Article

# Panium - Number Sixteen

Panium - Bilang Labing-anim

The Time of the End

Ang Panahon ng Kawakasan

Author

Jeff Pippenger

Published

February 19, 2026

Formats

PDF
Word

Daniel eleven begins by introducing Donald Trump as the final president of the sixth kingdom of Bible prophecy. In the third year of Cyrus, which is where the vision began in chapter ten is complemented in the first verse of chapter eleven with the word, “also.”

Ang Kabanata labing-isa ng Daniel ay nagsisimula sa pagpapakilala kay Donald Trump bilang pangwakas na pangulo ng ikaanim na kaharian ng propesiya sa Biblia. Ang pariralang “sa ikatlong taon ni Cyrus,” na doon nagsimula ang pangitain sa kabanata sampu, ay kinukumpleto sa unang talata ng kabanata labing-isa sa pamamagitan ng salitang “also.”

> Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. Daniel 11:1.

> At ako rin, sa unang taon ni Dario na taga-Media, ako mismo ay tumayo upang patibayin at palakasin siya. Daniel 11:1.

Gabriel is careful to reach back to Darius and connect him to Cyrus as he begins his narrative of chapter eleven. Chapter ten continues as one vision through to the last verse of chapter twelve, and it begins in the third year of Cyrus.

Maingat si Gabriel na balikan si Darius at iugnay si Darius kay Cyrus habang sinisimulan niya ang kaniyang salaysay sa ikalabing-isang kabanata. Ang ikasampung kabanata ay nagpapatuloy bilang iisang pangitain hanggang sa huling talata ng ikalabindalawang kabanata, at ito’y nagsisimula sa ikatlong taon ni Cyrus.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> Sa ikatlong taon ni Cyrus na hari ng Persia, may isang bagay na nahayag kay Daniel, na ang pangalang itinawag sa kaniya ay Belteshazzar; at ang bagay ay totoo, ngunit ang takdang panahon ay mahaba: at naunawaan niya ang bagay, at nagkaroon siya ng pagkaunawa sa pangitain. Daniel 10:1.

Darius together with Cyrus make up the symbol of the twofold nation of the Medes and the Persians, representing the twofold power of Republicanism and Protestantism in the United States; thus, representing the twofold symbol of the time of the end. The birth of Aaron and Moses marked the time of the end of Abraham’s four-hundred-year prophecy at the beginning of ancient Israel; so too, did the birth of John the Baptist and Christ represent the two waymarks of the time of the end at the end of ancient Israel. Jesus always illustrates the end with the beginning.

Sina Dario at Ciro ay bumubuo ng sagisag ng dalawahang bansa ng mga Medo at mga Persiano, na kumakatawan sa dalawahang kapangyarihan ng Republikanismo at Protestantismo sa Estados Unidos; sa gayo’y kumakatawan sa dalawahang sagisag ng panahon ng wakas. Ang kapanganakan nina Aaron at Moises ay minarkahan ang panahon ng wakas ng apat na raang taong hula ni Abraham, sa pasimula ng sinaunang Israel; gayundin, ang kapanganakan nina Juan Bautista at Cristo ay kumatawan sa dalawang palatandaan ng panahon ng wakas sa katapusan ng sinaunang Israel. Laging inilalarawan ni Jesus ang wakas sa pamamagitan ng pasimula.

Darius and Cyrus together represent the waymark represented as the time of the end, when the seventy years captivity in Babylon ended.

Si Dario at si Ciro ay kapwa kumakatawan sa palatandaang tinutukoy bilang panahon ng wakas, kung kailan nagwakas ang pitumpung taong pagkabihag sa Babilonia.

> “God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> "Ang iglesya ng Diyos sa lupa ay tunay ngang nasa pagkabihag sa mahabang panahong ito ng walang humpay na pag-uusig, kung paanong ang mga anak ni Israel ay napanatiling bihag sa Babilonia sa panahon ng pagkatapon." Prophets and Kings, 714.

Darius and Cyrus typify the years 1798 and 1799, representing the time of the end, when the parallel captivity of spiritual Israel in spiritual Babylon ended. 1798 identified the end of the political system of the papacy represented as a beast, which the whore of Rome rode upon.

Sina Darius at Cyrus ay sumasagisag sa mga taong 1798 at 1799, na kumakatawan sa panahon ng wakas, kung kailan natapos ang kaparis na pagkabihag ng espirituwal na Israel sa espirituwal na Babilonia. Ang 1798 ay nagsilbing palatandaan ng wakas ng kaayusang pampolitika ng pagka-papa, na inilarawan bilang isang hayop na sinasakyan ng patutot ng Roma.

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:3.

> At dinala niya ako sa Espiritu sa ilang; at nakita ko ang isang babaeng nakaupo sa isang hayop na kulay iskarlata, puspos ng mga pangalan ng kapusungan, na may pitong ulo at sampung sungay. Apocalipsis 17:3.

Napoleon ended the life of the beast in 1798, and in 1799, the woman that rode upon the beast died in exile. In 1989, both Ronald Reagan and George Bush the greater were presidents, marking the time of the end in 1989. Darius and Cyrus represent Reagan and Bush the greater. Verse two states:

Winakasan ni Napoleon ang buhay ng hayop noong 1798, at noong 1799, ang babaeng nakasakay sa hayop ay namatay sa pagkakatapon. Noong 1989, kapwa sina Ronald Reagan at George Bush na nakatatanda ay nagsilbi bilang pangulo, na minarkahan ang panahon ng wakas noong 1989. Sina Darius at Cyrus ay kumakatawan kina Reagan at George Bush na nakatatanda. Sinasabi ng ikalawang talata:

> And now will I shew thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. Daniel 11:2.

> At ngayo’y ipakikita ko sa iyo ang katotohanan. Narito, may tatlong hari pang babangon sa Persiya; at ang ikaapat ay magiging di-hamak na higit na mayaman kaysa sa kanilang lahat; at sa pamamagitan ng kapangyarihang dulot ng kaniyang kayamanan ay pupukawin niya ang lahat laban sa kaharian ng Gresya. Daniel 11:2.

## Awakening

Pagkamulat

Darius was Reagan, Cyrus was Bush the greater, and the three who followed Cyrus were Clinton, Bush the lesser, Obama the Divider and the fourth and “far richer” president, who stirred up the globalists of Grecia was Trump. The word “stir” means to awaken. When Trump announced his candidacy in 2015, the globalists, who Joel identifies as “heathen” were awakened.

Si Dario ay si Reagan, si Ciro ay si Bush na mas dakila, at ang tatlong sumunod kay Ciro ay sina Clinton, Bush na mas mababa, at Obama na Tagapaghahati; at ang ikaapat, ang “lubhang mas mayaman” na pangulo, na pumukaw sa mga globalista ng Grecia, ay si Trump. Ang salitang “stir” ay nangangahulugang “magising.” Nang inihayag ni Trump ang kaniyang kandidatura noong 2015, ang mga globalista, na tinutukoy ni Joel bilang “mga pagano,” ay nagising.

> Let the heathen be wakened, and come up to the valley of Jehoshaphat: for there will I sit to judge all the heathen round about. Put ye in the sickle, for the harvest is ripe: come, get you down; for the press is full, the fats overflow; for their wickedness is great. Multitudes, multitudes in the valley of decision: for the day of the Lord is near in the valley of decision. Joel 3:12–14.

> Magising ang mga bansa, at pumaroon sa lambak ni Jehoshaphat; sapagkat doo’y uupo ako upang hatulan ang lahat ng mga bansa sa palibot. Ipasok ninyo ang karit, sapagkat hinog na ang ani; pumarito kayo, manaog kayo; sapagkat puno na ang pisaan, umaapaw ang mga sisidlan; sapagkat lubhang malaki ang kanilang kasamaan. Mga pulutong, mga pulutong sa lambak ng pagpapasya; sapagkat malapit na ang araw ng Panginoon sa lambak ng pagpapasya. Joel 3:12-14.

When the “heathen” is awakened, “the day of the Lord is near” in the valley of Jehoshaphat. “Jehoshaphat” means judgment of Jehovah; and the valley is also called the valley of decision. From 2015 onward the “multitudes” of planet earth will begin to move into the various bundles prepared for each excuse given by men for not deciding to serve God. At 9/11 the judgment of the living began, and in 2015, Trump announced he would seek the presidency. At 9/11 the first phase of the latter rain began to fall and the latter rain is what brings to fruition the crop, and in 2015, fourteen years into the rain that produces the ripened harvest, the book of Joel sounds the warning that when Donald Trump “stirs up the realm of Grecia,” or as Joel says, when Trump “awakens the heathen in 2015,” the harvest of planet earth is beginning to ripen.

Kapag napukaw ang "mga pagano," "malapit na ang araw ng Panginoon" sa Libis ni Jehoshaphat. Ang "Jehoshaphat" ay nangangahulugang hatol ni Jehovah; at ang libis ay tinatawag ding Libis ng Pasya. Mula 2015 at pasulong ang "mga karamihan" ng planetang daigdig ay magsisimulang lumipat sa iba't ibang mga bigkis na inihanda para sa bawat dahilan na ibinibigay ng mga tao sa hindi pagpapasyang maglingkod sa Diyos. Noong 9/11 nagsimula ang paghuhukom sa mga nabubuhay, at noong 2015, inihayag ni Trump na tatakbo siya sa pagkapangulo. Noong 9/11 nagsimulang bumuhos ang unang yugto ng huling ulan, at ang huling ulan ang nagpapahinog sa ani, at noong 2015, makalipas ang labing-apat na taon ng ulan na nagpapahinog ng ani, nagbabala ang aklat ni Joel na kapag "pupukawin ni Donald Trump ang kaharian ng Gresya," o, gaya ng sabi ni Joel, kapag "pupukawin ni Trump ang mga pagano noong 2015," ang ani ng planetang daigdig ay nagsisimula nang mahinog.

