Article

# தானியேலின் புத்தகம் - இருபதாம் எண்

தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும்: எழுந்தும் வீழ்ந்தும் போகும் இராச்சியங்களின் தீர்க்கதரிசன நெய்தோற்றத்தை வெளிப்படுத்துதல்

Author

Jeff Pippenger

Published

December 15, 2023

Formats

PDF
Word

சகோதரி ஒயிட், புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டிய தீர்க்கதரிசனப் பாடங்கள் ராஜ்யங்களின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் மூலம் சித்தரிக்கப்படுகின்றன என்பதை அடிக்கடி சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

> “தானியேல் மற்றும் வெளிப்படுத்தல் என்னும் புத்தகங்களில் தெளிவாகக் காட்டப்பட்டுள்ள தேசங்களின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியுமிலிருந்து, வெறும் வெளிப்புறமும் உலகியலுமான மகிமை எவ்வளவு மதிப்பற்றது என்பதை நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். பாபிலோன், அதன் சகல வல்லமையுடனும் மகத்துவத்துடனும்,—அதற்கு ஒப்பானதை எங்கள் உலகம் பின்னரும் ஒருபோதும் கண்டதில்லை,—அந்த நாட்களின் மக்களுக்கு மிகவும் நிலைத்ததாயும் நீடித்ததாயும் தோன்றிய அந்த வல்லமையும் மகத்துவமும்,—எவ்வளவு முழுமையாக மறைந்துபோயிற்று! ‘புல்லின் பூவைப்போல,’ அது அழிந்துபோயிற்று. யாக்கோபு 1:10. அவ்வாறே மேதிய-பாரசீக ராஜ்யமும், கிரேக்க மற்றும் ரோம ராஜ்யங்களும் அழிந்துபோயின. அதுபோலவே, தேவனைத் தனது அஸ்திவாரமாகக் கொள்ளாத எல்லாம் அழிந்துபோகிறது. அவருடைய நோக்கத்தோடு இணைக்கப்பட்டதும், அவருடைய குணத்தை வெளிப்படுத்துவதும் மட்டுமே நிலைத்திருக்கும். அவருடைய கொள்கைகளே எங்கள் உலகம் அறிந்திருக்கும் ஒரே அசைக்கமுடியாதவை.” இறைவாக்கினரும் ராஜாக்களும், 548.

தானியேல் மற்றும் வெளிப்படுத்தல் ஆகிய புத்தகங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் ராஜ்யங்களின் “எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும்” தீர்க்கதரிசனத்தை ஆய்வு செய்வதற்கான சரியான அணுகுமுறையின் மையக் கருத்தாகும். ஆதியாகமம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் நிம்ரோத்தின் பாபேல் வீழ்ச்சியால் பாபிலோனின் வீழ்ச்சி முன்மாதிரியாகக் காட்டப்படுகிறது. பின்னர், தானியேல் ஐந்தாம் அதிகாரத்தில், பாபிலோன் மறுபடியும் வீழ்கிறது. கி.பி. 538 ஆம் ஆண்டில் அதிகாரத்திற்கு உயர்ந்ததும், பின்னர் 1798 ஆம் ஆண்டில் அதற்குத் தொடர்ந்த வீழ்ச்சியும் ஆகிய பாப்பரசாட்சியின் வரலாறும், பாபிலோனின் இறுதி வீழ்ச்சியை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது; ஏனெனில் பாப்பரசாட்சி அதிகாரம் தீர்க்கதரிசனத்தின்படி ஆவிக்குரிய பாபிலோன் ஆகும். பாப்பரசாட்சி 1798 ஆம் ஆண்டில் வீழ்ந்தது; மேலும் வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரம் அதன் இறுதி வீழ்ச்சியை வரையறுக்கிறது. தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம், நாற்பத்தைந்தாம் வசனத்தில், அங்கே வடதிசையின் ராஜாவாகக் குறிக்கப்படும் பாப்பரசாட்சி, உதவ ஒருவருமின்றி தனது முடிவை அடைகிறது. இது கிருபைக்காலம் முடிவுறும் போது நடைபெறுகிறது; ஏனெனில் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பத்தைந்தாம் வசனமும் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தின் முதலாம் வசனமும் ஒரே வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன.

> அவன் தன் அரமனையின் கூடாரங்களை சமுத்திரங்களுக்கிடையில் மகிமையுள்ள பரிசுத்த மலையில் நாட்டுவான்; ஆனாலும் அவன் தன் முடிவுக்கு வந்து சேருவான், அவனுக்கு உதவி செய்வோர் யாரும் இருக்கமாட்டார்கள். அக்காலத்தில் உன் ஜனங்களுக்காக நிற்கும் மகாபிரபுவாகிய மீகாயேல் எழுந்துநிற்பான்; அப்பொழுது ஜாதி உண்டான நாள்முதல் அக்காலமட்டும் ஒருபோதும் உண்டாயிராத துன்பகாலம் உண்டாகும்; அக்காலத்தில் புத்தகத்தில் எழுதப்பட்டவர்களாகக் காணப்படும் உன் ஜனங்களில் ஒவ்வொருவரும் விடுவிக்கப்படுவார்கள். தானியேல் 11:45; 12:1.

இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தி, பாபிலோன் இருமுறை வீழ்ந்துள்ளது என்ற உண்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டு அமைக்கப்பட்டுள்ளது. நிம்ரோத் மற்றும் பெல்ஷாச்சார் ஆகியோரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் நேரடி பாபிலோன் இருமுறை வீழ்ந்தது; அதுபோல ஆவிக்குரிய பாபிலோனும் 1798-ஆம் ஆண்டில் வீழ்ந்தது, மேலும் மனிதருக்கான கிருபைக்காலம் முடிவுறும் போது மறுபடியும் அப்படியே வீழ்கிறது.

