Article

# எலியா - எண் ஒன்று

முதலானவரும் கடைசியானவரும்

Author

Jeff Pippenger

Published

July 31, 2023

Formats

PDF
Word

பழைய ஏற்பாட்டின் இறுதிக் கூற்று, கர்த்தருடைய மகத்தானதும் பயங்கரமானதுமான நாளுக்கு முன்பாக, எலியா தீர்க்கதரிசி ஒரு செய்தியுடன் தோன்றுவார் என்ற ஒரு வாக்குறுதியை முன்வைக்கிறது.

> இதோ, கர்த்தருடைய மகத்தானதும் பயங்கரமானதுமான நாள் வருவதற்கு முன்னே, நான் உங்களிடத்தில் எலியாவாகிய தீர்க்கதரிசியை அனுப்புவேன். நான் வந்து பூமியைச் சாபத்தினால் அடிக்காதபடிக்கு, அவன் பிதாக்களின் இருதயத்தைப் பிள்ளைகளிடத்திற்கும், பிள்ளைகளின் இருதயத்தை அவர்கள் பிதாக்களிடத்திற்கும் திருப்புவான். மல்கியா 4:5, 6.

“கர்த்தருடைய மகத்தானும் பயங்கரமானும் நாளாகிய” அது, அல்லது தேவன் “பூமியைத் தாக்குகிற” “சாபம்” என்றும் சொல்லப்படுவது, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தில் அடையாளார்த்தமாக “கடைசி ஏழு வாதைகள்” அல்லது “தேவனுடைய கோபம்” என்றும் சித்தரிக்கப்படுகிறது என்பதை வேதாகமம் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தின் பதினைந்தாம் அதிகாரம், பதினாறாம் அதிகாரத்தில் ஊற்றப்படவிருக்கும் அந்த மகத்தானும் பயங்கரமானும் கடைசி ஏழு வாதைகளுக்குக் கொண்டுசெல்லும் தீர்க்கதரிசனச் சூழலை அறிமுகப்படுத்துகிறது.

> பின்பு நான் வானத்தில் பெரியதுமாக அதிசயமுமான வேறொரு அடையாளத்தைக் கண்டேன்; ஏழு தூதர்கள் ஏழு கடைசி வாதைகளைக் கொண்டிருந்தார்கள்; ஏனெனில் அவைகளில் தேவனுடைய கோபம் நிறைவுற்றது.

> அக்கினியோடு கலந்ததுபோல ஒரு கண்ணாடிக் கடலை நான் கண்டேன்; மிருகத்தின் மேலும், அதன் சிலையின் மேலும், அதன் முத்திரையின் மேலும், அதன் நாமத்தின் எண்ணின் மேலும் ஜெயங்கொண்டவர்கள், தேவனுடைய வீணைகளை உடையவர்களாய், அந்தக் கண்ணாடிக் கடலின்மேல் நின்றார்கள். அவர்கள், தேவனுடைய தாசனாகிய மோசேயின் பாடலையும், ஆட்டுக்குட்டியானவரின் பாடலையும் பாடி: “சர்வவல்லமையுள்ள கர்த்தராகிய தேவனே, உம்முடைய கிரியைகள் மகத்துவமும் அதிசயமுமாயிருக்கின்றன; பரிசுத்தவான்களின் ராஜாவே, உம்முடைய வழிகள் நீதியும் சத்தியமுமாயிருக்கின்றன. கர்த்தாவே, உம்மைக் பயப்படாதவன் யார்? உம்முடைய நாமத்தை மகிமைப்படுத்தாதவன் யார்? நீர் ஒருவரே பரிசுத்தர்; உம்முடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறபடியால், சகல ஜாதிகளும் வந்து உம்முன் தொழுதுகொள்ளுவர்” என்றார்கள்.

> அதற்குப் பின்பு நான் பார்த்தேன்; இதோ, பரலோகத்தில் சாட்சியின் கூடாரமான ஆலயம் திறக்கப்பட்டது. ஏழு வாதைகளை உடைய ஏழு தூதர்கள் அந்த ஆலயத்திலிருந்து வெளியே வந்தார்கள்; அவர்கள் சுத்தமும் வெண்மையுமான நுண்ணிய வஸ்திரம் அணிந்தவர்களாயிருந்தார்கள்; தங்கள் மார்புகளில் பொன்னாலான கட்டுகளால் கட்டப்பட்டிருந்தார்கள். அப்போது நான்கு ஜீவன்களில் ஒருவன், என்றென்றும் உயிரோடிருக்கிற தேவனுடைய கோபத்தால் நிறைந்த ஏழு பொற்கிண்ணங்களை அந்த ஏழு தூதர்களுக்குக் கொடுத்தான். தேவனுடைய மகிமையினாலும் அவருடைய வல்லமையினாலும் ஆலயம் புகையால் நிறைந்தது; அந்த ஏழு தூதர்களுடைய ஏழு வாதைகளும் நிறைவேறும்வரை யாரும் ஆலயத்திற்குள் பிரவேசிக்கக்கூடவில்லை. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 15:1–8.

“ஏழு தூதர்களின் ஏழு வாதைகளும் நிறைவேறும் வரை யாராலும் ஆலயத்திற்குள் பிரவேசிக்க முடியவில்லை” என்பதற்கான காரணம், பதினைந்தாம் அதிகாரத்தில் ஆலயம் புகையால் நிரம்பும் போது இரட்சிப்பைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பு முடிவுறுவதாலேயாகும். மனந்திரும்பி இரட்சிப்பைக் கண்டடைவதற்காக மனிதகுலத்திற்கு அளிக்கப்பட்ட சோதனைக் காலம் அப்போது முடிவுக்கு வந்துவிடுகிறது. அந்தக் காலப்புள்ளி அடையப்படும் போது, யோவான் “ஏழு கடைசி வாதைகள்” என்று அழைக்கும் “கர்த்தருடைய மகத்தானதும் பயங்கரமானதுமான நாள்” கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகைக்கு முன்பாக ஊற்றப்படுகிறது. மல்கியா அந்த நாளை “பயங்கரமானது” என்று அழைத்தான்; ஏசாயா அதைக் கடவுளுடைய “அந்நிய கிரியை” என்று அடையாளப்படுத்துகிறான்.

> கர்த்தர் பேராசீம் மலையில் எழுந்ததுபோல எழும்புவார்; கிபியோன் பள்ளத்தாக்கில் கோபமுற்றதுபோல கோபமுறுவார்; தமது கிரியையை, அதிசயமான தமது கிரியையைச் செய்யவும், தமது செயலை, விசித்திரமான தமது செயலை நிறைவேற்றவும் அப்படிச் செய்வார். ஆகையால் நீங்கள் பரியாசக்காரராய் இராதிருங்கள்; இல்லையெனில் உங்கள் கட்டுகள் பலப்படும்; ஏனெனில் சேனைகளின் கர்த்தராகிய ஆண்டவரிடமிருந்து பூமியெங்கும் வரத்தக்க நாசநிர்ணயத்தை நான் கேட்டிருக்கிறேன். ஏசாயா 28:21, 22.

தேவரின் “விசித்திரமான கிரியை” “முழு பூமியையும்” உள்ளடக்கியதாக இருந்தாலும், வாதைகள் பொழியப்படுதல் ஒரு தேசத்தின் கலகத்தோடு தொடர்புடையது என்பதைத் தெய்வீகத் தூண்டுதல் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.

> “அந்நிய ஜாதிகள் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றும். அவள் முன்னிலையில் நடத்தினாலும், அதே நெருக்கடி உலகத்தின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் உள்ள எங்கள் மக்கள்மேல் வரும்.” Testimonies, volume 6, 395.

> “மதச் சுதந்திரத்தின் தேசமான அமெரிக்கா, மனச்சாட்சியை வற்புறுத்தி, பொய்யான ஓய்வுநாளை மனிதர்கள் மதிக்கும்படி கட்டாயப்படுத்துவதில் போப்பரசாட்சியுடன் ஒன்றிணையும் போது, பூமியிலுள்ள ஒவ்வொரு நாட்டின் மக்களும் அவளுடைய முன்மாதிரியைப் பின்பற்றுமாறு நடத்தப்படுவார்கள்.” Testimonies, volume 6, 18.

ஒவ்வொரு ஜாதியும் தமக்குரிய சோதனைக் காலத்தின் பாத்திரத்தை நிரப்பும்; ஆனால், சகோதரி வைட் “ஜாதியினுடைய அழிவு” என்று அடையாளப்படுத்தும் “தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள்”, மேலும் அவர் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தால் தொடங்கும் வரலாற்றைக் “தேவனுடைய அழிவூட்டும் நியாயத்தீர்ப்புகளின் காலம்” என்றும் அழைப்பது, ஏழு கடைசி வாதைகளல்ல.

> “ஒரு காலம் வருகிறது; அப்போது நம் தேசத்தில் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் ஒரு விசேஷமான அர்த்தத்தில் செல்லாமற்போகச் செய்யப்படும். எங்கள் ஜாதியின் ஆட்சியாளர்கள், சட்டமன்றச் சட்டங்களினால், ஞாயிற்றுக்கிழமையைக் குறித்த சட்டத்தை அமல்படுத்துவார்கள்; இவ்விதமாக தேவனுடைய ஜனங்கள் மிகுந்த அபாயத்திற்குள் கொண்டுவரப்படுவார்கள். எங்கள் ஜாதி, தன் சட்டமன்றக் குழுக்களில், மனிதர்கள் தங்களுக்குரிய மதச்சார்ந்த சலுகைகள் தொடர்பாக அவர்களின் மனச்சாட்சிகளை கட்டுப்படுத்தும் விதமாகச் சட்டங்களை இயற்றி, ஞாயிற்றுக்கிழமை கடைப்பிடிப்பை வற்புறுத்தி, ஏழாம் நாள் சப்தத்தை கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கு விரோதமாக அடக்குமுறை அதிகாரத்தைச் செயல்படுத்தும்போது, தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம், எல்லா நடைமுறை நோக்கங்களிலும், நம் தேசத்தில் செல்லாமற்போனதாக்கப்படும்; மேலும் தேசிய மததுரோகம் தேசிய அழிவினால் பின்தொடரப்படும்.” Review and Herald, December 18, 1888.

சகோதரி வைட் “தேசிய அழிவு” என்று அடையாளப்படுத்தும் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள், தேசிய ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆரம்பித்து, தேவனுடைய “அந்நிய கிரியையின்” தொடக்கத்தைக் குறிக்கின்றன; இருப்பினும், தேவனுடைய அந்நிய கிரியை என்பது இன்னும் குறிப்பாக ஏழு கடைசி வாதைகளே ஆகும். தேவனுடைய அந்நிய கிரியையின் இன்னும் முழுமையான ஓர் உருவகம், தேவனுடைய நிறைவேற்றும் நியாயத்தீர்ப்புகளின் வரிசையில் எகிப்திலிருந்து கிடைத்த விடுதலையைச் சேர்த்தபோது வெளிப்படுகிறது. எண்ணிக்கையில் பத்து ஆகியிருந்தாலும், எகிப்தின் வாதைகள் பிரிக்கப்பட்டிருந்தன. முதல் மூன்று, கடைசி ஏழிலிருந்து வேறுபடுத்தப்பட்டிருந்தன. ஆகையால், எகிப்திலிருந்து கிடைத்த விடுதலை, முதல் மூன்று வாதைகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட ஒரு காலப்பகுதியை அடையாளப்படுத்துகிறது; அது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் தேசிய அழிவில் தொடங்கி, மிகாவேல் எழுந்தருளி, மனித கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வரையில் தொடர்கிறது.

> தம்முடைய ஜனங்களை ஒடுக்கி அழிக்க முயலுகிறவர்கள்மேல் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் வரப்பண்ணப்படும். துன்மார்க்கரிடத்திலே அவர் நீண்டகாலம் காட்டுகிற சகிப்புத்தன்மை, மனுஷரை மீறுதலில் துணிவூட்டுகிறது; ஆனாலும், அவர்களுக்கு வருகிற தண்டனை நீண்டகாலம் தாமதிக்கப்பட்டிருந்தாலும், அது நிச்சயமானதுமாகவும் பயங்கரமானதுமாகவும் இருக்கும். “கர்த்தர் பேராசீம் மலையிலே எழுந்தருளினதுபோல எழும்பி, கிபியோன் பள்ளத்தாக்கிலே கோபங்கொண்டதுபோல கோபங்கொள்வார்; தமது கிரியையை, அந்நியமான கிரியையை, செய்யவும், தமது செயலை, விசித்திரமான செயலை, நிறைவேற்றவும் செய்வார்.” ஏசாயா 28:21. நம்முடைய இரக்கமுள்ள தேவனுக்கு தண்டனை செய்வது அந்நியமான கிரியையாகும். “நான் ஜீவிக்கிறேனென்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்; துன்மார்க்கன் சாகிறதிலே எனக்கு பிரியமில்லை.” எசேக்கியேல் 33:11. கர்த்தர் “இரக்கமும் கிருபையும் உடையவர், நீடிய சாந்தமும், மகா தயையும் சத்தியமும் உடையவர்; … அக்கிரமத்தையும் மீறுதலையும் பாவத்தையும் மன்னிக்கிறவர்.” ஆயினும் அவர் “குற்றவாளியை ஒருபோதும் குற்றமற்றவனாக்கார்.” “கர்த்தர் கோபிக்க மெதுவானவர், வல்லமையில் பெரியவர், துன்மார்க்கனை எவ்விதத்திலும் தண்டனையின்றி விடார்.” யாத்திராகமம் 34:6, 7; நாகூம் 1:3. நீதியின்படியான பயங்கரமான நிகழ்வுகளினால் அவர் தமது மிதிக்கப்பட்ட நியாயப்பிரமாணத்தின் அதிகாரத்தை நிலைநிறுத்துவார். மீறுகிறவனை எதிர்நோக்கி இருக்கிற பழிவாங்கும் தண்டனையின் கடுமையை, நீதியை நிறைவேற்றுவதில் கர்த்தருக்குள்ள மனமில்லாமையினாலே அறிந்துகொள்ளலாம். அவர் நீண்டகாலம் பொறுத்துக்கொள்கிற ஜாதி, தேவனுடைய கணக்கில் தன் அக்கிரமத்தின் அளவை நிரப்பும் வரையில் அவர் அடிக்காத அந்த ஜாதி, கடைசியில் இரக்கமில்லாமல் கலக்கப்படாத கோபத்தின் பாத்திரத்தைப் பருகும்.

