Article

# The Book of Daniel - Number Sixteen

தானியேல் புத்தகம் - எண் பதினாறு

Symbols

குறியீடுகள்

Author

Jeff Pippenger

Published

December 11, 2023

Formats

PDF
Word

Before we address chapter three of Daniel, we will consider some prophetic symbolism that might allow us to more fully understand the chapter. Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah are employed by the Holy Spirit to represent specific prophetic symbols, based upon the context where they are employed. In chapter one, they are represented as four worthies, with no distinction, until the end of the chapter, where Daniel is identified as having the gift of “understanding in all visions and dreams.”

தானியேல் புத்தகத்தின் மூன்றாம் அதிகாரத்தை நாம் ஆராய்வதற்கு முன், அந்த அதிகாரத்தை இன்னும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள நமக்கு உதவக்கூடிய சில தீர்க்கதரிசன அடையாளங்களை நாம் பரிசீலிப்போம். தானியேல், அனனியா, மிசாயேல், அசரியா ஆகியோர், அவர்கள் பயன்படுத்தப்படும் சூழ்நிலைக்கிணங்க, குறிப்பிட்ட தீர்க்கதரிசனச் சின்னங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதற்காக பரிசுத்த ஆவியினால் பயன்படுத்தப்படுகின்றனர். முதல் அதிகாரத்தில், அவர்கள் வேறுபாடின்றி நான்கு சிறப்புமிக்கவர்களாகக் காட்டப்படுகின்றனர்; அதிகாரத்தின் முடிவில் மட்டுமே, தானியேல் “எல்லாத் தரிசனங்களையும் சொப்பனங்களையும் அறிவதில்” வரம் பெற்றவனாக அடையாளம் காணப்படுகிறான்.

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:17.

> இந்த நால்வர் பிள்ளைகளுக்கு எல்லா கல்வியிலும் ஞானத்திலும் தேவன் அறிவையும் திறமையையும் அளித்தார்; மேலும் தானியேலுக்கு எல்லா தரிசனங்களிலும் கனவுகளிலும் புரிதல் உண்டாயிருந்தது. தானியேல் 1:17.

In chapter one, as a symbol of ‘four’ they represent God’s people in the last days throughout the world. ‘Four’ is a symbol that represents worldwide, and all the prophets are speaking of the last days. The four worthies in chapter one represent God’s people of the last days, and in verse seventeen a distinction is first made between Daniel and the three worthies that represents the symbol of a “three-and-one combination.”

முதல் அதிகாரத்தில், ‘நான்கு’ என்பதற்கான ஒரு அடையாளமாக, அவர்கள் உலகமெங்கும் கடைசி நாட்களில் இருக்கும் தேவனுடைய ஜனங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். ‘நான்கு’ என்பது உலகளாவியதைக் குறிக்கும் ஒரு அடையாளம்; மேலும் எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் கடைசி நாட்களைக்குறித்தே பேசுகின்றனர். முதல் அதிகாரத்தில் உள்ள அந்த நான்கு சிறந்தவர்கள் கடைசி நாட்களின் தேவனுடைய ஜனங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்; மேலும் பதினேழாம் வசனத்தில், “மூன்றும் ஒன்றும் சேர்ந்த அமைப்பு” என்ற அடையாளத்தைக் குறிக்கும் வகையில், தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும் இடையே முதன்முறையாக ஒரு வேறுபாடு காண்பிக்கப்படுகிறது.

The symbol of a “three-and-one combination” is found repeatedly within the inspired word. It represents several truths, depending upon the context. It represents the history of the three angels’ messages that began at the “time of the end” in 1798, and that end at the close of probation. All three messages were represented in the movement of the first angel, and that movement is followed by the fourth angel of Revelation eighteen, thus a three-and-one combination.

“மூன்றும்-ஒன்றும் சேர்ந்த ஒரு சேர்க்கை” என்ற குறியீடு தெய்வீகத் தூண்டுதலால் அளிக்கப்பட்ட வாக்கினுள் மீண்டும் மீண்டும் காணப்படுகிறது. அது சூழ்நிலைக்கேற்ப பல சத்தியங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அது 1798 ஆம் ஆண்டில் “முடிவுக் காலத்தில்” ஆரம்பித்து, கிருபைக்காலம் முடிவடையும் வேளையில் நிறைவுறும் மூன்று தூதர்களின் செய்திகளின் வரலாற்றைக் குறிக்கிறது. இந்த மூன்று செய்திகளும் முதலாவது தூதரின் இயக்கத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டன; அந்த இயக்கத்தைத் தொடர்ந்து வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் நான்காவது தூதர் வருகின்றார்; இவ்வாறாக அது ஒரு மூன்றும்-ஒன்றும் சேர்ந்த சேர்க்கையாகும்.

In certain contexts, it can represent the movement of the first angel’s message of Millerite history with the number one, in combination with the movement of the third angel’s message with the number three. Thus, the “three-and-one combination” may also be represented as the “one-and-three combination”. The symbolic “three-one combination” works as a symbol by either the one—preceding the three, or the three—preceding the one. In Nebuchadnezzar’s furnace, in chapter three of Daniel, we first see the three worthies, and then a fourth like unto the Son of God.

சில சூழல்களில், இது மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள முதல் தூதனுடைய செய்தியின் இயக்கத்தை ஒன்று என்ற எண்ணால், மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியின் இயக்கத்தை மூன்று என்ற எண்ணால் இணைத்து பிரதிநிதித்துவப்படுத்தக்கூடும். ஆகையால், “மூன்று-ஒன்று இணைவு” என்பது “ஒன்று-மூன்று இணைவு” என்றும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படலாம். குறியீட்டான “மூன்று-ஒன்று இணைவு” என்பது, ஒன்று—மூன்றிற்கு முன்பாக வருவதாலோ, அல்லது மூன்று—ஒன்றிற்கு முன்பாக வருவதாலோ, ஒரு அடையாளமாகச் செயல்படுகிறது. தானியேல் புத்தகத்தின் மூன்றாம் அதிகாரத்தில் உள்ள நேபுகாத்நேச்சாரின் அக்கினிச்சூளையில், முதலில் மூன்று சிறப்புமிக்கவர்களை நாம் காண்கிறோம்; பின்னர் தேவகுமாரனைப்போன்ற நான்காமவரையும் காண்கிறோம்.

