sa mga huling araw ay magkakaroon ng mga digmaan at mga alingawngaw ng mga digmaan.

The wars Jesus referred to, happen in the history when the effect of every vision is fulfilled, and it was Ezekiel that recorded that fact. In that history, the arrival of the third woe of Islam, the second and third battle of the proxy wars, the repeat of the American Civil War, the repeat of the American Revolutionary war are represented. These wars are accomplished during the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and at the soon coming Sunday law the Lord will raise up His army as an ensign as the final, third world war begins, and as Islam of the third woe escalates its angering of the nations.

Ang mga digmaang tinukoy ni Jesus ay nagaganap sa kasaysayan kapag ang epekto ng bawat pangitain ay natutupad, at si Ezekiel ang nagtala ng katotohanang iyon. Sa kasaysayang iyon ay inihahayag ang pagdating ng ikatlong kasawian ng Islam, ang ikalawa at ikatlong labanan ng mga digmaang panghalili, ang pag-uulit ng Digmaang Sibil ng Amerika, at ang pag-uulit ng Digmaang Rebolusyonaryo ng Amerika. Ang mga digmaang ito ay nagaganap sa panahon ng kasaysayan ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo, at sa nalalapit na batas ng Linggo ay ibabangon ng Panginoon ang Kaniyang hukbo bilang isang watawat habang nagsisimula ang pangwakas, ikatlong digmaang pandaigdig, at habang lalo pang pinalalala ng Islam ng ikatlong kasawian ang galit ng mga bansa.

> And ye shall hear of wars and rumours of wars: see that ye be not troubled: for all these things must come to pass, but the end is not yet. For nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows. Matthew 24:6–8.

> At maririnig ninyo ang mga digmaan at mga alingawngaw ng mga digmaan; mag-ingat kayo na huwag kayong magulumihanan, sapagkat kinakailangang mangyari ang lahat ng mga bagay na ito, ngunit hindi pa ang wakas. Sapagkat titindig ang bansa laban sa bansa, at ang kaharian laban sa kaharian; at magkakaroon ng mga kagutuman, mga salot, at mga lindol sa iba’t ibang dako. Ang lahat ng ito ay pasimula ng mga kapighatian. Mateo 24:6-8.

In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand two classes of God’s people are defined by their ability to see and hear.

Sa panahon ng pagseselyo ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, ang dalawang uri ng bayan ng Diyos ay natutukoy sa pamamagitan ng kanilang kakayahang makakita at makarinig.

> Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them. But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. Matthew 13:13–16.

> Kaya’t nagsasalita ako sa kanila sa mga talinghaga, sapagkat sa kabila ng kanilang pagtingin ay hindi sila nakakakita, at sa kabila ng kanilang pakikinig ay hindi sila nakaririnig, ni nakauunawa. At natutupad sa kanila ang propesiya ni Isaias, na nagsasabi: Sa pakikinig ay makikinig kayo, at hindi ninyo mauunawaan; at sa pagtingin ay makakakita kayo, at hindi ninyo mababatid. Sapagkat ang puso ng bayang ito ay naging manhid, at mahina ang kanilang pandinig, at ipinikit nila ang kanilang mga mata; baka sakaling makakita sila sa pamamagitan ng kanilang mga mata at makarinig sa pamamagitan ng kanilang mga tainga, at makaunawa sa kanilang puso, at magbalik-loob, at pagagalingin ko sila. Ngunit mapapalad ang inyong mga mata, sapagkat nakakakita ang mga ito; at ang inyong mga tainga, sapagkat nakaririnig ang mga ito. Mateo 13:13-16.

In that time period, which began on September 11, 2001, Jesus said “ye shall hear of wars and rumors of wars.” In the book of Revelation, John represents those who hear the voice of Christ.

Sa panahong iyon, na nagsimula noong Setyembre 11, 2001, sinabi ni Jesus, "Maririnig ninyo ang mga digmaan at mga alingawngaw ng mga digmaan." Sa Aklat ng Pahayag, kinakatawan ni Juan ang mga nakaririnig sa tinig ni Cristo.

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.

> Ako’y nasa Espiritu sa araw ng Panginoon, at narinig ko sa likuran ko ang isang malakas na tinig, na gaya ng tunog ng pakakak. Apocalipsis 1:10.

The “voice” he heard was “as a trumpet,” and a trumpet is a symbol of warfare, and he heard the voice behind him. He then turned to see the voice.

