Article

# Rome Establishes the Vision - Number Sixteen

Itinatatag ng Roma ang Pangitain - Bilang Labing-Anim

The Final Test: Understanding the Symbolism of Rome and the Triple Application of Prophecy

Ang Pangwakas na Pagsubok: Pag-unawa sa Simbolismo ng Roma at sa Tatluhang Paglalapat ng Propesiya

Author

Jeff Pippenger

Published

September 4, 2024

Formats

PDF
Word

Those on the wrong side of this final controversy of the symbol of Rome lean upon a flawed application of a triple application of prophecy as they suggest that the three Rome’s are defined by the three Sunday laws of the years 321, 538 and the soon-coming Sunday law in the United States. In doing so they place an incorrect slant upon the rule and the prophetic history they select, as was also done in the controversy over the four insects of Joel. The four generations followed by four devouring insects in the first six verses of Joel address how God’s people are progressively decimated over four generations, and that the decimation was accomplished by Adventism’s acceptance of the theology of Rome and apostate Protestantism.

Yaong nasa maling panig ng pangwakas na kontrobersiya hinggil sa sagisag ng Roma ay sumasandig sa isang maling paglalapat ng prinsipyong tatluhang paglalapat ng propesiya, sapagkat iminumungkahi nila na ang tatlong Roma ay tinutukoy ng tatlong batas-Linggo noong mga taon 321, 538, at ng nalalapit na batas-Linggo sa Estados Unidos. Sa paggawa nito, naglalagay sila ng maling pagkiling sa panuntunan at sa kasaysayang propetiko na kanilang pinili, gaya rin ng naganap sa kontrobersiya hinggil sa apat na insekto sa aklat ni Joel. Ang apat na salinlahi, na sinusundan ng apat na mangwawasak na insekto, na binabanggit sa unang anim na talata ng Joel, ay tumatalakay kung paano ang bayan ng Diyos ay unti-unting nililipol sa loob ng apat na salinlahi, at na ang paglilipol na iyon ay naisakatuparan sa pamamagitan ng pagtanggap ng Adventismo sa teolohiya ng Roma at ng apostatang Protestantismo.

In the current controversy those who attempt to employ the Sunday law to define the three Rome’s, avoid the truth that there are actually four Sunday laws that are identified in God’s prophetic word, and that the year 321 represents the soon-coming Sunday law in the United States, and the Sunday law of 538 typifies the Sunday law which is enforced upon all the nations of the world. Four Sunday laws does not identify three Sunday laws, especially when the third manifestation in a triple application of prophecy represents the final fulfillment. The soon-coming Sunday law in the United States is not the final Sunday law, it actually marks the beginning of a series of Sunday laws as each nation on the globe progressively accepts the mark of papal authority.

Sa kasalukuyang kontrobersiya, yaong nagsisikap na gamitin ang Batas ng Linggo upang bigyang-kahulugan ang tatlong Roma ay iniiwasan ang katotohanang sa katunayan ay may apat na Batas ng Linggo na tinutukoy sa salitang propetiko ng Diyos, at na ang taong 321 ay kumakatawan sa nalalapit na Batas ng Linggo sa Estados Unidos, at ang Batas ng Linggo noong 538 ay sumasagisag sa Batas ng Linggo na ipatutupad sa lahat ng mga bansa sa sanlibutan. Ang apat na Batas ng Linggo ay hindi tumutukoy sa tatlong Batas ng Linggo, lalo na kapag ang ikatlong paglitaw sa tatluhang aplikasyon ng propesiya ay kumakatawan sa pangwakas na katuparan. Ang nalalapit na Batas ng Linggo sa Estados Unidos ay hindi ang pangwakas na Batas ng Linggo; sa katunayan, ito ang nagmamarka ng pasimula ng isang serye ng mga Batas ng Linggo habang paunti-unting tinatanggap ng bawat bansa sa daigdig ang tanda ng awtoridad ng kapapahan.

Those who were awakened in July 2023 are required to understand that the prophetic test that confronts them occurs during the outpouring of the Holy Spirit, and that during that outpouring one class is receiving the “oil,” and the other class is receiving “strong delusion.” The primary representation of those who receive strong delusion is represented in the very chapter where the expression strong delusion is located, and in that chapter the truth that is either loved or rejected is the truth which defines the prophetic relationship between pagan Rome and papal Rome.

