Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty-Three

Ang Aklat ni Joel at ang Laodiceanong Iglesia Adventista ng Ikapitong Araw - Bilang Apatnapu't Tatlo

Number Forty-Three

Bilang Apatnapu't Tatlo

Author

Jeff Pippenger

Published

February 9, 2026

Formats

PDF
Word

A symbol of the eighty human priests combined with the Divine High Priest is the number “81,” which is where we find Miller’s Dream in the book Early Writings. In Revelation “81” we find that when the very last seal is removed, there is silence in heaven for half an hour. Habakkuk 2:20 says that all the earth should keep quiet when the Lord is in His holy temple.

Ang bilang na “81” ay isang sagisag ng walumpung paring-tao na kasama ang Dibinong Dakilang Saserdote, at sa bilang na ito natin matatagpuan ang Miller’s Dream sa aklat na Early Writings. Sa Apocalipsis “81” nasusumpungan natin na kapag inalis ang pinakahuling tatak, may katahimikan sa langit sa loob ng kalahating oras. Sinasabi ng Habakuk 2:20 na ang buong lupa ay dapat tumahimik kapag ang Panginoon ay nasa Kanyang banal na templo.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. Revelation 8:1.

> At nang buksan niya ang ikapitong tatak, nagkaroon ng katahimikan sa langit na tumagal ng humigit-kumulang kalahating oras. Apocalipsis 8:1.

The removing of the seventh seal takes place in the thirty days, for it is the final seal. On December 31, 2023, Ezekiel’s bones began the resurrection process. Christ then began to teach for forty days. That date marked the end of the 1,260 days since the disappointment of July 18, 2020, and John informs us in Revelation eleven that we are to measure the temple, but leave off the courtyard. The courtyard ends at the end of the scattering, for John informs us 1,260 is given to the Gentiles who are the courtyard. When measuring, that history is to be left off.

Ang pag-alis ng ikapitong tatak ay nagaganap sa loob ng tatlumpung araw, sapagkat ito ang pangwakas na tatak. Noong Disyembre 31, 2023, nagsimulang sumailalim sa proseso ng pagkabuhay na mag-uli ang mga buto ni Ezekiel. Pagkatapos ay nagsimulang magturo si Cristo sa loob ng apatnapung araw. Ang petsang iyon ang nagtakda ng katapusan ng 1,260 araw mula sa pagkadismaya noong Hulyo 18, 2020, at ipinabatid sa atin ni Juan sa Apocalipsis labing-isa na dapat nating sukatin ang templo, ngunit huwag isama ang looban. Ang looban ay nagwawakas sa katapusan ng pagkakapangalat, sapagkat ipinabatid sa atin ni Juan na ang 1,260 ay ibinigay sa mga Hentil na siyang looban. Sa pagsukat, hindi dapat isama ang kasaysayang iyon.

When Miller awakens and sees the dirt brush man, the room is empty, and as he raises his voice, Miller is still in the wilderness. From the history of the resurrection until just before the Sunday law, Christ is raising the temple of the one hundred and forty-four thousand, as He did in the forty-six years from 1798 unto 1844.

Nang magising si Miller at makita niya ang lalaking may pambursta ng dumi, walang laman ang silid; at habang itinataas niya ang kanyang tinig, si Miller ay nasa ilang pa rin. Mula sa kasaysayan ng pagkabuhay na mag-uli hanggang bago pa ang Batas ng Linggo, binabangon ni Cristo ang templo ng isang daan at apatnapu't apat na libo, gaya ng ginawa Niya sa apatnapu't anim na taon mula 1798 hanggang 1844.

When He begins to teach, He is working in His temple, especially during the thirty days. The angels then keep silent for thirty minutes, while He teaches His priests of three hundred Millerite preachers, or His army of Gideon’s three hundred, or while He publishes the three hundred 1843 charts; and He does all this during the thirty days from the end of the unleavened bread, unto the message of the trumpets. He is sweeping the floor of Miller’s room, but it is His floor, so Miller’s room is His temple. He is finishing the work of blotting out either the sins or the names of those who were called as candidates to be among the one hundred and forty-four thousand.

Kapag Siya’y nagsisimulang magturo, Siya’y gumagawa sa Kanyang templo, lalo na sa loob ng tatlumpung araw. Pagkatapos ay tumatahimik ang mga anghel sa loob ng tatlumpung minuto, habang tinuturuan Niya ang Kanyang mga saserdote, na tatlong daang mangangaral na Millerite, o ang Kanyang hukbo ng tatlong daan ni Gideon, o habang inilalathala Niya ang tatlong daang tsart na 1843; at ginagawa Niya ang lahat ng ito sa loob ng tatlumpung araw mula sa katapusan ng tinapay na walang lebadura hanggang sa mensahe ng mga trumpeta. Winawalis Niya ang sahig ng silid ni Miller, ngunit sahig Niya iyon, kaya’t ang silid ni Miller ay Kanyang templo. Tinatapos Niya ang gawaing pagpapawi, alinman sa mga kasalanan o sa mga pangalan ng mga tinawag bilang mga kandidato upang mapasama sa isandaan at apatnapu’t apat na libo.

The trumpet message that comes five days before the ascension and ten days before judgment is the litmus test. What happens in the thirty minutes that heaven is quiet, or the thirty days of Christ teaching the priests has already produced two classes when the seal is impressed during the three steps of the trumpet, ascension and judgment. It is simple to see.

Ang mensahe ng pakakak na dumarating limang araw bago ang pag-akyat at sampung araw bago ang paghuhukom ay ang pagsubok na lakmus. Ang nagaganap sa tatlumpung minutong katahimikan sa langit, o sa tatlumpung araw ng pagtuturo ni Cristo sa mga saserdote, ay nakabuo na ng dalawang uri kapag itinatatak ang tatak sa panahon ng tatlong yugto ng pakakak, pag-akyat, at paghuhukom. Madaling makita.

If you come to the point where you are to sound the message of the trumpet, and refuse to sound the message—you fail.

Kung umabot ka sa puntong nararapat mong ihudyat ang mensahe ng trumpeta, at tumanggi kang ihudyat ang mensahe—ikaw ay bigo.

The three steps of ‘trumpet, ascension and judgment’ are one waymark in three steps, just as in the beginning of the history where one waymark was represented with the ‘death, burial and resurrection.’ The three step test at the end is the litmus test that precedes by five days the Pentecostal Sunday law.

Ang tatlong hakbang na “trumpeta, pag-akyat, at paghuhukom” ay bumubuo ng iisang palatandaan na nahahati sa tatlong hakbang, gaya sa pasimula ng kasaysayan, kung saan ang isang palatandaan ay isinakatawan ng “kamatayan, paglilibing, at pagkabuhay na mag-uli.” Ang tatlong-hakbang na pagsubok sa wakas ay ang pagsubok na litmus na nauuna ng limang araw sa Pentekostal na batas sa Linggo.

Five days after the resurrection the end of the feast of unleavened bread arrives, and that holy convocation marks the first and foundational test of 2024. Are you going to eat the Bread of Heaven or the bread of human reasoning? That test arrived in 2024, and it had been typified by the foundational rebellion of Adam and Eve, Nimrod, Aaron, Jeroboam, Korah and his rebels, the Protestants of Millerite history, the alpha rebellion of John Harvey Kellogg, the rebellion of 1888 and of course the rebellion of 9/11. The foundational rebellion of Cain, conveys the issue of jealousy against your brother, all down the line of foundational rebellions.

Limang araw matapos ang pagkabuhay na mag-uli, sumasapit ang pagwawakas ng Pista ng Tinapay na Walang Lebadura, at minamarkahan ng banal na pagtitipong iyon ang unang at saligang pagsubok ng 2024. Kakainin mo ba ang Tinapay ng Langit o ang tinapay ng makataong pangangatwiran? Dumating ang pagsubok na iyon noong 2024, at matagal na itong isinagisag ng saligang paghihimagsik nina Adan at Eva, ni Nimrod, ni Aaron, ni Jeroboam, ni Korah at ng kaniyang mga rebelde, ng mga Protestante sa kasaysayang Millerita, ng Alfa na paghihimagsik ni John Harvey Kellogg, ng paghihimagsik ng 1888, at, siyempre, ng paghihimagsik ng 9/11. Ang saligang paghihimagsik ni Cain ay naglalahad ng usapin ng paninibugho laban sa iyong kapatid, sa buong hanay ng mga saligang paghihimagsik.

All the illustrations of foundational rebellion are rebellion against God, but some; such as the rebels of 1888, and the rebels of Korah, include the fact that the chosen messenger is part of the test. The rejection of Miller’s identification that it is Rome that establishes the vision in Daniel 11:14, is a rejection of both the message and the messenger. The test is foundational for not only did Father Miller identify the robbers of verse fourteen as Rome, but also Miller’s son.

Ang lahat ng mga halimbawa ng saligang paghihimagsik ay paghihimagsik laban sa Diyos, ngunit ang ilan—gaya ng mga manghihimagsik noong 1888 at ng mga manghihimagsik ni Korah—ay kinapapalooban ng katotohanang ang hinirang na mensahero ay bahagi ng pagsubok. Ang pagtanggi sa pagtukoy ni Miller na ang Roma ang siyang nagtatatag ng pangitain sa Daniel 11:14 ay pagtanggi kapwa sa mensahe at sa mensahero. Ang pagsubok ay saligan, sapagkat hindi lamang ang ama, si Miller, ang nagtukoy sa mga mandarambong ng talatang labing-apat bilang Roma, kundi pati ang anak ni Miller.

Five days after the resurrection of December 31, 2023, Miller’s preparatory teaching ministry was taken over by the One who followed after John. For thirty days special instruction to the worshippers in the temple would be given “face to face” by Christ. That preparation was to prepare a priesthood of 80, to proclaim the warning message of the feast of trumpets.

