Article

# Китоби Дониёл — яксаду чилу сеюм

Кушодани намунаҳои нубувватӣ: Президенти охирин ва сурати ҳайвон

Author

Jeff Pippenger

Published

March 18, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Аввалин салтанати нубуввати Китоби Муқаддас Бобил буд, ва дар шаҳодати нубувватии Бобил аввалин ва охирин подшоҳон ба таври мушаххас ва қасдан ҳамчун рамзҳои нубувватӣ истифода шуданд. Дар салтанати дуюм, яъне Модо-Форс, ду подшоҳи аввал — ки яке аз онҳо он подшоҳе буд, ки нахустини се фармонро содир кард, ки ба Исроили қадим иҷозаи бозгашт ба Ерусалимро медод, ва ду подшоҳи баъдӣ, ки фармонҳои дуюм ва сеюмро пешниҳод карданд, — ба таври мушаххас муайян гардидаанд. Ҳамчунин, подшоҳи қавие, ки тавассути Искандари Мақдунӣ намояндагӣ мешавад, ва сарлашкарон ва подшоҳоне, ки баъд аз ӯ дар таърихи салтанати сеюм, яъне Юнон, омаданд, дар каломи нубувватӣ муайян карда шудаанд. Салтанати чорум, яъне Руми бутпараст, ба таври мушаххас ба ҳокимон ва императорони он салтанат муроҷиат мекунад.

Ҳамаи подшоҳони Исроил, ҳам подшоҳии шимолӣ ва ҳам ҷанубӣ, муайян шудаанд, ва ҳамаи онҳо дар дохили Каломи нубувватии Худо рамзҳо мебошанд, чунончи подшоҳони Ашшур ва фиръавнҳои Миср низ ҳастанд. Андешае, ки Каломи нубувватии Худо воқеан ба президентҳои Иёлоти Муттаҳидаи Амрико муроҷиат кунад, метавонад ба онҳое, ки чашм доранд, вале дида наметавонанд, ва гӯш доранд, вале дарк намекунанд, дур аз эҳтимол намояд. Аммо дар асл боз ҳам беҳудаатар аст, ки кас гумон кунад Худо ба президентҳои ҳайвони заминии Ваҳй боби сездаҳ муроҷиат намекунад, дар ҳоле ки он нуқтаи асосии истинод барои нубувватҳои рӯзҳои охир аст.

Охирин президенти Иёлоти Муттаҳидаи Амрико, аз рӯйи зарурати набавӣ, мебоист бо нахустин президенти Иёлоти Муттаҳидаи Амрико намунасозӣ шуда бошад. Ҳамчун охирин президенти ҷумҳурихоҳ, ӯ аз рӯйи зарурати набавӣ мебоист бо нахустин президенти ҷумҳурихоҳ намунасозӣ шуда бошад. Ҳамчун охирин президент дар таърихи ҳаракати ниҳоии ислоҳот, ӯ ҳамчунин бо нахустин президенти он давраи набавӣ намунасозӣ шуда буд. Ҳамчун президенте, ки дар замони ҷанги ниҳоӣ ва сеюми ҷаҳонӣ ҳукмронӣ мекард, ӯ инчунин мебоист бо президентоне намунасозӣ шуда бошад, ки дар замони ҷангҳои якум ва дуюми ҷаҳонӣ ҳукмронӣ мекарданд.

Се ҷанги ҷаҳонӣ, ки ҳамагӣ дар таърихи Амрико ба вуқӯъ меоянд, татбиқи сегонаи нубувватро ифода мекунанд. Ҷанги сеюми ҷаҳонӣ, ки Ҷо Байден акнун сайёраи заминро ба сӯйи он раҳнамоӣ мекунад, бо Ҷанги якуми ҷаҳонӣ ва Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ намунавӣ гардонида шудааст. Ҳамзамон, Байден Иёлоти Муттаҳидаро ба ҷанги дуюми шаҳрвандӣ раҳнамоӣ мекунад. Дар моҳҳои оянда ҳаракатҳои нубувватие, ки бо ҷанги дуюми шаҳрвандӣ ва ҷанги сеюми ҷаҳонӣ алоқаманданд, фақат бештар шиддат хоҳанд гирифт, мисли зане, ки дардҳои зоиш мекашад.

Иқтибоси машҳур аз давраи шиддат гирифтани бӯҳрони Ҷанги Дуюми Ҷаҳон, аз ҷониби Мартин Нимёллер, илоҳиётшиноси олмонӣ ва рӯҳонии лютеранӣ, чунин буд: «Аввал онҳо барои сотсиалистҳо омаданд, ва ман садо баланд накардам, зеро ман сотсиалист набудам. Сипас онҳо барои аъзои иттифоқҳои касаба омаданд, ва ман садо баланд накардам, зеро ман узви иттифоқи касаба набудам. Баъд онҳо барои яҳудиён омаданд, ва ман садо баланд накардам, зеро ман яҳудӣ набудам. Сипас онҳо барои ман омаданд — ва дигар ҳеҷ касе намонда буд, ки барои ман сухан гӯяд». Чун замон пайваста ба пеш меравад, мо ба ин таърихи кунунӣ бознигарӣ хоҳем кард ва дарк хоҳем намуд, ки амалҳое, ки ҳоло рӯй медиҳанд, дар ҳақиқат қадамҳои ибтидоии ҷангҳои ниҳоии таърихи нубувватӣ буданд.

