Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Eight

Ang Aklat ni Daniel - Bilang Tatlumpu't Walo

Unveiling the Jewels: William Miller’s Prophetic Dream and the Restoration of Truth

Pagbubunyag ng mga Hiyas: Ang Panaginip na Propetiko ni William Miller at ang Pagpapanumbalik ng Katotohanan

Author

Jeff Pippenger

Published

January 2, 2024

Formats

PDF
Word

In Miller’s dream he was sent a casket by an unseen hand. In his dream he was led to understand the dimensions of the casket as “six square” by “ten inches.” Ten multiplied by six squared equates to three hundred and sixty, which represents the days in a prophetic year. Miller was given a casket that contained the message he was to proclaim, and the message he was to proclaim was based upon the principle that a day in Bible prophecy represents a year. The casket was the Bible, and for Miller the Bible was to be viewed in the dimension of the “day-for-a-year” principle of Bible prophecy.

Sa panaginip ni Miller siya ay pinadalhan ng isang kahon ng isang di-nakikitang kamay. Sa kaniyang panaginip, pinatnubayan siyang maunawaan ang mga sukat ng kahon bilang “kuwadrado ng anim” sa “sampung pulgada.” Ang sampu na pinarami sa kuwadrado ng anim ay katumbas ng tatlong daan at animnapu, na kumakatawan sa mga araw sa isang taóng propetiko. Ipinagkaloob kay Miller ang isang kahon na naglalaman ng mensaheng dapat niyang ipahayag, at ang mensaheng dapat niyang ipahayag ay nakabatay sa prinsipyong ang isang araw sa propesiya sa Bibliya ay kumakatawan sa isang taon. Ang kahon ay ang Bibliya, at para kay Miller ang Bibliya ay dapat tingnan sa dimensiyon ng prinsipyong “araw‑kapalit‑taon” ng propesiya sa Bibliya.

> “Connected with the Word of God there is a key that unlocks the precious casket, to our satisfaction and delight. I feel thankful for every ray of light. In the future, experiences now to us very mysterious will be explained. Some experiences we may never fully comprehend until this mortal shall put on immortality.” Manuscript Releases, volume 17, 261.

> "Kaugnay ng Salita ng Diyos ay may isang susi na nagbubukas ng mahalagang baul, sa ating kasiyahan at kagalakan. Ako'y nagpapasalamat sa bawat sinag ng liwanag. Sa hinaharap, ang mga karanasang ngayo'y lubhang mahiwaga sa atin ay ipaliliwanag. May ilang karanasan na maaaring hindi natin lubos na maunawaan hanggang sa ang may kamatayang ito ay magbihis ng kawalang-kamatayan." Manuscript Releases, tomo 17, 261.

There was a “key” attached to the casket in Miller’s dream which represented the methodology that Miller was led to employ.

Sa panaginip ni Miller, may isang "susi" na nakakabit sa kaha; ang "susi" na iyon ay kumakatawan sa metodolohiyang pinatnubayang gamitin ni Miller.

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted. In the little book entitled Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, Father Miller gives the following simple but intelligent and important rules for Bible study and interpretation:—

> Yaong mga nakatalaga sa pagpapahayag ng mensaheng ng ikatlong anghel ay nagsasaliksik sa Banal na Kasulatan ayon sa gayunding paraang ginamit ni Amang Miller. Sa munting aklat na pinamagatang "Views of the Prophecies and Prophetic Chronology," ibinigay ni Amang Miller ang mga sumusunod na payak subalit matalino at mahalagang mga tuntunin para sa pag-aaral at pagpapakahulugan ng Banal na Kasulatan:-

> “[Rules one through five quoted.]

> [Sinipi ang mga alituntunin isa hanggang lima.]

> “The above is a portion of these rules; and in our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth.” Review and Herald, November 25, 1884.

> Ang nasa itaas ay isang bahagi ng mga alituntuning ito; at sa ating pag-aaral ng Bibliya ay makabubuti sa ating lahat na tumalima sa mga simulain na inilahad. Review and Herald, Nobyembre 25, 1884.

When Miller opened the casket, he found “all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.” Miller discovered the jewels of truths that make up the foundational truths of Adventism. The truths he found were “arranged” in perfect order and reflected the light of the sun.

