Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Seven

தானியேல் புத்தகம் - இருபத்தேழாம் எண்

Another Secret Dream

மற்றொரு இரகசியக் கனவு

Author

Jeff Pippenger

Published

December 22, 2023

Formats

PDF
Word

Nebuchadnezzar’s second dream marks the “time of the end,” when two classes of worshippers are called to come and investigate the “increase of knowledge” that was unsealed in 1798. Daniel is then also identified as Belteshazzar, thus identifying him as God’s covenant people, for a change of name prophetically marks a covenant relation. Nebuchadnezzar acknowledged that Daniel had the presence of the Holy Spirit, and based upon his past experience with Daniel, he thought that “no secret” would trouble Daniel, but the secret of this dream did trouble Daniel.

நெபுகாத்நேச்சாரின் இரண்டாவது கனவு, 1798 ஆம் ஆண்டில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட “அறிவின் பெருக்கம்” என்பதை வந்து ஆராயும்படியாக இரு வகையான ஆராதகர்கள் அழைக்கப்படுகிற “முடிவுக்காலத்தை” குறிக்கிறது. பின்னர் தானியேல் பெல்தெஷாச்சார் என்றும் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார்; இதனால் அவர் தேவனுடைய உடன்படிக்கை ஜனங்களுள் ஒருவராக இருப்பது வெளிப்படுகிறது, ஏனெனில் பெயர்மாற்றம் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக ஒரு உடன்படிக்கை உறவைக் குறிக்கிறது. நெபுகாத்நேச்சார் தானியேலுக்குள் பரிசுத்த ஆவியின் இருப்பை ஒப்புக்கொண்டான்; மேலும் தானியேலுடன் தமக்கிருந்த முந்தைய அனுபவத்தின் அடிப்படையில், “எந்த இரகசியமும்” தானியேலைக் கலக்காது என்று அவன் எண்ணினான்; ஆனால் இந்தக் கனவின் இரகசியம் தானியேலைக் கலக்கச் செய்தது.

> O Belteshazzar, master of the magicians, because I know that the spirit of the holy gods is in thee, and no secret troubleth thee, tell me the visions of my dream that I have seen, and the interpretation thereof. Thus were the visions of mine head in my bed; I saw, and behold, a tree in the midst of the earth, and the height thereof was great. The tree grew, and was strong, and the height thereof reached unto heaven, and the sight thereof to the end of all the earth: The leaves thereof were fair, and the fruit thereof much, and in it was meat for all: the beasts of the field had shadow under it, and the fowls of the heaven dwelt in the boughs thereof, and all flesh was fed of it. I saw in the visions of my head upon my bed, and, behold, a watcher and an holy one came down from heaven; He cried aloud, and said thus, Hew down the tree, and cut off his branches, shake off his leaves, and scatter his fruit: let the beasts get away from under it, and the fowls from his branches: Nevertheless leave the stump of his roots in the earth, even with a band of iron and brass, in the tender grass of the field; and let it be wet with the dew of heaven, and let his portion be with the beasts in the grass of the earth: Let his heart be changed from man’s, and let a beast’s heart be given unto him: and let seven times pass over him. This matter is by the decree of the watchers, and the demand by the word of the holy ones: to the intent that the living may know that the most High ruleth in the kingdom of men, and giveth it to whomsoever he will, and setteth up over it the basest of men. This dream I king Nebuchadnezzar have seen. Now thou, O Belteshazzar, declare the interpretation thereof, forasmuch as all the wise men of my kingdom are not able to make known unto me the interpretation: but thou art able; for the spirit of the holy gods is in thee. Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:9–19.

