Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Six

Ang Aklat ni Daniel - Bilang Isandaan at Tatlumpu't Anim

The Prophetic Transition of Republicanism and Protestantism: From Death to Resurrection

Ang Propetikong Transisyon ng Republikanismo at Protestantismo: Mula sa Kamatayan tungo sa Muling Pagkabuhay

Author

Jeff Pippenger

Published

March 14, 2024

Formats

PDF
Word

There is a transition of both the Republican and the true Protestant horn of the earth beast that began in the year 2020. The true Protestant horn was slain on July 18, 2020, and the Republican horn was slain on November 3, 2020. According to Revelation chapter eleven, after three and a half symbolic days they will once again stand upon their feet. When they stand, the true Protestant horn will transition from Laodiceans to Philadelphians. They will have been taken out of a church, and brought into a movement. They have been taken out of the experience of the seventh church, into the experience of the sixth church. They have become the eighth, that is of the seven.

May naganap na transisyon sa dalawang sungay ng halimaw na mula sa lupa—ang Republikanong sungay at ang tunay na Protestanteng sungay—na nagsimula noong 2020. Ang tunay na Protestanteng sungay ay napatay noong Hulyo 18, 2020, at ang Republikanong sungay ay napatay noong Nobyembre 3, 2020. Ayon sa kabanata labing-isa ng Apocalipsis, pagkaraan ng tatlo at kalahating makasagisag na araw ay muli silang tatayo sa kanilang mga paa. Kapag sila’y tumayo, ang tunay na Protestanteng sungay ay lilipat mula sa mga taga-Laodicea tungo sa mga taga-Filadelfia. Sila ay inilabas mula sa isang iglesia, at dinala sa isang kilusan. Sila ay inilabas mula sa karanasan ng ikapitong iglesia, at dinala sa karanasan ng ikaanim na iglesia. Sila ay naging ikawalo, na kabilang sa pito.

The movement at the beginning of Adventism was the Philadelphian movement, and the Philadelphian movement is restored at the end. The work of the three angels of Revelation chapter fourteen, began as a movement, and it will end as a movement. The Philadelphian movement, represented by the sixth church of Philadelphia died in 1856, and beginning at the end of July in 2023, it is now being resurrected as the eighth, that is of the seven.

Ang kilusan sa pasimula ng Adbentismo ay ang Filadelfianong kilusan, at ang Filadelfianong kilusan ay ibinabalik sa katapusan. Ang gawain ng tatlong anghel sa Apocalipsis kabanata labing-apat ay nagsimula bilang isang kilusan, at magwawakas bilang isang kilusan. Ang Filadelfianong kilusan, na kinakatawan ng ikaanim na iglesia, ang Filadelfia, ay namatay noong 1856, at simula sa katapusan ng Hulyo noong 2023, ito’y muling binubuhay bilang ang ikawalo, na mula sa pito.

In the same history, the Republican horn is experiencing a parallel death and resurrection, with the sixth president since Reagan at the time of the end in 1989 becoming the eighth president, who is of the seven. The process of transitioning for the Republican horn is represented by its merging together with the horn of apostate Protestantism, which is spiritual fornication and the image of the beast. The Republican horn becomes the eighth, that is of the seven, for it represents an image of the beast of Catholicism, that is the eighth head, that is of the seven heads, in Revelation chapter seventeen, and in Daniel chapter two.

Sa gayunding kasaysayan, ang Republikanong sungay ay sumasailalim sa kaparis na kamatayan at pagkabuhay na mag-uli, samantalang ang ikaanim na pangulo mula kay Reagan sa panahon ng wakas noong 1989 ay nagiging ikawalong pangulo, na kabilang sa pito. Ang proseso ng transisyon para sa Republikanong sungay ay kinakatawan ng pagkakasanib nito sa sungay ng tumalikod na Protestantismo, na siyang pakikiapid na espirituwal at ang larawan ng hayop. Ang Republikanong sungay ay nagiging ikawalo, na kabilang sa pito, sapagkat kinakatawan nito ang isang larawan ng hayop ng Katolisismo, na siyang ikawalong ulo, na kabilang sa pitong ulo, sa Apocalipsis kabanata labimpito, at sa Daniel kabanata dalawa.

The political transition of the horn of Republicanism is represented in the period of preparation from 1776 unto 1798. That prophetic period is a necessary key to recognize the unsealing of the hidden secret of Nebuchadnezzar’s image of the beasts. That period of preparation is represented by the period of a thirty-year preparation for both Christ and the antichrist.

Ang pampulitikang transisyon ng sungay ng Republikanismo ay kinakatawan sa panahon ng paghahanda mula 1776 hanggang 1798. Ang panahong propetiko na iyon ay isang kinakailangang susi upang makilala ang pagkabubuklat ng selyo ng nakalingid na lihim ng larawan ni Nebukadnezar ng mga hayop. Ang panahong iyon ng paghahanda ay kinakatawan ng panahon ng tatlumpung-taong paghahanda para sa kapwa si Cristo at ang antikristo.

The sealing time from September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law is the prophetic period where the effect of every vision is accomplished. It represents the period that ends with the papacy returning to the throne of the earth as the eighth kingdom, that is of the seven, at the hour of the “great earthquake” of Revelation chapter eleven. It has therefore been typified by the period that preceded the first time the papacy was enthroned in 538. In 538 the papacy passed a Sunday law at the Council of Orleans, identifying the end of the thirty years of preparation, and typifying the soon coming Sunday law. Jesus never changes, so there must be a period that precedes the Sunday law where the deadly wound is healed, as there was the first time the papacy was enthroned.

Ang panahon ng pagtatatak mula Setyembre 11, 2001 hanggang sa nalalapit na batas ng Linggo ay ang panahong propetiko kung saan natutupad ang bisa ng bawat pangitain. Kinakatawan nito ang panahong nagtatapos sa pagbabalik ng papado sa trono ng daigdig bilang ikawalong kaharian, na siya ring kabilang sa pito, sa oras ng “dakilang lindol” ng Apocalipsis kabanata labing-isa. Kaya’t ito ay itinipo ng panahong nauna sa unang pagkakaluklok ng papado noong 538. Noong 538, ang papado ay nagpasa ng isang batas ng Linggo sa Konseho ng Orleans, na nagtukoy sa katapusan ng tatlumpung taon ng paghahanda, at tumitipo sa nalalapit na batas ng Linggo. Si Jesus ay kailanma’y hindi nagbabago, kaya’t kailangang may isang panahon na nauuna sa batas ng Linggo kung saan ang sugat na nakamamatay ay napagaling, gaya ng nangyari noong unang pagkakataon na ang papado ay iniluklok.

