Article

# Panium - Number Twelve

பானியம் - எண் பன்னிரண்டு

Daniel 11:40 and the Three Unsealings of Prophecy

தானியேல் 11:40 மற்றும் தீர்க்கதரிசனத்தின் மூன்று முத்திரைத் திறப்புகள்

Author

Jeff Pippenger

Published

September 12, 2025

Formats

PDF
Word

Verse forty of Daniel eleven is one of the most profound verses in the Bible. It represents the unsealing of the book of Daniel in 1798, 1989 and 2023. The three times the book was unsealed mark the conclusion of a scattering of “seven times.” 1798 marked the conclusion of the twenty-five hundred and twenty years of scattering that began in 723 BC when Assyria carried the northern ten tribes into captivity. 1989 marked the conclusion of 126 years since the rebellion of 1863, when the Seventh-day Adventist Church officially set aside the “seven times” of Leviticus twenty-six. 2023 marked the conclusion of the three and a half days of Revelation eleven’s two witnesses being dead in the street. At the conclusion of the 2,520 years, (the 126 years and the 3½ days—all symbols of the “seven times”) the book of Daniel was unsealed.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாவது வசனம் வேதாகமத்தில் மிகவும் ஆழ்ந்த அர்த்தம் கொண்ட வசனங்களில் ஒன்றாகும். அது 1798, 1989, மற்றும் 2023 ஆகிய ஆண்டுகளில் தானியேலின் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்டதைக் குறிக்கிறது. அந்தப் புத்தகம் மூன்று முறை முத்திரை நீக்கப்பட்டதன் மூலம் “ஏழு காலங்கள்” எனப்படும் சிதறடிப்பின் முடிவு குறிக்கப்பட்டது. கி.மு. 723-இல் அசீரியா வடக்கத்திய பத்து கோத்திரங்களைச் சிறைபிடித்துச் சென்றபோது ஆரம்பமான இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளான சிதறடிப்பின் முடிவை 1798 குறித்தது. 1863-ஆம் ஆண்டின் கலகத்திற்குப் பிந்தைய 126 ஆண்டுகளின் முடிவை 1989 குறித்தது; அக்காலத்தில் செவந்த்-டே அட்வென்டிஸ்ட் சபை லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” என்னும் போதனையை அதிகாரப்பூர்வமாக ஒதுக்கி வைத்தது. வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் உள்ள இரண்டு சாட்சிகள் தெருவில் இறந்தபடி கிடந்த மூன்றரை நாட்களின் முடிவை 2023 குறித்தது. 2,520 ஆண்டுகள் முடிவுற்றபோது (126 ஆண்டுகளும் 3½ நாட்களும்—இவை அனைத்தும் “ஏழு காலங்கள்” என்பதற்கான அடையாளங்களே), தானியேலின் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்டது.

Sister White informs us that in 1798 it was needful that men be presented with the events connected with the close of probation. When she records this fact, she is identifying parallel histories, for she also represents the message of the last days as the events connected with the close of probation. Speaking of Millerite history she records:

1798ஆம் ஆண்டில் கிருபைக்காலத்தின் முடிவோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகள் மனிதர்களுக்கு முன்வைக்கப்படுவது அவசியமாக இருந்தது என்று சகோதரி வைட் எங்களுக்கு அறிவிக்கிறார். அவர் இந்த உண்மையை பதிவு செய்யும் போது, இணையான வரலாறுகளை அவர் அடையாளப்படுத்துகிறார்; ஏனெனில் கடைசி நாட்களின் செய்தியையும் அவர் கிருபைக்காலத்தின் முடிவோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகளாகவே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். மில்லரைட் வரலாற்றைப் பற்றி அவர் இவ்வாறு பதிவு செய்கிறார்:

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> “மனிதர்கள் தங்கள் அபாயநிலையை உணர்ந்து விழிப்புறச் செய்யப்படுதல் அவசியமாக இருந்தது; கிருபைக்காலத்தின் நிறைவுடன் தொடர்புடைய அந்தக் கவித்துவமிக்க நிகழ்வுகளுக்காக அவர்கள் ஆயத்தப்படுமாறு எழுப்பப்பட வேண்டியது இருந்தது.” The Great Controversy, 310.

Speaking of the last days she records:

இறுதி நாட்களைப் பற்றி பேசுகையில், அவள் இவ்வாறு பதிவு செய்கிறாள்:

> “Before His crucifixion the Saviour explained to His disciples that He was to be put to death and to rise again from the tomb, and angels were present to impress His words on minds and hearts. But the disciples were looking for temporal deliverance from the Roman yoke, and they could not tolerate the thought that He in whom all their hopes centered should suffer an ignominious death. T he words which they needed to remember were banished from their minds; and when the time of trial came, it found them unprepared. The death of Jesus as fully destroyed their hopes as if He had not forewarned them. So in the prophecies the future is opened before us as plainly as it was opened to the disciples by the words of Christ. The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.” The Great Controversy, 595.

