Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Three

தானியேல் புத்தகம் - தொண்ணூற்று மூன்று

Unveiling Rome’s Prophetic Trilogy: From Ancient Paganism to Modern Deception

ரோமின் தீர்க்கதரிசன மும்மையை வெளிப்படுத்துதல்: பண்டைய புறமதத்திலிருந்து நவீன வஞ்சகம் வரை

Author

Jeff Pippenger

Published

February 26, 2024

Formats

PDF
Word

The book of Daniel identifies that it is Rome that establishes the vision, and that understanding was opposed by the Protestants of Millerite history when William Miller identified this fact. In the last days, it is still Rome that establishes the vision, and today Laodicean Adventism now upholds the fallen Protestant view that the robbers of thy people are Antiochus Epiphanes. The covenant people that were being passed by in Millerite history resisted the very same truth, that is now resisted by the covenant people of the last days that are now being passed by. Solomon said it well:

தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துவது ரோமமே எனத் தானியேலின் புத்தகம் அடையாளப்படுத்துகிறது; வில்லியம் மில்லர் இந்த உண்மையை அடையாளம் கண்டபோது, மில்லரைட் வரலாற்றில் இருந்த புரொட்டஸ்டண்டுகள் அந்தப் புரிதலை எதிர்த்தனர். கடைசி நாட்களிலும் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துவது இன்னும் ரோமமே; இன்று லவோதிக்கேய ஆத்வென்டிசம், “உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர்” அந்தியோகுஸ் எபிபானஸ் என்பதாகிய வீழ்ந்துபோன புரொட்டஸ்டண்ட் கருத்தை இப்போது தாங்கிக்கொள்கிறது. மில்லரைட் வரலாற்றில் புறக்கணிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்த உடன்படிக்கையின் ஜனங்கள் எதிர்த்த அதே சத்தியமே, இப்போது புறக்கணிக்கப்படுகிற கடைசி நாட்களின் உடன்படிக்கையின் ஜனங்களாலும் எதிர்க்கப்படுகிறது. சாலொமோன் இதை நன்றாகச் சொன்னான்:

> The thing that hath been, it is that which shall be; and that which is done is that which shall be done: and there is no new thing under the sun. Is there anything whereof it may be said, See, this is new? it hath been already of old time, which was before us. Ecclesiastes 1:9, 10.

> இருந்ததே இனியும் இருக்கும்; செய்யப்பட்டதே இனியும் செய்யப்படும்; சூரியனுக்குக் கீழே புதிதான எதுவும் இல்லை. “இதோ, இது புதியது” என்று சொல்லத்தக்கதாக ஏதாவது உண்டோ? அது நமக்கு முன்பிருந்த பூர்வகாலத்திலேயே ஏற்கெனவே இருந்திருக்கிறது. பிரசங்கி 1:9, 10.

Prophetically there are three manifestations of Rome, and the first two manifestations identify the characteristics of the third, for truth is established upon the testimony of two.

தீர்க்கதரிசனரீதியாக ரோமின் மூன்று வெளிப்பாடுகள் உள்ளன; முதல் இரண்டு வெளிப்பாடுகள் மூன்றாவதின் பண்புகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன, ஏனெனில் சத்தியம் இருவரின் சாட்சியின்மேல் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது.

> But if he will not hear thee, then take with thee one or two more, that in the mouth of two or three witnesses every word may be established. Matthew 18:16.

> ஆனால் அவன் உன் சொல்லைக் கேளாதிருந்தால், இரு அல்லது மூன்று சாட்சிகளின் வாயினால் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் நிலைநிறுத்தப்படும்படிக்கு, உன்னுடன் இன்னும் ஒருவரையாவது இருவரையாவது கூட்டிக்கொண்டு போ. மத்தேயு 18:16.

The religion of pagan Rome was paganism, and paganism is a counterfeit of true religion. It is not so much a counterfeit in the sense that counterfeit currency is understood, for paganism actually looks nothing like true religion. But prophetically it has counterfeit characteristics. The City of Rome is a counterfeit of Jerusalem, and it has a temple (the Pantheon) that was a counterfeit of the temple in Jerusalem. The religious practices of paganism are unsanctified and devilish, but they represent Satan’s counterfeit religious practices. The head of pagan Rome’s religion was titled Pontifex Maximus. “Pontifex Maximus” originally referred to the chief priest of the Roman state religion in ancient Rome, with its origins dating back to the early Roman Republic. Over time, it became associated with political and religious authority and eventually evolved into the title used by the Pope in the Roman Catholic Church today.

புறமத ரோமின் மதம் புறமதமேயாக இருந்தது; மேலும், புறமதம் உண்மையான மதத்தின் ஒரு கள்ளப்போலியாகும். ஆயினும், கள்ளநாணயம் பொதுவாகப் புரிந்துகொள்ளப்படும் பொருளில் அது கள்ளப்போலி என்று சொல்லப்படுவதில்லை; ஏனெனில், புறமதம் உண்மையான மதத்தைப் போல எவ்விதத்திலும் தோன்றுவதில்லை. ஆனால், தீர்க்கதரிசன ரீதியாக அதற்கு கள்ளப்போலியின் பண்புகள் உள்ளன. ரோம் நகரம் எருசலேமின் ஒரு கள்ளப்போலியாகும்; மேலும், அதற்கு ஒரு ஆலயம் (பாந்தியோன்) இருந்தது; அது எருசலேமிலிருந்த ஆலயத்தின் ஒரு கள்ளப்போலியாக இருந்தது. புறமதத்தின் சமயச் சடங்குகள் பரிசுத்தமற்றவையும் பிசாசுத்தனமானவையும் ஆகும்; இருந்தபோதிலும், அவை சாத்தானின் கள்ளப்போலி சமயச் சடங்குகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. புறமத ரோமின் மதத்தின் தலைவருக்குக் “Pontifex Maximus” என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்டது. “Pontifex Maximus” என்பது முதலில் பண்டைய ரோமில் அரசின் மதத்தின் பிரதான ஆசாரியனைச் சுட்டிக்காட்டியது; அதன் தோற்றம் ஆரம்பகால ரோமக் குடியரசு வரை செல்லுகிறது. காலப்போக்கில், அது அரசியல் மற்றும் சமய அதிகாரத்துடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டது; இறுதியில், இன்று ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபையில் போப்பால் பயன்படுத்தப்படும் பட்டமாக வளர்ச்சியடைந்தது.

