Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Two

Китоби Дониёл — Яксаду наваду дувум

Unveiling the Hidden History: Prophetic Alignments from Daniel 11 and the Sealing of the 144,000

Ошкор сохтани таърихи пинҳон: мутобиқатҳои нубувватӣ аз Дониёл 11 ва мӯҳргузории 144,000

Author

Jeff Pippenger

Published

April 22, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are considering the “hidden history” of verse forty of Daniel chapter eleven, when it ceases its written testimony at the time of the end in 1989, unto the Sunday law of verse forty-one. The hidden history represents the structure to align all the prophetic lines of the last days upon, for the sealing of the one hundred and forty-four thousand takes place within that hidden history. That history is where the test associated with the formation of the image of the beast occurs. It is therefore the history where Nebuchadnezzar’s hidden dream of the image of the beasts is unsealed. That hidden history is where the hidden history from Donald Trump’s first term concludes in verse two of Daniel eleven unto verse three. That hidden history is the portion of the prophecy of Daniel that relates to the last days, and it is the Revelation of Jesus Christ which is unsealed just before probation closes at the Sunday law. All of these lines of truth are represented as the removal of the seventh and final seal.

Мо «таърихи ниҳон»-и ояти чиҳилуми боби ёздаҳуми Дониёлро баррасӣ мекунем, он ҷо ки шаҳодати хаттии он дар вақти поён дар соли 1989 қатъ мегардад, то ба қонуни якшанбеи ояти чилу якум. Таърихи ниҳон сохтореро ифода мекунад, ки ҳамаи хатҳои нубувватии рӯзҳои охир бар он мутобиқ гардонида мешаванд, зеро муҳргузории саду чилу чор ҳазор дар дохили ҳамон таърихи ниҳон ба амал меояд. Он таърих он ҷост, ки озмоиши марбут ба ташаккули сурати ҳайвон рух медиҳад. Бинобар ин, он ҳамон таърихест, ки дар он хоби ниҳонии Набукаднесар дар бораи сурати ҳайвонот кушода мешавад. Он таърихи ниҳон он ҷост, ки дар он таърихи ниҳон аз давраи аввали Доналд Трамп, ки дар ояти дуюми Дониёли ёздаҳ то ояти сеюм ба анҷом мерасад. Он таърихи ниҳон ҳамон қисми нубуввати Дониёл аст, ки ба рӯзҳои охир тааллуқ дорад, ва он Ваҳйи Исои Масеҳ аст, ки андаке пеш аз баста шудани муҳлати имтиёз дар қонуни якшанбе кушода мешавад. Ҳамаи ин хатҳои ҳақиқат ҳамчун бардоштани муҳри ҳафтум ва ниҳоӣ муаррифӣ мешаванд.

Verses ten through fifteen of Daniel eleven are to be aligned with that hidden history, and the last three of those verses present three prophetic lines. They identify when the papacy intrudes back into history, as it did in the year 200 BC, when pagan Rome first entered the prophetic history represented in Daniel chapter eleven, verse fourteen. That verse, and the fulfillment of that verse in the history of pagan Rome, established the vision, for pagan Rome was the symbol of the power that exalted itself, robbed God’s people and then fell. Apostate Protestantism applied the verse to Antiochus Epiphanes, but the Millerites applied it to pagan Rome, identifying the verse as a testing truth in Millerite history. Today modern Laodicean Adventism’s theologians again teach that it is Antiochus Epiphanes, so it is again a testing truth.

Оятҳои даҳ то понздаҳи боби ёздаҳуми Дониёл бояд бо он таърихи пинҳон мутобиқ гардонда шаванд, ва се ояти охири он оятҳо се хатти нубувватиро пешкаш мекунанд. Онҳо муайян месозанд, ки кай папагӣ дубора ба таърих дахолат мекунад, чунон ки дар соли 200 то милод рӯй дод, вақте ки Руми бутпараст бори аввал ба таърихи нубувватие ворид шуд, ки дар Дониёл 11:14 тасвир шудааст. Он оят ва иҷрои он оят дар таърихи Руми бутпараст рӯъёро барқарор намуд, зеро Руми бутпараст рамзи он қудрате буд, ки худро болобардошт, қавми Худоро тороҷ кард ва сипас суқут намуд. Протестантизми муртад ин оятро ба Антиох Эпифанис татбиқ кард, аммо миллериён онро ба Руми бутпараст татбиқ намуда, он оятро ҳамчун ҳақиқати имтиҳонӣ дар таърихи миллерӣ муайян карданд. Имрӯз илоҳиётшиносони адвентизми муосири Лаодикия боз таълим медиҳанд, ки сухан дар бораи Антиох Эпифанис аст, бинобар ин он боз ҳақиқати имтиҳонӣ мебошад.

Not only is it a testing truth, but the verse and its fulfillment in 200 BC, identifies when the whore of Tyre (modern Rome), begins to sing her satanic songs, and points to the papacy entering into last-day history, and therefore represents the primary testing truth of the last days, that aligns with testing truth represented by the debate of Millerite history.

На танҳо ин ки он ҳақиқати имтиҳонкунанда аст, балки ин оят ва иҷрои он дар соли 200 то милод муайян мекунад, ки фоҳишаи Сур (Руми муосир) кай ба сароидани сурудҳои шайтонии худ оғоз мекунад, ва ба вуруди папагӣ ба таърихи рӯзҳои охир ишора менамояд, ва бинобар ин ҳақиқати асосии имтиҳонкунандаи рӯзҳои охирро ифода мекунад, ки бо ҳақиқати имтиҳонкунандае, ки дар баҳси таърихи миллеритӣ намояндагӣ шудааст, ҳамоҳанг мебошад.