> ஓ பெல்தேஷாத்சாரே, மந்திரவாதிகளின் தலைவனே, பரிசுத்தமான தேவன்களின் ஆவி உன்னில் இருப்பதை நான் அறிவேன்; எத்தகைய இரகசியமும் உனக்கு இடுக்கண் உண்டாக்காது. ஆகையால் நான் கண்ட என் கனவின் தரிசனங்களையும், அதின் விளக்கத்தையும் எனக்குச் சொல்லு. என் படுக்கையின்மேல் இருக்கையில் என் தலையில் தோன்றிய தரிசனங்கள் இவ்வாறிருந்தன: நான் பார்த்தேன்; இதோ, பூமியின் நடுவில் ஒரு மரம் இருந்தது; அதன் உயரம் மிகவும் பெரிதாயிருந்தது. அந்த மரம் வளர்ந்து வலிமைபெற்றது; அதன் உயரம் வானத்தை எட்டியது; அதன் தோற்றம் பூமியின் எல்லைகள்வரை சென்றடைந்தது. அதன் இலைகள் அழகாயிருந்தன; அதன் கனிகள் மிகுதியாக இருந்தன; அதில் எல்லாருக்கும் ஆகாரம் இருந்தது. காட்டு மிருகங்கள் அதின் நிழலின்கீழ் தங்கின; ஆகாயப் பறவைகள் அதின் கிளைகளில் குடியிருந்தன; எல்லா மாம்சமுள்ளவையும் அதினால் போஷிக்கப்பட்டன. என் படுக்கையின்மேல் என் தலையின் தரிசனங்களில் நான் பார்த்தேன்; இதோ, ஒரு காவலனும் ஒரு பரிசுத்தவானும் வானத்திலிருந்து இறங்கி வந்தான். அவன் உரக்கக் கூவி இவ்வாறு சொன்னான்: மரத்தை வெட்டுங்கள்; அதன் கிளைகளை அறுத்துவிடுங்கள்; அதன் இலைகளை உதிர்த்துவிடுங்கள்; அதன் கனிகளைச் சிதறடித்துவிடுங்கள்; அதின் கீழிருந்த மிருகங்கள் விலகிப்போகட்டும்; அதன் கிளைகளிலிருந்த பறவைகளும் நீங்கிப்போகட்டும். ஆயினும் அதன் வேர் தண்டை பூமியில் விட்டுவிடுங்கள்; வயல்வெளியின் பசுமையான புல்லின் நடுவில் இரும்பும் பித்தளையும் ஆன கட்டுப்பட்டையோடு இருக்கட்டும்; அது வானத்தின் பனியால் நனைவதாக; அதன் பங்கு பூமியின் புல்லில் மிருகங்களோடே இருப்பதாக. அவனுடைய இருதயம் மனிதனுடையதிலிருந்து மாறட்டும்; மிருகத்தின் இருதயம் அவனுக்குக் கொடுக்கப்படட்டும்; ஏழு காலங்கள் அவன்மேல் கடந்து செல்லட்டும். இந்தக் காரியம் காவலர்களின் தீர்ப்பினால் உண்டானது; இந்த வேண்டுகோள் பரிசுத்தவான்களின் வார்த்தையின்படியுள்ளது; இதனால் உயிரோடிருக்கிறவர்கள், மனுஷருடைய ராஜ்யத்தில் உன்னதமானவர் ஆட்சி செய்கிறார் என்றும், அவர் தமக்குச் சித்தமானவர்களுக்கு அதைக் கொடுக்கிறார் என்றும், அதின்மேல் மனிதரில் மிகத் தாழ்ந்தவனையும் உயர்த்தி அமர்த்துகிறார் என்றும் அறிந்துகொள்ளும்படியாக. இந்தக் கனவை நான், நேபுகாத்நேச்சார் ராஜா, கண்டேன். இப்போது, ஓ பெல்தேஷாத்சாரே, இதன் விளக்கத்தை அறிவி; ஏனெனில் என் ராஜ்யத்திலுள்ள சகல ஞானிகளும் இதன் விளக்கத்தை எனக்குத் தெரிவிக்க இயலவில்லை; ஆனால் நீ இயலும்; பரிசுத்தமான தேவன்களின் ஆவி உன்னில் இருக்கிறது. அப்போது தானியேல், யாருடைய பெயர் பெல்தேஷாத்சார் எனப்படுகிறதோ, ஒரு மணி நேரம் திகைத்திருந்தான்; அவன் சிந்தனைகள் அவனை கலங்கச்செய்தன. ராஜா பேசிப், பெல்தேஷாத்சாரே, இந்தக் கனவோ அதின் விளக்கமோ உன்னை கலங்கச்செய்யாதிருப்பதாக என்றான். பெல்தேஷாத்சார் பதிலளித்து: என் ஆண்டவனே, இந்தக் கனவு உம்மை வெறுப்போருக்கே உண்டாவதாக; அதின் விளக்கம் உம் சத்துருக்களுக்கே உண்டாவதாக என்றான். தானியேல் 4:9–19.

Daniel is “troubled” with the dream and interpretation, for he can understand how Nebuchadnezzar might be offended by the interpretation, but once Nebuchadnezzar encourages him to speak, Daniel provides Nebuchadnezzar with a warning of judgment to come. The warning of judgment to come, is symbolic of the warning of the first angel that arrived at the time of the end, in 1798.

தானியேல் அந்தச் சொப்பனத்தினாலும் அதற்கான விளக்கத்தினாலும் “கலங்கினான்”; ஏனெனில் அந்த விளக்கத்தினால் நேபுகாத்நேச்சார் மனவருத்தமடையக்கூடும் என்பதை அவன் புரிந்திருந்தான். ஆனால் நேபுகாத்நேச்சார் அவனைப் பேசும்படி ஊக்குவித்தபின், வரவிருக்கும் நியாயத்தீர்ப்பைப் பற்றிய ஒரு எச்சரிக்கையை தானியேல் நேபுகாத்நேச்சாருக்குக் கொடுக்கிறான். வரவிருக்கும் நியாயத்தீர்ப்பின் இந்த எச்சரிக்கை, முடிவுக்காலமான 1798-இல் வந்த முதல் தூதனின் எச்சரிக்கைக்கான ஒரு குறியீடாகும்.

> Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.