Nang buksan ni Miller ang sisidlan, natagpuan niya ang “sari-saring uri at sukat ng mga hiyas, mga diyamante, mga mahahalagang bato, at mga barya ng ginto at pilak sa bawat sukat at halaga, na kahanga-hangang inayos sa kani-kanilang kinalalagyan sa loob ng sisidlan; at sa gayong pagkakaayos ay sumalamin sila ng isang liwanag at kaluwalhatiang maihahambing lamang sa araw.” Natuklasan ni Miller ang mga hiyas ng mga katotohanang bumubuo sa mga saligang katotohanan ng Adventismo. Ang mga katotohanang kaniyang natagpuan ay “nakaayos” sa ganap na kaayusan at sumalamin ng liwanag ng araw.

Miller then placed the truths “on a center table” and called all to “come and see.” “Come and see,” is a symbol drawn from the opening of the seals in the book of Revelation, and Miller represents the wise that understand the message of Daniel that was unsealed in 1798. The truths that Miller placed upon the table, were the unsealed truths from the book of Daniel that had been unsealed by the Lion of the tribe of Judah, and were to test the generation that was alive when they were unsealed. For this reason, the four beasts of Revelation associated with the first four seals, and Miller, called out for that generation to “come and see.”

Pagkatapos ay inilagay ni Miller ang mga katotohanan “sa isang mesa sa gitna” at tinawag ang lahat na “halikayo at tingnan.” Ang “Halikayo at tingnan,” ay isang sagisag na hinango mula sa pagbubukas ng mga tatak sa aklat ng Apocalipsis, at si Miller ay kumakatawan sa mga marurunong na nakauunawa sa mensahe ni Daniel na inalisan ng tatak noong 1798. Ang mga katotohanang inilagay ni Miller sa mesa ay ang mga katotohanang inalisan ng tatak mula sa aklat ni Daniel, na inalisan ng tatak ng Leon mula sa lipi ni Juda, at nakatakdang subukin ang salinlahing nabubuhay nang inalisan ng tatak ang mga iyon. Dahil dito, ang apat na hayop sa Apocalipsis na kaugnay ng unang apat na tatak, at si Miller, ay nanawagan sa salinlahing iyon na “halikayo at tingnan.”

> And I saw when the Lamb opened one of the seals, and I heard, as it were the noise of thunder, one of the four beasts saying, Come and see. And I saw, and behold a white horse: and he that sat on him had a bow; and a crown was given unto him: and he went forth conquering, and to conquer. And when he had opened the second seal, I heard the second beast say, Come and see. And there went out another horse that was red: and power was given to him that sat thereon to take peace from the earth, and that they should kill one another: and there was given unto him a great sword. And when he had opened the third seal, I heard the third beast say, Come and see. And I beheld, and lo a black horse; and he that sat on him had a pair of balances in his hand. And I heard a voice in the midst of the four beasts say, A measure of wheat for a penny, and three measures of barley for a penny; and see thou hurt not the oil and the wine. And when he had opened the fourth seal, I heard the voice of the fourth beast say, Come and see. And I looked, and behold a pale horse: and his name that sat on him was Death, and Hell followed with him. And power was given unto them over the fourth part of the earth, to kill with sword, and with hunger, and with death, and with the beasts of the earth. Revelation 6:1–8.

> At nakita ko, nang buksan ng Kordero ang isa sa mga tatak, at narinig ko, na gaya ng ugong ng kulog, ang isa sa apat na buháy na nilalang na nagsasabi, Pumarito ka at tingnan mo. At nakita ko, at, narito, isang kabayong puti; at ang nakasakay dito ay may busog; at binigyan siya ng isang putong; at lumabas siyang nagtatagumpay, at upang lumupig pa. At nang buksan niya ang ikalawang tatak, narinig ko ang ikalawang buháy na nilalang na nagsasabi, Pumarito ka at tingnan mo. At lumabas ang isa pang kabayong mapula; at ipinagkaloob sa nakasakay dito ang kapangyarihang alisin ang kapayapaan sa lupa, at na magpatayan sila sa isa't isa; at ibinigay sa kanya ang isang malaking tabak. At nang buksan niya ang ikatlong tatak, narinig ko ang ikatlong buháy na nilalang na nagsasabi, Pumarito ka at tingnan mo. At tumingin ako, at, narito, isang kabayong maitim; at ang nakasakay dito ay may isang timbangan sa kanyang kamay. At narinig ko ang isang tinig sa kalagitnaan ng apat na buháy na nilalang na nagsasabi, Isang takal ng trigo sa isang denario, at tatlong takal ng sebada sa isang denario; at huwag mong pinsalain ang langis at ang alak. At nang buksan niya ang ikaapat na tatak, narinig ko ang tinig ng ikaapat na buháy na nilalang na nagsasabi, Pumarito ka at tingnan mo. At tumingin ako, at, narito, isang kabayong maputla; at ang pangalan ng nakasakay dito ay Kamatayan, at sumunod na kasama niya ang Impiyerno. At ipinagkaloob sa kanila ang kapangyarihan sa ikaapat na bahagi ng lupa, upang pumatay sa pamamagitan ng tabak, at ng gutom, at ng kamatayan, at ng mga hayop sa lupa. Apocalipsis 6:1-8.

