Article

# The Book of Daniel - Number Thirty

Ang Aklat ni Daniel - Bilang Tatlumpu

The Hour of Fear

Ang Oras ng Takot

Author

Jeff Pippenger

Published

December 25, 2023

Formats

PDF
Word

Belshazzar’s fear of the mysterious handwriting addresses not only his death and the end of the sixth kingdom of Bible prophecy, but also the point in prophetic history when fear takes hold of the kings of the earth. Their fear is produced by the “east wind” of Islam. Their fear is as a woman in travail, thus identifying a progressively increasing pain, which comes with more and more rapidity. The fear begins at the “hour” of Belshazzar’s feast, though it initially arrived on September 11, 2001. From then onward the winds begin to slip through the hands of the four angels who are holding them during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The lamentation for Tyrus that Ezekiel identifies, defines Tyrus by asking the prophetic question, “What city is like Tyrus, like the destroyed in the midst of the sea?”

Ang takot ni Belsasar sa misteryosong sulat-kamay ay tumutukoy hindi lamang sa kanyang kamatayan at sa wakas ng ikaanim na kaharian ng propesiya sa Biblia, kundi pati sa puntong iyon sa kasaysayang propetiko kung kailan sinasakmal ng takot ang mga hari ng daigdig. Ang kanilang takot ay idinulot ng “silangang hangin” ng Islam. Ang kanilang takot ay gaya ng sa isang babaeng nagdaramdam sa panganganak, na sa gayon ay nagpapakilala ng isang kirot na unti-unting tumitindi at dumarating nang lalo at lalo pang mabilis. Nagsisimula ang takot sa “oras” ng piging ni Belsasar, bagaman unang dumating ito noong Setyembre 11, 2001. Mula noon, nagsimulang dumulas ang mga hangin mula sa mga kamay ng apat na anghel na humahawak sa mga iyon sa panahon ng pagtatatak ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang panaghoy para sa Tiro na tinutukoy ni Ezekiel ay naglalarawan sa Tiro sa pamamagitan ng pagtatanong ng propetikong tanong, “Aling lungsod ang gaya ng Tiro, gaya ng nilipol sa gitna ng dagat?”

> The ships of Tarshish did sing of thee in thy market: and thou wast replenished, and made very glorious in the midst of the seas. Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Thy riches, and thy fairs, thy merchandise, thy mariners, and thy pilots, thy calkers, and the occupiers of thy merchandise, and all thy men of war, that are in thee, and in all thy company which is in the midst of thee, shall fall into the midst of the seas in the day of thy ruin. The suburbs shall shake at the sound of the cry of thy pilots. And all that handle the oar, the mariners, and all the pilots of the sea, shall come down from their ships, they shall stand upon the land; And shall cause their voice to be heard against thee, and shall cry bitterly, and shall cast up dust upon their heads, they shall wallow themselves in the ashes: And they shall make themselves utterly bald for thee, and gird them with sackcloth, and they shall weep for thee with bitterness of heart and bitter wailing. And in their wailing they shall take up a lamentation for thee, and lament over thee, saying, What city is like Tyrus, like the destroyed in the midst of the sea? When thy wares went forth out of the seas, thou filledst many people; thou didst enrich the kings of the earth with the multitude of thy riches and of thy merchandise. In the time when thou shalt be broken by the seas in the depths of the waters thy merchandise and all thy company in the midst of thee shall fall. All the inhabitants of the isles shall be astonished at thee, and their kings shall be sore afraid, they shall be troubled in their countenance. The merchants among the people shall hiss at thee; thou shalt be a terror, and never shalt be any more. Ezekiel 27:25–36.

> Ang mga sasakyang-dagat ng Tarsis ay nagsiawit tungkol sa iyo sa iyong pamilihan; at ikaw ay napuno, at lubhang niluwalhati sa kalagitnaan ng mga dagat. Dinala ka ng iyong mga mananagwan sa malalaking tubig; winasak ka ng hanging silanganan sa kalagitnaan ng mga dagat. Ang iyong mga kayamanan, at ang iyong mga pamilihan, ang iyong mga kalakal, ang iyong mga mandaragat, at ang iyong mga piloto, ang iyong mga tagapagsara ng siwang, at ang mga mangangalakal ng iyong mga kalakal, at ang lahat mong mga lalaking pandigma, na nasa iyo, at ang buong iyong kapisanan na nasa gitna mo, ay mangabubuwal sa kalagitnaan ng mga dagat sa araw ng iyong pagkaguho. Mangangatal ang mga nayon sa palibot sa tunog ng hiyaw ng iyong mga piloto. At ang lahat ng humahawak ng sagwan, ang mga mandaragat, at ang lahat ng mga piloto ng dagat, ay bababâ mula sa kanilang mga sasakyang-dagat; sila’y tatayo sa lupa; At iparirinig nila ang kanilang tinig laban sa iyo, at sisigaw nang mapait, at magsasaboy sila ng alabok sa kanilang mga ulo, sila’y magsisigulong sa abo: At lubos silang magpapakalbo dahil sa iyo, at magbibigkis sila ng kayong magaspang, at iiyakan ka nila na may kapaitan ng puso at mapait na panangis. At sa kanilang panangis ay magbabangon sila ng isang panaghoy dahil sa iyo, at mananangis tungkol sa iyo, na sasabihin, Anong lunsod ang gaya ng Tiro, gaya ng nawasak sa gitna ng dagat? Nang lumabas ang iyong mga kalakal mula sa mga dagat, pinuspos mo ang maraming bayan; pinayaman mo ang mga hari ng lupa sa karamihan ng iyong kayamanan at ng iyong kalakal. Sa panahon na ikaw ay mababasag ng mga dagat sa kalaliman ng mga tubig, ang iyong kalakal at ang buong iyong kapisanan na nasa gitna mo ay mababagsak. Lahat ng mga nananahan sa mga pulo ay mamamangha sa iyo, at ang kanilang mga hari ay lubhang matatakot, mababagabag ang kanilang mga mukha. Ang mga mangangalakal sa gitna ng mga bayan ay sisitsit sa iyo; ikaw ay magiging isang kakilabutan, at hindi ka na iiral kailanman. Ezekiel 27:25-36.

