Article

# தானியேல் புத்தகம் - நூற்று பன்னிரண்டு

இஷ்மாயேலின் தீர்க்கதரிசனச் சின்னார்த்தத்தை வெளிப்படுத்துதல்: வில்லாளியிலிருந்து 144,000 பேருக்கு முத்திரையிடுபவராக

Author

Jeff Pippenger

Published

March 2, 2024

Formats

PDF
Word

> தேவன் அந்தப் பையனோடிருந்தார்; அவன் வளர்ந்து, வனாந்தரத்தில் குடியிருந்து, வில்லாளனானான். ஆதியாகமம் 21:20.

இஸ்மாயேல் ஒரு வில்லாளனானான்; அது யுத்தத்தின் ஒரு சின்னமும், ரோமின்மேல் நிறைவேற்றப்படும் நிர்வாகத் தீர்ப்பின் ஒரு சின்னமும் ஆகும்.

> பாபிலோன் தேசத்திலிருந்து ஓடிப்போய்த் தப்பிப்பவர்களின் சத்தம், நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தரின் பழிவாங்குதலையும், அவருடைய ஆலயத்திற்காகிய பழிவாங்குதலையும் சியோனில் அறிவிக்கிறதாயிருக்கிறது. பாபிலோனுக்கு விரோதமாக வில்லாளிகளை ஒன்றுகூட்டுங்கள்; வில்லை வளைப்பவர்கள் எல்லாரும் அதற்கு எதிராகச் சுற்றிலும் முகாமிடட்டும்; அதிலிருந்து ஒருவரும் தப்பவிடப்படாதிருப்பாராக; அவள் செய்த கிரியைக்கேற்ப அவளுக்குப் பதில்செய்யுங்கள்; அவள் செய்த எல்லாவற்றின்படியும் அவளுக்குச் செய்யுங்கள்; ஏனெனில் அவள் கர்த்தருக்கு விரோதமாகவும், இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தருக்கு விரோதமாகவும் அகந்தையாயிருந்தாள். எரேமியா 50:28, 29.

வில்லாளர்கள் பாபிலோனுக்கு அவளுடைய கிரியைக்கேற்ப பிரதிகாரம் செலுத்துகின்றனர்; மேலும் அந்தப் பிரதிகாரம் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது, வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் இரண்டாம் சத்தத்தோடு ஆரம்பிக்கிறது; அப்போதுதான் பாபிலோனின் முன்னேறிச் செல்லும் நிர்வாகத் தீர்ப்பு ஆரம்பமாகிறது.

> அப்பொழுது நான் வானத்திலிருந்து வேறொரு சத்தம் சொல்லுவதைக் கேட்டேன்: “என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களில் பங்குகொள்ளாதபடியும், அவளுடைய வாதைகளில் பெறாதபடியும், அவளைவிட்டு வெளியே வாருங்கள். ஏனெனில் அவளுடைய பாவங்கள் வானமட்டும் எட்டியுள்ளன; தேவன் அவளுடைய அக்கிரமங்களை நினைவுகூர்ந்திருக்கிறார். அவள் உங்களுக்கு எவ்வாறு பிரதிபலன் கொடுத்தாளோ, அவ்வாறே அவளுக்கும் பிரதிபலன் கொடுங்கள்; அவளுடைய கிரியைகளின்படி அவளுக்கு இரட்டிப்பாய் இரட்டிப்பு கொடுங்கள்; அவள் நிரப்பிய பாத்திரத்திலேயே அவளுக்கு இரட்டிப்பாய் நிரப்புங்கள். அவள் தன்னை எவ்வளவாய் மகிமைப்படுத்திக்கொண்டு இன்பவிலாசமாய் வாழ்ந்தாளோ, அவ்வளவாய் அவளுக்கு வேதனையையும் துக்கத்தையும் கொடுங்கள்; ஏனெனில் அவள் தன் இருதயத்தில், ‘நான் இராஜமாதாவாய் வீற்றிருக்கிறேன்; நான் கைம்பெண் அல்ல; நான் துக்கத்தை ஒருபோதும் காணேன்’ என்று சொல்லுகிறாள்.” வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:4–7.

இஷ்மாயேலும் அவன் தாய் ஹாகாரும் முதற்பிறந்தவனின் உரிமையைச் சுதந்தரிக்காமல் தடுக்கப்பட்டு, வெளியேற்றப்பட்டார்கள். இவ்வாறாக, பொறாமையே இஸ்லாமின் தீர்க்கதரிசனத் தூண்டுதலாகவும், போர் அவர்களின் தீர்க்கதரிசனப் பணியாகவும் ஆனது. முதல் குறிப்பில், சாராள் இஷ்மாயேலின்மேலும் அவன் தாயின்மேலும் விதித்த கட்டுப்பாடு இடம்பெறுகிறது; அந்த “கட்டுப்பாடு” தேவனுடைய வார்த்தையெங்கும் மற்றும் வரலாற்றெங்கும் இஸ்லாமின் பிரதான தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்பாக ஆனது. இஷ்மாயேலின் சந்ததியினர் காட்டு மனிதர்களாயிருக்க வேண்டியவர்கள்; அவர்களின் கை ஒவ்வொருவனுக்கும் விரோதமாக இருக்கும்; அவர்களுடைய அந்தக் காட்டு இயல்பு, குதிரை இனத்தைச் சேர்ந்த காட்டு அரபுக் கழுதையால் சித்தரிக்கப்படுகிறது. ஆகையால், முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோவுகளின் இஸ்லாமியப் போர், கோபமுற்ற குதிரைகளின்மேல் சவாரி செய்யும் போர்வீரர்களாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது.

