Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Two

Ang Aklat ni Daniel - Bilang Tatlumpu't Dalawa

From Lions to Deception: A Deep Dive into Daniel 6 and End-Time Prophecy

Mula sa mga Leon tungo sa Panlilinlang: Isang Masusing Pagsusuri sa Daniel 6 at sa Propesiya hinggil sa Wakas ng Panahon

Author

Jeff Pippenger

Published

December 27, 2023

Formats

PDF
Word

Daniel chapter six, is the third line in the first six chapters of Daniel, which directly presents an illustration of the Sunday law crisis. In chapter three Nebuchadnezzar’s golden image, and the three worthies, represent the ensign which is lifted up, and the entire world beholds.

Ang ika-anim na kabanata ng Daniel ang ikatlong linya sa unang anim na kabanata ni Daniel, na tuwirang naglalarawan sa krisis ng batas ng Linggo. Sa ikatlong kabanata, ang ginintuang larawan ni Nebukadnezar at ang tatlong karapat-dapat ay kumakatawan sa estandarteng itinataas, na nasasaksihan ng buong sanlibutan.

> Then Nebuchadnezzar the king sent to gather together the princes, the governors, and the captains, the judges, the treasurers, the counsellors, the sheriffs, and all the rulers of the provinces, to come to the dedication of the image which Nebuchadnezzar the king had set up. Daniel 3:2.

> Nang magkagayo’y nagpasugo si Haring Nebukadnezar upang tipunin ang mga prinsipe, ang mga gobernador, ang mga kapitan, ang mga hukom, ang mga ingat-yaman, ang mga tagapayo, ang mga mahistrado, at ang lahat ng mga pinuno ng mga lalawigan, upang dumalo sa pagtatalaga ng larawang itinayo ni Haring Nebukadnezar. Daniel 3:2.

In chapter three, the three worthies refused to bow, and their action brought upon them the persecution of the furnace, whereas Daniel in chapter six, bows three times a day, and his action brought upon him the persecution of the lion’s den. Line upon line, they represent the Sunday law persecution as a decision of worship, that in both cases, has already been determined by the faithful. Those represented by the three and one combination that symbolizes the one hundred and forty-four thousand have settled into the truth before the shaking of persecution arrives.

Sa ikatlong kabanata, tumangging yumukod ang tatlong tapat, at ang kanilang ginawa ay naghatid sa kanila ng pag-uusig sa pugon; samantalang si Daniel naman sa ikaanim na kabanata ay yumuyukod makaitlo sa isang araw, at ang kanyang ginawa ay naghatid sa kanya ng pag-uusig sa yungib ng mga leon. Linya sa linya, kinakatawan nila ang pag-uusig ng Batas ng Linggo bilang isang pasiyang pang-samba, na sa kapwa pagkakataon ay napagpasyahan na ng mga tapat. Yaong kinakatawan ng kumbinasyong tatlo at isa, na sumasagisag sa isandaan at apatnapu’t apat na libo, ay naitatag na sa katotohanan bago dumating ang pagyanig ng pag-uusig.

> “Said the angel, ‘Deny self; ye must step fast.’ Some of us have had time to get the truth and to advance step by step, and every step we have taken has given us strength to take the next. But now time is almost finished, and what we have been years learning, they will have to learn in a few months. They will also have much to unlearn and much to learn again. Those who would not receive the mark of the beast and his image when the decree goes forth, must have decision now to say, Nay, we will not regard the institution of the beast.” Early Writings, 68.

> Sinabi ng anghel, "Ikaila ang sarili; dapat kayong sumulong nang mabilis." Ang ilan sa atin ay nagkaroon ng panahon upang matamo ang katotohanan at sumulong nang hakbang-hakbang, at bawat hakbang na ating ginawa ay nagbigay sa atin ng lakas upang gawin ang susunod na hakbang. Ngunit ngayo'y halos magwakas na ang panahon, at ang ating pinag-aralan sa loob ng maraming taon ay kailangan nilang matutuhan sa loob lamang ng ilang buwan. Marami rin silang kailangang iwaksi sa mga dati nilang natutuhan at marami ring muling pag-aralan. Yaong mga hindi tatanggap ng tanda ng hayop at ng kaniyang larawan kapag lumabas na ang dekrito ay kailangang magpasiya na ngayon at sabihin, "Hindi; hindi namin kikilalanin ang institusyon ng hayop." Early Writings, 68.

In chapter five, the Sunday law is addressing the end of the earth beast, and the judgment brought by the enemies that came through the wall.

Sa ika-limang kabanata, ang Batas ng Linggo ay tumatalakay sa pagwawakas ng halimaw na mula sa lupa, at sa paghuhukom na hatid ng mga kaaway na pumasok sa pamamagitan ng pader.

> In that night was Belshazzar the king of the Chaldeans slain. And Darius the Median took the kingdom, being about threescore and two years old. Daniel 5:30, 31.

> Nang gabing yaon ay napatay si Belsasar, na hari ng mga Caldeo. At si Dario na taga-Media ay tumanggap ng kaharian, na may gulang na humigit-kumulang animnapu’t dalawang taon. Daniel 5:30, 31.

In chapter six, the sealing of God’s people, represented by the king’s seal being placed upon the lion’s den is identified.

