Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Eleven

Ваҳйи Исои Масеҳ — Шумораи ёздаҳ

The Image of the Beast

Сурати Ваҳшӣ

Author

Jeff Pippenger

Published

November 5, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> And there appeared another wonder in heaven; and behold a great red dragon, having seven heads and ten horns, and seven crowns upon his heads. And his tail drew the third part of the stars of heaven, and did cast them to the earth: and the dragon stood before the woman which was ready to be delivered, for to devour her child as soon as it was born. And she brought forth a man child, who was to rule all nations with a rod of iron: and her child was caught up unto God, and to his throne. And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. And there was war in heaven: Michael and his angels fought against the dragon; and the dragon fought and his angels, And prevailed not; neither was their place found any more in heaven. And the great dragon was cast out, that old serpent, called the Devil, and Satan, which deceiveth the whole world: he was cast out into the earth, and his angels were cast out with him. And I heard a loud voice saying in heaven, Now is come salvation, and strength, and the kingdom of our God, and the power of his Christ: for the accuser of our brethren is cast down, which accused them before our God day and night. And they overcame him by the blood of the Lamb, and by the word of their testimony; and they loved not their lives unto the death. Therefore rejoice, ye heavens, and ye that dwell in them. Woe to the inhabiters of the earth and of the sea! for the devil is come down unto you, having great wrath, because he knoweth that he hath but a short time. And when the dragon saw that he was cast unto the earth, he persecuted the woman which brought forth the man child. And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. And the serpent cast out of his mouth water as a flood after the woman, that he might cause her to be carried away of the flood. And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. And the dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ. Revelation 12:1–17.

> Ва аломати дигаре дар осмон зоҳир шуд; ва инак, аждаҳои бузурги сурх, ки ҳафт сар ва даҳ шох дошт, ва бар сарҳояш ҳафт тоҷ буд. Ва думи ӯ сеяки ситораҳои осмонро кашида, онҳоро бар замин афканд; ва аждаҳо пеши он зане истод, ки наздик буд бизояд, то чун кӯдакаш таваллуд шавад, ӯро биламояд. Ва ӯ фарзанди писаре ба дунё овард, ки бояд ҳамаи халқҳоро бо асои оҳанин ҳукмронӣ кунад; ва кӯдаки ӯ ба ҳузури Худо ва ба тахти Ӯ гирифта шуд. Ва зан ба биёбон гурехт, ки дар он ҷо барои ӯ аз ҷониби Худо ҷойе тайёр шуда буд, то вайро дар он ҷо як ҳазору дусаду шаст рӯз парвариш кунанд. Ва дар осмон ҷанг барпо шуд: Микоил ва фариштагонаш бар зидди аждаҳо ҷанг карданд; ва аждаҳо ва фариштагонаш ҷанг карданд, вале ғолиб наомаданд; ва дигар барои онҳо дар осмон ҷойе ёфт нашуд. Ва аждаҳои бузург, он мори қадимӣ, ки Иблис ва Шайтон хонда мешавад ва тамоми ҷаҳонро фиреб медиҳад, берун андохта шуд: ӯ бар замин андохта шуд, ва фариштагонаш бо ӯ андохта шуданд. Ва овози баланде дар осмон шунидам, ки мегуфт: «Акнун наҷот ва қудрат ва подшоҳии Худои мо ва салоҳияти Масеҳи Ӯ фаро расидааст; зеро айбдоркунандаи бародарони мо, ки онҳоро рӯзу шаб назди Худои мо айбдор мекард, сарнагун карда шуд. Ва онҳо бар ӯ ба воситаи хуни Барра ва ба воситаи каломи шаҳодати худ ғолиб омаданд; ва ҷони худро то ба марг дӯст надоштанд. Пас, эй осмонҳо ва сокинони онҳо, шодӣ кунед. Вой бар сокинони замин ва баҳр! зеро иблис назди шумо бо ғазаби азим фуруд омадааст, чунки медонад, ки вақти андаке дорад». Ва чун аждаҳо дид, ки бар замин андохта шудааст, он занро, ки фарзанди писарро таваллуд карда буд, таъқиб кард. Ва ба он зан ду боли уқоби бузург дода шуд, то ба биёбон, ба ҷои худ, парвоз кунад, ки дар он ҷо вай аз рӯйи мор як замон, ду замон ва ним замон парвариш меёбад. Ва мор аз даҳони худ аз паси зан обро мисли селе берун андохт, то ӯро сел бибарад. Вале замин ба зан ёрӣ дод, ва замин даҳони худро кушода, селеро, ки аждаҳо аз даҳони худ берун андохта буд, фурӯ бурд. Ва аждаҳо бар зан ба ғазаб омад, ва рафт, то бо бақияи насли ӯ, ки аҳкоми Худоро риоя мекунанд ва шаҳодати Исои Масеҳро доранд, ҷанг кунад. Ваҳй 12:1–17.

The first battle in the great controversy between Christ and Satan, began in the third heaven with Lucifer’s rebellion, and that first battle typifies the last battle in the first heaven. There is more warfare, for at the end of the thousand-year millennium, Satan is loosed for a little season, and mounts an attack against Jerusalem, but that battle has no possibility of victory. The battle in the third heaven at the beginning, which represents the battle in the first heaven at the end, was carried out while probation was open.

Аввалин ҷанг дар низои бузург миёни Масеҳ ва Шайтон дар осмони сеюм бо исёни Люсифер оғоз ёфт, ва он ҷанги аввал намунаи ҷанги охирин дар осмони якум мебошад. Ҷангҳои дигар низ ҳастанд, зеро дар анҷоми ҳазорсолаи ҳазорсола Шайтон барои муддати кӯтоҳе раҳо карда мешавад ва бар зидди Уршалим ҳамла меорад, аммо он ҷанг ҳеҷ имкони пирӯзӣ надорад. Он ҷанг дар осмони сеюм дар ибтидо, ки намояндаи ҷанг дар осмони якум дар анҷом аст, дар ҳоле анҷом дода шуд, ки вақти имтиёз ҳанӯз боз буд.

The “woman” that is pregnant with child, represents God’s church throughout history, and in the history of Christ she was about to give birth to the man child Jesus. In the last days, she gives birth to twins. Just before the Sunday law she births the one hundred and forty-four thousand, of Revelation seven, and at the Sunday law she begins the travail of birthing the great multitude of Revelation seven. Her twins are not identical, but they are twins, and the first born is Elijah and the younger son is Moses.

«Зане», ки ҳомиладор аст, калисои Худоро дар тӯли таърих муаррифӣ мекунад, ва дар таърихи Масеҳ ӯ дар остонаи таваллуд кардани фарзанди писар, Исо, буд. Дар рӯзҳои охир вай дугониконро таваллуд мекунад. Андак пеш аз қонуни якшанбе ӯ саду чилу чор ҳазор нафари Ваҳйи ҳафтро таваллуд мекунад, ва ҳангоми қонуни якшанбе ӯ дарди зоиши ба ҷаҳон овардани анбӯҳи бузурги Ваҳйи ҳафтро оғоз мекунад. Дугоникони вай якхела нестанд, аммо онҳо дугониканд, ва нахустзода Илёс аст ва писари хурдӣ Мусо мебошад.

