Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-Two

Китоби Дониёл — Саду чилу дуюм

The Formation of the Image of the Beast: A Prophetic Journey Unveiled

Ташаккули Сурати Ваҳш: Сафари Нубувватӣ Ошкор Мегардад

Author

Jeff Pippenger

Published

March 17, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The great test for the people of God that they must pass before they are sealed is the formation of the image of the beast. That formation occurs from September 11, 2001 unto the Sunday law in the United States. That prophetic period represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, and the period where every biblical vision finds its perfect fulfillment. In that period the true Protestant horn will be purified and for eternity reflect the image of Christ, for Christ is a Protestant.

Санҷиши бузурге, ки қавми Худо бояд пеш аз мӯҳр зада шудан аз он бигзаранд, ташаккули сурати ҳайвон аст. Он ташаккул аз 11 сентябри соли 2001 то қонуни якшанбе дар Иёлоти Муттаҳида ба вуқӯъ меояд. Он давраи набавӣ замони мӯҳр зада шудани яксаду чилу чаҳор ҳазорро ифода мекунад, ва он давраест, ки дар он ҳар рӯъёи китобӣ комилтарин иҷрошавии худро меёбад. Дар он давра шохи ҳақиқии протестантӣ пок хоҳад шуд ва то абад сурати Масеҳро инъикос хоҳад кард, зеро Масеҳ протестант аст.

> “Christ was a protestant. He protested against the formal worship of the Jewish nation, who rejected the counsel of God against themselves. He told them that they taught for doctrines the commandments of men, and that they were pretenders and hypocrites. Like whited sepulchers they were beautiful without, but within full of impurity and corruption. The Reformers date back to Christ and the apostles. They came out and separated themselves from a religion of forms and ceremonies. Luther and his followers did not invent the reformed religion. They simply accepted it as presented by Christ and the apostles. The Bible is presented to us as a sufficient guide; but the pope and his workers remove it from the people as if it were a curse, because it exposes their pretensions and rebukes their idolatry.” Review and Herald, June 1, 1886.

> «Масеҳ протестант буд. Ӯ бар зидди ибодати расмии қавми яҳуд, ки машварати Худоро бар зарари худ рад карда буданд, эътироз намуд. Ӯ ба онҳо гуфт, ки аҳкоми одамонро ба сурати таълимоти динӣ таълим медиҳанд ва худ вонамудгарон ва мунофиқонанд. Мисли қабрҳои сафедкардашуда, онҳо аз берун зебо буданд, вале дарун аз нопокӣ ва фасод пур буд. Таърихи Ислоҳгарон ба Масеҳ ва расулон мерасад. Онҳо берун омада, худро аз дини шаклҳо ва маросимҳо ҷудо карданд. Лютер ва пайравонаш дини ислоҳшударо ихтироъ накарданд. Онҳо танҳо онро, чунон ки аз ҷониби Масеҳ ва расулон пешниҳод шуда буд, қабул карданд. Китоби Муқаддас ба мо ҳамчун роҳнамои кофӣ пешниҳод шудааст; аммо папа ва коргузорони ӯ онро аз мардум дур месозанд, гӯё ки он лаънате бошад, зеро он вонамудҳои онҳоро фош мекунад ва бутпарастии онҳоро мазаммат менамояд». Review and Herald, June 1, 1886.

In the sealing time, the Protestant horn is purified and purged. In the same time period the apostate Republican horn joins with the apostate Protestants, thus forming a horn of power that is a combination of church and state. The two horns of the earth beast are then the image of the beast, and the image of Christ. The horn of apostasy is the twofold relation of a corrupt church with a corrupt state, and the horn of righteousness is the twofold relation of Divinity with humanity.

Дар вақти мӯҳргузорӣ, шохи протестантӣ пок ва покиза мегардад. Дар ҳамон давраи вақт шохи ҷумҳурихоҳи муртад бо протестантҳои муртад ҳамроҳ мешавад ва ба ин тариқ шохи қудратеро ташкил медиҳад, ки омезиши калисо ва давлат аст. Он гоҳ ду шохи ҳайвони заминӣ — тасвири ҳайвон ва тасвири Масеҳ мебошанд. Шохи иртидод муносибати дугонаи калисои фосид бо давлати фосид аст, ва шохи адолат муносибати дугонаи Улуҳият бо башарият мебошад.

The image of the beast is thereafter formed in the world, and it is a twofold beast represented by a State (the United Nations), that has accepted the apostate Protestantism of the earth beast as its leading head of ten heads. Upon that beast the woman, who is the mother of harlots, reigns over the beast of ten kings. The beast she rides upon is a combination of Church and State, as represented by Herod’s incestuous spiritual fornication with Herodias’ daughter Salome. And the relationship between the woman that reigns over the beast is also a combination of Church and State, with the whore of Rome’s unlawful relationship with the kings that make-up the world-wide beast, representing the United Nations. In the image of the beast that is forced upon the entire world every nation will be involved, all the corrupted powers will join together.

Пас аз он сурати ҳайвон дар ҷаҳон ташкил меёбад, ва он ҳайвони дугонаест, ки бо давлате (Созмони Милали Муттаҳид) намояндагӣ мешавад, ки протестантизми муртадонаи ҳайвони заминиро ҳамчун сари пешбари худ аз миёни даҳ сар пазируфтааст. Бар он ҳайвон зане, ки модари фоҳишаҳо мебошад, бар ҳайвони даҳ подшоҳ ҳукмронӣ мекунад. Ҳайвоне, ки ӯ бар он савор аст, иттиҳоди Калисо ва Давлат аст, чунон ки ин дар зинои рӯҳонии маҳрамонаи Ҳиродус бо Салӯме, духтари Ҳирӯдиё, намояндагӣ шудааст. Ва муносибати байни зане, ки бар ҳайвон ҳукм меронад, низ иттиҳоди Калисо ва Давлат аст, ки дар он муносибати ғайришаръии фоҳишаи Рум бо подшоҳоне, ки ҳайвони умумиҷаҳониро, яъне Созмони Милали Муттаҳидро, ташкил медиҳанд, намояндагӣ мешавад. Дар сурати ҳайвон, ки бар тамоми ҷаҳон маҷбуран таҳмил карда мешавад, ҳар як миллат ҷалб хоҳад шуд; ҳамаи қудратҳои фосидшуда бо ҳам муттаҳид хоҳанд гардид.

