Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Eight

Ang Aklat ni Daniel - Bilang Siyamnapu't Walo

The Triple Application of Elijah and the Last Days’ Judgment: Understanding the Investigative and Executive Phases

Ang Tatluhang Paglalapat ni Elias at ang Paghuhukom ng mga Huling Araw: Pag-unawa sa mga Yugto ng Pagsisiyasat at ng Pagpapatupad

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

The triple application of Elijah identified that in the last days there would be an Elijah at the beginning of the last days and at the ending of the last days. The “last days” are the days of judgment, which is progressive and divided into two types of judgment. The investigative judgment which began in the beginning of the last days, and the executive judgment which takes place in the ending of the last days. The triple application of Elijah is primarily representing the history of the executive judgment which begins at the soon-coming Sunday law.

Ang tatluhang paglalapat kay Elias ay tinukoy na sa huling mga araw ay may lilitaw na isang Elias sa pasimula ng mga ito at sa katapusan ng mga ito. Ang “huling mga araw” ay ang mga araw ng paghuhukom, at ang paghuhukom na ito ay progresibo at nahahati sa dalawang uri: ang paghuhukom na pagsisiyasat, na nagsimula sa pasimula ng huling mga araw, at ang ehekutibong paghuhukom, na magaganap sa katapusan ng huling mga araw. Ang tatluhang paglalapat kay Elias ay pangunahing kumakatawan sa kasaysayan ng ehekutibong paghuhukom, na magsisimula sa nalalapit na batas ng Linggo.

The investigative judgment is restricted to those who have made a profession to be a follower of God, primarily by direct profession, but also in a minority of occurrences by an indirect profession of lifestyle.

Ang paghuhukom na nagsisiyasat ay limitado sa mga nagpahayag na sila’y mga tagasunod ng Diyos, pangunahing sa pamamagitan ng tuwirang pagpapahayag, ngunit, sa kakaunting pagkakataon, pati sa di-tuwirang pagpapahayag sa pamumuhay.

> (For not the hearers of the law are just before God, but the doers of the law shall be justified. For when the Gentiles, which have not the law, do by nature the things contained in the law, these, having not the law, are a law unto themselves: Which show the work of the law written in their hearts, their conscience also bearing witness, and their thoughts the mean while accusing or else excusing one another.) Romans 2:13–15.

> (Sapagkat hindi ang mga nakikinig ng kautusan ang matuwid sa harap ng Diyos, kundi ang mga gumaganap ng kautusan ang aariing-ganap. Sapagkat kapag ang mga Hentil, na walang kautusan, ay ginagawa ayon sa kalikasan ang mga bagay na nasasaad sa kautusan, ang mga ito, bagaman walang kautusan, ay kautusan sa kanilang sarili: na ipinakikita ang gawa ng kautusan na nakasulat sa kanilang mga puso, na sinasaksihan din ng kanilang budhi, at ang kanilang mga pag-iisip, samantalang ito’y nagsasakdal sa isa’t isa o kung hindi naman ay nagpapawalang-sala sa isa’t isa.) Roma 2:13-15.

The investigative judgment has two primary divisions, for it began with the investigation of the lives of the dead (from the days of Adam onward), who had professed to believe in the true God, and on September 11, 2001, it began the process of the investigative “judgment of the living.” The investigative judgment has another division beyond dead to living, for judgment begins with God’s house, and in the last days God’s house is Laodicean Adventism. Once the judgment of God’s house concludes at the soon-coming Sunday law, then God’s other flock that are then in Babylon are judged.

Ang pansiyasat na paghuhukom ay may dalawang pangunahing paghahati, sapagkat ito’y nagsimula sa pagsisiyasat sa buhay ng mga patay (mula sa mga araw ni Adan at pasulong), na nag-angkin na sumampalataya sa tunay na Diyos, at noong Setyembre 11, 2001, sinimulan nito ang proseso ng pansiyasat na “paghuhukom sa mga buhay.” Ang pansiyasat na paghuhukom ay may isa pang paghahati bukod sa mula sa mga patay tungo sa mga buhay, sapagkat ang paghuhukom ay nagsisimula sa sambahayan ng Diyos, at sa mga huling araw ang sambahayan ng Diyos ay ang Adventismong Laodiceano. Kapag nagwakas ang paghuhukom sa sambahayan ng Diyos sa nalalapit na batas ng Linggo, saka hahatulan ang iba pang kawan ng Diyos na noo’y nasa Babilonia.