Ang "tinig" na kaniyang narinig ay "gaya ng pakakak," at ang pakakak ay isang sagisag ng pakikidigma, at narinig niya ang tinig sa kaniyang likuran. Pagkatapos ay lumingon siya upang tingnan ang tinig.

> And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks; And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength. And when I saw him, I fell at his feet as dead. And he laid his right hand upon me, saying unto me, Fear not; I am the first and the last. Revelation 1:12–17.

> At lumingon ako upang makita ang tinig na nagsasalita sa akin. At nang ako’y makalingon, nakita ko ang pitong kandelerong ginto; at sa gitna ng pitong kandelero ay may isang tulad sa Anak ng tao, nakadamit na hanggang sa paa, at nabibigkisan sa dibdib ng isang pamigkis na ginto. Ang kaniyang ulo at ang kaniyang mga buhok ay mapuputi gaya ng lana, na kasimputi ng niyebe; at ang kaniyang mga mata ay tulad ng liyab ng apoy; at ang kaniyang mga paa ay tulad sa pinakinis na tanso, na wari’y nagniningas sa isang hurno; at ang kaniyang tinig ay gaya ng ugong ng maraming tubig. At sa kaniyang kanang kamay ay may pitong bituin: at mula sa kaniyang bibig ay lumalabas ang isang matalas na tabak na may dalawang talim: at ang kaniyang mukha ay gaya ng araw na nagniningning sa kaniyang kalakasan. At nang makita ko siya, ako’y nagpatirapa sa kaniyang mga paa na gaya ng isang patay. At ipinatong niya ang kaniyang kanang kamay sa akin, na sinabi sa akin, Huwag kang matakot; Ako ang una at ang huli. Apocalipsis 1:12-17.

The vision of Christ which John saw when he turned to see the voice, was the same vision Daniel saw in chapter ten, the same vision Isaiah saw in chapter six, and the same vision which Paul saw, when he saw the history of the seven thunders.

Ang pangitain ni Cristo na nakita ni Juan nang siya’y lumingon upang makita ang tinig, ay yaon ding pangitain na nakita ni Daniel sa kabanata 10, yaon ding pangitain na nakita ni Isaias sa kabanata 6, at yaon ding pangitain na nakita ni Pablo nang kaniyang makita ang kasaysayan ng pitong kulog.

> “Humility is inseparable from holiness of heart. The nearer the soul comes to God, the more completely is it humbled and subdued. When Job heard the voice of the Lord out of the whirlwind, he exclaimed, ‘I abhor myself, and repent in dust and ashes.’ It was when Isaiah saw the glory of the Lord, and heard the cherubim crying, ‘Holy, holy, holy is the Lord of hosts,’ that he cried out, ‘Woe is me, for I am undone!’ Daniel, when visited by the holy messenger, says, ‘My comeliness was turned in me to corruption.’ Paul, after he had been caught up into the third Heaven, and heard things that it was not lawful for a man to utter, spoke of himself as ‘less than the least of all saints.’ It was the beloved John, that leaned on Jesus’s breast, and beheld his glory, who fell before the angels as one dead. The more closely and continuously we behold our Savior the less we shall see to approve in ourselves.” Signs of the Times, April 7, 1887.

> Ang kababaang-loob ay hindi maihihiwalay sa kabanalan ng puso. Habang lalong lumalapit ang kaluluwa sa Diyos, lalong lubos itong nagpapakumbaba at napapailalim. Nang marinig ni Job ang tinig ng Panginoon mula sa ipo-ipo, sumambit siya, 'Kinamumuhian ko ang aking sarili, at nagsisisi ako sa alabok at abo.' Noong makita ni Isaias ang kaluwalhatian ng Panginoon, at marinig ang mga kerubin na sumisigaw, 'Banal, banal, banal ang Panginoon ng mga hukbo,' siya'y sumigaw, 'Sa aba ko, sapagkat ako'y napahamak!' Si Daniel, nang dalawin ng banal na sugo, ay nagsabi, 'Ang aking kagandahan ay naging kabulukan sa akin.' Si Pablo, matapos siyang madala sa ikatlong langit, at makarinig ng mga bagay na hindi ipinahihintulot sa tao na bigkasin, ay itinuring ang sarili na 'higit na mababa kaysa sa pinakahamak sa lahat ng mga banal.' Ang minamahal na Juan, na sumandal sa dibdib ni Jesus, at nakamasid ng kanyang kaluwalhatian, ay nabuwal sa harap ng mga anghel na gaya ng isang patay. Kung mas malapit at palagian nating minamasdan ang ating Tagapagligtas, lalong kaunti ang makikita nating dapat ikalugod sa ating sarili. Signs of the Times, Abril 7, 1887.

