Article

# Китоби Дониёл — Шумораи яксаду сию нӯҳ

Ҳамоҳангии пешгӯёнаи Дониёл 11:40 бо воқеиятҳои сиёсии муосир: кушодани асрори Президенти охирин

Author

Jeff Pippenger

Published

March 16, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Мо мувофиқати ояти чиҳилуми боби ёздаҳуми Дониёлро бо оятҳои якум ва дуюми ҳамон боб баррасӣ мекунем. Ояти якум замони охирро дар соли 1989 муайян мекунад, ва ояти чиҳилум низ замони охирро дар соли 1989 нишон медиҳад, бо фурӯпошии Иттиҳоди Шӯравӣ, ки бо фурӯ рехтани Девори Берлин дар 9 ноябри соли 1989 муаррифӣ шудааст.

Ояти дуюм шашумин раиси ҷумҳури Иёлоти Муттаҳидаи Амрикоро пас аз соли 1989 ҳамчун сарватмандтарини ҳамаи президентон муайян мекунад ва ба ин васила маҳз Доналд Трампро нишон медиҳад. Бо ин кор, он муайян месозад, ки Трамп тамоми Юнонро «ба шӯриш хоҳад овард», ки ҳамон империяи юнонии Искандари Кабир дар ояти сеюм буд. Подшоҳии юнонӣ дар оятҳои сеюм ва чаҳорум рамзи як подшоҳии умумиҷаҳонӣ дар боби ёздаҳуми Дониёл мебошад.

Вилям Миллер ибораеро ба миён овард: «таърих ва нубувват мувофиқат мекунанд», ва таърихи Доналд Трамп далели раднопазиреро фароҳам меоварад, ки ӯ на танҳо сарватмандтарин шахс дар миёни ҳашт президенти охирини Иёлоти Муттаҳида буд, балки низ ҷаҳонигароёни Иёлоти Муттаҳида ва тамоми ҷаҳон аз Доналд Трамп бо чунон адовате нафрат доранд, ки он то ба ҳадде ғайримантиқист, ки бисёриҳо онро девонагӣ таъриф мекунанд.

Аввалини ҳашт президенти охирин, ки аз соли 1989 оғоз мегардад, ба таври равшан Трампро аз ҷиҳатҳои гуногун пешнамоӣ мекард ва ба ин васила собит месохт, ки президенти шашум дар ояти дуюм, дар ниҳоят, ҳамон президенти ҳаштум ва охирин хоҳад буд. Рейган, ҳамчун аввалин дар силсилаи ҳаштнафара, президенти ҳаштум ва охиринро пешнамоӣ мекард, зеро Исо ҳамеша анҷоми чизеро бо оғози он ба тасвир меорад.

Шаҳодати Роналд Рейган, ки дар соли 1989 — замони охир — президент буд, ба таври пайғамбарона президентиеро муаррифӣ мекунад, ки охирин аз миёни ҳашт президент мебуд. Баъд аз Рейган ҳафт президент мебуд, зеро Иёлоти Муттаҳида дар қонуни якшанбеи наздикшаванда ҳамчун салтанати шашуми пешгӯии Китоби Муқаддас ба поён мерасад; ва дар остонаи ҳамон қонуни якшанбе Иёлоти Муттаҳида сурати ҳайвонро месозад, ва он ҳайвон ҳаштум аст, аз миёни ҳафт ҳайвон. Рейган дар соли 1989 — замони охир — аввалин президент буд, ва охирин ҳаштум мебуд, яъне аз он ҳафт.

