Article

# Elijah - Number Two

Elias - Bilang Dalawa

Prophetic Characteristics

Mga Katangiang Propetiko

Author

Jeff Pippenger

Published

September 27, 2023

Formats

PDF
Word

In the previous article we identified Elijah as a symbol. In agreement with William Miller’s rules, “symbols” may have more than one meaning. Therefore, Elijah as a symbol may also represent one part of the two-fold symbol of Elijah and Moses. The two-fold symbol of Elijah and Moses runs through the entire book of Revelation, and to be uncertain about what the two-fold symbol represents is to be uncertain about the message in the book of Revelation that is unsealed just before probation closes. For this reason, we will now specifically address certain prophetic characteristics that are identified with the symbol of Elijah.

Sa nakaraang artikulo ay itinukoy natin si Elias bilang isang sagisag. Alinsunod sa mga tuntunin ni William Miller, ang mga “sagisag” ay maaaring magkaroon ng mahigit sa isang kahulugan. Samakatuwid, si Elias bilang sagisag ay maaari ring kumatawan sa isang bahagi ng dalawahang sagisag nina Elias at Moises. Ang dalawahang sagisag nina Elias at Moises ay sumasaklaw sa buong Aklat ng Pahayag, at ang kawalan ng katiyakan tungkol sa kung ano ang kinakatawan ng dalawahang sagisag na ito ay kawalan din ng katiyakan tungkol sa mensahe sa Aklat ng Pahayag na inalisan ng tatak kaagad bago magsara ang panahon ng probasyon. Dahil dito, tatalakayin na natin ngayon nang partikular ang ilang katangiang propetiko na iniuugnay sa sagisag ni Elias.

We have three primary witnesses to establish those prophetic characteristics. Those witnesses are the prophet Elijah, John the Baptist and William Miller who inspiration identifies as interchangeable symbols.

Mayroon tayong tatlong pangunahing saksi upang pagtibayin ang mga katangiang propetiko na iyon. Ang mga saksi na iyon ay ang propetang si Elias, si Juan Bautista, at si William Miller, na tinutukoy ng inspirasyon bilang mapagpapalit na mga sagisag.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance. Their testimony was calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest their real character. And as the solemn warning to flee from the wrath to come was sounded, many who were united with the churches received the healing message; they saw their backslidings, and with bitter tears of repentance and deep agony of soul, humbled themselves before God. And as the Spirit of God rested upon them, they helped to sound the cry, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come.’” Early Writings, 233.

> Libu-libong tao ang inakay upang yakapin ang katotohanang ipinangaral ni William Miller, at mga lingkod ng Diyos ang ibinangon sa espiritu at kapangyarihan ni Elias upang ipahayag ang mensahe. Tulad ni Juan, ang tagapagpauna ni Jesus, ang mga nangaral ng taimtim na mensaheng ito ay nadama nilang dapat ilagay ang palakol sa ugat ng punongkahoy, at manawagan sa mga tao na magbunga ng bungang karapat-dapat sa pagsisisi. Ang kanilang patotoo ay likas na pumupukaw at makapangyarihang umaantig sa mga iglesia at nagbubunyag ng kanilang tunay na likas. At nang ipinahayag ang taimtim na babala upang tumakas mula sa galit na darating, marami sa mga kaanib ng mga iglesia ang tumanggap ng mapagpagaling na mensahe; nakita nila ang kanilang mga pagtalikod, at sa mapapait na luha ng pagsisisi at malalim na pighati ng kaluluwa ay nagpakababa sila sa harap ng Diyos. At nang manahan sa kanila ang Espiritu ng Diyos, tumulong sila sa pagpapahayag ng panawagan, 'Matakot kayo sa Diyos, at magbigay luwalhati sa Kanya; sapagkat dumating na ang oras ng Kanyang paghatol.' Early Writings, 233.

Elijah, John the Baptist and Miller were given a specific spirit that guided and defined their work. Their testimony was “calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest” those churches’ “real character.” Whether it was in the time of Ahab, John the Baptist or William Miller the churches they were addressing all possessed a Laodicean blindness that was so deep and dark that the message needed to be as direct as laying an “ax at the root of the tree.” It included the announcement of the close of probation, which with John the Baptist’s was the warning of “the wrath” that was about “to come.” Miller’s message of proclaiming “Fear God and give glory to Him; for the hour of His judgment is come,” was also a warning of the wrath to come.

Si Elijah, si Juan Bautista, at si Miller ay pinagkalooban ng isang natatanging espiritu na gumabay at nagtakda ng katangian ng kanilang gawain. Ang kanilang patotoo ay "iniukol upang gisingin at makapangyarihang makaapekto sa mga iglesia at ihayag" ang "tunay na karakter" ng mga iglesiang iyon. Maging sa panahon ni Ahab, ni Juan Bautista, o ni William Miller, ang mga iglesiang kanilang tinutugunan ay pawang may taglay na Laodiceanong pagkabulag na napakalalim at napakadilim kaya’t ang mensahe ay kinailangang maging tuwiran, na tulad ng paglalagay ng "palakol sa ugat ng puno." Kasama rito ang pag-aanunsyo ng pagsasara ng probasyon, na, sa pangangaral ni Juan Bautista, ay ang babala tungkol sa "poot" na malapit nang "dumating." Ang mensahe ni Miller na nagpapahayag, "Matakot sa Diyos at magbigay ng kaluwalhatian sa Kanya; sapagkat dumating na ang oras ng Kanyang paghatol," ay isa ring babala tungkol sa poot na darating.

> “The voice of John was lifted up like a trumpet. His commission was, ‘Shew my people their transgression, and the house of Jacob their sins’ (Isaiah 58:1). He had obtained no human scholarship. God and nature had been his teachers. But one was needed to prepare the way before Christ who was bold enough to make his voice heard like the prophets of old, summoning the degenerate nation to repentance.” Selected Messages, book 2, 148.

> Umalingawngaw ang tinig ni Juan na gaya ng pakakak. Ang kaniyang atas ay: “Ipabatid sa aking bayan ang kanilang pagsalangsang, at sa sambahayan ni Jacob ang kanilang mga kasalanan” (Isaias 58:1). Wala siyang natamong karunungang pantao. Ang Diyos at ang kalikasan ang naging mga guro niya. Ngunit kailangan ang isang maghahanda ng daan sa harap ni Cristo, isang may sapat na katapangan upang iparinig ang kaniyang tinig gaya ng mga propeta noong una, na tumatawag sa bansang nagpakasama sa pagsisisi. Mga Piniling Mensahe, aklat 2, 148.

Elijah commanded that his generation choose that day whether they would serve God or Baal, and that generation answered not a word, which equates to choosing Baal.

Ipinag-utos ni Elijah na sa araw na iyon ay pumili ang kaniyang salinlahi kung paglilingkuran nila ang Diyos o si Baal, at ang salinlahing iyon ay hindi sumagot ng kahit isang salita, na katumbas ng pagpili kay Baal.

> “Never was there greater need of faithful warnings and reproofs, and close, straight dealing, than at this very time. Satan has come down with great power, knowing that his time is short. He is flooding the world with pleasing fables, and the people of God love to have smooth things spoken to them. Sin and iniquity are not abhorred. I was shown that God’s people must make more firm, determined efforts to press back the incoming darkness. The close work of the Spirit of God is needed now as never before. Stupidity must be shaken off. We must arouse from the lethargy that will prove our destruction unless we resist it. Satan has a powerful, controlling influence upon minds. Preachers and people are in danger of being found upon the side of the powers of darkness. There is no such thing now as a neutral position. We are all decidedly for the right or decidedly with the wrong. Said Christ: ‘He that is not with Me is against Me; and he that gathereth not with Me scattereth abroad.’” Testimonies, volume 3, 327.

