Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-Six

Китоби Дониёл — Рақами яксаду чилу шашум

Unraveling the Prophetic Threads: The Final President, Dictatorship, and the Impending Sunday Law

Кушодани риштаҳои нубувватӣ: Президенти охирин, диктатура ва қонуни якшанбеи наздикшаванда

Author

Jeff Pippenger

Published

March 19, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are in the process of identifying the prophetic environment which exists when the final president of the United States, becomes empowered as a despot in the history leading to the soon coming Sunday law. Nothing is done in a vacuum, and the citizenry of the earth beast is fairly equally divided in their assessment of Trump. Those who sympathize with his view can readily see why he needs to clean up the swamp, and why it is virtually impossible to happen, without Trump assuming the role of a dictator. The most powerful dictators are those who have a high percentage of the population supporting the work the dictator is attempting to do. Prior to Hitler’s rise to power it would take a wheelbarrow full of cash to buy a loaf of bread.

Мо муҳити нубувватиро муайян карда истодаем, ки дар он ҳангоми он ки президенти охирини Иёлоти Муттаҳидаи Амрико дар ҷараёни таърихе, ки ба сӯи қонуни якшанбеи ба наздикӣ оянда мебарад, ҳамчун як мустабид қудратманд мегардад, вуҷуд дорад. Ҳеҷ чиз дар холигӣ анҷом намеёбад, ва шаҳрвандони ҳайвони заминӣ дар арзёбии худ нисбат ба Трамп то андозае баробар тақсим шудаанд. Онҳое ки ба дидгоҳи ӯ ҳамдардӣ доранд, ба осонӣ мебинанд, ки чаро ӯ бояд ботлоқро пок созад, ва чаро ин амал амалан номумкин аст, магар он ки Трамп нақши як диктаторро ба ӯҳда гирад. Қавитарин диктаторон онҳоянд, ки фоизи баланди аҳолӣ аз коре ки диктатор мекӯшад анҷом диҳад, пуштибонӣ мекунанд. Пеш аз ба қудрат расидани Ҳитлер, барои харидани як дона нон як аробачаи пур аз пул лозим мешуд.

Hitler turned that around, and though the Germans do not wish to acknowledge much of that history, Hitler had widespread support for his work. The issues confronting the United States, and the entire world, are producing a distinction between citizens, and lines are now being drawn. The time from the Revolutionary War unto 1798 represents a period of preparation that aligns with the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The Patriot Act marked the beginning of the spiritual repetition of the Revolutionary War. Jesus always illustrates the end with the beginning, and the earth beast began with a Revolutionary War, so it will end with one. The first was literal, the last is spiritual.

Ҳитлер инро баръакс гардонид, ва гарчанде олмониҳо намехоҳанд қисми зиёди он таърихро эътироф кунанд, Ҳитлер барои кори худ пуштибонии густарда дошт. Масъалаҳое, ки Иёлоти Муттаҳида ва тамоми ҷаҳон бо онҳо рӯ ба рӯянд, миёни шаҳрвандон тафриқа ба вуҷуд меоранд, ва ҳоло хатҳо кашида мешаванд. Замон аз Ҷанги Инқилобӣ то соли 1798 як давраи омодагӣ را муаррифӣ мекунад, ки бо вақти мӯҳргузории яксаду чилу чор ҳазор мутобиқат дорад. Қонуни Патриот оғози такрори рӯҳонии Ҷанги Инқилобиро нишон дод. Исо ҳамеша анҷомро бо ибтидо тасвир мекунад, ва ҳайвони заминӣ бо як Ҷанги Инқилобӣ оғоз ёфт, пас бо ҳамон низ анҷом хоҳад ёфт. Аввалӣ айнӣ буд, охирин рӯҳонӣ аст.

The US Civil War was literal and is to be repeated in the last days. It marked the arrival of the first Republican president, who typifies the last Republican president. The republican party came into existence as an anti-slavery party, in order to oppose the long-established pro-slavery party of the Democrats. That political argument produced the Civil War, and the presidency of Lincoln. It is therefore impossible to separate the first Republican president from the Civil War, so the last Republican president will inherit an immediate prelude to a Civil War. Jesus employed the natural world to illustrate the spiritual world. The party of the dragon, has for its father, the father of lies, and the hallmark of the Democratic party is falsehood. A classic illustration of this tactic is their claim that they are the party that is sympathetic with minorities.

Ҷанги шаҳрвандии Иёлоти Муттаҳида воқеӣ буд ва дар рӯзҳои охир такрор хоҳад шуд. Он омадани нахустин президенти ҷумҳурихоҳро нишон дод, ки намунаи пешакии охирин президенти ҷумҳурихоҳ мебошад. Ҳизби ҷумҳурихоҳ ҳамчун ҳизби зидди ғуломдорӣ ба вуҷуд омад, то ба ҳизби деринаи ҷонибдори ғуломдорӣ — демократҳо — муқобилат намояд. Он баҳси сиёсӣ Ҷанги шаҳрвандӣ ва раёсати ҷумҳури Линколнро ба вуҷуд овард. Аз ин рӯ, ҷудо сохтани нахустин президенти ҷумҳурихоҳ аз Ҷанги шаҳрвандӣ имконнопазир аст; бинобар ин, охирин президенти ҷумҳурихоҳ пешдаромади фаврии як Ҷанги шаҳрвандиро ба мерос хоҳад гирифт. Исо аз ҷаҳони табиӣ истифода бурд, то ҷаҳони рӯҳониро тасвир намояд. Ҳизби аждаҳо падари худро дорад — падари дурӯғро, ва нишонаи фарқкунандаи ҳизби демократ дурӯғ аст. Намунаи маъмулии ин тактика даъвои онҳо аст, ки гӯё онҳо ҳизбе мебошанд, ки нисбат ба ақаллиятҳо ҳамдардӣ дорад.