It is important to recognize that the first truth mentioned in Daniel eleven, is the prophetic role of Donald Trump. The first kingdom of Bible prophecy represented in the book of Daniel is Babylon. Imagine the story of Babylon in the book of Daniel if Nebuchadnezzar was not employed by Inspiration to establish a prophetic model. The sixth kingdom of Bible prophecy is incomplete without the testimony of the final ruler of that kingdom. The rule of first mention establishes the significance of Trump as a symbol of primary importance in the vision which Daniel received on the twenty-second day after he fasted for three weeks.

Mahalagang kilalanin na ang unang katotohanang binanggit sa ikalabing-isang kabanata ng Daniel ay ang tungkuling propetiko ni Donald Trump. Ang unang kaharian ng propesiya ng Bibliya na kinakatawan sa aklat ni Daniel ay ang Babilonia. Isipin ang salaysay ng Babilonia sa aklat ni Daniel kung si Nebukadnezar ay hindi ginamit ng Inspirasyon upang magtatag ng isang huwarang propetiko. Ang ikaanim na kaharian ng propesiya ng Bibliya ay hindi ganap kung wala ang patotoo ng huling pinuno ng kahariang iyon. Itinatatag ng tuntunin ng unang pagbanggit ang kabuluhan ni Trump bilang isang sagisag na may pangunahing kahalagahan sa pangitaing tinanggap ni Daniel sa ikadalawampu’t dalawang araw matapos siyang mag-ayuno nang tatlong linggo.

> But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:13, 14.

> Ngunit hinadlangan ako ng prinsipe ng kaharian ng Persia sa loob ng dalawampu’t isang araw; ngunit, narito, si Miguel, isa sa mga pangunahing prinsipe, ay naparito upang tulungan ako; at ako’y nanatili roon kasama ng mga hari ng Persia. Ngayon ay naparito ako upang ipaunawa sa iyo ang mangyayari sa iyong bayan sa mga huling araw; sapagkat ang pangitain ay para pa sa maraming araw. Daniel 10:13, 14.

The vision of chapter eleven illustrates what befalls God’s people in the last days, and Trump as the leader of the United States, and thereafter of the United Nations is a truth that has eternal consequences connected to understanding or not understanding that truth. That truth was so important for Gabriel to convey to Daniel that in verse fourteen, Daniel records from the light provided by the angel Gabriel that it is “the robbers of thy people” who establish the vision. It is impossible to correctly follow the movements of Donald Trump in prophecy without using Rome as the blueprint to recognize Trump’s footsteps through the prophetic history of Daniel eleven.

Ang pangitain sa kabanata labing-isa ay naglalarawan ng sasapitin ng bayan ng Diyos sa mga huling araw, at ang pagiging pinuno ni Trump ng Estados Unidos, at pagkatapos ay ng Mga Nagkakaisang Bansa, ay isang katotohanang may mga walang hanggang kahihinatnan na nakaugnay sa pag-unawa o hindi pag-unawa sa katotohanang iyon. Napakahalaga ng katotohanang iyon na ipahatid ni Gabriel kay Daniel kaya, sa talatang labing-apat, itinala ni Daniel, mula sa liwanag na ibinigay ng anghel na si Gabriel, na “ang mga tulisan ng iyong bayan” ang nagtatatag ng pangitain. Hindi maaaring wasto ang pagsubaybay sa mga kilos ni Donald Trump sa propesiya kung hindi gagamitin ang Roma bilang huwaran upang makilala ang mga yapak ni Trump sa maka-propesiyang kasaysayan ng Daniel kabanata labing-isa.

Trump, as a symbol of the United States during the Sunday law time period forms an image of the beast, and in so doing he is honoring the beast, so it is an image of the beast, and also an image in honor of the beast. In Revelation 17 the papacy is the eighth, that is of the seven, and Donald Trump is the eighth president since Reagan at the time of the end in 1989, but he is also the sixth, which means he is the eighth that is of the seven.

Si Trump, bilang sagisag ng Estados Unidos sa panahon ng batas sa Linggo, ay bumubuo ng isang larawan ng hayop, at sa gayong paggawa ay binibigyan niya ng karangalan ang hayop; kaya ito ay isang larawan ng hayop, at gayundin isang larawan sa karangalan ng hayop. Sa Pahayag 17, ang Papado ang ikawalo, na kabilang sa pito, at si Donald Trump ay ang ikawalong pangulo mula kay Reagan sa panahon ng wakas noong 1989, ngunit siya rin ang ikaanim, na nangangahulugang siya ang ikawalo na kabilang sa pito.

In Revelation seventeen, John in verse three is carried into the wilderness where he sees the whore riding upon a beast. The whore has been identified by every major Protestant denomination as the Catholic church, though they all deny their foundational beliefs in the latter days. The Roman church was drunken with the blood of martyrs when John saw her, and she bore the title of mother of harlots. This identifies that John was conveyed to 1798, where the papacy had the blood of martyrdom and some former Protestant church’s were already returning to the Roman Catholic communion. At that vantage point John saw “seven kings,” five of which already fallen in 1798, and one kingdom existed in 1798, and that kingdom was the United States, but another kingdom, made up of ten kings would come after, for in 1798 where John stood the seventh kingdom had not yet came. The ten kings rule for the hour of the Sunday law crisis, and they agree to give their seventh kingdom unto the beast of the fifth kingdom, who had received a deadly wound in 1798.

Sa Apocalipsis labimpito, si Juan, sa talatang tatlo, ay dinala sa ilang, kung saan nakita niya ang patutot na nakasakay sa isang halimaw. Ang patutot ay itinukoy ng bawat pangunahing denominasyong Protestante bilang ang Simbahang Katolika, bagaman sa mga huling araw ay pawang itinatatwa nila ang kanilang mga paniniwalang saligan. Ang Simbahang Romano Katoliko ay lasing sa dugo ng mga martir nang makita siya ni Juan, at tinataglay niya ang titulong “ina ng mga patutot.” Ipinapahiwatig nito na si Juan ay dinala sa taong 1798, kung saan ang papasiya ay may dugo ng mga martir at ang ilang dating iglesyang Protestante ay nagbabalik na sa komunyon ng Simbahang Romano Katoliko. Mula sa pananaw na iyon nakita ni Juan ang “pitong hari,” na lima sa kanila ay bumagsak na noong 1798, at may isang kaharian na umiiral noong 1798, at ang kahariang iyon ay ang Estados Unidos; ngunit may isa pang kaharian, na binubuo ng sampung hari, na darating pagkaraan, sapagkat noong 1798, sa kinalalagyan ni Juan, ang ikapitong kaharian ay hindi pa dumarating. Ang sampung hari ay mamumuno sa oras ng krisis ng batas ng Linggo, at sila’y nagkakasundo na ibigay ang kanilang ikapitong kaharian sa halimaw ng ikalimang kaharian, na tumanggap ng nakamamatay na sugat noong 1798.

The number “8” represents resurrection and the papacy is the eight that is of the seven when its deadly wound is healed at the threefold union of the dragon, the beast and false prophet that occurs at the soon-coming Sunday law. In 2020 the globalists stole the election from Trump and he was slain in the streets of Revelation eleven. The two witnesses of Revelation eleven represent the two horns of the earth beast who were both slain in 2020. Trump is the sixth president since Reagan at the time of the end in 1989; but as of 2024, he is also the eighth that is of the seven previous kings. In 2024, his deadly wound was healed and he simultaneously became the eighth that is of the seven in perfect alignment with the prophetic symbol that establishes the vision. If you have no Rome, you have no ability to follow the movements of the image of Rome.

Ang bilang na "8" ay kumakatawan sa pagkabuhay na mag-uli, at ang kapapahan ang ikawalo na mula sa pito kapag ang sugat nitong nakamamatay ay napagaling sa tatluhang pagsasanib ng dragon, ng hayop, at ng huwad na propeta na magaganap sa nalalapit na batas sa Linggo. Noong 2020, ninakaw ng mga globalista ang halalan mula kay Trump at siya ay pinaslang sa mga lansangan ng Apocalipsis labing-isa. Ang dalawang saksi ng Apocalipsis labing-isa ay kumakatawan sa dalawang sungay ng hayop na umaahon mula sa lupa, na kapwa pinaslang noong 2020. Si Trump ang ikaanim na pangulo mula kay Reagan sa panahon ng wakas noong 1989; ngunit pagdating sa 2024, siya rin ang ikawalo na mula sa pitong naunang hari. Noong 2024, napagaling ang kaniyang sugat na nakamamatay, at kasabay nito ay siya’y naging ikawalo na mula sa pito, sa ganap na pagsasaayon sa propetikong sagisag na nagtatatag ng pangitain. Kung wala kang Roma, wala kang kakayahang sundan ang mga galaw ng larawan ng Roma.

## MAGA

MAGA

To understand how Trump is Constantine the Great when Nero’s “250” years conclude, or how he is Antiochus the Great in 207 BC, or how he is the last president whose whole golden age movement is premised on making America “great,” requires the recognition that the chapter first mentions Trump and his prophetic role.