Реган 12 июни соли 1987, зимни суханронӣ дар назди Дарвозаи Бранденбург, наздики Девори Берлин, дар Берлини Ғарбӣ, Олмон, ҳангоми хитоб ба Котиби генералии Ҳизби Коммунистии Иттиҳоди Шӯравӣ Михаил Горбачёв, гуфт: «Котиби генералӣ Горбачёв, агар шумо дар ҷустуҷӯи сулҳ бошед, агар шумо барои Иттиҳоди Шӯравӣ ва Аврупои Шарқӣ шукуфоӣ бихоҳед, агар шумо озодсозиро бихоҳед: Ба ин ҷо, ба назди ин дарвоза биёед! Ҷаноби Горбачёв, ин дарвозаро боз кунед! Ҷаноби Горбачёв, ин деворро фурӯ резед!» Машҳуртарин ҷумлаи нахустини ҳашт президенти охирин, ду сол баъд, 9 ноябри соли 1989, иҷрои фурӯ рехтани деворро нишон дод.

Ҳамин тавр, таъкиди Рейган бар фурӯ рехтани девор, ба президенти ҳаштум муроҷиат мекард, ки ҳангоме ки барои президенти шашум шудан номзадӣ мекард, маъракаи худро бар ваъдаи «сохтани девор» асос гузошта буд. Аввалини ҳашт президенти охирон даъват кард, ки девор фурӯ рехта шавад, ва Девори Берлин соли 1989, дар замони интиҳо, фурӯ рехт. Ҳангоми қонуни якшанбеи ба зудӣ оянда «девор»-и ҷудоии Калисо ва Давлат фурӯ рехта хоҳад шуд, чунон ки бо он оғозе, ки дар соли 1989 рух дод, рамзгузорӣ шудааст. Дар миёнаи он давра президенти шашум, ки глобалистонро ба таҳрик меорад, мекӯшад деворе бисозад, ки онҳо онро намехоҳанд, ва вақте ки ӯ бори дигар президенти ҳаштум аз ҳафт хоҳад шуд, «девори» дигаре фурӯ хоҳад рехт.

Аввалини ҳашт президент бо фурӯ овардани деворе нишон дода мешавад, ки вақти поёнро муайян мекард, чунон ки дар Дониёл 11:40 тасвир ёфтааст; ва охирини ҳашт президент бо фурӯ овардани «деворе» нишон дода мешавад, ки анҷоми замони муҳргузории яксаду чилу чаҳор ҳазорро муайян мекунад, чунон ки дар Дониёл 11:41 тасвир ёфтааст.

Президент Рейган демократе буд, ки ҷумҳурихоҳ гардид; ситораи пешини расонаӣ, марде маъруф ба суханварии равшани худ, бо ҳисси амиқи шӯхтабъӣ; муҳофизакори молиявие, ки бар зидди истеблишменти Вашингтон, DC, маърака мебурд. Бо вуҷуди ин, сарфи назар аз хитобаи Рейган дар нахустин маъракаи ӯ бар зидди истеблишмент («ботлоқ»), ки дар пойтахти кишвар реша давонда буд, ӯ дар ниҳоят ба мансабҳои кобинаи худ фоизи бештари сиёсатмадорони тасдиқшудаи ҷаҳонигароро нисбат ба ҳар президенти дигари муосир то он замон таъйин кард. Ӯ ҳатто то он ҷо рафт, ки Ҷорҷ Буши аввалро ба ҳайси ноиби президенти худ баргузид — марде, ки решаҳои хонадониаш амиқан ба таърихи ҷаҳонигароӣ мерасад.

Трамп бар он асоси барномаи интихоботии худ таблиғ бурд, ки муассисаи ҳокимро, ки ӯ онро «ботлоқ» меномид, пок хоҳад кард; аммо собиқаи ӯ дар интихоби мардоне, ки онҳоро барои ҳамкории наздик баргузид, бузургтарин заъфи ӯро ошкор месозад. Қариб ҳамаи он мардон намояндагони ҳамон «ботлоқе» буданд, ки Трамп бо чунин устуворӣ ба он муқобилат меварзид. Трамп, ҳамчунон ки Рейган, демократи собиқе буд, ки ҷумҳурихоҳ гашта буд, ситораи собиқи расонаҳо, марде машҳур ба фасоҳати сухан, дорои ҳисси амиқи ҳазл ва муҳофизакори молиявӣ.

