Article

# தானியேல் புத்தகம் - நூற்று முப்பத்தொன்று

தீர்க்கதரிசன நெய்தலின் மறைவெளிப்பாடு: வெளிப்படுத்தின விசேஷத்திலிருந்து இன்றைய யதார்த்தங்கள்வரை இணைப்புகளை வெளிக்கொணருதல்

Author

Jeff Pippenger

Published

March 12, 2024

Formats

PDF
Word

முந்தைய கட்டுரைகளில், அவர்கள் பத்து கன்னியரின் உவமையையும், ஆபகூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தையும், எசேக்கியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரம் இருபத்தொன்றாம் வசனம் முதல் இருபத்தெட்டாம் வசனம் வரையிலான பகுதிகளையும் நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள் என்பதை மில்லரைட்டுகள் உணர்ந்திருந்தார்கள் என நாம் குறிப்பிட்டோம். எசேக்கியேலிலுள்ள அந்த வசனங்கள், இந்த மூன்று தீர்க்கதரிசனப் பகுதிகள் கடைசி நாட்களில் முற்றிலும் நிறைவேற்றப்படும்போது, “ஒவ்வொரு தரிசனத்தின் பலனும்” நிறைவேறும் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. சகோதரி ஒயிட்டும் இந்த நிகழ்வைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்.

> “வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் வேதாகமத்தின் எல்லாப் புத்தகங்களும் சந்தித்து நிறைவடைகின்றன. இங்கேதான் தானியேல் புத்தகத்திற்கான பூர்த்தி காணப்படுகிறது. ஒன்று தீர்க்கதரிசனம்; மற்றொன்று வெளிப்படுத்தல். முத்திரையிடப்பட்டிருந்த புத்தகம் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அல்ல; அது கடைசி நாட்களைச் சார்ந்த தானியேலின் தீர்க்கதரிசனத்தின் அந்தப் பகுதியே. தூதன் கட்டளையிட்டான்: ‘ஆனாலும் தானியேலே, நீ வார்த்தைகளை அடைத்து வைத்து, முடிவுகாலம் வரைக்கும் புத்தகத்துக்கு முத்திரையிடு.’ தானியேல் 12:4.” திருத்தூதர்களின் செயல்கள், 585.

பத்து கன்னியரின் உவமை, 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கி, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது மூடையான கன்னியர்மேல் வாசல் அடைக்கப்படும் வரை நீளும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில், எழுத்தெழுத்தாக மீண்டும் நிகழ்கிறது. வரலாற்றின் அந்தக் காலப்பகுதியில், “வேதாகமத்தின் எல்லாப் புத்தகங்களும் சந்தித்து முடிவடைகின்றன” என்பதில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட ஒவ்வொரு தரிசனத்தின் விளைவும் வெளிப்படுகிறது.

முந்தைய கட்டுரையில், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள வரலாற்றின் வெளிப்புறப் போக்கை முன்வைப்பதற்காக, பூமி மிருகத்தின் குடியரசுக் கொம்பின் அரசியல் வரலாற்றை எடுத்துரைக்கும் ஒரு புரிதலின் மேடையை நாம் கட்டியெழுப்பி வருகிறோம். அந்த வரலாறு, பூமி மிருகத்தின் உண்மையான புராட்டஸ்டன்ட் கொம்பின் சமய வரலாற்றுடன் இணைநிலையாக நடைபெறுகிறது. பூமி மிருகத்தின் குடியரசுக் கொம்பை நோக்கிக் கூறும் சில தீர்க்கதரிசனக் கோடுகளை நாம் அடையாளம் கண்டுள்ளோம்; மேலும், 1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவுக்காலத்தில் ஆரம்பமான தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் மேல் அந்தக் கோடுகளை அமைத்து வருகிறோம்.

1776-ல் ஆரம்பித்து, 1798-இல் முடிவுகாலத்தில் நிறைவுற்ற பூமி மிருகத்தின் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதி, இப்போது தமது விளைவுகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் எல்லா கோடுகளையும் ஒன்றாகக் கொண்டு வருவதற்கான எங்கள் முயற்சியில் நாம் பயன்படுத்த முனைவது அந்தக் கோடாகும். 1776 முதல் 1798 வரையிலான காலப்பகுதி ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் என்ற முத்திரையை உடையதாகும்; ஏனெனில் அது ஒரு தேசத்தின் பேசுதலாகிய சட்டப்பூர்வச் செயலால் ஆரம்பித்து, அதேபோன்ற சட்டப்பூர்வச் செயலால் முடிவடைகிறது.

> “ஒரு ஜாதி பேசுகிறது என்பதன் அர்த்தம், அதன் சட்டமன்ற மற்றும் நீதித்துறை அதிகாரங்கள் செயல்படுகின்றன என்பதே.” The Great Controversy, 443.

பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் முக்கியமான ஒரு பண்பு அதன் பேசுதலாகும். ஐக்கிய அமெரிக்காவின் அரசியலமைப்பு, மதச்சுதந்திரத்திற்கும் அரசியல் சுதந்திரத்திற்கும் வாயில்களைத் திறந்த ஒரு தெய்வீக ஆவணமாக இருந்தது; அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், ஐரோப்பாவின் ராஜாக்களாலும் கத்தோலிக்கச் சபையாலும் பல நூற்றாண்டுகளாக நடத்தப்பட்டு வந்த துன்புறுத்தலின் “வெள்ளத்தை” அது விழுங்கியது.

