Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number One

Ang Aklat ni Joel at ang Laodiceang Iglesia Adventista ng Ikapitong Araw - Bilang Isa

Testing Present Truth

Pagsusubok sa Kasalukuyang Katotohanan

Author

Jeff Pippenger

Published

December 2, 2025

Formats

PDF
Word

> “There are in the Scriptures some things which are hard to be understood and which, according to the language of Peter, the unlearned and unstable wrest unto their own destruction. We may not, in this life, be able to explain the meaning of every passage of Scripture; but there are no vital points of practical truth that will be clouded in mystery. When the time shall come, in the providence of God, for the world to be tested upon the truth for that time, minds will be exercised by His Spirit to search the Scriptures, even with fasting and with prayer, until link after link is searched out and united in a perfect chain. Every fact which immediately concerns the salvation of souls will be made so clear that none need err or walk in darkness.

> May ilang bagay sa Kasulatan na mahirap maunawaan, at na, ayon sa wika ni Pedro, ang mga hindi nakapag-aral at hindi matatag ay binabaluktot ang mga ito tungo sa kanilang sariling kapahamakan. Maaaring sa buhay na ito ay hindi natin magagawang ipaliwanag ang kahulugan ng bawat talata ng Kasulatan; ngunit walang mahahalagang punto ng praktikal na katotohanan na malalambungan ng hiwaga. Kapag dumating, sa pamamatnubay ng Diyos, ang panahon na susubukin ang sanlibutan sa katotohanan para sa panahong yaon, ang mga pag-iisip ay pasisiglahin ng Kaniyang Espiritu upang saliksikin ang Kasulatan, maging sa pamamagitan ng pag-aayuno at panalangin, hanggang sa, kawing pagkatapos ng kawing, ay masiyasat at mapag-ugnay sa isang sakdal na tanikala. Bawat katunayang tuwirang may kinalaman sa kaligtasan ng mga kaluluwa ay gagawing napakaliwanag na wala nang sinumang kailangang magkamali o lumakad sa kadiliman.

> “As we have followed down the chain of prophecy, revealed truth for our time has been clearly seen and explained. We are accountable for the privileges that we enjoy and for the light that shines upon our pathway. Those who lived in past generations were accountable for the light which was permitted to shine upon them. Their minds were exercised in regard to different points of Scripture which tested them. But they did not understand the truths which we do. They were not responsible for the light which they did not have. They had the Bible, as we have; but the time for the unfolding of special truth in relation to the closing scenes of this earth’s history is during the last generations that shall live upon the earth.

> Samantalang sinusundan natin ang pagkakasunod-sunod ng propesiya, ang nahayag na katotohanan para sa ating kapanahunan ay malinaw na nakita at naipaliwanag. Tayo ay may pananagutan sa mga pribilehiyong ating tinatamasa at sa liwanag na tumutanglaw sa ating landas. Ang mga nabuhay sa mga nagdaang salinlahi ay may pananagutan sa liwanag na pinahintulutang tumanglaw sa kanila. Ang kanilang mga isipan ay hinamon hinggil sa iba’t ibang punto ng Kasulatan na naging pagsubok sa kanila. Ngunit hindi nila naunawaan ang mga katotohanang ating nauunawaan. Hindi sila nananagot sa liwanag na wala sa kanila. Taglay nila ang Bibliya, gaya ng taglay natin; ngunit ang panahon ng paglalantad ng tanging katotohanan na may kaugnayan sa mga pangwakas na tagpo ng kasaysayan ng daigdig na ito ay nasa mga huling salinlahing mabubuhay sa ibabaw ng lupa.

> “Special truths have been adapted to the conditions of the generations as they have existed. The present truth, which is a test to the people of this generation, was not a test to the people of generations far back. If the light which now shines upon us in regard to the Sabbath of the fourth commandment had been given to the generations in the past, God would have held them accountable for that light.” Testimonies, volume 2, 692, 693.

> Ang mga natatanging katotohanan ay iniangkop sa kalagayan ng bawat salinlahi habang ang mga ito ay umiral. Ang kasalukuyang katotohanan, na isang pagsubok sa mga tao ng salinlahing ito, ay hindi naging pagsubok sa mga tao ng mga salinlahing malaon nang nakalipas. Kung ang liwanag na ngayo’y tumatanglaw sa atin hinggil sa Sabbath ng ikaapat na utos ay naipagkaloob sana sa mga salinlahi noong una, pinanagot sana sila ng Diyos sa liwanag na iyon. Testimonies, tomo 2, 692, 693.

## New and Old

Bago at Luma

> “In every age there is a new development of truth, a message of God to the people of that generation. The old truths are all essential; new truth is not independent of the old, but an unfolding of it. It is only as the old truths are understood that we can comprehend the new. When Christ desired to open to His disciples the truth of His resurrection, He began ‘at Moses and all the prophets’ and ‘expounded unto them in all the scriptures the things concerning Himself.’ Luke 24:27. But it is the light which shines in the fresh unfolding of truth that glorifies the old. He who rejects or neglects the new does not really possess the old. For him it loses its vital power and becomes but a lifeless form.

> Sa bawat kapanahunan ay may bagong pag-unlad ng katotohanan, isang mensahe ng Diyos sa mga tao ng salinlahing iyon. Ang mga dating katotohanan ay pawang mahalaga; ang bagong katotohanan ay hindi hiwalay sa luma, kundi isang pagbubunyag nito. Tanging sa pagkaunawa sa mga dating katotohanan natin mauunawaan ang bago. Nang ninais ni Cristo na buksan sa Kaniyang mga alagad ang katotohanan ng Kaniyang pagkabuhay na mag-uli, sinimulan Niya “kay Moises at sa lahat ng mga propeta” at “ipinaliwanag Niya sa kanila sa lahat ng mga kasulatan ang mga bagay tungkol sa Kaniya.” Lucas 24:27. Ngunit ang liwanag na sumisinag sa sariwang pagbubunyag ng katotohanan ang siyang nagpaparangal sa luma. Ang tumatanggi o nagpapabaya sa bago ay hindi tunay na nagtataglay ng luma. Sa kaniya, nawawala ang buhay na kapangyarihan nito at nagiging isang walang-buhay na anyo lamang.

> “There are those who profess to believe and to teach the truths of the Old Testament, while they reject the New. But in refusing to receive the teachings of Christ, they show that they do not believe that which patriarchs and prophets have spoken. ‘Had ye believed Moses,’ Christ said, ‘ye would have believed Me; for he wrote of Me.’ John 5:46. Hence there is no real power in their teaching of even the Old Testament.

> May mga nagsasabing sila’y sumasampalataya at nagtuturo ng mga katotohanan ng Lumang Tipan, ngunit itinatakwil nila ang Bagong Tipan. Sa pagtanggi nilang tanggapin ang mga turo ni Cristo, ipinakikita nilang hindi nila pinaniniwalaan ang sinalita ng mga patriarka at ng mga propeta. Sinabi ni Cristo, “Kung kayo’y sumampalataya kay Moises, sasampalataya rin sana kayo sa Akin; sapagkat sumulat siya tungkol sa Akin.” Juan 5:46. Kaya’t walang tunay na kapangyarihan ang kanilang pagtuturo, maging hinggil sa mismong Lumang Tipan.

> “Many who claim to believe and to teach the gospel are in a similar error. They set aside the Old Testament Scriptures, of which Christ declared, ‘They are they which testify of Me.’ John 5:39. In rejecting the Old, they virtually reject the New; for both are parts of an inseparable whole. No man can rightly present the law of God without the gospel, or the gospel without the law. The law is the gospel embodied, and the gospel is the law unfolded. The law is the root, the gospel is the fragrant blossom and fruit which it bears.

