Article

# Китоби Дониёл — яксаду наваду чорум

Акси садои Маккабиён: Ғалабаи Трамп ва роҳи нубувватӣ ба сӯи ҳайкали ваҳшӣ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 24, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Хатте, ки онро Маккабиён намояндагӣ мекарданд (бо шинохтани протестантизми муртад дар Иёлоти Муттаҳида), шӯриши худро бар зидди дини юнонӣ дар Мӯдеин, дар соли 167 то милод, оғоз намуданд. Маккабиён дар он ҷо бар кӯшишҳои Антиох Эпифанес, ки мехост дини юнониро бар яҳудиён таҳмил кунад, ғолиб омаданд ва ҳамчунин пешвои яҳудиёнро, ки бо Антиох ҳамкорӣ мекард, ба қатл расониданд. Пас, Байден дар интихоботи соли 2024 ба воситаи блоки овоздиҳандагоне, ки бо номи «Рости мазҳабӣ» маъруф аст, шикаст мехӯрад. Ин таърих пирӯзии интихоботи соли 2024-ро чунин тавсиф мекунад: протестантизми муртад на танҳо бар ҷумҳурихоҳони глобалисте, ки RINO номида мешаванд, балки ҳамчунин бар кӯшишҳои демократҳои атеист, ки мехоҳанд дини «воукизм»-ро бар миллат таҳмил кунанд, ғолиб меояд.

Ҷанги рӯҳонии дохилӣ, ки бо хати Маккабиён ифода шудааст, дар соли 2015 оғоз ёфт, вақте ки президенти сарватманд қудратҳои аждаҳои глобализмро ба ҳаракат овард, ва кори аждаҳо дар куштани ду шоҳид мурофиаҳои Пелосиро дар бораи 6 январи соли 2021 дар бар мегирифт. Модеин ва шӯриши Маккабиён пирӯзии ояндаи протестантизми муртадро дар 5 ноябри соли 2024 муайян мекунад. Маросими савгандёдкунии 20 январи соли 2025 бо соли 164 то милод намунасозӣ шуда буд, ки бозбахшидани маъбади дуюмро ифода мекард, ва маҳз дар ҳамон сол (164 то милод) Антиох Эпифан вафот кард. Антиох ҳизби демократ ва шарикони глобалистии онҳоро, ки худро ҷумҳурихоҳ меноманд, ифода мекунад, ҳарчанд онҳо аз ҷумҳурихоҳони MAGA бештар нестанд, чунон ки духтар писар бошад.

Муборизаи сиёсие, ки дар оятҳои сенздаҳум то понздаҳум тасвир шудааст ва бо Ҷанги Паниум ба анҷом мерасад, ба таври мувозӣ бо муборизаи динӣ дар он таърих миёни вокеизм ва протестантизми муртад ҷараён меёбад. Пас аз маросими савгандёдкунии Трамп дар соли 2025, ки бо таҷдиди тақдиси маъбади дуюм дар соли 164 то милод рамзгузорӣ шудааст, ӯ баъдан ташаккули воқеии ҳайкали ҳайвонро оғоз хоҳад кард, бо он ки калисои протестантии муртадро бо ҳукумати ҷумҳурихоҳи муртади худ ба ҳам меоварад; ин бо иттиҳоди Рум ва Маккабиён аз соли 161 то милод то соли 158 то милод рамзгузорӣ шудааст. Трамп калисо ва давлатро дар як иттиҳод ба ҳам хоҳад овард, ки дар он унсури динӣ дар ихтиёр ва назорат қарор дорад. Дар таърихи нубувватӣ, ки дар он ҳайвони заминӣ ҳайкали ҳайвони католикиро шакл медиҳад, шохи ҷумҳурихоҳи муртад ва шохи протестантии муртад косаи замони имтиҳонии худро дар ҷониби нодурусти масъалаи ҳаёти ҷовидонӣ пур хоҳанд кард.

