Article

# Паниум — рақами ҳабдаҳ

Он Чиз ва Рӯъё: Ду Хатти Нубуввати Дониёл ва Бозкушода шудани Ваҳй

Author

Jeff Pippenger

Published

February 22, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

18 июли соли 2020 нахустин ноумедии ҳаракати яксаду чилу чор ҳазор фаро расид. Он дар дохили «таърихи пинҳон»-и ояти чиҳилуми Дониёл ёздаҳ ба вуқӯъ омад. Ин ноумедӣ дар миёнаҳои он «таърихи пинҳон» рӯй дод — таърихе, ки бо фурӯпошии Иттиҳоди Шӯравӣ дар соли 1989 оғоз ёфта буд. Ояти чилу якум қонуни якшанберо дар Иёлоти Муттаҳида ифода мекунад, ки ҳамчунин дар ояти шонздаҳуми ҳамин боб низ муаррифӣ шудааст. «Кушода шудани муҳр»-и ҳақиқатҳое, ки «таърихи пинҳон»-и ояти чиҳилумро ташкил медиҳанд, дар соли 2023 аз ҷониби Дониёл дар боби дувоздаҳум баён шудааст. Бобҳои даҳум то дувоздаҳум як рӯъёи воҳиданд, ва ин рӯъё бо нишон додани он оғоз меёбад, ки Дониёл намояндаи «доноён» аст, ки ҳам паёмҳои дохилӣ ва ҳам берунии нубувватро мефаҳманд, ки дар он ҷо ҳамчун «он чиз» ва «рӯъё» ифода ёфтаанд.

> Дар соли сеюми подшоҳии Куруш, подшоҳи Форс, бар Дониёл, ки номаш Белтешасар хонда мешуд, чизе ошкор гардид; ва он чиз рост буд, вале вақти муқарраршуда дароз буд; ва ӯ он чизро фаҳмид, ва дар рӯъё фаҳмиш дошт. Дониёл 10:1.

## Ду рӯъё

«чиз» ва «руъё» руъёҳои дохилӣ ва зоҳирии нубувватро ифода мекунанд, ва Дониёл қавмеро намояндагӣ мекунад, ки ҳар дуро мефаҳманд, зеро ҳам «чиз» ва ҳам «руъё» дар боби даҳум ба Дониёл «ошкор» карда шуданд. Дар он боб, дар рӯзи бисту дуюм, руъёи Масеҳ дар муқаддасгоҳ ба Дониёл «ошкор» карда шуд. Калимаи ибрие, ки ба «чиз» тарҷума шудааст, дар боби нӯҳ ба «амр» тарҷума шудааст, ва он ҷо низ дар иртибот бо «руъё» пешкаш гардидааст.

> Дар оғози тазарруъҳои ту амр содир шуд, ва ман омадаам, то онро ба ту ошкор намоям; зеро ту бисёр маҳбуб ҳастӣ; пас каломро бифаҳм ва рӯъёро мулоҳиза намо. Дониёл 9:23.

Калимаи «thing» дар боби даҳум ҳамон калимаест, ки дар ояти бисту сеюми боби нӯҳум ба «matter» тарҷума шудааст. Дар рӯъёи охирини Дониёл, яъне бобҳои даҳ то дувоздаҳ, «thing»-и боби ёздаҳум ё «matter»-и боби даҳум ҳар ду бо «the vision» вобастаанд. «The vision» калимаи ибрии «mareh» аст ва маънои «appearance»-ро дорад. Дониёл дар китоби худ ду «vision»-ро муайян мекунад, гарчанде ки яке аз он ду «vision» як бор дар сиғаи муаннас ва баъд боз дар сиғаи музаккар ифода шудааст. Дониёл дар ояти якуми боби даҳум онҳоеро тасвир мекунад, ки «vision»-и appearance, инчунин «matter» ё «thing»-ро мефаҳманд. Дар боби ҳаштум Дониёл ду «vision»-ро, ки бо якдигар алоқаманданд, муайян мекунад. Дар матни англисӣ калимаи vision дар ин боб ҳашт бор омадааст, ва яке аз калимаҳои ибрие, ки ба «vision» тарҷума шудаанд, «mareh» мебошад, ва дигаре «chazon» аст. Mareh маънои «appearance»-ро дорад, ва chazon маънои «a dream, a revelation or an oracle»-ро дорад. Сиёқи боби ҳаштум муайян месозад, ки вақте калимаи «mareh» ба «vision» тарҷума мешавад, он «appearance of Christ»-ро ифода мекунад.

Ба ҳайси намуна, ин ҳамон «mareh» ё «рӯи зоҳиршавӣ» дар Дониёл 8:14 аст, ки маънояш он мебошад, ки 22 октябри соли 1844 Масеҳ ногаҳон дар маъбад зоҳир мегардид, дар иҷрои он чи ки дар боби сеюми Малокӣ дар бораи Пайғомбари Аҳд омадааст, ва хоҳар Уайт гуфта буд, ки он 22 октябри соли 1844 иҷро шуд. Вақте хоҳар Уайт он фариштаи Ваҳйи Юҳанно 10-ро, ки нозил шуда, як пояшро бар хушкӣ ва пои дигарашро бар баҳр гузошт, «ҳеҷ каси камтар аз Исои Масеҳ набуд» муайян мекунад, вай нишонаи роҳеро дар нубувват муайян мекард, ки дар он Масеҳ зоҳир мешавад. Ин яке аз зоҳиршавиҳои бисёри Ӯст. Мувофиқи номаи Яҳудо, Ӯ ҳангоми эҳёи Мусо зоҳир шуд. Дар он ҷо Ӯ ҳамчун Микоил, фариштаи аъзам, зоҳир шуд, аммо, бо вуҷуди ин, он зоҳиршавии нубувватӣ буд. Рӯи mareh дар боби ҳаштум низ ба маънои «зоҳиршавӣ» тарҷума мешавад, ки бо маънои он мувофиқат дорад.

> Ва чунин воқеъ шуд, ки ҳангоме ман, яъне ман Дониёл, рӯъёро дидам ва маънои онро ҷустуҷӯ кардам, инак, пеши ман шахсе истода буд, ки ба сурати инсон менамуд. Дониёл 8:15.

Дар ин ҷо матн муайян месозад, ки фаришта Ҷабраил буд, ки «шакли одам» дошт; ва калимаи «шакл» ҳамон намоёни рӯъёи «маръеҳ»-и Масеҳ аст, зеро, ҳамчунон ки Масеҳ бо Микоил, фариштаи аъзам, ва бо фариштаи қавии Ваҳй боби даҳ муаррифӣ мешавад, Масеҳ дар маънои нубувватӣ бо рамзгузории фариштагон, ва ҳатто одамон, ивазшаванда аст. Новобаста аз он ки дар он оят Ҷабраил бошад, ё дар Ваҳй боби даҳ Масеҳ, ё Масеҳ ҳамчун Микоил, фариштаи аъзам, ҳар яки онҳо паёмеро намояндагӣ мекунанд; ва ба ҳамин сабаб Хоҳар Уайт фариштагони Ваҳйро ҳам бо паёме, ки онҳо намояндагӣ мекунанд, ва ҳам бо одамоне, ки он паёми аз ҷониби фариштагон намояндагишударо эълон менамоянд, муқоиса мекунад. Ин ҳақиқат он қадар муҳим аст, ки дар се ояти аввали Ваҳй боби як — ҳамон се ояте, ки кушода шудани Ваҳйи Исои Масеҳро эълон мекунанд, андаке пеш аз баста шудани муҳлати имтиҳон, зеро «вақт наздик аст» — раванди иртиботи Худо ба инсон ба таври мушаххас ҳамчун паёме муайян карда мешавад, ки аз Падар дода шуд ба Писар, ва Ӯ он гоҳ паёмро ба як фаришта медиҳад, ва он фаришта онро ба як одам мерасонад, ва ӯ дар навбати худ онро ба калисоҳо мефиристад. Ҳар қадами ин раванди иртибот муқаддас ва пок аст, ва ин покии тақдисшуда дар нишонаҳои роҳи нубувватӣ намояндагӣ мешавад, дар он ҷо ки Масеҳ ҳамчун Худи Ӯ, ё ба василаи фаришта, одам ё паём зоҳир мегардад. Ҳангоме ки Ӯ бевосита Худро бо яке аз нишонаҳои роҳ марбут месозад, он рӯъёи «маръеҳ», яъне «рӯъёи зоҳиршавӣ» мебошад.

