Article

# தானியேல் நூல் - எண் நூற்று முப்பத்திரண்டு

இரண்டாம் சோதனையின் தீர்க்கதரிசன முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்துதல்: மிருகத்தின் உருவத்தையும் 144,000 பேரின் முத்திரையிடப்படும் காலத்தையும் புரிந்துகொள்வது

Author

Jeff Pippenger

Published

March 12, 2024

Formats

PDF
Word

முந்தைய கட்டுரைகளில், மூன்று தூதர்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் மூன்று சோதனைகளில் இரண்டாம் சோதனையின் தீர்க்கதரிசனத் தன்மைகளை அடையாளம் காணுவதில் நாம் நேரம் செலவிட்டோம். ஒவ்வொரு தூதரும் ஒரு குறிப்பிட்ட சோதனையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; இரண்டாம் சோதனை ஒரு காண்பதற்குரிய சோதனையாகக் குறிக்கப்படுகிறது. மூன்று தூதர்களையும் நாம் அடையாளம் கண்டோம்; அவற்றுக்குரிய சோதனைகளும் தானியேல் முதல் அதிகாரத்திலும் அடையாளம் காணப்படுகின்றன; அங்கு மூன்று சோதனைகளில் இரண்டாவது, பாபிலோனிய உணவிற்கு பதிலாக தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும் தாவர உணவை உண்ட பின்பு அவர்களின் தோற்றத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது. இரண்டாம் சோதனையின் மற்றொரு பண்பு என்னவெனில், அது அடிக்கடி திருச்சபையும் அரசும் இணைந்திருப்பதற்கான ஒரு பிரதிநிதித்துவமாகக் காட்டப்படுகிறது.

ஆதியாகமம் அதிகாரம் 11-இல் நிம்ரோத்தின் பாபேல் வீழ்ச்சியில் மூன்று தூதர்களும் அவர்களுக்கு உரிய சோதனைகளும் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அந்த மூன்று சோதனைகள், 3, 4, 7 ஆகிய வசனங்களில் “வாருங்கள்” என்ற சொற்றொடர் மூன்று முறை பயன்படுத்தப்பட்டதினால் அங்கு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. 4-ஆம் வசனத்தில் வரும் இரண்டாவது “வாருங்கள்” என்ற சொற்றொடர், இரண்டாம் தூதரின் சோதனையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

> அவர்கள், “வாருங்கள், நாம் நமக்காக ஒரு நகரத்தையும், அதன் உச்சி வானத்தை எட்டுமாறு ஒரு கோபுரத்தையும் கட்டுவோம்; மேலும், பூமியின் முகமெங்கும் நாம் சிதறிப்போகாதபடிக்கு, நமக்கென்று ஒரு நாமத்தை ஏற்படுத்திக்கொள்வோம்” என்று சொன்னார்கள். ஆதியாகமம் 11:4.

ஒரு நகரம் ஒரு அரசைச் சுட்டுகிறது; ஒரு கோபுரம் ஒரு சபையைச் சுட்டுகிறது. மேலும், தமக்கென்று ஒரு நாமத்தை உண்டாக்கிக்கொள்ளும் அவர்களுடைய விருப்பத்தில் வெளிப்படுவது போல, அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட குணாதிசயத்தையும் விரும்பினர். இரண்டாவது சோதனையில், கயீன் மற்றும் ஆபேல், ஞானமுள்ள கன்னியரும் மூடமான கன்னியரும், அல்லது பாபிலோனின் ஆகாரத்தை உண்டவர்களுக்கும் பருப்புவகைகளை உண்டவர்களுக்கும் இடையிலான தோற்ற வேறுபாட்டில் தானியேலின் இரண்டாவது சோதனையில் வெளிப்பட்டது போல, குணாதிசயம் பெரும்பாலும் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது; அது எதிர்மாறான ஒரு குணாதிசயத்துடன் மாறுபடுத்திக் காட்டப்படுவதன் மூலம் வெளிப்படுகிறது.

> தயவுசெய்து உமது அடியார்களை பத்து நாட்கள் சோதித்துப் பாரும்; நாம் உண்ணும்படிக்கு காய்கறிகளையும், குடிப்பதற்கு தண்ணீரையும் எங்களுக்குக் கொடுக்கட்டும். பின்னர் எங்கள் முகங்களையும், ராஜாவின் உணவுப் பங்கினை உண்ணுகிற பிள்ளைகளின் முகங்களையும் உம்முடைய சந்நிதியில் பார்த்து, நீர் காண்கிறபடியே உமது அடியார்களோடு நடத்தும். ஆகையால் அவன் இந்த விஷயத்தில் அவர்களுடைய வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி, அவர்களைப் பத்து நாட்கள் சோதித்தான். பத்து நாட்களின் முடிவில், ராஜாவின் உணவுப் பங்கினை உண்ட எல்லாப் பிள்ளைகளையும் விட அவர்களுடைய முகங்கள் இன்னும் அழகாகவும், உடம்பில் பருத்தவர்களாகவும் தோன்றின. தானியேல் 2:12–15.

