Article

# தானியேல் புத்தகம் - தொண்ணூற்று ஐந்து

இரண்டாம் தூதனின் செய்தியின் தீர்க்கதரிசன முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்துதல்

Author

Jeff Pippenger

Published

February 28, 2024

Formats

PDF
Word

முதல் மற்றும் மூன்றாம் தூதரின் இயக்கத்தின் வரலாற்றில், அந்தச் செய்தியை இரண்டாம் தூதரின் செய்தியால் சுருக்கமாகச் சொல்லலாம்.

> அதன் பின்னர் இன்னொரு தூதன் தொடர்ந்து வந்து, “பாபிலோன் விழுந்துவிட்டது, விழுந்துவிட்டது; அந்த மகா நகரம் விழுந்துவிட்டது; ஏனெனில் தன் விபச்சாரத்தின் கோபமுள்ள மதுவை அவள் சகல ஜாதிகளும் குடிக்கச் செய்தாள்” என்று சொல்லினான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:8.

இரண்டாம் தூதன், காண விரும்புகிறவர்களுக்காக, தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கான பயன்பாட்டை அடையாளப்படுத்துகிறான். இரண்டாம் தூதன் ஒரு தீர்க்கதரிசனச் செய்தியை அறிவிக்கிறான்; அந்தச் செய்தி என்னவெனில், பாபிலோன் இருமுறை விழுந்துவிட்டது என்பதே. அது பாபிலோனை “அந்த மகா நகரம்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறது; பதினேழாம் மற்றும் பதினெட்டாம் அதிகாரங்களில் அது நவீன பாபிலோன் என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. நவீன பாபிலோன் இருமுறை விழுந்துவிட்டது; அவள் தன் விபச்சாரத்தின் கோபமதுவை எல்லா ஜாதிகளும் “குடிக்கும்படி” செய்ததினால் அவளுடைய வீழ்ச்சி ஏற்பட்டது. அவளுடைய விபச்சாரம் பூமியின் ராஜாக்களோடு நிறைவேற்றப்பட்டது. அந்த உறவு, அவள் விபச்சாரம் செய்த ராஜாக்களின் வல்லமையைத் தன் “கோபத்தை” நிறைவேற்றப் பயன்படுத்த அனுமதித்தது; அந்தக் கோபமே, தேவனுடைய உண்மையுள்ள ஜனங்கள்மேல் அவள் கொண்டு வரும் துன்புறுத்தலாகும்.

திராட்சரசம் என்பது ஒரு போதனையாகும்; அவள் சகல ஜாதிகளையும் குடிக்கும்படி நடத்தும் அந்தப் போதனை, சூரியனை வணங்குவது சமாதானத்தை உண்டாக்கும் என்று கூறும் பொய்ப் போதனையாகும். சகல ஜாதிகளும் அவளுடைய அதிகாரத்தின் “முத்திரையை” ஏற்றுக்கொள்கின்றன; அது ஞாயிறு ஆராதனையால் குறிக்கப்படுகிற சூரிய வணக்கமே ஆகும். அந்த “முத்திரையை” சகல ஜாதிகளும் ஏற்றுக்கொள்வது, ஐக்கிய அமெரிக்காவின் வல்லமையினால் உண்டாக்கப்படுகிறது; எனினும் அது, இஸ்லாமின் மூன்றாம் ஐயோவினால் பூமி என்னும் கிரகத்தின் மேல் கொண்டுவரப்படும் தீவிரமடைந்து வரும் யுத்தங்களின் காலத்தில் நிகழ்கிறது. ஜாதிகள் அவளுடைய கோபத்தின் “திராட்சரசத்தை,” “சமாதானமும் பாதுகாப்பும்” என்ற வாக்குத்தத்தத்தின் அடிப்படையில் ஏற்றுக்கொள்கின்றன.

