Article

# தானியேல் புத்தகம் - நூற்று பத்து

ரோம் நகரத்தின் மும்மடங்கு கூட்டணி: வெளிப்படுத்தின புத்தகத்திலுள்ள எக்காளங்களின் தீர்க்கதரிசன முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்துதல்

Author

Jeff Pippenger

Published

March 1, 2024

Formats

PDF
Word

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோக்களின் இஸ்லாம், ரோமின்மேல் கொண்டுவரப்பட்ட தீர்ப்பைக் குறித்தது. ரோமின்மேல் கொண்டுவரப்பட்ட “சிறப்பான தீர்ப்புகள்” என்று எக்காளங்களை வில்லியம் மில்லர் அழைத்திருந்தார்; ஆனால் உலகத்தை ஆர்மகெத்தோனுக்குக் கொண்டு செல்லும் மும்மடங்கு கூட்டணியாகிய நவீன ரோமைக் மில்லர் காண முடியவில்லை. எக்காளங்கள் ரோமின்மேல் தேவனுடைய தீர்ப்பைக் குறிக்கின்றன என்றும், ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் எக்காளங்கள் (முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோக்கள்) கத்தோலிக்கச் சபையின்மேலான தீர்ப்புகள் என்றும் உரையா ஸ்மித் உணர்ந்தார்.

> “இந்த எக்காளத்தை விளக்குவதற்காக, நாம் மீண்டும் திரு. கீத்தின் எழுத்துக்களிலிருந்து எடுத்துக்கொள்வோம். இந்த எழுத்தாளர் உண்மையோடு இவ்வாறு கூறுகிறார்: ‘ஐந்தாவது மற்றும் ஆறாவது எக்காளங்களின் பயன்பாட்டைப் பற்றியோ, அல்லது முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோக்களைச் சராசேனருக்கும் துருக்கியருக்கும் பொருத்திப் புரிந்துகொள்வதையோப் பற்றியோ, வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் வேறு எந்தப் பகுதிக்குரித்தும் விளக்கவுரையாளர்களிடையே இவ்வளவு ஒருமித்த ஒப்புதல் அரிதாகவே காணப்படுகிறது. அது மிகவும் வெளிப்படையாக இருப்பதால், அதைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்வது அரிது. ஒவ்வொன்றையும் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு அல்லது இரண்டு வசனங்களுக்குப் பதிலாக, வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் ஒன்பதாம் அதிகாரம் முழுவதும், சமமான பகுதிகளாகப் பிரிந்து, இரண்டிற்கும் உரிய வருணனையால் நிரம்பியுள்ளது.”

> “‘ரோமப் பேரரசு, அது எழுந்ததுபோலவே, வெற்றிக்கொள்ளுதலினால் வீழ்ச்சியடைந்தது; ஆனால் சரசென்களும் துருக்கர்களும், ஒரு பொய்யான மதம் விசுவாசத்திலிருந்து விலகிப்போன ஒரு சபைக்கு தண்டனைக்கோலாக மாறிய கருவிகளாயிருந்தனர்; ஆகையால், முந்தையவற்றைப் போலவே ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் எக்காளங்கள் அந்தப் பெயரால் மட்டும் அழைக்கப்படாமல், ‘அய்யோங்கள்’ என்று அழைக்கப்படுகின்றன.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.

மில்லரும் ஸ்மித்தும், ரோமின்மேல் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பாகிய எக்காளங்களைப் பற்றிக் கவனிக்காதது இதுதான்: அந்த நியாயத்தீர்ப்புகள் சூரிய வழிபாட்டை அமல்படுத்தியதன் மூலம் கொண்டுவரப்பட்டன. கி.பி. 321 ஆம் ஆண்டில், கான்ஸ்டாண்டீன் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை இயற்றினார்; அதற்கு ஒன்பது ஆண்டுகள் பின்னர், அவர் தலைநகரத்தை ரோம் நகரத்திலிருந்து கான்ஸ்டாண்டினோப்பிள் நகரத்திற்குக் மாற்றினார்; இவ்வாறு ரோமப் பேரரசின் சிதைவுச் செயல்முறையைத் தொடங்கிவைத்தார். தானியேல் அதிகாரம் 11-இல், புறமத ரோம் ஒரு “காலம்” அளவுக்கு உச்ச அதிகாரத்துடன் ஆட்சி செய்ய வேண்டியிருந்தது; அது கி.மு. 31 ஆம் ஆண்டிலுள்ள ஆக்டியம் போரிலிருந்து கி.பி. 330 ஆம் ஆண்டு வரையிலான முந்நூற்று அறுபது ஆண்டுகளைச் சுட்டிக்காட்டியது; அந்நாண்டில்தான் கான்ஸ்டாண்டீன் இராச்சியத்தை மேற்கு மற்றும் கிழக்கு எனப் பிரித்தார்.

> அவன் அமைதியாய்ப் பிரவேசித்து, மாகாணத்தின் மிகச் செழுமையான இடங்களில்கூட செல்வான்; அவன் தன் பிதாக்களும் செய்யாததையும், தன் பிதாக்களின் பிதாக்களும் செய்யாததையும் செய்வான்; அவன் அவர்களுக்குள் கொள்ளையையும், இரையையும், செல்வங்களையும் சிதறப்பண்ணுவான்; ஆம், ஒரு காலமட்டும் அவன் அரண்களுக்கெதிராகத் தன் தந்திரங்களை முன்கூட்டியே திட்டமிடுவான். தானியேல் 11:24.

