Article

# Таърихи Пинҳонии Ояти Чил — Рақами Ду

Иёлоти Муттаҳидаи Амрико, Қонуни ватандӯстӣ ва роҳ ба сӯи иҷрои пешгӯйӣ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 19, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Мақолаи гузаштаамонро бо чунин ҷумла ба анҷом расонда будем: «Дар соли 2001 ҳукумати Иёлоти Муттаҳида Қонуни “Patriot Act”-ро ба ҳукми қонун даровард.»

> «Бисёранд, ҳатто аз ҷумлаи касоне ки дар ин ҳаракат барои таҳмили риояи якшанбе ширкат меварзанд, аз натиҷаҳое, ки аз ин амал пайравӣ хоҳанд кард, кӯр мондаанд. Онҳо намебинанд, ки бевосита бар зидди озодии динӣ зарба мезананд. Бисёранд, ки ҳаргиз даъвоҳои Шанбеи Китоби Муқаддас ва пояи бардурӯғеро, ки муассисаи якшанбе бар он истодааст, дарк накардаанд. Ҳар гуна ҳаракат ба нафъи қонунгузории динӣ, дар ҳақиқат, амали гузашт кардан ба папост, ки дар тӯли асрҳои зиёд пайваста бар зидди озодии виҷдон ҷанг бурдааст. Риояи якшанбе ҳастии худро ҳамчун як муассисаи ба истилоҳ масеҳӣ аз «сирри шарорат» гирифтааст; ва таҳмили он амалан эътирофи он усулҳое хоҳад буд, ки худ санги кунҷи Румгаройӣ мебошанд. Вақте ки миллати мо то ба он андоза аз принсипҳои ҳукумати худ рӯй мегардонад, ки қонуни якшанберо қабул кунад, протестантизм дар ҳамин амал бо папагаройӣ даст ба даст хоҳад дод; ин чизе ҷуз дамидани ҳаёт ба он зулме нахоҳад буд, ки кайҳо боз бо ҳаваси шадид фурсати худро мепоид, то бори дигар ба истибдоди фаъол ҷаҳиш намояд». Testimonies, volume 5, 711.

Соли 1888 соли 2001-ро ба таври намунавӣ ифода мекард, ва маҳз дар ҳамон вақт лоиҳаи қонуни Блэр пешниҳод гардид, ҳарчанд нокомии он дар қабул шуданаш монеъ шуд, ки он аз нигоҳи пешгӯйона сухан гӯяд. Он ба аломати соли 66 милодӣ табдил ёфт, муҳосирае, ки оғоз шуда, сипас ба таври асроромез бозпас гирифта шуд. Вақте фаҳмида мешавад, ки ду давраи озмоиши сурати ҳайвони ваҳшӣ вуҷуд дорад, ва давраи дуюм бо қонуни якшанбе дар Иёлоти Муттаҳида, ки ба таври намунавӣ бо соли 321 ифода шудааст, оғоз меёбад, ва он давра вақте поён меёбад, ки қонуни ҷаҳонии якшанбе, ки ба таври намунавӣ бо соли 538 ифода шудааст, ба таври комил ба иҷро дароварда шавад; пас аз нигоҳи пешгӯйона ин талаб мекунад, ки оғози давраи аввали озмоиши сурати ҳайвони ваҳшӣ низ бо навъе аз намунасозии гуфта шудани қонуни якшанбе оғоз гардад. Дар соли 1888, лоиҳаи қонуни Блэр кӯшише буд барои ба иҷро даровардани қонуни миллии якшанбе, ва соли 1888 муайян месозад, ки фариштаи Ваҳй боби ҳаждаҳ нузул мекунад ва заминро бо ҷалоли худ мунаввар мегардонад.