> “நியூயார்க் ஒரு அலைவேகப் பெருக்கினால் அடித்துச் செல்லப்படும் என்று நான் அறிவித்ததாக இப்போது சொல்லப்படுகிறதா? இதை நான் ஒருபோதும் சொல்லவில்லை. அங்கே மாடிமேல் மாடியாக எழும்பிக்கொண்டிருந்த அந்த மாபெரும் கட்டிடங்களை நான் நோக்கிக்கொண்டிருக்கையில், ‘கர்த்தர் பூமியை மிகுந்த அதிர்ச்சியோடு குலுக்க எழும்பும்போது எத்தகைய பயங்கரக் காட்சிகள் நிகழும்! அப்பொழுது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1–3 இன் வார்த்தைகள் நிறைவேறும்’ என்று நான் கூறியுள்ளேன். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரம் முழுவதும் பூமியின்மேல் வரப்போகிறதற்கான ஒரு எச்சரிக்கையாகும். ஆனால் நியூயார்க்கின்மேல் குறிப்பாக என்ன வரப்போகிறது என்பதைப் பற்றிய தனிப்பட்ட வெளிச்சம் எனக்கில்லை; ஆனால் அங்கேயுள்ள அந்த மாபெரும் கட்டிடங்கள் ஒருநாள் தேவனுடைய வல்லமையின் திருப்புதலும் கவிழ்த்தலும் மூலம் தள்ளிவிடப்படும் என்பதை நான் அறிவேன். எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வெளிச்சத்தின்படி, உலகில் அழிவு இருக்கிறது என்பதை நான் அறிவேன். கர்த்தரிடமிருந்து ஒரு வார்த்தை, அவருடைய மகத்தான வல்லமையின் ஒரு தொடுதல்—அப்பொழுது இந்தப் பிரமாண்டமான கட்டமைப்புகள் விழுந்துபோகும். நாம் கற்பனைக்கூட செய்ய முடியாத அளவிலான பயங்கரத்தைக் கொண்ட காட்சிகள் நிகழும்.” Review and Herald, July 5, 1906.

இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தி 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று மீண்டும் உரைக்கப்பட்டது; அந்நாளில் தேவனுடைய கரத்தின் ஒரு தொடுதலினால் நியூயார்க் நகரத்தின் மகத்தான கட்டிடங்கள் தரைமட்டமாக்கப்பட்டன.

> “தீர்க்கதரிசி கூறுகிறார்: ‘பின்பு, மிகுந்த அதிகாரமுடைய வேறொரு தூதன் வானத்திலிருந்து இறங்கிவருவதை நான் கண்டேன்; பூமி அவனுடைய மகிமையினால் ஒளியுற்றது. அவன் வல்லமையுள்ள சத்தத்தோடு மிகுந்த சத்தமாகக் கூவி: மகா பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது; அது பிசாசுகளின் வாசஸ்தலமாகிவிட்டது’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1, 2). இது இரண்டாம் தூதனால் வழங்கப்பட்ட அதே செய்தியே. பாபிலோன் விழுந்தது, ‘ஏனெனில் அவள் தன் விபசாரத்தின் கோபமுள்ள மதுவை எல்லா ஜாதிகளும் குடிக்கும்படி செய்தாள்’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:8). அந்த மது என்ன?—அவளுடைய பொய்யான கோட்பாடுகளே. அவள் நான்காம் கற்பனையின் ஓய்வுநாளுக்குப் பதிலாக உலகத்துக்கு ஒரு பொய்யான ஓய்வுநாளைக் கொடுத்திருக்கிறாள்; மேலும், ஏதேன் தோட்டத்தில் சாத்தான் ஏவாளுக்குச் முதலில் சொன்ன பொய்யை—ஆத்துமாவின் இயல்பான அழிவிலாமையை—மீண்டும் கூறியிருக்கிறாள். இதற்கு ஒத்த பல தவறுகளையும் அவள் தூரத் தூரமாகப் பரப்பியிருக்கிறாள்; ‘மனுஷருடைய கற்பனைகளைக் உபதேசங்களாகப் போதித்து’ (மத்தேயு 15:9).”

> “இயேசு தம்முடைய பொதுச் சேவையை ஆரம்பித்தபோது, ஆலயத்தை அதன் பரிசுத்தத்தை மீறிய அவமதிப்பான அசுத்தப்படுத்துதலிலிருந்து சுத்திகரித்தார். அவருடைய ஊழியத்தின் கடைசி செயல்களில் ஒன்றாக ஆலயத்தின் இரண்டாவது சுத்திகரிப்பும் இடம்பெற்றது. அதுபோல, உலகத்திற்கு எச்சரிக்கை கொடுக்கும் இறுதி வேலையிலும் சபைகளுக்குச் செய்யப்படும் இரண்டு தனித்துவமான அழைப்புகள் உள்ளன. இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தி இதுவாகும்: ‘பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது, அந்த மகத்தான பட்டணம்; ஏனெனில் அவள் தன் வேசித்தனத்தின் கோபமாகிய திராட்சரசத்தை எல்லா ஜாதிகளும் குடிக்கும்படி செய்தாள்’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:8). மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியின் உரத்த முழக்கத்திலும், வானத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் இவ்வாறு சொல்லுவது கேட்கப்படுகிறது: ‘என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களில் பங்குகொள்ளாதபடிக்கும், நீங்கள் அவளுடைய வாதைகளில் அடையாதபடிக்கும், அவளைவிட்டு வெளியே வாருங்கள். ஏனெனில் அவளுடைய பாவங்கள் வானபரியந்தம் எட்டியிருக்கின்றன; தேவன் அவளுடைய அக்கிரமங்களை நினைவுகூர்ந்திருக்கிறார்’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

