Article

# தானியேல் புத்தகம் - தொண்ணூற்று நான்கு

தீர்க்கதரிசனக் கட்டமைப்பை வெளிப்படுத்துதல்: அர்மகெதோனை நோக்கி வழிநடத்தும் மும்மடங்கு வல்லமைகளைப் புரிந்துகொள்ளுதல்

Author

Jeff Pippenger

Published

February 27, 2024

Formats

PDF
Word

வில்லியம் மில்லர் பயன்படுத்திய தீர்க்கதரிசனக் கட்டமைப்பு, புறஜாதி ரோமிற்குப் பின்பு போப்பாண்டவர் ரோம் எனும் இரு பாழாக்கும் வல்லமைகளின் அமைப்பாக இருந்தது. Future for America பயன்படுத்தும் தீர்க்கதரிசனக் கட்டமைப்பு, புறஜாதி ரோமிற்குப் பின்பு போப்பாண்டவர் ரோம், அதன் பின்பு விசுவாசதுரோகப் புராட்டஸ்டண்டியம் எனும் மூன்று பாழாக்கும் வல்லமைகளின் அமைப்பாகும். ரோமின் இந்த மூன்று வெளிப்பாடுகளே வலுசர்ப்பம், மிருகம், கள்ளத்தீர்க்கதரிசி ஆகிய மூன்று பாழாக்கும் வல்லமைகளாகும். 1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் கடைசி ஆறு வசனங்களின் வெளிச்சத்திற்கு எதிராக எழுப்பப்பட்ட எதிர்ப்பின் மூலம், அந்தக் கட்டமைப்பு பெருமளவில் அறியப்பட்டது.

ரோம் என்பதின் முதல் இரு வெளிப்பாடுகள், ரோம் என்பதின் மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான வெளிப்பாடாகிய நவீன ரோமின் தீர்க்கதரிசன அமைப்பை அடையாளப்படுத்துகின்றன. நவீன ரோம், கடைசி நாட்களின் இறுதியான மூவகைப் துன்புறுத்தும் அதிகாரத்தின் கட்டமைப்பை அடையாளப்படுத்துகிறது. இதனுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையதாக இருந்தாலும், தெளிவாகவே வேறுபட்டதாக இருப்பது பாபிலோன் என்பதின் மூன்று வெளிப்பாடுகளாகும். முதலாவது நிம்ரோதின் பாபேல். இரண்டாவது நேபுகாத்நேச்சார் மற்றும் பெல்ஷாத்சாரின் பாபிலோன். அந்த இரு தீர்க்கதரிசன சாட்சிகளும் ஒன்றாக இணைந்து நவீன பாபிலோனின் தீர்க்கதரிசன பண்புகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன. ஒரு நிலைப்பாட்டில் நவீன ரோமும் நவீன பாபிலோனும் ஒரே அங்கமாக இருந்தாலும், பாபிலோன் என்பதின் மூன்று வெளிப்பாடுகள் பாபிலோனின் இறுதி வீழ்ச்சியையும், பாவத்தின் மனிதனின் அகந்தையையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன.

வேதாகம தீர்க்கதரிசனத்தில் பாபிலோனின் வீழ்ச்சி ஒரு விரிவானதும் குறிப்பிட்டதுமான பொருளாகும்; அதுபோலவே ரோமாவின் போப்பின் அகந்தையும் ஆகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில், ஏழு கடைசி வாதைகளை ஊற்றுகிற தூதர்களில் ஒருவன், பாபிலோனின் நியாயத்தீர்ப்பைத் தெளிவாகக் குறிப்பதற்காக வருகிறான்; அது அவளுடைய வீழ்ச்சிக்கான மற்றொரு வெளிப்பாடாகும்.

> ஏழு கலசங்களைக் கொண்டிருந்த ஏழு தூதர்களில் ஒருவர் வந்து என்னோடு பேசிச் சொன்னது: இங்கே வா; அநேக ஜலங்களின்மேல் அமர்ந்திருக்கிற அந்த மகா வேசியின் நியாயத்தீர்ப்பை உனக்குக் காண்பிப்பேன். பூமியின் ராஜாக்கள் அவளோடு விபசாரம் செய்தார்கள்; பூமியில் குடியிருக்கிறவர்கள் அவளுடைய விபசாரத்தின் திராட்சரசத்தினால் மதிமயங்கினார்கள். அப்பொழுது அவன் என்னை ஆவியிலே வனாந்தரத்திற்குக் கொண்டு போனான்; அங்கே நான் சிவப்புநிறமுள்ள ஒரு மிருகத்தின் மேல் அமர்ந்திருந்த ஒரு ஸ்திரீயைக் கண்டேன்; அது தேவதூஷண நாமங்களால் நிறைந்திருந்தது; அதற்கு ஏழு தலைகளும் பத்து கொம்புகளும் இருந்தன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:1–3.

