Article

# தானியேல் புத்தகம் - எண் ஏழு

ஏழு அரசர்கள்

Author

Jeff Pippenger

Published

December 2, 2023

Formats

PDF
Word

ஏழு இடிமுழக்கங்கள் கி.பி. 1798 முதல் 1844 அக்டோபர் 22 வரை உள்ள வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன. அந்த வரலாறு கி.மு. 677 இல் மனாச்சேயிலிருந்து கி.மு. 586 இல் சேதேக்கியாவரையிலான யூதா இராஜ்யத்தின் கடைசி ஏழு அரசர்களால் முன்னுருவாக்கப்பட்டது.

பரிசுத்தமான சீர்திருத்த வரிசைகளில், முதல் தூதனின் வல்லமையூட்டலின் ஒரு பண்பாக உலகமெங்கும் விரிவடைந்துள்ள ஒன்றை அடையாளப்படுத்தும் ஒரு சின்னம் இருக்கிறது. 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று, முதல் தூதனின் செய்தி வல்லமையூட்டப்பட்டது; பின்னர் அந்தச் செய்தி உலகத்தின் ஒவ்வொரு மிஷன் நிலையத்திற்கும் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது.

> “1840–44 ஆண்டுகளின் வருகை இயக்கம், தேவனுடைய வல்லமையின் மகிமையான வெளிப்பாடாக இருந்தது; முதல் தூதனின் செய்தி உலகிலுள்ள ஒவ்வொரு மிஷனரி நிலையத்திற்கும் கொண்டு செல்லப்பட்டது.” The Great Controversy, 611.

தீர்க்கதரிசனரீதியாக அந்த நேரத்தில், வெளிப்படுத்தல் பத்து ஆம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கி வந்து, ஒரு பாதத்தை பூமியின்மேலும் மற்றொன்றை சமுத்திரத்தின்மேலும் வைத்தான். அந்தச் செய்தியின் உலகளாவிய பரவலின் ஒரு அடையாளமாக அதைப் சகோதரி வைட் குறிப்பிட்டார்.

> “ஒரு பாதம் சமுத்திரத்தின் மேல், மற்றொரு பாதம் நிலத்தின் மேல் வைக்கப்பட்டிருக்கும் தூதனின் நிலை, அந்தச் செய்தியின் அறிவிப்பின் பரந்த விரிவைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அது அகன்ற நீர்ப்பரப்புகளைத் தாண்டிச் சென்று, பிற நாடுகளிலும், உலகமெங்கும் கூட அறிவிக்கப்படும்.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, தொகுதி 7, 971.

கோரேசின் முதல் கட்டளையின் அறிவிப்பு உலகமுழுவதற்குமான கட்டளையாக இருந்தது.

> பாரசீகத்தின் ராஜாவாகிய கோரேசின் ஆட்சியின் முதல் ஆண்டில், எரேமியாவின் வாயினால் கர்த்தர் அருளிச்செய்த வார்த்தை நிறைவேறும்படிக்கு, கர்த்தர் பாரசீகத்தின் ராஜாவாகிய கோரேசின் ஆவியைத் தூண்டினார்; அதனால் அவன் தன் ராஜ்யமெங்கும் ஒரு பிரகடனத்தை அறிவித்ததோடல்லாமல், அதை எழுத்திலும் பதியச்செய்து இவ்வாறு கூறினான்: “பாரசீகத்தின் ராஜாவாகிய கோரேஸ் சொல்லுகிறது: வானத்தின் தேவனாகிய கர்த்தர் பூமியின் ராஜ்யங்களையெல்லாம் எனக்குக் கொடுத்திருக்கிறார்; யூதாவில் இருக்கும் எருசலேமில் அவருக்கென்று ஒரு ஆலயத்தை நான் கட்டும்படி அவர் எனக்குக் கட்டளையிட்டிருக்கிறார். அவருடைய ஜனங்களிலிருந்து உங்களுக்குள் இருப்பவன் யார்? அவனுடைய தேவன் அவனோடிருக்கக்கடவன்; அவன் யூதாவில் இருக்கும் எருசலேமுக்குப் போய், எருசலேமிலிருக்கிற இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தருடைய ஆலயத்தை கட்டக்கடவன்; அவரே தேவன். மேலும், எவன் எந்த இடத்தில் தங்கியிருக்கிறானோ, அவன் தங்கியிருக்கும் அந்த இடத்தார் அவனுக்கு வெள்ளியினாலும், பொன்னினாலும், பொருட்களினாலும், மிருகங்களினாலும் உதவி செய்யக்கடவர்கள்; எருசலேமிலிருக்கும் தேவனுடைய ஆலயத்திற்கான மனமுவந்த காணிக்கையையும் அதனுடன் சேர்த்து கொடுக்கக்கடவர்கள்.” அப்பொழுது யூதா மற்றும் பென்யமீனின் பிதாக்களின் தலைவர்களும், ஆசாரியரும், லேவியரும், எருசலேமிலிருக்கும் கர்த்தருடைய ஆலயத்தை கட்டுவதற்குப் போகும்படி தேவன் ஆவியை எழுப்பின அனைவரும் எழுந்தார்கள். எஸ்றா 1:1–4.

