Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Seven

Китоби Дониёл — Яксаду бисту ҳафтум

Unveiling the Prophetic Characteristics of the Evil Confederacy: Insights from Isaiah

Кушодани хусусиятҳои нубувватии конфедератсияи шарир: андешаҳо аз Ишаъё

Author

Jeff Pippenger

Published

March 10, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The prophetic characteristic of the dragon is confederation, as identified by Isaiah.

Хусусияти нубувватии аждаҳо, тавре ки Ишаъё муайян кардааст, иттиҳод мебошад.

> Associate yourselves, O ye people, and ye shall be broken in pieces; and give ear, all ye of far countries: gird yourselves, and ye shall be broken in pieces; gird yourselves, and ye shall be broken in pieces. Take counsel together, and it shall come to nought; speak the word, and it shall not stand: for God is with us. For the Lord spake thus to me with a strong hand, and instructed me that I should not walk in the way of this people, saying, Say ye not, A confederacy, to all them to whom this people shall say, A confederacy; neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offence to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken. Bind up the testimony, seal the law among my disciples. Isaiah 8:9–16.

> Эй мардум, иттиҳод намоед, ва пора-пора хоҳед шуд; ва гӯш диҳед, эй ҳамаи шумо, ки аз кишварҳои дур ҳастед: камар бандед, ва пора-пора хоҳед шуд; камар бандед, ва пора-пора хоҳед шуд. Машварат кунед, ва он ботил хоҳад гашт; сухан гӯед, ва он устувор нахоҳад монд, зеро Худо бо мост. Зеро ки Худованд бо дасти қавӣ ба ман чунин гуфт, ва маро таълим дод, ки ба роҳи ин қавм наравам, гуфта: Шумо «иттиҳод» нагӯед ба ҳар он чи ин қавм «иттиҳод» хоҳад гуфт; ва аз тарси онҳо натарсед, ва ҳаросон нашавед. Худованди лашкарҳоро худ муқаддас донед; ва бигзор Ӯ тарси шумо бошад, ва бигзор Ӯ ҳайбати шумо бошад. Ва Ӯ барои маъбад хоҳад буд; аммо барои ҳар ду хонадони Исроил санги пешпо ва кӯҳи васваса, ва барои сокинони Ерусалим доме ва тӯр хоҳад буд. Ва бисёре аз миёни онҳо пешпо хоҳанд хӯрд, ва хоҳанд афтод, ва пора-пора хоҳанд шуд, ва ба дом хоҳанд афтод, ва дастгир хоҳанд шуд. Шаҳодатро бибанд, шариатро дар миёни шогирдони ман мӯҳр намо. Ишаъё 8:9–16.

In the last days, in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, when Isaiah says, “Bind up the testimony, seal the law among my disciples,” there is an “evil confederacy” on planet earth. It is important to understand that the history of the United States leading to the Sunday law is prefiguring the same events on the global level.

Дар рӯзҳои охир, дар замони муҳргузории яксаду чилу чор ҳазор, вақте ки Ишаъё мегӯяд: «Шаҳодатро бибанд, шариатро дар миёни шогирдонам муҳр намо», бар сайёраи замин «иттиҳоди шарирона» вуҷуд дорад. Фаҳмидани он муҳим аст, ки таърихи Иёлоти Муттаҳида, ки ба қонуни якшанбе мерасонад, ҳамон воқеаҳоро дар сатҳи ҷаҳонӣ пешакӣ намуна ва пештасвир мекунад.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> «Халқҳои бегона ба намунаи Иёлоти Муттаҳида пайравӣ хоҳанд кард. Гарчанде ки вай пешсафӣ мекунад, аммо ҳамон буҳрон бар сари қавми мо дар ҳамаи қисматҳои ҷаҳон хоҳад омад». Testimonies, ҷилди 6, 395.

Sister White carefully identifies who the “evil confederacy” is, and it represents the progressive liberalism of the modern globalists. As she does so, she repeatedly quotes the previous verses in Isaiah, which identify an evil confederacy during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

Хоҳар Уайт боэҳтиёт муайян месозад, ки «иттиҳоди шарирона» кист, ва он либерализми пешрави глобалистони муосирро ифода мекунад. Ҳангоме ки вай ин корро анҷом медиҳад, вай такроран оятҳои пешини китоби Ишаъёро иқтибос меорад, ки онҳо дар замони мӯҳргузории яксаду чилу чор ҳазор иттиҳоди шариронаро муайян мекунанд.

> “The Lord declares through the prophet Isaiah: Isaiah 8:9–13 quoted.

> «Худованд ба воситаи пайғамбар Ишаъё эълон мекунад: Ишаъё 8:9–13 иқтибос оварда шудааст.»

> “There are those who question whether it is right for Christians to belong to the Free Masons and other secret societies. Let all such consider the scriptures just quoted. If we are Christians at all, we must be Christians everywhere, and must consider and heed the counsel given to make us Christians according to the standard of God’s Word.” Evangelism, 617, 618.