Limang araw matapos ang pagkabuhay na mag-uli noong Disyembre 31, 2023, ang paghahandang ministeryo sa pagtuturo ni Miller ay inako ng Sumunod pagkaraan ni Juan. Sa loob ng tatlumpung araw, ang natatanging pagtuturo sa mga sumasamba sa templo ay ipagkakaloob ni Cristo nang "mukha-sa-mukha." Ang paghahandang iyon ay upang ihanda ang isang kapariang binubuo ng 80, upang ipahayag ang mensaheng babala ng Kapistahan ng mga Trumpeta.

That preparation of thirty days consists of a foundational first test in the beginning and a second temple test at the ending. The second temple test is finished before the trumpets are blown, and this detail is therefore represented in Miller’s dream when Christ cast the jewels into the casket. It is after He does this, that He invites Miller to “come and see.” It is from the trumpet warning, to the ascension unto judgment that the ensign is lifted up in advance of the Sunday law. The jewels are all in the temple, before Miller is called to “come and see,” and it is when the two witnesses are lifted up in the clouds, that their enemies behold them.

Ang tatlumpung araw na paghahandang iyon ay binubuo ng isang saligang unang pagsubok sa pasimula at isang ikalawang pagsubok sa templo sa wakas. Natatapos ang ikalawang pagsubok sa templo bago pa man hipan ang mga trumpeta, at kaya’t ang detalyeng ito ay inilarawan sa panaginip ni Miller nang ihulog ni Cristo ang mga hiyas sa kahon. Pagkatapos Niyang gawin ito, saka Niya inaanyayahan si Miller na “pumarito at tingnan.” Mula sa babala ng trumpeta hanggang sa pag-akyat tungo sa paghatol, itinataas ang watawat, na nauuna sa Batas ng Linggo. Ang lahat ng hiyas ay nasa templo na, bago tawagin si Miller upang “pumarito at tingnan,” at kung kailan itinataas ang dalawang saksi sa mga alapaap, saka sila namamasdan ng kanilang mga kaaway.

Their prediction of an attack from Islam that failed in 2020, is to be repeated after it is corrected, as was the true Midnight Cry of Snow. Miller had an understanding that he identified as the Midnight Cry, but Samuel Snow corrected Miller’s Midnight Cry message, and for this reason, Snow’s Midnight Cry message is called the “true” Midnight Cry message in Millerite history. The message of the Midnight Cry is a message that has been corrected, and empowered by the correction.

Ang kanilang prediksiyon ng isang pag-atake mula sa Islam na nabigo noong 2020 ay uulitin pagkaraang maitama, gaya ng nangyari sa tunay na Midnight Cry ni Snow. Si Miller ay may pag-unawa na tinukoy niya bilang Midnight Cry, ngunit iniwasto ni Samuel Snow ang mensahe ni Miller hinggil sa Midnight Cry; at dahil dito, ang mensahe ng Midnight Cry ni Snow ay tinatawag na “tunay” na mensahe ng Midnight Cry sa kasaysayang Millerita. Ang mensahe ng Midnight Cry ay isang mensaheng naiwasto at napalakas sa pamamagitan ng pagwawasto.

> “The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844.” Early Writings, 247.

> Nakita ng mga nadismaya sa Banal na Kasulatan na sila ay nasa panahon ng pagkaantala, at na kailangan nilang matiyagang hintayin ang katuparan ng pangitain. Ang gayunding katibayan na nag-akay sa kanila na hintayin ang kanilang Panginoon noong 1843 ay siya ring nag-akay sa kanila na asahan Siya noong 1844. Early Writings, 247.

The phenomenon occurred at the end of the period of 1840 to 1844, and it also occurred at the beginning. Josiah Litch predicted a fulfillment of Islam in 1840. He put his prediction into the public record in 1838, and then corrected it ten days before August 11, 1840. The corrected prediction fulfillment empowered the first angel’s message. The second message was empowered by the corrected message of the Midnight Cry. Two witnesses from one history that are an alpha witness and an omega witness. Together they identify the empowerment of a message based upon the correction of a previous message.

Ang penomenon ay naganap sa katapusan ng panahong 1840 hanggang 1844, at naganap din ito sa pasimula nito. Naghula si Josiah Litch na magkakaroon ng isang katuparan hinggil sa Islam noong 1840. Ipinatala niya ang kaniyang hula sa talaang pampubliko noong 1838, at itinuwid niya ito sampung araw bago ang Agosto 11, 1840. Ang katuparan ng itinuwid na hula ay nagbigay-kapangyarihan sa unang mensahe ng anghel. Ang ikalawang mensahe ay binigyang-kapangyarihan ng itinuwid na mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi. Dalawang saksi mula sa iisang kasaysayan, isang saksi-alpa at isang saksi-omega. Magkasama nilang kinikilala ang pagbibigay-kapangyarihan sa isang mensahe batay sa pagtutuwid ng naunang mensahe.

The alpha identifies a prophecy of Islam and the omega identifies a prophecy of a shut door. Line upon line, Islam in 1840 and the shut door in 1844, identifies Islam and a shut door as the message of the Midnight Cry. At the beginning of the message Islam is loosed, as in Christ’s triumphal entry. At that point the door is closed in the parable of the ten virgins, as the door is closed upon the judgment of the house of God. At the conclusion of the message, Islam strikes again as the door is closed upon the United States.

Ang alpha ay tumutukoy sa isang propesiya hinggil sa Islam at ang omega ay tumutukoy sa isang propesiya hinggil sa saradong pinto. Sa tuntunin sa tuntunin, ang Islam noong 1840 at ang saradong pinto noong 1844 ay nagpapakilala na ang Islam at ang saradong pinto ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi. Sa pasimula ng mensahe, ang Islam ay pinakakawalan, gaya ng sa matagumpay na pagpasok ni Cristo. Sa puntong iyon, isinasara ang pinto sa talinghaga ng sampung dalaga, gaya ng pagsasara ng pinto sa paghatol sa sambahayan ng Diyos. Sa pagtatapos ng mensahe, muling humahampas ang Islam samantalang isinasara ang pinto sa Estados Unidos.

It is important to see that the line produced by Leviticus twenty-three identifies the three steps of Passover at the beginning and the three steps of the priests at the end. The priests are lifted up as an offering at the Sunday law, but they are purified before that event. When they are lifted up, they are the ensign, and when Christ was lifted up in the three steps at the beginning of the line, He drew all the world unto Himself. The lifting up of the one hundred and forty-four thousand is the end of the line that began with the lifting up of Christ. In both the beginning and ending one waymark of three steps are identified.

Mahalagang makita na ang linyang nagmumula sa Levitico 23 ay tumutukoy sa tatlong hakbang ng Paskua sa pasimula at sa tatlong hakbang ng mga saserdote sa katapusan. Itinatataas ang mga saserdote bilang isang handog sa panahon ng batas ng Linggo, ngunit dinadalisay sila bago ang pangyayaring iyon. Kapag sila’y itinaas, sila ang estandarte; at nang itinaas si Cristo sa tatlong hakbang sa pasimula ng linya, hinila Niya ang buong sanlibutan tungo sa Kaniyang sarili. Ang pag-itaas ng isandaang apatnapu’t apat na libo ang wakas ng linyang nagsimula sa pag-itaas kay Cristo. Sa pasimula at sa wakas ay natutukoy ang isang palatandaang binubuo ng tatlong hakbang.

Three steps at the beginning that are followed by five days, and three steps at the ending that are followed by five days. From that point on, the story is about the great multitude, for the priesthood has been established as the ensign of the one hundred and forty-four thousand. The seven days of Tabernacles is a period for the Gentiles. If we leave off the time of the Gentiles that begins at the Sunday law, and leave off the three and a half days that ended in 2023, we have the temple of the one hundred and forty-four thousand represented within the fifty days of the Pentecostal season from December 31, 2023 unto the soon-coming Sunday law.

Tatlong hakbang sa pasimula na sinusundan ng limang araw, at tatlong hakbang sa wakas na sinusundan ng limang araw. Mula sa puntong iyon, ang salaysay ay ukol sa dakilang karamihan, sapagkat ang pagkapari ay naitatag na bilang watawat ng isandaang apatnapu't apat na libo. Ang pitong araw ng Pista ng mga Tabernakulo ay isang panahon para sa mga Hentil. Kung iiwaksi natin ang panahon ng mga Hentil na nagsisimula sa batas ng Linggo, at iiwaksi ang tatlo't kalahating araw na nagtapos noong 2023, ang templo ng isandaang apatnapu't apat na libo ay kinakatawan sa loob ng limampung araw ng panahon ng Pentekostes mula Disyembre 31, 2023 hanggang sa nalalapit na batas ng Linggo.

Five days from the resurrection for the virgins, thirty days that follow for the priests. Then five days of a trumpet message from the virgins, ending with their ascension when the forty days concludes, followed by five days unto judgment, followed by five days to the Sunday law. As a symbol of the virgins, the number “5” sets forth the footsteps of the one hundred and forty-four thousand, who are virgins and who are also priests.

Limang araw mula sa muling pagkabuhay para sa mga birhen, tatlumpung araw na kasunod para sa mga saserdote. Pagkatapos ay limang araw ng mensahe ng trumpeta mula sa mga birhen, na magwawakas sa kanilang pag-akyat kapag nagwakas ang apatnapung araw, na susundan ng limang araw patungo sa paghatol, na susundan ng limang araw patungo sa batas ng Linggo. Bilang sagisag ng mga birhen, inilalatag ng bilang na "5" ang mga yapak ng isang daan at apatnapu't apat na libo, na mga birhen at gayundin mga saserdote.

During the thirty days of teaching, the final and seventh seal is removed, and it is in that period that Miller sees the jewels being restored. “Come and see” is a symbol based upon the first four seals, so when the seventh seal was opened, Miller was told to “come and see,” but the angels in heaven all just watch on in silence. Miller’s dream is identifying the sealing of the jewels who are the one hundred and forty-four thousand, while also identifying the jewels that are the message of the Midnight Cry. That message conveys the power to the virgins that accomplishes the sealing, and the dirt brush man identifies the One who controls both the messengers and the message.

