Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Seven

யோவேல் புத்தகமும் லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபையும் - எண் ஏழு

Number Seven

எண் ஏழு

Author

Jeff Pippenger

Published

December 9, 2025

Formats

PDF
Word

In the first few articles we included the passage from The Desire of Ages which addresses Christ presenting the parable of the vineyard to the quibbling Jews. The parable of the song of the vineyard is also the song of Moses and the Lamb which the one hundred and forty-four thousand, and inspiration informs us that a “song” in prophecy represents an “experience.” The one hundred and forty-four thousand follow the Lamb whithersoever He goeth, so they will walk through the same experience as did Christ and Moses. Christ as the omega of ancient Israel’s prophetic history and Moses the alpha of ancient Israel’s prophetic history both lived in parallel periods when a former covenant people were being passed by and as a new covenant people were being chosen. The one hundred and forty-four thousand sing the song of Moses and of the Lamb by experiencing a history when a former covenant people are being passed by—while the Lord enters into covenant with His final covenant people.

முதல் சில கட்டுரைகளில், திராட்சைத்தோட்டத்தின் உவமையை வாதப்பிடிப்பான யூதருக்கு கிறிஸ்து முன்வைத்ததைச் சுட்டிக்காட்டும் The Desire of Ages என்னும் நூலிலுள்ள அந்தப் பகுதியை நாம் சேர்த்திருந்தோம். திராட்சைத்தோட்டத்தின் பாடலுக்கான உவமை, மோசேயினதும் ஆட்டுக்குட்டியினதும் பாடலுமாகும்; மேலும், அந்த ஒருநூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேர் அதை பாடுகிறார்கள்; மேலும், தீர்க்கதரிசனத்தில் ஒரு “பாடல்” என்பது ஒரு “அனுபவத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது என்று தேவப்பேரிறைவு நமக்குத் தெரிவிக்கிறது. அந்த ஒருநூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேர் ஆட்டுக்குட்டி எங்கு சென்றாலும் அவரைப் பின்பற்றுகிறார்கள்; ஆகையால், அவர்கள் கிறிஸ்துவும் மோசேயும் கடந்த அதே அனுபவத்தின் வழியாக நடப்பார்கள். பண்டைய இஸ்ரவேலின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் ஒமேகாவாகிய கிறிஸ்துவும், பண்டைய இஸ்ரவேலின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் அல்பாவாகிய மோசேயும், முந்தைய உடன்படிக்கை ஜனங்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்க, புதிய உடன்படிக்கை ஜனங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்த இணைநிலைக் காலப்பகுதிகளில் இருவரும் வாழ்ந்தார்கள். அந்த ஒருநூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேர், முந்தைய உடன்படிக்கை ஜனங்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிற ஒரு வரலாற்றை அனுபவிப்பதன் மூலம் மோசேயினதும் ஆட்டுக்குட்டியினதும் பாடலைப் பாடுகிறார்கள்—அதேவேளையில், கர்த்தர் தமது இறுதியான உடன்படிக்கை ஜனங்களோடு உடன்படிக்கையில் பிரவேசிக்கிறார்.

Prophetically when Christ was presenting the parable it aligns with Peter addressing the quibbling Jews at Pentecost. In the final crisis, Jesus presenting the parable to the quibbling Jews, represents those who are singing the song of the vineyard to the drunkards of Ephraim. Peter is presenting the same song at Pentecost, only he is singing in the key of Joel. The song of the vineyard is the song of a former covenant people being divorced during the same time that a new covenant people are being married to the Lord. The virgins who were disappointed and entered into the tarrying time were waiting for the marriage, and the perfect fulfillment would be that they are waiting for the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, கிறிஸ்து அந்த உவமையை முன்வைத்தபோது, அது பெந்தெகொஸ்தே நாளில் வாதாடிக்கொண்டிருந்த யூதர்களை பேதுரு அணுகிய நிகழ்வுடன் ஒத்திசைகிறது. இறுதி நெருக்கடியில், வாதாடிக்கொண்டிருந்த யூதர்களுக்குக் இயேசு அந்த உவமையை முன்வைத்தது, எப்ராயீமின் மதுபானமயக்கத்திலிருப்போருக்குத் திராட்சைத்தோட்டத்தின் பாடலைப் பாடுகிறவர்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பேதுரு அதே பாடலையே முன்வைக்கிறான்; ஆனால் அவன் அதை யோவேலின் சுருதியில் பாடுகிறான். திராட்சைத்தோட்டத்தின் பாடல் என்பது, புதிய உடன்படிக்கையின் ஜனங்கள் கர்த்தருக்கு விவாகம்பண்ணப்படுகின்ற அதே காலத்தில், முந்தைய உடன்படிக்கையின் ஜனங்கள் விவாகரத்துச் செய்யப்படுகின்றார்களென்பதற்கான பாடலாகும். ஏமாற்றமடைந்து தாமதக் காலத்துக்குள் நுழைந்திருந்த கன்னியர், திருமணத்திற்காகக் காத்துக்கொண்டிருந்தனர்; அதின் பரிபூரண நிறைவேற்றம் என்னவெனில், அவர்கள் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படுதலுக்காகக் காத்திருக்கிறார்கள் என்பதே.

The book of Joel begins with its first chapter describing how God’s vineyard has been destroyed by the drinkers of wine and strong drink, who have had the “new wine” cut off from their mouths. As soon as Jesus informed the Jews their kingdom would be taken from them and given to a group of husbandmen who will bring forth the genuine fruits of the vineyard, Jesus switched gears and cited the cornerstone in the temple that was set aside, but which was destined to become the capstone. The beginning was going to be repeated at the end, and when this truth is set forth, it is represented as “marvelous.”

யோவேல் புத்தகத்தின் முதல் அதிகாரம், தேவனுடைய திராட்சைத்தோட்டம் திராட்சரசமும் மதுபானமும் குடிப்பவர்களால் அழிக்கப்பட்டது என்றும், அவர்களுடைய வாயிலிருந்து “புது திராட்சரசம்” நீக்கப்பட்டுவிட்டது என்றும் விவரிப்பதன் மூலம் ஆரம்பிக்கிறது. யூதர்களிடம் அவர்களுடைய ராஜ்யம் அவர்களிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டு, திராட்சைத்தோட்டத்தின் உண்மையான கனிகளை விளைவிக்கும் ஒரு உழவர்குழுவிற்குக் கொடுக்கப்படும் என்று இயேசு அறிவித்த உடனேயே, அவர் தமது உரையின் திசையை மாற்றி, ஆலயத்தில் புறக்கணிக்கப்பட்ட மூலக்கல்லைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார்; ஆனால் அது தலைக்கல்லாக ஆக நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆரம்பத்தில் இருந்தது முடிவிலும் மறுபடியும் நிகழவிருந்தது; இந்தச் சத்தியம் முன்வைக்கப்படும்போது, அது “அற்புதமானது” என்று சித்தரிக்கப்படுகிறது.

The “rule of first mention” in God’s Word informs us that because Joel first addresses the destruction of the vineyard that it is the primary point of his testimony. Joel is not alone for every major prophet begins their testimony addressing the sins and lost condition of Israel.

தேவனுடைய வார்த்தையில் உள்ள “முதல் குறிப்பிடுதலின் விதி” எமக்குத் தெரிவிப்பதாவது, யோவேல் முதலில் திராட்சைத்தோட்டத்தின் அழிவைப் பற்றி உரையாடுவதால் அதுவே அவரது சாட்சியின் பிரதான அம்சமாகும். யோவேல் மட்டும் அல்ல; ஏனெனில் ஒவ்வொரு முக்கிய தீர்க்கதரிசியும் தமது சாட்சியை இஸ்ரவேலின் பாவங்களையும் அதன் இழந்த நிலையையும் உரையாடுவதன்மூலம் தொடங்குகின்றனர்.

In Isaiah twenty-eight the “scornful men which rule” “Jerusalem” are represented as the “drunkards of Ephraim,” and as the “crown of pride.” “Crown” represents leadership and “pride” represents a satanic character.

ஏசாயா இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தில், “ஆளுகை செய்யும் நிந்தனைக்காரர்” “எருசலேம்” எனப்படுவோர், “எப்பிராயீமின் குடிகாரர்கள்” என்றும், “பெருமையின் கிரீடம்” என்றும் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள். “கிரீடம்” என்பது தலைமையைத்தையும், “பெருமை” என்பது சாத்தானிய சுபாவத்தையும் குறிக்கிறது.

The drunkards are contrasted with the remnant (“residue”) who become God’s “crown” of glory, for during the latter rain the Lord sets up His “kingdom of glory” as typified by Him setting up the “kingdom of grace” at the cross. The kingdom of grace at the cross typifies the kingdom of glory at the Sunday law.

குடிகாரர்கள், தேவனுடைய மகிமையின் “கிரீடமாக” ஆகிற மீதமிருப்போருடன் (“எஞ்சியோருடன்”) முரண்படுத்திக் காட்டப்படுகிறார்கள்; ஏனெனில் பிற்கால மழையின் நாட்களில், சிலுவையில் அவர் “கிருபையின் ராஜ்யத்தை” நிறுவியதினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டபடி, கர்த்தர் தமது “மகிமையின் ராஜ்யத்தை” நிறுவுகிறார். சிலுவையில் நிறுவப்பட்ட கிருபையின் ராஜ்யம், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் காலத்தில் நிறுவப்படும் மகிமையின் ராஜ்யத்திற்கு முன்மாதிரியாக உள்ளது.

The latter rain began on 9/11 when the sealing of the one hundred and forty-four thousand and the judgment of the living also began. In the sealing time the outpouring of the Holy Spirit began at 9/11, as Jesus breathed a few drops. It is the foundation and the outpouring of the Holy Spirit at the Midnight Cry that is the capstone. “Marvelous” is a symbol of the period of the outpouring of the spirit from “9/11 unto the Sunday law.”

பின்மழை 9/11 அன்று ஆரம்பமானது; அந்நாளிலேயே ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலும் உயிரோடிருப்போரின் நியாயத்தீர்ப்பும் ஆரம்பமானது. முத்திரையிடும் காலத்தில், இயேசு சில துளிகளை ஊதியதுபோல, பரிசுத்த ஆவியின் பொழிவு 9/11 அன்று ஆரம்பமானது. அது அஸ்திவாரம்; மேலும், நள்ளிரவு முழக்கத்தின் போது நிகழும் பரிசுத்த ஆவியின் பொழிவே தலைக்கல் ஆகும். “Marvelous” என்பது “9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை” ஆவியின் பொழிவு நடைபெறும் காலப்பகுதியின் ஒரு சின்னமாகும்.

The parallel, yet opposite symbolism of the “crown” representing leadership is set forth in the narrative of Isaiah twenty-eight when the drunkards who rule Jerusalem are passed by and the leadership of God’s church is given to the residue. This illustrates the parable of the vineyard. The drunkard’s crown is removed and the one hundred and forty-four thousand are then the crown which represents Christ’s kingdom. Isaiah teaches the same truth in chapter twenty-two when Shebna is cast into a far country and replaced with Eliakim. Whether it is the drunkards of Ephraim or Shebna in chapter twenty-two they both represent the leadership of God’s former covenant people being passed by.

தலைமையைச் சுட்டிக்காட்டும் “கிரீடம்” என்ற குறியீட்டின் இணையானதாயினும் எதிர்மாறான அடையாளவியல், எருசலேமைக் ஆளும் குடிகாரர்கள் கடந்து வைக்கப்பட்டு, தேவனுடைய திருச்சபையின் தலைமையே மீதியாகியவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் வேளையில், ஏசாயா இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தின் வரலாற்று விவரிப்பில் முன்வைக்கப்படுகிறது. இது திராட்சைத்தோட்டத்தின் உவமையை விளக்குகிறது. குடிகாரனின் கிரீடம் அகற்றப்படுகிறது; பின்னர், கிறிஸ்துவின் ராஜ்யத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் கிரீடமாக ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம்பேர் ஆகிறார்கள். அதே சத்தியத்தையே ஏசாயா இருபத்திரண்டாம் அதிகாரத்திலும் போதிக்கிறார்; அங்கே சேப்னா தொலைதூர தேசத்திற்குத் துரத்தப்பட்டு, அவனுக்குப் பதிலாக எலியாக்கீம் நிறுவப்படுகிறான். அது எப்பிராயீமின் குடிகாரர்களாக இருந்தாலும்கூட, அல்லது இருபத்திரண்டாம் அதிகாரத்திலுள்ள சேப்னாவாக இருந்தாலும்கூட, அவர்கள் இருவரும் தேவனுடைய முந்தைய உடன்படிக்கைக்குரிய ஜனங்களின் தலைமையே கடந்து வைக்கப்படுவதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள்.

Zechariah identifies the Triumphal Entry, which is also the Midnight Cry, and the verses that follow agree with Isaiah by identifying God’s people as a crown.

இராஜாங்க நுழைவைக், அதுவே நடுஇரவு கூக்குரலும் ஆகும் என்பதைச் சகாரியா அடையாளப்படுத்துகிறார்; அதனைத் தொடர்ந்து வரும் வசனங்கள், தேவனுடைய ஜனங்களை ஒரு கிரீடமாக அடையாளப்படுத்துவதன் மூலம் ஏசாயாவுடனும் ஒத்துப்போகின்றன.

> Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass. And I will cut off the chariot from Ephraim, and the horse from Jerusalem, and the battle bow shall be cut off: and he shall speak peace unto the heathen: and his dominion shall be from sea even to sea, and from the river even to the ends of the earth.

> சியோனின் குமாரத்தியே, மிகுந்த களிகூர்க; எருசலேமின் குமாரத்தியே, ஜெயகோஷமிடு: இதோ, உன் ராஜா உன்னிடத்தில் வருகிறார்; அவர் நீதியுள்ளவரும் இரட்சிப்புள்ளவரும் ஆவார்; தாழ்மையுள்ளவராயிருந்து கழுதையின் மேலும், ஆம், கழுதைக்குட்டியாகிய கன்றின் மேலும் ஏறிவருகிறார். நான் எப்பிராயீமிலிருந்து இரதத்தையும், எருசலேமிலிருந்து குதிரையையும் அறுத்துப்போடுவேன்; யுத்த வில்லும் அறுத்துப்போகும்; அவர் ஜாதிகளுக்கு சமாதானத்தை அறிவிப்பார்; அவருடைய ஆட்சி சமுத்திரமுதல் சமுத்திரமட்டும், நதிமுதல் பூமியின் கடையெல்லைகள்மட்டும் இருக்கும்.

> As for thee also, by the blood of thy covenant I have sent forth thy prisoners out of the pit wherein is no water.

> உன்னைப்பற்றியும், உன் உடன்படிக்கையின் இரத்தத்தினாலே தண்ணீரில்லாத குழியிலிருந்து உன் சிறைப்படுத்தப்பட்டவர்களை நான் வெளியே அனுப்பினேன்.

> Turn you to the strong hold, ye prisoners of hope: even today do I declare that I will render double unto thee; When I have bent Judah for me, filled the bow with Ephraim, and raised up thy sons, O Zion, against thy sons, O Greece, and made thee as the sword of a mighty man.

> நம்பிக்கையுள்ள சிறைக்கைதிகளே, உங்கள் பலமான கோட்டைக்குத் திரும்புங்கள்; இன்றும் கூட நான் உனக்குத் இரட்டிப்பாய் திருப்பிக் கொடுப்பேன் என்று அறிவிக்கிறேன்; ஏனெனில் நான் யூதாவை எனக்காக வில்லாய் வளைத்து, எப்பிராயீமால் வில்லைக் நிரப்பி, ஓ சீயோனே, உன் குமாரரை, ஓ கிரேக்கே, உன் குமாரருக்கு விரோதமாக எழுப்பி, உன்னை வல்லமையுள்ள மனுஷனின் பட்டயம்போல ஆக்குவேன்.

> And the Lord shall be seen over them, and his arrow shall go forth as the lightning: and the Lord God shall blow the trumpet, and shall go with whirlwinds of the south. The Lord of hosts shall defend them; and they shall devour, and subdue with sling stones; and they shall drink, and make a noise as through wine; and they shall be filled like bowls, and as the corners of the altar. And the Lord their God shall save them in that day as the flock of his people: for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land. For how great is his goodness, and how great is his beauty! corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids. Zechariah 9:9–17.

> கர்த்தர் அவர்கள்மேல் தோன்றுவார்; அவருடைய அம்பு மின்னலைப்போல் புறப்படும்; ஆண்டவராகிய கர்த்தர் எக்காளம் ஊதுவார்; தெற்கின் சுழற்காற்றுகளோடு அவர் செல்லுவார். சேனைகளின் கர்த்தர் அவர்களைப் பாதுகாப்பார்; அவர்கள் விழுங்குவார்கள்; கவண்கற்களினால் அடக்கிவிடுவார்கள்; அவர்கள் திராட்சரசம் அருந்தினதுபோல் ஆரவாரிப்பார்கள்; பாத்திரங்களைப்போலவும் பலிபீடத்தின் மூலைகளைப்போலவும் நிரப்பப்படுவார்கள். அவர்களுடைய தேவனாகிய கர்த்தர் அந்நாளில் அவர்களைத் தம் ஜனத்தின் மந்தையென இரட்சிப்பார்; அவர்கள் அவருடைய தேசத்தின் மேல் கொடியாய் உயர்த்தப்பட்ட கிரீடத்தின் கற்களைப்போல இருப்பார்கள். ஏனெனில் அவருடைய நன்மை எவ்வளவு பெரியது! அவருடைய அழகு எவ்வளவு பெரியது! தானியம் இளைஞரை மகிழ்ச்சியடையச் செய்யும்; புதிய திராட்சரசம் கன்னியரையும் அப்படியே செய்யும். சகரியா 9:9–17.

Verse eleven (9/11) states, “As for thee also, by the blood of thy covenant I have sent forth thy prisoners out of the pit wherein is no water.” Christ confirmed the covenant with many for one week, and the week began at His baptism. For three and a half years Christ walked among men and in the concluding period of those three and a half years Christ fulfilled Zechariah’s prediction identifying the triumphal entry of the Messiah into Jerusalem. The Midnight Cry began a period which led to Christ’s death, burial and resurrection. Christ’s baptism represents His death, burial and resurrection, so the beginning and ending of the period of three and a half years are the same.

பதினொன்றாம் வசனம் (9/11) இப்படிக் கூறுகிறது: “உனக்காகவும், உன் உடன்படிக்கையின் இரத்தத்தினாலே, தண்ணீரில்லாத குழியிலிருந்து உன் சிறைக்கைதிகளை நான் வெளியே அனுப்பினேன்.” கிறிஸ்து அநேகரோடு ஒரு வாரத்திற்காக அந்த உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்தினார்; அந்த வாரம் அவருடைய ஞானஸ்நானத்தில் ஆரம்பமானது. மூன்றரை ஆண்டுகள் கிறிஸ்து மனிதர்களிடையே நடந்தார்; அந்த மூன்றரை ஆண்டுகளின் முடிவுக்காலத்தில், மேசியா எருசலேமிற்குள் வெற்றிகரமாகப் பிரவேசிப்பதை அடையாளப்படுத்திய சகரியாவின் முன்னறிவிப்பை கிறிஸ்து நிறைவேற்றினார். நடுநிசி முழக்கம் கிறிஸ்துவின் மரணம், அடக்கம், உயிர்த்தெழுதல் ஆகியவற்றிற்குக் கொண்டுசென்ற ஒரு காலப்பகுதியை ஆரம்பித்தது. கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் அவருடைய மரணம், அடக்கம், உயிர்த்தெழுதல் ஆகியவற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; ஆகையால், அந்த மூன்றரை ஆண்டுக் காலப்பகுதியின் ஆரம்பமும் முடிவும் ஒன்றே ஆகும்.

Christ’s baptism typifies 9/11, and 9/11 marks the beginning of a period that ends at the Sunday law. At 9/11 the latter rain began to sprinkle and at the Sunday law it is poured out without measure as typified by Christ breathing upon the disciples a few drops of rain in advance of the outpouring at Pentecost.

கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் 9/11-ஐ முன்னுருவமாகக் காட்டுகிறது; 9/11 என்பது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவுறும் ஒரு காலப்பகுதியின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது. 9/11-இல் பிந்தைய மழை தூறலாக ஆரம்பமானது; ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் அது அளவில்லாமல் ஊற்றப்படுகிறது. இதற்கான முன்னுருவம், பெந்தெகொஸ்தே நாளில் நிகழ்ந்த பெருவெளிப்பாட்டிற்கு முன்பாக, கிறிஸ்து சீஷர்கள்மேல் சில மழைத்துளிகளை முன்கூட்டியே சுவாசித்து அளித்ததிலே காணப்படுகிறது.

Zechariah 9:11 aligns with 9/11 and also the Midnight Cry which leads to the Sunday law. At 9/11 the Laodicean message arrived as present truth as it had done in 1856 and 1888. The Laodicean message is given to people who are unaware that they are dead. They are in a “pit” with no latter rain message, for their pit has no water. If Laodicea would just respond to the knocking on their hearts the Lord would raise them out of the pit, for until probation closes at the Sunday law they are “prisoners of hope.”

செகரியா 9:11 என்பது 9/11-உடனும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் நடு இரவின் கூக்குரலுடனும் ஒத்திசைகிறது. 9/11 அன்று, 1856 மற்றும் 1888 ஆண்டுகளில் செய்ததுபோலவே, லவோதிக்கேயாவின் செய்தி நிகழ்காலச் சத்தியமாக வந்தடைந்தது. லவோதிக்கேயாவின் செய்தி, தாங்கள் இறந்தவர்களாய் இருப்பதை அறியாத மக்களுக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது. அவர்கள், பிற்கால மழையின் செய்தி இன்றிய “குழி”யில் இருக்கிறார்கள்; ஏனெனில் அவர்களுடைய குழியில் தண்ணீர் இல்லை. லவோதிக்கேயா தங்கள் இருதயங்களில் நிகழும் தட்டுதலுக்கு வெறுமனே பதிலளித்தால், கர்த்தர் அவர்களை அந்தக் குழியிலிருந்து எழுப்புவார்; ஏனெனில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் கிருபைக்காலம் முடிவடையும் வரையில் அவர்கள் “நம்பிக்கையின் கைதிகள்” ஆவர்.

> As for thee also, by the blood of thy covenant I have sent forth thy prisoners out of the pit wherein is no water. Turn you to the strong hold, ye prisoners of hope: even to day do I declare that I will render double unto thee. Zechariah 9:11, 12.

> உன்னைக்குறித்தும், உன் உடன்படிக்கையின் இரத்தத்தினால், தண்ணீர் இல்லாத குழியிலிருந்து உன் சிறைக்கைதிகளை நான் விடுதலை செய்து அனுப்பினேன். நம்பிக்கையுள்ள சிறைக்கைதிகளே, அரணிடத்திற்குத் திரும்புங்கள்; இன்றும் கூட நான் உனக்குச் இரட்டிப்பாகச் செலுத்துவேன் என்று அறிவிக்கிறேன். செகரியா 9:11, 12.

9/11 empowered the message which arrived in 1989. That message is the third angel’s message, but in the structure and terms of the Millerite reformatory movement, 1989 marked the arrival of the first angel. The first angel’s message was empowered on August 11, 1840 by a fulfillment of a prophecy concerning Islam, and it identifies that 1989’s arrival of the third angel would be empowered by a fulfillment of a prophecy concerning Islam.

1989-ஆம் ஆண்டில் வந்த செய்திக்கு 9/11 அதிகாரமளித்தது. அந்தச் செய்தி மூன்றாம் தூதனின் செய்தியாகும்; ஆனால் மில்லரைட் சீர்திருத்த இயக்கத்தின் கட்டமைப்பிலும் சொற்பயன்பாட்டிலும், 1989 முதல் தூதனின் வருகையைச் சுட்டிக்காட்டியது. முதல் தூதனின் செய்தி, இஸ்லாமைப் பற்றிய ஒரு தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தினால் 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று அதிகாரமளிக்கப்பட்டது; மேலும், 1989-இல் வந்த மூன்றாம் தூதன், இஸ்லாமைப் பற்றிய ஒரு தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தினால் அதிகாரமளிக்கப்படும் என்பதையும் அது அடையாளப்படுத்துகிறது.

When the prophecy of Islam was confirmed on August 11, 1840 the angel of Revelation ten descended, thus typifying the descent of the angel of Revelation eighteen on 9/11. The empowerment of the first angel in 1840, and the empowerment of the second angel in 1844 both typify the empowerment of the third angel on 9/11. July 18, 2020 was the arrival of the second angel as typified by the first disappointment of the Millerites on April 19, 1844. The histories of both empowerments of the first and second angels of Millerite history, and also the history of the empowerment of the third angel on 9/11 provide witnesses to the empowerment of the message of the Midnight Cry that arrived in July 2023.

1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று இஸ்லாமைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டபோது, வெளிப்படுத்தல் பத்தாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கிவந்தான்; இவ்வாறு, 9/11 அன்று வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கிவருதலை அது முன்மாதிரியாகக் காட்டியது. 1840 ஆம் ஆண்டில் முதல் தூதனுக்கு அளிக்கப்பட்ட அதிகாரப்பெறுதலும், 1844 ஆம் ஆண்டில் இரண்டாம் தூதனுக்கு அளிக்கப்பட்ட அதிகாரப்பெறுதலும், இரண்டும் 9/11 அன்று மூன்றாம் தூதனுக்குக் கிடைத்த அதிகாரப்பெறுதலை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகின்றன. 2020 ஜூலை 18, 1844 ஏப்ரல் 19 அன்று மில்லரைட்டுகளின் முதல் ஏமாற்றத்தால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருந்தபடி, இரண்டாம் தூதனின் வருகையாக இருந்தது. மில்லரைட் வரலாற்றின் முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் இரு அதிகாரப்பெறுதல்களின் வரலாறுகளும், மேலும் 9/11 அன்று மூன்றாம் தூதனின் அதிகாரப்பெறுதல் பற்றிய வரலாறும், 2023 ஜூலையில் வந்த நடுநிசிக் கூக்குரலின் செய்தியின் அதிகாரப்பெறுதலுக்குச் சாட்சிகளை வழங்குகின்றன.

