Article

# Rome Establishes the Vision - Number Three

ரோம் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துகிறது - எண் மூன்று

The United States and the Prophetic Vision: A Call to Deep Biblical Study and Understanding

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளும் தீர்க்கதரிசனத் தரிசனமும்: ஆழ்ந்த வேதாகமப் படிப்பிற்கும் புரிதலிற்கும் ஒரு அழைப்பு

Author

Jeff Pippenger

Published

July 14, 2024

Formats

PDF
Word

In the previous two articles addressing the private interpretation that claims that the United States has been typified by the “robbers of thy people” who “establish the vision” in Daniel chapter eleven verse fourteen we cited a passage from the pen of Ellen White which stated, “The members of the church will individually be tested and proved.” That proving, testing, sifting process which is represented as the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three cleansing the silver and gold is now under way. In Malachi chapter three it identifies a purging.

தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்று, வசனம் பதினான்கில் “தரிசனத்தை நிலைநிறுத்தும்” “உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர்” என்பதனால் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் முன்னுருவாக்கப்பட்டுள்ளன என்று கூறும் தனிப்பட்ட விளக்கத்தை எடுத்துரைத்த முந்தைய இரண்டு கட்டுரைகளில், “சபையின் உறுப்பினர்கள் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாகச் சோதிக்கப்பட்டும் நிரூபிக்கப்பட்டும் இருப்பார்கள்” என்று கூறிய எலன் ஒயிடின் எழுத்திலிருந்து ஒரு மேற்கோளை நாம் குறிப்பிட்டோம். மல்கியா அதிகாரம் மூன்றில், வெள்ளியையும் பொன்னையும் சுத்திகரிப்பவராக உடன்படிக்கையின் தூதன் சுத்தப்படுத்துவதாய் பிரதிநிதிக்கப்படுகிற அந்த நிரூபித்தல், சோதித்தல், சலித்தெடுத்தல் என்ற செயற்பாடு இப்போது நடைபெற்று வருகிறது. மல்கியா அதிகாரம் மூன்றில் அது ஒரு புடமிடுதலை அடையாளப்படுத்துகிறது.

> And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:3, 4.

> அவர் வெள்ளியைச் சுத்திகரித்து பரிசுத்தப்படுத்துகிறவராய் உட்கார்ந்திருப்பார்; அவர் லேவியின் புத்திரரைச் சுத்திகரித்து, அவர்களைப் பொன்னையும் வெள்ளியையும் போல் புடமிட்டு, அவர்கள் கர்த்தருக்குச் நீதியோடே காணிக்கையைச் செலுத்தும்படிச் செய்வார். அப்பொழுது யூதாவினதும் எருசலேமினதும் காணிக்கை, பண்டைய நாட்களிலிருந்ததுபோலும், முற்கால வருஷங்களிலிருந்ததுபோலும், கர்த்தருக்குப் பிரியமாயிருக்கும். மல்கியா 3:3, 4.

Those who hold to the idea that the United States is the symbol which establishes the vision have been unable or unwilling to understand that the message that was unsealed in July of 2023 is what purges the candidates to be among the one hundred and forty-four thousand. In the synagogue at Capernaum the final purging of the one hundred and forty-four thousand was typified.

தரிசனத்தை நிறுவுகிற குறியீடு அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளே என்ற கருத்தைப் பற்றிக்கொள்கிறவர்கள், 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தில் முத்திரை அகற்றப்பட்ட செய்தியே ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தில் சேர வேண்டியவர்களாகிய வேட்பாளர்களைச் சுத்திகரிப்பதாக இருப்பதைப் புரிந்துகொள்ள இயலாமலோ அல்லது புரிந்துகொள்ள மனமில்லாமலோ இருந்துள்ளனர். கப்பர்நாகூம் ஜெபஆலயத்தில் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தின் இறுதியான சுத்திகரிப்பு முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது.

> “Jesus told them plainly, ‘There are some of you that believe not;’ adding, ‘Therefore said I unto you, that no man can come unto Me, except it were given unto him of My Father.’ He wished them to understand that if they were not drawn to Him it was because their hearts were not open to the Holy Spirit. ‘The natural man receiveth not the things of the Spirit of God: for they are foolishness unto him: neither can he know them, because they are spiritually discerned.’ 1 Corinthians 2:14. It is by faith that the soul beholds the glory of Jesus. This glory is hidden, until, through the Holy Spirit, faith is kindled in the soul.

> இயேசு அவர்களிடம் தெளிவாக, “உங்களில் சிலர் விசுவாசிக்கவில்லை” என்று கூறினார்; மேலும், “என் பிதாவினால் அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டாலொழிய, யாரும் என்னிடத்தில் வர முடியாது என்று நான் உங்களுக்குச் சொன்னதே இதற்காகத்தான்” என்று சேர்த்தார். அவர்கள் அவரிடத்திற்கு ஈர்க்கப்படவில்லை என்றால், அதற்குக் காரணம் அவர்களுடைய இருதயங்கள் பரிசுத்த ஆவிக்கு திறந்திருக்கவில்லை என்பதை அவர்கள் உணர வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார். “இயல்பான மனுஷன் தேவனுடைய ஆவிக்குரியவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளான்; அவைகள் அவனுக்கு பைத்தியமாயிருக்கிறது; அவைகள் ஆவிக்குரியவைகளாய் ஆராய்ந்து அறியப்படுகிறபடியால், அவன் அவைகளை அறிந்துகொள்ளவும் முடியாது.” 1 கொரிந்தியர் 2:14. விசுவாசத்தினாலேயே ஆத்துமா இயேசுவின் மகிமையை நோக்குகிறது. பரிசுத்த ஆவியினால் ஆத்துமாவில் விசுவாசம் ஏற்றப்படும்வரை, இந்த மகிமை மறைக்கப்பட்டே இருக்கிறது.

> “By the public rebuke of their unbelief these disciples were still further alienated from Jesus. They were greatly displeased, and wishing to wound the Saviour and gratify the malice of the Pharisees, they turned their backs upon Him, and left Him with disdain. They had made their choice,—had taken the form without the spirit, the husk without the kernel. Their decision was never afterward reversed; for they walked no more with Jesus.

> “அவர்களுடைய அவிசுவாசத்தை வெளிப்படையாகக் கடிந்துரைத்ததினால், இந்தச் சீஷர்கள் இயேசுவிடமிருந்து இன்னும் அதிகமாக விலகிப்போயினர். அவர்கள் மிகுந்த அதிருப்தியடைந்து, இரட்சகரை மனவேதனைப்படுத்தவும் பரிசேயரின் துஷ்ட மனநிறைவைப் பூர்த்திசெய்யவும் விரும்பி, அவருக்கு முதுகு காட்டி, இகழ்ச்சியுடன் அவரை விட்டு நீங்கினர். அவர்கள் தங்களுடைய தேர்வைச் செய்துவிட்டார்கள்,—ஆவியில்லாத வடிவத்தையும், உள்ளார்ந்த சாரமில்லாத வெளிப்புற ஓட்டையையும் எடுத்துக்கொண்டார்கள். அவர்களுடைய தீர்மானம் பின்னர் ஒருபோதும் மாற்றப்படவில்லை; ஏனெனில் அவர்கள் இனி இயேசுவோடு நடந்துசெல்லவில்லை.”

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> “‘அவருடைய தூற்றுக்கோல் அவருடைய கையில் இருக்கிறது; அவர் தமது களத்தை முற்றிலும் சுத்திகரித்து, தமது கோதுமையை களஞ்சியத்தில் சேர்த்துக்கொள்வார்.’ மத்தேயு 3:12. இது சுத்திகரிப்பின் காலங்களில் ஒன்றாயிருந்தது. சத்தியத்தின் வார்த்தைகளினால், பதர் கோதுமையிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. கண்டிப்பைப் பெற்றுக்கொள்ளுவதற்கு அவர்கள் மிகுந்த வீண்பெருமையும் சுயநீதியுமுள்ளவர்களாயிருந்ததினாலும், தாழ்மையான வாழ்க்கையை ஏற்றுக்கொள்ளுவதற்கு உலகத்தை மிகுந்த அன்புகூர்ந்தவர்களாயிருந்ததினாலும், பலர் இயேசுவை விட்டுத் திரும்பிச் சென்றார்கள். அநேகர் இன்னும் அதே காரியத்தையே செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். கப்பர்நகூமில் இருந்த ஜெபஆலயத்தில் அந்தச் சீஷர்கள் சோதிக்கப்பட்டதுபோல, இன்று ஆத்மாக்கள் சோதிக்கப்படுகின்றன. சத்தியம் இருதயத்துக்குள் கொண்டுவரப்படும்போது, அவர்களுடைய வாழ்க்கை தேவனுடைய சித்தத்தோடு ஒத்திருக்கவில்லை என்பதை அவர்கள் காண்கிறார்கள். தங்களுக்குள்ளே முழுமையான மாற்றம் அவசியம் என்பதை அவர்கள் உணருகிறார்கள்; ஆனால் சுயமறுப்பான அந்த வேலையை ஏற்றுக்கொள்ள அவர்கள் விரும்புவதில்லை. ஆகையால், அவர்களுடைய பாவங்கள் வெளிப்படுத்தப்படும்போது அவர்கள் கோபப்படுகிறார்கள். ‘இது கடினமான உபதேசம்; இதை யார் கேட்க முடியும்?’ என்று முணுமுணுத்து, அந்தச் சீஷர்கள் இயேசுவை விட்டு விலகிச் சென்றதுபோல, இவர்களும் இடறலடைந்து போய்விடுகிறார்கள்.” The Desire of Ages, 392.

