Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Ten

Ang Aklat ni Joel at ang Laodiceang Iglesia Adventista ng Ikapitong Araw - Bilang Sampu

Number Ten

Bilang Sampu

Author

Jeff Pippenger

Published

December 14, 2025

Formats

PDF
Word

We are addressing a portion of Isaiah’s vision which begins in chapter seven and continues on to the end of chapter twelve. We are doing so for in 1850 “the Lord stretched forth his hand a second time, to gather” His remnant people. We are putting the waymarks of 1844 to 1863 in place. ‘1850’ and the second gathering is one of those waymarks.

Tinutalakay natin ang isang bahagi ng pangitain ni Isaias na nagsisimula sa ikapitong kabanata at nagpapatuloy hanggang sa wakas ng ikalabindalawang kabanata. Ginagawa natin ito sapagkat noong 1850, “iniunat ng Panginoon ang Kanyang kamay sa ikalawang pagkakataon, upang tipunin” ang Kanyang nalalabing bayan. Itinatakda natin sa kani-kanilang lugar ang mga palatandaan mula 1844 hanggang 1863. Ang “1850” at ang ikalawang pagtitipon ay isa sa mga palatandaang iyon.

Once the vision of Isaiah begins in verse one of chapter seven any time an expression similar to “in that day” is a reference, it is to be placed into the established prophetic setting of chapter seven. A key to rightly dividing the vision is to understand that prophecy operates upon the principles of repeat and enlarge, and this rule is active in the vision.

Pagpasimula ng pangitain ni Isaias sa talatang isa ng ikapitong kabanata, tuwing may pariralang kahalintulad ng “sa araw na yaon” na nagsisilbing pagtukoy, ito’y dapat ilagay sa itinatag na propetikong balangkas ng ikapitong kabanata. Isang susi sa wastong paghahati ng pangitain ay ang pagkaunawa na ang propesiya ay gumagana batay sa mga prinsipyong “ulitin at palawakin,” at ang tuntuning ito ay umiiral sa pangitain.

The various prophetic truths that are identified in the vision of Isaiah, beginning in chapter six are to be approached from the perspective that “first and foremost”, Isaiah is representing a soul that has been anointed at 9/11 to proclaim that the latter rain has arrived. In that sanctified context, chapter seven of Isaiah illustrates the very fear which was represented by the prophet in chapter six when he asked the question, ‘“how long” he would need to give the message of 9/11 to an apostate church that ‘had eyes but refused to see and ears but refused to hear’?

Ang iba’t ibang makahulang katotohanang natukoy sa pangitain ni Isaias na nagsisimula sa kabanata anim ay dapat lapitan mula sa pananaw na 'una at higit sa lahat' si Isaias ay kumakatawan sa isang kaluluwang pinahiran noong 9/11 upang ipahayag na dumating na ang huling ulan. Sa gayong pinabanal na konteksto, inilalarawan ng ikapitong kabanata ni Isaias ang mismong pangambang inilarawan ng propeta sa ikaanim na kabanata nang kanyang itanong, 'hanggang kailan' niya kailangang iparating ang mensahe ng 9/11 sa isang tumalikod na iglesya na 'may mga mata ngunit tumatangging makakita, at may mga tainga ngunit tumatangging makarinig'?

In the vision the wicked and foolish king Ahaz is the symbol of a Laodicean that will not receive the warning of the latter rain message as presented by the watchmen who confront the wicked and foolish Ahaz represented by Isaiah and his sons.

Sa pangitain, ang masama at hangal na haring Ahaz ay sagisag ng isang Laodiceano na hindi tatanggapin ang babala ng mensahe ng huling ulan, gaya ng ipinahayag ng mga bantay na kinakatawan nina Isaias at ng kaniyang mga anak, na humaharap sa masama at hangal na si Ahaz.

9/11 arrived in the prophetic history of Daniel eleven verse forty, so when Isaiah is located at 9/11 in chapter six, he is located prophetically within verse forty of Daniel eleven, but more significantly he is located within the ‘hidden history of verse forty.’ The hidden history of verse forty began when the verse was fulfilled in 1989 with the collapse of the Soviet Union. From 1989 unto the Sunday law of verse forty-one is the ‘hidden history of verse forty’ that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah in that very ‘hidden history.’ What this identifies in our consideration of Isaiah representing a latter rain messenger after 9/11 is that one part of the latter rain message which Isaiah is proclaiming is—Daniel eleven, verses forty-one through forty-five.

Dumating ang 9/11 sa kasaysayang propetiko ng Daniel labing-isa, talatang apatnapu, kaya kapag si Isaias ay matatagpuan sa 9/11 sa kabanata anim, siya ay matatagpuan, sa pananaw na propetiko, sa loob ng talatang apatnapu ng Daniel labing-isa; subalit higit na mahalaga, siya ay nasa loob ng 'nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu.' Nagsimula ang nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu nang natupad ang talatang iyon noong 1989 sa pagbagsak ng Unyong Sobyet. Mula 1989 hanggang sa batas ng Linggo ng talatang apatnapu't isa ay ang 'nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu' na inaalisan ng pagkakaselyo ng Leon mula sa lipi ni Juda sa mismong 'nakatagong kasaysayan' na iyon. Ang itinutukoy nito sa ating pagsasaalang-alang na si Isaias ay kumakatawan sa isang mensahero ng huling ulan pagkaraan ng 9/11 ay na ang isang bahagi ng mensahe ng huling ulan na ipinapahayag ni Isaias ay—Daniel labing-isa, mga talatang apatnapu't isa hanggang apatnapu't lima.

Standing prophetically at 9/11 Isaiah in chapter ten, is presenting a warning that the very next event to happen is the “unrighteous decree” which is the Sunday law, and is represented in verse forty-one of Daniel eleven. Isaiah’s illustration of the latter rain message is set within the ‘hidden history’ of verse forty-post 9/11. The fulfillment of verse forty in 1989 places Isaiah after 1989, at 9/11 where he is anointed with coal from off the alter. Isaiah represents a messenger whose message includes the last six verses of Daniel eleven.

Na nakatindig sa diwang propetiko sa 9/11, si Isaias sa kabanata sampu ay naghaharap ng babala na ang mismong susunod na pangyayari ay ang “di-makatarungang dekreto,” na siyang batas ng Linggo, at kinakatawan sa talatang apatnapu’t isa ng Daniel labing-isa. Ang paglalarawan ni Isaias ng mensahe ng huling ulan ay inilatag sa loob ng ‘nakatagong kasaysayan’ ng talatang apatnapu—pagkaraan ng 9/11. Ang katuparan ng talatang apatnapu noong 1989 ay naglalagay kay Isaias pagkaraan ng 1989, sa 9/11, kung saan siya ay pinahiran ng baga mula sa ibabaw ng dambana. Si Isaias ay kumakatawan sa isang mensahero na ang mensahe ay kinabibilangan ng huling anim na talata ng Daniel labing-isa.