Санади «Патриот Акт» намунаи қонуни якшанбе мебошад, ки оғози замони имтиҳони сурати ҳайвонро дар Иёлоти Муттаҳида ба амал меоварад. Иёлоти Муттаҳида ҳамчун аждаҳо сухан мегӯяд, дар иҷрошавии Ваҳй боби сездаҳ, ояти ёздаҳ, ҳангоме ки қонуни якшанберо ҷорӣ мекунад. Вақте ки он қонунро ҷорӣ намояд, он ҳамчун аждаҳо сухан хоҳад гуфт, ва ҳамон қонуни якшанбе нишон медиҳад, ки сурати ҳайвон дар Иёлоти Муттаҳида комилан шакл гирифтааст. Дар он лаҳза Иёлоти Муттаҳида косаи замони имтиҳонии худро пур кардааст, ва пас аз муртадии миллӣ вайронии миллӣ меояд. Дар он лаҳза, бо барқарор гардидани иттиҳоди сеҷониба, Иёлоти Муттаҳида дигар подшоҳии шашуми нубуввати Китоби Муқаддас намемонад.

Алфа ва Омега ҳамеша интиҳоро бо ибтидо тасвир менамояд, ва дар ибтидои Иёлоти Муттаҳида се бор Иёлоти Муттаҳида ба таври нубувватӣ сухан гуфт, ки оғози Иёлоти Муттаҳидаро ҳамчун подшоҳии шашуми нубуввати Китоби Муқаддас муайян намуд. Эъломияи Истиқлолият дар соли 1776, пас аз он Конститутсия дар соли 1789, ва сипас Қонунҳои Аҷнабиён ва Иғвогарӣ дар соли 1798, се маротибаи аввали сухан гуфтани Иёлоти Муттаҳидаро ба таври нубувватӣ муайян мекунанд. Ҳар яке аз ин се ҳуҷҷати интишоршуда сухан гуфтани Иёлоти Муттаҳидаро ифода менамуд. Ин се қадам ба соли 1798, оғози ҳукмронии Иёлоти Муттаҳида ҳамчун подшоҳии шашуми нубуввати Китоби Муқаддас, оварда расонданд. Ҳамон се аломати роҳ дар оғози Иёлоти Муттаҳида, се аломати роҳеро ифода менамоянд, ки ба анҷоми ҳукмронии Иёлоти Муттаҳида ҳамчун подшоҳии шашуми нубуввати Китоби Муқаддас мебаранд.

Санади «Patriot Act» нахустин аз се борест, ки Иёлоти Муттаҳида, ҳангоме ки ҳамчун подшоҳии шашум ба анҷоми худ мерасад, сухан мегӯяд. Сухани сеюм, ки анҷоми подшоҳии шашумро муайян мекунад, қонуни якшанбе аст. Дар миёни он таърих мурофиаҳои Пелосии 6 январ, ки дар соли 2022 оғоз ёфтанд, роҳандозӣ гардиданд. Он мурофиаҳо радкунии мустақими ҳуқуқҳое буданд, ки дар Конститутсия таҳким ёфтаанд, зеро мурофиаҳо аз табиати сиёсӣ бархӯрдор буданд, ва ин lawfare на фақат сохтакории воқеиятҳо буд, балки дар асл ҳамлаи мустақим бар қонуни «мурофиавӣ» ва «моҳиятӣ» буд, чунонки онҳо дар дохили Конститутсия муайян шудаанд.

Санади Patriot Act дар соли 2001 ҳамлаи мустақим бар «Due Process Clause» буд, ки ҳам дар Ислоҳи панҷум ва ҳам дар Ислоҳи чордаҳуми Конститутсияи Иёлоти Муттаҳидаи Амрико омадааст. Инҳо муқаррар мекунанд, ки ҳеҷ касро бе раванди қонунии судӣ аз ҳаёт, озодӣ ё моликият маҳрум кардан мумкин нест. Ин дар соли 2001 буд, ва дар соли 2022 ҳамла бар зидди Конститутсия ҳам бар «procedural due process» ва ҳам бар «substantive due process» тамаркуз ёфта буд. Калимаи «repudiate» маънои инкор карданро дорад, ва Хоҳар Уайт муайян месозад, ки ҳангоми қонуни якшанбе дар Иёлоти Муттаҳида ҳар як усули Конститутсия инкор хоҳад шуд.

