Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Eight

Ang Aklat ni Daniel - Bilang Isang Daan at Siyamnapu't Walo

Divine Gatherings and Prophetic Alignments: The Role of the 144,000 in the Eschatological Framework of Daniel 11:40

Mga Banal na Pagtitipon at mga Propetikong Pagkakahanay: Ang Gampanin ng 144,000 sa Eskatolohikal na Balangkas ng Daniel 11:40

Author

Jeff Pippenger

Published

May 1, 2024

Formats

PDF
Word

We are placing the line of the papacy, the line of apostate Republicanism, the line of apostate Protestantism, and the line of the one hundred and forty-four thousand into the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven. We are currently addressing that Christ gathers His people twice, and all the illustrations of gathering His people a second time represent the final sealing process of the one hundred and forty-four thousand.

Ipinapaloob namin ang linya ng Papado, ang linya ng tumalikod na Republikanismo, ang linya ng tumalikod na Protestantismo, at ang linya ng isang daan at apatnapu't apat na libo sa nakatagong kasaysayan ng talatang ika-apatnapu ng kabanatang ika-labing-isa ng Daniel. Kasalukuyan naming tinatalakay na tinitipon ni Cristo ang Kanyang bayan nang makalawa, at ang lahat ng ilustrasyon ng ikalawang pagtipon Niya sa Kanyang bayan ay kumakatawan sa pangwakas na proseso ng paglalagay ng tatak sa isang daan at apatnapu't apat na libo.

When the divine symbol descends in a reform line the Lord then gathers a chosen people, who are thereafter tested. At the conclusion of the testing process there is a scattering, that is followed by His gathering those chosen people a second time, though many are left behind for failing the testing process. Christ began gathering His disciples at His baptism, and at the cross the disciples were scattered. After His resurrection He gathered His disciples a second time in advance of Pentecost. This line identified that a second gathering is accomplished upon the one hundred and forty-four thousand just before the Sunday law, which is typified by Pentecost. The cross identifies a disappointment, followed by a second gathering.

Kapag ang banal na sagisag ay bumababa sa isang linya ng reporma, pagkatapos ay tinitipon ng Panginoon ang isang bayang hinirang, na pagkatapos ay sinusubok. Sa katapusan ng proseso ng pagsubok ay may pangangalat, na sinusundan ng muli Niyang pagtitipon sa bayang hinirang na iyon, bagaman marami ang naiiwan dahil sa kabiguang makapasa sa proseso ng pagsubok. Sinimulan ni Cristo ang pagtitipon sa Kaniyang mga alagad sa Kaniyang bautismo, at sa krus ay nangalat ang mga alagad. Pagkaraan ng Kaniyang pagkabuhay na mag-uli ay muli Niyang tinipon ang Kaniyang mga alagad bago ang Pentecostes. Ang linyang ito ay nagtukoy na ang ikalawang pagtitipon ay ginaganap sa isang daan at apatnapu’t apat na libo bago pa ang Batas ng Linggo, na tinutularan ng Pentecostes. Ang krus ay tumutukoy sa isang pagkabigo, na sinusundan ng ikalawang pagtitipon.

The second gathering after the cross began when Christ descended from meeting with His Father after His resurrection. When the divine symbol descends God’s people are to eat the message, and after Christ descended, He ate with the disciples.

Ang ikalawang pagtitipon matapos ang krus ay nagsimula nang bumaba si Cristo mula sa pakikipagtagpo sa Kaniyang Ama, pagkatapos ng Kaniyang pagkabuhay na mag-uli. Kapag bumababa ang banal na sagisag, nararapat na kainin ng bayan ng Diyos ang mensahe; at pagkababa ni Cristo, Siya’y kumain kasama ng mga alagad.

> And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it, and brake, and gave to them. And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight. Luke 24:30, 31.

> At nangyari, samantalang siya’y nakaupong kasalo nila sa pagkain, na kinuha niya ang tinapay, at ito’y kaniyang pinagpala, at pinagputol-putol, at ibinigay sa kanila. At nabuksan ang kanilang mga mata, at nakilala nila siya; at siya’y nawala sa kanilang paningin. Lucas 24:30, 31.

At the second gathering after the cross Christ “breathed” the Holy Spirit upon His disciples.

Sa ikalawang pagtitipon pagkaraan ng krus, "hiningahan" ni Cristo ang Kaniyang mga alagad ng Espiritu Santo.

> “The act of Christ in breathing upon his disciples the Holy Ghost, and in imparting his peace to them, was as a few drops before the plentiful shower to be given on the day of Pentecost.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.

> "Ang ginawa ni Cristo na paghingahan ang kaniyang mga alagad ng Espiritu Santo, at ang pagkakaloob sa kanila ng kaniyang kapayapaan, ay gaya ng ilang patak bago ang masaganang pagbuhos na ipagkakaloob sa araw ng Pentecostes." Espiritu ng Propesiya, tomo 3, 243.

In the second gathering after the disappointment of April 19, 1844, Christ removed His hand from the mistake of 1843.

Sa ikalawang pagtitipon matapos ang pagkadismaya noong Abril 19, 1844, inalis ni Cristo ang Kanyang kamay mula sa kamaliang hinggil sa 1843.

> “Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844.” Early Writings, 237.

> Yaong mga tapat ngunit nadismaya, na hindi nila maunawaan kung bakit hindi dumating ang kanilang Panginoon, ay hindi iniwan sa kadiliman. Muli silang inakay sa kanilang mga Biblia upang saliksikin ang mga panahon ng propesiya. Inalis ang kamay ng Panginoon mula sa mga bilang, at naipaliwanag ang kamalian. Nakita nila na ang mga panahon ng propesiya ay umabot hanggang 1844, at na ang gayunding mga katibayan na kanilang iniharap upang ipakita na ang mga panahon ng propesiya ay nagtapos noong 1843, ay nagpatunay na magwawakas ang mga iyon noong 1844.