Tyrus is the city, or kingdom that the merchants of the earth cry bitterly over, and then ask, “what city is like Tyrus?” They do so in the “time,” when the city is broken in the sea. In Revelation chapter eighteen, the whore of Tyre, who is the whore of Rome, who has committed fornication with the kings of the earth and is identified as that great city whose judgment comes in one hour, and in one day. She is the city that raises the prophetic question from the wailing kings and merchants.

Ang Tyrus ang lunsod, o kaharian, na siyang tinatangisan nang mapait ng mga mangangalakal sa lupa, at pagkatapos ay itinatanong nila, "Anong lunsod ang tulad ng Tyrus?" Ginagawa nila ito sa "panahon" kung kailan ang lunsod ay nawasak sa dagat. Sa Apocalipsis kabanata labing-walo, ang patutot ng Tyre, na siyang patutot ng Roma, na nakiapid sa mga hari sa lupa at kinikilala bilang yaong dakilang lunsod na ang paghatol ay dumarating sa isang oras, at sa isang araw, ay siya ang lunsod na nagbubunsod sa mga nananangis na hari at mangangalakal na itanong ang propetikong tanong.

> Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. And the merchants of the earth shall weep and mourn over her; for no man buyeth their merchandise any more: The merchandise of gold, and silver, and precious stones, and of pearls, and fine linen, and purple, and silk, and scarlet, and all thyine wood, and all manner vessels of ivory, and all manner vessels of most precious wood, and of brass, and iron, and marble, And cinnamon, and odours, and ointments, and frankincense, and wine, and oil, and fine flour, and wheat, and beasts, and sheep, and horses, and chariots, and slaves, and souls of men. And the fruits that thy soul lusted after are departed from thee, and all things which were dainty and goodly are departed from thee, and thou shalt find them no more at all. The merchants of these things, which were made rich by her, shall stand afar off for the fear of her torment, weeping and wailing, And saying, Alas, alas, that great city, that was clothed in fine linen, and purple, and scarlet, and decked with gold, and precious stones, and pearls! For in one hour so great riches is come to nought. And every shipmaster, and all the company in ships, and sailors, and as many as trade by sea, stood afar off, And cried when they saw the smoke of her burning, saying, What city is like unto this great city! And they cast dust on their heads, and cried, weeping and wailing, saying, Alas, alas, that great city, wherein were made rich all that had ships in the sea by reason of her costliness! for in one hour is she made desolate. Revelation 18:8–19.

> Kaya’t sa isang araw darating ang kaniyang mga salot: kamatayan, at pagluluksa, at kagutuman; at lubos siyang susunugin sa apoy; sapagkat makapangyarihan ang Panginoong Diyos na humahatol sa kaniya. At ang mga hari sa lupa, na nakiapid at namuhay nang marangya kasama niya, ay tatangisan at pananaghuyan siya, kapag nakita nila ang usok ng kaniyang pagkasunog, na nakatayong malayo dahil sa takot sa kaniyang pagdurusa, na nagsasabi, Ay, ay, ang dakilang lunsod na Babilonya, ang makapangyarihang lunsod! sapagkat sa isang oras dumating ang iyong kahatulan. At ang mga mangangalakal sa lupa ay iiyak at magluluksa dahil sa kaniya; sapagkat wala nang bumibili ng kanilang kalakal: ang kalakal na ginto, at pilak, at mga mahalagang bato, at mga perlas, at pinong lino, at purpura, at seda, at iskarlata, at lahat ng kahoy na thyine, at lahat ng uri ng sisidlang garing, at lahat ng uri ng sisidlan na yari sa pinakamamahaling kahoy, at sa tanso, at sa bakal, at sa marmol, at kanela, at mga pabango, at mga unguento, at kamanyang, at alak, at langis, at pinong harina, at trigo, at mga hayop, at mga tupa, at mga kabayo, at mga karwahe, at mga alipin, at mga kaluluwa ng mga tao. At ang mga bungang pinagnasaan ng iyong kaluluwa ay lumayo sa iyo, at ang lahat ng bagay na kaaya-aya at mariringal ay lumayo sa iyo, at hindi mo na ang mga iyon masusumpungan kailanman. Ang mga mangangalakal ng mga bagay na ito, na yumaman dahil sa kaniya, ay tatayo sa malayo dahil sa takot sa kaniyang pagdurusa, na umiiyak at nananaghoy, na nagsasabi, Ay, ay, ang dakilang lunsod, na nabihisan ng pinong lino, at purpura, at iskarlata, at pinalamutian ng ginto, at ng mga mahalagang bato, at ng mga perlas! Sapagkat sa isang oras ang gayong malaking kayamanan ay nauwi sa wala. At bawat kapitan ng sasakyang-dagat, at lahat ng nasa mga sasakyang-dagat, at mga mandaragat, at ang lahat ng nakikipagkalakalan sa dagat, ay nakatayong malayo, at sumigaw nang makita nila ang usok ng kaniyang pagkasunog, na sinasabi, Aling lunsod ang gaya nitong dakilang lunsod! At nagsaboy sila ng alabok sa kanilang mga ulo, at sumigaw, umiiyak at nananaghoy, na sinasabi, Ay, ay, ang dakilang lunsod, na doon ay naging mayaman ang lahat ng may mga sasakyang-dagat sa dagat dahil sa kaniyang karangyaan! sapagkat sa isang oras siya’y nawasak. Pahayag 18:8-19.