Isaiah states directly that he and his children are for signs and wonders. In chapter seven verse three Isaiah and his son are by the conduit from the upper pool on the highway by the fuller’s field. Isaiah is presenting the message of the latter rain which he was anointed to proclaim in chapter six, and he is standing at three symbols of the latter rain as well as with his child Shearjashub. The upper pool’s conduit is a prophetic allusion to the two pipes filled with the golden oil that Zechariah identifies and Sister White comments on so often, identify the message that comes from the conduit of the upper pool in the message of the latter rain.

Tahasang sinasabi ni Isaias na siya at ang kaniyang mga anak ay mga tanda at mga kababalaghan. Sa kabanata pito, talatang tatlo, si Isaias at ang kaniyang anak ay nasa tabi ng padaluyan mula sa itaas na tipunan ng tubig, sa lansangang katabi ng bukid ng tagapagbanlaw. Ipinapahayag ni Isaias ang mensahe ng huling ulan, na upang ipahayag ay pinahiran siya sa kabanata anim, at siya’y nakatayo sa tatlong sagisag ng huling ulan, kasama rin ang kaniyang anak na si Shearjashub. Ang padaluyan ng itaas na tipunan ng tubig ay isang makahulang pahiwatig sa dalawang tubo na punô ng gintong langis na itinutukoy ni Zacarias at na madalas bigyang-puna ni Sister White; ang dalawang tubong ito ang tumutukoy sa mensaheng nagmumula sa padaluyan ng itaas na tipunan ng tubig sa mensahe ng huling ulan.

Isaiah’s conduit connects with Zechariah’s two pipes, and Ellen White’s commentary ties Zechariah together with the parable of the ten virgins. Isaiah is humbled into the dust in chapter six when he sees the glory of the Lord. He agrees to carry the message represented in verse three as the message that lightens the earth with God’s glory. And he is purified with a coal off the altar and then is standing at the pool that is created by the water from the upper pool. In chapter twenty-eight Isaiah defines the latter rain message as “line upon line” and in verse three the upper pool represents several lines of prophecy.

Ang padaluyan ni Isaias ay nakaugnay sa dalawang tubo ni Zacarias, at sa kaniyang komentaryo, iniuugnay ni Ellen White si Zacarias sa talinhaga ng sampung dalaga. Pinakumbaba si Isaias hanggang sa alabok sa kabanata anim nang makita niya ang kaluwalhatian ng Panginoon. Sumang-ayon siyang akuin ang mensaheng inilalarawan sa talatang tatlo bilang ang mensaheng nagpapaliwanag sa lupa sa pamamagitan ng kaluwalhatian ng Diyos. At siya ay dinalisay ng isang baga mula sa dambana, at pagkatapos ay nakatayo siya sa tabi ng tipunang-tubig na nilikha ng tubig mula sa itaas na tipunang-tubig. Sa kabanata dalawampu't walo, itinutukoy ni Isaias ang mensaheng huling ulan bilang "line upon line" at sa talatang tatlo ang itaas na tipunang-tubig ay kumakatawan sa ilang linya ng propesiya.

Isaiah, representing a soul at 9/11 would only be standing where the golden oil comes down from the upper pool if that soul had asked for the good way which leads to Jeremiah’s old path, which is Isaiah’s “highway (path) by the fuller’s field” where Jeremiah’s “rest” is found. Isaiah’s latter rain message is based not only upon the line of the ten virgins, Zechariah’s line of two golden pipes, Jeremiah’s line of the old path, and Isaiah is also standing at “the fuller’s field” where the Messenger of the Covenant is purifying and purging the sons of Levi as silver and gold.

Si Isaias, na kumakatawan sa isang kaluluwa sa 9/11, ay saka lamang nakatayo sa dakong binabagsakan ng gintong langis mula sa itaas na tipunan ng tubig kung ang kaluluwang iyon ay humiling ng mabuting daang patungo sa dating landas ni Jeremias, na siyang “mataas na lansangan (landas) sa tabi ng bukid ng tagapagpaputi” ni Isaias, kung saan matatagpuan ang “kapahingahan” ni Jeremias. Ang mensahe ng huling ulan ni Isaias ay hindi lamang nakabatay sa linya ng sampung dalaga, sa linya ni Zacarias ng dalawang gintong tubo, at sa linya ni Jeremias ng dating landas; si Isaias ay nakatayo rin sa “bukid ng tagapagpaputi,” kung saan ang Sugo ng Tipan ay naglilinis at nagdadalisay sa mga anak ni Levi na gaya ng pilak at ginto.

It is a very easy prophetic task to bring other lines into verse three of chapter seven. The oil of Zechariah and the ten virgins connects to Jacob’s ladder and the first two verses of Revelation for they are all addressing the communication process between God and man. Jeremiah’s old path includes the “watchman” that sound the trumpet which the wicked and foolish king Ahaz refuses to hear. That trumpet pulls all the trumpets of prophecy, as well as the prophetic watchmen into Isaiah’s “highway” where Isaiah and his son stand to convey a message to the leader of Laodicea.

Napakadaling gawaing panghuhula ang dalhin ang iba pang mga linya sa ikatlong talata ng ikapitong kabanata. Ang langis ng Zacarias at ang sampung dalaga ay kaugnay ng hagdan ni Jacob at ng unang dalawang talata ng Apocalipsis, sapagkat ang lahat ng mga ito ay tumutukoy sa proseso ng pakikipag-ugnayan sa pagitan ng Diyos at ng tao. Kabilang sa lumang landas ni Jeremias ang “bantay” na humihip ng trumpeta na ayaw pakinggan ng masama at mangmang na haring si Ahaz. Hinihila ng trompetang iyon ang lahat ng mga trumpeta ng hula, gayundin ang mga propetikong bantay, papasok sa “lansangang-bayan” ni Isaias, kung saan si Isaias at ang kaniyang anak ay nakatayo upang maghatid ng isang mensahe sa pinuno ng Laodicea.

Isaiah and his son Shearjashub, which means “a remnant shall return” are standing together and they are illustrating the proclamation of the latter rain message that arrived at 9/11. They go to meet wicked king Ahaz and as father and son they represent a symbol of alpha and omega the primary rule of “line upon line” methodology. “Line upon line” is the rule that was typified by the Millerite “day/year” principle.

Si Isaias at ang kanyang anak na si Sear-jasub, na ang kahulugan ay “ang nalabi ay babalik,” ay magkasamang nakatayo at kanilang inilalarawan ang pagpapahayag ng mensahe ng huling ulan na dumating noong 9/11. Sila’y pumaparoon upang salubungin ang masamang haring Ahaz, at bilang ama at anak ay sumasagisag sila sa Alpha at Omega, ang pangunahing tuntunin ng metodolohiyang “line upon line.” Ang “line upon line” ang tuntuning itinipiko ng prinsipyong “araw/taon” ng mga Milerita.

On August 11, 1840 a prophecy of Islam of the second woe of Revelation nine was fulfilled and the Millerite “day/year” principle was confirmed, thus empowering Miller’s prediction about 1843 that was based upon the day/year principle. On September 11, 2001 a prophecy of Islam of the third woe of Revelation nine, ten and eleven was fulfilled and the principle of alpha (8-11-1840) and omega (9/11) was confirmed as the mighty angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York came down—just as the mighty angel of Revelation ten had came down on August 11, 1840 when the alpha that typified the omega was fulfilled.