அந்த முன்னூற்று அறுபது ஆண்டுகளின் காலப்பகுதியில், ரோமப் பேரரசு சாராம்சமாக வெல்ல முடியாததாக இருந்தது; ஆனால் தலைநகரம் கிழக்கே மாற்றப்பட்டபின், இத்தகைய மகத்தான பேரரசை ஆட்சி செய்வதற்கான திறன் இனி சாத்தியமில்லை. கான்ஸ்டன்டைன் தன் மூன்று மகன்களுக்கிடையில் ராஜ்யத்தைப் பிரித்து கட்டுப்பாட்டைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள முயன்றான்; ஆனால் அது முந்தைய பேரரசின் சிதைவையே மேலும் விரைவுபடுத்தியது.

கி.பி. 538 ஆம் ஆண்டில் பாப்பரசாட்சி பூமியின் சிங்காசனத்தை ஏற்றுக்கொண்டபோது, ஓர்லியான் மூன்றாவது பேரவையில் ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் இயற்றப்பட்டது. ஆகையால், கி.பி. 606 ஆம் ஆண்டில் முகம்மது தனது தீர்க்கதரிசன ஊழியத்தை ஆரம்பித்தார்; மேலும், வரலாற்றாசிரியர்கள் “விசுவாசத்திலிருந்து விலகிப்போன ஒரு திருச்சபைக்கான ஒரு கசையடி” என்று அடையாளப்படுத்துகிறதாயிருந்த எக்காளத்தை அவர் அடையாளார்த்தமாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். கி.பி. 606 ஆம் ஆண்டில் முகம்மதின் ஊழியத்துடன் தொடங்கிய முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோவுகளின் வரலாறு, ஏழாம் எக்காளம் முழங்கிய அக்டோபர் 22, 1844 அன்று முடிவுக்கு வந்தது.

> இரண்டாம் ஐயோ கடந்துபோயிற்று; இதோ, மூன்றாம் ஐயோ சீக்கிரமாய் வருகிறது. ஏழாம் தூதன் எக்காளம் ஊதினான்; அப்பொழுது பரலோகத்தில் மகத்தான சத்தங்கள் உண்டாயின; அவை: இந்த உலகத்தின் இராஜ்யங்கள் எங்கள் கர்த்தருடையதாயும் அவருடைய கிறிஸ்துவுடையதாயும் ஆகின; அவர் என்றென்றைக்கும் ஆட்சி செய்வார் என்று கூறின. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:14, 15.

முதல் இரண்டு ஐயோக்களின் வரலாற்றுக்காலத்தில், கிழக்குப் ரோமாவின் தலைநகரமான கான்ஸ்டான்டினோபிள் 1453 ஆம் ஆண்டில் கைப்பற்றப்பட்டது; மேற்கிலிருந்த போப்பாண்டவரின் ரோம் 1798 ஆம் ஆண்டில் அதன் மரணக்காயத்தைப் பெற்றது. “விசுவாசதுரோகமடைந்த ஒரு திருச்சபையின் தண்டனைக்கோல்,” குடியியல் ரோமையும் சமய ரோமையும் இரண்டையும் வீழ்த்தியது. நவீன ரோமாவின் மும்மடங்கு ஐக்கியம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிறு சட்டத்தின் போது நிறைவேறுகிறது.

> “அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் புராட்டஸ்டண்டுகள், ஆவியுலகக் கோட்பாட்டின் கையைப் பற்றிக்கொள்ளும் பொருட்டு, அவர்களுடைய கைகளை அந்தப் பள்ளத்தாக்கைத் தாண்டி முதன்மையாக நீட்டுவார்கள்; அவர்கள் அந்தப் பாதாளப் பிளவைத் தாண்டி ரோமப் அதிகாரத்துடன் கை கோர்ப்பார்கள்; மேலும், இந்த மும்மடங்கு ஒன்றிப்பின் செல்வாக்கின் கீழ், இந்த நாடு மனச்சாட்சியின் உரிமைகளை மிதித்தழிக்கும் காரியத்தில் ரோமின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றும்.” The Great Controversy, 588.

அந்தக் காலத்தில், மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம், ஞாயிற்றுக்கிழமை ஆராதனையை அமல்படுத்தியதற்காக நவீன ரோமின் மேல் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பை நிறைவேற்றும்; அவர் புறஜாதி ரோமின்மேலும் போப்பாட்சிய ரோமின்மேலும் செய்ததுபோலவே. புறஜாதி ரோமின்மேல், கி.பி. 476 ஆம் ஆண்டுக்குள் மேற்கு ரோமின் தலைநகரத்தில் இருந்த ரோமப் பேராட்சிக்கு முடிவுகொடுக்க அவர் முதல் நான்கு எக்காளங்களைப் பயன்படுத்தினார்; ஏனெனில் கி.பி. 476 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு, அந்த நகரத்தின் ஆட்சியாளர்களில் எவரும் ரோம வம்சத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருக்கவில்லை. கி.பி. 1453 ஆம் ஆண்டுக்குள், இஸ்லாமின் ஐந்தாம் எக்காளம் கிழக்கு ரோமின் ரோமப் பேராட்சிக்கு முடிவுகொடுத்தது. கி.பி. 1798 ஆம் ஆண்டளவில், ஐரோப்பா நாடுகளின் முந்தைய பத்துபங்கு பிரிவின்மேல் இருந்த போப்பாட்சியின் ஆட்சி, இஸ்லாமின் ஆறாம் எக்காளத்தின் வரலாற்றில் முடிவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது. ரோமின் சிவில் இராச்சியம்—மேற்கும் கிழக்குமாகிய இரண்டும்—மேலும் ரோமின் சமய இராச்சியமும், சூரியன் குறித்த புறஜாதி ஆராதனையை அமல்படுத்தியதன் பின்விளைவாக அழிவுக்குள்ளானது.