> அப்பொழுது பெல்தெஷச்சார் என்று பெயரிடப்பட்டிருந்த தானியேல் ஒரு மணி நேரம் மயங்கிநின்றான்; அவனுடைய சிந்தனைகள் அவனை கலங்கப்பண்ணின. ராஜா சொல்லி, பெல்தெஷச்சாரே, அந்தச் சொப்பனமும் அதின் விளக்கமும் உம்மைக் கலங்கப்பண்ணாதிருக்கட்டும் என்றான். அதற்கு பெல்தெஷச்சார் உத்தரமளித்து, என் ஆண்டவரே, இந்தச் சொப்பனம் உம்மை வெறுப்போருக்கே உரியதாகவும், அதின் விளக்கம் உம்முடைய சத்துருக்களுக்கே உரியதாகவும் இருப்பதாக என்றான். தானியேல் 4:19.

Daniel was “astonied for one hour.” The “hour” is one of five times that the word “hour,” occurs in the book of Daniel, and it is found nowhere else in the Old Testament. Here it represents the period of time that Daniel, representing the “wise” that understand the increase of knowledge, prepare to give the warning of the first angel, which announces the opening of the investigative judgment on October 22, 1844. Daniel’s interpretation of the dream includes, not only the announcement of a coming judgment, but also a call for Nebuchadnezzar to cease from sin, representing the everlasting gospel of the first angel. The “hour” would be prophetically located at the time of the end, in 1798, when the first angel arrived into history. The first angel arrived into history in 1798, at the conclusion of the “seven times” of God’s vengeance brought against the northern kingdom, beginning in 723 BC.

தானியேல் “ஒரு மணி நேரம் திகைத்திருந்தான்.” “மணி” என்ற இந்தச் சொல் தானியேல் புத்தகத்தில் இடம்பெறும் ஐந்து இடங்களில் ஒன்றாகும்; மேலும் அது பழைய ஏற்பாட்டில் வேறு எங்கும் காணப்படுவதில்லை. இங்கு, அறிவின் பெருக்கத்தை உணர்ந்து புரிந்துகொள்ளும் “ஞானிகளை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தானியேல், 1844 அக்டோபர் 22 அன்று விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பிக்கப்படுவதை அறிவிக்கும் முதல் தூதனுடைய எச்சரிக்கையை வழங்கத் தயாராகும் காலப்பகுதியை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது. தானியேல் கனவிற்கு அளித்த விளக்கம், வரப்போகும் ஒரு நியாயத்தீர்ப்பின் அறிவிப்பை மட்டும் அல்லாமல், நேபுகாத்நேச்சர் பாவத்தை விட்டொழிக்க வேண்டிய அழைப்பையும் உட்கொள்கிறது; இது முதல் தூதனுடைய நித்திய சுவிசேஷத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. இந்த “மணி” தீர்க்கதரிசன ரீதியாக முடிவுகாலத்தில், அதாவது 1798-இல், முதல் தூதன் வரலாற்றில் வந்தடைந்த சமயத்தில் அமைந்திருக்க வேண்டும். முதல் தூதன் வரலாற்றில் 1798-இல் வந்தடைந்தான்; அது கி.மு. 723-இல் ஆரம்பமான வடக்கு ராஜ்யத்தின் மீது கொண்டுவரப்பட்ட தேவனுடைய பழிவாங்கலின் “ஏழு காலங்களின்” முடிவில் நிகழ்ந்தது.

> For these be the days of vengeance, that all things which are written may be fulfilled. But woe unto them that are with child, and to them that give suck, in those days! for there shall be great distress in the land, and wrath upon this people. And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:22–24.

> ஏனெனில் எழுதப்பட்டிருக்கிற எல்லாவற்றும் நிறைவேறும்படிக்கு அவைகள் பழிவாங்கும் நாட்களாயிருக்கும். ஆனால் அந்த நாட்களில் கர்ப்பமாயிருக்கிறவர்களுக்கும் பால் கொடுக்கிறவர்களுக்கும் ஐயோ! ஏனெனில் தேசத்தில் மிகுந்த நெருக்கடியும் இந்த ஜனத்தின் மேல் கோபமும் உண்டாகும். அவர்கள் பட்டயத்தின் வாயினால் விழுந்து, சகல ஜாதிகளுக்குள்ளும் சிறைப்படுத்திக்கொண்டு போகப்படுவார்கள்; ஜாதிகளின் காலங்கள் நிறைவேறும் வரைக்கும் எருசலேம் புறஜாதியாரால் மிதிக்கப்படும். லூக்கா 21:22–24.

Nebuchadnezzar was to live with the heart of a beast for the period of God’s vengeance, that was brought upon the northern kingdom of Israel, for Nebuchadnezzar was the king of the north. Luke identifies that same period as “times” (“times of the Gentiles”), in the plural, when he marks the ending point of the trampling down of Jerusalem.

இஸ்ரவேலின் வடக்கு ராஜ்யத்தின் மேல் வந்தடைந்த தேவனுடைய பழிவாங்குதலின் காலப்பகுதிக்குள் நெபுகாத்நேச்சார் மிருகத்தின் இருதயத்தோடு வாழ வேண்டியிருந்தது; ஏனெனில் நெபுகாத்நேச்சார் வடக்கின் ராஜாவாயிருந்தான். எருசலேம் மிதிக்கப்படுதலின் முடிவுக்காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் போது, லூக்கா அதே காலப்பகுதியை பன்மையில் “காலங்கள்” (“புறஜாதியாரின் காலங்கள்”) என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

> அவர்கள் பட்டயத்தின் வாயினால் விழுந்துபோவார்கள்; சகல ஜாதிகளிடத்திற்கும் சிறையாக்கப்பட்டு இழுத்துக்கொண்டு செல்லப்படுவார்கள்; அந்நியஜாதியாரின் காலங்கள் நிறைவேறும் வரையில் எருசலேம் அந்நியஜாதியாரால் மிதிக்கப்படும். லூக்கா 21:24.