> And these three men, Shadrach, Meshach, and Abednego, fell down bound into the midst of the burning fiery furnace. Then Nebuchadnezzar the king was astonied, and rose up in haste, and spake, and said unto his counsellors, Did not we cast three men bound into the midst of the fire? They answered and said unto the king, True, O king. He answered and said, Lo, I see four men loose, walking in the midst of the fire, and they have no hurt; and the form of the fourth is like the Son of God. Daniel 3:23–25.

> அப்பொழுது இந்த மூன்று மனிதர்கள், ஷத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ, கட்டப்பட்டவர்களாயிருந்து எரியும் அக்கினிச் சூளையின் நடுவில் விழுந்தார்கள். அப்பொழுது ராஜாவாகிய நேபுகாத்நேச்சார் அதிசயித்து, அவசரமாக எழுந்து, தன் மந்திரிகளோடு பேசி, “நாம் மூன்று மனிதர்களைக் கட்டிப்போட்டு அக்கினியின் நடுவில் எறியவில்லைவா?” என்றான். அவர்கள் ராஜாவுக்கு பிரதியுத்தரமாக, “உண்மைதான், ராஜாவே,” என்றார்கள். அவன் மறுமொழியாக, “இதோ, நான் நான்கு மனிதர்களைக் கட்டுகளிலிருந்து விடுபட்டவர்களாய் அக்கினியின் நடுவில் உலாவிக்கொண்டிருக்கக் காண்கிறேன்; அவர்களுக்கு எந்தச் சேதமும் இல்லை; நான்காமவரின் ரூபம் தேவனுடைய குமாரனைப் போன்றிருக்கிறது,” என்றான். தானியேல் 3:23–25.

There is no doubt a perfectly divine reason, and an accurate historical fact, that would inform us why Daniel was not represented in the golden image worship service of chapter three, but one prophetic reason is that if Daniel would have been in attendance, he would have destroyed the prophetic symbolism of the three-and-one combination in the fiery furnace. With Gideon, it was Gideon and his three bands of one hundred men. Christ was often with three disciples.

தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரத்தின் பொற்கலச் சிலை ஆராதனைச் சேவையில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படாததற்கான முற்றிலும் தெய்வீகமான காரணமும், துல்லியமான வரலாற்றுச் சம்பவமும் நிச்சயமாக உண்டு; ஆனாலும் ஒரு தீர்க்கதரிசனக் காரணம் இதுவாகும்: தானியேல் அங்கே இருந்திருந்தால், அக்கினிச் சூளையில் காணப்படும் மூன்று-மற்றும்-ஒன்று என்ற இணைப்பின் தீர்க்கதரிசனச் சின்னார்த்தத்தை அவர் குலைத்திருப்பார். கிதியோனிடத்தில், அது கிதியோனும் அவனுடைய நூறு பேர் கொண்ட மூன்று படைப்பிரிவுகளுமாயிருந்தது. கிறிஸ்து அடிக்கடி மூன்று சீஷர்களுடன் இருந்தார்.

> And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. Matthew 17:1, 2.

> ஆறு நாட்களுக்குப் பின், இயேசு பேதுருவையும், யாக்கோபையும், அவன் சகோதரனாகிய யோவானையும் தம்முடன் கூட்டிக்கொண்டு, தனியே ஒரு உயர்ந்த மலையின்மேல் அவர்களை ஏற்றிக்கொண்டு போனார். அங்கே அவர் அவர்களுக்குமுன் உருமாறினார்; அவருடைய முகம் சூரியனைப்போல் பிரகாசித்தது, அவருடைய வஸ்திரம் ஒளியைப்போல் வெண்மையாயிற்று. மத்தேயு 17:1, 2.

One-and-three, or three-and-one; it is the same symbol, for they are all representing some prophetic element of the last days, and the last days are the days of judgment. The days of judgment began in 1798, with the pronouncement that the investigative judgment would commence on October 22, 1844 And the days of judgment continue until human probation begins to close at the soon-coming Sunday law, as God’s executive judgments begin and progressively escalate until probation completely closes and the seven last plagues take place. With Nebuchadnezzar’s furnace, the three worthies, that were afterwards joined by Christ, represent the ensign. At the dedication of the golden image all of the nations that made up Nebuchadnezzar’s empire were in attendance.

ஒன்றும்-மூன்றும், அல்லது மூன்றும்-ஒன்றும்; அது அதே அடையாளமே; ஏனெனில் அவை அனைத்தும் கடைசி நாட்களின் ஏதோ ஒரு தீர்க்கதரிசனக் கூறை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; மேலும் கடைசி நாட்கள் நியாயத்தீர்ப்பின் நாட்களாகும். 1844 அக்டோபர் 22 அன்று விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பு தொடங்கும் என்ற அறிவிப்புடன், நியாயத்தீர்ப்பின் நாட்கள் 1798 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பமானது. மேலும், தேவனுடைய நிறைவேற்றும் நியாயத்தீர்ப்புகள் ஆரம்பித்து, படிப்படியாக தீவிரமடைந்து, இறுதியில் சோதனைக் காலம் முற்றிலும் முடிவடைந்து ஏழு கடைசி வாதைகள் நிகழும் வரையில், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் மனிதரின் சோதனைக் காலம் முடிவுறத் தொடங்கும் வரை நியாயத்தீர்ப்பின் நாட்கள் தொடர்கின்றன. நேபுகாத்நேச்சாரின் அக்கினிக்குழியைக் குறித்து எடுத்துக்கொண்டால், பின்னர் கிறிஸ்துவால் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்ட அந்த மூன்று சிறந்தோர் அந்தக் கொடியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். பொன் சிலையின் பிரதிஷ்டையின் போது, நேபுகாத்நேச்சாரின் பேரரசை அமைத்திருந்த சகல ஜாதிகளும் அங்கே முன்னிலையாக இருந்தன.