> “ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் மக்கள் சிறப்பாக அனுகிரகிக்கப்பட்ட மக்கள் ஆவர்; ஆனால் அவர்கள் மதச்சுதந்திரத்தை கட்டுப்படுத்தி, புராட்டஸ்டண்டுத்துவத்தை கைவிட்டு, பாப்புத்துவத்திற்கு ஆதரவு அளிக்கும்போது, அவர்களுடைய குற்றத்தின் அளவு நிரம்பிப்போகும்; அப்பொழுது ‘தேசமயமான விசுவாசவிலகல்’ பரலோகப் புத்தகங்களில் பதிவு செய்யப்படும். இந்த விசுவாசவிலகலின் விளைவாக தேசிய அழிவு உண்டாகும்.” Review and Herald, May 2, 1893.

தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாடு, அதன் முதல் இரு நிறைவேறுதல்களின் பண்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, தீர்க்கதரிசனத்தின் இறுதி நிறைவேறுதலின் தன்மையை நிறுவுகிறது. 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று மூன்றாம் ஐயோ வரலாற்றில் வந்தது. அது ஆரம்பத்தில் 1844 அக்டோபர் 22 அன்று வந்திருந்தது; ஏனெனில் மூன்றாம் ஐயோ என்பது ஏழாம் எக்காளமே, அந்த எக்காளம் அக்காலத்திலே ஒலிக்கத் தொடங்கியது. ஆனால் பண்டைய இஸ்ரவேலைப்போலவே, நவீன இஸ்ரவேலும் கலகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து, கிரியையை முடித்துக்கொள்ளுவதற்குப் பதிலாக வனாந்தரத்தில் அலைந்து திரியும் ஒரு காலத்தை உண்டாக்கியது. ஆகையால், மூன்றாம் தூதனுடைய முத்திரையிடும் காலம் தாமதிக்கப்பட்டது; அது 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று மீண்டும் ஆரம்பிக்கும் வரையில்.

> “நாற்பது ஆண்டுகளாக, அவிசுவாசம், முறுமுறுப்பு, மற்றும் கிளர்ச்சி ஆகியவை பண்டைய இஸ்ரவேலை கானான் தேசத்திலிருந்து விலக்கி வைத்தன. அதே பாவங்களே நவீன இஸ்ரவேலின் பரலோக கானானுக்குள் பிரவேசிப்பதை தாமதப்படுத்தியுள்ளன. இந்த இரு நிலைகளிலும் தேவனுடைய வாக்குறுதிகளில் எந்தத் தவறும் இல்லை. ஆண்டவரின் ஜனங்கள் என்று தம்மைக் கூறிக்கொள்ளுகிறவர்களிடையே காணப்படும் அவிசுவாசம், உலகப்பற்று, அர்ப்பணமின்மை, மற்றும் சச்சரவு ஆகியவைகளே இந்தப் பாவமும் துக்கமும் நிறைந்த உலகத்தில் இத்தனை ஆண்டுகள் நம்மைத் தங்கவைத்துள்ளன.” Selected Messages, book 2, 69.

தேவன் மாறாதவர்; மேலும், அவர் கிடைக்கப்பெற்ற வெளிச்சத்தின் அளவின்படி நியாயந்தீர்க்கிறார். நவீன இஸ்ரவேலுக்கு பண்டைய இஸ்ரவேலைவிட அதிகமான வெளிச்சம் கிடைத்திருந்தது; மேலும், “அதே பாவங்களே நவீன இஸ்ரவேலின் பரலோக கானானில் பிரவேசிப்பதைத் தாமதப்படுத்தியுள்ளன” என்று எங்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. நவீன இஸ்ரவேல், பண்டைய இஸ்ரவேலுக்கு கணக்கெடுக்கப்பட்ட அதே வெளிச்சத்திற்கே மட்டும் பொறுப்புக்கூறவைக்கப்பட்டிருந்தால், அதுவே போதுமானதாக இருந்திருக்கும்; ஆனால் அவர்களுக்குக் கூடுதலான வெளிச்சம் இருந்தது. ஆகையால், “அதே பாவங்களே” “பண்டைய இஸ்ரவேலை” “நாற்பது ஆண்டுகள்” வனாந்தரத்தில் அலைந்து திரியச் செய்திருந்தால், 1863 ஆம் ஆண்டின் கலகத்தில் நவீன இஸ்ரவேலும் “வனாந்தரத்திற்கு” துரத்தப்பட்டதோடு மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் அங்கேயே மரணமடைய நிச்சயமாக நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தார்கள். அவர்களுடைய “பாவங்கள்” இன்றுவரை மூன்றாம் தூதனுடைய பணியைத் தாமதப்படுத்தியுள்ளன.