The unsealing of the Revelation of Jesus Christ includes the message of the Midnight Cry. That message is the second prophecy of Ezekiel thirty-seven that brings the dead dry bones that have laid in the streets for three and a half days to life as a mighty army. That message is the message that includes the truth that it is Islam that the Lord employs to bring executive judgment upon the United States for Sunday enforcement. That judgment arrives in the “hour” of the great earthquake, which is also the “hour” that the handwriting came upon Belshazzar’s wall. The handwriting produced the fear, that is represented as taking hold of all the kings and merchants when the economic structure of planet earth is taken down by the “east wind” of Islam, who have secretly slipped into Belshazzar’s kingdom, through the neglected lower “wall” to the south.

Kasama sa pag-aalis ng selyo sa Pahayag ni Jesucristo ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi. Ang mensaheng iyon ang ikalawang propesiya ng Ezequiel tatlumpu't pito na nagdadala sa mga patay na tuyong buto na nakahandusay sa mga lansangan sa loob ng tatlo't kalahating araw tungo sa buhay bilang isang makapangyarihang hukbo. Ang mensaheng iyon ay naglalaman ng katotohanang ang Islam ang ginagamit ng Panginoon upang maghatid ng paghuhukom na nagpapatupad laban sa Estados Unidos dahil sa pagpapatupad ng batas sa Linggo. Ang paghuhukom na iyon ay dumarating sa "oras" ng dakilang lindol, na siya ring "oras" nang lumitaw ang sulat-kamay sa pader ni Belsasar. Ang sulat-kamay ang nagbunga ng takot, na inilarawan bilang sumakmal sa lahat ng mga hari at mga mangangalakal, kapag ibinagsak ng "hanging silangan" ng Islam ang kaayusang pang-ekonomiya ng daigdig, na lihim na sumuot sa kaharian ni Belsasar sa pamamagitan ng napabayaan na mababang "pader" sa dakong timog.

The “city” or kingdom that the kings and merchants lament of and ask, “what city is like unto this great city” is the kingdom of the whore of Tyre, who is then singing her songs and committing fornication with those very kings. All the prophets speak of the end of the world and they agree with one another, so Ezekiel’s merchants are the same merchants in Revelation chapter eighteen. Three times in Revelation chapter eighteen they lament “alas, alas,” as the great city and the financial structure of planet earth is taken down. The Greek word translated as “alas,” in the passage, is the very same word that is translated three times in Revelation chapter eight, and verse thirteen, which is there translated with a different English word.

Ang “lunsod” o kaharian na tinatangisan ng mga hari at ng mga mangangalakal, at tungkol dito’y nagtatanong sila, “Aling lunsod ang maihahambing sa dakilang lunsod na ito?” ay ang kaharian ng patutot ng Tiro, na noon ay umaawit ng kanyang mga awit at nakikiapid sa mismong mga haring iyon. Lahat ng mga propeta ay nagsasalita tungkol sa wakas ng sanlibutan at sila’y nagkakasang-ayon sa isa’t isa, kaya’t ang mga mangangalakal na binanggit ni Ezekiel ay sila ring mga mangangalakal sa Apocalipsis kabanata labingwalo. Makaitlo sa Apocalipsis kabanata labingwalo ay nananangis sila, “Sa aba, sa aba,” samantalang iginugupo ang dakilang lunsod at ang kaayusang pananalapi ng daigdig. Ang salitang Griyego na isinalin bilang “sa aba” sa siping iyon ay siya ring salitang isinalin nang makaitlo sa Apocalipsis, kabanata walo, talatang labintatlo, na doon ay isinalin sa ibang salitang Ingles.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> At namasdan ko, at narinig ko ang isang anghel na lumilipad sa kalagitnaan ng himpapawid, na nagsasabi sa malakas na tinig: Sa aba, sa aba, sa aba, sa mga nananahan sa lupa, dahil sa iba pang mga tinig ng pakakak na hihipan pa ng tatlong anghel! Apocalipsis 8:13.

The kings and merchants are lamenting the destruction of the world’s economy with the words, “alas, alas,” meaning “woe, woe,” and the “Woe” is a symbol of Islam. The fear that takes hold of Belshazzar and his lords when the handwriting appears on the wall, is the fear produced when the economic structure of planet earth is destroyed by ongoing attacks from Islam, which God employs as His providential tool to bring about His executive judgment upon those who drink the wine of Babylon, that is Sunday enforcement. This truth is the theme of the Isaiah twenty-three “burden” of the whore of “Tyre.”

Nananaghoy ang mga hari at ang mga mangangalakal sa pagkawasak ng ekonomiya ng sanlibutan sa mga salitang “alas, alas,” na ang ibig sabihin ay “sa aba, sa aba,” at ang “sa aba” ay sagisag ng Islam. Ang takot na sumakmal kay Belsasar at sa kanyang mga panginoon nang lumitaw ang sulat-kamay sa pader ay siyang takot na nalilikha kapag ang ekonomikong estruktura ng daigdig ay winawasak ng tuluy-tuloy na mga pag-atake ng Islam, na ginagamit ng Diyos bilang kasangkapan ng Kanyang probidensiya upang isakatuparan ang Kanyang pagpapatupad ng hatol sa mga umiinom ng alak ng Babilonia, yaon ay ang sapilitang pagpapatupad ng Linggo. Ang katotohanang ito ang tema ng “pasanin” sa Isaias dalawampu’t tatlo hinggil sa patutot na “Tiro.”

