Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Eight

Ang Aklat ni Joel at ang Iglesia Adventista ng Ikapitong Araw na Laodiceano - Bilang Tatlumpu't Walo

Number Thirty-Eight

Bilang Tatlumpu’t Walo

Author

Jeff Pippenger

Published

January 30, 2026

Formats

PDF
Word

The test of the Bread of Heaven was the omega test of discipleship in the days of Jesus, and it was also the omega in relation to the manna test that is represented in the alpha of ancient Israel’s covenant history. The beginning was manna; the end was the Bread of Heaven. The omega is always the largest, so the largest desertion of disciples’ marks Capernaum as the omega in the history of Christ and the test of discipleship.

Ang pagsubok ng Tinapay ng Langit ay ang omega na pagsubok ng pagiging alagad sa mga araw ni Jesus, at ito rin ang omega kaugnay ng pagsubok ng maná na kinakatawan sa alpa ng kasaysayan ng tipan ng sinaunang Israel. Ang pasimula ay ang maná; ang wakas ay ang Tinapay ng Langit. Ang omega ay laging pinakamalaki, kaya ang pinakamalaking pagtalikod ng mga alagad ay nagmamarka sa Capernaum bilang ang omega sa kasaysayan ni Cristo at sa pagsubok ng pagiging alagad.

> Then said Jesus unto his disciples, If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me. For whosoever will save his life shall lose it: and whosoever will lose his life for my sake shall find it. For what is a man profited, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? or what shall a man give in exchange for his soul? For the Son of man shall come in the glory of his Father with his angels; and then he shall reward every man according to his works. Verily I say unto you, There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom. Matthew 16:24–28.

> At sinabi ni Jesus sa kaniyang mga alagad, Kung ang sinuman ay ibig sumunod sa akin, ikaila niya ang kaniyang sarili, pasanin ang kaniyang krus, at sumunod sa akin. Sapagkat ang sinumang nagnanais iligtas ang kaniyang buhay ay mawawalan ng buhay; at ang sinumang mawalan ng kaniyang buhay alang-alang sa akin ay matatagpuan niya ito. Sapagkat ano ang pakinabang ng tao, kung makamtan man niya ang buong sanlibutan, ngunit mapapahamak ang kaniyang kaluluwa? o ano ang maibibigay ng tao na kapalit ng kaniyang kaluluwa? Sapagkat darating ang Anak ng Tao sa kaluwalhatian ng kaniyang Ama, na kasama ang kaniyang mga anghel; at kung magkagayo'y gagantihan niya ang bawat tao ayon sa kaniyang mga gawa. Katotohanang sinasabi ko sa inyo, may ilan sa mga nakatayo rito na hindi titikman ang kamatayan, hanggang sa makita nila ang Anak ng Tao na dumarating sa kaniyang kaharian. Mateo 16:24-28.

Capernaum is an omega test. The test at Capernaum is the test of oil in the parable of the ten virgins; that begins at the cry at midnight, and initiates a period that includes the foolish virgins recognizing they have no oil. They then begin to panic as they approach the closing door of the Sunday law, as represented in the crisis at Capernaum in John 6:66. Prophetically they are “ashamed.”

Ang Capernaum ay isang pagsubok na omega. Ang pagsubok sa Capernaum ay ang pagsubok ng langis sa talinghaga ng sampung dalaga; na nagsisimula sa sigaw sa hatinggabi, at nagpapasimula ng isang yugto na kinapapalooban ng pagkilalang wala silang langis ang mga hangal na dalaga. Pagkatapos ay nagsisimula silang mataranta habang lumalapit sila sa sumasarang pinto ng batas ng Linggo, na kinakatawan ng krisis sa Capernaum sa Juan 6:66. Sa propetikong pananaw, sila ay “napapahiya.”

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> Narito, dumarating ang mga araw, sabi ng Panginoong Dios, na ako’y magpapadala ng taggutom sa lupain, hindi taggutom sa tinapay, ni pagkauhaw sa tubig, kundi sa pagkarinig ng mga salita ng Panginoon: At sila’y magsisipaggala-gala mula sa dagat hanggang sa dagat, at mula sa hilaga hanggang sa silanganan, sila’y tatakbo nang paroo’t parito upang hanapin ang salita ng Panginoon, at hindi masusumpungan. Sa araw na yaon ay manghihina sa uhaw ang magagandang dalaga at ang mga kabataang lalake. Silang nagsisipanumpa sa pamamagitan ng kasalanan ng Samaria, at nagsasabi, Buhay ang iyong dios, Oh Dan; at, Buhay ang paraan ng Beersheba; sila man ay mangabubuwal, at hindi na muling babangon. Amos 8:11–14.

The omega test at Capernaum typifies the omega test that follows the foundational test of 2024. The omega test is where the bride is sealed in advance of the Sunday law. It is where the separation is forever finalized, for once she is pure, no more strangers (Gentiles) will walk through Jerusalem anymore forever.

Ang pagsubok na Omega sa Capernaum ay sumasagisag sa pagsubok na Omega na sumusunod sa pundasyong pagsubok ng 2024. Ang pagsubok na Omega ang pook kung saan ang kasintahang babae ay tinatatakan bago pa ang batas ng Linggo. Doon, ang paghihiwalay ay pangwakas na pinagtitibay magpakailanman, sapagkat pag siya’y naging dalisay na, wala nang mga taga-ibang bayan (mga Hentil) na daraan pa sa Jerusalem magpakailanman.

> The Lord also shall roar out of Zion, and utter his voice from Jerusalem; and the heavens and the earth shall shake: but the Lord will be the hope of his people, and the strength of the children of Israel. So shall ye know that I am the Lord your God dwelling in Zion, my holy mountain: then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her any more.

> Ang Panginoon ay uungal din mula sa Sion, at iparirinig ang kaniyang tinig mula sa Jerusalem; at yayanig ang langit at ang lupa; ngunit ang Panginoon ang magiging pag-asa ng kaniyang bayan, at ang kalakasan ng mga anak ni Israel. Sa gayon ay malalaman ninyo na ako ang Panginoon ninyong Diyos na nananahan sa Sion, ang aking banal na bundok; kung magkagayo’y magiging banal ang Jerusalem, at hindi na daraan sa kaniya ang mga taga-ibang bayan kailanman.

> And it shall come to pass in that day, that the mountains shall drop down new wine, and the hills shall flow with milk, and all the rivers of Judah shall flow with waters, and a fountain shall come forth of the house of the Lord, and shall water the valley of Shittim.

> At mangyayari sa araw na yaon, na ang mga bundok ay tutulo ng bagong alak, at ang mga burol ay aagos ng gatas, at lahat ng mga ilog ng Juda ay aagos ng tubig; at isang bukal ay manggagaling sa bahay ng Panginoon, at didilig sa libis ng Shittim.

> Egypt shall be a desolation, and Edom shall be a desolate wilderness, for the violence against the children of Judah, because they have shed innocent blood in their land. But Judah shall dwell forever, and Jerusalem from generation to generation. For I will cleanse their blood that I have not cleansed: for the Lord dwelleth in Zion. Joel 3:16–21.

> Ang Egipto ay magiging kagibaan, at ang Edom ay magiging ilang na tiwangwang, dahil sa karahasan laban sa mga anak ng Juda, sapagka’t nagbubo sila ng dugong walang sala sa kanilang lupain. Nguni’t ang Juda ay tatahan magpakailanman, at ang Jerusalem sa sali’t salinlahi. Sapagka’t aking lilinisin ang kanilang dugo na hindi ko nilinis: sapagka’t ang Panginoon ay tumatahan sa Sion. Joel 3:16-21.

Jerusalem is cleansed of sin in the final movements of the investigative judgment, which in Zechariah chapter three, is where the white linen Philadelphian garment is given to Joshua to replace the dirty Laodicean garment. “Then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her anymore,” for the wheat has been separated from the tares and gathered as a first fruit offering. This occurs in the omega test, and it occurs when the windows of heaven are opened, and Jesus cast the jewels into the casket and says to the world, “come and see.” “Come and see” the ensign of my kingdom, my bride, my offering of Levites as in days of old. “Come and see” my temple, my casket full of jewels—each prepared as part of the crown of the kingdom of glory.

Nililinis ang Jerusalem mula sa kasalanan sa mga huling yugto ng paghuhukom na may pagsisiyasat, na, ayon sa Zacarias kabanata tatlo, ay kung saan ibinibigay kay Josue ang puting kasuotang lino ng Filadelfia upang ipalit sa maruming kasuotan ng Laodicea. “Kung magkagayo’y magiging banal ang Jerusalem, at hindi na daraan sa kaniya ang mga dayuhan,” sapagkat ang trigo ay naihiwalay na sa mga panirang-damo at tinipon bilang handog na unang bunga. Ito ay nagaganap sa pagsubok na Omega, at nagaganap kapag nabubuksan ang mga durungawan ng langit, at inihuhulog ni Jesus ang mga hiyas sa baul at sinasabi sa sanlibutan, “Halikayo at tingnan.” “Halikayo at tingnan” ang watawat ng aking kaharian, ang aking kasintahang babae, ang aking handog na mga Levita gaya ng mga araw noong una. “Halikayo at tingnan” ang aking templo, ang aking baul na puno ng mga hiyas—na ang bawat isa ay inihanda bilang bahagi ng korona ng kaharian ng kaluwalhatian.