Ang mga napukaw noong Hulyo 2023 ay kinakailangang maunawaan na ang propetikong pagsubok na humaharap sa kanila ay nagaganap sa panahon ng pagbubuhos ng Espiritu Santo, at na sa pagbubuhos na iyon ang isang uri ay tumatanggap ng “langis,” at ang kabilang uri ay tumatanggap ng “makapangyarihang pagkalinlang.” Ang pangunahing paglalarawan ng mga tumatanggap ng makapangyarihang pagkalinlang ay nasa mismong kabanatang kinaroroonan ng pariralang “makapangyarihang pagkalinlang,” at sa kabanatang iyon, ang katotohanang alinman ay iniibig o itinatakwil ay ang katotohanang nagtatakda ng propetikong ugnayan sa pagitan ng paganong Roma at ng Roma ng Papa.

The prophetic relationship between 321 and 538 is shown by the prophetic relationship between the church of Pergamos and the church of Thyatira. In the last days, pagan Rome, represented by 321 and Pergamos, is a symbol of the United States, and papal Rome, represented by 538 and Thyatira, is a symbol of Modern Rome.

Ang kaugnayang propetiko sa pagitan ng 321 at 538 ay ipinakikita ng kaugnayang propetiko sa pagitan ng iglesya ng Pergamos at ng iglesya ng Thyatira. Sa mga huling araw, ang paganong Roma, na kinakatawan ng 321 at ng Pergamos, ay isang simbolo ng Estados Unidos, at ang Roma ng Kapapahan, na kinakatawan ng 538 at ng Thyatira, ay isang simbolo ng Makabagong Roma.

The first Rome of 321 was a singular power state, and the second Rome of 538 was a dual power representing a combination of church and state with the church in control of the relationship. The third and final Rome, which is modern Rome, is a threefold power that consists of the dragon, the beast and the false prophet.

Ang unang Roma ng taong 321 ay isang estadong may nag-iisang kapangyarihan, at ang ikalawang Roma ng taong 538 ay isang dalawahang kapangyarihan na kumakatawan sa pagsasanib ng simbahan at estado, na ang simbahan ang may kontrol sa ugnayan. Ang ikatlo at huling Roma, na siyang makabagong Roma, ay isang tatluhang kapangyarihan na binubuo ng dragon, ng hayop, at ng huwad na propeta.

Paul taught that to not understand the prophetic and historic relationship of pagan Rome (the dragon) and papal Rome (the beast) was to manifest a hatred of the truth which brought about strong delusion. All the prophets, including Paul were more specifically addressing the last days, so the relationship between the two powers in Paul’s history represents the relationship between the three powers of Modern Rome in the last days. To reject the prophetic relationship that “forms” the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet in the last days is to secure strong delusion for yourself.

Itinuro ni Pablo na ang hindi pagkaunawa sa ugnayang propetiko at pangkasaysayan ng Romang pagano (ang dragon) at Romang papal (ang halimaw) ay isang pagpapakita ng pagkapoot sa katotohanan, na nagdudulot ng matinding panlilinlang. Ang lahat ng mga propeta, kabilang si Pablo, ay lalong tuwirang tumutukoy sa mga huling araw; kaya’t ang ugnayan ng dalawang kapangyarihan sa kapanahunan ni Pablo ay kumakatawan sa ugnayan ng tatlong kapangyarihan ng Makabagong Roma sa mga huling araw. Ang pagtatakwil sa ugnayang propetiko na ‘bumubuo’ sa tatluhang pagkakaisa ng dragon, ng halimaw, at ng bulaang propeta sa mga huling araw ay pagtitiyak ng matinding panlilinlang para sa iyong sarili.

Uriah Smith’s private interpretation of the king of the north represented a “cause” that produced an “effect.” But the class that is on the wrong side of the controversies about Rome is specifically identified as being unable to reason from cause to effect. Smith did not see that his flawed application of the king of the north would produce a prophetic platform which would lead him to also misrepresent the sixth plague, where there is a warning to keep or lose the garment of Christ’s righteousness.

Ang sariling pagpapaliwanag ni Uriah Smith tungkol sa hari sa hilagaan ay kumatawan sa isang “sanhi” na nagbunga ng isang “epekto.” Ngunit ang pangkat na nasa maling panig ng mga kontrobersiya hinggil sa Roma ay partikular na tinukoy bilang hindi nakakayang mangatwiran mula sa sanhi tungo sa epekto. Hindi nakita ni Smith na ang kaniyang maling paglalapat ng hari sa hilagaan ay magbubunga ng isang propetikong plataporma na magtutulak sa kaniya na mali rin ang kaniyang pagpapakahulugan sa ikaanim na salot, kung saan may babala hinggil sa pag-iingat o pagkawala ng kasuutan ng katuwiran ni Cristo.