> The burden of Tyre. Howl, ye ships of Tarshish; for it is laid waste, so that there is no house, no entering in: from the land of Chittim it is revealed to them. Be still, ye inhabitants of the isle; thou whom the merchants of Zidon, that pass over the sea, have replenished. And by great waters the seed of Sihor, the harvest of the river, is her revenue; and she is a mart of nations. Be thou ashamed, O Zidon: for the sea hath spoken, even the strength of the sea, saying, I travail not, nor bring forth children, neither do I nourish up young men, nor bring up virgins. As at the report concerning Egypt, so shall they be sorely pained at the report of Tyre. Pass ye over to Tarshish; howl, ye inhabitants of the isle. Is this your joyous city, whose antiquity is of ancient days? her own feet shall carry her afar off to sojourn. Who hath taken this counsel against Tyre, the crowning city, whose merchants are princes, whose traffickers are the honourable of the earth? The Lord of hosts hath purposed it, to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth. Pass through thy land as a river, O daughter of Tarshish: there is no more strength. He stretched out his hand over the sea, he shook the kingdoms: the Lord hath given a commandment against the merchant city, to destroy the strong holds thereof. And he said, Thou shalt no more rejoice, O thou oppressed virgin, daughter of Zidon: arise, pass over to Chittim; there also shalt thou have no rest. Behold the land of the Chaldeans; this people was not, till the Assyrian founded it for them that dwell in the wilderness: they set up the towers thereof, they raised up the palaces thereof; and he brought it to ruin. Howl, ye ships of Tarshish: for your strength is laid waste. And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. And her merchandise and her hire shall be holiness to the Lord: it shall not be treasured nor laid up; for her merchandise shall be for them that dwell before the Lord, to eat sufficiently, and for durable clothing. Isaiah 23:1–18.

> Ang pahayag tungkol sa Tyre. Tumaghoy kayo, kayong mga sasakyang-dagat ng Tarshish; sapagkat ito’y nawasak, anupa’t walang bahay, walang mapapasukan: mula sa lupain ng Chittim ay ipinaalam ito sa kanila. Tumahimik kayo, kayong mga naninirahan sa pulo; ikaw na pinagyaman ng mga mangangalakal ng Zidon na tumatawid sa dagat. At sa malalaking tubig, ang binhi ng Sihor, ang ani ng ilog, ay siya niyang kita; at siya’y pamilihan ng mga bansa. Mapahiya ka, O Zidon: sapagkat ang dagat ang nagsalita, maging ang kalakasan ng dagat, na nagsasabi, Hindi ako nagdaramdam ng sakit sa panganganak, ni nagsisilang ng mga anak, ni nag-aaruga ng mga binata, ni nagpapalaki ng mga dalaga. Gaya ng balita tungkol sa Egypt, gayon sila lubhang magdaramdam sa balita tungkol sa Tyre. Tumawid kayo hanggang sa Tarshish; tumaghoy kayo, mga naninirahan sa pulo. Ito ba ang inyong maligayang lungsod, na ang pagkasinauna ay mula pa noong sinaunang mga araw? Ang sarili niyang mga paa ang magdadala sa kaniya sa malayo upang makipamayan. Sino ang kumatha ng payong ito laban sa Tyre, ang lungsod na nagpuputong, na ang mga mangangalakal ay mga prinsipe, na ang mga nakikipagkalakalan ay ang mga mararangal sa lupa? Ang Panginoon ng mga hukbo ang nagpasya nito, upang dungisan ang kapalaluan ng lahat ng kaluwalhatian, at upang dalhin sa paghamak ang lahat ng mararangal sa lupa. Lakaran mo ang iyong lupain na gaya ng isang ilog, O anak na babae ng Tarshish: wala nang lakas. Iniunat niya ang kaniyang kamay sa ibabaw ng dagat, niyanig niya ang mga kaharian: nagbigay ang Panginoon ng isang utos laban sa lungsod ng kalakalan, upang wasakin ang mga katibayan nito. At sinabi niya, Hindi ka na magagalak pa, O ikaw na inaaping birhen, anak na babae ng Zidon: tumindig ka, tumawid ka sa Chittim; doon man ay hindi ka magkakaroon ng kapahingahan. Masdan mo ang lupain ng mga Chaldean; ang bayang ito ay wala, hanggang sa itinatag ito ng Assyrian para sa mga nananahan sa ilang: itinayo nila ang mga tore nito, itinindig nila ang mga palasyo nito; at winasak niya ito. Tumaghoy kayo, mga sasakyang-dagat ng Tarshish: sapagkat ang inyong lakas ay nawasak. At mangyayari sa araw na yaon, na ang Tyre ay malilimutan sa loob ng pitumpung taon, ayon sa mga araw ng isang hari: sa katapusan ng pitumpung taon ay aawit ang Tyre gaya ng isang patutot. Kumuha ka ng alpa, libutin mo ang lungsod, ikaw na patutot na nakalimutan; magpatugtog ka ng kaaya-ayang himig, umawit ka ng maraming awit, upang ikaw ay maalaala. At mangyayari, pagkatapos ng pitumpung taon, na dadalawin ng Panginoon ang Tyre, at siya’y babalik sa kaniyang upa, at makikiapid sa lahat ng mga kaharian ng sanlibutan sa ibabaw ng lupa. At ang kaniyang kalakal at ang kaniyang upa ay magiging kabanalan sa Panginoon: hindi ito itatago ni iimbakin; sapagkat ang kaniyang kalakal ay magiging para sa mga tumatahan sa harap ng Panginoon, upang kumain nang sapat, at para sa matitibay na kasuutan. Isaias 23:1-18.

The seventy years, which is as “the days of one king”, is represented by the kingdom of Babylon, for a king is a kingdom, and literal Babylon reigned for seventy years. The seventy years of literal Babylon ended in the “hour” the handwriting appeared upon the walls of Belshazzar’s banquet hall. That very night he was slain, by the power that came through the “wall” unnoticed, for he was having a party drinking the wine of Babylon, while Nebuchadnezzar’s orchestra was playing the music, and the whore of Tyre sang the sweet melody, and apostate Israel danced and bowed.