2001 செப்டம்பர் 11 மற்றும் அமெரிக்க ஒன்றியத்தில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் ஆகியவற்றிற்கிடையில், வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் மூன்று வசனங்கள் நிறைவேறுகின்றன; ஏனெனில், பாபிலோனிலிருந்து வெளியே வரும்படியான அழைப்பு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்திலேயே ஆரம்பமாகிறது.

> “வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:6–12-இல் உள்ள மும்மடங்கு எச்சரிக்கையை நிராகரித்ததன் விளைவாக, திருச்சபை இரண்டாம் தூதன் முன்னறிவித்த நிலையினை முற்றிலும் அடைந்து விடும் காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அப்பொழுது இன்னும் பாபிலோனில் உள்ள தேவனுடைய மக்கள், அவளுடைய ஐக்கியத்திலிருந்து பிரிந்துவரும்படி அழைக்கப்படுவார்கள். இந்தச் செய்தி உலகத்திற்கு ஒருபோதும் வழங்கப்படும் கடைசி செய்தியாகும்; அது தன் கிரியையை நிறைவேற்றும். ‘சத்தியத்தை விசுவாசியாமல், அநீதியில் பிரியம்பட்டிருந்த’வர்கள் (2 தெசலோனிக்கேயர் 2:12), வல்ல மயக்கத்தை ஏற்றுக்கொண்டு பொய்யை விசுவாசிக்கும்படி விட்டுவிடப்படும்போது, அதை ஏற்றுக்கொள்ள மனம் திறந்திருக்கிற எல்லோர்மேலும் சத்தியத்தின் ஒளி பிரகாசிக்கும்; பாபிலோனில் இன்னும் மீந்திருக்கிற கர்த்தருடைய பிள்ளைகள் யாவரும், ‘என் ஜனங்களே, அவளைவிட்டு வெளியே வாருங்கள்’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:4) என்ற அழைப்புக்குச் செவிகொடுப்பார்கள்.” The Great Controversy, 389, 390.

விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, முந்தைய உடன்படிக்கையின் மக்கள் வல்ல மயக்கத்தை ஏற்றுக்கொள்வார்கள். 2001 செப்டம்பர் 11 முதல், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது அந்த வல்ல மயக்கம் ஊற்றப்படும்வரை, இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தி மீண்டும் அறிவிக்கப்படுகிறது; அந்த நிராகரிப்பு என்பது “வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரம், ஆறாம் வசனம் முதல் பன்னிரண்டாம் வசனம் வரையிலான மும்மடங்கு எச்சரிப்பை” நிராகரிப்பதைக் குறிக்கிறது. இந்த அர்த்தத்தில், மூன்று தூதர்களும் இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்கள். இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தி: “பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது”; மேலும், இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தி முதல் செய்திக்கும் மூன்றாம் செய்திக்கும் நடுவில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தில் முதல் சத்தம் அறிவிக்கும் அறிவிப்பு, இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியின் மறுபடியான உரைப்பாகும்; ஆனால் அது வெளிப்படுத்தல் பதினான்கில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மூன்று தூதர்களின் செய்திகளையெல்லாம் நிராகரிப்பதைக் குறிக்கிறது. இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தி, அந்த மூன்று செய்திகளையெல்லாம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மேலும் அதில் அல்பாவும் ஓமேகாவும் ஆகிய அடையாளம் உள்ளது; ஏனெனில் அது முதல் தூதனுடைய இயக்கத்தின் வரலாற்றில் அறிவிக்கப்பட்டது, பின்னர் மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கத்திலும் மீண்டும் அறிவிக்கப்படும். அந்தச் செய்தி பாபிலோன் இருமுறை வீழ்ந்துவிட்டதென அடையாளப்படுத்துகிறது; இந்தத் தீர்க்கதரிசனப் பொருளில் அது “தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாட்டை” அடையாளப்படுத்துகிறது.

