Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Two

Таърихи Пинҳонии Ояти Чил — Рақами Ду

The United States, the Patriot Act, and the Path to Prophetic Fulfillment

Иёлоти Муттаҳидаи Амрико, Қонуни ватандӯстӣ ва роҳ ба сӯи иҷрои пешгӯйӣ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 19, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We ended the last article with the sentence that stated, “In 2001 the government of the United States spoke the Patriot Act into law.”

Мақолаи гузаштаамонро бо чунин ҷумла ба анҷом расонда будем: «Дар соли 2001 ҳукумати Иёлоти Муттаҳида Қонуни “Patriot Act”-ро ба ҳукми қонун даровард.»

> “There are many, even of those engaged in this movement for Sunday enforcement, who are blinded to the results which will follow this action. They do not see that they are striking directly against religious liberty. There are many who have never understood the claims of the Bible Sabbath and the false foundation upon which the Sunday institution rests. Any movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy, which for so many ages has steadily warred against liberty of conscience. Sunday observance owes its existence as a so-called Christian institution to ‘the mystery of iniquity;’ and its enforcement will be a virtual recognition of the principles which are the very cornerstone of Romanism. When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.” Testimonies, volume 5, 711.

> «Бисёранд, ҳатто аз ҷумлаи касоне ки дар ин ҳаракат барои таҳмили риояи якшанбе ширкат меварзанд, аз натиҷаҳое, ки аз ин амал пайравӣ хоҳанд кард, кӯр мондаанд. Онҳо намебинанд, ки бевосита бар зидди озодии динӣ зарба мезананд. Бисёранд, ки ҳаргиз даъвоҳои Шанбеи Китоби Муқаддас ва пояи бардурӯғеро, ки муассисаи якшанбе бар он истодааст, дарк накардаанд. Ҳар гуна ҳаракат ба нафъи қонунгузории динӣ, дар ҳақиқат, амали гузашт кардан ба папост, ки дар тӯли асрҳои зиёд пайваста бар зидди озодии виҷдон ҷанг бурдааст. Риояи якшанбе ҳастии худро ҳамчун як муассисаи ба истилоҳ масеҳӣ аз «сирри шарорат» гирифтааст; ва таҳмили он амалан эътирофи он усулҳое хоҳад буд, ки худ санги кунҷи Румгаройӣ мебошанд. Вақте ки миллати мо то ба он андоза аз принсипҳои ҳукумати худ рӯй мегардонад, ки қонуни якшанберо қабул кунад, протестантизм дар ҳамин амал бо папагаройӣ даст ба даст хоҳад дод; ин чизе ҷуз дамидани ҳаёт ба он зулме нахоҳад буд, ки кайҳо боз бо ҳаваси шадид фурсати худро мепоид, то бори дигар ба истибдоди фаъол ҷаҳиш намояд». Testimonies, volume 5, 711.

1888 typified 2001, and it was then that the Blair Bill was introduced, though its failure to be passed, prevented it from prophetically speaking. It became the sign of 66 AD, a siege that was initiated and then mysteriously withdrawn. When it is understood that there are two image of the beast testing periods, and that the second period begins with the Sunday law in the United States, typified by the year 321, and that the period ends when the world Sunday law, typified by 538, is fully enforced; then it demands prophetically that the beginning of the first image of the beast testing period also begins with some type of typification of a Sunday law being spoken. In 1888, the Blair Bill was an attempt to enforce a National Sunday law, and 1888 identifies when the angel of Revelation eighteen descends and lightens the earth with his glory.

Соли 1888 соли 2001-ро ба таври намунавӣ ифода мекард, ва маҳз дар ҳамон вақт лоиҳаи қонуни Блэр пешниҳод гардид, ҳарчанд нокомии он дар қабул шуданаш монеъ шуд, ки он аз нигоҳи пешгӯйона сухан гӯяд. Он ба аломати соли 66 милодӣ табдил ёфт, муҳосирае, ки оғоз шуда, сипас ба таври асроромез бозпас гирифта шуд. Вақте фаҳмида мешавад, ки ду давраи озмоиши сурати ҳайвони ваҳшӣ вуҷуд дорад, ва давраи дуюм бо қонуни якшанбе дар Иёлоти Муттаҳида, ки ба таври намунавӣ бо соли 321 ифода шудааст, оғоз меёбад, ва он давра вақте поён меёбад, ки қонуни ҷаҳонии якшанбе, ки ба таври намунавӣ бо соли 538 ифода шудааст, ба таври комил ба иҷро дароварда шавад; пас аз нигоҳи пешгӯйона ин талаб мекунад, ки оғози давраи аввали озмоиши сурати ҳайвони ваҳшӣ низ бо навъе аз намунасозии гуфта шудани қонуни якшанбе оғоз гардад. Дар соли 1888, лоиҳаи қонуни Блэр кӯшише буд барои ба иҷро даровардани қонуни миллии якшанбе, ва соли 1888 муайян месозад, ки фариштаи Ваҳй боби ҳаждаҳ нузул мекунад ва заминро бо ҷалоли худ мунаввар мегардонад.

