Article

# தானியேல் புத்தகம் - எண்பத்தைந்து

தீர்க்கதரிசனப் பயணத்தை வெளிப்படுத்துதல்: வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நிகழ்வுகளின் தெய்வீக இணைப்பு

Author

Jeff Pippenger

Published

February 18, 2024

Formats

PDF
Word

1863 ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சிக்குப் பிந்தைய நூற்று இருபத்தாறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1989 ஆம் ஆண்டில் தானியேல் பதினொன்றின் கடைசி ஆறு வசனங்கள் முத்திரை நீக்கப்பட்டன. அந்த ஆண்டில் முதன்முதலில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட அறிவு, புனித வரலாற்றின் சீர்திருத்த வரிகளை அறிதலும், அவையெல்லாம் ஒன்றுக்கொன்று இணைநிலையாக இருப்பதெனும் வெளிப்பாடும் ஆகும். பின்னர் 1992 ஆம் ஆண்டில், கடைசி ஆறு வசனங்களின் ஒளி விரியத் தொடங்கியது. இந்தச் சத்தியங்களின் முதல் பொதுக் காட்சிப்படுத்தல்கள் 1994 ஆம் ஆண்டில் இடம்பெற்றன; அவற்றின் பொருள் சீர்திருத்த வரிகள் என்பதாக இருந்தது. 1996 ஆம் ஆண்டில், The Time of the End¸ என்ற தலைப்பில் ஒரு இதழ் வெளியிடப்பட்டது; அது தானியேல் பதினொன்றின் கடைசி ஆறு வசனங்களை அடையாளங்காட்டியது.

1996 ஆம் ஆண்டு, அந்தச் செய்தி முறையாக வடிவமைக்கப்பட்ட ஆண்டாக இருந்தது; இது 1831 ஆம் ஆண்டில் வில்லியம் மில்லரின் செய்தி முறையாக வடிவமைக்கப்பட்டதற்கு இணையாக நிற்கும் ஒரு வழிக்குறியாகும். மில்லரின் செய்தி, நியாயத்தீர்ப்பின் தொடக்கத்தை அறிவித்ததாகும்; தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்கள், நியாயத்தீர்ப்பின் முடிவை அறிவித்ததாகும். மில்லரின் செய்தியின் பொருள், வேதாகமத்தில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட தீர்க்கதரிசனக் காலமாக இருந்தது. தானியேல் பதினொன்றின் கடைசி ஆறு வசனங்களின் பொருள், நவீன ரோமம் (வடக்கின் அரசனின் போலிக்கூறு) ஆகும். மில்லருக்குப் வெளிப்படுத்தப்பட்ட முறைவியல், அவரது தீர்க்கதரிசன விளக்கத்தின் 14 விதிகளாகும். 1989 ஆம் ஆண்டில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட முறைவியல், சீர்திருத்த இயக்கங்களின் “வரி மேல் வரி” என்பதாகும்.

மில்லரின் பணி, ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளாக உலகத்தில் அமலில் இருந்த போப்பரசரின் மரபுகளுக்கும் வழக்கங்களுக்கும் மாறாக, தேவனுடைய வார்த்தையை அதிகாரப்பூர்வமானதாக நிறுவுவதை உள்ளடக்கியிருந்தது. இந்தக் காரணத்தினாலே, மில்லரின் செய்தி முதன்முதலில் 1831 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது (அவ்வாறு மில்லரின் செய்தி அதிகாரப்பூர்வமாக்கப்பட்டது); அது கிங் ஜேம்ஸ் வேதாகமம் உருவாக்கப்பட்டதற்கு அடுத்துத் துல்லியமாக இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளுக்குப் பின் நிகழ்ந்தது. ஃபியூச்சர் ஃபார் அமெரிக்கா செய்த பணி, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, போப்பரசரின் கொடிய காயத்தைச் சுகப்படுத்துவதில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் பங்கை அடையாளம் காண்பதாக இருந்தது. இந்தக் காரணத்தினாலே, *The Time of the End* மாத இதழ் 1996 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது (அவ்வாறு அந்தச் செய்தி அதிகாரப்பூர்வமாக்கப்பட்டது); அது 1776 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் ஆரம்பமானதிலிருந்து துல்லியமாக இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளுக்குப் பின் நிகழ்ந்தது.

ஒவ்வொரு சீர்திருத்த இயக்கத்தின் கருப்பொருளையும் ஒரு வரலாற்றுச் சுட்டுப்புள்ளியுடன் இணைத்திருந்த இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளின் அடையாளம் 2001 செப்டம்பர் 11க்கு மிகவும் பின்னர்தான் அறியப்பட்டது; ஏனெனில் அந்தத் தேதியில் மூன்றாம் ஐயோ வந்தடைந்தபோதுதான் கர்த்தர் தமது ஜனங்களை எரேமியா ஆறாம் அதிகாரம், பதினாறாம் மற்றும் பதினேழாம் வசனங்களில் கூறப்பட்ட பழைய பாதைகளுக்கு மீண்டும் நடத்தினார். அங்கேயே “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய ஒளி மறுபடியும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது; அந்த ஒளி விரிவடைந்தபோது, தானியேல் எட்டாம் அதிகாரம், பதின்மூன்றாம் மற்றும் பதினான்காம் வசனங்களை ஒன்றோடொன்று இணைக்கும் எண் இருநூற்று இருபது என்பதும் வெளிப்பட்டது. பதின்மூன்றாம் வசனத்தில் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் “chazon” தரிசனம் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; பதினான்காம் வசனத்தில் “தோற்றம்” என்பதற்குரிய “mareh” தரிசனம் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. அந்த இரண்டு வசனங்களுக்கிடையேயான தொடர்பையே காபிரியேல் தானியேலுக்குப் போதிக்க வந்தான்; மேலும் தானியேல், அந்த இரண்டு தரிசனங்களுக்கிடையேயான தொடர்பைப் புரிந்துகொள்ள வருகிற கடைசி நாட்களிலுள்ள தேவஜனங்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்.

