Article

# தானியேலின் புத்தகம் - எண் நாற்பத்தொன்று

பவுலின் தீர்க்கதரிசன ஊழியம்: பண்டைய இஸ்ரவேலை ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலோடு இணைத்தல்

Author

Jeff Pippenger

Published

January 5, 2024

Formats

PDF
Word

பண்டைய இஸ்ரவேலையும் ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலையும் இணைக்கும் தொடுப்புக் கண்ணியாகத் திருத்தூதனாகிய பவுல் இருந்தார்; ஏனெனில் அவரது ஊழியம், அவரது பெயர், அவரது தனிப்பட்ட சூழ்நிலைகள், மற்றும் அவரது தீர்க்கதரிசனப் பணி ஆகிய அனைத்தும் இச்சத்தியத்திற்குச் சாட்சியமளிக்கின்றன. அவர் தம்மைத் திருத்தூதர்களில் மிகச் சிறியவன் என்று அடையாளப்படுத்திக்கொண்டார்; ஏனெனில் அவர் தேவனுடைய ஜனங்களைத் துன்புறுத்தியிருந்தார்.

> ஏனெனில் நான் அப்போஸ்தலர்களில் மிகவும் சிறியவன்; தேவனுடைய சபையை நான் துன்புறுத்தினதினால், அப்போஸ்தலன் என்று அழைக்கப்படுவதற்கும் தகுதியற்றவன். 1 கொரிந்தியர் 15:19.

மாற்றமடைந்தபோது அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பெயர் பவுல்; அதற்கு சிறியவன் அல்லது குறைந்தவன் என்று பொருள், ஏனெனில் அவன் அப்போஸ்தலர்களில் மிகக் குறைந்தவன். ஆயினும் அவன் முதற்பெயர் சவுல்; அதற்கு “தெரிந்தெடுக்கப்பட்டவன்” என்று பொருள்.

> அப்பொழுது அனனியா பதிலளித்து: ஆண்டவரே, இந்த மனிதனைப்பற்றி அநேகரிடமிருந்து நான் கேள்விப்பட்டேன்; எருசலேமில் உம்முடைய பரிசுத்தவான்களுக்கு அவன் எவ்வளவு தீங்கு செய்திருக்கிறான் என்பதையும் அறிந்தேன். மேலும், உம்முடைய நாமத்தை அழைக்கிற அனைவரையும் கட்டிப்போடுவதற்கு பிரதான ஆசாரியரிடமிருந்து அவனுக்கு இங்கும் அதிகாரம் உண்டு என்றான். ஆனால் கர்த்தர் அவனை நோக்கி: நீ போ; ஏனெனில், அவன் புறஜாதிகளுக்கும், ராஜாக்களுக்கும், இஸ்ரவேல் புத்திரருக்கும் முன்பாக என் நாமத்தைச் சுமப்பதற்காக நான் தேர்ந்தெடுத்த பாத்திரமாக இருக்கிறான் என்று சொன்னார், அப்போஸ்தலர் 9:13–15.

சவுல் சுவிசேஷத்தை அயோத்தியரிடத்தில் எடுத்துச் செல்லும் “தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பாத்திரம்” ஆக இருந்தான்; ஆனால் அவன் முதலில் மனந்திரும்பி, தாழ்த்தப்பட்டு, பவுலாக (சிறியவன்) மாற்றப்பட வேண்டியிருந்தது, ஏனெனில் அவன் வல்லமையுடையவனாக இருக்க வேண்டியிருந்தது. பவுல் தன் வலிமை தன் சிறுமையிலோ, அல்லது தன் பலவீனத்திலோ இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்திருந்தான்.

> வெளிப்பாடுகளின் மிகுதியினால் நான் அளவுக்கு மீறி உயர்த்தப்படாதபடிக்கு, மாம்சத்தில் ஒரு முள் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டது; நான் அளவுக்கு மீறி உயர்த்தப்படாதபடிக்கு, என்னை அடித்துக்கொண்டிருக்கும்படி சாத்தானின் தூதன். இந்தக் காரியத்தினிமித்தம் அது என்னைவிட்டு நீங்கும்படி நான் ஆண்டவரை மூன்றுமுறை வேண்டிக்கொண்டேன். அப்போது அவர் எனக்குச் சொன்னது: “என் கிருபை உனக்குப் போதுமானது; ஏனெனில் என் வல்லமை பலவீனத்தில் பூரணமாய் வெளிப்படுகிறது.” ஆகையால் கிறிஸ்துவின் வல்லமை என்மேல் தங்கியிருக்கும்படிக்கு, என் பலவீனங்களிலேயே நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் பெருமைபாராட்டுவேன். ஆகையால் கிறிஸ்துவினிமித்தம் பலவீனங்களிலும், நிந்தைகளிலும், நெருக்கடிகளிலும், துன்புறுத்தல்களிலும், இடுக்கண்களிலும் நான் இன்பங்கொள்கிறேன்; ஏனெனில் நான் பலவீனனாய் இருக்கும்போதுதான் பலவானாய் இருக்கிறேன். 2 கொரிந்தியர் 12:7–10.

சவுல் “தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவன்”; ஆனால் அவன் வலிமையாயிருக்கும்படி அவன் சிறியவனாக்கப்பட்டான் (பவுல்). அவன் சுவிசேஷத்தை பிறஜாதியாரிடத்தில் எடுத்துச் செல்லும்படி தேர்ந்துகொள்ளப்பட்டான்; ஆனால் பழைய ஏற்பாட்டைப் பற்றிய அவனுடைய அறிவினாலும் ஒரு பகுதியாக அவன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருந்தான்.

> குறிப்பாக, யூதரிடத்தில் உள்ள எல்லா பழக்கவழக்கங்களிலும் விவாதங்களிலும் நீர் நிபுணரென்று நான் அறிந்திருக்கிறேன்; ஆகையால், தயவுசெய்து என்னை பொறுமையுடன் கேட்கும்படி உம்மைக் கேட்டுக்கொள்கிறேன். என் இளமையிலிருந்தே, ஆரம்பத்தில் எருசலேமில் என் சொந்த ஜனங்களிடத்தில் இருந்த என் வாழ்க்கை முறையை எல்லா யூதரும் அறிவார்கள்; அவர்கள் சாட்சி சொல்ல மனமிருந்தால், எங்கள் மார்க்கத்தின் மிகவும் கடுமையான பிரிவின்படி நான் ஒரு பரிசேயனாக வாழ்ந்தேன் என்று ஆரம்பத்திலிருந்தே என்னை அறிந்திருந்தார்கள். அப்போஸ்தலர் 26:3–5.

பழைய ஏற்பாட்டின் வேதவசனங்களின் மிகப் பெரிய ஆசிரியர்களில் ஒருவராகக் கருதப்பட்ட கமாலியேலால் சவுல் பயிற்றுவிக்கப்பட்டிருந்தான்.

