Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Eight

தானியேல் புத்தகம் - எண் தொண்ணூற்று எட்டு

The Triple Application of Elijah and the Last Days’ Judgment: Understanding the Investigative and Executive Phases

எலியா என்பவரின் மும்மடங்கான பயன்பாடும் கடைசி நாட்களின் தீர்ப்பும்: விசாரணை மற்றும் நிறைவேற்றும் கட்டங்களைப் புரிந்துகொள்வது

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

The triple application of Elijah identified that in the last days there would be an Elijah at the beginning of the last days and at the ending of the last days. The “last days” are the days of judgment, which is progressive and divided into two types of judgment. The investigative judgment which began in the beginning of the last days, and the executive judgment which takes place in the ending of the last days. The triple application of Elijah is primarily representing the history of the executive judgment which begins at the soon-coming Sunday law.

எலியாவின் மும்மடங்கு பயன்பாடு, கடைசி நாட்களில் கடைசி நாட்களின் ஆரம்பத்தில் ஒரு எலியா இருப்பான் என்றும், கடைசி நாட்களின் முடிவிலும் ஒரு எலியா இருப்பான் என்றும் அடையாளப்படுத்தியது. “கடைசி நாட்கள்” என்பது நியாயத்தீர்ப்பின் நாட்களாகும்; அந்த நியாயத்தீர்ப்பு முற்போக்கானதாக இருந்து, இரு வகையான நியாயத்தீர்ப்பாகப் பிரிக்கப்படுகிறது. கடைசி நாட்களின் ஆரம்பத்தில் தொடங்கிய விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பும், கடைசி நாட்களின் முடிவில் நடைபெறும் நிர்வாக நியாயத்தீர்ப்பும். எலியாவின் மும்மடங்கு பயன்பாடு முதன்மையாக, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆரம்பமாகும் நிர்வாக நியாயத்தீர்ப்பின் வரலாற்றையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

The investigative judgment is restricted to those who have made a profession to be a follower of God, primarily by direct profession, but also in a minority of occurrences by an indirect profession of lifestyle.

ஆய்வுத் தீர்ப்பு, தாம் தேவனுடைய பின்பற்றிகளென ஒரு அறிக்கையைச் செய்தவர்களுக்கே வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது; முதன்மையாக வெளிப்படையான வாய்மொழி அறிக்கையினாலேயும், ஆனால் சில சிறுபான்மை நிகழ்வுகளில் வாழ்க்கைமுறையின் மறைமுக அறிக்கையினாலேயும் அது அமைகிறது.

> (For not the hearers of the law are just before God, but the doers of the law shall be justified. For when the Gentiles, which have not the law, do by nature the things contained in the law, these, having not the law, are a law unto themselves: Which show the work of the law written in their hearts, their conscience also bearing witness, and their thoughts the mean while accusing or else excusing one another.) Romans 2:13–15.

> “ஏனெனில் நியாயப்பிரமாணத்தைக் கேட்கிறவர்கள் தேவனுக்குமுன் நீதிமான்கள் அல்ல; நியாயப்பிரமாணத்தைச் செய்கிறவர்களே நீதிமான்களாக்கப்படுவார்கள். நியாயப்பிரமாணமில்லாத புறஜாதியார், நியாயப்பிரமாணத்தில் உள்ளவற்றை இயற்கையினாலே செய்யும்போது, நியாயப்பிரமாணமில்லாதவர்களாயிருந்தும், அவர்கள் தங்களுக்கே நியாயப்பிரமாணமாயிருக்கிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் இருதயங்களில் நியாயப்பிரமாணத்தின் கிரியை எழுதப்பட்டிருக்கிறதென்று காண்பிக்கிறார்கள்; அவர்களுடைய மனச்சாட்சி கூட சாட்சியளிக்கிறது; மேலும், அவர்களுடைய எண்ணங்கள் ஒன்றுக்கொன்று குற்றம் சாட்டவோ அல்லது குற்றமற்றதென்று நிரூபிக்கவோ செய்கின்றன.” ரோமர் 2:13–15.

The investigative judgment has two primary divisions, for it began with the investigation of the lives of the dead (from the days of Adam onward), who had professed to believe in the true God, and on September 11, 2001, it began the process of the investigative “judgment of the living.” The investigative judgment has another division beyond dead to living, for judgment begins with God’s house, and in the last days God’s house is Laodicean Adventism. Once the judgment of God’s house concludes at the soon-coming Sunday law, then God’s other flock that are then in Babylon are judged.

புலனாய்வுத் தீர்ப்பு இரண்டு முதன்மைப் பிரிவுகளைக் கொண்டுள்ளது; ஏனெனில் அது, ஆதாமின் நாட்களிலிருந்து தொடங்கி, உண்மையான தேவனில் நம்பிக்கை கொண்டதாக அறிக்கை செய்திருந்த இறந்தோரின் வாழ்க்கைகளைப் புலனாய்வு செய்வதன்மூலம் ஆரம்பித்தது; மேலும் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, அது புலனாய்வான “உயிரோடிருப்போரின் தீர்ப்பின்” செயல்முறையை ஆரம்பித்தது. புலனாய்வுத் தீர்ப்புக்கு, இறந்தோரிலிருந்து உயிரோடிருப்போருக்குச் செல்லும் பிரிவைத் தாண்டியும் இன்னொரு பிரிவு உண்டு; ஏனெனில் தீர்ப்பு தேவனுடைய வீட்டாரிடத்தில் ஆரம்பிக்கிறது; மேலும் கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய வீடு லவோதிக்கேயா அட்வென்டிசமாயுள்ளது. சீக்கிரத்தில் வரவிருக்கும் ஞாயிறு நியாயப்பிரமாணத்தின் போது தேவனுடைய வீட்டாரின் தீர்ப்பு நிறைவுறும் உடனே, அப்பொழுது பாபிலோனில் இருக்கும் தேவனுடைய பிற மந்தையும் தீர்க்கப்படுகின்றது.