இஸ்லாம் என்பது பிந்தைய மழையின் செய்தியாகும்; ஆகையால் அந்த மூன்று ஐயோக்களும் மூன்று குறிப்பிட்ட தீர்க்கதரிசனக் கோடுகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவது மிகுந்த பொருத்தமானதாகும், ஏனெனில் பிந்தைய மழையின் முறைமை “கோடின்மேல் கோடு” என்பதாகும். முதல் இரண்டு கோடுகளின் தீர்க்கதரிசனப் பண்புகள் ஒன்றாகக் கொண்டுவரப்படும்போது, அவை மூன்றாம் ஐயோவின் கோட்டினை நிறுவுகின்றன. இந்த மூன்று தீர்க்கதரிசனக் கோடுகளும் ஒன்றுநூற்று நாற்பத்துநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தை விளக்குகின்றன. அந்த மூன்று கோடுகளும் பிந்தைய மழை ஊற்றப்படுகிற காலத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; ஏனெனில் மூன்றாம் ஐயோ 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்தபோது, பிந்தைய மழை தெளிக்கத் தொடங்கியது.

> “பிந்திய மழை தேவனுடைய ஜனங்களின்மேல் பொழியப்பட வேண்டியுள்ளது. வல்லமையுள்ள ஒரு தூதன் வானத்திலிருந்து இறங்கி வர வேண்டியுள்ளது; அவனுடைய மகிமையினால் பூமி முழுவதும் ஒளியூட்டப்பட வேண்டியுள்ளது.” Review and Herald, April 21, 1891.

முத்திரையிடுதலின் காலம் ஆகஸ்ட் 11, 1840 அன்று தொடங்கி, அக்டோபர் 22, 1844 அன்று மூன்றாம் தூதன் வந்தடைந்ததுடன் முடிவுற்ற காலப்பகுதியினாலும் சித்தரிக்கப்பட்டது. அந்த காலப்பகுதி ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்திலும் சித்தரிக்கப்பட்டது. மில்லரைட் வரலாறு ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தை நிறைவேற்றியது; அவ்வாறு நிறைவேற்றும்போது, அது ஆகஸ்ட் 11, 1840 அன்று தூதன் இறங்கி வந்தபோது தொடங்கி, அக்டோபர் 22, 1844 அன்று மூன்றாம் தூதன் வந்தடைந்தபோது முடிவுற்றது.

ஆதியாகமம் இரண்டாம் அதிகாரம், தரிசனத்தின் முடிவில் அந்தத் தரிசனம் “பேசும்” என்று சுட்டிக்காட்டுகிறது. வெளிப்படுத்தல் பத்தாம் அதிகாரத்தின் மூன்றாம் வசனத்தில், தூதன் ஒரு மகத்தான சத்தத்தோடு கூவினான் (பேசினான்), மேலும் 1844 அக்டோபர் 22 அன்று அதே தூதன் “இனி காலம் இருக்காது” என்று சத்தியம்பண்ணினான் (பேசினான்). ஆதியாகமம் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் முதலாம் வசனத்தில் உள்ள காவலன், 1840 ஆகஸ்ட் 11-இல் அமைந்திருக்கிறான்; ஏனெனில் அப்போதுதான் காவலர்கள் தங்கள் சத்தத்தை உயர்த்துகிறார்கள்.