As with Paul’s emphasis in Second Thessalonians, John in chapter sixteen of Revelation and the sixth plague emphasizes the necessity of understanding who the three powers who lead the world to Armageddon are. Smith’s flawed application of the king of the north provides witness to an inability to rightly apply types and antitypes.

Gaya ng diin ni Pablo sa Ikalawang Tesalonica, binibigyang-diin din ni Juan, sa kabanata labing-anim ng Apocalipsis at sa ikaanim na salot, ang pangangailangang maunawaan kung sino ang tatlong kapangyarihang umaakay sa sanlibutan tungo sa Armagedon. Ang maling paglalapat ni Smith hinggil sa hari sa hilagaan ay nagpapatotoo sa kawalan ng kakayahang ilapat nang wasto ang mga tipo at antitipo.

Smith could not, or would not, apply the principle so strongly set forth in the writings of Paul that the literal before the time-period of the cross represented the spiritual after the time-period of the cross. When this principle is carefully and correctly followed it is easily demonstrated that the “king of the north” is one of many symbols that represent the spiritual “king of the north” in the last days. Seventh-day Adventists above any other people should know that one of the primary structures that prophecy is based upon is the controversy between Christ and Satan. Christ is the true King of the north, and Satan has been attempting to manifest himself as the counterfeit king of the north.

Hindi nagawa ni Smith, o kaya’y ayaw niya, na ilapat ang prinsipyong buong tindi at linaw na inilahad sa mga sinulat ni Pablo: na ang literal bago ang kapanahunan ng krus ay kumakatawan sa espirituwal pagkaraan ng kapanahunan ng krus. Kapag ang prinsipyong ito ay sinusunod nang maingat at wasto, madaling maipakikita na ang "hari sa hilaga" ay isa sa maraming sagisag na kumakatawan sa espirituwal na "hari sa hilaga" sa mga huling araw. Higit kaysa kaninuman, ang mga Seventh-day Adventist ay dapat na nakaaalam na isa sa mga pangunahing balangkas na kinasasaligan ng propesiya ay ang tunggalian sa pagitan ni Cristo at ni Satanas. Si Cristo ang tunay na Hari sa Hilaga, at si Satanas ay patuloy na nagsisikap na ipamalas ang sarili bilang huwad na Hari sa Hilaga.

> A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. Psalms 48:1–3.

> Isang Awit at Salmo para sa mga anak ni Korah. Dakila ang Panginoon, at lubhang karapat-dapat purihin sa lunsod ng ating Diyos, sa bundok ng kanyang kabanalan. Maganda sa kinalalagyan, kagalakan ng buong lupa, ang Bundok ng Sion, sa mga panig ng hilaga, ang lunsod ng Dakilang Hari. Ang Diyos ay kilala sa mga palasyo nito bilang kanlungan. Mga Awit 48:1-3.

Satan’s efforts to counterfeit the true King of the north, includes employing the pope of Rome as his earthly representative. Satan is antichrist, and so is the pope of Rome, who is Satan’s proxy in his work of deception.

Ang mga pagsisikap ni Satanas na gayahin nang huwad ang tunay na Hari ng Hilaga ay kinabibilangan ng paggamit sa Papa ng Roma bilang kanyang kinatawang makalupa. Si Satanas ang Antikristo, at gayundin ang Papa ng Roma, na siyang kinatawan ni Satanas sa kanyang gawaing panlilinlang.

> “To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.

> Upang masiguro ang mga pakinabang at karangalang makamundo, ang iglesia ay naakay na hanapin ang pabor at suporta ng mga dakila sa lupa; at, yamang sa gayo’y itinakwil niya si Cristo, siya’y napahinuhod na ipagkaloob ang kaniyang katapatan sa kinatawan ni Satanas—ang Obispo ng Roma. The Great Controversy, 50.

In the breakup of Alexander the Great’s kingdom, Seleucus Nicator became the first king of the north in the history represented in Daniel chapter eleven. His father, Antiochus, had been an influential leader in Alexander’s kingdom, and his son, Seleucus, was made the satrap of Babylon. A “satrap” is a governor, and when Seleucus had secured three of the four geographical areas that Alexander’s kingdom divided into, he became the king of the north.