In the beginning of spiritual Israel, the dragon of pagan Rome was waiting to devour the man child Jesus, and the dragon of modern Rome is now waiting to devour the man child of the one hundred and forty-four thousand. As pagan Rome persecuted the early Christian church, modern Rome will repeat the persecution during the Sunday law crisis. In the early Christian church, the woman fled into the wilderness for twelve hundred and sixty literal years, and the persecution of the Sunday law crisis is symbolized by the forty-two months of Revelation thirteen and verse five. In the wilderness God’s people have a place prepared for them where they are fed and nourished.

Дар ибтидои Исроили рӯҳонӣ, аждаҳои Руми бутпараст интизор буд, то тифли нарина — Исоро — фурӯ барад, ва акнун аждаҳои Руми муосир интизор аст, то тифли наринаи саду чиҳилу чаҳор ҳазорро фурӯ барад. Чунон ки Руми бутпараст калисои аввали масеҳиро таъқиб кард, Руми муосир низ дар вақти буҳрони қонуни якшанбе ин таъқибро такрор хоҳад кард. Дар калисои аввали масеҳӣ, зан ба биёбон барои як ҳазору дусаду шаст соли воқеӣ гурехт, ва таъқиби буҳрони қонуни якшанбе ба воситаи чиҳилу ду моҳи Ваҳй, боби сездаҳ, ояти панҷ, рамзӣ нишон дода шудааст. Дар биёбон қавми Худо барои худ ҷойи омодашуда доранд, ки дар он ҷо ба онҳо ғизо дода мешавад ва парвариш меёбанд.

In Revelation chapter eight, and verse thirteen, the last three trumpets are identified as three woes. The woes in Revelation represent the trumpet judgments of Islam against the powers that pass Sunday laws. In the warfare that is illustrated in chapter twelve, the role of Islam is identified when it states, “Woe to the inhabiters of the earth and of the sea! for the devil is come down unto you, having great wrath, because he knoweth that he hath but a short time.” The persecution that Jezebel accomplishes through her apostate husband Ahab, is directed at the “earth” beast and the “sea” beast.

Дар китоби Ваҳй, боби ҳаштум ва ояти сездаҳум, се карнайи охирин ҳамчун се вой муайян карда шудаанд. Войҳо дар китоби Ваҳй довариҳои карнайи Исломро бар зидди қудратҳое ифода мекунанд, ки қонунҳои якшанберо ҷорӣ месозанд. Дар набардие, ки дар боби дувоздаҳум тасвир шудааст, нақши Ислом муайян карда мешавад, он ҷо ки мегӯяд: «Вой бар сокинони замин ва баҳр! зеро иблис назди шумо фуруд омадааст, бо ғазаби азим, чун медонад, ки вақти каме дорад». Таъқибе, ки Изобал ба воситаи шавҳари муртадаш Аҳъоб ба амал меоварад, ба ҳайвони «замин» ва ҳайвони «баҳр» равона карда шудааст.

The movement of the mighty angel of Revelation eighteen, as with every reform movement, has four primary waymarks that lead to and include the judgment. For the movement of the first angel, those four waymarks were August 11, 1840, the first disappointment in the Spring of 1843, the arrival of the message of the Midnight Cry August 12 through 17 in 1844, and the opening of the judgment on October 22, 1844. Each of those four waymarks possessed the same overlying theme of “time.” August 11, 1840, was a fulfillment of the time prophecy of Revelation chapter nine, and verse fifteen. The first disappointment of 1843, represented a failed prediction of time. The Midnight Cry message was the correction of the previously failed prediction of time, and October 22, 1844, was the fulfillment of the predicted time of the message of the Midnight Cry.

Ҳаракати фариштаи қавии Ваҳй боби ҳаждаҳ, мисли ҳар як ҳаракати ислоҳотӣ, чор нишонаҳои асосӣ дорад, ки ба доварӣ мебаранд ва онро дар бар мегиранд. Барои ҳаракати фариштаи аввал, он чор нишона инҳо буданд: 11 августи соли 1840, ноумедии аввал дар баҳори соли 1843, расидани паёми Нидои Нимашаб аз 12 то 17 августи соли 1844, ва оғози доварӣ дар 22 октябри соли 1844. Ҳар яке аз ин чор нишона ҳамон мавзӯи фарогири «вақт»-ро дар худ дошт. 11 августи соли 1840 иҷрои пешгӯии вақт дар Ваҳй боби нӯҳум, ояти понздаҳум буд. Ноумедии аввалини соли 1843 ифодагари пешгӯии нокомшудаи вақт буд. Паёми Нидои Нимашаб ислоҳи он пешгӯии пештар нокомшудаи вақт буд, ва 22 октябри соли 1844 иҷрои вақти пешгӯишудаи паёми Нидои Нимашаб буд.

The movement of the third angel has those same four waymarks, for they exist in every reform line, and as with all of those four waymarks of every reform line, each waymark possesses the same prophetic theme. Islam of the third woe, is the theme of the four waymarks in the movement of the one hundred and forty-four thousand. On September 11, 2001 Islam of the third woe was released and then restrained. The failed prediction of July 18, 2020 identified an Islamic attack upon Nashville, Tennessee, and represented Islam of the third woe. The message that awakens the dead dry bones that are in the street of Revelation eleven, is the perfect and final fulfillment of the Midnight Cry message, and it represents a correction of the Nashville prediction (without the element of time). It will be fulfilled at the fourth waymark, which is the Sunday law, where Islam of the third woe will strike the United States because of its enforcement of the soon-coming Sunday law.

Ҳаракати фариштаи сеюм ҳамон чор аломати роҳро дорад, зеро онҳо дар ҳар хатти ислоҳот вуҷуд доранд; ва чунон ки дар бораи ҳамаи он чор аломати роҳи ҳар хатти ислоҳот аст, ҳар як аломати роҳ ҳамон як мавзӯи нубувватиро дорост. Исломи войи сеюм мавзӯи он чор аломати роҳ дар ҳаракати яксаду чилу чор ҳазор аст. 11 сентябри соли 2001 Исломи войи сеюм озод карда шуд ва сипас боздошта гардид. Пешгӯии нокомшудаи 18 июли соли 2020 ҳамлаи исломиро бар Нэшвилл, Теннесси, муайян кард ва намояндаи Исломи войи сеюм буд. Паёме, ки устухонҳои хушки мурдаеро, ки дар кӯчаи Ваҳй 11 ҳастанд, бедор мекунад, иҷрои комил ва ниҳоии паёми Нидои Нимашаб аст, ва он ислоҳи пешгӯии Нэшвиллро ифода мекунад (бе унсури вақт). Он дар аломати роҳи чорум, ки қонуни якшанбе аст, ба иҷро хоҳад расид, ҷое ки Исломи войи сеюм ба Иёлоти Муттаҳида зарба хоҳад зад, ба сабаби татбиқи қонуни якшанбеи ба қарибӣ оянда аз ҷониби он.

When this truth is recognized, in conjunction with the fact that the mighty movement of the third angel is a warning of impending judgment, the Islamic judgment represented by the third woe can be easily understood as the “woe” that is brought upon “earth” and “sea.”