By “words of truth” the gold and silver of Malachi’s illustration of the final temple cleansing of the one hundred and forty-four thousand was represented.

“சத்தியத்தின் வார்த்தைகள்” என்பதனால், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேருக்காக நடைபெறும் இறுதி ஆலயச் சுத்திகரிப்பைப் பற்றிய மல்கியாவின் உவமையில் உள்ள பொன்னும் வெள்ளியும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டன.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap. Malachi 3:1, 2.

> இதோ, நான் என் தூதனை அனுப்புகிறேன்; அவன் எனக்கு முன்பாக வழியை ஆயத்தப்படுத்துவான்; நீங்கள் தேடுகிற ஆண்டவர் தமது ஆலயத்திற்குத் திடீரென வருவார்; நீங்கள் மகிழ்கிற உடன்படிக்கையின் தூதனும் வருவார்; இதோ, அவர் வருகிறார் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார். ஆனால் அவர் வருகிற நாளைச் சகித்திருக்கிறவன் யார்? அவர் வெளிப்படும் போது நிலைத்துநிற்கிறவன் யார்? ஏனெனில் அவர் உருக்குகிறவனின் அக்கினியைப்போலும், வண்ணாரின் சவர்க்காரத்தைப்போலும் இருக்கிறார். மல்கியா 3:1, 2.

All the prophets, including Malachi are identifying the last days. In the first of these articles we cited, The 1888 Materials, page 403, where we are informed, “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth.” Those identified in the same passage “are not close Bible students,” who have “not studied to a purpose” the “passages of Scripture” where there exists “differences of opinion.” Those being addressed “do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness,” they “must study the Scriptures for a purpose.”

மல்கியா உட்பட எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் கடைசி நாட்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். இக்கட்டுரைகளில் முதலாவது ஒன்றில், The 1888 Materials, பக்கம் 403-ஐ நாம் மேற்கோள் காட்டினோம்; அங்கே நமக்கு அறிவிக்கப்படுவது: “வேதாகமங்களைப் பற்றிய தன்னுடைய இப்போதைய அபூரண அறிவிலேயே திருப்தியடைந்து, அது தன் இரட்சிப்பிற்கு போதுமானது என்று நினைக்கிறவன், உயிர்க்கெடுதியான ஒரு வஞ்சகத்தில் தங்கி இருக்கிறான். வேதவசன ஆதாரங்களால் முற்றிலும் ஆயத்தப்படாதவர்களாக அநேகர் இருக்கிறார்கள்; ஆகையால், பிழையை உணர்ந்து, சத்தியமாகக் காட்டித் திணிக்கப்பட்ட எல்லா மரபுகளையும் மூடநம்பிக்கைகளையும் அவர்கள் கண்டித்து நிராகரிக்க இயலாதவர்களாக உள்ளனர்.” அதே பகுதியில் அடையாளம் காணப்பட்டவர்கள் “வேதாகமத்தை நெருக்கமாக ஆராயும் மாணவர்கள் அல்ல”; கருத்து வேறுபாடுகள் காணப்படும் “வேதவசனப் பகுதிகளை” அவர்கள் “ஒரு நோக்கத்தோடு” ஆராய்ந்து படிக்கவில்லை. முகாமுகமாகச் சொல்லப்பட்டு வருபவர்கள், “தங்களுடைய சொந்த ஆத்துமாக்களுக்காக அதன் மஜ்ஜையையும் செழுமையையும் தங்களுக்குள் ஏற்றுக்கொள்ளும்படி” “வேதாகமத்தை வாசிப்பதில்லை. அது தங்களோடு பேசுகிற தேவனுடைய சத்தம் என்று அவர்கள் உணருவதில்லை. ஆனால், நாம் இரட்சிப்பின் வழியை அறிந்துகொள்ள விரும்பினால், நீதியின் சூரியனுடைய கதிர்களை காண விரும்பினால்,” அவர்கள் “ஒரு நோக்கத்திற்காகவே வேதாகமங்களைப் படிக்க வேண்டும்.”

The first article identified that one of the pieces of their misguided prophetic model is the passage from The Great Controversy, which records, “Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Great Controversy, 615. Their private interpretation claims this sentence is identifying “Romanism” as past history and “apostate Protestantism” as the modern world. After the grammatical evidence that the application they make on this sentence has been wrested from its correct meaning, they exhibited no public retraction of the false application. In fact they used the very passage to advertise their next zoom meeting. Yet we are informed that “We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth.” There was no effort to retract the false claim, which appears to be evidence that those promoting this false application are not “inquiring diligently” to “know what is truth.”

முதல் கட்டுரை, அவர்களின் தவறாக வழிநடத்தப்பட்ட தீர்க்கதரிசன மாதிரியின் கூறுகளில் ஒன்றாக *The Great Controversy* என்னும் நூலில் உள்ள இந்தப் பகுதியை அடையாளப்படுத்தியது: “பழைய உலகில் ரோமன் மதஅமைப்பும் புதிய உலகில் விசுவாசத் துறந்த புராட்டஸ்டன்டிசமும், தேவனுடைய சகல கட்டளைகளையும் மதிப்போருக்கு எதிராக ஒரே போன்ற ஒரு நடைமுறையைப் பின்பற்றும்.” *The Great Controversy*, 615. அவர்களின் தனிப்பட்ட விளக்கவுரை, இந்த வாக்கியம் “Romanism” என்பதை கடந்தகால வரலாறாகவும் “apostate Protestantism” என்பதை நவீன உலகமாகவும் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்று வாதிக்கிறது. இந்த வாக்கியத்திற்கு அவர்கள் செய்த பிரயோகம் அதன் சரியான அர்த்தத்திலிருந்து விலக்கிப் பிழையாக்கப்பட்டதாக இலக்கணச் சான்றுகள் வெளிப்படுத்தப்பட்டபின்னரும், அந்தப் பொய்யான பிரயோகத்தைப் பற்றிய எந்தப் பொதுவான மறுப்பையும் அவர்கள் வெளிப்படுத்தவில்லை. உண்மையில், அடுத்ததாக நடைபெறவிருந்த அவர்களின் zoom கூட்டத்தை அறிவிக்கவும் அவர்கள் அதே பகுதியையே பயன்படுத்தினர். இருந்தபோதிலும், “சத்தியம் எது என்பதை அவர்கள் உண்மையாக அறிந்திருக்கும்படிக்கு, தெய்வீக சத்தியத்தை மனமுவந்து ஆராய வேண்டிய அவசியத்தை நாம் எல்லாரிடமும் பதியச் செய்ய வேண்டும்” என்று நமக்கு அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளது. அந்தப் பொய்யான கூற்றைத் திரும்பப் பெற எந்த முயற்சியும் எடுக்கப்படவில்லை; ஆகையால், இந்தப் பொய்யான பிரயோகத்தை முன்னிறுத்துகிறவர்கள் “சத்தியம் எது என்பதை அறிய” “முயற்சியுடன் ஆராய்கிறவர்கள்” அல்லர் என்பதற்கான சான்றாக இது தோன்றுகிறது.

From the beginning of this controversy, we have approached it as if it was more than simply a disagreement between truth and error over who the robbers of thy people represent, and I still hold that position. The articles on the book of Daniel had reached a point by number two hundred where the significance of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven had been soundly set forth. The verses represent the history from 1989 unto the soon-coming Sunday law that exists in verse forty of Daniel eleven.