The executive judgment is God’s punishment upon those who rejected His offer of salvation. The executive judgment begins at the soon-coming Sunday law. The United States will then have filled up its cup of wrath, which is also the cup of its probationary time, and national apostasy will be followed by national ruin. Every nation on planet earth will follow the example of the United States in enforcing a Sunday law, and each of those nations will then fill up their cups and also suffer national ruin.

Ang paghuhukom na nagpapataw ng parusa ay ang kaparusahan ng Diyos sa mga tumanggi sa Kanyang alok ng kaligtasan. Magsisimula ang paghuhukom na ito sa nalalapit na batas ng Linggo. Sa panahong iyon, mapupuno na ng Estados Unidos ang kopa ng poot nito, na siya ring kopa ng panahon nitong palugit, at ang pambansang apostasya ay susundan ng pambansang pagkawasak. Bawat bansa sa daigdig ay susunod sa halimbawa ng Estados Unidos sa pagpapatupad ng batas ng Linggo, at bawat isa sa mga bansang iyon ay pupunuin ang kani-kanilang mga kopa at magdurusa rin ng pambansang pagkawasak.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> “Kapag ang Amerika, ang lupain ng kalayaan sa relihiyon, ay makikipag-isa sa Kapapahan upang pilitin ang budhi at piliting parangalan ng mga tao ang maling Sabbath, ang mga tao sa bawat bansa sa buong daigdig ay aakayin na tularan ang halimbawa nito.” Testimonies, tomo 6, 18.

The executive judgment is also divided into two parts. From the Sunday law in the United States until human probation closes when Michael stands up, God’s judgments are mixed with mercy, but when Michael stands up, God’s wrath, as represented by the pouring out of the seven last plagues, contains no mercy. During the period of the Sunday law crisis the executive judgments upon men and nations will be mixed with mercy, for there will still be some in Babylon that are then being given opportunity to understand the distinction between the worship of Sabbath and Sunday.

Ang paghuhukom na pagpapatupad ay nahahati rin sa dalawang bahagi. Mula sa batas sa Linggo sa Estados Unidos hanggang sa pagsasara ng probasyon ng tao, na nagaganap kapag tumindig si Miguel, ang mga paghuhukom ng Diyos ay nahahaluan ng habag; ngunit kapag tumindig si Miguel, ang poot ng Diyos, na kinakatawan ng pagbubuhos ng pitong huling salot, ay walang halong habag. Sa panahon ng krisis ng batas sa Linggo, ang mga paghuhukom na pagpapatupad laban sa mga tao at mga bansa ay mahahalo pa rin ng habag, sapagkat mayroon pang ilan sa Babilonya na noon ay binibigyan ng pagkakataong maunawaan ang kaibhan sa pagsamba sa Sabat at sa Linggo.

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.

> O, nawa’y makilala ng bayan ang panahon ng pagdalaw sa kanila! Marami ang hindi pa nakarinig ng katotohanang pagsubok ng panahong ito. Marami ang pinagsusumikapang antigin ng Espiritu ng Diyos. Ang panahon ng mapangwasak na mga kahatulan ng Diyos ay panahon ng awa para sa mga hindi nagkaroon ng pagkakataong matutuhan kung ano ang katotohanan. Magiliw na titingnan sila ng Panginoon. Ang kaniyang pusong maawain ay naaantig; ang kaniyang kamay ay nakalahad pa rin upang magligtas, samantalang nakapinid na ang pinto sa mga ayaw pumasok.

> “The mercy of God is shown in His long forbearance. He is holding back His judgments, waiting for the message of warning to be sounded to all. Oh, if our people would feel as they should the responsibility resting upon them to give the last message of mercy to the world, what a wonderful work would be done!” Testimonies, volume 9, 97.

> "Ang awa ng Diyos ay nahahayag sa Kanyang mahabang pagpapahinuhod. Pinipigil Niya ang Kanyang mga hatol, hinihintay na maiparinig sa lahat ang mensaheng babala. O, kung madarama sana ng ating mga tao, gaya ng nararapat, ang pananagutang nakaatang sa kanila na ibigay sa sanlibutan ang huling mensahe ng awa, anong kamangha-manghang gawain ang maisasagawa!" Testimonies, tomo 9, 97.

The “time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth.” Those two “times” begin together when “the door is closed” upon Laodicean Adventists “who would not enter.”

Ang "panahon ng mapaminsalang mga hatol ng Diyos ay ang panahon ng awa para sa mga hindi nagkaroon ng pagkakataong matutuhan kung ano ang katotohanan." Ang dalawang "panahon" na iyon ay sabay na nagsisimula kapag "ang pinto ay isinara" sa mga Adventistang Laodiceano "na tumangging pumasok."