அந்தத் தூதனுடைய பணியானது, தன் நெற்றியின்மேல் “இரகசியம், பாபிலோன்” என்று எழுதப்பட்டிருக்கும் ஸ்திரீயின்மேல் வரும் நியாயத்தீர்ப்பை யோவானுக்குக் காண்பிப்பதாகும்.

> அந்த ஸ்திரீ ஊதா நிறமும் செங்குமிழ் நிறமும் உடையவளாய் அணிவிக்கப்பட்டிருந்தாள்; பொன்னினாலும் விலையுயர்ந்த கற்களினாலும் முத்துகளினாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தாள்; தன் கையில், தன் விபசாரத்தின் அருவருப்புகளாலும் அசுத்தங்களாலும் நிறைந்த ஒரு பொற்கிண்ணத்தை ஏந்தியிருந்தாள். அவளுடைய நெற்றியின்மேல் ஒரு நாமம் எழுதப்பட்டிருந்தது: இரகசியம், மகா பாபிலோன், வேசிகளுக்கும் பூமியிலுள்ள அருவருப்புகளுக்கும் தாய். இயேசுவுக்காகச் சாட்சியாக இருந்த பரிசுத்தவான்களின் இரத்தத்தினாலும் சாட்சிகளின் இரத்தத்தினாலும் அந்த ஸ்திரீ மதமயக்கமடைந்தவளாயிருந்ததை நான் கண்டேன்; அவளை நான் கண்டபோது மிகுந்த ஆச்சரியத்தோடு வியந்தேன். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:4–6.

இறுதி நாட்களில் தாம் மததுரோகிகள் என்று கருதுகிறவர்களைத் துன்புறுத்துவதற்காக பாப்பரசாட்சி பயன்படுத்தும் புவியியல்-அரசியல் இயந்திரம், “தூஷணப்பெயர்களால் நிறைந்த, ஏழு தலைகளையும் பத்து கொம்புகளையும் உடைய செங்கருநிற மிருகம்” என்று சித்தரிக்கப்படுகிறது. அவள் அந்த மிருகத்தின் மேல் ஏறி அமர்ந்திருக்கிறாள் என்பதே, குதிரையின் மீது சவாரி செய்கிறவன் அதைக் கட்டுப்படுத்துவது போலவே, அவள் அந்த மிருகத்தைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கிறாள் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.

> நீ கண்ட அந்த ஸ்திரீ, பூமியின் ராஜாக்களின் மேல் ஆட்சி செய்கிற அந்த மகா நகரமே ஆகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:8.

“ஏழு தலைகளும் பத்து கொம்புகளும் உடைய செங்கருநிற மிருகம்” என்பது நவீன ரோம் ஆகும்; அது கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய விசுவாசிகள்மேல் பெண் கொடுமைப்படுத்தும்போது அவள் பயன்படுத்தும் புவியியல்-அரசியல் அமைப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்தப் பெண் நவீன பாபிலோன் ஆகும்; அவள் விபசாரம் புரிந்து, பூமியின் ராஜாக்கள்மேல் ஆட்சி செய்கிற மகாநகரம். ஆதியாகமம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் பாபேலாலும், தானியேல் நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் அதிகாரங்களில் பாபிலோனாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் பாபிலோனின் முதல் இரண்டு வெளிப்பாடுகள், கடைசி நாட்களில் நவீன பாபிலோனின் அகந்தையையும் அதன் வீழ்ச்சியையும் விவரிக்கின்றன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில் நியாயந்தீர்க்கப்படுகிற பெண் நவீன பாபிலோன்; அவள் ஆட்சி செய்கிற மிருகம் நவீன ரோம். அவள் ராஜாக்களுடன் விபசாரம் செய்திருக்கிறாள்; இருவரும் சேர்ந்து ஒரே மாம்சமாக இருக்கிறார்கள்.