Дар давраи нубувватие, ки аз соли 1776 то 1798 ифода ёфтааст, ва Эъломияи Истиқлолият, Конститутсия ва Қонунҳои «Дар бораи аҷнабиён ва фитнаангезӣ» нишонаҳои роҳии он буданд, таърих аз 11 сентябри соли 2001 то замоне ки Иёлоти Муттаҳида ҳамчун аждаҳо сухан мегӯяд, ифода гардидааст. 11 сентябри соли 2001 нуқтаи гардиш буд, ва Эъломияи Истиқлолият бо он сана мутобиқат дорад. Эъломияи Истиқлолият ҳамчунин Ҷанги Инқилобиро нишон медиҳад ва муайян месозад, ки Қонуни Патриотии соли 2001 такрори рӯҳонии он ҷангро оғоз мекунад. Калимаи «инқилоб» маънои онро дорад, ки давраи пурраеро тай намудан.

Дар давраи аз соли 1776 то 1798, Ҷанги Инқилобӣ ҳокимияти подшоҳии Англия ва умуман ҳамаи подшоҳонро рад кард. Конститутсия на танҳо бар ҳокимияти подшоҳӣ маҳдудиятҳо гузошт, балки ба ҳамон андоза қотеъона бар ҳокимияти папавӣ низ. То соли 1798 давра (инқилоб) бо қабули қонунҳое, ки ба як президент салоҳияти подшоҳӣ медоданд, ба анҷом расида буд.

Қонуни «Патриот» инқилоберо (чархеро) нишон медиҳад, ки то ба ҳайвони заминӣ, ки мисли аждаҳо сухан мегӯяд, мерасад, ҷое ки қудрати папагӣ низ барқарор мегардад. Чархи аввал, аз соли 1776 то 1798, инқилоби пешгӯишавандаро муайян мекунад, ки ба барқарор шудани қудрати подшоҳӣ мебарад, ва инқилобе, ки он намунаи он аст, инқилоберо муайян мекунад, ки ба барқарор шудани қудрати папагӣ мебарад. Ҷанги дуюми Инқилобӣ аз 11 сентябри соли 2001 то имрӯз ҷараён дорад. Вагарна чаро онро Қонуни «Патриот» меномиданд?

Пеш аз он ки мо ба ҷангҳое, ки дар таърихи президенти охирин рух медиҳанд, бипардозем, мо ба баррасии хусусиятҳои пешгӯёнаи сурати ҳайвон идома хоҳем дод. Муҳим аст, ки муҳите, ки дар ташаккули сурати ҳайвон, дар айёми президенти охирин, вуҷуд дорад, шинохта шавад. Он президент бояд президенти ҷумҳурихоҳе бошад, ки дар мубориза бо қувваҳои вобаста ба қудрати аждаҳо қарор дорад. Ӯ бояд охирин бошад ва бинобар ин, дар як давраи ҳашт президент, президенти ҳаштум бошад. Дар ду давраи ибтидоии Иёлоти Муттаҳида, ду Конгресси Қитъавӣ, ҳар ду давра бо ҳашт президент намояндагӣ мешуданд, ва ҳар ду давра яке аз он ҳашт президентро ҳамчун аз ҷумлаи он ҳафт муайян мекарданд. Пас, бар асоси ду шоҳид дар ибтидо, президенти охирин бояд президенти ҳаштум бошад, ки аз ҷумлаи он ҳафт аст.

Танҳо Доналд Трамп ин унсурҳои пешгӯишавандаро ба ҷо меоварад. Барои комилан фаҳмидани муҳити пешгӯишавандае, ки Доналд Трамп дар арафаи мерос гирифтани он аст, лозим аст дарк карда шавад, ки аз назари пешгӯишаванда ду Ҷанги ҷаҳонии аввал дар Ҷанги сеюми ҷаҳонӣ таҷассум ёфтаанд, ва хусусиятҳои пешгӯишавандаи он ҷангҳо низ ба муҳите ишора мекунанд, ки Трамп дар арафаи мерос гирифтани он аст. Бо вуҷуди ин, мо ҳанӯз татбиқи сегонаи се Ҷанги ҷаҳониро ба кор намебарем.

Ҷанги рӯ ба афзоише, ки аз ҷониби Ислом оварда мешавад, ва мушкилоти молиявие, ки аз паси он меоянд, василае мебошанд, ки ба воситаи он Исломи войи сеюм нақши пайғамбари козибро дар ташаккули сурати ҳайвон дар Иёлоти Муттаҳида иҷро мекунад. «Хар», ки пайғамбари козиби Ислом аст, пайғамбари козиби Иёлоти Муттаҳидаро ба «Ерусалим» мебарад, ҳамон гуна ки хар Масеҳро ба Ерусалим бурд. Дар он сафар муҳити пешгӯёнаие ба вуҷуд оварда мешавад, ки иҷроёбии пешгӯиҳои гузаштаро ба вуҷуд меорад. Дар соли 1798 Қонунҳои «Аҷнабиён ва Фитнаангезӣ» дар худи оғози таърихи ҳайвони заминӣ, ки ҳамчун барра оғоз меёфт ва бо сухан гуфтан чун аждаҳо анҷом меёфт, «баён» карда шуданд. Дар Қонунҳои «Аҷнабиён ва Фитнаангезӣ» чор қонун ифода ёфта буданд.

