Article

# The Eighth is of the Seven - Number Three

எட்டாவது ஏழிலிருந்து ஒன்று — எண் மூன்று

Daniel Two

தானியேல் இரண்டு

Author

Jeff Pippenger

Published

September 17, 2023

Formats

PDF
Word

The question we will seek to resolve in this article is how the first mention of the kingdoms of Bible prophecy in Daniel chapter two agrees with the last mention of the kingdoms of Bible prophecy in Revelation seventeen. I intend to raise some questions about what is actually identified in Nebuchadnezzar’s image and the pioneer’s position, that their history represented the point when the rock would strike the feet of the image.

இந்தக் கட்டுரையில் நாம் தீர்மானிக்க முயலுகிற கேள்வி, தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசன இராஜ்யங்களின் முதல் குறிப்பிடுதல், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசன இராஜ்யங்களின் கடைசி குறிப்பிடுதலுடன் எவ்வாறு ஒத்துப்போகிறது என்பதாகும். நெபுகாத்நேச்சாரின் சிலையில் உண்மையில் எது அடையாளம் காணப்படுகிறது என்பதையும், அந்தச் சிலையின் கால்களைப் பாறை மோதி அடிக்கும் காலப்புள்ளியை அவர்களுடைய வரலாறு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது என்ற முன்னோடிகளின் நிலைப்பாட்டையும் குறித்து சில கேள்விகளை எழுப்ப விரும்புகிறேன்.

Sister White identifies that we had reached the point where “God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay,” which she further describes as the “mingling of churchcraft and statecraft.”

“இரும்பு களிமண் கலந்திருந்த அந்தச் சிலையின் பாதங்களால் தேவனுடைய பரிசுத்தமான வேலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது” என்று, நாம் வந்தடைந்த நிலையை சகோதரி வைட் சுட்டிக்காட்டுகிறார்; இதனை அவர் மேலும் “திருச்சபை ஆட்சிக் கலையும் அரசியல் ஆட்சிக் கலையும் கலந்த நிலை” என்று விவரிக்கிறார்.

> “We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

> “கடவுளுடைய பரிசுத்த வேலை, இரும்பு களிமண்ணோடு கலக்கப்பட்டிருந்த சிலையின் பாதங்களால் குறிக்கப்படும் காலத்திற்குள் நாம் வந்திருக்கிறோம். கடவுளுக்குச் சொந்தமான ஒரு ஜனங்கள், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு ஜனங்கள், அவர்களுடைய பகுத்தறிவு பரிசுத்தப்படுத்தப்பட வேண்டியவர்கள் உள்ளனர்; அவர்கள் அடித்தளத்தின் மேல் மரம், வைக்கோல், துரும்பு ஆகியவற்றை இடுவதன் மூலம் அசுத்தப்படக்கூடாது. கடவுளுடைய கட்டளைகளுக்கு விசுவாசமாக இருப்பதெல்லா ஆத்துமாவும், எங்கள் விசுவாசத்தின் தனித்துவமான அடையாளம் ஏழாம் நாள் சப்தம் என்பதை காணும். அரசாங்கம் கடவுள் கட்டளையிட்டபடி சப்தத்தை மதித்திருந்தால், அது கடவுளுடைய பலத்தில் நிலைத்து, பரிசுத்தவான்களுக்கு ஒருமுறை ஒப்புவிக்கப்பட்ட விசுவாசத்தை ஆதரித்து நின்றிருக்கும். ஆனால் அரசியல்வாதிகள் போலியான சப்தத்தை ஆதரிப்பார்கள்; மேலும், தங்கள் மதவிசுவாசத்தை, பாப்பரசத் தன்மையின் இப்பிள்ளையின் அனுசரிப்போடு கலப்பார்கள்; இதனை கர்த்தர் பரிசுத்தப்படுத்தி ஆசீர்வதித்து, மனிதன் பரிசுத்தமாகக் காக்கும்படி தனியே பிரித்துவைத்த சப்தத்திற்கும் மேலாக வைத்து உயர்த்துவார்கள்; அது அவருக்கும் அவருடைய ஜனங்களுக்கும் இடையே ஆயிரம் தலைமுறைகளுக்கு ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறது. திருச்சபைக் கைவினையும் அரசியல் கைவினையும் கலந்திருப்பது இரும்பும் களிமண்ணும் மூலம் குறிக்கப்படுகிறது. இந்த ஐக்கியம் சபைகளின் சகல வல்லமையையும் பலவீனப்படுத்துகிறது. சபைக்கு அரசின் அதிகாரத்தை அளிக்கும் இந்தச் செயல் தீய விளைவுகளை உண்டாக்கும். மனிதர் கடவுளுடைய நீடிய பொறுமையின் எல்லையை ஏறக்குறைய கடந்துவிட்டார்கள். அவர்கள் தங்கள் வலிமையை அரசியலில் முதலீடு செய்து, பாப்பரசத் தன்மையோடு ஒன்றிணைந்திருக்கிறார்கள். ஆனால், தம்முடைய நியாயப்பிரமாணத்தை செல்லாததாக்கினவர்களை கடவுள் தண்டிக்கும் காலம் வரும்; அவர்களுடைய தீய செயல் அவர்கள்மேலே திரும்பிவிழும்.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

The time which we have come to when God’s sacred work is mingling churchcraft and statecraft, is a description of a progressive period of time. She says the mingling “is weakening all the power of the churches,” and it “will bring evil results,” and that “the time will come when God will punish those who have made void His law.”

தேவனுடைய பரிசுத்த கிரியை திருச்சபை ஆட்சி முறையும் அரசியல் ஆட்சி முறையும் கலந்துபோகும் நிலையினை நாம் வந்தடைந்துள்ள காலம், முன்னேற்றமடைந்து செல்லும் ஒரு காலப்பகுதியின் விளக்கமாகும். அந்தக் கலந்துபோக்கு “திருச்சபைகளின் சகல வல்லமையையும் பலவீனப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது” என்றும், அது “தீய விளைவுகளை உண்டாக்கும்” என்றும், மேலும் “அவருடைய நியாயப்பிரமாணத்தை செயலற்றதாக்கியவர்களை தேவன் தண்டிப்பார் என்ற காலம் வரும்” என்றும் அவள் கூறுகிறாள்.

The mingling of church and state that weakens the power of the churches is a description of the church of Pergamos, where the combining of churchcraft and statecraft represented the falling away that precedes the revealing of the man of sin. Pergamos and the emperor that symbolizes the compromise between Christianity and idolatry takes place in the fourth kingdom of Daniel two. That compromise is represented in Daniel two with the use of the word “clay.”

திருச்சபைகளின் அதிகாரத்தை பலவீனப்படுத்துகின்ற திருச்சபையும் அரசும் கலந்தமை என்பது, திருச்சபைச் சூழ்ச்சியும் அரசியல் சூழ்ச்சியும் இணைந்து, பாவமனுஷன் வெளிப்படுவதற்கு முன் நிகழும் விசுவாசவீழ்ச்சியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய பெர்காமு திருச்சபையின் ஒரு வர்ணனையாகும். கிறிஸ்தவத்திற்கும் விக்கிரகாராதனைக்கும் இடையிலான சமரசத்தைச் சின்னமாகக் காட்டும் பெர்காமும் பேரரசரும், தானியேல் இரண்டு ஆம் அதிகாரத்தின் நான்காவது இராச்சியத்திலே தோன்றுகின்றனர். அந்தச் சமரசம் தானியேல் இரண்டு ஆம் அதிகாரத்தில் “களிமண்” என்ற சொல்லின் பயன்பாட்டினால் சித்தரிக்கப்படுகிறது.