இந்த விவகாரத்தின் தொடக்கத்திலிருந்தே, உன் ஜனத்தின் கொள்ளையர்கள் யாரைக் குறிக்கிறார்கள் என்பதைக் குறித்து சத்தியத்துக்கும் தவறுக்கும் இடையிலான ஒரு சாதாரண முரண்பாட்டை விட இது அதிகமானதாக இருந்தது எனக் கருதி நாம் இதனை அணுகியுள்ளோம்; அந்த நிலைப்பாட்டிலேயே நான் இன்னும் உறுதியாக நிற்கிறேன். தானியேல் புத்தகத்தைப் பற்றிய கட்டுரைகள் இருநூறாம் எண்ணை எட்டியபோது, தானியேல் 11-ஆம் அதிகாரத்தின் பதின்மூன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரை உள்ள வசனங்களின் முக்கியத்துவம் உறுதியாக விளக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த வசனங்கள், 1989 முதல் தானியேல் 11:40-இல் காணப்படும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை உள்ள வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன.

We have been identifying that history as the hidden history of verse forty. We have also identified that when Sister Whites states “the book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days,” that the hidden history of Daniel chapter eleven verse forty is “that portion of the prophecy of Daniel.” Verses thirteen through fifteen represent the prophetic truth which is unsealed in the last days. Those three verses are therefore also represented as both the “Revelation of Jesus Christ” and the “Seven Thunders” in the book of Revelation that is unsealed just prior to the close of probation. When Sister White refers to that “portion of the book of Daniel,” the passage where the statement is located states:

நாம் அந்த வரலாற்றை நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாறாக அடையாளம் கண்டு வருகிறோம். மேலும், சகோதரி வைட், “முத்திரையிடப்பட்டிருந்த புத்தகம் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அல்ல; மாறாக, கடைசி நாட்களைச் சார்ந்த தானியேலின் தீர்க்கதரிசனத்தின் அந்தப் பகுதியே,” என்று கூறும்போது, தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாறே “தானியேலின் தீர்க்கதரிசனத்தின் அந்தப் பகுதி” என்று நாமும் அடையாளம் கண்டுள்ளோம். பதின்மூன்றாம் வசனத்திலிருந்து பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலானவை, கடைசி நாட்களில் முத்திரை நீக்கப்படும் தீர்க்கதரிசன சத்தியத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. ஆகையால், அந்த மூன்று வசனங்கள், அருள்நாட்காலம் முடிவடைவதற்கு சற்றுமுன் முத்திரை நீக்கப்படும் வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகத்தில் உள்ள “இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாடு” என்றும் “ஏழு இடி முழக்கங்கள்” என்றும் இரண்டாகவும் சித்தரிக்கப்படுகின்றன. சகோதரி வைட், “தானியேலின் புத்தகத்தின் அந்தப் பகுதி” என்று குறிப்பிடும்போது, அந்தக் கூற்று அமைந்துள்ள பகுதி இவ்வாறு கூறுகிறது:

> “Let none think, because they cannot explain the meaning of every symbol in the Revelation, that it is useless for them to search this book in an effort to know the meaning of the truth it contains. The One who revealed these mysteries to John will give to the diligent searcher for truth a foretaste of heavenly things. Those whose hearts are open to the reception of truth will be enabled to understand its teachings, and will be granted the blessing promised to those who ‘hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’

> வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு அடையாளத்தின் அர்த்தத்தையும் தாங்கள் விளக்க முடியாது என்பதற்காக, அதில் அடங்கியுள்ள சத்தியத்தின் பொருளை அறிய முயன்று இப்புத்தகத்தை ஆராய்வது தமக்குப் பயனற்றது என்று யாரும் நினைக்க வேண்டாம். இந்த இரகசியங்களை யோவானுக்கு வெளிப்படுத்தினவர், சத்தியத்தை விடாமுயற்சியுடன் தேடுகிறவருக்கு பரலோக விஷயங்களின் முன்சுவையை அளிப்பார். சத்தியத்தை ஏற்றுக்கொள்ளத் திறந்துள்ள இருதயங்களையுடையோர், அதன் போதனைகளைப் புரிந்துகொள்ள வல்லவர்களாக்கப்படுவார்கள்; மேலும், “இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அதில் எழுதப்பட்டிருக்கிறவற்றைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கு” வாக்குத்தத்தம் செய்யப்பட்ட ஆசீர்வாதம் அவர்களுக்கு அளிக்கப்படும்.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 584, 585.

> “வேதாகமத்தின் எல்லாப் புத்தகங்களும் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் ஒன்றுகூடி முடிவுறுகின்றன. இங்கு தானியேல் புத்தகத்தின் பூர்த்தி உள்ளது. ஒன்று ஒரு தீர்க்கதரிசனம்; மற்றொன்று ஒரு வெளிப்படுத்தல். முத்திரையிடப்பட்டிருந்த புத்தகம் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அல்ல; மாறாக, கடைசி நாட்களைச் சார்ந்த தானியேலின் தீர்க்கதரிசனத்தின் அந்தப் பகுதியே ஆகும். தூதன் கட்டளையிட்டான்: ‘ஆனாலும் தானியேலே, நீ வார்த்தைகளை மூடி, முடிவுக்காலம் வரைக்கும் புத்தகத்துக்கு முத்திரையிடு.’ தானியேல் 12:4.” அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள், 584, 585.

The word “complement” means to bring to perfection. The portion of the book of Daniel that relates to the last days, which is unsealed at the time of the end, is made perfect when combined, “line upon line” with the “Revelation of Jesus Christ,” and “the Seven Thunders.” Those three representations are the message which is unsealed, and therefore represents the “words of truth” that are employed to “purge” the one hundred and forty four thousand in the final temple cleansing of Malachi, as represented in verses thirteen to fifteen of Daniel eleven. The verse in the middle is the verse where the current controversy is represented, and as such represents the identical controversy that confronted the Millerites in their prophetic history.

“Complement” என்ற சொல், பூரணத்திற்குக் கொண்டு வருதல் என்று பொருள். தானியேல் புத்தகத்தில் கடைசி நாட்களுடன் தொடர்புடைய பகுதி, முடிவுக்காலத்தில் முத்திரை நீக்கப்படுவது, “வரி மேலே வரி” என்ற முறையில் “இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல்” மற்றும் “ஏழு இடிமுழக்கங்கள்” ஆகியவற்றோடு இணைக்கப்படும் போது பரிபூரணமாக்கப்படுகிறது. அந்த மூன்று பிரதிநிதித்துவங்களே முத்திரை நீக்கப்படும் செய்தியாகும்; ஆகையால், அவை மல்கியா கூறும் இறுதி ஆலயச் சுத்திகரிப்பில், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் பதின்மூன்று முதல் பதினைந்து வரையிலான வசனங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தினரை “சுத்திகரிக்க” பயன்படுத்தப்படும் “சத்திய வார்த்தைகளை” குறிக்கின்றன. நடுப்பகுதியில் உள்ள வசனமே தற்போதைய சர்ச்சை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வசனமாகும்; எனவே, அது தங்கள் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் மில்லெரைட்டுகள் எதிர்கொண்ட அதே சர்ச்சையையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

To claim the “robbers of thy people” in verse fourteen is the United States is a perfect parallel to the Protestants of Millerite history claiming that the robbers represented Antiochus Epiphanes. The controversy will purge the dross from the gold and silver, but the more important issue is that the controversy has been allowed to lead those represented by the Levites of Malachi chapter three to study more deeply than ever before God’s prophetic Word. The “dirt brush Man” of William Miller’s dream is now sweeping the counterfeit coins and jewels out of the room, in advance of His work in reassembling the genuine jewels into a perfect order which shines ten times brighter than the sun.

பதினான்காம் வசனத்தில் உள்ள “உன் ஜனத்தின் கொள்ளையர்கள்” என்பது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளே என்று உரிமையாகக் கூறுவது, மில்லரைட் வரலாற்றின் புராட்டஸ்தாந்தர்கள் அந்தக் கொள்ளையர்கள் அந்தியோகுஸ் எபிபானேஸ் என்பதைக் கூறியதற்குச் சரியான ஒப்புமையாகும். இந்தச் சர்ச்சை தங்கத்திலும் வெள்ளியிலும் உள்ள களிம்பை நீக்கிவிடும்; ஆனால் அதைவிட முக்கியமானது என்னவெனில், இந்தச் சர்ச்சை, மல்கியா மூன்றாம் அதிகாரத்தின் லேவியர்களால் குறிக்கப்படுகிறவர்களை, இதற்கு முன்பு எப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு, தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையை இன்னும் ஆழமாக ஆராய்ந்து படிக்க வழிநடத்த அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது. வில்லியம் மில்லரின் கனவில் காணப்படும் “அழுக்குத் துடைப்ப மனிதன்” இப்போது போலிக் காசுகளையும் நகைகளையும் அறையிலிருந்து வெளியே துடைத்துக் கொண்டிருக்கிறான்; சூரியனைவிட பத்துமடங்கு அதிகப் பிரகாசத்துடன் ஒளிரும் பூரண ஒழுங்கில் உண்மையான நகைகளை மீண்டும் ஒன்றுசேர்க்கும் அவனுடைய கிரியைக்கு முன்பாக இதைச் செய்கிறான்.