Sa pagkakahati-hati ng kaharian ni Alejandro Magno, si Seleucus Nicator ang naging unang hari sa hilaga sa kasaysayang inilalarawan sa Daniel kabanata labing-isa. Ang kanyang ama na si Antiochus ay naging isang maimpluwensyal na pinuno sa kaharian ni Alejandro, at ang anak niyang si Seleucus ay itinalagang “satrap” ng Babilonia. Ang “satrap” ay isang gobernador, at nang matiyak ni Seleucus ang kapangyarihan sa tatlo sa apat na heograpikong rehiyong bunga ng pagkakahati ng kaharian ni Alejandro, siya ay naging hari sa hilaga.

Smith’s private interpretation and avoidance of grammatical rules led him to assume the final powers that made up Satan’s confederacy of evil in the last days were represented in prophecy as literal powers, not spiritual powers. Thus, he could not see that Seleucus Nicator as the first king of the north, the governor of Babylon, would of prophetic necessity represent the final spiritual king of the north who was the power that controlled modern spiritual Babylon.

Ang sariling interpretasyon ni Smith at ang pag-iwas niya sa mga tuntunin ng balarila ay nagbunsod sa kanya na ipalagay na ang mga panghuling kapangyarihang bumubuo sa konpederasyon ng kasamaan ni Satanas sa mga huling araw ay inilarawan sa propesiya bilang mga literal na kapangyarihan, hindi mga espirituwal na kapangyarihan. Kaya’t hindi niya nakita na si Seleucus Nicator, bilang unang hari ng hilaga, na gobernador ng Babilonia, ay, ayon sa kahingian ng propesiya, kumakatawan sa panghuling espirituwal na hari ng hilaga na siyang kapangyarihang kumokontrol sa makabagong espirituwal na Babilonia.

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will shew unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:1-6.

> At dumating ang isa sa pitong anghel na may pitong prasko, at nagsalita sa akin, na sinasabi, Halika rito; ipakikita ko sa iyo ang hatol sa dakilang patutot na nakaupo sa maraming tubig: Na sa kaniya nakiapid ang mga hari sa lupa, at ang mga naninirahan sa lupa ay nalasing sa alak ng kanyang pakikiapid. Kaya’t dinala niya ako sa espiritu sa ilang: at nakita ko ang isang babae na nakaupo sa isang hayop na kulay iskarlata, na puno ng mga pangalang kalapastanganan, na may pitong ulo at sampung sungay. At ang babae ay nakadamit ng purpura at iskarlata, at ginayakan ng ginto at ng mga mahalagang bato at mga perlas, na may hawak na gintong kopa sa kanyang kamay na puno ng mga karumaldumal at ng mga karumihan ng kanyang pakikiapid: At sa kanyang noo ay nakasulat ang isang pangalan, HIWAGA, BABILONIA ANG DAKILA, INA NG MGA PATUTOT AT NG MGA KARUMALDUMAL NG LUPA. At nakita kong ang babae ay nalasing sa dugo ng mga banal, at sa dugo ng mga martir ni Jesus: at nang makita ko siya, lubha akong namangha. Apocalipsis 17:1-6.

The power that governs Babylon in the last days is the papal church, and she is therefore also the spiritual king of the north.

Ang kapangyarihang namamahala sa Babilonia sa mga huling araw ay ang Simbahang Papal, at kaya’t siya rin ang espirituwal na hari sa hilaga.

> “The woman (Babylon) of Revelation 17 is described as ‘arrayed in purple and scarlet color, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness:…and upon her forehead was a name written, Mystery, Babylon the Great, the mother of harlots.’ Says the prophet: ‘I saw the woman drunk with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus.’ Babylon is further declared to be ‘that great city, which reigneth over the kings of the earth.’ Revelation 17:4-6, 18. The power that for so many centuries maintained despotic sway over the monarchs of Christendom is Rome. The purple and scarlet color, the gold and precious stones and pearls, vividly picture the magnificence and more than kingly pomp affected by the haughty see of Rome. And no other power could be so truly declared ‘drunken with the blood of the saints’ as that church which has so cruelly persecuted the followers of Christ. Babylon is also charged with the sin of unlawful connection with ‘the kings of the earth.’ It was by departure from the Lord, and alliance with the heathen, that the Jewish church became a harlot; and Rome, corrupting herself in like manner by seeking the support of worldly powers, receives a like condemnation.” The Great Controversy, 382.