Upang maunawaan kung paanong si Trump ay si Constantino ang Dakila kapag nagwawakas ang “250” taon ni Nero, o kung paanong siya’y si Antiochus ang Dakila noong 207 BK, o kung paanong siya ang huling pangulo na ang buong kilusang ginintuang panahon ay nakasalig sa adhikaing gawing “dakila” ang Amerika, kinakailangan ang pagkilalang unang binabanggit ng kabanata si Trump at ang kaniyang propetikong gampanin.

The signature of “truth” represented by the Hebrew word “truth” that is made up of the first, thirteenth and twenty-second letter of the Hebrew alphabet identifies Reagan as the first letter, and Obama as the thirteenth letter of rebellion as represented by 2013 when the former leader of the Office of the Inquisition was followed by the first Jesuit pope. Because the leader of the inquisition retired, his ending point aligns with the Jesuit pope’s starting point. That connection between Obama’s two popes was March 13, 2013. Obama aligns with the thirteenth letter of rebellion, and the twenty-second letter is Trump.

Ang lagda ng “katotohanan,” na kinakatawan ng salitang Hebreo na “katotohanan” at binubuo ng una, ikalabintatlo, at ika-dalawampu’t dalawang titik ng alpabetong Hebreo, ay tumutukoy kay Reagan bilang unang titik, at kay Obama bilang ikalabintatlong titik ng paghihimagsik, gaya ng kinakatawan ng 2013, nang ang dating pinuno ng Opisina ng Inkwisisyon ay sinundan ng unang Heswitang papa. Sapagkat nagretiro ang pinuno ng Inkwisisyon, ang kaniyang punto ng pagtatapos ay tumapat sa punto ng pagsisimula ng Heswitang papa. Ang ugnayang iyon sa pagitan ng dalawang papa na may kaugnayan kay Obama ay Marso 13, 2013. Si Obama ay tumutugma sa ikalabintatlong titik ng paghihimagsik, at ang ika-dalawampu’t dalawang titik ay si Trump.

The twenty-second amendment limits a president to two terms, and when considering two-term presidents, whose terms were NOT consecutive, there are only two. Grover Cleveland is the alpha of two-term presidents with non-consecutive terms, and Trump is the omega. Grover Cleveland was the twenty-second president, and Trump as the omega to Cleveland possesses the alpha distinction of “22.” Cleveland and Trump represent an alpha and omega that contains the symbolism of the twenty-second letter in the Hebrew alphabet. There are only two presidents that had two non-consecutive terms and Trump is the second of those two. The two of the omega times the twenty-two of the alpha equals forty-four, a symbol of 1844, which is a symbol of the closed door at the Sunday law, as typified by the closed door of 1844. Trump is the 44th distinct person to be president, and he is president when the door closes at the Sunday law.

Ang Ikadalawampu’t-dalawang Susog ay naglilimita sa isang pangulo sa dalawang termino, at kung isasaalang-alang ang mga pangulong may dalawang termino na hindi magkakasunod, dalawa lamang sila. Si Grover Cleveland ang alfa ng mga pangulong may dalawang hindi magkakasunod na termino, at si Trump ang omega. Si Grover Cleveland ang ikadalawampu’t-dalawang pangulo, at si Trump, bilang omega kay Cleveland, ay nagtataglay ng katangiang “alfa” na “22”. Kumakatawan sina Cleveland at Trump sa isang alfa at omega na naglalaman ng simbolismo ng ikadalawampu’t-dalawang titik ng alpabetong Hebreo. Dalawa lamang ang mga pangulong nagkaroon ng dalawang hindi magkakasunod na termino, at si Trump ang ikalawa sa dalawang iyon. Ang dalawa ng omega na pinarami sa dalawampu’t dalawa ng alfa ay nagiging apatnapu’t apat, isang sagisag ng 1844, na siyang sagisag ng saradong pintuan sa batas ng Linggo, gaya ng itinatipo ng saradong pintuan ng 1844. Si Trump ang ika-44 na natatanging indibidwal na maging pangulo, at siya ang pangulo kapag nagsasara ang pintuan sa batas ng Linggo.

Trump has been typified by Cyrus the Great. Cyrus the Great set forth the first decree and Artaxerxes the Great set forth the third decree. The first and third align with each other, for Jesus always illustrates the end with the beginning. Trump is there when Nero’s “250” years end represented by Constantine the Great. At the end of the “250” years from 457 BC Trump is represented by Antiochus the Great, who returned stronger than before in 2024, in fulfillment of verse thirteen.

Si Trump ay inilarawan bilang tipo ni Ciro ang Dakila. Nagpalabas si Ciro ang Dakila ng unang dekreto at nagpalabas si Artajerjes ang Dakila ng ikatlong dekreto. Ang una at ang ikatlo ay magkatugma, sapagkat laging inilalarawan ni Jesus ang wakas sa pamamagitan ng pasimula. Naroon si Trump kapag nagwakas ang "250" taon ni Neron, na kinakatawan ni Constantino ang Dakila. Sa katapusan ng "250" taon mula 457 BC, si Trump ay kinakatawan ni Antioco ang Dakila, na nagbalik na higit na malakas kaysa dati noong 2024, bilang katuparan ng talatang ikalabintatlo.

> For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches. Daniel 11:13.

> Sapagka't ang hari sa hilagaan ay babalik, at magbabangon ng pulutong na higit kaysa sa nauna, at tiyak na darating pagkaraan ng ilang taon na may dakilang hukbo at maraming kayamanan. Daniel 11:13.

When the United States is conquered by Rome at the Sunday law, every country in the world is then forced to bow to Rome.

Kapag masakop ng Roma ang Estados Unidos sa panahon ng batas ng Linggo, kung magkagayon ay mapipilitang yumukod sa Roma ang bawat bansa sa sanlibutan.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> "Ang mga bansang banyaga ay susunod sa huwaran ng Estados Unidos. Bagaman siya ang nangunguna, gayunma'y darating ang gayunding krisis sa ating mga tao sa lahat ng dako ng sanlibutan." Testimonies, tomo 6, 395.

The “foreign nations” are forced to do so by the United States who assumes leadership of the United Nations at the soon-coming Sunday law. The United Nations is the ten kings of Revelation 17 who are ruled over by Ahab, king of the ten northern tribes, who is married to Jezebel. The marriage of Jezebel to Ahab is the marriage that is consummated at the soon-coming Sunday law. At the Sunday law the United States, the glorious land of Daniel eleven, and the earth beast of Revelation thirteen ends its history as the sixth kingdom of Bible prophecy. At Mount Carmel the 850 prophets of Baal and the priests of the grove who ate at Jezebel’s table are slain by Elijah. The United States is slain at the soon-coming Sunday law, as were the false prophets at Mount Carmel. The story from then on is between Elijah, versus Ahab and Jezebel, and Ahab represents a tenfold kingdom, that is governed by the one that first committed fornication with Jezebel. Jezebel intends to commit fornication with every kingdom, but Ahab represents the first to do so, and it is the United States that dies at Mount Carmel and instantly becomes Jezebel’s first paramour. In terms of Daniel eleven, it is there at the Sunday law that Trump stands up as the mighty king of Greece, represented by Alexander the Great.

Ang “mga bansang dayuhan” ay pinipilit na gawin iyon ng Estados Unidos, na inaako ang pamumuno sa United Nations sa nalalapit na batas sa Linggo. Ang United Nations ay ang sampung hari ng Apocalipsis labing-pito na pinamumunuan ni Ahab, hari ng sampung hilagang tribo, na asawa ni Jezebel. Ang pag-aasawa ni Jezebel kay Ahab ang kasal na ganap na maisasakatuparan sa nalalapit na batas sa Linggo. Sa batas sa Linggo, ang Estados Unidos—ang maluwalhating lupain ng Daniel labing-isa at ang halimaw mula sa lupa ng Apocalipsis labing-tatlo—ay nagwawakas ang kasaysayan nito bilang ikaanim na kaharian ng hula sa Biblia. Sa Bundok Karmelo, ang 850 propeta ni Baal at ang mga saserdote ng kakahuyan na kumakain sa hapag ni Jezebel ay pinaslang ni Elijah. Ang Estados Unidos ay pinaslang sa nalalapit na batas sa Linggo, gaya ng mga huwad na propeta sa Bundok Karmelo. Mula roon, ang salaysay ay nasa pagitan ni Elijah laban kina Ahab at Jezebel, at si Ahab ay kumakatawan sa isang sampung-bahaging kaharian, na pinamumunuan ng unang nakipag-apid kay Jezebel. Nilalayon ni Jezebel na makiapid sa bawat kaharian, ngunit si Ahab ang kumakatawan sa unang gumawa nito, at ang Estados Unidos ang namamatay sa Bundok Karmelo at agad na nagiging unang kalaguyo ni Jezebel. Sa pananaw ng Daniel labing-isa, doon sa batas sa Linggo tumitindig si Trump bilang makapangyarihang hari ng Gresya, na kinakatawan ni Alexander the Great.

> And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:3, 4.

> At isang makapangyarihang hari ay titindig, na maghahari na may dakilang kapangyarihan, at gagawa ayon sa kaniyang kalooban. At kapag siya’y tumindig, ang kaniyang kaharian ay madudurog, at mahahati sa apat na hangin ng langit; at hindi sa kaniyang mga inapo, ni ayon sa kapangyarihan ng kaniyang paghahari: sapagkat ang kaniyang kaharian ay bubunutin, at mapapasa iba pa, bukod sa mga yaon. Daniel 11:3, 4.