1888-ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சியில், பூமியைத் தமது மகிமையினால் ஒளிரச்செய்ய வேண்டிய வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்திலுள்ள தூதனை அது பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது என்று சகோதரி வைட் அடையாளப்படுத்துகிற அந்த நிகழ்வில், காவலாளிகள் (ஜோன்ஸ் மற்றும் வாக்னர்) தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு அவர்களுடைய மீறுதல்களை வெளிக்காட்டும்படியாக, எக்காளம்போல் தங்களுடைய “குரல்களை” உயர்த்தினார்கள்; ஏனெனில் அவர்களுடைய செய்தியே லவோதிக்கேயாவுக்கான செய்தியாக இருந்தது. 1888-ஆம் ஆண்டின் வரலாற்றால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, கர்த்தர் தமது கடைசி நாள் ஜனங்களை எரேமியாவின் பழைய பாதைகளுக்குத் திரும்ப நடத்தினார்; அங்கே காவலாளிகளின் சொல்லுக்குச் செவிகொடுக்கப்படவில்லை. அந்தத் தூதனின் இறக்கம், காவலாளிகளின் தீர்க்கதரிசனப்பூர்வமான வருகையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று வந்த “சத்தம்” காவலாளிகளின் மூலம் அறிவிக்கப்பட்டது; மேலும், தன் ஏமாற்றத்தின் பின்பு தேவனிடத்திலான தன் விசுவாசத்துக்கும் நம்பிக்கைக்கும் திரும்புவானானால், அவன் தேவனுடைய வாயாயிருப்பான் என்று எரேமியாவுக்குச் சொல்லப்பட்டது. தாமதித்திருந்த தரிசனம் இறுதியில் 1844 அக்டோபர் 22 அன்று வந்தபோது, அது “பேசினது.” மில்லரைட் வரலாற்றில் நிறைவேறிய ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் காலப்பகுதி, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநானாயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படுதல் எனும் காலப்பகுதியை விளக்குகிறது.

1840 ஆகஸ்ட் 11 முதல் 1844 அக்டோபர் 22 வரையிலான காலம், நூற்று நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலை விளக்குகிறது என்பதைக் கண்டறிதல் அத்தியாவசியமானது; இதுவே பின்மழை ஊற்றப்படுகிற காலப்பகுதி ஆகும். “வரி மேல் வரி” என்னும் முறையின்படி பின்மழையின் செய்தி அடையாளம் காணப்பட வேண்டியதனால் இது அத்தியாவசியமாகும். நூற்று நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலாகிய அந்த விசேஷ காலப்பகுதி தீர்க்கதரிசன வரிகளில் மறுமறுபடியும் சித்தரிக்கப்படுகிறது; ஹபக்கூக்கு 2-லும் இதுவே காணப்படுகிறது; அதை மில்லரைட் வரலாற்றில் நிறைவேறியதாக சகோதரி வைட் நேரடியாக அடையாளப்படுத்துகிறார். மேலும், நூற்று நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் வரலாற்றில் மில்லரைட் வரலாறு மறுபடியும் நிகழ்கிறது என்று அவர் மீண்டும் மீண்டும் போதிக்கிறார்.

> “இரண்டாம் வருகையின் காலத்திற்குப் பொருந்துவதாக அவர்கள் கருதியிருந்த தீர்க்கதரிசனங்களோடு ஒன்றிணைந்து, அவர்களுடைய நிச்சயமின்மையும் எதிர்பார்ப்புமிக்க நிலையிற்குச் சிறப்பாக ஏற்ற போதனையும் இருந்தது; அது, இப்போது அவர்களுடைய புரிதலுக்கு இருளாக இருந்தது தக்க காலத்தில் தெளிவாக்கப்படும் என்ற விசுவாசத்தில், அவர்கள் பொறுமையுடன் காத்திருக்கும்படி அவர்களை ஊக்குவித்தது.

> இந்த தீர்க்கதரிசனங்களில் ஒன்றாக ஆபக்கூக்கு 2:1–4 இல் உள்ளதாவது: “நான் என் காவலில் நின்று, கோபுரத்தின் மேல் நிலைபெற்று, அவர் என்னோடு என்ன சொல்லுவாரோ, நான் கடிந்துகொள்ளப்படும்போது என்ன பதிலளிப்பேனோ என்று காண நோக்கிக்கொண்டிருப்பேன். அப்போது கர்த்தர் எனக்குப் பதிலளித்து, ‘தரிசனத்தை எழுது; ஓடிக்கொண்டிருக்கிறவனும் வாசிக்கத்தக்கபடி பலகைகளின் மேல் தெளிவாக எழுது. ஏனெனில் அந்தத் தரிசனம் இன்னும் குறிப்பிட்ட காலத்திற்குரியது; ஆனால் முடிவில் அது பேசும், பொய்யாகாது; அது தாமதிப்பதுபோல் தோன்றினாலும், அதற்காகக் காத்திரு; அது நிச்சயமாக வரும், தாமதிக்காது. இதோ, பெருமிதமுள்ளவனுடைய ஆவி அவனுக்குள் செவ்வையாக இல்லை; ஆனால் நீதிமான் தன் விசுவாசத்தினால் உயிர்வாழ்வான்’ என்று சொன்னார்.”

