Article

# இணையான எச்சரிக்கைகள் - எண் ஐந்து

யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கத்தின் வெளிப்படுத்துதல்: மகா மோதலின் இறுதி காட்சிகளைப் புரிந்துகொள்ளுதல்

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word

இன்னும் நாம் எடுத்துரைத்துக் கொண்டிருக்கிற அந்தப் பகுதியில், வெளிப்படுத்தல் பத்தாம் அதிகாரத்தில் இறங்கிவருகிற தூதராகிய கிறிஸ்துவைப் பற்றிக் கருத்துரைக்கும் நிலையில், வல்லமையுள்ள தூதராகிய கிறிஸ்து, “சாத்தானுடனான மாபெரும் போராட்டத்தின் நிறைவுக் காட்சிகளில் அவர் ஏற்றுக்கொள்கிற பங்கை” விளக்குகிறார். கிறிஸ்து தமது வலது காலைப் சமுத்திரத்தின் மேல் மற்றும் இடது காலைப் வறண்ட நிலத்தின் மேல் வைத்தபோது அவர் எடுத்த “நிலை,” “முழு பூமியின் மேல் அவருடைய பரம வல்லமையையும் அதிகாரத்தையும் குறிக்கிறது.” கிறிஸ்து “உரத்த சத்தத்தோடு” கூவியபோது, அவர் “ஒரு சிங்கம் கத்துவதுபோல்” “கூவினார்.”

“மகா மோதலின் இறுதிக் காட்சிகளில்” கிறிஸ்து தமது சர்வவல்லமையை வெளிப்படுத்துவார்; மேலும், கிறிஸ்து தமது சர்வவல்லமையை வெளிப்படுத்தும்போது, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கமாகவே அதைப் வெளிப்படுத்துகிறார்.

> “‘யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம்’ என்றும், ‘அறுக்கப்பட்டிருந்ததுபோலிய ஒரு ஆட்டுக்குட்டி’ என்றும் கூறப்படும் அடையாளங்களின் கீழ் இரட்சகர் யோவானுக்கு முன்பாக வெளிப்படுத்தப்படுகிறார்.” வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 5:5, 6. இந்த அடையாளங்கள் சர்வவல்லமையுடைய வல்லமையும் தன்னை அர்ப்பணிக்கும் அன்பும் ஒன்றிணைந்திருப்பதைச் சித்தரிக்கின்றன. அவருடைய கிருபையை நிராகரிப்போருக்கு மிகவும் பயங்கரமான யூதாவின் சிங்கம், கீழ்ப்படிதலுடனும் விசுவாசத்துடனும் இருப்போருக்கு தேவனுடைய ஆட்டுக்குட்டியாக இருப்பார்.” அப்போஸ்தலரின் செயல்கள், 589.

யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கமாகக் கிறிஸ்து வெளிப்படுவது, அவருடைய தெய்வீக காலநியமத்தின்படி வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தை முத்திரையிடுவதிலும் முத்திரை நீக்குவதிலும் அவர் செய்யும் கிரியையை வலியுறுத்துகிறது. மனிதருக்கான கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே, “காலம் சமீபமாயிருக்கிறது” என்ற நிலையில், “விரைவில் சம்பவிக்க வேண்டியவற்றை” அடையாளப்படுத்தும் ஒரு விசேஷமான வேதாகமச் சத்தியத்தின் முத்திரை நீக்கம் நிகழும்.

> இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்துதல்; விரைவில் நடைபெற வேண்டிய காரியங்களைத் தமது ஊழியக்காரருக்குக் காண்பிக்கும்படி, தேவன் அதைக் அவருக்குக் கொடுத்தார்; அவர் தமது தூதன் மூலம் தமது ஊழியக்காரனாகிய யோவானுக்குத் தெரிவித்து அறிவித்தார். அவன் தேவனுடைய வார்த்தையையும், இயேசு கிறிஸ்துவின் சாட்சியத்தையும், தாம் கண்ட எல்லாவற்றையும் சாட்சியாக அறிவித்தான். இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் வார்த்தைகளை வாசிக்கிறவன் பாக்கியவான்; அவைகளைச் செவிகொடுத்து கேட்டு, அதில் எழுதப்பட்டிருக்கிறவற்றைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களும் பாக்கியவான்கள்; ஏனெனில் காலம் சமீபத்தில் உள்ளது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 1:1–3.

உண்மையிலேயே “அருகில்” இருக்கிற “காலம்” வரலாற்றின் ஓட்டத்தில் வந்து சேரும் போது, “அதில் எழுதப்பட்டிருக்கிறவற்றை வாசித்து, கேட்டு, கைக்கொள்ளுகிறவர்கள்மேல்” ஒரு ஆசீர்வாதம் அறிவிக்கப்படுகிறது. அந்த விசேஷமான செய்தி காலத்துடன் தொடர்புடைய ஒரு செய்தியாகும்; அது “காலம் அருகில்” இருக்கும்போதுதான் அறியப்படக்கூடியது. அப்பொழுது—அந்தக் காலத்திலேயே, அதற்கு முன்பல்ல—மனுஷர்கள் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தில் “எழுதப்பட்டிருக்கிறவற்றை வாசித்து, கேட்டு, கைக்கொள்ள” இயலும். “காலம் அருகில்” இருக்கும்போது, “வாசிக்கிறவன்”, “கேட்கிறவர்கள்”, “அதில் எழுதப்பட்டிருக்கிறவற்றைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்கள்” மேல் அறிவிக்கப்பட்டுள்ள அந்த ஆசீர்வாதம், “முடிவுக்காலத்தில்” தானியேல் புத்தகம் திறக்கப்படுவதற்கு ஒத்ததாக இருக்கிறது.

> ஆனால் நீயோ, தானியேலே, முடிவுகாலம் வரையிலும் இந்த வார்த்தைகளை அடைத்து வைத்து, இந்தப் புத்தகத்தை முத்திரையிட்டு வை; அநேகர் இங்கும் அங்கும் ஓடித் திரிவார்கள், அறிவும் பெருகும். தானியேல் 12:4.