It was Christ, represented as the Lion of the tribe of Judah, who unsealed the book sealed with seven seals in the book of Revelation, and it was the Lion of the tribe of Judah that unsealed the jewels that Miller placed upon the table, and then proclaimed for all to “come and see.”

Si Cristo, na inilarawan bilang ang Leon na mula sa lipi ni Juda, ang nagbukas ng aklat na tinatakan ng pitong tatak sa Aklat ng Pahayag; at ang Leon na mula sa lipi ni Juda rin ang nag-alis ng tatak sa mga hiyas na inilagay ni Miller sa mesa, at pagkatapos ay ipinahayag sa lahat: “Halikayo at tingnan.”

The truths he discovered were graphically illustrated upon the 1843 pioneer chart, which Sister White said was directed by the hand of the Lord, which was the same unseen hand that had brought Miller the casket full of jewels. The three hundred charts that were produced in 1842, were a fulfillment of Habakkuk’s command to write the vision and make it plain upon tables. Miller’s table in the center of his room represented the three hundred charts (tables) the Millerite messengers took to the world in 1842 and 1843. That chart, along with the 1850 pioneer chart, were the “tables” of Habakkuk chapter two.

Ang mga katotohanang kanyang natuklasan ay maliwanag na inilarawan sa tsart ng mga tagapanguna noong 1843, na ayon kay Sister White ay ginabayan ng kamay ng Panginoon, yaon ding di-nakikitang kamay na nagdala kay Miller ng kahon na puno ng mga hiyas. Ang tatlong daang tsart na ginawa noong 1842 ay katuparan ng utos ni Habakuk na isulat ang pangitain at gawin itong malinaw sa mga tapyas. Ang mesa ni Miller sa gitna ng kanyang silid ay kumakatawan sa tatlong daang tsart (mga tapyas) na dinala ng mga mensaherong Millerita sa sanlibutan noong 1842 at 1843. Ang tsart na iyon, kasama ang tsart ng mga tagapanguna noong 1850, ang mga "tapyas" ng Habakuk kabanata dalawa.

> “It was the united testimony of Second Advent lecturers and papers, when standing on ‘the original faith,’ that the publication of the chart was a fulfillment of Habakkuk 2:2, 3. If the chart was a subject of prophecy (and those who deny it leave the original faith), then it follows that BC 457 was the year from which to date the 2300 days. It was necessary that 1843 should be the first published time in order that ‘the vision’ should ‘tarry,’ or that there should be a tarrying time, in which the virgin band was to slumber and sleep on the great subject of time, just before they were to be aroused by the Midnight Cry.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume 1, Number 2.

> “Iyon ang nagkakaisang patotoo ng mga mangangaral at mga pahayagan ng Ikalawang Pagparito, noong sila’y nakatayo sa ‘orihinal na pananampalataya,’ na ang paglalathala ng tsart ay isang katuparan ng Habakkuk 2:2, 3. Kung ang tsart ay isang paksa ng propesiya (at yaong mga tumatanggi rito ay tumatalikod sa orihinal na pananampalataya), kung gayon ay sumusunod na ang 457 BC ang taon na pagmumulan ng pagtutuos ng 2300 araw. Kinailangan na ang 1843 ang maging unang panahong inilathala upang ang ‘pangitain’ ay ‘magpaliban,’ o upang magkaroon ng isang panahon ng pagpapaliban, na sa loob nito ang pulutong ng mga birhen ay aantok at matutulog hinggil sa dakilang paksa ng panahon, bago pa sila gisingin ng Sigaw sa Hatinggabi.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume 1, Number 2.

The people who began to respond to the message (jewels) that was thereafter represented on Habakkuk’s table, were at first a few, but with the confirmation of the day-for-a-year principle on August 11, 1840, the people “increased to a crowd.”