பாபேலும் பாபிலோனும் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, பாபிலோன் முதல் இரண்டு முறைகள் விழுந்தது, நவீன பாபிலோனின் இறுதி வீழ்ச்சியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. பாபிலோனின் வீழ்ச்சி குறித்த இரட்டைப் பிரகடனம், மூன்று தூதர்களின் முதல் செய்தியாலும் கடைசி செய்தியாலும் எல்லையிடப்படுகிறது. மூன்று தூதர்களின் அமைப்பு ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் என்ற அடையாளத்தை உடையதாகும்; ஏனெனில் முதல் செய்தி “நித்திய சுவிசேஷம்” என்று அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; வரையறையின்படி அதுவே நித்தியமான சுவிசேஷம், அல்லது எல்லாக் காலங்களுக்கும் ஒரே சுவிசேஷச் செய்தி என்று பொருள். மூன்றாம் தூதனின் செய்தி, மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெற்றுக்கொள்ளுவதற்கு எதிராக எச்சரிக்கும் சுவிசேஷச் செய்தியாகும்; ஆகையால் முதல் செய்தியும் மூன்றாம் செய்தியும், அதாவது முதல் மற்றும் கடைசி செய்திகளும், ஒரே செய்திகளாகும்; ஏனெனில் இரண்டும் சுவிசேஷமே.

எழுத்துகளின் முதலிலும் கடைசியிலும் இருப்பவராகிய ஆல்பாவும் ஓமேகாவும், மூன்று செய்திகளின்மேல் “சத்தியம்” என்னும் தமது கையொப்பத்தை வைத்தார்; ஏனெனில் “சத்தியம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்படும் எபிரேயச் சொல், அற்புதமான மொழியறிஞரால் எபிரேய எழுத்துமாலையின் முதல், பதிமூன்றாம், மற்றும் கடைசி எழுத்துகளை இணைத்து உருவாக்கப்பட்டது. “பதிமூன்று” என்பது அடையாளமாகக் கிளர்ச்சியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும் இரண்டாம் செய்தியிலேயே, அவளுடைய பொய்யான கோட்பாடுகளாலும் விபச்சாரத்தாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் பாபிலோனின் கிளர்ச்சி அடையாளம் காணப்படுகிறது. ஏற்கனவே குறிப்பிடப்பட்டபடி, இரண்டாம் செய்தியிலும் ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் தமது கையொப்பத்தை உட்படுத்தியிருக்கிறார்; ஏனெனில் நியாயத்தீர்ப்பின் தொடக்கத்தை அறிவிக்க மில்லரைட் வரலாற்றில் அறிவிக்கப்பட்ட செய்தியே, நியாயத்தீர்ப்பின் முடிவை அடையாளம் காண மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்தில் மீண்டும் அறிவிக்கப்படுகிறது.

ஆதியாகமம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் பாபேலின் வீழ்ச்சி, பாபிலோனின் வீழ்ச்சியைப் பற்றிய முதல் குறிப்பாகும்; மேலும், நிம்ரோதின் துணிச்சலான கிளர்ச்சிக்கான சாட்சி முதல் தூதனுடைய செய்தியின் அடையாளமுத்திரையை உடையதாகும். முந்தைய கட்டுரைகளில் காட்டப்பட்டபடி, மூன்று தூதர்களின் மூன்று செய்திகளும் முதல் தூதனுடைய செய்திக்குள் அமைந்துள்ளன. முதல் தூதனுடைய செய்தியில், “தேவனைப் பயப்படுங்கள்” என்ற சொற்றொடர் முதல் செய்தியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; “அவருக்கே மகிமையைக் கொடுங்கள்” என்ற சொற்றொடர் இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. மூன்றாம் செய்தியும் முதலாமதில் காணப்படுகிறது; ஏனெனில் அது, “அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை வந்தது” என்று அறிவிக்கிறது.

நிம்ரோதின் வீழ்ச்சியில், அதாவது பாபிலோனின் முதல் வீழ்ச்சியில், மூன்று தூதர்களின் மூன்று படிகளும் அடையாளம் காணப்படுகின்றன. அது “செல்லுங்கள்” என்ற வெளிப்பாட்டினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