> ஆகையால், மனிதன் தன் தகப்பனையும் தன் தாயையும் விட்டு, தன் மனைவியோடே இணைந்திருப்பான்; அவர்கள் ஒரே மாம்சமாயிருப்பார்கள். ஆதியாகமம் 2:24.

அவை ஒன்றாயிருந்தாலும், நவீன ரோமும் நவீன பாபிலோனும் தொடர்புடைய சில தீர்க்கதரிசன அம்சங்கள் தேவனுடைய வார்த்தையில் தனித்தனியாகப் பிரித்துக் காட்டப்படுகின்றன. பாபேலும் பாபிலோனும் என்னும் இரண்டு சாட்சிகளால் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளபடி, நவீன பாபிலோனின் வரலாறு அவளுடைய அகந்தையையும் அவளுடைய இறுதியான வீழ்ச்சியையும் பற்றியது. தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களில், வடதிசையின் ராஜா பாப்புத்துவத்தைச் சுட்டிக்காட்டப் பயன்படுத்தப்படுகிறார். ரோமாவின் போப் சாத்தானின் பூமியிலுள்ள பிரதிநிதியாவார்.

> “இவ்வுலக இலாபங்களையும் கௌரவங்களையும் உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள, திருச்சபை பூமியின் பெரியோரின் அருளையும் ஆதரவையும் நாடும்படியாக வழிநடத்தப்பட்டது; இவ்வாறு கிறிஸ்துவை நிராகரித்த பின்னர், சாத்தானின் பிரதிநிதியான ரோம் ஆயருக்குத் தன் கீழ்ப்படிதலை ஒப்புக்கொடுக்கும்படியாக அது தூண்டப்பட்டது.” The Great Controversy, 50.

சாத்தான் தேவனாக இருக்க விரும்பினான்; தேவனுடைய அரசியல் மற்றும் சமயச் சிங்காசனங்களை கைப்பற்றுவதே அவனுடைய விருப்பமாக இருந்தது.

> விடியற்காலையின் மகனாகிய லூசிபரே, நீ வானத்திலிருந்து எவ்வளவு விழுந்துபோனாய்! ஜாதிகளைத் தளர்ச்சியடையச் செய்தவனே, நீ எவ்வளவு தரையிலே வெட்டிவீழ்த்தப்பட்டாய்! ஏனெனில், நீ உன் இருதயத்தில், “நான் வானத்துக்கு ஏறுவேன்; தேவனுடைய நட்சத்திரங்களுக்கும் மேலாக என் சிங்காசனத்தை உயர்த்துவேன்; வடதிசையின் எல்லைகளிலுள்ள சபைக்குமலையின் மேல் நான் அமர்வேன்; மேகங்களின் உயரங்களுக்கு மேலாக நான் ஏறுவேன்; உன்னதமானவரைப் போல் இருப்பேன்” என்று சொல்லியிருந்தாய். ஏசாயா 14:12–14.

சாத்தான் தன் சிங்காசனத்தை உயர்த்த விரும்பினான் (அது அரச ஆட்சியின் ஒரு குறியீடு), “தேவனுடைய நட்சத்திரங்களுக்கு மேலாக.” தேவனுடைய நட்சத்திரங்கள் தூதர்கள்; அவை தேவனுடைய ஆட்சியின் நிர்வாக அமைப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. சாத்தான் “வடதிசையின் பக்கங்களிலுள்ள சபையின் மலையின்மேலும்” “உட்கார” “மேலும்” விரும்பினான். அந்தச் சபை திருச்சபையே; அது வடதிசையின் பக்கங்களிலுள்ள எருசலேமில் அமைந்துள்ளது. “வடதிசையின் பக்கங்களில்” ஒரு சிங்காசனத்தின் மேல் உட்காருவது, வடத்தின் ராஜாவாக இருப்பதைக் குறிக்கிறது. கிறிஸ்துவே உண்மையான வடத்தின் ராஜா; அவரே தேவனுடைய ஆட்சியின் மேலான ராஜாவும் ஆவார். சாத்தான் “உன்னதமானவரைப் போல ஆக” விரும்பினான்.