The title of the chief priest of pagan Rome was Pontifex Maximus, and it was also the title of the chief priest of papal Rome and it is a Latin term that means the “Greatest of Supreme Pontiff.” He was the chief priest of the Roman state religion, particularly the cult of the god Jupiter. The Pontifex Maximus had significant religious authority and responsibilities, including overseeing various religious rites and ensuring the proper functioning of the Roman religious calendar. The Pontifex Maximus was the head of the College of Pontiffs (Collegium Pontificum), a group of priests responsible for interpreting and maintaining the rituals of Roman religion.

விகாராராதனைச் சார்ந்த புறமத ரோமாவின் பிரதான ஆசாரியரின் பட்டம் Pontifex Maximus ஆகும்; அதே பட்டமே பாப்பரசர் சார்ந்த ரோமாவின் பிரதான ஆசாரியருக்கும் இருந்தது; மேலும் அது “மிக உயர்ந்த பரமத் தலைமை ஆசாரியர்” என்று பொருள்படும் ஒரு லத்தீன் சொல் ஆகும். அவர் ரோமப் அரசின் மதத்தின் பிரதான ஆசாரியராக இருந்து, குறிப்பாக யூப்பிட்டர் என்னும் தெய்வத்தின் வழிபாட்டை மேற்பார்வையிட்டார். Pontifex Maximus குறிப்பிடத்தக்க மதஅதிகாரமும் பொறுப்புகளும் உடையவராயிருந்தார்; அவற்றில் பல்வேறு சமயச் சடங்குகளை மேற்பார்வையிடுதலும் ரோம மதக் காலண்டர் முறையாகச் செயல்படுவதை உறுதிசெய்தலும் அடங்கும். Pontifex Maximus, ரோம மதத்தின் சடங்குகளை விளக்கி நிலைநிறுத்தும் பொறுப்புள்ள ஆசாரியர் குழுவான College of Pontiffs (Collegium Pontificum) என்பதின் தலைவராயிருந்தார்.

The chief priest of both pagan and papal Rome was Pontifex Maximus, therefore the title of the head of modern Rome will naturally also be Pontifex Maximus. The religion of pagan Rome was paganism, and the religion of papal Rome was, and still is, paganism, but cloaked by a profession of Christianity, and the religion of last-day modern Rome will be paganism, cloaked by a profession of Christianity.

புறஜாதிய ரோம் மற்றும் பாப்பரசராட்சி ரோம் ஆகிய இரண்டின் தலைமை ஆசாரியன் Pontifex Maximus ஆக இருந்தான்; ஆகையால் நவீன ரோமின் தலைவனின் பட்டமும் இயல்பாகவே Pontifex Maximus ஆக இருக்கும். புறஜாதிய ரோமின் மதம் புறமதமேயாக இருந்தது; பாப்பரசராட்சி ரோமின் மதமும் புறமதமேயாக இருந்தது, இன்னும் அப்படியே இருக்கிறது; ஆனால் அது கிறிஸ்தவத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் வெளிப்பாட்டினால் மூடப்பட்டிருந்தது; கடைசிநாட்களின் நவீன ரோமின் மதமும், கிறிஸ்தவத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் வெளிப்பாட்டினால் மூடப்பட்ட புறமதமேயாக இருக்கும்.

Both pagan and papal Rome had a specific period of time that they would rule supremely. Pagan Rome was to rule supremely for three hundred and sixty years in fulfillment of the time prophecy of Daniel chapter eleven, verse twenty-four.

அயோக்கிய ரோமாவும் பாப்பரசர் ரோமாவும் தாங்கள் பரமாதிகாரமாக ஆட்சி செய்ய வேண்டிய ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியைக் கொண்டிருந்தன. தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்று, வசனம் இருபத்துநான்கு ஆகியவற்றில் காணப்படும் காலத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றமாக, அயோக்கிய ரோமா முந்நூற்று அறுபது ஆண்டுகள் பரமாதிகாரமாக ஆட்சி செய்ய வேண்டியிருந்தது.

> He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.

> அவன் சமாதானமாக மாகாணத்தின் மிகச் செழிப்பான இடங்களுக்குள்ளும் புகுந்து செல்வான்; அவனுடைய பிதாக்களும் செய்யாததையும், அவன் பிதாக்களின் பிதாக்களும் செய்யாததையும் அவன் செய்வான்; கொள்ளையையும், இரையையும், செல்வங்களையும் அவர்களிடத்தில் சிதறப்பண்ணுவான்; ஆம், ஒரு காலம்வரைக்கும் அவன் தன் சூழ்ச்சிகளை அரண்மனைகளுக்கு விரோதமாகத் திட்டமிடுவான். தானியேல் 11:24.

The subject of verse twenty-four is pagan Rome, for they became the subject in verse sixteen, and continue as the subject until verse thirty-one. We will address these verses specifically in coming articles, but here we are simply pointing out that prophecy identified that pagan Rome would rule supremely for three hundred and sixty years, as represented by Rome “forecasting” their “devices against the strong holds, even for a time.” The word translated “against” actually means “from,” and the verse is saying that Rome would direct the world “from” the “strong holds,” which was the City of Rome, and it would do so for a “time”, which is three hundred and sixty years.