> பூமியெல்லாம் ஒரே மொழியும் ஒரே பேச்சும் உடையதாக இருந்தது. அவர்கள் கிழக்கிலிருந்து பயணித்து வந்தபோது, சிநேயார் தேசத்தில் ஒரு சமவெளியைக் கண்டடைந்து அங்கே குடியிருந்தார்கள். அப்பொழுது அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர், வாருங்கள், நாம் செங்கற்களை உண்டாக்கி அவற்றை நன்றாகச் சுடுவோம் என்றார்கள். கற்குப் பதிலாக அவர்களுக்கு செங்கற்களும், சாந்திற்குப் பதிலாக கீலும் இருந்தது. பின்னர் அவர்கள், வாருங்கள், நாம் நமக்கென்று ஒரு நகரத்தையும், அதன் நுனி வானத்தை எட்டும் ஒரு கோபுரத்தையும் கட்டுவோம்; பூமியெல்லாம் பரவி சிதறிப்போகாதபடிக்கு நமக்கென்று ஒரு நாமத்தை உண்டாக்குவோம் என்றார்கள். மனுபுத்திரர் கட்டிக்கொண்டிருந்த அந்த நகரத்தையும் கோபுரத்தையும் காண கர்த்தர் இறங்கிவந்தார். அப்பொழுது கர்த்தர், இதோ, ஜனங்கள் ஒன்றாக இருக்கிறார்கள்; அவர்களுக்கெல்லாம் ஒரே மொழி இருக்கிறது; இதுவே அவர்கள் செய்யத் தொடங்கிய காரியம்; இப்போது அவர்கள் நினைத்துச் செய்ய முனையும் எதுவும் அவர்களிடமிருந்து தடுக்கப்படாது. வாருங்கள், நாம் இறங்கிச் சென்று, அவர்கள் ஒருவருடைய பேச்சை ஒருவர் அறியாதபடிக்கு, அங்கே அவர்களுடைய மொழியை கலக்கிவிடுவோம் என்றார். அப்படியே கர்த்தர் அவர்களை அங்கேயிருந்து பூமியெங்கும் சிதறடித்தார்; அவர்கள் நகரத்தைக் கட்டுவதை நிறுத்திவிட்டார்கள். ஆகையால் அதற்கு பாபேல் என்று பெயராயிற்று; ஏனெனில் அங்கே கர்த்தர் பூமியெங்குமுள்ளோரின் மொழியைக் கலக்கிவிட்டார்; அங்கேயிருந்தே கர்த்தர் அவர்களைப் பூமியெங்கும் சிதறடித்தார். ஆதியாகமம் 11:1–9.

பாபேல் எனப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட பாபிலோனின் முதல் வீழ்ச்சி, “go to” என்ற சொற்றொடரால் மூன்று முறை வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. மூன்று தூதர்களும் முதலாவது தூதனிலேயே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றனர். தானியேல் முதலாம் அதிகாரமும் முதலாவது தூதனுடைய செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மேலும், இக்கட்டுரைகளில் முன்பே அடையாளம் காணப்பட்டபடி, நித்திய சுவிசேஷத்தின் மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயல்முறை முதல் படியிலேயே காணப்படுகிறது; அப்போது தானியேல் பாபிலோனிய உணவை உண்ண மறுத்து, அதற்கு பதிலாக தேவனுக்கு மகிமை செலுத்துவதைக் தேர்ந்தெடுத்தான். அவனுடைய முதல் சோதனை, 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று மில்லரைட் வரலாற்றில் ஒரு சிறிய புத்தகத்துடன் இறங்கின முதலாவது தூதனுடைய சோதனையாக இருந்தது; அந்தப் புத்தகத்தை யோவான் உண்ணும்படி கட்டளையிடப்பட்டிருந்தான்.

பின்னர் அவருக்கு பத்து நாட்கள் கொண்ட ஒரு காட்சிசார்ந்த சோதனை அளிக்கப்பட்டது; அது பாபிலோனிய உணவை உண்டவர்களுக்கும், தானியேலைப்போல் பருப்புவகைகளை உணவாகத் தேர்ந்தெடுத்தவர்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை வெளிப்படுத்தியது. இரண்டாவது சோதனை, 1844 ஆம் ஆண்டில் இரண்டாம் தூதனின் வருகை செய்ததுபோலவே, இரண்டு வகுப்புகளை உருவாக்கியது. அந்த இரண்டாவது சோதனையைத் தொடர்ந்து, மூன்று ஆண்டுகளின் முடிவில் நிகழ்ந்த சோதனையில், நேபுகாத்நேச்சார் தன் நியாயத்தீர்ப்பை வெளிப்படுத்தினான்; இது 1844 அக்டோபர் 22 அன்று மூன்றாம் தூதனின் வருகையால் பிரதிநிதிப்படுத்தப்படுகிறது.