Санади қонунӣ гардонидани шаҳрвандӣ: Ин санад талаботи муҳлати иқоматро барои гирифтани шаҳрвандии Амрико дароз намуд.

Қонуни дӯстони бегона: Ин қонун ба президент ваколат медод, ки дар замони сулҳ шаҳрвандоне, ки ба Иёлоти Муттаҳида тааллуқ надоранд ва «барои сулҳ ва амнияти Иёлоти Муттаҳида хатарнок» шумурда мешаванд, ихроҷ намояд. Он ба ҳукумат иҷозат медод, ки шаҳрвандони давлатҳои хориҷиро бидуни мурофиаи дахлдори ҳуқуқӣ ҳабс ва ихроҷ кунад.

Қонуни душманони бегона: Ин қонун ба президент ваколат медод, ки дар замони ҷанг ҳар як шаҳрванди марди давлати душманро боздошт ва ихроҷ намояд.

Қонуни фитнаангезӣ: Ҷанҷолбарангезтарини ин чаҳор қонун, Қонуни фитнаангезӣ нашр кардани навиштаҳои дурӯғин, туҳматомез ё бадхоҳонаро бар зидди ҳукумати Иёлоти Муттаҳидаи Амрико ё мансабдорони он ҷиноят эълон мекард. Он дар амал танқиди ҳукуматро ҷиноят мегардонд.

Маъракаи интихоботии Доналд Трамп асосан бар ваъдаи ӯ бино ёфтааст, ки «сохтани девор»-еро, ки дар давраи пешини раёсати ҷумҳуриаш оғоз карда буд, ба анҷом расонад. Ӯ изҳор доштааст, ки бузургтарин ихроҷ дар таърихи башар ҳангоме ба вуқӯъ хоҳад пайваст, ки дар соли 2024 интихоб гардад. Трамп дорои сифати шахсиест, ки аз ҳар сиёсатмадори дигари саҳнаи сиёсии Амрико фарқ мекунад. Ӯ ваъдаҳои интихоботии худро иҷро мекунад, ё ҳадди ақал кӯшиш мекунад онҳоро иҷро намояд. Қонунҳои «Бегонагон ва Фитна» қонунҳоеро ифода мекунанд, ки бо ваъдаи ӯ дар бораи ихроҷҳо ба таври комил мувофиқат доранд.

Яке аз бузургтарин айбномаҳои Трамп, ки ба истеблишменти решадавонии сиёсии Вашингтон вобаста аст ва ӯ онро, бо ҳама сиёсатмадорони фосид, ғайриахлоқӣ ва созишкардааш, бюрократҳои касбӣ, агентҳои ба ном «ҳарфӣ» ва маблағгузорони миллиардер, «ботлоқ» номида буд, ҳамон «хабарҳои қалбакӣ» аст, ки аз зуҳури муосири Вазорати рейхии Маърифатбахшии ҷамъиятӣ ва Таблиғоти Ҳитлер тавлид мешавад ва имрӯз онро MSM, Mainstream Media, меноманд. Санадҳои бегонагон ва фитнаангезӣ қонунҳоеро ифода мекунанд, ки комилан бо нафрати ӯ нисбат ба «хабарҳои қалбакӣ» ҳамоҳанганд. Исо ҳамеша анҷоми чизеро бо оғози чизе тасвир мекунад.

Нахустин президенти ҷумҳурихоҳ маҷбур шуд ба Ҷанги шаҳрвандӣ, ки онро Бьюкенен, пешгузаштаи демократии Линколн, ба вуҷуд оварда буд, рӯ ба рӯ гардад. Дар ин кор, Линколн ҳуқуқи habeas corpus-ро муваққатан боздошт. Habeas corpus як принсипи ҳуқуқӣ аст, ки ҳуқуқи шахсро барои дар суд мавриди баҳс қарор додани боздошт ё зиндонӣ гардидани худ ҳифз мекунад. Ин як ҳуқуқи бунёдии ҳуқуқӣ аст, ки кафолат медиҳад шахсро бидуни сабаби қонунӣ дар ҳабс нигоҳ доштан мумкин нест. Ҳангоме ки аз номи шахси боздоштшуда дархости habeas corpus пешниҳод мегардад, он ҳукуматро водор месозад, ки пеши суд барои боздошти ӯ асоснокии ҳуқуқӣ пешниҳод намояд.

Дар ҷараёни Ҷанги шаҳрвандии Амрико, Линколн амри habeas corpus-ро дар баъзе минтақаҳои Иёлоти Муттаҳида ҳамчун тадбири замони ҷанг муваққатан боздошт. Ӯ нахуст habeas corpus-ро дар Мэриленд дар моҳи апрели соли 1861 боздошт намуд ва баъдтар ин боздоштро ба қисматҳое аз Ғарби Миёна низ густариш дод. Ин иқдом барои нигоҳ доштани тартибот ва фурӯ нишонидани мухолифат дар минтақаҳое андешида шуд, ки дар онҳо ҳамдардии қавӣ бо ҷудоиталабон ё Конфедератсия (демократҳо) вуҷуд дошт, ва низ барои пешгирӣ кардани халалрасонӣ ба талоши ҷангии Иттиҳод.