> Thou, O king, sawest, and behold a great image. This great image, whose brightness was excellent, stood before thee; and the form thereof was terrible. This image’s head was of fine gold, his breast and his arms of silver, his belly and his thighs of brass, His legs of iron, his feet part of iron and part of clay. Thou sawest till that a stone was cut out without hands, which smote the image upon his feet that were of iron and clay, and brake them to pieces. Daniel 2:31–34.

> ராஜாவே, நீர் கண்டீர்; இதோ, ஒரு பெரிய சிலை. மிகுந்த ஒளிவீச்சுடைய இந்தப் பெரிய சிலை உம்முன் நின்றது; அதன் தோற்றம் பயங்கரமாயிருந்தது. அந்தச் சிலையின் தலை சுத்தப்பொன்னினால் ஆனது; அதன் மார்பும் அதன் புயங்களும் வெள்ளியினால்; அதன் வயிறும் அதன் தொடைகளும் வெண்கலத்தினால்; அதன் கால்கள் இரும்பினால்; அதன் பாதங்கள் ஒரு பகுதி இரும்பும் ஒரு பகுதி களிமண்ணும் ஆகியிருந்தன. கரங்களினால் வெட்டப்படாமல் ஒரு கல் வெட்டப்பட்டதையும், அது இரும்பும் களிமண்ணும் ஆகியிருந்த அந்தச் சிலையின் பாதங்களை அடித்து அவற்றை நொறுக்கிப்போட்டதையும் நீர் கண்டீர். தானியேல் 2:31–34.

As Daniel’s interpretation continues it is no longer “clay” but it became dirty or “miry clay.”

தானியேலின் விளக்கம் தொடரும் போது, அது இனி “களிமண்” அல்ல; அது அசுத்தமடைந்ததோ அல்லது “சேற்றுக் களிமண்” ஆனதோ ஆகிறது.

> And whereas thou sawest the feet and toes, part of potters’ clay, and part of iron, the kingdom shall be divided; but there shall be in it of the strength of the iron, forasmuch as thou sawest the iron mixed with miry clay. Daniel 2:41.

> நீர் கால்களையும் விரல்களையும் குயவனின் களிமண் ஒரு பாகமாகவும் இரும்பு ஒரு பாகமாகவும் கண்டதினால், அந்த ராஜ்யம் பிளவுபட்டதாக இருக்கும்; ஆயினும், நீர் சளிச் சேர்க்கையுள்ள களிமண்ணோடே இரும்பு கலந்ததைக் கண்டபடியால், அதில் இரும்பின் வல்லமையிலிருந்து சிலது இருக்கும். தானியேல் 2:41.

The pure clay which was the Potter’s clay changes to miry clay. God’s is the divine Potter and his work is never miry.

குயவனுடைய களிமண்ணாக இருந்த தூய களிமண், சேற்றுக் களிமண்ணாக மாறுகிறது. தேவன் தெய்வீக குயவன்; அவருடைய பணி ஒருபோதும் சேற்றானதல்ல.

> But now, O Lord, thou art our father; we are the clay, and thou our potter; and we all are the work of thy hand. Isaiah 64:8.

> ஆயினும் இப்போது, ஆண்டவரே, நீர் எங்கள் பிதாவாயிருக்கிறீர்; நாங்கள் களிமண்ணாயிருக்கிறோம், நீர் எங்கள் குயவனாயிருக்கிறீர்; நாங்கள் எல்லாரும் உம்முடைய கையின் கிரியையாயிருக்கிறோம். ஏசாயா 64:8.

In the history of pagan Rome, the church of Smyrna was pure clay. In the history of Pergamos, which is the fourth kingdom in Daniel two, the clay changes into miry clay. What is first mentioned in the passage as simply “clay”, and thereafter “potter’s clay”, changes into “miry clay”, as the interpretation continues. Pergamos is where that change was accomplished in order to prepare the way for Thyatira, or papal Rome. The change from “clay” into “miry clay” is the falling away that prepares the way for Thyatira, which Paul identifies as the “falling away first” in Second Thessalonians.

புறஜாதியரான ரோமின் வரலாற்றில், சுமிர்ணா திருச்சபை தூய களிமண்ணாக இருந்தது. தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் நான்காவது ராஜ்யமான பெர்கமுவின் வரலாற்றில், அந்தக் களிமண் சேற்றுக் கலந்த களிமண்ணாக மாறுகிறது. முதலில் அந்தப் பகுதியில் எளிமையாக “களிமண்” என்று குறிப்பிடப்படுவது, பின்னர் “குயவரின் களிமண்” என்று சொல்லப்படுவது, விளக்கம் தொடர்ந்து செல்லும்போது “சேற்றுக் கலந்த களிமண்” ஆக மாறுகிறது. தியாகீராவுக்கும், அதாவது போப்பரசர் ரோமுக்கும் வழியை ஆயத்தப்படுத்தும்படியாக, அந்த மாற்றம் நிறைவேற்றப்பட்ட இடம் பெர்கமுவே ஆகும். “களிமண்” இலிருந்து “சேற்றுக் கலந்த களிமண்” ஆக ஏற்பட்ட மாற்றமே தியாகீராவிற்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்தும் அந்த விசுவாசவிலகுதலாகும்; இதையே பவுல் இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயரில் “முதலில் வரும் விசுவாசவிலகுதல்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்.

The Millerites could see no further than the fourth kingdom of Rome and expected the Second Coming of Christ to be the next prophetic event, for the stone that smites the image’s feet represents the Second Coming. But did Christ set up a kingdom in 1798? He did come into the Most Holy Place on October 22, 1844, to receive a kingdom, but was it set up at that time?

மில்லரைட் இயக்கத்தினரால் ரோம் என்னும் நான்காம் இராச்சியத்தைத் தாண்டி மேலும் எதையும் காண முடியவில்லை; மேலும் உருவச்சிலையின் பாதங்களை அடிக்கும் கல் கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையைக் குறிக்கிறதினால், அடுத்த தீர்க்கதரிசன நிகழ்வாக கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையே இருக்கும் என்று அவர்கள் எதிர்பார்த்தனர். ஆனால் கிறிஸ்து 1798-இல் ஒரு இராச்சியத்தை நிறுவினாரா? அவர் 1844 அக்டோபர் 22-ஆம் தேதி பரம பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் ஒரு இராச்சியத்தைப் பெறுவதற்காக வந்தார்; ஆனால் அது அந்நேரத்தில் நிறுவப்பட்டதா?

The answer to the first of those two questions is that Christ did not set up His everlasting kingdom in 1798. The second question whether or not Christ set up His everlasting kingdom on October 22, 1844 is also no.

அந்த இரண்டு கேள்விகளில் முதலாவது கேள்விக்கான பதில் என்னவெனில், கிறிஸ்து 1798-ஆம் ஆண்டில் தமது நித்திய ராஜ்யத்தை நிறுவவில்லை. இரண்டாவது கேள்வியான, 1844 அக்டோபர் 22 அன்று கிறிஸ்து தமது நித்திய ராஜ்யத்தை நிறுவினாரா இல்லையா என்பதற்கான பதிலும் இல்லை.

