Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty

Ang Aklat ni Joel at ang Laodiceang Iglesia Adventista ng Ikapitong Araw - Bilang Apatnapu

Number Forty

Bilang Apatnapu

Author

Jeff Pippenger

Published

February 3, 2026

Formats

PDF
Word

Peter was symbolically at Caesarea Philippi at the third hour, on his way to Caesarea Maritima and the ninth hour. According to Matthew and Mark, six days later, Peter, James and John were at the Mount of Transfiguration. Luke says eight days, between Panium and the Mount. From the gates of hell, at Caesarea Philippi to the death of the cross, with a stop along the way at the Mount of Transfiguration. Three steps from Panium to the Sunday law. Caesarea at the beginning, the Mount in the middle, and Caesarea at the end. Hell at the beginning, death at the end, with God’s glory in the middle. An alpha rebellion represented by the gates of hell and an omega rebellion represented by the death of the Son of God.

Sa paraang simboliko, si Pedro ay nasa Cesarea Filipi sa ikatlong oras, patungo sa Cesarea Maritima at sa ikasiyam na oras. Ayon kina Mateo at Marcos, makalipas ang anim na araw, si Pedro, si Santiago, at si Juan ay nasa Bundok ng Pagbabagong-anyo. Ayon naman kay Lucas, walong araw ang lumipas, mula sa Panium hanggang sa Bundok. Mula sa mga pintuan ng impiyerno, sa Cesarea Filipi, hanggang sa kamatayan sa krus, na may paghinto sa daan sa Bundok ng Pagbabagong-anyo. Tatlong hakbang mula sa Panium hanggang sa batas ng Linggo. Cesarea sa pasimula, ang Bundok sa kalagitnaan, at Cesarea sa wakas. Impiyerno sa pasimula, kamatayan sa wakas, at ang kaluwalhatian ng Diyos sa kalagitnaan. Isang paghihimagsik na Alfa na kinakatawan ng mga pintuan ng impiyerno at isang paghihimagsik na Omega na kinakatawan ng kamatayan ng Anak ng Diyos.

Caesarea Philippi is the foundation, for it was there that Christ identified the Rock on which He would build His church. The Mount of Transfiguration is the second step, where the temple is finished and the capstone is placed. The third step of judgment at the cross followed after.

Ang Caesarea Philippi ang pundasyon, sapagkat doon tinukoy ni Cristo ang Bato kung saan Niya itatayo ang Kanyang Iglesia. Ang Bundok ng Pagbabagong-anyo ang ikalawang hakbang, kung saan natatapos ang templo at inilalagay ang batong-pangtuktok. At sumunod ang ikatlong hakbang ng paghatol sa krus.

> And he said unto them, Verily I say unto you, That there be some of them that stand here, which shall not taste of death, till they have seen the kingdom of God come with power. And after six days Jesus taketh with him Peter, and James, and John, and leadeth them up into an high mountain apart by themselves: and he was transfigured before them. And his raiment became shining, exceeding white as snow; so as no fuller on earth can white them. And there appeared unto them Elias with Moses: and they were talking with Jesus.

> At sinabi niya sa kanila, Katotohanang sinasabi ko sa inyo, na may ilan sa mga nakatayo rito na hindi makalalasap ng kamatayan, hanggang sa kanilang makita ang pagdating ng kaharian ng Diyos na may kapangyarihan. At pagkaraan ng anim na araw, isinama ni Jesus si Pedro, si Santiago, at si Juan, at inakyat niya sila sa isang mataas na bundok na sila-sila lamang; at siya’y nagbagong-anyo sa harap nila. At ang kanyang kasuutan ay naging maningning, lubhang maputi gaya ng niyebe, anupa’t walang tagapagpapaputi sa lupa ang makapagpaputi ng gayon. At nagpakita sa kanila si Elias na kasama si Moises; at sila’y nakikipag-usap kay Jesus.

> And Peter answered and said to Jesus, Master, it is good for us to be here: and let us make three tabernacles; one for thee, and one for Moses, and one for Elias.

> At sumagot si Pedro at sinabi kay Jesus, Guro, mabuti para sa atin na tayo’y narito; at gawin natin ang tatlong tabernakulo: isa para sa iyo, at isa para kay Moises, at isa para kay Elias.

> For he wist not what to say; for they were sore afraid. And there was a cloud that overshadowed them: and a voice came out of the cloud, saying, This is my beloved Son: hear him. And suddenly, when they had looked round about, they saw no man any more, save Jesus only with themselves. And as they came down from the mountain, he charged them that they should tell no man what things they had seen, till the Son of man were risen from the dead. And they kept that saying with themselves, questioning one with another what the rising from the dead should mean. Mark 9:1–10.

> Sapagkat hindi niya nalalaman kung ano ang sasabihin; sapagkat sila’y lubhang natatakot. At may isang alapaap na lumilim sa kanila: at isang tinig ang nagmula sa alapaap, na nagsasabi, Ito ang aking minamahal na Anak: pakinggan ninyo siya. At pagdaka, nang sila’y tumingin sa palibot, ay wala na silang nakitang sinoman, kundi si Jesus lamang na kasama nila. At samantalang sila’y bumababa mula sa bundok, ipinagbilin niya sa kanila na huwag nilang sasabihin kanino man ang mga bagay na kanilang nakita, hanggang sa ang Anak ng tao ay muling mabuhay mula sa mga patay. At iningatan nila ang salitang yaon sa kanilang sarili, na nagtatanungan sa isa’t isa kung ano ang kahulugan ng pagkabuhay na mag-uli mula sa mga patay. Marcos 9:1-10.

At the mount, Peter proposes to erect a tabernacle for Moses, Christ and Elijah.

Sa bundok, iminungkahi ni Pedro na magtayo ng isang tabernakulo para kina Moises, Cristo, at Elias.

> “Moses passed through death, but Michael came down and gave him life before his body had seen corruption. Satan tried to hold the body, claiming it as his; but Michael resurrected Moses and took him to heaven. Satan railed bitterly against God, denouncing Him as unjust in permitting his prey to be taken from him; but Christ did not rebuke His adversary, though it was through his temptation that the servant of God had fallen. He meekly referred him to His Father, saying, ‘The Lord rebuke thee.’

> Dumaan sa kamatayan si Moises, ngunit bumaba si Miguel at binigyan siya ng buhay bago pa man nakita ng kanyang katawan ang kabulukan. Tinangka ni Satanas na panatilihin sa kanyang pagkakahawak ang bangkay, inaangking ito’y kanya; ngunit muling binuhay ni Miguel si Moises at dinala siya sa langit. Nagngitngit si Satanas laban sa Diyos, inakusahan Siyang di-makatarungan sa pagpapahintulot na maagaw sa kanya ang kanyang biktima; ngunit hindi sinaway ni Cristo ang Kanyang kaaway, bagaman sa pamamagitan ng tukso ni Satanas nabuwal ang lingkod ng Diyos. Sa kababaang-loob ay ipinauubaya Niya siya sa Kanyang Ama, na sinasabi, ‘Sawayin ka nawa ng Panginoon.’

> “Jesus had told His disciples that there were some standing with Him who should not taste of death till they should see the kingdom of God come with power. At the transfiguration this promise was fulfilled. The countenance of Jesus was there changed and shone like the sun. His raiment was white and glistening. Moses was present to represent those who will be raised from the dead at the second appearing of Jesus. And Elijah, who was translated without seeing death, represented those who will be changed to immortality at Christ’s second coming and will be translated to heaven without seeing death. The disciples beheld with astonishment and fear the excellent majesty of Jesus and the cloud that overshadowed them, and heard the voice of God in terrible majesty, saying, ‘This is My beloved Son; hear Him.’” Early Writings, 164.