The three verses also represent the line of the Republican horn of the earth beast, and identify the prophetic steps of Donald Trump as he enters into his second term as the eighth president that is of the seven presidents, in a line of presidents that began with Ronald Reagan at the time of the end in 1989. After the Battle of Raphia of verse twelve, “Antiochus” first suppresses a rebellion within the United States, then prepares for a war against globalism, represented by Egypt in the Battle of Panium. Trump wins that war, but the war initiates World War Three (Actium). These activities were typified by Antiochus III Magnus, who had been defeated by Egypt at the Battle of Raphia, but would victoriously retaliate at the Battle of Panium.

Ин се оят ҳамчунин хатти шохи ҷумҳурихоҳи ҳайвони заминро ифода мекунанд ва қадамҳои нубувватии Доналд Трампро, ҳангоме ки ӯ ба давраи дуюми худ ҳамчун ҳаштумин президенте, ки аз ҳафт президент аст, ворид мешавад, муайян месозанд, дар як силсилаи президентҳо, ки бо Роналд Рейган дар вақти охир, дар соли 1989, оғоз ёфт. Пас аз Ҷанги Рафия, ки дар ояти дувоздаҳум зикр шудааст, «Антиёхус» нахуст як исёнро дар дохили Иёлоти Муттаҳида фурӯ менишонад, сипас барои ҷанг бар зидди ҷаҳонигароӣ, ки аз ҷониби Миср дар Ҷанги Паниюм муаррифӣ мешавад, омодагӣ мебинад. Трамп дар он ҷанг пирӯз мешавад, вале он ҷанг Ҷанги Сеюми Ҷаҳонро (Актиум) оғоз менамояд. Ин фаъолиятҳо ба воситаи Антиёхуси III Магнус намунавӣ шуда буданд, ки дар Ҷанги Рафия аз ҷониби Миср шикаст хӯрда буд, аммо дар Ҷанги Паниюм бо пирӯзӣ интиқом гирифт.

In verse thirteen, “after a number of years,” Antiochus Magnus, as Uriah Smith states, “Antiochus, having suppressed rebellion in his kingdom, and reduced and settled the eastern parts in their obedience, was at leisure for any enterprise when young Epiphanes came to the throne of Egypt; and thinking this too good an opportunity for enlarging his dominion to be let slip, he raised an immense army greater than the former”. Trump will first suppress a rebellion in his kingdom, and then prepare a larger army than he had when he was previously defeated. Trump was defeated in 2020, in fulfillment of Revelation chapter eleven, when the beast of atheism, representing worldwide globalism, and the globalists of both the Democratic and the Republican parties stole the election, and as a the primary proxy army of the whore of Tyre it will be also a defeat when Putin will be victorious over the Ukraine.

Дар ояти сенздаҳ, «пас аз чанд сол», Антиохуси Бузург, чунон ки Уриё Смит мегӯяд, «Антиохус, пас аз фурӯ нишондани исён дар подшоҳии худ ва мутеъ сохтану ба итоат овардани вилоятҳои шарқӣ, барои ҳар гуна иқдом фориғ шуд, ҳангоме ки Эпифани ҷавон ба тахти Миср нишаст; ва инро барои вусъат додани ҳукмронии худ фурсате бисёр муносиб дониста, ки набояд аз даст равад, лашкари азиме, бузургтар аз пешинаро, барангехт». Трамп нахуст исёнеро дар подшоҳии худ фурӯ хоҳад нишонд, ва баъд лашкаре бузургтар аз он чи ҳангоми мағлубияти пешинааш дошт, омода хоҳад кард. Трамп дар соли 2020 мағлуб шуд, дар иҷрои Ваҳй боби ёздаҳ, ҳангоме ки ҳайвони атеизм, ки ҷаҳонигароии умумиҷаҳониро намояндагӣ мекунад, ва ҷаҳонигароёни ҳар ду ҳизби Демократ ва Ҷумҳурихоҳ интихоботро дуздиданд; ва ҳамчун лашкари асосии ниёбатии фоҳишаи Сур, он ҳамчунин шикасте хоҳад буд, ҳангоме ки Путин бар Украина пирӯз хоҳад шуд.

The third prophetic line in the three verses we are considering is the line of apostate Protestantism, as represented by the line of the Maccabees, and their revolt against Antiochus Epiphanes’ attempts to force the religion of Greece upon the Jews. The line of Trump and the line of apostate Protestantism represent the two powers that will ultimately merge into the horn represented as the image of the beast. Verses thirteen through fifteen represent the history that leads to the Sunday law, and the two lines of apostate Protestantism and apostate Republicanism illustrate the interplay of the two powers as they come together and merge Church and State in advance of the Sunday law.

Хатти сеюми нубувватӣ дар ин се ояте, ки мо онҳоро баррасӣ мекунем, хатти протестантизми муртад аст, ки бо хатти Маккабиён муаррифӣ мешавад, ва шӯриши онҳо бар зидди кӯшишҳои Антиохус Епифанес барои ба яҳудиён таҳмил намудани дини Юнон. Хатти Трамп ва хатти протестантизми муртад он ду қудратро ифода мекунанд, ки дар ниҳоят ба он шохе, ки ҳамчун ҳайкали ваҳшӣ муаррифӣ шудааст, якҷо хоҳанд шуд. Оятҳои сездаҳум то понздаҳум таърихеро ифода мекунанд, ки ба қонуни якшанбе меорад, ва ду хатти протестантизми муртад ва ҷумҳурихоҳии муртад ҳамтаъсирии он ду қудратро нишон медиҳанд, ҳангоме ки онҳо ба ҳам меоянд ва пеш аз қонуни якшанбе Калисо ва Давлатро муттаҳид месозанд.

In past articles we have identified that the three events represented by the dates of 1776, 1789 and 1798, which represent the Declaration of Independence, the Constitution and the Alien and Sedition Acts, identifying a period that led to the beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy. For this reason those three waymarks represent three waymarks that lead to the ending of the sixth kingdom of Bible prophecy. We have identified that the twenty-two years that span 1776 unto 1798, symbolize the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, for the number twenty-two is a symbol of the combination of Divinity with humanity.

