Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-Seven

தானியேலின் புத்தகம் - நூற்று அறுபத்தேழு

Decoding Prophecy: Unveiling the Historical and Prophetic Significance of Daniel 11:10 and Beyond

தீர்க்கதரிசனத்தை விளக்கமாகப் புரிதல்: தானியேல் 11:10 மற்றும் அதற்கு அப்பாலான பகுதிகளின் வரலாற்று மற்றும் தீர்க்கதரிசன முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்துதல்

Author

Jeff Pippenger

Published

March 30, 2024

Formats

PDF
Word

Verse forty of Daniel chapter eleven, begins at the time of the end in 1798, when the king of the north is delivered his deadly wound at the hands of the king of the south. That history was typified by the year 246 BC, when Ptolemy brought revenge upon the northern kingdom, and also by Napoleonic France taking the pope captive in 1798. After the king of the south returns to Egypt in verse nine, then verse ten identifies that the king of the north would mount a counter-attack against the king of the south.

தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் நாற்பதாம் வசனம், வடக்கின் ராஜா தெற்கின் ராஜாவின் கைகளில் தன் கொடிய காயத்தைப் பெறும் 1798 ஆம் ஆண்டிலுள்ள முடிவுகாலத்தில் தொடங்குகிறது. அந்த வரலாறு கி.மு. 246 ஆம் ஆண்டினால் முன்னறிவிக்கப்பட்டது; அப்போது தாலமி வடக்குப் பேரரசின்மேல் பழிவாங்கினான்; அதேபோல் 1798 ஆம் ஆண்டில் நெப்போலியன் ஆட்சி செய்த பிரான்ஸ் போப்பை சிறைபிடித்ததினாலும் அது முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டது. ஒன்பதாம் வசனத்தில் தெற்கின் ராஜா எகிப்திற்குத் திரும்பியபின், பத்தாம் வசனம் வடக்கின் ராஜா தெற்கின் ராஜாவுக்கு எதிராக ஒரு பதில்தாக்குதலை ஆரம்பிப்பான் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது.

> So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:9, 10.

> அப்படியே தெற்கின் ராஜா தன் ராஜ்யத்திற்குள் வந்து, தன் சொந்த தேசத்திற்குத் திரும்புவான். ஆனால் அவன் புத்திரர்கள் கிளர்ச்சியடைந்து, பெரும் படைத்திரள்களைச் சேர்த்துக்கொள்வார்கள்; அவர்களில் ஒருவன் நிச்சயமாக வந்து, பெருக்கெடுத்து, கடந்து செல்லுவான்; பின்னர் அவன் திரும்பி வந்து, தன் கோட்டையின்வரை போர் எழுப்புவான். தானியேல் 11:9, 10.

Before we consider Uriah Smith’s commentary upon the history that fulfilled verse ten, we note the expression of “overflow, and pass through.” The Hebrew phrase that is translated in this fashion, is also translated in verse forty, as “overflow and pass over.” It is the same phrase in the original Hebrew. It is only found one other place in the Scriptures.

பத்தாம் வசனத்தை நிறைவேற்றிய வரலாற்றின் மீது யூரியா ஸ்மித் வழங்கிய விளக்கத்தை நாம் ஆராய்வதற்கு முன், “வெள்ளம்போல் பெருகி, கடந்து செல்லும்” என்ற சொல்லாட்சியை நாம் கவனிக்கிறோம். இவ்வாறு மொழிபெயர்க்கப்பட்ட எபிரேய சொற்றொடர், நாற்பதாம் வசனத்தில் “வெள்ளம்போல் பெருகி, மேலாகக் கடந்து செல்லும்” என்றும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. மூல எபிரேயத்தில் அது அதே சொற்றொடரே ஆகும். அது வேதாகமத்தில் வேறு ஒரே இடத்தில் மட்டுமே காணப்படுகிறது.

> And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:8.

> அவன் யூதாவினூடாகச் சென்று, பெருக்கெடுத்து கரைபுரண்டு, கழுத்துவரை எட்டுவான்; அவன் இறக்கைகளின் விரிப்பு, ஓ இம்மானுவேலே, உமது தேசத்தின் அகலமெங்கும் நிரப்பும். ஏசாயா 8:8.

In Daniel chapter eleven, verse ten and verse forty, and then again in Isaiah chapter eight, verse eight, the identical Hebrew phrase is translated three different ways, though they represent the same meaning. The last word of the phrase, the Hebrew word “abar,” is either represented as “pass through,” in verse ten, “pass over,” in verse forty, and then as “go over,” in Isaiah. The meaning is essentially the same in each of the three references, but in Isaiah there is also another prophetic connection between the references.

தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றில், பத்தாம் வசனத்திலும் நாற்பதாம் வசனத்திலும், பின்னர் ஏசாயா அதிகாரம் எட்டில், எட்டாம் வசனத்திலும், ஒரே எபிரேய சொற்றொடர் ஒரே அர்த்தத்தைச் சுட்டிக்காட்டினும் மூன்று வேறுபட்ட விதங்களில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. அந்தச் சொற்றொடரின் கடைசி சொல், “abar” எனும் எபிரேய சொல், பத்தாம் வசனத்தில் “கடந்து செல்லும்” என்றும், நாற்பதாம் வசனத்தில் “மேலாகக் கடக்கும்” என்றும், ஏசாயாவில் “கடந்து போகும்” என்றும் வழங்கப்பட்டுள்ளது. இம்மூன்று குறிப்புகளிலும் அதன் பொருள் அடிப்படையில் ஒன்றே; ஆனால் ஏசாயாவில், இந்தக் குறிப்புகளுக்கிடையில் இன்னும் ஒரு தீர்க்கதரிசனத் தொடர்பும் உள்ளது.

The verse in Isaiah, was fulfilled when the king of Assyria conquered Judah and came to Jerusalem, but never conquered the city itself. He came up “to the neck,” but he never conquered the “head.” In the very same prophecy, Isaiah sets forth a prophetic symbol of what a “head” represents, and he identifies a “head,” as the capital of the kingdom, and the king of the kingdom is also the “head.” He provides two witnesses of the prophetic truth that a head, is a king, and a kingdom, and then cryptically identifies that if the student of prophecy will not accept and understand this truth, he will not be established. The cryptic verse is part of the very same prophecy that identifies that the king of the north would overflow and go over, but only up “to the neck.”

ஏசாயாவில் உள்ள அந்த வசனம், அசீரியாவின் ராஜா யூதாவை வென்று எருசலேமுக்கு வந்தபோது நிறைவேறியது; ஆனாலும் அவன் அந்த நகரத்தையே ஒருபோதும் வெல்லவில்லை. அவன் “கழுத்துவரை” வந்தான்; ஆனால் “தலையை” ஒருபோதும் வெல்லவில்லை. அதே தீர்க்கதரிசனத்தில், “தலை” எதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்பதற்கான ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சின்னத்தை ஏசாயா முன்வைக்கிறார்; மேலும் ஒரு “தலை” என்பது ராஜ்யத்தின் தலைநகரம் என்றும், அந்த ராஜ்யத்தின் ராஜாவும் “தலை” என்றும் அவர் அடையாளப்படுத்துகிறார். ஒரு தலை என்பது ஒரு ராஜாவும் ஒரு ராஜ்யமும் ஆகும் என்ற தீர்க்கதரிசனச் சத்தியத்திற்கு அவர் இரண்டு சாட்சிகளை அளிக்கிறார்; பின்னர், தீர்க்கதரிசனத்தை ஆராய்கிற மாணவர் இந்தச் சத்தியத்தை ஏற்றுக்கொண்டு புரிந்துகொள்ளாவிட்டால், அவன் நிலைநிறுத்தப்படமாட்டான் என்று மறைபொருளாகக் குறிப்பிட்டுச் சொல்கிறார். அந்த மறைபொருள் கொண்ட வசனம், வடக்கின் ராஜா பெருக்கெடுத்து கடந்து வந்து, ஆனால் “கழுத்துவரை” மட்டுமே செல்வான் என்று அடையாளப்படுத்தும் அதே தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> சிரியாவின் தலை தமஸ்கு; தமஸ்குவின் தலை ரெசீன்; மேலும் அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்குள் எப்பிராயீம் ஒரு ஜனமாக இராதபடிக்கு நொறுக்கப்படும். எப்பிராயீமின் தலை சாமாரியா; சாமாரியாவின் தலை ரெமலியாவின் மகன். நீங்கள் விசுவாசிக்காவிட்டால், நிச்சயமாக நிலைநிற்றமாட்டீர்கள். ஏசாயா 7:8, 9.

