Article

# தானியேல் புத்தகம் - நூற்று இருபத்தைந்து

தீர்க்கதரிசன முக்கியத்துவத்தைத் திறந்து வெளிப்படுத்துதல்: தானியேல் 11:40-ஐப் பொருளறிதலும் அதன் நவீன கிறித்தவத்திற்கான விளைவுகளும்

Author

Jeff Pippenger

Published

March 9, 2024

Formats

PDF
Word

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனம் முடிவுகாலத்தில் தொடங்குகிறது; ஆனால் அந்த வசனம் முடிவுகாலத்தின் இரண்டு காலங்களை அடையாளப்படுத்துகிறது; ஆகையால், தீர்க்கதரிசனத்தின் மாணவர் முதல் முடிவுகாலத்தை இரண்டாம் முடிவுகாலத்துடன் ஒப்பிணைக்க அனுமதிக்கப்படுகிறது. இந்தப் பயன்பாடு செய்யப்படும்போது, 1798-இல் தொடங்கிய மில்லரைட் வரலாற்றின் கோடு, 1989-இல் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வரலாற்றுடன் இணைவரையாக ஓடுகிறது. இந்த இரண்டு கோடுகளும் உண்மையான புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பின் கோட்டையும், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தின் பூமி மிருகத்தின் குடியரசுக் கொம்பின் கோட்டையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. இவ்விரு கோடுகளும் 1798-இல் முடிவுகாலத்தில் தொடங்குகின்றன; மேலும் 1989-இல் உள்ள முடிவுகாலம், அந்த வசனத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட சத்தியத்தின் வழிக்குறிகளுக்கு ஒரு இரண்டாம் சாட்சியை வழங்கி, அவற்றை வெறுமனே பூர்த்தி செய்கிறது.

மூன்றாம் தூதனின் இயக்கம் 1844 அக்டோபர் 22 அன்று வந்தது; ஆனால் 1856 முதல் 1863 வரை நீடித்த ஏழு ஆண்டுக் கிளர்ச்சியின் காரணமாக அது தாமதிக்கப்பட்டது. மூன்றாம் தூதனின் வருகை 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று மறுபடியும் நிகழ்ந்தது. 1863 ஆம் ஆண்டு, பண்டைய இஸ்ரவேலின் காதேஷிலிருந்த முதல் முகாமிடுதலினாலும், பத்து உளவாளிகளின் கிளர்ச்சியினாலும் முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டது; மேலும் 2001 செப்டம்பர் 11, பண்டைய இஸ்ரவேலின் காதேஷிலிருந்த கடைசி முகாமிடுதலினாலும், மோசேயின் கிளர்ச்சியினாலும் முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டது. 1863 ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சி, காதேஷிலிருந்த முதல் கிளர்ச்சியைச் சுட்டிக்காட்டியது; அது வனாந்தரத்தில் மரணத் தீர்ப்பை உண்டாக்கியது. 2001 செப்டம்பர் 11-இன் கிளர்ச்சி, காதேஷிலிருந்த கடைசி கிளர்ச்சியைச் சுட்டிக்காட்டியது; அது லவோதிக்கேய ஆத்வென்டிசத்தின் தலைமையின் மரணத்தை உண்டாக்கியது.

1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 அன்று தேவதூதன் இறங்கிவந்தது, 1840 முதல் 1844 வரையிலான இயக்கத்துக்கு தொடக்கமாயிற்று; அந்த இயக்கத்தை சகோதரி வைட் தேவனுடைய வல்லமையின் மகிமையான வெளிப்பாடென அழைத்தார்; அது 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11-ஐ முன்னடையாளமாகச் சுட்டிக்காட்டியதோடு, தேவனுடைய வல்லமையின் மகிமையான வெளிப்பாட்டையும் அடையாளப்படுத்தியது.

> “மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியின் அறிவிப்பில் இணையும் அந்தத் தூதன் தன் மகிமையினால் முழு பூமியையும் பிரகாசப்படுத்துவான். உலகமெங்கும் விரியும் பரப்பும், இதுவரை அறியப்படாத வல்லமையும் உடைய ஒரு செயல் இங்கே முன்னறிவிக்கப்படுகிறது. 1840–44 ஆம் ஆண்டுகளின் அத்வென்ட் இயக்கம் தேவனுடைய வல்லமையின் மகிமையான ஒரு வெளிப்பாடாக இருந்தது; முதல் தூதனுடைய செய்தி உலகிலுள்ள ஒவ்வொரு மிஷனரி நிலையத்திற்கும் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது; மேலும் சில நாடுகளில், பதினாறாம் நூற்றாண்டின் மறுமலர்ச்சிக்குப் பிறகு எந்த நாட்டிலும் காணப்பட்டதனைவிட மிகுந்த சமய ஆர்வம் காணப்பட்டது; ஆனால் இவை மூன்றாம் தூதனுடைய கடைசி எச்சரிக்கையின் கீழ் நிகழும் வல்லமையான இயக்கத்தினால் மிஞ்சப்படும்.” The Great Controversy, 611.

1844 அக்டோபர் 22 அன்று மூன்றாம் தூதன் முதல்முறையாக வந்தது (முதல் காதேஸ்) கிரியையை முடிப்பதற்காக இருந்தது; ஆனால் தேவனுடைய ஜனங்கள் ஒரு புதிய தலைவரைத் தேர்ந்தெடுத்து எகிப்திற்குத் திரும்பச் செல்லத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள். 1863 ஆம் ஆண்டளவில், எரிகோவின் சுவர்களை இடிக்கிற தேவனுடைய வேலையில் பங்கெடுப்பதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் “எரிகோவை மறுபடியும் கட்டியிருந்தார்கள்.” ஆகையால், அவர்கள் வனாந்தரத்தில் மரணமடையும் சாபத்திற்குள்ளானார்கள்.

> அந்த வேளையில் யோசுவா அவர்களைப் பிரமாணம்பண்ணச்செய்து கூறினான்: “கர்த்தரின் சந்நிதியில் இப்பட்டணம் எரிகோவை எழுந்து கட்டுகிற மனுஷன் சபிக்கப்பட்டவன்; தன் முதற்பேறான மகனில் அதன் அஸ்திவாரத்தை இடுவான்; தன் இளைய மகனில் அதன் வாசல்களை நிலைநிறுத்துவான்.” யோசுவா 6:26.

