Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty-Three

யோவேல் புத்தகமும் லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபையும் - எண் நாற்பத்து மூன்று

Number Forty-Three

நாற்பத்திமூன்று

Author

Jeff Pippenger

Published

February 9, 2026

Formats

PDF
Word

A symbol of the eighty human priests combined with the Divine High Priest is the number “81,” which is where we find Miller’s Dream in the book Early Writings. In Revelation “81” we find that when the very last seal is removed, there is silence in heaven for half an hour. Habakkuk 2:20 says that all the earth should keep quiet when the Lord is in His holy temple.

தெய்வீக மகா ஆசாரியருடன் இணைந்த எண்பது மனித ஆசாரியர்களின் ஒரு குறியீடு “81” என்ற எண் ஆகும்; இதுவே Early Writings என்னும் புத்தகத்தில் Miller’s Dream காணப்படும் இடமாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் “81” இல், கடைசி முத்திரை நீக்கப்படும் வேளையில், பரலோகத்தில் அரைமணிநேரம் மவுனம் உண்டாகிறது என்பதை நாம் காண்கிறோம். கர்த்தர் தமது பரிசுத்த ஆலயத்தில் இருக்கும்போது பூமியெல்லாம் அமைதியாயிருக்க வேண்டும் என்று ஆபகூக் 2:20 கூறுகிறது.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. Revelation 8:1.

> அவர் ஏழாவது முத்திரையைத் திறந்தபோது, சுமார் அரைமணி நேரத்திற்கு பரலோகத்தில் மௌனம் நிலவியது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 8:1.

The removing of the seventh seal takes place in the thirty days, for it is the final seal. On December 31, 2023, Ezekiel’s bones began the resurrection process. Christ then began to teach for forty days. That date marked the end of the 1,260 days since the disappointment of July 18, 2020, and John informs us in Revelation eleven that we are to measure the temple, but leave off the courtyard. The courtyard ends at the end of the scattering, for John informs us 1,260 is given to the Gentiles who are the courtyard. When measuring, that history is to be left off.

ஏழாவது முத்திரை அகற்றப்படுவது முப்பது நாட்களுக்குள் நடைபெறுகிறது, ஏனெனில் அது இறுதியான முத்திரையாகும். 2023 டிசம்பர் 31 அன்று, எசேக்கியேலின் எலும்புகள் உயிர்த்தெழுதல் செயல்முறையைத் தொடங்கின. பின்னர் கிறிஸ்து நாற்பது நாட்கள் போதிக்கத் தொடங்கினார். அந்தத் தேதி, 2020 ஜூலை 18-இல் ஏற்பட்ட ஏமாற்றத்திலிருந்து எண்ணப்படும் 1,260 நாட்களின் முடிவைக் குறித்தது; மேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் யோவான், நாம் ஆலயத்தை அளக்க வேண்டும், ஆனால் புறப்பிராகாரத்தை விட்டுவிட வேண்டும் என்று எங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறார். புறப்பிராகாரம் சிதறடிக்கப்பட்டதின் முடிவில் முடிவடைகிறது; ஏனெனில் புறஜாதியாராகிய புறப்பிராகாரத்தாருக்கே 1,260 அளிக்கப்பட்டது என்று யோவான் எங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறார். அளக்கும் போது, அந்த வரலாறு விடப்பட வேண்டியது ஆகும்.

When Miller awakens and sees the dirt brush man, the room is empty, and as he raises his voice, Miller is still in the wilderness. From the history of the resurrection until just before the Sunday law, Christ is raising the temple of the one hundred and forty-four thousand, as He did in the forty-six years from 1798 unto 1844.

மில்லர் விழித்தெழுந்து அழுக்கு தூரிகை மனிதனைப் பார்க்கும்போது, அறை காலியாக இருக்கிறது; அவர் தன் குரலை உயர்த்தும் வேளையிலும், மில்லர் இன்னும் வனாந்தரத்திலேயே இருக்கிறார். உயிர்த்தெழுதலின் வரலாற்றிலிருந்து ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முந்திய காலம் வரை, கிறிஸ்து ஒருநூற்று நாற்பத்துநாலாயிரம் பேருடைய ஆலயத்தை எழுப்பிக்கொண்டிருக்கிறார்; 1798 முதல் 1844 வரை இருந்த நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளில் அவர் செய்ததுபோலவே.

When He begins to teach, He is working in His temple, especially during the thirty days. The angels then keep silent for thirty minutes, while He teaches His priests of three hundred Millerite preachers, or His army of Gideon’s three hundred, or while He publishes the three hundred 1843 charts; and He does all this during the thirty days from the end of the unleavened bread, unto the message of the trumpets. He is sweeping the floor of Miller’s room, but it is His floor, so Miller’s room is His temple. He is finishing the work of blotting out either the sins or the names of those who were called as candidates to be among the one hundred and forty-four thousand.

அவர் போதிக்கத் தொடங்கும் போது, அவர் தமது ஆலயத்தில் செயற்படுகிறார்; குறிப்பாக அந்த முப்பது நாட்களின்போது. அப்போது, அவர் தமது மூன்று நூறு மில்லரைட் பிரசங்கிகளாகிய ஆசாரியர்களுக்குப் போதிக்கும் வரையில், அல்லது கிதேயோனின் மூன்று நூறு பேராகிய தமது படையினரைப் போதிக்கும் வரையில், அல்லது 1843 ஆம் ஆண்டின் மூன்று நூறு விளக்கப்படங்களை வெளியிடும் வரையில், தூதர்கள் முப்பது நிமிடங்கள் மௌனமாக இருக்கின்றனர்; இவை அனைத்தையும் அவர் புளியில்லா அப்பத்தின் முடிவிலிருந்து எக்காளங்களின் செய்திவரை உள்ள அந்த முப்பது நாட்களிலேயே செய்கிறார். அவர் மில்லரின் அறையின் தரையைப் பெருக்குகிறார்; ஆனால் அது அவருடைய தரை; ஆகையால் மில்லரின் அறை அவருடைய ஆலயமாகும். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரத்தில் சேரும் வேட்பாளர்களாக அழைக்கப்பட்டவர்களில், பாவங்களையோ அல்லது பெயர்களையோ அழித்தொழிக்கும் கிரியையை அவர் நிறைவு செய்து கொண்டிருக்கிறார்.

The trumpet message that comes five days before the ascension and ten days before judgment is the litmus test. What happens in the thirty minutes that heaven is quiet, or the thirty days of Christ teaching the priests has already produced two classes when the seal is impressed during the three steps of the trumpet, ascension and judgment. It is simple to see.

ஏறுதலுக்கு ஐந்து நாட்களுக்கு முன்னும், நியாயத்தீர்ப்புக்கு பத்து நாட்களுக்கு முன்னும் வருகிற எக்காளச் செய்தியே பரிசோதனைக்கல்லாகும். வானம் அமைதியாக இருக்கும் அந்த முப்பது நிமிடங்களில், அல்லது கிறிஸ்து ஆசாரியர்களுக்குப் போதிக்கும் அந்த முப்பது நாட்களில் நிகழ்வது, எக்காளம், ஏறுதல், நியாயத்தீர்ப்பு ஆகிய மூன்று படிகளின் போது முத்திரை பதிக்கப்படும் வேளைக்குள் ஏற்கனவே இரண்டு வகுப்புகளை உண்டாக்கியுள்ளது. இதைக் காணுவது எளிது.

If you come to the point where you are to sound the message of the trumpet, and refuse to sound the message—you fail.

நீங்கள் எக்காளத்தின் செய்தியை ஒலிக்க வேண்டிய நிலைக்கு வந்து, அந்தச் செய்தியை ஒலிக்க மறுத்தால்—நீங்கள் தோல்வியடைகிறீர்கள்.

The three steps of ‘trumpet, ascension and judgment’ are one waymark in three steps, just as in the beginning of the history where one waymark was represented with the ‘death, burial and resurrection.’ The three step test at the end is the litmus test that precedes by five days the Pentecostal Sunday law.

‘எக்காளம், உயர்த்தப்படுதல், மற்றும் நியாயத்தீர்ப்பு’ என்ற இந்த மூன்று படிகள், மூன்று படிகளாகிய ஒரே ஒரு வழிக்குறியாகும்; அதுபோல வரலாற்றின் தொடக்கத்தில் ஒரே ஒரு வழிக்குறி ‘மரணம், அடக்கம், மற்றும் உயிர்த்தெழுதல்’ என்பவைகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. முடிவில் உள்ள இந்த மூன்று-படித் சோதனையே, பெந்தெகொஸ்தே ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துக்கு முன்பாக ஐந்து நாட்கள் முன்னிட்டு நிகழும் லிட்மஸ் சோதனையாகும்.

Five days after the resurrection the end of the feast of unleavened bread arrives, and that holy convocation marks the first and foundational test of 2024. Are you going to eat the Bread of Heaven or the bread of human reasoning? That test arrived in 2024, and it had been typified by the foundational rebellion of Adam and Eve, Nimrod, Aaron, Jeroboam, Korah and his rebels, the Protestants of Millerite history, the alpha rebellion of John Harvey Kellogg, the rebellion of 1888 and of course the rebellion of 9/11. The foundational rebellion of Cain, conveys the issue of jealousy against your brother, all down the line of foundational rebellions.

உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகு ஐந்து நாட்களில் புளியில்லா அப்பத்தின் பண்டிகையின் முடிவு வந்து சேருகிறது; அந்தப் பரிசுத்தச் சபைக்கூட்டமே 2024 ஆம் ஆண்டின் முதல் மற்றும் அடித்தளமான சோதனையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. நீங்கள் பரலோக அப்பத்தை உண்ணப்போகிறீர்களா, அல்லது மனிதப் பகுத்தறிவின் அப்பத்தை உண்ணப்போகிறீர்களா? அந்தச் சோதனை 2024 இல் வந்தது; மேலும் அது ஆதாம் மற்றும் ஏவாளின் அடித்தளக் கலகம், நிம்ரோத், ஆரோன், யெரொபெயாம், கொராஹும் அவனுடைய கலகக்காரர்களும், மில்லரைட் வரலாற்றின் புரொட்டஸ்டன்டுகளும், ஜான் ஹார்வி கெல்லோகின் ஆல்பா கலகமும், 1888 ஆம் ஆண்டின் கலகமும், மேலும் நிச்சயமாக 9/11 இன் கலகமும் ஆகியவற்றால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருந்தது. காயீனின் அடித்தளக் கலகம், உங்கள் சகோதரனுக்கு எதிரான பொறாமை என்னும் பிரச்சினையை, அடித்தளக் கலகங்களின் முழு வரிசையிலும் எடுத்துரைக்கிறது.

All the illustrations of foundational rebellion are rebellion against God, but some; such as the rebels of 1888, and the rebels of Korah, include the fact that the chosen messenger is part of the test. The rejection of Miller’s identification that it is Rome that establishes the vision in Daniel 11:14, is a rejection of both the message and the messenger. The test is foundational for not only did Father Miller identify the robbers of verse fourteen as Rome, but also Miller’s son.

அடித்தளமான கிளர்ச்சியின் எல்லா எடுத்துக்காட்டுகளும் தேவனுக்கு விரோதமான கிளர்ச்சியே ஆகும்; ஆனால் அவற்றில் சில—உதாரணமாக 1888-ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சியாளர்களும், கோராவின் கிளர்ச்சியாளர்களும்—தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தூதர் சோதனையின் ஓர் அங்கமாக இருப்பதையும் உட்படுத்துகின்றன. தானியேல் 11:14-ல் தரிசனத்தை நிறுவுவது ரோம் என்பதாக மில்லர் அடையாளப்படுத்தியதை நிராகரிப்பது, செய்தியையும் தூதரையும் இரண்டையும் நிராகரிப்பதாகும். இந்தச் சோதனை அடித்தளமானது; ஏனெனில் பதினான்காம் வசனத்தில் உள்ள கொள்ளையர்களை ரோம் என அடையாளப்படுத்தியது தந்தை மில்லர் மட்டும் அல்ல, மில்லரின் குமாரனும் ஆகும்.

Five days after the resurrection of December 31, 2023, Miller’s preparatory teaching ministry was taken over by the One who followed after John. For thirty days special instruction to the worshippers in the temple would be given “face to face” by Christ. That preparation was to prepare a priesthood of 80, to proclaim the warning message of the feast of trumpets.

2023 டிசம்பர் 31 ஆம் தேதியிலான உயிர்த்தெழுதலுக்கு ஐந்து நாட்கள் பின்னர், மில்லரின் ஆயத்தப்படுத்தும் போதக ஊழியத்தை, யோவானுக்குப் பின்பு வந்தவர் ஏற்றுக்கொண்டார். முப்பது நாட்கள் காலம், ஆலயத்தில் ஆராதிப்போருக்குக் கிறிஸ்துவினால் “முகமுகமாக” விசேஷப் போதனை அளிக்கப்படும். அந்த ஆயத்தப்படுத்தல், எக்காளப் பண்டிகையின் எச்சரிக்கைச் செய்தியை அறிவிக்க, 80 பேர் கொண்ட ஒரு ஆசாரியத்துவத்தை ஆயத்தப்படுத்துவதற்காக இருந்தது.