Ang pitumpu’t taon, na gaya ng “mga araw ng isang hari,” ay kinakatawan ng kaharian ng Babilonia, sapagkat ang isang hari ay isang kaharian, at ang literal na Babilonia ay naghari sa loob ng pitumpu’t taon. Nagtapos ang pitumpu’t taon ng literal na Babilonia sa “oras” na lumitaw ang sulat-kamay sa mga dingding ng bulwagan ng piging ni Belsasar. Noong mismong gabing yaon siya ay pinatay, sa pamamagitan ng kapangyarihang dumaan sa “pader” nang hindi napansin, sapagkat siya’y nagpipista, umiinom ng alak ng Babilonia, samantalang ang orkestra ni Nebukadnezar ay tumutugtog ng musika, at ang patutot ng Tiro ay umaawit ng matamis na himig, at ang Israel na tumalikod ay sumasayaw at yumuyukod.

Then fear took hold of all involved, for God had “taken counsel against Tyre” and had “purposed” “to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth.” God therefore “shook the kingdoms” with the “great earthquake” of that “hour,” for God had “given a commandment against the merchant” kingdom, “to destroy the strong holds thereof.” In the “hour” of fear for Belshazzar, the kings and the merchants began a search to understand the meaning of the fiery words on the wall. The death of Belshazzar is about to happen, but at that point, he is still alive. He therefore sought to understand the mysterious words and offered rewards to the wise men, if they could interpret the writing, but it could not be done, for the wise men of Babylon employ the methodology of biblical study that was a counterfeit of truth. The mysterious words are as the vision of a book that is sealed.

At sinakmal ng takot ang lahat ng mga kasangkot, sapagkat ang Diyos ay "nagpayo laban sa Tiro" at "nagpasya" "na dungisan ang kapalaluan ng lahat ng kaluwalhatian, at dalhin sa paghamak ang lahat ng mararangal sa lupa." Kaya’t "niyugyog ang mga kaharian" ng Diyos sa pamamagitan ng "dakilang lindol" ng "oras" na yaon, sapagkat ang Diyos ay "nagbigay ng isang utos laban sa mangangalakal" na kaharian, "na wasakin ang mga moog nito." Sa "oras" ng pangamba para kay Belsasar, nagsimulang magsaliksik ang mga hari at ang mga mangangalakal upang maunawaan ang kahulugan ng nagliliyab na mga salita sa pader. Malapit nang maganap ang kamatayan ni Belsasar, ngunit sa sandaling iyon, siya ay buhay pa. Kaya’t pinagsikapan niyang maunawaan ang mga mahiwagang salita at naghandog ng mga gantimpala sa mga pantas, kung kanilang maipapaliwanag ang sulat; ngunit hindi iyon nagawa, sapagkat ang mga pantas ng Babilonya ay gumagamit ng metodolohiya ng pag-aaral ng Bibliya na isang huwad na anyo ng katotohanan. Ang mga mahiwagang salita ay tulad ng pangitain ng isang aklat na tinatakan.

> Then came in all the king’s wise men: but they could not read the writing, nor make known to the king the interpretation thereof. Then was king Belshazzar greatly troubled, and his countenance was changed in him, and his lords were astonied. Now the queen by reason of the words of the king and his lords came into the banquet house: and the queen spake and said, O king, live forever: let not thy thoughts trouble thee, nor let thy countenance be changed: There is a man in thy kingdom, in whom is the spirit of the holy gods; and in the days of thy father light and understanding and wisdom, like the wisdom of the gods, was found in him; whom the king Nebuchadnezzar thy father, the king, I say, thy father, made master of the magicians, astrologers, Chaldeans, and soothsayers; Forasmuch as an excellent spirit, and knowledge, and understanding, interpreting of dreams, and showing of hard sentences, and dissolving of doubts, were found in the same Daniel, whom the king named Belteshazzar: now let Daniel be called, and he will show the interpretation. Then was Daniel brought in before the king. And the king spake and said unto Daniel, Art thou that Daniel, which art of the children of the captivity of Judah, whom the king my father brought out of Jewry? I have even heard of thee, that the spirit of the gods is in thee, and that light and understanding and excellent wisdom is found in thee. And now the wise men, the astrologers, have been brought in before me, that they should read this writing, and make known unto me the interpretation thereof: but they could not show the interpretation of the thing: And I have heard of thee, that thou canst make interpretations, and dissolve doubts: now if thou canst read the writing, and make known to me the interpretation thereof, thou shalt be clothed with scarlet, and have a chain of gold about thy neck, and shalt be the third ruler in the kingdom. Daniel 5:8–16.

> Nang magkagayo’y pumasok ang lahat ng mga pantas ng hari; ngunit hindi nila mabasa ang kasulatan, ni maipaalam sa hari ang pagpapakahulugan niyon. Nang magkagayo’y si haring Belsasar ay lubhang nabagabag, at nagbago ang anyo ng kaniyang mukha, at ang kaniyang mga mahal na tao ay nanggilalas. Ngayo’y ang reyna, dahil sa mga salita ng hari at ng kaniyang mga mahal na tao, ay pumasok sa bahay ng piging; at nagsalita ang reyna at nagsabi, O hari, mabuhay ka magpakailanman: huwag kang mabagabag dahil sa iyong mga pag-iisip, ni magbago ang anyo ng iyong mukha: May isang lalaki sa iyong kaharian na nasa kaniya ang espiritu ng mga banal na diyos; at sa mga araw ng iyong ama ay nasumpungan sa kaniya ang liwanag at unawa at karunungan, na tulad ng karunungan ng mga diyos; na si haring Nebukadnezar, ang iyong ama—ang hari, sinasabi ko, ang iyong ama—ay ginawang pangulo ng mga salamangkero, mga astrologo, mga Caldeo, at mga manghuhula; yamang isang natatanging espiritu, at kaalaman, at unawa, ang pagpapaliwanag ng mga panaginip, at ang pagpapahayag ng mahihirap na salita, at ang paglutas ng mga pag-aalinlangan, ay nasumpungan sa gayong si Daniel, na pinangalanan ng hari na Beltesasar: ngayo’y ipatawag si Daniel, at ipahahayag niya ang pagpapakahulugan. Nang magkagayo’y dinala si Daniel sa harap ng hari. At nagsalita ang hari at sinabi kay Daniel, Ikaw ba yaong Daniel, na kabilang sa mga anak ng pagkabihag ng Juda, na dinala ng aking amang hari mula sa Juda? Nabalitaan ko rin ang tungkol sa iyo, na ang espiritu ng mga diyos ay nasa iyo, at na nasusumpungan sa iyo ang liwanag at unawa at natatanging karunungan. At ngayo’y dinala sa harap ko ang mga pantas, ang mga astrologo, upang basahin nila ang kasulatang ito at ipaalam sa akin ang pagpapakahulugan nito; ngunit hindi nila maipahayag ang pagpapakahulugan ng bagay: At aking narinig tungkol sa iyo, na kaya mong magbigay ng mga pagpapakahulugan at maglutas ng mga pag-aalinlangan: ngayon, kung mababasa mo ang kasulatan, at ipaaalam sa akin ang pagpapakahulugan nito, ikaw ay mabibihisan ng damit na iskarlata, at magkakaroon ka ng tanikalang ginto sa iyong leeg, at ikaw ay magiging ikatlong pinuno sa kaharian. Daniel 5:8-16.