மில்லரைட் வரலாற்றில், இரண்டாம் தூதனின் சோதனை ஆராதகர்களின் இரு வகுப்புகளை வெளிப்படுத்தியது. அந்தச் சோதனையில் தோல்வியடைந்த வகுப்பு ரோமாவின் குமாரத்திகளாயிற்று; மற்ற வகுப்பு முன்னேறிச் செல்லும் ஒளியைத் தொடர்ந்து பின்பற்றிக் கொண்டிருக்கும் விசுவாசிகளாயிருந்தது. ரோமாவின் குமாரத்திகள், தாயின் தீர்க்கதரிசன அடையாள அமைப்பைப் பிரதிபலிக்கிறார்கள்; மேலும் அவர்கள் குமாரத்திகளான அந்தத் தாய், வேசிகளின் தாயாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறாள். தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, ஒரு வேசி என்பது அரசுடன் உறவிற்குள் நுழையும் ஒரு சபையாகும்; அது பாப்பரசராட்சியின் சாயலுருவம்போல இருக்கிறது.

வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தின் பதினான்காம் அதிகாரத்தில் வரும் மூன்று தூதர்களில் முதலாவனான தூதன், அந்த மூன்று தூதர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் உரிய மூன்று சோதனைகளையும் கொண்டிருக்கிறான்; அதுபோல தானியேல் முதல் அதிகாரமும் அப்படியே உள்ளது. தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்திலும் அந்த மூன்று-படிச் சோதனைச் செயல்முறை அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; ஆகையால், அந்த மூன்று-படிச் சோதனைச் செயல்முறை தானியேல் புத்தகத்தின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் உள்ளது.

> அநேகர் சுத்திகரிக்கப்பட்டு, வெண்மையாக்கப்பட்டு, சோதிக்கப்பட்டிருப்பார்கள்; ஆனால் துன்மார்க்கர் துன்மார்க்கமாய்ச் செய்வார்கள்; துன்மார்க்கரில் ஒருவனும் உணரமாட்டான்; ஆனால் ஞானமுள்ளவர்கள் உணர்வார்கள். தானியேல் 12:10.

பன்னிரண்டாம் வசனத்தில் காணப்படும் முதல் சோதனை, பரிசுத்தஸ்தலத்தின் முற்றத்தில் நிகழும் சுத்திகரிப்பாகும்; அங்கே ஆட்டுக்குட்டி பலியிடப்படுகிறது, மேலும் பாவிக்குச் நீதிகணிப்பு அளிக்கப்படுகிறது. பன்னிரண்டாம் வசனத்தில் காணப்படும் இரண்டாவது சோதனை, வெண்மையாக்கப்படுதல் ஆகும்; இது பரிசுத்தஸ்தலத்தின் பரிசுத்த இடத்தால் குறிக்கப்படுகிறது; அங்கே விசுவாசிக்குப் பரிசுத்தமாக்குதல் அளிக்கப்படுகிறது. மூன்றாவது படி, சோதிக்கப்படுதல் ஆகும்; இது மகா பரிசுத்தஸ்தலத்தின் நியாயத்தீர்ப்பைக் குறிக்கிறது; அங்கே தேவனுடைய மக்கள் முத்திரையிடப்படுகின்றனர், மேலும் மகிமைப்படுத்துதல் நிறைவேறுகிறது. ஆராதிப்போரின் இரு வகைகள், புரிந்துகொள்ளாத துன்மார்க்கராலும், புரிந்துகொள்ளும் ஞானிகளாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன.

பரிசுத்த வார்த்தையில் பலமுறை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் இரண்டாவது சோதனை, இரண்டு வகையான ஆராதகர்கள் வெளிப்படுத்தப்படும் ஒரு பார்வைக்குரிய சோதனையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும், திருச்சபையும் அரசும் இணையும் நிலை அதில் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. அதே அளவில் முக்கியமானது என்னவெனில், இரண்டாவது சோதனையின் ஒரு தனிச்சிறப்பு அது மூன்றாவது சோதனைக்கு முன்பாக நிகழ்வதாகும்; மேலும், மூன்றாவது சோதனை நியாயத்தீர்ப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. எனினும், மூன்றாவது சோதனையின் நியாயத்தீர்ப்பைச் சார்ந்து ஒரு முக்கியமான வரையறை உண்டு; ஏனெனில் மூன்று சோதனைகளிலும் ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு நியாயத்தீர்ப்பு இடம்பெறுகிறது; ஆனால் முதல் இரண்டு சோதனைகள் இன்னும் குணநலன் வளர்ச்சி சாத்தியமாக இருக்கும் ஒரு வரலாற்றுக் கட்டத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. மூன்றாவது சோதனை இதிலிருந்து வேறுபட்டது; அது ஒரு தீர்க்கதரிசனத் தரஅளவுகோலான சோதனையாக இருந்து, சோதனைச் செயல்முறையின் முந்தைய இரண்டு படிகளில் நீங்கள் எந்த வகையான ஆராதகராக ஆகிவிட்டீர்களோ அதை மட்டும் அடையாளப்படுத்துகிறது.

