Article

# தானியேலின் புத்தகம் - அறுபத்து எட்டு

எசேக்கியேல் அதிகாரம் எட்டு தரும் தீர்க்கதரிசனச் செய்தியின் வெளிப்பாடு: ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமும் கடைசி நாட்களும்

Author

Jeff Pippenger

Published

February 1, 2024

Formats

PDF
Word

எசேக்கியேல் எட்டாவது அதிகாரம் வேதாகமத்தில் உள்ள தீர்க்கதரிசன அதிகாரங்களில் மிக எளிதில் புரிந்துகொள்ளக்கூடியவற்றில் ஒன்றாகும். அந்த அதிகாரத்திற்கு தெளிவான ஒரு தொடக்கப் புள்ளி உள்ளது.

> ஆறாம் ஆண்டில், ஆறாம் மாதத்தில், மாதத்தின் ஐந்தாம் நாளில், நான் என் வீட்டில் உட்கார்ந்திருந்தபோது, யூதாவின் மூப்பர்கள் எனக்கு முன்பாக உட்கார்ந்திருந்தார்கள்; அப்பொழுது அங்கே கர்த்தராகிய ஆண்டவரின் கை என் மேல் விழுந்தது. எசேக்கியேல் 8:1.

தரிசனம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் ஒரு தெளிவான முடிவை அடைகிறது.

> பின்பு ஆவி என்னை உயர்த்திக்கொண்டு போய், தேவனுடைய ஆவியினால் தரிசனத்தில் என்னை கல்தேயாவிற்கும், சிறையிருப்பினரிடத்துக்கும் கொண்டுவந்தது. நான் கண்டிருந்த அந்தத் தரிசனம் என்னைவிட்டு மேலேறிப்போயிற்று. அப்பொழுது கர்த்தர் எனக்குக் காண்பித்த எல்லாவற்றையும் நான் சிறையிருப்பினருக்கு அறிவித்தேன். எசேக்கியேல் 11:24, 25.

எட்டாம் அதிகாரத்தின் தரிசனம், ஆறாம் ஆண்டின் ஆறாம் மாதத்தின் ஐந்தாம் நாளில் தொடங்குகிறது; அந்தத் தேதி “666” உடன் ஒத்திசைவடைவதற்கு முன் ஒரே ஒரு நாளே இருந்தது. ஆகவே, அந்தத் தரிசனம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைப் பற்றியது; அது மிருகத்தின் முத்திரையாகும்; அதன் எண் “பாவத்தின் மனிதன்” என்பவனின் எண்ணாகவும், மேலும் ஏழிலிருந்து தோன்றிய எட்டாம் இராஜ்யத்தின் எண்ணாகவும் உள்ளது. “666” என்ற எண்ணின்மேல் ஜெயங்கொள்ளுகிறவர்கள் தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறுகிறார்கள்; மேலும் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், கடைசி நாட்களில் தேவனுக்குச் சத்தியவான்களாக இருப்பவர்கள்மேல் தேவனுடைய முத்திரை வைக்கப்படுகிறது.

> பின்னும் நான் வானத்தில் ஒரு வேறுபட்ட அடையாளத்தைக் கண்டேன்; அது மகத்தானதும் அதிசயமானதும் ஆயிருந்தது: ஏழு தூதர்கள் ஏழு கடைசி வாதைகளைக் கொண்டிருந்தார்கள்; ஏனெனில் அவைகளிலே தேவனுடைய கோபம் நிறைவுபெறுகிறது. அக்கினியோடு கலந்த கண்ணாடிக்கடலைப்போன்ற ஒன்றையும் நான் கண்டேன்; மிருகத்தின் மேலும், அதன் உருவத்தின் மேலும், அதன் முத்திரையின் மேலும், அதன் நாமத்தின் எண்ணின் மேலும் ஜெயங்கொண்டவர்கள் தேவனுடைய வீணைகளை உடையவர்களாய் அந்தக் கண்ணாடிக்கடலின் மேல் நின்றார்கள். அவர்கள், “சர்வவல்லமையுள்ள கர்த்தராகிய தேவனே, உமது கிரியைகள் மகத்தானவையும் அதிசயமானவையும் ஆகின்றன; பரிசுத்தவான்களின் ராஜாவே, உமது வழிகள் நீதியும் சத்தியமும் உள்ளவைகளாயிருக்கின்றன” என்று சொல்லி, தேவனுடைய தாசனாகிய மோசேயின் பாடலையும் ஆட்டுக்குட்டியானவரின் பாடலையும் பாடுகிறார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 15:1–3.

சோதனைக் காலம் முடிவுறுவதற்கு சற்றுமுன் (ஏனெனில் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் அடுத்த அதிகாரத்தில் ஏழு கடைசி வாதைகளைக் கொண்ட ஏழு தூதர்கள் தேவனுடைய கோபத்தை ஊற்றப்போகிறார்கள்), தேவனுடைய கடைசி நாளின மக்கள் அடையாளம் காணப்படுகிறார்கள். அவர்கள் நான்கு காரியங்களின்மேல் ஜெயத்தைப் பெற்றுள்ளனர். “ஜெயம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள சொல் “வென்று அடக்குதல்” என்று பொருள்படும். விசுவாசமுள்ளவர்கள் மிருகத்தையும், மிருகத்தின் உருவத்தையும், மிருகத்தின் முத்திரையையும், அதன் நாமத்தின் எண்ணையும் வென்று அடக்கியுள்ளனர். இந்த ஜெயத்தில், அந்த நான்கு அடையாளங்கள் எதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன என்பதை அவர்கள் புரிந்திருக்கிறார்கள் என்பதும் அடங்கியுள்ளது. அந்த நான்கு தீர்க்கதரிசன அடையாளங்கள் உண்மையில் எதைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்பதை அறிந்திருப்போர் மக்களில் மிகவும் சிறிய சதவீதமட்டுமே ஆவர்.