> «Баъзеҳо савол медиҳанд, ки оё барои масеҳиён дуруст аст, ки ба Масонҳои Озод ва дигар ҷамъиятҳои махфӣ тааллуқ дошта бошанд. Бигзор ҳамаи чунин касон Навиштаҳои Муқаддасеро, ки ҳоло иқтибос шуд, ба назар гиранд. Агар мо умуман масеҳӣ бошем, пас бояд дар ҳама ҷо масеҳӣ бошем ва бояд маслиҳатеро, ки барои он дода шудааст, ки моро мувофиқи меъёри Каломи Худо масеҳӣ гардонад, ба эътибор гирифта, ба он итоат намоем». Evangelism, 617, 618.

The evil confederacy of the last days is associated with Freemasons, and other secret societies. Its religion is spiritualism, and it is made up of the world bankers and the billionaire merchants of the earth, who “centralize the wealth and power of the world,” and who promote such movements as Antifa and Black Lives Matter to foment “the spirit of unrest, of riot and bloodshed” on a “world-wide scale,” in an effort to reproduce the anarchy of the “French Revolution.”

Иттиҳоди шариронаи рӯзҳои охир бо масонҳо ва дигар ҷамъиятҳои махфӣ алоқаманд аст. Дини он спиритизм мебошад, ва он аз банкирҳои ҷаҳонӣ ва тоҷирони миллиардери замин таркиб ёфтааст, ки «сарват ва қудрати ҷаҳонро мутамарказ месозанд» ва чунин ҳаракатҳоро, монанди Antifa ва Black Lives Matter, тарғиб менамоянд, то «рӯҳи нооромӣ, ошӯб ва хунрезӣ»-ро дар «миқёси ҷаҳонӣ» барангезанд, бо кӯшиши бозофаридани бетартибии «Инқилоби Фаронса».

> “Spiritualism asserts that men are unfallen demigods; that ‘each mind will judge itself;’ that ‘true knowledge places men above all law;’ that ‘all sins committed are innocent;’ for ‘whatever is, is right,’ and ‘God doth not condemn.’ The basest of human beings it represents as in heaven, and highly exalted there. Thus it declares to all men, ‘It matters not what you do; live as you please, heaven is your home.’ Multitudes are thus led to believe that desire is the highest law, that license is liberty, and that man is accountable only to himself.

> «Спиритизм тасдиқ мекунад, ки инсонҳо нимхудоёни афтода-нашудаанд; ки “ҳар зеҳн худ бар худ доварӣ хоҳад кард;” ки “дониши ҳақиқӣ инсонро болотар аз ҳар шариат қарор медиҳад;” ки “ҳамаи гуноҳҳои содиршуда бегуноҳанд;” зеро “ҳар он чи ҳаст, дуруст аст,” ва “Худо маҳкум намекунад.” Пасттарин инсонҳоро он ҳамчун дар осмон буда ва дар он ҷо бисёр сарафроз гардонида шуда муаррифӣ мекунад. Ҳамин тавр, он ба ҳамаи одамон эълон менамояд: “Фарқе надорад, ки шумо чӣ мекунед; чунон ки мехоҳед, зиндагӣ кунед, осмон хонаи шумост.” Ба ин васила, анбӯҳи мардум ба он бурда мешаванд, ки бовар кунанд хоҳиш қонуни олитарин аст, ки беқайдӣ озодист, ва инсон танҳо дар назди худ масъул аст.»

> “With such teaching given at the very outset of life, when impulse is strongest, and the demand for self-restraint and purity is most urgent, where are the safeguards of virtue? what is to prevent the world from becoming a second Sodom? At the same time anarchy is seeking to sweep away all law, not only divine, but human. The centralizing of wealth and power; the vast combinations for the enriching of the few at the expense of the many; the combinations of the poorer classes for the defense of their interests and claims; the spirit of unrest, of riot and bloodshed; the world-wide dissemination of the same teachings that led to the French Revolution—all are tending to involve the whole world in a struggle similar to that which convulsed France.” Education, 227, 228.

> «Бо чунин таълимоте, ки дар худи оғози ҳаёт дода мешавад, ҳангоме ки майл пурзӯртарин аст ва талабот ба худдорӣ ва покӣ аз ҳама фаврӣ мебошад, куҷоянд посбонҳои фазилат? чӣ чиз ҷаҳонро аз он бозмедорад, ки ба Садӯми дуюм табдил ёбад? Ҳамзамон анархия мекӯшад, ки ҳар гуна қонунро, на танҳо илоҳӣ, балки инсониро низ, аз байн барад. Марказонидани сарват ва қудрат; иттиҳодияҳои азими барои ғанӣ гардондани андаке аз ҳисоби бисёрон ташкилшуда; иттиҳодияҳои табақаҳои камбизоаттар барои ҳимояи манфиатҳо ва талабҳои худ; рӯҳи нооромӣ, ошӯб ва хунрезӣ; паҳншавии умумиҷаҳонии ҳамон таълимоте, ки ба Инқилоби Фаронса оварда расонд — ҳамаи ин ба он майл доранд, ки тамоми ҷаҳонро ба муборизае монанд ба он чи Франсаро ба ларза овард, гирифтор созанд». Education, 227, 228.

Any thoughtful person should ask themselves what goes on at meetings such as recently took place at Davos, where men express their plans for planet earth without any consideration of the rest of earth’s population? What secrets were there discussed? Of course, Davos is simply one of several secret restricted meetings of the world’s billionaires, bankers, corrupted politicians and morally perverse men who develop their exalted plans for planet earth.