> And he will lift up an ensign to the nations from far, and will hiss unto them from the end of the earth: and, behold, they shall come with speed swiftly. Isaiah 5:26.

> அவர் தூரத்திலிருந்து ஜாதிகளுக்காக ஒரு கொடியை உயர்த்தி, பூமியின் கடைசிவரையிலிருந்து அவர்களைச் சீழ்க்கையிட்டு அழைப்பார்; இதோ, அவர்கள் வேகமாய் விரைவாக வருவார்கள். ஏசாயா 5:26.

The seventy years of Daniel’s captivity is another essential symbol to recognize and it is found repeatedly in the inspired word. Jehoiakim to Cyrus represents the actual seventy years of Daniel’s captivity. In second Chronicles the seventy years represent the period that the land would rest and enjoy its sabbaths. In Isaiah twenty-three the seventy years represent the history of the United States from 1798, until the Sunday law, and in doing so, they also represent the parallel histories of the horn of Republicanism and the horn of true Protestantism. Sister White aligns the seventy years with the twelve-hundred-and-sixty years of the papal Dark Ages.

தானியேலின் சிறைப்பிடிப்பின் எழுபது ஆண்டுகள் அடையாளம் காணப்பட வேண்டிய இன்னொரு அத்தியாவசியச் சின்னமாகும்; அது தேவஆவியால் உந்தப்பட்ட வசனத்தில் மீண்டும் மீண்டும் காணப்படுகிறது. யெகோயாக்கீமிலிருந்து கோரேசுவரை வரையிலான காலம், தானியேலின் சிறைப்பிடிப்பின் உண்மையான எழுபது ஆண்டுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இரண்டாம் நாளாகமத்தில், அந்த எழுபது ஆண்டுகள் தேசம் ஓய்வடைந்து தன் ஓய்வுநாட்களை அனுபவிக்கும் காலத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. ஏசாயா இருபத்து மூன்றாம் அதிகாரத்தில், அந்த எழுபது ஆண்டுகள் 1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைக் சட்டம் வரையிலான அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன; அதேவேளையில், குடியரசுத் தத்துவத்தின் கொம்பும் உண்மையான புரொட்டஸ்தாந்தத்தின் கொம்பும் ஆகியவற்றின் இணைவரலாறுகளையும் அவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. சகோதரி ஒயிட், அந்த எழுபது ஆண்டுகளை பாப்பரசராட்சியின் இருண்ட யுகங்களாகிய ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளோடு ஒப்பிணைக்கிறார்.

> “Today the church of God is free to carry forward to completion the divine plan for the salvation of a lost race. For many centuries God’s people suffered a restriction of their liberties. The preaching of the gospel in its purity was prohibited, and the severest of penalties were visited upon those who dared disobey the mandates of men. As a consequence, the Lord’s great moral vineyard was almost wholly unoccupied. The people were deprived of the light of God’s word. The darkness of error and superstition threatened to blot out a knowledge of true religion. God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> “இன்று தேவனுடைய சபை, தொலைந்து போன மனிதகுலத்தின் இரட்சிப்பிற்காகிய தெய்வீகத் திட்டத்தை முழுமையாக்கித் தொடர்ந்து முன்னெடுக்கச் சுதந்திரமாயிருக்கிறது. பல நூற்றாண்டுகளாக தேவனுடைய மக்கள் தங்களுடைய சுதந்திரங்களில் கட்டுப்பாட்டை அனுபவித்தனர். சுவிசேஷம் அதன் தூய்மையிலேயே பிரசங்கிக்கப்படுவது தடைசெய்யப்பட்டது; மனிதர்களின் கட்டளைகளுக்கு கீழ்ப்படையத் துணியாதவர்கள்மேல் மிகவும் கடுமையான தண்டனைகள் விதிக்கப்பட்டன. இதன் விளைவாக, ஆண்டவருடைய மகத்தான ஒழுக்கத் திராட்சைத்தோட்டம் கிட்டத்தட்ட முழுவதுமாகப் பயிரிடப்படாமல் இருந்தது. மக்கள் தேவனுடைய வார்த்தையின் ஒளியிலிருந்து விலக்கப்பட்டனர். பிழையும் மூடநம்பிக்கையும் கொண்ட இருள், உண்மையான மதத்தை அறியும் அறிவையே அழித்தொழிக்குமென அச்சுறுத்தியது. பூமியிலிருக்கும் தேவனுடைய சபை, இந்த இரக்கமற்ற துன்புறுத்தலின் நீண்ட காலப்பகுதியில், சிறைப்பிடித்துக் கொண்டு போகப்பட்ட காலத்தில் பாபிலோனில் சிறைப்பட்டிருந்த இஸ்ரவேல் புத்திரரைப்போலவே உண்மையாய்ச் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டிருந்தது.” Prophets and Kings, 714.

Once it is understood that as a symbol the seventy years also represent the twelve-hundred-and-sixty years of the Dark Ages, then the illustration of the “three and a half years”, or “forty-two months”, or “times, times and dividing of time” that symbolically represent the Dark Ages, expand the meaning and application of the symbolic seventy years.

ஒரு குறியீடாகிய எழுபது ஆண்டுகள் இருண்ட யுகத்தின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளையும் குறிக்கின்றன என்பது ஒருமுறை புரிந்துகொள்ளப்பட்ட பின்பு, இருண்ட யுகத்தைச் சின்னமாகக் குறிக்கும் “மூன்றரை ஆண்டுகள்”, அல்லது “நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள்”, அல்லது “காலமும் காலங்களும் அரைக் காலமும்” என்ற உருவகங்கள், அந்தக் குறியீடான எழுபது ஆண்டுகளின் பொருளையும் பயன்பாட்டையும் விரிவுபடுத்துகின்றன.