பதின்மூன்றாம் வசனத்தின் தரிசனம் “ஏழு காலங்களை” (இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகள்) குறிக்கிறது; பதினான்காம் வசனத்தின் தரிசனம் இரண்டாயிரத்து முன்னூறு நாட்களை (ஆண்டுகளை) குறிக்கிறது. யூதா, எருசலேம் மற்றும் பரிசுத்தஸ்தலத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் தெற்கத்திய ராஜ்யமான யூதாவுக்கு விரோதமான அந்த “ஏழு காலங்கள்” கி.மு. 677 இல் ஆரம்பமானது; எருசலேமும் பரிசுத்தஸ்தலமும் மீள்நிலைப்படுத்தப்படுதலை அடையாளப்படுத்தும் இரண்டாயிரத்து முன்னூறு ஆண்டுகள் கி.மு. 457 இல் ஆரம்பமானது.

இருநூற்று இருபது ஆண்டுகள் இந்த இரு தரிசனங்களையும் ஒன்றோடொன்று இணைக்கின்றன; மேலும், இருநூற்று இருபது என்ற எண், புறமதமும் பாப்பரசாட்சியும் ஆகிய பாழாக்கும் ஆட்சிகளால் சேனையும் பரிசுத்த ஸ்தலமும் மிதிக்கப்படுதல்—அதாவது சிதறடித்தலும் தேவனுடைய கோபமும் எனச் சித்தரிக்கப்படுவது—இவற்றிற்கிடையேயான தொடர்பின் அடையாளமாக அறியப்பட்டது. அந்த இருநூற்று இருபது ஆண்டுகள், பரிசுத்த ஸ்தலத்தை மிதித்தழிக்கும் சாத்தானிய செயலின் தரிசனத்தையும், அதே ஆலயத்தை மீளப் புனரமைக்கும் தேவபக்தியுள்ள செயலின் தரிசனத்தையும் ஒன்றிணைத்தன. ஆகையால், இருநூற்று இருபது ஆண்டுகள் என்பது ஒரு பரிசுத்தமான தொடர்பைக் குறிக்கும் அடையாளமாகும்.

மில்லரைட் இயக்கம் 1863 ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சியில் முடிவடைந்ததுபோல, அதற்கு பின்னர் நூற்று இருபத்தாறு ஆண்டுகள் கழித்து மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கம் வந்தடைந்தது; இவ்வாறு அந்த இரு இயக்கங்களும் “ஏழு காலங்கள்” (நூற்று இருபத்தாறு) என்னும் குறியீட்டினால் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டிருந்தன என்பதை அது வலியுறுத்தியது. அதேபோல, இருநூற்று இருபது ஆண்டுகள் என்னும் காலப்பகுதி, 1831 இல் மில்லர் வேதாகமச் செய்தியை நிறுவியதையும், 1611 இல் கிங் ஜேம்ஸ் வேதாகமம் உருவாக்கப்பட்டதையும் இணைத்ததுபோல், அமெரிக்காவின் முடிவை அடையாளப்படுத்தியபோது, அதே காலப்பகுதியே Future for America என்பதைக் அமெரிக்காவின் தொடக்கத்தோடும் இணைத்தது.

1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று, உடன்படிக்கையின் தூதர் திடீரென தாம் 1798 முதல்—முதல் கொந்தளிப்பின் முடிவிலிருந்து—1844 வரை, அதாவது கடைசி கொந்தளிப்பின் முடிவுவரை, நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளில் எழுப்பியிருந்த ஆலயத்திற்குள் வந்தார். அவருடைய ஆலயப் பிரவேசத்திற்கு முன்பாக, நள்ளிரவுக் கூக்குரல் இயக்கத்தில் பரிசுத்த ஆவியின் பொழிவு நிகழ்ந்திருந்தது; அது கிறிஸ்து எருசலேமுக்குள் மகிமையுடன் பிரவேசித்ததினால் முன்நிழலிடப்பட்டிருந்தது. அந்த இரண்டு சாட்சிகளும், நள்ளிரவுக் கூக்குரல் இயக்கம் கடைசி நாட்களில் மீண்டும் நிகழும்போது, கிறிஸ்து நூற்று நாற்பத்து நான்காயிரம் பேரின் ஆலயத்தை எழுப்பியிருப்பார் என்பதை நிறுவுகின்றன. பத்து கன்னியர் உவமையில் உள்ள நள்ளிரவுக் கூக்குரல் நிறைவேறும் அந்த இரண்டு இயக்கங்களும் ஒன்றுக்கொன்று இணையானவையாக உள்ளன.

> “பத்து கன்னியரின் உவமையின்பால் நான் அடிக்கடி வழிநடத்தப்படுகிறேன்; அவர்களில் ஐந்து புத்திசாலிகளாயிருந்தார்கள், ஐந்து மூடர்களாயிருந்தார்கள். இந்த உவமை எழுத்துக்கு எழுத்தாக நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளது; மேலும் நிறைவேற்றப்படும்; ஏனெனில் இது இக்காலத்திற்கென ஒரு விசேஷப் பொருந்துதலைக் கொண்டுள்ளது; மேலும், மூன்றாம் தூதனின் செய்தியைப்போல, இது நிறைவேறியுள்ளது, மேலும் காலத்தின் முடிவு வரையிலும் நிகழ்காலச் சத்தியமாகத் தொடர்ந்து இருக்கும்.” Review and Herald, August 19, 1890.