Noong Agosto 11, 1840, natupad ang isang hulang may kinalaman sa Islam hinggil sa ikalawang aba sa Pahayag siyam, at nakumpirma ang prinsipyong "araw/taon" ng mga Millerite, kaya’t nagbigay-bisa ito sa hula ni Miller tungkol sa 1843 na nakabatay sa prinsipyong araw/taon. Noong Setyembre 11, 2001, natupad ang isang hulang may kinalaman sa Islam hinggil sa ikatlong aba sa Pahayag siyam, sampu, at labing-isa, at nakumpirma ang prinsipyong alpha (8-11-1840) at omega (9/11), samantalang bumaba ang makapangyarihang anghel ng Pahayag labing-walo nang gumuho ang mga malalaking gusali ng New York—gaya rin ng pagbaba ng makapangyarihang anghel ng Pahayag sampu noong Agosto 11, 1840, nang matupad ang alpha na nagsilbing tipo ng omega.

Not only do Isaiah and his son represent the primary principle of “line upon line,” but they represent the Elijah message which represents a message that is portrayed with the relationship of a father and his children. The Elijah message which is proclaimed just before the great and terrible day of the Lord, identifies a message that arrives just before God’s executive judgment begins. God’s executive judgments represent a period that is “the great and terrible day of the Lord.” That period begins at the Sunday law and continues on to the seven last plagues. The period begins with the Sunday law and ends with the seven last plagues. The Elijah message is therefore premised upon the principle of alpha and omega, coupled with the warning of approach of the close of probation. With the message of Elijah is also the various prophetic lines that are based upon Elijah, for Elijah, according to Jesus represented John the Baptist and both Elijah and John, according to Sister White represented William Miller, and together Elijah and John the Baptist represent both the one hundred and forty-four thousand (Elijah), and the great multitude in Revelation seven (John).

Hindi lamang na si Isaias at ang kaniyang anak ay kumakatawan sa pangunahing prinsipyo ng “tuntunin sa tuntunin,” kundi kinakatawan din nila ang mensahe ni Elias, na inilalarawan sa pamamagitan ng ugnayan ng isang ama at ng kaniyang mga anak. Ang mensahe ni Elias, na ipinahahayag bago ang dakila at kakilakilabot na araw ng Panginoon, ay tumutukoy sa mensaheng dumarating bago magsimula ang pagpapatupad ng kahatulan ng Diyos. Ang pagpapatupad ng mga kahatulan ng Diyos ay kumakatawan sa panahong tinatawag na “ang dakila at kakilakilabot na araw ng Panginoon.” Ang panahong iyon ay nagsisimula sa batas sa Linggo at nagpapatuloy hanggang sa pitong huling salot. Ang panahong iyon ay nagsisimula sa batas sa Linggo at nagwawakas sa pitong huling salot. Samakatuwid, ang mensahe ni Elias ay nakasalig sa prinsipyo ng Alpha at Omega, kalakip ang babala sa paglapit ng pagsasara ng panahon ng probasyon. Kasama ng mensahe ni Elias ang iba’t ibang linyang propetiko na nakabatay kay Elias, sapagkat si Elias, ayon kay Jesus, ay kinatawan ni Juan Bautista, at kapuwa si Elias at si Juan, ayon kay Sister White, ay kumakatawan kay William Miller; at magkasama, si Elias at si Juan Bautista ay kumakatawan kapwa sa isang daan at apatnapu’t apat na libo (si Elias), at sa napakalaking karamihan sa Apocalipsis 7 (si Juan).

Isaiah and his son are standing at the old paths, which are the foundations and they are receiving the golden oil, for they are wise virgins who are going through the purification process of the fuller that was fulfilled on October 22, 1844, typifying the Sunday law. Isaiah and the remnant who return, (for that is what his son’s Shearjashub’s name means), represent the remnant that “return” to the old paths at 9/11. The father remnant relationship, which is also the alpha and omega relationship, which is also the Elijah “hearts of the fathers and children” relationship identifies that Father Miller and his relationship to a remnant movement of the first angel was the alpha movement of Philadelphia. In the alpha movement Father Miller was identified as Elijah and John the Baptist who Jesus identified as the messenger who prepared the way for the Messenger of the Covenant. All of those prophetic fulfillments in the alpha history of the first and second angels is repeated in the history of the omega of the third angel.

Si Isaias at ang kaniyang anak ay nakatayo sa mga dating landas, na siyang mga saligan, at tinatanggap nila ang ginintuang langis, sapagkat sila ay mga matatalinong dalaga na dumaraan sa proseso ng paglilinis ng tagapagpaputi na natupad noong ika-22 ng Oktubre, 1844, bilang tipo ng batas ng Linggo. Si Isaias at ang nalalabi na bumabalik (sapagkat iyan ang kahulugan ng pangalan ng anak niyang si Shearjashub) ay kumakatawan sa nalalabi na "bumabalik" sa mga dating landas noong 9/11. Ang ugnayan ng ama at ng nalalabi, na siya ring ugnayang alfa at omega, at siya ring ugnayang Elias na "mga puso ng mga ama at mga anak", ay nagpapakilala na si Amang Miller at ang kaniyang kaugnayan sa isang natitirang kilusan ng unang anghel ay ang alfa na kilusan ng Filadelfia. Sa alfa na kilusan, si Amang Miller ay kinilala bilang si Elias at si Juan Bautista na tinukoy ni Jesus bilang ang sugo na naghanda ng daan para sa Sugo ng Tipan. Ang lahat ng mga katuparang propetiko na iyon sa alfa na kasaysayan ng unang at ikalawang anghel ay inuulit sa kasaysayan ng omega ng ikatlong anghel.

There are more important facts about Isaiah’s illustration in the vision, but here we are simply identifying that Isaiah is specifically identifying the various truths that make up the heart of the latter rain message of 9/11. All of these lines we have just discussed, and of course many more are located in verse three of chapter seven.

Mayroon pang mas mahahalagang katotohanan hinggil sa paglalarawan ni Isaias sa pangitain, ngunit dito ay simpleng kinikilala lamang natin na si Isaias ay partikular na tumutukoy sa iba’t ibang katotohanang bumubuo sa ubod ng mensahe ng huling ulan ng 9/11. Ang lahat ng mga linyang ito na kakatapos lamang nating talakayin, at siyempre, marami pang iba, ay matatagpuan sa talatang ikatlo ng ikapitong kabanata.

In verse eight prophetic truth intensifies as it identifies the key that unlocks the “hidden history of verse forty” and amazingly that key is identified within the very same verse that the beginning of both 2520-year time prophecies are marked.

Sa talatang walo, umiigting ang katotohanang propetiko sapagkat tinutukoy nito ang susi na nagbubukas sa "nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu," at kagila-gilalas, ang susi ring iyon ay tinukoy sa mismong talatang iyon kung saan itinatakda ang pasimula ng kapwa 2520-taong mga propesiyang pangpanahon.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son.