இருபத்துநான்காம் வசனத்தின் பொருள் அஞ்ஞான ரோம் ஆகும்; ஏனெனில் அவர்கள் பதினாறாம் வசனத்தில் பொருளாயினர், மேலும் முப்பத்தொன்றாம் வசனம் வரை அதே பொருளாகத் தொடருகின்றனர். வரவிருக்கும் கட்டுரைகளில் இந்த வசனங்களை நாம் குறிப்பாக ஆராய்வோம்; ஆனால் இங்கு நாம் வெறுமனே சுட்டிக்காட்டுவது என்னவெனில், ரோம் தமது “அரண்மனைகளிலிருந்து” தங்கள் “தந்திரங்களை” “ஒரு காலத்திற்கு” முன்னறிவித்ததினால் குறிக்கப்படுகிறபடி, அஞ்ஞான ரோம் மூன்றுநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் பரம ஆட்சியுடன் ஆள்வதாக தீர்க்கதரிசனம் அடையாளப்படுத்தியது. “against” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட சொல் உண்மையில் “இருந்து” என்று பொருள்படும்; ஆகையால் அந்த வசனம், “அரண்மனைகள்” — அதாவது ரோம் நகரம் — “இருந்து” ரோம் உலகை வழிநடத்தும் என்றும், அது ஒரு “காலம்” வரை, அதாவது மூன்றுநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் வரை, அவ்வாறு செய்வதாகக் கூறுகிறது.

Pagan Rome began to rule supremely at the Battle of Actium, in 31 BC, and continued to rule supremely until the year 330 AD, when Constantine moved the capital of the empire from the stronghold of the City of Rome, to the City of Constantinople. Then the empire began its infamous decline. The City of Rome was the prophetic “strong hold” for pagan Rome, and when it ruled from that city it was invincible. In the warfare that followed Constantine’s transfer of power, the City of Rome became the target of attack for Genseric and the invading barbarian tribes, who are represented by the first four Trumpets of Revelation chapter eight.

கி.மு. 31-ஆம் ஆண்டு ஆக்டியம் போரில் புறமத ரோம் பரம அதிகாரத்துடன் ஆட்சி செய்யத் தொடங்கியது; கி.பி. 330-ஆம் ஆண்டு வரை அது அத்தகைய உச்ச அதிகாரத்தோடு தொடர்ந்தது. அந்நாண்டில் கான்ஸ்டன்டைன், பேரரசின் தலைநகரை ரோம் நகரத்தின் கோட்டைக்கோப்பான மையத்திலிருந்து கான்ஸ்டான்டினோப்பிள் நகரத்திற்குக் மாற்றினார். அதன் பின் அந்தப் பேரரசு தன் கெடுபிடியான வீழ்ச்சியை ஆரம்பித்தது. ரோம் நகரமே புறமத ரோமுக்கான தீர்க்கதரிசனப்பூர்வமான “அரண்” ஆக இருந்தது; அது அந்த நகரத்திலிருந்து ஆட்சி செய்தவரையில் அது ஜெயிக்க முடியாததாயிருந்தது. கான்ஸ்டன்டைன் அதிகார மாற்றம் செய்ததற்குப் பின் நிகழ்ந்த போர்களில், ரோம் நகரம் ஜென்செரிக் மற்றும் படையெடுத்து வந்த காட்டுமிராண்டி கோத்திரங்களின் தாக்குதலுக்கான இலக்காகியது; இவர்கள் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் எட்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் நான்கு எக்காளங்களால் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறார்கள்.

For this reason in Daniel chapter eleven, verse thirty-one, the “arms” (pagan Rome) that stood up for the papacy, first polluted the “sanctuary of strength.” The City of Rome is the prophetic “sanctuary of strength” for both pagan and papal Rome, for in the year 330, with the transfer of pagan authority to Constantinople, the City of Rome was left to papal Rome that was on the rise. For this reason, Revelation chapter thirteen, verse two says the dragon (pagan Rome), gave papal Rome its “seat.” A “seat” is where a power rules from, and from the year 538 through to 1798, papal Rome ruled supremely as had pagan Rome ruled supremely for “a time”.

இந்தக் காரணத்தினாலே தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்று, வசனம் முப்பத்தொன்றில், பாப்பரசாட்சிக்காக எழுந்த “புயங்கள்” (அஞ்ஞான ரோம்), முதலில் “வலிமையின் பரிசுத்த ஸ்தலத்தை” தீட்டுப்படுத்தின. ரோம் நகரமே அஞ்ஞான ரோமிற்கும் பாப்பரச ரோமிற்கும் தீர்க்கதரிசனத்திலுள்ள “வலிமையின் பரிசுத்த ஸ்தலம்” ஆகும்; ஏனெனில் கி.பி. 330 ஆம் ஆண்டில் அஞ்ஞான அதிகாரம் கொன்ஸ்தாந்திநோப்பிளுக்குக் மாற்றப்பட்டபோது, எழுச்சியடைந்துக் கொண்டிருந்த பாப்பரச ரோமுக்கே ரோம் நகரம் விடப்பட்டிருந்தது. இந்தக் காரணத்தினாலே வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதின்மூன்று, வசனம் இரண்டு, திராகோன் (அஞ்ஞான ரோம்), பாப்பரச ரோமுக்குத் தன் “ஆசனத்தை” கொடுத்தது என்று கூறுகிறது. ஒரு “ஆசனம்” என்பது ஒரு அதிகாரம் ஆட்சி செய்வதற்கான இடமாகும்; மேலும் கி.பி. 538 முதல் 1798 வரை, அஞ்ஞான ரோம் “ஒரு காலம்” உச்சமாக ஆட்சி செய்ததுபோல, பாப்பரச ரோமும் உச்சமாக ஆட்சி செய்தது.