> Ваҳйи Исои Масеҳ, ки Худо ба Ӯ дод, то ба бандагони Худ он чизҳоро, ки бояд ба зудӣ ба амал оянд, нишон диҳад; ва Ӯ онро ба воситаи фариштаи Худ фиристода, ба бандаи Худ Юҳанно маълум гардонид; ки ӯ ба каломи Худо, ва ба шаҳодати Исои Масеҳ, ва ба ҳамаи он чи дида буд, шаҳодат дод. Хушо касе ки мехонад, ва онҳое ки суханони ин нубувватро мешунаванд ва он чиро, ки дар он навишта шудааст, риоя мекунанд; зеро ки вақт наздик аст. … Ва ба ман мегӯяд: Суханони нубуввати ин китобро мӯҳр накун; зеро ки вақт наздик аст. Бигзор золим ҳанӯз золимӣ кунад; ва палид ҳанӯз палид бимонад; ва одил ҳанӯз адолат намояд; ва муқаддас ҳанӯз муқаддас бимонад. Ваҳй 1:1–3; 22:10, 11.

Дар боби ҳаштум, «chazon» калимаи дигари ибронист, ки ҳамчун «vision» тарҷума мешавад. Дар иртибот ба «appearance», рӯъёи «marah» нишонаеро муайян мекунад, ва рӯъёи «chazon» як давраи нубувватиро муайян месозад. Дар ду калимае, ки дар боби ҳаштум ҳамчун «vision» тарҷума шудаанд, як симметрияи илоҳӣ мавҷуд аст, ба он маъно, ки калимаи ибронии «mareh» аз ҷониби Дониёл ҳамчунин дар шакли муаннаси он, яъне «marah», ба кор бурда мешавад. Бо «chazon» Дониёл онро ба ду тарз ифода мекунад, аммо на тавассути муқоисаи музаккару муаннас, балки бо ду калимае, ки як маънои яксонро муайян мекунанд, вале бо ин кор онҳо ба таври фавқулода густариш меёбанд.

«Chazon» маънои рӯъё, ё ваҳй, ё нубувватро дорад; ва он калимае, ки дар забони англисӣ ҳамчун «matter» ё «thing» тарҷума мешавад, калимаи ибрии «dabar» аст, ки маънои «калима»-ро дорад. Вақте фаҳмида мешавад, ки рӯъёи «chazon» аз ҷониби Дониёл ҳамчунин бо калимаи «dabar» ифода шудааст, пас онҳо якҷоя паёмҳои нубувватии Каломи Худоро намояндагӣ мекунанд. Дониёл ҳамеша «dabar» ё «chazon»-ро бо «mareh» муқоиса мекунад. Ҳангоме ки дар сатҳи нубувватӣ «паёмҳои нубувватии Каломи Худо», чунон ки аз ҷониби «dabar» ва «chazon» намояндагӣ мешаванд, бо рӯъёи «marah»-и зуҳури Масеҳ якҷо оварда мешаванд, он гоҳ шумо нишонаҳои муқаддаси роҳи таърихи нубувватии Каломи Худоро доред. Сипас, агар шумо «marah», шакли муаннаси калимаи «mareh»-ро, ба силсилаи маъниҳои рӯъё дар Дониёл биафзоед, шумо рӯъёи ойинавии сафедшавӣ ба воситаи имонро доред.

Дар рӯъёи охирини Дониёл, ки бо се боби охирини китоби ӯ ифода ёфтааст, Дониёл қавмеро дар рӯзҳои охир намояндагӣ мекунад, ки «рӯъёҳои нубувватӣ»-и «Каломи Худо»-ро мефаҳманд, ва муқаддасияти нишонаҳои муқаддаси роҳро, ки ҳаракати ислоҳотии саду чиҳилу чаҳор ҳазорро ташкил медиҳанд; зеро онҳо касоне ҳастанд, ки Барраро ҳар куҷое ки Ӯ дар Каломи муқаддаси нубувватии Худ меравад, пайравӣ мекунанд. Ҳангоме ки онҳо Барраро пайравӣ мекунанд, Ӯ онҳоро ба рӯъёи оинамонанди Дониёл 10:7 мебарад, ки дар он ҷо ё онҳо мегурезанд, то зери хатогӣ пинҳон шаванд, ки он ҷо барои абадият дафн мегарданд, ё дар хок фурӯтан мешаванд, сафед карда мешаванд ва қувват меёбанд, то паёми нубувватии рӯзҳои охирро бирасонанд.

Ҷабраил ба Дониёл амр мекунад, ки ҳам «сухан» ва ҳам «рӯъё»-ро «бифаҳмад». Калимаи ибрие, ки ба «бифаҳмад» тарҷума шудааст, маънои «дар зеҳн фарқ гузоштан»-ро дорад. Дониёл, ки намояндаи ману ту, эй хонандаи азиз, мебошад, амр ёфт, ки фарқ ва тафовутро миёни «сухан» ва «рӯъё» дарк намояд. Рӯъёи chazon хатти берунии таърихи нубувватиро ифода мекунад ва рӯъёи mareh зуҳури Масеҳро ифода мекунад. «Сухан» ва «чиз» калимаи ибрии «dabar» мебошанд, ки маънояш калом аст. Исо «dabar» аст, зеро Ӯ Калом аст. «Чиз» ва «сухан», ки ҳар ду «dabar» мебошанд, дар иртибот бо рӯъёи зуҳур пешниҳод мешаванд.

Дабар, ки ҳам масъала ва ҳам чиз аст, ҳамчунин хазон — рӯъёи боби ҳашт — мебошад ва он рӯъёи таърихи нубувватиро намояндагӣ мекунад. Ҳар яке аз ин ифодаҳо (хазон, дабар, масъала ва чиз) хатти берунии нубувватро муайян мекунад, ва маръеҳ, инчунин ифодаи муаннаси он — мараҳ — хатти дарунии нубувватро намояндагӣ мекунанд. Қавми Худо дар охирзамон, ки дар ояти якуми Дониёл даҳ намояндагӣ шудаанд, ҳам хатҳои дарунӣ ва ҳам берунии таърихи нубувватиро мефаҳманд. Дар китоби Ваҳй, хатти дарунӣ бо ҳафт калисо намояндагӣ шудааст ва хатти берунӣ бо ҳафт муҳр намояндагӣ шудааст.