Ҳангоме ки ин ҳақиқат эътироф карда мешавад ва ҳамзамон бо он далел дар назар гирифта мешавад, ки ҳаракати пурқудрати фариштаи сеюм огоҳие аз доварии наздикшаванда аст, доварии исломӣ, ки бо войи сеюм рамзӣ ифода ёфтааст, ба осонӣ ҳамчун он «вой» фаҳмида мешавад, ки бар «замин» ва «баҳр» оварда мешавад.

The judgment of the living began on September 11, 2001, and from that point, until the soon-coming Sunday law, the test of the formation of the image of the beast takes place in the United States. From the Sunday law until Michael stands up and human probation closes, the rest of the world will then be tested by the formation of the image of the beast. Whether Seventh-day Adventists in the United States are being tested, or the entire world after the Sunday law is being tested, the test is defined as the test where our eternal destiny will be decided. It is also the test we must pass, before probation closes at the Sunday law. The prophetic phenomenon of an image to the beast test first in the United States and then again in the world, is essential to understand correctly.

Доварии зиндагон аз 11 сентябри соли 2001 оғоз ёфт, ва аз ҳамон лаҳза то қонуни якшанбеи наздик, имтиҳони ташаккули сурати ҳайвон дар Иёлоти Муттаҳида ба амал меояд. Аз қонуни якшанбе то он даме ки Микоил бархезад ва муҳлати озмоиши инсонӣ ба поён расад, он гоҳ бақияи ҷаҳон ба василаи ташаккули сурати ҳайвон озмуда хоҳад шуд. Хоҳ Адвентистони рӯзи ҳафтум дар Иёлоти Муттаҳида мавриди озмоиш қарор гиранд, хоҳ тамоми ҷаҳон баъд аз қонуни якшанбе мавриди озмоиш қарор гирад, ин озмоиш ҳамчун озмоише муайян мешавад, ки дар он сарнавишти абадии мо ҳал хоҳад шуд. Ин ҳамчунин ҳамон озмоишест, ки мо бояд онро паси сар кунем, пеш аз он ки муҳлати озмоиш дар қонуни якшанбе ба поён расад. Падидаи нубувватии озмоиши сурати ҳайвон, нахуст дар Иёлоти Муттаҳида ва сипас боз дар ҷаҳон, барои дуруст фаҳмидан аҳаммияти асосӣ дорад.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> «Ҳангоме ки Амрико, ин сарзамини озодии динӣ, бо Папагарӣ муттаҳид шуда, виҷдонро зери фишор қарор медиҳад ва мардумро маҷбур месозад, ки шанбеи козибро эҳтиром намоянд, мардумони ҳар кишвари рӯйи замин ба пайравӣ аз намунаи вай бурда хоҳанд шуд». Шаҳодатҳо, ҷилди 6, саҳ. 18.

When the symbols are understood, then the passage in Revelation thirteen, that addresses these two successive, but identical image of the beast tests, can be easily recognized. It is important for a variety of reasons. One reason is the corrupted communications that Lucifer employed in the first war in the third heaven illustrate how Satan’s corrupted communications will manifest again in the last war in the first heaven.

Вақте ки рамзҳо фаҳмида мешаванд, он гоҳ он порча дар Ваҳйи сездаҳ, ки ба ин ду санҷиши пайдарпай, вале ҳамсон, вобаста ба ҳайкали ҳайвон муроҷиат мекунад, ба осонӣ шинохта мешавад. Ин аз ҷиҳатҳои гуногун аҳамият дорад. Яке аз сабабҳо ин аст, ки иртибототи фасодёфтае, ки Люсифер дар ҷанги аввал дар осмони сеюм ба кор бурд, нишон медиҳад, ки иртибототи фасодёфтаи Шайтон боз дар ҷанги охирин дар осмони якум чӣ гуна зуҳур хоҳад кард.

The war of the first heaven that begins at the Sunday law, is accomplished during the testing period of the image of the beast for the entire world. Since September 11, 2001, the testing period of the image of the beast in the United States has been taking place. When we recognize these two testing periods as sequential, beginning with the United States and then the world, we can then factor in truths that are represented in the war of Revelation chapter twelve, back into the history of 2001, unto the Sunday law. As an example, the corrupted communications of Lucifer that is defined as hypnosis, will be employed in a modern application by the dragon power during the battle of the first heaven, of Revelation chapter twelve. The hypnosis that is employed by the dragon in that history is for the purpose of murdering those that Jezebel has identified as heretics.

Ҷанги осмони якум, ки аз қонуни якшанбе оғоз меёбад, дар давраи имтиҳонии сурати ҳайвон барои тамоми ҷаҳон ба анҷом мерасад. Аз 11-уми сентябри соли 2001 инҷониб, давраи имтиҳонии сурати ҳайвон дар Иёлоти Муттаҳида дар ҷараён аст. Вақте ки мо ин ду давраи имтиҳониро пайдарпай эътироф мекунем, ки аввал аз Иёлоти Муттаҳида оғоз ёфта, сипас ба ҷаҳон мерасад, он гоҳ метавонем ҳақоиқеро, ки дар ҷанги боби дувоздаҳуми Ваҳй тасвир шудаанд, ба таърихи соли 2001, то ба қонуни якшанбе, татбиқ намоем. Масалан, иртибототи фасодзадаи Люсифер, ки ҳамчун гипноз таъриф мешавад, дар татбиқи муосир аз ҷониби қудрати аждаҳо дар ҷанги осмони якум, дар боби дувоздаҳуми Ваҳй, ба кор бурда хоҳад шуд. Гипнозе, ки аз ҷониби аждаҳо дар он таърих ба кор бурда мешавад, ба мақсади куштани онҳое аст, ки Изобал онҳоро ҳамчун бидъаткорон муайян кардааст.

In the history of 2001, to the Sunday law, two witnesses were murdered in the street of Sodom and Egypt. In the first fulfillment of Revelation eleven, the nation represented by Sodom and Egypt, was France. France is a prophetic nation that consists of two powers, as did the Medo-Persian Empire, as did ancient Israel in its divided kingdoms, and as did the two tribes of Judah represented by Judah and Benjamin. All two-horned nations symbolically represent the two-horned nation of the United States.

Дар таърихи соли 2001, дар қонуни якшанбе, ду шоҳид дар кӯчаи Садӯм ва Миср кушта шуданд. Дар иҷрошавии аввали Ваҳй боби ёздаҳум, миллате, ки бо Садӯм ва Миср намояндагӣ мешуд, Фаронса буд. Фаронса миллати нубувватист, ки аз ду қудрат иборат аст, чунон ки Империяи Модо-Форс иборат буд, чунон ки Исроили қадим дар подшоҳигариҳои ҷудошудаи худ буд, ва чунон ки ду қабилаи Яҳудо, ки бо Яҳудо ва Бинёмин намояндагӣ мешуданд, буданд. Ҳамаи миллатҳои дӯшоха ба таври рамзӣ миллати дӯшохаи Иёлоти Муттаҳидаи Амрикоро намояндагӣ мекунанд.