> Hindi kailanman naging mas malaki ang pangangailangan ng tapat na mga babala at mga saway, at ng mahigpit, tuwirang pakikitungo, kaysa sa mismong panahong ito. Si Satanas ay bumaba na, taglay ang malaking kapangyarihan, yamang nalalaman niyang maikli na ang kanyang panahon. Binabaha niya ang sanlibutan ng mga kaaya-ayang kathang-isip, at iniibig ng bayan ng Diyos na ang ipahayag sa kanila ay mga pananalitang malalambot. Ang kasalanan at kasamaan ay hindi kinamumuhian. Ipinakita sa akin na ang bayan ng Diyos ay dapat gumawa ng higit pang matatag at may paninindigang mga pagsisikap upang itulak pabalik ang dumarating na kadiliman. Ang masinsing gawain ng Espiritu ng Diyos ay kailangan ngayon higit kailanman. Dapat iwaksi ang kahangalan. Dapat tayong magpagising mula sa kamanhiran na magbubunga ng ating kapahamakan, malibang ito’y ating labanan. Si Satanas ay may makapangyarihan, mapangibabaw na impluwensya sa mga isipan. Ang mga mangangaral at ang bayan ay nasa panganib na masumpungang nasa panig ng mga kapangyarihan ng kadiliman. Wala na ngayong tinatawag na kalagayang walang-kinikilingan. Tayong lahat ay tiyak na nasa panig ng tama o tiyak na nasa panig ng mali. Sabi ni Cristo: “Ang hindi sumasa Akin ay laban sa Akin; at ang hindi nagtitipon na kasama Ko ay nagkakalat.” Testimonies, volume 3, 327.

John called “the degenerate nation” of his history “a generation of vipers.” The Millerites ultimately identified the degenerate nation of their history as the daughters of Babylon. Whether Elijah, John or Miller none of the three were theologians. They were all called from the common walks of life.

Tinawag ni Juan ang "napariwarang bayan" sa kaniyang kasaysayan na "isang lahing ulupong." Sa bandang huli, tinukoy ng mga Millerites ang napariwarang bayan sa kanilang kasaysayan bilang ang mga anak na babae ng Babilonia. Maging si Elias, si Juan, o si Miller, wala sa kanilang tatlo ang naging teologo. Sila ay pawang tinawag mula sa karaniwang lakad ng buhay.

> “The truth as it is in Jesus, as it was proclaimed by Him when He was enshrouded by the pillowy cloud, is verity and truth in this our day, and will just as surely renovate the mind of the receiver as it has renovated minds in the past. Christ has declared, ‘If they hear not Moses and the Prophets, neither will they be persuaded, though one rose from the dead.’ (Luke 16:31).

> Ang katotohanang nasa kay Jesus, gaya ng ipinahayag Niya noong Siya’y nabalot ng malambot na ulap, ay katunayan at katotohanan sa ating kapanahunan, at kasing-tiyak na panibabaguhin ang isipan ng tumatanggap gaya ng napanibago na nito ang mga isipan noong nakaraan. Ipinahayag ni Cristo, “Kung hindi nila pinakikinggan si Moises at ang mga Propeta, hindi rin sila mahihikayat, kahit may isang mabuhay na muli mula sa mga patay.” (Lucas 16:31).

> “As a people, we must prepare the way of the Lord, under the overruling guidance of the Holy Spirit, for the spread of the gospel in its purity. The stream of living water is to deepen and widen in its course. In all fields, nigh and afar off, men will be called from the plow, and from the more common commercial business vocations that largely occupy the mind, and will become educated in connection with men who have had experience—men who understand the truth. Through most wonderful workings of God, mountains of difficulty will be removed and cast into the sea. Let us labor as those who have experienced the virtue of truth as it is in Jesus.

> Bilang isang bayan, nararapat nating ihanda ang daan ng Panginoon, sa ilalim ng kataas-taasang pamamatnubay ng Espiritu Santo, para sa paglaganap ng ebanghelyo sa kadalisayan nito. Ang agos ng tubig na buhay ay lalalim at lalawak sa kaniyang pagdaloy. Sa lahat ng larangan, malapit at malayo, tatawagin ang mga tao mula sa araro, at mula sa mga higit na pangkaraniwang bokasyong pangkalakal na lubhang sumasakop sa isip, at tuturuan sila sa pakikipag-ugnayan sa mga lalaking may karanasan—mga nakauunawa ng katotohanan. Sa pamamagitan ng napakahanga-hangang mga pagkilos ng Diyos, ang mga bundok ng kahirapan ay aalisin at ihahagis sa dagat. Magpagal tayo bilang mga nakaranas ng birtud ng katotohanan gaya ng nasa kay Jesus.

> “There is to be, at this period, a series of events which will reveal that God is master of the situation. The truth will be proclaimed in clear, unmistakable language. Those who preach the truth will strive to demonstrate the truth by a well-ordered life and godly conversation. And as they do this, they will become powerful in advocating the truth, and in giving it the sure application that God has given it.

> Sa panahong ito, magkakaroon ng sunod-sunod na mga pangyayari na magbubunyag na ang Diyos ang may ganap na kapamahalaan sa kalagayan. Ang katotohanan ay ipahahayag sa malinaw at hindi maipagkakamaling pananalita. Ang mga nangangaral ng katotohanan ay magsisikap na ipamalas ang katotohanan sa pamamagitan ng maayos na pamumuhay at makadiyos na pananalita. At habang ginagawa nila ito, sila’y magiging makapangyarihan sa pagtataguyod ng katotohanan, at sa paglalapat nito nang tiyak, ayon sa paglalapat na ipinagkaloob dito ng Diyos.

> “When the men, who have known and taught the truth, turn aside to human understanding, and mete out to deceived minds their own dish of fables, it is high time for those who have once been laborers in evangelistic work, but who have been drawn away into the management of restaurants, food stores, and other commercial lines of work, to come into line, study their Bibles diligently, and with the word of God in hand, dispense the Bible truth, the spiritual food, in cooperation with the heavenly angels. This work now calls loudly for workmen of divine appointment. Omnipotence will then say to the mountains of difficulty, Be thou removed and cast into the sea.” Paulson Collection, 73, 74.

> "Kapag ang mga lalaking nakilala at itinuro ang katotohanan ay lumilihis sa pagkaunawa ng tao, at ipinaghahain sa mga nadayang isip ang sarili nilang putahe ng mga alamat, dumating na ang panahong ang mga dating naging manggagawa sa gawaing ebanghelistiko, ngunit nahila palayo tungo sa pamamahala ng mga restawran, mga tindahan ng pagkain, at iba pang linya ng gawaing pangkomersiyo, ay magbalik sa hanay, masigasig na pag-aralan ang kanilang mga Bibliya, at, tangan ang salita ng Diyos, ipamahagi ang katotohanang biblikal, ang pagkaing espirituwal, sa pakikipagtulungan sa mga makalangit na anghel. Ang gawaing ito ngayon ay mahigpit na nananawagan ng mga manggagawang itinalaga ng Diyos. Kung magkagayo'y ang Makapangyarihan sa lahat ay magsasabi sa mga bundok ng kahirapan: Maalis ka at maitapon sa dagat." Paulson Collection, 73, 74.

Elijah, John and Miller were and thus represent men that are called from the “more common” “vocations,” for “the men” who had formerly taught the truth ultimately “turn aside to human understanding, and mete out to deceived minds their own dish of fables.” The common men that are called will give “the sure application” of biblical prophecy as “God has given it.” Twice, in the passage Sister White identified “mountains” as “mountains of difficulty.” The work of these men included laying low “every mountain.” The work that is accomplished by the common men that were called from the plow of humble circumstances represents the work of identifying the correct biblical methodology in contrast with the dishes of human fables that is handed out by the theologians of the time.

Si Elias, si Juan, at si Miller ay, at sa gayon, kumakatawan sa mga lalaking tinawag mula sa mga "mas karaniwan" na "hanapbuhay," sapagkat "ang mga lalaki" na dating nagturo ng katotohanan ay sa bandang huli’y "lumilihis tungo sa pag-unawang pantao, at ipinapamahagi sa mga nalinlang na isipan ang sarili nilang pinggang mga alamat." Ang mga karaniwang lalaki na tinawag ay magbibigay ng "tiyak na paglalapat" ng propesiyang biblikal ayon sa "ibinigay ito ng Diyos." Makalawa, sa siping iyon, tinukoy ni Sister White ang "mga bundok" bilang "mga bundok ng kahirapan." Kasama sa gawain ng mga lalaking ito ang pagpapababa ng "bawat bundok." Ang gawaing natupad ng mga karaniwang lalaki na tinawag mula sa araro ng mapagpakumbabang kalagayan ay kumakatawan sa gawaing pagtutukoy sa wastong biblikal na metodolohiya, taliwas sa mga pinggan ng mga alamat na pantao na ipinapamahagi ng mga teologo ng panahong yaon.