At the disappointment the second angel descended with a “writing in his hand.”

Nang sumapit ang pagkabigo, pumanaog ang ikalawang anghel na may “kasulatan sa kaniyang kamay.”

> “Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’” Early Writings, 247.

> Isa pang makapangyarihang anghel ay inatasang pumanaog sa lupa. Ipinagkaloob ni Jesus sa kanyang kamay ang isang kasulatan, at pagdating niya sa lupa ay sumigaw, "Bumagsak, bumagsak ang Babilonia." Early Writings, 247.

The testing process that began with the arrival of the second angel, concluded at the Exeter camp meeting when the Holy Spirit was poured out and the message went like a tidal wave. That testing process was distinctly identified after the cross when the time period unto the outpouring of the Holy Spirit at Pentecost was preceded by a period of fifty days, that was in turn made up of a period of forty days, followed by a period of ten days which concluded at Pentecost.

Ang proseso ng pagsubok na nagsimula sa pagdating ng ikalawang anghel ay nagtapos sa pagpupulong sa kampo sa Exeter, nang ibinuhos ang Espiritu Santo at ang mensahe ay rumagasa na parang daluyong. Ang prosesong iyon ng pagsubok ay malinaw na natukoy pagkatapos ng pagpapako sa krus, nang ang panahong humantong sa pagbubuhos ng Espiritu Santo sa Pentekostes ay may naunang limampung araw, na binubuo naman ng isang yugto ng apatnapung araw, na sinundan ng isang yugto ng sampung araw, na nagtapos sa Pentekostes.

> “God’s people are to be constantly reaching up to him in prayer. It was after the early disciples had spent ten days in supplication, after all differences had been put away, and they had united in deep heart-searching, and in confession and putting away of sins, and in drawing together in holy fellowship, that the Holy Ghost came upon them, and the promise of Christ was fulfilled. There was a wonderful outpouring of the Holy Spirit. Suddenly there came from heaven the sound as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting. ‘And the same day there were added unto them about three thousand souls.’” Review and Herald, March 11, 1909.

> Ang bayan ng Diyos ay nararapat na palagiang dumudulog sa Kanya sa panalangin. Ito ay pagkaraan ng sampung araw na ginugol ng mga unang alagad sa pagsusumamo, matapos maalis ang lahat ng pagkakaiba, at sila’y nagkaisa sa malalim na pagsisiyasat ng puso, sa pagkukumpisal at pagtalikod sa mga kasalanan, at sa pagkakalapit sa banal na pakikipag-isa, na bumaba sa kanila ang Espiritu Santo at natupad ang pangako ni Cristo. Nagkaroon ng kahanga-hangang pagbubuhos ng Espiritu Santo. At biglang may dumating mula sa langit ang isang tunog na gaya ng humahagibis na malakas na hangin, at napuno nito ang buong bahay na kinauupuan nila. "At nang araw ding iyon ay nadagdag sa kanila ang mga tatlong libong kaluluwa." Review and Herald, Marso 11, 1909.

During the forty days Christ was in attendance teaching the disciples, and then He ascended. The ten days that followed was a period of preparation in advance of the Pentecostal outpouring of the Holy Spirit. The forty days of instruction that followed the cross aligns with April 19, 1844 unto the beginning of the Exeter camp meeting on August 12, 1844. The ten days which preceded Pentecost represented August 12 through 17, 1844, when the Millerites unified upon the message of the Midnight Cry brought by Samuel Snow. In that camp meeting two classes were manifested, and only one class received the Pentecostal outpouring at the conclusion of the meeting. In that period represented by the forty days one class received the instruction, and the other class refused the instruction. When the Midnight Cry arrived one class had the oil, the other did not.

Sa loob ng apatnapung araw, si Cristo ay nasa piling nila, nagtuturo sa mga alagad, at pagkatapos ay umakyat sa langit. Ang sampung araw na sumunod ay panahon ng paghahanda bago ang pagbubuhos ng Espiritu Santo sa Pentekostes. Ang apatnapung araw ng pagtuturo na sumunod pagkatapos ng pagpapapako sa krus ay tumutugma sa Abril 19, 1844 hanggang sa pasimula ng pagtitipong-kampo sa Exeter noong Agosto 12, 1844. Ang sampung araw na nauna sa Pentekostes ay kumakatawan sa Agosto 12 hanggang 17, 1844, nang ang mga Millerita ay nagkaisa sa mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi na dinala ni Samuel Snow. Sa pagtitipong-kampong iyon ay nahayag ang dalawang uri, at iisa lamang na uri ang tumanggap ng Pentekostal na pagbubuhos ng Espiritu Santo sa pagtatapos ng pagpupulong. Sa panahong kinakatawan ng apatnapung araw, ang isang uri ay tumanggap ng pagtuturo, at ang kabilang uri ay tumanggi sa pagtuturo. Nang dumating ang Sigaw sa Hatinggabi, ang isang uri ay may langis, ang kabila ay wala.

> “‘While the bridegroom tarried, they all slumbered and slept.’ By the tarrying of the bridegroom is represented the passing of the time when the Lord was expected, the disappointment, and the seeming delay. In this time of uncertainty, the interest of the superficial and halfhearted soon began to waver, and their efforts to relax; but those whose faith was based on a personal knowledge of the Bible had a rock beneath their feet, which the waves of disappointment could not wash away. ‘They all slumbered and slept;’ one class in unconcern and abandonment of their faith, the other class patiently waiting till clearer light should be given. Yet in the night of trial the latter seemed to lose, to some extent, their zeal and devotion. The halfhearted and superficial could no longer lean upon the faith of their brethren. Each must stand or fall for himself.” The Great Controversy, 395.