Prophecy identifies a specific period of time when both pagan and papal Rome would rule supremely, and when they did so it would be from their seat of authority, which was the City of Rome. Pagan Rome’s invincibility ended when they left the City of Rome, marking the end of the three hundred and sixty years, represented as a “time” in verse twenty-four, and when the twelve hundred and sixty years of papal rule ended in 1798, Napoleon had the pope taken out of the City of Rome and he died in exile.

அந்நியமத ரோமும் பாப்பரசர் ரோமும் இரண்டும் பரமாதிகாரத்துடன் ஆட்சி செய்யும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியை தீர்க்கதரிசனம் அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும் அவை அப்படிச் செய்தபோது, அது அவைகளின் அதிகார ஆசனமாகிய ரோம் நகரத்திலிருந்தே இருக்கும். அந்நியமத ரோமின் வெல்லமுடியாத நிலை, அவர்கள் ரோம் நகரத்தை விட்டுச் சென்றபோது முடிவுற்றது; இதுவே இருபத்துநான்காம் வசனத்தில் ஒரு “காலம்” என்று குறிக்கப்பட்டுள்ள முந்நூற்று அறுபது ஆண்டுகளின் முடிவைக் குறிப்பிட்டது. அதுபோல, பாப்பரசர் ஆட்சியின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் 1798-இல் முடிவுற்றபோது, நெப்போலியன் போப்பை ரோம் நகரத்திலிருந்து அகற்றச்செய்தான்; அவன் நாடுகடத்தப்பட்ட நிலையில் இறந்தான்.

Pagan Rome and Papal Rome establish that modern Rome will rule supremely for a specific prophetic period in the last days. “Time is no longer”, but the period of papal persecution of the last days is a specific period that begins at the soon-coming Sunday law in the United States and continues until human probation closes, when Michael stands up and pronounces, “He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still.”

புறஜாதி ரோமும் போப்பரசு ரோமும், கடைசி நாட்களில் நவீன ரோம் ஒரு குறிப்பிட்ட தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிக்குள் உன்னத ஆட்சியை நடத்தும் என்பதை நிறுவுகின்றன. “இனி காலம் இல்லை”; ஆனாலும், கடைசி நாட்களில் போப்பரசின் துன்புறுத்தல் நடைபெறும் காலம் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியாகும்; அது ஐக்கிய அமெரிக்காவில் விரைவில் அமலுக்கு வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தினால் ஆரம்பித்து, மனிதருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கிருபைக்காலம் முடிவடையும் வரையில் நீடிக்கிறது; அப்போது மிகாயேல் எழுந்து நின்று, “அநியாயக்காரன் இன்னும் அநியாயஞ்செய்யட்டும்; அசுத்தனாயிருக்கிறவன் இன்னும் அசுத்தனாயிருக்கட்டும்; நீதிமானாயிருக்கிறவன் இன்னும் நீதிசெய்யட்டும்; பரிசுத்தனாயிருக்கிறவன் இன்னும் பரிசுத்தமாயிருக்கட்டும்” என்று அறிவிக்கிறார்.

Pagan Rome persecuted Christians in the Colosseum in the City of Rome during its bloody history, and Christian historians have estimated that during the Dark Ages of papal rule one hundred million martyrs were murdered by the papacy, but the papacy denies that claim and sets the estimate at about fifty million. Pagan and papal Rome both persecuted God’s faithful, and modern Rome will also persecute God’s faithful people in the last days.

ரோமா நகரிலுள்ள கொலோசியத்தில் அதன் இரத்தமூட்டிய வரலாற்றின்போது புறமத ரோமா கிறிஸ்தவர்களைத் துன்புறுத்தியது; மேலும், பாப்பரசர் ஆட்சியின் இருண்ட யுகங்களில் பத்து கோடி வீரமர்த்தியர் பாப்பரசத் தலைமையால் கொல்லப்பட்டதாக கிறிஸ்தவ வரலாற்றாசிரியர்கள் கணித்துள்ளனர்; ஆனால் அந்தக் கூற்றை பாப்பரசத் தலைமையே மறுத்து, அந்த எண்ணிக்கையை சுமார் ஐந்து கோடியாக நிர்ணயிக்கிறது. புறமத ரோமாவும் பாப்பரச ரோமாவும் இரண்டும் தேவனுடைய விசுவாசமுள்ளவர்களைத் துன்புறுத்தின; அதுபோலவே, நவீன ரோமாவும் கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய விசுவாசமுள்ள ஜனங்களைத் துன்புறுத்தும்.

> “Many will be imprisoned, many will flee for their lives from cities and towns, and many will be martyrs for Christ’s sake in standing in defense of the truth.” Selected Messages, book 3, 397.

> “அநேகர் சிறையில் அடைக்கப்படுவார்கள்; அநேகர் தங்கள் உயிரைக் காக்க நகரங்களிலிருந்தும் பட்டணங்களிலிருந்தும் ஓடிப்போவார்கள்; மேலும், சத்தியத்தைப் பாதுகாத்து நிற்பதினால் கிறிஸ்துவின்பொருட்டு அநேகர் சாட்சிமரணமடைவார்கள்.” Selected Messages, book 3, 397.

Pagan Rome overcame three geographical obstacles as it took control of the world. Papal Rome overcame three geographical obstacles as it took control of the world. Modern Rome overcame the King of the South (the atheistic Soviet Union) in 1989, and will next overthrow the glorious land (the United States) at the soon coming Sunday law. It will then overcome Egypt (the entire world).