> கோராவின் புத்திரர்களுக்கான ஒரு பாடலும் சங்கீதமும். எங்கள் தேவனுடைய நகரத்திலும், அவருடைய பரிசுத்த மலையிலும் கர்த்தர் மகத்துவமுள்ளவர்; அவர் மிகுந்த ஸ்தோத்திரத்திற்குரியவர். நிலைமையில் அழகுடையதாகவும், பூமியெங்கும் ஆனந்தமாகவும் இருப்பது, வடதிசைப் பக்கங்களில் அமைந்துள்ள சீயோன் மலை, மகா ராஜாவின் நகரம். அவளுடைய அரண்மனைகளில் தேவன் அடைக்கலமாக அறியப்படுகிறார். சங்கீதம் 48:1–3.

சாத்தானின் பூமியிலுள்ள பிரதிநிதி ரோமாவின் ஆயர் (போப்) ஆவான். தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களில், ரோமாவின் போப்பின் இறுதியான உயர்வும் வீழ்ச்சியும் சித்தரிக்கப்படுகின்றன; அங்கே போப் வடதிசையின் ராஜாவாகக் காட்டப்படுகிறான். அவன் கத்தோலிக்கச் சபையின் தலைவன்; “கத்தோலிக்க” என்ற சொல்லுக்கு “உலகமயமான” என்று பொருள். கிறிஸ்துவின் இரு சிங்காசனங்களையும் (அரசியல் மற்றும் சமய) சாத்தான் கள்ளமாகப் பின்பற்றுவதற்காக, கடைசி நாட்களில் கிறிஸ்துவைப் போலத் தோன்றும் தன் வஞ்சக நடிப்பை ஆரம்பிக்கும் போது உலகமெங்கும் பரவும் ஒரு சமய அமைப்பு இருக்கும்படி சாத்தான் கத்தோலிக்கச் சபையை உருவாக்கினான்.

> “அஞ்ஞானமதமும் கிறிஸ்தவமும் இடையே ஏற்பட்ட இந்த சமரசம், தீர்க்கதரிசனத்தில் தேவனுக்கு விரோதமாக இருந்து தன்னை தேவனுக்கு மேலாக உயர்த்துகிறவனாக முன்னறிவிக்கப்பட்ட ‘பாவத்தின் மனுஷன்’ உருவாகுவதற்கு விளைவாயிற்று. பொய்மதத்தின் அந்தப் பேரமைப்பு சாத்தானுடைய வல்லமையின் ஒரு தலைசிறந்த படைப்பாகும்—தன் சித்தத்தின்படி பூமியை ஆண்டாளுவதற்காக சிங்காசனத்தின் மேல் தன்னை அமர்த்திக்கொள்ள அவன் மேற்கொண்ட முயற்சிகளின் ஒரு நினைவுச்சின்னமாகும்.” The Great Controversy, 50.

உண்மையான வடராஜா அமர்ந்திருக்கும் அதிகாரத்தின் இரு சிங்காசனங்களையும் போலியாக்கும் நோக்கத்திற்காக, சாத்தான் உலகளாவிய ஒரு சமய அமைப்பையும் உலகளாவிய ஒரு அரசியல் கட்டமைப்பையும் உருவாக்கினான். கடைசி நாட்களில் வேசி விபசாரம் செய்து ஆட்சி செலுத்துகிற வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் பத்து ராஜாக்கள், அந்த ஸ்திரீ ஆட்சி செலுத்தும் ஏழு தலைகளும் பத்து கொம்புகளும் உடைய மிருகத்தைக் குறிக்கின்றன; அவளுடைய நெற்றியில் “பாபிலோன்” என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறது. பதினேழாம் அதிகாரத்தில் அந்த பத்து ராஜாக்கள் “அந்த வேசியைப் பகைத்து, அவளைப் பாழும் நிர்வாணமுமாக்கி, அவளுடைய மாம்சத்தைத் தின்று, அவளை அக்கினியினால் சுட்டெரிக்கக்கடவர்.” இவ்வாறு, அவளுடைய நியாயத்தீர்ப்பு சித்தரிக்கப்படுகிறது. பாபிலோனின் மூன்று வெளிப்பாடுகள் பாபிலோனின் இறுதி வீழ்ச்சியை அடையாளப்படுத்துகின்றன. ரோமாவின் மூன்று வெளிப்பாடுகள் அவள் ஆட்சி செலுத்தும் அரசியல் கட்டமைப்பை அடையாளப்படுத்துகின்றன.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தில் உள்ள மூன்று தூதர்களின் செய்திகள், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் நாற்பத்துநான்கும் நாற்பத்தைந்தும் வசனங்கள் செய்வதுபோலவே, நவீன பாபிலோனின் இறுதி வீழ்ச்சியை எடுத்துரைக்கின்றன. அவளுடைய இறுதி வீழ்ச்சி வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; ஆனால் அது இன்னும் குறிப்பாக பதினெட்டாம் அதிகாரத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் நவீன பாபிலோனின் இறுதி வீழ்ச்சி வரையறுக்கப்பட்ட விதமும், அதனுடன் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் மூன்று தூதர்களின் விளக்கப்படமும், மேலும் பதினேழும் பதினெட்டும் அதிகாரங்களில் உள்ள அந்த இறுதி வீழ்ச்சியின் விவரணையும், வரிமேல் வரியாக ஒன்றிணைக்கப்பட வேண்டும். தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில், நவீன பாபிலோனின் இறுதி வீழ்ச்சி, அவளுக்கு எந்த உதவியும் இல்லாத நிலையிலே நிகழுவதாய்க் காண்பிக்கப்பட்டுள்ளது.