வெள்ளத்திற்குப் பிறகு நோவா பலிபீடங்களை அமைக்கும்படி கட்டளையிடப்பட்டார்; அவ்வாறு செய்யும்போது அவர் பயன்படுத்திய கற்களை வெட்டவோ செதுக்கவோ கூடாது; அவருடைய பலிபீடத்திற்காக சாந்தையும் பயன்படுத்தக்கூடாது. கிளர்ச்சியாளர் நிம்ரோத், பூமியை மறுபடியும் மக்கள் நிரப்பியவர்கள் பயன்படுத்தும்படி நிர்ணயிக்கப்பட்ட உடன்படிக்கை உறவின் பலிபீடத்தைப் போலியாக்கி, செங்கற்களையும் சாந்தையும் பயன்படுத்தினான். நிம்ரோதின் சாட்சியில் முதல் “போவோமாக” என்பது, முதல் செய்திக்கு எதிரான கிளர்ச்சியில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு “மரண உடன்படிக்கையை” குறிக்கிறது. இரண்டாவது “போவோமாக” என்பது ஒரு கோபுரம் (ஒரு திருச்சபை) மற்றும் ஒரு நகரம் (ஒரு அரசு) கட்டப்படுதலைக் குறிக்கிறது. நிம்ரோதின் சாட்சியில் இரண்டாவது “போவோமாக” என்பது திருச்சபையும் அரசும் இணைந்ததைக் குறிக்கிறது; அது இரண்டாம் தூதனின் செய்தியின் விபசாரமாகும். மூன்றாவது “போவோமாக” என்பது மக்களைச் சிதறடித்து, மொழியை குழப்பிய நீதித்தீர்ப்பைக் குறித்தது.

பாபிலோனின் முதல் வீழ்ச்சி முதல் தூதனுடைய செய்திக்கான முன்மாதிரியாகும்; மேலும், நவீன பாபிலோனின் வீழ்ச்சியின் கூறுகளை நிலைநிறுத்தும் இரண்டு வெளிப்பாடுகளிலுள்ள பாபிலோனின் இரண்டாவது வீழ்ச்சி இரண்டாம் தூதனுடைய செய்திக்கான முன்மாதிரியாகும். இது அப்படியிருக்கிறது; ஏனெனில் தானியேல் புத்தகத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள பாபிலோனின் வீழ்ச்சி ஒரு தொடக்கத்தையும் ஒரு முடிவையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அதுபோலவே, அட்வென்டிசத்தின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் அறிவிக்கப்படும் இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியும் இருக்கிறது. பெல்சாத்சாரின் மேல் வந்த நியாயத்தீர்ப்பு, நேபுகாத்நேச்சாரின் மேல் கொண்டுவரப்பட்ட நியாயத்தீர்ப்பினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருந்தது என்று சகோதரி வைட் குறிப்பாக அடையாளப்படுத்தினார்.

> “பாபிலோனின் கடைசி ஆளுநருக்குத், அதன் முதல் ஆளுநருக்குப் பிரதிநிதி அர்த்தத்தில் வந்ததுபோலவே, தெய்வீக காவலரின் தீர்ப்புச் செய்தி வந்தது: ‘அரசனே, ... உமக்குச் சொல்லப்படுகிறது; ராஜ்யம் உம்மைவிட்டு நீங்கிப்போயிற்று.’ தானியேல் 4:31.” இறைவாக்கினரும் ராஜாக்களும், 533.

பாபிலோனின் இரண்டாம் வீழ்ச்சியும், இரண்டாம் தூதனின் செய்தி போலவே, ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் ஆகியவரின் கையொப்பத்தை உடையதாகும். அந்தக் கையொப்பம் பாபிலோனின் முதல் மற்றும் கடைசி ராஜாக்களின் வீழ்ச்சியால் பிரதிநிதிப்படுத்தப்படுகிறது. நேபுகாத்நேச்சாரின் நியாயத்தீர்ப்பும் வீழ்ச்சியும் “ஏழு காலங்கள்” என்று பிரதிநிதிப்படுத்தப்படுகின்றன; இது லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” என்பதற்கான ஒரு குறிப்பாகும். மேலும், நிம்ரோதின் நியாயத்தீர்ப்பிலும் வீழ்ச்சியிலும் காணப்படும் “சிதறடித்தல்” கூட லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்” என்பதற்கான ஒரு குறிப்பாகும். பெல்ஷாத்சாரின் நியாயத்தீர்ப்பும் வீழ்ச்சியும் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது எனக் கூட்டுத்தொகை தரும் அக்கினி எழுத்துகளால் பிரதிநிதிப்படுத்தப்படுகின்றன; இதுவும் லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்” என்பதற்கான ஒரு குறிப்பை அடையாளப்படுத்துகிறது.