> Beware of false prophets, which come to you in sheep’s clothing, but inwardly they are ravening wolves. Ye shall know them by their fruits. Do men gather grapes of thorns, or figs of thistles? Even so every good tree bringeth forth good fruit; but a corrupt tree bringeth forth evil fruit. A good tree cannot bring forth evil fruit, neither can a corrupt tree bring forth good fruit. Every tree that bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. Wherefore by their fruits ye shall know them. Matthew 7:15–20.

> Аз анбиёи козиб ҳазар кунед, ки назди шумо дар либоси гӯсфандон меоянд, вале дар ботин гургони даррандаанд. Шумо онҳоро аз меваҳояшон хоҳед шинохт. Оё мардум аз хор ангур, ё аз тикон анҷир мечинанд? Ҳамчунин ҳар дарахти нек меваи нек меоварад; аммо дарахти бад меваи бад меоварад. Дарахти нек наметавонад меваи бад оварад, ва дарахти бад наметавонад меваи нек оварад. Ҳар дарахте ки меваи нек намеоварад, бурида шуда, ба оташ андохта мешавад. Пас, онҳоро аз меваҳояшон хоҳед шинохт. Матто 7:15–20.

The roots of a tree determine the fruit it will bear, and the roots of the Democratic party is their pro-slavery position. The roots of the Republican party is their anti-slavery position.

Решаҳои дарахт меваеро, ки он хоҳад овард, муайян мекунанд; ва решаи ҳизби демократӣ мавқеи тарафдории ғуломдорӣ аст. Решаи ҳизби ҷумҳурихоҳ мавқеи зидди ғуломдорӣ аст.

> Righteous art thou, O Lord, when I plead with thee: yet let me talk with thee of thy judgments: Wherefore doth the way of the wicked prosper? wherefore are all they happy that deal very treacherously? Thou hast planted them, yea, they have taken root: they grow, yea, they bring forth fruit: thou art near in their mouth, and far from their reins. Jeremiah 12:1, 2.

> Ту одил ҳастӣ, эй Худованд, вақте ки ман бо Ту мурофиа мекунам; аммо бигзор бо Ту дар бораи довариҳоят сухан гӯям: Чаро роҳи шарирон пеш меравад? чаро ҳамаи хоинон комёбанд? Ту онҳоро шинондаӣ, ва онҳо реша давондаанд; онҳо месабзанд, ва мева низ меоранд; Ту ба даҳони онҳо наздикӣ, вале аз дилҳои онҳо дур ҳастӣ. Ирмиё 12:1, 2.

The coming Civil War is placed in the context of the “monied men,” as Sister White calls them, controlling the marketplace in order to reap the wealth of the nations, while treading down the poor.

Ҷанги шаҳрвандии дарпешистода дар заминаи он қарор дода шудааст, ки «сарватмандони пулдор», чунон ки хоҳар Уайт онҳоро меномад, бозорро таҳти назорат мегиранд, то сарвати халқҳоро дарав намоянд, дар ҳоле ки камбағалонро поймол мекунанд.

> “In India, China, Russia, and the cities of America, thousands of men and women are dying of starvation. The monied men, because they have the power, control the market. They purchase at low rates all they can obtain, and then sell at greatly increased prices. This means starvation to the poorer classes, and will result in a civil war.” Manuscript Releases, volume 5, 305.

> «Дар Ҳиндустон, Чин, Русия ва шаҳрҳои Амрико ҳазорон мардону занон аз гуруснагӣ мемиранд. Сарватмандон, азбаски қудрат дар дасти онҳост, бозорро зери назорат доранд. Онҳо ҳар чӣ тавонанд, бо нархҳои арзон мехаранд ва сипас бо қиматҳои бисёр боло фурӯхта медиҳанд. Ин барои табақаҳои камбизоат гуруснагӣ маъно дорад ва дар ниҳоят ба ҷанги шаҳрвандӣ хоҳад анҷомид». Manuscript Releases, ҷилди 5, 305.

The Civil War of Lincoln’s history was literal and addressed literal enslavement. The dragon-inspired globalists are producing a Civil War in the last days that is based upon their efforts to eliminate the middle class, leaving only the super-rich elites, and the super-poor serfs. It is the middle class that preserves social, economic and religious freedom, and when it is removed there is no buffer against the implementation of feudalism. The main achievement of the French Revolution was that it ended the system of feudalism, which the globalists are now seeking to reimpose, by removing the middle class. The globalists plan is largely based upon flooding the middle class with illegal immigrants, which reduces economic production, lowers wages and enlarges the state welfare system.

Ҷанги шаҳрвандии таърихи Линколн воқеӣ буд ва ба ғуломии воқеӣ марбут мешуд. Глобалистони илҳомгирифта аз аждаҳо дар айёми охир Ҷанги шаҳрвандие ба вуҷуд меоранд, ки бар кӯшишҳои онҳо барои аз миён бурдани табақаи миёна асос ёфтааст, то танҳо элитаи фавқулсарватманд ва крепостнойҳои фавқулкамбағал боқӣ монанд. Маҳз табақаи миёна озодии иҷтимоӣ, иқтисодӣ ва диниро ҳифз мекунад, ва ҳангоме ки он аз миён бардошта шавад, дигар ҳеҷ монеае бар зидди татбиқи феодализм боқӣ намемонад. Дастоварди асосии Инқилоби Фаронса он буд, ки низоми феодализмро хотима дод, ва акнун глобалистон мекӯшанд онро дубора ҷорӣ намоянд, бо аз миён бурдани табақаи миёна. Нақшаи глобалистон то ҳадди зиёд бар ин асос ёфтааст, ки табақаи миёнаро бо муҳоҷирони ғайриқонунӣ пур кунанд, ки ин истеҳсоли иқтисодиро коҳиш медиҳад, муздҳоро поён мебарад ва низоми давлатии таъминоти иҷтимоиро густариш медиҳад.

