Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-Four

Китоби Дониёл — Рақами яксаду чилу чор

The Prophetic Significance of the Collapse of the Democratic Party in the United States

Аҳамияти нубувватии фурӯпошии Ҳизби Демократ дар Иёлоти Муттаҳидаи Амрико

Author

Jeff Pippenger

Published

March 18, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The collapse of the Democratic party in the United States is a specific subject of biblical prophecy. It is one of the prophetic characteristics associated with the eighth and last president of the United States. It is associated with the prophetic dynamics of making the eighth president, who is of the seven, the head of the image of the beast. The image of the beast in the world is twofold, yet threefold. It is twofold in that it represents a combination of Church and State, but its threefold, for it is made up of ten kings (statecraft), that is directed by the premier king (churchcraft). That beast is ridden upon and reigned over by one head, that is the eighth head, that is of the seven.

Фурӯпошии ҳизби Демократӣ дар Иёлоти Муттаҳида мавзӯи мушаххаси пешгӯии Китоби Муқаддас аст. Он яке аз хусусиятҳои пешгӯишавандаест, ки бо президенти ҳаштум ва охирини Иёлоти Муттаҳида алоқаманд аст. Он бо равандҳои пешгӯишавандаи ба сари тасвири ҳайвони ваҳшӣ гардонидани президенти ҳаштум, ки аз ҷумлаи ҳафт аст, иртибот дорад. Тасвири ҳайвони ваҳшӣ дар ҷаҳон дуҷанба аст, вале ҳамзамон сегона низ ҳаст. Он аз он ҷиҳат дуҷанба аст, ки иттиҳоди Калисо ва Давлатро ифода мекунад, аммо аз он ҷиҳат сегона аст, ки аз даҳ подшоҳ (ҳунари давлатдорӣ) таркиб ёфтааст, ки онҳоро подшоҳи аввалиндараҷа (ҳунари калисодорӣ) роҳнамоӣ мекунад. Он ҳайвонро як сар савор мешавад ва бар он ҳукм меронад, ва он сари ҳаштум аст, ки аз ҷумлаи ҳафт мебошад.

The image of the beast in the United States is twofold, yet threefold. It is twofold in that it represents a combination of church and state, but its threefold, for it is made up with an apostate Republican horn (statecraft), that is directed by an apostate Protestant horn (churchcraft). That beast is ridden upon and reigned over by one head, that is the eighth head, which is of the seven.

Сурати ҳайвон дар Иёлоти Муттаҳида дуҷиҳата аст, вале ҳамзамон сеҷиҳата низ ҳаст. Он аз ин ҷиҳат дуҷиҳата аст, ки иттиҳоди калисо ва давлатро ифода мекунад; аммо аз ин ҷиҳат сеҷиҳата аст, ки аз шохи ҷумҳурихоҳи муртад (ҳунари давлатдорӣ) таркиб ёфтааст, ки онро шохи протестантии муртад (ҳунари калисодорӣ) роҳнамоӣ мекунад. Бар он ҳайвон як сар савор аст ва бар он ҳукм меронад, ва он ҳамон сари ҳаштум аст, ки аз ҷумлаи ҳафт аст.

The head, in either case, is a full-blown dictator. The environment where his dictatorship is clearly illustrated is the line of the history when the earth beast speaks as a dragon, for “speaking” is the primary characteristic of the earth beast. It spoke in 1776, 1789, 1798, 1863, 2001, 2021 and it is about to speak again when the image is fully formed at the soon-coming Sunday law.

Сар, дар ҳар ду ҳолат, як диктатори комили мутлақ аст. Муҳите, ки дар он диктатураи ӯ ба таври равшан тасвир мегардад, ҳамон хатти таърих аст, ки дар он ҳайвони заминӣ чун аждаҳо сухан мегӯяд, зеро «сухан гуфтан» хусусияти асосии ҳайвони заминӣ мебошад. Ӯ дар солҳои 1776, 1789, 1798, 1863, 2001, 2021 сухан гуфт ва боз ҳам ба зудӣ сухан хоҳад гуфт, вақте ки сурат дар қонуни якшанбеи наздикулвуқӯъ пурра ташаккул ёбад.

In the days of Paul, the mystery of iniquity, which was the papal power, was already at work, but it was being restrained by the dragon of pagan Rome. In 1798 and 1799, the dragon removed the man of sin from power, but in 1989, the pope of Rome defeated the dragon of the Soviet Union. The entire prophetic history, all the way to the end, portrays the papacy as in a warfare with the dragon. The pope of Rome is the despot who is to be lifted up as the head of the evil confederacy of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet in the last days. Sister White said “under one head, the papal power,” and the Psalmist also identifies the ten kings lifting up the eighth head, that is of the seven.

Дар рӯзҳои Павлус, сирри шарорат, ки ҳамон қудрати папагӣ буд, аллакай дар амал буд, вале онро аждаҳои Руми бутпараст бозмедошт. Дар солҳои 1798 ва 1799, аждаҳо одами гуноҳро аз қудрат дур кард, аммо дар соли 1989, папаи Рум аждаҳои Иттиҳоди Шӯравиро мағлуб намуд. Тамоми таърихи нубувватӣ, то ба охир, папагиро ҳамчун дар ҷанг бо аждаҳо тасвир мекунад. Папаи Рум ҳамон мустабидест, ки бояд дар айёми охир ҳамчун сари иттиҳоди шариронаи сеҷонибаи аждаҳо, ҳайвон ва набии козиб боло бурда шавад. Хоҳар Уайт гуфтааст: «зери як сар, қудрати папагӣ», ва Забурнавис низ он даҳ подшоҳро муайян мекунад, ки сари ҳаштумро, ки аз ҷумлаи ҳафт аст, боло мебардоранд.