> “Revelation 17:13–14 quoted. ‘These have one mind.’ There will be a universal bond of union, one great harmony, a confederacy of Satan’s forces. ‘And shall give their power and strength unto the beast.’ Thus is manifested the same arbitrary, oppressive power against religious liberty, freedom to worship God according to the dictates of conscience, as was manifested by the papacy, when in the past it persecuted those who dared to refuse to conform with the religious rites and ceremonies of Romanism.

> «Ваҳй 17:13–14 иқтибос оварда шудааст. “Инҳо як фикр доранд.” Пайванди умумии ягонагӣ, як ҳамоҳангии бузург, иттиҳоди нерӯҳои шайтон ба вуҷуд хоҳад омад. “Ва қудрат ва тавоноии худро ба ҳайвони ваҳшӣ хоҳанд дод.” Ҳамин тавр, ҳамон қудрати худкома ва ситампеша бар зидди озодии динӣ, озодии ибодат намудани Худо мувофиқи амри виҷдон, зоҳир мегардад, чунонки папагӣ онро дар гузашта зоҳир карда буд, вақте ки он касонеро таъқиб менамуд, ки ҷуръат мекарданд аз мутобиқат ба русум ва маросимҳои динии католикияти румӣ сарпечӣ намоянд.»

> “In the warfare to be waged in the last days there will be united, in opposition to God’s people, all the corrupt powers that have apostatized from allegiance to the law of Jehovah. In this warfare the Sabbath of the fourth commandment will be the great point at issue; for in the Sabbath commandment the great Law-giver identifies Himself as the Creator of the heavens and the earth.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 8, 983.

> «Дар ҷанги рӯҳоние, ки дар рӯзҳои охир бурда хоҳад шуд, ҳамаи қувваҳои фасодзадае, ки аз садоқат ба шариати Яҳува рӯй гардондаанд, дар муқобили қавми Худо муттаҳид хоҳанд шуд. Дар ин мубориза шанбеи аҳкоми чорум нуқтаи бузурги баҳс хоҳад буд; зеро ки дар аҳкоми шанбе Қонунгузори Бузург Худро ҳамчун Офаридгори осмонҳо ва замин муаррифӣ менамояд». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 8, 983.

The fact that the rebellion associated with the world-wide image of the beast is “universal,” and represents “all the corrupt powers that have apostatized from allegiance to the law of Jehovah,” identifies that the formation of the image of the beast within the United States identifies a unification of all the corrupt powers that have apostatized. The Protestants of the United States apostatized when they rejected the first angel’s message in 1844, and Laodicean Adventism apostatized in 1863. Apostate Protestantism and Laodicean Adventism will form a “bond of union,” with the political factions within the horn of Republicanism, that are seduced by the false prophet, to give up half of their kingdom.

Далели он ки исёне, ки бо сурати умумиҷаҳонии ҳайвон вобаста аст, «ҳамагонӣ» мебошад ва «тамоми қувваҳои фасодзадаеро, ки аз садоқат ба шариати Яҳува муртад шудаанд» намояндагӣ мекунад, муайян месозад, ки ташаккули сурати ҳайвон дар дохили Иёлоти Муттаҳида муттаҳидшавии ҳамаи он қувваҳои фасодзадаеро, ки муртад шудаанд, нишон медиҳад. Протестантҳои Иёлоти Муттаҳида ҳангоме муртад шуданд, ки дар соли 1844 паёми фариштаи аввалро рад карданд, ва адвентизми Лоудикиёӣ дар соли 1863 муртад гардид. Протестантизми муртад ва адвентизми Лоудикиёӣ бо ҷиноҳҳои сиёсӣ дар дохили шохи ҷумҳурихоҳӣ, ки аз ҷониби пайғамбари дурӯғин фирефта шудаанд, то нисфи подшоҳии худро таслим намоянд, «пайванди иттиҳод» ташкил хоҳанд кард.

With the world image of the beast, it is the false prophet that deceives the earth. In the image of the beast within the United States the false prophet that produces the unholy, but unified “confederacy of Satan’s forces” must also be a “false prophet”. The world image of the beast is twofold, but it is also a threefold union. That threefold union of the dragon, the beast and the false prophet leads the world to Armageddon. In the image of the beast that is first formed within the United States, there must be a threefold union, that is also a beast that is twofold. In both images to the beast, the twofold nature is the combination of Church and State, with the church in control of the relationship.

Бо тасвири умумиҷаҳонии ҳайвон, ин пайғамбари козиб аст, ки заминро фиреб медиҳад. Дар тасвири ҳайвон дар дохили Иёлоти Муттаҳида, он пайғамбари козибе, ки «иттиҳодияи»-и нопок, вале муттаҳиди «нерӯҳои Шайтон»-ро ба вуҷуд меоварад, низ бояд «пайғамбари козиб» бошад. Тасвири умумиҷаҳонии ҳайвон дучанда аст, вале ҳамчунин иттиҳоди сегона мебошад. Он иттиҳоди сегонаи аждаҳо, ҳайвон ва пайғамбари козиб ҷаҳонро ба Армагеддон мебарад. Дар тасвири ҳайвоне, ки нахуст дар дохили Иёлоти Муттаҳида шакл мегирад, бояд иттиҳоди сегона вуҷуд дошта бошад, ки ҳамчунин ҳайвони дучанда мебошад. Дар ҳар ду тасвир ба ҳайвон, табиати дучанда ҳамон омезиши Калисо ва Давлат аст, ки дар он калисо бар ин муносибат ҳукмронӣ мекунад.

The threefold union must be represented in both the images of the beasts, but there are two manifestations of the dragon, the beast and the false prophet in the book of Revelation. The threefold structure of the worldwide image of the beast is represented by spiritualism (the dragon), Catholicism (the beast) and apostate Protestantism (the false prophet). Each of those three have not only a religious element (spiritualism, Catholicism and apostate Protestantism), but they also have a political element. The dragon (socialism in its varied forms), the beast (a monarchy) and the false prophet (begins as a republic, ends as a democracy).

