Article

# Таърихи пинҳонии Ояти чил — Рақами панҷ

Аз нав баррасӣ намудани чор мақолаи аввал

Author

Jeff Pippenger

Published

April 1, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Вақте ки мо бозмегардем, то таърихи ниҳони ояти чиҳилро муайян намоем, ба назар мерасад, ки нахуст асосҳои чор мақолаи аввали ин силсиларо бознигарӣ кардан оқилона бошад. Аввалин аз чор мақолаи ин силсила тафсири нубувватиро пешкаш намуд, ки Масеҳро ҳамчун Шери қабилаи Яҳудо (ва Алфа ва Омега) тасвир мекунад, ки дар лаҳзаҳои ҳалкунанда бахшҳое аз боби ёздаҳуми Дониёлро мекушояд, то ҳаракати ниҳоии ислоҳоти 144,000-ро роҳнамоӣ намояд. Он муайян месозад, ки таърихи фариштаи якум ва дуюм бо таърихи паёми фариштаи сеюм мувофиқат мекунад ва ба ин васила нишон медиҳад, ки дар соли 1989, (126 сол пас аз исёни адвентистии соли 1863), Шер Дониёл 11:40–45-ро кушод. Он оятҳои кушодашуда ҷароҳати марговари папаро дар соли 1798, шифо ёфтани онро тавассути иттиҳоди сегонаи аждаҳо, ҳайвон ва пайғамбари козиб пайгирӣ намуда, то Армагеддун дар «кӯҳи ҷалолманди муқаддас»-и ояти чиҳилу панҷум мебаранд. Ҳангоме ки ҳаракати яксаду чилу чаҳор ҳазор ба қонуни якшанбеи наздикшаванда дар Иёлоти Муттаҳида наздик мешавад, таърихи ниҳони ояти 40 (ки аз соли 1989 то он қонуни якшанбе фаро мегирад) аз моҳи июли соли 2023 ба кушода шудан оғоз намуд.

Бо такя ба шарҳи Эллен Уайт, ки он қисми китоби мӯҳрногушодаи Дониёл, ки ба рӯзҳои охир иртибот дорад, «афзоиши дониш»-еро ба вуҷуд меоварад, ки қавмеро барои истодан омода месозад. «Равған» дар масали даҳ бокира ҳамчун Рӯҳи Муқаддас, паёмҳои илоҳӣ ва хислат муайян карда мешавад. Кушода шудани мӯҳр раванди сеҷонибаи озмоишии Дониёл 12:10-ро ба ҷараён овард, ки дар он бисёре «пок, сафед ва озмуда» мегарданд. Ин таърих чандин нуқтаи нубувватиро, ки дар онҳо нубувват аз мӯҳр кушода шуд, ифода мекунад, ки аз соли 1989, 11 сентябри 2001 ва июли 2023 оғоз меёбанд. Он кушода шудани мӯҳрҳои гуногун давраеро аз соли 1989 то 9/11, давраи аз 9/11 то қонуни якшанбеи ба зудӣ фарорасанда, ва давраи таъхир аз 18 июли 2020 то 31 декабри 2023 ифода мекунанд, ки дар он паёми Нидои Нисфишабӣ тадриҷан то қонуни якшанбе аз мӯҳр кушода мешавад.

Бедоршавии онҳое ки номзаданд дар миёни яксаду чилу чор ҳазор бошанд, ки онҳоро устухонҳои хушки Ҳизқиёл 37 ва ду шоҳиди Ваҳйи ёздаҳум намояндагӣ мекунанд, ки ҳангоме ки аз Рӯҳ пур мешаванд, бар пой меистанд, ба воситаи кушода шудани мӯҳр анҷом меёбад. Агар қавми Худо ба ин «нури гаронбаҳо», ки хатарҳоеро чун қудрати папагӣ ва қонуни якшанберо нишон медиҳад, бедор нашаванд, бидъатҳо онҳоро ғалбер мекунанд (коҳро аз гандум ҷудо месозанд). Нишонаҳои пешинаи роҳи нубувват, монанди Blair Bill-и соли 1888 ва Patriot Act, ҳамчун огоҳиҳои нубувватӣ муайян карда мешаванд. Мақола муайян мекунад, ки ҳамаи хатҳои пешинаи таърихи нубувватӣ, ки дар Дониёл боби ёздаҳум намояндагӣ шудаанд, дар оятҳои 40–45 такрор мешаванд. Мақола муайян мекунад, ки сурати ҳайвон аввал дар Иёлоти Муттаҳида ва сипас дар ҷаҳон ташаккул меёбад, чунон ки 321 ва қонуни аввали якшанбе онро намунасозӣ мекунанд; ва баъд аз он сурати ҷаҳонии ҳайвон, ки 538 онро намунасозӣ мекунад, падид меояд, ҳангоме ки Микоил бармехезад ва замони имтиҳон ба поён мерасад.