பதினேழாம் அதிகாரத்தில் பாபிலோனின் வேசியே பாப்பரசாட்சியென்பதை உலகம் ஒருகாலத்தில் அறிந்திருந்தது; ஆனால் பூமியின் இராஜாக்களோடு விபசாரம் செய்கிற தீரின் வேசியைப் பற்றிய புரிதல், தேவனுடைய வார்த்தை அதை அடையாளப்படுத்தியபடியே, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வரலாற்றின்போது மறக்கப்பட்டுவிட்டது. மிருகத்தின் மீது ஜயம் பெறுவது என்பது, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் மிருகம் பாப்பரசாட்சியே என்பதைத் தெளிவாக நிர்ணயிப்பதற்காக சத்தியவார்த்தையைச் சரியாகப் பிரித்தறிவதைக் குறிக்கிறது. அதற்கு அடுத்துள்ள அதிகாரத்திலேயே, வல்லரசன், மிருகம், மற்றும் பொய்த்தீர்க்கதரிசி உலகத்தை ஆர்மகெத்தோனுக்குத் தலைமையேற்கின்றன; ஆகையால் கடைசி நாட்களில் தேவனுக்குப் பற்றுள்ளவர்கள் அந்த மூன்று அதிகாரங்களும் யாவென்பதை அறிந்திருக்க வேண்டும்.

> ஆறாம் தூதன் தன் கலசத்தை மகா நதியான யூபிராத்தின் மேல் ஊற்றினான்; கிழக்குத் திசையின் ராஜாக்களுக்கு வழி ஆயத்தப்படும்படியாக அதன் நீர் வற்றிப்போயிற்று. அப்பொழுது, தவளைகளைப்போன்ற மூன்று அசுத்த ஆவிகள் பாம்பின் வாயிலிருந்தும், மிருகத்தின் வாயிலிருந்தும், பொய்த்தீர்க்கதரிசியின் வாயிலிருந்தும் வெளிவருவதைக் கண்டேன். ஏனெனில் அவைகள் அற்புதங்களைச் செய்கிற பிசாசுகளின் ஆவிகள்; அவைகள் பூமியின் ராஜாக்களிடத்திற்கும், உலகமெங்குமுள்ள ராஜாக்களிடத்திற்கும் புறப்பட்டுச் சென்று, சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய மகத்தான நாளின் யுத்தத்திற்காக அவர்களை ஒன்றுகூட்டுகின்றன. இதோ, நான் கள்வனைப்போல் வருகிறேன். விழித்திருந்து, தன் ஆடைகளைப் காத்துக்கொள்ளுகிறவன் பாக்கியவான்; இல்லையெனில் அவன் நிர்வாணமாக நடந்து, அவனுடைய வெட்கம் காணப்படும். எபிரேய பாஷையில் அர்மகெதோன் என்று அழைக்கப்படும் இடத்திற்குள் அவர் அவர்களை ஒன்றுகூட்டினார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 16:12–16.

மிருகத்தின் மேல் பெற்ற வெற்றி என்பது, மிருகம் யார் என்பதைச் சரியாக அறிந்துகொள்வதிலுள்ள வெற்றியே ஆகும். இப்பொழுது மேற்கோள் காட்டப்பட்ட அந்தப் பகுதி, விழித்திருந்து தமது வஸ்திரங்களை காத்துக்கொள்ளுகிறவர்கள்மேல் ஒரு ஆசீர்வாதத்தை அறிவிக்கிறது; இருப்பினும், ஆறாவது வாதையின்போது, எல்லா மனிதருக்கும் அருள்வாய்ப்பு முற்றிலும் முடிவுற்றுவிடுகிறது. மிகாவேல் எழுந்து நிற்கும்போது, மனிதருக்கான அருள்வாய்ப்பு முடிவுறுகிறது; அதன் பின்னரே கடைசி ஏழு வாதைகளும் ஊற்றப்படுகின்றன. அருள்வாய்ப்பு முடிவுற்ற பின்பு வஸ்திரங்களை மாற்றுவதற்கான எந்த வழியும் இல்லை; இருந்தபோதிலும், ஆறாவது வாதையோடு தொடர்புடைய ஒரு எச்சரிக்கை உண்டு. அந்த எச்சரிக்கை, அருள்வாய்ப்பு முடிவுறுவதற்கு முன்பாக மிருகத்தைப் பற்றிய சரியான புரிதலைக் கொண்டிருப்பதோடு சம்பந்தப்பட்டதாகும்; அந்தப் புரிதல் உங்களிடத்தில் இல்லாவிடில், அருள்வாய்ப்பு முடிவுறுவதற்கு முன்பே கிறிஸ்துவின் நீதியாகிய வஸ்திரத்தை நீங்கள் இழந்துவிடுவீர்கள்.

> “வார்த்தையைப் பற்றிய தங்களது புரிதலில் குழப்பமடைவோரும், எதிர்கிறிஸ்துவின் அர்த்தத்தை உணரத் தவறுவோரும், நிச்சயமாகத் தங்களை எதிர்கிறிஸ்துவின் பக்கத்தில் நிறுத்திக் கொள்வார்கள். இப்போது நாம் உலகத்தோடு ஒன்றிணைந்து கலந்துசேருவதற்கான காலம் அல்ல. தானியேல் தன் பங்கிலும் தன் நிலையிலும் நிற்கிறான். தானியேலும் யோவானும் அளித்த தீர்க்கதரிசனங்கள் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டியவை. அவை ஒன்றுக்கொன்று விளக்கம் அளிக்கின்றன. ஒவ்வொருவரும் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய சத்தியங்களை அவை உலகத்திற்கு அளிக்கின்றன. இந்தத் தீர்க்கதரிசனங்கள் உலகத்தில் சாட்சியாக இருக்க வேண்டியவை. இந்தக் கடைசி நாட்களில் அவை நிறைவேறுவதன்மூலம், அவை தாமே தம்மை விளக்கிக் கொள்ளும்.” Kress Collection, 105.

ஒருவன் எதிர்கிறிஸ்து பாப்பரசாட்சியே என்பதைப் புரிந்துகொள்ளாவிட்டால், அவன் முடிவில் பாப்பரசாட்சியின் பக்கத்தில் நிற்பான்; அல்லது யோவான் எழுதியபடி, அவன் நிர்வாணமாய் நடந்து தன் வெட்கத்தை வெளிப்படுத்துவான். மிருகத்தின் மீது ஜெயங்கொள்வது என்பது, அந்த மிருகம் பாப்பரச அதிகாரமே என்றும், பாப்பரச அதிகாரத்தைப் பற்றி வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள அனைத்தையும் புரிந்துகொள்வதுமே ஆகும். ஜெயங்கொண்டு, பாப்பரசாட்சி பாவமனுஷன் என்பதைக் புரிந்துகொள்பவர்கள், பாப்பரசாட்சியின் உருவம் என்பது திருச்சபையும் அரசும் ஒன்றிணையும் கொள்கையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்றும், அந்த உறவில் திருச்சபையே கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதை என்றும் புரிந்துகொள்ள வேண்டியுள்ளது.