Ҳангоме ки Дониёл пас аз рӯзаи бисту якрӯза рӯъёи Масеҳро дид, ӯ таҷассум ё ифодаи муаннаси рӯъёи mareh-ро дид. Mareh «намуд» аст, ва вақте Дониёл Масеҳро дид, ӯ рӯъёи «marah»-ро дид; ва ҳарчанд mareh маънои намудро дорад, шакли муаннаси ҳамон калима маънои «оина»-ро медиҳад. Хоҳар Уайт ба мо хабар медиҳад, ки рӯъёе, ки Дониёл дид, ҳамон рӯъёест, ки Юҳанно дида буд; ва Юҳанно он рӯъёро вақте дид, ки Масеҳ дар муқаддасгоҳи осмонӣ буд.

> «Дар вақти дидори Ҷабраил, набӣ Дониёл натавонист таълимоти минбаъдаро қабул намояд; аммо баъди чанд сол, чун орзу дошт дар бораи мавзӯъҳое, ки ҳанӯз пурра шарҳ дода нашуда буданд, бештар бидонад, ӯ боз худро ба ҷустуҷӯи нур ва ҳикмат аз ҷониби Худо бахшид. “Дар он рӯзҳо ман, Дониёл, се ҳафтаи пурра мотамдор будам. Нони лазиз нахӯрдам, гӯшт ва шароб ба даҳонам наомад, ва умуман худро тадҳин нанамудам…. Пас чашмони худро боло бардоштам ва нигаристам, ва инак, марде, ки либоси катонӣ дар бар дошт ва камараш бо тиллои софи Ӯфоз баста шуда буд. Баданаш низ мисли забарҷад буд, ва рӯяш монанди барқи дурахшон, ва чашмонаш мисли чароғҳои оташ, ва бозувону пойҳояш ба ранги миси сайқалёфта, ва овози суханонаш мисли овози анбӯҳи мардум.”»

> «На камтар аз Худи Писари Худо ба Дониёл зоҳир шуд. Ин тавсиф ба он чи Юҳанно дида буд, ҳангоме ки Масеҳ бар ҷазираи Патмос ба ӯ ошкор гардид, монанд аст. Акнун Худованди мо бо паёмовари дигари осмонӣ меояд, то ба Дониёл он чиро, ки дар рӯзҳои охир ба вуқӯъ хоҳад пайваст, таълим диҳад. Ин дониш ба Дониёл дода шуд ва бо илҳом барои мо, ки поёнҳои ҷаҳон бар мо фаро расидааст, сабт гардид.»

> «Ҳақиқатҳои бузурге, ки Наҷотдиҳандаи ҷаҳон ошкор кардааст, барои онҳоянд, ки ҳақиқатро мисли ганҷҳои ниҳон ҷустуҷӯ мекунанд. Дониёл марди солخورда буд. Ҳаёти ӯ дар миёни ҷозибаҳои дарбори бутпарастона сипарӣ гардида, зеҳнаш бо корҳои як империяи бузург машғул буд; вале ӯ аз ҳамаи инҳо рӯй мегардонад, то ҷони худро дар ҳузури Худо хор созад ва маърифати мақсадҳои Ҳаққи Таъолоро биҷӯяд. Ва дар посух ба илтиҷоҳои ӯ, нур аз саҳнҳои осмонӣ барои касоне расонда шуд, ки дар айёми охир зиндагӣ хоҳанд кард. Пас, мо бояд бо чӣ гуна ҷиддият Худоро биҷӯем, то Ӯ фаҳми моро бикушояд, то ҳақиқатҳоеро, ки аз Осмон ба мо оварда шудаанд, дарк намоем». Review and Herald, February 8, 1881.

## 144 000 нафар

Дониёл «он чиз»-ро ва «руъё»-ро мефаҳмад, ва ӯ ҳамчун Дониёл ва ҳамчунин ҳамчун Белтешатсар муаррифӣ мешавад. Тағйир ёфтани ном дар нубувват муносибати аҳдиро ифода мекунад; бинобар ин, Дониёл намояндаи қавми ниҳоии аҳд аст, ки ҳамон саду чилу чор ҳазор мебошанд, ки бо руъёи Масеҳ дар маъбад озмуда мешаванд. Он озмоиш боиси ҷудо шудани ду табақаи парастишгарон мегардад.

> Ва ман, Дониёл, танҳо он рӯъёро дидам; зеро мардоне ки бо ман буданд, рӯъёро надиданд; аммо ларзиши бузурге бар онҳо афтод, ба тавре ки гурехтанд, то худро пинҳон намоянд. Дониёл 10:7.

Дониёл бевосита санҷиши дуюм ва маъбадеро муайян мекунад, ки бо қавми охирзамонии Худо алоқаманд аст; санҷише, ки бар дидани Масеҳ дар муқаддасгоҳи осмонӣ асос ёфтааст. Рӯъёи ояти ҳафтум ҷинси муаннаси рӯъёи mareh аст, ки ҳамчун рӯъёи marah ифода шудааст. Агар шумо ба рӯъёи маъбадии Масеҳ ҳамон гуна посух диҳед, ки он дар посухи Дониёл муаррифӣ шудааст, пас «чиз»-и нубувватӣ ва «рӯъё»-и нубувватӣ бар шумо «ошкор» хоҳад шуд.

Агар ту ба ҳамон рӯъёи маъбади Масеҳ бо гурехтан барои пинҳон шудан муносибат намоӣ, ба зулмоти абадӣ медароӣ. Озмоиши маъбад, ки озмоиши дуюми се қадами Инҷили ҷовидона мебошад, аз ҷониби озмоиши аввал ва бунёдӣ пештар меояд. Саволи озмоишии асосҳо дар ояти чордаҳуми Дониёл ёздаҳ ифода ёфтааст, ки дар он Рум ҳамчун «ғоратгарони қавми ту» муаррифӣ мешавад, ки «рӯъё»-ро барпо месозад.

## Вақт наздик аст

Сеюним рӯзи нисф баъд аз ноумедии 18 июли соли 2020, 31 декабри соли 2023 кушода шудани ваҳйи Исои Масеҳ оғоз ёфт, зеро «вақт наздик буд».

> Хушо ҳол он касе ки мехонад, ва онҳое ки суханони ин нубувватро мешунаванд ва он чиро ки дар он навишта шудааст, нигоҳ медоранд, зеро вақт наздик аст. … Ва ӯ ба ман мегӯяд: Суханони нубуввати ин китобро мӯҳр накун, зеро вақт наздик аст. Ваҳй 1:3; 22:10.

«Вақт»-е, ки кушода шудани Ваҳйи Исои Масеҳро муайян мекунад, дар оғози китоби Ваҳй зикр шудааст, ва дар поёни китоб ҳамон эълони айни ҳамон, ба изҳороти алфа, изҳороти омегаро низ меафзояд.

Ваҳйи Исои Масеҳ андаке пеш аз анҷоми муҳлати файз кушода мешавад. Дар рӯзи бисту дувум, пас аз рӯзаи бисту якрӯза, он «чиз», ки ҳамчунин «амр» аст, ки ҳамчунин дабар ё Калом аст, ки ҳамчунин рӯъёи chazon-и таърихи берунии нубувватист, ба Дониёл ошкор карда шуд, ҳангоме ки ӯ рӯъёи marah-ро, чун дар ойина, аз Саркоҳини осмонӣ дар Қудси қудсҳо таҷриба намуд.

Дониёл онҳоеро намояндагӣ мекунад, ки таҷрибаи рӯъёи оинаро доранд ва ҳамчунин зуҳуроти нубувватии Масеҳро, инчунин таърихи зоҳириро, ки аз ҷониби рӯъёи chazon намояндагӣ мешавад, мефаҳманд. Рӯъёи marah Масеҳро ҳамчун аломати роҳи нубувватӣ намояндагӣ мекунад, ва шакли муаннаси ҳамин вожа таҷрибаеро намояндагӣ мекунад, ки тавассути нигаристан ба ҷалоли Худо ба вуҷуд меояд, чунон ки дар Дониёл, Юҳанно, Ишаъё, Сестра Уайт ва дигар анбиё намояндагӣ шудааст.