The foundational alpha test of 2024, leads to the temple omega test. The omega test occurs when the windows of heaven are opened, which is when the bride makes herself ready. The foolish virgins and their false peace and safety latter rain message are blown out through the open windows by the wind, for the message of this history is the message of the east wind. The message is Isaiah’s rough wind that is stayed, in the day of the east wind; it is John’s four winds that are restrained during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

Ang saligang pagsubok na alpha ng 2024 ay humahantong sa pagsubok na omega ng templo. Nagaganap ang pagsubok na omega kapag nabubuksan ang mga dungawan ng langit, na siya ring panahon kapag inihahanda ng kasintahang babae ang kaniyang sarili. Ang mga dalagang mangmang, at ang kanilang huwad na mensahe ng “kapayapaan at katiwasayan” tungkol sa Huling Ulan, ay hinihipang palabas ng hangin sa mga bukas na dungawan, sapagkat ang mensahe ng kasaysayang ito ay ang mensahe ng hanging silanganan. Ang mensaheng ito ay ang magaspang na hangin ni Isaias na pinigil sa araw ng hanging silanganan; ito ang apat na hangin ni Juan na pinipigil sa panahon ng pagtatatakan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> Pinipigil ng mga anghel ang apat na hangin, na inilalarawan bilang isang nagngangalit na kabayo na nagnanais kumawala at rumagasa sa ibabaw ng buong lupa, nagdadala ng pagkawasak at kamatayan sa dinaraanan nito.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> "Tayo ba'y matutulog sa mismong bingit ng daigdig na walang hanggan? Tayo ba'y magiging manhid at malamig at patay? O, nawa'y magkaroon sa ating mga iglesya ng Espiritu at hininga ng Diyos na ihininga sa Kaniyang bayan, upang sila'y makatindig sa kanilang mga paa at mabuhay." Manuscript Releases, tomo 20, 217.

Those who reject that message of the east wind of Islam, are blown out the window by the wind—the very symbol of their rebellion. The rubbish of error is forever attached to the foolish class who have no oil. Ephraim has again been joined to its idols. They rejected the increase of the knowledge of the sealing time, and its relation to Islam of the third woe. God will turn the glory of their counterfeit latter rain message into “shame.”

Ang mga tumatanggi sa mensaheng iyon ng silangang hangin ng Islam ay tinatangay ng hangin palabas ng bintana—siya mismong sagisag ng kanilang paghihimagsik. Ang basura ng kamalian ay mananatiling nakakapit magpakailanman sa uring mga mangmang na walang langis. Muling nakipisan si Efraim sa kaniyang mga diyus-diyosan. Itinakwil nila ang paglago ng kaalaman hinggil sa panahon ng pagseselyo, at ang kaugnayan nito sa Islam ng ikatlong "woe." Babaguhin ng Diyos ang kaluwalhatian ng kanilang huwad na mensahe ng Huling Ulan upang maging "kahihiyan."

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children.

> Ang aking bayan ay nalilipol dahil sa kakulangan ng kaalaman: sapagkat itinakwil mo ang kaalaman, itatakwil din kita, upang huwag kang maging saserdote sa akin; yamang iyong kinalimutan ang kautusan ng iyong Diyos, kakalimutan ko rin ang iyong mga anak.

> As they were increased, so they sinned against me: therefore will I change their glory into shame. They eat up the sin of my people, and they set their heart on their iniquity. And there shall be, like people, like priest: and I will punish them for their ways, and reward them their doings. For they shall eat, and not have enough: they shall commit whoredom, and shall not increase: because they have left off to take heed to the Lord. Whoredom and wine and new wine take away the heart. My people ask counsel at their stocks, and their staff declareth unto them: for the spirit of whoredoms hath caused them to err, and they have gone a whoring from under their God. They sacrifice upon the tops of the mountains, and burn incense upon the hills, under oaks and poplars and elms, because the shadow thereof is good: therefore your daughters shall commit whoredom, and your spouses shall commit adultery. I will not punish your daughters when they commit whoredom, nor your spouses when they commit adultery: for themselves are separated with whores, and they sacrifice with harlots: therefore the people that doth not understand shall fall.

> Habang sila’y dumarami, gayon din sila nagkasala laban sa akin; kaya’t gagawin kong kahihiyan ang kanilang kaluwalhatian. Kinakain nila ang kasalanan ng aking bayan, at itinituon nila ang kanilang puso sa kanilang kasamaan. At mangyayari, gaya ng bayan, gayon ang saserdote; at parurusahan ko sila dahil sa kanilang mga lakad, at gagantihan ko sila ayon sa kanilang mga gawa. Sapagkat sila’y kakain, ngunit hindi mabubusog; sila’y magpapakakiapid, ngunit hindi darami; sapagkat tumigil sila sa pagtalima sa Panginoon. Ang pakikiapid at alak at bagong alak ay nag-aalis ng unawa. Ang aking bayan ay sumasangguni sa kanilang mga kahoy, at ang kanilang tungkod ay nagpapahayag sa kanila; sapagkat ang espiritu ng pakikiapid ay nagpaligaw sa kanila, at sila’y nagpatutot mula sa ilalim ng kanilang Diyos. Nag-aalay sila ng mga hain sa mga taluktok ng mga bundok, at nagsusunog ng kamangyan sa mga burol, sa ilalim ng mga roble at ng mga álamo at ng mga olmo, sapagkat mabuti ang lilim ng mga iyon; kaya’t ang inyong mga anak na babae ay magpapakakiapid, at ang inyong mga asawa ay mangangalunya. Hindi ko parurusahan ang inyong mga anak na babae kapag sila’y nagpakakiapid, ni ang inyong mga asawa kapag sila’y nangangalunya; sapagkat sila rin ay nagbubukod ng kanilang sarili kasama ang mga patutot, at naghahain kasama ang mga patutot; kaya’t ang bayang walang unawa ay mabubuwal.

> Though thou, Israel, play the harlot, yet let not Judah offend; and come not ye unto Gilgal, neither go ye up to Bethaven, nor swear, The Lord liveth. For Israel slideth back as a backsliding heifer: now the Lord will feed them as a lamb in a large place.

> Bagaman ikaw, Israel, ay nagpatutot, gayunma’y huwag sanang magkasala si Juda; at huwag kayong pumaroon sa Gilgal, ni umahon sa Bethaven, ni manumpa, “Buhay ang Panginoon.” Sapagkat ang Israel ay umuurong na gaya ng bakang palaurong; ngayo’y pakakainin sila ng Panginoon na gaya ng isang kordero sa maluwang na dako.

> Ephraim is joined to idols: let him alone.

> Si Efraim ay nakapisan sa mga diyos-diyosan; pabayaan mo siya.

> Their drink is sour: they have committed whoredom continually: her rulers with shame do love, Give ye. The wind hath bound her up in her wings, and they shall be ashamed because of their sacrifices. Hosea 4:6–19.

> Ang kanilang inumin ay maasim: walang patid ang kanilang pakikiapid: ang mga pinuno niya, na may kahihiyan, ay iniibig ang “Magbigay kayo.” Binalot siya ng hangin sa mga pakpak nito, at mapapahiya sila dahil sa kanilang mga hain. Oseas 4:6-19.

The rubbish that is removed is both the foolish virgins and their erroneous doctrines which they are joined to. We are what we eat, and they rejected the message of the east wind, chose instead the lie which brings strong delusion in its wake, and became joined to their counterfeit peace and safety latter rain message. Joel’s new wine, is cut off from their mouths, right where Jeremiah becomes God’s mouth.

Ang latak na inaalis ay kapwa ang mga dalagang hangal at ang kanilang mga maling doktrina na kanilang kinapisan. Nagiging gaya tayo ng ating kinakain, at tinanggihan nila ang mensahe ng hanging silangan, sa halip ay pinili ang kasinungalingan na nagdadala ng matinding panlilinlang kasunod nito, at napisan sa kanilang huwad na mensahe ng kapayapaan at kapanatagan hinggil sa huling ulan. Ang bagong alak ni Joel ay inalis mula sa kanilang mga bibig, doon mismo kung saan si Jeremias ay nagiging bibig ng Diyos.