The city of Sodom, and nation of Egypt, represents the two horns of Republicanism (Egypt) and Protestantism (Sodom). Two horns were slain in 2020, the horn of Republicanism and the horn of Protestantism. The hypnotism employed by the globalist dragon powers, through the medium of the worldwide web was then employed, in the same fashion that it will be employed in the upcoming war of the first heaven. By controlling the message that the worldwide web produced, the election of 2020, was scientifically manipulated to produce an outcome that agreed with the philosophy of globalism. This is simply an example of the necessity of understanding that the image of the beast test is accomplished first in the United States, and then in the world.

Шаҳри Садӯм ва қавми Миср ду шохи ҷумҳурихоҳӣ (Миср) ва протестантизм (Садӯм)-ро ифода мекунад. Дар соли 2020 ду шох кушта шуданд: шохи ҷумҳурихоҳӣ ва шохи протестантизм. Пас аз он гипнозе, ки қудратҳои аждаҳои глобалистӣ ба воситаи василаи шабакаи ҷаҳонӣ ба кор бурданд, ба ҳамон тарзе истифода шуд, ки дар ҷанги ояндаи осмони аввал истифода хоҳад шуд. Бо назорат кардани паёме, ки шабакаи ҷаҳонӣ тавлид мекард, интихоботи соли 2020 ба таври илмӣ дасткорӣ шуд, то натиҷае ба вуҷуд ояд, ки бо фалсафаи глобализм мувофиқат мекард. Ин танҳо намунае аз зарурати фаҳмидани он аст, ки озмоиши сурати ҳайвон аввал дар Иёлоти Муттаҳида ба анҷом мерасад ва сипас дар ҷаҳон.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> «Худованд ба ман ба таври равшан нишон додааст, ки сурати ҳайвон пеш аз баста шудани муҳлати озмоиш ба вуҷуд оварда хоҳад шуд; зеро он барои қавми Худо имтиҳони бузург хоҳад буд, ки ба воситаи он сарнавишти абадии онҳо муайян карда хоҳад шуд. Мавқеи шумо чунон омехтаи бетартиби номувофиқиҳост, ки танҳо шумораи андаке фирефта хоҳанд шуд. »

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> «Дар Ваҳй 13 ин мавзӯъ ба таври равшан баён шудааст; [Ваҳй 13:11–17, иқтибос оварда шудааст].»

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> «Ин имтиҳонест, ки халқи Худо бояд пеш аз муҳр заданашон аз сар гузаронанд. Ҳамаи онҳое ки вафодории худро ба Худо бо риоя кардани шариати Ӯ ва рад намудани қабули шанбеи қалбакӣ исбот карданд, зери парчами Худованд Худо Яҳува қарор хоҳанд гирифт ва муҳри Худои зиндаро хоҳанд гирифт. Онҳое ки ҳақиқати осмонӣаслро таслим мекунанд ва шанбеи якшанберо қабул менамоянд, нишони ҳайвонро хоҳанд гирифт.» Manuscript Releases, volume 15, 15.

Probation closes for Seventh-day Adventists, at the enforcement of the Sunday law. Those countries that follow the example of the United States, will close their probation as did the United States.

Барои Адвентистҳои рӯзи ҳафтум муҳлати имтиҳон бо татбиқи қонуни якшанбе ба анҷом мерасад. Он кишварҳое, ки ба намунаи Иёлоти Муттаҳида пайравӣ мекунанд, муҳлати имтиҳони худро низ ҳамон тавре ба анҷом мерасонанд, ки Иёлоти Муттаҳида анҷом дод.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> «Халқҳои бегона ба намунаи Иёлоти Муттаҳида пайравӣ хоҳанд кард. Гарчанде ки ӯ пешсафӣ мекунад, ҳамон буҳрон бар халқи мо дар ҳамаи гӯшаҳои ҷаҳон хоҳад омад». Testimonies, volume 6, 395.

The final movements are rapid ones.

Ҳаракатҳои охирин босуръат ҷараён хоҳанд гирифт.

> “The agencies of evil are combining their forces and consolidating. They are strengthening for the last great crisis. Great changes are soon to take place in our world, and the final movements will be rapid ones.” Testimonies, volume 9, 11.

> «Омилҳои шарорат қувваҳои худро муттаҳид месозанд ва мустаҳкам менамоянд. Онҳо барои буҳрони бузурги охирин нерӯ мегиранд. Ба зудӣ дар ҷаҳони мо тағйироти бузург ба амал хоҳанд омад, ва ҳаракатҳои ниҳоӣ тез хоҳанд буд». Testimonies, ҷилди 9, саҳ. 11.

To understand the test of the image of the beast, requires a certain amount of technical prophetic application. To start with, the mark of the beast and the image of the beast are two different symbols.

Барои фаҳмидани имтиҳони сурати ҳайвон, ба андозае татбиқи техникии нубувватӣ лозим аст. Нахуст, тамғаи ҳайвон ва сурати ҳайвон ду рамзи гуногун мебошанд.

> “The ‘image to the beast’ represents that form of apostate Protestantism which will be developed when the Protestant churches shall seek the aid of the civil power for the enforcement of their dogmas. The ‘mark of the beast’ still remains to be defined.” The Great Controversy, 445.

> «“Тасвири ҳайвон” он шакли протестантизми муртадро ифода мекунад, ки он гоҳ ташаккул хоҳад ёфт, вақте ки калисоҳои протестантӣ барои ҷорӣ намудани ақидаҳои динии худ аз ҳокимияти шаҳрвандӣ мадад хоҳанд ҷуст. “Нишони ҳайвон” ҳанӯз бояд муайян карда шавад». Баҳси Аъзам, 445.

The mark of the beast is Sunday observance, and the image of the beast is a church that employs the civil power to enforce her religious doctrines.

Аломати ҳайвон риояи рӯзи якшанбе аст, ва сурати ҳайвон калисое мебошад, ки қудрати шаҳрвандиро барои маҷбур сохтани таълимоти динии худ ба кор мебарад.

> “The enforcement of Sundaykeeping on the part of Protestant churches is an enforcement of the worship of the papacy—of the beast. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false instead of the true Sabbath are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. But in the very act of enforcing a religious duty by secular power, the churches would themselves form an image to the beast; hence the enforcement of Sundaykeeping in the United States would be an enforcement of the worship of the beast and his image.” The Great Controversy, 448, 449.

> «Маҷбуран ҷорӣ кардани риояи рӯзи якшанбе аз ҷониби калисоҳои протестантӣ маҷбуран ҷорӣ кардани ибодати папагарӣ — яъне ҳайвон аст. Онҳое ки, даъвоҳои аҳкоми чорумро дарк намуда, ба ҷойи шанбеи ҳақиқӣ риоя кардани шанбеи дурӯғинро интихоб мекунанд, бо ҳамин ба он қудрате эҳтиром мегузоранд, ки танҳо аз ҷониби он ин амр дода шудааст. Аммо худи дар амали ҷорӣ кардани як вазифаи динӣ ба воситаи қудрати дунявӣ, калисоҳо худашон сурати ҳайвонро ба вуҷуд меоварданд; аз ин рӯ, маҷбуран ҷорӣ кардани риояи рӯзи якшанбе дар Иёлоти Муттаҳида маҷбуран ҷорӣ кардани ибодати ҳайвон ва сурати ӯ мебуд». Муборизаи Бузург, 448, 449.