1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று முதல் தூதன் உலகிலுள்ள ஒவ்வொரு மிஷன் நிலையத்திற்கும் கொண்டு செல்லப்பட்டதுபோல, முதல் அரசாணையை அறிவிக்கும் போது, கோரேஸ் தன்னை “பூமியிலுள்ள எல்லா ராஜ்யங்களினதும்” ராஜாவாக அடையாளப்படுத்துகிறான். சகோதரி வைட் “இயேசு கிறிஸ்துவைத் தவிர வேறு யாருமல்லாத ஒருவராக” அடையாளப்படுத்தும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்து ஆம் அதிகாரத்தின் தூதனின் இறக்கம், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் வல்லமையுள்ள தூதனுக்குரிய அதே தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளை உடையதாகும். முதல் தூதனின் நோக்கம், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதனின் நோக்கத்துடன் ஒன்றே என சகோதரி வைட் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> “யேசு, வல்லமையுள்ள ஒரு தூதன் இறங்கி வந்து, தமது இரண்டாம் வெளிப்பாட்டிற்காக ஆயத்தப்படும்படி பூமியின் வாசிகளை எச்சரிக்க ஆணையிட்டார். அந்தத் தூதன் பரலோகத்தில் யேசுவின் சந்நிதியைவிட்டு புறப்பட்டபோது, மிகவும் பிரகாசமுள்ளதும் மகிமைமிக்கதுமான ஒரு ஒளி அவனுக்கு முன்பாகச் சென்றது. அவனுடைய பணி, தன் மகிமையால் பூமியை ஒளிரச்செய்து, வரவிருக்கும் தேவனுடைய கோபாக்கினையைப் பற்றி மனுஷனை எச்சரிப்பதே என்று எனக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது.” Early Writings, 245.

முதல் தூதனின் வல்லமையூட்டல், உலகமெங்கும் பரவிய ஒரு கூறை வலியுறுத்துகின்ற ஒரு சின்னமாகும். கிறிஸ்துவின் காலத்தில் முதல் செய்தி, கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தில் வல்லமையூட்டப்பட்டது. யோவானின் செய்தியைக் கேட்பதற்காக இஸ்ரவேலர் அனைவரும் வனாந்தரத்திற்குப் புறப்பட்டுச் சென்றார்கள் என்று வேதாகமம் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

> அப்பொழுது எருசலேமும், யூதேயா முழுவதும், யோர்தானைச் சுற்றிய எல்லாப் பிரதேசமும் அவரிடத்தில் புறப்பட்டுச் சென்றன. அவர்கள் தங்கள் பாவங்களை அறிக்கையிட்டு, யோர்தானில் அவராலே ஞானஸ்நானம் பெற்றார்கள். மத்தேயு 3:5, 6.

கிறிஸ்துவின் ஊழியம் பண்டைய இஸ்ரவேலுக்கே நோக்கி அமைந்திருந்தது; அந்தத் தீர்க்கதரிசனப் பொருளில், கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் நடைபெற்ற இடமான யோர்தானை நோக்கி முழு உலகமும் இழுக்கப்பட்டது. ஆயினும், ஞானஸ்நானச் சடங்கும், கிறிஸ்து ஞானஸ்நானம் பெற்றபோது அது குறித்திருந்த அர்த்தமும், முழு உலகத்தையே நோக்கி அமைந்திருந்தன.

“தேவன் எழும்புவார்” என்பதே யெகோயாகீம் என்ற பெயரின் அர்த்தம்; மேலும், கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தில், யோவான் கிறிஸ்துவை நீரிலிருந்து மேலே கொண்டு வந்தபோது, நீர்மயமான கல்லறையிலிருந்து “எழுந்துவருதல்” என்ற சின்னம் அந்த அதிகாரப்படுத்தலின் ஒரு கூறாக ஆனது. நாம் ஏற்கனவே மேற்கோள் காட்டிய எஸ்றாவின் முதல் நான்கு வசனங்களில், ஐந்தாம் வசனம் அந்த அரசாணையை கேட்டவர்களின் பிரதியுத்தரத்தை இவ்வார்த்தைகளால் அடையாளப்படுத்துகிறது: “அப்பொழுது யூதாவினதும் பென்யமீனினதும் பிதாக்களின் தலைவர்களும், ஆசாரியரும், லேவியரும், எருசலேமிலிருக்கிற கர்த்தருடைய ஆலயத்தைக் கட்டும்படி புறப்பட்டுப்போக, தேவன் தமது ஆவியை எழுப்பியிருந்த அனைவரும் எழுந்தார்கள்.” முதல் செய்தி அதிகாரப்படுத்தப்படும்போது, யெகோயாகீம் என்ற பெயரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறபடி, ஒரு எழுச்சி உண்டாகிறது.