> “கிறிஸ்து பரிசுத்தஸ்தலத்தில் தம்முடைய மத்தியஸ்த ஊழியத்தை நிறுத்தும் போது, மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும் வணங்கி, அதன் முத்திரையைப் பெறுகிறவர்களுக்கு விரோதமாக எச்சரிக்கப்பட்ட கலவையற்ற கோபம் (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:9, 10) ஊற்றப்படும். தேவன் இஸ்ரவேலை விடுவிக்க முனைந்திருந்தபோது எகிப்தின் மீது வந்த வாதைகள், தேவனுடைய மக்களின் இறுதியான விடுதலைக்குச் சற்றுமுன் உலகத்தின் மீது விழவிருக்கும் இன்னும் பயங்கரமானதும் விரிவானதுமான நியாயத்தீர்ப்புகளுக்கு இயல்பில் ஒத்தவையாக இருந்தன. அந்த அச்சமூட்டும் தண்டனைகளை விவரிக்கையில் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் எழுத்தாளர் இவ்வாறு கூறுகிறார்: ‘மிருகத்தின் முத்திரையைக் கொண்ட மனுஷர்கள்மேலும், அதின் உருவத்தை வணங்குகிறவர்கள்மேலும் கொடியதும் வேதனையுமான புண் உண்டாயிற்று.’ சமுத்திரம் ‘செத்தவனின் இரத்தம்போலாயிற்று; சமுத்திரத்திலிருந்த ஜீவனுள்ள யாவும் செத்துப்போயின.’ மேலும், ‘நதிகளும் நீரூற்றுகளும் … இரத்தமாயின.’ இந்தப் பாடுகள் எவ்வளவு பயங்கரமானவையாயிருந்தாலும், தேவனுடைய நீதி முழுமையாக நியாயப்படுத்தப்படுகிறது. தேவதூதன் அறிவிக்கிறான்: ‘கர்த்தாவே, … நீர் இவ்விதமாக நியாயந்தீர்த்ததினால் நீதியுள்ளவராயிருக்கிறீர். அவர்கள் பரிசுத்தவான்களினதும் தீர்க்கதரிசிகளினதும் இரத்தத்தைச் சிந்தினார்கள்; ஆகையால் அவர்களுக்கு இரத்தத்தைக் குடிக்கக் கொடுத்தீர்; அவர்கள் அதற்கு பாத்திரர்.’ வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 16:2–6. தேவனுடைய மக்களை மரணத்துக்குத் தீர்ப்பளிப்பதன் மூலம், அவர்கள் தங்கள் கைகளால் அந்த இரத்தத்தைச் சிந்தியிருந்ததுபோலவே, அவர்களின் இரத்தப்பாவத்தை உண்மையாகத் தங்கள்மேல் ஏற்படுத்திக்கொண்டுள்ளனர். இதேபோல், ஆபேலின் நாட்களிலிருந்து சிந்தப்பட்ட எல்லா பரிசுத்தமான மனிதர்களின் இரத்தத்திற்கும் தமது காலத்து யூதர்கள் குற்றவாளிகள் என்று கிறிஸ்து அறிவித்தார்; ஏனெனில் அவர்கள் அதே ஆவியைக் கொண்டிருந்து, தீர்க்கதரிசிகளை கொன்ற அந்தக் கொலைகாரர்களோடு அதே செயலைச் செய்ய முனைந்திருந்தார்கள்.”

> அதைத் தொடர்ந்து வரும் வாதையில், சூரியனுக்கு “மனுஷரை அக்கினியினால் சுட்டெரிக்க” அதிகாரம் கொடுக்கப்படுகிறது. “மனுஷர் மிகுந்த உஷ்ணத்தினால் சுட்டெரிக்கப்பட்டார்கள்.” வசனங்கள் 8, 9. இந்த அச்சமூட்டும் காலத்தில் பூமியின் நிலையைத் தீர்க்கதரிசிகள் இவ்வாறு விவரிக்கிறார்கள்: “தேசம் புலம்புகிறது; … வயலின் அறுவடை அழிந்துபோயிற்று…. வயல்வெளியின் சகல மரங்களும் வாடிப்போயின; ஏனெனில் மனுஷபுத்திரரிடமிருந்து சந்தோஷம் வாடிப்போயிற்று.” “விதை தங்கள் மண் கட்டிகளின் கீழ் அழுகிப்போயிற்று; களஞ்சியங்கள் பாழாய்க் கிடக்கின்றன…. மிருகங்கள் எப்படிக் கதறுகின்றன! மாட்டின மந்தைகள் மேய்ச்சல் இல்லாததினால் கலங்குகின்றன…. தண்ணீரின் நதிகள் வற்றிப்போயின; அக்கினி வனாந்தரத்தின் மேய்ச்சல் நிலங்களை விழுங்கிவிட்டது.” “அந்நாளில் ஆலயத்தின் பாடல்கள் அலறல்களாயிருக்கும் என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்; எல்லா இடங்களிலும் பல பிரேதங்கள் இருக்கும்; அவற்றை அமைதியுடன் வெளியே எறிவார்கள்.” யோவேல் 1:10–12, 17–20; ஆமோஸ் 8:3.

> “இந்த வாதைகள் உலகமெங்கும் பரவியவையாக இல்லை; அப்படியானால் பூமியின் வாசிகள் முற்றிலும் அழிந்துபோயிருப்பார்கள். எனினும், இவை மர்த்தியர் அறிந்திருக்கின்ற எல்லா காலங்களிலும் நிகழ்ந்தவற்றுள் மிக மிக பயங்கரமான தண்டனைகளாயிருக்கும். கிருபைக்காலம் முடிவுறுவதற்கு முன்பு மனிதர்கள்மேல் வந்த எல்லாத் தீர்ப்புகளும் இரக்கத்தோடு கலந்தவைகளாயிருந்தன. கிறிஸ்துவின் மன்றாடும் இரத்தம், பாவி தன் குற்றத்தின் முழு அளவையும் பெறாதபடிக்கு அவனை மறைவாகக் காத்திருக்கிறது; ஆனால் இறுதி நியாயத்தீர்ப்பில், இரக்கமில்லாமல் கலக்கமற்று கோபம் ஊற்றப்படும்.”

> “அந்த நாளில், அவர்கள் இத்தனை நாளாக இகழ்ந்து வந்த தேவனுடைய கிருபையின் அடைக்கலத்தைப் பெருங்கூட்டங்கள் ஏங்கித் தேடுவார்கள். ‘இதோ, நாட்கள் வருகின்றன என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார்; நான் தேசத்தில் ஒரு பஞ்சத்தை அனுப்புவேன்; அது அப்பத்துக்கான பஞ்சமுமல்ல, தண்ணீருக்கான தாகமுமல்ல, கர்த்தருடைய வார்த்தைகளைக் கேட்கும் பஞ்சம் ஆகும்; அவர்கள் சமுத்திரத்திலிருந்து சமுத்திரம் வரையும், வடக்கிலிருந்து கிழக்கு வரையும் அலைந்து திரிவார்கள்; கர்த்தருடைய வார்த்தையைத் தேடி இங்கும் அங்கும் ஓடுவார்கள்; ஆனாலும் அதைக் கண்டடையமாட்டார்கள்.’ ஆமோஸ் 8:11, 12.” மகா போராட்டம், 627–629.

முந்தைய பகுதியிலே, “அவர் நீண்டகாலம் பொறுத்துக்கொள்கிற ஜாதி, மேலும் தேவனுடைய கணக்கில் தன் அக்கிரமத்தின் அளவை நிரப்பும்வரை அவர் அதனை அடிக்கமாட்டார்; ஆனால் இறுதியில், இரக்கமின்றி கலக்கப்படாத கோபத்தின் பாத்திரத்தை அது பானம்பண்ணும்” என்று கூறப்பட்டது. அதே பத்தியிலே அவள் மேலும் இவ்வாறு எழுதியிருக்கிறாள்: “தேவன் இஸ்ரவேலை விடுவிக்க முனைந்தபோது எகிப்தின் மேல் வந்த வாதைகள், தேவனுடைய ஜனங்களின் இறுதி விடுதலைக்குச் சற்றுமுன்பு உலகத்தின் மேல் விழப்போகிற இன்னும் கொடூரமானவும் விரிவானவுமான நியாயத்தீர்ப்புகளுக்கு இயல்பில் ஒத்தவையாக இருந்தன.” “அக்கிரமத்தின் அளவை” நிரப்புகிற ஜாதி (ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள்), எகிப்தின் பத்து வாதைகளுக்கு ஒத்த வாதைகளை அனுபவிக்கும்.

எகிப்தின் பேரிடர்கள் இரண்டு காலப்பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டன. முதல் மூன்று பேரிடர்கள் எல்லோர்மேலும் விழுந்தன; ஆனால் கடைசி ஏழு பேரிடர்கள் எகிப்தியர்கள்மேல் மட்டுமே விழுந்தன.

> அந்நாளில் நான் என் ஜனங்கள் குடியிருக்கும் கோசேன் தேசத்தைப் பிரித்துவைப்பேன்; அங்கே ஈக்களின் திரள்கள் இருக்காதபடிக்கு; அதினால் பூமியின் நடுவில் நான் கர்த்தர் என்று நீ அறிந்துகொள்ளும்படிக்கு. யாத்திராகமம் 8:22.

எகிப்தின் முதல் மூன்று வாதைகள் எங்கும் விழுந்தன; ஆனால் எபிரெயர் வாழ்ந்த கோஷேன், எகிப்தின் கடைசி ஏழு வாதைகளைப் பெறவில்லை. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நேரத்தில் தன் அக்கிரமத்தின் பாத்திரத்தை நிரப்புகின்ற தேசம் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடாகும். அந்த நிலையில், தேசியத் துறக்கம் தேசிய அழிவினால் தொடரப்படுகிறது; ஆயினும், சகல மனிதருக்கும் கிருபைக்காலம் முடிவடைந்து மைக்கேல் எழுந்தருளும் வரையிலும், தேசிய அழிவை உண்டாக்கும் நியாயத்தீர்ப்புகள் இரக்கத்துடன் கலந்திருக்கின்றன. ஐக்கிய அமெரிக்காவில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமலாகும் வேளையில், இப்போது தங்களைச் சப்தக்காரர்களென்று அறிக்கையிடுகிறவர்களில் பெரும்பாலோர் ஆளும் அதிகாரங்களுக்கு முன் தலைவணங்கி மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்வார்கள். அந்த நேரத்தில், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டப் பிரச்சினை அட்வெண்டிசத்தின் வெளியில் இருந்தவர்களுக்கு ஒரு ஆவிக்குரிய சோதனையாகிறது. ஐக்கிய அமெரிக்காவில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமலாவது முதல் மைக்கேல் எழுந்தருளும் வரையிலான காலம் பதினொன்றாம் மணிநேர ஊழியக்காரர்களின் மகத்தான சேர்க்கைக்காலமாகும்; ஆனால் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாக ஏழாம் நாள் சப்தத்தின் ஒளிக்குப் பொறுப்புக்கூறுபவர்கள்மேல் வாசல் ஏற்கனவே அடைக்கப்பட்டுவிட்டது.

> “நாட்கள் கடந்துகொண்டிருக்கிறபடியே, தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் உலகத்தில் இருக்கின்றன என்பது மேலும் மேலும் வெளிப்படையாகிக் கொண்டிருக்கிறது. அக்கினியினாலும் பெருக்கினாலும் பூகம்பத்தினாலும், அவர் இந்தப் பூமியின் குடியிருப்போருக்கு தம்முடைய சமீபமான அணுகலை எச்சரித்து வருகிறார். உலக வரலாற்றிலுள்ள மகா நெருக்கடி வந்துசேரும் காலம் நெருங்கிக்கொண்டிருக்கிறது; அப்போது தேவனுடைய ஆட்சியில் நிகழும் ஒவ்வொரு அசைவும் தீவிரமான ஆர்வத்தோடும் சொல்லொணாத அச்சத்தோடும் கவனிக்கப்படும். தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் விரைவான தொடர்ச்சியாக ஒன்றின் பின் ஒன்றாக வரும்—அக்கினியும் பெருக்கும் பூகம்பமும், யுத்தமும் இரத்தப்பொழிவும் உடன்.”

> “அஹோ, மக்கள் தங்கள் சந்திப்பின் காலத்தை அறிந்திருக்குமானால் எவ்வளவு நன்று! இந்தக் காலத்திற்குரிய சோதனைக்குரிய சத்தியத்தை இன்னும் கேளாதவர்கள் அநேகர் உண்டு. தேவனுடைய ஆவி பாடுபட்டு வருகிறவர்களும் அநேகர் உண்டு. தேவனுடைய அழிவுக்குரிய நியாயத்தீர்ப்புகளின் காலம், சத்தியம் என்ன என்பதை அறிந்துகொள்ள வாய்ப்புப் பெறாதவர்களுக்குப் இரக்கத்தின் காலமாகும். ஆண்டவர் அவர்களை இரக்கமுடன் நோக்குவார். அவருடைய இரக்கமுள்ள இருதயம் உருகுகிறது; அவருடைய கரம் இன்னும் இரட்சிக்கும்படி நீட்டப்பட்டிருக்கிறது; ஆனால் பிரவேசிக்க விரும்பாதவர்களுக்காக வாசல் மூடப்பட்டிருக்கிறது.”

> “தேவனுடைய நீடிய பொறுமையில் அவர் இரக்கம் வெளிப்படுகிறது. எச்சரிக்கையின் செய்தி எல்லாரிடத்திலும் அறிவிக்கப்படுவதற்காக அவர் தமது நியாயத்தீர்ப்புகளைத் தடுத்து நிறுத்திக்கொண்டிருக்கிறார். ஓ, உலகத்திற்கு இறுதியான இரக்கச் செய்தியை அளிக்கத் தங்கள்மேல் வைத்திருக்கும் பொறுப்பை எங்கள் ஜனங்கள் தாங்கள் உணர வேண்டியபடி உணர்ந்திருந்தால், எத்தனை அதிசயமான ஒரு வேலை செய்யப்படும்!” Testimonies, volume 9, 97.

முந்தைய பகுதியில், “சத்தியம் என்ன என்பதை அறிந்துகொள்ள எந்த வாய்ப்பும் பெறாதிருந்தவர்களுக்கு தேவனுடைய அழிவுக்குரிய நியாயத்தீர்ப்புகளின் காலமே இரக்கத்தின் காலமாகும்” என்று அவள் குறிப்பிட்டாள். அடுத்த பகுதியில், அந்தக் காலப்பகுதியை அவள் “இக்கட்டின் காலம்” என்று குறிப்பிடுகிறாள்.