> “தூதன் கூறினான்: ‘மூன்றாம் தூதன் அவர்களை பரலோகக் களஞ்சியத்திற்காகக் கட்டுகளாகக் கட்டி, முத்திரையிடுகின்றான்.’ இந்தச் சிறிய கூட்டம் கடுமையான சோதனைகளையும் போராட்டங்களையும் கடந்து வந்தவர்களைப் போல, கவலையால் சோர்ந்த தோற்றமுடையதாக இருந்தது. மேலும், ஒரு மேகத்தின் பின்னால் இருந்து சூரியன் இப்போதுதான் உதித்து, அவர்களின் முகங்களின் மேல் பிரகாசித்தது போலத் தோன்றியது; அதனால், அவர்களுடைய ஜெயங்கள் கிட்டத்தட்ட நிறைவேறிவிட்டதுபோல அவர்கள் வெற்றிகரமான தோற்றத்துடன் காணப்பட்டார்கள்.” Early Writings, 88.

பண்டைய இஸ்ரவேலை வனாந்தரத்தில் மரிக்கும்படி துரத்திய அதே பாவங்களே, 1844 அக்டோபர் 22 அன்று வந்த மூன்றாம் தூதனின் பணியைத் தாமதப்படுத்தியுள்ளன.

> “இயேசு மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்தின் வாசலைத் திறந்தபின், சப்தத்தின் ஒளி காணப்பட்டது; தேவனுடைய பிரஜைகள், பண்டைய காலத்தில் இஸ்ரவேல் புத்திரர் சோதிக்கப்பட்டதுபோல, அவர்கள் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்வார்களோ என்று சோதிக்கப்பட்டார்கள். மூன்றாம் தூதன் மேல்நோக்கிச் சுட்டிக்காட்டி, ஏமாற்றமடைந்தவர்களுக்கு பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்தின் மகாபரிசுத்தத்துக்கான வழியைக் காட்டுகிறதை நான் கண்டேன். அவர்கள் விசுவாசத்தினால் மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசிக்கையில், அவர்கள் இயேசுவைக் கண்டடைகிறார்கள்; நம்பிக்கையும் சந்தோஷமும் புதிதாய் ஊற்றெடுக்கின்றன. அவர்கள் பின்நோக்கிப் பார்த்து, கடந்தவற்றை மறுபரிசீலனை செய்து, இயேசுவின் இரண்டாம் வருகையின் அறிவிப்பிலிருந்து தொடங்கி, 1844 ஆம் ஆண்டில் காலம் கடந்துசென்ற வரையிலான தங்கள் அனுபவங்களை ஆராய்கிறதை நான் கண்டேன். தங்கள் ஏமாற்றத்தின் விளக்கம் அவர்களுக்கு வெளிப்படுகிறது; சந்தோஷமும் நிச்சயத்துவமும் மீண்டும் அவர்களை உயிர்ப்பிக்கின்றன. மூன்றாம் தூதன் கடந்தகாலத்தையும், நிகழ்காலத்தையும், எதிர்காலத்தையும் ஒளிரச்செய்திருக்கிறான்; தேவன் தமது மர்மமான தெய்வீக மேலாட்சியினால் உண்மையிலேயே தங்களை நடத்திவந்திருக்கிறார் என்பதை அவர்கள் அறிந்துகொள்கிறார்கள்.” Early Writings, 254.

மூன்றாம் தூதன் முத்திரையிடும் தூதன் ஆவான்; அவன் அக்டோபர் 22, 1844 அன்று வந்தான்; ஆனால் பண்டைய இஸ்ரவேல் வனாந்தரத்தில் மரிக்கக் காரணமான அதே பாவங்களினால் அவனுடைய பணி தாமதப்படுத்தப்பட்டது. 1863-ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சியினால் ஏற்பட்ட அந்தத் தாமதம், மூன்றாம் தூதனுடைய பணியே தாமதப்படுத்தப்பட்டதாகும்; ஆகையால் முத்திரையிடும் செயல் நூறு ஆண்டுகளுக்கு மேலாகத் தடைசெய்யப்பட்டும் தாமதப்படுத்தப்பட்டும் உள்ளது.

> “[எண்ணாகமம் 32:6–15, மேற்கோள்.] கர்த்தராகிய தேவன் பொறாமையுள்ள தேவன்; ஆயினும், இந்தத் தலைமுறையில் தம்முடைய மக்களின் பாவங்களையும் மீறுதல்களையும் அவர் நீண்டகாலம் சகித்திருக்கிறார். தேவனுடைய மக்கள் அவருடைய ஆலோசனையில் நடந்திருந்தால், தேவனுடைய கிரியை முன்னேறியிருக்கும்; சத்தியத்தின் செய்திகள் பூமியின் முழு முகத்திலும் வாசமாயிருக்கும் சகல ஜனங்களிடத்திற்கும் எடுத்துச் செல்லப்பட்டிருக்கும். தேவனுடைய மக்கள் அவரை விசுவாசித்து, அவருடைய வார்த்தையைச் செய்பவர்களாயிருந்தும், அவருடைய கட்டளைகளை காத்திருந்தும் இருந்திருந்தால், பூமியின்மேல் வீசும்படியாகக் காற்றுகளை விடுவிக்க இருக்கிற நான்கு தூதர்களுக்குக் செய்தியுடன் வானத்தின் நடுவில் பறந்துவந்த தூதன், ‘நான் தேவனுடைய ஊழியக்காரர்களை அவர்களுடைய நெற்றிகளில் முத்திரையிடும்வரை, அந்த நான்கு காற்றுகளையும் தடுத்து நிறுத்துங்கள்; அவை பூமியின்மேல் வீசாதபடிக்கு தடுத்து நிறுத்துங்கள்’ என்று கூவி வந்திருக்க மாட்டான். ஆனால், பண்டைய இஸ்ரவேலரைப்போல மக்கள் கீழ்ப்படியாதவர்களும், நன்றியில்லாதவர்களும், பரிசுத்தமில்லாதவர்களுமாயிருக்கிறதினால், இரக்கத்தின் கடைசி செய்தி உரத்த சத்தத்தோடு அறிவிக்கப்படுவதைக் சகலரும் கேட்கும்படியாக காலம் நீடிக்கப்படுகிறது. கர்த்தருடைய வேலை தடைசெய்யப்பட்டிருக்கிறது; முத்திரையிடும் காலம் தாமதிக்கப்பட்டுள்ளது. பலர் சத்தியத்தைக் கேள்விப்படவில்லை. ஆனாலும், கர்த்தர் அவர்கள் கேட்டு மனந்திரும்புவதற்கான ஒரு வாய்ப்பை அவர்களுக்கு அளிப்பார்; தேவனுடைய மகத்தான கிரியை முன்னேறும்.” Manuscript Releases, தொகுதி 15, 292.