> For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. Psalms 83:2–4.

> Зеро, инак, душманони Ту шӯриш бардоштаанд; ва онҳое ки аз Ту нафрат доранд, сар бардоштаанд. Онҳо бар зидди қавми Ту машварати маккорона кардаанд, ва бар зидди маҳбубони ниҳонии Ту машварат оростаанд. Онҳо гуфтаанд: «Биёед, ва онҳоро аз миллат будан маҳв кунем, то ки номи Исроил дигар ба ёд оварда нашавад». Забур 83:2–4.

When the United States forms an image of the beast, it will be threefold in nature, and also twofold. It will be a twofold combination of churchcraft and statecraft, but that political system will be reigned over by one head. The eighth president will reign over and ride the image of the beast. The eighth president, who is of the seven previous presidents, is the last president of “the sixth” kingdom of Bible prophecy, and he received his deadly wound as “the sixth” president.

Вақте ки Иёлоти Муттаҳида сурати ҳайвонро ташкил медиҳад, он аз рӯи табиат сеҷиҳата хоҳад буд ва ҳамчунин дуҷиҳата. Он иттиҳоди дуҷиҳатаи ҳилагарии калисоӣ ва ҳунари давлатдорӣ хоҳад буд, аммо бар он низоми сиёсӣ як сар ҳукмронӣ хоҳад кард. Президенти ҳаштум бар сурати ҳайвон ҳукмронӣ карда, бар он савор хоҳад шуд. Президенти ҳаштум, ки аз ҷумлаи ҳафт президенти пешин аст, охирин президенти подшоҳии «шашум»-и нубуввати Китоби Муқаддас мебошад, ва ӯ ҳамчун президенти «шашум» захми марговари худро гирифта буд.

The prophetic man of sin has been in a war with the dragon for his entire history. Donald Trump is the rich king that stirred up the dragon of globalism, and he has been in a political, social and philosophical war with the dragon powers ever since he first announced his intent to run for president on June 16, 2015, at the Trump Tower in New York City, the very city where the Twin Towers came down on September 11, 2001, and the city where the Freedom Tower, that replaced the Twin Towers was dedicated on November 3, 2014.

Марди пешгӯишудаи гуноҳ дар тамоми таърихи худ бо аждаҳо дар ҷанг будааст. Доналд Трамп он подшоҳи сарватманд аст, ки аждаҳои ҷаҳонигароиро ба шӯр овард, ва аз ҳамон замоне ки бори аввал нияти худро барои номзад шудан ба мақоми президентӣ 16 июни соли 2015, дар Trump Tower дар шаҳри Ню-Йорк, эълон кард, пайваста дар ҷанги сиёсӣ, иҷтимоӣ ва фалсафӣ бо қувваҳои аждаҳо қарор доштааст; ҳамон шаҳре, ки дар он Бурҷҳои Дугона 11 сентябри соли 2001 фурӯ рехтанд, ва ҳамон шаҳре, ки дар он Freedom Tower, ки ҷойгузини Бурҷҳои Дугона гардид, 3 ноябри соли 2014 расман ифтитоҳ ёфт.

At the soon coming Sunday law, the marriage between Christ and the one hundred and forty-four thousand is consummated, and the fornication between the whore of Rome and the kings of the earth is consummated in a counterfeit marriage. At that Sunday law the twins from the garden of Eden are both lifted up, and also simultaneously attacked by a counterfeit. Those twin institutions are marriage and the seventh-day Sabbath.

Дар қонуни якшанбеи ба наздикӣ оянда, издивоҷи байни Масеҳ ва яксаду чилу чаҳор ҳазор ба камол мерасад, ва зинои байни фоҳишаи Рум ва подшоҳони замин дар издивоҷи қалбакӣ ба анҷом мерасад. Дар он қонуни якшанбе, он дугоник аз боғи Адан ҳар ду боло бардошта мешаванд, ва ҳамзамон аз ҷониби як тақлиди қалбакӣ мавриди ҳамла қарор мегиранд. Он ду муассисаи дугоник издивоҷ ва шанбеи рӯзи ҳафтум мебошанд.

> “When the Pharisees afterward questioned Him concerning the lawfulness of divorce, Jesus pointed His hearers back to the marriage institution as ordained at creation. ‘Because of the hardness of your hearts,’ He said, Moses ‘suffered you to put away your wives: but from the beginning it was not so.’ Matthew 19:8. He referred them to the blessed days of Eden, when God pronounced all things ‘very good.’ Then marriage and the Sabbath had their origin, twin institutions for the glory of God in the benefit of humanity. Then, as the Creator joined the hands of the holy pair in wedlock, saying, A man shall ‘leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one’ (Genesis 2:24), He enunciated the law of marriage for all the children of Adam to the close of time. That which the Eternal Father Himself had pronounced good was the law of highest blessing and development for man.” Thoughts From the Mount of Blessings, 63.