> Sinabi ni Jesus sa Kaniyang mga alagad na may ilan sa mga nakatayo kasama Niya na hindi makatitikim ng kamatayan hanggang sa makita nila ang kaharian ng Diyos na dumarating na may kapangyarihan. Sa pagbabagong-anyo natupad ang pangakong ito. Ang mukha ni Jesus ay nabago roon at nagningning na gaya ng araw. Ang Kaniyang kasuotan ay puti at kumikislap. Si Moises ay naroon upang katawanin ang mga bubuhayin mula sa mga patay sa ikalawang pagpapakita ni Jesus. At si Elias, na inilipat nang hindi nakakita ng kamatayan, ay kumakatawan sa mga babaguhin tungo sa kawalang-kamatayan sa ikalawang pagparito ni Cristo at ililipat sa langit nang hindi nakakita ng kamatayan. Namangha at natakot ang mga alagad sa marilag na kamahalan ni Jesus at sa ulap na lumilim sa kanila, at narinig ang tinig ng Diyos sa nakapanghihilakbot na kamahalan, na nagsasabi, 'Ito ang minamahal Kong Anak; pakinggan ninyo Siya.' Early Writings, 164.

The Mount of Transfiguration identifies three tabernacles. The tabernacle of Moses at the beginning of ancient Israel, the tabernacle of Christ as represented by His incarnation and the tabernacle that is the one hundred and forty-four thousand as represented by Elijah. The one hundred and forty-four thousand are those who do not taste of death, until they see the Second Coming of Christ. The Mount is identifying the point where the seal is impressed upon the one hundred and forty-four thousand.

Ang Bundok ng Pagbabagong-anyo ay tumutukoy sa tatlong tabernakulo: ang tabernakulo ni Moises sa pasimula ng sinaunang Israel, ang tabernakulo ni Cristo na kinakatawan ng Kanyang pagkakatawang-tao, at ang tabernakulo, yaong isang daan at apatnapu’t apat na libo, na kinakatawan ni Elias. Ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay silang hindi makatitikim ng kamatayan, hanggang sa makita nila ang Ikalawang Pagparito ni Cristo. Tinutukoy ng Bundok ang puntong kung saan tinatatakan ang isang daan at apatnapu’t apat na libo.

The tabernacle of the one hundred and forty-four thousand is raised up in the antitypical feast of Tabernacles. The Mount identifies those who do not taste death, and sets forth three witnesses that when they see the glory of God in the mount, it is the antitypical feast of Tabernacles.

Ang tabernakulo ng isandaang apatnapu’t apat na libo ay itinatayo sa antitipikal na Pista ng mga Tolda. Ang Bundok ay nagpapakilala sa mga hindi titikim ng kamatayan, at naghaharap ng tatlong saksi na, kapag nakita nila ang kaluwalhatian ng Diyos sa Bundok, yaon ang antitipikal na Pista ng mga Tolda.

They are raised up as the tabernacle of Elijah, that began to be reared up in 2023, when both Moses and Elijah were resurrected. First the foundation was laid, that is the only foundation that can be laid, and that foundation is Christ, the corner and foundation stone. Then the capstone is placed, which represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand as represented at the Mount of Transfiguration. At the Mount Peter, James and John represent those who actually do not taste of death. Peter later recorded that the kingdom of priests is those who have tasted that the Lord is good, and who were a spiritual house. They tasted life, so they do not taste death.

Sila ay itinayo bilang tabernakulo ni Elias, na nagsimulang itayo noong 2023, nang kapwa si Moises at si Elias ay nabuhay na maguli. Una, inilatag ang saligan, ang tanging saligang maaaring ilatag; at ang saligang iyon ay si Cristo, ang batong-panulukan at batong-saligan. Pagkatapos ay inilagay ang batong-tuktok, na kumakatawan sa pagtatatakan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, gaya ng inihayag sa Bundok ng Pagbabagong-Anyo. Sa Bundok, sina Pedro, Santiago, at Juan ay kumakatawan sa mga tunay na hindi makatitikim ng kamatayan. Pagkaraan, itinala ni Pedro na ang kaharian ng mga saserdote ay yaong mga nakalasap na ng kabutihan ng Panginoon, at na sila ay isang bahay na espirituwal. Natikman nila ang buhay, kaya’t hindi sila makatitikim ng kamatayan.

> If so be ye have tasted that the Lord is gracious. To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. 1 Peter 2:3–6.

> Kung tunay ngang natikman ninyo na ang Panginoon ay mabuti. Na sa kaniya’y lumalapit kayo, na gaya ng batong buhay, bagaman sa mga tao’y itinakwil, ngunit hinirang ng Diyos at mahalaga; kayo rin naman, na gaya ng mga batong buhay, ay itinatayong isang bahay na espirituwal, isang banal na pagkasaserdote, upang maghandog ng mga haing espirituwal, na kalugud-lugod sa Diyos sa pamamagitan ni Jesucristo. Kaya’t nasasaad din sa Kasulatan, Narito, naglalagay ako sa Sion ng isang pangunahing batong panulok, hinirang, mahalaga; at ang sumasampalataya sa kaniya ay hindi mapapahiya. 1 Pedro 2:3-6.

The word translated as “confounded” means “to be ashamed.” The remnant is represented by Peter, and their joy is contrasted with those who rejected the latter rain message. A key of the one hundred and forty-four thousand, for Peter was given the “keys” to the kingdom, is the “chief corner stone” that was laid in Sion. That stone is marvelous in the eyes of the righteous, and a stone of stumbling to the drunkards of Ephraim.

Ang salitang isinalin bilang "confounded" ay nangangahulugang "mapahiya." Ang nalabi ay kinakatawan ni Pedro, at ang kanilang kagalakan ay kabaligtaran ng kalagayan ng mga tumanggi sa mensahe ng huling ulan. Isang susi ng isandaan at apatnapu't apat na libo—yamang ipinagkaloob kay Pedro ang "mga susi" ng kaharian—ay ang "pangulong batong-panulukan" na inilagay sa Sion. Ang batong iyon ay kahanga-hanga sa mga mata ng mga matuwid, at batong katitisuran sa mga manglalasing ng Efraim.

> The stone which the builders refused is become the head stone of the corner. This is the Lord’s doing; it is marvellous in our eyes. Psalms 118:22, 23.

> Ang batong itinakwil ng mga tagapagtayo ay naging pangulong batong panulok. Ito ang gawa ng Panginoon; kagila-gilalas ito sa ating mga mata. Mga Awit 118:22, 23.

Jesus commented on these verses in the conclusion of the parable of the vineyard.

Sa konklusyon ng talinghaga ng ubasan, nagkomento si Jesus hinggil sa mga talatang ito.

> Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. And when the chief priests and Pharisees had heard his parables, they perceived that he spake of them. But when they sought to lay hands on him, they feared the multitude, because they took him for a prophet. Matthew 21:42–46.

> Sinabi sa kanila ni Jesus, Hindi ba ninyo kailanman nabasa sa mga Kasulatan, Ang batong itinakwil ng mga tagapagtayo, siya rin ang naging batong-panulok; ito ang gawa ng Panginoon, at kagila-gilalas ito sa ating mga mata? Kaya’t sinasabi ko sa inyo, ang kaharian ng Diyos ay aalisin sa inyo at ibibigay sa isang bansang nagbubunga ng mga bunga nito. At ang sinumang matitisod sa batong ito ay madudurog; ngunit sinumang mabagsakan ng batong ito, dudurugin siya nito hanggang maging alabok. At nang marinig ng mga punong saserdote at ng mga Fariseo ang kanyang mga talinghaga, nabatid nila na tungkol sa kanila ang sinasabi niya. Ngunit nang ninais nilang dakpin siya, natakot sila sa karamihan, sapagkat ipinalalagay siya ng karamihan na isang propeta. Mateo 21:42-46.