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, மூன்றாம் தூதனின் வல்லமையுள்ள இயக்கத்தின் முதல் செய்தி, முதல் தூதனின் வல்லமையுள்ள இயக்கத்தின் முதல் செய்திக்கு அளிக்கப்பட்ட வல்லமையூட்டலால் முன்மாதிரியாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டதுபோல், வல்லமையூட்டப்பட்டது. அந்த நாளில் இரட்டைக் கோபுரங்கள் அழிக்கப்பட்டதைப் பற்றி சகோதரி வைட் கருத்துரைக்கிறார்.

> “நியூயார்க் ஒரு பேரலைவினால் அடித்துச் செல்லப்பட வேண்டும் என்று நான் அறிவித்த வார்த்தை இப்போது வந்துள்ளதா? இதை நான் ஒருபோதும் கூறியதில்லை. அங்கே மாடி மேல் மாடியாக எழுந்துகொண்டிருந்த மகத்தான கட்டிடங்களை நான் பார்த்தபோது, ‘கர்த்தர் பூமியை மிகவும் அதிரச்செய்ய எழுந்தருளும் வேளையில் எத்தகைய பயங்கரக் காட்சிகள் நடைபெறும்!’ என்று நான் கூறினேன். அப்பொழுது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1–3 இன் வார்த்தைகள் நிறைவேறும். வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் பதினெட்டாம் அதிகாரமெங்கும் பூமியின்மேல் வரவிருப்பதற்கான ஒரு எச்சரிக்கையாகும். ஆனால் நியூயார்க்கின் மேல் குறிப்பாக என்ன வரப்போகிறது என்பதற்குரித்து எனக்கு எந்த விசேஷ வெளிச்சமும் இல்லை; எனினும், ஒருநாள் அங்குள்ள மகத்தான கட்டிடங்கள் தேவனுடைய வல்லமையின் திருப்புதலாலும் கவிழ்த்தலாலும் கீழே எறியப்படும் என்பதை நான் அறிவேன். எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வெளிச்சத்தின்படி, உலகத்தில் அழிவு இருக்கிறது என்பதை நான் அறிகிறேன். கர்த்தரிடமிருந்து ஒரு வார்த்தை, அவருடைய மகத்தான வல்லமையின் ஒரு தொடுதல்—அப்பொழுது இந்தப் பெரும் கட்டிடங்கள் விழுந்துபோய்விடும். நாம் கற்பனைக்கூட செய்ய முடியாத அளவிலான பயங்கரமான காட்சிகள் நடைபெறும்.” Review and Herald, July 5, 1906.

நூற்று நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தின் வரலாற்றில் முதல் செய்தி வல்லமையூட்டப்பட்டபோது, கர்த்தர் “பூமியை மிகுந்த பயங்கரமாகக் குலுக்கும்படி” “எழுந்தார்”. யெகோயாகீமின் பெயர் முதல் செய்தியின் வல்லமையூட்டுதலை அடையாளப்படுத்துகிறது. 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று, கர்த்தர் தமது சிங்காசனத்திலிருந்து எழுந்து, பூமிக்குத் இறங்கி, நிலத்தின் மேலும் சமுத்திரத்தின் மேலும் நின்றார். கோரேசின் முதல் கட்டளையின்போது, விசுவாசிகள் எழுந்தார்கள். யெகோயாகீம், முதல் தேவதூதனின் வருகையை மட்டும் அல்ல, முதல் தேவதூதனின் வல்லமையூட்டுதலையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறான்.

யெகோயாக்கீம் கடைசி மூன்று அரசர்களில் முதலாவனைக் குறிக்கிறார்; ஆனால் அவர் எருசலேமின் அழிவிற்கு வழிநடத்தும் ஏழு அரசர்களில் ஐந்தாவனையும் குறிக்கிறார். அந்த ஏழு அரசர்களின் பெயர்கள் மிகவும் தகவலளிப்பவையாக இருக்கின்றன. அந்த ஏழு அரசர்கள் மனாசே, ஆமோன், யோசியா, யெகோவாகாஸ், யெகோயாக்கீம், யெகோயாகீன், மற்றும் சேதேக்கியா ஆவர்.

மில்லரைட்டுகளின் வரலாற்றில், மனாசே 1798 ஆம் ஆண்டிலுள்ள முடிவுகாலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. மனாசே என்பதன் பொருள் “மறக்கச்செய்வது” என்பதாகும்; மேலும் 1798 ஆம் ஆண்டில்தான் தீரின் வேசி எழுபது ஆண்டுகள் மறக்கப்பட்டிருக்கிறாள். மனாசே மிகத் துன்மார்க்கமான ராஜாக்களில் ஒருவனாயிருந்தான்; ஆகையால் கவனத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டிய தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளை உடையவனாக இருக்கிறான்.