The Patriot Act is the typification of a Sunday law that begins the image of the beast testing time in the United States. The United States speaks as a dragon in fulfillment of Revelation chapter thirteen, verse eleven when it enforces the Sunday law. When it enforces that law it will speak as a dragon, and that Sunday law identifies that the image of the beast is fully formed in the United States. At that point the United States has filled up its cup of probationary time, and national apostasy is followed by national ruin. At that point the United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy as the threefold union is established.

Санади «Патриот Акт» намунаи қонуни якшанбе мебошад, ки оғози замони имтиҳони сурати ҳайвонро дар Иёлоти Муттаҳида ба амал меоварад. Иёлоти Муттаҳида ҳамчун аждаҳо сухан мегӯяд, дар иҷрошавии Ваҳй боби сездаҳ, ояти ёздаҳ, ҳангоме ки қонуни якшанберо ҷорӣ мекунад. Вақте ки он қонунро ҷорӣ намояд, он ҳамчун аждаҳо сухан хоҳад гуфт, ва ҳамон қонуни якшанбе нишон медиҳад, ки сурати ҳайвон дар Иёлоти Муттаҳида комилан шакл гирифтааст. Дар он лаҳза Иёлоти Муттаҳида косаи замони имтиҳонии худро пур кардааст, ва пас аз муртадии миллӣ вайронии миллӣ меояд. Дар он лаҳза, бо барқарор гардидани иттиҳоди сеҷониба, Иёлоти Муттаҳида дигар подшоҳии шашуми нубуввати Китоби Муқаддас намемонад.

Alpha and Omega always portrays the end with the beginning and at the beginning of the United States there were three times the United States prophetically spoke that marked the beginning of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. The Declaration of Independence in 1776, followed by the Constitution of 1789 and then the Alien and Sedition Acts of 1798 identify the first three times the United States prophetically spoke. Each of those three publications represented the speaking of the United States. Those three steps led to 1798, the beginning of the United States reigning as the sixth kingdom of Bible prophecy. Those same three waymarks in the beginning of the United States, represent three waymarks that lead to the ending of the United States reigning as the sixth kingdom of Bible prophecy.

Алфа ва Омега ҳамеша интиҳоро бо ибтидо тасвир менамояд, ва дар ибтидои Иёлоти Муттаҳида се бор Иёлоти Муттаҳида ба таври нубувватӣ сухан гуфт, ки оғози Иёлоти Муттаҳидаро ҳамчун подшоҳии шашуми нубуввати Китоби Муқаддас муайян намуд. Эъломияи Истиқлолият дар соли 1776, пас аз он Конститутсия дар соли 1789, ва сипас Қонунҳои Аҷнабиён ва Иғвогарӣ дар соли 1798, се маротибаи аввали сухан гуфтани Иёлоти Муттаҳидаро ба таври нубувватӣ муайян мекунанд. Ҳар яке аз ин се ҳуҷҷати интишоршуда сухан гуфтани Иёлоти Муттаҳидаро ифода менамуд. Ин се қадам ба соли 1798, оғози ҳукмронии Иёлоти Муттаҳида ҳамчун подшоҳии шашуми нубуввати Китоби Муқаддас, оварда расонданд. Ҳамон се аломати роҳ дар оғози Иёлоти Муттаҳида, се аломати роҳеро ифода менамоянд, ки ба анҷоми ҳукмронии Иёлоти Муттаҳида ҳамчун подшоҳии шашуми нубуввати Китоби Муқаддас мебаранд.

The Patriot Act is the first of three times the United States speaks as it comes to its conclusion as the sixth kingdom. The third speaking, that identifies the end of the sixth kingdom is the Sunday law. In the middle of that history the Pelosi Trials of January 6, which began in 2022 were initiated. The trials were a direct rejection of the rights enshrined in the Constitution because the trials were political in nature, and the lawfare was not simply a fabrication of facts, but it was actually a direct attack upon “procedural” and “substantive” law as identified within the Constitution.

Санади «Patriot Act» нахустин аз се борест, ки Иёлоти Муттаҳида, ҳангоме ки ҳамчун подшоҳии шашум ба анҷоми худ мерасад, сухан мегӯяд. Сухани сеюм, ки анҷоми подшоҳии шашумро муайян мекунад, қонуни якшанбе аст. Дар миёни он таърих мурофиаҳои Пелосии 6 январ, ки дар соли 2022 оғоз ёфтанд, роҳандозӣ гардиданд. Он мурофиаҳо радкунии мустақими ҳуқуқҳое буданд, ки дар Конститутсия таҳким ёфтаанд, зеро мурофиаҳо аз табиати сиёсӣ бархӯрдор буданд, ва ин lawfare на фақат сохтакории воқеиятҳо буд, балки дар асл ҳамлаи мустақим бар қонуни «мурофиавӣ» ва «моҳиятӣ» буд, чунонки онҳо дар дохили Конститутсия муайян шудаанд.

The Patriot Act in 2001 was a direct attack upon the “Due Process Clause” which appears in both the Fifth Amendment and the Fourteenth Amendment to the U.S. Constitution. These provide that nobody may be deprived of life, liberty, or property without due process of law. That was 2001, and in 2022 the attack against the Constitution was focused upon both “procedural due process” and “substantive due process.” The word “repudiate” means to deny, and Sister White identifies that at the Sunday law in the United States every principle of the Constitution will be repudiated.