Donald Trump stands up as the “mighty king” of the United Nations, who is represented within the verse and thereafter typified by the history of Alexander the Great. When he stands up, the United States, the sixth kingdom of Bible prophecy ends, and the seventh kingdom of ten kings in Revelation seventeen begins. The ten kings begin their seventh kingdom by agreeing there and then to give their seventh kingdom unto the papal power, who is the eighth kingdom, that is of the seven previous kingdoms. Their agreement was to fulfill God’s will, and His will is represented line upon line throughout the Scriptures of truth.

Si Donald Trump ay tumindig bilang “makapangyarihang hari” ng Mga Nagkakaisang Bansa, na kinakatawan sa mismong talata at pagkatapos ay inilalarawan bilang tipo sa pamamagitan ng kasaysayan ni Alejandro Magno. Kapag siya’y tumindig, magwawakas ang Estados Unidos, ang ikaanim na kaharian sa propesiya ng Bibliya, at magsisimula ang ikapitong kaharian ng sampung hari sa Apocalipsis kabanata labing-pito. Sinisimulan ng sampung hari ang kanilang ikapitong kaharian sa pamamagitan ng pagsang-ayon doon at noo ring sandali na ibigay ang kanilang ikapitong kaharian sa kapangyarihang papal, na siyang ikawalong kaharian, na buhat sa pitong naunang mga kaharian. Ang kanilang kasunduan ay upang tuparin ang kalooban ng Diyos, at ang Kanyang kalooban ay inihahayag na taludtod sa taludtod sa buong Kasulatan ng katotohanan.

## Typifying Rome

Pagtukoy sa Roma bilang tipo

Verses five through nine of Daniel eleven were fulfilled with a prophetic history that perfectly typified the history of the papal power as set forth in verses thirty-one through forty of the same chapter. The line of history in verses five through nine parallel the line of history in verses thirty-one through verse forty. Both lines identify a period that the power representing papal Rome first overcame three obstacles, ruled for a period until there was a broken treaty that brought a southern king upon them that delivered a deadly wound. The more closely those two lines are studied and compared to history, the more profoundly accurate they are recognized to be. Their accuracy is in regards to how closely they represent the structure within the verses and also the history which fulfilled the verses.

Ang mga talata lima hanggang siyam ng Daniel labing-isa ay natupad sa pamamagitan ng isang kasaysayang propetiko na sakdal na naging tipo ng kasaysayan ng kapangyarihang papal, gaya ng inilatag sa mga talata tatlumpu’t isa hanggang apatnapu ng gayon ding kabanata. Ang linya ng kasaysayan sa mga talata lima hanggang siyam ay paralelo sa linya ng kasaysayan sa mga talata tatlumpu’t isa hanggang apatnapu. Kapwa linya ay tumutukoy sa isang panahon na ang kapangyarihang kumakatawan sa papal na Roma ay una munang tinalo ang tatlong hadlang, namuno sa loob ng isang panahon hanggang sa magkaroon ng isang naputol na kasunduan na nagdala ng hari ng timog laban sa kanila na naghatid ng isang nakamamatay na sugat. Habang lalong masusing pinag-aaralan ang dalawang linyang iyon at inihahambing sa kasaysayan, lalo silang kinikilalang lubhang tumpak. Ang kanilang katumpakan ay tumutukoy sa kung gaano kalapit nilang kinakatawan ang estruktura sa loob ng mga talata at gayundin ang kasaysayang tumupad sa mga talata.

The history that fulfilled the five verses parallels and aligns with the history of papal Rome set forth in verses thirty-one through forty, and provide the setting for the introduction of Antiochus the Great in verses ten through fifteen.

Ang kasaysayang nagbigay-katuparan sa limang talata ay kahalintulad at kaayon ng kasaysayan ng Papal na Roma na inilalahad sa mga talatang tatlumpu't isa hanggang apatnapu, at nagbibigay ng konteksto para sa pagpapakilala kay Antiochus ang Dakila sa mga talatang sampu hanggang labinlima.

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:10.

> Subalit ang kaniyang mga anak ay mapupukaw at magtitipon ng napakaraming malalakas na hukbo: at tiyak na may isang darating, at dadagsa at daraan: kung magkagayo’y babalik siya, at mapupukaw, maging hanggang sa kaniyang moog. Daniel 11:10.

In fulfillment of verse ten, Antiochus the Great was victorious all the way up to the fortress of Egypt, where he ended the campaign in order to regroup. That history typifies the collapse of the Soviet Union in 1989, as represented in verse forty of the same chapter.

Bilang katuparan ng talata 10, si Antiochus ang Dakila ay nagwagi hanggang sa kuta ng Egipto, at doon niya winakasan ang kampanya upang muling isaayos ang kanyang mga puwersa. Ang kasaysayang iyon ay sumasagisag sa pagbagsak ng Unyong Sobyet noong 1989, gaya ng kinakatawan sa talata 40 ng gayunding kabanata.

> And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

> At sa panahon ng wakas ay sasalakayin siya ng hari sa Timugan; at ang hari sa Hilagaan ay darating laban sa kaniya na parang ipo-ipo, na may mga karo, at mga mangangabayo, at maraming sasakyang-dagat; at siya’y papasok sa mga lupain, at aapaw at daraan. Daniel 11:40.

Verse ten’s “shall certainly come, and overflow, and pass through” is identical in Hebrew to verse forty’s “he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over.” Both verses are identifying when the king of the north (Antiochus in verse ten and Reagan in verse forty) defeat the king of the south (Ptolemy in verse ten and the Soviet Union in verse forty). Both attacks were retaliatory against the king of the south’s prior victory (Ptolemy in verses five through nine and Napoleon in verse forty). The southern king’s motivation for attack was a broken treaty (the marriage of Bernice in verses five through nine and the broken Treaty of Tolentino of 1797 with Napoleon). The prophetic structure represented within the verses and the verses’ subsequent fulfillment in history also aligns with Isaiah 8:8.

Ang pariralang “tiyak na darating, at aapaw, at daraan” sa talatang sampu ay kaparehong-kapareho sa Hebreo ng “papasok siya sa mga bansa, at aapaw at lalampas” sa talatang apatnapu. Parehong itinutukoy ng dalawang talata kung kailan tinalo ng hari ng hilaga (Antiochus sa talatang sampu at Reagan sa talatang apatnapu) ang hari ng timog (Ptolemy sa talatang sampu at ang Unyong Sobyet sa talatang apatnapu). Ang kapuwa paglusob ay mga ganting-hakbang laban sa naunang tagumpay ng hari ng timog (si Ptolemy sa mga talatang lima hanggang siyam at si Napoleon sa talatang apatnapu). Ang udyok ng hari ng timog sa pag-atake ay isang nasirang tratado (ang pag-aasawa ni Bernice sa mga talatang lima hanggang siyam at ang nasirang Tratado ng Tolentino noong 1797 kay Napoleon). Ang istruktura ng propesiya na kinakatawan sa loob ng mga talata at ang kasunod na pagkakatupad ng mga talatang ito sa kasaysayan ay umaayon din sa Isaias 8:8.

> And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:8.

> At siya’y daraan sa Juda; siya’y aapaw at lalampas, aabot maging hanggang sa leeg; at ang paglaladlad ng kaniyang mga pakpak ay pupunuin ang kalaparan ng iyong lupain, O Immanuel. Isaias 8:8.

When Isaiah predicts that Sennacherib’s army “shall overflow and go over,” it is once again the same Hebrew as in verse ten and forty. Isaiah identifies when Sennacherib, the northern kingdom conquered the southern kingdom of Judah, but he left Jerusalem standing, for he only reached “to the neck,” just as Antiochus reached to the border in verse ten. Sennacherib’s motivation was that Hezekiah had broken the treaty with Assyria, as represented by Hezekiah ceasing the agreed upon tribute. The broken treaty is the anomaly to the three parallel verses. They each involved a broken treaty, but with Ptolemy and Napoleon the northern king was charged with breaking the treaty. Sennacherib, the northern king charged Hezekiah with refusing the allotted tribute.

Kapag ipinapahayag ni Isaias na ang hukbo ni Senaquerib ay “aapaw at daraan,” muli iyon ang gayunding salitang Hebreo gaya sa mga talatang sampu at apatnapu. Itinutukoy ni Isaias kung kailan si Senaquerib, ang kaharian sa hilaga, ay sumakop sa kaharian sa timog na Juda, ngunit iniwan niyang nakatayo ang Jerusalem, sapagkat umabot lamang siya “hanggang sa leeg,” gaya ng pag-abot ni Antiyoco hanggang sa hangganan sa talatang sampu. Ang udyok ni Senaquerib ay ang paglabag ni Hezekias sa kasunduan sa Asirya, na ipinamalas sa pagtigil ni Hezekias sa napagkasunduang tributo. Ang paglabag sa kasunduang iyon ang anomalya sa tatlong magkakaparalelong talata. Bawat isa’y may kinalaman sa paglabag sa kasunduan, ngunit kina Ptolomeo at Napoleon ang hari ng hilaga ang pinaratangang lumabag sa kasunduan. Samantalang kay Senaquerib, ang hari ng hilaga, si Hezekias ang kanyang pinaratangang tumanggi sa itinakdang tributo.