Дар ин сатҳ, рӯъёи зоҳирии chazon санҷиши бунёдиро ифода мекунад, ва рӯъёи mareh дар бораи зуҳуроти Масеҳ дар пайдарпаии рӯйдодҳои нубувватӣ санҷиши маъбад аст. Оё Масеҳ дар Қудси Қудсҳои даруни Қудси Қудсҳои худи шумо зоҳир шудааст? Маҳз дар он ҷо илоҳият ба инсоният пайваст мегардад. Ин ҳамон санҷишест, ки бояд гузаронида шавад, пеш аз он ки муҳлати имтиёз дар санҷиши ҳалкунанда ба поён расад. Он санҷиши ҳалкунандае, ки хислатро ошкор месозад, рӯъёи оинавии marah аст.

31 декабри соли 2023, озмоиши берунаи таҳкурсӣ бар «горатгарони қавми ту»-и ояти чордаҳум оғоз ёфт, ва ҳангоме ки попи кунунӣ 8 майи соли 2025 ба мансаб нишонда шуд, «рӯъё»-и ояти чордаҳум барқарор гардид. Озмоиши таҳкурсӣ ба озмоиши маъбад гузашт. Аз 9 майи соли 2025 озмоиши маъбад ҷараён дорад. Эҳёи ду шоҳид дар 31 декабри соли 2023 дар ояти ёздаҳуми Ваҳй боби ёздаҳум муаррифӣ шудааст, ва эҳёе, ки дар он таърих оғоз ёфт, дар дохили давраи Ҷанги Украина, ки дар соли 2014 оғоз шуда, дар соли 2022 шиддат гирифт, рух дод. Хатҳои беруниву дарунии нубувват дар он таърих ба ҳам расиданд. Дар 31 декабри соли 2023, кори гузоштани таҳкурсӣ ҷараён дошт, коре, ки бо таърихи 1798 то 1840, ҳамчунин бо 1840 то 1844, ва низ бо 19 апрели соли 1844 то 22 октябри соли 1844 намунасозӣ шудааст.

Дониёл ёздаҳ ояти ёздаҳум, дар таърих ҳамчун хатти берунии пешгӯйӣ зоҳир гардид ва бо ҳамон таърихе пайваст, ки хатти дохилии Ваҳй ёздаҳ аст. Дар соли 2014, ҷанги Украина оғоз ёфт, чунон ки онро ҷанги Рафия дар соли 217 то милод тимсолан нишон медиҳад. Дар соли 2015, подшоҳи чорум ва аз ҳама сарватмандтари ояти дуюми Дониёл ёздаҳ бархост ва қасди худро барои номзад шудан ба мансаби президент эълон кард. Ин эълон ҷаҳонигароёни аждаҳохирадеро, ки ҳамчун қаламрави Юнон муаррифӣ шудаанд, ба ғазаб овард.

Ваҳй, боби ёздаҳум, ояти ёздаҳум, 31 декабри соли 2023-ро ҳамчун нуқтае муайян кард, ки дар он ду шоҳид эҳё шуданд. Пас даврае, ки аз 18 июли соли 2020 то 31 декабри соли 2023 тӯл кашид, ҳамчун «биёбон»-и нубувватӣ фаҳмида шуд. Дар анҷоми «давраи биёбон» овозе дар моҳи июли соли 2023 ба нидо кардан оғоз намуд, ва сипас маҳз як ҳазору дусаду шаст рӯз пас аз пешгӯии нокомшудаи Нэшвилл, дар 18 июли соли 2020, Шери қабилаи Яҳудо ба кушодани мӯҳрҳои Каломи нубувватии Худ оғоз кард. Кушода шудани Каломи нубувватии Худ ҳамеша раванди сеқадамаи озмоишро ба вуҷуд меорад, чунон ки дар Дониёл, боби дувоздаҳум, баён шудааст.

> Бисёре пок хоҳанд шуд, ва сафед гардонда хоҳанд шуд, ва имтиҳон дида хоҳанд шуд; аммо шарирон ба шарорат амал хоҳанд кард: ва ҳеҷ яке аз шарирон нахоҳад фаҳмид; вале доноён хоҳанд фаҳмид. Дониёл 12:10.

Дар Ваҳйи бобҳои нуздаҳ, арӯс худро омода месозад ва баъд ба вай либоси сафед дода мешавад. Он либосҳои сафед нишон медиҳанд, ки арӯс омода аст, ва ин дар Ваҳйи нуздаҳ, ҳангоме ки тирезаҳои осмон кушода мешаванд, ба амал меояд. Пеш аз он ки арӯс бо либоси адолати Масеҳ сафед гардонда шавад, вай аввал пок карда мешавад.

Дар 31 декабри соли 2023 озмоиши асосҳо оғоз ёфт, то онҳоеро, ки пок хоҳанд буд, покиза созад. Ин поксозӣ бо афзоиши дониш анҷом меёбад, зеро Шери қабилаи Яҳудо он вақт ба кушодани мӯҳри ваҳйи ниҳоии Худ шурӯъ намуд. Он ваҳй дар бар мегирад, ки Ӯ ягона асосест, ки метавонад гузошта шавад. Рад кардани он ҳақиқати бунёдӣ, ки муайян месозад Рум «ғоратгарони қавми ту» аст, ба маънои рад кардани ягона асосест, ки метавонад гузошта шавад.

31 декабри соли 2023 раванди имтиҳоне оғоз ёфт, ки дарҳол ҷудо шудани ду табақаро ба вуҷуд овард. Шери қабилаи Яҳудо акнун ошкор намудааст, ки иҷрои таърихии ояти чордаҳум 8 майи соли 2025 буд, ва бо ин амал Ӯ муайянсозии Миллерро, ки Румро ҳамчун рамзе, ки рӯъёи берунии нубувватро барпо месозад, муаррифӣ мекард, тасдиқ намуд. Вақте ки Трамп дар соли 2024 бозгашт, ӯ ояти сездаҳуми боби ёздаҳуми Дониёлро иҷро кард; сипас дар ояти баъдӣ, мо соли 2025-ро, бо интихоби поп Лео, қайд менамоем. Ҳам Трамп ва ҳам ҳамтои зиддимасеҳии ӯ дар соли 2025 ба мансаб шурӯъ карданд.

Санаҳое, ки мо дар ин ҳаракат муайян мекунем, дар асл ақибнигарии тақдисёфта мебошанд. Мо замони охирро ҳамчун соли 1989 муайян мекунем; сипас расмиятёбии паём дар соли 1996 ба амал омад. Дар 9/11 паёми расмиятёфта қудрат ёфт. Дар пешниҳоди Ҷадвалҳои Ҳабаққуқ дар соли 2012, ки дар моҳи январи соли 2013 анҷом ёфт, таҳкурсӣ гузошта шуд.

18 июли соли 2020 нахустин ноумедӣ фаро расид; сипас, дар моҳи июли соли 2023 овозе оғоз ба нидо кардан дар биёбон намуд; ва 31 декабри соли 2023 бозкушоии Ваҳйи Исои Масеҳ оғоз ёфт ва нахустин имтиҳони бунёдии берунӣ оғоз гардид.