The controversy was allowed to take place to accomplish that very work, for we have been informed that, “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth.”

அந்தச் சர்ச்சை நிகழ அனுமதிக்கப்பட்டது, அப்படியே அந்தச் செயலையே நிறைவேற்றுவதற்காகத்தான்; ஏனெனில் நமக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது: “தேவன் தமது ஜனத்தை எழுப்புவார்; மற்ற வழிமுறைகள் தோல்வியுற்றால், அவர்களுக்குள் மதவெறுக்கத்தக்க தவறான போதனைகள் புகுந்துவரும்; அவை அவர்களைச் சலித்து, கோதுமையிலிருந்து பதரைப் பிரிக்கும். கர்த்தர் தமது வார்த்தையை விசுவாசிக்கிற அனைவரையும் நித்திரையிலிருந்து விழித்தெழுமாறு அழைக்கிறார். இக்காலத்திற்கேற்ற விலையுயர்ந்த ஒளி வந்துள்ளது. அது வேதாகம சத்தியமாக இருந்து, நம்மீது நேரடியாக வந்து நிற்கும் அபாயங்களை வெளிப்படுத்துகிறது. இந்த ஒளி நம்மை வேதவசனங்களை விடாமுயற்சியுடன் ஆராய்வதற்கும், நாம் தக்கவைத்திருக்கும் நிலைப்பாடுகளை மிகுந்த கவனத்துடனும் கண்டிப்புடனும் பரிசோதிப்பதற்கும் வழிநடத்த வேண்டும். சத்தியத்தின் எல்லா அம்சங்களும் நிலைப்பாடுகளும் ஜெபத்துடனும் உபவாசத்துடனும் முழுமையாகவும் இடைவிடாத முயற்சியுடனும் ஆராயப்பட வேண்டும் என்பதே தேவனுடைய விருப்பம். விசுவாசிகள், சத்தியம் எதனால் அமைகிறது என்பதற்கான ஊகங்களிலும் தெளிவில்லாத கருத்துக்களிலும் இளைப்பாறக்கூடாது.”

The “heresies” He allows and employs to arouse His sleeping saints are “old controversies.”

தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் தமது பரிசுத்தவான்களை எழுப்புவதற்காக அவர் அனுமதித்து பயன்படுத்தும் “மதவெறுப்புக் கொள்கைகள்” “பழைய சர்ச்சைகளே” ஆகும்.

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising. But God’s people, who in their belief and fulfillment of prophecy have acted a part in the proclamation of the first, second, and third angels’ messages, know where they stand. They have an experience that is more precious than fine gold. They are to stand firm as a rock, holding the beginning of their confidence steadfast unto the end.” Selected Message, book 2, 109.

> “வரலாறிலும் தீர்க்கதரிசனத்திலும், தேவனுடைய வார்த்தை சத்தியமும் தவறும் இடையிலான நீண்டகாலமாகத் தொடர்ந்துவரும் போராட்டத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. அந்தப் போராட்டம் இன்னும் நடைபெற்று வருகிறது. இருந்தவைகள் மீண்டும் நிகழும். பழைய சர்ச்சைகள் மீண்டும் எழுப்பப்படும்; புதிய கோட்பாடுகள் இடையறாது தோன்றிக்கொண்டே இருக்கும். ஆனால், தமது விசுவாசத்தாலும் தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தாலும் முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் தூதர்களின் செய்திகளின் அறிவிப்பில் ஒரு பங்கு வகித்த தேவனுடைய ஜனங்கள், தாங்கள் எங்கு நிற்கிறார்கள் என்பதை அறிந்திருக்கிறார்கள். அவர்களிடம் மிகச் சிறந்த பொன்னைவிடவும் மதிப்புமிக்க ஒரு அனுபவம் உள்ளது. அவர்கள் முடிவுவரை தங்கள் நம்பிக்கையின் ஆரம்பத்தை உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டு, பாறையைப்போல் நிலைத்துநிற்க வேண்டியவர்கள்.” Selected Message, book 2, 109.

The controversy over the “robbers of thy people” is an old controversy from the Millerite history, which is the “beginning of their confidence” that they are told to hold “steadfast to the end.” The “beginning of” the one hundred and forty-four thousand’s “confidence” is the foundational truths which are represented upon the 1843 and 1850 pioneer charts.

“உன் ஜனத்தாரிலுள்ள கொள்ளைக்காரர்கள்” குறித்த சர்ச்சை, மில்லரிட் வரலாற்றிலிருந்து தோன்றிய ஒரு பழைய சர்ச்சையாகும்; அதுவே அவர்கள் “முடிவுவரை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ள” வேண்டும் என்று சொல்லப்பட்ட அவர்களின் “நம்பிக்கையின் ஆரம்பம்” ஆகும். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் “நம்பிக்கையின் ஆரம்பம்” என்பது, 1843 மற்றும் 1850 ஆம் ஆண்டுகளின் முன்னோடி வரைபடங்களில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள அடிப்படையான சத்தியங்களாகும்.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give John for his people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin, and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

> “இந்த இறுதி நாட்களில் நிலைத்திருக்கும்படி ஒரு ஜனத்தை ஆயத்தப்படுத்தும் பணியிலிருந்து எங்கள் சகோதரர்களும் சகோதரிகளும் உள்ளங்களைத் திசைதிருப்பும்படி சத்துரு முயன்றுகொண்டிருக்கிறான். அவனுடைய சூட்சும வஞ்சனைகள், இக்காலத்தின் அபாயங்களிலிருந்தும் கடமைகளிலிருந்தும் மனங்களை விலக்கிச் செல்லும்படி வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. கிறிஸ்து தமது ஜனங்களுக்கு அளிப்பதற்காக பரலோகத்திலிருந்து யோவானுக்குக் கொண்டு வந்த வெளிச்சத்தை அவர்கள் ஒன்றுமில்லாததாக மதிக்கிறார்கள். நம்முக்கு முற்றிலும் முன்பாக உள்ள நிகழ்ச்சிகள், விசேஷ கவனத்தைப் பெறத்தக்க அளவுக்கு முக்கியமல்ல என்று அவர்கள் போதிக்கிறார்கள். பரலோகத் தோற்றமுள்ள சத்தியத்தை அவர்கள் பயனற்றதாக்கி, தேவனுடைய ஜனங்களை அவர்களுடைய கடந்தகால அனுபவத்திலிருந்து கொள்ளையடித்து, அதற்குப் பதிலாக ஒரு பொய்யான அறிவியலை அவர்களுக்கு அளிக்கிறார்கள்.”

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’

> “‘கர்த்தர் இவ்வாறு கூறுகிறார்: நீங்கள் வழிகளில் நின்று பார்த்து, பழைய பாதைகள் எவை என்று விசாரியுங்கள்; நல்ல வழி எங்கே இருக்கிறதோ, அதிலே நடந்து செல்லுங்கள்.’”

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith,—the foundations that were laid at the beginning of our work, by prayerful study of the Word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way, and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> “நமது விசுவாசத்தின் அஸ்திவாரங்களை யாரும் பிடுங்கி அகற்ற முயலாதிருக்கட்டும்,—அஸ்திவாரங்கள் என்பவை, நமது பணியின் ஆரம்பத்தில், தேவவார்த்தையை ஜெபமுடன் ஆராய்ந்ததினாலும் வெளிப்பாட்டினாலும் இடப்பட்டவைகளாகும். இந்த அஸ்திவாரங்களின் மேல் கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளாக நாம் கட்டி வந்திருக்கிறோம். தாங்கள் ஒரு புதிய வழியைக் கண்டுபிடித்திருக்கிறோம் என்றும், ஏற்கெனவே இடப்பட்டதினைவிட பலமான அஸ்திவாரத்தை தாங்கள் இடக்கூடும் என்றும் மனிதர்கள் நினைக்கலாம். ஆனால் இது ஒரு பெரிய வஞ்சகம். ஏற்கெனவே இடப்பட்ட அஸ்திவாரத்தைத் தவிர வேறு அஸ்திவாரத்தை ஒருவனும் இட முடியாது.”

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand?—It soon fell; for it was not founded upon the Rock.