மில்லரைட்களின் வரலாறு (முதல் தூதனுடைய இயக்கம்), 1798 ஆம் ஆண்டில் தானியேலின் புத்தகம் முத்திரையிழக்கப்பட்டபோது தொடங்கிய தேவனுடைய வல்லமையின் உயர்ந்து விரிவடைந்த வெளிப்பாட்டை எடுத்துக்காட்டுகிறது. 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று வெளிப்படுத்தல் பத்தாம் அதிகாரத்திலுள்ள தூதன் இறங்கியபோது அந்த வல்லமை அதிகரித்தது. பின்னர் 1844 ஏப்ரல் 19 ஆம் தேதியிலான முதல் ஏமாற்றம் வந்தது; இறுதியில் அது 1844 ஆகஸ்ட் 12 அன்று எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் ஆரம்பமான பரிசுத்த ஆவியின் பொழிவிற்கு வழிவகுத்தது; அது 1844 அக்டோபர் 22 வரை தேசமெங்கும் அலைமோதும் பெருவெள்ளம்போல் தொடர்ந்து பரவியது.

Future for America (மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கம்) எனும் வரலாறு, 1989 ஆம் ஆண்டில் தானியேல் புத்தகம் திறக்கப்பட்டபோது ஆரம்பமான தேவனுடைய வல்லமையின் நாளுக்கு நாள் தீவிரமடைந்த வெளிப்பாட்டை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கியபோது அந்த வல்லமை அதிகரித்தது. பின்னர் 2020 ஜூலை 18 ஆம் தேதியின் முதல் ஏமாற்றம் வந்தது; அது இறுதியில் பரிசுத்த ஆவியின் ஊற்றலுக்குக் காரணமாகி, மிகாயேல் எழுந்தருளி மனுஷருக்கான கிருபைக்காலம் முடிவடையும் வரையில், அது காட்டுத்தீபோல் பூமி முழுவதும் தொடர்ந்து பரவிச் செல்லும்.

1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று பல தீர்க்கதரிசனங்கள் நிறைவேறின; இதன்மூலம் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் பல தீர்க்கதரிசனங்கள் மீண்டும் நிறைவேறும் என்பது அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. அந்தத் தீர்க்கதரிசனங்களில் ஒன்றாக, ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள தரிசனத்தின் தாமதம் உள்ளது. ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரம் முதல் மற்றும் மூன்றாம் தூதர்களின் இயக்கங்களிரண்டின் அனுபவத்தையும் அடையாளப்படுத்தியது. இந்த இரு இயக்கங்களும், இயக்கத்தின் பிரதிநிதிகளுக்கும் விவாதத்தின் நிகழ்வின்போது புறக்கணிக்கப்பட்டு கடந்து செல்லப்படுகிற முன்னாள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களுக்கும் இடையில் நடைபெறும், வேதாகமத்தின் சரியான முறையியலைக் குறித்த ஒரு விவாதத்தை எதிர்கொள்கின்றன.

முதல் தூதனுடைய வரலாற்றின் காவலர்களால் காக்கப்பட வேண்டிய செய்தி என்பது, இறுதியில் 1843 மற்றும் 1850 ஆம் ஆண்டுகளின் இரு புனிதமான விளக்கப்படங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட சத்தியங்களை (மில்லரின் இரத்தினங்கள்) அடையாளம் காணுதலாகும். அந்த விவாதத்தின் ընթացலில், ஒருவருக்கொருவர் விரோதமான இரு வகுப்புகளிடமிருந்து பிரிவைச் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு ஏமாற்றம் உண்டாகும்; மேலும் விசுவாசிகளுக்குத் தீவிரமான அர்ப்பணிப்பிற்கான ஒரு அழைப்பும் உண்டாகும்.

அதன் பின், அடித்தளச் சத்தியங்கள் சோதிக்கப்பட்ட செயல்முறையில் தொடர்புடையிருந்த இரு தரப்புகளுக்கிடையிலான வேறுபாட்டை ஹபக்கூக்கு அடையாளப்படுத்துகிறார். 1844 அக்டோபர் 22 அன்று மௌனமடைந்த அந்த இரு தரப்புகளுக்கிடையிலான விவாதத்தையும் உள்ளடக்கியிருந்த அந்தச் சோதனைச் செயல்முறை, ஹபக்கூக்கு இரண்டாம் அதிகாரம் முடிவடைந்த அதே இடத்திலேயே முடிவுற்றது.

> ஆண்டவர் தமது பரிசுத்த ஆலயத்தில் இருக்கிறார்; அவருடைய சந்நிதியில் பூமியெங்கும் மௌனமாயிருப்பதாக. ஆபக்கூக் 2:20.

கர்த்தர் தமது மில்லரைட் ஆலயத்திற்குத் திடீரெனப் பிரவேசித்தார்; அப்பொழுது, நிஜப் பாவநிவாரண நாளானது வந்திருந்ததாலும், இறந்தோரின் நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பித்திருந்ததாலும், பூமியெங்கும் மவுனமாயிருக்க வேண்டியிருந்தது. ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் தீர்க்கதரிசன வரலாறு 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று முடிவடைந்தது; மேலும், இயேசு எப்போதும் ஒரு காரியத்தின் முடிவை மற்றொரு காரியத்தின் ஆரம்பத்தோடு அடையாளப்படுத்துகிறார். இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகள் பரிசுத்தஸ்தலமும் சேனையும் மிதிக்கப்படுவதற்கான இரண்டு தரிசனங்களின் ஆரம்பமும், பரிசுத்தஸ்தலமும் சேனையும் மீளப் பூர்வநிலைக்குக் கொண்டுவரப்படுவதற்கான தரிசனத்தின் ஆரம்பமும், ஒன்றாகவே தொடங்கின; ஆனால் அவை இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளால் பிரிக்கப்பட்டிருந்தன; அவை முடிவடைந்தபோது, அவை முடிவடைந்தவையாக ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரம் இருபதாம் வசனத்தில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டன.

விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில், பல தீர்க்கதரிசனங்கள் நிறைவேறும். அவற்றில் ஒன்றாக, ஹபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளபடி, தரிசனம் தாமதிப்பது என்ற தீர்க்கதரிசனம் இருக்கும். ஹபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரம் முதல் மற்றும் மூன்றாம் தூதர்களின் இயக்கங்களின் அனுபவத்தை இரண்டையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. இரு இயக்கங்களும், அந்த இயக்கத்தின் பிரதிநிதிகளுக்கும், விவாதத்தின் நிகழ்வின்போது புறக்கணிக்கப்பட்டு கடந்து செல்லப்படுகிற முந்தைய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களுக்கும் இடையில் நடைபெறும், வேதாகமத்திற்கு உரிய சரியான முறையியலைக் குறித்த விவாதத்தை எதிர்கொள்கின்றன.

மூன்றாம் தூதனுடைய வரலாற்றின் காவலர்களால் பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய செய்தி என்பது, இறுதியில் 1843 மற்றும் 1850 ஆகிய ஆண்டுகளின் இரு புனித வரைபடங்களில் பிரதிநிதிப்படுத்தப்பட்ட சத்தியங்களை (மில்லரின் நகைகள்) அடையாளங்காணுதலாகும். அந்த விவாதத்தின் செயல்முறையில், ஒருவருக்கொருவர் விரோதமான இரு வர்க்கங்களுக்கிடையில் பிரிவைச் சுட்டிக்காட்டிய ஒரு ஏமாற்றம் ஏற்பட்டது; மேலும், உண்மையுள்ளவர்களுக்குத் தீவிரமான பிரதிஷ்டைக்கான ஒரு அழைப்பும் உண்டானது. பின்னர், அடித்தளச் சத்தியங்களின் சோதனைச் செயல்முறையில் ஈடுபட்டிருந்த அந்த இரு வர்க்கங்களுக்கிடையேயான வேறுபாட்டை ஹபக்கூக் அடையாளப்படுத்துகிறார். அந்தச் சோதனைச் செயல்முறை, அந்த இரு வர்க்கங்களுக்கிடையேயான விவாதத்தால் பிரதிநிதிப்படுத்தப்பட்டது; அது, ஹபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரம் முடிவடைந்த அதே இடத்திலேயே, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முழுமையாக நிறைவுறும்.

> ஆண்டவர் தமது பரிசுத்த ஆலயத்தில் இருக்கிறார்; பூமியெல்லாம் அவருக்கு முன்பாக அமைதியாயிருப்பதாக. ஆபக்கூக் 2:20.

கர்த்தர் திடீரென ஒரு நூற்று நாற்பத்து நான்கு ஆயிரத்தவர்களின் ஆலயத்திற்குள் பிரவேசிப்பார்; அப்பொழுது முழு பூமியும் மவுனமாயிருக்கும்; ஏனெனில் எதிருருவமான பாவப்பரிகார நாளானது ஜீவனுள்ளோரின் நியாயத்தீர்ப்பை அடையும். ஆபகூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் தீர்க்கதரிசன வரலாறு விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகிறது; மேலும், இயேசு எப்போதும் ஒரு காரியத்தின் முடிவை ஒரு காரியத்தின் ஆரம்பத்தோடு இணைத்தே அடையாளப்படுத்துகிறார்.

ஜீவனுள்ளோரின் நியாயத்தீர்ப்பு 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று ஆரம்பமானது; ஆயினும் அந்த நியாயத்தீர்ப்பு ஒரு நிகழ்முறை ஆகும். அந்த நிகழ்முறை தேவனுடைய வீட்டிலிருந்து தொடங்கி, பின்னர் தேவனுடைய வீட்டிற்கு வெளியில் இருப்போர்மேல் நியாயத்தீர்ப்பு வருகிற நிலைக்கு எட்டுகிறது. நியூயார்க் நகரத்தின் பெரிய கட்டிடங்கள் இடிக்கப்பட்டபோது, எருசலேமின் வழியாகச் சென்று, சபையில் செய்யப்படும் அருவருப்புகளுக்காகப் புலம்பி அழுகிறோர்மேல் ஒரு அடையாளம் இடுகிற முத்திரையிடும் தூதனால் சித்தரிக்கப்படும் நியாயத்தீர்ப்பும், அத்துடன் தேசத்தில் செய்யப்படும் அருவருப்புகளின்மேலான நியாயத்தீர்ப்பும் ஆரம்பமானது. விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிறு சட்டத்தின் நேரத்தில், நூற்று நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் ஆலயத்தை எழுப்பும் கிரிஸ்துவின் பணி நிறைவடைந்திருக்கும்; அப்பொழுது அழிக்கும் தூதர்கள் எருசலேமின்மேல் நியாயத்தீர்ப்பை நிறைவேற்றுவார்கள்.

அதன்பின், நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர் ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுகிறார்கள்; அப்பொழுது, தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்று, வசனம் நாற்பத்தொன்றில் ஏதோம், மோவாப், அம்மோன் புத்திரரின் பிரதானர்கள் ஆகியோரால் குறிக்கப்படுகிற மற்ற மந்தைக்காக உயிருள்ளோரின் நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பமாகிறது.