Охирин президенти Иёлоти Муттаҳидаи Амрико он президент хоҳад буд, ки дар замони ӯ сурати папосият (сурати ҳайвон) дар Иёлоти Муттаҳидаи Амрико ташкил мешавад. Пас, ҳаштумин ва охирин президент аз соли 1989 ба ин сӯ дар ҷанге бар зидди як қудрати аждаҳо иштирок хоҳад дошт; зеро маҳз дар ҷанги тӯлонӣ ва фарсоишӣ бо аждаҳо папосият нахустин бор аз ҷониби як қудрати аждаҳо дар соли 538 ба тахт нишонда шуд, сипас аз ҷониби ҳамон қудрати аждаҳо дар соли 1798 аз тахт фуроварда шуд, ва боз ҳам аз ҷониби он қудрати аждаҳо, ки бо даҳ подшоҳе ифода меёбад, ки розӣ мешаванд салтанати ҳафтуми худро ба папосият бидиҳанд, ба тахт нишонда хоҳад шуд; ва онҳо баъд аз он, вақте ки ӯро бо оташ месӯзонанд ва гӯшташро мехӯранд, ҳангоме ки ӯ ба анҷоми худ мерасад ва ҳеҷ касе барои ёрӣ додан нест, ҳайвони папиро аз тахт фуроварда хоҳанд кард.

Раисе, ки бояд ҳаштум бошад ва аз ҷумлаи он ҳафт аст, ҳамчунин ҳамон раисе хоҳад буд, ки дар ҷанги зидди қудрати аждаҳо иштирок дорад. Он ҷанг муайян мегардад, вақте ки раиси шашум ва сарватмандтарин тамоми қудратҳои аждаҳомонанди глобалистиро ба ҳаракат меоварад. Аз ҳашт раиси ниҳоӣ, ки аз соли 1989 оғоз мешаванд, ду нафар фавтидаанд ва шаш раиси эҳтимолӣ боқӣ мемонанд, ки метавонанд дар ҷанг бар зидди қудрати аждаҳо иштирок дошта бошанд.

Аз он шаш эҳтимолият, чаҳортояшон ошкоро ҷаҳонигароёни ба қудрати аждаҳо такякунандаанд. Яке аз он шаш нафар, монанди падараш, худро ҷумҳурихоҳ эътироф мекунад, аммо ӯ танҳо ба ном ҷумҳурихоҳ аст ва, монанди падараш, намояндаи қудрати аждаҳомонанди ҷаҳонигаро мебошад. Аз миёни он шаш президенти зинда танҳо яке ба таври равшан ҷаҳонигаро нест, ва ӯ ҳамон президентест, ки ҷаҳонигароёнро ба шӯр меоварад. Ӯ ягона кас аз миёни ҳашт президенти охир аст, ки метавонист ҷанбаи сурати папаро иҷро намояд, аз лиҳози даргир будан дар ҷанге бар зидди як қудрати аждаҳомонанд.

Аввалин президенти ҷумҳурихоҳи Иёлоти Муттаҳида машҳурона оятеро дар бораи Ҷанги шаҳрвандии ИМА иқтибос оварда буд, ки маҳз ба ҳамин воқеият ишора мекунад.

> Ва Исо андешаҳои онҳоро дониста, ба онҳо гуфт: «Ҳар салтанате, ки бар зидди худ тақсим шудааст, ба харобӣ оварда мешавад; ва ҳар шаҳр ё хонае, ки бар зидди худ тақсим шудааст, устувор нахоҳад монд. Ва агар шайтон шайтонро берун кунад, вай бар зидди худ тақсим шудааст; пас салтанати ӯ чӣ гуна устувор хоҳад монд? Ва агар Ман девҳоро ба василаи Баалзабул берун кунам, пас фарзандони шумо онҳоро ба василаи кӣ берун мекунанд? Бинобар ин онҳо доварони шумо хоҳанд буд. Аммо агар Ман девҳоро ба Рӯҳи Худо берун кунам, пас салтанати Худо бар шумо фаро расидааст». Матто 12:25–28.