> “தமது சிலுவைப்படுத்தலுக்கு முன்பாக இரட்சகர், தாம் கொல்லப்படவும் கல்லறையிலிருந்து உயிர்த்தெழவும் இருப்பதாகத் தமது சீஷர்களுக்குத் தெளிவுபடுத்தினார்; மேலும், அவருடைய வார்த்தைகள் அவர்களின் மனங்களிலும் இருதயங்களிலும் ஆழமாகப் பதியும்படி தூதர்கள் அங்கே இருந்தனர். ஆனால் சீஷர்கள் ரோமர் நுகத்திலிருந்து தற்காலிக விடுதலையையே எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்; அவர்களுடைய எல்லா நம்பிக்கைகளும் மையப்படுத்தப்பட்டிருந்த அவரே இழிவான மரணத்தை அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தைக் அவர்கள் சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை. அவர்கள் நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டியிருந்த வார்த்தைகள் அவர்களின் மனங்களிலிருந்து நீக்கப்பட்டன; சோதனையின் நேரம் வந்தபோது, அது அவர்களை ஆயத்தமற்றவர்களாகவே கண்டது. இயேசுவின் மரணம், அவர் முன்கூட்டியே எச்சரித்திருக்கவே இல்லாதிருந்தால் எவ்வளவு முழுமையாக அவர்களுடைய நம்பிக்கைகளைச் சிதைத்திருக்கும், அதே அளவுக்கு அவற்றைச் சிதைத்தது. அதுபோலவே தீர்க்கதரிசனங்களிலும், எதிர்காலம் நமக்கு கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகள் மூலம் சீஷர்களுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டதுபோலத் தெளிவாகத் திறக்கப்பட்டிருக்கிறது. கிருபைக்கால முடிவுடனும் துன்பகாலத்திற்கான ஆயத்தப் பணியுடனும் தொடர்புடைய நிகழ்வுகள் தெளிவாக முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் அநேக மக்களுக்கு, இம்முக்கியமான சத்தியங்கள் ஒருபோதும் வெளிப்படுத்தப்படாதிருந்தால் எவ்வளவு புரிதல் இல்லையோ, அதற்கும் அதிகமான புரிதல் இல்லை. இரட்சிப்பிற்குரிய ஞானத்தை அவர்களுக்கு அளிக்கும் ஒவ்வொரு தாக்கத்தையும் பறித்துக்கொள்ளும்படி சாத்தான் விழித்திருந்து காத்திருக்கிறான்; ஆகையால் துன்பகாலம் அவர்களை ஆயத்தமில்லாதவர்களாகவே காணும்.” The Great Controversy, 595.

The Millerite message was unsealed in 1798 and it presented “the events connected with the close of probation.” When speaking of the last days, she applies the history of the disciples to illustrate the fact that “the events connected with the close of probation” are what make men wise unto salvation, but are not understood. The messages that were unsealed in 1798, 1989 and 2023 were messages that identified the “events connected with the close of probation.”

மில்லரைட் செய்தி 1798-இல் முத்திரை நீக்கப்பட்டது; அது “கிருபைக் காலத்தின் முடிவோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை” முன்வைத்தது. கடைசி நாட்களைப்பற்றி பேசும்போது, “கிருபைக் காலத்தின் முடிவோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகளே” மனிதரை இரட்சிப்பிற்குத் ஞானிகளாக்குகின்றன; ஆனால் அவை புரிந்துகொள்ளப்படுவதில்லை என்ற உண்மையை விளக்குவதற்காக, அவள் சீஷர்களின் வரலாற்றைப் பயன்படுத்துகிறாள். 1798, 1989, மற்றும் 2023 ஆகிய ஆண்டுகளில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட செய்திகள், “கிருபைக் காலத்தின் முடிவோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை” அடையாளப்படுத்திய செய்திகளாக இருந்தன.

Verse forty represents a historical line when the book of Daniel is unsealed three times. In 1798 Daniel’s vision of the Ulai River representing chapters seven through nine was unsealed. In 1989 Daniel’s vision of the Hiddekel River representing chapter ten through twelve was unsealed. In 2023 the hidden history of verse forty of Daniel eleven was unsealed.

நாற்பதாவது வசனம், தானியேல் புத்தகம் மூன்று முறை முத்திரை நீக்கப்பட்ட ஒரு வரலாற்றுக் கோட்டைக் குறிக்கிறது. 1798 ஆம் ஆண்டில், ஏழாம் அதிகாரம் முதல் ஒன்பதாம் அதிகாரம் வரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் உலாய் நதியின் தானியேலின் தரிசனம் முத்திரை நீக்கப்பட்டது. 1989 ஆம் ஆண்டில், பத்தாம் அதிகாரம் முதல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரம் வரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் இத்தெக்கேல் நதியின் தானியேலின் தரிசனம் முத்திரை நீக்கப்பட்டது. 2023 ஆம் ஆண்டில், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாவது வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாறு முத்திரை நீக்கப்பட்டது.

The history of verse forty represents 1798 unto the Sunday law of verse forty-one, which is the history of the United States that is also the earth beast of Revelation thirteen, the false prophet of Revelation sixteen and the sixth kingdom of Bible prophecy. The same history represented in verse forty of Daniel eleven is also represented in one verse in the book of Revelation.

நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாறு, 1798 முதல் நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது வெளிப்படுத்தல் பதிமூன்றில் காணப்படும் பூமியிலிருந்து எழும் மிருகமும், வெளிப்படுத்தல் பதினாறில் காணப்படும் பொய்த்தீர்க்கதரிசியும், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமும் ஆகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வரலாறே ஆகும். தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்தில் சித்தரிக்கப்படும் அதே வரலாறு, வெளிப்படுத்தல் ஆகமத்தில் ஒரு வசனத்திலும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

> அப்பொழுது பூமியிலிருந்து மேலேறிவரும் வேறொரு மிருகத்தை நான் கண்டேன்; அதற்கு ஆட்டுக்குட்டியைப்போல இரண்டு கொம்புகள் இருந்தன; அது வல்லூரைப் போல பேசினது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 13:11.