> "Ang babae (Babilonia) sa Apocalipsis 17 ay inilalarawan bilang 'nakabihis ng kulay purpura at iskarlata, at pinalamutian ng ginto at mahahalagang bato at mga perlas, may hawak sa kaniyang kamay na gintong kopa na puno ng mga kasuklamsuklam at karumihan:... at sa kaniyang noo ay nakasulat ang isang pangalan, Hiwaga, Babilonia ang Dakila, ang ina ng mga patutot.' Wika ng propeta: 'Nakita ko ang babae na lasing sa dugo ng mga banal, at sa dugo ng mga martir ni Jesus.' Higit pang ipinahayag na ang Babilonia ay 'yaong dakilang lungsod, na naghahari sa mga hari sa lupa.' Apocalipsis 17:4-6, 18. Ang kapangyarihang sa napakaraming siglo ay nagpapanatili ng mapaniil na pamamayani sa mga monarka ng Kristiyanidad ay ang Roma. Ang kulay purpura at iskarlata, ang ginto at mahahalagang bato at mga perlas, ay malinaw na naglalarawan ng karilagan at higit-pa-sa-makaharing karingalan na inangkin ng mapagmataas na luklukan ng Roma. At walang ibang kapangyarihan na maaaring totoong tawaging 'lasing sa dugo ng mga banal' gaya ng iglesyang yaon na gayon kalupit na umusig sa mga tagasunod ni Cristo. Iniaakusar din sa Babilonia ang kasalanan ng di-matuwid na pakikipag-ugnayan sa 'mga hari sa lupa.' Sa pamamagitan ng pagtalikod sa Panginoon, at pakikipag-alyansa sa mga pagano, naging patutot ang iglesyang Hudyo; at ang Roma, na dinungisan ang sarili sa gayunding paraan sa paghahanap ng suporta ng mga makamundong kapangyarihan, ay tumatanggap ng gayunding kahatulan." The Great Controversy, 382.

The governor is the king, and according to Isaiah, a king is a kingdom and is also the capital city of a kingdom.

Ang gobernador ay ang hari, at ayon kay Isaias, ang hari ay isang kaharian at siya rin ang kabiserang lungsod ng isang kaharian.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Sapagkat ang kabisera ng Siria ay ang Damasco, at ang pinuno ng Damasco ay si Rezin; at sa loob ng animnapu’t limang taon ay mabubuwag ang Efraim, anupa’t hindi na ito magiging isang bayan. At ang kabisera ng Efraim ay ang Samaria, at ang pinuno ng Samaria ay ang anak ni Remaliah. Kung hindi kayo sasampalataya, tiyak na hindi kayo matatatag. Isaias 7:8, 9.

According to the witness of Isaiah, a student of prophecy who awakens in July of 2023 to a prophetic testing process must recognize the prophetic symbolism of the “head” if he wishes to be established. If he doesn’t recognize and apply the symbolism of a “head” when called for, then he is not established. Those who disbelieve are not established, and therefore Isaiah is identifying two classes of worshippers in the last days who either are established or are not established. They are the same two classes who either have the “oil,” or they don’t have the “oil.”

Ayon sa patotoo ni Isaias, ang isang mag-aaral ng propesiya na nagising noong Hulyo 2023 sa isang makahulang proseso ng pagsubok, kung nais niyang maitatag, ay dapat kilalanin ang makahulang simbolismo ng “ulo.” Kung hindi niya kinikilala at inilalapat ang simbolismo ng “ulo” kapag hinihingi ng pagkakataon, kung gayon ay hindi siya maitatag. Ang mga hindi sumasampalataya ay hindi maitatag, at samakatuwid tinutukoy ni Isaias ang dalawang uri ng mga sumasamba sa mga huling araw na alinman ay matatag o hindi matatag. Sila rin ang mismong dalawang uri na alinman ay may “langis” o walang “langis.”

One class that is established and has oil, receives the message of the Midnight Cry that began to be opened up in July of 2023, or they receive the strong delusion of Second Thessalonians. Their test is the formation of the image of the beast, and the way in which the beast is formed, whether the papal beast of the Dark Ages, or its image that is formed by the United States, or the threefold union that leads the world to Armageddon. This includes the necessity of recognizing that the “head,” the “king” the ruler of the other two powers that make up the threefold union, is the papal power.

Isang pangkat na matatag at may langis ang tumatanggap ng mensahe ng Hiyaw sa Hatinggabi na nagsimulang mabuksan noong Hulyo 2023, o tumatanggap ng makapangyarihang pagdaraya na binanggit sa Ikalawang Sulat sa mga Taga-Tesalonica. Ang kanilang pagsubok ay ang pagbuo ng larawan ng halimaw, at ang paraan ng pagkakabuo ng halimaw, maging ang halimaw ng kapapahan noong Panahong Madilim man, o ang larawan nito na binuo ng Estados Unidos, o ang tatluhang pagkakaisa na umaakay sa sanlibutan patungo sa Armagedon. Kabilang dito ang pangangailangang kilalanin na ang "ulo," ang "hari," ang pinuno ng dalawa pang kapangyarihang bumubuo sa tatluhang pagkakaisa, ay ang kapangyarihan ng kapapahan.