Санади Patriot Act дар соли 2001 ҳамлаи мустақим бар «Due Process Clause» буд, ки ҳам дар Ислоҳи панҷум ва ҳам дар Ислоҳи чордаҳуми Конститутсияи Иёлоти Муттаҳидаи Амрико омадааст. Инҳо муқаррар мекунанд, ки ҳеҷ касро бе раванди қонунии судӣ аз ҳаёт, озодӣ ё моликият маҳрум кардан мумкин нест. Ин дар соли 2001 буд, ва дар соли 2022 ҳамла бар зидди Конститутсия ҳам бар «procedural due process» ва ҳам бар «substantive due process» тамаркуз ёфта буд. Калимаи «repudiate» маънои инкор карданро дорад, ва Хоҳар Уайт муайян месозад, ки ҳангоми қонуни якшанбе дар Иёлоти Муттаҳида ҳар як усули Конститутсия инкор хоҳад шуд.

> “By the decree enforcing the institution of the papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.

> «Бо фармоне ки барпоии мақоми папагиро бар хилофи қонуни Худо таҳмил мекунад, миллати мо худро ба таври комил аз росткорӣ ҷудо хоҳад кард. Вақте ки протестантизм дасти худро аз он варта дароз карда, дасти қудрати Румиро хоҳад гирифт; вақте ки ӯ аз болои он жарфно гузашта, бо рӯҳгароӣ даст хоҳад фишурд; вақте ки, зери таъсири ин иттиҳоди сегона, кишвари мо ҳар як асли Конститутсияи худро ҳамчун ҳукумати протестантӣ ва ҷумҳуриявӣ рад хоҳад кард ва барои густариши дурӯғҳо ва фиребҳои папагӣ шароит фароҳам хоҳад овард, он гоҳ мо метавонем бидонем, ки вақти амалкарди аҷоиби Шайтон фаро расидааст ва ки поён наздик аст.»

> “As the approach of the Roman armies was a sign to the disciples of the impending destruction of Jerusalem, so may this apostasy be a sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return. The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress which prophets have described as the time of Jacob’s trouble. The cries of the faithful, persecuted ones ascend to heaven. And as the blood of Abel cried from the ground, there are voices also crying to God from martyrs’ graves, from the sepulchers of the sea, from mountain caverns, from convent vaults: ‘How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?’

> «Чунон ки наздик омадани лашкарҳои Рум барои шогирдон нишонаи вайроншавии наздикои Ерусалим буд, ҳамчунин ин муртадшавӣ метавонад барои мо нишонае бошад, ки ҳадди таҳаммулпазирии Худо фаро расидааст, ки миқдори шарорати қавми мо пур шудааст, ва ки фариштаи раҳмат наздик аст парвози худро анҷом диҳад ва ҳаргиз бознагардад. Он гоҳ қавми Худо ба он манзараҳои азият ва тангӣ гирифтор хоҳанд шуд, ки анбиё онҳоро ҳамчун замони мусибати Яъқуб тасвир кардаанд. Фарёдҳои мӯъминони вафодор ва таъқибшуда ба осмон боло меравад. Ва чунон ки хуни Ҳобил аз замин нидо мекард, ҳамчунин овозҳое низ ҳастанд, ки ба сӯи Худо аз қабрҳои шаҳидон, аз оромгоҳҳои баҳр, аз ғорҳои кӯҳистон, аз таҳхонаҳои дайрҳо нидо мекунанд: “То кай, эй Худованд, муқаддас ва ростин, ҳукм намекунӣ ва хуни моро аз сокинони замин интиқом намегирӣ?”»

> “The Lord is doing His work. All heaven is astir. The Judge of all the earth is soon to arise and vindicate His insulted authority. The mark of deliverance will be set upon the men who keep God’s commandments, who revere His law, and who refuse the mark of the beast or of his image.

> «Худованд кори Худро анҷом медиҳад. Тамоми осмон ба ҷӯш омадааст. Довари тамоми замин ба зудӣ бархоста, иқтидори таҳқиршудаи Худро барқарор хоҳад кард. Нишони раҳоӣ бар он мардоне гузошта хоҳад шуд, ки аҳкоми Худоро риоя мекунанд, ба шариати Ӯ эҳтиром мегузоранд ва нишони ҳайвон ё сурати онро намепазиранд.

> “God has revealed what is to take place in the last days, that His people may be prepared to stand against the tempest of opposition and wrath. Those who have been warned of the events before them are not to sit in calm expectation of the coming storm, comforting themselves that the Lord will shelter His faithful ones in the day of trouble. We are to be as men waiting for their Lord, not in idle expectancy, but in earnest work, with unwavering faith. It is no time now to allow our minds to be engrossed with things of minor importance. While men are sleeping, Satan is actively arranging matters so that the Lord’s people may not have mercy or justice. The Sunday movement is now making its way in darkness. The leaders are concealing the true issue, and many who unite in the movement do not themselves see whither the undercurrent is tending. Its professions are mild and apparently Christian, but when it shall speak it will reveal the spirit of the dragon. It is our duty to do all in our power to avert the threatened danger. We should endeavor to disarm prejudice by placing ourselves in a proper light before the people. We should bring before them the real question at issue, thus interposing the most effectual protest against measures to restrict liberty of conscience. We should search the Scriptures and be able to give the reason for our faith. Says the prophet: ‘The wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.’” Testimonies, volume 5, 451, 452.