When Gabriel interpreted the vision for Daniel, he set forth the prophetic events of chapter eleven. Those events are the description of warfare, and in the representation of those wars the causative vision of the feminine “mareh,” expressed as “marah,” caused Daniel to be changed into the image of Christ. When Christ says you will hear of wars, and rumors of wars, He is identifying the wars that are set forth in Daniel chapter eleven. He further identifies that to see the vision that causes a beholder to be changed into His image, you must turn around, for the voice is behind you. The wars represented in Daniel eleven are descriptions of wars that have occurred in past history. By hearing of those wars in the past, a person is instructed about the history that is now occurring, but only if the person has eyes to see and ears to hear.

Nang ipinaliwanag ni Gabriel ang pangitain kay Daniel, inilahad niya ang mga kaganapang propetiko ng kabanata labing-isa. Ang mga kaganapang iyon ay paglalarawan ng pakikidigma, at sa pagsasagisag ng mga digmaang iyon, ang pangitaing nagiging sanhi ng pambabaeng “mareh,” na ipinahayag bilang “marah,” ay nagdulot kay Daniel na mabago sa wangis ni Cristo. Kapag sinabi ni Cristo na makakarinig kayo ng mga digmaan at mga alingawngaw ng digmaan, tinutukoy Niya ang mga digmaang inilahad sa kabanata labing-isa ng aklat ni Daniel. Higit pa rito, itinutukoy Niya na upang makita ang pangitaing nagiging sanhi na ang tumitingin ay mabago sa Kanyang wangis, kinakailangan mong lumingon, sapagkat nasa likuran mo ang tinig. Ang mga digmaang kinakatawan sa kabanata labing-isa ng aklat ni Daniel ay mga paglalarawan ng mga digmaang naganap na sa nakalipas na kasaysayan. Sa pakikinig tungkol sa mga digmaang iyon noong nakaraan, ang isang tao ay natuturuan hinggil sa kasaysayang kasalukuyang nagaganap, ngunit tanging kung ang tao ay may mga matang nakakakita at mga taingang nakaririnig.

When Ezekiel recorded that there would come a point in time when the vision would no longer be prolonged, it was in connection with Ezekiel’s vision of the heavenly sanctuary where among other things Ezekiel saw “wheels within wheels”, which Sister White identifies as the complex interplay of human events.

Nang itala ni Ezekiel na darating ang panahon na ang pangitain ay hindi na maaantala, kaugnay iyon ng pangitain ni Ezekiel tungkol sa makalangit na santuwaryo, kung saan, bukod sa iba pa, nakita ni Ezekiel ang “mga gulong sa loob ng mga gulong,” na tinutukoy ni Sister White bilang ang masalimuot na ugnayan ng mga kaganapang pantao.

> “Upon the banks of the river Chebar, Ezekiel beheld a whirlwind seeming to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels, intersecting one another, were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. The wheels were so complicated in arrangement that at first sight they appeared to be in confusion; but they moved in perfect harmony. Heavenly beings, sustained and guided by the hand beneath the wings of the cherubim, were impelling these wheels; above them, upon the sapphire throne, was the Eternal One; and round about the throne a rainbow, the emblem of divine mercy.

> Sa mga pampang ng Ilog Chebar, natanaw ni Ezekiel ang isang ipo-ipo na tila nanggagaling sa hilaga, ‘isang malaking ulap, at apoy na bumabalot sa sarili nito, at may liwanag sa palibot nito, at mula sa gitna niyaon ay gaya ng kulay ng ambar.’ Maraming gulong, na nagsasalikop sa isa’t isa, ay pinakikilos ng apat na buhay na nilalang. At mataas sa ibabaw ng lahat ng ito ‘ay ang wangis ng isang luklukan, na gaya ng anyo ng batong sapiro: at sa ibabaw ng wangis ng luklukan ay may wangis na gaya ng anyo ng isang tao na nasa itaas niyon.’ ‘At nakita sa mga kerubin ang anyo ng kamay ng tao sa ilalim ng kanilang mga pakpak.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. Ang mga gulong ay napakamasalimuot ang pagkakaayos anupa’t sa unang tingin ay tila nagkakagulo; ngunit gumagalaw sila sa ganap na pagkakaisa. Ang mga nilalang sa langit, na inaalalayan at pinapatnubayan ng kamay na nasa ilalim ng mga pakpak ng mga kerubin, ang siyang nagpapagalaw sa mga gulong na ito; sa ibabaw nila, sa luklukang sapiro, ay ang Walang Hanggan; at sa palibot ng luklukan ay isang bahaghari, ang sagisag ng banal na kahabagan.