The “head,” the capital city of Judah was Jerusalem, the city that the Lord chose to place His name.

Ang "ulo," ang kabisera ng Juda, ay ang Jerusalem, ang lungsod na pinili ng Panginoon upang ilagay ang Kaniyang pangalan doon.

> And Rehoboam the son of Solomon reigned in Judah. Rehoboam was forty and one years old when he began to reign, and he reigned seventeen years in Jerusalem, the city which the Lord did choose out of all the tribes of Israel, to put his name there. And his mother’s name was Naamah an Ammonitess. 1 Kings 14:21.

> At si Rehoboam na anak ni Solomon ay naghari sa Juda. Si Rehoboam ay apatnapu’t isang taong gulang nang magpasimulang maghari, at siya’y nagharing labimpitong taon sa Jerusalem, ang lungsod na pinili ng Panginoon sa lahat ng mga lipi ng Israel, upang ilagay doon ang kaniyang pangalan. At ang pangalan ng kaniyang ina ay Naamah, isang babaing Ammonita. 1 Mga Hari 14:21.

In the great controversy between Christ and Satan, Christ’s capital city, where He places His name, is Jerusalem, and Satan’s counterfeit was the literal city of Babylon that represents spiritual Babylon that great city in the last days. Satan places his name upon the head as a counterfeit of God’s city and capitol. The king that resides there is the mother of harlots who commits fornication with the kings of the earth. The mother of harlots is the papal power, and her daughters are the fallen Protestant churches, of which the premier fallen apostate church is the apostate Protestants of the United States.

Sa dakilang tunggalian sa pagitan ni Cristo at ni Satanas, ang kabisera ni Cristo, kung saan Niya inilalagay ang Kanyang pangalan, ay ang Jerusalem, at ang huwad na katapat ni Satanas ay ang literal na lungsod ng Babilonia na kumakatawan sa espirituwal na Babilonia, yaong dakilang lungsod sa mga huling araw. Inilalagay ni Satanas ang kanyang pangalan sa ulo bilang huwad na katapat ng lungsod at kabisera ng Diyos. Ang haring naninirahan doon ay ang ina ng mga patutot na nakikiapid sa mga hari ng lupa. Ang ina ng mga patutot ay ang kapapahan, at ang kanyang mga anak na babae ay ang mga bumagsak na iglesyang Protestante; at sa mga ito, ang pangunahing bumagsak at tumalikod na iglesia ay ang mga tumalikod na Protestante ng Estados Unidos.

Those apostate Protestants represent the Protestant horn of the earth beast, and they are connected with their mother since their rejection of the prophetic message that was unsealed in 1798. Their counterpart, the Republican horn, is connected with the kings of the earth through their relationship with the United Nations, the ten kings of Revelation seventeen. The threefold union which leads the world to Armageddon is represented by its head, where its name is placed, and spiritual modern Rome is spiritual modern Babylon. Its “head” is the papal power.

Ang mga apostatang Protestante ay kumakatawan sa Protestanteng sungay ng halimaw na mula sa lupa, at sila ay nakaugnay sa kanilang ina mula nang itinakwil nila ang propetikong mensaheng inalisan ng selyo noong 1798. Ang kanilang katapat, ang Republikanong sungay, ay nakaugnay sa mga hari ng lupa sa pamamagitan ng kanilang ugnayan sa United Nations, ang sampung hari ng Apocalipsis labing-pito. Ang tatluhang unyon na umaakay sa sanlibutan tungo sa Armagedon ay kinakatawan ng ulo nito, kung saan nakalagay ang pangalan nito, at ang espirituwal na makabagong Roma ay espirituwal na makabagong Babilonya. Ang “ulo” nito ay ang kapangyarihang papal.

The first represents the last and whether you apply Daniel chapter two as did the Millerites, as representing four kingdoms, or as has been opened up in the last days as representing eight kingdoms, the first kingdom was literal Babylon. The Millerites would inform you the last was literal Rome. Babylon and Rome are interchangeable symbols, for they are the first and the last of a prophetic line.