> “I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question, to unite the hearts of God’s dear waiting saints. And if one believed, and kept the Sabbath, and received the blessing attending it, and then gave it up, and broke the holy commandment, they would shut the gates of the Holy City against themselves, as sure as there was a God that rules in heaven above. I saw that God had children, who do not see and keep the Sabbath. They had not rejected the light on it. And at the commencement of the time of trouble, we were f illed with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully. This enraged the church, and nominal Adventists, as they could not refute the Sabbath truth. And at this time, God’s chosen, all saw clearly that we had the truth, and they came out and endured the persecution with us.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

> "Nakita ko na ang banal na Sabat ay, at mananatiling, ang pader na naghihiwalay sa tunay na Israel ng Diyos at sa mga di-sumasampalataya; at na ang Sabat ang dakilang usapin upang pag-isahin ang mga puso ng mga minamahal na banal ng Diyos na naghihintay. At kung may sinumang sumampalataya, at tinupad ang Sabat, at tinanggap ang pagpapalang kalakip nito, at pagkatapos ay tinalikdan ito at nilabag ang banal na utos, kanyang ipipinid ang mga pintuan ng Banal na Lunsod laban sa kanyang sarili, gaya ng kasiguruhan na mayroong Diyos na naghahari sa kalangitan sa kaitaasan. Nakita ko na ang Diyos ay may mga anak na hindi nakikita ni inoobserbahan ang Sabat. Hindi pa nila itinakwil ang liwanag tungkol dito. At sa pasimula ng panahon ng kapighatian, napuspos kami ng Espiritu Santo habang kami'y lumabas at ipinahayag ang Sabat nang higit na ganap. Ito'y nagpagalit sa iglesia at sa mga Adventista sa pangalan lamang, sapagkat hindi nila mapabulaanan ang katotohanan ng Sabat. At sa panahong ito, ang mga hinirang ng Diyos ay pawang nakitang malinaw na nasa atin ang katotohanan, at sila'y lumabas at tiniis ang pag-uusig kasama namin." A Word to the Little Flock, 18, 19.

The door is closed at the soon-coming Sunday law, making the period which precedes the Sunday law “the time” of God’s people’s “visitation.”

Masasara ang pintuan sa pagdating ng nalalapit na batas sa Linggo, kaya’t ang panahong nauuna sa batas sa Linggo ay ang "panahon" ng "pagdalaw" sa bayan ng Diyos.

> How do ye say, We are wise, and the law of the Lord is with us? Lo, certainly in vain made he it; the pen of the scribes is in vain. The wise men are ashamed, they are dismayed and taken: lo, they have rejected the word of the Lord; and what wisdom is in them? Therefore will I give their wives unto others, and their fields to them that shall inherit them: for everyone from the least even unto the greatest is given to covetousness, from the prophet even unto the priest every one dealeth falsely. For they have healed the hurt of the daughter of my people slightly, saying, Peace, peace; when there is no peace. Were they ashamed when they had committed abomination? nay, they were not at all ashamed, neither could they blush: therefore shall they fall among them that fall: in the time of their visitation they shall be cast down, saith the Lord. Jeremiah 8:8–12.

> Paanong sinasabi ninyo, “Matalino kami, at nasa amin ang kautusan ng Panginoon”? Narito, tunay na sa walang kabuluhan niya ito ginawa; walang kabuluhan ang panulat ng mga eskriba. Napapahiya ang marurunong, sila’y nagugulumihanan at nabihag: narito, itinakuwil nila ang salita ng Panginoon; at anong karunungan ang nasa kanila? Kaya’t ibibigay ko ang kanilang mga asawa sa iba, at ang kanilang mga bukid sa mga magmamana ng mga iyon: sapagkat bawat isa, mula sa pinakamababa hanggang sa pinakadakila, ay puspos ng kasakiman; mula sa propeta hanggang sa pari bawat isa’y gumagawang may pandaraya. Sapagkat paimbabaw lamang nilang pinagaling ang sugat ng anak na babae ng aking bayan, na sinasabi, “Kapayapaan, kapayapaan,” samantalang walang kapayapaan. Nahiya ba sila nang sila’y gumawa ng karumaldumal? Hindi, hindi man lamang sila nahiya, ni hindi man sila namula: kaya’t babagsak sila kasama ng mga bumabagsak; sa panahon ng pagdalaw sa kanila ay ibabagsak sila, sabi ng Panginoon. Jeremias 8:8-12.