Sa kabanata anim, tinutukoy ang pagtatatak sa bayan ng Diyos, na kinakatawan ng paglalagay ng selyo ng hari sa lungga ng mga leon.

> And a stone was brought, and laid upon the mouth of the den; and the king sealed it with his own signet, and with the signet of his lords; that the purpose might not be changed concerning Daniel. Daniel 6:17.

> At dinala ang isang bato, at inilagay sa bunganga ng yungib; at tinatakan iyon ng hari sa pamamagitan ng kaniyang sariling singsing na pantatak, at ng singsing na pantatak ng kaniyang mga mahal na tao; upang ang pasiya hinggil kay Daniel ay huwag mabago. Daniel 6:17.

The three lines all contribute to the characteristics of the ensign that is lifted up in a cloud, during the hour of the great earthquake in Revelation chapter eleven.

Ang tatlong linya ay pawang nag-aambag sa mga katangian ng watawat na itinataas sa ulap, sa oras ng dakilang lindol sa kabanata labing-isa ng Pahayag.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:12, 13.

> At narinig nila ang isang dakilang tinig mula sa langit na nagsasabi sa kanila, Umakyat kayo rito. At umakyat sila sa langit sa isang alapaap; at natanaw sila ng kanilang mga kaaway. At sa oras ding iyon ay nagkaroon ng isang dakilang lindol, at gumuho ang ikasampung bahagi ng lungsod, at sa lindol ay napatay ang pitong libong tao; at ang mga nalabi ay nasindak at nagbigay ng kaluwalhatian sa Diyos ng langit. Apocalipsis 11:12, 13.

Daniel chapter six, identifies the sealing of God’s people, but it is more specifically addressing the punishment of the confederacy of the “presidents, the governors, and the princes, the counsellors, and the captains,” that deceived the king into killing Daniel. The deception of the king (a symbol of the state), is a significant prophetic subject, containing several prophetic witnesses. Unlike Nebuchadnezzar in chapter three, or Belshazzar in chapter five, who were both oblivious to Daniel and the three witnesses until after the crisis arrived, Darius’ “preference” for Daniel, in advance of the crisis identifies a different setting for the crisis of the Sunday law.

Ang ika-anim na kabanata ng Daniel ay tumutukoy sa pagtatatak sa bayan ng Diyos, ngunit higit na partikular nitong tinatalakay ang pagpaparusa sa kapisanan ng "mga pangulo, mga gobernador, at mga prinsipe, mga tagapayo, at mga kapitan," na dinaya ang hari upang ipapatay si Daniel. Ang panlilinlang sa hari (isang sagisag ng estado) ay isang mahalagang paksang propetiko, na naglalaman ng ilang saksing propetiko. Hindi tulad ni Nebukadnezar sa ikatlong kabanata, o ni Belsasar sa ikalimang kabanata, na kapwa hindi nakababatid tungkol kay Daniel at sa tatlong saksi hanggang sa dumating na ang krisis, ang "pagtangi" ni Dario kay Daniel, bago pa man dumating ang krisis, ay nagpapakilala ng naiibang balangkas para sa krisis ng batas ng Linggo.

Daniel was “preferred” above the other two presidents, and the three presidents were over the one hundred and twenty princes. Daniel is contrasted primarily with the presidents and princes, and he is favored above the two that form a confederacy of deception represented by five (five foolish virgins).

Si Daniel ay “higit na kinalulugdan” kaysa sa dalawa pang pangulo, at ang tatlong pangulo ay nangungulo sa sandaang dalawampung prinsipe. Pangunahin, si Daniel ay ipinagkakaiba sa mga pangulo at sa mga prinsipe, at siya ay pinaburan higit sa dalawa na bumubuo ng isang alyansa ng panlilinlang, na kinakatawan ng lima (limang mangmang na dalaga).

> It pleased Darius to set over the kingdom an hundred and twenty princes, which should be over the whole kingdom; And over these three presidents; of whom Daniel was first: that the princes might give accounts unto them, and the king should have no damage. Then this Daniel was preferred above the presidents and princes, because an excellent spirit was in him; and the king thought to set him over the whole realm. Then the presidents and princes sought to find occasion against Daniel concerning the kingdom; but they could find none occasion nor fault; forasmuch as he was faithful, neither was there any error or fault found in him. Then said these men, We shall not find any occasion against this Daniel, except we find it against him concerning the law of his God. Daniel 6:1–5.

> Ikinalugod ni Dario na magtalaga sa kaharian ng isandaan at dalawampung prinsipe, na siyang mangangasiwa sa buong kaharian; at sa ibabaw ng mga ito ay tatlong pangulo, na sa mga ito ay si Daniel ang una: upang ang mga prinsipe ay magbigay-sulit sa kanila, at ang hari ay huwag magdanas ng kapinsalaan. Pagkatapos ay si Daniel na ito ay itinaas nang higit kaysa sa mga pangulo at mga prinsipe, sapagkat may natatanging espiritu sa kaniya; at inisip ng hari na ilagay siya sa pangangasiwa sa buong kaharian. Nang magkagayon ay pinagsikapan ng mga pangulo at mga prinsipe na makasumpong ng anumang dahilan laban kay Daniel hinggil sa kaharian; ngunit wala silang nasumpungang anumang dahilan ni kapintasan, sapagkat siya’y tapat, ni walang nasumpungang kamalian o kapintasan sa kaniya. Nang magkagayon ay sinabi ng mga lalaking ito, “Hindi tayo makasusumpong ng anumang dahilan laban sa Daniel na ito, maliban kung makasusumpong tayo laban sa kaniya tungkol sa kautusan ng kaniyang Diyos.” Daniel 6:1-5.