The executive judgment is God’s punishment upon those who rejected His offer of salvation. The executive judgment begins at the soon-coming Sunday law. The United States will then have filled up its cup of wrath, which is also the cup of its probationary time, and national apostasy will be followed by national ruin. Every nation on planet earth will follow the example of the United States in enforcing a Sunday law, and each of those nations will then fill up their cups and also suffer national ruin.

நிறைவேற்றும் நியாயத்தீர்ப்பு என்பது, தேவன் அருளிய இரட்சிப்பின் அழைப்பை நிராகரித்தவர்கள்மேல் அவர் கொண்டுவரும் தண்டனையாகும். இந்நிறைவேற்றும் நியாயத்தீர்ப்பு விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் தொடங்கும். அப்போது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் தமது கோபத்தின் பாத்திரத்தையும், அதேவேளையில் தமது சோதனைக்காலத்தின் பாத்திரத்தையும் நிரப்பிவிடும்; தேசிய மதவிலகல் தேசிய அழிவினால் தொடரப்படும். பூமியில் உள்ள ஒவ்வொரு தேசமும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை அமல்படுத்துவதில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றும்; அப்போது அவை ஒவ்வொன்றும் தமது பாத்திரங்களை நிரப்பி, தேசிய அழிவையும் அனுபவிக்கும்.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> “மதச் சுதந்திரத்தின் தேசமான அமெரிக்கா, மனச்சாட்சியை வற்புறுத்தியும், பொய்யான சபத்தைக் கௌரவிக்க மனிதரை நிர்பந்திக்கவும் பாப்பரசாட்சியுடன் ஒன்றுபடும் போது, பூமியிலுள்ள ஒவ்வொரு நாட்டினரும் அவளுடைய முன்மாதிரியைப் பின்பற்றும்படி வழிநடத்தப்படுவார்கள்.” Testimonies, volume 6, 18.

The executive judgment is also divided into two parts. From the Sunday law in the United States until human probation closes when Michael stands up, God’s judgments are mixed with mercy, but when Michael stands up, God’s wrath, as represented by the pouring out of the seven last plagues, contains no mercy. During the period of the Sunday law crisis the executive judgments upon men and nations will be mixed with mercy, for there will still be some in Babylon that are then being given opportunity to understand the distinction between the worship of Sabbath and Sunday.

நிறைவேற்றும் நியாயத்தீர்ப்பும் இரு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்படுகிறது. அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமல்படுத்தப்படும் காலத்திலிருந்து, மைக்கேல் எழுந்து நிற்கும்போது மனுஷருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வரை, தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் இரக்கத்தோடு கலந்தவையாக இருக்கும்; ஆனால் மைக்கேல் எழுந்து நிற்கும்போது, கடைசி ஏழு வாதைகள் ஊற்றப்படுவதினால் வெளிப்படுத்தப்படுகிற தேவனுடைய கோபத்தில் எவ்வித இரக்கமும் இருப்பதில்லை. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியின் காலப்பகுதியில், மனுஷர்களின்மேலும் ஜாதிகளின்மேலும் வரும் நிறைவேற்றும் நியாயத்தீர்ப்புகள் இரக்கத்தோடு கலந்தவையாக இருக்கும்; ஏனெனில் அப்போது இன்னும் பாபிலோனில் சிலர் இருப்பார்கள், அவர்கள் சப்தநாள் ஆராதனைக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமை ஆராதனைக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ளும் வாய்ப்பைப் பெறுகின்றவர்களாயிருப்பார்கள்.

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.

> “ஆஹா, மக்கள் தங்கள் சந்திப்பின் காலத்தை அறிந்திருக்குமாயின்! இக்காலத்திற்கான சோதனைச் சத்தியத்தை இன்னும் கேளாதவர்கள் அநேகர் உள்ளனர். தேவனுடைய ஆவி போராடிக்கொண்டிருப்போர் அநேகர் உள்ளனர். சத்தியம் என்ன என்பதை அறிந்துகொள்ள வாய்ப்பு இல்லாதவர்களுக்குத் தேவனுடைய அழிவுத் தீர்ப்புகளின் காலமே இரக்கத்தின் காலமாகும். கர்த்தர் அவர்களை இரக்கமுடன் நோக்குவார். அவருடைய இரக்கமுள்ள இருதயம் உருகுகிறது; அவர்களை இரட்சிக்க அவருடைய கை இன்னும் நீட்டப்பட்டிருக்கிறது; ஆனால் உள்ளே நுழைய விரும்பாதவர்களுக்காக வாசல் அடைக்கப்பட்டுள்ளது.”

> “The mercy of God is shown in His long forbearance. He is holding back His judgments, waiting for the message of warning to be sounded to all. Oh, if our people would feel as they should the responsibility resting upon them to give the last message of mercy to the world, what a wonderful work would be done!” Testimonies, volume 9, 97.

> “தேவனுடைய இரக்கம், அவர் நீண்டகால சகிப்புத்தன்மையில் வெளிப்படுகிறது. எச்சரிக்கையின் செய்தி எல்லாரிடமும் அறிவிக்கப்படுவதற்காக அவர் தமது நியாயத்தீர்ப்புகளை அடக்கி வைத்திருக்கிறார், காத்திருக்கிறார். ஓ, உலகத்திற்கு இரக்கத்தின் கடைசி செய்தியை அளிப்பதற்காகத் தங்கள்மேல் இருக்கிற பொறுப்பை எங்கள் மக்கள் உரியபடி உணர்ந்திருந்தால், எத்தகைய அதிசயமான ஒரு வேலை நடைபெற்று இருப்பதோ!” Testimonies, volume 9, 97.

The “time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth.” Those two “times” begin together when “the door is closed” upon Laodicean Adventists “who would not enter.”

“தேவனுடைய அழிவுக்குரிய நியாயத்தீர்ப்புகளின் காலம், சத்தியம் என்ன என்பதை அறிந்துகொள்ள வாய்ப்பைப் பெறாதவர்களுக்கான இரக்கத்தின் காலமாகும்.” அந்த இரண்டு “காலங்களும்,” “உள்வர விரும்பாத” லவோதிக்கேய ஆத்வெந்திஸ்தர்கள்மேல் “வாசல் அடைக்கப்படும்” போது ஒன்றாகவே தொடங்குகின்றன.