> “As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.

> Kung paanong ang mga kasalimuotang kawangis ng mga gulong ay nasa patnubay ng kamay na nasa ilalim ng mga pakpak ng mga kerubin, gayon din ang masalimuot na galaw ng mga pangyayari ng sangkatauhan ay nasa ilalim ng banal na pamamahala. Sa gitna ng alitan at kaguluhan ng mga bansa, Siya na nakaluklok sa ibabaw ng mga kerubin ay patuloy na gumagabay sa mga usapin ng daigdig.

> “The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.

> Ang kasaysayan ng mga bansang, isa-isa, ay umiral sa itinalagang panahon at pook para sa kanila, na di-namamalayang nagpapatotoo sa katotohanang ang kahulugan nito’y hindi nila nauunawaan, ay nangungusap sa atin. Sa bawat bansa at sa bawat indibidwal sa kasalukuyan, itinalaga na ng Diyos ang isang lugar sa Kaniyang dakilang panukala. Sa ngayon, ang mga tao at ang mga bansa ay sinusukat sa panukat na pisi na may tingga na nasa kamay Niya na kailanman ay hindi nagkakamali. Ang lahat ay, sa pamamagitan ng kanilang sariling pasiya, pinagpapasiyahan ang sarili nilang kapalaran, at ang Diyos ay pinaiilalim ang lahat sa Kaniyang pamamahala upang maisakatuparan ang Kaniyang mga layunin.

> “The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.

> Ang kasaysayang iginuhit ng dakilang “I AM” sa Kanyang salita, na nag-uugnay ng kawing sa kawing sa tanikala ng propesiya, mula sa walang-hanggan ng nakaraan hanggang sa walang-hanggan ng hinaharap, ay ipinababatid sa atin kung nasaan tayo ngayon sa pagkakasunod-sunod ng mga kapanahunan, at kung ano ang maaaring asahan sa darating na panahon. Ang lahat ng inihula ng propesiya na magaganap, hanggang sa kasalukuyan, ay nasubaybayan na sa mga pahina ng kasaysayan, at makatitiyak tayo na ang lahat ng darating pa ay matutupad ayon sa kaayusan nito.

> “The final overthrow of all earthly dominions is plainly foretold in the word of truth. In the prophecy uttered when sentence from God was pronounced upon the last king of Israel is given the message.” Education, 178, 179.

> Ang pangwakas na pagbagsak ng lahat ng mga paghaharing makalupa ay maliwanag na inihula sa salita ng katotohanan. Sa hulang binigkas nang ipahayag ang hatol mula sa Diyos laban sa huling hari ng Israel, ibinigay ang mensahe. Education, 178, 179.

The complicated wheels that appear at first sight to be in confusion are the complicated play of human events as represented in the strife and tumult of nations. The history that Christ has marked out in His Word tells us where we are, and in so doing it identifies the final overthrow of all earthly dominions. The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is where the effect of every vision is fulfilled, and within that history the wheels represent the wars and rumors of wars that Christ identified as the “beginning of sorrows”. The beginning of sorrows began on September 11, 2001, for that is when the sealing time of the one hundred and forty-four thousand began, and the sealing angel places His mark upon those who sigh and cry for the abominations that are done within the church and the land.