> “பரிசுத்த ஓய்வுநாள், தேவனுடைய மெய்யான இஸ்ரவேலருக்கும் அவிசுவாசிகளுக்கும் இடையிலான பிரிப்புச் சுவராயிருக்கிறது, மேலும் இருக்கப்போகிறது என்றும் நான் கண்டேன்; மேலும், ஓய்வுநாளே தேவனுடைய அன்பான காத்திருக்கிற பரிசுத்தவான்களின் இருதயங்களை ஒன்றிணைக்கிற மகத்தான கேள்வியாக இருக்கிறது. ஒருவன் விசுவாசித்து, ஓய்வுநாளைக் காத்து, அதனோடு சேர்ந்திருக்கிற ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்று, பின்னர் அதைக் கைவிட்டு, பரிசுத்தக் கட்டளையை மீறினால், மேலுள்ள பரலோகத்தில் ஆட்சி செய்கிற தேவன் உண்டென்பது எவ்வளவு நிச்சயமோ, அதேபோல் அவர்கள் தாமே பரிசுத்த நகரத்தின் வாயில்களைத் தமக்கெதிராக அடைத்துக்கொள்வார்கள். ஓய்வுநாளைக் காணாதும் காக்காதும் இருக்கிற தேவனுடைய பிள்ளைகள் உண்டு என்றும் நான் கண்டேன். அதைப்பற்றிய வெளிச்சத்தை அவர்கள் நிராகரிக்கவில்லை. இடுக்கண்காலத்தின் ஆரம்பத்தில், நாங்கள் வெளியே சென்று ஓய்வுநாளை இன்னும் முழுமையாக அறிவித்தபோது, பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டோம். இதனால் சபையும், பெயரளவிலான அத்வென்டிஸ்டுகளும் கடும் சினங்கொண்டனர்; ஏனெனில் அவர்கள் ஓய்வுநாள் சத்தியத்தை மறுத்துக் காட்ட முடியவில்லை. அந்த வேளையில், தேவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் யாவரும் நமக்குச் சத்தியம் இருந்தது என்பதைத் தெளிவாகக் கண்டார்கள்; அவர்கள் வெளியே வந்து எங்களுடன் சேர்ந்து துன்புறுத்தலைச் சகித்தார்கள்.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

சிறிதளவு மாற்றப்பட்டிருந்தாலும், இப்போது மேற்கோள் காட்டப்பட்ட அதே பகுதி Early Writings என்னும் புத்தகத்தில் காணப்படுகிறது. அந்தப் புத்தகத்தில், “உபத்திரவத்தின் காலம்” பற்றிய தனது கூற்றுக்கு அவள் விளக்கக் குறிப்பையும் சேர்த்துள்ளார். A Word to the Little Flock என்பது 1844 அக்டோபர் 22 ஆம் தேதியிலான மகா ஏமாற்றத்திற்குப் பிறகு ஏமாற்றமடைந்தும் விசுவாசத்தில் நிலைத்திருந்த மில்லரைட்டுகளின் முதல் வெளியீடாக இருந்தது; மேலும் பல தசாப்தங்கள் கழித்து, ஆசிரியர்கள் அந்தச் சிற்றேட்டின் பகுதிகளை Early Writings என்னும் புத்தகத்தில் சேர்த்தபோது, அங்கே குறிப்பிடப்பட்ட “உபத்திரவத்தின் காலம்” என்பது கடைசி ஏழு வாதைகள் அல்ல என்பதைத் தெளிவுபடுத்தினர்; ஏனெனில் கடைசி ஏழு வாதைகள் ஊற்றப்படும் வேளையில், நியாயத்தீர்ப்புகளோடு இரக்கம் கலந்திருக்காது.

> “1. 33ஆம் பக்கத்தில் பின்வருவது வழங்கப்பட்டுள்ளது: ‘பரிசுத்த சப்தம் என்பது தேவனுடைய உண்மையான இஸ்ரவேலருக்கும் அவிசுவாசிகளுக்கும் இடையில் பிரிக்கும் சுவராக இருக்கிறது, இருக்கவும் செய்யும் என்பதை நான் கண்டேன்; மேலும், சப்தமே தேவனுடைய அன்பான, காத்திருக்கிற பரிசுத்தவான்களின் இருதயங்களை ஒன்றிணைக்கும் மகத்தான கேள்வி என்பதை நான் கண்டேன். சப்தத்தை காணாமலும் கைக்கொள்ளாமலும் இருக்கும் தேவனுடைய பிள்ளைகள் உண்டு என்பதை நான் கண்டேன். அதற்குரிய ஒளியை அவர்கள் நிராகரிக்கவில்லை. துன்பகாலத்தின் ஆரம்பத்தில், நாம் வெளியே சென்று சப்தத்தை இன்னும் முழுமையாக அறிவித்தபோது, பரிசுத்த ஆவியினால் நாம் நிரப்பப்பட்டிருந்தோம்.’”

> “இந்தத் தரிசனம் 1847 ஆம் ஆண்டில் கொடுக்கப்பட்டது; அந்நேரத்தில் சப்தத்தை ஆசரித்த அட்வென்ட் சகோதரர்கள் மிகச் சிலரே இருந்தனர்; அவர்களிலும், அதன் ஆசரிப்பு தேவனுடைய மக்களுக்கும் அவிசுவாசிகளுக்கும் இடையில் ஒரு கோடு இழுக்கும் அளவுக்கு போதிய முக்கியத்துவமுடையது என்று எண்ணியவர்கள் சிலரே இருந்தனர். இப்போது அந்தத் தரிசனத்தின் நிறைவேற்றம் காணப்படத் தொடங்கியுள்ளது. இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ‘அந்தத் துன்பக் காலத்தின் ஆரம்பம்’ என்பது வாதைகள் ஊற்றப்படத் தொடங்கும் காலத்தைக் குறிக்கவில்லை; மாறாக, அவை ஊற்றப்படுவதற்கு முன்பாக, கிறிஸ்து பரிசுத்தஸ்தலத்தில் இருக்கும் குறுகிய காலப்பகுதியைக் குறிக்கிறது. அந்த நேரத்தில், இரட்சிப்பின் வேலை முடிவுறிக் கொண்டிருக்கையில், பூமியின்மேல் கலக்கம் வந்து கொண்டிருக்கும்; ஜாதிகள் கோபமடைந்திருக்கும்; ஆயினும், மூன்றாம் தூதனுடைய வேலையைத் தடைசெய்யாதபடி அவை அடக்கி வைக்கப்படும். அந்த நேரத்தில், ‘பிற்கால மழை,’ அதாவது ஆண்டவருடைய சந்நிதியிலிருந்து வரும் புத்துணர்ச்சி, மூன்றாம் தூதனுடைய உரத்த சத்தத்திற்கு வல்லமை கொடுக்கவும், ஏழு கடைசி வாதைகள் ஊற்றப்படும் காலத்தில் நிலைத்திருக்க பரிசுத்தவான்களை ஆயத்தப்படுத்தவும் வரும்.” Early Writings, 85.

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமல்படுத்தப்படும் வேளையில், தேசிய விசுவாசத் துரோகம் தொடர்ந்து தேசிய அழிவை உண்டாக்கும். அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளிலுள்ள அட்வென்டிசம் இரு வகுப்புகளாகப் பிரியும்; ஒன்றினர் மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெறுவர், மற்றொன்றினர் தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறுவர். அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் தேசிய அழிவு, எகிப்தின் முதல் மூன்று வாதைகளால் குறிக்கப்படுகின்றது. அந்த நியாயத்தீர்ப்புகள் மனித கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வரை தொடர்கின்றன; பின்னர் இரக்கமில்லாமல் கலவையற்ற ஏழு கடைசி வாதைகள் ஊற்றப்படுகின்றன.

என் கருத்து எகிப்தின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றைப் பற்றியது குறைவாகவும், முழு உலகத்தையும் மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெற்றுக்கொள்ள வற்புறுத்தும் ஜாதியின் அடையாளமாக எகிப்தை எலன் வைட் குறிப்பிடுகிறாள் என்ற உண்மையைப் பற்றியது அதிகமாகவும் உள்ளது; ஏனெனில் அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், ஆரம்பத்தை முடிவை விளக்குவதற்காக அவள் பயன்படுத்துகிறாள்; இதுவே அல்பாவும் ஓமேகாவுமான இயேசுவின் தீர்க்கதரிசன முத்திரையாகும். யாத்திராகம வரலாற்றில், கர்த்தர் பண்டைய இஸ்ரவேலுடன் உடன்படிக்கையில் பிரவேசிக்கும்போது, தம்மை ஒரு புதிய நாமத்தினால் அறிமுகப்படுத்துகிறார்.

> அப்பொழுது கர்த்தர் மோசேயிடம் கூறினார்: நான் பார்வோனுக்கு என்ன செய்வேன் என்பதை இப்போது நீ காண்பாய்; வல்லமையுள்ள கையினால் அவன் அவர்களை அனுப்பிவிடுவான், மேலும் வல்லமையுள்ள கையினால் அவன் அவர்களைத் தன் தேசத்திலிருந்து துரத்திவிடுவான்.

> தேவன் மோசேயோடே பேசி, அவனுக்குச் சொன்னார்: நான் கர்த்தர். நான் அபிரகாமுக்கும், ஈசாக்கிற்கும், யாக்கோபுக்கும் சர்வவல்லமையுள்ள தேவன் என்ற நாமத்தினாலே வெளிப்பட்டேன்; ஆனால் என் யெகோவா என்னும் நாமத்தினால் நான் அவர்களுக்கு அறியப்படவில்லை.

> நான் அவர்களுக்குக் காணான் தேசத்தை, அவர்கள் பரதேசியாயிருந்த அவர்களின் தங்கியிருப்பின் தேசத்தை, அவர்களுக்கு அளிக்கும்படியாக அவர்களோடும் என் உடன்படிக்கையை நிலைநிறுத்தினேன். மேலும், எகிப்தியர் அடிமைத்தனத்தில் வைத்திருக்கும் இஸ்ரவேல் புத்திரரின் முறையீட்டைக் கேட்டேன்; என் உடன்படிக்கையை நினைவுகூர்ந்தேன். ஆகையால் இஸ்ரவேல் புத்திரரிடத்தில் சொல்லு: நான் கர்த்தர்; எகிப்தியரின் பாரங்களின்கீழிருந்து உங்களை வெளியே கொண்டு வருவேன்; அவர்களின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து உங்களை விடுவிப்பேன்; நீட்டிய புயத்தினாலும் மகத்தான நியாயத்தீர்ப்புகளினாலும் உங்களை மீட்பேன். நான் உங்களை எனக்கே ஜனமாக ஏற்றுக்கொள்வேன்; நான் உங்களுக்கு தேவனாயிருப்பேன்; எகிப்தியரின் பாரங்களின்கீழிருந்து உங்களை வெளியே கொண்டு வருகிற உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் நானே என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள். மேலும், ஆபிரகாமுக்கும் ஈசாக்கிற்கும் யாக்கோபிற்கும் அதைக் கொடுப்பேன் என்று நான் சத்தியம்பண்ணிய தேசத்திற்குள் உங்களை அழைத்துச் செல்வேன்; அதை உங்களுக்கு சுதந்தரமாக அளிப்பேன்; நான் கர்த்தர்.

> மோசே இவ்விதமாய் இஸ்ரவேல் புத்திரரிடத்தில் பேசினான்; ஆனால் மனவேதனையினாலும் கொடிய அடிமைத்தனத்தினாலும் அவர்கள் மோசேயின் வார்த்தையைக் கேளாதிருந்தார்கள். யாத்திராகமம் 6:1–9.

இங்கே கர்த்தர், யாக்கோபு, ஈசாக்கு, ஆபிரகாம் ஆகியோர் இருந்ததுபோலவே, மோசேயையும் தம்முடைய உடன்படிக்கையின் பிரதிநிதியாக அடையாளப்படுத்துகிறார். மோசேயின் வரலாற்றுக் காலம் வரையில் JEHOVAH என்ற நாமம் ஆபிரகாமுக்கும் அவன் சந்ததிக்கும் அறியப்படாததாக இருந்தது; எகிப்திய அடிமைத்தனத்திலிருந்து எபிரேயர் விடுவிக்கப்பட வேண்டிய காலத்தில், ஆபிரகாமுடன் செய்யப்பட்ட உடன்படிக்கை புதுப்பிக்கப்படும் அந்த வரலாற்றில், கர்த்தர் தம்முடைய சுபாவத்தைப் பற்றிய ஒரு புதிய வெளிப்பாட்டை அறிமுகப்படுத்துகிறார்; ஏனெனில் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக ஒரு நாமம் சுபாவத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஆபிராம் கர்த்தருடன் உடன்படிக்கைக்குள் நுழைந்தபோது, கர்த்தர் அவன் பெயரை ஆபிரகாம் என்று மாற்றினார். எகிப்திய அடிமைத்தனத்தைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனத்தின் தொடக்கத்தில், உடன்படிக்கையின் மனித பிரதிநிதியின் பெயர் மாற்றப்பட்டது; அந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் முடிவில், தேவன் தமக்கே ஒரு புதிய நாமத்தை அறிமுகப்படுத்தினார்.

ஆதியாகமத்தின் பதினைந்தாம் அதிகாரத்தில் ஆபிராம் உடன்படிக்கைக்குள் பிரவேசித்தான்; அங்கே எகிப்திய அடிமைத்தனத்தின் நானூறு ஆண்டுகால தீர்க்கதரிசனம் வெளிப்படுத்தப்பட்டது. பதினேழாம் அதிகாரத்தில் ஆபிராமுக்குத் விருத்தசேதனத்தின் சடங்கு அளிக்கப்பட்டது; மேலும் அவனுடையதும் சாராளுடையதும் பெயர்கள் மாற்றப்பட்டன.

நானூறு ஆண்டுகள் கழித்து, ஆபிரகாமின் நானூறு ஆண்டு தீர்க்கதரிசனத்தை நிறைவேற்றும்படியாக மோசே எழுப்பப்பட்டார். ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபு மற்றும் மோசே ஆகியோர் அனைவரும் கடைசி நாட்களில் கர்த்தருடன் உடன்படிக்கைக்குள் பிரவேசிக்கும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம்பேரைக் குறிக்கின்றனர்.

> “இந்தப் பூமியின் வரலாற்றின் கடைசி நாட்களில், தேவனுடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொள்கிற அவருடைய ஜனங்களோடான அவருடைய உடன்படிக்கை புதுப்பிக்கப்பட வேண்டும்.” Review and Herald, February 26, 1914.

மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்ளும் சப்தத்தை காக்கிறவர்களையும், தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறுகிற சப்தத்தை காக்கிறவர்களையும் பிரித்துவைக்கும் நிகழ்வு ஞாயிறு சட்டத்தின்போது நிறைவேறுகிறது. இந்தப் பிரித்தல் பத்து கன்னியருடைய உவமையில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.

> “மத்தேயு 25-ஆம் அதிகாரத்தில் உள்ள பத்து கன்னியரின் உவமை, அட்வென்டிஸ்ட் மக்களின் அனுபவத்தையும் விளக்குகிறது.” தி கிரேட் கண்ட்ரோவர்சி, 393.

> “பத்து கன்னியர் குறித்த உவமையின்பால் என்னை அடிக்கடி சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள்; அவர்களில் ஐவர் புத்திசாலிகள், மேலும் ஐவர் மூடர்கள். இந்த உவமை எழுத்தெழுத்தாகவே நிறைவேறியிருக்கிறது, மேலும் நிறைவேறும்; ஏனெனில் இதற்கு இக்காலத்திற்குரிய ஒரு விசேஷமான பயன்பாடு உண்டு; மேலும், மூன்றாம் தூதனின் செய்தியைப் போலவே, இது நிறைவேறியிருக்கிறது, காலத்தின் முடிவுவரை நிகழ்காலச் சத்தியமாகத் தொடர்ந்து இருக்கும்.” Review and Herald, August 19, 1890.

1844 அக்டோபர் 22 அன்று, மில்லரைட் வரலாற்றிலிருந்த ஞானமுள்ள கன்னிகைகளும் மூடமான கன்னிகைகளும் பிரிக்கப்பட்டபோது, அந்த உவமை நிறைவேறியது. அட்வென்டிசத்தின் ஆரம்பம், அட்வென்டிசத்தின் முடிவைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும் முடிவில் நிகழும் அந்தப் பிரிவு, பத்து கன்னிகைகளின் உவமையின் நிறைவேற்றமாகும்; அந்த முடிவிலான பிரிவு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தினால் உண்டாக்கப்படுகிறது.