> “In rejecting the truth, men reject its Author. In trampling upon the law of God, they deny the authority of the Law-giver. It is as easy to make an idol of false doctrines and theories as to fashion an idol of wood or stone. By misrepresenting the attributes of God, Satan leads men to conceive of Him in a false character. With many, a philosophical idol is enthroned in the place of Jehovah; while the living God, as He is revealed in His word, in Christ, and in the works of creation, is worshiped by but few. Thousands deify nature while they deny the God of nature. Though in a different form, idolatry exists in the Christian world today as verily as it existed among ancient Israel in the days of Elijah. The God of many professedly wise men, of philosophers, poets, politicians, journalists—the God of polished fashionable circles, of many colleges and universities, even of some theological institutions—is little better than Baal, the sun-god of Phoenicia.” The Great Controversy, 583.

> Sa pagtakwil sa katotohanan, itinatakwil ng mga tao ang May-akda nito. Sa pagyurak sa kautusan ng Diyos, itinatanggi nila ang awtoridad ng Tagapagbigay ng Kautusan. Kasindali ng paghubog ng isang diyus-diyusan sa kahoy o bato ang paggawa ng diyus-diyusan mula sa mga maling doktrina at teorya. Sa pamamagitan ng maling paglalarawan sa mga katangian ng Diyos, inihahantong ni Satanas ang mga tao na isiping Siya’y may huwad na likas. Sa marami, isang pilosopikong diyus-diyusan ang naluluklok sa lugar ni Jehova; samantalang ang buháy na Diyos, gaya ng nahahayag sa Kanyang salita, kay Cristo, at sa mga gawa ng paglalang, ay sinasamba ng iilan lamang. Libu-libo ang ginagawang diyos ang kalikasan habang itinatanggi ang Diyos ng kalikasan. Bagaman sa ibang anyo, umiiral ang idolatriya sa mundong Kristiyano ngayon na kasing-tunay ng pag-iral nito sa sinaunang Israel sa mga araw ni Elias. Ang diyos ng maraming nagpapakilalang marurunong, ng mga pilosopo, makata, pulitiko, mamamahayag—ang diyos ng mga pino at sunod sa moda na sirkulo ng lipunan, ng maraming kolehiyo at unibersidad, maging ng ilan sa mga institusyong teolohikal—ay bahagya lamang na mas mabuti kaysa kay Baal, ang diyos ng araw ng Fenicia.

At the separation of the genuine and false in Miller’s dream the wind carries the false virgins out, while the Lord seals His bride during the omega internal test of the open window.

Sa pagbubukod ng tunay at ng huwad sa panaginip ni Miller, itinatangay ng hangin palabas ang mga huwad na dalaga, samantalang, sa omega na panloob na pagsubok ng bukas na bintana, tinatatakan ng Panginoon ang Kaniyang nobya.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> Narito, aking susuguin ang aking sugo, at ihahanda niya ang daan sa harap ko; at ang Panginoon na inyong hinahanap ay biglang darating sa kaniyang templo, ang Sugo ng Tipan, na inyong kinalulugdan; narito, siya’y darating, sabi ng Panginoon ng mga hukbo. Ngunit sino ang makatatagal sa araw ng kaniyang pagdating? at sino ang makakatayo kapag siya’y nahayag? sapagkat siya’y gaya ng apoy ng tagapadalisay, at gaya ng sabon ng mga tagapagpaputi. At siya’y uupo na parang tagapadalisay at tagapaglinis ng pilak; at kaniyang dadalisayin ang mga anak ni Levi, at lilinisin sila na gaya ng ginto at pilak, upang sila’y maghandog sa Panginoon ng handog sa katuwiran. Kung magkagayo’y ang handog ni Juda at ng Jerusalem ay magiging kalugud-lugod sa Panginoon, gaya ng sa mga unang araw, at gaya ng sa mga taong una. Malakias 3:1-4.

The sons of Levi are the sons of those Levites who were faithful at Aaron’s image of the beast test, and then again at Jeroboam’s image of the beast test. They are those who pass the image of the beast test, which is the test by which their eternal destiny is decided, and the test they must pass—before we are sealed.

Ang mga anak ni Levi ay ang mga anak ng mga Levita na nanatiling tapat sa pagsubok ng larawan ng hayop sa panahon ni Aaron, at muli sa pagsubok ng larawan ng hayop sa panahon ni Jeroboam. Sila yaong mga pumapasa sa pagsubok ng larawan ng hayop, na siyang pagsubok na sa pamamagitan nito’y pinagpapasiyahan ang kanilang walang-hanggang kapalaran, at ang pagsubok na dapat nilang maipasa, bago tayo tatatakan.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.

> Ipinakita sa akin ng Panginoon nang malinaw na ang larawan ng hayop ay mabubuo bago magsara ang probasyon; sapagkat ito ang magiging dakilang pagsubok para sa bayan ng Diyos, na sa pamamagitan nito ay pagpapasyahan ang kanilang walang hanggang kapalaran.

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.

> Ito ang pagsubok na dapat harapin ng bayan ng Diyos bago sila maselyuhan. Ang lahat ng nagpatunay ng kanilang katapatan sa Diyos sa pamamagitan ng pagtupad sa Kanyang kautusan, at tumatangging tanggapin ang isang huwad na Sabat, ay mapapabilang sa hanay sa ilalim ng watawat ng Panginoong Diyos na Jehova, at tatanggap ng selyo ng Diyos na buhay. Yaong mga isinusuko ang katotohanang buhat sa langit at tinatanggap ang Sabat ng Linggo ay tatanggap ng tatak ng hayop. Ang Seventh-day Adventist Bible Commentary, tomo 7, pahina 976.

The image of the beast test is the test before the mark of the beast test at the Sunday law, and it must be passed before the door closes.

Ang pagsubok ng larawan ng hayop ay ang pagsubok na nauuna sa pagsubok ng tanda ng hayop sa Batas sa Linggo, at ito’y dapat maipasa bago magsara ang pintuan.

It is the test that purifies the righteous and also separates the righteous from the unrighteous. It is the test where Daniel, Shadrach, Meshach and Abednego are found to be visually fairer and fatter than those who ate the Babylonian diet. One class had eaten the bread of Heaven and the other the bread of Babylon. It is the test of bread in the synagogue at Capernaum.

Ito ang pagsubok na nagpapadalisay sa mga matuwid at gayundin ay naghihiwalay sa mga matuwid mula sa mga hindi-matuwid. Ito ang pagsubok kung saan nasumpungan sina Daniel, Shadrach, Meshach, at Abednego na sa paningin ay higit na kaaya-aya at mas matataba kaysa sa mga kumain ng pagkain ng Babilonia. Isang pangkat ang kumain ng Tinapay ng Langit at ang isa pa ng tinapay ng Babilonia. Ito ang pagsubok ng tinapay sa sinagoga sa Capernaum.

Externally the testing time that we are now in is the test of the image of the beast, the combination of church and state within the United States. The parallel internal testing time identifies a class of virgins who manifest the image of humanity and another class of virgins who manifest the image of Divinity combined with humanity. After Malachi identifies the purification and purging of the Levites, God proposes a test.

Sa panlabas, ang panahon ng pagsubok na kinaroroonan natin ngayon ay ang pagsubok ng larawan ng hayop, ang pagsasanib ng simbahan at estado sa loob ng Estados Unidos. Ang kaparis na panloob na panahon ng pagsubok ay tumutukoy sa isang uri ng mga dalaga na nagpapamalas ng larawan ng pagkatao, at sa isa pang uri ng mga dalaga na nagpapamalas ng larawan ng Pagka-Diyos na pinagsanib sa pagkatao. Matapos tukuyin ni Malakias ang paglilinis at pagdadalisay ng mga Levita, nagpanukala ang Diyos ng isang pagsubok.

> And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts.

> At lalapit ako sa inyo upang humatol; at ako’y magiging saksing mabilis laban sa mga manggagaway, at laban sa mga mangangalunya, at laban sa mga nanunumpa ng kasinungalingan, at laban sa mga nang-aapi sa manggagawang upahan sa kaniyang sahod, sa babaing bao at sa ulila, at laban sa mga nagtatabingi sa karapatan ng dayuhan, at hindi natatakot sa akin, sabi ng Panginoon ng mga hukbo.

> For I am the Lord, I change not; therefore ye sons of Jacob are not consumed. Malachi 3:5, 6.

> Sapagkat ako ang Panginoon, hindi ako nagbabago; kaya’t kayong mga anak ni Jacob ay hindi nalilipol. Malakias 3:5, 6.

The first test is to fear God, and the class that failed the testing of the Messenger of the Covenant are then addressed with five condemnations, one for each of the foolish virgins that align with being wretched, miserable, poor, blind, naked; five prophetic attributes for five foolish virgins that summarized under the phrase “and fear not me.” These are those who failed the foundational first alpha test. They failed because they did not understand that God never changes. These are those who failed the foundational external alpha test of 2024.