> 1842 ஆம் ஆண்டிலேயே, “தரிசனத்தை எழுதி, ஓடுகிறவன் அதைப் வாசிக்கும்படியாக பலகைகளின்மேல் தெளிவாக எழுதுவாயாக” என்று இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தில் கொடுக்கப்பட்டிருந்த வழிநடத்தல், தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் ஆகியவற்றின் தரிசனங்களை விளக்குவதற்காக ஒரு தீர்க்கதரிசனப் படவிளக்க அட்டவணையைத் தயாரிக்கச் சார்ல்ஸ் ஃபிட்சுக்கு உந்துதலாயிற்று. அந்த அட்டவணையின் வெளியீடு, ஆபக்கூக்கிற்குக் கொடுக்கப்பட்டிருந்த கட்டளையின் நிறைவேற்றமாகக் கருதப்பட்டது. ஆயினும், அந்தச் சமயத்தில், தரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தில் வெளிப்படையாகத் தோன்றும் ஒரு தாமதம்—அதாவது காத்திருக்கும் காலம்—அதே தீர்க்கதரிசனத்திலேயே முன்வைக்கப்பட்டிருப்பதை யாரும் கவனிக்கவில்லை. அந்த ஏமாற்றத்திற்குப் பிறகு, இந்த வேதவசனம் மிகவும் முக்கியமாய்த் தோன்றியது: “தரிசனம் இன்னும் குறிப்பிட்ட காலத்திற்குரியது; ஆனாலும் முடிவில் அது பேசும், பொய்யுரையாது; அது தாமதித்தாலும் அதற்காகக் காத்திரு; அது நிச்சயமாக வரும்; அது தாமதிப்பதில்லை.... நீதிமான் தன் விசுவாசத்தினால் வாழ்வான்.”

> எசேக்கியேலின் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு பகுதியும் விசுவாசிகளுக்கு வலிமையும் ஆறுதலுமாகிய ஒரு ஆதாரமாக இருந்தது: “கர்த்தருடைய வார்த்தை எனக்குண்டாகி, அவர் சொல்லினார்: மனுஷகுமாரனே, ‘நாட்கள் நீள்கின்றன, ஒவ்வொரு தரிசனமும் தவறிப்போகிறது’ என்று இஸ்ரவேல் தேசத்தில் நீங்கள் சொல்லுகிற இந்தப் பழமொழி என்ன? ஆகையால் அவர்களிடம் சொல்லு: கர்த்தராகிய ஆண்டவர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்.... நாட்கள் சமீபத்தில் உள்ளன, ஒவ்வொரு தரிசனத்தின் நிறைவேற்றமும் நெருங்கியுள்ளது.... நான் பேசுவேன்; நான் பேசும் வார்த்தை நிறைவேறும்; அது இனி நீட்டிக்கப்படாது.” “இஸ்ரவேல் வம்சத்தார் சொல்லுகிறார்கள்: அவன் காணும் தரிசனம் பல நாட்களுக்குப் பின்பட்டதற்காகவே; அவன் மிகவும் தூரத்திலுள்ள காலங்களைப்பற்றியே தீர்க்கதரிசனம் செய்கிறான். ஆகையால் அவர்களிடம் சொல்லு: கர்த்தராகிய ஆண்டவர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்; என் வார்த்தைகளில் ஒன்றுகூட இனி தாமதிக்கப்படாது; நான் பேசிய வார்த்தை நிறைவேறும்.” எசேக்கியேல் 12:21–25, 27, 28.” The Great Controversy, 391–393.

மில்லரைட்டுகள் தாங்கள் பத்து கன்னியரின் உவமையையும், ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தையும் நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள் என்று மட்டுமல்லாமல், தாங்கள் இந்தத் தீர்க்கதரிசனங்களை நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்த வரலாறே, “ஒவ்வொரு தரிசனத்தின் விளைவும்” நிறைவேற்றப்படவிருந்த அதே வரலாறு என்று எசேக்கியேல் அடையாளம் காட்டியதென்றும் காணுமாறு வழிநடத்தப்பட்டார்கள். ஒரு நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அந்த வரலாற்றுக் கோட்டில்தான் ஒவ்வொரு தரிசனத்தின் விளைவும் நிறைவேறுகிறது!

பிற்கால மழையின் காலத்தையும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்காயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் கோடுகள், தீர்க்கதரிசன வரலாறு மாற்றமற Alpha மற்றும் Omega என்ற கையொப்பத்தைக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை நிலைநிறுத்துவதற்காக ஒன்றாகக் கொண்டு வரப்படுகின்றன.

மில்லரைட் வரலாறு வெளிப்படுத்தல் பத்தாம் அதிகாரத்தின் தேவதூதனின் சத்தத்தோடு தொடங்கி, அதே சத்தத்தோடு முடிவடைகிறது. செப்டம்பர் 11, 2001 வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் சத்தத்தோடு தொடங்கி, வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் இரண்டாம் சத்தத்தோடு முடிவடைகிறது. ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரம் காவலாளிகளின் சத்தத்தோடு தொடங்கி, எரேமியாவின் காவலாளியின் சத்தத்தோடு முடிவடைகிறது. முதல் ஐயோ முகம்மதுவோடு தொடங்கி, முகம்மது இரண்டாமவரோடு முடிவடைகிறது. இரண்டாம் ஐயோ இஸ்லாமின் நான்கு தேவதூதர்கள் விடுவிக்கப்படுவதோடு தொடங்கி, இஸ்லாம் கட்டுப்படுத்தப்படுவதோடு முடிவடைகிறது.