Leading up to the Second World War, during the great depression Father Charles Coughlin, a Roman Catholic priest, gained fame for his radio broadcasts, which reached millions of listeners across the country. His radio broadcasts paralleled the influence of Rush Limbaugh in the recent past. Coughlin used his radio platform to discuss a wide range of topics, including politics, economics, and social issues. He initially supported President Franklin D. Roosevelt and his New Deal. Coughlin’s radio broadcasts, which were often inflammatory and controversial, made him a polarizing figure in American politics. While he had a large and dedicated following, he also faced criticism and condemnation from various quarters for his extremist views.

Дар остонаи Ҷанги дуюми ҷаҳон, дар замони бӯҳрони бузурги иқтисодӣ, падар Чарлз Кофлин, коҳини католики румӣ, ба шарофати пахшҳои радиоиаш, ки ба миллионҳо шунавандагон дар саросари кишвар мерасиданд, шуҳрат ёфт. Пахшҳои радиои ӯ аз ҷиҳати таъсир бо таъсири Раш Лимбо дар гузаштаҳои наздик ҳамсон буданд. Кофлин минбари радиои худро барои баррасии доираи васеи мавзӯъҳо, аз ҷумла сиёсат, иқтисод ва масъалаҳои иҷтимоӣ, истифода мебурд. Ӯ дар оғоз Президент Франклин Д. Рузвелт ва барномаи «Созиши нав»-и ӯро дастгирӣ мекард. Пахшҳои радиои Кофлин, ки бисёр вақт иғвоангез ва баҳсбарангез буданд, ӯро ба шахсияти ҷудоиандоз дар сиёсатҳои Амрико табдил доданд. Гарчанде ӯ пайравони бисёр ва содиқ дошт, барои дидгоҳҳои ифротии худ ҳамчунин аз ҷонибҳои гуногун ба интиқод ва маҳкумият рӯ ба рӯ мешуд.

The initial political, economic and social views of Coughlin were adopted by Franklin Roosevelt and became his blueprint for his New Deal policies, which introduced the bane of the escalating Social Security system, and the welfare system in the United States. His New Deal policies became the hallmark of his legacy, and was an element of the prophetic scenario that led to, and followed after World War Two. “By their fruits ye shall know them.” Due to the implementation of Roosevelt’s New Deal policies the great depression lasted much longer in the United States than any other nation in the world.

Назариёти ибтидоии сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоии Кофлинро Франклин Рузвелт пазируфт ва онҳо нақшаи асосии сиёсати «Аҳди нави» ӯ гардиданд, ки офати низоми рӯ ба тавсеаи Таъминоти иҷтимоӣ ва низоми кумакҳои иҷтимоиро дар Иёлоти Муттаҳида ҷорӣ намуд. Сиёсатҳои «Аҳди нави» ӯ нишонаи фарқкунандаи мероси ӯ гардиданд ва ҷузъе аз саҳнаи пешгӯишудае буданд, ки ба Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ оварда расонд ва пас аз он низ идома ёфт. «Аз меваҳояшон онҳоро хоҳед шинохт». Бар асари татбиқи сиёсатҳои «Аҳди нави» Рузвелт, депрессияи бузург дар Иёлоти Муттаҳида назар ба ҳар кишвари дигари ҷаҳон хеле дарозтар идома кард.

Roosevelt was a Democrat, and therefore a dragon-inspired globalist. The New Deal policies he introduced were part of a long-range plan to produce a citizenry of super-rich and super-poor. The literal slavery of the Civil War represents the spiritual and economic slavery that is now accelerating at warp-speed, as the globalist billionaire merchants of modern Babylon finance the widespread illegal immigration that is designed to bring Roosevelt’s New Deal to their understanding of perfection. The last president, who will be confronted by the Third World War, will also be confronted by the crisis of the program of social-dependency put in place by the president during the Second World War. Inspiration identifies this fact, and also identifies that the leaders in the last days will not know how to address the problem.

Рузвелт демократ буд, ва бинобар ин, ҷаҳонигарои илҳомгирифта аз аждаҳо буд. Сиёсатҳои «Аҳди Нав»-е, ки ӯ ҷорӣ кард, ҷузъе аз нақшаи дарозмуддате буданд, то шаҳрвандоне ба вуҷуд оварда шаванд, ки ба ду табақаи фавқулода сарватмандон ва фавқулода камбағалон ҷудо гардидаанд. Ғуломии воқеии Ҷанги шаҳрвандӣ рамзи ғуломии рӯҳонӣ ва иқтисодист, ки ҳоло бо суръати фавқулода шитоб гирифта истодааст, зеро тоҷирони миллиардери ҷаҳонигарои Бобили муосир муҳоҷирати ғайриқонунии густурдаро маблағгузорӣ мекунанд, ки тарҳрезӣ шудааст, то «Аҳди Нав»-и Рузвелтро ба дарки онҳо аз камол бирасонад. Президенти охирин, ки бо Ҷанги сеюми ҷаҳон рӯ ба рӯ хоҳад шуд, ҳамчунин бо буҳрони барномаи вобастагии иҷтимоӣ, ки аз ҷониби президент дар давраи Ҷанги дуюми ҷаҳон барпо гардида буд, рӯ ба рӯ хоҳад шуд. Илҳом ин воқеиятро муайян мекунад ва ҳамчунин муайян мекунад, ки роҳбарон дар рӯзҳои охир нахоҳанд донист, ки бо ин мушкил чӣ гуна бархӯрд намоянд.

> “There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.