> 'Samantalang nagtatagal ang kasintahang lalaki, silang lahat ay nangantok at nangatulog.' Ang pag-antala ng kasintahang lalaki ay kumakatawan sa paglipas ng panahong inaasahan ang Panginoon, sa pagkadismaya, at sa waring pagkaantala. Sa panahong ito ng kawalang-katiyakan, ang interes ng mga taong mababaw at hindi buong-puso ay di naglaon ay nagsimulang mag-urong-sulong, at naglubay ang kanilang mga pagsisikap; ngunit yaong ang pananampalataya ay nakasalig sa personal na kaalaman sa Bibliya ay may batong nasa ilalim ng kanilang mga paa, na hindi kayang hugasan ng mga alon ng pagkadismaya. 'Silang lahat ay nangantok at nangatulog;' ang isang pangkat ay sa kawalang-pakialam at pagtalikod sa kanilang pananampalataya, ang kabilang pangkat ay matiyagang naghihintay hanggang sa maipagkaloob ang higit na malinaw na liwanag. Gayon man, sa gabi ng pagsubok ay waring, sa ilang antas, nawalan ng kanilang sigasig at debosyon ang huli. Ang mga hindi buong-puso at mababaw ay hindi na makasandal sa pananampalataya ng kanilang mga kapatid. Bawat isa ay dapat tumayo o mabuwal para sa kanyang sarili. The Great Controversy, 395.

During the ten days leading to Pentecost, and the period of the Exeter camp meeting, Christ gathered His people a second time in advance of those people carrying His message to the world. When the third angel descended on October 22, 1844, the little flock was again disappointed and scattered, but a period of instruction began on October 22, 1844 as Christ led His people into the Most Holy Place. In 1849, the Lord stretched forth His hand a second time to gather again those whom He had gathered out of the disappointments of April 19 and October 22, 1844.

Sa loob ng sampung araw bago ang Pentekostes, at sa panahon ng Exeter camp meeting, muling tinipon ni Cristo ang Kaniyang bayan bilang paunang paghahanda para sa mga magdadala ng Kaniyang mensahe sa sanlibutan. Nang bumaba ang ikatlong anghel noong Oktubre 22, 1844, ang munting kawan ay muling nabigo at nagkawatak-watak, ngunit isang panahon ng pagtuturo ang nagsimula noong Oktubre 22, 1844 nang inakay ni Cristo ang Kaniyang bayan sa loob ng Kabanal-banalang Dako. Noong 1849, muling iniunat ng Panginoon ang Kaniyang kamay upang muling tipunin yaong mga Kaniyang tinipon mula sa mga pagkabigo ng Abril 19 at Oktubre 22, 1844.

In 1844, the instruction was in regards to the message which the third angel had in his hand when he descended, but in the “period of doubt and uncertainty” that followed the great disappointment, many lost their way. By 1849, the work of gathering the little scattered flock was initiated, but what was illustrated by that history was the defeat of 1863, and the first Kadesh for modern Israel. The future victory of the one hundred and forty-four thousand and their work at the second Kadesh was delayed.

Noong 1844, ang tagubilin ay tumukoy sa mensaheng taglay ng ikatlong anghel sa kanyang kamay nang siya’y bumaba, ngunit sa "panahon ng pag-aalinlangan at kawalang-katiyakan" na sumunod sa Dakilang Pagkabigo, marami ang naligaw ng landas. Pagsapit ng 1849, pinasimulan ang gawain ng pagtitipon ng munting kawan na nangalat, ngunit ang inilarawan ng kasaysayang iyon ay ang pagkatalo noong 1863, at ang unang Kadesh para sa makabagong Israel. Naantala ang magiging tagumpay ng isandaang apatnapu’t apat na libo at ang kanilang gawain sa ikalawang Kadesh.

When the Lord descended on September 11, 2001 He gathered His last-day people, gave them His spiritual food to eat, breathed His Spirit upon those people as He began to sprinkle the latter rain, and He also initiated a testing process that led to July 18, 2020, when His last day people were disappointed and scattered. For three and a half days they were dead in the street. Both the three and a half days, and the forty-day period in the time of Christ represent a wilderness. It is also represented by the period from April 19, 1844 unto August 12, 1844, and also the period from October 22, 1844 unto 1849.

Nang nanaog ang Panginoon noong ika-11 ng Setyembre, 2001, tinipon Niya ang Kaniyang bayan sa mga huling araw, ipinakain Niya sa kanila ang Kaniyang espirituwal na pagkain, hiningahan Niya sila ng Kaniyang Espiritu nang Siya’y nagsimulang magwisik ng huling ulan, at pinasimulan din Niya ang isang proseso ng pagsubok na humantong sa ika-18 ng Hulyo, 2020, nang ang Kaniyang bayan sa mga huling araw ay nadismaya at nangalat. Sa loob ng tatlo’t kalahating araw sila’y patay sa lansangan. Ang tatlo’t kalahating araw na iyon, gayundin ang apatnapung araw na panahon sa kapanahunan ni Cristo, ay kumakatawan sa ilang. Ito rin ay kinakatawan ng panahong mula ika-19 ng Abril, 1844 hanggang ika-12 ng Agosto, 1844, at gayundin ng panahong mula ika-22 ng Oktubre, 1844 hanggang 1849.

From July, 2023 unto the Sunday law, which is the ten days that preceded Pentecost, the camp meeting at Exeter from August 12 unto August 17, and the period from 1849 unto 1863, all align with one another. They represent the period of the second gathering of God’s last-day people. The period from the disappointment to the outpouring of the Holy Spirit is divided into two distinct periods.