Whoever accepts the foundational message, shall be broken, for the Rock is Christ, and the work of the gospel is to humble the human into the dust.

Sinumang tumanggap sa saligang mensahe ay madudurog, sapagkat ang Bato ay si Cristo, at ang gawain ng Ebanghelyo ay ang pagpapakumbaba sa tao hanggang sa alabok.

> “What is justification by faith? It is the work of God in laying the glory of man in the dust, and doing for man that which it is not in his power to do for himself. When men see their own nothingness, they are prepared to be clothed with the righteousness of Christ. When they begin to praise and exalt God all the day long, then by beholding they are becoming changed into the same image. What is regeneration? It is revealing to man what is his own real nature, that in himself he is worthless.” Manuscript Releases, volume 20, 117.

> Ano ang pag-aaring-matuwid sa pamamagitan ng pananampalataya? Ito ang gawain ng Diyos sa paglulugmok ng kaluwalhatian ng tao sa alabok, at sa paggawa para sa tao ng yaong hindi saklaw ng kaniyang kapangyarihang gawin para sa kaniyang sarili. Kapag nakita ng mga tao ang sarili nilang kawalang-kabuluhan, sila'y nahahandang mabihisan ng katuwiran ni Cristo. Kapag sinimulan nilang purihin at dakilain ang Diyos sa buong maghapon, kung magkagayon, sa pamamagitan ng pagmamasid ay nababago sila sa gayunding larawan. Ano ang muling pagsilang? Ito ay ang pagbubunyag sa tao ng kaniyang tunay na kalikasan, na sa kaniyang sarili siya ay walang halaga. Manuscript Releases, tomo 20, 117.

Whoever rejects the foundation stone is destroyed, as was the case with ancient Israel in fulfillment of Jesus’ application of the parable of the vineyard. The Jews rejected Christ, they also rejected Moses, for if they had believed Moses, they would have also believed Christ. They rejected God’s law, teaching for doctrine the commandments of men. Christ, Moses and the Law are all symbols of foundations, and Christ is the only foundation that can be laid, but Christ as the foundation is represented with many symbols. Moses and the Law are both illustrations of this fact. Christ is the only foundation, but this only means that the other foundations in His prophetic Word are simply symbols of some aspect of His character.

Ang sinumang tumatakwil sa batong panulukan ay nawawasak, gaya ng nangyari sa sinaunang Israel, sa katuparan ng paglalapat ni Jesus ng talinhaga tungkol sa ubasan. Tinanggihan ng mga Judio si Cristo; tinanggihan din nila si Moises, sapagkat kung sumampalataya sana sila kay Moises, sumampalataya rin sana sila kay Cristo. Itinakwil nila ang Kautusan ng Diyos, at itinuro nilang bilang doktrina ang mga utos ng mga tao. Si Cristo, si Moises, at ang Kautusan ay pawang mga sagisag ng saligan, at si Cristo ang tanging saligang mailalagay; subalit si Cristo bilang saligan ay inilalarawan sa pamamagitan ng maraming sagisag. Kapwa si Moises at ang Kautusan ay mga paglalarawan ng katotohanang ito. Si Cristo ang kaisa-isang saligan, ngunit ang ibig sabihin lamang nito ay na ang iba pang mga saligan sa Kaniyang salitang propetiko ay pawang mga sagisag lamang ng ilang aspeto ng Kaniyang likas.

> For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. 1 Corinthians 3:11.

> Sapagkat walang sinumang makapaglalagay ng ibang pundasyon maliban sa nailagay na, na si Jesucristo. 1 Corinto 3:11.

Jesus is the Word, and as such the rules within His Word represent Himself. This is why Sister White records that the Ten Commandments are a transcript of Christ’s character. He is the First and the Last, and when represented in this fashion it identifies that Christ always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing. As the Word, He is also “Truth,” and truth is a prophetic framework. He is the Lion of the tribe of Judah when He seals and unseals His Word. He is also the corner stone that becomes the cap stone. The corner stone is simply an illustration of Him as the foundation, or the first letter of the Hebrew word “truth.” The cap stone is the crowning work on the temple, and when aligned with the framework of truth, the cap stone is twenty-two times more powerful than the corner stone. What is marvelous in the eyes of those who have tasted that the Lord is good, is how the principles of the framework of truth aligned with the corner and cap stone identifies one of the prophetic keys that were given to Peter.

Si Jesus ang Salita, at dahil dito ang mga tuntunin sa loob ng Kaniyang Salita ay kumakatawan sa Kaniyang Sarili. Ito ang dahilan kung bakit itinala ni Sister White na ang Sampung Utos ay isang sipi ng likas ni Cristo. Siya ang Una at ang Huli, at kapag iniharap sa ganitong anyo ay ipinakikilala nito na si Cristo ay laging naglalarawan ng wakas ng isang bagay kasama ang simula nito. Bilang ang Salita, Siya rin ang "Katotohanan," at ang katotohanan ay isang propetikong balangkas. Siya ang Leon ng lipi ni Juda kapag Kaniyang tinatatakan at inaalisan ng tatak ang Kaniyang Salita. Siya rin ang batong panulok na nagiging batong pangtuktok. Ang batong panulok ay isang paglalarawan lamang Niya bilang saligan, o ang unang titik ng salitang Hebreo na "katotohanan." Ang batong pangtuktok ang koronang gawain sa templo, at kapag iniayon sa balangkas ng katotohanan, ang batong pangtuktok ay dalawampu't dalawang ulit na mas makapangyarihan kaysa sa batong panulok. Ang kahanga-hanga sa mga mata ng mga nakalasap na ang Panginoon ay mabuti, ay kung paanong ang mga prinsipyo ng balangkas ng katotohanan na iniayon sa batong panulok at batong pangtuktok ay ipinakikilala ang isa sa mga propetikong susi na ibinigay kay Pedro.

The alpha first letter is one, but the omega last letter is twenty-two. Miller’s jewels shine as the sun, but when the dirt brush man assembled the jewels, they were ten times brighter. The recognition that the end of a prophetic line is the same, but more powerful than the beginning of a prophetic lines is “marvelous.” It is an element of Christ’s character; it is one of the keys given to Peter to bind the one hundred and forty-four thousand.

Ang unang titik, ang alpha, ay isa, ngunit ang huling titik, ang omega, ay dalawampu’t dalawa. Ang mga hiyas ni Miller ay nagniningning na gaya ng araw, ngunit nang tipunin ng lalaking may brotsang panlinis ng dumi ang mga hiyas, sila’y naging sampung ulit na higit na nagniningning. Ang pagkilala na ang wakas ng isang linyang propetiko ay kapareho ng pasimula nito, ngunit higit na makapangyarihan, ay "kamangha-mangha." Ito ay isang elemento ng katangian ni Cristo; ito ay isa sa mga susi na ibinigay kay Pedro upang talian ang isang daan at apatnapu’t apat na libo.

Peter’s “spiritual house” is the casket of William Miller’s dream and also Malachi’s storehouse of tithes and offerings. When the windows of heaven are opened; one class is cast out of the room, and the other class is cast into the casket and given the white linen uniforms of God’s triumphant church.