That preparation of thirty days consists of a foundational first test in the beginning and a second temple test at the ending. The second temple test is finished before the trumpets are blown, and this detail is therefore represented in Miller’s dream when Christ cast the jewels into the casket. It is after He does this, that He invites Miller to “come and see.” It is from the trumpet warning, to the ascension unto judgment that the ensign is lifted up in advance of the Sunday law. The jewels are all in the temple, before Miller is called to “come and see,” and it is when the two witnesses are lifted up in the clouds, that their enemies behold them.

முப்பது நாட்களைக் கொண்ட அந்த ஆயத்தப்படுத்துதல், ஆரம்பத்தில் உள்ள அடிப்படையான முதல் சோதனையையும், முடிவில் உள்ள இரண்டாம் ஆலயச் சோதனையையும் கொண்டுள்ளது. இரண்டாம் ஆலயச் சோதனை எக்காளங்கள் ஊதப்படுவதற்கு முன்பே நிறைவு பெறுகிறது; ஆகையால், கிறிஸ்து நகைகளைப் பெட்டிக்குள் போட்டபோது மில்லரின் கனவில் இந்த விவரம் பிரதிபலிக்கப்படுகிறது. அவர் இதைச் செய்த பின்பே, “வந்து பார்” என்று அவர் மில்லரை அழைக்கிறார். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாகக் கொடி உயர்த்தப்படுவது, எக்காள எச்சரிக்கையிலிருந்து நியாயத்தீர்ப்பிற்கான ஏற்றுக்கொள்ளப்படுதலுக்கு வரையிலான காலத்தில் ஆகும். மில்லர் “வந்து பார்” என்று அழைக்கப்படுவதற்கு முன்பே நகைகள் அனைத்தும் ஆலயத்தில் உள்ளன; மேலும், இரண்டு சாட்சிகளும் மேகங்களில் உயர்த்தப்படுகிறபோது, அவர்களுடைய பகைவர்கள் அவர்களைப் பார்க்கிறார்கள்.

Their prediction of an attack from Islam that failed in 2020, is to be repeated after it is corrected, as was the true Midnight Cry of Snow. Miller had an understanding that he identified as the Midnight Cry, but Samuel Snow corrected Miller’s Midnight Cry message, and for this reason, Snow’s Midnight Cry message is called the “true” Midnight Cry message in Millerite history. The message of the Midnight Cry is a message that has been corrected, and empowered by the correction.

2020-இல் நிறைவேறாத இஸ்லாமியத் தாக்குதல் குறித்த அவர்களுடைய முன்னறிவிப்பு, ஸ்னோவின் உண்மையான மத்தியராத்திரி முழக்கம் எவ்வாறு திருத்தப்பட்ட பின்பு மீண்டும் அறிவிக்கப்பட்டதோ, அதுபோல திருத்தப்பட்ட பின்பு மீண்டும் அறிவிக்கப்பட வேண்டியது ஆகும். மில்லர் தாம் மத்தியராத்திரி முழக்கம் என்று அடையாளப்படுத்திய ஒரு புரிதலைக் கொண்டிருந்தார்; ஆனால் சாமுவேல் ஸ்னோ, மில்லரின் மத்தியராத்திரி முழக்கச் செய்தியைத் திருத்தினார். இந்தக் காரணத்தினாலே, மில்லரைட் வரலாற்றில் ஸ்னோவின் மத்தியராத்திரி முழக்கச் செய்தி “உண்மையான” மத்தியராத்திரி முழக்கச் செய்தி என்று அழைக்கப்படுகிறது. மத்தியராத்திரி முழக்கத்தின் செய்தி என்பது திருத்தப்பட்ட ஒரு செய்தியாகும்; மேலும் அந்தத் திருத்தத்தினால் வல்லமையூட்டப்பட்ட செய்தியாகும்.

> “The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844.” Early Writings, 247.

> “நிராசையடைந்தவர்கள், தாங்கள் தாமதிக்கும் காலத்தில் இருப்பதாகவும், தரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தை பொறுமையுடன் காத்திருக்க வேண்டுமென்றும் வேதாகமங்களினின்று கண்டார்கள். 1843 ஆம் ஆண்டில் தங்கள் ஆண்டவரை எதிர்பார்க்க அவர்களை நடத்தின அதே சான்றுகள், 1844 ஆம் ஆண்டிலும் அவரை எதிர்பார்க்கும்படியாக அவர்களை நடத்தின.” Early Writings, 247.

The phenomenon occurred at the end of the period of 1840 to 1844, and it also occurred at the beginning. Josiah Litch predicted a fulfillment of Islam in 1840. He put his prediction into the public record in 1838, and then corrected it ten days before August 11, 1840. The corrected prediction fulfillment empowered the first angel’s message. The second message was empowered by the corrected message of the Midnight Cry. Two witnesses from one history that are an alpha witness and an omega witness. Together they identify the empowerment of a message based upon the correction of a previous message.

இந்த நிகழ்வு 1840 முதல் 1844 வரையிலான காலத்தின் முடிவில் நிகழ்ந்தது; அதேபோல் அதன் தொடக்கத்திலும் அது நிகழ்ந்தது. யோசியா லிட்ச் 1840 ஆம் ஆண்டில் இஸ்லாமின் ஒரு நிறைவேற்றத்தை முன்கூறினார். அவர் தமது முன்கூற்றை 1838 இல் பொதுப் பதிவில் வைத்தார்; பின்னர் 1840 ஆகஸ்ட் 11 க்கு பத்து நாட்களுக்கு முன்பு அதைத் திருத்தினார். அந்தத் திருத்தப்பட்ட முன்கூற்றின் நிறைவேற்றம் முதல் தூதனுடைய செய்திக்குப் வல்லமையளித்தது. இரண்டாம் செய்தி, நள்ளிரவின் கூக்குரலின் திருத்தப்பட்ட செய்தியினால் வல்லமையளிக்கப்பட்டது. ஒரே வரலாற்றிலிருந்து வந்த இரண்டு சாட்சிகள்—ஒன்று ஆல்பா சாட்சி, மற்றொன்று ஒமேகா சாட்சி. இவை இணைந்து, முந்தைய ஒரு செய்தியின் திருத்தத்தின் அடிப்படையில் ஒரு செய்திக்கு அளிக்கப்படும் வல்லமையளிப்பை அடையாளப்படுத்துகின்றன.

The alpha identifies a prophecy of Islam and the omega identifies a prophecy of a shut door. Line upon line, Islam in 1840 and the shut door in 1844, identifies Islam and a shut door as the message of the Midnight Cry. At the beginning of the message Islam is loosed, as in Christ’s triumphal entry. At that point the door is closed in the parable of the ten virgins, as the door is closed upon the judgment of the house of God. At the conclusion of the message, Islam strikes again as the door is closed upon the United States.

ஆல்பா இஸ்லாமைப் பற்றிய ஒரு தீர்க்கதரிசனத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஓமேகா, அடைக்கப்பட்ட கதவைப் பற்றிய ஒரு தீர்க்கதரிசனத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. வரி மீது வரியாக, 1840 இல் இஸ்லாமும் 1844 இல் அடைக்கப்பட்ட கதவும், நடுராத்திரிக் கூக்குரலின் செய்தியாக இஸ்லாமையும் அடைக்கப்பட்ட கதவையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. செய்தியின் தொடக்கத்தில், கிறிஸ்துவின் வெற்றிகரமான பிரவேசத்தில் இருந்ததுபோல், இஸ்லாம் விடுவிக்கப்படுகிறது. அந்த நிலையில், பத்து கன்னியரின் உவமையில் கதவு அடைக்கப்படுகிறது; அது தேவனுடைய வீட்டின் நியாயத்தீர்ப்பின் மேல் கதவு அடைக்கப்படுவது போலவே ஆகும். செய்தியின் முடிவில், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் மேல் கதவு அடைக்கப்படும் வேளையில், இஸ்லாம் மீண்டும் தாக்குகிறது.

It is important to see that the line produced by Leviticus twenty-three identifies the three steps of Passover at the beginning and the three steps of the priests at the end. The priests are lifted up as an offering at the Sunday law, but they are purified before that event. When they are lifted up, they are the ensign, and when Christ was lifted up in the three steps at the beginning of the line, He drew all the world unto Himself. The lifting up of the one hundred and forty-four thousand is the end of the line that began with the lifting up of Christ. In both the beginning and ending one waymark of three steps are identified.

லேவியராகமம் இருபத்துமூன்றால் உருவாக்கப்படும் வரிசை, ஆரம்பத்தில் பஸ்காவின் மூன்று படிகளையும் முடிவில் ஆசாரியர்களின் மூன்று படிகளையும் அடையாளப்படுத்துகிறது என்பதை காண்பது முக்கியமானது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது ஆசாரியர்கள் காணிக்கையாக உயர்த்தப்படுகிறார்கள்; ஆனால் அந்த நிகழ்வுக்கு முன்பாக அவர்கள் சுத்திகரிக்கப்படுகிறார்கள். அவர்கள் உயர்த்தப்படும்போது, அவர்கள் கொடியாக இருக்கிறார்கள்; மேலும் வரிசையின் ஆரம்பத்தில் கிறிஸ்து அந்த மூன்று படிகளில் உயர்த்தப்பட்டபோது, அவர் முழு உலகத்தையும் தம்மிடத்திற்கு இழுத்தார். நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேர் உயர்த்தப்படுதல், கிறிஸ்துவின் உயர்த்தப்படுதலோடு ஆரம்பமான அந்த வரிசையின் முடிவாகும். ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும், மூன்று படிகளைக் கொண்ட ஒரு வழிக்குறி அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.

Three steps at the beginning that are followed by five days, and three steps at the ending that are followed by five days. From that point on, the story is about the great multitude, for the priesthood has been established as the ensign of the one hundred and forty-four thousand. The seven days of Tabernacles is a period for the Gentiles. If we leave off the time of the Gentiles that begins at the Sunday law, and leave off the three and a half days that ended in 2023, we have the temple of the one hundred and forty-four thousand represented within the fifty days of the Pentecostal season from December 31, 2023 unto the soon-coming Sunday law.

ஆரம்பத்தில் மூன்று படிகளும், அவற்றைத் தொடர்ந்து ஐந்து நாட்களும்; முடிவிலும் மூன்று படிகளும், அவற்றைத் தொடர்ந்து ஐந்து நாட்களும் உள்ளன. அந்த நிலையிலிருந்து, கதை பெரும் திரளான ஜனக்கூட்டத்தைப் பற்றியது; ஏனெனில், ஆசாரியத்துவம் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தாரின் கொடியாக நிறுவப்பட்டுள்ளது. கூடாரப்பண்டிகையின் ஏழு நாட்கள் புறஜாதியாருக்கான ஒரு காலப்பகுதியாகும். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆரம்பிக்கும் புறஜாதியாரின் காலத்தை நாம் நீக்கிவிட்டாலும், 2023-இல் முடிவுற்ற மூன்றரை நாட்களையும் நீக்கிவிட்டாலும், 2023 டிசம்பர் 31 முதல் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான பெந்தெகொஸ்து பருவத்தின் ஐம்பது நாட்களுக்குள், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தாரின் ஆலயம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருப்பதை நாம் காண்கிறோம்.

Five days from the resurrection for the virgins, thirty days that follow for the priests. Then five days of a trumpet message from the virgins, ending with their ascension when the forty days concludes, followed by five days unto judgment, followed by five days to the Sunday law. As a symbol of the virgins, the number “5” sets forth the footsteps of the one hundred and forty-four thousand, who are virgins and who are also priests.

கன்னியருக்காக உயிர்த்தெழுதலிலிருந்து ஐந்து நாட்கள்; அதன் பின்பு ஆசாரியருக்காக முப்பது நாட்கள். பின்னர் கன்னியரிடமிருந்து எக்காளச் செய்தியின் ஐந்து நாட்கள்; நாற்பது நாட்கள் நிறைவுறும் போது அவர்களின் விண்ணேற்றத்தால் அது முடிவடைகிறது; அதனைத் தொடர்ந்து நியாயத்தீர்ப்புக்கான ஐந்து நாட்கள்; அதன் பின்பு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கான ஐந்து நாட்கள். கன்னியரின் அடையாளமாக, “5” என்னும் எண், கன்னியரும் ஆசாரியரும் ஆகிய ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் காலடிச்சுவடுகளை முன்வைக்கிறது.

During the thirty days of teaching, the final and seventh seal is removed, and it is in that period that Miller sees the jewels being restored. “Come and see” is a symbol based upon the first four seals, so when the seventh seal was opened, Miller was told to “come and see,” but the angels in heaven all just watch on in silence. Miller’s dream is identifying the sealing of the jewels who are the one hundred and forty-four thousand, while also identifying the jewels that are the message of the Midnight Cry. That message conveys the power to the virgins that accomplishes the sealing, and the dirt brush man identifies the One who controls both the messengers and the message.