That period is represented by the histories associated with the waymarks of the years 508, 533 and 538. In the year 508 the period of preparation, or the setting up of the papacy began. The fourth kingdom of pagan Rome, a dragon power, had been subdued, and in 533, Justinian decreed that the papacy was the “head of the churches, and also the corrector of heretics.” All that was left in order for the papacy to take control in 538, was the removal of the Goths from the City of Rome, and that took place in the year 538. That thirty-year line of history ran parallel to the birth of Christ, that was followed by the ministry of John, that led to the empowerment of Jesus as the Messiah at His baptism.

Ang panahong iyon ay kinakatawan ng mga kasaysayang kaugnay ng mga palatandaan sa mga taong 508, 533, at 538. Noong taong 508 nagsimula ang panahon ng paghahanda, o ang pagtatatag ng Papado. Ang ikaapat na kaharian ng paganong Roma, isang kapangyarihan ng dragon, ay napasupil, at noong 533, naglabas si Justiniano ng atas na ang Papado ang “ulo ng mga iglesia, at gayon din ang tagapagtuwid ng mga erehe.” Ang tanging natitira upang ang Papado ay makapagtamo ng pamamahala noong 538 ay ang pagpapaalis sa mga Goth mula sa Lunsod ng Roma, at iyon ay naganap noong taong 538. Ang tatlumpung-taóng linyang iyon ng kasaysayan ay kahanay ng kapanganakan ni Cristo, na sinundan ng ministeryo ni Juan, na humantong sa pagkakaloob kay Jesus ng kapangyarihan bilang ang Mesiyas sa Kaniyang bautismo.

The period of preparation in the history of Christ runs parallel with the sealing time, and it addresses the internal line of the Protestant horn, while the period of preparation for the antichrist addresses the external line of the Republican horn. Those two periods provide two witnesses of September 11, 2001, October 7, 2023, and the soon coming Sunday law. One period is emphasizing the external and the other the internal testimony of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

Ang panahon ng paghahanda sa kasaysayan ni Cristo ay kahanay ng panahon ng pagtatatakan, at tumutukoy ito sa panloob na linya ng Protestanteng sungay, samantalang ang panahon ng paghahanda para sa antikristo ay tumutukoy sa panlabas na linya ng Republikanong sungay. Ang dalawang panahong iyon ay nagsisilbing dalawang saksi hinggil sa Setyembre 11, 2001, Oktubre 7, 2023, at sa nalalapit na batas ng Linggo. Ang isa ay nagbibigay-diin sa panlabas na patotoo at ang isa naman sa panloob na patotoo ng panahon ng pagtatatakan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo.

The work of John, as the voice in the wilderness who prepared the way for the Messenger of the Covenant, paralleled the decree of Justinian that prepared the way for the man of sin, who is the messenger of the covenant of death. October 7, 2023 was the warning of what is going to happen when the Sunday law is enforced, as it was in 538. October 7, 2023 parallels 533 in the period of preparation for the first time the papacy was placed on the throne of the earth. It is the warning that at the soon-coming Sunday law, as in 538, the pope will once again become both the head of the churches, and also the corrector of heretics. It is also the warning of the escalating warfare of Islam of the third woe.

Ang gawain ni Juan, bilang ang tinig sa ilang na naghanda ng daan para sa Sugo ng Tipan, ay kaparis ng Dekreto ni Justinian na naghanda ng daan para sa tao ng kasalanan, na siyang sugo ng tipan ng kamatayan. Ang Oktubre 7, 2023 ay babala ng kung ano ang mangyayari kapag ipinatupad ang batas ng Linggo, gaya noong 538. Ang Oktubre 7, 2023 ay kaparis ng 533 sa panahon ng paghahanda para sa unang pagkakataon na ang Kapapahan ay iniluklok sa trono ng daigdig. Ito ang babala na sa nalalapit na batas ng Linggo, gaya noong 538, ang Papa ay muling magiging ulo ng mga iglesia, at gayundin ang tagapagwasto ng mga erehe. Ito rin ay babala ng tumitinding pakikidigma ng Islam sa ikatlong kaabahan.

It is the warning identifying Islam (tidings of the east), and the warning of the restoration of the pope (tidings of the north). That warning coincides with the work of the messenger who prepares the way in the last days, for the Messenger of the Covenant, who is to then enter into covenant with the one hundred and forty-four thousand.

Ito ang babala na tumutukoy sa Islam (balita mula sa silangan), at ang babala hinggil sa pagpapanumbalik ng Papa (balita mula sa hilaga). Ang babalang iyon ay sumasabay sa gawain ng sugo na naghahanda ng daan sa mga huling araw, para sa Sugo ng Tipan, na siyang pagkatapos ay makikipagtipan sa isandaan at apatnapu’t apat na libo.

The three periods of preparation (the thirty years of Christ and the antichrist, and the sealing time), are also typified by the period of 1776 unto 1798. The ending of the earth beast has a specific period which precedes its ending as the sixth kingdom of Bible prophecy, therefore, the beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy must have a prophetic period that precedes the beginning of that kingdom. Alpha and Omega always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing.

Ang tatlong panahon ng paghahanda (ang tatlumpung taon ni Cristo at ng Antikristo, at ang panahon ng pagtatatak), ay sinagisagan din ng panahong mula 1776 hanggang 1798. Ang pagwawakas ng hayop na mula sa lupa ay may isang tiyak na panahong nauuna sa pagwawakas nito bilang ikaanim na kaharian ng hulang biblikal; samakatwid, ang pasimula ng hayop na mula sa lupa bilang ikaanim na kaharian ng hulang biblikal ay dapat magkaroon ng isang makahulang panahong nauuna sa pasimula ng kahariang iyon. Ang Alpha at Omega ay laging naglalarawan ng wakas ng isang bagay, kasama ang pasimula nito.