The image of the beast represents the combination of church and state with the church in control of the relationship. Jezebel ruled over Ahab, as Herodias ruled over Herod. The mark of the beast is Sunday keeping. The image of the beast develops over a period of time. The mark of the beast represents a point in time. The image of the beast progressively develops, but only reaches its full maturity, when it has the power to force the state to pass its religious dogmas. The test is associated with the “formation” of the image.

Тасвири ҳайвон иттиҳоди калисо ва давлатро ифода мекунад, ки дар он калисо бар ин муносибат ҳукмрон аст. Изобал бар Аҳъоб ҳукмронӣ мекард, ҳамон тавре ки Ҳиродиё бар Ҳирод ҳукмронӣ мекард. Тамғаи ҳайвон риояи рӯзи якшанбе аст. Тасвири ҳайвон дар давоми як давраи вақт ташаккул меёбад. Тамғаи ҳайвон як нуқтаи муайяни замонро ифода мекунад. Тасвири ҳайвон тадриҷан инкишоф меёбад, вале танҳо он гоҳ ба камоли пурраи худ мерасад, ки қудрат дошта бошад давлатро маҷбур созад то аҳкоми динии худро қонунӣ гардонад. Имтиҳон бо «ташаккул ёфтани» тасвир алоқаманд аст.

> “But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

> «Аммо “сурате барои ҳайвон” чист? Ва он чӣ гуна бояд сохта шавад? Суратро ҳайвони дӯшоха месозад, ва он сурате барои ҳайвон аст. Он ҳамчунин “сурате аз ҳайвон” номида мешавад. Пас, барои донистани он ки ин сурат чӣ гуна аст ва чӣ гуна бояд сохта шавад, мо бояд хусусиятҳои худи ҳайвон — папагиро — омӯзем.

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.

> «Вақте ки калисои ибтидоӣ бо дур шудан аз соддагии Инҷил ва пазируфтани ойинҳо ва урфу одатҳои бутпарастӣ фосид гардид, ӯ Рӯҳ ва қудрати Худоро аз даст дод; ва барои он ки виҷдонҳои мардумро зери назорат дароварад, ӯ ба ҷустуҷӯи пуштибонии ҳокимияти дунявӣ пардохт. Натиҷа папагарӣ буд, яъне калисое, ки қудрати давлатро зери назорати худ гирифт ва онро барои пешбурди мақсадҳои худ, махсусан барои ҷазо додани “бидъат”, ба кор бурд. Барои он ки Иёлоти Муттаҳида сурати ҳайвонро ба вуҷуд оварад, қудрати динӣ бояд ҳукумати шаҳрвандиро то он ҳад зери назорат гирад, ки салоҳияти давлат низ аз ҷониби калисо барои расидан ба мақсадҳои худ ба кор гирифта шавад». Муборизаи Бузург, 443.

The distinction between the image of the beast and the mark of the beast is fairly traditional Adventist understanding. Where Adventism generally loses its way on this subject is in Revelation thirteen. They somehow mix the activity of the United States after the Sunday law, when it forces the world to set up an image to the beast, with the setting up of the image of the beast in the United States. They are two different prophetic periods.

Фарқ гузоштан миёни сурати ҳайвон ва нишони ҳайвон фаҳмиши нисбатан анъанавии адвентистӣ мебошад. Дар ҷое ки адвентизм одатан дар ин мавзӯъ роҳи худро гум мекунад, дар Ваҳй боби сездаҳ аст. Онҳо ба гунае фаъолияти Иёлоти Муттаҳидаро баъд аз қонуни якшанбе, вақте ки он ҷаҳонро маҷбур месозад, ки барои ҳайвон сурате барпо намояд, бо барпо шудани сурати ҳайвон дар Иёлоти Муттаҳида омехта мекунанд. Инҳо ду давраи гуногуни нубувватӣ мебошанд.

Christ came to confirm the covenant with many for one week, and in the middle of the week He was crucified. Thus, that week typifies the two periods of time when an image of the beast is formed. Christ’s week was divided into two identical periods, representing the image of Christ. The two testing periods of times in the last days, represents the image of the antichrist.

Масеҳ омад, то аҳдро бо бисёре барои як ҳафта тасдиқ намояд, ва дар миёнаи ҳафта Ӯ маслуб карда шуд. Пас, он ҳафта ду давраи вақтро намунавор ифода мекунад, ки дар онҳо ҳайкали ваҳшӣ шакл мегирад. Ҳафтаи Масеҳ ба ду давраи яксон тақсим шуда буд, ки сурати Масеҳро ифода мекунанд. Ду давраи замони озмоиш дар рӯзҳои охир, сурати зиддимасеҳро ифода менамоянд.

In the first period of twelve hundred and sixty days, Christ bore His own testimony, and then He died on the cross. There was then an identical twelve hundred and sixty days where the disciples testified, until Michael stood up at the stoning of Stephen. The cross typifies the Sunday law. The two periods of testing in connection with the formation of the image of the beast, identify the first period in connection with the one hundred and forty-four thousand, who are typified by Christ, and that period ends at the Sunday law, which is typified by the cross. The last identical period of testing that was represented by the work of the disciples in the time of Christ, focuses upon the great multitude, and it ends when Michael stands up, not at the stoning of Stephen, but at the close of human probation in Daniel 12:1.

Дар давраи аввали ҳазору дусаду шаст рӯз, Масеҳ Шаҳодати Худро бардошт, ва сипас Ӯ бар салиб мурд. Баъд аз он давраи дигари мутобиқи ҳазору дусаду шаст рӯз фаро расид, ки дар он шогирдон шаҳодат медоданд, то вақте ки Микоил ҳангоми сангсор шудани Истефанус бархост. Салиб рамзи қонуни якшанбе аст. Ду давраи озмоиш, ки бо ташаккули сурати ҳайвони ваҳшӣ вобастаанд, давраи аввалро дар иртибот бо саду чиҳилу чаҳор ҳазор муайян месозанд, ки онҳо ба василаи Масеҳ рамзгузорӣ шудаанд, ва он давра бо қонуни якшанбе, ки ба василаи салиб рамзгузорӣ шудааст, ба анҷом мерасад. Давраи охирини мутобиқи озмоиш, ки бо кори шогирдон дар замони Масеҳ намояндагӣ шуда буд, бар ҷамоати бузург тамаркуз дорад, ва он на ҳангоми сангсор шудани Истефанус, балки ҳангоми бархостани Микоил, яъне дар анҷоми муҳлати имтиёзоти инсоният дар Дониёл 12:1, ба поён мерасад.

Some fail to see the actual sequence of events in Revelation thirteen, verse eleven and onward, due to what often appears to be a purposeful unwillingness to acknowledge that when the United States speaks as a dragon, it represents the complete formation of the image of the beast in the United States. In order for the United States to pass a Sunday law, the image of the beast in the United States must be formed before the Sunday law. Read the few previous passages just cited from The Great Controversy again, if you do not understand the point.