Darius is being used to illustrate a deception that is carried out against the king, which represents the ten kings (the United Nations), at the end of the world. The deception contributes to the hatred which the ten kings (the United Nations), manifest against the whore (the papacy), which causes them to “make her desolate and naked,” and “eat her flesh, and burn her with fire.”

Si Darius ay ginagamit upang ilarawan ang isang panlilinlang na isinasagawa laban sa hari, na kumakatawan sa sampung hari (ang Nagkakaisang mga Bansa), sa wakas ng sanlibutan. Ang panlilinlang na ito ay nag-aambag sa poot na ipinakikita ng sampung hari (ang Nagkakaisang mga Bansa) laban sa patutot (ang kapapahan), na nagbubunsod sa kanila na “gawin siyang wasak at hubad” at “kainin ang kanyang laman at sunugin siya sa apoy.”

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:16–18.

> At ang sampung sungay na iyong nakita sa hayop, kamumuhian ng mga ito ang patutot, at gagawin siyang wasak at hubad, at kakainin ang kaniyang laman, at susunugin siya sa apoy. Sapagkat inilagay ng Diyos sa kanilang mga puso na tuparin ang kaniyang kalooban, at magkaisang loob, at ibigay ang kanilang kaharian sa hayop, hanggang sa matupad ang mga salita ng Diyos. At ang babae na iyong nakita ay yaong dakilang lungsod, na naghahari sa mga hari sa lupa. Pahayag 17:16-18.

The United Nations (the seventh kingdom), will destroy the papacy, even though they will have just recently given her their kingdom, for they rule for a “short space.”

Ang Mga Nagkakaisang Bansa (ang ikapitong kaharian) ay lilipulin ang kapapahan, bagaman kamakailan lamang nilang ipinagkaloob sa kaniya ang kanilang kaharian, sapagkat sila’y maghahari lamang sa “maikling panahon.”

> And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. Revelation 17:10.

> At may pitong hari: lima ay nangabuwal, at ang isa ay, at ang isa’y hindi pa dumarating; at pagdating niya, kinakailangan na siya’y magtagal nang maikling panahon. Pahayag 17:10.

At the Sunday law the sixth kingdom of Bible prophecy, the earth beast of Revelation thirteen (the United States), has just finished its reign of the seventy symbolic years, in which the fifth kingdom of Bible prophecy, the sea beast of Revelation thirteen (the papacy), has been forgotten for those seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three.

Sa Batas ng Linggo, ang ikaanim na kaharian ng hulang biblikal, ang halimaw na mula sa lupa ng Apocalipsis labintatlo (ang Estados Unidos), ay katatapos lamang ng kaniyang paghahari ng pitumpung makasagisag na taon, na sa panahong iyon ang ikalimang kaharian ng hulang biblikal, ang halimaw na mula sa dagat ng Apocalipsis labintatlo (ang Papado), ay nalimutan sa loob ng mga pitumpung makasagisag na taong iyon ng Isaias kabanata dalawampu’t tatlo.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> At mangyayari sa araw na yaon, na ang Tiro ay malilimutan sa loob ng pitumpung taon, ayon sa mga araw ng isang hari: pagkatapos ng pitumpung taon ay aawit ang Tiro na parang isang patutot. Humawak ka ng alpa, umikot ka sa lunsod, ikaw na patutot na nalimutan; lumikha ka ng matamis na himig, umawit ka ng maraming awit, upang ikaw ay maalaala. At mangyayari pagkatapos ng pitumpung taon, na dadalawin ng Panginoon ang Tiro, at siya ay babalik sa kaniyang upa, at makikiapid sa lahat ng mga kaharian sa sanglibutan sa ibabaw ng balat ng lupa. Isaias 23:15–17.

At the Sunday law the seventh kingdom of Bible prophecy, the ten kings (the United Nations), begins to reign, but only briefly, for the premier king of the ten kings, then begins its work of forcing the entire world to align under the structure of the beast, which is the combination of church and state, and is symbolized as the image of the beast.

Sa batas ng Linggo, ang ikapitong kaharian ayon sa propesiya sa Biblia, ang sampung hari (ang United Nations), ay nagsisimulang maghari, ngunit sa maikling panahon lamang; sapagkat ang pangunahing hari ng sampung hari ay sisimulan ang kaniyang gawain ng pamimilit na ihanay ang buong sanlibutan sa ilalim ng kaayusan ng halimaw, na siyang pagsasanib ng simbahan at estado, at sinasagisag bilang larawan ng halimaw.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. Revelation 13:11–14.