> Now in the fourteenth year of king Hezekiah did Sennacherib king of Assyria come up against all the fenced cities of Judah, and took them. And Hezekiah king of Judah sent to the king of Assyria to Lachish, saying, I have offended; return from me: that which thou puttest on me will I bear. And the king of Assyria appointed unto Hezekiah king of Judah three hundred talents of silver and thirty talents of gold. And Hezekiah gave him all the silver that was found in the house of the Lord, and in the treasures of the king’s house. 2 Kings 18:13–15.

> Nang ika-labing-apat na taon ni Haring Ezequias, sumalakay si Senakerib na hari ng Asiria laban sa lahat ng mga bayang nakukutaan ng Juda, at sinakop ang mga iyon. At si Ezequias na hari ng Juda ay nagpasugo sa hari ng Asiria sa Laquis, na sinasabi, Ako’y nagkasala; umurong ka mula sa akin; ang anumang ipataw mo sa akin ay babatahin ko. At ang hari ng Asiria ay nagpataw kay Ezequias na hari ng Juda ng tatlong daang talento ng pilak at tatlumpung talento ng ginto. At ibinigay ni Ezequias sa kaniya ang lahat ng pilak na nasumpungan sa bahay ng Panginoon, at sa mga kayamanan ng bahay ng hari. 2 Mga Hari 18:13-15.

Sennacherib’s northern army captured forty-six Judean cities on his march to Jerusalem. It is of great prophetic significance that Isaiah 8:8 connects with verses ten and forty, thus, providing a third witness of the collapse of the southern kingdom of the Soviet Union in 1989. That collapse marks the beginning of a period of verse forty that is empty. From the fulfillment of verse forty in 1989 unto verse forty-one, which represents the soon-coming Sunday law, there is an empty period in verse forty. That period begins at 1989 and ends at the Sunday law. Verse forty has nothing to say of that period of time, but verse forty can be understood with the methodology of line upon line.

Nasakop ng hilagang hukbo ni Sennacherib ang apatnapu’t anim na lunsod ng Juda sa kaniyang pagmartsa patungong Jerusalem. May dakilang kahalagahang propetiko na ang Isaias 8:8 ay nag-uugnay sa mga talatang sampu at apatnapu, sa gayo’y nagbibigay ng ikatlong saksi sa pagbagsak ng timog na kaharian ng Unyong Sobyet noong 1989. Ang pagbagsak na iyon ang nagtatakda ng pasimula ng isang hungkag na yugto sa talatang apatnapu. Mula sa katuparan ng talatang apatnapu noong 1989 hanggang sa talatang apatnapu’t isa, na kumakatawan sa nalalapit na batas ng Linggo, may isang hungkag na yugto sa talatang apatnapu. Ang yugtong iyon ay nagsisimula noong 1989 at nagwawakas sa batas ng Linggo. Walang sinasabi ang talatang apatnapu tungkol sa panahong iyon, ngunit mauunawaan ang talatang apatnapu sa pamamagitan ng metodolohiyang linya sa ibabaw ng linya.

A primary “key” to establish the hidden history of verse forty, is Isaiah’s witness of the victorious retaliatory war of the northern kingdom against the southern kingdom. Whether it is the rebellion of Hezekiah ceasing to honor the previous commitment to provide “tribute” to Assyria, or the setting aside of Bernice by Antiochus or Napoleon’s Treaty of Tolentino all three verses were fulfilled by histories that emphasize a broken treaty as an underlying motivation for attacking. During the Obama presidency, under the State Department of John Kerry, the assistant secretary Victoria Nuland brought about a color revolution to overthrow the government of the Ukraine. From that point on two sides of one argument exist about the Ukrainian War; Putin says it was a broken treaty, and his opponents say the treaty Putin points to never existed in the context Putin claims. Whether a treaty was actually made and then broken, or vise versa matters not, for the prophetic record simply records a broken treaty as motivation for war.

Isang pangunahing “susi” upang maipagtibay ang nakatagong kasaysayan ng talatang ika-40 ay ang patotoo ni Isaias hinggil sa matagumpay na digmang pagganti ng hilagang kaharian laban sa timugang kaharian. Maging ito man ay ang paghihimagsik ni Hezekiah na tumigil sa pagtupad sa naunang pangakong magbigay ng “tributo” sa Asiria, o ang pagsaisantabi kay Bernice ni Antiochus, o ang Kasunduan ng Tolentino ni Napoleon—ang tatlong talatang ito ay natupad sa pamamagitan ng mga kasaysayang nagbibigay-diin sa isang nasirang kasunduan bilang nakapailalim na dahilan para sa pag-atake. Sa panahon ng pagkapangulo ni Obama, sa ilalim ng Kagawaran ng Estado ni John Kerry, ang assistant secretary na si Victoria Nuland ay nagpasimula ng isang “color revolution” upang pabagsakin ang pamahalaan ng Ukraine. Mula roon ay umiral ang dalawang panig ng iisang pagtatalo hinggil sa Digmaan sa Ukraine; sinasabi ni Putin na ito’y dahil sa isang nasirang kasunduan, at sinasabi ng kaniyang mga katunggali na ang kasunduang tinutukoy ni Putin ay kailanman ay hindi umiral sa kontekstong inaangkin niya. Kung ang isang kasunduan man ay tunay na nagawa at pagkatapos ay nasira, o kabaligtaran nito, hindi iyon mahalaga, sapagkat ang tala ng propesiya ay nagtatala lamang ng isang nasirang kasunduan bilang udyok sa digmaan.

Isaiah 8:8 provides the “key” to see that the northern king only conquers up to the neck, or up to the head. That “key” identifies Russia as the head that was left standing after the collapse of the body in 1989. Verse eights prophetic importance is not only found in the “key” of identifying the head, but its identification of the “neck” representing the head, or the capital city can only be established in connection with a previous passage of the same vision of Isaiah 8. That vision begins in chapter seven, and in verses seven and eight, a head is defined as a king, or his kingdom or the capital city of a kingdom. Jerusalem was the capital of Judah, whose 46 cities were conquered by Sennacherib’s army, but Sennacherib left the capital city of Jerusalem standing.

Nagbibigay ang Isaias 8:8 ng "susi" upang makita na ang hilagang hari ay sumasakop lamang hanggang sa leeg, o hanggang sa ulo. Ang "susing" iyon ang tumutukoy sa Rusya bilang ang ulong naiwan na nakatindig matapos ang pagbagsak ng katawan noong 1989. Ang kahalagahang propetiko ng talatang walo ay hindi lamang nasusumpungan sa "susi" ng pagtukoy sa ulo; sapagkat ang pagtukoy nito sa "leeg" na kumakatawan sa ulo, o sa kabiserang lungsod, ay maitatatag lamang kung iuugnay sa isang naunang sipi ng gayunding pangitain sa Isaias 8. Nagsisimula ang pangitaing iyon sa kabanata pito, at sa mga talatang pito at walo, ang isang ulo ay tinutukoy bilang isang hari, o ang kaniyang kaharian, o ang kabiserang lungsod ng isang kaharian. Ang Jerusalem ang kabisera ng Juda, na ang 46 na lungsod ay sinakop ng hukbo ni Senakerib, ngunit iniwan ni Senakerib na nakatayo ang kabiserang lungsod ng Jerusalem.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Sapagkat ang kabisera ng Siria ay ang Damasco, at ang pinuno ng Damasco ay si Rezin; at sa loob ng animnapu’t limang taon ay mabubuwag ang Efraim, anupa’t hindi na ito magiging isang bayan. At ang kabisera ng Efraim ay ang Samaria, at ang pinuno ng Samaria ay ang anak ni Remaliah. Kung hindi kayo sasampalataya, tiyak na hindi kayo matatatag. Isaias 7:8, 9.

When Sennacherib’s army came to the walls of Jerusalem in 701 BC, he came up to the neck, and in so doing; he left an historical witness of Russia remaining after the 1989 collapse. As Antiochus the Great began his retaliation against the southern kingdom he came in verse ten to the border of Egypt, but did not enter. What is significant in the victory of Antiochus in verse ten is that it marks the conclusion of a military campaign by Antiochus that lacked a distinct battle, but represents his work in re-establishing previously lost geography. His conquering in verse ten represents the conclusion of several victories. He ended the campaign of the fourth Syrian war at Raphia, which means “borderland,” and Raphia was the border, or “neck” of Egypt. Antiochus’s campaign of 219 BC to 217 BC represents the overflowing and passing over of the collapse of the Soviet Union in 1989 unto 1991, when the king passed over the countries.

Nang dumating ang hukbo ni Sennacherib sa mga pader ng Jerusalem noong 701 BK, umabot siya hanggang sa leeg, at sa gayon ay nag-iwan siya ng makasaysayang patotoo na ang Rusya ay nanatili matapos ang pagbagsak noong 1989. Nang sinimulan ni Antiochus ang Dakila ang kaniyang paghihiganti laban sa kahariang timugan, dumating siya, ayon sa talatang sampu, hanggang sa hangganan ng Ehipto, ngunit hindi pumasok. Ang mahalaga sa tagumpay ni Antiochus sa talatang sampu ay minamarkahan nito ang pagtatapos ng isang kampanyang militar ni Antiochus na walang isang natatanging labanan, subalit kumakatawan sa kaniyang gawain ng muling pagtatatag ng mga dating nawalang teritoryo. Ang kaniyang pananakop sa talatang sampu ay kumakatawan sa pagtatapos ng ilang magkakasunod na tagumpay. Tinapos niya ang kampanya ng ikaapat na Digmaang Siryano sa Raphia, na ang kahulugan ay “pook-hanggahan,” at ang Raphia ang hangganan, o “leeg,” ng Ehipto. Ang kampanya ni Antiochus noong 219 BK hanggang 217 BK ay kumakatawan sa pag-apaw at pagdaan ng pagbagsak ng Unyong Sobyet mula 1989 hanggang 1991, nang ang hari ay dumaan sa mga bansa.