முப்பது நாட்கள் போதனையின் காலத்தில், இறுதியும் ஏழாவது முத்திரையும் நீக்கப்படுகிறது; அந்தக் காலப்பகுதியிலேயே மாணிக்கங்கள் மீளப் பிரதிஷ்டிக்கப்படுவதைக் மில்லர் காண்கிறார். “வந்து பார்” என்பது முதல் நான்கு முத்திரைகளை ஆதாரமாகக் கொண்ட ஒரு அடையாளமாகும்; ஆகையால் ஏழாவது முத்திரை திறக்கப்பட்டபோது, மில்லரிடம் “வந்து பார்” என்று கூறப்பட்டது; ஆனால் பரலோகத்திலுள்ள தூதர்கள் அனைவரும் அமைதியாகவே நோக்கிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மில்லரின் சொப்பனம், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேராகிய மாணிக்கங்கள் முத்திரையிடப்படுதலை அடையாளப்படுத்துவதோடு, நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியாகிய மாணிக்கங்களையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்தச் செய்தி, முத்திரையிடுதலை நிறைவேற்றும் கன்னிகைகளுக்குப் வல்லமையை அளிக்கிறது; மேலும் அழுக்கைத் துடைக்கும் மனிதன், தூதுவர்களையும் செய்தியையும் இரண்டையும் கட்டுப்படுத்துகிற ஒருவரை அடையாளப்படுத்துகிறான்.

2024 represents the foundational test, and now in 2026 the temple test has arrived. We are now in the thirty-day period where Christ is teaching, and to not recognize this fact is fatal.

2024 அடித்தளச் சோதனையை குறிக்கிறது; இப்போது 2026-இல் ஆலயச் சோதனை வந்துள்ளது. இப்போது நாம் கிறிஸ்து போதித்து வருகிற முப்பது நாள் காலப்பகுதியில் இருக்கிறோம்; இந்த உண்மையை உணராமல் இருப்பது ஆபத்தானது.

Recognizing the message and the messenger was an element of the foundational test represented by Rome establishing the vision, and is an element of the story of Elijah and Ahab.

செய்தியையும் செய்தியாளர் யாரென்பதையும் அடையாளம் காணுதல், தரிசனத்தை நிலைநிறுத்திய ரோம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய அஸ்திவாரச் சோதனையின் ஒரு கூறாக இருந்தது; அது எலியா மற்றும் ஆகாப் ஆகியோரின் வரலாற்றிலும் ஒரு கூறாக உள்ளது.

> And in the thirty and eighth year of Asa king of Judah began Ahab the son of Omri to reign over Israel: and Ahab the son of Omri reigned over Israel in Samaria twenty and two years. And Ahab the son of Omri did evil in the sight of the Lord above all that were before him. And it came to pass, as if it had been a light thing for him to walk in the sins of Jeroboam the son of Nebat, that he took to wife Jezebel the daughter of Ethbaal king of the Zidonians, and went and served Baal, and worshipped him. And he reared up an altar for Baal in the house of Baal, which he had built in Samaria. And Ahab made a grove; and Ahab did more to provoke the Lord God of Israel to anger than all the kings of Israel that were before him. In his days did Hiel the Bethelite build Jericho: he laid the foundation thereof in Abiram his firstborn, and set up the gates thereof in his youngest son Segub, according to the word of the Lord, which he spake by Joshua the son of Nun. And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 16:29–17:1.

> யூதாவின் ராஜாவாகிய ஆசாவின் முப்பத்தெட்டாம் ஆண்டில், ஓம்ரியின் குமாரனாகிய ஆகாப் இஸ்ரவேலின்மேல் ராஜாவாகத் தொடங்கினான்; ஓம்ரியின் குமாரனாகிய ஆகாப் சமாரியாவில் இஸ்ரவேலின்மேல் இருபத்திரண்டு ஆண்டுகள் ராஜ்யம் செய்தான். ஓம்ரியின் குமாரனாகிய ஆகாப், தமக்குமுன் இருந்த எல்லாரையும் விட கர்த்தருடைய பார்வையில் பொல்லாப்பைச் செய்தான். நேபாத்தின் குமாரனாகிய எரொபெயாமின் பாவங்களில் நடந்துகொள்வது அவனுக்குச் சிறிய காரியமென்றதுபோல், சீதோனியரின் ராஜாவாகிய எத்பாகாலின் குமாரத்தியாகிய யேசபேலைத் தன் மனைவியாக எடுத்துக்கொண்டு, போய் பாகாலைச் சேவித்து, அவனை வணங்கினான். தாம் சமாரியாவில் கட்டியிருந்த பாகாலின் ஆலயத்தில், பாகாலுக்காக ஒரு பலிபீடத்தை எழுப்பினான். ஆகாப் ஒரு தோப்பையும் உண்டாக்கினான்; ஆகாப் தமக்குமுன் இருந்த இஸ்ரவேலின் ராஜாக்கள் எல்லாரையும் விட இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தரை அதிகமாகக் கோபமுண்டாக்கினான். அவன் நாட்களில், பெத்தேலியனாகிய ஹியேல் எரிகோவை மறுபடியும் கட்டினான்; கர்த்தர் நூனின் குமாரனாகிய யோசுவாவினால் சொன்ன வார்த்தையின்படி, அதன் அஸ்திவாரத்தைத் தன் முதற்பேறான அபிராமின் இழப்பில் இட்டான்; அதன் வாசல்களைத் தன் இளைய குமாரனாகிய செகூபின் இழப்பில் நிறுத்தினான். கிலேயாத்தின் குடியிருந்தவர்களில் ஒருவனாகிய திஷ்பியனாகிய எலியா ஆகாபை நோக்கி: நான் நிற்கும் முன்னிலையில் இருக்கிற இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர் உயிரோடிருக்கிறவராயிருக்கிறபடியால், என் வார்த்தையின்படியல்லாமல் இந்த ஆண்டுகளில் பனியும் மழையும் இருக்காது என்று சொன்னான். 1 இராஜாக்கள் 16:29–17:1.

The numbers associated with Ahab add to the context of the passage. “Thirty-eight” represents a “rising up.” Israel was commanded to “rise up” and enter the Promised Land in the thirty-eighth year.

ஆகாபுடன் தொடர்புடைய எண்கள் இந்தப் பகுதியின் சூழலை மேலும் தெளிவாக்குகின்றன. “முப்பத்தெட்டு” என்பது “எழுந்திருத்தலை” குறிக்கிறது. முப்பத்தெட்டாம் ஆண்டில் இஸ்ரவேல் “எழுந்திருந்து” வாக்குத்தத்த தேசத்தில் பிரவேசிக்கும்படி கட்டளையிடப்பட்டது.

> Now rise up, said I, and get you over the brook Zered. And we went over the brook Zered. And the space in which we came from Kadeshbarnea, until we were come over the brook Zered, was thirty and eight years; until all the generation of the men of war were wasted out from among the host, as the Lord sware unto them. Deuteronomy 2:13, 14.

> “இப்போது எழுந்து, சேரேத் ஆற்றைக் கடந்து செல்லுங்கள்” என்று நான் சொன்னேன். ஆகையால் நாங்கள் சேரேத் ஆற்றைக் கடந்தோம். காதேஷ்பர்னேயாவிலிருந்து புறப்பட்டு, சேரேத் ஆற்றைக் கடந்துவரையிலான காலம் முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகள் ஆகும்; கர்த்தர் அவர்களுக்குச் சத்தியம்பண்ணியபடியே, போருக்குத் தகுதியான ஆண்களின் அந்தத் தலைமுறை முழுவதும் படையினரின் நடுவிலிருந்து அழிந்துபோயிற்று. உபாகமம் 2:13, 14.

Jesus healed the crippled man who was thirty-eight years old when He told him to “rise.”

முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளாக ஊனமுற்றிருந்த மனிதனிடம் “எழுந்திரு” என்று இயேசு சொல்லியபோது, அவர் அவனைச் சுகமாக்கினார்.

> And a certain man was there, which had an infirmity thirty and eight years. When Jesus saw him lie, and knew that he had been now a long time in that case, he saith unto him, Wilt thou be made whole? The impotent man answered him, Sir, I have no man, when the water is troubled, to put me into the pool: but while I am coming, another steppeth down before me. Jesus saith unto him, Rise, take up thy bed, and walk. And immediately the man was made whole, and took up his bed, and walked: and on the same day was the sabbath. John 5:5–9.

> அங்கே முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளாக நோயினால் வாடிய ஒரு மனுஷன் இருந்தான். இயேசு அவன் படுத்திருக்கிறதைக் கண்டு, அவன் இந்நிலையிலே நெடுங்காலமாய் இருந்ததை அறிந்து, அவனை நோக்கி: நீ சுகமடைய விரும்புகிறாயா? என்றார். நோயுற்றவன் அவருக்குப் பிரதியுத்தரமாக: ஆண்டவரே, தண்ணீர் கலங்கும்போது என்னைக் குளத்தில் இறக்கிவிட யாரும் எனக்கு இல்லை; நான் வருகிறதற்குள் வேறொருவன் எனக்கு முன்பாக இறங்கிவிடுகிறான் என்றான். இயேசு அவனை நோக்கி: எழுந்திரு, உன் படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு நட என்று சொன்னார். உடனே அந்த மனுஷன் சுகமடைந்து, தனது படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு நடந்தான்; அந்நாளே ஓய்வுநாளாயிருந்தது. யோவான் 5:5–9.

Josiah Litch made a prediction in 1838, that he fine-tuned in 1840. The thirty-eighth year Moses references in Deuteronomy, was also the fortieth year. Josiah Litch’s two-step process paralleled the two-step revival of his namesake, king Josiah. The numbers of 38 and 40 in relation to one another, represent a rising up, which is what happens to the two witnesses when they are lifted up into the clouds.

யோசியா லிட்ச் 1838 ஆம் ஆண்டில் ஒரு முன்னறிவிப்பைச் செய்தார்; அதை அவர் 1840 ஆம் ஆண்டில் மேலும் துல்லியப்படுத்தினார். உபாகமத்தில் மோசே குறிப்பிடும் முப்பத்தெட்டாவது ஆண்டு, நாற்பதாவது ஆண்டும் ஆகும். யோசியா லிட்சின் இரு-கட்ட செயல்முறை, அவரது பெயர்சார் மன்னனாகிய யோசியாவின் இரு-கட்ட உயிர்ப்பிப்புக்கு இணையாக இருந்தது. 38 மற்றும் 40 என்ற எண்கள் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய நிலையில், மேலெழுச்சியைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; மேகங்களுக்குள் உயர்த்தப்படும்போது இரு சாட்சிகளுக்கும் நிகழ்வது அதுவே.

With Litch, the lifting up was accomplished by the message of Islam of the second woe. The lifting up that is marked by Christ’s ascension, comes after the trumpet message of Islam. Those first two steps of the waymark of trumpet, ascension and judgment was typified by Litch, whose two steps were typified by king Josiah’s two step revival and reformation. In Deuteronomy the command was to rise up and go into the Promised Land, and the lifting up of the ensign at the Sunday law is the identical promise.

லிட்சுடன், இரண்டாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் செய்தியினால் உயர்த்தப்படுதல் நிறைவேற்றப்பட்டது. கிறிஸ்துவின் விண்ணேற்றத்தால் குறிக்கப்படும் அந்த உயர்த்தப்படுதல், இஸ்லாமின் காளைச்சங்கு செய்திக்குப் பிறகு வருகிறது. காளைச்சங்கு, விண்ணேற்றம், நியாயத்தீர்ப்பு என்ற வழிக்குறியின் அந்த முதல் இரண்டு படிகள் லிட்சினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டன; அவனுடைய அந்த இரண்டு படிகளும் ராஜா யோசியாவின் இரு-படி எழுச்சியும் சீர்திருத்தமும் மூலம் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டன. உபாகமத்தில், எழுந்து வாக்களிக்கப்பட்ட தேசத்துக்குள் செல்லும்படி கட்டளை கொடுக்கப்பட்டது; ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் கொடியை உயர்த்துதல் அதே வாக்குறுதியே ஆகும்.

Ahab reigned twenty-two years, thus he reigns during the period when Divinity is combined with humanity, which is the period of thirty days that precedes the trumpet message. Ahab is Trump, who will marry Jezebel in the very near future. In the period of Trump, only Elijah has a message of rain. This fact is foundational, for the movement of the one hundred and forty-four thousand is the movement of the methodology of line upon line; and that methodology is based upon the foundational truth that the reform movement of the one hundred and forty-four thousand has been typified by every reform movement of sacred history. In each of those movements the leaders were part of the testing process. Every time.