> «Ҳангоме ки фарисиён баъдтар Ӯро дар бораи ҷоиз будани талоқ пурсон шуданд, Исо шунавандагони Худро ба ниҳоди издивоҷ, чунон ки ҳангоми офариниш муқаррар гардида буд, бозгардонд. Ӯ гуфт: “Ба сабаби сахтдилии дилҳои шумо” Мусо “ба шумо иҷозат дод, ки занҳои худро талоқ диҳед; вале аз ибтидо чунин набуд.” Матто 19:8. Ӯ онҳоро ба рӯзҳои мубораки Адан ишора кард, вақте ки Худо бар ҳамаи чизҳо ҳукм кард, ки “басо некӯ” буданд. Он гоҳ издивоҷ ва шанбе пайдоиши худро гирифтанд — ду ниҳоди ҳамзод барои ҷалоли Худо ва ба манфиати башарият. Он гоҳ, вақте ки Офаридгор дастҳои он ҷуфти муқаддасро дар ақди никоҳ ба ҳам пайваст ва гуфт, ки мард “падар ва модари худро тарк карда, ба зани худ хоҳад пайваст; ва ҳар ду як тан хоҳанд шуд” (Ҳастӣ 2:24), Ӯ қонуни издивоҷро барои ҳамаи фарзандони Одам то анҷоми замон эълон кард. Он чизе ки Худи Падари Азалӣ некӯ эълон намуда буд, қонуни олии баракат ва рушди инсон буд». Thoughts From the Mount of Blessings, 63.

The threefold union where apostate Protestantism, spiritualism and Catholicism join hands at the Sunday law is a counterfeit of the marriage in Eden where “the Creator joined the hands of the holy pair in wedlock.” At the Sunday law the twin institutions of Marriage and the Sabbath, are lifted up, and simultaneously desecrated. The history of the sealing began when the Twin Towers came down, and that history ends when the twin institutions of Marriage and the Sabbath are lifted up. In the midst of that history the Freedom Tower was dedicated in 2014, and Trump’s stirring up of globalism began at the Trump Tower in 2015.

Иттиҳоди сегонае, ки дар он протестантизми муртад, рӯҳонигарӣ ва католикизм дар қонуни якшанбе даст ба ҳам медиҳанд, як сохтакории он ақди никоҳ дар Адан аст, ки дар он «Офаридгор дасти он ҷуфти муқаддасро дар пайванди никоҳ ба ҳам пайваст». Дар қонуни якшанбе ду ниҳоди ҳамто — Никоҳ ва Шанбе — боло бардошта мешаванд ва ҳамзамон беҳурмат мегарданд. Таърихи муҳргузорӣ замоне оғоз ёфт, ки Бурҷҳои Дугона фурӯ рехтанд, ва он таърих замоне ба анҷом мерасад, ки ду ниҳоди ҳамто — Никоҳ ва Шанбе — боло бардошта шаванд. Дар миёни он таърих Бурҷи Озодӣ дар соли 2014 бахшида шуд, ва барангехтани ҷаҳонишавӣ аз ҷониби Трамп дар соли 2015 аз Бурҷи Трамп оғоз гардид.

The Twin Towers were brought down as a rebuke of the globalists’ love of money, and the Freedom Tower is a representation of Nimrod’s rebellion against the God of Heaven and the judgment He had brought with the flood, just as the Freedom Tower is a symbol against God’s judgment of September 11, 2001.

Бурҷҳои дугона ҳамчун сарзанише бар зидди муҳаббати пулпарастонаи ҷаҳонигароён фурӯ рехта шуданд, ва Бурҷи Озодӣ таҷассуме аз исёни Нимрӯд бар зидди Худои Осмон ва ҳукме аст, ки Ӯ бо тӯфон оварда буд, ҳамон гуна ки Бурҷи Озодӣ рамзе бар зидди ҳукми Худо аз 11 сентябри соли 2001 мебошад.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> «Рӯзе, вақте ки ман дар шаҳри Ню-Йорк будам, дар фасли шаб ман даъват шудам, ки биноҳоеро бубинам, ки ошёна бар ошёна сӯйи осмон боло мерафтанд. Ба ин биноҳо кафолат дода мешуд, ки аз оташ эминанд, ва онҳо барои ҷалоли соҳибон ва бинокорони худ барпо карда мешуданд. Ин биноҳо ҳар чи болотар ва боз ҳам болотар қомат меафрохтанд, ва дар онҳо гаронбаҳотарин мавод ба кор бурда мешуд. Онҳое ки ин биноҳо ба онҳо тааллуқ доштанд, аз худ намепурсиданд: “Чӣ гуна мо метавонем Худоро беҳтарини ҷалол диҳем?” Худованд дар андешаҳои онҳо набуд.»

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> «Ман фикр кардам: “Эй кош, онҳое ки чунин воситаҳои худро сарф менамоянд, метавонистанд роҳи худро ҳамон гуна бубинанд, ки Худо онро мебинад! Онҳо биноҳои бошукӯҳ барпо месозанд, вале банақшагирӣ ва тадбирҷӯии онҳо дар назари Ҳокими коинот чӣ қадар аблаҳона аст. Онҳо бо тамоми қувваҳои дил ва ақл намеомӯзанд, ки чӣ гуна метавонанд Худоро ҷалол диҳанд. Онҳо аз назар дур кардаанд ҳаминро — вазифаи аввалини инсон.”»

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.” Testimonies, volume 9, 12.