The period of the sealing begins at 9/11 and ends at the Sunday law. It begins with Christ breathing a few drops of the latter rain and ends with tongues of fire carrying a message to the world at Pentecost. Peter identified Pentecost as a fulfillment of Joel. That being the fact of the matter it establishes that Christ’s breathing was also a fulfillment of Joel, for the Pentecostal season has a specific beginning and ending that demonstrates that the alpha is also the omega. The day of Christ’s resurrection the barley first fruit offering was made, and fifty days later on Pentecost the wheat first fruit offering was lifted up. 9/11 typifies the Midnight Cry that arrives just before and leads to the Sunday law. The perfect fulfillment of Zechariah 9:9 representation of the Midnight Cry is post-July 2023.

முத்திரையிடும் காலம் 9/11-இல் ஆரம்பித்து ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகிறது. அது கிறிஸ்து பிந்திய மழையின் சில துளிகளை ஊதுவதால் ஆரம்பித்து, பெந்தெகொஸ்தே நாளில் உலகத்திற்குச் செய்தியை எடுத்துச் செல்லும் அக்கினி நாவுகளால் முடிவடைகிறது. பேதுரு, பெந்தெகொஸ்தே நிகழ்வை யோவேலின் நிறைவேற்றமாக அடையாளப்படுத்தினார். அது உண்மையான நிலையில் இருப்பதால், கிறிஸ்துவின் அந்த ஊதுதலும் யோவேலின் நிறைவேற்றமே என்பதைக் நிலைநிறுத்துகிறது; ஏனெனில் பெந்தெகொஸ்தே காலத்திற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட ஆரம்பமும் முடிவும் உண்டு, அது ஆல்பாவே ஓமேகாவும் ஆகிறான் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுந்த நாளில் வாரிப்பயிரின் முதற்பலிக் காணிக்கை செலுத்தப்பட்டது; அதற்கு ஐம்பது நாட்கள் பின்னர் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் கோதுமையின் முதற்பலிக் காணிக்கை உயர்த்திக் காட்டப்பட்டது. 9/11, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு சற்றுமுன் வந்து அதற்குத் தலைமாற்றாக இருக்கும் நடுநிசி முழக்கத்தின் அடையாளமாக இருக்கிறது. செகரியா 9:9-இல் காணப்படும் நடுநிசி முழக்கத்தின் பிரதிநிதித்துவத்தின் பரிபூரண நிறைவேற்றம் 2023 ஜூலைக்குப் பிந்தைய காலமாகும்.

> Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass. Zechariah 9:9.

> சீயோன் குமாரத்தியே, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் களிகூரு; எருசலேம் குமாரத்தியே, உரக்கக் குரலிட்டு முழங்கு: இதோ, உன் ராஜா உன்னிடத்தில் வருகிறார்; அவர் நீதியுள்ளவரும் இரட்சிப்பைக் கொண்டவரும் ஆவார்; தாழ்மையுள்ளவராய், கழுதையின் மேல், ஆம், கழுதைக்குட்டியாகிய கன்றின் மேல் ஏறிவருகிறார். செகரியா 9:9.

So Zechariah agrees with Isaiah’s symbolization of God’s people being a crown, but he adds that the crown is also the ensign when he recorded, “for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land“, and Zechariah further echoes the joy associated with Joel’s symbols of “corn” and “new wine,” by stating, “corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids.” As we consider the record of the drunkards of Ephraim in chapter twenty-eight, take note that this is the biblical chapter that identifies the “rest and the refreshing.” This is one of the primary passages in the Scriptures concerning the latter rain, so these drunkards of Ephraim must be the same drunks Joel speaks of.

ஆகையால், தேவனுடைய ஜனங்கள் ஒரு கிரீடமாக இருப்பதைக் குறிக்கும் ஏசாயாவின் உருவகத்துடன் சகரியா ஒத்துப்போகிறார்; ஆனால், “அவர்கள் அவருடைய தேசத்தின் மேல் ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்பட்ட கிரீடத்தின் கற்கள்போல இருப்பார்கள்” என்று அவர் பதிவு செய்தபோது, அந்தக் கிரீடமே ஒரு கொடியுமாக இருப்பதையும் அவர் கூட்டிச் சொல்கிறார். மேலும், “தானியம்” மற்றும் “புதிய திராட்சரசம்” என்ற யோவேலின் உருவகங்களோடு தொடர்புடைய ஆனந்தத்தைச் சகரியா மறுபடியும் ஒலிப்பிக்கிறார்; அதைப் பற்றி, “தானியம் இளைஞரை மகிழ்ச்சியடையச் செய்யும்; புதிய திராட்சரசம் கன்னியரை மகிழ்ச்சியடையச் செய்யும்” என்று அவர் கூறுகிறார். இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தில் எப்பிராயீமின் மதுவெறியர்களைப் பற்றிய பதிவை நாம் பரிசீலிக்கும்போது, “இளைப்பாறுதலும் புத்துணர்ச்சியும்” அடையாளப்படுத்தப்படும் வேதாகம அதிகாரம் இதுவே என்பதை கவனியுங்கள். பிந்தைய மழையைப் பற்றிய வேதாகமத்தின் முதன்மையான பகுதிகளில் இதுவும் ஒன்றாகும்; ஆகவே, எப்பிராயீமின் இந்த மதுவெறியர்கள், யோவேல் பேசுகிற அதே மதுவெறியர்களாகவே இருக்க வேண்டும்.

> Woe to the crown of pride, to the drunkards of Ephraim, whose glorious beauty is a fading flower, which are on the head of the fat valleys of them that are overcome with wine! Behold, the Lord hath a mighty and strong one, which as a tempest of hail and a destroying storm, as a flood of mighty waters overflowing, shall cast down to the earth with the hand. The crown of pride, the drunkards of Ephraim, shall be trodden under feet: And the glorious beauty, which is on the head of the fat valley, shall be a fading flower, and as the hasty fruit before the summer; which when he that looketh upon it seeth, while it is yet in his hand he eateth it up. In that day shall the Lord of hosts be for a crown of glory, and for a diadem of beauty, unto the residue of his people, And for a spirit of judgment to him that sitteth in judgment, and for strength to them that turn the battle to the gate. But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. …

> அகந்தையின் கிரீடத்திற்கும், திராட்சரசத்தால் மயங்குகிற எபிராயீமின் குடிகாரருக்கும் ஐயோ! அவர்களுடைய மகிமையான அழகு வாடிப்போகிற மலரைப்போலிருக்கிறது; மதுவினால் வெல்லப்பட்டவர்களின் செழிப்பான பள்ளத்தாக்குகளின் தலைமேல் அது இருக்கிறது! இதோ, கர்த்தரிடத்தில் வல்லமையும் பலமுமுள்ள ஒருவன் இருக்கிறான்; அவன் கன்மழையின் புயலைப்போலும், அழிவை உண்டாக்கும் பெருங்காற்றைப் போலும், கரைபுரண்டு பெருகி வரும் வல்ல தண்ணீரின் வெள்ளத்தைப்போலும், கையால் பூமியிலே அடித்துக் கீழே தள்ளிவிடுவான். அகந்தையின் கிரீடமாகிய எபிராயீமின் குடிகாரர் காலடியில் மிதிக்கப்படுவார்கள். செழிப்பான பள்ளத்தாக்கின் தலைமேல் இருக்கும் அவர்களுடைய மகிமையான அழகு வாடிப்போகிற மலரைப்போலவும், கோடைக்காலத்திற்கு முன் பழுக்கும் முதல்பழத்தைப்போலவும் இருக்கும்; அதை நோக்குகிறவன் அதைக் கண்டவுடன், அது இன்னும் அவன் கையிலிருக்கும்போதே விழுங்கிவிடுகிறான். அந்த நாளில் சேனைகளின் கர்த்தர் தமது ஜனத்தின் மீதியிருப்போருக்குப் மகிமையின் கிரீடமாகவும், அழகின் முடியாகவும் இருப்பார்; நியாயாசனத்தில் உட்கார்ந்து நியாயந்தீர்க்கிறவனுக்கு நியாயத்தின் ஆவியாகவும், யுத்தத்தை வாசல்வரைத் திருப்புகிறவர்களுக்கு வல்லமையாகவும் இருப்பார். ஆனாலும் இவர்களும் திராட்சரசத்தினாலே வழிதவறினார்கள்; மதுபானத்தினாலே திசைமாறினார்கள்; ஆசாரியனும் தீர்க்கதரிசியும் மதுபானத்தினாலே தவறினார்கள்; அவர்கள் திராட்சரசத்தினால் விழுங்கப்பட்டார்கள்; மதுபானத்தினாலே வழிதவறினார்கள்; தரிசனத்தில் தவறுகிறார்கள்; நியாயத்தீர்ப்பில் இடறுகிறார்கள். ஏனெனில் எல்லா மேசைகளும் வாந்தியாலும் அசுத்தத்தினாலும் நிறைந்திருக்கின்றன; சுத்தமான இடமொன்றும் இல்லை. …

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned.

> நிற்றுங்கள், வியப்புற்றிருங்கள்; கூப்பிடுங்கள், கதறுங்கள்; அவர்கள் திராட்சரசத்தினால் அல்ல, மயங்கியிருக்கிறார்கள்; அவர்கள் மதுபானத்தினால் அல்ல, தடுமாறுகிறார்கள். ஏனெனில் கர்த்தர் உங்கள் மேல் ஆழ்ந்த நித்திரையின் ஆவியை ஊற்றியுள்ளார்; உங்கள் கண்களை அவர் மூடியுள்ளார்; தீர்க்கதரிசிகளையும் உங்கள் அதிகாரிகளையும், தரிசனக்காரரையும் அவர் மூடியுள்ளார். எல்லாருக்கும் உண்டான தரிசனம், முத்திரையிடப்பட்ட ஒரு புத்தகத்தின் வார்த்தைகளைப் போல உங்களுக்கு ஆகிவிட்டது; அதை அறிஞனான ஒருவனிடத்தில் கொடுத்து: இதை வாசியுங்கள், தயவுசெய்து என்று சொல்லும்போது, அவன்: என்னால் முடியாது; அது முத்திரையிடப்பட்டிருக்கிறது என்று சொல்லுகிறான். அப்புத்தகம் கல்வியறிவில்லாதவனிடத்தில் கொடுக்கப்பட்டு: இதை வாசியுங்கள், தயவுசெய்து என்று சொல்லப்படும்போது, அவன்: எனக்குக் கல்வியறிவு இல்லை என்று சொல்லுகிறான்.

> Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 28:1–8; 29:9–16.

> ஆகையால் கர்த்தர் உரைத்ததாவது: “இந்த ஜனங்கள் தங்கள் வாயினால் எனக்கு அணுகி, தங்கள் உதடுகளினால் என்னைக் கௌரவிக்கிறார்கள்; ஆனாலும் தங்கள் இருதயத்தை என்னைவிட்டு தூரமாக அகற்றியிருக்கிறார்கள்; என்னிடத்திலுள்ள அவர்களின் பயபக்தி மனுஷரின் கட்டளையினால் போதிக்கப்பட்டதாய் உள்ளது. ஆகையால், இதோ, நான் இந்த ஜனங்களுக்குள் அதிசயமான ஒரு கிரியையை, ஆம், அதிசயமான ஒரு கிரியையையும் ஆச்சரியத்தையும் செய்யப்போகிறேன்; அவர்களுடைய ஞானிகளின் ஞானம் அழிந்துபோம், அவர்களுடைய புத்திசாலிகளின் புத்தி மறைந்துபோம். தங்கள் ஆலோசனையை கர்த்தரிடமிருந்து மறைக்க ஆழமாய்த் திட்டமிடுகிறவர்களுக்கு ஐயோ! அவர்களுடைய கிரியைகள் இருளில் இருக்கின்றன; அவர்கள், ‘எங்களை யார் காண்கிறார்? எங்களை யார் அறிகிறார்?’ என்று சொல்லுகிறார்கள். நிச்சயமாக, நீங்கள் எல்லாவற்றையும் தலைகீழாக மாற்றுகிறீர்கள்; குயவன் மண்ணைப் போலவே நீங்கள் எண்ணப்படுவீர்கள். உண்டாக்கப்பட்ட பொருள், தன்னை உண்டாக்கினவனை நோக்கி, ‘அவன் என்னை உண்டாக்கவில்லை’ என்று சொல்லலாமா? உருவாக்கப்பட்ட பொருள், தன்னை உருவாக்கினவனை நோக்கி, ‘அவனுக்கு அறிவில்லை’ என்று சொல்லலாமா?” ஏசாயா 28:1–8; 29:9–16.