Аз маросими савгандёдкунӣ, ки бо поксозии дуюми маъбад дар соли 164 то милод намояндагӣ шудааст, кори ташаккул додани сурати ваҳшӣ оғоз меёбад, чунон ки онро иттиҳоди яҳудиён ва Рум аз соли 161 то милод то 158 то милод намояндагӣ мекунад. Трамп 5 ноябри соли 2024 (167 то милод) дубора интихоб хоҳад шуд ва дар маросими савгандёдкунии худ (164 то милод) ӯ президенти ҳаштум аз замони охир, аз соли 1989, хоҳад гашт. Бо ин амал ӯ ҳаштум хоҳад шуд, яъне аз ҷумлаи он ҳафт, ва ба ваҳшии папавӣ монандӣ хоҳад кард, ки ҳангоми шифо ёфтани захми марговараш дар қонуни якшанбе ба салтанати ҳаштуми нубуввати Китоби Муқаддас табдил меёбад. Маросими савгандёдкунии ӯро таҷдиди бахшидани маъбади дуюм аз ҷониби Маккабиён дар соли 164 то милод намояндагӣ мекард. Шӯриши Маккабиён се сол пештар дар шаҳри Мӯдаъин оғоз ёфт, ки маънояш «эътироз» аст ва пирӯзии интихоботии ӯро дар 5 ноябри соли 2024 нишон медиҳад.

Соли 164 пеш аз милод бахшидани дуввуми маъбади дуввум ба амал омад, ва ҳамин тавр савгандёдкунии дуввуми Трампро дар 20 январи соли 2025 ба таври рамзӣ пешнамоӣ мекунад. Дар он лаҳза ӯ расман президенти ҳаштум мегардад, ки аз ҷумлаи он ҳафт президентест, ки пеш аз ӯ буданд. Соли 164 пеш аз милод дар дини яҳудӣ ба нишони бахшидани дуввуми маъбади дуввум ёд мешавад.

Маросими савгандёдкунӣ он ҷое аст, ки Трамп ҳаштумин мегардад, яъне аз он ҳафт аст, ва аз ҳамон лаҳза мӯъҷизаҳои шайтонӣ ба вуқӯъ хоҳанд пайваст, ки кори шакл додани сурати ҳайвонро дастгирӣ мекунанд. Ҳашт рамзи сурати ҳайвони эҳёшуда аст, ва дар он нуқта шаклгирии сурат оғоз меёбад, чунонки соли 161 то милод онро ифода мекунад.

Ташаккули сурати ҳайвон нахуст дар Иёлоти Муттаҳида ба анҷом мерасад, ва сипас сурати ҳайвон бар тамоми ҷаҳон таҳмил карда мешавад. Дар оғози он ки Иёлоти Муттаҳида ҷаҳонро маҷбур месозад, то сурате барои ҳайвонро бипазирад, ки ҳам сухан хоҳад гуфт ва ҳам сабаб хоҳад шуд, ки ҳар қадаре ки сурати ҳайвонро саҷда накунанд, ба қатл расонда шаванд, Иёлоти Муттаҳида тоза қонуни якшанберо қабул карда, иттиҳоди сегонаеро ташкил карда хоҳад буд. Ҳангоми қонуни якшанбе, иттиҳоди сегона барқарор аст, ва вақти амалиёти шигифтангези Шайтон фаро расидааст, зеро Шайтон худро ба сурати Масеҳ вонамуд месозад ва мӯъҷизот ба амал меоварад, то ҷаҳонро водор кунад, ки сурати ҷаҳонии ҳайвон ва ибодати якшанберо бипазирад. Дар он лаҳза Трамп роҳбари даҳ подшоҳ мегардад.

Ҳамин тавр, савгандёдкунии Трамп ҳамчун подшоҳи олӣ бар даҳ подшоҳ, ки дар иттиҳоди сегона назди қонуни якшанбеи ба зудӣ оянда ба амал меояд, пешакӣ бо савгандёдкунии Трамп ҳамчун президенти ҳаштум, яъне аз миёни он ҳафт, дар 20 январи соли 2025 пешнамоиш ёфтааст. Дар қонуни якшанбе, ки ташаккули сурати ҳайвони ваҳширо дар Иёлоти Муттаҳида ба анҷом мерасонад, ҳайвони ваҳшии папагӣ низ ҳаштум мегардад, ки аз миёни он ҳафт аст. Пас, замони озмоиши сурати ҳайвони ваҳшӣ бо он оғоз меёбад, ки Трамп ҳаштуме мегардад, ки аз миёни он ҳафт аст, ва ҳангоме ки он давра ба анҷом мерасад, папагӣ низ ҳаштуме мегардад, ки аз миёни он ҳафт аст, зеро Алфа ва Омега анҷомро бо ибтидо нишон медиҳад.