தானியேலின் புத்தகத்தில், சபையும் அரசும் இணைந்த அமைப்பாகிய மிருகத்தின் கட்டமைப்பு, பாழாக்கும் மீறுதலாகக் குறிக்கப்படுகிறது. மீறுதல் என்பது பாவம்; பாப்பரச மிருகத்தை உருவாக்கும் அந்தப் பாவம் என்னவெனில், ராஜாக்கள் தங்கள் அதிகாரத்தைப் பாப்பரச அதிகாரத்திற்குக் கையளிப்பதே ஆகும். இவ்வாறு செய்வதன்மூலம் அவர்கள் ஆவிக்குரிய விபச்சாரத்தைச் செய்கிறார்கள்; அதுவே தானியேல் கூறும் பாழாக்கும் மீறுதலும், யோவான் கூறும் மிருகத்தின் உருவமும் ஆகும்.

பாப்பரசரின் உருவத்தின் மேல் வெற்றி பெறுதல் என்பதன் அர்த்தம், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் முதலில் இந்த உறவை நிறுவுகிறது என்றும், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் மூலம் அதற்கு அங்கீகாரம் அளிக்கிறது என்றும், பின்னர் அதே உறவை உலகமெங்கும் ஏற்கும்படி முழு உலகத்தையும் கட்டாயப்படுத்துகிறது என்றும் தேவனுடைய வார்த்தையினால் புரிந்துகொள்வதே ஆகும்.

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் உலகத்தின் மீது கட்டாயப்படுத்தவிருக்கும் சபை–ராஜ்ய உறவு என்பது, ஒரே உலக அரசாங்கம் (ஐக்கிய நாடுகள்) ஏற்பாடுகளில் கட்டுப்படுத்தும் அதிகாரமாகப் பாப்பரசாட்சியத்துடன் கூட்டணி சேர்வதிலேயே அமைந்துள்ளது. மிருகத்தின் பிரதிமையின் மேல் வெற்றி பெறுதல் என்பது, தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையினால் மிருகத்தின் பிரதிமை இவ்வாறான இக்காரியங்களையே குறிக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்வதாகும்.

மிருகத்தின்மேலும் மிருகத்தின் உருவத்தின்மேலும் ஜெயம் பெறுதல் என்பதில், மிருகத்தின் (பாப்பாட்சியின்) அதிகாரச் சின்னத்தைப் பற்றிய புரிதலைப் பெறுதலும் உட்படுகிறது.

மிருகத்தின் முத்திரை என்பது, ஞாயிற்றுக்கிழமையை தேவனுடைய சப்தமாகக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட முறையில் ஆசரிப்பதாகும். அந்த முத்திரையின்மேல் வெற்றி பெறுவதற்கு, ஞாயிறு ஆராதனை என்பது சூரியனை ஆராதிப்பதே என்றும், அது புறஜாதியாரின் பாகால் ஆராதனையல்லாமல் வேறொன்றுமில்லை என்றும் புரிந்துகொள்ளுதல் அவசியமாகும். மேலும், மிருகத்தின் முத்திரை மனிதர்கள்மேல் கட்டாயப்படுத்தப்படும் வரையில் யாரும் அதைப் பெறுவதில்லை என்பதே அந்த வெற்றியில் அடங்கியுள்ள சத்தியமாகும்.

> “ஆனால் கடந்த தலைமுறைகளின் கிறிஸ்தவர்கள் ஞாயிற்றுக்கிழமையை அனுசரித்தார்கள்; அவ்வாறு செய்வதன் மூலம் தாங்கள் வேதாகமச் சப்தத்தை கைக்கொள்கிறோம் என்று எண்ணினர். இப்போதும் ஒவ்வொரு சபையிலும், ரோமக் கத்தோலிக்கச் சமூகத்தையும் விலக்காமல், தெய்வீக நியமனத்தின்படி ஞாயிற்றுக்கிழமையே சப்தம் என்று நேர்மையாக நம்புகிற உண்மையான கிறிஸ்தவர்கள் உள்ளனர். அவர்களுடைய நோக்கத்தின் மனமார்ந்த உண்மையையும், அவருக்கு முன்பாக அவர்கள் காக்கும் நேர்மையையும் தேவன் ஏற்றுக்கொள்கிறார். ஆனால் ஞாயிற்றுக்கிழமை அனுசரிப்பு சட்டத்தால் கட்டாயப்படுத்தப்படும் போது, மேலும் உண்மையான சப்தத்திற்குரிய கடமையைப்பற்றி உலகம் அறிவூட்டப்படும் போது, அப்பொழுது எவனாயினும் தேவனுடைய கட்டளையை மீறி, ரோமின் அதிகாரத்தைத் தவிர வேறு உயர்ந்த அதிகாரமில்லாத ஒரு கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிகிறானோ, அவன் அதன்மூலம் தேவனைவிட பாப்புத்துவத்தையே கௌரவிக்கிறான். அவன் ரோமைக்கும், ரோமால் நியமிக்கப்பட்ட அந்த அமைப்பை அமல்படுத்துகிற அதிகாரத்திற்கும் வணக்கம் செலுத்துகிறான். அவன் மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும் ஆராதிக்கிறான். தேவன் தமது அதிகாரத்தின் அடையாளம் என்று அறிவித்த அமைப்பை மனிதர் அப்போது நிராகரித்து, அதற்குப் பதிலாக ரோம் தன் ஆதிக்கத்தின் சின்னமாகத் தேர்ந்தெடுத்ததைக் கௌரவிக்கும் போது, அதன்மூலம் அவர்கள் ரோமுக்கான கீழ்ப்படிதலின் அடையாளமான—‘மிருகத்தின் முத்திரையை’—ஏற்றுக்கொள்வார்கள். மேலும் இந்த விவகாரம் இவ்வாறு தெளிவாக மக்கள்முன் வைக்கப்பட்டு, அவர்கள் தேவனுடைய கட்டளைகளுக்கும் மனுஷருடைய கட்டளைகளுக்கும் இடையில் தேர்ந்தெடுக்கும்படியாக கொண்டுவரப்படும் வரையில், மீறுதலில் தொடர்ந்திருப்பவர்கள் ‘மிருகத்தின் முத்திரையை’ பெறமாட்டார்கள்.” The Great Controversy, 449.