Ang “bahay espirituwal” ni Pedro ay ang baul sa panaginip ni William Miller at gayundin ang kamalig ni Malakias ng mga ikapu at mga handog. Kapag nabuksan ang mga durungawan ng langit, isang uri ay itinatapon palabas ng silid, at ang kabilang uri ay inihahagis sa baul at pinagkakalooban ng mga unipormeng yari sa puting lino ng matagumpay na iglesya ng Diyos.

> “Solemnly and publicly the people of Judah had pledged themselves to obey the law of God. But when the influence of Ezra and Nehemiah was for a time withdrawn, there were many who departed from the Lord. Nehemiah had returned to Persia. During his absence from Jerusalem, evils crept in that threatened to pervert the nation. Idolaters not only gained a foothold in the city, but contaminated by their presence the very precincts of the temple. Through intermarriage, a friendship had been brought about between Eliashib the high priest and Tobiah the Ammonite, Israel’s bitter enemy. As a result of this unhallowed alliance, Eliashib had permitted Tobiah to occupy an apartment connected with the temple, which heretofore had been used as a storeroom for tithes and offerings of the people.

> Taimtim at hayagang nanumpa ang bayan ng Juda na susundin ang kautusan ng Diyos. Ngunit nang pansamantalang nawala ang impluwensiya nina Esdras at Nehemias, marami ang tumalikod sa Panginoon. Bumalik si Nehemias sa Persia. Sa kanyang pagliban mula sa Jerusalem, gumapang ang mga kasamaan na nagbabantang gawing tiwali ang bansa. Hindi lamang nakapag-ugat sa lungsod ang mga sumasamba sa diyus-diyosan, kundi nadungisan pa, dahil sa kanilang presensiya, maging ang mismong mga looban ng templo. Sa pamamagitan ng pag-aasawang-halo, nabuo ang isang pagkakaibigan sa pagitan ni Eliasib na punong saserdote at ni Tobias na Ammonita, ang masugid na kaaway ng Israel. Bunsod ng di-banal na pakikipag-alyansang ito, pinahintulutan ni Eliasib si Tobias na tumira sa isang silid na kaakibat ng templo, na dati’y ginagamit na imbakan ng mga ikapu at mga handog ng bayan.

> “Because of the cruelty and treachery of the Ammonites and Moabites toward Israel, God had declared through Moses that they should be forever shut out from the congregation of His people. See Deuteronomy 23:3–6. In defiance of this word, the high priest had cast out the offerings stored in the chamber of God’s house, to make a place for this representative of a proscribed race. Greater contempt for God could not have been shown than to confer such a favor on this enemy of God and His truth.

> Dahil sa kalupitan at kataksilan ng mga Ammonita at Moabita laban sa Israel, ipinahayag ng Diyos sa pamamagitan ni Moises na sila’y ipagbabawal magpakailanman sa kapulungan ng Kanyang bayan. Tingnan ang Deuteronomio 23:3-6. Sa tahasang pagsuway sa salitang ito, inalis ng punong saserdote ang mga handog na iniimbak sa silid ng bahay ng Diyos, upang maglaan ng dako para sa kinatawan ng isang ipinagbabawal na lahi. Walang higit na paglapastangan sa Diyos na maipapakita kaysa ang pagkakaloob ng gayong pabor sa kaaway ng Diyos at ng Kanyang katotohanan.

> “On returning from Persia, Nehemiah learned of the bold profanation and took prompt measures to expel the intruder. ‘It grieved me sore,’ he declares; ‘therefore I cast forth all the household stuff of Tobiah out of the chamber. Then I commanded, and they cleansed the chambers: and thither brought I again the vessels of the house of God, with the meat offering and the frankincense.’

> Sa kaniyang pagbabalik mula sa Persia, nalaman ni Nehemias ang mapangahas na paglapastangan at agad na nagpatupad ng mga hakbang upang palayasin ang nanghimasok. “Lubha akong nagdalamhati,” aniya; “kaya’t inihagis ko palabas ang lahat ng kasangkapang panbahay ni Tobiah mula sa silid. Pagkatapos ay nag-utos ako, at nilinis nila ang mga silid: at dinala kong muli roon ang mga sisidlan ng bahay ng Diyos, kasama ang handog na harina at ang kamanyang.”

> “Not only had the temple been profaned, but the offerings had been misapplied. This had tended to discourage the liberalities of the people. They had lost their zeal and fervor, and were reluctant to pay their tithes. The treasuries of the Lord’s house were poorly supplied; many of the singers and others employed in the temple service, not receiving sufficient support, had left the work of God to labor elsewhere.

> Hindi lamang nalapastangan ang templo, kundi ang mga handog ay nagamit sa maling paraan. Napahina nito ang pagkamapagkaloob ng bayan. Nawala ang kanilang sigasig at alab, at nag-aatubili silang magbigay ng kanilang ikapu. Ang mga kabang-yaman ng bahay ng Panginoon ay kulang sa panustos; marami sa mga mang-aawit at iba pang nagsisipaglingkod sa templo, palibhasa’y hindi nakatatanggap ng sapat na pagtustos, ay iniwan ang gawain ng Diyos upang magpagal sa ibang dako.

> “Nehemiah set to work to correct these abuses. He gathered together those who had left the service of the Lord’s house, ‘and set them in their place.’ This inspired the people with confidence, and all Judah brought ‘the tithe of the corn and the new wine and the oil.’ Men who ‘were counted faithful’ were made ‘treasurers over the treasuries,’ ‘and their office was to distribute unto their brethren.’” Prophets and Kings, 669, 670.

> "Nagpasimulang kumilos si Nehemias upang ituwid ang mga pang-aabusong ito. Tinipon niya yaong mga umalis sa paglilingkod sa bahay ng Panginoon, 'at ibinalik sila sa kanilang mga tungkulin.' Pinukaw nito ang pagtitiwala ng bayan, at ang buong Juda ay nagdala ng 'ikapu ng butil at ng bagong alak at ng langis.' Ang mga lalaking 'nabilang na tapat' ay itinalagang 'mga ingat-yaman sa mga kabang-yaman,' 'at ang kanilang katungkulan ay ipamahagi sa kanilang mga kapatid.'" Prophets and Kings, 669, 670.

When Nehemiah “cast out Tobiah,” he was prefiguring Christ casting the money-changers out of the very same temple. It wasn’t simply the temple, but the very room in the temple where the tithes were stored. When Eliakim the Philadelphian replaced Shebna the Laodicean, Shebna was the treasurer that was cast into a far field.

Nang “pinalayas ni Nehemias si Tobia,” iyon ay paunang pagsasagisag sa pagpapalayas ni Kristo sa mga nagpapalit ng salapi mula sa gayunding templo. Hindi lamang ang templo, kundi ang mismong silid sa templo na pinaglalagyan ng mga ikapu. Nang pumalit si Eliakim na taga-Filadelfia kay Sebna na taga-Laodicea, si Sebna ang ingat-yamang itinapon sa malayong parang.

> Thus saith the Lord God of hosts, Go, get thee unto this treasurer, even unto Shebna, which is over the house, and say, What hast thou here? and whom hast thou here, that thou hast hewed thee out a sepulchre here, as he that heweth him out a sepulchre on high, and that graveth an habitation for himself in a rock? Behold, the Lord will carry thee away with a mighty captivity, and will surely cover thee. He will surely violently turn and toss thee like a ball into a large country: there shalt thou die, and there the chariots of thy glory shall be the shame of thy lord’s house. And I will drive thee from thy station, and from thy state shall he pull thee down.