> “அந்த வேண்டுகோள் ஏற்கப்பட்டது; ‘பவுல் படிக்கட்டுகளில் நின்று, மக்களிடத்துக்கு கையசைவினால் சைகை செய்தான்.’ அந்தச் சைகை அவர்களது கவனத்தை ஈர்த்தது; அவனுடைய நடத்தை மரியாதையை உண்டாக்கியது. ‘பெரிய அமைதி ஏற்பட்டபோது, அவன் எபிரெய மொழியில் அவர்களோடு பேசத் தொடங்கி, சகோதரரே, பிதாக்களே, இப்போது உங்களுக்குமுன் நான் செலுத்தும் என் பிரதிவாதத்தைக் கேளுங்கள் என்றான்.’ பரிச்சயமான எபிரெய வார்த்தைகளின் ஒலி கேட்கப்பட்டபோது, ‘அவர்கள் இன்னும் அதிகமான அமைதியாயிருந்தார்கள்’; அந்தப் பொதுவான மௌனத்தின் நடுவில் அவன் தொடர்ந்து சொன்னான்: “‘நான் நிச்சயமாக ஒரு யூதன்; கிலிக்கியாவிலுள்ள தார்சு என்னும் பட்டணத்தில் பிறந்தவன்; ஆயினும் இந்த நகரத்திலே கமாலியேலின் பாதங்களினிடத்தில் வளர்க்கப்பட்டவன்; பிதாக்களின் நியாயப்பிரமாணத்தின் முற்றுப்பெற்ற முறையின்படி போதிக்கப்பட்டவன்; நீங்கள் எல்லாரும் இன்றைக்கு இருப்பதுபோல நானும் தேவனிடத்தில் வைராக்கியமுள்ளவனாயிருந்தேன்.’ அப்போஸ்தலன் கூறியவற்றை எவராலும் மறுக்க முடியவில்லை; ஏனெனில் அவன் குறிப்பிட்ட நிகழ்வுகள் எருசலேமில் இன்னும் உயிரோடிருந்த பலருக்கும் நன்கு அறிந்தவைகளாயிருந்தன.” அப்போஸ்தலர்களின் செயல்கள், 408.

சவுல் சீரற்ற முறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவன் அல்ல; மேலும், பவுலின் ஊழியத்தின் குறிப்பிட்ட நோக்கங்களில் ஒன்றாக, சொற்பொருள் இஸ்ரவேலின் பரிசுத்த வரலாற்றையும் ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலின் பரிசுத்த வரலாற்றையும் இணைக்கும் பாலமாக இருப்பது இருந்தது. இந்த உண்மையுடன் தொடர்புடையவாறு, அவர் புதிய ஏற்பாட்டின் பெரும்பகுதியை எழுதியார். அவரது எழுத்துகளிலுள்ள ஒரு அதிகாரம், முதல் தூதரின் செய்தியின் கட்டமைப்பிற்கும், மூன்றாம் தூதரின் செய்தியின் கட்டமைப்பிற்கும் ஆதாரத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்தப் பகுதி, அட்வென்டிசத்தின் ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் ஞானிகளுக்கும் மூடர்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை அடையாளப்படுத்துகிற அட்வென்டிச வரலாற்றிலுள்ள ஒரு நினைவுச் சின்னமாகும்.

> சகோதரரே, எங்கள் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் வருகையினாலும், அவரிடத்தில் நாம் ஒன்றுகூடப்படுவதினாலும், நீங்கள் மனதில் சீக்கிரமாகக் குலையாமலும் கலங்காமலும் இருக்கும்படி உங்களை வேண்டிக்கொள்கிறோம்; கர்த்தருடைய நாள் சமீபத்தில் வந்துவிட்டது என்று, ஆவியினாலாயினும், வார்த்தையினாலாயினும், எங்களிடமிருந்து வந்ததுபோலத் தோன்றும் கடிதத்தினாலாயினும், கலங்காதிருங்கள். எவ்விதத்தினாலும் ஒருவனும் உங்களை ஏமாற்றாதிருக்கட்டும்; ஏனெனில் முதலில் விசுவாசவிலகுதல் வராமலும், பாவமனுஷன், அதாவது கேடின் மகன், வெளிப்படாமலும் அந்த நாள் வராது. தேவன் என்று சொல்லப்படுகிற அனைத்திற்கும், வணக்கத்திற்குரிய அனைத்திற்கும் விரோதமாய் நின்று, தன்னைத்தானே அவைகளெல்லாவற்றினும் மேலாக உயர்த்துகிறவன் அவன்; ஆகையால் அவன் தேவனைப்போல தேவனுடைய ஆலயத்தில் உட்கார்ந்து, தானே தேவன் என்று தன்னை வெளிப்படுத்துகிறான். நான் இன்னும் உங்களோடிருந்தபோது இவற்றை உங்களுக்குச் சொன்னதை நீங்கள் நினைவுகூருகிறதில்லையா? அவன் தன் காலத்தில் வெளிப்படும்படி இப்போது எது தடுத்துநிற்கிறதோ அதையும் நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள். அக்கிரமத்தின் இரகசியம் ஏற்கனவே செயல்பட்டு வருகிறது; இப்போது தடுத்துநிற்கிறவன் அகற்றப்படும்வரை தடுத்துநிற்கும். அப்பொழுது அந்த அக்கிரமக்காரன் வெளிப்படுவான்; அவனை கர்த்தர் தமது வாயின் ஆவியினால் அழித்தும், தமது வருகையின் பிரகாசத்தினால் நாசப்படுத்தியும் விடுவார். அவன் வருகை சாத்தானின் கிரியையின்படி, எல்லா வல்லமையுடனும் அடையாளங்களுடனும் பொய்யான அதிசயங்களுடனும், அழிவுறுகிறவர்களுக்குள்ளே அநீதியின் சகல வஞ்சகத்துடனும் இருக்கும்; அவர்கள் இரட்சிக்கப்படும்படியாகச் சத்தியத்தின் அன்பை ஏற்றுக்கொள்ளாதபடியால் அப்படியாகும். இதற்காகவே அவர்கள் பொய்யை விசுவாசிக்கும்படி தேவன் அவர்களுக்குப் பலமான மயக்கத்தை அனுப்புவார்; இதனால் சத்தியத்தை விசுவாசியாமல் அநீதியில் பிரியம்கொண்டிருந்த அனைவரும் தீர்ப்புக்குள்ளாகும்படி ஆகும். 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:1–12.

இந்தப் பகுதியின் சூழல், கிறிஸ்து இரண்டாவது முறை எப்போது திரும்பிவருவார் என்பதைக் குறித்த பரிசீலனையாகும். “நான் இன்னும் உங்களுடனிருந்தபோது இவைகளை உங்களுக்குச் சொல்லியதை நினைவுகூருகிறதில்லையா?” என்று அவர் கூறியிருந்ததன் மூலம், அந்தக் கவலைக்குப் பற்றிய விடையை முன்பே அளித்திருந்ததை பவுல் தெசலோனிக்கேயருக்கு நினைவூட்டுகிறார். “நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் வருகையையும், அவரிடத்தில் நாம் ஒன்றுகூடப்படுதலையும்” பற்றிய விஷயத்தில் சகோதரர் வஞ்சிக்கப்படாதபடிக்கு பவுல் முயன்றார்.

