Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty

Ang Aklat ni Daniel - Bilang Isang Daan at Tatlumpu

The Prophetic Transition of the United States: From the Sixth Kingdom to the Threefold Union

Ang Propetikong Paglipat ng Estados Unidos: Mula sa Ikaanim na Kaharian tungo sa Tatluhang Unyon

Author

Jeff Pippenger

Published

March 11, 2024

Formats

PDF
Word

When the United States enforces the soon-coming Sunday law it will cease to be the sixth kingdom of Bible prophecy and transition into one third of the threefold union of Modern Rome. The president who enforces the Sunday law will be the last president, and he will be a Republican president. This is established upon two witnesses.

Kapag ipinatupad ng Estados Unidos ang nalalapit na batas ng Linggo, titigil ito sa pagiging ikaanim na kaharian ng propesiya sa Biblia at lilipat tungo sa pagiging isang-katlo ng tatluhang pagkakaisa ng Makabagong Roma. Ang pangulong magpapatupad ng batas ng Linggo ang magiging huling pangulo, at siya ay magiging isang Republikanong pangulo. Ito ay pinagtitibay sa pamamagitan ng dalawang saksi.

Abraham Lincoln, who was the first Republican president “spoke” the Emancipation Proclamation in 1863, which was the middle waymark of the speaking in the prophetic history of the earth beast. When Lincoln “spoke” the Emancipation Proclamation, in 1863, he was the first Republican president, thus typifying the last Republican president. Abraham Lincoln represents the last waymark of the first period of the earth beast and also the first waymark of the second period of the earth beast. Jesus always illustrates the end by the beginning. When the earth beast speaks as a dragon, at the end of the last of the two periods, the president will be a Republican president, as typified by Lincoln.

Si Abraham Lincoln, na siyang unang pangulong Republikano, ay “nagsalita” ng Proklamasyon ng Emansipasyon noong 1863, na siyang gitnang palatandaan ng “pagsasalita” sa kasaysayang propetiko ng halimaw na mula sa lupa. Nang “nagsalita” si Lincoln ng Proklamasyon ng Emansipasyon noong 1863, siya ang unang pangulong Republikano, at sa gayon ay tumatayong tipo ng huling pangulong Republikano. Kinakatawan ni Abraham Lincoln ang huling palatandaan ng unang kapanahunan ng halimaw na mula sa lupa, at gayundin ang unang palatandaan ng ikalawang kapanahunan ng halimaw na mula sa lupa. Laging inilalarawan ni Jesus ang wakas sa pamamagitan ng pasimula. Kapag ang halimaw na mula sa lupa ay nagsasalita gaya ng dragon, sa katapusan ng huli sa dalawang kapanahunan, ang pangulo ay magiging isang pangulong Republikano, ayon sa tipo ni Lincoln.

The second witness of the last president being a Republican president is the period that began at the time of the end in 1989 with Ronald Reagan. The prophetic period from 1989 to the soon coming Sunday law has been represented by the prophetic period of preparation for papal Rome taking the throne in the history of 508 to 538. That prophetic period of preparation for the empowerment of the antichrist in 538 was typified by the thirty years of Christ’s preparation, that is from His birth unto His baptism.

Ang ikalawang saksi na ang huling pangulo ay isang Republikano ay ang panahong nagsimula sa panahon ng wakas noong 1989 sa kapanahunan ni Ronald Reagan. Ang panahong propetiko mula 1989 hanggang sa malapit nang dumating na batas ng Linggo ay kinakatawan ng panahong propetiko ng paghahanda para sa pag-upo ng Roma Papal sa trono sa kasaysayan ng 508 hanggang 538. Ang panahong propetiko ng paghahandang iyon para sa pagbibigay-kapangyarihan sa antikristo noong 538 ay tinipuhan ng tatlumpung taon ng paghahanda ni Cristo, mula sa Kanyang kapanganakan hanggang sa Kanyang bautismo.

The antichrist had a thirty-year preparation period that counterfeited Christ’s thirty years of preparation. A thirty-year period of preparation for Christ, and also for the antichrist, provides two witnesses to a period of preparation for the healing of the deadly wound at the soon coming Sunday law. That period of preparation began at the time of the end in 1989, just as Christ’s period of preparation arrived when He was born, which marked the time of the end in His prophetic history.

Ang antikristo ay nagkaroon ng tatlumpung-taong panahon ng paghahanda na humuwad sa tatlumpung-taong paghahanda ni Cristo. Ang tatlumpung-taong panahon ng paghahanda para kay Cristo, at gayundin para sa antikristo, ay nagbibigay ng dalawang saksi sa isang panahon ng paghahanda para sa paghilom ng sugat na nakamamatay sa nalalapit na batas sa Linggo. Ang panahong iyon ng paghahanda ay nagsimula sa panahon ng wakas noong 1989, gaya ng pagdating ng panahon ng paghahanda ni Cristo nang Siya’y ipanganak, na siyang nagmarka ng panahon ng wakas sa Kaniyang kasaysayang propetiko.

Before the last president, verse two of Daniel eleven teaches that there will be six presidents that reach to the rich president that “stirs up” the realm of the globalists. The first of those six presidents was Ronald Reagan, a Republican. Ronald Reagan and Abraham Lincoln provide the two witnesses. The waymark of the rebellion of 1863, and the line of presidents beginning in 1989, pinpoint the characteristics of the final president of the United States.

Bago ang pangwakas na pangulo, itinuturo ng talatang ikalawa ng Daniel labing-isa na magkakaroon ng anim na pangulo na hahantong sa mayamang pangulong “pinupukaw” ang nasasakupan ng mga globalista. Ang una sa anim na pangulong iyon ay si Ronald Reagan, isang Republikano. Si Ronald Reagan at Abraham Lincoln ay nagsisilbing dalawang saksi. Ang pananda ng rebelyon noong 1863, at ang pagkakasunod-sunod ng mga pangulo mula noong 1989, ay tumutukoy nang tumpak sa mga katangian ng pangwakas na pangulo ng Estados Unidos.

Ronald Reagan is a symbol of the first, and therefore illustrates the last. Reagan was a former media star, a former Democrat that had converted to be a Republican. He was known for his provocative use of the English language. He was known for his sense of humor. He was a professed Protestant, who demonstrated that he did not truly understand what Protestant meant when he formed an alliance with the antichrist of Bible prophecy.

Si Ronald Reagan ay isang sagisag ng una, at sa gayon ay naglalarawan ng huli. Si Reagan ay dating bituin sa midya, isang dating Demokrata na lumipat ng panig upang maging isang Republikano. Kilala siya sa kanyang mapang-udyok na paggamit ng wikang Ingles. Kilala rin siya sa kanyang pagkamapagpatawa. Nagpakilalang Protestante siya, na ipinamalas niyang hindi niya tunay na nauunawaan kung ano ang kahulugan ng pagiging Protestante nang nakipag-alyansa siya sa Antikristo ng propesiya sa Bibliya.