Ang masalimuot na mga gulong na sa unang tingin ay waring nasa kaguluhan ay ang masalimuot na pag-ikot ng mga pangyayari ng tao na kinakatawan sa alitan at kaguluhan ng mga bansa. Ang kasaysayang itinalaga ni Cristo sa Kaniyang Salita ay nagsasabi sa atin kung nasaan tayo, at sa paggawa nito ay tinutukoy nito ang panghuling pagbagsak ng lahat ng makalupang kapangyarihan. Ang panahon ng pagtatatak ng isang daan at apatnapu’t apat na libo ay yaon kung saan natutupad ang bisa ng bawat pangitain, at sa loob ng kasaysayang iyon ang mga gulong ay kumakatawan sa mga digmaan at mga bali-balita ng mga digmaan na tinukoy ni Cristo bilang “pasimula ng mga kapanglawan”. Ang pasimula ng mga kapanglawan ay nagsimula noong Setyembre 11, 2001, sapagkat iyon ang panahon nang magsimula ang pagtatatak ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, at inilalagay ng anghel na tagapagtatak ang Kaniyang tanda sa mga nagbubuntung-hininga at nagsisidaing dahil sa mga kasuklam-suklam na bagay na ginagawa sa loob ng iglesia at ng lupain.

The wars in the land, produce sorrow for those who see and hear what those wars represent. The history of the sealing is identifying the final overthrow of all earthly kingdoms, and the overthrowing of those kingdoms has been traced in the prophetic history of the past. When Isaiah, in chapter six, saw the same vision as John, Daniel, Ezekiel, Job and Paul he volunteered to present the message for that time, but he asked how long he would need to present the message?

Ang mga digmaan sa lupain ay nagdudulot ng dalamhati sa mga nakakakita at nakakarinig hinggil sa kung ano ang isinasagisag ng mga digmaang iyon. Ang kasaysayan ng paglalagay ng tatak ay nagpapakilala sa pangwakas na pagpabagsak ng lahat ng makalupang kaharian, at ang pagpabagsak ng mga kahariang iyon ay natunton na sa propetikong kasaysayan ng nakaraan. Nang makita ni Isaias, sa kabanata anim, ang gayunding pangitain na nakita rin nina Juan, Daniel, Ezekiel, Job, at Pablo, kusang-loob siyang naghandog na ipahayag ang mensahe para sa panahong iyon, ngunit itinanong niya kung gaano katagal niya kailangang ipahayag ang mensahe?

> Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. Isaiah 6:8–12.

> At narinig ko rin ang tinig ng Panginoon na nagsasabi, Sino ang aking susuguin, at sino ang paroroon sa ganang atin? Nang magkagayo’y sinabi ko, Narito ako; suguin mo ako. At sinabi niya, Humayo ka, at sabihin mo sa bayang ito: Makinig kayo nang makinig, ngunit hindi ninyo mauunawaan; at tumingin kayo nang tumingin, ngunit hindi ninyo mapagwari. Patabain mo ang puso ng bayang ito, pabigatin mo ang kanilang mga tainga, at ipikit mo ang kanilang mga mata; baka sila’y makakita sa kanilang mga mata, at makarinig sa kanilang mga tainga, at makaunawa sa kanilang puso, at magbalik-loob, at mapagaling. Nang magkagayo’y sinabi ko, Panginoon, hanggang kailan? At siya’y sumagot, Hanggang sa ang mga lungsod ay mawasak na walang naninirahan, at ang mga bahay ay walang tao, at ang lupain ay maging lubos na ilang, at ilayo ng Panginoon ang mga tao nang malayo, at magkaroon ng malaking paglisan sa gitna ng lupain. Isaias 6:8-12.

The answer Isaiah was given was that he would need to present the message until “the land be utterly destroyed.” The message of the sealing is given in the time of warfare, and the warfare is specifically identified as the interpretation of the “marah” vision that the prophets all beheld. The external message is designed to produce an internal experience, but only for those who “will hear”.

Ang sagot na ibinigay kay Isaias ay na kinakailangan niyang ipahayag ang mensahe hanggang sa “lubusang mawasak ang lupain.” Ang mensahe ng pagsaselyo ay ibinibigay sa panahon ng pakikidigma, at ang pakikidigmang ito ay tiyak na tinutukoy bilang ang pagpapakahulugan ng pangitaing “marah” na namalas ng lahat ng mga propeta. Ang panlabas na mensahe ay nilalayong magbunga ng panloob na karanasan, ngunit para lamang sa mga “makikinig.”

The connection of the papal proxy army of Nazi’s in the second world war, aligns, line upon line, with the second proxy army in the second proxy war, and the second world war itself aligns with the second proxy war. The connection of the second proxy war with the borderline war of Raphia that is now being repeated in the Ukraine, is geographically connected with the second strike of Islam of the third woe, that began in October 7, 2023, and represents prophetic wheels within wheels.