யூதாவின் கடைசி ஏழு ராஜாக்கள் 1798 முதல் 1844 அக்டோபர் 22 வரை உள்ள ஏழு இடிமுழக்கங்களின் வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். மனாசே அந்த ஏழு ராஜாக்களில் முதல்வனாக இருந்தான்; ஏழில் முதலாம் ராஜாவாக இருந்ததினால், அவன் ஏழு ராஜாக்களில் கடைசியான சிதேக்கியாவை முன்மாதிரியாகக் காட்டினான். இயேசு எப்போதும் முடிவை ஆரம்பத்தோடு அடையாளப்படுத்துகிறார். அந்த ஏழில் கடைசி ராஜாவான சிதேக்கியா பாபிலோனியச் சிறையிருப்பின் அடிமைத்தனத்திற்குள் கொண்டு செல்லப்பட்டான். கடைசி ஏழு ராஜாக்களில் முதலாம் ராஜாவும் பாபிலோனியச் சிறையிருப்பிற்குள் கொண்டு செல்லப்பட்டான்; இதன் மூலம் கடைசி ராஜா பாபிலோனியச் சிறையிருப்பிற்குள் கொண்டு செல்லப்படுதலை முன்மாதிரியாகக் காட்டினான்.

> கர்த்தர் மனாசேயிடமும் அவன் ஜனங்களிடமும் பேசினார்; ஆனால் அவர்கள் செவிகொடுக்கவில்லை. ஆகையால் கர்த்தர் அசீரியாவின் ராஜாவின் படைத்தளபதிகளை அவர்கள்மேல் வரவழைத்தார்; அவர்கள் மனாசேயை முட்களுக்குள் பிடித்து, வெண்கல விலங்குகளால் கட்டி, பாபிலோனுக்கு கொண்டு போனார்கள். அவன் உபத்திரவத்தில் இருந்தபோது, தன் தேவனாகிய கர்த்தரை வேண்டிக்கொண்டு, தன் பிதாக்களின் தேவனுக்கு முன்பாக மிகவும் தாழ்மையடைந்தான். அவனிடத்தில் ஜெபம்பண்ணினான்; கர்த்தர் அவனிடத்தில் மனமிரங்கி, அவன் விண்ணப்பத்தைக் கேட்டு, அவனை மறுபடியும் எருசலேமிலுள்ள அவன் ராஜ்யத்துக்குக் கொண்டுவந்தார். அப்பொழுது கர்த்தரே தேவன் என்பதை மனாசே அறிந்தான். 2 நாளாகமம் 33:10–13.

மனாசே, கர்த்தரே தேவன் என்பதை அறிந்த அனுபவம், அவன் தன் ராஜ்யத்திலிருந்து அகற்றப்பட்டதினாலும், பின்னர் மீண்டும் தன் ராஜ்யத்திற்கு மீளப் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டதினாலும் நிறைவேறியது. மனாசேவுக்குப் போலவே, நேபுகாத்நேச்சரும் தன் ராஜ்யத்திலிருந்து அகற்றப்பட்ட பின்பு, அதன் பின்னர் மீண்டும் மீளப் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டபோது கர்த்தரை அறிந்தான்.

> நாட்களின் முடிவில், நான் நேபுகாத்நேச்சார், என் கண்களை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தினேன்; என் புத்தி எனக்குத் திரும்பி வந்தது; நான் உன்னதமானவரைத் துதித்தேன்; என்றென்றைக்கும் உயிரோடிருப்பவரை ஸ்தோத்திரித்து கௌரவித்தேன்; அவருடைய ஆட்சி நித்தியமான ஆட்சி; அவருடைய ராஜ்யம் தலைமுறை தலைமுறையாக இருப்பதாகும். பூமியின் சகல குடியிருப்போரும் ஒன்றுமில்லாதவர்களாகக் கணக்கிடப்படுகிறார்கள்; அவர் வானத்தின் சேனையினிடையிலும் பூமியின் குடியிருப்போரினிடையிலும் தமது சித்தத்தின்படி செய்கிறார்; அவருடைய கையைத் தடுக்கவோ, அவரை நோக்கி, “நீர் என்ன செய்கிறீர்?” என்று சொல்லவோ எவராலும் முடியாது. அதே வேளையில் என் புத்தி எனக்குத் திரும்பி வந்தது; என் ராஜ்யத்தின் மகிமைக்காக என் கௌரவமும் ஒளிவீச்சும் எனக்குத் திரும்பின; என் மந்திரிகளும் என் பிரபுக்களும் என்னை நாடி வந்தார்கள்; நான் என் ராஜ்யத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்டேன்; மேலும் மேன்மையான மகத்துவம் எனக்குச் சேர்க்கப்பட்டது. இப்போது நான் நேபுகாத்நேச்சார், வானத்தின் ராஜாவைத் துதித்து, உயர்த்தி, கௌரவிக்கிறேன்; அவருடைய கிரியைகள் எல்லாம் சத்தியமானவை; அவருடைய வழிகள் நியாயமானவை; அகந்தையோடு நடக்கிறவர்களைத் தாழ்த்துவதற்கு அவர் வல்லவராயிருக்கிறார். தானியேல் 4:34–37.