பண்டைய இஸ்ரவேல் முதல் காதேஷில் யோசுவாவினதும் காலேபினதும் செய்தியை நிராகரித்ததுபோல, நவீன இஸ்ரவேல் முதல் காதேஷில் (1863) செய்த கலகம் அவர்கள்மேல் யோசுவாவின் சாபத்தை வரவழைத்தது. மூன்றாம் தூதன் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று (கடைசி காதேஷ்) திரும்பியபோது, தேவன் எரிகோவையும் அதன் மதில்களையும் இடித்துக் கீழிறக்குவதற்கு முன்பான இறுதி வேலை ஆரம்பமானது.

1844 அக்டோபர் 22 அன்று மூன்றாம் தூதன் வருகை பெறுகிறான்; அப்படியே அது கடைசி நாட்களில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமையினதும் வருகையைக் குறிக்கிறது. 1844 அக்டோபர் 22 அன்று ஆரம்பமான மூன்றாம் தூதனின் சோதனைக் காலத்தின் முடிவை 1863 குறிக்கிறது. ஆகையால் 1863 விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமையைக் குறிக்கும் சட்டத்தின் ஒரு சின்னமாகும்; ஏனெனில் இயேசு எப்போதும் ஆரம்பத்தின் மூலம் முடிவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். 1863 இல் தேசம் இரண்டு வகுப்புகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது; அதுபோலவே ஞாயிற்றுக்கிழமையச் சட்டத்தின்போது இரண்டு வகுப்புகள் வெளிப்படுத்தப்படும்.

மில்லரைட் வரலாற்றில் மூன்றாம் தூதனின் சோதனைக்காலம் 1844 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கி 1863 ஆம் ஆண்டில் முடிவுற்றது; அதன் தொடக்கமும் முடிவும் இரண்டும் கடைசி நாட்களின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தால் குறியிடப்பட்டிருந்தன. தொடக்கம் (1844) மற்றும் முடிவு (1863) ஆகியவற்றுக்கிடையிலான வரலாற்றில், மில்லரைட் இயக்கத்தின் கிளர்ச்சி (1856) இடம்பெறுகிறது. ஆகையால், அந்தக் காலப்பகுதி “சத்தியம்” என்பதன் கையொப்பத்தைத் தாங்குகிறது. 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று இரண்டாவது முறையாக காதேசுக்கு மீண்டும் திரும்புதல், மூன்றாம் தூதனின் சோதனைச் செயல்முறையின் ஆரம்பத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது 1863-ஆல் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டபடி, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகிறது.

அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து மனிதருடைய பரிசோதனைக் காலம் முடிவடையும் வரையில், அந்த வரலாற்றில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட பாபிலோனின் வேசியின்மேல் நிறைவேற்றப்படும் நிர்வாகத் தீர்ப்பிற்கு ஒப்பாக, எரிகோவும் அதன் மதில்களும் கீழே தள்ளப்படும். நாற்பதாம் வசனம் 1798-இல் ஆரம்பித்து, நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகிறது. 1798-இலுள்ள முடிவுகாலம், தேவனுடைய திருச்சபையின் உள் வரிசையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது முதல் தூதனுடைய இயக்கத்தின் மில்லரைட்டுகளுடன் ஆரம்பித்து, மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கத்தினூடாக நூற்று நாற்பத்துநான்காயிரம் வரையிலும் நீள்கிறது. இவை அனைத்தும் ஒரே வசனத்தில்.

1798 ஆம் ஆண்டில் தெற்கின் ராஜாவின் உயர்வோங்குதலோடு தொடங்கிய வடக்கின் ராஜாவுக்கும் தெற்கின் ராஜாவுக்கும் இடையிலான போர், 1989 ஆம் ஆண்டில் தெற்கின் ராஜா வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் ராஜ்யங்களுக்கிடையிலான கூட்டணியினால் தோற்கடிக்கப்பட்டபோது முடிவுக்கு கொண்டு வரப்பட்டது. 1798 இல் தொடங்கிய வடக்கின் ராஜாவும் தெற்கின் ராஜாவும் நடத்திய இந்தப் போர், ரோமுக்கு எதிரான ஒரு போராட்டமாக மில்லரைட்டுகளால் அறியப்பட்டது; அதை அவர்கள் புறமதத்தையும் போப்பாட்சியத்தையும் கொண்ட இரண்டு பாழாக்குகிற வல்லமைகளாகவே கண்டனர். 1989 இல் அந்தப் போர் முடிவடைந்தபோது, பாழாக்குகிற அந்த மூன்று வல்லமைகளும் அதில் சம்பந்தப்பட்டிருந்தன; மேலும், உலகத்தை அர்மகெத்தோனுக்குத் தலைமையேற்று இட்டுச் செல்லும் அந்த மூன்று வல்லமைகளின் தீர்க்கதரிசனச் சித்திரிப்பின் தொடக்கத்தையும் அது குறித்தது; அது புவியியல் ரீதியாக தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பத்திஐந்தாம் வசனத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

நாற்பதாம் வசனத்திலிருந்து நாற்பத்தைந்தாம் வசனம் வரையிலானவை, கடல்களின் நடுவிலும் மகிமையுள்ள பரிசுத்த மலையினிடையிலும் போப்பை அவன் முடிவிற்குக் கொண்டு வரும் மூன்று வல்லமைகளின் தீர்க்கதரிசன இயக்கவியலை அடையாளப்படுத்துகின்றன. சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்படும்போது, நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள தீர்க்கதரிசன வரலாறு, நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்திலிருந்து நாற்பத்துநான்காம் வசனம் வரையிலானவற்றை உள்ளடக்கியதாகும்.