பின்மழையாகிய முறைமை என்பது ஏசாயாவின் “வரி மேல் வரி” என்ற முறைமையே ஆகும்; மேலும் பின்மழையின் செய்தியை அடையாளம் காணவும் நிலைநிறுத்தவும் ஒன்றிணைக்கப்படும் அந்த வரிகள் தவறாமலே ஆல்பாவும் ஒமேகாவும் எனும் முத்திரையை உடையவையாக இருக்கின்றன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் முதல் ஐயோ, முகம்மதுவுடன் தொடங்கி முகம்மது இரண்டாமனுடன் முடிவடைகிறது. அந்தக் காலப்பகுதி இருவகையான யுத்தங்களாகப் பிரிக்கப்படுகிறது; முதலாவது, அபூபகருடன் தீவிரமாக ஆரம்பமான ரோமின்மேலான ஒழுங்கற்ற தாக்குதல்கள்; பின்னர், இஸ்லாமின் முதல் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட யுத்தம் நிறைவேற்றப்பட்ட நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளைக் கொண்ட ஒரு காலப்பகுதி.

நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள் “ஐந்து மாதங்கள்” என்ற காலத் தீர்க்கதரிசனத்தினால் குறிக்கப்படுகின்றன. இரண்டாம் ஐயோவிற்கும் முந்நூற்று தொண்ணூற்று ஒன்று ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும் ஆகிய ஒரு காலத் தீர்க்கதரிசனம் உண்டு. ஆகையால், முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோக்களின் தீர்க்கதரிசன அமைப்பு முடிவைத் தொடக்கத்துடன் அடையாளப்படுத்துவதால், அதில் முத்திரையிடுதலுக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதிக்கும் இடையில் ஒரு பிரிவு அடங்கியுள்ளது. முத்திரையிடும் செயற்பாடு முதல் ஐயோவின் வரலாற்றின் தொடக்கத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; அது இரண்டாம் ஐயோவின் முடிவிலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

நான்காம் வசனத்தின் முத்திரையிடுதலைத் தொடர்ந்து, முதல் ஐயோவில், “ஐந்து மாதங்கள்” (நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள்) வருகின்றன. அந்த ஐந்து மாதங்கள் இருமுறை அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன: ஒருமுறை ஐந்தாம் வசனத்தில், மறுமுறை பத்தாம் வசனத்தில். இரண்டாம் ஐயோவில் ஆகஸ்ட் 11, 1840 முதல் அக்டோபர் 22, 1844 வரையிலான முத்திரையிடும் செயல்முறைக்கு முன்னதாக இருப்பது, பதினைந்தாம் வசனத்தில் உள்ள “மணி, நாள், மாதம், ஆண்டு” (முன்னூற்று தொண்ணூற்று ஒரு ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும்) என்ற தீர்க்கதரிசனமாகும். ஒன்றாக, ஒரே தொடர்ச்சியான வரிசையில், ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் எக்காளங்கள் முத்திரையிடும் செயல்முறையின் ஒரு சித்திரத்தோடு ஆரம்பித்து முடிவடைகின்றன.

இரண்டு கோடுகளாக, “வரிமேல் வரி” எனப் பயன்படுத்தப்பட்டபோது, அவை முதலாம் முகம்மது மற்றும் இரண்டாம் முகம்மது ஆகியோரால் குறிக்கப்படும் ஒரு தொடக்கத்தையும் ஒரு முடிவையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. “வரிமேல் வரி” என, ஒவ்வொரு கோடும் ஒரு காலத் தீர்க்கதரிசனத்தை உடையதினால் உருவாகும் வகையில், அவை ஒவ்வொரு கோட்டிலும் தனித்தனியான இரண்டு காலப்பகுதிகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன. முதல் ஐயோவின் வரலாற்றில், இஸ்லாம் ரோமையை “வேதனைப்படுத்த” வேண்டியிருந்தது; இரண்டாம் ஐயோவில், அது ரோமையை “கொல்ல” வேண்டியிருந்தது. முதல் ஐயோ ஈட்டிகள், வாள்கள், அம்புகள் ஆகியவற்றின் போராக இருந்தது; இரண்டாம் ஐயோவோ துப்பாக்கிமருந்தை ஆயுதமாக அறிமுகப்படுத்தியது.

> “வசனம் 10. அவர்கள் தேள்களுக்கொத்த வால்களையும், தங்கள் வால்களில் கொடுக்குகளையும் உடையவர்களாயிருந்தார்கள்; மனுஷருக்குத் ஐந்து மாதங்கள் தீங்கு செய்யும் அதிகாரம் அவர்களுக்கிருந்தது. 11. அவர்கள்மேல் ஒரு ராஜா இருந்தான்; அவன் அடியில்லாத பள்ளத்தின் தூதன்; அவனுடைய பெயர் எபிரெய மொழியில் அபத்தோன் என்றும், கிரேக்க மொழியில் அவனுக்குப் பெயர் அப்பொல்லியோன் என்றும் உள்ளது.