ஒரு “தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கான பயன்பாடு” மூன்றாம் மற்றும் இறுதியான நிறைவேற்றத்தின் பண்புகளை அடையாளங்காட்டி நிறுவுகிற முதல் இரண்டு சாட்சிகளால் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது. பாபிலோனின் மூன்று வீழ்ச்சிகளின் மூலம், பாபிலோனின் வீழ்ச்சியை அடையாளங்காட்டும் அதே செய்தியே, தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கான பயன்பாடு அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ள விதியையும் அடையாளங்காட்டுகிறது. பாபிலோனின் முதல் இரண்டு வீழ்ச்சிகள், மூன்றாம் மற்றும் இறுதியான வீழ்ச்சியின் தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளை அடையாளங்காட்டுகின்றன.

மில்லரைட் வரலாறு Future for America-வின் வரலாற்றில் எழுத்தெழுத்தாக மீண்டும் நிகழ்கிறது. மில்லரைட் வரலாற்றில், வில்லியம் மில்லர் பரிச்சயமடைந்து, முதல் தூதனின் செய்தியை முன்வைக்கத் தாம் பயன்படுத்திய சத்தியத்தின் கட்டமைப்பை நிறுவப் பயன்படுத்திய விதிகளின் ஒரு தொகுப்பு, அந்த வரலாற்றின் ஒரு வழிக்குறியாக இருந்தது. “தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாடு” என்பது, இந்த இறுதிநாட்களில் தொகுக்கப்பட்ட விதிகளில் ஒன்றாகும்; இதன் மூலம் மூன்றாம் தூதனின் செய்தி அடையாளம் காணப்படும் சத்தியத்தின் கட்டமைப்பு நிறுவப்படுகிறது.

ரோமின் மூன்று வெளிப்பாடுகளும், பாபிலோனின் வீழ்ச்சியின் மூன்று வெளிப்பாடுகளோடும் இணைந்தவையாக இருந்து, ஒன்றுக்கொன்று மிக நெருங்கிய தொடர்புடையவைகளாக இருக்கின்றன; ஆயினும் அவற்றில் வேறுபாடுகளும் உள்ளன. பூமியின் ராஜாக்களோடு விபசாரம் செய்கிற தீரு, அல்லது பாபிலோன் என்னும் வேசி, அவர்களோடு ஒரே மாம்சமாக இருக்கிறாள்; ஆனால் யெசபெல் ராஜாவாகிய ஆகாபின் மீது ஆட்சி செய்ததுபோல், அவள் அந்த ராஜாக்களின்மேலும் ஆட்சி செய்கிறாள். நவீன ரோம், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழில் கூறப்பட்டிருக்கும் மிருகமாகும்; அதன்மேல் நவீன பாபிலோனின் வேசி சவாரி செய்து, அதன்மேல் ஆட்சி செய்கிறாள்.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.

> “பின்னர் என் கண்கள் மகிமையிலிருந்து திருப்பப்பட்டு, பூமியிலிருக்கும் மீதியினரிடத்தில் நான் நோக்கச் செய்யப்பட்டது. தேவதூதன் அவர்களிடம், ‘நீங்கள் கடைசி ஏழு வாதைகளைத் தவிர்க்க விரும்புகிறீர்களா? தேவனை நேசித்து, அவருடைய நிமித்தம் பாடுபடத் தயாராயிருக்கிறவர்களுக்காக அவர் ஆயத்தப்படுத்தியதெல்லாவற்றையும் அடைந்து மகிமைக்குள் சென்று அனுபவிக்க விரும்புகிறீர்களா? அப்படியானால், நீங்கள் ஜீவிக்கும்படிக்கு சாக வேண்டும். ஆயத்தமாகுங்கள், ஆயத்தமாகுங்கள், ஆயத்தமாகுங்கள். நீங்கள் இப்போது உடையிருக்கிறதைக் காட்டிலும் அதிகமான ஆயத்தம் உங்களுக்கு வேண்டும்; ஏனெனில் கர்த்தருடைய நாள் வருகிறது; அது கோபத்துடனும் கடும் உக்கிரத்துடனும் கொடியதாயிருக்கும்; தேசத்தைப் பாழாக்கவும், அதிலிருந்து பாவிகளை அழித்தொழிக்கவும் அது வரும். எல்லாவற்றையும் தேவனுக்காகத் தியாகம்பண்ணுங்கள். அனைத்தையும் அவருடைய பலிபீடத்தின் மேல் வையுங்கள்—சுயம், சொத்து, எல்லாம்—ஜீவபலியாக. மகிமைக்குள் பிரவேசிக்க எல்லாமும் தேவைப்படும். திருடன் அணுகவும் முடியாததும், துரு கெடுக்கவும் முடியாததுமான பரலோகத்தில் உங்களுக்காகப் பொக்கிஷத்தைச் சேர்த்துவையுங்கள். பின்பு அவருடைய மகிமையில் அவருடனே பங்குகொள்ள விரும்பினால், இங்கே கிறிஸ்துவின் பாடுகளிலே நீங்கள் பங்குகொள்ளுகிறவர்களாயிருக்க வேண்டும்’ என்றான்.”