> அவன் மகிமையுள்ள பரிசுத்த மலையில், கடல்களுக்கிடையில், தன் அரண்மனையின் கூடாரங்களை நாட்டுவான்; ஆனாலும் அவன் தன் முடிவிற்கு வருவான், அவனுக்கு உதவுகிறவன் ஒருவனும் இருக்கமாட்டான். தானியேல் 11:45.

அடுத்த வசனத்தில் மீகாயேல் எழுந்து நிற்கிறார்; மனிதருக்கான சோதனைக் காலம் முடிவுறுகிறது. அந்த வசனம், “அந்தக் காலத்தில்” என்று தொடங்குகிறது. நவீன பாபிலோன் விழும்போது, மனிதருக்கான சோதனைக் காலம் முடிவுறுகிறது; அவள் தனிமையிலே மரிக்கிறாள். மூன்றாம் தூதன் சோதனைக் காலத்தின் முடிவைச் சுட்டிக்காட்டுகிறான்; ஏனெனில் உலகம் இரண்டு வகை மக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுவிட்டது என்பதை அவன் வெளிப்படுத்துகிறான்: மிருகத்தின் முத்திரையை உடையவர்கள், மற்றும் தேவனுடைய முத்திரையை உடையவர்கள். அந்த நேரத்தில், தேவனுடைய கோபம் நவீன பாபிலோனின் மேல், மேலும் அவளுடைய அதிகாரத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொண்டவர்களின் மேல் ஊற்றப்படுகிறது.

> மூன்றாம் தூதனும் அவர்களைத் தொடர்ந்து, உரத்த சத்தத்தோடு சொல்லினான்: யாராவது மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும் வணங்கி, தன் நெற்றியிலோ தன் கையிலோ அதன் முத்திரையை ஏற்றுக்கொண்டால், அவனும் தேவனுடைய கோபத்தின் மதுவை அருந்துவான்; அது அவரது சினத்தின் பாத்திரத்தில் கலப்பில்லாமல் ஊற்றப்பட்டிருக்கிறது; மேலும் அவன் பரிசுத்த தூதர்களின் முன்னிலும் ஆட்டுக்குட்டியானவரின் முன்னிலும் அக்கினியினாலும் கந்தகத்தினாலும் வேதனைப்படுத்தப்படுவான். அவர்களின் வேதனையின் புகை என்றென்றைக்கும் எழும்பிக்கொண்டே இருக்கும்; மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும் வணங்குகிறவர்களுக்கும், அதன் நாமத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்ளுகிற எவருக்கும், பகலிரவும் இளைப்பாறுதல் இல்லை. இங்கேதான் பரிசுத்தவான்களின் பொறுமை இருக்கிறது; இங்கேதே தேவனுடைய கட்டளைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் காக்கிறவர்கள் இருக்கிறார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:9–12.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினெட்டில், பெரிய வேசியின் நியாயத்தீர்ப்பு, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் தொடங்கும் படிப்படியான நியாயத்தீர்ப்பாக சித்தரிக்கப்படுகிறது; அப்போது இரண்டாவது சத்தம், தேவனுடைய மற்ற மந்தையை பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைக்கிறது. இருபத்தொன்றாம் வசனத்தின்போது, கிருபைக்காலத்தின் முடிவு குறிக்கப்படுகிறது; ஆகையால், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து மிக்கேல் எழுந்திருக்கும் வரையிலான ஒரு காலப்பகுதிதான், மிகுந்த துன்புறுத்தலின் காலத்தில், நவீன பாபிலோனின் நியாயத்தீர்ப்பு நிகழ்த்தப்படுகிறது என்பதை இது அடையாளப்படுத்துகிறது.