> «Худо он чиро, ки бояд дар айёми охир воқеъ гардад, ошкор кардааст, то ки қавми Ӯ омода бошанд, ки бар зидди тӯфони мухолифат ва ғазаб устувор истанд. Онҳое, ки аз воқеаҳои дар пеш буда огоҳонида шудаанд, набояд бо интизори орому осуда нишаста, худро бо ин тасаллӣ диҳанд, ки Худованд дар рӯзи тангӣ вафодорони Худро паноҳ хоҳад дод. Мо бояд мисли мардуме бошем, ки мунтазири Худованди худанд,—на бо интизории бекорона, балки дар меҳнати ҷиддӣ, бо имони матин ва тағйирнопазир. Акнун вақти он нест, ки бигзорем зеҳни мо ба чизҳои камаҳамият банд шавад. Ҳангоме ки одамон дар хобанд, Шайтон фаъолона корҳоро чунон тадбир мекунад, ки қавми Худованд на раҳму шафқат бинанду на адолат. Ҳаракати рӯзи якшанбе ҳоло дар торикӣ роҳи худро пеш мебарад. Пешвоён масъалаи ҳақиқиро пинҳон медоранд, ва бисёре аз онҳое ки ба ин ҳаракат мепайванданд, худ намебинанд, ки ин ҷараёни пинҳонӣ ба куҷо майл дорад. Изҳороташ мулоим ва зоҳиран масеҳист, аммо вақте ки ба сухан дарояд, рӯҳи аждаҳоро ошкор хоҳад кард. Вазифаи мост, ки ҳар он чиро, ки дар қудрати мост, ба амал оварем, то хатари таҳдидкунанда пешгирӣ гардад. Мо бояд кӯшиш кунем, ки таассубро бо он ки худро ба таври муносиб дар пеши мардум қарор диҳем, безарар гардонем. Мо бояд масъалаи воқеии мавриди ихтилофро назди онҳо пеш оварем ва ба ин васила муассиртарин эътирозро бар зидди чораҳое, ки барои маҳдуд сохтани озодии виҷдон андешида мешаванд, ба миён гузорем. Мо бояд Навиштаҳоро биҷӯем ва тавонем сабаби имони худро баён намоем. Паёмбар мегӯяд: “Шарирон ба шарорат амал хоҳанд кард; ва ҳеҷ яке аз шарирон нахоҳад фаҳмид; аммо хирадмандон хоҳанд фаҳмид.” Testimonies, volume 5, 451, 452.»

Sister White aligns the Sunday law with several last-day waymarks, and in so doing her words reveal “what is to take place in the last days, that His people may be prepared to stand against the tempest of opposition and wrath.” Therefore, the waymarks that she aligns in this passage are to be carefully examined. I am suggesting that the point of reference is the line of prophecy that focuses upon the Constitution of the United States, along with the “speaking” of the nation as an interrelated symbol.

Хоҳар Уайт қонуни якшанберо бо чандин аломати роҳ дар рӯзҳои охир мувофиқ мегардонад, ва бо чунин гуфтори худ ошкор месозад, ки «дар рӯзҳои охир чӣ воқеъ хоҳад шуд, то ки қавми Ӯ омода бошанд, ки бар зидди тӯфони мухолифат ва ғазаб устувор биистанд». Пас, аломатҳои роҳе, ки ӯ дар ин порча бо ҳам мувофиқ мегардонад, бояд бо диққат баррасӣ шаванд. Ман пешниҳод менамоям, ки нуқтаи ишора ҳамон хатти нубувват аст, ки бар Конститутсияи Иёлоти Муттаҳида тамаркуз мекунад, ҳамроҳ бо «сухан гуфтани» миллат ҳамчун рамзи ба ҳам вобаста.

By that, I mean, that the Blair Bill in 1888, the Patriot Act in 2001, and the political prosecutions that were carried out by the Democrats and globalist Republicans beginning in 2022 were each a direct denial of two essential elements of the Constitution. 1888 represents enforcement of Sunday worship, and then in 2001, the change from English law to Roman law. In 2022 “substantive” and “procedural” law was attacked.

Ман он чиро дар назар дорам, ки Қонуни Блэр дар соли 1888, Қонуни Patriot дар соли 2001 ва таъқибҳои сиёсие, ки аз соли 2022 аз ҷониби демократҳо ва ҷумҳурихоҳони глобалист анҷом дода шуданд, ҳар яке инкори мустақими ду унсури муҳими Конститутсия буданд. Соли 1888 татбиқи ибодати рӯзи якшанбе را ифода мекунад, ва сипас, дар соли 2001, гузариш аз ҳуқуқи англисӣ ба ҳуқуқи румӣ. Дар соли 2022 ба ҳуқуқи «моҳиятӣ» ва «мурофиавӣ» ҳамла карда шуд.

Substantive law defines the rights and obligations of individuals and organizations, while procedural law outlines the process for resolving disputes and enforcing the rights and obligations of individuals and organizations. The law defines legal or illegal behavior and sets out the punishments for it. Substantive law covers many legal areas, including criminal, civil, and contract law.