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று மூன்றாம் தூதன் மறுபடியும் வந்தான்; 1863 ஆம் ஆண்டின் கலகத்திலிருந்து தாமதிக்கப்பட்டிருந்த முத்திரையிடும் காலம் மீண்டும் ஆரம்பமானது. அது மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் வந்ததையே குறித்தது; அதுவே முத்திரையிடும் காலத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கும் ஏழாம் எக்காளமும் ஆகும். 1844 அக்டோபர் 22 அன்று, ஏழாம் எக்காளம் ஒலிக்கத் தொடங்கியபோது, மூன்றாம் தூதன் வந்ததினால் முத்திரையிடும் காலம் ஆரம்பமானது; ஆனால் அந்த எக்காளம் தடுக்கப்பட்டு தாமதமடைந்தது.

> நான் கடலின்மேலும் பூமியின்மேலும் நிற்கக் கண்ட அந்தத் தூதன் தன் கையை வானத்திற்கே உயர்த்தி, வானத்தையும் அதிலுள்ளவைகளையும், பூமியையும் அதிலுள்ளவைகளையும், கடலையும் அதிலுள்ளவைகளையும் படைத்தவரும் என்றென்றைக்கும் உயிரோடிருக்கிறவருமான அவரின் பேரில் ஆணையிட்டு, இனி காலம் இருக்காது என்றான்; ஆனால் ஏழாம் தூதனின் சத்தத்தின் நாட்களில், அவன் எக்காளம் ஊதத் தொடங்கும்போது, தேவனுடைய இரகசியம், அவர் தம் தாசராகிய தீர்க்கதரிசிகளுக்குத் தெரிவித்தபடியே, நிறைவேறும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10:5–7.

ஏழாம் தூதனின் “சத்தம்” என்பது, நியூயார்க் நகரத்தின் மகத்தான கட்டிடங்கள் தரையிறக்கப்பட்டபோது இறங்கிவந்த வெளிப்படுத்தல் ஆகமம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதனின் சத்தமே ஆகும்.

> இதற்குப் பின்பு, பரலோகத்திலிருந்து மிகுந்த அதிகாரமுடைய இன்னொரு தூதன் இறங்கிவருவதைக் கண்டேன்; அவனுடைய மகிமையினால் பூமி ஒளிர்ந்தது. அவன் வல்லமையுள்ள சத்தத்தோடு மிகுந்த குரலில் கூவி: மகா பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது; அது பிசாசுகளின் வாசஸ்தலமாகவும், ஒவ்வொரு அசுத்த ஆவிக்கும் இருப்பிடமாகவும், ஒவ்வொரு அசுத்தமும் அருவருப்புமான பறவைக்கும் கூண்டாகவும் ஆகிவிட்டது. ஏனெனில், அவளுடைய வேசித்தனத்தின் கோபமுள்ள திராட்சரசத்தை எல்லா ஜாதிகளும் குடித்திருக்கிறார்கள்; பூமியின் ராஜாக்கள் அவளோடே வேசித்தனம் செய்திருக்கிறார்கள்; பூமியின் வியாபாரிகள் அவளுடைய அளவில்லாத விபுல வாழ்வினால் ஐசுவரியமடைந்திருக்கிறார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1–3.

இறங்கி வருகிற வல்லமையுள்ள தூதனின் “சத்தம்” என்பது, தன் பாதையில் மரணத்தையும் அழிவையும் கொண்டு வரத் தப்பித்தோட முனையும் “கோபமுள்ள குதிரை”யாகச் சித்தரிக்கப்படும் நான்கு காற்றுகளைக் கட்டுப்படுத்தும்படி தூதர்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறது.

