Article

# தானியேல் புத்தகம் - எண் முப்பது

பயத்தின் மணி நேரம்

Author

Jeff Pippenger

Published

December 25, 2023

Formats

PDF
Word

மர்மமான கைஎழுத்தினால் பெல்ஷாத்சாருக்கு ஏற்பட்ட பயம், அவன் மரணத்தையும் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது இராச்சியத்தின் முடிவையும் மட்டுமல்ல, பூமியின் ராஜாக்களைப் பயம் ஆட்கொள்ளும் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிலுள்ள அந்த நேரத்தையும் எடுத்துரைக்கிறது. அவர்களுடைய பயம் இஸ்லாமின் “கிழக்குக் காற்றினால்” உண்டாக்கப்படுகிறது. அவர்களுடைய பயம் பிரசவவேதனையுள்ள ஒரு ஸ்திரீயைப்போல இருக்கிறது; இவ்வாறு, மேலும் மேலும் வேகமாக வந்து கொண்டிருக்கும் படிப்படியாக அதிகரிக்கும் வேதனையை அது அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்த பயம் பெல்ஷாத்சாரின் விருந்தின் “மணிநேரத்தில்” தொடங்குகிறது; ஆயினும் அது முதலில் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்தடைந்தது. அந்நாள்முதல், நூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில் அவற்றைத் தடுத்து நிறுத்திக் கொண்டிருக்கும் நான்கு தூதர்களின் கைகளிலிருந்து காற்றுகள் நழுவத் தொடங்குகின்றன. எசேக்கியேல் அடையாளப்படுத்தும் தீருவின்மீதான புலம்பல், “கடலின் நடுவில் அழிந்துபோன தீருவைப்போல எந்த நகரம் இருக்கிறது?” என்ற தீர்க்கதரிசனக் கேள்வியை எழுப்புவதன் மூலம் தீருவை வரையறுக்கிறது.

> தர்ஷீஷின் கப்பல்கள் உன் சந்தையில் உன்னைப்பற்றி பாடின; நீ நிரம்பியவளாயும், சமுத்திரங்களின் நடுவில் மிகுந்த மகிமையுடையவளாயும் ஆனாய். உன் துடுப்போட்டிகள் உன்னை மகா ஜலங்களுக்குள் கொண்டு சென்றார்கள்; கிழக்குக் காற்று சமுத்திரங்களின் நடுவில் உன்னை நொறுக்கிவிட்டது. உன் செல்வங்களும், உன் சந்தைச் சரக்குகளும், உன் வாணிபமும், உன் மாலுமிகளும், உன் கப்பல் நடத்துவோரும், உன் கப்பல் பிளவுகளை அடைப்போரும், உன் வாணிபத்தில் ஈடுபடுகிறவர்களும், உன்னுள் இருக்கும் உன் போர்வீரர் எல்லாரும், உன் நடுவில் இருக்கும் உன் கூட்டமெல்லாமும், உன் அழிவின் நாளில் சமுத்திரங்களின் நடுவில் விழுந்துபோவார்கள். உன் கப்பல் நடத்துவோரின் கூக்குரலின் சத்தத்தினால் புறநகர் நிலங்கள் அதிரும். துடுப்பைப் பிடிப்போர் எல்லாரும், மாலுமிகளும், சமுத்திரத்தின் கப்பல் நடத்துவோர் எல்லாரும் தங்கள் கப்பல்களிலிருந்து இறங்கி, கரையில் நின்றுகொள்வார்கள். அவர்கள் உனக்கெதிராகத் தங்கள் சத்தத்தை எழுப்பி, கசப்பாய் அழுது, தங்கள் தலையின்மேல் மண்ணைத் தூவி, சாம்பலில் புரள்வார்கள். அவர்கள் உனக்காகத் தங்களை முற்றிலும் மொட்டையடித்துக் கொண்டு, இரட்டையுடை கட்டிக்கொண்டு, இருதயக் கசப்போடும் கசப்பான புலம்பலோடும் உனக்காக அழுவார்கள். தங்கள் புலம்பலில் அவர்கள் உனக்காக ஒரு இரங்கற்பாட்டை எடுத்துப் பாடி, உன்மேல் புலம்பி, “சமுத்திரத்தின் நடுவில் அழிக்கப்பட்ட தீருவைப்போலுள்ள நகரம் எது?” என்று சொல்லுவார்கள். உன் பொருட்கள் சமுத்திரங்களிலிருந்து வெளியே சென்றபோது, நீ அநேக ஜனங்களைத் திருப்திப்படுத்தினாய்; உன் செல்வங்களின் பெருக்கினாலும் உன் வாணிபத்தின் மிகுதியினாலும் பூமியின் ராஜாக்களைச் செல்வந்தராக்கினாய். நீ ஜலங்களின் ஆழங்களில் சமுத்திரங்களால் உடைக்கப்படும் காலத்தில், உன் வாணிபமும் உன் நடுவிலுள்ள உன் கூட்டமெல்லாமும் விழுந்துபோம். தீவுகளின் குடியிருந்தோர் எல்லாரும் உன்னைப்பற்றி திகைத்துப்போவார்கள்; அவர்களின் ராஜாக்கள் மிகுந்த பயங்கொள்வார்கள்; அவர்கள் முகங்களில் கலக்கம் தோன்றும். ஜனங்களுக்குள்ளிருக்கும் வியாபாரிகள் உன்னை நோக்கி இகழ்ச்சிச் சத்தமிடுவார்கள்; நீ பயங்கரமாகி, இனி ஒருபோதும் இருப்பதில்லை. எசேக்கியேல் 27:25–36.

