Article

# ரோமா தரிசனத்தை நிறுவுகிறது - எண் பதினேழு

144,000 பேரின் இறுதித் தேர்ச்சி: மிருகத்தின் உருவத்தின் தீர்க்கதரிசனச் சோதனை

Author

Jeff Pippenger

Published

September 24, 2024

Formats

PDF
Word

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தில் சேர்ந்திருக்க அழைக்கப்பட்டவர்கள் இப்போது தங்கள் இறுதியான சலனச் சோதனைச் செயல்முறையில் உள்ளனர்; அந்த செயல்முறை, மிருகத்தின் சாயல் உருவாக்கப்படுதலின் அடிப்படையில் அமைந்த ஒரு பரிசோதனைச் செயல்முறையாகும். இந்தப் பரிசோதனைச் செயல்முறை தேவனுடைய இல்லத்திலேயே ஆரம்பமாகிறது; ஏனெனில் நியாயத்தீர்ப்பு எப்போதும் தேவனுடைய இல்லத்திலிருந்தே ஆரம்பமாகிறது. அதன் பின்னர் தேவனுடைய மற்ற மந்தையும் இதே பரிசோதனைச் செயல்முறையையே எதிர்கொள்கிறது. மிருகத்தின் சாயல் உருவாக்கப்படுதலில் உள்ள மிக முக்கியமான, தீர்க்கதரிசனத்திற்குரிய தனிச்சிறப்பு என்னவெனில், அது இருமுறை நிகழ்கிறது: முதலில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில், பின்னர் உலகின் மீதமுள்ள பகுதிகளில். தீர்க்கதரிசன ரீதியாக இதன் பொருள், உலகிலுள்ள மிருகத்தின் சாயலே மிருகத்தின் சாயலின் இறுதியான வெளிப்பாடாகும்; ஆகையால், உலகிலுள்ள மிருகத்தின் சாயலுக்கு முன்பாக வந்த மிருகத்தின் சாயலின் எத்தகைய முன்னுருவாக்கமும், பொருளை முன்னறிவித்த நிழலாகவே இருந்தது.

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தேவனுடைய வீட்டில் நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பமானது. அந்தத் தேதி, வெளிப்படுத்தல் பத்தாம் அதிகாரத்தில் உள்ள தூதன் தன் கையில் திறந்திருந்த சிறிய புத்தகத்துடன் இறங்கி வந்த 1840 ஆகஸ்ட் 11 மூலம் முன்னுருவாக்கப்பட்டிருந்தது. பத்தாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கி வந்தபோது, புராட்டஸ்டாந்தத்தின் நியாயத்தீர்ப்பு அப்போது நடைபெற்று வருகிறதென்று அவர் அறிவித்தார். தேவன் யாரை நியாயந்தீர்க்கிறாரோ, அவர்களை முதலில் முன்னறிவிப்பார்; மேலும் காலத்தை நிர்ணயிப்பதில் மில்லரின் முறையியல் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது என்பதால், இரண்டாம் வருகையின் நியாயத்தீர்ப்பைப் பற்றிய அவரது கணக்கீடுகளுக்கு அது அதிகப் பளுவைச் சேர்த்தது. 1840 ஆகஸ்ட் 11 முதல் புராட்டஸ்டாந்தரின் சோதனை நடைபெற்று வந்தது; 1844 ஆம் ஆண்டளவில் புராட்டஸ்டாந்தர் ரோமாவின் குமாரத்திகளாக ஆகிவிட்டிருந்தனர். 1840 முதல் 1844 வரையிலான காலப்பகுதி, 2001 செப்டம்பர் 11 முதல் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலப்பகுதியின் முன்னுருவாகும்.

அந்த இரண்டு காலப்பகுதிகளும், பரிசுத்த ஆவியானவர் இறங்கி வந்த இயேசுவின் ஞானஸ்நானத்திலிருந்து சிலுவை வரை, பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டன. அந்த மூன்று காலப்பகுதிகளும், பெருவெள்ளத்திற்கு முன்நின்று, பெருவெள்ளத்துக்கு முற்பட்ட உலகத்திற்குக் கொடுக்கப்பட்ட நூற்று இருபது ஆண்டுகளால் அனைத்தும் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டன. அந்த குறிப்பிட்ட வரலாற்றின் நியாயத்தீர்ப்பை அடையாளப்படுத்தும் எச்சரிக்கைச் செய்தி எப்போதும் இருக்கிறது. கடைசி நாட்களில் இந்தக் குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியையும் உரையாடும் புனித வரலாறுகளும் உள்ளன.

நோவா நூற்று இருபது ஆண்டுகள் பிரசங்கித்தார்; பின்னர் வெள்ளத்தின் நியாயத்தீர்ப்பு வந்தது. கிறிஸ்து ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்கள் பிரசங்கித்தார்; பின்னர் சிலுவையின் நியாயத்தீர்ப்பு வந்தது. யோவான் ஸ்நானகரின் எச்சரிக்கைச் செய்தி கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தில் வல்லமையூட்டப்பட்டது; அதன் பின்பு இயேசு நாற்பது நாட்களுக்கு வனாந்தரத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டார். அந்த நாற்பது நாட்களும், நாற்பது நாட்களின் முடிவில் ஏற்பட்ட அதனைத் தொடர்ந்த மூன்று சோதனைகளும், ஒரு செய்தி வல்லமையூட்டப்பட்டவுடன்—அதாவது, அவருடைய ஞானஸ்நானத்தில் பரிசுத்த ஆவியானவர் இறங்கியதினாலும், மேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் மற்றும் பதினெட்டாம் அதிகாரங்களின் இரு தூதர்களும் இறங்கியதினாலும் அடையாளப்படுத்தப்படும் பரிசுத்தச் சின்னம் ஒன்று இறங்கியவுடன்—ஒரு சோதனைச் செயல்முறை நடைபெற்று வருகிறதென்பதை போதிக்கின்றன. தெய்வீகச் சின்னம் இறங்கும் போது, அப்பொழுது நியாயத்தீர்ப்பிற்குரியவர்களாக இருக்கும் மக்களுக்குப் பிரசங்கிக்கப்படும் நியாயத்தீர்ப்புச் செய்தி வல்லமையூட்டப்படுகிறது; அப்போது நியாயந்தீர்க்கப்படும் அந்தக் குறிப்பிட்டக் குழு, அவர்களுடைய கிருபைக்காலம் முடிவடைவதினாலே மட்டுமே நிறைவுபெறும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதிக்குள் நுழைகிறது.