> Sapagkat ang ulo ng Siria ay ang Damasco, at ang ulo ng Damasco ay si Resin; at sa loob ng animnapu’t limang taon ay mawawasak ang Efraim, anupa’t hindi na magiging isang bayan. At ang ulo ng Efraim ay ang Samaria, at ang ulo ng Samaria ay ang anak ni Remalias.

> If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Kung hindi kayo mananampalataya, tunay na hindi kayo matatatag. Isaias 7:8, 9.

Isaiah’s illustration of the latter rain message includes Moses’ “seven times,” for the sixty-five-year prophecy of verse eight identifies the starting point for both the northern and southern kingdoms of Israel’s scattering of 2520 years. In the very same verse, the key that turns the three prophetic lines of Daniel eleven verse forty’s collapse of the Soviet Union in 1989, together with verse ten of Daniel eleven, along with verse eight of Isaiah eight. With these three lines (Isaiah 8:8, Daniel 11:10, 40). The key is the “heads” of verses eight and nine. When the key of the “heads” is applied to those three parallel verses the door to the history of the Ukrainian War and soon coming World War III is unlocked. When that prophetic door is unlocked, verse eleven through sixteen of Daniel eleven are then seen to be parallel history to verse forty of Daniel eleven post 1989’s collapse of the Soviet Union. The unlocking of the “hidden history of verse forty” is a truth that is one of a select few that are identified as being unsealed in connection with the unsealing of the Revelation of Jesus Christ just before probation closes.

Ang paglalarawan ni Isaias ng mensaheng Huling Ulan ay kinabibilangan ng “pitong ulit” ni Moises, sapagkat ang propesiya ng animnapu’t limang taon sa talatang walo ang tumutukoy sa panimulang punto para sa 2520-taong pagkakalat ng parehong hilagang at timog na mga kaharian ng Israel. At sa gayunding talata, matatagpuan ang susi na nagpapabukas sa tatlong linyang propetiko—ang pagbagsak ng Unyong Sobyet noong 1989 sa Daniel 11:40, pati ang talatang 10 ng Daniel 11, at ang talatang 8 ng Isaias 8. Sa tatlong linyang ito (Isaias 8:8; Daniel 11:10, 40), ang susi ay ang “mga ulo” ng mga talatang walo at siyam. Kapag inilapat ang susi ng “mga ulo” sa tatlong magkakatulad na talatang iyon, nabubuksan ang pinto sa kasaysayan ng Digmaan sa Ukraina at ng nalalapit na Ikatlong Digmaang Pandaigdig. Kapag nabuksan ang propetikong pintong iyon, ang mga talatang 11 hanggang 16 ng Daniel 11 ay nakikitang kahanay na kasaysayan sa talatang 40 ng Daniel 11 pagkatapos ng pagbagsak ng Unyong Sobyet noong 1989. Ang pagbubukas ng “nakubling kasaysayan ng talatang apatnapu” ay isang katotohanan na kabilang sa iilang piling katotohanan na kinikilalang inaalisan ng selyo kaugnay ng pag-aalis ng selyo sa Pahayag ni Jesu-Cristo bago magsara ang probasyon.

Verse one of chapter eight of Isaiah begins with the word, “Moreover,” identifying that chapter eight is to go over the top of chapter seven. Beyond the first word being “moreover,” chapter eight verse three is tied together with verse three of chapter seven as a second witness that the two chapters are to be applied line upon line. Both verse ‘threes’ identify one of Isaiah’s sons, whose names both speak to the prophetic message within the story. Shearjashub means ‘a remnant shall return’ and Mahershalalhashbaz means ‘quick to the spoil.’ Shearjashub is first mentioned, then Mahershalalhashbaz (which is the longest name in the Bible). The alpha represented by “1” is smaller, and in this case even identified as a “remnant,” and the omega represented by “22” is larger, and is represented by the largest name in the Bible while symbolizing the Sunday law’s rapid movements.

Nagsisimula ang talatang isa ng kabanata walo ng Isaias sa salitang "Moreover," na nagpapakilala na ang kabanata walo ay isasapaw sa kabanata pito. Higit pa sa unang salitang 'moreover,' ang kabanata walo, talatang tatlo, ay nakaugnay sa talatang tatlo ng kabanata pito bilang ikalawang saksi na ang dalawang kabanata ay dapat ilapat nang 'linya sa ibabaw ng linya.' Kapwa ang mga talatang 'tatlo' ay tumutukoy sa isa sa mga anak ni Isaias, na ang kanilang mga pangalan ay kapwa nagpapahayag ng makahulang mensahe sa loob ng salaysay. Ang Shearjashub ay nangangahulugang 'isang nalabi ay babalik' at ang Mahershalalhashbaz ay 'mabilis sa samsam.' Unang binanggit si Shearjashub, saka si Mahershalalhashbaz (na siyang pinakamahabang pangalan sa Bibliya). Ang alpha na kinakatawan ng '1' ay mas maliit, at sa kasong ito ay tinukoy pa nga bilang isang 'nalabi,' at ang omega na kinakatawan ng '22' ay mas malaki, at kinakatawan ng pinakamalaking pangalan sa Bibliya habang sumasagisag sa mabilis na mga pagkilos ng batas ng Linggo.

The alpha remnant, represented by Shearjashub is with his father Isaiah in verse three. Together they are an alpha and an omega, and they are standing in a place which is made up of three distinct references to the latter rain.

Ang nalabi ng Alfa, na kinakatawan ni Shearjashub, ay kasama ng kanyang amang si Isaias sa talatang ikatlo. Magkasama, sila ay Alfa at Omega, at sila’y nakatayo sa isang dako na binubuo ng tatlong natatanging pagtukoy sa huling ulan.

> Then said the Lord unto Isaiah, Go forth now to meet Ahaz, thou, and Shearjashub thy son, at the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field. Isaiah 7:3.

> Nang magkagayo’y sinabi ng Panginoon kay Isaias, Lumabas ka ngayon upang salubungin si Ahaz, ikaw at ang anak mong si Shearjashub, sa dulo ng daluyan ng tubig ng mataas na imbakan, sa lansangan ng bukid ng tagapagpaputi. Isaias 7:3.

Isaiah is a symbol of the one hundred and forty-four thousand and in representing the call of 9/11, Isaiah is also representing the call of July 2023. At 9/11 Isaiah is a Laodicean represented by Jacob the supplanter, who was going to take Esau’s birthright as Adventism is spewed out of the mouth of the Lord, and in 2023 Isaiah represents Israel the overcomer. Isaiah represents one who was presenting God’s message who is awakened to the fact that he is a Laodicean and then has a coal purify him into a Philadelphian.

Si Isaias ay isang sagisag ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, at sa pagkatawan niya sa panawagan ng 9/11, si Isaias ay kumakatawan din sa panawagan ng Hulyo 2023. Noong 9/11 si Isaias ay isang Laodiceano na kinakatawan ni Jacob na mang-aagaw, na kukunin ang karapatan ng panganay ni Esau, samantalang ang Adventismo ay isinusuka mula sa bibig ng Panginoon; at noong 2023 si Isaias ay kumakatawan kay Israel na mananagumpay. Si Isaias ay kumakatawan sa isa na nagpapahayag ng mensahe ng Diyos, na nagising sa katotohanang siya’y isang Laodiceano, at pagkatapos ay nilinis ng isang baga upang siya’y maging isang Filadelfiano.