8 майи соли 2025 озмоиши дуюми дохилии маъбад оғоз ёфт. Санҷиши сеюми ҳалкунанда акнун дар пеш аст. Дар он ҷо ошкор хоҳад шуд, ки оё ҷон равғани паёмро, ки бо озмоиши аввал ва берунии ҳамроҳ бо равғани ҳамқадами озмоиши дуюми дохилӣ ифода шудааст, дорад ё не. Ин озмоишгарӣ беруниро, баъдан дохилиро, ва сипас таҷрибаро ифода мекунад.

Хати дохилии пешгӯӣ аз нишонаҳои пешинае иборат аст, ки ман ҳозир иқтибос кардам. Ҳар яке аз он нишонаҳо бо нишонаҳои ҳамсони таърихи миллерӣ мутобиқат мекунад. Соли 1798 ҳамчун замони поён ба соли 1989, ки он низ замони поён аст, мувофиқ меояд. Дар он ҷо Шери қабилаи Яҳудо Каломи Худро муҳргушоӣ кард, зеро Ӯ ҳамон Калом аст. Вақте ки адвентизм дар шӯриши бунёдии Ёробъом нақши пайғамбари нофармонро ба ҷо оварда, бозгашта рафт, то бо пайғамбари дурӯғини Байт-Ил хӯрок бихӯрад, онҳо ба далелҳои протестантизми суқуткардае бозгаштанд, ки бар зидди муайянсозии ҳафт замон аз ҷониби Вилям Миллер ба кор бурда шуда буданд. Ба ҳамин сабаб, онҳо пурра, агар умуман фаҳманд ҳам, дарк намекунанд, ки чаро соли 1863 охирин нишона барои ҳаракати алфаи фариштаи якум ва дуюм мебошад.

Аз ин рӯ, барои онҳо ҳеҷ аҳамияте надорад, ки ин 126 сол аст, рамзи 1,260, рамзи «биёбон»-ест, ки таърихро аз соли 1863 то замони анҷом дар соли 1989 дарбар мегирад. Дар анҷоми чиҳил сол Еҳушаъ он ҳаракатро ба Замини Мавъуд бурд. Дар соли 1989 Худованд кори роҳнамоии ҳаракати омегаи Худро аз «биёбон»-и солҳои 1863 то 1989 оғоз намуд, ҳамон тавре ки Ӯ ҳаракати алфаро аз «биёбон»-и солҳои 538 то 1798 берун оварда буд.

Дар соли 1989 рӯъёи дарёи Ҳиддакел, ки се боби охири Дониёлро намояндагӣ мекунад, кушода шуд; ҳамон тавре ки рӯъёи дарёи Ӯлой, ки бобҳои 7, 8 ва 9-уми Дониёлро намояндагӣ мекунад, дар соли 1798 кушода шуда буд. Ду саду бист сол пас аз нашри Китоби Муқаддаси шоҳ Ҷеймс, Вилям Миллер паёми худро, ки бар рӯъёи Ӯлой асос ёфта буд, бори аввал нашр кард ва ба ин васила паёми худро дар соли 1831 расмият бахшид; ҳамчунин паёми Ҳиддакел бори аввал дар соли 1996, ду саду бист сол пас аз соли 1776, зодгоҳи замини ҷалолманди Иёлоти Муттаҳида, нашр гардид.

Мураттаб сохтани расмии паём аз ҷониби Миллер, пас аз дусаду бист сол баъд аз тарҷумаи King James, Вилям Миллерро ҳамчун нахустин фиристодаи муқаддас муайян месозад, ки пешгӯиҳои Китоби Муқаддасро, ҳам Аҳди Қадим ва ҳам Аҳди Ҷадидро, ба кор бурд, то эҳё ва ислоҳотро ба вуҷуд оварад. Китоби Муқаддас Илоҳист, ва он пас аз 220 сол бо инсоният пайваст, то паёми Улайро ба вуҷуд оварад.

Исо Алфо ва Омего аст, ва Ӯ Каломи Худост; бинобар ин, нашри Китоби Муқаддас бо тарҷумаи King James Version дар соли 1611, Исоро ҳам дар 1611 ва ҳам дар 1831 қарор медиҳад. Масеҳ дар вақти интиҳо ҳамчун Шери қабилаи Яҳудо зоҳир мегардад, пас, вақте ки паём ба шакли расмӣ дароварда мешавад, Ӯ Алфо ва Омего ва Калом аст. Муносибати Миллер ба ибтидо чунин эътироф мегардад, ки ҳам ибтидо ва ҳам анҷом бар нашр кардани паём таъкид менамоянд. 1776 то 1996 ҳамин хусусиятҳоро, ҳарчанд ба таври гуногун, дорост.

Паёми Ҳиддуқал ҳамон паёми қонуни якшанбе дар Иёлоти Муттаҳида аст, чунон ки дар ояти чилу якуми Дониёл ёздаҳ баён шудааст. Соли 1776 ва нашри Эъломияи Истиқлолият нуқтаи оғози давраи дусаду бистсолаеро ифода мекунад, ки бо нашри китоби «Time of the End», ки ба таври илоҳӣ, на қасдан, чунин унвон гирифта буд, ба анҷом расид. Дар ҳамон сол, 1996, ба мо як муассисаи хизматӣ бо номи Future for America дода шуд. Паёми замини ҷалол, яъне Иёлоти Муттаҳида, бо пайванди мустақим миёни оғози нубувват ва анҷоми он ба шакли расмӣ дароварда шуд. Ҳар як аломати асосии таърихи миллерӣ зери қолаби роҳнамои масали даҳ бокира такрор шудааст. Ҳар ду давраи дусаду бистсола дорои оғоз ва анҷоме мебошанд, ки бо як нашрия муайян шудаанд.

Паёми Миллер ва методологияи ӯ бо иҷро шудани Ислом ҳамчун войи дуюм тасдиқ ва қувват бахшида шуд. Он чи Худованд барои қувват бахшидани паём ба кор бурд, принсипи «рӯз бар ивази сол»-и Миллер буд; ва ҳамон принсипе, ки паём ва методологияро дар 9/11 қувват бахшид, вақте буд, ки нузули фариштаи Ваҳй боби ҳаждаҳум нузулеро такрор кард, ки Ӯ 11 августи соли 1840, чунон ки дар боби даҳуми Ваҳй тасвир шудааст, анҷом дода буд. Ин ду фаришта зуҳури пешгӯёнаи Масеҳро ҳамчун фаришта намояндагӣ мекунанд. Он принсипе, ки барои ҳаракати 9/11 ҳамон қадар бунёдӣ аст, ки принсипи «рӯз бар ивази сол» барои ҳаракати 11 августи соли 1840 буд, ин аст, ки таърихи Миллерит дар таърихи яксаду чилу чаҳор ҳазор такрор мешавад.

Вақте ки иҷрои як пешгӯии исломӣ дар бораи войи сеюм дар таърихи омега ва фариштаи сеюм фаро расид, ки он бо иҷрои як пешгӯии исломӣ дар бораи войи якум ва дуюм, ки дар таърихи алфа — фариштагони якум ва дуюм — фаро расида буд, мутобиқат дошт, он гоҳ он асл, ки таърихи миллерӣ дар таърихи яксаду чилу чор ҳазор такрор мегардад, ҳамон қадар устуворона тасдиқ шуд, ки асли «як рӯз барои як сол»-и Миллер дар иртибот бо войи якум ва дуюми Ваҳй боби нӯҳ тасдиқ гардида буд. Баъзеҳо, ки шояд аз пешгӯии замонии сесаду наваду як сол ва понздаҳ рӯз, ки дар Ваҳй 9:15 баён шудааст, огоҳ бошанд, мумкин аст нуктаи пешини маро аз даст диҳанд. Иҷозат диҳед шарҳ диҳам.