Баъзеҳо пайдарпаии воқеии рӯйдодҳоро дар Ваҳй, боби сездаҳ, ояти ёздаҳ ва баъдина намебинанд, зеро он чи бисёр вақт ҳамчун нахостани қасдона барои эътироф кардани он зоҳир мегардад, ки вақте Иёлоти Муттаҳида ҳамчун аждаҳо сухан мегӯяд, ин ташаккули комили сурати ҳайвонро дар Иёлоти Муттаҳида ифода мекунад. Барои он ки Иёлоти Муттаҳида қонуни якшанберо қабул намояд, сурати ҳайвон дар Иёлоти Муттаҳида бояд пеш аз қонуни якшанбе ташаккул ёбад. Агар маъниро намефаҳмед, чанд порчаи пешини ба наздикӣ аз «Муборизаи Бузург» иқтибосшударо боз бихонед.

When the United States speaks as a dragon in verse eleven of chapter thirteen, it represents the action of the legislative and judicial authorities passing a Sunday law at the direction of the apostate churches in the United States. The Sunday law decree goes out of the mouth of the United States.

Вақте ки Иёлоти Муттаҳида дар ояти ёздаҳуми боби сездаҳум ҳамчун аждаҳо сухан мегӯяд, ин амали ҳокимиятҳои қонунгузор ва судиро ифода менамояд, ки бо роҳнамоии калисоҳои муртад дар Иёлоти Муттаҳида қонуни якшанберо қабул мекунанд. Фармони қонуни якшанбе аз даҳони Иёлоти Муттаҳида берун меояд.

> “I saw that the two-horned beast had a dragon’s mouth, and that his power was in his head, and that the decree would go out of his mouth.” Spalding and Magan, 1.

> «Дидам, ки ҳайвони дӯшоха даҳони аждаҳо дошт, ва қудрати ӯ дар сари ӯ буд, ва ин ки фармон аз даҳони ӯ содир хоҳад шуд». Spalding and Magan, 1.

It has always amazed me that Adventism has a hard time recognizing that when the two horned earth beast speaks as a dragon, it is not simply marking the Sunday law in the United States, but is also marking that the image of the papal sea beast has been fully developed. In order for the United States to pass the Sunday law, the combination of church and state has to have first been fully developed. The apostate churches of the United States do not simply come together on a Monday, then go to Congress on Tuesday, and tell Congress they want Sunday legislation passed by Wednesday. The combining process that takes place between church and state, is represented as the “formation” of the image of the beast like the “formation” of the golden image in Daniel chapter 3, it will take some time to construct. The image of the beast is the system the papacy used to murder the millions of martyrs in the Dark Ages, and it takes social, political, religious and economic developments to create the social environment, and legal precedence necessary, for the Sunday law to be enforced. Those developments represent the test of the image of the beast, by “which our eternal destiny will be decided,” and it represents the test we must pass “before we are sealed.”

Маро ҳамеша дар ҳайрат меоварад, ки Адвентизм бо душворӣ эътироф мекунад, ки вақте ҳайвони дӯшохаи заминӣ мисли аждаҳо сухан мегӯяд, ин танҳо ба қонуни якшанбе дар Иёлоти Муттаҳида ишора намекунад, балки инчунин нишон медиҳад, ки сурати ҳайвони баҳрии папавӣ комилан ташаккул ёфтааст. Барои он ки Иёлоти Муттаҳида қонуни якшанберо қабул кунад, бояд пеш аз он иттиҳоди калисо ва давлат комилан ташаккул ёфта бошад. Калисоҳои муртадди Иёлоти Муттаҳида танҳо чунин намекунанд, ки рӯзи душанбе ҷамъ шаванд, баъд рӯзи сешанбе назди Конгресс раванд ва ба Конгресс бигӯянд, ки мехоҳанд то рӯзи чоршанбе қонунгузории якшанбе қабул гардад. Раванди муттаҳидшавие, ки байни калисо ва давлат ба амал меояд, ҳамчун «ташаккули» сурати ҳайвон тасвир шудааст, чунонки «ташаккули» ҳайкали тиллоӣ дар боби 3-уми Дониёл; барои сохтани он замоне лозим хоҳад буд. Сурати ҳайвон ҳамон низомест, ки папагарӣ барои куштани миллионҳо шаҳидон дар Асрҳои Торик истифода бурд, ва барои ба вуҷуд овардани муҳити иҷтимоӣ ва собиқаи ҳуқуқии зарурӣ ҷиҳати иҷро шудани қонуни якшанбе, таҳаввулоти иҷтимоӣ, сиёсӣ, динӣ ва иқтисодӣ лозим аст. Ин таҳаввулот имтиҳони сурати ҳайвонро ифода мекунанд, ки ба воситаи он «тақдири абадии мо муайян хоҳад шуд», ва он ҳамчунин имтиҳонеро ифода мекунад, ки мо бояд онро «пеш аз он ки мӯҳр зада шавем» пас намоем.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. . .. This is the test that the people of God must have before they are sealed.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> «Худованд ба ман ба таври равшан нишон додааст, ки сурати ҳайвон пеш аз баста шудани муҳлати имтиёз ташаккул хоҳад ёфт; зеро он озмоиши бузург барои халқи Худо хоҳад буд, ки тавассути он сарнавишти абадии онҳо муайян карда хоҳад шуд.... Ин ҳамон озмоишест, ки халқи Худо бояд пеш аз он ки мӯҳр шаванд, аз сар гузаронанд». Manuscript Releases, ҷилди 15, 15.

The Sunday law is the crisis at midnight, that finds its final perfect fulfillment of the parable of the ten virgins. In that midnight crisis, it will be manifested whether we are wise Philadelphian or foolish Laodicean virgins. The foolish receive the mark of the beast and the wise receive the seal of God. Anyone who has ever joined the Seventh-day Adventist church, agreed to the list of doctrinal truths in advance of becoming a member, and therefore every Seventh-day Adventist has been presented with the light of the truth of the Sabbath.

Қонуни рӯзи якшанбе буҳрони нисфи шаб аст, ки анҷоми комил ва ниҳоии масали даҳ бокираро меёбад. Дар он буҳрони нисфи шаб ошкор хоҳад шуд, ки оё мо бокирагони хирадманди Филоделфия ҳастем ё бокирагони аҳмақи Лоадикия. Аҳмақон тамғаи ваҳширо мегиранд, ва хирадмандон муҳри Худоро мегиранд. Ҳар касе ки ягон вақт ба калисои Адвентистони Рӯзи Ҳафтум пайвастааст, пеш аз аъзо шудан ба рӯйхати ҳақиқатҳои таълимотӣ розигӣ додааст, ва бинобар ин ҳар як Адвентисти Рӯзи Ҳафтум бо нури ҳақиқати шанбе рӯ ба рӯ гардонида шудааст.