The “head” of the nation of Syria was its capital city “Damascus,” and the “head” of “Damascus” (the capital city) was “Rezin,” the king of Syria. Also, the “head” of the nation of Ephraim was its capital city “Samaria,” and the “head” of “Samaria” (the capital city) was “Remaliah’s son” (Pekah), the king of Samaria. In the same prophecy, in the next chapter, in verse eight, King Sennacherib of Assyria surrounded Jerusalem, and in verse eight, it identifies his surrounding of Jerusalem as coming up to the neck.

சீரியா தேசத்தின் “தலை” அதன் தலைநகரமான “தமஸ்கு” ஆகும்; “தமஸ்குவின்” (தலைநகரின்) “தலை” சீரியாவின் ராஜாவாகிய “ரெசீன்” ஆகும். அதுபோல, எபிராயீம் தேசத்தின் “தலை” அதன் தலைநகரமான “சாமாரியா” ஆகும்; “சாமாரியாவின்” (தலைநகரின்) “தலை” சாமாரியாவின் ராஜாவாகிய “ரெமலியாவின் மகன்” (பெக்கா) ஆகும். அதே தீர்க்கதரிசனத்தில், அடுத்த அதிகாரத்தின் எட்டாம் வசனத்தில், அசீரியாவின் ராஜாவாகிய சனகெரிப் எருசலேமை முற்றுகையிட்டான்; மேலும் எட்டாம் வசனத்தில், அவன் எருசலேமை முற்றுகையிட்டது கழுத்துவரை வந்ததாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.

Verses seven and eight, which set forth upon two witnesses, the prophetic symbol of a “head,” representing both the king and the capital of the king’s nation is the prophecy of sixty-five years that identifies the starting point of both prophecies of twenty-five hundred and twenty years against the northern and southern kingdoms of Israel. It is therefore, a very complex verse, for it connects with verse ten, and forty, of chapter eleven of Daniel, which both also identify engagements of a northern king attacking a southern king, just as Sennacherib, a king of the north, attacked Judah, a southern king in verse eight, of Isaiah chapter eight.

எழு மற்றும் எட்டு ஆகிய வசனங்கள், இரண்டு சாட்சிகளின் மேல் “தலை” என்ற தீர்க்கதரிசனச் சின்னத்தை முன்வைக்கின்றன; அது ராஜாவையும் அந்த ராஜாவின் ஜாதியின் தலைநகரத்தையும் குறிக்கிறது. அதுவே, இஸ்ரவேலின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு ராஜ்யங்களுக்கு விரோதமாகிய இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளின் இரு தீர்க்கதரிசனங்களின் தொடக்கப்புள்ளியை அடையாளப்படுத்தும் அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனமாகும். ஆகையால், இது மிகவும் சிக்கலான ஒரு வசனமாகும்; ஏனெனில் அது தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பத்தாம் வசனத்துடனும் நாற்பதாம் வசனத்துடனும் தொடர்புபடுகிறது; அவ்விரண்டும் கூட வடக்கின் ஒரு ராஜா தெற்கின் ஒரு ராஜாவைத் தாக்கும் நிகழ்வுகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன; அது போலவே, ஏசாயா எட்டாம் அதிகாரம் எட்டாம் வசனத்தில், வடக்கின் ராஜாவாகிய சென்னாகெரிப், தெற்கின் ராஜ்யமாகிய யூதாவைத் தாக்கினான்.

The key that connects these engagements of northern and southern kings together is the “head,” and the “overflowing and passing over.” When the king of the north retaliates against the king of the south in verse ten, of chapter eleven, he wins the battle, but he leaves the “head,” for he “comes, and overflows, and passes through” “to” the king of the south’s “fortress.” The history of verse ten represents the northern king’s victory over the southern king, but he does not enter into Egypt (the fortress), the capital—the “head.”

வடக்கு ராஜாக்களினதும் தெற்கு ராஜாக்களினதும் இந்த மோதல்களை ஒன்றோடொன்று இணைக்கும் திறவுகோல் “தலை” என்பதும், “கரைபுரண்டு பாய்ந்து கடந்து செல்வது” என்பதும் ஆகும். பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பத்தாம் வசனத்தில் வடக்கு ராஜா தெற்கு ராஜாவுக்கு எதிராகப் பழிவாங்கும் போது, அவன் போரில் வெற்றி பெறுகிறான்; ஆனால் அவன் “தலை”-யை விட்டுவிடுகிறான்; ஏனெனில் அவன் தெற்கு ராஜாவின் “கோட்டைக்குப்” “எதிராக வந்து, கரைபுரண்டு பாய்ந்து, கடந்து செல்கிறான்.” பத்தாம் வசனத்தின் வரலாறு, வடக்கு ராஜா தெற்கு ராஜாவின்மேல் பெற்ற வெற்றியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஆனாலும் அவன் எகிப்திற்குள்—அதாவது தலைநகரமாகிய (கோட்டை), “தலை”—பிரவேசிப்பதில்லை.

When the southern king previously defeated the northern king in verses seven and eight, he “entered into the fortress of the king of the north, and” “prevailed and” “carried captives” back to “Egypt.” In the king of the north’s retaliatory victory, he did not enter into Egypt, thus typifying that when the Soviet Union was swept away in 1989, Russia, its capital—its head was left standing. “If ye will not believe, surely ye shall not be established.” It is Russia, represented as the king of the south in verses eleven and twelve, that wins the battle of the borderland, which in antiquity was Raphia, and today is Ukraine.

ஏழாம் மற்றும் எட்டாம் வசனங்களில் தெற்கின் ராஜா முன்பு வடக்கின் ராஜாவைத் தோற்கடித்தபோது, அவன் “வடக்கின் ராஜாவின் அரணுக்குள் பிரவேசித்து,” “மேற்கொண்டு வென்று,” “சிறைப்பட்டவர்களை” “எகிப்துக்குத்” திரும்பக் கொண்டு சென்றான். வடக்கின் ராஜா பழிவாங்கி அடைந்த வெற்றியில், அவன் எகிப்துக்குள் பிரவேசிக்கவில்லை; ஆகையால், 1989-இல் சோவியத் ஒன்றியம் அடித்துச் செல்லப்பட்டபோதிலும், ரஷ்யா—அதன் தலைநகர், அதின் தலை—நின்றபடியே விடப்பட்டது என்பதை இது முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது. “நீங்கள் விசுவாசிக்காவிட்டால், நிச்சயமாக நிலைநிற்றமாட்டீர்கள்.” பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்களில் தெற்கின் ராஜாவாகச் சுட்டிக்காட்டப்படுவது ரஷ்யாவே; எல்லைப்பகுதியான போரில் வெற்றி பெறுவது அதுவே; அந்த இடம் பண்டைய காலத்தில் ராபியா என்றும், இன்றோ உக்ரைன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

> “‘VERSE 10. But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress.’