Мақолаи дуюм аз чор мақола чаҳорчӯби нубувватиро идома дода, Санади Patriot-и соли 2001-ро ҳамчун «сухан гуфтани» Иёлоти Муттаҳида дар иҷрои Ваҳй 13:11 муайян мекунад. Санади Patriot нахустини се инкори конститутсионӣ буд, ки ба се аломати роҳ дар оғози подшоҳии шашуми нубуввати Китоби Муқаддас мувофиқат мекунанд: Эъломияи Истиқлолияти соли 1776, Конститутсияи соли 1789 ва Қонунҳои «Бегонагон ва Фитна»-и соли 1798. Лоиҳаи нокомшудаи Блэр дар соли 1888, ки кӯшише барои ҷорӣ кардани қонуни миллии якшанбе буд, монанди муҳосираи Сестиус дар соли 66 бозпас гирифта шуд; ҳар ду намунаи пешакии соли 2001 буданд, вақте ки Санади Patriot давраи озмоиши сурати ҳайвонро дар Иёлоти Муттаҳида оғоз кард. Санади Patriot бо соли 1776 мутобиқат дорад ва ҳуқуқи умумии англисии «бегуноҳ то замони исботи гуноҳ»-ро бо ҳуқуқи шаҳрвандии румии «гунаҳкор то замони исботи бегуноҳӣ» иваз намуд. Аломати миёнаи роҳ, ки бо соли 1789 ифода мешавад — муҳокимаҳои Pelosi, ки аз моҳи январи соли 2022 оғоз ёфтанд — тавассути таъқиби ҳуқуқӣ бо ангезаҳои сиёсӣ, амалиётҳои парчами дурӯғин ва фасоди идораҳо, мурофиаи қонунии расмӣ ва моҳиятиро поймол карда, ҳуқуқҳои бунёдиро ошкоро инкор намуд. Ин се аломати роҳи сухан гуфтан — дар Санади Patriot-и соли 2001, муҳокимаҳои Pelosi-и соли 2022 ва қонуни якшанбеи оянда — тадриҷан ҳар як принсипи Конститутсияи ИМА-ро инкор мекунанд.

Пас протестантизм бо папагарӣ ва спиритизм дар он иттиҳоди сегона даст ба даст мепайвандад; дар он вақт Иёлоти Муттаҳида чун аждаҳо сухан мегӯяд, сурати ҳайвонро ба таври комил ташаккул медиҳад, косаи имтиҳони худро пур месозад ва чун подшоҳии шашум аз вуҷуд бозмемонад. Пас аз он иртидоди миллӣ ба вайронии миллӣ меанҷомад. Ин сухан гуфтан дар қонуни рӯзи якшанбе ба воситаи оғоз ва нахустин қонуни рӯзи якшанбеи Константин дар соли 321 пешнамоён шудааст, ва сипас анҷом ва охирин қонуни рӯзи якшанбе бо соли 538 ифода гардидааст.

Ҳамаи ин воқеаҳо дар дохили таърихи нубувватии Дониёл 11:40 пинҳонанд, ки ба хатҳои Миллерӣ ва ҳамчунин ба хати Масеҳ-то-салиб мувозӣ ҷараён дорад. Ваҳй 12:15–16 Конститутсияро ҳамчун «замин» тасвир мекунад, ки замоне сели таъқиботи аждаҳоро фурӯ бурд, вале дар ниҳоят дар қонуни наздикояндаи якшанбе мисли аждаҳо сухан хоҳад гуфт. Ҳушдори Эллен Уайт дар Testimonies, volume 5 (pages 711 and 451, 452), ки ҳар гуна қонунгузории динӣ, ки ба папагӣ гузашт мекунад, ва ин ки қонуни якшанбе рӯҳи аждаҳоро ошкор хоҳад сохт, тасдиқ менамояд, ки се қадами солҳои 1776, 1789 ва 1798 аломатҳои роҳанд, ки раванди ниҳоии сеқадамии озмоишро, ки дар озмоиши охирин ба анҷом мерасад, намунавор месозанд; ва ҳамин раванди озмоиш аст, ки қавми Худоро барои истодан омода месозад.