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கி, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடையும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில், மூன்று சோதனைகள் உள்ளன. முதல் சோதனை 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தூதன் இறங்கியபோது ஏற்பட்டது; மேலும், 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று மில்லரைட் வரலாற்றில் இறங்கிய தூதனுடன் ஒத்திசைவாக, அந்தச் சோதனை உணவுமுறையைச் சார்ந்த ஒரு சோதனையாகும். தானியேல் முதல் அதிகாரத்தில், முதல் சோதனை தானியேல் இராஜாவின் உணவை உண்ணாதிருக்கத் தன் இருதயத்தில் உறுதிகொண்டபோது இருந்தது. பரிசுத்த ஆவியானவர் கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தில் இறங்கியபோது, அவர் பின்னர் நாற்பது நாட்கள் உபவாசமிருந்தார்; அவருடைய முதல் சோதனையும் உணவுமுறையையே சார்ந்ததாக இருந்தது.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில் நிகழும் மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான சோதனை ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாகும். அந்த நேரத்தில், ஏழாம் நாள் சபத்தின் உரிமைக் கோரிக்கைகளைப் பற்றிய புரிதலை உடையவர்களாய் இருந்தும், சூரியனின் நாளில் ஆராதனை செய்யத் தேர்ந்தெடுக்கிற அனைவரும் மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெறுவார்கள்; அவர்கள் நித்தியத்திற்காக இழந்தவர்களாயிருப்பார்கள். மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பின், தானியேல் முதல் அதிகாரத்தில், தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும் நெபுகாத்நேச்சரின் முன்னிலையில் கொண்டுவரப்பட்டார்கள் (இது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் ஒரு சின்னமாகும்); முந்தைய மூன்று ஆண்டுகளின் அவர்களுடைய பயிற்சியின் அடிப்படையில் நியாயந்தீர்க்கப்படுவதற்காக. நிம்ரோதின் கலகக் கதையில், மூன்றாவது “போவோம்” என்பதின்போது பிதாவும் குமாரனும் இறங்கி வந்தபோது, அது அவர்களுடைய மொழியை குழப்பி, அவர்களை வெளிநாடுகளிலெல்லாம் சிதறடிப்பதற்காகவே இருந்தது. மூன்றாவது சோதனை என்பது நித்தியத்திற்காக அந்த இரு வகுப்பினரையும் பிரித்தறியும் தீர்மானக் கல்லாகும்.

> “களைகளின் உவமையும் வலையின் உவமையும், எல்லா துஷ்டரும் தேவனிடத்தில் திரும்பிவரும் ஒரு காலம் எதுவும் இல்லை என்பதைத் தெளிவாகப் போதிக்கின்றன. கோதுமையும் களைகளும் அறுவடைக்காலம் வரையில் ஒன்றாகவே வளர்கின்றன. நல்ல மீன்களும் கெட்ட மீன்களும் இறுதியான பிரித்தெடுப்பிற்காக ஒன்றாகவே கரைக்குக் கொண்டுவரப்படுகின்றன.

> “மீண்டும், இந்த உவமைகள் நியாயத்தீர்ப்பிற்குப் பிறகு எந்தத் தயவுக்காலமும் இருக்காது என்று போதிக்கின்றன. சுவிசேஷத்தின் பணி நிறைவேறும்போது, உடனடியாக நன்மையானவர்களுக்கும் தீமையானவர்களுக்கும் இடையிலான பிரிவாக்கம் நிகழ்கிறது; ஒவ்வொரு வகுப்பினரின் விதியும் என்றென்றைக்கும் நிர்ணயிக்கப்பட்டுவிடுகிறது.” Christ’s Object Lessons, 123.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலம் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிறு சட்டத்தோடு முடிவடைகிறது; மேலும், அந்த மூன்றாவது சோதனைக்கும், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்தடைந்த முதல் சோதனைக்கும் இடையில், இரண்டாவது சோதனை லவோதிக்கேயா அட்வென்டிசத்தின் மேல் வரப்பண்ணப்படுகிறது. “நியாயத்தீர்ப்பிற்குப் பிறகு சோதனைக்காலம் இல்லை,” ஏனெனில் அப்பொழுது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேருக்காக சுவிசேஷத்தின் பணி நிறைவேறிவிட்டிருக்கும்.

சகோதரி வைட் பல இடங்களில் இவ்வாறு போதிக்கிறார்: நாம் முதல் சோதனையில் தேறாவிட்டால், இரண்டாம் சோதனையிலும் தேற முடியாது; மேலும் இரண்டாம் சோதனையை வெற்றிகரமாகத் தாண்டாமல் இருப்பின், மூன்றாவது தீர்மானகரமான சோதனையில் நமது தோல்வி வெளிப்படும்.

> “கிறிஸ்துவின் முதல் வருகையின் அறிவிப்பை நோக்கி என் கவனம் மீண்டும் திருப்பப்பட்டது. இயேசுவுக்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்துவதற்காக யோவான் எலியாவின் ஆவியிலும் வல்லமையிலும் அனுப்பப்பட்டார். யோவானின் சாட்சியை நிராகரித்தவர்கள் இயேசுவின் போதனைகளால் பயனடையவில்லை. அவருடைய வருகையை முன்னறிவித்த செய்திக்கெதிரான அவர்களுடைய எதிர்ப்பு, அவர் மேசியா என்பதற்கான மிக வலுவான சாட்சியத்தையும் அவர்கள் எளிதில் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத நிலைக்குள் அவர்களை வைத்தது. யோவானின் செய்தியை நிராகரித்தவர்களை இன்னும் மேலும் முன்னெடுத்து, கிறிஸ்துவையும் நிராகரித்து சிலுவையில் அறையும்படி சாத்தான் வழிநடத்தினான். இதைச் செய்வதன் மூலம், பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்திற்குள் செல்லும் வழியை அவர்களுக்கு கற்பித்திருக்கும் பெந்தெகொஸ்தே நாளின் ஆசீர்வாதத்தை அவர்கள் பெற்றுக்கொள்ள முடியாத நிலையில் தங்களை வைத்துக்கொண்டார்கள். ஆலயத்திரையின் கிழிந்துபோனது, யூதரின் பலிகளும் கட்டளைகளும் இனி ஏற்றுக்கொள்ளப்படமாட்டா என்பதைக் காட்டியது. மகத்தான பலி செலுத்தப்பட்டிருந்தது; அது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருந்தது; மேலும் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் இறங்கிய பரிசுத்த ஆவியானவர், சீஷர்களின் மனங்களை பூமிக்குரிய பரிசுத்தஸ்தலத்திலிருந்து பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்திற்குக் கொண்டு சென்றார்; அங்கே இயேசு தமது சொந்த இரத்தத்தினால் பிரவேசித்து, தமது பரிகாரத்தின் பலன்களை தமது சீஷர்கள்மேல் ஊற்றுவதற்காக இருந்தார். ஆனால் யூதர்கள் முழுமையான இருளில் விடப்பட்டார்கள். இரட்சிப்பின் திட்டத்தைப்பற்றிய அவர்களுக்கு கிடைத்திருக்கக்கூடிய எல்லா வெளிச்சத்தையும் அவர்கள் இழந்தார்கள்; ஆனாலும் தங்கள் பயனற்ற பலிகளிலும் காணிக்கைகளிலும் இன்னும் நம்பிக்கை வைத்திருந்தார்கள். பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலம் பூமிக்குரியதின் இடத்தை எடுத்திருந்தது; என்றாலும் அந்த மாற்றத்தைப்பற்றி அவர்களுக்கு அறிவில்லை. ஆகையால், பரிசுத்த இடத்தில் கிறிஸ்துவின் மத்தியஸ்த ஊழியத்தினால் அவர்கள் பயனடைய முடியவில்லை.”