> Marami ang nag-aangking nananampalataya at nagtuturo ng ebanghelyo na nasa gayunding kamalian. Isinasantabi nila ang mga Kasulatan ng Lumang Tipan, na tungkol dito’y sinabi ni Cristo, “Ang mga ito ang nagsasaksi tungkol sa Akin.” Juan 5:39. Sa pagtanggi sa Luma, sa katunayan ay tinatanggihan din nila ang Bago; sapagkat kapwa ay mga bahagi ng isang kabuuang di-mapaghihiwalay. Walang sinumang makapaglalahad nang wasto ng kautusan ng Diyos na hiwalay sa ebanghelyo, o ng ebanghelyo na hiwalay sa kautusan. Ang kautusan ay ang ebanghelyo na isinakatawan, at ang ebanghelyo ay ang kautusan na nalalahad. Ang kautusan ang ugat, ang ebanghelyo ang mabangong bulaklak at bunga na ibinubunga nito.

> “The Old Testament sheds light upon the New, and the New upon the Old. Each is a revelation of the glory of God in Christ. Both present truths that will continually reveal new depths of meaning to the earnest seeker.” Christ’s Object Lessons, 128.

> Ang Lumang Tipan ay nagbibigay-liwanag sa Bagong Tipan, at ang Bagong Tipan naman sa Lumang Tipan. Ang bawat isa ay isang pahayag ng kaluwalhatian ng Diyos na sumasa kay Cristo. Kapwa naglalahad ng mga katotohanang patuloy na magbubunyag ng mga bagong lalim ng kahulugan sa taimtim na naghahanap. Christ's Object Lessons, 128.

Present truth is by definition the “revealed truth” for a specific period of time that is “clearly seen and explained.” The generation living at the time when “present truth” is revealed are held “accountable” to accept that truth or die. The combined truths which make up the “present testing truth” for “this generation,” are represented in “the unfolding of special” truths “in relation to the closing scenes of this earth’s history.” Truth, and therefore “present truth” is typified by the New Testament in relation to the Old Testament. Truth is established upon two witnesses and truth has a beginning and an end, a literal and a spiritual, an ancient and a modern, an alpha and an omega, a first and a last.

Ang "kasalukuyang katotohanan" ay, ayon sa kahulugan, ang "ipinahayag na katotohanan" para sa isang tiyak na yugto ng panahon na "malinaw na nakikita at naipaliliwanag." Ang henerasyong nabubuhay sa panahong nahahayag ang "kasalukuyang katotohanan" ay may "pananagutan" na tanggapin ang katotohanang iyon o mamatay. Ang pinagsama-samang mga katotohanang bumubuo sa "kasalukuyang katotohanang panubok" para sa "henerasyong ito" ay kinakatawan sa "paglalahad ng mga natatanging" katotohanan "kaugnay sa mga pangwakas na tagpo ng kasaysayan ng daigdig na ito." Ang katotohanan, at samakatuwid ang "kasalukuyang katotohanan," ay inilalarawan sa pamamagitan ng tipolohiya ng Bagong Tipan kaugnay ng Lumang Tipan. Itinatatag ang katotohanan sa pamamagitan ng dalawang saksi, at ang katotohanan ay may pasimula at wakas, may literal at espirituwal, may sinauna at makabago, may Alpha at Omega, may una at huli.

The Millerite foundation of the first angel’s message is the “old” in relation to the “present truth” message of the third angel. Those who are “rejecting the Old,” “virtually reject the New” for both are parts of an inseparable whole.”

Ang Mileritang saligan ng mensahe ng unang anghel ang "luma" kaugnay ng mensahe ng ikatlong anghel na "kasalukuyang katotohanan." Yaong mga "tumatanggi sa Luma" ay "sa diwa'y itinatakwil ang Bago," sapagkat ang dalawa ay mga bahagi ng isang di-mapaghihiwalay na kabuuan.

> “I saw the necessity of the messengers, especially, watching and checking all fanaticism wherever they might see it rise. Satan is pressing in on every side, and unless we watch for him, and have our eyes open to his devices and snares, and have on the whole armor of God, the fiery darts of the wicked will hit us. There are many precious truths contained in the Word of God, but it is ‘present truth’ that the flock needs now. I have seen the danger of the messengers running off from the important points of present truth, to dwell upon subjects that are not calculated to unite the flock and sanctify the soul. Satan will here take every possible advantage to injure the cause.

> Nakita ko ang pangangailangan na ang mga sugo, lalo na, ay magbantay at supilin ang lahat ng fanatismo saanman nila ito makitang umuusbong. Si Satanas ay sumusulong mula sa lahat ng panig, at maliban na lamang kung tayo’y magbantay laban sa kanya, at idilat ang ating mga mata sa kanyang mga pakana at mga silo, at isuot ang buong baluti ng Diyos, tatama sa atin ang nagliliyab na mga palaso ng masama. Maraming mahalagang katotohanan ang nakapaloob sa Salita ng Diyos, ngunit ang 'kasalukuyang katotohanan' ang kinakailangan ng kawan ngayon. Nakita ko ang panganib kapag ang mga sugo ay lumilihis mula sa mga mahahalagang punto ng kasalukuyang katotohanan upang magtuon sa mga paksang hindi nakalaan upang pag-isahin ang kawan at pabanalin ang kaluluwa. Dito sasamantalahin ni Satanas ang bawat maaaring pagkakataon upang pinsalain ang gawain.

> “But such subjects as the sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus, are perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future. These, I have frequently seen, were the principal subjects on which the messengers should dwell.” Early Writings, 63.

> Ngunit ang mga paksang gaya ng santuwaryo na kaugnay ng 2300 araw, ang mga utos ng Diyos, at ang pananampalataya ni Jesus, ay lubos na angkop upang ipaliwanag ang nakaraang kilusang Advent at ipakita kung ano ang ating kasalukuyang katayuan, patibayin ang pananampalataya ng mga nag-aalinlangan, at magbigay ng katiyakan sa maluwalhating hinaharap. Madalas kong nakita na ang mga ito ang mga pangunahing paksang dapat pagtuunan ng pansin ng mga mensahero. Early Writings, 63.

The “sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus” are the key to explain the “past Advent movement” of the Millerites and in so doing, to explain “perfectly” “what our present position is.” Those who are “doubting” the “past Advent movement,” are “doubting” what gives “certainty to the glorious future.” What gives certainty to the future is the past.

Ang "santuwaryo, kaugnay ng dalawang libo't tatlong daang araw, ng mga utos ng Diyos, at ng pananampalataya ni Jesus," ang susi sa pagpapaliwanag ng "nakaraang kilusang Adventista" ng mga Millerita at, sa gayon, sa "ganap" na pagpapaliwanag ng "kung ano ang ating kasalukuyang katayuan." Yaong mga "nagdududa" sa "nakaraang kilusang Adventista," ay "nagdududa" sa nagbibigay ng "katiyakan sa maluwalhating hinaharap." Ang nagbibigay ng katiyakan sa hinaharap ay ang nakaraan.

The book of Joel is a message of present testing truth. This is confirmed by multiple witnesses. Joel is identified as “present truth” by the Spirit of Prophecy, which according to John in the book of Revelation is the testimony of Jesus.

Ang aklat ni Joel ay isang mensahe ng kasalukuyang katotohanang mapagsubok. Pinagtitibay ito ng maraming saksi. Ang aklat ni Joel ay kinikilala bilang “kasalukuyang katotohanan” ng Espiritu ng Propesiya, na, ayon kay Juan sa aklat ng Apocalipsis, ay ang patotoo ni Jesus.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Revelation 1:1, 2.