மனாசேயின் அனுபவம் நேபுகாத்நேச்சாரின் மேல் நிறைவேற்றப்பட்டது. யூதாவின் கடைசி மூன்று ராஜாக்களின் வரலாற்றிலும், எழுபது ஆண்டுகள் சிறைப்பிடிப்பின் தீர்க்கதரிசனத்தின் வருகையிலும், மனாசே “முடிவுகாலத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். மூன்று ஆணைகளின் வரலாற்றில் நேபுகாத்நேச்சார் “முடிவுகாலத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்; அதுபோலவே, ஏழு இடிகளின் வரலாற்றில் 1798 “முடிவுகாலமாக” இருந்தது. இப்போது மேற்கோள் காட்டப்பட்ட வசனங்களில், “நாட்களின் முடிவில்” நேபுகாத்நேச்சாரின் புத்தி அவனிடத்திற்குத் திரும்பியது. “நாட்களின் முடிவு” என்பது தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்திலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

> ஆனால் நீ முடிவுவரை உன் வழியில் போ; ஏனெனில் நீ இளைப்பாறுவாய், நாட்களின் முடிவில் உனக்குரிய பங்கில் நிற்பாய். தானியேல் 12:13.

தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் “நாட்களின் முடிவு” என்பது “முடிவுக்காலம்” ஆகும்; ஏனெனில் தானியேலுக்கு “முடிவு வரைக்கும்” போகும்படி சொல்லப்பட்டது. அந்த நேரத்தில் தானியேல் “தனக்குரிய பங்கில் நிலைநிற்பார்.” “தனக்குரிய பங்கில் நிலைநிற்றல்” என்பது தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுதல் என்று பொருள்; தானியேலின் புத்தகம் நாட்களின் முடிவில், அதாவது “முடிவுக்காலத்தில்,” முத்திரை நீக்கப்பட்டபோது அவர் இதைச் செய்தார். அந்த நேரத்தில் ஞானிகள் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் “அறிவின் பெருக்கம்” இருக்கும். நேபுகாத்நேச்சாரின் நாட்களின் முடிவில், அவருடைய “புரிதல்” அவரிடத்தில் மீண்டும் வந்தது.

> “தேவன் ஒருவனுக்குச் செய்ய வேண்டிய ஒரு சிறப்பான பணியை அளிக்கும்போது, தானியேல் செய்ததுபோல, அவன் தன் பங்கு மற்றும் இடத்தில் நிலைத்திருந்து, தேவனுடைய அழைப்பிற்கு பதிலளிக்கத் தயாராயும், அவருடைய நோக்கத்தை நிறைவேற்றத் தயாராயும் இருக்க வேண்டும்.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

யூதாவின் கடைசி மூன்று அரசர்களின் வரலாற்றில் மனாசே “முடிவுகாலத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்; மூன்று ஆணைகளில் நெபுகாத்நேச்சார் “முடிவுகாலத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். மனாசேயைத் தொடர்ந்து அவன் மகனான ஆமோன் வந்தான்.

ஆமோன் என்பது “பயிற்சி” என்று பொருள்படும்; மேலும், முத்திரை நீக்கப்பட்ட செய்தியில் “ஞானிகள்” பயிற்றுவிக்கப்படும்படியாக “அறிவு பெருகுதல்” நிகழ்ந்த காலப்பகுதியை அது குறிக்கிறது. பின்னர் ஆமோனைத் தொடர்ந்து யோசியா வந்தான்; ஏழு அரசர்களில், சற்றே நல்லதாக இருந்தாலும் சிக்கலான தீர்க்கதரிசன வரலாற்றைக் கொண்ட ஒரே அரசன் அவனே.

யோசியா என்பதன் பொருள் “தேவனுடைய அஸ்திவாரம்” ஆகும்; மேலும் அது “முடிவுகாலத்தில்” முத்திரை நீக்கப்பட்டிருந்த சத்தியங்கள் நிலைநிறுத்தப்பட்டதை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஆமோனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட அறிவின் அதிகரிப்பு, கபிரியேலும் பிற பரிசுத்த தூதர்களும் வழிநடத்தியதன் மூலம் வில்லியம் மில்லரால் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது. அந்த இயக்கத்தின் அஸ்திவாரங்களை அவர் நிலைநிறுத்தியதினால், மில்லரின் பணி யோசியா என்ற பெயரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. யோசியாவைப் பற்றி அடையாளம் காணப்பட வேண்டியவை இன்னும் அநேகம் உள்ளன; ஆனால் நாம் இப்போது அவருடைய குமாரனாகிய யெகோஆகாஸை நோக்கிச் செல்லலாம்.