> Ganito ang sabi ng Panginoong Diyos ng mga hukbo, Humayo ka, pumaroon ka sa ingat-yamang ito, kay Sebna, na namamahala sa sambahayan, at sabihin mo, Ano ang mayroon ka rito? at sino ang mayroon ka rito, na humukit ka rito para sa iyong sarili ng isang libingan, gaya ng isang humuhukit ng kaniyang libingan sa mataas na dako, at naglililok ng tahanan para sa kaniyang sarili sa bato? Narito, dadalhin ka ng Panginoon na bihag sa isang malakas na pagkabihag, at walang pagsalang tatakpan ka niya. Walang pagsalang marahas ka niyang paiikutin at ihahagis na parang bola sa isang malawak na lupain: doon ka mamamatay, at doon ang mga karwahe ng iyong kaluwalhatian ay magiging kahihiyan ng bahay ng iyong panginoon. At itataboy kita mula sa iyong katungkulang kinalalagyan, at mula sa iyong katayuan ay ibabagsak ka niya.

> And it shall come to pass in that day, that I will call my servant Eliakim the son of Hilkiah: And I will clothe him with thy robe, and strengthen him with thy girdle, and I will commit thy government into his hand: and he shall be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah. And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open.

> At mangyayari sa araw na yaon, na tatawagin ko ang aking lingkod na si Eliakim na anak ni Hilkiah: At dadamtan ko siya ng iyong balabal, at patitibayin ko siya sa pamamagitan ng iyong pamigkis, at ipagkakatiwala ko sa kaniyang kamay ang iyong pamamahala: at siya’y magiging isang ama sa mga nananahan sa Jerusalem, at sa sambahayan ni Juda. At ang susi ng bahay ni David ay ilalagay ko sa kaniyang balikat; kaya’t siya’y magbubukas, at walang magsasara; at siya’y magsasara, at walang magbubukas.

> And I will fasten him as a nail in a sure place; and he shall be for a glorious throne to his father’s house. And they shall hang upon him all the glory of his father’s house, the offspring and the issue, all vessels of small quantity, from the vessels of cups, even to all the vessels of flagons. In that day, saith the Lord of hosts, shall the nail that is fastened in the sure place be removed, and be cut down, and fall; and the burden that was upon it shall be cut off: for the Lord hath spoken it. Isaiah 22:15–22.

> At aking itatatag siya na gaya ng isang pako sa isang tiyak na dako; at siya'y magiging isang maluwalhating luklukan sa bahay ng kaniyang ama. At isasabit nila sa kaniya ang buong kaluwalhatian ng bahay ng kaniyang ama, ang mga supling at ang mga kaapu-apuhan, ang lahat ng mga sisidlang maliit ang sukat, mula sa mga saro hanggang sa lahat ng mga banga. Sa araw na yaon, wika ng Panginoon ng mga hukbo, ang pakong nakapirmi sa tiyak na dako ay aalisin, at puputulin, at babagsak; at ang pasaning nasa ibabaw nito ay mapuputol: sapagka't sinalita ito ng Panginoon. Isaias 22:15-22.

In the day that Shebna the foolish Laodicean is cast out, Eliakim is given the government of the church triumphant. When Christ cleanses the temple of the one hundred and forty-four thousand, from the rubbish that has covered up the precious jewels, He identifies that He would “cover” those represented by Shebna. Before the windows of heaven were opened the jewels were covered with rubbish, and when the rubbish is cast out, the rubbish is then covered with shame. William Miller’s dream is identifying the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Sa araw na pinalayas si Shebna, ang hangal na Laodiceano, ipinagkakaloob kay Eliakim ang pamamahala ng iglesiang matagumpay. Kapag nililinis ni Cristo ang templo ng isang daan at apatnapu’t apat na libo mula sa basurang tumabon sa mahahalagang hiyas, Kaniyang ipinahahayag na Kaniyang “tatakpan” ang mga kinakatawan ni Shebna. Bago nabuksan ang mga durungawan ng langit, natabunan ng basura ang mga hiyas, at kapag itinapon ang basura, ang basura nama’y nababalutan ng kahihiyan. Ang panaginip ni William Miller ay tumutukoy sa pagtatatak ng isang daan at apatnapu’t apat na libo.

The casket, is Malachi’s storehouse, Peter’s spiritual house and the tabernacle of Elijah that Peter wished to build. The dirt brush man illustrates the sealing of the one hundred and forty-four thousand when He casts the jewels into the box. Malachi identifies the test that proves that God’s people have truly returned unto Him.

Ang sisidlan ay ang kamalig ni Malakias, ang bahay na espirituwal ni Pedro, at ang tabernakulo ni Elias na ibig sanang itayo ni Pedro. Ang lalaking may panlinis ng dumi ay naglalarawan ng pagtatatakan ng isandaang apatnapu't apat na libo, kapag inihahagis Niya ang mga hiyas sa sisidlan. Tinutukoy ni Malakias ang pagsubok na nagpapatunay na ang bayan ng Diyos ay tunay na nagbalik sa Kanya.

> Then they that feared the Lord spake often one to another: and the Lord hearkened, and heard it, and a book of remembrance was written before him for them that feared the Lord, and that thought upon his name. And they shall be mine, saith the Lord of hosts, in that day when I make up my jewels; and I will spare them, as a man spareth his own son that serveth him. Then shall ye return, and discern between the righteous and the wicked, between him that serveth God and him that serveth him not. Malachi 3:16–18.

> Nang magkagayo’y ang mga may takot sa Panginoon ay madalas na nagsasalitaan sa isa’t isa; at ang Panginoon ay nakinig at dininig iyon, at isang aklat ng alaala ay isinulat sa harap niya para sa mga may takot sa Panginoon, at sa mga nagbubulay sa kaniyang pangalan. At sila’y magiging akin, sabi ng Panginoon ng mga hukbo, sa araw na tipunin ko ang aking mga hiyas; at kahahabagan ko sila, gaya ng isang taong nagkakahabag sa kaniyang sariling anak na naglilingkod sa kaniya. Kung magkagayo’y babalik kayo, at makikilala ninyo ang kaibhan sa pagitan ng matuwid at ng masama, sa pagitan ng naglilingkod sa Diyos at ng hindi naglilingkod sa kaniya. Malakias 3:16-18.

Return is a key word in the passage, for God calls on His people to return unto Him, but He also challenges those people to test Him, by returning tithes and offerings, and there is also a time when the righteous will “return,” and in so doing, they will “discern” between the wise and the foolish. Those who feared the Lord, and who thought upon His name are those that are to be the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

Ang “pagbabalik” ay isang susing salita sa bahaging ito, sapagkat tinatawag ng Diyos ang Kaniyang bayan na magbalik sa Kaniya, ngunit hinahamon din Niya ang mga taong iyon na subukin Siya, sa pamamagitan ng pagbabalik ng ikapu at mga handog, at mayroon ding panahon na ang mga matuwid ay “magbabalik,” at sa gayon sila’y “magtatangi” sa pagitan ng marurunong at ng mga hangal. Ang mga natatakot sa Panginoon, at nagbubulay-bulay sa Kaniyang pangalan, ang siyang magiging watawat ng sandaang apatnapu’t apat na libo.

The fear of the Lord is the first test, so when verse sixteen says, “then” they that feared the Lord, it is pointing back into the prophetic narrative.

Ang pagkatakot sa Panginoon ang unang pagsubok; kaya, kapag sinasabi sa talatang labing-anim, "Nang magkagayon," yaong mga may takot sa Panginoon, ito ay tumutukoy pabalik sa salaysay na propetiko.

> Your words have been stout against me, saith the Lord. Yet ye say, What have we spoken so much against thee? Ye have said, It is vain to serve God: and what profit is it that we have kept his ordinance, and that we have walked mournfully before the Lord of hosts? And now we call the proud happy; yea, they that work wickedness are set up; yea, they that tempt God are even delivered. Malachi 3:13–15.