ஆகையால், 1989 ஆம் ஆண்டில் நிறைவுகாலம் தொடங்கும் நிலையிலிருந்து, 1798 என்ற இரண்டாவது சாட்சியத்துடன் சேர்ந்து, தெற்கின் ராஜாவுக்கும் வடக்கின் ராஜாவுக்கும் இடையிலான யுத்தத்தின் ஆரம்பத்தையும் முடிவையும் அடையாளப்படுத்துகின்றபோது, நாற்பத்தொன்றாம் வசனம் முதல் நாற்பத்துநான்காம் வசனம் வரை மரணக்காயம் குணமாகிய பாப்பாட்சியின் மும்மடங்கு ஐக்கியத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; மேலும், நாற்பத்தைந்தாம் வசனத்தில் அவள் தனது முடிவை அடைகிறாள். இந்தக் கண்ணோட்டத்திலிருந்து அணுகப்படும்போது, இந்த வசனங்கள் தேவனுடைய சபைக்கு வெளிப்புறமான ஒரு வரலாற்றை முன்வைக்கின்றன; இதேபோலவே, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தில் உள்ள ஏழு முத்திரைகளுக்கும் ஏழு சபைகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பிலும் இது பிரதிபலிக்கப்படுகிறது.

1798 என்பதினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றுக் கோடு முதன்மையாக விசாரணைத் தீர்ப்பைக் குறிக்கிறது; அதே தொடக்கப்புள்ளியில் 1989-இல் ஆரம்பமாகும் கோடு முதன்மையாக நிறைவேற்று தீர்ப்பைக் குறிக்கிறது. 1798 முதன்மையாக உடன்படிக்கையின் தூதருக்காக வழியை ஆயத்தப்படுத்துகிற தூதனின் பணியை வலியுறுத்துகிறது; 1989 முதன்மையாக எலியா தூதனின் பணியை வலியுறுத்துகிறது.

1798 முதல், தானியேலின் புத்தகம் திறக்கப்பட்டபோது, கிறிஸ்து தமது ஜனங்களை தெய்வீகம் மனிதத்துவத்துடன் நிரந்தரமாக ஒன்றிணையும் ஒரு உடன்படிக்கை உறவிற்குள் நடத்திச் செல்லும் அந்தத் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றைப் பற்றிய அறிவின் அதிகரிப்பு நமக்குக் கிடைக்கிறது. அந்த இறுதி நாள் உடன்படிக்கை வேதாகமங்களில் மீண்டும் மீண்டும் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

> இதோ, நாட்கள் வருகின்றன என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; அந்நாட்களில் நான் இஸ்ரவேல் வீட்டாரோடும் யூதா வீட்டாரோடும் ஒரு புதிய உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்துவேன். அது, அவர்கள் பிதாக்களை எகிப்து தேசத்திலிருந்து அழைத்துக் கொண்டு வரும்படி நான் அவர்கள் கையைப் பிடித்துக் கொண்டுபோன நாளில் அவர்களோடு செய்த உடன்படிக்கையின்படி இருக்காது; ஏனெனில், நான் அவர்களுக்கு கணவனாயிருந்தும், அவர்கள் என் உடன்படிக்கையை மீறினார்கள் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். அந்த நாட்களுக்குப் பிறகு, நான் இஸ்ரவேல் வீட்டாரோடு ஏற்படுத்தும் உடன்படிக்கை இதுவே என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்: என் நியாயப்பிரமாணத்தை அவர்கள் உள்ளங்கருவில் வைத்து, அதை அவர்கள் இருதயங்களில் எழுதுவேன்; நான் அவர்களுடைய தேவனாயிருப்பேன், அவர்கள் என் ஜனமாயிருப்பார்கள். இனி, ஒவ்வொருவனும் தன் அயலானுக்கும், ஒவ்வொருவனும் தன் சகோதரனுக்கும், “கர்த்தரை அறிந்துகொள்ளுங்கள்” என்று போதிக்கமாட்டார்கள்; ஏனெனில், அவர்களில் சிறியவன் முதல் பெரியவன் வரை எல்லாரும் என்னை அறிந்திருப்பார்கள் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; நான் அவர்கள் அக்கிரமத்தை மன்னித்து, அவர்கள் பாவத்தை இனி நினைவுகூராதிருப்பேன். எரேமியா 31:31–34.

எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் கடைசி நாட்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்; மேலும் தீர்க்கதரிசனத்தில் “கடைசி நாட்கள்” என்ற சொல்லாட்சி நியாயத்தீர்ப்பின் காலப்பகுதியைக் குறிக்கிறது. முதல் தூதன் 1798-இல், முடிவுக்காலத்தில், 1844-இல் நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பிக்கப்படுவதை அறிவிக்க வந்தான்; அதுவே கடைசி நாட்களின் வருகையும் ஆகும். கடைசி நாட்கள் என்பது, தேவன் தம்முடைய ஜனங்களின் “அக்கிரமத்தை” “மன்னித்து,” அவர்களுடைய பாவங்களை “இனிமேல் நினைவுகூராதிருப்பார்” என்று எரேமியா கூறிய, வரப்போகும் அந்த “நாட்களே” ஆகும். அந்தச் செயல், “கடைசி நாட்களில்,” நிழலின் நிறைவேறுதலான பாவநிவாரண நாளில் மகா ஆசாரியராகிய கிறிஸ்துவினால் நிறைவேற்றப்படுகிறது.

1844 அக்டோபர் 22 அன்று வந்த மூன்றாம் தூதனுடைய முன்னேறும் ஒளியில் மில்லரைட் அட்வென்டிசம் விசுவாசத்தோடு தொடர்ந்து நடந்திருந்தால், அவர்கள் ஏற்கனவே இயேசுவோடு தங்கள் நித்திய இல்லத்தில் இருந்திருப்பார்கள். எரேமியா “அந்த நாட்களின் பின்பு” என்று சொல்லும்போது இதுவே அவர் குறிப்பதன் அர்த்தமாகும். “அந்த நாட்கள்” என்பது 1844-இல் கொண்டு வந்து நிறைவு பெற்ற தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகளாகும். அவையே தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரம் குறிப்பிடும் “நாட்கள்” ஆகும்.

> ஆனால் நீ முடிவுவரை உன் வழியில் போ; ஏனெனில் நீ இளைப்பாறுவாய்; நாட்களின் முடிவில் உனக்குரிய பங்கில் நிலைத்திருப்பாய். தானியேல் 12:13.