Мӯъҷизаҳои шайтонӣ аз маросими савгандёдкунии Трамп оғоз меёбанд, вақте ки давраи ташаккули сурати ҳайвон оғоз мешавад, ва он амали аҷоибан коргузори Шайтонро нишон медиҳад, ки дар поёни давраи ташаккули сурати ҳайвон дар Иёлоти Муттаҳида оғоз меёбад. Савгандёдкунии Трамп оғози он давраро нишон медиҳад, ва савгандёдкунии ӯ ҳамчун подшоҳи аввалини даҳ подшоҳи Созмони Милали Муттаҳид анҷоми он давраро нишон медиҳад. Дар савгандёдкуниҳои ибтидоӣ ва анҷомӣ, ки ҳар ду ташаккули сурати ҳайвонро оғоз мекунанд, ин аввал дар Иёлоти Муттаҳида, ва сипас дар тамоми ҷаҳон аст.

Кори иттиҳод, ё наздикшавӣ бо Рум, ки аз соли 161 то 158 то милод рух дод, ин таърихро муайян месозад, ва он дар ояти шонздаҳум бо қонуни якшанбе ба анҷом мерасад. Кори ниҳоии барқарор намудани ҳукумате, ки сурати низоми папавиро инъикос мекунад, ҳамчун ташаккули сурати ҳайвони ваҳшӣ оғоз меёбад ва аз ҷониби Трамп пеш бурда мешавад, зеро ӯ некиҳои сиёсиеро, ки протестантҳои муртад дар пирӯзии сиёсии ӯ фароҳам оварданд, бозмегардонад.

Ин сохтори нубувватӣ бояд ба таърихи пинҳонии ояти чилум ҷой дода шавад. Таърихи пинҳонии ояти дуюм то ояти сеюми Дониёл боби ёздаҳ низ бояд бар он сохтор ҷой дода шавад. Таърихи нубувватии ду шоҳиди Ваҳй боби ёздаҳ низ бояд бар он сохтор ҷой дода шавад. Бо ба ҳам овардани ин се хат дар таърихи пинҳонии ояти чилум, Шери қабилаи Яҳудо он бахши нубуввати Дониёлро, ки то айёми охир муҳр шуда буд, аз муҳр мекушояд.

> Оё дар шаҳр карнай навохта мешавад, ва мардум наҳаросанд? Оё дар шаҳре мусибате воқеъ мешавад, ва Худованд онро накарда бошад? Ба яқин, Худованд Худо ҳеҷ коре намекунад, магар ин ки сирри Худро ба бандагони Худ, анбиё, ошкор месозад. Шер наъра задааст — кист, ки натарсад? Худованд Худо сухан гуфтааст — кист, ки нубувват накунад? Дар қасрҳои Ашдод ва дар қасрҳои замини Миср эълон кунед, ва бигӯед: Бар кӯҳҳои Сомария ҷамъ шавед, ва ошӯбҳои бузургро дар миёни он ва мазлумонро дар миёни он бубинед. Омӯс 3:6–9.

Паёме, ки муҳраш кушода шудааст ва дар дохили таърихи ниҳонии ояти чиҳилуми Дониёл ёздаҳ тасвир мегардад, ҳамон паёми мӯҳркунанда аст; ва Омӯс суоли риторикиро матраҳ мекунад дар бораи он ки карнайе дар шаҳре навохта шавад ва шере ғуррос занад; ва Омӯс ҷавобро медиҳад, вақте ки мегӯяд, ки Худо ҳеҷ коре намекунад, магар ин ки аввал онро ба бандагони Худ — анбиё — ошкор намояд. Ӯ ҳамчунин дарбар мегирад, ки паёми карнай, ки барои ба вуҷуд овардани тарси илоҳӣ таъйин шудааст, бадиро низ дар шаҳр муайян хоҳад кард ва мебоист дар Ашдӯд, Миср ва Сомария эълон гардад, ки ин таркиби сегонаи Бобили муосирро ифода мекунад. Паёми карнайи мӯҳркунанда бояд пеш аз воқеаҳое, ки дар паёми мӯҳркунанда тасвир шудаанд, ба тамоми ҷаҳон мавъиза карда мешуд. Паёми карнай, ки ҳамон паёми мӯҳркунанда аст, имзои «Ҳақиқат»-ро дар бар дорад, зеро замони мӯҳр бар се дамидани карнайи войи сеюм бино ёфтааст.