1776, 1789 and 1798 represent September 11, 2001, October 7, 2023, and the soon-coming Sunday law. From 1776 unto 1798 the prophetic preparation of the setting up of the sixth kingdom was accomplished, just as the years 508, 533, and 538 represented the preparation of the setting up of the fifth kingdom. They must have these same prophetic characteristics, for the sixth kingdom is to be the image of the fifth kingdom.

Ang 1776, 1789, at 1798 ay kumakatawan sa Setyembre 11, 2001, Oktubre 7, 2023, at sa nalalapit na batas ng Linggo. Mula 1776 hanggang 1798, naisakatuparan ang propetikong paghahanda para sa pagtatatag ng ikaanim na kaharian, gaya ng sa mga taong 508, 533, at 538 na kumakatawan sa paghahanda para sa pagtatatag ng ikalimang kaharian. Dapat taglayin nila ang gayunding mga propetikong katangian, sapagkat ang ikaanim na kaharian ay magiging wangis ng ikalimang kaharian.

The thirty years of Christ’s preparation leading to His baptism represent the same period, for when Christ came to confirm the covenant for one week, beginning at His baptism, He was setting up His kingdom of grace. In setting up His kingdom of grace in those seven years, He shed His blood to confirm that kingdom, and in so doing, He left the example of when He would set up His kingdom of glory. That kingdom of glory is the kingdom of Daniel two, that is represented as a stone that is cut out of a mountain without hands. That kingdom Sister White informs us is set up during the latter rain, and the latter rain began on September 11, 2001.

Ang tatlumpung taon ng paghahanda ni Cristo na humantong sa Kanyang bautismo ay kumakatawan sa gayunding panahon, sapagkat nang pumarito si Cristo upang pagtibayin ang tipan sa loob ng isang sanlinggo, na nagsimula sa Kanyang bautismo, itinatatag Niya ang Kanyang kaharian ng biyaya. Sa pagtatatag ng Kanyang kaharian ng biyaya sa loob ng pitong taong iyon, ibinuhos Niya ang Kanyang dugo upang pagtibayin ang kahariang iyon, at sa gayon ay iniwan Niya ang huwaran kung kailan Niya itatatag ang Kanyang kaharian ng kaluwalhatian. Ang kahariang iyon ng kaluwalhatian ang kahariang tinutukoy sa Daniel 2, na inilarawan bilang isang batong nahugot mula sa isang bundok na hindi sa pamamagitan ng mga kamay. Ipinabatid sa atin ni Sister White na ang kahariang iyon ay itinatatag sa panahon ng huling ulan, at ang huling ulan ay nagsimula noong Setyembre 11, 2001.

> “The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.

> Ang huling ulan ay darating sa yaong mga dalisay—kung magkagayo’y tatanggapin iyon ng lahat gaya noong una.

> “When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can. Christ would help us. All could be overcomers by the grace of God, through the blood of Jesus. All heaven is interested in the work. Angels are interested.” Spalding and Magan, 3.

> “Sa oras na pakawalan ng apat na anghel, itatatag ni Cristo ang Kaniyang kaharian. Walang tatanggap ng huling ulan kundi ang mga gumagawa ng lahat ng kanilang makakaya. Tutulungan tayo ni Cristo. Lahat ay maaaring maging mga magtatagumpay sa biyaya ng Diyos, sa pamamagitan ng dugo ni Jesus. Ang buong langit ay interesado sa gawain. Interesado ang mga anghel.” Spalding at Magan, 3.

On September 11, 2001 the four winds, which are represented as an angry horse (Islam) were released, and then held in check, while the one hundred and forty-four thousand are being sealed. 1776, 1789 and 1798 represent the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and the three dates represent legal enactments that led to the sixth kingdom of Bible prophecy being established. The second date of 1789 identifies the Constitution of the United States, and therefore it was the message that identified the Constitution as the twofold power that was to arrive in 1798, just as 533 was the announcement of the twofold power that would arrive in 538, and as John the Baptist announced the twofold power which would arrive at Christ’s baptism.

Noong Setyembre 11, 2001, ang apat na hangin, na kinakatawan bilang isang galit na kabayo (Islam), ay pinakawalan, at saka pinigil, samantalang ang isandaan at apatnapu't apat na libo ay tinatatakan. Ang 1776, 1789 at 1798 ay kumakatawan sa panahon ng pagtatatak sa isandaan at apatnapu't apat na libo, at ang tatlong petsang ito ay kumakatawan sa mga legal na kautusang ipinasa na humantong sa pagkakatatag ng ikaanim na kaharian ng hula sa Bibliya. Ang ikalawang petsa, ang 1789, ay tumutukoy sa Saligang-Batas ng Estados Unidos, at kaya ito ang mensaheng tumukoy sa Saligang-Batas bilang ang dalawahang kapangyarihan na darating noong 1798, gaya ng 533 na siyang pahayag ng dalawahang kapangyarihan na darating noong 538, at gaya rin ng ipinahayag ni Juan na Tagapagbautista ang dalawahang kapangyarihan na darating sa bautismo ni Cristo.

The two powers that make up the twofold power of Christ was His example that divinity combined with humanity does not sin. The two powers that make up the twofold power of the antichrist was his enthronement as the head of the churches, and his enthronement as the corrector of heretics. The two powers of that make up the twofold power of the earth beast are the two horns of Republicanism and Protestantism.

Ang dalawang kapangyarihan na bumubuo ng dalawahang kapangyarihan ni Cristo ay ang Kanyang halimbawa na ang pagka-Diyos na kaisa ng pagkatao ay hindi nagkakasala. Ang dalawang kapangyarihan na bumubuo ng dalawahang kapangyarihan ng Antikristo ay ang kanyang pagluluklok bilang ulo ng mga iglesya, at ang kanyang pagluluklok bilang tagapagwasto ng mga erehe. Ang dalawang kapangyarihan na bumubuo ng dalawahang kapangyarihan ng halimaw na mula sa lupa ay ang dalawang sungay ng Republikanismo at Protestantismo.