Қонуни моддӣ ҳуқуқу ӯҳдадориҳои шахсони воқеӣ ва ташкилотҳоро муайян мекунад, дар ҳоле ки қонуни мурофиавӣ тартиби ҳаллу фасли баҳсҳо ва татбиқи ҳуқуқу ӯҳдадориҳои шахсони воқеӣ ва ташкилотҳоро баён менамояд. Қонун рафтори ҳуқуқӣ ё ғайриқонуниро муайян карда, барои он ҷазоҳоро муқаррар месозад. Қонуни моддӣ соҳаҳои зиёди ҳуқуқро фаро мегирад, аз ҷумла ҳуқуқи ҷиноятӣ, шаҳрвандӣ ва шартномавӣ.

Criminal law is an excellent example of substantive law. Criminal law defines what actions are considered criminal and the penalties for those crimes. Civil law, however, governs disputes between individuals and organizations, such as breach of contract, personal injury, or property disputes.

Қонуни ҷиноятӣ намунаи бисёр хуби ҳуқуқи моддӣ мебошад. Қонуни ҷиноятӣ муайян мекунад, ки кадом амалҳо ҷиноят ҳисобида мешаванд ва барои он ҷиноятҳо чӣ гуна ҷазо муқаррар мегардад. Аммо ҳуқуқи шаҳрвандӣ баҳсҳоро миёни шахсон ва ташкилотҳо танзим мекунад, масалан вайрон кардани шартнома, расонидани зарари ҷисмонӣ ё баҳсҳои молумулкӣ.

Substantive law is typically written in statutes, regulations, and case law. Statutes are laws passed by legislative bodies, such as national parliaments or state legislature, and regulations are rules and procedures created by administrative agencies. Case law is the law that judges create through their interpretation of statutes, regulations, and the Constitution.

Қонуни моддӣ одатан дар қонунҳо, санадҳои меъёрӣ ва ҳуқуқи прецедентӣ сабт мегардад. Қонунҳо санадҳои ҳуқуқие мебошанд, ки аз ҷониби мақомоти қонунгузор, масалан парламентҳои миллӣ ё маҷлисҳои қонунгузории иёлотҳо, қабул мешаванд; санадҳои меъёрӣ бошанд, қоидаҳо ва тартиботе мебошанд, ки аз ҷониби мақомоти маъмурӣ таҳия мегарданд. Ҳуқуқи прецедентӣ он ҳуқуқест, ки судяҳо тавассути тафсири худ аз қонунҳо, санадҳои меъёрӣ ва Конститутсия ба вуҷуд меоранд.

Procedural law refers to the rules governing the legal process. It outlines how cases move through the legal system, from the initial filing of a complaint to the final resolution. Procedural law covers various legal areas, including civil, criminal, and administrative procedures. The purpose of procedural law is to ensure that the legal process is fair and efficient. It provides a framework for resolving disputes and ensures that everyone involved in the legal process, including judges, lawyers, and litigants, knows what is expected of them.

Ҳуқуқи мурофиавӣ ба қоидаҳое ишора мекунад, ки раванди ҳуқуқиро танзим менамоянд. Он муайян месозад, ки парвандаҳо чӣ гуна дар низоми ҳуқуқӣ аз пешниҳоди ибтидоии даъво то ҳалли ниҳоӣ пеш мераванд. Ҳуқуқи мурофиавӣ соҳаҳои гуногуни ҳуқуқиро дар бар мегирад, аз ҷумла мурофиаҳои шаҳрвандӣ, ҷиноятӣ ва маъмурӣ. Ҳадафи ҳуқуқи мурофиавӣ таъмини он аст, ки раванди ҳуқуқӣ одилона ва самаранок бошад. Он барои ҳалли баҳсҳо чаҳорчӯба фароҳам меоварад ва кафолат медиҳад, ки ҳамаи иштирокдорони раванди ҳуқуқӣ, аз ҷумла судяҳо, ҳуқуқшиносон ва тарафҳои даъвогар, донанд, ки аз онҳо чӣ интизор меравад.

Substantive and procedural law are intended to work together to ensure justice is served. Substantive law defines the rights and obligations of individuals and organizations, while procedural law outlines the process for resolving disputes and enforcing those rights and obligations. In other words, substantive law defines legal or illegal behavior and the consequences of illegal behavior, while procedural law outlines how those legal issues are resolved.

Ҳуқуқи моддӣ ва ҳуқуқи мурофиавӣ барои он пешбинӣ шудаанд, ки якҷо амал намуда, адолатро таъмин созанд. Ҳуқуқи моддӣ ҳуқуқҳо ва уҳдадориҳои ашхос ва ташкилотҳоро муайян мекунад, дар ҳоле ки ҳуқуқи мурофиавӣ тартиби ҳаллу фасли баҳсҳо ва татбиқи он ҳуқуқҳо ва уҳдадориҳоро муқаррар менамояд. Ба ибораи дигар, ҳуқуқи моддӣ рафтори қонунӣ ё ғайриқонунӣ ва паёмадҳои рафтори ғайриқонуниро муайян мекунад, дар ҳоле ки ҳуқуқи мурофиавӣ нишон медиҳад, ки ин масъалаҳои ҳуқуқӣ чӣ гуна ҳаллу фасл карда мешаванд.