Prophetically Isaiah 8:8 allows Russia, as the neck in Sennacherib’s battle, or the fortress in Antiochus’s to be identified at the king of the south at the battle of Raphia, as represented by the fulfillment of verse eleven. In doing so, it directly connects the external history represented by the dragon (king of the south) the beast (the king of the north) and the false prophet (the king of the north’s proxy power) with the internal line of prophecy as represented by the sixty-five year prophecy of verse seven of chapter seven.

Sa paraang propetiko, pinahihintulutan ng Isaias 8:8 na matukoy ang Rusya, bilang ang leeg sa labanan ni Senakerib, o ang moog sa labanan ni Antiyoco, bilang ang hari sa timog sa labanan sa Raphia, na kinakatawan ng katuparan ng talatang labing-isa. Sa gayon, tuwirang inuugnay nito ang panlabas na kasaysayan na kinakatawan ng dragon (ang hari sa timog), ng halimaw (ang hari sa hilaga), at ng bulaang propeta (ang kapangyarihang kinatawan ng hari sa hilaga) sa panloob na linya ng propesiya na kinakatawan ng propesiya ng animnapu't limang taon sa talatang pito ng kabanata pito.

Prophetically the significance of Sennacherib coming up to Jerusalem provides one of the most powerful prophetic testimonies of God’s power in the Scriptures, as God there destroyed Sennacherib’s army of 185,000 men in one night. The day before, on the wall of Jerusalem was both Eliakim and Shebna, the symbols of Laodicean and Philadelphian Adventism who are marked at the closed door of 1844 and the closed door of the Sunday law.

Sa pananaw ng propesiya, ang kahalagahan ng pag-akyat ni Senakerib sa Jerusalem ay nagbibigay ng isa sa pinakamakapangyarihang propetikong patotoo ng kapangyarihan ng Diyos sa Kasulatan, sapagkat doon winasak ng Diyos ang hukbo ni Senakerib na 185,000 kalalakihan sa loob lamang ng isang gabi. Noong araw bago iyon, nasa pader ng Jerusalem ang kapuwa si Eliakim at si Sebna, ang mga sagisag ng Laodiseyo at Filadelfianong Adbentismo na tinatatakan sa saradong pinto ng 1844 at sa saradong pinto ng Batas ng Linggo.

> Now it came to pass in the fourteenth year of king Hezekiah, that Sennacherib king of Assyria came up against all the defenced cities of Judah, and took them. And the king of Assyria sent Rabshakeh from Lachish to Jerusalem unto king Hezekiah with a great army. And he stood by the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field. Then came forth unto him Eliakim, Hilkiah’s son, which was over the house, and Shebna the scribe, and Joah, Asaph’s son, the recorder. Isaiah 36:1–3.

> At nangyari, sa ikalabing-apat na taon ni haring Hezekiah, na si Sennacherib na hari ng Asiria ay sumalakay laban sa lahat ng mga bayang nakukutaan ng Juda, at sinakop ang mga ito. At ang hari ng Asiria ay nagpadala kay Rabshakeh mula sa Lachish patungo sa Jerusalem, kay haring Hezekiah, na may malaking hukbo. At tumayo siya sa padaluyan ng tubig ng mataas na imbakan, sa lansangan ng bukid ng tagapaglaba. Nang magkagayo’y lumabas sa kanya si Eliakim, anak ni Hilkiah, na tagapamahala sa sambahayan, at si Shebna na kalihim, at si Joah, anak ni Asaph, ang tagatala. Isaias 36:1-3.

In Isaiah chapter seven, Isaiah is sent with a message to wicked Ahaz, the king of Judah, the southern kingdom. It is that kingdom who Sennacherib is attacking in chapter eight, verse eight. When Isaiah meets wicked king Ahaz, he meets him “by the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field,” which is right where Rabshakeh blasphemes the name of the Lord. Isaiah taught that he and his children were signs.

Sa kabanata pito ng Isaias, sinugo si Isaias na may dalang mensahe kay masamang Haring Ahaz, ang hari ng Juda, yaong kahariang nasa timog. Ang kahariang iyon ang siyang nilulusob ni Sennacherib sa kabanata walo, talatang walo. Nang makipagtagpo si Isaias kay masamang Haring Ahaz, naganap ito “sa tabi ng padaluyan ng tubig ng mataas na tipunan ng tubig, sa lansangan ng bukirin ng tagapagpaputi,” na siya ring mismong pook kung saan nilapastangan ni Rabshakeh ang pangalan ng Panginoon. Itinuro ni Isaias na siya at ang kanyang mga anak ay mga tanda.

> Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:18.

> Narito, ako at ang mga anak na ibinigay sa akin ng Panginoon ay mga tanda at mga kababalaghan sa Israel mula sa Panginoon ng mga hukbo, na tumatahan sa bundok ng Sion. Isaias 8:18.

When Isaiah met wicked king Ahaz “by the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field,” Isaiah had brought his son Shearjashub, which means, “a remnant shall return.”

Nang makatagpo ni Isaias ang masamang haring Ahaz “sa may padaluyan ng nakatataas na imbakan ng tubig, sa lansangan ng bukid ng tagapagpaputi,” dinala ni Isaias ang kaniyang anak na si Shearjashub, na ang kahulugan ay, “ang nalabi ay babalik.”

> Then said the Lord unto Isaiah, Go forth now to meet Ahaz, thou, and Shearjashub thy son, at the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field. Isaiah 7:3.

> Nang magkagayo’y sinabi ng Panginoon kay Isaias, Lumabas ka ngayon upang salubungin si Ahaz, ikaw at ang anak mong si Shearjashub, sa dulo ng daluyan ng tubig ng mataas na imbakan, sa lansangan ng bukid ng tagapagpaputi. Isaias 7:3.

Shearjashub identifies that the message proclaimed by Isaiah at “the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field” is a message identifying the remnant who return. That remnant is those in the book of Malachi who are called to test the Lord by returning unto him, and by returning the tithes into the storehouse. Those who return are also represented by Jeremiah as those who return after the first disappointment. In chapter seven “the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field” portrays Isaiah giving a message to a wicked southern king, and in Isaiah thirty-six Eliakim, Shebna and Joah the recorder interacted for Hezekiah, while Rabshakeh represented Sennacherib.

Tinutukoy ni Shearjashub na ang mensaheng ipinahayag ni Isaias sa “dulo ng padaluyan ng itaas na imbakan ng tubig sa lansangan ng parang ng tagapaglaba” ay isang mensaheng tumutukoy sa nalabi na nagbabalik. Ang nalabing iyon ay ang mga nasa aklat ni Malakias na tinatawagan na subukin ang Panginoon sa pamamagitan ng pagbabalik sa kaniya, at sa pamamagitan ng pagbabalik ng mga ikapu sa kamalig. Ang mga nagbabalik ay inilarawan din ni Jeremias bilang mga bumabalik matapos ang unang pagkadismaya. Sa ikapitong kabanata, ang “dulo ng padaluyan ng itaas na imbakan ng tubig sa lansangan ng parang ng tagapaglaba” ay nagsasalarawan kay Isaias na nagbibigay ng mensahe sa isang masamang hari sa timog, at sa Isaias tatlumpu’t anim, sina Eliakim, Shebna at Joah na tagatala ay nakipag-ugnayan para kay Hezekiah, samantalang si Rabshakeh ay kumakatawan kay Sennacherib.

The first message of “the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field” is proclaimed by Isaiah and his son, the last message of “the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field” was proclaimed by three persons. The first message was to an internal king and the second was to an external king. The dividing line is the wall, which is a symbol of God’s law, and the Sunday law that represents the removal of the wall of separation of church and state. At the Sunday law, or at the wall there are three symbols; Eliakim is Philadelphia, Shebna is Laodicea and Joab the recorder is Sardis.

Ang unang mensahe hinggil sa “ang dulo ng padaluyan ng tubig ng itaas na lawa sa lansangan ng parang ng tagapagpaputi” ay ipinahayag nina Isaias at ng kaniyang anak. Ang huling mensahe hinggil sa “ang dulo ng padaluyan ng tubig ng itaas na lawa sa lansangan ng parang ng tagapagpaputi” ay ipinahayag ng tatlong tao. Ang unang mensahe ay para sa isang hari na nasa loob at ang ikalawa ay para sa isang hari na nasa labas. Ang guhit na naghahati ay ang pader, na isang sagisag ng kautusan ng Diyos, at ang batas ng Linggo, na kumakatawan sa pag-aalis ng pader ng paghihiwalay ng Simbahan at Estado. Sa batas ng Linggo, o sa pader, may tatlong sagisag; si Eliakim ay Philadelphia, si Shebna ay Laodicea, at si Joab na tagatala ay Sardis.

At the Sunday law, many are overthrown according to Daniel eleven forty-one and those persons are those who are held accountable for the light upon the seventh-day Sabbath. Those who are overthrown in verse forty-one are Laodicean Seventh-day Adventists, and Eliakim represents Philadelphia.