Ang mga taong nagsimulang tumugon sa mensahe (mga hiyas) na pagkaraan ay inilarawan sa talahanayan ni Habakuk, sa pasimula ay iilan lamang, ngunit sa pagpapatunay ng prinsipyong isang araw para sa isang taon noong Agosto 11, 1840, ang mga tao ay “dumami hanggang sa maging pulutong.”

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> Sa mismong oras na itinakda, ang Turkiya, sa pamamagitan ng mga embahador nito, ay tumanggap ng proteksiyon ng mga nagkakaisang kapangyarihan ng Europa, at sa gayo’y inilagay ang sarili nito sa ilalim ng pamamahala ng mga bansang Kristiyano. Ang pangyayaring ito’y eksaktong tumupad sa hula. Nang ito’y nabatid, napakarami ang nakumbinsi sa pagiging wasto ng mga simulain ng pagpapakahulugan ng propesiya na tinanggap ni Miller at ng kaniyang mga kasamahan, at ang kilusang Adbiyento ay nabigyan ng isang kagila-gilalas na sigla. Ang mga lalaking may karunungan at mataas na katayuan ay nakipagkaisa kay Miller, kapwa sa pangangaral at sa paglilimbag ng kaniyang mga pananaw, at mula 1840 hanggang 1844 ay mabilis na lumaganap ang gawain. Ang Dakilang Tunggalian, 334, 335.

Then the crowd began to trouble the jewels. At that point Miller is going to identify the scattering of the jewels. The word “scatter” is one of the primary symbols of Leviticus twenty-six’s “seven times,” and Miller employs some variation of the word “scatter” ten times in the presentation of his dream. “Ten” is the symbol of a test, and marks the correct understanding of the symbolic meaning of Miller’s “scattered” jewels as a prophetic test for those upon whom the ends of the world are come.

Pagkatapos ay sinimulang gambalain ng karamihan ang mga hiyas. Sa puntong iyon, kikilalanin ni Miller ang pagkakalat ng mga hiyas. Ang salitang “pagkakalat” ay isa sa mga pangunahing simbolo ng “pitong ulit” sa Levitico dalawampu’t anim, at sampung ulit na gumamit si Miller ng ilang anyo ng salitang “pagkakalat” sa paglalahad ng kaniyang panaginip. Ang “sampu” ay simbolo ng isang pagsubok, at nagsasaad ng wastong pag-unawa sa kahulugang simboliko ng mga “nangalat” na hiyas ni Miller bilang isang propetikong pagsubok para sa mga sa kanino dumating ang mga wakas ng sanlibutan.

The rejection of the jewel of the “seven times” was the first jewel set aside by Laodicean Adventism as they failed the test of Moses’ “scattering,” which had been presented by Elijah (Miller), in 1863. From that point on the jewels were to be increasingly scattered, mixed with counterfeits and ultimately fully covered up. The covering up of the precious jewels would ultimately reach a point where the casket (the Bible) would be destroyed.

Ang pagtanggi sa hiyas ng “pitong ulit” ang unang hiyas na isinantabi ng Adbentismong Laodiceano, sapagkat nabigo sila sa pagsubok ng “pangangalat” ni Moises, na ipinakilala ni Elias (Miller) noong 1863. Mula sa panahong iyon, ang mga hiyas ay lalo’t lalong nangalat, nahaluan ng mga huwad, at sa wakas ay lubusang natabunan. Ang pagtatakip sa mga mahalagang hiyas ay sa wakas aabot sa puntong ang kaha (ang Bibliya) ay mawawasak.

In Miller’s dream there is a marked distinction between the first “seven times” the word “scatter” is employed by Miller, and the last three times he uses the word. After he mentions “scatter” “seven times,” he “became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.”

Sa panaginip ni Miller, may kapansin-pansing pagkakaiba sa pagitan ng unang "pitong ulit" ng paggamit ni Miller sa salitang "scatter" at ng huling tatlong ulit ng kaniyang paggamit sa salitang iyon. Pagkaraang mabanggit niya ang "scatter" nang "pitong ulit," siya ay "lubos na pinanghinaan ng loob at nanlumo, at naupo at tumangis."

Before Christ, represented as the Lion of the tribe of Judah, began his work of unsealing the book that was sealed with seven seals in the book of Revelation, John wept. John and Miller both wept when they understood the casket (God’s Word) had been buried up by counterfeit jewels.

Bago sinimulan ni Cristo, na inilarawan bilang ang Leon ng lipi ni Juda, ang kaniyang gawain ng pagbubukas sa aklat na tinatakan ng pitong tatak na nasa Aklat ng Pahayag, tumangis si Juan. Kapwa tumangis sina Juan at Miller nang maunawaan nila na ang sisidlan (Salita ng Diyos) ay nabaon sa ilalim ng mga huwad na hiyas.