Ҳар шахси андешаманд бояд аз худ бипурсад, ки дар маҷлисҳое, мисли он ки чанде пеш дар Давос баргузор гардид, чӣ мегузарад, он ҷо ки мардон бе ҳеҷ гуна эътиное ба боқии аҳолии замин нақшаҳои худро барои сайёраи Замин баён мекунанд? Дар он ҷо чӣ асроре мавриди муҳокима қарор гирифтанд? Албатта, Давос танҳо яке аз чандин нишастҳои махфии маҳдуд аст, ки миллиардерҳо, бонкдорон, сиёсатмадорони фасодзада ва мардони аз ҷиҳати ахлоқӣ фосид дар он нақшаҳои волои худро барои сайёраи Замин таҳия мекунанд.

> “In these last days, there are arising strange fallacies and man-made theories which God declares shall be broken in pieces. The spirit of covetousness has led men to seek worldly advantage, and by extravagance and display they have tried to hide their wicked deeds which they have done in order to reach their object. Men occupying high positions of trust have revealed this unlawful desire for gain; they have practised extortion and robbery, and have gratified the evil passions of their hearts, until our cities are corrupted through their wickedness. God has declared that he will uncover these works of deceit and robbery by their own working. In some cases the judgments of God have already fallen heavily on these cities.

> «Дар ин рӯзҳои охир, мағолатаҳои аҷиб ва назарияҳои сохтаи инсонӣ бармехезанд, ки Худо эълон мекунад шикаста-пора хоҳанд шуд. Рӯҳи тамаъкорӣ одамонро водор намудааст, ки манфиати дунёвиро ҷӯянд, ва бо исрофкорӣ ва худнамоӣ онҳо кӯшидаанд аъмоли шариронаи худро, ки барои расидан ба ҳадафи худ анҷом додаанд, пинҳон созанд. Одамоне, ки мақомҳои баланди эътимодро ишғол мекунанд, ин хоҳиши ғайриқонунии фоидаро ошкор намудаанд; онҳо ба тамаъҷӯӣ ва ғоратгарӣ даст задаанд ва ҳавасҳои шариронаи дилҳои худро қонеъ гардонидаанд, то он дараҷае ки шаҳрҳои мо ба воситаи шарорати онҳо фосид шудаанд. Худо эълон кардааст, ки Ӯ ин аъмоли фиреб ва ғоратгариро ба воситаи амали худи онҳо ошкор хоҳад кард. Дар баъзе ҳолатҳо довариҳои Худо аллакай бар ин шаҳрҳо бо гаронӣ нозил шудаанд.»

> “Isaiah 8:8–12 quoted.” Review and Herald, July 18, 1907.

> «Ишаъё 8:8–12 иқтибос оварда шудааст». Review and Herald, 18 июли соли 1907.

The cities have been corrupted, as predicted in the previous passage, and that corruption is brought about by the evil confederacy of Isaiah chapter eight. They have been corrupted by, “men occupying high positions of trust” who “have revealed” their “unlawful desire for gain.” The corrupted cities are easily seen in states whose attorney generals have been elected by the funds of communists such as George Soros. It can be seen when established laws go un-enforced by corrupted politicians in Washington, DC. It can be seen by laws which are only employed against those on the other side of the political spectrum, as illustrated by persons such as Nancy Pelosi and Adam Schiff.

Шаҳрҳо, чунон ки дар порчаи пешин пешгӯӣ шуда буд, фосид гардидаанд, ва ин фасод аз иттиҳоди шариронаи боби ҳаштуми Ишаъё ба вуҷуд оварда мешавад. Онҳо аз ҷониби «мардоне, ки мансабҳои баланди эътимодро ишғол мекунанд», фосид шудаанд, ки «хоҳиши ғайриқонунии худро барои ба даст овардани фоида» «ошкор кардаанд». Ин шаҳрҳои фосидро ба осонӣ дар иёлотҳое дидан мумкин аст, ки додситонҳои кулли онҳо бо маблағҳои коммунистоне чун Ҷорҷ Сорос интихоб шудаанд. Инро метавон дид, вақте ки қонунҳои муқарраршуда аз ҷониби сиёсатмадорони фосид дар Вашингтон, DC иҷро намешаванд. Инро метавон аз қонунҳое дид, ки танҳо бар зидди онҳое ба кор бурда мешаванд, ки дар тарафи дигари доираи сиёсӣ қарор доранд, чунон ки аз ашхосе мисли Нэнсӣ Пелоси ва Адам Шифф намуна оварда мешавад.

> In transgressing and lying against the Lord, and departing away from our God, speaking oppression and revolt, conceiving and uttering from the heart words of falsehood. And judgment is turned away backward, and justice standeth afar off: for truth is fallen in the street, and equity cannot enter. Yea, truth faileth; and he that departeth from evil maketh himself a prey: and the Lord saw it, and it displeased him that there was no judgment. Isaiah 59:13–15.

> Бо гуноҳ кардан ва бардурӯғ гуфтан бар зидди Худованд, ва аз Худои худ дур шудан, ситам ва исёнро ба забон овардан, ва аз дил суханони ботилро андешидан ва изҳор намудан. Ва доварӣ ба ақиб баргардонда шудааст, ва адолат аз дур меистад; зеро ростӣ дар кӯча афтодааст, ва инсоф наметавонад дохил шавад. Бале, ростӣ нест мешавад; ва ҳар кӣ аз бадӣ дурӣ меҷӯяд, худро тӯъма месозад; ва Худованд инро дид, ва ба назари Ӯ бад омад, ки доварӣ набуд. Ишаъё 59:13–15.