> «Кам нестанд бисёр касон, ҳатто миёни омӯзгорон ва давлатмардон, ки сабабҳоеро, ки дар заминаи вазъи кунунии ҷомеа қарор доранд, дарк мекунанд. Онҳое ки лаҷоми идоракунии давлатро дар даст доранд, қодир нестанд мушкили фасоди ахлоқӣ, фақр, гадоӣ ва афзоиши ҷинояткориро ҳал намоянд. Онҳо беҳуда талош мекунанд, то фаъолияти тиҷоратиро бар пояе амнтар қарор диҳанд. Агар одамон ба таълимоти Каломи Худо бештар таваҷҷӯҳ менамуданд, барои мушкилоте, ки онҳоро саргардон месозад, роҳи ҳал меёфтанд.»

> “The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.” Testimonies, volume 9, 13.

> «Навиштаҳо вазъияти ҷаҳонро андаке пеш аз омадани дуюми Масеҳ тасвир мекунанд. Дар бораи он одамоне, ки бо роҳзанӣ ва истисмор сарвати бузург ҷамъ меоваранд, чунин навишта шудааст: “Шумо барои рӯзҳои охир ганҷҳо ҷамъ кардаед. Инак, музди коргароне ки киштзорҳои шуморо дарав карданд ва шумо онро бо фиреб боздоштед, фарёд мезанад; ва фарёдҳои даравгарон ба гӯшҳои Худованди Саваӯт расидааст. Шумо бар замин дар айшу ноз зиндагӣ карда, ба айшу ишрат дода шудаед; дилҳои худро, мисли рӯзи забҳ, парвариш кардаед. Шумо одилро маҳкум ва куштаед; ва ӯ ба шумо муқобилат намекунад.” Яъқуб 5:3–6.» Шаҳодатҳо, ҷилди 9, 13.

The last president will “hold the reins of government,” but he will not be able “to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime.” Nor will he be able to “place business operations on a more secure basis.” All of these problems are associated with the bankers and billionaire merchants of the last days. “Pauperism,” is used to describe the condition of those who rely on poor-relief or welfare provided by local governments or charitable organizations. In many societies, pauperism was associated with social stigma and often resulted in marginalization and discrimination against those experiencing poverty. The program in American history that has produced “pauperism,” is the program that is supposedly designed to relieve those trapped in poverty to elevate themselves. Instead, it produced a system of government welfare to hold those paupers in economic slavery.

Президенти охирин «риштаи ҳукуматро ба даст хоҳад дошт», аммо ӯ наметавонад «масъалаи фасоди ахлоқӣ, фақр, фақирпарастӣ ва афзоиши ҷинояткориро ҳал намояд». Ва низ наметавонад «амалиёти тиҷоратиро бар пояи амнтаре қарор диҳад». Ҳамаи ин мушкилот бо бонкдорон ва тоҷирони миллиардери айёми охир вобастаанд. Истилоҳи «фақирпарастӣ» барои тавсифи вазъи касоне ба кор меравад, ки ба кумак ба фақирон ё ёрии иҷтимоие, ки ҳукуматҳои маҳаллӣ ё созмонҳои хайриявӣ фароҳам меоранд, такя мекунанд. Дар бисёр ҷомеаҳо, фақирпарастӣ бо доғи иҷтимоӣ пайванд дошт ва бисёр вақт ба ҳошияронӣ ва табъиз нисбат ба онҳое меанҷомид, ки фақрро таҷриба мекарданд. Барномае дар таърихи Амрико, ки «фақирпарастӣ»-ро ба вуҷуд овардааст, ҳамон барномаест, ки гӯё барои раҳо кардани гирифторони фақр тарҳрезӣ шуда буд, то онҳо худро боло бардоранд. Аммо ба ҷойи ин, он низоми ёрии иҷтимоии давлатиро ба вуҷуд овард, то он фақиронро дар ғуломии иқтисодӣ нигоҳ дорад.

Immediately after World War Two the United Nations began to operate. This provided a second witness from the first two world wars that the seventh kingdom (the United Nations) will be placed upon the throne of the earth. The first world war identified the role of the global banking system that was adopted in the history of the first world war, and the intentions of those world bankers and merchants to return to the feudal system, as represented in the second world war. All of these designs; the one-world government, the economic system of super-rich ruling the super-poor, and the one-world financial system that will only allow whoever it sees fit to participate in, came from the dragon, who is at war with the eighth president, that is of the seven.

Бевосита баъд аз Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ Созмони Милали Муттаҳид ба фаъолият оғоз намуд. Ин аз ду ҷанги аввали ҷаҳонӣ шоҳидии дуюмеро фароҳам овард, ки подшоҳии ҳафтум (Созмони Милали Муттаҳид) бар тахти замин гузошта хоҳад шуд. Ҷанги якуми ҷаҳонӣ нақши низоми ҷаҳонии бонкиро, ки дар ҷараёни таърихи Ҷанги Якуми Ҷаҳонӣ пазируфта шуд, муайян намуд, ҳамчунин ниятҳои он бонкдорону тоҷирони ҷаҳониро барои бозгардонидан ба низоми феодалӣ, чунон ки дар Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ таҷассум ёфт. Ҳамаи ин тарҳҳо — ҳукумати ягонаи ҷаҳонӣ, низоми иқтисодии ҳукмронии фавқулода сарватмандон бар фавқулода камбағалон, ва низоми ягонаи молиявии ҷаҳонӣ, ки танҳо ба ҳар кӣ муносиб бинад, иҷозаи иштирок хоҳад дод, — аз аждаҳо сарчашма гирифтаанд, ки бо президенти ҳаштум, ки аз ҷумлаи ҳафт аст, дар ҷанг мебошад.