> “I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question, to unite the hearts of God’s dear waiting saints. And if one believed, and kept the Sabbath, and received the blessing attending it, and then gave it up, and broke the holy commandment, they would shut the gates of the Holy City against themselves, as sure as there was a God that rules in heaven above. I saw that God had children, who do not see and keep the Sabbath. They had not rejected the light on it. And at the commencement of the time of trouble, we were f illed with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully. This enraged the church, and nominal Adventists, as they could not refute the Sabbath truth. And at this time, God’s chosen, all saw clearly that we had the truth, and they came out and endured the persecution with us.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

> “பரிசுத்த சப்தம் என்பது தேவனுடைய உண்மையான இஸ்ரவேலுக்கும் அவிசுவாசிகளுக்கும் இடையே இப்போது இருப்பதுமாகவும் இனியும் இருப்பதுமாகவும் இருக்கும் பிரிக்கும் சுவரென்று நான் கண்டேன்; மேலும், தேவனுடைய பிரியமான காத்திருக்கும் பரிசுத்தவான்களின் இருதயங்களை ஒன்றிணைக்கும் மகத்தான விசயம் சப்தமே என்றும் கண்டேன். ஒருவன் விசுவாசித்து, சப்தத்தைக் கைக்கொண்டு, அதனோடு இணைந்த ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்று, பின்னர் அதை விட்டுவிட்டு, அந்தப் பரிசுத்த கட்டளையை மீறினால், மேலுள்ள பரலோகத்தில் ஆட்சி செய்கிற தேவன் இருக்கிறதுபோல நிச்சயமாக, அவர்கள் தமக்கெதிராகத் தாமே பரிசுத்த நகரத்தின் வாசல்களை மூடிக்கொள்வார்கள். சப்தத்தைக் காணாமலும் கைக்கொள்ளாமலும் இருக்கிற தேவனுடைய பிள்ளைகள் இருப்பதை நான் கண்டேன். அதைப்பற்றிய ஒளியை அவர்கள் நிராகரிக்கவில்லை. துன்பகாலத்தின் ஆரம்பத்தில், நாம் புறப்பட்டுச் சென்று சப்தத்தை இன்னும் முழுமையாக அறிவித்தபோது, நாம் பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டிருந்தோம். இதனால், சப்த சத்தியத்தை அவர்கள் மறுத்துக் காட்ட முடியாதபடியால், சபையும் பெயரளவிலான அட்வென்டிஸ்டுகளும் கோபமடைந்தார்கள். அந்நேரத்தில், தேவன் தேர்ந்தெடுத்தவர்கள் அனைவரும் நம்மிடத்தில் சத்தியம் இருப்பதைத் தெளிவாகக் கண்டார்கள்; அவர்கள் வெளியே வந்து நம்மோடு சேர்ந்து துன்புறுத்தலைச் சகித்தார்கள்.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

The door is closed at the soon-coming Sunday law, making the period which precedes the Sunday law “the time” of God’s people’s “visitation.”

விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது கதவு மூடப்படுகிறது; இதனால், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாக உள்ள காலம், தேவனுடைய ஜனங்களின் “சந்திப்பின் காலம்” ஆகிறது.

> How do ye say, We are wise, and the law of the Lord is with us? Lo, certainly in vain made he it; the pen of the scribes is in vain. The wise men are ashamed, they are dismayed and taken: lo, they have rejected the word of the Lord; and what wisdom is in them? Therefore will I give their wives unto others, and their fields to them that shall inherit them: for everyone from the least even unto the greatest is given to covetousness, from the prophet even unto the priest every one dealeth falsely. For they have healed the hurt of the daughter of my people slightly, saying, Peace, peace; when there is no peace. Were they ashamed when they had committed abomination? nay, they were not at all ashamed, neither could they blush: therefore shall they fall among them that fall: in the time of their visitation they shall be cast down, saith the Lord. Jeremiah 8:8–12.

> “நாங்கள் ஞானிகளாய் இருக்கிறோம்; கர்த்தருடைய நியாயப்பிரமாணம் எங்களோடிருக்கிறது” என்று நீங்கள் எப்படிச் சொல்லுகிறீர்கள்? இதோ, நிச்சயமாக எழுத்தரின் எழுத்துக்கோல் வீணாய்ப் பொய்யை உண்டாக்கியிருக்கிறது. ஞானிகள் வெட்கமடைந்தார்கள்; அவர்கள் திகிலடைந்து பிடிபட்டார்கள்; இதோ, அவர்கள் கர்த்தருடைய வார்த்தையை நிராகரித்தார்கள்; அப்படியிருக்க அவர்களிடத்தில் என்ன ஞானம் இருக்கிறது? ஆகையால், அவர்களுடைய மனைவிகளை மற்றவர்களுக்கு அளிப்பேன்; அவர்களுடைய வயல்களை அவைகளைச் சுதந்தரிக்கிறவர்களுக்குக் கொடுப்பேன்; ஏனெனில் சிறியவன் முதல் பெரியவன் வரையில் ஒவ்வொருவரும் பேராசைக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறான்; தீர்க்கதரிசி முதல் ஆசாரியன் வரையில் ஒவ்வொருவரும் பொய்யாக நடக்கிறான். என் ஜனத்தின் குமாரத்தியின் காயத்தை அவர்கள் அற்பமாய் சிகிச்சை செய்து, ‘சமாதானம், சமாதானம்’ என்று சொல்கிறார்கள்; ஆனால் சமாதானம் இல்லை. அவர்கள் அருவருப்பான காரியத்தைச் செய்தபோது வெட்கப்பட்டார்களா? இல்லை; அவர்கள் வெட்கப்படவே இல்லை; முகங்குனியவும் அவர்களால் முடியவில்லை; ஆகையால் விழுகிறவர்களுக்குள் அவர்களும் விழுவார்கள்; அவர்களைத் தரிசிக்கும் காலத்தில் அவர்கள் தள்ளிவீழ்த்தப்படுவார்கள் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.” எரேமியா 8:8–12.