வரலாற்றாசிரியர்கள் சுட்டிக்காட்டுவதாவது, வில்லியம் மில்லரின் செய்தியின் பாதி தானியேல் அதிகாரம் எட்டு, வசனம் பதினான்கிலுள்ள இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுகளை அவர் அடையாளம் கண்டதின் மீது அமைந்திருந்தது என்பதாகும். சில வேளைகளில் அங்கீகரிக்கப்படாத அவரது செய்தியின் மற்றைப் பாதி, கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையைச் சார்ந்த பொய்யான போதனைகளை மறுத்துரைத்த அவரது பணியாகும்.

தவறான யெசுவித்தர் முறையியலை அடிப்படையாகக் கொண்டு, வில்லியம் மில்லர் தொடர்ந்து எதிர்த்த ஒரு குறிப்பிடத்தக்க தவறான போதனை இருந்தது (இன்றும் இருக்கிறது). அது, ஆண்டவரின் இரண்டாம் வருகைக்கு முன்பாக “காலிக ஆயிரமாண்டு” என்று அழைக்கப்படும் ஆயிரம் ஆண்டுகளான சமாதான காலம் ஏற்படும் என்ற தவறான போதனையாகும்; இதையே சகோதரி ஒயிட்டும் எதிர்த்தார்.

மில்லரின் பணி, அவரது காலத்தில் பரவலாக நிலவிய ஆயிரமாண்டு பற்றிய பல்வேறு தவறான கருத்துகளுக்கு எதிராக, கிறிஸ்துவின் சொற்பொருள் வாய்ந்த திரும்பிவருதல் என்ற சத்தியத்தையும் நிறுவிக் கொண்டிருந்தது. 2 தெசலோனிக்கேயரில் பவுல் இரண்டாம் வருகையைப் பற்றியே உரையாடுகிறார்; ஆகையால் அந்தப் பகுதி, சொற்பொருள் வாய்ந்த இரண்டாம் வருகை குறித்த மில்லரின் புரிதலின் ஓர் அங்கமாக இருந்தது. அந்த அதிகாரம் மில்லருக்குப் “தற்போதைய சத்தியம்” ஆக இருந்தது.

இரண்டாம் வருகையுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகளின் ஒரு முக்கியமான வரிசையை பவுல் அடையாளப்படுத்துகிறார்; மேலும், ஆண்டவரின் வருகையை தெசலோனிக்கேயர் தங்கள் வாழ்நாளிலேயே எதிர்பார்க்க வேண்டாமென்பதற்கான தர்க்கத்தையும் அவர் வழங்குகிறார். பவுல் கூறுகிறார்: “இப்பொழுது, சகோதரரே, எங்கள் ஆண்டவராகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் வருகையையும், அவரிடத்தில் நாம் ஒன்றுகூடுதலையும் குறித்து, உங்களைக் வேண்டிக்கொள்கிறோம்.” “வேண்டிக்கொள்கிறோம்” என்ற சொல்லுக்கு விசாரித்து அறிதல் என்று பொருள். இரண்டாம் வருகையுடன் தொடர்புடைய கூறுகளைப் பவுல் தர்க்கரீதியாக விளக்கி, தம்முடைய கேட்போர் அவரது தர்க்கத்தை ஆராய்ந்து பகுப்பாய்வு செய்யும்படியாக, ஒரு வகையான விசாரணையின் வழியாக அவர்களை வழிநடத்துகிறார்.

அவருடைய தர்க்கத்தின் அமைப்பு இதுவாகும்: கிறிஸ்து இரண்டாவது முறை திரும்பிவருவதற்கு முன்பாக, பாப்பரசாட்சி அடையாளம் காணப்பட்டு ஆட்சி செய்ய வேண்டும்; மேலும், பாப்பரசாட்சி வரலாற்றில் தோன்றுவதற்கு முன்பாக, ஒரு விசுவாசவிலகுதல் நிகழ்ந்திருக்க வேண்டும். அந்த விசுவாசவிலகுதல் இன்னும் எதிர்காலத்தில் இருந்தது; ஆகையால், பாப்பரசாட்சியின் தோற்றம் அதற்கும் அப்பாற்பட்டதாக இருந்தது. ஆகவே, கிறிஸ்துவின் வருகை நெருங்கிவிட்டது என்று எண்ணும்படி எவ்வாறு யாரும் ஏமாற்றப்பட முடியும்? விசுவாசவிலகுதலுக்குப் பின் வெளிப்படுகிற அந்த அதிகாரம் யார் என்பதை நிலைநிறுத்துவதற்காக, அவர் பாப்பரசாட்சியைக் குறிக்கும் பல குறியீடுகளைப் பயன்படுத்துகிறார். அவர் பாப்பரசாட்சியை “பாவமனுஷன்,” அந்த “அக்கிரமக்காரன்,” “அழிவின் குமாரன்,” மற்றும் “அக்கிரமத்தின் இரகசியம்” என்று அழைக்கிறார். இவை அனைத்தும் பாப்பரசாட்சியை அடையாளம் காண்பிக்கும் குறியீடுகளே என்பதை சகோதரி ஒயிட் தெளிவாகக் கூறுகிறார்.

> “ஆனால் கிறிஸ்துவின் வருகைக்கு முன்பாக, தீர்க்கதரிசனத்தில் முன்னறிவிக்கப்பட்டபடி, சமய உலகில் முக்கியமான வளர்ச்சிகள் நிகழ வேண்டியிருந்தது. அப்போஸ்தலன் அறிவித்ததாவது: ‘நீங்கள் மனதில் சீக்கிரம் கலங்காதிருக்கவும், அஞ்சாதிருக்கவும்; ஆவியினாலாவது, வார்த்தையினாலாவது, எங்களிடமிருந்து வந்ததுபோல தோன்றும் கடிதத்தினாலாவது, கிறிஸ்துவின் நாள் சமீபமாகிவிட்டது என்று எண்ணாதிருக்கவும். எப்படியாயினும் ஒருவனாலும் நீங்கள் வஞ்சிக்கப்படாதிருங்கள்; ஏனெனில் முதலில் விசுவாசவிலகுதல் வராமல், அழிவின் மகனாகிய பாவமனுஷன் வெளிப்படாமல், அந்த நாள் வராது. அவன் தேவன் என்று சொல்லப்படுகிற எல்லாவற்றிற்கும், வணங்கப்படுகிற எல்லாவற்றிற்கும் விரோதமாக இருந்து, தன்னை அவற்றையெல்லாம் விட உயர்த்திக்கொண்டு, தானே தேவன் என்று காட்டிக்கொண்டு தேவனுடைய ஆலயத்தில் தேவனாக அமருகிறான்.’”