Боздоштани ҳуқуқи habeas corpus аз ҷониби Линколн баҳсбарангез буд ва масъалаҳои муҳими конститутсиониро ба миён овард, зеро он боздошти муваққатии як озодии бунёдии шаҳрвандиро дар бар мегирифт, ки аз ҷониби Конститутсияи Иёлоти Муттаҳида кафолат дода шудааст. Конститутсия иҷозат медиҳад, ки амри habeas corpus «дар ҳолатҳои исён ё таҷовуз, вақте ки амнияти ҷамъиятӣ онро талаб намояд» боздошта шавад (Моддаи I, Қисми 9).

Линколн амалҳои худро ҳамчун зарурӣ барои ҳифзи Иттиҳод ва амнияти миллӣ дар давраи ҷанг ҳимоя кард. Конгресс соли 1863 Санади боздоштани habeas corpus-ро қабул намуд, ки он ба таври бозгаштдор боздоштани habeas corpus аз ҷониби Линколнро иҷозат медод ва тартиботи муайянеро барои боздошти ҳарбӣ пешбинӣ мекард. Habeas corpus дар солҳои баъди Ҷанги шаҳрвандӣ, ҳангоме ки низоъ ба поён мерасид ва кишвар ба ҳолати сулҳ бармегашт, тадриҷан барқарор карда шуд.

Соли 1871 Президент Улиссес С. Грант (ҷумҳурихоҳ) низ ҳуқуқи habeas corpus-ро дар нӯҳ ноҳия дар Каролинаи Ҷанубӣ дар давраи ҳукмронии террорҳои Ку Клукс Клан (демократҳо) дар аҳди Бозсозӣ муваққатан боздошт. Ин боздошт ба муқобила бо зӯроварӣ ва ҳифзи ҳуқуқҳои шаҳрвандии африқоиамрикоиҳои тозаозодшуда равона гардида буд.

Дар соли 1942, Президент Франклин Д. Рузвелт (аз Ҳизби Демократ), дар ҷараёни Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ, Фармони иҷроияи 9066-ро имзо кард, ки кӯчонидани маҷбурӣ ва боздошт дар лагерҳои интернатсионии амрикоиҳои ҷопонӣ, ки дар соҳили Ғарбӣ зиндагӣ мекарданд, иҷозат медод. Гарчанде ки ин аз лиҳози техникӣ habeas corpus-ро бознамедошт, он ба боздошти амрикоиҳои ҷопонӣ бидуни мурофиаи қонунӣ сабаб шуд, ва ҳуқуқҳои қонунии онҳо ба таври ҷиддӣ маҳдуд гардид.

Сипас, дар соли 2001, Буши охирин (ҷумҳурихоҳи глобалист), баъд аз ҳамлаҳои террористии 11 сентябр, боздошти афроди гумонбар ба ҷанговарони душманро дар халиҷи Гуантанамо ва дигар муассисаҳо иҷозат дод. Боздошти ин афрод ва мақоми ҳуқуқии онҳо ба мавриди баҳсҳои ҳуқуқии марбут ба habeas corpus табдил ёфт.

Сипас, дар соли 2021, муҳокимаҳои 6 январи Пелоси (як демократ) андешаи боздоштани habeas corpus, аз миён бурдани мурофиаи қонунии лозим, ва татбиқи боздошти ғайриконститутсиониро идома доданд. Муҳокимаҳои Пелоси дар соли 2021 бо он фарқ мекунанд, ки ин нахустин бор буд, ки ҳуқуқҳои қонунии шаҳрвандони Амрико ба ҳадафҳои сирф сиёсӣ канор гузошта шуданд. Ҳар дафъаи дигар ҷанг ё исёне воқеан вуҷуд дошт, ки тобеони мушаххаси душманро муайян мекард. Душманон дар муҳокимаҳои Пелоси фақат душманони ҷаҳонигароёни аз аждаҳо илҳомёфта буданд. Муҳим аст, ки тамоюли нубувватии масъалаҳои марбут ба барҳам задани Конститутсия шинохта шавад, зеро инҳо ҳамон воқеаҳое мебошанд, ки ташаккули сурати ҳайвонро муайян месозанд, яъне он озмоиши бузург барои қавми Худо.

Фарқе надорад, ки Пелоси қаҳрамони шумо бошад, ё Трамп ҳомии шумо; муҳим он аст, ки шумо буҳрони наздикшавандаро дарк намоед ва омодагии дурустро ба амал оваред. Онҳое ки дар буҳрони оянда пирӯз мегарданд, шаҳрвандони Ерусалими осмонӣ мебошанд; ва ҳамаи қудратҳое ки аз шариати Худо муртад шудаанд, дар арафаи муттаҳид шудананд, чунон ки саддуқиён (демократҳо) ва фарисиён (ҷумҳурихоҳон) бар зидди фарзандони вафодори Худо муттаҳид шуданд, ҳангоме ки сурати ҳайвон ташаккул меёбад.