> And I saw in the right hand of him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals. And I saw a strong angel proclaiming with a loud voice, Who is worthy to open the book, and to loose the seals thereof? And no man in heaven, nor in earth, neither under the earth, was able to open the book, neither to look thereon. And I wept much, because no man was found worthy to open and to read the book, neither to look thereon. And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. Revelation 5:1–5.

> At nakita ko sa kanang kamay niya na nakaupo sa luklukan ang isang aklat na may sulat sa loob at sa likuran, na tinatakan ng pitong selyo. At nakita ko ang isang malakas na anghel na sumisigaw nang malakas: Sino ang karapat-dapat na magbukas ng aklat, at kalagin ang mga selyo nito? At walang sinuman sa langit, ni sa lupa, ni sa ilalim ng lupa, ang makapagbukas ng aklat, ni makatingin dito. At ako’y labis na tumangis, sapagkat walang natagpuang karapat-dapat na magbukas at magbasa ng aklat, ni makatingin dito. At sinabi sa akin ng isa sa mga matanda, Huwag kang umiyak: narito, ang Leon ng lipi ni Juda, ang Ugat ni David, ay nagtagumpay upang buksan ang aklat at kalagin ang pitong selyo nito. Apocalipsis 5:1-5.

Once the escalating rejection of the jewels that Miller discovered and presented to the world reached the point where the Bible (the casket) was destroyed, then Miller wept.

Nang ang pagtangging patindi nang patindi sa mga hiyas na natuklasan ni Miller at iniharap niya sa sanlibutan ay umabot sa puntong winasak ang Biblia (ang kaha), noon ay tumangis si Miller.

> “I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.

> Noo’y nakita ko na sa gitna ng mga tunay na hiyas at barya ay nagkalat sila ng di‑mabilang na dami ng mga huwad na hiyas at palsipikadong barya. Lubhang nag‑alab ang aking poot dahil sa kanilang hamak na asal at kawalang‑utang‑na‑loob, at sinaway at sinumbatan ko sila dahil dito; ngunit habang lalo ko silang sinasaway, lalo naman nilang ikinakalat ang mga huwad na hiyas at palsong barya sa gitna ng mga tunay.

> “I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.”

> Nabagabag ako noon sa aking pisikal na kaluluwa at nagsimulang gumamit ng pisikal na lakas upang itulak sila palabas ng silid; ngunit habang itinutulak ko ang isa, tatlo pa ang pumapasok at nagdadala ng dumi, mga pinagkayasan, buhangin, at sari-saring uri ng basura, hanggang sa matakpan nila ang bawat isa sa mga tunay na hiyas, mga diyamante, at mga barya, na pawang naikubli sa paningin. Pinagpira-piraso rin nila ang aking sisidlan at ikinalat iyon sa gitna ng basura. Inakala kong walang sinumang nag-ukol ng pansin sa aking dalamhati ni sa aking galit. Lubos akong pinanghinaan ng loob at nalupaypay, at naupo ako at tumangis.

At this point in his dream the word “scatter” has been employed “seven times.” The last three occurrences are distinct, from the first seven, thus placing a prophetic signature upon the seven scatterings as a symbol of the “seven times” of Leviticus twenty six. Miller’s second dream, as with Nebuchadnezzar’s second dream, symbolically identifies the “seven times.”

Sa puntong ito ng kanyang panaginip, ang salitang "scatter" ay nagamit na nang "pitong beses." Ang huling tatlong paglitaw ay kakaiba mula sa unang pito, kaya’t naglalagay ito ng isang lagdang propetiko sa pitong pagkakalat bilang sagisag ng "pitong panahon" ng Levitico dalawampu’t anim. Ang ikalawang panaginip ni Miller, gaya ng ikalawang panaginip ni Nebukadnezar, ay kinikilala sa paraang simboliko ang "pitong panahon."

As with John in Revelation chapter five, when Miller wept, the dirt brush man (the Lion of the tribe of Judah), then “opened a door” and entered the room. The visual representation of the Father holding the book which was sealed with seven seals, that no man could open, and that had caused John to weep, began in verse one of chapter four.