Дар мақолаҳои гузашта мо муайян карда будем, ки се воқеае, ки бо санаҳои 1776, 1789 ва 1798 ифода мешаванд ва Эъломияи Истиқлолият, Қонуни Асосӣ ва Қонунҳои «Alien and Sedition»-ро намояндагӣ мекунанд, як давраеро муайян менамоянд, ки ба оғози ҳайвони заминӣ ҳамчун подшоҳии шашуми нубуввати Китоби Муқаддас оварда расонд. Аз ҳамин сабаб, он се аломат се аломатеро низ намояндагӣ мекунанд, ки ба анҷоми подшоҳии шашуми нубуввати Китоби Муқаддас мебаранд. Мо муайян карда будем, ки бисту ду соле, ки аз 1776 то 1798 тӯл мекашанд, вақти мӯҳргузории яксаду чилу чор ҳазорро рамзӣ месозанд, зеро адади бисту ду рамзи пайвастани Улуҳият бо инсоният аст.

We have identified the history as bearing the signature of “Truth,” for the first and last waymarks represent independence established and independence removed. All three waymarks represent the primary symbol of the earth beast, for they all represent the speaking of the United States, for the “speaking of a nation is an action of the legislative and judicial authorities.” The middle waymark of 1789 and the Constitution was ratified by thirteen colonies, and the middle letter in the Hebrew word “Truth,” is the thirteenth. The twenty-two years from 1776 unto 1798 also align with the twenty-two letters that make up the Hebrew alphabet.

Мо таърихро чун дорои имзои «Ҳақиқат» муайян кардем, зеро нишонаҳои аввал ва охирин истиқлолияти барқароршуда ва истиқлолияти бардошташударо ифода менамоянд. Ҳар се нишона рамзи асосии ҳайвони заминро ифода мекунанд, зеро ҳамаи онҳо сухан гуфтани Иёлоти Муттаҳидаро намояндагӣ мекунанд, зеро «сухан гуфтани як миллат амали мақомоти қонунгузор ва судӣ мебошад». Нишонаи миёнаи соли 1789 ва Конститутсия аз ҷониби сездаҳ мустамлика тасвиб карда шуд, ва ҳарфи миёна дар калимаи ибронии «Ҳақиқат» ҳарфи сездаҳум аст. Бисту ду сол аз 1776 то 1798 ҳамчунин бо бисту ду ҳарфе, ки алифбои ибронӣ аз онҳо таркиб ёфтааст, мувофиқат мекунанд.

We have also identified that the Alien and Sedition Acts of 1798 represent the point where the United States speaks as a dragon. The history of the league of the Jews with Rome, that is part of the line of apostate Protestantism in verses thirteen to fifteen of Daniel eleven, represents a period when the image of the beast is formed, and the formation of that image is the final test for the one hundred and forty-four thousand. It is the test they must pass before they are sealed. The league of the Jews from 161 BC to 158 BC is therefore a serious element of the test where those called to be among the one hundred and forty-four thousand is accomplished.

Мо ҳамчунин муайян кардем, ки қонунҳои «Alien and Sedition Acts» аз соли 1798 он нуқтаеро ифода мекунанд, ки дар он Иёлоти Муттаҳида ҳамчун аждаҳо сухан мегӯяд. Таърихи иттиҳоди яҳудиён бо Рум, ки қисми хатти протестантизми муртад дар оятҳои сездаҳ то понздаҳи Дониёл ёздаҳ мебошад, як давраеро ифода мекунад, ки дар он сурати ҳайвон ташкил меёбад, ва ташкил ёфтани он сурат озмоиши ниҳоӣ барои яксаду чилу чаҳор ҳазор аст. Ин ҳамон озмоишест, ки онҳо бояд пеш аз муҳр шуданашон аз он гузаранд. Аз ин рӯ, иттиҳоди яҳудиён аз соли 161 то милод то соли 158 то милод унсури ҷиддии он озмоиш мебошад, ки тавассути он даъват шудани касоне, ки бояд дар миёни яксаду чилу чаҳор ҳазор бошанд, ба анҷом мерасад.

To accept that 161 BC to 158 BC represents a period of time being symbolized by the league of the Jews, opposes the teaching of history, for the historians teach the league was 161 BC while the Millerites taught it was 158 BC, and their conviction of that fact is represented upon both sacred charts.

Қабул кардани он ки солҳои 161 то милод то 158 то милод як давраи вақтро ифода мекунад, ки бо иттиҳоди яҳудиён рамзгузорӣ шудааст, ба таълими таърих мухолифат мекунад, зеро таърихнигорон таълим медиҳанд, ки он иттиҳод дар соли 161 то милод буд, дар ҳоле ки миллериён таълим медоданд, ки он дар соли 158 то милод буд; ва эътиқоди онҳо ба ин воқеият бар ҳар ду ҷадвали муқаддас нишон дода шудааст.

The question is not alone whether the historians are correct in dating 161 BC for the league of the Jews, or if the Millerites were correct in identifying 158 BC. In either of those two choices, there is a group which would agree with your choice. The question is whether both the historians and the Millerites are correct, and that the truth concerning the league with the Jews actually represents a period of time, as opposed to one of two possible singular points in history.

Савол танҳо дар он нест, ки оё таърихнигорон дар таъйин кардани соли 161 то милод барои паймони яҳудиён дурустанд, ё ки Миллериён дар муайян кардани соли 158 то милод дуруст буданд. Дар ҳар яке аз ин ду интихоб, гурӯҳе ҳаст, ки бо интихоби шумо мувофиқат хоҳад кард. Савол ин аст, ки оё ҳам таърихнигорон ва ҳам Миллериён дурустанд, ва оё ҳақиқат дар бораи паймон бо яҳудиён дар асл як давраи вақтро ифода мекунад, на яке аз ду нуқтаи эҳтимолии ягона дар таърих.