முதல் தூதனுடைய மில்லரைட் இயக்கத்தையோ, அல்லது மூன்றாம் தூதனுடைய வல்லமையுள்ள இயக்கத்தையோ கருத்தில் கொண்டாலும்கூட, சீர்திருத்த இயக்கத்தின் முழு வரலாறு பரிசுத்த ஆவியின் ஊற்றிப்பொழிவோடு உச்சிக்குச் சென்று நிறைவுபெறும் உண்மையின் அதிகரித்த வெளிப்பாட்டை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. பரிசுத்த ஆவியின் ஊற்றிப்பொழிவே கடைசி நாட்களின் தீர்க்கதரிசனங்களின் மையக்கருவாகும். இதனாலேயே புத்தியில்லாத கன்னிகைகளுக்கு எண்ணெய் இல்லை, புத்தியுள்ளவர்களோ அதை உடையவர்கள். அந்த எண்ணெயே மழையாகும்.

> “ஒருவன் தன் மனைவியை விலக்கிவிட்டபின், அவள் அவனைவிட்டு நீங்கி மற்றொருவனுக்குரியவளானால், அவன் மறுபடியும் அவளிடத்தில் திரும்புவானா? அப்படியானால் அந்த தேசம் மிகுந்த அசுத்தப்படாதோ? நீயோ பல காதலர்களோடு வேசியாட்டம் செய்திருக்கிறாய்; ஆகிலும் என்னிடத்திற்குத் திரும்பிவா என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். உன் கண்களை உயர்ந்த இடங்களின்மேல் உயர்த்தி நோக்கு; எங்கே நீ விபசாரமாகப் படுக்கப்படாத இடம் உண்டோ? வனாந்தரத்திலுள்ள அரபியனைப்போல, வழிகளில் அவர்களுக்காக உட்கார்ந்திருந்தாய்; உன் வேசியாட்டங்களாலும் உன் பொல்லாப்பினாலும் தேசத்தை அசுத்தப்படுத்தினாய். ஆகையால் மழைத்தாரைகள் தடுக்கப்பட்டன, பிந்திய மழையும் இல்லாமல் போயிற்று; இருந்தும் உனக்குப் வேசியின் நெற்றி இருந்தது; வெட்கப்படுவதற்கு நீ மறுத்தாய். இப்போதுமுதல் நீ என்னை நோக்கி, என் தகப்பனே, என் இளவயதின் வழிகாட்டி நீரே, என்று கூப்பிடமாட்டாயா?” எரேமியா 3:1–4.

அந்த உரைப்பகுதியில் (மேலும் அனைத்து தீர்க்கதரிசிகளும் கடைசி நாட்களைப் பற்றியே பேசுகின்றனர்), தேவன் தம்முடைய ஜனங்கள் விபசாரிணியாக நடந்து கொண்டதாக, மேலும் அவர்கள் ஒரு வேசியின் நெற்றியைக் கொண்டிருக்கும் அளவுக்கு சென்றுவிட்டதாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். கடைசி நாட்களின் வேசி என்பது பாப்பரசரின் ஆட்சிச் சக்தியாகும்; நெற்றி என்பது திட்டமிட்ட ஒரு தீர்மானத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்கள் துன்மார்க்கராயிருக்கின்றனர்; இருந்தபோதிலும், அவர்கள் அந்த வேசியைப் போன்ற அதே தீர்மானத்துக்கே வந்துசேர்ந்துவிட்ட நிலையிலும், தேவன் இன்னும் ஒரு இறுதி அழைப்பை வழங்குகிறார். எசேக்கியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தின் நான்காம் தலைமுறையில் சித்தரிக்கப்பட்டபடி சூரியனை வணங்கத் தயாராயிருக்கும் அளவுக்கு, நான்காம் தலைமுறையால் குறிக்கப்படும் ஒரு குணநலனைக் அவர்கள் வளர்த்துள்ளனர்.

> “ஒழுக்க இருளின் நடுவில் உண்மையான ஒளி பிரகாசிக்க வேண்டிய காலம் வந்துவிட்டது. மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி உலகத்திற்குப் பிரசித்தப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; அது மனுஷர்கள் தங்கள் நெற்றிகளில் அல்லது தங்கள் கைகளில் மிருகத்தின் முத்திரையையோ அதன் சிலையின் முத்திரையையோ பெற்றுக்கொள்ளாதபடி எச்சரிக்கிறது. இந்த முத்திரையைப் பெறுதல் என்பது, மிருகம் செய்ததுபோல அதே தீர்மானத்திற்குவருதலையும், தேவனுடைய வார்த்தைக்கு நேரடியான விரோதமாக அதே கருத்துக்களை ஆதரிப்பதையும் குறிக்கிறது. இந்த முத்திரையைப் பெறுகிற அனைவரைப்பற்றியும் தேவன் சொல்லுகிறார்: ‘அவனும் தேவனுடைய கோபத்தின் திராட்சரசத்தைக் குடிப்பான்; அது அவருடைய சினத்தின் பாத்திரத்தில் கலப்பில்லாமல் ஊற்றப்பட்டிருக்கிறது; மேலும் அவன் பரிசுத்த தூதர்களின் சந்நிதியிலும் ஆட்டுக்குட்டியானவரின் சந்நிதியிலும் அக்கினியினாலும் கந்தகத்தினாலும் வேதனைப்படுவான்.’” Review and Herald, July 13, 1897.