This verse, as in verse forty is the history that begins with the Alien and Sedition Acts of 1798 and ends with the Sunday law when the nation speaks as a dragon, a history that begins when papal Rome is taken off the throne and ends when papal Rome is restored to the throne. The history represented by both Revelation 13:11 and Daniel 11:40 begins with the removal of the fifth kingdom of Bible prophecy and ends with the removal of the sixth kingdom of Bible prophecy.

இந்த வசனம், நாற்பதாம் வசனத்தில் இருப்பதுபோல, 1798 ஆம் ஆண்டின் Alien and Sedition Acts-இலிருந்து தொடங்கி, தேசம் ஒரு வல்லூருபோல் பேசும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடையும் வரலாறாகும்; அதாவது, போப்பரசின் ரோம் சிங்காசனத்திலிருந்து அகற்றப்படும் போது தொடங்கி, போப்பரசின் ரோம் மீண்டும் சிங்காசனத்தில் நிலைநிறுத்தப்படும் போது முடிவடையும் ஒரு வரலாறு. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 13:11 மற்றும் தானியேல் 11:40 ஆகிய இரண்டிலும் சித்தரிக்கப்படும் வரலாறு, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாவது இராஜ்யம் அகற்றப்படுவதால் தொடங்கி, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது இராஜ்யம் அகற்றப்படுவதால் முடிவடைகிறது.

The “seventy” years which Babylon reigned as the first kingdom of Bible prophecy unto the second kingdom of Bible prophecy represents the history of verse forty from 1798 unto the Sunday law.

வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் முதல் இராச்சியமாகிய பாபிலோன், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் இரண்டாம் இராச்சியத்தின் வரையிலும் ஆட்சி செய்த அந்த “எழுபது” ஆண்டுகள், 1798 முதல் ஞாயிறு சட்டம் வரையிலான நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> அந்நாளில், சோரு ஒரே ராஜாவின் நாட்களின் அளவுக்கு எழுபது ஆண்டுகள் மறக்கப்பட்டிருக்கும்; எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவில், சோரு ஒரு வேசித்தைப் போலப் பாடும். வீணையை எடுத்துக்கொண்டு நகரமெங்கும் சுற்றித் திரி, மறக்கப்பட்ட வேசித்தையே; நீ நினைவுகூரப்படும்படிக்கு இனிய இசையை எழுப்பு, பல பாடல்களைப் பாடு. எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவிற்குப் பின், கர்த்தர் சோருவைச் சந்திப்பார்; அப்பொழுது அவள் தன் கூலிக்குத் திரும்பி, பூமியின் மேற்பரப்பிலுள்ள உலகத்தின் எல்லா ராஜ்யங்களோடும் வேசித்தனம் செய்வாள். ஏசாயா 23:15–17.

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history when the whore of Tyre is forgotten as recorded in Isaiah twenty-three, which expresses the period as “seventy years” and as the “days of one king.” From Nebuchadnezzar to Belshazzar the first kingdom of Bible prophecy reigned, thus typifying the sixth kingdom of Bible prophecy who began as a lamb but ends up speaking as a dragon. Nebuchadnezzar represents a follower of the lamb and Belshazzar a follower of the dragon.

1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாறு, ஏசாயா இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரத்தில் பதிவாகியபடி, தீருவின் வேசி மறக்கப்படுகிற காலத்தின் வரலாறும் ஆகும்; அங்கு அந்தக் காலம் “எழுபது ஆண்டுகள்” என்றும் “ஒரு ராஜாவின் நாட்கள்” என்றும் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. நேபுகாத்நேச்சர் முதல் பெல்ஷாத்சார் வரை வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் முதல் ராஜ்யம் ஆட்சி செய்தது; இதனால், ஆட்டுக்குட்டியாக ஆரம்பித்து இறுதியில் அரக்கனாகப் பேசுகிற வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யத்திற்கு அது ஓர் அடையாளமாக அமைகிறது. நேபுகாத்நேச்சர் ஆட்டுக்குட்டியின் பின்பற்றுபவரைக் குறிக்கிறார்; பெல்ஷாத்சார் அரக்கனின் பின்பற்றுபவரைக் குறிக்கிறார்.

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history of the three angels of Revelation fourteen, beginning with the reformation of the Millerites and ending with the reformation of the one hundred and forty-four thousand. The message of the three angels is the judgment hour message. The Millerites announced the events connected with the opening of the judgment and the one hundred and forty-four thousand announce the events connected with the close of probation.

1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாறு, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்திலுள்ள மூன்று தூதர்களின் வரலாறும் ஆகும்; அது மில்லரைட்டுகளின் சீர்திருத்தத்தால் ஆரம்பித்து, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் சீர்திருத்தத்தால் முடிவடைகிறது. மூன்று தூதர்களின் செய்தி நியாயத்தீர்ப்பின் வேளையின் செய்தியாகும். மில்லரைட்டுகள், நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பிக்கப்பட்டதுடன் சம்பந்தப்பட்ட நிகழ்வுகளை அறிவித்தார்கள்; ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேர், கிருபைக்காலம் முடிவுறுதலுடன் சம்பந்தப்பட்ட நிகழ்வுகளை அறிவிக்கிறார்கள்.