The Lord is going to do a “marvelous work” among the drunkards of Ephraim as he removes their wisdom and understanding, the very two elements associated with understanding the increase of knowledge when a prophetic message is unsealed. It is the wise who understand. Part of the “marvelous work” is removing the knowledge that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah from the minds of the drunkards of Ephraim. The separation of the wise and wicked is part of the Lord’s “marvelous work.” It is the everlasting gospel. After Christ led the quibbling Jews through the parable of the vineyard and thus trapped them into pronouncing their own judgment, He asked a question from Psalm 118:

எபிராயீமின் மதுபோதையினரிடத்தில் கர்த்தர் ஒரு “அதிசயமான கிரியையை” செய்யப்போகிறார்; அதாவது, தீர்க்கதரிசனச் செய்தி முத்திரை நீக்கப்படும்போது அறிவின் பெருக்கை உணர்வதுடன் தொடர்புடைய அச்சரியான இரண்டு கூறுகளாகிய அவர்களுடைய ஞானத்தையும் புத்தியையும் அகற்றுகிறார். புரிந்துகொள்வோர் ஞானிகள் ஆவர். “அதிசயமான கிரியையின்” ஒரு பகுதி, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கத்தினால் முத்திரை நீக்கப்படும் அறிவை எபிராயீமின் மதுபோதையினரின் மனங்களிலிருந்து அகற்றுவதாகும். ஞானிகளையும் துன்மார்க்கரையும் பிரித்தறிதல் கர்த்தருடைய “அதிசயமான கிரியையின்” ஒரு பகுதியாகும். அதுவே நித்திய சுவிசேஷம். திராட்சத்தோட்டத்தின் உவமையின் மூலம் வாதாடிக்கொண்டிருந்த யூதர்களை நடத்திச் சென்று, இவ்வாறு அவர்களையே தங்கள்மேல் தாங்களே தீர்ப்பை உச்சரிக்கும்படி சிக்கவைத்த பின்பு, கிறிஸ்து சங்கீதம் 118-இலிருந்து ஒரு கேள்வியை கேட்டார்:

> The stone which the builders refused is become the head stone of the corner. This is the Lord’s doing; it is marvelous in our eyes. This is the day which the Lord hath made; we will rejoice and be glad in it. Psalms 118:22–24.

> கட்டினவர்கள் நிராகரித்த கல் மூலைக்குத் தலைக்கல்லாயிற்று. இது கர்த்தரால் உண்டானது; இது நம்முடைய கண்களுக்கு அதிசயமாயிருக்கிறது. கர்த்தர் உண்டாக்கின நாள் இதுவே; இதில் நாம் மகிழ்ந்து களிகூருவோம். சங்கீதம் 118:22–24.

The Lord is to accomplish “a marvelous work and a wonder” upon the drunkards of Ephraim and it includes removing their ability to recognize truth. The “head stone of the corner” is marvelous in the eyes of those who possess Joel’s “new wine.”

எபிராயீமின் மதுவெறியர்களின்மேல் கர்த்தர் “ஒரு அதிசயமான கிரியையையும் ஆச்சரியத்தையும்” நிகழ்த்தப் போகிறார்; அதில் அவர்கள் சத்தியத்தை அறிந்துகொள்ளும் திறனை அகற்றுவதும் அடங்கும். யோவேலின் “புதிய திராட்சரசத்தை” உடையவர்களின் கண்களில் “மூலையில் உள்ள தலைக்கல்” அதிசயமானதாக இருக்கிறது.

The drunkards cannot read the book that is sealed whether it is the leadership represented as “learned” or the laity represented by the “not learned.” It is impossible for the drunkards to understand rightly the prophetic testimony of Scriptures as represented as “the book that is sealed.” The drunkards are also twice identified as being “out of the way.” Once again this is recorded in Isaiah twenty-eight a premier latter rain passage of Scripture, where Isaiah identifies the “rest and refreshing” that the drunkards would not hear. The “rest and refreshing” is a message, for it can be heard.

“கல்வியுள்ளவர்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தலைமைத்துவமாக இருந்தாலும்கூட, “கல்வியறிவில்லாதவர்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் பொதுமக்களாக இருந்தாலும்கூட, முத்திரையிடப்பட்ட புத்தகத்தை மதுபோதையிலுள்ளவர்கள் வாசிக்க முடியாது. “முத்திரையிடப்பட்ட புத்தகம்” என்று சுட்டிக்காட்டப்படும் வேதவசனங்களின் தீர்க்கதரிசனச் சாட்சியை மதுபோதையிலுள்ளவர்கள் சரியாகப் புரிந்துகொள்வது அசாத்தியமானது. மேலும், மதுபோதையிலுள்ளவர்கள் “வழியிலிருந்து விலகிப்போனவர்கள்” என்று இருமுறை அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றனர். இதுவும் மறுபடியும் ஏசாயா இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது; அது பிந்தைய மழையைப் பற்றிய வேதவசனங்களிலேயே முதன்மையான ஒரு பகுதி ஆகும்; அங்கே ஏசாயா, மதுபோதையிலுள்ளவர்கள் கேட்காதிருந்த “இளைப்பாறுதலையும் புத்துணர்ச்சியையும்” அடையாளப்படுத்துகிறார். “இளைப்பாறுதலும் புத்துணர்ச்சியும்” ஒரு செய்தியாகும், ஏனெனில் அதை கேட்க முடியும்.

That drunkenness has taken the drunkards out of the way of Jeremiah’s “old paths” which is the “way” to walk in and find the latter rain, represented as “rest” by Jeremiah. The rejection of the latter rain message by the drunkards of Ephraim is a specific subject of God’s Word. They are drunk because they refused to return to the foundational history which provides the blueprint for the history of the one hundred and forty-four thousand which is the history of the latter rain.

அந்த மயக்கநிலை, எரேமியாவின் “பழைய பாதைகள்” எனப்படும் வழியிலிருந்து — அதாவது அதில் நடந்து “பின்மழையை” அடைய வேண்டிய “வழியிலிருந்து”, எரேமியா அதனை “இளைப்பாறுதல்” என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார் — குடிகாரர்களை விலக்கி வைத்துள்ளது. எபிராயீமின் குடிகாரர்கள் பின்மழையின் செய்தியை நிராகரித்தது தேவனுடைய வார்த்தையின் ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளாகும். அவர்கள் மயக்கமடைந்தவர்களாயிருக்கிறார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள், பின்மழையின் வரலாறாகிய ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் வரலாற்றிற்கான வரைபடத்தை வழங்குகிற அடித்தள வரலாற்றிற்குத் திரும்ப வர மறுத்தார்கள்.

The “marvelous work” that is accomplished upon the drunkards of Ephraim occurs during the outpouring of the latter rain. During the latter rain a testing message produces two classes of worshippers, which are illustrated by the “wine” which they partake of. The wicked have refused to base their prophetic application upon the lines of sacred history and those who employ the “line upon line” methodology of Isaiah twenty-eight partake of the “new wine.” The wicked’s drunkenness is manifested by their inability to understand prophecy, and their blind condition was caused by an unwillingness to return to the foundational old paths. Jesus rebuked the quibbling Jews by asking if they had ever read about the stone which is rejected, and becomes the head of the corner.

எப்பிராயீமின் மதுபோதையோரின் மேல் நிறைவேற்றப்படும் அந்த “அற்புதமான செயல்” பின்னான மழை பொழிவின் காலத்தில் நிகழ்கிறது. பின்னான மழையின் போது, ஒரு சோதனைச் செய்தி இரண்டு வகை ஆராதகர்களை உண்டாக்குகிறது; அவர்கள் பங்கேற்கும் “திராட்சரசம்” மூலம் அவை விளக்கப்படுகின்றன. துஷ்டர்கள் தங்களுடைய தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாட்டை பரிசுத்த வரலாற்றின் கோடுகளின் மேல் நிறுவ மறுத்துள்ளனர்; ஆனால் ஏசாயா இருபத்தெட்டின் “கோடின்மேல் கோடு” என்ற முறையைப் பயன்படுத்துகிறவர்கள் “புதிய திராட்சரசத்தில்” பங்கேற்கிறார்கள். துஷ்டர்களின் மதுபோதை, தீர்க்கதரிசனத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியாத அவர்களுடைய இயலாமையில் வெளிப்படுகிறது; மேலும் அவர்களுடைய குருட்டுத்தன்மையான நிலை, அடித்தளமான பண்டைய பாதைகளுக்குத் திரும்ப விரும்பாத மனப்பான்மையினால் உண்டானது. இயேசு, நிராகரிக்கப்பட்ட கல் மூலையில் தலைக்கல்லாக ஆகிறது என்று எழுதப்பட்டதை அவர்கள் ஒருபோதும் வாசித்திருக்கிறார்களா என்று கேட்டதன் மூலம், குற்றம் கண்டுபிடிக்கத் துணிந்த யூதர்களைக் கடிந்துரைத்தார்.

The stone which becomes the head of the corner represents that the prophetic truth that the foundation or cornerstone is duplicated in the capstone. The alpha stone is also the omega stone. The primary prophetic principle which establishes and upholds the methodology of line upon line, (which is the methodology of the latter rain) is that the beginning of a thing illustrates the end of a thing. The primary prophetic principle in the Millerite movement was the day for a year principle that was confirmed when the angel of Revelation ten descended. The primary prophetic principle in the movement of the one hundred and forty-four thousand is that the beginning illustrates the end which was confirmed when the angel of Revelation eighteen descended.

மூலக்கல்லின் தலைக்கல்லாக ஆகும் அந்தக் கல், அஸ்திவாரம் அல்லது மூலக்கல்லாகிய தீர்க்கதரிசனச் சத்தியம் தலைக்கல்லிலும் இரட்டிப்பாக வெளிப்படுகிறது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அல்பா கல் ஓமேகா கல்லும் ஆகும். வரியின் மேல் வரி என்ற முறையியலை நிறுவி தாங்கி நிறுத்தும் முதன்மையான தீர்க்கதரிசனக் கொள்கை, (அதுவே பிந்தைய மழையின் முறையியல் ஆகும்), ஒரு காரியத்தின் தொடக்கம் அதன் முடிவை விளக்குகிறது என்பதே ஆகும். மில்லரைட் இயக்கத்தில் முதன்மையான தீர்க்கதரிசனக் கொள்கை, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்து ஆம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கி வந்தபோது உறுதிப்படுத்தப்பட்ட நாள்-ஒரு-வருடம் என்ற கொள்கையாகும். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் இயக்கத்தில் முதன்மையான தீர்க்கதரிசனக் கொள்கை, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டு ஆம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கி வந்தபோது உறுதிப்படுத்தப்பட்ட, தொடக்கம் முடிவை விளக்குகிறது என்பதே ஆகும்.

God’s prophetic Word is very detailed in its explanation of the factors involved with the latter rain. One of those facts is that the drunkards of Ephraim are not capable of recognizing the latter rain, and this was typified by the Jews who were suggesting to Peter that the disciples were drunk. The main principle of the methodology is directly set forth as Alpha and Omega repeatedly within God’s Word, but the Word has been sealed unto them. The methodology, the main prophetic rule and the message of the latter rain are some of the sanctified themes in a prophetic line of history that is represented as a “marvelous work.”

பின்னர்மழையுடன் தொடர்புடைய காரணிகளை விளக்குவதில் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தை மிகுந்த விவரங்களைக் கொண்டுள்ளது. அந்த உண்மைகளில் ஒன்றாவது, எப்பிராயீமின் மதுபானிகளுக்கு பின்னர்மழையை அறிந்துகொள்ளும் திறன் இல்லை என்பதாகும்; இதற்கான முன்மாதிரியாக, சீஷர்கள் மதுவில் மயங்கியவர்கள் எனப் பேதுருவிடம் கூறிக்கொண்டிருந்த யூதர்கள் சுட்டிக்காட்டப்பட்டனர். இந்த முறையியலின் முதன்மைக் கோட்பாடு, தேவனுடைய வார்த்தையில் “ஆல்பாவும் ஓமேகாவும்” எனத் திரும்பத் திரும்ப நேரடியாக முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது; ஆனாலும் அந்த வார்த்தை அவர்களுக்கு முத்திரையிடப்பட்டதாகவே இருந்தது. இந்த முறையியல், முக்கிய தீர்க்கதரிசன விதி, மற்றும் பின்னர்மழையின் செய்தி ஆகியவை “அற்புதமான கிரியை” எனச் சித்தரிக்கப்படும் ஒரு தீர்க்கதரிசன வரலாற்றுக் கோட்டில் பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட கருப்பொருட்களில் சிலவையாகும்.

> Again the word of the Lord of hosts came to me, saying, Thus saith the Lord of hosts; I was jealous for Zion with great jealousy, and I was jealous for her with great fury. Thus saith the Lord; I am returned unto Zion, and will dwell in the midst of Jerusalem: and Jerusalem shall be called a city of truth; and the mountain of the Lord of hosts the holy mountain. Thus saith the Lord of hosts; There shall yet old men and old women dwell in the streets of Jerusalem, and every man with his staff in his hand for very age. And the streets of the city shall be full of boys and girls playing in the streets thereof.