Войи якум ва дуюм бо таърихи фариштаи якум ва дуюм мутобиқат доранд, ва таърихи войи сеюм бо таърихи фариштаи сеюм мутобиқат дорад. Нуқта дар ин ҷост, ки нуқтаи ибтидоӣ барои сесаду наваду як сол ва понздаҳ рӯзе, ки дар таърихи войи дуюм баён шудааст, дар таърихи войи якум ёфт мешавад. Дар таърихи войи якуми Ваҳйи Юҳанно боби нӯҳ пешгӯии яксаду панҷоҳсола вуҷуд дорад, ва дар ҳамон рӯзе ки он давраи пешгӯишуда ба анҷом мерасад, пешгӯии сесаду наваду як сол ва понздаҳ рӯз оғоз меёбад. Ин ду пешгӯӣ войҳои якум ва дуюмро бевосита ба ҳам мепайванданд; бинобар ин, вақте пешгӯие дар бораи Ислом, бар асоси усули як рӯз ба ивази як сол, пешгӯӣ карда шуд, он пешгӯӣ дар бораи войҳои якум ва дуюми Ислом буд, ки ҳамон паёме буд, ки методология ва паёми Миллерро дар таърихи фариштагони якум ва дуюм тасдиқ кард.

Вақте ки он таърих 22 октябри соли 1844 ба анҷом расид, карнаи ҳафтум ба садо даромад, ва карнаи ҳафтум ҳам войи сеюм аст, ва ҳам сирри тақво, ки он Масеҳ дар шумост, умеди ҷалол. Он карнай ҳам паёми огоҳии берунӣ аст ва ҳам паёми огоҳии дарунӣ. Бинобар ин, пешгӯии 2,520-сола бо оромии соли ҳафтум барои замин алоқаманд аст, ки юбилейро низ дар бар мегирад. Дар 22 октябри соли 1844 карнаи ҳафтум ба садо даромад, дар иҷрошавии пешгӯиҳои 2,520-сола ва 2,300-сола.

> Лекин дар айёми садои фариштаи ҳафтум, вақте ки ӯ ба навохтан оғоз хоҳад кард, сирри Худо ба анҷом хоҳад расид, чунон ки Ӯ ба бандагони Худ — анбиё — эълон намудааст. Ваҳй 10:7.

22 октябри соли 1844 рӯзи Каффора буд, ва карнаи юбилей бояд дар рӯзи каффора садо медод. Аз ҳамон вақт инҷониб, мо дар таърихи фариштаи сеюм, ва ҳамчунин вои сеюм, ки карнаи ҳафтум аст, зиндагӣ мекунем. 11 августи соли 1840 он фариштаи қавии Ваҳй боби даҳум нозил шуд, то заминро бо ҷалоли худ мунаввар созад, чунон ки фариштаи Ваҳй боби ҳаждаҳум дар 9/11 чунин кард.

Дар солҳои 2012 то моҳи январи соли 2013 силсилае бо унвони «Ҷадвалҳои Ҳабаққуқ» таҳия гардид ва бо нашри ҷадвали пешоҳангони соли 1843 дар моҳи майи соли 1842 мутобиқ буд. Пас аз он, пояҳои ин ҳаракат гузошта шуданд, хоҳ он ҳаракати алфои фариштаи якум ва дуюм бошад, ё ҳаракати фариштаи сеюм; ду ҷадвали Ҳабаққуқ ба таърих ва паём бофта шуда буданд. Пешгӯии нокомшудаи 18 июли соли 2020 бо 19 апрели соли 1844 мувозӣ буд, ва вақти таъхир дар масал дар ҷараён буд.

Биёбоне аз 1,260 рӯз бо бозкушоии мӯҳр дар 31 декабри соли 2023 ба поён расид. Некӯст ба ёд оварда шавад, ки Масеҳ ду бор маъбади Худро аз палидгардонии куфромезаш, чунон ки Хоҳар Уайт онро меномад, пок сохт. Ӯ инро дар оғози хизмати Худ ва дар анҷоми он ба ҷо овард, ва ба ин тарз он ду поксозиро поксозии алфа ва омега гардонид.

Хоҳар Вайт ба таври равшан поксозии аввали маъбадро бо 9/11 ва овози аввал мутобиқ месозад, ки онро ҳамчун се ояти аввали Ваҳй боби ҳаждаҳ муайян мекунад. Сипас ӯ «овози дигар»-и ояти чорумро ҳамчун поксозии дуюми маъбад, ва ҳамчунин қонуни якшанбе муайян мекунад. 19 апрели соли 1844 барои миллериён поксозии аввали маъбад буд ва 22 октябри соли 1844 — дуюм. Дар чиҳилу шаш сол аз 1798 то 1844 маъбади миллерӣ барпо карда шуд, ва як фрактали барпо шудани маъбади миллерӣ дар таърихи ду ноумедӣ ёфт мешавад, ки ҳар ду поксозиҳои маъбадро намояндагӣ мекунанд. Он таърих дар бораи маъбад аст.

Аз 18 июли соли 2020 то 31 декабри соли 2023 бокирагон дар вақти таъхир хоб буданд. Вақте ки онҳо бедор мешаванд, ба масъулияти худ барои гузоштани таҳкурсӣ ва бардоштани маъбад бедор мешаванд. Аз он вақт инҷониб Масеҳ, ҳамчун Шери сибти Яҳудо, нури набувватиро мекушояд, ва нури набувватие, ки мӯҳраш кушода мешавад, ҳамеша раванди санҷиши сесадамиро ба вуҷуд меоварад, ки дар озмоиши ниҳоӣ ба анҷом мерасад, ҷое ки хислат зоҳир мешавад, аммо ҳеҷ гоҳ инкишоф намеёбад. Дар озмоиши ниҳоӣ бокирагони вафодор рехтани Рӯҳулқудсро дарёфт хоҳанд кард, ки аз ҳар зуҳури қудрати Худо дар миёни қавми Худо, ки то ҳол сабт шудааст, болотар хоҳад буд. Афзоиши нуре хоҳад буд, ки ҳеҷ гоҳ дида нашудааст. Бо вуҷуди ин, ман хатти дигари таърихиро пешниҳод хоҳам кард, ки мувозияти таърихи миллерӣ бо таърихи саду чилу чор ҳазорро дастгирӣ мекунад.

> Вале ту, эй Дониёл, ин суханонро маҳкам нигоҳ дор ва китобро то вақти поён мӯҳр намо: бисёре ба ҳар сӯ равуо хоҳанд кард, ва дониш афзун хоҳад шуд. Ва ӯ гуфт: Бирав, эй Дониёл; зеро ин суханон то вақти поён баста ва мӯҳрзада шудаанд. Бисёре пок карда хоҳанд шуд, ва сафед гардонида хоҳанд шуд, ва озмуда хоҳанд шуд; вале шарирон бадӣ хоҳанд кард; ва ҳеҷ яке аз шарирон нахоҳад фаҳмид; аммо доноён хоҳанд фаҳмид. Дониёл 12:4, 9, 10.

Мо ин мавзӯъҳоро дар мақолаи оянда идома хоҳем дод.

## Ягонагӣ

Илон Маск 21 феврали соли 2026 иддао кард, ки «мо ҳоло дар “сингулярият” ҳастем».