Sa loob ng tatlumpung araw ng pagtuturo, inaalis ang pangwakas at ikapitong selyo, at sa panahong iyon nakikita ni Miller ang pagpapanumbalik ng mga hiyas. Ang “Halika at tingnan” ay isang sagisag na nakabatay sa unang apat na selyo, kaya nang nabuksan ang ikapitong selyo, sinabi kay Miller na “halika at tingnan,” ngunit ang mga anghel sa langit ay pawang nanonood lamang sa katahimikan. Ang panaginip ni Miller ay tumutukoy sa pagpapaselyo ng mga hiyas, na sila ang isandaan at apatnapu’t apat na libo, at gayundin ay tumutukoy sa mga hiyas na siyang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi. Ang mensaheng iyon ang naghahatid ng kapangyarihan na nagsasakatuparan ng pagpapaselyo sa mga dalaga, at ang lalaking may brotsang panlinis ay ipinakikilala ang Isa na kumokontrol sa kapuwa mga sugo at sa mensahe.

2024 represents the foundational test, and now in 2026 the temple test has arrived. We are now in the thirty-day period where Christ is teaching, and to not recognize this fact is fatal.

Ang 2024 ay kumakatawan sa saligang pagsubok, at ngayon, sa 2026, sumapit na ang pagsubok sa templo. Tayo ngayon ay nasa tatlumpung-araw na yugto ng pagtuturo ni Cristo, at ang hindi pagkilala sa katotohanang ito ay nakamamatay.

Recognizing the message and the messenger was an element of the foundational test represented by Rome establishing the vision, and is an element of the story of Elijah and Ahab.

Ang pagkilala sa mensahe at sa sugo ay isang bahagi ng saligang pagsubok na kinakatawan ng Roma sa pagtatatag ng pangitain, at isang bahagi ng salaysay nina Elias at Ahab.

> And in the thirty and eighth year of Asa king of Judah began Ahab the son of Omri to reign over Israel: and Ahab the son of Omri reigned over Israel in Samaria twenty and two years. And Ahab the son of Omri did evil in the sight of the Lord above all that were before him. And it came to pass, as if it had been a light thing for him to walk in the sins of Jeroboam the son of Nebat, that he took to wife Jezebel the daughter of Ethbaal king of the Zidonians, and went and served Baal, and worshipped him. And he reared up an altar for Baal in the house of Baal, which he had built in Samaria. And Ahab made a grove; and Ahab did more to provoke the Lord God of Israel to anger than all the kings of Israel that were before him. In his days did Hiel the Bethelite build Jericho: he laid the foundation thereof in Abiram his firstborn, and set up the gates thereof in his youngest son Segub, according to the word of the Lord, which he spake by Joshua the son of Nun. And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 16:29–17:1.

> At sa ika-tatlumpu’t walong taon ni Asa na hari ng Juda ay nagsimulang maghari si Ahap na anak ni Omri sa Israel; at si Ahap na anak ni Omri ay naghari sa Israel sa Samaria nang dalawampu’t dalawang taon. At si Ahap na anak ni Omri ay gumawa ng kasamaan sa paningin ng Panginoon, higit sa lahat ng nauna sa kaniya. At nangyari, na waring magaan na bagay lamang sa kaniya ang lumakad sa mga kasalanan ni Jeroboam na anak ni Nebat, na kinuha pa niyang maging asawa si Jezebel na anak ni Ethbaal, hari ng mga Sidonio, at yumaon at naglingkod kay Baal, at sumamba sa kaniya. At nagtindig siya ng isang dambana para kay Baal sa bahay ni Baal na kaniyang itinayo sa Samaria. At si Ahap ay gumawa ng isang sagradong kakahuyan; at si Ahap ay higit pang nagpasiklab sa galit ng Panginoon, ang Diyos ng Israel, kaysa sa lahat ng mga hari ng Israel na nauna sa kaniya. Sa kaniyang mga araw ay itinayo ni Hiel na Bethelita ang Jerico: inilagay niya ang saligan nito sa kapalit ng buhay ni Abiram na kaniyang panganay, at itinindig niya ang mga pintuang-bayan nito sa kapalit ng buhay ng kaniyang bunsong anak na si Segub, ayon sa salita ng Panginoon, na kaniyang sinalita sa pamamagitan ni Josue na anak ni Nun. At si Elias na Tishbita, na isa sa mga nananahan sa Gilead, ay nagsabi kay Ahap, Buhay ang Panginoon, ang Diyos ng Israel, na sa harap niya ako’y nakatayo, na sa mga taong ito ay hindi magkakaroon ng hamog ni ulan, kundi ayon sa aking salita. 1 Mga Hari 16:29-17:1.

The numbers associated with Ahab add to the context of the passage. “Thirty-eight” represents a “rising up.” Israel was commanded to “rise up” and enter the Promised Land in the thirty-eighth year.

Ang mga bilang na kaugnay ni Ahab ay nagdaragdag sa konteksto ng sipi. Ang "tatlumpu't walo" ay kumakatawan sa "pagbangon." Inutusan ang Israel na "bumangon" at pumasok sa Lupang Pangako sa ika-tatlumpu't walong taon.

> Now rise up, said I, and get you over the brook Zered. And we went over the brook Zered. And the space in which we came from Kadeshbarnea, until we were come over the brook Zered, was thirty and eight years; until all the generation of the men of war were wasted out from among the host, as the Lord sware unto them. Deuteronomy 2:13, 14.

> Ngayo’y magsitindig kayo, wika ko, at tawirin ninyo ang batis ng Zered. At kami’y tumawid sa batis ng Zered. At ang panahong nagdaan mula nang kami’y lumakad mula sa Kadeshbarnea hanggang sa aming pagtawid sa batis ng Zered ay tatlumpu’t walong taon; hanggang sa maubos sa gitna ng hukbo ang buong salinlahi ng mga lalaking mangdidigma, gaya ng isinumpa sa kanila ng Panginoon. Deuteronomio 2:13, 14.

Jesus healed the crippled man who was thirty-eight years old when He told him to “rise.”

Pinagaling ni Hesus ang lalaking lumpo na tatlumpu’t walong taong gulang nang sinabi Niya sa kaniya, “Bumangon ka.”

> And a certain man was there, which had an infirmity thirty and eight years. When Jesus saw him lie, and knew that he had been now a long time in that case, he saith unto him, Wilt thou be made whole? The impotent man answered him, Sir, I have no man, when the water is troubled, to put me into the pool: but while I am coming, another steppeth down before me. Jesus saith unto him, Rise, take up thy bed, and walk. And immediately the man was made whole, and took up his bed, and walked: and on the same day was the sabbath. John 5:5–9.

> At naroon ang isang lalaki na may karamdaman sa loob ng tatlumpu’t walong taon. Nang makita ni Jesus siyang nakahiga, at nabatid na malaon na siyang nasa ganyang kalagayan, sinabi niya sa kaniya, Ibig mo bang gumaling? Sumagot sa kaniya ang maysakit, Ginoo, wala akong taong maglalagay sa akin sa paliguan kapag ginugulo ang tubig; ngunit samantalang ako’y paparoon, may iba nang nauuna sa aking lumulusong. Sinabi sa kaniya ni Jesus, Bumangon ka, buhatin mo ang iyong higaan, at lumakad. At pagdaka’y gumaling ang tao, at binuhat ang kaniyang higaan, at lumakad: at noon ding araw na yaon ay araw ng Sabat. Juan 5:5-9.

Josiah Litch made a prediction in 1838, that he fine-tuned in 1840. The thirty-eighth year Moses references in Deuteronomy, was also the fortieth year. Josiah Litch’s two-step process paralleled the two-step revival of his namesake, king Josiah. The numbers of 38 and 40 in relation to one another, represent a rising up, which is what happens to the two witnesses when they are lifted up into the clouds.

Noong 1838, si Josiah Litch ay gumawa ng isang hula na pinino niya noong 1840. Ang ikatatlumpu’t walong taon na binabanggit ni Moises sa Deuteronomio ay siya ring ikaapatnapung taon. Ang dalawang-hakbang na proseso ni Josiah Litch ay humalintulad sa dalawang-yugtong pagpapanibago ng kapangalan niyang Haring Josias. Ang ugnayan ng mga bilang na 38 at 40 ay kumakatawan sa pag-angat, na siyang nagaganap sa dalawang saksi kapag sila’y itinataas sa mga alapaap.

With Litch, the lifting up was accomplished by the message of Islam of the second woe. The lifting up that is marked by Christ’s ascension, comes after the trumpet message of Islam. Those first two steps of the waymark of trumpet, ascension and judgment was typified by Litch, whose two steps were typified by king Josiah’s two step revival and reformation. In Deuteronomy the command was to rise up and go into the Promised Land, and the lifting up of the ensign at the Sunday law is the identical promise.

Kay Litch, ang pagtaas ay naisakatuparan sa pamamagitan ng mensahe ng Islam ng ikalawang aba. Ang pagtaas na tinandaan ng pag-akyat ni Cristo ay sumusunod sa mensaheng trumpeta ng Islam. Ang unang dalawang hakbang ng palatandaang kinabibilangan ng trumpeta, pag-akyat, at paghuhukom ay inilarawan sa huwaran ni Litch, na ang dalawang hakbang ay inilarawan naman ng dalawang-hakbang na pagbabagong-buhay at reporma ni Haring Josias. Sa Deuteronomio, ang utos ay bumangon at pumasok sa Lupang Pangako, at ang pagtaas ng watawat sa batas ng Linggo ay mismong gayunding pangako.

Ahab reigned twenty-two years, thus he reigns during the period when Divinity is combined with humanity, which is the period of thirty days that precedes the trumpet message. Ahab is Trump, who will marry Jezebel in the very near future. In the period of Trump, only Elijah has a message of rain. This fact is foundational, for the movement of the one hundred and forty-four thousand is the movement of the methodology of line upon line; and that methodology is based upon the foundational truth that the reform movement of the one hundred and forty-four thousand has been typified by every reform movement of sacred history. In each of those movements the leaders were part of the testing process. Every time.