In the book of Revelation, the times of the Gentiles trampling down the sanctuary and host was simply identified as twelve hundred and sixty years, for it was simply emphasizing the period of papal persecution.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தில், பரிசுத்த ஸ்தலத்தையும் சேனையையும் ஜாதிகள் மிதித்துக்கொண்டிருக்கும் காலம் வெறுமனே ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் என்று அடையாளப்படுத்தப்பட்டது; ஏனெனில் அது வெறுமனே போப்பாட்சியின் துன்புறுத்தலின் காலப்பகுதியையே வலியுறுத்திக் காட்டியது.

> But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

> ஆலயத்திற்கு வெளியேயுள்ள மண்டபத்தை நீ விட்டு விடு; அதனை அளவிடாதே; ஏனெனில் அது ஜாதிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது; அவர்கள் பரிசுத்த நகரத்தை நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள் காலடியில் மிதிப்பார்கள். நான் என் இரு சாட்சிகளுக்கும் அதிகாரம் அளிப்பேன்; அவர்கள் இரட்டுடை உடுத்திக்கொண்டு ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்கள் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லுவார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:2, 3.

The warning message given by Daniel to Nebuchadnezzar, represents the warning of judgment to come. The arrival of that warning message is symbolically located in 1798, which is when the first angel arrived to warn of the approaching investigative judgment. The predicted judgment upon Nebuchadnezzar occurred in the second use of the word “hour” in chapter four.

தானியேல் நெபுகாத்நேச்சாருக்குக் கொடுத்த எச்சரிக்கைச் செய்தி, வரவிருக்கும் நியாயத்தீர்ப்பின் எச்சரிக்கையைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அந்த எச்சரிக்கைச் செய்தியின் வருகை அடையாளார்த்தமாக 1798 ஆம் ஆண்டில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது; அப்போதுதான் வரவிருக்கும் விசாரணைத் தீர்ப்பை எச்சரிக்க முதல் தூதன் வந்தான். நெபுகாத்நேச்சாரின் மேல் முன்கூறப்பட்ட நியாயத்தீர்ப்பு, நான்காம் அதிகாரத்தில் “hour” என்ற சொல்லின் இரண்டாவது பயன்பாட்டில் நிகழ்ந்தது.

> All this came upon the king Nebuchadnezzar. At the end of twelve months he walked in the palace of the kingdom of Babylon. The king spake, and said, Is not this great Babylon, that I have built for the house of the kingdom by the might of my power, and for the honour of my majesty? While the word was in the king’s mouth, there fell a voice from heaven, saying, O king Nebuchadnezzar, to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee. And they shall drive thee from men, and thy dwelling shall be with the beasts of the field: they shall make thee to eat grass as oxen, and seven times shall pass over thee, until thou know that the most High ruleth in the kingdom of men, and giveth it to whomsoever he will. The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:28–33.

> இவையெல்லாம் நேபுகாத்நேச்சார் ராஜாவின்மேல் வந்தது. பன்னிரண்டு மாதங்களின் முடிவில் அவன் பாபிலோன் இராஜ்யத்தின் அரண்மனையில் உலாவிக் கொண்டிருந்தான். ராஜா பேசித் தன்னிடத்தில், “என் வல்லமையின் பலத்தினாலும் என் மகிமையின் கௌரவத்திற்காகவும், இராஜ்யத்தின் அரணாக நான் கட்டிய இந்த மகா பாபிலோன் இதுவல்லவா?” என்றான். அந்த வார்த்தை இன்னும் ராஜாவின் வாயிலிருக்கும்போதே, வானத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் உண்டாயிற்று; அது, “நேபுகாத்நேச்சார் ராஜாவே, உனக்குச் சொல்லப்படுகிறது: இராஜ்யம் உன்னைவிட்டு நீங்கிப்போயிற்று. உன்னை மனுஷரிடமிருந்து துரத்திவிடுவார்கள்; உன் வாசஸ்தலம் வெளிக்காட்டின் மிருகங்களோடு இருக்கும்; எருதுகளைப்போல உனக்குப் புல்லைத் தின்னக் கொடுப்பார்கள்; மனுஷரின் இராஜ்யத்தில் உன்னதமானவர் ஆள்கிறார் என்றும், தமக்குச் சித்தமானவருக்கே அதை அளிக்கிறார் என்றும் நீ அறியும் வரையில், ஏழு காலங்கள் உன்மேல் கடந்து போகும்” என்று சொன்னது. அதே வேளையில் அந்த வார்த்தை நேபுகாத்நேச்சாரின்மேல் நிறைவேறியது; அவன் மனுஷரிடமிருந்து துரத்தப்பட்டான்; எருதுகளைப்போல புல்லைத் தின்றான்; அவன் மயிர் கழுகுகளின் இறகுகளைப்போலும் அவன் நகங்கள் பறவைகளின் நகங்களைப்போலும் வளரும் வரையில், அவன் உடல் வானத்தின் பனியினால் நனைந்தது. தானியேல் 4:28–33.