“நாட்களின் முடிவில்,” அல்லது எரேமியா கூறுவதுபோல், “அந்த நாட்களுக்குப் பிறகு,” கிறிஸ்து தமது ஜனங்களின் உள்ளங்கூறுகளில் தமது நியாயப்பிரமாணத்தை வைக்கவும், அவர்களின் இருதயங்களின்மேல் தமது நியாயப்பிரமாணத்தை எழுதவும் நிர்ணயித்தார். உள்ளங்கூறுகள் என்பது தாழ்ந்த இயல்பாகும்; அல்லது பவுல் அதைக் “மாம்சம்” என்று அழைக்கிறார்; இருதயம் என்பது உயர்ந்த இயல்பாகும். இந்த உடன்படிக்கை, மனந்திரும்புதலின்போது தமது ஜனங்களுக்கு ஒரு புதிய மனதை அளிப்பதையும், இரண்டாம் வருகையின்போது ஒரு புதிய சரீரத்தை அளிப்பதையும் வாக்குறுதி செய்கிறது. தேவனுடைய சாயலில் படைக்கப்பட்ட ஆதாமினால் மனிதன் விழுந்தான்; அவன் உயர்ந்த இயல்பும் தாழ்ந்த இயல்பும் உடையவனாகப் படைக்கப்பட்டான். கிறிஸ்துவின் உடன்படிக்கை, மனிதகுலத்தை அவர்களுடைய இருவகை இயல்போடும் பாவத்தின் சாபத்திலிருந்து மீட்பதாகும்.

> இந்த பூமியின் வரலாற்றின் கடைசி நாட்களில், தமது கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளும் தமது ஜனங்களுடனான தேவனுடைய உடன்படிக்கை புதுப்பிக்கப்பட வேண்டும். “அந்நாளில் நான் அவர்களுக்காக வெளிக்காடின் மிருகங்களோடும், ஆகாயத்தின் பறவைகளோடும், பூமியில் ஊர்ந்து செல்கிற ஜீவராசிகளோடும் ஒரு உடன்படிக்கை செய்வேன்; வில்லையும் பட்டயத்தையும் யுத்தத்தையும் பூமியிலிருந்து முறியடித்துவிடுவேன்; அவர்களை பாதுகாப்பாகப் படுத்திருப்பேன். நான் உன்னை என்றென்றைக்கும் எனக்கே மணமாக நிச்சயித்துக்கொள்வேன்; ஆம், நீதியிலும் நியாயத்திலும் அன்புக்கருணையிலும் இரக்கங்களிலும் உன்னை எனக்கே மணமாக நிச்சயித்துக்கொள்வேன். உண்மைத்தன்மையோடு உன்னை எனக்கே மணமாக நிச்சயித்துக்கொள்வேன்; நீ கர்த்தரை அறிந்துகொள்வாய்.”

> “‘அந்த நாளில் இப்படியாகும்: நான் கேட்பேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; நான் வானங்களை கேட்பேன், அவைகள் பூமியை கேட்கும்; பூமி தானியத்தையும், திராட்சரசத்தையும், எண்ணெயையும் கேட்கும்; அவைகள் யெஸ்ரேயேலைக் கேட்கும். நான் அவளை எனக்காக பூமியில் விதைப்பேன்; இரக்கம் பெறாதவளின்மேல் நான் இரக்கம் காண்பிப்பேன்; என் ஜனமல்லாதவர்களிடத்தில், “நீங்கள் என் ஜனங்கள்” என்று சொல்லுவேன்; அவர்கள், “நீர் என் தேவன்” என்று சொல்லுவார்கள்.’ ஓசியா 2:14-23.”

> “‘அந்த நாளில், ... இஸ்ரவேலின் மீதியாகியோர், யாக்கோபின் குடும்பத்தாரில் தப்பிப்பிழைத்தவர்கள், ... கர்த்தர்மேல், இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தர்மேல், உண்மையாய் சார்ந்திருப்பார்கள்.’ ஏசாயா 10:20. ‘எல்லா ஜாதிகளிலும், கோத்திரங்களிலும், பாஷைகளிலும், மக்களிலும்’ இருந்து, ‘தேவனைப் பயந்து, அவருக்கே மகிமையைக் கொடுங்கள்; ஏனெனில் அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை வந்திருக்கிறது’ என்ற செய்திக்கு மகிழ்ச்சியுடன் செவிகொடுப்பவர்கள் இருப்பார்கள். அவர்களை இந்தப் பூமியோடு கட்டிப்பிணைக்கும் ஒவ்வொரு விக்கிரகத்திலிருந்தும் அவர்கள் திரும்பிவிடுவார்கள்; மேலும், ‘வானத்தையும், பூமியையும், சமுத்திரத்தையும், நீரூற்றுகளையும் உண்டாக்கினவரை’ அவர்கள் ‘வணங்குவார்கள்.’ அவர்கள் தங்களை எல்லா சிக்கல்களிலிருந்தும் விடுவித்துக்கொண்டு, தேவனுடைய இரக்கத்தின் நினைவுச் சின்னங்களாய் உலகத்தின் முன் நிற்பார்கள். ஒவ்வொரு தெய்வீகக் கட்டளைக்கும் கீழ்ப்படிந்தவர்களாய், ‘தேவனுடைய கற்பனைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் கைக்கொள்ளுகிறவர்கள்’ எனத் தூதர்களாலும் மனுஷராலும் அவர்கள் அறியப்படுவார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:6–7, 12.”