> Ang Pahayag ni Jesucristo, na ibinigay sa kaniya ng Diyos upang ipakita sa kaniyang mga lingkod ang mga bagay na dapat mangyari sa di-magtatagal; at kaniyang ipinadala at ipinabatid ito sa pamamagitan ng kaniyang anghel sa kaniyang lingkod na si Juan: na siyang nagpatotoo sa salita ng Diyos, at sa patotoo ni Jesucristo, at sa lahat ng mga bagay na kaniyang nakita. Pahayag 1:1, 2.

The “testimony” of John (which he bore “record of”), was portrayed in three parts. He recorded the “word of God,” the “testimony of Jesus” and the “things that he saw.” In the first two verses of Revelation, John represents one who has been given the gift of the “spirit of prophecy.” That gift includes a special revelation of God’s Word, and it also includes special revelations conveyed to the prophet through the words of Christ; (either by Christ directly or through his angelic representatives) and the gift also includes truth presented through the medium of dreams and visions. The spirit of prophecy is the testimony of Christ which is conveyed to the prophet and it bears the same authority as if an angel or Christ spoke the words.

Ang "patotoo" ni Juan (na kanyang "pinatotohanan"), ay inilarawan sa tatlong bahagi. Itinala niya ang "Salita ng Diyos," ang "patotoo ni Jesus" at ang "mga bagay na nakita niya." Sa unang dalawang talata ng Pahayag, si Juan ay kumakatawan sa isa na pinagkalooban ng "espiritu ng propesiya" bilang kaloob. Ang kaloob na iyon ay sumasaklaw sa isang natatanging pagbubunyag ng Salita ng Diyos, at sumasaklaw din ito sa mga natatanging pagbubunyag na ipinararating sa propeta sa pamamagitan ng mga salita ni Cristo; (alinman tuwirang mula kay Cristo o sa pamamagitan ng kanyang mga kinatawang anghel) at ang kaloob ay sumasaklaw din sa katotohanang inihaharap sa pamamagitan ng daluyan ng mga panaginip at mga pangitain. Ang espiritu ng propesiya ay ang patotoo ni Cristo na ipinararating sa propeta at taglay nito ang gayunding awtoridad na para bang isang anghel o si Cristo ang bumigkas ng mga salitang iyon.

> And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:10.

> At ako’y nagpatirapa sa kanyang mga paa upang siya’y sambahin. At sinabi niya sa akin, Huwag mong gawin iyan: ako’y kapwa lingkod mo at ng iyong mga kapatid na nagtataglay ng patotoo ni Jesus: sambahin mo ang Diyos: sapagkat ang patotoo ni Jesus ay ang diwa ng propesiya. Apocalipsis 19:10.

Gabriel identifies that he is a fellowservant with John, and he is not to be worshipped. Gabriel also identifies that the “brethren” that are represented by John “have the testimony of Jesus,” which is the “spirit of prophecy.” The “brethren” which John represents are the one hundred and forty-four thousand, and the brethren all have the “spirit of prophecy.”

Ipinahayag ni Gabriel na siya ay kapuwa-lingkod na kasama ni Juan, at hindi siya nararapat sambahin. Ipinahayag din niya na ang "mga kapatid" na kinakatawan ni Juan ay "may taglay na patotoo ni Hesus", na siyang "espiritu ng propesiya". Ang "mga kapatid" na kinakatawan ni Juan ay ang isang daan at apatnapu't apat na libo, at ang mga kapatid ay pawang may "espiritu ng propesiya".

> “And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper. 2 Chronicles 20:20.

> Nang kinaumagahan ay bumangon silang maaga at lumabas tungo sa ilang ng Tekoa; at samantalang sila’y lumalabas, tumayo si Jehosafat at nagsabi, Dinggin ninyo ako, O Juda, at kayong mga nananahan sa Jerusalem; manampalataya kayo sa Panginoon ninyong Diyos, at sa gayon ay kayo’y matatatag; manampalataya kayo sa kaniyang mga propeta, at sa gayon ay kayo’y magtatagumpay. 2 Cronica 20:20.

> “‘Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.’

> Sumampalataya kayo sa Panginoon ninyong Diyos, at kayo’y matatatag; maniwala kayo sa kaniyang mga propeta, at kayo’y sasagana.

> “Isaiah 8:20. ‘To the law and to the testimony; if they speak not according to this word, it is because there is no light in them.’ Two texts are here set before God’s people: two conditions for success. The law spoken by Jehovah himself, and the spirit of prophecy, are the two sources of wisdom to guide His people in every experience. Deuteronomy 4:6. ‘This is your wisdom and your understanding in the sight of the nations, who shall say, Surely this great nation is a wise and understanding people.’

> Isaias 8:20. “Sa kautusan at sa patotoo; kung hindi sila magsalita ayon sa salitang ito, ito’y sapagkat walang liwanag sa kanila.” Dalawang talata ang inihaharap dito sa bayan ng Diyos: dalawang kondisyon para sa tagumpay. Ang kautusang sinalita mismo ni Jehova, at ang espiritu ng propesiya, ang dalawang pinagmumulan ng karunungan upang patnubayan ang Kaniyang bayan sa bawat karanasan. Deuteronomio 4:6. “Ito ang inyong karunungan at inyong kaunawaan sa paningin ng mga bansa, na magsasabi, Tunay na ang dakilang bansang ito ay isang bayan na marunong at may kaunawaan.”

> “The law of God and the Spirit of Prophecy go hand in hand to guide and counsel the church, and whenever the church has recognized this by obeying His law, the spirit of prophecy has been sent to guide her in the way of truth.

> Ang Kautusan ng Diyos at ang Espiritu ng Propesiya ay magkatuwang upang gumabay at magbigay ng payo sa iglesia, at tuwing kinikilala ito ng iglesia sa pamamagitan ng pagsunod sa Kanyang kautusan, ang Espiritu ng Propesiya ay isinusugo upang patnubayan ito sa landas ng katotohanan.

> “Revelation 12:17. ‘And the dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’ This prophecy points out clearly that the remnant church will acknowledge God in His law and will have the prophetic gift. Obedience to the law of God, and the spirit of prophecy has always distinguished the true people of God, and the test is usually given on present manifestations.

> Apocalipsis 12:17. “At nagalit ang dragon sa babae, at umalis upang makipagdigma laban sa nalabi sa kaniyang binhi, na tumutupad sa mga utos ng Diyos, at may patotoo ni Jesucristo.” Ang propesiyang ito ay malinaw na itinuturo na ang iglesiang nalabi ay kikilala sa Diyos sa kaniyang kautusan at magtataglay ng kaloob ng propesiya. Ang pagsunod sa kautusan ng Diyos, at ang espiritu ng propesiya, ang palaging nagtatangi sa tunay na bayan ng Diyos; at ang pagsubok ay karaniwang inilalapat sa kasalukuyang mga kapahayagan.

> “In Jeremiah’s day the people had no question about the message of Moses, Elijah, or Elisha, but they did question and put aside the message sent of God to Jeremiah until its force and power was wasted and there was no remedy but for God to carry them away into captivity.

> Sa panahon ni Jeremias, walang pagdududa ang bayan tungkol sa mensahe nina Moises, Elias, o Eliseo, ngunit kanilang pinag-alinlanganan at isinantabi ang mensaheng ipinadala ng Diyos kay Jeremias hanggang sa masayang ang bisa at kapangyarihan nito at wala nang lunas kundi ang dalhin sila ng Diyos sa pagkabihag.