Was there a kingdom set up in the time of pagan Rome? I ask this for the pioneers understood the fourth kingdom to be both pagan and papal Rome which identifies 1798 as the conclusion of the fourth kingdom when Christ would set up an everlasting kingdom. But the book of Revelation identifies four kingdoms that follow pagan Rome.

அந்யமத ரோம் காலத்தில் ஒரு இராஜ்யம் நிறுவப்பட்டதா? இதனை நான் கேட்கிறேன்; ஏனெனில் முன்னோடிகள் நான்காவது இராஜ்யத்தை அந்யமத ரோமும் பாப்பரசராட்சி ரோமும் ஆகிய இரண்டாகவே புரிந்துகொண்டனர்; இதன் மூலம் கிறிஸ்து நித்தியமான ஒரு இராஜ்யத்தை நிறுவும் வேளையாக நான்காவது இராஜ்யத்தின் முடிவை 1798 என்று அடையாளப்படுத்தினர். ஆனால் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகம், அந்யமத ரோமுக்குப் பின்பு வரும் நான்கு இராஜ்யங்களை அடையாளப்படுத்துகிறது.

If the fourth kingdom of iron in Daniel two is simply representing pagan Rome where the compromise of Constantine is represented by the clay being turned into miry clay, did Christ setup a kingdom in that history? The answer is yes. At the cross, which is the history of Pergamos, not Thyatira, Christ established His kingdom of “grace.” There was an everlasting kingdom set up at the cross, and the throne of that kingdom typifies a throne that gets set up during the latter rain. That latter rain throne represents His kingdom of “glory.”

தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் வரும் இரும்பினாலான நான்காம் ராஜ்யம், களிமண் சேறான களிமண்ணாக மாறுவதால் கான்ஸ்டண்டீனின் சமரசம் குறிக்கப்படுகின்ற புறஜாதி ரோமத்தையே மட்டுமே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறதெனில், அந்த வரலாற்றில் கிறிஸ்து ஒரு ராஜ்யத்தை நிறுவினாரா? பதில் ஆம். தியாகஸ்தம்பத்தில், தியாத்திரா அல்ல, பெர்கமு எனும் வரலாற்றிலே, கிறிஸ்து தமது “கிருபையின்” ராஜ்யத்தை நிறுவினார். தியாகஸ்தம்பத்தில் ஒரு நித்தியமான ராஜ்யம் நிறுவப்பட்டது; அந்த ராஜ்யத்தின் சிங்காசனம், பின்னான மழைக்காலத்தில் நிறுவப்படுகிற ஒரு சிங்காசனத்தை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது. அந்த பின்னான மழைக்காலச் சிங்காசனம், அவருடைய “மகிமையின்” ராஜ்யத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

> “The announcement which had been made by the disciples in the name of the Lord was in every particular correct, and the events to which it pointed were even then taking place. ‘The time is fulfilled, the kingdom of God is at hand,’ had been their message. At the expiration of ‘the time’—the sixty-nine weeks of Daniel 9, which were to extend to the Messiah, ‘the Anointed One’—Christ had received the anointing of the Spirit after His baptism by John in Jordan. And the ‘kingdom of God’ which they had declared to be at hand was established by the death of Christ. This kingdom was not, as they had been taught to believe, an earthly empire. Nor was it that future, immortal kingdom which shall be set up when ‘the kingdom and dominion, and the greatness of the kingdom under the whole heaven, shall be given to the people of the saints of the Most High;’ that everlasting kingdom, in which ‘all dominions shall serve and obey Him.’ Daniel 7:27. As used in the Bible, the expression ‘kingdom of God’ is employed to designate both the kingdom of grace and the kingdom of glory. The kingdom of grace is brought to view by Paul in the Epistle to the Hebrews. After pointing to Christ, the compassionate intercessor who is ‘touched with the feeling of our infirmities,’ the apostle says: ‘Let us therefore come boldly unto the throne of grace, that we may obtain mercy, and find grace.’ Hebrews 4:15, 16. The throne of grace represents the kingdom of grace; for the existence of a throne implies the existence of a kingdom. In many of His parables Christ uses the expression ‘the kingdom of heaven’ to designate the work of divine grace upon the hearts of men.

> சீஷர்களால் கர்த்தரின் நாமத்தில் அறிவிக்கப்பட்ட செய்தி ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் முற்றிலும் சரியானதாக இருந்தது; அது சுட்டிக்காட்டிய நிகழ்வுகள் அப்போதே நடைபெற்று கொண்டிருந்தன. “காலம் நிறைவேறிற்று, தேவனுடைய ராஜ்யம் சமீபித்திருக்கிறது” என்பதே அவர்களுடைய செய்தியாக இருந்தது. “அந்தக் காலம்” — அதாவது தானியேல் 9-இல் கூறப்பட்ட, “அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவர்” எனப்படும் மேசியா வரையிலும் நீளவிருந்த அறுபத்தொன்பது வாரங்கள் — முடிவடைந்தபோது, யோர்தானில் யோவானால் ஞானஸ்நானம் பெற்ற பின்பு கிறிஸ்து ஆவியினால் அபிஷேகம் பெற்றிருந்தார். மேலும், அவர்கள் சமீபித்திருக்கிறது என்று அறிவித்த “தேவனுடைய ராஜ்யம்” கிறிஸ்துவின் மரணத்தால் நிறுவப்பட்டது. இந்த ராஜ்யம், அவர்கள் நம்பும்படி போதிக்கப்பட்டிருந்தபடி, பூமிக்குரிய பேரரசாக இல்லாது இருந்தது. மேலும், “மிக உயர்ந்தவருடைய பரிசுத்தவான்களின் ஜனங்களுக்கு, வானத்தின் கீழுள்ள சகல ராஜ்யங்களின்மேலான ராஜ்யமும் அதிகாரமும் மகிமையும் கொடுக்கப்படும்” போது நிறுவப்படவிருக்கும் அந்த எதிர்கால, அழிவில்லாத ராஜ்யமும் இதல்ல; “அனைத்து ஆட்சிகளும் அவருக்குச் சேவை செய்து அவருக்குக் கீழ்ப்படியும்” அந்த நித்திய ராஜ்யமுமல்ல. தானியேல் 7:27. வேதாகமத்தில் “தேவனுடைய ராஜ்யம்” என்ற சொற்றொடர், கிருபையின் ராஜ்யத்தையும் மகிமையின் ராஜ்யத்தையும் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. கிருபையின் ராஜ்யம் எபிரெயருக்கெழுதிய நிருபத்தில் பவுலால் எடுத்துக்காட்டப்படுகிறது. “எங்கள் பலவீனங்களின் உணர்ச்சியால் தொடப்படுகிற” இரக்கமுள்ள நடுவுநிலையாளர் கிறிஸ்துவைக் குறிப்பிட்ட பின், அப்போஸ்தலன் இவ்வாறு கூறுகிறான்: “ஆகையால், நாம் இரக்கத்தைப் பெற்று, உதவிசெய்யும் கிருபையை அடையும்படிக்கு, கிருபாசனத்தினிடத்தில் தைரியமாய்ச் சேரக்கடவோம்.” எபிரெயர் 4:15, 16. கிருபாசனம் கிருபையின் ராஜ்யத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஏனெனில் சிங்காசனம் இருப்பது ஒரு ராஜ்யம் இருப்பதைக் குறிக்கிறது. கிறிஸ்து தமது அநேக உவமைகளில், மனிதர்களின் இருதயங்களின்மேல் தெய்வீக கிருபை செய்கிற கிரியையைச் சுட்டிக்காட்ட “பரலோக ராஜ்யம்” என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார்.