> “மேலும், இந்த உவமைகள், நியாயத்தீர்ப்பிற்குப் பிறகு கிருபைக்காலம் எதுவும் இருக்காது என்பதைப் போதிக்கின்றன. சுவிசேஷத்தின் பணி நிறைவேறும்போது, உடனடியாக நல்லோருக்கும் தீயோருக்கும் இடையிலான பிரிவு நடைபெறும்; அப்பொழுது ஒவ்வொரு வகுப்பினரின் விதியும் என்றென்றைக்கும் நிர்ணயிக்கப்பட்டுவிடும்.” Christ’s Object Lessons, 123.

பத்து கன்னியரின் உவமை, அமெரிக்காவில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமல்படுத்தப்படும் வேளையில், அட்வென்டிசத்திற்குள் உள்ள ஞானமுள்ள கன்னியரே தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறுகின்றனர் என்றும், அட்வென்டிசத்திற்குள் உள்ள புத்தியற்ற கன்னியரே மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெறுகின்றனர் என்றும் அடையாளப்படுத்துகிறது. புத்தியற்ற கன்னியர் லவோதிக்கேயராயும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.

> “முட்டாள் கன்னிகைகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் சபையின் நிலை, லவோதிக்கேயாவின் நிலையாகவும் குறிப்பிடப்படுகிறது.” Review and Herald, August 19, 1890.

இறுதிநாள்களில், தேவன் தமது கட்டளைகளைக் காக்கும் தமது ஜனங்களோடு தமது உடன்படிக்கையைப் புதுப்பிக்கும் போது, மோசேயின் காலத்தில் உடன்படிக்கையைப் புதுப்பித்தபோது செய்ததுபோல, தம்மைப்பற்றிய ஒரு புதிய நாமத்தை தேவன் வெளிப்படுத்துவார். மூடக் கன்னியரின் நிலை என்னவென்றால், அவர்களிடத்தில் எண்ணெய் இல்லை; லவோதிக்கேயரின் நிலை என்னவென்றால், அவர்களிடம் எண்ணெய் இல்லை என்பதை அறிய முடியாத அளவுக்கு அவர்கள் மிகுந்த குருடர்களாயிருக்கிறார்கள். மூடக் கன்னியர் லவோதிக்கேயர்கள் என்றால், ஞானமுள்ள கன்னியர் பிலடெல்பியர்கள் என்பதும் வெளிப்படையாகும்.

> பிலதேல்பியாவில் உள்ள சபையின் தூதனுக்குத் எழுது: பரிசுத்தருமானவர், சத்தியமுள்ளவர், தாவீதின் திறவுகோலை உடையவர், திறப்பவர்; அவர் திறப்பதை எவரும் மூடமாட்டார்; அவர் மூடுவதைக் எவரும் திறக்கமாட்டார்; அவர் உரைக்கிறதாவது: உன் கிரியைகளை நான் அறிந்திருக்கிறேன்; இதோ, உனக்குமுன்பாக ஒரு திறந்த வாசலை வைத்திருக்கிறேன்; அதை எவராலும் மூட முடியாது; ஏனெனில், உனக்கு சிறிதளவு பலம் இருந்தும், நீ என் வார்த்தையைக் காத்தாய், என் நாமத்தை மறுதலிக்கவில்லை.

> இதோ, தங்களை யூதர் என்று சொல்லிக்கொண்டு, அப்படியில்லாமல் பொய் சொல்லுகிற சாத்தானுடைய சபையைச் சேர்ந்தவர்களை நான் உன் காலடியில் வந்து பணிந்துகொள்ளும்படிச் செய்து, நான் உன்னை நேசித்திருக்கிறேன் என்பதை அவர்கள் அறிந்துகொள்ளும்படிச் செய்வேன். நீ என் பொறுமையின் வார்த்தையை காத்துக்கொண்டதினால், பூமியின்மேல் குடியிருக்கிறவர்களைச் சோதிக்க உலகமெங்கும் வரப்போகிற பரிசோதனையின் வேளையிலிருந்து நானும் உன்னைக் காப்பாற்றுவேன்.

> இதோ, நான் சீக்கிரமாக வருகிறேன்; உன்னிடத்தில் உள்ளதை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள், யாரும் உன் கிரீடத்தை எடுத்துக்கொள்ளாதபடிக்கு. ஜெயங்கொள்ளுகிறவனை என் தேவனுடைய ஆலயத்தில் ஒரு தூணாக ஆக்குவேன்; அவன் இனி ஒருபோதும் வெளியே போகமாட்டான்; என் தேவனுடைய நாமத்தையும், என் தேவனிடமிருந்து வானத்திலிருந்து இறங்கிவரும் புதிய எருசலேம் என்னும் என் தேவனுடைய நகரத்தின் நாமத்தையும், என் புதிய நாமத்தையும் அவன்மேல் எழுதுவேன். காது உடையவன் ஆவியானவர் சபைகளுக்குச் சொல்லுகிறதை கேட்கக்கடவன். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3:7–13.

பிலதெல்பியர் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்; மேலும், தேவன் தமது புதிய நாமத்தை அவர்கள்மேல் எழுதுவார் என்று அவர்களுக்கு வாக்குத்தத்தம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. கர்த்தர் அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தோடுக் உடன்படிக்கையில் பிரவேசிக்கும் போது, தம்மைப்பற்றிய ஒரு புதிய நாமத்தை அறிமுகப்படுத்துவார். ஆபிரகாமுக்கு, தாம் சர்வவல்லமையுள்ள தேவன் என்று கர்த்தர் அறிவித்தார்.

> ஆபிராமுக்கு தொண்ணூற்றொன்பது வயதாகியபோது, கர்த்தர் ஆபிராமுக்கு தரிசனமளித்து அவனிடம்: நான் சர்வவல்லமையுள்ள தேவன்; நீ என் சந்நிதியில் நடந்து, குற்றமற்றவனாயிரு. நான் எனக்கும் உனக்கும் இடையில் என் உடன்படிக்கையை நிலைநிறுத்தி, உன்னை மிகவும் பெருகப்பண்ணுவேன் என்றார். அப்பொழுது ஆபிராம் முகங்குப்புற விழுந்தான்; தேவன் அவனோடு பேசிச் சொன்னது: என்னைப் பொறுத்தமட்டில், இதோ, என் உடன்படிக்கை உன்னோடிருக்கிறது; நீ அநேக ஜாதிகளுக்குத் தந்தையாயிருப்பாய். இனி உன் பேர் ஆபிராம் எனப்படாது; உன் பேர் ஆபிரகாம் எனப்படும்; ஏனெனில், அநேக ஜாதிகளுக்குத் தந்தையாக உன்னை ஏற்படுத்தினேன். ஆதியாகமம் 17:1–5.

கர்த்தர் முதன்முதலில் ஆபிரகாமின் நாட்களில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனத்தோடு உடன்படிக்கைக்குள் நுழைந்தபோது, தம்மை சர்வவல்லமையுள்ள தேவனாக அறிவித்தார். மோசேயின் காலத்தில் அவர் தமது உடன்படிக்கை உறவை மேலும் விரிவுபடுத்தியபோது, முதன்முறையாக தம்மை JEHOVAH என அறிவித்தார். அநேகரோடு ஒரு வாரத்திற்காக உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்த இயேசு வந்தபோது, பழைய ஏற்பாட்டில் ஒரே ஒருமுறை மட்டுமே வெளிப்படுத்தப்பட்டிருந்த, அதுவும் ஒரு பாபிலோனியனால் சொல்லப்பட்டிருந்த, தேவனுடைய ஒரு புதிய நாமத்தை அவர் அறிமுகப்படுத்தினார்.

> அப்பொழுது நேபுகாத்நேச்சார் ராஜா மிகுந்த அதிசயமடைந்து, அவசரமாக எழுந்து, தன் ஆலோசகர்களை நோக்கிப் பேசி: கட்டுண்டிருந்த மூன்று மனிதரை நெருப்பின் நடுவில் நாம் எறிந்ததல்லவா? என்றான். அவர்கள் ராஜாவுக்கு உத்தரித்து: உண்மையே, ராஜாவே, என்றார்கள். அவன் மறுமொழியாக: இதோ, நான் நான்கு மனிதரை கட்டுகள் நீங்கியவர்களாய் நெருப்பின் நடுவில் நடமாடுவதைக் காண்கிறேன்; அவர்களுக்கு எந்தச் சேதமும் இல்லை; நான்காமவரின் ரூபம் தேவகுமாரனைப் போன்றிருக்கிறது, என்றான். தானியேல் 3:24, 25.

தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரம் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்பதை நிலைநிறுத்துவது மிகவும் எளிதானது. தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரத்தில் சத்திராக், மேஷாக், அபேத்நெகோ ஆகியோர் நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரத்தினரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். அந்த நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் என்பது உடன்படிக்கையை இறுதித் தடவையாகப் புதுப்பிக்கிறவர்களே. தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரத்தில் நாம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தையும் பிந்தைய மழையின் வரலாற்றையும் குறிக்கும் ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சித்திரத்தை காண்கிறோம். கிறிஸ்து தம் மூன்று உண்மையுள்ளவர்களோடு உபத்திரவத்தின் அக்கினியில் இருந்தார்; மறுபடியும் இருப்பார்; அவர்கள் நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரத்தினரையே மட்டுமல்ல, மூன்று தூதர்களின் செய்திகளையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியை முன்மாதிரியாகக் காட்டும் அந்த அக்கினியில், அவர் தமது நாமங்களில் ஒன்றினால் அடையாளம் காணப்படுகிறார்; அது கிறிஸ்து தேவகுமாரனாக வந்து சேர்ந்ததுவரை வரலாற்றில் அறிமுகப்படுத்தப்படாத ஒரு நாமமாகும். மூன்றாம் அதிகாரத்தின் இந்தச் சித்திரத்தில் உலகின் முடிவில் உடன்படிக்கையைப் புதுப்பிக்கிறவர்கள் இறுதி நெருக்கடியின் போது கிறிஸ்துவோடு தொடர்புகொள்வதைக் காண்கிறோம்; மேலும் அவருக்கு எந்த மனுஷனும் அறியாத ஒரு நாமம் இருந்தது.

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிற எகிப்திய விடுதலையைப் பற்றிய நமது பரிசீலனையிலிருந்து நான் அதிகம் விலகிச் செல்லும் முன், எகிப்தில் பத்து வாதைகளில் முதலாவது ஆரம்பிப்பதற்கு முன்பே அங்கே உண்மையான சப்தா நாளுக்கான கிளர்ச்சி இருந்தது என்பதை நாம் நமக்கே நினைவூட்டிக்கொள்ள வேண்டும்.

> அப்போது பார்வோன் கூறினான்: இதோ, இந்நாட்டின் ஜனங்கள் இப்போது அதிகமாக இருக்கிறார்கள்; நீங்கள் அவர்களை அவர்கள் சுமைகளிலிருந்து ஓய்வெடுக்கச் செய்கிறீர்கள். அதே நாளில் பார்வோன் ஜனங்களின் வேலைக்கார மேற்பார்வையாளர்களுக்கும் அவர்களுடைய அதிகாரிகளுக்கும் கட்டளையிட்டு, “இதுவரை செய்ததுபோல இனி ஜனங்களுக்கு செங்கல் செய்ய வைக்கோலை நீங்கள் கொடுக்கக்கூடாது; அவர்கள் தாங்களே சென்று தங்களுக்கு வைக்கோல் சேர்த்துக்கொள்ளட்டும். ஆனால் இதுவரை அவர்கள் செய்துவந்த செங்கல்களின் எண்ணிக்கையை அவர்கள்மேல் வைத்திருக்க வேண்டும்; அதிலிருந்து எதையும் குறைக்கக்கூடாது; ஏனெனில் அவர்கள் சோம்பேறிகள்; அதனால்தான், ‘நாங்கள் போய் எங்கள் தேவனுக்குப் பலியிடுவோம்’ என்று கூப்பிடுகிறார்கள். அவர்கள் அதிலே உழைக்கும்படி அந்த மனிதர்கள்மேல் இன்னும் அதிக வேலைச் சுமத்தப்படட்டும்; அவர்கள் வீண்பேச்சுகளைக் கவனிக்காதிருக்கட்டும்” என்றான். அப்பொழுது ஜனங்களின் வேலைக்கார மேற்பார்வையாளர்களும் அவர்களுடைய அதிகாரிகளும் வெளியே போய் ஜனங்களோடு பேசி, “பார்வோன் இவ்வாறு சொல்லுகிறான்: நான் உங்களுக்கு வைக்கோல் கொடுக்கமாட்டேன். நீங்கள் எங்கே கிடைக்கிறதோ அங்கே போய் வைக்கோல் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; ஆயினும் உங்கள் வேலையில் சிறிதளவும் குறைக்கப்படாது” என்றார்கள். அப்படியே ஜனங்கள் வைக்கோலுக்குப் பதிலாக தாள்களைச் சேகரிக்க எகிப்து தேசமெங்கும் சிதறிப் போனார்கள். வேலைக்கார மேற்பார்வையாளர்கள் அவர்களை அவசரப்படுத்தி, “வைக்கோல் இருந்தபோது செய்ததுபோல, உங்கள் தினந்தோறும் செய்ய வேண்டிய வேலையை நிறைவேற்றுங்கள்” என்றார்கள். மேலும் பார்வோனின் வேலைக்கார மேற்பார்வையாளர்கள் அவர்கள்மேல் நியமித்திருந்த இஸ்ரவேல் புத்திரரின் அதிகாரிகள் அடிக்கப்பட்டு, “இதுவரை செய்ததுபோல, நீங்கள் நேற்றும் இன்றும் ஏன் உங்கள் செங்கல் வேலையின் கணக்கை நிறைவேற்றவில்லை?” என்று விசாரிக்கப்பட்டார்கள். அப்போது இஸ்ரவேல் புத்திரரின் அதிகாரிகள் வந்து பார்வோனை நோக்கி முறையிட்டு, “உமது அடியார்களிடம் ஏன் இவ்வாறு நடக்கிறீர்? உமது அடியார்களுக்கு வைக்கோல் கொடுக்கப்படுவதில்லை; ஆயினும் எங்களிடம், ‘செங்கல் செய்யுங்கள்’ என்று சொல்லுகிறார்கள்; இதோ, உமது அடியார்கள் அடிக்கப்படுகிறார்கள்; ஆனால் குற்றம் உம்முடைய சொந்த ஜனங்களிடமே இருக்கிறது” என்றார்கள். அதற்கு அவன், “நீங்கள் சோம்பேறிகள், சோம்பேறிகள்; அதனால்தான், ‘நாங்கள் போய் கர்த்தருக்குப் பலியிடுவோம்’ என்று சொல்கிறீர்கள். ஆகையால் இப்போது போய் வேலை செய்யுங்கள்; உங்களுக்கு வைக்கோல் கொடுக்கப்படாது; இருந்தபோதிலும் செங்கல்களின் கணக்கை நீங்கள் ஒப்புவிக்க வேண்டும்” என்றான். அப்பொழுது இஸ்ரவேல் புத்திரரின் அதிகாரிகள், “உங்கள் தினந்தோறும் செய்ய வேண்டிய செங்கல்களின் கணக்கிலிருந்து ஒன்றும் குறைக்கக்கூடாது” என்று சொல்லப்பட்டபின், தாங்கள் மிகுந்த துன்பநிலையிலிருக்கிறோம் என்று கண்டார்கள். யாத்திராகமம் 5:5–19.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாக, ஏழாம் நாள் சப்தத்தை அனுசரிப்பவர்களுக்கெதிராக அதிகரித்து வரும் கலக்கம் எழும்; எகிப்தின் வாதைகளுக்கு முன்னோடியாக இருந்த காலத்தில் நடந்ததுபோலவே. ஆகாப் எலியாவின்மேல் குற்றஞ்சாட்டியதுபோல், எல்லா துன்பங்களுக்கும் காரணமானவன் மோசேயே என்று எகிப்தியரும் எபிரேயரும் அடையாளப்படுத்தினர்.