> “‘இதோ, நாட்கள் வருகின்றன என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; உழுவோன் அறுப்பவனை எட்டிப்பிடிப்பான், திராட்சைகளை மிதிப்பவன் விதை விதைப்பவனை எட்டிப்பிடிப்பான்; மலைகள் இனிய திராட்சரசத்தைச் சொட்டும், எல்லா குன்றுகளும் உருகிப்போலும். மேலும் என் ஜனமாகிய இஸ்ரவேலின் சிறையிருப்பை நான் திருப்புவேன்; அவர்கள் பாழடைந்த நகரங்களை கட்டி அவற்றில் குடியிருப்பார்கள்; அவர்கள் திராட்சத்தோட்டங்களை நட்டு அவற்றின் இரசத்தைப் பருகுவார்கள்; தோட்டங்களையும் அமைத்து அவற்றின் கனிகளை உண்ணுவார்கள். நான் அவர்களை அவர்கள் தேசத்தில் நாட்டுவேன்; நான் அவர்களுக்கு அளித்த அவர்களின் தேசத்திலிருந்து இனி அவர்கள் பிடுங்கப்படமாட்டார்கள் என்று உன் தேவனாகிய கர்த்தர் சொல்லுகிறார். ஆமோஸ் 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

எரேமியா “அந்த நாட்களுக்குப் பின்பு” என்று கூறும்போது, கிறிஸ்து தமது ஆலயத்திற்குத் திடீரென வந்து அதைச் சுத்திகரித்ததினால் குறிக்கப்படும் கிரியைக்குமுன் இருந்த “நாட்கள்” என்பது, 1798 மற்றும் 1844 ஆண்டுகளில் முடிவடைந்த தீர்க்கதரிசனக் காலங்களாகும். அந்தத் தீர்க்கதரிசன நாட்கள் (காலங்கள்) முடிவடைந்தது, கிறிஸ்து மில்லரைட் ஆலயத்தை எழுப்பிய நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளைச் சுட்டிக்காட்டியது; மேலும் அவர் 1844 அக்டோபர் 22 அன்று திடீரென வந்தபோது, தமது ஊழியத்தின் ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் ஆலயத்தைச் சுத்திகரித்தபோது நிறைவேற்றிய மல்கியா மூன்றாம் அதிகாரத்தையே அவர் அப்போதும் நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தார்.

> “உலகத்தின் வாங்குவோரையும் விற்குவோரையும் ஆலயத்திலிருந்து சுத்திகரித்ததன் மூலம், இதயத்தைப் பாவத்தின் களங்கத்திலிருந்து—ஆத்துமாவைச் சீரழிக்கும் பூமிக்குரிய ஆசைகளிலிருந்து, சுயநலக் காமவெறிகளிலிருந்து, தீய பழக்கங்களிலிருந்து—சுத்திகரிப்பதே தமது பணி என்பதை இயேசு அறிவித்தார். மல்கியா 3:1–3 மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது.” The Desire of Ages, 161.

“அந்த நாட்களுக்குப் பின்பு,” கிறிஸ்து தாம் எழுப்பியிருந்த ஆலயத்தைச் சுத்திகரிக்க நோக்கமாயிருந்தார்; அது, தமது ஜனங்களின் இருதயங்களைப் பாவத்தின் அசுத்தத்திலிருந்து சுத்திகரிக்கும் அவருடைய கிரியையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது; அல்லது எரேமியா கூறுவதுபோல், அவர்களுடைய இருதயங்களிலும் உள்ளார்ந்த பகுதிகளிலும் தம்முடைய நியாயப்பிரமாணத்தை எழுதுவதை.

> அவர்களிலே குற்றம் கண்டபடியால், அவர் கூறுகிறார்: “இதோ, நாட்கள் வருகின்றன என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; அந்நாட்களில் நான் இஸ்ரவேல் வீட்டாருடனும் யூதா வீட்டாருடனும் ஒரு புதிய உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்துவேன். நான் அவர்களுடைய பிதாக்களை எகிப்து தேசத்திலிருந்து வெளியே நடத்திச் செல்ல அவர்களுடைய கையைப் பிடித்த நாளில் அவர்களோடு செய்த உடன்படிக்கைக்கிணங்க அல்ல; ஏனெனில் அவர்கள் என் உடன்படிக்கையில் நிலைத்திருக்கவில்லை; நானும் அவர்களை அலட்சியப்படுத்தினேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். அந்த நாட்களின் பின்பு நான் இஸ்ரவேல் வீட்டாரோடு ஏற்படுத்தும் உடன்படிக்கை இதுவே என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; என் நியாயப்பிரமாணங்களை அவர்களுடைய மனதில் இடுவேன், அவற்றை அவர்களுடைய இருதயங்களில் எழுதுவேன்; நான் அவர்களுக்கு தேவனாயிருப்பேன், அவர்கள் எனக்கு ஜனங்களாயிருப்பார்கள்.” எபிரெயர் 8:8–10.

“அந்த நாட்கள்” என்பவை தானியேலின் “நாட்களின் முடிவு” ஆகும்; அது 1798 மற்றும் 1844 இல் நிறைவுற்றது. தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்தில், 1798 இல் தொடங்கும் புராட்டஸ்தாந்து கொம்பின் வரி, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தாருடன் நிறுவப்படும் உடன்படிக்கையின் உறவை வலியுறுத்துகிறது. எபிரேயச் சொல் “lot” என்பது ஒருவரின் விதியை நிர்ணயிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒரு சிறிய கல் ஆகும். தானியேலுக்கு, “நாட்களின் முடிவு” வரை சென்று இளைப்பாறும்படி (மரணத்தில்) சொல்லப்பட்டது; அப்பொழுது, 1844 இல், நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பித்து, அவரது விதி நிர்ணயிக்கப்படும்.

> ஆனால் நீ முடிவுவரை உன் வழியில் செல்; ஏனெனில் நீ இளைப்பாறி, நாட்களின் முடிவில் உனக்குக் குறிக்கப்பட்ட பங்கில் நிலைநிற்பாய். தானியேல் 12:13.