Иттиҳоди сегона бояд дар ҳар ду сурати ҳайвонот намояндагӣ шавад, аммо дар китоби Ваҳй ду зуҳуроти аждаҳо, ҳайвон ва пайғамбари козиб мавҷуданд. Сохтори сегонаи сурати умумиҷаҳонии ҳайвонро спиритизм (аждаҳо), католисизм (ҳайвон) ва протестантизми муртад (пайғамбари козиб) намояндагӣ мекунанд. Ҳар яке аз ин се на танҳо унсури динӣ дорад (спиритизм, католисизм ва протестантизми муртад), балки ҳамчунин унсури сиёсӣ низ дорад. Аждаҳо (сотсиализм дар шаклҳои гуногуни он), ҳайвон (монархия) ва пайғамбари козиб (ҳамчун ҷумҳурӣ оғоз меёбад, ҳамчун демократия анҷом меёбад).

The threefold union that comes together in the United States is forced together (deceived) by the false prophet, just as is the worldwide image of the beast. In the book of Revelation there is another threefold union that is identified by the three apostate powers that arise out of the bottomless pit. Catholicism arises out of the bottomless pit in chapter seventeen, and it is the beast of the threefold union from the bottomless pit.

Иттиҳоди сегонае, ки дар Иёлоти Муттаҳида ба ҳам меояд, аз ҷониби пайғамбари козиб маҷбуран ба ҳам оварда мешавад (фиреб дода мешавад), ҳамон тавре ки сурати ҷаҳонии ҳайвон низ чунин аст. Дар китоби Ваҳй иттиҳоди сегонаи дигаре низ вуҷуд дорад, ки бо се қудрати муртад, ки аз вартаи беҳад бармеоянд, муайян карда мешавад. Католикӣ аз вартаи беҳад дар боби ҳабдаҳум бармеояд, ва он ҳайвони он иттиҳоди сегона аз вартаи беҳад аст.

> The beast that thou sawest was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition: and they that dwell on the earth shall wonder, whose names were not written in the book of life from the foundation of the world, when they behold the beast that was, and is not, and yet is. Revelation 17:8.

> Он ҳайвоне, ки ту дидӣ, буд, ва нест; ва аз ҳавзи беҳад мебарояд, ва ба ҳалокат меравад; ва сокинони замин, ки номҳошон аз бунёди ҷаҳон дар китоби ҳаёт навишта нашудааст, ҳангоме ки он ҳайвонеро, ки буд, ва нест, ва ҳол он ки ҳаст, мебинанд, дар ҳайрат хоҳанд афтод. Ваҳй 17:8.

The dragon power of atheism arises out of the bottomless pit in chapter eleven.

Қувваи аждаҳогини атеизм дар боби ёздаҳум аз чоҳи беҳад бармеояд.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. Revelation 11:7.

> Ва ҳангоме ки онҳо шаҳодати худро ба анҷом расонанд, он ҳайвоне ки аз чоҳи беҳад бармеояд, ба муқобили онҳо ҷанг хоҳад кард, ва бар онҳо ғолиб хоҳад омад, ва онҳоро хоҳад кушт. Ваҳй 11:7.

The false prophet of Islam arises out of the bottomless pit in chapter nine.

Пайғамбари козиби Ислом дар боби нуҳум аз вартаи бепоён бармехезад.

> And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth: and to him was given the key of the bottomless pit. And he opened the bottomless pit; and there arose a smoke out of the pit, as the smoke of a great furnace; and the sun and the air were darkened by reason of the smoke of the pit. And there came out of the smoke locusts upon the earth: and unto them was given power, as the scorpions of the earth have power. Revelation 9:1–3.

> Ва фариштаи панҷум карнай навохт, ва ман ситораеро дидам, ки аз осмон ба замин афтода буд; ва калиди чоҳи беҳадуқур ба ӯ дода шуд. Ва ӯ чоҳи беҳадуқурро кушод; ва аз он чоҳ дуде баромад, мисли дуди кӯраи бузурге; ва офтоб ва ҳаво аз дуди он чоҳ тира гардид. Ва аз дуд бар рӯи замин малахҳо баромаданд; ва ба онҳо қудрате дода шуд, чунон ки каждумони замин қудрат доранд. Ваҳй 9:1–3.

The star that fell from heaven and opened the bottomless pit, was the false prophet Mohammed, and when he opened the pit, he introduced the warriors of Islam, represented as “locusts”, into the prophetic narrative of the last days. The threefold union of the bottomless pit has a dragon (atheism), and a beast (Catholicism), and a false prophet (Islam). In the worldwide image of the beast, the false prophet is apostate Protestantism. That false prophet deceives the entire world, by the seductive dance of Salome, or the dance of the prophets of Baal at Mount Carmel. In Revelation chapter thirteen, it deceives the world by the miracles that it does in the sight of the beast. Those symbolic representations of deception, represent the force of economic extortion and military might.

Ситорае, ки аз осмон афтода, чоҳи беқаърро кушод, пайғамбари козиб Муҳаммад буд; ва ҳангоме ки ӯ чоҳро кушод, ӯ размоварони Исломро, ки ба сурати «малахҳо» тасвир шудаанд, ба ривояти нубувватии рӯзҳои охир ворид кард. Иттиҳоди сегонаи чоҳи беқаър аждаҳое (атеизм), ваҳшие (католикизм) ва пайғамбари козибе (Ислом) дорад. Дар тасвири умумиҷаҳонии ваҳшӣ, пайғамбари козиб протестантизми муртад аст. Он пайғамбари козиб тамоми ҷаҳонро бо рақси фиребандаи Салӯмӣ, ё рақси пайғамбарони Баал бар кӯҳи Кармил фирефта месозад. Дар боби сездаҳи Ваҳй, он ҷаҳонро ба воситаи мӯъҷизоте, ки дар пеши назари ваҳшӣ ба амал меоварад, фирефта мекунад. Он тасвирҳои рамзии фиреб, қувваи тамаъҷӯии иқтисодӣ ва тавоноии ҳарбиро ифода мекунанд.

> And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Revelation 13:13–17.