The events connected with the close of probation are portrayed upon internal and external lines of prophecy, and the events take place primarily in the history represented by verse forty of Daniel eleven. The events of verse forty end at the Sunday law in the United States, so the events of the final ingathering of God’s other children who are still in Babylon is not represented in verse forty; still the crisis that then confronts the world has just finished in the United States. Those events represent the judgment upon the United States and the purification of God’s church in advance of the church being lifted up as an ensign.

இரக்கக் காலத்தின் முடிவோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகள், தீர்க்கதரிசனத்தின் உள்புறமும் வெளிப்புறமும் ஆகிய கோடுகளின்மேல் சித்தரிக்கப்படுகின்றன; மேலும், அந்த நிகழ்வுகள் முதன்மையாக தானியேல் பதினொன்றின் நாற்பதாம் வசனம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வரலாற்றிலே நடைபெறுகின்றன. நாற்பதாம் வசனத்தின் நிகழ்வுகள் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமையுச் சட்டத்தில் முடிவடைகின்றன; ஆகையால், இன்னும் பாபிலோனில் இருக்கும் தேவனுடைய மற்ற பிள்ளைகளின் இறுதி சேகரிப்பின் நிகழ்வுகள் நாற்பதாம் வசனத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படவில்லை; இருந்தபோதிலும், அப்பொழுது உலகத்தை எதிர்கொள்ளும் நெருக்கடி ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் இப்போதுதான் நிறைவடைந்துள்ளது. அந்த நிகழ்வுகள், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின்மேல் வரும் நியாயத்தீர்ப்பையும், தேவனுடைய சபை ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுவதற்கு முன்பாக நடைபெறும் அதன் பரிசுத்திகரிப்பையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

The internal events connected with the close of probation identify Christ’s work as High Priest in finishing the mystery of God among His last day people. The external events identify the role of the United States in restoring power to the papacy. The entire history of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy, the entire history of Laodicea occurs during the history represented by verse forty.

கிருபைக்காலத்தின் முடிவுடன் தொடர்புடைய உள்நிகழ்வுகள், கடைசி நாட்களின் தம் ஜனங்களுக்கிடையில் தேவனுடைய இரகசியத்தை நிறைவு செய்வதில் மகா ஆசாரியராகிய கிறிஸ்துவின் கிரியையை அடையாளப்படுத்துகின்றன. வெளிநிகழ்வுகள், பாப்பரசாட்சிக்கு அதிகாரத்தை மீட்டளிப்பதில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் பங்கைக் குறிக்கின்றன. வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமாகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் முழு வரலாறும், லவோதிக்கேயாவின் முழு வரலாறும், நாற்பதாம் வசனம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வரலாற்றுக் காலப்பரப்பினுள் நிகழ்கின்றன.

The internal and external lines within verse forty are represented by the two horns of the earth beast. The horn of Republicanism is the external line and the horn of Protestantism is the internal line. Both lines exist within the history of the sixth kingdom, and at the conclusion of the history of the sixth kingdom God’s judgment is brought upon both the Protestant and Republican horns. The message that identifies the events connected with the close of probation is the message that identifies the events that are brought upon the United States as it fills up its cup of probationary time. The message that identifies the events connected with the close of probation is also the message that identifies the events that are brought upon Seventh-day Adventism as it fills up its cup of probationary time.

நாற்பதாம் வசனத்தின் உள்புற மற்றும் வெளிப்புற கோடுகள் பூமி மிருகத்தின் இரண்டு கொம்புகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. குடியரசுவாதத்தின் கொம்பு வெளிப்புற கோடு; புரொட்டஸ்டாந்துவத்தின் கொம்பு உள்புற கோடு. இவ்விரு கோடுகளும் ஆறாம் ராஜ்யத்தின் வரலாற்றின் உட்பகுதியில் உள்ளன; மேலும் ஆறாம் ராஜ்யத்தின் வரலாறு முடிவுறும் வேளையில், தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பு புரொட்டஸ்டாந்து மற்றும் குடியரசு ஆகிய இரு கொம்புகளின்மேலும் கொண்டு வரப்படுகிறது. சோதனைக்காலம் முடிவுறுதலோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை அடையாளப்படுத்தும் செய்தியே, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் தமது சோதனைக்காலத்தின் பாத்திரத்தை நிரப்பிக்கொண்டிருக்கும்போது அதன்மேல் கொண்டு வரப்படும் நிகழ்வுகளையும் அடையாளப்படுத்தும் செய்தியாகும். சோதனைக்காலம் முடிவுறுதலோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை அடையாளப்படுத்தும் செய்தியே, ஏழாம் நாள் அட்வென்டிசமும் தமது சோதனைக்காலத்தின் பாத்திரத்தை நிரப்பிக்கொண்டிருக்கும்போது அதன்மேல் கொண்டு வரப்படும் நிகழ்வுகளையும் அடையாளப்படுத்தும் செய்தியாகும்.

Within the history of verse forty there are three times the book of Daniel is unsealed, and each of the three times produces an internal and external line that presents the events connected with the close of probation. Each of the three waymarks is preceded by a scattering of seven times. Verse forty therefore represents the history of 1798 unto the Sunday law, and the prophetic waymarks within that history are the “events connected with the close of probation.” Within the history of verse forty the internal line represents a transition from Philadelphia unto Laodicea at the beginning and a transition from Laodicea to Philadelphia at the ending. The beginning represented a reformatory movement as illustrated by the parable of the ten virgins which typified a reformatory movement at the ending that also fulfilled the parable to the very letter.

நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாற்றுக்குள், தானியேல் புத்தகம் மூன்று முறை முத்திரைநீக்கப்படுகிறது; அந்த மூன்று முறை ஒவ்வொன்றும், கிருபைக்காலம் முடிவடைவதுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை முன்வைக்கும் ஒரு உள் வரியையும் ஒரு வெளி வரியையும் உண்டாக்குகிறது. அந்த மூன்று வழிக்குறிகளிலும் ஒவ்வொன்றுக்கும் முன்பாக ஏழு காலங்களின் சிதறடித்தல் நிகழ்கிறது. ஆகையால், நாற்பதாம் வசனம் 1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாற்றைக் குறிக்கிறது; மேலும், அந்த வரலாற்றுக்குள் உள்ள தீர்க்கதரிசன வழிக்குறிகள் “கிருபைக்காலம் முடிவடைவதுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகள்” ஆகும். நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாற்றுக்குள், உள் வரி ஆரம்பத்தில் பிலதெல்பியா முதல் லவோதிக்கேயா வரையிலான ஒரு மாற்றத்தையும், முடிவில் லவோதிக்கேயா முதல் பிலதெல்பியா வரையிலான ஒரு மாற்றத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஆரம்பம் ஒரு சீர்திருத்த இயக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டியது; அது பத்து கன்னியரின் உவமையால் விளக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த உவமை, முடிவில் நிகழ்ந்த ஒரு சீர்திருத்த இயக்கத்திற்கும் முன்மாதிரியாக இருந்து, அந்த இயக்கம் அந்த உவமையை எழுத்தெழுத்தாகவே நிறைவேற்றியது.

The Philadelphian Millerite movement began with a fulfillment of the “seven times” of Leviticus twenty-six in 1798, and then another fulfillment of the “seven times” on October 22, 1844. At least by 1856 both James White and Sister White identified the movement as in a Laodicean condition. In the same year new light on the “seven times” was presented in the official church publication that was never finished. “Seven times” was fulfilled in 1798, and thereafter William Miller discovered the “commencement of the chain of truth” as Sister White called it, and the commencement of the chain of truth was the “seven times.” 1798 was a fulfillment of the “seven times,” thereafter Miller makes his foundational discovery of the “seven times” as the book of Daniel is unsealed. After that October 22, 1844 marks another fulfillment of the “seven times, which is in turn followed by a transition in the movement from Philadelphia unto Laodicea in the same year that new light upon the “seven times” is left unfinished. In 1863 what had been the Millerite Philadelphian movement until 1856 when it transitioned into the Millerite Laodicean movement became an legally registered church, largely under the premises and pressures of the Civil War and protecting the youth of the church. The movement ended in 1863 when it became a church. Seven years prior, in 1856 Laodicea set aside a message of new light upon the very topic which was William Miller’s first prophetic discovery.

பிலடெல்பிய மில்லரைட் இயக்கம், லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் கூறப்பட்ட “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் 1798 ஆம் ஆண்டிலான ஒரு நிறைவேற்றத்துடன் ஆரம்பமானது; பின்னர், 1844 அக்டோபர் 22 அன்று “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் இன்னொரு நிறைவேற்றமும் ஏற்பட்டது. குறைந்தது 1856 ஆம் ஆண்டிற்குள், ஜேம்ஸ் வைட்டும் சகோதரி வைட்டும், அந்த இயக்கம் லவோதிகேய நிலையிலுள்ளது என்று அடையாளம் கண்டிருந்தனர். அதே ஆண்டில், “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய புதிய ஒளி, அதிகாரப்பூர்வ திருச்சபை வெளியீட்டில் முன்வைக்கப்பட்டது; ஆனால் அது ஒருபோதும் நிறைவுபெறவில்லை. “ஏழு காலங்கள்” 1798 இல் நிறைவேற்றப்பட்டது; அதன் பின்னர், சகோதரி வைட் அதை அழைத்தபடி, “சத்தியத்தின் சங்கிலியின் தொடக்கத்தை” வில்லியம் மில்லர் கண்டுபிடித்தார்; மேலும், அந்தச் சத்தியச் சங்கிலியின் தொடக்கம் “ஏழு காலங்கள்” என்பதே ஆகும். 1798, “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் ஒரு நிறைவேற்றமாக இருந்தது; அதன் பின்னர், தானியேல் புத்தகம் முத்திரையகற்றப்படும்போது, மில்லர் “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய தமது அடிப்படை கண்டுபிடிப்பை மேற்கொண்டார். அதன்பின், 1844 அக்டோபர் 22 “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் மற்றொரு நிறைவேற்றத்தைக் குறிக்கிறது; அதற்கு அடுத்தபடியாக, அதே ஆண்டில் “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய புதிய ஒளி நிறைவு பெறாமல் விடப்பட்ட நிலையிலேயே, இயக்கம் பிலடெல்பியாவிலிருந்து லவோதிகேயாவுக்கான மாற்றத்தைக் கண்டது. 1863 இல், 1856 வரை மில்லரைட் பிலடெல்பிய இயக்கமாக இருந்து, பின்னர் மில்லரைட் லவோதிகேய இயக்கமாக மாறியிருந்த அது, பெருமளவில் உள்நாட்டுப் போரின் சூழ்நிலைகளும் அழுத்தங்களும், மேலும் திருச்சபையின் இளைஞர்களைக் காக்கும் நோக்கமும் அடிப்படையாகக் கொண்டு, சட்டபூர்வமாகப் பதிவு செய்யப்பட்ட ஒரு திருச்சபையாகியது. அது ஒரு திருச்சபையாக ஆன 1863 இல் இயக்கம் முடிவுற்றது. அதற்கு ஏழு ஆண்டுகள் முன்பாகிய 1856 இல், லவோதிகேயா, வில்லியம் மில்லரின் முதல் தீர்க்கதரிசனக் கண்டுபிடிப்பாக இருந்த அதே பொருளைச் சார்ந்த புதிய ஒளியின் செய்தியை ஒதுக்கி வைத்தது.