> “If the light of truth has been presented to you, revealing the Sabbath of the fourth commandment, and showing that there is no foundation in the Word of God for Sunday observance, and yet you still cling to the false sabbath, refusing to keep holy the Sabbath which God calls ‘my holy day,’ you receive the mark of the beast. When does this take place?—When you obey the decree that commands you to cease from labor on Sunday and worship God, while you know that there is not a word in the Bible showing Sunday to be other than a common working-day, you consent to receive the mark of the beast, and refuse the seal of God. If we receive this mark in our foreheads or in our hands, the judgments pronounced against the disobedient must fall upon us. But the seal of the living God is placed upon those who conscientiously keep the Sabbath of the Lord.” Review and Herald, April 27, 1911.

> «Агар нури ҳақиқат ба шумо пешниҳод шуда бошад, ки шанбеи аҳкоми чорумро ошкор месозад ва нишон медиҳад, ки дар Каломи Худо барои риояи рӯзи якшанбе ҳеҷ асосе вуҷуд надорад, ва бо вуҷуди ин шумо ҳамоно ба шанбеи дурӯғин мечаспед ва аз муқаддас нигоҳ доштани он шанбее, ки Худо онро “рӯзи муқаддаси ман” меномад, сарпечӣ мекунед, пас шумо тамғаи ҳайвонро қабул менамоед. Ин кай рух медиҳад? — Вақте ки шумо он фармонро итоат мекунед, ки ба шумо амр мекунад рӯзи якшанбе аз меҳнат даст кашед ва Худоро ибодат намоед, дар ҳоле ки медонед дар Китоби Муқаддас ҳатто як калимае нест, ки нишон диҳад рӯзи якшанбе чизе ҷуз як рӯзи оддии корӣ аст, шумо ба гирифтани тамғаи ҳайвон розигӣ медиҳед ва мӯҳри Худоро рад мекунед. Агар мо ин тамғаро бар пешониҳоямон ё бар дастҳоямон қабул кунем, ҳукмҳое, ки бар зидди нофармонон эълон шудаанд, ҳатман бар мо фуруд хоҳанд омад. Аммо мӯҳри Худои зинда бар онҳое гузошта мешавад, ки виҷдонона шанбеи Худовандро риоя мекунанд». Review and Herald, April 27, 1911.

The formation of the image of the beast in the United States began prophetically on September 11, 2001. There are several prophetic witnesses to uphold this fact. From that point until the soon-coming Sunday law, Seventh-day Adventists are determining their eternal destiny, based upon whether they pass the image of the beast test or fail the image of the beast test. I would argue that very few Seventh-day Adventists even know that the image of the beast is a test. Few, if any, know how it can be a test, and more importantly, they do not know what is required to pass the test. We are judged, not alone by the light we possess, but also by the light we could have possessed, if we would have applied ourselves to understanding the increase of knowledge. Laodicean blindness is therefore the greatest blindness in six thousand years of sin.

Ташаккули сурати ҳайвон дар Иёлоти Муттаҳида ба таври нубувватӣ аз 11 сентябри соли 2001 оғоз ёфт. Барои тасдиқи ин воқеият чандин шоҳидони нубувватӣ вуҷуд доранд. Аз он нуқта то қонуни якшанбеи ба зудӣ оянда, Адвентистони рӯзи ҳафтум сарнавишти абадии худро муайян месозанд, бар асоси он ки оё онҳо аз имтиҳони сурати ҳайвон мегузаранд ё дар имтиҳони сурати ҳайвон ноком мешаванд. Ман исрор меварзам, ки хеле ками Адвентистони рӯзи ҳафтум ҳатто медонанд, ки сурати ҳайвон як имтиҳон аст. Каманд, агар умуман бошанд, онҳое ки медонанд, ки чӣ гуна он метавонад имтиҳон бошад, ва муҳимтар аз он, онҳо намедонанд, ки барои гузаштан аз ин имтиҳон чӣ талаб карда мешавад. Мо на танҳо аз рӯи нуре, ки дар ихтиёр дорем, доварӣ мешавем, балки ҳамчунин аз рӯи нуре, ки метавонистем дар ихтиёр дошта бошем, агар худро ба дарки афзоиши дониш вомегузоштем. Аз ин рӯ, кӯрии Лаодикия бузургтарин кӯрӣ дар шаш ҳазор соли гуноҳ аст.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> Қавми Ман аз набудани дониш ҳалок шудааст; зеро ту донишро рад кардаӣ, Ман низ туро рад хоҳам кард, то ки барои Ман коҳин набошӣ; азбаски ту шариати Худои худро фаромӯш кардаӣ, Ман низ фарзандони туро фаромӯш хоҳам кард. Ҳушаъ 4:6.

The test of the formation of the image of the beast ends at the soon-coming Sunday law, and if we have not passed that test, we will receive the mark of the beast with all the other foolish Laodicean virgins, who refused to obtain the oil. I am not here defending why I understand the image of the beast test began on September 11, 2001, and ends at the Sunday law. I am simply identifying the prophetic logic necessary to understand the role of the United States, as identified in Revelation thirteen, after it passes the Sunday law. In verse eleven, it speaks as a dragon, and from that point on it is important to follow the word “he.” The image of the beast that the United States is then forcing the world to set up, is not the image of the beast in the United States, for that is already in the past.

Санҷиши ташаккули сурати ҳайвон назди қонуни якшанбеи ба зудӣ оянда ба анҷом мерасад, ва агар мо аз он санҷиш нагузашта бошем, нишони ҳайвонро ҳамроҳ бо ҳамаи бокирагони нодони Лаодикия, ки аз ба даст овардани равған сарпечӣ карданд, хоҳем гирифт. Ман дар ин ҷо нестам, то ҳимоя кунам, ки чаро ман мефаҳмам, ки санҷиши сурати ҳайвон 11 сентябри соли 2001 оғоз ёфт ва назди қонуни якшанбе ба анҷом мерасад. Ман танҳо мантиқи нубувватиро муайян месозам, ки барои дарк намудани нақши Иёлоти Муттаҳида, чунон ки дар Ваҳй боби сездаҳ шинохта шудааст, пас аз он ки қонуни якшанберо ҷорӣ мекунад, зарур аст. Дар ояти ёздаҳ он ҳамчун аждаҳо сухан мегӯяд, ва аз ҳамон нуқта ба баъд пайравӣ кардани калимаи «ӯ» муҳим аст. Сурати ҳайвон, ки Иёлоти Муттаҳида он гоҳ ҷаҳонро маҷбур месозад, ки онро барпо кунад, сурати ҳайвон дар Иёлоти Муттаҳида нест, зеро он аллакай дар гузашта қарор дорад.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Revelation 13:11–17.