> அப்பொழுது வல்லமையுள்ள ஒரு தூதன் பெரிய எந்திரக்கல்லைப் போன்ற ஒரு கல்லை எடுத்து சமுத்திரத்தில் எறிந்து, “இவ்விதமான வன்மையோடு அந்தப் பெரிய நகரமான பாபிலோன் கீழே எறியப்பட்டு, இனி ஒருபோதும் காணப்படாது. வீணைவாசிப்போரின் சத்தமும், இசைக்காரர்களின் சத்தமும், குழல்வாசிப்போரின் சத்தமும், எக்காளக்காரர்களின் சத்தமும், இனி ஒருபோதும் உன்னில் கேட்கப்படாது; எத்தகைய தொழிலினைச் செய்கிறவனாயினும் எந்தக் கைவினைஞனும் இனி உன்னில் காணப்படமாட்டான்; எந்திரக்கல்லின் ஓசையும் இனி ஒருபோதும் உன்னில் கேட்கப்படாது; விளக்கின் ஒளியும் இனி ஒருபோதும் உன்னில் ஒளிராது; மணமகனின் சத்தமும் மணமகளின் சத்தமும் இனி ஒருபோதும் உன்னில் கேட்கப்படாது; ஏனெனில் உன் வியாபாரிகள் பூமியின் பெரியோராக இருந்தார்கள்; உன் மந்திரவாதங்களினால் எல்லா ஜனங்களும் வஞ்சிக்கப்பட்டார்கள். அவளில் தீர்க்கதரிசிகளின் இரத்தமும், பரிசுத்தவான்களின் இரத்தமும், பூமியின்மேல் கொலைசெய்யப்பட்ட அனைவரின் இரத்தமும் காணப்பட்டது” என்றான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:21–24.

கல்லை கீழே எறிதலும், இசைக்கலைஞர்களினதும் தொழிலாளர்களினதும் சத்தம் மௌனமாக்கப்படுதலும், விளக்கு அணைக்கப்படுதலும், மணமகளினதும் மணமகனினதும் குரல்கள் மௌனமாக்கப்படுதலும் ஆகிய அனைத்தும், கிருபைக்காலத்தின் முடிவைச் சுட்டிக்காட்டும் பழைய ஏற்பாட்டிலிருந்து எடுத்த வெளிப்பாடுகளாகும்.

தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்று, தீர்க்கதரிசன ரீதியாக வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரங்கள் பதிமூன்றும் பதினான்கும் மீது பொருத்தப்படும்போதும், பின்னர் அந்த இரு பகுதிகளும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரங்கள் பதினேழும் பதினெட்டும் மீது பொருத்தப்படும்போதும், மற்ற சத்தியங்களுடன் சேர்ந்து நவீன பாபிலோனின் இறுதி வீழ்ச்சியைச் சித்தரிக்கும் மூன்று தீர்க்கதரிசன வரிசைகளை நாம் காண்கிறோம். அந்த மூன்று வரிசைகளில் ஒவ்வொன்றும் உலகத்தை ஆர்மகெத்தோனுக்குக் கொண்டு செல்லும் மும்மடங்கு அதிகாரங்களில் ஒன்றைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்று, மிருகத்தை (பாப்புத்துவத்தை) அடையாளப்படுத்துகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரங்கள் பதிமூன்றும் பதினான்கும், அதே வரலாற்றையே, ஆனால் பொய்தீர்க்கதரிசியின் (ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள்) பார்வைக்கோணத்தில் இருந்து முன்வைக்கின்றன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரங்கள் பதினேழும் பதினெட்டும், அதே தீர்க்கதரிசன வரியை அடையாளப்படுத்துகின்றன; ஆனால் அங்கேச் சித்தரிக்கப்படும் வரலாறு வலுசர்ப்பத்தின் (ஐக்கிய நாடுகள் சபை) மீது மையப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