> “So the throne of glory represents the kingdom of glory; and this kingdom is referred to in the Saviour’s words: ‘When the Son of man shall come in His glory, and all the holy angels with Him, then shall He sit upon the throne of His glory: and before Him shall be gathered all nations.’ Matthew 25:31, 32. This kingdom is yet future. It is not to be set up until the second advent of Christ.

> “ஆகையால் மகிமையின் சிங்காசனம் மகிமையின் ராஜ்யத்தைக் குறிக்கிறது; இந்த ராஜ்யமே இரட்சகருடைய வார்த்தைகளில் இவ்வாறு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது: ‘மனுஷகுமாரன் தமது மகிமையோடும், அவரோடுகூட சகல பரிசுத்த தூதர்களோடும் வரும்போது, அவர் தமது மகிமையின் சிங்காசனத்தின்மேல் வீற்றிருப்பார்; அவருக்கு முன்பாக சகல ஜாதிகளும் கூட்டிச் சேர்க்கப்படுவார்கள்.’ மத்தேயு 25:31, 32. இந்த ராஜ்யம் இன்னும் வருங்காலத்துக்குரியது. இது கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகை வரையில் நிறுவப்படுவதில்லை.”

> “The kingdom of grace was instituted immediately after the fall of man, when a plan was devised for the redemption of the guilty race. It then existed in the purpose and by the promise of God; and through faith, men could become its subjects. Yet it was not actually established until the death of Christ. Even after entering upon His earthly mission, the Saviour, wearied with the stubbornness and ingratitude of men, might have drawn back from the sacrifice of Calvary. In Gethsemane the cup of woe trembled in His hand. He might even then have wiped the blood-sweat from His brow and have left the guilty race to perish in their iniquity. Had He done this, there could have been no redemption for fallen men. But when the Saviour yielded up His life, and with His expiring breath cried out, ‘It is finished,’ then the fulfillment of the plan of redemption was assured. The promise of salvation made to the sinful pair in Eden was ratified. The kingdom of grace, which had before existed by the promise of God, was then established.” The Great Controversy, 347.

> “கிருபையின் ராஜ்யம் மனிதனின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு உடனடியாக நிறுவப்பட்டது; குற்றமுள்ள மனிதக் குலத்தின் மீட்சிக்காக ஒரு திட்டம் வகுக்கப்பட்டபோது அது நிறுவப்பட்டது. அப்போது அது தேவனுடைய நோக்கத்திலும் வாக்குத்தத்தத்திலும் இருந்தது; விசுவாசத்தின் மூலம் மனிதர்கள் அதின் குடிமக்களாக ஆக முடிந்தது. ஆயினும், அது உண்மையில் நிறுவப்பட்டது கிறிஸ்துவின் மரணம் நேர்ந்தபோதுதான். தமது பூமியிலான பணியை ஆரம்பித்த பின்னரும், மனிதர்களின் பிடிவாதத்தாலும் நன்றியின்மையாலும் களைப்படைந்த இரட்சகர், கல்வாரியின் பலியிலிருந்து பின்வாங்கியிருக்கக் கூடும். கெத்சேமனேயில் துக்கத்தின் பாத்திரம் அவருடைய கையில் நடுங்கியது. அந்நேரத்தில்கூட அவர் தமது நெற்றியிலிருந்த இரத்தவியர்வையைத் துடைத்துவிட்டு, குற்றமுள்ள மனிதக் குலத்தைத் தங்கள் அக்கிரமத்தில் அழிந்துபோக விட்டிருக்கக் கூடும். அவர் அப்படிச் செய்திருந்தால், வீழ்ச்சியுற்ற மனிதர்களுக்குப் மீட்பு எதுவும் இருக்க முடியாது. ஆனால் இரட்சகர் தமது ஜீவனை ஒப்புக்கொடுத்து, தமது இறுதியான சுவாசத்தோடு, ‘முடிந்தது’ என்று உரக்கக் கூவியபோது, அப்பொழுது மீட்சித் திட்டத்தின் நிறைவேற்றம் உறுதிசெய்யப்பட்டது. ஏதேன் தோட்டத்தில் பாவமுள்ள அந்த இருவருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட இரட்சிப்பின் வாக்குத்தத்தம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. முன்னதாக தேவனுடைய வாக்குத்தத்தத்தினால் இருந்த கிருபையின் ராஜ்யம், அப்பொழுதே நிறுவப்பட்டது.” The Great Controversy, 347.

Christ did set up an everlasting kingdom in the prophetic history of pagan Rome, not at the end of papal Rome. He also sets up His kingdom of glory at His Second Coming which includes the history of the latter rain, when the four winds of Islam are released.

கிறிஸ்து நித்தியமான ஒரு ராஜ்யத்தை தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிலுள்ள புறமத ரோமத்தின் காலத்திலேயே நிறுவினார்; போப்பரசர் ரோமத்தின் முடிவில் அல்ல. மேலும், இஸ்லாமின் நான்கு காற்றுகள் விடுவிக்கப்படும் பிற்கால மழையின் வரலாற்றையும் உள்ளடக்கிய தமது இரண்டாம் வருகையின்போது, அவர் தமது மகிமையின் ராஜ்யத்தையும் நிறுவுகிறார்.

> “The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.

> “பின்வரும் மழை தூய்மையானவர்களின் மேல் வந்து கொண்டிருக்கிறது—அப்பொழுது அனைவரும் முன்புபோல அதைப் பெறுவார்கள்.

> “When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can. Christ would help us. All could be overcomers by the grace of God, through the blood of Jesus. All heaven is interested in the work. Angels are interested.” Spalding and Magan, 3.

> “அந்த நான்கு தூதர்கள் விடுவிக்கும் போது, கிறிஸ்து தமது ராஜ்யத்தை நிறுவுவார். தம்மால் இயன்றதெல்லாம் செய்து கொண்டிருக்கிறவர்களைத்தவிர யாரும் பிந்தைய மழையைப் பெறமாட்டார்கள். கிறிஸ்து எங்களுக்கு உதவுவார். தேவனுடைய கிருபையினாலும், இயேசுவின் இரத்தத்தின்மூலமாகவும், அனைவரும் ஜெயங்கொள்ளுகிறவர்களாயிருக்க முடியும். முழு பரலோகமும் இந்தப் பணியில் அக்கறை கொண்டுள்ளது. தூதர்களும் அக்கறை கொண்டுள்ளனர்.” Spalding and Magan, 3.

When the four winds are released, Christ sets up His kingdom. Both the latter rain and the releasing of the four winds represent progressive events, and neither represent a point in time. The four winds represent Islam.