> “‘வசனம் 10. ஆனால் அவனுடைய குமாரர்கள் தூண்டப்பட்டு எழுந்து, பெரும் படைகளின் திரளான கூட்டத்தைச் சேர்த்துக்கொள்வார்கள்; மேலும் அவர்களில் ஒருவன் நிச்சயமாக வந்து, பெருக்கெடுத்து ஊடுருவிச் சென்று விடுவான்; பின்னர் அவன் திரும்பி வந்து, தன் கோட்டையின்வரைக்கும் தூண்டப்பட்டு எழும்புவான்.’

> “The first part of this verse speaks of sons, in the plural; the last part, of one, in the singular. The sons of Seleucus Callinicus were Seleucus Ceraunus and Antiochus Magnus. These both entered with zeal upon the work of vindicating and avenging the cause of their father and their country. The elder of these, Seleucus, first took the throne. He assembled a great multitude to recover his father’s dominions; but being a weak and pusillanimous prince, both in body and estate, destitute of money, and unable to keep his army in obedience, he was poisoned by two of his generals after an inglorious reign of two or three years. His more capable brother, Antiochus Magnus, was thereupon proclaimed king, who, taking charge of the army, retook Seleucia and recovered Syria, making himself master of some places by treaty, and of others by force of arms. A truce followed, wherein both sides treated for peace, yet prepared for war; after which Antiochus returned and overcame in battle Nicolas, the Egyptian general, and had thoughts of invading Egypt itself. Here is the ‘one’ who should certainly overflow and pass through.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 253.

> “இந்த வசனத்தின் முதல் பகுதி பன்மையில் மகன்களைப் பற்றிப் பேசுகிறது; கடைசி பகுதி ஒருமையில் ஒருவரைப் பற்றிப் பேசுகிறது. செலேவுகுஸ் காலினிகுஸின் மகன்கள் செலேவுகுஸ் செராவ்னுஸும் அந்தியோகுஸ் மக்னுஸும் ஆவர். இவ்விருவரும் தங்கள் தந்தையினதும் தங்கள் தேசத்தினதும் காரியத்தை நியாயப்படுத்தியும் பழிவாங்கியும் தீர்க்கும் பணியில் மிகுந்த உழைப்போடும் உற்சாகத்தோடும் இறங்கினர். இவர்களில் மூத்தவனான செலேவுகுஸ் முதலில் அரியணையை ஏறினான். தன் தந்தையின் ஆட்சிக்குட்பட்ட நாடுகளை மீட்டுக்கொள்ள அவன் ஒரு பெரிய திரளான படையைச் சேர்த்தான்; ஆனால் உடலாலும் வளத்தாலும் பலவீனமுள்ள, அஞ்சுகிற மனமுள்ள ஒரு இளவரசனாயிருந்ததினாலும், பணமின்றியும், தன் படையை கீழ்ப்படிதலில் நிலைநிறுத்த இயலாமையினாலும், பெருமையற்ற இரண்டு அல்லது மூன்று ஆண்டுகளுடைய ஆட்சிக்குப் பிறகு, அவன் தன் இரு தளபதிகளால் விஷம் கொடுத்து கொல்லப்பட்டான். அதன்பின் அதிக திறமையுடைய அவன் சகோதரனான அந்தியோகுஸ் மக்னுஸ் ராஜாவாக அறிவிக்கப்பட்டான்; அவன் படையின் பொறுப்பை ஏற்று, செலேூகியாவை மீண்டும் கைப்பற்றி, சீரியாவை மீட்டுக்கொண்டு, சில இடங்களை உடன்படிக்கையினாலுமும் மற்ற சில இடங்களை ஆயுத வல்லமையினாலுமும் தன் அதிகாரத்திற்குள் கொண்டுவந்தான். இதற்குப் பிறகு ஒரு போர்நிறுத்தம் ஏற்பட்டது; அதில் இரு தரப்பினரும் சமாதானத்திற்காகச் சந்தித்து ஆலோசித்தபோதிலும், யுத்தத்திற்குத் தயாராயிருந்தனர்; அதன் பின் அந்தியோகுஸ் திரும்பி வந்து, எகிப்திய தளபதியான நிக்கோலாசை யுத்தத்தில் தோற்கடித்து, எகிப்தையே ஆக்கிரமிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தையும் கொண்டிருந்தான். நிச்சயமாக ‘பெருக்கெடுத்து ஊடறுத்துச் செல்லும்’ அந்த ‘ஒருவன்’ இவனே.” உரையா ஸ்மித், Daniel and the Revelation, 253.

The collapse of the Soviet Union in 1989, marked the “time of the end,” and the two sons in the verse, represent the two waymarks of Reagan and Bush the first. Since the “time of the end,” in 1798, which is where verse forty of Daniel eleven began, the whore of Rome has been forgotten, for she, as Jezebel, remains behind in Samaria, while her husband Ahab addresses Elijah at Mount Carmel. She was in hiding, but secretly pulling the strings, as she was in World War One and World War Two. Her husband is her proxy army against the king of the south. When she retaliated in 1989, she, as the king of the north, brought chariots, ships and horsemen.

1989 இல் சோவியத் ஒன்றியம் சிதைந்தது “முடிவுக் காலத்தை” குறித்தது; மேலும் அந்த வசனத்தில் வரும் இரண்டு மகன்கள், ரீகன் மற்றும் முதலாம் புஷ் என்ற இரண்டு வழிக்குறிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். “முடிவுக் காலம்” ஆகிய 1798 முதல்—அதுவே தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனம் தொடங்கும் இடமாகும்—ரோமின் வேசி மறக்கப்பட்டிருக்கிறாள்; ஏனெனில் அவள், யெசபெலாக, சமாரியாவில் பின்னால் தங்கி இருக்கிறாள்; இதற்கிடையில் அவளுடைய கணவன் ஆகாப், கர்மேல் மலையில் எலியாவை எதிர்கொள்கிறான். அவள் மறைவிலிருந்தாள்; ஆயினும் முதலாம் உலகப் போரும் இரண்டாம் உலகப் போரும் காலங்களில் இருந்ததுபோல, இரகசியமாக கயிறுகளை இழுத்துக்கொண்டிருந்தாள். தெற்கின் ராஜாவுக்கு எதிராக அவளுடைய கணவன் அவளின் பிரதிநிதிப் படையாக இருக்கிறான். 1989 இல் அவள் பழிதீர்த்தபோது, வடக்கின் ராஜாவாகிய அவள், இரதங்களையும், கப்பல்களையும், குதிரைப்படையினரையும் கொண்டுவந்தாள்.

> And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

> முடிவுகாலத்தில் தெற்கின் ராஜா அவனை எதிர்த்து முட்டிக்கொள்வான்; வடக்கின் ராஜா ரதங்களோடும் குதிரைப்படையோடும் அநேகக் கப்பல்களோடும் சுழற்காற்றைப் போல அவன்மேல் பாய்ந்து வருவான்; அவன் நாடுகளுக்குள் புகுந்து பெருக்கெடுத்து கடந்து செல்வான். தானியேல் 11:40.

Her proxy in the retaliation is represented by “ships,” which are economic power, and by “chariots and horsemen,” which are military might. Military might and economic power are the two prophetic attributes of the United States in the prophecies of the last days, for the United States will forbid those who will not bow to Jezebel from buying and selling, and if they still refuse Jezebel’s mark of authority, they will be put to death. It was the economic power and military strength of the United States that was employed in cooperation with the papacy that brought about the dissolution of the Soviet Union in 1989, though Russia was left standing.