Ang mula Hulyo 2023 hanggang sa batas ng Linggo, na siyang sampung araw na nauna sa Pentecostes; ang kapulungan sa kampamento sa Exeter mula ika-12 ng Agosto hanggang ika-17 ng Agosto; at ang panahong mula 1849 hanggang 1863 ay pawang nagkakatugma. Kinakatawan ng mga ito ang panahon ng ikalawang pagtitipon ng bayan ng Diyos sa mga huling araw. Ang panahon mula sa kabiguan hanggang sa pagbubuhos ng Espiritu Santo ay nahahati sa dalawang natatanging yugto.

Within the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven the line of apostate Protestantism (the nominal church), the line of Laodicean Seventh-day Adventism (nominal Adventism), the line of Catholicism, and the line of true Protestantism are all represented. Those four lines illustrate true Protestantism in controversy with a threefold union of the dragon (Judas), the beast (Catholicism) and the false prophet (apostate Protestantism).

Sa loob ng nakalingid na kasaysayan ng talatang apatnapu ng ikalabing-isang kabanata ng Daniel, pawang kinakatawan ang hanay ng tumalikod na Protestantismo (ang simbahan sa pangalan lamang), ang hanay ng Laodiseyang Adbentismo ng Ikapitong Araw (Adbentismong sa pangalan lamang), ang hanay ng Katolisismo, at ang hanay ng tunay na Protestantismo. Ang apat na hanay na iyon ay naglalarawan ng tunay na Protestantismo sa hidwaan laban sa isang tatluhang unyon ng dragon (Hudas), ng halimaw (Katolisismo), at ng bulaang propeta (tumalikod na Protestantismo).

Within the very same hidden history the line of apostate Republicanism is also illustrated. Within that line a controversy between the Democrat (the dragon) and Republican parties (the image of the beast) is represented. The Republican party is to lead out in forming the image to the beast, and in so doing it manifests the prophetic characteristics of the beast (the papacy). In God’s word the papacy, who is the king of the north and also the beast, is given Egypt, (the dragon) as payment for services rendered for being used by God’s as a tool of judgment.

Sa mismong nakatagong kasaysayang iyon ay inilarawan din ang linya ng apostatang Republikanismo. Sa loob ng linyang iyon ay inilalarawan ang isang pagtunggali sa pagitan ng partidong Demokratiko (ang dragon) at ng partidong Republikano (ang larawan ng hayop). Ang partidong Republikano ang mangunguna sa pagbuo ng larawan ng hayop, at sa gayon ay ipinakikita nito ang mga makahulang katangian ng hayop (ang Papado). Sa salita ng Diyos, ang Papado, na siyang hari sa hilaga at siya rin ang hayop, ay ipinagkakaloob sa kaniya ang Ehipto (ang dragon) bilang kabayaran sa mga paglilingkod na ginampanan nito, yamang ginamit ito ng Diyos bilang kasangkapan ng paghatol.

> Son of man, Nebuchadrezzar king of Babylon caused his army to serve a great service against Tyrus: every head was made bald, and every shoulder was peeled: yet had he no wages, nor his army, for Tyrus, for the service that he had served against it: Therefore thus saith the Lord God; Behold, I will give the land of Egypt unto Nebuchadrezzar king of Babylon; and he shall take her multitude, and take her spoil, and take her prey; and it shall be the wages for his army. I have given him the land of Egypt for his labour wherewith he served against it, because they wrought for me, saith the Lord God. In that day will I cause the horn of the house of Israel to bud forth, and I will give thee the opening of the mouth in the midst of them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 29:18–21.

> Anak ng tao, pinapaglingkod ni Nebucadrezar na hari ng Babilonia ang kaniyang hukbo sa isang dakilang paglilingkod laban sa Tiro: bawat ulo ay nakalbo, at bawat balikat ay nagasgas; gayon ma’y wala siyang upa, ni ang kaniyang hukbo, mula sa Tiro, dahil sa paglilingkod na ipinaglingkod niya laban doon. Kaya’t ganito ang sabi ng Panginoong Diyos: Narito, ibibigay ko ang lupain ng Egipto kay Nebucadrezar na hari ng Babilonia; at kakamtin niya ang karamihan nito, at kukunin niya ang samsam nito, at kukunin niya ang huli nito; at yaon ang magiging upa para sa kaniyang hukbo. Ibinigay ko sa kaniya ang lupain ng Egipto bilang kabayaran sa kaniyang pagpapagal na ipinaglingkod niya laban doon, sapagkat gumawa sila para sa akin, sabi ng Panginoong Diyos. Sa araw na yaon ay pasisibulin ko ang sungay ng sambahayan ng Israel, at ibibigay ko sa iyo ang pagbubukas ng bibig sa gitna nila; at kanilang malalaman na ako ang Panginoon. Ezekiel 29:18-21.

Nebuchadnezzar, who is the king of the north in the passage, is given the land of Egypt as his wages, thus typifying that in the last days, the papacy is given Egypt, which is the dragon, which is the ten kings, the United Nations, who agree to give their seventh kingdom unto the beast for a short space.

Si Nebukadnezar, na siyang Hari ng Hilaga sa tinutukoy na talata, ay pinagkalooban ng lupain ng Egipto bilang kaniyang kabayaran, at sa gayo’y nagsisilbing huwaran na, sa mga huling araw, ipagkakaloob sa papasiya ang Egipto—na siyang dragon, na siya ring sampung hari, ang Nagkakaisang mga Bansa—na sumasang-ayon na ibigay ang kanilang ikapitong kaharian sa halimaw sa loob ng maikling panahon.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.

> At ang sampung sungay na iyong nakita sa hayop, ang mga ito ay mapopoot sa patutot, at gagawin siyang tiwangwang at hubad, at kakanin ang kaniyang laman, at susunugin siya sa apoy. Sapagkat inilagay ng Diyos sa kanilang mga puso na tuparin ang kaniyang kalooban, at magkaisa, at ibigay ang kanilang kaharian sa hayop, hanggang sa matupad ang mga salita ng Diyos. Apocalipsis 17:16, 17.