Ҷанги аждаҳо бар зидди сарватмандтарин президенте, ки мамлакати Юнонро ба шӯр овард, танҳо метавонад миёни Доналд Трамп ва ҷаҳонигароён бошад, зеро ҳамаи панҷ президенти эҳтимолии дигари зинда ҷаҳонигароёни зиддиамрикоӣ мебошанд. Вақте ки Линколн оятҳои пешинаро иқтибос овард, то ба тақсим шудани миллат ба ду урдугоҳи тарафдорони ғуломдорӣ ва зиддорони ғуломдорӣ муроҷиат намояд, ӯ ба демократҳои тарафдори ғуломдорӣ ва ҷумҳурихоҳони зидди ғуломдорӣ муроҷиат мекард; ва бо ин кор, ӯ ҳамчунин ба ҷанги айёми охир миёни демократҳои ҷаҳонигаро, ки онро охирин президенти ҷумҳурихоҳ бо ҳаракати худи MAGA-изм, ки онро намояндагӣ мекунад ва роҳбарӣ менамояд, барангехтааст, муроҷиат мекард.

Ҳамчун нахустин президенти ҷумҳурихоҳ, Линколн президенти охирини ҷумҳурихоҳро ба таври намунавӣ ифода мекунад. Президенти охирин ҳамчунин тавассути президенти ҷумҳурихоҳ дар замони охир, дар соли 1989, намояндагӣ мешавад. Ин ду шоҳид муайян месозанд, ки президенте, ки онҳо ба таври намунавӣ ифода мекунанд, ҷумҳурихоҳ аст. Президенти ҷумҳурихоҳ дар замони охир, дар соли 1989, на танҳо ҷумҳурихоҳ буд, балки ӯ нахустини ҳашт президенти охирин низ буд. Президенти охирин ҳамчунин тавассути Ҷорҷ Вашингтон, нахустин президент ва нахустин Фармондеҳи Олии Қувваҳои Мусаллаҳ, ба таври намунавӣ ифода ёфтааст.

Вашингтон, дар навбати худ, аз ҷониби президенти аввал дар даврае, ки онро 1776 муаррифӣ мекунад, намунавӣ гардида буд; ва он президенти аввал (Пейтон Рандолф) яке аз он ҳафт марде буд, ки дар тӯли ҳашт даврае, ки аз ҷониби ҳафт мард муаррифӣ шудаанд, хизмат карданд. Рандолф нахустини ҳашт нафар буд ва бинобар ин Рейганро намояндагӣ мекард, ки ӯ низ нахустини ҳашт нафар буд; ва ӯ ҳаштумин буд, ки аз миёни он ҳафт буд. Пас, Рандолф Вашингтонро (президенти аввал), Линколнро (нахустин президенти ҷумҳурихоҳ), Рейганро (нахустин президенти ҳаштгонаи охир) ва президенти ҳаштумро пас аз 1989 намояндагӣ мекард, ки тибқи зарурати нубувватӣ мебоист ҳаштумин бошад, ҳамоне ки аз миёни он ҳафт буд.

Вашингтон ҳамчунин ба воситаи Ҷон Ҳэнкок рамзӣ нишон дода мешуд, ки ӯ дар таърихе, ки бо соли 1789 ифода шудааст, президент буд ва ӯ низ, мисли Рандолф, ҳаштумин буд, ки аз он ҳафт буд. Рандолф Вашингтонро рамзӣ нишон дода буд; бинобар ин, вақте ки Ҳэнкок бо Рандолф ҳамчун ҳаштумине, ки аз он ҳафт аст, мувофиқат мекунад, Ҳэнкок президенти ҳаштумро баъд аз соли 1989 ифода мекунад, ки тибқи зарурати пешгӯёна мебоист ҳамон ҳаштумин бошад, ки аз он ҳафт аст.