Карнай аввал оғози муҳргузориро дар 11 сентябри соли 2001 нишон дод, ва охирин анҷоми муҳргузориро дар қонуни якшанбеи наздикоянда ифода мекунад, ҳангоме ки дар замони заминларзаи бузург воҳи сеюм ногаҳон фаро мерасад. Садои миёна дар 7 октябри соли 2023 ба вуқуъ пайваст, вақте ки замини ҷалолманди қадимӣ аз ҳамлаи ногаҳонии Ислом, аз воҳи сеюм, зарба хӯрд; ҳамон гуна ки замини ҷалолманди муосир дар соли 2001 аз ҳамлаи ногаҳонии Ислом, аз воҳи сеюм, зарба дида буд, ва ҳамон гуна ки дар охирини он се садо дар қонуни якшанбеи наздикоянда хоҳад буд. Ҳамлаи ногаҳонии миёна бар замини ҷалолманди қадимӣ бар Исроили лафзӣ буд, ки рамзи исёне аст, ки Масеҳро ба салиб кашид.

Паёми карнаи Омӯс ба тамоми ҷаҳон паҳн карда хоҳад шуд, ва он кори интишори ин паём дар охири моҳи июли соли 2023 оғоз ёфт. Он гоҳ Шери сибти Яҳудо наъра зад, ва кист, ки натарсад, ва кист, ки он қадар ҷасур бошад, ки инкор намояд, ки воқеаҳои вобаста ба замони мӯҳргузории саду чиҳилу чор ҳазор ҳоло дар саросари кураи замин ошкор карда мешаванд? Ин мақолаҳо акнун дар зиёда аз яксаду бист кишвар, ба зиёда аз шаст забон ҳастанд ва онҳоро метавон ё хонд, ё шунид.

> Хушо ба ҳоли касе ки мехонад, ва онҳое ки суханони ин нубувватро мешунаванд, ва он чиро ки дар он навишта шудааст, риоят мекунанд; зеро вақт наздик аст. Ваҳй 1:3.

Вақте ки оташе, ки аз қурбонгоҳ гирифта шуда, бо дуоҳо ва бухур омехта буд, ҳангоми бардошта шудани мӯҳри ҳафтум ва ниҳоӣ бар замин афканда мешавад, овозҳо, раъдҳо, барқҳо ва заминларзаи бузурге ба вуҷуд омад. Ин заминларзаи бузург дар натиҷаи он ба амал меояд, ки паёми Нидои Нимашаб мисли оташ бар муқаддасоне, ки дар боби нӯҳуми Ҳизқиёл нола ва фиғон мекунанд, фурӯ рехта мешавад, ҳамон тавре ки оташ дар рӯзи Пантикост нозил шуд. Он оташ рамзи паёме буд, ки баъд аз он ба ҳар миллат, қабила, забон ва қавм бурда шуд, ҳамон тавре ки ин мақолаҳо ҳастанд. Он оташ рамзи қобилияти расонидани он паём ба забонҳои бисёр буд, ҳамон тавре ки ин мақолаҳо ҳастанд. Ин мақолаҳо пешакӣ муайян месозанд, ки чӣ рӯй доданист, зеро Худованд ҳеҷ коре намекунад, магар он ки аввал амалҳои Худро ба воситаи Каломи нубувватии Худ ошкор намояд.

> Эй осмонҳо, гӯш фаро диҳед, ва ман сухан хоҳам гуфт; ва ту, эй замин, каломҳои даҳони маро бишнав. Таълими ман мисли борон хоҳад чакид, сухани ман мисли шабнам хоҳад фурӯ рехт, мисли борони реза бар алафи нозук, ва мисли боронҳои сахт бар сабза: зеро ки номи Худовандро эълон хоҳам кард; бузургиро ба Худои мо нисбат диҳед. Ӯ Кӯҳпора аст, кори Ӯ комил аст; зеро ҳамаи роҳҳои Ӯ адолат аст; Худои ростӣ ва бе ҳеҷ ноинсофӣ, одил ва рост аст Ӯ. Онҳо худро фосид сохтаанд, доғи онҳо доғи фарзандони Ӯ нест; онҳо насли каҷрафтор ва каҷандешанд. Такрори Шариат 32:1–5.