> Matitigas ang inyong mga pananalita laban sa akin, wika ng Panginoon. Ngunit inyong sinasabi, Ano ang aming nasabi laban sa iyo? Inyong sinabi, Walang kabuluhan ang maglingkod sa Diyos; at ano ang pakinabang na aming tinamo sa pagtupad namin sa kanyang tuntunin, at sa paglakad naming may pagdadalamhati sa harap ng Panginoon ng mga hukbo? At ngayo’y tinatawag naming mapalad ang mga palalo; oo, ang mga gumagawa ng kasamaan ay itinataas; oo, ang mga sumusubok sa Diyos ay inililigtas pa nga. Malakias 3:13-15.

Malachi says, “and now we call the proud happy.” The drunkards of Ephraim are called the “crown of pride” and they are happy when they think Moses and Elijah, the two prophets that tormented them were dead. They were so happy, that they sent gifts to one another.

Wika ni Malakias, “at ngayo’y tinatawag nating maligaya ang mga palalo.” Ang mga manginginom ng alak ng Efraim ay tinatawag na “putong ng kapalaluan,” at sila’y nagalak nang inakala nilang patay na sina Moises at Elias, ang dalawang propeta na nagpahirap sa kanila. Gayon sila kagalak, anupa’t nagpadala sila ng mga kaloob sa isa’t isa.

> And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:8–10.

> At ang kanilang mga bangkay ay nakahandusay sa lansangan ng dakilang lungsod, na sa espirituwal ay tinatawag na Sodoma at Egipto, na doon din ipinako sa krus ang ating Panginoon. At ang mga mula sa mga bayan at mga lipi at mga wika at mga bansa ay makakakita sa kanilang mga bangkay sa loob ng tatlong araw at kalahati, at hindi nila ipahihintulot na mailibing ang kanilang mga bangkay. At ang mga nananahan sa ibabaw ng lupa ay magagalak dahil sa kanila, at magdiriwang, at magpapalitan ng mga kaloob sa isa’t isa; sapagkat pinahirapan ng dalawang propetang ito ang mga nananahan sa ibabaw ng lupa. Apocalipsis 11:8-10.

The proud are happy from July 18, 2020 on through 2023. On July 18, 2020 the message was “stout” against the “Lord.” On July 18, 2020 we did not recognize how terribly we had spoken against God and His Word. Disappointed we entered the tarrying time as represented by the lament of “It is vain to serve God: and what profit is it that we have kept his ordinance, and that we have walked mournfully before the Lord of hosts?” This is parallel to Jeremiah’s lament, when he illustrates the first disappointment.

Ang mga palalo ay nagalak magmula noong ika-18 ng Hulyo, 2020 hanggang 2023. Noong ika-18 ng Hulyo, 2020, ang mensahe ay “matigas” laban sa “Panginoon.” Noong ika-18 ng Hulyo, 2020, hindi natin napagkilala kung gaano kabigat ang ating pagsasalita laban sa Diyos at sa Kanyang Salita. Sa pagkadismaya, pumasok tayo sa panahon ng paghihintay na kinakatawan ng panaghoy: “Walang kabuluhan ang maglingkod sa Diyos; at anong pakinabang ang aming tinamo sa pagtupad namin sa Kanyang tuntunin, at sa paglakad naming may pagdadalamhati sa harap ng Panginoon ng mga hukbo?” Ito ay katulad ng panaghoy ni Jeremias, nang inilalarawan niya ang unang pagkadismaya.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Jeremiah 15:17, 18.

> Hindi ako umupo sa kapulungan ng mga manunuya, ni nakigalak; umupo akong nag-iisa dahil sa iyong kamay, sapagkat pinuspos mo ako ng poot. Bakit ang aking kirot ay walang patid, at ang aking sugat ay walang kagamutan, na tumatangging gumaling? Ikaw ba’y lubos na magiging gaya ng isang sinungaling sa akin, at gaya ng tubig na natutuyo? Jeremias 15:17, 18.

Our words were stout with the prediction of July 18, 2020, and we did not then know how badly we had rebelled. At the disappointment the tarrying time was underway, while one class mourned and the other class rejoiced. In that context Malachi states:

Matitigas ang aming pananalita nang ipahayag namin ang propesiya hinggil sa ika-18 ng Hulyo, 2020, at hindi namin noon nalalaman kung gaano kalubha ang aming paghihimagsik. Sa pagkabigo, nagsimula ang panahon ng pag-antala, samantalang ang isang pangkat ay nagluluksa at ang kabilang pangkat ay nagagalak. Sa gayong konteksto, isinasaad ni Malakias:

> Then they that feared the Lord spake often one to another: and the Lord hearkened, and heard it, and a book of remembrance was written before him for them that feared the Lord, and that thought upon his name. And they shall be mine, saith the Lord of hosts, in that day when I make up my jewels; and I will spare them, as a man spareth his own son that serveth him.

> Nang magkagayo’y ang mga may takot sa Panginoon ay madalas na nangusap sa isa’t isa; at ang Panginoon ay nakinig at dininig, at isang aklat ng alaala ay isinulat sa harap niya para sa mga may takot sa Panginoon at sa mga nagbubulay-bulay sa kaniyang pangalan. At sila ay magiging akin, sabi ng Panginoon ng mga hukbo, sa araw na ititipon ko ang aking mga hiyas; at kahahabagan ko sila, gaya ng kahabagan ng isang tao sa kaniyang sariling anak na naglilingkod sa kaniya.

> Then shall ye return, and discern between the righteous and the wicked, between him that serveth God and him that serveth him not. Malachi 3:16–18.

> Kung magkagayo’y babalik kayo, at makikilala ninyo ang pagkakaiba sa pagitan ng matuwid at ng masama, sa pagitan ng naglilingkod sa Diyos at ng hindi naglilingkod sa Kanya. Malakias 3:16-18.

In 2024, the foundational test represented as the fear of the Lord arrived. Two classes were manifested in that test, and the group that made up the two classes had been often talking to one another on regular zoom meetings, throughout the three and a half days. The Lord listened to their discussions. The class who feared the Lord thought upon His name; Palmoni, the Lion of the tribe of Judah, the Alpha and Omega, the Truth, the Word, the Wonderful Linguist, the corner and cap stone, the Lamb, the Heavenly High Priest, the Temple, the Rock. Those who made it into that book are to be jewels upon the crown representing the ensign of the kingdom of glory. When He makes up those jewels, then they return, and discern between the righteous and the wicked. When He casts the jewels into the casket, it is then discerned who is foolish and who is wise.

Noong 2024, dumating ang saligang pagsubok na kinakatawan bilang ang takot sa Panginoon. Dalawang uri ang nahayag sa pagsubok na iyon, at ang mga bumubuo sa dalawang uring iyon ay madalas na nag-uusap sa isa’t isa sa mga regular na pagpupulong sa Zoom, sa buong tatlo’t kalahating araw. Pinakinggan ng Panginoon ang kanilang mga pag-uusap. Ang uring may takot sa Panginoon ay nagnilay-nilay sa Kaniyang pangalan; Palmoni, ang Leon ng lipi ni Juda, ang Alfa at Omega, ang Katotohanan, ang Salita, ang Kamangha-manghang Dalubwika, ang batong panulukan at ang batong pantuktok, ang Kordero, ang Makalangit na Punong Saserdote, ang Templo, ang Bato. Ang mga nakasulat sa aklat na iyon ay magiging mga hiyas sa korona na kumakatawan sa watawat ng kaharian ng kaluwalhatian. Kapag Kaniyang tinitipon ang mga hiyas na iyon, saka sila babalik at magtatangi sa pagitan ng matuwid at ng masama. Kapag inihuhulog Niya ang mga hiyas sa kaha, doon nakikilala kung sino ang mangmang at kung sino ang pantas.