“அநேகர்” “இங்கும் அங்கும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்” என்பது (இது தேவனுடைய வார்த்தையை ஆராய்வதைக் குறிக்கிறது) தானியேலின் “புத்தகத்தில்” “மூடப்பட்டிருந்த” “வார்த்தைகள்” முத்திரையிலிருந்து திறக்கப்படும் “முடிவுகாலத்தில்” அப்படிச் செய்கிறார்கள். ஆனால் ஐக்கிய அமெரிக்காவில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமல்படுத்தப்பட்ட உடனேயே, இங்கும் அங்கும் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் கன்னியர்களின் இன்னொரு வகையினரும் உள்ளனர்.

> இதோ, நாட்கள் வருகிறன என்று ஆண்டவராகிய கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; அந்நாள்களில் நான் தேசத்தில் ஒரு பஞ்சத்தை அனுப்புவேன்; அது அப்பத்தின் பஞ்சமுமல்ல, தண்ணீருக்கான தாகமுமல்ல, கர்த்தருடைய வார்த்தைகளைக் கேட்க முடியாத பஞ்சம். அவர்கள் கடலிருந்து கடல்வரை, வடக்கிலிருந்து கிழக்குவரை அலைந்து திரிவார்கள்; கர்த்தருடைய வார்த்தையைத் தேடி இங்கும் அங்கும் ஓடுவார்கள்; ஆனாலும் அதைக் கண்டடையமாட்டார்கள். அந்த நாளில் அழகிய கன்னியரும் வாலிபரும் தாகத்தினால் சோர்ந்து போவார்கள். சாமாரியாவின் பாவத்தின்மேல் சத்தியம்பண்ணி, “தானே, உன் தேவன் உயிரோடு இருக்கிறான்” என்றும், “பேர்சேபாவின் வழிபாட்டு முறை உயிரோடு இருக்கிறது” என்றும் சொல்லுகிறவர்களும் விழுந்துபோவார்கள்; அவர்கள் இனி ஒருபோதும் எழுந்திருக்கமாட்டார்கள். ஆமோஸ் 8:11–14.

சமாரியாவின் பாவம், ஆகாபும் யெசபெலும் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட பாவமாக இருந்தது; இதில் ஆகாப் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார், யெசபெல் கத்தோலிக்கச் சபையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறாள். கர்மேல் மலையில் எலியாவுடன் ஏற்பட்ட மோதலில் யெசபெலும், ஆகாபும், பொய்தீர்க்கதரிசிகளும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் அடையாளமாக அமைந்துள்ளனர். அந்த மோதலில் பரிசுத்தமற்ற தீர்க்கதரிசிகளின் இரண்டு குழுக்கள் இருந்தன: பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகள் மற்றும் தோப்புகளின் ஆசாரியர்கள். பாகால் வணங்கப்பட்ட தெய்வங்களில் ஒன்றாக இருந்தான்; தோப்புகளில் வணங்கப்பட்ட மற்றொன்று அஷ்தரோத் ஆகும். பாகால் ஒரு ஆண் தெய்வமாக இருந்தான்; அஷ்தரோத் ஒரு பெண் தெய்வமாக இருந்தாள். இவ்விருவரும் சேர்ந்து, ஆண் தெய்வம் அரசைக் குறிக்கிறது; பெண் தெய்வம் சபையை குறிக்கிறது.

தானில் நிறுவப்பட்ட அந்தத் தெய்வம், சமாரியாவின் முதல் அரசனான எரொபவாமால் நிறுவப்பட்டது; அவன் பெத்தேலிலும் தானிலும் தங்கக் கன்றுகளை நிறுவினான். பெத்தேல் என்பது தேவனுடைய இல்லம் என்று பொருள்; தான் என்பது நியாயத்தீர்ப்பு என்று பொருள்; இவை இரண்டும் சேர்ந்து, ஞாயிற்றுக்கிழமையைக் கடைப்பிடிப்பதை அமல்படுத்துவதற்கு முன்பாக அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் நிகழும் திருச்சபையும் அரசும் இணையும் அமைப்பைக் குறிக்கின்றன. அந்த இரு தங்கக் கன்றுகளும், ஆரோனின் தங்கக் கன்றால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டன.

ஒரு கன்றுக்குட்டி ஒரு மிருகமாகும்; தங்கச் சிலை ஒரு உருவமாகும். ஆகையால் ஆரோனின் பொற்கன்றும், எரோபெயாமின் இரண்டு பொற்கன்றுகளும், ஐக்கிய அமெரிக்காவில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமல்படுத்தப்படுவதற்கு முற்றிலும் முன்பாக நிகழும் சபையும் அரசும் ஒன்றிணையும் நிலையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. எரோபெயாமின் நிகழ்வில், அந்த இரண்டு நகரங்களும் சபையும் அரசும் ஒன்றிணையும் குறியீட்டிற்கான இரண்டாம் சாட்சியை வழங்குகின்றன; வெளிப்படுத்தின புத்தகத்தில் அது மிருகத்தின் உருவம் என்று வரையறுக்கப்படுகிறது.