As with ancient Israel, so with modern Israel, they are both destroyed, for they knew not the time of their visitation. The time of God’s visitation for Laodicean Adventism began on September 11, 2001, and concludes at the soon coming Sunday law.

பண்டைய இஸ்ரவேலுக்குச் சம்பவித்ததுபோல, நவீன இஸ்ரவேலுக்கும் அதேபோல்; அவர்கள் இருவரும் அழிக்கப்பட்டார்கள், ஏனெனில் தங்கள் சந்திப்புக்கான காலத்தை அவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை. லவோதிக்கேய அத்வென்டிசத்திற்கான தேவனுடைய சந்திப்பின் காலம் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கி, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் நிறைவடைகிறது.

> And when he was come near, he beheld the city, and wept over it, Saying, If thou hadst known, even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes. For the days shall come upon thee, that thine enemies shall cast a trench about thee, and compass thee round, and keep thee in on every side, And shall lay thee even with the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in thee one stone upon another; because thou knewest not the time of thy visitation. Luke 19:41–44.

> அவர் நெருங்கி வந்து நகரத்தைக் கண்டபோது, அதற்காக அழுதார்; அவர் சொல்லினார்: உன் சமாதானத்துக்குரிய காரியங்களை, குறைந்தது இந்நாளிலாவது, நீயும் அறிந்திருந்தாயானால் நன்றாயிருந்திருக்கும்! ஆனால் இப்போது அவை உன் கண்களுக்கு மறைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஏனெனில் உன்மேல் நாட்கள் வரும்; அப்போது உன் சத்துருக்கள் உன்னைச் சுற்றி அணை கட்டி, உன்னை வளைத்து முற்றுகையிட்டு, எல்லாப் பக்கங்களிலும் உன்னை நெருக்கி அடைப்பார்கள். அவர்கள் உன்னையும் உன் நடுவிலுள்ள உன் பிள்ளைகளையும் தரையோடு தரையாக்கிவிடுவார்கள்; உன்னிடத்தில் ஒரு கல்லின்மேல் இன்னொரு கல்லைக்கூட வைக்கமாட்டார்கள்; ஏனெனில் உனக்கான தேவதரிசனத்தின் காலத்தை நீ அறியவில்லை. லூக்கா 19:41–44.

At the time of God’s visitation the wise and foolish are forever separated.

தேவன் வருகை தரும் வேளையில், ஞானிகளும் மூடர்களும் என்றென்றைக்கும் பிரிக்கப்பட்டுவிடுகின்றனர்.

> “We know that unconsecrated Seventh-day Adventists, who have a knowledge of the truth, but who have linked themselves with worldlings will depart entirely from the faith, giving heed to seducing spirits. The enemy will gladly hold out inducements to them, to lead them to carry on a warfare against the people of God. But those who are true and steadfast will have a strong and powerful defense in God.” Manuscript Releases, volume 7, 186.

> “சத்தியத்தை அறிந்திருந்தும், பரிசுத்த அர்ப்பணிப்பில்லாத ஏழாம் நாள் அட்வெந்திஸ்டர்கள் உலகியலாரோடு தங்களை இணைத்துக்கொண்டிருந்தால், அவர்கள் மயக்குகின்ற ஆவிகளுக்குச் செவிகொடுத்து, விசுவாசத்திலிருந்து முற்றிலும் விலகிச் செல்லுவர் என்பதை நாம் அறிவோம். தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு விரோதமாகப் போராடும்படியாக அவர்களை நடத்திச் செல்ல, சத்துரு மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களுக்கு பலவித கவர்ச்சிகளை முன்வைப்பான். ஆனால் உண்மையுள்ளவர்களும் உறுதியாய் நிலைத்திருப்பவர்களும் தேவனில் வல்லமையுள்ள பலமான பாதுகாப்பைப் பெறுவர்.” Manuscript Releases, volume 7, 186.

Their time of visitation began on September 11, 2001, as typified by the time of visitation upon the Protestant churches on August 11, 1840, and as the time of visitation had begun for ancient Israel when the Holy Spirit descended at the baptism of Christ.

அவர்களுடைய சந்திப்பின் காலம் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கியது; அது 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று புரொட்டஸ்டண்ட் சபைகளின் மீது வந்த சந்திப்பின் காலத்தால் முன்மாதிரியாகக் காண்பிக்கப்பட்டதுபோலவும், கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தின் போது பரிசுத்த ஆவியானவர் இறங்கியபோது பண்டைய இஸ்ரவேலுக்காக சந்திப்பின் காலம் தொடங்கியதுபோலவும் இருந்தது.

The executive judgment begins when the United States fills the cup of its probationary time at the soon coming Sunday law, which is also when the Laodicean Adventist church has filled their cup. Judgment begins with the house of God, and the cup of probationary time for both corrupted horns of the United States. The corrupted horn of Protestantism that has previously been represented by the Laodicean Adventist church then ceases, and the Philadelphian movement of the third angel is then the true horn of Protestantism, and spiritual Jerusalem that is lifted up as an ensign. At that point Jerusalem changes from the church militant into the church triumphant.

அமலாக்கத் தீர்ப்பு, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் தமது பரிசோதனைக்காலத்தின் பாத்திரத்தை நிரப்பும்போது ஆரம்பிக்கிறது; அதுவே லவோதிக்கேயா அத்வென்டிஸ்ட் சபையும் தங்களுடைய பாத்திரத்தை நிரப்பியிருக்கும் காலமாகும். தீர்ப்பு தேவனுடைய வீட்டிலிருந்து ஆரம்பிக்கிறது; மேலும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் இரு கெடுபிடியான கொம்புகளுக்குமான பரிசோதனைக்காலத்தின் பாத்திரமும் அந்நேரமே நிரம்புகிறது. முன்பாக லவோதிக்கேயா அத்வென்டிஸ்ட் சபையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருந்த புரொட்டஸ்டாந்துவத்தின் கெடுபிடியான கொம்பு அப்பொழுது நிற்கிறது; பின்னர் மூன்றாம் தூதனுடைய பிலடெல்பியா இயக்கமே புரொட்டஸ்டாந்துவத்தின் உண்மையான கொம்பாகவும், கொடியாக உயர்த்தப்படுகிற ஆவிக்குரிய எருசலேமாகவும் விளங்குகிறது. அந்த நிலையில் எருசலேம் போராடுகிற சபையிலிருந்து வெற்றிகரமான சபையாக மாறுகிறது.