Ang una ay kumakatawan sa huli, at kung ilalapat mo man ang ikalawang kabanata ng Daniel, gaya ng ginawa ng mga Millerite, bilang kumakatawan sa apat na kaharian, o gaya ng naipahayag sa mga huling araw, bilang kumakatawan sa walong kaharian, ang unang kaharian ay ang literal na Babilonya. Ipababatid sa iyo ng mga Millerite na ang huli ay ang literal na Roma. Mapagpapalit na mga sagisag ang Babilonya at Roma, sapagkat sila ang una at ang huli sa isang linya ng propesiya.

In the last days the first kingdom of literal Babylon represents the eighth and last kingdom which is spiritual modern Babylon, and is also spiritual modern Rome. Upon the two witnesses represented in Daniel chapter two Babylon and Rome are interchangeable symbols.

Sa mga huling araw, ang unang kaharian, ang literal na Babilonia, ay kumakatawan sa ikawalo at huling kaharian, na siyang espirituwal na makabagong Babilonia, at gayundin ay espirituwal na makabagong Roma. Sa dalawang saksi na kinakatawan sa Daniel kabanata dalawa, ang Babilonia at ang Roma ay mapagpapalit na mga sagisag.

When the papal whore is portrayed with a name on her forehead that identifies “Mystery Babylon,” it is also identifying “mystery Rome.” A prophetic “mystery” represents a truth that is so profound that it is impossible to understand the depth of the truth represented therein, especially without the influence of the Holy Spirit. But a biblical “mystery” also demands that what is revealed in connection with the mystery is a required understanding for those who seek to pass the test. This is why two witnesses in Revelation emphasize the need to understand modern Rome.

Kapag ang patutot ng kapapahan ay inilarawan na may pangalang nakasulat sa kaniyang noo na nagpapakilalang “Hiwagang Babilonya,” ito’y pagtukoy din sa “Hiwagang Roma.” Ang isang “hiwagang propetiko” ay kumakatawan sa isang katotohanang napakalalim anupa’t imposibleng maarok ang kalaliman ng katotohanang kinakatawan nito, lalo na kung wala ang impluwensiya ng Espiritu Santo. Ngunit ang isang “hiwagang biblikal” ay nangangailangan din na ang anumang inihahayag na may kaugnayan dito ay maging isang kinakailangang pagkaunawa para sa mga nagsisikap na makapasa sa pagsubok. Ito ang dahilan kung bakit binibigyang-diin ng dalawang saksi sa Aklat ng Pahayag ang pangangailangang maunawaan ang makabagong Roma.

> Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:18.

> Narito ang karunungan. Ang may unawa ay bilangin ang bilang ng hayop; sapagkat ito’y bilang ng isang tao; at ang kaniyang bilang ay anim na raan at animnapu’t anim. Apocalipsis 13:18.

“Wisdom” understands the number of the beast, which is the number of a man whose number is six, six, six. The “man of sin” is the head of the beast. Wisdom is an attribute of the wise virgins in the last days, and it is also a symbol of those who understand the increase of knowledge in the last days. Those who do not understand are foolish virgins and are the wicked. The “wisdom” they do not understand must of prophetic necessity be in the context of the final prophetic test, for this is when the wise and foolish virgins exist. They must understand “six, six, six.” The mind that has wisdom is also located by John in the last days in Revelation chapter seventeen.

Nauunawaan ng "Karunungan" ang bilang ng hayop, na siyang bilang ng isang tao, na ang bilang ay anim, anim, anim. Ang "tao ng kasalanan" ang ulo ng hayop. Ang Karunungan ay isang katangian ng mga matatalinong dalaga sa mga huling araw, at ito rin ay sagisag ng mga nakauunawa sa pagdami ng kaalaman sa mga huling araw. Ang mga hindi nakauunawaan ay mga hangal na dalaga at sila ang mga masama. Ang "karunungang" hindi nila nauunawaan ay, ayon sa kahingian ng propesiya, dapat na nasa konteksto ng pangwakas na pagsubok na propetiko, sapagkat dito umiiral ang mga matatalinong dalaga at ang mga hangal na dalaga. Dapat nilang maunawaan ang "anim, anim, anim." Ang pag-iisip na may karunungan ay tinukoy din ni Juan sa mga huling araw sa Pahayag kabanata labimpito.

> And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.

> At narito ang kaisipang may karunungan. Ang pitong ulo ay pitong bundok na kinauupuan ng babae. At may pitong hari: bumagsak na ang lima, ang isa ay umiiral, at ang isa pa’y hindi pa dumarating; at pagdating niya, kailangang manatili siya sa isang maikling panahon. At ang hayop na dating umiiral, at ngayo’y wala na, siya ang ikawalo, at bahagi siya ng pito, at paroroon sa kapahamakan. Apocalipsis 17:9-11.