Sa panahon ng batas sa Linggo, marami ang mabubuwal ayon sa Daniel 11:41, at ang mga iyon ay yaong pinananagot sa liwanag hinggil sa Sabat ng ikapitong araw. Ang mga mabubuwal sa talatang apatnapu’t isa ay mga Adventista ng Ikapitong Araw na Laodiceano, at si Eliakim ay kumakatawan sa Filadelfia.

> And it shall come to pass in that day, that I will call my servant Eliakim the son of Hilkiah: And I will clothe him with thy robe, and strengthen him with thy girdle, and I will commit thy government into his hand: and he shall be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah. And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:20–22.

> At mangyayari sa araw na yaon, na tatawagin ko ang aking lingkod, si Eliakim na anak ni Hilkias. At susuutan ko siya ng iyong balabal, at bibigkisan ko siya ng iyong pamigkis, at ipagkakatiwala ko sa kaniyang kamay ang iyong pamamahala; at siya’y magiging isang ama sa mga nananahan sa Jerusalem at sa sangbahayan ni Juda. At ang susi ng sangbahayan ni David ay ilalagay ko sa kaniyang balikat; kayâ siya ang magbubukas, at walang magsasara; at siya ang magsasara, at walang magbubukas. Isaias 22:20-22.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Revelation 3:7–9.

> At sa anghel ng iglesia sa Filadelfia ay isulat: Ito ang sinasabi ng Banal, ang Totoo, ang may susi ni David, ang nagbubukas at walang makapagsasara, at nagsasara at walang makapagbubukas: Nalalaman ko ang iyong mga gawa; narito, inilagay ko sa harap mo ang isang pintuang bukás na walang makapagsasara nito; sapagkat kaunti ang iyong kalakasan, at tinupad mo ang aking salita, at hindi mo ikinaila ang aking pangalan. Narito, ang mga mula sa sinagoga ni Satanas, na nagsasabing sila’y mga Judio, at hindi, kundi nagsisinungaling; narito, sila’y aking paparatingin at pasasambahin sa harap ng iyong mga paa, at kanilang malalaman na ikaw ay aking inibig. Apocalipsis 3:7-9.

Shebna is replaced by Eliakim, and Shebna on the wall represents Laodicean Seventh-day Adventists who refuse to be benefitted by the message of the early or latter rain. The early rain with the church was represented by Isaiah and the remnant who returned, and the message was directed at an apostate church, represented by wicked king Ahaz. The message from the wall was given to a wicked king of the north that was seeking to defeat Jerusalem, and it represents the latter rain in relation to the early rain. While God’s church is judged the early or former rains sprinkles, but at the Sunday law the rain is poured out without measure. The message to Ahaz was the internal message, the message to Sennacherib was external. The first voice of Revelation 18:1–3 is a repetition of the second angel’s message and it is internal. The second voice of Revelation eighteen verse four is external and is the third message. Isaiah and his son brought the internal second angels message, and on the wall with an external message there are three souls.

Pinalitan si Shebna ni Eliakim, at si Shebna sa pader ay kumakatawan sa mga Laodiceang Adventista ng Ikapitong Araw na tumatangging makinabang sa mensahe ng unang o huling ulan. Ang unang ulan na kasama ng Iglesia ay inilarawan sa pamamagitan ni Isaias at ng nalabing nagbalik, at ang mensahe ay nakatuon sa isang tumalikod na Iglesia, na kinakatawan ng masamang haring Ahaz. Ang mensahe mula sa pader ay ibinigay sa isang masamang hari sa hilaga na nagtatangkang magapi ang Jerusalem, at ito ay kumakatawan sa huling ulan kaugnay ng unang ulan. Habang hinahatulan ang Iglesia ng Diyos, ang unang o dating ulan ay nagwiwisik, ngunit sa Batas ng Linggo ay ibinubuhos ang ulan nang walang takal. Ang mensahe kay Ahaz ay panloob; ang mensahe kay Senakerib ay panlabas. Ang unang tinig ng Apocalipsis 18:1–3 ay isang pag-uulit ng mensahe ng ikalawang anghel, at ito ay panloob. Ang ikalawang tinig ng Apocalipsis 18:4 ay panlabas at siyang ikatlong mensahe. Dinala ni Isaias at ng kaniyang anak ang panloob na mensahe ng ikalawang anghel, at sa pader, na may panlabas na mensahe, ay may tatlong kaluluwa.

Eliakim is the one hundred and forty-four thousand, Shebna is Laodicean Seventh-day Adventism that is spewed out of the mouth of the Lord at that time. Joab the recorder represents God’s other flock who record the history leading up to the wall, in order to recognize the ensign of Eliakim, when it is lifted up.

Si Eliakim ang isang daan at apatnapu’t apat na libo; si Shebna ay ang Laodiceang Adventismo ng Ikapitong Araw na isusuka ng Panginoon mula sa Kanyang bibig sa panahong yaon. Si Joab na tagapagtala ay kumakatawan sa ibang kawan ng Diyos na nagtatala ng kasaysayan na humahantong sa pader, upang makilala ang watawat ni Eliakim kapag itinaas ito.

Isaiah 8:8 brings the messages of Isaiah six through twelve into Daniel eleven, verse ten. In doing so it provides a second witness that the head of the kingdom is left standing after the attack. It identifies an argument of a broken treaty that is used to precipitate a battle.

Dinadala ng Isaias 8:8 ang mga mensahe ng Isaias 6–12 sa Daniel 11:10. Sa paggawa nito, nagbibigay ito ng ikalawang saksi na ang ulo ng kaharian ay nananatiling nakatayo matapos ang pag-atake. Tinutukoy nito ang isang katwiran hinggil sa isang nilabag na kasunduan na ginagamit upang magpasiklab ng isang labanan.

From the collapse of the Soviet Union in 1989, in verse forty until the soon-coming Sunday law represented in the next verse there is thirty-seven years of prophetic history that verse forty says nothing. Verses ten through fifteen of Daniel eleven represents the prophetic history that is not addressed in verse forty. It can only be seen when employing the methodology of line upon line. If ye will not believe, surely ye shall not be established, is the prophetic warning that is attached to the three verses that describe 1989, and the historical fulfillment of verse eight of Isaiah eight portrays a test for Eliakim and Shebna. Can you see, or are you blind?

Mula sa pagbagsak ng Unyong Sobyet noong 1989, sa talatang apatnapu, hanggang sa nalalapit na batas ng Linggo na kinakatawan sa kasunod na talata, may tatlumpu’t pitong taon ng makahulang kasaysayan na wala ni anumang sinasabi ang talatang apatnapu hinggil dito. Ang mga talatang sampu hanggang labinlima ng Daniel labing-isa ang kumakatawan sa makahulang kasaysayang hindi tinatalakay sa talatang apatnapu. Ito’y makikita lamang kapag ginagamit ang pamamaraang “line upon line.” Ang “Kung hindi kayo mananampalataya, tunay na hindi kayo matatatag,” ay ang makahulang babala na kaakibat ng tatlong talatang naglalarawan ng 1989, at ang makasaysayang katuparan ng talatang walo ng Isaias walo ay naglalarawan ng isang pagsubok para kina Eliakim at Shebna. Nakakakita ba kayo, o kayo ba’y bulag?

Verse forty-one of Daniel eleven is the soon-coming Sunday law in the United States that is typified by the history that fulfilled verse sixteen.

Ang talata apatnapu't isa ng Daniel labing-isa ay ang nalalapit na batas ng Linggo sa Estados Unidos, na inihalimbawa ng kasaysayang tumupad sa talata labing-anim.

> But he that cometh against him shall do according to his own will, and none shall stand before him: and he shall stand in the glorious land, which by his hand shall be consumed. Daniel 11:16.

> Ngunit yaong dumarating laban sa kaniya ay gagawa ayon sa kaniyang sariling kalooban, at walang sinumang makatatayo sa harap niya; at siya’y tatayo sa maluwalhating lupain, na sa pamamagitan ng kaniyang kamay ay malilipol. Daniel 11:16.

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> Siya’y papasok din sa maluwalhating lupain, at maraming bansa ay mababagsak: ngunit ang mga ito ay makakatakas sa kaniyang kamay: Edom, at Moab, at ang mga pangunahin sa mga anak ni Ammon. Daniel 11:41.

The historical fulfillment of verse sixteen on through to verse thirty in Daniel eleven is the history of pagan Rome. Every prophetic line in Daniel chapter eleven either typifies the history of pagan, papal or modern Rome. Every line either directly identifies a Roman history, or typifies a future Roman history. Every line. The verses that directly refer to the history fulfilled by pagan Rome, typify papal Rome. Together pagan Rome and papal Rome testify of modern Rome. Rome establishes the vision, for from the beginning of the chapter unto the end the vision is about Rome.

Ang makasaysayang katuparan ng mula sa talatang labing-anim hanggang sa talatang tatlumpu sa Daniel kabanata labing-isa ay ang kasaysayan ng paganong Roma. Bawat pahayag na propetiko sa kabanata labing-isa ng Daniel ay alinman sa sumasagisag sa kasaysayan ng paganong Roma, ng Roma ng Papasiya, o ng makabagong Roma. Bawat pahayag ay alinman sa tuwirang tinutukoy ang isang kasaysayan ng Roma, o sumasagisag sa isang hinaharap na kasaysayan ng Roma. Bawat pahayag. Ang mga talatang tuwirang tumutukoy sa kasaysayang natupad ng paganong Roma ay nagsisilbing tipo ng Roma ng Papasiya. Kapwa ang paganong Roma at ang Roma ng Papasiya ay nagpapatotoo tungkol sa makabagong Roma. Itinatatag ng Roma ang pangitain, sapagkat mula sa pasimula ng kabanata hanggang sa wakas ay tungkol sa Roma ang pangitain.