ஆகாப் இருபத்திரண்டு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான்; ஆகையால், தெய்வீகம் மனிதத்தோடு இணைக்கப்படும் காலப்பகுதியில் அவன் ஆட்சி செய்கிறான்; அது எக்காளச் செய்திக்கு முன்பாக வரும் முப்பது நாட்களின் காலமாகும். ஆகாப் என்பது டிரம்ப்; மிக அருகிலுள்ள எதிர்காலத்தில் அவன் யேசபெலைத் திருமணம் செய்வான். டிரம்பின் காலப்பகுதியில், மழையைப்பற்றிய ஒரு செய்தி எலியாவுக்கே மட்டும் உண்டு. இந்த உண்மை அடிப்படையானது; ஏனெனில், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் இயக்கம் “வரி மேல் வரி” என்ற முறையியலின் இயக்கமாகும்; அந்த முறையியல், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் சீர்திருத்த இயக்கம் புனித வரலாற்றின் ஒவ்வொரு சீர்திருத்த இயக்கத்தாலும் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருக்கிறது என்ற அடிப்படை உண்மையின் மேல் நிறுவப்பட்டுள்ளது. அந்த இயக்கங்களில் ஒவ்வொன்றிலும் தலைவர்கள் சோதனைச் செயல்முறையின் ஒரு பகுதியாக இருந்தனர். ஒவ்வொரு முறையும்.

Ahab is the seventh king from Jeroboam, and we have repeatedly shown how Ahab is the state during the Sunday law crisis. We have shown how the Laodicean Seventh-day Adventist church rebuilt Jericho in 1863, costing the Whites their oldest and youngest sons, and typifying Jericho at the Sunday law. 1863 typifies the Sunday law.

எரொபெயாமிலிருந்து ஆகாப் ஏழாவது அரசனாக இருக்கிறான்; மேலும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியின்போது ஆகாப் அந்த நிலையைக் குறிக்கிறான் என்பதை நாம் மீண்டும் மீண்டும் காட்டியுள்ளோம். லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வெண்டிஸ்ட் சபை 1863 ஆம் ஆண்டில் எரிகோவை மறுகட்டினது; அதற்கான விலையாக வைட்ஸ் தங்களுடைய முதற்பிறந்த மற்றும் இளைய மகன்களை இழந்தார்கள்; இதனால் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டக் காலத்திலுள்ள எரிகோவுக்கு அது ஒரு முன்னடையாளமாக அமைந்தது என்பதையும் நாம் காட்டியுள்ளோம். 1863, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கான ஒரு முன்னடையாளமாக உள்ளது.

The passage is full of symbolism identifying the period as the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and in that time period to reject Miller’s understanding of a truth that was placed upon Habakkuk’s 1843 table is foundational rebellion, that includes a disregard for God’s chosen messenger under the same pretext as Korah’s rebels and the rebels of 1888, who claimed that all the congregation is holy.

இந்த உரைப்பகுதி, அந்தக் காலப்பகுதியை நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேருக்கு முத்திரையிடப்படும் காலமாக அடையாளப்படுத்தும் குறியீடுகளால் நிறைந்துள்ளது; மேலும், அந்தக் காலப்பகுதியில், ஹபக்கூக்கின் 1843 அட்டவணையில் வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு சத்தியத்தைப் பற்றிய மில்லரின் புரிதலை நிராகரிப்பது அடிப்படையான கலகமாகும்; அதில், “சபையார் அனைவரும் பரிசுத்தர்” என்று கூறிய கோராவின் கலகக்காரர்களும் 1888 ஆம் ஆண்டின் கலகக்காரர்களும் கொண்ட அதே சாக்குப்போக்கின் கீழ், தேவன் தேர்ந்தெடுத்த தூதரைப் புறக்கணிப்பதும் உட்படுகிறது.

We are now in the test of the temple when the windows of heaven are opened along with a dispensational door. The dispensational door marks the transition for the priests from Laodicea unto the priests of Philadelphia. It marks the separation of the counterfeit and true jewels of Miller’s dream. The windows identify a curse or a blessing. Malachi three, premises the test upon returning. Miller’s dream emphasizes the restoration of both the priesthood and the message. Revelation nineteen identifies the army of the Lord that is raised up when a prediction of a trumpet message of Islam is fulfilled.

நாம் இப்போது பரலோகத்தின் ஜன்னல்கள் திறக்கப்படுகிறதோடு சேர்ந்து ஒரு காலப்பிரிவுச் சுவாசல் திறக்கப்படும் ஆலயத்தின் சோதனையில் இருக்கிறோம். அந்த காலப்பிரிவுச் சுவாசல், லவோதிக்கேயாவிலிருந்த ஆசாரியர்களிடமிருந்து பிலடெல்பியாவின் ஆசாரியர்களிடத்துக்கான மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது. அது மில்லரின் கனவில் காணப்படும் போலி மாணிக்கங்களையும் உண்மையான மாணிக்கங்களையும் பிரித்துக் காட்டுகிறது. அந்த ஜன்னல்கள் சாபத்தையோ ஆசீர்வாதத்தையோ சுட்டிக்காட்டுகின்றன. மல்கியா மூன்றாம் அதிகாரம், திரும்பிவருதல் என்ற அடிப்படையின் மேல் அந்தச் சோதனையை அமைக்கிறது. மில்லரின் கனவு, ஆசாரியத்துவமும் செய்தியும் இரண்டினதும் மறுசீரமைப்பை வலியுறுத்துகிறது. இஸ்லாமைப் பற்றிய எக்காளச் செய்தியின் ஒரு முன்னறிவிப்பு நிறைவேறும்போது எழுப்பப்படும் கர்த்தருடைய சேனையை வெளிப்படுத்துதல் பத்தொன்பதாம் அதிகாரம் அடையாளப்படுத்துகிறது.

The test that precedes the litmus test of the trumpet message is the second and it is the temple test. Miller’s dream produces a doubling, that is always associated with the second test, for Miller’s dream uses jewels as both the messages and the messengers. The temple test involves the application of the line upon line methodology of the latter rain. It requires the priests to see the temple in the various lines of prophecy in order to align the messages. The dirt brush man’s larger casket is the temple of the one hundred and forty-four thousand, and Malachi’s storehouse is the same. The heart of the temple furnishing is the ark of the covenant, which the covering cherubim’s continually look to, thus emphasizing the focus of all holy beings. The holy in this history need to look unto the temple and gaze into the ark.

கொம்புச் செய்தியின் லிட்மஸ் சோதனைக்கு முன் வரும் சோதனை இரண்டாவது சோதனையாகும்; அதுவே ஆலயச் சோதனை. மில்லரின் கனவு ஒரு இரட்டிப்பை உருவாக்குகிறது; அது எப்போதும் இரண்டாவது சோதனையோடு தொடர்புடையது; ஏனெனில் மில்லரின் கனவு இரத்தினங்களைச் செய்திகளாகவும் தூதர்களாகவும் இரண்டாகப் பயன்படுத்துகிறது. ஆலயச் சோதனை, பின்மழையின் “வரி மேல் வரி” என்ற முறையியலைப் பயன்படுத்துவதைக் கொண்டுள்ளது. செய்திகள் ஒருங்கிணைக்கப்படுவதற்காக, ஆசாரியர்கள் பல்வேறு தீர்க்கதரிசன வரிசைகளில் ஆலயத்தைப் பார்க்க வேண்டும் என்பதைக் இது வேண்டுகிறது. அழுக்குத் தூரிகை மனிதனின் பெரிய பெட்டி, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தின் ஆலயமாகும்; மல்கியாவின் களஞ்சியமும் அதேதான். ஆலய அலங்காரத்தின் இதயம் உடன்படிக்கையின் பெட்டகமாகும்; அதை மூடுகின்ற கெருபீம்கள் இடைவிடாமல் நோக்கிக்கொண்டிருக்கின்றன; இதன் மூலம் எல்லா பரிசுத்த ஜீவராசிகளின் கவனக்கேந்திரம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. இந்த வரலாற்றிலுள்ள பரிசுத்தர்கள் ஆலயத்தை நோக்கிப் பார்த்து, பெட்டகத்துக்குள் ஆழ்ந்து நோக்க வேண்டும்.

The temple of the one hundred and forty-four thousand is the subject of Leviticus twenty-three and it presents a historical line that was fulfilled in the time of Christ with what Sister White calls “the Pentecostal season.” From the resurrection unto Pentecost, or from December 31, 2023 unto the Sunday law Leviticus twenty-three’s prophetic line represents the temple of the one hundred and forty-four thousand. That history begins with a waymark of three steps followed by five days and it ends with a waymark of three steps followed by five days. In the middle of the alpha and omega histories is the thirty days of sealing the priests. That overall line begins with the seventh-day Sabbath and ends with the seventh-year Sabbath. At this level the temple of the one hundred and forty-four thousand is the ark that will carry 8 souls to the earth made new, and it is also the ark of the covenant that is shadowed by two angels, just as the two Sabbaths shadow the temple of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand represented with the Pentecostal season.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தவர்களின் ஆலயம் லேவியராகமம் இருபத்துமூன்றின் பொருளாகும்; அது, சகோதரி வைட் “பெந்தெகொஸ்து பருவம்” என்று அழைக்கும் நிகழ்வினால், கிறிஸ்துவின் காலத்தில் நிறைவேறிய ஒரு வரலாற்றுக் கோட்டினை முன்வைக்கிறது. உயிர்த்தெழுதலிலிருந்து பெந்தெகொஸ்து வரை, அல்லது டிசம்பர் 31, 2023 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை, லேவியராகமம் இருபத்துமூன்றின் தீர்க்கதரிசனக் கோடு, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தவர்களின் ஆலயத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அந்த வரலாறு, மூன்று படிகளைக் கொண்ட ஒரு வழிக்குறியுடன் தொடங்கி, அதன் பின் ஐந்து நாட்கள் வருவதால் ஆரம்பமாகிறது; மேலும் அது, மூன்று படிகளைக் கொண்ட ஒரு வழிக்குறியையும் அதன் பின் ஐந்து நாட்களையும் உடையதாக முடிவடைகிறது. அல்பா மற்றும் ஓமேகா வரலாறுகளின் நடுவில், ஆசாரியர்கள் முத்திரையிடப்படும் முப்பது நாட்கள் உள்ளன. அந்த முழு கோடு ஏழாம் நாள் ஓய்வுநாளால் தொடங்கி, ஏழாம் ஆண்டு ஓய்வுநாளால் முடிவடைகிறது. இந்த நிலையில், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தவர்களின் ஆலயம், புதிதாக்கப்பட்ட பூமிக்குள் 8 ஆத்துமாக்களை எடுத்துச் செல்லும் பேழையாகவும், மேலும், இரண்டு தூதர்களால் நிழலிடப்படும் உடன்படிக்கையின் பேழையாகவும் இருக்கிறது; அதைப் போலவே, பெந்தெகொஸ்து பருவத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தவர்களின் ஆசாரியத்துவ ஆலயத்தை இரண்டு ஓய்வுநாட்கள் நிழலிடுகின்றன.

Leviticus twenty-three is about the priesthood of the one hundred and forty-four thousand during the final manifestation of the Pentecostal season that began at Christ’s resurrection and continued until fifty days later at the Day of Pentecost. The Pentecostal season is established when the first twenty-two verses of Leviticus twenty-three is aligned with the last twenty-two verses. William Miller’s dream identifies that the jewels of God’s word are both the message and the messengers.

கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலின்போது ஆரம்பித்து, ஐம்பது நாட்கள் கழித்து வந்த பெந்தெகொஸ்தே நாள்வரை தொடர்ந்த பெந்தெகொஸ்தே காலத்தின் இறுதியான வெளிப்பாட்டின்போது, ஒருநூற்று நாற்பத்து நான்காயிரம் பேரின் ஆசாரியத்துவத்தைப் பற்றியே லேவியராகமம் இருபத்துமூன்று உரைக்கிறது. லேவியராகமம் இருபத்துமூன்றின் முதல் இருபத்திரண்டு வசனங்கள் அதன் கடைசி இருபத்திரண்டு வசனங்களோடு ஒப்புமையாய் அமைக்கப்படும்போது, பெந்தெகொஸ்தே காலம் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது. வில்லியம் மில்லரின் கனவு, தேவனுடைய வார்த்தையின் இரத்தினங்கள் செய்தியும் தூதர்களும் ஆக இருக்கின்றன என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது.

> “I have had precious opportunities to obtain an experience. I have had an experience in the first, second, and third angels’ messages. The angels are represented as flying in the midst of heaven, proclaiming to the world a message of warning, and having a direct bearing upon the people living in the last days of this earth’s history. No one hears the voice of these angels, for they are a symbol to represent the people of God who are working in harmony with the universe of heaven. Men and women, enlightened by the Spirit of God, and sanctified through the truth, proclaim the three messages in their order.” Life Sketches, 429.

> “ஒரு அனுபவத்தைப் பெற்றுக்கொள்ள எனக்குப் பெறுமதியான வாய்ப்புகள் கிடைத்துள்ளன. முதல், இரண்டாம், மற்றும் மூன்றாம் தூதரின் செய்திகளில் எனக்கு அனுபவம் உண்டு. தூதர்கள் வானத்தின் நடுவில் பறந்து, உலகத்திற்கு எச்சரிக்கையின் செய்தியை அறிவித்துக்கொண்டு, பூமியின் வரலாற்றின் கடைசி நாட்களில் வாழும் மக்கள்மேல் நேரடியான தாக்கம் உடையவர்களாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள். இத்தூதர்களின் சத்தத்தை யாரும் கேட்பதில்லை; ஏனெனில் அவர்கள், பரலோகப் பிரபஞ்சத்தோடு ஒற்றுமையில் செயல்படும் தேவனுடைய மக்களைச் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு அடையாளமாக உள்ளனர். தேவனுடைய ஆவியினால் ஒளியூட்டப்பட்டும், சத்தியத்தினால் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டும் உள்ள ஆண்களும் பெண்களும், அந்த மூன்று செய்திகளையும் அவற்றின் வரிசைப்படியே அறிவிக்கிறார்கள்.” Life Sketches, 429.