> யெகோஆகாஸ் ராஜாவாக ஆரம்பித்தபோது இருபத்துமூன்று வயதாயிருந்தான்; அவன் எருசலேமில் மூன்று மாதங்கள் ராஜ்யம்பண்ணினான். அவன் தாயின் பேர் லிப்னாவைச் சேர்ந்த எரேமியாவின் மகளாகிய ஹமுத்தாள். அவன் தன் பிதாக்கள் செய்ததின்படியெல்லாம் கர்த்தருடைய பார்வைக்கு பொல்லாப்பானதைச் செய்தான். அவன் எருசலேமில் ராஜ்யம்பண்ணாதபடிக்கு, பார்வோன் நேகோ அவனை ஆமாத்தின் தேசத்திலுள்ள ரிப்லாவில் கட்டுப்படுத்தி வைத்தான்; மேலும் தேசத்தின்மேல் நூறு தாலந்து வெள்ளியையும் ஒரு தாலந்து பொன்னையும் கப்பமாக விதித்தான். பார்வோன் நேகோ, யோசியாவின் மகனாகிய எலியாகீமையை அவன் தகப்பனாகிய யோசியாவின் இடத்தில் ராஜாவாக்கி, அவன் பெயரை யெகோயாக்கீம் என்று மாற்றினான்; யெகோஆகாசை அழைத்துக்கொண்டு போனான்; அவன் எகிப்திற்குப் போய் அங்கே இறந்தான். 2 இராஜாக்கள் 23:31–34.

“யெகோவா பற்றிக்கொண்டார்” என்பதே யெகோஆகாஸ் என்பதன் பொருள்; அவன் பார்வோனேகோவால் பற்றிக்கொள்ளப்பட்டான். யோசியாவின் மகனான யெகோஆகாஸ் பார்வோனேகோவால் பிடிக்கப்பட்டு, “எழுப்புகிற தேவன்” என்று பொருள்படும் அவன் சகோதரனான எலியாகீமால் மாற்றப்பட்டான். பின்னர் பார்வோனேகோ, “தேவன் எழும்புவார்” என்று பொருள்படும் யெகோயாகீம் என்று எலியாகீமின் பெயரை மாற்றினான். பெயர் மாற்றப்படுதல் என்பது உடன்படிக்கைச் சம்பந்தத்தின் ஒரு அடையாளமாகும்; முதலாவது செய்தியின் வல்லமையூட்டுதலில், தேவன் முன்னைய உடன்படிக்கை மக்களை ஒரேவேளை கடந்து செல்லும்போது, ஒரு ஜனத்துடன் உடன்படிக்கைக்குள் பிரவேசிக்கிறார்.

1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று, மூன்று நூற்று தொண்ணூற்று ஒன்று ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாள்களும் அவிழ்க்கப்பட்டிருந்த நான்கு காற்றுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட ஒட்டோமன் பேரரசு கட்டுப்படுத்தப்பட்டது; அல்லது யெகோஆகாஸ் என்ற பெயரின் பொருளின்படி, அவர்கள் “பிடிக்கப்பட்டார்கள்”. அதே சமயத்தில், எலியாகீம் ராஜாவாக்கப்பட்டு, அவன் பெயர் “தேவன் எழும்புவார்” என்று பொருள்படும் யெகோயாகீம் என்று மாற்றப்பட்டது. யெகோயாகீமுக்குப் பிறகு, வேதவசனங்களில் மூன்று பெயர்களைக் கொண்ட அவன் மகனான யெகோயாக்கீன் வந்தான்.

யெகோயாகீன் என்ற பெயரின் பொருள் “கர்த்தர் நிறுவி நிலைநிறுத்துவார்” என்பதாகும். அவர் யெகோயாக்கீமின் மகன்; மேலும், தேவன் புதிய, உண்மையான, புராட்டஸ்தாந்து கொம்பை “நிறுவி நிலைநிறுத்தியபோது”, அவர் 1844 ஆம் ஆண்டின் வசந்தகாலத்தில் இரண்டாம் தூதனின் வருகையை அடையாளப்படுத்துகிறார். இரண்டாம் தூதனின் செய்தி நடுஇரவு முழக்கத்தின் செய்தியால் வல்லமையூட்டப்பட்டது; மேலும், யெகோனியா மற்றும் கொனியா என்பவற்றின் பொருள் “தேவன் நிலைநிறுத்துவார்” என்பதாகும். ஒரே பொருளைக் கொண்ட இந்த மூன்று பெயர்களும், நடுஇரவு முழக்கம் இரண்டாம் தூதனின் செய்தியோடு இணைக்கப்படுவதைக் குறிக்கின்றன. பெரும் முழக்கத்தின் காலத்தில் பரிசுத்த ஆவியின் இறுதி ஊற்றுப்பொழிவின்போதுதான் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேர் முத்திரையிடப்படுகிறார்கள். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படுதல், மில்லரைட் இயக்கத்தின் நடுஇரவு முழக்கத்தில் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்பட்டது; மேலும், யெகோயாகீன், யெகோனியா மற்றும் கொனியா என்றும் அழைக்கப்படுகிறவர், அந்த முத்திரையிடுதலின் ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறார்.