Ang unang pagsubok ay ang matakot sa Diyos, at ang pangkat na nabigo sa pagsusulit ng Sugo ng Tipan ay saka tinugunan ng limang kahatulan, isa para sa bawat isa sa mga mangmang na dalaga na tumutugma sa pagiging kahabag-habag, kaawa-awa, dukha, bulag, hubad; limang propetikong katangian para sa limang mangmang na dalaga na inilalagom sa pariralang "at huwag ninyo akong katakutan." Sila ang mga nabigo sa saligang unang pagsubok na alpha. Nabigo sila sapagkat hindi nila naunawaan na ang Diyos ay hindi kailanman nagbabago. Sila ang mga nabigo sa saligang panlabas na pagsubok na alpha ng 2024.

> “There are lessons to be learned from the history of the past; and attention is called to these, that all may understand that God works on the same lines now that He ever has done. His hand is seen in His work and among the nations now, just the same as it has been ever since the gospel was first proclaimed to Adam in Eden.

> May mga aral na dapat matutuhan mula sa kasaysayan ng nakaraan; at sa mga ito ay ibinabaling ang pansin, upang maunawaan ng lahat na ang Diyos ay gumagawa sa gayunding paraan ngayon gaya ng Kaniyang lagi nang ginagawa. Ang Kaniyang kamay ay nakikita sa Kaniyang gawain at sa gitna ng mga bansa sa kasalukuyan, gaya rin ng lagi, magmula pa nang unang ipinahayag ang ebanghelyo kay Adan sa Eden.

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement.” Bible Echo, August 26, 1895.

> May mga kapanahunan na humuhudyat ng pagbaling sa kasaysayan ng mga bansa at ng iglesya. Sa pangangasiwa ng Diyos, pagdating ng iba’t ibang krisis na ito, ang liwanag para sa panahong yaon ay ipinagkakaloob. Kung ito’y tinatanggap, nagkakaroon ng pag-unlad na espirituwal; kung ito nama’y itinatakwil, sumusunod ang pag-urong na espirituwal at pagkalubog. Inilahad ng Panginoon sa Kanyang salita ang masikhay na gawain ng ebanghelyo, kung paano ito isinagawa noong nakaraan, at kung paano ito isasagawa sa hinaharap, hanggang sa pangwakas na tunggalian, kung kailan ang mga ahensiyang makasatanas ay gagawa ng kanilang huling kagila-gilalas na pagkilos. Bible Echo, Agosto 26, 1895.

Laodiceans do not see that God’s dealing with men is ever the same. If the light, or the oil is received, there is a blessing, if not, there is a shipwreck.

Hindi nakikita ng mga taga-Laodicea na ang paraan ng pakikitungo ng Diyos sa mga tao ay kailanma’y di nagbabago. Kapag tinanggap ang liwanag, o ang langis, may pagpapala; kung hindi, nauuwi sa pagkalubog ng barko.

> “In past ages the Lord God of heaven revealed his secrets to his prophets. The present and the future are equally clear to him. The voice of God echoes down the ages, telling man what is to take place. Kings and princes take their places at their appointed time. They think they are carrying out their own purposes, but in reality they are fulfilling the word that God has spoken.

> Noong mga nagdaang kapanahunan, ipinahayag ng Panginoong Diyos ng langit ang Kaniyang mga lihim sa Kaniyang mga propeta. Ang kasalukuyan at ang hinaharap ay kapwa malinaw sa Kaniya. Ang tinig ng Diyos ay umalingawngaw sa pagdaan ng mga kapanahunan, ipinababatid sa tao kung ano ang magaganap. Ang mga hari at mga prinsipe ay sumasakop sa kani-kaniyang mga puwesto sa panahong itinakda sa kanila. Iniisip nilang isinasakatuparan nila ang kanilang sariling mga layunin, ngunit sa katotohanan tinutupad nila ang salitang winika ng Diyos.

> “Paul declares that the records of God’s dealings with mankind in the past ‘are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ Daniel’s history is given us for our admonition. ‘The secret of the Lord is with them that fear him.’ Daniel’s God still lives and reigns. He has not closed heaven against his people. As in the Jewish age, so in this age, God reveals his secrets to his servants the prophets.

> Ipinahayag ni Pablo na ang mga talaan ng pakikitungo ng Diyos sa sangkatauhan noong nakaraan “ay nasulat upang tayo’y paalalahanan, na sa atin sumapit ang mga wakas ng sanlibutan.” Ang kasaysayan ni Daniel ay ibinigay sa atin upang tayo’y paalalahanan. “Ang lihim ng Panginoon ay nasa kanila na may takot sa kaniya.” Ang Diyos ni Daniel ay patuloy na nabubuhay at naghahari. Hindi niya isinara ang langit laban sa kaniyang bayan. Gaya noong kapanahunan ng mga Judio, gayon din sa panahong ito, inihahayag ng Diyos ang kaniyang mga lihim sa kaniyang mga lingkod, ang mga propeta.

> “The apostle Peter says: ‘We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day-star arise in your hearts: knowing this first, that no prophecy of the Scripture is of any private interpretation. For the prophecy came not in old time by the will of man: but holy men of God spake as they were moved by the Holy Ghost.’

> Sinasabi ng apostol na si Pedro: “Taglay din namin ang lalong tiyak na salita ng propesiya; at mabuti ang inyong gawin na ito’y inyong pagtuunan ng pansin, na gaya ng isang ilaw na nagliliwanag sa dakong madilim, hanggang sa magbukang-liwayway ang araw, at ang tala sa umaga ay sumilang sa inyong mga puso; una sa lahat, nalalaman ninyo ito: na walang propesiya ng Kasulatan na nagmumula sa sariling pagpapaliwanag. Sapagkat ang propesiya ay hindi dumating noong unang panahon sa kalooban ng tao; kundi ang mga banal na tao ng Diyos ay nagsalita, samantalang sila’y pinakilos ng Espiritu Santo.”

> “The unbelieving and godless do not discern the importance of the signs of the times, foretold in the prophetic word. In ignorance they may refuse to accept the inspired record. But when professed Christians speak sneeringly of the ways and means employed by the great I AM to make his purposes known, they show themselves to be ignorant both of the Scriptures and of the power of God. The Creator knows just what elements he has to deal with in human nature. He knows what means to employ to obtain the desired results.

> Ang mga hindi sumasampalataya at walang-Diyos ay hindi nakababatid ng kahalagahan ng mga tanda ng panahon, na inihula sa salitang propetiko. Sa kamangmangan ay maaari nilang tanggihan ang kinasihang tala. Ngunit kapag ang mga umaangking Kristiyano ay nagsasalita nang may pag-uyam tungkol sa mga paraan at kaparaanang ginagamit ng Dakilang AKO upang ipaalam ang Kaniyang mga layon, ipinakikita nila na sila’y mangmang kapwa sa mga Kasulatan at sa kapangyarihan ng Diyos. Batid ng Manlilikha ang tiyak na mga salik na Kaniyang kailangang harapin sa kalikasang pantao. Alam Niya kung anong mga kaparaanan ang nararapat Niyang gamitin upang makamit ang nilalayong kinalabasan.

> “Man’s word fails. He who makes the assertions of men his dependence, may well tremble; for he will someday be as a shipwrecked vessel. God’s word is infallible, and endures forever. Christ declares, ‘Verily I say unto you, Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in no wise pass from the law, till all be fulfilled.’ God’s word will endure throughout the ceaseless ages of eternity.” Youth Instructor, December 1, 1903.

> Ang salita ng tao ay nabibigo. Ang sinumang ginagawang sandigan ang mga pahayag ng mga tao ay dapat manginig; sapagkat balang araw siya’y magiging gaya ng isang sasakyang-dagat na nabagbag. Ang salita ng Diyos ay walang kamalian, at nananatili magpakailanman. Ipinahayag ni Cristo, “Katotohanang sinasabi ko sa inyo, Hanggang sa maglaho ang langit at ang lupa, ni isang tuldok o isang kudlit ay sa anumang paraan ay hindi lilipas mula sa kautusan, hanggang sa matupad ang lahat.” Ang salita ng Diyos ay mananatili sa mga walang-humpay na kapanahunan ng kawalang-hanggan. Youth Instructor, Disyembre 1, 1903.

God never changes and He works upon the same lines as He has always done.

Ang Diyos ay hindi nagbabago kailanman, at Siya’y gumagawa sa gayunding paraan gaya ng lagi Niyang ginagawa.

> “The work of God in the earth presents, from age to age, a striking similarity in every great reformation or religious movement. The principles of God’s dealing with men are ever the same. The important movements of the present have their parallel in those of the past, and the experience of the church in former ages has lessons of great value for our own time.” The Great Controversy, 343.

> Ang gawain ng Diyos sa lupa, mula sa kapanahunan hanggang sa kapanahunan, ay nagpapakita ng kapansin-pansing pagkakatulad sa bawat dakilang repormasyon o kilusang panrelihiyon. Ang mga prinsipyong sinusunod ng Diyos sa pakikitungo sa mga tao ay hindi nagbabago kailanman. Ang mahahalagang kilusan ng kasalukuyan ay may mga kahalintulad sa mga nagdaan, at ang karanasan ng iglesya sa mga naunang kapanahunan ay nagtataglay ng mga aral na may dakilang halaga para sa ating sariling panahon. The Great Controversy, 343.