As with ancient Israel, so with modern Israel, they are both destroyed, for they knew not the time of their visitation. The time of God’s visitation for Laodicean Adventism began on September 11, 2001, and concludes at the soon coming Sunday law.

Gaya ng sa sinaunang Israel, gayon din sa makabagong Israel, kapuwa sila nawasak, sapagkat hindi nila nakilala ang panahon ng kanilang pagdalaw. Ang panahon ng pagdalaw ng Diyos para sa Laodiceang Adventismo ay nagsimula noong Setyembre 11, 2001, at magtatapos sa nalalapit na batas sa Linggo.

> And when he was come near, he beheld the city, and wept over it, Saying, If thou hadst known, even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes. For the days shall come upon thee, that thine enemies shall cast a trench about thee, and compass thee round, and keep thee in on every side, And shall lay thee even with the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in thee one stone upon another; because thou knewest not the time of thy visitation. Luke 19:41–44.

> At nang siya’y malapit na, nasilayan niya ang lungsod, at tumangis siya dahil dito, na sinasabi, Kung nakilala mo sana, oo, ikaw man, sa araw mong ito man lamang, ang mga bagay na nauukol sa iyong kapayapaan! ngunit ngayo’y nalilingid na ang mga ito sa iyong mga mata. Sapagkat darating sa iyo ang mga araw, na ang iyong mga kaaway ay maghuhukay ng pangkubkob na hukay sa palibot mo, at liligiran ka, at pipigilan ka sa bawat panig, at papantayin ka nila sa lupa, pati ang iyong mga anak na nasa gitna mo; at hindi sila mag-iiwan sa iyo ni isang batong nakapatong sa kapwa bato; sapagkat hindi mo nakilala ang panahon ng pagdalaw sa iyo. Lucas 19:41-44.

At the time of God’s visitation the wise and foolish are forever separated.

Sa panahon ng pagdalaw ng Diyos, ang marunong at ang mangmang ay pinaghihiwalay magpakailanman.

> “We know that unconsecrated Seventh-day Adventists, who have a knowledge of the truth, but who have linked themselves with worldlings will depart entirely from the faith, giving heed to seducing spirits. The enemy will gladly hold out inducements to them, to lead them to carry on a warfare against the people of God. But those who are true and steadfast will have a strong and powerful defense in God.” Manuscript Releases, volume 7, 186.

> "Batid natin na ang mga Adventista ng Ikapitong Araw na hindi itinalaga, na may kaalaman sa katotohanan, ngunit ipinisan ang kanilang sarili sa mga taong makamundo, ay lubusang tatalikod sa pananampalataya at susunod sa mga espiritung mapanlinlang. Ang kaaway ay malugod na ihahandog sa kanila ang mga pang-akit, upang akayin silang magsagawa ng pakikidigma laban sa bayan ng Diyos. Ngunit yaong mga tapat at matatag ay magkakaroon ng matibay at makapangyarihang pagtatanggol sa Diyos." Manuscript Releases, volume 7, 186.

Their time of visitation began on September 11, 2001, as typified by the time of visitation upon the Protestant churches on August 11, 1840, and as the time of visitation had begun for ancient Israel when the Holy Spirit descended at the baptism of Christ.

Ang kanilang panahon ng pagdalaw ay nagsimula noong Setyembre 11, 2001, gaya ng inihuwaran ng panahon ng pagdalaw sa mga iglesyang Protestante noong Agosto 11, 1840, at gaya noong nagsimula ang panahon ng pagdalaw para sa sinaunang Israel nang bumaba ang Espiritu Santo sa bautismo ni Cristo.

The executive judgment begins when the United States fills the cup of its probationary time at the soon coming Sunday law, which is also when the Laodicean Adventist church has filled their cup. Judgment begins with the house of God, and the cup of probationary time for both corrupted horns of the United States. The corrupted horn of Protestantism that has previously been represented by the Laodicean Adventist church then ceases, and the Philadelphian movement of the third angel is then the true horn of Protestantism, and spiritual Jerusalem that is lifted up as an ensign. At that point Jerusalem changes from the church militant into the church triumphant.

Nagsisimula ang pagpapatupad ng paghuhukom sa sandaling mapuno ng Estados Unidos ang saro ng panahon ng probasyon nito sa pagdating ng nalalapit na batas sa Linggo, na siya ring sandaling mapuno ng Iglesiang Adbentista na Laodiseyo ang sarili nitong saro. Nagsisimula ang paghuhukom sa sambahayan ng Diyos, at sa saro ng panahon ng probasyon para sa dalawang tiwaling sungay ng Estados Unidos. Ang tiwaling sungay ng Protestantismo na dating kinatawan ng Iglesiang Adbentista na Laodiseyo ay nawawakasan, at ang kilusang Filadelfia ng ikatlong anghel ang siyang tunay na sungay ng Protestantismo, at siya rin ang Jerusalem na espirituwal na itinataas bilang isang watawat. Sa puntong iyon, ang Jerusalem ay nagbabago mula sa iglesiang militante tungo sa iglesiang nagtatagumpay.