மிருகத்தின்மேலும், மிருகத்தின் உருவின்மேலும், மிருகத்தின் முத்திரையின்மேலும் ஜெயம் பெறுகிறவர்கள், அவன் நாமத்தின் எண்ணின்மேலும் ஜெயம் பெற வேண்டியது அவசியம். தீரே என்னும் வேசி மறக்கப்படாதிருந்த வரலாற்றுக் காலப்பகுதியில், புரொட்டஸ்டண்ட் உலகம் பாப்பரசாட்சியே எதிர்க்கிறிஸ்து என்பதை அறிந்திருந்தது. பவுல் பாப்பரசாட்சியை “அந்த அக்கிரமக்காரன்,” “பாவமனுஷன்,” “அக்கிரமத்தின் இரகசியம்,” “கேட்டின் மகன்; தேவன் என்று சொல்லப்படுகிறதெதுவாயினும், ஆராதிக்கப்படுகிறதெதுவாயினும், அவையெல்லாவற்றிற்கும் மேலாகத் தன்னை எதிர்த்தும் உயர்த்தியும் கொள்கிறவன்; அதனால் அவன் தேவனாகவே தேவனுடைய ஆலயத்தில் உட்கார்ந்து, தானே தேவன் என்று தன்னை வெளிப்படுத்துகிறான்” என்று அடையாளம் காட்டியிருந்ததை அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள். ஆனால் இப்போது தீரே என்னும் மகா வேசி மறக்கப்பட்டுவிட்டாள்.

கடந்த காலங்களில், “666” என்னும் எண் குறியீட்டரீதியாக பாப்பரசாட்சியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது என்பதை வெளிப்படுத்திய பலவிதமான ஐசோசெபி, அல்லது ஜெமாத்ரியா, பயன்பாடுகள் இருந்தன. இதற்கான ஒரு சிறப்பான உதாரணம், பாப்பரசரின் மைட்டரில் Vicarius Filii Dei என்ற வார்த்தைகள் எழுதப்பட்டிருப்பதாகும். “தேவனுடைய குமாரனின் பிரதிநிதி” என்று பொருள்படும் Vicarius Filii Dei என்ற சொல்லாக்கம், அவர் தேவனுடைய ஆலயத்தில் உட்கார்ந்து, தன்னைத் தேவன் என்று உரிமைகோருகிறாரெனும் அவரது உரிமைக்கூற்றைக் குறிப்பதாகும். Vicarius Filii Dei என்னும் சொல்லின் லத்தீன் எழுத்துக்கள் சேர்ந்து அறுநூற்று அறுபத்தாறு என்ற எண்ணாக அமைகின்றன.

மிருகம், அதாவது பாப்பரசர் அதிகாரம், அதன் எண்ணினால் அடையாளம் காணப்படுகிறது; அதன் எண் “666” ஆகும். ஆனால் பாவத்தின் மனிதன் 1798 ஆம் ஆண்டில் மரணகரமான காயத்தைப் பெற்றான்; பின்னர் அவன் மறக்கப்பட்டான். கடைசி நாட்களில் அந்த மரணகரமான காயம் குணமாக்கப்பட வேண்டும்; மேலும் அந்த மரணகரமான காயத்தின் குணமாதல், ஐக்கிய அமெரிக்கா முதலில் தன் சொந்த நாட்டில் மிருகத்திற்கான ஒரு உருவத்தை அமைத்து, பின்னர் உலகத்தையும் அதையே செய்யும்படி வற்புறுத்துகிறது என்பதை அடையாளம் காட்டுகிறது.

மிருகத்தின் உலகளாவிய உருவம் இருவகைமையும் மும்முகமுமாயுள்ளது. அது தீர்க்கதரிசன ரீதியில் இருவகைமையானது; ஏனெனில் அது சபையும் அரசும் இணைந்த கலவையால் அமைந்துள்ளது. ஆனால் அது மும்முகமானது; ஏனெனில் அது வல்லரசனாகிய நாகம், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியவற்றால் அமைந்துள்ளது. உலகத்தை அர்மகெதோனுக்கு வழிநடத்தப்போகும் அதே வல்லரசுகளின் மும்முக ஐக்கியம் நிறுவப்படும் போது, அவை ஏழிலிருந்து உற்பத்தியான எட்டாவது ராஜ்யமான அந்த மிருகமாக இருக்கும்; மேலும் அது ஆறாவது ராஜ்யத்தின் மும்முக ஐக்கியமாகவும் இருக்கும். கடைசி நாட்களில் மிருகத்தின் நாமத்தின் எண் மீண்டும் “666” ஆகும்; ஏனெனில் அது ஆறாவது ராஜ்யத்தின் பகுதியாகிய மூன்று ராஜ்யங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

மிருகத்தின்மேலும், அதன் உருவத்தின்மேலும், அதன் முத்திரையின்மேலும், அதன் நாமத்தின் எண்ணின்மேலும் ஜெயம் பெறுவது என்பது, தானியேல் புரிந்துகொள்ளும்படி ஜெபித்த தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் இரகசியமான “எட்டாவது ஏழினின்று உண்டானது” என்ற புதிரை அறிதலாகும். இது இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டின் ஒரு பகுதியாகும்; கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே அது முத்திரைநீக்கப்படுகிறது; ஏனெனில் யோவான் கூறியபடி, “காலம் சமீபமாயிருக்கிறது.” இந்தக் காரணத்தினாலே, அந்த ஜெயத்தைப் பெறுகிறவர்கள் வாதைகளை ஊற்றுகிற தூதர்களுடனிருக்கிறவர்களாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே அந்த ஜெயத்தையோ, அல்லது அவசியமான தீர்க்கதரிசனப் புரிதலையோ, பெறுகிறார்கள்.

இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல் கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே முத்திரை நீக்கப்பட்டதாகவும், “666” என்ற எண் அந்தத் தரிசனத்தின் ஓர் அங்கமாக இருப்பதாகவும் புரிந்துகொள்ளும்வர்கள், எசேக்கியேல் புத்தகத்தின் எட்டாவது அதிகாரத்தின் தரிசனம் ஐந்தாம் நாளில் (அதாவது ஆறாம் நாளுக்கு முந்திய நாளில்), ஆறாம் மாதத்தின் ஆறாம் ஆண்டில் ஆரம்பிக்கிறது என்பதைக் கவனிக்காமல் விடமாட்டார்கள். எட்டாவது அதிகாரத்தின் இறுதிக்குள் இருபத்தைந்து பேர் சூரியனை வணங்குகின்றனர்; ஒன்பதாவது அதிகாரம் தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறுகிறவர்களை அடையாளப்படுத்துகிறது.

இந்த தரிசனத்தின் சூழல் மிருகத்தின் முத்திரையையும் தேவனுடைய முத்திரையையும் குறித்து உள்ளது; மேலும் “666” என்ற எண்ணால் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே அந்தத் தரிசனம் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. ஆனால் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் நிகழும் வேளையில் சம்பவிக்கிறது என்று அடையாளப்படுத்தப்படும் அந்தக் கிருபைக்கால முடிவு, மனிதகுலத்தின் கிருபைக்கால முடிவு அல்ல; அது ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்துகளுக்கே உரிய கிருபைக்கால முடிவாகும்.

இந்தத் தரிசனம் எருசலேமின் உள்பகுதியில் நடைபெறுவதாகக் காட்டப்படுகிறது; அது ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையின் ஓர் அடையாளமாகும். அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமலுக்கு வரும் வேளையில், அங்கேயும் அப்போதேயும், சப்தத்தின் வெளிச்சத்திற்காகக் கணக்குக் கேட்கப்படுகிற ஒரே வகுப்பினர் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகளே ஆவர்.

> “சத்தியத்தின் ஒளி உங்களுக்குக் காண்பிக்கப்பட்டு, நான்காவது கட்டளையின் சப்தத்தை வெளிப்படுத்தி, ஞாயிற்றுக்கிழமை அனுசரிப்பிற்கு தேவனுடைய வார்த்தையில் எந்த அடித்தளமும் இல்லை என்பதை எடுத்துக்காட்டிய பின்னரும், நீங்கள் இன்னும் அந்தப் பொய்யான சப்தத்தையே பற்றிக்கொண்டு, தேவன் ‘என் பரிசுத்த நாள்’ என்று அழைக்கும் சப்தத்தைப் பரிசுத்தமாகக் காக்க மறுத்தால், நீங்கள் மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்கிறீர்கள். இது எப்போது நடைபெறுகிறது?—ஞாயிற்றுக்கிழமையில் உழைப்பை நிறுத்தி தேவனை ஆராதிக்கும்படி உங்களுக்கு ஆணையிடும் கட்டளைக்கு நீங்கள் கீழ்ப்படிவதினாலே அது நடைபெறுகிறது; அதேவேளையில், ஞாயிற்றுக்கிழமை ஒரு சாதாரண வேலைநாளைத் தவிர வேறொன்றென்று காட்டும் ஒரு சொல்லும் வேதாகமத்தில் இல்லை என்பதை நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள்; இவ்வாறாக நீங்கள் மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்ள சம்மதித்து, தேவனுடைய முத்திரையை மறுக்கிறீர்கள். இந்த முத்திரையை நாம் நமது நெற்றிகளில் அல்லது நமது கைகளில் ஏற்றுக்கொண்டால், கீழ்ப்படியாதவர்கள்மேல் அறிவிக்கப்பட்டுள்ள நியாயத்தீர்ப்புகள் நம்மீதும் விழ வேண்டும். ஆனால் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முத்திரை, கர்த்தருடைய சப்தத்தை மனச்சாட்சியோடு காக்கிறவர்கள்மேல் வைக்கப்படுகிறது.” Review and Herald, April 27, 1911.

எசேக்கியேல் எட்டாம் அதிகாரம் முதல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் வரையிலான தரிசனம், எருசலேமிற்கான கிருபைக்காலம் முடிவுறுவதற்கு முன்நின்ற வரலாற்றை அடையாளப்படுத்துகிறது. அது “666” என்ற எண்ணிக்கை வருவதற்கு ஒரு நாளுக்கு முன்பாக நிகழ்வதாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது; மேலும், எட்டாம் அதிகாரம், எருசலேமின் உள்ளே படிப்படியாக தீவிரமடையும் ஒரு கலகத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது இறுதியில் தலைவர்களாயிருந்த மனிதர் சூரியனை வணங்குவதில் உச்சிக்குச் சென்று, இவ்வாறு மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெறுவதோடு நிறைவடைகிறது.

ஒன்பதாம் அதிகாரம், எருசலேமின் வழியாகச் செல்லும் ஒரு தூதனைச் சித்தரிக்கிறது (இவ்வாறு ஒரு முன்னேற்றமான தொடரை அடையாளப்படுத்துகிறது); பின்னர் முத்திரையில்லாத அனைவரையும் அழிக்கும் நாசகாரத் தூதர்களுக்கு முன்பாகவே, அவர் ஒரு வகுப்பினர்மேல் ஒரு முத்திரையை இடுகிறார். இந்த இரு அதிகாரங்களும் ஞாயிற்றுக்கிழமைக் சட்டத்திற்குத் தள்ளிச் செல்லும் ஒரு முன்னேற்றமான வரலாற்றைச் சித்தரிக்கின்றன; அங்கே ஒரு வகுப்பினர் சூரியனை வணங்குகிறார்கள், மற்றோர் வகுப்பினர் தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறுகிறார்கள். பின்னர் துன்மார்க்கர் எருசலேமிலிருந்து அகற்றப்படுகிறார்கள்; ஏனெனில் ஞாயிற்றுக்கிழமைக் சட்டம் துன்மார்க்கரையும் ஞானிகளையும் பிரிக்கிறது.

எசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட முத்திரையிடுதல், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட அதே முத்திரையிடுதலே ஆகும்.