பேர்சேபாவின் முறை ஆபிரகாமின் உடன்படிக்கையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. “பேர்சேபா” என்ற பெயர் முதன்முறையாக ஆதியாகமம் இருபத்து ஒன்றாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்படுகிறது; அப்பகுதியையே அப்போஸ்தலனாகிய பவுல், தன் நாளில் இரட்சிக்கப்படுவதற்காக நீங்கள் சடங்குச் சட்டங்களையும் விருத்தசேதனத்தையும் கட்டாயமாகக் கைக்கொள்ள வேண்டும் என்று கூறியவர்களுக்கு எதிராகப் பயன்படுத்துகிறார். பேர்சேபா முதன்முதலில் குறிப்பிடப்படும் அந்தப் பகுதியையே பவுல் பயன்படுத்துகிறார். அதே வரலாற்றுக் குறிப்பில் காணப்படும் இரண்டு வேறுபட்டதும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானதுமான உடன்படிக்கைகளை எடுத்துரைப்பதற்காக அவர் அந்த வரலாற்றைப் பயன்படுத்துகிறார். அடிமைப்பெண்ணின் மகனாகிய இஷ்மவேலை, மனித வல்லமையை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு உடன்படிக்கையின் பிரதிநிதியாக பவுல் பயன்படுத்துகிறார்; மேலும், தேவனுடைய வல்லமையை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு உடன்படிக்கையின் பிரதிநிதியாக அவர் பயன்படுத்தும் ஈசாக்குடன் இஷ்மவேலை அவர் எதிர்மறையாக நிறுத்துகிறார். வேதாகமத்தில் பேர்சேபா குறிப்பிடப்படும் முதல் இடம் இந்தப் பகுதியே; பின்னர் வரலாற்றில், வேதாகம வரலாற்றில் முன்கூட்டியே உருவகமாகக் காட்டப்பட்டிருந்த தன் சொந்த வாழ்க்கை வரலாற்றிலுள்ள ஒரு சூழ்நிலையை விளக்குவதற்காக பவுல் அந்த வரலாற்றைப் பயன்படுத்தினார். வேதாகம வரலாறு மீண்டும் நிகழ்கிறது என்று பவுல் நம்பியும் போதித்தும் வந்தார்.

ஆதியாகமம் இருபத்தொன்றிலிருந்து உள்ள இந்தப் பகுதியை எதிர்மாறான இரண்டு உடன்படிக்கைகளை விளக்குவதற்காக பவுல் பயன்படுத்தினாலும், அந்தப் பகுதியில் தேவன் ஆபிரகாமுடன் ஏற்படுத்தும் உடன்படிக்கைகள் இரண்டு இருக்கின்றன; ஆனால் அவை, பவுல் அந்தச் சம்பவத்திலிருந்து எடுத்துரைக்கும் இரண்டு உடன்படிக்கைகள் அல்ல. அந்தப் பகுதியில், ஈசாக்கின்மூலம் ஆபிரகாமை அநேக ஜாதிகளின் தந்தையாக ஆக்குவேன் என்ற தமது வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுவேன் என்று தேவன் மறுபடியும் வாக்குத்தத்தம் அளிக்கிறார்; மேலும், இஸ்மவேலையும் ஒரு பெரிய ஜாதியின் தந்தையாக ஆக்குவேன் என்றும் வாக்குறுதி அளிக்கிறார். வேதாகமத்தின் ஒரு பகுதி, அதில் குறிப்பிடப்படும் நான்கு உடன்படிக்கைகள், மேலும் வேதாகமத்தில் “பேர்சேபா” என்ற பெயர் முதன்முதலாக குறிப்பிடப்படுவது இதுவே.

> ஆகையால் அவள் ஆபிரகாமிடம், “இந்த அடிமைப்பெண்ணையும் அவளுடைய மகனையும் வெளியேற்றிவிடும்; ஏனெனில் இந்த அடிமைப்பெண்ணின் மகன் என் மகனான ஈசாக்குடன் சேர்ந்து சுதந்தரவாளனாக இருப்பதில்லை” என்றாள். இந்தக் காரியம், அவனுடைய மகனைக் குறித்து, ஆபிரகாமின் பார்வையில் மிகவும் துயரமாயிருந்தது. அப்போது தேவன் ஆபிரகாமிடம், “அந்தப் பையனினிமித்தமும் உன் அடிமைப்பெண்ணினிமித்தமும் இது உன் பார்வையில் துயரமாயிருக்க வேண்டாம்; சாராள் உனக்குச் சொன்ன எல்லாவற்றிலும் அவள் குரலுக்குச் செவிகொடு; ஏனெனில் ஈசாக்கினாலே உன் சந்ததி அழைக்கப்படும். அந்த அடிமைப்பெண்ணின் மகனையும் நான் ஒரு ஜனமாக ஆக்குவேன்; ஏனெனில் அவனும் உன் சந்ததியே” என்றார். பின்னர் ஆபிரகாம் அதிகாலையில் எழுந்து, அப்பத்தையும் ஒரு தண்ணீர்ப்பையையும் எடுத்து, அவைகளை ஆகாரின் தோளின்மேல் வைத்து, குழந்தையையும் அவளிடம் ஒப்படைத்து, அவளை அனுப்பிவிட்டான்; அவள் புறப்பட்டுச் சென்று, பேர்சேபாவின் வனாந்தரத்தில் அலைந்தாள். ஆதியாகமம் 21:10–14.

பீர்சேபா ஆபிரகாமின் உடன்படிக்கையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அதே அதிகாரத்திலேயே ஆபிரகாம் அபிமெலேக்குடனும் ஒரு உடன்படிக்கை செய்தான்.

> அந்தக் காலத்தில் அபிமெலேக்கும், அவன் படையின் தலைமைத் தளபதியான பீகோலும் ஆபிரகாமிடம் பேசி, “நீ செய்கிற எல்லாவற்றிலும் தேவன் உன்னோடிருக்கிறார். ஆகையால் இங்கே தேவனைச் சாட்சியாக வைத்து எனக்குச் சத்தியம் செய்; நீ எனக்குமல்லாது என் மகனுக்கும் என் மகனின் மகனுக்கும் வஞ்சகமாக நடக்கமாட்டாய்; நான் உனக்குச் செய்த கிருபைக்கேற்ப, நீயும் எனக்கும் நீ பரதேசியாகத் தங்கியிருந்த இந்தத் தேசத்திற்கும் நடத்துவாய்” என்றார்கள். அதற்கு ஆபிரகாம், “நான் சத்தியம் செய்வேன்” என்றான்.