Рандолф, Ҳэнкок, Вашингтон, Линколн ва Рейган ҳамагӣ тимсоли президенти охирин мебошанд. Ду нафар аз он шоҳидон собит месозанд, ки президенти охирин ҷумҳурихоҳ хоҳад буд. Ду нафар собит месозанд, ки президенти охирин ҳаштум хоҳад буд, яъне аз ҷумлаи он ҳафт. Панҷ президенти зинда аз миёни ҳашт президенте, ки баъд аз замони поён дар соли 1989 буданд, муайян менамоянд, ки танҳо Трамп дорои идеологияи сиёсие аст, ки барои иштирок дар ҷанг бо қудрати аждаҳо лозим мебошад.

Пеш аз Линколн Ҷеймс Бюкенен, як демократ, буд, ки муаррихони ростқавл ӯро ҳамчун камсамартарин президент дар он давраи аввали таърихи Амрико мешиносанд ва роҳбарии бесамари ӯ, аслан, сабаби ба вуҷуд омадани Ҷанги шаҳрвандии Иёлоти Муттаҳида гардид. Пеш аз он ки Линколн савганд ёд кунад, иёлатҳои ҷанубӣ аллакай ҷудо шудан аз иттиҳодро оғоз карда буданд, ва ҳамагӣ як моҳ пас аз маросими савгандёдкунии Линколн нахустин тирҳо андохта шуданд. Бюкенен он ҳаракатҳоро ба роҳ монд, ки ба ҷанге анҷомиданд, ки Линколн маҷбур буд онро ҳал кунад.

Рейганро нокомтарин президенти замони муосир пешгузашт. Картер, демократ, Иёлоти Муттаҳидаро бо нотавонии худ дар дуруст вокуниш нишон додан ба исломи тундгаро, ки дар Эрон қарор дошт, шармсор кард.

Трампро Обама, як демократ, пешвоз гирифта буд, ки ӯ қасдан он тақсимоти фарҳангӣ, сиёсӣ ва иқтисодиро оғоз намуд, ки аз ҳамон вақт то имрӯз танҳо афзудаанд. Роҳбарии бесамари ӯро ҳам Бьюкенан ва ҳам Картер намунавор месохтанд, вале дар таърихе, ки ӯ бар он раёсат мекард, Васоити Ахбори Оммаи Ҷараёни Асосӣ аллакай оғоз карда буданд, ки худро ба таври мувозӣ бо Вазорати Рейхи Олмони Адолф Ҳитлер оид ба Маорифи Ҷамъиятӣ ва Таблиғот зоҳир намоянд. Ҳамлаҳои Обама бар зидди ниҳодҳои иҷтимоӣ, сиёсӣ, молиявӣ ва динии Иёлоти Муттаҳида пинҳон дошта мешуданд, барои онҳое ки интихоб мекарданд, ки набинанд, ва бесамарии ӯ ҳамчун касе ки савганд ёд карда буд Конститутсияро ҳифз намояд, бо эҳтиёти том пӯшида нигоҳ дошта мешуд. Обама Иёлоти Муттаҳидаро бо нотавонии худ дар дуруст посух гуфтан ба исломи радикалӣ, ки дар Эрон ҷойгир аст, шарманда сохт.

Ҳангоме ки Трамп дар соли 2024 дубора интихоб мегардад, ҳамчун ҳаштумин президент аз замони Рейган дар соли 1989, боз ҳам пеш аз ӯ як демократи ҷаҳонигарои бо аждаҳо-қувватёфта хоҳад буд, ки акнун тоҷро ҳамчун бесамартарин президент дар таърих ба даст гирифтааст, ва ки дар кӯшиши худ барои муқобила бо исломи радикалӣ, ки дар Эрон ҷойгир аст, борҳо Иёлоти Муттаҳидаро расво кардааст, ҳарчанд бори дигар расонаҳои муосири асосии омма (чунон ки Вазорати Рейхи Маорифи Ҷамъиятӣ ва Таблиғот намунаи он аст) мекӯшанд он воқеияти ошкорро пинҳон созанд.