Кори фиребгарӣ, хоҳ аз ҷониби пайғамбари дурӯғини Ислом дар Иёлоти Муттаҳида бошад, хоҳ аз ҷониби протестантизми муртад дар ҷаҳон, ҳамон чизест, ки ба муттаҳидшавии Калисо ва Давлат сабаб мегардад. Хоҳар Уайт муайян месозад, ки ҷанги шаҳрвандии дигаре хоҳад буд, ва он аз ҷониби бонкдорони ҷаҳонӣ ва миллиардерҳо, ки тоҷирони Бобили муосир мебошанд ва аз лиҳози нубувватӣ як нисфи намояндагони қудратҳои аждаҳо ҳастанд, ба вуҷуд оварда хоҳад шуд. Нисфи дигарро сиёсатмадорони касбӣ, ҳуқуқшиносон, подшоҳон ва ҳокимон ташкил медиҳанд.

> «Дар Ҳиндустон, Чин, Русия ва шаҳрҳои Амрико ҳазорон мардону занон аз гуруснагӣ мемиранд. Сарватмандон, зеро қудрат дар дасти онҳост, бозорро зери назорат мегиранд. Онҳо ҳар чи метавонанд ба нархҳои паст мехаранд ва сипас бо нархҳои бисёр боло фурӯшанд. Ин барои табақаҳои камбизоат маънои гуруснагиро дорад ва ба ҷанги шаҳрвандӣ хоҳад анҷомид». Manuscript Releases, ҷилди 5, 305.

Ҷанги Инқилобӣ ҷанги воқеӣ буд, вале он ҷанги сиёсие ро намояндагӣ мекард, ки 11 сентябри соли 2001 оғоз гардид. Иёлоти Муттаҳидаи Амрико акнун кишварест, ки миёни ду ҳизби сиёсӣ тақсим шудааст, аммо Каломи Худо ҳаргиз ноком намегардад, ва Каломи Ӯ нишон медиҳад, ки Трамп дар интихоботи соли 2024 дубора интихоб хоҳад шуд. Ҷанги шаҳрвандӣ, ки ба ҳар маъно ва мақсад аллакай оғоз ёфтааст, каме пас аз интихоб шудани ӯ ба таври ҷиддӣ оғоз хоҳад ёфт, чунон ки бо Линколн, нахустин президенти ҷумҳурихоҳ, рӯй дода буд. Мантиқи аслии ҷанги шаҳрвандие, ки ӯ ба мерос хоҳад гирифт, аз ҷониби бонкдорони ҷаҳонӣ ва тоҷирони миллиардер ба вуҷуд оварда хоҳад шуд, ки онҳо, аз ҷумла, пайваста барои боз намудани муҳоҷирати оммавии идоранашаванда дар саросари ҷаҳон кор кардаанд, то хоҳиши худро барои фоидаи бештари молиявӣ қонеъ созанд, ва муҳимтар аз он, табақаи миёнаро аз миён баранд. Тоҷирони Бобил дар пайи онанд, ки низоми дутабақаии фавқулода сарватмандон ва фавқулода камбағалонро ба вуҷуд оваранд.

Трамп он президенте хоҳад буд, ки барпо шудани сурати ҳайвонро раёсат хоҳад кард, ва ин пайғамбари козиби Ислом хоҳад буд, ки он суратро маҷбур месозад, то барпо карда шавад; ва барои онҳое ки чашм доранд ва метавонанд бубинанд, ва гӯш доранд ва метавонанд дарк намоянд, ҳамлаи Ислом дар 7-уми октябри соли 2023 — войи сеюм — бар Исроили воқеӣ, он Замини Ҷалолманди қадим, иҷрои ошкори кори тадбирии пайғамбари козиби Ислом аст.

Ҳизби демократӣ, ки худро ҳамчун ҳизби «Гуногунӣ, Адолат ва Фарогирӣ» боло мебардорад, акнун самари фалсафаи шайтонӣеро, ки тарғиб мекард, дарав мекунад. Аз 7 октябри соли 2023 баҳси зидди Исроил бар зидди ҷонибдори Исроил қувваи сиёсии ҳизби онҳоро, дар ҳоле ки ба интихоботи соли 2024 наздик мешаванд, пора-пора месозад. Ин ҷудоӣ дар миёни пайравони онҳо низоъи дохилиро ба вуҷуд овардааст, то ба ҳадде ки мошинҳои электронии овоздиҳии фасодзадаи онҳо шояд дигар тавони дасткорӣ кардани миқдори кофии овозҳоро надошта бошанд, то бар овозҳои воқеие, ки барои Трамп дода хоҳанд шуд, ғолиб оянд. Ҷанги пайғамбари дурӯғини Ислом шароитеро ба вуҷуд меорад, ки Трампро ҳамчун президенти ҳаштум, ки аз ҳафт аст, аз замони поён дар соли 1989, интихоб мекунад, ҳангоме ки ҳайвони замин барои ҳайвони баҳр сурат месозад.

Фалсафаи шайтонӣ — «Гуногунӣ, баробарӣ ва фарогирӣ» — яке аз минбарҳоест барои такрор кардани исёни Садӯм ва Амӯро бо пешбурди рӯзномаи LGBTQ+.