> அந்தப் பாம்பு, அந்த ஸ்திரீயை வெள்ளத்தில் அடித்துக்கொண்டு போகச் செய்யும்படிக்கு, தன் வாயினின்று வெள்ளம்போலத் தண்ணீரை அவளுக்குப் பின்பாக உமிழ்ந்தது. பூமி அந்த ஸ்திரீக்கு உதவி செய்து, தன் வாயைத் திறந்து, அந்த வலுசர்ப்பம் தன் வாயினின்று உமிழ்ந்த வெள்ளத்தை விழுங்கிவிட்டது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 12:15, 16.

வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது இராச்சியமாகிய பூமியின் மிருகத்தின் ஆட்சியின் முடிவில், அது மறுபடியும் பேசும்; ஆனால் அப்போது, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை அமல்படுத்துவதன் மூலம், அது வலுசர்ப்பம்போல் பேசும்.

> பின்பு நான் பூமியிலிருந்து மேலெழும்பிவரும் வேறொரு மிருகத்தைக் கண்டேன்; அதற்கு ஆட்டுக்குட்டியைப்போன்ற இரண்டு கொம்புகள் இருந்தன, அது வலுசர்ப்பம்போலப் பேசியது. வெளிப்படுத்தல் 13:11.

1798 ஆம் ஆண்டில், பாப்பரச அதிகாரம் தன் வல்லமையிலிருந்து பறிக்கப்பட்டபோது, பூமியிலிருந்து எழுந்த மிருகம் ஆறாவது ராஜ்யமாக ஆரம்பமானது.

> “தன் வல்லமையைக் களவாடப்பட்ட நிலையில், துன்புறுத்தலை நிறுத்த வேண்டிய கட்டாயத்தில் பாப்பராட்சி ஆக்கப்பட்டபோது, நாகத்தின் குரலை எதிரொலிக்கச் செய்து, அதே கொடூரமானதும் தேவதூஷணமானதும் ஆன செயலினைத் தொடர்ந்து முன்னெடுக்க ஒரு புதிய வல்லமை எழும்புவதைக் யோவான் கண்டான். தேவனுடைய சபையையும் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தையும் எதிர்த்து யுத்தம் செய்யவிருக்கும் கடைசி வல்லமையான இந்த ஆற்றல், ஆட்டுக்குட்டியை ஒத்த கொம்புகளையுடைய ஒரு மிருகத்தினால் அடையாளப்படுத்தப்பட்டது.” Signs of the Times, November 1, 1899.

1798ஆம் ஆண்டில், பாப்பரசாட்சி தன் கொடிய காயத்தைப் பெற்றபோது, ஐக்கிய அமெரிக்கா பேசியது; அல்பாவிலும் ஒமேகாவிலும் எப்போதும் இருப்பதுபோல, ஆரம்பத்தில் நிகழ்ந்த அந்தப் பேச்சு முடிவில் நிகழும் பேச்சை முன்குறித்தது. 1798ஆம் ஆண்டில் Alien and Sedition Acts சட்டமாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டன; அவை, முடிவுக்காலத்தில் சட்டவிரோத குடியேற்றத்தையும் ஊடகங்களையும் பற்றிக் கொண்டு அமல்படுத்தப்படும் சட்டங்களுக்கு முன்நிழலாயிருந்தன.

நாம் பரிசீலித்து வரும் 1776 முதல் 1798 வரையிலான காலப்பகுதி அல்பாவும் ஓமேகாவும் ஆகியவற்றின் முத்திரையை உடையதாகும்; ஏனெனில் அதன் ஆரம்பத்தில் சுதந்திர அறிவிப்பின் “பேசுதல்” அடையாளம் காணப்படுகிறது; அது 1798 ஆம் ஆண்டின் Alien and Sedition Acts-ஐ முன்மாதிரியாகக் குறிக்கிறது. அந்தக் காலப்பகுதியின் நடுவில், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசியலமைப்பை நீங்கள் காண்கிறீர்கள். இந்தக் காலப்பகுதி பூமிப் மிருகத்தின் ஆட்சிக்கு ஒரு தீர்க்கதரிசனப் பிரதிநிதித்துவத்தை வழங்குகிறது; ஏனெனில் அது ஆரம்பத்தில் ஆட்டுக்குட்டியைப்போல் பேசத் தொடங்குகிறது, ஆனால் அந்தக் காலப்பகுதி ஒரு பாம்பைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் சட்டத்தோடு முடிவடைகிறது. ஆனால் அடிக்கடி நிகழ்வது போல, ஒரு காரியத்தின் ஆரம்பமும் முடிவும் எதிர்மறை அம்சங்களோடு ஒத்திசைவடைகின்றன. இந்தக் காலப்பகுதியின் முதல் waymark, கடைசி waymark-இல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும் நடுப்பகுதியின் waymark அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசியலமைப்பாக இருந்தது; அது பதிமூன்று மாநிலங்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. “சத்தியம்” என்பதற்கான எபிரேயச் சொல், முதல் எழுத்தினாலும், அதனைத் தொடர்ந்து பதிமூன்றாவது எழுத்தினாலும், பின்னர் எபிரேய எழுத்துமாலையின் கடைசி எழுத்தினாலும் உருவாக்கப்பட்டது.