புறமத ரோம் உலகத்தின் கட்டுப்பாட்டை ஏற்றுக்கொண்டபோது மூன்று புவியியல் தடைகளை வென்றது. பாப்பரச ரோம் உலகத்தின் கட்டுப்பாட்டை ஏற்றுக்கொண்டபோது மூன்று புவியியல் தடைகளை வென்றது. நவீன ரோம் 1989-ஆம் ஆண்டில் தெற்கின் ராஜாவை (நாத்திக சோவியத் ஒன்றியம்) ஜெயித்தது; அடுத்து விரைவில் வரப்போகும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது மகிமையான தேசத்தை (அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்) கவிழ்த்துவிடும். பின்னர் அது எகிப்தை (முழு உலகத்தையும்) ஜெயிக்கும்.

> “All society is ranging into two great classes, the obedient and the disobedient. Among which class shall we be found?

> “முழு சமுதாயமும் இரண்டு பெரிய வகுப்புகளாகப் பிரிந்து நிற்கிறது: கீழ்ப்படிபவர்கள் மற்றும் கீழ்ப்படியாதவர்கள். இவற்றில் எந்த வகுப்பில் நாம் காணப்படுவோம்?”

> “Those who keep God’s commandments, those who live not by bread alone, but by every word that proceedeth out of the mouth of God, compose the church of the living God. Those who choose to follow Antichrist are subjects of the great apostate. Ranged under the banner of Satan, they break God’s law, and lead others to break it. They endeavor so to frame the laws of nations that men shall show their loyalty to earthly governments by trampling upon the laws of God’s kingdom.

> “தேவனுடைய கட்டளைகளை கைக்கொள்ளுகிறவர்கள், அப்பமாத்திரத்தினால் அல்ல, தேவனுடைய வாயினின்று புறப்படும் ஒவ்வொரு வார்த்தையினாலே வாழ்கிறவர்கள், ஜீவனுள்ள தேவனுடைய சபையை அமைக்கிறார்கள். எதிர்க்கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றத் தேர்ந்தெடுக்கிறவர்கள் அந்த மகா விசுவாசத் துரோகியின் குடிமக்களாகிறார்கள். சாத்தானின் கொடியின் கீழ் அணிவகுத்து நின்று, அவர்கள் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை மீறுகிறார்கள்; மற்றவர்களையும் அதைப் மீறும்படி நடத்துகிறார்கள். மனிதர்கள் தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் நியாயப்பிரமாணங்களை மிதித்தழிப்பதன் மூலம் பூமிக்குரிய அரசுகளுக்குத் தங்கள் விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்தும்படியாக, ஜாதிகளின் சட்டங்களை அப்படிப்பட்ட விதமாக வடிவமைக்க அவர்கள் முயலுகிறார்கள்.”

> “Satan is diverting minds with unimportant questions, in order that they shall not with clear and distinct vision see matters of vast importance. The enemy is planning to ensnare the world.

> “மிகுந்த முக்கியத்துவமுள்ள காரியங்களை மக்கள் தெளிவானவும் தெளிவுற்றதுமான பார்வையுடன் காணாதபடிக்கு, சாத்தான் முக்கியமற்ற கேள்விகளினால் மனங்களைத் திசைதிருப்பிக் கொண்டிருக்கிறான். உலகத்தை வலையில் சிக்கவைக்கும்படி சத்துரு திட்டமிட்டுக் கொண்டிருக்கிறான்.

> “The so-called Christian world is to be the theater of great and decisive actions. Men in authority will enact laws controlling the conscience, after the example of the Papacy. Babylon will make all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Every nation will be involved.” Manuscript Releases, volume 1, 296.

> “எனப்படுகிற கிறிஸ்தவ உலகமே மகத்தானதும் தீர்மானகரமானதுமான நிகழ்வுகளின் அரங்காக இருக்க வேண்டும். அதிகாரத்தில் உள்ள மனிதர்கள், பாப்புத்துவத்தின் எடுத்துக்காட்டின்படி, மனச்சாட்சியை கட்டுப்படுத்தும் சட்டங்களை இயற்றுவார்கள். பாபிலோன் தன் விபச்சாரத்தின் கோபத்தின் திராட்சரசத்தை சகல ஜாதிகளும் குடிக்கும்படி செய்வாள். ஒவ்வொரு ஜாதியும் இதில் உட்படுத்தப்படும்.” Manuscript Releases, volume 1, 296.

In order to defend the truth that identifies the “glorious land” of Daniel eleven verse forty-one as a symbol of the United States, the Lion of the tribe of Judah opened to the students of prophecy of the last days the principle of the triple application of prophecy. The light from those last six verses, have been established by applying the history represented by “the daily” in the book of Daniel, as set forth in verse thirty-one of Daniel eleven, unto the last six verses of the chapter. The same bedrock truth (“the daily”), that became the key of Miller’s prophetic framework, also produced the prophetic framework of the last days. Miller’s framework was based upon the two desolating powers of paganism and papalism that persecuted God’s people, and the framework of the last days is based upon the three desolating powers that persecute God’s people in the last days.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் வரும் “மகிமையுள்ள தேசம்” என்பது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளுக்கான ஒரு சின்னமாகும் என்ற சத்தியத்தை பாதுகாக்கும் பொருட்டு, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம், இறுதிநாட்களின் தீர்க்கதரிசன மாணவர்களுக்கு தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாட்டின் கொள்கையைத் திறந்து காட்டினார். அந்த இறுதியான ஆறு வசனங்களிலிருந்து வரும் வெளிச்சம், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் முப்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் முன்வைக்கப்பட்டபடி தானியேல் புத்தகத்தில் “அன்றாடம்” என்று சுட்டிக்காட்டப்பட்ட வரலாற்றைப் அந்த அதிகாரத்தின் இறுதியான ஆறு வசனங்களுக்கு பயன்படுத்துவதன் மூலம் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது. மில்லரின் தீர்க்கதரிசனக் கட்டமைப்பின் திறவுகோலாக மாறிய அதே அடித்தளச் சத்தியம் (“அன்றாடம்”), இறுதிநாட்களின் தீர்க்கதரிசனக் கட்டமைப்பையும் உருவாக்கியது. மில்லரின் கட்டமைப்பு, தேவனுடைய ஜனங்களைத் துன்புறுத்திய புறமதமும் பாப்பரசாட்சியும் ஆகிய இரு பாழாக்கும் வல்லமைகளின் மேல் அமைந்திருந்தது; இறுதிநாட்களின் கட்டமைப்பு, இறுதிநாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்களைத் துன்புறுத்தும் மூன்று பாழாக்கும் வல்லமைகளின் மேல் அமைந்துள்ளது.