Malachi chapter three’s first four verses identify the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant, and the purging and purification of the Levites. Then the Lord pronounces judgment upon Laodicea, identifying they fear not God, meaning they failed the foundational alpha test of the third angel. Their lack of fear represents a purposeful rejection of knowledge, and the context of the knowledge they refuse is the acceptance of the history of the messenger who prepares the way and the Divine messenger who follows. All the prophets identify the latter days, and there would be no reason to identify a counterfeit reformatory movement, if there was not a genuine.

Ang unang apat na talata ng ikatlong kabanata ng Malakias ay tumutukoy sa sugo na naghahanda ng daan para sa Sugo ng Tipan, at sa paglilinis at pagdalisay ng mga Levita. Pagkatapos ay ipinapahayag ng Panginoon ang hatol laban sa Laodicea, at tinutukoy na wala silang takot sa Diyos, na ang ibig sabihin ay nabigo sila sa batayang pagsubok na alpha ng ikatlong anghel. Ang kawalan nila ng takot sa Diyos ay kumakatawan sa sinadyang pagtanggi sa kaalaman, at ang konteksto ng kaalamang kanilang tinatanggihan ay ang pagtanggap sa kasaysayan ng sugo na naghahanda ng daan at ng Banal na Sugo na sumusunod. Tinutukoy ng lahat ng mga propeta ang mga huling araw, at walang magiging dahilan upang tukuyin ang isang huwad na kilusang repormatibo kung wala ang tunay.

> “But Satan was not idle. He now attempted what he has attempted in every other reformatory movement—to deceive and destroy the people by palming off upon them a counterfeit in place of the true work. As there were false Christ’s in the first century of the Christian church, so there arose false prophets in the sixteenth century.” The Great Controversy, 186.

> Ngunit hindi nanatiling walang ginagawa si Satanas. Tinangka niya ngayon ang lagi na niyang tinatangkang gawin sa bawat iba pang kilusang pangreporma—na dayain at lipulin ang mga tao sa pamamagitan ng pagpapasok sa kanila ng isang huwad bilang kapalit ng tunay na gawain. Gaya ng nagkaroon ng mga huwad na Cristo sa unang siglo ng simbahang Kristiyano, gayundin ay bumangon ang mga bulaang propeta sa ikalabing-anim na siglo.

The context of the first six verses of Malachi three is the purging and purification of the Levites of the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand. Future for America is either that very movement, or one of many counterfeits. Then Malachi states:

Ang konteksto ng unang anim na talata ng Malakias kabanata tatlo ay ang paglilinis at pagdadalisay sa mga Levita ng repormatibong kilusan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang Future for America ay alinman sa mismong kilusang iyon, o isa sa maraming huwad. Pagkatapos ay nagsasaad si Malakias:

> Even from the days of your fathers ye are gone away from mine ordinances, and have not kept them. Return unto me, and I will return unto you, saith the Lord of hosts. Malachi 3:7.

> Mula pa noong mga araw ng inyong mga magulang ay lumihis kayo sa aking mga palatuntunan at hindi ninyo iningatan ang mga iyon. Manumbalik kayo sa akin, at ako’y manunumbalik sa inyo, sabi ng Panginoon ng mga hukbo. Malakias 3:7.

The progressive rebellion over the four generations is the introduction and setting of the book of Joel, and Malachi here identifies the same progressive rebellion when he says, “even from the days of your fathers ye are gone away.” From 1863, the days of the fathers of the first generation of rebellion, they have increasingly went further and further away from God. The pronouncement against their continuous sin is tempered with the Laodicean call that in mournful tones promises that if they would but only return, God would return unto them.

Ang lumalalang paghihimagsik sa loob ng apat na salinlahi ang siyang panimula at konteksto ng aklat ni Joel, at tinutukoy din ni Malakias ang gayunding lumalalang paghihimagsik nang kanyang sabihin, “maging mula pa sa mga araw ng inyong mga ama kayo’y nagsitalikod.” Mula noong 1863—ang mga araw ng mga ama ng unang salinlahi ng paghihimagsik—sila ay patuloy na lumalayo, palayo nang palayo, sa Diyos. Ang pahayag ng hatol laban sa kanilang patuloy na kasalanan ay pinapahupa ng panawagang Laodiceano na, sa mapanglaw na himig, ay nangangakong kung sila’y babalik lamang, ang Diyos ay babalik sa kanila.

> But ye said, Wherein shall we return? Will a man rob God? Yet ye have robbed me. But ye say, Wherein have we robbed thee? In tithes and offerings. Ye are cursed with a curse: for ye have robbed me, even this whole nation.

> Nguni’t inyong sinabi, Sa paanong paraan kami manunumbalik? Ninanakawan ba ng tao ang Diyos? Gayunma’y ninakawan ninyo ako. Nguni’t inyong sinasabi, Sa ano ka namin ninakawan? Sa mga ikasampung bahagi at mga handog. Kayo’y sinumpa ng sumpa: sapagkat ninakawan ninyo ako, pati ang buong bansang ito.

> Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.

> Dalhin ninyo ang lahat ng ikapu sa kamalig, upang may pagkain sa aking bahay; at subukin ninyo ako ngayon sa pamamagitan nito, sabi ng Panginoon ng mga hukbo, kung hindi ko bubuksan para sa inyo ang mga dungawan ng langit at ibubuhos ko sa inyo ang isang pagpapala hanggang sa wala nang sapat na dako upang paglagyan.

> And I will rebuke the devourer for your sakes, and he shall not destroy the fruits of your ground; neither shall your vine cast her fruit before the time in the field, saith the Lord of hosts. And all nations shall call you blessed: for ye shall be a delightsome land, saith the Lord of hosts. Malachi 3:5–12.

> At aking sasansalain ang mananakmal alang-alang sa inyo, at hindi niya sisirain ang mga bunga ng inyong lupain; ni hindi magpapalaglag ang inyong puno ng ubas ng bunga nito bago ang panahon sa bukid, wika ng Panginoon ng mga hukbo. At tatawagin kayong mapalad ng lahat ng mga bansa; sapagkat kayo’y magiging isang kalugud-lugod na lupain, wika ng Panginoon ng mga hukbo. Malakias 3:5-12.

The alpha foundational external test of 2024 is followed by the capstone internal test of 2026. That capstone test occurs when the windows of heaven are opened, and three places where those open windows are identified in the context of the church triumphant are Malachi three, Miller’s dream and Revelation nineteen. Malachi is the alpha, Miller’s dream is the middle and Revelation is the omega. The test is illustrated by Christ, as the dirt brush man, casting the jewels into the casket. Those jewels are both truths perfectly arranged in their order, and the remnant. The storehouse is where the meat is gathered and distributed. As with the test of manna, the test of Capernaum and the Bread of Heaven—“meat” is the subject.

Ang saligang alphang panlabas na pagsubok ng 2024 ay sinusundan ng panloob na pagsubok na pangwakas ng 2026. Ang pangwakas na pagsubok na iyon ay nagaganap kapag nabubuksan ang mga durungawan ng langit, at ang tatlong pook kung saan tinutukoy ang mga durungawang iyon na nakabukas sa konteksto ng Iglesiang Matagumpay ay ang Malakias 3, ang panaginip ni Miller, at ang Apocalipsis 19. Ang Malakias ang alpha, ang panaginip ni Miller ang gitna, at ang Apocalipsis ang omega. Ang pagsubok ay inilalarawan ni Cristo, bilang ang taong tagawalis ng dumi, na inihuhulog ang mga hiyas sa sisidlan. Ang mga hiyas na iyon ay kapwa mga katotohanang ganap na inayos ayon sa kanilang kaayusan, at ang nalabi. Ang imbakan ang pook kung saan tinitipon at ipinamamahagi ang “pagkain.” Gaya ng sa pagsubok ng maná, ang pagsubok ng Capernaum at ng Tinapay ng Langit—“pagkain” ang paksa.

The “meat” is oil in the parable of the virgins, and it represents character, the Holy Spirit and the prophetic message that brings the Holy Spirit into the hearts and minds of those who develop the character of Christ. The “meat” is Joel’s “new wine” that is cut off from the drunkards of Ephraim. To pass the internal capstone temple test of the second angel you must have passed the external first alpha foundational test. If you haven’t accepted the foundation, you cannot be part of the temple which is raised upon the foundation, but if you are not of the number who passed that foundational test, you will build your spiritual counterfeit house upon sand. John calls that counterfeit spiritual house, “the synagogue of Satan” and Jeremiah, “the assembly of mockers.”