> “Isaiah had a wonderful view of God’s glory. He saw the manifestation of God’s power, and after beholding His majesty, a message came to him to go and do a certain work. He felt wholly unworthy for the work. What made him esteem himself unworthy? Did he think himself unworthy before he had a view of God’s glory?—No; he imagined himself in a righteous state before God; but when the glory of the Lord of hosts was revealed to him, when he beheld the inexpressible majesty of God, he said, ‘I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips; for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts. Then flew one of the seraphim unto me, having a living coal in his hands, which he had taken with the tongs from off the altar, and he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged.’ This is the work that as individuals we need to have done for us. We want the living coal from off the altar placed upon our lips. We want to hear the word spoken, ‘Thine iniquity is taken away, and thy sin purged’” Review and Herald, June 4, 1889.

> Nagkaroon si Isaias ng isang kahanga-hangang pangitain ng kaluwalhatian ng Diyos. Nakita niya ang kapahayagan ng kapangyarihan ng Diyos, at pagkaraang masilayan ang Kaniyang kamahalan, dumating sa kaniya ang isang mensahe na humayo at gawin ang isang itinalagang gawain. Lubos niyang nadama na hindi siya karapat-dapat para sa gawaing iyon. Ano ang naging dahilan upang ituring niya ang sarili na di-karapat-dapat? Inakala ba niya na siya ay di-karapat-dapat bago pa niya masilayan ang kaluwalhatian ng Diyos?—Hindi; inaakala niya na siya’y nasa matuwid na kalagayan sa harap ng Diyos; ngunit nang mahayag sa kaniya ang kaluwalhatian ng Panginoon ng mga hukbo, nang masilayan niya ang di-maipapahayag na kamahalan ng Diyos, sinabi niya, ‘Ako’y napahamak; sapagkat ako’y taong may maruruming labi, at sa gitna ng bayang may maruruming labi ako tumatahan; sapagkat nakita ng aking mga mata ang Hari, ang Panginoon ng mga hukbo.’ Pagkatapos ay lumipad sa akin ang isa sa mga serapin, may dalang nag-aalab na baga sa kaniyang kamay, na kinuha niya sa pamamagitan ng sipit mula sa ibabaw ng dambana; at idinampi niya iyon sa aking bibig, at sinabi, ‘Narito, hinipo nito ang iyong mga labi; at ang iyong kasamaan ay inalis, at ang iyong kasalanan ay nadalisay.’ Ito ang gawaing dapat maganap para sa atin, bilang mga indibidwal. Nais natin na ang nag-aalab na baga mula sa dambana ay maidampi sa ating mga labi. Nais nating marinig ang salitang binibigkas, ‘Ang iyong kasamaan ay inalis, at ang iyong kasalanan ay nadalisay.’ Review and Herald, Hunyo 4, 1889.

How long in Isaiah chapter six is a symbol of 9/11 unto the Sunday law, and chapter six is a representation of 9/11. Chapters seven through nine present the message which Isaiah gave to the apostate leadership of Judah, and the illustration that takes place during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand when the drunkards of Ephraim stumble. In the same vision Isaiah records:

Ang “Hanggang kailan” sa kabanata anim ng Isaias ay isang sagisag ng 9/11 hanggang sa batas ng Linggo, at ang kabanatang anim ay isang paglalarawan ng 9/11. Inilalahad ng mga kabanata pito hanggang siyam ang mensaheng ibinigay ni Isaias sa apostatang pamunuan ng Juda, at ang paglalarawan ng nagaganap sa panahon ng pagtatatakan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, kung kailan natitisod ang mga manginginom ng Efraim. Sa gayunding pangitain ay itinala ni Isaias:

> Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:18.

> Narito, ako at ang mga anak na ibinigay sa akin ng Panginoon ay mga tanda at mga kababalaghan sa Israel mula sa Panginoon ng mga hukbo, na tumatahan sa bundok ng Sion. Isaias 8:18.

Isaiah and his children are signs within the enigmas found in chapters seven through nine. Chapters seven through nine are the point of reference of the entire vision, in terms of any reference to “that day” or “that time.” Verse eighteen identifies that Isaiah and his sons are signs, and the verses that surround verse eighteen identify the period of time that the signs are to be recognized.

Si Isaias at ang kanyang mga anak ay mga tanda sa gitna ng mga palaisipang matatagpuan sa mga kabanatang pito hanggang siyam. Ang mga kabanatang pito hanggang siyam ang punto ng sanggunian ng buong pangitain hinggil sa anumang pagtukoy sa “araw na iyon” o “panahong iyon.” Tinutukoy ng talatang labingwalo na si Isaias at ang kanyang mga anak na lalaki ay mga tanda, at ang mga talatang pumapalibot sa talatang labingwalo ang nagtatalaga ng yugto ng panahon kung kailan kikilalanin ang mga tanda.

> And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken. Bind up the testimony, seal the law among my disciples. And I will wait upon the Lord, that hideth his face from the house of Jacob, and I will look for him.

> At marami sa kanila ang matitisod, at mabubuwal, at madudurog, at masisilo, at madadakip. Bigkisin ang patotoo, tatakan ang kautusan sa gitna ng aking mga alagad. At maghihintay ako sa Panginoon, na nagkukubli ng kaniyang mukha mula sa sambahayan ni Jacob, at hahanapin ko siya.

> Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:15–18.

> Narito, ako at ang mga anak na ibinigay sa akin ng Panginoon ay mga tanda at mga kababalaghan sa Israel mula sa Panginoon ng mga hukbo, na nananahan sa Bundok ng Sion. Isaias 8:15-18.

Those who “wait upon the Lord” are represented by Isaiah and his two sons. They are those upon whom the Lord had hid “his face,” which is an attribute that those who awaken to the demands of the Leviticus twenty-six prayer, post-July 2023. They awaken to the fact that their confession must include that the Lord had walked contrary to them, which is to say that he hid his face from them.

Yaong mga “naghihintay sa Panginoon” ay kinakatawan ni Isaias at ng dalawa niyang anak. Sila yaong mga sa kanila’y itinago ng Panginoon ang “kaniyang mukha,” isang katangiang taglay ng mga nagigising sa mga kahingian ng panalangin sa Levitico 26, pagkaraan ng Hulyo 2023. Nagigising sila sa katotohanang dapat isama sa kanilang pagtatapat na ang Panginoon ay lumakad na salungat sa kanila, na ang ibig sabihin ay itinago niya ang kaniyang mukha sa kanila.

To “bind up the testimony, seal the law” is the sealing of the one hundred and forty-four thousand who are contrasted with “many.” “Many” are called, but few are chosen. Many are contrasted with Isaiah and his two sons, represented as the few. The “many” are the five foolish virgins and for this reason five things happen to them, they “stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.” They stumble because they have rejected the latter rain message.