In the book of Daniel, the seventy years are identified as the period from the empowerment of the first message until the judgment. That period exists in every sacred reform movement, and in so doing, the seventy years represent other lines of truth that are not emphasizing the element of time, but address the purpose of the period. For example, the period of seventy years is represented by Malachi as the period when the messenger of the covenant purifies the sons of Levi. Sister White associated Malachi’s cleansing of the Levites with Christ’s two temple cleansings. That same period is the period of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It is also the period when the latter rain is progressively poured out. The same period is also the testing time of the image of the beast, which leads to the mark of the beast. The period is also the prophetic “day of preparation”, that leads to the Sunday law, which is also the “day of the Sabbath”. The period contains scattering times, and gathering times, which are both elements of the “seven times.”

தானியேல் புத்தகத்தில், எழுபது ஆண்டுகள் என்பது முதல் செய்தி அதிகாரமளிக்கப்படும் காலத்திலிருந்து நியாயத்தீர்ப்புவரையிலான காலமாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. அந்தக் காலம் ஒவ்வொரு பரிசுத்த சீர்திருத்த இயக்கத்திலும் காணப்படுகிறது; இவ்வாறு, எழுபது ஆண்டுகள் காலத்தின் கூறை வலியுறுத்தாத, ஆனால் அந்தக் காலப்பகுதியின் நோக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் பிற சத்திய வரிகளையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. உதாரணமாக, உடன்படிக்கையின் தூதன் லேவியின் புதல்வரைச் சுத்திகரிக்கும் காலமாக எழுபது ஆண்டுகளின் காலப்பகுதி மல்கியா மூலம் சித்தரிக்கப்படுகிறது. சகோதரி வைட், மல்கியாவில் வரும் லேவியரின் சுத்திகரிப்பை கிறிஸ்துவின் ஆலயத்தின் இரு சுத்திகரிப்புகளுடன் இணைத்தார். அதே காலப்பகுதியே ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம்பேரின் முத்திரையிடும் காலமாகும். அதுவே பின்மழை படிப்படியாக ஊற்றப்படும் காலமும் ஆகும். அதே காலப்பகுதியே மிருகத்தின் சொரூபத்தின் சோதனைக்காலமும் ஆகும்; அது மிருகத்தின் முத்திரைக்குக் கொண்டு செல்கிறது. அந்தக் காலப்பகுதியே ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் தீர்க்கதரிசனமான “ஆயத்த நாளும்” ஆகும்; அது “சப்த நாளும்” ஆகும். அந்தக் காலப்பகுதியில் சிதறடிக்கும் காலங்களும், சேர்க்கும் காலங்களும் அடங்கியுள்ளன; இவ்விரண்டும் “ஏழு காலங்களின்” கூறுகளாகும்.

In the book of Daniel, Jehoiakim is a symbol of the empowerment of the first message. In relation to the two kings which follow him, he is simply the first of three angels that lead to, and end, at judgment. Cyrus is a symbol of not only the Sunday law, but he is also a “sign” of deliverance. Daniel is an element of the three-and-one combination, and also part of the fourfold worldwide representation of God’s people. Daniel is also a symbol of the Elijah messenger and he also typifies John in the book of Revelation. He is also a symbol of those that receive the seal of God. The name “Daniel” means “the judge of God”, or “the God of judgment”, so he is therefore a symbol of judgment, and also of Laodicea, for Laodicea means “a people judged” or “a people under judgment”. The judgment of Laodicea is ultimately premised upon their rejection of the knowledge that is unsealed in the book of Daniel.

தானியேல் புத்தகத்தில், யெகோயாக்கீம் முதல் செய்தியின் அதிகாரமளிப்பின் ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறார். அவரைப் பின்தொடரும் இரு ராஜாக்களுடன் தொடர்புபடுத்திப் பார்க்கையில், அவர் நியாயத்தீர்ப்பிற்கு வழிநடத்தி அதிலே முடிவுறும் மூன்று தூதர்களில் முதலாவது தூதரே ஆகிறார். கோரேஸ் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் அடையாளமாய் மட்டுமல்ல, விடுதலையின் “அடையாளமாயும்” இருக்கிறார். தானியேல், மூன்றும்-ஒன்றும் சேர்ந்த கூட்டிணைப்பின் ஒரு கூறாகவும், தேவனுடைய ஜனங்களின் நான்குமடங்கு உலகளாவிய பிரதிநிதித்துவத்தின் ஒரு பகுதியாகவும் இருக்கிறார். தானியேல் எலியா தூதனின் ஒரு அடையாளமாகவும் இருக்கிறார்; மேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தில் யோவானையும் முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறார். அவர் தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறுகிறவர்களின் ஒரு அடையாளமுமாக இருக்கிறார். “தானியேல்” என்ற பெயருக்கு “தேவனுடைய நியாயாதிபதி” அல்லது “நியாயத்தீர்ப்பின் தேவன்” என்று அர்த்தம்; ஆகையால் அவர் நியாயத்தீர்ப்பின் அடையாளமாகவும், லவோதிக்கேயாவின் அடையாளமாகவும் இருக்கிறார்; ஏனெனில் லவோதிக்கேயா என்றால் “நியாயந்தீர்க்கப்பட்ட மக்கள்” அல்லது “நியாயத்தீர்ப்பின் கீழுள்ள மக்கள்” என்று பொருள். லவோதிக்கேயாவின் நியாயத்தீர்ப்பு, இறுதியில், தானியேல் புத்தகத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட அறிவை அவர்கள் நிராகரிப்பதின் மேல் அடிப்படையாக அமைந்துள்ளது.

Nebuchadnezzar is a symbol of both the Republican and true Protestant horn of the United States, and he is also a symbol of the United States from its beginning to its end. When we arrive at Daniel chapters four and five, we will find that Nebuchadnezzar represents “the time of the end” in 1798, and Belshazzar represents the Sunday law. Nebuchadnezzar became, at the end of “seven times” of punishment, a converted lamb-like ruler, but his son ends up speaking as a dragon, just before his destruction.