> “Likewise in the days of Christ the people had learned that Jeremiah’s message was true, and they persuaded themselves to believe that if they had lived in the days of their fathers they would have accepted his message, but at the same time they were rejecting Christ’s message, of whom all the prophets had written.

> Gayundin, noong mga araw ni Kristo, natutuhan na ng bayan na totoo ang mensahe ni Jeremias, at ipinaniwala nila sa kanilang sarili na kung sila’y nabuhay noong mga araw ng kanilang mga ama ay tinanggap sana nila ang kaniyang mensahe, ngunit kasabay nito ay tinatanggihan nila ang mensahe ni Kristo, na tungkol sa kaniya’y isinulat ng lahat ng mga propeta.

> “As the third angel’s message arose in the world, which is to reveal the law of God to the church in its fullness and power, the prophetic gift was also immediately restored. This gift has acted a very prominent part in the development and carrying forward of this message.

> Nang lumitaw sa sanlibutan ang mensahe ng ikatlong anghel, na ang layunin ay ihayag sa iglesia ang kautusan ng Diyos sa kabuuan at kapangyarihan nito, ang kaloob ng propesiya ay agad ding muling ibinalik. Ang kaloob na ito ay gumanap ng isang lubhang mahalagang bahagi sa pagpapaunlad at pagsusulong ng mensaheng ito.

> “As differences of opinion have arisen in reference to interpretations of Scriptures and methods of labor, calculated to unsettle the faith of believers in the message and lead to disunion in the work, the spirit of prophecy has always thrown light on the situation. It has always brought union of thought and harmony of action to the body of believers. In every crisis that has arisen in the development of the message and the growth of the work, those who have stood firmly by the law of God and the light of the Spirit of prophecy have triumphed and the work has prospered in their hands.” Loma Linda Messages, 33, 34.

> “Yamang may mga pagkakaiba ng pananaw na lumitaw hinggil sa mga pagpapakahulugan sa Banal na Kasulatan at sa mga pamamaraan ng gawain, na may tendensiyang yumanig sa pananampalataya ng mga sumasampalataya sa mensahe at maghatid sa di-pagkakaisa sa gawain, ang Espiritu ng Propesiya ay laging nagbigay-liwanag sa kalagayan. Palagi itong nagdulot ng pagkakaisa ng kaisipan at pagkakatugma ng pagkilos sa hanay ng mga mananampalataya. Sa bawat krisis na lumitaw sa pag-unlad ng mensahe at sa paglago ng gawain, yaong mga nanindigang matatag sa Kautusan ng Diyos at sa liwanag ng Espiritu ng Propesiya ay nagtagumpay, at sumulong ang gawain sa kanilang mga kamay.” Loma Linda Messages, 33, 34.

The book of Joel is directly identified as “present truth” within the Spirit of Prophecy, which according to John in the book of Revelation is the testimony of Jesus. It is also endorsed directly within the Word of God. Both the Bible and Spirit of Prophecy directly apply the book of Joel to the last days.

Ang aklat ni Joel ay tahasang tinukoy bilang “kasalukuyang katotohanan” sa Espiritu ng Propesiya, na ayon kay Juan sa aklat ng Apocalipsis ay ang patotoo ni Jesus. Ito rin ay tahasang pinagtitibay sa Salita ng Diyos. Kapwa ang Bibliya at ang Espiritu ng Propesiya ay tahasang inilalapat sa mga huling araw ang aklat ni Joel.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. …

> Bawat isa sa mga sinaunang propeta ay nagsalita hindi gaanong para sa kanilang sariling panahon kundi higit para sa atin, upang ang kanilang pagpopropesiya ay nananatiling may bisa para sa atin. 'Ngayon, ang lahat ng mga bagay na ito ay nangyari sa kanila bilang mga halimbawa; at ang mga ito ay nasulat para sa ating pagpapaalaala, na sa atin dumating ang mga wakas ng sanlibutan.' 1 Corinto 10:11. 'Hindi para sa kanilang sarili, kundi para sa atin nila ipinaglingkod ang mga bagay na ito, na ngayo'y iniulat sa inyo ng mga nangaral sa inyo ng ebanghelyo sa pamamagitan ng Espiritu Santo na ipinanaog mula sa langit; na ang mga bagay na ito'y ninanasa ng mga anghel na siyasatin.' 1 Pedro 1:12. ...

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> Naipon at pinagbuklod ng Biblia ang mga kayamanan nito para sa huling salinlahing ito. Ang lahat ng dakilang pangyayari at mga mapitagang gawa sa kasaysayan ng Lumang Tipan ay nauulit na noon pa, at patuloy na nauulit, sa iglesia sa mga huling araw na ito. Selected Messages, aklat 3, 338, 339.

The prophecy of Joel is “in force” “upon” those “whom the ends of the world are come.” “In force” is simply emphasizing that “present truth” is always a test, and those who fail the test are represented by such biblical characters as Judas.

Ang propesiya ni Joel ay “may bisa” “sa” “mga inabutan ng wakas ng sanlibutan.” Ang “may bisa” ay simpleng pagbibigay-diin na ang “kasalukuyang katotohanan” ay laging isang pagsubok, at ang mga nabibigo sa pagsubok ay kinakatawan ng mga gayong tauhang biblikal gaya ni Judas.

> “Lesson after lesson fell unheeded on the ears of Judas. How many today follow in his steps. In the light of God’s law, selfish men see their evil characters, but fail to make the required reformation, and go on from one state of sin to another.

> Sunod-sunod na aral ang bumagsak na hindi pinakinggan sa mga tainga ni Judas. Gaano karami ngayon ang sumusunod sa kaniyang mga yapak. Sa liwanag ng kautusan ng Diyos, nakikita ng mga taong makasarili ang kasamaan ng kanilang likas, ngunit nabibigo silang isagawa ang kinakailangang pagbabago, at nagpapatuloy sila mula sa isang kalagayan ng kasalanan tungo sa isa pa.

> “The lessons of Christ are applicable to our own time and generation. He said, ‘Neither pray I for these alone, but for them also which shall believe on me through their word.’ The same testimony is brought to us in these last days as was brought to Judas. The same lessons which he failed to make practical in his life come to men who hear, and yet make a like failure, because they do not put away their sin.” Review and Herald, March 17, 1891.

> Ang mga aral ni Cristo ay naaangkop sa ating sariling panahon at salinlahi. Sinabi niya, "Ni hindi ko idinadalangin ang mga ito lamang, kundi pati ang mga sasampalataya sa akin sa pamamagitan ng kanilang salita." Ang gayunding patotoo ay inihaharap sa atin sa mga huling araw na ito, gaya ng iniharap kay Judas. Ang gayunding mga aral na nabigo niyang ilapat sa kanyang pamumuhay ay dumarating sa mga taong nakikinig, at gayunma'y nabibigo rin sa gayunding paraan, sapagkat hindi nila iniiwaksi ang kanilang kasalanan. Review and Herald, March 17, 1891.

John throughout the book of Revelation typifies God’s last day people, and in being banished to Patmos John represents those who are persecuted in the Sunday law crisis. He states why he was incarcerated.

Si Juan, sa buong Aklat ng Apocalipsis, ay sumasagisag sa bayan ng Diyos sa mga huling araw; at sa kaniyang pagkakatapon sa Patmos ay kumakatawan siya sa mga inuusig sa krisis ng batas sa Linggo. Ipinahayag niya ang dahilan kung bakit siya ibinilanggo.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.