> மீண்டும் சேனைகளின் கர்த்தரின் வார்த்தை எனக்குவந்து, இவ்வாறு சொல்லிற்று: சேனைகளின் கர்த்தர் உரைக்கிறார்: நான் சீயோனுக்காக மகா பொறாமையோடு பொறாமை கொண்டேன்; அவளுக்காக மிகுந்த உக்கிரத்தோடும் பொறாமை கொண்டேன். கர்த்தர் உரைக்கிறார்: நான் சீயோனிடத்திற்குத் திரும்பிவந்தேன்; எருசலேமின் நடுவில் வாசம்பண்ணுவேன்; எருசலேம் சத்தியத்தின் நகரம் என்று அழைக்கப்படும்; சேனைகளின் கர்த்தரின் பர்வதம் பரிசுத்த பர்வதம் என்று அழைக்கப்படும். சேனைகளின் கர்த்தர் உரைக்கிறார்: இன்னும் எருசலேமின் தெருக்களில் முதிய ஆண்களும் முதிய பெண்களும் குடியிருப்பார்கள்; மிகுந்த வயதினால் ஒவ்வொருவரும் தமது கையில் தடியுடன் இருப்பார்கள். நகரத்தின் தெருக்கள், அவற்றில் விளையாடும் சிறுவர்களாலும் சிறுமிகளாலும் நிறைந்திருக்கும்.

> Thus saith the Lord of hosts; If it be marvellous in the eyes of the remnant of this people in these days, should it also be marvellous in mine eyes? saith the Lord of hosts. Thus saith the Lord of hosts; Behold, I will save my people from the east country, and from the west country; And I will bring them, and they shall dwell in the midst of Jerusalem: and they shall be my people, and I will be their God, in truth and in righteousness. Thus saith the Lord of hosts; Let your hands be strong, ye that hear in these days these words by the mouth of the prophets, which were in the day that the foundation of the house of the Lord of hosts was laid, that the temple might be built. For before these days there was no hire for man, nor any hire for beast; neither was there any peace to him that went out or came in because of the affliction: for I set all men every one against his neighbour. But now I will not be unto the residue of this people as in the former days, saith the Lord of hosts. Zechariah 8:1–11.

> சேனைகளின் கர்த்தர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: இந்நாட்களில் இந்த ஜனத்தின் மீதமுள்ளோரின் கண்களுக்கு இது அதிசயமாகத் தோன்றினால், அது என் கண்களுக்கும் அதிசயமாக இருக்குமோ? என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார். சேனைகளின் கர்த்தர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: இதோ, நான் என் ஜனத்தை கிழக்குத் தேசத்திலிருந்தும் மேற்குத் தேசத்திலிருந்தும் இரட்சிப்பேன்; நான் அவர்களை அழைத்துவருவேன்; அவர்கள் எருசலேமின் நடுவில் வாசம்பண்ணுவார்கள்; அவர்கள் என் ஜனமாக இருப்பார்கள், நான் உண்மையிலும் நீதியிலும் அவர்களுடைய தேவனாயிருப்பேன். சேனைகளின் கர்த்தர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: சேனைகளின் கர்த்தருடைய ஆலயத்தை கட்டும்படிக்கு அதன் அஸ்திபாரம் போடப்பட்ட நாளில் தீர்க்கதரிசிகளின் வாயினால் பேசப்பட்ட இவ்வார்த்தைகளை இந்நாட்களில் கேட்கிறவர்களே, உங்கள் கைகள் பலப்படக்கடவது. ஏனெனில், இந்த நாட்களுக்கு முன்பு மனிதனுக்குக் கூலியும் இல்லை, மிருகத்திற்குக் கூலியும் இல்லை; உபத்திரவத்தினால் வெளியே போகிறவனுக்கும் உள்ளே வருகிறவனுக்கும் சமாதானமும் இல்லை; நான் எல்லா மனிதரையும் அவனவன் அயலானுக்கு விரோதமாக வைத்தேன். ஆனாலும் இப்போது, இந்த ஜனத்தின் மீதமுள்ளோரிடத்தில் முன்நாட்களில் இருந்தபடி நான் இருப்பதில்லை என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார். சகரியா 8:1–11.

Zechariah states, “Let your hands be strong, ye that hear in these days these words by the mouth of the prophets, which were in the day that the foundation of the house of the Lord of hosts was laid, that the temple might be built.” What strengthens God’s people is the message of the foundation that becomes the headstone. That message is that the Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

சகரியா அறிவிக்கிறார்: “சேனைகளின் கர்த்தருடைய ஆலயத்தை நிர்மாணிக்கும்படியாக, அதன் அஸ்திவாரம் இடப்பட்ட நாளில் இருந்த தீர்க்கதரிசிகளின் வாயினால் இந்த நாட்களில் இந்த வார்த்தைகளை கேட்கிற நீங்கள், உங்கள் கைகளை பலப்படுத்துங்கள்.” தேவனுடைய ஜனங்களை பலப்படுத்துவது, தலைக்கல்லாக ஆகும் அஸ்திவாரத்தின் செய்தியே. அந்தச் செய்தி என்னவெனில், மில்லரைட் வரலாறு ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேரின் வரலாற்றில் மறுபடியும் நிகழ்கிறது.

Christ askes, “If it be marvellous in the eyes of the remnant of this people in these days, should it also be marvellous in mine eyes?” That question identifies the prophetic period of God’s “marvelous work” that is the subject of every prophet, but it also identifies when the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand changes unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. It is the same point as when they are sealed, and the same point the movement changes from militant to triumphant, which is also where the work of combining divinity with humanity among this group of people is finalized as the sanctuary is truly cleansed. This can be recognized in the verses for the prophetic history represented by His “marvelous work” is marvelous in God’s eyes and the eyes of the remnant, and eye to eye is a symbol of unity. The unity here represented is speaking of the sealing of God’s people who follow the Lamb withersoever He goeth who have reached a point that they would die rather than sin and misrepresent the character of Christ.

கிறிஸ்து கேட்கிறார்: “இந்த நாட்களில் இம்மக்களின் மீதமுள்ளோரின் கண்களில் அது அதிசயமாக இருக்குமானால், அது என் கண்களிலும் அதிசயமாக இருக்க வேண்டாமோ?” அந்தக் கேள்வி, ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசியும் பொருளாகக் கொண்டிருக்கும் தேவனுடைய “அதிசயமான கிரியையின்” தீர்க்கதரிசனக் காலத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; ஆனால் அதேவேளையில், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேருடைய லவோதிக்கேய இயக்கம், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேருடைய பிலதெல்பிய இயக்கமாக மாறும் நேரத்தையும் அது அடையாளப்படுத்துகிறது. அவர்கள் முத்திரையிடப்படும் அதே கட்டமே அது; மேலும் அந்த இயக்கம் போராடுகிற நிலையிலிருந்து வெற்றிகொண்ட நிலைக்குத் திரும்பும் அதே கட்டமும் அதுவே; இதுவே இந்த மக்கள்கூட்டத்தினுள் தெய்வீகத்தையும் மனுஷத்துவத்தையும் ஒன்றுசேர்க்கும் கிரியை, பரிசுத்தஸ்தலம் உண்மையாகச் சுத்திகரிக்கப்படுகிறபோது, இறுதிநிலையை அடையும் இடமுமாகும். இதை இந்த வசனங்களில் அறிந்துகொள்ளலாம்; ஏனெனில், அவருடைய “அதிசயமான கிரியையால்” பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தீர்க்கதரிசன வரலாறு தேவனுடைய கண்களிலும் மீதமுள்ளோரின் கண்களிலும் அதிசயமாக இருக்கிறது; மேலும் கண் கணாக இருப்பது ஐக்கியத்தின் அடையாளமாகும். இங்கு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்த ஐக்கியம், அவர் செல்லும் எங்கெல்லாம் போகிறாரோ அங்கெல்லாம் ஆட்டுக்குட்டியைப் பின்பற்றுகிற தேவனுடைய ஜனங்கள் முத்திரையிடப்படுதலைக் குறித்தே பேசுகிறது; அவர்கள் பாவம் செய்து கிறிஸ்துவின் குணாதிசயத்தைத் தவறாக வெளிப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக மரித்துவிடத் தயாராக இருக்கும் நிலையை அடைந்திருக்கிறார்கள்.

Micah identifies the foundational history of ancient Israel as “marvelous things.”

மீகா, பண்டைய இஸ்ரவேலின் அடிப்படையான வரலாற்றை “அற்புதமான காரியங்கள்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> According to the days of thy coming out of the land of Egypt will I show unto him marvellous things. Micah 7:15.

> நீ எகிப்து தேசத்திலிருந்து வெளியே வந்த நாட்களின்படி, நான் அவனுக்குப் அதிசயமான காரியங்களைக் காண்பிப்பேன். மீக்கா 7:15.

The “marvelous works” are foundational history which is “marvelous” because the foundational history is repeated in the ending history, represented by the capstone. The “marvelous works” are the history that begins with the corner stone and ends with the “cap stone.” His “marvelous works” were manifested in the history of Moses and repeated in the history of Christ. Moses was the corner stone and Christ was the cap stone. Moses is alpha and Christ omega prophetically.

“அற்புதமான கிரியைகள்” என்பது அடித்தள வரலாறு ஆகும்; அந்த அடித்தள வரலாறு, உச்சிக்கல்லால் பிரதிநிதிப்படுத்தப்படும் முடிவுக் கால வரலாற்றில் மீண்டும் நிகழ்வதினால் அது “அற்புதமானது” ஆகும். “அற்புதமான கிரியைகள்” என்பது மூலைக்கல்லால் தொடங்கி “உச்சிக்கல்லால்” முடிவடையும் வரலாறு ஆகும். அவருடைய “அற்புதமான கிரியைகள்” மோசேயின் வரலாற்றில் வெளிப்படுத்தப்பட்டு, கிறிஸ்துவின் வரலாற்றில் மீண்டும் நிகழ்ந்தன. தீர்க்கதரிசன ரீதியாக மோசே மூலைக்கல்லாகவும், கிறிஸ்து உச்சிக்கல்லாகவும் இருந்தார். மோசே அல்பாவும், கிறிஸ்து ஓமேகாவும் ஆவார்.

> “Beginning at Moses, the very Alpha of Bible history, Christ expounded in all the Scriptures the things concerning Himself.” The Desire of Ages, 797.

> “வேதாகம வரலாற்றின் ஆதியும் ஆதியுமான மோசேயிலிருந்து தொடங்கி, கிறிஸ்து தம்மைப் பற்றியவற்றை எல்லா வேதாகமங்களிலும் விளக்கிக் கூறினார்.” The Desire of Ages, 797.

Moses taught, and Peter used Moses’ words at Pentecost to identify that Moses typified Christ.

மோசே போதித்தார்; மேலும் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பேதுரு, மோசே கிறிஸ்துவுக்கான முன்னுருவாக இருந்தார் என்பதை அடையாளப்படுத்துவதற்காக மோசேயின் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தினார்.

> But those things, which God before had showed by the mouth of all his prophets, that Christ should suffer, he hath so fulfilled. Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:18–24.

> ஆனால், கிறிஸ்து பாடுபடுவார் என்று தேவன் தம்முடைய சகல தீர்க்கதரிசிகளின் வாயினாலே முன்கூட்டியே அறிவித்திருந்த காரியங்களை, அவர் இவ்விதமாக நிறைவேற்றியிருக்கிறார். ஆகையால் நீங்கள் மனந்திரும்பி, மாற்றமடைந்தவர்களாயிருங்கள்; அப்பொழுது உங்கள் பாவங்கள் அழிக்கப்பட்டுபோகும்; மேலும், கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து இளைப்பாறுதலின் காலங்கள் வரும்போது, முன்பே உங்களுக்குப் பிரசங்கிக்கப்பட்ட இயேசு கிறிஸ்துவை அவர் அனுப்புவார். எல்லாவற்றையும் சீரமைக்கும் காலங்கள் வரும்வரை, உலகம் உண்டானது முதல் தம்முடைய பரிசுத்த தீர்க்கதரிசிகள் எல்லாரின் வாயினாலே தேவன் அறிவித்ததின்படி, வானம் அவரை ஏற்றுக்கொண்டிருக்க வேண்டும். ஏனெனில் மோசே உண்மையாகவே பிதாக்களிடத்தில், ‘உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர், என்னைப்போல ஒரு தீர்க்கதரிசியை உங்கள் சகோதரரிலிருந்து உங்களுக்காக எழுப்புவார்; அவர் உங்களோடு சொல்லும் எல்லாவற்றிலும் அவருக்குச் செவிகொடுக்க வேண்டும். அந்தத் தீர்க்கதரிசிக்குச் செவிகொடுக்காத ஒவ்வொரு ஆத்துமாவும் ஜனங்களின் நடுவிலிருந்து முற்றிலும் அழிக்கப்படும்’ என்று சொல்லினார். ஆம், சாமுவேலிலிருந்து தொடங்கி பின்வந்த தீர்க்கதரிசிகள் எல்லாரும், எத்தனை பேர் பேசியிருந்தார்களோ, அவர்களும் இதே நாட்களை முன்னறிவித்திருக்கிறார்கள். அப்போஸ்தலர் 3:18–24.