> “கிறிஸ்துவை நிராகரித்து சிலுவையில் அறையச் செய்த யூதர்களின் நடத்தையைப் பலர் பயங்கரத்துடன் நோக்குகின்றனர்; அவருக்கு செய்யப்பட்ட அவமதிப்பான கொடுமையின் வரலாற்றை அவர்கள் வாசிக்கையில், தாங்கள் அவரை நேசிக்கிறோம் என்றும், பேதுரு செய்ததுபோல் அவரை மறுத்திருக்க மாட்டோம் என்றும், யூதர்கள் செய்ததுபோல் அவரை சிலுவையில் அறையச் செய்திருக்க மாட்டோம் என்றும் நினைக்கின்றனர். ஆனால் எல்லாருடைய இருதயங்களையும் ஆராய்கிற தேவன், அவர்கள் உணர்ந்ததாகக் கூறிய இயேசுவின்மீதான அந்த அன்பைச் சோதனைக்குக் கொண்டு வந்தார். முதல் தூதனுடைய செய்தி ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட விதத்தைப் பற்றிக் முழு வானமும் ஆழ்ந்த அக்கறையுடன் கவனித்தது. ஆனால் இயேசுவை நேசிக்கிறோம் என்று அறிக்கை செய்தும், சிலுவையின் வரலாற்றை வாசிக்கையில் கண்ணீர் சிந்தியும் இருந்த பலர், அவருடைய வருகையின் சுவிசேஷத்தை இகழ்ந்தனர். அந்தச் செய்தியை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்ளுவதற்குப் பதிலாக, அது ஒரு மயக்கம் என்று அறிவித்தனர். அவருடைய தோற்றத்தை நேசித்தவர்களை அவர்கள் வெறுத்து, சபைகளிலிருந்து வெளியேற்றினர். முதல் செய்தியை நிராகரித்தவர்கள், இரண்டாவது செய்தியினால் பயனடைய முடியவில்லை; அத்துடன், விசுவாசத்தினால் இயேசுவோடு சேர்ந்து பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்தின் மகா பரிசுத்த இடத்திற்குள் பிரவேசிக்க அவர்களை ஆயத்தப்படுத்துவதற்காக இருந்த நடுராத்திரி முழக்கத்தினாலும் அவர்கள் பயனடையவில்லை. முதல் இரண்டு செய்திகளையும் நிராகரித்ததினால், அவர்கள் தங்கள் அறிவை இவ்வளவு இருளாக்கிக் கொண்டுள்ளனர்; அதனால், மகா பரிசுத்த இடத்திற்குள் செல்லும் வழியைக் காட்டுகிற மூன்றாவது தூதனுடைய செய்தியிலுள்ள ஒளியைக் காண முடியாமல் உள்ளனர். யூதர்கள் இயேசுவை சிலுவையில் அறையச் செய்ததுபோல, பெயரளவிலான சபைகள் இந்தச் செய்திகளை சிலுவையில் அறையச் செய்துள்ளன; ஆகையால், மகா பரிசுத்த இடத்திற்கான வழியைப் பற்றிய அறிவு அவர்களுக்கு இல்லை, அங்கே இயேசு செய்கிற மத்தியஸ்தத்தினால் அவர்களுக்கு பயனும் இல்லை என்பதை நான் கண்டேன். பயனற்ற தங்கள் பலிகளைச் செலுத்திய யூதர்களைப்போலவே, இயேசு விட்டு நீங்கிய அந்தப் பிரிவிடத்திற்கே அவர்கள் பயனற்ற தங்கள் ஜெபங்களை ஏற்றுகின்றனர்; இந்த வஞ்சகத்தில் மகிழும் சாத்தான், ஒரு மார்க்கத் தோற்றத்தை ஏற்று, தம்மை கிறிஸ்தவர்கள் என்று அறிக்கை செய்கிற இவர்களின் மனங்களைத் தன்னிடமே இழுத்துச் செல்கிறான்; தன் வல்லமையாலும், தன் அடையாளங்களாலும், பொய்யான அதிசயங்களாலும் செயல்பட்டு, அவர்களைத் தனது கண்ணியில் உறுதியாகப் பற்றிப் பிடிக்கிறான்.” Early Writings, 259–261.