In previous articles we have provided what we believe to be valid sanctified logic that the league with Rome and the Jews represents a period from 161 BC unto 158 BC, and that the period typifies the formation of the image of the beast. This being the case, even the determination to accept that the league of the Jews with Rome is a period of time, becomes a test, and in that prophetic sense it agrees with the fact that the formation of the image of the beast is the “great test for the people of God.”

Дар мақолаҳои пешина мо он чиро, ки ба эътиқоди мо мантиқи дурусти муқаддасшуда мебошад, пешниҳод кардаем: ки иттиҳод бо Рум ва яҳудиён давраеро аз соли 161 то м.қ. 158 дар бар мегирад ва ин давра ташаккули сурати ҳайвонро рамзомезона таҷассум мекунад. Агар чунин бошад, ҳатто худи муайян кардани он ки иттиҳоди яҳудиён бо Рум як давраи вақт аст, ба озмоиш табдил меёбад; ва дар он маънои нубувватӣ он бо он воқеият мувофиқат мекунад, ки ташаккули сурати ҳайвон «озмоиши бузург барои қавми Худо» мебошад.

That being said, 158 BC identifies when the league between the apostate Jews known as the Maccabees was firmly established with Rome, and thus typifies the Sunday law, for the Bible asks the rhetorical question, “Can two walk together, except they be agreed?” 158 BC identifies where and when apostate Protestantism joins hands with the papal power, and the period which began in 161 BC that led to 158 BC identifies the period of time that is representing the formation of the image of the beast. It is essential to recognize that the period is identifying when apostate Protestantism will join with apostate Republicanism. Both of those apostate powers are represented in verses thirteen through fifteen, so they share some common waymarks.

Бо вуҷуди ин, соли 158 то милод муайян месозад он вақтро, ки иттифоқ миёни яҳудиёни муртад, ки бо номи Маккабиён шинохта мешаванд, бо Рум ба таври устувор барқарор гардид, ва аз ин рӯ қонуни якшанберо намунавор нишон медиҳад, зеро Китоби Муқаддас ин саволи риторикиро медиҳад: «Оё ду нафар метавонанд якҷо роҳ раванд, магар он ки мувофиқ шуда бошанд?» Соли 158 то милод нишон медиҳад, ки куҷо ва кай протестантизми муртад бо қудрати папавӣ даст ба даст медиҳад, ва даврае, ки дар соли 161 то милод оғоз ёфта, ба соли 158 то милод расид, ҳамон фосилаи вақтро муайян мекунад, ки ташаккули сурати ҳайвонро намояндагӣ менамояд. Эътироф кардани он бисёр муҳим аст, ки ин давра он вақтро муайян мекунад, ки протестантизми муртад бо ҷумҳурихоҳии муртад муттаҳид хоҳад шуд. Ҳар дуи ин қудратҳои муртад дар оятҳои сездаҳум то понздаҳум намояндагӣ шудаанд, бинобар ин онҳо баъзе нишонаҳои марҳилавии муштарак доранд.

It is correct to apply 1776, 1789 and 1798 as typifying September 11, 2001, followed by the Pelosi Trials of the false flag movement associated with January 6, 2021, and the inaugural period of Biden’s stolen election, that leads to the Sunday law. In the application the Patriot Act of 2001, aligning with the Declaration of Independence, presents a waymark identifying the beginning of the removal of independence. Then the second waymark of the kangaroo court of Pelosi and Schiff aligning with the ratification of the Constitution, thus typifying the beginning of the overturning of the Constitution, followed by the third waymark of the Alien and Sedition Acts representing the United States speaking as a dragon. To apply these waymarks in this fashion is to identify the waymarks of apostate Protestantism as represented by the Maccabees.

Ба таври дуруст метавон солҳои 1776, 1789 ва 1798-ро ҳамчун намунаи 11 сентябри соли 2001 татбиқ кард, ки пас аз он мурофиаҳои Пелосӣ вобаста ба ҳаракати «амалиёти парчами дурӯғин», ки бо 6 январи соли 2021 алоқаманд аст, ва давраи маросими ба қудрат омадани интихоботи дуздидашудаи Байден меояд, ки ба қонуни якшанбе мебарад. Дар ин татбиқ, Санади Патриот аз соли 2001, ки бо Эъломияи Истиқлолият мутобиқат дорад, як аломати роҳро пешниҳод мекунад, ки оғози аз миён бардоштани истиқлолиятро муайян месозад. Сипас аломати дуюми роҳ — додгоҳи сохтаи Пелосӣ ва Шифф, ки бо тасвиби Конститутсия мутобиқат дорад, ба ин васила оғози барҳам додани Конститутсияро ҳамчун намуна нишон медиҳад; ва пас аз он аломати сеюми роҳ — Санадҳои бегонагон ва фитнаангезӣ, ки иёлоти Муттаҳидаро ҳамчун аждаҳо сухан гуфтани он муаррифӣ мекунанд. Ин гуна татбиқ кардани ин аломатҳои роҳ маънои муайян кардани аломатҳои роҳи протестантизми муртадро дорад, чунон ки онро Маккабиён намояндагӣ мекунанд.

At another level, to identify the three waymarks in association with apostate Republicanism produces a slightly different application. September 11, 2001 aligns with 1776, but 1789, for apostate Republicanism, aligns with the Alien and Sedition Acts, and establishes a distinction between those “acts” and the speaking of the dragon, that is represented by Sunday enforcement. When the two lines are placed together in the context of the image of the beast test, they form the prophetic structure of the setting up of the image of the beast, and the great test for the people of God is the formation of the image of the beast. For the people of God, the formation of the image of the beast, must first be recognized as it is represented (formed) in God’s Word, in order for those last-day people to recognize that formation in the political and religious world.