Naghari si Ahab nang dalawampu’t dalawang taon; kaya’t naghahari siya sa panahong pinag-isa ang Pagka-Diyos at ang Pagkatao, na siyang tatlumpung-araw na panahong nauuna sa mensahe ng trumpeta. Si Ahab ay si Trump, na pakakasalan si Jezebel sa napakalapit na hinaharap. Sa panahon ni Trump, si Elijah lamang ang may mensahe ng ulan. Ang katotohanang ito ay saligan, sapagkat ang kilusan ng isandaan at apatnapu’t apat na libo ay ang kilusan ng metodolohiyang “line upon line”; at ang metodolohiyang iyon ay nakabatay sa saligang katotohanang ang kilusang reporma ng isandaan at apatnapu’t apat na libo ay naipakita bilang tipo sa pamamagitan ng bawat kilusang reporma sa banal na kasaysayan. Sa bawat isa sa mga kilusang iyon, ang mga pinuno ay bahagi ng proseso ng pagsubok. Sa bawat pagkakataon.

Ahab is the seventh king from Jeroboam, and we have repeatedly shown how Ahab is the state during the Sunday law crisis. We have shown how the Laodicean Seventh-day Adventist church rebuilt Jericho in 1863, costing the Whites their oldest and youngest sons, and typifying Jericho at the Sunday law. 1863 typifies the Sunday law.

Si Ahab ang ikapitong hari mula kay Jeroboam, at paulit-ulit naming ipinakita kung paanong si Ahab ang estado sa panahon ng krisis ng batas ng Linggo. Ipinakita namin kung paanong muling itinayo ng Laodiceang Iglesya ng mga Seventh-day Adventist ang Jerico noong 1863, na nagbunga ng pagkawala ng panganay at bunsong mga anak na lalaki ng mag-asawang White, at naging tipo ng Jerico sa panahon ng batas ng Linggo. Ang taong 1863 ay tipo ng batas ng Linggo.

The passage is full of symbolism identifying the period as the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and in that time period to reject Miller’s understanding of a truth that was placed upon Habakkuk’s 1843 table is foundational rebellion, that includes a disregard for God’s chosen messenger under the same pretext as Korah’s rebels and the rebels of 1888, who claimed that all the congregation is holy.

Ang siping ito ay puno ng simbolismong tumutukoy sa kapanahunan bilang ang panahon ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo, at sa kapanahunang iyon, ang pagtanggi sa pagkaunawa ni Miller hinggil sa isang katotohanang inilagay sa talahanayang 1843 ni Habakuk ay isang saligang paghihimagsik, na kinabibilangan ng pagwawalang-bahala sa hinirang na sugo ng Diyos sa ilalim ng gayunding katwiran tulad ng mga naghimagsik na kasama ni Korah at ng mga rebelde noong 1888, na nag-angking banal ang buong kapulungan.

We are now in the test of the temple when the windows of heaven are opened along with a dispensational door. The dispensational door marks the transition for the priests from Laodicea unto the priests of Philadelphia. It marks the separation of the counterfeit and true jewels of Miller’s dream. The windows identify a curse or a blessing. Malachi three, premises the test upon returning. Miller’s dream emphasizes the restoration of both the priesthood and the message. Revelation nineteen identifies the army of the Lord that is raised up when a prediction of a trumpet message of Islam is fulfilled.

Tayo ngayon ay nasa pagsubok ng templo, kung kailan nabubuksan ang mga durungawan ng langit kasabay ng isang dispensasyonal na pintuan. Minamarkahan ng dispensasyonal na pintuan ang transisyon para sa mga saserdote mula sa Laodicea tungo sa mga saserdote ng Philadelphia. Minamarkahan nito ang paghihiwalay ng mga huwad at tunay na hiyas sa panaginip ni Miller. Tinutukoy ng mga durungawan ang isang sumpa o isang pagpapala. Ang Malakias 3 ay ibinabatay ang pagsubok sa pagbabalik. Binibigyang-diin ng panaginip ni Miller ang pagpapanumbalik kapwa ng pagkasaserdote at ng mensahe. Ang Apocalipsis 19 ay tumutukoy sa hukbo ng Panginoon na ibinabangon kapag natupad ang isang hula ng mensaheng trumpeta tungkol sa Islam.

The test that precedes the litmus test of the trumpet message is the second and it is the temple test. Miller’s dream produces a doubling, that is always associated with the second test, for Miller’s dream uses jewels as both the messages and the messengers. The temple test involves the application of the line upon line methodology of the latter rain. It requires the priests to see the temple in the various lines of prophecy in order to align the messages. The dirt brush man’s larger casket is the temple of the one hundred and forty-four thousand, and Malachi’s storehouse is the same. The heart of the temple furnishing is the ark of the covenant, which the covering cherubim’s continually look to, thus emphasizing the focus of all holy beings. The holy in this history need to look unto the temple and gaze into the ark.

Ang pagsubok na nauuna sa litmus na pagsubok ng mensahe ng trumpeta ay ang ikalawang pagsubok, at ito ang pagsubok ng templo. Ang panaginip ni Miller ay nagbubunga ng pagdodoble, na laging nauugnay sa ikalawang pagsubok, sapagkat sa panaginip ni Miller, ang mga hiyas ay kapwa mga mensahe at mga mensahero. Sinasangkot ng pagsubok ng templo ang paglalapat ng metodolohiyang line upon line ng huling ulan. Hinihingi nito na ang mga saserdote ay makakita ng templo sa iba’t ibang linya ng propesiya upang maihanay ang mga mensahe. Ang mas malaking sisidlan ng lalaking may brush na panlinis ng dumi ay ang templo ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, at gayundin ang kamalig ni Malakias. Ang puso ng mga kasangkapan sa templo ay ang kaban ng tipan, na siyang laging tinutuunan ng paningin ng mga kerubing nagtatakip, kaya’t binibigyang-diin ang sentro ng pansin ng lahat ng banal na nilalang. Ang mga banal sa kasaysayang ito ay kailangang tumingin sa templo at tumitig sa kaban.

The temple of the one hundred and forty-four thousand is the subject of Leviticus twenty-three and it presents a historical line that was fulfilled in the time of Christ with what Sister White calls “the Pentecostal season.” From the resurrection unto Pentecost, or from December 31, 2023 unto the Sunday law Leviticus twenty-three’s prophetic line represents the temple of the one hundred and forty-four thousand. That history begins with a waymark of three steps followed by five days and it ends with a waymark of three steps followed by five days. In the middle of the alpha and omega histories is the thirty days of sealing the priests. That overall line begins with the seventh-day Sabbath and ends with the seventh-year Sabbath. At this level the temple of the one hundred and forty-four thousand is the ark that will carry 8 souls to the earth made new, and it is also the ark of the covenant that is shadowed by two angels, just as the two Sabbaths shadow the temple of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand represented with the Pentecostal season.

Ang templo ng isandaan at apatnapu't apat na libo ang paksa ng Levitico dalawampu't tatlo, at inilalahad nito ang isang linyang pangkasaysayan na natupad sa panahon ni Cristo sa tinatawag ni Kapatid na White na “ang kapanahunan ng Pentecostes.” Mula sa pagkabuhay na mag-uli hanggang sa Pentecostes, o mula Disyembre 31, 2023 hanggang sa batas ng Linggo, ang linyang propetiko ng Levitico dalawampu't tatlo ay kumakatawan sa templo ng isandaan at apatnapu't apat na libo. Ang kasaysayang iyon ay nagsisimula sa isang palatandaan ng tatlong hakbang na sinusundan ng limang araw, at nagtatapos sa isang palatandaan ng tatlong hakbang na sinusundan ng limang araw. Sa gitna ng mga kasaysayang alpha at omega ay ang tatlumpung araw ng pagtatatak sa mga saserdote. Ang kabuuang linyang iyon ay nagsisimula sa Sabat ng ikapitong araw at nagtatapos sa Sabat ng ikapitong taon. Sa antas na ito, ang templo ng isandaan at apatnapu't apat na libo ay ang kaban na magdadala ng 8 kaluluwa patungo sa lupang ginawang bago, at ito rin ang kaban ng tipan na nililimanan ng dalawang anghel, gaya ng dalawang Sabat na nagsisilbing anino sa templo ng pagkasaserdote ng isandaan at apatnapu't apat na libo na kinakatawan sa pamamagitan ng kapanahunan ng Pentecostes.

Leviticus twenty-three is about the priesthood of the one hundred and forty-four thousand during the final manifestation of the Pentecostal season that began at Christ’s resurrection and continued until fifty days later at the Day of Pentecost. The Pentecostal season is established when the first twenty-two verses of Leviticus twenty-three is aligned with the last twenty-two verses. William Miller’s dream identifies that the jewels of God’s word are both the message and the messengers.

Ang Levitico dalawampu't tatlo ay tungkol sa pagkasaserdote ng isang daan at apatnapu't apat na libo sa pangwakas na pagpapakita ng panahon ng Pentecostes, na nagsimula sa pagkabuhay na mag-uli ni Cristo at nagpatuloy hanggang limampung araw makalipas, sa Araw ng Pentecostes. Ang panahon ng Pentecostes ay natatatag kapag ang unang dalawampu't dalawang talata ng Levitico dalawampu't tatlo ay inihanay sa huling dalawampu't dalawang talata nito. Tinutukoy ng panaginip ni William Miller na ang mga hiyas ng Salita ng Diyos ay kapwa ang mensahe at ang mga mensahero.

> “I have had precious opportunities to obtain an experience. I have had an experience in the first, second, and third angels’ messages. The angels are represented as flying in the midst of heaven, proclaiming to the world a message of warning, and having a direct bearing upon the people living in the last days of this earth’s history. No one hears the voice of these angels, for they are a symbol to represent the people of God who are working in harmony with the universe of heaven. Men and women, enlightened by the Spirit of God, and sanctified through the truth, proclaim the three messages in their order.” Life Sketches, 429.