> “The work of John the Baptist, and the work of those who in the last days go forth in the spirit and power of Elijah to arouse the people from their apathy, are in many respects the same. His work is a type of the work that must be done in this age. Christ is to come the second time to judge the world in righteousness. The messengers of God who bear the last message of warning to be given to the world, are to prepare the way for Christ’s second advent, as John prepared the way for his first advent. In this preparatory work, ‘every valley shall be exalted, and every mountain shall be made low; and the crooked shall be made straight, and the rough places plain’ for history is to be repeated, and once again ‘the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together; for the mouth of the Lord hath spoken it.’” Southern Watchman, March 21, 1905.

> Ang gawain ni Juan Bautista, at ang gawain ng mga taong sa mga huling araw ay lalabas na taglay ang diwa at kapangyarihan ni Elias upang pukawin ang mga tao mula sa kanilang kawalang-malasakit, ay sa maraming paraan magkakatulad. Ang kaniyang gawain ay isang tipo ng gawaing marapat isagawa sa panahong ito. Si Cristo ay paririto sa ikalawang pagkakataon upang hatulan ang sanlibutan sa katuwiran. Ang mga sugo ng Diyos na taglay ang huling mensahe ng babala na ibibigay sa sanlibutan ay inaatasang ihanda ang daan para sa ikalawang pagparito ni Cristo, gaya ng paghahanda ni Juan ng daan para sa una Niyang pagparito. Sa gawaing paghahandang ito, ‘bawat libis ay itataas, at bawat bundok ay ibababa; at ang baluktot ay patutuwirin, at ang mga baku-bakong dako ay papatagin’ sapagkat ang kasaysayan ay mauulit, at minsan pang ‘mahahayag ang kaluwalhatian ng Panginoon, at makikita ito ng lahat ng laman nang magkakasama; sapagkat ang bibig ng Panginoon ang nagsalita nito.’ Southern Watchman, March 21, 1905.

The characteristics of the three reformers which was identified by Isaiah are that every valley shall be exalted, every mountain made low, the crooked shall be made straight and the rough places made plain. The way of the Lord that is prepared by exalting the valleys, laying low the mountains and making the crooked straight and rough places plain is the old paths.

Ang mga katangian ng tatlong repormador na itinukoy ni Isaias ay ito: ang bawat libis ay itataas, ang bawat bundok ay ibababa, ang baluktot ay itutuwid, at ang mga baku-bakong dako ay gagawing patag. Ang daan ng Panginoon, na inihahanda sa pamamagitan ng pagpapataas ng mga libis, pagpapababa ng mga bundok, at ng pagtutuwid sa baluktot at pagpapapatag sa mga baku-bakong dako, ay ang mga dating landas.

> The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:3–5.

> Ang tinig ng isang sumisigaw sa ilang: Ihanda ninyo ang daan ng Panginoon; tuwirin ninyo sa disyerto ang lansangan para sa ating Diyos. Bawat libis ay itataas, at bawat bundok at burol ay ibababa; ang liku-liko ay itutuwid, at ang mga baku-bakong dako ay gagawing patag. At ang kaluwalhatian ng Panginoon ay mahahayag, at makikita ito ng lahat ng laman nang magkakasama; sapagkat sinalita ito ng bibig ng Panginoon. Isaias 40:3-5.

When the quibbling Jews asked John the Baptist if he was the Elijah to come, he answered that he was not, but he then identified himself with the passage from Isaiah.

Nang tanungin si Juan Bautista ng mga Hudyong mapagtalo kung siya ba ang Elias na darating, sumagot siya na hindi, ngunit pagkatapos ay kinilala niya ang sarili niya ayon sa sipi mula sa Aklat ni Isaias.

> And this is the record of John, when the Jews sent priests and Levites from Jerusalem to ask him, Who art thou? And he confessed, and denied not; but confessed, I am not the Christ. And they asked him, What then? Art thou Elias? And he saith, I am not. Art thou that prophet? And he answered, No. Then said they unto him, Who art thou? that we may give an answer to them that sent us. What sayest thou of thyself? He said, I am the voice of one crying in the wilderness, Make straight the way of the Lord, as said the prophet Esaias. John 1:19–23.

> At ito ang patotoo ni Juan, nang suguin ng mga Judio mula sa Jerusalem ang mga saserdote at mga Levita upang siya’y tanungin, Sino ka? At siya’y nagpahayag at hindi nagkaila; kundi hayag niyang sinabi, Hindi ako ang Cristo. At tinanong nila siya, Kung gayon, ano? Ikaw ba si Elias? At sinabi niya, Hindi ako. Ikaw ba ang propetang yaon? At sumagot siya, Hindi. Sinabi nga nila sa kaniya, Sino ka? upang makapagbigay kami ng sagot sa mga nagsugo sa amin. Ano ang sinasabi mo tungkol sa iyong sarili? Sinabi niya, Ako ang tinig ng isang sumisigaw sa ilang, Tuwirin ninyo ang daan ng Panginoon, gaya ng sinabi ng propetang Isaias. Juan 1:19-23.

The preparation of the “way of the Lord” identifies the methodology that the angels guided Miller to understand and employ in order to prepare the biblical understanding of the “way” that men were to walk in. Every “mountain” was to be made low, for the mountains of biblical prophecy represents truths that at first glance are apparently too difficult to understand. To understand the glorious holy mountain of Daniel chapter eleven verse forty-five that the king of the north is attempting to conquer is understood by first identifying the literal glorious holy mountain in Jerusalem which prophetically defines the spiritual glorious holy mountain. To explain the mountain that is identified as Armageddon, which means mountain of Megiddo, one must go to literal Megiddo. The prophetic difficulties that are represented as difficult are removed when the principle that the beginning of a thing illustrates the end of a thing is employed.

Ang paghahanda ng "daan ng Panginoon" ay tumutukoy sa metodolohiyang pinatnubayan ng mga anghel si Miller upang maunawaan at gamitin, upang ihanda ang biblikal na pagkaunawa sa "daan" na dapat lakaran ng mga tao. Bawat "bundok" ay dapat gawing mababa, sapagkat ang mga bundok sa hulang biblikal ay kumakatawan sa mga katotohanang sa unang tingin ay waring napakahirap unawain. Ang pagkaunawa sa maluwalhating banal na bundok ng Daniel kabanata labing-isa, talatang apatnapu’t lima—na tinatangkang sakupin ng hari sa hilagaan—ay nakukuha muna sa pagtukoy sa literal na maluwalhating banal na bundok sa Jerusalem, na sa paraang propetiko ay naglalarawan sa espirituwal na maluwalhating banal na bundok. Upang ipaliwanag ang bundok na tinutukoy bilang Armagedon, na ang ibig sabihin ay bundok ng Megido, kinakailangang tumungo sa literal na Megido. Ang mga kahirapang propetiko na inilalarawan bilang mahirap ay inaalis kapag inilalapat ang prinsipyong ang pasimula ng isang bagay ay naglalarawan sa wakas nito.

The methodology represented by Isaiah and referenced by John and set forth by Miller exalts every valley. Whether it be the “valley of vision” in Isaiah twenty-two, the “valley of dead bones” in Ezekiel or the “valley of Jehoshaphat” in the book of Joel the methodology that is based upon the correct understanding of Christ’s character as represented as Palmoni the Wonderful Numberer in Millerite history, or as Alpha and Omega the wonderful linguist in our history is what exalts the prophetic truths that are represented in the “valleys” of God’s Word.