Moses as alpha and Christ as omega was established by Peter’s second witness of Moses at the Pentecostal outpouring, and in so doing Peter is emphasizing and identifying that a primary component of the latter rain message (and the controversy raised against it) is the prophetic principle of “alpha and omega.” That principle is the one hundred and forty-four thousand’s counterpart to the year/day principle in Millerite history. The principle of “alpha and omega” is the principle of ‘the foundation becoming the cap stone,’ it is the principles of ‘Moses and the Lamb;’ and therefore is identified by inspiration as one of the verses in the song of the vineyard, which is also the song of Moses and the Lamb.

பெந்தெகொஸ்தே ஊற்றுப்பொழிவில் பேதுரு மோசேயை இரண்டாவது சாட்சியாக முன்வைத்ததன்மூலம், மோசேஸ் அல்பாவாகவும் கிறிஸ்து ஓமேகாவாகவும் இருப்பது நிலைநிறுத்தப்பட்டது; இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், பிற்கால மழைச் செய்தியின் ஒரு முதன்மையான கூறாகவும் (அதற்கெதிராக எழுப்பப்பட்ட சர்ச்சையின் ஒரு மையப் பொருளாகவும்) “அல்பா மற்றும் ஓமேகா” என்ற தீர்க்கதரிசனக் கொள்கை இருப்பதை பேதுரு வலியுறுத்தியும் அடையாளப்படுத்தியும் இருக்கிறார். அந்தக் கொள்கையே, மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள ஆண்டு/நாள் கொள்கைக்கு இணையான, நூற்று நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தின் எதிர்பாகமாகும். “அல்பா மற்றும் ஓமேகா” என்ற கொள்கை, ‘அஸ்திவாரம் தலைக்கல்லாக மாறுதல்’ என்ற கொள்கையாகும்; அது ‘மோசேயும் ஆட்டுக்குட்டியும்’ என்ற கொள்கைகளாகும்; ஆகையால், அது திராட்சைத்தோட்டத்தின் பாடலிலுள்ள வசனங்களில் ஒன்றாகவும், அந்தப் பாடல் மோசேயின் பாடலும் ஆட்டுக்குட்டியின் பாடலும் ஆக இருப்பதாகவும், தெய்வீக உந்துதலினால் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.

The beginning and ending that is represented by the various prophetic lines represent the history where God accomplishes His “marvelous works,” and it is the light that is brought out from recognizing what the symbol of “marvelous works” represents that transforms a Laodicean unto a Philadelphia thus becoming a stone in a temple that is being built, as was the Millerite temple built in 46 years leading up to October 22, 1844 when the Lord suddenly came to His temple.

பல்வேறு தீர்க்கதரிசன வரிகள் சுட்டிக்காட்டும் ஆரம்பமும் முடிவும், தேவன் தமது “அற்புதமான கிரியைகளை” நிறைவேற்றும் வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன; மேலும் “அற்புதமான கிரியைகள்” என்னும் சின்னம் எதைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது என்பதை உணர்ந்தறிதலினால் வெளிப்படும் ஒளியே, ஒரு லவோதிக்கேயனைப் பிலதெல்பியனாக மாற்றுகிறது; இவ்வாறு, கி.பி. 1844 அக்டோபர் 22-ஆம் தேதிவரை 46 ஆண்டுகளில் கட்டப்பட்ட மில்லரைட் ஆலயத்தைப்போல, கர்த்தர் தம்முடைய ஆலயத்திற்குத் திடீரென வந்தபோது கட்டப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் ஒரு ஆலயத்தில் அவன் ஒரு கல்லாக ஆகிறான்.

> If so be ye have tasted that the Lord is gracious. To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:3–10.

> கர்த்தர் கிருபையுள்ளவர் என்று நீங்கள் ருசித்தறிந்திருந்தால், அவரிடத்துக்கு வாருங்கள்; அவர் ஜீவனுள்ள கல்; மனுஷரால் நிராகரிக்கப்பட்டவராயினும், தேவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவரும் விலையுயர்ந்தவரும் ஆவார். நீங்களும் ஜீவனுள்ள கற்களாய் ஆவிக்குரிய வீட்டாகக் கட்டப்பட்டு, இயேசு கிறிஸ்துவினாலே தேவனுக்குப் பிரியமான ஆவிக்குரிய பலிகளைச் செலுத்தும் பரிசுத்த ஆசாரியக்கூட்டமாக இருக்கிறீர்கள். ஆகையால் வேதத்திலும் இவ்வாறு எழுதப்பட்டுள்ளது: “இதோ, நான் சீயோனில் பிரதான மூலைக்கல்லை வைக்கிறேன்; அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவரும் விலையுயர்ந்தவரும் ஆவார்; அவர்மேல் விசுவாசிக்கிறவன் வெட்கப்படமாட்டான்.” ஆகவே விசுவாசிக்கிற உங்களுக்கு அவர் விலையுயர்ந்தவர்; கீழ்ப்படியாதவர்களுக்கோ, “கட்டிடக்காரர் நிராகரித்த கல் அதுவே மூலையின் தலைக்கல்லாயிற்று”; மேலும், “இடறலின் கல்லும், தடுக்கத்தின் கன்மலையும்” ஆனார். அவர்கள் வார்த்தையினிடத்தில் இடறுகிறார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் கீழ்ப்படியாதவர்கள்; அதற்காகவே நியமிக்கப்பட்டவர்களுமாயிருந்தார்கள். ஆனால் நீங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சந்ததி, இராஜகிய ஆசாரியக்கூட்டம், பரிசுத்த ஜாதி, தேவனுக்குச் சொந்தமான ஜனமாய் இருக்கிறீர்கள்; இருளிலிருந்து உங்களைத் தம்முடைய ஆச்சரியமான ஒளிக்குள்ளாக அழைத்தவரின் மகிமைகளை அறிவிக்கும்படிக்கு. முன்பு நீங்கள் ஜனமல்லாதிருந்தீர்கள்; இப்பொழுதோ தேவனுடைய ஜனமாயிருக்கிறீர்கள். முன்பு இரக்கம் பெறாதவர்களாயிருந்தீர்கள்; இப்பொழுதோ இரக்கம் பெற்றவர்களாயிருக்கிறீர்கள். 1 பேதுரு 2:3–10.

To be called into His marvelous light identifies when the call is made, for the waymark of 1888, which is aligned by inspiration as the rebellion of Korah in the alpha history of Moses is brought to the last days it aligns with 9/11, when the Laodicean message arrives with the third angel according to inspiration. Laodiceans in prophecy are “blind,” meaning they are in darkness, and the call to come out of darkness began when the Laodicean message arrived in 1856, 1888 and 9/11. At 9/11 the “call out of darkness” was not only a call to understand the light of the angel of Revelation eighteen, but also a call to the hearer into the very history where God’s “marvelous works” will find their perfect fulfillments.

அவருடைய அதிசயமான ஒளிக்குள் அழைக்கப்படுதல், அந்த அழைப்பு எப்போது வழங்கப்படுகிறது என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் 1888 ஆம் ஆண்டின் வழிக்குறி, மோசேயின் அல்பா வரலாற்றில் கோராகின் கலகமாக ஈர்ப்பினால் ஒப்பிடப்பட்டிருப்பது, கடைசி நாட்களுக்குக் கொண்டுவரப்படும் போது 9/11 உடன் ஒத்திருக்கும்; அப்பொழுதே ஈர்ப்பின்படி லவோதிக்கேயாவின் செய்தி மூன்றாம் தூதனுடன் சேர்ந்து வருகிறது. தீர்க்கதரிசனத்தில் லவோதிக்கேயர்கள் “குருடர்” என்று சொல்லப்படுகின்றனர்; அதாவது அவர்கள் இருளில் இருக்கிறார்கள் என்பதாகும்; மேலும் இருளிலிருந்து வெளியே வருவதற்கான அழைப்பு, லவோதிக்கேயாவின் செய்தி 1856, 1888, மற்றும் 9/11 இல் வந்தபோது ஆரம்பமானது. 9/11 இல் “இருளிலிருந்து வெளியே வருவதற்கான அழைப்பு” என்பது வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதனுடைய ஒளியைப் புரிந்துகொள்ளுமாறு அழைத்ததோடு மட்டும் அல்லாமல், தேவனுடைய “அதிசயமான கிரியைகள்” தமது பரிபூரண நிறைவேற்றத்தை அடையும் அதே வரலாற்றுக்குள்ளாகவே கேட்பவரை அழைத்த ஒரு அழைப்பாகவும் இருந்தது.

It has been demonstrated repeatedly over the past three decades that the prophetic definition of the “everlasting gospel” is a history where a prophetic truth is unsealed which initiates a three-step testing process, with two characteristics of distinction in the three tests. The first two tests are different in nature than the third, for the third is a litmus test which demonstrates whether you passed the first and second tests. The other distinction in the everlasting gospel is that you must pass the current test to be involved with the following test.

கடந்த மூன்று தசாப்தங்களாக, “நித்திய சுவிசேஷம்” பற்றிய தீர்க்கதரிசன வரையறை என்பது, முத்திரைநீக்கப்பட்ட ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சத்தியம் தொடக்கமளிக்கும் மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயல்முறை கொண்ட ஒரு வரலாறு என்பதும், அந்த மூன்று சோதனைகளில் வேறுபாட்டைக் காட்டும் இரண்டு சிறப்பியல்புகள் உள்ளன என்பதும் மீண்டும் மீண்டும் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. முதல் இரண்டு சோதனைகள், மூன்றாவது சோதனையினைவிட இயல்பில் வேறுபட்டவையாகும்; ஏனெனில் மூன்றாவது சோதனை, முதல் மற்றும் இரண்டாவது சோதனைகளில் நீங்கள் வெற்றி பெற்றீர்களா என்பதை வெளிப்படுத்தும் ஒரு தீர்மானச் சோதனையாகும். நித்திய சுவிசேஷத்தில் காணப்படும் மற்றொரு வேறுபாடு என்னவெனில், அடுத்தடுத்த சோதனையில் பங்கேற்க, தற்போது நடைபெறும் சோதனையில் நீங்கள் வெற்றி பெற வேண்டும்.

The history of the “marvelous works” is also the history where the “everlasting gospel” reaches its climax, for the hour of judgment that is announced by the first angel and identified as the everlasting gospel finds its perfect fulfillment beginning at 9/11. The judgment that is being warned about for the Millerites was October 22, 1844 when the door closed in the parable of the ten virgins, thus typifying the Sunday law when the door closes again in the parable of the ten virgins. 9/11 is announcing that the hour of God’s executive judgment begins at the Sunday law, just as the Millerites announced that the hour of the investigative judgment began on October 22, 1844.

“அற்புதமான கிரியைகள்” எனப்படுகிறவற்றின் வரலாறு, “நித்திய சுவிசேஷம்” அதன் உச்சக்கட்டத்தை அடையும் வரலாறுமாகும்; ஏனெனில் முதல் தூதனால் அறிவிக்கப்படும் மற்றும் நித்திய சுவிசேஷமாக அடையாளப்படுத்தப்படும் நியாயத்தீர்ப்பின் மணி, 9/11-இல் தொடங்கி அதன் பரிபூரண நிறைவேற்றத்தை அடைகிறது. மில்லரைட்டுகளுக்காக எச்சரிக்கப்பட்ட அந்த நியாயத்தீர்ப்பு, பத்து கன்னியரின் உவமையில் வாசல் அடைக்கப்பட்ட அக்டோபர் 22, 1844 ஆகும்; ஆகையால், பத்து கன்னியரின் உவமையில் வாசல் மறுபடியும் அடைக்கப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை அது முன்மாதிரியாகக் காட்டியது. மில்லரைட்டுகள் அக்டோபர் 22, 1844 அன்று விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பின் மணி ஆரம்பமானது என்று அறிவித்ததுபோலவே, தேவனுடைய நிறைவேற்று நியாயத்தீர்ப்பின் மணி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆரம்பிக்கிறது என்பதை 9/11 அறிவிக்கிறது.

From 9/11 unto the Sunday law is a period that is represented as “Gods’ marvelous works,” and just as the foundational stone that becomes “the head of the corner,” and just as the “Pentecostal season,” and just as “Habakkuk chapter two,” and as “the sealing time of the one hundred and forty-four thousand,” and as “the image of the beast testing time,” and as “the everlasting gospel,” and as “the sacred history of 1840 to 1844,” and as the history of “Revelation chapter ten,” and as “the history from Christ’s baptism unto His death.”

9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலம் “தேவனுடைய அதிசயமான கிரியைகள்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும், “மூலைக்குத் தலைக்கல்லாக” ஆகும் அஸ்திவாரக்கல்லைப்போலவும், “பெந்தெகொஸ்தே காலம்” போலவும், “ஆபகூக்கு இரண்டாம் அதிகாரம்” போலவும், “ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம்பேரின் முத்திரையிடும் காலம்” போலவும், “மிருகத்தின் உருவத்தின் சோதனைக்காலம்” போலவும், “நித்திய சுவிசேஷம்” போலவும், “1840 முதல் 1844 வரையிலான பரிசுத்த வரலாறு” போலவும், “வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் அதிகாரத்தின்” வரலாறு போலவும், “கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் முதல் அவருடைய மரணம் வரையிலான வரலாறு” போலவும் இருக்கிறது.

The history represented in a fractal by His baptism began the period of 2520 days that ended at the cross. Christ’s baptism represented His death, burial and resurrection which was literally fulfilled at the end of the 1260 days.