The increase of knowledge represented in the last six verses of Daniel eleven, that represent the increase of knowledge that arrived in 1989, and that are represented by the Hiddekel River, was resisted by the enemies of truth. That resistance led to an understanding of the principle of the triple application of prophecy, which was first recognized as a triple application of Rome, which is the subject that establishes the vision of prophetic history.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட அறிவின் பெருக்கம்—அது 1989-இல் வந்த அறிவின் பெருக்கத்தையும், ஹித்தேக்கேல் நதியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவதையும் குறிக்கிறது—சத்தியத்தின் சத்துருக்களால் எதிர்க்கப்பட்டது. அந்த எதிர்ப்பு, தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாடு என்ற கோட்பாட்டைப் பற்றிய ஒரு புரிதலுக்குக் கொண்டு வந்தது; அது முதலில் ரோமாவின் மும்மடங்கு பயன்பாடாகவே அறியப்பட்டது; இதுவே தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்தும் பொருளாகும்.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> தரிசனம் இல்லாத இடத்தில் ஜனங்கள் அழிவடைகிறார்கள்; ஆனாலும் நியாயப்பிரமாணத்தை காக்கிறவன் பாக்கியவான். நீதிமொழிகள் 29:18.

The triple application of the three manifestations of Rome identifies that pagan and papal Rome’s religion is paganism, and that their religion is governed by a man titled Pontifex Maximus. Those two manifestations of Rome identify that three geographical powers are removed in advance of them ruling supremely for a specified period of time, and that they will rule from the seven-hilled city of Rome, which is their sanctuary of strength. They both witnessed to the fact that they persecuted God’s faithful people. Therefore, based upon these two witnesses we know that modern Rome’s religion will be paganism, and that she will be directed by the pope of Rome whose title is Pontifex Maximus.

ரோமின் மூன்று வெளிப்பாடுகளின் மும்மடங்கு பயன்பாடு, புறமத ரோமும் பாப்பரசராட்சி ரோமும் சார்ந்த மதம் புறமதமே என்பதையும், அவர்களுடைய மதம் Pontifex Maximus என்ற பட்டம் உடைய ஒருவனால் ஆளப்படுகிறது என்பதையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. ரோமின் அந்த இரு வெளிப்பாடுகளும், அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதிக்குள் உச்ச ஆதிக்கத்துடன் ஆட்சி செய்வதற்கு முன்பாக மூன்று புவியியல் வல்லரசுகள் அகற்றப்படுகின்றன என்பதையும், அவர்கள் தங்களுடைய பலத்தின் பரிசுத்தஸ்தலமான ஏழுமலை நகரமான ரோமிலிருந்து ஆட்சி செய்வார்கள் என்பதையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. அவர்கள் இருவரும் தேவனுடைய விசுவாசமுள்ள ஜனங்களைத் துன்புறுத்தினர் என்ற உண்மைக்குச் சாட்சியாக இருந்தனர். ஆகையால், இந்த இரண்டு சாட்சிகளின் அடிப்படையில், நவீன ரோமின் மதம் புறமதமாக இருக்கும் என்பதையும், அவள் Pontifex Maximus என்ற பட்டம் உடைய ரோமின் போப்பினால் வழிநடத்தப்படுவாள் என்பதையும் நாம் அறிகிறோம்.

Before the great whore takes control and rules supremely modern Rome will need to overcome three obstacles, and the first obstacle is past history with the demise of the Soviet Union in 1989, Rome’s atheistic enemy that resisted Rome’s power in Europe. The next obstacle is overthrown at the soon coming Sunday law in the United States, and then the United Nations will give its authority unto modern Rome for a short space. Once it is fully enthroned the persecution of the last days will take place.

மகா வேசி கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றுக் கொண்டு பரமாதிகாரத்துடன் ஆட்சி செய்யுமுன், நவீன ரோம் மூன்று தடைகளை வெல்ல வேண்டியிருக்கும்; அவற்றில் முதல் தடை கடந்த வரலாறாகியுள்ளது—1989 ஆம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியம் வீழ்ச்சியடைந்ததின் மூலம்; அதுவே ஐரோப்பாவில் ரோமின் அதிகாரத்தை எதிர்த்த ரோமின் இறைமறுப்புக் கொண்ட பகைவராக இருந்தது. அடுத்த தடை, மிக விரைவில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது கவிழ்க்கப்படும்; அதன் பின் ஐக்கிய நாடுகள் சபை தன்னுடைய அதிகாரத்தை ஒரு குறுகிய காலத்திற்கு நவீன ரோமுக்குக் கொடுக்கும். அது முழுமையாக அரியணையில் அமர்த்தப்பட்டவுடன், கடைசி நாட்களின் துன்புறுத்தல் நிகழும்.