This prophetic payment is represented also in Daniel chapter eleven verse forty-two.

Ang propetikong kabayarang ito ay kinakatawan din sa Daniel kabanata labing-isa, talatang apatnapu’t dalawa.

> He shall stretch forth his hand also upon the countries: and the land of Egypt shall not escape. Daniel 11:42.

> Iuunat din niya ang kaniyang kamay sa mga bansa: at ang lupain ng Egipto ay hindi makaliligtas. Daniel 11:42.

The papacy prevails over the dragon power in the time of the latter rain, for this payment is accomplished “in” the “day” when God “causes the horn of the house of Israel to bud forth.” It is the rain that causes the Israel of God to bud forth, and that day began on September 11, 2001, which was the day of the east wind.

Ang Kapapahan ay nanaig laban sa kapangyarihan ng dragon sa kapanahunan ng huling ulan, sapagkat ang kabayarang ito ay natutupad "sa" "araw" na "pinasisibol ng Diyos ang sungay ng sambahayan ni Israel." Ang ulan ang siyang nagpapasibol sa Israel ng Diyos, at ang araw na iyon ay nagsimula noong Setyembre 11, 2001, na siyang araw ng hanging silanganan.

> He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Isaiah 27:6–9.

> Pauugatin niya ang mga magmumula kay Jacob; ang Israel ay mamumulaklak at sisibol, at pupunuin ang mukha ng daigdig ng bunga. Sinaktan ba niya siya gaya ng sinaktan niya ang mga nanakit sa kanya? O pinaslang ba siya ayon sa pagpaslang sa mga pinaslang niya? Sa takdang sukat, kapag ito’y umuusbong, makikipagtalo ka rito; pinipigil niya ang marahas niyang hangin sa araw ng hanging silangan. Sa pamamagitan nito nga ay mapapadalisay ang kasamaan ni Jacob; at ito ang buong bunga, ang pag-alis ng kaniyang kasalanan: kapag ginawa niyang tulad ng dinurog na mga batong-apog ang lahat ng mga bato ng dambana, ang mga gubat-gubatan at ang mga larawang inanyuan ay hindi na tatayo. Isaias 27:6-9.

Egypt is given to the papal beast when the latter rain is being poured out. The latter rain began to sprinkle when the east wind, representing Islam of the Third Woe was “stayed,” or restrained on September 11, 2001. Then the rain began to be measured, (sprinkled) upon Israel as they began to bud. At the Sunday law, when the Third Woe comes again, the latter rain is poured out without measure. Between September 11, 2001 and the soon coming Sunday law “the iniquity of Jacob” is purged, and the Hebrew word “purged” means “atoned for”. At the Sunday law the papal beast is given Egypt (the dragon), as those ten kings commit fornication with the papacy by forming a worldwide image of the beast.

Ang Egipto ay ibinibigay sa halimaw na papal kapag ibinubuhos ang huling ulan. Nagsimulang magwisik ang huling ulan nang ang hanging silanganan, na kumakatawan sa Islam ng Ikatlong “Sa Aba,” ay “napigil,” o pinigilan noong September 11, 2001. Pagkatapos ay sinimulang sukatin ang ulan, (iwisik) sa Israel habang sila’y nagsimulang sumibol. Sa batas ng Linggo, kapag muling dumating ang Ikatlong “Sa Aba,” ang huling ulan ay ibinubuhos nang walang sukat. Sa pagitan ng September 11, 2001 at ng nalalapit na batas ng Linggo, ang “kasamaan ni Jacob” ay nililinis, at ang salitang Hebreo na “purged” ay nangangahulugang “pinagbayad-sala.” Sa batas ng Linggo ang halimaw na papal ay binibigyan ng Egipto (ang dragon), yamang yaong sampung hari ay nakikiapid sa kapapahan sa pamamagitan ng pagbuo ng isang pandaigdigang larawan ng halimaw.

Before the Sunday law, during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, the apostate Republican horn forms an image to the beast with the apostate Protestant horn, and in that prophetic line the Republican party prevails over the Democratic party, for the Democratic party is a dragon power and the Republican party is the power who forms the image of the papacy.

Bago ang batas ng Linggo, sa panahon ng pagtatatakan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, ang tumalikod na Republikanong sungay ay bumubuo ng larawan sa hayop kasama ang tumalikod na Protestanteng sungay, at sa linyang propetiko na iyon ay nananaig ang Partidong Republikano laban sa Partidong Demokratiko, sapagkat ang Partidong Demokratiko ay kapangyarihan ng dragon at ang Partidong Republikano ang kapangyarihang bumubuo ng larawan ng kapapahan.

Within the prophetic history of the earth beast the end of the Democratic party and the end of the Republican party is identified. Those two parties form the horn of Republicanism, but they identify an internal struggle that runs through the entire history of the earth beast. That horn (Republican) contains an internal microcosm of the two horns of the earth beast.

Sa loob ng propetikong kasaysayan ng hayop na mula sa lupa, natutukoy ang wakas ng Partidong Demokratiko at ang wakas ng Partidong Republikano. Ang dalawang partidong iyon ang bumubuo sa sungay ng Republikanismo, ngunit tinutukoy nila ang isang panloob na tunggaliang tumatakbo sa buong kasaysayan ng hayop na mula sa lupa. Ang sungay na iyon (Republikanismo) ay naglalaman ng isang panloob na mikrokosmo ng dalawang sungay ng hayop na mula sa lupa.