Мақолаи сеюм огоҳсозиҳои Эллен Уайтро дар Testimonies, ҷилди 5, саҳифаҳои 451, 452 боз ҳам бештар шарҳ дода, таъкид менамояд, ки қонуни якшанбе, ки ба зудӣ дар Иёлоти Муттаҳида қабул хоҳад шуд, лаҳзаи ҳалкунандаеро нишон медиҳад, ки дар он миллат аз росткорӣ комилан ҷудо мегардад ва иттиҳоди сегона (протестантизм, ки ба католикияти румӣ ва спиритизм даст меёзад) ба анҷом мерасад. Пас аз он Иёлоти Муттаҳида ҳар як усули конститутсиониро ҳамчун ҳукумати протестантӣ ва ҷумҳуриявӣ рад мекунад ва фиребҳои папавиро паҳн месозад. Ин аломатест, ки ҳадди тоқати Худо фаро расидааст ва ҳамин тавр косаи шарорати ин миллат пур мегардад, ки боиси дур шудани фариштаи раҳмат ва оғози ҳалокати миллӣ мешавад. Он гоҳ ҷавоб ба нидои шаҳидони мӯҳри панҷум — «То ба кай?» — фаро мерасад, вақте ки гурӯҳи дуюми шаҳидони папавӣ комил мегардад. Рӯҳи аждаҳо он вақт ошкор мешавад, ки «ҳаракати якшанбе» сухан мегӯяд, ва он ҳамчун «зишти вайронӣ»-и муосир (ки Дониёл дар бораи он сухан гуфта, Масеҳ низ ба он ишора кардааст) хизмат мекунад, ҳамчун аломате барои гурехтан аз шаҳрҳо пеш аз ҳалокат. Қонуни якшанбе хулосаи радкунии тадриҷии Конститутсия мебошад, ки дар соли 2001 бо Санади Patriot оғоз ёфт (ки намунаи он Blair Bills-и соли 1888, муҳосираи Кестиюс дар соли 66 мелодӣ, таъмиди Масеҳ, 11 августи 1840 ва Эъломияи Истиқлолият мебошанд).

Давраи ташаккули сурати ҳайвон дар Иёлоти Муттаҳида як хати мураккаби дугонаро дар бар мегирад, ки шохҳои мувозии «ҷумҳурихоҳ» (сиёсӣ) ва «протестантӣ» (динӣ)-ро фаро гирифта, дар ниҳоят дар татбиқи қонунҳои якшанбе тавассути иттиҳоди калисо ва давлат ба ҳам мепайванданд. Ин муносибат назорати зани бар ҳайвони папиро инъикос менамояд ва ба таври комил ҳангоми барҳам хӯрдани принсипи бунёдии Конститутсия дар бораи ҷудоии калисо аз давлат зоҳир мегардад.

Ба таври ботинӣ, тасвири ҳайвон дар давраи озмоишии худ ташаккули хислатро (тасвири Масеҳ бар зидди тасвири ҳайвони Шайтон) дар миёни тамоми мардум меозмояд, бокираҳои доно ва нодонро аз ҳам ҷудо месозад; ва ба таври зоҳирӣ муборизаҳои сиёсӣ, иттиҳодҳо ва аҳдҳои шикастаи айёми охирро муайян мекунад. Давраи аз соли 2001 то қонуни якшанбе оғози пошидани борони охирро фаро мегирад (ки аз замоне оғоз шуд, ки фариштаи Ваҳй 18 дар 11 сентябри соли 2001 нузул кард ва заминро ба воситаи суқути биноҳои бузурги Ню-Йорк равшан сохт). 11/9 оғози ҷунбонидани адвентизми лаодикияии рӯзи ҳафтумист ба воситаи қабул ё рад кардани паёми «китобчаи хурд», ки бояд мувофиқи Ваҳй 10 хӯрда шавад. Гандум ва алафҳои бегона то вақти ҷудо шудани худ дар қонуни якшанбе якҷо мемонанд, вақте ки яксаду чилу чор ҳазор ҳамчун парчам барафрошта мешаванд ва рехтани комили борони охир дар ҷараёни ташаккули умумиҷаҳонии тасвири ҳайвон, ки бо солҳои 321 то 538 намуна шудааст, фаро мерасад. Сипас гирдоварии анбӯҳи бузург аз Бобил оғоз меёбад, то даме ки Микоил бархезад ва давраи имтиёз ба поён расад. Ин бо он мувофиқат дорад, ки доварӣ аввал аз хонаи Худо аз 11/9 оғоз мешавад, ва сипас пас аз қонуни якшанбе ба коргарони соати ёздаҳум мерасад.