> அபீமேலேக்கின் ஊழியக்காரர் வலுக்கட்டாயமாகப் பறித்துக்கொண்டிருந்த ஒரு கிணற்றுநீரின் விஷயமாக ஆபிரகாம் அபீமேலேக்கைக் கடிந்துகொண்டான். அப்பொழுது அபீமேலேக்கு: “இந்த காரியத்தை யார் செய்தார்கள் என்பதை நான் அறியேன்; நீயும் எனக்கு அறிவிக்கவில்லை; இன்றுவரை இதைப்பற்றி நான் கேள்விப்பட்டதுமில்லை” என்றான்.

> அப்பொழுது ஆபிரகாம் ஆடுகளையும் மாடுகளையும் எடுத்துக் கொண்டு அபிமெலேக்குக்குக் கொடுத்தான்; அவர்கள் இருவரும் உடன்படிக்கை செய்தார்கள். மேலும் ஆபிரகாம் மந்தையிலிருந்த ஏழு பெண் ஆட்டுக்குட்டிகளைத் தனியே நிறுத்தினான். அதற்கு அபிமெலேக் ஆபிரகாமிடம், நீ தனியே நிறுத்தியுள்ள இந்த ஏழு பெண் ஆட்டுக்குட்டிகளின் பொருள் என்ன என்று கேட்டான்.

> அவன் சொன்னது: “இந்த ஏழு பெண் ஆட்டுக்குட்டிகளையும் நீ என் கையிலிருந்து பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; நான் இந்தக் கிணற்றைத் தோண்டினேன் என்பதற்கு அவை எனக்குச் சாட்சியாக இருக்கட்டும்.” ஆகையால் அந்த இடத்திற்குப் பேர்சேபா என்று பெயரிட்டான்; ஏனெனில் அங்கே அவர்கள் இருவரும் சத்தியம்பண்ணினார்கள். இவ்விதமாக அவர்கள் பேர்சேபாவில் உடன்படிக்கை செய்தார்கள். பின்னர் அபிமெலேக்கும், அவன் படையின் தலைமைத் தளபதியான பீக்கோலும் எழுந்து, பெலிஸ்தியரின் தேசத்திற்குத் திரும்பிச் சென்றார்கள். ஆபிரகாம் பேர்சேபாவில் ஒரு தோப்பை நட்டு, அங்கே நித்தியமான தேவனாகிய கர்த்தருடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொண்டான்.

> அபிரகாம் பெலிஸ்தியரின் தேசத்தில் அநேக நாட்கள் தங்கியிருந்தான். ஆதியாகமம் 21:22–34.

பீர்சேபா என்பது ஆபிரகாமுடன் தேவன் ஏற்படுத்திய உடன்படிக்கையின் அடையாளமாகும். வேதாகமத்தில் பீர்சேபாவை ஆபிரகாமின் உடன்படிக்கையுடன் இணைக்கும் பல உடன்படிக்கைச் சம்பவ வரலாறுகள் குறிக்கப்பட்டுள்ளன. “பேர்” என்பது கிணறு என்று அர்த்தம்; “ஷேபா” என்பது “ஏழு” என்று அர்த்தம். ஷேபா என்பது அதே எபிரெயச் சொல் ஆகும்; லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனத்தைக் குறிக்கிறது என்று வில்லியம் மில்லர் சரியாகப் புரிந்துகொண்ட “ஏழு தடவைகள்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட சொல் இதுவே ஆகும். அவர் கண்டுபிடித்த முதல் “காலத் தீர்க்கதரிசனம்” அதுவே; மேலும் 1863 ஆம் ஆண்டில் ஒதுக்கிவைக்கப்பட்ட முதல் அடிப்படைச் சத்தியமும் அதுவே. “ஷேபா” என்ற சொல் நான்கு வெவ்வேறு வசனங்களில் “ஏழு தடவைகள்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள அந்தப் பகுதியில், “ஏழு தடவைகள்” குறிக்கும் தேவனுடைய தண்டனை, “என் உடன்படிக்கையின் விவாதம்” என்று அழைக்கப்படுகிறது.

> அப்பொழுது நானும் உங்களுக்கு விரோதமாக நடந்து, உங்கள் பாவங்களினிமித்தம் உங்களை இன்னும் ஏழுமடங்கு தண்டிப்பேன். என் உடன்படிக்கையின் வழக்கிற்குப் பழிவாங்கும் பட்டயத்தை உங்கள் மேல் கொண்டு வருவேன்; நீங்கள் உங்கள் பட்டணங்களுக்குள் கூடிவரும்போது, உங்கள் நடுவில் கொள்ளைநோயை அனுப்புவேன்; நீங்கள் சத்துருவின் கைக்குள் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவீர்கள். லேவியராகமம் 26:24, 25.

லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் தேவனுடைய உடன்படிக்கையின் “விவாதத்தை” குறிக்கும் “ஏழு காலங்கள்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள வார்த்தை, “பேர்சேபா” என்ற சொல்லில் உள்ள “சேபா” என்பதே ஆகும்; அதே வார்த்தை தானியேல் புத்தகத்தில் இரு முறை மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது—ஒருமுறை மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தில் எழுதப்பட்டுள்ள “சத்தியம்” எனவும், மறுமுறை “சாபம்” எனவும். “சத்தியம்” என்றும் “சாபம்” என்றும் இரண்டும் “சேபா” என்ற வார்த்தையிலிருந்தே மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன; ஏனெனில் அது ‘ஏழு’ என்பதையே மட்டும் குறிக்காமல், மீறப்பட்டால் “சாபத்தை” உண்டாக்கும் ஒரு உடன்படிக்கை அல்லது “சத்தியம்” என்ற கருத்தையும் உள்ளடக்கியுள்ளது.

> ஆம், உமது சத்தத்திற்குக் கீழ்ப்படியாதபடிக்கு விலகிப்போய்க், இஸ்ரவேலர் யாவரும் உம்முடைய நியாயப்பிரமாணத்தை மீறினார்கள்; ஆகையால் தேவனுடைய தாசனாகிய மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தில் எழுதப்பட்டுள்ள சாபமும் சத்தியப்பிரமாணமும் எங்கள்மேல் ஊற்றப்பட்டிருக்கின்றன; ஏனெனில் நாம் அவருக்கு விரோதமாகப் பாவஞ்செய்தோம். தானியேல் 9:11.