In 2001, the Patriot Act removed the right of habeas corpus. “Habeas corpus” is a Latin term that translates to “you shall have the body.” It refers to a legal principle that protects individuals from unlawful detention by requiring a court to examine the lawfulness of a person’s imprisonment. Habeas corpus is a fundamental right in many legal systems, especially those influenced by English common law. It ensures that a person cannot be held in custody without just cause and allows them to challenge the legality of their detention before a judge.

Соли 2001 Қонуни Патриот ҳуқуқи habeas corpus-ро бекор кард. «Habeas corpus» истилоҳи лотинӣ аст, ки ба маънои «шумо баданро хоҳед дошт» тарҷума мешавад. Он ба як асли ҳуқуқӣ ишора мекунад, ки шахсонро аз боздошти ғайриқонунӣ муҳофизат менамояд, зеро аз суд талаб мекунад, ки қонуният доштани ҳабси шахсро баррасӣ кунад. Habeas corpus дар бисёр низомҳои ҳуқуқӣ, махсусан дар онҳое, ки аз ҳуқуқи умумии англисӣ таъсир гирифтаанд, ҳуқуқи бунёдӣ ба шумор меравад. Он кафолат медиҳад, ки шахсро бе сабаби одилона дар ҳабс нигоҳ доштан мумкин нест ва ба ӯ имкон медиҳад, ки қонуният доштани боздошти худро назди судя мавриди баҳс қарор диҳад.

A “Due Process Clause” appears in both the Fifth Amendment and the Fourteenth Amendment to the U.S. Constitution. These provide that nobody may be deprived of life, liberty, or property without due process of law. Courts have developed two branches of due process doctrine: procedural due process and substantive due process. In 2001, with the Patriot Act habeas corpus was removed as a right, and English law was replaced by Roman law. English law defines that a person is considered innocent until proven guilty, and Roman law identifies that a person is considered guilty until proven innocent. In the Pelosi Trials of 2022, both procedural and substantive due process was trampled upon. Both substantive law and procedural law were applied in the Pelosi Trials in the exact opposite of their intended constitutional purpose.

Дар ҳам Ислоҳи Панҷум ва ҳам Ислоҳи Чордаҳуми Конститутсияи Иёлоти Муттаҳидаи Амрико як «банди мурофиаи ҳуқуқии лозим» мавҷуд аст. Инҳо муқаррар мекунанд, ки ҳеҷ касро бе мурофиаи ҳуқуқии лозим аз ҳаёт, озодӣ ё моликият маҳрум кардан мумкин нест. Додгоҳҳо ду шохаи таълимоти мурофиаи ҳуқуқии лозимро инкишоф додаанд: мурофиаи ҳуқуқии лозими мурофиавӣ ва мурофиаи ҳуқуқии лозими моҳиятӣ. Дар соли 2001, бо қабули Patriot Act, habeas corpus ҳамчун ҳуқуқ аз байн бардошта шуд ва ҳуқуқи англисӣ бо ҳуқуқи румӣ иваз гардид. Ҳуқуқи англисӣ муайян мекунад, ки шахс то замони исботи гунаҳкорӣ бегуноҳ шумурда мешавад, ва ҳуқуқи румӣ муайян месозад, ки шахс то замони исботи бегуноҳӣ гунаҳкор шумурда мешавад. Дар мурофиаҳои Пелосии соли 2022, ҳам мурофиаи ҳуқуқии лозими мурофиавӣ ва ҳам мурофиаи ҳуқуқии лозими моҳиятӣ поймол карда шуданд. Ҳам ҳуқуқи моҳиятӣ ва ҳам ҳуқуқи мурофиавӣ дар мурофиаҳои Пелосӣ айнан бар хилофи мақсади конститутсионии пешбинишудаи онҳо татбиқ карда шуданд.

The distinction between substantive due process and procedural due process lies in the different aspects of law and rights that each concept protects within the framework of the U.S. Constitution, particularly under the Due Process Clauses of the Fifth and Fourteenth Amendments.

Фарқияти миёни раванди муносиби моддӣ ва раванди муносиби мурофиавӣ дар он аст, ки ҳар яке аз ин мафҳумҳо дар доираи Конститутсияи Иёлоти Муттаҳида, бахусус тибқи бандҳои раванди муносиб дар Ислоҳҳои Панҷум ва Чордаҳум, ҷанбаҳои гуногуни қонун ва ҳуқуқҳоро ҳифз мекунад.

Substantive due process is concerned with the fundamental rights and liberties that the government cannot infringe upon, regardless of the procedure used. It protects certain rights from government interference even if the proper procedures are followed. Substantive due process involves rights that are deemed fundamental, such as the right to privacy, the right to marry, and the right to raise one’s children. These rights are protected from government intrusion unless there is a compelling state interest. It serves as a check on the government’s power, ensuring that laws and regulations do not violate fundamental liberties.