இயேசுவின் வரிசை சாட்சியத்தின் இரண்டு காலக்கட்டங்களை அடையாளப்படுத்துகிறது. முதலாவது, ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்கள் அவர் தமது தனிப்பட்ட சாட்சியை அளித்தார்; பின்னர், ஸ்தேவான் கல்லெறியப்பட்டுக் கொல்லப்பட்டதுவரை, மேலும் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்கள் அவர் தமது சீஷர்களின் முன்னிலையில் தமது சாட்சியை அளித்தார்.

> “அப்பொழுது தூதன் கூறினான்: ‘அவர் ஒருவாரத்திற்குப் [ஏழு ஆண்டுகள்] பலருடன் உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்துவார்.’ இரட்சகர் தமது ஊழியத்தை ஆரம்பித்தபின் ஏழு ஆண்டுகள் வரை, சுவிசேஷம் விசேஷமாக யூதருக்குப் பிரசங்கிக்கப்பட வேண்டியிருந்தது; மூன்றரை ஆண்டுகள் கிறிஸ்துவினாலே தாமே; அதற்குப் பின்னர் அப்போஸ்தலர்களினாலே. ‘அந்த வாரத்தின் நடுப்பகுதியில் அவர் பலியையும் காணிக்கையையும் நிறுத்திவிடுவார்.’ தானியேல் 9:27. கி.பி. 31 ஆம் ஆண்டின் வசந்தகாலத்தில், மெய்யான பலியாகிய கிறிஸ்து கல்வாரியில் அர்ப்பணிக்கப்பட்டார். அப்பொழுது ஆலயத்திரை இரண்டாகக் கிழிந்தது; இதனால் பலியிடும் ஆராதனையின் பரிசுத்தத்தும் அர்த்தமுமெல்லாம் நீங்கிப்போனது என்பதைக் காட்டியது. பூமியிலுள்ள பலியும் காணிக்கையும் நிறுத்தப்பட வேண்டிய காலம் வந்துவிட்டது.”

> “அந்த ஒரு வாரம்—ஏழு ஆண்டுகள்—கி.பி. 34-இல் முடிந்தது. அப்போது ஸ்தேவானை கல்லெறிந்து கொன்றதன் மூலம் யூதர்கள் சுவிசேஷத்தைத் தாங்கள் நிராகரித்ததை இறுதியாக முத்திரையிட்டனர்; பீடிப்பினால் சிதறடிக்கப்பட்ட சீஷர்கள் “வசனத்தைப் பிரசங்கித்துக்கொண்டு எங்கும் சென்றார்கள்” (அப்போஸ்தலர் 8:4); அதற்குச் சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, துன்புறுத்திய சவுல் மனந்திரும்பி, புறஜாதியாருக்கான அப்போஸ்தலனாகிய பவுலானான்.” The Desire of Ages, 233.

நோவாவின் வரிசையும், கிறிஸ்துவும், மில்லரைட்டுகளும், மேலும் ஒருநூற்று நாற்பத்திநாலாயிரமும், ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கு கூட்டம் எச்சரிக்கைச் செய்தியினால் சோதிக்கப்படுகிற காலப்பகுதிக்கு அனைத்தும் சாட்சியமளிக்கின்றன. அந்தச் செய்திக்குக் கொடுக்கப்படும் வல்லமையூட்டல், சோதனைக்காலத்தின் ஆரம்பத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; அது தொடர்ந்தும் அந்த இலக்கு கூட்டத்தின் கிருபைக்காலம் முடிவுறுதலோடு நிறைவடைகிறது. இயேசுவின் தீர்க்கதரிசன வரிசையில், சாட்சியமளிக்கும் இரண்டு காலப்பகுதிகள் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன. அந்த இரண்டு சாட்சியக்காலங்களும், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று இறங்கி, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1–3 ஐ நிறைவேற்றிய தூதனால் பிரதிநிதிக்கப்படும் இரண்டு எச்சரிக்கைச் செய்திகளுக்குப் பூர்வவடிவமாக உள்ளன; அதன் பின்பு பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் நான்காம் வசனத்திலிருந்து தொடர்ந்து வரும் இரண்டாவது சத்தம் பின்தொடர்ந்தது.

> “ஆகையால் உலகத்துக்கான எச்சரிக்கையின் இறுதி வேலையில், சபைகளுக்குச் செய்யப்பட்ட இரண்டு தனித்துவமான அழைப்புகள் உள்ளன. இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தி இதுவாகும்: ‘பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது, அந்த மகாநகரம்; ஏனெனில் அவள் தன் விபச்சாரத்தின் கோபமுள்ள திராட்சரசத்தை எல்லா ஜாதிகளும் குடிக்கச் செய்தாள்.’ மேலும் மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியின் மகத்தான முழக்கத்தில், ‘என் ஜனங்களே, அவளைவிட்டு வெளியே வாருங்கள்’ என்று வானத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் கேட்கப்படுகிறது.” Review and Herald, December 6, 1892.

முதலாவது காலப்பகுதி, தேவனுடைய வீட்டாரிடத்தில் ஆரம்பமாகும் நியாயத்தீர்ப்பாகும்; பின்னர் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, பாபிலோனிலிருந்து வெளியே வரும்படி எச்சரிக்கையுடன் நியாயத்தீர்ப்பின் இரண்டாவது காலப்பகுதி ஆரம்பமாகிறது. கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்திலிருந்து சிலுவைவரையான கோடு, 2001 செப்டம்பர் 11 முதல் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மேலும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் உள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து ஒவ்வொரு தேசமும் உலகளாவிய ஆராதனை நாளாக ஞாயிற்றுக்கிழமையை ஏற்கும்படி கட்டாயப்படுத்தப்படும் நிலைவரையிலான காலம், இறுதியான மிகக் கடைசி தேசமும் கீழ்ப்படையும் போது நிறைவு பெறும் காலப்பகுதியாகும்.