Ang pagkakaugnay ng kinatawang hukbo ng papa na mga Nazi sa ikalawang digmaang pandaigdig ay umaayon, taludtod sa taludtod, sa ikalawang kinatawang hukbo sa ikalawang digmaang kinatawan, at ang ikalawang digmaang pandaigdig mismo ay umaayon sa ikalawang digmaang kinatawan. Ang pagkakaugnay ng ikalawang digmaang kinatawan sa digmaang panghangganan ng Raphia na ngayo’y inuulit sa Ukraine, ay heograpikong kaugnay ng ikalawang paghagupit ng Islam sa ikatlong sawi, na nagsimula noong Oktubre 7, 2023, at kumakatawan sa makahulang mga gulong sa loob ng mga gulong.

In 1999, a book was published that had been written by John Cornwell. John Cornwell at that time was a Senior Research Fellow at Jesus College, at Cambridge in England, and was an award-winning journalist and author. The book addressed the role of the pope of Rome who reigned during World War Two. The book begins with the future pope’s grandfather who was the right-hand man of Pope Pius IX, known as Pio Nono. In 1849 a Republican mob attacked the Vatican compounds and Pope Pius IX fled the city of Rome. The man he took with him into exile was Eugenio Pacelli’s grandfather. Eugenio Pacelli was the grandson of Pope Pius IX’s right hand man, and he later became Pius XII, and the book about Eugenio Pacelli was named Hitler’s Pope, The Secret History of Pius XII.

Noong 1999, inilathala ang isang aklat na isinulat ni John Cornwell. Si John Cornwell noon ay Senior Research Fellow sa Jesus College, sa Cambridge sa Inglatera, at isang mamamahayag at may-akdang pinarangalan ng mga gantimpala. Tinalakay ng aklat ang papel ng obispo ng Roma na namahala noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Nagsisimula ang aklat sa lolo ng magiging obispo, na siyang kanang kamay ni Pope Pius IX, na kilala bilang Pio Nono. Noong 1849, sinalakay ng isang Republikang nagkakagulong-bayan ang mga gusali ng Vaticano at tumakas si Pope Pius IX mula sa lungsod ng Roma. Ang lalaking isinama niya sa pagpapatapon ay ang lolo ni Eugenio Pacelli. Si Eugenio Pacelli ang apo ng kanang kamay ni Pope Pius IX, at nang maglaon ay naging Pius XII siya, at ang aklat tungkol kay Eugenio Pacelli ay pinamagatang Hitler’s Pope, The Secret History of Pius XII.

In the book Cornwell explores the extent to which Pope Pius XII, formerly Cardinal Eugenio Pacelli, was aware of and responded to the persecution of Jews by the Nazi regime during World War II. He demonstrates that Pius XII’s public silence and lack of action in condemning the Holocaust illustrated his immoral leadership during the war.

Sa aklat, sinusuri ni Cornwell ang lawak ng kaalaman ni Papa Pio XII, na dating Kardinal Eugenio Pacelli, hinggil sa pag-uusig sa mga Hudyo na isinagawa ng rehimeng Nazi noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, at ang lawak ng kaniyang naging pagtugon dito. Ipinakikita niya na ang pampublikong pananahimik ni Pio XII at ang kawalan niya ng pagkilos sa pagkondena sa Holokausto ay nagpapamalas ng kaniyang imoral na pamumuno sa panahon ng digmaan.

Cornwell provides historical context for Pius XII’s papacy, including his diplomatic background and the complex political dynamics of the time. He examines the Vatican’s approach to dealing with Nazi Germany. Cornwell identifies that Pius XII failed to speak out against the Holocaust and intervene on behalf of persecuted Jews, for he, as Cardinal in 1933, had brought about a concordat with Hitler that promised Catholic submission to the work of Hitler.

Nagbibigay si Cornwell ng makasaysayang konteksto sa pontipikado ni Pio XII, kabilang ang kaniyang diplomatikong karanasan at ang masalimuot na dinamika pampolitika ng panahong iyon. Sinusuri niya ang pamamaraan ng Vaticano sa pakikitungo sa Alemanyang Nazi. Itinutukoy ni Cornwell na nabigo si Pio XII na magsalita laban sa Holokausto at mamagitan para sa kapakanan ng mga inuusig na Hudyo, sapagkat siya, bilang Kardinal noong 1933, ang nagpasimuno sa pagpapatibay ng isang konkordato kay Hitler na may pangakong pagpapasakop ng Simbahang Katolika sa gawain ni Hitler.