> “Nagkaroon ako ng mahahalagang pagkakataong magtamo ng karanasan. Nagkaroon ako ng karanasan sa mga mensahe ng unang, ikalawa, at ikatlong anghel. Inilarawang lumilipad ang mga anghel sa kalagitnaan ng langit, na ipinahahayag sa sanlibutan ang isang mensahe ng babala, at may tuwirang kinalaman sa mga taong nabubuhay sa mga huling araw ng kasaysayan ng daigdig na ito. Walang sinuman ang nakaririnig sa tinig ng mga anghel na ito, sapagkat sila’y isang sagisag na kumakatawan sa bayan ng Diyos na gumagawa nang kaayon sa sansinukob ng langit. Ang mga lalaki at babae, na pinaliwanagan ng Espiritu ng Diyos at pinabanal sa pamamagitan ng katotohanan, ay ipinapahayag ang tatlong mensahe ayon sa kanilang pagkakasunod-sunod.” Life Sketches, 429.

The angels are symbols of God’s people who proclaim the message represented by the angel.

Ang mga anghel ay mga sagisag ng bayan ng Diyos na nagpapahayag ng mensaheng kinakatawan ng anghel.

> “Time is short. The first, second, and third angel’s messages are the messages to be given to the world. We hear not literally the voice of the three angels, but these angels in Revelation represent a people who will be upon the earth and give these messages.

> Maikli na ang panahon. Ang mga mensahe ng unang, ikalawa, at ikatlong anghel ay yaong dapat ihatid sa sanlibutan. Hindi natin naririnig sa literal na paraan ang tinig ng tatlong anghel, subalit ang mga anghel na ito sa Apocalipsis ay kumakatawan sa isang bayan na mabubuhay sa lupa at magpapahayag ng mga mensaheng ito.

> “John saw ‘Another angel come down from heaven, having great power; and the whole earth was lightened with his glory.’ Revelation 18:1. That work is the voice of the people of God proclaiming a message of warning to the world.” The 1888 Materials, 926.

> Nakita ni Juan ang “isa pang anghel na bumaba mula sa langit, na may dakilang kapangyarihan; at ang buong lupa ay naliwanagan ng kaniyang kaluwalhatian.” Apocalipsis 18:1. Ang gawaing iyon ay ang tinig ng bayan ng Diyos na nagpapahayag ng isang mensahe ng babala sa sanlibutan. The 1888 Materials, 926.

Angels represent the people who give the messages represented by the angels. William Miller is represented prophetically in a multitude of applications. One of those applications is that Miller is represented by the first and the last time prophecies he was led to proclaim. The seven times or 2,520 years that ended in 1798, was Miller’s alpha discovery and the cleansing of the sanctuary at the end of 2,300 evenings and mornings on October 22, 1844 was Miller’s omega discovery. Millerite history is represented from 1798 to 1844, and though it was the history of the first and second angels’ it is called by the name of the messenger of that history. Millerite history identifies that Miller was the “voice” proclaiming the first and second angels’ message, and the first angel announced the beginning of judgment on October 22, 1844, and the first angel arrived at the time of the end in 1798, at the conclusion of the “seven times” scattering of the kingdom of Israel. Miller is a symbol of both the 2,520-year prophecy and the 2,300-year prophecy.

Ang mga anghel ay kumakatawan sa mga taong naghahatid ng mga mensaheng kinakatawan ng mga anghel. Si William Miller ay propetikong kinakatawan sa maraming paglalapat. Isa sa mga paglalapat na iyon ay na si Miller ay kinakatawan ng una at huling mga propesiya tungkol sa panahon na inakay siyang ipahayag. Ang pitong panahon, o 2,520 taon, na nagtapos noong 1798, ay ang pagkatuklas na Alpha ni Miller, at ang paglilinis ng santuwaryo sa katapusan ng 2,300 gabi at umaga noong Oktubre 22, 1844, ay ang pagkatuklas na Omega ni Miller. Ang kasaysayang Millerita ay kinakatawan mula 1798 hanggang 1844, at bagaman iyon ang kasaysayan ng unang at ikalawang anghel, ito ay tinatawag sa pangalan ng mensahero ng kasaysayang iyon. Ipinakikilala ng kasaysayang Millerita na si Miller ang "tinig" na nagpahayag ng mga mensahe ng unang at ikalawang anghel, at ang unang anghel ay naghayag ng pasimula ng paghuhukom noong Oktubre 22, 1844, at ang unang anghel ay dumating sa panahon ng wakas noong 1798, sa pagtatapos ng "pitong panahon" na pagkakalat ng kaharian ng Israel. Si Miller ay isang sagisag kapwa ng propesiya ng 2,520 taon at ng propesiya ng 2,300 taon.

The first waymark of 1798 announced that the judgment would begin when the 2,300-years ended on October 22, 1844. Then the Lord opened up the light of the seventh-day Sabbath, and it was His intent to finish the work, so He attempted to open up further light upon the seven times in 1856, but rebellion was manifested, instead of faith. The seven times is the alpha of Millerite history and the 2,300 is the omega.

Ang unang palatandaan noong 1798 ay ipinahayag na magsisimula ang paghuhukom sa pagwawakas ng 2,300 taon noong ika-22 ng Oktubre, 1844. Pagkatapos, ibinukas ng Panginoon ang liwanag ng Sabat ng ikapitong araw, at layon Niyang tapusin ang gawain; kaya sinikap Niyang buksan pa ang karagdagang liwanag hinggil sa pitong panahon noong 1856, ngunit paghihimagsik ang nahayag, sa halip na pananampalataya. Ang pitong panahon ang Alpha ng kasaysayang Millerita, at ang 2,300 ang Omega.

The seven times is represented by the seventh-year Sabbath and the 2,300 is represented by the seventh-day Sabbath. Millerite history is represented by 1798 and 1844, and 1798 represents the seven times and 1844 represents the 2,300 years. Those two Sabbaths are the bookends to the history represented in Leviticus twenty-three. Those two Sabbaths represent two messages, that make one message. Those two messages represent the Millerites, for the people that proclaim the messages represent the angels that symbolize the message. 1798 the first angel arrived and in 1844 the third angel arrived.

Ang pitong panahon ay kinakatawan ng Sabat ng ikapitong taon, at ang 2,300 ay kinakatawan ng Sabat ng ikapitong araw. Ang kasaysayan ng mga Milerita ay kinakatawan ng 1798 at 1844, at ang 1798 ay kumakatawan sa pitong panahon at ang 1844 ay kumakatawan sa 2,300 taon. Ang dalawang Sabat na iyon ang nagsisilbing magkabilang dulo ng kasaysayang kinakatawan sa Levitico dalawampu't tatlo. Ang dalawang Sabat na iyon ay kumakatawan sa dalawang mensahe, na bumubuo ng iisang mensahe. Ang dalawang mensaheng iyon ay kumakatawan sa mga Milerita, sapagkat ang mga taong nagpapahayag ng mga mensahe ay kumakatawan sa mga anghel na sumasagisag sa mensahe. Noong 1798 dumating ang unang anghel at noong 1844 dumating ang ikatlong anghel.

Leviticus twenty-three has seven feasts and seven holy convocations, though every feast is not a holy convocation and vise versa. The feasts all fall between the first and the last holy convocation, which is the seventh-day Sabbath in the beginning and the seventh-year Sabbath at the end. The history of the feasts is bookended with the two Sabbaths that represent William Miller and the Millerites.

Ang Levitico dalawampu’t tatlo ay may pitong kapistahan at pitong banal na kapulungan, bagaman hindi ang bawat kapistahan ay isang banal na kapulungan, at gayon din ang kabaligtaran. Ang lahat ng mga kapistahan ay nasa pagitan ng una at huling banal na kapulungan, na ang una, sa pasimula, ay ang Sabat ng ikapitong araw at ang huli, sa wakas, ay ang Sabat ng ikapitong taon. Ang kasaysayan ng mga kapistahan ay napapagitnaan ng dalawang Sabat na kumakatawan kay William Miller at sa mga Millerita.

When the first twenty-two verses and the last twenty-two verses are combined in Leviticus twenty-three the Pentecostal season is identified. The structure that is established by bringing the lines together is absolutely divine. The Pentecostal season of the structure clearly illustrates the three steps of the three angels. It bears the signature of “Truth.” It bears the signature of Alpha and Omega. It bears the signature of Palmoni. It leads a student to the very heart of the Most Holy Place. It identifies the temple of the one hundred and forty-four thousand. It extends all the way to the earth made new.

Kapag pinagsama ang unang dalawampu’t dalawang talata at ang huling dalawampu’t dalawang talata sa Levitico 23, natutukoy ang Panahon ng Pentekostes. Ang balangkas na naitatatag sa pamamagitan ng pagsasama ng mga linya ay lubos na maka-Diyos. Ang Panahon ng Pentekostes ng naturang balangkas ay malinaw na naglalarawan sa tatlong hakbang ng tatlong anghel. Taglay nito ang lagda ng “Katotohanan.” Taglay nito ang lagda ng Alpha at Omega. Taglay nito ang lagda ni Palmoni. Inaakay nito ang isang mag-aaral sa kaibuturan mismo ng Kabanal-banalang Dako. Tinutukoy nito ang templo ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Umaabot ito hanggang sa Bagong Lupa.

This truth of Leviticus twenty-three is now being unsealed in connection with the temple test that precedes the litmus and third test. The third angel arrived in 1844, and then again at 9/11 and then again in 2023. When the third angel arrived in 1844 the faithful were to by faith follow Christ into the Most Holy Place. Leviticus twenty-three is the path into the Most Holy Place and represents an element of the temple test. John was told to measure the temple and also the worshippers therein.

Ang katotohanang ito ng Levitico dalawampu't tatlo ay ngayo'y binubuksan kaugnay ng pagsubok sa templo na nauuna sa pagsubok na litmus at sa ikatlong pagsubok. Dumating ang ikatlong anghel noong 1844, at muli noong 9/11 at muli noong 2023. Nang dumating ang ikatlong anghel noong 1844, ang mga tapat ay dapat, sa pananampalataya, sumunod kay Cristo papasok sa Kabanal-banalang Dako. Ang Levitico dalawampu't tatlo ang landas patungo sa Kabanal-banalang Dako at kumakatawan sa isang bahagi ng pagsubok sa templo. Inutusan si Juan na sukatin ang templo at gayundin ang mga sumasamba sa loob nito.