> «Ҳангоме ки ин биноҳои бошукӯҳ қомат меафрохтанд, соҳибонашон бо ғурури пур аз такаббур шодӣ мекарданд, ки маблағе доранд, то онро барои қонеъ гардондани нафси худ ва барангехтани ҳасади ҳамсоягонашон ба кор баранд. Қисми зиёди он маблағе, ки онҳо ба ин тарз сарф мекарданд, тавассути ситам, тавассути фишор овардан бар камбағалон ба даст оварда шуда буд. Онҳо фаромӯш карданд, ки дар осмон ҳисоби ҳар муомилаи тиҷоратӣ нигоҳ дошта мешавад; ҳар додугирифти ноодилона, ҳар амали фиребкорона, дар он ҷо сабт гардидааст. Замоне меояд, ки одамон дар фиреб ва гарданфарозии худ ба ҳадде хоҳанд расид, ки Худованд дигар ба онҳо иҷозати аз он гузаштан нахоҳад дод, ва онҳо хоҳанд омӯхт, ки барои таҳаммулпазирии Яҳува ҳадде вуҷуд дорад». Testimonies, volume 9, 12.

The rebellion represented by Nimrod’s tower was against God’s recent judgment of the Flood, and it typified the rebellion of the globalist bankers against the recent judgment of God. Freedom as defined in the globalist dictionary is quite contrary to biblical freedom. Freedom in the dictionary of the dragon is licentiousness, symbolized by the immorality of the French Revolution.

Исёни ба воситаи бурҷи Намруд ифодаёфта бар зидди ҳукми тозаи Худо — Тӯфон — буд, ва он исёни бонкдорони глобалистро бар зидди ҳукми тозаи Худо рамзӣ пешакӣ нишон медод. Озодӣ, чунон ки дар луғати глобалист муайян мешавад, тамоман мухолифи озодии Китоби Муқаддас аст. Озодӣ дар луғати аждаҳо фисқу фуҷур аст, ки бо бадахлоқии Инқилоби Фаронса рамзгузорӣ шудааст.

> “‘The great city’ in whose streets the witnesses are slain, and where their dead bodies lie, is ‘spiritually’ Egypt. Of all nations presented in Bible history, Egypt most boldly denied the existence of the living God and resisted His commands. No monarch ever ventured upon more open and highhanded rebellion against the authority of Heaven than did the king of Egypt. When the message was brought him by Moses, in the name of the Lord, Pharaoh proudly answered: ‘Who is Jehovah, that I should hearken unto His voice to let Israel go? I know not Jehovah, and moreover I will not let Israel go.’ Exodus 5:2, A.R.V. This is atheism, and the nation represented by Egypt would give voice to a similar denial of the claims of the living God and would manifest a like spirit of unbelief and defiance. ‘The great city’ is also compared, ‘spiritually,’ to Sodom. The corruption of Sodom in breaking the law of God was especially manifested in licentiousness. And this sin was also to be a pre-eminent characteristic of the nation that should fulfill the specifications of this scripture.

> «“Шаҳри бузург”, ки шоҳидон дар кӯчаҳои он кушта мешаванд ва ҷасадҳои онҳо дар он ҷо мехобанд, “ба таври рӯҳонӣ” Миср аст. Аз миёни ҳамаи халқҳое, ки дар таърихи Китоби Муқаддас зикр шудаанд, Миср аз ҳама ҷасуронатар вуҷуди Худои зиндаро инкор кард ва ба аҳкоми Ӯ муқовимат намуд. Ҳеҷ подшоҳе ҳаргиз ба ошкоротарин ва худсаронатарин исён бар зидди ҳокимияти Осмон ҷуръат накардааст, чунон ки подшоҳи Миср кард. Вақте ки паёмро Мусо ба номи Худованд ба ӯ расонид, фиръавн бо такаббур ҷавоб дод: “Худованд кист, ки ман ба овози Ӯ гӯш диҳам ва Исроилро раҳо кунам? Ман Худовандро намешиносам, ва низ Исроилро раҳо нахоҳам кард.” Хуруҷ 5:2, A.R.V. Ин аст бехудоӣ, ва халқе, ки бо Миср намояндагӣ мешавад, чунин инкори монанди даъвоҳои Худои зиндаро баён хоҳад кард ва рӯҳи монанди беимонӣ ва саркашӣ зоҳир хоҳад намуд. “Шаҳри бузург” ҳамчунин “ба таври рӯҳонӣ” ба Садӯм монанд карда мешавад. Фосиқии Садӯм дар шикастани қонуни Худо махсусан дар айёшӣ зоҳир мегардид. Ва ин гуноҳ низ мебоист хусусияти барҷастаи халқе бошад, ки мушаххасоти ин навиштаро ба амал меовард.»

> “According to the words of the prophet, then, a little before the year 1798 some power of satanic origin and character would rise to make war upon the Bible. And in the land where the testimony of God’s two witnesses should thus be silenced, there would be manifest the atheism of the Pharaoh and the licentiousness of Sodom.

> «Пас, мувофиқи суханони пайғамбар, андаке пеш аз соли 1798 қуввае бо аслу сиришти шайтонӣ бармехост, то бар зидди Китоби Муқаддас ҷанг кунад. Ва дар он замине ки шаҳодати ду шоҳиди Худо ба ин тарз хомӯш карда мешуд, бехудоӣ‑и фиръавн ва фисқу фуҷури Садӯм ошкор мегардид.

> “This prophecy has received a most exact and striking fulfillment in the history of France. During the Revolution, in 1793, ‘the world for the first time heard an assembly of men, born and educated in civilization, and assuming the right to govern one of the finest of the European nations, uplift their united voice to deny the most solemn truth which man’s soul receives, and renounce unanimously the belief and worship of a Deity.’—Sir Walter Scott, Life of Napoleon, vol. 1, ch. 17. . ..