The judgment that had been predicted came in the very “hour” that Nebuchadnezzar lifted up his heart to pride. The investigative judgment that had been predicted, came when the “hour” of God’s investigative judgment commenced.

முன்னறிவிக்கப்பட்டிருந்த நியாயத்தீர்ப்பு, நேபுகாத்நேச்சார் தன் இருதயத்தைப் பெருமைக்கே உயர்த்திய அதே “மணிநேரத்தில்” வந்தது. முன்னறிவிக்கப்பட்டிருந்த விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பும், தேவனுடைய விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பின் “மணிநேரம்” ஆரம்பமானபோது வந்தது.

The “hour” of God’s judgment on October 22, 1844, had produced two classes of worshippers, represented as the “wise” and the “wicked” in Daniel chapter twelve, and who were also represented as “wise” or “foolish” in the parable of the ten virgins, and who were also represented as those who were justified by faith in Habakkuk chapter two, who were contrasted with those that manifested the same character as had Nebuchadnezzar in the “hour” his judgment came.

1844 அக்டோபர் 22 அன்று வந்த தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பின் “மணி” இரு வகை ஆராதகரை உருவாக்கியது; அவர்கள் தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தில் “ஞானிகள்” மற்றும் “துன்மார்க்கர்” என்று சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளனர்; மேலும், பத்து கன்னியரின் உவமையில் “புத்தியுள்ளவர்” அல்லது “புத்தியில்லாதவர்” என்றும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளனர்; மேலும், ஆபகூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் விசுவாசத்தினால் நீதிமான்களாக்கப்பட்டவர்களாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளனர்; இவர்கள், தன் நியாயத்தீர்ப்பு வந்த “மணியில்” நேபுகாத்நேச்சார் வெளிப்படுத்திய அதே குணநலனை வெளிப்படுத்தியவர்களுடன் எதிர்மறையாக நிறுத்தப்பட்டவர்கள்.

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.

> இதோ, மேன்மை கொண்டுபோன அவனுடைய ஆத்துமா அவனுக்குள் செம்மையானதல்ல; ஆனால் நீதிமான் தன் விசுவாசத்தினால் வாழ்வான். ஆபகூக் 2:4.

The two classes in each of the three lines were manifested when the “hour” of his judgment arrived on October 22, 1844, which is what Nebuchadnezzar’s “hour” of judgment represents. 1798 was the conclusion of the “first” indignation of “seven times,” when the papacy ceased to prosper, for she was delivered a deadly wound.

மூன்று வரிகளில் ஒவ்வொன்றிலும் உள்ள இரண்டு வகுப்புகளும், அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பின் “மணி” 1844 அக்டோபர் 22 அன்று வந்தபோது வெளிப்படுத்தப்பட்டன; இதுவே நேபுகாத்நேச்சாரின் நியாயத்தீர்ப்பின் “மணி” குறிக்கிறதாம். 1798 என்பது “ஏழு காலங்களின்” “முதல்” கொந்தளிப்பின் முடிவாக இருந்தது; அப்போது பாப்பரசாட்சி செழித்தோங்குவதை நிறுத்தியது, ஏனெனில் அவளுக்கு ஒரு கொடிய காயம் அளிக்கப்பட்டது.

> And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

> அரசன் தன் சித்தத்தின்படியே நடப்பான்; அவன் தன்னை உயர்த்திக்கொண்டு, எல்லா தெய்வங்களினும் மேலாகத் தன்னைப் பெரிதாக்கிக்கொண்டு, தேவர்களின் தேவனுக்கு விரோதமாக அதிசயமான வார்த்தைகளைப் பேசுவான்; கோபக்கினம் நிறைவேறும் வரையில் அவன் செழிப்பான்; ஏனெனில் நிர்ணயிக்கப்பட்டது நடைபெறும். தானியேல் 11:36.

1844, was the end of the “last” indignation:

1844 என்பது “கடைசி” சினக்காலத்தின் முடிவாக இருந்தது:

> And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. Daniel 8:19.

> அவன் கூறினான்: இதோ, கோபாக்கினையின் கடைசி முடிவில் நிகழப்போவதை நான் உனக்குத் தெரியப்படுத்துவேன்; ஏனெனில் நியமிக்கப்பட்ட காலத்தில் முடிவு வரும். தானியேல் 8:19.

The first use of the word “hour,” in Daniel chapter four, represents 1798; which was the end of the “first” of God’s indignation of “seven times” against the northern kingdom of Israel; the arrival of the first angel’s message at the time of the end; and the end of Nebuchadnezzar’s “seven times” at the “end of the days.”