> Ва ӯ мӯъҷизаҳои бузург ба амал меоварад, ба тавре ки дар пеши назари мардум ҳатто оташро аз осмон бар замин фуруд меоварад, ва сокинони заминро ба воситаи он мӯъҷизаҳое, ки дар ҳузури ҳайвон қудрат дошт ба амал оварад, фиреб медиҳад; ва ба сокинони замин мегӯяд, ки барои он ҳайвоне, ки аз шамшер захм бардошта буд ва зинда монд, сурате бисозанд. Ва қудрат дошт, ки ба сурати ҳайвон нафаси ҳаёт бидиҳад, то сурати ҳайвон ҳам сухан гӯяд ва ҳам сабаб гардад, ки ҳар кӣ ба сурати ҳайвон саҷда накунад, кушта шавад. Ва ҳамаро, хурдону бузургон, сарватмандону камбағалон, озодону ғуломонро водор месозад, ки бар дасти рости худ ё бар пешонии худ нишонае бигиранд; ва ҳеҷ кас натавонад бихарад ё бифурӯшад, магар он касе ки нишона, ё номи ҳайвон, ё шумораи номи ӯро дошта бошад. Ваҳй 13:13–17.

The deception and miracles that are associated with the false prophet actually represent the force that is brought about by economics (no man might buy or sell), and military might (should be killed). The false prophet of Islam in the Bible represents the work of Islam in angering and distressing the nations. They accomplish their work of angering and distressing by warfare, and the Bible identifies that their warfare in turn produces economic disaster. The warfare of Islam and the ensuing economic fallout is the issue that brings together “all the corrupt powers that have apostatized from allegiance to the law of Jehovah” in the United States.

Фиреб ва мӯъҷизоте, ки бо пайғамбари козиб алоқаманданд, дар асл қувваеро ифода мекунанд, ки ба воситаи иқтисод («ҳеҷ кас натавонад бихарад ё бифурӯшад») ва тавоноии ҳарбӣ («бояд кушта шавад») ба вуҷуд оварда мешавад. Пайғамбари козиби Ислом дар Китоби Муқаддас амали Исломро дар ба хашм овардан ва ба танг овардани халқҳо ифода менамояд. Онҳо кори худро дар ба хашм овардан ва ба танг овардан ба воситаи ҷанг анҷом медиҳанд, ва Китоби Муқаддас муайян мекунад, ки ҷанги онҳо дар навбати худ фалокати иқтисодиро ба бор меорад. Ҷанги Ислом ва паёмадҳои иқтисодии баъд аз он ҳамон масъалаест, ки дар Иёлоти Муттаҳида «тамоми қувваҳои фосиде, ки аз садоқат ба шариати Яҳува муртад шудаанд»-ро ба ҳам меоварад.

At the cross, the Sadducees and the Pharisees fully “apostatized from allegiance to the law of Jehovah,” as they came together to crucify the true Protestant horn. In their rejection of Christ, they chose Barabbas, who represents a false Christ. “Bar,” means son, and “Abba,” means father. Barabbas means “Son of the Father”. Christ was the greatest of all of the prophets, and Barabbas was a symbol of a false prophet.

Дар салиб, саддуқиён ва фарисиён ба таври комил «аз вафодорӣ ба шариати Яҳува рӯй тофтанд», зеро онҳо барои маслуб кардани шохи ҳақиқии протестантӣ бо ҳам ҷамъ омаданд. Дар рад кардани Масеҳ, онҳо Бароббосро интихоб карданд, ки намояндаи як масеҳи козиб аст. «Бар» маънои писарро дорад, ва «Аббо» маънои падарро. Бароббос маънои «Писари Падар»-ро дорад. Масеҳ бузургтарин аз ҳамаи анбиё буд, ва Бароббос рамзи пайғамбари козиб буд.

In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, the two horns of the earth beast come to the point of their final prophetic manifestation. One represents the image of Christ, the other the image of the beast. In the history where these two horns manifest themselves, apostate Protestantism began its journey unto the soon-coming Sunday law with the Patriot Act in 2001. That waymark aligns with the Declaration of Independence, which in its beginning spoke as a lamb, for it expressed the protest of Protestantism against kingly power and popish rule. The waymark it aligns with at its ending (the Patriot Act) expresses the suppression of Protestantism.

Дар вақти мӯҳргузории яксаду чилу чор ҳазор, ду шохи ҳайвони заминӣ ба нуқтаи зуҳури ниҳоии пайғамбаронаи худ мерасанд. Яке тимсоли Масеҳро намояндагӣ мекунад, дигаре тимсоли ҳайвонро. Дар таърихе, ки ин ду шох худро зоҳир месозанд, протестантизми муртад саёҳати худро ба сӯи қонуни якшанбеи наздикшаванда бо Санади Патриот дар соли 2001 оғоз намуд. Он аломати роҳ бо Эъломияи Истиқлолият мувофиқат мекунад, ки дар оғозаш мисли барра сухан гуфт, зеро он эътирози протестантизмро бар зидди қудрати шоҳона ва ҳукмронии папавӣ баён мекард. Аломати роҳе, ки он дар анҷомаш бо он мувофиқат мекунад (Санади Патриот), фурӯ нишондани протестантизмро ифода мекунад.

The second waymark in the journey of the two horns during the sealing time was represented in the beginning by the Constitution, which codified the separation of the two powers, which is the strength of the earth beast. That waymark reached its parallel in the ending, with the “Kangaroo Court” of the January 6, 2021 hearings, where the basic privileges of the Constitution were set aside, for political expediency.

Нишонаи дуюми роҳ дар сафари ду шох дар давраи мӯҳргузорӣ дар оғоз тавассути Конститутсия муаррифӣ гардид, ки ҷудоии ду қудратро, ки қуввати ҳайвони заминӣ мебошад, қонунманд сохта буд. Он нишонаи роҳ дар анҷом ба ҳамтои худ расид — бо «Суди кенгуру»-и муҳокимаҳои 6 январи соли 2021, ки дар он ҳуқуқҳои асосии Конститутсия ба хотири манфиатҷӯии сиёсӣ канор гузошта шуданд.

The last waymark in the ending journey of the two horns is the soon coming Sunday law, which was typified in its beginning by the Alien and Sedition Acts. Thus, the beginning histories’ three waymarks identified a transition from the independence and freedom represented by the Lamb (1776), which is the only way to be truly free, unto the bondage of the dragon (1798).

Нишонаи охирин дар сафари анҷомбахши ду шох қонуни якшанбеи наздикоянда аст, ки дар оғози он ба воситаи Қонунҳои бегонагон ва фитна типӣ нишон дода шуда буд. Пас, се нишонаи таърихҳои оғоз гузаришеро аз истиқлолият ва озодие, ки Барра (1776) намояндагӣ мекунад, — ки ягона роҳи воқеан озод будан аст, — ба сӯи бандагии аждаҳо (1798) муайян намуданд.