Ang "karne" ay langis sa talinghaga ng mga dalaga, at ito’y kumakatawan sa karakter, sa Espiritu Santo, at sa mensahe ng propesiya na nagdadala ng Espiritu Santo sa mga puso at isipan ng mga humuhubog ng karakter ni Cristo. Ang "karne" ay ang "bagong alak" ni Joel na ipinagkait sa mga lasenggero ng Efraim. Upang makapasa sa panloob na batong-panapos na pagsubok ng templo ng ikalawang anghel, kailangan mo munang makapasa sa panlabas na unang "alpha" na pundasyong pagsubok. Kung hindi mo tinanggap ang pundasyon, hindi ka maaaring maging bahagi ng templong itinatayo sa ibabaw ng pundasyon; ngunit kung hindi ka kabilang sa bilang ng mga nakapasa sa naturang pundasyong pagsubok, itatayo mo ang iyong huwad na espirituwal na bahay sa buhangin. Tinatawag ni Juan ang nasabing huwad na espirituwal na bahay na "sinagoga ni Satanas," at ni Jeremias, "ang kapulungan ng mga manunuya."

Bring ye all the tithes and offerings into the storehouse is the internal test where the seal is impressed. The dirt brush man cast the remnant people of God into the enlarged casket, and in so doing He was illustrating the work of bringing all the tithes into the storehouse. The Levites are the offering that is lifted up when He pours out a blessing from the windows of heaven. The dirt brush man’s jewels are His remnant people and in Isaiah chapter six those remnant people are identified as a tithe.

Ang utos na dalhin ninyo ang lahat ng mga ikapu at mga handog sa kamalig ay ang panloob na pagsubok kung saan ipinapataw ang selyo. Inihagis ng lalaking may panlinis ng dumi ang nalalabing bayan ng Diyos sa pinalaking sisidlan ng mga hiyas, at sa gayong paggawa ay inilalarawan Niya ang gawaing pagdadala ng lahat ng ikapu sa kamalig. Ang mga Levita ang handog na itinaas kapag ibinubuhos Niya ang pagpapala mula sa mga dungawan ng langit. Ang mga hiyas ng lalaking may panlinis ng dumi ay ang Kanyang nalalabing bayan, at sa Isaias kabanata anim ang mga nalabing iyon ay tinukoy bilang ikapu.

> Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. But yet in it shall be a tenth, and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:11–13.

> Nang magkagayo’y sinabi ko, Panginoon, hanggang kailan? At sumagot siya, Hanggang sa ang mga lunsod ay maging wasak na walang tumatahan, at ang mga bahay ay walang tao, at ang lupain ay lubos na tiwangwang, at ilalayo ng Panginoon ang mga tao sa malayo, at magkaroon ng malaking pagkatiwangwang sa gitna ng lupain. Ngunit gayon ma’y may matitira rito na ikasampung bahagi, at ito’y babalik, at kakanin: gaya ng punong terebinto at ng encina, na ang tuod ay nananatili sa kanila kapag inihuhulog nila ang kanilang mga dahon: sa gayo’y ang banal na binhi ang magiging tuod niyon. Isaias 6:11-13.

The Lord identifies the question of “how long” on multiple witnesses as pointing to the Sunday law, and in verse three of Isaiah six the angels proclaim “Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory.” Sister White connects this with the mighty angel of Revelation eighteen.

Itinukoy ng Panginoon, sa pamamagitan ng maraming saksi, na ang tanong na “hanggang kailan” ay tumutukoy sa batas ng Linggo, at sa talatang tatlo ng Isaias anim ay ipinapahayag ng mga anghel, “Banal, banal, banal ang Panginoon ng mga hukbo; ang buong lupa ay puspos ng kaniyang kaluwalhatian.” Iniuugnay ito ni Sister White sa makapangyarihang anghel ng Apocalipsis labing-walo.

> “As they [the angels] see the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song of praise is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of Hosts.’ They are fully satisfied to glorify God; and in His presence, beneath His smile of approbation, they wish for nothing more. In bearing His image, in doing His service and worshiping Him, their highest ambition is fully reached.” Review and Herald, December 22, 1896.

> Habang nakikita nila [ang mga anghel] ang hinaharap, ang panahong mapupuno ng Kanyang kaluwalhatian ang buong daigdig, ang matagumpay na awit ng pagpuri ay umaalingawngaw mula sa isa patungo sa isa pa sa isang malamyos na pag-awit: "Banal, banal, banal ang Panginoon ng mga hukbo." Lubos silang nasisiyahan sa pagluwalhati sa Diyos; at sa Kanyang harapan, sa ilalim ng Kanyang ngiti ng pag-apruba, wala na silang ninanais pa. Sa pagtataglay ng Kanyang wangis, sa pagtupad ng paglilingkod sa Kanya at sa pagsamba sa Kanya, ganap na naabot ang kanilang pinakamataas na mithiin. Review and Herald, Disyembre 22, 1896.

Isaiah six identifies 9/11, when the earth was lightened with the glory of the first voice of Revelation eighteen’s two voices. When Isaiah asked “how long” the history of the chapter is identified as the period from 9/11 unto the Sunday law, where the second voice arrives. Isaiah informs us that at the Sunday law there will be a remnant—who are a tithe. The remnant has substance within them—oil in their vessels.

Tinukoy ng Isaias 6 ang 9/11, nang naliwanagan ang lupa sa kaluwalhatian ng unang tinig sa dalawang tinig ng Apocalipsis 18. Nang itanong ni Isaias, “Gaano katagal,” natukoy ang kasaysayan ng kabanata bilang panahon mula 9/11 hanggang sa Batas ng Linggo, kung saan dumarating ang ikalawang tinig. Ipinabatid sa atin ni Isaias na sa Batas ng Linggo ay magkakaroon ng isang nalabi—na siyang ikapu. Ang nalabi ay may sangkap sa loob nila—langis sa kanilang mga sisidlan.

> But yet in it shall be a tenth [tithe], and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:13.

> Nguni’t gayon ma’y may isang ikasangpung bahagi [ikapu] sa loob nito, at ito’y babalik at magiging pagkain: gaya ng terebinto at ng roble, na sa kanila’y nananatili ang ubod kapag inihuhulog nila ang kanilang mga dahon: kaya’t ang banal na binhi ang magiging ubod nito. Isaias 6:13.

The “tenth” are those who have “returned” in answer to Malachi’s and also Jeremiah’s call to return. They are trees of humanity, combined with Divinity (the holy seed). They will be eaten, for they are not only the messengers, but they are the ensign of the Pentecostal wave loaves; they are the message which the Gentiles shall eat.

Ang "ikapu" ay yaong mga "nagsipanumbalik" bilang pagtugon sa panawagan ni Malachi, at gayon din ni Jeremiah, na manumbalik. Sila ay mga punong-kahoy ng sangkatauhan, na pinagsanib sa Dibinidad (ang banal na binhi). Sila ay kakainin, sapagkat hindi lamang sila ang mga sugo, kundi sila rin ang estandarte ng mga tinapay na iwiniwagayway sa Pentekostes; sila ang mensaheng kakainin ng mga Hentil.

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. Jeremiah 15:19.

> Kaya’t ganito ang sabi ng Panginoon: Kung ikaw ay manunumbalik, ay muli kitang ibabalik, at ikaw ay tatayo sa harap ko; at kung iyong ihiwalay ang mahalaga mula sa hamak, ikaw ay magiging gaya ng aking bibig: manumbalik sila sa iyo; ngunit huwag kang manumbalik sa kanila. Jeremias 15:19.

Jeremiah represents those who ate the message in the angel’s hand, which was the alpha and foundational test represented by August 11, 1840, 1888, and 9/11, for he says he found the words and did eat them.

Si Jeremias ay kumakatawan sa yaong mga kumain ng mensaheng nasa kamay ng anghel, na siyang alpha at saligang pagsubok na kinakatawan ng Agosto 11, 1840, 1888, at 9/11, sapagkat sinabi niyang nasumpungan niya ang mga salita at kinain ang mga iyon.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. Jeremiah 15:16.

> Nasumpungan ang iyong mga salita, at kinain ko ang mga iyon; at ang iyong salita ay naging sa akin ang kagalakan at kasayahan ng aking puso: sapagkat tinatawag ang iyong pangalan sa akin, O Panginoong Diyos ng mga hukbo. Jeremias 15:16.

Jeremiah is called by God’s name when he ate the little book in the angel’s hand, and that message produced joy and rejoicing, as opposed to shame. When God’s name is given to Jeremiah, he is representing the one hundred and forty-four thousand who are Philadelphians.

Si Jeremias ay tinawag sa pangalan ng Diyos nang kinain niya ang munting aklat na nasa kamay ng anghel, at ang mensaheng iyon ay nagbunga ng kagalakan at pagsasaya, sa halip na kahihiyan. Kapag ibinibigay kay Jeremias ang pangalan ng Diyos, siya’y kumakatawan sa isang daan at apatnapu’t apat na libo na mga taga-Filadelfia.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. Revelation 3:12.