> «Бо фармоне ки барпоии мақоми папагиро бар хилофи қонуни Худо таҳмил мекунад, миллати мо худро ба таври комил аз росткорӣ ҷудо хоҳад кард. Вақте ки протестантизм дасти худро аз он варта дароз карда, дасти қудрати Румиро хоҳад гирифт; вақте ки ӯ аз болои он жарфно гузашта, бо рӯҳгароӣ даст хоҳад фишурд; вақте ки, зери таъсири ин иттиҳоди сегона, кишвари мо ҳар як асли Конститутсияи худро ҳамчун ҳукумати протестантӣ ва ҷумҳуриявӣ рад хоҳад кард ва барои густариши дурӯғҳо ва фиребҳои папагӣ шароит фароҳам хоҳад овард, он гоҳ мо метавонем бидонем, ки вақти амалкарди аҷоиби Шайтон фаро расидааст ва ки поён наздик аст.»

> «Чунон ки наздик омадани лашкарҳои Рум барои шогирдон нишонаи вайроншавии наздикои Ерусалим буд, ҳамчунин ин муртадшавӣ метавонад барои мо нишонае бошад, ки ҳадди таҳаммулпазирии Худо фаро расидааст, ки миқдори шарорати қавми мо пур шудааст, ва ки фариштаи раҳмат наздик аст парвози худро анҷом диҳад ва ҳаргиз бознагардад. Он гоҳ қавми Худо ба он манзараҳои азият ва тангӣ гирифтор хоҳанд шуд, ки анбиё онҳоро ҳамчун замони мусибати Яъқуб тасвир кардаанд. Фарёдҳои мӯъминони вафодор ва таъқибшуда ба осмон боло меравад. Ва чунон ки хуни Ҳобил аз замин нидо мекард, ҳамчунин овозҳое низ ҳастанд, ки ба сӯи Худо аз қабрҳои шаҳидон, аз оромгоҳҳои баҳр, аз ғорҳои кӯҳистон, аз таҳхонаҳои дайрҳо нидо мекунанд: “То кай, эй Худованд, муқаддас ва ростин, ҳукм намекунӣ ва хуни моро аз сокинони замин интиқом намегирӣ?”»

> «Худованд кори Худро анҷом медиҳад. Тамоми осмон ба ҷӯш омадааст. Довари тамоми замин ба зудӣ бархоста, иқтидори таҳқиршудаи Худро барқарор хоҳад кард. Нишони раҳоӣ бар он мардоне гузошта хоҳад шуд, ки аҳкоми Худоро риоя мекунанд, ба шариати Ӯ эҳтиром мегузоранд ва нишони ҳайвон ё сурати онро намепазиранд.

> «Худо он чиро, ки бояд дар айёми охир воқеъ гардад, ошкор кардааст, то ки қавми Ӯ омода бошанд, ки бар зидди тӯфони мухолифат ва ғазаб устувор истанд. Онҳое, ки аз воқеаҳои дар пеш буда огоҳонида шудаанд, набояд бо интизори орому осуда нишаста, худро бо ин тасаллӣ диҳанд, ки Худованд дар рӯзи тангӣ вафодорони Худро паноҳ хоҳад дод. Мо бояд мисли мардуме бошем, ки мунтазири Худованди худанд,—на бо интизории бекорона, балки дар меҳнати ҷиддӣ, бо имони матин ва тағйирнопазир. Акнун вақти он нест, ки бигзорем зеҳни мо ба чизҳои камаҳамият банд шавад. Ҳангоме ки одамон дар хобанд, Шайтон фаъолона корҳоро чунон тадбир мекунад, ки қавми Худованд на раҳму шафқат бинанду на адолат. Ҳаракати рӯзи якшанбе ҳоло дар торикӣ роҳи худро пеш мебарад. Пешвоён масъалаи ҳақиқиро пинҳон медоранд, ва бисёре аз онҳое ки ба ин ҳаракат мепайванданд, худ намебинанд, ки ин ҷараёни пинҳонӣ ба куҷо майл дорад. Изҳороташ мулоим ва зоҳиран масеҳист, аммо вақте ки ба сухан дарояд, рӯҳи аждаҳоро ошкор хоҳад кард. Вазифаи мост, ки ҳар он чиро, ки дар қудрати мост, ба амал оварем, то хатари таҳдидкунанда пешгирӣ гардад. Мо бояд кӯшиш кунем, ки таассубро бо он ки худро ба таври муносиб дар пеши мардум қарор диҳем, безарар гардонем. Мо бояд масъалаи воқеии мавриди ихтилофро назди онҳо пеш оварем ва ба ин васила муассиртарин эътирозро бар зидди чораҳое, ки барои маҳдуд сохтани озодии виҷдон андешида мешаванд, ба миён гузорем. Мо бояд Навиштаҳоро биҷӯем ва тавонем сабаби имони худро баён намоем. Паёмбар мегӯяд: “Шарирон ба шарорат амал хоҳанд кард; ва ҳеҷ яке аз шарирон нахоҳад фаҳмид; аммо хирадмандон хоҳанд фаҳмид.” Testimonies, volume 5, 451, 452.»