The executive judgment begins, with the time of God’s destructive judgments, which is also a time of mercy for God’s other flock that is still in Babylon. It begins when the time of God’s visitation upon Laodicean Adventism ends. The executive judgment progresses to the Seven Last Plagues where the judgments are no longer mixed with mercy, and then Jesus returns.

Nagsisimula ang paghuhukom na ehekutibo sa panahon ng mga mapangwasak na paghatol ng Diyos, na siya ring panahon ng awa para sa iba pang kawan ng Diyos na nasa Babilonia pa. Nagsisimula ito kapag nagwakas na ang panahon ng pagdalaw ng Diyos sa Laodiseyang Adbentismo. Umuusad ang paghuhukom na ehekutibo tungo sa Pitong Huling Salot, kung saan ang mga paghatol ay wala nang halong awa, at pagkatapos ay muling darating si Jesus.

When Jesus returns, the millennium (one thousand years), of Revelation chapter twenty, identifies that Satan is bound upon a desolated earth, alone with only the rebellious angels that participated in the attack against God.

Sa pagbabalik ni Jesus, ang milenyo (isang libong taon) ng Apocalipsis kabanata dalawampu ay nagsasaad na si Satanas ay iginapos sa isang desoladong daigdig, nag-iisa, kasama lamang ang mga anghel na mapaghimagsik na nakilahok sa pagsalakay laban sa Diyos.

> And I saw an angel come down from heaven, having the key of the bottomless pit and a great chain in his hand. And he laid hold on the dragon, that old serpent, which is the Devil, and Satan, and bound him a thousand years, And cast him into the bottomless pit, and shut him up, and set a seal upon him, that he should deceive the nations no more, till the thousand years should be fulfilled: and after that he must be loosed a little season. Revelation 20:1–3.

> At nakita ko ang isang anghel na bumababa mula sa langit, na may taglay na susi ng kalaliman at isang malaking tanikala sa kaniyang kamay. At dinakip niya ang dragon, yaong matandang ahas, na siyang Diyablo at Satanas, at ginapos siya sa isang libong taon; at inihagis siya sa kalaliman, at ikinulong siya, at nilagyan siya ng selyo, upang hindi na niya malinlang ang mga bansa, hanggang sa matupad ang isang libong taon; at pagkatapos noon ay kinakailangang siya’y pakawalan sa loob ng kaunting panahon. Apocalipsis 20:1-3.

During that thousand years the redeemed will perform an investigative judgment upon the lost who are still sleeping in their graves waiting for the conclusion of the individual judgments. The redeemed will consider the lives and circumstances of the lost, including Satan and his angels, in order to determine which deserves greater punishment at the end of the thousand years.

Sa panahon ng sanlibong taon na iyon, ang mga tinubos ay magsasagawa ng isang hukuman ng pagsisiyasat hinggil sa mga napahamak na natutulog pa rin sa kanilang mga libingan habang naghihintay sa pagwawakas ng mga indibiduwal na paghatol. Susuriin ng mga tinubos ang mga buhay at kalagayan ng mga napahamak, kabilang si Satanas at ang kaniyang mga anghel, upang matukoy kung sino ang nararapat sa lalong mabigat na kaparusahan sa katapusan ng sanlibong taon.

> And I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them: and I saw the souls of them that were beheaded for the witness of Jesus, and for the word of God, and which had not worshipped the beast, neither his image, neither had received his mark upon their foreheads, or in their hands; and they lived and reigned with Christ a thousand years. Revelation 20:4.

> At nakita ko ang mga luklukan, at may mga umupo sa mga iyon, at ipinagkaloob sa kanila ang kapamahalaan na humatol; at nakita ko ang mga kaluluwa ng mga pinugutan ng ulo dahil sa patotoo ni Jesus at dahil sa salita ng Diyos, at ng mga hindi sumamba sa hayop, ni sa kaniyang larawan, ni tumanggap ng kaniyang tanda sa kanilang mga noo o sa kanilang mga kamay; at sila’y nabuhay at naghari na kasama ni Cristo sa loob ng isang libong taon. Apocalipsis 20:4.