The book of Daniel, and especially Revelation chapter eight, provide the prophetic characteristics of Rome, which contribute to the correct understanding of modern Rome. One of those characteristics was the division of the Roman Empire into East and West as accomplished by Constantine in the year 330. Pagan Rome and papal Rome, when considered together, also speak to the twofold nature of Rome. Constantine’s division that produced western and eastern Rome is a second witness to pagan and papal Rome. Constantine set up the civil authority in the east, and left the ecclesiastical authority in the west. Pagan Rome represented statecraft and papal Rome represented churchcraft. The east was statecraft, the west was churchcraft as typified by the iron and clay of Daniel two, or the masculine horn and feminine horn of Daniel eight, or the beasts of prey of Daniel seven, and the sanctuary beasts of Daniel eight.

தானியேல் புத்தகமும், குறிப்பாக வெளிப்படுத்தல் அதிகாரம் எட்டும், நவீன ரோமாவைப் பற்றிய சரியான புரிதலுக்கு பங்களிக்கும் வகையில் ரோமாவின் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளை வழங்குகின்றன. அவற்றில் ஒன்றாக, கி.பி. 330 ஆம் ஆண்டில் கான்ஸ்டந்தீன் நிறைவேற்றியபடி, ரோமப் பேரரசு கிழக்கு மற்றும் மேற்கு என்று பிரிக்கப்பட்டது. புறமத ரோமையும் பாப்பரசு ரோமையும் ஒன்றாகக் கருதும் போது, அவையும் ரோமாவின் இருமடங்கு இயல்பைப் பற்றிப் பேசுகின்றன. மேற்கு மற்றும் கிழக்கு ரோமாவை உருவாக்கிய கான்ஸ்டந்தீனின் பிரிவு, புறமத ரோமாவிற்கும் பாப்பரசு ரோமாவிற்கும் இரண்டாவது சாட்சியாகும். கான்ஸ்டந்தீன் குடியாட்சி அதிகாரத்தை கிழக்கில் நிறுவி, திருச்சபை அதிகாரத்தை மேற்கில் விட்டுச் சென்றான். புறமத ரோமா அரசாட்சித் திறனை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது; பாப்பரசு ரோமா திருச்சபை ஆட்சித் திறனை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. தானியேல் இரண்டு அதிகாரத்தில் காணப்படும் இரும்பும் களிமண்ணும், அல்லது தானியேல் எட்டு அதிகாரத்தில் காணப்படும் ஆண்பால் கொம்பும் பெண்பால் கொம்பும், அல்லது தானியேல் ஏழு அதிகாரத்தின் பிடியாடும் மிருகங்களும், தானியேல் எட்டு அதிகாரத்தின் பரிசுத்தஸ்தல மிருகங்களும் சுட்டிக்காட்டுவது போல, கிழக்கு அரசாட்சித் திறனாக இருந்தது; மேற்கு திருச்சபை ஆட்சித் திறனாக இருந்தது.

Modern Rome will also be twofold in nature, consisting of a combination of church and state, of iron and clay, and of churchcraft and statecraft, but Modern Rome is also threefold in nature. In Revelation chapter eight both western and eastern Rome were literally and symbolically divided into three. Constantine ruling from eastern Rome literally divided his kingdom to his three sons, and western Rome was symbolically represented by the sun, moon and stars that represented the threefold form of government that was employed by the Roman Empire. Thus, Modern Rome, though being twofold of churchcraft and statecraft, would also represent a threefold union represented by the dragon, the beast and the false prophet.

நவீன ரோம் இயல்பிலும் இருவகைத் தன்மையுடையதாக இருக்கும்; அதாவது, சபையும் அரசும், இரும்பும் களிமண்ணும், சபைநயமும் அரசநயமும் ஆகியவற்றின் கலவையால் அமையும். ஆனால் நவீன ரோம் மூவகைத் தன்மையுடையதுமாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் எட்டாம் அதிகாரத்தில், மேற்கத்திய ரோம் மற்றும் கிழக்கத்திய ரோம் இரண்டும் சொற்பொருளிலும் அடையாளப்பொருளிலும் மூன்றாகப் பிரிக்கப்பட்டன. கிழக்கத்திய ரோமிலிருந்து ஆட்சி செய்த கான்ஸ்டன்டைன், தன் இராச்சியத்தை உண்மையிலேயே தன் மூன்று மகன்களுக்கு பிரித்துக் கொடுத்தான்; மேலும், மேற்கத்திய ரோம் சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் என்பவற்றால் அடையாளப்பொருளாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது; அவை ரோமப் பேரரசால் பயன்படுத்தப்பட்ட மூவகை ஆட்சிமுறையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தின. ஆகையால், சபைநயமும் அரசநயமும் ஆகிய இருவகைத் தன்மையுடையதாக இருந்தபோதிலும், நவீன ரோம் வலுசர்ப்பம், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி என்பவற்றால் குறிக்கப்படும் ஒரு மூவகை ஐக்கியத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும்.

The manifestations of pagan and papal Rome identify the complex prophetic makeup of the final Modern Rome. It is the threefold union that takes place at the soon coming Sunday law that leads the world to Armageddon. It is the worldwide “Image of the Beast” which is a symbol of the combination of Church and State. Its head is Pontifex Maximus, who rules from the City of Rome, which is the seat of his power. The man of sin’s civil authority will be provided by the United Nations, and the world will be forced to accept the threefold, yet dual system of the antichrist, by the coercive power of the United States. Thus, just as pagan Rome (the dragon) in Revelation thirteen, verse two, gave the papacy “his power, his seat and great authority”, the United States, as typified by pagan Rome, accomplishes the same three works for modern Rome. The seat is Vatican City in the seven-hilled city of Rome, the authority is the United Nations, and the power is the United States. Together they lead the world to a place where the papacy “shall come to his end, and none shall help him”.