“நாட்களின் முடிவின் நாட்கள்” என்பது, 1844-ஆம் ஆண்டில் நிறைவுற்ற காலத் தீர்க்கதரிசனங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஏனெனில் அதற்குப் பிறகு தீர்க்கதரிசனக் காலம் இனி இருக்காது. இரண்டாயிரத்து முன்னூறு ஆண்டுகள், அதாவது marah தரிசனம் — அவருடைய பரிசுத்தஸ்தலத்தில் கிறிஸ்து திடீரென வெளிப்படுவதை அர்த்தப்படுத்துவது — அப்பொழுது முடிவுற்றது; மேலும் கடைசி கோபத்தின் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளும் முடிவுற்றன; முதலாவது கோபத்தின் நாட்கள் 1798-ஆம் ஆண்டில், முடிவுகாலத்தில், முடிவுற்றதுபோலவே. எரேமியா குறிப்பிட்ட “அந்த நாட்களுக்குப் பிறகு” என்பதைக் குறித்து, அதன் பின்னர் பவுல் உரையாடுகிறார். பவுல், எரேமியாவின் “அந்த நாட்களுக்குப் பிறகு” என்பதைக் இருமுறை குறிப்பிட்டுக் கூறுகிறார்; ஏனெனில் பவுல் வெறுமனே “அந்த நாட்களுக்குப் பிறகு” நிறுவப்படவிருந்த உடன்படிக்கையை மட்டுமே எடுத்துரைப்பதில்லை; அதிலும் முக்கியமாக, அவர் கிறிஸ்துவின் பிரதான ஆசாரியராகிய பணியை அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> ஏனெனில் ஒரே பலியினால் பரிசுத்தமாக்கப்படுகிறவர்களை அவர் என்றென்றைக்கும் நிறைவுபெறச்செய்துள்ளார். இதற்குப் பரிசுத்த ஆவியானவரும் நமக்குச் சாட்சியாயிருக்கிறார்; ஏனெனில் அவர் முன்கூறிய பின்பு: “அந்த நாட்களுக்குப் பின் நான் அவர்களோடு ஏற்படுத்தும் உடன்படிக்கை இதுவே என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; என் நியாயப்பிரமாணங்களை அவர்களுடைய இருதயங்களில் வைப்பேன், அவைகளை அவர்களுடைய மனங்களில் எழுதுவேன்”; மேலும், “அவர்களுடைய பாவங்களையும் அக்கிரமங்களையும் இனி நினைவுகூரேன்” என்றும் சொல்கிறார். இவற்றின் மன்னிப்பு எங்கு உண்டோ, அங்கே பாவத்திற்காக இனி பலியில்லை. ஆகையால், சகோதரரே, இயேசுவின் இரத்தத்தினால் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசிப்பதற்கு நமக்குத் துணிவு உண்டாயிருந்து, அவர் நமக்காக பிரதிஷ்டை செய்த புதியதும் ஜீவனுள்ளதுமான வழியினாலே, அதாவது, திரையினூடாகச் செல்லும் வழியினாலே, அது அவருடைய மாம்சமே; மேலும் தேவனுடைய வீட்டின்மேல் ஒரு மகா ஆசாரியர் நமக்குண்டாயிருந்து. எபிரெயர் 10:14–21.

கிறிஸ்துவின் தோற்றத்தைச் சார்ந்த marah தரிசனத்தின் தீர்க்கதரிசனத்தையும், தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் chazon தரிசனத்துக்குரிய இரண்டாயிரத்து ஐநூற்று இருபது ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனத்தையும் இணைக்கும் இருநூற்று இருபது ஆண்டுகள், அந்த இரண்டு தீர்க்கதரிசன காலங்களின் தொடக்கத்தை ஒன்றோடொன்று பிணைக்கின்றன; மேலும், அது மனிதத்துவமும் தெய்வத்துவமும் இணைவதைச் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு குறியீட்டு இணைப்பாக விளங்குகிறது; இதுவே மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்தின் போது நிகழும் சுத்திகரிப்பில் கிறிஸ்து நிறைவேற்றும் கிரியையாகும், மேலும் அதன் விளைவாக அவர் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தவர்களுடன் உடன்படிக்கை செய்கிறார்.

ஆலயத்தை மிதித்துக்கீழ்ப்படுத்தப்படுதலை விளக்குகின்ற சாசோன் தரிசனம், ஏதேன் தோட்டத்தில் ஆதாம் செய்த கலகத்திலிருந்து பாவத்தினால் மிதித்துக்கீழ்ப்படுத்தப்பட்ட மனிதகுலத்தின் தரிசனமாகும்; மேலும் ஆலயத்தை மீட்டெடுத்து சுத்திகரிக்கும் கிறிஸ்துவின் கிரியையை விளக்குகின்ற மரா தரிசனமும் 1844 அக்டோபர் 22 அன்று இரண்டும் நிறைவேறின. தேவனுடைய கோபாக்கினையைச் சார்ந்த இரு இருபத்தைந்து நூற்று இருபது ஆண்டு தீர்க்கதரிசனங்கள் உள்ளன; அவை சேனையையும் பரிசுத்தஸ்தலத்தையும் மிதித்துக்கீழ்ப்படுத்தப்படுதலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

அந்த இரு தீர்க்கதரிசனங்களும் மனுஷகுலம் மிதிக்கப்பட்டதைக் குறிக்கின்றன; அது மராவின் தரிசனத்தினால் மீளப் புனருத்தாரணம் அடைய வேண்டியது ஆகும். தேவன் தமது ஜனங்களுக்கு விரோதமாகக் கொண்டிருந்த அந்த இரு கோபங்களும் வீழ்ந்துபோன மனுஷகுலத்தின் மேல் இருந்த கோபத்தைக் குறிக்கின்றன; அது வீழ்ந்த ஆலயத்தை மறுபடியும் கட்டி சுத்திகரிப்பதில் கிறிஸ்து செய்த கிரியையினாலே மட்டுமே இரட்சிக்கப்பட்டும் புனருத்தாரணம் செய்யப்பட்டும் இருக்க வேண்டியது ஆகும்.

இரு கோபங்களும் மனிதகுலத்தின் உயர்ந்த இயல்பையும் தாழ்ந்த இயல்பையும் குறிக்கின்றன. ஆதாமின் வீழ்ச்சியின் போது, தாழ்ந்த இயல்பு உயர்ந்த இயல்பின் மேல் ஆதிக்கத்தை எடுத்துக்கொண்டது; மனிதர்களுக்காக கிறிஸ்துவின் நோக்கம், உயர்ந்த இயல்பு தாழ்ந்த இயல்பின் மேல் ஆட்சி செய்யவேண்டும் என்பதாகும். ஆதாமின் வீழ்ச்சியின் போது, உயர்ந்த இயல்பு தாழ்ந்த இயல்பின் காம ஆசைகளுக்குள் விழுந்தது; இவ்வாறு தேவனுடைய நோக்கம் தலைகீழாயிற்று. இதுவே வேதாகமத்தில் சொல்லப்படும் “மனந்திரும்புதல்” என்பதன் பொருள். மனந்திரும்புதல் என்பது, உயர்ந்த இயல்பு தாழ்ந்த இயல்பின் மேல் தன் ஆட்சி நிலைக்கு மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்படுதல் என்பதாகும். மனந்திருப்பச்செய்வது என்பது மாற்றி அமைத்தல், அல்லது தலைகீழாக்குதல் என்பதாகும்.