> “இதுவரை, முதல் ஐந்து எக்காளங்கள் ஊதப்பட்டதற்கான விளக்கங்களைக் கீத் எமக்கு வழங்கியுள்ளார். ஆனால் இப்போது நாம் அவரைவிட்டு விலகி, இங்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ள தீர்க்கதரிசனத்தின் புதிய அம்சமான தீர்க்கதரிசனக் காலக்கட்டங்களின் பயன்பாட்டை நோக்கி முன்னேற வேண்டும்.

> “மனுஷருக்குப் ஐந்து மாதங்கள் வேதனை உண்டாக்குகிற அதிகாரம் அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது.—1. இங்கு இந்தக் கேள்வி எழுகிறது: அவர்கள் ஐந்து மாதங்கள் வேதனை உண்டாக்க வேண்டிய மனுஷர் யார்?—ஐயமின்றி, பின்னர் அவர்கள் கொல்ல வேண்டிய அதே மனுஷரே (வசனம் 15-ஐப் பார்க்கவும்); ‘மனுஷரில் மூன்றிலொரு பங்கு,’ அல்லது ரோமப் பேரரசின் மூன்றிலொரு பங்கு,—அதாவது அதன் கிரேக்கப் பிரிவு.

> “2. அவர்கள் தங்கள் வேதனைப்படுத்தும் பணியை எப்போது ஆரம்பிக்க வேண்டியிருந்தது? 11ஆம் வசனம் இந்தக் கேள்விக்குப் பதிலளிக்கிறது.

> “(1) ‘அவர்கள்மேல் ஒரு ராஜா இருந்தான்.’ முகம்மது மரணமடைந்த காலத்திலிருந்து பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டின் இறுதிப்பகுதிக்குச் சமீபமான காலம் வரையில், முகம்மதியர் பல்வேறு தலைவர்களின் கீழ் பல பிரிவுகளாகப் பிளவுபட்டிருந்தனர்; அவர்களையெல்லாம் மேலாக ஆட்சி செய்யும் பொது குடியாட்சி எதுவும் அவர்கள்மேல் விரிந்திருக்கவில்லை. பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டின் இறுதிப்பகுதிக்குச் சமீபமாக, ஒத்த்மான் ஒரு அரசாங்கத்தை நிறுவினார்; அது பின்னர் ஒட்டோமான் அரசாங்கம், அல்லது பேரரசு, என்று அறியப்பட்டது. அது வளர்ந்து, முக்கியமான முகம்மதியக் கோத்திரங்களையெல்லாம் தனது ஆட்சிக்குள் கொண்டு வந்து, அவற்றை ஒரு மகத்தான ஒரே ராஜ்யமாக ஒருங்கிணைத்தது.”

> “(2) ராஜாவின் குணநிலை. ‘பாதாளக் குழியின் தூதன் யார் அவனே.’ ஒரு தூதன் என்பது ஒரு செய்தியாளர், ஒரு சேவகர், நல்லவராகவோ கெட்டவராகவோ இருக்கக்கூடியவர்; அவன் எப்போதும் ஆவிக்குரிய ஜீவன் என்பதல்ல. ‘பாதாளக் குழியின் தூதன்’ என்பது, அது திறக்கப்பட்டபோது அங்கிருந்து வெளிவந்த மதத்தின் தூதனை, அல்லது பிரதான சேவகரை, குறிக்கிறது. அந்த மதம் முகம்மதியம்; சுல்தான் அதின் பிரதான சேவகர். ‘சுல்தான், அல்லது பொதுவாக அழைக்கப்படுகிறபடி மாபெரும் சைனியர், உயர்ந்த கலீபாவுமாக, அல்லது பிரதான ஆசாரியனுமாக இருக்கிறான்; தன் நபரிலே உயர்ந்த ஆவிக்குரிய கண்ணியத்தையும் உச்ச உலகியலான அதிகாரத்தையும் ஒன்றிணைத்திருக்கிறான்.’—World As It Is, p.361.”

> “(3) அவன் பெயர். எபிரேய மொழியில் ‘அபத்தோன்,’ அழிப்பவன்; கிரேக்க மொழியில் ‘அப்பொல்லியோன்,’ முற்றிலும் அழிப்பவன், அல்லது நாசமாக்குகிறவன். இரண்டு மொழிகளில் இரண்டு வேறுபட்ட பெயர்கள் கொடுக்கப்பட்டிருப்பதால், இங்கே குறிக்கப்படுவது அந்த ஆட்சியின் பெயரல்ல, அதன் இயல்பே என்பதைத் தெளிவாக அறியலாம். அப்படியானால், இரு மொழிகளிலும் வெளிப்படுத்தப்பட்டபடி, அவன் அழிப்பவனே. இதுவே எப்போதும் ஒட்டோமான் அரசாங்கத்தின் இயல்பாக இருந்து வந்துள்ளது.”