> அதன் பின்பு மற்றொரு தூதன் தொடர்ந்து வந்து: “பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது, மகத்தான அந்தப் பட்டணம்; ஏனெனில் அவள் தன் விபச்சாரத்தின் கோபமுள்ள திராட்சரசத்தை எல்லா ஜாதிகளும் குடிக்கச் செய்தாள்” என்று சொன்னான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:8.

இரண்டாம் தூதனில் பாபிலோனின் வீழ்ச்சி மீண்டும் கூறப்படுவது, வேதவசனங்களுக்குள் காணப்படும் சொற்கள் மற்றும் சொற்றொடர்களின் இரட்டிப்பு, இரண்டாம் தூதனின் செய்தியும் நள்ளிரவு கூக்குரலும் இணைந்த செய்திக்கான ஒரு சின்னமாக அடையாளப்படுத்தப்படுவதற்கான தீர்க்கதரிசனரீதியான நியாயத்தை வழங்குகிறது. மேலும், தீர்க்கதரிசனத்தை ஆராய்வது தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் என்னும் புத்தகங்களில் சித்தரிக்கப்பட்ட இராஜ்யங்களின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் அடிப்படையாகக் கொண்டு இருக்க வேண்டும் என்ற சகோதரி வைட் குறிப்பிட்ட கொள்கையையும் இது நிலைநிறுத்துகிறது. பாபிலோனின் வீழ்ச்சியைப் புரிந்துகொள்வதற்காக, தீர்க்கதரிசன மாணவர் பாபிலோனின் எல்லா வீழ்ச்சிகளையும் “வரி மேல் வரி” ஒன்றுசேர்த்து, பாபிலோனின் இறுதி வீழ்ச்சியைப் பற்றிய சரியான தீர்க்கதரிசனச் செய்தியை நிறுவ வேண்டும் என்ற கருத்தையும் இது விளக்குகிறது.

இரண்டாம் தூதனின் செய்தியில் பாபிலோன் இருமுறை விழுகிறது என்பதற்கான அடிப்படை, சத்தியம் இரண்டு சாட்சிகளின் சாட்சியத்தின் மேல் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது என்று அடையாளப்படுத்தும் தீர்க்கதரிசன விதியிலேயே அமைகிறது. அந்த செய்தியின் உட்பகுதியில் பாபிலோனின் விழுதலை இருமைப்படுத்திக் கூறுவது, வேதாகமத்தில் பின்மழை என்று அடையாளப்படுத்தப்படும் தீர்க்கதரிசன முறைமையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. பின்மழையாகிய அந்தப் பரிசுத்த முறைமை என்பது, “வரிமேல் வரி” என்று பல்வேறு தீர்க்கதரிசன வரிசைகளை ஒன்றிணைத்து முன்வைக்கும் செயல்பாடே ஆகும். தீர்க்கதரிசனத்தை ஆராயும் மாணவனால் இம்முறைமைப் பயன்படுத்தப்படும்போது, அது பின்மழையின் “செய்தியை” நிலைநிறுத்துகிறது. அந்தப் பரிசுத்த முறைமையின் பயன்பாட்டின் மூலம் நிலைநிறுத்தப்படும் பின்மழைச் செய்தி, அதன் பின்பு இரண்டாம் தூதனும் நள்ளிரவுக் கூக்குரலும் ஆகியவற்றின் இணைந்த தீர்க்கதரிசன வரலாறுகளில் அறிவிக்கப்படுகிறது. இது முதலாம் தூதனின் இயக்க வரலாற்றில் உண்மையாக இருந்தது; இன்று, மூன்றாம் தூதனின் இயக்க வரலாற்றிலும் இதுவே உண்மையாக உள்ளது.

தானியேல் புத்தகத்தின் நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் அதிகாரங்கள், வரலாற்றின் ஒரு தொடரைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; அதில், நான்காம் அதிகாரத்தில் நேபுகாத்நேச்சார் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் பாபிலோனின் எழுச்சியும் ஆரம்பமும், பின்னர் ஐந்தாம் அதிகாரத்தில் பெல்ஷாச்சார் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் பாபிலோனின் வீழ்ச்சியும் முடிவும் அடங்கியுள்ளன. இவ்விரண்டும் சேர்ந்து ஒரு தீர்க்கதரிசன வரிசையை உருவாக்குகின்றன. அந்த இரண்டு அதிகாரங்களால் உருவாக்கப்படும் தீர்க்கதரிசன வரிசை, பிந்தைய மழைச் செய்தியை நிறுவுவதற்காக, தானியேல் புத்தகத்தின் ஒன்று முதல் மூன்று அதிகாரங்களின் மேல் பொருத்தப்பட வேண்டும்.

இந்த இரண்டு அதிகாரங்கள் நெபுகாத்நேச்சாரின் வீழ்ச்சியையும் மீண்டும் எழுச்சியையும், மேலும் பெல்ஷாச்சாரின் வீழ்ச்சியையும் அழிவையும் முன்வைக்கின்றன; ஆகையால், அந்த வரிசையின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் பாபிலோனின் வீழ்ச்சியையும் அவை முன்வைக்கின்றன. இந்த இரண்டு அதிகாரங்கள் உருவாக்கும் தீர்க்கதரிசன வரி, பாபிலோன் வீழ்ந்து, எழுந்து, பின்னர் மறுபடியும் வீழ்கிறது என்ற அமைப்பின் மேல் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த உண்மை மட்டுமே, இந்த இரண்டு அதிகாரங்கள் இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. இந்த இரண்டு அதிகாரங்கள் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தின் பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; அந்த வரலாற்றில் இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியும் நடுராத்திரி கூக்குரலும் இருமுறை அறிவிக்கப்படுகின்றன.