He was pro-American, and politically unafraid. He was preceded by the most ineffective president in that era of modern politics, and his predecessor had bowed to the demands of radical Islam. Perhaps the most significant thing he stated, and which he is given credit for accomplishing, was when he said, “Mr. Gorbachev, tear down this wall.”

Siya ay pro-Amerikano at hindi natatakot sa pulitika. Nauna sa kanya ang pinaka-hindi epektibong pangulo sa panahong iyon ng makabagong politika, at ang kanyang sinundan ay nagpasakop sa mga hinihingi ng radikal na Islam. Marahil ang pinakamahalagang pahayag na kanyang binitiwan, at yaong kinikilalang kanyang naisakatuparan, ay nang sinabi niya, “Ginoong Gorbachev, gibain ninyo ang pader na ito.”

Donald Trump is a symbol of the last, and therefore has been illustrated by the first. Trump was a former media star, a former Democrat that had converted to a Republican. He is known for his provocative use of the English language. He is known for his sense of humor. He is a professed Protestant, who has demonstrated that he does not truly understand what Protestant means, and he will form an alliance with the antichrist of Bible prophecy at the soon coming Sunday law.

Si Donald Trump ay isang sagisag ng huli, at sa gayon ay nailarawan na siya ng una. Si Trump ay dating bituin sa midya, dating Demokratang naging Republikano. Kilala siya sa kanyang mapukaw-damdaming paggamit ng wikang Ingles. Kilala rin siya sa kanyang pagiging mapagbiro. Siya ay isang nagpapakilalang Protestante, na nagpakita na hindi niya tunay na nauunawaan ang kahulugan ng pagiging Protestante, at siya ay makikipag-alyansa sa Antikristo ng propesiyang biblikal sa pagdating ng nalalapit na batas sa Linggo.

He is pro-American, and politically unafraid. He was preceded by the most ineffective president in that era of modern politics, and when he is re-elected in 2024, he will once again have been preceded by the new most ineffective president in the era of modern politics. In both instances his predecessors are known for bowing to the demands of radical Islam. Most certainly the most significant thing he has ever stated, and which he will be given credit for accomplishing, is “Build the wall.”

Siya ay pabor sa Amerika at sa larangang pampolitika ay walang pangamba. Nauna sa kanya ang pinaka-hindi epektibong pangulo sa panahong iyon ng makabagong pulitika, at kapag muling mahalal siya sa 2024, muli na namang mauuna sa kanya ang bagong pinaka-hindi epektibong pangulo sa panahon ng makabagong pulitika. Sa kapwa pagkakataon, ang kanyang mga nauna ay kilala sa pagpasakop sa mga kahingian ng radikal na Islam. Walang pasubali, ang pinakamahalagang bagay na kailanman ay kanyang ipinahayag, at kung saan siya pagkakalooban ng pagkilala dahil sa pagsasakatuparan nito, ay “Itayo ang pader.”

This is not to claim that Jimmy Carter, Barack Hussein Obama and Joe Biden were not highly effective in their presidencies, it is just that their effectiveness, was based upon their work to destroy the principles enshrined in the Constitution of the United States, the very document they had each sworn to uphold and protect, coupled with the reality that Carter allowed Islam to hold hostages until the election of Reagan, and that Obama did an apology tour to the Islamic world and gave a minimum of one billion dollars cash to the primary bank of radical Islam, and Biden’s record of support of Islam is too long to list.

Hindi ito upang ipahayag na sina Jimmy Carter, Barack Hussein Obama at Joe Biden ay hindi naging lubhang epektibo sa kanilang kani-kaniyang pagkapangulo; kundi ang kanilang pagiging epektibo ay nakasalig sa kanilang paggawa upang wasakin ang mga prinsipyong nakasaad sa Saligang-Batas ng Estados Unidos, ang mismong dokumentong bawat isa sa kanila ay nanumpang itaguyod at ipagtanggol, kalakip ang katotohanang pinahintulutan ni Carter na hawakan ng Islam ang mga bihag hanggang sa pagkakahalal kay Reagan, at na nagsagawa si Obama ng isang paglilibot ng paghingi ng paumanhin sa mundong Islamiko at nagbigay ng hindi bababa sa isang bilyong dolyar na cash sa pangunahing bangko ng radikal na Islam, at ang rekord ni Biden ng pagsuporta sa Islam ay napakahaba upang ilista.

Ronald Reagan accomplished the work of tearing down the symbolic wall called “the iron curtain”, and on November 11, 1989 the Berlin wall came down to mark that spiritual conquering with a literal waymark. Trump will tear down the symbolic wall of separation of Church and State, and the third Woe will provide a literal waymark of that event. That event will conclude the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which began with the arrival of Islam of the third Woe, which provided a literal waymark to identify that the spiritual work of the sealing period had begun. October 7, 2023, provided the middle point of the three literal historical markers of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

Isinakatuparan ni Ronald Reagan ang gawaing paggiba ng simbolikong pader na tinatawag na “the iron curtain,” at noong Nobyembre 11, 1989, bumagsak ang Berlin Wall upang markahan ang nasabing espirituwal na pagsakop sa pamamagitan ng isang literal na palatandaan. Igigiba ni Trump ang simbolikong pader ng paghihiwalay ng Simbahan at Estado, at ang ikatlong Woe ay magbibigay ng isang literal na palatandaan ng pangyayaring iyon. Ang pangyayaring iyon ang magtatapos sa panahon ng pagtatatak ng isandaan at apatnapu’t apat na libo, na nagsimula sa pagdating ng Islam ng ikatlong Woe, na nagbigay ng isang literal na palatandaan upang matukoy na nagsimula na ang espirituwal na gawain ng panahon ng pagtatatak. Ang Oktubre 7, 2023 ay nagsilbing gitnang punto ng tatlong literal na makasaysayang palatandaan ng panahon ng pagtatatak ng isandaan at apatnapu’t apat na libo.

In the midst of that history of the sealing, the sixth president since Ronald Reagan was symbolically politically assassinated by the beast from the bottomless pit. The beast from the bottomless pit at the outset of the sealing time was Islam, representing Mohammed, a symbol of a false prophet. The beast from the bottomless pit at the end of the sealing time is the sea beast of Catholicism, whose deadly wound is then healed. The beast from the bottomless pit that ascends in the middle of the sealing time, is the beast of atheism, the dragon. The dragon beast from the bottomless pit, in the middle of the sealing time slays the two witnesses in Revelation chapter eleven.