In the previous passage from the Review and Herald, the men who occupy high positions of trust, identifies corrupted politicians whose Wall Street portfolios always exceed the best possible returns, because of their legislative work in legalizing “insider trading” for themselves, and no one else. Review the history of Martha Stewart. The cities in the passage are corrupted through their wickedness, and this is especially apparent in the cities and states governed by the globalist Democrats.

Дар порчаи қаблӣ аз Review and Herald, ибораи «мардоне, ки мансабҳои баланди эътимодро ишғол мекунанд» сиёсатмадорони фосидеро муайян мекунад, ки портфелҳои Уолл-стритии онҳо ҳамеша аз беҳтарин даромадҳои имконпазир ҳам болотаранд, зеро онҳо тавассути фаъолияти қонунгузории худ «савдои бар асоси иттилооти дохилӣ»-ро барои худ, ва барои ҳеҷ каси дигар, қонунӣ гардонидаанд. Таърихи Марта Стюартро бозбинӣ намоед. Шаҳрҳо дар ин порча ба сабаби шарорати худ фосид гардидаанд, ва ин махсусан дар шаҳрҳо ва иёлоте, ки аз ҷониби демократҳои глобалист идора карда мешаванд, ошкор аст.

The evil confederacy in the last days consists of the dragon, the beast and the false prophet, and the beast and false prophet have their own wicked prophetic characteristics, but the characteristics that are so apparent in liberal globalism are the traits of the dragon.

Эътилофи шарир дар айёмҳои охир аз аждаҳо, ҳайвон ва пайғамбари козиб иборат аст, ва ҳайвон ва пайғамбари козиб хусусиятҳои пешгӯёнаи шариронаи худро доранд, аммо хусусиятҳое, ки дар глобализми либералӣ то ин дараҷа ошкоранд, сифоти аждаҳоянд.

> “Revelation 17:13–14 quoted. ‘These have one mind.’ There will be a universal bond of union, one great harmony, a confederacy of Satan’s forces. ‘And shall give their power and strength unto the beast.’ Thus is manifested the same arbitrary, oppressive power against religious liberty, freedom to worship God according to the dictates of conscience, as was manifested by the papacy, when in the past it persecuted those who dared to refuse to conform with the religious rites and ceremonies of Romanism.

> «Ваҳй 17:13–14 иқтибос оварда шудааст. «Инҳо як фикр доранд». Пайванди умумии умумиҷаҳонӣ, як ҳамоҳангии бузург, иттиҳоди нерӯҳои Шайтон ба вуҷуд хоҳад омад. «Ва қудрат ва тавоноии худро ба ҳайвон хоҳанд дод». Ҳамин тавр, ҳамон қудрати худсарона ва ситамгарона бар зидди озодии динӣ, озодии ибодат кардани Худо мувофиқи амри виҷдон, зоҳир мегардад, чунон ки онро папагӣ низ дар гузашта зоҳир карда буд, вақте ки онҳоеро, ки ҷуръат мекарданд аз мутобиқат кардан ба расму ойинҳо ва маросимҳои динии Румгароӣ саркашӣ намоянд, таъқиб мекард.»

> “In the warfare to be waged in the last days there will be united, in opposition to God’s people, all the corrupt powers that have apostatized from allegiance to the law of Jehovah. In this warfare the Sabbath of the fourth commandment will be the great point at issue; for in the Sabbath commandment the great Law-giver identifies Himself as the Creator of the heavens and the earth.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, 983.

> «Дар он ҷанги рӯҳоние, ки бояд дар рӯзҳои охир бурда шавад, ҳамаи қувваҳои фосиде, ки аз итоати шариати Яҳува рӯй гардондаанд, дар муқобили қавми Худо муттаҳид хоҳанд шуд. Дар ин ҷанг шанбеи аҳкоми чорум нуқтаи бузурги баҳс хоҳад буд; зеро дар аҳкоми шанбе Қонунгузори бузург Худро ҳамчун Офаридгори осмонҳо ва замин муаррифӣ мекунад». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, 983.

We will consider the prophetic characteristics of the beast and apostate Protestantism in the following articles. It is important to identify what has been revealed concerning which political party is leading out and pulling the strings in the enforcement of Sunday legislation. Of course, both parties (Democrat and Republican) come together at the Sunday law issue, as did the Pharisees and Sadducees at the cross, but there is no justifiable reason to suggest that the label of Protestant or apostate Protestant can be associated with the Democratic party, for it is clearly the dragon power.

Мо дар мақолаҳои зерин хусусиятҳои нубувватии ҳайвон ва протестантизми муртадро баррасӣ хоҳем кард. Муҳим аст муайян карда шавад, ки дар бораи он ки кадом ҳизби сиёсӣ дар пешсаф аст ва риштаҳоро дар татбиқи қонунгузории рӯзи якшанбе мекашад, чӣ чиз ошкор гардидааст. Албатта, ҳар ду ҳизб (демократ ва ҷумҳурихоҳ) дар масъалаи қонуни рӯзи якшанбе ба ҳам меоянд, чунонки фарисиён ва саддуқиён назди салиб ба ҳам омада буданд; аммо ҳеҷ асоси қобили қабул вуҷуд надорад, ки пешниҳод шавад тамғаи протестантӣ ё протестантизми муртадро метавон ба ҳизби демократ нисбат дод, зеро он ба таври равшан қудрати аждаҳост.