இப்போது நாம் பரிசீலித்து வரும் இந்தக் காலப்பகுதி, சத்தியமானவரும் முதல் மற்றும் கடைசியுமானவரின் முத்திரையைத் தாங்குகிறது. இந்தக் காலப்பகுதி, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது இராச்சியமாகிய பூமி மிருகத்தின் ஆட்சியின் தொடக்கத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் ஒரு காலப்பகுதியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஆகையால் அது, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது இராச்சியமாகிய பூமி மிருகத்தின் ஆட்சியின் முடிவிற்குக் கொண்டு செல்லும் ஒரு காலப்பகுதியையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்தக் காலப்பகுதி 1989-இல் முடிவுகாலத்தில் ஆரம்பமானது. 1776 முதல் 1798 வரையிலான காலம், அந்நியர் மற்றும் தேசத்துரோகச் சட்டங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவதுபோல, பூமி மிருகம் நாகம்போல் பேசும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான 1989-இன் மீது பொருத்தப்பட வேண்டும்.

நமது ஆய்வில் இன்னொரு தீர்க்கதரிசனச் சத்தியத்தையும் சேர்ப்பது பயனுள்ளதாகும். அந்தச் சத்தியம், அடிக்கடி கவனிக்கப்படாமல் போகும் ஒரு சின்னமாகிய “முடிவின் காலம்” என்பதின் ஒரு கூறாகும். லவோதிக்கேய அத்வெந்திசம், 1798 ஆம் ஆண்டு “முடிவின் காலம்” என்பதை நிச்சயமாக அறிந்திருக்கக்கூடும்; ஆனால் அவர்களுடைய புரிதல் பொதுவாக அங்கேயே முடிவடைகிறது, ஏனெனில் ஒவ்வொரு சீர்திருத்த வரியும் மற்ற சீர்திருத்த வரிகளோடு இணையாக நடைபெறுகிறது என்பதைக் குறித்து அவர்களுக்கு எந்தத் தெளிவும் இல்லை. ஒவ்வொரு சீர்திருத்த வரியும் “முடிவின் காலம்” என்பதிலேயே தொடங்குகிறது.

மோசே கிறிஸ்துவுக்கான முன்னுருவாயிருந்தார்; அந்த உண்மையை மோசே நேரடியாகக் கூறினார்; அப்போஸ்தலர் செயல்கள் புத்தகத்தில் பேதுருவும் அதனை உறுதிப்படுத்தினார்.

> உன் தேவனாகிய கர்த்தர், உன் நடுவிலிருந்து, உன் சகோதரரில் ஒருவரை என்னைப் போன்ற ஒரு தீர்க்கதரிசியாக உனக்காக எழுப்புவார்; அவருக்கே நீங்கள் செவிகொடுக்க வேண்டும். உபாகமம் 18:15.

யேசு மோசேயைப் “போல” இருக்க வேண்டியவராயிருந்தார்.

> இப்பொழுது, சகோதரரே, நீங்களும் உங்கள் ஆட்சியாளர்களும் செய்ததுபோல, அறியாமையினால் அதைப் செய்தீர்கள் என்று நான் அறிவேன். ஆனால் தேவன் தம்முடைய சகல தீர்க்கதரிசிகளின் வாயினாலே முன்பே அறிவித்திருந்த, கிறிஸ்து பாடுபடுவார் என்ற காரியங்களை, அவர் இவ்வாறு நிறைவேற்றினார். ஆகையால், உங்கள் பாவங்கள் அழிக்கப்பட்டுபோகும்படியாக மனந்திரும்பி மாறுங்கள்; அப்பொழுது கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து இளைப்பாறுதலின் காலங்கள் வரும். மேலும், உங்களுக்குமுன்னதாக அறிவிக்கப்பட்ட இயேசு கிறிஸ்துவை அவர் அனுப்புவார். சகலவஸ்துக்களும் மீள நிறுவப்படும் காலங்கள் வரையிலும், உலகம் தோன்றியதுமுதல் தேவன் தம்முடைய சகல பரிசுத்த தீர்க்கதரிசிகளின் வாயினாலே பேசியிருந்தபடி, வானம் அவரை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியது ஆகும். ஏனெனில் மோசே நிச்சயமாக பிதாக்களிடத்தில், “உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர், உங்கள் சகோதரர்களிலிருந்து என்னைப்போன்ற ஒரு தீர்க்கதரிசியை உங்களுக்காக எழுப்புவார்; அவர் உங்களுக்குச் சொல்லும் எல்லாவற்றிலும் அவருக்குச் செவிகொடுப்பீர்கள். அந்தத் தீர்க்கதரிசிக்குச் செவிகொடுக்காத ஒவ்வொரு ஆத்துமாவும் ஜனங்களிலிருந்து முற்றிலும் அழிக்கப்படும்” என்று சொன்னான். ஆம், சாமுவேல்முதல் பின்தொடர்ந்து வந்த சகல தீர்க்கதரிசிகளும், பேசியவரெல்லாரும், இந்நாட்களைப்பற்றியே முன்னறிவித்துள்ளனர். அப்போஸ்தலர் 3:17–24.

மோசேயின் வரலாற்றில் முடிவுக்காலம் அவருடைய பிறப்பாக இருந்தது; அது கிறிஸ்துவின் பிறப்பை முன்மாதிரியாகக் காட்டியது. கிறிஸ்துவின் பிறப்பிலும் மோசேயின் பிறப்பிலும், அந்தத் தலைமுறையைச் சோதிக்கக் கூடிய அறிவு அதிகரிப்பு ஏற்பட்டது. அவர்களிருவரின் பிறப்பைப் பற்றிய அறிவே, தீர்க்கதரிசனத்தில் வாக்குத்தத்தம் செய்யப்பட்டவர்களை கொல்லும்படி எகிப்தின் சர்ப்பவல்லமையையும் ரோமின் சர்ப்பவல்லமையையும் முயற்சி செய்யத் தூண்டியது. மலைகளிலிருந்த மேய்ப்பர்களும், கிழக்கிலிருந்து வந்த ஞானிகளும், முடிவுக்காலத்தில் ஏற்பட்ட அந்த அறிவு அதிகரிப்பைப் புரிந்துகொண்டவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.