பேர்சேபாவில் ஒரு கிணற்றருகே செலுத்தப்பட்ட ஏழு ஆட்டுக்குட்டிகளைச் சுட்டிக்காட்டிய “ஷேபா” அல்லது “ஏழு” என்ற சொல் உடன்படிக்கையை குறிக்கிறது. மேலும், தேவனுடைய உடன்படிக்கை அல்லது அவர் எடுத்த சத்தியம், கீழ்ப்படிவோர் வாழ்வார்கள் என்றும் கீழ்ப்படியாதோர் மரிப்பார்கள் என்றும் அறிவிக்கிறது.

பீர்சேபா, ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் உடன்படிக்கையை அடையாளப்படுத்துகிறது. ஆகையால், ஆமோஸ் எட்டாம் அதிகாரத்தின் “அழகிய கன்னிகைகள்”, மத்தேயு இருபத்திஐந்தாம் அதிகாரத்தின் “மூடக் கன்னிகைகள்” ஆகவும், தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தின் “துன்மார்க்கர்” ஆகவும் இருப்பவர்கள், “சமாரியாவின் பாவத்தின்மேல்” சத்தியம்பண்ணும்போது, ஆகாபுடன் (ஐக்கிய நாடுகள் சபை) விபசாரம் செய்தும், மிருகத்தின் உருவத்தின் (அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்) மேல் ஆட்சி செய்கிற யெசபெலின் (பாப்புத்துவம்) முத்திரைக்குத் தங்கள் விசுவாசப் பற்றுறுதியைச் சத்தியம்பண்ணுகிறார்கள்.

அவ்வே அதே “அழகிய கன்னியர்” “ஓ தானே, உன் தெய்வம் உயிரோடிருக்கிறது” என்று சொல்லும்போது, அவர்கள் இரண்டு சாட்சிகளால் (ஆரோன் மற்றும் யெரொபெயாம்) அடையாளம் காணப்பட்ட கன்றுக்குட்டியின் பொன்னான உருவத்துக்கு வணங்கி வருகின்றனர். அந்தப் பொற்கன்று, மிருகத்தின் உருவத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது சபையும் அரசும் இணைந்திருக்கும் கூட்டிணைவே ஆகும்.

அந்த அதே கன்னியர், பேர்செபாவின் “வழக்கம்” “உயிரோடு இருக்கிறது” என்று கூறும்போது, “வழக்கம்” என்ற சொல் “வழி” என்று பொருள்படுகிறது. இது எரேமியா 6:16-இல் உள்ள “பழைய பாதைகள்” எனப்படும் “வழிகளை” அடையாளப்படுத்தப் பயன்படுத்தப்பட்ட அதே சொல்தான். அந்தக் கன்னியர், தாங்கள் மிருகத்தின் சிலைக்குப் பணிந்து, அதன் அதிகாரத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொண்டிருந்தபோதிலும், இன்னும் ஆபிரகாமின் பிள்ளைகளே எனக் கூறுகின்றனர். அவர்கள் “கிழக்கு” மற்றும் “வடக்கு” என்றும் “கடலிருந்து கடலுக்கு” என்றும் குறிக்கப்படும் செய்தியைத் தேடி, தேவனுடைய வார்த்தையில் பதற்றமுடன் அங்கும் இங்கும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; அதே சமயம் தாங்கள் இன்னும் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகள் என்று உரிமைகோருகின்றனர்; ஆனால் அது மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது.

> ஆனாலும் கிழக்கிலிருந்தும் வடக்கிலிருந்தும் வரும் செய்திகள் அவனை கலங்கச் செய்யும்; ஆகையால் அவன் மிகுந்த கோபத்தோடு புறப்பட்டு பலரை அழித்தொழிக்கவும் முற்றிலும் ஒழித்துப்போடவும் செய்வான். அவன் தன் அரண்மனையின் கூடாரங்களை சமுத்திரங்களுக்கிடையில் மகிமையுள்ள பரிசுத்த மலையில் நாட்டுவான்; ஆகிலும் அவன் தன் முடிவுக்கு வந்து சேருவான்; அவனுக்கு உதவுகிறவன் யாரும் இருக்கமாட்டார்கள். தானியேல் 11:44, 45.

அந்தக் கன்னியர்கள் முந்தைய இந்த இரண்டு வசனங்களின் செய்தியைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம், நாற்பதாம் வசனத்தில் விவரிக்கப்பட்டபடி, முன்னாள் சோவியத் ஒன்றியத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் “நாடுகள்” பாப்பாட்சியாலும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளாலும் துடைத்தெறியப்பட்ட 1989 ஆம் ஆண்டில், முடிவுக்காலத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட இறுதி எச்சரிக்கைச் செய்தி, பாப்பாட்சியின் இறுதியான எழுச்சியையும் வீழ்ச்சியையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. இந்த இரண்டு வசனங்களில், கிழக்கும் வடக்கும் மூலம் சித்தரிக்கப்படும் ஒரு செய்தி வடக்கின் ராஜாவை (போப்பை) கோபமூட்டுகிறது; அதன் பின்னர் இறுதியான துன்புறுத்தல் தொடங்குகிறது. அது நாற்பத்தைந்தாம் வசனத்தில் முடிவடைகிறது; அங்கே பாப்பாட்சி “கூடாரங்களை” நாட்டுகிறது; இது “கூடாரம்” என்று பொருள்படும் எபிரெயச் சொல்லிலிருந்து வந்தது (கூடாரம் என்பது ஒரு திருச்சபையின் சின்னம்), ஆனால் அது அவனுடைய “அரண்மனையின்” “கூடாரம்”; அது ஒரு அரசைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. திருச்சபை மற்றும் அரசு இணைந்திருப்பதைக் குறிக்கும் அந்தக் கூடாரத்தை—அல்லது யோவான் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் அதை அழைப்பதுபோல, மிருகத்தின் சொரூபத்தை—அவன் “கடல்களுக்கு நடுவே,” அதாவது பன்மையில், நாட்டுகிறான். அழகிய கன்னியர்கள் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம், நாற்பத்திநான்காம் மற்றும் நாற்பத்தைந்தாம் வசனங்களில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள இறுதி எச்சரிக்கைச் செய்தியைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; அதற்கு அடுத்த வசனத்திலேயே மிகாவேல் எழுந்தருளுகிறார், அருள்வாய்ப்பு முடிவுறுகிறது. அந்நேரத்தில், ஆமோஸ் 8:14 கூறுவது போல், அழகிய கன்னியர்கள் “விழுந்துபோவார்கள்; இனி ஒருபோதும் எழுந்திருக்கமாட்டார்கள்.”