The angels are symbols of God’s people who proclaim the message represented by the angel.

தேவதூதர்கள், அந்தத் தேவதூதனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் செய்தியை அறிவிக்கும் தேவனுடைய ஜனங்களின் அடையாளங்களாக இருக்கிறார்கள்.

> “Time is short. The first, second, and third angel’s messages are the messages to be given to the world. We hear not literally the voice of the three angels, but these angels in Revelation represent a people who will be upon the earth and give these messages.

> “காலம் குறுகியது. முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் தூதர்களின் செய்திகளே உலகத்துக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டிய செய்திகளாகும். இந்த மூன்று தூதர்களின் குரலை நாம் சொற்பொருளாகக் கேட்பதில்லை; ஆனால் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் நூலில் வரும் இந்தத் தூதர்கள், பூமியின்மேல் இருப்பவர்களாயிருந்து இந்தச் செய்திகளை அறிவிக்கும் ஒரு ஜனத்தைக் குறிக்கின்றனர்.

> “John saw ‘Another angel come down from heaven, having great power; and the whole earth was lightened with his glory.’ Revelation 18:1. That work is the voice of the people of God proclaiming a message of warning to the world.” The 1888 Materials, 926.

> “யோவான் ‘வானத்திலிருந்து இறங்கி வருகிற இன்னொரு தூதனைப் பார்த்தான்; அவனுக்குப் பெரிய அதிகாரம் இருந்தது; அவனுடைய மகிமையினால் பூமியெல்லாம் பிரகாசமாயிற்று.’ வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1. அந்த வேலை என்பது, தேவனுடைய ஜனங்கள் உலகத்துக்கு எச்சரிக்கையின் செய்தியை அறிவிக்கும் சத்தமாகும்.” The 1888 Materials, 926.

Angels represent the people who give the messages represented by the angels. William Miller is represented prophetically in a multitude of applications. One of those applications is that Miller is represented by the first and the last time prophecies he was led to proclaim. The seven times or 2,520 years that ended in 1798, was Miller’s alpha discovery and the cleansing of the sanctuary at the end of 2,300 evenings and mornings on October 22, 1844 was Miller’s omega discovery. Millerite history is represented from 1798 to 1844, and though it was the history of the first and second angels’ it is called by the name of the messenger of that history. Millerite history identifies that Miller was the “voice” proclaiming the first and second angels’ message, and the first angel announced the beginning of judgment on October 22, 1844, and the first angel arrived at the time of the end in 1798, at the conclusion of the “seven times” scattering of the kingdom of Israel. Miller is a symbol of both the 2,520-year prophecy and the 2,300-year prophecy.

தேவதூதர்கள், தேவதூதர்களால் குறிக்கப்படும் செய்திகளை அறிவிப்பவர்களான மக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். வில்லியம் மில்லர் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக அநேக பயன்பாடுகளில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார். அவற்றில் ஒன்றான பயன்பாடு என்னவெனில், அவர் அறிவிக்க வழிநடத்தப்பட்ட முதல் மற்றும் கடைசி காலத் தீர்க்கதரிசனங்களினால் மில்லர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார். 1798-இல் முடிவடைந்த ஏழு காலங்கள், அதாவது 2,520 ஆண்டுகள், மில்லரின் அல்பா கண்டுபிடிப்பாக இருந்தது; மேலும் 1844 அக்டோபர் 22-ஆம் தேதி, 2,300 சாயங்காலங்களும் காலைகளும் முடிவடையும் வேளையில் பரிசுத்தஸ்தலத்தின் சுத்திகரிப்பு, மில்லரின் ஓமேகா கண்டுபிடிப்பாக இருந்தது. 1798 முதல் 1844 வரை உள்ள மில்லரைட் வரலாறு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அது முதல் மற்றும் இரண்டாம் தேவதூதர்களின் வரலாறாக இருந்தபோதிலும், அந்த வரலாற்றின் தூதரின் பெயரால் அது அழைக்கப்படுகிறது. மில்லரைட் வரலாறு, முதல் மற்றும் இரண்டாம் தேவதூதர்களின் செய்தியை அறிவித்த “குரல்” மில்லரே என்பதைக் காட்டுகிறது; மேலும் முதல் தேவதூதர் 1844 அக்டோபர் 22-ஆம் தேதி நியாயத்தீர்ப்பின் ஆரம்பத்தை அறிவித்தான்; மேலும் முதல் தேவதூதர், இஸ்ரவேல் ராஜ்யத்தின் “ஏழு காலங்கள்” சிதறடிக்கப்படுதல் நிறைவடைந்த 1798-இல், முடிவுக் காலத்தில் வந்தடைந்தான். மில்லர், 2,520 ஆண்டு தீர்க்கதரிசனத்திற்கும் 2,300 ஆண்டு தீர்க்கதரிசனத்திற்கும் இரண்டிற்கும் ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறார்.

The first waymark of 1798 announced that the judgment would begin when the 2,300-years ended on October 22, 1844. Then the Lord opened up the light of the seventh-day Sabbath, and it was His intent to finish the work, so He attempted to open up further light upon the seven times in 1856, but rebellion was manifested, instead of faith. The seven times is the alpha of Millerite history and the 2,300 is the omega.

1798 ஆம் ஆண்டின் முதல் வழிக்குறி, 1844 அக்டோபர் 22 அன்று 2,300 ஆண்டுகள் முடிவுறும் போது நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பிக்கும் என்று அறிவித்தது. பின்னர் கர்த்தர் ஏழாம் நாளான சபத்தின் ஒளியைத் திறந்தார்; மேலும் கிரியையை நிறைவு செய்வதே அவருடைய நோக்கமாக இருந்ததால், 1856 இல் ஏழு காலங்களைப் பற்றிய மேலான ஒளியை வெளிப்படுத்த முயன்றார்; ஆனால் விசுவாசத்திற்குப் பதிலாக கலகம் வெளிப்பட்டது. ஏழு காலங்கள் மில்லரைட் வரலாற்றின் அல்பா; 2,300 என்பது ஒமேகா.

The seven times is represented by the seventh-year Sabbath and the 2,300 is represented by the seventh-day Sabbath. Millerite history is represented by 1798 and 1844, and 1798 represents the seven times and 1844 represents the 2,300 years. Those two Sabbaths are the bookends to the history represented in Leviticus twenty-three. Those two Sabbaths represent two messages, that make one message. Those two messages represent the Millerites, for the people that proclaim the messages represent the angels that symbolize the message. 1798 the first angel arrived and in 1844 the third angel arrived.

ஏழு காலங்கள் ஏழாம் ஆண்டு சபத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன; 2,300 என்பது ஏழாம் நாள் சபத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. மில்லரைட் வரலாறு 1798 மற்றும் 1844 ஆகிய ஆண்டுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; 1798 என்பது ஏழு காலங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது, மேலும் 1844 என்பது 2,300 ஆண்டுகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அந்த இரண்டு சபத்துகளும் லேவியராகமம் இருபத்துமூன்றில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள வரலாற்றின் இரு எல்லைக்குறிகளாக உள்ளன. அந்த இரண்டு சபத்துகள் இரண்டு செய்திகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; அவை சேர்ந்து ஒரே செய்தியாகின்றன. அந்த இரண்டு செய்திகள் மில்லரைட்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; ஏனெனில் அந்தச் செய்திகளை அறிவிப்பவர்கள், அந்தச் செய்தியை அடையாளப்படுத்தும் தூதர்களையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். 1798 இல் முதலாவது தூதன் வந்தான்; 1844 இல் மூன்றாவது தூதன் வந்தான்.

Leviticus twenty-three has seven feasts and seven holy convocations, though every feast is not a holy convocation and vise versa. The feasts all fall between the first and the last holy convocation, which is the seventh-day Sabbath in the beginning and the seventh-year Sabbath at the end. The history of the feasts is bookended with the two Sabbaths that represent William Miller and the Millerites.

லேவியராகமம் இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரத்தில் ஏழு பண்டிகைகளும் ஏழு பரிசுத்தச் சபைக்கூடல்களும் உள்ளன; இருப்பினும் ஒவ்வொரு பண்டிகையும் பரிசுத்தச் சபைக்கூடல் அல்ல, அதைப் போலவே ஒவ்வொரு பரிசுத்தச் சபைக்கூடலும் பண்டிகை அல்ல. அந்தப் பண்டிகைகள் அனைத்தும் முதல் பரிசுத்தச் சபைக்கூடலுக்கும் கடைசி பரிசுத்தச் சபைக்கூடலுக்கும் இடையில் அமைந்துள்ளன; அதாவது ஆரம்பத்தில் ஏழாம் நாள் சபாத்தும் முடிவில் ஏழாம் ஆண்டு சபாத்தும் ஆகும். பண்டிகைகளின் வரலாறு, வில்லியம் மில்லரையும் மில்லரைட்டுகளையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் இந்த இரு சபாத்துகளால் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் எல்லையிடப்பட்டுள்ளது.

When the first twenty-two verses and the last twenty-two verses are combined in Leviticus twenty-three the Pentecostal season is identified. The structure that is established by bringing the lines together is absolutely divine. The Pentecostal season of the structure clearly illustrates the three steps of the three angels. It bears the signature of “Truth.” It bears the signature of Alpha and Omega. It bears the signature of Palmoni. It leads a student to the very heart of the Most Holy Place. It identifies the temple of the one hundred and forty-four thousand. It extends all the way to the earth made new.

லேவியராகமம் இருபத்து மூன்றாம் அதிகாரத்தில் முதல் இருபத்து இரண்டு வசனங்களும் கடைசி இருபத்து இரண்டு வசனங்களும் ஒன்றிணைக்கப்படும்போது, பெந்தெகொஸ்தே காலம் அடையாளம் காணப்படுகிறது. வரிகளை ஒன்றாகக் கொண்டுவருவதன் மூலம் நிலைநிறுத்தப்படும் அமைப்பு முற்றிலும் தெய்வீகமானது. அந்த அமைப்பின் பெந்தெகொஸ்தே காலம், மூன்று தூதர்களின் மூன்று படிகளையும் தெளிவாக விளக்குகிறது. அது “சத்தியத்தின்” கையொப்பத்தைத் தரிக்கிறது. அது அல்பாவும் ஒமேகாவும் ஆகியவரின் கையொப்பத்தைத் தரிக்கிறது. அது பால்மோனியின் கையொப்பத்தைத் தரிக்கிறது. அது ஒரு மாணவரை மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் இதயத்திற்கே வழிநடத்துகிறது. அது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் ஆலயத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. அது புதிதாக்கப்பட்ட பூமிவரை விரிந்துசெல்கிறது.

This truth of Leviticus twenty-three is now being unsealed in connection with the temple test that precedes the litmus and third test. The third angel arrived in 1844, and then again at 9/11 and then again in 2023. When the third angel arrived in 1844 the faithful were to by faith follow Christ into the Most Holy Place. Leviticus twenty-three is the path into the Most Holy Place and represents an element of the temple test. John was told to measure the temple and also the worshippers therein.

லேவியராகமம் இருபத்துமூன்றின் இந்தச் சத்தியம், லிட்மஸ் சோதனையையும் மூன்றாம் சோதனையையும் முன்பாக நடைபெறும் ஆலயச் சோதனையுடன் தொடர்புபடுத்தி இப்போது முத்திரைநீக்கப்படுகிறது. மூன்றாம் தூதன் 1844 ஆம் ஆண்டில் வந்தான்; பின்னர் 9/11-இலும், மறுபடியும் 2023-இலும் வந்தான். 1844 ஆம் ஆண்டில் மூன்றாம் தூதன் வந்தபோது, விசுவாசமுள்ளவர்கள் விசுவாசத்தினால் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றி மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் செல்ல வேண்டியிருந்தது. லேவியராகமம் இருபத்துமூன்று, மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் செல்லும் பாதையாக இருந்து, ஆலயச் சோதனையின் ஒரு கூறை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. யோவானுக்கு ஆலயத்தையும் அதினுள் ஆராதிக்கிறவர்களையும் அளக்கும்படி சொல்லப்பட்டது.

Miller’s casket is the temple and the jewels are the worshippers therein. Malachi’s storehouse is the temple and the tithes are the worshippers therein. The Pentecostal season, as represented in the line upon line application of Leviticus twenty-three represents the temple of the one hundred and forty-four thousand. More directly it illustrates the ark of the covenant, with the covering cherubs looking at the Ten Commandments, Aaron’s rod that budded and the golden pot of manna.