## Сингулярияти технологӣ

сингулярияти технологӣ (ки бисёр вақт танҳо «сингулярият» номида мешавад) як нуқтаи эҳтимолии оянда дар замон аст, ки дар он пешрафти технологӣ — ки пеш аз ҳама аз ҷониби зеҳни сунъӣ ба пеш бурда мешавад — чунон босуръат ва пуриқтидор мегардад, ки берун аз назорат ва фаҳмиши инсон шитоб мегирад ва ба дигаргуниҳои пешгӯинашаванда ва амиқ дар тамаддуни инсонӣ меанҷомад. Мафҳуми асосӣ ин аст: инфиҷори зеҳнӣ. Ҳамин ки мо низоми ЗС-еро эҷод мекунем, ки аз донотарин инсонҳо ҳам донотар аст (ки онро аксаран Суперзеҳни Сунъӣ ё ASI меноманд), он низом метавонад худро аз нав тарҳрезӣ ва такмил диҳад, бо суръате ки ҳеҷ гурӯҳи инсонӣ ҳаргиз натавонистааст. Ин як ҳалқаи рекурсивии худтакмилдиҳиро ба вуҷуд меорад, ки дар он қобилият боз ва боз дар фосилаҳои ниҳоят кӯтоҳи вақт (рӯзҳо → соатҳо → дақиқаҳо) дучанд мешавад ва ин боис мегардад, ки пешрафтҳои минбаъда таркандавор бошанд ва барои «инсонҳои пеш аз сингулярият» ба таври пурмаъно пешбинӣ ё ҳидоят кардани онҳо номумкин гардад. Истилоҳи «сингулярият» аз физика ва математика гирифта шудааст, ки дар он, дар «сӯрохии сиёҳ», сингулярият он нуқтаест, ки ҷозиба бепоён мегардад ва қонунҳои кунунии физикаи мо аз кор мемонанд — мо наметавонем бубинем ё пешгӯӣ кунем, ки он сӯи уфуқи рӯйдод чӣ иттифоқ меафтад.

Ба ҳамин монанд, сингулярияти технологӣ ҳамчун «уфуқи рӯйдод» дар таърих дониста мешавад: мо метавонем тамоюлҳоро то ҳамон нуқта пешгӯӣ намоем, аммо фаротар аз он, оянда барои зеҳнҳои инсонии таҳкимнаёфта норӯшан мегардад.

## Таърихи мухтасар ва мутафаккирони асосӣ

Солҳои 1950-ум — Тухмҳои аввалин дар кори риёзидон Ҷон фон Нейманн (ки дар бораи суръат гирифтани тағйироти технологӣ сухан гуфта буд) ва риёзидон/рамзшинос И. Ҷ. Гуд зуҳур мекунанд (ки дар соли 1965 «таркиши зеҳн»-ро тавсиф кард, вақте ки мошинҳо мошинҳои беҳтарро тарҳрезӣ мекунанд).

1993 — донишманди улуми компютерӣ ва нависандаи фантастикаи илмӣ Вернор Винҷ мафҳуми муосирро дар мақолаи худ, The Coming Technological Singularity, машҳур гардонд. Ӯ пешгӯӣ кард, ки мо дар фосилаи солҳои 2005–2030 зеҳни фавқулбашариро эҷод хоҳем кард, ки пас аз он «давраи инсон» ба поён хоҳад расид (ба ин маъно, ки инсонҳое, ки бидуни ёрӣ амал мекунанд, дигар зеҳни ҳукмрон нахоҳанд буд).

2005 — Муҳандиси ихтироъкор ва оянданигар Рэй Курцвейл ин ғояро бо китоби худ, The Singularity Is Near, ба маркази таваҷҷуҳи умум меорад. Ӯ баҳс мекунад, ки сингуларият тақрибан соли 2045 фаро мерасад, ки онро афзоиши экспоненсиалии қудрати ҳисоббарорӣ (бар асоси Қонуни бозгаштҳои суръатёбандаи ӯ), нанотехнология, биотехнология ва интерфейсҳои майна-компютер ба пеш меронанд. Ӯ пайваста ин ҷадвали замониро нигоҳ доштааст ва ахиран AGI-ро барои соли 2029 ва сингулариятро барои тақрибан соли 2045 бори дигар тасдиқ кардааст.

## Пешгӯиҳои ҷадвали замонӣ (то аввали соли 2026)

Пешгӯиҳо дар чанд соли охир ба таври назаррас фишурда шудаанд, бинобар пешрафти фавқулода босуръат дар моделҳои бузурги забонӣ, низомҳои тафаккурӣ ва қонунҳои миқёсбандӣ: Аксар дидгоҳҳои ҷасуронатарин / кӯтоҳмуддаттарин (2026–2027): Баъзе аз пешвоёни барҷастаи AI (масалан, Дарио Амодеи аз Anthropic, Илон Маск) ошкоро изҳор доштаанд, ки абарзаковат ё чизе, ки аз ҷиҳати амалкардӣ муодили ангезандаи сингулярият бошад, метавонад ҳарчи барвақттар дар соли 2026 ё дар давоми 1–3 соли оянда фаро расад.

Тадқиқоти миёнаи коршиносон ҳанӯз ҳам атрофи солҳои 2040–2050 барои фарорасии зеҳни фавқулодаи комил/сингулярият мутамарказанд.

## Ду лагери натиҷаҳои эҳтимолӣ

Утопиявӣ / хушбинона → фаровонии куллӣ, барҳам додани беморӣ ва камбизоатӣ, ҷовидонагии амалан муассир тавассути боргузории зеҳн ё нанотибот, омезиши инсоният бо зеҳни сунъӣ (трансгуманизм), ҳал кардани масъалаҳои илмие, ки пештар ҳалнашаванда буданд, дар чанд дақиқа.

Дистопиявӣ / бадбинона → аз даст рафтани ихтиёр ва назорати инсон, носозгорӣ (зеҳни сунъӣ ҳадафҳоеро дунбол мекунад, ки нисбат ба арзишҳои инсонӣ бегона ё душманонаанд), фурӯпошии иқтисодӣ ва иҷтимоӣ, ё ҳатто хатарҳои вуҷудӣ барои башарият.

Сингулярият танҳо «зеҳни сунъии бисёр пешрафта» нест; он лаҳзаест, ки дар он таҳаввули технологӣ аз маҳдудиятҳои суръати биологӣ/инсонӣ раҳо мешавад ва ба раванди худмухтору аз назорат берунрав табдил меёбад. Новобаста аз он ки ин дар соли 2026, 2030, 2045 ё ҳеҷ гоҳ рух медиҳад, он ҳамоно яке аз муҳимтарин саволҳои боз дар таърихи инсоният дар замони ҳозир боқӣ мемонад.

## Вақти Охир — 1989

Ҷаҳони шабакавӣ оғоз меёбад

Гузариш аз ҳисоббарории ҷудогона ба ҳисоббарории пайваст. Тим Бернерс-Ли дар CERN шабакаи ҷаҳонии World Wide Web-ро пешниҳод мекунад (1989). Тадқиқоти тиҷоратии шабакаҳои нейронӣ густариш меёбад (истифодаи низомӣ + академӣ), Intel 80486 ба бозор бароварда мешавад — қудрати ҳисоббарории шахсӣ ба таври чашмгир афзоиш меёбад, ARPANET ба сӯи он чизе мегузарад, ки ба Интернети муосир табдил меёбад. Пеш аз ин, ҳисоббарорӣ пуриқтидор буд, аммо бештар дар муҳитҳои ҷудошуда маҳдуд мемонд. Пас аз соли 1989, ҳисоббарорӣ хусусияти шабакавӣ мегирад. Шабакаҳои нейронӣ дар соли 1989 ҳанӯз дар марҳилаи ибтидоӣ буданд, бо маҳдудиятҳои сахтафзорӣ рӯ ба рӯ буданд ва бештар низомҳои намунашиносии тақвиятёфта бо қоидаҳо ба шумор мерафтанд, аммо низомиён ва озмоишгоҳҳои тадқиқотӣ аллакай низомҳои омӯзандаро барои нишонгирӣ, ҳидоят ва таснифоти сигналҳо меозмуданд. Ин қабати бунёдӣ барои ҳама чизе буд, ки баъдтар падид омад.