> ஆகாப் எலியாவைக் கண்டபோது, ஆகாப் அவனை நோக்கி: “இஸ்ரவேலைக் கலங்கப்பண்ணுகிறவன் நீயோ?” என்றான். அதற்கு அவன்: “நான் இஸ்ரவேலைக் கலங்கப்பண்ணவில்லை; கர்த்தருடைய கட்டளைகளை நீங்கள் கைவிட்டு, நீ பாகால்களைப் பின்பற்றினபடியால், நீயும் உன் தகப்பனின் வீட்டாரும் தானே கலங்கப்பண்ணினீர்கள்” என்று சொன்னான். 1 இராஜாக்கள் 18:17, 18.

மோசேயின் வரலாறு ஞாயிறு சட்டத்தின் வரலாற்றை விளக்குகிறது; எலியாவின் வரலாறும் ஞாயிறு சட்டத்தின் வரலாற்றை விளக்குகிறது. ஒன்றாக இருந்தாலும், தனித்தனியாக இருந்தாலும், மோசேயும் எலியாவும் அடையாளங்களாக உள்ளனர். கிறிஸ்துவின் ரூபாந்தரத்தில், அவர்கள் இணைந்து மரிக்காத ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரத்தாரையும், கர்த்தருக்குள் மரிக்கிறவர்களையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினர். மோசே உயிர்த்தெழுப்பப்பட்டான்; எலியா ஒருபோதும் மரிக்கவில்லை. மேலும், அவர்கள் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் ஜனங்களுக்கு வேதனை உண்டாக்குகிற இரு தீர்க்கதரிசிகளுமாவர். அடையாளங்களாகிய மோசேயினாலும் எலியாவினாலும் மிகுந்த சத்தியம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அதை நாம் பின்னர் எடுத்துரைக்க விரும்புகிறோம்.

> இதோ, கர்த்தருடைய மகத்தானவும் பயங்கரமானவும் நாளின் வருகைக்கு முன்பாக நான் உங்களிடத்தில் எலியா தீர்க்கதரிசியை அனுப்புவேன். நான் வந்து பூமியைச் சாபத்தினால் அடிக்காதபடிக்கு, அவன் பிதாக்களின் இருதயத்தைப் பிள்ளைகளிடத்திற்கும், பிள்ளைகளின் இருதயத்தை அவர்களின் பிதாக்களிடத்திற்கும் திருப்புவான். மல்கியா 4:5, 6.

மனிதரின் கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்குத் தற்சமயம் முன்பாக, “எலியா தீர்க்கதரிசி” ஒரு விசேஷமான செய்தியுடன் தோன்ற வேண்டும்; அது “பிதாக்களின் இருதயத்தை பிள்ளைகளிடத்திற்கும், பிள்ளைகளின் இருதயத்தை அவர்களின் பிதாக்களிடத்திற்கும்” திருப்புகிறது. தீர்க்கதரிசிகள் அனைவரும் உலகத்தின் முடிவைப் பற்றிச் சாட்சியமளிக்கின்றனர்; அவர்கள் அனைவரும் ஒருவரோடொருவர் ஒத்திசைவாக இருக்கின்றனர்.

> தீர்க்கதரிசிகளின் ஆவிகள் தீர்க்கதரிசிகளுக்கே உட்பட்டிருக்கின்றன. ஏனெனில் தேவன் குழப்பத்தின் கர்த்தர் அல்ல, சமாதானத்தின் கர்த்தர்; பரிசுத்தவான்களின் எல்லா சபைகளிலும் இருப்பதுபோல. 1 கொரிந்தியர் 14:32, 33.

எலியாவின் செய்தி கர்த்தருடைய மகத்தானதும் பயங்கரமானதுமான நாளுக்கு முன்பாகவே வருகிறது; ஆகையால், வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகத்தில் “இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல்” என்று சித்தரிக்கப்படுகிற அதே விசேஷச் செய்தியே அது. “காலம் சமீபமாயிருக்கிறது” என்பதின்போது, எலியாவின் விசேஷச் செய்தி தேவனுடைய “ஊழியக்காரருக்குச் சீக்கிரத்தில் சம்பவிக்க வேண்டியவற்றைக்” காட்டுகிறது.

> இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்துதல்; சீக்கிரத்தில் சம்பவிக்க வேண்டிய காரியங்களைத் தமது அடியார்களுக்குக் காண்பிக்கும்படியாக, தேவன் அதை அவருக்குக் கொடுத்தார்; அவர் தமது தூதனின் மூலம் அதை அனுப்பி, தமது அடியாராகிய யோவானுக்கு அறிகுறிகளால் அறிவித்தார். அவன் தேவனுடைய வார்த்தையையும், இயேசு கிறிஸ்துவின் சாட்சியத்தையும், தான் கண்ட எல்லாவற்றையும் சாட்சியாக அறிவித்தான். இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் வார்த்தைகளை வாசிப்பவனும், கேட்பவர்களும், அதில் எழுதப்பட்டவைகளை கைக்கொள்ளுகிறவர்களும் பாக்கியவான்கள்; ஏனெனில் காலம் சமீபமாக இருக்கிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 1:1–3.

மல்கியா எலியாவை ஒரு அடையாளமாகப் பயன்படுத்தும் போது, கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுதலை நேரடியாகக் குறிப்பிடுகிறான் என்பதை கவனியுங்கள்.

> என் தாசனாகிய மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தை நினைவுகூருங்கள்; அதை நான் ஹோரேபில் சகல இஸ்ரவேலருக்காக அவனுக்குக் கட்டளையிட்டேன், கட்டளைகளுடனும் நியாயத்தீர்ப்புகளுடனும். இதோ, கர்த்தருடைய மகத்தானதும் பயங்கரமானதுமான நாள் வருவதற்கு முன்பாக நான் உங்களிடத்தில் தீர்க்கதரிசியாகிய எலியாவை அனுப்புவேன். நான் வந்து பூமியைச் சாபத்தால் அடிக்காதபடிக்கு, அவன் பிதாக்களின் இருதயத்தைப் பிள்ளைகளிடத்துக்கும், பிள்ளைகளின் இருதயத்தை அவர்களுடைய பிதாக்களிடத்துக்கும் திருப்புவான். மல்கியா 4:4–6.

இந்த மூன்று வசனங்கள் பழைய ஏற்பாட்டின் கடைசியானவை; அவை பழைய ஏற்பாட்டின் இறுதி வாக்குத்தத்தத்தையும், அதோடு பத்து கற்பனைகளைக் கைக்கொள்வதற்கான ஒரு வலியுறுத்தலையும் உள்ளடக்கியுள்ளன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்ற புத்தகத்தில் ஏழு “ஆசீர்வாதங்கள்” உள்ளன; அவற்றில் இறுதியானது பத்து கற்பனைகளைக் கைக்கொள்கிறவர்கள்மேல் இருப்பதான ஒரு ஆசீர்வாதமாகும்.

> நான் அல்பாவும் ஓமேகாவும், ஆரம்பமும் முடிவும், முதலும் கடைசியும் ஆக இருக்கிறேன். அவருடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்கள் பாக்கியவான்கள்; அவர்கள் ஜீவவிருட்சத்தின்மேல் உரிமை உடையவர்களாய், வாசல்களின் வழியாக நகரத்துக்குள் பிரவேசிப்பார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 22:13, 14.

பழைய ஏற்பாட்டிலுள்ள கடைசி வாக்குறுதி பத்துக் கற்பனைகளை “நினைவுகூருங்கள்” என்று எங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறது; ஆனால் அப்படிச் செய்யும்போது, “நினைவுகூரு” என்ற கட்டளையைக் கொண்டிருக்கும் அந்த ஒரே கற்பனையையே அது சிறப்பாக வலியுறுத்துகிறது.

> ஓய்வுநாளை நினைவுகூர்ந்து, அதை பரிசுத்தமாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். ஆறு நாட்கள் நீ உழைத்து, உன் எல்லா வேலையையும் செய்யவேண்டும்; ஆனால் ஏழாம் நாள் உன் தேவனாகிய கர்த்தரின் ஓய்வுநாள்; அதில் நீயும், உன் மகனும், உன் மகளும், உன் ஆண்பணியாளும், உன் பெண்பணியாளும், உன் மிருகங்களும், உன் வாசல்களுக்குள் இருக்கிற அந்நியனும், எந்த வேலையும் செய்யக்கூடாது. ஏனெனில் கர்த்தர் ஆறு நாட்களில் வானத்தையும் பூமியையும், சமுத்திரத்தையும், அவற்றிலுள்ள எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கி, ஏழாம் நாளில் ஓய்ந்திருந்தார்; ஆகையால் கர்த்தர் ஓய்வுநாளை ஆசீர்வதித்து, அதை பரிசுத்தமாக்கினார். யாத்திராகமம் 20:8–11.

பழைய ஏற்பாட்டிலும் புதிய ஏற்பாட்டிலும் உள்ள இறுதி வாக்குறுதி, தேவனுடைய கட்டளைகளை, குறிப்பாக ஏழாம் நாளான சப்தத்தை, சிறப்பு வலியுறுத்தலுடன் முன்வைக்கிறது. மல்கியா “நினைவுகூருங்கள்” என்று கூறுகிறார்; யோவான், அவ்வாறு செய்கிறவர்களே ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள் என்று எங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறார். ஏழாம் நாள் சப்தம், தேவனுடைய சிருஷ்டியையும் அவருடைய சிருஷ்டிப்பாற்றலையும் நினைவுகூர்கிறது. பூமியின் வரலாற்றின் கடைசி நாட்களிலும், சப்தமே சர்ச்சையின் மையப்புள்ளியாகிறது. அவருடைய கட்டளைகளைச் செய்கிறவர்கள்மேல் உள்ள “ஆசீர்வாதத்தை” யோவான் பதிவு செய்யும்போது, அவர் எளிமையாகப் பதிவு செய்வது, ஆல்பாவும் ஓமேகாவும், ஆதியும் அந்தமும், முதலுமாகிய கடைசியுமான இயேசு அறிவித்ததையே ஆகும். ஆகையால், புதிய ஏற்பாட்டின் இறுதி வாக்குறுதி, ஏழாம் நாளான சப்தத்தையும், முடிவை ஆரம்பத்தின் மூலம் அடையாளப்படுத்தும் தெய்வீகத் தன்மையையும் பற்றியதாகும்.

ஆரம்பங்கள் என்று பொருள்படும் ஆதியாகமத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள முதல் சத்தியம், படைப்பாளரையும், படைப்பையும், மேலும் சப்தநாளைப் பற்றிய ஒரு விசேஷமான வலியுறுத்தலையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. இவற்றை அனைத்தையும் ஒன்றாகக் கொண்டு, வரிமேல் வரி, பழைய ஏற்பாட்டின் தொடக்கமும், பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாடுகளின் முடிவும், தேவனைப் படைப்பாளராகவும், பத்து கட்டளைகளையும், சப்தநாள் கட்டளையையும், மேலும் இயேசுவே ஆதியும் அந்தமுமாயிருக்கிறார் என்பதையும் வலியுறுத்துகின்றன.

பழைய ஏற்பாட்டின் இறுதி வாக்குத்தத்தத்தில் மல்கியா எலியா தீர்க்கதரிசியை ஒரு சின்னமாகப் பயன்படுத்துகிறார்; மேலும் அவனே யெசபெலையும் ஆகாபையும் எதிர்த்துத் நின்ற தீர்க்கதரிசியாக இருந்தான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகம் யெசபெலை பாப்பரசாட்சியின் சின்னமாகவும், பத்து ராஜாக்களை ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சின்னமாகவும் பயன்படுத்துகிறது. ஆகாபையும் யெசபெலையும் எதிர்த்து எலியா நின்ற மோதல், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளால் வலுப்படுத்தப்பட்டும் பாப்பரசாட்சியால் வழிநடத்தப்பட்டும் இருக்கும் ஐக்கிய நாடுகள் சபையுடன் நூற்று நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேர் மேற்கொள்ளும் மோதலைக் குறிக்கிறது. இஸ்ரவேலின் வடக்குப் பத்து கோத்திரங்களின் ராஜாவாக ஆகாப், பத்து கோத்திரங்கள்மேல் ஆட்சி செய்யும் அதிகாரத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினான்; ஆகையால், இது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் (ஆகாப்) ஐக்கிய நாடுகள் சபையை (பத்து கோத்திரங்கள், அல்லது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழில் வரும் பத்து ராஜாக்கள்) வலுப்படுத்தி, பாப்பரசாட்சிக்காக (யெசபெல்) சப்தத்தைக் காக்கிறவர்களைத் துன்புறுத்தச் செய்வதை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது. கர்த்தருடைய மகத்தானதும் பயங்கரமானதுமான நாளுக்கு முன்பாக வரும் ஒரு செய்தியைச் சுட்டிக்காட்ட மல்கியா எலியாவைப் பயன்படுத்தும் போது, மூன்றரை ஆண்டுகள் யெசபெலால் துன்புறுத்தப்பட்ட எலியா எப்படியோ, அதுபோல நவீன ரோமினால் (வலுசர்ப்பம், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி) துன்புறுத்தப்படுகிறவர்களை எலியா பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். மல்கியா 4:4-இல் “நினைவுகூருங்கள்” என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தி சப்தத்தை வலியுறுத்துவது, மல்கியா சித்திரிக்கும் தீர்க்கதரிசனக் காட்சிச்சூழலோடு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியையும் சேர்க்கிறது.

பழைய ஏற்பாட்டின் தொடக்கத்தைப் பழைய ஏற்பாட்டின் முடிவுடன் ஒப்பிட்டு, பின்னர் வேதாகமத்தின் தொடக்கத்தை வேதாகமத்தின் முடிவுடன் ஒப்பிடுவதன்மூலம் வெளிப்படுத்தப்படும் சத்தியங்களை ஆராய்வதில் இன்னும் பலவற்றைச் சேர்க்க வேண்டியுள்ளது. ஆதியாகமத்தில் நாம் படைப்பாளரையும், படைப்பையும், படைப்பை நினைவுகூரும் சபத்தையும் காண்கிறோம். மல்கியாவில், சபத்துக் கட்டளை மனிதருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கிருபைக்காலத்தின் முடிவுக்கும் ஏழு கடைசி வாதைகளுக்கும் வழிவகுக்கும் நெருக்கடியின் பிரச்சினையாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; அல்லது மல்கியா அதைக் கூறுவதுபோல், “கர்த்தருடைய மகத்தானும் பயங்கரமானுமான நாள்.” எலியா, அழிந்து கொண்டிருக்கிற உலகத்திற்குத் மூன்றாம் தூதனின் செய்தியை அறிவிக்கும் தேவனுடைய ஜனங்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.