> “‘And he had two horns like a lamb.’ The lamblike horns indicate youth, innocence, and gentleness, fitly representing the character of the United States when presented to the prophet as ‘coming up’ in 1798. Among the Christian exiles who first fled to America and sought an asylum from royal oppression and priestly intolerance were many who determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty. Their views found place in the Declaration of Independence, which sets forth the great truth that ‘all men are created equal’ and endowed with the inalienable right to ‘life, liberty, and the pursuit of happiness.’ And the Constitution guarantees to the people the right of self-government, providing that representatives elected by the popular vote shall enact and administer the laws. Freedom of religious faith was also granted, every man being permitted to worship God according to the dictates of his conscience. Republicanism and Protestantism became the fundamental principles of the nation. These principles are the secret of its power and prosperity. The oppressed and downtrodden throughout Christendom have turned to this land with interest and hope. Millions have sought its shores, and the United States has risen to a place among the most powerful nations of the earth.” The Great Controversy, 441.

> "At siya ay may dalawang sungay na gaya ng kordero." Ang mga sungay na gaya ng kordero ay nagpapahiwatig ng kabataan, kawalang-malay, at kaamuan, na angkop na kumakatawan sa katangian ng Estados Unidos nang iharap sa propeta bilang "sumisibol" noong 1798. Sa hanay ng mga Kristiyanong takas na unang tumakas patungong Amerika at naghanap ng kanlungan mula sa pang-aaping monarkiko at di-mapagparayang kaparian, marami ang nagpasiyang magtatag ng isang pamahalaan sa malawak na saligan ng kalayaang sibil at pangrelihiyon. Ang kanilang mga pananaw ay nasasaad sa "Declaration of Independence," na naglalahad ng dakilang katotohanan na "all men are created equal" at pinagkalooban ng hindi-maaalisang karapatan sa "life, liberty, and the pursuit of happiness." At ang Konstitusyon ay nagbibigay-garantiya sa bayan ng karapatang pamahalaan ang sarili, sa pamamagitan ng probisyon na ang mga kinatawang inihalal sa pamamagitan ng popular na boto ang magpapasa at magpapatupad ng mga batas. Ipinagkaloob din ang kalayaan sa pananampalataya, na pinahihintulutan ang bawat tao na sumamba sa Diyos ayon sa dikta ng kaniyang budhi. Ang republikhanismo at Protestantismo ay naging mga saligang simulain ng bansa. Ang mga simulain na ito ang lihim ng kapangyarihan at kasaganaan nito. Ang mga inaapi at niyurakan sa buong Kristiyanidad ay bumaling sa lupaing ito na may interes at pag-asa. Milyun-milyon ang nagsidagsa sa mga baybaying nito, at ang Estados Unidos ay umangat sa isang kalagayan sa hanay ng mga pinakamakapangyarihang bansa sa daigdig. The Great Controversy, 441.

1776, 1789 and 1798 represent three histories that emphasize that the eighth, is of the seven. 1776 represents the publication of the Declaration of Independence, and the history of the First and Second Continental Congresses. 1789 represents the publication of the Constitution and the History of the Articles of Confederation. 1798 represents the publication of the Alien and Sedition Acts, and the beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy.

Ang 1776, 1789, at 1798 ay kumakatawan sa tatlong kasaysayan na nagbibigay-diin na ang ikawalo ay kabilang sa pito. Ang 1776 ay kumakatawan sa paglalathala ng Declaration of Independence, at sa kasaysayan ng Unang at Ikalawang Continental Congress. Ang 1789 ay kumakatawan sa paglalathala ng Konstitusyon at sa kasaysayan ng Articles of Confederation. Ang 1798 ay kumakatawan sa paglalathala ng Alien and Sedition Acts, at sa pasimula ng hayop mula sa lupa bilang ikaanim na kaharian ng propesiya sa Biblia.

The First Continental Congress occurred in 1774, and was a pivotal institution in the early history of the United States, serving as a governing body during the American Revolutionary War. The Continental Congresses are divided into two prophetic periods of the first congress and the last congress. The First Continental Congress had two presidents and convened in Philadelphia from September 5 to October 26, 1774. Peyton Randolph was the first president of the meeting from September 5 to October 22, and then Henry Middleton presided for the next five days until October 26, 1774.

Naganap ang Unang Kontinental na Kongreso noong 1774, at ito ay isang susing institusyon sa maagang kasaysayan ng Estados Unidos, na nagsilbing katawang namamahala sa panahon ng Digmaang Rebolusyonaryo ng Amerika. Ang mga Kontinental na Kongreso ay nahahati sa dalawang propetikong kapanahunan: ang unang kongreso at ang huling kongreso. Ang Unang Kontinental na Kongreso ay nagkaroon ng dalawang pangulo at nagpulong sa Philadelphia mula Setyembre 5 hanggang Oktubre 26, 1774. Si Peyton Randolph ang unang pangulo ng pagpupulong mula Setyembre 5 hanggang Oktubre 22, at pagkatapos ay pinamunuan ni Henry Middleton ang sumunod na limang araw hanggang Oktubre 26, 1774.

The Second Continental Congress occurred from 1775 until 1781. The Second Continental Congress had six presidents during its existence. Peyton Randolph presided as president from May 10, 1775 until May 24, 1775. He was the first president of both the First and also of the Second Continental Congresses. There was a total of eight presidents during the history of the First and Second Continental Congresses.

Umiral ang Ikalawang Kongresong Kontinental mula 1775 hanggang 1781. Nagkaroon ang Ikalawang Kongresong Kontinental ng anim na pangulo sa kabuuan ng panahon ng pag-iral nito. Si Peyton Randolph ang nanungkulan bilang pangulo mula Mayo 10, 1775 hanggang Mayo 24, 1775. Siya ang unang pangulo ng kapwa Unang at Ikalawang Kongresong Kontinental. Umabot sa walo ang kabuuang bilang ng mga pangulo sa kasaysayan ng Unang at Ikalawang Kongresong Kontinental.

The second president of the Second Continental Congress was John Hancock, and Hancock presided from May 24, 1775 until October 31, 1777. Henry Laurens presided from November 1, 1777 until December 9, 1778. John Jay presided from December 10, 1778 until September 28, 1779. Samuel Huntington presided from September 28, 1779 until July 9, 1781. Thomas McKean presided from July 10, 1781 until November 4, 1781.