The millennium therefore contains an investigative judgment, that when finished brings the final executive judgment when the wicked dead are raised, and Satan who then has entire control over them convinces the wicked to attack Jerusalem which at the end of the thousand years comes down out of heaven. As the wicked mount their attack, fire comes down out of heaven and the final executive judgment is accomplished.

Samakatuwid, ang milenyum ay kinapapalooban ng isang paghuhukom na pagsisiyasat; at kapag ito’y natapos, idudulot nito ang pangwakas na paghuhukom na tagapagpaganap, kung kailan muling bubuhayin ang mga patay na masasama, at si Satanas—na noon ay may ganap na kapamahalaan sa kanila—ay hihikayatin ang mga masama na salakayin ang Jerusalem, na sa katapusan ng sanlibong taon ay bababa mula sa langit. Habang inilulunsad ng mga masama ang kanilang pagsalakay, bababa ang apoy mula sa langit at maisasakatuparan ang pangwakas na paghuhukom na tagapagpaganap.

> And when the thousand years are expired, Satan shall be loosed out of his prison, And shall go out to deceive the nations which are in the four quarters of the earth, Gog and Magog, to gather them together to battle: the number of whom is as the sand of the sea. And they went up on the breadth of the earth, and compassed the camp of the saints about, and the beloved city: and fire came down from God out of heaven, and devoured them. Revelation 20:7–9.

> At pagkaraan ng sanlibong taon, pakakawalan si Satanas mula sa kanyang bilangguan, at lalabas upang dayain ang mga bansa na nasa apat na sulok ng lupa, ang Gog at Magog, upang tipunin sila sa pakikidigma; na ang bilang nila ay gaya ng buhangin sa dagat. At umakyat sila sa kalaparan ng lupa at pinalibutan ang kampo ng mga banal at ang minamahal na lungsod; at bumaba ang apoy mula sa Diyos, buhat sa langit, at tinupok sila. Apocalipsis 20:7-9.

Though the triple applications of Elijah and the messenger that prepares for the Messenger of the Covenant to suddenly come to His temple are closely related, a distinction of their work can be noted in that Elijah is primarily identifying the work of the messenger, and the movement associated with the message of the messenger, that is accomplished during the executive judgment that begins at the soon-coming Sunday law. The messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant primarily identifies a work that is accomplished during the investigative judgment. Laodicean Adventism does not know the time of their visitation, which represents a specific time period of judgment.

Bagaman ang tatluhang aplikasyon ni Elias at ng mensaherong naghahanda ng daan para sa Sugo ng Tipan na biglang darating sa Kanyang templo ay mahigpit na magkaugnay, mapapansin ang kaibhan ng kanilang gawain sa ganito: si Elias ay pangunahing kinikilala ang gawain ng mensahero, at ang kilusang kaugnay ng mensahe ng mensaherong iyon, na natutupad sa panahon ng ehekutibong paghuhukom na magsisimula sa nalalapit na Batas Linggo. Ang mensaherong naghahanda ng daan para sa Sugo ng Tipan ay pangunahing tumutukoy sa isang gawaing natutupad sa panahon ng paghuhukom na pagsisiyasat. Ang Laodiceang Adventismo ay hindi nakaaalam ng panahon ng pagdalaw sa kanila, na kumakatawan sa isang tiyak na yugto ng paghuhukom.

Neither do they understand the “present truth” message that is proclaimed during the time of their visitation. They were required to know both the judgment, and the message of those days. They were also required to know the messenger of that period of time. In their Laodicean blindness they oppose the message of the hour, deny the time of their visitation with a message of “peace and safety,” and are uncertain who the chosen messenger of that period is. This truth was clearly identified in the witness of the second Elijah, who was John the Baptist.

Hindi rin nila nauunawaan ang mensaheng “kasalukuyang katotohanan” na ipinahahayag sa panahon ng kanilang pagdalaw. Kinakailangan nilang malaman kapwa ang paghuhukom at ang mensahe ng mga araw na iyon. Kinakailangan din nilang makilala ang sugo ng panahong iyon. Sa kanilang Laodiceang pagkabulag, sinasalungat nila ang mensahe ng kapanahunan, itinatanggi ang panahon ng kanilang pagdalaw sa pamamagitan ng isang mensaheng “kapayapaan at katiwasayan,” at hindi sila tiyak kung sino ang hinirang na sugo ng panahong iyon. Ang katotohanang ito ay malinaw na natukoy sa patotoo ng ikalawang Elias, na si Juan Bautista.