> “இன்று, எலியாவினதும் யோவான் ஸ்நானகரனினதும் ஆவியிலும் வல்லமையிலும், தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட தூதர்கள், விசாரணைத்தீர்ப்புக்குட்பட்டுள்ள உலகத்தின் கவனத்தை, கிருபைக்காலத்தின் இறுதி மணிநேரங்களுடனும் ராஜாதி ராஜாவும் கர்த்தாதி கர்த்தாவுமான கிறிஸ்து இயேசுவின் வெளிப்பாட்டுடனும் தொடர்புடையவையாக விரைவில் நிகழவிருக்கும் அந்த மிகக் கம்பீரமான நிகழ்வுகளின்மேல் திருப்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.” தீர்க்கதரிசிகளும் அரசர்களும், 715, 716.

பழைய ஏற்பாட்டின் ஆரம்பமுமாகிய வேதாகமத்தின் தொடக்கம், இரு ஏற்பாடுகளின் முடிவும் அதே கதையைத்தான் அடையாளப்படுத்துகிறது; ஆனால் ஒவ்வொரு தொடக்கமும் முடிவும், செய்திக்குப் பிரதானமாக வலியுறுத்தவும் பங்களிக்கவும் தமக்கென உரிய சத்தியத்தை உடையவையாக உள்ளன. ஆதியாகமத்தில் மையக்கருத்து தேவனுடைய செயல்பாடுகளின்மேல் இருக்கிறது; மல்கியாவில் வரவிருக்கும் நெருக்கடியைப் பற்றிச் எச்சரிக்கும் செய்தியின்மேல் மையக்கருத்து இருக்கிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் முடிவு ஆல்பாவையும் ஓமேகாவையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. புதிய ஏற்பாட்டின் முதல் புத்தகத்தில், பின்வருவதை நாம் வாசிக்கிறோம்.

> தாவீதின் குமாரனும் ஆபிரகாமின் குமாரனுமான இயேசு கிறிஸ்துவின் சந்ததி வரலாற்றுப் புத்தகம்.

> ஆபிரகாம் ஈசாக்கைப் பெற்றான்; ஈசாக்கு யாக்கோபைப் பெற்றான்; யாக்கோபு யூதாவையும் அவன் சகோதரரையும் பெற்றான்; யூதா தாமாரினால் பாரேசையும் சாராவையும் பெற்றான்; பாரேசு எஸ்ரோமைப் பெற்றான்; எஸ்ரோம் ஆராமைப் பெற்றான்; ஆராம் அம்மிநாதாபைப் பெற்றான்; அம்மிநாதாபு நாகசோனைப் பெற்றான்; நாகசோன் சால்மோனைப் பெற்றான்; சால்மோன் இராகாபினால் போவாசைப் பெற்றான்; போவாஸ் ரூத்தினால் ஓபேதைப் பெற்றான்; ஓபேது ஈசாயைப் பெற்றான்; ஈசாய் தாவீது ராஜாவைப் பெற்றான்; தாவீது ராஜா உரியாவின் மனைவியாயிருந்தவளினால் சாலொமோனைப் பெற்றான்; சாலொமோன் ரெகொபெயாமைப் பெற்றான்; ரெகொபெயாம் அபியாவைப் பெற்றான்; அபியா ஆசாவைப் பெற்றான்; ஆசா யோசாபாத்தைப் பெற்றான்; யோசாபாத்து யோராமைப் பெற்றான்; யோராம் உசியாவைப் பெற்றான்; உசியா யோதாமைப் பெற்றான்; யோதாம் ஆகாசைப் பெற்றான்; ஆகாஸ் எசேக்கியாவைப் பெற்றான்; எசேக்கியா மனாசேயைப் பெற்றான்; மனாசே ஆமோனைப் பெற்றான்; ஆமோன் யோசியாவைப் பெற்றான்; யோசியா பாபிலோனுக்கு அழைத்துக்கொண்டு போகப்பட்ட காலத்தில் எகொனியாவையும் அவன் சகோதரரையும் பெற்றான். பாபிலோனுக்கு அழைத்துக்கொண்டு போகப்பட்டபின், எகொனியா சாலத்தியேலைப் பெற்றான்; சாலத்தியேல் சொரொபாபேலைப் பெற்றான்; சொரொபாபேல் அபியூதைப் பெற்றான்; அபியூது எலியாகீமைப் பெற்றான்; எலியாகீம் அசோரைப் பெற்றான்; அசோர் சாதோக்கைப் பெற்றான்; சாதோக்கு ஆகீமைப் பெற்றான்; ஆகீம் எலியூதைப் பெற்றான்; எலியூது எலெயாசரைப் பெற்றான்; எலெயாசர் மத்தானைப் பெற்றான்; மத்தான் யாக்கோபைப் பெற்றான்; யாக்கோபு மரியாளின் கணவனாகிய யோசேப்பைப் பெற்றான்; அந்த மரியாளிடத்தில் கிறிஸ்து எனப்படுகிற இயேசு பிறந்தார்.

> ஆகையால், ஆபிரகாமிலிருந்து தாவீதுவரை எல்லா தலைமுறைகளும் பதினான்கு தலைமுறைகள்; தாவீதிலிருந்து பாபிலோனுக்குக் கொண்டுபோகப்பட்ட காலம்வரை பதினான்கு தலைமுறைகள்; பாபிலோனுக்குக் கொண்டுபோகப்பட்ட காலத்திலிருந்து கிறிஸ்துவரை பதினான்கு தலைமுறைகள் ஆகும்.

> இயேசு கிறிஸ்துவின் பிறப்பு இவ்விதமாக இருந்தது: அவருடைய தாயாகிய மரியா யோசேப்புக்கு நிச்சயிக்கப்பட்டிருந்தபோது, அவர்கள் கூடிவருவதற்கு முன்பே, அவள் பரிசுத்த ஆவியினாலே கர்ப்பவதியாகியிருப்பது காணப்பட்டது. அப்பொழுது அவளுடைய புருஷனாகிய யோசேப்பு நீதிமானாய் இருந்து, அவளைப் பொதுமக்கள் முன் அவமானப்படுத்த மனமில்லாமல், இரகசியமாக அவளை விலக்கிவிட எண்ணினான். ஆனால் இவைகளை அவன் சிந்தித்துக்கொண்டிருக்கையில், இதோ, கர்த்தருடைய தூதன் அவனுக்குச் சொப்பனத்தில் தோன்றி: தாவீதின் குமாரனாகிய யோசேப்பே, உன் மனைவியாகிய மரியாளை உன்னிடத்தில் ஏற்றுக்கொள்ள அஞ்சாதே; ஏனெனில் அவளில் கருவாகியிருப்பது பரிசுத்த ஆவியினாலேயே உண்டானது என்று சொன்னான்.

> அவள் ஒரு குமாரனைப் பெறுவாள்; நீ அவருக்கு இயேசு என்று பெயரிடுவாய்; ஏனெனில் அவர் தமது ஜனங்களை அவர்களுடைய பாவங்களிலிருந்து இரட்சிப்பார். இவையெல்லாம் நடந்தது, தீர்க்கதரிசியினால் கர்த்தர் உரைத்தது நிறைவேறும்படியாக; அவர் சொல்லியது: இதோ, ஒரு கன்னிகை கர்ப்பவதியாகி ஒரு குமாரனைப் பெறுவாள்; அவர்கள் அவருக்கு இம்மானுவேல் என்று பெயரிடுவார்கள்; அதன் பொருள், தேவன் நம்மோடு இருக்கிறார் என்பதாகும். அப்பொழுது யோசேப்பு நித்திரையிலிருந்து எழுந்து, கர்த்தருடைய தூதன் தமக்குக் கட்டளையிட்டபடியே செய்து, தமது மனைவியைத் தமக்குக் கொண்டு கொண்டான். அவள் தன் முதற்பேறான குமாரனைப் பெறும் வரையில் அவளை அறியாதிருந்தான்; அவர் அவருக்கு இயேசு என்று பெயரிட்டான். மத்தேயு 1:1–25.

புதிய ஏற்பாட்டின் ஆரம்பம், பழைய ஏற்பாட்டின் ஆரம்பத்துடனும் முடிவுடனும், மேலும் புதிய ஏற்பாட்டின் முடிவுடனும் ஒத்திருக்கிறது; ஏனெனில் அது தேவனுடைய சிருஷ்டிக்கும் வல்லமையை வலியுறுத்துகிறது. எல்லாவற்றையும் ஆறு நாட்களில் சிருஷ்டிக்க கிறிஸ்து பயன்படுத்திய வல்லமையே, “தமது ஜனங்களை அவர்களுடைய பாவங்களிலிருந்து இரட்சிக்க” அவர் பயன்படுத்தும் அதே வல்லமையாகும். அந்தப் பகுதி ஏசாயாவின் எழுத்துகளிலிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறபடி, இம்மானுவேல் என்ற சொல்லுக்கு “தேவன் நம்மோடு” என்று பொருள். அவர் தமது தெய்வீகத்தைக் நமது மனிதத்துவத்துடன் இணைப்பதன் மூலம் தமது ஜனங்களுக்குள் வாசமாயிருக்கிறார்; இதுவே அவர் மரியாளில் அவதரித்தபோது நிகழ்த்திய அதே இணைப்பு ஆகும்.

> “பூரணமான கீழ்ப்படிதலுக்குக் குறைவான எதுவும் தேவனுடைய கோரிக்கையின் தரத்தை நிறைவேற்ற முடியாது. அவர் தமது கோரிக்கைகளைத் தெளிவில்லாதவையாக விட்டுவிடவில்லை. மனுஷனை தம்முடன் ஒத்திசைவுக்குள் கொண்டு வருவதற்கு அவசியமில்லாத எதையும் அவர் கட்டளையிடவில்லை. நாம் பாவிகளை அவருடைய இலட்சியமான குணநிலைக்குச் சுட்டிக்காட்டி, அவர்களை கிறிஸ்துவினிடத்துக்கு நடத்திச் செல்ல வேண்டும்; ஏனெனில் அவருடைய கிருபையாலேயே மட்டுமே இந்த இலட்சியத்தை அடைய முடியும்.”

> “மனிதர்கள், மனித இயல்பின் பலவீனத்தின் காரணமாக தாங்கள் ஜெயிக்க முடியாது என்று அஞ்சாதிருக்கும்படி, இரட்சகர் மனிதகுலத்தின் பலவீனங்களைத் தம்மீது ஏற்றுக்கொண்டு, பாவமற்ற வாழ்க்கையை வாழ்ந்தார். கிறிஸ்து நம்மை ‘தெய்வீக இயல்பில் பங்குகொள்ளுகிறவர்களாக’ ஆக்குவதற்காக வந்தார்; மேலும், தெய்வீகத்துடன் இணைக்கப்பட்ட மனித இயல்பு பாவம் செய்யாது என்பதை அவருடைய வாழ்க்கை அறிவிக்கிறது.” Ministry of Healing, 180.

புதிய ஏற்பாட்டின் தொடக்கம், இயேசு எங்கே, எப்போது, ஏன் நமது மனித இயல்பைத் தம்மேல் ஏற்றுக்கொண்டார் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. மனித வல்லமை தெய்வீக வல்லமையுடன் ஒன்றிணைந்தபோது பாவம் செய்யாது என்பதை வெளிப்படுத்துவதற்காகவே அவர் அப்படிச் செய்தார். பாவம் என்பது நியாயப்பிரமாணத்தை மீறுதலாகும்; அதை நாம் “நினைவுகூர” வேண்டும் என்று மல்கியா கூறுகிறார். நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்கிறவர்கள், ஆகையால் பாவம் செய்யாதவர்கள், பரலோக வாசல்களால் உள்ளே பிரவேசிக்க முடியும் என்று யோவான் எங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறார். கிறிஸ்து ஜெயங்கொண்டதுபோல, ஒரு பாவியும் பாவத்தை ஜெயங்கொள்ள முடியும் என்று மத்தேயு எடுத்துக்காட்டுகிறார். மகிமையின் நம்பிக்கையான கிறிஸ்து நமக்குள் வாசமாயிருக்கும்போது, பிரபஞ்சத்தை உண்டாக்கிய சிருஷ்டிக்கும் வல்லமை நமக்குள் இருக்கிறது. கிறிஸ்து மனிதக் குடும்பத்திற்குள் பிரவேசிக்கத் தேர்ந்தெடுத்து, நித்தியத்தின் மீதியெல்லாம் தேவனுடைய குமாரன் மட்டுமல்லாமல் மனுஷகுமாரனுமாக ஆனதினால் இந்தச் சாத்தியம் வழங்கப்பட்டது.

மனிதருக்கான கிருபைக்காலம் முடிவடையுவதற்கு முன்னதாகவே, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்திலிருந்து தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு சத்தியத்தின் ஒரு விசேஷமான செய்தி திறக்கப்படுகிறது. அந்த விசேஷமான செய்தியே, “கர்த்தருடைய பயங்கரமான நாள்” வருவதற்கு முன்பாக அறிவிக்கப்படும் மல்கியாவின் “எலியா செய்தி”யுமாகும்.

இரு ஏற்பாடுகளின் தொடக்கத்திலும் புதிய ஏற்பாட்டின் முடிவிலும், தேவனுடைய குறிப்பிட்ட பண்புகள் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. ஆதியாகமத்தில் அவர் சிருஷ்டிகர்த்தாவாக இருக்கிறார்; வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் முடிவில் அவர் அல்பாவும் ஓமேகாவுமாக இருக்கிறார். புதிய ஏற்பாட்டின் தொடக்கத்தில் அவர் மனுஷகுமாரனாகிறார். மேலும், பழைய ஏற்பாட்டின் முடிவில், தகப்பன்களின் இருதயங்களைப் பிள்ளைகளிடத்திற்கும், பிள்ளைகளின் இருதயங்களைத் தகப்பன்களிடத்திற்கும் திருப்புவதாக அவர் அறிவிக்கவிருந்த செய்தியை நிறைவேற்றுவதற்காக எலியா எனும் தூதன் பயன்படுத்தும் கோட்பாட்டை நாம் காண்கிறோம்.