நெபுகாத்நேச்சார், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் குடியரசுக் கொம்பிற்கும் உண்மையான புராட்டஸ்டன்ட் கொம்பிற்கும் ஒரு சின்னமாக இருக்கிறார்; மேலும், அவர் அதன் தொடக்கத்திலிருந்து அதன் முடிவுவரை அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்கே ஒரு சின்னமாகவும் இருக்கிறார். நாம் தானியேல் நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் அதிகாரங்களுக்கு வரும்போது, நெபுகாத்நேச்சார் 1798-இல் “முடிவுகாலத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார் என்றும், பெல்ஷாத்சார் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார் என்றும் காண்போம். “ஏழு காலங்கள்” எனும் தண்டனையின் முடிவில் நெபுகாத்நேச்சார் மனந்திரும்பிய ஆட்டுக்குட்டி-போன்ற ஆட்சியாளனாக ஆனான்; ஆனால், அவன் மகன் தன் அழிவுக்கு முன்பாகவே வலுசர்ப்பம்போல பேசுகிறவனாக முடிவடைகிறான்.

> “To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.

> “பாபிலோனின் கடைசி ஆட்சியாளருக்குப், அதன் முதல் ஆட்சியாளருக்குப் பிரதிநிதி வடிவில் வந்ததுபோலவே, தெய்வீகக் காவலரின் தீர்ப்புத் தந்தி வந்தது: ‘அரசனே, ... உனக்குச் சொல்லப்படுவது இதுவே; ராஜ்யம் உன்னைவிட்டு நீங்கிப்போயிற்று.’ தானியேல் 4:31.” தீர்க்கதரிசிகளும் ராஜாக்களும், 533.

Daniel chapter one represents the history of the Millerite movement from August 11, 1840 through to October, 22, 1844. It also represents September 11, 2001 through to the Sunday law. It also represents the first of the three angels’ messages that also represent a second prophetic symbol of the history of the United States from 1798 through to the Sunday law.

தானியேல் முதல் அதிகாரம், 1840 ஆகஸ்ட் 11 முதல் 1844 அக்டோபர் 22 வரையான மில்லரைட் இயக்கத்தின் வரலாற்றைக் குறிக்கிறது. அது 2001 செப்டம்பர் 11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும் குறிக்கிறது. மேலும், அது மூன்று தூதர்களின் செய்திகளில் முதலாவதையும் குறிக்கிறது; அவை, 1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையான ஐக்கிய அமெரிக்காவின் வரலாற்றின் இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனச் சின்னத்தையும் குறிக்கின்றன.

Perhaps the most important representation of Daniel chapter one, is that it is the first thing mentioned in the prophetic book that is made up of the book of Daniel and the book of Revelation together. It is the first of three prophetic tests for a student of prophecy to master. It is what must be “eaten” in order to pass the following tests.

தானியேல் முதல் அதிகாரத்தின் மிக முக்கியமான பிரதிநிதித்துவம் இதுவாக இருக்கலாம்: தானியேல் புத்தகமும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகமும் இணைந்து அமைக்கும் தீர்க்கதரிசனப் புத்தகத்தில் முதலில் குறிப்பிடப்படுவது இதுவே. தீர்க்கதரிசனத்தை அறியும் ஒருவன் கைவரப் பெற வேண்டிய மூன்று தீர்க்கதரிசனச் சோதனைகளில் இதுவே முதலாம். பின்வரும் சோதனைகளைத் தாண்டுவதற்காக “உண்ணப்பட” வேண்டியது இதுவே.

In Early Writings, as already cited more than once in these articles, Sister White identifies the three-step testing process of Christ’s history in a paragraph, and then in the next paragraph she identifies the three-step testing process of Millerite history. She identifies that those in the time of Christ who rejected the message of John, could not be benefitted by the teachings of Jesus. The next paragraph allows one who wishes to see, that the first test for the Millerites was William Miller, who Sister White identifies was typified by both John the Baptist and Elijah. Those two witnesses of the first test establish that Daniel chapter one is the Elijah message. If chapter one is rejected, there cannot be any benefit from chapters two and three.

இந்தக் கட்டுரைகளில் ஏற்கனவே ஒன்றிற்கும் மேற்பட்ட முறை மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ள Early Writings என்னும் நூலில், சகோதரி வைட் கிறிஸ்துவின் வரலாற்றிலுள்ள மூன்று-படி சோதனைச் செயல்முறையை ஒரு பத்தியில் அடையாளப்படுத்துகிறார்; பின்னர் அதற்கடுத்த பத்தியில், மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள மூன்று-படி சோதனைச் செயல்முறையையும் அடையாளப்படுத்துகிறார். கிறிஸ்துவின் காலத்தில் யோவானின் செய்தியை நிராகரித்தவர்கள், இயேசுவின் போதனைகளால் பயனடைய முடியாது என்பதை அவர் காட்டுகிறார். காண விரும்புகிறவர்களுக்கு, அடுத்த பத்தி மில்லரைட்களுக்கான முதல் சோதனை வில்லியம் மில்லர் என்பதைக் காண அனுமதிக்கிறது; சகோதரி வைட் அவரை யோவான் ஸ்நானகராலும் எலியாவாலும் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கப்பட்டவர் என்று அடையாளப்படுத்துகிறார். முதல் சோதனையின் அந்த இரண்டு சாட்சிகளும் தானியேல் முதல் அதிகாரமே எலியா செய்தி என்பதை நிறுவுகின்றன. முதல் அதிகாரம் நிராகரிக்கப்படுமானால், இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் அதிகாரங்களால் எவ்விதப் பயனும் இருக்க முடியாது.

Jesus and the second angel followed John the Baptist and the first angel in their respective histories. After Jesus was the judgment of the cross, and the third angel arrived when the investigative judgment commenced. The disappointment of the disciples at the cross typifies the great disappointment of October 22, 1844. Daniel chapter one is Elijah, as represented by John the Baptist and William Miller, but it cannot be separated from chapters two and three. Together those chapters are the everlasting gospel, which is always a three-step prophetic testing message that produces and then separates two classes of worshipers. Therefore, if those three chapters were to be separated it would be another gospel.