அவளுக்குப் பதிலாகப் பழிவாங்குதலில் செயலாற்றுபவர் “கப்பல்கள்” எனக் குறிக்கப்படுகிறார்; அவை பொருளாதார வல்லமையைச் சுட்டுகின்றன. மேலும் “இரதங்களும் குதிரையோட்டிகளும்” எனக் குறிக்கப்படுகிறார்; அவை இராணுவ வலிமையைச் சுட்டுகின்றன. இராணுவ வலிமையும் பொருளாதார வல்லமையும் கடைசி நாட்களின் தீர்க்கதரிசனங்களில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்குரிய இரு தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளாகும்; ஏனெனில் யெசபெலுக்கு முன்பாக வணங்க மறுப்போரைக் கொள்முதல் செய்யவும் விற்கவும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் தடைசெய்யும்; அவர்கள் இன்னும் யெசபெலின் அதிகாரத்தின் முத்திரையை ஏற்க மறுத்தால், அவர்கள் கொலைசெய்யப்படுவார்கள். 1989-ஆம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியத்தின் சிதைவினை ஏற்படுத்தியது, ரஷ்யா நிலைத்திருந்தபோதிலும், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் பொருளாதார வல்லமையும் இராணுவ வலிமையும் பாப்பாட்சியத்துடன் இணைந்து செயல்படுத்தப்பட்டதே ஆகும்.

The history which fulfilled verse ten of Daniel chapter eleven is repeated in the history of the second part of verse forty which identifies the time of the end in 1989. The history of verses six through nine represent the history that led to the time of the end, which is identified in the first part of verse forty. Verses five through ten of Daniel chapter eleven perfectly illustrate the history of verse forty of Daniel eleven, for as Sister White recorded, “much of the history that has been fulfilled in the eleventh of Daniel will be repeated.”

தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் பத்தாவது வசனத்தை நிறைவேற்றிய வரலாறு, முடிவுகாலத்தை 1989 ஆம் ஆண்டில் அடையாளப்படுத்தும் நாற்பதாவது வசனத்தின் இரண்டாம் பகுதியின் வரலாற்றிலும் மீண்டும் நிகழ்கிறது. ஆறாம் வசனத்திலிருந்து ஒன்பதாம் வசனம் வரை உள்ள வரலாறு, முடிவுகாலத்திற்குக் கொண்டுவந்த வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அந்த முடிவுகாலம் நாற்பதாவது வசனத்தின் முதல் பகுதியில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் ஐந்தாம் வசனம் முதல் பத்தாம் வசனம் வரை, தானியேல் 11:40 இன் வரலாற்றை முற்றிலும் துல்லியமாக விளக்குகின்றன; ஏனெனில் சகோதரி வைட் பதிவு செய்தபடி, “தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றில் நிறைவேறிய வரலாற்றின் பெரும்பகுதி மீண்டும் நிகழும்.”

Verses one through four of Daniel eleven identify Cyrus, the second king of the two-horn nation at the time of the end in the last days. The “time of the end” in the last days was 1989, and the second president, represented by Cyrus, establishes a prophetic sequence that allows a student of prophecy to count to the sixth president after 1989, who would be the richest president, and who would stir up (awaken), the globalist dragon powers whether they be the globalists of the world, or those in the United States. That prophetic history then jumps to the seventh kingdom of Bible prophecy, the ten kings of the United Nations, and identifies its primary and first king, as represented by Alexander the Great (meaning “The Warrior of Men”), and the ultimate dissolution of his kingdom when the four winds of Islam are fully released at the close of human probation.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் முதல் நான்கு வசனங்கள், கடைசி நாட்களில் முடிவுகாலத்தில் இரு கொம்புகளுடைய ஜாதியின் இரண்டாவது அரசனாகிய சீருசை அடையாளப்படுத்துகின்றன. கடைசி நாட்களில் இருந்த “முடிவுகாலம்” 1989 ஆகும்; மேலும், சீருசால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இரண்டாவது ஜனாதிபதி, தீர்க்கதரிசனத்தை ஆராயும் ஒருவன் 1989க்கு பிந்தைய ஆறாவது ஜனாதிபதிவரை எண்ணிச் செல்ல அனுமதிக்கும் ஒரு தீர்க்கதரிசன வரிசையை நிறுவுகிறான்; அவனே மிகச் செல்வந்த ஜனாதிபதியாக இருப்பான், மேலும் உலகளாவியவாதப் பாம்பு வல்லமைகளை—அவை உலகத்தின் உலகளாவியவாதிகளாயிருந்தாலும், அல்லது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் உள்ளவர்களாயிருந்தாலும்—கிளர்த்துவிடுவான் (எழுப்புவான்). அப்பொழுது அந்தத் தீர்க்கதரிசன வரலாறு, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஏழாவது ராஜ்யமாகிய ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பத்து ராஜாக்களிடத்திற்கு தாவி, அதன் முதன்மையானதும் முதலாவதுமான ராஜாவை மகா அலெக்சாந்தரால் (அதாவது “மனிதர்களின் போர்வீரன்”) பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டவனாக அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும், மனிதர்களுக்கான பரிசோதனைக் காலம் முடிவுறும் வேளையில் இஸ்லாமின் நான்கு காற்றுகளும் முழுமையாக விடுவிக்கப்படும்போது, அவனுடைய ராஜ்யத்தின் இறுதியான சிதைவையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

Then verses five through nine illustrate the history represented by the period that preceded the establishment of the papacy upon the throne in 538, for first the power who is to become the king of the north must overcome three geographical obstacles, as did Seleucus, who then was established as the king of the north. Thereafter for three and a half years, as represented by thirty-five actual years, the king of the north ruled, until the king of the south entered into his fortress and took him captive, where he later died in Egypt from falling off a horse. Thus, the verses identify the history that concluded at the time of the end in 1798.

பின்னர், ஐந்தாம் வசனத்திலிருந்து ஒன்பதாம் வசனம் வரை, கி.பி. 538-இல் போப்பாண்டவர் ஆட்சி சிம்மாசனத்தில் நிறுவப்படுவதற்கு முன்பிருந்த காலப்பகுதியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்றை விளக்குகின்றன; ஏனெனில், வடக்கின் இராஜாவாக ஆகப்போகிற அந்த அதிகாரம், பின்னர் வடக்கின் இராஜாவாக நிறுவப்பட்ட செலூகசு செய்ததுபோல, முதலில் மூன்று புவியியல் தடைகளை வெல்ல வேண்டும். அதன் பின்னர், முப்பத்தைந்து யதார்த்த ஆண்டுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட மூன்றரை ஆண்டுகள் காலம் வடக்கின் இராஜா ஆட்சி செய்தான்; அந்தக் காலத்தின் முடிவில் தெற்கின் இராஜா அவன் அரணுக்குள் நுழைந்து அவனைச் சிறைப்படுத்தினான்; பின்னர் அவன் குதிரையிலிருந்து விழுந்ததினால் எகிப்தில் இறந்தான். இவ்வாறு, இந்த வசனங்கள் கி.பி. 1798-இல் முடிவுகாலத்தில் நிறைவுற்ற வரலாற்றைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

Verse ten identifies the history of the time of the end in 1989, and together with verses five through nine, they represent the history of verse forty, as does the history of verses thirty to thirty-six. Therefore, from verse one to verse ten, line upon line, there are two prophetic lines. The first addresses the leaders of the sixth and seventh kingdoms, though there is an empty space between the sixth and richest president of the sixth kingdom and the seventh kingdom.

பத்தாம் வசனம், 1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவுக் காலத்தின் வரலாற்றை அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும், ஐந்தாம் வசனத்திலிருந்து ஒன்பதாம் வசனம் வரை உள்ளவற்றோடு சேர்ந்து, அவை முப்பதாம் வசனத்திலிருந்து முப்பத்தாறாம் வசனம் வரை உள்ள வரலாறு போலவே, நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன. ஆகையால், முதல் வசனத்திலிருந்து பத்தாம் வசனம் வரை, வரி மேல் வரியாக, இரண்டு தீர்க்கதரிசன வரிகள் உள்ளன. முதலாவது, ஆறாம் மற்றும் ஏழாம் இராச்சியங்களின் தலைவர்களை உரையாடுகிறது; எனினும், ஆறாம் இராச்சியத்தின் ஆறாவது மற்றும் மிகவும் செல்வமிக்க ஜனாதிபதிக்கும் ஏழாம் இராச்சியத்திற்கும் இடையில் ஒரு வெற்று இடைவெளி உள்ளது.