புறமத ரோமும் பாப்பரசர் ஆட்சியுடைய ரோமும் வெளிப்படுத்தும் தோற்றங்கள், இறுதியான நவீன ரோமின் சிக்கலான தீர்க்கதரிசன அமைப்பை அடையாளப்படுத்துகின்றன. விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் நிகழும் மும்மடங்கு ஒன்றிணைவே உலகத்தை ஆர்மகெத்தோனுக்குக் கொண்டு செல்கிறது. அது சபையும் அரசும் இணையும் கூட்டுத்தன்மையின் அடையாளமாகிய உலகமயமான “மிருகத்தின் உருவம்” ஆகும். அதின் தலைவன், தன் அதிகாரத்தின் இருக்கையாகிய ரோம் நகரத்திலிருந்து ஆளும் பொந்திபெக்ஸ் மாக்ஸிமஸ் ஆவான். பாவமனிதனின் குடியாட்சி அதிகாரம் ஐக்கிய நாடுகள் சபையினால் வழங்கப்படும்; மேலும், ஐக்கிய அமெரிக்காவின் வற்புறுத்தும் வல்லமையினால், உலகம் எதிர்க்கிறிஸ்துவின் மும்மடங்கானதாய் இருந்தும் இருமுறைமை கொண்ட அமைப்பை ஏற்கும்படி கட்டாயப்படுத்தப்படும். ஆகையால், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்றாம் அதிகாரம், இரண்டாம் வசனத்தில், புறமத ரோம் (அதாவது வலுசர்ப்பம்) பாப்பரசாட்சிக்கு “தன் வல்லமையையும், தன் சிங்காசனத்தையும், மிகுந்த அதிகாரத்தையும்” கொடுத்ததுபோல, புறமத ரோமினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட ஐக்கிய அமெரிக்காவும் நவீன ரோமுக்காக அதே மூன்று செயல்களையும் நிறைவேற்றுகிறது. அதன் இருக்கை, ஏழுமலைகள் சூழ்ந்த ரோம் நகரிலுள்ள வத்திக்கான் நகரமாகும்; அதன் அதிகாரம், ஐக்கிய நாடுகள் சபையாகும்; அதன் வல்லமை, ஐக்கிய அமெரிக்காவாகும். இவை ஒன்றிணைந்து உலகத்தை, பாப்பரசாட்சி “தன் முடிவுக்கு வருவான்; அவனுக்கு உதவி செய்ய யாரும் இருக்கமாட்டார்கள்” என்ற நிலைக்கு வழிநடத்துகின்றன.

We will continue this study in the next article.

அடுத்த கட்டுரையில் இந்த ஆய்வை நாம் தொடர்வோம்.

> And the sixth angel poured out his vial upon the great river Euphrates; and the water thereof was dried up, that the way of the kings of the east might be prepared. And I saw three unclean spirits like frogs come out of the mouth of the dragon, and out of the mouth of the beast, and out of the mouth of the false prophet. For they are the spirits of devils, working miracles, which go forth unto the kings of the earth and of the whole world, to gather them to the battle of that great day of God Almighty. Behold, I come as a thief. Blessed is he that watcheth, and keepeth his garments, lest he walk naked, and they see his shame. And he gathered them together into a place called in the Hebrew tongue Armageddon. And the seventh angel poured out his vial into the air; and there came a great voice out of the temple of heaven, from the throne, saying, It is done. Revelation 16:12–17.

> ஆறாம் தூதன் தன் கலசத்தை மகா நதியான யூபிராத்து மேல் ஊற்றினான்; கிழக்குத் திசையின் ராஜாக்களுக்கு வழி ஆயத்தமாகும்படி அதன் நீர் வற்றிப்போயிற்று. அப்பொழுது, தவளைகளைப்போன்ற மூன்று அசுத்த ஆவிகள் வலுசர்ப்பத்தின் வாயிலிருந்தும், மிருகத்தின் வாயிலிருந்தும், கள்ளத்தீர்க்கதரிசியின் வாயிலிருந்தும் வெளியே வருவதைக் கண்டேன். ஏனெனில் அவைகள் அற்புதங்களைச் செய்கிற பிசாசுகளின் ஆவிகள்; சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய மகத்தான நாளின் யுத்தத்திற்காக, பூமியின் ராஜாக்களையும் உலகமெங்குமுள்ளவர்களையும் ஒன்றுகூட்டுவதற்கு அவைகள் புறப்பட்டுச் செல்கின்றன. இதோ, நான் கள்ளனைப்போல வருகிறேன். விழித்திருந்து, தன் வஸ்திரங்களைக் காத்துக்கொள்ளுகிறவன் பாக்கியவான்; அவன் நிர்வாணமாக நடக்காதபடிக்கும், அவர்கள் அவனுடைய வெட்கத்தைக் காணாதபடிக்கும் அப்படியே இருக்கட்டும். எபிரெய மொழியில் அர்மகெதோன் என்று அழைக்கப்படும் இடத்திற்குள் அவர் அவர்களை ஒன்றுகூட்டினார். ஏழாம் தூதன் தன் கலசத்தை ஆகாயத்தில் ஊற்றினான்; அப்பொழுது, “முடிந்தது” என்று சொல்லும் ஒரு மகா சத்தம் பரலோக ஆலயத்திலிருந்து, சிங்காசனத்திலிருந்து உண்டாயிற்று. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 16:12–17.

Back to Articles