யேசுவும் இரண்டாம் தூதனும் தங்களுக்குரிய வரலாறுகளில் யோவான் ஸ்நானகரனையும் முதலாம் தூதனையும் பின்தொடர்ந்தனர். யேசுவுக்குப் பின்பு சிலுவையின் நியாயத்தீர்ப்பு இருந்தது; மேலும், விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பிக்கப்பட்டபோது மூன்றாம் தூதன் வந்தான். சிலுவையில் சீஷர்கள் அனுபவித்த ஏமாற்றம், 1844 அக்டோபர் 22-இன் மகா ஏமாற்றத்திற்கான ஒரு முன்னுருவமாகும். தானியேல் முதலாம் அதிகாரம் எலியாவாகும்; அது யோவான் ஸ்நானகரனாலும் வில்லியம் மில்லராலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; ஆனால் அதை இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் அதிகாரங்களிலிருந்து பிரிக்க முடியாது. அந்த அதிகாரங்கள் ஒன்றுசேர்ந்து நித்திய சுவிசேஷமாகும்; அது எப்போதும் மூன்று படிகளைக் கொண்ட ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சோதனைச் செய்தியாக இருந்து, முதலில் இரு வகை ஆராதகர்களை உருவாக்கி, பின்னர் அவர்களைப் பிரிக்கிறது. ஆகையால், அந்த மூன்று அதிகாரங்கள் பிரிக்கப்பட்டால், அது வேறொரு சுவிசேஷமாகி விடும்.

> But though we, or an angel from heaven, preach any other gospel unto you than that which we have preached unto you, let him be accursed. As we said before, so say I now again, If any man preach any other gospel unto you than that ye have received, let him be accursed. Galatians 1:8, 9.

> ஆனால் நாங்களாயிருந்தாலும், அல்லது வானத்திலிருந்து வந்த ஒரு தூதனாயிருந்தாலும், நாங்கள் உங்களுக்கு அறிவித்த சுவிசேஷத்திற்குப் பிறிதான சுவிசேஷத்தை உங்களுக்கு அறிவித்தால், அவன் சாபத்திற்குள்ளாகக்கடவன். முன்பே நாங்கள் சொல்லியதுபோல, இப்பொழுதும் நான் மறுபடியும் சொல்லுகிறேன்: நீங்கள் ஏற்றுக்கொண்டதற்குப் பிறிதான சுவிசேஷத்தை யாராவது உங்களுக்கு அறிவித்தால், அவன் சாபத்திற்குள்ளாகக்கடவன். கலாத்தியர் 1:8, 9.

Daniel chapter one prepares the way for the messenger of the covenant to suddenly come to his temple, and it also represents the voice that is crying in the wilderness. The wilderness is represented as a period of scattering, where the sanctuary and the host are being trodden under foot. In Daniel chapter one, Daniel is in the wilderness, scattered and enslaved. The message of chapter one, prepares the way for the message of chapter two, where Christ purifies and enters into covenant with the sons of Levi. The sons of Levi are identified as the symbol of God’s chosen people, for they stood faithfully with Moses in the crisis of Aaron’s golden image, and chapter three of Daniel is also the crisis of the golden image.

தானியேல் முதல் அதிகாரம், உடன்படிக்கையின் தூதன் திடீரென தமது ஆலயத்திற்கு வருவதற்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்துகிறது; மேலும் அது வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற சத்தத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. வனாந்தரம் என்பது சிதறடிக்கப்படும் காலமாகக் காட்டப்படுகிறது; அக்காலத்தில் பரிசுத்தஸ்தலமும் சேனையும் காலடியில் மிதிக்கப்படுகின்றன. தானியேல் முதல் அதிகாரத்தில், தானியேல் வனாந்தரத்தில் இருக்கிறான்; சிதறடிக்கப்பட்டவனாகவும் அடிமைப்படுத்தப்பட்டவனாகவும் இருக்கிறான். முதல் அதிகாரத்தின் செய்தி, இரண்டாம் அதிகாரத்தின் செய்திக்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்துகிறது; அங்கே கிறிஸ்து லேவியின் குமாரரைச் சுத்திகரித்து அவர்களுடன் உடன்படிக்கையில் பிரவேசிக்கிறார். லேவியின் குமாரர் தேவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களின் அடையாளச் சின்னமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்; ஏனெனில் ஆரோனின் பொன்னான உருவத்தின் நெருக்கடியில் அவர்கள் மோசேயோடு உண்மையாய் நின்றார்கள்; மேலும் தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரமும் பொன்னான உருவத்தின் நெருக்கடியே ஆகும்.

Shadrach, Meshach and Abednego are like the Levites that have been purified in advance of the “image of the beast” test of the golden idol. At the ceremony Nebuchadnezzar provides the orchestra, the whore of Tyre sings the songs, and apostate spiritual Israel bows down and then dances naked to the music around the golden idol.

சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்-நேகோ ஆகியோர், பொன்னாலான சிலையின் “மிருகத்தின் உருவம்” சோதனைக்கு முன்பாகவே சுத்திகரிக்கப்பட்ட லேவியர்களைப் போன்றவர்கள். அந்தச் சடங்கில் நேபுகாத்நேச்சார் இசைக்குழுவை ஏற்பாடு செய்கிறான்; தீருவின் வேசி பாடல்களைப் பாடுகிறாள்; விசுவாசவிலகிய ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேல் தாழ்ந்து வணங்கி, பின்னர் பொன்னாலான சிலையைச் சுற்றி அந்த இசைக்கேற்ப நிர்வாணமாக நடனமாடுகிறது.

The books of Daniel and Revelation are the same book, and Christ as the Alpha and Omega is now unsealing the book that represents the Revelation of Jesus Christ. The very first truth that He places in that book is the three angels’ messages. The first three chapters of Daniel, are the three angels’ messages. The truths connected to those three angels’ messages in Revelation chapter fourteen, are brought to perfection when it is recognized that they were first mentioned in the first three chapters of Daniel. In Revelation fourteen they are identified as the everlasting gospel, and they are flying in the heavens, thus identifying the message that is presented to the entire world in the last days. In Daniel’s first three chapters, the experience of the men and women that carry that message to the world is illustrated. Revelation fourteen is the external line of truth, representing with symbols, the message of the three angels. The everlasting gospel, and the message of each of the three angels, is brought to perfection by the internal line of truth represented in Daniel’s first three chapters.