The second line covers the history of the removal of the three obstacles, the period the king of the north reigned, and who was then removed in 1798, and up to 1989, and the second president, represented in the previous line by Cyrus.

இரண்டாவது வரி, மூன்று தடைகள் அகற்றப்பட்ட வரலாற்றையும், வடக்கின் ராஜா ஆட்சி செய்த காலத்தையும், பின்னர் 1798-இல் அகற்றப்பட்டவர் யார் என்பதையும், 1989 வரை நிகழ்ந்தவற்றையும், மேலும் முந்தைய வரியில் கோரேசுவினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட இரண்டாவது ஜனாதிபதியையும் உள்ளடக்குகிறது.

Verses eleven and twelve represent a third line of history that occurs after the rich president of verse two, but sometime after the collapse of the Soviet Union at the time of the end in 1989, and somewhere before the Sunday law in the United States as represented in verse sixteen.

பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்கள், இரண்டாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட செல்வமிக்க அதிபருக்குப் பின்பு நிகழும் வரலாற்றின் மூன்றாம் கோட்டைக் குறிக்கின்றன; ஆனால் அது முடிவுக் காலத்தில் 1989 ஆம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியம் சிதைந்ததற்குப் பின்பு ஏதோ ஒரு காலத்தில், மேலும் பதினாறாம் வசனத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குமுன் ஏதோ ஒரு இடைவெளியில் அமைந்துள்ளது.

The history after the time of the end in 1989, is taken to the sixth and richest president who stirs up the globalists beginning in 2016, in the first line. The prophetic history is taken to 1989, in the second line. The Battle of Raphia (“The Borderline”) in verses eleven and twelve, precedes verse thirteen, where the recently defeated king of the north restores his army and then defeats the king of the south, just before the Sunday law of verse sixteen. The king of the north’s proxy power in verse thirteen, is the last of the eight presidents that reign from 1989 to the Sunday law. Verse thirteen must therefore take place at or after the election of the eighth president, who is of the seven. Verses eleven and twelve begin just before the sixth, richest president, and likely ends just before the election of that very same president, who becomes the eighth that is of the seven, and is victorious in the third battle of the proxy war, in verses thirteen to fifteen.

1989 ஆம் ஆண்டிலுள்ள முடிவுக் காலத்திற்குப் பிந்தைய வரலாறு, முதல் வரியில், 2016 முதல் உலகமயவாதிகளைத் தூண்டிவிடும் ஆறாவது மற்றும் மிகுந்த செல்வமுள்ள ஜனாதிபதிவரை எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. இரண்டாவது வரியில், தீர்க்கதரிசன வரலாறு 1989 ஆம் ஆண்டிற்குக் கொண்டுச் செல்லப்படுகிறது. பதினொன்றும் பன்னிரெண்டும் ஆகிய வசனங்களில் உள்ள ராபியா யுத்தம் (“எல்லைக்கோடு”) பதிமூன்றாம் வசனத்திற்கு முன்நிற்கிறது; அங்கே, சமீபத்தில் தோற்கடிக்கப்பட்ட வடக்கின் ராஜா தன் படையினை மறுபடியும் நிலைநிறுத்தி, பின்னர் பதினாறாம் வசனத்தில் கூறப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு சற்றுமுன் தெற்கின் ராஜாவைத் தோற்கடிக்கிறான். பதிமூன்றாம் வசனத்தில் வடக்கின் ராஜாவின் பிரதிநிதி வல்லமை, 1989 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும் ஆட்சி செய்கிற எட்டு ஜனாதிபதிகளில் கடைசியானவன் ஆகும். ஆகையால், பதிமூன்றாம் வசனம் ஏழினுள் ஒருவனாகிய எட்டாவது ஜனாதிபதியின் தேர்தல் நேரத்திலோ அல்லது அதற்குப் பின்போ நிகழ வேண்டும். பதினொன்றும் பன்னிரெண்டும் ஆகிய வசனங்கள், ஆறாவது, மிகுந்த செல்வமுள்ள ஜனாதிபதிக்கு சற்றுமுன் தொடங்கி, ஏழினுள் ஒருவனாகிய எட்டாவதாக ஆகிற அதே ஜனாதிபதியின் தேர்தலுக்கு சற்றுமுன் முடிவடைவதாக இருக்கலாம்; அவனே பதிமூன்று முதல் பதினைந்து வரை உள்ள வசனங்களில் பிரதிநிதிப் போரின் மூன்றாவது யுத்தத்தில் வெற்றி பெறுகிறான்.

The retaliation of the king of the south in verses eleven and twelve, is in response to the defeat the king of the south suffered in verse ten. Verse ten identifies the victory of the king of the north in 1989, which was brought about by the secret alliance of the United States and the Vatican. The victory for the northern army was the first battle of the proxy war. The literal hot war that was fulfilled in antiquity typified a proxy war in the last days, and the victory of verse eleven and twelve will therefore be a victory for the southern king, in the second battle of the proxy wars.

பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்களில் தெற்கின் ராஜா மேற்கொள்ளும் பழிவாங்குதல், பத்தாம் வசனத்தில் தெற்கின் ராஜா அனுபவித்த தோல்விக்கான பதிலாகும். பத்தாம் வசனம், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளும் வத்திக்கானும் கொண்டிருந்த இரகசியக் கூட்டணியின் மூலம் நிகழ்ந்த 1989 ஆம் ஆண்டிலான வடக்கின் ராஜாவின் வெற்றியை அடையாளப்படுத்துகிறது. வடக்கின் படைக்கான அந்த வெற்றி, பிரதிநிதிப் போரின் முதல் போராக இருந்தது. பண்டைக்காலத்தில் நிறைவேறிய நேரடி வெப்பப் போர், கடைசி நாட்களில் ஒரு பிரதிநிதிப் போரை முன்னுருவாகக் காட்டியது; ஆகையால், பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்களிலுள்ள வெற்றி, பிரதிநிதிப் போர்களின் இரண்டாம் போரில் தெற்கின் ராஜாவுக்குரிய வெற்றியாக இருக்கும்.

There are three battles in verses ten through fifteen, and they were all fulfilled in antiquity by literal hot wars, but they represent three battles in the proxy wars in the last days. The first battle was won by the secret alliance of the beast and false prophet, against the dragon in 1989. The second battle of the proxy wars will be won by the atheistic dragon power of the king of the south, against the alliance of the pope and his proxy army. The third battle of the proxy wars will be won by the proxy army of the king of the north, as represented in verses thirteen through fifteen.

பத்து முதல் பதினைந்து வரையிலான வசனங்களில் மூன்று போர்கள் உள்ளன; அவை அனைத்தும் பண்டைய காலத்தில் நேரடி தீவிரப் போர்களினால் நிறைவேறின. ஆனால் அவை கடைசி நாட்களில் நடைபெறும் பிரதிநிதிப் போர்களில் மூன்று போர்களைக் குறிக்கின்றன. முதல் போர், 1989-இல் மிருகமும் பொய்த்தீர்க்கதரிசியும் கொண்டிருந்த இரகசியக் கூட்டணியால், வலுசர்ப்பத்துக்கு எதிராக வெல்லப்பட்டது. பிரதிநிதிப் போர்களின் இரண்டாவது போர், தெற்கின் ராஜாவின் நாத்திக வலுசர்ப்ப வல்லமையால், போப்பும் அவனுடைய பிரதிநிதிப் படையும் கொண்டுள்ள கூட்டணிக்கு எதிராக வெல்லப்படும். பிரதிநிதிப் போர்களின் மூன்றாவது போர், பதிமூன்று முதல் பதினைந்து வரையிலான வசனங்களில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி, வடக்கின் ராஜாவின் பிரதிநிதிப் படையால் வெல்லப்படும்.