தானியேல் நான்காம் அதிகாரத்தில் “வேளை” என்ற சொல்லின் முதல் பயன்பாடு, 1798-ஐக் குறிக்கிறது; அது இஸ்ரவேலின் வடராஜ்யத்தின்மேல் தேவனுடைய “ஏழு காலங்கள்” என்ற கோபத்தின் “முதல்” பகுதியின் முடிவாகவும்; முடிவுக்காலத்தில் முதல் தூதனுடைய செய்தியின் வருகையாகவும்; மேலும் “நாட்களின் முடிவில்” நேபுகாத்நேச்சாரின் “ஏழு காலங்கள்” முடிவடைந்ததையாகவும் இருக்கிறது.

The second use of the word “hour,” in Daniel chapter four, represents 1844; which was the end of the “last” indignation of “seven times,” against the southern kingdom of Judah. It was also the arrival of the investigative judgment, and Nebuchadnezzar’s personal judgment.

தானியேல் நான்காம் அதிகாரத்தில் “மணி” என்ற சொல்லின் இரண்டாவது பயன்பாடு, 1844 ஆம் ஆண்டைக் குறிக்கிறது; அது யூதாவின் தெற்கராஜ்யத்தின்மேல் “ஏழு காலங்களாக” இருந்த “கடைசி” கோபத்தின் முடிவாகும். அதேசமயம் அது விசாரணைத் தீர்ப்பின் வருகையையும், நேபுகாத்நேச்சாரின் தனிப்பட்ட தீர்ப்பையும் குறித்தது.

Chapter one identifies the history of the three-step testing process, and marks the empowerment of the first angel’s message on August 11, 1840. Chapter four represents the arrival of the first angel’s message at the time of the end in 1798, and is to be laid over chapter one. Chapter four emphasizes the message of the first angel and its warning of approaching judgment, and marks October 22, 1844, and the arrival of the third angel’s message.

முதல் அதிகாரம், மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயல்முறையின் வரலாற்றை அடையாளப்படுத்தி, 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று முதல் தூதனின் செய்தி வல்லமையூட்டப்பட்டதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. நான்காம் அதிகாரம், முடிவுக்காலத்தில் 1798 ஆம் ஆண்டில் முதல் தூதனின் செய்தி வந்தடைந்ததைக் குறிக்கிறது; அது முதல் அதிகாரத்தின் மீது மேலிடப்பட வேண்டியது ஆகும். நான்காம் அதிகாரம், முதல் தூதனின் செய்தியையும் நெருங்கிவரும் நியாயத்தீர்ப்பைப் பற்றிய அதன் எச்சரிக்கையையும் வலியுறுத்தி, 1844 அக்டோபர் 22-ஐவும் மூன்றாம் தூதனின் செய்தி வந்தடைந்ததையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

Together they represent the beginning of not only Adventism, but also of the United States. Chapters one through three also address the history at the end of Adventism, and the end of the United States. Chapter five, and the testimony of Belshazzar also aligns with those first three chapters.

இவர்கள் இணைந்து, அட்வென்டிசத்தின் தொடக்கத்தையே மட்டுமல்ல, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் தொடக்கத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். முதல் அதிகாரம் முதல் மூன்றாம் அதிகாரம் வரை, அட்வென்டிசத்தின் முடிவிலான வரலாறையும், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் முடிவையும் மேலும் விவரிக்கின்றன. ஐந்தாம் அதிகாரமும், பெல்ஷாத்சாரின் சாட்சியும், அந்த முதல் மூன்று அதிகாரங்களோடு ஒத்திசைவாக அமைந்துள்ளன.

Chapter one, aligned with chapter four, represent the movement of the first angel, and the history when the book of Daniel was unsealed at the time of the end in 1798. The message that was then unsealed is symbolized with the vision of the Ulai River, that represents the increase of knowledge contained within chapters seven, eight and nine of Daniel.

ஒன்றாம் அதிகாரம், நான்காம் அதிகாரத்துடன் ஒத்திருப்பதனால், முதல் தூதனின் இயக்கத்தையும், 1798 ஆம் ஆண்டில் முடிவுக்காலத்தில் தானியேல் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்டபோதைய வரலாற்றையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அப்போது முத்திரை நீக்கப்பட்ட அந்தச் செய்தி, உலாய் நதியின் தரிசனத்தால் குறியிடப்பட்டுள்ளது; அது தானியேல் புத்தகத்தின் ஏழாம், எட்டாம், ஒன்பதாம் அதிகாரங்களில் அடங்கியுள்ள அறிவின் அதிகரிப்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

> In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:1, 2.

> பெல்ஷாச்சார் ராஜாவின் ஆட்சியின் மூன்றாம் ஆண்டில், முதலில் எனக்குத் தோன்றியதற்குப் பின்பு, எனக்கே, தானியேலாகிய எனக்கே, ஒரு தரிசனம் தோன்றியது. நான் ஒரு தரிசனத்தில் கண்டேன்; நான் கண்டபோது, ஏலாம் மாகாணத்தில் உள்ள அரண்மனை நகரமான சூசானில் இருந்தேன்; மேலும் நான் அந்தத் தரிசனத்தில் கண்டபோது, ஊலாய் நதியருகில் இருந்தேன். தானியேல் 8:1, 2.