The history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand is the history where Isaiah’s evil confederacy of chapter eight is identified. That history began on September 11, 2001, when the fourth president, Bush the second, was in power. In that history the sixth president would arrive in 2016, and he would awaken (stir up) all the realm of Grecia, for he would awaken the world to the struggle between the dragon power and apostate Protestantism that accomplishes the work of restoring the beast to the throne of the earth.

Таърихи мӯҳр зада шудани яксаду чилу чор ҳазор ҳамон таърихест, ки дар он иттиҳоди шариронаи Ишаъё дар боби ҳашт муайян карда мешавад. Он таърих 11 сентябри соли 2001 оғоз ёфт, вақте ки президенти чорум, Буши дувум, дар сари қудрат буд. Дар он таърих президенти шашум дар соли 2016 ба миён меомад, ва ӯ тамоми салтанати Юнонро бедор мекард (ба ҳаракат меовард), зеро ҷаҳонро ба муборизаи байни қудрати аждаҳо ва протестантизми муртад бедор менамуд, ки он кори барқарор сохтани ҳайвонро бар тахти замин анҷом медиҳад.

The blind, unreasoning hatred against Trump is identified by many as a kind of insanity, for it is based on dishonesty and irrational logic. The world attempts to define the unjustifiable hatred for Trump, but the reality is that it is not a straightforward human insanity on the part of the globalists, it is the supernatural manifestation of the fulfillment of prophecy during the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Нафрати кӯр ва беандешае, ки бар зидди Трамп вуҷуд дорад, аз ҷониби бисёре ҳамчун навъе аз девонагӣ шинохта мешавад, зеро он бар беинсофӣ ва мантиқи ғайриоқилона асос ёфтааст. Ҷаҳон мекӯшад ин нафрати беасосро нисбат ба Трамп таъриф кунад, аммо воқеият ин аст, ки он аз ҷониби глобалистон девонагии оддии инсонӣ нест, балки зуҳуроти фавқуттабиии иҷрои нубувват дар ҷараёни таърихи мӯҳр задани яксаду чиҳилу чаҳор ҳазор мебошад.

> “O that God’s people had a sense of the impending destruction of thousands of cities, now almost given to idolatry! But many of those who should be proclaiming the truth are accusing and condemning their brethren. When the converting power of God comes upon minds, there will be a decided change. Men will have no inclination to criticize and tear down. They will not stand in a position that hinders the light from shining to the world. Their criticism, their accusing, will cease. The powers of the enemy are mustering for battle. Stern conflicts are before us. Press together, my brethren and sisters, press together. Bind up with Christ. ‘Say ye not, A confederacy, . . . neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offense to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.’

> «Эй кош, қавми Худо ҳисси нобудии наздикшавандаи ҳазорон шаҳреро медошт, ки акнун қариб ба бутпарастӣ таслим шудаанд! Аммо бисёре аз онҳое ки бояд ҳақиқатро эълон намоянд, бародарони худро айбдор ва маҳкум мекунанд. Вақте ки қудрати табдилдиҳандаи Худо бар зеҳнҳо нозил гардад, тағйироти возеҳе ба амал хоҳад омад. Одамон дигар майле ба интиқод кардан ва вайрон сохтан нахоҳанд дошт. Онҳо дар мавқее нахоҳанд истод, ки монеи дурахшидани нур ба ҷаҳон мегардад. Интиқоди онҳо, айбҷӯии онҳо, қатъ хоҳад шуд. Қувваҳои душман барои ҷанг ҷамъ меоянд. Низоъҳои сахт дар пеши рӯи мо ҳастанд. Ба ҳам наздик шавед, эй бародарон ва хоҳарони ман, ба ҳам наздик шавед. Бо Масеҳ пайваст шавед. “Шумо нагӯед: Иттиҳод,... ва аз он чи онҳо метарсанд, натарсед ва ҳаросон нашавед. Худованди лашкарҳоро худи Ӯро муқаддас шуморед; ва бигзор Ӯ тарси шумо бошад, ва бигзор Ӯ ҳайбати шумо бошад. Ва Ӯ барои муқаддасгоҳ хоҳад буд; аммо барои ҳар ду хонадони Исроил санги пешпо ва сахраи лағзиш, барои сокинони Уршалим дом ва тӯр хоҳад буд. Ва бисёре аз миёни онҳо пешпо хоҳанд хӯрд, ва хоҳанд афтод, ва хоҳанд шикаст, ва ба дом хоҳанд афтод, ва дастгир хоҳанд шуд.”