> “தேவனுடைய தூதர்கள் அவருடைய கட்டளையை நிறைவேற்றிக்கொண்டிருக்கின்றனர்; தேவனுடைய ஊழியக்காரர்கள் தங்கள் நெற்றிகளில் முத்திரையிடப்படும் வரையில், காற்றுகள் பூமியின்மேலும், கடலின்மேலும், எந்த மரத்தின்மேலும் வீசாதபடிக்கு, அவர்கள் பூமியின் காற்றுகளைத் தடுத்து நிறுத்துகின்றனர். வல்லமையுள்ள தூதன் கிழக்கிலிருந்து (அல்லது சூரியோதயத் திசையிலிருந்து) மேலேறிவருவதாய் காணப்படுகிறார். இத்தூதர்களில் மிக வல்லமையுள்ள இத்தூதனின் கையில் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முத்திரை, அல்லது உயிரைக் கொடுக்கக்கூடிய ஒரே ஒருவருடைய முத்திரை உள்ளது; அமரத்துவமும் நித்திய ஜீவனும் யாருக்கு அளிக்கப்படுமோ, அவர்களின் நெற்றிகளில் அடையாளத்தையோ கல்வெட்டையோ பொறிக்கக்கூடியவர் அவரே. இந்த உயர்ந்த தூதனுடைய சத்தமே, இந்த வேலை நிறைவேற்றப்படும் வரையிலும், அவர் அவற்றை விடுவிக்கும்படி அழைப்புக் கொடுக்கும் வரையிலும், நான்கு காற்றுகளையும் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கும்படி அந்த நான்கு தூதர்களுக்குக் கட்டளையிட அதிகாரமுடையதாக இருந்தது.” Testimonies to Ministers, 445.

நான்கு தூதர்களுக்குக் காற்றுகளைத் தடுத்து நிறுத்தும்படி கட்டளையிடும் அந்தத் தூதன், தன் மகிமையினால் பூமியைப் பிரகாசப்படுத்துகிற வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதனே ஆகும்; மேலும், அவன் “வல்லமையான சத்தம்” ஏழாம் தூதனுடைய சத்தமே ஆகும்.

> “நமது சிந்தனைக்கும் ஆறுதலுக்கும் ஊக்கத்துக்கும் வெளிப்படுத்தல் 7-ஆம் அதிகாரத்தில் எத்தகைய ஒரு சித்திரம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது! நான்கு தூதர்கள் பூமியின் மேல் ஒரு வேலையைச் செய்ய நியமிக்கப்பட்டுள்ளனர். ஆனால் உலகத்திற்கான மீட்புத்தொகையாக தம்மையே அர்ப்பணித்து அதை வாங்கிக்கொண்ட ஒருவர், தமக்கெனத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிலரைக் கொண்டிருக்கிறார். அவர்கள் யார்? அவர்கள் தேவனுடைய சகல கற்பனைகளையும் கைக்கொண்டு, இயேசுவின் விசுவாசத்தை உடையவர்களாக இருக்கிறார்கள்.”

> “யோவானின் கவனம் மற்றொரு காட்சியின்பால் திருப்பப்பட்டது: ‘ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முத்திரையைக் கொண்டிருந்த வேறொரு தூதன் கிழக்கிலிருந்து ஏறிவருகிறதைக் கண்டேன்’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 7:2). இவர் யார்? இவர் உடன்படிக்கையின் தூதன். இவர் சூரியோதயத்திலிருந்து வருகிறார். இவர் உயரத்திலிருந்து உதிக்கும் விடியற்காலை. இவர் உலகத்தின் ஒளி. ‘அவருக்குள் ஜீவன் இருந்தது; அந்த ஜீவன் மனுஷரின் ஒளியாயிருந்தது’ (யோவான் 1:4). ஏசாயா விவரிப்பது இவரையே: ‘நமக்காக ஒரு குழந்தை பிறந்தது; நமக்காக ஒரு குமாரன் கொடுக்கப்பட்டார்; ஆட்சி அவருடைய தோளின்மேல் இருக்கும்; அவருடைய நாமம் அதிசயமானவர், ஆலோசனையாளர், வல்லமையுள்ள தேவன், நித்திய பிதா, சமாதானப் பிரபு என்று அழைக்கப்படும்’ (ஏசாயா 9:6). பரலோகத்திலுள்ள தூதர்சேனைகளின்மேல் அதிகாரமுள்ளவராய் அவர், ‘பூமியையும், சமுத்திரத்தையும் சேதப்படுத்தும்படி அதிகாரம் பெற்றிருந்தவர்களிடத்தில்’ உரத்த சத்தத்தோடு இப்படிச் சொன்னார்: ‘நம்முடைய தேவனுடைய ஊழியக்காரரின் நெற்றிகளில் நாம் முத்திரையிட்டுத் தீரும்வரை, பூமியையும் சேதப்படுத்தாதேயுங்கள், சமுத்திரத்தையும் அல்ல, மரங்களையும் அல்ல’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 7:2, 3).”

> “இங்கு தெய்வீகமும் மனிதமும் ஒன்றிணைந்திருக்கின்றன. நான்கு காற்றுகளையும் அடக்கி வைத்திருக்கும்படி நான்கு தூதர்களுக்குக் கட்டளை அளிக்கப்படுகிறது; அவர்கள் அவருடைய அழைப்பைப் பெறும் வரையில் அவ்வாறு இருக்க வேண்டும். முழு அதிகாரத்தையும் வாசியுங்கள். ‘தீங்கு செய்யாதீர்’ என்ற சத்தம் மறுசீரமைப்பவராலும், மீட்பராலும் உச்சரிக்கப்படுகிறது.