> “இத்தகைய காட்சிகள் வரவிருக்கின்றனவாயின், குற்றமுள்ள உலகத்தின் மேல் இப்படிப்பட்ட பயங்கரமான நியாயத்தீர்ப்புகள் வரவிருக்கின்றனவாயின், தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு அடைக்கலம் எங்கே இருக்கும்? கோபக்காலம் கடந்துபோகும் வரை அவர்கள் எவ்வாறு பாதுகாக்கப்படுவார்கள்? யோவான், இயற்கையின் கூறுகளாகிய பூமிநடுக்கம், புயற்காற்று, மற்றும் அரசியல் கலக்கம் ஆகியவை நான்கு தூதர்களால் அடக்கிப் பிடிக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்று காண்கிறான். தேவன் அவற்றை விடுவிக்கும்படி சொல்லும் வரையில், இந்தக் காற்றுகள் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் உள்ளன. அதிலேயே தேவனுடைய சபையின் பாதுகாப்பு இருக்கிறது. தேவனுடைய தூதர்கள் அவருடைய கட்டளையை நிறைவேற்றுகின்றனர்; பூமியின் காற்றுகள் பூமியின்மேலும், சமுத்திரத்தின்மேலும், எந்த மரத்தின்மேலும் வீசாதபடிக்கு அவற்றைத் தடுத்து நிறுத்துகின்றனர்; தேவனுடைய ஊழியக்காரர்கள் தங்கள் நெற்றிகளில் முத்திரையிடப்படும்வரை அப்படியே இருக்கும். வல்லமையுள்ள தூதன் கிழக்கிலிருந்து (அல்லது சூரியோதயத்திலிருந்து) எழும்பிவருகிறவனாகக் காணப்படுகிறான். இந்த மிக வல்லமையுள்ள தூதன் தன் கையில் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முத்திரையையும், அல்லது ஜீவனைக் கொடுக்க இயல்பவனும், நித்தியஜீவன், அழிவிலாமை அளிக்கப்படவேண்டியவர்களுக்கு நெற்றிகளில் அடையாளத்தையாவது கல்வெட்டையாவது பொறிக்கக்கூடியவருமான அவருடைய முத்திரையையும் கொண்டிருக்கிறான். இந்தப் பணியினை நிறைவேற்றும் வரை அந்த நான்கு காற்றுகளையும் அடக்கிக் காக்கும்படி நான்கு தூதர்களுக்குக் கட்டளையிட அதிகாரம் உடைய குரல் இதுவே; பின்னர் அவற்றை விடுவிக்கும்படி அழைப்பு கொடுக்கவும் அவனுக்கே அதிகாரம் இருந்தது.”

> “உலகத்தையும், மாம்சத்தையும், பிசாசையும் ஜெயிக்கிறவர்கள் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறும் பிரியமானவர்களாயிருப்பார்கள். கைகள் சுத்தமில்லாதவர்களும், இருதயங்கள் பரிசுத்தமில்லாதவர்களும் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறமாட்டார்கள். பாவத்தைத் திட்டமிட்டு அதைச் செய்கிறவர்கள் கடந்து செல்லப்படுவார்கள். மகா முன்மாதிரிநிறைவேற்றும் பாவநிவாரண நாளில், தேவனுக்கு முன்பாக மனந்திரும்பியும் தங்கள் பாவங்களை அறிக்கையிட்டும் இருப்பவர்களின் நிலையைத் தங்கள் மனப்பாங்கில் நிரப்புகிறவர்களே தேவனுடைய பாதுகாப்பிற்குத் தகுதியானவர்களாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு அடையாளமிடப்படுவார்கள். தங்கள் இரட்சகர் வெளிப்படுவதை நோக்கியும் காத்தும் விழித்தும் நிற்கிறவர்களின் நாமங்கள்—விடியலைக் காத்திருக்கிறவர்களைவிட இன்னும் தீவிரமாகவும் ஆவலுடனும்—முத்திரையிடப்பட்டவர்களுடன் சேர்த்து எண்ணப்படும். தங்கள் ஆத்துமாக்களின் மேல் சத்தியத்தின் ஒளி முழுவதும் பளிச்சென்று ஒளிர்ந்து கொண்டிருக்கும்போதிலும், தாங்கள் வெளிப்படையாக அறிவித்த விசுவாசத்திற்கேற்ப கிரியைகள் இருக்க வேண்டியவர்களாயிருந்தும், பாவத்தால் ஈர்க்கப்பட்டு, தங்கள் இருதயங்களில் விக்கிரகங்களை நிறுவி, தேவனுக்கு முன்பாக தங்கள் ஆத்துமாக்களைச் சீர்குலைத்து, பாவத்தில் தங்களுடன் இணையும்வர்களையும் அசுத்தப்படுத்துகிறவர்களின் நாமங்கள் ஜீவபுத்தகத்திலிருந்து அழிக்கப்பட்டு, தங்கள் விளக்குகளோடு தங்கள் பாத்திரங்களில் எண்ணெயில்லாதவர்களாய், நடு இருளில் விடப்பட்டிருப்பார்கள். ‘என் நாமத்துக்குப் பயப்படுகிற உங்கள்மேல் நீதியின் சூரியன் தமது சிறகுகளில் ஆரோக்கியத்தோடே உதிக்கும்.’”