Хоҳар Уайт қонуни якшанберо бо чандин аломати роҳ дар рӯзҳои охир мувофиқ мегардонад, ва бо чунин гуфтори худ ошкор месозад, ки «дар рӯзҳои охир чӣ воқеъ хоҳад шуд, то ки қавми Ӯ омода бошанд, ки бар зидди тӯфони мухолифат ва ғазаб устувор биистанд». Пас, аломатҳои роҳе, ки ӯ дар ин порча бо ҳам мувофиқ мегардонад, бояд бо диққат баррасӣ шаванд. Ман пешниҳод менамоям, ки нуқтаи ишора ҳамон хатти нубувват аст, ки бар Конститутсияи Иёлоти Муттаҳида тамаркуз мекунад, ҳамроҳ бо «сухан гуфтани» миллат ҳамчун рамзи ба ҳам вобаста.

Ман он чиро дар назар дорам, ки Қонуни Блэр дар соли 1888, Қонуни Patriot дар соли 2001 ва таъқибҳои сиёсие, ки аз соли 2022 аз ҷониби демократҳо ва ҷумҳурихоҳони глобалист анҷом дода шуданд, ҳар яке инкори мустақими ду унсури муҳими Конститутсия буданд. Соли 1888 татбиқи ибодати рӯзи якшанбе را ифода мекунад, ва сипас, дар соли 2001, гузариш аз ҳуқуқи англисӣ ба ҳуқуқи румӣ. Дар соли 2022 ба ҳуқуқи «моҳиятӣ» ва «мурофиавӣ» ҳамла карда шуд.

Қонуни моддӣ ҳуқуқу ӯҳдадориҳои шахсони воқеӣ ва ташкилотҳоро муайян мекунад, дар ҳоле ки қонуни мурофиавӣ тартиби ҳаллу фасли баҳсҳо ва татбиқи ҳуқуқу ӯҳдадориҳои шахсони воқеӣ ва ташкилотҳоро баён менамояд. Қонун рафтори ҳуқуқӣ ё ғайриқонуниро муайян карда, барои он ҷазоҳоро муқаррар месозад. Қонуни моддӣ соҳаҳои зиёди ҳуқуқро фаро мегирад, аз ҷумла ҳуқуқи ҷиноятӣ, шаҳрвандӣ ва шартномавӣ.

Қонуни ҷиноятӣ намунаи бисёр хуби ҳуқуқи моддӣ мебошад. Қонуни ҷиноятӣ муайян мекунад, ки кадом амалҳо ҷиноят ҳисобида мешаванд ва барои он ҷиноятҳо чӣ гуна ҷазо муқаррар мегардад. Аммо ҳуқуқи шаҳрвандӣ баҳсҳоро миёни шахсон ва ташкилотҳо танзим мекунад, масалан вайрон кардани шартнома, расонидани зарари ҷисмонӣ ё баҳсҳои молумулкӣ.

Қонуни моддӣ одатан дар қонунҳо, санадҳои меъёрӣ ва ҳуқуқи прецедентӣ сабт мегардад. Қонунҳо санадҳои ҳуқуқие мебошанд, ки аз ҷониби мақомоти қонунгузор, масалан парламентҳои миллӣ ё маҷлисҳои қонунгузории иёлотҳо, қабул мешаванд; санадҳои меъёрӣ бошанд, қоидаҳо ва тартиботе мебошанд, ки аз ҷониби мақомоти маъмурӣ таҳия мегарданд. Ҳуқуқи прецедентӣ он ҳуқуқест, ки судяҳо тавассути тафсири худ аз қонунҳо, санадҳои меъёрӣ ва Конститутсия ба вуҷуд меоранд.