தீரு என்பது பூமியின் வணிகர்கள் கடுமையாக இரங்கி அழுது, பின்னர், “தீருவைப் போன்ற பட்டணம் எது?” என்று கேட்கும் பட்டணமோ, அல்லது ராஜ்யமோ ஆகும். அவர்கள் இவ்வாறு செய்வது, அந்தப் பட்டணம் சமுத்திரத்தின் நடுவில் உடைக்கப்படும் அந்த “காலத்தில்” ஆகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தில், பூமியின் ராஜாக்களோடு விபசாரம் செய்தவளும், ஒரே மணிநேரத்திலும் ஒரே நாளிலும் தன் நியாயத்தீர்ப்பு வரும் அந்த மகா பட்டணம் என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறவளும் ஆன தீருவின் வேசி, அதாவது ரோமாவின் வேசி, காணப்படுகிறாள். அழுது புலம்பும் ராஜாக்களிடமிருந்தும் வணிகர்களிடமிருந்தும் எழும் அந்தத் தீர்க்கதரிசனக் கேள்வியை எழுப்புகிற பட்டணம் அவளே.

> ஆகையால் அவளுடைய வாதைகள் ஒரே நாளில் வரும்; மரணமும், துக்கமும், பஞ்சமும் வரும்; அவள் நெருப்பினால் முற்றிலும் எரிக்கப்படுவாள்; ஏனெனில் அவளை நியாயந்தீர்க்கிற கர்த்தராகிய தேவன் வல்லவராயிருக்கிறார். அவளோடே விபசாரம் செய்து இன்பவிலாசமாக வாழ்ந்த பூமியின் ராஜாக்கள், அவள் எரிகிற புகையைக் காணும்போது, அவளுக்காக அழுதும் புலம்பியும், அவள் வேதனையின் பயத்தினால் தூரத்தில் நின்று: ஐயோ, ஐயோ, மகா நகரமாகிய பாபிலோனே, வல்லமையுள்ள நகரமே! ஒரே மணிநேரத்தில் உன் நியாயத்தீர்ப்பு வந்துவிட்டதே என்று சொல்லுவர். பூமியின் வணிகரும் அவளுக்காக அழுதும் துக்கித்தும் இருப்பார்கள்; ஏனெனில் இனிமேல் அவர்களுடைய சரக்குகளை ஒருவனும் வாங்குவதில்லை: பொன்னும், வெள்ளியும், விலையுயர்ந்த கற்களும், முத்துகளும், மெல்லிய நாராடையும், ஊதா வஸ்திரமும், பட்டும், செங்கருநிற ஆடையும், எல்லா வகையான துய்யா மரமும், யானைத்தந்தத்தினால் ஆன எல்லா வகை பாத்திரங்களும், மிகவும் விலையுயர்ந்த மரத்தினாலும், பித்தளையினாலும், இரும்பினாலும், பளிங்கினாலும் ஆன எல்லா வகை பாத்திரங்களும், இலவங்கப்பட்டையும், சுகந்தப் பொருட்களும், பரிமளத் தைலங்களும், குங்கிலியமும், திராட்சரசமும், எண்ணெயும், மெல்லிய மாவும், கோதுமையும், மிருகங்களும், செம்மறியாடுகளும், குதிரைகளும், ரதங்களும், அடிமைகளும், மனுஷரின் ஆத்துமாக்களும். உன் ஆத்துமா ஆசித்திருந்த கனிவகைகள் உன்னைவிட்டு நீங்கிப்போயின; செழுமையுடனும் சீரழகுடனும் இருந்த எல்லாவற்றும் உன்னைவிட்டு நீங்கிப்போயின; அவைகளை இனி ஒருபோதும் நீ காணமாட்டாய். இவ்வகைப் பொருட்களால் அவளினால் செல்வந்தரான வணிகர், அவள் வேதனையின் பயத்தினால் தூரத்தில் நின்று, அழுதும் புலம்பியும்: ஐயோ, ஐயோ, மெல்லிய நாராடையாலும், ஊதா வஸ்திரத்தாலும், செங்கருநிற ஆடையாலும் உடையணிந்து, பொன்னாலும், விலையுயர்ந்த கற்களாலும், முத்துகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்த மகா நகரமே! ஒரே மணிநேரத்தில் இத்தனை பெரிய ஐசுவரியம் பாழாய்போயிற்றே என்று சொல்லுவர். கப்பல்தலைவர்களெல்லாரும், கப்பல்களிலுள்ள சகலப் பயணிகளும், மாலுமிகளும், சமுத்திரத்தில் வர்த்தகம் செய்கிற யாவரும் தூரத்தில் நின்று, அவள் எரிகிற புகையைக் கண்டு: இந்த மகா நகரத்துக்கு ஒப்பான நகரம் எது என்று கத்தினர். அவர்கள் தங்கள் தலைகள்மேல் தூளை வாரிக்கொண்டு, அழுதும் புலம்பியும்: ஐயோ, ஐயோ, தன் ஆடம்பரத்தினால் சமுத்திரத்தில் கப்பல்களைக் கொண்டிருந்த யாவரையும் செல்வந்தராக்கின மகா நகரமே! ஒரே மணிநேரத்தில் அவள் பாழாக்கப்பட்டாளே என்று சொல்லினர். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:8–19.

இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டின் முத்திரைத் திறப்பில் நள்ளிரவின் கூக்குரலின் செய்தியும் அடங்கியுள்ளது. அந்தச் செய்தியே, மூன்றரை நாட்கள் தெருக்களில் கிடந்திருந்த உலர்ந்த எலும்புகளை வல்லமையுள்ள ஒரு சேனையாக உயிர்ப்பிக்கும் எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தின் இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனமாகும். அந்தச் செய்தி, ஞாயிறு அனுசரிப்பை அமல்படுத்தியதற்காக ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் மீது நிறைவேற்றுத் தீர்ப்பை வருவிக்க ஆண்டவர் பயன்படுத்துவது இஸ்லாமே என்ற சத்தியத்தையும் உள்ளடக்கிய செய்தியாகும். அந்தத் தீர்ப்பு மகா பூகம்பத்தின் “மணிநேரத்தில்” வந்து சேருகிறது; அதுவே பெல்ஷாத்சாரின் சுவரின் மேல் கைஎழுத்து தோன்றிய “மணிநேரமும்” ஆகும். இஸ்லாமின் “கிழக்குக் காற்றினால்” பூமியின் பொருளாதார அமைப்பு இடிக்கப்பட்டுப் போகும் போது, எல்லா ராஜாக்களையும் வணிகர்களையும் பற்றிக்கொள்ளும் எனக் குறிக்கப்படுகிற பயத்தை அந்த கைஎழுத்து உண்டாக்கியது; ஏனெனில் அவர்கள் தெற்கிலுள்ள புறக்கணிக்கப்பட்ட கீழ் “சுவர்” வழியாக இரகசியமாக நுழைந்து பெல்ஷாத்சாரின் ராஜ்யத்துக்குள் சென்று விட்டார்கள்.

ராஜாக்களும் வணிகர்களும் இரங்கி, “இந்த மகா நகரத்துக்கு ஒப்பான நகரம் எது?” என்று கேட்கிற அந்த “நகரம்” அல்லது ராஜ்யம், தீருவின் வேசியின் ராஜ்யமே ஆகும்; அவள் அப்பொழுது தன் பாடல்களைப் பாடிக்கொண்டும், அவ்வாறே அந்த அரசர்களோடே விபசாரம் செய்துகொண்டும் இருக்கிறாள். சகல தீர்க்கதரிசிகளும் உலகத்தின் முடிவைப் பற்றிப் பேசுகிறார்கள்; அவர்கள் ஒருவருடனொருவர் ஒத்துப்போகிறார்கள்; ஆகையால், எசேக்கியேலில் கூறப்படும் வணிகர்கள், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினெட்டில் கூறப்படும் அதே வணிகர்களே ஆவர். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினெட்டில், அந்த மகா நகரமும் பூமியின் நிதி அமைப்பும் வீழ்த்தப்படும்போது, அவர்கள் மூன்று முறை, “அந்தோ, அந்தோ,” என்று இரங்குகிறார்கள். அந்த பகுதியில் “அந்தோ” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள கிரேக்கச் சொல், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் எட்டிலும், பதின்மூன்றாம் வசனத்திலும் மூன்று முறை மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள அதே சொலாகும்; ஆனால் அங்கே அது வேறொரு ஆங்கிலச் சொல்லால் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.

> அப்பொழுது நான் நோக்கினேன்; வானத்தின் நடுவே பறந்துபோகிற ஒரு தூதனை கண்டேன்; அவன் மிகுந்த சத்தமாய்ச் சொல்லியது: இன்னும் எக்காளம் ஊதப்போகிற மூன்று தூதர்களின் மற்ற சத்தங்களினிமித்தம் பூமியில் வாசமாயிருக்கிறவர்களுக்கு ஐயோ, ஐயோ, ஐயோ! வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 8:13.

“அயோ, அயோ” என்ற வார்த்தைகளால், அதாவது “ஐயோ, ஐயோ” என்று பொருள்படும் சொற்களால், அரசர்களும் வணிகர்களும் உலகத்தின் பொருளாதார அமைப்பின் அழிவை நோக்கி புலம்புகின்றனர்; அந்த “ஐயோ” என்பது இஸ்லாமின் ஒரு அடையாளமாகும். சுவரின் மேல் எழுதப்பட்ட எழுத்து தோன்றும் போது பெல்ஷாத்சாரையும் அவன் பிரபுக்களையும் ஆட்கொள்ளும் பயம், பாபிலோனின் திராட்சரசத்தை—அதாவது ஞாயிற்றுக்கிழமை அமலாக்கத்தை—குடிக்கிறவர்கள்மேல் தம்முடைய நிறைவேற்றும் நியாயத்தீர்ப்பை நிகழ்த்துவதற்காக, தேவன் தம்முடைய பரிபாலனக் கருவியாகப் பயன்படுத்தும் இஸ்லாமின் தொடர்ச்சியான தாக்குதல்களால் பூமி கிரகத்தின் பொருளாதார அமைப்பு அழிக்கப்படும் போது உண்டாகும் அதே பயமே ஆகும். இந்தச் சத்தியமே, “தூர்” எனும் வேசியின் ஏசாயா இருபத்து மூன்றாம் அதிகார “பாரம்” என்பதின் கருப்பொருளாகும்.

> தூரைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனப் பாரம். தர்ஷீஷின் கப்பல்களே, அலறுங்கள்; ஏனெனில் அது அழிந்துபோயிற்று; வீடும் இல்லை, நுழைவிடமும் இல்லை; கித்தீம் தேசத்திலிருந்து இது அவர்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. தீவின் குடியிருப்போர்களே, அமைதியாக இருங்கள்; கடலைக் கடந்து செல்லும் சீதோனின் வணிகர்கள் உங்களை நிரப்பியிருந்தார்கள். பேர்நீர்களின்மேல் சீகோரின் விதை, நதியின் அறுவடை, அவளுடைய வருமானமாயிருந்தது; அவள் ஜாதிகளின் சந்தையாயிருந்தாள். சீதோனே, வெட்கப்படு; ஏனெனில் கடல் பேசுகிறது, ஆம், கடலின் அரண் சொல்லுகிறது: நான் பிரசவ வேதனைப்படவில்லை; பிள்ளைகளைப் பெறவில்லை; இளைஞர்களைக் காத்துப் பேணவில்லை; கன்னிகைகளை வளர்க்கவில்லை. எகிப்தைப் பற்றிய செய்தியின்போது உண்டானதுபோலவே, தூரைப் பற்றிய செய்தியின்போதும் அவர்கள் மிகவும் வேதனைப்படுவார்கள். தர்ஷீஷுக்குக் கடந்து போங்கள்; தீவின் குடியிருப்போர்களே, அலறுங்கள். இது உங்கள் களிகூர்ந்த நகரமா? இதன் தோற்றம் பண்டைக் காலத்து நாட்களிலிருந்ததே அல்லவா? அதன் சொந்த கால்கள் அதைப் பரதேசத்தில் தங்குவதற்குத் தூரத்துக்குக் கொண்டு போகும். கிரீடம் சூட்டுகிற நகரமாயிருந்த தூருக்கு விரோதமாக, அதன் வணிகர் அதிபதிகளும், அதன் வர்த்தகர் பூமியின் மாண்புடையோரும் ஆன அந்த நகருக்கு விரோதமாக, இந்த ஆலோசனையை யார் செய்தார்? சேனைகளின் கர்த்தர் இதை நிர்ணயித்தார்; எல்லா மகிமையின் பெருமையையும் களங்கப்படுத்தவும், பூமியின் மாண்புடைய யாவரையும் அவமதிக்கத்தக்கவர்களாக்கவும். தர்ஷீஷின் மகளே, நதிபோல உன் தேசமெங்கும் பாய்ந்து செல்; இனி கட்டுப்பாடு இல்லை. அவர் கடலின்மேல் தமது கரத்தை நீட்டினார்; ராஜ்யங்களை அதிரச்செய்தார்; வணிக நகரத்திற்கு விரோதமாக, அதன் கோட்டைகளைக் குலைக்கும்படி கர்த்தர் கட்டளையிட்டார். மேலும் அவர் சொன்னார்: ஒடுக்கப்பட்ட கன்னிகையாகிய சீதோனின் மகளே, இனி நீ களிகூர மாட்டாய்; எழுந்து கித்தீமுக்குக் கடந்து போ; அங்கேயும் உனக்கு இளைப்பாறுதல் இருக்காது. இதோ, கல்தேயரின் தேசம்; இந்த ஜனங்கள் முன்பு இல்லை; வனாந்தரத்தில் வாசிப்பவர்களுக்காக அசீரியர் அதைக் நிறுவினான்; அவர்கள் அதின் கோபுரங்களை எழுப்பினர்; அதன் அரண்மனைகளை அமைத்தனர்; ஆனால் அவர் அதைப் பாழாக்கினார். தர்ஷீஷின் கப்பல்களே, அலறுங்கள்; ஏனெனில் உங்கள் பலம் அழிந்துபோயிற்று. அந்த நாளில் தூர் எழுபது ஆண்டுகள் மறக்கப்படும்; அது ஒரே ராஜாவின் நாட்களின்படியாயிருக்கும்; எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவில் தூர் வேசியைப் போலப் பாடும். மறக்கப்பட்ட வேசியே, வீணையை எடுத்துக்கொண்டு நகரத்தைச் சுற்றிச் செல்; இனிமையாய்த் தந்திகளை ஒலிக்கச் செய்; அநேகப் பாடல்களைப் பாடு; அப்போதுதான் நீ நினைவுகூரப்படுவாய். எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவிற்குப் பின் கர்த்தர் தூரைச் சந்திப்பார்; அப்போது அவள் தன் கூலிக்குத் திரும்பி, பூமியின் மேற்பரப்பின்மேலுள்ள உலகத்தின் எல்லா ராஜ்யங்களுடனும் விபசாரம் புரிவாள். ஆனால் அவளுடைய வர்த்தகமும் அவளுடைய கூலியும் கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தமாயிருக்கும்; அது சேமித்துவைக்கப்படவும் குவித்துவைக்கப்படவும் மாட்டாது; ஏனெனில் அவளுடைய வர்த்தகம் கர்த்தரின் சந்நிதியில் வாசிப்போருக்குச் சாப்பிட்டு திருப்தியடையவும், நிலையான உடை அணியவும் உண்டாகும். ஏசாயா 23:1–18.

“ஒரு ராஜாவின் நாட்கள்” எனக் கூறப்படும் எழுபது ஆண்டுகள், பாபிலோன் ராஜ்யத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன; ஏனெனில் ஒரு ராஜா என்பது ஒரு ராஜ்யமே ஆகும், மேலும் சொற்பொருளான பாபிலோன் எழுபது ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தது. சொற்பொருளான பாபிலோனின் எழுபது ஆண்டுகள், பெல்ஷாச்சாரின் விருந்துமண்டபத்தின் சுவர்களின்மேல் கைஎழுத்து தோன்றிய அந்த “மணிநேரத்தில்” முடிவுற்றன. அதே இரவில் அவன் கொல்லப்பட்டான்; ஏனெனில் கவனிக்கப்படாமல் “சுவர்” வழியாக வந்த வல்லமையினால் அது நிகழ்ந்தது. அவன் பாபிலோனின் திராட்சரசத்தை அருந்திக்கொண்டபடி விருந்தாடிக் கொண்டிருந்தபோது, நேபுகாத்நேச்சாரின் வாத்தியக்குழு இசையமுதை வாசித்துக் கொண்டிருந்தது; தீருவின் வேசி இனிமையான ராகத்தைப் பாடினாள்; விசுவாசதுரோகமான இஸ்ரவேல் நடனமாடி தலைவணங்கியது.