> Ҳамчунин, чунон ки дар айёми Лут буд: мехӯрданд, менӯшиданд, мехариданд, мефурӯхтанд, мешинониданд, бино мекарданд; аммо дар ҳамон рӯзе ки Лут аз Садӯм берун омад, аз осмон оташ ва кибрит борид ва ҳамаро нобуд сохт. Ҳамин тавр хоҳад буд дар он рӯзе ки Писари Одам зоҳир гардад. Луқо 17:28–30.

Барномаи LGBTQ+, ки ҳамчунин ҳамчун «Ифтихори ҳамҷинсгароён» муаррифӣ мешавад, ба ҳамин тарз суқути ниҳоии ахлоқии ҳайвони замин ва баъд аз он ҷаҳонро нишон медиҳад.

> Роҳи ростқавлон он аст, ки аз бадӣ дурӣ ҷӯянд; ҳар кӣ роҳи худро нигоҳ медорад, ҷони худро ҳифз мекунад. Ғурур пешопеши ҳалокат меравад, ва рӯҳи мағрур пешопеши суқут. Беҳтар аст, ки бо фурӯтанон рӯҳи фурӯтан дошта бошӣ, аз он ки ғаниматро бо мағрурон тақсим кунӣ. Масалҳо 16:17–19.

Кибр пеш аз суқут меояд, ва кибр пеш аз ҳалокат меояд. Иртидоди миллӣ ҳалокати миллиро ба бор меорад, ва рамзи кибри ҷаҳонигароён ҳамон рамзи исёни Садӯм ва Амӯра мебошад. Илҳом қонуни якшанбеи ба зудӣ ояндаро бо он ҳамоҳанг месозад, ки Лут ба сахтӣ аз ҳалокати Садӯм, Амӯра ва шаҳрҳои саҳро наҷот ёфт; зеро маҳз насли Лут (Аммӯн ва Мӯоб) рамзи онҳоянд, ки дар замони қонуни якшанбе аз дасти папагӣ мегурезанд.

> Ӯ ҳамчунин ба замини ҷалол ворид хоҳад шуд, ва мамлакатҳои бисёр сарнагун хоҳанд гардид; аммо инҳо аз дасти ӯ халос хоҳанд шуд: яъне Адӯм, ва Мӯоб, ва сарварони банӣ-Аммӯн. Дониёл 11:41.

Ҳизби демократӣ ҳоло бо дасти худ фурӯ мерезад. Ман ба сиёсат аҳаммият намедиҳам; ман фақат таърихи ҷориро бо ривояти нубувватӣ мутобиқ месозам. Ҳизби демократӣ беист талош кардааст, то марзҳоро дар саросари ҷаҳон боз кунад ва ба ин васила ҷараёни бесобиқа ва беназорати мардумро иҷозат диҳад. Дарвозаҳои сел дар саросари сайёра аз ҷониби ҷаҳонигароёне, ки аз аждаҳо илҳом гирифтаанд, кушода шудаанд.

> Ва мор аз даҳони худ паси зан обро мисли селе берун андохт, то ӯро сел бурда барад. Ва замин ба зан ёрӣ расонд, ва замин даҳони худро кушод ва селеро, ки аждаҳо аз даҳони худ берун андохта буд, фурӯ бурд. Ва аждаҳо бар зан ба ғазаб омад, ва рафт, то бо бақияи насли вай, ки аҳкоми Худоро риоя мекунанд ва шаҳодати Исои Масеҳро доранд, ҷанг кунад. Ваҳй 12:15–17.

«Боқимонда» ҳамон саду чилу чаҳор ҳазор аст, ва таърихи саду чилу чаҳор ҳазор ҳамон таърихест, ки 11 сентябри соли 2001 оғоз ёфт. Аз ҳамон вақт инҷониб, қудрати аждаҳо ба ҳар сӯ «аз даҳони худ мисли сел об меандохт». Об рамзи мардум аст.

> Ва ба ман мегӯяд: Обҳое ки дидӣ, ки он фоҳиша бар онҳо нишастааст, қавмҳо ва издиҳомҳо ва миллатҳо ва забонҳоянд. Ваҳй 17:15.

Ин намояндагони заминии қудрати аждаҳо (глобалистҳо) мебошанд, ки дар вақти мӯҳргузории саду чиҳилу чаҳор ҳазор дарвозаҳои обхези муҳоҷирати ғайриқонуниро мекушоянд. «Тӯфонҳо»-и аждаҳо дар саросари ҷаҳон нишон медиҳанд, ки Худованд наздик аст, ки аломати Худро баланд бардорад, дар қонуни якшанбеи ба зудӣ оянда. Тӯфонҳои аждаҳо дар Ваҳй боби дувоздаҳ дар оғози Иёлоти Муттаҳида аз ҷониби ҳайвони заминӣ фурӯ бурда шуданд, аммо акнун тӯфонҳои аждаҳо бозгаштаанд ва ба ин васила дар бораи бӯҳрони наздикшавандаи қонуни якшанбе ҳушдор медиҳанд, зеро он гоҳ ки душман мисли тӯфон ворид мешавад, Худо парчами Худро баланд мебардорад.