> “நியாயத்தீர்ப்பும் கோபமும் ஒரு குறிப்பிட்ட பணி நிறைவேற்றப்படும் வரையில் சிறிது காலத்திற்கே அடக்கி வைக்கப்பட வேண்டியிருந்தது. எச்சரிக்கையும் இரக்கமும் நிறைந்த இறுதியான செய்தியான அந்தச் செய்தி, பணத்தின் சுயநலமான அன்பினாலும், சுகவாழ்வின் சுயநலமான அன்பினாலும், செய்யப்பட வேண்டிய ஒரு பணியைச் செய்ய மனிதன் தகுதியற்றவனாயிருப்பதினாலும், தன் பணியைச் செய்வதில் தாமதப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. தமது மகிமையால் பூமியை ஒளியூட்டப்போகிற அந்தத் தூதன், பரலோகத்தின் ஒளி பிரகாசிக்கக்கூடிய மனிதப் பாத்திரங்களுக்காகக் காத்திருக்கிறான்; இவ்வாறு அவர்கள் இணைந்து, அதன் பரிசுத்தமான, கம்பீரமான முக்கியத்துவத்தோடு, உலகத்தின் விதியை நிர்ணயிக்கப்போகும் அந்தச் செய்தியை அளிக்கிறார்கள்.” Manuscript Releases, volume 15, 222.

மூன்றாம் தூதன், அவர் கிறிஸ்துவே ஆவார்; அவர் 1844 அக்டோபர் 22 அன்று வந்த முத்திரையிடும் தூதனும் ஆவார். ஆனால் தேவனுடைய ஜனங்களின் கீழ்ப்படியாமையினால், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரை முத்திரையிடும் அவருடைய பணி 2001 செப்டம்பர் 11 வரை தாமதிக்கப்பட்டது. பின்னர், மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் நியூயோர்க்கின் பெரிய கட்டிடங்களை இடித்துக் கீழே கொண்டுவந்தது; அப்பொழுது முத்திரையிடும் செயல்முறை ஆரம்பமானது. அந்த நேரத்தில் ஜாதிகள் “கோபமடைந்தன; ஆயினும் கட்டுப்பாட்டில் வைக்கப்பட்டிருந்தன.” வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் சத்தம், தேவனுடைய ஜனங்கள் முத்திரையிடப்படும் வரை நான்கு தூதர்களும் தடுத்திருக்கும்படி கட்டளையிடும் சத்தமாகும்.

இயேசு எப்போதும் முடிவை ஆரம்பத்தின் மூலம் விளக்குகிறார்; மேலும் 1993 பிப்ரவரி 26 அன்று, மூன்றாவது ஐயோவின் இஸ்லாம் உலக வர்த்தக மையத்தின் வடக்குக் கோபுரத்தின் நிலத்தடி நிறுத்துமிடத்தில் ஒரு லாரி குண்டை வெடிக்கச் செய்தது. அந்த வெடிப்பு கட்டிடத்திற்கு குறிப்பிடத்தக்க சேதத்தை ஏற்படுத்தி, ஆறு பேரைக் கொன்று, ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்டோரை காயப்படுத்தியது. அந்தத் தாக்குதல் கோபுரங்களை இடிக்கவில்லை என்றாலும், அது அமெரிக்க மண்ணில் நிகழ்ந்த ஒரு முக்கியமான பயங்கரவாதச் செயலாக இருந்து, 2001 செப்டம்பர் 11 ஆம் தேதியின் நிகழ்வுகளை முன்னறிவித்தது.

முத்திரையிடும் காலம் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கியது; ஆனால் அதற்கு எட்டு ஆண்டுகள் முன்பே ஒரு முன்எச்சரிக்கை அடங்கியிருந்தது. 2023 அக்டோபர் 7 அன்று இஸ்ரவேல்மீது நடைபெற்ற இஸ்லாமியத் தாக்குதல், முத்திரையிடும் காலத்தின் முடிவுக்கான ஒரு முன்எச்சரிக்கையாகும். மூன்றாம் ஐயோவின் தீர்க்கதரிசனப் பண்புகள், முதல் இரண்டு ஐயோக்களின் தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளோடு நிறுவப்பட்டுள்ளன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் தொடக்க வசனங்களில், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் சித்தரிக்கப்படுகிறது.

அந்தப் பொருளை அடுத்த கட்டுரையில் நாம் பரிசீலிப்போம்.