அப்போது, தேவன் தீருவுக்கு விரோதமாக “ஆலோசனை செய்திருந்தார்” என்றும், “எல்லா மகிமையின் பெருமையையும் களங்கப்படுத்தவும், பூமியிலுள்ள சகல கௌரவமுள்ளவர்களையும் இகழ்ச்சிக்குரியவர்களாக்கவும்” “நியமித்திருந்தார்” என்றும் இருப்பதனால், சம்பந்தப்பட்ட அனைவரையும் பயம் பற்றிக்கொண்டது. ஆகையால், அந்த “வேளையின்” “பெரிய பூகம்பத்தினால்” தேவன் “ராஜ்யங்களை அசைத்தார்”; ஏனெனில், அந்த வணிகராஜ்யத்திற்கு விரோதமாக அதன் “அரண்களைக் குலைத்தழிக்க” தேவன் “ஒரு கட்டளையிட்டிருந்தார்.” பெல்சாச்சாருக்குப் பயமுண்டான அந்த “வேளையில்,” சுவரின்மேல் தோன்றிய அக்கினியெழுத்துகளின் அர்த்தத்தை அறிய ராஜாக்களும் வணிகர்களும் தேடலை ஆரம்பித்தனர். பெல்சாச்சாரின் மரணம் நிகழப்போகிறது; ஆனாலும் அந்த நிலையிலே அவன் இன்னும் உயிரோடிருந்தான். ஆகையால், அவன் அந்த மர்மமான வார்த்தைகளைப் புரிந்துகொள்ள முயன்று, அந்த எழுத்தின் அர்த்தத்தை விளக்க முடிந்தால் ஞானிகளுக்குப் பலன்களையும் முன்வைத்தான்; ஆனால் அது செய்யப்படவில்லை, ஏனெனில் பாபிலோனின் ஞானிகள் சத்தியத்தின் கள்ளப்போலியாக இருந்த வேதாகமப் பயிலலின் முறையையே பயன்படுத்தினர். அந்த மர்மமான வார்த்தைகள் முத்திரையிடப்பட்ட ஒரு புத்தகத்தின் தரிசனம்போல இருந்தன.

> அப்பொழுது ராஜாவின் சகல ஞானிகளும் உள்ளே வந்தார்கள்; ஆனாலும் அவர்கள் அந்த எழுத்தை வாசிக்கவும், அதின் விளக்கத்தை ராஜாவுக்குத் தெரிவிக்கவும் முடியவில்லை. அப்பொழுது பெல்ஷாச்சார் ராஜா மிகவும் கலங்கினான்; அவனுடைய முகவண்ணம் அவனில் மாறிப்போயிற்று; அவனுடைய பிரபுக்கள் திகைத்துப்போனார்கள். அப்போது ராஜாவினதும் அவன் பிரபுக்களினதும் வார்த்தைகளினால் ராணி விருந்துமண்டபத்திற்குள் வந்தாள்; ராணி உரைத்து: ராஜாவே, நீர் என்றென்றும் வாழ்க; உம்முடைய எண்ணங்கள் உம்மைக் கலங்கச்செய்யாதிருப்பதாக; உம்முடைய முகவண்ணமும் மாறாதிருப்பதாக. உம்முடைய ராஜ்யத்தில் பரிசுத்த தேவன்களின் ஆவி உள்ள ஒருவன் இருக்கிறான்; உம்முடைய தகப்பனின் நாட்களில் வெளிச்சமும் புத்தியும், தேவன்களின் ஞானம்போன்ற ஞானமும் அவனிடத்தில் காணப்பட்டது; ராஜாவாகிய உம்முடைய தகப்பன் நேபுகாத்நேச்சார், ஆம், உம்முடைய தகப்பனாகிய ராஜா, அவனை மந்திரவாதிகள், ஜோதிடர்கள், கல்தேயர், குறிசொல்லுகிறவர்கள் ஆகியோரின் தலைவராக நியமித்தான். ஏனெனில் மேன்மையான ஆவியும், அறிவும், புத்தியும், கனவுகளை விளக்குகிற திறனும், கடினமான வாக்கியங்களைத் தெளிவாக்குகிற திறனும், சந்தேகங்களைத் தீர்க்கிற திறனும், ராஜா பெல்தேஷாச்சார் என்று பெயரிட்ட அதே தானியேலிலே காணப்பட்டன; ஆகையால் இப்போது தானியேலை அழைக்கப்படட்டும்; அவன் அதின் விளக்கத்தை அறிவிப்பான். அப்பொழுது தானியேல் ராஜாவின்முன் கொண்டுவரப்பட்டான். ராஜா தானியேலிடம் உரைத்து: யூதாவிலிருந்து என் தகப்பனாகிய ராஜா கொண்டு வந்த யூதாவின் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டவர்களின் புத்திரரில் ஒருவனாகிய அந்தத் தானியேல் நீயோ? தேவன்களின் ஆவி உன்னில் இருக்கிறது என்றும், வெளிச்சமும் புத்தியும் மேன்மையான ஞானமும் உன்னில் காணப்படுகின்றன என்றும் உன்னைப்பற்றி நான் கேட்டிருக்கிறேன். இப்போது இந்த எழுத்தை வாசித்து, அதின் விளக்கத்தை எனக்குத் தெரிவிக்கும்படி ஞானிகளும் ஜோதிடர்களும் என்னிடத்தில் கொண்டுவரப்பட்டார்கள்; ஆனால் அவர்கள் அந்த விஷயத்தின் விளக்கத்தை அறிவிக்க முடியவில்லை. நீர் விளக்கங்களைச் சொல்லவும், சந்தேகங்களைத் தீர்க்கவும் வல்லவர் என்று உம்மைப்பற்றி நான் கேட்டிருக்கிறேன்; ஆகையால் இப்போது நீர் இந்த எழுத்தை வாசித்து, அதின் விளக்கத்தை எனக்குத் தெரிவிக்கக்கூடுமானால், நீர் சிவப்பாடையால் உடையணிவிக்கப்படுவீர்; உம்முடைய கழுத்தில் பொன்னான சங்கிலி அணிவிக்கப்படும்; ராஜ்யத்தில் மூன்றாவது அதிகாரியாக இருப்பீர். தானியேல் 5:8–16.