நான்கு காற்றுகள் விடுவிக்கப்படும்போது, கிறிஸ்து தமது இராஜ்யத்தை நிறுவுகிறார். பிந்தைய மழையும் நான்கு காற்றுகள் விடுவிக்கப்படுதலும் இரண்டும் முற்போக்காக நடைபெறும் நிகழ்வுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; அவற்றில் எதுவும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப் புள்ளியைச் சுட்டிக்காட்டுவதில்லை. நான்கு காற்றுகள் இஸ்லாமை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “அழிவையும் மரணத்தையும் தன் பாதையில் சுமந்து, முழு பூமியின் மேற்பரப்பெங்கும் பாய்ந்து செல்ல தன்னை விடுவித்துக்கொள்ள முயலும் கோபமுற்ற குதிரையாகச் சித்தரிக்கப்படும் நான்கு காற்றுகளைத் தூதர்கள் அடக்கிப்பிடித்திருக்கிறார்கள்.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “நித்திய உலகின் விளிம்பிலேயே நாம் நித்திரை கொள்ளவோ? நாம் மந்தமாயும் குளிர்ந்தவர்களாயும் உயிரற்றவர்களாயும் இருக்கவோ? ஆஹோ, எங்கள் சபைகளில் தேவனுடைய ஆவியும் சுவாசமும் அவருடைய மக்களுக்குள் ஊதப்பட்டிருக்க வேண்டும்; அப்பொழுது அவர்கள் தங்கள் கால்களில் நின்று உயிரோடிருப்பார்கள். வழி இடுக்கமானதென்றும் வாசல் நெருக்கமானதென்றும் நாம் காண வேண்டும். ஆனால் நாம் அந்த நெருக்கமான வாசல் வழியாகச் செல்லும்போது, அதன் விசாலம் எல்லையற்றதாக இருக்கிறது.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The angels are holding the angry horse of Islam that is seeking to break loose bearing death and destruction in its path, in the time period when the Spirit of God is breathed upon God’s people. They then stand upon their feet and live. Prior to the Spirit being breathed upon them, God’s people are dead, for the breath of the Spirit causes them to stand up and live. When Sister White says we have now come to a time when the feet of the image that is mixed with iron and miry clay represents the combination of church and state, the outpouring of the latter rain was still in the future.

தேவனுடைய ஆவி தேவனுடைய ஜனங்கள்மேல் ஊதப்படும் காலப்பகுதியில், தன் பாதையில் மரணத்தையும் அழிவையும் சுமந்தபடி கட்டுப்பாட்டை முறித்து பாய முனைகிற இஸ்லாமின் கோபமிகு குதிரையைத் தூதர்கள் அடக்கிப் பிடித்திருக்கிறார்கள். பின்னர் அவர்கள் தங்கள் கால்களின்மேல் நின்று உயிர்பெறுகிறார்கள். ஆவி அவர்கள்மேல் ஊதப்படுவதற்கு முன்பு, தேவனுடைய ஜனங்கள் மரித்தவர்களாக இருக்கிறார்கள்; ஏனெனில் ஆவியின் சுவாசமே அவர்களை எழுந்து நின்று உயிர்வாழும்படிச் செய்கிறது. இரும்பும் சேறான களிமண்ணும் கலந்த உருவத்தின் கால்கள் சபையும் அரசும் இணைந்திருப்பதைக் குறிக்கின்ற காலத்திற்கே நாம் இப்போது வந்துவிட்டோம் என்று சகோதரி வைட் கூறும்போது, பின்மழையின் பொழிவு இன்னும் எதிர்காலத்திலேயே இருந்தது.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “பிந்தைய மழை தேவனுடைய ஜனங்களின் மேல் பொழியப்பட வேண்டியுள்ளது. வல்லமையுள்ள ஒரு தூதன் வானத்திலிருந்து இறங்கி வர வேண்டியுள்ளது; அவனுடைய மகிமையினால் முழு பூமியும் ஒளியூட்டப்பட வேண்டும்.” Review and Herald, April 21, 1891.

There are two voices in Revelation eighteen.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தில் இரண்டு குரல்கள் உள்ளன.

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches.” Selected Messages, book 2, 118.

> “இயேசு தமது பொதுப் பணியை ஆரம்பித்தபோது, அவர் ஆலயத்தை அதன்மேல் செய்யப்பட்ட பரிசுத்தமற்ற அசுத்தப்படுத்துதலிலிருந்து சுத்திகரித்தார். அவருடைய பணியின் இறுதியான செயல்களில் ஒன்றாக ஆலயத்தின் இரண்டாம் சுத்திகரிப்பும் இருந்தது. அதுபோலவே, உலகிற்கு எச்சரிக்கை அளிக்கும் இறுதிப் பணியிலும், சபைகளுக்குப் இரண்டு தனித்துவமான அழைப்புகள் வழங்கப்படுகின்றன.” Selected Messages, book 2, 118.

The first voice is a wake-up call for God’s people, the second voice is the wake-up call for God’s other children that are still in Babylon.

முதல் சத்தம் தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு ஒரு விழிப்பூட்டும் அழைப்பாகும்; இரண்டாவது சத்தம் இன்னும் பாபிலோனிலேயே இருக்கும் தேவனுடைய மற்ற பிள்ளைகளுக்கான விழிப்பூட்டும் அழைப்பாகும்.

> “There is a world lying in wickedness, in deception, and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind is carried to the future when the signal will be given, ‘Behold the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable.” Bible Echo, May 4, 1896.

> “அக்கிரமத்திலும், வஞ்சகத்திலும், மயக்கத்திலும், மரண நிழலின் நடுவிலும்கூட படுத்திருக்கிற ஒரு உலகம் இருக்கிறது,—தூங்கிக்கொண்டே, தூங்கிக்கொண்டே இருக்கிறது. அவர்களை விழிப்பூட்டும்படி யார் ஆத்தும வேதனையை உணருகிறார்கள்? எந்தச் சத்தம் அவர்களை எட்டக்கூடும்? ‘இதோ, மணவாளன் வருகிறான்; அவரைச் சந்திக்க நீங்கள் வெளியே புறப்படுங்கள்’ என்று சைகை கொடுக்கப்படும் அந்த எதிர்காலத்திற்கே என் மனம் எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. ஆனால் சிலர் தங்கள் விளக்குகளை நிரப்புவதற்கான எண்ணெயைப் பெறுவதில் தாமதித்திருப்பார்கள்; அப்பொழுது மிகத் தாமதமாகவே, எண்ணெயினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் குணநலம் மாற்றிக் கொடுக்கப்படத்தக்கதல்ல என்பதை அவர்கள் கண்டறிவார்கள்.” Bible Echo, May 4, 1896.

In the passage two questions were asked. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them?

அந்த உரைப் பகுதியில் இரண்டு கேள்விகள் கேட்கப்பட்டன. அவர்களை விழிப்புணரச் செய்வதற்காக ஆத்தும வேதனையை உணர்கிறவர்கள் யார்? எந்தக் குரல் அவர்களை அடைய முடியும்?

The “voice” that awakens the world is the second voice of Revelation eighteen that calls God’s other flock out of Babylon. Both God’s people and the world need to be awakened by the Midnight Cry, which is simply another symbol of the latter rain.