எலியா தனது எச்சரிக்கைச் செய்தியை முன்வைக்கப் பயன்படுத்தும் தீர்க்கதரிசனக் கோட்பாடு, வெளிப்படுத்தின புத்தகத்தில் யோவானுக்குக் கட்டளையிடப்பட்ட அதே காரியமே ஆகும். எலியா “பிதாக்களின் இருதயத்தைப் பிள்ளைகளிடத்திற்கும், பிள்ளைகளின் இருதயத்தை அவர்கள் பிதாக்களிடத்திற்கும் திருப்புவான்”; மேலும், அப்பொழுது இருந்த காரியங்களை எழுதும்படி யோவானுக்குச் சொல்லப்பட்டது; அவ்வாறு செய்வதன்மூலம், வரவிருந்த காரியங்களையும் அவன் அதே சமயத்தில் எழுதி வந்தான். தீர்க்கதரிசன வார்த்தையில் அல்பாவும் ஓமேகாவும் செயல்படும் கோட்பாடு எவ்வாறு இயங்குகிறது என்பதை விளக்குவதற்காக யோவான் பயன்படுத்தப்பட்டான்; அதே கோட்பாட்டின் மேல் எலியா தனது செய்தியை அடிப்படையாக நிறுவுவான். நாம் வேதாகமத்தின் ஆரம்பத்தை அதன் முடிவுடன் ஒப்பிடும்போது, பழைய ஏற்பாட்டை புதிய ஏற்பாட்டுடன் ஒப்பிடுகிறோம். ஒரு பிதா தன் பிள்ளையின் ஆரம்பம்; பிள்ளை அந்தப் பிதாவின் முடிவு. நூற்று நாற்பத்து நான்காயிரம்பேர் ஆபிரகாமின் பிள்ளைகளின் இறுதி தலைமுறையாக இருக்கிறார்கள்; ஆகையால், தேவன் ஆபிரகாமுடன் உடன்படிக்கையில் பிரவேசித்த வரலாறு, தேவன் அந்த உடன்படிக்கையை நூற்று நாற்பத்து நான்காயிரம்பேருடன் புதுப்பிக்கும் வரலாற்றிற்கு ஓர் அடையாளமாக இருக்கிறது.

> ஆகையால் அது விசுவாசத்தினால் உண்டாயிருக்கிறது; அது கிருபையின்படி இருக்கும்படிக்கும், வாக்குத்தத்தம் சகல சந்ததிக்கும் உறுதியானதாயிருக்கும்படிக்கும் அப்படியாகும்; நியாயப்பிரமாணத்தினால் உண்டானவர்களுக்கு மட்டும் அல்ல, ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தினால் உண்டானவர்களுக்கும் கூட; அவர் நம்மெல்லாருக்கும் தகப்பனாயிருக்கிறார். ரோமர் 4:16.

எலியா வழங்கிய செய்தி ஆல்பா மற்றும் ஓமேகா என்ற தத்துவத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் பிதாக்கள் ஆல்பா, பிள்ளைகள் ஓமேகா ஆவர். எலியாவின் செய்தி பிதாக்களின் இருதயங்களை பிள்ளைகளிடத்திற்குத் திருப்பும். கிறிஸ்து யோவான் ஸ்நானகனை எலியா என்று அடையாளப்படுத்தினார்; எலன் வைட், வில்லியம் மில்லரை எலியாவாகவும் யோவான் ஸ்நானகனாகவும் அடையாளப்படுத்தினார். இவ்வாறு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட இந்த மனிதர்கள் அனைவரின் செய்தியும் பிதாக்களின் இருதயங்களை பிள்ளைகளிடத்திற்கும், பிள்ளைகளுடைய இருதயங்களை பிதாக்களிடத்திற்கும் திருப்புவதாகக் காட்டப்பட்டது. அந்த வேலை, மனிதர்களின் இருதயங்களை அவர்களுடைய பரலோகத் தந்தையிடத்திற்குத் திருப்புகின்ற செய்தியின் விளைவைக் குறிக்கிறது; ஆனால் அதற்கு அதற்கும் அதிகமான பொருள் உண்டு, ஏனெனில் அது அந்த வேலையின் ஒரு சின்னமாகும். வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனங்களில் சின்னங்களுக்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட அர்த்தங்கள் உண்டு; அவை சூழலின் அடிப்படையில் அடையாளம் காணப்பட வேண்டும்.

> “யோவான் ஸ்நானகரனை மகத்துவமுடையவனாக்கியது எது? யூத ஜாதியின் போதகர்களால் முன்வைக்கப்பட்ட பாரம்பரியங்களின் பெருங்குவியலுக்கு அவன் தன் மனதை மூடிக்கொண்டு, மேலிருந்து வரும் ஞானத்திற்கு அதைத் திறந்தான். அவன் பிறப்பதற்கு முன்பே பரிசுத்த ஆவியானவர் யோவானைப்பற்றி சாட்சியமளித்தார்: ‘அவன் கர்த்தருடைய பார்வையில் பெரியவனாயிருப்பான்; அவன் திராட்சரசத்தையும் மதுபானத்தையும் குடிக்கமாட்டான்; அவன் பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்படுவான்…. இஸ்ரவேல் புத்திரரில் அநேகரை அவர்களுடைய தேவனாகிய கர்த்தரிடத்தில் திருப்புவான். அவன் எலியாவின் ஆவியிலும் வல்லமையிலும் அவருக்கு முன்பாகச் சென்று, பிதாக்களின் இருதயங்களைப் பிள்ளைகளிடத்திற்கும், கீழ்ப்படியாதவர்களை நீதிமான்களின் ஞானத்திற்கும் திருப்பி, கர்த்தருக்கென்று ஆயத்தமாக்கப்பட்ட ஜனத்தைத் தயாரிப்பான்.’ லூக்கா 1:15–17.” Counsels to Parents, Teachers and Students, 445.

கேட்கத் தேர்ந்தெடுக்கிறவர்கள் தங்கள் இருதயங்களை பரலோகத் தந்தையினிடத்தில் திருப்பும்படியாக இச்செய்தி அமைக்கப்பட்டுள்ளது; ஆயினும் எச்சரிக்கைச் செய்தியை வெளிப்படுத்தப் பயன்படும் முதன்மையான தீர்க்கதரிசனக் கொள்கை, கிறிஸ்து ஆல்பாவும் ஓமேகாவும், முதலும் கடைசியும், ஆரம்பமும் முடிவும் ஆவார் என்பதேயாகும். எலியாவின் செய்தி, இயேசு கிறிஸ்து தேவனுடைய வார்த்தை ஆவார் என்ற நோக்கிலிருந்து தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையை முன்வைப்பதின் மேல் அடிப்படையாக அமைந்துள்ளது; மேலும் வேதாகமத்தை ஆளும் நியமங்கள் அவருடைய சுபாவத்தின் குணாதிசயங்களுமாக இருக்கின்றன.

> “தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் தேவனே எவ்வளவு பரிசுத்தமோ அவ்வளவு பரிசுத்தமானது. அது அவருடைய சித்தத்தின் வெளிப்பாடாகவும், அவருடைய குணத்தின் பிரதியாகவும், தெய்வீக அன்பும் ஞானமும் வெளிப்படும் வடிவாகவும் இருக்கிறது. சிருஷ்டியின் ஒத்திசைவு, உயிருள்ளவையாயினும் உயிரற்றவையாயினும் எல்லாவற்றும், எல்லா படைப்புயிர்களும், சிருஷ்டிகர்த்தாவின் நியாயப்பிரமாணத்துக்குப் பூரணமாக ஒத்துப்போகிறதிலேயே சார்ந்துள்ளது. உயிருள்ள ஜீவராசிகளுக்கே மட்டுமல்ல, இயற்கையின் எல்லா செயல்பாடுகளின் ஆட்சிக்காகவும் தேவன் நியமங்களை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார். எல்லாமும் நிலையான நியமங்களின் கீழ் இருக்கின்றன; அவை புறக்கணிக்கப்பட முடியாதவை. ஆனால் இயற்கையில் உள்ள அனைத்தும் இயற்கை நியமங்களால் ஆளப்படுகின்றபோதிலும், பூமியில் வசிப்பவற்றில் மனிதன் ஒருவனே ஒழுக்க நியாயப்பிரமாணத்திற்குக் கீழ்ப்படிவானவன். சிருஷ்டியின் கிரீடமான படைப்பாகிய மனிதனுக்கு, தேவன் தம்முடைய கோரிக்கைகளை அறிந்துகொள்ளவும், தம்முடைய நியாயப்பிரமாணத்தின் நீதி மற்றும் நன்மையுணர்வை உணர்ந்துகொள்ளவும், அது தன்மேல் கொண்டிருக்கும் பரிசுத்தமான உரிமைகளைப் புரிந்துகொள்ளவும் வல்லமையை அளித்திருக்கிறார்; மேலும் மனிதனிடமிருந்து தளராத கீழ்ப்படிதல் கோரப்படுகிறது.” Patriarchs and Prophets, 53.

எல்லாவற்றும் (இதில் வேதாகமமும் உட்படுகிறது; ஏனெனில் வேதாகமம் ஒரு பொருள், அது ஒரு பொருள் எனில், அது எல்லாவற்றின் ஓர் அங்கமே) நிலையான நியமங்களின் கீழ் உள்ளது. வேதாகமத்திற்கு அதன் சரியான விளக்கத்தை ஆளும் நிலையான நியமங்களும் விதிகளும் உள்ளன. அந்த விதிகளில் ஒன்றாவது, ஒரு காரியத்தின் முடிவை அதின் ஆரம்பத்தோடு வேதாகமம் அடையாளப்படுத்துகிறது என்பதாகும். இயேசு தேவனுடைய வசனம்; அவர் முதலும் கடைசியும் ஆவார்; இதுவே ஒரு “நிலையான நியமம்”, மேலும் அது அவருடைய சுபாவத்தின் ஒரு பண்பாகும்.

எலியாவைப் பற்றிய இந்த அறிமுகத்தை, பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாடுகளின் தொடக்கமும் முடிவும் இரண்டுமே ஒன்றோடொன்று ஒத்திருக்கின்றன என்பதை வெளிப்படுத்துவதற்காக நாம் பயன்படுத்தினோம். வேதத்தின் முடிவு, அதாவது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தின் முடிவும், வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் தொடக்கத்தோடும் ஒத்திருக்கிறது. தேவனுடைய சுபாவத்தின் ஒரு பண்பாகிய அந்தக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில், ஒரே சத்தியங்களுக்கு ஐந்து சாட்சிகள் உள்ளனர்; அதாவது, தேவனுடைய வார்த்தை எப்போதும் ஒரு பொருளின் முடிவை அதன் தொடக்கத்தினால் விளக்குகிறது. இந்த உண்மையே, இயேசு கிறிஸ்து அல்பாவும் ஒமேகாவுமாய் இருக்கிறார் என்பதன் பொருளில் ஒரு பகுதியாகும்.

> “பத்மோஸ் தீவில் இருந்த அப்போஸ்தலனாகிய யோவானுக்கு, திருச்சபையின் அனுபவத்தில் ஆழ்ந்தும் உந்துதலூட்டுகின்றதுமான ஆர்வமிக்க நிகழ்ச்சிகள் வெளிப்படுத்தப்பட்டன. தேவனுடைய ஜனங்கள் தமக்குமுன் உள்ள அபாயங்களையும் மோதல்களையும் குறித்து அறிவுடைமையடையும்படியாக, மிகுந்த கவன ஈர்ப்பும் பரந்த முக்கியத்துவமும் உடைய பொருள்கள் உருவகங்களிலும் அடையாளங்களிலும் அவருக்கு முன்னிறுத்தப்பட்டன. காலத்தின் முடிவுவரை கிறிஸ்தவ உலகத்தின் வரலாறு யோவானுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டது. தேவனுடைய ஜனங்களின் நிலை, அபாயங்கள், போராட்டங்கள், மற்றும் இறுதியான விடுதலை ஆகியவற்றை அவர் மிகுந்த தெளிவுடன் கண்டார். பூமியின் அறுவடையைப் பழுக்கச் செய்யவிருக்கும் இறுதிச் செய்தியை அவர் பதிவு செய்கிறார்; அது பரலோகக் களஞ்சியத்திற்கான கதிர்த்தொகுப்புகளாகவோ, அல்லது கடைசி நாளின் நெருப்புகளுக்கான கட்டுகளாகவோ அமையும்.”

> “தரிசனத்தில், சத்தியத்தின் நிமித்தம் தேவனுடைய மக்கள் அனுபவிக்க வேண்டிய சோதனைகளை யோவான் கண்டார். தேவனுடைய கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவதில், அவர்களை கீழ்ப்படியாமைக்குள் வற்புறுத்த முனைந்த அடக்குமுறை அதிகாரங்களின் முன்பாகவும், அவர்கள் தளராத உறுதியுடன் நிலைத்திருப்பதையும், மிருகத்தின்மேலும் அதன் உருவத்தின்மேலும் அவர்கள் இறுதியாகப் பெறும் வெற்றியையும் அவர் கண்டார்.

> “ஒரு பெரிய சிவந்த நாகம், சிறுத்தையை ஒத்த ஒரு மிருகம், மற்றும் ஆட்டுக்குட்டியை ஒத்த கொம்புகளையுடைய ஒரு மிருகம் ஆகிய சின்னங்களின் கீழ், தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை மிதித்தழித்தலும் அவருடைய ஜனங்களைத் துன்புறுத்தலும் செய்யும்படியாக விசேஷமாக ஈடுபடவிருந்த பூமியிலுள்ள அரசாட்சிகள் யோவானுக்குக் காண்பிக்கப்பட்டன. இந்தப் போர் காலத்தின் முடிவுவரை தொடர்கிறது. பரிசுத்தமான ஒரு ஸ்திரீயினாலும் அவளுடைய பிள்ளைகளினாலும் அடையாளப்படுத்தப்பட்ட தேவனுடைய ஜனங்கள், மிகச் சிறிய சிறுபான்மையினராகக் காண்பிக்கப்பட்டனர். கடைசி நாட்களில் ஒரு மீதியோர் மட்டுமே இன்னும் இருந்தனர். இவர்களைப்பற்றி யோவான், ‘தேவனுடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொண்டு, இயேசு கிறிஸ்துவினுடைய சாட்சியத்தை உடையவர்களே’ என்று கூறுகிறார்.”