அரண்மனையில் இருந்த அந்த இராணி பெல்ஷாத்சாரின் மனைவி அல்ல; அவள் அவன் தாத்தாவின் இராணி; சுவரிலிருந்த எழுத்தை யார் வாசிக்க முடியும் என்பதை அவள் அறிந்திருந்தாள். அந்த இராச்சியத்தில், தேவனுடைய இரகசியங்களை யார் உணர்ந்து கொள்ள முடியும் என்பதை அறிந்திருந்த ஒரு சபை இருந்தது (ஏனெனில் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக ஒரு ஸ்திரீ சபையைக் குறிக்கிறாள்).

> அரண்மனையில் அவர்களெல்லாரையும் விட ஞானமுள்ள ஒரு ஸ்திரீ இருந்தாள்,—பெல்சாச்சாரின் தாத்தாவின் ராணி. இந்த அவசரநிலையில் அவள், இருளுக்குள் ஒரு ஒளிக்கதிரை அனுப்பியதுபோன்ற மொழிகளில் ராஜாவை அணைந்தாள். “ராஜாவே, என்றென்றும் வாழ்க,” என்று அவள் சொன்னாள், “உம்முடைய சிந்தனைகள் உம்மை கலங்கச்செய்யாதிருக்கட்டும்; உம்முடைய முகப்பாவமும் மாறாதிருக்கட்டும். உம்முடைய ராஜ்யத்தில் பரிசுத்த தெய்வங்களின் ஆவி உள்ள ஒரு மனிதன் இருக்கிறான்; உம்முடைய தகப்பனுடைய நாட்களில் ஒளியும் புத்தியும் ஞானமும், தெய்வங்களின் ஞானம்போன்ற ஞானமும், அவனில் காணப்பட்டது; ராஜாவாகிய நேபுகாத்நேச்சார், உம்முடைய தகப்பன், நான் கூறுகிறேன், உம்முடைய தகப்பன், அவனை மந்திரவாதிகள், ஜோதிடர்கள், கல்தேயர், குறிசொல்லுகிறவர்கள் ஆகியோரின் தலைவனாக நியமித்தான்; …இப்போது தானியேலை அழைக்கட்டும்; அவன் அதின் பொருளை அறிவிப்பான்.”

> “‘அப்பொழுது தானியேல் ராஜாவின் முன்னிலையில் கொண்டு வரப்பட்டான்.’ தன்னைத் திடப்படுத்திக் கொண்டு, தன் அதிகாரத்தை வெளிப்படுத்த முயன்று, பெல்சாசார் இவ்வாறு கூறினான்: ‘யூதாவின் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டோரின் புத்திரர்களில் ஒருவனாகிய, என் தகப்பனாகிய ராஜா யூத தேசத்திலிருந்து கொண்டு வந்த அந்தத் தானியேல் நீதானோ? உன்னைக்குறித்து நான் கேட்டிருக்கிறேன்; தேவர்களின் ஆவி உன்னுள் இருக்கிறது என்றும், ஒளியும் புத்தியும் மிகுந்த ஞானமும் உன்னிடத்தில் காணப்படுகின்றன என்றும்…. இப்போது, நீ இந்த எழுத்தை வாசித்து, அதின் அர்த்தத்தை எனக்குத் தெரியப்படுத்தினால், நீ செங்கருநிற ஆடையால் ஆடையணியப்படுவாய்; உன் கழுத்தில் பொன்னாலான சங்கிலி அணிவிக்கப்படும்; மேலும் ராஜ்யத்தில் மூன்றாவது ஆள்பவனாக இருப்பாய்.’”

> தானியேல் ராஜாவின் தோற்றத்தால் வியப்படையவும் இல்லை; அவன் சொற்களால் குழப்பமடையவோ அச்சமடையவோ இல்லை. “‘உமது பரிசுகள் உமக்கே இருப்பதாக,’ என்று அவன் பதிலளித்தான், ‘உமது வெகுமதிகளை மற்றொருவருக்குக் கொடுங்கள்; இருப்பினும் நான் எழுத்தை ராஜாவுக்குப் வாசித்து, அதின் அர்த்தவிளக்கத்தை அவருக்குத் தெரிவிப்பேன். ராஜாவே, உம்முடைய தந்தையான நேபுகாத்நேச்சாருக்கு மகா உன்னத தேவன் ஒரு ராஜ்யத்தையும், மகிமையையும், பெருமையையும், கௌரவத்தையும் கொடுத்தார்…. ஆனால் அவன் இருதயம் உயர்ந்து, அவன் மனம் பெருமையினால் கடினமானபோது, அவன் ராஜ சிங்காசனத்திலிருந்து அகற்றப்பட்டான், அவன் மகிமை அவனிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது…. அவனுடைய மகனாகிய பெல்ஷாத்சாரே, இவையெல்லாம் நீ அறிந்திருந்தும், உன் இருதயத்தைத் தாழ்த்தாமல், வானத்தின் தேவனுக்கு விரோதமாக உன்னை உயர்த்திக்கொண்டாய்; அவருடைய ஆலயத்தின் பாத்திரங்களை உன் முன் கொண்டு வந்தார்கள்; நீயும், உன் பிரதானர்களும், உன் மனைவிகளும், உன் ஆசைநாயகிகளும் அவற்றிலே குடித்தீர்கள்; காணாதும், கேளாதும், அறியாதும் இருக்கிற வெள்ளி, பொன், பித்தளை, இரும்பு, மரம், கல் ஆகியவற்றின் தேவர்களை நீ புகழ்ந்தாய்; உன் சுவாசம் யாருடைய கரத்தில் இருக்கிறதோ, உன் வழிகளெல்லாம் யாருக்குச் சொந்தமோ, அந்த தேவனை நீ மகிமைப்படுத்தவில்லை.’”