> “பவுலின் வார்த்தைகள் தவறாகப் பொருள்கொள்ளப்படக் கூடாது. அவர் விசேஷ வெளிப்பாட்டினால் கிறிஸ்துவின் உடனடியான வருகையைத் தெசலோனிக்கேயருக்கு எச்சரித்ததாகப் போதிக்கப்படக்கூடாது. அத்தகைய நிலைப்பாடு விசுவாசத்தில் குழப்பத்தை உண்டாக்கும்; ஏனெனில் ஏமாற்றம் பலவேளைகளில் அவிசுவாசத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறது. ஆகையால், தம்மிடமிருந்து வந்ததாகக் கூறப்படும் அத்தகைய செய்தியொன்றையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டாமென்று அப்போஸ்தலன் சகோதரரைக் எச்சரித்தார்; பின்னர், தீர்க்கதரிசி தானியேல் மிகத் தெளிவாக விவரித்திருந்த பாப்பரச ஆட்சி இன்னும் எழுந்து, தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு விரோதமாகப் போரிட வேண்டியிருக்கிறது என்ற உண்மையை அவர் வலியுறுத்தினார். இவ்வல்லமைத் தனது மரணகரமானதும் தேவநிந்தையானதுமான செயலை நிறைவேற்றும் வரையில், அவர்களுடைய கர்த்தரின் வருகையை எதிர்பார்ப்பது சபைக்கு வீணாயிருக்கும். ‘நான் இன்னும் உங்களுடனிருந்தபோது, இவ்விஷயங்களை உங்களுக்குச் சொல்லினேன் என்பதை நீங்கள் நினைவுகூரவில்லை யா?’ என்று பவுல் கேட்டார்.”

> “சத்தியமான சபையைத் தாக்கவிருந்த சோதனைகள் பயங்கரமானவையாக இருந்தன. அப்போஸ்தலன் எழுதிக் கொண்டிருந்த காலத்திலேயே, ‘அக்கிரமத்தின் இரகசியம்’ ஏற்கனவே செயல்படத் தொடங்கியிருந்தது. இனி எதிர்காலத்தில் நிகழவிருந்த வளர்ச்சிகள், ‘சாத்தானின் செயற்பாட்டின்படி சகல வல்லமையோடும், அடையாளங்களோடும், பொய்யான அதிசயங்களோடும், அழிவுறுகிறவர்களிடத்தில் அநீதியின் எல்லா வஞ்சகத்தோடும்’ இருக்கவிருந்தன.”

> ‘சத்தியத்தின் அன்பை’ ஏற்றுக்கொள்ள மறுப்பவர்களைப் பற்றிய அப்போஸ்தலனின் உரை மிகவும் தீவிரமானதாகும். சத்தியத்தின் செய்திகளைத் திட்டமிட்டு நிராகரிக்கிற அனைவரையும் குறித்து அவர் அறிவித்ததாவது: ‘இந்தக் காரணத்தினாலே, அவர்கள் பொய்யை விசுவாசிக்கும்படியாக, தேவன் அவர்களுக்கு வல்ல மயக்கத்தை அனுப்புவார்; சத்தியத்தை விசுவாசிக்காமல், அநீதியில் இன்புற்ற அனைவரும் தண்டனைக்குள்ளாகும்படியாக.’ தேவன் தமது இரக்கத்தில் அவர்களுக்கு அனுப்புகிற எச்சரிக்கைகளை மனிதர் தண்டனையின்றி நிராகரிக்க முடியாது. இந்த எச்சரிக்கைகளிலிருந்து தொடர்ந்து விலகிச் செல்கிறவர்களிடமிருந்து, தேவன் தமது ஆவியைப் பின்வாங்கி, அவர்கள் விரும்புகிற மோசடிகளுக்கே அவர்களை விட்டுவிடுகிறார்.” அப்போஸ்தலருடைய செயல்கள், 265, 266.

சகோதரி வைட் “பாவத்தின் மனிதன்,” அந்த “அக்கிரமக்காரன்,” “அழிவின் குமாரன்,” மேலும் பவுலின் அந்தப் பகுதியில் குறிப்பிடப்பட்ட “அக்கிரமத்தின் இரகசியம்” ஆகியவற்றை நேரடியாக அடையாளப்படுத்தி, அதனை “பாப்பரசர் அதிகாரம்” என்று அழைக்கிறாரானாலும், அவர் அதற்கும் மேலாகக் கூறுகிறார். ரோமப் போப்பை அடையாளப்படுத்துவதற்காக பவுல் பயன்படுத்திய இந்தச் சின்னங்கள் தானியேல் புத்தகத்திலிருந்தே நிறுவப்பட்டவை என்பதை அவர் அடையாளப்படுத்துகிறார்; இதனை அவர் இவ்வாறு கூறியபோது வெளிப்படுத்தினார்: “ஆகையால், தம்மிடமிருந்து வந்ததாகக் கூறப்படும் எந்தச் செய்தியையும் ஏற்றுக்கொள்ளாதிருப்பதற்கு அப்போஸ்தலன் சகோதரர்களை எச்சரித்தார்; மேலும் தீர்க்கதரிசியாகிய தானியேல் மிகத் தெளிவாக விவரித்த பாப்பரசர் அதிகாரம் இன்னும் எழுந்து, தேவனுடைய ஜனங்களுக்கெதிராகப் போர் செய்ய வேண்டியிருந்தது என்ற உண்மையை அவர் வலியுறுத்தினார். இந்த அதிகாரம் தன் கொடியதும் தேவதூஷணமானதுமான கிரியையைச் செய்து முடிக்கும் வரை, சபை தங்கள் ஆண்டவரின் வருகையை எதிர்பார்ப்பது வீணாயிருக்கும்.” தெசலோனிக்கேயருக்கான செய்தியின், பாப்பரசர் முறையை அடையாளப்படுத்திய அந்தப் பகுதியை, பவுல் தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்று, முப்பத்தாறு ஆம் வசனத்தின் அடிப்படையில் அமைத்திருந்தார்.

> அந்த ராஜா தன் இச்சைப்படியே நடப்பான்; அவன் தன்னைத்தானே உயர்த்திக்கொண்டு, எல்லாத் தெய்வங்களுக்கும் மேலாகத் தன்னை மகிமைப்படுத்திக் கொண்டு, தெய்வங்களின் தேவனுக்கு விரோதமாக அதிசயமான வார்த்தைகளைப் பேசுவான்; கோபம் நிறைவேறும் வரையில் அவன் செழிப்படைவான்; ஏனெனில் நிர்ணயிக்கப்பட்டது நிறைவேறியே தீரும். தானியேல் 11:36.

பவுல், “எதிர்த்து நிற்பவனும் தேவன் என்று சொல்லப்படுகிற எல்லாவற்றினும், ஆராதிக்கப்படுகிற எல்லாவற்றினும் மேலாகத் தன்னை உயர்த்துகிறவனும்; அவன் தேவனாகவே தேவனுடைய ஆலயத்தில் உட்கார்ந்து, தானே தேவன் என்று வெளிப்படுத்துகிறவனுமாயிருக்கிறான்” என்று போப்பை அடையாளப்படுத்தும்போது, “தன் சித்தத்தின்படி” நடந்துகொண்டு, “தன்னை உயர்த்தி” “ஒவ்வொரு தேவனுக்கும் மேலாகத் தன்னைப் பெரிதாக்கின” “ராஜா” பற்றிய தீர்க்கதரிசி தானியேலின் வர்ணனையைப் பவுல் மறுஉருவாக்கமாகக் கூறினார். “தேவர்களின் தேவனுக்கு விரோதமாக அதிசயமான காரியங்களைப் பேசுகிற” ராஜா போப்பே; மேலும் முதல் “கோபக்காலம்” 1798 ஆம் ஆண்டில் “நிறைவேறும்” வரை “செழிப்படையும்” அதிகாரமும் போப்பே ஆகும்.