> “கடந்த காலத்தில் பலர் ஒரு புதிய விசுவாசத்தை நிர்மாணிப்பதிலும், புதிய கொள்கைகளை நிலைநிறுத்துவதிலும் ஈடுபட்டுள்ளனர். ஆனால் அவர்கள் கட்டியது எவ்வளவு காலம் நிலைத்தது?—அது விரைவில் இடிந்துவிழுந்தது; ஏனெனில் அது கன்மலையின் மேல் அஸ்திவாரமிடப்படவில்லை.”

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying, ‘Other foundation can no man lay than that is laid’?

> “முதல் சீஷர்கள் மனிதர்களின் சொல்லாடல்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியதாயிருக்கவில்லைவா? அவர்கள் பொய்யான கோட்பாடுகளைக் கேட்க வேண்டியதாயிருக்கவில்லைவா? பின்னர், அனைத்தையும் செய்தபின், ‘இடப்பட்டிருக்கிற அடித்தளத்தைத் தவிர வேறு அடித்தளத்தை யாராலும் இட முடியாது’ என்று சொல்லி உறுதியாக நிலைத்திருக்க வேண்டியதாயிருக்கவில்லைவா?”

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Review and Herald, March 3, 1904.

> “ஆகையால், நம்முடைய நம்பிக்கையின் ஆரம்பத்தை முடிவுவரை அசைக்கமறப் பற்றிக்கொண்டிருக்க வேண்டும். வல்லமையுள்ள வார்த்தைகள் தேவனாலும் கிறிஸ்துவினாலும் இந்த ஜனங்களுக்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளன; அவை அவர்களை உலகத்திலிருந்து, ஒவ்வொரு அம்சமாக, இந்நாளின் சத்தியத்தின் தெளிவான வெளிச்சத்திற்குள் கொண்டு வந்துள்ளன. பரிசுத்த அக்கினியால் தொடப்பட்ட உதடுகளுடன், தேவனுடைய ஊழியக்காரர்கள் அந்தச் செய்தியை அறிவித்துள்ளனர். அறிவிக்கப்பட்ட சத்தியத்தின் உண்மைத்தன்மைக்கு தெய்வீக உரை தன் முத்திரையைப் பதித்துள்ளது.” Review and Herald, March 3, 1904.

Jeremiah’s “old paths,” are the “foundations that were laid at the beginning of our work.” Those truths were founded “upon the Rock,” and in the Millerite history those foundational truths were the “present truth” message that was proclaimed in 1842, 1843 and 1844.

எரேமியாவின் “பழைய பாதைகள்” என்பது “எங்கள் பணியின் ஆரம்பத்தில் போடப்பட்ட அஸ்திவாரங்கள்” ஆகும். அந்தச் சத்தியங்கள் “கன்மலையின் மேல்” அஸ்திவாரமிடப்பட்டிருந்தன; மேலும் மில்லரைட் வரலாற்றில், அந்த அடிப்படைச் சத்தியங்களே 1842, 1843 மற்றும் 1844 ஆகிய ஆண்டுகளில் அறிவிக்கப்பட்ட “தற்போதைய சத்திய” செய்தியாக இருந்தன.

> “May God help you to receive the words that I have spoken. Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

> “நான் பேசிய வார்த்தைகளை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளும்படியாக தேவன் உங்களுக்கு உதவிசெய்வாராக. சியோனின் மதில்களின்மேல் தேவனுடைய காவலர்களாக நிற்பவர்கள், ஜனங்களுக்கு முன்பாக இருக்கின்ற அபாயங்களை முன்கூட்டியே காணக்கூடியவர்களாயும்,—சத்தியத்தையும் பிழையையும், நீதியையும் அநீதியையும் வேறுபடுத்திக் காணக்கூடியவர்களாயும் இருப்பார்களாக.”

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given. Brethren and sisters, God lives and reigns and works today. His hand is on the wheel, and in his providence he is turning the wheel in accordance with his own will. Let not men fasten themselves to documents, saying what they will do, and what they will not do. Let them fasten themselves to the Lord God of heaven. Then the light of heaven will shine into the soul-temple, and we shall see the salvation of God.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “எச்சரிக்கை வந்திருக்கிறது: 1842, 1843, மற்றும் 1844 ஆம் ஆண்டுகளில் செய்தி வந்ததுமுதல் நாம் கட்டியெழுப்பி வந்த விசுவாசத்தின் அஸ்திவாரத்தை கலக்கமுறச் செய்யக்கூடிய எதற்கும் உள்ளே வர அனுமதிக்கப்படக்கூடாது. நான் இந்தச் செய்திக்குள் இருந்தேன்; அப்பொழுதுமுதல், தேவன் நமக்குக் கொடுத்த ஒளிக்குச் சத்தியமாக இருந்து, உலகத்தின் முன்பாக நின்றுகொண்டிருக்கிறேன். நாள்தோறும் நாம் கர்த்தரை ஊக்கமான ஜெபத்தோடு தேடிக்கொண்டு, ஒளியை நாடியபோது எங்கள் பாதங்கள் வைக்கப்பட்ட அந்த மேடையிலிருந்து அவற்றை எடுத்துவிட நாம் எண்ணுவதில்லை. தேவன் எனக்குக் கொடுத்த ஒளியை நான் விட்டுக்கொடுக்க முடியும் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா? அது யுகங்களின் கன்மலையைப்போல இருக்க வேண்டியது. அது எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டதுமுதல் என்னை வழிநடத்திவருகிறது. சகோதரர்களும் சகோதரிகளும், தேவன் இன்று உயிரோடிருக்கிறார்; ஆட்சி செய்கிறார்; கிரியை செய்கிறார். அவருடைய கை சக்கரத்தின் மேல் இருக்கிறது; தமது சித்தத்தின்படி, தமது பரிபாலனத்தில் அவர் அந்தச் சக்கரத்தைத் திருப்பிக்கொண்டிருக்கிறார். மனிதர் தாங்கள் என்ன செய்வார்கள், என்ன செய்யமாட்டார்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டு, ஆவணங்களோடு தங்களைப் பிணைத்துக்கொள்ள வேண்டாம். அவர்கள் பரலோகத்தின் கர்த்தராகிய தேவனோடு தங்களைப் பிணைத்துக்கொள்ளட்டும். அப்பொழுது பரலோகத்தின் ஒளி ஆத்தும ஆலயத்திற்குள் பிரகாசிக்கும்; நாம் தேவனுடைய இரட்சிப்பைக் காண்போம்.” Review and Herald, April 14, 1903.

The message that was proclaimed “in 1842, 1843, and 1844” is the message represented upon the 1843 pioneer chart. In May of 1842, three hundred 1843 charts were printed. Ellen White and the pioneers all gave testimony that the chart was a fulfillment of Habakkuk chapter two’s command to write the vision and make it plain upon tables. In that very history there were three hundred Millerite preachers, and SDA historians testify to the fact that they all employed the 1843 chart.

“1842, 1843, மற்றும் 1844” ஆண்டுகளில் அறிவிக்கப்பட்ட செய்தியே 1843 முன்னோடி வரைபடத்தில் சித்தரிக்கப்பட்ட செய்தியாகும். 1842 ஆம் ஆண்டின் மே மாதத்தில், 1843-க்கான மூன்று நூறு வரைபடங்கள் அச்சிடப்பட்டன. எல்லன் வைட் மற்றும் முன்னோடிகள் அனைவரும், அந்த வரைபடம் ஆபகூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும், தரிசனத்தை எழுதி அதை பலகைகளின்மேல் தெளிவாகக் காட்டுமாறு கூறும் கட்டளையின் நிறைவேற்றமாக இருந்தது என்று சாட்சியமளித்தனர். அதே வரலாற்றில், மூன்று நூறு மில்லரைட் பிரசங்கிகள் இருந்தனர்; அவர்கள் அனைவரும் 1843 வரைபடத்தையே பயன்படுத்தினார்கள் என்பதை SDA வரலாற்றாசிரியர்கள் சான்றளிக்கின்றனர்.

What would possess a person to claim that the pioneer identification of Rome as the robbers of thy people, as represented upon the chart, is erroneous? What would possess someone to receive that claim? Yet, what possesses those of us that claim to accept the pioneer understanding that Rome is symbolized with the expression, “robbers of thy people,” and yet in reality not be able to defend that understanding for themselves?