> “‘எழுதப்பட்ட எழுத்து இதுவே: மேனே, மேனே, தேக்கேல், உப்பர்சீன். இதன் பொருள் இதுவே: மேனே: தேவன் உன் ராஜ்யத்தை எண்ணி, அதற்கு முடிவுகட்டியுள்ளார். தேக்கேல்: நீ தராசுகளில் நிறுத்துத் துலக்கப்பட்டு, குறைவானவன் என்று காணப்பட்டாய். பேரேஸ்: உன் ராஜ்யம் பிரிக்கப்பட்டு, மேதியருக்கும் பாரசீகருக்கும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.’”

> “தானியேல் தன் கடமையிலிருந்து எவ்விதமும் விலகவில்லை. ராஜா கற்றுக்கொள்ளக் கூடியதாக இருந்தும் கற்றுக்கொள்ளாத பாடங்களை அவனுக்குக் காட்டி, அவனுடைய பாவத்தை அவன் முன் நிறுத்தினார். பெல்சாச்சார் தன்னுடன் மிகவும் தொடர்புடைய அந்த மிக முக்கியமான நிகழ்வுகளை கவனத்தில் கொள்ளவில்லை. தன் தாத்தாவின் வரலாற்றை அவன் முறையாகப் புரிந்துகொள்ளவில்லை. சத்தியத்தை அறியும் பொறுப்பு அவன்மேல் வைக்கப்பட்டிருந்தது; ஆனால் அவன் கற்றுக்கொண்டு அதன்படி நடக்கக் கூடியிருந்த நடைமுறைப் பாடம் அவன் இருதயத்தில் பதியவில்லை; அவனுடைய நடத்தையும் நிச்சயமான விளைவைக் கொண்டுவந்தது.”

> “இது கல்தேய ராஜா நடத்திய ஆடம்பரப் பெருமித விருந்துகளில் கடைசியாக இருந்தது; ஏனெனில் மனிதனின் வக்கிரத்தன்மையை நீண்டகாலம் சகித்துக்கொள்கிறவர் மாற்றமுடியாத தீர்ப்பை அறிவித்திருந்தார். பெல்ஷாச்சார், தன்னை ராஜாவாக உயர்த்தியவரை மிகவும் அவமதித்திருந்தான்; ஆகையால் அவனுடைய சோதனைக்காலம் அவனிடமிருந்து நீக்கப்பட்டது. ராஜாவும் அவனுடைய பிரபுக்களும் தங்கள் களியாட்டத்தின் உச்சியில் இருந்தபோது, பெர்சியர் யூபிராத்தை அதன் ஓடையிலிருந்து திருப்பிவிட்டு, காவலின்றி இருந்த நகரத்துக்குள் நுழைந்தார்கள். பெல்ஷாச்சாரும் அவனுடைய பிரதானர்களும் யெகோவாவின் பரிசுத்த பாத்திரங்களிலிருந்து பானம்பண்ணி, தங்கள் வெள்ளி மற்றும் பொன் தேவர்களைப் புகழ்ந்துகொண்டிருந்த வேளையில், சைரஸும் அவனுடைய படைவீரர்களும் அரண்மனையின் மதில்களின் கீழ் நின்றுகொண்டிருந்தனர். ‘அந்த இரவே,’ என்று பதிவில் கூறப்படுகிறது, ‘கல்தேயரின் ராஜாவாகிய பெல்ஷாச்சார் கொல்லப்பட்டான். மேதியனாகிய தரியு ராஜ்யத்தைப் பெற்றுக்கொண்டான்.’” Bible Echo, May 2, 1898.

அந்த நெருக்கடியின் நடுவில், ராணி (ஒரு சபை), “Future for America” என்பதை அடையாளம் காணக்கூடிய ஒரு ஆதாரம் இருப்பதை உணர்ந்தாள். தானியேல் மீண்டும் ஒருமுறை தன் பங்கில் நிலைத்து, நாட்களின் முடிவில் தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்ற எழுந்திருக்கிறார். அக்னிக்கிணற்றில் ஷத்ராக்கு, மேஷாக்கு, ஆபேத்நெகோ ஆகியோரால் அளிக்கப்பட்ட கொடியின் சாட்சி, இப்போது தானியேலால் அளிக்கப்படுகிறது; ஏனெனில், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியின் “மணிநேரத்தில்”, கொடியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறவர்கள் சத்தியத்திற்குச் சாட்சியளிக்க அரசு அதிகாரிகளின் முன் கொண்டுவரப்படுவார்கள் என்ற உண்மைவரிசைக்குத் அவர் மேலும் சேர்க்கிறார்.