வடக்கு ராஜ்யத்திற்கெதிரான முதல் கோபம், வீழ்ச்சியின் வேளையில் உயர்ந்த இயல்பை அடிமைப்படுத்திய தாழ்ந்த இயல்பிற்கெதிரான கோபமாக இருந்தது. அந்தக் கோபம் முதலில் வந்தது; ஏனெனில், மீட்பின் கிரியையை கிறிஸ்து அது முதலில் தொடங்கிய இடத்திலிருந்தே ஏற்றுக்கொண்டார்; அது தாழ்ந்த இயல்பின் இச்சையோடு தொடங்கியது, அதாவது பசியாசையின் இச்சையோடு. கிறிஸ்து தம் கிரியையை நாற்பது நாட்கள் நோன்பிருந்து தொடங்கினார்.

> “இரட்சிப்புத் திட்டத்தை வெற்றிகரமாக முன்னேற்றுவதற்கு, அழிவு ஆரம்பமான அதே இடத்திலேயே மனிதனை மீட்கும் பணியைத் தொடங்க வேண்டும் என்பதை கிறிஸ்து அறிந்திருந்தார். ஆதாம் ஆசையைத் தணிக்காமல் அனுபவித்ததினால் விழுந்தான். தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்குக் கீழ்ப்படிவதே தமக்குள்ள கடமை என்பதை மனிதனின் மனதில் ஆழமாகப் பதியச்செய்யும்படி, கிறிஸ்து மனிதனுடைய சரீர பழக்கங்களைச் சீர்திருத்துவதன் மூலம் தம்முடைய மீட்புப் பணியை ஆரம்பித்தார். நற்குணங்களில் ஏற்பட்ட சரிவும், மனித இனத்தின் சீரழிவும், முக்கியமாகக் கெடுபிடியான ஆசைக்கு இடமளித்தலினாலேயே உண்டானவை.” Testimonies, volume 3, 486.

இரண்டாவது கோபம், தெற்கு ராஜ்யத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட உயர்ந்த இயல்பின்மேல் இருந்தது; அங்கேயே தேவன் தமது நாமத்தை வைக்கத் தேர்ந்தெடுத்த நகரமாகிய எருசலேம் அமைந்துள்ளது. 1844 அக்டோபர் 22 அன்று, கிறிஸ்து செய்ய எண்ணிய கிரியையும், அவர் இப்போது நிறைவேற்றி வருகிற கிரியையும், எசேக்கியேலின் இரண்டு கோல்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன.

எசேக்கியேலின் இரண்டு கோல்கள் என்றென்றைக்கும் ஒரே கோலாக ஒன்றுசேர்க்கப்படும் போது, அது கிறிஸ்து தமது ஜனங்களிடமிருந்து பாவத்தை என்றென்றைக்கும் அகற்றும் உடன்படிக்கையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும் உயர்ந்த இயல்பும் தாழ்ந்த இயல்பும் தக்க படிநிலைக் கட்டமைப்பிற்குள் மீள நிலைநிறுத்தப்படுகின்றன; மனிதர் மறுபடியும் முழுமையடைகின்றனர். மனந்திரும்பாத நிலையில், முதல் கடுஞ்சினத்தால் குறிக்கப்படும் மனிதனின் தாழ்ந்த இயல்பு, கடைசி கடுஞ்சினத்தால் குறிக்கப்படும் மனிதனின் உயர்ந்த இயல்பின்மேல் ஆட்சி செய்தது. ஆகையால், முதல் கடுஞ்சினம் தெற்கு இராஜ்யத்திற்குப் புவியியல் ரீதியாக “மேலே” இருந்த வடக்கு இராஜ்யத்துக்கு எதிராக இருந்தது.

தெய்வீகத்துடனும் மனிதத்துவத்துடனும், அவற்றின் பரஸ்பர தொடக்கங்களில், மராஹ் மற்றும் காசோன் என்னும் இரு தரிசனங்களை இணைக்கும் இருநூற்று இருபது ஆண்டுகள், கிறிஸ்து ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரத்தாரோடு மூன்றாம் தூதனுடைய கிரியையை இறுதிப்படுத்தும் போது, இரண்டும் ஒன்றாய் ஒரே கோலாக இணைகின்றன. அது தெற்குப் ராஜ்யத்துக்கு எதிரான கடைசி உக்கிரக்கோபத்தின் தீர்க்கதரிசனமாகும்; அது 1844-இல் நிகழ்ந்த தோற்றத்தின் தீர்க்கதரிசனத்தோடு இணைக்கப்பட்டுள்ளது; ஏனெனில் உடன்படிக்கை மனந்திரும்புதலில் ஒரு புதிய மனதை அளிக்கிறது, ஆனால் புதிய சரீரம் (வடக்குப் ராஜ்யம்) இரண்டாம் வருகையில் கணநேரத்தில் மட்டுமே மீளப் பெறப்படுகிறது.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனம், முடிவுகளின் இரு காலங்களையும் அடையாளப்படுத்துகிறது; அதன்மூலம், வெளிப்படுத்தல் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தின் பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் வரலாற்றின்போது இடம்பெறும் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் உள்புற மற்றும் வெளிப்புற கோட்டுகளை வலியுறுத்துகிறது. அந்த வசனத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட சத்தியங்கள், கிறிஸ்து தமது ஜனங்களுக்குள் அடையாளப்படுத்தவும் நிறைவேற்றவும் வந்த உள்புற மற்றும் வெளிப்புற சத்தியக் கோட்டுகள் இரண்டையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. மனிதத்துவம் தெய்வத்துவத்துடன் இணைந்தபோது பாவம் செய்யாது என்ற சத்தியம், அறிவின் முத்திரை நீக்கப்படுதலின் விளைவுடன் தொடர்புடைய ஒளியில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும் அது கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்களின் உள்புற சத்தியத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. உலகத்தை ஆர்மகெத்தோனுக்குக் கொண்டு செல்லும் அதிகாரங்களுக்கிடையேயான போராட்டத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஒளி, கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்களின் வெளிப்புற சத்தியமாகும்.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.