Дар сатҳи дигар, муайян кардани се аломати роҳ дар иртибот бо ҷумҳурихоҳии муртад татбиқи андаке дигареро ба вуҷуд меорад. 11 сентябри соли 2001 бо 1776 мутобиқат мекунад, аммо 1789, барои ҷумҳурихоҳии муртад, бо Қонунҳои бегонагон ва фитнаангезӣ мутобиқат мекунад ва байни он «қонунҳо» ва сухан гуфтани аждаҳо, ки бо иҷрои якшанбешиносӣ ифода шудааст, фарқиятеро муқаррар месозад. Вақте ки ин ду хат дар заминаи озмоиши сурати ҳайвон якҷо гузошта мешаванд, онҳо сохтори нубувватии барпо намудани сурати ҳайвонро ташкил медиҳанд, ва озмоиши бузург барои қавми Худо ташаккул ёфтани сурати ҳайвон аст. Барои қавми Худо, ташаккул ёфтани сурати ҳайвон бояд аввал ҳамчун он чи ки дар Каломи Худо ифода шудааст (ташаккул ёфтааст) шинохта шавад, то он қавми рӯзҳои охир тавонанд он ташаккулро дар ҷаҳони сиёсӣ ва динӣ бишносанд.

So how could the Pelosi Trials of January 6, 2021 align with the Alien and Sedition Acts? The Pelosi Trials mark the celebration by the beast of the bottomless pit who had just slain the rich president who had stirred up globalism. That history of celebration began with the period of Biden’s inauguration and it represents a period that ends with Trump’s second inauguration. It should be noted that Trump campaigns for president three times, and in the first and last he wins, but in the middle his victory was stolen by the power that the Scripture identifies as the father of lies. The Pelosi Trials that began with the stolen election identify a second set of revenge Pelosi Trials that begin when Trump is inaugurated January 20, 2025.

Пас чӣ гуна метавонистанд мурофиаҳои Пелосӣ аз 6 январи соли 2021 бо Қонунҳои бегонагон ва фитна мутобиқат дошта бошанд? Мурофиаҳои Пелосӣ ҷашни он ҳайвони аз вартаи беҳад буд, ки тоза президенти сарватмандеро, ки ҷаҳонишавиро ба шӯр оварда буд, кушта буд, нишон медиҳанд. Он таърихи ҷашн аз давраи маросими савгандёдкунии Байден оғоз ёфт ва он давраеро ифода мекунад, ки бо савгандёдкунии дуюми Трамп ба поён мерасад. Бояд қайд кард, ки Трамп се бор барои мақоми президентӣ номзад мешавад, ва дар аввалин ва охирин пирӯз мегардад, аммо дар миёна пирӯзии ӯро ҳамон қудрате рабуд, ки Навиштаҳо онро падари дурӯғҳо меноманд. Мурофиаҳои Пелосӣ, ки бо интихоботи дуздидашуда оғоз шуданд, маҷмӯаи дуюми мурофиаҳои интиқомҷӯёнаи Пелосиро муайян мекунанд, ки ҳангоми савгандёдкунии Трамп дар 20 январи соли 2025 оғоз меёбанд.

The period of the term of Joe Biden’s presidency begins with a series of Pelosi Trials and it ends with a series of Pelosi Trials. Both are political trials, but those prosecuted in the second set of trials are those who led out in the first trials. At Trump’s second inauguration the year 164 BC is marked. Trump’s second inauguration is typified by 164 BC, and the rededicating the Jewish temple represents the rededication of the political temple for a second time.

Давраи муҳлати раёсати ҷумҳури Ҷо Байден бо як силсилаи Мурофиаҳои Пелоси оғоз мешавад ва он бо як силсилаи Мурофиаҳои Пелоси анҷом меёбад. Ҳар ду мурофиаи сиёсӣ мебошанд, аммо онҳое ки дар маҷмуаи дуюми мурофиаҳо ба ҷавобгарӣ кашида мешаванд, ҳамонҳоянд, ки дар мурофиаҳои аввал пешсафӣ карда буданд. Дар савгандёдкунии дуюми Трамп соли 164 то милод ишора мешавад. Савгандёдкунии дуюми Трамп бо соли 164 то милод типологӣ ифода меёбад, ва аз нав тақдис намудани маъбади яҳудиён аз нав тақдис шудани маъбади сиёсиро барои бори дуюм намояндагӣ мекунад.

That was the very year that Antiochus Epiphanes died, and he was the power who pushed the religious practices of Greece upon the Jews, thus causing the Maccabean revolt of 167 BC. At Trump’s second inauguration in 2025, the religion of Greece (globalism) will be fully subdued in the United States, and satanic miracles will begin to empower the work of bringing church and state together. At that point Trump will sign executive orders that parallel the Alien and Sedition Acts, thus marking the beginning of the formation of the image of the beast (161 BC), and he will begin the second series of Pelosi Trials. The Alien and Sedition Acts mark the beginning of the period of the formation of the image of the beast, and that period ends at the Sunday law, as typified by 158 BC.

Ин ҳамон соле буд, ки Антиох Эпифан вафот кард, ва ӯ ҳамон қудрате буд, ки ойинҳои мазҳабии Юнонро бар яҳудиён таҳмил намуд ва ба ин васила исёни Маккабиёнро дар соли 167 то милод ба вуҷуд овард. Дар маросими дуввуми савгандёдкунии Трамп дар соли 2025, дини Юнон (глобализм) дар Иёлоти Муттаҳида ба таври комил фурӯ нишонده хоҳад шуд, ва мӯъҷизаҳои шайтонӣ ба қавӣ гардонидани кори ба ҳам овардани калисо ва давлат оғоз хоҳанд кард. Дар он нуқта Трамп фармонҳои иҷроияеро имзо хоҳад кард, ки бо Қонунҳои Бегонагон ва Фитна ҳамсонанд; ба ин васила оғози ташаккули сурати ҳайвон (161 то милод) нишон дода мешавад, ва ӯ силсилаи дуввуми мурофиаҳои Пелосиро оғоз хоҳад кард. Қонунҳои Бегонагон ва Фитна оғози давраи ташаккули сурати ҳайвонро нишон медиҳанд, ва он давра бо қонуни якшанбе, чунон ки дар 158 то милод намуна шудааст, ба поён мерасад.