2001 செப்டம்பர் 11-ஆல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட எச்சரிக்கைச் செய்தியை நாம் ஏற்காவிட்டால், நாம் இன்னும் உயிரோடிருந்தால், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரும்போது அதை நிச்சயமாக ஏற்றுக்கொள்வோம். அப்படியானபோது, நமது நித்திய விதியை நாம் தீர்மானிக்கும் சோதனையும், கிருபைக்காலம் முடிவதற்கு முன் நாம் கடக்க வேண்டிய சோதனையும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது முத்திரையிடப்படுவதற்கு முன் நாம் கடக்க வேண்டிய சோதனையும், இரண்டாவது சோதனையே ஆகும்; அது மிருகத்தின் சொரூபத்தின் சோதனையாகும்.

> “சோதனைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பே மிருகத்தின் உருவச்சிலை அமைக்கப்படும் என்பதை கர்த்தர் எனக்குத் தெளிவாகக் காட்டியுள்ளார்; ஏனெனில் அது தேவனுடைய மக்களுக்குப் பெரியச் சோதனையாக இருப்பதோடு, அதினாலேயே அவர்களுடைய நித்திய விதி தீர்மானிக்கப்படும். உங்கள் நிலைப்பாடு முரண்பாடுகளின் குழப்பக் கலவையாக இருப்பதால், மிகச் சிலரே ஏமாற்றப்படுவார்கள்.

> “வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 13-ஆம் அதிகாரத்தில் இந்தப் பொருள் தெளிவாக முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது; [வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 13:11–17, மேற்கோள்].”

> “இது, தேவனுடைய மக்கள் முத்திரையிடப்படுவதற்கு முன் அவர்கள் சந்திக்க வேண்டிய சோதனையாகும். அவருடைய நியாயப்பிரமாணத்தை அனுசரித்து, போலியான ஓய்வுநாளை ஏற்க மறுத்ததினால் தேவனிடத்திலான தங்கள் விசுவாசநிலைத்தன்மையை நிரூபித்த அனைவரும் கர்த்தராகிய தேவனாகிய யெகோவாவின் கொடியின் கீழ் நிலைநிற்பார்கள்; மேலும் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறுவார்கள். பரலோகத் தோற்றமுள்ள சத்தியத்தை விட்டுக்கொடுத்து, ஞாயிற்றுக்கிழமை ஓய்வுநாளை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவர்கள், மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெறுவார்கள்.” Manuscript Releases, தொகுதி 15, 15.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில் இரண்டாவது சோதனை, ஒரு தீர்க்கதரிசனக் காட்சிசார் சோதனையாகும். அது, ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் மிருகத்தின் உருவம் உருவாகுவதைக் கண்டறிவதை வேண்டுகிறது; அந்தச் சோதனை தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையினாலேயே வெளிப்படுத்தப்பட முடியும். அதற்கும் மேலாக, தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தை, வரியின்மேல் வரி என்ற முறையியலாகக் குறிக்கப்படும் பிற்கால மழையின் செய்தியை உண்ணத் தேர்ந்தெடுப்போரால் மட்டுமே புரிந்துகொள்ளப்படும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டில் வல்லமையுள்ள தூதன் இறங்கும்போது அவன் கையில் உள்ள செய்தியை நாம் உண்ண மறுத்துவிட்டால், மிருகத்தின் உருவம் உருவாகுவதைக் கண்டறியும் திறனை நாம் கொண்டிருக்கமாட்டோம்.