Вақте ки Рейган ба мансаб даромад, як буҳрони ҳалнашуда бо исломи тундрав, ки дар Эрон ҷой дошт, аз ҷониби президенти демократ ҳалнашуда боқӣ монда буд. Рейган фавран барои баргардондани самти танишҳо миёни Иёлоти Муттаҳида ва исломи тундрав, ки Эрон намояндагии онро мекард, иқдомҳо андешид. Вақте ки Трамп ба мансаб даромад, як буҳрони ҳалнашуда бо исломи тундрав, боз ҳам дар Эрон, на танҳо ҳалнашуда боқӣ монда буд, балки аз ҷониби президенти демократ маблағгузорӣ низ шуда буд. Трамп фавран барои баргардондани самти танишҳо миёни Иёлоти Муттаҳида ва исломи тундрав, ки Эрон намояндагии онро мекард, иқдомҳо андешид. Президенти кунунии демократ тамоми пешрафтеро, ки Трамп ба даст оварда буд, баргардонд, ва акнун тамоми ҷаҳон ба сабаби роҳбарии бесамари Байден ба ҷанги сеюми ҷаҳонӣ кашида мешавад.

Ин на танҳо кореро, ки бо Ислом вобаста аст ва бо бесамарии Картер ва тарғиби Ислом аз ҷониби Обама ифода меёбад, ба анҷом мерасонад, балки ҳамчунин бо кори Бюкенан дар оғоз кардани ҷанге, ки президенти ҷумҳурихоҳ бояд онро ҳал мекард.

Мисли нахустин президенти ҷумҳурихоҳ, Трамп аз ҷониби қудратҳои аждаҳои ҷаҳонигаро дар интихоботи соли 2020 аз лиҳози сиёсӣ кушта шуд. Дар ҳоле ки ӯ гӯё мурда дар кӯча ҳисобида мешуд, ҷаҳонигароёни ҳайвони замин ва ҷаҳонигароёни тамоми ҷаҳон, чунон ки дар боби ёздаҳуми Ваҳй пешгӯӣ шудааст, ба ҷашн гирифтан оғоз карданд.

> Ва ҳангоме ки онҳо шаҳодати худро ба анҷом расонанд, он ваҳшие ки аз вартаи беҳад боло меояд, бар зидди онҳо ҷанг хоҳад кард, ва бар онҳо ғолиб хоҳад омад, ва онҳоро хоҳад кушт. Ва ҷасадҳои онҳо дар кӯчаи шаҳри бузург хоҳад монд, ки ба маънои рӯҳонӣ Садӯм ва Миср хонда мешавад, он ҷо ки Худованди мо низ маслуб карда шуд. Ва аз миёни қавмҳо ва қабилаҳо ва забонҳо ва миллатҳо ҷасадҳои онҳоро се рӯзу ним хоҳанд дид, ва нахоҳанд гузошт, ки ҷасадҳои онҳо дар қабрҳо ниҳода шаванд. Ва сокинони рӯйи замин бар онҳо шодӣ хоҳанд кард, ва айшу ишрат хоҳанд намуд, ва ба якдигар ҳадия хоҳанд фиристод; зеро ин ду набӣ сокинони рӯйи заминро азоб медоданд. Ва баъд аз се рӯзу ним Рӯҳи ҳаёт аз ҷониби Худо ба онҳо дохил шуд, ва онҳо бар пойҳои худ истоданд; ва тарси азим бар онҳое ки онҳоро диданд, фурӯ афтод. Ваҳй 11:7–11.