> Дар осӣ намудан ва дурӯғ гуфтан бар зидди Худованд, ва аз Худои худ рӯй гардондан, зулм ва исёнро ба забон овардан, суханони ботилро дар дил парварида, аз дил бароварда гуфтан. Ва доварӣ ба ақиб баргардонида шудааст, ва адолат аз дур меистад; зеро ростӣ дар кӯча афтодааст, ва инсоф наметавонад дохил шавад. Оре, ростӣ аз миён рафтааст; ва ҳар кӣ аз бадӣ дурӣ меҷӯяд, худро тӯъма месозад; ва Худованд инро дид, ва ба назари Ӯ бад омад, ки доварӣ набуд. Ва дид, ки ҳеҷ кас нест, ва дар ҳайрат монд, ки ҳеҷ шафоаткунандае нест; бинобар ин, бозуи Ӯ барои Ӯ наҷот овард; ва адолати Ӯ, он Ӯро устувор нигоҳ дошт. Зеро Ӯ адолатро мисли ҷавшан бар худ пӯшид, ва хӯди наҷотро бар сари Худ ниҳод; ва либосҳои интиқомро барои пӯшиш бар тан кард, ва ғайратро мисли ҷома дар бар гирифт. Мувофиқи аъмолашон, ҳамон тавр подош хоҳад дод: хашм бар душманони Худ, ҷазо бар адуёни Худ; ба ҷазираҳо низ подош хоҳад дод. Пас аз ғарб аз номи Худованд хоҳанд тарсид, ва аз машриқи офтоб аз ҷалоли Ӯ. Вақте ки душман мисли сел хоҳад омад, Рӯҳи Худованд бар зидди ӯ парчаме хоҳад барафрошт. Ва Раҳокунанда ба Сион хоҳад омад, ва назди онҳое ки дар Яъқуб аз осӣ рӯй мегардонанд, мегӯяд Худованд. Ва аммо Ман, ин аст аҳди Ман бо онҳо, мегӯяд Худованд: Рӯҳи Ман, ки бар туст, ва суханони Ман, ки дар даҳони ту ниҳодаам, аз даҳони ту дур нахоҳанд шуд, на аз даҳони насли ту, ва на аз даҳони насли насли ту, мегӯяд Худованд, аз ин пас ва то абад. Ишаъё 59:13–21.

Ҳангоме ки душман мисли сел меояд, нишоне, ки барафрошта мешавад, ҳамон байрақ аст, ки он низ дар Каломи Худо стандарт мебошад. Дар замоне, ки пеш аз қонуни якшанбеи ба зудӣ оянда воқеъ мегардад, селоби муҳоҷирати ғайриқонунӣ аломати он аст, ки вақти имтиҳон наздик ба анҷом аст. Муҳите, ки Ишаъё ҳангоми сухан гуфтан дар бораи барафрохта шудани стандарт муайян месозад, давраи беҳукмиро тасвир мекунад, зеро ӯ мегӯяд: «доварӣ ба ақиб ронда шудааст, ва адолат аз дур истодааст; зеро ростӣ дар кӯча афтодааст, ва инсоф наметавонад дохил шавад. Оре, ростӣ нест мешавад; ва ҳар кӣ аз бадӣ дурӣ меҷӯяд, худро ғанимат мегардонад; ва Худованд инро дид, ва ба назари Ӯ бад омад, ки доварӣ набуд. Ва дид, ки ҳеҷ касе нест, ва дар ҳайрат шуд, ки ҳеҷ шафоаткунандае нест». Бенизомие, ки аз ҷониби одамоне чун Ҷорҷ Сорос маблағгузорӣ шудааст ва аз ҷониби сиёсатмадорони демократ сарфи назар гардидааст, аз ҷониби хоҳар Уайт ба муносибати ҳамин порча аз Ишаъё ба таври дақиқ тасвир шудааст.

> «Судҳои адолат фосид шудаанд. Ҳокимонро ҳаваси фоида ва дӯст доштани лаззатҳои ҳассонӣ ба ҳаракат меорад. Бедорнабошӣ қувваҳои идрокии бисёриҳоро тира кардааст, то ҷое ки Шайтон бар онҳо қариб назорати комил дорад. Қозиён фосид гардидаанд, ришвахӯр, фирефташуда. Мастӣ ва айёшӣ, шаҳват, ҳасад, ҳар гуна беинсофӣ дар миёни онҳое дида мешавад, ки қонунҳоро татбиқ мекунанд. “Адолат дур истодааст, зеро ростӣ дар кӯча афтодааст, ва инсоф наметавонад дохил шавад.” Ишаъё 59:14». Ҷанҷоли Бузург, 586.

Муҳоҷирати ғайриқонунӣ, ҳаракатҳои анархистӣ чун Антифа (зиддифашистон), ва ҳаракатҳои зӯроварона чун Black Lives Matter, ки бар чунин ривояти таҳрифшудаи таърихӣ, мисли Назарияи интиқодии нажод, бино ёфтаанд, аз ҷониби ҳокимони сиёсии аждаҳо дастгирӣ ва тарғиб шудаанд, ки ангезаи онҳо муҳаббат ба пул будааст; ва додгоҳҳои фосид ва ҳуқуқшиносони фосид ҳақиқатро ба ҳамон кӯчае партофтаанд, ки он ҷо ду шоҳид дар Ваҳй, боби ёздаҳ, кушта шуданд. Он кӯча дар шаҳри бехудоӣ (Миср) ва беахлоқӣ (Садӯм) буд, ки ҳамон шаҳри аждаҳо ва намояндагони ӯст. Муҳите, ки бо самараҳои Ҳизби демократ намояндагӣ мешавад, дар нубувват ҳамчун тӯфон муаррифӣ шудааст; ва ҳангоме ки Шайтон, ҳамчун душмани Худо, оббандҳои тӯфони худро мекушояд, ин далелест, ки алами Худо наздик аст барафрошта шавад.