ஆகையால், தானியேலின் நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் அதிகாரங்களைக் குறித்து நமது ஆராய்ச்சியை ஆரம்பிப்பதற்கு முன், பிந்தைய மழையாகிய புனித முறையியலை நாம் அடையாளம் காண்போம்; பின்னர், அந்த முறையியலைப் பயன்படுத்தி, பிந்தைய மழையின் செய்தியையும் நாம் அடையாளம் காண்போம்.

முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் தூதரின் வரலாற்றின் ஒரு முக்கியமான அடையாளக் கல், வில்லியம் மில்லரின் தீர்க்கதரிசன விளக்க விதிகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட முறையியலாகும். அந்த விதிகள், நடுராத்திரி முழக்கத்தின் செய்தியை அடையாளம் காண மனிதர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டன; மேலும் அந்தச் செய்தியே அந்த வரலாற்றிற்கான பிந்தைய மழையின் செய்தியாக இருந்தது. மூன்றாம் தூதரின் வரலாற்றின் ஒரு முக்கியமான அடையாளக் கல், “Prophetic Keys” என பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் முறையியலாகும். நமது தற்போதைய வரலாற்றில் நடுராத்திரி முழக்கத்தின் செய்தியை அடையாளம் காண, அந்த விதிகள் வில்லியம் மில்லரின் விதிகளுடன் இணைந்து பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்; மேலும் இப்போது அந்த விதிகளால் நிலைநிறுத்தப்பட்டு வரும் செய்தியே கடைசி நாட்களுக்கான பிந்தைய மழையின் செய்தியாகும். மில்லரின் விதிகள், பூமி மிருகத்தின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் முன்னைய மழையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; மேலும் அந்த விதிகள் “Prophetic Keys” உடன் இணைக்கப்பட்டபோது, அவை பூமி மிருகத்தின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் பிந்தைய மழையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

பின்னான மழை என்பது அந்தச் செய்தியை உருவாக்கப் பயன்படுத்தப்படும் முறையியல் ஆகும். முதலில் அந்த அனுபவத்தை உருவாக்கும் செய்தியைத் தேடாமல், பின்னான மழையின் அனுபவத்தையே தேடுவதினால் ஏமாற்றப்படுகிறவர்கள் உண்டு. கிறிஸ்தவத்தின் பெந்தெகொஸ்தே சபைகள் அந்த ஏமாற்றத்திற்கு தெளிவான உதாரணமாக இருக்கின்றன. அதே வகையான தவறான திசைதிருப்பல், பின்னான மழையின் செய்தியைத் தேடுகிறவர்களுக்கும் கிடைக்கக்கூடும்; ஆனால் அவர்கள் பின்னான மழையின் செய்தியை அடையாளம் கண்டு நிலைநிறுத்தும் முறையியலைத் தேட மறுக்கிறார்கள். சரியான முறையியல் இல்லாமல், சரியான செய்தியை அடையாளம் காண முடியாது. சரியான செய்தி இல்லாமல், சரியான அனுபவம் இயலாததாகும்.

இந்த வேதாகமச் சத்தியத்தின் முக்கியத்துவம் பெரும்பாலோரால் உணரப்படாமல் போகிறது; ஏனெனில் வேதாகமத்தை ஆய்ந்து அறிய ஒரு சரியான வழி உண்டு, அதைப் படிப்பதற்குப் பல தவறான வழிகளும் உண்டு என்ற சாத்தியத்தை அவர்கள் ஒருபோதும் சிந்தித்ததில்லை. வேதாகமத்தைப் படிப்பதற்கான தவறான வழி—அதாவது மிக அதிகமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் வழி—வேதாகமம் போதிப்பது குறித்து மற்ற மனிதர்களின் கருத்துக்களை நம்புவதுதான். இது மனிதரிடையே மிகவும் சாதாரணமான பிரச்சினையாக இருப்பதால், ஒவ்வொரு சபையும் தங்கள் மந்தையின் இந்தத் தவறாக எண்ணப்பட்ட தேவையை எதிர்கொள்வதற்காக ஒரு அமைப்பை உருவாக்குகிறது. அந்தப் பொய்யான தேவை, வேதாகமப் புரிதலின் ஆவிக்குரிய நிபுணர்களாக அடையாளப்படுத்தப்படும் தலைவர்களின் ஒரு அமைப்பை நிறுவும் பொய்யான செயலை உருவாக்குகிறது; அவர்கள் பயிற்சி பெறாத மந்தையின் புரிதலைச் சரியாக வழிநடத்துவார்கள் என்று கருதப்படுகிறார்கள். சபையின் அமைப்பிற்காக மூப்பர்கள், தீர்க்கதரிசிகள், போதகர்கள் ஆகியோரை உட்படுத்திய மிகவும் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட அமைப்பை வேதாகமம் உண்மையிலேயே குறிப்பிடுகிறது; ஆனால், எது சத்தியம், எது சத்தியமல்ல என்பதையும், அதன் பின்பு யார் மதவெறுக்கர், யார் அல்ல என்பதையும் தீர்மானிக்க நியமிக்கப்பட்ட தலைவர்களின் அமைப்பை உருவாக்கும் சபை அமைப்பின் சீர்கேட்டை வேதாகமம் ஒருபோதும் அங்கீகரிப்பதில்லை.