> «Ин пешгӯйӣ дар таърихи Фаронса ба таври бисёр дақиқ ва шигифтангез иҷрои комил ёфтааст. Дар айёми Инқилоб, дар соли 1793, “ҷаҳон бори аввал шунид, ки маҷлисе аз одамон, ки дар доираи тамаддун таваллуд ёфта ва тарбия дида буданд, ва ҳаққи идора кардани яке аз беҳтарин миллатҳои Аврупоро ба худ нисбат медоданд, овози муттаҳиди худро баланд карданд, то муқаддастарин ҳақиқатеро, ки ҷони инсон қабул мекунад, инкор намоянд ва якдилона аз эътиқод ба Худо ва парастиши Ӯ даст кашанд.” —Сэр Уолтер Скотт, Life of Napoleon, ҷ. 1, б. 17....»

> “France presented also the characteristics which especially distinguished Sodom. During the Revolution there was manifest a state of moral debasement and corruption similar to that which brought destruction upon the cities of the plain. And the historian presents together the atheism and the licentiousness of France, as given in the prophecy: ‘Intimately connected with these laws affecting religion, was that which reduced the union of marriage—the most sacred engagement which human beings can form, and the permanence of which leads most strongly to the consolidation of society—to the state of a mere civil contract of a transitory character, which any two persons might engage in and cast loose at pleasure…. If fiends had set themselves to work to discover a mode of most effectually destroying whatever is venerable, graceful, or permanent in domestic life, and of obtaining at the same time an assurance that the mischief which it was their object to create should be perpetuated from one generation to another, they could not have invented a more effectual plan that the degradation of marriage…. Sophie Arnoult, an actress famous for the witty things she said, described the republican marriage as ‘the sacrament of adultery.’”—Scott, vol. 1, ch. 17.” The Great Controversy, 269, 270.

> «Фаронса ҳамчунин он хислатҳоеро зоҳир кард, ки махсусан Садӯмро фарқкунанда мегардониданд. Дар айёми Инқилоб ҳолате аз пастравии ахлоқӣ ва фасод ба таври ошкоро падидор буд, монанди он ки ҳалокатро бар шаҳрҳои ҳамворӣ овард. Ва муаррих беимонӣ ва фисқу фуҷури Фаронсаро, чунон ки дар пешгӯӣ омадааст, якҷо баён мекунад: «Бо он қонунҳое, ки ба дин таъсир мерасониданд, аз наздик иртибот дошт он қонуне, ки пайванди никоҳро — муқаддастарин аҳде, ки инсонҳо метавонанд бубанданд ва пойдории он аз ҳама бештар ба таҳкими ҷомеа меанҷомад, — ба ҳоли як қарордоди сирф шаҳрвандии дорои хусусияти муваққатӣ фурӯ овард, ки ҳар ду шахс метавонистанд онро бо ихтиёри худ бибанданд ва ҳар гоҳ бихоҳанд, барҳам диҳанд…. Агар девон худ ба ҷустуҷӯи роҳе бармехостанд, то ба муассиртарин шакл ҳар он чи дар зиндагии хонаводагӣ гиромӣ, зебо ва пойдор аст, нобуд созанд, ва ҳамзамон кафолате ба даст оранд, ки он фасоде, ки мақсади падид овардани он буд, аз як насл ба насли дигар идома ёбад, онҳо наметавонистанд нақшае муассиртар аз хорӣ бахшидани никоҳ ихтироъ намоянд…. Софи Арну, ҳунарпешае, ки ба суханони зарифонаи худ машҳур буд, никоҳи ҷумҳуриявиро «сакраменти зино» номид».—Scott, vol. 1, ch. 17.» «Муборизаи Азим», 269, 270.

The Freedom Tower in New York City that was dedicated in 2014, represents not only the rebellion of Nimrod’s tower, but it is also the symbol of the globalists definition of freedom, as manifested in the promotion of the licentious LGBTQ+ movement, that represents rebellion against God’s law. True freedom is just the opposite of what that tower represents, but a classic work of deception employed by the followers of the dragon, is to redefine words and phrases to produce incorrect conclusions. The dragon is the classic attorney, and he is the word-smith that twists language to produce wicked outcomes. But the true meaning of the word “freedom”, is not the freedom that is represented by the anarchy of Antifa, or the licentiousness symbolized by the revolution in France.

Манораи Озодӣ дар шаҳри Ню-Йорк, ки дар соли 2014 бахшида шуд, на танҳо исёни манораи Намрудро ифода мекунад, балки ҳамчунин рамзи таърифи озодии ҷаҳониёнгароён аст, чунон ки он дар тарғиби ҳаракати беҳаёи LGBTQ+ зоҳир мегардад, ки исён бар зидди шариати Худоро намояндагӣ мекунад. Озодии ҳақиқӣ комилан муқобили он чизест, ки он манора ифода мекунад, аммо як усули классикии фиреб, ки пайравони аждаҳо ба кор мебаранд, аз нав таъриф кардани калимаҳо ва ибораҳо барои ба вуҷуд овардани хулосаҳои нодуруст мебошад. Аждаҳо вакили классикӣ аст, ва ӯ ҳунарманди суханест, ки забонро таҳриф мекунад, то натиҷаҳои шарирона ба вуҷуд орад. Аммо маънои ҳақиқии калимаи «озодӣ» он озодӣ нест, ки бо бетартибии Antifa ё бо беҳаёгие, ки инқилоб дар Фаронса онро рамзӣ кардааст, ифода мешавад.