Prophetically there are three hot world wars, three proxy wars, consisting of three battles, and the warfare of the three woes of Islam. There is also a Civil War and a Revolutionary war. The second battle of the proxy wars is now under way in the Ukraine, “The Borderline”, as represented by Raphia, which was the borderline between the king of the south and the king of the north, when verses eleven and twelve were first fulfilled in history.

தீர்க்கதரிசனரீதியாக மூன்று சூடான உலகப் போர்கள், மூன்று பிரதிநிதிப் போர்கள், அவை மூன்று போர்களைக் கொண்டவை, மேலும் இஸ்லாமின் மூன்று ஐயோங்களின் யுத்தமும் உள்ளன. அதோடு ஒரு உள்நாட்டுப் போரும் ஒரு புரட்சிப் போரும் உள்ளன. பிரதிநிதிப் போர்களில் இரண்டாவது போர் தற்போது உக்ரைனில், “The Borderline” எனப்படும் எல்லைப்பகுதியில் நடைபெற்று வருகிறது; இது தெற்கின் ராஜாவுக்கும் வடக்கின் ராஜாவுக்கும் இடையிலான எல்லைப்பகுதியாக இருந்த ராபியா மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அப்போதுதான் பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்கள் வரலாற்றில் முதன்முதலாக நிறைவேறின.

At the very same time that the second battle of the proxy wars in the Ukraine is being carried out, the second of three attacks of Islam against the glorious land is also occurring. The first attack of the third woe arrived on September 11, 2001, and the sealing of the one hundred and forty-four thousand began. The sealing time ends at the soon coming Sunday law in the United States, when Islam of the third woe will once again strike the United States. The first and last strikes are the same, and they both mark a voice of the angel of Revelation eighteen, which is also the voice of the third angel, which is also the sounding of the seventh trumpet, which is also the third woe.

உக்ரைனிலுள்ள பிரதிநிதிப் போர்களின் இரண்டாவது யுத்தம் நடத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் அதே நேரத்தில், மகிமையான தேசத்துக்கு எதிராக இஸ்லாம் மேற்கொள்ளும் மூன்று தாக்குதல்களில் இரண்டாவது தாக்குதலும் நிகழ்ந்து வருகிறது. மூன்றாவது ஐயோவின் முதல் தாக்குதல் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்தடைந்தது; அப்போது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் ஆரம்பமானது. அந்த முத்திரையிடும் காலம், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது முடிவடைகிறது; அந்நேரத்தில் மூன்றாவது ஐயோவின் இஸ்லாம் மீண்டும் ஒருமுறை அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளைத் தாக்கும். முதல் மற்றும் கடைசி தாக்குதல்கள் ஒன்றே; அவை இரண்டும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதனின் சத்தத்தைக் குறிக்கின்றன; அதுவே மூன்றாம் தூதனின் சத்தமும் ஆகும்; அதுவே ஏழாம் எக்காளத்தின் ஒலிப்பும் ஆகும்; அதுவே மூன்றாவது ஐயோவும் ஆகும்.

In the middle of those two attacks, which are two voices, which are the sound of the seventh trumpet, Islam of the third woe attacked, not the modern spiritual glorious land, but the ancient literal glorious land on October 7, 2023.

அந்த இரு தாக்குதல்களுக்கிடையில்—அவை இரண்டு சத்தங்களாகவும், ஏழாவது எக்காளத்தின் ஒலியாகவும் இருப்பவையாகிய—மூன்றாவது ஐயோவின் இஸ்லாம், நவீன ஆவிக்குரிய மகிமையான தேசத்தை அல்ல, பண்டைய நேர்மையான மகிமையான தேசத்தையே 2023 அக்டோபர் 7 அன்று தாக்கியது.

The warfare that then began, is now taking place in the exact area where the Battle of Raphia occurred as described in verses eleven and twelve. The Gaza strip is the borderline between the southern kingdom of Judah and Egypt. October 7, 2023, is a wheel within the other wheels that marks the rebellion, or thirteenth letter in the Hebrew alphabet that together with the first and the last letters creates the word “truth.”

அப்போது தொடங்கிய அந்தப் போர், பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்களில் விவரிக்கப்பட்ட ராபியா யுத்தம் நிகழ்ந்த துல்லியமான அதே பகுதியில் இப்போது நடைபெற்று வருகிறது. காசா பிரதேசம், தெற்கத்திய யூதா ராஜ்யத்திற்கும் எகிப்திற்கும் இடையிலான எல்லைக்கோடாகும். 2023 அக்டோபர் 7, “சத்தியம்” என்ற சொல்லை உருவாக்கும் எபிரேய அகரவரிசையின் முதல் மற்றும் கடைசி எழுத்துகளுடன் சேர்ந்து நிற்கும், கிளர்ச்சியைச் சுட்டிக்காட்டும் பதிமூன்றாவது எழுத்தை அடையாளப்படுத்தும், மற்ற சக்கரங்களுக்குள் உள்ள ஒரு சக்கரம் ஆகும்.

The second attack against the glorious land by Islam of the third woe, took place on October 7, 2023, and it took place in the exact area that the ancient Battle of Raphia occurred in fulfillment of verses eleven and twelve. The second attack upon the glorious land, is through prophetic geographic symbolism, connected to the second battle of the proxy wars, as represented by the war in Ukraine.

மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாமால் மகிமையான தேசத்தின்மேல் நிகழ்த்தப்பட்ட இரண்டாவது தாக்குதல் 2023 அக்டோபர் 7 அன்று நடந்தது; மேலும், பதினொன்றும் பன்னிரண்டும் வசனங்களின் நிறைவேற்றமாக, பண்டைய ராபியா போராட்டம் நிகழ்ந்த துல்லியமான அதே பகுதியில் அது இடம்பெற்றது. மகிமையான தேசத்தின்மேல் நிகழ்ந்த அந்த இரண்டாவது தாக்குதல், தீர்க்கதரிசனப் புவியியல் அடையாளவியலின் மூலம், உக்ரைனிலுள்ள போரால் பிரதிநிதிக்கப்படுகிற பிரதிநிதிப் போர்களின் இரண்டாவது போருடனும் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

Line upon line, the second battle of the proxy wars that is now under way in the Ukraine (The Borderland), includes the second note of the trumpet of the third woe (October 7, 2023), that is accomplished in the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That sealing experience is illustrated by Daniel in chapter ten, when he sees the “marah” vision after the twenty-one day period of mourning, which is the three and a half days that the two prophets were dead in the street. The vision was interpreted as the explanation of “what was to befall God’s people in the last days.”

வரியின்மேல் வரி, இப்போது உக்ரைனில் (எல்லைப்பகுதி) நடைபெற்று வரும் பிரதிநிதிப் போர்களின் இரண்டாம் போர், மூன்றாம் ஐயோவின் எக்காளத்தின் இரண்டாம் ஸ்வரத்தையும் (October 7, 2023) உட்படுத்துகிறது; அது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலின் இறுதிக் காலப்பகுதியில் நிறைவேறுகிறது. அந்த முத்திரையிடும் அனுபவம் தானியேலால் பத்தாம் அதிகாரத்தில் விளக்கப்படுகின்றது; அங்கே, இருபத்தொன்று நாட்கள் துக்கிக்கப்பட்ட காலப்பகுதியின் பின்பு, அவர் “marah” தரிசனத்தை காண்கிறார்; அது இரு தீர்க்கதரிசிகளும் தெருவில் இறந்து கிடந்த மூன்றரை நாட்களாகும். அந்த தரிசனம், “கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு நேரப்போகிறதை” விளக்கும் உரையாகப் பொருள்கூறப்பட்டது.