இந்த காலப்பகுதி அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிறு சட்டத்தால் ஆரம்பித்து, இறுதியான ஜாதி பாப்பரச அதிகாரத்திற்கு தலைவணங்கும் போது முடிவடைகிறது. இரண்டாம் காலப்பகுதியின் ஆரம்பம் முதல் காலப்பகுதியின் முடிவைக் குறிக்கிறது; மேலும் இவ்விரண்டிற்கும் ரோமின் சாட்சியில் முன்னரே முன்னுருவாக்கப்பட்ட ஞாயிறு சட்டங்கள் உள்ளன. கி.பி. 321 ஆம் ஆண்டின் முதல் ஞாயிறு சட்டம், புறமத ரோமின் அதிகாரத்தின் மூலம் ஏற்படுத்தப்பட்டது. பாப்பரச சபையின் அதிகாரத்தின் மூலம் கொண்டு வரப்பட்ட ஞாயிறு சட்டம் கி.பி. 538 ஆம் ஆண்டால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் உள்ள ஞாயிறு சட்டம் 321 ஆகும்; இறுதியான ஜாதியின் மீது அமல்படுத்தப்படும் ஞாயிறு சட்டம் 538 ஆகும். அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் உள்ள ஞாயிறு சட்டம், பின்னர் இஸ்ரவேலின் துரத்தப்பட்டவர்களால் அமைக்கப்பட்ட கொடியின் மூலம் அறிவிக்கப்படும் எச்சரிக்கைச் செய்தியின் வருகையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

அந்த வழிக்குறி கி.பி. 321 ஆம் ஆண்டாகும்; அது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சிக்கல் குறித்து ஒவ்வொரு ஜாதியும் சோதிக்கப்படும் காலத்தின் தொடக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்தக் காலம், இறுதியான ஜாதி ரோமுக்குப் பணிவதனால் முடிவடைகிறது; அந்த நிகழ்வு கி.பி. 538 ஆம் ஆண்டின் வழிக்குறியால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. கி.பி. 321 முதல் 538 வரையிலான காலம், சிலுவையிலிருந்து ஸ்தேவான் கல்லெறியப்பட்டதுவரையிலான காலத்தால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. ஸ்தேவான் கல்லெறியப்படுகையில், அவர் பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்தில் கிறிஸ்து நிற்கிறதைக் கண்டார்; அது மனிதருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கிருபைக்காலம் முடிவுறும்போது மிகாவேல் எழுந்து நிற்பதை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது.

2001 செப்டம்பர் 11, பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் மூன்று வசனங்களின் எச்சரிக்கையின் வருகையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும், அது தீர்க்கதரிசினியான எலன் வைட் முன்வைத்த முன்னறிவிப்பினாலும் குறியிடப்பட்டது. அவர் கூறியதாவது, நியூயோர்க் நகரத்தின் மகத்தான கட்டிடங்கள் தேவனுடைய ஒரு தொடுதலினால் கீழே கொண்டுவரப்படும் போது, அந்த மூன்று வசனங்களே நிறைவேறும் என்பதாகும். மேலும், அது காண விரும்புகிறவர்களுக்கு ஒரு அடையாளமாக இருந்த Patriot Act-ஆலும் குறியிடப்பட்டது; அதாவது, ஒருவர் குற்றவாளி என்று நிரூபிக்கப்படும் வரையில் அவர் நிரபராதி என்று வலியுறுத்தும் ஆங்கிலச் சட்டத்தின் கோட்பாடு ஒதுக்கிவைக்கப்பட்டு, ஒருவர் நிரபராதி என்று நிரூபிக்கப்படும் வரையில் அவர் குற்றவாளி என்று வலியுறுத்தும் ரோமச் சட்டத்திற்குப் பதிலிடப்பட்டது.

பேட்ரியட் சட்டம், லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிசத்திற்கு நியாயத்தீர்ப்பின் தொடக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டியது. அந்தக் காலம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிறு சட்டம் அமல்படுத்தப்படும் வேளையில் முடிவடைகிறது. சலனப்படுத்தும் அந்தக் காலத்தை வெற்றிகரமாகக் கடந்து செல்லும் அந்த லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகள், பின்னர் ரோமாவுக்கு தலைவணங்கும் இறுதி ஜாதியுடன் நிறைவடையும் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் நான்காம் வசனத்திலுள்ள எச்சரிக்கைச் செய்தியை அறிவிப்பார்கள். அந்தக் காலம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிறு சட்டத்துடன் தொடங்கி, இறுதி ஞாயிறு சட்டத்துடன் முடிவடைகிறது.

மிருகத்திற்குரிய இரண்டு சிலைகள் உள்ளன என்பதையும், அவை இரண்டிற்கும் மேலான சாட்சிகளால் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன என்பதையும் நாம் தவறாகப் புரிந்துகொண்டால், அப்பொழுது 2001 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கிய வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் மூன்று வசனங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட கிரியையையும், பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் நான்காம் வசனத்தில் தொடங்கும் கிரியையையும் நாம் தவறாகப் புரிந்துகொள்வோம்.

சகோதரி வைட் அவர்கள் வெளிப்படுத்தினபடி, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தேவதூதன் 1888 ஆம் ஆண்டில் இறங்கி வந்தான் என்ற அவருடைய நேரடியான அடையாளத்தையும், அதே தேவதூதனை எதிர்காலக் காலத்தில் அவர் அமைத்ததையும் நாம் பயன்படுத்தும்போது, 1888 ஆம் ஆண்டு 2001 ஆம் ஆண்டிற்கான ஒரு மாதிரியாக இருப்பதை காண்கிறோம். தமது மகிமையால் பூமியை ஒளிரச் செய்கிற வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் அந்த தேவதூதன், 1888 ஆம் ஆண்டில் மினியாபொலிஸ் கூட்டங்களில் இறங்கி வந்தான்; நியூயோர்க் நகரத்தின் மகத்தான கட்டிடங்கள் இடிந்து விழுந்தபோதும் அவ்வாறே மீண்டும் இறங்கி வந்தான்.

கிறிஸ்துவின் ஸ்நானத்திலிருந்து சிலுவைவரையான காலமும், 1840 ஆகஸ்ட் 11 முதல் 1844 அக்டோபர் 22 வரையான காலமும், நோவாவின் நூற்று இருபது ஆண்டுகளின் காலமும் நியாயத்தீர்ப்பின் ஒரு காலத்திற்குச் சாட்சியமளிக்கும் மூன்று சாட்சிகளை வழங்குகின்றன. 1888 ஆம் ஆண்டு, மினியாபொலிஸ் கூட்டங்களில் பதிவுசெய்யப்பட்ட கலகத்தின் வெளிப்பாட்டிற்குச் சாட்சியமளிக்கிறது; மேலும், செய்தியை நிராகரித்தவர்களிடமிருந்து பரிசுத்த ஆவியானவர் நீக்கப்பட்டதைக் நோவா சுட்டிக்காட்டுகிறார். பெருவெள்ளத்திற்கு முன்பிருந்தவர்களின் கலகமும், அதுபோலவே 1888 இல் சபைத்தலைவர்களின் கலகமும், மோசேயின் வரலாற்றிலுள்ள கோராக், தாதான், அபிராம் ஆகியோரின் வரலாற்றுடன் ஒத்திசைகின்றன; அந்த வரலாறே மினியாபொலிஸில் மறுபடியும் நடைபெறுகிறது என்று தூதன் சகோதரி வைட்டிடம் கூறினார்.