1989-இல் அறிவின் அதிகரிப்பு சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டுமாயின், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம், முப்பத்தாறு ஆம் வசனம் முற்றிலும் அவசியமாகச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும். இந்தக் காரணத்தினால், அந்த வசனத்தில் கூறப்பட்ட ராஜா பிரான்ஸ் எனும் பொய்யான போதனை, உரையா ஸ்மித் அறிமுகப்படுத்தியபடி, அட்வென்டிசத்தின் முதல் தலைமுறையிலே (1863 முதல் 1888 வரை) முன்வைக்கப்பட்டது. ஸ்மித், முந்தைய வசனங்களில் விவரிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்த பாப்புத்துறையையே குறிக்கும் “அந்த” ராஜா என்ற வாசகத்தை, “ஒரு” ராஜா (எந்த ராஜாவாயினும்) என்று முப்பத்தாறு ஆம் வசனத்தில் மாற்றினார்; இதன் மூலம், ரோமின் ஆராதனை முறையின் பண்புகளை நாத்திகப் பிரான்சுக்குச் சேர்த்துக் கூறுவதற்காக அவர் அவ்வாறு செய்தார். ஆனால் அது, நாற்பதாம் வசனத்திலும் அதற்குப் பின்வரும் வசனங்களிலும் வடக்கு ராஜா துருக்கி என்பதைக் குறித்த தன் விருப்பக் கோட்பாட்டை முன்னிறுத்துவதற்கான ஒரு தொடக்கப் புள்ளி மட்டுமே ஆக இருந்தது.

அந்த வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட ராஜா பாப்பரசாட்சியே என்பதான உண்மையை மறைத்துவிடுவதற்காக சாத்தான் ஆரம்பத்திலேயே செயல்படத் தொடங்கினான்; மேலும் இந்த உண்மைக்குப் இரண்டாவது சாட்சியாக தானியேலின் சாட்சிக்கு அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் ஆதாரமளிக்கிறார். சகோதரி வைட் மூன்றாவது சாட்சியை வழங்கினார்.

அந்த வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் ராஜா போப்பே என்பதைப் பற்றிய உண்மையை மறைத்திட சாத்தான் முயன்றதுமன்றி, அந்த வசனத்தில் அடங்கியுள்ள உண்மையைத் தவறான திசைக்குத் திருப்பியதன் மூலம், அந்த வசனத்தில் உள்ள “கோபம்” எதைச் சுட்டிக்காட்டியது என்பதற்கான முக்கியத்துவத்தையும் அவன் மறைத்தான். அந்த வசனத்தில் உள்ள போப்பாட்சி, 1798 ஆம் ஆண்டில் அதற்குக் கொல்லக்கூடிய காயம் உண்டாக்கப்பட்டவரை செழித்து வளரவேண்டியதாக இருந்தது. கி.மு. 723 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பித்து, இஸ்ரவேலின் வடக்கு ராஜ்யத்தின்மேல் நிறைவேற்றப்பட்ட தேவனுடைய இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகால கோபத்தின் முடிவு 1798 ஆகும்.

1863-ஆம் ஆண்டில் அட்வென்டிசம் “ஏழு காலங்களை” பாதுகாத்தும் நிலைநிறுத்தியும் இருந்திருந்தால், முப்பத்தாறு-ஆம் வசனத்தைப் பற்றிய இப்படிப்பட்ட மூடத்தனமான கருத்துகளை உரையா ஸ்மித் முன்வைத்து தப்பித்துச் செல்லுவது கிட்டத்தட்ட முடியாததாக இருந்திருக்கும்; ஏனெனில் “கோபக்கொதி” என்பது தேவனுடைய முதல் “ஏழு காலங்களான” கோபக்கொதியைச் சுட்டிக்காட்டுவதாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டிருக்கும்; ஆகையால் அதற்கு பிரான்சுடன் எவ்வித தொடர்பும் இருக்காது. 1989-ஆம் ஆண்டிலான அறிவின் அதிகரிப்பு அந்தப் பகுதியில் பவுலால் ஆதரிக்கப்படுகிறது; இதனால், சத்தியத்தின் அன்பை ஏற்றுக்கொள்ளாமல், வல்ல மயக்கத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவர்களைப் பற்றிய அந்தப் பகுதியில் உள்ள பவுலின் எச்சரிக்கை, பவுல் அந்தப் பகுதியில் முன்வைக்கும் சத்தியங்களை அவர்கள் நிராகரிப்பதன் மூலமே நடைபெறுகிறது. அந்தச் சத்தியங்களில் ஒன்றானது, தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்று, வசனங்கள் நாற்பது முதல் நாற்பத்திஐந்து வரை குறிப்பிடப்படும் வடதிசையின் ராஜாவின் சரியான அடையாளமாகும்.

அந்தப் பகுதியில், பவுல் ரோமாவின் போப்பை அடையாளம் காட்டிய பின்பு, அந்தப் பகுதியின் பொருளாகிய கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகைக்குமுன் உலகத்தின் முடிவில் நடைபெறும் நிகழ்வுகளின் ஒழுங்கை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். அவர், “அப்பொழுது அந்த அக்கிரமக்காரன் வெளிப்படுத்தப்படுவான்” என்று கூறுகிறார். அந்த “அக்கிரமக்காரன்” என்பது போப்பே; “அவனை ஆண்டவர் தமது வாயின் ஆவியினால் அழித்து, தமது வருகையின் பிரகாசத்தினால் நாசமாக்குவார்.” பின்னர் பவுல், “சாத்தானுடைய செயலின்படி, எல்லா வல்லமையுடனும் அடையாளங்களுடனும் பொய்யான அதிசயங்களுடனும் வரும் அவனே” என்று கூறுகிறார். “சாத்தானுடைய செயலின்படி வருகிறவர்” இயேசுவே ஆவார்.

சாத்தானின் அற்புதச் செயல்பாடு, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து மிகேல் எழுந்துநிற்கும் நேரமும் மனிதருக்கான கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வரையிலான காலப்பகுதியாகும். கிருபைக்காலம் முடிவுற்றது முதல் கிறிஸ்து திரும்பிவரும் வரையில் ஊற்றப்படுகிற கடைசி ஏழு வாதைகளின் காலத்தில், சாத்தான் எந்த அற்புதங்களையும் நிகழ்த்துவதில்லை.