Sa kalagitnaan ng kasaysayang iyon ng pagtatatak, ang ikaanim na pangulo pagkatapos ni Ronald Reagan ay simbolikong pinaslang sa larangan ng pulitika ng halimaw na mula sa kalaliman. Ang halimaw na mula sa kalaliman sa pasimula ng panahon ng pagtatatak ay ang Islam, na kumakatawan kay Mohammed, isang sagisag ng huwad na propeta. Ang halimaw na mula sa kalaliman sa katapusan ng panahon ng pagtatatak ay ang halimaw na mula sa dagat ng Katolisismo, na ang sugat nitong nakamamatay ay saka gumaling. Ang halimaw na mula sa kalaliman na umaahon sa kalagitnaan ng panahon ng pagtatatak ay ang halimaw ng ateismo, ang dragon. Ang halimaw na dragon mula sa kalaliman, sa kalagitnaan ng panahon ng pagtatatak, ay pinapatay ang dalawang saksi sa Apocalipsis kabanata labing-isa.

The pro-slavery Democratic dragon faction of the US Civil War literally slew the first Republican president. The Civil War officially ended on April 9, 1865, and Lincoln died a week later on the 15th, though he had been shot the day before. The war ended on the seventh-day Sabbath, and Lincoln died on the seventh-day Sabbath.

Ang maka-alipin na paksyong “dragon” ng Partidong Demokratiko sa Digmaang Sibil ng Estados Unidos ay literal na pinaslang ang unang pangulong Republikano. Opisyal na nagtapos ang Digmaang Sibil noong Abril 9, 1865, at si Lincoln ay namatay makalipas ang isang linggo, noong ika-15, bagaman binaril siya noong araw bago iyon. Nagtapos ang digmaan sa Sabat ng ikapitong araw, at si Lincoln ay namatay sa Sabat ng ikapitong araw.

The globalists who had been awakened (stirred up) against the rich and powerful president, accomplished a political assassination on November 3, 2020. That beast from the bottomless pit represented the dragon beast who symbolically slew the last republican president as typified by the literal death of the first republican president. God’s Word identifies that after the world rejoiced over his death, he would stand upon his feet. We are now in 2024, and it is apparent that Trump has come back to life, in spite of all the lawfare, lies, propaganda and money that is being thrown against him.

Ang mga globalista na ginising (pinukaw) laban sa mayaman at makapangyarihang pangulo ay nagsagawa ng isang asesinasyong pampulitika noong Nobyembre 3, 2020. Ang halimaw na iyon mula sa hukay na walang salalayan ay kumakatawan sa dragong halimaw na sa paraang sagisag ay pinaslang ang huling pangulong Republikano, gaya ng inihuwaran ng literal na kamatayan ng unang pangulong Republikano. Ipinahahayag ng Salita ng Diyos na matapos magalak ang sanlibutan dahil sa kaniyang kamatayan, siya’y tatayo sa kaniyang mga paa. Nasa 2024 na tayo, at maliwanag na si Trump ay muling nabuhay, sa kabila ng lahat ng lawfare, kasinungalingan, propaganda, at salaping inihahagis laban sa kaniya.

In the controversy that manifests itself in the United States, and thus prefigures the same controversy in the world, a satanic power from beneath will come up during the time when the power of God as represented by the latter rain is coming down from above.

Sa tunggaliang nahahayag sa Estados Unidos, at sa gayo’y nagsisilbing paunang larawan ng gayunding tunggalian sa sanlibutan, isang satanikong kapangyarihan mula sa ibaba ay aahon sa panahong ang kapangyarihan ng Diyos, na kinakatawan ng Huling Ulan, ay bumababa mula sa itaas.

In the history of September 11, 2001, unto the soon coming Sunday law in the United States, Islam of the third Woe came out of the bottomless pit as smoke, representing the smoke of the burning buildings at the beginning of that history. In 2016, the Communist woke-ism of the globalists ascended to kill the two witnesses. Then at the soon coming Sunday law the papacy, who will then become the eighth beast that is of the seven, will ascend to the throne of the earth as its deadly wound is healed.

Sa kasaysayang sumasaklaw mula noong Setyembre 11, 2001 hanggang sa nalalapit na batas sa Linggo sa Estados Unidos, ang Islam ng ikatlong Woe ay umahon mula sa walang-hanggang kalaliman na gaya ng usok, na kumakatawan sa usok ng mga nagliliyab na gusali sa pasimula ng kasaysayang iyon. Noong 2016, ang Komunistang woke-ismo ng mga globalista ay umangat upang patayin ang dalawang saksi. Pagkatapos, sa nalalapit na batas sa Linggo, ang kapapahan, na sa panahong iyon ay magiging ikawalong hayop na pabilang sa pito, ay aakyat sa trono ng daigdig sa paghilom ng kaniyang nakamamatay na sugat.

The beasts that represent the power that comes from beneath, during the time when the latter rain is falling as the power from above, represent a prophetic “Truth.” The first that is to ascend as smoke is Islam of the third Woe, at the time when the first voice of Revelation chapter eighteen sounds, and it ascends when the latter rain begins to be “measured”. The last beast to ascend is the papacy, at the time when the second voice of Revelation chapter eighteen sounds, and it ascends when the latter rain is being poured out without measure.

Ang mga hayop na kumakatawan sa kapangyarihang nagmumula sa ibaba, sa panahong ang huling ulan ay bumubuhos bilang kapangyarihang mula sa itaas, ay sumasagisag sa isang propetikong "Katotohanan." Ang unang aakyat na gaya ng usok ay ang Islam ng Ikatlong Kapahamakan, sa panahong umalingawngaw ang unang tinig ng Apocalipsis kabanata labingwalo, at ito'y aakyat kapag ang huling ulan ay nagsisimulang "sukatin." Ang huling hayop na aakyat ay ang Papado, sa panahong umalingawngaw ang ikalawang tinig ng Apocalipsis kabanata labingwalo, at ito'y aakyat kapag ang huling ulan ay ibinubuhos na walang takal.

The first typifies the last, and the beast that ascends in the middle is the beast of atheistic globalism that slayed two witnesses in 2020. One witness was the Protestant horn, and the other was the Republican horn. The rebellion and anarchy associated with the beast of atheism is represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet, and that beast from the bottomless pit arrived in between the first and last beasts from the bottomless pit, that creates the definition of the Hebrew word “truth”, even if it is a truth identifying the satanic power that comes from beneath during the time when the heavenly power is coming from above.

Ang una ay sumasagisag sa huli, at ang hayop na umaahon sa kalagitnaan ay ang hayop ng ateistikong globalismo na pumatay sa dalawang saksi noong 2020. Ang isang saksi ay ang Protestanteng sungay, at ang isa pa ay ang Republikanong sungay. Ang paghihimagsik at anarkiya na kaugnay ng hayop ng ateismo ay kinakatawan ng ikalabintatlong titik ng alpabetong Hebreo, at ang hayop na iyon mula sa kalaliman ay dumating sa pagitan ng una at huling mga hayop mula sa kalaliman, na siyang bumubuo ng depinisyon ng salitang Hebreo na "katotohanan," bagaman ito ay isang katotohanang tumutukoy sa satanikong kapangyarihang nagmumula sa ibaba sa panahong ang makalangit na kapangyarihan ay nagmumula sa itaas.