தேவதூதனின் கையில் உள்ள செய்தியை உண்ணுவதற்கு, தீர்க்கதரிசனத்தை ஆராய்கிற மாணவன், அந்தத் தேவதூதனின் கையில் ஒரு செய்தி இருப்பதை காணக்கூடியவனாக இருக்க வேண்டும். வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் வல்லமையுள்ள தேவதூதன் இறங்கும்போது, அந்த வசனம் அவன் கையில் ஏதாவது இருப்பதாகக் குறிப்பிடவில்லை; ஆனால் “வரி மேல் வரி” என்ற முறையியல், இறங்கி வரும் தேவதூதர்களின் கையில் எப்போதும் ஒரு செய்தி இருப்பதை பல சாட்சிகளின்மேல் நிறுவுகிறது. “வரி மேல் வரி” என்ற முறையியலை நிராகரிப்போர், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் மிருகத்தின் சொரூபம் உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது என்பதற்கான சாட்சியை வழங்கும் அந்தச் செய்தியைக் காணாத குருடர்களாயிருக்கிறார்கள். இது கண்டறியப்பட வேண்டியது அவசியம்; ஏனெனில் நமது நித்திய விதி இந்தச் சத்தியத்தை அறிந்துகொள்வதின்மேல் அமைந்துள்ளது. “வரி மேல் வரி” என்ற முறையின்படி, சகோதரி வைட், முதல் தேவதூதனின் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளை வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் வல்லமையுள்ள தேவதூதனின் அதே சிறப்பியல்புகளுடன் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> “பூமியின்மேல் நடைபெற்று வந்த செயலைக் குறித்து பரலோகம் முழுவதும் எடுத்துக் கொண்டிருந்த அக்கறை எனக்குக் காண்பிக்கப்பட்டது. தமது இரண்டாம் வெளிப்பாட்டிற்காக ஆயத்தமாகும்படி பூமியின் குடியிருப்போருக்கு எச்சரிக்கை செய்ய இயேசு வல்லமையுள்ள ஒரு தூதனை இறங்கிச் செல்லும்படி ஆணையிட்டார். அந்தத் தூதன் பரலோகத்தில் இயேசுவின் சந்நிதியைவிட்டு புறப்பட்டபோது, அளவுகடந்த பிரகாசமுள்ள மகிமையான ஒரு ஒளி அவனுக்கு முன்பாகச் சென்றது. அவனுடைய பணி, தன் மகிமையால் பூமியை ஒளியூட்டவும், வரப்போகும் தேவனுடைய கோபத்தை மனிதருக்கு எச்சரிக்கவும் ஆகும் என்று எனக்குச் சொல்லப்பட்டது. திரளான மக்கள் அந்த ஒளியை ஏற்றுக்கொண்டார்கள். இவர்களில் சிலர் மிகவும் தீவிரமானவர்களாகத் தோன்றினர்; மற்றவர்கள் ஆனந்தமகிழ்ச்சியிலும் பரவசத்திலும் இருந்தனர். அந்த ஒளியை ஏற்றுக்கொண்ட அனைவரும் தங்கள் முகங்களை பரலோகத்தின்பக்கம் திருப்பி தேவனை மகிமைப்படுத்தினார்கள். அது எல்லார்மேலும் பொழியப்பட்டபோதிலும், சிலர் வெறுமனே அதன் செல்வாக்கிற்குள் வந்தார்கள்; ஆனால் அதை முழு இருதயத்தோடு ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. அநேகர் மிகுந்த கோபத்தினால் நிரம்பினர். ஊழியக்காரர்களும் ஜனங்களும் தீயவர்களுடன் ஒன்றிணைந்து, அந்த வல்லமையுள்ள தூதனால் பொழியப்பட்ட ஒளியை உறுதியாக எதிர்த்தனர். ஆனால் அதை ஏற்றுக்கொண்ட அனைவரும் உலகத்தை விட்டு விலகி, ஒருவரோடொருவர் நெருக்கமாக ஒன்றிணைக்கப்பட்டிருந்தனர்.”

> “சாத்தானும் அவனுடைய தூதர்களும், இயன்றவரை அதிகமானோரின் மனங்களை ஒளியிலிருந்து விலக்கிக் கவர முயலுவதில் மிகவும் தீவிரமாக ஈடுபட்டிருந்தனர். அந்த ஒளியை நிராகரித்த குழு இருளில் விடப்பட்டார்கள். தேவனுடைய தூதன், தம்மைச் சார்ந்த ஜனங்களாக உரிமைகூறுகிறவர்களை மிக ஆழ்ந்த அக்கறையுடன் கவனித்து, பரலோகத் தோற்றமுடைய செய்தி அவர்களுக்குச் சமர்ப்பிக்கப்பட்டபோது அவர்கள் வளர்த்துக் கொண்ட குணத்தைப் பதிவு செய்து கொண்டிருப்பதை நான் கண்டேன். மேலும், இயேசுவை நேசிப்பதாக உரிமைகூறிய மிக அநேகர், பரலோகச் செய்தியிலிருந்து ஏளனம், பரிகாசம், வெறுப்பு ஆகியவற்றோடு விலகிச் சென்றபோது, தன் கையில் ஓர் எழுத்துச் சுருளுடன் இருந்த ஒரு தூதன், அந்த வெட்கக்கேடான பதிவைச் செய்தான். இயேசு, தம்மைத் தொடர்ந்து வருவதாக உரிமைகூறும் அவர்களால் இவ்விதமாக அற்பமாக மதிக்கப்பட்டதினால், பரலோகம் முழுவதும் கொந்தளிப்பால் நிரம்பியது.” Early Writings, 245, 246.

அந்தப் பகுதியில், வெளிப்படுத்தல் ஆகமம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் முதல் தூதன், “அவர் இரண்டாம் தோன்றுதலுக்காகத் தம்மை ஆயத்தப்படுத்தும்படி பூமியிலுள்ள வாசிகளை எச்சரிக்கத் தாழ்ந்து வருமாறு” “நியமிக்கப்பட்டிருந்தான்”; இதுவே வெளிப்படுத்தல் ஆகமம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதனின் அப்படியே அதே பணியாகும். முதல் தூதனின் பணி, “தன் மகிமையால் பூமியை ஒளிரச்செய்து, வரப்போகிற தேவனுடைய கோபாக்கினையைப் பற்றி மனுஷனை எச்சரிப்பதாக” இருந்தது; இதுவும் மீண்டும் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதனின் பணியே ஆகும். அந்தச் செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் “தேவனை மகிமைப்படுத்தினர்,” அந்தச் செய்தியை நிராகரித்தவர்கள் “முழுமையான இருளிலே விடப்பட்டார்கள்.”