> நீ உன்னை தேவனுக்குப் பிரியமானவனாகவும், வெட்கப்படத் தேவையில்லாத தொழிலாளியாகவும், சத்தியவசனத்தைச் சரியாகப் பகுத்து விளக்குகிறவனாகவும் நிலைநிறுத்திக் கொள்ள முயற்சி செய். 2 தீமோத்தேயு 2:15.

ஒரு சபைத் தலைவர் பொய்யான உபதேசங்களுக்கும் அவற்றைப் பரப்புகிறவர்களுக்கும் எதிராக உபதேசிக்கவும், கண்டிக்கவும், போதிக்கவும், காக்கவும் வேண்டும்; ஆனால் நாம் ஒவ்வொருவரும் “சத்திய வசனத்தைச் சரியாகப் பிரித்து,” நம்மை “தேவனுக்குப் பிரியமுள்ளவர்களாக” “காட்டும்படி படிக்க” வேண்டியவர்கள் ஆகிறோம். இதைச் செய்வதில், சத்திய வசனத்தைச் சரியாகப் பிரிப்பதற்கான சரியான முறையாக வேதாகமம் அடையாளப்படுத்தும் முறைமையை நாம் அறிந்திருக்க வேண்டும். ஏசாயா புத்தகம் இவ்விஷயங்களைப் பிற்கால மழையின் சூழலில் முன்வைக்கிறது; ஆகையால் நாம் அங்கிருந்தே தொடங்குவோம்.

> அந்நாளில் கர்த்தர் தமது கடினமும் மகத்துவமுமான வல்ல பட்டயத்தினால் வேகமாய் செல்லும் பாம்பாகிய லெவியாதானையும், வளைகின்ற பாம்பாகிய லெவியாதானையும் தண்டிப்பார்; கடலில் உள்ள மகா நாகத்தையும் அவர் கொல்வார். அந்நாளில் நீங்கள் அவளைப்பற்றி பாடுங்கள்: செந்நிறத் திராட்சரசத்தின் திராட்சைத்தோட்டம். நான் கர்த்தர், அதைக் காக்கிறேன்; அதை ஒவ்வொரு கணமும் நீரூட்டுவேன்; எவரும் அதற்கு தீங்கு செய்யாதபடிக்கு அதை இரவும் பகலும் காப்பேன். கோபம் என்னிடத்தில் இல்லை; யுத்தத்தில் எவன் முள்ளையும் முட்களையும் எனக்கு விரோதமாக நிறுத்துவானோ? நான் அவற்றின் வழியாகச் சென்று, அவற்றை ஒருங்கே எரித்துவிடுவேன். இல்லாவிட்டால் அவன் என் வல்லமையைப் பற்றிக்கொள்ளட்டும்; அவன் என்னோடே சமாதானம் பண்ணும்படிக்கு; ஆம், அவன் என்னோடே சமாதானம் பண்ணுவான். யாக்கோபிலிருந்து வருகிறவர்கள் வேர் ஊன்றும்படியாக அவர் செய்வார்; இஸ்ரவேல் மலர்ந்து மொட்டிட்டு, உலகத்தின் முகமெங்கும் கனியால் நிரப்பும். அவனை அடித்தவர்களை அவர் அடித்ததுபோலவே, அவரையும் அவர் அடித்தாரோ? அவனால் கொல்லப்பட்டவர்களின் கொலையின்படி, அவனும் கொல்லப்பட்டானோ? அளவோடு, அது துளிர்விடும்போது, நீ அதனோடே விவாதிப்பாய்; கீழைக்காற்று வீசும் நாளில் அவர் தமது கடுங்காற்றை அடக்குவார். ஆகையால் இதன்மூலம் யாக்கோபின் அக்கிரமம் நீக்கப்படும்; அவன் பாவத்தை அகற்றுவதின் முழுக் கனியும் இதுவே: அவன் பலிபீடத்தின் கற்களையெல்லாம் நொறுக்கப்பட்ட சுண்ணாம்புக்கற்களைப்போல ஆக்கும்போது, அசேரா வனங்களும் விக்கிரகங்களும் இனி நிலைநிற்காது. ஆயினும் அரண்கொண்ட நகரம் பாழாயிருக்கும்; வாசஸ்தலம் கைவிடப்பட்டு வனாந்தரம்போல விடப்படும்; அங்கே கன்று மேயும்; அங்கேயே அது படுத்துக்கொண்டு அதன் கிளைகளைத் தின்றுவிடும். அதன் கொம்புகள் உலர்ந்தபோது அவை முறித்து எறியப்படும்; பெண்கள் வந்து அவற்றை நெருப்பிட்டு எரிப்பார்கள்; ஏனெனில் இது அறிவில்லாத ஜனமாக இருக்கிறது; ஆகையால் அவர்களை உண்டாக்கினவர் அவர்கள்மேல் இரக்கம் கொள்வதில்லை; அவர்களை உருவாக்கினவர் அவர்களுக்கு தயவு காண்பிப்பதில்லை. அந்நாளில் கர்த்தர் நதியின் கால்வாயிலிருந்து எகிப்தின் ஓடையின்வரை கதிர்களை உதிர்த்தெடுப்பதுபோலச் சேகரிப்பார்; இஸ்ரவேல் புத்திரரே, நீங்கள் ஒருவராய் ஒருவராய் சேர்த்துக்கொள்ளப்படுவீர்கள். அந்நாளில் மகா எக்காளம் ஊதப்படும்; அசீரிய தேசத்தில் அழிவுக்கு ஆயத்தமானவர்களும், எகிப்து தேசத்தில் துரத்தப்பட்டவர்களும் வந்து, எருசலேமிலுள்ள பரிசுத்த மலையில் கர்த்தரைத் தொழுதுகொள்வார்கள். ஏசாயா 27:1–13.