மூன்று வரிகளிலும் ஒவ்வொன்றும் 1798 ஆம் ஆண்டில், முடிவுகாலத்தில், ஆரம்பிக்கின்றன. தானியேல் புத்தகம் 11ஆம் அதிகாரம் 40ஆம் வசனம், “முடிவுகாலத்தில்” என்ற வார்த்தைகளால் ஆரம்பிக்கிறது. அந்த வசனத்தின் தொடக்கத்தில் உள்ள “முடிவுகாலம்” என்பது 1798 ஆம் ஆண்டைக் குறிக்கிறது; மேலும் அந்த வசனம் 1989 ஆம் ஆண்டில் நிறைவேறியபோதும், அதுவும் “முடிவுகாலம்” ஆகவே இருந்தது; ஏனெனில், ஒரு முக்கியமான உண்மையின் மீது தமது முத்திரையை இட விரும்பும் போது, இயேசு முடிவை ஆரம்பத்தினால் விளக்குகிறார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 13ஆம் அதிகாரமும் 1798 ஆம் ஆண்டிலேயே ஆரம்பிக்கிறது என்று சகோதரி வைட் எங்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறார்.

> “தன் வல்லமையிலிருந்து கொள்ளையிடப்பட்டுப் பலவீனமடைந்த பாப்பத்துவம், துன்புறுத்தலை நிறுத்தத் திணிக்கப்படும்போது, திராகனின் சத்தத்தை பிரதித்வனிக்கவும் அதே கொடியதும் தேவதூஷணமுமான கிரியையை முன்னெடுத்துச் செல்லவும் எழும்பிவரும் ஒரு புதிய வல்லமையை யோவான் கண்டான். தேவாலயத்திற்கும் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கும் எதிராகப் போர் செய்ய வேண்டிய கடைசி வல்லமையான இது, ஆட்டுக்குட்டியைப் போன்ற கொம்புகளையுடைய ஒரு மிருகத்தினால் அடையாளப்படுத்தப்பட்டது.” Signs of the Times, November 1, 1899.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்தில் 1798 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கும் தீர்க்கதரிசன வரிசை, மிகேல் எழுந்திருக்கும் போது மனுஷருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கிருபைக்காலம் முடிவடையும் வரையில் தொடர்கிறது. 1798 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கும் அந்த தீர்க்கதரிசன வரிசை—“தன் வல்லமையைக் களவாடப்பட்ட பாப்பாட்சி, துன்புறுத்தலைத் தொடர முடியாமல் நிறுத்த வேண்டிய கட்டாயத்துக்குள் கொண்டு வரப்பட்டபோது” தொடங்கியது—பாப்பாட்சியின் அதிகாரத்தின் “முத்திரையை” ஏற்றுக்கொண்டவர்கள்மேல் தேவனுடைய கோபம் ஊற்றப்படும் நிலையில் முடிவடைகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில், பாப்பாட்சியுடைய வேசியின் நியாயத்தீர்ப்பை யோவானுக்குக் காட்டத் தூதன் வரும்போது, 538 முதல் 1798 வரையான வரலாற்றைக் குறிக்கும் “வனாந்தரத்தின்” இறுதியிலேயே யோவான் கொண்டுபோய்ச் சேர்க்கப்படுகிறார். ஆவிக்குரிய வகையில் 1798 இல் நிறுத்தப்பட்ட யோவான், நவீன பாபிலோனின் நியாயத்தீர்ப்பைப் பதிவு செய்கிறார்; அது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் இரண்டாம் சத்தத்துடன் தொடங்குகிறது; அந்தச் சத்து, பாப்பாட்சி தன் கிருபைக்காலத்தின் பாத்திரத்தை நிரப்பிவிட்டதென அறிவிக்கிறது; பின்னர், எந்திரக்கல் சமுத்திரத்தில் எறியப்படும் போது கிருபைக்காலம் முடிவடையும் வரையில் அவளுடைய நியாயத்தீர்ப்பு தொடர்கிறது.