Gaya ng nangyari kay Juan sa Apocalipsis kabanata lima, nang tumangis si Miller, ang lalaking may panlinis ng dumi (ang Leon mula sa lipi ni Juda) ay saka “nagbukas ng isang pintuan” at pumasok sa silid. Ang paglalarawang biswal tungkol sa Ama na may hawak ng aklat na tinatakan ng pitong tatak, na walang sinumang makapagbukas at siyang naging sanhi ng pagtangis ni Juan, ay nagsimula sa talatang isa ng ikaapat na kabanata.

> After this I looked, and, behold, a door was opened in heaven: and the first voice which I heard was as it were of a trumpet talking with me; which said, Come up hither, and I will show thee things which must be hereafter. Revelation 4:1.

> Pagkatapos nito ay tumingin ako, at narito, isang pinto ang nabuksan sa langit; at ang unang tinig na aking narinig, na gaya ng tinig ng pakakak na nakikipag-usap sa akin, ay nagsabi, Umakyat ka rito, at ipakikita ko sa iyo ang mga bagay na kinakailangang mangyari pagkatapos nito. Apocalipsis 4:1.

Miller wept and saw a door opened. “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.” The Lion of the tribe of Judah and the dirt brush man arrived at the opening of a door, when John and Miller wept. The opening of a door is a symbol of a dispensational change.

Tumangis si Miller at nakita niyang bumukas ang isang pinto. “Habang ako’y gayon tumatangis at nananaghoy dahil sa aking malaking kawalan at pananagutan, naalaala ko ang Diyos, at taimtim na nanalangin na suguin Niya sa akin ang tulong. Pagdaka’y bumukas ang pinto, at may isang lalaking pumasok sa silid, samantalang nilisan iyon ng lahat ng tao; at siya, na may hawak na iskoba, ay binuksan ang mga bintana, at sinimulang alisin sa pamamagitan ng iskoba ang dumi at basura mula sa silid.” Dumating ang Leon ng lipi ni Juda at ang lalaking may iskoba sa pagbubukas ng isang pintuan, nang tumangis sina Juan at Miller. Ang pagbubukas ng isang pintuan ay isang sagisag ng pagbabago ng dispensasyon.

With Miller, he wept and a door was opened, but he also prayed. “I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept. While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.”

Gaya kay Miller, siya’y tumangis at may nabuksang pinto, ngunit siya’y nanalangin din. “Lubos akong nanglupaypay at pinanghinaan ng loob, at naupo ako at tumangis. Samantalang ako’y gayong tumatangis at nananangis dahil sa aking malaking kawalan at pananagutan, naalaala ko ang Diyos, at taimtim akong nanalangin na suguin Niya sa akin ang tulong. Pagdaka’y nabuksan ang pinto, at may isang lalaking pumasok sa silid, at pagpasok niya’y nagsilabas ang lahat ng tao; at siya, na may hawak na walis, binuksan ang mga bintana, at sinimulang walisin ang alikabok at mga basura mula sa silid.”

The prayer that is a waymark in the history of the last days, is the prayer marked by Daniel and the three worthies in chapter two, and also by Daniel in chapter nine. It is the Leviticus twenty-six prayer of the “seven times,” which the two witnesses of Revelation eleven are to pray when they realize that they had been scattered. The two witnesses are to repeat what Daniel had done in chapter nine, when he recognized that he had been “scattered” in fulfillment of the curse of Moses. The two witnesses are to repeat what Miller illustrated in his dream when he reached the point where his jewels had been scattered “seven times.”

Ang panalanging nagsisilbing panandang-daan sa kasaysayan ng mga huling araw ay ang panalanging ipinamalas nina Daniel at ng tatlong mararangal sa kabanata dalawa, at ipinamalas din ni Daniel sa kabanata siyam. Ito ang panalanging inihahayag sa Levitico dalawampu't anim hinggil sa “pitong panahon,” na dapat ipanalangin ng dalawang saksi ng Apocalipsis labing-isa kapag kanilang nabatid na sila ay napangalat. Dapat ulitin ng dalawang saksi ang ginawa ni Daniel sa kabanata siyam, nang kaniyang nabatid na siya ay “napangalat” bilang katuparan ng sumpa ni Moises. Dapat ding ulitin ng dalawang saksi ang inilarawan ni Miller sa kaniyang panaginip, nang marating niya ang puntong ang kaniyang mga hiyas ay napangalat sa loob ng “pitong panahon.”

When that prayer is marked a door is opened, the dirt brush man arrives, and the room is empty. The wicked crowd were gone, and a new dispensation had arrived. Then the Lion of the tribe of Judah, whose fan is in His hand, “opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room,” and as “he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away.”