Thus, the period that is the formation of the image of the beast begins with the “acts” that allow Trump to shut down the mainstream media, expel illegal aliens and arrest and bring to trial those who are involved with the conspiracy of the Democratic party. The beginning of the period marks the political persecution brought by Trump and it ends with religious persecution.

Ҳамин тавр, даврае, ки ташаккули сурати ҳайвон аст, аз «амалҳо»-е оғоз меёбад, ки ба Трамп имкон медиҳанд расонаҳои асосиро бубандад, муҳоҷирони ғайриқонуниро ихроҷ намояд ва онҳоеро, ки дар дасисаи ҳизби Демократӣ даст доранд, боздошт карда ба муҳокима кашад. Оғози ин давра нишонаи таъқиби сиёсии аз ҷониби Трамп овардашуда мебошад ва анҷоми он бо таъқиби динӣ фаро мерасад.

In this sense the middle waymark of 1789 and the Constitution, is the Pelosi trials of 2021, which represent a period that ends with the same history as at the beginning, but the last set of Pelosi trials is a political reversal of those who are currently being prosecuted and imprisoned. The second waymark in the line of apostate Protestantism is the Pelosi trials that encompass the presidency of Joe Biden, and the period ends in January 2025, when the waymark of 1789, in the line of apostate Republicanism, arrives on January 20, 2025, with the executive orders that immediately follow Trump’s second inauguration. That begins a period with the nation speaking as a dragon (Alien and Sedition Acts), that leads to the Sunday law where the nation speaks as a dragon. In that period the Constitution, represented by 1789, is progressively overturned.

Ба ин маъно, нишонаи миёнаи соли 1789 ва Конститутсия, муҳокимаҳои Пелосии соли 2021 мебошанд, ки давраеро намояндагӣ мекунанд, ки бо ҳамон таърихе анҷом меёбад, ки дар оғоз буд; аммо маҷмӯаи охирини муҳокимаҳои Пелосӣ бозгашти сиёсӣ бар зидди онҳост, ки ҳоло мавриди таъқиб ва зиндонӣ қарор доранд. Нишонаи дуюм дар хатти протестантизми муртад муҳокимаҳои Пелосист, ки давраи раёсати Ҷо Байденро фаро мегирад, ва ин давра дар январи соли 2025 ба поён мерасад, вақте ки нишонаи соли 1789, дар хатти ҷумҳурихоҳии муртад, 20 январи соли 2025, бо фармонҳои иҷроие, ки бевосита пас аз савгандёдкунии дуюми Трамп содир мешаванд, фаро мерасад. Он давраеро оғоз мекунад, ки дар он миллат ҳамчун аждаҳо сухан мегӯяд (Қонунҳои бегонагон ва фитна), ки ба қонуни якшанбе мебарад, замоне ки миллат ҳамчун аждаҳо сухан мегӯяд. Дар он давра Конститутсия, ки бо соли 1789 муаррифӣ шудааст, тадриҷан барҳам дода мешавад.

At Trump’s second inauguration he becomes the eighth president that is of the seven, and the formation of the image of the beast identifies how the apostate horns of Protestantism and Republicanism come together as one horn, with the Protestants in control of the relationship. In the very same history those who have been called to be the one hundred and forty-four thousand are sealed in advance of being lifted up as the horn of true Protestantism at the soon coming Sunday law.

Дар маросими дуюми савгандёдкунии Трамп ӯ ҳаштумин подшоҳе мегардад, ки аз миёни он ҳафт аст, ва ташаккули сурати ҳайвон муайян месозад, ки чӣ гуна шохҳои муртадонаи протестантизм ва ҷумҳурихоҳӣ ҳамчун як шох ба ҳам меоянд, дар ҳоле ки протестантҳо бар ин муносибат ҳукмронанд. Дар ҳамон айни таърих, онҳое ки даъват шудаанд, то яксаду чилу чаҳор ҳазор бошанд, пеш аз он ки дар қонуни якшанбеи ба зудӣ оянда ҳамчун шохи протестантизми ҳақиқӣ боло бардошта шаванд, мӯҳр карда мешаванд.

The sealing message that is the Revelation of Jesus Christ, which is unsealed just before probation closes, is that portion of Daniel that relates to the last days. That portion which is unsealed is the hidden history of Daniel eleven verse forty, and verses thirteen to fifteen align with that hidden history. Therefore, the message that is unsealed just before probation closes, that has been typified by the hidden prophetic message of Nebuchadnezzar’s image of the beasts, is the very message of the joining of the two sticks of the apostate horns of Protestantism and Republicanism represented by the Maccabees and Antiochus III in verse thirteen through fifteen.

Паёми муҳре, ки Ваҳйи Исои Масеҳ аст ва андаке пеш аз баста шудани муҳлати имтиёз боз мегардад, ҳамон қисми Дониёл аст, ки ба рӯзҳои охир тааллуқ дорад. Он қисме, ки боз мегардад, таърихи пинҳонии Дониёл 11:40 мебошад, ва оятҳои 13 то 15 бо он таърихи пинҳонӣ ҳамоҳанганд. Бинобар ин, паёме, ки андаке пеш аз баста шудани муҳлати имтиёз боз мегардад ва ба воситаи паёми пинҳонии нубувватии ҳайвоноти сурати Набукаднесар пешнамоиш ёфтааст, айнан ҳамон паёми пайвастани ду чӯби шохҳои муртадонаи протестантизм ва ҷумҳурихоҳист, ки дар оятҳои 13 то 15 ба воситаи Маккабиён ва Антиёхуси III ифода шудаанд.