> “பரலோகம், நாம் அதைத் துன்பத்தின் வழியாகப் பெற்றுக்கொண்டால், போதுமான அளவு மலிவானதாகவே இருக்கும். நாம் முழுப் பாதையெங்கும் சுயத்தை மறுக்க வேண்டும்; நாள்தோறும் சுயத்திற்குச் சாக வேண்டும்; இயேசு மட்டும் வெளிப்படட்டும்; அவருடைய மகிமையை இடைவிடாது கண்முன் வைத்திருக்க வேண்டும். சமீபத்தில் சத்தியத்தைத் தழுவிக்கொண்டவர்கள் கிறிஸ்துவின்நிமித்தம் துன்பப்படுவது என்ன என்பதை அறிந்துகொள்ள வேண்டியிருக்கும் என்றும், அவர்கள் கூர்மையானதும் வெட்டிக்கிழிப்பதுபோன்றதுமான சோதனைகளைக் கடந்து செல்ல வேண்டியிருக்கும் என்றும் நான் கண்டேன்; இதனால் அவர்கள் சுத்திகரிக்கப்பட்டு, துன்பத்தின் வழியாக ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறவும், கஷ்டகாலத்தைக் கடந்து செல்லவும், ராஜாவை அவருடைய அழகில் காணவும், தேவனுடையதும் தூய, பரிசுத்தத் தூதர்களுடையதுமான சந்நிதியில் வாசம்பண்ணவும் தகுதிப்படுத்தப்படுவார்கள்.”

> “மகிமையைச் சுதந்தரிக்க நாம் எப்படிப்பட்டவர்களாயிருக்க வேண்டும் என்பதை நான் கண்டபோதும், மேலும் நமக்காக இவ்வளவு செழுமையான சுதந்தரத்தைப் பெற்றுத்தர இயேசு எவ்வளவு துன்புற்றிருந்தார் என்பதையும் கண்டபோதும், நாம் கிறிஸ்துவின் பாடுகளில் ஞானஸ்நானம் பெறும்படியாக நான் ஜெபித்தேன்; சோதனைகளின் முன் நாம் பின்வாங்காமல், இயேசு என்ன துன்பம் அனுபவித்தார் என்பதை அறிந்தவர்களாயிருந்து, அவருடைய தரித்திரத்தினாலும் பாடுகளினாலும் நாம் ஐசுவரியமுள்ளவர்களாக்கப்படுவதற்காக, அவற்றை பொறுமையுடனும் சந்தோஷத்துடனும் சுமப்போமாக என்று ஜெபித்தேன். தூதன் கூறினான்: ‘சுயத்தைத் துறக்குங்கள்; நீங்கள் விரைவாக முன்னேற வேண்டும்.’ எங்களில் சிலருக்கு சத்தியத்தை அடையவும் படிப்படியாக முன்னேறவும் காலம் இருந்தது; நாம் எடுத்த ஒவ்வொரு அடியும் அடுத்த அடியை எடுக்கத் தக்க பலத்தை நமக்குக் கொடுத்தது. ஆனால் இப்போது காலம் கிட்டத்தட்ட முடிவடைந்துவிட்டது; நாம் பல ஆண்டுகளாகக் கற்றுக்கொண்டதை அவர்கள் சில மாதங்களிலேயே கற்றுக்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். அவர்கள் கற்றதை மறக்கவும், மீண்டும் பலவற்றைக் கற்றுக்கொள்ளவும் வேண்டியிருக்கும். மிருகத்தினதும் அதன் உருவத்தினதும் முத்திரையை அந்த உத்தரவு வெளிப்படும் போது ஏற்காதவர்களாயிருக்க விரும்புகிறவர்கள், இப்போதே, ‘இல்லை; மிருகத்தின் நிறுவப்பட்ட அதிகாரத்தை நாம் மதிக்கமாட்டோம்’ என்று சொல்லும் உறுதியை உடையவர்களாயிருக்க வேண்டும்.” Early Writings, 67.

Back to Articles