> “‘அவர்கள் உங்களை ஆலோசனைச் சபைகளுக்குக் ஒப்புக்கொடுப்பார்கள்; … ஆம், என் நிமித்தமாக, அவர்களுக்கும் புறஜாதியாருக்கும் சாட்சியாக, நீங்கள் அதிகாரிகளினதும் ராஜாக்களினதும் முன்னிலையில் கொண்டு வரப்படுவீர்கள்.’ மத்தேயு 10:17, 18, R. V. துன்புறுத்தல் ஒளியைப் பரப்பும். கிறிஸ்துவின் ஊழியக்காரர்கள் உலகத்தின் பெரிய மனிதர்களின் முன்னிலையில் கொண்டு வரப்படுவார்கள்; இது இல்லையென்றால், அவர்கள் சுவிசேஷத்தை ஒருபோதும் கேளாதவர்களாக இருக்கக்கூடும். இந்த மனிதர்களுக்குச் சத்தியம் தவறாக எடுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளது. கிறிஸ்துவின் சீஷர்களின் விசுவாசத்தைப்பற்றிய பொய்யான குற்றச்சாட்டுகளை அவர்கள் கேட்டிருக்கிறார்கள். அதன் உண்மையான தன்மையை அறிந்துகொள்ள அவர்களுக்கு பலமுறை கிடைக்கும் ஒரே வழி, தங்கள் விசுவாசத்தினிமித்தம் விசாரணைக்குட்படுத்தப்படுகிறவர்களின் சாட்சியே ஆகும். விசாரணையின் கீழ் இவர்கள் பதிலளிக்க வேண்டியிருக்கிறது; அவர்களின் நீதிபதிகள் அளிக்கப்படும் சாட்சியத்தைச் செவிமடுக்க வேண்டியிருக்கிறது. அவசரநிலைக்கேற்றபடி தேவனுடைய கிருபை அவருடைய ஊழியக்காரர்க்கு அளிக்கப்படும். ‘நீங்கள் எதைப் பேசவேண்டுமோ அது அந்நேரத்திலேயே உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்,’ என்று இயேசு கூறுகிறார். ‘ஏனெனில் பேசுகிறவர்கள் நீங்கள் அல்ல; உங்களுக்குள் பேசுகிறவர் உங்கள் பிதாவின் ஆவியே.’ தேவனுடைய ஆவி தம்முடைய ஊழியக்காரர்களின் மனங்களை ஒளியூட்டும்போது, சத்தியம் தன் தெய்வீக வல்லமையிலும் விலையுயர்ந்த மகிமையிலும் முன்வைக்கப்படும். சத்தியத்தை நிராகரிக்கிறவர்கள் சீஷர்கள்மேல் குற்றஞ்சாட்டவும் அவர்களை ஒடுக்கவும் எழுந்துநிற்பார்கள். ஆனால் இழப்பினாலும் துன்பத்தினாலும், மரணம் வரையிலும் கூட, கர்த்தரின் பிள்ளைகள் தங்கள் தெய்வீக முன்மாதிரியின் சாந்தத்தை வெளிப்படுத்தவேண்டும். இவ்வாறு சாத்தானின் முகவர்களுக்கும் கிறிஸ்துவின் பிரதிநிதிகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு காணப்படும். இரட்சகர் அதிகாரிகளின் முன்னிலும் ஜனங்களின் முன்னிலும் உயர்த்திக் காட்டப்படுவார்.” The Desire of Ages, 354.

மூன்று சிறந்தவர்களைப் போலவே, தானியேலும் எந்தவிதமான பரிசுகளிலும் ஆர்வம் கொண்டிருக்கவில்லை; மேலும், தாம் சொல்லப்போகிறதை முன்கூட்டியே ஒத்திகை செய்ய வேண்டிய அவசியமும் அவருக்கு இல்லை. சுவரின்மேல் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட “ஏழு காலங்களின்” விளக்கத்தை அவர் மிக எளிமையாக முன்வைத்தார்.

அடுத்த கட்டுரையில் பெல்ஷாத்சாரின் வரலாற்றை நாம் தொடருவோம்.

> “தேவனுடைய கிரியைக்குப் விசுவாசமற்றவர்களிடம் நிலைப்பாட்டுக் கொள்கை இல்லை; எல்லா சூழ்நிலைகளிலும் சரியானதைத் தேர்ந்தெடுக்க அவர்களை நடத்திச் செல்லும் தன்மையுடையவையாக அவர்களுடைய உந்துதல்கள் இல்லை. தேவனுடைய ஊழியக்காரர்கள் தாங்கள் எப்போதும் தங்கள் ஆண்டவரின் கண் பார்வைக்குக் கீழாக இருக்கிறோம் என்று உணரவேண்டும். பெல்ஷாசாரின் பரிசுத்தத்தைக் களங்கப்படுத்திய விருந்தைக் கவனித்தவர் நமது எல்லா நிறுவனங்களிலும், வியாபாரியின் கணக்கறையிலும், தனிப்பட்ட தொழிலறையிலும் இருக்கிறார்; மேலும், தூஷணக்காரனான அரசனின் மேல் உச்சரிக்கப்பட்ட பயங்கர நியாயத்தீர்ப்பை எழுதினதுபோலவே, இரத்தமற்ற கை உங்கள் அலட்சியத்தையும் நிச்சயமாகப் பதிவு செய்து கொண்டிருக்கிறது. பெல்ஷாசாரின் கண்டனம் அக்கினி எழுத்துகளில் எழுதப்பட்டது: ‘நீ தராசுகளில் நிறுத்தப்பட்டு எடுகொள்ளப்பட்டாய்; குறைவானவன் என்று காணப்பட்டாய்’; மற்றும் தேவனால் உனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கடமைகளை நீ நிறைவேற்றத் தவறினால், உன் கண்டனமும் அதேபோல இருக்கும்.” Messages to Young People, 229.

Back to Articles