Мақолаи сеюм таъкид мекунад, ки барои аз сар гузарондани даврае ки дар он ҷалоли осмонӣ ва таъқиботҳои гузашта ба ҳам омехта шуда, такрор мегарданд, пешакӣ азхудкунии комили нубувват, ба воситаи усули «сатр бар сатр»-и Ишаъё 28, зарур аст. Ин усул дар шахсони шоистаи Дониёл, дар шогирдони Масеҳ пеш аз Пантикост, ва дар Шадрак, Мешак, ва Абедниғӯ назди кӯраи оташ, ки ҳамчун намунаи касоне муаррифӣ мешаванд, ки омодаанд бар «Навишта шудааст» устуворона биистанд дар миёни аъмоли аҷоиб ва сохтакориҳои шайтон, намуна оварда шудааст.

Мақолаи чорум мефаҳмонад, ки раванди имтиҳони пешгӯёнаи ташаккули сурати ҳайвон дар Иёлоти Муттаҳида ба таври ҳамзамон бо се аломати конститутсионӣ (Қонуни Patriot дар соли 2001 ҳамчун «сухан гуфтан»-и ибтидоӣ, мурофиаҳои Пелосӣ дар соли 2022 ҳамчун миёна, ва қонуни якшанбе ҳамчун ниҳоӣ) ҷараён меёбад ва бо онҳо ба ҳам печидааст. Раванди имтиҳон бокирагони хирадмандро (144,000) омода месозад, то озмоиши тоҷгузори таъқибро, ки аз қонуни якшанбе оғоз меёбад, таҳаммул намоянд, вақте ки иртидоди миллӣ ба ҳалокат меоварад. Сипас Шайтон қалбакиҳои аҷоибро ба кор меандозад (бо даъвои он ки Худост ва бо мӯъҷизаҳо), ва ҷалоли осмонӣ бо таъқибҳои такрорёбандаи гузашта дарҳам меомезад, то ба қавми Худо имкон диҳад, ки дар нуре, ки аз тахти Худо содир мешавад, беҷунбиш роҳ раванд. Ин омодасозӣ стратегияе, ки Масеҳ дар Юҳаннои шашум ба кор бурд (чунон ки дар The Desire of Ages, 394 шарҳ дода шудааст), инъикос мекунад, ки дар он Ӯ иҷозат дод, то озмоиши шадиде пайравони худҷӯйро барвақт ҷудо намояд ва шогирдони ҳақиқиро барои озмоиши ниҳоии онҳо (Ҷатсамонӣ, хиёнат, маслубшавӣ) ба воситаи ҳузури Худ қавӣ гардонад. Ба ҳамин монанд, озмоиши сурати ҳайвон — ки ҳам ташаккули дохилии хислатро дар бар мегирад (сурати Масеҳ дар муқобили сурати ҳайвонии Шайтон) ва ҳам иттиҳоди берунии калисо ва давлатро, ки ҷудоии калисо ва давлатро барҳам мезанад, — Адвентизми Лаодикиягиро аз ғалбер мегузаронад. Ин озмоиш хирадмандонро ба воситаи қабули паёми мӯҳрношуда бо усули сатр бар сатр, аз Ишаъё 28, пок месозад.

Нури кушодашуда нури мӯҳри ҳафтум аст (Ваҳй 8:1–5), ки ҳамчун оташе зоҳир мегардад, ки дар ҷавоб ба дуоҳои муқаддасон ба замин андохта мешавад, чунон ки ин ба воситаи забонҳои оташ дар рехташавии Пантикост намунавор пешакӣ нишон дода шуда буд. Нури кушодашуда ҳамчунин тавассути нидои нимашаби миллеритӣ намояндагӣ карда шуд (ки вурудро бо имон ба Қудси Ақдас омода сохт), ва он дар нидои нимашаби муосир, ки дар моҳи июли соли 2023 дар дохили таърихи пинҳони Дониёл 11:40 кушода шуд, ба иҷро хоҳад расид.