> At nakita ko ang isa pang hayop na umaahon mula sa lupa; at siya’y may dalawang sungay na gaya ng sa isang kordero, at nagsalita na gaya ng isang dragon. At isinasagawa niya ang lahat ng kapangyarihan ng unang hayop sa harap niya, at pinasasamba niya sa unang hayop ang lupa at ang mga nananahan doon, yaong unang hayop na ang sugat na nakamamatay ay napagaling. At gumagawa siya ng mga dakilang kababalaghan, anupa’t nagpapababa siya ng apoy mula sa langit sa lupa sa paningin ng mga tao, at nililinlang niya ang mga nananahan sa lupa sa pamamagitan ng mga himalang yaon na may kapangyarihan siyang gawin sa harapan ng hayop; na sinasabi niya sa mga nananahan sa lupa na gumawa sila ng isang larawan ng hayop, na nagkaroon ng sugat dahil sa tabak, at gayon ma’y nabuhay. Apocalipsis 13:11-14.

A primary element of the symbolism of the earth beast (the United States), that begins as a lamb and ends speaking as a dragon, is its speaking. Speaking prophetically identifies an action of the legislative and judicial authorities.

Isang pangunahing elemento ng simbolismo ng hayop sa lupa (ang Estados Unidos)—na nagsisimula bilang isang kordero at nauuwi sa pagsasalita gaya ng isang dragon—ay ang kaniyang pagsasalita. Sa wika ng propesiya, ang pagsasalita ay tumutukoy sa isang pagkilos ng mga awtoridad na lehislatibo at hudisyal.

> “The speaking of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” The Great Controversy, 443.

> "Ang pagpapahayag ng bansa ay ang pagkilos ng mga awtoridad nitong lehislatibo at hudisyal." Ang Dakilang Tunggalian, 443.

When the United States first spoke as a lamb, it produced the Constitution of the United States, thus establishing a land of refuge for those fleeing the persecution of the papacy and the kings of Europe.

Nang unang magsalita ang Estados Unidos na tulad ng isang kordero, binuo nito ang Saligang-Batas ng Estados Unidos, at sa gayon ay itinatag nito ang isang lupain ng kanlungan para sa mga tumatakas sa pag-uusig ng Papasiya at ng mga hari ng Europa.

> And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. Revelation 12:16.

> At tinulungan ng lupa ang babae, at ibinuka ng lupa ang kaniyang bibig, at nilamon ang bahang ibinuga ng dragon mula sa kaniyang bibig. Pahayag 12:16.

At the end of the seventy symbolic years, the earth beast speaks again, but then as a dragon, as it enforces Sunday worship, which is the mark of papal authority. When the mark of papal authority is enforced, the papacy is remembered, and she is remembered, when the Commandment that was never to be forgotten is made illegal to observe.

Sa katapusan ng pitumpung makasagisag na taon, muling nagsasalita ang halimaw mula sa lupa, ngunit ngayo’y nagsasalita bilang isang dragon, sapagkat ipinapatupad nito ang pagsamba sa Linggo, na siyang tanda ng awtoridad ng papado. Kapag ang tandang ito ng awtoridad ng papado ay ipinapatupad, ang papado ay naaalala, at siya’y naaalala, kapag ang Utos na kailanman ay hindi dapat malimutan ay ginagawang labag sa batas na sundin.

> Remember the sabbath day, to keep it holy. Six days shalt thou labour, and do all thy work: But the seventh day is the sabbath of the Lord thy God: in it thou shalt not do any work, thou, nor thy son, nor thy daughter, thy manservant, nor thy maidservant, nor thy cattle, nor thy stranger that is within thy gates: For in six days the Lord made heaven and earth, the sea, and all that in them is, and rested the seventh day: wherefore the Lord blessed the sabbath day, and hallowed it. Exodus 20:8–11.

> Alalahanin mo ang araw ng Sabbath, upang ito’y ipangilin. Anim na araw kang magpapagal at gagawin mo ang lahat ng iyong gawain; ngunit ang ikapitong araw ay Sabbath ng Panginoon mong Diyos. Sa araw na iyon ay huwag kang gagawa ng anumang gawain: ikaw, ni ang iyong anak na lalaki, ni ang iyong anak na babae, ni ang iyong aliping lalaki, ni ang iyong aliping babae, ni ang iyong mga hayop, ni ang tagaibang-lupa na nasa loob ng iyong mga pintuang-bayan. Sapagkat sa anim na araw ay ginawa ng Panginoon ang langit at ang lupa, ang dagat, at ang lahat ng nasa mga iyon, at nagpahinga sa ikapitong araw; kaya’t pinagpala ng Panginoon ang araw ng Sabbath at pinabanal ito. Exodo 20:8-11.

National apostasy is then followed by national ruin, and the three powers that lead the world to Armageddon join hands.

Ang pambansang apostasiya ay saka sinusundan ng pambansang pagkawasak, at ang tatlong kapangyarihang umaakay sa sanlibutan tungo sa Armagedon ay nagbubuklod-kamay.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> Sa pamamagitan ng kautusang nagpapatupad ng institusyon ng Papasiya, na isang paglabag sa kautusan ng Diyos, lubusang ihihiwalay ng ating bansa ang sarili nito sa katuwiran. Kapag iniunat ng Protestantismo ang kaniyang kamay sa kabila ng bangin upang abutin ang kamay ng kapangyarihang Romano, kapag iniabot niya ito sa ibayo ng kalaliman upang makipagkamay sa Espiritismo, kapag, sa ilalim ng impluwensiya ng tatluhang pagkakaisang ito, itatakwil ng ating bansa ang bawat prinsipyo ng kaniyang Saligang-Batas bilang isang pamahalaang Protestante at republikano, at magtatadhana para sa pagpapalaganap ng mga kabulaanan at panlilinlang ng Papasiya, kung magkagayo’y malalaman natin na dumating na ang panahon para sa kahima-himalang paggawa ni Satanas at na malapit na ang wakas. Testimonies, tomo 5, 451.