தானியேலும் அந்த மூன்று சிறப்புமிக்கவர்களும் பரலோக உணவை உண்ணத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்; மற்றக் குழு பாபிலோனின் உணவை உண்டது. “காண்புச் சோதனை” எனப்பட்ட பத்து நாட்களின் முடிவில், தானியேலும் அவனுடைய தோழர்களும் தேவனை மகிமைப்படுத்தினார்கள்; ஏனெனில், பாபிலோனின் உணவை உண்டவர்களைவிட அவர்களுடைய முகக்காட்சிகள் கண்கூடாகப் பருத்தும் அழகுமாகவும் இருந்தன. வெளிப்படுத்தல் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் முதல் தூதனின் செய்தி, நித்திய சுவிசேஷத்தை அடையாளப்படுத்தும் அதன் அறிவிப்பினுள் இம்மூன்று சோதனைகளையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. முதல் சோதனை தேவனைப் பயப்படுவதும், இரண்டாவது அவருக்கே மகிமை செலுத்துவதும், மூன்றாவது சோதனை நியாயத்தீர்ப்பின் நேரம் வரும்போதும் ஆகும். பத்தாம் அதிகாரத்தில் யோவான் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, முதல் தூதனின் கையிலிருந்து அந்தச் சிறிய புத்தகத்தை எடுத்துச் சாப்பிட்டவர்கள், இரண்டாவது சோதனையில் தேவனை மகிமைப்படுத்தினார்கள்; பின்னர் அவர்கள் நேபுகாத்நேச்சாரின் நியாயத்தீர்ப்பிற்குள் பிரவேசிக்கத் தயாராக்கப்பட்டார்கள். வரியின் மேல் வரி, 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று நடைபெற்ற முதல் சோதனை, வல்லமையுள்ள தூதனின் கையில் இருந்த அந்தச் சிறிய புத்தகத்தைச் சாப்பிடுவதாயிருந்தது. அந்தச் சோதனை அடுத்த சோதனையை அறிமுகப்படுத்தியது; அதில், மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான லிட்மஸ் சோதனைக்கு முன்பாக, ஆராதகர்களின் இரண்டு வகுப்புகள் வெளிப்பட வேண்டியிருந்தது. அந்த இறுதி சோதனை, மகிமைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு குணாதிசயத்தையோ அல்லது இருளால் நிரம்பிய ஒரு குணாதிசயத்தையோ எளிமையாக வெளிப்படுத்தியது.

நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படும் காலம், கி.பி. 2001 செப்டம்பர் 11 முதல் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாறாகும். அந்த வரலாற்றில் பத்து கன்னிகைகள் பற்றிய உவமை எழுத்தெழுத்தாக மறுபடியும் நிகழ்ந்து நிறைவேறும். ஆகையால், அந்த உண்மை ஆபகூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் தீர்க்கதரிசன வரலாறும் எழுத்தெழுத்தாக மறுபடியும் நிகழ்ந்து நிறைவேறும் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. மேலும், அது நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படுதல் நடைபெறும் காலம் என்பது ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசன தரிசனத்தின் விளைவும் எழுத்தெழுத்தாக மறுபடியும் நிகழ்ந்து நிறைவேறும் காலமே ஆகும் என்பதையும் குறிக்கிறது.

தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்று, நாற்பதாம் வசனம் முடிவுகாலத்தில் 1989ஆம் ஆண்டில் முத்திரை நீக்கப்பட்டது. அந்த வசனம் 1798ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலத்துடன் தொடங்கி, 1989ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுவதால் முடிவடைகிறது. வரியின் மேல் வரியாக, 1798ஆம் ஆண்டின் முடிவுகாலம் 1989ஆம் ஆண்டின் முடிவுகாலத்துடன் ஒத்திசைகிறது. 1798ஆம் ஆண்டில் தொடங்கி, நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் உள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை தொடரும் நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாறு, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமாகிய பூமிமிருகத்தின் (அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்) வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. குடியரசுக் கொள்கையும் புராட்டஸ்டண்டியமும் ஆகிய பூமிமிருகத்தின் இரண்டு கொம்புகள், அந்த இரண்டு முடிவுகாலங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில், அந்தக் காலப்பகுதிக்குள் உள்ள மூன்று சோதனைகளில் இரண்டாவது சோதனையின் போது, புரொட்டஸ்டன்ட் கொம்பு இருவகை ஆராதகர்களை உருவாக்கும். ஒரு வகுப்பினர் கிறிஸ்துவின் சாயலை வளர்த்திருப்பார்கள்; மற்ற வகுப்பினர் மிருகத்தின் சாயலை வளர்த்திருப்பார்கள். அந்தச் சோதனைக் காலத்தில், குடியரசுக் கொம்பு விசுவாசத்திலிருந்து விலகிய புரொட்டஸ்டன்ட் கொம்புடன் இணைந்து, புரொட்டஸ்டன்ட் சபைகள் அப்பொழுது குடியாட்சி அரசாங்கத்தின் மீது கட்டுப்பாட்டைப் பெறும் வேளையில், மிருகத்தின் ஒரு சாயலை உருவாக்கும். இந்தக் காலப்பகுதி தேவனுடைய வார்த்தையிலுள்ள ஒவ்வொரு தரிசனத்தாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; ஏனெனில் இதுவே வேதாகமத்தின் ஒவ்வொரு “புத்தகமும் சந்தித்து முடிவடையும்” இடமாகும்.

அந்த வரலாற்றிலுள்ள இரண்டாவது சோதனை, மிருகத்தின் உருவச் சோதனையாகும்; அது கன்னியருக்குப் உள்முகமாகவும், ஒன்றுக்கொன்று போட்டியிடும் இரண்டு அரசியல் கட்சிகளின் அரசியல்வாதிகளுக்குப் வெளிமுகமாகவும் இருக்கிறது. அந்தச் சோதனையே, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, “இரக்கக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்” நாம் கடந்து ஆக வேண்டிய சோதனையாகும். அந்தச் சோதனையே, “நாம் முத்திரையிடப்படுவதற்கு முன்” நாம் கடக்கும் சோதனையாகும். அந்தச் சோதனையே, “எமது நித்திய விதி தீர்மானிக்கப்படும்” சோதனையாகும்.