The queen in the palace was not Belshazzar’s wife, but the queen of his grandfather, and she knew who could read the writing on the wall. There was a church (for a woman is a church prophetically), in the kingdom that knew who could understand the secrets of God.

Ang reyna sa palasyo ay hindi asawa ni Belshazzar, kundi ang reyna ng kanyang lolo, at batid niya kung sino ang makabasa ng nakasulat sa dingding. May isang simbahan (sapagkat ang babae ay isang simbahan sa pananaw na propetiko) sa kaharian na nakaaalam kung sino ang makaunawa sa mga lihim ng Diyos.

> “There was in the palace a woman who was wiser than them all,—the queen of Belshazzar’s grandfather. In this emergency she addressed the king in language that sent a ray of light into the darkness. ‘O king, live forever,’ she said, ‘let not thy thoughts trouble thee, nor let thy countenance be changed. There is a man in thy kingdom in whom is the spirit of the holy gods; and in the days of thy father light and understanding and wisdom, like the wisdom of the gods, was found in him; whom the king Nebuchadnezzar, thy father, the king, I say, thy father, made master of the magicians, astrologers, Chaldeans, and soothsayers; …now let Daniel be called, and he will show the interpretation.’

> May isang babae sa palasyo na higit na marunong kaysa sa kanilang lahat—ang reyna ng lolo ni Belshazzar. Sa kagipitang ito, kinausap niya ang hari sa pananalitang naghatid ng isang sinag ng liwanag sa kadiliman. 'O hari, mabuhay ka magpakailanman,' aniya, 'huwag nawang mabalisa ang iyong mga pag-iisip, ni magbago ang anyo ng iyong mukha. May isang lalaki sa iyong kaharian na nasa kaniya ang espiritu ng mga banal na diyos; at sa mga araw ng iyong ama ay nasumpungan sa kaniya ang kaliwanagan, kaunawaan, at karunungan, na gaya ng karunungan ng mga diyos; na siya'y ginawang pangulo ni Haring Nebuchadnezzar, ang iyong ama, ang hari—sinasabi ko, ang iyong ama—ng mga salamangkero, mga astrologo, mga Caldeo, at mga manghuhula; ... ngayo'y ipatawag si Daniel, at ipahahayag niya ang kahulugan.'

> “‘Then was Daniel brought in before the king.’ Making an effort to brace himself and to show his authority, Belshazzar said, ‘Art thou that Daniel which art of the children of the captivity of Judah, which the king, my father, brought out of Jewry? I have even heard of thee, that the spirit of the gods is in thee, and that light and understanding and excellent wisdom is found in thee…. Now if thou canst read the writing, and make known to me the interpretation thereof, thou shalt be clothed with scarlet, and have a chain of gold about thy neck, and shalt be the third ruler in the kingdom.’

> "'Kung magkagayo'y dinala si Daniel sa harap ng hari.' Sa pagsisikap na tibayan ang kaniyang sarili at ipamalas ang kaniyang kapangyarihan, sinabi ni Belshazzar, 'Ikaw ba ang Daniel na mula sa mga anak ng pagkabihag ng Juda, na dinala ng hari, ama ko, mula sa Judea? Aking narinig nga ang tungkol sa iyo, na ang espiritu ng mga diyos ay nasa iyo, at na ang liwanag at kaunawaan at natatanging karunungan ay nasusumpungan sa iyo.... Ngayo'y kung mababasa mo ang sulat, at ipaalam sa akin ang kahulugan niyon, ikaw ay dadamitan ng kasuotang iskarlata, at magkakaroon ng kadena ng ginto sa iyong leeg, at ikaw ay magiging ikatlong pinuno sa kaharian.'"

> “Daniel was not awed by the king’s appearance, nor confused or intimidated by his words. ‘Let thy gifts be to thyself,’ he answered, ‘and give thy rewards to another; yet I will read the writing unto the king, and make known to him the interpretation. O thou king, the most high God gave Nebuchadnezzar thy father a kingdom, and majesty, and glory, and honour…. But when his heart was lifted up, and his mind hardened in pride, he was deposed from his kingly throne, and they took his glory from him…. And thou his son, O Belshazzar, hast not humbled thine heart, though thou knewest all this, but hast lifted up thyself against the God of heaven; and they have brought the vessels of His house before thee, and thou, and thy lords, thy wives, and thy concubines, have drunk in them, and thou hast praised the gods of silver and gold, of brass, iron, wood, and stone, which see not, nor hear, nor know; and the God in whose hand thy breath is, and whose all thy ways, hast thou not glorified.’