The logic represented by these factors clearly illustrates a president who will feel compelled to become dictatorial in his approach to problem solving. We are simply identifying the prophetic environment which God’s Word has identified will unfold during the history of the final president of the earth beast. In the previous article we referenced a passage from The Great Controversy where she identifies the “temporal prosperity” being removed before the Sunday law. The passage identifies many prophetic characteristics of the last days, and the points she addresses find their fulfillments in the image of the beast testing time in both the United States and thereafter in the world. She identifies the two issues which Satan employs to capture the world as spiritualism and Sunday sacredness. While referencing the miracles of healing that Satan will employ, she identifies another prophetic issue of our times.

Мантиқиеро, ки ин омилҳо ифода мекунанд, ба таври равшан президентеро нишон медиҳад, ки худро маҷбур хоҳад дид, ки дар равиши худ ба ҳалли мушкилот диктаторона гардад. Мо фақат муҳити набувватиро муайян карда истодаем, ки Каломи Худо нишон додааст дар ҷараёни таърихи президенти охирини ҳайвони заминӣ ба амал хоҳад омад. Дар мақолаи пешин мо ба порчае аз «Муборизаи Бузург» ишора карда будем, ки дар он вай муайян месозад, ки «шукуфоии муваққатӣ» пеш аз қонуни якшанбе бардошта хоҳад шуд. Он порча бисёр хусусиятҳои набувватии рӯзҳои охирро муайян мекунад, ва нуқтаҳое, ки вай баррасӣ мекунад, иҷрои худро дар замони озмоиши сурати ҳайвон ҳам дар Иёлоти Муттаҳида ва ҳам баъдан дар ҷаҳон меёбанд. Вай он ду масъаларо муайян мекунад, ки Шайтон онҳоро барои тасарруфи ҷаҳон ба кор мебарад: рӯҳгароӣ ва муқаддас доштани якшанбе. Ҳангоми ишора кардан ба мӯъҷизаҳои шифое, ки Шайтон ба кор хоҳад бурд, вай боз як масъалаи дигари набувватии замони моро муайян мекунад.

> “Through the two great errors, the immortality of the soul and Sunday sacredness, Satan will bring the people under his deceptions. While the former lays the foundation of spiritualism, the latter creates a bond of sympathy with Rome. The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.

> «Ба воситаи ду гумроҳии бузург — ҷовидонагии ҷон ва муқаддас шуморидани рӯзи якшанбе — Шайтон мардумро зери фиребҳои худ хоҳад овард. Дар ҳоле ки аввалӣ таҳкурсии рӯҳгароиро мегузорад, дувумӣ риштаи ҳамдардӣ бо Румро ба вуҷуд меоварад. Протестантҳои Иёлоти Муттаҳида дароз кардани дастҳои худро аз фарози варта пеш аз ҳама оғоз хоҳанд кард, то дасти рӯҳгароиро бигиранд; онҳо аз болои жарфно хоҳад гузашт, то бо қудрати Рум даст фишоранд; ва зери таъсири ин иттиҳоди сегона, ин кишвар дар пойи Рум қадам ниҳода, дар поймол кардани ҳуқуқи виҷдон ба ӯ пайравӣ хоҳад кард.»

> “As spiritualism more closely imitates the nominal Christianity of the day, it has greater power to deceive and ensnare. Satan himself is converted, after the modern order of things. He will appear in the character of an angel of light. Through the agency of spiritualism, miracles will be wrought, the sick will be healed, and many undeniable wonders will be performed. And as the spirits will profess faith in the Bible, and manifest respect for the institutions of the church, their work will be accepted as a manifestation of divine power.

> «Вақте ки спиритизм бештар ба масеҳияти номии замони ҳозира тақлид мекунад, қудрати ӯ барои фирефтан ва ба дом андохтан бештар мегардад. Худи Шайтон, мувофиқи тартиботи муосири чизҳо, ба назар чунин менамояд, ки гӯё табдил ёфта бошад. Ӯ дар симои фариштаи нур зоҳир хоҳад шуд. Ба воситаи фаъолияти спиритизм мӯъҷизот ба амал хоҳанд омад, беморон шифо хоҳанд ёфт, ва бисёр аҷоиботи раднопазир иҷро хоҳанд шуд. Ва азбаски рӯҳҳо ба Китоби Муқаддас имон оварданро эътироф хоҳанд кард ва нисбат ба муассисаҳои калисо эҳтиром зоҳир хоҳанд намуд, кори онҳо ҳамчун зуҳури қудрати илоҳӣ пазируфта хоҳад шуд.

> “The line of distinction between professed Christians and the ungodly is now hardly distinguishable. Church members love what the world loves and are ready to join with them, and Satan determines to unite them in one body and thus strengthen his cause by sweeping all into the ranks of spiritualism. Papists, who boast of miracles as a certain sign of the true church, will be readily deceived by this wonder-working power; and Protestants, having cast away the shield of truth, will also be deluded. Papists, Protestants, and worldlings will alike accept the form of godliness without the power, and they will see in this union a grand movement for the conversion of the world and the ushering in of the long-expected millennium.

> «Хати фарқгузорӣ миёни масеҳиёне, ки танҳо даъвои масеҳӣ будан доранд, ва бединҳо акнун қариб ки дигар шинохта намешавад. Аъзоёни калисо он чиро дӯст медоранд, ки ҷаҳон дӯст медорад, ва омодаанд бо онҳо ҳамроҳ шаванд; ва шайтон қасд дорад онҳоро дар як тан муттаҳид созад ва ба ин васила кори худро тақвият диҳад, зеро ҳамаро ба сафи рӯҳониятгароӣ ҷорӯбвор меронад. Папистон, ки аз мӯъҷизаҳо ҳамчун аломати яқини калисои ҳақиқӣ фахр мекунанд, ба осонӣ аз ҷониби ин қудрати мӯъҷизаофар фирефта хоҳанд шуд; ва протестантҳо, ки сипари ҳақиқатро канор андохтаанд, низ гумроҳ хоҳанд гашт. Папистон, протестантҳо ва аҳли ҷаҳон яксон шакли зоҳирии худотарсиро бе қуввати он хоҳанд пазируфт, ва онҳо дар ин иттиҳод ҳаракати бузургеро барои табдили ҷаҳон ва фаро овардани ҳазорсолаи деринтизор хоҳанд дид.»