> Ang magtagumpay ay gagawin ko siyang haligi sa templo ng aking Diyos, at hindi na siya lalabas pa; at isusulat ko sa kaniya ang pangalan ng aking Diyos, at ang pangalan ng lungsod ng aking Diyos, na siyang Bagong Jerusalem, na bumababa mula sa langit buhat sa aking Diyos; at isusulat ko sa kaniya ang aking bagong pangalan. Pahayag 3:12.

Jeremiah ate the message of 9/11 and suffered the disappointment of July 18, 2020.

Kinain ni Jeremias ang mensahe ng 9/11 at dinanas ang pagkadismaya ng Hulyo 18, 2020.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Jeremiah 15:17, 18.

> Hindi ako umupo sa kapulungan ng mga manunuya, ni nakigalak; umupo akong nag-iisa dahil sa iyong kamay, sapagkat pinuspos mo ako ng poot. Bakit ang aking kirot ay walang patid, at ang aking sugat ay walang kagamutan, na tumatangging gumaling? Ikaw ba’y lubos na magiging gaya ng isang sinungaling sa akin, at gaya ng tubig na natutuyo? Jeremias 15:17, 18.

Jeremiah’s “assembly of the mockers,” is Philadelphia and Smyrna’s “synagogue of Satan,” who say they are Jews, but they are not. Jeremiah did not rejoice for the message he had proclaimed was a false message, producing only shame, not joy. Jeremiah’s “perpetual wound that refused to be healed,” was the three and a half days that the assembly of mockers rejoiced while Jeremiah, Moses and Elijah were dead in the street that ran through the valley of dead dry bones. In the midst of that period of doubt and uncertainty, the Lord asked Jeremiah to return.

Ang “kapulungan ng mga manunuya” ni Jeremias ay ang “sinagoga ni Satanas” nina Filadelfia at Esmirna, na nagsasabing sila ay mga Hudyo, ngunit hindi sila. Hindi nagalak si Jeremias sapagkat ang mensaheng kanyang ipinahayag ay huwad, na nagbubunga lamang ng kahihiyan, hindi ng kagalakan. Ang “walang hanggang sugat na tumatangging maghilom” ni Jeremias ay ang tatlo’t kalahating araw na nagdiriwang ang kapulungan ng mga manunuya, samantalang si Jeremias, si Moises, at si Elias ay patay sa lansangang nagdaraan sa libis ng mga tuyong buto ng mga patay. Sa gitna ng panahong iyon ng pag-aalinlangan at kawalang-katiyakan, hiniling ng Panginoon kay Jeremias na magbalik.

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brasen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:19–21.

> Kaya nga, ganito ang sabi ng Panginoon: Kung ikaw ay magbabalik-loob, muli kitang ibabalik, at ikaw ay tatayo sa harap ko; at kung ihihiwalay mo ang mahalaga sa hamak, ikaw ay magiging gaya ng aking bibig; sila ang manumbalik sa iyo, ngunit huwag kang manumbalik sa kanila. At sa bayang ito ay gagawin kitang isang kutang pader na tansô; at sila’y makikipaglaban sa iyo, ngunit hindi sila magtatagumpay laban sa iyo; sapagkat ako’y sumasaiyo upang iligtas ka at upang ikaw ay sagipin, sabi ng Panginoon. At ililigtas kita mula sa kamay ng masama, at tutubusin kita mula sa kamay ng mabagsik. Jeremias 15:19-21.

If Jeremiah would return, God would make him an army, represented as a brazen wall that both the “wicked” and the “terrible” will fight against, but not prevail. This is the army of the white horses with horsemen arrayed in uniforms of white linen. That army, or brazen wall is raised up when Jeremiah returns; if and when, he separates the precious from the vile. In Ezekiel thirty-seven, the army that Sister White says is God’s remnant people stands up when they have returned. The remnant returns, then stands up a mighty army, when they separate the precious and the vile and they then become God’s mouth. They must rightly divide the word of truth, separating the chaff from the wheat for they are using the same rules adopted by their father, who was a miller who specialized in preparing the very best bread. If they separate the precious from the vile; the truth from the error, they will be God’s watchman when God separates the wicked and the wise.

Kung babalik si Jeremias, gagawin siya ng Diyos na isang hukbo, na inilarawan bilang isang tansong pader na lalabanan ng kapuwa ‘masama’ at ‘kakila-kilabot,’ ngunit hindi magtatagumpay laban dito. Ito ang hukbo ng mga puting kabayo na ang mga mangangabayo ay nakabihis ng mga kasuotang puting lino. Ang hukbong iyon, o ang tansong pader na iyon, ay ibinabangon kapag bumalik si Jeremias; kung at kailan niya ihiwalay ang mahalaga sa hamak. Sa Ezekiel tatlumpu’t pito, ang hukbong sinasabi ni Sister White na siyang nakatitirang bayan ng Diyos ay tumitindig kapag sila’y nakabalik na. Ang nalabi ay bumabalik, at saka tumitindig bilang isang makapangyarihang hukbo, kapag kanilang inihiwalay ang mahalaga mula sa hamak at sila’y nagiging bibig ng Diyos. Narapat nilang wastong hatiin ang salita ng katotohanan, inihihiwalay ang ipa sa trigo, sapagkat ginagamit nila ang gayunding mga tuntuning pinagtibay ng kanilang ama, na isang tagagiling na dalubhasa sa paghahanda ng pinakamainam na tinapay. Kung kanilang ihiwalay ang mahalaga sa hamak; ang katotohanan sa kamalian, sila’y magiging bantay ng Diyos kapag inihiwalay ng Diyos ang masasama at ang pantas.

Jeremiah answered the call to return in 2023, then in 2024 he was disappointed as a large group separated at the foundational test of Rome establishing the vision. Jeremiah rightly separated the precious from the vile, the truth from error, and carried on until the omega internal test at the opening of the windows of heaven. When the heavens are opened, the church triumphant has made herself ready. She passed the foundational external alpha test, then she passed the internal omega test of the windows of heaven. She either passes and becomes part of God’s army, or she is blown out of the windows by the wind. She is cast out into a large field, as was Shebna in Isaiah twenty-two or she is cast into the casket. She is either cast into the casket, or cast out of the temple as Nehemiah cast out Tobiah or Christ cast out the money changers. When the dirt brush man casts the jewels into the casket, the casket is either the Word of God in a new framework of truth or the casket is the temple of God, both of which are symbols of Christ, and Christ is not to be divided.

Tumugon si Jeremias sa tawag na magbalik noong 2023, at noong 2024 ay nadismaya siya nang humiwalay ang isang malaking pangkat sa saligang pagsubok ng Roma sa pagtatatag ng pangitain. Wastong inihiwalay ni Jeremias ang mahalaga sa hamak, ang katotohanan sa kamalian, at nagpatuloy hanggang sa panloob na pagsubok na omega sa pagbubukas ng mga durungawan ng langit. Kapag nabuksan ang mga langit, naihanda na ng Iglesiang nagtatagumpay ang sarili. Nalagpasan niya ang panlabas na saligang pagsubok na alpha, at pagkatapos ay nalagpasan niya ang panloob na pagsubok na omega ng mga durungawan ng langit. Alinman ay pumapasa siya at nagiging bahagi ng hukbo ng Diyos, o siya’y hinihipan ng hangin at itinataboy palabas ng mga durungawan. Itinatapon siya sa isang malawak na parang, gaya ni Sebna sa Isaias dalawampu’t dalawa, o siya’y itinatapon sa kaha. Alinman ay itinatapon siya sa kaha, o itinatapon palabas ng Templo gaya ng ginawa ni Nehemias kay Tobias o ng ginawa ni Cristo sa mga mamamalit ng salapi. Kapag inihagis ng lalaking may brotsang pan-alis ng dumi ang mga hiyas sa kaha, ang kaha ay alinman sa Salita ng Diyos sa isang bagong balangkas ng katotohanan, o ang kaha ay ang Templo ng Diyos, na kapwa mga sagisag ni Cristo, at si Cristo ay hindi dapat hatiin.

> Is Christ divided? was Paul crucified for you? or were ye baptized in the name of Paul? 1 Corinthians 1:13.

> Nahati ba si Cristo? Ipinako ba si Pablo sa krus alang-alang sa inyo? O nabautismuhan ba kayo sa pangalan ni Pablo? 1 Corinto 1:13.

Christ is not separated from Paul. Divinity was not separated from the humanity of Paul. When Paul the human baptized in the name of Divinity their was no division, for the human messenger is combined with the Divine message. Paul was joined to Divinity as certainly as Ephraim was joined to its idols.

Hindi hiwalay si Kristo kay Pablo. Ang Pagka-Diyos ay hindi nahiwalay sa pagkatao ni Pablo. Nang si Pablo, bilang tao, ay nagbinyag sa ngalan ng Pagka-Diyos, walang paghihiwalay, sapagkat ang taong sugo ay nakasanib sa mensaheng mula sa Pagka-Diyos. Si Pablo ay kaisa sa Pagka-Diyos, gaya ng katiyakang si Efraim ay kaisa sa mga diyos-diyosan nito.