The “mind” that has the wisdom to understand the number “six, six, six,” is a wise virgin who has obtained the “mind of Christ.”

Ang "isip" na may karunungan upang maunawaan ang bilang na "anim, anim, anim," ay isang matalinong dalaga na nakamtan ang "isip ni Kristo".

> For who hath known the mind of the Lord, that he may instruct him? But we have the mind of Christ. 1 Corinthians 2:16.

> Sapagkat sino ang nakababatid ng pag-iisip ng Panginoon upang turuan ang Panginoon? Ngunit taglay natin ang pag-iisip ni Cristo. 1 Corinto 2:16.

The class of wise virgins have the mind of Christ, and the foolish wicked virgins have the mind of Christ’s adversary.

Ang pangkat ng mga matatalinong dalaga ay taglay ang kaisipan ni Cristo, at ang mga hangal at masasamang dalaga ay taglay ang kaisipan ng kaaway ni Cristo.

> “The time has come for the true light to shine amid moral darkness. The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the word of God.” Review and Herald, July 13, 1897.

> “Dumating na ang panahon upang ang tunay na liwanag ay magningning sa gitna ng kadilimang moral. Ang mensahe ng ikatlong anghel ay naipahayag na sa sanlibutan, na nagbababala sa mga tao laban sa pagtanggap ng tatak ng hayop o ng kaniyang larawan sa kanilang mga noo o sa kanilang mga kamay. Ang pagtanggap sa tatak na ito ay nangangahulugang magkaroon ng gayunding kapasyahan gaya ng ginawa ng hayop, at itaguyod ang gayunding mga kaisipan, na tuwirang sumasalungat sa salita ng Diyos.” Review and Herald, Hulyo 13, 1897.

The formation of the image of the beast is the final test for the virgins of the parable, and the wise have the mind of Christ, for they have come to the same decision as Christ, for they have submitted their wills unto the Holy Spirit’s direction. The formation of the image of Christ in the wise virgins contrasts with the formation of the image of the beast in the foolish virgins. The foolish virgins come to the same decision as the beast, for they became confused upon the test question concerning the correct identification of the antichrist, who is the counterfeit king of the north and the head of modern Rome.

Ang pagkakahubog ng larawan ng halimaw ang pangwakas na pagsubok para sa mga dalaga sa talinghaga, at ang mga matatalino ay taglay ang kaisipan ni Cristo, sapagkat ang kanilang pasya ay sumasang-ayon sa pasya ni Cristo, dahil ipinasakop nila ang kanilang kalooban sa patnubay ng Espiritu Santo. Ang pagkakahubog ng larawan ni Cristo sa mga matatalinong dalaga ay kabaligtaran ng pagkakahubog ng larawan ng halimaw sa mga mangmang na dalaga. Ang mga mangmang na dalaga ay nauuwi sa gayunding pasya tulad ng sa halimaw, sapagkat nalito sila sa katanungan sa pagsubok hinggil sa wastong pagkakakilanlan sa Antikristo, na siyang huwad na hari sa hilaga at ulo ng makabagong Roma.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.

> “Ang mga nalilito sa kanilang pag-unawa sa salita, na nabibigong makita ang kahulugan ng antikristo, ay tiyak na ilalagay nila ang kanilang sarili sa panig ng antikristo.” Kress Collection, 105.

The foolish virgins in the testing time that is represented as the formation of the image of the beast become confused in their understanding of the word. Their confusion is premised upon misunderstanding God’s prophetic word, and failing to see the correct meaning of Modern Rome, they receive strong delusion, come to the same decision as the beast, and advocate the same papal ideas in direct opposition to the word of God, and place themselves on the side of antichrist.

Ang mga mangmang na dalaga, sa panahon ng pagsubok na kinakatawan ng pagbuo ng larawan ng hayop, ay nalilito sa kanilang pag-unawa sa Salita. Ang kanilang kalituhan ay nakasalig sa hindi pagkakaunawa sa makahulang Salita ng Diyos; at sa kabiguang makita ang wastong kahulugan ng Makabagong Roma, tumatanggap sila ng makapangyarihang pagkadaya, dumarating sa gayunding pasiya gaya ng hayop, at itinataguyod ang gayunding mga kaisipan ng kapapahan na tahasang sumasalungat sa Salita ng Diyos, at inilalagay ang kanilang sarili sa panig ng Antikristo.

We will continue these thoughts in the next article in this category.

Ipagpapatuloy natin ang mga kaisipang ito sa susunod na artikulo sa kategoryang ito.

Back to Articles