Ang “talian ang patotoo, tatakan ang kautusan” ay ang pagseselyo sa isang daan at apatnapu’t apat na libo, na inihaharap na kabaligtaran ng “marami.” Ang “marami” ay tinatawag, datapuwa’t kakaunti ang mga nahirang. Ang marami ay isinasalungat kay Isaias at sa kaniyang dalawang anak, na kinakatawan bilang ang kakaunti. Ang “marami” ay ang limang mangmang na dalaga, at dahil dito ay limang bagay ang sumasapit sa kanila: “sila’y matitisod, at mabubuwal, at mababali, at masisilo, at mabibihag.” Sila’y natitisod sapagkat itinakwil nila ang mensahe ng huling ulan.

> For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:11–13.

> Sapagkat sa pamamagitan ng nauutal na mga labi at ng ibang wika ay magsasalita siya sa bayang ito. Sa kanila’y sinabi niya, Ito ang kapahingahan na sa pamamagitan nito ay mapapahinga ninyo ang napagal; at ito ang kaginhawahan: gayon ma’y ayaw nilang makinig. Ngunit ang salita ng Panginoon sa kanila ay utos sa utos, utos sa utos; tuntunin sa tuntunin, tuntunin sa tuntunin; kaunti rito, kaunti roon; upang sila’y yumaon, at mabuwal nang patalikod, at madurog, at masilo, at madakip. Isaias 28:11-13.

In the sealing time of chapter eight Isaiah describes the fall of the wicked, typified by Ahaz, and he identifies the same group in verse thirteen of chapter twenty-eight. The reason they “fall” is they reject the latter rain message which was to them “line upon line” and presented by those represented as having stammering lips. The quibbling Jews at Pentecost charged the disciples with drunkenness for they could not understand the message. In their minds it was being presented by stammering lips.

Sa panahon ng pagtatatak na binabanggit sa kabanatang walo, inilalarawan ni Isaias ang pagbagsak ng mga masama, na isinagisag ni Ahaz, at kinikilala niya ang gayunding pangkat sa talatang labintatlo ng kabanatang dalawampu’t walo. Ang dahilan ng kanilang “pagbagsak” ay itinakwil nila ang mensahe ng huling ulan na para sa kanila ay “line upon line” at ipinahayag ng mga inilarawan bilang may mga labi na utal. Ang mga mapagtalong Hudyo sa Pentekostes ay inakusahan ang mga alagad ng pagkalasing sapagkat hindi nila maunawaan ang mensahe. Sa kanilang isipan, ito’y ipinahahayag sa pamamagitan ng mga labi na utal.

In verse three of chapter seven, Isaiah the prophetic alpha to his son Shearjashub, who in turn is the omega in relation to his father, but also the alpha in the relation to his brother. As representatives of Alpha and Omega they stand where the two golden pipes from the heavenly sanctuary are creating a pool, right at the highway of Jeremiah’s old path in the field where linen gets changed from stains to pure white as the Messenger of the Covenant purifies the sons of Levi, as well as Isaiah and Shearjashub. Once there he presents wicked and foolish king Ahaz with Moses’ old path message of Leviticus twenty-six’s “seven times,” which establishes in the same verse that a “head” is a king, or the kingdom of the king, or the capital city of a kingdom.

Sa talatang tatlo ng ikapitong kabanata, si Isaias ang propetikong Alpha sa kaniyang anak na si Shearjashub, na siya namang Omega kaugnay ng kaniyang ama, subalit Alpha rin kaugnay ng kaniyang kapatid. Bilang mga kinatawan ng Alpha at Omega, sila’y nakatayo sa pook kung saan ang dalawang ginintuang tubo mula sa makalangit na santuwaryo ay lumilikha ng isang tipunang-tubig, sa mismong lansangan ng matandang landas ni Jeremias, sa bukiring kung saan ang lino ay nababago mula sa mga mantsa tungo sa busilak na kaputian habang nililinis ng Sugo ng Tipan ang mga anak ni Levi, gayundin sina Isaias at Shearjashub. Pagdating doon, kaniyang iniharap sa masama at mangmang na haring Ahaz ang mensahe ng matandang landas ni Moises hinggil sa "pitong ulit" sa Levitico dalawampu't anim, na sa gayunding talata ay itinatakda na ang "ulo" ay isang hari, o ang kaharian ng hari, o ang kabisera ng isang kaharian.

That key opens the light of God’s Word so that the Ukrainian War that began in 2014 could be seen as a subject of Bible prophecy that is represented as taking place during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand and the history of the last three presidents of the United States. The latter rain message is represented by Isaiah in chapters ten and eleven, and it describes the internal and external history of the last six verses of Daniel eleven. The first verse, verse forty, is illustrated by Isaiah in chapters six through nine, and then in chapters ten and eleven the message that was unsealed in 1989’s internal and external histories are set forth. Every major element of the latter rain message is represented in the vision.

Ang susì na iyon ay nagbibigay-daan sa liwanag ng Salita ng Diyos upang ang Digmaan sa Ukraina na nagsimula noong 2014 ay makita bilang isang paksa ng propesiya sa Bibliya na kinakatawan bilang nagaganap sa panahon ng pagtatatak ng isandaan apatnapu’t apat na libo at sa kasaysayan ng huling tatlong pangulo ng Estados Unidos. Ang mensahe ng huling ulan ay kinakatawan ni Isaias sa mga kabanata sampu at labing-isa, at inilalarawan nito ang panloob at panlabas na kasaysayan ng huling anim na talata ng Daniel labing-isa. Ang unang talata, ang talatang apatnapu, ay inilalarawan ni Isaias sa mga kabanata anim hanggang siyam, at pagkatapos, sa mga kabanata sampu at labing-isa, ay inilalahad ang panloob at panlabas na kasaysayan ng mensaheng iyon na inalisan ng tatak noong 1989. Bawat pangunahing elemento ng mensahe ng huling ulan ay kinakatawan sa pangitain.

The last verses of chapter ten identify the same prophetic history that the last verses of chapter eleven represent. Chapter ten is the external and eleven is the internal. In the book of Revelation, the seven churches are the internal and the seals are the external. In chapter ten’s final verses, the papal power is shaking its hand against Jerusalem in a parallel passage to the papal power coming to its end with none to help in verse forty-five of Daniel eleven.

Ang mga huling talata ng ikasampung kabanata ay tumutukoy sa gayunding kasaysayang propetiko na kinakatawan ng mga huling talata ng ikalabing-isang kabanata. Ang ikasampung kabanata ay ang panlabas at ang ikalabing-isa ay ang panloob. Sa Aklat ng Pahayag, ang pitong iglesia ang panloob at ang mga tatak ang panlabas. Sa mga huling talata ng ikasampung kabanata, ang kapangyarihan ng Papado ay iwinawagayway ang kamay laban sa Jerusalem, sa isang kaparis na sipi sa pagdating ng kapangyarihan ng Papado sa kanyang wakas, na walang sinumang tutulong, sa talatang apatnapu't lima ng Daniel labing-isa.

> As yet shall he remain at Nob that day: he shall shake his hand against the mount of the daughter of Zion, the hill of Jerusalem. Behold, the Lord, the Lord of hosts, shall lop the bough with terror: and the high ones of stature shall be hewn down, and the haughty shall be humbled. And he shall cut down the thickets of the forest with iron, and Lebanon shall fall by a mighty one. Isaiah 10:32–34.