When “Protestantism” (the United States), “the Roman power” (the Vatican) and “Spiritualism” (the United Nations), join hands at the Sunday law, they begin to lead the world to Armageddon, which is represented as first forcing the world to accept the authority of a one-world government, which consists of church and state, with the church in control of the relationship. The power of the miracles that are employed by the earth beast, not only brings about the fornication of the whore of Tyre with the kings of the earth, but it enforces the “speaking” of the world-wide image of the beast. By prophetic definition this means the one-world government must have a legislative body (located in New York), and a judicial body (located in the Hague).

Kapag ang "Protestantismo" (ang Estados Unidos), "ang kapangyarihang Romano" (ang Vatican) at "Espiritismo" (ang Nagkakaisang mga Bansa) ay nagkakapit-bisig pagdating ng batas sa Linggo, sisimulan nilang akayin ang sanlibutan tungo sa Armageddon, na inilalarawan, una sa lahat, bilang ang pamimilit sa sanlibutan na tanggapin ang awtoridad ng iisang pamahalaan sa buong daigdig, na binubuo ng simbahan at estado, at ang simbahan ang siyang may kontrol sa ugnayan. Ang kapangyarihan ng mga kababalaghang ginagamit ng halimaw mula sa lupa ay hindi lamang nagbubunga ng pakikiapid ng patutot ng Tiro sa mga hari sa lupa, kundi ipinag-uutos din nito ang "pagsasalita" ng pandaigdigang larawan ng halimaw. Ayon sa kahulugang propetiko, nangangahulugan ito na ang iisang pamahalaan sa buong daigdig ay dapat magkaroon ng isang sangay na tagapagbatas (na matatagpuan sa New York), at isang sangay na hudisyal (na matatagpuan sa The Hague).

> And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:14–18.

> At nililinlang niya ang mga nananahan sa lupa sa pamamagitan ng mga himalang ipinagkaloob sa kaniya na gawin sa harapan ng hayop; na sinasabi niya sa mga nananahan sa lupa na sila’y gumawa ng isang larawan ng hayop, na nasugatan ng tabak, gayon ma’y nabuhay. At ipinagkaloob sa kaniya ang kapangyarihang magbigay-buhay sa larawan ng hayop, upang ang larawan ng hayop ay kapuwa makapagsalita at makapagpasiya na ipapatay ang lahat ng hindi sumasamba sa larawan ng hayop. At pinangyayari niyang tumanggap ang lahat, maliliit at malalaki, mayayaman at maralita, malaya at alipin, ng isang tatak sa kanilang kanang kamay, o sa kanilang mga noo. At upang walang sinuman ang makabili o makapagbili, maliban sa yaong may taglay na tatak, o may taglay na pangalan ng hayop, o may taglay na bilang ng kaniyang pangalan. Narito ang karunungan. Ang may unawa ay bilangin ang bilang ng hayop; sapagkat ito’y bilang ng isang tao; at ang kaniyang bilang ay anim na raan at animnapu’t anim. Apocalipsis 13:14-18.

The earth beast (the United States), will deceive the entire world into accepting a worldwide image of the beast, the same image which the United States had formed as it led to and ultimately enforced the Sunday law. It will then empower the one-world government to enforce its laws upon pain of death, and/or economic penalties. The deception of Darius the king, is a symbol of the deception of the kings that is repeatedly identified in prophecy, for as the earth beast begins to force the world to accept the one-world government the argument that is used to force the world to accept the arrangement, is that the power that has angered the nations (Islam), must be opposed with a worldwide war.

Ang hayop na mula sa lupa (ang Estados Unidos) ay lilinlang sa buong sanlibutan upang tanggapin ang isang pandaigdigang larawan ng hayop, yaon ding larawang inanyuan ng Estados Unidos, habang ito ang nanguna tungo sa pagpapatibay ng batas ng Linggo at, sa bandang huli, ay ipinatupad iyon. Pagkatapos ay bibigyang-kapangyarihan nito ang pamahalaang pang-isang-daigdig upang ipatupad ang mga batas nito sa ilalim ng kaparusahan ng kamatayan at/o ng mga kaparusahang pang-ekonomiya. Ang panlilinlang kay Haring Dario ay isang sagisag ng panlilinlang sa mga hari na paulit-ulit na kinikilala sa propesiya, sapagkat habang sinisimulan ng hayop na mula sa lupa na pilitin ang sanlibutan na tanggapin ang pamahalaang pang-isang-daigdig, ang katwirang ginagamit upang pilitin ang sanlibutan na tanggapin ang kaayusang iyon ay na ang kapangyarihang nagpagalit sa mga bansa (Islam) ay dapat labanan sa pamamagitan ng isang pandaigdigang digmaan.