Jesus identified that there was a traitor for the purpose of helping His disciples believe when the betrayal of Judas was made manifest.

Ipinahayag ni Jesus na may isang taksil, upang matulungan ang Kaniyang mga alagad na manampalataya nang nahayag ang pagtataksil ni Judas.

> “In pronouncing the woe upon Judas, Christ also had a purpose of mercy toward His disciples. He thus gave them the crowning evidence of His Messiahship. ‘I tell you before it come,’ He said, ‘that, when it is come to pass, ye may believe that I AM.’ Had Jesus remained silent, in apparent ignorance of what was to come upon Him, the disciples might have thought that their Master had not divine foresight, and had been surprised and betrayed into the hands of the murderous mob. A year before, Jesus had told the disciples that He had chosen twelve, and that one was a devil. Now His words to Judas, showing that his treachery was fully known to his Master, would strengthen the faith of Christ’s true followers during His humiliation. And when Judas should have come to his dreadful end, they would remember the woe that Jesus had pronounced upon the betrayer.” The Desire of Ages, 655.

> Sa pagbigkas ni Cristo ng 'sa aba' kay Judas, taglay din Niya ang isang layunin ng kahabagan para sa Kaniyang mga alagad. Sa gayon ay ibinigay Niya sa kanila ang pinakasukdulang katunayan ng Kaniyang pagka-Mesiyas. 'Sinasabi Ko sa inyo bago pa ito mangyari,' ang wika Niya, 'upang, kapag ito'y naganap na, kayo'y sumampalatayang AKO.' Kung nanatiling tahimik si Jesus, na waring walang kaalaman sa darating na sasapit sa Kaniya, maaaring naisip ng mga alagad na ang kanilang Guro ay walang banal na pagkaalam sa hinaharap, at Siya'y nabigla at naipagkanulo sa mga kamay ng pulutong na mamamatay-tao. Isang taon bago nito, sinabi ni Jesus sa mga alagad na pumili Siya ng labindalawa, at na ang isa ay isang diyablo. Ngayon, ang Kaniyang mga salita kay Judas, na nagpapakilalang lubos na batid ng Kaniyang Panginoon ang kaniyang pagtataksil, ay magpapatibay sa pananampalataya ng mga tunay na tagasunod ni Cristo sa panahon ng Kaniyang pagpapakababa. At kapag dumating si Judas sa kakilakilabot niyang wakas, aalalahanin nila ang 'sa aba' na ipinahayag ni Jesus laban sa taksil. The Desire of Ages, 655.

December 31, 2023 the Lion of the tribe of Judah began to unseal the revelation of Himself, and the foundational test began. The test was over whether Rome was still the symbol that established the vision in verse fourteen, or had things changed? When the first antichrist from the United States began to reign on May 8, 2025, verse fourteen had been fulfilled. It could then be seen that the relationship between Trump and pope Leo had been typified by Reagan and John Paul II. The Ukrainian War which began in 2014, when the State Department of the United States brought about a color revolution in the Ukraine occurred in the presidency of Obama, who reigned during two popes. Reagan and John Paul II in verse ten, and then in 2014, the Ukrainian War began as represented by verse eleven’s battle of the borderland, or the battle of Raphia. Raphia means “borderland,” and so does the word, “Ukraine.” In that history Obama and two popes mark the second battle of the three battles of verses ten through fifteen. Then in 2024, Trump returned in fulfillment of verse thirteen. Then in verse fourteen the vision is established by the arrival of Trump’s popish counterpart.

Noong Disyembre 31, 2023, sinimulan ng Leon ng lipi ni Juda na alisin ang selyo ng pahayag hinggil sa Kaniyang Sarili, at nagsimula ang saligang pagsubok. Ang pagsubok ay tungkol sa kung ang Roma pa rin ang sagisag na nagtatatag sa pangitaing nasa talatang labing-apat, o may nagbago na? Nang ang unang antikristo mula sa Estados Unidos ay nagsimulang maghari noong Mayo 8, 2025, natupad na ang talatang labing-apat. Makikita noon na ang ugnayan nina Trump at Papa Leo ay tinipuhan ng ugnayan nina Reagan at John Paul II. Ang Digmaan sa Ukraine na nagsimula noong 2014, nang pinangunahan ng Kagawaran ng Estado ng Estados Unidos ang isang “color revolution” sa Ukraine, ay naganap sa pagkapangulo ni Obama, na namuno habang may dalawang papa. Sina Reagan at John Paul II ay tumutukoy sa talatang sampu; at noong 2014, nagsimula ang Digmaan sa Ukraine gaya ng kinakatawan ng talatang labing-isa bilang labanan sa hanggahang lupain, o ang labanan sa Raphia. Ang Raphia ay nangangahulugang “hanggahang lupain,” at gayundin ang salitang “Ukraine.” Sa kasaysayang iyon, si Obama at ang dalawang papa ay tanda ng ikalawang labanan sa tatlong labanang nasa mga talatang sampu hanggang labing-lima. Pagkatapos, noong 2024, nagbalik si Trump bilang katuparan ng talatang labintatlo. Pagkaraan, sa talatang labing-apat ay naitatatag ang pangitain sa pagdating ng katapat na maka-Papa ni Trump.

What was established is that the three battles of verses ten through fifteen represent three waymarks that each identify the relationship between Jezebel and Ahab leading to Mount Carmel at the Sunday law. With Reagan Jezebel was in Samaria, hidden by a secret alliance. Then the priests of Baal and the prophets of the grove lifted up the spiritualism of woke liberal Catholicism, combined with Obama’s schizophrenic symbolism of both the false prophet of apostate Protestantism and the false prophet of Islam, the worship of mother earth, the licentiousness and anarchy of the French Revolution. Then Trump returned in 2024, and the open relationship between the beast and its image was made manifest in 2025. Its 2026, and the external vision test of the foundation has passed, and we are now in the vision of the temple test.

Ang napatunayan ay na ang tatlong labanan ng mga talatang sampu hanggang labinlima ay kumakatawan sa tatlong palatandaan na bawat isa ay tumutukoy sa ugnayan nina Jezebel at Ahab na umaakay patungo sa Bundok Karmelo sa panahon ng batas ng Linggo. Sa panahon ni Reagan, si Jezebel ay nasa Samaria, na nakatago sa pamamagitan ng isang lihim na alyansa. Pagkatapos, ang mga saserdote ni Baal at ang mga propeta ng sagradong gubat ay itinaas ang espiritismo ng woke na liberal na Katolisismo, na pinagsanib sa iskisoprenikong simbolismo ni Obama bilang kapwa ang huwad na propeta ng apostatang Protestantismo at ang huwad na propeta ng Islam, ang pagsamba kay Inang Lupa, ang kalaswaan at anarkiya ng Rebolusyong Pranses. Pagkatapos ay nagbalik si Trump noong 2024, at ang hayagang ugnayan sa pagitan ng hayop at ng larawan nito ay nahayag noong 2025. Taong 2026 na, at ang panlabas na pagsusulit sa pangitain ng saligan ay nalampasan na, at tayo ngayon ay nasa pagsusulit ng pangitain ng templo.

Verse eleven was fulfilled at the battle of Raphia in 217 BC, and typifies the Ukrainian War that began in 2014, which escalated in 2022, and is now on the verge of concluding. Putin will prevail, but the victory simply introduces the beginning of his demise. The prophetic structure of verse eleven and its historical fulfillment at Ptolemy’s victory at the battle of Raphia in 217 BC in fulfillment of verse eleven of chapter eleven aligns with the prophetic history of king Uzziah. Both Ptolemy and Uzziah were southern kings, whose hearts were lifted up because of military successes, but their lifted-up hearts brought both of them down, and the demise of both is associated with mutual attempts to make an offering in the sanctuary in Jerusalem.

Ang ikalabing-isang talata ay natupad sa Labanan sa Raphia noong 217 BK, at nagsisilbing huwaran ng Digmaan sa Ukraine na nagsimula noong 2014, na umitindi noong 2022, at ngayo’y nasa bingit ng pagwawakas. Magwawagi si Putin, ngunit ang tagumpay ay pagpapasimula lamang ng kaniyang pagbagsak. Ang estrukturang propetiko ng ikalabing-isang talata at ang makasaysayang katuparan nito sa tagumpay ni Ptolemeo sa Labanan sa Raphia noong 217 BK, bilang katuparan ng ikalabing-isang talata ng ikalabing-isang kabanata, ay umaayon sa propetikong kasaysayan ni haring Uzias. Kapwa sina Ptolemeo at Uzias ay mga hari ng timog, na ang mga puso ay nagmataas dahil sa mga tagumpay na militar; ngunit ang kanilang mga pusong nagmataas ang siya ring nagpabagsak sa kanila, at ang pagbagsak ng dalawa ay nauugnay sa kani-kaniyang pagtatangkang maghandog sa santuwaryo sa Jerusalem.

We will continue to consider the demise of Putin that leads into the battle of Panium in verse fifteen in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang pagsasaalang-alang sa pagpanaw ni Putin na humahantong sa labanan sa Panium sa talatang ikalabinlima sa susunod na artikulo.

Back to Articles