> “Every soul that refuses to give himself to God is under the control of another power. He is not his own. He may talk of freedom, but he is in the most abject slavery. He is not allowed to see the beauty of truth, for his mind is under the control of Satan. While he flatters himself that he is following the dictates of his own judgment, he obeys the will of the prince of darkness. Christ came to break the shackles of sin-slavery from the soul. ‘If the Son therefore shall make you free, ye shall be free indeed.’ ‘The law of the Spirit of life in Christ Jesus’ sets us ‘free from the law of sin and death.’ Romans 8:2.

> «Ҳар як ҷоне, ки худро ба Худо супурдан намехоҳад, зери ҳокимияти қувваи дигар қарор дорад. Ӯ аз они худ нест. Шояд аз озодӣ сухан гӯяд, аммо дар ғуломии пасттарин қарор дорад. Ба ӯ иҷозат дода намешавад, ки зебоии ростиро бубинад, зеро зеҳни ӯ зери назорати Шайтон аст. Дар ҳоле ки худро бо он тасаллӣ медиҳад, ки гӯё мувофиқи ҳукми андешаи худ амал мекунад, ӯ иродаи мири зулмотро итоат менамояд. Масеҳ омад, то занҷирҳои ғуломии гуноҳро аз ҷон бишканад. “Пас, агар Писар шуморо озод кунад, шумо дар ҳақиқат озод хоҳед буд.” “Қонуни Рӯҳи ҳаёт дар Исои Масеҳ” моро “аз қонуни гуноҳ ва мамот” озод мекунад. Румиён 8:2.»

> “In the work of redemption there is no compulsion. No external force is employed. Under the influence of the Spirit of God, man is left free to choose whom he will serve. In the change that takes place when the soul surrenders to Christ, there is the highest sense of freedom. The expulsion of sin is the act of the soul itself. True, we have no power to free ourselves from Satan’s control; but when we desire to be set free from sin, and in our great need cry out for a power out of and above ourselves, the powers of the soul are imbued with the divine energy of the Holy Spirit, and they obey the dictates of the will in fulfilling the will of God.” The Desire of Ages, 466.

> «Дар кори фидия ҳеҷ маҷбурият вуҷуд надорад. Ҳеҷ гуна қувваи беруна ба кор бурда намешавад. Зери таъсири Рӯҳи Худо, инсон озод гузошта мешавад, то интихоб кунад, ки ба кӣ хизмат хоҳад кард. Дар он тағйироте ки ҳангоми таслим шудани ҷон ба Масеҳ ба амал меояд, олитарин маънои озодӣ вуҷуд дорад. Берун рондани гуноҳ амали худи ҷон аст. Дуруст аст, ки мо ҳеҷ қудрате надорем, ки худро аз зери тасаллут ва назорати Шайтон озод кунем; аммо вақте ки мо орзу мекунем, ки аз гуноҳ озод гардем, ва дар ниёзи бузурги худ барои қудрате, ки берун аз мо ва болотар аз мост, фарёд мебардорем, қувваҳои ҷон аз неруи илоҳии Рӯҳулқудс саршор мегарданд, ва онҳо ба амрҳои ирода итоат мекунанд, то иродаи Худоро ба ҷо оваранд». Орзӯи асрҳо, 466.

The freedom represented by the Freedom Tower, was the licentiousness of the French Revolution and the rebellion of Nimrod. The very next year at the Trump Tower, the richest president since 1989 announced his candidacy that would stir up the globalists. That same year gay marriage was approved at the federal level in the United States, as it had been in the revolution in France when they changed marriage into “a mere civil contract of a transitory character.”

Озодие, ки онро Бурҷи Озодӣ таҷассум мекард, айшу бебандубории Инқилоби Фаронса ва исёни Нимруд буд. Соли баъдӣ, дар Бурҷи Трамп, сарватмандтарин президент аз соли 1989 инҷониб номзадии худро эълон кард, ки он ҷаҳонигароёнро ба шӯр меовард. Дар ҳамон сол никоҳи ҳамҷинсгароён дар Иёлоти Муттаҳида дар сатҳи федералӣ тасдиқ карда шуд, чунонки дар инқилоби Фаронса низ шуда буд, вақте ки онҳо никоҳро ба «танҳо як қарордоди шаҳрвандии дорои хусусияти муваққатӣ» табдил доданд.

The war between the dragon, and the richest president was initiated. The destruction of the Twin Towers by the touch of God’s power marked the beginning of the sealing time and the arrival of the bottomless pit beast of Islam. At the dedication of the Freedom Towers in the midst of that prophetic history, the arrival of the bottomless pit beast of Atheism is marked. Now, the fall of the twin institutions of Sabbath and marriage, that were set in place in the Garden of Eden, mark the conclusion of the sealing time and the arrival of the third, Catholic beast from the bottomless pit.

Ҷанг миёни аждаҳо ва сарватмандтарин президент оғоз гардид. Нобудшавии Бурҷҳои Дугона бо ламси қудрати Худо оғози вақти муҳргузорӣ ва омадани ҳайвони исломӣ аз вартаи беҳадро нишон дод. Ҳангоми бахшидани Бурҷҳои Озодӣ дар миёни он таърихи нубувватӣ, омадани ҳайвони атеизм аз вартаи беҳад ишора карда мешавад. Акнун суқути ду муассисаи шанбе ва издивоҷ, ки дар Боғи Адан барқарор шуда буданд, анҷоми вақти муҳргузорӣ ва омадани ҳайвони сеюм, яъне ҳайвони католикӣ, аз вартаи беҳадро нишон медиҳанд.