The message identifying the formation of the image of the beast, is the message that conveys the sanctification that seals the true Protestant horn.

Паёме, ки ташаккул ёфтани ҳайкали ваҳширо муайян мекунад, ҳамон паёмест, ки муқаддасшавиеро мерасонад, ки шохи ҳақиқии протестантиро мӯҳр мезанад.

In verse fourteen, in the year 200 BC, pagan Rome is first introduced into the prophetic narrative, as it rose up to protect the new infant king of Egypt, from an alliance against Egypt that had been formed by Antiochus III and Philip of Macedon. That year the Battle of Panium was carried out by Antiochus III against Ptolemy V. The introduction of the robbers of thy people, who establish the vision, an alliance between Antiochus and Philip, and the Battle of Panium all took place that year. Therefore, the waymark identifies an alliance between Antiochus, who typifies the Republican horn of the earth beast, and Philip of Macedon, the ancient name for Greece, typifying the United Nations.

Дар ояти чордаҳум, дар соли 200 то милод, Руми бутпараст бори аввал ба ривояти набувватӣ ворид карда мешавад, зеро он барои ҳимояи подшоҳи навзоди Миср бархост, аз иттиҳоде бар зидди Миср, ки аз ҷониби Антиохуси III ва Филиппи Мақдунӣ ташкил шуда буд. Дар ҳамон сол ҷанги Паниум аз ҷониби Антиохуси III бар зидди Птолемейи V анҷом дода шуд. Воридшавии ғоратгарони қавми ту, ки руъёро барпо месозанд, иттиҳоди байни Антиохус ва Филипп, ва ҷанги Паниум — ҳамаи ин дар ҳамон сол ба вуқӯъ пайвастанд. Аз ин рӯ, ин аломати роҳ иттиҳодеро миёни Антиохус, ки намунаи шохи ҷумҳуриявии ҳайвони замин мебошад, ва Филиппи Мақдунӣ, ки номи қадимии Юнон аст ва Созмони Милали Муттаҳидро рамзӣ ифода мекунад, муайян месозад.

At the prophetic level, at the Battle of Panium an alliance between the dragon (Macedon) and the false prophet (USA) takes place. The underlying motivation for the alliance was to divide up the domain of Egypt, which would represent a collapsing Russia.

Дар сатҳи нубувватӣ, дар Ҷанги Паниум иттиҳоде миёни аждаҳо (Македония) ва пайғамбари козиб (ИМА) ба вуҷуд меояд. Ангезаи аслии пушти ин иттиҳод тақсим кардани ҳудуди Миср буд, ки намояндаи Русияе дар ҳоли фурӯпошӣ мебуд.

When Jesus took His disciples to Panium, it was then named Caesarea Philippi. Herod the Great’s grandson, Herod Philippi had accomplished the restoration of the city and named it after Caesar Augustus and himself, thus Caesarea Philippi. Their relationship represents Rome with Rome, but Philippi is a lesser Rome in relation to Caesar, and at the prophetic level Herod Philippi represents Salome, the daughter of Herodias. Therefore, with the name Caesarea Philippi we find Herod Philippi representing the false prophet, and Caesar representing the papacy.

Вақте ки Исо шогирдони Худро ба Паниюм бурд, он ҷо он замон Қайсарияи Филиппӣ номида мешуд. Филиппӣ Ҳиродус, набераи Ҳиродуси Бузург, барқарорсозии шаҳрро анҷом дода, онро ба номи Қайсари Августус ва худи худ номид, бинобар ин — Қайсарияи Филиппӣ. Муносибати онҳо Румро бо Рум ифода мекунад, аммо Филиппӣ нисбат ба Қайсар Руми поёнтар аст, ва дар сатҳи нубувватӣ Ҳиродуси Филиппӣ Саломея, духтари Ҳиродиёсро, намояндагӣ мекунад. Аз ин рӯ, дар номи Қайсарияи Филиппӣ мо мебинем, ки Ҳиродуси Филиппӣ пайғамбари козибро намояндагӣ мекунад, ва Қайсар папаро.

Panium’s prophetic history therefore sets forth two alliances, one where the false prophet (Trump) joins hands with the dragon (the United Nations), and the other where the false prophet (Trump) joins hands with the papacy (Caesar). In verse sixteen the Sunday law is represented, and it is there where the threefold union is implemented, but the arrangement was actually put in place prior to the Sunday law, in verse fifteen and the Battle of Panium.

Пас таърихи нубувватии Паниум ду эътилофро пеш мегузорад: яке он ҷо ки пайғамбари дурӯғин (Трамп) бо аждаҳо (Созмони Милали Муттаҳид) даст ба ҳам медиҳад, ва дигаре он ҷо ки пайғамбари дурӯғин (Трамп) бо папагӣ (Қайсар) даст ба ҳам медиҳад. Дар ояти шонздаҳум қонуни якшанбе тасвир шудааст, ва маҳз дар он ҷо иттиҳоди сегона ба иҷро дароварда мешавад; аммо ин тартиб дар воқеъ пеш аз қонуни якшанбе, дар ояти понздаҳум ва Ҷанги Паниум, барқарор гардида буд.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> «Бо фармоне, ки муассисаи Папаростиро бар хилофи қонуни Худо ҷорӣ мегардонад, миллати мо худро комилан аз росткорӣ ҷудо хоҳад кард. Вақте ки протестантизм дасти худро аз болои он варта дароз карда, дасти қудрати Румро хоҳад гирифт; вақте ки ӯ аз болои он жарфно ба он сӯ расида, бо спиритизм дастфишорӣ хоҳад кард; вақте ки, зери таъсири ин иттиҳоди сегона, кишвари мо ҳар як усули Конститутсияи худро ҳамчун ҳукумати протестантӣ ва ҷумҳуриявӣ рад хоҳад кард ва барои густариши дурӯғҳо ва фиребҳои папагӣ тадбирҳо хоҳад андешид, он гоҳ мо метавонем бидонем, ки вақти фаъолияти аҷоибангези Шайтон фаро расидааст ва поён наздик аст». Testimonies, volume 5, 451.