Malachi records:

Itinala ni Malakias:

> Return unto me, and I will return unto you,

> Manumbalik kayo sa akin, at ako’y manunumbalik sa inyo,

> But ye said, Wherein shall we return?

> Datapuwa’t inyong sinabi, Sa anong paraan kami babalik?

> Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.

> Dalhin ninyo ang lahat ng ikapu sa kamalig, upang may pagkain sa aking bahay; at subukin ninyo ako ngayon sa pamamagitan nito, sabi ng Panginoon ng mga hukbo, kung hindi ko bubuksan para sa inyo ang mga dungawan ng langit at ibubuhos ko sa inyo ang isang pagpapala hanggang sa wala nang sapat na dako upang paglagyan.

The storehouse is the casket and the tithes are the wise virgins. The storehouse is God’s Word placed into a new framework of truth. The jewels that get cast into that casket are the truths associated with the message of the Midnight Cry. The tithes were kept in a specific room in the temple, as identified in Nehemiah’s cleansing. The casket and the storehouse, or Peter spiritual house represents God’s temple and the jewels represent human temples who are joined with Divinity in the secret place of the Most High. The human messengers cannot be separated from the Divine message. The jewels are both God’s messengers and they are also the message they proclaim. Inspiration often identifies the message and the messenger combined.

Ang kamalig ay ang sisidlang-alahas, at ang mga ikapu ay ang mga matalinong dalaga. Ang kamalig ay ang Salita ng Diyos na inilagay sa isang bagong balangkas ng katotohanan. Ang mga hiyas na inilalagak sa sisidlang-alahas na iyon ay ang mga katotohanang kaugnay ng mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi. Ang mga ikapu ay iniingatan sa isang natatanging silid sa templo, gaya ng tinukoy sa paglilinis ni Nehemias. Ang sisidlang-alahas at ang kamalig—o, sa pananalita ni Pedro, ang espirituwal na bahay—ay kumakatawan sa templo ng Diyos, at ang mga hiyas ay kumakatawan sa mga templong pantao na nakipag-isa sa Pagka-Diyos sa lihim na dako ng Kataas-taasan. Ang mga mensaherong tao ay hindi maihihiwalay sa Dibinong mensahe. Ang mga hiyas ay kapwa mga mensahero ng Diyos at sila rin ang mismong mensaheng kanilang ipinapahayag. Madalas kilalanin ng Inspirasyon ang mensahe at ang mensahero bilang iisa.

> “God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world. The three angels of Revelation 14 represent the people who accept the light of God’s messages and go forth as His agents to sound the warning throughout the length and breadth of the earth. Christ declares to His followers: ‘Ye are the light of the world.’ To every soul that accepts Jesus the cross of Calvary speaks: ‘Behold the worth of the soul: “Go ye into all the world, and preach the gospel to every creature.’” Nothing is to be permitted to hinder this work. It is the all-important work for time; it is to be far-reaching as eternity. The love that Jesus manifested for the souls of men in the sacrifice which He made for their redemption, will actuate all His followers.” Testimonies, volume 5, 455.

> Tinawag ng Diyos ang Kaniyang iglesia sa panahong ito, gaya ng pagtawag Niya sa sinaunang Israel, upang tumindig bilang ilaw sa sanlibutan. Sa pamamagitan ng makapangyarihang pamutol ng katotohanan—ang mga mensahe ng unang, ikalawa, at ikatlong anghel—Kaniyang inihiwalay sila mula sa mga iglesya at sa sanlibutan upang dalhin sila sa banal na pakikipaglapit sa Kaniya. Ginawa Niya silang mga tagapag-ingat ng Kaniyang kautusan, at ipinagkatiwala Niya sa kanila ang mga dakilang katotohanan ng propesiya para sa panahong ito. Gaya ng mga banal na kapahayagang ipinagkatiwala sa sinaunang Israel, ang mga ito ay isang banal na pagkakatiwala na dapat ipahayag sa sanlibutan. Ang tatlong anghel ng Apocalipsis 14 ay kumakatawan sa mga taong tumatanggap sa liwanag ng mga mensahe ng Diyos at lumalabas bilang Kaniyang mga kinatawan upang iparinig ang babala sa buong kahabaan at kalaparan ng sanlibutan. Sinasabi ni Cristo sa Kaniyang mga tagasunod: ‘Kayo ang ilaw ng sanlibutan.’ Sa bawat kaluluwang tumatanggap kay Jesus, ang krus ng Kalbaryo ay nagsasalita: ‘Masdan ang kahalagahan ng kaluluwa: “Humayo kayo sa buong sanlibutan, at ipangaral ninyo ang ebanghelyo sa bawat nilalang.”’ Walang anuman ang dapat pahintulutang hadlangan ang gawaing ito. Ito ang pinakamahalagang gawain para sa kapanahunan; ito’y dapat umabot na kasinglawak ng kawalang-hanggan. Ang pag-ibig na inihayag ni Jesus para sa mga kaluluwa ng mga tao sa pamamagitan ng sakripisyong Kaniyang ginawa para sa kanilang katubusan ang siyang mag-uudyok sa lahat ng Kaniyang mga tagasunod.” Testimonies, tomo 5, 455.

We will begin to draw together these concepts in the next article.

Sa susunod na artikulo, sisimulan nating pag-ugnay-ugnayin ang mga konseptong ito.

> “During the last fifty years of my life, I have had precious opportunities to obtain an experience. I have had an experience in the first, second, and third angels’ messages. The angels are represented as flying in the midst of heaven, proclaiming to the world a message of warning, and having a direct bearing upon the people living in the last days of this earth’s history. No one hears the voice of these angels, for they are a symbol to represent the people of God who are working in harmony with the universe of heaven. Men and women, enlightened by the Spirit of God and sanctified through the truth, proclaim the three messages in their order.

> Sa nakalipas na limampung taon ng aking buhay, nagkaroon ako ng mahahalagang pagkakataon upang magkamit ng karanasan. Nagkaroon ako ng karanasan sa unang, ikalawa, at ikatlong mensahe ng mga anghel. Ang mga anghel ay ipinakikitang lumilipad sa kalagitnaan ng langit, na ipinapahayag sa sanlibutan ang isang mensaheng babala, at may tuwirang kaugnayan sa mga taong nabubuhay sa mga huling araw ng kasaysayan ng daigdig na ito. Walang sinumang nakaririnig sa tinig ng mga anghel na ito, sapagkat sila ay isang sagisag na kumakatawan sa bayan ng Diyos na gumagawa nang kaayon sa kaayusan ng langit. Ang mga lalaki at babae, na pinaliliwanagan ng Espiritu ng Diyos at pinabanal sa pamamagitan ng katotohanan, ay ipinapahayag ang tatlong mensahe ayon sa pagkakasunod-sunod ng mga ito.

> “I have acted a part in this solemn work. Nearly all my Christian experience is interwoven with it. There are those now living who have an experience similar to my own. They have recognized the truth unfolding for this time; they have kept in step with the great Leader, the Captain of the Lord’s host.

> May ginampanan akong bahagi sa napakaseryosong gawaing ito. Halos lahat ng aking karanasang Kristiyano ay mahigpit na nakaugnay dito. May mga nabubuhay ngayon na may karanasang tulad ng sa akin. Kinilala nila ang katotohanang nahahayag para sa panahong ito; sumabay sila sa hakbang ng Dakilang Pinuno, ang Kapitan ng hukbo ng Panginoon.