Ҳуқуқи мурофиавӣ ба қоидаҳое ишора мекунад, ки раванди ҳуқуқиро танзим менамоянд. Он муайян месозад, ки парвандаҳо чӣ гуна дар низоми ҳуқуқӣ аз пешниҳоди ибтидоии даъво то ҳалли ниҳоӣ пеш мераванд. Ҳуқуқи мурофиавӣ соҳаҳои гуногуни ҳуқуқиро дар бар мегирад, аз ҷумла мурофиаҳои шаҳрвандӣ, ҷиноятӣ ва маъмурӣ. Ҳадафи ҳуқуқи мурофиавӣ таъмини он аст, ки раванди ҳуқуқӣ одилона ва самаранок бошад. Он барои ҳалли баҳсҳо чаҳорчӯба фароҳам меоварад ва кафолат медиҳад, ки ҳамаи иштирокдорони раванди ҳуқуқӣ, аз ҷумла судяҳо, ҳуқуқшиносон ва тарафҳои даъвогар, донанд, ки аз онҳо чӣ интизор меравад.

Ҳуқуқи моддӣ ва ҳуқуқи мурофиавӣ барои он пешбинӣ шудаанд, ки якҷо амал намуда, адолатро таъмин созанд. Ҳуқуқи моддӣ ҳуқуқҳо ва уҳдадориҳои ашхос ва ташкилотҳоро муайян мекунад, дар ҳоле ки ҳуқуқи мурофиавӣ тартиби ҳаллу фасли баҳсҳо ва татбиқи он ҳуқуқҳо ва уҳдадориҳоро муқаррар менамояд. Ба ибораи дигар, ҳуқуқи моддӣ рафтори қонунӣ ё ғайриқонунӣ ва паёмадҳои рафтори ғайриқонуниро муайян мекунад, дар ҳоле ки ҳуқуқи мурофиавӣ нишон медиҳад, ки ин масъалаҳои ҳуқуқӣ чӣ гуна ҳаллу фасл карда мешаванд.

Соли 2001 Қонуни Патриот ҳуқуқи habeas corpus-ро бекор кард. «Habeas corpus» истилоҳи лотинӣ аст, ки ба маънои «шумо баданро хоҳед дошт» тарҷума мешавад. Он ба як асли ҳуқуқӣ ишора мекунад, ки шахсонро аз боздошти ғайриқонунӣ муҳофизат менамояд, зеро аз суд талаб мекунад, ки қонуният доштани ҳабси шахсро баррасӣ кунад. Habeas corpus дар бисёр низомҳои ҳуқуқӣ, махсусан дар онҳое, ки аз ҳуқуқи умумии англисӣ таъсир гирифтаанд, ҳуқуқи бунёдӣ ба шумор меравад. Он кафолат медиҳад, ки шахсро бе сабаби одилона дар ҳабс нигоҳ доштан мумкин нест ва ба ӯ имкон медиҳад, ки қонуният доштани боздошти худро назди судя мавриди баҳс қарор диҳад.

Дар ҳам Ислоҳи Панҷум ва ҳам Ислоҳи Чордаҳуми Конститутсияи Иёлоти Муттаҳидаи Амрико як «банди мурофиаи ҳуқуқии лозим» мавҷуд аст. Инҳо муқаррар мекунанд, ки ҳеҷ касро бе мурофиаи ҳуқуқии лозим аз ҳаёт, озодӣ ё моликият маҳрум кардан мумкин нест. Додгоҳҳо ду шохаи таълимоти мурофиаи ҳуқуқии лозимро инкишоф додаанд: мурофиаи ҳуқуқии лозими мурофиавӣ ва мурофиаи ҳуқуқии лозими моҳиятӣ. Дар соли 2001, бо қабули Patriot Act, habeas corpus ҳамчун ҳуқуқ аз байн бардошта шуд ва ҳуқуқи англисӣ бо ҳуқуқи румӣ иваз гардид. Ҳуқуқи англисӣ муайян мекунад, ки шахс то замони исботи гунаҳкорӣ бегуноҳ шумурда мешавад, ва ҳуқуқи румӣ муайян месозад, ки шахс то замони исботи бегуноҳӣ гунаҳкор шумурда мешавад. Дар мурофиаҳои Пелосии соли 2022, ҳам мурофиаи ҳуқуқии лозими мурофиавӣ ва ҳам мурофиаи ҳуқуқии лозими моҳиятӣ поймол карда шуданд. Ҳам ҳуқуқи моҳиятӣ ва ҳам ҳуқуқи мурофиавӣ дар мурофиаҳои Пелосӣ айнан бар хилофи мақсади конститутсионии пешбинишудаи онҳо татбиқ карда шуданд.