The United States enforces the mark of papal authority, for the judgments of God had brought such a state of crisis in the United States leading up to the Sunday law, that the solution was offered that by returning to the god of Catholicism, the economic hardships that had been increasing would be ended. Yet at the Sunday law, the enemy that had snuck in under the lower wall, brings the judgment of national ruin.

Ipinatutupad ng Estados Unidos ang tatak ng awtoridad ng Papa, sapagkat ang mga kahatulan ng Diyos ay nagdala ng gayong kalagayang pangkrisis sa Estados Unidos sa paglapit sa Batas ng Linggo, na inihain ang solusyon na sa pamamagitan ng pagbabalik sa diyos ng Katolisismo, mawawakasan ang mga kahirapang pang-ekonomiya na patuloy na tumitindi. Gayunman, sa Batas ng Linggo, ang kaaway na nakalusot sa ilalim ng mababang pader ay nagdadala ng kahatulan ng pambansang pagkawasak.

> “And then the great deceiver will persuade men that those who serve God are causing these evils. The class that have provoked the displeasure of Heaven will charge all their troubles upon those whose obedience to God’s commandments is a perpetual reproof to transgressors. It will be declared that men are offending God by the violation of the Sunday sabbath; that this sin has brought calamities which will not cease until Sunday observance shall be strictly enforced; and that those who present the claims of the fourth commandment, thus destroying reverence for Sunday, are troublers of the people, preventing their restoration to divine favor and temporal prosperity. Thus the accusation urged of old against the servant of God will be repeated and upon grounds equally well established: ‘And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim.’ 1 Kings 18:17, 18. As the wrath of the people shall be excited by false charges, they will pursue a course toward God’s ambassadors very similar to that which apostate Israel pursued toward Elijah.” The Great Controversy, 590.

> At kung magkagayon, ipapaniwala ng dakilang manlilinlang sa mga tao na ang mga naglilingkod sa Diyos ang siyang sanhi ng mga kasamaang ito. Ang pangkat na nagpukaw sa galit ng Langit ay ipaparatang ang lahat ng kanilang mga kapighatian sa mga yaong ang pagtalima sa mga utos ng Diyos ay isang walang humpay na saway sa mga lumalabag. Ipahahayag na ang mga tao’y nagkakasala laban sa Diyos sa paglabag sa Sabat ng Linggo; na ang kasalanang ito ang nagdala ng mga kapahamakan na hindi hihinto hanggang sa ang pangilin sa Linggo ay maipatupad nang mahigpit; at na ang mga nagtataguyod ng bisa ng ikaapat na utos, at sa gayon ay sumisira sa paggalang sa Linggo, ay mga manggugulo ng bayan, na humahadlang sa kanilang muling panunumbalik sa pabor ng Diyos at sa panlupang kasaganaan. Sa gayon, ang paratang na ipinukol noong una laban sa lingkod ng Diyos ay uulitin, at may kasing-tibay na batayan: “At nangyari, nang makita ni Ahab si Elias, na sinabi ni Ahab sa kanya, Ikaw ba ang siyang gumugulo sa Israel? At siya’y sumagot, Hindi ko ginulo ang Israel; kundi ikaw, at ang sambahayan ng iyong ama, sapagkat inyong tinalikdan ang mga utos ng Panginoon, at sumunod ka kay Baalim.” 1 Hari 18:17, 18. At yamang paiigtingin ng mga maling paratang ang poot ng bayan, kikilos sila laban sa mga sugo ng Diyos sa paraang lubhang kawangis ng ginawa ng tumalikhod na Israel laban kay Elias. The Great Controversy, 590.

In the “hour” of “the great earthquake” of Revelation chapter eleven, the “third Woe” of Islam, that is also the Seventh Trumpet then sounds, and it will anger the nations. That anger of the nations against Islam will be used to deceive the world into accepting the same empty promise that had just failed for the earth beast. The empty promise being; that by submitting to the authority of Catholicism, as represented by the mark of papal authority, that the increasing judgments of God would cease. That promise, already proven to be ineffective for the United States, will then be employed as a promise to the panicking world.

Sa "oras" ng "dakilang lindol" ng Aklat ng Pahayag kabanata labing-isa, ang ikatlong "Sa aba" ng Islam, na siya ring Ikapitong Trumpeta, ay saka tutunog, at magpapagalit sa mga bansa. Ang galit na iyon ng mga bansa laban sa Islam ay gagamitin upang linlangin ang sanlibutan na tanggapin ang gayunding hungkag na pangako na kamakailan lamang napatunayang bigo sa halimaw na mula sa lupa. Ang naturang hungkag na pangako ay ito: na sa pagpapasakop sa awtoridad ng Katolisismo, na kinakatawan ng tanda ng awtoridad ng kapapahan, titigil ang dumaraming mga paghatol ng Diyos. Ang pangakong iyon, na napatunayang hindi mabisa para sa Estados Unidos, ay gagamitin naman bilang pangako sa nagugulumihalang sanlibutan.

It will be urged that if the nations of the world would only agree and allow the one-world government to be established for the purpose of addressing the warfare brought by Islam, stability would return. Islam is the power identified in the scriptures that brings every man together against Islam, but that coming together is the ultimate deception of the kings.