> “The world is a theater. The actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. God is lost sight of. With the great masses of mankind there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to his rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

> «Ҷаҳон саҳнаи театр аст. Бозигарон — сокинони он — барои иҷрои нақши худ дар охирин драмаи бузург омодагӣ мебинанд. Худо аз назар дур шудааст. Дар миёни тӯдаҳои бузурги башар ҳеҷ ягонагие вуҷуд надорад, ҷуз он гоҳ ки одамон барои амалӣ сохтани мақсадҳои худхоҳонаи худ иттиҳод мебанданд. Худо менигарад. Ниятҳои Ӯ нисбат ба тобеони исёнкораш ба иҷро хоҳанд расид. Ҷаҳон ба дасти одамон супурда нашудааст, ҳарчанд Худо барои муддате ба унсурҳои иштибоҳ ва бетартибӣ иҷозат медиҳад, ки ҳукмронӣ кунанд. Қуввае аз зер амал мекунад, то саҳнаҳои охирини ин драмаро ба вуҷуд оварад, — Шайтон чун Масеҳ меояд ва бо ҳар навъ фиреби норостӣ дар миёни онҳое амал мекунад, ки худро дар ҷамъиятҳои махфӣ ба ҳам мепайванданд. Онҳое ки ба ҳаваси иттиҳодпарастӣ таслим мешаванд, нақшаҳои душманро иҷро мекунанд. Сабабро натиҷа пайравӣ хоҳад кард.»

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> «Гуноҳ қариб ба ҳадди ниҳоии худ расидааст. Саросемагӣ ҷаҳонро фаро гирифтааст, ва ба зудӣ даҳшати бузурге бар сари инсоният хоҳад омад. Охир бисёр наздик аст. Мо, ки ҳақиқатро медонем, бояд худро барои он чи ба зудӣ ҳамчун ногаҳонии фарогир бар ҷаҳон хоҳад шикаст, омода созем». Review and Herald, September 10, 1903.

Islam of the third woe is about to strike “thousands of cities” and Laodicean Adventism has no sense of the impending destruction that is about to happen. In the time period when Isaiah’s evil confederacy is accomplishing its work, there is a satanic “power from beneath” that is “working to bring about the last great scenes in the drama,” and these things come as an “overwhelming surprise.” The insanity exercised towards Trump is caused by a power from beneath. It is a component of the last scenes of earth’s history.

Исломи войи сеюм наздик аст, ки ба «ҳазорон шаҳр» зарба занад, ва адвентизми Лаодикия ҳеҷ ҳиссе аз вайронии наздикшавандае, ки қариб аст ба вуқӯъ ояд, надорад. Дар он давраи замоне ки иттиҳоди шариронаи Ишаъё кори худро анҷом медиҳад, як «қудрат аз зер»‑и шайтонӣ ҳаст, ки «барои ба амал овардани охирин саҳнаҳои бузург дар драма» фаъолият мекунад, ва ин чизҳо ҳамчун «тааҷҷуби фарогир» фаро мерасанд. Девонагие, ки нисбат ба Трамп ба кор бурда мешавад, аз ҷониби қудрате аз зер ба вуҷуд оварда мешавад. Он ҷузъе аз охирин саҳнаҳои таърихи замин аст.

This should not be understood as an endorsement for Trump, it is simply God’s Word, which never fails. During the sealing of the one hundred and forty-four thousand God is pouring out His power from on high, while Satan is exercising his power from beneath.

Инро набояд ҳамчун ҷонибдорӣ аз Трамп фаҳмид; ин фақат Каломи Худост, ки ҳаргиз ноком намегардад. Дар вақти мӯҳргузории яксаду чилу чор ҳазор, Худо қудрати Худро аз аъло фурӯ мерезад, дар ҳоле ки Шайтон қудрати худро аз поён ба кор мебарад.

> “If we would have the spirit and power of the third angel’s message, we must present the law and the gospel together, for they go hand in hand. As a power from beneath is stirring up the children of disobedience to make void the law of God, and to trample upon the truth that Christ is our righteousness, a power from above is moving upon the hearts of those who are loyal, to exalt the law, and to lift up Jesus as a complete Saviour. Unless divine power is brought into the experience of the people of God, false theories and ideas will take minds captive, Christ and His righteousness will be dropped out of the experience of many, and their faith will be without power or life.” Gospel Workers, 161.

> «Агар мо мехостем рӯҳ ва қудрати паёми фариштаи сеюмро дошта бошем, бояд шариат ва Инҷилро якҷо пешкаш намоем, зеро онҳо даст ба даст мераванд. Ҳамчунон ки қуввае аз поён фарзандони нофармониро бармеангезад, то шариати Худоро ботил гардонанд ва ҳақиқатро, ки Масеҳ адолати мост, поймол кунанд, қуввае аз боло бар дилҳои онҳое, ки содиқанд, таъсир мекунад, то шариатро болобардоранд ва Исоро ҳамчун Наҷотдиҳандаи комил боло бардоранд. Агар қудрати илоҳӣ ба таҷрибаи халқи Худо ворид карда нашавад, назарияҳо ва андешаҳои дурӯғин ақлҳоро асир хоҳанд кард, Масеҳ ва адолати Ӯ аз таҷрибаи бисёриҳо хориҷ хоҳанд шуд, ва имони онҳо беқувват ва беҳаёт хоҳад монд». Gospel Workers, 161.

The manifestation of Satanic power which occurs before, and leading up to the soon-coming Sunday law, typifies the crowning act of Satan’s power that occurs at the soon-coming Sunday law.