அழகிய கன்னியர் மிருகத்தின் சிலைக்கு வணங்கிக்கொண்டிருக்கிற அதே வேளையில் தாங்கள் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகள் என்று உரிமையாக்கிக் கூறும்போது, அவர்கள் யூதர்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டும் யூதர்கள் அல்லாதவர்களாக யோவானால் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள். அவர்கள் தாங்கள் ஆபிரகாமின் பிள்ளைகள் என்று உரிமையாக்குகிறார்கள்; ஆனால் அவர்கள் பொய்யுரைக்கிறார்கள்.

> இதோ, தாங்கள் யூதர்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டு யூதர்கள் அல்லாதவர்களாகி, பொய்யுரைப்பவர்களாகிய சாத்தானின் சபையினரை நான் உன் காலடியில் வந்து வணங்கும்படிச் செய்வேன்; நான் உன்னைச் சிநேகித்தேன் என்பதை அவர்கள் அறிந்துகொள்ளும்படிச் செய்வேன். வெளிப்படுத்தல் 3:9.

அவர்கள் பாப்பரசாட்சியின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர்; ஆகையால் அவனுடைய குணத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர். அவர்கள் தங்களை யூதர்கள் என்று சொல்லிக்கொள்கிறார்கள், அல்லது தங்களைச் சப்தநாளைக் காக்கும் அட்வென்டிஸ்டுகள் என்று சொல்லிக்கொள்கிறார்கள்; ஆனால் அப்படிச் சொல்லிக்கொள்வோராயினும், மற்றவற்றுடனும் சேர்ந்து “தேவனுடைய ஆலயத்தில்” உட்காருகிற பாப்பரசனுடைய குணத்தையே அவர்கள் உடையவர்களாக இருக்கிறார்கள். அவர்கள் தங்களை அட்வென்டிஸ்டுகள் என்று சொல்லிக்கொள்கிறார்கள், அல்லது தங்களை அட்வென்டிஸ்ட் ஆலயத்தில் இருப்பவர்கள் என்று சொல்லிக்கொள்கிறார்கள்; ஆனால் பாப்பரசன் கிறிஸ்தவராக இல்லாத அளவிற்கே, அவர்களும் அட்வென்டிஸ்டுகள் அல்ல.

“கர்த்தருடைய வார்த்தையை” தேடி “இங்கும் அங்கும் ஓடுகிறவர்கள்” தானியேல் புத்தகத்தில் அடையாளப்படுத்தப்பட்ட “ஞானிகள்” அல்லர்; ஆனால் அவர்கள் “கன்னியர்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார்கள். அந்த வசனங்களில் அலைந்து திரிந்து, பசியால் வாடி, தாகத்தால் மரித்துக்கொண்டிருப்பவர்கள் “கர்த்தருடைய வார்த்தைகளை” “புரிந்துகொள்வதில்லை” என்பது வெளிப்படையானது; ஏனெனில், அவர்கள் வசனங்களிலேயே அதையே தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். சோதனைக்காலம் முடிவடைவதற்கு சற்றுமுன் வெளிப்படுத்தப்படும் கர்த்தருடைய வார்த்தை இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல் ஆகும்; மேலும், மூடர், துஷ்டர், அல்லது “அழகிய கன்னியர்” என்பவர்கள் தானியேல் புத்தகத்திலிருந்து உண்டான அறிவின் பெருக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளாதவர்களே ஆவர். மத்தேயு போதிப்பதுபோல், கலியாணத்திற்கு தொடர்ந்து செல்லத் தேவையான எண்ணெய் அவர்களிடத்தில் இல்லை.

அந்த “பஞ்சம்” என்பது கிருபைக்காலத்தின் முடிவாகும். அமோஸின் வசனங்களில் அப்பத்திற்காக (தேவனுடைய வார்த்தை)வும் தண்ணீரிற்காக (பரிசுத்த ஆவி)வும் தேடிக்கொண்டிருக்கிற “கன்னியர்”, தானியேலின் “புரிந்துகொள்ளாத” “துஷ்டர்” ஆவர். அவர்கள் மத்தேயுவின் பரிசுத்த ஆவியைத் தேடிக்கொண்டிருக்கும் புத்தியில்லாத கன்னியர்களே; இவ்வாறு மூன்று சாட்சிகளின் அடிப்படையில், திருமணத்திற்கு ஆயத்தமாகும் தங்களுடைய வாய்ப்பு கடந்துபோய்விட்டது என்றும், திருமண விருந்திற்கு செல்லத் தமக்குப் பொருத்தமான ஆடை இல்லை என்றும் உணருகிறவர்களை இது அடையாளப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் இப்போது முத்திரைநீக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் விசேஷச் செய்தியை அவர்கள் “கேட்க” மறுத்தார்கள். அந்த விசேஷச் செய்தி முத்திரைநீக்கப்படும் காலத்திலிருந்து கிருபைக்காலத்தின் முடிவுவரை இரட்சிப்பிற்கான இறுதி அழைப்பின் காலமாகும். அந்தக் காலத்திற்கு ஆயத்தமின்றி வருவது, “மிகவும் தாமதம்!” என்ற வார்த்தைகளைச் செவிமடுக்கத் தம்மை ஆயத்தப்படுத்துவதாகும்.