The executive judgment begins, with the time of God’s destructive judgments, which is also a time of mercy for God’s other flock that is still in Babylon. It begins when the time of God’s visitation upon Laodicean Adventism ends. The executive judgment progresses to the Seven Last Plagues where the judgments are no longer mixed with mercy, and then Jesus returns.

இறைவனுடைய அழிவுத்தீர்ப்புகளின் காலத்தோடு இணைந்து, பாபிலோனிலே இன்னும் இருக்கிற இறைவனுடைய மற்ற மந்தைக்குக் கருணையின் காலமாகவும் விளங்கும் வேளையில், நிறைவேற்றுத் தீர்ப்பு ஆரம்பிக்கிறது. அது, லவோதிகேயா அட்வென்டிசத்தின் மேல் இருந்த இறைவனுடைய சந்திப்புக் காலம் முடிவுறும் போது ஆரம்பமாகிறது. நிறைவேற்றுத் தீர்ப்பு, இனி கருணையோடு கலக்கப்படாத தீர்ப்புகளாகிய ஏழு கடைசி வாதைகளுக்கு முன்னேறுகிறது; பின்னர் இயேசு திரும்பி வருகிறார்.

When Jesus returns, the millennium (one thousand years), of Revelation chapter twenty, identifies that Satan is bound upon a desolated earth, alone with only the rebellious angels that participated in the attack against God.

இயேசு மறுபடியும் வரும்போது, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் இருபதாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் ஆயிரமாண்டுக் காலம், சாத்தான் தேவனுக்கு எதிரான தாக்குதலில் பங்கேற்ற கலகக்கார தூதர்களைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லாத பாழடைந்த பூமியில் கட்டப்பட்டிருப்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.

> And I saw an angel come down from heaven, having the key of the bottomless pit and a great chain in his hand. And he laid hold on the dragon, that old serpent, which is the Devil, and Satan, and bound him a thousand years, And cast him into the bottomless pit, and shut him up, and set a seal upon him, that he should deceive the nations no more, till the thousand years should be fulfilled: and after that he must be loosed a little season. Revelation 20:1–3.

> வானத்திலிருந்து இறங்கி வருகிற ஒரு தூதனை நான் கண்டேன்; அவன் கையில் அதலபாதாளத்தின் திறவுகோலும் ஒரு பெரிய சங்கிலியும் இருந்தது. அவன் பிசாசும் சாத்தானுமாகிய அந்தப் பழைய பாம்பாகிய மகாவல்லரசனைப் பிடித்து, அவனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் கட்டிப்போட்டு, அதலபாதாளத்தில் எறிந்து, அவனை அடைத்து, அதின்மேல் முத்திரையிட்டான்; ஆயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவேறும் வரை அவன் இனிமேல் ஜாதிகளை வஞ்சிக்காதபடிக்கு அப்படிச் செய்தான்; அதற்குப் பின்பு அவன் கொஞ்சக் காலம் விடுவிக்கப்பட வேண்டியது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 20:1–3.

During that thousand years the redeemed will perform an investigative judgment upon the lost who are still sleeping in their graves waiting for the conclusion of the individual judgments. The redeemed will consider the lives and circumstances of the lost, including Satan and his angels, in order to determine which deserves greater punishment at the end of the thousand years.

அந்த ஆயிரம் ஆண்டுகளின்போது, இன்னும் தங்கள் கல்லறைகளில் நித்திரை கொண்டு, தனிநபர் தீர்ப்புகளின் முடிவை எதிர்பார்த்து இருக்கிற இரட்சிக்கப்பட்டிராதவர்கள்மேல், மீட்கப்பட்டவர்கள் ஒரு விசாரணைத் தீர்ப்பை நடத்துவார்கள். ஆயிரம் ஆண்டுகளின் முடிவில் யார் அதிகமான தண்டனைக்குரியவர்கள் என்பதை நிர்ணயிப்பதற்காக, சாத்தானையும் அவனுடைய தூதர்களையும் உட்பட, இரட்சிக்கப்பட்டிராதவர்களின் வாழ்க்கைகளையும் சூழ்நிலைகளையும் மீட்கப்பட்டவர்கள் ஆராய்ந்து பரிசீலிப்பார்கள்.

> And I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them: and I saw the souls of them that were beheaded for the witness of Jesus, and for the word of God, and which had not worshipped the beast, neither his image, neither had received his mark upon their foreheads, or in their hands; and they lived and reigned with Christ a thousand years. Revelation 20:4.

> அப்பொழுது நான் சிங்காசனங்களைக் கண்டேன்; அவற்றின்மேல் அவர்கள் உட்கார்ந்தார்கள்; நியாயத்தீர்ப்பு அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. மேலும், இயேசுவுக்காகச் சாட்சியமளித்ததினிமித்தமும் தேவனுடைய வார்த்தையினிமித்தமும் தலைவெட்டப்பட்டவர்களின் ஆத்துமாக்களையும், மிருகத்தையாவது அதன் சிலையையாவது வணங்காதவர்களையும், தங்கள் நெற்றியின்மேலாவது தங்கள் கைகளின்மேலாவது அதன் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்களையும் கண்டேன்; அவர்கள் உயிரடைந்து கிறிஸ்துவோடுகூட ஆயிரம் ஆண்டுகள் அரசாண்டார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 20:4.