முந்தைய கட்டுரைகளில், தேவனுடைய பிற பிள்ளைகளை பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைக்க உயர்த்தப்படுகிற “கொடியை” நாம் மீண்டும் மீண்டும் எடுத்துரைத்துள்ளோம். ஏசாயா இருபத்தேழாம் அதிகாரத்தின் கடைசி வசனம், “பெரிய எக்காளம் ஊதப்படும்; அப்பொழுது அசீரியா தேசத்தில் அழிவுக்கு ஆயத்தமாக இருந்தவர்கள் வருவார்கள்” என்று சொல்லும்போது, அந்தக் கொடியின் வேலையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அசீரியா என்பது கடைசி நாட்களில் பாபிலோனின் ஒரு சின்னமாகும்; மேலும், அந்த வசனத்தில் பாபிலோனிலிருந்து வெளியே வருமாறு சொல்லப்படும் எச்சரிக்கைச் செய்தியை கேட்கிறவர்கள், தீர்க்கதரிசன ரீதியாக “எருசலேமிலுள்ள பரிசுத்த பர்வதம்” எனக் குறிப்பிடப்படும் இடத்தில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் நூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறவர்களுடன் வந்து ஆராதிக்கிறார்கள்.

அந்த வசனம், “அந்த நாளில் அது நிகழும்” என்று கூறுகிறது. “அந்த நாள்” என்பது, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினெட்டின் இரண்டாவது சத்தம், தேவனுடைய பிற பிள்ளைகளை பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைக்கும் நாளாகியதால், முழு அதிகாரத்திற்குமான பின்னணியாக உள்ளது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினெட்டின் இரண்டாவது சத்தம், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில், தீருவின் வேசி நினைவுகூரப்படும்போது, உரத்துச் சத்தமிடுகிறது.

> பின்னும் நான் வானத்திலிருந்து மற்றொரு சத்தத்தைக் கேட்டேன்; அது, “என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களில் பங்குகொள்ளாதபடியும், அவளுடைய வாதைகளில் நீங்கள் பெற்றுக்கொள்ளாதபடியும், அவளிடமிருந்து வெளியே வாருங்கள்” என்று சொல்லியது. ஏனெனில் அவளுடைய பாவங்கள் வானத்தளவுக்கு எட்டியுள்ளன; தேவன் அவளுடைய அக்கிரமங்களை நினைவுகூர்ந்திருக்கிறார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:4, 5.

இசையா இருபத்தேழாம் அதிகாரம், அந்த அதிகாரம் முடிவடையும் அதே நாளைக் குறித்தே ஆரம்பிக்கிறது; அப்போது அது இவ்வாறு கூறுகிறது: “அந்நாளில் கர்த்தர் தமது கடினமும் பெரியதுமான பலத்த பட்டயத்தினால் வேகமாய் செல்வ பாம்பாகிய லேவியாத்தானையும், வளைகோணலான பாம்பாகிய லேவியாத்தானையும் தண்டித்து, சமுத்திரத்திலிருக்கிற வலுசர்ப்பத்தையும் கொன்றுபோடுவார்.”

ஞாயிறு சட்டத்தின் சமயத்தில், தேவனுடைய நிறைவேற்றும், பிரதிகாரத் தீர்ப்பு திராகோனின் ராஜ்யங்களான (ஐக்கிய நாடுகள் சபை), மிருகமான (பாப்பரசாட்சி), மற்றும் பொய்த்தீர்க்கதரிசியான (அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்) மீது ஆரம்பிக்கிறது. ஞாயிறு சட்டத்தின் சமயத்தில், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமாகிய பொய்த்தீர்க்கதரிசி கவிழ்க்கப்படுகிறான்; தேசிய விசுவாசதுரோகம் தேசிய அழிவை உண்டாக்குகிறது. ஞாயிறு சட்டமே, சாத்தானாகிய திராகோன் (அவனுடைய பூமியரசு திராகோனாகச் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது), மிருகம், மற்றும் பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியோர்மீது தேவனுடைய நிறைவேற்றும் தீர்ப்புகள் விழத் தொடங்கும் இடமாகும். அது, ஞாயிறு சட்டத்தில் தொடங்கும் படிப்படியான தண்டனையாகும். எசாயா இருபத்தேழாம் அதிகாரத்தின் ஆரம்பமும் முடிவும் ஞாயிறு சட்டமே ஆகும்; மேலும், அந்த அதிகாரம், ஞாயிறு சட்டத்துக்கு முன்னர் வழிநடத்தும் வரலாறுடனும் அதற்குப் பின்பு வரும் வரலாறுடனும் நேரடியாக இணைந்துள்ள குறிப்பிட்ட விஷயங்களை எடுத்துரைக்கிறது.