Three and a half days after the two witnesses were slain a “middle voice” began to sound. It was “the voice of one crying in the wilderness”. That voice was the “ending” of the voice of the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant, and the beginning of the voice of Elijah, calling men and women to Mount Carmel.

Pagkaraan ng tatlo’t kalahating araw mula nang pinatay ang dalawang saksi, isang “tinig sa gitna” ang nagsimulang umalingawngaw. Iyon ang “tinig ng isang sumisigaw sa ilang.” Ang tinig na iyon ang “wakas” ng tinig ng sugo na naghahanda ng daan para sa Sugo ng Tipan, at ang pasimula ng tinig ni Elias, na tumatawag sa kalalakihan at kababaihan sa Bundok ng Karmelo.

> “Brethren and sisters, would that I might say something to awaken you to the importance of this time, the significance of the events that are now taking place. I point you to the aggressive movements now being made for the restriction of religious liberty. God’s sanctified memorial has been torn down, and in its place a false sabbath, bearing no sanctity, stands before the world. And while the powers of darkness are stirring up the elements from beneath, the Lord God of heaven is sending power from above to meet the emergency by arousing His living agencies to exalt the law of heaven. Now, just now, is our time to work in foreign countries. As America, the land of religious liberty, shall unite with the papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example. Our people are not half awake to do all in their power, with the facilities within their reach, to extend the message of warning.

> Mga kapatid na lalaki at babae, o nawa’y may masabi ako upang gisingin kayo sa kahalagahan ng panahong ito, sa kabuluhan ng mga pangyayaring kasalukuyang nagaganap. Itinuturo ko sa inyo ang mga agresibong kilusang isinasagawa ngayon upang higpitan ang kalayaan sa relihiyon. Ang pinabanal na alaala ng Diyos ay giniba, at sa halip nito ay nakatindig sa harap ng sanlibutan ang isang huwad na sabat na walang kabanalan. At habang ang mga kapangyarihan ng kadiliman ay pinupukaw ang mga elemento mula sa ibaba, ang Panginoong Diyos ng langit ay nagpapadala ng kapangyarihan mula sa itaas upang harapin ang kagipitan sa pamamagitan ng paggising sa Kaniyang mga buháy na kasangkapan upang itanghal ang kautusan ng langit. Ngayon, ngayon mismo, ang panahon natin upang gumawa sa mga banyagang bansa. Kapag ang Amerika, ang lupain ng kalayaan sa relihiyon, ay makikipagkaisa sa kapapahan sa pamimilit sa budhi at sa pagpilit sa mga tao na parangalan ang huwad na sabat, ang mga tao sa bawat bansa sa buong daigdig ay aakaying sumunod sa kaniyang halimbawa. Ang ating bayan ay hindi pa man lamang kalahating gising upang gawin ang lahat ng nasa kanilang kapangyarihan, sa pamamagitan ng mga paraang nasa kanilang maaabot, upang palawakin ang mensahe ng babala.

> “The Lord God of heaven will not send upon the world His judgments for disobedience and transgression until He has sent His watchmen to give the warning. He will not close up the period of probation until the message shall be more distinctly proclaimed. The law of God is to be magnified; its claims must be presented in their true, sacred character, that the people may be brought to decide for or against the truth. Yet the work will be cut short in righteousness. The message of Christ’s righteousness is to sound from one end of the earth to the other to prepare the way of the Lord. This is the glory of God, which closes the work of the third angel.” Testimonies, volume 6, 18, 19.

> "Ang Panginoong Diyos ng langit ay hindi igagawad sa sanlibutan ang Kaniyang mga hatol dahil sa kawalan ng pagtalima at pagsalangsang hanggang sa maipadala Niya ang Kaniyang mga bantay upang magbigay ng babala. Hindi Niya wawakasan ang panahon ng probasyon hanggang sa ang mensahe ay maipahayag nang higit na malinaw. Ang kautusan ng Diyos ay dapat dakilain; ang mga kahingian nito ay kailangang ilahad sa tunay at banal nitong katangian, upang ang mga tao ay madala upang magpasya pabor o laban sa katotohanan. Gayunman, ang gawain ay paiikliin sa katuwiran. Ang mensahe ng katuwiran ni Cristo ay dapat umalingawngaw mula sa isang dulo ng lupa hanggang sa kabilang dulo upang ihanda ang daan ng Panginoon. Ito ang kaluwalhatian ng Diyos, na nagtatapos sa gawain ng ikatlong anghel." Testimonies, tomo 6, 18, 19.

The message that began at the end of July, 2023 is now “distinctly proclaiming,” the “warning,” identifying “the importance of this time, the significance of the events that are now taking place.” It is distinctly identifying “the powers of darkness” who “are stirring up the elements from beneath,” and that “the Lord God of heaven” began “sending power from above” on September 11, 2001. It is “sounding” “the message of Christ’s righteousness” “from one end of the earth to the other.” It is high time to “awaken” “to the importance of this time,” for God is now going to begin to “send upon the world His judgments for disobedience and transgression.”

Ang mensaheng nagsimula sa katapusan ng Hulyo 2023 ay ngayo’y “malinaw na nagpapahayag” ng “babala,” na tinutukoy ang “kahalagahan ng panahong ito, ang kabuluhan ng mga pangyayaring kasalukuyang nagaganap.” Ito ay malinaw na tumutukoy sa “mga kapangyarihan ng kadiliman” na “pinupukaw ang mga elemento mula sa ibaba,” at na ang “Panginoong Diyos ng langit” ay nagsimulang “magpadala ng kapangyarihan mula sa itaas” noong Setyembre 11, 2001. Ito ay “ipinatutunog” ang “mensahe ng katuwiran ni Cristo” “mula sa isang dulo ng lupa hanggang sa kabila.” Panahon na upang “magising” “sa kahalagahan ng panahong ito,” sapagkat magsisimula na ngayon ang Diyos na “magpadala sa sanlibutan ng Kanyang mga hatol dahil sa pagsuway at paglabag.”

The line of prophecy represented with 1989 as the time of the end in verse forty, emphasizes the external history, of the internal line of prophecy represented with 1798, as the time of the end in verse forty of Daniel eleven. The prophetic history beginning at 1989 in the verse identifies the three-step process of the healing of papal Rome’s deadly wound. From 1989 until that wound is healed at the soon coming Sunday law represents a specific prophetic period. Verse two of Daniel eleven, adds a second line, by identifying the prophetic role of the presidents of the United States, beginning with Ronald Reagan in 1989. The prophetic period of time that leads to the Sunday law, has a second witness in the thirty years of preparation that was accomplished from 508 to 538, when the papacy took the throne the first time and passed a Sunday law that very year.