The millennium therefore contains an investigative judgment, that when finished brings the final executive judgment when the wicked dead are raised, and Satan who then has entire control over them convinces the wicked to attack Jerusalem which at the end of the thousand years comes down out of heaven. As the wicked mount their attack, fire comes down out of heaven and the final executive judgment is accomplished.

ஆகையால், ஆயிரமாண்டுக் காலம் ஒரு விசாரணைத் தீர்ப்பை உள்ளடக்கியதாக இருக்கிறது; அது நிறைவுற்றபின், துன்மார்க்கரான இறந்தோர் உயிர்த்தெழுப்பப்படும்போது இறுதியான நிறைவேற்றத் தீர்ப்பு வருகிறது. அப்பொழுது அவர்கள்மேல் முழு கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றிருக்கும் சாத்தான், ஆயிரம் ஆண்டுகளின் முடிவில் வானத்திலிருந்து இறங்கி வரும் எருசலேமைத் தாக்கும்படி துன்மார்க்கரைத் தூண்டுகிறான். துன்மார்க்கர் தங்கள் தாக்குதலை ஆரம்பிக்கும்போது, வானத்திலிருந்து அக்கினி இறங்கி வந்து, இறுதியான நிறைவேற்றத் தீர்ப்பு நிறைவேற்றப்படுகிறது.

> And when the thousand years are expired, Satan shall be loosed out of his prison, And shall go out to deceive the nations which are in the four quarters of the earth, Gog and Magog, to gather them together to battle: the number of whom is as the sand of the sea. And they went up on the breadth of the earth, and compassed the camp of the saints about, and the beloved city: and fire came down from God out of heaven, and devoured them. Revelation 20:7–9.

> ஆயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவடைந்தபின், சாத்தான் தன் சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்படுவான்; அவன் பூமியின் நான்கு திசைகளிலும் உள்ள ஜனங்களை, கோகையும் மாகோகையும், யுத்தத்திற்காக ஒன்றுகூட்டும்படி வஞ்சிக்கப் புறப்படுவான்; அவர்களின் எண்ணிக்கை சமுத்திர மணலைப்போல இருக்கும். அவர்கள் பூமியின் அகலமெங்கும் பரவி ஏறிவந்து, பரிசுத்தவான்களின் பாளயத்தையும் பிரியமான நகரத்தையும் சுற்றிவளைத்தார்கள்; அப்பொழுது வானத்திலிருந்து தேவனிடமிருந்து நெருப்பு இறங்கி வந்து அவர்களை விழுங்கிவிட்டது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 20:7–9.

Though the triple applications of Elijah and the messenger that prepares for the Messenger of the Covenant to suddenly come to His temple are closely related, a distinction of their work can be noted in that Elijah is primarily identifying the work of the messenger, and the movement associated with the message of the messenger, that is accomplished during the executive judgment that begins at the soon-coming Sunday law. The messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant primarily identifies a work that is accomplished during the investigative judgment. Laodicean Adventism does not know the time of their visitation, which represents a specific time period of judgment.

எலியா மற்றும் உடன்படிக்கையின் தூதர் தமது ஆலயத்திற்குத் திடீரென வருவதற்காக வழியை ஆயத்தப்படுத்தும் அந்தத் தூதன் ஆகியோரின் மூவகைப் பயன்பாடுகள் நெருங்கிய தொடர்புடையவையாக இருந்தாலும், அவர்களுடைய பணியில் ஒரு வேறுபாடு கவனிக்கப்படலாம்; அதாவது, எலியா முதன்மையாக அந்தத் தூதனின் பணியையும், அந்தத் தூதனின் செய்தியுடன் தொடர்புடைய இயக்கத்தையும் அடையாளப்படுத்துகிறான்; அது விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் தொடங்கும் நிறைவேற்று நியாயத்தீர்ப்பின்போது நிறைவேற்றப்படுகிறது. உடன்படிக்கையின் தூதருக்காக வழியை ஆயத்தப்படுத்தும் அந்தத் தூதன் முதன்மையாக விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பின்போது நிறைவேற்றப்படும் ஒரு பணியை அடையாளப்படுத்துகிறான். லவோதிக்கேய அத்வென்டிசம் தங்களுடைய சந்திப்புக்காலத்தை அறியவில்லை; அது நியாயத்தீர்ப்பின் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

Neither do they understand the “present truth” message that is proclaimed during the time of their visitation. They were required to know both the judgment, and the message of those days. They were also required to know the messenger of that period of time. In their Laodicean blindness they oppose the message of the hour, deny the time of their visitation with a message of “peace and safety,” and are uncertain who the chosen messenger of that period is. This truth was clearly identified in the witness of the second Elijah, who was John the Baptist.

அவர்கள் தங்கள் சந்திப்புக் காலத்தில் அறிவிக்கப்படும் “இந்நாளின் சத்தியம்” என்ற செய்தியையும் புரிந்துகொள்ளவில்லை. அவர்கள் நியாயத்தீர்ப்பையும், அந்நாட்களின் செய்தியையும் அறிந்திருக்க வேண்டியது கட்டாயமாக இருந்தது. அந்தக் காலப்பகுதியின் தூதரையும் அவர்கள் அறிந்திருக்க வேண்டியது அவசியமாக இருந்தது. தங்கள் லவோதிக்கேய குருட்டுத்தனத்தில் அவர்கள் அந்த வேளையின் செய்தியை எதிர்த்து, “சமாதானமும் பாதுகாப்பும்” என்ற செய்தியினால் தங்கள் சந்திப்புக் காலத்தை மறுத்து, அந்தக் காலத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தூதர் யார் என்பதில் நிச்சயமற்றவர்களாயிருக்கிறார்கள். இந்த சத்தியம், இரண்டாம் எலியா ஆன யோவான் ஸ்நானகரின் சாட்சியில் தெளிவாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டது.

The Jews knew that prophecy identified a messenger to come, and Jesus directly taught that John was that messenger who was to come.