In the testimony of the kingdom of the Medes and Persians it was the last horn that came up higher, and the Democratic party began first in American history, but at the end the Republican party comes up higher and prevails over the Democrats. In the history of the latter rain, which began on September 11, 2001, the globalist, dragon-inspired Democrats rose up out of the bottomless pit of Revelation chapter eleven and slew the Republicans by stealing the 2020 election. Their war against Trump (and the Republicans) began when he announced his candidacy in 2015, and it only intensified from that point onward.

Ayon sa patotoo hinggil sa kaharian ng mga Medo at Persa, ang huling sungay ang siyang umangat na higit na mataas, at ang Partido Demokratiko ang unang nagsimula sa kasaysayan ng Amerika, ngunit sa wakas ang Partido Republikano ang umaangat na mas mataas at mananaig laban sa mga Demokratiko. Sa kasaysayan ng Huling Ulan, na nagsimula noong Setyembre 11, 2001, ang mga globalistang Demokratiko, na inspirado ng dragon, ay umahon mula sa kalaliman ng Apocalipsis kabanata labing-isa at pinatay ang mga Republikano sa pamamagitan ng pagnanakaw sa halalan noong 2020. Ang kanilang digmaan laban kay Trump (at sa mga Republikano) ay nagsimula nang ipahayag niya ang kaniyang kandidatura noong 2015, at mula roon ay lalo lamang itong tumindi.

When the Democrats stole the election in 2020, they then instituted the Pelosi Trials, but when Trump announced his third campaign in 2022, fear came upon the Democrats, and their rage only increased, and they then came against Trump and his supporters with great wrath, for they knew their time was short. They celebrated his death, but when he stood up, great fear fell upon them.

Nang nakawin ng mga Demokratiko ang halalan noong 2020, pagkatapos ay ipinatupad nila ang mga Paglilitis ni Pelosi; ngunit nang ipahayag ni Trump ang kanyang ikatlong kampanya noong 2022, dumapo sa mga Demokratiko ang takot, at lalo lamang nag-alab ang kanilang poot, at pagkatapos ay nilabanan nila si Trump at ang kanyang mga tagasuporta nang may matinding poot, sapagkat batid nilang maikli na ang kanilang panahon. Ipinagdiwang nila ang kanyang kamatayan, ngunit nang siya’y tumindig, bumagsak sa kanila ang matinding takot.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:7–11.

> At kapag natapos na nila ang kanilang patotoo, ang hayop na umaahon mula sa abismo ay makikipagdigma laban sa kanila, at magtatagumpay laban sa kanila, at papatayin sila. At ang kanilang mga bangkay ay nakahandusay sa lansangan ng dakilang lungsod, na sa espirituwal ay tinatawag na Sodoma at Ehipto, kung saan ipinako rin sa krus ang ating Panginoon. At makikita ng mga tao, ng mga lipi, ng mga wika, at ng mga bansa ang kanilang mga bangkay sa loob ng tatlong araw at kalahati, at hindi nila ipahihintulot na mailibing ang kanilang mga bangkay. At ang mga nananahan sa lupa ay magagalak dahil sa kanila, at magpapakasaya, at magpapadala ng mga kaloob sa isa't isa; sapagkat pinahirapan ng dalawang propetang ito ang mga nananahan sa lupa. At pagkaraan ng tatlong araw at kalahati, ang Espiritu ng buhay mula sa Diyos ay pumasok sa kanila, at sila'y tumindig sa kanilang mga paa; at isang matinding takot ang sumapit sa mga nakakita sa kanila. Apocalipsis 11:7-11.

The period that identifies the end of the Democratic party is from the inauguration of Biden in 2021 unto the inauguration of Trump in 2025. The period began with the Pelosi Trials, which were purely unconstitutional and totally political in nature. That history, representing the death of the sixth president since the time of the end in 1989 unto the eighth president that is of the seven began with political trials (the Pelosi Trials), and it ends with the death of the Democratic party, and a second set of Pelosi Trials, as the political targets are reversed.

Ang panahong tumutukoy sa wakas ng Partido Demokratiko ay mula sa panunumpa sa tungkulin ni Biden noong 2021 hanggang sa panunumpa sa tungkulin ni Trump noong 2025. Nagsimula ang panahong ito sa mga Paglilitis ni Pelosi, na ganap na di‑konstitusyonal at lubos na pampulitika ang katangian nito. Ang kasaysayang iyon, na kumakatawan sa pagkamatay ng ikaanim na pangulo mula sa panahon ng wakas noong 1989 hanggang sa ikawalong pangulo na kabilang sa pito, ay nagsimula sa mga paglilitis na pampulitika (ang mga Paglilitis ni Pelosi), at nagtatapos sa pagkamatay ng Partido Demokratiko, at sa ikalawang serye ng mga Paglilitis ni Pelosi, kasabay ng pagbabaligtad ng mga target na pampulitika.

The illustration of the history is located in chapter eleven of Revelation, which found its first fulfillment in the French Revolution. The French Revolution is the classic historical example of the guillotine type of political warfare that identifies one ruling party killing another, and then having that very same ruling power overthrown and persecuted themselves.

Matatagpuan ang ilustrasyon ng kasaysayan sa kabanata labing-isa ng Pahayag, na unang nagkaroon ng katuparan sa Rebolusyong Pranses. Ang Rebolusyong Pranses ang klasikong pangkasaysayang halimbawa ng guillotine na uri ng pakikidigmang pampolitika, kung saan ang isang naghaharing partido ay pumapatay sa isa pa, at pagkatapos ay ang mismong kapangyarihang iyon ay napababagsak at sila naman ang inuusig.

The period from the inauguration of Biden and the Pelosi Trials, unto the second inauguration of Trump and the reversal of the Pelosi Trials identifies the end of the Democratic party, and it identifies when Trump repeats the implementation of a set of executive orders that were typified by the Alien and Sedition Acts. The implementation of those executive orders will begin the second Pelosi Trials and identify the beginning of the period when the image of the beast is begun in earnest. That period ends at the enforcement of the Sunday law, so the period begins with executive orders paralleling the Alien and Sedition Acts, and ends with the Sunday law. It is there that the Republican party ends.