The truth that is represented by the vision of the Hiddekel River, which is the sealing truth, is fulfilled in the prophetic history of verses eleven through fifteen. It is the history of verse forty that begins in 1989, and continues to verse forty-one and the soon coming Sunday law. It is the history of the sixth, richest president in verse two that is represented until the seventh kingdom of “Alexander the Great” as noted in verse three.

முத்திரையிடும் சத்தியமாகிய ஹித்தேக்கேல் நதியின் தரிசனம் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் சத்தியம், பதினொன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரை உள்ள தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் நிறைவேறுகிறது. அது 1989-இல் ஆரம்பித்து, நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாறாக இருந்து, நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்திற்கும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கும் தொடர்ந்து செல்கிறது. அது இரண்டாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஆறாவது, மிகச் செல்வமிக்க அரசனின் வரலாறாக இருந்து, மூன்றாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள “மகா அலெக்சாண்டர்” என்பவரின் ஏழாவது இராஜ்யம் வரையிலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

The history which began at the commencement of the second battle of the proxy wars in 2014, that was followed by the richest president beginning his campaign in 2015, is the empty area of verse forty, from 1989 unto the Sunday law in verse forty-one, and it is also the empty area from the sixth, richest president in verse two, unto the seventh kingdom. It is the history that began with the first voice of Revelation chapter eighteen on September 11, 2001, and ends with the second voice at the hour of the great earthquake in chapter eleven of Revelation. That history is also the period of history identified by Ezekiel in chapter twelve, where every vision is fulfilled. That period of time is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The sanctification of God’s people is accomplished through His word.

2014-ஆம் ஆண்டில் பிரதிநிதிப் போர்களின் இரண்டாம் போரின் தொடக்கத்தில் ஆரம்பமான வரலாறு, அதற்கு பின்னர் 2015-ஆம் ஆண்டில் மிகச் செல்வந்த ஜனாதிபதி தன் பிரச்சாரத்தை ஆரம்பித்ததினால் தொடர்ந்து வந்தது; அது 1989-இலிருந்து நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் உள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான நாற்பதாம் வசனத்தின் வெற்று பகுதியும் ஆகும்; மேலும் அது இரண்டாம் வசனத்தில் வரும் ஆறாவது, மிகச் செல்வந்த ஜனாதிபதியிலிருந்து ஏழாவது இராஜ்யம் வரையிலான வெற்று பகுதியும் ஆகும். அது 2001 செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதி வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினெட்டின் முதல் சத்தத்தோடு ஆரம்பித்து, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினொன்றில் வருகிற மகாபூகம்பத்தின் வேளையில் இரண்டாம் சத்தத்தோடு முடிவடைகிற வரலாறாகும். அந்த வரலாறு எசேக்கியேல் அதிகாரம் பன்னிரண்டில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ள, ஒவ்வொரு தரிசனமும் நிறைவேறும் வரலாற்றுக் காலப்பகுதியும் ஆகும். அந்தக் காலப்பகுதி ஒருநூற்று நாற்பத்துநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலமாகும். தேவனுடைய ஜனங்களின் பரிசுத்தமாக்குதல் அவருடைய வார்த்தையின் மூலம் நிறைவேற்றப்படுகிறது.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> உமது சத்தியத்தினாலே அவர்களைப் பரிசுத்தமாக்கும்; உமது வார்த்தையே சத்தியம். யோவான் 17:17.

We will continue this study in the next article.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து காண்போம்.

> “This vision was given to Ezekiel at a time when his mind was filled with gloomy forebodings. He saw the land of his fathers lying desolate. The city that was once full of people was no longer inhabited. The voice of mirth and the song of praise were no more heard within her walls. The prophet himself was a stranger in a strange land, where boundless ambition and savage cruelty reigned supreme. That which he saw and heard of human tyranny and wrong distressed his soul, and he mourned bitterly day and night. But the wonderful symbols presented before him beside the river Chebar revealed an overruling power mightier than that of earthly rulers. Above the proud and cruel monarchs of Assyria and Babylon the God of mercy and truth was enthroned.

> “இந்தத் தரிசனம், இருண்மையான முன்அச்சங்களால் அவன் மனம் நிரம்பியிருந்த காலத்தில் எசேக்கியேலுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. அவன் தன் பிதாக்களின் தேசம் பாழடைந்து கிடப்பதைப் பார்த்தான். ஒருகாலத்தில் ஜனங்களால் நிரம்பியிருந்த நகரம் இனி குடியிருப்பற்றதாகி இருந்தது. களிப்பின் சத்தமும் ஸ்தோத்திரப்பாட்டின் குரலும் அவள் மதில்களுக்குள் இனி கேட்கப்படவில்லை. தீர்க்கதரிசி தானும் அந்நிய தேசத்தில் அந்நியனாயிருந்தான்; அங்கே எல்லையற்ற பேராசையும் கொடூரமான கொடுமையும் பரமாதிகாரமாய் ஆண்டன. மனித அநியாய ஆட்சியையும் அக்கிரமத்தையும் குறித்து அவன் கண்டதும் கேட்டதும் அவன் ஆத்துமாவை வேதனைப்படுத்தியது; அவன் பகலும் இரவும் கடுமையாய் துக்கித்தான். ஆனால் கேபார் நதியருகில் அவன் முன் வெளிப்படுத்தப்பட்ட அதிசயமான அடையாளங்கள், பூமியிலுள்ள ஆட்சியாளர்களின்தை விட வல்லமையுள்ள, அனைத்தையும் ஆட்கொள்ளும் ஒரு அதிகாரத்தை வெளிப்படுத்தின. அசீரியாவினதும் பாபிலோனினதும் அகங்காரமுள்ள கொடூர அரசர்களுக்கு மேலாக, கிருபையும் சத்தியமும் உடைய தேவன் சிங்காசனத்தில் அமர்ந்திருந்தார்.”

> “The wheellike complications that appeared to the prophet to be involved in such confusion were under the guidance of an infinite hand. The Spirit of God, revealed to him as moving and directing these wheels, brought harmony out of confusion; so the whole world was under His control. Myriads of glorified beings were ready at His word to overrule the power and policy of evil men, and bring good to His faithful ones.

> தீர்க்கதரிசிக்கு அத்தகைய குழப்பத்தில் சிக்கியதுபோல தோன்றிய சக்கரம்போன்ற சிக்கலான நிகழ்வுகள், எல்லையற்ற ஒரு கையின் வழிநடத்தலின் கீழ் இருந்தன. இந்தச் சக்கரங்களை அசைத்து வழிநடத்துகிறவராக அவருக்குப் வெளிப்படுத்தப்பட்ட தேவனுடைய ஆவி, குழப்பத்திலிருந்து ஒழுங்கிணக்கத்தை உண்டாக்கினார்; அதுபோல முழு உலகமும் அவருடைய கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்தது. மகிமைப்படுத்தப்பட்ட எண்ணிலடங்கா ஜீவிகள், அவருடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படியத் தயார் நிலையில் இருந்து, தீய மனிதர்களின் வல்லமையையும் கொள்கையையும் அடக்கி ஆட்சி செய்து, அவருக்கு விசுவாசமுள்ளவர்களுக்கு நன்மையை உண்டாக்குவதற்குத் தயாராயிருந்தனர்.

> “In like manner, when God was about to open to the beloved John the history of the church for future ages, He gave him an assurance of the Saviour’s interest and care for His people by revealing to him ‘One like unto the Son of man,’ walking among the candlesticks, which symbolized the seven churches. While John was shown the last great struggles of the church with earthly powers, he was also permitted to behold the final victory and deliverance of the faithful. He saw the church brought into deadly conflict with the beast and his image, and the worship of that beast enforced on pain of death. But looking beyond the smoke and din of the battle, he beheld a company upon Mount Zion with the Lamb, having, instead of the mark of the beast, the ‘Father’s name written in their foreheads.’ And again he saw ‘them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God’ and singing the song of Moses and the Lamb.