அவருடைய ஞானஸ்நானத்தினால் ஒரு பிராக்டலில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வரலாறு, சிலுவையில் முடிவடைந்த 2520 நாட்கள் காலப்பகுதியை ஆரம்பித்தது. கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம், 1260 நாட்களின் முடிவில் எழுத்தார்த்தமாக நிறைவேறிய அவருடைய மரணம், அடக்கம், உயிர்த்தெழுதல் ஆகியவற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது.

When the Holy Spirit descended at Christ’s baptism it typified the descent of the angel of Revelation eighteen on 9/11. 1260 prophetic days later the events symbolized by baptism were literally fulfilled at the cross. The history from the baptism to the cross contains a symbolic alpha history which is fulfilled literally at the end of the period. The alpha and omega histories are fractals of the entire overall history. The history from the baptism to the cross is “God’s marvelous works,” and that history is also represented by “Christ’s baptism” and also by His literal “death, burial and resurrection,” and therefore also by “the baptism of ancient Israel at the Red Sea,” and also by “the baptism of the eight souls during the history of Noah.” All of these periods represent the history of His “marvelous works.”

கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தின் போது பரிசுத்த ஆவியானவர் இறங்கியபோது, அது 9/11 அன்று வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கியதைக் முன்னடையாளமாகக் காட்டியது. 1260 தீர்க்கதரிசன நாட்கள் பின்னர், ஞானஸ்நானத்தால் குறியிடப்பட்ட நிகழ்வுகள் சிலுவையில் நேரடியாக நிறைவேற்றப்பட்டன. ஞானஸ்நானத்திலிருந்து சிலுவைவரையிலான வரலாறு, காலகட்டத்தின் முடிவில் நேரடியாக நிறைவேறும் ஒரு குறியீட்டான அல்பா வரலாற்றை உள்ளடக்கியுள்ளது. அல்பா மற்றும் ஓமேகா வரலாறுகள், முழுமையான மொத்த வரலாற்றின் பாகமுறை வடிவங்களாக உள்ளன. ஞானஸ்நானத்திலிருந்து சிலுவைவரையிலான வரலாறு “தேவனுடைய அதிசயமான கிரியைகள்” ஆகும்; அந்த வரலாறு “கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம்” மூலமாகவும், மேலும் அவருடைய நேரடியான “மரணம், அடக்கம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல்” மூலமாகவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; ஆகையால், அது மேலும் “பழைய இஸ்ரவேலின் செங்கடலில் நிகழ்ந்த ஞானஸ்நானம்” மூலமாகவும், மேலும் “நோவாவின் வரலாற்றின்போது எட்டு ஆத்துமாக்களின் ஞானஸ்நானம்” மூலமாகவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. இக்காலப்பகுதிகள் அனைத்தும் அவருடைய “அதிசயமான கிரியைகள்” எனும் வரலாற்றையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

When it comes to the number 8 as a symbol of resurrection it was those eight souls on the ark that are the first mention of the number eight as a symbol, and with the rule of first mention, all the prophetic details are in the first mention. The eight souls are going from the old earth to a new earth, are they not?

உயிர்த்தெழுதலின் ஒரு குறியீடாக எண் 8 குறித்து வரும்போது, அந்தப் பேழைக்குள் இருந்த அந்த எட்டு ஆத்துமாக்களே எண் 8 ஒரு குறியீடாக முதன்முதலில் குறிப்பிடப்படும் நிகழ்வாகும்; மேலும், “முதல் குறிப்பிடுதல்” என்ற விதிப்படி, அனைத்து தீர்க்கதரிசன விவரங்களும் அந்த முதல் குறிப்பிடுதலிலேயே அடங்கியுள்ளன. அந்த எட்டு ஆத்துமாக்கள் பழைய பூமியிலிருந்து ஒரு புதிய பூமிக்குச் செல்கின்றன அல்லவா?

Those eight souls lived through the time of the rain, but all who refused the warning message of the rain died, correct? The “8” souls that go to the new earth that are represented with the history of the rejected warning message, the closed door, the rain and the new earth went through a dispensational change from the old world to the new world.

அந்த எட்டு ஆத்துமாக்கள் மழையின் காலத்தை உயிரோடே கடந்தார்கள்; ஆனால் மழையைப் பற்றிய எச்சரிக்கைச் செய்தியை நிராகரித்த அனைவரும் இறந்தார்கள், அல்லவா? நிராகரிக்கப்பட்ட எச்சரிக்கைச் செய்தி, மூடப்பட்ட வாசல், மழை, மற்றும் புதிய பூமி ஆகியவற்றின் வரலாற்றால் சித்தரிக்கப்படும் புதிய பூமிக்குச் செல்லும் அந்த “8” ஆத்துமாக்கள், பழைய உலகத்திலிருந்து புதிய உலகத்திற்கான ஒரு காலக்கட்ட நிர்வாக மாற்றத்தைக் கடந்து சென்றனர்.

The dispensational change that marks the eight souls who are the one hundred and forty-four thousand is the transition from Laodicea unto Philadelphia, which is also the transition from the church militant composed of wheat and tares unto the church triumphant composed of only the first fruit wheat offering that is lifted up as an ensign offering for all the world to see, similar to viewing a lone boat upon stormy waters. Those people are the 8 that is of the 7, and the history of the ark crossing and the Red Sea crossing are both illustrations of His “marvelous works.”

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் எனப்படுகிறவர்களாகிய அந்த எட்டு ஆத்துமாக்களைச் சுட்டிக்காட்டும் யுகவகைப் பரிவர்த்தனம் என்பது, லவோதிக்கேயாவிலிருந்து பிலடெல்பியாவிற்கு நிகழும் மாற்றமாகும்; அது மேலும், கோதுமையும் களைகளும் கலந்திருக்கிற போராடும் சபையிலிருந்து, உலகமெங்கும் காணும்படியாக ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படும் முதற்பழக் கோதுமை காணிக்கையால் மட்டுமே அமைந்துள்ள வெற்றியடைந்த சபைக்கான மாற்றமாகவும் இருக்கிறது; இது புயல்கொண்ட நீர்மீது தனித்த ஒரு படகைக் காண்பதற்கு ஒப்பானது. அந்த ஜனங்கள், ஏழிலிருந்து தோன்றும் எட்டு ஆவர்; மேலும், பேழை கடந்துசென்ற வரலாறும் செங்கடல் கடந்துசென்ற வரலாறும் இரண்டும் அவருடைய “அற்புதமான கிரியைகளின்” எடுத்துக்காட்டுகளாகும்.

Those souls are they who were resurrected in fulfillment of Revelation 11:11. They are God’s covenant people, represented by their father Abraham who bore the token of the covenant through circumcision that was to take place on the eighth day.

அந்த ஆத்துமாக்கள் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:11 இன் நிறைவேற்றமாக உயிர்த்தெழுப்பப்பட்டவர்களே. அவர்கள் தேவனுடைய உடன்படிக்கை ஜனங்கள்; எட்டாம் நாளில் நடைபெற வேண்டிய விருத்தசேதனத்தின் மூலம் உடன்படிக்கையின் அடையாளத்தைத் தாங்கிய தங்கள் பிதாவாகிய ஆபிரகாமினால் அவர்கள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.

All these lines represent the same period of time, and that period of time begins with the foundations of 9/11 and ends at the Sunday law. 9/11 is the foundation stone and the Sunday law is the cap stone. In the history of rebuilding Jerusalem in the time of Nehemiah and Ezra the foundation was completed during the history of the first decree and the temple itself was finished well before the third decree. In Millerite history the foundations were established in May of 1842 when the 1843 chart was published. The Millerite temple was to be forty-six years in erecting, from 1798 unto 1844. Before October 22, 1844 the Millerite temple was finished, the cap stone being the Midnight Cry. When the Midnight Cry concluded on October 22, 1844 the alpha and third decree of 457 BC had met its counterpart in the omega of 1844. 457 BC as the alpha to the 2300 years and 1844 as the omega. Both the same at one level, for a decree or an angel are both messages, and they both typify the Sunday law, where there will be a decree and where the third angel’s message swells to a loud cry.

இந்த எல்லா கோடுகளும் ஒரே காலப்பகுதியைக் குறிக்கின்றன; அந்தக் காலப்பகுதி 9/11 இன் அஸ்திவாரங்களுடன் தொடங்கி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகிறது. 9/11 அஸ்திவாரக் கல், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் தலைக்கல் ஆகும். நெகேமியா மற்றும் எஸ்றாவின் காலத்தில் எருசலேமை மறுகட்டிய வரலாற்றில், முதல் கட்டளையின் வரலாற்றின்போது அஸ்திவாரம் நிறைவு பெற்றது; ஆலயம் தானோ மூன்றாம் கட்டளைக்கு மிகவும் முன்னரே முடிக்கப்பட்டது. மில்லரைட் வரலாற்றில், 1843 அட்டவணை வெளியிடப்பட்ட 1842 மே மாதத்தில் அஸ்திவாரங்கள் அமைக்கப்பட்டன. மில்லரைட் ஆலயம் 1798 முதல் 1844 வரை நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள் கட்டப்பட்டுக்கொண்டிருக்க வேண்டியதாக இருந்தது. 1844 அக்டோபர் 22க்கு முன்பாகவே மில்லரைட் ஆலயம் முடிக்கப்பட்டது; அதின் தலைக்கல் நடுராத்திரி முழக்கமாக இருந்தது. 1844 அக்டோபர் 22 அன்று நடுராத்திரி முழக்கம் நிறைவுற்றபோது, கி.மு. 457 ஆம் ஆண்டின் ஆல்பாவும் மூன்றாம் கட்டளையும், 1844 ஆம் ஆண்டின் ஒமேகாவில் அதற்கான இணையைச் சந்தித்தது. 2300 ஆண்டுகளுக்கான ஆல்பாவாக கி.மு. 457, ஒமேகாவாக 1844. ஒரே மட்டத்தில் இவை இரண்டும் ஒன்றே; ஏனெனில் ஒரு கட்டளையோ ஒரு தூதரோ இரண்டும் செய்திகளே; மேலும் இவை இரண்டும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகின்றன; அங்கே ஒரு கட்டளை இருக்கும், அங்கேயே மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி பெருகி மகா முழக்கமாக உயர்கிறது.

From 457 BC until 408 BC, forty-nine years were identified by Daniel as the period of time when the Jews would finish building “the street shall be built again, and the wall, even in troublous times.”

கி.மு. 457 முதல் கி.மு. 408 வரை, “வீதி மறுபடியும் கட்டப்படும்; மதிலும் கட்டப்படும், அது கலகமிக்க காலங்களில்கூட” என்று தானியேல் குறிப்பிட்டபடி, யூதர்கள் கட்டுமானத்தை நிறைவு செய்யும் காலமாக நாற்பத்தொன்பது ஆண்டுகள் நிர்ணயிக்கப்பட்டன.

> Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. Daniel 9:25.

> ஆகையால், எருசலேமை மீட்டெடுத்து மறுபடியும் கட்டும்படி கட்டளைப் பிறப்பிக்கப்பட்ட காலத்திலிருந்து மேசியாவாகிய அதிபதி வரையிலும் ஏழு வாரங்களும் அறுபத்திரண்டு வாரங்களும் இருக்கும் என்பதை அறிந்து உணர்ந்து கொள்; தெருவும் மறுபடியும் கட்டப்படும், மதிலும் கட்டப்படும், அதுவும் இடுக்கணான காலங்களில். தானியேல் 9:25.

457 BC and 1844 are the alpha and omega to the prophecy of the 2300 years. They both typify the Sunday law, for as an alpha and omega they are the same, and the disappointment of 1844 is aligned by inspiration with the disappointment of the cross. If 1844 typifies the cross, and it does, then its alpha counterpart (457 BC) does so as well. 1844 unto 1863 illustrates the testing process of the third angel. That testing process is represented by the 49 years between the third decree, the Sunday law decree and the finishing of the work of the street and the wall that takes place in troublous time.

கி.மு. 457 மற்றும் 1844 ஆகியவை 2300 ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனத்திற்கான ஆல்பாவும் ஒமேகாவும் ஆகும். இவ்விரண்டும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை முன்னுருவாகக் காட்டுகின்றன; ஏனெனில் ஆல்பாவும் ஒமேகாவுமாக அவை ஒன்றே ஆகும், மேலும் 1844 ஆம் ஆண்டின் ஏமாற்றம் சிலுவையின் ஏமாற்றத்துடன் தெய்வீக உந்துதலால் ஒப்புநிறுத்தப்பட்டுள்ளது. 1844 சிலுவையை முன்னுருவாகக் காட்டுமானால், அது அவ்வாறே காட்டுகிறது; அப்படியானால், அதற்குரிய ஆல்பா எதிரிணை (கி.மு. 457) அதையும் அவ்வாறே காட்டுகிறது. 1844 முதல் 1863 வரையிலான காலம் மூன்றாம் தூதனுடைய சோதனைச் செயல்முறையை விளக்குகிறது. அந்தச் சோதனைச் செயல்முறை, மூன்றாம் கட்டளை—அதாவது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டக் கட்டளை—மற்றும் துன்பகரமான காலத்தில் நடைபெறும் வீதியும் மதிலும் சார்ந்த பணியின் நிறைவு ஆகியவற்றிற்கிடையிலான 49 ஆண்டுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

457 BC unto 408 BC is the alpha history of the 2300 years that illustrates the omega history of 1844 unto 1863. Those two histories illustrate the history of the one hundred and forty-four thousand after they are sealed at the Sunday law until human probation closes. The work of the one hundred and forty-four thousand is to call men and women back to the “old paths” which is portrayed by Isaiah as rebuilding the old waste places, and which Jeremiah identifies as the path that leads to the latter rain message. The “wall” is the law of God which the one hundred and forty-four thousand will represent unto the entire world as an ensign. This will take place in the troublous times of the third woe of Islam, for it is Islam that angers the nations. The work and the troublous times continue until Michael stands up.