Ang panahong mula sa panunumpa ni Biden at sa mga Paglilitis kay Pelosi, hanggang sa ikalawang panunumpa ni Trump at sa pagbabaligtad ng mga Paglilitis kay Pelosi, ay tumutukoy sa wakas ng Partidong Demokratiko, at tinutukoy din nito kung kailan uulitin ni Trump ang pagpapatupad ng isang hanay ng mga kautusang ehekutibo na ang huwaran ay ang Alien and Sedition Acts. Ang pagpapatupad ng mga kautusang ehekutibong iyon ang magpapasimula sa ikalawang serye ng mga Paglilitis kay Pelosi at tutukoy sa pasimula ng panahong kung kailan ang larawan ng hayop ay masisimulan nang buong igting. Ang panahong iyon ay nagtatapos sa pagpapatupad ng batas ng Linggo, kaya nagsisimula ang panahong iyon sa mga kautusang ehekutibo na kahalintulad sa Alien and Sedition Acts, at nagtatapos sa batas ng Linggo. Doon nagwawakas ang Partidong Republikano.

Both periods representing the conclusion of the Democratic party and then the Republican party are prophetically connected, and are represented by the period of twenty-two years from 1776 unto 1798. That period has three waymarks; the Declaration of Independence in 1776, thirteen years later the Constitution, followed by the Alien and Sedition Acts of 1798. Those three waymarks find fulfillment in the line of the Democratic and Republican parties, though the application of the second and third waymark is at a different point in each line.

Ang dalawang panahon na kumakatawan sa pagwawakas ng Partidong Demokratiko at pagkatapos ay ng Partidong Republikano ay magkakaugnay ayon sa propesiya, at kinakatawan ng panahong dalawampu’t dalawang taon mula 1776 hanggang 1798. Ang panahong iyon ay may tatlong palatandaan sa landas: ang Deklarasyon ng Kalayaan noong 1776, pagkalipas ng labintatlong taon ang Konstitusyon, at kasunod nito ang mga Batas sa Dayuhan at Sedisyon ng 1798. Ang tatlong palatandaang iyon ay natutupad sa linya ng Partidong Demokratiko at ng Partidong Republikano, bagaman ang paglalapat ng ikalawa at ikatlong palatandaan ay nasa magkaibang punto sa bawat linya.

We will explain these waymarks and their fulfillments in the next article.

Ipaliliwanag namin ang mga palatandaan sa landas na ito at ang kanilang mga katuparan sa susunod na artikulo.

> “There are but two parties, Satan works with his crooked, deceiving power, and through strong delusions he catches all who do not abide in the truth, who have turned away their ears from the truth, and have turned unto fables. Satan himself abode not in the truth, he is the mystery of iniquity. Through his subtlety he gives to his soul-destroying errors the appearance of truth. Herein is their power to deceive. It is because they are a counterfeit of the truth that Spiritualism, Theosophy, and the like deceptions gain such power over the minds of men. Herein is the masterly working of Satan. He pretends to be the Savior of man, the benefactor of the human race, and thus he more readily lures his victims to destruction.

> Mayroon lamang dalawang panig; si Satanas ay kumikilos sa pamamagitan ng kanyang baluktot at mapanlinlang na kapangyarihan, at sa pamamagitan ng matitinding panlilinlang ay nasisilo niya ang lahat ng hindi nananatili sa katotohanan, yaong mga ibinaling ang kanilang mga tainga palayo sa katotohanan at bumaling sa mga alamat. Si Satanas mismo ay hindi nanahan sa katotohanan; siya ang hiwaga ng kasamaan. Sa pamamagitan ng kanyang katusuhan, dinadamitan niya ng anyo ng katotohanan ang kanyang mga kamaliang sumisira sa kaluluwa. Dito nakasalalay ang kanilang kapangyarihang manlinlang. Sapagkat huwad sila sa katotohanan, ang Spiritismo, Teosopiya, at mga kahalintulad na panlilinlang ay nagkakamit ng gayong kapangyarihan sa mga isipan ng mga tao. Dito makikita ang bihasang pagkilos ni Satanas. Nagkukunwari siyang Tagapagligtas ng tao, ang tagapagpala ng sangkatauhan, at sa gayon ay lalong madali niyang inaakit ang kanyang mga biktima tungo sa kapahamakan.

> “We are warned in the word of God that sleepless vigilance is the price of safety. Only in the straight path of truth and righteousness can we escape the tempter’s power. But the world is ensnared. Satan’s skill is exercised in devising plans and methods without number to accomplish his purposes. Dissimulation has become a fine art with him, and he works in the guise of an angel of light. God’s eye alone discerns his schemes to contaminate the world with false and ruinous principles bearing on their face the appearance of genuine goodness. He works to restrict religious liberty, and to bring into the religious world a species of slavery. Organizations, institutions, unless kept by the power of God, will work under Satan’s dictation to bring men under the control of men: and fraud and guile will bear the semblance of zeal for truth, and for the advancement of the kingdom of God. Whatever in our practice is not as open as the day, belongs to the methods of the prince of evil. His methods are practiced even among Seventh Day Adventists, who claim to have advanced truth.