> “நான் உயிரோடிருக்கிறபடியால், கர்த்தர் சொல்லுகிறார்: யூதாவின் ராஜாவாகிய யெகோயாகீமின் குமாரனான கொனியா என் வலதுகையின் முத்திரைமோதிரமாயிருந்தாலும், அங்கிருந்தே நான் உன்னைப் பிடுங்கிப்போடுவேன்; உன் உயிரைக் கேட்கிறவர்களின் கைக்குள்ளும், நீ முகத்தைக் கண்டு பயப்படுகிறவர்களின் கைக்குள்ளும், அதாவது பாபிலோன் ராஜாவாகிய நேபுகாதிரெச்சாரின் கைக்குள்ளும், கல்தேயரின் கைக்குள்ளும், நான் உன்னை ஒப்புக்கொடுத்துவிடுவேன். உன்னையும், உன்னைப் பெற்ற உன் தாயையும், நீங்கள் பிறக்காத வேறொரு தேசத்துக்கு நான் எறிந்துபோடுவேன்; அங்கேயே நீங்கள் சாவீர்கள். ஆனால் அவர்கள் திரும்பிச் செல்ல விரும்புகிற தேசத்திற்கோ, அவர்கள் திரும்பமாட்டார்கள். இந்தக் கொனியா என்னும் மனிதன் அருவருக்கப்படும் உடைந்த விக்கிரகமா? இவன் இன்பமில்லாத பாத்திரமா? அப்படியானால், அவனும் அவன் சந்ததியும் ஏன் துரத்திப்போடப்பட்டு, தாங்கள் அறியாத தேசத்திற்குள் எறியப்படுகிறார்கள்? பூமியே, பூமியே, பூமியே, கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கேள்.” எரேமியா 22:24–29.

யெகோயாகீன், யெகோனியா, மற்றும் கோனியா ஆகியோர், இரண்டாம் தூதன் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியுடன் இணைக்கப்படும் முத்திரையிடும் காலத்தைக் குறிக்கின்றனர். அவர் மூடர்களுக்கான முத்திரையிடும் காலத்தைக் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். அந்தத் துஷ்டராஜா, முத்திரையிடும் காலத்தில் மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெற நியமிக்கப்பட்டவர்களாகிய, கர்த்தருடைய வாயிலிருந்து என்றென்றைக்கும் உமிழ்ந்துபோடப்படுகிற மூடமான லவோதிக்கேய கன்னியரைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்.

தேவனுடைய வலதுகையில் உள்ள முத்திரை அவர் வைத்த முத்திரையே; மேலும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேருக்கு முத்திரையிடப்படும் காலத்தில் ஆண்டவருடைய வாயிலிருந்து உமிழப்பட்டவர்கள், தமது கையில் “ஏழு காலங்களின்” தூக்குக்கல்லை வைத்திருந்த மனிதனாகிய செருபாபேலுடன் எதிர்மறையாக ஒப்பிடப்படுகிறார்கள்.

> யூதாவின் ஆளுநராகிய செருபாபேலுக்கு நீ சொல்ல வேண்டியது இதுவே: நான் வானங்களையும் பூமியையும் அதிரச்செய்வேன்; ராஜ்யங்களின் சிங்காசனத்தை கவிழ்த்துப்போடுவேன்; புறஜாதிகளின் ராஜ்யங்களின் வல்லமையை அழித்துப்போடுவேன்; ரதங்களையும் அவற்றில் ஏறியிருப்பவர்களையும் கவிழ்த்துப்போடுவேன்; குதிரைகளும் அவற்றின் மேல் ஏறியிருப்பவர்களும் விழுந்துபோவார்கள்; ஒவ்வொருவனும் தன் சகோதரனுடைய பட்டயத்தினால் விழுவான். சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்: அந்த நாளிலே, செஅல்தியேலின் குமாரனும் என் ஊழியக்காரனுமான செருபாபேலே, நான் உன்னை எடுத்துக்கொண்டு, உன்னை ஒரு முத்திரைமோதிரம்போல ஆக்குவேன்; ஏனெனில் நான் உன்னைத் தேர்ந்தெடுத்தேன் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார். ஆகாய் 2:21–23.