> “தேவனுடைய ஊழியக்காரர்களின் இந்த முத்திரையிடுதல், எசேக்கியேலுக்கு தரிசனத்தில் காட்டப்பட்ட அதே நிகழ்வாகும். இந்த மிக அதிர்ச்சியூட்டும் வெளிப்பாட்டிற்கும் யோவான் சாட்சியாக இருந்தான். அவன் சமுத்திரமும் அலைகளும் முழங்குவதையும், பயத்தினால் மனுஷர்களின் இருதயங்கள் தளர்ந்து போவதையும் கண்டான். பூமி அசைக்கப்படுவதையும், பர்வதங்கள் சமுத்திரத்தின் நடுவில் எறியப்பட்டதையும் (இது சொற்பொருளாகவே நடைபெற்று வருகிறது), அதின் ஜலங்கள் முழங்கி கலங்குவதையும், அதின் பெருக்கினால் பர்வதங்கள் நடுங்குவதையும் அவன் கண்டான். வாதைகள், கொள்ளைநோய், பஞ்சம், மரணம் ஆகியவை தங்களுடைய பயங்கரமான பணியை நிறைவேற்றுகின்றன என்று அவனுக்குக் காட்டப்பட்டது.” Testimonies to Ministers, 445.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல், எசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்திலும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது; மேலும் முத்திரையிடும் தூதன், கிழக்கிலிருந்து எழும்பிவரும் வல்லமையுள்ள தூதனாகிய மிகப் பெரிய தூதன் ஆவான். ஜீவப்புத்தகத்திலிருந்து தங்கள் நாமங்கள் அழிக்கப்பட்டு, இழந்துபோகிறவர்களாயிருந்தோர், “தங்கள் விளக்குகளோடே தங்கள் பாத்திரங்களில் எண்ணெயில்லாதவர்கள்” என்று சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள். எசேக்கியேல் எட்டாம் அதிகாரம் முதல் பதினோராம் அதிகாரம் வரையிலான தரிசனத்தில் காணப்படும் இரு வகுப்பினர், மத்தேயு இருபத்திஐந்தாம் அதிகாரத்தில் சொல்லப்பட்ட ஞானமுள்ள கன்னிகைகளும் மூடமான கன்னிகைகளும் ஆவர்; ஆகையால் அவர்கள் அட்வென்டிஸ்டுகள் ஆவர்.

> “மத்தேயு 25-இல் உள்ள பத்து கன்னியரின் உவமையும் அட்வென்டிஸ்ட் ஜனங்களின் அனுபவத்தை விளக்குகிறது.” The Great Controversy, 393.

சகோதரி வைட், எசேக்கியேலின் தரிசனத்திலுள்ள எருசலேமை அட்வென்டிசத்துடனே தெளிவாக அடையாளப்படுத்துகிறார்:

> “கர்த்தருடைய கிரியையின் ஆவியையும் ஆத்துமாக்களின் இரட்சிப்பையும் இருதயத்தில் கொண்டிருக்கும் தேவனுடைய உண்மையான மக்கள், பாவத்தை அதன் உண்மையான பாவமயமான இயல்பிலேயே எப்போதும் காண்பார்கள். தேவனுடைய மக்களை எளிதில் சூழ்ந்துகொள்ளும் பாவங்களை எதிர்கொள்ளும்போது, அவர்கள் எப்போதும் உண்மையுடனும் வெளிப்படையான நேர்மையுடனும் நடப்பதற்கான பக்கத்திலேயே இருப்பார்கள். குறிப்பாக, தேவனுடைய சிங்காசனத்தின் முன்பாகக் குற்றமற்றவர்களாய் நிற்கவிருக்கிற ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேருக்கு முத்திரையிடப்படும் காலத்தில், சபைக்காக நடைபெறும் இறுதி கிரியையில், தேவனுடைய நாமத்தைத் தாங்குகிற மக்களிடையே காணப்படும் அக்கிரமங்களை அவர்கள் மிகவும் ஆழமாக உணர்வார்கள். இது, ஒவ்வொருவரும் தம் கையில் ஒரு கொலை ஆயுதம் கொண்டிருக்கும் மனிதர்களின் உருவகத்தின் கீழ் இறுதி கிரியையை தீர்க்கதரிசி எடுத்துக்காட்டுவதால் வல்லமையுடன் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அவர்களுக்கிடையில் ஒருவன் சணல் வஸ்திரம் அணிந்தவனாயிருந்து, அவன் பக்கத்தில் எழுத்தரின் மைக்கூடு இருந்தது. ‘அப்பொழுது கர்த்தர் அவனிடம்: நகரத்தின் நடுவிலும், எருசலேமின் நடுவிலும் சென்று, அதன் நடுவில் நடைபெறும் எல்லா அருவருப்புகளினிமித்தம் பெருமூச்சுவிட்டு அழுகிற மனிதர்களின் நெற்றிகளின்மேல் ஒரு அடையாளம் இடு’ என்றார்.” Testimonies, volume 3, 266.

எசேக்கியேல் நூலின் எட்டாம் அதிகாரம் முதல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் வரையிலான தரிசனம், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பும் அதனிடத்திலும் உள்ள அட்வென்டிசத்தின் வரலாற்றை நேரடியாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அது எருசலேமின் (அட்வென்டிசம்) உட்பகுதியில் உள்ள ஆராதகர்களின் இரண்டு வர்க்கங்களை அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும், கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பே திறக்கப்பட்ட இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டோடு தீர்க்கதரிசன ரீதியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது; ஏனெனில் அதின் முதல் குறிப்புகள் தீர்க்கதரிசனச் சின்னவியலில் “666” என்ற எண்ணை முன்வைக்கின்றன. இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், கடைசி நாட்களில் ஞானிகள் வெற்றிகொள்ள வேண்டிய நான்கு காரியங்களில் ஒன்றை அது அடையாளப்படுத்துகிறது; அந்த நான்கு காரியங்களும், எட்டாவது “ஏழிலிருந்தவன்” என்பதற்கான வெளிச்சத்தின் ஒரு பகுதியாக உள்ளன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினைந்தாம் அதிகாரமும், பாப்பாட்சியின் நான்கு சின்னார்த்த அம்சங்களின்மேல் வெற்றி பெறுகிறவர்கள் மோசேயின் பாடலையும் ஆட்டுக்குட்டியினுடைய பாடலையும் பாடுகிறார்கள் என்று அடையாளப்படுத்துகிறது.

அந்நாளில், இருபத்தேழாம் அதிகாரத்தில் ஏசாயா கூறுவதாவது, கடைசி நாட்களின் நீதிமான்கள் திராட்சைத்தோட்டத்தின் பாடலைப் பாடுவார்கள்; அது, ஆட்டுக்குட்டியானவர் மனுஷருக்கிடையே நடந்தபோது அவர் பாடிய பாடலாகும்; மேலும் அது, புதிய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள் தேர்வு செய்யப்படுகிற வேளையில் புறக்கணிக்கப்பட்டு விடப்படும் ஒரு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்தப் பாடல், எசேக்கியேல் ஒன்பதும் வெளிப்படுத்தல் ஏழும் குறிப்பிடும் முத்திரையிடுதலின் காலத்தில், கடைசி நாட்களின் “ஞானிகளால்” பாடப்படுகிறது. எசேக்கியேல் எட்டாம் அதிகாரத்திலிருந்து பதினொன்றாம் அதிகாரம் வரையிலான தரிசனம், அப்படியே அந்தப் பாடலின் ஒரு பகுதியாகும்.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.