Акнун мо ба соли 2024 расидаем, ки дар он Трамп бар поёни худ истодааст, ва ҷаҳони аждаҳо, ки аз 6 январи соли 2021 то кунун шодӣ мекард ва айшу тараб менамуд, акнун бо «тарси азим» рӯ ба рӯ мешавад. Васоити ахбори оммаи асосӣ (MSM) ба воҳима афтодааст. Нуқтаҳои суҳбати худи онҳо тадриҷан нигаронии онҳоро ошкор месозанд, ки, чунонки он суруди кӯҳнаи рок-н-рол мегӯяд, «он марди пир ва хастае, ки онҳо ӯро подшоҳ баргузидаанд», қудрати онро надорад, ки ба қадри кофӣ ба рақамҳои Трамп наздик бимонад, то мошинҳои овоздиҳии онҳо Байденро ба пирӯзии ниҳоӣ расонанд. Васоити ахбори оммаи асосӣ имрӯз ҳамон қадар як дастгоҳи таблиғотӣ аст, ки Вазорати Равшангарии Ҷамъиятӣ ва Таблиғоти Рейх дар рӯзгори Ҳитлер буд.

Ин воқеият борҳо ва борҳо ба гунаи исбот шудааст, ки аз ҳар гуна эҳтимоли математикӣ барои дигар будан берун аст. Ҳар дафъае ки як мавқеи нави таблиғотии глобалистӣ ба ҷомеа дар маҷмӯъ ворид карда мешавад, борҳо ҳуҷҷатгузорӣ шудааст, ки хатҳои гуногуни иртиботе, ки зери идораи мошини таблиғотии аждаҳо қарор доранд, ҳангоми тавсифи ин воқеа ё он масъала ҳамон айни иборабандиро калима ба калима тавлид мекунанд.

Агар яке аз шумоён аз бозии кӯҳнаи кӯдаконае, ки «телефон» ном дорад, ё баъзан «пичир-пичири чинӣ» меноманд, огоҳ бошед, медонед, ки вақте мардум дар ҳалқа менишинанд ва ҷараёни бозӣ чунин меравад, ки шахси аввал ба гӯши шахси баъдӣ пичиррос мезанад, ва сипас он пичиррос дар гирди ҳалқа такрор мешавад, он пичирроси ибтидоие, ки дар гирди ҳалқа мегардад, ногузир ба чизе дигаргун мешавад, ки аз он чи пичирроси аввал ифода мекард, фарқ дорад. Бо вуҷуди ин, Васоити Ахбори Ҷамъии Ҷараёни Асосӣ аз пайравони худ интизор аст, ки бовар кунанд, ки ҳар рӯзноманигор дар ин кишвар ва дар саросари ҷаҳон гӯё ба ҳамон як калимаву ибораҳо барои шарҳ додани мавқеи аждаҳо дар бораи як мавзӯъ ё воқеа интихоб мекунад. Садҳо нафар аз ба истилоҳ рӯзноманигорон ба ҳамон як воқеа назар карданд ва на танҳо ба ҳамон як хулоса расиданд, балки барои тавсифи он воқеа айнан ҳамон як калимаву ибораҳоро интихоб карданд.

Он чи дар айни замон мавриди баррасии мо қарор дорад, ҳамлае бар мошини таблиғотии глобалистон нест; балки танҳо мушаххас сохтани як хусусияти нубувватии ҷанги рӯҳониест, ки ҳоло дар сайёраи замин ҷараён дорад. Дар замони Масеҳ, яҳудиён дар ниҳоят ошкоро Қайсарро ҳамчун подшоҳи худ баргузиданд, зеро Масеҳи худро рад карданд. Дар он давраи пурихтилоф, саркоҳин барои куштани Масеҳ далеле пеш овард, ки шайтонистӣ буд ва бар андешаронии носаҳеҳ бино ёфта буд, вале ҳамзамон дуруст ҳам буд.

> Ва яке аз онҳо, ки Қаёфо ном дошт ва ҳамон сол саркоҳин буд, ба онҳо гуфт: «Шумо ҳеҷ чизро намедонед, Ва дарк намекунед, ки барои мо беҳтар аст, ки як одам барои қавм бимирад, то тамоми миллат ҳалок нашавад». Ва инро ӯ аз худ нагуфт; балки, чунки ҳамон сол саркоҳин буд, нубувват кард, ки Исо бояд барои он миллат бимирад; Ва на танҳо барои он миллат, балки низ барои он ки фарзандони Худоро, ки пароканда буданд, дар як ҷо ҷамъ оварад. Юҳанно 11:49–52.