தீர்க்கதரிசனம் வரவிருக்கும் ஒரு தூதனைச் சுட்டிக்காட்டியிருந்தது என்பதை யூதர்கள் அறிந்திருந்தார்கள்; மேலும், வரவேண்டியிருந்த அந்தத் தூதன் யோவானே என்று இயேசு நேரடியாகக் கற்பித்தார்.

> For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:13–15.

> ஏனெனில் தீர்க்கதரிசிகளும் நியாயப்பிரமாணமும் யோவான் வரையிலும் தீர்க்கதரிசனம் செய்தன. நீங்கள் இதை ஏற்றுக்கொள்ள விரும்பினால், வரவேண்டிய எலியா இவனே. கேட்கக் காதுகள் உள்ளவன் கேட்கக்கடவன். மத்தேயு 11:13–15.

At the very conclusion of the period of their visitation (the time in the history of Christ that typifies the soon-coming Sunday law), as Christ hung upon the cross the Jews conjectured whether Elijah would then come to save Jesus. If they did not recognize the messenger that was to prepare for the Messenger of the Covenant, that was then confirming the covenant with His own blood, they could not recognize their Messiah. Laodicean Adventism in the last days is required to know their judgment, which is the time of their visitation. They are required to recognize the message of that period of time, and they are required to recognize the chosen messenger of that time. The rebellion of 1888, represented September 11, 2001, when the angel of Revelation chapter eighteen descended. The rebels of 1888, refused to acknowledge the chosen messengers of the history that was typifying the last days.

அவர்களுடைய சந்திப்புக் காலத்தின் மிக இறுதியான முடிவில் (விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை முன்னுருவாகக் காட்டும் கிறிஸ்துவின் வரலாற்றிலுள்ள காலம்), கிறிஸ்து சிலுவையில் தொங்கியபோது, இயேசுவை இரட்சிக்க அப்போது எலியா வருவாரோ என்று யூதர்கள் ஊகித்தனர். உடன்படிக்கையின் தூதருக்காக வழியை ஆயத்தப்படுத்த வேண்டிய தூதரை—அந்த வேளையில் தமது சொந்த இரத்தத்தினால் உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்திக்கொண்டிருந்தவரை—அவர்கள் அடையாளம் கண்டுகொள்ளவில்லை எனில், தங்கள் மெசியாவையும் அவர்கள் அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியாது. கடைசி நாட்களில் இருக்கும் லவோதிகேய அத்வென்டிசம், தங்களுடைய நியாயத்தீர்ப்பை, அதாவது தங்களுடைய சந்திப்புக் காலத்தை, அறிந்திருக்க வேண்டியது அவசியமாகிறது. அந்தக் காலப்பகுதியின் செய்தியை அவர்கள் அடையாளம் கண்டுகொள்ள வேண்டும்; மேலும் அந்தக் காலத்திற்காகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தூதரையும் அவர்கள் அடையாளம் கண்டுகொள்ள வேண்டும். வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கியபோது நிகழ்ந்த 1888-இன் கிளர்ச்சி, செப்டம்பர் 11, 2001-ஆல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. கடைசி நாட்களை முன்னுருவாகக் காட்டிய அந்த வரலாற்றின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தூதர்களை 1888-இன் கிளர்ச்சியாளர்கள் ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தார்கள்.

We will continue this study in the next article.

அடுத்த கட்டுரையில் இந்த ஆய்வை நாம் தொடர்வோம்.

> For thus saith the Lord God of Israel unto me; Take the wine cup of this fury at my hand, and cause all the nations, to whom I send thee, to drink it. And they shall drink, and be moved, and be mad, because of the sword that I will send among them. Then took I the cup at the Lord’s hand, and made all the nations to drink, unto whom the Lord had sent me: To wit, Jerusalem, and the cities of Judah, and the kings thereof, and the princes thereof, to make them a desolation, an astonishment, an hissing, and a curse; as it is this day; Pharaoh king of Egypt, and his servants, and his princes, and all his people; And all the mingled people, and all the kings of the land of Uz, and all the kings of the land of the Philistines, and Ashkelon, and Azzah, and Ekron, and the remnant of Ashdod, Edom, and Moab, and the children of Ammon, And all the kings of Tyrus, and all the kings of Zidon, and the kings of the isles which are beyond the sea, Dedan, and Tema, and Buz, and all that are in the utmost corners, And all the kings of Arabia, and all the kings of the mingled people that dwell in the desert, And all the kings of Zimri, and all the kings of Elam, and all the kings of the Medes, And all the kings of the north, far and near, one with another, and all the kingdoms of the world, which are upon the face of the earth: and the king of Sheshach shall drink after them. Therefore thou shalt say unto them, Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel; Drink ye, and be drunken, and spue, and fall, and rise no more, because of the sword which I will send among you. And it shall be, if they refuse to take the cup at thine hand to drink, then shalt thou say unto them, Thus saith the Lord of hosts; Ye shall certainly drink. For, lo, I begin to bring evil on the city which is called by my name, and should ye be utterly unpunished? Ye shall not be unpunished: for I will call for a sword upon all the inhabitants of the earth, saith the Lord of hosts. Therefore prophesy thou against them all these words, and say unto them, The Lord shall roar from on high, and utter his voice from his holy habitation; he shall mightily roar upon his habitation; he shall give a shout, as they that tread the grapes, against all the inhabitants of the earth. A noise shall come even to the ends of the earth; for the Lord hath a controversy with the nations, he will plead with all flesh; he will give them that are wicked to the sword, saith the Lord. Thus saith the Lord of hosts, Behold, evil shall go forth from nation to nation, and a great whirlwind shall be raised up from the coasts of the earth. And the slain of the Lord shall be at that day from one end of the earth even unto the other end of the earth: they shall not be lamented, neither gathered, nor buried; they shall be dung upon the ground. Jeremiah 25:15–33.