உலகத்தை விழிப்பூட்டும் அந்த “குரல்” என்பது, தேவனுடைய மற்ற ஆடுகளைக் பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைக்கும் வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டின் இரண்டாவது குரலாகும். தேவனுடைய ஜனங்களும் உலகமும் இரண்டும், நள்ளிரவின் கூக்குரலினால் விழிப்பூட்டப்பட வேண்டும்; அது பின்னான மழைக்கான இன்னொரு சின்னம் மட்டுமே.

Were the Millerites correct in identifying that in the days of the fourth kingdom Christ would set up an everlasting kingdom? Yes.

நான்காம் ராஜ்யத்தின் நாட்களில் கிறிஸ்து நித்தியமான ராஜ்யத்தை நிறுவுவார் என்று அடையாளம் கண்டதில் மில்லரைட்டுகள் சரியாக இருந்தார்களா? ஆம்.

He established His kingdom of “grace” at the cross, which was during the history of the fourth kingdom of Bible prophecy. That kingdom being pagan Rome. In Daniel two, is the falling away that precedes the church of Thyatira represented? Yes, for the clay which represents God’s people changed from clay unto miry clay. So where is Thyatira in the image? Or is it even in the image? It is represented in the image, and Nebuchadnezzar sheds light on that fact when he reaches the height of his proud arrogance in chapter four of Daniel.

தம்முடைய “கிருபை” ராஜ்யத்தை அவர் சிலுவையில் நிறுவினார்; அது வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காம் ராஜ்யத்தின் வரலாற்றுக் காலத்திலேயே நிகழ்ந்தது. அந்த ராஜ்யம் புறமத ரோமாவாகும். தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில், தியாத்திரா சபைக்குமுன் நிகழும் விசுவாசவிலகுதல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளதா? ஆம்; ஏனெனில் தேவனுடைய மக்களைச் சுட்டிக்காட்டும் களிமண், களிமண்ணாக இருந்து சேற்றுக் கலந்த களிமண்ணாக மாறியது. ஆகவே, அந்தப் பிரதிமையில் தியாத்திரா எங்கே இருக்கிறது? அல்லது அது அந்தப் பிரதிமையிலேயே இருக்கிறதா? அது அந்தப் பிரதிமையில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; இதற்கான உண்மையை, தானியேல் நான்காம் அதிகாரத்தில் நேபுகாத்நேச்சார் தனது அகந்தையான பெருமையின் உச்சிக்குச் செல்லும் போது வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுகிறார்.

> The king spake, and said, Is not this great Babylon, that I have built for the house of the kingdom by the might of my power, and for the honour of my majesty? Daniel 4:30.

> ராஜா உரையாடி, “என் வல்லமையின் மகத்துவத்தினால் ராஜ்யத்தின் அரண்மனைக்காகவும் என் மகிமையின் கௌரவத்திற்காகவும் நான் கட்டிய இந்த மகா பாபிலோன் இதுவல்லவா?” என்றான். தானியேல் 4:30.

Just prior to Nebuchadnezzar’s judgment of twenty-five hundred and twenty days of living like a beast of the field, he exhibited his pride by asking the question of whether or not he built the kingdom that is Babylon the great? The whore of Revelation seventeen has written on her forehead, “MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH.” The Roman church, as Sister White calls her is Babylon the Great. The head of gold in the image represents literal Babylon and it also represents spiritual Babylon, the fifth kingdom of Bible prophecy that has the singular characteristic as being the power who received a deadly wound. In Isaiah twenty-three the papal power represented as Tyre, would be forgotten for seventy years as the days of one king. Literal Babylon represented by Nebuchadnezzar also received a deadly wound that was healed when Nebuchadnezzar was banished from his kingdom for twenty-five hundred and twenty days. Literal Babylon the great typified spiritual Babylon the great and both had their kingdoms temporarily removed, and thereafter restored. The whore of Revelation seventeen did not have a silver cup in her hand, nor a brass or iron cup, she had a golden cup.

நெபுகாத்நேச்சார் வெளிக்காட்டின் மிருகம்போல வாழ்ந்த இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது நாட்களுக்குரிய நியாயத்தீர்ப்பிற்கு முன்பாகவே, “மகத்தான பாபிலோன் என்று அழைக்கப்படும் இந்த இராச்சியத்தை நான் கட்டினேனோ இல்லையோ?” என்று கேட்டு, தன் பெருமையை வெளிப்படுத்தினான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழில் காணப்படும் வேசியின் நெற்றியின்மேல், “இரகசியம், மகத்தான பாபிலோன், வேசிகளுக்கும் பூமியின் அருவருப்புகளுக்கும் தாய்” என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறது. சகோதரி வைட் அவளை அழைப்பதுபோல, ரோமச் சபையே மகத்தான பாபிலோன் ஆகும். அந்தச் சிலையிலுள்ள பொன்னான தலை, சொற்பொருளான பாபிலோனைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அதேவேளை அது, கொல்லும் காயம் பெற்ற அதிகாரம் என்ற தனித்துவமான பண்பைக் கொண்டுள்ள, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாம் இராச்சியமான ஆவிக்குரிய பாபிலோனையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஏசாயா இருபத்துமூன்றில், தீரு என பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட பாப்பரசராட்சி அதிகாரம், ஒரு ராஜாவின் நாட்களைப்போல எழுபது ஆண்டுகள் மறக்கப்பட்டிருக்கும். நெபுகாத்நேச்சாரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட சொற்பொருளான பாபிலோனும், நெபுகாத்நேச்சார் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது நாட்களுக்கு தன் இராச்சியத்திலிருந்து அகற்றப்பட்டபோது குணமாக்கப்பட்ட ஒரு கொல்லும் காயத்தைப் பெற்றது. மகத்தான சொற்பொருளான பாபிலோன், மகத்தான ஆவிக்குரிய பாபிலோனுக்குப் முன்னடையாளமாக இருந்தது; இரண்டினதும் இராச்சியங்கள் தற்காலிகமாக அகற்றப்பட்டு, அதன்பின் மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்பட்டன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழின் வேசியின் கையில் வெள்ளிப் பாத்திரமோ, வெண்கலப் பாத்திரமோ, இரும்புப் பாத்திரமோ இல்லை; அவளிடம் பொற்கிண்ணமே இருந்தது.

> And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication. Revelation 17:4.

> அந்த ஸ்திரீ இரத்தின ஊதா மற்றும் செம்மஞ்சள் நிறங்களால் ஆடையணிந்தவளாய், பொன்னினாலும் விலையுயர்ந்த கற்களினாலும் முத்துக்களினாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவளாய் இருந்தாள்; தன் வேசித்தனத்தின் அருவருப்புகளும் அசுத்தங்களும் நிறைந்த ஒரு பொற்கிண்ணத்தைத் தன் கையில் ஏந்தியிருந்தாள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:4.

Gold represented literal Babylon and it also represents spiritual Babylon, the fifth kingdom of Bible prophecy that received a deadly wound in 1798, when the sixth kingdom of Bible prophecy took the throne. Literal Babylon in the image was followed by a silver kingdom that consisted of two powers, the Medes and the Persians, and the Persian horn in Daniel eight came up last and higher. Darius the Mede was the first horn and his general, Cyrus was a Persian that would ultimately come into power after the Median king Darius.