இருபத்தேழாம் அதிகாரத்தை நாம் பரிசீலித்து வருகிறோம்; ஏனெனில் அது இருபத்தெட்டாம் மற்றும் இருபத்தொன்பதாம் அதிகாரங்களுக்கான தீர்க்கதரிசனச் சூழலை நிலைநிறுத்துகிறது. அந்த அதிகாரங்களில், பிந்தைய மழையின் வரையறையை ஒரு செயன்முறையாக நாம் காண்போம்; அது தானியேலின் நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் அதிகாரங்களை, தானியேலின் முதல் முதல் மூன்றாம் அதிகாரங்களின் மேல் அமைப்பதின் முக்கியத்துவத்தை நாம் புரிந்துகொள்ள அனுமதிக்கும். எசாயா இருபத்தேழாம் அதிகாரம், பாம்பின் ராஜ்யத்தின் மேல் வருகிற முற்போக்கான தண்டனையின் ஆரம்பத்தை அடையாளப்படுத்திய பின்பு, அந்தக் காலப்பகுதியில் தேவனுடைய ஜனங்கள் “அவளுக்குப் பாடுங்கள்” என்று கட்டளையிடப்படுகிறார்கள் என்று அவர் பதிவு செய்கிறார். யாருக்குப் பாட வேண்டும்?

யாருக்குப் பாடப்பட வேண்டும் என்பதற்கான விடை பாடலின் தலைப்பிலேயே உள்ளது; ஏனெனில் அவர்கள், “கர்த்தர் காக்கிற செந்நிறத் திராட்சரசத்தின் திராட்சைத்தோட்டத்தை”ப் பற்றிப் பாடவேண்டும். திராட்சைத்தோட்டத்தின் கதை என்பது தேவனுடைய ஜனங்களின் கதை ஆகும்; அது முதன்முதலில் ஏசாயா ஐந்தாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்படுகிறது.

> இப்போது நான் என் பிரியனுடைய திராட்சைத்தோட்டத்தைப் பற்றிய என் மிகப் பிரியனுக்கொரு பாடலைப் பாடுவேன். என் மிகப் பிரியனுக்குப் பெரும் பலனளிக்கும் ஒரு மலைமேல் ஒரு திராட்சைத்தோட்டம் இருந்தது. அவர் அதற்கு வேலியிட்டு, அதிலிருந்த கற்களை அகற்றி, அதில் சிறந்த திராட்சைக்கொடியை நட்டார்; அதன் நடுவில் ஒரு கோபுரத்தையும் கட்டி, அதில் ஒரு திராட்சைச்சாற் பிழியையும் அமைத்தார். அது நல்ல திராட்சைப்பழங்களைத் தரும் என்று அவர் எதிர்பார்த்தார்; ஆனால் அது காட்டு திராட்சைப்பழங்களையே தந்தது. இப்போது, எருசலேமின் குடியிருப்பவர்களே, யூதா மனுஷர்களே, எனக்கும் என் திராட்சைத்தோட்டத்துக்கும் இடையில் தயவுசெய்து நியாயந்தீர்ப்பீராக. என் திராட்சைத்தோட்டத்திற்காக நான் அதில் செய்யாத இன்னும் என்ன செய்யப்படக்கூடியது? அது நல்ல திராட்சைப்பழங்களைத் தரும் என்று நான் எதிர்பார்த்தபோது, அது ஏன் காட்டு திராட்சைப்பழங்களையே தந்தது? ஆகையால் இப்போது, நான் என் திராட்சைத்தோட்டத்துக்கு என்ன செய்வேன் என்பதை உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: அதன் வேலியை அகற்றிவிடுவேன்; அது உண்டுகொள்ளப்படும்; அதன் சுவரை இடித்துவிடுவேன்; அது மிதிக்கப்படும். நான் அதைப் பாழாக்கிவிடுவேன்; அது கத்தரிக்கப்படவும் மண்ணைக் கொத்தப்படவும் மாட்டாது; அதில் முட்களும் நெருஞ்சிகளும் முளைக்கும்; அதன்மேல் மழை பெய்யாதபடி மேகங்களுக்கும் கட்டளையிடுவேன். ஏனெனில் சேனைகளின் கர்த்தருடைய திராட்சைத்தோட்டம் இஸ்ரவேல் வம்சமாயிருக்கிறது; யூதா மனுஷர் அவருக்குப் பிரியமான நடுகையாயிருக்கிறார்கள். அவர் நியாயத்தை எதிர்பார்த்தார்; ஆனால் இதோ, அநியாயம்; நீதியை எதிர்பார்த்தார்; ஆனால் இதோ, ஓர் அலறல். ஏசாயா 5:1–5.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியின் வரலாற்றில், தேவனுடைய ஜனங்கள் தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு திராட்சத்தோட்டத்தின் பாடலைப் பாடவேண்டியவர்கள்; ஏனெனில் அந்தப் பாடல் இவ்வாறு சொல்லுகிறது: “இப்போது, எருசலேமின் குடியிருப்பவர்களே, யூதாவின் மனுஷரே, எனக்கும் என் திராட்சத்தோட்டத்திற்கும் நடுவே நியாயந்தீருங்கள் என்று நான் வேண்டுகிறேன்.” திராட்சத்தோட்டத்தின் பாடல், முன்னிருந்த உடன்படிக்கை ஜனங்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டு விலக்கப்படுவதைக் குறிக்கும் பாடலாகும்; அதேவேளையில், “முன்னே ஜனமாயிராதிருந்த நீங்கள், இப்பொழுது தேவனுடைய ஜனமாயிருக்கிறீர்கள்” என்று பேதுரு கூறுகிறவர்களோடு தேவன் உடன்படிக்கையில் பிரவேசிக்கிறார். அந்தத் திராட்சத்தோட்டத்தின் மேல் மழை பொழியவில்லை என்பதையும் அது சுட்டிக்காட்டுகிறது; இவ்வாறு, அந்தக் காலப்பகுதியில் வருகிற எலியாவின் கிரியையையும், அந்தக் காலப்பகுதியில் மழையை உண்டாக்கக்கூடியவர் அவரே ஒருவரென்பதையும் அது அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்தப் பாடல் உடன்படிக்கை ஜனங்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டு விலக்கப்படுவதைக் குறித்ததே என்பதை நாம் அறிகிறோம்; ஏனெனில் திராட்சத்தோட்டத்தின் பாடல், பண்டைய இஸ்ரவேல் புறக்கணிக்கப்பட்டு விலக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்த காலத்தில், அதே சமயத்தில் தேவன் ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலோடு உடன்படிக்கையில் பிரவேசித்துக்கொண்டிருக்கும்போது, கிறிஸ்துவினால் பண்டைய இஸ்ரவேலுக்கு பாடப்பட்டது.

