Article

# தானியேல் புத்தகம் – எண் இருநூறு

தீர்க்கதரிசன வெளிப்பாடு: அட்வென்டிஸ்ட் இறுதிக்காலவியலில் இரண்டாம் சேகரிப்பும் அதன் முக்கியத்துவமும்

Author

Jeff Pippenger

Published

May 5, 2024

Formats

PDF
Word

தீர்க்கதரிசி எசாயாவினாலும், பின்னர் சகோதரி ஒயிட்டினாலும் அடையாளப்படுத்தப்பட்ட இரண்டாம் திரட்டலாகக் குறிக்கப்படும் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதியை நாம் பரிசீலித்து வருகிறோம்.

> அந்த நாளில், யெசேயின் வேரிலிருந்து ஒருவன் ஜனங்களுக்கு ஒரு கொடியாக நிலைநிற்பான்; புறஜாதியார் அவனைத் தேடிவருவார்கள்; அவனுடைய இளைப்பாறுதல் மகிமையானதாயிருக்கும். அந்த நாளில் கர்த்தர் தமது ஜனத்தின் மீதமிருப்பவர்களை மீட்டுக்கொள்ள இரண்டாம் முறை தமது கரத்தை நீட்டுவார்; அதாவது அசீரியாவிலிருந்தும், எகிப்திலிருந்தும், பாத்ரோசிலிருந்தும், கூஷிலிருந்தும், ஏலாமிலிருந்தும், சிநேயாரிலிருந்தும், ஹாமாத்திலிருந்தும், சமுத்திரத் தீவுகளிலிருந்தும் மீதமாய் விடப்பட்டிருப்பவர்களை. அவர் ஜாதிகளுக்காக ஒரு கொடியை உயர்த்தி, இஸ்ரவேலின் துரத்தப்பட்டவர்களைச் சேர்த்து, யூதாவின் சிதறிப்போனவர்களை பூமியின் நான்கு திசைகளிலிருந்தும் ஒன்று திரட்டுவார். எப்பிராயீமின் பொறாமையும் நீங்கும்; யூதாவுக்கு விரோதமாயிருப்பவர்கள் அழிக்கப்படுவார்கள்; எப்பிராயீம் யூதாவைப் பொறாமைப்படாது, யூதாவும் எப்பிராயீமைத் துன்பப்படுத்தாது. ஏசாயா 11:10–13.

தேவனுடைய கடைசிநாட்களின் ஜனங்கள் இரண்டாவது முறை ஒன்று திரட்டப்படும்போது, பெந்தெகொஸ்தே நாளுக்கு முன்பாக இருந்த பத்து நாட்களால் குறிக்கப்படுகின்ற அந்தச் சீஷர்களிடையேயான ஒருமைப்பாடு அப்போது நிலவும்; அதையே ஏசாயா, “எப்பிராயீமின் பொறாமையும் நீங்கும்; யூதாவின் விரோதிகளும் அறுக்கப்பட்டுபோம்; எப்பிராயீம் யூதாவை நோக்கிப் பொறாமை கொள்ளாது, யூதாவும் எப்பிராயீமுக்கு இடையூறு செய்யாது” என்ற காலமாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

> “சோதனைகள் தேவனுடைய ஜனங்களின் மேல் வர இருக்கின்றன; களைகள் கோதுமையிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டாக வேண்டும். ஆனால் இனி எப்பிராயீம் யூதாவைப் பொறாமைப்படாதிருக்கட்டும்; யூதாவும் இனி எப்பிராயீமை வருத்தாதிருப்பான். பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட இருதயங்களிலும் உதடுகளிலும் இருந்து கனிவான, மென்மையான, இரக்கமுள்ள வார்த்தைகள் புறப்படும். நாம் ஐக்கியமாயிருப்பது அத்தியாவசியமானது; நாம் அனைவரும் கிறிஸ்துவின் சாந்தத்தையும் தாழ்மையையும் நாடினால், கிறிஸ்துவின் மனதைப் பெற்றிருப்போம்; அப்பொழுது ஆவியின் ஐக்கியம் உண்டாகும்.” Review and Herald, March 19, 1895.