Мо ин тадқиқотро дар мақолаи навбатӣ идома хоҳем дод.

> «Вазъияти корҳо дар ҷаҳон нишон медиҳад, ки рӯзҳои пурошӯб аллакай бар сари мо расидаанд. Рӯзномаҳои ҳаррӯза пур аз нишонаҳои низои даҳшатноке мебошанд, ки дар ояндаи наздик ба вуқӯъ хоҳад пайваст. Ғоратгариҳои ҷасурона зуд-зуд рух медиҳанд. Корпартоиҳо амри маъмулист. Дуздиҳо ва қатлҳо аз ҳар тараф содир мешаванд. Одамоне, ки девҳо онҳоро тасарруф кардаанд, ҷони мардон, занон ва кӯдакони хурдсолро мегиранд. Одамон мафтуни фисқу фуҷур гардидаанд, ва ҳар навъи бадӣ ҳукмфармост. Душман тавонистааст адолатро таҳриф намояд ва дилҳои одамонро аз хоҳиши фоидаи худпарастона пур созад. “Ва инсоф дур истодааст; зеро ростӣ дар кӯча афтодааст, ва адолат наметавонад дохил шавад.” Ишаъё 59:14. Дар шаҳрҳои бузург анбӯҳи зиёде дар фақру бенавоӣ ва бадбахтӣ зиндагӣ мекунанд, қариб аз ғизо, паноҳгоҳ ва либос маҳрум; дар ҳоле ки дар ҳамон шаҳрҳо касоне ҳастанд, ки беш аз он чи дил метавонад орзу кунад, доранд, дар нозу неъмат зиндагӣ мекунанд ва пули худро ба хонаҳои боҳашамат ороёфта, ба зебу зинати шахсӣ, ё бадтар аз он, барои қонеъ гардондани шаҳватҳои ҳассонӣ, барои машрубот, тамоку ва чизҳои дигаре сарф мекунанд, ки қувваҳои майнаро вайрон мекунанд, ақлро аз тавозун мебароранд ва рӯҳро паст месозанд. Фарёдҳои инсонияти гурусна пеши Худо боло меравад, дар ҳоле ки одамон бо ҳар навъи ситам ва истисмор сарватҳои азимро ҷамъ мекунанд.»

> «Дар мавсими шаб ман даъват шудам, ки биноҳоеро бубинам, ки ошёна бар ошёна ба сӯи осмон қомат меафроштанд. Ин биноҳо бо кафолати оташногузар буданашон пешкаш мешуданд, ва онҳо барои ҷалол додани соҳибон ва бинокоронашон барпо гардида буданд. Ин биноҳо баландтару боз ҳам баландтар боло мерафтанд, ва дар онҳо гаронбаҳотарин мавод истифода мешуд. Онҳое ки ин биноҳо ба онҳо тааллуқ доштанд, аз худ намепурсиданд: “Чӣ гуна мо метавонем Худоро ба беҳтарин тарз ҷалол диҳем?” Худованд дар андешаҳои онҳо набуд.»

> «Ҳангоме ки ин биноҳои муҳташам қомат меафрохтанд, соҳибонашон бо такаббури пур аз шӯҳратпарастӣ шодӣ мекарданд, ки барои қонеъ гардондани нафси худ ва барангехтани ҳасади ҳамсоягонашон пул доранд. Қисми зиёди он пуле, ки онҳо ба ин тарз сарф мекарданд, тавассути зулму ситам, тавассути фишурдану азият додани камбағалон ба даст оварда шуда буд. Онҳо фаромӯш карданд, ки дар осмон барои ҳар як муомилаи тиҷоратӣ ҳисоб нигоҳ дошта мешавад; ҳар як муомилаи ноодилона, ҳар як амали фиребкорона, дар он ҷо сабт шудааст. Замоне меояд, ки одамон дар фиреб ва гарданкашии худ ба ҳадде хоҳанд расид, ки Худованд дигар иҷозат нахоҳад дод аз он бигзаранд, ва хоҳанд донист, ки барои сабри Яҳува ҳадде ҳаст.»

> «Манзарае, ки баъдан пеши назарам гузашт, бонги хатар аз сӯхтор буд. Одамон ба биноҳои баланд ва ба гумони худ оташногир менигаристанд ва мегуфтанд: “Онҳо комилан бехатаранд.” Аммо ин биноҳо чунон фурӯ бурда шуданд, гӯё аз қатрон сохта шуда бошанд. Мошинҳои оташнишонӣ наметавонистанд барои боздоштани харобӣ ҳеҷ коре анҷом диҳанд. Оташнишонҳо натавонистанд он мошинҳоро ба кор дароранд». Testimonies, volume 9, 12, 13.

Back to Articles