“ஏழு காலங்கள்” எனப்படுகிற “இடறற்கல்லான” அந்தக் கல், செருபாபேலின் கையில் இருக்கும் “நூற்குண்டாகும்”; மேலும், தேவன் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரை முத்திரையிடப் பயன்படுத்துகிற “முத்திரைமோதிரமாக” அவர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார். அந்த முத்திரைமோதிரம், அல்லது “அடையாளம்”, எருசலேமில் செய்யப்படுகிற அருவருப்புகளினிமித்தம் “நெடுந்துயர்ந்து அழுகிறவர்களின்” மேல் வைக்கப்படுகிறது. அந்த நெடுந்துயர்தலும் அழுகையும், முத்திரையிடப்பட்டவர்களின் அனுபவத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும், அந்த நெடுந்துயர்தலும் அழுகையும், “ஏழு காலங்கள்” எனும் பரிகாரத்திற்கான அவர்களின் உள் பிரதிசெயலின் அடையாளமாகும். அது அவர்களுடைய பாவங்களுக்காகவும், அவர்களுடைய பிதாக்களின் பாவங்களுக்காகவும் செய்யப்படும் அறிக்கையிடுதலாகும். 2020 ஜூலை 18-ஆம் தேதியிலிருந்த ஏமாற்றத்திலிருந்து இதுவரை அவர்கள் தேவனோடு நடந்து வரவில்லை என்றும், தேவனும் அவர்களோடு நடந்து வரவில்லை என்றும் ஒப்புக்கொள்ளுதலாகும். பிலடெல்பியா லவோதிக்கேயாவாக மாறிக்கொண்டிருந்த காலப்பகுதியில், 1863-இல் தோல்வியடைந்த சோதனையே அது. கொனியாவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறவர்கள் என்றென்றைக்கும் மூடமான லவோதிக்கேய கன்னியர்களாக நிறுவப்படுகிற காலப்பகுதியை அது முன்மாதிரியாகக் காட்டியது; மேலும், செருபாபேலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறவர்கள் என்றென்றைக்கும் ஞானமுள்ள பிலடெல்பிய கன்னியர்களாக நிறுவப்படுகிற காலப்பகுதியையும் அது முன்மாதிரியாகக் காட்டியது.

யெகோயாகீனுக்குப் பின்பு ஏழு அரசர்களில் கடைசியான செதேக்கியா வந்தான். மனாச்சே 1798-ஐவும், “முடிவுக்காலத்தை”யும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியதுபோல, செதேக்கியா 1844 அக்டோபர் 22-ஐ பிரதிநிதித்துவப்படுத்த வேண்டும்; அந்நாளில்தான் தரிசனம் “உரைக்கும்; பொய்யாகாது.” செதேக்கியா என்பது எபிரேய மொழியின் இரண்டு சொற்கள் இணைந்த உருவாக்கமான பெயராகும். ஒரு சொல் “யெகோவா”; அது தானியேல் அதிகாரம் 8, வசனம் 14-இல் “சுத்திகரிக்கப்படும்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள சொல்லுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. செதேக்கியா என்பதன் பொருள், 1844 அக்டோபர் 22 அன்று தொடங்கிய தேவனுடைய ஆலயத்தின் சுத்திகரிப்பாகும்.

யூதாவின் கடைசி ஏழு அரசர்கள் 1798 முதல் 1844 அக்டோபர் 22 வரை உள்ள முன்னேற்றமான வரலாற்றைக் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். யெகோயாக்கீம் 1840 ஆகஸ்ட் 11-ன் அடையாளமாக இருக்கிறான்; அது மறுபடியும் 2001 செப்டம்பர் 11-ஐ பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அவன் முதல் தூதனின் செய்தி அதிகாரமளிக்கப்படுதலின் அடையாளமாக இருக்கிறான்; மேலும் தானியேல் முதல் அதிகாரத்தின் முதல் வசனத்தில் அவன் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறான். ஆகையால், தானியேல் முதல் அதிகாரத்தின் சூழலும் பின்னணியும், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் அதிகாரத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளபடி, முதல் தூதனின் செய்தி அதிகாரமளிக்கப்படுதலாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் அதிகாரத்தில் கிறிஸ்து தமது கையில் ஒரு சிறிய புத்தகத்தோடு இறங்கிவந்தார்; அதை யோவான் தின்னும்படி கட்டளையிடப்பட்டான். இதனாலேயே தானியேல் புத்தகத்தில் உள்ள முதல் சோதனை தின்னுதலுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கிறது.

இந்த தலைப்புகளை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து காண்போம்.

> அப்பொழுது அவர் என்னை நோக்கி: மனுஷகுமாரனே, நான் உனக்குக் கொடுக்கிற இந்தச் சுருளை உன் வயிறு உண்ணும்படிச் செய்து, உன் குடலை அதினால் நிரப்புக என்றார். அப்பொழுது நான் அதை உண்டேன்; அது என் வாயில் இனிப்பிற்கு தேனுபோல இருந்தது. எசேக்கியேல் 3:3.

Back to Articles