மில்லரின் பேழை ஆலயமாகும்; அதிலுள்ள ஆபரணங்கள் அதனுள் உள்ள ஆராதகர்களாகும். மல்கியாவின் களஞ்சியம் ஆலயமாகும்; அதிலுள்ள தசமபாகங்கள் அதனுள் உள்ள ஆராதகர்களாகும். லேவியராகமம் இருபத்து மூன்றின் வரிக்குப் பின் வரி பயன்பாட்டில் பிரதிநிதிப்படுத்தப்படுகிற பெந்தெக்கொஸ்து காலம், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம்பேரின் ஆலயத்தை பிரதிநிதிப்படுத்துகிறது. இன்னும் நேரடியாகச் சொன்னால், அது உடன்படிக்கையின் பெட்டகத்தை விளக்குகிறது; அதின் மூடியின்மேல் உள்ள கேரூபுகள் பத்து கற்பனைகள், மொட்டிட்ட ஆரோனின் கோல், மற்றும் மன்னாவின் பொற்கலசம் ஆகியவற்றைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கின்றன.

The covering cherubs are angels, and angels represent a message and the messenger. The message that is the alpha message of Leviticus twenty-three is the seventh-day Sabbath, and the omega message is the seventh-year Sabbath. Both are messages, and they are also the alpha and omega messages of William Miller and the Millerites, with the fulfillment of the “seven times,” in 1798, a symbol of the seventh-year Sabbath, and in 1844, God led His people into the Most Holy Place, where they discovered the seventh-day Sabbath. Those two Sabbaths are the first and last holy convocations in Leviticus twenty-three, and the Pentecostal season is positioned between them both, just as the ark was positioned between the two covering cherubs.

மூடியிருக்கும் கேரூபுகள் தேவதூதர்கள்; தேவதூதர்கள் ஒரு செய்தியையும் அந்தச் செய்தியை அறிவிப்பவரையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். லேவியராகமம் இருபத்துமூன்றின் அல்பா செய்தியாகிய செய்தி ஏழாம் நாள் ஓய்வுநாளாகும்; ஓமேகா செய்தி ஏழாம் ஆண்டு ஓய்வுநாளாகும். இவ்விரண்டும் செய்திகளே; மேலும், அவை வில்லியம் மில்லரும் மில்லரைட்டுகளும் அறிவித்த அல்பா மற்றும் ஓமேகா செய்திகளுமாகும்; “ஏழு காலங்கள்” நிறைவேறிய 1798 ஆம் ஆண்டில், அது ஏழாம் ஆண்டு ஓய்வுநாளின் ஒரு அடையாளமாக இருந்தது; மேலும் 1844 ஆம் ஆண்டில், தேவன் தமது ஜனங்களை மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நடத்திச் சென்றார்; அங்கே அவர்கள் ஏழாம் நாள் ஓய்வுநாளைக் கண்டறிந்தனர். அந்த இரு ஓய்வுநாட்களும் லேவியராகமம் இருபத்துமூன்றிலுள்ள முதல் மற்றும் கடைசி பரிசுத்தச் சபைகளாகும்; பெந்தெகொஸ்தே காலம் அவற்றின் இரண்டிற்கும் நடுவில் அமைந்திருக்கிறது; அதேபோல, பெட்டி அந்த இரண்டு மூடியிருக்கும் கேரூபுகளுக்கிடையில் அமைந்திருந்தது.

The temple is to be measured, and it includes leaving off the courtyard that is given to the Gentiles. At the Sunday law judgment for the house of God ends, and the judgment of the Gentiles begins. The times of the Gentiles ended in 1798, at the end of 1,260 years, and at the end of three and a half days, (a symbol of 1,260) John was to leave off the courtyard.

ஆலயம் அளக்கப்பட வேண்டும்; அத்துடன் அயலினருக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ள வெளிக்கழி விலக்கி விடப்பட வேண்டும். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் தொடர்பான நியாயத்தீர்ப்பின்போது தேவனுடைய வீட்டின்மேலான நியாயத்தீர்ப்பு முடிவடைகிறது; அயலினர்மேலான நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பமாகிறது. அயலினரின் காலங்கள் 1,260 ஆண்டுகளின் முடிவில், 1798-இல் முடிவுற்றன; மேலும் மூன்றரை நாட்களின் முடிவிலும் (1,260-ஐக் குறிக்கும் ஒரு அடையாளம்) யோவான் வெளிக்கழியை விலக்கி விட வேண்டியிருந்தது.

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> எனக்குக் கோலுக்கு ஒத்த ஒரு நாணல் கொடுக்கப்பட்டது; அப்போது தூதன் நின்று, “எழுந்து, தேவனுடைய ஆலயத்தையும், பலிபீடத்தையும், அதில் ஆராதனை செய்கிறவர்களையும் அளந்து காண். ஆனால் ஆலயத்திற்குப் புறம்பான முற்றத்தை வெளியே விட்டுவிடு; அதனை அளக்காதே; ஏனெனில் அது பிறஜாதிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது; அவர்கள் பரிசுத்த நகரத்தை நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள் காலால் மிதிப்பார்கள்” என்று சொன்னான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:1, 2.

The court was to be left off, for it was given to the Gentiles, who trod it under foot for three and a half days, or forty-two months.

புறங்கோட்டை அளவிடாமல் விடப்பட வேண்டியது; ஏனெனில் அது ஜாதிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது; அவர்கள் அதைப் மூன்றரை நாட்கள், அல்லது நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள், காலடியில் மிதித்தார்கள்.

> And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

> அவர்கள் பட்டயத்தின் வாயினால் விழுவார்கள்; எல்லா ஜாதிகளுக்குள்ளும் சிறையாக்கப்பட்டு கொண்டு செல்லப்படுவார்கள்; அந்நியஜாதிகளின் காலங்கள் நிறைவேறும் வரையில் எருசலேம் புறஜாதிகளால் மிதிக்கப்படும். லூக்கா 21:24.

The times of the Gentiles was fulfilled in 1798, when the book of Daniel was unsealed.

புறஜாதிகளின் காலங்கள் 1798-ஆம் ஆண்டில் நிறைவேறின; அப்பொழுதே தானியேலின் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்டது.

> “In the temple at Jerusalem a low wall separated the outer court from all other portions of the sacred building. Upon this wall were inscriptions in different languages, stating that none but Jews were allowed to pass this boundary. Had a Gentile presumed to enter the inner enclosure, he would have desecrated the temple, and would have paid the penalty with his life. But Jesus, the originator of the temple and its service, drew the Gentiles to Him by the tie of human sympathy, while His divine grace brought to them the salvation which the Jews rejected.” The Desire of Ages, 194.

> “எருசலேமிலிருந்த ஆலயத்தில், புறப்பிரகாரத்தைப் பரிசுத்தக் கட்டிடத்தின் மற்ற எல்லாப் பகுதிகளிலிருந்தும் பிரித்துக் காட்டும் தாழ்ந்த ஒரு சுவர் இருந்தது. அந்தச் சுவரின் மேல் பல மொழிகளில் கல்வெட்டுகள் பொறிக்கப்பட்டிருந்தன; யூதர்களைத் தவிர வேறு யாரும் இந்த எல்லைக்குள் செல்ல அனுமதிக்கப்படமாட்டார்கள் என்று அவற்றில் அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது. ஒரு ஜாதியார் உள்ளார்ந்த பிரிவிற்குள் நுழையத் துணிந்திருந்தால், அவர் ஆலயத்தைத் தீட்டுப்படுத்தியவராகி, அதற்கான தண்டனையைத் தனது உயிரால் செலுத்தியிருப்பார். ஆனால் ஆலயத்திற்கும் அதன் ஆராதனைச் சேவைக்கும் ஆதியாகிய இயேசு, மனித இரக்கத்தின் பந்தத்தினால் ஜாதியாரைத் தமக்குச் சேர்த்தார்; அதே சமயம், யூதர்கள் நிராகரித்த இரட்சிப்பை அவர்களிடத்தில் அவர் தமது தெய்வீக கிருபையினால் கொண்டுவந்தார்.” The Desire of Ages, 194.

December 31, 2023 ended the three and a half prophetic days from the disappointment of July 18, 2020. That three and a half years identifies that a prophetic message would then be unsealed, and that the times of the Gentiles was fulfilled, and left off of the measuring of the temple and the worshippers therein. At the Sunday law, which in the Pentecostal season was the Day of Pentecost, judgment passes unto the Gentiles. When we leave off the times of the Gentiles when measuring the temple of the one hundred and forty-four thousand, we find that December 31, 2023 unto the Sunday law is the temple.

2023 டிசம்பர் 31, 2020 ஜூலை 18-இன் ஏமாற்றத்திலிருந்து மூன்றரை தீர்க்கதரிசன நாட்களின் முடிவாக அமைந்தது. அந்த மூன்றரை ஆண்டுகள், அப்போது ஒரு தீர்க்கதரிசனச் செய்தி முத்திரை நீக்கப்படும் என்பதையும், புறஜாதிகளின் காலங்கள் நிறைவேறின என்பதையும், ஆலயத்தையும் அதில் தொழுகிறவர்களையும் அளப்பதை விட்டு நீங்கினதையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, பெந்தெகொஸ்தே பருவத்தில் அது பெந்தெகொஸ்தே நாள் ஆக இருந்தபோது, நியாயத்தீர்ப்பு புறஜாதிகளிடத்திற்கு செல்கிறது. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் ஆலயத்தை அளக்கும் போது புறஜாதிகளின் காலங்களை நாம் விட்டு நீங்கும்போது, 2023 டிசம்பர் 31 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலமே ஆலயம் என்பதை நாம் காண்கிறோம்.

The witness of the temple is that it is raised up in two steps; first the foundation, then the temple is identified as finished when the foundation stone that was rejected, marvelously becomes the head of the corner. The foundation was laid when ancient Israel came out of Babylon in the history of the first decree, and the temple was finished in the history of the second decree, but before the third decree. The foundational test occurred in 2024 and we are now in the temple test. That temple test ends at the third and litmus test, and the temple test requires God’s people to measure the temple.

ஆலயத்தின் சாட்சி என்னவென்றால், அது இரண்டு படிகளில் எழுப்பப்படுகிறது; முதலில் அஸ்திவாரம், பின்னர் நிராகரிக்கப்பட்ட அஸ்திவாரக்கல் அதிசயமாக மூலைக்குத் தலைக்கல்லாக ஆகும்போது ஆலயம் நிறைவுற்றதாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. முதல் ஆணையின் வரலாற்றில் பண்டைய இஸ்ரவேல் பாபிலோனிலிருந்து வெளியே வந்தபோது அஸ்திவாரம் போடப்பட்டது; இரண்டாம் ஆணையின் வரலாற்றில், ஆனால் மூன்றாம் ஆணைக்கு முன்பாக, ஆலயம் நிறைவுற்றது. அஸ்திவாரத்தின் சோதனை 2024-இல் நிகழ்ந்தது; இப்போது நாம் ஆலயத்தின் சோதனையில் இருக்கிறோம். அந்த ஆலயச் சோதனை மூன்றாம் மற்றும் லிட்மஸ் சோதனையில் முடிவடைகிறது; மேலும் ஆலயச் சோதனை, தேவனுடைய ஜனங்கள் ஆலயத்தை அளக்க வேண்டும் என்று கோருகிறது.

The temple in Leviticus twenty-three is raised up from December 31, 2023 unto the Sunday law, and within that prophetic history the three tests that always occur when a prophecy is unsealed are represented. The last of the three is the litmus test, that was represented by the Exeter camp meeting. At that meeting you either attended the meetings in the tent where Elder Snow twice presented his message of the true Midnight Cry, or you attended the emotional and unbalanced meetings over at the Watertown tent. When the meetings ended the message of the true Midnight Cry went like a tidal wave. Exeter was the litmus test, and the litmus test represents the sealing.

லேவியராகமம் இருபத்துமூன்றில் உள்ள ஆலயம் 2023 டிசம்பர் 31 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும் எழுப்பப்படுகிறது; அந்தத் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் உட்பகுதியில், ஒரு தீர்க்கதரிசனம் முத்திரை நீக்கப்படும் போது எப்போதும் நிகழும் மூன்று சோதனைகளும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. அந்த மூன்றில் கடைசியானது லிட்மஸ் சோதனையாகும்; அது எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. அந்தக் கூட்டத்தில், மூப்பர் ஸ்னோ தமது உண்மையான நடுராத்திரி முழக்கத்தின் செய்தியை இருமுறை முன்வைத்த கூடாரத்தில் நடைபெற்ற கூட்டங்களில் நீங்கள் கலந்துகொண்டீர்களா, அல்லது வாட்டர்டவுன் கூடாரத்தில் நடைபெற்ற உணர்ச்சிவசப்பட்டும் சமநிலையற்றதுமான கூட்டங்களில் நீங்கள் கலந்துகொண்டீர்களா என்பதே கேள்வியாக இருந்தது. அந்தக் கூட்டங்கள் முடிவுற்றபோது, உண்மையான நடுராத்திரி முழக்கத்தின் செய்தி ஒரு பெரு அலைபோல் பரவியது. எக்செட்டர் லிட்மஸ் சோதனையாக இருந்தது; லிட்மஸ் சோதனை முத்திரையிடுதலைக் குறிக்கிறது.