The three waymarks of the sealing time identify the final journey of the earth beast, who is the false prophet. That journey ends at Jerusalem, when the ensign is lifted up, and when many shall then say, “Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem.”

Се аломати роҳи замони мӯҳргузорӣ сафари ниҳоии ҳайвони заминиро, ки пайғамбари дурӯғин аст, муайян мекунанд. Он сафар дар Ерусалим ба анҷом мерасад, ҳангоме ки байрақ барафрошта мешавад, ва ҳангоме ки он гоҳ бисёре хоҳанд гуфт: «Биёед, ва ба кӯҳи Худованд, ба хонаи Худои Яъқуб, боло равем; ва Ӯ моро аз роҳҳои Худ таълим хоҳад дод, ва мо дар тариқҳои Ӯ хоҳем рафт; зеро аз Сион шариат берун хоҳад омад, ва каломи Худованд аз Ерусалим».

The final three-step journey of the earth beast, is the journey of a false prophet on his way to Jerusalem. When the True Prophet came and entered into Jerusalem, He did so by riding upon an ass. The earth beast also rides an “ass” into Jerusalem, for as the false prophet (the earth beast), he is represented by Balaam. Balaam, in seeking fame and wealth, turned from a calling to be a true prophet, and “apostatized from allegiance to the law of Jehovah.” He determined to participate in cursing God’s people, just as the United States will do at the soon-coming Sunday law.

Сафари ниҳоии сесатҳии ҳайвони заминӣ, сафари пайғамбари козибест дар роҳи ӯ сӯи Ерусалим. Вақте ки Пайғамбари Ҳақ омад ва ба Ерусалим ворид шуд, Ӯ ин корро савори харе анҷом дод. Ҳайвони заминӣ низ бар «харе» ба Ерусалим ворид мешавад, зеро, чун пайғамбари козиб (ҳайвони заминӣ), ӯ ба воситаи Билъом муаррифӣ мегардад. Билъом, дар ҷустуҷӯи шуҳрат ва сарват, аз даъвате ки ӯро пайғамбари ҳақ будан мехонд, рӯй гардонд ва «аз вафодорӣ ба шариати Яҳува муртад шуд». Ӯ тасмим гирифт, ки дар лаънат кардани қавми Худо иштирок намояд, ҳамон тавре ки Иёлоти Муттаҳида дар қонуни якшанбеи наздикулвуқӯъ хоҳад кард.

Balaam’s journey was accomplished by riding upon an ass, and during his journey it is identified three times that Balaam’s ass brought grief to Balaam. The first time the ass turned out of the way.

Сафари Билъом бар пушти хар анҷом ёфт, ва дар тӯли сафараш се маротиба нишон дода мешавад, ки хари Билъом ба ӯ андӯҳ расонид. Бори аввал хар аз роҳ берун шуд.

> And the ass saw the angel of the Lord standing in the way, and his sword drawn in his hand: and the ass turned aside out of the way, and went into the field: and Balaam smote the ass, to turn her into the way. Numbers 22:23.

> Ва хар хару фариштаи Худовандро дид, ки дар роҳ истода буд ва шамшераш дар дасташ бараҳна буд; ва хар аз роҳ канор рафта, ба саҳро даромад; ва Билъом харро зад, то ӯро ба роҳ баргардонад. Ададҳо 22:23.

On September 11, 2001, Islam of the third woe, the wild Arabian ass of Bible prophecy, turned Balaam out of the way, for when the great buildings of New York City came down, it was a “turning point” in the history of the nations and the church. The angel standing in the way, was the mighty angel that then descended to lighten the earth with His glory. The ass would once again cause Balaam grief.

Дар 11 сентябри соли 2001, Исломи войи сеюм, хари ваҳшии арабии нубуввати Китоби Муқаддас, Билъомро аз роҳ гардонид, зеро вақте ки биноҳои азими шаҳри Ню-Йорк фурӯ рехтанд, ин як «нуқтаи гардиш» дар таърихи халқҳо ва калисо буд. Фариштае, ки дар роҳ истода буд, ҳамон Фариштаи Қудратманде буд, ки он вақт нозил шуда, заминро бо ҷалоли Худ равшан сохт. Хар бори дигар боиси андӯҳи Билъом мегардид.

> But the angel of the Lord stood in a path of the vineyards, a wall being on this side, and a wall on that side. And when the ass saw the angel of the Lord, she thrust herself unto the wall, and crushed Balaam’s foot against the wall: and he smote her again. Numbers 22: 24, 25.

> Лекин фариштаи Худованд дар роҳи токзорҳо истода буд, ва аз ин тараф деворе буд ва аз он тараф низ деворе. Ва ҳангоме ки модахар фариштаи Худовандро дид, худро ба девор фишурд ва пои Билъомро ба девор зер кард; ва ӯ боз вайро зад. Ададҳо 22:24, 25.

After September 11, 2001 God’s people were to sing the message of the song of the vineyard (Isaiah chapter twenty-seven), which is currently where Balaam is, with a “wall” on this side, and a “wall” on that side. The wall at the southern border of the United States is the issue that precedes the fall of the “wall of separation of Church and State” at the third and final waymark. The issue of the “wall” of the southern border is where Balaam’s “foot” is crushed, as an internal war over immigration begins to divide the earth beast into two opposing parties in advance of the repetition of the Civil War.

Пас аз 11 сентябри соли 2001 қавми Худо мебоист паёми суруди токзорро (Ишаъё, боби бисту ҳафт) бихонанд, ки ҳоло Балъом дар он мавқеъ қарор дорад, бо «девор» аз ин тараф ва «девор» аз он тараф. Девор дар сарҳади ҷанубии Иёлоти Муттаҳида масъалаест, ки пеш аз суқути «девори ҷудоии Калисо ва Давлат» дар нишонаи сеюм ва ниҳоӣ меояд. Масъалаи «девор»-и сарҳади ҷанубӣ ҳамон ҷост, ки «пой»-и Балъом фишурда мешавад, зеро ҷанги дохилӣ бар сари муҳоҷират оғоз меёбад, то ҳайвони заминиро пеш аз такрори Ҷанги шаҳрвандӣ ба ду ҳизби мухолиф ҷудо созад.

The history between the two walls is the history represented by the waymark of the Constitution from 1789 to 1798, which typified the history of 2015, when Trump announced his campaign for the office of the president with his emphasis upon “building the wall”, until the soon coming Sunday law removes the wall of separation of Church and State.