Chapters one through three, aligned with chapter five; represent the movement of the third angel, and the history when the book of Daniel was unsealed in 1989. The message that was unsealed then is symbolized with the vision of the Hiddekel River, that represents the increase of knowledge contained within chapters ten, eleven and twelve.

ஒன்று முதல் மூன்று வரையிலான அதிகாரங்கள், ஐந்தாம் அதிகாரத்துடன் ஒத்திணைக்கப்பட்டபோது, மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கத்தையும், 1989 ஆம் ஆண்டில் தானியேல் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்டபோதைய வரலாறையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. அப்பொழுது முத்திரை நீக்கப்பட்ட அந்தச் செய்தி, ஹித்தேகேல் நதியின் தரிசனத்தின் மூலம் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; அது பத்து, பதினொன்று, பன்னிரண்டு ஆகிய அதிகாரங்களில் அடங்கியுள்ள அறிவின் பெருக்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:4.

> முதலாம் மாதத்தின் இருபத்துநான்காம் நாளில், இத்தெக்கேல் எனப்படும் அந்தப் பெரிய நதியின் கரையோரத்தில் நான் இருந்தேன். தானியேல் 10:4.

We will continue our consideration of the line of Nebuchadnezzar and Belshazzar in the next article.

அடுத்த கட்டுரையில் நேபுகாத்நேச்சாரும் பெல்ஷாச்சாரும் ஆகியோரின் வரிசையைப் பற்றிய எங்கள் ஆராய்ச்சியைத் தொடர்ந்து நடத்துவோம்.

> “There is need of a much closer study of the Word of God. Especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy, but we should call attention to what the prophets and the apostles have written under the inspiration of the Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy, and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and the Lord God of heaven and His law are to be exalted.

> “தேவனுடைய வார்த்தையை இன்னும் மிகவும் நெருக்கமாக ஆராய்ந்து படிப்பதற்குத் தேவையுண்டு. குறிப்பாக, நமது பணியின் வரலாற்றில் இதற்கு முன் எப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு, தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் கவனிக்கப்பட வேண்டும். ரோமப் பேராட்சியையும் பாப்புத்துவத்தையும் குறித்து சில துறைகளில் நாம் குறைவாகச் சொல்ல வேண்டியிருக்கலாம்; ஆனால், தேவனுடைய ஆவியின் ஊக்கத்தின் கீழ் தீர்க்கதரிசிகளும் அப்போஸ்தலரும் எழுதியவற்றின்மேல் நாம் கவனத்தை ஈர்க்க வேண்டும். பரிசுத்த ஆவியானவர், தீர்க்கதரிசனத்தை அளித்ததிலும், சித்தரிக்கப்பட்ட நிகழ்வுகளிலும், மனித முகவர் பார்வைக்கு அப்பாற்பட்டு, கிறிஸ்துவுக்குள் மறைக்கப்பட்டிருப்பதற்கும், வானத்தின் ஆண்டவராகிய தேவனும் அவருடைய நியாயப்பிரமாணமும் உயர்த்திப் போற்றப்படுவதற்கும் போதிக்கும் வகையில் அனைத்தையும் அமைத்துள்ளார்.”

> “Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented. Behold statesmen, councils, powerful armies, and see how God wrought to abase the pride of men, and lay human glory in the dust. God alone is represented as great. In the vision of the prophet He is seen casting down one mighty ruler and setting up another. He is revealed as the monarch of the universe, about to set up His everlasting kingdom—the Ancient of days, the living God, the Source of all wisdom, the Ruler of the present, the Revealer of the future. Read and understand how poor, how frail, how short-lived, how erring, how guilty, is man in lifting up his soul unto vanity.

> “தானியேல் புத்தகத்தை வாசியுங்கள். அங்கே எடுத்துக்காட்டப்பட்டிருக்கும் ராஜ்யங்களின் வரலாற்றை ஒவ்வொரு அம்சமாக நினைவிற்கு வரவையுங்கள். அங்கே அரசியல்வாதிகளையும், ஆலோசனைக் குழுக்களையும், வல்லமையுள்ள படைகளையும் நோக்கி, தேவன் மனிதரின் அகந்தையைத் தாழ்த்தவும், மனித மகிமையைத் தூளிலே தாழ்த்திப் போடவும் எவ்வாறு கிரியை செய்தாரென்றும் காணுங்கள். மகத்துவமுள்ளவராகச் சித்தரிக்கப்படுவது தேவன் ஒருவரே. தீர்க்கதரிசியின் தரிசனத்தில், அவர் ஒரு வல்லமையான ஆட்சியாளனைத் தாழ்த்தி, மற்றொருவரை நிறுவுகிறவராகக் காணப்படுகிறார். அவர் பிரபஞ்சத்தின் பேரரசராக வெளிப்படுத்தப்படுகிறார்; தமது நித்திய ராஜ்யத்தை நிறுவப்போகிறவராகவும்—நாள்பட்டவர், ஜீவனுள்ள தேவன், சகல ஞானத்தின் ஆதாரம், நிகழ்காலத்தின் ஆட்சியாளர், எதிர்காலத்தை வெளிப்படுத்துகிறவர் ஆகவும். மனிதன் தன் ஆத்துமாவை மாயைக்கு உயர்த்துகிறபோது, அவன் எவ்வளவு ஏழை, எவ்வளவு பலவீனன், எவ்வளவு குறுகிய ஆயுளுள்ளவன், எவ்வளவு தவறுகிறவன், எவ்வளவு குற்றவாளி என்பதைக் வாசித்து அறிந்துகொள்ளுங்கள்.”