Miller’s casket is the temple and the jewels are the worshippers therein. Malachi’s storehouse is the temple and the tithes are the worshippers therein. The Pentecostal season, as represented in the line upon line application of Leviticus twenty-three represents the temple of the one hundred and forty-four thousand. More directly it illustrates the ark of the covenant, with the covering cherubs looking at the Ten Commandments, Aaron’s rod that budded and the golden pot of manna.

Ang kahon ng mga hiyas ni Miller ay ang templo, at ang mga hiyas ay ang mga sumasamba roon. Ang kamalig ni Malakias ay ang templo at ang mga ikapu ay ang mga sumasamba roon. Ang panahon ng Pentecostes, gaya ng inihaharap sa linya-sa-linyang aplikasyon ng Levitico dalawampu't tatlo, ay kumakatawan sa templo ng isandaang apatnapu't apat na libo. Mas tuwiran, inilalarawan nito ang kaban ng tipan, na ang mga kerubin na tumatakip ay nakatunghay sa Sampung Utos, sa tungkod ni Aaron na namulaklak, at sa gintong banga ng mana.

The covering cherubs are angels, and angels represent a message and the messenger. The message that is the alpha message of Leviticus twenty-three is the seventh-day Sabbath, and the omega message is the seventh-year Sabbath. Both are messages, and they are also the alpha and omega messages of William Miller and the Millerites, with the fulfillment of the “seven times,” in 1798, a symbol of the seventh-year Sabbath, and in 1844, God led His people into the Most Holy Place, where they discovered the seventh-day Sabbath. Those two Sabbaths are the first and last holy convocations in Leviticus twenty-three, and the Pentecostal season is positioned between them both, just as the ark was positioned between the two covering cherubs.

Ang mga kerubing tumatakip ay mga anghel, at ang mga anghel ay kumakatawan sa isang mensahe at sa mensahero. Ang mensahe na siyang mensaheng Alfa ng Levitico dalawampu’t tatlo ay ang Sabat ng ikapitong araw, at ang mensaheng Omega ay ang Sabat ng ikapitong taon. Kapwa mga mensahe ang mga ito, at sila rin ang mga mensaheng Alfa at Omega ni William Miller at ng mga Millerita, na ang katuparan ng “pitong panahon,” noong 1798, ay isang sagisag ng Sabat ng ikapitong taon; at noong 1844, pinatnubayan ng Diyos ang Kaniyang bayan sa Kabanal-banalang Dako, kung saan nila natuklasan ang Sabat ng ikapitong araw. Ang dalawang Sabat na iyon ang una at huling mga banal na pagtitipon sa Levitico dalawampu’t tatlo, at ang kapanahunan ng Pentekostes ay nasa pagitan ng dalawa, gaya ng pagkakalagay ng kaban sa pagitan ng dalawang kerubing tumatakip.

The temple is to be measured, and it includes leaving off the courtyard that is given to the Gentiles. At the Sunday law judgment for the house of God ends, and the judgment of the Gentiles begins. The times of the Gentiles ended in 1798, at the end of 1,260 years, and at the end of three and a half days, (a symbol of 1,260) John was to leave off the courtyard.

Ang templo ay susukatin, at hindi isasama ang patyong ibinigay sa mga Hentil. Sa batas ng Linggo, nagtatapos ang paghuhukom para sa sambahayan ng Diyos, at nagsisimula ang paghuhukom ng mga Hentil. Ang mga panahon ng mga Hentil ay nagtapos noong 1798, sa pagtatapos ng 1,260 taon, at sa katapusan ng tatlo at kalahating araw (isang sagisag ng 1,260), iniatas kay Juan na huwag isama ang patyo.

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> At ibinigay sa akin ang isang tambo na tulad ng isang pamalo; at ang anghel ay tumayo at nagsabi, Tumindig ka, at sukatin mo ang templo ng Diyos, at ang dambana, at ang mga sumasamba doon. Ngunit ang looban na nasa labas ng templo ay iwan mo, at huwag mo itong sukatin; sapagkat ibinigay iyon sa mga Hentil; at yuyurakan nila ang banal na lunsod sa loob ng apatnapu't dalawang buwan. Pahayag 11:1, 2.

The court was to be left off, for it was given to the Gentiles, who trod it under foot for three and a half days, or forty-two months.

Ang looban ay dapat iwan, sapagkat ito’y ibinigay sa mga Hentil, na niyurakan nila ito sa ilalim ng kanilang mga paa sa loob ng tatlo’t kalahating araw, o apatnapu’t dalawang buwan.

> And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

> At sila’y mabubuwal sa talim ng tabak, at dadalhing bilang mga bihag sa lahat ng mga bansa; at ang Jerusalem ay yuyurakan ng mga Hentil, hanggang sa maganap ang mga panahon ng mga Hentil. Lucas 21:24.

The times of the Gentiles was fulfilled in 1798, when the book of Daniel was unsealed.

Ang kapanahunan ng mga Hentil ay sumapit sa kaganapan noong 1798, nang inalisan ng tatak ang Aklat ni Daniel.

> “In the temple at Jerusalem a low wall separated the outer court from all other portions of the sacred building. Upon this wall were inscriptions in different languages, stating that none but Jews were allowed to pass this boundary. Had a Gentile presumed to enter the inner enclosure, he would have desecrated the temple, and would have paid the penalty with his life. But Jesus, the originator of the temple and its service, drew the Gentiles to Him by the tie of human sympathy, while His divine grace brought to them the salvation which the Jews rejected.” The Desire of Ages, 194.

> "Sa templo sa Jerusalem, isang mababang pader ang naghihiwalay sa panlabas na looban mula sa lahat ng iba pang bahagi ng banal na gusali. Sa pader na ito ay may mga nakaukit na pabatid sa iba't ibang wika, na nagsasaad na tanging mga Judio ang may pahintulot na lampasan ang hangganang ito. Kung ang isang Hentil ay nangahas na pumasok sa panloob na bakuran, malalapastangan ang templo, at babayaran niya ang kaparusahan nito sa pamamagitan ng kanyang buhay. Ngunit si Jesus, ang tagapagpasimula ng templo at ng paglilingkod nito, ay inilapit ang mga Hentil sa Kanyang sarili sa pamamagitan ng bigkis ng makataong pakikiramay, samantalang ang Kanyang banal na biyaya ang naghatid sa kanila ng kaligtasang itinakwil ng mga Judio." The Desire of Ages, 194.

December 31, 2023 ended the three and a half prophetic days from the disappointment of July 18, 2020. That three and a half years identifies that a prophetic message would then be unsealed, and that the times of the Gentiles was fulfilled, and left off of the measuring of the temple and the worshippers therein. At the Sunday law, which in the Pentecostal season was the Day of Pentecost, judgment passes unto the Gentiles. When we leave off the times of the Gentiles when measuring the temple of the one hundred and forty-four thousand, we find that December 31, 2023 unto the Sunday law is the temple.

Noong 31 Disyembre 2023, natapos ang tatlo't kalahating araw na propetiko mula sa kabiguan noong 18 Hulyo 2020. Ang tatlo't kalahating taon na iyon ay itinutukoy na ang isang propetikong mensahe ay tatanggalan ng selyo, at na ang mga panahon ng mga Hentil ay natupad, at na itinigil ang pagsusukat ng templo at ng mga sumasamba roon. Sa batas ng Linggo, na sa kapanahunan ng Pentekostes ay ang Araw ng Pentekostes, lumilipat sa mga Hentil ang paghatol. Kapag hindi natin isinasama ang mga panahon ng mga Hentil sa pagsusukat ng templo ng isandaan at apatnapu't apat na libo, nakikita natin na ang mula 31 Disyembre 2023 hanggang sa batas ng Linggo ay siyang templo.

The witness of the temple is that it is raised up in two steps; first the foundation, then the temple is identified as finished when the foundation stone that was rejected, marvelously becomes the head of the corner. The foundation was laid when ancient Israel came out of Babylon in the history of the first decree, and the temple was finished in the history of the second decree, but before the third decree. The foundational test occurred in 2024 and we are now in the temple test. That temple test ends at the third and litmus test, and the temple test requires God’s people to measure the temple.

Ang patotoo ng templo ay na ito ay itinayo sa dalawang yugto: una, ang pundasyon; pagkatapos, ang templo ay kinikilalang natapos kapag ang batong-pundasyong itinakwil ay kahanga-hangang naging pangulong batong-panulukan. Inilatag ang pundasyon nang lumabas ang sinaunang Israel mula sa Babilonia sa kasaysayan ng unang dekreto, at ang templo ay natapos sa kasaysayan ng ikalawang dekreto, ngunit bago ang ikatlong dekreto. Naganap ang pagsubok sa pundasyon noong 2024 at tayo ngayon ay nasa pagsubok ng templo. Nagtatapos ang pagsubok ng templo sa ikatlo at litmus na pagsubok, at ang pagsubok ng templo ay nangangailangan na sukatin ng bayan ng Diyos ang templo.

The temple in Leviticus twenty-three is raised up from December 31, 2023 unto the Sunday law, and within that prophetic history the three tests that always occur when a prophecy is unsealed are represented. The last of the three is the litmus test, that was represented by the Exeter camp meeting. At that meeting you either attended the meetings in the tent where Elder Snow twice presented his message of the true Midnight Cry, or you attended the emotional and unbalanced meetings over at the Watertown tent. When the meetings ended the message of the true Midnight Cry went like a tidal wave. Exeter was the litmus test, and the litmus test represents the sealing.

Ang templo sa Levitico 23 ay itinindig mula Disyembre 31, 2023 hanggang sa batas sa Linggo, at sa loob ng kasaysayang propetikong iyon ay kinakatawan ang tatlong pagsubok na palagiang nagaganap kapag inaalis ang selyo sa isang hula. Ang huli sa tatlo ay ang pagsubok na litmus, na kinatawan ng pagtitipong-kampo sa Exeter. Sa pagtitipong iyon, alinman ay dumalo ka sa mga pagpupulong sa tolda kung saan dalawang ulit na iniharap ni Elder Snow ang kaniyang mensahe ng tunay na Sigaw sa Hatinggabi, o dumalo ka sa mga emosyonal at hindi balanseng pagpupulong doon sa tolda ng Watertown. Nang matapos ang mga pagpupulong, ang mensahe ng tunay na Sigaw sa Hatinggabi ay rumagasa na gaya ng daluyong. Ang Exeter ang pagsubok na litmus, at ang pagsubok na litmus ay kumakatawan sa pagtatatak.