Расмиёти моҳиятан одилона ба ҳуқуқҳо ва озодиҳои бунёдӣ дахл дорад, ки ҳукумат, сарфи назар аз тартибе, ки ба кор бурда мешавад, наметавонад онҳоро нақз намояд. Он баъзе ҳуқуқҳоро аз дахолати ҳукумат ҳифз мекунад, ҳатто агар тартиботи дуруст риоя шуда бошад. Расмиёти моҳиятан одилона ҳуқуқҳоеро дар бар мегирад, ки бунёдӣ шумурда мешаванд, монанди ҳуқуқ ба махфият, ҳуқуқи издивоҷ кардан ва ҳуқуқи тарбияи фарзандони худ. Ин ҳуқуқҳо аз таҷовузи ҳукумат ҳифз карда мешаванд, магар он ки манфиати бартаридоштаи давлат мавҷуд бошад. Он ҳамчун маҳдудкунандае бар қудрати ҳукумат хизмат мекунад ва кафолат медиҳад, ки қонунҳо ва муқаррарот озодиҳои бунёдиро нақз накунанд.

Procedural due process is concerned with the procedures that the government must follow before it deprives an individual of life, liberty, or property. It ensures that individuals receive fair and impartial treatment through proper legal processes. Procedural due process requires the government to follow certain steps or procedures, such as providing notice, a fair hearing, and an opportunity to be heard, before depriving someone of their rights. It emphasizes the methods by which laws are enforced, ensuring that the government acts in a just and fair manner.

Раванди қонунии мурофиавӣ ба тартиботе дахл дорад, ки ҳукумат бояд пеш аз он ки шахсеро аз ҳаёт, озодӣ ё моликият маҳрум созад, риоя намояд. Он кафолат медиҳад, ки ашхос тавассути равандҳои дурусти ҳуқуқӣ муносибати одилона ва беғаразона дарёфт кунанд. Раванди қонунии мурофиавӣ аз ҳукумат талаб мекунад, ки пеш аз маҳрум сохтани касе аз ҳуқуқҳояш қадамҳо ё расмиёти муайянеро риоя намояд, монанди расондани огоҳинома, баргузории муҳокимаи одилона ва фароҳам овардани имкони шунида шудан. Он ба усулҳое таъкид мекунад, ки қонунҳо тавассути онҳо татбиқ мегарданд ва таъмин месозад, ки ҳукумат ба тарзи одилона ва боинсофона амал намояд.

The lawfare that has been manifested since the Pelosi Trials began, represents a denial of both substantive and procedural due process. The fundamental rights of American citizens were openly and successfully denied. The false flag operations and the open corruption of the alphabet agencies of the United States has been regularly exposed since even before the Pelosi Trials began, but the legal procedures that have been employed by the globalists of both parties since the Pelosi Trials began, represents a clear illustration of the destruction of procedural due process.

Ҷанги ҳуқуқие, ки аз замони оғози Мурофиаҳои Пелосӣ зоҳир гардидааст, инкор намудани ҳам мурофиаи одилонаи моҳиятӣ ва ҳам мурофиаи одилонаи расмиро ифода мекунад. Ҳуқуқҳои бунёдии шаҳрвандони Амрико ошкоро ва бо муваффақият маҳрум карда шуданд. Амалиётҳои парчами дурӯғин ва фасоди ошкори ниҳодҳои ҳарфии Иёлоти Муттаҳида пайваста фош мешуданд, ҳатто аз пеш аз оғози Мурофиаҳои Пелосӣ, аммо расмиёти ҳуқуқие, ки аз ҷониби глобалистони ҳар ду ҳизб аз замони оғози Мурофиаҳои Пелосӣ ба кор бурда шудаанд, намунаи равшани вайронсозии мурофиаи одилонаи расмиро ифода мекунад.

Earlier in the article we read, “Any movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy, which for so many ages has steadily warred against liberty of conscience. Sunday observance owes its existence as a so-called Christian institution to ‘the mystery of iniquity;’ and its enforcement will be a virtual recognition of the principles which are the very cornerstone of Romanism. When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.”

Пештар дар мақола мо чунин хондем: «Ҳар гуна ҳаракат ба тарафдории қонунгузории динӣ дар асл амали гузашт ба папагӣ мебошад, ки дар тӯли асрҳои бисёр пайваста бар зидди озодии виҷдон ҷанг бурдааст. Риояи якшанбе ҳамчун ба истилоҳ муассисаи масеҳӣ вуҷуди худро аз “асрори шарорат” мегирад; ва таҳмили он дар амал эътирофи усулҳое хоҳад буд, ки худ санги кунҷи Румпарастӣ мебошанд. Вақте ки миллати мо то ба он дараҷа аз усулҳои ҳукумати худ рӯй мегардонад, ки қонуни якшанберо ба тасвиб мерасонад, протестантизм дар ҳамин амал бо попгароӣ даст ба даст хоҳад дод; ин чизе ҷуз дамидани ҳаёт ба он истибдоде нахоҳад буд, ки дер боз бо шавқи зиёд фурсати худро мепоид, то боз ба худкомагии фаъолона ҷаҳида дарояд».