> “Through spiritualism, Satan appears as a benefactor of the race, healing the diseases of the people, and professing to present a new and more exalted system of religious faith; but at the same time he works as a destroyer. His temptations are leading multitudes to ruin. Intemperance dethrones reason; sensual indulgence, strife, and bloodshed follow. Satan delights in war, for it excites the worst passions of the soul and then sweeps into eternity its victims steeped in vice and blood. It is his object to incite the nations to war against one another, for he can thus divert the minds of the people from the work of preparation to stand in the day of God.” The Great Controversy, 588, 589.

> «Тавассути рӯҳгароӣ, Шайтон ҳамчун некхоҳи башар зоҳир мегардад, бемориҳои мардумро шифо медиҳад ва вонамуд мекунад, ки низоми нави ва болотари эътиқоди динӣ пешкаш менамояд; аммо ҳамзамон вай ҳамчун вайронгар амал мекунад. Васвасаҳои ӯ анбӯҳи мардумро ба сӯи ҳалокат мебаранд. Беҳадгароӣ ақлро аз тахт меафканад; аз паси он шаҳватпарастӣ, низоъ ва хунрезӣ меоянд. Шайтон аз ҷанг ҳаловат мебарад, зеро он бадтарин ҳавасҳои ҷонро барангехта месозад ва сипас қурбониёни худро, ки дар гуноҳ ва хун ғӯтавар шудаанд, ба абадият фурӯ мебарад. Мақсади ӯ ин аст, ки халқҳоро ба ҷанг бар зидди якдигар барангезад, зеро ба ин васила метавонад зеҳни мардумро аз кори омодагӣ барои истодан дар рӯзи Худо дур созад». The Great Controversy, 588, 589.

Satan appears to accomplish his crowning act, at the Sunday law, not before. It is after the United States speaks as a dragon in verse eleven, in chapter thirteen of Revelation, that in verse thirteen Satan appears to call fire down out of heaven. This is also what Sister White identifies.

Шайтон чунин менамояд, ки амали ниҳоии худро дар вақти қонуни якшанбе, на пеш аз он, ба анҷом мерасонад. Маҳз пас аз он ки Иёлоти Муттаҳида дар ояти ёздаҳуми боби сездаҳуми Ваҳй ҳамчун аждаҳо сухан мегӯяд, дар ояти сездаҳум чунин менамояд, ки Шайтон аз осмон оташро поён меорад. Хоҳар Уайт низ маҳз ҳаминро муайян мекунад.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> «Бо фармоне, ки таъсиси папагиро бар хилофи қонуни Худо маҷбурӣ месозад, миллати мо худро комилан аз адолат ҷудо хоҳад кард. Вақте ки протестантизм дасти худро аз он шикоф дароз карда, дасти қудрати Румро хоҳад гирифт; вақте ки ӯ аз болои варта даст дароз намуда, бо спиритизм даст хоҳад фишурд; вақте ки, зери таъсири ин иттиҳоди сегона, кишвари мо ҳар як усули Конститутсияи худро ҳамчун ҳукумати протестантӣ ва ҷумҳуриявӣ рад хоҳад кард ва барои паҳн кардани дурӯғҳо ва фиребҳои папагӣ тадбир хоҳад андешид, он гоҳ мо метавонем бидонем, ки вақти амали аҷоибонаи Шайтон фаро расидааст ва интиҳо наздик аст». Шаҳодатҳо, ҷилди 5, 451.

Before the Sunday law, during the testing time of the image of the beast, which is also the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, which is also where the effect of every vision occurs, there will be manifested a phenomenon of the dragon power which represents the miracle of false healing. In the book of Revelation, the whore of Babylon is identified as deceiving all the nations.

Пеш аз қонуни якшанбе, дар вақти озмоиши сурати ваҳшӣ, ки ҳамчунин замони мӯҳргузории яксаду чилу чаҳор ҳазор аст, ва ҳамчунин ҳамон ҷост, ки таъсири ҳар як рӯъё ба вуқӯъ мепайвандад, падидае аз қудрати аждаҳо зоҳир хоҳад шуд, ки мӯъҷизаи шифои дурӯғинро ифода мекунад. Дар китоби Ваҳй, фоҳишаи Бобил ҳамчун фиребдиҳандаи ҳамаи миллатҳо муаррифӣ шудааст.

> And the light of a candle shall shine no more at all in thee; and the voice of the bridegroom and of the bride shall be heard no more at all in thee: for thy merchants were the great men of the earth; for by thy sorceries were all nations deceived. Revelation 18:23.

> Ва нури чароғ дигар ҳеҷ гоҳ дар ту нахоҳад дурахшид; ва овози домод ва арӯс дигар ҳеҷ гоҳ дар ту шунида нахоҳад шуд; зеро тоҷирони ту бузургони замин буданд; зеро ҳамаи халқҳо ба воситаи ҷодугариҳои ту фирефта шуданд. Ваҳй 18:23.

The word “sorceries” is the Greek word “pharmakeia” meaning medication, or pharmacy. The word is derived from the Greek word G5332, which means (a drug, that is, spell giving potion); a druggist or pharmacist or poisoner. In the last days leading up to the Sunday law an issue that will contribute to the divisive environment inherited by the eighth and final president, will be the work of the pharmaceutical industry, as represented by Anthony Fauci, and the China virus.