வரி மேல் வரியாக, இம்மூன்று வரிகளும் நவீன ரோமாவின் அரசர்களோடு விபசாரம் செய்த நவீன பாபிலோனின் இறுதி வீழ்ச்சியை அடையாளப்படுத்துகின்றன. தானியேல் பதினொன்று, வடக்கின் ராஜாவாகச் சித்தரிக்கப்படும் போப்பரசாட்சிக்குச் சாட்சியாக உள்ளது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்றும் பதினான்கும் கள்ளத் தீர்க்கதரிசிக்குச் சாட்சியாக உள்ளன; பதினேழாம் மற்றும் பதினெட்டாம் அதிகாரங்கள் திராகோனின் (பத்து ராஜாக்கள்) பங்கிற்குச் சாட்சியளிக்கின்றன. Future for America பயன்படுத்தும் தீர்க்கதரிசன கட்டமைப்பு, உலகத்தை ஆர்மகெத்தோனுக்கு வழிநடத்தும் மூன்று வல்லமைகளின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது.

பாபேலும் பாபிலோனும் என்ற இரண்டு சாட்சிகள், நவீன பாபிலோனின் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன. கிறிஸ்தவரெனத் தன்னை அறிவித்துக் கொண்டு, தேவனுடைய ஆலயத்தில் அமர்ந்து, தன்னைத் தேவனென அறிவிக்கும் ஒரு போப்பத் தலைவரின் அகந்தையை அந்த இரண்டு சாட்சிகள் அறிவிக்கின்றன. அந்த இரண்டு சாட்சிகள் அவருடைய இறுதியான வீழ்ச்சியையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. பாபிலோனின் மூன்று வெளிப்பாடுகளில் சித்தரிக்கப்பட்டபடி, போப்பரசரின் தன்னுயர்த்தலும் இறுதியான வீழ்ச்சியும் தான் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துகின்றன.

> அந்தக் காலங்களில் தெற்கின் ராஜாவுக்கு விரோதமாக அநேகர் எழுந்திருப்பார்கள்; உன் ஜனங்களில் கொள்ளையர்களும் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துவதற்காகத் தங்களை உயர்த்திக்கொள்வார்கள்; ஆனாலும் அவர்கள் விழுந்துபோவார்கள். தானியேல் 11:14.

அடுத்த கட்டுரையில் பாபிலோனின் மூன்று வெளிப்பாடுகளைப் பற்றிய எங்கள் பரிசீலனையைத் தொடர்ந்து மேற்கொள்வோம்.

> அப்பொழுது வானத்திலிருந்து வேறொரு சத்தம் உண்டாயிருந்து: என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களில் பங்குகொள்ளாதபடிக்கும், அவளுக்கு வரும் வாதைகளில் நீங்கள் அடையாதபடிக்கும், அவளிலிருந்து வெளியே வாருங்கள் என்று சொல்லக் கேட்டேன். ஏனெனில் அவளுடைய பாவங்கள் வானபரியந்தம் எட்டியிருக்கின்றன; தேவன் அவளுடைய அக்கிரமங்களை நினைவுகூர்ந்தார். அவள் உங்களுக்குச் செய்தபடியே அவளுக்குச் செய்யுங்கள்; அவளுடைய கிரியைகளின்படி அவளுக்கு இரட்டிப்பாக இரட்டிப்பு அளியுங்கள்; அவள் கலந்துகொடுத்த பாத்திரத்திலே அவளுக்கே இரட்டிப்பாகக் கலந்துகொடுங்கள். அவள் தன்னைத்தானே எவ்வளவாய் மகிமைப்படுத்தி, இன்பவிலாசமாய் வாழ்ந்தாளோ, அவ்வளவாய் அவளுக்கு வேதனையையும் துக்கத்தையும் கொடுங்கள்; ஏனெனில் அவள் தன் இருதயத்தில்: நான் இராஜ்ஞியாக வீற்றிருக்கிறேன், நான் விதவையல்ல, துக்கத்தைக் காண்பதில்லை என்று சொல்லுகிறாள். ஆகையால் அவளுடைய வாதைகள் ஒரே நாளிலே வரும்; மரணமும், துக்கமும், பஞ்சமும் வரும்; அவள் அக்கினியினால் முற்றிலும் சுட்டெரிக்கப்படுவாள்; அவளை நியாயந்தீர்க்கிற கர்த்தராகிய தேவன் வல்லவராயிருக்கிறார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:4–8.

Back to Articles