> “ஆனால் ஒத்மான் கிரேக்கப் பேரரசின்மேல் தன் முதல் தாக்குதலை எப்போது மேற்கொண்டான்?—கிப்பன், *Decline and Fall*, முதலியவற்றின்படி, ‘ஒத்மான் முதன்முதலாக நிக்கோமேதியாவின் பிரதேசத்திற்குள் 1299 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 27 ஆம் நாளில் நுழைந்தான்.’”

> “சில எழுத்தாளர்களின் கணக்கீடுகள், அந்தக் காலப்பகுதி ஒட்டோமன் பேரரசின் அஸ்திவார அமைப்பிலிருந்து தொடங்க வேண்டும் என்ற ஊகத்தின் அடிப்படையில் செய்யப்பட்டுள்ளன; ஆனால் இது வெளிப்படையாகவே ஒரு தவறு; ஏனெனில் அவர்களுக்குமேல் ஒரு ராஜா இருப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் மனிதரை ஐந்து மாதங்கள் வேதனைப்படுத்தவும் வேண்டியிருந்தது. ஆனால், வேதனைப்படுத்துவோரின் முதல் தாக்குதலுக்கு முன்பாகவே அந்த வேதனைக்காலம் தொடங்க முடியாது; அது, மேலே கூறப்பட்டபடி, கி.பி. 1299 ஜூலை 27 ஆகும்.

> இந்த ஆரம்பப் புள்ளியை அடிப்படையாகக் கொண்டு தொடர்ந்து வரும் கணக்கீடு 1838-ஆம் ஆண்டில் J. Litch அவர்களால் Christ’s Second Coming, etc. எனப் பெயரிடப்பட்ட ஒரு நூலில் செய்யப்பட்டும் வெளியிடப்பட்டும் இருந்தது.

> “‘மனுஷரை ஐந்து மாதங்கள் இம்சிக்கும்படியே அவர்களுக்குச் சக்தி இருந்தது.’ இவ்வளவுதான் அவர்களுடைய ஆணை விரிந்தது; இடையறாத கொள்ளையிடுதல்களின் மூலம் வேதனைப்படுத்துவதற்கே, ஆனால் அரசியல் ரீதியில் அவர்களைச் சாய்க்குவதற்கல்ல. ‘ஐந்து மாதங்கள்,’ ஒரு மாதத்திற்கு முப்பது நாட்கள் என்று எடுத்துக்கொண்டால், நமக்கு நூற்று ஐம்பது நாட்கள் கிடைக்கின்றன; மேலும் இந்த நாட்கள் அடையாளார்த்தமானவைகளாக இருப்பதால், அவை நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. கி.பி. 1299 ஜூலை 27-இல் தொடங்கி, அந்த நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள் 1449-ஆம் ஆண்டை எட்டுகின்றன. அந்த முழுக் காலப்பகுதியிலும் துருக்கிகள் கிரேக்கப் பேரரசுக்கு எதிராக ஏறக்குறைய இடைவிடாத போரில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள், இருந்தபோதிலும் அதை வெல்லவில்லை. அவர்கள் கிரேக்க மாகாணங்களில் பலவற்றை கைப்பற்றி தக்கவைத்திருந்தார்கள், ஆனாலும் கான்ஸ்டான்டினோப்பிளில் கிரேக்க சுதந்திரம் இன்னும் நிலைத்திருந்தது. ஆனால் 1449-ஆம் ஆண்டில், அந்த நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளின் முடிவில், ஒரு மாற்றம் ஏற்பட்டது; அதன் வரலாறு அடுத்துவரும் எக்காளத்தின் கீழ் காணப்படும்.” உரையா ஸ்மித், Daniel and Revelation, 505–507.

யோசியா லிட்ச் கணித்த நூற்றைந்து ஆண்டுகளைக் குறித்து உரியா ஸ்மித் மேற்கோள் காட்டுகிறார்; அவை நிறைவுற்றபோது, அடுத்த எக்காளத்தில் உள்ள மூன்றுநூற்று தொண்ணூற்றொன்று ஆண்டு மற்றும் பதினைந்து நாள் தீர்க்கதரிசனத்திற்கான ஒரு தொடக்கப்புள்ளியை அது குறிப்பதாகும். இந்த இரு தொடர்புடைய காலத் தீர்க்கதரிசனங்களைப் பற்றிய லிட்சின் முன்னறிவிப்பை குறித்து சகோதரி வைட் இவ்வாறு பதிவு செய்தார்:

> “1840 ஆம் ஆண்டில் தீர்க்கதரிசனத்தின் இன்னொரு குறிப்பிடத்தக்க நிறைவேற்றம் பரவலான அக்கறையை எழுப்பியது. அதற்கு இரண்டு ஆண்டுகள் முன்பு, இரண்டாம் வருகையைப் பிரசங்கித்த முன்னணி ஊழியர்களில் ஒருவரான ஜோசையா லிட்ச், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9 ஆம் அதிகாரத்தின் ஒரு விளக்கவுரையை வெளியிட்டு, ஒட்டோமன் சாம்ராஜ்யத்தின் வீழ்ச்சியை முன்னறிவித்தார். அவரது கணக்கீடுகளின்படி, இந்த அதிகாரம் முறியடிக்கப்பட வேண்டியது... 1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 ஆம் நாளில், அப்போது கான்ஸ்டான்டிநோபிளிலிருந்த ஒட்டோமன் அதிகாரம் சிதைக்கப்படும் என்று எதிர்பார்க்கலாம். மேலும் இது அப்படியே இருக்கும் என்று நான் நம்புகிறேன்.”

> “குறிப்பிடப்பட்ட அதே காலத்தில், துருக்கி தன் தூதர்களின் மூலம் ஐரோப்பாவின் கூட்டமைந்த வல்லரசுகளின் பாதுகாப்பை ஏற்றுக்கொண்டது; இவ்வாறு தன்னை கிறிஸ்தவ ஜாதிகளின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வைத்துக்கொண்டது. இந்த நிகழ்வு தீர்க்கதரிசனத்தைத் துல்லியமாக நிறைவேற்றியது. இது அறியப்பட்டபோது, மில்லரும் அவரது உடனிருந்தவர்களும் ஏற்றுக்கொண்டிருந்த தீர்க்கதரிசன விளக்கத்தின் கோட்பாடுகள் சரியானவை என்பதை அநேகர் உறுதியாக நம்பினர்; மேலும் அத்வென்ட் இயக்கத்திற்கு அதிசயிக்கத்தக்க ஒரு ஊக்கம் அளிக்கப்பட்டது. கல்வியிலும் பதவியிலும் உயர்ந்தவர்கள் மில்லருடன் இணைந்து, அவருடைய கருத்துக்களைப் பிரசங்கிப்பதிலும் வெளியிடுவதிலும் ஈடுபட்டனர்; 1840 முதல் 1844 வரை இந்தப் பணி விரைவாக விரிந்தது.” The Great Controversy, 334, 335.

முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோங்கள், ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய இரண்டு காலத் தீர்க்கதரிசனங்களால் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. முதல் ஐயோ, முத்திரையிடுதலின் ஒரு விளக்கத்துடன் ஆரம்பமாகிறது; இரண்டாம் ஐயோ, ஆகஸ்ட் 11, 1840 முதல் அக்டோபர் 22, 1844 அன்று ஏழாம் எக்காளம் ஊதப்படும் வரையிலான வரலாற்றுடன் முடிவடைகிறது; அதுவும் முத்திரையிடுதலின் ஒரு விளக்கமே ஆகும். ஆரம்பமும் முடிவும் ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் ஆகியவரின் கையொப்பத்தைத் தாங்குகின்றன; ஏனெனில், கிறிஸ்து ஒரு வாரத்திற்காக உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்தின வரலாற்றைப் போலவே, இந்தக் காலப்பகுதியும் இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. முதல் காலப்பகுதி முதல் முகம்மதுடன் ஆரம்பித்து, இரண்டாம் முகம்மதுடன் முடிவடைகிறது. இரண்டாம் காலப்பகுதி, “தேவனுக்கு முன்பாக இருக்கும் பொன் பலிபீடத்தின் நான்கு கொம்புகளிலிருந்தும் வரும் ஒரு சத்தம்” என்பதுடன் ஆரம்பித்து, “என்றென்றைக்கும் உயிரோடிருக்கிறவரையும், வானத்தையும் அதிலுள்ளவைகளையும், பூமியையும் அதிலுள்ளவைகளையும், சமுத்திரத்தையும் அதிலுள்ளவைகளையும் படைத்தவரையும் கொண்டு, இனி காலம் இருக்காது” என்று சத்தியம்பண்ணுகிற கிறிஸ்துவின் “சத்தத்தால்” முடிவடைகிறது.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.

> “தேவனுடைய ஜனங்களின் கடந்தகாலப் பயணங்களின் மாபெரும் வரலாற்றைப் பற்றிய சந்தேகத்தை மனதில் எழுப்பும்படியாக சாத்தான் தூண்டக்கூடிய எந்தக் கேள்வியும், அவன் சாத்தானிய மகிமையை மகிழ்விக்கும் ஒன்றாகவும் தேவனுக்கு அவமதிப்பாகவும் இருக்கும். கர்த்தர் வல்லமையுடனும் மிகுந்த மகிமையுடனும் விரைவில் நம் உலகத்திற்கு வருகிறார் என்ற செய்தி சத்தியமாகும்; 1840 ஆம் ஆண்டில் அதன் அறிவிப்பில் அநேகக் குரல்கள் எழுப்பப்பட்டன.” Manuscript Releases, volume 9, 134.

Back to Articles