> கிறிஸ்து கூறுகிறார்: “அவர்களுடைய கனிகளினாலே அவர்களை அறிந்துகொள்வீர்கள்.” குணப்படுத்துதல்கள் நிகழ்த்தப்படுகிறவர்களின் மூலம் செயல்படுகிறவர்கள், இந்த வெளிப்பாடுகளினால் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தைப் புறக்கணித்த தங்களுடைய அலட்சியத்தை நியாயப்படுத்த முனைந்து, கீழ்ப்படியாமையில் தொடர்ந்து நிலைத்திருந்தாலும், அவர்களுக்குப் எந்த அளவிற்கும் அதிகாரம் இருந்தாலும்கூட, அதனால் அவர்கள் தேவனுடைய மகத்தான வல்லமையைக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று பின்பற்றப்படாது. மாறாக, அது மகா வஞ்சகனின் அற்புதங்களைச் செய்கிற வல்லமையே ஆகும். அவன் ஒழுக்க நியாயப்பிரமாணத்தை மீறுகிறவன்; அதன் உண்மையான இயல்பிற்கு மனிதர்களின் கண்களை மூடிவிடுவதற்காக தன்னால் கையாளக்கூடிய ஒவ்வொரு உபாயத்தையும் பயன்படுத்துகிறான். கடைசி நாட்களில் அவன் அடையாளங்களுடனும் பொய்யான அதிசயங்களுடனும் செயல்படுவான் என்று நமக்கு எச்சரிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், தாம் இருளின் தூதன் அல்ல, ஒளியின் தூதன் என்பதற்கான ஆதாரமாக அவற்றைக் காட்டும்படியாக, கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வரையிலும் அவன் இந்த அதிசயங்களைத் தொடர்ந்து செய்வான்.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 911.

பாப்பரசுத் துறையின் வெளிப்பாட்டிற்கு முன்பாக ஒரு விசுவாசவிலகல் நிகழும் என்றும், சாத்தானின் அதிசயமான செயல்பாடுகளுக்கு “பிறகு” கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகை நிகழும் என்றும் பவுல் சுட்டிக்காட்டுகிறார். சாத்தானின் அதிசயமான செயல்பாடு அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிறு சட்டம் அமல்படுத்தப்படுவதால் ஆரம்பித்து, கிருபைக்காலம் முடிவுறும் நிலையினதும் இறுதி ஏழு வாதைகளினதும் வருகையால் முடிவடைகிறது. சாத்தானின் அதிசயமான செயல்பாடு அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிறு சட்டத்திலேயே ஆரம்பிக்கிறது.

> “தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை மீறி, போப்பாட்சியின் நிறுவலை அமல்படுத்தும் ஆணையினால், எங்கள் தேசம் நீதியிலிருந்து தன்னை முழுமையாகப் பிரித்துக்கொள்ளும். புராட்டஸ்டண்டுத்துவம் அந்தப் பிளவைக் கடந்து ரோமப் அதிகாரத்தின் கையைப் பற்றிக் கொள்ளத் தனது கையை நீட்டும் போது, அது அந்தப் பாதாள ஆழியைத் தாண்டி ஆவியுலக வாதத்துடன் கைகோர்க்க முனையும் போது, இந்த மும்மடங்கு ஐக்கியத்தின் செல்வாக்கின்கீழ், எங்கள் நாடு, புராட்டஸ்டண்ட் மற்றும் குடியரசு ஆட்சியாகிய தனது அரசியலமைப்பின் ஒவ்வொரு கோட்பாட்டையும் நிராகரித்து, போப்பரசுத் தவறுகளும் வஞ்சக மயக்கங்களும் பரவுவதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்யும் போது, அப்பொழுது சாத்தானின் அதிசயமான செயல்பாட்டிற்கான காலம் வந்துவிட்டது என்றும் முடிவு சமீபமாயுள்ளது என்றும் நாம் அறிந்துகொள்ளலாம்.” Testimonies, volume 5, 451.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் என்பது ஆறாவது ராஜ்யத்தின் முடிவாகும்; அது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட பூமியிலிருந்து எழும் மிருகமாகும். பூமி மிருகம், பாப்பரசரின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுக் ஆட்சியின் முடிவான 1798ஆம் ஆண்டில் ஆட்சி செய்யத் தொடங்கியது. ஆகையால், பாப்பரசாட்சி 538ஆம் ஆண்டில் வெளிப்படுத்தப்பட்டது; இருப்பினும், உலகின் மேல் கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றுக்கொள்ள அவளுடைய செயல்பாடு, பவுல் தமது வார்த்தைகளை எழுதிய காலத்திலேயே ஏற்கனவே செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. 538ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பாக, தேவனுடைய ஆலயத்தில் உட்காரும் பாவ மனுஷன் வெளிப்படுவதற்கு முன்னதாக நிகழும் ஒரு விசுவாசவிலகல் இருக்க வேண்டியிருந்தது.

கிறிஸ்தவச் சபை, கான்ஸ்டன்டீன் என்னும் பேரரசனால் குறியிடப்பட்டபடி, புறமதத்தின் சமயத்துடன் சமரசம் செய்தபோது, ஏற்பட்ட விசுவாசவிலகுதல் பெர்கமு சபையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகைக்கு முன்பாக நிகழ வேண்டிய தீர்க்கதரிசன அடையாளக் குறிகளை பவுல் அடையாளம் காட்டிக் கொண்டிருந்தான். தாம் முன்பே தெசலோனிக்கேயருக்குப் போதித்ததை மீளச் சொல்லிய பின்பு, இவ்வுண்மைகளை தாம் அவர்களுக்கு முன்பே போதித்ததை அவர்கள் நினைவுகூரவில்லை யா என்று அவர் கேட்கிறார். பின்னர், பாப்பாட்சியை “அவரவருடைய காலத்தில் வெளிப்படும்படி” பாப்பாட்சியை “தடுத்து நிறுத்தும்” ஒரு வல்லமை இருக்கும் என்று தாம் அவர்களுக்கு போதித்ததையும் அவர்கள் நினைவுகூர வேண்டும் என்று அவர் நினைவூட்டுகிறார். “withholdeth” என்ற சொல் தடுத்து நிறுத்துதல் என்று பொருள் தருகிறது. அதே பகுதியின் பின்னர், “withholdeth” என்ற சொல் “now letteth” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.

ஆகையால் அந்தப் பகுதி முறையாக இவ்வாறு வெளிப்படுத்தப்படுகிறது: “இப்பொழுது பாப்பரசாட்சியைத் தடுத்து நிறுத்துவது எது என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள்; அதாவது, தன் காலத்தில் பாப்பரசாட்சி வெளிப்படும்படிக்கு. ஏனெனில் அக்கிரமத்தின் இரகசியம் (பாப்பரசாட்சி) ஏற்கனவே செயல்பட்டு வருகிறது; ஆனால் இப்போது பாப்பரசாட்சியைத் தடுத்து நிறுத்துகிறவன், அவன் வழியிலிருந்து அகற்றப்படும் வரையில், பாப்பரசாட்சியைத் தொடர்ந்து தடுத்து நிறுத்துவான்.” வில்லியம் மில்லர் தெசலோனிக்கேயரில் உள்ள இந்தப் பகுதியை உணர்ந்து கொண்டபோது, கி.பி. 538 ஆம் ஆண்டில் பாப்பரசாட்சி பூமியின் சிங்காசனத்திற்கு உயர்வதைத் தடுத்த வல்லமை, பகானிய ரோமம் என்பதையும், பகானிய ரோமம் “வழியிலிருந்து அகற்றப்படும்” வரையில் பாப்பரச அதிகாரத்தின் எழுச்சியைத் தடுத்து நிறுத்தும் என்பதையும் அவர் உணர்ந்தார்.