Ang linya ng propesiya na kinakatawan ng 1989 bilang panahon ng wakas sa talatang apatnapu ay nagbibigay-diin sa panlabas na kasaysayan ng panloob na linya ng propesiya na kinakatawan ng 1798 bilang panahon ng wakas sa talatang apatnapu ng Daniel labing-isa. Ang kasaysayang propetiko na nagsisimula noong 1989 sa talatang iyon ay tinutukoy ang tatlong-hakbang na proseso ng pagkagaling ng nakamamatay na sugat ng kapapahang Romano. Ang panahon mula 1989 hanggang sa maghilom ang sugat na iyon sa nalalapit na batas ng Linggo ay kumakatawan sa isang natatanging panahong propetiko. Ang talatang dalawa ng Daniel labing-isa ay nagdaragdag ng ikalawang linya sa pamamagitan ng pagtukoy sa propetikong papel ng mga pangulo ng Estados Unidos, na nagsisimula kay Ronald Reagan noong 1989. Ang panahong propetiko na humahantong sa batas ng Linggo ay may ikalawang saksi sa tatlumpung taon ng paghahanda na naisakatuparan mula 508 hanggang 538, nang unang umupo sa trono ang kapapahan at nagpasa ng batas ng Linggo sa mismong taong iyon.

Christ was baptized and began His ministry of three and a half years when He was thirty years old. The papacy is a satanic counterfeit of Christ, and the thirty years from 508 to 538, counterfeits the first thirty years of Christ that led to His baptism. His three and a half years ministry were counterfeited by the three and a half prophetic years in which the papacy presented the world with its ministry of death, as a counterfeit of Christ’s ministry of life.

Si Cristo ay bininyagan at sinimulan ang Kanyang tatlo’t kalahating taong ministeryo nang Siya ay tatlumpung taong gulang. Ang papasiya ay isang satanikong panggagaya kay Cristo, at ang tatlumpung taon mula 508 hanggang 538 ay isang huwad na panggagaya sa unang tatlumpung taon ni Cristo na humantong sa Kanyang bautismo. Ang Kanyang tatlo’t kalahating taong ministeryo ay ginayang-huwad ng tatlo’t kalahating propetikong taon, na sa mga yaon ay iniharap ng papasiya sa sanlibutan ang ministeryo nito ng kamatayan, bilang isang huwad na panggagaya sa ministeryo ng buhay ni Cristo.

At the end of His ministry He died, rested in the tomb on the seventh day, and then was resurrected. In 1798, at the end of the satanic ministry of the papacy for three and a half prophetic years the papacy received its deadly wound, then it has been forgotten for seventy symbolic years, until it is resurrected as the eighth that is of the seven. Christ was resurrected on the first day of the week, but sequentially the first day is the “eighth” day, and it is “of the seven” days which Christ created. Eight as a number represents “resurrection,” and the papacy gets resurrected, for it is the one kingdom of the kingdoms of Bible prophecy that has been identified as receiving a deadly wound.

Sa katapusan ng Kanyang ministeryo, Siya ay namatay, nagpahinga sa libingan sa ikapitong araw, at pagkatapos ay muling nabuhay. Noong 1798, sa pagtatapos ng satanikong ministeryo ng Papado sa loob ng tatlo’t kalahating propetikong taon, tinanggap ng Papado ang sugat na nakamamatay; pagkatapos ay nalimutan ito sa loob ng pitumpung simbolikong taon, hanggang sa ito’y muling mabuhay bilang ang ikawalo na siya ring mula sa pito. Si Cristo ay muling nabuhay sa unang araw ng sanlinggo, ngunit sa pagkakasunod-sunod ang unang araw ay ang “ikawalo” na araw, at ito’y “mula sa pito” na mga araw na nilikha ni Cristo. Ang walo, bilang isang bilang, ay kumakatawan sa “muling pagkabuhay,” at ang Papado ay muling mabubuhay, sapagkat ito ang tanging kaharian sa mga kaharian ng hulang biblikal na natukoy bilang tumanggap ng isang sugat na nakamamatay.

Paul identifies that when God brought ancient Israel through the Red Sea, that baptism was symbolically represented.

Itinuturo ni Pablo na, nang pinatawid ng Diyos ang sinaunang Israel sa Dagat na Pula, isinagisag doon ang bautismo.

> Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea; And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea. 1 Corinthians 10:1, 2.

> Bukod dito, mga kapatid, hindi ko nais na kayo’y maging di-nakaaalam na ang lahat ng ating mga ninuno ay nasa ilalim ng ulap at ang lahat ay tumawid sa dagat; at silang lahat ay nabautismuhan kay Moises sa ulap at sa dagat. 1 Corinto 10:1, 2.

The rite of baptism for spiritual Israel replaced the rite of circumcision for literal Israel, and circumcision was to take place on the eighth day. Christ was therefore resurrected upon the eighth day, which is of the seven, and when the papacy is resurrected as the eighth which is of the seven, it is the satanic parallel to the line of Christ. The thirty years of preparation for the papacy to be enthroned, were typified by the thirty years of Christ’s life in preparation for His baptism, His ministry and death. Both of those lines identify a period that leads to the death of the sixth kingdom of Bible prophecy. Both lines represent the last period of the earth beast. In the line of Christ, His birth marked the “time of the end” for that history.

Ang rito ng pagbinyag para sa espirituwal na Israel ay pumalit sa rito ng pagtutuli para sa literal na Israel, at ang pagtutuli ay dapat ganapin sa ikawalong araw. Si Cristo, kung gayon, ay muling nabuhay sa ikawalong araw, na mula sa pito, at kapag ang papado ay muling mabubuhay bilang ang ikawalo na mula sa pito, ito ang satanikong katapat sa linya ni Cristo. Ang tatlumpung taon ng paghahanda para maluklok ang papado sa trono ay tinipuhan ng tatlumpung taon ng buhay ni Cristo sa paghahanda para sa Kaniyang pagbinyag, Kaniyang ministeryo, at kamatayan. Ang dalawang linyang iyon ay kapwa nagtutukoy ng isang panahon na humahantong sa pagkamatay ng ikaanim na kaharian ng hula sa Biblia. Ang kapwa linya ay kumakatawan sa huling panahon ng halimaw na mula sa lupa. Sa linya ni Cristo, ang Kaniyang kapanganakan ay nagsilbing pananda ng “panahon ng wakas” para sa kasaysayang iyon.