> Akong si Juan, na kapatid din ninyo, at kasama ninyo sa kapighatian, at sa kaharian at pagtitiis ni Jesucristo, ay nasa pulo na tinatawag na Patmos, dahil sa salita ng Diyos at sa patotoo ni Jesucristo. Apocalipsis 1:9.

John was persecuted for the Bible and the Spirit of Prophecy. Why are the one hundred and forty-four thousand persecuted because of the Spirit of Prophecy? The first truth the prophet Joel identifies is the apostasy of the Seventh-day Adventist church. When the apostle Peter identified that Pentecost was a fulfillment of the book of Joel, Peter did so in response to the Jews attacking the manifestation of “tongues.” The Jews, who then typified Seventh-day Adventists in the last days, were arguing that Peter and those proclaiming the message were “drunk.” Seventh-day Adventists will fight against the message of the latter rain as did the Jews of Peter’s time. They do so for those who are proclaiming the “present truth” testing message of the latter rain have the “old” foundational truths, for new truth is always based upon old truth. Jeremiah called for God’s people in the time of the latter rain to walk in the old paths and hearken to the sound of the watchman’s trumpet, but they refuse. The foundational “old” truth message is symbolically represented by the “seven times” of Leviticus twenty-six, which sets forth the covenant relationship in terms of the Sabbath for the land.

Si Juan ay inusig dahil sa Bibliya at sa Espiritu ng Propesiya. Bakit ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay inuusig dahil sa Espiritu ng Propesiya? Ang unang katotohanang tinutukoy ng propeta Joel ay ang apostasiya ng Iglesia Adventista del Séptimo Día. Nang itukoy ng apostol Pedro na ang Pentecostes ay katuparan ng aklat ni Joel, ginawa niya ito bilang tugon sa pag-atake ng mga Judio sa kapahayagan ng “mga wika.” Ang mga Judio, na noon ay sumasagisag sa mga Adventista del Séptimo Día sa mga huling araw, ay iginigiit na si Pedro at ang mga nagpapahayag ng mensahe ay “lasing.” Ang mga Adventista del Séptimo Día ay lalaban sa mensahe ng huling ulan gaya ng ginawa ng mga Judio sa kapanahunan ni Pedro. Gagawin nila ito sapagkat ang mga nagpapahayag ng “kasalukuyang katotohanan”—ang mensaheng pansubok ng huling ulan—ay nagtataglay ng “lumang” mga pundamental na katotohanan, sapagkat ang bagong katotohanan ay laging nakabatay sa lumang katotohanan. Nanawagan si Jeremias sa bayan ng Diyos, sa panahon ng huling ulan, na lumakad sa mga dating landas at makinig sa tunog ng pakakak ng bantay, ngunit tumanggi sila. Ang pundamental na “lumang” mensahe ng katotohanan ay kinakatawan sa paraang simboliko ng “pitong ulit” ng Levitico dalawampu’t anim, na naglalahad ng ugnayang tipan sa mga tuntunin ng Sabat para sa lupain.

> “I saw the nominal church and nominal Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics to obtain their influence to come against the truth. The saints then will be an obscure people, little known to the Catholics; but the churches and nominal Adventists who know of our faith and customs (for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it) will betray the saints and report them to the Catholics as those who disregard the institutions of the people; that is, that they keep the Sabbath and disregard Sunday.

> Nakita ko na ang iglesia sa pangalan lamang at ang mga Adventista sa pangalan lamang, gaya ni Judas, ay ipagkakanulo kami sa mga Katoliko upang makamit ang kanilang impluwensiya sa paglaban sa katotohanan. Ang mga banal noon ay magiging isang di-kilalang bayan, na kaunti ang pagkakakilala sa kanila ng mga Katoliko; ngunit ang mga iglesia at ang mga Adventista sa pangalan lamang na nakaaalam ng aming pananampalataya at mga kaugalian (sapagkat kinapopootan nila kami dahil sa Sabat, yamang hindi nila iyon mapabulaanan) ay pagtataksilan ang mga banal at isusumbong sila sa mga Katoliko bilang mga nagwawalang-bahala sa mga institusyon ng bayan; ibig sabihin, na kanilang ipinangingilin ang Sabat at hindi ipinangingilin ang Linggo.

> “Then the Catholics bid the Protestants to go forward, and issue a decree that all who will not observe the first day of the week, instead of the seventh day, shall be slain. And the Catholics, whose numbers are large, will stand by the Protestants. The Catholics will give their power to the image of the beast. And the Protestants will work as their mother worked before them to destroy the saints. But before their decree bring or bear fruit, the saints will be delivered by the Voice of God.” Spalding and Magan, 1, 2.

> Pagkatapos ay hinimok ng mga Katoliko ang mga Protestante na sumulong at maglabas ng isang kautusan na ang lahat ng hindi ipangilin ang unang araw ng sanlinggo, sa halip na ang ikapitong araw, ay papatayin. At ang mga Katoliko, na marami ang bilang, ay papanig sa mga Protestante. Ibibigay ng mga Katoliko ang kanilang kapangyarihan sa larawan ng hayop. At kikilos ang mga Protestante gaya ng pagkilos ng kanilang ina noong una upang lipulin ang mga banal. Ngunit bago pa magkabisa ang kanilang kautusan, ang mga banal ay ililigtas ng Tinig ng Diyos. Spalding at Magan, 1, 2.

Twice Sister White identifies the “nominal church” and the “nominal Adventists,” while drawing a distinction between the two “nominal groups” and the “Catholics.” The “nominal church” and the “nominal Adventists,” “hated” those represented by Peter and John “on account of the Sabbath, for they could not refute it.” The nominal church and Catholics cannot “refute” the seventh-day Sabbath truth, and “nominal Adventists” cannot “refute” the “seven times” of Leviticus twenty-six, which is the Sabbath commandment of the land. The nominal church and Catholics cannot “refute” the fact that the seventh-day Sabbath is a “foundational” biblical truth, and “nominal Adventists” cannot “refute” the fact that the “seven times” of Leviticus twenty-six is a “foundational” Millerite truth.

Sa makalawang pagkakataon, kinilala ni Sister White ang "nominal church" at ang "nominal Adventists," samantalang naglalarawan siya ng kaibhan sa pagitan ng dalawang "nominal na pangkat" at ng mga "Katoliko." Kinapootan ng "nominal church" at ng "nominal Adventists" yaong kinakatawan nina Pedro at Juan "dahil sa Sabat, sapagkat hindi nila iyon mapapabulaanan." Hindi "mapapabulaanan" ng "nominal church" at ng mga Katoliko ang katotohanan ng Sabat ng ikapitong araw, at hindi rin "mapapabulaanan" ng mga "nominal Adventists" ang "pitong panahon" ng Levitico dalawampu't anim, na siyang utos tungkol sa Sabat ng lupain. Hindi "mapapabulaanan" ng "nominal church" at ng mga Katoliko ang katunayang ang Sabat ng ikapitong araw ay isang "saligang" katotohanang biblikal, at hindi rin "mapapabulaanan" ng mga "nominal Adventists" ang katunayang ang "pitong panahon" ng Levitico dalawampu't anim ay isang "saligang" katotohanang Millerita.

John’s captivity on Patmos represents the one hundred and forty-four thousand who uphold both the Bible and the Spirit of Prophecy, and who are especially persecuted from outside over the seventh-day Sabbath and persecuted from inside over the seventh-year Sabbath for the land. For this reason, John’s testimony of why he was being persecuted in verse nine is followed with verse ten’s Sabbath and the message from the past (“behind”) from the “great voice” as of a “trumpet.”