Ihahain ang panukala na, kung ang mga bansa sa daigdig ay sumang-ayon lamang at pahintulutan ang pagtatatag ng iisang pandaigdigang pamahalaan sa layuning tugunan ang pakikidigmang idinulot ng Islam, babalik ang katatagan. Ang Islam ang kapangyarihang tinutukoy sa mga Kasulatan na nagbubuklod sa bawat tao laban sa Islam, ngunit ang pagkakabuklod na iyon ang sukdulang panlilinlang ng mga hari.

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> At sinabi sa kaniya ng anghel ng Panginoon: Narito, ikaw ay nagdadalang-tao, at magsisilang ng isang anak na lalaki, at tatawagin mong Ishmael ang kaniyang pangalan; sapagkat dininig ng Panginoon ang iyong kapighatian. At siya’y magiging isang mailap na tao; ang kaniyang kamay ay laban sa bawat tao, at ang kamay ng bawat tao ay laban sa kaniya; at siya’y maninirahan sa harap ng lahat ng kaniyang mga kapatid. Genesis 16:11, 12.

Ishmael is the spiritual father of the religion of Islam. It is true that Mohammed, the father of Islam did not arrive in history until the seventh century, but the ancient literal people are what God uses to represent the spiritual people in the last days.

Si Ishmael ang espirituwal na ama ng relihiyon ng Islam. Totoo na si Mohammed, ang ama ng Islam, ay hindi lumitaw sa kasaysayan hanggang sa ikapitong siglo, ngunit ang sinaunang literal na bayan ang ginagamit ng Diyos upang kumatawan sa bayang espirituwal sa mga huling araw.

> Thus saith the Lord the King of Israel, and his redeemer the Lord of hosts; I am the first, and I am the last; and beside me there is no God. And who, as I, shall call, and shall declare it, and set it in order for me, since I appointed the ancient people? and the things that are coming, and shall come, let them show unto them. Isaiah 44:6, 7.

> Ganito ang sabi ng Panginoon, ang Hari ng Israel, at ng kanyang Manunubos, ang Panginoon ng mga hukbo: Ako ang una, at ako ang huli; at bukod sa akin ay walang Diyos. At sino ang gaya ko na tatawag, at ipahahayag iyon, at isaayos iyon para sa akin, yamang itinalaga ko ang sinaunang bayan? At ang mga bagay na darating at mangyayari, ipahayag nila sa kanila. Isaias 44:6, 7.

Before Ishmael was born, he was named and his prophetic role was identified. His spiritual descendants’ hands would “be against every man, and every man’s hand” will be against “him.” And unlike the foolish teaching of progressive liberalism, the Bible teaches that Ishmael will “dwell in the presence of all his brethren.” They do not assimilate into the culture around them, but rather, many condemn it, protest against it and attack it. The spirit of Ishmael is that “he” would “be a wild man.” The idea that there exists a peaceful class of the Islamic faith is not sustained in God’s Word, nor in the Koran.

Bago pa man ipanganak si Ismael, pinangalanan na siya at itinukoy na ang kaniyang tungkuling propetiko. Ang mga kamay ng kaniyang mga espirituwal na inapo ay “laban sa bawat tao, at ang kamay ng bawat tao” ay laban sa “kaniya.” At kaiba sa hangal na katuruan ng progresibong liberalismo, itinuturo ng Bibliya na si Ismael ay “mananahan sa harap ng lahat ng kaniyang mga kapatid.” Hindi sila nakikiangkop sa kulturang nakapaligid sa kanila; sa halip, marami ang kumokondena rito, nagpoprotesta laban dito, at sumasalakay dito. Ang espiritu ni Ismael ay na “siya” ay “magiging mailap na lalaki.” Ang kaisipang mayroong mapayapang uri ng pananampalatayang Islamiko ay hindi sinasang-ayunan ng Salita ng Diyos, ni ng Koran.

The deception of the two presidents and one hundred and twenty princes in Daniel chapter six, is identifying the deception that is brought upon the ten kings when they are led to believe the purpose and urgency for implementing a one-world government, under the control of Rome, is to address the escalating crisis of the Islamic warfare that is the “third Woe”. Once the image of the beast is set up and empowered to “speak,” the world will find out, too late, that the purposes of the papacy is to address those who uphold the seventh-day Sabbath (Daniel), not the enemy that snuck in through the unguarded southern wall.

Ang panlilinlang ng dalawang pangulo at isandaan at dalawampung prinsipe sa ika-anim na kabanata ng Daniel ay tumutukoy sa panlilinlang na ipinasapit sa sampung hari, kapag pinaniwala sila na ang layunin at ang apurahan sa pagpapatupad ng iisang pamahalaang pandaigdig, sa ilalim ng kapangyarihan ng Roma, ay upang tugunan ang lumalalang krisis ng pakikidigmang Islamiko na siyang “ikatlong Sa Aba”. Kapag naitatag na ang larawan ng hayop at nabigyan ng kapangyarihang “magsalita,” malalaman ng sanlibutan, huli na, na ang mga layunin ng Papado ay harapin ang mga naninindigan sa Sabat ng ikapitong araw (Daniel), hindi ang kaaway na sumuot sa hindi nababantayang timugang pader.

> “God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 581.