Ang ikalawang pangulo ng Ikalawang Kontinental na Kongreso ay si John Hancock, at si Hancock ang nangulo mula Mayo 24, 1775 hanggang Oktubre 31, 1777. Si Henry Laurens ang nangulo mula Nobyembre 1, 1777 hanggang Disyembre 9, 1778. Si John Jay ang nangulo mula Disyembre 10, 1778 hanggang Setyembre 28, 1779. Si Samuel Huntington ang nangulo mula Setyembre 28, 1779 hanggang Hulyo 9, 1781. Si Thomas McKean ang nangulo mula Hulyo 10, 1781 hanggang Nobyembre 4, 1781.

Peyton Randolph was the first president of both the First and Second Continental Congresses. This identifies that during the two periods of the Continental Congresses there were eight presidents, but the president that was the first president of each of the two periods was the same person. Therefore, though there were eight presidential terms, there were actually only seven presidents. The first president was of the seven men who were presidents, but as Randolph presided twice in that history, he also represents the eighth, that was of the seven.

Si Peyton Randolph ang unang pangulo kapwa ng Unang at ng Ikalawang Kongresong Kontinental. Ipinakikita nito na sa dalawang yugto ng mga Kongresong Kontinental ay may walong pangulo, subalit ang pangulong unang nanungkulan sa bawat isa sa dalawang yugtong iyon ay iisang tao. Samakatuwid, bagaman may walong termino ng pagkapangulo, sa katunayan ay pito lamang ang mga pangulo. Ang unang pangulo ay kabilang sa pitong lalaking naging pangulo, ngunit yamang si Randolph ay dalawang ulit na namuno sa kasaysayang iyon, siya rin ang kumakatawan sa ikawalo, na kabilang pa rin sa pitong iyon.

In the history of the Continental Congresses, the Revolutionary War was managed by the Congress. For this reason, George Washington was never a president in that period, for he had been appointed as the first Commander and Chief over the military.

Sa kasaysayan ng mga Kongresong Kontinental, ang Digmaang Rebolusyonaryo ay pinangasiwaan ng Kongreso. Dahil dito, hindi kailanman naging pangulo si George Washington sa panahong iyon, sapagkat siya ay naitalaga bilang kauna-unahang Kumandante at Punò ng sandatahang-lakas.

Being the first president of both periods Randolph represents two witnesses typifying the first actual president, who was George Washington. Washington is represented by Randolph, and therefore Randolph, as a symbol of Washington, conveys both the prophetic characteristics of Randolph the first president, but also that Randolph was the eighth, that was of the seven. Thus George Washington, as the first president and the first Commander and Chief, was also prophetically the eighth, and was of the seven.

Bilang unang pangulo ng dalawang yugto, si Randolph ay kumakatawan sa dalawang saksi na sumasagisag sa unang tunay na pangulo, na si George Washington. Si Washington ay kinakatawan ni Randolph, at samakatuwid, si Randolph, bilang sagisag ni Washington, ay nagpapamalas kapwa ng mga makahulang katangian ni Randolph bilang unang pangulo, at pati ng katotohanang si Randolph ang ikawalo na kabilang sa pito. Kaya, si George Washington, bilang unang pangulo at unang Punong Kumandante, ay, sa makahulang diwa, ang ikawalo at kabilang sa pito.

Jesus illustrates the end of a thing with the beginning, so the last president and Commander and Chief will be the eighth, that is of the seven. This prophetic fact is established in the history of the First and Second Continental Congresses which is represented by the date of the first waymark of 1776, and publication of the Declaration of Independence.

Ipinakikita ni Jesus ang wakas ng isang bagay sa pamamagitan ng pasimula nito, kaya ang huling pangulo at Punong Kumandante ay magiging ikawalo, na siya rin ay mula sa pito. Ang propetikong katunayang ito ay pinagtitibay sa kasaysayan ng Unang at Ikalawang Kongresong Kontinental, na kinakatawan ng petsa ng unang palatandaan, ang 1776, at ng paglalathala ng Deklarasyon ng Kalayaan.

The waymark of 1776 typifies September 11, 2001, and the Patriot Act, where American independence was placed under the authority of Roman law, and no longer under English law. It marks the beginning of the prophetic period that prepares the way for the papacy to once again take the throne of the earth at the soon-coming Sunday law.

Ang palatandaan ng 1776 ay isang tipo ng Setyembre 11, 2001, at ng Patriot Act, kung saan ang kasarinlan ng Estados Unidos ay inilagay sa ilalim ng awtoridad ng batas Romano, at hindi na sa ilalim ng batas Ingles. Minamarkahan nito ang pasimula ng propetikong panahon na naghahanda ng daan upang ang kapapahan ay muling umupo sa trono ng daigdig sa nalalapit na batas sa Linggo.

As with the prophetic period represented by 1776, the prophetic period represented the history from the conclusion of the Second Continental Congress in 1781 to 1789, which is the date that identifies the waymark associated with the publication of the Constitution. In that history there were also eight presidents. The history of 1781 to 1789 is the history of the Articles of Confederation. The Articles of Confederation represented the first Constitution, but the weakness of the Articles of Confederation led to its replacement, and the ratification of the Constitution in 1789.

Gaya ng sa panahong propetiko na kinakatawan ng 1776, ang panahong propetiko ay kumakatawan sa kasaysayan mula sa pagwawakas ng Ikalawang Kontinental na Kongreso noong 1781 hanggang 1789, na siyang petsang tumutukoy sa palatandaan sa daan na kaugnay ng paglathala ng Saligang-Batas. Sa kasaysayang iyon ay may walo ring pangulo. Ang kasaysayan ng 1781 hanggang 1789 ay ang kasaysayan ng Mga Artikulo ng Konpederasyon. Ang Mga Artikulo ng Konpederasyon ang kumatawan sa unang Saligang-Batas, subalit ang kahinaan ng Mga Artikulo ng Konpederasyon ang humantong sa pagpapalit nito, at sa ratipikasyon ng Saligang-Batas noong 1789.

In that period the eight presidents consisted of seven presidents who were not presidents in the history of the two Continental Congresses, and one who was also a president in that first prophetic period. John Hancock served in both the second Continental Congress, and also in the period represented by the Articles of Confederation. At the prophetic level, there were only seven men who were president during the two Continental Congresses, thus prophetically John Hancock was one of the eight in the period of the Articles of Confederation, but he was also one of the seven men from the previous period. He was therefore the eighth, that was of the seven.