We will continue this study in our next article.

Мо ин тадқиқотро дар мақолаи навбатии худ идома хоҳем дод.

> “Revelation is not the creation or invention of something new, but the manifestation of what was, until revealed, unknown to human beings. The great and eternal truths contained in the gospel are revealed through diligent searching and humbling of ourselves before God. The divine Teacher leads the mind of the humble seeker for truth; and by the Holy Spirit’s guidance, the truths of the Word are made known to him. And there can be no more certain and efficient way of knowledge than in being thus guided. The promise of the Saviour was, ‘When he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth.’ It is through the impartation of the Holy Spirit that we are made to understand the Word of God.

> «Ваҳй офариниш ё ихтирои чизи нав нест, балки зуҳури он аст, ки то замони ошкор шуданаш барои одамон номаълум буд. Ҳақиқатҳои бузург ва абадие, ки дар Инҷил ҷой доранд, ба воситаи ҷустуҷӯи ҷиддона ва фурӯтан сохтани худ дар ҳузури Худо ошкор мегарданд. Муаллими илоҳӣ зеҳни ҷӯяндаи фурӯтани ҳақиқатро роҳнамоӣ мекунад; ва ба ҳидояти Рӯҳи Муқаддас ҳақиқатҳои Калом ба ӯ маълум карда мешаванд. Ва ҳеҷ роҳи донише аз ин яқинтар ва муассиртар буда наметавонад, ки инсон ба чунин роҳнамоӣ ҳидоят ёбад. Ваъдаи Наҷотдиҳанда чунин буд: “Чун Ӯ, яъне Рӯҳи ростӣ, биёяд, шуморо ба тамоми ростӣ роҳнамоӣ хоҳад кард.” Маҳз ба воситаи ато шудани Рӯҳи Муқаддас аст, ки мо ба фаҳмидани Каломи Худо қодир гардонида мешавем.»

> “The psalmist writes, ‘Wherewithal shall a young man cleanse his way? by taking heed thereto according to thy word. With my whole heart have I sought thee: O let me not wander from thy commandments. . . . Open thou mine eyes, that I may behold wondrous things out of thy law.’

> Забурнавис менависад: «Ҷавон чӣ гуна роҳи худро пок хоҳад сохт? Бо риоя кардани он мувофиқи каломи Ту. Бо тамоми дили худ Туро ҷустуҷӯ кардаам; о, магузор, ки аз аҳкоми Ту саргардон шавам.... Чашмони маро бикшо, то чизҳои аҷоибро аз шариати Ту бубинам».

> “We are admonished to seek for the truth as for hid treasure. The Lord opens the understanding of the true seeker after truth; and the Holy Spirit enables him to grasp the truths of revelation. This is what the psalmist means when he asks that his eyes may be opened to behold wondrous things out of the law. When the soul pants after the excellencies of Jesus Christ, the mind is enabled to grasp the glories of the better world. Only by the aid of the divine Teacher can we understand the truths of the Word of God. In Christ’s school we learn to be meek and lowly because there is given to us an understanding of the mysteries of godliness.

> «Ба мо панд дода шудааст, ки ҳақиқатро мисли ганҷи ниҳон ҷӯё шавем. Худованд фаҳмиши ҷӯяндаи ҳақиқии ҳақиқатро мекушояд; ва Рӯҳулқудс ӯро қодир месозад, ки ҳақоиқи ваҳйро дарёбад. Ин ҳамон аст, ки забурнавис дар назар дорад, вақте илтиҷо мекунад, ки чашмонаш кушода шаванд, то аз шариат чизҳои аҷоибро бубинад. Ҳангоме ки ҷон барои фазилатҳои Исои Масеҳ ташнагӣ мекашад, зеҳн тавоно мегардад, ки ҷалолҳои олами беҳтарро дарёбад. Танҳо бо кӯмаки Устоди илоҳӣ метавонем ҳақоиқи Каломи Худоро бифаҳмем. Дар мактаби Масеҳ меомӯзем, ки ҳалим ва фурӯтан бошем, зеро ба мо фаҳмише аз асрори худотарсӣ дода мешавад.»

> “He who inspired the Word was the true expositor of the Word. Christ illustrated his teachings by calling the attention of his hearers to the simple laws of nature, and to the familiar objects which they daily saw and handled. Thus he led their minds from the natural to the spiritual. Many failed of grasping at once the meaning of his parables; but as they day by day came in contact with the objects with which the Great Teacher had associated spiritual truths, some discerned the lessons of divine truth he had sought to impress, and these were convinced of the truth of his mission and converted to the gospel.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

> «Он ки Каломро илҳом бахшид, муфассири ҳақиқии Калом буд. Масеҳ таълимоти Худро бо он равшан месохт, ки диққати шунавандагони Худро ба қонунҳои соддаи табиат ва ба ашёи шиносе, ки онҳо ҳар рӯз медиданд ва ба даст мегирифтанд, ҷалб менамуд. Ҳамин тавр Ӯ зеҳни онҳоро аз чизҳои табиӣ ба чизҳои рӯҳонӣ раҳнамун месохт. Бисёре аз мардум дарҳол маънои тамсилҳои Ӯро дарк намекарданд; аммо чун рӯз ба рӯз бо он ашёе рӯ ба рӯ мешуданд, ки Муаллими Бузург бо онҳо ҳақоиқи рӯҳониро пайванд дода буд, баъзеҳо дарсҳои ҳақиқати илоҳиеро, ки Ӯ мехост дар зеҳни онҳо нақш бандад, фаҳмиданд, ва онҳо ба ҳаққонияти рисолати Ӯ бовар ҳосил намуда, ба Инҷил рӯй оварданд.» Sabbath School Worker, December 1, 1909.

Back to Articles