The Exeter camp meeting was typified by Christ triumphal entry into Jerusalem, and Lazarus led the ass Jesus rode upon. Lazarus death was the disappointment of July 18, 2020, but he was also Christ’s crowning miracle and the “seal” of His divinity.

Ang pagtitipon sa kampo sa Exeter ay inilalarawan ng Tagumpay na Pagpasok ni Cristo sa Jerusalem, at si Lazaro ang umakay sa asnong sinakyan ni Jesus. Ang kamatayan ni Lazaro ang pagkadismaya noong Hulyo 18, 2020, ngunit siya rin ang pinakatampok na himala ni Cristo at ang "tatak" ng Kanyang pagka-Diyos.

> “Had Christ been in the sickroom, Lazarus would not have died; for Satan would have had no power over him. Death could not have aimed his dart at Lazarus in the presence of the Life-giver. Therefore Christ remained away. He suffered the enemy to exercise his power, that He might drive him back, a conquered foe. He permitted Lazarus to pass under the dominion of death; and the suffering sisters saw their brother laid in the grave. Christ knew that as they looked on the dead face of their brother their faith in their Redeemer would be severely tried. But He knew that because of the struggle through which they were now passing their faith would shine forth with far greater power. He suffered every pang of sorrow that they endured. He loved them no less because He tarried; but He knew that for them, for Lazarus, for Himself, and for His disciples, a victory was to be gained.

> Kung nandoon si Cristo sa silid ng maysakit, hindi sana namatay si Lazaro; sapagkat walang kapangyarihan si Satanas laban sa kaniya. Hindi sana naitudla ni Kamatayan ang kaniyang palaso kay Lazaro sa harap ng Tagapagbigay-buhay. Kaya't nanatiling malayo si Cristo. Pinahintulutan Niya ang kaaway na gamitin ang kaniyang kapangyarihan, upang mapaurong Niya ito bilang isang nalupig na kaaway. Pinahintulutan Niya si Lazaro na dumaan sa ilalim ng paghahari ng Kamatayan; at nakita ng mga nagdurusang magkapatid na babae ang kanilang kapatid na inihimlay sa libingan. Alam ni Cristo na, habang minamasdan nila ang walang-buhay na mukha ng kanilang kapatid, ang kanilang pananampalataya sa kanilang Manunubos ay mahigpit na susubukin. Ngunit alam Niya na, dahil sa pakikipagbaka na kanilang pinagdaraanan ngayon, ang kanilang pananampalataya ay magliliwanag nang may higit na kapangyarihan. Pinagdusahan Niya ang bawat kirot ng dalamhati na kanilang dinanas. Hindi nabawasan ang Kaniyang pag-ibig sa kanila dahil Siya'y nagtagal; subalit alam Niya na para sa kanila, para kay Lazaro, para sa Kaniyang sarili, at para sa Kaniyang mga alagad, isang pagtatagumpay ang matatamo.

> “‘For your sakes,’ ‘to the intent ye may believe.’ To all who are reaching out to feel the guiding hand of God, the moment of greatest discouragement is the time when divine help is nearest. They will look back with thankfulness upon the darkest part of their way. ‘The Lord knoweth how to deliver the godly,’ 2 Peter 2:9. From every temptation and every trial He will bring them forth with firmer faith and a richer experience.

> 'Alang-alang sa inyo,' 'upang kayo'y sumampalataya.' Sa lahat ng umaabot upang madama ang gumagabay na kamay ng Diyos, ang sandali ng sukdulang panghihina ng loob ang siyang panahon na ang tulong ng Diyos ay pinakamalapit. Babalikan nila nang may pasasalamat ang pinakamadilim na bahagi ng kanilang landas. 'Nalalaman ng Panginoon kung paano iligtas ang mga maka-Diyos,' 2 Pedro 2:9. Mula sa bawat tukso at bawat pagsubok ay ilalabas Niya sila na may higit na matatag na pananampalataya at higit na mayamang karanasan.

> “In delaying to come to Lazarus, Christ had a purpose of mercy toward those who had not received Him. He tarried, that by raising Lazarus from the dead He might give to His stubborn, unbelieving people another evidence that He was indeed ‘the resurrection, and the life.’ He was loath to give up all hope of the people, the poor, wandering sheep of the house of Israel. His heart was breaking because of their impenitence. In His mercy He purposed to give them one more evidence that He was the Restorer, the One who alone could bring life and immortality to light. This was to be an evidence that the priests could not misinterpret. This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 528, 529.

> Sa Kaniyang pag-antala sa pagparoon kay Lazaro, si Cristo ay may layunin ng kahabagan para sa mga hindi Siya tinanggap. Nag-antala Siya, upang sa pamamagitan ng pagbuhay kay Lazaro mula sa mga patay ay maibigay Niya sa Kaniyang matitigas ang puso at di-sumasampalatayang bayan ang isa pang katibayan na Siya nga ang 'muling pagkabuhay at ang buhay.' Ayaw Niyang isuko ang lahat ng pag-asa para sa bayan, ang kaawa-awang, naliligaw na mga tupa ng sambahayan ni Israel. Ang Kaniyang puso ay nabibiyak dahil sa kanilang kawalan ng pagsisisi. Sa Kaniyang kahabagan ay nilayon Niyang bigyan sila ng isa pang katibayan na Siya ang Tagapagpanumbalik, ang tanging makapagdadala sa liwanag ng buhay at ng kawalang-kamatayan. Ito'y magiging isang katibayan na hindi maaaring maling bigyang-kahulugan ng mga saserdote. Ito ang dahilan ng Kaniyang pagkaantala sa pagparoon sa Betania. Ang tampok na himalang ito, ang muling pagbuhay kay Lazaro, ang maglalagay ng tatak ng Diyos sa Kaniyang gawain at sa Kaniyang pag-aangkin ng pagka-Diyos. Ang Nasa ng mga Kapanahunan, 528, 529.

The triumphal entry began with the loosing of an ass for Christ to ride upon.

Ang matagumpay na pagpasok ay nagsimula sa pagkalag ng isang asno upang sakyan ni Cristo.

> And when they drew nigh unto Jerusalem, and were come to Bethphage, unto the mount of Olives, then sent Jesus two disciples, Saying unto them, Go into the village over against you, and straightway ye shall find an ass tied, and a colt with her: loose them, and bring them unto me. And if any man say ought unto you, ye shall say, The Lord hath need of them; and straightway he will send them. All this was done, that it might be fulfilled which was spoken by the prophet, saying, Tell ye the daughter of Sion, Behold, thy King cometh unto thee, meek, and sitting upon an ass, and a colt the foal of an ass. And the disciples went, and did as Jesus commanded them. Matthew 21:1–6.

> At nang sila’y malapit na sa Jerusalem, at dumating sa Betfage, sa bundok ng mga Olibo, ay nagsugo si Jesus ng dalawang alagad, at sinabi sa kanila, Pumaroon kayo sa nayong nasa tapat ninyo, at pagdaka’y masusumpungan ninyo ang isang asnong nakatali, at isang bisiro na kasama niya; kalagin ninyo sila, at dalhin ninyo sa akin. At kung may magsabi sa inyo ng anuman, sabihin ninyo, Kinakailangan sila ng Panginoon; at pagdaka’y ipapadala niya ang mga iyon. Nangyari ang lahat ng ito, upang matupad ang sinalita sa pamamagitan ng propeta, na nagsasabi, Sabihin ninyo sa anak na babae ng Sion, Narito, dumarating sa iyo ang iyong Hari, maamo, at nakasakay sa isang asno, at sa isang bisiro, anak ng asno. At yumaon ang mga alagad, at ginawa ang gaya ng iniutos sa kanila ni Jesus. Mateo 21:1-6.

The Midnight Cry message joined the message of the second angel that had arrived at the first disappointment. In the time of Christ that disappointment was the death of Lazarus, and for the Millerites it was the failed prediction of 1843, that arrived on April 19, 1844. Both those disappointments represent July 18, 2020.

Ang Mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi ay umanib sa mensahe ng Ikalawang Anghel, na dumating sa panahon ng unang kabiguan. Sa panahon ni Cristo, ang kabiguang iyon ay ang kamatayan ni Lazaro, at para sa mga Millerita, iyon ay ang nabigong hula noong 1843, na sumapit noong Abril 19, 1844. Ang dalawang kabiguang iyon ay sumasagisag sa Hulyo 18, 2020.

In the Pentecostal season represented by Leviticus twenty-three the litmus test is represented by the threefold waymark of the feast of trumpets, Christ’s ascension and the Day of Atonement. Those three steps represent the litmus test in relation to the first two tests of the foundation and the temple. Those three steps come five days before the Sunday law of Pentecost and represent a lifting up of the one hundred and forty-four thousand as the ensign. If they pass the litmus test, they are lifted up, if they don’t, they are blown out of the windows of Miller’s dream.

Sa panahon ng Pentekostes na kinakatawan ng Levitico 23, ang pagsubok na litmus ay kinakatawan ng tatluhang palatandaan sa daan ng Kapistahan ng mga Trumpeta, ng Pag-akyat ni Cristo, at ng Araw ng Pagbabayad-sala. Ang tatlong hakbang na iyon ay kumakatawan sa pagsubok na litmus kaugnay ng unang dalawang pagsubok ng saligan at ng templo. Ang tatlong hakbang na iyon ay nagaganap limang araw bago ang Batas ng Linggo ng Pentekostes at kumakatawan sa pag-angat ng isang daan at apatnapu’t apat na libo bilang watawat. Kapag pumasa sila sa pagsubok na litmus, itinataas sila; kapag hindi, tinatangay sila palabas ng mga bintana ng panaginip ni Miller.