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் பேட்ரியட் சட்டத்திலிருந்து ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலம் லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிசத்திற்கான சோதனைக் காலத்தை குறிக்கிறது. அவர்களுடைய நியாயத்தீர்ப்பை அறிவிக்கும் எச்சரிக்கைச் செய்திக்கு எதிரான கலகம், பரிசுத்த ஆவியின் அகற்றப்படுதலை அடையாளப்படுத்துகிறது; ஆகையால், அந்த வரலாற்றின் துன்மார்க்கமான மூடக் கன்னியர்மேல் வல்லமையான மோசப்பின் ஊற்றப்படுதலையும் குறிக்கிறது. அந்தக் கலகத்தின் மையக் கவனம் நோவா, மோசே, மூப்பர்கள் ஜோன்ஸ் மற்றும் வாக்னர், மேலும் நிச்சயமாக சகோதரி வைட் ஆகியோரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தூதர்மேலாகும். அந்த வரலாற்றின் எச்சரிக்கைச் செய்திக்கும் தூதருக்கும் எதிரான கலகம், பத்து கன்னியர் உவமையின் வரலாற்றிலுள்ள “எண்ணெயை” அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது.

எச்சரிக்கைச் செய்தியை அறிவிப்போர், தங்களிடம் “எண்ணெய்” இருப்பதாலேயே அதனைச் செய்கிறார்கள்; அந்த “எண்ணெய்” என்பதும் எச்சரிக்கைச் செய்தியே ஆகும். ஆகையால், இந்த இரு வகுப்புகளுக்கிடையிலான வேறுபாடு, முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதரின் இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் ஏற்றுக்கொண்ட தீர்க்கதரிசன விளக்க விதிகளை—மில்லரின் விளக்க விதிகளாகக் குறிக்கப்படுபவற்றை—சரியாகப் பயன்படுத்துவதினாலும், மேலும் மூன்றாம் தூதரின் இயக்கம் ஏற்றுக்கொண்ட தீர்க்கதரிசன விளக்க விதிகளைச் சரியாகப் பயன்படுத்துவதினாலும் உண்டாகிறது.

எனவே, “மிருகத்தின் உருவம் உருவாகுதல்” என பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்தச் சோதனை, தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையில் மிருகத்தின் உருவம் எவ்வாறு உருவாக்கப்படுகின்றதோ அதனுடன் தொடர்புடைய ஒரு சோதனையாக இருக்க வேண்டும்.

1840 ஆகஸ்ட் 11-ஐ முன்மாதிரியாகக் காட்டிய கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம், அதனை முன்மாதிரியாகக் காட்டிய 1776 ஆம் ஆண்டின் சுதந்திரப் பிரகடனம், அதனை முன்மாதிரியாகக் காட்டிய 1888 ஆம் ஆண்டின் ப்ளேயர் மசோதா, அதனை முன்மாதிரியாகக் காட்டிய 2001 ஆம் ஆண்டின் பேட்ரியட் சட்டம்—இவையெல்லாம் நியாயத்தீர்ப்பின் சோதனைச் செயல்முறை அதிகாரமளிக்கப்பட்ட எச்சரிக்கைச் செய்தியுடன் தொடங்குகிறது; அந்தச் செய்தி தூதனின் கையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டு பின்னர் உண்ணப்பட வேண்டியது என்பதை ஆதரிக்கின்றன.

“உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர்கள்” என்பதனால் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளைக் குறிக்கிறது என்று அடையாளப்படுத்தும் தீர்க்கதரிசனப் போதனை, தமது தர்க்கத்தின் மூலம் பல அம்சங்களை குழப்புகிறது; மேலும், அவ்வம்சங்களே மிருகத்தின் சொரூபம் உருவாகும் கூறுகளை நிறுவுவதில் மிகவும் நேரடியான ஆதாரவசனங்களாக இருக்கின்றன. இந்தச் சோதனை தீர்க்கதரிசனத் தன்மை உடையது என்பதை விளக்குவதற்கான ஒரு வழி, “உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர்கள்” என்பதனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் சின்னமாக ரோமாவை ஏற்றுக்கொண்டால் மட்டுமே புரிந்துகொள்ளப்படும் ஒரு சத்தியத்தை நிரூபிக்க, தீர்க்கதரிசனத்தின் அடிப்படை விதிகளைப் பயன்படுத்துவதாகும்.

இந்த உவமையான விளக்கம், அட்வென்டிசத்திற்குள் உள்ள வரலாற்றின் ஐந்து கோடுகளிலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது; அங்கே ரோமை ஒரு சின்னமாகக் குறித்து ஒரு சர்ச்சை நிகழ்ந்தது. நாம் இப்போது இவ்வாறான சர்ச்சைக்குரிய வரலாறுகளில் கடைசியான, அதாவது ஆறாவது வரலாற்றில் இருக்கிறோம்; இப்போது உள்ள அந்தச் சர்ச்சை, 1843 அட்டவணையில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட சர்ச்சையோடு முற்றிலும் ஒரேதே ஆகும்.

தீர்க்கதரிசன விதிகளைச் சரியாகப் பயன்படுத்தினால், இந்தச் சத்தியத்தை உணருவது எளிதாகும். பயன்படுத்தப்பட வேண்டிய ஒரு தீர்க்கதரிசன விதி என்னவென்றால், குறியீடுகளுக்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட அர்த்தங்கள் உள்ளன; மேலும் ஒரு பகுதியில் அவை எடுத்துக்கொள்ளும் அர்த்தம், அந்தப் பகுதியாலேயே நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும். சிரிய அரசனாகிய Antiochus III Magnus, தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பத்தாம் வசனத்தில் உள்ள யுத்தத்தை நிறைவேற்றினான்; பதினொன்று மற்றும் பன்னிரண்டு வசனங்களில் உள்ள Raphia என்னும் யுத்தத்தையும் அவன் நிறைவேற்றினான்; மேலும் பதினைந்தாம் வசனத்தில் உள்ள Panium என்னும் யுத்தத்தையும் அவன் நிறைவேற்றினான். 1843 chart-இல் சித்தரிக்கப்பட்ட Millerite விவாதம் என்னவென்றால், பொய்யான Protestant கருத்து “robbers” என்பது Antiochus Epiphanes என்று அடையாளப்படுத்தியது; அதே சமயம், “robbers” என்பது Rome-ஐக் குறிக்கும் ஒரு குறியீடு என்ற சத்தியத்தையும் நிலைநிறுத்தியது.