> ஆகையால் இஸ்ரவேலின் கர்த்தராகிய தேவன் என்னிடத்தில் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: “இந்த உக்கிரக்கோபத்தின் திராட்சரசப் பாத்திரத்தை என் கையிலிருந்து எடுத்து, நான் உன்னை அனுப்புகிற சகல ஜாதிகளுக்கும் அதைக் குடிக்கச் செய். அவர்கள் குடித்து, நான் அவர்களிடையே அனுப்புகிற பட்டயத்தினால் தள்ளாடி, கலங்கி, பைத்தியம்பிடித்தவர்களாயிருப்பார்கள்.” அப்பொழுது நான் கர்த்தரின் கையிலிருந்து அந்தப் பாத்திரத்தை எடுத்து, கர்த்தர் என்னை அனுப்பிய சகல ஜாதிகளுக்கும் குடிக்கச் செய்தேன்; அதாவது: எருசலேமும், யூதாவின் பட்டணங்களும், அதன் ராஜாக்களும், அதன் பிரபுக்களும், அவர்களைப் பாழாக்கப்பட்ட இடமாகவும், அதிர்ச்சிக்குரியதாகவும், இகழ்ச்சிச் சத்தத்திற்குரியதாகவும், சாபமாகவும் ஆக்கும்படிக்கு—இந்நாளில் இருப்பதுபோலவே; எகிப்தின் ராஜாவாகிய பார்வோனும், அவன் ஊழியக்காரரும், அவன் பிரபுக்களும், அவன் ஜனங்களெல்லாரும்; கலந்த ஜனங்களெல்லாரும்; ஊஸ் தேசத்தின் ராஜாக்களெல்லாரும்; பெலிஸ்தியர் தேசத்தின் ராஜாக்களெல்லாரும்; அஸ்கலோனும், ஆசாவும், எக்ரோனும், அஸ்தோத்தின் எஞ்சியவர்களும்; ஏதோமும், மோவாபும், அம்மோன் புத்திரரும்; தீருவின் ராஜாக்களெல்லாரும், சீதோனின் ராஜாக்களெல்லாரும், சமுத்திரத்திற்கு அப்பாலுள்ள தீவுகளின் ராஜாக்களும்; தேதானும், தேமாவும், பூஸும், கடைசி எல்லைகளில் இருப்பவர்களெல்லாரும்; அரேபியாவின் ராஜாக்களெல்லாரும், வனாந்தரத்தில் வாசமாயிருக்கும் கலந்த ஜனங்களின் ராஜாக்களெல்லாரும்; சிம்ரியின் ராஜாக்களெல்லாரும், ஏலாமின் ராஜாக்களெல்லாரும், மேதியரின் ராஜாக்களெல்லாரும்; வடக்கிலுள்ள சகல ராஜாக்களும், தூரமாயிருந்தாலும் சமீபமாயிருந்தாலும், ஒருவனோடொருவன், பூமியின் மேற்பரப்பின்மேல் இருக்கும் உலகத்தின் சகல ராஜ்யங்களும்; அவர்களுக்குப் பின்னர் சேஷாக்கின் ராஜாவும் குடிப்பான். ஆகையால் நீ அவர்களிடத்தில் சொல்லவேண்டியது: “சேனைகளின் கர்த்தராகிய இஸ்ரவேலின் தேவன் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: நீங்கள் குடித்து, மதியிழந்து, வாந்தியிட்டு, விழுந்து, நான் உங்கள் நடுவே அனுப்புகிற பட்டயத்தினால் இனி எழாதிருங்கள்.” அவர்கள் உன் கையிலிருந்து அந்தப் பாத்திரத்தை வாங்கிக் குடிக்க மறுத்தால், நீ அவர்களிடம் சொல்லவேண்டியது: “சேனைகளின் கர்த்தர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: நீங்கள் நிச்சயமாகக் குடிக்கவேண்டும். இதோ, என் நாமம் வழங்கப்பட்ட நகரத்தின்மேல் தீங்கைக் கொண்டுவர நான் ஆரம்பிக்கிறேன்; அப்படியிருக்க, நீங்கள் முற்றிலும் தண்டனையின்றி விடப்படுவீர்களா? நீங்கள் தண்டனையின்றி விடப்படமாட்டீர்கள்; ஏனெனில் பூமியில் வாசமாயிருக்கும் சகலர்மேலும் நான் பட்டயத்தை வரவழைப்பேன் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.” ஆகையால் நீ இவ்வார்த்தைகளையெல்லாம் அவர்களுக்கு விரோதமாகத் தீர்க்கதரிசனம் செய்து, அவர்களிடம் சொல்லவேண்டியது: “கர்த்தர் உயரத்திலிருந்து கர்ஜிப்பார்; தமது பரிசுத்த வாசஸ்தலத்திலிருந்து தமது சத்தத்தை எழுப்புவார்; தமது வாசஸ்தலத்தின்மேல் வல்லமையாய் கர்ஜிப்பார்; திராட்சையை மிதிக்கிறவர்கள் போல், பூமியின் சகல குடிகளுக்கும் விரோதமாக முழக்கமிடுவார். பூமியின் கடையெல்லைகள்வரை ஓர் ஆரவாரம் வந்து சேரும்; ஏனெனில் கர்த்தருக்கு ஜாதிகளோடு வழக்கு உண்டு; அவர் சகல மாம்சத்தாரோடும் நியாயம்பண்ணுவார்; துன்மார்க்கரை அவர் பட்டயத்துக்குக் கொடுப்பார் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.” சேனைகளின் கர்த்தர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: “இதோ, ஜாதியிலிருந்து ஜாதிக்கு தீங்கு புறப்படும்; பூமியின் எல்லைகளிலிருந்து ஒரு பெரிய சுழல்காற்று எழுப்பப்படும். கர்த்தரால் கொல்லப்பட்டவர்கள் அந்நாளில் பூமியின் ஒரு முனையிலிருந்து மறுமுனைவரை கிடப்பார்கள்; அவர்கள் குறித்து புலம்பப்படமாட்டார்கள்; சேகரிக்கப்படமாட்டார்கள்; அடக்கம் செய்யப்படமாட்டார்கள்; அவர்கள் நிலத்தின் மேல் சாணம்போல் இருப்பார்கள்.” எரேமியா 25:15–33.

Back to Articles