The third step of the sealing is the Day of Atonement and it represents the blotting out of sin. The second step is the lifting up of Malachi’s offering of Levites and the first step is the message of the trumpets. Since 1844 mankind has been living in the history of the sounding of the seventh trumpet. The external message of the seventh trumpet is the message of the third woe of Islam and the internal message of the seventh trumpet is Christ’s work of combining His Divinity with the humanity of the one hundred and forty-four thousand.

Ang ikatlong hakbang ng pagtatatak ay ang Araw ng Pagbabayad-sala, at ito’y sumasagisag sa pagpapawi ng kasalanan. Ang ikalawang hakbang ay ang pag-angat sa handog ng mga Levita ayon kay Malakias, at ang unang hakbang ay ang mensahe ng mga trumpeta. Mula pa noong 1844, nabubuhay na ang sangkatauhan sa kapanahunan ng pag-ihip ng ikapitong trumpeta. Ang panlabas na mensahe ng ikapitong trumpeta ay ang mensahe ng ikatlong kasawian ng Islam, at ang panloob na mensahe ng ikapitong trumpeta ay ang gawain ni Cristo ng pagsasanib ng Kaniyang Pagka-Diyos sa pagkatao ng isang daan at apatnapu’t apat na libo.

We will continue in the next article.

Magpapatuloy tayo sa susunod na artikulo.

> “In the writings of the prophets are portrayed scenes that, although hoary with age, appear to us in the freshness and power of new revelations. Through faith we understand that these records of God’s dealings with his people in past ages have been preserved in order that we may discern the lessons God desires to teach us by present-day experiences.

> Sa mga sulatin ng mga propeta ay inilarawan ang mga tagpo na, bagaman kinalumaan na ng panahon, ay lumilitaw sa atin na may kasariwaan at kapangyarihan ng mga panibagong kapahayagan. Sa pamamagitan ng pananampalataya ay nauunawaan natin na ang mga talang ito ng pakikitungo ng Diyos sa kaniyang bayan sa mga nagdaang kapanahunan ay napanatili upang ating mapagwari ang mga aral na nais ng Diyos na ituro sa atin sa pamamagitan ng mga karanasan sa kasalukuyang kapanahunan.

> “Living, as we are, in no less momentous a period than that just prior to Christ’s second advent, we need to be especially careful to avoid making mistakes similar to those made by the Jews living in the time of Christ’s first advent.

> Yamang tayo'y nabubuhay sa isang panahong di-kukulangin sa kabuluhan kaysa sa mismong panahong kaagad bago ang ikalawang pagparito ni Cristo, kinakailangan nating maging lalo't higit na maingat upang maiwasan ang paggawa ng mga pagkakamaling kahalintulad ng ginawa ng mga Hudyo na nabuhay sa panahon ng unang pagparito ni Cristo.

> “Like the Jewish leaders, who gradually devised a formal system of worship, in which the importance of unessential matters was greatly magnified, some men are now in danger of losing sight of the important truths applicable to this generation, and of seeking for those things that are new, strange, entrancing.

> Katulad ng mga pinunong Hudyo, na unti-unting nagbalangkas ng isang pormal na sistema ng pagsamba kung saan ang kahalagahan ng mga bagay na hindi mahalaga ay labis na binigyang-diin, may ilang tao sa kasalukuyan na nasa panganib na mawala sa kanilang paningin ang mahahalagang katotohanang naaangkop sa henerasyong ito, at maghanap ng mga bagay na bago, kakaiba, at nakabibighani.

> “There is need of cherishing elevated principles. Those who search after and advocate fanciful ideas need to be taught what is truth before they attempt to teach others. Man-made theories and suppositions are not to be sought after as truth.

> May pangangailangan na pangalagaan at pahalagahan ang matatataas na simulain. Yaong mga nagsasaliksik at nagtataguyod ng mga kaisipang kathang-isip ay kailangang turuan kung ano ang katotohanan bago sila magtangkang magturo sa iba. Ang mga teorya at mga palagay na likha ng tao ay hindi dapat saliksikin na animo’y katotohanan.

> “There are many who are as true as steel to principle, and these will be helped and blessed; for they are weeping between the porch and the altar, saying, ‘Spare thy people, O Lord, and give not thine heritage to reproach.’ We must let the foundation principles of the third angel’s message stand out clear and distinct. The great pillars of our faith will hold all the weight that can be placed upon them.

> Marami ang kasintatag ng bakal sa kanilang paninindigan sa prinsipyo, at ang mga ito ay tutulungan at pagpapalain; sapagkat sila’y tumatangis sa pagitan ng portiko at ng dambana, na nagsasabi, “Mahabag ka sa iyong bayan, O Panginoon, at huwag mong ibigay sa kadustaan ang iyong mana.” Dapat nating hayaang lumitaw na maliwanag at namumukod-tangi ang mga saligang prinsipyo ng mensahe ng ikatlong anghel. Ang mga dakilang haligi ng ating pananampalataya ay makakayang pasanin ang lahat ng bigat na maipapatong sa mga iyon.

> “In this age of error, of day-dreaming and reverie, we need to learn the first principles of the doctrine of Christ. Let us strive to be able to say with the apostle, ‘We have not followed cunningly devised fables when we made known unto you the power and coming of our Lord Jesus Christ.’ The Lord calls upon us to follow high and noble principles.

> Sa kapanahunang ito ng kamalian, ng pagpapantasya at guniguni, kailangan nating matutuhan ang mga unang simulain ng doktrina ni Cristo. Pagsikapan nating masabi, kasama ng apostol, “Hindi kami sumunod sa mga alamat na tusong inimbento, nang ipahayag namin sa inyo ang kapangyarihan at pagparito ng ating Panginoong Jesu-Cristo.” Tinatawag tayo ng Panginoon na sumunod sa mga matataas at mararangal na simulain.

> “Truth, present truth, is all that the word of God represents it to be. The Lord would have his people keep themselves from all superfluities, from all that tends to mysticism. Let those who are tempted to indulge in fanciful, imaginary doctrines sink the shaft deep into the quarries of heavenly truth, and secure the treasure that means life eternal to the receiver. In the word there are the most precious truths. These will be found by those who study with earnestness; for heavenly angels will direct the search.

> Ang katotohanan, ang kasalukuyang katotohanan, ay ganap na kung ano ang ipinakikilala rito ng Salita ng Diyos. Ibig ng Panginoon na ang Kanyang bayan ay ilayo ang kanilang sarili sa lahat ng kalabisan, sa anumang humahantong sa mistisismo. Hayaang yaong mga natutuksong magpakasangkot sa mga maharaya at guniguning mga doktrina ay maghukay ng balon nang malalim sa minahan ng makalangit na katotohanan, at kamtin ang kayamanang nangangahulugang buhay na walang hanggan sa tatanggap nito. Sa Salita ay naroroon ang mga pinakamahahalagang katotohanan. Matatagpuan ang mga ito ng mga nagsusuri nang may kasigasigan; sapagkat ang makalangit na mga anghel ang gagabay sa pagsasaliksik.

> “Referring to those who are now living upon the earth, Paul declared: ‘The time will come when they will not endure sound doctrine, but after their own lusts shall they heap to themselves teachers, having itching ears; and they shall turn away their ears from the truth, and shall be turned unto fables.’

> Tumutukoy sa mga nabubuhay ngayon sa lupa, ipinahayag ni Pablo: “Darating ang panahon na hindi na nila titiisin ang wastong katuruan, kundi ayon sa kanilang sariling mga pita ay mag-iipon sila para sa kanilang sarili ng mga guro, sapagkat nangangati ang kanilang mga tainga; at ililihis nila ang kanilang mga tainga mula sa katotohanan, at sila’y ibabaling sa mga alamat.”

> “How significant, how soul-stirring, is the charge Paul gave at the time he prophesied concerning those who would not endure sound doctrine: ‘I charge thee therefore before God, and the Lord Jesus Christ, who shall judge the quick and the dead at his appearing and his kingdom: Preach the word; be instant in season, out of season; reprove, rebuke, exhort with all long-suffering and doctrine.’

> Gaano kahalaga, gaanong nakaaantig sa kaluluwa, ang mahigpit na bilin na ibinigay ni Pablo nang siya’y nagpahayag ng propesiya hinggil sa mga hindi magtitiis sa wastong katuruan: “Kaya’t iniuutos ko sa iyo sa harap ng Diyos at ng Panginoong Jesu-Cristo, na hahatol sa mga buhay at sa mga patay sa kaniyang pagpapakita at sa kaniyang kaharian: Ipangaral mo ang salita; maging handa ka sa kapanahunan at sa di-kapanahunan; magtuwid, sumaway, magpayo na may buong pagtitiis at katuruan.”

> “Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

> Yaong mga may pakikipagniig sa Diyos ay lumalakad sa liwanag ng Araw ng Katuwiran. Hindi nila nilalapastangan ang kanilang Manunubos sa pamamagitan ng pagpapasama ng kanilang lakad sa harap ng Diyos. Ang makalangit na liwanag ay tumatanglaw sa kanila. Habang sila’y lumalapit sa pagwawakas ng kasaysayan ng mundong ito, lubhang lumalago ang kanilang kaalaman tungkol kay Cristo at sa mga propesiyang tumutukoy sa Kanya. Sila ay may walang hanggang halaga sa paningin ng Diyos; sapagkat sila’y kaisa ng Kanyang Anak. Sa kanila, ang salita ng Diyos ay may walang kapantay na kariktan at kagandahan. Nakikita nila ang kahalagahan nito. Nalalahad sa kanila ang katotohanan. Ang doktrina ng pagkakatawang-tao ay nababalot ng banayad na ningning. Nakikita nila na ang Kasulatan ang susi na nagbubukas sa lahat ng hiwaga at lumulutas sa lahat ng suliranin. Yaong mga tumangging tumanggap ng liwanag at lumakad sa liwanag ay hindi makauunawa sa hiwaga ng kabanalan, ngunit yaong mga hindi nag-aatubiling pasanin ang krus at sumunod kay Jesus ay makakakita ng liwanag sa liwanag ng Diyos. The Southern Watchman, Abril 4, 1905.

Back to Articles