> “Nagbigay na ang salita ng Diyos ng babala tungkol sa nalalapit na panganib; kung ito’y ipagwalang-bahala, malalaman ng daigdig na Protestante kung ano talaga ang mga layunin ng Roma, ngunit sa panahong huli na upang makatakas sa silo. Tahimik siyang lumalago sa kapangyarihan. Ang kanyang mga doktrina ay nagpapairal ng impluwensiya sa mga bulwagan ng lehislatura, sa mga iglesya, at sa mga puso ng mga tao. Itinatayo niya ang kanyang matatayog at napakalalaking mga gusali, na sa kanilang mga lihim na pinakaloob-looban ay mauulit ang dati niyang mga pag-uusig. Palihim at nang hindi pinaghihinalaan, pinatitibay niya ang kanyang mga puwersa upang isulong ang sarili niyang mga layon kapag dumating na ang panahon upang siya’y sumalakay. Ang lahat ng kanyang ninanais ay isang posisyong may kalamangan, at ito’y naipagkakaloob na sa kanya. Di magtatagal ay makikita at madarama natin kung ano ang layon ng elementong Romano. Sinumang sumasampalataya at tumatalima sa salita ng Diyos ay, dahil dito, sasapitin ang panunuligsa at pag-uusig.” The Great Controversy, 581.

The deception of the United Nations that is carried out by the papacy, that produces the vengeance of their hearts, is often illustrated in the Scriptures, and the story of Darius is a primary example of this truth. It is a deception that is accomplished first in the United States and then repeated upon the world. This truth is identified in the story of Elijah and Jezebel, then again in the story of John the Baptist and Herodias, as well as in the crucifixion of Christ. Islam’s angering of the nations is the ploy employed by the papal power that provides her the vantage ground for attacking Sabbath-keepers all around the world.

Ang panlilinlang sa Nagkakaisang mga Bansa na isinasakatuparan ng Kapapahan, na nagbubunga ng paghihiganti sa kanilang mga puso, ay madalas na inilalarawan sa Banal na Kasulatan, at ang salaysay tungkol kay Darius ay pangunahing halimbawa ng katotohanang ito. Ito ay isang panlilinlang na unang isinasakatuparan sa Estados Unidos at pagkatapos ay inuulit sa buong sanlibutan. Ang katotohanang ito ay natutukoy sa salaysay nina Elijah at Jezebel, at muli sa salaysay nina John the Baptist at Herodias, gayundin sa pagkakapako sa krus ni Cristo. Ang pagpapagalit ng Islam sa mga bansa ay ang pakana na ginagamit ng kapangyarihang papal na nagbibigay sa kanya ng posisyong may kalamangan upang salakayin ang mga tagapangingilin ng Sabbath sa buong sanlibutan.

The first mention of Islam is the introduction of Ishmael into the Scriptures, and the role identified of Islam at the end of the world that of putting the world into a universal panic so they will accept any proposal as a solution, is what allows the deception to be accomplished. The deception is what motivates the United Nations (the ten kings), to fulfill God’s will, and agree to give their kingdom (the seventh kingdom) unto the papacy (the beast).

Ang unang pagbanggit sa Islam ay ang pagpapakilala kay Ismael sa Banal na Kasulatan, at ang tungkuling tinukoy para sa Islam sa wakas ng sanlibutan—na ilagay ang sanlibutan sa isang pangdaigdigang pagkasindak upang tanggapin nila ang alinmang panukala bilang lunas—ang siyang nagpapahintulot na maisakatuparan ang panlilinlang. Ang panlilinlang ang siyang nagtutulak sa Nagkakaisang mga Bansa (ang sampung hari) na tuparin ang kalooban ng Diyos at sumang-ayon na ipagkaloob ang kanilang kaharian (ang ikapitong kaharian) sa Papado (ang hayop).

The deception illustrated by Darius, and the other prophetic lines, includes the role of Islam angering the nations, the ultimate reason the papacy is destroyed by the United Nations, and just as significantly, it identifies the circumstances surrounding the enigma of the eighth kingdom, that is of the seven being put in place as the head of modern Babylon.

Ang panlilinlang na inilalarawan ni Dario, at ang iba pang mga linyang propetiko, ay kinabibilangan ng papel ng Islam sa pagpukaw ng galit ng mga bansa, ng sukdulang dahilan kung bakit wawasakin ng Nagkakaisang Bansa ang Papado, at, kasinghalaga nito, ng pagtukoy sa mga kalagayang nakapalibot sa hiwaga ng ikawalong kaharian, na, ibig sabihin, mula sa pito, na inilalagay bilang ulo ng makabagong Babilonia.

Daniel in the lion’s den is a very complex prophetic representation, but the understanding is only available when the methodology of “line upon line,” is applied.

Si Daniel sa yungib ng mga leon ay isang napakasalimuot na makahulang representasyon, ngunit ang pag-unawa ay matatamo lamang kapag inilalapat ang metodolohiyang 'line upon line'.

We will continue Daniel chapter six in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang ika-anim na kabanata ng Aklat ni Daniel sa susunod na artikulo.

> “When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival.” Testimonies to Ministers, 113.

> "Kapag, bilang isang sambayanan, naunawaan natin kung ano ang kahulugan ng aklat na ito para sa atin, makikita sa ating kalagitnaan ang isang dakilang muling pagsigla." Testimonies to Ministers, 113.

Back to Articles