Зуҳури қудрати шайтонӣ, ки пеш аз қонуни наздик-омадаи якшанбе ва дар арафаи он ба вуқӯъ меояд, амали тоҷгузори қудрати Шайтонро, ки ҳангоми қонуни наздик-омадаи якшанбе ба амал меояд, таҷассум мекунад.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> «Бо фармоне, ки таъсиси Папагиро бар хилофи шариати Худо ба иҷро медарорад, миллати мо худро аз росткорӣ комилан ҷудо хоҳад сохт. Вақте ки протестантизм дасти худро аз болои он жарфно гузаронида, дасти қудрати Румро хоҳад гирифт; вақте ки он аз болои варта дароз шуда, бо Спиритуализм дастфишорӣ хоҳад кард; вақте ки, зери таъсири ин иттиҳоди сегона, кишвари мо ҳар як асли Қонуни асосии худро ҳамчун ҳукумати протестантӣ ва ҷумҳуриявӣ рад хоҳад кард ва барои густариши дурӯғҳо ва фиребҳои папавӣ шароит фароҳам хоҳад овард, он гоҳ мо метавонем бидонем, ки вақти амали шигифтангези Шайтон фаро расидааст ва анҷом наздик аст». Testimonies, volume 5, 451.

The motivation that is currently coming from beneath, and manifesting its activities in the globalist representatives of the dragon in the United States, will be reproduced in the nations of the world after the Sunday law arrives. Even now, the nations of the world are manifesting the same supernatural insanity over Trump.

Мотиве, ки ҳоло аз поён меояд ва фаъолияти худро дар намояндагони глобалистии аждаҳо дар Иёлоти Муттаҳида зоҳир месозад, пас аз он ки қонуни якшанбе фаро расад, дар халқҳои ҷаҳон бозтавлид хоҳад шуд. Ҳатто ҳоло низ, халқҳои ҷаҳон ҳамон девонагии фавқуттабииро нисбат ба Трамп зоҳир мекунанд.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> «Халқҳои бегона ба намунаи Иёлоти Муттаҳида пайравӣ хоҳанд кард. Ҳарчанд вай пешсафӣ мекунад, бо вуҷуди ин, ҳамон буҳрон бар қавми мо дар ҳамаи қисматҳои ҷаҳон хоҳад омад». Шаҳодатҳо, ҷилди 6, 395.

What the Republicans of the United States define as insanity on the part of Democrats in their illogical opposition to Trump, is actually a supernatural manifestation of satanic power that is in fulfillment of Daniel chapter eleven, verse two. Trump, the sixth president since the time of the end in 1989 was to “stir up” (awaken), the socialistic globalists of the entire world. The hatred against him is supernatural, and it prefigures the manifestation of satanic power that arrives in greater magnitude at the soon-coming Sunday law.

آن чиро ки ҷумҳурихоҳони Иёлоти Муттаҳида ҳамчун девонагии демократҳо дар мухолифати ғайримантиқии онҳо ба Трамп муайян мекунанд, дар асл зуҳури фавқуттабиии қудрати шайтонӣ аст, ки дар иҷрои пешгӯии боби ёздаҳум, ояти дуюми Дониёл мебошад. Трамп, шашумин президент аз замони охир, аз соли 1989 инҷониб, мебоист «ба ҳаракат оварад» (бедор кунад) глобалистони сотсиалистии тамоми ҷаҳонро. Нафрат бар зидди ӯ фавқуттабиӣ аст, ва он зуҳури қудрати шайтониро, ки ба андозаи бештар дар қонуни якшанбеи ба зудӣ фарорасанда падид меояд, пешакӣ таҷассум мекунад.

The manifestation of the power from beneath, according to Sister White’s reference takes place during the evil confederation, which Isaiah warns about in chapter eight, and in that period the sealing of God’s people is occurring.

Зуҳури қудрате, ки аз поён аст, мувофиқи ишораи хоҳар Уайт, дар давраи иттиҳоди шарирона ба амал меояд, ки Ишаъё дар боби ҳашт аз он ҳушдор медиҳад; ва дар он айём мӯҳргузории қавми Худо ҷараён дорад.

> Bind up the testimony, seal the law among my disciples. Isaiah 8:16.

> Гувоҳиро бибанд, шариатро дар миёни шогирдони Ман мӯҳр намо. Ишаъё 8:16.

We will continue this study in the next article.

Мо ин омӯзишро дар мақолаи навбатӣ идома хоҳем дод.

> “Fearful sights of a supernatural character will soon be revealed in the heavens, in token of the power of miracle-working demons. The spirits of devils will go forth to the kings of the earth and to the whole world, to fasten them in deception, and urge them on to unite with Satan in his last struggle against the government of heaven. By these agencies, rulers and subjects will be alike deceived. Persons will arise pretending to be Christ Himself, and claiming the title and worship which belong to the world’s Redeemer. They will perform wonderful miracles of healing and will profess to have revelations from heaven contradicting the testimony of the Scriptures.