Kapag ang panalanging iyon ay tinandaan, nabubuksan ang isang pinto, dumarating ang tagapagwalis ng dumi, at ang silid ay walang laman. Naglaho na ang masamang pulutong, at sumapit ang isang bagong dispensasyon. Kung magkagayo’y ang Leon ng lipi ni Juda, na ang Kaniyang kalaykay ay nasa Kaniyang kamay, “binuksan ang mga bintana, at sinimulang walisin ang dumi at basura mula sa silid,” at habang “Kaniyang winawalis ang dumi at basura, ang mga huwad na hiyas at palsipikadong barya ay pawang umangat at lumabas sa bintana na parang ulap, at tinangay sila ng hangin.”

The open windows also mark a division, for as the rubbish is carried out of the window, those who have fulfilled the command found in Malachi, that directs the “priests” of the last days to, “bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.” The open door and the open windows represent a change in dispensation that is fulfilled at the time the wicked priests are removed, and the righteous priests are being blessed.

Ang mga nakabukas na bintana ay nagmamarka rin ng isang pagkakahati, sapagkat habang ang basura ay inilalabas sa bintana, yaong mga tumupad sa utos na masusumpungan sa Malakias, na nag-uutos sa mga “saserdote” ng mga huling araw na: “Dalhin ninyong lahat ang mga ikapu sa kamalig, upang magkaroon ng pagkain sa aking bahay, at subukin ninyo ako ngayon dito, sabi ng Panginoon ng mga hukbo, kung hindi ko bubuksan para sa inyo ang mga bintana ng langit, at ibuhos sa inyo ang isang pagpapala, na walang sapat na dako upang tanggapin ito.” Ang bukas na pinto at ang mga bukas na bintana ay kumakatawan sa isang pagbabago ng dispensasyon na natutupad sa panahong inaalis ang mga masasamang saserdote, at ang mga matuwid na saserdote ay pinagpapala.

As the dirt brush man begins to purge his floor, Miller closes his eyes for a moment. “In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.” The precious and the vile were then fully separated.

Habang nagsisimulang lubusang dalisayin ng lalaking may brotsang pan-alis ng dumi ang kaniyang sahig, ipinikit ni Miller sandali ang kaniyang mga mata. “Sa kaguluhan, ipinikit ko sandali ang aking mga mata; pagdilat ko, wala na ang lahat ng basura. Ang mahahalagang hiyas, ang mga diyamante, ang ginto at pilak na mga barya, ay nagkalat nang sagana sa buong silid.” Noon ay ganap nang naihiwalay ang mahalaga at ang hamak.

The larger casket was then placed upon the table, and the scattered jewels were cast into it. “He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.” Miller’s foundational truths were then brought together with not only the Bible, but with the Spirit of Prophecy, and those truths were more beautiful and brighter than they originally were.

Pagkatapos ay inilagay ang mas malaking sisidlan sa ibabaw ng mesa, at ang nagkalat na mga hiyas ay inihulog dito. "Pagkatapos ay inilagay niya sa mesa ang isang sisidlan, higit na malaki at higit na marikit kaysa sa nauna, at tinipon niya ang mga hiyas, ang mga diyamante, ang mga barya, ng dakot-dakot, at inihulog ang mga ito sa sisidlan, hanggang sa wala nang natira kahit isa, bagaman ang ilan sa mga diyamante ay hindi mas malaki kaysa dulo ng aspile." Pagkaraan, ang mga saligang katotohanan ni Miller ay pinagsama, hindi lamang sa Bibliya, kundi pati sa Espiritu ng Propesiya, at ang mga katotohanang iyon ay naging higit na marikit at higit na maningning kaysa noong una.

As we evaluate the vision of the Ulai River in the terms of the message that was unsealed in 1798, it is to be understood that some of those truths were limited by the framework given to Miller. It is also to be expected that some of those truths will therefore be larger and more beautiful, even though some of them might appear small or minor.

Habang sinusuri natin ang pangitain sa Ilog Ulai sa mga tuntunin ng mensaheng inalisan ng tatak noong 1798, dapat maunawaan na ang ilan sa mga katotohanang iyon ay nalimitahan ng balangkas na ipinagkaloob kay Miller. Dapat ding asahan na, samakatwid, ang ilan sa mga katotohanang iyon ay magiging higit na malaki at higit na marikit, bagaman maaaring ang ilan sa mga ito ay magmukhang maliit o di-gaanong mahalaga.