Қаёфо барои ҳамла кардан ба Масеҳ мантиқе меофарид, ва бо ин кораш дар асл пешгӯии дурусте мекард. Ӯ бовар надошт, ки Масеҳ бояд қурбонии башарият гардад; ӯ фақат мехост Ӯро бикушад. Васоити ахбори оммаи ҷараёни асосии қудрати аждаҳо ҳоло бо Трамп амали мушобеҳеро анҷом медиҳад. Онҳо мекӯшанд дар миёни аҳолӣ тарсро талқин намоянд, ки агар Трамп боз интихоб шавад, ӯ ба як диктатор табдил хоҳад ёфт, чунон ки Адолф Ҳитлер буд. Демократҳо ҳизбе ҳастанд, ки ҷонибдори ғуломдорӣ аст ва хислатҳои ҳизби нозиро дорост, аз ҷумла дастгоҳи таблиғотии умумиҷаҳонӣ, на танҳо олмонӣ; аммо онҳо даъво мекунанд, ки агар Трамп интихоб шавад, демократия барҳам хоҳад хӯрд ва Трамп мисли Адолф Ҳитлер як диктатор хоҳад шуд.

Ин маҳз ҳамон чизест, ки Каломи Худо дар бораи охирин президенти Иёлоти Муттаҳидаи Амрико муайян мекунад, гарчанде ки расонаҳои асосӣ, монанди Қаёфои аз ҷониби аждаҳо илҳомёфта, дарк намекунанд, ки нуктаҳои таблиғотии онҳо нубувватӣ мебошанд ва дар ҳақиқат ба амал хоҳанд омад.

> «Замини мо дар хатар аст. Замон наздик мешавад, ки қонунгузорони он принсипҳои протестантизмро то ба он андоза рад хоҳанд кард, ки ба иртидоди румӣ рӯйхушӣ нишон диҳанд. Мардумиеро, ки Худо барои онҳо ба таври аҷиб амал карда, онҳоро қувват бахшид, то юғи сахти папизмро аз гардани худ дур афкананд, бо як амали миллӣ ба эътиқоди фасодзадаи Рум қувват хоҳанд дод ва ба ин тариқ зулмеро бедор хоҳанд кард, ки фақат мунтазири як ламса аст, то бори дигар ба бераҳмӣ ва истибдод оғоз намояд. Мо аллакай бо қадамҳои тез ба ин давра наздик мешавем». Рӯҳи нубувват, ҷилди 4, 410.

Ман огоҳам, ки ҳангоме ки ман унсурҳои фасодзадаи демократҳо дар Иёлоти Муттаҳида, ҷумҳурихоҳони ба номеро, ки дар асл глобалистанд, ва глобалистони пешрави ҷаҳонро муайян месозам, хонанда метавонад ба ин бовар кашида шавад, ки гӯё ман нисбат ба Ҳизби ҷумҳурихоҳ ё Доналд Трамп навъе аз ҳамдардии сиёсӣ дошта бошам. Ин аз воқеияти ҳолат бисёр дур аст; президенти ниҳоӣ бояд ба як диктатор табдил ёбад, чунон ки Воситаҳои ахбори оммаи асосӣ пешгӯӣ мекунанд, гарчи онҳо дар бораи он чи дар асл пешгӯӣ мекунанд, аз Қаёфо бештар намедонанд. Мо танҳо динамикаҳои набувватиро, ки бо «ҳамтаъсирии печидаи рӯйдодҳои инсонӣ» иртибот доранд ва ба воситаи чархҳои андаруни чархҳои Ҳизқиёл муаррифӣ шудаанд, муайян месозем.

Мо ин тадқиқотро дар мақолаи навбатӣ идома хоҳем дод.

Back to Articles