Таърихи миёни ду девор ҳамон таърихест, ки бо нишонаи роҳи Конститутсия аз соли 1789 то 1798 муаррифӣ шудааст, ки он ба таври намунавӣ таърихи соли 2015-ро пешакӣ нишон медод, вақте ки Трамп бо таъкиди худ бар «сохтани девор» номзадии худро барои мансаби президент эълон намуд, то замоне ки қонуни якшанбеи ба зудӣ фарорасанда девори ҷудоии Калисо ва Давлатро аз миён мебардорад.

Post-September 11, 2001, the earth beast, represented by Balaam, began to divide. The division of Balaam’s two walls, represents a separation of two classes within both horns of the earth beast, represented by the election of Trump in 2016, the death of the two witnesses in 2020, the Pelosi trials of January 6, 2021, the reviving of the two witnesses in 2023, and the ass crippling Balaam on October 7, 2023.

Пас аз 11 сентябри соли 2001, ҳайвони заминӣ, ки ба воситаи Билъом рамзгузорӣ шудааст, ба ҷудошавӣ оғоз намуд. Ҷудо шудани ду девори Билъом ҷудо гардидани ду табақаро дар даруни ҳар ду шохи ҳайвони заминӣ ифода мекунад, ки онро интихоб шудани Трамп дар соли 2016, марги ду шоҳид дар соли 2020, мурофиаҳои Пелоси аз 6 январи соли 2021, зинда гардидани дубораи ду шоҳид дар соли 2023, ва харе, ки 7 октябри соли 2023 Билъомро маъюб кард, намояндагӣ менамоянд.

The last waymark of the journey of Balaam is when the ass “speaks”, and it is at the soon-coming Sunday law where the United States speaks as a dragon, where the angel of Revelation eighteen speaks a second time, and where Habakkuk’s vision that has tarried speaks. The vision that tarried was the vision of Islam of the third woe, and it speaks as a wild ass by its wild actions at the soon coming Sunday law.

Охирин аломати роҳ дар сафари Балъом он аст, ки модахар «сухан мегӯяд», ва ин дар қонуни ба қарибӣ ояндаи якшанбе аст, ки дар он Иёлоти Муттаҳида ҳамчун аждаҳо сухан мегӯяд, ки дар он фариштаи Ваҳй боби ҳаждаҳ бори дуюм сухан мегӯяд, ва ки дар он рӯъёи Ҳабаққуқ, ки таъхир кардааст, сухан мегӯяд. Он рӯъёе, ки таъхир кардааст, рӯъёи Ислом аз войи сеюм буд, ва он ҳамчун хари ваҳшӣ ба воситаи амалҳои ваҳшиёнаи худ дар қонуни ба қарибӣ ояндаи якшанбе сухан мегӯяд.

> And the angel of the Lord went further, and stood in a narrow place, where was no way to turn either to the right hand or to the left. And when the ass saw the angel of the Lord, she fell down under Balaam: and Balaam’s anger was kindled, and he smote the ass with a staff. And the Lord opened the mouth of the ass, and she said unto Balaam, What have I done unto thee, that thou hast smitten me these three times? And Balaam said unto the ass, Because thou hast mocked me: I would there were a sword in mine hand, for now would I kill thee. And the ass said unto Balaam, Am not I thine ass, upon which thou hast ridden ever since I was thine unto this day? was I ever wont to do so unto thee? And he said, Nay. Then the Lord opened the eyes of Balaam, and he saw the angel of the Lord standing in the way, and his sword drawn in his hand: and he bowed down his head, and fell flat on his face. Numbers 22:26–31.

> Ва фариштаи Худованд пештар рафта, дар ҷои танге истод, ки дар он ҷо на роҳи ба дасти рост тоб хӯрдан буд ва на ба дасти чап. Ва чун модахар фариштаи Худовандро дид, дар зери Балъом ба замин афтод; ва ғазаби Балъом аланга зад, ва ӯ модахарро бо асо зад. Он гоҳ Худованд даҳони модахарро кушод, ва вай ба Балъом гуфт: «Ба ту чӣ кардаам, ки маро ин се бор задаӣ?» Ва Балъом ба модахар гуфт: «Зеро ту маро масхара кардӣ; кошки шамшере дар дасти ман мебуд, зеро акнун туро мекуштам». Ва модахар ба Балъом гуфт: «Оё ман модахари ту нестам, ки аз он вақте ки аз они ту шудаам то имрӯз бар ман савор мешавӣ? Оё одати ман ҳаргиз ин буд, ки бо ту чунин кунам?» Ва ӯ гуфт: «Не». Он гоҳ Худованд чашмони Балъомро кушод, ва ӯ фариштаи Худовандро дид, ки дар роҳ истода буд, ва шамшераш дар дасташ бараҳна кашида шуда буд; ва ӯ сарашро хам кард ва рӯй бар замин афтод. Ададҳо 22:26–31.

The United States is the false prophet that deceives the world to set up a worldwide image of the beast. In the period of time that is the time of the formation of the image of the beast within the United States, the United States is carried by the false prophet, represented by Balaam’s ass. The false prophet in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand that forces all those corrupt powers in the United States to come together into a church and state relationship is Islam of the third woe.

Иёлоти Муттаҳидаи Амрико он пайғамбари дурӯғин аст, ки ҷаҳонро фиреб медиҳад, то сурати умумҷаҳонии ҳайвонро барпо намояд. Дар он давраи замоне, ки вақти ташаккули сурати ҳайвон дар дохили Иёлоти Муттаҳидаи Амрико мебошад, Иёлоти Муттаҳидаи Амрико аз ҷониби пайғамбари дурӯғин бурда мешавад, ки бо хари Билъом рамзӣ нишон дода шудааст. Пайғамбари дурӯғин дар вақти мӯҳргузории саду чиҳилу чаҳор ҳазор, ки ҳамаи он қудратҳои фосиди дар Иёлоти Муттаҳидаи Амрикоро маҷбур месозад, то дар муносибати байни калисо ва давлат ба ҳам оянд, Исломест аз войи сеюм.

It accomplishes its work through warfare, and the economic collapse that is brought about by that warfare. Those two characteristics are the same forces the false prophet of the United States employs to force the entire world with when it repeats the work that was done in the United States by the false prophet of the bottomless pit.