The Jews knew that prophecy identified a messenger to come, and Jesus directly taught that John was that messenger who was to come.

Batid ng mga Hudyo na ang propesiya ay tumutukoy sa isang sugong darating, at tuwirang itinuro ni Hesus na si Juan ang yaong sugong nakatakdang darating.

> For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:13–15.

> Sapagkat ang lahat ng mga propeta at ang kautusan ay nanghula hanggang kay Juan. At kung ibig ninyong tanggapin ito, siya ang Elias na darating. Ang may tainga upang makinig, ay makinig. Mateo 11:13-15.

At the very conclusion of the period of their visitation (the time in the history of Christ that typifies the soon-coming Sunday law), as Christ hung upon the cross the Jews conjectured whether Elijah would then come to save Jesus. If they did not recognize the messenger that was to prepare for the Messenger of the Covenant, that was then confirming the covenant with His own blood, they could not recognize their Messiah. Laodicean Adventism in the last days is required to know their judgment, which is the time of their visitation. They are required to recognize the message of that period of time, and they are required to recognize the chosen messenger of that time. The rebellion of 1888, represented September 11, 2001, when the angel of Revelation chapter eighteen descended. The rebels of 1888, refused to acknowledge the chosen messengers of the history that was typifying the last days.

Sa mismong katapusan ng panahon ng kanilang pagdalaw (ang panahon sa kasaysayan ni Cristo na sumasagisag sa malapit nang dumating na batas ng Linggo), samantalang si Cristo’y nakabayubay sa krus, inakala ng mga Judio kung darating noon si Elias upang iligtas si Jesus. Kung hindi nila nakilala ang sugo na maghahanda para sa Sugo ng Tipan, na noon ay pinagtitibay ang tipan sa Kanyang sariling dugo, hindi nila makikilala ang kanilang Mesiyas. Ang Laodiceang Adventismo sa mga huling araw ay kinakailangang malaman ang kanilang paghuhukom, na siyang panahon ng kanilang pagdalaw. Sila ay kinakailangang kilalanin ang mensahe ng panahong iyon, at sila ay kinakailangang kilalanin ang hinirang na sugo ng panahong iyon. Ang paghihimagsik noong 1888 ay nasasalamin noong Setyembre 11, 2001, nang bumaba ang anghel ng Apocalipsis kabanata labing-walo. Ang mga rebelde noong 1888 ay tumangging kilalanin ang mga hinirang na sugo ng kasaysayang sumasagisag sa mga huling araw.

We will continue this study in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.

> For thus saith the Lord God of Israel unto me; Take the wine cup of this fury at my hand, and cause all the nations, to whom I send thee, to drink it. And they shall drink, and be moved, and be mad, because of the sword that I will send among them. Then took I the cup at the Lord’s hand, and made all the nations to drink, unto whom the Lord had sent me: To wit, Jerusalem, and the cities of Judah, and the kings thereof, and the princes thereof, to make them a desolation, an astonishment, an hissing, and a curse; as it is this day; Pharaoh king of Egypt, and his servants, and his princes, and all his people; And all the mingled people, and all the kings of the land of Uz, and all the kings of the land of the Philistines, and Ashkelon, and Azzah, and Ekron, and the remnant of Ashdod, Edom, and Moab, and the children of Ammon, And all the kings of Tyrus, and all the kings of Zidon, and the kings of the isles which are beyond the sea, Dedan, and Tema, and Buz, and all that are in the utmost corners, And all the kings of Arabia, and all the kings of the mingled people that dwell in the desert, And all the kings of Zimri, and all the kings of Elam, and all the kings of the Medes, And all the kings of the north, far and near, one with another, and all the kingdoms of the world, which are upon the face of the earth: and the king of Sheshach shall drink after them. Therefore thou shalt say unto them, Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel; Drink ye, and be drunken, and spue, and fall, and rise no more, because of the sword which I will send among you. And it shall be, if they refuse to take the cup at thine hand to drink, then shalt thou say unto them, Thus saith the Lord of hosts; Ye shall certainly drink. For, lo, I begin to bring evil on the city which is called by my name, and should ye be utterly unpunished? Ye shall not be unpunished: for I will call for a sword upon all the inhabitants of the earth, saith the Lord of hosts. Therefore prophesy thou against them all these words, and say unto them, The Lord shall roar from on high, and utter his voice from his holy habitation; he shall mightily roar upon his habitation; he shall give a shout, as they that tread the grapes, against all the inhabitants of the earth. A noise shall come even to the ends of the earth; for the Lord hath a controversy with the nations, he will plead with all flesh; he will give them that are wicked to the sword, saith the Lord. Thus saith the Lord of hosts, Behold, evil shall go forth from nation to nation, and a great whirlwind shall be raised up from the coasts of the earth. And the slain of the Lord shall be at that day from one end of the earth even unto the other end of the earth: they shall not be lamented, neither gathered, nor buried; they shall be dung upon the ground. Jeremiah 25:15–33.