எரேமியா, கடைசி நாட்களின் தேவஜனங்கள் ஏற்கனவே அந்த வேசியின் நெற்றியை உடையவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறார். அவர்கள் “தீயவர்கள்” என்பதினால், மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெறுவதற்கான விளிம்பிலேயே இருக்கிறார்கள். இப்பொழுது மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ள அந்தப் பகுதியில் சகோதரி வைட் தொடர்ந்து கூறுகிறார்:

> “சத்தியத்தின் ஒளி உங்களுக்குச் சமர்ப்பிக்கப்பட்டு, நான்காம் கட்டளையின் சப்தத்தை வெளிப்படுத்தி, ஞாயிற்றுக்கிழமை ஆசரிப்பிற்குத் தேவனுடைய வார்த்தையில் எந்த அடிப்படையும் இல்லை என்பதை காட்டியிருந்தும், நீங்கள் இன்னும் அந்தப் பொய்யான சப்தத்தையே பற்றிக்கொண்டு, தேவன் ‘என் பரிசுத்த நாள்’ என்று அழைக்கும் சப்தத்தைப் பரிசுத்தமாகக் காக்க மறுத்தால், நீங்கள் மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெறுகிறீர்கள். இது எப்போது நடைபெறுகிறது?—ஞாயிற்றுக்கிழமை வேலைநிறுத்தி தேவனை ஆராதிக்கும்படி உங்களுக்குக் கட்டளையிடும் ஆணைக்குச் நீங்கள் கீழ்ப்படிகிறபோது; அதேவேளை, ஞாயிற்றுக்கிழமை சாதாரண வேலைநாளைத் தவிர வேறொன்றென்று காட்டுகிற ஒரு சொல்லுக்கூட வேதாகமத்தில் இல்லை என்பதை நீங்கள் அறிந்திருக்கிறபோது, நீங்கள் மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்ள சம்மதித்து, தேவனுடைய முத்திரையை நிராகரிக்கிறீர்கள். நாம் இந்த முத்திரையை நமது நெற்றிகளிலோ நமது கைகளிலோ பெற்றுக்கொண்டால், கீழ்ப்படியாதவர்களுக்கு எதிராக அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும் நியாயத்தீர்ப்புகள் நம்மீது விழவேண்டும். ஆனால் உயிருள்ள தேவனுடைய முத்திரை, கர்த்தருடைய சப்தத்தை மனச்சாட்சியோடு காக்கிறவர்கள்மேல் வைக்கப்படுகிறது.”

> “‘மனிதனுடைய துன்மார்க்கம் பூமியின்மேல் பெருகியிருந்ததையும், அவன் இருதயத்தின் எண்ணங்களின் நினைவுகளெல்லாம் எப்போதும் தீமையேயிருந்ததையும் தேவன் கண்டார்…. பூமி தேவனுக்கு முன்பாகக் கெட்டுப்போயிருந்தது; பூமி கொடுமையினால் நிறைந்திருந்தது…. தேவன் நோவாவை நோக்கி: எல்லா மாம்சத்தினுடைய முடிவும் எனக்கு முன்பாக வந்துவிட்டது; ஏனெனில் அவர்களினால் பூமி கொடுமையினால் நிறைந்திருக்கிறது; இதோ, நான் அவர்களைப் பூமியோடுகூட அழித்துவிடுவேன்’ என்றார்.” நீதிமான்களால் அனுபவிக்கப்படும்படி தேவன் உண்டாக்கிய பூமியை அவர்கள் அசுத்தப்படுத்தியிருந்ததினால், அவர்கள் அகற்றப்படவேண்டியவர்களாயிருந்தார்கள்.

> “‘நோவாவின் நாட்களில் இருந்ததுபோல,’ என்று கிறிஸ்து அறிவித்தார், ‘மனுஷகுமாரனுடைய நாட்களிலும் அப்படியே இருக்கும்.’ அது அப்படியே இல்லையா? நாளிதழ்களை ஆராய்ந்து பார்க்கும் எவரும் குற்றங்களின் நீண்ட பட்டியலைக் காணலாம்—மதுபோதையால் விளையும் தீமைகள், திருட்டு, கொள்ளை, கையாடல், கொலை. சிலவேளைகளில் முழுக் குடும்பங்களே கொலைசெய்யப்படுகின்றன; ஏனெனில், ஒருவன் தன்னுடையதல்லாத பணமோ பொருள்களோ அவனுக்குக் கிடைக்க வேண்டும் என்ற அவனுடைய ஆசை நிறைவேற வேண்டும் என்பதே காரணமாகிறது. மனிதர்கள் தேவனுடைய கட்டளைகளை வெளிப்படையாக அலட்சியம் செய்கிறபடியால், உலகம் உண்மையிலேயே நோவாவின் நாட்களில் இருந்ததுபோல ஆகிக் கொண்டிருக்கிறது.” Review and Herald, July 13, 1897.

கடைசி நாட்களில் சூரியனுக்கு முன்பாக வணங்கப்போகும் தேவனுடைய ஜனங்களை எரேமியா அடையாளப்படுத்துகிறார்; அவர் அவ்வாறு செய்யும்போது, “மழைகள் தடுக்கப்பட்டன; பிந்திய மழை இல்லை; நீ வேசியின் நெற்றியையுடையவளாயிருந்தாய்; வெட்கப்பட மறுத்தாய்” என்று அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்களில் உள்ள “துன்மார்க்கர்” எந்தப் பிந்திய மழையையும் பெறவில்லை; அவர்கள் வெட்கப்பட மறுக்கின்றனர்; ஏனெனில் நோவாவின் வரலாற்றால் சித்தரிக்கப்படுவதுபோலவும், எசேக்கியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தின் இரண்டாவது அருவருப்பான காரியத்தில் காணப்படும் சித்திர அறைகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவதுபோலவும், அவர்களுடைய எண்ணங்கள் இடைவிடாமல் பொல்லாதவைகளாய்ப் போயிருக்கின்றன.