«Таълимоти» борони охир ҳоло аз ҷониби Худованд нашр мегардад, ва таълимотҳое ки паёми Нидои Нимашаб–Борони Охирро ташкил медиҳанд, бар «номи Худованд» асос ёфтаанд. Номи Ӯ «Ҳақиқат» аст; Ӯ Палмонӣ, Шуморагари Аҷоиб аст, ва Ӯ Забоншиноси Аҷоиб аст; Ӯ Алфа ва Омега аст; Ӯ Писари Худо ва Писари Одам аст; Ӯ Саркоҳин аст; Ӯ Шери сибти Яҳудо аст; ва Ӯ Микоил фариштаи муқарраб аст. Ҳамаи ин номҳои Масеҳ қисми ҷудонашавандаи Ваҳйи Исои Масеҳ мебошанд, ки андаке пеш аз баста шудани муҳлати озмоиш кушода мешавад, ва онҳо қисми ҷудонашавандаи мақолаҳое мебошанд, ки аз охири моҳи июли соли 2023 дар саросари ҷаҳон нашр гардидаанд. «Ҳар кӣ гӯш дорад, бишнавад, ки Рӯҳ ба калисоҳо чӣ мегӯяд.»

Шери қабилаи Яҳудо, ки Ӯст Он касе, ки ғолиб омад ва ҳаққи боз кардани китоби бо ҳафт мӯҳр мӯҳршударо ба даст овард, ҳоло нидо мекунад, чунон ки дар 22 октябри соли 1844 нидо кард; кист, ки натарсад?

> Ва бо овози баланд нидо кард, чунон ки шер ғурриш мекунад; ва ҳангоме ки ӯ нидо кард, ҳафт раъд овозҳои худро баён намуданд. Ва ҳангоме ки ҳафт раъд овозҳои худро баён намуданд, ман мехостам бинависам; ва аз осмон овозе шунидам, ки ба ман мегуфт: «Он чизҳоеро, ки ҳафт раъд баён намуданд, мӯҳр намо ва онҳоро нанавис». Ваҳй 10:3, 4.

Таърихи муқаддасе, ки бо таърихи ниҳонии Дониёл ёздаҳ, ояти чил, мутобиқат мекунад, таърихи миллериён аст, дар иҷрошавии масали даҳ бокираи Матто бисту панҷ, ҳафт раъди Ваҳй боби даҳ, Ҳабаққуқ боби ду, ва Ҳизқиёл боби дувоздаҳ, оятҳои бисту як то бисту ҳашт. Таърихи онҳо дар вақти интиҳо, дар соли 1798, оғоз ёфт, ки он бо вақти интиҳо дар соли 1989 мутобиқат мекунад. Дар Ваҳй боби даҳ, ҳафт раъд овозҳои худро баён карданд, аммо Юҳанно аз навиштани он чи ҳафт раъд баён карда буданд, боздошта шуд. Расули Худо Павлус дар осмони сеюм чизҳоеро дид ва шунид, ки барои одамон навиштани онҳо ҷоиз набуд.

> Ҳавворӣ Павлус ҳанӯз дар ибтидои таҷрибаи масеҳии худ имкониятҳои махсусе дошт, то иродаи Худоро дар бораи пайравони Исо биёмӯзад. Ӯ «ба осмони сеюм рабуда шуд», «ба биҳишт даромад ва суханони баённопазиреро шунид, ки ба инсон ҷоиз нест онҳоро ба забон оварад». Худи ӯ эътироф мекард, ки «аз ҷониби Худованд» ба вай бисёр «рӯъёҳо ва ваҳйҳо» дода шудаанд. Фаҳмиши ӯ аз усулҳои ҳақиқати Инҷил бо фаҳмиши «бузургтарин ҳаввориён» баробар буд. 2 Қӯринтиён 12:2, 4, 1, 11. Ӯ дарки равшан ва комиле аз «паҳноӣ, дарозӣ, умқ ва баландӣ»-и «муҳаббати Масеҳ, ки аз маърифат болотар аст» дошт. Эфсӯсиён 3:18, 19.» Аъмоли Ҳаввориён, 469.