Калимаи «ҷодугариҳо» вожаи юнонии «pharmakeia» аст, ки маънои доруворӣ ё дорухонаро дорад. Ин вожа аз калимаи юнонии G5332 гирифта шудааст, ки маънояш чунин аст: «дору, яъне шаробае, ки барои афсун додан аст»; доруфурӯш ё дорусоз ё заҳрдиҳанда. Дар айёми охир, ки ба қабули қонуни якшанбе мебарад, яке аз омилҳое, ки ба муҳити тафриқаангезе, ки президенти ҳаштум ва ниҳоӣ ба мерос хоҳад гирифт, мусоидат хоҳад кард, фаъолияти саноати дорусозӣ хоҳад буд, чунон ки онро Anthony Fauci ва вируси Чин намояндагӣ мекунанд.

Fauci and China are both representatives of the dragon power, and Fauci’s fingerprints can be traced all the way back to the invention of the HIV virus. Population control as represented by men such as the billionaire Bill Gates, is an attribute which was manifested in Pharaoh’s attempt to wipe out the babies in the time of Moses, and Herod’s efforts to do the same in the time of Christ. Half the population was deceived by the China virus, and you can still see people wearing the masks, which do not prevent any virus.

Фочи ва Чин ҳар ду намояндагони қудрати аждаҳо мебошанд, ва осори дасти Фочи то худи ихтирои вируси ВИЧ пайгирӣ карда мешаванд. Назорати аҳолӣ, чунон ки дар ашхосе мисли миллиардер Билл Гейтс таҷассум ёфтааст, сифатест, ки дар кӯшиши фиръавн барои нобуд сохтани кӯдакон дар айёми Мусо ва дар талошҳои Ҳиродус барои анҷом додани ҳамон кор дар замони Масеҳ зоҳир гардида буд. Нисфи аҳолӣ ба воситаи вируси Чин фирефта шуданд, ва шумо ҳанӯз ҳам одамонеро мебинед, ки ниқоб мепӯшанд, ки ҳеҷ вирусеро пешгирӣ намекунанд.

We will continue this study in the next article.

Мо ин таҳқиқотро дар мақолаи оянда идома хоҳем дод.

> “Satan works through the elements also to garner his harvest of unprepared souls. He has studied the secrets of the laboratories of nature, and he uses all his power to control the elements as far as God allows. When he was suffered to afflict Job, how quickly flocks and herds, servants, houses, children, were swept away, one trouble succeeding another as in a moment. It is God that shields His creatures and hedges them in from the power of the destroyer. But the Christian world have shown contempt for the law of Jehovah; and the Lord will do just what He has declared that He would—He will withdraw His blessings from the earth and remove His protecting care from those who are rebelling against His law and teaching and forcing others to do the same. Satan has control of all whom God does not especially guard. He will favor and prosper some in order to further his own designs, and he will bring trouble upon others and lead men to believe that it is God who is afflicting them.

> «Шайтон ба василаи унсурҳо низ амал мекунад, то ҳосили худро аз ҷонҳои нотайёр ҷамъ оварад. Ӯ асрори озмоишгоҳҳои табиатро омӯхтааст, ва тамоми қуввати худро ба кор мебарад, то унсурҳоро то он андозае ки Худо иҷозат медиҳад, идора намояд. Вақте ба ӯ иҷозат дода шуд, ки Айюбро мубтало созад, чӣ зуд рамаҳо ва галаҳо, хизматгорон, хонаҳо, фарзандон нобуд карда шуданд, дар ҳоле ки як мусибат пас аз мусибати дигар гӯё дар як лаҳза пай дар пай меомад. Ин Худост, ки махлуқоти Худро муҳофизат мекунад ва онҳоро аз қудрати ҳалоккунанда дар паноҳ нигоҳ медорад. Аммо ҷаҳони масеҳӣ нисбат ба шариати Яҳува беэҳтиромӣ зоҳир кардааст; ва Худованд маҳз он чиро ба ҷо хоҳад овард, ки эълон намуда буд: Ӯ баракатҳои Худро аз замин бозпас хоҳад гирифт ва ғамхории муҳофизаткунандаи Худро аз онҳое дур хоҳад сохт, ки бар зидди шариат ва таълими Ӯ исён мекунанд ва дигаронро низ водор месозанд, ки ҳамин корро кунанд. Шайтон бар ҳамаи онҳое ҳукмронӣ дорад, ки Худо онҳоро ба таври махсус муҳофизат намекунад. Ӯ ба баъзеҳо илтифот хоҳад кард ва онҳоро комёб хоҳад сохт, то нақшаҳои худро пеш барад, ва бар баъзеи дигар мусибат хоҳад овард ва одамонро ба он хоҳад бурд, ки бовар кунанд, ин Худост, ки онҳоро мубтало месозад».

> “While appearing to the children of men as a great physician who can heal all their maladies, he will bring disease and disaster, until populous cities are reduced to ruin and desolation. Even now he is at work. In accidents and calamities by sea and by land, in great conflagrations, in fierce tornadoes and terrific hailstorms, in tempests, floods, cyclones, tidal waves, and earthquakes, in every place and in a thousand forms, Satan is exercising his power. He sweeps away the ripening harvest, and famine and distress follow. He imparts to the air a deadly taint, and thousands perish by the pestilence. These visitations are to become more and more frequent and disastrous. Destruction will be upon both man and beast. ‘The earth mourneth and fadeth away,’ ‘the haughty people … do languish. The earth also is defiled under the inhabitants thereof; because they have transgressed the laws, changed the ordinance, broken the everlasting covenant.’ Isaiah 24:4, 5.