Фарқияти миёни раванди муносиби моддӣ ва раванди муносиби мурофиавӣ дар он аст, ки ҳар яке аз ин мафҳумҳо дар доираи Конститутсияи Иёлоти Муттаҳида, бахусус тибқи бандҳои раванди муносиб дар Ислоҳҳои Панҷум ва Чордаҳум, ҷанбаҳои гуногуни қонун ва ҳуқуқҳоро ҳифз мекунад.

Расмиёти моҳиятан одилона ба ҳуқуқҳо ва озодиҳои бунёдӣ дахл дорад, ки ҳукумат, сарфи назар аз тартибе, ки ба кор бурда мешавад, наметавонад онҳоро нақз намояд. Он баъзе ҳуқуқҳоро аз дахолати ҳукумат ҳифз мекунад, ҳатто агар тартиботи дуруст риоя шуда бошад. Расмиёти моҳиятан одилона ҳуқуқҳоеро дар бар мегирад, ки бунёдӣ шумурда мешаванд, монанди ҳуқуқ ба махфият, ҳуқуқи издивоҷ кардан ва ҳуқуқи тарбияи фарзандони худ. Ин ҳуқуқҳо аз таҷовузи ҳукумат ҳифз карда мешаванд, магар он ки манфиати бартаридоштаи давлат мавҷуд бошад. Он ҳамчун маҳдудкунандае бар қудрати ҳукумат хизмат мекунад ва кафолат медиҳад, ки қонунҳо ва муқаррарот озодиҳои бунёдиро нақз накунанд.

Раванди қонунии мурофиавӣ ба тартиботе дахл дорад, ки ҳукумат бояд пеш аз он ки шахсеро аз ҳаёт, озодӣ ё моликият маҳрум созад, риоя намояд. Он кафолат медиҳад, ки ашхос тавассути равандҳои дурусти ҳуқуқӣ муносибати одилона ва беғаразона дарёфт кунанд. Раванди қонунии мурофиавӣ аз ҳукумат талаб мекунад, ки пеш аз маҳрум сохтани касе аз ҳуқуқҳояш қадамҳо ё расмиёти муайянеро риоя намояд, монанди расондани огоҳинома, баргузории муҳокимаи одилона ва фароҳам овардани имкони шунида шудан. Он ба усулҳое таъкид мекунад, ки қонунҳо тавассути онҳо татбиқ мегарданд ва таъмин месозад, ки ҳукумат ба тарзи одилона ва боинсофона амал намояд.

Ҷанги ҳуқуқие, ки аз замони оғози Мурофиаҳои Пелосӣ зоҳир гардидааст, инкор намудани ҳам мурофиаи одилонаи моҳиятӣ ва ҳам мурофиаи одилонаи расмиро ифода мекунад. Ҳуқуқҳои бунёдии шаҳрвандони Амрико ошкоро ва бо муваффақият маҳрум карда шуданд. Амалиётҳои парчами дурӯғин ва фасоди ошкори ниҳодҳои ҳарфии Иёлоти Муттаҳида пайваста фош мешуданд, ҳатто аз пеш аз оғози Мурофиаҳои Пелосӣ, аммо расмиёти ҳуқуқие, ки аз ҷониби глобалистони ҳар ду ҳизб аз замони оғози Мурофиаҳои Пелосӣ ба кор бурда шудаанд, намунаи равшани вайронсозии мурофиаи одилонаи расмиро ифода мекунад.

Пештар дар мақола мо чунин хондем: «Ҳар гуна ҳаракат ба тарафдории қонунгузории динӣ дар асл амали гузашт ба папагӣ мебошад, ки дар тӯли асрҳои бисёр пайваста бар зидди озодии виҷдон ҷанг бурдааст. Риояи якшанбе ҳамчун ба истилоҳ муассисаи масеҳӣ вуҷуди худро аз “асрори шарорат” мегирад; ва таҳмили он дар амал эътирофи усулҳое хоҳад буд, ки худ санги кунҷи Румпарастӣ мебошанд. Вақте ки миллати мо то ба он дараҷа аз усулҳои ҳукумати худ рӯй мегардонад, ки қонуни якшанберо ба тасвиб мерасонад, протестантизм дар ҳамин амал бо попгароӣ даст ба даст хоҳад дод; ин чизе ҷуз дамидани ҳаёт ба он истибдоде нахоҳад буд, ки дер боз бо шавқи зиёд фурсати худро мепоид, то боз ба худкомагии фаъолона ҷаҳида дарояд».