> “In the proclamation of the messages, every specification of prophecy has been fulfilled. Those who were privileged to act a part in proclaiming these messages have gained an experience which is of the highest value to them; and now when we are amid the perils of these last days, when voices will be heard on every side saying, ‘Here is Christ,’ ‘Here is truth’; while the burden of many is to unsettle the foundation of our faith which has led us from the churches and from the world to stand as a peculiar people in the world, like John our testimony will be borne:

> Sa pagpapahayag ng mga mensahe, natupad ang bawat detalye ng propesiya. Yaong mga pinagkalooban ng pribilehiyo na gumanap ng bahagi sa pagpapahayag ng mga mensaheng ito ay nagtamo ng isang karanasang may pinakamataas na halaga para sa kanila; at ngayo'y samantalang tayo'y nasa gitna ng mga panganib ng mga huling araw na ito, kapag sa magkabi-kabila ay maririnig ang mga tinig na nagsasabing, 'Narito ang Cristo,' 'Narito ang katotohanan'; samantalang ang layon ng marami ay yanigin ang saligan ng ating pananampalataya na siyang umakay sa atin na humiwalay mula sa mga iglesia at mula sa sanlibutan upang tumindig bilang isang bayang natatangi sa sanlibutan, gaya ni Juan, ihahayag natin ang ating patotoo:

> “‘That which was from the beginning, which we have heard, which we have seen with our eyes, which we have looked upon, and our hands have handled, of the Word of life;… that which we have seen and heard declare we unto you, that ye also may have fellowship with us.’

> "Yaong buhat sa pasimula, na aming narinig, na aming nakita ng aming mga mata, na aming minasdan, at hinipo ng aming mga kamay, hinggil sa Salita ng buhay;... yaong aming nakita at narinig ay ipinapahayag namin sa inyo, upang kayo rin ay magkaroon ng pakikisama sa amin."

> “I testify the things which I have seen, the things which I have heard, the things which my hands have handled of the Word of life. And this testimony I know to be of the Father and the Son. We have seen and do testify that the power of the Holy Ghost has accompanied the presentation of the truth, warning with pen and voice, and giving the messages in their order. To deny this work would be to deny the Holy Ghost, and would place us in that company who have departed from the faith, giving heed to seducing spirits.

> Pinatototohanan ko ang aking mga nakita, ang aking mga narinig, ang mga bagay na hinipo ng aking mga kamay hinggil sa Salita ng Buhay. At ang patotoong ito ay nalalaman kong mula sa Ama at sa Anak. Nakita namin at pinatototohanan namin na ang pagpapahayag ng katotohanan ay sinamahan ng kapangyarihan ng Espiritu Santo, na nagbibigay ng babala sa pamamagitan ng panulat at tinig, at nagkakaloob ng mga mensahe ayon sa kanilang pagkakasunod-sunod. Ang pagtanggi sa gawaing ito ay pagtanggi sa Espiritu Santo, at maglalagay sa atin sa hanay ng mga yaong tumalikod sa pananampalataya, na nakikinig sa mga espiritung mapanligaw.

> “The enemy will set everything in operation to uproot the confidence of the believers in the pillars of our faith in the messages of the past, which have placed us upon the elevated platform of eternal truth, and which have established and given character to the work. The Lord God of Israel has led out His people, unfolding to them truth of heavenly origin. His voice has been heard, and is still heard, saying, Go forward from strength to strength, from grace to grace, from glory to glory. The work is strengthening and broadening, for the Lord God of Israel is the defense of His people.

> Gagawin ng kaaway ang lahat ng paraan upang bunutin sa ugat ang pagtitiwala ng mga mananampalataya sa mga mensahe ng nakaraan na siyang mga haligi ng ating pananampalataya, na naglagay sa atin sa mataas na plataporma ng walang hanggang katotohanan, at nagtatag at nagbigay ng katangian sa gawain. Ang Panginoong Diyos ng Israel ay pinatnubayan ang Kanyang bayan, at sa kanila’y inilalahad ang katotohanang makalangit ang pinagmulan. Ang Kanyang tinig ay narinig, at patuloy pang naririnig, na nagsasabi, Magpatuloy kayo mula sa lakas tungo sa lakas, mula sa biyaya tungo sa biyaya, mula sa kaluwalhatian tungo sa kaluwalhatian. Ang gawain ay tumitibay at lumalawak, sapagkat ang Panginoong Diyos ng Israel ang sanggalang ng Kanyang bayan.

> “Those who have a hold of the truth theoretically, with their fingertips as it were, who have not brought its principles into the inner sanctuary of the soul, but have kept the vital truth in the outer court, will see nothing sacred in the past history of this people which has made them what they are, and has established them as earnest, determined, missionary workers in the world.

> Yaong ang pagkakahawak nila sa katotohanan ay teoretikal lamang—wari’y sa dulo lamang ng mga daliri—na hindi nila naidala ang mga simulain nito sa kaloob-loobang santuaryo ng kaluluwa, kundi pinanatili lamang nila ang mahalagang katotohanan sa panlabas na looban, ay walang makikitang anumang banal sa nakaraang kasaysayan ng bayang ito na humubog sa kanila kung ano sila, at nagpatibay sa kanila bilang mga masigasig at matatag na manggagawang misyonero sa sanlibutan.

> “The truth for this time is precious, but those whose hearts have not been broken by falling on the rock Christ Jesus, will not see and understand what is truth. They will accept that which pleases their ideas, and will begin to manufacture another foundation than that which is laid. They will flatter their own vanity and esteem, thinking that they are capable of removing the pillars of our faith, and replacing them with pillars they have devised.

> Napakahalaga ang katotohanan para sa panahong ito, ngunit yaong may mga pusong hindi nadurog sa pagbagsak sa Batong si Cristo Jesus ay hindi makakakita ni makauunawa kung ano ang katotohanan. Tatanggapin nila ang anumang umaayon sa kanilang sariling mga kaisipan, at magsisimula silang mag-imbento ng ibang saligan kaysa sa inilatag na. Pupuriin nila ang kanilang sariling kapalaluan at pagpapahalaga sa sarili, inaakalang kaya nilang gibain ang mga haligi ng ating pananampalataya at ipalit sa mga ito ang mga haliging kanila ring inimbento.

> “This will continue to be as long as time shall last. Anyone who has been a close student of the Bible will see and understand the solemn position of those who are living in the closing scenes of this earth’s history. They will feel their own inefficiency and weakness, and will make it their first business to have not merely a form of godliness, but a vital connection with God. They will not dare to rest until Christ is formed within, the hope of glory. Self will die; pride will be expelled from the soul, and they will have the meekness and gentleness of Christ.” Notebook Leaflets, 60, 61.

> Magpapatuloy ito hangga’t may panahon. Sinumang naging masusing mag-aaral ng Banal na Kasulatan ay makikita at mauunawaan ang napakaseryosong kalagayan ng mga nabubuhay sa pangwakas na mga kaganapan ng kasaysayan ng daigdig na ito. Mararamdaman nila ang sarili nilang kawalan ng kakayahan at kahinaan, at gagawin nilang pangunahing tungkulin na magkaroon, hindi lamang ng anyo ng kabanalan, kundi ng isang buhay na ugnayan sa Diyos. Hindi sila mangangahas na magpahinga hanggang sa si Cristo ay mahubog sa kanila, ang pag-asa ng kaluwalhatian. Mamamatay ang sarili; mawawaksi ang kapalaluan mula sa kaluluwa, at tataglayin nila ang kaamuan at kahinahunan ni Cristo. Notebook Leaflets, 60, 61.

Back to Articles