> «Ба наздикӣ дар осмон манзараҳои воҳимаангези дорои хусусияти фавқуттабиӣ ошкор хоҳанд шуд, ҳамчун аломати қудрати девҳои мӯъҷизаофарин. Арвоҳи иблисон назди подшоҳони замин ва назди тамоми ҷаҳон хоҳанд рафт, то онҳоро дар фиреб устувор гардонанд ва барангезанд, ки дар муборизаи охирини Шайтон бар зидди ҳукумати осмон бо ӯ муттаҳид шаванд. Ба воситаи ин омилҳо ҳокимон ва тобеон яксон фирефта хоҳанд шуд. Ашхосе бархоста, вонамуд хоҳанд кард, ки худи Масеҳ ҳастанд, ва унвон ва парастишеро, ки ба Наҷотдиҳандаи ҷаҳон тааллуқ дорад, талаб хоҳанд намуд. Онҳо мӯъҷизаҳои аҷиби шифо ба амал хоҳанд овард ва иддао хоҳанд кард, ки аз осмон ваҳйҳое доранд, ки ба шаҳодати Навиштаҳо мухолифанд.»

> “As the crowning act in the great drama of deception, Satan himself will personate Christ. The church has long professed to look to the Saviour’s advent as the consummation of her hopes. Now the great deceiver will make it appear that Christ has come. In different parts of the earth, Satan will manifest himself among men as a majestic being of dazzling brightness, resembling the description of the Son of God given by John in the Revelation. Revelation 1:13–15. The glory that surrounds him is unsurpassed by anything that mortal eyes have yet beheld. The shout of triumph rings out upon the air: ‘Christ has come! Christ has come!’ The people prostrate themselves in adoration before him, while he lifts up his hands and pronounces a blessing upon them, as Christ blessed His disciples when He was upon the earth. His voice is soft and subdued, yet full of melody. In gentle, compassionate tones he presents some of the same gracious, heavenly truths which the Saviour uttered; he heals the diseases of the people, and then, in his assumed character of Christ, he claims to have changed the Sabbath to Sunday, and commands all to hallow the day which he has blessed. He declares that those who persist in keeping holy the seventh day are blaspheming his name by refusing to listen to his angels sent to them with light and truth. This is the strong, almost overmastering delusion. Like the Samaritans who were deceived by Simon Magus, the multitudes, from the least to the greatest, give heed to these sorceries, saying: This is ‘the great power of God.’ Acts 8:10.

> «Ҳамчун амали тоҷгузорикунандаи драмаи бузурги фиреб, худи Шайтон худро ба ҷойи Масеҳ вонамуд хоҳад кард. Калисо дер боз эътироф мекард, ки ба омадани Наҷотдиҳанда ҳамчун анҷоми умедҳои худ менигарад. Акнун фиребгари бузург чунин вонамуд хоҳад сохт, ки гӯё Масеҳ омадааст. Дар қисматҳои гуногуни замин, Шайтон худро дар миёни одамон ҳамчун мавҷуде боҳашамат ва пур аз дурахши хиракунанда зоҳир хоҳад кард, ки ба тавсифи Писари Худо, ки Юҳанно дар Ваҳй додааст, монанд аст. Ваҳй 1:13–15. Ҷалоле, ки ӯро иҳота мекунад, аз ҳар он чи чашмони фониён то имрӯз дидаанд, болотар аст. Нидои зафар дар ҳаво танинандоз мешавад: “Масеҳ омадааст! Масеҳ омадааст!” Мардум дар саҷда ва парастиш назди ӯ ба рӯй меафтанд, дар ҳоле ки ӯ дастҳои худро боло мебардорад ва бар онҳо баракат эълон мекунад, чунон ки Масеҳ ҳангоми дар рӯи замин буданаш шогирдони Худро баракат дода буд. Овози ӯ мулоим ва фурӯнишонда, вале пур аз оҳанг аст. Бо лаҳни нарм ва пуршафқат ӯ баъзе аз ҳамон ҳақиқатҳои пурфайзу осмониро баён мекунад, ки Наҷотдиҳанда гуфта буд; ӯ бемориҳои мардумро шифо медиҳад, ва сипас, дар симои бардурӯғини Масеҳ, иддао мекунад, ки рӯзи шанберо ба якшанбе табдил додааст ва ба ҳама амр мекунад, ки он рӯзеро, ки ӯ баракат додааст, муқаддас шуморанд. Ӯ изҳор медорад, ки онҳое ки бар муқаддас нигоҳ доштани рӯзи ҳафтум пофишорӣ мекунанд, бо сарпечӣ аз гӯш додан ба фариштагони ӯ, ки бо нур ва ростӣ назди онҳо фиристода шудаанд, номи ӯро куфр мегӯянд. Ин фиреби қавӣ ва қариб мағлубкунанда аст. Монанди сомариёне ки бо Шимъӯни ҷодугар фирефта шуда буданд, издиҳом, аз хурд то бузург, ба ин сеҳрҳо гӯш медиҳанд ва мегӯянд: Ин аст «қудрати бузурги Худо». Аъмол 8:10.»

> “But the people of God will not be misled. The teachings of this false christ are not in accordance with the Scriptures. His blessing is pronounced upon the worshipers of the beast and his image, the very class upon whom the Bible declares that God’s unmingled wrath shall be poured out.” The Great Controversy, 624, 625.

> «Аммо халқи Худо гумроҳ нахоҳад шуд. Таълимоти ин масеҳи козиб ба Навиштаҳо мувофиқ нест. Баракати ӯ бар парастандагони ҳайвон ва сурати он эълон карда мешавад, маҳз ҳамон гурӯҳе ки Китоби Муқаддас эълон мекунад, ки ғазаби беомезиши Худо бар онҳо рехта хоҳад шуд». «Муборизаи Бузург», 624, 625.

Back to Articles