Ang metodolohiyang inilarawan ni Isaias, tinukoy ni Juan, at inilatag ni Miller ay itinataas ang bawat libis. Maging ito man ang "libis ng pangitain" sa Isaias dalawampu't dalawa, ang "libis ng mga patay na buto" sa Ezekiel, o ang "libis ni Jehoshaphat" sa aklat ni Joel, ang metodolohiyang nakabatay sa wastong pag-unawa sa katangian ni Cristo, na inilarawan bilang Palmoni, ang Kamangha-manghang Tagapagbilang, sa kasaysayan ng mga Millerita, o bilang ang Alpha at Omega, ang kamangha-manghang dalubwika, sa ating kasaysayan, ang siyang nagtataas ng mga katotohanang propetiko na kinakatawan sa mga "libis" ng Salita ng Diyos.

The crooked things that are to be made straight and the rough places that are made plain represents the work of correcting the customs and traditions that are employed by a Laodicean priesthood to uphold their poisoned dishes of fables. The work of Elijah is specifically identified as representing the correct biblical methodology in opposition to the fables of the theologians and priests. That work is accomplished by “common men,” not by the educated priests and theologians. Within the prophetic characteristics of these three witnesses is also the simple fact that the Elijah to come will be a man.

Ang mga likong bagay na dapat ituwid at ang mga baku-bakong dako na dapat patagin ay kumakatawan sa gawaing pagwawasto sa mga kaugalian at tradisyon na ginagamit ng isang kapariang Laodiceano upang itaguyod ang kanilang nakalalasong mga putahe ng mga alamat. Ang gawain ni Elias ay tahasang kinikilala bilang kumakatawan sa wastong biblikal na metodolohiya na kasalungat sa mga alamat ng mga teologo at mga pari. Ang gawaing iyon ay isinasakatuparan ng "karaniwang mga tao," hindi ng mga may pinag-aralang pari at teologo. Sa mga propetikong katangian ng tatlong saksi na ito ay matatagpuan din ang payak na katotohanang ang darating na Elias ay magiging isang lalaki.

That observation might seem unimportant, but as the theologians of Adventism seek to uphold their fables, they have taken a passage from Sister White where she speaks in the future tense about a man that would come in the spirit and power of Elijah and they add their own fable of explanation and insist that Sister White was speaking of herself.

Maaaring magmukhang hindi mahalaga ang obserbasyong iyon, ngunit habang nagsisikap ang mga teologo ng Adbentismo na itaguyod ang kanilang mga alamat, kinuha nila ang isang sipi mula kay Sister White kung saan siya’y nagsasalita sa panghinaharap na panahunan tungkol sa isang lalaking darating sa espiritu at kapangyarihan ni Elias, at dinagdagan nila iyon ng sarili nilang alamat bilang paliwanag at iginigiit na si Sister White ay nagsasalita tungkol sa kanyang sarili.

> “Prophecy must be fulfilled. The Lord says: ‘Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord.’ Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, [See appendix.] and when he appears, men may say: ‘You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way. Let me tell you how to teach your message.’

> Ang propesiya ay dapat matupad. Ganito ang sabi ng Panginoon: “Narito, susuguin ko sa inyo si Elias na propeta bago dumating ang dakila at kakilakilabot na araw ng Panginoon.” May isang darating na taglay ang espiritu at kapangyarihan ni Elias, [Tingnan ang apendyiks.] at kapag siya’y lumitaw, maaaring sabihin ng mga tao: “Lubha kang masigasig, hindi mo binibigyang-kahulugan ang Kasulatan sa wastong paraan. Hayaan mong sabihin ko sa iyo kung paano mo dapat ituro ang iyong mensahe.”

> “There are many who cannot distinguish between the work of God and that of man. I shall tell the truth as God gives it to me, and I say now, If you continue to find fault, to have a spirit of variance, you will never know the truth. Jesus said to His disciples, ‘I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now.’ They were not in a condition to appreciate sacred and eternal things; but Jesus promised to send the Comforter, who would teach them all things, and bring all things to their remembrance, whatsoever He had said unto them.

> Marami ang hindi makapagtangi sa pagitan ng gawa ng Diyos at ng gawa ng tao. Aking ipahahayag ang katotohanan ayon sa ibinibigay sa akin ng Diyos, at ngayo’y sinasabi ko: Kung magpapatuloy kayo sa paghahanap ng kapintasan, sa pagkakaroon ng espiritu ng pagkakasalungatan, kailanman ay hindi ninyo makikilala ang katotohanan. Sinabi ni Jesus sa Kaniyang mga alagad, 'Marami pa akong sasabihin sa inyo, ngunit ngayon ay hindi pa ninyo kayang tanggapin ang mga ito.' Hindi pa sila nasa kalagayang pahalagahan ang mga banal at walang-hanggang bagay; ngunit nangako si Jesus na susuguin ang Mang-aaliw, na magtuturo sa kanila ng lahat ng bagay, at ipaalala sa kanila ang lahat ng mga bagay na sinabi Niya sa kanila.

> “Brethren, we must not put our dependence in man. ‘Cease ye from man, whose breath is in his nostrils: for wherein is he to be accounted of?’ You must hang your helpless souls upon Jesus. It does not become us to drink from the fountain of the valley when there is a fountain in the mountain. Let us leave the lower streams; let us come to the higher springs. If there is a point of truth that you do not understand, upon which you do not agree, investigate, compare scripture with scripture, sink the shaft of truth down deep into the mine of God’s word. You must lay yourselves and your opinions on the altar of God, put away your preconceived ideas, and let the Spirit of heaven guide into all truth.” Testimonies to Ministers, 475, 476.

> Mga kapatid, hindi natin dapat ilagak ang ating pagtitiwala sa tao. “Huminto kayo sa tao, na ang hininga ay nasa kaniyang mga butas ng ilong; sapagkat ano nga ba siya upang ariing mahalaga?” Dapat ninyong isandig kay Jesus ang inyong mga kaluluwang walang magagawa sa sarili. Hindi nararapat sa atin na uminom mula sa bukal ng lambak kapag may bukal sa bundok. Iwan natin ang mga ibabang batis; pumaroon tayo sa mga matataas na bukal. Kung may isang punto ng katotohanan na hindi ninyo nauunawaan, na hinggil dito ay hindi kayo nagkakasundo, magsiyasat kayo, ipagtugma ang Kasulatan sa Kasulatan, ibaon ang barena ng katotohanan nang malalim sa minahan ng salita ng Diyos. Dapat ninyong ilagak sa dambana ng Diyos ang inyong mga sarili at ang inyong mga opinyon, isaisantabi ang inyong mga paunang palagay, at hayaang ang Espiritu ng langit ang gumabay sa inyo sa buong katotohanan. Testimonies to Ministers, 475, 476.

> “Somebody is to come in the spirit and power of Elijah: These words have been mistakenly applied by some to some individual who it was thought would appear with a prophetic message subsequent to Mrs. White’s life and work. The three paragraphs comprising this article titled ‘Let heaven Guide’ are only a small portion of a talk given by Ellen White in Battle Creek, Michigan, the morning of January 29, 1890. As this was published in the the Review and Herald of February 18, 1890, it carried the title of ‘How to meet a Controverted Point of Doctrine.’ Other excerpts drawn from this article and used largely to fill out certain pages of this volume, may be found on pages 23, 104, 111, 119, 158, 278, and 386. The article has been reproduced in its entirety in Selected Messages 1:406–416, with the portion comprising the excerpt entitled ‘Let Heaven Guide’ appearing on pages 412 and 413. When the article is read in its entirety it becomes apparent that Ellen White, in this statement made just a little more than a year after the Minneapolis Conference to a group in Battle Creek, was speaking of her own ministry. Some had grown critical of her work. Note that in the paragraph preceding that which appears in this volume on page 475, Ellen White states:

> May isang darating sa diwa at kapangyarihan ni Elias: Ang mga salitang ito ay maling iniuugnay ng ilan sa isang indibiduwal na inakalang lilitaw na may makahulang mensahe pagkaraan ng buhay at gawain ni Ginang White. Ang tatlong talatang bumubuo sa artikulong ito na pinamagatang “Let Heaven Guide” ay maliit lamang na bahagi ng isang pananalitang ibinigay ni Ellen White sa Battle Creek, Michigan, noong umaga ng Enero 29, 1890. Yamang ito’y nalathala sa Review and Herald noong Pebrero 18, 1890, taglay nito ang pamagat na “How to Meet a Controverted Point of Doctrine.” Ang iba pang siping hinango mula sa artikulong ito at malawakan ding ginamit sa pagbuo ng ilang pahina ng tomong ito ay matatagpuan sa mga pahina 23, 104, 111, 119, 158, 278, at 386. Ang artikulo ay muling inilathala nang buo sa Selected Messages 1:406–416, na ang bahaging bumubuo sa siping pinamagatang “Let Heaven Guide” ay lumilitaw sa mga pahina 412 at 413. Kapag binasa ang artikulo sa kabuuan nito, nagiging malinaw na si Ellen White, sa pahayag na ito na ginawa nang kaunti lamang mahigit sa isang taon matapos ang Minneapolis Conference sa isang pangkat sa Battle Creek, ay nagsasalita tungkol sa kaniyang sariling ministeryo. Ang ilan ay naging mapanuligsa sa kaniyang gawain. Pansinin na sa talatang nauuna sa yaong lumilitaw sa tomong ito sa pahina 475, ipinahayag ni Ellen White:

> “‘We should come into a position where every difference will be melted away. If I think I have light, I shall do my duty in presenting it. Suppose I consulted others concerning the message the Lord would have me give to the people, the door might be closed so that the light might not reach the ones to whom God had sent it. When Jesus rode into Jerusalem, `the whole multitude of the disciples began to rejoice and praise God with a loud voice for all the mighty works that they had seen; saying, blessed be the King that cometh in the name of the Lord: peace in heaven, and glory in the highest. And some of the Pharisees from among the multitude said unto Him, master, rebuke thy disciples. And He answered and said unto them, I tell you that, if these should hold their peace, the stones would immediately cry out’ (Luke 19:37–40).

> "'Dapat tayong umabot sa isang kalagayan na matutunaw ang lahat ng pagkakaiba. Kung inaakala kong may taglay akong liwanag, tutuparin ko ang aking tungkulin sa pagpapahayag nito. Ipalagay na sumangguni ako sa iba hinggil sa mensaheng nais ng Panginoon na ibigay ko sa mga tao, maaaring masarhan ang pinto anupa’t ang liwanag ay hindi makarating sa mga pinadalhan nito ng Diyos. Nang si Jesus ay pumasok sa Jerusalem na nakasakay, 'ang buong karamihan ng mga alagad ay nagsimulang magalak at magpuri sa Diyos nang malakas ang tinig dahil sa lahat ng makapangyarihang gawa na kanilang nakita; na sinasabi, mapalad ang Hari na dumarating sa pangalan ng Panginoon; kapayapaan sa langit, at kaluwalhatian sa kataas-taasan. At ilan sa mga Fariseo mula sa karamihan ay nagsabi sa kaniya, Guro, sawayin mo ang iyong mga alagad. At sumagot siya at sinabi sa kanila, Sinasabi ko sa inyo, na kung ang mga ito ay tumahimik, agad sisigaw ang mga bato' (Lucas 19:37-40)."

> “‘The Jews tried to stop the proclamation of the message that had been predicted in the word of God.’

> Sinikap ng mga Hudyo na hadlangan ang pagpapahayag ng mensaheng noon pa’y inihula sa salita ng Diyos.

> “Then she makes reference again to her own experience:

> Pagkatapos, muling tumutukoy siya sa sarili niyang karanasan:

> “‘Prophecy must be fulfilled. The Lord says, “Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord” (Malachi 4:5). Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, and when he appears, men may say, “You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way.”—Selected Messages, volume 1, 412.

> 'Dapat matupad ang propesiya. Sinasabi ng Panginoon, "Narito, susuguin ko sa inyo si Elias na propeta bago dumating ang dakila at kakilakilabot na araw ng Panginoon" (Malakias 4:5). May darating na isang tao sa espiritu at kapangyarihan ni Elias, at kapag siya'y lumitaw, maaaring sabihin ng mga tao, "Masyado kang masigasig; hindi mo binibigyang-kahulugan ang Kasulatan sa wastong paraan."-Selected Messages, volume 1, 412.

> “That she was referring to her own experience is also made clear from the paragraph which follows, in which she declares:

> Ang katotohanang tumutukoy siya sa sarili niyang karanasan ay maliwanag din sa sumusunod na talata, kung saan niya ipinapahayag:

> “‘I shall tell the truth as God gives it to me….’” Appendix to Testimonies to Ministers.

> 'Ipapahayag ko ang katotohanan kung paanong ito'y ibinibigay sa akin ng Diyos....' Apendise sa Testimonies to Ministers.

The fact that Ellen White had to address the fables of the theologians and leaders of her time period provides no evidence that she was identifying herself as the “man” that would come in the future in the spirit and power of Elijah. Where is any evidence of Ellen White’s many opponents within Adventism that attack the method of biblical application she employed? Where was she ever told “you do not interpret the Scriptures the proper way”? She clearly identifies that there would be a movement of people at the end of the world that would be empowered by the spirit and power of Elijah, and there is no legitimate way to suggest that she thought that movement of the loud cry of the third angel was happening at the time she prophesied of the future manifestation of the power of Elijah. The Laodicean Adventist theologians would have their flock believe that Sister White was “making reference” to “her own experience” as a fulfillment of the prophet Elijah that would be sent before the great and dreadful day of the Lord.

Ang katunayang kinailangan ni Ellen White na tugunan ang mga alamat ng mga teologo at mga pinuno sa kanyang kapanahunan ay hindi nagbibigay ng anumang katibayan na kinikilala niya ang kanyang sarili bilang ang “lalaki” na darating sa hinaharap sa espiritu at kapangyarihan ni Elias. Nasaan ang anumang katibayan na ang marami niyang mga kalaban sa loob ng Adventismo ay umaatake sa pamamaraang ginamit niya sa paglalapat ng Banal na Kasulatan? Saan may anumang katibayan na siya’y kailanman sinabihan, “hindi mo ipinapakahulugan nang wasto ang mga Kasulatan”? Maliwanag niyang tinutukoy na magkakaroon, sa wakas ng sanlibutan, ng isang kilusan ng mga tao na papalakasin ng espiritu at kapangyarihan ni Elias, at walang lehitimong paraan upang ipahiwatig na inisip niya na ang kilusang iyon ng malakas na sigaw ng ikatlong anghel ay nagaganap na noong panahon na siya’y nagpahayag ng hula tungkol sa darating na pagpapakita ng kapangyarihan ni Elias. Nais ng mga teologong Adventista na Laodiceano na paniwalain ang kanilang kawan na si Sister White ay “tumutuukoy” sa “kanyang sariling karanasan” bilang katuparan ng propetang si Elias na ipapadala bago ang dakila at kakilakilabot na araw ng Panginoon.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord. Malachi 4:5.

> Narito, aking susuguin sa inyo ang propetang si Elias bago dumating ang dakila at kakilakilabot na araw ng Panginoon. Malakias 4:5.

One prophetic characteristic of Elijah as a symbol is that he presents a biblical methodology that opposes the fables of a priesthood that dishes out fables of customs and traditions. His work of preparing the way (this is the way, walk ye in it) is accomplished with the biblical methodology that opposes the teachings of a corrupted priesthood. And according to the three witnesses of Elijah, John the Baptist and Miller; accompanied with Sister White’s testimony of the then future appearing of Elijah, he will be a man, not a woman. When the methodology of Palmoni and Alpha and Omega is correctly understood, it is recognized not simply a set of biblical rules for interpreting the Scriptures, but as a transcript of Christ’s character, which is His glory.

Isa sa mga propetikong katangian ni Elias bilang sagisag ay ang pagpapakilala niya ng isang biblikal na metodolohiya na sumasalungat sa mga alamat ng isang pagkasaserdote na ang ipinangangaral ay mga alamat ng mga kaugalian at tradisyon. Ang kaniyang gawaing paghahanda ng daan (ito ang daan, lakaran ninyo ito) ay natutupad sa pamamagitan ng biblikal na metodolohiyang sumasalungat sa mga turo ng isang tiwaling pagkasaserdote. At ayon sa tatlong saksi—si Elias, si Juan Bautista, at si Miller—kaakibat ng patotoo ni Kapatid na White hinggil sa noon ay darating pang paglitaw ni Elias, siya ay magiging lalaki, hindi babae. Kapag ang metodolohiya ni Palmoni at ng Alfa at Omega ay wastong nauunawaan, kinikilala ito hindi lamang bilang isang hanay ng mga biblikal na tuntunin para sa pagpapaliwanag ng Kasulatan, kundi bilang isang sipi ng karakter ni Cristo, na siyang Kanyang kaluwalhatian.