Паёми пошиши борони охир аз 11-уми сентябр (9/11) ба ин сӯ, ҳамроҳ бо афзоиши дониш дар бораи папагӣ ва қонуни якшанбе, ки бо бозкушоии ҳафт раъд ҳамроҳӣ мекунад, ва таърихи пинҳони ояти чил — ҳамаи инҳо дар бозкушоии Ваҳйи Исои Масеҳ фаро гирифта шудаанд. Рӯшноии муфассали нубувватӣ оид ба ташаккули сурати ҳайвони ваҳшӣ, ки муборизаҳои ҳар ду шох — ҷумҳурихоҳ ва протестант — ҳизбҳои сиёсӣ, адвентизми лодикиягӣ, зуҳури 144,000, войи сеюми Ислом, Русия, СММ, қудрати папагӣ ва ҳаммонандиҳои ҳасмӯнӣро дар бар мегирад, хирадмандонро муҷаҳҳаз месозад, то роҳнамоии Худоро бишносанд ва онро ба кор банданд, бе он ки ҳидояти гузаштаро фаромӯш кунанд (Testimonies to Ministers, 31).

Бо хӯрдани «китобчаи хурд» (Ваҳй 10), бо роҳи тадқиқоти Бериянӣ таърихро пешакӣ дарунӣ гардонидан, он яксаду чиҳилу чор ҳазор нафар фаросат меёбанд, то дар миёни фиребҳои Шайтон бар пояи «Навишта шудааст» устуворона биистанд. Омодагии онҳо имкон медиҳад, ки аз ақибкашӣ ба ҳалокат канораҷӯӣ намоянд (Ибриён 10:37–39; Ҳабаққуқ 2:4), ва баъд аз он онҳо ҳамчун ғолибони озмудаву санҷидашуда зоҳир мегарданд, ки аҳкоми Худоро (бахусус аҳкоми чорумро) ва имони Исоро нигоҳ медоранд. Онҳо касоне ҳастанд, ки аз бӯҳрони ниҳоӣ мегузаранд, ҷое ки одилон бо имон зиндагӣ мекунанд ва аз ҷониби фариштагон муҳофизат мешаванд, дар ҳоле ки аблаҳон (онҳое ки усул ва паёмро рад мекунанд) ба гумроҳии сахт дучор мегарданд ва бе умед мемонанд. Ин бо боби «For the Coming of the King» дар ҷилди 9-и Testimonies (оғоз аз саҳифаи 11) бо рамзшиносии 9/11-и он мувофиқат мекунад ва бинобар ин давраи аз 9/11 то қонуни якшанберо ҳамчун вақти мӯҳргузорӣ муайян месозад, ки дар он хирадмандон анҷоми боби ёздаҳуми Дониёлро мефаҳманд ва аз ҳеҷ чиз наметарсанд, ҷуз аз он ки роҳнамоии Худоро дар таърихҳои муқаддаси гузашта фаромӯш кунанд.

Чаҳор мақола дар маҷмӯъ тафсири нубувватии Масеҳро пешниҳод менамоянд, ҳамчун Шери сибти Яҳудо ва Алфа ва Омега, ки дар лаҳзаҳои ҳалкунанда қисматҳое аз боби ёздаҳуми Дониёлро мекушояд, то ҳаракати ниҳоии ислоҳоти яксаду чилу чор ҳазорро роҳнамоӣ намояд. Дар соли 1989, пас аз 126 сол аз “исёни” адвентистии соли 1863, Шер Дониёл 11:40–45-ро кушод ва шифо ёфтани захми марговари папаро дар соли 1798 дар иттиҳоди сегонаи ояти чилу як — (аждаҳо, ҳайвон ва набии козиб) — ошкор намуд ва ба сӯи Ҳармиҷиддун, “кӯҳи ҷалолманди муқаддас”, ки дар он ҷо папа дар ояти чилу панҷ доварии ниҳоии худро мегирад, раҳнамун сохт. Ин кушодашавӣ оғози ҳаракатро оғоз мекунад ва “афзоиши дониш”-ро (Selected Messages, book 2) дар бораи “папа ва қонуни якшанбе” ба вуҷуд меорад ва озмоиши сегонаи “пок гардонида шудан, сафед гардонида шудан ва санҷида шудан”-ро, чунон ки дар Дониёл 12:10 муаррифӣ шудааст, ба ҳаракат меорад.

Мо ин андешаҳоро дар мақолаи навбатӣ идома хоҳем дод.

Back to Articles