> இன்னொரு உவமையைக் கேளுங்கள்: ஒரு வீட்டுத்தலைவன் இருந்தான்; அவன் ஒரு திராட்சைத்தோட்டம் நட்டு, அதைச் சுற்றிலும் வேலி அமைத்து, அதில் திராட்சைச்சாறு பிழியும் குழியைத் தோண்டி, ஒரு கோபுரமும் கட்டி, அதை உழவர்களுக்குக் குத்தகைக்கு ஒப்படைத்து, தூரதேசத்திற்குப் புறப்பட்டுப் போனான். கனிக்காலம் நெருங்கியபோது, அதின் கனிகளைப் பெறும்படியாகத் தன் ஊழியக்காரரை அந்த உழவர்களிடத்தில் அனுப்பினான். ஆனால் அந்த உழவர்கள் அவன் ஊழியக்காரரைப் பிடித்து, ஒருவனை அடித்து, மற்றொருவனை கொன்று, இன்னொருவனை கல்லெறிந்து கொன்றார்கள். மறுபடியும், முதல் முறை அனுப்பியவர்களைவிட அதிகமான வேறு ஊழியக்காரரை அனுப்பினான்; அவர்களிடத்திலும் அவர்கள் அதேபோலச் செய்தார்கள். கடைசியில், “என் மகனுக்கு மரியாதை காட்டுவார்கள்” என்று சொல்லி, தன் மகனை அவர்களிடத்தில் அனுப்பினான். ஆனால் அந்த உழவர்கள் மகனைக் கண்டபோது, தங்களுக்குள்ளே, “இவனே சுதந்தரவாளி; வாருங்கள், இவனைக் கொன்று, அவன் சுதந்தரத்தை நாம் கைப்பற்றிக்கொள்ளலாம்” என்று சொன்னார்கள். அப்படியே அவனைப் பிடித்து, திராட்சைத்தோட்டத்திற்கு வெளியே தள்ளி, கொன்றார்கள். ஆகையால், திராட்சைத்தோட்டத்தின் ஆண்டவன் வரும்போது, அந்த உழவர்களை என்ன செய்வான்? அவர்கள் அவரிடத்தில், “அந்தத் துஷ்டர்களை மிகவும் கொடூரமாக அழித்துவிட்டு, கனிக்காலங்களில் அவனுக்குக் கனிகளைச் செலுத்துகிற மற்ற உழவர்களுக்குத் திராட்சைத்தோட்டத்தைக் குத்தகைக்கு விடுவான்” என்றார்கள். இயேசு அவர்களிடம், “வேதவசனங்களில் நீங்கள் ஒருபோதும் வாசிக்கவில்லையா? கட்டுகிறவர்கள் தள்ளின கல்லே மூலைக்குத் தலைக்கல்லாயிற்று; இது கர்த்தரால் உண்டாயிற்று, நம்முடைய கண்களுக்கு ஆச்சரியமாயிருக்கிறது. ஆகையால் நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: தேவனுடைய ராஜ்யம் உங்களிடமிருந்து எடுக்கப்பட்டு, அதற்குரிய கனிகளை விளைவிக்கும் ஜனத்துக்குக் கொடுக்கப்படும். இந்தக் கல்லின்மேல் விழுகிறவன் நொறுங்கிப்போவான்; அது யார்மேல் விழுமோ, அவனைத் தூள்தூளாக்கிவிடும்” என்றார். அவருடைய உவமைகளைக் கேட்ட பிரதான ஆசாரியரும் பரிசேயரும், அவர் தங்களைப்பற்றியே பேசுகிறார் என்று உணர்ந்தார்கள். மத்தேயு 21:33–45.

இயேசு தேவனுடைய திராட்சைத்தோட்டத்தின் பாடலைப் பண்டைய இஸ்ரவேலுக்கு பாடியபோது, அந்தச் செய்தியின் தர்க்கத்தாலும் வல்லமையாலும் அவர்கள் மிகுந்த ஈர்ப்புக்குள்ளானார்கள்; ஆகையால், குமாரனை கொன்றவர்களுக்குத் திராட்சைத்தோட்டத்தின் ஆண்டவர் என்ன செய்வார் என்று இயேசு வாதாடிக்கொண்டிருந்த யூதர்களைக் கேட்டபோது, அவர்கள் சரியான பதிலைத் தராமல் இருக்க முடியவில்லை; அவர்கள், “அந்தத் துஷ்ட மனுஷரை அவர் கொடுமையாய் அழித்து, தக்க காலங்களில் கனிகளை அவருக்குக் கொடுக்கும் வேறு உழவர்களுக்குத் தம்முடைய திராட்சைத்தோட்டத்தை ஒப்புவிப்பார்” என்று கூறினார்கள்.