> Sapagkat ganito ang sabi ng Panginoong Diyos ng Israel sa akin: Kunin mo mula sa aking kamay ang kopa ng alak ng poot na ito, at ipainom mo sa lahat ng mga bansang pag-uutosan kitang puntahan. At iinumin nila, at mayayanig sila, at mababaliw, dahil sa tabak na aking pasasapitin sa gitna nila. Pagkatapos ay kinuha ko ang kopa mula sa kamay ng Panginoon, at ipinainom ko sa lahat ng mga bansa na pinagsuguan sa akin ng Panginoon: Na ang Jerusalem, at ang mga lunsod ng Juda, at ang mga hari nito, at ang mga prinsipe nito, upang gawin silang kagibaan, katatakaan, kasutsutan, at sumpa; gaya ng sa araw na ito; si Paraon na hari ng Egipto, at ang kaniyang mga lingkod, at ang kaniyang mga prinsipe, at ang buong bayan niya; at ang lahat ng halo-halong bayan; at ang lahat ng mga hari ng lupain ng Uz; at ang lahat ng mga hari ng lupain ng mga Filisteo, ang Askelon, at ang Azzah, at ang Ekron, at ang nalabi ng Asdod; ang Edom, at ang Moab, at ang mga anak ni Ammon; at ang lahat ng mga hari ng Tiro, at ang lahat ng mga hari ng Sidon, at ang mga hari ng mga pulo na nasa dako pa roon ng dagat; si Dedan, at si Tema, at si Buz, at ang lahat ng nasa mga pinakapanulukan; at ang lahat ng mga hari ng Arabia, at ang lahat ng mga hari ng mga halo-halong bayan na tumatahan sa ilang; at ang lahat ng mga hari ng Zimri, at ang lahat ng mga hari ng Elam, at ang lahat ng mga hari ng mga Medo; at ang lahat ng mga hari sa hilagaan, malalayo at malalapit, bawat isa kasama ang iba, at ang lahat ng mga kaharian ng sanlibutan na nasa ibabaw ng lupa; at ang hari ng Sheshach ay iinom pagkasunod sa kanila. Kaya’t sasabihin mo sa kanila, Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, ang Diyos ng Israel: Inumin ninyo, at malasing kayo, at magsuka, at mabuwal, at huwag nang bumangon pa, dahil sa tabak na aking pasasapitin sa gitna ninyo. At mangyayari, na kung tumanggi silang tanggapin ang kopa mula sa iyong kamay upang inumin, ay sasabihin mo sa kanila, Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo: Tunay na iinumin ninyo. Sapagkat, narito, nagsisimula akong magdala ng kasamaan sa lunsod na tinatawag sa aking pangalan, at kayo baga’y lubos na palalagpasin na walang parusa? Hindi kayo palalagpasin na walang parusa; sapagkat ako’y tatawag ng tabak laban sa lahat ng nananahan sa lupa, sabi ng Panginoon ng mga hukbo. Kaya’t ipanghula mo laban sa kanila ang lahat ng salitang ito, at sabihin mo sa kanila, Ang Panginoon ay uumungal mula sa kataas-taasan, at ipahahayag ang kaniyang tinig mula sa kaniyang banal na tahanan; siya’y uumungal na may kapangyarihan sa kaniyang tahanan; siya’y magbibigay ng hiyaw, gaya ng mga nagtatapak ng ubas, laban sa lahat ng nananahan sa lupa. Isang ugong ang darating hanggang sa mga dulo ng lupa; sapagkat ang Panginoon ay may usapin laban sa mga bansa, siya’y makikipagsakdal sa buong laman; ipagkakaloob niya sa tabak ang mga balakyot, sabi ng Panginoon. Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Narito, ang kasamaan ay lalabas mula sa bansa hanggang sa bansa, at isang dakilang ipoipo ay paiiralin mula sa mga hangganan ng lupa. At ang mga pinatay ng Panginoon sa araw na yaon ay mula sa isang dulo ng lupa hanggang sa kabilang dulo ng lupa: hindi sila tataghuyan, ni titipunin, ni ililibing; sila’y magiging dumi sa ibabaw ng lupa. Jeremias 25:15-33.

Back to Articles