பத்தாம் வசனத்திலிருந்து பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலானவை முதலில் அந்தியோகுஸ் III மக்னஸின் வரலாற்றில் நிறைவேறின; ஆகையால், அவ்வசனங்களும், அவ்வசனங்களின் பின்னரான வரலாற்றுச் மறுநிறைவேற்றமும், கடைசி நாட்களில் அவ்வசனங்கள் நிறைவேறுவதற்கான இரண்டு சாட்சிகளாக அமைந்துள்ளன; ஏனெனில் எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் தாங்கள் வாழ்ந்த நாட்களைப்பற்றி அல்ல, கடைசி நாட்களைப்பற்றியே இன்னும் நேரடியாகப் பேசினர்.

ஒரு தீர்க்கதரிசியின் சாட்சியம் எங்கு பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதற்கான அந்த நிறுவப்பட்ட விதியுடன் சேர்த்து, இந்தத் தீர்க்கதரிசனம் [தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்று] நிறைவேற்றப்பட்ட வரலாற்றின் பெரும்பகுதி மீண்டும் நிகழும் என்று சகோதரி வைட் நேரடியாகப் பதிவு செய்துள்ளார். அந்தியோகுஸ் III மாக்னஸ், பாபராட்சிசார் ரோமாவின் பிரதிநிதிப் படையாக ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். கொள்ளைக்காரர்கள் மற்றொரு அந்தியோகுசை முன்மாதிரியாகக் குறித்திருந்தார்கள் என்று புரொட்டஸ்டண்டுகள் வாதிட்டார்கள்; மில்லரைட்டுகள் அது ரோமா என்பதைக் அறிந்திருந்தபோதிலும். தற்போது ஒரு பக்கம் கொள்ளைக்காரர்கள் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளே என்று அடையாளப்படுத்துகிறது; மற்றொரு பக்கம் அடித்தளச் சத்தியத்தைப் பற்றிக் கொண்டிருக்கிறது.

அடையாளங்களுக்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட அர்த்தங்கள் உள்ளன என்றும், அவை பயன்படுத்தப்படும் சூழலின் அடிப்படையிலேயே அவற்றின் அர்த்தம் நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் கூறும் விதி பொருந்துமானால், கொள்ளைக்காரர்களாக ஐக்கிய அமெரிக்காவை அடையாளப்படுத்துவது, அந்தியோகஸை கொள்ளைக்காரர்களாகப் புராட்டஸ்டண்டுகள் அடையாளப்படுத்தியதற்கு இணையாகும்; ஆனால் இப்போது கடைசி நாட்களில் அந்தியோகஸ் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் ஒரு அடையாளமாக உள்ளது.

இந்த உரைப்பகுதியின் சூழல், தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துவதற்காக தன்னை உயர்த்திக்கொள்ளும் அதிகாரம் எது என்ற கேள்வியையே நேரடியாக உரையாடுகிறது; ஆகையால், இந்த உண்மையின் மேல் வலியுறுத்தலை வைப்பது நியாயமானதே. இது பல சாட்சிகளின்மேல் நியாயப்படுத்தப்படுகிறது; ஏனெனில், ஒரு சின்னமாகிய ரோமைப் பற்றிய சர்ச்சையின் பிற வரலாற்றுக் கோட்டுகளும் அதே உண்மையையே அடையாளப்படுத்துகின்றன. அந்த உண்மை என்னவெனில், இந்த விவகாரத்தில் தவறான பக்கத்தில் இருப்பவர்கள் இடைவிடாமல் ரோமின் இடத்தில் ஐக்கிய அமெரிக்காவையே அடையாளப்படுத்துகின்றார்கள். ஆனால், சின்னங்களுக்கு ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட அர்த்தங்கள் உண்டு என்பதை நீங்கள் ஏற்கத் தயங்கினால், அல்லது அவ்வாறே இருப்பதாக நீங்கள் நம்பினாலும், அந்த நியதியில் முழு நம்பிக்கை கொள்வதற்குரிய அளவு அதில் நீங்கள் பயிற்சி பெற்றிருக்காவிட்டால், இப்போது பயன்படுத்தப்படவிருக்கும் தர்க்கத்தை நீங்கள் பின்பற்றுவது நெருங்கிய வகையில் இயலாததாக இருக்கும்.

இரண்டு கொம்புகளையுடைய ஒவ்வொரு அதிகாரமும் கடைசி நாட்களில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. சோதோம் மற்றும் எகிப்து ஆகியவற்றால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இருமடங்கு அதிகாரம் பிரான்சாகும். இஸ்லாமும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது; ஏனெனில், யெசபெலாகிய பாப்பரச அதிகாரத்துடன் உள்ள தொடர்பில், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் பொய்தீர்க்கதரிசியாக இருக்கிறது. ஹேரோதியாளுக்கு அடிபணிந்த நிலையில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் சலோமையாகும். பாலாம் பொய்தீர்க்கதரிசியின் ஒரு அடையாளமாகவும் இருக்கிறான்; இருந்தாலும், அவனுடைய வரலாறு வெறுமனே ஒரு பொய்தீர்க்கதரிசி எனச் சொல்லப்படுவதைக் காட்டிலும் அதிகச் சிக்கலுடையது.

இஸ்ரவேலை மூன்று முறை ஆசீர்வதித்த பின்பு பதிவு செய்யப்பட்ட பாலாமின் தீர்க்கதரிசனங்கள், பல்வேறு விதங்களில் இஸ்லாமுடன் தொடர்புடையவையாக உள்ளன. கழுதை என்பது இஸ்லாமின் ஒரு குறியீடாகும்; மேலும் பேசும் கழுதையை பாலாமின் கதையிலிருந்து நீக்க முடியாது. கிழக்கிலிருந்து வந்து குழந்தை இயேசுவை வணங்கிய ஞானிகள், பாலாமின் தீர்க்கதரிசனங்களினால் வழிநடத்தப்பட்டார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் உள்ள மூன்று “அயோ”களின் இஸ்லாம், பொய்த்தீர்க்கதரிசியான முகம்மதுவைக் குறிக்கிறது.