Ҳамаи анбиё рӯзҳои охирро муайян мекунанд, ва он чиро ки Юҳанно ҳангоми он ки ҳафт раъд овозҳои худро «садо доданд», шунид, ба ӯ манъ карда шуд, ки онро бинависад. Он чиро ки Павлус ҳангоми дар осмони сеюм буданаш мушоҳида кард, барои инсон ҷоиз набуд, ки онро «ба забон оварад». Ҳақиқате ки бо ҳафт раъд ифода ёфта буд, бояд мӯҳр карда мешуд, то он даме ки Шери қабилаи Яҳудо ихтиёр кунад, ки он ҳақиқатро боз кунад.

Он қисман ба хоҳар Уайт кушода шуд, зеро ӯ муайян кард, ки он «ҳодисаҳое, ки ба вуқӯъ хоҳанд пайваст»-ро дар таърихи паёмҳои фариштаи якум ва дуюм ифода мекунад, ва ҳамчунин ин ки он «ҳодисаҳои ояндаро, ки ба тартиби худ ошкор карда хоҳанд шуд» ифода менамояд. Он чи он вақт ошкор гардид, пешгӯие буд, ки бо «ҳодисаҳои оянда» алоқаманд буд. Ба ӯ ҳамчунин таълим дода шуд, ки мӯҳр задани ҳафт раъд ба воситаи мӯҳр задани китоби Дониёл тимсол шудааст.

> «Нури махсусе, ки ба Юҳанно дода шуд ва дар ҳафт раъд баён гардид, тасвире аз рӯйдодҳое буд, ки зери паёмҳои фариштаи якум ва дуюм ба вуқӯъ меомаданд....»

> «Пас аз он ки ин ҳафт раъд овозҳои худро бароварданд, ба Юҳанно амре меояд, чунон ки ба Дониёл дар бораи китоби кӯчак омада буд: “Он чизҳоеро, ки ҳафт раъд гуфтаанд, мӯҳр намо.” Инҳо ба воқеаҳои оянда тааллуқ доранд, ки дар навбати худ ошкор карда хоҳанд шуд». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, ҷилди 7, 971.

Фаҳмиш дар бораи он ки ҳафт раъд рамзест, ки методологияро исбот ва тасдиқ менамояд, дар вақти поён, ки соли 1989 оғоз ёфт, шинохта шуд. Пас аз 11 сентябри соли 2001, аҳамияти такроршавии ду ҳаракат ба ҳақиқати озмоишии ҳозира табдил ёфт.

Такрор ёфтани таърихи миллерчиён дар таърихи як саду чилу чаҳор ҳазор қоидаи асосие буд, ки дар ҳамон сана тасдиқ гардид, чунон ки қоидаи асосии миллерчиён 11 августи соли 1840 тасдиқ шуда буд. Барои миллерчиён, қоидаи асосӣ — ки як рӯз як солро ифода мекунад — 11 августи соли 1840 тасдиқ гардид; ва қоидаи асосие, ки муайян месозад, ки ҳамаи ҳаракатҳои ислоҳотӣ якдигарро намунавор таҷассум мекунанд, «хат бар хат», 11 сентябри соли 2001 тасдиқ гардид. Ҳафт раъд, ҳамчун шоҳиди он ҳақиқат, дар ҳамон вақт кушода шуданд.

Исо ҳамеша анҷоми чизеро бо ибтидои он тасвир мекунад, ва 11 сентябри соли 2001, ки оғози раванди муҳргузорӣ буд, анҷоми раванди муҳргузориро муайян менамояд. Шери қабилаи Яҳудо ҷанбаи дигари ҳафт раъдро кушод, вақте ки Ӯ дар моҳи июли соли 2023 ба зинда гардондани устухонҳои хушки мурда оғоз намуд, зеро ҳамон вақт Ӯ муайян кард, ки мувофиқи «Ҳақиқат», ҳафт раъд ҳамчунин ба таври рамзӣ таърихи Миллериро дар бар мегиранд: ноумедиҳои аввал ва охир, бо исёни Фарёди Нимашаб ҳамчун аломати миёна.