> “கர்த்தருடைய வேலையின் ஆவியையும் ஆன்மாக்களின் இரட்சிப்பையும் இருதயத்தில் கொண்டிருக்கும் தேவனுடைய உண்மையான மக்கள், பாவத்தை அதன் உண்மையான, பாவமுள்ள இயல்பிலேயே எப்போதும் காண்பார்கள். தேவனுடைய மக்களை எளிதில் சூழ்ந்து பிடிக்கும் பாவங்களின் விஷயத்தில், அவர்கள் எப்போதும் உண்மையுடனும் மறைமுகமற்ற நேர்மையுடனும் நடப்பதற்கான பக்கத்திலேயே இருப்பார்கள். விசேஷமாக, தேவனுடைய சிங்காசனத்தின்முன் குற்றமில்லாமல் நிற்கவேண்டிய நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில், சபைக்காக நடைபெறும் இறுதி வேலையில், தேவனுடைய ஜனங்கள் என்று சொல்லிக்கொள்ளுகிறவர்களின் அக்கிரமங்களை அவர்கள் மிகவும் ஆழமாக உணர்வார்கள். இது, ஒவ்வொருவரும் தமது கையில் ஒரு கொலைஆயுதத்தைக் கொண்டிருந்த மனிதர்களின் உருவகத்தின் கீழ் நடைபெறும் கடைசி வேலையைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசியின் எடுத்துக்காட்டில் வலிமையாக எடுத்துரைக்கப்படுகிறது. அவர்களுள் ஒருவன் சணலுடை அணிந்திருந்தான்; அவன் பக்கத்தில் எழுத்தரின் மைக்கூடு இருந்தது. ‘அப்பொழுது கர்த்தர் அவனை நோக்கி: நகரத்தின் நடுவிலும், எருசலேமின் நடுவிலும் சென்று, அதின் நடுவில் செய்யப்படுகிற எல்லா அருவருப்புகளினாலும் நித்திரை கொண்டு அழுகிற மனிதர்களின் நெற்றிகளின்மேல் ஒரு அடையாளத்தை இடு என்றார்.’”

> “இச்சமயத்தில் தேவனுடைய ஆலோசனையில் நிற்பவர்கள் யார்? தேவனுடைய ஜனமாக வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கிடையில் உள்ள தவறுகளை ஏறத்தாழ மன்னித்துவிட்டு, பாவத்தைத் தண்டிக்க முனைவோருக்கு எதிராக வெளிப்படையாக இல்லாவிட்டாலும் தங்கள் இருதயங்களில் முறையிடுகிறவர்கள் தானோ? அவர்களுக்கு எதிராகத் தங்கள் நிலைப்பாட்டை எடுத்துக் கொண்டு, தவறு செய்கிறவர்களுக்கே அனுதாபம் காட்டுகிறவர்கள் தானோ? நிச்சயமாக இல்லை! அவர்கள் மனந்திரும்பி, வேலையின் பாரத்தைச் சுமப்போரைக் ஒடுக்குவதிலும், சீயோனிலுள்ள பாவிகளின் கைகளைப் பலப்படுத்துவதிலும் சாத்தானின் வேலையை விட்டுவிடாவிட்டால், தேவனுடைய முத்திரையிடும் அங்கீகாரத்தின் அடையாளத்தை அவர்கள் ஒருபோதும் பெறமாட்டார்கள். கொலைஆயுதங்களைத் தாங்கியிருந்த ஐந்து மனிதர்களின் செயலால் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட துன்மார்க்கரின் பொதுவான அழிவில் அவர்கள் வீழ்ந்துபோவார்கள். இந்தப் புள்ளியை கவனமாகக் குறித்துக்கொள்ளுங்கள்: பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையினால் அவர்களுக்குள் செயல்படுத்தப்பட்ட சத்தியத்தின் தூய அடையாளத்தை, சணல் உடை அணிந்த மனிதன் இடும் குறியால் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறதுபோல், பெறுகிறவர்கள், சபையில் நடைபெறும் ‘எல்லா அருவருப்புகளினிமித்தமும் பெருமூச்சுவிட்டு அழுகிறவர்களே.’ தூய்மைக்கான அவர்களுடைய அன்பும், தேவனுடைய மானத்திற்கும் மகிமைக்கும் அவர்களுடைய அக்கறையும் அப்படிப்பட்டது; மேலும் பாவத்தின் மிகுதியான பாவத்தன்மையை அவர்கள் அத்தனைத் தெளிவாகக் காண்கிறார்கள்; ஆகையால் அவர்கள் வேதனையிலிருக்கிறவர்களாகவும், பெருமூச்சுவிட்டு அழுகிறவர்களாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள். எசேக்கியேலின் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தை வாசியுங்கள்.”

> “ஆனால், பாவத்திற்கும் நீதிக்கும் இடையில் உள்ள அந்த விரிந்த வேறுபாட்டை இவ்வாறு காணாதவர்களும், தேவனுடைய ஆலோசனையில் நின்று முத்திரையைப் பெறுகிறவர்கள் உணருகிறபடி உணராதவர்களும் யாவரும் பொதுவாகச் சங்கரிக்கப்படுதல், கொலை ஆயுதங்களை உடையிருந்த ஐந்து மனிதருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கட்டளையில் விவரிக்கப்படுகிறது: ‘அவனுக்குப் பின்பாக நகரத்தின் வழியாகச் சென்று வெட்டுங்கள்; உங்கள் கண் இரங்காதிருப்பதாக; நீங்கள் இரக்கமாயிராதிருங்கள்: முதியவரையும் இளைஞனையும், கன்னியரையும், சிறு குழந்தைகளையும், பெண்களையும் முற்றிலும் கொன்றுவிடுங்கள்; ஆனால் முத்திரை உள்ள எந்த மனிதனிடத்திலும் அணுகாதிருங்கள்; என் பரிசுத்தஸ்தலத்திலிருந்தே தொடங்குங்கள்.’ Testimonies, volume 3, 266, 267.”

Back to Articles