அடையாளங்களுக்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட அர்த்தங்கள் உள்ளன என்பதை நீங்கள் புரிந்துகொண்டால், பல சத்தியங்கள் மிகுந்த முக்கியத்துவம் உடையவையாக இருப்பதால் அவை பலவகையான அடையாளங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன என்பதையும் நீங்கள் நிச்சயமாகப் புரிந்துகொள்வீர்கள். தரிசனத்தை நிறுவும் அடையாளம் ரோமைக்குரிய ஒரு அடையாளமாகும்; ஆகையால் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனமெங்கும் ரோம் ஒரு முதன்மைத் தலைப்பாக இருக்கும் என்பது வெளிப்படையானதே. ரோமைக்கான ஒரு பாரம்பரியமானதும் நன்கு நிலைநிறுத்தப்பட்டதுமான அடையாளம் தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றிலுள்ள வடக்கின் ராஜா ஆவான். யாரும் உதவாத நிலையில் தன் முடிவுக்கு வரும் வடக்கின் ராஜா என்பது போப்பரசின் அதிகாரமும், ரோமச் சபையும், ரோமின் போப்பும், பாவத்தின் மனுஷனும் ஆவான்.

உரியா ஸ்மித்தின் விவாதத்தில், முப்பத்தாறாம் வசனத்தில் கூறப்படும் வடக்கின் ராஜா பிரான்ஸ் என்றும், நாற்பதாம் வசனத்தில் கூறப்படும் வடக்கின் ராஜா துருக்கி என்றும் வாதிடப்பட்டது. பிரான்ஸும் துருக்கியும் வெவ்வேறு சூழல்களில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அடையாளங்களாக உள்ளன; ஆனால் புராட்டஸ்டண்டுகள் செய்ததுபோலவும், இன்று இருப்பதுபோலவும், ஸ்மித்தின் விவாதத்திலும், வடக்கின் ராஜா நவீன ரோமாவின் அடையாளம் என்ற சத்தியத்தை அவர் நிராகரித்து, ரோமாவின் அடையாளம் பிரான்ஸ் தேசத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறது என்றும், மீண்டும், ரோமாவின் அடையாளம் துருக்கி தேசத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறது என்றும் கூறினார்.

இப்போது இந்தச் சூழல் மூன்று கோடுகளை உள்ளடக்குகிறது: மில்லரைட் வரலாறு, உரையா ஸ்மித்தின் வரலாறு, மற்றும் இங்கேயும் இப்போதும். அந்த எடுத்துக்காட்டுகளிலொவ்வொன்றிலும், ரோமின் ஒரு சின்னத்தைப் பற்றிய ஒரு சர்ச்சை உள்ளது; அது, ரோமை ஐக்கிய அமெரிக்காவின் ஒரு சின்னமாகத் தவறாகப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

தானியேல் புத்தகத்தில் உள்ள “the daily” எனும் சர்ச்சையின் தொடர்ச்சி, ரோமைச் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு குறியீட்டைப் பற்றிய சத்தியத்துக்கு எதிராக வாதிடும் இதே வலியுறுத்தலையே நிலைநிறுத்துகிறது; ஆயினும், இந்த வரலாற்றில் சில முக்கியமான நுணுக்க வேறுபாடுகள் உள்ளன.

உரியா ஸ்மித்தின் தீர்க்கதரிசன மாதிரியின் தர்க்கம், வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் பதினாறாம் அதிகாரத்திலுள்ள ஆறாம் வாதையை அவரது பின்பற்றிகளால் தவறாகப் பயன்படுத்தச் செய்தது. பதினாறாம் அதிகாரத்திற்கான ஸ்மித்தின் பயன்பாட்டில் உள்ள முதன்மையான சிக்கல்—எல்லாவற்றையும் ஆவிக்குரிய வகையில் பொருத்திப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய காலத்தில், எல்லாவற்றையும் சொற்பொருளாகப் பயன்படுத்த முயன்றதற்கு அப்பாற்பட்டு—பாம்பு, மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியவற்றின் மும்மடங்கு ஐக்கியத்தின் குறிப்பிட்ட கட்டமைப்பைப் பார்க்க இயலாமையே ஆகும். தனிப்பட்ட விளக்கத்தின் அர்த்தங்களால் அடையாளங்களின் உண்மையான பொருளை மாற்றியமைத்ததன் மூலம், அந்த மும்மடங்கு ஐக்கியம் எவ்வாறு உருவாக்கப்படுகிறது என்பதை அறியும் திறனை ஸ்மித்தின் தர்க்கம் முன்கூட்டியே நீக்கிவிடுகிறது; மேலும் அது எவ்வாறு உருவாக்கப்படுகிறது என்பதே “தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு உண்டாகும் மகத்தான சோதனை; அதினாலே அவர்களின் நித்திய இரட்சிப்பு தீர்மானிக்கப்படும்.”

ரோம் குறித்த அடையாளங்களைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவது, நவீன ரோமையையே மட்டுமல்ல, நவீன ரோம் எவ்வாறு உருவாக்கப்படுகிறது என்பதையும் தேவனுடைய கடைசி நாட்களிலுள்ள ஜனங்கள் காணாதபடிக்கு சாத்தான் செய்கிற ஒரு முயற்சியாகும். ஐக்கிய நாடுகள் சபை, போப்பாண்டவர் அதிகாரம், மற்றும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் ஆகியவை ஒன்றிணைந்து செயல்படுதலுடன் தொடர்புடைய தீர்க்கதரிசனத் தன்மைகளை அறிந்து கொள்வதின் அவசியம் நித்திய விளைவுகளை உடையதாகும்.

தானியேல் புத்தகத்தில், இந்த மூன்று அதிகாரங்களுக்கிடையிலான தொடர்புகளை அறிதலின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தும் ஒரு சிறப்பான சோதனை உள்ளது; அதே அம்சங்களையே வலியுறுத்தும் மற்றொரு சிறப்பான சோதனை வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்திலும் உள்ளது. இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயரை வில்லியம் மில்லர் ஆய்ந்தபோது, தானியேல் புத்தகத்தில் உள்ள “அன்றாடம்” என்பது அஞ்ஞான ரோம் என்று அவர் புரிந்துகொண்டார். இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயரில் அஞ்ஞான ரோம் மற்றும் பாப்பரசர் ரோம் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான தீர்க்கதரிசனத் தொடர்பின் வர்ணனையிலிருந்து, “அன்றாடம்” என்ற சொல் அஞ்ஞான ரோமைச் சுட்டும் ஒரு குறியீடு என்றும், ஆகையால் பாழாக்கும் அருவருப்பு என்பது பாப்பரசர் ரோம் என்றும் மில்லர் புரிந்துகொண்டார்.