Бо ин кор Ӯ ошкор сохт, ки ҳафт раъд дар таърихи 18 июли соли 2020 то ба қонуни якшанбеи ба зудӣ фарорасанда такрор мегардад. Ноумедии 18 июли соли 2020, ки нахустин нишонаи роҳ аст, ва ноумедии қонуни якшанбеи ба зудӣ фарорасанда, ки охирини се нишонаи роҳи «Ҳақиқат» мебошад, ки ҳафт раъдро дар поёни замони мӯҳргузорӣ муайян месозанд, бо исёне муаррифӣ мешавад, ки ба бокирагони нодон нисбат дорад, онҳое ки паёми Шери қабилаи Яҳудоро, ки ҳоло ғурриш мекунад, рад менамоянд, дар ҳоле ки Ӯ паёми Худро мекушояд ва онро дар саросари сайёраи замин интишор медиҳад, зеро он паём паёми Фарёди Нисфишабии рӯзҳои охир аст.

Дар оғози замони муҳргузорӣ, 11 сентябри соли 2001, фариштаи Ваҳй боби ҳаждаҳум нозил шуд ва дар миёни чанд чиз, Ӯ фаҳмиши пурратари маънои ҳафт раъду барқро кушод. Он чи он вақт дар бораи ҳафт раъду барқ фаҳмида шуд, танҳо ин набуд, ки ҳаракатҳои ислоҳотӣ бо ҳам параллел мебошанд, балки ҳамчунин ин буд, ки вақте фаришта дар он нишонаи роҳии як ҳаракати ислоҳотӣ нозил мегардад, Ӯ қоидаи асосии нубувватии таърихи дахлдори онро тасдиқ хоҳад кард.

Фуруд омадани фариштаи Ваҳй, боби ҳаждаҳ, дар 11 сентябри соли 2001, усули борони охирро — «сатр бар сатр» — тасдиқ намуд, бо он ки нишон дод, ки ҳаракати ибтидоӣ (ё Алфа) ҳаракати анҷомӣ (ё Омега)-ро ба тасвир меовард. Дар поёни вақти муҳргузорӣ, Микоил фуруд омад, то устухонҳои хушки мурдагонро эҳё намояд, ки онҳоро он ду шоҳид намояндагӣ мекарданд, ки дар кӯчаи он шаҳри бузурги Садӯм ва Миср, ки дар он ҷо низ Худованди мо маслуб гардида буд, мурда буданд. Вақте ки Микоил мурдагонро боз ба ҳаёт даъват кард, Ӯ, ҳамчун Шери қабилаи Яҳудо, ошкор сохт, ки ҳафт раъд таърихи пинҳоне доштанд, ки фаротар аз ҳақиқатҳое буд, ки пештар дар бораи ҳафт раъд ошкор гардида буданд.

Ва ҳангоме ки Шери сибти Яҳудо он ҳақиқатро муҳркушоӣ кард, Ӯ онро дар дохили сохтори «Ҳақиқат» ҷой дод. Он гоҳ ошкор гардид, ки 18 июли соли 2020 ба 19 апрели соли 1844 мувозӣ буд, ва ҳар яке аз он аломатҳои роҳ бо муҳркушоии паёми Нидои Нимашаб пайравӣ мегардид, ки исёни бокираҳои аблаҳи ҳар як таърихи мувофиқро зоҳир менамуд. Ӯ ҳамчунин ин ҳақиқатро муҳркушоӣ кард, ки он паём монанди сунами дар саросари ҷаҳон паҳн хоҳад шуд, то даме ки ноумедии бузург ҳангоми ҷорӣ шудани қонуни якшанбе ба вуқуъ пайвандад.

Мо ин омӯзишро дар мақолаи навбатӣ идома хоҳем дод.

> Ва ба ман мегӯяд: «Суханони нубуввати ин китобро мӯҳр накун, зеро ки вақт наздик аст. Бигзор золим боз золимӣ кунад; ва палид боз палид бимонад; ва одил боз одилӣ намояд; ва муқаддас боз муқаддас бимонад. Ва инак, Ман ба зудӣ меоям; ва мукофоти Ман бо Ман аст, то ба ҳар кас мувофиқи аъмолаш бидиҳам. Ман Алфо ва Омего, ибтидо ва интиҳо, аввалин ва охирин ҳастам». Ваҳй 22:10–13.

Back to Articles