> “நான் தெய்வநம்பிக்கையாளனாக இருந்த பன்னிரண்டு ஆண்டுகளின்போது, எனக்குக் கிடைத்த எல்லா வரலாற்று நூல்களையும் வாசித்தேன்; ஆனால் இப்போது நான் வேதாகமத்தை நேசித்தேன். அது இயேசுவைப் பற்றிக் கற்பித்தது! இருந்தபோதிலும், வேதாகமத்தில் எனக்குத் தெளிவில்லாமல் இருண்டபடி இருந்த பகுதிகள் இன்னும் பல இருந்தன. 1818 அல்லது 1819 ஆம் ஆண்டில், என்னைச் சந்திக்க வந்த ஒரு நண்பருடன் உரையாடிக்கொண்டிருக்கையில்—அவன் நான் தெய்வநம்பிக்கையாளனாக இருந்த காலத்தில் என்னை அறிந்தவனும், நான் பேசியவற்றைக் கேட்டவனும் ஆவான்—சற்றே குறிப்புடைய விதத்தில், ‘இந்த வசனத்தைப் பற்றியும், அந்த வசனத்தைப் பற்றியும் நீ என்ன நினைக்கிறாய்?’ என்று கேட்டான்; இது நான் தெய்வநம்பிக்கையாளனாக இருந்தபோது எதிர்த்துப் பேசிய பழைய வசனங்களையே குறித்தது. அவன் நோக்கம் என்ன என்பதை நான் உணர்ந்து, ‘நீ எனக்குச் சிறிது கால அவகாசம் கொடுத்தால், அவை என்ன அர்த்தமென்பதை நான் உனக்குச் சொல்லுவேன்’ என்று பதிலளித்தேன். ‘எவ்வளவு காலம் வேண்டும்?’ என்று அவன் கேட்டான். ‘எனக்குத் தெரியாது; ஆனாலும் நான் சொல்லுவேன்,’ என்று நான் மறுமொழி அளித்தேன்; ஏனெனில் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒரு வெளிப்பாட்டை தேவன் அளித்திருக்கிறார் என்று நான் நம்ப முடியவில்லை. அப்பொழுது, பரிசுத்த ஆவியானவர் என்ன அர்த்தப்படுத்தினார் என்பதை நான் கண்டறிய முடியும் என்ற நம்பிக்கையுடன் என் வேதாகமத்தை ஆராய்ந்து படிக்கத் தீர்மானித்தேன். ஆனால் இந்தத் தீர்மானத்தை எடுத்த உடனேயே, ‘நீ புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒரு பகுதியை கண்டுபிடித்தால், அப்போது என்ன செய்வாய்?’ என்ற எண்ணம் என்னுள் எழுந்தது. அப்பொழுது வேதாகமத்தைப் படிக்கும் இந்த முறை எனக்குத் தோன்றியது: அத்தகைய பகுதிகளில் உள்ள சொற்களை எடுத்துக் கொண்டு, அவற்றை முழு வேதாகமத்திலும் தொடர்ந்து ஆராய்ந்து, இவ்விதமாக அவற்றின் அர்த்தத்தை அறிந்துகொள்வேன். என்னிடத்தில் Cruden’s Concordance இருந்தது; அது உலகிலேயே சிறந்தது என்று நான் நினைக்கிறேன். ஆகையால் அதைமும் என் வேதாகமத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு, என் மேசையருகே அமர்ந்தேன்; என் வேதாகமம் என்ன அர்த்தமென்பதை அறிந்துகொள்ள நான் உறுதியாக இருந்ததால், சிறிதளவு செய்தித்தாள்களைத் தவிர வேறொன்றையும் வாசிக்கவில்லை.”

> “நான் ஆதியாகமத்திலிருந்து தொடங்கி மெதுவாக வாசித்தேன்; எனக்குப் புரியாத ஒரு வசனத்தினிடத்திற்குச் சென்றபோது, அதன் அர்த்தம் என்ன என்பதை அறிய வேதாகமமெங்கும் ஆராய்ந்தேன். இவ்விதமாக நான் முழு வேதாகமத்தையும் ஆய்ந்து முடித்தபின், ஆ, சத்தியம் எவ்வளவு பிரகாசமானதாயும் மகிமையானதாயும் தோன்றியது! நான் உங்களுக்குப் பிரசங்கித்து வந்ததையே அங்கே கண்டேன். அந்த ஏழு காலங்கள் 1843 இல் முடிவடைந்தன என்று நான் நிச்சயமடைந்தேன். பின்னர் நான் 2300 நாட்களிடத்திற்குச் சென்றேன்; அவையும் என்னை அதே முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தன; ஆனாலும் இரட்சகர் எப்போது வருகிறார் என்பதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணமே எனக்கில்லை, அதையும் நான் நம்ப முடியவில்லை; ஆனால் அந்த வெளிச்சம் என்னை மிகவும் வல்லமையாய் எட்டியதால் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. இப்போது, நான் நினைத்தேன், நான் கட்டுப்பாட்டையும் எச்சரிக்கையையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; வேதாகமத்தைவிட வேகமாக நான் செல்லமாட்டேன், அதற்கு பின்னும் விழமாட்டேன். வேதாகமம் எதைப் போதிக்கிறதோ, அதையே நான் பற்றிக்கொள்வேன். இருந்தபோதிலும், இன்னும் சில வசனங்கள் எனக்குப் புரியாமல் இருந்தன.”