> Ва ҳайвони дигареро дидам, ки аз замин бармеомад; ва ӯ ду шох мисли барра дошт, вале мисли аждаҳо сухан мегуфт. Ва тамоми қудрати ҳайвони аввалро дар ҳузури ӯ ба кор мебурд, ва сабаб мегардид, ки замин ва сокинони он ба ҳайвони аввал саҷда кунанд, ки ҷароҳати марговараш шифо ёфта буд. Ва мӯъҷизаҳои бузург ба амал меовард, ба дараҷае ки ҳатто оташро аз осмон бар замин дар пеши назари мардум фуруд меовард, ва сокинони заминро ба воситаи он мӯъҷизаҳое, ки ба ӯ дода шуда буд, то дар ҳузури ҳайвон ба амал оварад, фиреб медод; ва ба сокинони замин мегуфт, ки барои он ҳайвоне, ки аз шамшер ҷароҳат бардошта буд ва зинда монд, ҳайкале бисозанд. Ва ба ӯ қудрат дода шуда буд, ки ба ҳайкали ҳайвон рӯҳ бахшад, то ҳайкали ҳайвон ҳам сухан гӯяд ва ҳам сабаб гардад, ки ҳар кӣ ба ҳайкали ҳайвон саҷда накунад, кушта шавад. Ва ӯ ҳамаро, хурду бузург, сарватманду камбағал, озоду ғуломро водор месозад, ки бар дасти рост ё бар пешонии худ нишоне гиранд; ва ҳеҷ кас натавонад бихарад ё бифурӯшад, магар он ки нишона, ё номи ҳайвон, ё шумораи номи ӯро дошта бошад. Ваҳй 13:11–17.

In those seven verses, the word “he” occurs eight times. Every time the word “he” is employed it refers back to the original “he,” “that spake as a dragon,” at the Sunday law in the United States. The image of the beast test that Adventists in the United States either passed or failed, when the United States spake as a dragon, is then repeated for Adventists in the other nations of the world, and also for God’s other children that are still in Babylon. We will continue our consideration of the United States in Revelation thirteen in the next article, but let me remind you of why we are considering this truth at this time.

Дар он ҳафт оят, вожаи «ӯ» ҳашт бор омадааст. Ҳар боре ки вожаи «ӯ» ба кор меравад, он ба ҳамон «ӯ»-и аслӣ бозмегардад, «ки чун аждаҳо сухан мегуфт», ҳангоми қонуни якшанбе дар Иёлоти Муттаҳида. Имтиҳони сурати ҳайвон, ки адвентистҳо дар Иёлоти Муттаҳида онро ё пас карданд ё ноком шуданд, вақте ки Иёлоти Муттаҳида чун аждаҳо сухан гуфт, сипас барои адвентистҳо дар дигар миллатҳои ҷаҳон, ва ҳамчунин барои дигар фарзандони Худо, ки ҳанӯз дар Бобил ҳастанд, такрор мешавад. Мо дар мақолаи оянда баррасии худро дар бораи Иёлоти Муттаҳида дар Ваҳй боби сездаҳ идома хоҳем дод, вале бигзор шуморо ба ёд оварам, ки чаро мо ин ҳақиқатро дар айни ин вақт баррасӣ мекунем.

The war that began with Lucifer in the third heaven typifies the war that begins in the first heaven at the Sunday law. The corrupted communications of the dragon are represented in both battles. The modern manifestation of Satan’s corrupted communications represents the hypnotic trance that planet earth succumbs to in the history after the soon coming Sunday law. That delusion is accomplished through the worldwide web’s control of what is called “the information super highway.” Those various avenues of the “information super highway” are social, economic, religious, so-called science, entertainment and more importantly the avenue of the news media.

Ҷанге, ки бо Люсифер дар осмони сеюм оғоз ёфт, ҷангеро намунасозӣ мекунад, ки дар осмони якум ҳангоми қонуни якшанбе оғоз меёбад. Иртибототи фасодёфтаи аждаҳо дар ҳар ду ҷанг таҷассум ёфтаанд. Зуҳуроти муосири иртибототи фасодёфтаи Шайтон он халсаи гипнотикиро ифода мекунад, ки сайёраи замин дар таърих пас аз қонуни якшанбеи ба зудӣ омаданӣ ба он таслим мегардад. Ин гумроҳӣ тавассути идоракунии шабакаи ҷаҳонии интернет бар он чи «шоҳроҳи фавқулодаи иттилоотӣ» номида мешавад, амалӣ мегардад. Он роҳҳои гуногуни «шоҳроҳи фавқулодаи иттилоотӣ» иҷтимоӣ, иқтисодӣ, динӣ, ба ном илмӣ, фароғатӣ ва аз ҳама муҳимтар, роҳи расонаҳои хабарӣ мебошанд.

Once the truth is recognized that the “information super highway,” is the modern manifestation of the Satanic hypnotic communications, and also the subtle hypnosis that was employed by Satan in the battle of the angels in the third heaven, we can establish the “information super highway” is an element of the “last” image of the beast test for the world, that takes place after the Sunday law. It will then be easy to recognize that the “first” image of the beast test for the United States must possess the same corrupted Satanic communications as the last. The witness of Satan’s work of corrupting “the information super highway” from the Sunday law through to the close of probation provides the evidence of how the murder of the two horns of Republicanism and the remnant of true Protestantism on the earth beast was accomplished in 2020. It was accomplished by the “information super highway,” that John calls a “street” in Revelation eleven.

Пас аз он ки ҳақиқат эътироф гардад, ки «шоҳроҳи фавқулодаи иттилоотӣ» зуҳури муосири иртибототи гипнозии шайтонӣ аст, ва ҳамчунин ҳамон гипнози нозуке, ки шайтон дар ҷанги фариштагон дар осмони сеюм ба кор бурд, мо метавонем собит намоем, ки «шоҳроҳи фавқулодаи иттилоотӣ» яке аз унсурҳои имтиҳони «охирини» сурати ҳайвон барои ҷаҳон аст, ки баъд аз қонуни якшанбе ба вуқӯъ меояд. Он гоҳ ба осонӣ метавон дарк кард, ки имтиҳони «аввалини» сурати ҳайвон барои Иёлоти Муттаҳида низ бояд ҳамон иртибототи фасодзадаи шайтонӣеро, ки охирин дорад, дар бар дошта бошад. Шаҳодати кори шайтон дар фасод кардани «шоҳроҳи фавқулодаи иттилоотӣ» аз замони қонуни якшанбе то анҷоми муҳлати имтиёз далели онро фароҳам меоварад, ки чӣ гуна қатли ду шохи ҷумҳурихоҳӣ ва бақияи протестантизми ҳақиқӣ бар ҳайвони заминӣ дар соли 2020 анҷом дода шуд. Ин амал ба воситаи «шоҳроҳи фавқулодаи иттилоотӣ» анҷом дода шуд, ки Юҳанно онро дар Ваҳй боби ёздаҳ «кӯча» меномад.

The unsealing of these prophetic facts is a portion of what is required to be understood by those who intend to pass the test of the image of the beast, which was clearly seen by the prophetess, to be formed before probation closes and before the one hundred and forty-four thousand are sealed.

Кушода шудани ин ҳақоиқи нубувватӣ ҷузъе аз он чизест, ки бояд аз ҷониби касоне фаҳмида шавад, ки ният доранд аз озмоиши сурати ҳайвон бигзаранд, ки ба пайғамбарзан равшан аён шуда буд, ки он бояд пеш аз баста шудани муҳлати озмоиш ва пеш аз муҳр зада шудани яксаду чилу чор ҳазор ташаккул ёбад.

> “When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 216.

> «Вақте ки фармон содир мегардад ва муҳр зада мешавад, хислати онҳо барои абад пок ва бенуқсон боқӣ хоҳад монд». Шаҳодатҳо, ҷилди 5, саҳ. 216.

Back to Articles