நிராகரிக்கப்பட்ட கல்லைப் பற்றிப் பாடியபோது, இயேசு உடனே அந்தப் பாடலுக்கு மற்றொரு வசனத்தைச் சேர்த்தார்; மேலும், “ஆகையால் நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: தேவனுடைய ராஜ்யம் உங்களிடமிருந்து எடுக்கப்பட்டு, அதற்குரிய கனிகளை விளைவிக்கும் ஒரு ஜாதிக்குக் கொடுக்கப்படும். இந்தக் கல்லின்மேல் விழுகிறவன் நொறுங்கிப்போவான்; ஆனால் இது யார்மேல் விழுமோ, அவனைத் தூளாக்கிப்போடும்” என்று கூறியபோது, அவர்களுடைய பதிலை அந்தப் பாடலின் இறுதி அடியுடன் இணைத்தார். “அவனைத் தூளாக்கிப்போடும்” என்பது, ஏசாயா இருபத்து ஏழில், “பலிபீடத்தின் கற்கள் அனைத்தும் நொறுக்கப்பட்ட சுண்ணாம்புக் கற்களைப்போலாக்கப்படும்; தோப்புகளும் விக்கிரகங்களும் நிலைநிற்காது” என்று சொல்லப்படுவதற்கான எதிரொலியாகும். இவ்விரண்டும், “ஏழு காலங்களை” மறுபடியும் கண்டுபிடிக்கிற கடைசி நாட்களில் இருப்போருக்கு அடையாளமாக இருந்த யோசியா மேற்கொண்ட மறுமலர்ச்சிப் பணியைக் குறிக்கின்றன; அந்த “ஏழு காலங்கள்” என்பதே, அதைப் பெறுமதியானதாகக் காண மறுப்போரைக் நசுக்கும் இடறற்கல்லாகும்.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நாளில், ஏசாயா இருபத்தேழாம் அதிகாரத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, “முன்னொரு காலத்தில் ஜனமல்லாதிருந்தவர்கள்” கர்த்தருடைய சிவந்த திராட்சரசத் திராட்சத்தோட்டத்தின் பாடலைப் பாட வேண்டியவர்களாக இருக்கிறார்கள். முதல் செய்தியும் இரண்டாம் செய்தியும் இன்றித் மூன்றாம் செய்தி இல்லை என்பதை இக்கட்டுரைகள் அடிக்கடி அடையாளப்படுத்தியுள்ளன. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே மூன்றாம் செய்தியாகும்; மேலும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நாள் முதல் மற்றும் இரண்டாம் செய்திகளின் வரலாற்றை உள்ளடக்கியதாகும். ஏசாயா இருபத்தேழாம் அதிகாரத்தில், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் தானியேல் முதலாம் அதிகாரத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட காலப்பகுதியை அடையாளப்படுத்துகிறது; பின்னர் மீண்டும் தானியேல் முதலாம் அதிகாரம் முதல் மூன்றாம் அதிகாரம் வரை உள்ள பகுதிகளிலும் அதையே சுட்டிக்காட்டுகிறது. தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, இருபத்தேழாம் அதிகாரத்தில் உள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நாள், முதல் செய்தி வல்லமையூட்டப்பட்டு விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான 2001 செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதியின் வரலாற்றை அடையாளப்படுத்துகிறது.

அடுத்த கட்டுரையில், ரோமின் வேசி தன் பாடலைப் பாடத் தொடங்கும் நிலையினை முன்நோக்கிச் செல்லும் காலத்தில் மீட்கப்பட்டவர்கள் அறிவிக்க வேண்டிய அந்தப் பாடலைக் குறித்த நமது பரிசீலனையை நாம் தொடர்வோம்.

> நான் நோக்கினேன்; இதோ, சியோன் மலையின்மேல் ஒரு ஆட்டுக்குட்டியானவர் நின்றிருந்தார்; அவரோடே அவருடைய பிதாவின் நாமம் தங்களுடைய நெற்றிகளில் எழுதப்பட்டிருந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நானாயிரம்பேர் இருந்தார்கள். வானத்திலிருந்து ஒரு சத்தத்தைக் கேட்டேன்; அது பெருவெள்ளத்தின் இரைச்சலைப்போலும், மகா இடியின் முழக்கத்தைப்போலும் இருந்தது; நான் கேட்ட அந்தச் சத்தம், தங்கள் வீணைகளை வாசித்துக்கொண்டிருந்த வீணைக்காரரின் சத்தம்போலவும் இருந்தது. அவர்கள் சிங்காசனத்திற்கும், நான்கு ஜீவன்களுக்கும், மூப்பர்களுக்கும் முன்பாகப் புதிய பாட்டொன்றைப் பாடுகிறவர்கள்போலப் பாடினார்கள்; பூமியிலிருந்து மீட்கப்பட்ட அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நானாயிரம்பேரைத் தவிர, அந்தப் பாட்டை ஒருவனாலும் கற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. பெண்களால் தங்களை அசுத்தப்படுத்திக்கொள்ளாதவர்கள் இவர்களே; அவர்கள் கன்னியர்கள். ஆட்டுக்குட்டியானவர் எங்கே போகிறாரோ அங்கேயெல்லாம் அவரைப் பின்பற்றுகிறவர்கள் இவர்களே. தேவனுக்கும் ஆட்டுக்குட்டியானவருக்கும் முதற்பலன்களாக இருக்கும்படி, மனிதரிடமிருந்து மீட்கப்பட்டவர்கள் இவர்களே. அவர்களுடைய வாயில் வஞ்சகம் காணப்படவில்லை; ஏனெனில் அவர்கள் தேவனுடைய சிங்காசனத்துக்கு முன்பாக குற்றமற்றவர்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:1–5.

Back to Articles