> “புறமதத்தின் மூலம், பின்னர் பாப்பரசாட்சியின் மூலம், தேவனுடைய உண்மையுள்ள சாட்சிகளை பூமியிலிருந்து அழித்தொழிக்கச் சாத்தான் அநேக நூற்றாண்டுகளாகத் தனது வல்லமையைச் செலுத்தினான். புறமதத்தாரும் பாப்பரசாட்சியினரும் அதே வலுசர்ப்ப ஆவியினால் இயக்கப்பட்டவர்கள். அவர்கள் வேறுபட்டது ஒன்றிலேயே: தேவனுக்குச் சேவை செய்கிறதாகத் தோற்றமளித்த பாப்பரசாட்சி இன்னும் ஆபத்தானதுமாகவும் கொடூரமானதுமாகவும் இருந்த பகைவராயிருந்தது. ரோமசபை முறையின் கருவியினால் சாத்தான் உலகத்தைச் சிறைப்படுத்தினான். தேவனுடைய சபை என்று அறிக்கையிட்ட சபை இந்த மயக்கத்தின் அணிகளில் இழுக்கப்பட்டுச் சென்றது; ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தேவனுடைய மக்கள் வலுசர்ப்பத்தின் கோபத்தின் கீழ் துன்புற்றனர். பாப்பரசாட்சி தன் வல்லமையைக் களவாடப்பட்டு, துன்புறுத்தலை நிறுத்த வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தபோது, வலுசர்ப்பத்தின் சத்தத்தை எதிரொலிக்கவும், அதே கொடூரமானவும் தேவதூஷணமானவும் செயலினை முன்னெடுக்கவும் எழும்பிவரும் ஒரு புதிய வல்லமையை யோவான் கண்டான். தேவனுடைய சபைக்கும் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கும் விரோதமாகப் போர் செய்யவிருக்கும் கடைசி வல்லமையான இது, ஆட்டுக்குட்டியை ஒத்த கொம்புகளையுடைய ஒரு மிருகத்தால் அடையாளப்படுத்தப்பட்டது. அதற்கு முன்பிருந்த மிருகங்கள் கடலிலிருந்து எழுந்தன; ஆனால் இது பூமியிலிருந்து எழுந்தது; அது அடையாளப்படுத்தும் ஜாதி சமாதானமாக எழுந்ததைக் குறிக்கிறது. ‘ஆட்டுக்குட்டியைப் போலிய இரு கொம்புகள்’ ஐக்கிய அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் இயல்பை, அதின் இரண்டு அடிப்படைச் சித்தாந்தங்களாகிய குடியரசுக் கோட்பாடும் புராட்டஸ்தாந்து சமயமும் வெளிப்படுத்துவது போலச் சிறப்பாகச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இந்தச் சித்தாந்தங்களே ஒரு ஜாதியாகிய எங்களின் வல்லமையும் செழிப்பும் ஆகியவற்றின் இரகசியமாக உள்ளன. அமெரிக்காவின் கரைகளில் முதலில் தஞ்சம் கண்டவர்கள், பாப்பரசாட்சியின் அகந்தையான உரிமைக்கூற்றுகளிலிருந்தும் இராஜஅதிகார ஆட்சியின் அடக்குமுறையிலிருந்தும் விடுபட்ட ஒரு தேசத்தை அடைந்திருந்ததினால் மகிழ்ந்தார்கள். குடியியல் மற்றும் சமயச் சுதந்திரம் என்னும் விரிவான அஸ்திவாரத்தின் மேல் ஒரு அரசாங்கத்தை நிறுவ வேண்டும் என்று அவர்கள் உறுதியெடுத்தார்கள்.”

> “ஆனால், தீர்க்கதரிசன எழுத்துக்கோலின் கடுமையான வரைவில் இந்த அமைதியான காட்சியில் ஒரு மாற்றம் வெளிப்படுகிறது. ஆட்டுக்குட்டியை ஒத்த கொம்புகளையுடைய மிருகம் வலுசர்ப்பத்தின் குரலால் பேசி, ‘தனக்குமுன் இருந்த முதல் மிருகத்தின் சகல அதிகாரத்தையும் செலுத்துகிறது.’ பூமியின்மேல் வாசம்பண்ணுகிறவர்கள் மிருகத்திற்கொரு உருவத்தை உண்டாக்கும்படி அது அவர்களுக்குச் சொல்லும் என்று தீர்க்கதரிசனம் அறிவிக்கிறது; மேலும், ‘அது சிறியோரும் பெரியோரும், ஐசுவரியவான்களும் தரித்திரரும், சுதந்திரரும் அடிமைகளும் ஆகிய அனைவரும் தங்கள் வலதுகையிலாவது தங்கள் நெற்றிகளிலாவது ஒரு முத்திரையைப் பெறும்படியாகச் செய்கிறது; அந்த முத்திரையையாவது, அல்லது மிருகத்தின் பெயரையாவது, அல்லது அதன் பெயரின் இலக்கத்தையாவது உடையவனைத் தவிர, யாரும் வாங்கவோ விற்கவோ முடியாதபடிக்கும் செய்கிறது.’ இவ்வாறே புராட்டஸ்தாந்த மதம் பாப்பரசுத் துறையின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றுகிறது.”

> இந்தக் காலத்தில்தான் மூன்றாம் தூதன் வானத்தின் நடுவே பறந்து கொண்டு இவ்வாறு அறிவிப்பதாய் காணப்படுகிறான்: ‘யாராவது மிருகத்தையும் அதின் உருவத்தையும் வணங்கி, அதன் முத்திரையைத் தன் நெற்றியிலோ தன் கையிலோ பெற்றுக்கொண்டால், அவனும் தேவனுடைய கோபத்தின் திராட்சரசத்தைப் பருகுவான்; அது அவருடைய சினத்தின் பாத்திரத்தில் கலப்பில்லாமல் ஊற்றப்பட்டிருக்கிறது.’ ‘இங்கே தேவனுடைய கற்பனைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் கைக்கொள்ளுகிறவர்கள் இருக்கிறார்கள்.’ உலகத்திற்குத் தெளிவான எதிர்மாறாக, தேவனுக்குரிய தங்கள் விசுவாசப்பற்றிலிருந்து விலகாத சிறிய கூட்டம் நிலைத்து நிற்கிறது. தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தில் உண்டாக்கப்பட்ட பிளவைச் செப்பனிடுகிறவர்களாகவும், பழைய பாழிடங்களை மீண்டும் கட்டுகிறவர்களாகவும், அநேக தலைமுறைகளின் அஸ்திவாரத்தை எழுப்புகிறவர்களாகவும் ஏசாயா கூறுகிறவர்கள் இவர்களே.

> “மனிதருக்குப் பொருந்திச் சொல்லப்பட்டதிலேயே மிகுந்த பரமகனமான எச்சரிக்கையும் மிகுந்த பயங்கரமான அச்சுறுத்தலும் மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியிலேயே அடங்கியுள்ளது. இரக்கமின்றி கலக்கப்படாத தேவனுடைய கோபத்தை வரவழைக்கும் அந்தப் பாவம் மிகவும் கொடிய தன்மையுடையதாக இருக்க வேண்டும். இந்தப் பாவத்தின் இயல்பு குறித்து உலகம் இருளிலேயே விடப்படுமோ?—நிச்சயமாக இல்லை. தேவன் தம்முடைய சிருஷ்டிகளோடு இப்படியாக நடந்து கொள்வதில்லை. அறியாமையால் செய்யப்படும் பாவங்கள்மேல் அவருடைய கோபம் ஒருபோதும் வரப்பண்ணப்படுவதில்லை. அவருடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் பூமியின்மேல் வருமுன், இந்தப் பாவத்தைச் சார்ந்த வெளிச்சம் உலகத்திற்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்; அப்பொழுது மனிதன் இந்நியாயத்தீர்ப்புகள் ஏன் நிறைவேற்றப்படுகின்றன என்பதை அறிந்து, அவற்றிலிருந்து தப்புவதற்கான வாய்ப்பைப் பெறுவான்.”

> “இந்த எச்சரிப்பை உட்கொண்ட செய்தி, மனிதகுமாரனின் வெளிப்பாட்டிற்கு முன் அறிவிக்கப்பட வேண்டிய கடைசி செய்தியாகும். அவர் தாமே கொடுத்த அடையாளங்கள், அவருடைய வருகை மிக அருகில் இருப்பதை அறிவிக்கின்றன. ஏறத்தாழ நாற்பது ஆண்டுகளாக மூன்றாம் தூதனின் செய்தி ஒலித்துக்கொண்டிருக்கிறது. இந்த மகா போராட்டத்தின் முடிவில் இரண்டு தரப்பினர் வெளிப்படுகின்றனர்: ‘மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும் வணங்கி,’ அதன் முத்திரையைப் பெறுகிறவர்கள் ஒருபக்கம்; ‘உயிருள்ள தேவனுடைய முத்திரையை’ப் பெற்றவர்களும், பிதாவின் நாமம் தங்கள் நெற்றிகளில் எழுதப்பட்டவர்களும் மறுபக்கம். இது கண்களுக்கு புலப்படும் ஒரு அடையாளமல்ல. தங்கள் ஆத்துமாவின் இரட்சிப்பில் அக்கறை உள்ள அனைவரும், தேவனுடைய முத்திரை எது? மிருகத்தின் முத்திரை எது? அதை நாம் எவ்வாறு பெறாமல் தவிர்க்க முடியும்? என்று உண்மையான ஆர்வத்துடனும் பரிசுத்தமான கருத்துடனும் விசாரிக்க வேண்டிய காலம் வந்துள்ளது.”

> “தேவனுடைய முத்திரை, அவருடைய அதிகாரத்தின் அடையாளமோ சின்னமோ, நான்காம் கட்டளையில் காணப்படுகிறது. பத்துக் கட்டளைகளில் வானத்தையும் பூமியையும் படைத்தவராகிய தேவனைச் சுட்டிக்காட்டி, சத்தியமான தேவனை எல்லா பொய்த் தெய்வங்களிடமிருந்தும் தெளிவாக வேறுபடுத்திக் காட்டுவது இதுவே ஒரே கட்டளையாகும். வேதாகமம் முழுவதிலும், தேவன் படைப்பாற்றல் உடையவர் என்ற உண்மை, அவர் எல்லா புறஜாதி தெய்வங்களுக்கும் மேலானவர் என்பதற்கான சான்றாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.”

> நான்காம் கட்டளையால் விதிக்கப்பட்ட சப்தம், சிருஷ்டிப்பணியை நினைவுகூருவதற்காக நிறுவப்பட்டது; இவ்வாறு மனிதர்களின் மனங்கள் எப்போதும் உண்மையான ஜீவனுள்ள தேவனை நோக்கித் திருப்பப்பட்டிருக்கும்படி. சப்தம் எப்போதும் கைக்கொள்ளப்பட்டிருந்தால், ஒருபோதும் விக்கிரகாராதகர், நாத்திகன், அல்லது அவிசுவாசி இருந்திருக்க மாட்டான். தேவனுடைய பரிசுத்த நாளை பவித்திரமாகக் கடைப்பிடித்தல் மனிதர்களின் மனங்களை அவர்களின் சிருஷ்டிகர்த்தாவினிடத்திற்கு இட்டுச் சென்றிருக்கும். இயற்கையின் பொருள்கள் அவர்களை அவரை நினைவுகூரச் செய்திருக்கும்; மேலும் அவை அவருடைய வல்லமையையும் அவருடைய அன்பையும் சாட்சியம்பண்ணியிருக்கும். நான்காம் கட்டளையின் சப்தமே ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முத்திரையாகும். அது தேவனைச் சிருஷ்டிகர்த்தாவாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும் அவர் உண்டாக்கிய ஜீவராசிகள்மேல் அவருக்குள்ள நியாயமான அதிகாரத்தின் அடையாளமாகும்.

> “அப்படியானால், மிருகத்தின் முத்திரை என்பது, உலகம் உண்மையான ஓய்வுநாளுக்குப் பதிலாக ஏற்றுக்கொண்டுள்ள அந்தக் கள்ள ஓய்வுநாளல்லாமல் வேறு என்ன?”

> “தேவன் என்று அழைக்கப்படுகிறதெல்லாவற்றின்மேலும், அல்லது ஆராதிக்கப்படுகிறதெல்லாவற்றின்மேலும், போப்பரசாட்சி தன்னை உயர்த்திக்கொள்ளும் என்ற தீர்க்கதரிசன அறிவிப்பு, வாரத்தின் ஏழாம் நாளிலிருந்து முதல் நாளுக்குச் சப்தத்தை மாற்றியதிலே வியப்புறும் வகையில் நிறைவேறியுள்ளது. தேவனுடைய சப்தத்தைக் காட்டிலும் போப்பரசாட்சியின் சப்தம் மேன்மையாகக் கௌரவிக்கப்படும் எங்கெங்கும், அங்கே பாவத்தின் மனுஷன் வானத்துக்கும் பூமிக்கும் உண்டாக்கினவராகிய ஸிருஷ்டிகர்த்தாவின்மேல் உயர்த்தப்படுகிறான்.”

> கிறிஸ்து சப்தத்தை மாற்றினார் என்று வலியுறுத்துகிறவர்கள், அவருடைய சொந்த வார்த்தைகளுக்கே நேரடியாக முரண்படுகிறவர்கள் ஆவர். அவர் மலைப்பிரசங்கத்தில் அறிவித்தது: ‘நியாயப்பிரமாணத்தையாவது தீர்க்கதரிசனங்களையாவது அழிக்க நான் வந்தேன் என்று நினைக்காதிருங்கள்; அழிக்க வரவில்லை, நிறைவேற்றவே வந்தேன். மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோகும்வரை, எல்லாம் நிறைவேறும் வரையில், நியாயப்பிரமாணத்திலிருந்து ஒரு யோதாவாயினும் ஒரு புள்ளியாயினும் எந்தவிதத்திலும் நீங்காது. ஆகையால், இக்கட்டளைகளில் மிகச் சிறியதொன்றையாவது மீறி, அப்படியே மனுஷருக்குப் போதிப்பவன் பரலோக இராஜ்யத்தில் மிகச் சிறியவன் என்று அழைக்கப்படுவான்; அவைகளைச் செய்து போதிப்பவனோ பரலோக இராஜ்யத்தில் பெரியவன் என்று அழைக்கப்படுவான்.’

> “சப்தத்தின் மாற்றம் தங்கள் திருச்சபையினாலேயே செய்யப்பட்டதாக ரோமன் கத்தோலிக்கர் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்; மேலும், இந்த மாற்றத்தையே அந்தத் திருச்சபையின் பரம அதிகாரத்திற்கான சான்றாக அவர்கள் முன்வைக்கிறார்கள். வாரத்தின் முதல் நாளைச் சப்தமாகக் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம், புராட்டஸ்டண்டுகள் தெய்வீகக் காரியங்களில் சட்டம் வகுக்கும் அவளுடைய அதிகாரத்தை அங்கீகரிக்கிறார்கள் என்று அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். ரோமன் திருச்சபை தன்னுடைய பிழையற்ற தன்மைக்கான உரிமைக் கோரிக்கையை விலக்கிக்கொள்ளவில்லை; உலகமும் புராட்டஸ்டண்டுத் திருச்சபைகளும் அவள் உருவாக்கிய போலிச் சப்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் போது, அவர்கள் நடைமுறையில் அவளுடைய அந்த உரிமைக் கோரிக்கையை அங்கீகரிக்கிறார்கள். இந்த மாற்றத்துக்கான ஆதரவாக அவர்கள் அப்போஸ்தலர்களினதும் திருச்சபைப் பிதாக்களினதும் அதிகாரத்தை மேற்கோள் காட்டக்கூடும்; ஆனால், அவர்களுடைய தர்க்கத்தின் தவறு எளிதில் உணரப்படக்கூடும். இவ்விஷயத்தின் உண்மைகளுக்கு விருப்பத்துடன் தங்கள் கண்களை மூடிக்கொண்டு, புராட்டஸ்டண்டுகள் தாமே தங்களை ஏமாற்றிக்கொள்கிறார்கள் என்பதை ரோமன் கத்தோலிக்கன் தெளிவாகக் காணும் அளவுக்கு கூர்மையானவன். ஞாயிற்றுக்கிழமை நிறுவனம் ஆதரவைப் பெருகப்பெறும் போது, அது இறுதியில் முழு புராட்டஸ்டண்ட் உலகையும் ரோமின் கொடியின் கீழ் கொண்டு வரும் என்ற உறுதியோடு அவன் மகிழ்கிறான்.” Signs of the Times, November 1, 1899.

Back to Articles