ஆயினும் நாம் வலியுறுத்திக் காட்டுகிற முக்கிய அம்சம் இதுவே: இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயரில், புறஜாதி ரோமும் பாப்பரசர் ரோமும் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான உறவு, அந்த இரு அதிகாரங்களின் உறவை நீங்கள் எப்போது, ஏதேனும் சூழலில் புரிந்துகொள்ளாமல் இருந்தால், நீங்கள் வல்லமையான மயக்கத்தைப் பெற்று, நித்தியத்திற்காக இழக்கப்படுகிறீர்கள் என்று போதிக்கும் ஒரு பின்னணியில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

இது ஆறாம் வாதையினுடைய அதே எச்சரிக்கையாகும்; அங்கு, இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயரில் அஞ்ஞான ரோமாக இருந்த திராகன் மட்டுமல்ல, அந்தப் பகுதியில் “பாவத்தின் மனுஷன்” என்று அழைக்கப்படும் மிருகமும் மட்டுமல்ல, பதினாறாம் அதிகாரத்திலும் பொய்த்தீர்க்கதரிசியும் இருக்கிறான். இந்தப் பகுதி, நவீன ரோமின் மும்மடங்கு ஐக்கியத்தை அமைக்கும் அதிகாரங்களின் உறவை அறிந்து கொள்ளுவதின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறது; அதுவே நவீன பாபிலோனும் ஆகும்.

“அன்றாடம்” குறித்து உள்ள சர்ச்சை, அதே இறுதிக்காலச் சர்ச்சையையே நேரடியாகக் குறிக்கிறது; ஆனால், நவீன ரோமை அமைத்துள்ள மூன்று அதிகாரங்களுக்கிடையிலான உறவைப் புரிந்துகொள்ளும் முக்கியத்துவத்தைச் சேர்த்ததன் மூலம், அந்தச் சர்ச்சையின் அடையாளத்தை மேலும் விரிவுபடுத்துகிறது. இந்தச் சத்தியத்தைப் பார்க்க மறுப்பது, உங்களுக்கான பிரதிபலனாக வல்ல மயக்கத்தை உறுதிசெய்வதாகும்.

தற்போதைய சர்ச்சையில், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளை “கொள்ளையர்கள்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறவர்கள், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் திரும்பத் திரும்ப பாப்பரச அதிகாரத்திற்கே கீழ்ப்படிதலின் நிலையில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன; பாப்பரச அதிகாரம் தானாக அல்ல என்பதைக் புரிந்துகொள்வது ஏன் முக்கியமாயிருக்கும் என்பதை உணர்ந்துகொள்ளத் கூட இயலாதவர்களாகத் தோன்றுகிறார்கள். அரசியல், வரலாறு, திருமணம், மற்றும் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் உறவை கட்டுப்படுத்துகின்ற அதிகாரமே தலைவனாகக் கருதப்படுகிறான் என்பதை அடிப்படைப் பொதுப் புத்தியே உணர்கிறது; அந்தத் தலைவன்தான் தன்னை உயர்த்திக்கொண்டு தரிசனத்தை நிலைநிறுத்தி, பின்னர் விழுகிறான்.

ஐக்கிய அமெரிக்காவையே கொள்ளைக்காரர்கள் என்று அடையாளப்படுத்தும் தர்க்கம், கி.பி. 321 முதல் 538 வரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டும் பின்னர் நிறைவேற்றப்பட்டும் வந்த வரலாற்றைப் பொருத்தமாகப் பயன்படுத்த முடியாது. “பாவத்தின் மனிதன்” வெளிப்படுத்தப்படுவதற்கு முன்பாக, ஐக்கிய அமெரிக்காவின் சின்னம் விலகிச் செல்ல வேண்டும். “பாவத்தின் மனிதன்” கடைசி நாட்களிலும் மீண்டும் வெளிப்படுத்தப்படுகிறான்; அவன் அவ்வாறு வெளிப்படுத்தப்படுவதற்கு முன்பாக, ஐக்கிய அமெரிக்கா முதலில் விலகிச் செல்ல வேண்டும்.

ஐக்கிய அமெரிக்காவில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமல்படுத்தப்படுவது, ஐக்கிய அமெரிக்காவையே நவீன ரோமாக அடையாளப்படுத்துவதில்லை; மாறாக, தேசிய அழிவு வந்து சேர்ந்துவிட்டது என்றும், ஐக்கிய அமெரிக்கா நீதியிலிருந்து முழுமையாகத் துண்டிக்கப்பட்டுவிட்டது என்றும் அது அடையாளப்படுத்துகிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் ஐக்கிய அமெரிக்கா விசுவாசத் துறக்கத்தில் விழும்போது வெளிப்படுத்தப்படும் நவீன ரோம் என்பது, அப்போதும் அங்கும் தன் கூட்டாளியான பொய்த் தீர்க்கதரிசியை வென்றுக்கொண்டிருக்கும் பாப்பரச அதிகாரமே ஆகும்.

தானியேல் புத்தகத்தில் உள்ள “அன்றாடம்” என்றும், அது வில்லியம் மில்லரின் செய்தியோடு கொண்டுள்ள தொடர்பும், மேலும் மில்லரின் புரிதல் இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயர் இரண்டாம் அதிகாரத்திலிருந்து பெறப்பட்டது என்பதன் முக்கியத்துவமும், ஆறாம் வாதையில் உங்கள் உடைகளை காத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற எச்சரிக்கையும், இவையெல்லாம் தற்போதைய பிரச்சினைகளைச் சுட்டிக்காட்டும் அந்தச் சர்ச்சைகளிலிருந்து வந்த கூறுகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன.

இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயர் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் கடைசி நாட்களுக்கான எச்சரிக்கை, ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளை ஒரு சின்னமாக அடையாளப்படுத்துகிறதாயினும், போப்பரசர் ஆட்சியிலான ரோமுடனான ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் உறவை எடுத்துரைக்கும் ஒளியினால் வழிநடத்தப்படுவதற்கு மறுக்கும் ஒரு வகுப்பினரைப் பற்றியது. இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், அவர்கள் போப்பரசர் ரோமையும் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளையும் மட்டுமல்ல, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினாறாம் அதிகாரத்தின் வல்லமையான திராட்சகனாகிய ஐக்கிய நாடுகள் சபையுடனான உறவையும் காண்பார்கள்.