Sa panahong iyon, ang walong pangulo ay binubuo ng pitong pangulo na hindi naging pangulo sa kasaysayan ng dalawang Continental Congress, at ng isa na siya ring naging pangulo sa unang panahong propetiko na iyon. Si John Hancock ay naglingkod kapwa sa ikalawang Continental Congress at sa panahong kinakatawan ng Mga Artikulo ng Konpederasyon. Sa antas na propetiko, pito lamang na lalaki ang naging pangulo sa panahon ng dalawang Continental Congress; kaya si John Hancock ay isa sa walong nasa panahon ng Mga Artikulo ng Konpederasyon, datapuwa’t kabilang din siya sa pitong lalaki mula sa naunang panahon. Kaya’t siya ang ikawalo, na mula sa pito.

The second prophetic period, represented by 1789, also had a president (Hancock) who was the eighth, but of the seven, as was Payton Randolph in the first prophetic period represented by 1776. 1789 aligns with and represents the January 6, 2021 Pelosi trials.

Ang ikalawang panahong propetiko, na kinakatawan ng 1789, ay nagkaroon din ng isang pangulo (Hancock) na siyang ikawalo, ngunit buhat sa pito, gaya ni Payton Randolph sa unang panahong propetiko na kinakatawan ng 1776. Ang 1789 ay tumutugma at kumakatawan sa mga paglilitis ni Pelosi noong Enero 6, 2021.

> “The Lord has faithful watchmen on the walls of Zion to cry aloud and spare not, to lift up their voice like a trumpet, and show His people their transgression and the house of Jacob their sins. The Lord has permitted the enemy of truth to make a determined effort against the Sabbath of the fourth commandment. He designs by this means to awaken a decided interest in that question which is a test for the last days. This will open the way for the third angel’s message to be proclaimed with power.

> Ang Panginoon ay may mga tapat na bantay sa mga kuta ng Sion upang humiyaw nang malakas at huwag magpigil, upang itaas ang kanilang tinig na gaya ng pakakak, at ipakita sa Kaniyang bayan ang kanilang pagsalangsang at sa sangbahayan ni Jacob ang kanilang mga kasalanan. Pinahintulutan ng Panginoon na ang kaaway ng katotohanan ay gumawa ng isang resolutong pagsisikap laban sa Sabbath ng ikaapat na utos. Nilalayon Niyang sa pamamagitan nito’y pukawin ang matibay na interes sa usaping yaon na siyang pagsubok para sa mga huling araw. Ito ang magbubukas ng daan upang ang mensahe ng ikatlong anghel ay maipahayag na may kapangyarihan.

> “Let not one who believes the truth, be silent now. None should be careless now; let all urge their petitions at the throne of grace, pleading the promise, ‘Whatsoever ye shall ask in my name, that will I do’ (John 14:13). It is a perilous time now. If this land of boasted liberty is preparing to sacrifice every principle which enters into her Constitution, making decrees to suppress religious freedom, and for the enforcing of papal falsehood and delusion, then the people of God need to present their petitions in faith to the Most High. There is every encouragement, in the promises of God, for those who put their trust in Him. The prospect of being brought into personal danger and distress, need not cause despondency, but should quicken the vigor and hopes of God’s people; for the time of their peril is the season for God to grant them clearer manifestations of His power.

> Huwag manahimik ngayon ang sinumang nananampalataya sa katotohanan. Walang dapat magwalang-bahala ngayon; iharap ng lahat ang kanilang mga pagsusumamo sa luklukan ng biyaya, na umaangkin sa pangako, “Anuman ang hingin ninyo sa aking pangalan, ay gagawin ko” (Juan 14:13). Mapanganib ang panahong ito ngayon. Kung ang lupaing ito ng ipinagmamalaking kalayaan ay naghahanda nang isakripisyo ang bawat prinsipyong bumubuo sa kanyang Saligang-Batas, gumagawa ng mga atas upang supilin ang kalayaang panrelihiyon, at upang ipatupad ang papal na kabulaanan at panlilinlang, kung gayo’y kailangang iharap ng bayan ng Diyos, sa pananampalataya, ang kanilang mga pagsusumamo sa Kataas-taasang Diyos. Sa mga pangako ng Diyos ay may sapat na pagpapalakas-loob para sa mga nagtitiwala sa Kanya. Ang posibilidad na madala sa personal na panganib at kapighatian ay hindi dapat magdulot ng panghihina ng loob, kundi dapat magpasigla sa kasigasigan at mga pag-asa ng bayan ng Diyos; sapagkat ang panahon ng kanilang panganib ang kapanahunan para sa Diyos na pagkalooban sila ng higit na malinaw na mga kapahayagan ng Kanyang kapangyarihan.

> “We are not to sit in calm expectancy of oppression and tribulation, and fold our hands, doing nothing to avert the evil. Let our united cries be sent up to heaven. Pray and work, and work and pray. But let none act rashly. Learn as never before that you must be meek and lowly in heart. You must not bring a railing accusation against any, whether individuals or churches. Learn to deal with minds as Christ did. Sharp things must sometimes be spoken; but be sure that the Holy Spirit of God is abiding in your heart before you speak the clear-cut truth; then let it cut its way. You are not to do the cutting.” Selected Messages, book 2, 370.

> “Hindi tayo nararapat umupo sa mapayapang paghihintay ng pang-aapi at kapighatian, at maghalukipkip ng kamay, na walang ginagawa upang hadlangan ang kasamaan. Ipaabot natin sa langit ang ating nagkakaisang daing. Manalangin at gumawa, at gumawa at manalangin. Ngunit huwag sinuman kumilos nang padalus-dalos. Matutuhang higit kailanman na dapat kayong maging maamo at mapagpakumbaba sa puso. Huwag kayong magharap ng paratang na may pag-alipusta laban kaninuman, maging indibidwal man o mga iglesia. Matutuhang makitungo sa mga isipan gaya ng ginawa ni Cristo. May mga matatalim na bagay na kung minsan ay dapat sabihin; ngunit tiyakin na ang Banal na Espiritu ng Diyos ay nananahan sa inyong puso bago ninyo bigkasin ang malinaw at tuwirang katotohanan; saka hayaang ito’y tumagos sa sarili nitong daan. Hindi kayo ang dapat humiwa.” Selected Messages, book 2, 370.