Ang pagkakapiit ni Juan sa Patmos ay kumakatawan sa isandaan at apatnapu’t apat na libo na pinaninindigan kapwa ang Bibliya at ang Espiritu ng Propesiya, at na partikular na inuusig mula sa labas hinggil sa Sabat ng ikapitong araw at inuusig mula sa loob hinggil sa Sabat ng ikapitong taon para sa lupain. Dahil dito, ang patotoo ni Juan tungkol sa dahilan kung bakit siya inuusig sa talatang siyam ay sinusundan ng Sabat sa talatang sampu at ng mensaheng mula sa nakaraan (“likuran”) na nagmumula sa “malakas na tinig” na gaya ng isang “trompeta.”

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:9, 10.

> Ako si Juan, na kapatid ninyo rin, at kasama sa kapighatian at sa kaharian at pagtitiis ni Jesucristo, ay nasa pulo na tinatawag na Patmos, dahil sa salita ng Diyos at dahil sa patotoo ni Jesucristo. Ako ay nasa Espiritu sa araw ng Panginoon, at nakarinig ako sa aking likuran ng isang malakas na tinig, na gaya ng tunog ng pakakak. Pahayag 1:9, 10.

John represents those who at 9/11 heard the trumpet voice of the angel of Revelation eighteen calling for God’s people to return to Jeremiah’s “old paths.” That great voice was also the warning of the seventh trumpet, which is also the third woe.

Si Juan ay kumakatawan sa mga nakarinig noong 9/11 ng tinig na parang trumpeta ng anghel ng Pahayag labing-walo, na nananawagan sa bayan ng Diyos na magbalik sa "mga dating landas" ni Jeremias. Ang malakas na tinig na iyon ay siya ring babala ng ikapitong trumpeta, na siya rin ang ikatlong aba.

Sister White recorded that the “Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation.” The book of Joel is one of the biblical “treasures” that is present truth in the “last days.” At the time of Pentecost Peter identified that it was the book of Joel that was then being fulfilled. Peter, as with Joel, “spoke less for” the time period of Pentecost than for our “time.” The time period of Pentecost was the early rain for the Christian Dispensation. Pentecost marks the beginning of the Christian Dispensation, and in so doing it illustrates the end of the Christian Dispensation. The end of the Christian Dispensation is the time of the latter rain as typified by Pentecost. Peter is therefore a symbol of God’s people in the end of the Christian Dispensation who identify the fulfillment of the outpouring of the Holy Spirit by employing the book of Joel to do so.

Itinala ni Sister White na ang "Bibliya ay nagtipon at pinagbigkis ang mga kayamanan nito para sa huling salinlahing ito." Ang aklat ni Joel ay isa sa mga biblikal na "kayamanan" na siyang kasalukuyang katotohanan para sa "huling mga araw." Noong panahon ng Pentekostes, kinilala ni Pedro na ang aklat ni Joel ang siyang noon ay natutupad. Si Pedro, gaya ni Joel, ay hindi gaanong nagsalita para sa panahon ng Pentekostes kundi para sa ating "panahon." Ang panahon ng Pentekostes ay ang unang ulan para sa Dispensasyong Kristiyano. Ang Pentekostes ay nagmamarka ng pasimula ng Dispensasyong Kristiyano, at sa gayon, inilalarawan nito ang wakas ng Dispensasyong Kristiyano. Ang wakas ng Dispensasyong Kristiyano ay ang panahon ng huling ulan na ang huwaran nito ay ang Pentekostes. Si Pedro, kung gayon, ay isang sagisag ng bayan ng Diyos sa katapusan ng Dispensasyong Kristiyano na kumikilala sa katuparan ng pagbubuhos ng Banal na Espiritu sa pamamagitan ng paggamit sa aklat ni Joel upang gawin iyon.

> But Peter, standing up with the eleven, lifted up his voice, and said unto them, Ye men of Judaea, and all ye that dwell at Jerusalem, be this known unto you, and hearken to my words: For these are not drunken, as ye suppose, seeing it is but the third hour of the day. But this is that which was spoken by the prophet Joel; And it shall come to pass in the last days, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams: And on my servants and on my handmaidens I will pour out in those days of my Spirit; and they shall prophesy: And I will shew wonders in heaven above, and signs in the earth beneath; blood, and fire, and vapour of smoke: The sun shall be turned into darkness, and the moon into blood, before that great and notable day of the Lord come: And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved. Acts 2:14–21.

> Ngunit si Pedro, na tumindig kasama ang labing-isa, itinaas ang kaniyang tinig, at sinabi sa kanila, Mga lalaki ng Judea, at kayong lahat na tumatahan sa Jerusalem, malaman nawa ninyo ito, at pakinggan ninyo ang aking mga salita: Sapagkat ang mga ito ay hindi lasing, gaya ng inyong inaakala, yamang ikatlong oras pa lamang ng araw. Kundi ito ang sinalita sa pamamagitan ng propetang Joel; At mangyayari sa mga huling araw, sabi ng Diyos, Ibubuhos ko ang aking Espiritu sa lahat ng laman: at ang inyong mga anak na lalaki at ang inyong mga anak na babae ay magpapahayag ng propesiya, at ang inyong mga binata ay makakakita ng mga pangitain, at ang inyong mga matatandang lalaki ay mananaginip ng mga panaginip: At sa aking mga lingkod at sa aking mga alilang babae ay ibubuhos ko sa mga araw na iyon ang aking Espiritu; at sila’y magpapahayag ng propesiya: At magpapakita ako ng mga kababalaghan sa langit sa itaas, at mga tanda sa lupa sa ibaba; dugo, at apoy, at singaw ng usok: Ang araw ay magiging kadiliman, at ang buwan ay magiging dugo, bago dumating ang dakila at natatanging araw ng Panginoon: At mangyayari, na ang sinumang tumawag sa pangalan ng Panginoon ay maliligtas. Gawa 2:14-21.

To be a successful student of prophecy requires a settled understanding that the end of the world is illustrated “line upon line” within the historical narrative of Scripture. Connected with this truth is that the prophets themselves represent God’s people in the last days. Joel places his book in the last days for it announces the approach of the “day of the Lord.”

Upang maging isang matagumpay na mag-aaral ng propesiya, kinakailangan ang isang matatag at tiyak na pagkaunawa na ang wakas ng sanlibutan ay inilalarawan "line upon line" sa loob ng makasaysayang salaysay ng Kasulatan. Kaakibat ng katotohanang ito ang pagkabatid na ang mismong mga propeta ay kumakatawan sa bayan ng Diyos sa mga huling araw. Itinatakda ni Joel ang kaniyang aklat sa mga huling araw, sapagkat ipinahahayag nito ang paglapit ng "araw ng Panginoon."

> Blow ye the trumpet in Zion, and sound an alarm in my holy mountain: let all the inhabitants of the land tremble: for the day of the Lord cometh, for it is nigh at hand. Joel 2:1.

> Hipan ninyo ang pakakak sa Sion, at magpatunog ng babala sa aking banal na bundok: manginig ang lahat ng nananahan sa lupain: sapagkat dumarating ang araw ng Panginoon, sapagkat malapit na. Joel 2:1.

A “trumpet” as a symbol, among other meanings, represents a warning message. As a symbol a trumpet may represent a period of time or a point in time, or both—based upon context. A trumpet also represents judgment. The feast of trumpets, ten days before the Day of Atonement was a warning of approaching judgment.