கிறிஸ்து நூற்று நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தை இரண்டாம் முறைச் சேர்த்துக்கொள்ளும் போது அவர் நிறைவேற்றும் கிரியையின் ஒரு கூறாக ஒன்றிப்பாடு உள்ளது. அந்த ஒற்றுமை, பெந்தெகொஸ்தேவுக்கு முன்னோடியான பத்து நாட்களாலும், எக்ஸெட்டர் முகாம்-சங்கமத்தின் ஆறு நாட்களாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது; மேலும் 1844 அக்டோபர் 22-ஆம் தேதியிலான மகா ஏமாற்றத்தை அனுபவித்தவர்கள் தங்கள் வழியை இழந்துபோகவில்லையென்றால், அது 1856 முதல் 1863 வரை நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கக் கூடியதாக இருந்தது.

> “ஆனால் அந்த ஏமாற்றத்திற்குப் பின்வந்த சந்தேகமும் நிச்சயமின்மையும் நிறைந்த காலத்தில், வருகையை எதிர்நோக்கியிருந்த விசுவாசிகளில் பலர் தங்கள் விசுவாசத்தை விட்டுவிட்டார்கள். முரண்பாடுகளும் பிளவுகளும் உண்டாயின.... இவ்வாறு அந்தப் பணி தடைபட்டது, உலகம் இருளிலே விடப்பட்டது. தேவனுடைய கட்டளைகளின்மேலும் இயேசுவின் விசுவாசத்தின்மேலும் முழு அட்வென்டிஸ்ட் சமுதாயமும் ஒன்றுபட்டிருந்திருந்தால், எங்கள் வரலாறு எவ்வளவு பரந்த அளவில் மாறுபட்டிருக்குமாயிருந்தது!”

> கிறிஸ்துவின் வருகை இவ்வாறு தாமதிக்க வேண்டும் என்பது தேவனுடைய சித்தமல்ல. தமது ஜனமாகிய இஸ்ரவேல் நாற்பது ஆண்டுகள் வனாந்தரத்தில் அலைந்து திரிய வேண்டும் என்று தேவன் ஏற்படுத்தியதுமல்ல. அவர்களை நேரடியாக கானான் தேசத்திற்கு நடத்திச் சென்று, அங்கே அவர்களைப் பரிசுத்தமான, ஆரோக்கியமான, சந்தோஷமுள்ள ஜனமாக நிலைநிறுத்துவேன் என்று அவர் வாக்களித்திருந்தார். ஆனால் அந்தச் செய்தி முதலில் அறிவிக்கப்பட்டவர்களோ, “அவிசுவாசத்தினாலே” (எபிரெயர் 3:19) உள்ளே பிரவேசிக்கவில்லை. அவர்களுடைய இருதயங்கள் முணுமுணுப்பினாலும், கலகத்தினாலும், பகையினாலும் நிரம்பியிருந்ததால், அவர்களுடனான தமது உடன்படிக்கையை அவர் நிறைவேற்ற முடியவில்லை.

> “நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு அவிசுவாசம், முறுமுறுப்பு, மற்றும் கலகம் பண்டைய இஸ்ரவேலை கானான் தேசத்திலிருந்து விலக்கி வைத்தது. அதே பாவங்களே நவீன இஸ்ரவேலின் பரலோகக் கானானுக்குள் பிரவேசிப்பதைத் தாமதப்படுத்தியுள்ளன. எந்தச் சூழலிலும் தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களில் குறை இருந்ததில்லை. நம்மை இவ்வளவு ஆண்டுகளாக பாவமும் துயரமும் நிறைந்த இவ்வுலகத்தில் வைத்திருக்கச் செய்தது, கர்த்தருடைய ஜனமென்று தங்களை அறிக்கையிடுகிறவர்களிடையே காணப்படும் அவிசுவாசம், உலகப்பற்று, பிரதிஷ்டையின்மை, மற்றும் சச்சரவுகளே ஆகும்.” Selected Messages, book 1, 68, 69.