காரணத்திலிருந்து விளைவுக்குத் தர்க்கித்து அறிந்துகொள்ள இயலாதவர்களாக சகோதரி வைட் குறிப்பிட்ட உரையா ஸ்மித், ஏ. ஜி. டேனியெல்ஸ், மற்றும் டபிள்யூ. டபிள்யூ. பிரெஸ்காட் ஆகியோருடன் ஒத்தபோலவே, கடைசி நாட்களில் இம்மூன்று அதிகாரங்களுக்கிடையேயான உறவை விரிவாக விளக்கும் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையின் வழிநடத்துதலின்படி நடத்தப்பட மறுப்போரும் இருக்கின்றனர்.

முதலாவது, தற்போதைய, மற்றும் உரையா ஸ்மித் தொடர்பான சர்ச்சைகளைப் போலவே, இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயரும் ஆறாம் வாதையும் ஆகியவற்றில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள மூன்று வல்லமைகளின் உறவைச் சார்ந்த இந்தச் சர்ச்சையும், ஐக்கிய அமெரிக்காவைச் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு தனிப்பட்ட விளக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறது; ஆனால், அவர்களுடைய தவறான கருத்தை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவரக்கூடியதாயும், அவர்களை ஒளியினிடத்திற்கு அழைத்து வரக்கூடியதாயும் இருக்கும், ஐக்கிய அமெரிக்காவின் சில தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளை காண மறுக்கிறது.

2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11க்குப் பின், யோவேலின் நான்கு பூச்சிகளைப் பற்றிய சர்ச்சை எழுந்தது. உண்மை என்னவெனில், அந்தப் பூச்சிகள் கத்தோலிக்க மற்றும் விசுவாசத்திலிருந்து விலகிய பிரொட்டஸ்டண்ட் இறையியலை அறிமுகப்படுத்தியதன் மூலம் லவோதிகேயா செவன்த்-டே அட்வென்டிஸ்ட் சபையில் நிகழ்ந்த முற்போக்கான ஆவிக்குரிய வீழ்ச்சியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தின. மறுபடியும், அந்த நான்கு பூச்சிகளின் சரியான பயன்பாடு ரோமையே குறிக்கிறது; ஆனால் தனிப்பட்ட விளக்கம் அது இஸ்லாம் என்று வாதிட்டது; இஸ்லாம் ஒரு பொய்த்தீர்க்கதரிசியின் சின்னமாகவும், ஆகையால் ஐக்கிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் சின்னமாகவும் இருக்கிறது. வரியின்மேல் வரி, நாம் இப்பொழுது ஆராய்ந்த அட்வென்ட் வரலாற்றிலுள்ள சர்ச்சைகள் அனைத்தும், இதே ஒரே சத்தியத்தையே பேசுகின்றன.

தவறான தரப்பு, நான்கு சாட்சிகளின் அடிப்படையில், கொள்ளையர்களை ஐக்கிய அமெரிக்கா என்று அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும், இரண்டு சாட்சிகளின் அடிப்படையில், சின்னமாகிய ஐக்கிய அமெரிக்கா குறித்த தவறான தரப்பின் புரிதல் தவறானது. கடைசி நாட்களில் நூற்று நாற்பத்து நான்காயிரத்தினருள் இடம்பெறுவதற்கான தேவனுடைய வேட்பாளர்கள் இப்போது ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சோதனையில் உள்ளனர். இது இந்தத் தரப்புக்கோ அந்தத் தரப்புக்கோ உங்கள் வாக்கை வெறுமனே செலுத்துவதன் மூலம் நிறைவேறும் சோதனை அல்ல. தீர்க்கதரிசன விதிகள் துல்லியமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டாலே மட்டுமே இச் சோதனையை உண்மையாகச் சரியாகக் கடந்து செல்ல முடியும். யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் தமது கடைசி நாள் மக்களை, அவர்கள் போதிய ஆழத்துடன் ஆராய்ந்து படித்துக்கொண்டிருக்கவில்லை என்ற உண்மைக்குப் விழிப்பூட்டுவதற்காக, மதவெறுப்புக் கொள்கைகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட அனுமதித்தார்.

இந்த இயக்கத்தின் உட்பகுதியில் ஒரு மறுபோதனை எழுந்திருக்கிறது என்பதே, தீர்க்கதரிசன விளக்கத்தின் விதிகள் தொடர்பாக எங்களுடைய தனிப்பட்ட திறமை அது இருக்க வேண்டிய அளவுக்கு பலமாக இல்லை என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ரோம் அந்தத் தரிசனத்தை நிறுவுகிறது; மேலும் கடைசி நாட்களின் தரிசனம் வடதிசையின் இராஜாவின் இறுதியான எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் ஆகும். அந்த “இராஜா” “பாவ மனிதன்” என்றும், “பாவ மனிதன்” “அக்கிரமத்தின் இரகசியம்” என்றும், அந்த “தீயவன்” என்றும் அழைக்கப்படுகிறான். அவனே எதிர்க்கிறிஸ்து; அவன் “உன் ஜனத்தின் கொள்ளையர்கள்” எனச் சின்னமாகக் காட்டப்படுகிறான்; மேலும் அவனே நவீன ரோமின் “தலை” ஆக இருக்கிறான்.

> “வார்த்தையின் புரிதலில் குழப்பமடைந்து, அந்திக்கிறிஸ்துவின் பொருளைக் காணத் தவறுகிறவர்கள், நிச்சயமாக தங்களை அந்திக்கிறிஸ்துவின் பக்கத்தில் நிறுத்திக்கொள்வார்கள். இப்போது நாம் உலகத்துடன் கலந்துசேருவதற்கு எந்த நேரமும் இல்லை. தானியேல் தன் பங்கிலும் தன் இடத்திலும் நிற்கிறான். தானியேலினதும் யோவானினதும் தீர்க்கதரிசனங்கள் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டியவையாகும். அவை ஒன்றை ஒன்று விளக்குகின்றன. அவை ஒவ்வொருவரும் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய சத்தியங்களை உலகத்திற்கு அளிக்கின்றன. இந்த தீர்க்கதரிசனங்கள் உலகத்தில் சாட்சியாக இருக்க வேண்டியவையாகும். இந்தக் கடைசி நாட்களில் அவற்றின் நிறைவேற்றத்தின் மூலம், அவை தாமே தங்களை விளக்கிக்கொள்ளும்.” Kress Collection, 105.

Back to Articles