பொதுவாகக் கவனிக்கப்படாமல் போவது என்னவெனில், முடிவுகாலத்தில் இரண்டு வழிக்குறிகள் உள்ளன. மோசே மட்டும் பிறந்ததல்ல; அவருக்கு மூன்று ஆண்டுகள் முன்பே அவருடைய சகோதரனாகிய ஆரோன் பிறந்திருந்தான். கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பே அவருடைய உறவினனாகிய யோவான் பிறந்தான். 1798 என்பது “முடிவுகாலம்” என்று மிகவும் பொதுவாக அறியப்படும் காலக்குறியாகும்; மேலும் 1798-இல் அந்த மிருகம் (அரசியல் அமைப்பு) — இருண்ட யுகங்களின் முழுவதும் வேசி சவாரி செய்து வந்த அதே மிருகம் — கொல்லப்பட்டது; அதற்கு ஒரு ஆண்டுக்குப் பிறகு, அந்த மிருகத்தின் மேல் சவாரி செய்திருந்த “ஸ்திரீ”யும் மரித்தாள்.

1989 ஆம் ஆண்டில் இரண்டு ஜனாதிபதிகள் இருந்தனர். 1989 ஆம் ஆண்டின் பதவியேற்பு வரையில் ரீகன் ஆட்சி செய்தார்; பின்னர் முதல் புஷ் தனது ஆட்சியை ஆரம்பித்தார். ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளின் முடிவு பாபிலோனிலிருந்த எழுபது ஆண்டுச் சிறைவாசத்தினால் முன்னுருவாக்கப்பட்டிருந்தது; மேலும், தாரியுவின் மருமகனான ஜெனரல் சைரஸ் விருந்தின் இரவில் பெல்ஷாச்சாரை கொன்றபோது, தாரியுவே உண்மையான அரசனாயிருந்தான். தாரியுவும் சைரஸும் அந்த முடிவுக் காலத்தின் இரண்டு அடையாளக் குறிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.

மோசேயும் ஆரோனும், யோவானும் இயேசுவும், தரியுவும் கோரேசும், போப்பாண்டவராட்சி மற்றும் போப்பரும், ரீகனும் புஷும் ஆகியோருக்கிடையிலான தீர்க்கதரிசனத் தொடர்பு, சரியான முறையியலின்படி ஆராயப்படும்போது, அனைத்தும் தீர்க்கதரிசன வெளிச்சத்தின் ஆதாரங்களாகின்றன. இங்கே நாம் சுட்டிக்காட்ட விரும்புவது என்னவெனில், இயேசுவின் சகோதரப்பேரனான யோவான் வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற சத்தமாயிருந்தான்; இது, மோசேயின் குரலாயிருக்கும்படி அவனைச் சந்திக்க வனாந்தரத்திற்குப் பயணித்த அவன் சகோதரனான ஆரோனால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது.

கிறிஸ்துவின் அபிஷேகத்திற்கு முன்பான முப்பது ஆண்டுக் காலத்திலும், அந்திக்கிறிஸ்துவிற்கும் முன்பான முப்பது ஆண்டுகளிலும், ஒரு “சத்தத்தை” அடையாளப்படுத்தும் ஒரு வழிக்குறி உள்ளது. கிறிஸ்துவுக்காக அது வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற யோவானின் சத்தமாக இருந்தது. 533 ஆம் ஆண்டில், ஜஸ்டினியன், அந்திக்கிறிஸ்துவை மதவெறியர்களைத் திருத்துகிறவனாகவும் சபையின் தலைவனாகவும் அடையாளப்படுத்தும் ஒரு அரசாணையைப் பிறப்பித்தான். 538 ஆம் ஆண்டில் ஆர்லியன்ஸ் பேராயர் மன்றத்தில் வெளியிடப்பட்ட ஞாயிற்றுக்கிழமையச் சட்ட “ஆணைக்காக” ஆயத்தப்படுத்திய “சத்தம்” ஜஸ்டினியனின் அரசாணையே ஆகும்.

மகா குரூஸின் படை, தாரியு பாபிலோனை வெல்லுவது நெருங்கியிருந்ததை அடையாளப்படுத்திய குரலாயிருந்தது.

> “பாபிலோனின் மதில்களின் முன் கோரேசின் படை தோன்றியது, யூதர்களுக்குப் பார்த்தபோது, சிறைப்பிடிப்பிலிருந்து அவர்களின் விடுதலை நெருங்கி வருகின்றதற்கான ஒரு அடையாளமாக இருந்தது. கோரேசின் பிறப்பிற்கு நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக முன்பே, தெய்வீக உந்துதல் அவனைப் பெயரிட்டு குறிப்பிட்டதோடு, பாபிலோன் நகரத்தை எதிர்பாராதவிதமாகக் கைப்பற்றுவதிலும், சிறைப்பிடிக்கப்பட்ட ஜனங்களின் விடுதலைக்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்துவதிலும் அவன் செய்ய வேண்டிய நிஜமான செயலைப் பற்றிய பதிவும் செய்யப்படுமாறு ஏற்படுத்தியது. எசாயா மூலமாக அந்த வார்த்தை உரைக்கப்பட்டது:”