இறுதிக் காலங்களில் தேவனுடைய ஜனங்களில் வெட்கமற்ற துன்மார்க்கராயிருப்போரைக் எரேமியா, அந்த “காலத்திலிருந்து” தங்கள் “இளமையின் வழிகாட்டியிடத்தில்” “கூப்பிட”ும்படி சுட்டிக்காட்டுகிறார். அட்வென்டிசத்தின் இளமையின் வழிகாட்டி அபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகளும் அவற்றின்மேல் குறிக்கப்பட்டிருந்த நகைகளும் ஆகும். இறுதிக் காலங்களில் தேவனுடைய ஜனங்களில் உள்ள துன்மார்க்கர்மேல் நித்திய மரணத்தை வரவழைக்கவிருக்கும் அத்துன்மார்க்கத்திலிருந்து விடுபடுவதற்கான ஒரேயொரு நம்பிக்கை, 1798 ஆம் ஆண்டில் வந்தடைந்த “முடிவுக்காலத்தில்” ஆரம்பத்தில் வழிகாட்டியாக இருந்த தேவனிடத்தில் கூப்பிடுவதே ஆகும்.

முதல் அல்லது மூன்றாம் தூதனுடைய வரலாற்றிலுள்ள கேள்வி என்னவென்றால், நீங்கள் பிற்கால மழையைப் பெறுகிறீர்களா அல்லது பெறவில்லையா என்பதே. 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று ஜாதிகள் கோபமடைந்தபோது பிற்கால மழை ஆரம்பமானது.

> “அந்தக் காலத்தில், இரட்சிப்பின் வேலை நிறைவடையும் வேளையில், பூமியின்மேல் உபத்திரவு வரிக்கொண்டிருக்கும்; ஜாதிகள் கோபமாயிருக்கும்; எனினும், மூன்றாம் தூதனுடைய வேலையைத் தடுக்காதபடிக்கு அவை அடக்கி வைக்கப்படும். அந்த நேரத்தில், ‘பின்மழை,’ அல்லது கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து வரும் புத்துணர்ச்சி, மூன்றாம் தூதனுடைய உரத்த சத்தத்திற்கு வல்லமையளிக்கவும், ஏழு கடைசி வாதைகள் ஊற்றப்படுகிற காலத்தில் பரிசுத்தவான்கள் நிலைத்திருக்கும்படியாக அவர்களை ஆயத்தப்படுத்தவும் வரும்.” Early Writings, 85.

“பின்மழை,” அது “புத்துணர்ச்சி” என்றும் அடையாளப்படுத்தப்படுவது, ஜாதிகள் கோபமடைந்தபோது ஆரம்பமானது; அந்தவேளையில் “இரட்சிப்பின் வேலை” முடிவடையத் தொடங்கியது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்தில் உள்ள நான்கு தூதர்கள், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம்பேர் முத்திரையிடப்படுகிற வேலை நிறைவேறிக்கொண்டிருக்கும்போது, நான்கு காற்றுகளையும் அடக்கிக் காத்திருக்கிறார்கள்; எசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், எருசலேமில் செய்யப்படும் அருவருப்புகளினிமித்தம் பெருமூச்சுவிட்டு அழுகிறவர்களின்மேல் தூதர்கள் ஒரு அடையாளத்தை இடுகிறதினால் அந்த வேலை சித்தரிக்கப்படுகிறது. 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11 அன்று, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம்பேரின் நெற்றிகளின்மேல் அடையாளத்தை இடும் இறுதி வேலைகளைத் தூதர்கள் ஆரம்பித்தார்கள்.

மூன்றாம் தூதனுடைய நிறைவு செயல், “புத்துணர்ச்சி” எனவும் அழைக்கப்படும் பிந்திய மழையின் பொழிவின்போது நிறைவேற்றப்படுகிறது; அது ஒரு செய்தியாகும்.

> “சோர்வுற்றவர்களுக்கு நீங்கள் இளைப்பாறுதலை அளிக்கத்தக்க இளைப்பாறுதல் இதுவே; இதுவே புத்துணர்ச்சியும் ஆகும்” என்று அவர் கூறினார்; ஆனாலும் அவர்கள் கேட்க விரும்பவில்லை. ஏசாயா 28:12.

ஏசாயாவில் அவர்கள் கேட்க மறுக்கும் செய்தி, தடுக்கித் தடுக்கிப் பேசும் நாவுகளினால் அறிவிக்கப்படும் செய்தியாகும்; மேலும் அது “வரி மேல் வரி” என்ற முறையியலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் சோதனைச் செய்தியாகும்.

> ஆண்டவருடைய வார்த்தை அவர்களுக்கு கட்டளையின்மேல் கட்டளை, கட்டளையின்மேல் கட்டளை; வரியின்மேல் வரி, வரியின்மேல் வரி; இங்கே சிறிது, அங்கே சிறிது; அவர்கள் போய்ப் பின்வாங்கி விழுந்து, நொறுக்கப்பட்டு, கண்ணியில் சிக்கி, பிடிக்கப்படும்படியாக இருந்தது. ஆகையால், எருசலேமிலுள்ள இந்த ஜனத்தை ஆளும் இகழ்ச்சியுள்ள மனுஷரே, ஆண்டவருடைய வார்த்தையைக் கேளுங்கள். நீங்கள், “நாங்கள் மரணத்தோடே உடன்படிக்கை செய்திருக்கிறோம்; பாதாளத்தோடே ஒப்பந்தம் செய்திருக்கிறோம்; பெருகிவரும் தண்டனைக் கோல் கடந்து செல்லும்போது அது எங்களை அணுகாது; ஏனெனில் பொய்யையே எங்கள் அடைக்கலமாக்கிக் கொண்டோம்; வஞ்சகத்தின் கீழ் எங்களை மறைத்துக்கொண்டோம்” என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள். ஏசாயா 28:13–15.