Дар хатти таърихе, ки метавонад бо Конститутсияи Иёлоти Муттаҳида муаррифӣ гардад, се аломати мушаххаси роҳ вуҷуд дорад, ки баъзе унсури Конститутсияро ҳам дар ибтидо ва ҳам дар анҷоми Иёлоти Муттаҳида намояндагӣ мекунанд. Ҳар яке аз он се аломати роҳ амалҳои сиёсӣ мебошанд ва бинобар ин сухан гуфтани Иёлоти Муттаҳидаро рамзӣ менамоянд. Саввумин аз он се аломати роҳ дар ибтидо, ки соли 1798-ро нишонгузорӣ намуд, Қонунҳои «Бегонагон ва Фитнаангезӣ» буданд; ва саввумин аз он аломатҳои роҳ дар анҷом он вақт аст, ки Иёлоти Муттаҳида қонуни якшанберо татбиқ мекунад ва ҳамчун аждаҳо сухан мегӯяд, дар иҷрои Ваҳй, боби сездаҳ, ояти ёздаҳ.

Таърихи пешгӯйонаи Иёлоти Муттаҳида аз он оғоз меёбад, ки он, чунонки бо замин тасвир шудааст, даҳони худро кушода, селоби таъқиботи аждаҳоро фурӯ бурд.

> Ва мор аз даҳони худ аз ақиби зан обро чун сел берун андохт, то ки ӯро сел бурда барад. Ва замин ба зан ёрӣ расонд, ва замин даҳони худро кушода, селеро, ки аждаҳо аз даҳони худ берун андохта буд, фурӯ бурд. Ваҳй 12:15, 16.

Дар соли 1776 он ҳайвоне, ки мебоист аз замин бархезад ва дар ниҳоят дар соли 1798 ба подшоҳии шашуми пешгӯии Китоби Муқаддас табдил ёбад, селоби таъқиботро бар зидди қавми Худо фурӯ бурд, ба воситаи барпо намудани миллате бо Қонуни асосие, ки бар зидди золимони шоҳигарии Аврупо ва золимони калисои папагӣ эътироз мекард.

Эъломияи Истиқлолият дар соли 1776 ба таври рамзӣ Санади «Патриот»-и соли 2001-ро пешнамуна намуд. Конститутсияи соли 1789 ба таври рамзӣ мурофиаҳои Пелосиро, ки аз соли 2022 оғоз ёфтанд, пешнамуна намуд. Санадҳои «Аҷнабиён ва Фитнаангезӣ»-и соли 1798 ба таври рамзӣ қонуни якшанберо дар Иёлоти Муттаҳида пешнамуна намуданд.

Эълони истиқлол аз ҷониби ватандӯстони амрикоӣ дар соли 1776 баёнгари эълони аз даст рафтани истиқлол бо Қонуни Патриотии соли 2001 буд. Конститутсияи соли 1789 баёнгари муҳокимаҳои Пелосӣ, ки аз соли 2022 оғоз ёфтанд, буд. Қонунҳои «Дар бораи бегонагон ва фитнаангезӣ» рамзи қонуни якшанбе мебошанд. Таърихи рад кардани ҳар як принсипи Конститутсия ифодагари як барҳамзании тадриҷии Конститутсия мебошад, ки ба қонуни якшанбе анҷом меёбад.

Ин ҳама хатҳо дар таърихи пинҳонии ояти чиҳилуми боби ёздаҳуми китоби Дониёл бо ҳам мувофиқат мекунанд. Дар ин мақола мо аз «Шаҳодатҳо», ҷилди 5, саҳ. 451, 452, чор банд иқтибос овардем.

Мо дар мақолаи навбатӣ ба он бандҳо аз наздиктар назар хоҳем афканд.

Back to Articles