Thus, we have four lines. Verse forty’s time of the end in 1989 until the Sunday law of verse forty-one. Verse two’s presentation of the presidents, and the thirty years of preparation for both Christ and the antichrist. The thirty years of Christ began at the “time of the end” in His line, which was marked by His birth. The time of the end in 1798, was typified by the end of the seventy-year captivity of literal Israel in literal Babylon. Therefore, verse two of Daniel eleven begins with Darius, for Darius began to reign at the fall of Babylon. 1989 is the time of the end in verse forty, and verse two of Daniel eleven is also the time of the end, and the thirty years of Christ’s preparation began at “the time of the end”. Three of these four lines have “the time of the end” easily marked as the beginning waymark.

Kaya, mayroon tayong apat na linya. Ang “panahon ng wakas” ng talatang apatnapu noong 1989 hanggang sa batas ng Linggo ng talatang apatnapu’t isa. Ang paglalahad ng talatang dalawa tungkol sa mga pangulo, at ang tatlumpung taon ng paghahanda para kapuwa kay Cristo at sa antikristo. Ang tatlumpung taon ni Cristo ay nagsimula sa “panahon ng wakas” sa Kanyang linya, na tinandaan ng Kanyang kapanganakan. Ang “panahon ng wakas” noong 1798 ay itinulad sa katapusan ng pitumpung taong pagkabihag ng literal na Israel sa literal na Babilonya. Kaya, ang talatang dalawa ng Daniel 11 ay nagsisimula kay Dario, sapagkat si Dario ay nagsimulang maghari sa pagbagsak ng Babilonya. Ang 1989 ay ang “panahon ng wakas” sa talatang apatnapu, at ang talatang dalawa ng Daniel 11 ay isa ring “panahon ng wakas”, at ang tatlumpung taon ng paghahanda ni Cristo ay nagsimula sa “panahon ng wakas”. Tatlo sa apat na linyang ito ay may “panahon ng wakas” na madaling matukoy bilang panimulang palatandaan.

The two lines of two-hundred and twenty years in the movement of the first and the movement of the third angel identify two-hundred and twenty as a symbol of the link between humanity and divinity. The beginning of the symbolic link of two-hundred and twenty years that began in 1776, led to 1996.

Ang dalawang linya na tig-dalawang daan at dalawampung taon sa kilusan ng unang anghel at sa kilusan ng ikatlong anghel ay itinutukoy ang dalawang daan at dalawampu bilang isang sagisag ng ugnayan sa pagitan ng sangkatauhan at ng pagka-Diyos. Ang pasimula ng simbolikong ugnayan ng dalawang daan at dalawampung taon, na nagsimula noong 1776, ay humantong sa 1996.

That period was typified by the two hundred and twenty years from 1611 to 1831 in the Millerite history. The period from the Declaration of Independence in 1776 to 1798 when the earth beast took the throne as the sixth kingdom of Bible prophecy, represents the first two of the three waymarks within the two hundred and twenty years that concluded in 1996.

Ang dalawang daan at dalawampung taon mula 1611 hanggang 1831 sa kasaysayang Millerite ay naging tipo ng panahong iyon. Ang panahong mula sa Declaration of Independence noong 1776 hanggang 1798, nang ang hayop na mula sa lupa ay naluklok sa trono bilang ikaanim na kaharian ng propesiya ng Bibliya, ay kumakatawan sa unang dalawa sa tatlong palatandaang-daan sa loob ng dalawang daan at dalawampung taon na nagwakas noong 1996.

1776 to 1798 represents a period that leads to the empowerment of the sixth kingdom of Bible prophecy, and therefore aligns with the thirty years of preparation of Christ and the antichrist. The period that precedes the empowerment of the earth beast represents the period that precedes the empowerment of the threefold union, which is the eighth beast that is of the seven. The eighth beast, that is of the seven, is the second and last manifestation of the papacy ruling the world. In the first manifestation of the papacy ruling the world there was a thirty-year period of preparation.

Ang 1776 hanggang 1798 ay kumakatawan sa isang panahong humahantong sa pagkakaloob ng kapangyarihan sa ikaanim na kaharian ng hula sa Biblia, at samakatuwid ay tumutugma sa tatlumpung-taong paghahanda ni Cristo at ng Antikristo. Ang panahong nauuna sa pagkakaloob ng kapangyarihan sa halimaw na mula sa lupa ay kumakatawan sa panahong nauuna sa pagkakaloob ng kapangyarihan sa tatluhang pagkakaisa, na siyang ikawalong halimaw, na kabilang sa pito. Ang ikawalong halimaw, na kabilang sa pito, ay ang ikalawa at huling pagpapamalas ng paghahari ng Papado sa sanlibutan. Sa unang pagpapamalas ng paghahari ng Papado sa sanlibutan ay nagkaroon ng tatlumpung-taong panahon ng paghahanda.

Line upon line, the history of 1989 unto the Sunday law; the history of thirty years that led to 538; the history of thirty years that led to Christ’s baptism; the history of verse two of Daniel eleven, beginning with Ronald Reagan to the Sunday law; and the history of 1776 to 1798, are all representing the same history in the last days. It is essential to be clear concerning this fact, for the history beginning in 1776, unto 1798, is the line that brings all the lines together into clarity.

Linya sa linya, ang kasaysayan mula 1989 hanggang sa Batas ng Linggo; ang kasaysayan ng tatlumpung taon na humantong sa 538; ang kasaysayan ng tatlumpung taon na humantong sa bautismo ni Cristo; ang kasaysayan ng talata 2 ng Daniel 11, na nagsisimula kay Ronald Reagan hanggang sa Batas ng Linggo; at ang kasaysayan mula 1776 hanggang 1798, ay pawang kumakatawan sa iisang kasaysayan sa mga huling araw. Napakahalaga na maging malinaw hinggil sa katotohanang ito, sapagkat ang kasaysayang nagsimula noong 1776 hanggang 1798 ang linyang nagtitipon sa lahat ng mga linya at nagdudulot ng linaw.

In that line of prophetic history, which is the closing history of the earth beast of Revelation thirteen, there is an internal line that addresses God’s people as represented by the horn of true Protestantism, and there is an external line as represented by the horn of Republicanism. In both horns there is a twofold struggle and controversy that prophecy addresses. We have been identifying the prophetic elements of the dragon, the beast, the false prophet and Islam that are manifested in the history of 1989 to the Sunday law.

Sa linyang iyon ng kasaysayang propetiko, na siyang pangwakas na kasaysayan ng halimaw na mula sa lupa sa Apocalipsis 13, may panloob na linya na nakatuon sa bayan ng Diyos na kinakatawan ng sungay ng tunay na Protestantismo, at may panlabas na linya na kinakatawan ng sungay ng Republikanismo. Sa magkabilang sungay ay may dalawahang pakikibaka at kontrobersiya na tinutugunan ng propesiya. Patuloy nating tinutukoy ang mga propetikong elemento ng dragon, ng halimaw, ng bulaang propeta, at ng Islam na nahahayag sa kasaysayan mula 1989 hanggang sa batas ng Linggo.