> கர்த்தருடைய வார்த்தை மறுபடியும் எனக்கு வந்து உரைத்ததாவது: “மனுஷகுமாரனே, நீ ஒரு கோலை எடுத்துக்கொண்டு அதின்மேல், ‘யூதாவிற்கும், அவனுடைய சகோதரராயிருந்த இஸ்ரவேல் புத்திரருக்கும்’ என்று எழுது; பின்னர் வேறொரு கோலை எடுத்துக்கொண்டு அதின்மேல், ‘யோசேப்பிற்கும், அதாவது எபிராயீமின் கோலுக்கும், அவனுடைய சகோதரராயிருந்த இஸ்ரவேல் குடும்பமெல்லாவற்றிற்கும்’ என்று எழுது. அவைகளை ஒன்றோடொன்று சேர்த்து ஒரே கோலாக்கு; அவை உன் கையில் ஒன்றாயிருக்கும். உன் ஜனத்தின் புத்திரர் உன்னோடு பேசி, ‘இவைகளினால் நீ அர்த்தப்படுத்துவது என்ன என்று எங்களுக்குக் காண்பிக்கமாட்டாயா?’ என்று கேட்கும்போது, நீ அவர்களிடம் சொல்ல வேண்டியது: ‘ஆண்டவராகிய கர்த்தர் சொல்லுகிறது இதுவே: இதோ, எபிராயீமின் கையில் இருக்கிற யோசேப்பின் கோலையும், அவனுடைய சகோதரராயிருந்த இஸ்ரவேல் கோத்திரங்களையும் நான் எடுத்து, அவனோடுகூட, அதாவது யூதாவின் கோலோடுகூட சேர்த்து, அவைகளை ஒரே கோலாக்குவேன்; அவை என் கையில் ஒன்றாயிருக்கும்.’ நீ எழுதியிருக்கும் கோல்கள் அவர்களுடைய கண்முன்பாக உன் கையில் இருக்கக்கடவது. “நீ அவர்களிடம் சொல்ல வேண்டியது: ‘ஆண்டவராகிய கர்த்தர் சொல்லுகிறது இதுவே: இதோ, இஸ்ரவேல் புத்திரர் சென்றிருக்கிற ஜாதிகளின் நடுவிலிருந்து நான் அவர்களை எடுத்துக்கொண்டு, எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் அவர்களைச் சேர்த்துத் திரட்டி, அவர்களுடைய சொந்த தேசத்திற்குக் கொண்டுவருவேன். இஸ்ரவேலின் மலைகளின்மேல் இருக்கும் அந்த தேசத்தில் நான் அவர்களை ஒரே ஜாதியாக ஆக்குவேன்; அவர்களெல்லாருக்கும் ஒரே ராஜா ராஜாவாயிருப்பான்; அவர்கள் இனி இரு ஜாதிகளாயிருக்கமாட்டார்கள்; இனி ஒருபோதும் இரண்டு ராஜ்யங்களாகப் பிரிக்கப்படமாட்டார்கள். அவர்கள் தங்கள் விக்கிரகங்களினாலும், தங்கள் அருவருப்பானவைகளினாலும், தங்கள் சகல மீறுதல்களினாலும் இனி தங்களைத் தீட்டுப்படுத்திக்கொள்ளமாட்டார்கள்; அவர்கள் பாவஞ்செய்த தங்கள் வாசஸ்தலங்களெல்லாவற்றிலிருந்தும் நான் அவர்களை இரட்சித்து, அவர்களைச் சுத்திகரிப்பேன்; அப்பொழுது அவர்கள் என் ஜனமாயிருப்பார்கள், நான் அவர்களுடைய தேவனாயிருப்பேன். “என் தாசனாகிய தாவீது அவர்கள்மேல் ராஜாவாயிருப்பான்; அவர்களெல்லாருக்கும் ஒரே மேய்ப்பன் இருப்பான்; அவர்கள் என் நியாயங்களில் நடந்து, என் கட்டளைகளைக் காத்து, அவைகளைச் செய்வார்கள். என் தாசனாகிய யாக்கோபுக்குக் கொடுத்த தேசத்தில், உங்கள் பிதாக்கள் குடியிருந்த அந்த தேசத்தில், அவர்கள் குடியிருப்பார்கள்; அவர்கள், அவர்களுடைய பிள்ளைகள், அவர்களுடைய பிள்ளைகளின் பிள்ளைகள் என்றும் அதிலே குடியிருப்பார்கள்; என் தாசனாகிய தாவீது என்றென்றைக்கும் அவர்களுக்குப் பிரபுவாயிருப்பான். மேலும் நான் அவர்களோடு சமாதான உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்துவேன்; அது அவர்களுக்கென்றே நித்திய உடன்படிக்கையாயிருக்கும்; நான் அவர்களை நிலைநிறுத்தி, அவர்களைப் பெருகப்பண்ணி, என் பரிசுத்த ஸ்தலத்தை அவர்களுடைய நடுவில் என்றென்றைக்கும் அமைப்பேன். என் வாசஸ்தலமும் அவர்களோடே இருக்கும்; ஆம், நான் அவர்களுடைய தேவனாயிருப்பேன், அவர்கள் என் ஜனமாயிருப்பார்கள். என் பரிசுத்த ஸ்தலம் அவர்களுடைய நடுவில் என்றென்றைக்கும் இருக்கும்போது, நான் இஸ்ரவேலைப் பரிசுத்தமாக்குகிற கர்த்தர் என்று ஜாதிகள் அறிந்துகொள்வார்கள்.’” எசேக்கியேல் 37:15–28.

Back to Articles