Он кори худро ба воситаи ҷанг ва фурӯпошии иқтисодӣ, ки он ҷанг ба вуҷуд меоварад, анҷом медиҳад. Ин ду хусусият ҳамон қувваҳое мебошанд, ки пайғамбари дурӯғини Иёлоти Муттаҳида ба кор мебарад, то тамоми ҷаҳонро маҷбур созад, ҳангоме ки ӯ кориеро такрор мекунад, ки дар Иёлоти Муттаҳида аз ҷониби пайғамбари дурӯғини вартаи беҳад анҷом дода шуда буд.

The United States is now between the issue of the wall (immigration) which was the heart of the Alien and Sedition Acts of 1798, and the wall of the separation of church and state that is fully removed at the soon coming Sunday law. The United States is already crippled financially, for its national debt is beyond repair. The dragon power is currently propping up a false financial forecast, but it is a lie that claims that wealth is produced with a printing press, but after all, the dragon is the liar of Bible prophecy. He propagates his lie through the modern representation of Hitler’s famous propaganda machine, thus providing the logic for the fourth element of the Alien and Sedition Acts to be repeated, which provided the president with the authority to shut down any media outlet that opposed his ideas.

Иёлоти Муттаҳидаи Амрико ҳоло миёни масъалаи девор (муҳоҷират), ки маркази Қонунҳои Бегонагон ва Фитнаи соли 1798 буд, ва девори ҷудоии калисо ва давлат қарор дорад, ки дар қонуни наздики якшанбе комилан бардошта хоҳад шуд. Иёлоти Муттаҳида аллакай аз ҷиҳати молиявӣ фалаҷ гардидааст, зеро қарзи миллии он берун аз ислоҳ аст. Қудрати аждаҳо айни ҳол пешгӯии бардурӯғи молиявиро нигоҳ медорад, аммо ин дурӯғест, ки иддао мекунад сарват бо мошини чопӣ тавлид мешавад; вале, дар ниҳоят, аждаҳо ҳамон дурӯғгӯи нубуввати Китоби Муқаддас аст. Ӯ дурӯғи худро ба воситаи намояндагии муосири мошини машҳури таблиғотии Ҳитлер паҳн мекунад ва ба ин васила мантиқи такрор шудани унсури чоруми Қонунҳои Бегонагон ва Фитнаро фароҳам меоварад, ки ба президент салоҳияти бастани ҳар расонаи хабариро медод, ки ба ақидаҳои ӯ мухолифат мекард.

Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. The image of the beast in the United States must possess the same prophetic characteristics of the worldwide image of the beast, and it does, but the deception that produces the corrupted alliance within the false prophet of the earth beast is the false prophet of Islam. Both Balaam and the ass are symbols of false prophets. The history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand is the history of the three bottomless pit powers. Islam from the bottomless pit is the first waymark of September 11, 2001. Atheism of the bottomless pit arises to slay the two witnesses in 2020, and Catholicism of the bottomless pit arises from its death at the soon coming Sunday law.

Исо ҳамеша анҷоми чизеро бо ибтидои чизе тасвир мекунад. Сурати ҳайвон дар Иёлоти Муттаҳида бояд ҳамон хусусиятҳои набувватии сурати умумиҷаҳонии ҳайвонро дошта бошад, ва чунин ҳам ҳаст; аммо фиребе, ки иттиҳоди фасодёфтаро дар дохили пайғамбари козиби ҳайвони заминӣ ба вуҷуд меоварад, ҳамон пайғамбари козиби Ислом аст. Ҳам Билъом ва ҳам хараш рамзҳои пайғамбарони козибанд. Таърихи мӯҳргузории яксаду чиҳилу чор ҳазор таърихи се қудрати вартаи беҳад аст. Ислом аз вартаи беҳад нахустин аломати роҳи 11 сентябри соли 2001 аст. Бединӣ аз вартаи беҳад бармехезад, то дар соли 2020 он ду шоҳидро бикушад, ва католикӣ аз вартаи беҳад аз марги худ дар қонуни қарибулвуқӯи якшанбе бармехезад.

We will continue this study in the next article.

Мо ин тадқиқотро дар мақолаи оянда идома хоҳем дод.

> “The world is not improving. Evil men and seducers shall wax worse and worse, deceiving and being deceived. By rejecting the Son of God, the personification of the only true God, who possessed goodness, mercy, and untiring love, whose heart was ever touched with human woe, and choosing a murderer in his stead, the Jews showed what human nature can and will do when the restraining power of the Spirit of God is removed, and men are under the control of the apostate. Those who choose Satan as their ruler will reveal the spirit of their chosen master.

> «Ҷаҳон беҳтар намешавад. Одамони шарир ва фиребгарон торафт бадтару бадтар хоҳанд шуд, дар ҳоле ки фиреб медиҳанд ва худ низ фиреб мехӯранд. Яҳудиён бо рад кардани Писари Худо — таҷассумгари Худои ягонаи ҳақиқӣ, ки соҳиби некӣ, раҳм ва муҳаббати хастанопазир буд ва дилаш ҳамеша аз ғами инсонӣ мутаассир мегашт, — ва ба ҷои Ӯ қотилеро интихоб намудан, нишон доданд, ки табиати инсонӣ чӣ карда метавонад ва чӣ хоҳад кард, вақте ки қудрати боздорандаи Рӯҳи Худо бардошта мешавад ва одамон зери назорати муртад қарор мегиранд. Онҳое ки Шайтонро ба ҳайси ҳокими худ интихоб мекунанд, рӯҳи хоҷаи баргузидаи худро ошкор хоҳанд кард.

> “The world will not improve till God goes out of his place to punish her for her iniquity. Then the earth shall disclose her blood, and shall no more cover her slain. Christ warned his disciples, ‘Take heed that no man deceive you. For many shall come in my name, saying, I am Christ; and shall deceive many. And ye shall hear of wars and rumors of wars: see that ye be not troubled: for all these things must come to pass, but the end is not yet. For nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows. Then shall they deliver you up to be afflicted, and shall kill you: and ye shall be hated of all nations for my name’s sake. And then shall many be offended, and shall betray one another, and shall hate one another. And many false prophets shall rise, and shall deceive many. And because iniquity shall abound, the love of many shall wax cold. But he that shall endure unto the end, the same shall be saved.’