> “‘கர்த்தர் தமது அபிஷேகம் பெற்றவனாகிய கோரேசுக்கு இவ்வாறு உரைக்கிறார்; அவன் வலதுகையை நான் பிடித்திருக்கிறேன்; அவனுக்கு முன்பாக ஜாதிகளை அடக்குவதற்கும்; … அவனுக்கு முன்பாக இரட்டைக் கதவுகளைத் திறப்பதற்கும்; வாசல்கள் அடைக்கப்படாமலிருக்கும்; நான் உனக்கு முன்பாகப் போவேன்; வளைந்த இடங்களை நேராக்குவேன்; வெண்கல வாசல்களை நொறுக்கிப்போடுவேன்; இரும்புத் தாழ்ப்பாள்களை வெட்டிப்பிரிப்பேன்; இருளின் பொக்கிஷங்களையும் மறைவிடங்களின் மறைந்த செல்வங்களையும் உனக்குக் கொடுப்பேன்; உன்னைப் பெயரால் அழைக்கும் நான் கர்த்தர், இஸ்ரவேலின் தேவன் என்பதை நீ அறிந்துகொள்ளும்படிக்கு.’ ஏசாயா 45:1–3.” இறைவாக்கினரும் ராஜாக்களும், 551.

ஒரு தீர்க்கதரிசனமான “முடிவுக்காலம்” இரண்டு சாட்சிகளினாலோ அல்லது இரண்டு வழிக்குறிகளினாலோ நிலைநிறுத்தப்படுகிறது என்பதை உணரும்போது, அந்த இரண்டு வழிக்குறிகளில் ஒன்றானது நெருங்கிவரும் வரலாற்றின் அடையாளமாகவோ, அறிவிப்பாகவோ, எச்சரிக்கையாகவோ விளங்குகிறது என்பதையும் அறியலாம். ஆரோன், யோவான், கோரேஸ், மற்றும் ஜஸ்டினியன் ஆகியோர் முடிவுக்காலத்திற்கு முன்பாக அமைந்துள்ள ஒரு வழிக்குறியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். 1798-இல் உள்ள முடிவுக்காலம் என்பது 1776 முதல் 1798 வரை குறிக்கப்படும் காலப்பகுதியின் முடிவாகும். அந்த வரலாற்றின் நடுவிலுள்ள வழிக்குறி, நெருங்கிவரும் வரலாற்றிற்காக வனாந்தரத்தில் முழங்குகிற சத்தமாகும். அந்த வரலாறு, ராஜாவோ பாப்பாவோ ஆகியோரில் எவருடைய அதிபத்திய ஆட்சியையும் நிராகரித்த ஒரு வெளியீட்டால் தொடங்கியது; மேலும் அது, ஒரு அதிபதியின் குணாதிசயத்தை பிரதிபலிக்கும் ஒரு வெளியீட்டால் முடிவடைந்தது. நடுவிலிருந்த அந்த வெளியீடு வரவிருக்கும் வரலாற்றின் “எச்சரிக்கையை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது; அந்த எச்சரிக்கை என்னவெனில், அந்த வரலாற்றின் முடிவில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசியலமைப்பு கவிழ்க்கப்படும் என்பதாகும்.

அந்த வரலாற்றுக் கோடு 1989-இல் மீண்டும் நிகழத் தொடங்கியது; மேலும் அது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகிறது; அப்போது, அதற்கு இருநூறு ஆண்டுகள் முன்பாக 1789-இல் வனாந்தரத்திலிருந்து அளிக்கப்பட்ட எச்சரிக்கை நிராகரிக்கப்படுகிறது. 1989 என்பது நாற்பதாம் வசனத்தின் முடிவிலுள்ள முடிவுக்காலமாக இருந்தது; அது 1798-இலுள்ள முடிவுக்காலத்துடன் ஒத்துப்போகிறது. 1989 என்பது 1776-உடன் ஒத்துப்போகிறது; ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் 1798-ஐ பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஒவ்வொரு தரிசனத்தின் விளைவும் நிறைவேறும் அந்த வரலாற்றின் நடுப்பகுதியில், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கி 1789-இன் எச்சரிக்கை வரை தொடரும் அந்த வரலாறு நிறைவேறி, அரசியலமைப்பு கவிழ்க்கப்படுகிறது. தேவன் ஒருபோதும் மாறாதவராக இருப்பதால், நடுவில் ஒரு வழிக்குறி அவசியம் இருக்க வேண்டும். அந்த வழிக்குறி, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் தொடங்கும் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிற்கான ஒரு எச்சரிக்கையைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும்.

1989 ஆம் ஆண்டு, நாற்பதாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்படும் முடிவுகாலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் உள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறது. முடிவுகாலத்திற்குப் பின், ஆனால் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன் வந்த எச்சரிக்கைச் செய்தி 2001 செப்டம்பர் 11 ஆகும். அந்த வரலாற்றுக் காலப்பகுதியின் முடிவில், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்த மூன்றாம் ஐயோ உடனடியாகத் தடுக்கப்பட்டபோதிலும், எதிர்பாராத ஆச்சரியமாக மறுபடியும் தாக்கும்; மேலும் ஆயிரக்கணக்கான நகரங்கள் அழிக்கப்படும் என்று அது எச்சரிக்கிறது. அந்த அழிவு வரும் போது சாத்தான் தனது அதிசயமான வேலையை ஆரம்பிப்பான்; அந்த வேலை விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆரம்பமாகிறது.