The second waymark in the prophetic period of preparation represented by the Constitution identifies that the Constitution is to be overturned at the next waymark. That second waymark has been typified by John the Baptist, and also by the decree of Justinian, which both identified and presented a warning in connection with the arrival of the last event represented in the period. For John it was the empowerment of Christ as He confirmed His covenant of life with His precious blood, and for Justinian it was the empowerment of the antichrist, who was to ratify his covenant of death with the blood of the martyrs.

Ang ikalawang palatandaan sa propetikong panahon ng paghahanda na kinakatawan ng Saligang-Batas ay nagsasaad na ang Saligang-Batas ay pawawalang-bisa sa susunod na palatandaan. Ang ikalawang palatandaan na iyon ay inilalarawan sa pamamagitan ng tipo ni Juan Bautista, gayundin ng dekreto ni Justinian, na kapwa tumukoy at nagbigay-babala hinggil sa pagdating ng huling pangyayaring kinakatawan sa nasabing panahon. Para kay Juan, iyon ay ang pagbibigay-kapangyarihan kay Cristo, nang Kanyang pinagtibay ang Kanyang tipan ng buhay sa pamamagitan ng Kanyang mahalagang dugo; at para kay Justinian, iyon ay ang pagbibigay-kapangyarihan sa antikristo, na magpapatibay ng kanyang tipan ng kamatayan sa pamamagitan ng dugo ng mga martir.

The Constitution in 1789 identified the empowerment of the two horns of the earth beast, and in so doing, 1789 identified the soon coming destruction of the earth beast’s two horns of power, as represented by the Alien and Sedition Acts in 1798. When the two witnesses were slain in the streets in the year 2020, they identified and warned of a sustained attack upon the Constitution that are symbolized by the January 6, 2021, Pelosi trials.

Tinukoy ng Saligang-Batas noong 1789 ang pagbibigay-kapangyarihan sa dalawang sungay ng hayop sa lupa, at sa paggawa nito, natukoy na noong 1789 ang nalalapit na pagkawasak ng dalawang sungay ng kapangyarihan ng hayop sa lupa, na kinakatawan ng Alien and Sedition Acts noong 1798. Nang ang dalawang saksi ay pinaslang sa mga lansangan noong taong 2020, tinukoy nila at ipinagbabala ang isang nagpapatuloy na pag-atake laban sa Saligang-Batas, na sinasagisag ng mga paglilitis ni Pelosi noong Enero 6, 2021.

January 6, 2021 is the warning about the empowerment of the papacy at the soon-coming Sunday law, as typified by the decree of Justinian in the year 533. January 6, 2021 and the year 533, both give warning of the soon coming Sunday law, as typified by the Sunday law in 538 at the Council of Orleans, and by the Alien and Sedition Acts in 1798, which typified the earth beast speaking as a dragon at the soon coming Sunday law.

Ang ika-6 ng Enero, 2021 ay ang babala hinggil sa pagkakaloob ng kapangyarihan sa Kapapahan sa nalalapit na batas ng Linggo, na sinasagisagan ng atas ni Justinian noong taong 533. Ang ika-6 ng Enero, 2021 at ang taong 533 ay kapwa nagbibigay-babala tungkol sa nalalapit na batas ng Linggo, na sinasagisagan ng batas ng Linggo noong 538 sa Konseho ng Orleans, at ng Alien and Sedition Acts noong 1798, na sumagisag sa halimaw na mula sa lupa na nagsasalita gaya ng dragon sa nalalapit na batas ng Linggo.

At the Sunday law the deadly wound of the papacy will be healed, and the eighth head of Revelation chapter seventeen, that is of the seven heads, will be resurrected. The Alien and Sedition Acts of 1798, represents the earth beast speaking as a dragon, when it not only enforces the worship of the sun, but thereafter forces the entire world to accept the authority of the sea beast of Revelation chapter thirteen, as the eighth head that is of the seven heads. Therefore, in each of the three periods represented within the period of preparation by 1776, 1789 and 1798, the prophetic enigma of the eighth, being of the seven is prophetically represented.

Sa batas ng Linggo, gagaling ang nakamamatay na sugat ng papado, at ang ikawalong ulo ng Apocalipsis kabanata labing-pito, na buhat sa pitong ulo, ay mabubuhay na muli. Ang mga Batas sa mga Dayuhan at Sedisyon noong 1798 ay kumakatawan sa halimaw mula sa lupa na nagsasalita gaya ng dragon, na hindi lamang ipinatutupad ang pagsamba sa araw, kundi pagkatapos noon ay pinipilit ang buong sanlibutan na tanggapin ang kapangyarihan ng halimaw mula sa dagat sa Apocalipsis kabanata labintatlo, bilang ang ikawalong ulo na buhat sa pitong ulo. Samakatuwid, sa bawat isa sa tatlong yugto na kinakatawan, sa loob ng panahon ng paghahanda, ng mga taong 1776, 1789, at 1798, ang propetikong hiwaga ng ikawalo, na buhat sa pito, ay propetikong kinakatawan.

The first two waymarks (1776 and 1789), that identify the enigma, address the riddle being accomplished within the prophetic history of the earth beast, and the third waymark identifies the enigma being accomplished for the papal power.

Ang unang dalawang palatandaan sa daan (1776 at 1789), na tinutukoy ang hiwaga, ay tinutugunan ang palaisipang isinasakatuparan sa loob ng makahulang kasaysayan ng halimaw na mula sa lupa, at ang ikatlong palatandaan sa daan ay tinutukoy ang hiwagang isinasakatuparan para sa kapangyarihang papal.

We will continue this study in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.

> “‘Saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast.’ Here is clearly presented a form of government in which the legislative power rests with the people, a most striking evidence that the United States is the nation denoted in the prophecy.

> 'Na sinasabi sa mga nananahan sa lupa na sila’y gumawa ng isang larawan ng hayop.' Dito’y malinaw na inihaharap ang isang anyo ng pamahalaan na ang kapangyarihang lehislatibo ay nasa kamay ng bayan, isang napakalinaw na katibayan na ang Estados Unidos ang bansang tinutukoy sa propesiya.