> “The Holy Spirit through Isaiah points us to God, the living God, as the chief object of attention—to God as revealed in Christ. ‘Unto us a child is born, unto us a son is given: and the government shall be upon His shoulder: and His name shall be called Wonderful, Counsellor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace’ [Isaiah 9:6].

> ஏசாயாவின் மூலம் பரிசுத்த ஆவியானவர் எங்களை தேவனிடத்துக்கு, ஜீவனுள்ள தேவனிடத்துக்கு, கவனத்தின் முதன்மைப் பொருளாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்—கிறிஸ்துவில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட தேவனிடத்துக்கு. “‘நமக்காக ஒரு பிள்ளை பிறந்தார், நமக்காக ஒரு குமாரன் கொடுக்கப்பட்டார்; ஆட்சி அவருடைய தோளின்மேல் இருக்கும்; அவருடைய நாமம் அதிசயமானவர், ஆலோசகர், வல்லமையுள்ள தேவன், நித்திய பிதா, சமாதானப் பிரபு’ என்று அழைக்கப்படும்” [ஏசாயா 9:6].

> “The light that Daniel received direct from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon have come to pass.

> “தானியேல் தேவனிடமிருந்து நேரடியாகப் பெற்ற வெளிச்சம் விசேஷமாக இந்தக் கடைசி நாட்களுக்காகவே வழங்கப்பட்டது. ஷிநாரின் மகா நதிகளான உலாய் மற்றும் ஹித்தேக்கேல் நதிகளின் கரைகளில் அவர் கண்ட தரிசனங்கள் இப்போது நிறைவேறும் நிகழ்ச்சியில் உள்ளன; முன்னறிவிக்கப்பட்ட எல்லா சம்பவங்களும் விரைவில் நடந்தேறிவிடும்.

> “Consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies of Daniel were given. The Israelites were in captivity, their temple had been destroyed, their temple service suspended. Their religion had centered in the ceremonies of the sacrificial system. They had made the outward forms all-important, while they had lost the spirit of true worship. Their services were corrupted with the traditions and practices of heathenism, and in the performance of the sacrificial rites they did not look beyond the shadow to the substance. They did not discern Christ, the true offering for the sins of men. The Lord wrought to bring the people into captivity, and to suspend the services in the temple, in order that the outward ceremonies might not become the sum total of their religion. Their principles and practices must be purged from heathenism. The ritual service ceased in order that heart service might be revived. The outward glory was removed that the spiritual might be revealed.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

> “தானியேலின் தீர்க்கதரிசனங்கள் வழங்கப்பட்ட காலத்தில் யூத ஜாதியின் நிலைமைகளை எண்ணிப்பாருங்கள். இஸ்ரவேலர் சிறையிருப்பில் இருந்தனர்; அவர்களுடைய ஆலயம் அழிக்கப்பட்டிருந்தது; ஆலயச் சேவை நிறுத்தப்பட்டிருந்தது. அவர்களுடைய மதம் பலியிடும் முறையின் சடங்குகளையே மையமாகக் கொண்டிருந்தது. மெய்யான ஆராதனையின் ஆவியை இழந்திருந்தபோதிலும், அவர்கள் வெளிப்புற வடிவங்களையே எல்லாவற்றிலும் முக்கியமானவையாகக் கருதினர். அவர்களுடைய ஆராதனைச் சேவைகள் புறஜாதியாரின் மரபுகளாலும் பழக்கங்களாலும் கெடுபிடிக்கப்பட்டிருந்தன; பலிச் சடங்குகளை நிறைவேற்றுகையில், நிழலைத் தாண்டி சத்தியப் பொருளை நோக்கிப் பார்க்கவில்லை. மனிதரின் பாவங்களுக்கான மெய்யான பலியாகிய கிறிஸ்துவை அவர்கள் உணரவில்லை. வெளிப்புறச் சடங்குகள் அவர்களுடைய மதத்தின் முழுச் சாராம்சமாக ஆகிவிடாதபடிக்கு, ஜனங்களைச் சிறையிருப்பிற்குள் அழைத்துவரவும், ஆலயச் சேவைகளை நிறுத்தவும் கர்த்தர் கிரியையாற்றினார். அவர்களுடைய கோட்பாடுகளும் நடைமுறைகளும் புறஜாதியத்திலிருந்து சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டியிருந்தது. இருதயத்தின் சேவை மறுபடியும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவதற்காக சடங்கு சார்ந்த சேவை நிறுத்தப்பட்டது. ஆவிக்குரியது வெளிப்படுவதற்காக வெளிப்புற மகிமை அகற்றப்பட்டது.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

Back to Articles