> Tayo ay binalaan sa salita ng Diyos na ang hindi natutulog na pagbabantay ang kabayaran ng katiwasayan. Tanging sa tuwid na landas ng katotohanan at katuwiran tayo makaliligtas sa kapangyarihan ng manunukso. Ngunit ang sanlibutan ay nasilo. Ang kasanayan ni Satanas ay inilalapat sa pagbuo ng hindi mabilang na mga plano at mga pamamaraan upang isakatuparan ang kaniyang mga layon. Ang pagbabalatkayo ay naging isang pinong sining sa kaniya, at siya’y kumikilos sa anyo ng isang anghel ng liwanag. Tanging ang mata ng Diyos ang nakakatalos sa kaniyang mga pakana upang dungisan ang sanlibutan sa pamamagitan ng mga huwad at mapangwasak na mga simulain na sa panlabas ay may anyo ng tunay na kabutihan. Kumikilos siya upang higpitan ang kalayaan sa relihiyon, at upang dalhin sa daigdig na panrelihiyon ang isang uri ng pagkaalipin. Ang mga samahan, mga institusyon, malibang ingatan ng kapangyarihan ng Diyos, ay gagawa sa ilalim ng diktasyon ni Satanas upang ilagay ang mga tao sa ilalim ng kapangyarihan ng kapwa tao: at ang pandaraya at katusuhan ay magtataglay ng anyo ng sigasig para sa katotohanan, at para sa pagsusulong ng kaharian ng Diyos. Anumang nasa ating pagsasagawa na hindi kasing-hayag ng araw ay kabilang sa mga pamamaraan ng prinsipe ng kasamaan. Ang kaniyang mga pamamaraan ay isinasagawa maging sa hanay ng mga Adventista ng Ikapitong Araw, na nagsasabing taglay nila ang masulong na katotohanan.

> “If men resist the warnings the Lord sends them, they become even leaders in evil practices; such men assume to exercise the prerogatives of God—they presume to do that which God himself will not do in seeking to control the minds of men. They introduce their own methods and plans, and through their misconceptions of God, they weaken the faith of others in the truth, and bring in false principles that will work like leaven to taint and corrupt our institutions and churches. Anything that lowers man’s conception of righteousness, and equity, and impartial judgment, any devise or precept that brings God’s human agents under the control of human minds, impairs their faith in God; it separates the soul from God, for it leads away from the path of strict integrity and righteousness.

> Kung sinasalungat ng mga tao ang mga babalang ipinadadala sa kanila ng Panginoon, nagiging mga pinuno pa sila sa masasamang gawi; ang gayong mga tao’y nag-aangking isakatuparan ang mga prerogatibo ng Diyos—ipinapalagay nilang gagawin nila ang hindi mismo gagawin ng Diyos sa pagtatangkang pamahalaan ang mga isipan ng mga tao. Ipinapasok nila ang kanilang sariling mga pamamaraan at mga panukala, at sa pamamagitan ng kanilang mga maling pagkaunawa tungkol sa Diyos, pinahihina nila ang pananampalataya ng iba sa katotohanan, at nagdadala ng mga maling simulain na kikilos na parang lebadura upang dungisan at pasamain ang ating mga institusyon at mga iglesia. Anumang bagay na nagpapababa sa pagkakilala ng tao sa katuwiran, at pagkamakatarungan, at walang-kinikilingang paghatol, anumang panukala o utos na naglalagay sa mga pantao Niyang kinatawan sa ilalim ng pamamahala ng mga isipan ng tao, ay sumisira sa kanilang pananampalataya sa Diyos; inihihiwalay nito ang kaluluwa sa Diyos, sapagkat inihahatid nito palayo sa landas ng mahigpit na katapatan at katuwiran.

> “God will not vindicate any device whereby man shall in the slightest degree rule or oppress his fellow-man. The only hope for fallen man is to look to Jesus, and receive him as the only Savior. As soon as man begins to make an iron rule for other men, as soon as he begins to harness up and drive men according to his own mind, he dishonors God, and imperils his own soul, and the souls of his brethren. Sinful man can find hope and righteousness only in God; and no human being is righteous any longer than he has faith in God, and maintains the vital connection with him. A flower of the field must have its root in the soil; it must have air, dew, showers, and sunshine. It will flourish only as it receives these advantages, and all are from God. So with men. We receive from God that which ministers to the life of the soul. We are warned not to trust in man, nor to make flesh our arm. A curse is pronounced upon all who do this.” The 1888 Materials, 1432–1434.

> Hindi aariing-matuwid ng Diyos ang anumang kaparaanan na, maging sa kaliit-liitang antas, ay nagpapahintulot sa tao na maghari o umapi sa kaniyang kapwa-tao. Ang tanging pag-asa para sa taong nalugmok sa kasalanan ay ang tumingin kay Jesus, at tanggapin Siya bilang kaisa-isang Tagapagligtas. Kapag nagsimulang magtakda ang tao ng isang bakal na patakaran para sa iba, kapag sinimulan niyang ipasok ang mga tao sa pamatok at itimon sila ayon sa sarili niyang isipan, nilalapastangan niya ang Diyos, at inilalagay sa panganib ang kaniyang sariling kaluluwa, at ang mga kaluluwa ng kaniyang mga kapatid. Ang makasalanang tao ay makasusumpong lamang ng pag-asa at ng katuwiran sa Diyos; at walang sinumang tao ang nananatiling matuwid kundi hangga’t siya’y may pananampalataya sa Diyos, at pinananatili ang buhay na ugnayan sa Kaniya. Ang isang bulaklak sa parang ay dapat may ugat sa lupa; kailangan nito ang hangin, hamog, mga ambon at ulan, at sikat ng araw. Uunlad lamang ito habang tinatanggap nito ang mga kapakinabangang ito, at ang lahat ay mula sa Diyos. Gayon din ang tao. Tumatanggap tayo mula sa Diyos ng mga bagay na nagsusustento sa buhay ng kaluluwa. Tayo’y binalaan na huwag magtiwala sa tao, ni gawing laman ang ating bisig. May sumpang ipinahayag laban sa lahat ng gumagawa nito. The 1888 Materials, 1432-1434.

Back to Articles