> Sa araw na yaon ay mananatili pa siya sa Nob; ikakampay niya ang kaniyang kamay laban sa bundok ng anak na babae ng Sion, ang burol ng Jerusalem. Narito, ang Panginoon, ang Panginoon ng mga hukbo, ay puputulin ang sanga sa kakilabutan; at ang matataas sa tayog ay tatagain, at ang mga palalo ay ibababa. At kaniyang puputulin ang mga kasukalan ng gubat sa pamamagitan ng bakal, at ang Libano ay mabubuwal sa pamamagitan ng isang makapangyarihan. Isaias 10:32-34.

The end of chapter ten is the close of human probation, and that is where the end of Daniel eleven also closes.

Ang katapusan ng ikasampung kabanata ay ang pagsasara ng probasyon ng sangkatauhan, at sa puntong iyon nagsasara rin ang wakas ng ikalabing-isang kabanata ng aklat ni Daniel.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45, 12:1.

> At kaniyang ititindig ang mga tolda ng kaniyang palasyo sa pagitan ng mga dagat, sa maluwalhating banal na bundok; gayon ma’y darating siya sa kaniyang wakas, at walang tutulong sa kaniya. At sa panahong yaon ay titindig si Miguel, ang dakilang prinsipe na tumatayo para sa mga anak ng iyong bayan; at magkakaroon ng isang panahon ng kapighatian, na kailanma’y hindi pa naganap buhat nang magkaroon ng isang bansa hanggang sa panahong yaon; at sa panahong yaon ay maliligtas ang iyong bayan, bawat isa na masusumpungang nakasulat sa aklat. Daniel 11:45, 12:1.

Chapter ten begins in verse one with the “unrighteous decree” which Sister White identifies as the Sunday law.

Nagsisimula ang ikasampung kabanata sa unang talata sa “di-matuwid na dekreto” na kinikilala ni Sister White bilang ang batas ng Linggo.

> Woe unto them that decree unrighteous decrees, and that write grievousness which they have prescribed. Isaiah 10:1.

> Sa aba nila na nagpapalabas ng mga di-matuwid na kautusan, at yaong nagsusulat ng kalupitang kanilang itinakda. Isaias 10:1.

Chapter ten begins at the Sunday law, which aligns with verse forty-one of Daniel chapter eleven, and it ends with a parallel to Michael standing up in the history of verse forty-five of Daniel eleven.

Ang ikasampung kabanata ay nagsisimula sa batas ng Linggo, na tumutugma sa talatang ika-apatnapu’t isa ng ikalabing-isang kabanata ng Daniel, at nagwawakas sa isang kaparis ng pagtindig ni Miguel sa kasaysayan ng talatang ika-apatnapu’t lima ng ikalabing-isang kabanata ng Daniel.

> “An idol sabbath has been set up, as the golden image was set up in the plains of Dura. And as Nebuchadnezzar, the king of Babylon, issued a decree that all who would not bow down and worship this image should be killed, so a proclamation will be made that all who will not reverence the Sunday institution will be punished with imprisonment and death. Thus the Sabbath of the Lord is trampled underfoot. But the Lord has declared, ‘Woe unto them that decree unrighteous decrees, and write grievousness which they have prescribed’ [Isaiah 10:1]. [Zephaniah 1:14–18; 2:1–3, quoted.]” Manuscript Releases, volume 14, 91.

> Isang sabbath ng diyus-diyosan ay itinatag, gaya ng itinayo ang gintong larawan sa kapatagan ng Dura. At kung paanong si Nebukadnezar, ang hari ng Babilonia, ay nagpalabas ng kautusan na ang lahat ng hindi yuyukod at sasamba sa larawang ito ay papatayin, gayon din ay ipahahayag na ang lahat ng hindi magbibigay-galang sa institusyon ng Linggo ay parurusahan ng pagkakabilanggo at kamatayan. Sa gayo’y ang Sabat ng Panginoon ay niyuyurakan. Ngunit ipinahayag ng Panginoon, ‘Sa aba nila na nagpapalabas ng mga hindi matuwid na kautusan, at sumusulat ng mga pahirap na sila rin ang nagtakda’ [Isaiah 10:1]. [Zephaniah 1:14-18; 2:1-3, quoted.] Manuscript Releases, tomo 14, 91.

In Revelation eleven’s “great earthquake,” representing the Sunday law in verse thirteen, there are three symbols of Islam connected with the “earthquake” that shakes the earth beast of Revelation thirteen, when it speaks as a dragon. In Isaiah chapter ten, the Sunday law is represented as an “unrighteous decree” that has a “woe” pronounced upon it. In Revelation eleven’s “great earthquake” from verse thirteen through to verse eighteen Islam of the third woe is identified with four symbols of Islam and the strike it makes against the United States at the Sunday law; “And the same hour was there a great earthquake,” and “the second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded” “and the nations were angry.”

Sa “malaking lindol” ng Pahayag labing-isa, na kumakatawan sa batas ng Linggo sa talatang labintatlo, mayroong tatlong sagisag ng Islam na nakaugnay sa “lindol” na niyayanig ang halimaw mula sa lupa ng Pahayag labintatlo, kapag ito’y nagsasalita gaya ng dragon. Sa Isaias kabanata sampu, ang batas ng Linggo ay inilalarawan bilang isang “dekretong di-matuwid” na may “sa aba” na ipinahayag laban dito. Sa “malaking lindol” ng Pahayag labing-isa mula sa talatang labintatlo hanggang sa talatang labing-walo, ang Islam ng ikatlong “sa aba” ay nakikilala sa pamamagitan ng apat na sagisag ng Islam at ng hampas na gagawin nito laban sa Estados Unidos sa oras ng batas ng Linggo; “At sa oras ding yaon ay nagkaroon ng isang malaking lindol,” at “nangyari na ang ikalawang sa aba; at, narito, ang ikatlong sa aba ay dumarating na madali. At humihip ang ikapitong anghel” “at nangagalit ang mga bansa.”

Chapter ten is portraying the papal power from verse forty-one in Daniel eleven unto verse forty-five when the papacy comes to its end. Verse forty is not part of the narrative in chapter ten, for Isaiah is illustrating verse forty’s ‘hidden history’ when the latter rain message is presented to an apostate church represented by Ahaz. Chapter eleven’s conclusion is showing the deliverance from the papal power in the same history.

Ang ika-sampung kabanata ay naglalarawan ng kapangyarihang papal mula sa talatang apatnapu’t isa sa Daniel labing-isa hanggang sa talatang apatnapu’t lima, kung kailan dumarating sa wakas ang pagka-papa. Ang talatang apatnapu ay hindi kabilang sa salaysay sa ika-sampung kabanata, sapagkat inilalarawan ni Isaias ang ‘nakatagong kasaysayan’ ng talatang apatnapu kapag ang mensahe ng huling ulan ay inihaharap sa isang iglesiang tumalikod na kinakatawan ni Ahaz. Ang konklusyon ng kabanata labing-isa ay nagpapakita ng pagliligtas mula sa kapangyarihang papal sa gayunding kasaysayan.