> And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:5.

> At mahahayag ang kaluwalhatian ng Panginoon, at makikita ito ng lahat ng laman na magkakasama: sapagkat ang bibig ng Panginoon ang nagsalita nito. Isaias 40:5.

Christ’s very character is represented by the methodology to be employed in understanding His Word, for He is the Word.

Ang mismong likas na katangian ni Kristo ay kinakatawan ng pamamaraang gagamitin sa pag-unawa sa Kanyang Salita, sapagkat Siya ang Salita.

> “The law of God in the sanctuary in heaven is the great original, of which the precepts inscribed upon the tables of stone and recorded by Moses in the Pentateuch were an unerring transcript. Those who arrived at an understanding of this important point were thus led to see the sacred, unchanging character of the divine law. They saw, as never before, the force of the Saviour’s words: ‘Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in no wise pass from the law.’ Matthew 5:18. The law of God, being a revelation of His will, a transcript of His character, must forever endure, ‘as a faithful witness in heaven.’ Not one command has been annulled; not a jot or tittle has been changed. Says the psalmist: ‘Forever, O Lord, Thy word is settled in heaven.’ ‘All His commandments are sure. They stand fast for ever and ever.’ Psalm 119:89; 111:7, 8.” The Great Controversy, 434.

> Ang kautusan ng Diyos sa santuwaryo sa langit ang dakilang orihinal; ang mga utos na nakaukit sa mga tapyas ng bato at itinala ni Moises sa Pentateuko ay isang walang kamaliang sipi nito. Yaong mga nakarating sa pagkaunawa sa mahalagang puntong ito ay nahantong na makita ang banal, di-nagbabagong katangian ng kautusan ng Diyos. Nakita nila, gaya ng hindi pa kailanman, ang bigat ng mga salita ng Tagapagligtas: “Hanggang sa lumipas ang langit at ang lupa, ni isang tuldok o isang kudlit ay sa anumang paraan ay hindi lilipas mula sa kautusan.” Mateo 5:18. Ang kautusan ng Diyos, yamang ito’y pahayag ng Kanyang kalooban, isang sipi ng Kanyang likas, ay kailangang manatili magpakailanman, “bilang isang tapat na saksi sa langit.” Wala ni isang utos ang pinawalang-bisa; wala ni isang tuldok o kudlit ang nabago. Sabi ng mang-aawit: “Magpakailanman, O Panginoon, ang Iyong salita ay nakatatag sa langit.” “Lahat ng Kanyang mga utos ay tiyak. Nakatatag sila magpakailanman at magpakailanman.” Awit 119:89; 111:7, 8. Ang Dakilang Tunggalian, 434.

Just as the ten commandments are an unchangeable transcript of Christ’s character, so too are the rules of prophetic interpretation a transcript of His character.

Kung paanong ang Sampung Utos ay di-nababagong sipi ng likas ni Cristo, gayundin ang mga tuntunin ng propetikong pagpapakahulugan ay sipi ng Kanyang likas.

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority. There are many who believe without a reason on which to base their faith, without sufficient evidence as to the truth of the matter. If an idea is presented that harmonizes with their own preconceived opinions, they are all ready to accept it. They do not reason from cause to effect, their faith has no genuine foundation, and in the time of trial they will find that they have built upon the sand.

> Dapat nating malaman sa ating sarili kung ano ang bumubuo sa Kristiyanismo, kung ano ang katotohanan, kung ano ang pananampalatayang ating tinanggap, kung anu-ano ang mga alituntunin ng Bibliya—ang mga alituntuning ibinigay sa atin ng pinakamataas na Awtoridad. Marami ang sumasampalataya nang walang katuwirang mapagbatayan ng kanilang pananalig, nang walang sapat na katibayan hinggil sa katotohanan ng usapin. Kapag may iniharap na isang kaisipan na umaayon sa sarili nilang mga paunang palagay, agad nila itong tinatanggap. Hindi sila nangangatwiran mula sa sanhi patungo sa bunga, ang kanilang pananampalataya ay walang tunay na saligan, at sa panahon ng pagsubok ay matutuklasan nila na nagtayo sila sa ibabaw ng buhangin.

> “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth. Satan has introduced his own ideas into the worship of God, that he might corrupt the simplicity of the gospel of Christ. A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent. They know not what it is to weave into their experience and to possess the real virtue of love and faith. They are not close Bible students, but are lazy and inattentive. When differences of opinion arise upon the passages of Scripture, these who have not studied to a purpose and are not decided as to what they believe, fall away from the truth. We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth. Some claim much knowledge, and feel satisfied with their condition, when they have no more zeal for the work, no more ardent love for God, and for souls for whom Christ died, than if they had never known God. They do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness, we must study the Scriptures for a purpose, for the promises and prophecies of the Bible shed clear beams of glory upon the divine plan of redemption, which grand truths are not clearly comprehended.” The 1888 Materials, 403.

> Ang sinumang nasisiyahan na sa sarili niyang kasalukuyang di-ganap na kaalaman sa Kasulatan, at iniisip na ito ay sapat para sa kaniyang kaligtasan, ay nagpapahinga sa isang nakamamatay na panlilinlang. Marami ang hindi lubusang nasasangkapan ng mga maka-Kasulatang pangangatwiran, upang makilala nila ang kamalian, at mahatulan ang lahat ng tradisyon at pamahiing ipinalalabas na katotohanan. Ipinasok ni Satanas ang sarili niyang mga kaisipan sa pagsamba sa Diyos, upang kaniyang sirain ang kapayakan ng ebanghelyo ni Cristo. Marami sa mga nagpapakilalang sumasampalataya sa kasalukuyang katotohanan ang hindi nakababatid kung ano ang bumubuo sa pananampalatayang minsang ibinigay sa mga banal—si Cristo sa inyo, ang pag-asa ng kaluwalhatian. Inaakala nilang ipinagtatanggol nila ang mga dating palatandaan, ngunit sila'y maligamgam at walang malasakit. Hindi nila nalalaman ang kahulugan ng isahabi sa kanilang karanasan at ng pagtaglay ng tunay na birtud ng pag-ibig at pananampalataya. Hindi sila masusing mga mag-aaral ng Bibliya, kundi tamad at hindi mapagmatyag. Kapag may mga pagkakaiba ng opinyon hinggil sa mga talata ng Kasulatan, yaong mga hindi nag-aral nang may layunin at hindi tiyak kung ano ang kanilang pinaniniwalaan, ay nalalayo sa katotohanan. Dapat nating itanim sa lahat ang pangangailangan ng masikap na pagsisiyasat sa banal na katotohanan, upang maalaman nila na talagang nalalaman nila kung ano ang katotohanan. May ilan na nag-aangkin ng malaking kaalaman, at nasisiyahan sa kanilang kalagayan, samantalang wala na silang higit na sigasig para sa gawain, wala na ring maalab na pag-ibig sa Diyos, at sa mga kaluluwang dahil sa kanila'y namatay si Cristo, na para bang kailanma'y hindi nila nakilala ang Diyos. Hindi nila binabasa ang Bibliya upang angkinin ang katas at katabaan nito para sa kanilang sariling mga kaluluwa. Hindi nila nadarama na yaon ay ang tinig ng Diyos na nangungusap sa kanila. Ngunit kung ibig nating maunawaan ang daan ng kaligtasan, kung ibig nating makita ang mga sinag ng Araw ng katuwiran, kailangan nating pag-aralan ang Kasulatan nang may layunin, sapagkat ang mga pangako at mga propesiya ng Bibliya ay nagbubuhos ng malinaw na mga sinag ng kaluwalhatian sa banal na panukala ng pagtubos, na ang mga dakilang katotohanang ito ay hindi pa malinaw na nauunawaan. The 1888 Materials, 403.