The Millerite movement and the light that is called “the commencement of the chain of truth,” the light of the “seven times” was opened up to the leadership of the Laodicean movement who gradually set aside a desire to uphold the “seven times” and at the end of seven years (“seven times”) in 1863, a new chart and prophetic message is produced without any reference to the “seven times.”

“சத்தியத்தின் சங்கிலியின் தொடக்கம்” என்று அழைக்கப்படும் ஒளியாகிய “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய ஒளி, மில்லரைட் இயக்கத்திற்கும் லவோதிக்கேய இயக்கத்தின் தலைமையினருக்கும் வெளிப்படுத்தப்பட்டது; அவர்கள் “ஏழு காலங்கள்” என்பதை நிலைநிறுத்த வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை படிப்படியாக ஒதுக்கிவைத்தார்கள்; மேலும் ஏழு ஆண்டுகளின் (“ஏழு காலங்கள்”) முடிவில், 1863 ஆம் ஆண்டில், “ஏழு காலங்கள்” குறித்த எந்தச் சுட்டுமொழியும் இல்லாமல் ஒரு புதிய அட்டவணையும் தீர்க்கதரிசனச் செய்தியும் உருவாக்கப்பட்டது.

In 1863 the conclusion of Isaiah’s sixty-five year prophecy concluded right where it started, with a civil war between north and south. The issue of slavery in 1863 had been typified by the carrying away of both the northern and southern kingdoms in fulfillment of the “seven times,” and the slavery into which Israel was carried into fitly represented the issues of slavery at the end. 1863 represents the end of the prophetic structure based upon Isaiah’s sixty-five year prophecy.

1863 ஆம் ஆண்டில், ஏசாயாவின் அறுபத்தைந்து ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனத்தின் முடிவு, அது ஆரம்பித்த அதே இடத்திலேயே—வடக்கும் தெற்கும் இடையிலான உள்நாட்டுப் போருடன்—முடிவடைந்தது. 1863 ஆம் ஆண்டிலிருந்த அடிமைத்தனத்தின் பிரச்சினை, “ஏழு காலங்கள்” நிறைவேறுதலின்படி வடக்குக் ராஜ்யமும் தெற்குக் ராஜ்யமும் இரண்டும் சிறையாக்கப்பட்டுச் செல்லப்பட்டதினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருந்தது; மேலும், இஸ்ரவேல் எதில் கொண்டு செல்லப்பட்ட அடிமைத்தனம், முடிவில் எழும் அடிமைத்தனத்தின் பிரச்சினைகளைச் சரியாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. 1863, ஏசாயாவின் அறுபத்தைந்து ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட தீர்க்கதரிசனக் கட்டமைப்பின் முடிவைக் குறிக்கிறது.

> Thus saith the Lord God, It shall not stand, neither shall it come to pass. For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7–9.

> ஆகையால் கர்த்தராகிய ஆண்டவர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: அது நிலைநிற்றாது; அது சம்பவிக்கவும் செய்யாது. ஏனெனில் சீரியாவின் தலை தமஸ்கு; தமஸ்குவின் தலை ரெசீன்; இன்னும் அறுபத்திஐந்து ஆண்டுகளுக்குள் எபிராயீம் ஜனமாக இராதபடிக்கு நொறுக்கப்படும். எபிராயீமின் தலை சமாரியா; சமாரியாவின் தலை ரெமலியாவின் மகன். நீங்கள் விசுவாசிக்காவிட்டால், நிச்சயமாக நிலைநிறுத்தப்படமாட்டீர்கள். ஏசாயா 7:7–9.

Rightly understood this prophecy beginning in 742 BC identifies three waymarks within a sixty-five year span. Two of the waymarks identify the starting points of twenty-five hundred and twenty years of captivity and slavery for both the northern and southern kingdoms of Israel. In 742 BC the northern and southern kingdoms were involved in a civil war, and the northern ten tribes had formed an alliance with Syria to invade the southern kingdom of Judah. Nineteen years later in 723 BC the northern ten tribes were carried into slavery by the Assyrians. Forty-six years later in 677 BC the Assyrians captured Manasseh and took him to Babylon. Twenty-five hundred and twenty years after 723 BC arrives at 1798, the time of the end and beginning of verse forty. Forty-six years later the “seven times” against the southern kingdom that began in 677 BC ended in 1844. Nineteen years later in 1863 the prophetic characteristics of 742 BC are represented to the very letter. A civil war between the northern and southern kingdoms is under way in 742 BC and 1863. In 742 BC the prediction given by Isaiah to wicked King Ahaz was concerning the impending enslavement of both the northern and southern kingdoms, and in 1863, the very center point of the Civil War President Lincoln proclaimed the Emancipation Proclamation beginning the process of ending slavery. The warning given to wicked King Ahaz in 742 BC was given in the literal glorious land typifying the message given by Lincoln in the spiritual glorious land.

சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டால், கி.மு. 742-ல் ஆரம்பிக்கும் இந்தத் தீர்க்கதரிசனம் அறுபத்து ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள் மூன்று வழிக்குறிகளை அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்த வழிக்குறிகளில் இரண்டு, இஸ்ரவேலின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு இராஜ்யங்களுக்குமான இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகால சிறைப்பிடிப்பும் அடிமைத்தனமும் தொடங்கிய புள்ளிகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. கி.மு. 742-ல், வடக்கு மற்றும் தெற்கு இராஜ்யங்கள் உள்நாட்டுப் போரில் ஈடுபட்டிருந்தன; மேலும் வடக்கிலிருந்த பத்து கோத்திரங்கள் தெற்கு யூதா இராஜ்யத்தை ஆக்கிரமிக்க சிரியாவுடன் கூட்டணி அமைத்திருந்தன. பத்தொன்பது ஆண்டுகள் கழித்து, கி.மு. 723-ல், வடக்கிலிருந்த அந்த பத்து கோத்திரங்கள் அசீரியரால் அடிமைத்தனத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டன. நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள் கழித்து, கி.மு. 677-ல், அசீரியர் மனாசேவைப் பிடித்து அவனை பாபிலோனுக்குக் கொண்டு சென்றனர். கி.மு. 723-க்கு இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகள் சேர்த்தால், அது 1798-ஐ அடைகிறது; அது முடிவுகாலமும் நாற்பதாம் வசனத்தின் ஆரம்பமும் ஆகும். அதற்கு நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள் பின்னர், கி.மு. 677-ல் தொடங்கிய தெற்கு இராஜ்யத்திற்கெதிரான “ஏழு காலங்கள்” 1844-ல் முடிவடைந்தன. பத்தொன்பது ஆண்டுகள் பின்னர், 1863-ல், கி.மு. 742-ன் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகள் எழுத்தெழுத்தாக வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன. கி.மு. 742-லும் 1863-லும் வடக்கு மற்றும் தெற்கு இராஜ்யங்களுக்கிடையிலான உள்நாட்டுப் போர் நடைபெற்று வருகிறது. கி.மு. 742-ல், துஷ்டராஜாவாகிய ஆகாஸுக்கு ஏசாயா வழங்கிய முன்னறிவிப்பு வடக்கு மற்றும் தெற்கு இராஜ்யங்கள் இரண்டும் விரைவில் அடிமைத்தனத்திற்குள் செல்லப்போகின்றன என்பதைக் குறித்ததாக இருந்தது; மேலும் 1863-ல், உள்நாட்டுப் போரின் மையக்கட்டத்திலேயே, அதிபர் லிங்கன் அடிமைத்தனத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் செயல்முறையைத் தொடங்கிய விடுதலை அறிவிப்பை வெளியிட்டார். கி.மு. 742-ல் துஷ்டராஜாவாகிய ஆகாஸுக்கு வழங்கப்பட்ட எச்சரிக்கை, சொற்பொருள் உண்மையிலான மகிமையான தேசத்தில் வழங்கப்பட்டது; அது ஆவிக்குரிய மகிமையான தேசத்தில் லிங்கனால் வழங்கப்பட்ட செய்திக்கான முன்மாதிரியாக இருந்தது.

Seven years after the messages of the “seven times” by Hiram Edson were published in 1856 Adventism produced the 1863 chart which removed the Millerite teaching of the seven times, thus calling into question multitudes of passages where Ellen White teaches that we are to repeat the messages of the Millerites, and also that we are to defend against those messages being attacked. The same year they became a legally registered church. There is more which can be written about 1863 and its prophetic implications, but what I am here noting is that there are several witnesses, both internal and external that identify the rebellion of 1863, whether it be the rebellion of the external with the southern states, or the rebellion of the internal with the rejection of the first foundational truth. 1863 is one of the events within the history of verse forty that represents a waymark that makes up the “events connected with the close of probation.”

1856 ஆம் ஆண்டில் ஹைரம் எட்சன் வழங்கிய “ஏழு காலங்கள்” குறித்த செய்திகளுக்கு ஏழு ஆண்டுகள் கழித்து, அதாவது 1863 ஆம் ஆண்டில், அட்வென்டிசம் மில்லரைட் இயக்கத்தின் “ஏழு காலங்கள்” போதனையை நீக்கிவிட்ட ஒரு வரைபடத்தை உருவாக்கியது; இதனால், மில்லரைட்களின் செய்திகளை நாம் மீண்டும் அறிவிக்க வேண்டும் என்றும், அந்தச் செய்திகள் தாக்கப்படுவதற்கு எதிராக நாம் அவற்றை பாதுகாக்க வேண்டும் என்றும் எலன் வைட் போதிக்கும் அநேக பகுதிகள் கேள்விக்குறியாக்கப்பட்டன. அதே ஆண்டில் அவர்கள் சட்டபூர்வமாகப் பதிவு செய்யப்பட்ட ஒரு திருச்சபையாக ஆனார்கள். 1863 மற்றும் அதன் தீர்க்கதரிசனப் பொருளாதாரங்களைப் பற்றி மேலும் எழுதப்படக்கூடியவை உண்டு; ஆனால் நான் இங்கே சுட்டிக்காட்டுவது என்னவெனில், 1863 ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சியை அடையாளப்படுத்தும் பல சாட்சிகள் உள்ளன; அவை உள்சார்ந்தவையாயினும் வெளிசார்ந்தவையாயினும் சரி—அது தெற்கு மாநிலங்களுடன் தொடர்புடைய வெளிப்புறக் கிளர்ச்சியாக இருந்தாலும்கூட, முதல் அடித்தள சத்தியத்தை நிராகரித்த உள்புறக் கிளர்ச்சியாக இருந்தாலும்கூட. 1863 என்பது நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாற்றுக்குள் அமைந்த நிகழ்வுகளில் ஒன்றாக இருந்து, “கிருபைக்காலம் முடிவடைவதுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை” அமைக்கும் ஒரு வழிக்குறியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