On November 3, 2020 Trump received a deadly political wound as the papacy received a deadly wound in 1798. The wound was delivered by literal France in 1798, and by spiritual France in 2020.

3 ноябри соли 2020 Трамп захми марговари сиёсӣ гирифт, чунон ки папство дар соли 1798 захми марговар гирифта буд. Ин захмро дар соли 1798 Фаронсаи айнӣ расонд, ва дар соли 2020 Фаронсаи рӯҳонӣ.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. Revelation 11:7, 8.

> Ва ҳангоме ки шаҳодати худро ба анҷом расонанд, он ҳайвоне ки аз вартаи беҳад поён мебарояд, бар зидди онҳо ҷанг хоҳад кард, ва бар онҳо ғолиб хоҳад омад, ва онҳоро хоҳад кушт. Ва ҷасадҳои мурдаи онҳо дар кӯчаи он шаҳри бузург хоҳад афтод, ки ба маънои рӯҳонӣ Садӯм ва Миср номида мешавад, ҳамон ҷое ки Худованди мо низ маслуб гардида буд. Ваҳй 11:7, 8.

In The Great Controversy, Sister White identifies France as “the great city where our Lord was crucified”.

Дар «Муборизаи Бузург», Хоҳар Уайт Фаронсаро «он шаҳри бузурге, ки Худованди мо дар он маслуб карда шуд» муайян месозад.

> “According to the words of the prophet, then, a little before the year 1798 some power of satanic origin and character would rise to make war upon the Bible. And in the land where the testimony of God’s two witnesses should thus be silenced, there would be manifest the atheism of the Pharaoh and the licentiousness of Sodom.” The Great Controversy, 270.

> «Пас, мувофиқи суханони пайғамбар, андаке пеш аз соли 1798 қуввае бо сарчашма ва хусусияти шайтонӣ бармехост, то бар зидди Китоби Муқаддас ҷанг кунад. Ва дар замине ки шаҳодати ду шоҳиди Худо ба ин тарз хомӯш карда мешуд, бехудоии Фиръавн ва фисқу фуҷури Садӯм зоҳир мегардид.» «Муборизаи Бузург», 270.

At the soon coming Sunday law in the United States the image of the beast will be fully formed, and those who have fully formed the image of Christ will be lifted up as God’s ensign. As an ensign they will uphold the seventh-day Sabbath, and represent Christ’s righteousness to the world. Christ’s righteousness is only accomplished by the combination of Divinity with humanity, and within this great truth, which is defined as a mystery, the institution of marriage is lifted up. The ensign represents the Sabbath and its twin institution of marriage.

Ҳангоми ба зудӣ ҷорӣ шудани қонуни якшанбе дар Иёлоти Муттаҳида, сурати ҳайвон ба таври комил шакл хоҳад гирифт, ва онҳое ки сурати Масеҳро ба таври комил шакл додаанд, ҳамчун байрақи Худо боло бардошта хоҳанд шуд. Ҳамчун байрақ, онҳо шанбеи рӯзи ҳафтумро ҳимоят хоҳанд кард ва адолати Масеҳро ба ҷаҳон муаррифӣ хоҳанд намуд. Адолати Масеҳ танҳо тавассути пайваст шудани Илоҳият бо инсоният ба анҷом мерасад, ва дар дохили ин ҳақиқати бузург, ки ҳамчун асрор муайян шудааст, муассисаи издивоҷ боло бурда мешавад. Байрақ шанберо ва муассисаи ҳамтои он, яъне издивоҷро, намояндагӣ мекунад.

> For the husband is the head of the wife, even as Christ is the head of the church: and he is the saviour of the body. Therefore as the church is subject unto Christ, so let the wives be to their own husbands in everything. Husbands, love your wives, even as Christ also loved the church, and gave himself for it; That he might sanctify and cleanse it with the washing of water by the word, That he might present it to himself a glorious church, not having spot, or wrinkle, or any such thing; but that it should be holy and without blemish. So ought men to love their wives as their own bodies. He that loveth his wife loveth himself. For no man ever yet hated his own flesh; but nourisheth and cherisheth it, even as the Lord the church: For we are members of his body, of his flesh, and of his bones. For this cause shall a man leave his father and mother, and shall be joined unto his wife, and they two shall be one flesh. This is a great mystery: but I speak concerning Christ and the church. Ephesians 5:23–32.

> Зеро шавҳар сари зан аст, чунон ки Масеҳ сари калисо аст; ва Ӯ Наҷотдиҳандаи бадан мебошад. Пас, ҳамон тавре ки калисо ба Масеҳ итоат мекунад, занон низ бояд дар ҳар чиз ба шавҳарони худ итоат намоянд. Эй шавҳарон, занони худро дӯст доред, чунон ки Масеҳ низ калисоро дӯст дошт ва Худро барои он таслим намуд, то онро муқаддас гардонад ва бо шустани об ба воситаи калом пок созад, то онро назди Худ ҳамчун калисои пурҷалол тақдим намояд, ки на доғе дошта бошад, на чин, ва на чизе монанди ин, балки муқаддас ва беайб бошад. Ҳамин тавр мардон низ бояд занони худро мисли бадани худ дӯст доранд. Касе ки зани худро дӯст медорад, худро дӯст медорад. Зеро ҳеҷ кас ҳаргиз ҷисми худро бад надидааст, балки онро мехӯронад ва парвариш мекунад, чунон ки Худованд калисоро; зеро мо аъзои бадани Ӯ ҳастем, аз гӯшти Ӯ ва аз устухонҳои Ӯ. Аз ин сабаб одам падару модари худро тарк карда, ба зани худ хоҳад пайваст, ва он ду як тан хоҳанд шуд. Ин сирри бузург аст; лекин ман дар бораи Масеҳ ва калисо сухан мегӯям. Эфсӯсиён 5:23–32.