> Hindi namangha si Daniel sa anyo ng hari, ni nalito o nasindak sa kanyang mga salita. “Manatili nawa sa iyo ang iyong mga kaloob,” aniya, “at ibigay mo ang iyong mga gantimpala sa iba; gayon ma’y babasahin ko sa hari ang sulat, at ipababatid ko sa kanya ang kahulugan nito. O hari, ang Kataas-taasang Diyos ay nagbigay kay Nebukadnezar na iyong ama ng kaharian, at kamahalan, at kaluwalhatian, at karangalan.... Ngunit nang mataas ang kanyang puso, at tumigas ang kanyang isipan sa kapalaluan, siya’y pinababa mula sa kanyang luklukan ng pagkahari, at inalis sa kanya ang kanyang kaluwalhatian.... At ikaw, na kanyang anak, O Belsasar, ay hindi mo pinakumbaba ang iyong puso, bagaman batid mo ang lahat ng ito, kundi itinataas mo ang iyong sarili laban sa Diyos ng langit; at dinala nila sa harap mo ang mga sisidlan ng Kanyang bahay, at ikaw, at ang iyong mga mahal na tao, ang iyong mga asawa, at ang iyong mga kinakasamang babae, ay nagsiinom sa mga iyon, at iyong pinuri ang mga diyos na pilak at ginto, tanso, bakal, kahoy, at bato, na hindi nakakakita, ni nakaririnig, ni nakakikilala; at ang Diyos, na nasa Kanyang kamay ang iyong hininga, at na sa Kanya ang lahat ng iyong mga lakad, ay hindi mo niluwalhati.”

> “‘This is the writing that was written, Mene, Mene, Tekel, Upharsin. This is the interpretation of the thing: Mene: God hath numbered thy kingdom and finished it. Tekel: Thou art weighed in the balances, and art found wanting. Peres: Thy kingdom is divided and given to the Medes and Persians.’

> 'Ito ang sulat na nakasulat, Mene, Mene, Tekel, Upharsin. Ito ang kahulugan ng bagay: Mene: Binilang ng Diyos ang iyong kaharian at tinapos ito. Tekel: Ikaw ay natimbang sa mga timbangan, at nasumpungang kulang. Peres: Ang iyong kaharian ay hinati at ibinigay sa mga Medo at mga Persiano.'

> “Daniel did not swerve from his duty. He held the king’s sin before him, showing him the lessons he might have learned but did not. Belshazzar had not heeded the events so significant to him. He had not read his grandfather’s history correctly. The responsibility of knowing truth had been laid upon him, but the practical lesson he might have learned and acted upon had not been taken to heart; and his course of action brought the sure result.

> Hindi lumihis si Daniel sa kaniyang tungkulin. Ipinahayag niya sa hari ang kasalanan nito, at ipinakita sa kaniya ang mga aral na sana’y natutuhan niya ngunit hindi. Hindi pinag-ukulan ni Belshazzar ng pansin ang mga pangyayaring lubhang mahalaga sa kaniya. Hindi niya nabasa nang wasto ang kasaysayan ng kaniyang lolo. Ipinataw sa kaniya ang pananagutan ng pagkakabatid sa katotohanan, ngunit ang praktikal na aral na sana’y kaniyang natutuhan at isinagawa ay hindi niya isinapuso; at ang kaniyang landas ng pagkilos ay naghatid ng tiyak na kahihinatnan.

> “This was the last feast of boasting held by the Chaldean king; for He who bears long with man’s perversity had passed the irrevocable sentence. Belshazzar had greatly dishonoured the One who had exalted him as king, and his probation was taken from him. While the king and his nobles were at the height of their revelry, the Persians turned the Euphrates out of its channel, and marched into the unguarded city. As Belshazzar and his lords were drinking from the sacred vessels of Jehovah, and praising their gods of silver and gold, Cyrus and his soldiers stood under the walls of the palace. ‘In that night,’ the record says, ‘was Belshazzar the king of the Chaldeans slain. And Darius the Median took the kingdom.’” Bible Echo, May 2, 1898.

> Ito ang huling piging ng pagmamapuri na idinaos ng hari ng mga Caldeo; sapagkat Siya na matagal nagtitiis sa kalikuan ng tao ay nagpataw na ng hatol na hindi na mababawi. Lubhang nilapastangan ni Belsasar ang Siyang nagtaas sa kaniya bilang hari, at ang kaniyang panahon ng probasyon ay inalis sa kaniya. Samantalang ang hari at ang kaniyang mga maharlika ay nasa kasukdulan ng kanilang kalayawan, inilihis ng mga Persiano ang Eufrates mula sa daluyan nito, at nagmartsa papasok sa lungsod na walang bantay. Habang umiinom si Belsasar at ang kaniyang mga panginoon mula sa mga banal na sisidlan ni Jehova, at pinupuri ang kanilang mga diyos na pilak at ginto, si Ciro at ang kaniyang mga kawal ay nakatayo sa ibaba ng mga pader ng palasyo. “Nang gabing yaon,” sinasabi ng talaan, “napatay si Belsasar na hari ng mga Caldeo. At tinanggap ni Dario na taga-Media ang kaharian.” Bible Echo, Mayo 2, 1898.

In the midst of the crisis, the queen (a church), identified that there is a source that can identify the “Future for America”. Daniel once again stands in his lot to fulfill his purpose at the end of the days. The witness of the ensign given in the fiery furnace by Shadrach, Meshach and Abednego is now given by Daniel, as he adds to the line of truth that in the “hour” of the Sunday law crisis, those who represent the ensign will be brought before the state authorities to testify of the truth.

Sa gitna ng krisis, kinilala ng reyna (isang iglesya) na may isang sanggunian na makatutukoy sa "Future for America". Muli, si Daniel ay tumindig sa kaniyang bahagi upang tuparin ang kaniyang layunin sa katapusan ng mga araw. Ang patotoo hinggil sa estandarte na ibinigay sa hurnong nagniningas nina Shadrach, Meshach, at Abednego ay ngayo’y ibinibigay ni Daniel, habang idinaragdag niya sa linya ng katotohanan na sa "oras" ng krisis ng batas sa Linggo, yaong mga kumakatawan sa estandarte ay ihaharap sa mga awtoridad ng estado upang magpatotoo sa katotohanan.