The Exeter camp meeting was typified by Christ triumphal entry into Jerusalem, and Lazarus led the ass Jesus rode upon. Lazarus death was the disappointment of July 18, 2020, but he was also Christ’s crowning miracle and the “seal” of His divinity.

எக்செட்டர் முகாம் கூட்டம், கிறிஸ்து எருசலேமுக்குள் வெற்றிகரமாக நுழைந்ததற்கான ஓர் அடையாளமாக இருந்தது; மேலும், இயேசு ஏறிச் சென்ற கழுதையை லாசரு வழிநடத்தினான். லாசருவின் மரணம் 2020 ஜூலை 18-ஆம் தேதியிலான ஏமாற்றமாக இருந்தது; ஆயினும், அவன் கிறிஸ்துவின் மகுடமிடும் அதிசயமாகவும், அவருடைய தெய்வீகத்திற்கான “முத்திரையாகவும்” இருந்தான்.

> “Had Christ been in the sickroom, Lazarus would not have died; for Satan would have had no power over him. Death could not have aimed his dart at Lazarus in the presence of the Life-giver. Therefore Christ remained away. He suffered the enemy to exercise his power, that He might drive him back, a conquered foe. He permitted Lazarus to pass under the dominion of death; and the suffering sisters saw their brother laid in the grave. Christ knew that as they looked on the dead face of their brother their faith in their Redeemer would be severely tried. But He knew that because of the struggle through which they were now passing their faith would shine forth with far greater power. He suffered every pang of sorrow that they endured. He loved them no less because He tarried; but He knew that for them, for Lazarus, for Himself, and for His disciples, a victory was to be gained.

> “கிறிஸ்து நோயாளியின் அறையில் இருந்திருந்தால், லாசரு இறந்திருக்கமாட்டான்; ஏனெனில் சாத்தானுக்கு அவன்மேல் எந்த அதிகாரமும் இருக்க முடியாது. ஜீவனளிப்பவரின் சந்நிதியில் மரணம் லாசருவை நோக்கி தனது அம்பை எய்ய இயலாது. ஆகையால் கிறிஸ்து அங்கிருந்து விலகியே இருந்தார். அவனை வென்று அடக்கப்பட்ட பகைவராகப் பின்வாங்கச் செய்வதற்காக, அவர் சத்துருவுக்கு தன் அதிகாரத்தைச் செயல்படுத்த அனுமதித்தார். லாசரு மரணத்தின் ஆதிக்கத்திற்குள் செல்லும்படியாக அவர் அனுமதித்தார்; துன்புறும் சகோதரிகள் தங்கள் சகோதரன் கல்லறையில் வைக்கப்படுவதைக் கண்டார்கள். தங்கள் சகோதரனின் இறந்த முகத்தை அவர்கள் நோக்கிக்கொண்டிருக்கையில், தங்கள் மீட்பர்மேலுள்ள அவர்களுடைய விசுவாசம் கடுமையாகச் சோதிக்கப்படும் என்பதை கிறிஸ்து அறிந்திருந்தார். ஆனால் அவர்கள் இப்போது கடந்து சென்றுகொண்டிருந்த அந்தப் போராட்டத்தின் காரணமாக, அவர்களுடைய விசுவாசம் மிக அதிகமான வல்லமையுடன் வெளிப்படும் என்பதையும் அவர் அறிந்திருந்தார். அவர்கள் அனுபவித்த துயரத்தின் ஒவ்வொரு வேதனையையும் அவர் அனுபவிக்கச் செய்தார். அவர் தாமதித்திருந்தபோதிலும், அவர்கள்மேலுள்ள தனது அன்பில் அவர் எவ்விதக் குறையும் வரவிடவில்லை; ஆனால் அவர்களுக்காகவும், லாசருக்காகவும், தமக்காகவும், தம் சீஷர்களுக்காகவும், ஒரு வெற்றி பெற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டியிருந்தது என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார்.”

> “‘For your sakes,’ ‘to the intent ye may believe.’ To all who are reaching out to feel the guiding hand of God, the moment of greatest discouragement is the time when divine help is nearest. They will look back with thankfulness upon the darkest part of their way. ‘The Lord knoweth how to deliver the godly,’ 2 Peter 2:9. From every temptation and every trial He will bring them forth with firmer faith and a richer experience.

> “‘உங்களுக்காக,’ ‘நீங்கள் விசுவாசிக்கும்படியாக.’ தேவனின் வழிநடத்தும் கரத்தை உணர முனைந்து எட்டிச் செல்லுகிற அனைவருக்கும், மிகுந்த மனச்சோர்வின் தருணமே தெய்வீக உதவி மிக அருகிலிருக்கும் நேரமாகும். தங்கள் பாதையின் மிக இருண்ட பகுதியை அவர்கள் நன்றியுடன் பின்னோக்கிப் பார்ப்பார்கள். ‘கர்த்தர் பக்தியுள்ளவர்களைச் சோதனையிலிருந்து விடுவிக்க அறிந்திருக்கிறார்,’ 2 Peter 2:9. ஒவ்வொரு சோதனையிலிருந்தும் ஒவ்வொரு பரிசோதனையிலிருந்தும் அவர் அவர்களை இன்னும் உறுதியான விசுவாசத்துடனும் இன்னும் செழுமையான அனுபவத்துடனும் வெளிக்கொண்டு வருவார்.”

> “In delaying to come to Lazarus, Christ had a purpose of mercy toward those who had not received Him. He tarried, that by raising Lazarus from the dead He might give to His stubborn, unbelieving people another evidence that He was indeed ‘the resurrection, and the life.’ He was loath to give up all hope of the people, the poor, wandering sheep of the house of Israel. His heart was breaking because of their impenitence. In His mercy He purposed to give them one more evidence that He was the Restorer, the One who alone could bring life and immortality to light. This was to be an evidence that the priests could not misinterpret. This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 528, 529.

> “லாசருவிடத்திற்கு வருவதில் தாமதித்ததற்குக், தம்மை ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்களிடத்தில் கிறிஸ்துவுக்கு இரக்கமுள்ள ஒரு நோக்கம் இருந்தது. மரித்தவர்களிலிருந்து லாசருவை எழுப்புவதன் மூலம், தாம் உண்மையிலேயே ‘உயிர்த்தெழுதலும் ஜீவனும்’ ஆவார் என்பதற்கான இன்னொரு சாட்சியத்தைத் தமது பிடிவாதமுள்ள, அவிசுவாசமுள்ள ஜனங்களுக்கு அளிக்கும்படியாக அவர் தங்கினார். இஸ்ரவேலின் வீட்டாராயிருந்த ஏழை, அலைந்து திரியும் ஆடுகளான அந்த மக்களைப் பற்றிய எல்லா நம்பிக்கையையும் விடுத்துவிட அவர் மனங்கொண்டிருக்கவில்லை. அவர்களின் மனந்திரும்பாமையினால் அவரது இருதயம் உடைந்துகொண்டிருந்தது. தமது இரக்கத்தில், தாமே மீட்டெடுப்பவர் என்றும், ஜீவனையும் அழியாமையையும் வெளிச்சத்திற்கு கொண்டுவரக்கூடிய ஒரேவர் என்றும் அவர்களுக்கு இன்னும் ஒரு சாட்சியத்தை அளிக்க அவர் நோக்கமிட்டார். இது ஆசாரியர்கள் தவறாகப் பொருள் கொள்ள முடியாத ஒரு சாட்சியாக இருக்க வேண்டியது. பெத்தானியாவுக்குச் செல்வதில் அவர் தாமதித்ததற்கான காரணம் இதுவே. லாசருவை உயிர்த்தெழுப்பிய இந்த மகுடமான அற்புதம், அவருடைய கிரியையின்மேலும் அவருடைய தெய்வீகத்திற்கான உரிமைக்கோரிக்கையின்மேலும் தேவனுடைய முத்திரையைப் பதிக்க வேண்டியிருந்தது.” The Desire of Ages, 528, 529.

The triumphal entry began with the loosing of an ass for Christ to ride upon.

வெற்றிகரமான பிரவேசம், கிறிஸ்து ஏறிச் செல்லும்படி ஒரு கழுதையை அவிழ்த்துவிடுதலால் தொடங்கியது.

> And when they drew nigh unto Jerusalem, and were come to Bethphage, unto the mount of Olives, then sent Jesus two disciples, Saying unto them, Go into the village over against you, and straightway ye shall find an ass tied, and a colt with her: loose them, and bring them unto me. And if any man say ought unto you, ye shall say, The Lord hath need of them; and straightway he will send them. All this was done, that it might be fulfilled which was spoken by the prophet, saying, Tell ye the daughter of Sion, Behold, thy King cometh unto thee, meek, and sitting upon an ass, and a colt the foal of an ass. And the disciples went, and did as Jesus commanded them. Matthew 21:1–6.

> அவர்கள் எருசலேமுக்கு அண்மித்தபோது, ஒலிவமலையருகிலுள்ள பெத்பகேவுக்கு வந்தார்கள்; அப்பொழுது இயேசு இரு சீஷர்களை அனுப்பி, அவர்களிடத்தில்: “உங்களுக்கு எதிரிலுள்ள கிராமத்திற்குச் செல்லுங்கள்; உடனே கட்டப்பட்டிருக்கிற ஒரு கழுதையையும் அதனுடன் ஒரு குட்டியையும் காண்பீர்கள்; அவைகளை அவிழ்த்து என்னிடத்தில் கொண்டு வாருங்கள். யாராவது உங்களிடத்தில் ஏதாவது சொன்னால், ‘கர்த்தருக்கு இவை தேவை’ என்று சொல்லுங்கள்; உடனே அவன் அவைகளை அனுப்புவான்” என்றார். இது எல்லாம் தீர்க்கதரிசியினால் சொல்லப்பட்ட வார்த்தை நிறைவேறும்படியாக நடந்தது; அவர் சொல்லியது: “சீயோன் குமாரத்திக்குச் சொல்லுங்கள்: இதோ, உன் ராஜா உன்னிடத்தில் வருகிறார்; சாந்தமுள்ளவராய், ஒரு கழுதையின் மேல், ஆம், சுமைக்கழுதையின் குட்டியான ஒரு கன்றின் மேல் அமர்ந்திருக்கிறார்” என்பதாகும். சீஷர்கள் போய், இயேசு தங்களுக்கு கட்டளையிட்டபடியே செய்தார்கள். மத்தேயு 21:1–6.

The Midnight Cry message joined the message of the second angel that had arrived at the first disappointment. In the time of Christ that disappointment was the death of Lazarus, and for the Millerites it was the failed prediction of 1843, that arrived on April 19, 1844. Both those disappointments represent July 18, 2020.

நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தி, முதல் ஏமாற்றத்தின் போது வந்திருந்த இரண்டாம் தூதனின் செய்தியுடன் இணைந்தது. கிறிஸ்துவின் காலத்தில் அந்த ஏமாற்றம் லாசருவின் மரணமாக இருந்தது; மில்லரைட் மக்களுக்குப் பொறுத்தவரை அது 1843ஆம் ஆண்டுக்கான நிறைவேறாத தீர்க்கதரிசனமாக இருந்து, அது 1844 ஏப்ரல் 19 அன்று வந்தடைந்தது. அந்த இரு ஏமாற்றங்களும் 2020 ஜூலை 18-ஐ பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

In the Pentecostal season represented by Leviticus twenty-three the litmus test is represented by the threefold waymark of the feast of trumpets, Christ’s ascension and the Day of Atonement. Those three steps represent the litmus test in relation to the first two tests of the foundation and the temple. Those three steps come five days before the Sunday law of Pentecost and represent a lifting up of the one hundred and forty-four thousand as the ensign. If they pass the litmus test, they are lifted up, if they don’t, they are blown out of the windows of Miller’s dream.

லேவியராகமம் இருபத்து மூன்றில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட பெந்தெகொஸ்தே காலத்தில், லிட்மஸ் சோதனை எக்காளப் பண்டிகை, கிறிஸ்துவின் விண்ணேற்றம், மற்றும் பாவநிவாரண நாளின் மும்மடங்கு வழிக்குறியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அந்த மூன்று படிகள், அஸ்திவாரம் மற்றும் ஆலயம் என்ற முதல் இரண்டு சோதனைகளுடன் தொடர்புடைய லிட்மஸ் சோதனையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. அந்த மூன்று படிகள், பெந்தெகொஸ்தேயின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு ஐந்து நாட்களுக்கு முன்பாக வந்து, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரை கொடியடையாளமாக உயர்த்தப்படுதலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. அவர்கள் லிட்மஸ் சோதனையில் தாண்டினால், அவர்கள் உயர்த்தப்படுவார்கள்; தாண்டவில்லை எனில், அவர்கள் மில்லரின் சொப்பனத்தின் ஜன்னல்களிலிருந்து ஊதிவிடப்படுவார்கள்.