The ensign is a symbol of the twin institutions of the Sabbath and Marriage, and the marriage represents the combination of Divinity with humanity. The mystery of that marriage represents His church, which is His temple.

Нишон рамзи ду муассисаи ҷуфти Шанбе ва Никоҳ аст, ва никоҳ иттиҳоди Илоҳиятро бо башарият ифода мекунад. Сирри он никоҳ калисои Ӯро ифода менамояд, ки маъбади Ӯст.

> “The tower was a symbol of the temple.” The Desire of Ages, 596.

> «Манора рамзи маъбад буд». Орзӯи Асол, 596.

At the beginning of the sealing time the Twin Towers came down, in the middle of the sealing time, two “towers” representing the process of separating two classes (for both horns), were identified, and at the end of the sealing time, the Twin Towers of God’s temple and Sabbath will be lifted up as an ensign to the Gentiles.

Дар оғози замони мӯҳргузорӣ Бурҷҳои Дугона фурӯ рехтанд; дар миёнаи замони мӯҳргузорӣ, ду «бурҷ», ки раванди ҷудо кардани ду табақаро (барои ҳар ду шох) намояндагӣ мекарданд, муайян гардиданд; ва дар анҷоми замони мӯҳргузорӣ, Бурҷҳои Дугонаи маъбади Худо ва шанбеи Ӯ ҳамчун парчаме барои халқҳо барафрошта хоҳанд шуд.

We will continue this study in the next article.

Мо ин омӯзишро дар мақолаи навбатӣ идома хоҳем дод.

> For the day of the Lord of hosts shall be upon every one that is proud and lofty, and upon every one that is lifted up; and he shall be brought low: And upon all the cedars of Lebanon, that are high and lifted up, and upon all the oaks of Bashan, And upon all the high mountains, and upon all the hills that are lifted up, And upon every high tower, and upon every fenced wall, And upon all the ships of Tarshish, and upon all pleasant pictures. And the loftiness of man shall be bowed down, and the haughtiness of men shall be made low: and the Lord alone shall be exalted in that day. And the idols he shall utterly abolish. And they shall go into the holes of the rocks, and into the caves of the earth, for fear of the Lord, and for the glory of his majesty, when he ariseth to shake terribly the earth. In that day a man shall cast his idols of silver, and his idols of gold, which they made each one for himself to worship, to the moles and to the bats; To go into the clefts of the ragged rocks, for fear of the Lord, and for the glory of his majesty, when he ariseth to shake terribly the earth. Cease ye from man, whose breath is in his nostrils: for wherein is he to be accounted of? Isaiah 2:12–22.

> Зеро ки рӯзи Худованди лашкарҳо бар ҳар як мағруру сарбаланд, ва бар ҳар як боло бардошташуда хоҳад омад; ва ӯ паст карда хоҳад шуд. Ва бар ҳамаи арзҳои Лубнон, ки баланд ва боло бардошта шудаанд, ва бар ҳамаи булутҳои Бошон, Ва бар ҳамаи кӯҳҳои баланд, ва бар ҳамаи теппаҳои боло бардошта, Ва бар ҳар бурҷи баланд, ва бар ҳар девори истеҳкомшуда, Ва бар ҳамаи киштиҳои Таршиш, ва бар ҳамаи суратҳои хушнамо. Ва сарбаландии инсон хам хоҳад шуд, ва такаббури одамон паст карда хоҳад шуд; ва танҳо Худованд дар он рӯз сарафроз хоҳад буд. Ва бутҳоро Ӯ тамоман аз миён хоҳад бурд. Ва онҳо ба шикофҳои сахраҳо ва ба ғорҳои замин хоҳанд даромад, аз тарси Худованд ва аз ҷалоли азамати Ӯ, ҳангоме ки Ӯ бархезад, то заминро ба сахтӣ биларзонад. Дар он рӯз одам бутҳои нуқрагини худ ва бутҳои тиллоии худро, ки ҳар яке барои саҷда кардан ба онҳо барои худ сохта буд, ба мушҳои кӯр ва ба кӯршабпаракон хоҳад партофт; То ба шикофҳои сахраҳои пора-пора дарояд, аз тарси Худованд ва аз ҷалоли азамати Ӯ, ҳангоме ки Ӯ бархезад, то заминро ба сахтӣ биларзонад. Аз инсон, ки нафасаш дар бинии ӯст, даст кашед; зеро ӯро ба чӣ метавон эътибор кард? Ишаъё 2:12–22.

> My goodness, and my fortress; my high tower, and my deliverer; my shield, and he in whom I trust; who subdueth my people under me. Psalms 144:2.

> Некӯии ман ва қалъаи ман; бурҷи баланди ман ва наҷотдиҳандаи ман; сипари ман ва Ӯ, ки бар Ӯ таваккал мекунам; Он ки қавми маро зери дасти ман мутеъ мегардонад. Забур 144:2.

Back to Articles