> “தீமையிலும், வஞ்சகத்திலும் மயக்கத்திலும், மரணத்தின் நிழலிலேயே கிடக்கும் ஒரு உலகம் உண்டு,—தூக்கத்தில், தூக்கத்தில். அவர்களை விழிப்புணரச் செய்ய ஆத்துமவேதனை உணர்கிறவர்கள் யார்? எந்தச் சத்தம் அவர்களை எட்டும்? எனது மனம் எதிர்காலத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டது; அப்போது சைகை கொடுக்கப்படும்: ‘இதோ, மணமகன் வருகிறான்; அவனை எதிர்கொள்ள நீங்கள் புறப்பட்டு செல்லுங்கள்.’ ஆனால் சிலர் தங்கள் விளக்குகளை நிரப்ப எண்ணெயைப் பெறுவதில் தாமதித்திருப்பார்கள்; அப்போது மிகவும் தாமதமாக அவர்கள் உணர்வார்கள்: எண்ணெயால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் குணநலம் பிறரிடமிருந்து மாற்றிக் கொள்ளப்படுவதல்ல.” Review and Herald, February 11, 1896.

பத்து கன்னியரின் உவமையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தீர்க்கதரிசன வரிசையில், எண்ணெய் குணநலனைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது; ஆனாலும் “பொன்னான எண்ணெய்” மற்றும் “பரிசுத்த எண்ணெய்” என்பவையும் “தேவனுடைய ஆவியின்” செய்திகளையும் குறிக்கின்றன.

> “முழு பூமியின் ஆண்டவரின் சந்நிதியில் நிற்கும் அபிஷேகம் பெற்றவர்கள், ஒருகாலத்தில் மூடிய கேரூபனாகிய சாத்தானுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருந்த நிலையை உடையவர்கள். தமது சிங்காசனத்தைச் சூழ்ந்திருக்கும் பரிசுத்த ஜீவிகளின்மூலம், ஆண்டவர் பூமியின் குடியிருப்போருடன் இடையறாத தொடர்பை நிலைநிறுத்துகிறார். பொன்னான எண்ணெய் என்பது, விசுவாசிகளின் விளக்குகள் துளிர்த்துக் குலைந்து அணைந்துபோகாதபடி, தேவன் அவற்றிற்கு தொடர்ந்து அளித்து வருகிற கிருபையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. தேவனுடைய ஆவியின் செய்திகளின் வழியாக இந்தப் பரிசுத்த எண்ணெய் வானத்திலிருந்து ஊற்றப்படாமல் இருந்தால், தீமையின் கருவிகள் மனிதர்கள்மீது முழு கட்டுப்பாட்டையும் செலுத்தியிருப்பார்கள்.”

> அவர் எங்களுக்கு அனுப்பும் அறிவிப்புகளை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளாதபோது, தேவன் அவமதிக்கப்படுகிறார். இவ்வாறு, இருளில் இருப்போருக்கு அளிக்கப்படும்படியாக அவர் எங்கள் ஆத்துமாக்களுக்குள் ஊற்ற விரும்பும் பொன்னான எண்ணெயை நாம் நிராகரிக்கிறோம். “இதோ, மணவாளன் வருகிறான்; அவனைச் சந்திக்க நீங்கள் புறப்பட்டு வாருங்கள்” என்ற அழைப்பு வரும்போது, பரிசுத்த எண்ணெயைப் பெறாதவர்களும், கிறிஸ்துவின் கிருபையைத் தங்கள் இருதயங்களில் போற்றிப் பேணாதவர்களும், புத்தியில்லாத கன்னியரைப்போல தங்கள் ஆண்டவரைச் சந்திக்கத் தயாராய் இல்லை என்பதை அறிந்துகொள்வார்கள். எண்ணெயைப் பெறுவதற்கான வல்லமை அவர்களுக்குள் அவர்களிலேயே இல்லை; அவர்களுடைய வாழ்க்கைகள் சிதைந்துபோகின்றன. ஆனால் தேவனுடைய பரிசுத்த ஆவியை நாம் கேட்டுக்கொண்டால், மோசே செய்ததுபோல, “உம்முடைய மகிமையை எனக்குக் காண்பியும்” என்று நாம் விண்ணப்பித்தால், தேவனுடைய அன்பு எங்கள் இருதயங்களில் பொழியப்படும். பொன்னான குழாய்களின் வழியாக, அந்தப் பொன்னான எண்ணெய் எங்களுக்குப் பகிர்ந்தளிக்கப்படும். “பலத்தினாலும் அல்ல, சக்தியினாலும் அல்ல, என் ஆவியினாலே ஆகும் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.” நீதியின் சூரியனுடைய பிரகாசமான கதிர்களைப் பெற்றுக்கொள்வதன் மூலம், தேவனுடைய பிள்ளைகள் உலகத்தில் விளக்குகளாய் பிரகாசிக்கிறார்கள்.” Review and Herald, July 20, 1897.

ஆமோஸில் “இங்கும் அங்கும் ஓடுகிறவர்கள்” என்று வருணிக்கப்படுகிறோர், “காலம் சமீபத்தில் உள்ளது” என்பதனால் முத்திரை நீக்கப்படும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் எனும் புத்தகத்திலிருந்து வரும் சிறப்பு செய்தியை “புரிந்துகொள்வதற்கான” தங்களுடைய பொறுப்பை நிராகரிக்கும் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் வகுப்பினரை அடையாளப்படுத்தும் சாட்சிக்கு மேலும் சேர்க்கின்றனர்.