When the truths are restored, they are cast into a larger casket, then the call is once again made, not by Miller, but by Christ, (who is the dirt brush man, who is the Lion of the tribe of Judah) to, “come and see.” This identifies that an unsealing has just taken place, and the final unsealing is the Revelation of Jesus Christ that takes place just before probation closes, or as Sister White identifies, when the dirt brush man has entered.

Kapag naipanumbalik ang mga katotohanan, inilalagak ang mga ito sa isang mas malaking baúl; pagkatapos ay muling ibinibigkas ang panawagan, hindi ni Miller kundi ni Cristo (na siyang “dirt brush man,” ang Leon mula sa lipi ni Juda): “Halikayo at tingnan.” Ito’y nagpapakilala na may katatapos lamang na pagbubukas ng tatak, at ang panghuling pagbubukas ng tatak ay ang Pahayag ni Jesu-Cristo na nagaganap bago magsara ang probasyon, o, gaya ng itinutukoy ni Sister White, kapag ang “dirt brush man” ay nakapasok na.

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, everyone in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 83.

> "Tumingin ako sa loob ng kaha, ngunit napasilaw ang aking mga mata sa tanawin. Nagningning ang mga iyon nang sampung ulit kaysa sa kanilang dating kaluwalhatian. Inakala kong ang mga iyon ay kinuskos sa buhangin ng mga paa ng mga taong masasama na nagpakalat at nagyurak sa mga iyon sa alikabok. Nakaayos ang mga iyon sa magandang kaayusan sa loob ng kaha, bawat isa ay nasa kani-kaniyang kinalalagyan, nang walang anumang nakikitang bakas ng pagpapagal ng taong naghagis sa mga iyon sa loob. Ako'y sumigaw sa labis na kagalakan, at ang sigaw na iyon ang gumising sa akin." Early Writings, 83.

The tarrying time and the first disappointment arrived on July 18, 2020, and since July of 2023, the Lion of the tribe of Judah has been unsealing the message of the Revelation of Jesus Christ. That unsealing includes the book of Daniel, and we will finish our consideration of Miller’s dream in the next article.

Ang panahon ng pagluwat at ang unang pagkadismaya ay dumating noong Hulyo 18, 2020, at mula noong Hulyo ng 2023, ang Leon ng lipi ni Juda ay nag-aalis ng selyo sa mensahe ng Pahayag ni Jesu-Cristo. Sinasaklaw ng pag-aalis ng selyong iyon ang aklat ni Daniel, at tatapusin natin ang ating pagsasaalang-alang sa panaginip ni Miller sa susunod na artikulo.

The work of the dirt brush man is carried out in cooperation with the “wise priests”, and the work of those “priests”, who are the two witnesses of Revelation chapter eleven, and who are the resurrected dead bones of Ezekiel chapter thirty-seven are also represented by other lines of God’s Word. We will employ a few of those lines as second witnesses for what we have identified concerning William Miller’s second dream.

Ang gawain ng tagapagwalis ng dumi ay isinasakatuparan sa pakikipagtulungan sa mga “marurunong na saserdote,” at ang gawain ng mga “saserdoteng” iyon—na sila ang dalawang saksi ng Pahayag kabanata labing-isa, at sila rin ang muling binuhay na mga patay na buto sa Ezekiel kabanata tatlumpu’t pito—ay kinakatawan din sa pamamagitan ng iba pang mga linya ng Salita ng Diyos. Gagamitin namin ang ilan sa mga linyang iyon bilang mga pangalawang saksi sa aming natukoy hinggil sa ikalawang panaginip ni William Miller.

> “The Scriptures are given for our benefit that we may have instruction in righteousness. Precious rays of light have been obscured by the clouds of error, but Christ is ready to sweep away the mists of error and superstition, and to reveal to us the brightness of the Father’s glory, so that we shall say as did the disciples, ‘Did not our heart burn within us, while he talked with us by the way?’” Publishing Ministry, 68.

> "Ang mga Kasulatan ay ibinigay sa ating kapakinabangan upang tayo'y maturuan sa katuwiran. Ang mahahalagang sinag ng liwanag ay natakpan ng mga ulap ng kamalian, ngunit handa si Cristo na pawiin ang mga ulap ng kamalian at pamahiin, at ibunyag sa atin ang kaningningan ng kaluwalhatian ng Ama, upang masabi natin, gaya ng sinabi ng mga alagad, 'Hindi ba nagliliyab ang ating puso sa loob natin, samantalang siya'y nakikipag-usap sa atin sa daan?'" Publishing Ministry, 68.

Back to Articles