To genuinely be a Christian means to be like Christ. The passage identifies that we “should know for ourselves what constitutes Christianity.” It says we “should know” “what is truth.” We “should know” “what is the faith that we have received.” We should know “what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority.” To be Christlike requires knowing what the Bible rules are that were given us from the highest authority. Without those rules we cannot be Christlike, for the rules given by the highest authority are a transcript of His character.

Ang tunay na pagiging Kristiyano ay ang maging kawangis ni Cristo. Tinutukoy ng pahayag na “dapat nating malaman para sa ating sarili kung ano ang bumubuo sa Kristiyanismo.” Sinasabi nito na “dapat nating malaman” “kung ano ang katotohanan.” “Dapat nating malaman” “kung ano ang pananampalatayang ating tinanggap.” Dapat nating malaman “kung ano ang mga alituntunin ng Bibliya—ang mga alituntuning ibinigay sa atin mula sa kataas-taasang awtoridad.” Ang pagiging kawangis ni Cristo ay nangangailangan ng pagkakabatid kung ano ang mga alituntunin ng Bibliya na ibinigay sa atin mula sa kataas-taasang awtoridad. Kung wala ang mga alituntuning iyon, hindi tayo maaaring maging kawangis ni Cristo, sapagkat ang mga alituntuning ibinigay ng kataas-taasang awtoridad ay isang tapat na salin ng Kanyang likas.

Another characteristic of Elijah is the work of preparing the way for the messenger of the covenant. Elijah represents the work that is accomplished during a history when a former chosen people are being passed by and a new chosen people are simultaneously being chosen. The history represents a purification process that produces a people who are represented as a pure offering, in contrast with the former impure chosen people.

Isa pang katangian ni Elias ang gawaing paghahanda ng daan para sa sugo ng tipan. Si Elias ay kumakatawan sa gawaing natutupad sa kasaysayang kung kailan ang dating bayang hinirang ay pinapalampasan at kasabay namang hinihirang ang isang bagong bayang hinirang. Ang kasaysayang ito ay kumakatawan sa isang proseso ng paglilinis na nagbubunga ng isang bayan na inilalarawan bilang isang dalisay na handog, sa kaibahan sa dating maruming bayang hinirang.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> Narito, aking susuguin ang aking sugo, at ihahanda niya ang daan sa harap ko; at ang Panginoon na inyong hinahanap ay biglang darating sa kaniyang templo, ang Sugo ng Tipan, na inyong kinalulugdan; narito, siya’y darating, sabi ng Panginoon ng mga hukbo. Ngunit sino ang makatatagal sa araw ng kaniyang pagdating? at sino ang makakatayo kapag siya’y nahayag? sapagkat siya’y gaya ng apoy ng tagapadalisay, at gaya ng sabon ng mga tagapagpaputi. At siya’y uupo na parang tagapadalisay at tagapaglinis ng pilak; at kaniyang dadalisayin ang mga anak ni Levi, at lilinisin sila na gaya ng ginto at pilak, upang sila’y maghandog sa Panginoon ng handog sa katuwiran. Kung magkagayo’y ang handog ni Juda at ng Jerusalem ay magiging kalugud-lugod sa Panginoon, gaya ng sa mga unang araw, at gaya ng sa mga taong una. Malakias 3:1-4.

John the Baptist prepared the way for Christ to suddenly come and cleanse His temple. The cleansing of the temple at the beginning and ending of Christ’s ministry was a fulfillment of Malachi chapter three. John was the messenger that prepared the way for the messenger of the covenant to purify the sons of Levi.

Inihanda ni Juan Bautista ang daan upang biglang dumating si Cristo at linisin ang Kanyang templo. Ang paglilinis ng templo sa pasimula at sa katapusan ng ministeryo ni Cristo ay katuparan ng ikatlong kabanata ng Malakias. Si Juan ang sugo na naghanda ng daan para sa Sugo ng Tipan upang dalisayin ang mga anak ni Levi.

> “In the cleansing of the temple, Jesus was announcing His mission as the Messiah, and entering upon His work. That temple, erected for the abode of the divine Presence, was designed to be an object lesson for Israel and for the world. From eternal ages it was God’s purpose that every created being, from the bright and holy seraph to man, should be a temple for the indwelling of the Creator. Because of sin, humanity ceased to be a temple for God. Darkened and defiled by evil, the heart of man no longer revealed the glory of the Divine One. But by the incarnation of the Son of God, the purpose of Heaven is fulfilled. God dwells in humanity, and through saving grace the heart of man becomes again His temple. God designed that the temple at Jerusalem should be a continual witness to the high destiny open to every soul. But the Jews had not understood the significance of the building they regarded with so much pride. They did not yield themselves as holy temples for the Divine Spirit. The courts of the temple at Jerusalem, filled with the tumult of unholy traffic, represented all too truly the temple of the heart, defiled by the presence of sensual passion and unholy thoughts. In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. ‘The Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple, even the Messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, He shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of His coming? and who shall stand when He appeareth? for He is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and He shall sit as a refiner and purifier of silver: and He shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver.’ Malachi 3:1–3.” The Desire of Ages, 161.

> Sa paglilinis ng templo, ipinahayag ni Jesus ang Kanyang misyon bilang ang Mesiyas, at pinasimulan Niya ang Kanyang gawain. Ang templong iyon, na itinayo bilang tahanan ng Banal na Presensya, ay nilayon na maging huwarang aral para sa Israel at para sa sanlibutan. Mula pa sa walang hanggang mga kapanahunan, layon na ng Diyos na ang bawat nilalang, mula sa maningning at banal na serapin hanggang sa tao, ay maging templo para sa paninirahan ng Lumikha. Dahil sa kasalanan, hindi na naging templo ng Diyos ang sangkatauhan. Nadiliman at nadungisan ng kasamaan, ang puso ng tao ay hindi na naghahayag ng kaluwalhatian ng Diyos. Nguni’t sa pamamagitan ng pagkakatawang-tao ng Anak ng Diyos, natupad ang layon ng Langit. Nanahan ang Diyos sa sangkatauhan, at sa pamamagitan ng nakapagliligtas na biyaya, ang puso ng tao ay muling nagiging Kanyang templo. Itinakda ng Diyos na ang templo sa Jerusalem ay maging isang walang patid na patotoo sa dakilang tadhanang bukás sa bawat kaluluwa. Nguni’t hindi naunawaan ng mga Judio ang kabuluhan ng gusaling labis nilang ipinagmamalaki. Hindi nila inihandog ang kanilang mga sarili bilang mga banal na templo para sa Banal na Espiritu. Ang mga looban ng templo sa Jerusalem, na tigib ng kaguluhan ng di-banal na kalakalan, ay lubhang tumpak na kumakatawan sa templo ng puso, na nadungisan ng pag-iral ng pita ng laman at ng di-banal na mga pag-iisip. Sa paglilinis sa templo mula sa mga mamimili at mangangalakal ng sanlibutan, ipinahayag ni Jesus ang Kanyang misyon na linisin ang puso mula sa karumihan ng kasalanan, mula sa makalupang mga nasa, sa makasariling mga pita, at sa masasamang mga gawi na sumisira sa kaluluwa. “Ang Panginoon na inyong hinahanap ay biglang darating sa Kanyang templo, ang Sugo ng tipan, na inyong kinalulugdan: narito, Siya’y darating, sabi ng Panginoon ng mga hukbo. Nguni’t sino ang makatatagal sa araw ng Kanyang pagdating? at sino ang makatatayo kapag Siya’y nagpakita? sapagka’t Siya’y tulad ng apoy ng tagapagdalisay, at tulad ng sabon ng mga tagapagpaputi: at Siya’y uupo na gaya ng tagapagdalisay at tagapaglinis ng pilak: at dadalisayin Niya ang mga anak ni Levi, at lilinisin sila na gaya ng ginto at pilak.” Malakias 3:1-3. The Desire of Ages, 161.

John the Baptist was the messenger that prepared the way for Christ to suddenly come and cleanse His temple, and William Miller accomplished the same work of preparation for Christ to suddenly come to the Most Holy Place on October 22, 1844.