Ang "trumpeta," bilang isang simbolo, bukod sa iba pang mga kahulugan, ay kumakatawan sa isang mensaheng babala. Bilang simbolo, maaaring katawanin ng trumpeta ang isang yugto ng panahon o isang tiyak na sandali, o kapwa—batay sa konteksto. Kinakatawan din ng trumpeta ang paghuhukom. Ang kapistahan ng mga trumpeta, sampung araw bago ang Araw ng Pagbabayad-sala, ay isang babala ng nalalapit na paghuhukom.

The “day of the Lord” represents either a point in time or a period of time, based upon the context of the passage where the “day of the Lord” is employed. The “day of the Lord” can be a symbol of the executive judgment represented as the seven last plagues, or it can be the executive judgment at the end of the thousand-year millennium. In either case, the trumpet is identifying God’s executive judgment. The “day of the Lord” therefore can represent the point where God’s punishment is delivered or the period of time when God’s punishments are delivered.

Ang "Araw ng Panginoon" ay kumakatawan alinman sa isang tiyak na punto sa panahon o sa isang yugto ng panahon, batay sa konteksto ng sipi kung saan ginagamit ang "Araw ng Panginoon." Ang "Araw ng Panginoon" ay maaaring maging sagisag ng pagpapatupad ng hatol na kinakatawan ng pitong huling salot, o maaari itong maging mismong pagpapatupad ng hatol sa katapusan ng sanlibong-taóng milenyo. Sa alinmang kaso, ang pakakak ay tumutukoy sa pagpapatupad ng hatol ng Diyos. Kaya, ang "Araw ng Panginoon" ay maaaring kumatawan sa punto kung saan ipinapataw ang parusa ng Diyos o sa yugto ng panahon kung kailan ipinapataw ang mga parusa ng Diyos.

A “trumpet” as with the “day of the Lord” can represent a point and a period of time as witnessed to in the historical points and periods represented by the seven trumpets of Revelation eight and nine. The “day of the Lord” that Joel is representing with the “trumpet” that is to be blown—is both a point in time and also a period of time which begins when the judgment of the dead ended and the judgment of the living began. On 9/11, a trumpet was blown marking the arrival of the judgment of the living as a point in time, and also marking 9/11 as the beginning of the period of the judgment of the living.

Ang isang “trumpeta,” gaya ng “araw ng Panginoon,” ay maaaring kumatawan kapwa sa isang sandali at sa isang yugto ng panahon, gaya ng pinatutunayan ng mga makasaysayang sandali at yugto na kinakatawan ng pitong trumpeta sa Apocalipsis 8 at 9. Ang “araw ng Panginoon” na inilalarawan ni Joel sa pamamagitan ng “trumpeta” na hihipan ay kapwa isang sandali sa panahon at isang yugto ng panahon, na nagsisimula nang matapos ang paghatol sa mga patay at magsimula ang paghatol sa mga buhay. Noong 9/11, hinipan ang isang trumpeta, na minarkahan ang pagdating ng paghatol sa mga buhay bilang isang sandali sa panahon, at gayundin ay minarkahan ang 9/11 bilang pasimula ng yugto ng paghatol sa mga buhay.

> Therefore also now, saith the Lord, turn ye even to me with all your heart, and with fasting, and with weeping, and with mourning: And rend your heart, and not your garments, and turn unto the Lord your God: for he is gracious and merciful, slow to anger, and of great kindness, and repenteth him of the evil. Who knoweth if he will return and repent, and leave a blessing behind him; even a meat offering and a drink offering unto the Lord your God? Blow the trumpet in Zion, sanctify a fast, call a solemn assembly. Joel 2:12–15.

> Kaya nga ngayon din, sabi ng Panginoon, magsibalik kayo sa akin nang buong puso, na may pag-aayuno, at pag-iyak, at pagluluksa: At hapakin ninyo ang inyong puso, at hindi ang inyong mga kasuotan, at magbalik-loob sa Panginoon ninyong Diyos: sapagkat siya’y mapagbiyaya at maawain, banayad sa galit, at sagana sa kagandahang-loob, at nagsisisi tungkol sa kasakunaan. Sino ang nakaaalam kung siya’y babalik at magsisisi, at mag-iiwan ng isang pagpapala sa kanyang likuran; maging isang handog na harina at isang handog na inumin para sa Panginoon ninyong Diyos? Hipan ninyo ang pakakak sa Sion, italaga ang isang ayuno, magpatawag ng banal na pagtitipon. Joel 2:12-15.

This is the second time Joel commands that a trumpet be blown. The “trumpets” in Joel are both warnings of the approaching executive judgment of the seven last plagues, and are set within the context of the Laodicean call for repentance and the imminent close of probation.

Ito ang ikalawang pagkakataon na iniutos ni Joel na hipan ang trompeta. Ang mga “trompeta” sa Joel ay kapwa nagsisilbing mga babala ng nalalapit na pagpapatupad ng hatol ng pitong huling salot, at nakapaloob sa konteksto ng panawagan ng Laodicea sa pagsisisi at ng napipintong pagsasara ng probasyon.

> Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.

> Humiyaw ka nang malakas, huwag kang magpigil, itaas mo ang iyong tinig na gaya ng pakakak, at ipahayag mo sa aking bayan ang kanilang pagsalangsang, at sa sambahayan ni Jacob ang kanilang mga kasalanan. Isaias 58:1.

Isaiah, Joel, John and Peter are all representing the one hundred and forty-four thousand of the last days, as does Jeremiah who identifies when the trumpet is to be sounded.

Sina Isaias, Joel, Juan, at Pedro ay pawang kumakatawan sa isang daan at apatnapu’t apat na libo ng mga huling araw, gayundin si Jeremias, na tumutukoy kung kailan hihipan ang trumpeta.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> Ganito ang sabi ng Panginoon: Tumayo kayo sa mga daan, at masdan ninyo, at magtanong kayo tungkol sa mga dating landas, kung saan naroroon ang mabuting daan; at lumakad kayo roon, at makasusumpong kayo ng kapahingahan para sa inyong mga kaluluwa. Ngunit sinabi nila, Hindi kami lalakad roon. Itinalaga ko rin sa inyo ang mga bantay, na nagsasabi, Makinig kayo sa tunog ng pakakak. Ngunit sinabi nila, Hindi kami makikinig. Jeremias 6:16, 17.

The trumpet sounded in these last days at 9/11, and the latter rain then began to fall upon those who chose the good way and walked therein. It is then that the angel of Revelation eighteen descended.

Sa mga huling araw na ito, noong 9/11, tumunog ang pakakak, at pagkatapos ay nagsimulang bumuhos ang huling ulan sa mga pumili ng mabuting daan at lumakad sa daang iyon. Noon bumaba ang anghel ng Apocalipsis labing-walo.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> Ang huling ulan ay ibubuhos sa bayan ng Diyos. Isang makapangyarihang anghel ay bababa mula sa langit, at ang buong daigdig ay liliwanagan ng kanyang kaluwalhatian. Review and Herald, Abril 21, 1891.

When the great buildings of New York were brought down on 9/11, the mighty angel descended and the latter rain began to fall.