## Паём расмӣ гардонда шуд – 1996

Таркиши тиҷоратии Интернет

Шабакаи ҷаҳонӣ умумӣ, тиҷоратӣ ва глобалӣ мегардад. Netscape ва ҷангҳои браузерӣ, Amazon ва eBay исбот мекунанд, ки тиҷорати онлайн амал мекунад. Google таъсис меёбад (ҳамчун BackRub дар Stanford, 1996), пазируфтани Windows 95 рушди ҳисоббарории истеъмолиро метезонад. Соли 1996 ҳамон давраест, ки Интернет дигар академӣ намемонад ва иқтисодӣ мегардад. Инфрасохторе, ки аз соли 1989 вуҷуд дошт, акнун ба миқёси истеъмолӣ мерасад. Давраи dot-com на дар бораи вебсайтҳо, балки дар бораи рақамисозии тиҷорат аст. Ин давра тиҷорат, реклама, ҷустуҷӯ ва дарёфти иттилоот, ва шаклҳои иртиботро тағйир дод.

## Паёми пурқувватёфта – 9/11, 2001

Давраи Mobile + Platform оғоз меёбад

Рақамисозии расонаҳо + зерсохтори ибтидоии абрӣ + фарохмаҷрои ҳамеша фаъол. Apple iPod-ро ба бозор мебарорад (оғози экосистемаи рақамии сайёр), Wikipedia оғоз меёбад (намунаи платформаи донишҳои ҷамъӣ), қабули фарохмаҷро босуръат меафзояд, Amazon ба таври хомӯшона ба сохтани он чи баъдтар AWS мегардад, оғоз мекунад. Технологияи назоратӣ пас аз 11-уми сентябр ба таври азим суръат мегирад, зерсохтори таҳлили додаҳо босуръат рушд мекунад. Оғози ҳисоббарории абрӣ, экосистемаҳои платформаӣ, ҳукмронии мундариҷаи рақамӣ, зерсохтори ҳамеша пайваст ва замина барои шабакаҳои иҷтимоӣ ва смартфонҳо дар ҳамин ҷо гузошта мешавад.

## Таҳкурсӣ гузошта шуд – Лавҳаҳои Ҳабаққуқ – 2012, 2013

Пешрафти амиқи омӯзиш

Таваллуди зеҳни сунъии муосир

Ин лаҳзаи ҳалкунандаест, ки дар он шабакаҳои нейронӣ аз марҳалаи таҷрибавӣ берун омада, ба нерӯи амалии пурқудрат табдил ёфтанд — айни ҳамон пули дақиқ миёни давраи «платформа/абр»-и соли 2001 ва инфиҷори «зеҳни сунъии тавлидӣ»-и соли 2023. Сентябри соли 2012: AlexNet (шабакаи амиқи нейронии конволютсионӣ) дар озмуни ImageNet бо бартарии азим пирӯз мешавад ва ҳамаи алгоритмҳои пешинаро комилан шикаст медиҳад. Ин ҳодисаи ягона дар пажӯҳиши зеҳни сунъӣ ба таври умум ҳамчун он лаҳза шинохта мешавад, ки омӯзиши амиқи муосир ба вуҷуд омад. Соли 2012: гурӯҳи Geoffrey Hinton собит мекунад, ки шабакаҳои амиқи нейронӣ, ки бар GPUҳо омӯзонда шудаанд, метавонанд хусусиятҳои иерархиро ба таври худкор фаро гиранд. Соли 2013: Google ширкати Hinton-ро (DNNresearch) харидорӣ мекунад. Саноат ногаҳон миллиардҳо маблағро ба омӯзиши амиқ равона месозад. Пешрафтҳои GPU-и NVIDIA (CUDA) ба таҷҳизоти меъёрии зеҳни сунъӣ табдил меёбанд. Воситаҳои додаҳои бузург низ ҳамзамон бо ин ба камол мерасанд (Spark 1.0 дар соли 2013 бароварда шуд) ва маҷмуаҳои азими додаҳоро, ки барои омӯзиши амиқ заруранд, фароҳам месозанд.

## Кушодани мӯҳрҳо – 2023

Ҳуши сунъии тавлидӣ аз остона мегузарад

Ҳуши маснуӣ дастрас, қобили истифода ва аз лиҳози иқтисодӣ вайронгар мегардад. На танҳо «шабакаҳои нейронии беҳтар». Ин ҳамон лаҳзаест, ки ҳуши маснуӣ код менависад, тасвирҳо эҷод мекунад, кори кормандони зеҳниро худкор месозад, вазифаҳои истидлолиро ба миқёси васеъ анҷом медиҳад ва бори аввал ҳуши маснуӣ аз махсусгардонидашуда будан бозистода, ба абзори маърифатии умумимақсад табдил меёбад.

## 2026 — Ягонагӣ?

- 1989 ҳамчун кушода шудани мӯҳри худи замони охир (пайвастагии шабакавӣ оғоз меёбад, поя барои гардиши ҷаҳонии дониш; бо фурӯпошии ИҶШС ҳамчун аломати роҳ барои давраи ниҳоии муҳлати озмоиши Адвентизм вобаста аст).

- 1996 ҳамчун расмиятёбии паём (веби тиҷоратӣ иқтисоди иттилоотиро ба миқёси васеъ мебарорад ва тиҷорату кашфро рақамисозӣ мекунад).

- 2001 ҳамчун тақвияти паём (платформаҳо, абр, дастрасии доимӣ асоси экосистемаи рақамиро барои дониши дастаҷамъӣ ва сайёр фароҳам меоранд).

- 2012/2013 ҳамчун гузоштани таҳкурсӣ барои зеҳни ҳақиқӣ (пешрафти амиқомӯзӣ фаҳмиши мошиниро амалӣ ва қобили густариш мегардонад).

- Соли 2023 ҳамчун авҷи бозкушоӣ (зеҳни сунъии тавлидӣ ба сатҳи шинохти умумиҳадаф ворид мегардад ва офариниши дониш ва истидлолро дастрас ва инқилобовар месозад).

Пешрафт нозук ва мутаносиб аст: ҳар марҳила ба таври тадриҷӣ бар марҳилаи пешин бино ёфта, аз пайвастагӣ → тиҷоратикунонӣ → экосистема → зеҳн → маърифат мегузарад.

Солҳои 2012/2013 нуқтаи ҳалкунандаи гардиш мебошанд; он лаҳзае, ки шабакаҳои нейронӣ қобилияти омӯзиши иерархӣ ва худкорро собит карданд (пирӯзии AlexNet/ImageNet, тасдиқи кори Hinton, ва имконпазир гардидани миқёсгирӣ бо GPU), ки таркиши тавлидии соли 2023-ро ногузир гардонид. Бе он гузариши меъмории соли 2012, моделҳои трансформерӣ (2017) ва миқёсгирии азим наметавонистанд умумияти сатҳи ChatGPT-ро ба вуҷуд оранд.

Back to Articles