> And the Lord shall utterly destroy the tongue of the Egyptian sea; and with his mighty wind shall he shake his hand over the river, and shall smite it in the seven streams, and make men go over dryshod. And there shall be an highway for the remnant of his people, which shall be left, from Assyria; like as it was to Israel in the day that he came up out of the land of Egypt. Isaiah 11:15, 16.

> At lubusang wawasakin ng Panginoon ang dila ng dagat ng Egipto; at sa pamamagitan ng kanyang malakas na hangin ay iyayanig niya ang kanyang kamay sa ibabaw ng ilog, at hahampasin niya ito sa pitong sanga, at gagawing makatawid ang mga tao nang tuyong paa. At magkakaroon ng isang lansangang-daan para sa nalabi ng kanyang bayan na maiiwan mula sa Asiria; gaya ng sa Israel noong araw na umahon siya mula sa lupain ng Egipto. Isaias 11:15, 16.

Isaiah chapter ten is the external and chapter eleven is the internal of the same history. The external and internal parallels abound in God’s Word, and these two parallel chapters represent the warning of the third angel as represented by Isaiah. The warning of the third angel has been summarized in many ways through inspiration, but a very helpful breakdown of the warning of the third angel is that it represents the events connected with the close of probation and it also emphasizes the need of personal preparation. Isaiah ten are the events, and chapter eleven in the preparation.

Ang Isaias kabanata sampu ay ang panlabas at ang kabanata labing-isa ay ang panloob ng gayunding kasaysayan. Laganap sa Salita ng Diyos ang mga panlabas at panloob na paralelismo, at ang dalawang magkakatugmang kabanatang ito ay kumakatawan sa babala ng ikatlong anghel gaya ng iniharap ni Isaias. Ang babala ng ikatlong anghel ay binuod sa maraming paraan sa pamamagitan ng inspirasyon, subalit isang lubhang kapaki-pakinabang na pagkakahati ng babalang ito ay ito: kinakatawan nito ang mga pangyayaring kaugnay ng pagsasara ng probasyon, at binibigyang-diin din nito ang pangangailangan ng pansariling paghahanda. Ang Isaias kabanata sampu ang mga pangyayari, at ang kabanata labing-isa ang paghahanda.

> “The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.

> Ang mga pangyayaring kaugnay ng pagsasara ng probasyon at ng gawaing paghahanda para sa panahon ng kapighatian ay malinaw na inilalahad. Ngunit ang napakarami ay walang higit na pagkaunawa sa mga mahahalagang katotohanang ito kaysa kung ang mga ito ay hindi sana kailanman naihayag. Si Satanas ay nagbabantay upang agawin ang bawat impresyon na magpapadunong sa kanila tungo sa kaligtasan, at daratnan sila ng panahon ng kapighatian na hindi handa.

> “When God sends to men warnings so important that they are represented as proclaimed by holy angels flying in the midst of heaven, He requires every person endowed with reasoning powers to heed the message. The fearful judgments denounced against the worship of the beast and his image (Revelation 14:9–11), should lead all to a diligent study of the prophecies to learn what the mark of the beast is, and how they are to avoid receiving it. But the masses of the people turn away their ears from hearing the truth and are turned unto fables. The apostle Paul declared, looking down to the last days: ‘The time will come when they will not endure sound doctrine.’ 2 Timothy 4:3. That time has fully come. The multitudes do not want Bible truth, because it interferes with the desires of the sinful, world-loving heart; and Satan supplies the deceptions which they love.

> Kapag sinusugo ng Diyos sa mga tao ang mga babalang lubhang mahalaga na inilarawan bilang ipinahahayag ng mga banal na anghel na lumilipad sa kalagitnaan ng langit, hinihingi Niya sa bawat taong pinagkalooban ng kakayahang mangatwiran na pakinggan ang mensahe. Ang mga kahatulang nakapanghihilakbot na ipinahayag laban sa pagsamba sa hayop at sa kanyang larawan (Revelation 14:9-11) ay nararapat na mag-udyok sa lahat sa masusing pag-aaral ng mga propesiya upang matutuhan kung ano ang tanda ng hayop, at kung paano nila maiiwasang tanggapin iyon. Ngunit ang nakararami ay ipinipihit ang kanilang pakinig palayo sa katotohanan at bumabaling sa mga kathang-isip. Ipinahayag ng apostol Pablo, na tumatanaw sa mga huling araw: “Darating ang panahon na hindi nila titiisin ang wastong katuruan.” 2 Timoteo 4:3. Ganap nang dumating ang panahong iyon. Ang mga pulutong ay ayaw sa katotohanan ng Banal na Kasulatan, sapagkat ito’y humahadlang sa mga nasa ng makasalanang pusong maibigin sa sanlibutan; at naglalaan si Satanas ng mga panlilinlang na kanilang iniibig.

> “But God will have a people upon the earth to maintain the Bible, and the Bible only, as the standard of all doctrines and the basis of all reforms. The opinions of learned men, the deductions of science, the creeds or decisions of ecclesiastical councils, as numerous and discordant as are the churches which they represent, the voice of the majority—not one nor all of these should be regarded as evidence for or against any point of religious faith. Before accepting any doctrine or precept, we should demand a plain ‘Thus saith the Lord’ in its support.

> Ngunit magkakaroon ang Diyos ng isang bayan sa lupa na maninindigan para sa Bibliya—at sa Bibliya lamang—bilang pamantayan ng lahat ng doktrina at saligan ng lahat ng reporma. Ang mga opinyon ng mga pantas, ang mga hinuha ng agham, ang mga kredo o mga pasiya ng mga konsilyong eklesiastiko—na kasindami at kasing-magkakasalungat ng mga iglesyang kanilang kinakatawan—ang tinig ng nakararami—ni isa man ni ang lahat ng mga ito—ay hindi dapat ituring na katibayan na pabor o laban sa alinmang punto ng pananampalataya. Bago tanggapin ang anumang doktrina o alintuntunin, dapat nating hingin ang isang malinaw na 'Ganito ang sabi ng Panginoon' bilang patibay nito.

> “Satan is constantly endeavoring to attract attention to man in the place of God. He leads the people to look to bishops, to pastors, to professors of theology, as their guides, instead of searching the Scriptures to learn their duty for themselves. Then, by controlling the minds of these leaders, he can influence the multitudes according to his will.” The Great Controversy, 594, 595.

> "Si Satanas ay walang humpay na nagsisikap na ibaling ang pansin sa tao sa halip na sa Diyos. Inaakay niya ang mga tao na tumingin sa mga obispo, sa mga pastor, at sa mga propesor ng teolohiya bilang kanilang mga gabay, sa halip na saliksikin ang Kasulatan upang matutuhan nila mismo ang kanilang tungkulin. Kung magkagayon, sa pamamagitan ng pagkontrol sa mga isipan ng mga pinunong ito, maaari niyang maimpluwensiyahan ang mga pulutong ayon sa kanyang kalooban." The Great Controversy, 594, 595.

We will continue this study in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.

Back to Articles