The third step of the sealing is the Day of Atonement and it represents the blotting out of sin. The second step is the lifting up of Malachi’s offering of Levites and the first step is the message of the trumpets. Since 1844 mankind has been living in the history of the sounding of the seventh trumpet. The external message of the seventh trumpet is the message of the third woe of Islam and the internal message of the seventh trumpet is Christ’s work of combining His Divinity with the humanity of the one hundred and forty-four thousand.

முத்திரையிடுதலின் மூன்றாவது படி பாவப்பரிகார நாள் ஆகும்; அது பாவத்தை அழித்தொழித்தலைக் குறிக்கிறது. இரண்டாவது படி மலாக்கியின் லேவியரின் காணிக்கையை உயர்த்திப் படைத்தலாகும்; முதல் படி எக்காளங்களின் செய்தியாகும். 1844 முதல் மனிதகுலம் ஏழாம் எக்காளம் முழங்கும் வரலாற்றில் வாழ்ந்து வருகிறது. ஏழாம் எக்காளத்தின் வெளிப்புறச் செய்தி இஸ்லாமின் மூன்றாம் ஐயோவின் செய்தியாகும்; ஏழாம் எக்காளத்தின் உட்புறச் செய்தி, கிறிஸ்து தமது தெய்வீகத்தைக் நூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் மனுஷத்துவத்தோடு ஒன்றிணைக்கும் கிரியையாகும்.

We will continue in the next article.

அடுத்த கட்டுரையில் நாம் தொடருவோம்.

> “In the writings of the prophets are portrayed scenes that, although hoary with age, appear to us in the freshness and power of new revelations. Through faith we understand that these records of God’s dealings with his people in past ages have been preserved in order that we may discern the lessons God desires to teach us by present-day experiences.

> “தீர்க்கதரிசிகளின் எழுத்துகளில், காலப் பழமையால் நரைபட்டிருந்தபோதிலும், புதிய வெளிப்பாடுகளின் பசுமையிலும் வல்லமையிலும் எமக்குத் தோன்றும் காட்சிகள் வரையப்பட்டுள்ளன. விசுவாசத்தின் மூலம், கடந்த கால யுகங்களில் தேவன் தமது ஜனங்களோடு நடத்தின செயல்களின் இவ்விவரங்கள், இன்றைய அனுபவங்களின்மூலம் தேவன் எமக்குப் போதிக்க விரும்பும் பாடங்களை நாம் உணரும்படியாகப் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை நாம் அறிகிறோம்.”

> “Living, as we are, in no less momentous a period than that just prior to Christ’s second advent, we need to be especially careful to avoid making mistakes similar to those made by the Jews living in the time of Christ’s first advent.

> கிறிஸ்துவின் முதல் வருகையின் காலத்தில் வாழ்ந்த யூதர்கள் செய்ததற்கு ஒத்த தவறுகளைச் செய்வதைத் தவிர்ப்பதற்காக, கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகைக்கு முந்திய காலத்தைவிட குறைவல்லாத முக்கியத்துவமிக்க ஒரு காலத்தில் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறவர்களாக, நாம் விசேஷமாக எச்சரிக்கையுடன் இருக்க வேண்டியுள்ளது.

> “Like the Jewish leaders, who gradually devised a formal system of worship, in which the importance of unessential matters was greatly magnified, some men are now in danger of losing sight of the important truths applicable to this generation, and of seeking for those things that are new, strange, entrancing.

> “அத்தியாவசியமற்ற விஷயங்களின் முக்கியத்துவம் மிகுந்தளவில் பெரிதுபடுத்தப்பட்ட ஒரு முறையான ஆராதனை முறையை யூதத் தலைவர்கள் படிப்படியாக உருவாக்கியதுபோல, இப்போது சிலர் இந்தத் தலைமுறைக்கு பொருந்தும் முக்கியமான சத்தியங்களை கண்மறந்து, புதிதான, விசித்திரமான, மனக்கவர்ச்சியூட்டும் காரியங்களைத் தேடிக்கொள்வதில் ஆபத்தில் உள்ளனர்.

> “There is need of cherishing elevated principles. Those who search after and advocate fanciful ideas need to be taught what is truth before they attempt to teach others. Man-made theories and suppositions are not to be sought after as truth.

> “உயர்ந்த கொள்கைகளைப் பேணிப் பாதுகாப்பது அவசியமானது. கற்பனையான கருத்துக்களைத் தேடி அவற்றை வலியுறுத்துகிறவர்கள், பிறருக்குப் போதிக்க முயலுவதற்கு முன்பாகவே சத்தியம் என்ன என்பதை அறிந்துகொள்ளப் போதிக்கப்பட வேண்டும். மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட கோட்பாடுகளும் ஊகங்களும் சத்தியமாக நாடப்படக்கூடாது.

> “There are many who are as true as steel to principle, and these will be helped and blessed; for they are weeping between the porch and the altar, saying, ‘Spare thy people, O Lord, and give not thine heritage to reproach.’ We must let the foundation principles of the third angel’s message stand out clear and distinct. The great pillars of our faith will hold all the weight that can be placed upon them.

> “கொள்கைக்கு எஃகுபோல் உண்மையுள்ளவர்கள் அநேகர் உள்ளனர்; இவர்கள் உதவியடைவார்கள், ஆசீர்வதிக்கப்படுவார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் மண்டபத்துக்கும் பலிபீடத்துக்கும் இடையில் அழுதுகொண்டு, ‘கர்த்தாவே, உமது ஜனத்தை இரங்கும்; உமது சுதந்தரத்தை நிந்தைக்குப் ஒப்புக்கொடுக்காதேயும்’ என்று சொல்லுகின்றனர். மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியின் அடிப்படைக் கொள்கைகள் தெளிவாகவும் தனித்துவமாகவும் வெளிப்பட அனுமதிக்க வேண்டும். எங்கள் விசுவாசத்தின் மகத்தான தூண்கள், அவற்றின்மேல் வைக்கப்படக்கூடிய எல்லாப் பாரத்தையும் தாங்கும்.”

> “In this age of error, of day-dreaming and reverie, we need to learn the first principles of the doctrine of Christ. Let us strive to be able to say with the apostle, ‘We have not followed cunningly devised fables when we made known unto you the power and coming of our Lord Jesus Christ.’ The Lord calls upon us to follow high and noble principles.

> “பிழையின், பகற்கனவுகளின், மயக்கமிகு கனவுநிலையின் இக்காலத்தில், கிறிஸ்துவின் உபதேசத்தின் முதற்கொள்கைகளை நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் வல்லமையையும் வருகையையும் உங்களுக்குத் தெரிவித்தபோது, ‘தந்திரமாக உருவாக்கப்பட்ட கற்பனைக் கதைகளை நாங்கள் பின்பற்றவில்லை’ என்று அப்போஸ்தலனோடு சேர்ந்து சொல்லக்கூடியவர்களாக இருக்க நாம் பாடுபடுவோம். உயர்ந்ததும் உன்னதமும் ஆன கொள்கைகளைப் பின்பற்றும்படி கர்த்தர் நம்மை அழைக்கிறார்.”

> “Truth, present truth, is all that the word of God represents it to be. The Lord would have his people keep themselves from all superfluities, from all that tends to mysticism. Let those who are tempted to indulge in fanciful, imaginary doctrines sink the shaft deep into the quarries of heavenly truth, and secure the treasure that means life eternal to the receiver. In the word there are the most precious truths. These will be found by those who study with earnestness; for heavenly angels will direct the search.

> “சத்தியம், இப்போதைய சத்தியம், தேவனுடைய வார்த்தை அதைக் குறித்து எவ்வாறு விளக்குகின்றதோ அப்படியே அனைத்துமாக இருக்கிறது. தம்முடைய ஜனங்கள் எல்லா மிகைச்சேர்க்கைகளிலிருந்தும், இரகசியவாதத்திற்குச் சாயும் அனைத்திலிருந்தும் தங்களை விலக்கிக் கொள்ளும்படி கர்த்தர் விரும்புகிறார். கற்பனையான, மனக்கற்பிதமான போதனைகளில் மூழ்கும்படி சோதிக்கப்படுகிறவர்கள், பரலோக சத்தியத்தின் கன்மலைச் சுரங்கங்களில் ஆழமாகக் குழி தோண்டி, பெற்றுக்கொள்ளுபவருக்கு நித்திய ஜீவனை அர்த்தப்படுத்தும் பொக்கிஷத்தை உறுதியாகப் பெற்றுக்கொள்ளட்டும். வார்த்தையில் மிகமிக விலையுயர்ந்த சத்தியங்கள் உள்ளன. தீவிரமாய் ஆராய்ந்து படிப்பவர்களால் இவை கண்டுபிடிக்கப்படும்; ஏனெனில் பரலோகத் தூதர்கள் அந்தத் தேடலை நடத்துவார்கள்.”

> “Referring to those who are now living upon the earth, Paul declared: ‘The time will come when they will not endure sound doctrine, but after their own lusts shall they heap to themselves teachers, having itching ears; and they shall turn away their ears from the truth, and shall be turned unto fables.’

> “இப்போது பூமியின் மேல் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறவர்களைச் சுட்டிக்காட்டி, பவுல் அறிவித்தார்: ‘மனிதர் ஆரோக்கியமான உபதேசத்தைச் சகிக்காத காலம் வரும்; தங்களுடைய சொந்த இச்சைகளின்படி, செவிகளில் அரிப்பு உண்டாயிருப்பதால், தங்களுக்கு உபதேசகர்களைக் குவித்துக்கொள்வார்கள்; அவர்கள் சத்தியத்திலிருந்து தங்கள் செவிகளைத் திருப்பிக்கொண்டு, கட்டுக்கதைகளின்பால் திரும்புவார்கள்.’”

> “How significant, how soul-stirring, is the charge Paul gave at the time he prophesied concerning those who would not endure sound doctrine: ‘I charge thee therefore before God, and the Lord Jesus Christ, who shall judge the quick and the dead at his appearing and his kingdom: Preach the word; be instant in season, out of season; reprove, rebuke, exhort with all long-suffering and doctrine.’

> சுத்தமான உபதேசத்தைச் சகித்துக்கொள்ளாதவர்களைப்பற்றி பவுல் தீர்க்கதரிசனமாகக் கூறியபோது அளித்த அந்தக் கட்டளை எவ்வளவு முக்கியமானது, எவ்வளவு ஆத்துமாவை உலுக்கும் தன்மையுடையது! “தேவனுக்கும், அவருடைய வெளிப்பாடினாலும் அவருடைய ராஜ்யத்தினாலும் ஜீவனுள்ளவர்களையும் மரித்தவர்களையும் நியாயந்தீர்க்கப் போகிற கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவினுடைய சந்நிதியிலும் நான் உனக்குக் கட்டளையிடுகிறேன்: வார்த்தையைப் பிரசங்கிப்பாயாக; சமயமானாலும் அசமயமானாலும் விழிப்பாயிரு; எல்லா நீடிய பொறுமையோடும் உபதேசத்தோடும் கண்டித்து, கடிந்து, புத்திசொல்லு.”

> “Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

> “தேவனோடு ஐக்கியம் கொள்கிறவர்கள் நீதியின் சூரியனுடைய ஒளியில் நடக்கிறார்கள். தேவனுக்கு முன்பாகத் தங்கள் வழியைச் சீர்குலைப்பதன்மூலம் அவர்கள் தங்கள் மீட்பருக்கு அவமரியாதை செய்யமாட்டார்கள். பரலோக ஒளி அவர்கள் மீது பிரகாசிக்கிறது. இப்பூமியின் வரலாறு அதன் முடிவை அணுக அணுக, கிறிஸ்துவைப் பற்றிய அவர்களுடைய அறிவும், அவரைச் சார்ந்த தீர்க்கதரிசனங்களைப் பற்றிய அவர்களுடைய அறிவும் மிகுந்து அதிகரிக்கிறது. அவர்கள் தேவனுடைய பார்வையில் அளவற்ற மதிப்புடையவர்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் அவருடைய குமாரனோடு ஒன்றிப்பட்டவர்களாயிருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு தேவனுடைய வார்த்தை எல்லாவற்றையும் மீறும் அழகும் இனிமையும் உடையதாக இருக்கிறது. அதன் முக்கியத்துவத்தை அவர்கள் காண்கிறார்கள். சத்தியம் அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. அவதாரக் கோட்பாடு மெல்லிய ஒளிக்கதிரொளியால் சூழப்பட்டதாகிறது. எல்லா இரகசியங்களையும் திறந்து, எல்லா கடினங்களையும் தீர்க்கும் திறவுகோல் வேதாகமமே என்பதை அவர்கள் காண்கிறார்கள். ஒளியை ஏற்றுக்கொள்ளவும் ஒளியில் நடக்கவும் மனமில்லாதவர்களோ தேவபக்தியின் இரகசியத்தைப் புரிந்துகொள்ள இயலாதவர்களாயிருப்பார்கள்; ஆனால் சிலுவையை ஏந்திக்கொண்டு இயேசுவைப் பின்பற்றுவதில் தயங்காதவர்கள், தேவனுடைய ஒளியில் ஒளியை காண்பார்கள்.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

Back to Articles