தானியேல் மற்றும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகங்கள் ஒரே புத்தகமாகும்; அல்பாவும் ஒமேகாவுமான கிறிஸ்து, இப்போது இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டைச் சுட்டிக்காட்டும் அந்தப் புத்தகத்தின் முத்திரைகளை அவிழ்த்துக் கொண்டிருக்கிறார். அவர் அந்தப் புத்தகத்தில் முதன்முதலில் வைக்கும் சத்தியம் மூன்று தூதர்களின் செய்திகளாகும். தானியேலின் முதல் மூன்று அதிகாரங்களே மூன்று தூதர்களின் செய்திகளாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தில் உள்ள அந்த மூன்று தூதர்களின் செய்திகளோடு தொடர்புடைய சத்தியங்கள், அவை முதலில் தானியேலின் முதல் மூன்று அதிகாரங்களில் குறிப்பிடப்பட்டன என்பது அறியப்படும் போது பூரணத்துக்கு கொண்டுவரப்படுகின்றன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்கில் அவை நித்திய சுவிசேஷம் என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன; மேலும் அவை ஆகாயத்தின் நடுவே பறக்கின்றன; இதன் மூலம் கடைசி நாட்களில் முழு உலகத்திற்கும் அறிவிக்கப்படும் செய்தி என்பதையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. தானியேலின் முதல் மூன்று அதிகாரங்களில், அந்தச் செய்தியை உலகத்திற்கு எடுத்துச் செல்லும் ஆண்களும் பெண்களும் அனுபவிக்கும் அனுபவம் எடுத்துக்காட்டப்படுகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்கு என்பது சத்தியத்தின் வெளிப்புற வரியாக இருந்து, குறியீடுகளின் மூலம் மூன்று தூதர்களின் செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. நித்திய சுவிசேஷமும், அந்த மூன்று தூதர்களில் ஒவ்வொருவரின் செய்தியும், தானியேலின் முதல் மூன்று அதிகாரங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் சத்தியத்தின் உள்புற வரியால் பூரணத்துக்கு கொண்டுவரப்படுகின்றன.

The first three chapters represent many wonderful truths, and one of those truths is that the three messages are a three-step testing process consisting of a dietary test, followed by a visual test, that is followed by a litmus test. There are, no doubt, other ways to label those three tests, but those labels can easily be seen in chapter one, and they can again be seen in chapters one through three. The three chapters must be recognized together as one symbol.

முதல் மூன்று அதிகாரங்கள் அநேக அதிசயமான சத்தியங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; அந்தச் சத்தியங்களில் ஒன்றானது, அந்த மூன்று செய்திகள் மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயல்முறையாக இருந்து, அதில் முதலில் உணவுச்சார்ந்த ஒரு சோதனை, அதன் பின்பு பார்வை சார்ந்த ஒரு சோதனை, அதன் பின்பு ஒரு லிட்மஸ் சோதனை இடம்பெறுகிறது என்பதாகும். அந்த மூன்று சோதனைகளுக்கு பெயரிடுவதற்குப் பிற வழிகளும், ஐயமின்றி, உள்ளன; ஆனால் அந்தப் பெயரிடல்கள் முதல் அதிகாரத்தில் எளிதாகக் காணப்படுகின்றன, மேலும் அவை மறுபடியும் முதல் அதிகாரம் முதல் மூன்றாம் அதிகாரம் வரை காணப்படுகின்றன. இந்த மூன்று அதிகாரங்களும் ஒன்றாக ஒரே ஒரு குறியீடாக அறியப்பட வேண்டும்.

> “The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

> “முதல் மற்றும் இரண்டாம் செய்திகள் 1843 மற்றும் 1844 ஆம் ஆண்டுகளில் அளிக்கப்பட்டன; இப்போது நாம் மூன்றாம் செய்தியின் அறிவிப்பின் கீழ் இருக்கிறோம்; ஆனால் இந்த மூன்று செய்திகளும் இன்னும் அறிவிக்கப்பட வேண்டியவையாக இருக்கின்றன. சத்தியத்தைத் தேடிக்கொண்டிருப்போருக்காக அவை மீண்டும் அறிவிக்கப்படுவது, முந்தைய எந்தக் காலத்திலும் இருந்ததுபோல இப்போதும் அத்தியாவசியமானதாகும். எழுத்தாலும் வாக்காலும் நாம் அந்த அறிவிப்பை ஒலிக்கச் செய்ய வேண்டும்; அவற்றின் வரிசையையும், நம்மை மூன்றாம் தூதனின் செய்தியினிடத்துக்கு கொண்டு வரும் தீர்க்கதரிசனங்களின் பொருத்தத்தையும் வெளிப்படுத்த வேண்டும். முதல் மற்றும் இரண்டாம் செய்திகளின்றி மூன்றாம் செய்தி இருக்க முடியாது. இந்தச் செய்திகளை நாம் உலகத்திற்குப் பதிப்புகளிலும், சொற்பொழிவுகளிலும் அளிக்க வேண்டும்; தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் ஓட்டத்தில், நடந்தவைகளையும் நடைபெறவிருப்பவைகளையும் காட்ட வேண்டும்.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

It does not matter if there was only one day, or one week, or twenty years between the actual history of chapters two and three, they are symbolically illustrating the progressive testing of three tests. Nebuchadnezzar was dazzled and amazed that God, through the prophet Daniel could know his dream, and provide such a sound interpretation of the dream that it could only be understood as truth. Yet in chapter three, Nebuchadnezzar failed the second test of chapter two, for he determined to place his own prideful human desire above the wonderful manifestation of the power of God, which identified the divine meaning of the secret dream.

இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் அதிகாரங்களின் நிகழ்வுகளுக்கிடையில் உண்மையான வரலாற்றில் ஒரே ஒரு நாள், அல்லது ஒரு வாரம், அல்லது இருபது ஆண்டுகள் மட்டுமே இருந்திருந்தாலும்கூட அது முக்கியமல்ல; அவை குறியீட்டார்த்தமாக மூன்று சோதனைகளின் முற்போக்கான பரிசோதனையை விளக்குகின்றன. நேபுகாத்நேச்சார், தேவன் தீர்க்கதரிசியான தானியேலின் மூலம் தன் கனவை அறிந்துகொள்ளவும், அந்தக் கனவிற்கு அத்தனை உறுதியான விளக்கத்தை அளிக்கவும் இயன்றதினால் மெய்மறந்து அதிசயித்தான்; அது சத்தியமாக மட்டுமே புரிந்துகொள்ளப்படத்தக்கதாக இருந்தது. ஆயினும், மூன்றாம் அதிகாரத்தில் நேபுகாத்நேச்சார் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் இரண்டாவது சோதனையில் தோல்வியடைந்தான்; ஏனெனில், இரகசியமான கனவின் தெய்வீகப் பொருளை வெளிப்படுத்திய தேவனுடைய வல்லமையின் அதிசயமான வெளிப்பாட்டினும் மேலாக, தன் அகந்தைமிக்க மனித விருப்பத்தை நிலைநிறுத்த அவன் தீர்மானித்தான்.

In erecting the golden image in chapter three, he failed the third—litmus test. Shadrach, Meshach and Abednego passed the litmus test. Nebuchadnezzar received the mark of the beast and the three worthies received the seal of God. The first three chapters of Daniel, must be understood in the context of the three angels of Revelation fourteen. As simple as the three chapters are, for they are so clear that they are commonly used as stories for Christian children, they actually represent, perhaps, the most profound three chapters in God’s Word.

மூன்றாம் அதிகாரத்தில் பொற்கல உருவத்தை நிறுவியபோது, அவன் மூன்றாவது—லிட்மஸ் சோதனையில் தோல்வியடைந்தான். ஷத்ரக்கு, மேஷக்கு, ஆபேத்நேகோ ஆகியோர் அந்த லிட்மஸ் சோதனையில் வெற்றி பெற்றனர். நேபுகாத்நேச்சார் மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெற்றான்; அந்த மூன்று சிறந்தவர்களோ தேவனுடைய முத்திரையைப் பெற்றனர். தானியேல் புத்தகத்தின் முதல் மூன்று அதிகாரங்கள், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் மூன்று தூதர்களின் செய்திகளின் பின்னணியில் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும். இந்த மூன்று அதிகாரங்கள் எவ்வளவு எளிமையானவையாக இருந்தாலும்—ஏனெனில் அவை மிகவும் தெளிவானவையாக இருப்பதால் கிறிஸ்தவக் குழந்தைகளுக்கான கதைகளாக பொதுவாகப் பயன்படுகின்றன—உண்மையில் அவை தேவனுடைய வார்த்தையில் இருக்கக்கூடிய, ஒருவேளை, மிக ஆழமான மூன்று அதிகாரங்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

We will continue with Daniel chapter three in the next article.

அடுத்த கட்டுரையில் தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரத்தை நாம் தொடரப்போகிறோம்.

> “The vainglory and oppression seen in the course pursued by the heathen king, Nebuchadnezzar, is being and will continue to be manifested in our day. History will repeat itself. In this age the test will be on the point of Sabbath observance. The heavenly universe behold men trampling upon the law of Jehovah, making the memorial of God, the sign between him and his commandment-keeping people, a thing of naught, something to be despised, while a rival sabbath is exalted as was the great golden image in the plain of Dura. Men claiming to be Christians will call upon the world to observe this spurious sabbath that they have made. All who refuse will be placed under oppressive laws. This is the mystery of iniquity, the devising of satanic agencies, carried into effect by the man of sin.” The Youth’s Instructor, July 12, 1904.

> “ஜாதியரசனாகிய நெபுகாத்நேச்சார் பின்பற்றிய நடைமுறையில் காணப்பட்ட வீண் மகிமைப்பாடு மற்றும் அடக்குமுறை, நம்முடைய நாளிலும் வெளிப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது; மேலும் தொடர்ந்து வெளிப்படும். வரலாறு தன்னைத் தானே மீண்டும் நிகழ்த்தும். இந்த யுகத்தில் சோதனை சப்தா ஆசாரக் கடைப்பிடிப்பை மையமாகக் கொண்டதாக இருக்கும். யெகோவாவின் நியாயப்பிரமாணத்தை மனிதர்கள் பாதத்தால் மிதித்தழித்துக் கொண்டிருப்பதையும், தேவனுடைய நினைவுச்சின்னமாகவும், அவருக்கும் அவருடைய கட்டளைகளைக் காக்கிற ஜனங்களுக்கும் இடையிலான அடையாளமாகவும் இருப்பதைக் அர்த்தமற்றதொன்றாக, அவமதிக்கத்தக்கதொன்றாக ஆக்குகிறதையும், அதேவேளையில் தூரா சமவெளியில் இருந்த பெரிய பொன்னான சிலை உயர்த்திப் போற்றப்பட்டதுபோல ஒரு போட்டி சப்தாவை உயர்த்திப் போற்றுகிறதையும், பரலோகப் பிரபஞ்சம் நோக்கிக்கொண்டிருக்கிறது. தங்களை கிறிஸ்தவர்கள் என்று கூறிக்கொள்ளும் மனிதர்கள், தாங்களே உருவாக்கிய இந்த போலியான சப்தாவை உலகம் கடைப்பிடிக்கும்படி அழைப்பார்கள். மறுக்கும் அனைவரும் அடக்குமுறைச் சட்டங்களின் கீழ் வைக்கப்படுவார்கள். இதுவே அக்கிரமத்தின் இரகசியம்; சாத்தானியச் சக்திகளின் சூழ்ச்சி; பாவ மனிதனால் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகிறதாயிருக்கும்.” The Youth’s Instructor, July 12, 1904.

Back to Articles