In the line of history that can be represented with the Constitution of the United States there are three specific waymarks representing some element of the Constitution in both the beginning and the ending of the United States. Each of those three waymarks are political actions, and therefore symbolize the speaking of the United States. The third of those three waymarks in the beginning, that marked 1798, was the Alien and Sedition Acts and the third of those waymarks at the ending is when the United States enforces a Sunday law, and speaks as a dragon in fulfillment of Revelation chapter thirteen, verse eleven.

Дар хатти таърихе, ки метавонад бо Конститутсияи Иёлоти Муттаҳида муаррифӣ гардад, се аломати мушаххаси роҳ вуҷуд дорад, ки баъзе унсури Конститутсияро ҳам дар ибтидо ва ҳам дар анҷоми Иёлоти Муттаҳида намояндагӣ мекунанд. Ҳар яке аз он се аломати роҳ амалҳои сиёсӣ мебошанд ва бинобар ин сухан гуфтани Иёлоти Муттаҳидаро рамзӣ менамоянд. Саввумин аз он се аломати роҳ дар ибтидо, ки соли 1798-ро нишонгузорӣ намуд, Қонунҳои «Бегонагон ва Фитнаангезӣ» буданд; ва саввумин аз он аломатҳои роҳ дар анҷом он вақт аст, ки Иёлоти Муттаҳида қонуни якшанберо татбиқ мекунад ва ҳамчун аждаҳо сухан мегӯяд, дар иҷрои Ваҳй, боби сездаҳ, ояти ёздаҳ.

The prophetic history of the United States begins when, as represented by the earth, it opened its mouth and swallowed up the flood of the dragon’s persecution.

Таърихи пешгӯйонаи Иёлоти Муттаҳида аз он оғоз меёбад, ки он, чунонки бо замин тасвир шудааст, даҳони худро кушода, селоби таъқиботи аждаҳоро фурӯ бурд.

> And the serpent cast out of his mouth water as a flood after the woman, that he might cause her to be carried away of the flood. And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. Revelation 12:15, 16.

> Ва мор аз даҳони худ аз ақиби зан обро чун сел берун андохт, то ки ӯро сел бурда барад. Ва замин ба зан ёрӣ расонд, ва замин даҳони худро кушода, селеро, ки аждаҳо аз даҳони худ берун андохта буд, фурӯ бурд. Ваҳй 12:15, 16.

In 1776, the beast that was to arise from the earth, and ultimately become the sixth kingdom of Bible prophecy in 1798, swallowed up the flood of persecution against God’s people by establishing a nation with a Constitution that protested against the tyrants of European royalty and the tyrants of the papal church.

Дар соли 1776 он ҳайвоне, ки мебоист аз замин бархезад ва дар ниҳоят дар соли 1798 ба подшоҳии шашуми пешгӯии Китоби Муқаддас табдил ёбад, селоби таъқиботро бар зидди қавми Худо фурӯ бурд, ба воситаи барпо намудани миллате бо Қонуни асосие, ки бар зидди золимони шоҳигарии Аврупо ва золимони калисои папагӣ эътироз мекард.

The Declaration of Independence in 1776 typified the Patriot Act of 2001. The Constitution of 1789 typified the Pelosi Trials beginning in 2022. The Alien and Sedition Acts of 1798 typified the Sunday law in the United States.

Эъломияи Истиқлолият дар соли 1776 ба таври рамзӣ Санади «Патриот»-и соли 2001-ро пешнамуна намуд. Конститутсияи соли 1789 ба таври рамзӣ мурофиаҳои Пелосиро, ки аз соли 2022 оғоз ёфтанд, пешнамуна намуд. Санадҳои «Аҷнабиён ва Фитнаангезӣ»-и соли 1798 ба таври рамзӣ қонуни якшанберо дар Иёлоти Муттаҳида пешнамуна намуданд.

The pronouncement of independence by the American patriots in 1776 represented the announcement of the loss of independence with the Patriot Act of 2001. The Constitution of 1789 represented the Pelosi Trials beginning in 2022. The Alien and Sedition Acts represents the Sunday law. The history of the repudiation of every principle of the Constitution represents a progressive overturning of the Constitution that ends at the Sunday law.

Эълони истиқлол аз ҷониби ватандӯстони амрикоӣ дар соли 1776 баёнгари эълони аз даст рафтани истиқлол бо Қонуни Патриотии соли 2001 буд. Конститутсияи соли 1789 баёнгари муҳокимаҳои Пелосӣ, ки аз соли 2022 оғоз ёфтанд, буд. Қонунҳои «Дар бораи бегонагон ва фитнаангезӣ» рамзи қонуни якшанбе мебошанд. Таърихи рад кардани ҳар як принсипи Конститутсия ифодагари як барҳамзании тадриҷии Конститутсия мебошад, ки ба қонуни якшанбе анҷом меёбад.

These lines all align in the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven. In this article we quoted four paragraphs from Testimonies, volume 5, 451, 452.

Ин ҳама хатҳо дар таърихи пинҳонии ояти чиҳилуми боби ёздаҳуми китоби Дониёл бо ҳам мувофиқат мекунанд. Дар ин мақола мо аз «Шаҳодатҳо», ҷилди 5, саҳ. 451, 452, чор банд иқтибос овардем.

We will look closer at those paragraphs in the next article.

Мо дар мақолаи навбатӣ ба он бандҳо аз наздиктар назар хоҳем афканд.

Back to Articles