Si Juan Bautista ang sugong naghanda ng daan upang biglang dumating si Cristo at linisin ang Kanyang templo, at tinupad ni William Miller ang gayunding gawaing paghahanda para sa biglaang pagpasok ni Cristo sa Kabanal-banalang Dako noong ika-22 ng Oktubre, 1844.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> Ang pagdating ni Cristo, bilang ating Dakilang Saserdote, sa Kabanal-banalang Dako para sa paglilinis ng santuwaryo, na ipinakikita sa Daniel 8:14; ang pagdating ng Anak ng Tao sa Matanda sa mga Araw, gaya ng iniharap sa Daniel 7:13; at ang pagdating ng Panginoon sa Kanyang templo, na ipinanghula ni Malakias, ay mga paglalarawan ng iisang pangyayari; at ito rin ay kinakatawan ng pagdating ng lalaking ikakasal sa kasalan, na inilarawan ni Cristo sa talinghaga ng sampung dalaga, sa Mateo 25. The Great Controversy, 426.

John and Miller typified the cleansing represented by Malachi that is now being accomplished in our current history.

Si Juan at si Miller ay naging mga tipo ng paglilinis na isinagisag ni Malakias, na ngayo’y isinasakatuparan sa ating kasalukuyang kasaysayan.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

> Wika ng propeta, 'Nakita ko ang isa pang anghel na bumabang mula sa langit, na may dakilang kapangyarihan; at ang lupa ay naliwanagan ng kaniyang kaluwalhatian. At siya'y sumigaw nang makapangyarihan sa malakas na tinig, na sinasabi, Bumagsak, bumagsak ang dakilang Babilonia, at naging tahanan ng mga demonyo' (Apocalipsis 18:1, 2). Ito ang gayon ding mensahe na ibinigay ng ikalawang anghel. Bumagsak ang Babilonia, 'sapagkat pinainom niya ang lahat ng mga bansa ng alak ng poot ng kaniyang pakikiapid' (Apocalipsis 14:8). Ano ang alak na iyon?-Ang kaniyang mga maling doktrina. Ibinigay niya sa sanlibutan ang isang huwad na Sabbath sa halip ng Sabbath ng ikaapat na utos, at inulit ang kasinungalingang unang sinabi ni Satanas kay Eva sa Eden-ang likas na kawalang-kamatayan ng kaluluwa. Marami pang magkakauri niyang kamalian ang kaniyang pinalaganap sa malayo't malapit, 'itinuturo bilang mga doktrina ang mga utos ng mga tao' (Mateo 15:9).

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> "Nang sinimulan ni Jesus ang Kaniyang hayagang ministeryo, nilinis Niya ang Templo mula sa sakrilehiyosong kalapastanganan. Kabilang sa mga huling gawa ng Kaniyang ministeryo ang ikalawang paglilinis ng Templo. Gayon din, sa huling gawa para sa pagbibigay-babala sa sanlibutan, dalawang natatanging panawagan ang ibinibigay sa mga iglesia. Ang mensahe ng ikalawang anghel ay, 'Bumagsak na, bumagsak na ang Babilonia, yaong dakilang bayan, sapagkat pinainom niya ang lahat ng mga bansa ng alak ng poot ng kaniyang pakikiapid' (Apocalipsis 14:8). At sa malakas na sigaw ng mensahe ng ikatlong anghel ay may tinig na naririnig mula sa langit na nagsasabi, 'Magsilabas kayo mula sa kaniya, bayan Ko, upang huwag kayong makibahagi sa kaniyang mga kasalanan, at upang huwag ninyong tanggapin ang kaniyang mga salot. Sapagkat ang kaniyang mga kasalanan ay umabot hanggang sa langit, at naalaala ng Diyos ang kaniyang mga kalikuan' (Apocalipsis 18:4, 5)." Selected Messages, aklat 2, 118.

The two temple cleansings of Christ’s ministry, and the two temple cleansings of the Millerite history, were fulfillments of Malachi chapter three and point forward to the two temple cleansings that began on September 11, 2001 when the great buildings of New York City were thrown down by a touch of God, and the mighty angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with his glory. Among other things this disproves the dish of fables offered by Adventism’s Laodicean theologians who claim Ellen White was the Elijah prophet that would come before the great and dreadful day of the Lord. The temple cleansing that takes place when the angel of Revelation eighteen descends began eighty-six years after Ellen White was laid to rest.

Ang dalawang paglilinis ng templo sa ministeryo ni Cristo, at ang dalawang paglilinis ng templo sa kasaysayan ng mga Millerite, ay mga katuparan ng Kabanata Tatlo ng Malakias at nagtuturo pasulong sa dalawang paglilinis ng templo na nagsimula noong Setyembre 11, 2001, nang ang mga dakilang gusali ng Lungsod ng New York ay ibinagsak sa isang dampi ng Diyos, at ang makapangyarihang anghel ng Apocalipsis labing-walo ay bumaba upang liwanagan ang lupa ng kaniyang kaluwalhatian. Bukod sa iba pa, ito’y nagpapasinungaling sa putaheng mga kathang-isip na inihahain ng mga Laodiceang teologo ng Adventismo na nag-aangking si Ellen White ang propetang Elias na darating bago ang dakila at kakilakilabot na araw ng Panginoon. Ang paglilinis ng templo na nagaganap kapag bumababa ang anghel ng Apocalipsis labing-walo ay nagpasimula pagkalipas ng walumpu’t anim na taon mula nang ilagak si Ellen White sa kapahingahan.

John the Baptist and his disciples, Miller and the Millerites and Future for America represent the messengers that prepare the way for the messenger of the covenant to suddenly come to His temple and cleanse it from its sacrilegious profanation.

Si Juan Bautista at ang kanyang mga alagad, si Miller at ang mga Millerite, at ang Future for America ay kumakatawan sa mga sugo na naghahanda ng daan upang biglang dumating ang Sugo ng tipan sa Kanyang templo at linisin ito mula sa sakrilehiyosong kalapastanganan nito.

Elijah as a symbol represents a man. He represents a man called from the common walk of life and not a priestly theologian. His ministry presents the correct biblical methodology, which are the rules given by the highest authority. His ministry is in confrontation with the current Laodicean priesthood’s methodology of fables, customs and traditions. He prepares the way for a cleansing process that raises up a new chosen people from the remains of a chosen people that are passed by. The cleansing process is set within the context of happening suddenly.

Si Elias, bilang sagisag, ay kumakatawan sa isang tao. Kinakatawan niya ang isang taong tinawag mula sa pangkaraniwang lakad ng buhay at hindi isang teologong saserdote. Inilalahad ng kaniyang ministeryo ang wastong biblikal na metodolohiya, na siyang mga alituntuning ibinigay ng pinakamataas na awtoridad. Ang kaniyang ministeryo ay nasa tuwirang pagsalungat sa metodolohiya ng kasalukuyang kapariang Laodiceano—isang metodolohiya ng mga alamat, kaugalian, at mga tradisyon. Ihinahanda niya ang daan para sa isang proseso ng paglilinis na magbabangon ng isang bagong bayang hinirang mula sa mga nalabi ng isang bayang hinirang na pinalampas. Ang prosesong ito ng paglilinis ay nakapaloob sa konteksto ng isang biglaang kaganapan.

Elijah also represents a ministry and a work that God specifically establishes and identifies as the exclusive ministry of God.

Si Elias ay kumakatawan din sa isang ministeryo at isang gawain na sadyang itinatatag at kinikilala ng Diyos bilang bukod-tanging ministeryo ng Diyos.

We will demonstrate this in the history of the Millerites in the next article.

Ipapakita namin ito sa kasaysayan ng mga Millerite sa susunod na artikulo.

> And it came to pass at the time of the offering of the evening sacrifice, that Elijah the prophet came near, and said, Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel, let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word. 1 Kings 18:36.

> At nangyari, sa oras ng paghahandog sa hapon, na lumapit ang propetang si Elias at nagsabi, Panginoon, Diyos ni Abraham, ni Isaac, at ni Israel, malaman nawa sa araw na ito na ikaw ang Diyos sa Israel, at na ako’y iyong lingkod, at na ginawa ko ang lahat ng mga bagay na ito ayon sa iyong salita. 1 Hari 18:36.

Back to Articles