> “இறைவனுடைய மக்கள், இப்போது கிட்டத்தட்ட விக்கிரகாராதனைக்கே ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் ஆயிரக்கணக்கான நகரங்களின் அண்மித்துவரும் அழிவைப் பற்றிய உணர்வை பெற்றிருந்தால் எவ்வளவு நன்றாயிருக்கும்! ஆனால் சத்தியத்தை அறிவிக்க வேண்டியவர்களில் பலர், தங்கள் சகோதரரை குற்றஞ்சாட்டியும் கண்டித்தும் வருகின்றனர். மனங்களின்மேல் இறைவனுடைய மனந்திரும்பச்செய்யும் வல்லமை வரும்போது, குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் உண்டாகும். மனிதர்களுக்கு விமர்சித்து இடித்தழிக்கவேண்டும் என்ற மனப்பாங்கு இருக்காது. உலகத்தின்மேல் ஒளி பிரகாசிப்பதற்கு இடையூறு விளைவிக்கும் நிலையில் அவர்கள் நில்லமாட்டார்கள். அவர்களுடைய விமர்சனமும், அவர்களுடைய குற்றஞ்சாட்டுதலும் நிற்கும். சத்துருவின் வல்லமைகள் போருக்காக அணிவகுத்துக்கொண்டிருக்கின்றன. கடுமையான மோதல்கள் நமக்குமுன் உள்ளன. நெருக்கமாக ஒன்றிணைந்திருங்கள், என் சகோதரர்களும் சகோதரிகளும், நெருக்கமாக ஒன்றிணைந்திருங்கள். கிறிஸ்துவோடு இணைந்திருங்கள். ‘நீங்கள், கூட்டுச்சதி என்று சொல்லாதிருங்கள்;... அவர்கள் பயப்படுகிறதற்குப் பயப்படாதிருங்கள்; அஞ்சாதிருங்கள். சேனைகளின் கர்த்தரையே பரிசுத்தமானவரென எண்ணுங்கள்; அவரே உங்கள் பயமாயிருப்பாராக, அவரே உங்கள் நடுக்கமாயிருப்பாராக. அவர் பரிசுத்தஸ்தலமாக இருப்பார்; ஆனால் இஸ்ரவேலின் இரு வீட்டாருக்கும் இடறுதற்கான கல்லாகவும், இடறுதற்கான கன்மலையாகவும், எருசலேமின் குடிகளுக்கு கண்ணியாகவும் வலையாகவும் இருப்பார். அவர்களில் பலர் இடறி விழுந்து, நொறுக்கப்பட்டு, கண்ணியில் அகப்பட்டு, பிடிக்கப்படுவார்கள்.’”

> “உலகம் ஒரு நாடக மேடையாகும். அதன் குடியிருப்பாளர்களாகிய நடிகர்கள், இறுதியான மகா நாடகத்தில் தமக்குரிய பங்கை நிறைவேற்றத் தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தேவனை அவர்கள் கண்களிலிருந்து இழந்துவிட்டார்கள். மனிதகுலத்தின் பெரும்பான்மையினரிடத்தில், தங்கள் சுயநல நோக்கங்களை நிறைவேற்றுவதற்காக மனிதர்கள் கூட்டுச் சேர்ந்துகொள்வதிலல்லாமல் வேறு எந்த ஒற்றுமையும் இல்லை. தேவன் நோக்கிக்கொண்டிருக்கிறார். தமது கலகக்காரப் பிரஜைகளைப் பற்றிய அவருடைய நோக்கங்கள் நிறைவேறும். உலகம் மனிதர்களின் கைகளில் ஒப்படைக்கப்படவில்லை; எனினும், குழப்பமும் ஒழுங்கின்மையும் கொண்ட சக்திகள் ஒரு காலத்துக்கு ஆட்சி செய்யும்படியாக தேவன் அனுமதித்து வருகிறார். கீழிருந்து வரும் ஒரு வல்லமை, இந்த நாடகத்தின் இறுதியான மகா நிகழ்ச்சிகளை ஏற்படுத்திச் செல்லச் செயல்படுகிறது,—சாத்தான் கிறிஸ்துவைப் போல் வந்து, இரகசியச் சங்கங்களில் தங்களை ஒன்றிணைத்துக்கொண்டிருக்கிறவர்களிடத்தில் அநீதியின் எல்லா வஞ்சகத்தினாலும் செயல்படுகிறான். கூட்டுச் சங்கமத்தின் பேராசைக்குத் தங்களை ஒப்புக்கொடுக்கிறவர்கள், பகைவரின் திட்டங்களை நிறைவேற்றிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். காரணம் விளைவால் தொடரப்படும்.”

> “மீறுதல் கிட்டத்தட்ட தன் எல்லையை எட்டியுள்ளது. குழப்பம் உலகத்தை நிரப்பியுள்ளது; மனிதர்கள்மேல் மிகுந்த பயங்கரம் விரைவில் வரப்போகிறது. முடிவு மிகவும் சமீபத்தில் உள்ளது. சத்தியத்தை அறிந்திருக்கும் நாம், உலகின்மேல் பேரதிர்ச்சியான ஆச்சரியமாக விரைவில் பொழியப்போகிறதற்காக ஆயத்தப்படுத்திக்கொண்டிருக்க வேண்டும்.” Review and Herald, September 10, 1903.