The dragon’s prophetic characteristic is that he is the father of lies, he is the murderer, and he is the leader of the secret conspiracies on earth, just as he was in heaven. His religion is spiritualism. He is the champion of what is today called “lawfare,” he is the unholy attorney, the accuser of our brethren, as he was in the heavenly court when he disputed over the obedience and faith of Job, and when he disputed over the body of Moses, and as he further disputed over the work of Christ in removing the filthy garments off of Joshua in Zechariah chapter three. He is the one who rules the kingdoms, and the one who lifts himself up as God.

Ang propetikong katangian ng dragon ay na siya ang ama ng kasinungalingan, siya ang mamamatay-tao, at siya ang pinuno ng mga lihim na sabwatan sa lupa, gaya rin noong nasa langit siya. Ang kaniyang relihiyon ay espiritismo. Siya ang kampiyon ng tinatawag ngayon na "lawfare," siya ang di-banal na abogado, ang tagapagparatang ng ating mga kapatid, gaya noong nasa hukuman ng langit siya nang nakipagtalo siya ukol sa pagsunod at pananampalataya ni Job, at nang nakipagtalo siya ukol sa katawan ni Moises, at gayundin nang lalo pa niyang nakipagtalo ukol sa gawa ni Cristo sa pag-aalis ng maruruming kasuutan mula kay Josue sa Zacarias kabanata tatlo. Siya ang namumuno sa mga kaharian, at siya ang nagtataas ng sarili bilang Diyos.

The beast’s religion is Catholicism, and she is the woman that deceives the world through traditions and customs which she leads her followers to believe are to be obeyed above the Word of God. She deceives the world through her sorceries, which in Revelation chapter eighteen verse twenty-three, is the Greek word pharmakeia, meaning “medications”. She is the one who commits fornication with the kings of the earth. She is the counterfeit of the One who was dead, but lives again. She is the one that is forgotten and then remembered, and she is the eighth that is of the seven. She is the beast which the United States forms an image of and an image to.

Ang relihiyon ng halimaw ay ang Katolisismo, at siya ang babaing dumadaya sa sanlibutan sa pamamagitan ng mga tradisyon at mga kaugalian na kanyang ipinapaniwala sa kanyang mga tagasunod na higit na dapat sundin kaysa sa Salita ng Diyos. Dinadaya niya ang sanlibutan sa pamamagitan ng kanyang mga panggagaway na, sa Pahayag kabanata labing-walo, talata dalawampu’t tatlo, ay ang salitang Griyego na pharmakeia, na may kahulugang “mga gamot.” Siya ang nakikiapid sa mga hari ng lupa. Siya ang palsong katapat ng Isa na namatay, ngunit muling nabuhay. Siya ang nalilimutan at saka naaalala, at siya ang ikawalo na kabilang sa pito. Siya ang halimaw na ginagawan ng Estados Unidos ng isang larawan niya at isang larawan para sa kanya.

The false prophet is apostate Protestantism, who presumes to be something which the Word of God denies, and because of its denial of the Word of God, it lacks the power provided by the Word of God. Without the power of the Word of God, a church or a people who still presumptuously claim to be God’s people, are logically forced to lean upon civil power to pretend that they are accomplishing God’s work. Apostate Protestantism is the prophets of Baal and Ashtaroth who provide the deceptive dance for Jezebel and Herodias, and they are Salome, the daughter of Herodias.

Ang bulaan na propeta ay ang tumalikod na Protestantismo, na nag-aakalang siya’y kung ano na itinatanggi ng Salita ng Diyos; at dahil sa pagtanggi nito sa Salita ng Diyos, wala ito ng kapangyarihang ibinibigay ng Salita ng Diyos. Kung wala ang kapangyarihan ng Salita ng Diyos, ang isang iglesia o bayan na patuloy na mapangahas na nag-aangking sila’y bayan ng Diyos ay lohikal na napipilitang sumandig sa kapangyarihang sibil upang magpanggap na tinutupad nila ang gawain ng Diyos. Ang tumalikod na Protestantismo ay ang mga propeta ni Baal at ni Ashtaroth na nagbibigay ng mapanlinlang na sayaw para kina Jezebel at Herodias, at sila’y si Salome, ang anak na babae ni Herodias.

These three powers come together into a threefold union, but they actually hate each other. Without understanding the fact that they are in controversy with each other it is impossible to understand how the ten kings (the United Nations), would agree to give their kingdom to the papacy, and in the same chapter eat her flesh and burn her with fire. The controversy between these powers is to be taught to God’s students of prophecy.

Ang tatlong kapangyarihang ito ay nagkakaisa sa isang tatluhang unyon, ngunit tunay na napopoot sila sa isa’t isa. Kung hindi nauunawaan ang katotohanang sila’y may hidwaan sa isa’t isa, imposibleng maunawaan kung paanong ang sampung hari (ang Mga Nagkakaisang Bansa) ay papayag na ibigay ang kanilang kaharian sa kapapahan, at sa gayunding kabanata ay kakainin ang kaniyang laman at susunugin siya sa apoy. Ang hidwaan sa pagitan ng mga kapangyarihang ito ay nararapat ituro sa mga mag-aaral ng propesiya ng Diyos.

Islam is the seventh trumpet, and as the third woe it is the tool of judgment that God employs to bring judgment upon modern Babylon, as the first four trumpets brought judgment upon western pagan Rome and as the fifth and sixth trumpets brought judgment on papal and eastern pagan Rome

Ang Islam ang ikapitong trompeta, at, bilang ikatlong sa aba, ito ang kasangkapan ng paghatol na ginagamit ng Diyos upang ipataw ang hatol sa makabagong Babilonia, gaya ng pagpataw ng hatol ng unang apat na trompeta sa kanluraning paganong Roma at ng ikalima at ikaanim na trompeta sa Roma ng Papa at sa silangang paganong Roma.

We will continue this study in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.

> “In these times of special interest, the guardians of the flock of God should teach the people that the spiritual powers are in controversy. It is not human beings that are creating such intensity of feeling as now exists in the religious world. A power from Satan’s spiritual synagogue is infusing the religious elements of the world, arousing men to decided action to press the advantages Satan has gained, by leading the religious world in determined warfare against those who make the word of God their guide and the sole foundation of doctrine. Satan’s masterly efforts are now put forth to gather in every principle and every power that he can employ to controvert the binding claims of the law of Jehovah, especially the fourth commandment, that defines who is the Creator of the heavens and the earth.