> “நாம் இப்போது மிக அபாயகரமான காலத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்; ஆகையால் கிறிஸ்துவின் வருகைக்கான ஆயத்தத்தைத் தேடுவதில் எங்களில் ஒருவரும் தாமதமாக இருக்கக் கூடாது. மூட கன்னியரின் முன்மாதிரியை எவரும் பின்பற்றாதிருக்கட்டும்; அந்தக் காலத்தில் நிலைத்திருக்கத் தேவையான குணநல ஆயத்தத்தைப் பெறுவதற்கு முன்பாக நெருக்கடி வரும்வரை காத்திருப்பது பாதுகாப்பானதாக இருக்கும் என்று எண்ணாதிருக்கட்டும். விருந்தினர்கள் உள்ளே அழைக்கப்பட்டு பரிசோதிக்கப்படும் வேளையில் கிறிஸ்துவின் நீதியைத் தேடுவதற்கு மிகவும் தாமதமாகிவிடும். இப்பொழுதே கிறிஸ்துவின் நீதியை—உங்களை ஆட்டுக்குட்டியின் கலியாண விருந்தில் பிரவேசிக்கத் தகுதிப்படுத்தும் கலியாண உடையை—அணிந்துகொள்ளும் காலமாகும். அந்த உவமையில், மூட கன்னியர் எண்ணெய்க்காகப் பிச்சையெடுப்பவர்களாகவும், தங்கள் வேண்டுகோளின்படி அதைப் பெறத் தவறுபவர்களாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள். இது, நெருக்கடியான காலத்தில் நிலைத்திருக்கத் தக்க குணநலத்தை வளர்த்துக்கொள்வதன் மூலம் தங்களை ஆயத்தப்படுத்திக்கொள்ளாதவர்களைச் சுட்டிக்காட்டும் குறியீடாகும். அவர்கள் தங்கள் அயலார்களிடத்தில் சென்று, ‘உங்கள் குணநலத்தை எனக்குக் கொடுங்கள்; இல்லையெனில் நான் அழிந்துபோவேன்’ என்று சொல்லுவதைப்போலாகும். ஞானமுள்ளவர்கள் தங்கள் எண்ணெயை மூட கன்னியரின் தளர்ந்து மிண்டும் விளக்குகளுக்குக் கொடுக்க முடியவில்லை. குணநலம் மாற்றிக் கொடுக்கப்படத்தக்கது அல்ல. அது வாங்கவோ விற்கவோ இயலாது; அது அடையப்பட வேண்டியது. சோதனைக் காலத்தின் மணிநேரங்களின் வழியாக நீதியுள்ள குணநலத்தைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பை கர்த்தர் ஒவ்வொருவருக்கும் அளித்திருக்கிறார்; ஆனால் கடினமான அனுபவங்களின் வழியாகச் சென்று, மகா போதகரிடமிருந்து பாடங்களைக் கற்று, சோதனையின் கீழ் பொறுமையை வெளிப்படுத்தவும், முடியாததெனத் தோன்றும் மலைகளைக் கூட அகற்றும் வகையில் விசுவாசத்தைப் பயிற்றுவிக்கவும் தக்கவனாக வளர்த்துக்கொண்ட அந்தக் குணநலத்தை, ஒரு மனித கருவி மற்றொருவருக்கு பகிர்ந்து அளிக்கும்படி அவர் ஒரு வழியையும் ஏற்படுத்தவில்லை. அன்பின் நறுமணத்தைப் பகிர்ந்து அளிப்பதும்—இன்னொருவருக்கு சாந்தம், நயம்பண்பு, விடாமுயற்சி ஆகியவற்றைக் கொடுப்பதும்—சாத்தியமற்றதே. ஒரு மனித இருதயம் மற்றொரு இருதயத்திற்குள் தேவனிடத்தினதும் மனிதகுலத்தினதும் அன்பை ஊற்றுவது சாத்தியமற்றது.”

> “ஆனால் அந்த நாள் வருகிறதே; அது நமக்குத் தாழ்வாக நெருங்கியிருக்கிறது; அந்நாளில் குணத்தின் ஒவ்வொரு அம்சமும் விசேஷமான சோதனையினால் வெளிப்படுத்தப்படும். கொள்கைக்கு உண்மையாய் நிலைத்திருந்து, முடிவுவரை விசுவாசத்தைப் பயிற்றுவிப்பவர்கள், தங்கள் சோதனைக் காலத்தின் முந்தைய நேரங்களில் பரிசோதனைகளினாலும் உபத்திரவங்களினாலும் உண்மையாய் நிரூபிக்கப்பட்டவர்களாயிருப்பார்கள்; மேலும் அவர்கள் கிறிஸ்துவின் சாயலின்படி குணங்களை உருவாக்கியிருப்பார்கள். கிறிஸ்துவுடன் நெருங்கிய அறிமுகத்தை வளர்த்தவர்களே, அவருடைய ஞானத்தினாலும் கிருபையினாலும், தெய்வீக சுபாவத்தில் பங்குகொள்ளுகிறவர்களாயிருப்பார்கள். ஆனால் எந்த மனிதனும் இன்னொருவருக்காக இருதய அர்ப்பணிப்பையும் மனத்தின் உயர்ந்த குணாதிசயங்களையும் வழங்கி, அவனுடைய குறைகளுக்கு நெறிச்சார்ந்த வல்லமையால் ஈடு செய்ய முடியாது. நாம் ஒவ்வொருவரும், மனிதருக்கு கிறிஸ்துவைப் போன்ற ஒரு முன்மாதிரியை அளித்து, அதன் மூலம் அவர்கள் நியாயத்தீர்ப்பில் நிலைநிற்க முடியாத அந்த நீதிக்காக கிறிஸ்துவினிடத்தில் செல்லும்படி அவர்களைச் செயல்படுத்துவதன் மூலம், ஒருவருக்கொருவர் மிகவும் அதிகம் செய்யக்கூடும். மனிதர் குணநிர்மாணம் என்னும் இந்த முக்கியமான விஷயத்தை ஜெபமாய் ஆராய்ந்து, தெய்வீக மாதிரிக்கேற்ப தங்கள் குணங்களை வடிவமைக்க வேண்டும்.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.

Back to Articles