We will continue this study in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.

> After World War II, some Nazi war criminals managed to escape justice by fleeing to various countries, including several in South America. The primary methods they used to escape and reach South America included:

> Pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, may ilang kriminal na pandigma ng Nazi ang nagawang makatakas sa katarungan sa pamamagitan ng pagtakas patungo sa iba’t ibang bansa, kabilang ang ilan sa Timog Amerika. Ang mga pangunahing paraang ginamit nila upang makatakas at makarating sa Timog Amerika ay kinabibilangan ng:

> Ratlines: Ratlines were clandestine escape routes established by various organizations, including the Catholic Church and sympathetic intelligence agencies, to help Nazis and other fugitives escape Europe. These routes often involved the use of false identities, forged documents, and smuggling networks to facilitate their passage to safe havens, including South America.

> Mga ratline: Ang mga ratline ay mga lihim na rutang pagtakas na itinatag ng iba’t ibang organisasyon, kabilang ang Simbahang Katoliko at mga ahensiyang paniktik na may simpatiya, upang tulungan ang mga Nazi at iba pang mga takas na makatakas mula sa Europa. Kadalasang kinasasangkutan ng mga rutang ito ang paggamit ng mga huwad na pagkakakilanlan, mga palsipikadong dokumento, at mga network ng pagpupuslit upang mapadali ang kanilang paglalakbay patungo sa mga ligtas na kanlungan, kabilang ang Timog Amerika.

> Forged Documents: Many Nazi fugitives obtained forged passports, visas, and other travel documents to conceal their true identities and evade capture. They used these documents to travel through neutral or sympathetic countries before reaching South America.

> Huwad na mga Dokumento: Maraming tumatakas na Nazi ang nakakuha ng mga huwad na pasaporte, bisa, at iba pang mga dokumento sa paglalakbay upang ikubli ang kanilang tunay na pagkakakilanlan at makaiwas sa pagkakahuli. Ginamit nila ang mga dokumentong ito upang maglakbay sa mga bansang walang kinikilingan o may pakikiramay sa kanila bago makarating sa Timog Amerika.

> Complicity of Authorities: In some cases, sympathetic officials in South American countries turned a blind eye to the presence of Nazi fugitives or actively assisted them in evading capture. Some governments, particularly those with authoritarian regimes sympathetic to Nazi ideology, provided refuge to these individuals.

> Pakikipagsabwatan ng mga Awtoridad: Sa ilang pagkakataon, ang mga opisyal na may pakikiramay sa mga bansa sa Timog Amerika ay nagkunwang walang alam sa presensiya ng mga takas na Nazi o hayagang tumulong sa kanila upang makaiwas sa pagkakadakip. Ang ilang pamahalaan, lalo na yaong may mga awtoritaryanong rehimen na may simpatiya sa ideolohiyang Nazi, ay nagkaloob ng kanlungan sa mga indibiduwal na ito.

> Legal Loopholes: Some Nazi war criminals exploited legal loopholes or lax extradition laws in South American countries to avoid extradition to Europe, where they would face prosecution for their crimes.

> Mga Ligál na Lusot: Sinamantala ng ilang kriminal na pandigma ng Nazi ang mga ligál na lusot o ang maluluwag na batas sa ekstradisyon sa mga bansa sa Timog Amerika upang maiwasan ang ekstradisyon patungong Europa, kung saan haharap sila sa pag-uusig dahil sa kanilang mga krimen.

> Overall, the combination of ratlines, forged documents, complicity of authorities, and legal loopholes enabled Nazi war criminals to escape to South America and evade justice for many years after the end of World War II. ChatGPT, March, 2024.

> Sa kabuuan, ang pagsasanib ng mga ratline, mga huwad na dokumento, pakikipagsabwatan ng mga awtoridad, at mga butas sa batas ay nagbigay-daan sa mga kriminal na mandirigma ng Nazi na makatakas patungong Timog Amerika at makaiwas sa katarungan sa loob ng maraming taon matapos ang pagtatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig. ChatGPT, Marso, 2024.

Back to Articles