1789 ஆம் ஆண்டில் அரசியலமைப்பு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட அந்த எச்சரிக்கை, நூற்று நாற்பத்துநான்காயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் ஆரம்பிக்கும் போது இரண்டாம் காதேஷிற்கு திரும்பிச் செல்லும் மூன்றாம் தூதனின் எச்சரிக்கையாகும். அந்த எச்சரிக்கை வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் சத்தத்தின் எச்சரிக்கையாகும்; அந்நேரத்தில் நியூயோர்க் நகரத்தின் பெரிய கட்டிடங்கள் மட்டும் சரிந்துவிழுந்ததல்ல, அரசியலமைப்பின் மெய்யான சாராம்சமே மாற்றப்பட்டது. அரசியலமைப்பு ஆங்கிலச் சட்டத்தின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டது; அதன் அடிப்படைத் தத்துவம் எளிமையாக, “ஒரு நபர் குற்றமற்றவர்; அவர் குற்றவாளி என்று நிரூபிக்கப்படும் வரை” என்று வரையறுக்கலாம். அரசியலமைப்பு, ரோமச் சட்டம் என அறியப்படுகிறதைக் நிராகரிக்கும் நோக்கத்திற்காக எழுதப்பட்டது; அதன் அடிப்படைத் தத்துவம் எளிமையாக, “ஒரு நபர் குற்றவாளி; அவர் குற்றமற்றவர் என்று நிரூபிக்கப்படும் வரை” என்று வரையறுக்கலாம்.

1789 ஆம் ஆண்டில் அரசியலமைப்பால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வனாந்தரத்திலிருந்து வந்த எச்சரிக்கை, 2001 செப்டம்பர் 11 ஆம் தேதியின் எச்சரிக்கையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; எரிந்த கட்டிடங்கள் அந்த வரலாற்றை நேரடியான நிறைவேற்றத்தால் குறித்ததோடு மட்டுமல்லாமல், Patriot Act-இன் நிறைவேற்றம் (பேசுதல்) கூட அந்த எச்சரிக்கையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது.

பேட்ரியட் சட்டம் (Uniting and Strengthening America by Providing Appropriate Tools Required to Intercept and Obstruct Terrorism Act of 2001) 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று நிகழ்ந்த பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களுக்கு பின்னர் விரைவில் ஐக்கிய அமெரிக்கக் காங்கிரஸில் முன்வைக்கப்பட்டது. இந்த மசோதா 2001 அக்டோபர் 23 அன்று பிரதிநிதிகள் சபையில், மேலும் 2001 அக்டோபர் 24 அன்று செனட்டில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அது 2001 அக்டோபர் 26 அன்று ஜனாதிபதி ஜார்ஜ் W. புஷ் அவர்களால் சட்டமாக கையொப்பமிடப்பட்டது. பேட்ரியட் சட்டம், பயங்கரவாதச் செயல்களை விசாரிக்கவும் தடுப்பதற்கும் அரசாங்கத்தின் திறனை வலுப்படுத்தி, கண்காணிப்பு மற்றும் சட்ட அமலாக்க அதிகாரங்களை விரிவுபடுத்துவதைக் குறிக்கோளாகக் கொண்டது; மேலும், ஒருவர் குற்றவாளி என்று நிரூபிக்கப்படும் வரையில் அவர் குற்றமற்றவர் என்று கருதும் ஆங்கிலச் சட்டத்தின் அடிப்படை மற்றும் மூலக்கொள்கையை அது நிராகரித்தது. இன்று வரை கூட, சட்டப்படி உரிய நடைமுறை, தனியுரிமை, மற்றும் நியாயமான விசாரணைகளை விலக்கிச் செல்ல அரசாங்கத்தினுள் உள்ள உயர்சாதகக் குழுவினரால் அது இன்னும் பயன்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

இந்த ஆய்வை எங்களுடைய அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து மேற்கொள்வோம்.

> “இந்த பயங்கரமானவும் மிக்க தீவிரமானவும் இந்த காலத்தில் நமது நிலைமை என்ன? அய்யோ, சபைக்குள் எத்தகைய பெருமை மேலோங்குகிறது, எத்தகைய வஞ்சகம், எத்தகைய ஏமாற்றம், ஆடம்பர ஆடையின்மீது எத்தகைய பற்று, எத்தகைய இலேசுத்தனம் மற்றும் பொழுதுபோக்கின்மீது எத்தகைய விருப்பம், மேலாதிக்கத்திற்கான எத்தகைய ஆசை! இந்த பாவங்களெல்லாம் மனதை இருளடையச் செய்துள்ளன; ஆகையால் நித்தியமானவற்றை உணர்ந்து பிரித்தறிய முடியவில்லை. உலகத்தின் வரலாற்றில் நாம் எங்கு நிற்கிறோம் என்பதை அறிந்துகொள்ளும்படியாக நாம் வேதவசனங்களை ஆராயக்கூடாதோ? இந்நேரத்தில் நமக்காக நடைபெற்று வரும் கிருபை நிவாரணப் பணியைப் பற்றியும், அந்தப் பாவநிவாரணப் பணி முன்னேறிக்கொண்டிருக்கையில் நாம் பாவிகளாக ஏற்க வேண்டிய நிலைப்பாட்டைப் பற்றியும் நாம் அறிவுடைமையடையக்கூடாதோ? நம்முடைய ஆத்துமாவின் இரட்சிப்பைப் பற்றித் துளியளவு அக்கறை எமக்கிருந்தால், நாம் உறுதியான மாற்றத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும். உண்மையான மனந்திரும்புதலோடு நாம் கர்த்தரைத் தேட வேண்டும்; நம்முடைய பாவங்கள் அழிக்கப்பட்டுபோகும்படியாக, ஆத்துமாவின் ஆழ்ந்த நொறுக்கத்தோடு அவைகளை அறிக்கையிட வேண்டும்.”