> “வேதாகமத்தை ஆய்வு செய்ததில் அவருடைய பொதுவான முறை இவ்வளவுதான். மற்றொரு சந்தர்ப்பத்தில், நமக்குமுன் உள்ள இந்த உரைப்பகுதியின் அர்த்தத்தை—அதாவது ‘தினந்தோறும்’ என்பதின் அர்த்தத்தை—தீர்மானித்த தனது முறையை அவர் விளக்கினார். ‘நான் தொடர்ந்து வாசித்தேன்,’ என்று அவர் கூறினார், ‘தானியேலில் தவிர அது காணப்பட்ட வேறு எந்த இடத்தையும் நான் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. பின்னர் அதனுடன் தொடர்பாக இருந்த வார்த்தைகளான, ‘அகற்றப்படுதல்’ என்பதைக் கவனித்தேன். அவன் அந்த தினந்தோறும் இருப்பதைக் அகற்றுவான்; ‘தினந்தோறும் இருப்பது அகற்றப்படும் காலத்திலிருந்து,’ என்பதுபோல. நான் தொடர்ந்து வாசித்தேன்; இந்த உரைப்பகுதியில் எந்த வெளிச்சமும் கிடைக்காது என்று நினைத்தேன்; இறுதியில் 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:7–8-க்கு வந்தேன். ‘அக்கிரமத்தின் இரகசியம் ஏற்கெனவே செயல்படுகிறது; இப்போது தடுத்து நிறுத்துகிறவன் வழியிலிருந்து அகற்றப்படும் வரையிலும் தடுத்து நிறுத்துவான்; அப்பொழுது அந்தத் துன்மார்க்கன் வெளிப்படுத்தப்படுவான்,’ என்பதுபோல. நான் அந்த உரைப்பகுதிக்கு வந்தபோது, ஓ, சத்தியம் எவ்வளவு தெளிவாகவும் மகிமையாயும் தோன்றியது! அதோ அது! அதுவே ‘தினந்தோறும்’ என்பதாகும்! இப்போது, ‘இப்போது தடுத்து நிறுத்துகிறவன்,’ அல்லது தடை செய்கிறவன் என்று பவுல் கூறுவதால் அவர் என்ன அர்த்தப்படுத்துகிறார்? ‘பாவ மனிதன்,’ என்றும் ‘அந்தத் துன்மார்க்கன்,’ என்றும் கூறப்படுவது போப்புமதத்தைக் குறிக்கிறது. அப்படியானால், போப்புமதம் வெளிப்படுவதற்கு தடை செய்கிறது எது? அது புறமதமே. ஆகையால், ‘தினந்தோறும்’ என்பது புறமதத்தைக் குறிக்கவே வேண்டும்.” William Miller, Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65, 66.

தானியேல் புத்தகத்தில் “the daily” என்பது புறமதத்தின் ஒரு குறியீடாக இருந்தது என்பதற்கான புரிதல் இல்லையெனில், மில்லர் தாம் தமது தீர்க்கதரிசனக் கட்டமைப்பை நிறுவிய அடிப்படை வடிவத்தை உருவாக்குவது மிகுந்த கடினமாக இருந்திருக்கும். “The daily” என்பது தானியேல் புத்தகத்தில் ஐந்து முறை காணப்படுகிறது; ஒவ்வொரு முறையும் அதற்குப் பின்னர் பாப்பரசுத் தன்மையின் ஒரு குறியீடு தொடர்கிறது. தானியேல் புத்தகத்தில் “the daily” என்பது புறமதம் என்பதற்கான சான்று, பவுல் தெசலோனிக்கேயருக்கு எழுதிய நிருபத்தில் காணப்படுகிறது. தேவனுடைய வார்த்தையில் உள்ள மிகக் கடுமையான எச்சரிக்கைகளில் ஒன்று அங்கே அமைந்துள்ளது; ஏனெனில் அங்கே பவுல், சத்தியத்தை நேசிக்காதவர்கள் வல்ல மோசத்திற்குப் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவார்கள் என்று தெளிவாகக் கூறுகிறார். தெசலோனிக்கேயரில் திட்டமிட்டு வைக்கப்பட்டிருந்த சத்தியம், புறமதத்திற்கும் பாப்பரசுத் தன்மைக்கும் இடையிலான தொடர்பை அடையாளம் காண்பித்ததே ஆகும்; அந்தச் சத்தியத்தை நிராகரிப்பது, அந்த நிராகரிப்பின் விளைவாக வல்ல மோசம் நிச்சயமாக வரும் என்பதை உறுதிப்படுத்துவதாகும்.

இந்தப் பொருளை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.

> தங்கிக்கொண்டு அதிசயியுங்கள்; கூக்குரலிடுங்கள், ஆம், கூக்குரலிடுங்கள்; அவர்கள் மதுபோதையில் இருக்கிறார்கள், ஆனாலும் திராட்சரசத்தினால் அல்ல; அவர்கள் தள்ளாடுகிறார்கள், ஆனாலும் மதுவினால் அல்ல. ஏனெனில் கர்த்தர் உங்கள் மேல் ஆழ்ந்த நித்திரையின் ஆவியை ஊற்றியிருக்கிறார்; அவர் உங்கள் கண்களை மூடியிருக்கிறார்; தீர்க்கதரிசிகளையும் உங்கள் அதிபதிகளையும், காண்கிறவர்களையும் அவர் மூடியிருக்கிறார். எல்லாருக்குமான தரிசனம் உங்களுக்குப் முத்திரையிடப்பட்ட புத்தகத்தின் வார்த்தைகளைப்போலாயிற்று; அதை அறிஞனான ஒருவனிடத்தில் கொடுத்து, “இதனை வாசியுங்கள், தயவு செய்து” என்று சொல்வார்கள்; அதற்கு அவன், “என்னால் முடியாது; அது முத்திரையிடப்பட்டிருக்கிறது” என்பான். பின்னும் அந்தப் புத்தகம் கல்வியறிவில்லாத ஒருவனிடத்தில் கொடுக்கப்பட்டு, “இதனை வாசியுங்கள், தயவு செய்து” என்று சொல்லப்படும்போது, அவன், “எனக்குக் கல்வியறிவு இல்லை” என்பான். ஆகையால் கர்த்தர் சொல்லியதாவது: இந்த ஜனங்கள் தங்கள் வாயினால் என்னிடத்தில் நெருங்கி, தங்கள் உதடுகளினால் என்னைக் கௌரவிக்கிறார்கள்; ஆனால் தங்கள் இருதயத்தை என்னிடமிருந்து தூரமாக அகற்றிவிட்டார்கள்; என்னிடத்திலுள்ள அவர்களின் பயபக்தி மனிதர்களின் கற்பனைக் கட்டளையினால் கற்பிக்கப்பட்டதாயிருக்கிறது. ஆகையால், இதோ, நான் இந்த ஜனங்களிடத்தில் ஒரு அதிசயமான கிரியையைச் செய்யப்போகிறேன்; ஆம், அதிசயமான கிரியையையும் ஆச்சரியத்தையும் செய்வேன்; ஏனெனில் அவர்களுடைய ஞானிகளின் ஞானம் அழிந்துபோம், அவர்களுடைய விவேகிகளின் புத்தி மறைந்துபோம். தங்கள் ஆலோசனையை கர்த்தரிடமிருந்து மறைக்க ஆழமாக முயலுகிறவர்களுக்கு ஐயோ! அவர்களுடைய கிரியைகள் இருளில் இருக்கின்றன; அவர்கள், “எங்களை யார் காண்கிறார்? எங்களை யார் அறிகிறார்?” என்று சொல்கிறார்கள். நிச்சயமாக, நீங்கள் காரியங்களை தலைகீழாக மாற்றுகிறதோ குயவனின் களிமண்ணாக எண்ணப்படுமா? உண்டாக்கப்பட்ட பொருள் தன்னை உண்டாக்கினவனை நோக்கி, “அவன் என்னை உண்டாக்கவில்லை” என்று சொல்லுமோ? உருவாக்கப்பட்ட ஒன்று தன்னை உருவாக்கினவனை நோக்கி, “அவனுக்கு அறிவில்லை” என்று சொல்லுமோ? ஏசாயா 29:9–16.

Back to Articles