அடுத்த கட்டுரையில் இந்த ஆய்வை நாம் தொடர்வோம்.

> “வேறொரு வல்லமையுள்ள தூதன் பூமிக்குத் இறங்கும்படி நியமிக்கப்பட்டான். இயேசு அவன் கையில் ஒரு எழுத்துப் பிரமாணத்தை வைத்தார்; அவன் பூமிக்கு வந்தபோது, ‘பாபிலோன் வீழ்ந்தது, வீழ்ந்தது’ என்று உரக்கக் கூவினான். அப்போது நான் மனவருத்தமடைந்தவர்களை மறுபடியும் தங்கள் கண்களைப் பரலோகத்திற்கே உயர்த்தி, தங்கள் ஆண்டவரின் வெளிப்பாட்டை விசுவாசத்துடனும் நம்பிக்கையுடனும் நோக்குகிறவர்களாகக் கண்டேன். ஆனால் பலர் தூங்குகிறவர்கள்போல் மந்தமான நிலையில் தங்கியிருக்கிறார்கள் எனத் தோன்றியது; இருந்தாலும் அவர்களின் முகங்களில் ஆழ்ந்த துயரத்தின் சுவடுகளை நான் காண முடிந்தது. மனவருத்தமடைந்தவர்கள், தரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்திற்காகத் தாங்கள் பொறுமையுடன் காத்திருக்க வேண்டும் என்றும், தாங்கள் தாமத காலத்தில் இருக்கிறார்கள் என்றும் வேதவசனங்களிலிருந்து கண்டார்கள். 1843-ல் தங்கள் ஆண்டவரை எதிர்பார்க்கும்படி அவர்களை நடத்திச் சென்ற அதே ஆதாரம், 1844-லும்கூட அவரை எதிர்பார்க்கும்படி அவர்களை நடத்திச் சென்றது. ஆயினும் 1843-ல் அவர்களின் விசுவாசத்தை அடையாளப்படுத்திய அந்த உற்சாகம் பெரும்பான்மையாரிடத்தில் இல்லை என்பதை நான் கண்டேன். அவர்களுடைய ஏமாற்றம் அவர்களுடைய விசுவாசத்தை மங்கச்செய்திருந்தது....”

> “பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் இயேசுவின் ஊழியம் நிறைவுற்று, அவர் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் சென்று, தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் இருந்த பெட்டகத்தின் முன் நின்றபோது, அவர் உலகத்திற்காக மூன்றாவது செய்தியுடன் வேறொரு வல்லமையுள்ள தூதனை அனுப்பினார். அந்தத் தூதனின் கையில் ஒரு சுருள் வைக்கப்பட்டது; அவன் வல்லமையுடனும் மகிமையுடனும் பூமிக்குத் இறங்கியபோது, மனிதனுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டவற்றிலேயே மிகப் பயங்கரமான மிரட்டலுடன் கூடிய ஒரு அச்சமூட்டும் எச்சரிப்பை அறிவித்தான். இந்தச் செய்தி, தமக்குமுன் இருந்த சோதனையின் நேரத்தையும் வேதனையையும் அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்துவதன் மூலம், தேவனுடைய பிள்ளைகளை எச்சரிக்கையுடன் இருக்கச் செய்வதற்காக அளிக்கப்பட்டது. அந்தத் தூதன் கூறினான்: ‘அவர்கள் மிருகத்துடனும் அதன் உருவத்துடனும் நெருங்கிய போராட்டத்திற்குள் கொண்டு வரப்படுவார்கள். நித்திய ஜீவனுக்கான அவர்களின் ஒரே நம்பிக்கை நிலைத்திருக்கிறதிலேயே உள்ளது. அவர்களுடைய ஜீவன் ஆபத்தில் இருந்தாலும், அவர்கள் சத்தியத்தை உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டிருக்க வேண்டும்.’ மூன்றாவது தூதன் தன் செய்தியை இவ்வாறு முடிக்கிறான்: ‘இதுவே பரிசுத்தவான்களின் பொறுமை; தேவனுடைய கற்பனைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் காக்கிறவர்கள் இவர்கள்.’ அவன் இந்த வார்த்தைகளை மறுமுறை கூறியபோது, பரலோகப் பரிசுத்தாலயத்தைச் சுட்டிக்காட்டினான். இந்தச் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ளுகிற அனைவரின் மனங்களும் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கே திருப்பப்படுகின்றன; அங்கே இயேசு பெட்டகத்தின் முன் நின்று, இரக்கம் இன்னும் நீடித்துக்கொண்டிருப்பவர்களுக்காகவும், தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை அறியாமையினால் மீறியவர்களுக்காகவும், தமது இறுதி பரிந்துரைப்பைச் செய்கிறார். இந்தப் பாவநிவாரணம் நீதிமான்களான மரித்தவர்களுக்காகவும் நீதிமான்களான உயிரோடிருக்கிறவர்களுக்காகவும் செய்யப்படுகிறது. இது கிறிஸ்துவில் நம்பிக்கை வைத்து மரித்தவர்களையெல்லாம் உள்ளடக்குகிறது; ஆனால் தேவனுடைய கற்பனைகளின்மேலான வெளிச்சத்தைப் பெறாதிருந்ததினால், அதன் கட்டளைகளை மீறுவதில் அறியாமையினால் பாவஞ்செய்திருந்தவர்களையும் உட்படுத்துகிறது.” Early Writings, 245, 255.

Back to Articles