வரைபடத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டபடி, “உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர்” என்று ரோமைக் குறித்து முன்னோடிகள் அளித்த அடையாளம் தவறானது என்று ஒருவன் கூறத் தூண்டுவது என்ன? அத்தகைய கூற்றை ஏற்றுக்கொள்ள ஒருவனைத் தூண்டுவது என்ன? இருந்தபோதிலும், “உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர்” என்ற வெளிப்பாட்டினால் ரோம் குறியிடப்படுகிறது என்ற முன்னோடிகளின் புரிதலை நாங்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறோம் என்று கூறிக்கொண்டிருக்கும் நம்மில் சிலரை, உண்மையில் அந்தப் புரிதலைத் தாங்களே காக்க முடியாதவர்களாக இருக்கத் தூண்டுவது என்ன?

In the first article we cited the following passage:

முதல் கட்டுரையில் நாம் பின்வரும் மேற்கோளைச் சுட்டிக்காட்டினோம்:

> “Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us.” Testimonies, volume 5, 708.

> “மனிதனின் அறிவாற்றல் எவ்வளவு முன்னேற்றமடைந்திருந்தாலும், அதிகமான ஒளியைப் பெறுவதற்காக வேதவசனங்களை ஆழமாகவும் இடையறாதும் ஆராய்வதற்குத் தேவையில்லை என்று அவன் ஒரு கணமும் நினைக்கக்கூடாது. ஒரு ஜனமாக நாம் ஒவ்வொருவரும் தீர்க்கதரிசனத்தின் மாணவர்களாக இருக்கும்படி அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். தேவன் நமக்கு வெளிப்படுத்தப்போகும் ஒளியின் எந்தக் கதிரையும் நாம் உணர்ந்து அறிந்துகொள்ளும்படி, நாம் தீவிர மனக்கவனத்துடன் விழித்திருக்க வேண்டும்.” Testimonies, volume 5, 708.

I claim the “light which God” is now presenting “to us” is that we have not fully awakened to our responsibility to personally understand the first fifteen verses of Daniel eleven, and that we have not understood that verses thirteen to fifteen of that same chapter represent the truths that accomplish the final purging and sealing of the one hundred and forty-four thousand. If there were no heresies introduced in this very history it would provide evidence that we are wide awake. But this controversy proves otherwise.

இப்போது “தேவன்” “எங்களுக்கு” முன்வைக்கின்ற “ஒளி” என்பது, தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் முதல் பதினைந்து வசனங்களை தனிப்பட்ட முறையில் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய எங்கள் பொறுப்பின்மீது நாம் முழுமையாக விழித்தெழாதிருக்கிறோம் என்பதையே நான் வலியுறுத்துகிறேன்; மேலும், அதே அதிகாரத்தின் பதின்மூன்று முதல் பதினைந்து வரையான வசனங்களே ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் இறுதியான சுத்திகரிப்பையும் முத்திரையிடுதலையும் நிறைவேற்றும் சத்தியங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்பதையும் வலியுறுத்துகிறேன். இந்த அத்தகைய வரலாற்றிலேயே எந்த மதவெறி போதனைகளும் புகுத்தப்படவில்லை எனில், நாம் முழுமையாக விழிப்புணர்வுடன் இருக்கிறோம் என்பதற்குச் சான்றாக அது விளங்கும். ஆனால் இந்த சர்ச்சை அதற்கு மாறாக இருப்பதை நிரூபிக்கிறது.

> “The fact that there is no controversy or agitation among God’s people should not be regarded as conclusive evidence that they are holding fast to sound doctrine. There is reason to fear that they may not be clearly discriminating between truth and error. When no new questions are started by investigation of the Scriptures, when no difference of opinion arises which will set men to searching the Bible for themselves to make sure that they have the truth, there will be many now, as in ancient times, who will hold to tradition and worship they know not what. . ..

> தேவனுடைய ஜனங்களில் எந்தத் தகராறும் கலக்கமும் இல்லாதிருப்பது, அவர்கள் சுத்தமான உபதேசத்தை உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதற்கான தீர்மானமான ஆதாரமாகக் கருதப்படக்கூடாது. அவர்கள் சத்தியத்தையும் பொய்யையும் தெளிவாக வேறுபடுத்திப் புரிந்துகொள்வதில் தவறி இருக்கக்கூடும் என்ற பயப்படத்தக்க காரணம் உண்டு. வேதாகமங்களை ஆராய்வதன் மூலம் எந்தப் புதிய கேள்விகளும் எழுப்பப்படாதபோது, தங்களிடத்தில் சத்தியம் இருக்கிறதா என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளத் தாமாகவே வேதாகமத்தை ஆராய மனிதர்களைத் தூண்டும் கருத்து வேறுபாடு எதுவும் தோன்றாதபோது, பண்டைய காலங்களில் இருந்ததுபோல இப்போதும் அநேகர் மரபைப் பற்றிக்கொண்டு, தாங்கள் அறியாததை வணங்குவார்கள்....

> “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.

> “தேவன் தமது ஜனங்களை எழுப்புவார்; வேறு வழிமுறைகள் தோல்வியுற்றால், அவர்களுக்குள் மதவெறுப்புக் கோட்பாடுகள் நுழைந்து வரும்; அவை அவர்களைச் சலித்துத், கோதுமையிலிருந்து பதரைப் பிரித்துவிடும். ஆண்டவர், தமது வார்த்தையை நம்புகிற எல்லாரையும் நித்திரையிலிருந்து விழித்தெழும்புமாறு அழைக்கிறார். இந்தக் காலத்திற்கேற்ப விலைமதிப்பற்ற ஒளி வந்துள்ளது. அது வேதாகமச் சத்தியமாக இருந்து, நமக்கு மிக நெருக்கமாக இருக்கிற அபாயங்களை வெளிப்படுத்துகிறது. இந்த ஒளி, நம்மை வேதாகமங்களை முயற்சியுடனும் விடாமுயற்சியுடனும் ஆராய்வதற்கும், நாம் நிலைநிறுத்திக்கொண்டிருக்கும் கருத்துநிலைகளைக் மிகவும் தீவிரமாகச் சோதித்துப் பரிசோதிப்பதற்கும் வழிநடத்த வேண்டும். சத்தியத்தின் எல்லா அம்சங்களும் நிலைப்பாடுகளும் ஜெபத்தினாலும் உபவாசத்தினாலும் முழுமையாகவும் விடாமுயற்சியுடனும் ஆராயப்பட வேண்டும் என்பதே தேவனுடைய விருப்பம். சத்தியம் என்றால் என்ன என்பது குறித்து வெறும் ஊகங்களிலும் தெளிவற்ற கருத்துக்களிலும் விசுவாசிகள் தங்கியிருக்கக்கூடாது. அவர்களின் விசுவாசம் தேவனுடைய வார்த்தையின் மேல் உறுதியாக அடிப்படையாயிருக்க வேண்டும்; அப்பொழுது சோதனையின் காலம் வரும்போது, தங்கள் விசுவாசத்திற்காகப் பதிலளிக்கச் சபைகளின் முன் கொண்டுவரப்பட்டாலும், தங்களுக்குள்ளிருக்கிற நம்பிக்கைக்கான காரணத்தை சாந்தத்துடனும் பயத்துடனும் சொல்ல அவர்களுக்கு ஆற்றல் உண்டாயிருக்கும்.”

> “Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound.” Testimonies, volume 5, 708.

> “கிளர்த்துங்கள், கிளர்த்துங்கள், கிளர்த்துங்கள். நாம் உலகத்திற்கு முன்வைக்கும் பொருள்கள் நமக்கே உயிரோட்டமுள்ள உண்மையாக இருக்க வேண்டும். நாம் விசுவாசத்தின் அடிப்படைக் கட்டுரைகளாகக் கருதும் போதனைகளைப் பாதுகாக்கும்போது, முற்றிலும் நிலைத்தன்மையற்ற வாதங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கு எக்காரணத்தாலும் நம்மை அனுமதிக்கக்கூடாது என்பது முக்கியமானது.” Testimonies, volume 5, 708.

As we move forward in this consideration of the robbers of God’s people we will demonstrate that the argument upon verse fourteen of Daniel eleven between the Protestants and the Millerites is identical to the argument between the new and private interpretation that the United States, and not Rome, establishes the vision. The position that The Great Controversy uses the expression, “old world” to identify past history is a “supposition and ill-defined idea” and it is an illustration of an “argument that is not wholly sound.”