> “இத்தகைய காட்சிகள் வரவிருக்கின்றனவெனில், குற்றவாளியான உலகின்மேல் இவ்வளவு பயங்கரமான நியாயத்தீர்ப்புகள் வரவிருக்கின்றனவெனில், தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு அடைக்கலம் எங்கே இருக்கும்? கோபக்காலம் கடந்துபோகும் வரை அவர்கள் எவ்வாறு பாதுகாக்கப்படுவார்கள்? யோவான், இயற்கையின் கூறுகளான—நிலநடுக்கம், புயல், மற்றும் அரசியல் கலகம்—நான்கு தூதர்களால் அடக்கிப் பிடிக்கப்பட்டவையாகக் காண்கிறான். தேவன் அவற்றை விடும்படி வார்த்தையிடும் வரையில், இந்தக் காற்றுகள் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருக்கின்றன. அதிலே தேவனுடைய சபையின் பாதுகாப்பு இருக்கிறது. தேவனுடைய தூதர்கள் அவருடைய கட்டளையை நிறைவேற்றி, பூமியின் காற்றுகளைத் தடுத்து நிறுத்துகிறார்கள்; தேவனுடைய சேவகர்கள் தங்கள் நெற்றிகளில் முத்திரையிடப்படும்வரை, அந்தக் காற்றுகள் பூமியின்மேலும், சமுத்திரத்தின்மேலும், எந்த மரத்தின்மேலும் வீசாதபடிக்கு. வல்லமையுள்ள தூதன் கிழக்கிலிருந்து (அல்லது சூரியோதயத்திலிருந்து) மேலேறிவருவதாய் காணப்படுகிறான். இந்த மிக வல்லமையுள்ள தூதனுடைய கையில் ஜீவமுள்ள தேவனுடைய முத்திரை, அல்லது உயிரைக் கொடுக்க வல்லவர் ஒருவருக்கே உரிய முத்திரை இருக்கிறது; அவருக்கே நெற்றிகளின்மேல் அடையாளத்தையோ கல்வெட்டையோ எழுத முடியும்; மேலும் அவருக்கே அமரத்துவமும் நித்தியஜீவனும் அளிக்கப்படும். இந்தப் பணி நிறைவேறும் வரையிலும், அவன் அவற்றை விடும்படி அழைப்பு கொடுக்கும் வரையிலும், நான்கு காற்றுகளையும் அடக்கி வைத்திருக்கும்படி நான்கு தூதர்களுக்குக் கட்டளையிட அதிகாரமுடையது, இந்த மிக உயர்ந்த தூதனுடைய சத்தமே ஆகும்.”

> “உலகத்தையும், மாம்சத்தையும், பிசாசையும் ஜெயிக்கிறவர்கள் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறும் அருள்பெற்றவர்களாயிருப்பார்கள். கைகள் சுத்தமில்லாதவர்களும், இருதயங்கள் தூய்மையில்லாதவர்களும் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முத்திரையைக் கொள்ளமாட்டார்கள். பாவத்தைத் திட்டமிட்டு அதைச் செய்கிறவர்கள் கடந்து செல்லப்பட்டுவிடுவார்கள். மகா பிரதிநிதித்துவமான பாவநிவாரண நாளில், தேவனுக்கு முன்பாகத் தங்கள் மனப்பாங்கில் மனந்திரும்பி தங்கள் பாவங்களை அறிக்கையிடுகிறவர்களின் நிலையை நிரப்புகிறவர்களே தேவனுடைய பாதுகாப்பிற்குப் பாத்திரரென்று அறியப்பட்டு அடையாளமிடப்படுவார்கள். தங்கள் இரட்சகரின் வெளிப்பாட்டைப் பார்க்கவும், காத்திருக்கவும், விழித்திருக்கவும் உறுதியாக நோக்கிக் கொண்டிருப்பவர்களின் பெயர்கள்—விடியற்காலைக்காகக் காத்திருப்போரினும் அதிக ஆவலுடனும் விருப்பத்துடனும்—முத்திரையிடப்பட்டவர்களுடன் எண்ணப்படுவார்கள். சத்தியத்தின் முழு ஒளியும் தங்கள் ஆத்துமாக்கள் மீது பிரகாசித்து கொண்டிருக்கும்போதும், தாங்கள் வெளிப்படையாக அறிக்கையிடும் விசுவாசத்துக்கேற்ப கிரியைகள் இருக்க வேண்டியவர்களாயிருந்தும், பாவத்தினால் இழுக்கப்பட்டு, தங்கள் இருதயங்களில் விக்கிரகங்களை நிறுவி, தேவனுக்கு முன்பாக தங்கள் ஆத்துமாக்களைச் சீர்குலைத்து, பாவத்தில் தங்களோடு சேருகிறவர்களையும் களங்கப்படுத்துகிறவர்களின் பெயர்கள் ஜீவபுஸ்தகத்திலிருந்து அழிக்கப்பட்டு, தங்கள் விளக்குகளோடு தங்கள் பாத்திரங்களில் எண்ணெயில்லாதவர்களாயிருந்து, நள்ளிரவு இருளில் விடப்பட்டுவிடுவார்கள். ‘என் நாமத்துக்குப் பயப்படுகிற உங்கள்மேல் நீதியின் சூரியன் தம்முடைய சிறகுகளில் சுகமாக்குதலுடன் உதிக்கும்.’”

> “தேவனுடைய தாசர்களுக்கு இடப்படும் இந்த முத்திரையிடுதல், எசேக்கியேலுக்குத் தரிசனத்தில் காண்பிக்கப்பட்ட அதே காரியமாகும். யோவானும் இந்த மிகுந்த அதிர்ச்சியூட்டும் வெளிப்பாட்டிற்கு சாட்சியாயிருந்தான். அவன் சமுத்திரமும் அலைகளும் முழங்குவதையும், பயத்தினால் மனுஷரின் இருதயங்கள் சோர்ந்து போவதையும் கண்டான். பூமி அசைக்கப்படுவதையும், மலைகள் சமுத்திரத்தின் நடுவில் எறியப்படுவதையும் (இது சொற்பொருளாகவே நடைபெற்று வருகிறது), அதின் நீர்கள் முழங்கி கலங்குவதையும், அவற்றின் பெருக்கினால் மலைகள் நடுங்குவதையும் அவன் கண்டான். வாதைகள், கொள்ளைநோய், பஞ்சம், மரணம் ஆகியவை தமது பயங்கரமான பணியை நிறைவேற்றுவதும் அவனுக்குக் காட்டப்பட்டது.” Testimonies to Ministers, 445.

Back to Articles