கி.மு. 457 முதல் கி.மு. 408 வரை உள்ள காலம், 1844 முதல் 1863 வரையிலான ஓமேகா வரலாற்றை விளக்கிக்காட்டும் 2300 ஆண்டுகளின் ஆல்பா வரலாறாகும். அந்த இரு வரலாறுகளும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது முத்திரையிடப்பட்ட பின்பு மனிதனின் கிருபைக்காலம் முடிவடையும் வரையிலான ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் வரலாற்றை விளக்கிக்காட்டுகின்றன. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் பணி, ஆண்களையும் பெண்களையும் “பழைய பாதைகள்” நோக்கி மீண்டும் அழைப்பதாகும்; அதை ஏசாயா பழைய பாழிடங்களை மறுபடியும் கட்டுவதென சித்தரிக்கிறார், மேலும் எரேமியா அதை பிந்திய மழையின் செய்திக்குக் கொண்டுசெல்லும் பாதை என அடையாளப்படுத்துகிறார். “மதில்” என்பது தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணமாகும்; அதை ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர் முழு உலகத்திற்கும் ஒரு கொடியாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவார்கள். இது இஸ்லாமின் மூன்றாம் ஐயோவின் கலக்கமிக்க காலங்களில் நடைபெறும்; ஏனெனில் ஜாதிகளைச் சினங்கொள்ளச் செய்வது இஸ்லாமே ஆகும். இந்தப் பணியும் அந்தக் கலக்கமிக்க காலங்களும் மிகாயேல் எழுந்திருக்கும் வரையில் தொடரும்.

So, if you can see it 457 BC to 408 BC is a prophetic period that began at the third decree and typified a prophetic period that began in 1844 with the arrival of the third angel and ended in 1863, then you can see that their connection with the 2300-year prophecy as either starting point or and ending point identifies them as alpha and omega in relation to each other. The troublous times of Nehemiah illustrate the troublous time leading up to and including the Civil War. The forty-nine-year period in the alpha history represents the 19-year-period in the omega history. That 19-year-period was also represented by the 19 years at the beginning of the 65-year prophecy of Isaiah.

ஆகையால், கி.மு. 457 முதல் கி.மு. 408 வரை உள்ள காலம், மூன்றாவது கட்டளையினால் தொடங்கிய ஒரு தீர்க்கதரிசனக் காலமாக இருந்து, 1844 ஆம் ஆண்டில் மூன்றாவது தூதனின் வருகையுடன் தொடங்கி 1863 ஆம் ஆண்டில் முடிவுற்ற ஒரு தீர்க்கதரிசனக் காலத்திற்கான மாதிரியாக இருந்தது என்பதை நீங்கள் காண முடிந்தால், அப்போது 2300 ஆண்டு தீர்க்கதரிசனத்தோடு அவற்றுக்குள்ள உறவு—அதன் தொடக்கப் புள்ளியாகவோ அல்லது அதன் முடிவுப் புள்ளியாகவோ இருப்பதன் மூலம்—அவை ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பாக ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் என அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன என்பதை நீங்கள் காண முடியும். நெகேமியாவின் இடுக்கணான காலங்கள், உள்நாட்டுப் போருக்கு முன்பாகவும் அதையும் உட்படுத்தியும் இருந்த இடுக்கணான காலத்தை விளக்குகின்றன. ஆல்பா வரலாற்றிலுள்ள நாற்பத்தொன்பது ஆண்டு காலம், ஓமேகா வரலாற்றிலுள்ள 19 ஆண்டு காலத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அந்த 19 ஆண்டு காலம், ஏசாயாவின் 65 ஆண்டு தீர்க்கதரிசனத்தின் தொடக்கத்தில் உள்ள 19 ஆண்டுகளினாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. Isaiah 7:8.

> சிரியாவின் தலைநகரம் தமஸ்கு; தமஸ்குவின் தலைவர் ரெசீன்; மேலும் அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்குள் எப்பிராயீம் ஜனமல்லாதபடியாக நொறுக்கப்படும். ஏசாயா 7:8.

Isaiah set forth this prophecy in 742 BC and 19 years later in 723 BC the northern kingdom was carried away into captivity for 2520 years ending in 1798. The 19 years from 742 BC unto 723 BC align with the 19 years from 1844 unto 1863, for the first 19 years is the alpha of this prophecy and the last 19 is the omega. In the history of 19 years wicked king Ahaz was confronted by Isaiah with the message of the latter rain as represented in verse eight as the message of the “seven times.” Ahaz rejected the message, as did Laodicean Millerite Adventism in 1863.

கி.மு. 742 ஆம் ஆண்டில் எசாயா இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தை முன்வைத்தார்; அதன் 19 ஆண்டுகள் பின்னர், கி.மு. 723 ஆம் ஆண்டில் வடக்கு இராச்சியம் 2520 ஆண்டுகள் நீடித்த சிறையிருப்புக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டது; அது கி.பி. 1798 இல் முடிவுற்றது. கி.மு. 742 முதல் கி.மு. 723 வரையிலான 19 ஆண்டுகள், கி.பி. 1844 முதல் 1863 வரையிலான 19 ஆண்டுகளோடு ஒத்துப்போகின்றன; ஏனெனில் முதல் 19 ஆண்டுகள் இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் அல்பாவாகவும், கடைசி 19 ஆண்டுகள் அதின் ஓமேகாவாகவும் உள்ளன. இந்த 19 ஆண்டுகளின் வரலாற்றில், துன்மார்க்க அரசனாகிய ஆகாஸ், பின்னமழைச் செய்தியோடு எசாயாவினால் எதிர்கொள்ளப்பட்டான்; அது எட்டாம் வசனத்தில் “ஏழு காலங்கள்” என்ற செய்தியாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. ஆகாஸ் அந்தச் செய்தியை நிராகரித்தான்; அதைப் போலவே 1863 இல் லவோதிக்கேய மில்லரைட் அட்வென்டிசமும் நிராகரித்தது.

During that period, Ahaz’s high priest visited Assyria, brought back the design of their pagan temple, and Ahaz had it constructed in the courtyard of the God’s temple. This line is parallel to the story of the disobedient prophet who was not to return to Judah the same way he came, but did and was deceived by a false and lying prophet, representing the return to apostate Protestant methodology in order to hide from the Millerite understanding of the “seven times” in a classic fulfillment of a dog returning to its own vomit.

அந்தக் காலப்பகுதியில், ஆகாசின் பிரதான ஆசாரியன் அசீரியாவிற்கு சென்று, அவர்களின் புறஜாதி ஆலயத்தின் வடிவமைப்பை எடுத்துக்கொண்டு வந்து, ஆகாஸ் அதை தேவனுடைய ஆலயத்தின் முற்றத்தில் கட்டச்செய்தான். இந்தச் சுருள், தாம் வந்த வழியிலேயே யூதாவிற்குத் திரும்பக்கூடாது என்று கட்டளையிடப்பட்டிருந்தும், அப்படியே திரும்பிச் சென்று, பொய்யும் வஞ்சகமுமான ஒரு தீர்க்கதரிசியினால் ஏமாற்றப்பட்ட கீழ்ப்படியாத தீர்க்கதரிசியின் வரலாற்றுடன் ஒப்புமையாக நிற்கிறது; அது, “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய மில்லரைட் புரிதலிலிருந்து தம்மை மறைத்துக்கொள்ளும்பொருட்டு, மததுரோகமடைந்த புராட்டஸ்டண்ட் முறையியலுக்குத் திரும்பிச் செல்லுதலைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; இது, தன் வாந்திக்கே திரும்பும் நாய் என்ற பாரம்பரியமான நிறைவேற்றத்தின் ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும்.

This was taking place while a Civil War between the northern kingdom and southern kingdom is getting under way, thus typifying the Civil War in the United States when the period of 19 years was repeated. 742 BC unto 723 BC represents the 19-year-period of 1844 unto 1863, which represents the period from the Sunday law until the close of probation. The history of 9/11 unto the Sunday law is the history of the image of the beast test within the United States that is duplicated in the world image of the beast test beginning at the Sunday law. For this reason, the 19-year periods that represent the Sunday law to the close of probation, also represent the history of 9/11 unto the Sunday law, which is the history of His “marvelous works.”

வடக்கு இராஜ்யத்துக்கும் தெற்கு இராஜ்யத்துக்கும் இடையிலான உள்நாட்டு யுத்தம் ஆரம்பமடைந்து கொண்டிருந்த வேளையிலேயே இது நிகழ்ந்தது; ஆகையால், 19 ஆண்டுகள் என்ற காலப்பகுதி மீண்டும் நிகழ்ந்தபோது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஏற்பட்ட உள்நாட்டு யுத்தத்திற்கு இது ஓர் முன்னுருவாக அமைந்தது. கி.மு. 742 முதல் கி.மு. 723 வரை உள்ள காலம், கி.பி. 1844 முதல் கி.பி. 1863 வரை உள்ள 19 ஆண்டுக் காலப்பகுதியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வரையிலான காலத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாறு, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்குள் மிருகத்தின் சாயல் சோதனையின் வரலாறாகும்; அதுவே ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆரம்பமாகும் உலகளாவிய மிருகத்தின் சாயல் சோதனையில் மறுபடியும் நகலிடப்படுகிறது. இந்தக் காரணத்தினாலே, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வரையிலான வரலாற்றைக் குறிக்கும் 19 ஆண்டுக் காலப்பகுதிகள், 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாறையும் குறிக்கின்றன; அதுவே அவருடைய “அற்புதமான கிரியைகளின்” வரலாறாகும்.

We will continue in the next article.

அடுத்த கட்டுரையில் நாம் தொடர்வோம்.

> And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. For there shall be no more any vain vision nr flattering divination within the house of Israel. For I am the Lord: I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged: for in your days, O rebellious house, will I say the word, and will perform it, saith the Lord God.

> கர்த்தருடைய வார்த்தை என்னிடத்தில் வந்து சொல்லியது: மனுஷகுமாரனே, “நாட்கள் நீள்கின்றன; ஒவ்வொரு தரிசனமும் பலனின்றிப் போகிறது” என்று சொல்லப்படும், இஸ்ரவேல் தேசத்தில் நீங்கள் வைத்திருக்கிற அந்தப் பழமொழி என்ன? ஆகையால் அவர்களுக்குச் சொல்லு: கர்த்தராகிய ஆண்டவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்; இந்தப் பழமொழி ஒழியும்படிச் செய்வேன்; இனி அவர்கள் அதை இஸ்ரவேலில் பழமொழியாகப் பயன்படுத்தமாட்டார்கள். ஆனால் நீ அவர்களுக்குச் சொல்லவேண்டியது: நாட்கள் நெருங்கிவிட்டன; ஒவ்வொரு தரிசனத்தின் நிறைவேற்றமும் வந்துள்ளது. ஏனெனில் இஸ்ரவேல் வீட்டாருக்குள் இனி எந்தப் பொய்யான தரிசனமோ புகழ்ச்சி கூறும் கணிப்போ இருக்காது. நான் கர்த்தர்; நான் பேசுவேன்; நான் பேசும் வார்த்தை நிறைவேறும்; அது இனி தாமதிக்காது. கலகக்கார வீட்டாரே, உங்கள் நாட்களிலேயே நான் அந்த வார்த்தையைச் சொல்லி அதை நிறைவேற்றுவேன் என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்.

> Again the word of the Lord came to me, saying, Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God. Ezekiel 12:21–28.

> மறுபடியும் கர்த்தருடைய வார்த்தை என்னிடத்தில் வந்து: மனுஷகுமாரனே, இதோ, இஸ்ரவேல் வீட்டார், “இவன் காண்கிற தரிசனம் இன்னும் பல நாள்களுக்கு அப்பாற்பட்டது; அவன் தீர்க்கதரிசனம் செய்கிறதோ மிகவும் தூரமான காலங்களைப் பற்றியது” என்று சொல்லுகிறார்கள். ஆகையால் நீ அவர்களிடம் சொல்லவேண்டியது: கர்த்தராகிய ஆண்டவர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: என் வார்த்தைகளில் ஒன்றும் இனி தாமதிக்கப்படாது; நான் சொல்லிய வார்த்தை நிறைவேறும் என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் அருள்கிறார். எசேக்கியேல் 12:21–28.

Back to Articles