> “நாம் இனி மயக்கமூட்டும் நிலத்தில் தங்கியிருக்கக் கூடாது. நமது சோதனைக்காலத்தின் முடிவை நாம் மிக விரைவாக அணுகிக்கொண்டிருக்கிறோம். ஒவ்வொரு ஆத்துமாவும், ‘தேவனுக்கு முன்பாக நான் எவ்வாறு நிற்கிறேன்?’ என்று விசாரிக்கட்டும். எவ்வளவு விரைவில் நமது பெயர்கள் கிறிஸ்துவின் உதடுகளில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டு, நமது வழக்குகள் இறுதியாகத் தீர்மானிக்கப்படும் என்பதை நாம் அறியோம். ஆஹா, ஆஹா, இத்தீர்ப்புகள் என்னவாக இருக்கும்! நாம் நீதிமான்களுடன் சேர்த்து எண்ணப்படுவோமா, அல்லது துன்மார்க்கர்களுடன் சேர்த்து கணக்கிடப்படுவோமா?”

> “சபை எழுந்து, தேவனுக்குமுன் தன் பின்வாங்குதல்களுக்காக மனந்திரும்பட்டும். காவலாளிகள் விழித்தெழுந்து, எக்காளத்துக்கு தெளிவான ஒலியை எழுப்பட்டும். நாம் அறிவிக்க வேண்டியது உறுதியான எச்சரிக்கையாகும். தேவன் தம்முடைய ஊழியக்காரர்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறார்: ‘உரக்கக் கூப்பிடு, அடக்காதே, உன் சத்தத்தை எக்காளம்போல் உயர்த்து, என் ஜனத்தாருக்குத் அவர்களுடைய மீறுதலையும், யாக்கோபின் வீட்டாருக்குத் அவர்களுடைய பாவங்களையும் அறிவி.’ மக்களின் கவனம் ஈர்க்கப்பட வேண்டும்; அது நிகழாதபட்சத்தில், எல்லா முயற்சியும் பயனற்றதாகும்; வானத்திலிருந்து ஒரு தூதன் இறங்கி வந்து அவர்களோடு பேசினாலும், அவன் வார்த்தைகள் மரணத்தின் குளிர்ந்த செவியோடு பேசுவதைவிட அதிக நன்மை செய்யாது. சபை செயல்படுவதற்காகத் தன்னைத் தூண்டிக்கொள்ள வேண்டும். தேவனுடைய ஆவி, அவள் வழியை ஆயத்தப்படுத்தும்வரை, ஒருபோதும் வரமாட்டார். இதயத்தை ஆழமாக ஆராயும் தீவிரம் இருக்க வேண்டும். ஒருமித்த, விடாமுயற்சியுள்ள ஜெபமும், விசுவாசத்தின் மூலம் தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களைப் பற்றிக்கொள்ளுதலும் இருக்க வேண்டும். பண்டைய காலங்களில் போல உடலை இரட்டுடுப்பால் ஆடையிடுதல் அல்ல, ஆன்மாவின் ஆழ்ந்த தாழ்மைப்படுதல் இருக்க வேண்டும். நம்மை நாமே பாராட்டிக்கொள்ளவும், நம்மை உயர்த்திக்கொள்ளவும் எமக்குச் சிறிதளவும் காரணமில்லை. நாம் தேவனுடைய வல்லமையான கரத்தின்கீழ் நம்மைத் தாழ்த்திக்கொள்ள வேண்டும். உண்மையாய் தேடுகிறவர்களை ஆறுதல்படுத்தவும் ஆசீர்வதிக்கவும் அவர் வெளிப்படுவார்.”

> “அந்தப் பணி நமக்குமுன் உள்ளது; நாம் அதில் ஈடுபடுவோமா? நாம் விரைவாக உழைக்க வேண்டும்; நாம் இடையறாது முன்னேறிச் செல்ல வேண்டும். கர்த்தருடைய மகத்தான நாளுக்காக நாம் ஆயத்தமாகிக் கொண்டிருக்க வேண்டும். இழப்பதற்கான நேரம் எங்களுக்கில்லை; சுயநல நோக்கங்களில் ஈடுபட்டு இருக்கவும் நேரம் இல்லை. உலகம் எச்சரிக்கப்பட வேண்டும். ஒவ்வொருவராகிய நாம், ஒளியை மற்றவர்கள்முன் கொண்டுவருவதற்காக என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறோம்? தேவன் ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் பணியை ஒப்புவித்திருக்கிறார்; ஒவ்வொருவரும் நிறைவேற்ற வேண்டிய ஒரு பங்கு உண்டு; நம்முடைய ஆத்துமாக்களுக்கு ஆபத்து வருமளவுக்கு அல்லாமல், இந்தப் பணியை நாம் புறக்கணிக்க முடியாது.

> “என் சகோதரரே, நீங்கள் பரிசுத்த ஆவியைத் துக்கப்படுத்தி, அது விலகிச் செல்லும்படிச் செய்வீர்களோ? அவருடைய சந்நிதிக்குத் தயாராக இல்லாததினால், ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட இரட்சகரை வெளியேற்றிவிடுவீர்களோ? இயேசு உங்களுக்காகச் சுமந்த பாரத்தைச் சுமக்கும்படி நீங்கள் உங்கள் சுகவாழ்க்கையை மிகுந்த அளவில் நேசிப்பதினால், உண்மையின் அறிவில்லாமல் ஆத்துமாக்கள் அழிந்துபோகும்படி அவற்றை விட்டுவிடுவீர்களோ? நாம் நித்திரையிலிருந்து விழித்தெழுவோம். ‘தெளிந்த புத்தியுள்ளவர்களாயிருங்கள்; விழிப்பாயிருங்கள்; ஏனெனில் உங்கள் எதிரியான பிசாசு, கர்ஜிக்கும் சிங்கம்போல, எவனை விழுங்கலாமோ என்று தேடிக்கொண்டு அங்குமிங்கும் உலாவிக்கொண்டிருக்கிறான்.’” Review and Herald, March 22, 1887.

Back to Articles