Those in Miller’s dream who are cast into the temple (casket), are the tithes of Malachi three who are to be brought into the storehouse, where the meat is stored and distributed. That storehouse is the temple of the one hundred and forty-four thousand, or as Peter stated, “a spiritual house, an holy priesthood.” The casket is the spiritual house and the jewels are the priesthood. For this reason Miller’s dream is recorded on page “81,” a symbol of the Divine High Priest combined with eighty human priests.

Yaong mga nasa panaginip ni Miller na inihagis sa templo (kaha) ay ang mga ikapu ng Malakias 3 na dapat dalhin sa bahay-imbakan, kung saan ang pagkain ay iniimbak at ipinamamahagi. Ang bahay-imbakan na iyon ang templo ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, o, gaya ng sinabi ni Pedro, “isang bahay-espirituwal, isang banal na pagkasaserdote.” Ang kaha ang bahay-espirituwal at ang mga hiyas ang pagkasaserdote. Dahil dito, itinala ang panaginip ni Miller sa pahina “81,” isang sagisag ng Dibinong Dakilang Saserdote na pinagsama sa walumpung makataong saserdote.

In Miller’s dream the dirt brush man illustrates bringing the jewels, (which are Isaiah’s tithes and Malachi’s offerings), when He casts the jewels into the temple, which is the storehouse, which is the casket. There are often two questions involved with the second angel, and the omega test is the second angel in relation to the alpha test and the third litmus test. The call is to return, and the return is demonstrated by bringing all the tithes and offerings into the storehouse, that there might be meat in His house. The two questions here are what is the “meat?” and what is the “storehouse?”

Sa panaginip ni Miller, ang lalaking may brotsang panlinis ay naglalarawan ng pagdadala ng mga hiyas (na siyang mga ikapu ni Isaias at mga handog ni Malakias), kapag Kanyang inihahagis ang mga hiyas sa templo, na siyang kamalig, na siya ring kaha. Madalas ay may dalawang tanong na kaugnay ng ikalawang anghel, at ang pagsubok na omega ay ang ikalawang anghel na may kaugnayan sa pagsubok na alpha at sa ikatlong litmus test. Ang panawagan ay magbalik, at ang pagbabalik ay ipinakikita sa pamamagitan ng pagdadala ng lahat ng mga ikapu at mga handog sa kamalig, upang magkaroon ng pagkain sa Kanyang bahay. Ang dalawang tanong dito ay: ano ang "pagkain?" at ano ang "kamalig?"

If the jewels are the messengers, or if the jewels are the message determines how those two questions are answered. If it is the messengers, then they are the tithe that make up the temple, that is always erected in the second step. If it is the message, it is the message of the Midnight Cry that is brought to perfection as the capstone of the temple, and of the empowerment of the second angel’s message.

Ang pagpapasya kung ang mga hiyas ay mga mensahero o kung ang mga hiyas ay ang mensahe ang magtatakda kung paano sasagutin ang dalawang tanong na iyon. Kung mga mensahero ang tinutukoy, sila ang ikapu na bumubuo sa templo, ang templong laging itinatayo sa ikalawang hakbang. Kung mensahe naman, ito ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi na dinadala sa kasakdalan bilang batong-pangwakas ng templo, at ng pagpapalakas ng mensahe ng ikalawang anghel.

> And said, For this cause shall a man leave father and mother, and shall cleave to his wife: and they twain shall be one flesh? Wherefore they are no more twain, but one flesh. What therefore God hath joined together, let not man put asunder. Matthew 19:5, 6.

> At sinabi, Dahil dito iiwan ng lalaki ang kaniyang ama at ina, at makikipisan sa kaniyang asawa; at silang dalawa ay magiging isang laman? Kaya nga hindi na sila dalawa, kundi isang laman. Kaya’t ang pinag-isa ng Diyos ay huwag paghiwalayin ng tao. Mateo 19:5, 6.

We will continue this study in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> Ipinabalik sa akin ang pagtingin sa pagpapahayag ng unang pagparito ni Cristo. Si Juan ay sinugo sa espiritu at kapangyarihan ni Elias upang ihanda ang daan para kay Jesus. Yaong mga tumanggi sa patotoo ni Juan ay hindi nakinabang sa mga turo ni Jesus. Ang kanilang pagsalungat sa mensaheng nagpauna sa Kaniyang pagdating ay naglagay sa kanila sa kalagayang hindi nila madaling matanggap ang pinakamalakas na katunayan na Siya ang Mesiyas. Pinangunahan ni Satanas ang mga tumanggi sa mensahe ni Juan na magpatuloy pa, hanggang sa tanggihan at ipako sa krus si Cristo. Sa paggawa nito, inilagay nila ang kanilang mga sarili sa kalagayang hindi nila matatanggap ang pagpapala sa araw ng Pentecostes, na sana’y nagturo sa kanila ng daan patungo sa makalangit na santuwaryo. Ipinakita ng pagkapunit ng tabing ng templo na ang mga hain at mga ordinansa ng mga Judio ay hindi na tatanggapin. Naialay na at tinanggap na ang Dakilang Hain, at ang Espiritu Santo na bumaba sa araw ng Pentecostes ay inakay ang mga isipan ng mga alagad mula sa makalupang santuwaryo tungo sa makalangit, kung saan si Jesus ay pumasok sa pamamagitan ng Kaniyang sariling dugo, upang ibuhos sa Kaniyang mga alagad ang mga kapakinabangan ng Kaniyang pagbabayad-sala. Ngunit ang mga Judio ay naiwan sa lubos na kadiliman. Nawala sa kanila ang lahat ng liwanag na sana’y kanilang tinaglay tungkol sa panukala ng kaligtasan, at patuloy pa rin silang nagtiwala sa kanilang walang-kabuluhang mga hain at mga handog. Pumalit na ang makalangit na santuwaryo sa makalupang, ngunit wala silang kaalaman sa pagbabagong iyon. Kaya’t hindi nila natamo ang mga kapakinabangan ng pamamagitan ni Cristo sa banal na dako.

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> Marami ang tumitingin nang may hilakbot sa naging landas ng mga Hudyo sa pagtanggi at pagpako kay Cristo; at habang binabasa nila ang kasaysayan ng Kaniyang kahiya-hiyang paglapastangan, inaakala nilang iniibig nila Siya, at na hindi sana nila Siya ikinaila gaya ni Pedro, ni ipinako Siya sa krus gaya ng ginawa ng mga Hudyo. Ngunit ang Diyos na bumabasa sa mga puso ng lahat ay isinailalim sa pagsubok ang pag-ibig para kay Jesus na kanilang inaangking nadarama. Ang buong langit ay nagmasid nang may sukdulang masidhing interes sa pagtanggap sa unang mensahe ng anghel. Subalit marami na nag-angking umiibig kay Jesus, at nagluha habang binabasa ang salaysay ng krus, ay kinutya ang mabuting balita ng Kaniyang pagparito. Sa halip na tanggapin ang mensahe nang may kagalakan, ipinahayag nila na iyon ay isang pagkakalinlang. Kinapootan nila ang mga umiibig sa Kaniyang pagpapakita at itiniwalag sila mula sa mga iglesia. Ang mga tumanggi sa unang mensahe ay hindi napakinabangan ng ikalawa; ni hindi rin sila napakinabangan ng sigaw sa hatinggabi, na dapat sanang naghanda sa kanila upang makapasok, kalakip ni Jesus sa pamamagitan ng pananampalataya, sa Kabanal-banalang Dako ng makalangit na santuwaryo. At sa pagtanggi sa dalawang naunang mensahe, lubhang nadiliman ang kanilang unawa anupa’t wala silang nakikitang liwanag sa mensahe ng ikatlong anghel, na nagtuturo ng daan patungo sa Kabanal-banalang Dako. Nakita ko na kung paanong ipinako ng mga Hudyo si Jesus, gayon din ipinako sa krus ng mga iglesiang sa pangalan lamang ang mga mensaheng ito, at kaya wala silang kaalaman sa daan patungo sa Kabanal-banalang Dako, at hindi nila mapapakinabangan ang pamamagitan ni Jesus doon. Gaya ng mga Hudyo na nag-aalay ng kanilang mga walang-kabuluhang handog, inihahandog nila ang kanilang mga walang-kabuluhang panalangin sa dakong iniwan na ni Jesus; at si Satanas, na nalulugod sa pandarayang ito, ay nagpapakunwaring relihiyoso at inaakay ang mga isip ng mga nag-aangking Kristiyano patungo sa kaniyang sarili, na kumikilos sa pamamagitan ng kaniyang kapangyarihan, ng kaniyang mga tanda at mga kababalaghang sinungaling, upang itali sila sa kaniyang silo. Early Writings, 259-261.

Back to Articles