தேவனுடைய ஜனங்களைத் திருடிச்செல்லுகிறவர்களைப் பற்றிய இந்த ஆராய்ச்சியில் நாம் முன்னேறுகிறபோது, Daniel பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினான்காம் வசனத்தைப் பற்றிய Protestant-களும் Millerite-களும் இடையிலான வாதம், Rome அல்ல, United States தான் அந்தத் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துகிறது என்று கூறும் புதிய மற்றும் தனிப்பட்ட விளக்கவுரைகளுக்கிடையிலான வாதத்துடன் முற்றிலும் ஒரேதான் என்பதை நாம் நிரூபிப்போம். கடந்த வரலாற்றைக் குறிக்க The Great Controversy “old world” என்ற சொற்றொடரைப் பயன்படுத்துகிறது என்ற நிலைப்பாடு ஒரு “supposition and ill-defined idea” ஆகும்; மேலும் அது “argument that is not wholly sound” என்பதற்கான ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும்.

Those who have used the passage to uphold their supposition that the Millerites were incorrect in identifying Rome as the robbers of thy people, should fulfill their Christian obligation and publicly retract their claim, for it is unsustainable grammatically and historically. For those sitting on the side-lines of this controversy, you are responsible to rightly divide the word of truth, for you have been called to be an individual who is a student of prophecy, not a follower of a man’s idea.

“உன் ஜனத்தின் கொள்ளையர்கள்” என்று ரோமைக் மில்லரைட்டுகள் அடையாளம் கண்டது தவறு என்ற தங்களுடைய ஊகத்தை நிலைநிறுத்துவதற்காக இந்தப் பகுதியைப் பயன்படுத்தியவர்கள், இலக்கண ரீதியாகவும் வரலாற்று ரீதியாகவும் அது நிலைக்க முடியாததாயிருக்கிறபடியால், தங்களுடைய கூற்றை வெளிப்படையாகத் திரும்பப் பெறுவதன் மூலம் தங்கள் கிறிஸ்தவப் பொறுப்பை நிறைவேற்ற வேண்டும். இந்தச் சர்ச்சையின் ஓரங்கில் அமர்ந்திருப்பவர்களாகிய நீங்கள், சத்தியவார்த்தையைச் சரியாகப் பிரித்துரைக்க வேண்டிய பொறுப்புடையவர்கள்; ஏனெனில் நீங்கள் ஒருவரின் கருத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாக அல்ல, தீர்க்கதரிசனத்தின் மாணவராகிய தனிநபராக இருக்கும்படியாக அழைக்கப்பட்டுள்ளீர்கள்.

Men wrest the Scriptures to their own destruction.

மனுஷர் வேதவசனங்களைத் திரித்துப் பயன்படுத்தி, தங்கள் சொந்த அழிவை ஏற்படுத்துகிறார்கள்.

> And account that the longsuffering of our Lord is salvation; even as our beloved brother Paul also according to the wisdom given unto him hath written unto you; As also in all his epistles, speaking in them of these things; in which are some things hard to be understood, which they that are unlearned and unstable wrest, as they do also the other scriptures, unto their own destruction. Ye therefore, beloved, seeing ye know these things before, beware lest ye also, being led away with the error of the wicked, fall from your own stedfastness. But grow in grace, and in the knowledge of our Lord and Saviour Jesus Christ. To him be glory both now and forever. Amen. 2 Peter 3:15–18.

> மேலும், நம்முடைய கர்த்தரின் நீடிய பொறுமையை இரட்சிப்பாக எண்ணுங்கள்; அதுபோலவே, நமக்கு அன்பான சகோதரனாகிய பவுலும் தமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஞானத்தின்படி உங்களுக்கெழுதியிருக்கிறார். அவன் எழுதிய எல்லா நிருபங்களிலும் இவ்விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசுகிறான்; அவற்றில் சில, அறிந்து கொள்ளக் கடினமானவைகளாயிருக்கின்றன; அவற்றை, கல்வியறிவில்லாதவர்களும் நிலைத்தன்மையற்றவர்களும், மற்ற வேதவசனங்களையும் புரட்டுகிறதுபோல, தங்களுக்கே அழிவுண்டாகும்படியாகப் புரட்டுகிறார்கள். ஆகையால், பிரியமானவர்களே, இவைகளை முன்பே அறிந்திருக்கிற நீங்கள், துன்மார்க்கரின் தவறினால் இழுத்துச் செல்லப்பட்டு, உங்கள் சொந்த நிலைத்தன்மையிலிருந்து விழுந்துவிடாதபடி எச்சரிக்கையாயிருங்கள். ஆனால், நம்முடைய கர்த்தரும் இரட்சகருமான இயேசு கிறிஸ்துவின் கிருபையிலும் அறிவிலும் வளருங்கள். அவருக்கே இப்பொழுதும் என்றென்றைக்கும் மகிமை உண்டாவதாக. ஆமென். 2 பேதுரு 3:15–18.

Peter states that it is the “unlearned and unstable” who “wrest” the Scriptures “unto their own destruction.” In agreement with that fact is Sister White’s repeated warnings to us to study for ourselves. If we are not fulfilling our responsibility to be students of prophecy, we are determining our own destruction.

வேதவாக்கியங்களைத் தங்கள் சொந்த நாசத்திற்கேற்ப “முறுக்கிப் புரட்டுகிறவர்கள்” “அறிவிலிகளும் நிலையற்றவர்களும்” ஆவர் என்று பேதுரு கூறுகிறார். இந்த உண்மையோடு ஒத்திசைவாக, நாம் நாமே ஆய்ந்து அறிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று சகோதரி வைட் மீண்டும் மீண்டும் எச்சரிக்கிறார். தீர்க்கதரிசனத்தின் மாணவர்களாக இருப்பது என்ற நமது பொறுப்பை நாம் நிறைவேற்றவில்லை எனில், நம்முடைய சொந்த நாசத்தையே நாம் தீர்மானித்துக்கொள்கிறோம்.

It is the robbers of thy people who establish the vision, and Solomon identifies that where there is no vision the people perish.

உமது ஜனங்களில் உள்ள கொள்ளையர்களே அந்தத் தரிசனத்தை நிலைநாட்டுகிறார்கள்; மேலும், தரிசனம் இல்லாத இடத்தில் மக்கள் அழிவடைகிறார்கள் என்று சாலொமோன் சுட்டிக்காட்டுகிறான்.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> தரிசனம் இல்லாத இடத்தில் ஜனங்கள் அழிவடைகிறார்கள்; ஆனால் நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்ளுகிறவன் பாக்கியவான். நீதிமொழிகள் 29:18.

One of the definitions of “perish” is to be made naked. Where there is an incorrect understanding of the vision, it is based upon the fact that the symbol that establishes the vision is not understood, or incorrectly understood. To be among those who perish in Solomon’s warning is to secure the nakedness represented by the Laodiceans who are spewed out of the mouth of the Lord at the soon coming Sunday law. Why would we accept an idea that misrepresents the clear meaning of Sister White’s comments upon the old and new world, and that rejects the Millerite identification that it is Rome who establishes the vision, which was directly represented upon the 1843 chart, which represents the foundational truths of Adventism, and which is Christ, the Rock of Ages that is represented by all sacred illustration of the foundations?

“அழிந்துபோகுதல்” என்பதற்கான வரையறைகளில் ஒன்றானது நிர்வாணமாக்கப்படுதல் ஆகும். தரிசனத்தைப் பற்றிய தவறான புரிதல் எங்கு இருக்கிறதோ, அது அந்தத் தரிசனத்தை நிறுவுகிற சின்னம் புரிந்துகொள்ளப்படாததின்மீதும், அல்லது தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டதின்மீதும் அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கிறது. சாலொமோனின் எச்சரிக்கையில் அழிந்துபோகிறவர்களுள் ஒருவராக இருப்பது, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது ஆண்டவரின் வாயிலிருந்து உமிழ்ந்துவிடப்படுகிற லவோதிக்கேயரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் நிர்வாணத்தைக் கைப்பற்றுவதாகும். பழைய உலகத்தையும் புதிய உலகத்தையும் பற்றிய சகோதரி வைட்டின் குறிப்புகளின் தெளிவான அர்த்தத்தைத் தவறாகச் சித்தரித்து, தரிசனத்தை நிறுவுகிறவள் ரோம் என்பதான மில்லரைட் அடையாளத்தை நிராகரிக்கும் ஒரு கருத்தை நாம் ஏன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்? அந்த உண்மை 1843 அட்டவணையில் நேரடியாகக் குறிக்கப்பட்டிருந்தது; அந்த அட்டவணை அட்வென்டிசத்தின் அஸ்திவாரச் சத்தியங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மேலும் அது எல்லா புனிதமான அஸ்திவார விளக்கப்படங்களாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் யுகங்களின் கன்மலையான கிறிஸ்துவே ஆகும்.

> “But every building erected on other foundation than God’s word will fall. He who, like the Jews in Christ’s day, builds on the foundation of human ideas and opinions, of forms and ceremonies of man’s invention, or on any works that he can do independently of the grace of Christ, is erecting his structure of character upon the shifting sand. The fierce tempests of temptation will sweep away the sandy foundation and leave his house a wreck on the shores of time.