பொன் சொற்பொருளான பாபிலோனைச் சுட்டிக்காட்டியது; அது மேலும் ஆவிக்குரிய பாபிலோனையும் குறிக்கிறது. அது வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாம் ராஜ்யமாகும்; ஆறாம் ராஜ்யம் சிங்காசனத்தை ஏற்றபோது, கி.பி. 1798-இல் அது மரணகரமான காயத்தைப் பெற்றது. உருவச்சிலையிலுள்ள சொற்பொருளான பாபிலோனைத் தொடர்ந்து, மேதியரும் பாரசீகரும் எனும் இரு அதிகாரங்களைக் கொண்ட ஒரு வெள்ளி ராஜ்யம் வந்தது; தானியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள பாரசீகக் கொம்பு பின்பு எழும்பி உயர்ந்ததாயிருந்தது. மேதியனான தரியு முதல் கொம்பாக இருந்தான்; அவனுடைய தளபதியான கோரேஷ் ஒரு பாரசீகராக இருந்து, மேதிய ராஜாவாகிய தரியுவுக்குப் பின்னர் இறுதியில் ஆட்சிக்கு வரவிருந்தான்.

Cyrus was a type of Christ who was going to begin the process of freeing God’s people from captivity. The Medo-Persian empire represents the sixth kingdom of Bible prophecy which is the United States. The United States has two horns representing Republicanism and Protestantism. Darius represents the Republican horn of the United States and Cyrus represents the horn of Protestantism. As Cyrus began the process of freeing God’s people to rebuild Jerusalem and the temple, the United States was the land which was raised up to free the captives of spiritual Babylon’s captivity in order to erect the spiritual temple, of which the Millerites laid the foundation. The literal captivity in Babylon being seventy years typified the captivity in spiritual Babylon for twelve hundred and sixty years. The United States is the shoulders of silver in Nebuchadnezzar’s image.

தேவனுடைய ஜனங்களைச் சிறைப்பிடிப்பிலிருந்து விடுவிக்கும் செயல்முறையை ஆரம்பிக்கவிருந்த கிறிஸ்துவின் முன்னுருவாக சீருஸ் இருந்தான். மேதிய-பாரசீக பேரரசு, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யத்தை, அதாவது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளை, பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளுக்கு இரண்டு கொம்புகள் உண்டு; அவை குடியரசுக் கொள்கையையும் புரொட்டஸ்டண்ட்தத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. தாரியு, ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் குடியரசுக் கொள்கை எனும் கொம்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்; சீருஸ், புரொட்டஸ்டண்ட்தம் எனும் கொம்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். சீருஸ் எருசலேமையும் ஆலயத்தையும் மறுபடியும் கட்டுவதற்காக தேவனுடைய ஜனங்களை விடுவிக்கும் செயல்முறையை ஆரம்பித்ததுபோல, ஆன்மீக பாபிலோனின் சிறைப்பிடிப்பிலிருந்து சிறைக்கைதிகளை விடுவித்து, மில்லரைட்டுகள் அஸ்திவாரமிட்ட ஆன்மீக ஆலயத்தை எழுப்புவதற்காக உயர்த்தப்பட்ட தேசமாக ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் இருந்தன. பாபிலோனிலிருந்த நேரடியான சிறைப்பிடிப்பு எழுபது ஆண்டுகளாக இருந்தது; அது, ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் நீடித்த ஆன்மீக பாபிலோனின் சிறைப்பிடிப்பிற்கான முன்னுருவாக இருந்தது. நேபுகாத்நேச்சாரின் சிலையில் வெள்ளியாலான தோள்கள் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளாகும்.

The third kingdom of brass was Greece that represents a worldwide kingdom. That kingdom is the United Nations, that in Revelation seventeen was the kingdom that in 1798 had not yet came. The ten kings of Revelation seventeen agree to give their kingdom unto the papacy, the eighth kingdom, that is of the seven. They make this agreement because they are forced to by the United States, and because the world is being destroyed by the “four winds” of Islam, that are released during the time of the latter rain, which begins to be fully poured out at the Sunday law in the United States.

பித்தளையான மூன்றாம் இராச்சியம் உலகமெங்கும் பரவிய ஒரு இராச்சியத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிற கிரேக்கமே ஆகும். அந்த இராச்சியம் ஐக்கிய நாடுகள் சங்கமாகும்; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில், 1798 ஆம் ஆண்டில் இன்னும் வராதிருந்த இராச்சியம் அதுவே. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் பத்து ராஜாக்கள், ஏழினின்று உண்டான எட்டாம் இராச்சியமான பாப்பாட்சிக்குத் தங்களுடைய இராச்சியத்தை ஒப்புக்கொடுக்க சம்மதிக்கிறார்கள். அவர்கள் இந்த ஒப்பந்தத்தைச் செய்வதற்குக் காரணம், அவர்கள் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளால் அதற்கு நிர்பந்திக்கப்படுவதாலும், மேலும் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது முழுமையாக ஊற்றப்படத் தொடங்கும் பிந்திய மழையின் காலத்தில் விடுவிக்கப்படும் இஸ்லாமின் “நான்கு காற்றுகளால்” உலகம் அழிவுக்குள்ளாகிக் கொண்டிருப்பதாலும் ஆகும்.

At the Sunday law in the United States, God establishes His kingdom of “glory” as He lifts up His people as an ensign to call God’s other children out of Babylon. Thus, the horn of Protestantism comes up last and is higher than the first in agreement with the two horns of Medo-Persia. Once the United Nations agrees to turn the control of the world over to the papacy, the four winds of Islam are released and the worldwide kingdom is confronted by the warfare that followed the death of Greece’s first horn that was broken and produced four horns.

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமல்படுத்தப்படும் வேளையில், தேவன் தம் ஜனங்களை ஒரு கொடிக்குறியாக உயர்த்தி, தேவனுடைய பிற பிள்ளைகளை பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைக்கிறபோது, தம்முடைய “மகிமையின்” இராச்சியத்தை நிறுவுகிறார். இவ்வாறு, புரொட்டஸ்டாந்தத்தின் கொம்பு கடைசியாக எழும்பி, மேதியர்-பாரசீகத்தின் இரண்டு கொம்புகளுடன் ஒத்திசைவாக, முதலிலிருந்ததைவிட உயர்ந்ததாகிறது. ஐக்கிய நாடுகள் சபை உலகத்தின் கட்டுப்பாட்டை பாப்பரசாட்சிக்குக் கையளிக்க ஒப்புக்கொண்டவுடன், இஸ்லாமின் நான்கு காற்றுகள் விடுவிக்கப்படுகின்றன; அப்பொழுது, முறிக்கப்பட்டு நான்கு கொம்புகளை உண்டாக்கிய கிரேக்கத்தின் முதல் கொம்பின் மரணத்திற்குப் பின்தொடர்ந்த போரினால் உலகளாவிய இராச்சியம் எதிர்கொள்ளப்படுகிறது.

When the image reaches the feet of iron (statecraft) and miry clay (churchcraft) and the ten toes (ten kings), the stone that has been cut out of the mountain without hands strikes the feet of the image. The Millerites were accurate to Daniel’s image, as much as they could be accurate from their vantage point in prophetic history. But the Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning and the four kingdoms of Nebuchadnezzar’s image represent four literal kingdoms that typify their spiritual counterparts at the end of the world.