கர்த்தருடைய வார்த்தை—அதாவது இளைப்பாறுதலும் புத்துணர்ச்சியும் ஆகிய செய்தி (பிந்தைய மழை)—அவர்களை “போயும், பின்னாக விழுந்தும், உடைந்தும், கண்ணியில் சிக்கியும், பிடிபட்டும்” ஆகச் செய்கிறது; அது “எருசலேமிலுள்ள இந்த ஜனத்தை ஆளுகிற பரியாசக்கார மனிதருக்கு” கொடுக்கப்படுகிறது. எருசலேம் என்பது நெஞ்சுருகி உளறியும் அழுதும் கொண்டிருப்போருக்கு மேல் தூதர்கள் அடையாளமிடும் இடமாகும்; தமக்குப் பொறுப்பாக ஒப்படைக்கப்பட்ட நம்பிக்கையைத் துரோகம் செய்த முதியோர் முதலில் விழுந்துபோகிறார்கள்.

> “‘செய்யப்படும் சகல அருவருப்புகளினிமித்தம் பெருமூச்சுவிட்டு அழுகிறவர்களின்மேல்’ இரட்சிப்பின் அடையாளம் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இப்போது மரணத் தூதன் புறப்பட்டுச் செல்கிறான்; எசேக்கியேலின் தரிசனத்தில் சங்கார ஆயுதங்களை ஏந்திய மனிதர்களால் சித்தரிக்கப்பட்டவனாக, அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கட்டளை இதுவாகும்: ‘முதியோரும் இளையோரும், கன்னிகைகளும், சிறு குழந்தைகளும், பெண்களும் ஆகிய அனைவரையும் முற்றிலும் கொன்றுபோடுங்கள்; ஆனால் அடையாளமுள்ள ஒருவரிடமும் அணுகாதிருங்கள்; என் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் தொடங்குங்கள்.’ தீர்க்கதரிசி சொல்லுகிறார்: ‘அவர்கள் ஆலயத்தின் முன்பாக இருந்த மூப்பான மனிதர்களிடத்தில் தொடங்கினார்கள்.’ எசேக்கியேல் 9:1–6. அழிவின் பணி, ஜனங்களின் ஆவிக்குரிய காவலர்களாக இருப்பதாக அறிக்கை செய்தவர்களிடத்திலேயே தொடங்குகிறது. பொய்யான காவற்காரர்களே முதலில் விழுகின்றனர். இரங்குவதற்கோ விடுவிப்பதற்கோ யாரும் இல்லை. ஆண்கள், பெண்கள், கன்னியர், சிறு குழந்தைகள்—அனைவரும் ஒன்றாக அழிந்து போகின்றனர்.” The Great Controversy, 656.

1989 ஆம் ஆண்டில் வந்தடைந்த அறிவின் அதிகரிப்பை அடுத்த கட்டுரையில் நாம் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.

> “மேற்பரப்பிற்குக் கீழுள்ளதை நோக்கி, சகல மனிதர்களின் இதயங்களையும் வாசிப்பவர், பெரிய வெளிச்சத்தைப் பெற்றிருந்தவர்களைப்பற்றி இவ்வாறு கூறுகிறார்: ‘தங்கள் ஒழுக்க மற்றும் ஆவிக்குரிய நிலையினால் அவர்கள் துன்புறவும் திகைப்படையவும் இல்லை.’ ஆம், அவர்கள் தங்கள் சொந்த வழிகளைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்; அவர்களுடைய ஆத்துமா தங்கள் அருவருப்புகளில் இன்புறுகிறது. ‘நானும் அவர்களுடைய மயக்கங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவர்கள் அஞ்சுவதையே அவர்கள்மேல் வரப்பண்ணுவேன்; நான் அழைத்தபோது எவரும் பதிலளிக்கவில்லை; நான் பேசியபோது அவர்கள் கேட்கவில்லை; மாறாக, அவர்கள் என் கண்களுக்கு முன்பாகத் தீமையே செய்தார்கள்; நான் பிரியமில்லாததைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்.’ ‘அவர்கள் பொய்யை விசுவாசிக்கும்படிக்கு, தேவன் அவர்களுக்கு வல்ல மயக்கத்தை அனுப்புவார்,’ ஏனெனில் ‘இரட்சிக்கப்படும்படியாக அவர்கள் சத்தியத்தின் அன்பை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை,’ ‘அநீதியில் இன்புற்றார்கள்.’ ஏசாயா 66:3, 4; 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:11, 10, 12.”

> “பரலோக ஆசிரியர் விசாரித்தார்: ‘நீங்கள் சரியான அடித்தளத்தின் மேல் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்றும், தேவன் உங்கள் கிரியைகளை ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்றும் போலித்தோற்றம் கொண்டிருக்கும் நிலையில், உண்மையில் நீங்கள் உலகியலான கொள்கைக்கேற்ப பல காரியங்களைச் செய்து, யெகோவாவுக்கு எதிராகப் பாவஞ்செய்கிறபோது, அதைவிட வல்ல மயக்கம் மனதை ஏமாற்றக்கூடியது எது? ஆஹா, அது ஒரு பெரிய வஞ்சகம், மனதை மயக்கும் ஒரு மோகமாயை; ஒருகாலத்தில் சத்தியத்தை அறிந்திருந்த மனிதர்கள், பக்தியின் ஆவியையும் அதின் வல்லமையையும் விட்டு, அதன் வெளிப்புற வடிவத்தையே அவ்வற்றாகத் தவறாக எண்ணிக்கொள்ளும்போது; அவர்கள் தாங்கள் ஐசுவரியவான்களும், செல்வத்தில் வளர்ந்தவர்களும், எதிலும் குறைவில்லாதவர்களுமென்று நினைக்கும்போது, உண்மையில் அவர்கள் எல்லாவற்றிற்கும் தேவையுள்ளவர்களாயிருக்கிறார்கள்.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

Back to Articles