> Sa mga panahong may natatanging kahalagahan, ang mga tagapagbantay ng kawan ng Diyos ay nararapat na ituro sa bayan na ang mga kapangyarihang espirituwal ay nasa tunggalian. Hindi mga tao ang lumilikha ng gayong tindi ng damdamin na umiiral ngayon sa daigdig ng relihiyon. Isang kapangyarihan mula sa espirituwal na sinagoga ni Satanas ang naglalagos at nagbubuhos ng impluwensiya sa mga salik na panrelihiyon ng sanlibutan, na ginigising ang mga tao sa tiyak na pagkilos upang itulak pasulong ang mga kalamangan na nakuha na ni Satanas, sa pamamagitan ng pamumuno sa daigdig ng relihiyon sa isang determinadong pakikidigma laban sa mga gumagawa sa salita ng Diyos bilang kanilang patnubay at ang tanging saligan ng katuruan. Ang mga mahusay na pagsisikap ni Satanas ay inilalatag ngayon upang tipunin ang bawat prinsipyo at bawat kapangyarihan na maaari niyang gamitin upang salungatin ang nagbubuklod na mga kahingian ng kautusan ni Jehova, lalong-lalo na ang ikaapat na utos, na nagpapakilala kung sino ang Maylalang ng langit at ng lupa.

> “The man of sin has thought to change times and laws; but has he done it? This is the great issue. Rome and all the churches that have drunk of her cup of iniquity, in thinking to change times and laws, have exalted themselves above God, and torn down God’s great memorial, the seventh-day Sabbath. The Sabbath was to stand representing God’s power in his creation of the world in six days, and his resting upon the seventh day. ‘Wherefore he blessed the Sabbath day, and hallowed it,’ because that in it he had rested from all his works which God created and made. The object of the masterly working of the great deceiver has been to supersede God. In his efforts to change times and laws, he has been working to maintain a power in opposition to God, and above him.

> Ang taong makasalanan ay nag-isip na baguhin ang mga panahon at mga kautusan; ngunit nagawa ba niya ito? Ito ang dakilang usapin. Ang Roma at lahat ng mga iglesia na uminom sa kanyang kopa ng kasamaan, sa pag-iisip na baguhin ang mga panahon at mga kautusan, ay itinaas ang kanilang sarili higit sa Diyos, at winasak ang dakilang alaala ng Diyos, ang Sabbath ng ikapitong araw. Ang Sabbath ay dapat tumayong kumakatawan sa kapangyarihan ng Diyos sa Kanyang paglalang ng sanlibutan sa loob ng anim na araw, at sa Kanyang pagpapahinga sa ikapitong araw. “Kaya’t Kanyang pinagpala ang araw ng Sabbath, at Kanyang pinabanal ito,” sapagkat dito Siya nagpahinga mula sa lahat ng mga gawa na nilikha at ginawa ng Diyos. Ang layon ng bihasang pagkilos ng dakilang mandaraya ay ang humalili sa Diyos. Sa kanyang mga pagsisikap na baguhin ang mga panahon at mga kautusan, siya ay kumikilos upang panatilihin ang isang kapangyarihang sumasalungat sa Diyos, at nakahihigit sa Kanya.

> “Here is the great issue. Here are the two great powers confronting each other,—the Prince of God, Jesus Christ; and the prince of darkness, Satan. Here comes the open conflict. There are but two classes in the world, and every human being will range under one of these two banners,—the banner of the prince of darkness, or the banner of Jesus Christ.

> Narito ang dakilang usapin. Narito ang dalawang dakilang kapangyarihang nahaharap sa isa’t isa—ang Prinsipe ng Diyos, si Jesucristo; at ang prinsipe ng kadiliman, si Satanas. Narito na ang hayagang tunggalian. Dalawa lamang ang mga uri sa sanlibutan, at bawat tao ay magsisihanay sa ilalim ng isa sa dalawang bandilang ito—ang bandila ng prinsipe ng kadiliman, o ang bandila ni Jesucristo.

> “God will inspire his loyal and true children with his Spirit. The Holy Spirit is the representative of God, and will be the mighty working agent in our world to bind the loyal and true into bundles for the Lord’s garner. Satan is also with intense activity gathering together in bundles his tares from among the wheat.

> Pasisiglahin ng Diyos ang mga anak Niyang tapat at tunay sa pamamagitan ng Kaniyang Espiritu. Ang Espiritu Santo ang kinatawan ng Diyos, at Siya ang magiging makapangyarihang kasangkapan na kikilos sa ating sanlibutan upang pagbigkisin ang mga tapat at tunay sa mga bigkis para sa kamalig ng Panginoon. Si Satanas nama’y masidhing kumikilos din, na tinitipon sa mga bigkis ang kaniyang mga panirang damo mula sa gitna ng trigo.

> “The teaching of every true ambassador for Christ is a most solemn, serious matter now. We are engaged in a warfare which will never close until the final decision is made for all eternity. Let every disciple of Jesus be reminded that we ‘wrestle not against flesh and blood, but against principalities, against powers, against the rulers of the darkness of this world, against spiritual wickedness in high places.’ O, there are eternal interests involved in this conflict, and there must be no surface work, no cheap experience, to meet this issue. ‘The Lord knoweth how to deliver the godly out of temptation, and to reserve the unjust unto the day of judgment to be punished…. Whereas angels, which are greater in power and might, bring not railing accusation against them before the Lord.’” General Conference Daily Bulletin, March 4, 1895.

> Ang pagtuturo ng bawat tunay na sugo ni Cristo ay isang lubhang mapitagan at napakaseryosong usapin sa kasalukuyan. Tayo ay nasasangkot sa isang pakikidigma na hindi magwawakas hanggang sa maitakda ang pangwakas na pasiya para sa buong kawalang-hanggan. Alalahanin nawa ng bawat alagad ni Jesus na “hindi tayo nakikipagbuno laban sa laman at dugo, kundi laban sa mga pamunuan, laban sa mga kapangyarihan, laban sa mga pinuno ng kadiliman ng sanlibutang ito, laban sa espirituwal na kasamaan sa mga dakong kaitaasan.” O, may mga walang hanggang kapakanan na nasasangkot sa tunggaliang ito, at hindi dapat magkaroon ng paimbabaw na gawain, ni mababaw na karanasan, upang harapin ang usaping ito. “Nalalaman ng Panginoon kung paano iligtas ang mga maka-Diyos mula sa tukso, at kung paano ingatang nakalaan ang mga di-matuwid hanggang sa araw ng paghuhukom upang parusahan.... Samantalang ang mga anghel, na lalong dakila sa kapangyarihan at lakas, ay hindi nagdadala ng mapanlibak na paratang laban sa kanila sa harap ng Panginoon.” General Conference Daily Bulletin, Marso 4, 1895.

Back to Articles