உருவம் இரும்பான பாதங்களையும் (அரசாட்சிக் கலை), சேற்றுக் களிமண்ணையும் (சபை ஆட்சிக் கலை), மற்றும் பத்து கால் விரல்களையும் (பத்து ராஜாக்கள்) அடையும் போது, கைகளால் வெட்டப்படாமல் மலையிலிருந்து வெட்டப்பட்ட கல் அந்த உருவத்தின் பாதங்களை அடிக்கிறது. மில்லரைட்டுகள், தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் தங்களுடைய நிலைப்பாட்டிலிருந்து எவ்வளவு துல்லியமாக இருக்க முடிந்ததோ அவ்வளவு துல்லியமாக, தானியேலின் உருவத்திற்குச் சரியாக இருந்தனர். ஆனால் ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் எப்போதும் முடிவை ஆரம்பத்தின் மூலம் விளக்குகின்றன; நேபுகாத்நேச்சாரின் உருவத்தில் உள்ள நான்கு ராஜ்யங்கள், உலகத்தின் முடிவில் தமக்கு ஒத்த ஆவிக்குரிய இணைப்புகளை முன்மாதிரியாகக் காட்டும் நான்கு சொற்பொருள் கொண்ட ராஜ்யங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

With the kingdoms of history Rome comes up eighth and is of the seven. In Daniel seven Rome comes up eighth and is of the seven. In Daniel eight Rome comes up eighth and is of the seven. In Revelation seventeen Rome comes up eighth and is of the seven. In Daniel two, which represents the first mention of the kingdoms of Bible prophecy, modern spiritual Rome comes up eighth and is of the seven. The first (Alpha) illustration of the kingdoms of Bible prophecy identifies the last (Omega).

வரலாற்றின் இராஜ்யங்களுடன் தொடர்பில், ரோமா எட்டாவதாக எழும்புகிறது; அதேவேளையில் அது ஏழின் ஒன்றாகவும் இருக்கிறது. தானியேல் 7-ல் ரோமா எட்டாவதாக எழும்புகிறது; அது ஏழின் ஒன்றாகவும் இருக்கிறது. தானியேல் 8-ல் ரோமா எட்டாவதாக எழும்புகிறது; அது ஏழின் ஒன்றாகவும் இருக்கிறது. வெளிப்படுத்தல் 17-ல் ரோமா எட்டாவதாக எழும்புகிறது; அது ஏழின் ஒன்றாகவும் இருக்கிறது. வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் இராஜ்யங்களின் முதல் குறிப்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தானியேல் 2-ல், நவீன ஆவிக்குரிய ரோமா எட்டாவதாக எழும்புகிறது; அது ஏழின் ஒன்றாகவும் இருக்கிறது. வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் இராஜ்யங்களின் முதல் (Alpha) சித்திரம் கடைசி (Omega) ஒன்றை அடையாளப்படுத்துகிறது.

> “We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

> “இரும்பு சேற்றுக் களிமண்ணோடு கலந்திருந்த சிலையின் கால்களால் தேவனுடைய பரிசுத்தப் பணி பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் காலத்திற்குள் நாம் வந்திருக்கிறோம். தேவனுக்குச் சொந்தமான ஒரு ஜனமும், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு ஜனமும் உண்டு; அவர்களுடைய பகுத்தறிவு பரிசுத்தப்படுத்தப்பட வேண்டும்; அவர்கள் அஸ்திவாரத்தின் மேல் மரம், புல், வைக்கோல் இவற்றை இடுவதன்மூலம் அசுத்தராவதில்லை. தேவனுடைய கட்டளைகளுக்கு உண்மையாய் இருப்ப ஒவ்வொரு ஆத்துமாவும், நம்முடைய விசுவாசத்தின் தனித்துவமான அடையாளம் ஏழாம் நாள் சப்தமே என்பதை காணும். அரசாங்கம் தேவன் கட்டளையிட்டபடி சப்தத்தை மதித்திருந்தால், அது தேவனுடைய பலத்தில் நிலைத்து, பரிசுத்தவான்களுக்குக் ஒருமுறை ஒப்புவிக்கப்பட்ட விசுவாசத்தைப் பாதுகாத்திருக்கும். ஆனால் அரசியல்வாதிகள் போலியான ஓய்வுநாளை ஆதரிப்பார்கள்; மேலும் பாப்பரசாட்சியின் இச் சந்ததியானதின் கடைப்பிடிப்போடு தங்களுடைய சமய விசுவாசத்தை கலப்பார்கள்; இதன்மூலம் கர்த்தர் பரிசுத்தப்படுத்தியும் ஆசீர்வதித்தும், மனிதன் பரிசுத்தமாகக் கைக்கொள்ளும்படி, தமக்கும் தமது ஜனத்துக்கும் இடையில் ஆயிரம் தலைமுறைகளுக்கு ஒரு அடையாளமாகப் பிரித்துவைத்த சப்தத்திற்கும் மேலாக அதைப் பதிப்பார்கள். திருச்சபைக் கைவினையும் அரசியல் கைவினையும் கலப்பது இரும்பும் களிமண்ணும் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. இந்த ஐக்கியம் திருச்சபைகளின் சகல வல்லமையையும் பலவீனப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. திருச்சபைக்கு அரசின் அதிகாரத்தை அளிக்கும் இந்த செயல் தீய விளைவுகளை உண்டாக்கும். மனிதர் தேவனுடைய சகிப்புத்தன்மையின் எல்லையை ஏறக்குறையத் தாண்டிவிட்டனர். அவர்கள் தங்கள் வல்லமையை அரசியலில் முதலீடு செய்து, பாப்பரசாட்சியோடு இணைந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் தேவன் தம்முடைய நியாயப்பிரமாணத்தை நிராகரித்தவர்களைத் தண்டிக்கும் காலம் வரும்; அவர்களுடைய தீய செயல் அவர்கள்மேலே திரும்பிவரும்.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

The Alpha and Omega has made the correct pioneer understanding of Daniel two “new.”

ஆல்பாவும் ஓமேகாவுமானவர் தானியேலில் உள்ள இரண்டு “புதிய”வற்றைப் பற்றிய சரியான முன்னோடி புரிதலை உருவாக்கினார்.

> And he that sat upon the throne said, Behold, I make all things new. And he said unto me, Write: for these words are true and faithful. And he said unto me, It is done. I am Alpha and Omega, the beginning and the end. I will give unto him that is athirst of the fountain of the water of life freely. Revelation 21:5, 6.

> அப்பொழுது சிங்காசனத்தின் மேல் வீற்றிருந்தவர்: இதோ, நான் சகலத்தையும் புதிதாக்குகிறேன் என்றார். மேலும் அவர் என்னிடத்தில்: எழுது; ஏனெனில் இந்த வார்த்தைகள் உண்மையும் நம்பிக்கைக்குரியவையும் ஆகும் என்றார். பின்னும் அவர் என்னிடத்தில்: இது நிறைவேறியது. நான் அல்பாவும் ஓமேகாவும், ஆதியும் அந்தமும் ஆக இருக்கிறேன். தாகமாயிருக்கிறவனுக்கு ஜீவத்தண்ணீரின் ஊற்றிலிருந்து இலவசமாகக் கொடுப்பேன் என்றார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 21:5, 6.

Back to Articles