> “But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

> Ngunit ano ang “larawan para sa hayop”? at paano ito mabubuo? Ang larawan ay ginagawa ng hayop na may dalawang sungay, at ito ay isang larawan para sa hayop. Tinatawag din ito na larawan ng hayop. Kung gayon, upang matutuhan kung ano ang anyo ng larawan at kung paano ito bubuuin, dapat nating pag-aralan ang mga katangian ng mismong hayop—ang Papado.

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.

> Nang natiwali ang sinaunang iglesia dahil sa paglihis nito mula sa kapayakan ng ebanghelyo at sa pagtanggap ng mga paganong rito at kaugalian, nawala sa kanya ang Espiritu at kapangyarihan ng Diyos; at, upang mapamahalaan ang mga budhi ng mga tao, hinanap niya ang suporta ng kapangyarihang sibil. Ang naging bunga ay ang kapapahan, isang iglesiang kumontrol sa kapangyarihan ng estado at ginamit ito upang isulong ang sarili nitong mga layunin, lalung-lalo na para sa pagpaparusa sa 'heresya.' Upang makabuo ang Estados Unidos ng isang wangis ng hayop, ang kapangyarihang panrelihiyon ay dapat makapamayani sa pamahalaang sibil sa paraang ang awtoridad ng estado ay gagamitin din ng iglesia upang isakatuparan ang sarili nitong mga layunin.

> “Whenever the church has obtained secular power, she has employed it to punish dissent from her doctrines. Protestant churches that have followed in the steps of Rome by forming alliance with worldly powers have manifested a similar desire to restrict liberty of conscience. An example of this is given in the long-continued persecution of dissenters by the Church of England. During the sixteenth and seventeenth centuries, thousands of nonconformist ministers were forced to flee from their churches, and many, both of pastors and people, were subjected to fine, imprisonment, torture, and martyrdom.

> Sa tuwing nagkamit ang simbahan ng kapangyarihang sekular, ginamit niya ito upang parusahan ang pagsalungat sa kaniyang mga doktrina. Ang mga simbahang Protestante na sumunod sa mga yapak ng Roma sa pamamagitan ng pakikipag-alyansa sa mga makalupang kapangyarihan ay nagpamalas ng kahalintulad na pagnanais na higpitan ang kalayaan ng budhi. Isang halimbawa nito ay makikita sa matagalang pag-uusig ng Simbahan ng Inglatera laban sa mga sumasalungat. Noong ika-labing-anim at ika-labimpitong siglo, libu-libong ministrong hindi umaayon ay napilitang tumakas mula sa kanilang mga simbahan, at marami, kapuwa sa hanay ng mga pastor at ng mga tao, ay ipinailalim sa multa, pagkabilanggo, pagpapahirap, at pagkamartir.

> “It was apostasy that led the early church to seek the aid of the civil government, and this prepared the way for the development of the papacy—the beast. Said Paul: ‘There’ shall ‘come a falling away, … and that man of sin be revealed.’ 2 Thessalonians 2:3. So apostasy in the church will prepare the way for the image to the beast.

> Ang pagtalikod ang nagbunsod sa sinaunang iglesia na humingi ng tulong sa pamahalaang sibil, at inihanda nito ang daan para sa pag-usbong ng kapapahan—ang hayop. Sinabi ni Pablo: “Magkakaroon ng pagtalikod, ... at mahahayag ang taong makasalanan.” 2 Tesalonica 2:3. Kaya ang pagtalikod sa loob ng iglesia ang maghahanda ng daan para sa larawan ng hayop.

> “The Bible declares that before the coming of the Lord there will exist a state of religious declension similar to that in the first centuries. ‘In the last days perilous times shall come. For men shall be lovers of their own selves, covetous, boasters, proud, blasphemers, disobedient to parents, unthankful, unholy, without natural affection, trucebreakers, false accusers, incontinent, fierce, despisers of those that are good, traitors, heady, high-minded, lovers of pleasures more than lovers of God; having a form of godliness, but denying the power thereof.’ 2 Timothy 3:1–5. ‘Now the Spirit speaketh expressly, that in the latter times some shall depart from the faith, giving heed to seducing spirits, and doctrines of devils.’ 1 Timothy 4:1. Satan will work ‘with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness.’ And all that ‘received not the love of the truth, that they might be saved,’ will be left to accept ‘strong delusion, that they should believe a lie.’ 2 Thessalonians 2:9–11. When this state of ungodliness shall be reached, the same results will follow as in the first centuries.” The Great Controversy, 443, 444.

> “Ipinahahayag ng Banal na Kasulatan na bago ang pagdating ng Panginoon ay iiral ang isang kalagayan ng panrelihiyong pagtalikod na tulad ng sa mga unang siglo. ‘Sa mga huling araw ay darating ang mapanganib na mga panahon. Sapagkat ang mga tao ay magiging maibigin sa sarili, maibigin sa salapi, mapagmapuri, mapagmataas, mapamusong, masuwayin sa mga magulang, walang utang na loob, hindi banal, walang likas na pag-ibig, tagabali ng kasunduan, mapanirang-puri, walang pagpipigil, mabangis, namumuhi sa mga mabubuti, taksil, mapusok, palalo, maibigin sa kalayawan higit kaysa maibigin sa Diyos; may anyo ng kabanalan, ngunit itinatatwa ang kapangyarihan nito.’ 2 Timoteo 3:1-5. ‘Ngayon, hayagang sinasabi ng Espiritu, na sa mga huling panahon ay tatalikod ang ilan sa pananampalataya, na magbibigay-pansin sa mga espiritung mapanlinlang, at sa mga aral ng mga demonyo.’ 1 Timoteo 4:1. Si Satanas ay gagawa ‘sa buong kapangyarihan at mga tanda at mga kababalaghang sinungaling, at sa lahat ng daya ng kalikuan.’ At ang lahat ng ‘hindi tumanggap ng pag-ibig sa katotohanan, upang sila’y maligtas,’ ay pababayaan na tumanggap ng ‘makapangyarihang pagkadaya, upang sila’y sumampalataya sa kasinungalingan.’ 2 Tesalonica 2:9-11. Kapag naabot na ang ganitong kalagayan ng kawalang-diyos, susunod ang gayunding mga kinalabasan gaya ng sa mga unang siglo.” The Great Controversy, 443, 444.

Back to Articles