> «Дар ҳоле ки ба фарзандони одам чун табиби бузурге зоҳир мешавад, ки метавонад ҳамаи дардҳояшонро шифо бахшад, ӯ беморӣ ва фалокат меоварад, то он даме ки шаҳрҳои сераҳолӣ ба вайрона ва харобазор табдил ёбанд. Ҳатто ҳоло низ ӯ дар амал аст. Дар садамаҳо ва офатҳои баҳрӣ ва заминӣ, дар сӯхторҳои азим, дар тӯфонҳои шадид ва жолаҳои даҳшатбор, дар туғёнҳо, обхезиҳо, гирдбодҳо, мавҷҳои азими баҳрӣ ва заминларзаҳо, дар ҳар ҷой ва ба ҳазор шакл, Шайтон қудрати худро ба кор мебарад. Ӯ ҳосили пухтарасидаистодаро несту нобуд мекунад, ва аз паси он гуруснагӣ ва тангдастӣ меоянд. Ӯ ба ҳаво олудагии марговар мебахшад, ва ҳазорон нафар аз вабо ҳалок мешаванд. Ин офатҳо ҳар чи бештар зуд-зуд ва фоҷиабортар хоҳанд шуд. Ҳалокат ҳам бар одам ва ҳам бар ҳайвон хоҳад омад. “Замин мотам мекунад ва пажмурда мешавад”, “мардуми мутакаббир ... сусту беҳол мегарданд. Замин низ зери сокинони худ палид шудааст; зеро ки онҳо шариатҳоро вайрон карданд, фаризаро тағйир доданд, аҳди ҷовидонаро шикастанд.” Ишаъё 24:4, 5.»

> “And then the great deceiver will persuade men that those who serve God are causing these evils. The class that have provoked the displeasure of Heaven will charge all their troubles upon those whose obedience to God’s commandments is a perpetual reproof to transgressors. It will be declared that men are offending God by the violation of the Sunday sabbath; that this sin has brought calamities which will not cease until Sunday observance shall be strictly enforced; and that those who present the claims of the fourth commandment, thus destroying reverence for Sunday, are troublers of the people, preventing their restoration to divine favor and temporal prosperity. Thus the accusation urged of old against the servant of God will be repeated and upon grounds equally well established: ‘And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim.’” 1 Kings 18:17, 18. As the wrath of the people shall be excited by false charges, they will pursue a course toward God’s ambassadors very similar to that which apostate Israel pursued toward Elijah.

> «Ва он гоҳ фиребгари бузург мардумро бовар хоҳад кунонд, ки онҳое ки ба Худо хизмат мекунанд, сабаби ин бадиҳо мебошанд. Табақае ки норизоияти Осмонро барангехтааст, ҳамаи мусибатҳои худро бар дӯши касоне хоҳад гузошт, ки итоати онҳо ба аҳкоми Худо барои таҷовузкорон сарзаниши доимист. Эълон хоҳад шуд, ки мардум бо вайрон кардани шанбеи якшанбе Худоро меранҷонанд; ки ин гуноҳ фалокатҳоеро ба вуҷуд овардааст, ки то замоне ки риояи якшанбе ба таври қатъӣ ҷорӣ нагардад, қатъ нахоҳанд шуд; ва онҳое ки талаботи аҳкоми чорумро пеш мегузоранд ва ба ин васила эҳтиром ба якшанберо барҳам медиҳанд, ошӯбгарони халқ мебошанд, ки барқарор шудани онҳо ба марҳамати илоҳӣ ва шукуфоии заминиро бозмедоранд. Ҳамин тавр, айбномае ки дар қадим бар зидди бандаи Худо пеш оварда шуда буд, такрор хоҳад ёфт ва бар асосҳое, ки ба ҳамон андоза ба зоҳир мустаҳкам мебошанд: “Ва чунин воқеъ шуд, ки чун Аҳъоб Илёсро дид, Аҳъоб ба вай гуфт: Оё ту ҳамон касе ҳастӣ, ки Исроилро ба изтироб меорӣ? Ва ӯ ҷавоб дод: Ман Исроилро ба изтироб наовардаам; балки ту ва хонаи падари ту, зеро ки шумо аҳкоми Худовандро тарк кардаед, ва ту аз Баалим пайравӣ кардаӣ.”» 3 Подшоҳон 18:17, 18. Ҳангоме ки ғазаби мардум бо айбдоркуниҳои дурӯғин барангехта шавад, онҳо нисбат ба фиристодагони Худо роҳеро пеш хоҳанд гирифт, ки ба он чи Исроили муртад нисбат ба Илёс пеш гирифта буд, бисёр монанд аст.

> “The miracle-working power manifested through spiritualism will exert its influence against those who choose to obey God rather than men. Communications from the spirits will declare that God has sent them to convince the rejecters of Sunday of their error, affirming that the laws of the land should be obeyed as the law of God. They will lament the great wickedness in the world and second the testimony of religious teachers that the degraded state of morals is caused by the desecration of Sunday. Great will be the indignation excited against all who refuse to accept their testimony.” The Great Controversy, 589, 590.

> «Қувваи мӯъҷизаофарине, ки тавассути спиритизм зоҳир мегардад, нуфузи худро бар зидди онҳое ба кор хоҳад бурд, ки итоат ба Худоро аз итоат ба одамон интихоб мекунанд. Паёмҳо аз арвоҳ эълон хоҳанд кард, ки Худо онҳоро фиристодааст, то радкунандагони рӯзи якшанберо ба хатояшон мутмаин созанд, ва тасдиқ хоҳанд намуд, ки бояд ба қонунҳои кишвар ҳамчун ба қонуни Худо итоат кард. Онҳо бар шарорати бузурге, ки дар ҷаҳон ҳукмфармост, навҳа хоҳанд кард ва шаҳодати муаллимони диниро ҷонибдорӣ хоҳанд намуд, ки ҳолати фурӯпошидаи ахлоқ аз беҳурмат сохтани рӯзи якшанбе ба вуҷуд омадааст. Хашми азиме бар зидди ҳамаи онҳое барангехта хоҳад шуд, ки қабул кардани шаҳодати онҳоро рад мекунанд». Баҳси Бузург, 589, 590.

Back to Articles