> “அதேபோல, வருங்கால யுகங்களுக்கான திருச்சபையின் வரலாற்றை அன்புக்குரிய யோவானுக்குத் திறந்து காண்பிக்கப் போகிறபோது, தம்முடைய ஜனங்களின்மேல் இரட்சகருக்குள்ள அக்கறையையும் பராமரிப்பையும் அவருக்குத் தெளிவுபடுத்தும்படி, ‘மனுஷகுமாரனுக்கொப்பான ஒருவரை’ ஏழு சபைகளைச் சுட்டிக்காட்டிய விளக்குத்தண்டுகளின் நடுவே நடமாடுகிறவராக அவருக்குத் வெளிப்படுத்தினார். பூமியிலுள்ள அதிகாரங்களோடு திருச்சபை நடத்தும் இறுதியான மகத்தான போராட்டங்களைக் யோவான் காண்பிக்கப்பட்டபோதிலும், விசுவாசிகளின் இறுதியான ஜெயத்தையும் விடுதலையையும் காணவும் அவனுக்குச் அனுமதி அளிக்கப்பட்டது. மிருகத்தோடும் அதன் உருவத்தோடும் திருச்சபை உயிர்ப்பாயான மோதலில் இட்டுச் செல்லப்படுவதையும், அந்த மிருகத்தை வணங்குதல் மரணத் தண்டனையின் அச்சுறுத்தலின் கீழ் கட்டாயப்படுத்தப்படுவதையும் அவன் கண்டான். ஆனால் போரின் புகையையும் கொந்தளிப்பையும் தாண்டி நோக்கினபோது, மிருகத்தின் முத்திரைக்குப் பதிலாக, ‘அவருடைய பிதாவின் நாமம் அவர்களுடைய நெற்றிகளில் எழுதப்பட்டிருந்த’ ஒரு கூட்டத்தை ஆட்டுக்குட்டியுடன் சீயோன் மலையின் மேல் அவன் கண்டான். மேலும், ‘மிருகத்தின்மேலும், அதின் உருவத்தின்மேலும், அதின் முத்திரையின்மேலும், அதின் நாமத்தின் எண்ணின்மேலும் ஜெயம்பெற்றவர்கள் தேவனுடைய கின்னரங்களை உடையவர்களாய் கண்ணாடிக் கடலின்மேல் நின்று,’ மோசேயினதும் ஆட்டுக்குட்டியினதும் பாடலைப் பாடுகிறவர்களாகவும் அவன் கண்டான்.”

> “These lessons are for our benefit. We need to stay our faith upon God, for there is just before us a time that will try men’s souls. Christ, upon the Mount of Olives, rehearsed the fearful judgments that were to precede His second coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars.’ ‘Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows.’ While these prophecies received a partial fulfillment at the destruction of Jerusalem, they have a more direct application to the last days.

> “இந்தப் பாடங்கள் நமக்கான நன்மைக்காகவே உள்ளன. மனிதரின் ஆத்துமாக்களைச் சோதிக்கும் ஒரு காலம் நமக்குமுன் உடனடியாக இருப்பதால், தேவனின்மேல் நம் விசுவாசத்தை நிலைநிறுத்த வேண்டும். ஒலிவ மலைமேல் கிறிஸ்து, தமது இரண்டாம் வருகைக்கு முன்பாக நிகழவிருந்த பயங்கரத் தீர்ப்புகளை எடுத்துரைத்தார்: ‘யுத்தங்களையும் யுத்தச் செய்திகளையும் கேட்பீர்கள்.’ ‘ஜாதி ஜாதிக்கு விரோதமாகவும், இராஜ்யம் இராஜ்யத்திற்கு விரோதமாகவும் எழும்பும்; பல இடங்களில் பட்டினிகளும், கொள்ளைநோய்களும், பூமியதிர்ச்சிகளும் உண்டாகும். இவையெல்லாம் வேதனைகளின் ஆரம்பம்.’ இந்தத் தீர்க்கதரிசனங்கள் எருசலேமின் அழிவின்போது ஒரு பகுதியளவு நிறைவேற்றத்தைப் பெற்றிருந்தபோதிலும், அவை கடைசி நாட்களுக்கு இன்னும் நேரடியான பொருத்தமுடையவையாக உள்ளன.”

> “We are standing on the threshold of great and solemn events. Prophecy is fast fulfilling. The Lord is at the door. There is soon to open before us a period of overwhelming interest to all living. The controversies of the past are to be revived; new controversies will arise. The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of. Satan is at work through human agencies. Those who are making an effort to change the Constitution and secure a law enforcing Sunday observance little realize what will be the result. A crisis is just upon us.

> “நாம் மகத்தானதிலும் மிகவும் கவனக்கூர்ந்ததுமான நிகழ்வுகளின் வாசற்படியில் நிற்கிறோம். தீர்க்கதரிசனம் விரைவாக நிறைவேறிக் கொண்டிருக்கிறது. கர்த்தர் வாசலிலே இருக்கிறார். உயிரோடிருப்போர் அனைவருக்கும் மிகுந்த முக்கியத்துவமுடைய ஒரு காலம் விரைவில் நமக்குமுன் திறக்கப்பட இருக்கிறது. கடந்தகாலத்தின் சர்ச்சைகள் மீண்டும் எழுப்பப்படும்; புதிய சர்ச்சைகளும் எழும். நம்முடைய உலகத்தில் நிகழவிருக்கிற காட்சிகள் இன்னும் கனவில்கூட நினைக்கப்படாதவையாக உள்ளன. சாத்தான் மனித முகவர்களினூடாக செயல்பட்டு வருகிறான். அரசியலமைப்பை மாற்றி, ஞாயிறு அனுசரிப்பை கட்டாயப்படுத்தும் ஒரு சட்டத்தைப் பெற முயற்சி செய்கிறவர்கள், அதன் விளைவு என்னவாகும் என்பதை மிகக் குறையாகவே உணர்கிறார்கள். ஒரு நெருக்கடி இப்போதே நம்மீது வந்தடைய இருக்கிறது.

> “But God’s servants are not to trust to themselves in this great emergency. In the visions given to Isaiah, to Ezekiel, and to John we see how closely heaven is connected with the events taking place upon the earth and how great is the care of God for those who are loyal to Him. The world is not without a ruler. The program of coming events is in the hands of the Lord. The Majesty of heaven has the destiny of nations, as well as the concerns of His church, in His own charge.” Testimonies, volume 5, 752, 753.

> “ஆயினும் இந்த மகத்தான அவசரநிலையில் தேவனுடைய சேவகர்கள் தங்களைத் தாங்களே நம்பிக் கொள்ளக் கூடாது. எசாயாவுக்கும், எசேக்கியேலுக்கும், யோவானுக்கும் அளிக்கப்பட்ட தரிசனங்களில், பூமியில் நடைபெறும் நிகழ்வுகளோடு வானம் எவ்வளவு நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதையும், அவருக்கு விசுவாசமாக இருப்பவர்கள்மேல் தேவனுடைய பராமரிப்பு எவ்வளவு பெரிது என்பதையும் நாம் காண்கிறோம். உலகம் ஆளுநரின்றி இல்லை. வரவிருக்கும் நிகழ்வுகளின் திட்டம் கர்த்தருடைய கைகளிலுள்ளது. வானத்தின் மகிமையுள்ள மகத்துவமுடையவர், ஜனங்களின் விதியையும், தமது சபையின் காரியங்களையும், தாமே ஏற்றுக்கொண்ட பராமரிப்பின் கீழ் வைத்திருக்கிறார்.” Testimonies, volume 5, 752, 753.

Back to Articles