1863 aligns with the beginning of forty years in the wilderness for ancient literal Israel. At the end of the forty years Joshua led ancient Israel into the Promised Land and they brought down Jericho and pronounced a curse upon any who would rebuild Jericho. In 1863 the leadership of Laodicean Adventism rebuilt Jericho. 1863 is represented in the beginning and ending of the forty years in the wilderness. 1863 is a prophetic waymark that ties together history of the external and internal lines of verse forty’s history. There is the seventh church, “a church judged” as the word “Laodicea” means, entering into a period represented by an entire generation dying in the wilderness. At the same point, the first Republican president is beginning the work of freeing the slaves, thus typifying the last Republican Presidents who will implement martial law in a period of crisis leading to what inspiration calls “national ruin.”

1863 என்பது பண்டைய சொற்பொருளான இஸ்ரவேலுக்கான வனாந்தரத்தில் நாற்பது ஆண்டுகளின் ஆரம்பத்துடன் ஒத்துப்போகிறது. அந்த நாற்பது ஆண்டுகளின் முடிவில் யோசுவா பண்டைய இஸ்ரவேலை வாக்குத்தத்த தேசத்திற்குள் நடத்திச்சென்றார்; அவர்கள் எரிகோவை இடித்துத் தாழ்த்தி, எரிகோவை மறுபடியும் கட்டுவோரில் யார்மேலும் சாபத்தை அறிவித்தார்கள். 1863 ஆம் ஆண்டில் லவோதிகேய அத்வென்டிசத்தின் தலைமையகம் எரிகோவை மறுபடியும் கட்டியது. 1863 என்பது வனாந்தரத்தில் நாற்பது ஆண்டுகளின் ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. 1863 என்பது வெளிப்புறமும் உள்புறமும் ஆகிய வரி நாற்பதின் வரலாற்றின் கோடுகளை ஒன்றிணைக்கும் ஒரு தீர்க்கதரிசன வழிக்குறியாகும். “லவோதிகேயா” என்ற சொல்லின் பொருள் போல “நியாயந்தீர்க்கப்பட்ட சபை” எனப்படும் ஏழாவது சபை, ஒரு முழு தலைமுறை வனாந்தரத்தில் மரித்த காலத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஒரு காலப்பகுதிக்குள் நுழைகிறது. அதே நேரத்தில், முதல் குடியரசுக் கட்சி ஜனாதிபதி அடிமைகளை விடுவிக்கும் பணியைத் தொடங்குகிறார்; இதன்மூலம், நெருக்கடியான ஒரு காலத்தில் இராணுவ ஆட்சியை அமல்படுத்தி, வெளிப்படுத்துதலின்படி “தேசிய அழிவு” என அழைக்கப்படுவதற்குக் கொண்டுசெல்லும் கடைசி குடியரசுக் கட்சி ஜனாதிபதிகளின் முன்மாதிரியாக அவர் நிற்கிறார்.

In the waymarks of the beginning the waymarks of the end are represented and the events connected with the close of the judgment were typified in the events connected with the opening of the judgment. The rebellion at Kadesh in rejecting the message of Joshua and Caleb at the beginning of the forty years typified the rebellion of Moses’ in striking the Rock at Kadesh at the end of the forty years. 1863 identifies the Sunday law where Laodicea is spewed out of the mouth of the Lord, and where the twenty-five ancient men in Jerusalem are bowing to the sun in Ezekiel chapter eight, and where Shiloh is repeated upon those who trust in the lying words, “the temple of the Lord are we.”

ஆரம்பத்தின் வழிக்குறிகளில் முடிவின் வழிக்குறிகள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன; நியாயத்தீர்ப்பின் நிறைவுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகள், நியாயத்தீர்ப்பின் தொடக்கத்துடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகளில் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டன. நாற்பது ஆண்டுகளின் தொடக்கத்தில், யோசுவா மற்றும் காலேப் அவர்களின் செய்தியை நிராகரித்ததினால் காதேசில் நிகழ்ந்த கிளர்ச்சி, நாற்பது ஆண்டுகளின் முடிவில், காதேசில் பாறையை அடித்த மோசேயின் கிளர்ச்சிக்குப் முன்மாதிரியாக இருந்தது. 1863 ஆம் ஆண்டு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; அங்கே லவோதிக்கேயா கர்த்தருடைய வாயிலிருந்து உமிழப்பட்டு வெளியேற்றப்படுகிறது; அங்கே எசேக்கியேல் அதிகாரம் எட்டில் எருசலேமிலுள்ள இருபத்தைந்து மூப்பர்கள் சூரியனை வணங்குகின்றனர்; மேலும், “நாங்கள் கர்த்தருடைய ஆலயம்” என்ற பொய்யான வார்த்தைகளில் நம்பிக்கை வைக்கும் அவர்கள்மேல் சீலோ மீண்டும் வரவழைக்கப்படுகிறது.

We will continue this study of Panium in the next article.

அடுத்த கட்டுரையில் பானியம் குறித்த இந்த ஆய்வை நாம் தொடர்வோம்.

Back to Articles