Nang ibinagsak ang malalaking gusali ng New York noong 9/11, nanaog ang makapangyarihang anghel at nagsimulang bumuhos ang huling ulan.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> Ngayo’y may lumalabas na balita na ipinahayag ko raw na ang New York ay wawalisin ng isang daluyong? Hindi ko kailanman ito sinabi. Sinabi ko, habang minamasdan ko ang malalaking gusaling itinatayo roon, palapag pagkatapos ng palapag, “Anong kakila-kilabot na mga tagpo ang magaganap kapag ang Panginoon ay babangon upang yanigin nang kakila-kilabot ang lupa! Kung magkagayon ay matutupad ang mga salita ng Pahayag 18:1-3.” Ang buong ikalabingwalong kabanata ng Pahayag ay isang babala tungkol sa darating sa lupa. Ngunit wala akong natatanging liwanag hinggil sa kung ano ang darating sa New York, maliban sa nalalaman kong darating ang araw na ang mga malalaking gusali roon ay ibabagsak sa pamamagitan ng pag-ikot at pagbabaligtad ng kapangyarihan ng Diyos. Mula sa liwanag na ibinigay sa akin, nalalaman kong ang pagkawasak ay nasa sanlibutan. Isang salita lamang mula sa Panginoon, isang dampi ng kanyang makapangyarihang kapangyarihan, at babagsak ang mga dambuhalang gusaling ito. Magaganap ang mga tagpong ang kakila-kilabot ay hindi natin maisapantaha. Review and Herald, Hulyo 5, 1906.

On 9/11 the latter rain began to sprinkle in advance of its full outpouring at the Sunday law.

Noong 9/11, ang Huling Ulan ay nagsimulang umambon bilang pauna sa ganap na pagbubuhos nito sa panahon ng Batas sa Linggo.

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611, 612.

> "Ang dakilang gawain ng ebanghelyo ay hindi magwawakas na may mas kaunting kapahayagan ng kapangyarihan ng Diyos kaysa sa kapahayagang nagbukod-tangi sa pasimula nito. Ang mga propesiyang natupad sa pagbubuhos ng unang ulan sa pagbubukas ng ebanghelyo ay muling matutupad sa huling ulan sa pagtatapos nito. Narito ang 'mga panahon ng kaginahawahan' na inaasahan ng apostol na si Pedro nang kanyang sabihin: 'Magsisi nga kayo, at magbalik-loob, upang mapawi ang inyong mga kasalanan, kapag dumating ang mga panahon ng kaginahawahan mula sa harapan ng Panginoon; at susuguin Niya si Jesus.' Acts 3:19, 20." The Great Controversy, 611, 612.

The perfect fulfillment of the “times of refreshing” occurs when you are living, for the warning is to “repent,” which is impossible to do if you are dead. The “times of refreshing” arrives when the “sins” of living souls might still be “blotted out”. The “times of refreshing” began on 9/11, thus identifying the beginning of the judgment of the living. Pentecost is repeated at the close of the gospel dispensation. When the “times of refreshing” arrived, the events typified at Pentecost began to repeat.

Ang ganap na katuparan ng “mga panahon ng kaginhawahan” ay nagaganap kapag ang tao ay buhay, sapagkat ang babala ay “magsisi,” na hindi maisasagawa kung patay na ang isa. Dumarating ang “mga panahon ng kaginhawahan” kapag ang “mga kasalanan” ng mga nabubuhay na kaluluwa ay maaari pang “mapawi.” Nagsimula ang “mga panahon ng kaginhawahan” noong 9/11, at sa gayon ay tinutukoy nito ang pasimula ng paghuhukom sa mga buhay. Inuulit ang Pentecostes sa pagtatapos ng kapanahunan ng ebanghelyo. Nang dumating ang “mga panahon ng kaginhawahan,” nagsimulang maulit ang mga kaganapang isinagisag sa Pentecostes.

> “It is with an earnest longing that I look forward to the time when the events of the day of Pentecost shall be repeated with even greater power than on that occasion. John says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.’ Then, as at the Pentecostal season, the people will hear the truth spoken to them, every man in his own tongue.

> Hinihintay ko nang may masidhing pananabik ang panahong mauulit ang mga pangyayari sa araw ng Pentekostes, na may higit na kapangyarihan kaysa noong pagkakataong iyon. Sabi ni Juan, ‘Nakita ko ang isa pang anghel na bumababa mula sa langit, na may dakilang kapangyarihan; at ang lupa ay naliwanagan ng kanyang kaluwalhatian.’ Kung magkagayo’y, gaya noong panahon ng Pentekostes, maririnig ng mga tao ang katotohanang ipinapahayag sa kanila, bawat isa sa kanyang sariling wika.

> “God can breathe new life into every soul that sincerely desires to serve Him, and can touch the lips with a live coal from off the altar, and cause them to become eloquent with His praise. Thousands of voices will be imbued with the power to speak forth the wonderful truths of God’s Word. The stammering tongue will be unloosed, and the timid will be made strong to bear courageous testimony to the truth. May the Lord help His people to cleanse the soul temple from every defilement, and to maintain such a close connection with Him that they may be partakers of the latter rain when it shall be poured out.” Review and Herald, July 20, 1886.

> Maaaring hiningahan ng Diyos ng panibagong buhay ang bawat kaluluwang taos-pusong nagnanais na paglingkuran Siya, at hipuin ang mga labi sa pamamagitan ng isang nagliliyab na baga mula sa dambana, at gawin silang matatas sa pagpuri sa Kanya. Libo-libong tinig ay mapupuspos ng kapangyarihang ipahayag ang mga kahanga-hangang katotohanan ng Salita ng Diyos. Ang pautal-utal na dila ay kakalagan, at ang mahiyain ay palalakasin upang magbigay ng matapang na patotoo sa katotohanan. Nawa’y tulungan ng Panginoon ang Kanyang bayan na linisin ang templo ng kaluluwa sa bawat karumihan, at panatilihin ang gayong malapit na kaugnayan sa Kanya upang sila’y maging kabahagi ng huling ulan kapag ito’y ibinuhos. Review and Herald, Hulyo 20, 1886.

We will continue in the next article.

Magpapatuloy tayo sa susunod na artikulo.

> And the angel that talked with me came again, and waked me, as a man that is wakened out of his sleep, And said unto me, What seest thou? And I said, I have looked, and behold a candlestick all of gold, with a bowl upon the top of it, and his seven lamps thereon, and seven pipes to the seven lamps, which are upon the top thereof: And two olive trees by it, one upon the right side of the bowl, and the other upon the left side thereof.

> At ang anghel na nakikipag-usap sa akin ay muling pumarito at ginising ako, na gaya ng isang taong ginising mula sa kaniyang pagkakatulog; at sinabi niya sa akin, Ano ang nakikita mo? At sinabi ko, Tumingin ako, at narito, isang kandelerong pawang ginto, na may isang mangkok sa ibabaw nito, at ang pitong ilawan nito, at pitong tubo sa mga pitong ilawan, na nasa ibabaw nito: at dalawang punong olibo sa tabi nito, isa sa dakong kanan ng mangkok, at ang isa sa dakong kaliwa nito.

> So I answered and spake to the angel that talked with me, saying, What are these, my lord? Then the angel that talked with me answered and said unto me, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord.

> Kaya sumagot ako at nagsabi sa anghel na nakikipag-usap sa akin, Ano ang mga ito, panginoon ko? At sumagot ang anghel na nakikipag-usap sa akin at nagsabi sa akin, Hindi mo ba nalalaman kung ano ang mga ito? At sinabi ko, Hindi, panginoon ko.

> Then he answered and spake unto me, saying, This is the word of the Lord unto Zerubbabel, saying, Not by might, nor by power, but by my spirit, saith the Lord of hosts. Zechariah 4:1–6.

> Nang magkagayo’y siya’y sumagot at nagsalita sa akin, na sinasabi, Ito ang salita ng Panginoon kay Zerubabel, na nagsasabi, Hindi sa pamamagitan ng lakas, ni sa pamamagitan ng kapangyarihan, kundi sa pamamagitan ng aking Espiritu, sabi ng Panginoon ng mga hukbo. Zacarias 4:1-6.

Back to Articles