> “ஆனால் தேவனுடைய வார்த்தையைத் தவிர வேறு எந்த அஸ்திவாரத்தின் மேல் எழுப்பப்படும் ஒவ்வொரு கட்டிடமும் விழுந்துபோகும். கிறிஸ்துவின் நாட்களில் யூதர்களைப் போல, மனிதருடைய கருத்துகளும் அபிப்பிராயங்களும், மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட முறைகளும் சடங்குகளும் ஆகியவற்றின் அஸ்திவாரத்தின் மேல், அல்லது கிறிஸ்துவின் கிருபையிலிருந்து சுயாதீனமாக தானால் செய்யக்கூடிய எந்தச் செயல்களின் மேல் கட்டுகிறவன், தன் குணநலனின் அமைப்பை அசைந்து கொண்டிருக்கும் மணலின் மேல் எழுப்புகிறான். சோதனையின் கடுமையான புயல்கள் அந்த மணல் அஸ்திவாரத்தை அடித்துச் செல்லும்; காலத்தின் கரைகளில் அவன் வீட்டை சிதைந்த இடிபாடாக விட்டுச் செல்லும்.”

> “‘“Therefore thus saith the Lord God, … Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place.’ Isaiah 28:16, 17.

> “‘“ஆகையால் கர்த்தராகிய ஆண்டவர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார், … தீர்ப்பையும் நான் அளவுக்கோலின்படி நிறுத்துவேன்; நீதியையும் தொங்குகல்லின்படி நிறுத்துவேன்; பொய்களின் அடைக்கலத்தை கல்மழை அடித்துச் செல்லும்; மறைவிடத்தை ஜலங்கள் மூழ்கடிக்கும்.” ஏசாயா 28:16, 17.

> “But today mercy pleads with the sinner. ‘As I live, saith the Lord God, I have no pleasure in the death of the wicked; but that the wicked turn from his way and live: turn ye, turn ye from your evil ways; for why will ye die?’ Ezekiel 33:11. The voice that speaks to the impenitent today is the voice of Him who in heart anguish exclaimed as He beheld the city of His love: ‘O Jerusalem, Jerusalem, which killeth the prophets, and stoneth them that are sent unto her! how often would I have gathered thy children together, even as a hen gathereth her own brood under her wings, and ye would not! Behold, your house is left unto you desolate.’ Luke 13:34, 35 , R.V. In Jerusalem, Jesus beheld a symbol of the world that had rejected and despised His grace. He was weeping, O stubborn heart, for you! Even when Jesus’ tears were shed upon the mount, Jerusalem might yet have repented, and escaped her doom. For a little space the Gift of heaven still waited her acceptance. So, O heart, to you Christ is still speaking in accents of love: ‘Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear My voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with Me.’ ‘Now is the accepted time; behold, now is the day of salvation.’ Revelation 3:20; 2 Corinthians 6:2.

> “ஆனால் இன்று இரக்கம் பாவியிடம் மன்றாடுகிறது. ‘கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்: நான் ஜீவனுள்ளவராயிருக்கிறதுபோல, துஷ்டனுடைய சாவிலே எனக்குப் பிரியமில்லை; துஷ்டன் தன் வழியைவிட்டு திரும்பி உயிரோடிருக்கிறதிலேதான் எனக்குப் பிரியம் உண்டு; நீங்கள் திரும்புங்கள், உங்கள் பொல்லாத வழிகளைவிட்டு திரும்புங்கள்; நீங்கள் ஏன் சாவீர்கள்?’ எசேக்கியேல் 33:11. இன்று மனந்திரும்பாதவர்களிடம் பேசும் அந்தச் சத்தம், தமது அன்பின் நகரத்தை நோக்கி இருதய வேதனையுடன்: ‘எருசலேமே, எருசலேமே, தீர்க்கதரிசிகளை கொன்று, உன்னிடத்திற்குப் அனுப்பப்பட்டவர்களை கல்லெறிகிறவளே! கோழி தன் குஞ்சுகளைத் தன் சிறகுகளின்கீழ் கூட்டிச் சேர்த்துக்கொள்ளுகிறதுபோல, நான் எத்தனை தரம் உன் பிள்ளைகளைச் சேர்த்துக்கொள்ள விரும்பினேன்; நீங்கள் விரும்பவில்லை! இதோ, உங்கள் வீடு உங்களுக்குப் பாழாய்விடப்பட்டது’ என்று உரக்கக் கூறினவருடைய சத்தமே ஆகும். லூக்கா 13:34, 35, R.V. எருசலேமிலே, தமது கிருபையை நிராகரித்து இகழ்ந்த உலகத்தின் ஒரு அடையாளத்தை இயேசு கண்டார். அவர் உனக்காகவே அழுதுகொண்டிருந்தார், ஓ பிடிவாதமுள்ள இருதயமே! இயேசுவின் கண்ணீர் மலையின் மேல் சிந்தப்பட்டிருந்தபோதிலும், எருசலேம் இன்னும் மனந்திரும்பி, தன் அழிவிலிருந்து தப்பிக்கக்கூடியதாக இருந்தது. சிறிது காலமாவது பரலோகத்தின் வரம் இன்னும் அவளுடைய ஏற்றுக்கொள்ளுதலைக் காத்திருந்தது. அதுபோலவே, ஓ இருதயமே, கிறிஸ்து இன்னும் அன்பின் குரல்களில் உன்னிடத்தில் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்: ‘இதோ, நான் வாசற்படியிலே நின்று தட்டுகிறேன்; யாராவது என் சத்தத்தைக் கேட்டு கதவைத் திறந்தால், நான் அவனிடத்தில் பிரவேசித்து, அவனோடே போஜனம் பண்ணுவேன்; அவனும் என்னோடே பண்ணுவான்.’ ‘இதோ, இப்பொழுதே ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட காலம்; இதோ, இப்பொழுதே இரட்சிப்பின் நாள்.’ வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3:20; 2 கொரிந்தியர் 6:2.”

> “You who are resting your hope on self are building on the sand. But it is not yet too late to escape the impending ruin. Before the tempest breaks, flee to the sure foundation. ‘Thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious cornerstone, of sure foundation: he that believeth shall not make haste.’ ‘Look unto Me, and be ye saved, all the ends of the earth: for I am God, and there is none else.’ ‘Fear thou not; for I am with thee: be not dismayed; for I am thy God: I will strengthen thee; yea, I will help thee; yea, I will uphold thee with the right hand of My righteousness.’ ‘Ye shall not be ashamed nor confounded world without end.’ Isaiah 28:16, R.V.; 45:22; 41:10; 45:17.” Thoughts from the Mount of Blessing, 150–152.

> “தன்மீதே நம்பிக்கை வைத்து அதில் உங்கள் நம்பிக்கையை ஒப்புவித்திருக்கும் நீங்கள் மணலின்மேல் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள். ஆனால் வரவிருக்கும் அழிவிலிருந்து தப்பிச் செல்ல இன்னும் தாமதமாகிவிடவில்லை. புயல் வெடிக்கும் முன், உறுதியான அஸ்திவாரத்தினிடத்திற்கு ஓடிச் செல்லுங்கள். ‘கர்த்தராகிய ஆண்டவர் உரைக்கிறதாவது: இதோ, நான் சீயோனில் அஸ்திவாரமாக ஒரு கல்லை, சோதிக்கப்பட்ட கல்லை, விலையுயர்ந்த மூலைக்கல்லை, உறுதியான அஸ்திவாரத்தை வைக்கிறேன்; விசுவாசிக்கிறவன் அவசரப்படமாட்டான்.’ ‘பூமியின் எல்லைகளே, என்னை நோக்கிப் பாருங்கள்; இரட்சிக்கப்படுங்கள்; ஏனெனில் நான் தேவன்; வேறொருவனும் இல்லை.’ ‘பயப்படாதே; நான் உன்னுடனே இருக்கிறேன்; கலங்காதே; நான் உன் தேவன்; நான் உன்னை பலப்படுத்துவேன்; நிச்சயமாக உனக்குச் சகாயம்செய்வேன்; நிச்சயமாக என் நீதியின் வலதுகரத்தினால் உன்னைத் தாங்குவேன்.’ ‘நீங்கள் என்றென்றைக்கும் வெட்கப்படாமலும் கலங்காமலும் இருப்பீர்கள்.’ ஏசாயா 28:16, R.V.; 45:22; 41:10; 45:17.” Thoughts from the Mount of Blessing, 150–152.

We will continue this study in the next article.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.

Back to Articles