> «Ҷаҳон то он вақт беҳ нахоҳад шуд, ки Худо аз макони Худ берун ояд, то онро барои гуноҳаш ҷазо диҳад. Он гоҳ замин хуни худро ошкор хоҳад кард, ва дигар кушташудагони худро нахоҳад пӯшонд. Масеҳ шогирдонашро ҳушдор дода гуфт: “Ҳушёр бошед, ки касе шуморо фиреб надиҳад. Зеро бисёре ба номи Ман омада, хоҳанд гуфт: “Ман Масеҳ ҳастам”; ва бисёронро фиреб хоҳанд дод. Ва шумо аз ҷангҳо ва овозаҳои ҷангҳо хоҳед шунид; бингаред, ки ошуфта нашавед, зеро ҳамаи ин бояд воқеъ шавад, лекин ҳанӯз интиҳо нарасидааст. Зеро халқе бар зидди халқе, ва салтанате бар зидди салтанате бармехезад; ва дар ҷойҳои гуногун қаҳтиҳо, вабоҳо ва заминларзаҳо ба амал хоҳад омад. Ҳамаи ин ибтидои дардҳост. Он гоҳ шуморо барои азоб додан таслим хоҳанд кард, ва хоҳанд кушт; ва ба хотири номи Ман ҳамаи халқҳо аз шумо нафрат хоҳанд дошт. Ва он гоҳ бисёре пешпо хоҳанд хӯрд, ва якдигарро таслим хоҳанд кард, ва аз якдигар нафрат хоҳанд дошт. Ва анбиёи дурӯғин бисёр бархоста, бисёронро фиреб хоҳанд дод. Ва азбаски шарорат афзун хоҳад шуд, муҳаббати бисёрон сард хоҳад гашт. Лекин ҳар кӣ то ба интиҳо сабр кунад, ҳамон наҷот хоҳад ёфт.”»

> “When Christ was upon this earth, the world preferred Barabbas. And today the world and the churches are making the same choice. The scenes of the betrayal, the rejection, and the crucifixion of Christ have been re-enacted, and will again be re-enacted on an immense scale. People will be filled with the attributes of the enemy, and with them his delusions will have great power. Just to that degree that light is refused will there be misconception and misunderstanding. Those who reject Christ and choose Barabbas work under a ruinous deception. Misrepresentation and false witness will grow to open rebellion. The eye being evil, the whole body will be full of darkness. Those who give their affections to any leader but Christ will find themselves under the control, body, soul, and spirit, of an infatuation that is so entrancing that under its power souls turn away from hearing the truth to believe a lie. They are ensnared and taken, and by their every action they cry, Release unto us Barabbas, but crucify Christ.

> «Вақте ки Масеҳ бар рӯи ин замин буд, ҷаҳон Бароббосро баргузид. Ва имрӯз низ ҷаҳон ва калисоҳо ҳамон интихобро мекунанд. Манзараҳои хиёнат, радкунӣ ва маслуб шудани Масеҳ аз нав такрор шудаанд ва боз ҳам дар миқёси бисёр азим такрор хоҳанд шуд. Одамон аз хислатҳои душман пур хоҳанд гашт, ва фиребҳои ӯ дар миёни онҳо қудрати бузург хоҳанд дошт. Ба ҳамон андозае ки нур рад карда мешавад, иштибоҳ ва нофаҳмӣ падид хоҳад омад. Онҳое ки Масеҳро рад мекунанд ва Бароббосро интихоб менамоянд, зери як фиреби ҳалокатовар амал мекунанд. Таҳриф ва шаҳодати дурӯғин то ба исёни ошкоро хоҳад афзуд. Чун чашм бад бошад, тамоми бадан аз торикӣ пур хоҳад шуд. Онҳое ки меҳру муҳаббати худро ба ҳар роҳбаре ғайр аз Масеҳ мебахшанд, худро таҳти тасарруфи ҷисм, ҷон ва рӯҳ, як шефтагие хоҳанд ёфт, ки он чунон мафтункунанда аст, ки зери қудрати он ҷонҳо аз шунидани ростӣ рӯй мегардонанд, то ба дурӯғ имон оваранд. Онҳо ба дом афтода ва гирифта мешаванд, ва бо ҳар амали худ нидо мекунанд: Бароббосро барои мо озод кунед, аммо Масеҳро маслуб намоед.»

> “Even now this decision is being made. The scenes enacted at the cross are being re-enacted. In the churches that have departed from truth and righteousness it is being revealed what human nature can do and will do when the love of God is not an abiding principle in the soul. We need not be surprised at anything that may take place now. We need not marvel at any developments of horror. Those who trample under their unholy feet the law of God have the same spirit as had the men who insulted and betrayed Jesus. Without any compunction of conscience, they will do the deeds of their father, the devil. They will ask the question that came from the traitorous lips of Judas, What will you give me if I betray unto you Jesus the Christ? Even now Christ is being betrayed in the person of his saints.” Review and Herald, January 30, 1900.

> «Ҳатто ҳоло ин қарор қабул шуда истодааст. Манзараҳое, ки назди салиб ба амал омаданд, аз нав такрор шуда истодаанд. Дар калисоҳое, ки аз ростӣ ва адолат рӯй гардонидаанд, ошкор мегардад, ки табиати инсонӣ, вақте ки муҳаббати Худо дар ҷон усули доимӣ нест, чӣ метавонад бикунад ва чӣ хоҳад кард. Аз ҳеҷ чизе, ки ҳоло метавонад ба амал ояд, ба мо лозим нест ҳайрон шавем. Аз ҳеҷ зуҳуроти даҳшат ба мо лозим нест дар ҳайрат монем. Онҳое ки шариати Худоро зери поҳои нопоки худ поймол мекунанд, ҳамон рӯҳро доранд, ки дар мардоне буд, ки Исоро таҳқир карданд ва таслим намуданд. Бе ҳеҷ азоби виҷдон, онҳо аъмоли падари худ, иблисро, ба ҷо хоҳанд овард. Онҳо он саволеро хоҳанд пурсид, ки аз лабони хоини Яҳудо баромада буд: «Агар Исои Масеҳро ба шумо таслим кунам, ба ман чӣ медиҳед?» Ҳатто ҳоло Масеҳ дар шахси муқаддасони Худ хиёнат карда мешавад». Review and Herald, January 30, 1900.

Back to Articles