> “‘They will deliver you up to councils, … yea and before governors and kings shall ye be brought for My sake, for a testimony to them and to the Gentiles.’ Matthew 10:17, 18, R. V. Persecution will spread the light. The servants of Christ will be brought before the great men of the world, who, but for this, might never hear the gospel. The truth has been misrepresented to these men. They have listened to false charges concerning the faith of Christ’s disciples. Often their only means of learning its real character is the testimony of those who are brought to trial for their faith. Under examination these are required to answer, and their judges to listen to the testimony borne. God’s grace will be dispensed to His servants to meet the emergency. ‘It shall be given you,’ says Jesus, ‘in that same hour what ye shall speak. For it is not ye that speak, but the Spirit of your Father which speaketh in you.’ As the Spirit of God illuminates the minds of His servants, the truth will be presented in its divine power and preciousness. Those who reject the truth will stand to accuse and oppress the disciples. But under loss and suffering, even unto death, the Lord’s children are to reveal the meekness of their divine Example. Thus will be seen the contrast between Satan’s agents and the representatives of Christ. The Saviour will be lifted up before the rulers and the people.” The Desire of Ages, 354.

> "Ihahain nila kayo sa mga kapulungan, ... oo, at sa harap ng mga gobernador at mga hari ay dadalhin kayo alang-alang sa Akin, bilang patotoo sa kanila at sa mga Hentil." Mateo 10:17, 18, R. V. Ang pag-uusig ay magpapalaganap ng liwanag. Ang mga lingkod ni Cristo ay ihaharap sa mga dakilang tao ng sanlibutan, na kung hindi dahil dito, marahil ay hindi kailanman makakarinig ng ebanghelyo. Ang katotohanan ay naipagbaluktot sa mga taong ito. Nakinig sila sa mga maling paratang tungkol sa pananampalataya ng mga alagad ni Cristo. Madalas, ang tanging paraan nila upang matutuhan ang tunay nitong katangian ay ang patotoo ng mga dinala sa paglilitis dahil sa kanilang pananampalataya. Sa pagsisiyasat, ang mga ito ay inaatasang sumagot, at ang kanilang mga hukom ay kailangang makinig sa patotoong ipinapahayag. Ang biyaya ng Diyos ay ipagkakaloob sa Kanyang mga lingkod upang harapin ang kagipitan. "Ibibigay sa inyo," wika ni Jesus, "sa oras ding iyon ang sasabihin ninyo. Sapagkat hindi kayo ang nagsasalita, kundi ang Espiritu ng inyong Ama ang nagsasalita sa inyo." Habang nililiwanagan ng Espiritu ng Diyos ang isip ng Kanyang mga lingkod, ang katotohanan ay maipapahayag sa banal nitong kapangyarihan at kahalagahan. Ang mga tumatanggi sa katotohanan ay tatayong magsakdal at aapi sa mga alagad. Ngunit sa gitna ng pagkawala at pagdurusa, maging hanggang sa kamatayan, nararapat na ihayag ng mga anak ng Panginoon ang kaamuan ng kanilang banal na Huwaran. Sa gayon mahahayag ang kaibhan sa pagitan ng mga kampon ni Satanas at ng mga kinatawan ni Cristo. Itataas ang Tagapagligtas sa harap ng mga pinuno at ng bayan." The Desire of Ages, 354.

As with the three worthies, Daniel was not interested in any gifts, nor did he need to rehearse what he was going to say. He very simply presented the interpretation of the “seven times,” represented upon the wall.

Gaya ng tatlong mararangal, hindi interesado si Daniel sa anumang mga kaloob, ni hindi niya kinailangang ensayuhin ang kanyang sasabihin. Payak lamang niyang inilahad ang pagpapakahulugan ng “pitong panahon,” na kinakatawan sa dingding.

We will continue the story of Belshazzar in the next article.

Ipagpapatuloy namin ang salaysay hinggil kay Belshazzar sa susunod na artikulo.

> “Those who are unfaithful to the work of God are lacking in principle; their motives are not of a character to lead them to choose the right under all circumstances. The servants of God are to feel at all times that they are under the eye of their employer. He who watched the sacrilegious feast of Belshazzar is present in all our institutions, in the counting-room of the merchant, in the private workshop; and the bloodless hand is as surely recording your neglect as it recorded the awful judgment of the blasphemous king. Belshazzar’s condemnation was written in words of fire, ‘Thou art weighed in the balances, and art found wanting’; and if you fail to fulfill your God-given obligations your condemnation will be the same.” Messages to Young People, 229.

> Ang mga hindi tapat sa gawain ng Diyos ay salat sa prinsipyo; ang kanilang mga motibo ay hindi yaong uri na aakay sa kanila na piliin ang matuwid sa lahat ng pagkakataon. Ang mga lingkod ng Diyos ay nararapat na laging madama na sila’y nasa ilalim ng masid ng kanilang nagpapagawa. Siya na nagbantay sa lapastangang piging ni Belshazzar ay nasa lahat ng ating mga institusyon, sa tanggapan ng pagtutuos ng mangangalakal, sa pribadong pagawaan; at ang walang-dugong kamay ay kasing-tiyak na nagtatala ng iyong pagpapabaya gaya ng itinala nito ang kakila-kilabot na hatol sa haring mapanlapastangan. Ang hatol kay Belshazzar ay nasulat sa mga salitang apoy, “Tinimbang ka sa timbangan, at nasumpungang kulang”; at kung mabigo kang tuparin ang iyong mga pananagutang ipinagkaloob ng Diyos, gayon din ang magiging iyong kahatulan. Mga Mensahe sa mga Kabataan, 229.

Back to Articles