இரண்டாம் தூதனின் இறக்கம், தாமதக் காலத்தை ஆரம்பித்த முதல் ஏமாற்றத்தின் வேளையில் ஏற்பட்ட ஒரு சிதறலை அடையாளப்படுத்தியது; பின்னர், கூட்டத்தின் முடிவில் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியில் பரிசுத்த ஆவியின் பொழிவுக்கு முன்பாகவே, செய்தியின்மேலான ஐக்கியம் நிறைவேற்றப்பட்ட எக்ஸெட்டர் முகாமுக் கூட்டத்தில் ஆறு நாட்கள் நீண்ட ஒரு காலத்திற்குக் கொண்டு சென்றது.

1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று மூன்றாம் தூதனின் இறங்கிவருதல், பெரும் ஏமாற்றத்தின் வேளையில் ஏற்பட்ட சிதறலை அடையாளப்படுத்தியது; மேலும், மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தோடு தொடர்புடைய சத்தியங்கள் தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டபோது, கல்விக் காலமொன்றை அறிமுகப்படுத்தியது. 1849 ஆம் ஆண்டிற்குள், கர்த்தர் தமது ஜனங்களை இரண்டாம் முறை ஒன்றுகூட்டுவதற்காக தமது கையை நீட்டிக்கொண்டிருந்தார்; 1851 ஆம் ஆண்டிற்குள், 1850 ஆம் ஆண்டின் வரைபடம் முன்வைக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. அந்த வரைபடம் அஸ்திவாரச் செய்தியையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது; மேலும் உலகத்திற்குமுன் ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்பட வேண்டிய அதே செய்தியுமாயிருந்தது.

கிறிஸ்துவினால் சீஷர்களை இரண்டாம் முறையாகச் சேர்த்துக்கொள்ளுதல் அவர் இறங்கிவந்த உடனேயே ஆரம்பமானது; எக்செட்டரில் இருந்தவர்களைச் சேர்த்துக்கொள்ளுதல் தாமதிக்கும் காலப்பகுதியின்போது ஆரம்பமானது. 1863-ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சியின் வரலாற்றில், 1844-இல் பரிசுத்தஸ்தலத்தின் ஒளி வெளிப்படுத்தப்பட்டபோது தொடங்கிய கல்வி செயல்முறைக்குள் குறைந்தது ஐந்து ஆண்டுகள் சென்ற பின்னரே இரண்டாம் முறையான சேர்த்துக்கொள்ளுதல் ஆரம்பமானது. 1848-இல், இஸ்லாம் அப்போது ஜாதிகளைச் சினமூட்டிக்கொண்டிருந்தது. இரண்டாம் சேர்த்துக்கொள்ளுதல், பெந்தெகொஸ்தேக்கு முன்பாக இருந்த பத்து நாட்களின் வருகையினாலும், எக்செட்டர் முகாமுக்கூட்டத்தின் ஆறு நாட்களினாலும் நிறைவேற்றப்படும் ஒரு முன்னேற்றமிக்க செயலாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது; மேலும் அது 1856-க்குள் நிறைவு பெற்றிருக்க வேண்டியதாக இருந்தது.

தம் ஜனங்களை இரண்டாம் முறைச் சேர்த்துக்கொள்ளும் கிரியை, மூன்றாம் தூதனுடைய இறுதிக்கால கிரியையாகும்; அது கிறிஸ்துவின் கரத்தினால் நிறைவேற்றப்படுகிறது.

> ஓய்வுநாள் வந்தபோது, அவர் ஜெபஆலயத்தில் போதிக்கத் தொடங்கினார்; அவரைக் கேட்ட பலர் அதிசயித்து, “இந்த மனிதனுக்கு இவைகள் எங்கிருந்து வந்தன? அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட இந்த ஞானம் என்ன? அவருடைய கைகளினால் இப்படிப்பட்ட வல்ல செயல்களும் எவ்வாறு நடைபெறுகின்றன?” என்று சொல்லினர். மாற்கு 6:2.

தெய்வீகச் சின்னம் இறங்கும் போது நிகழும் சிதறல், இறுதியில் ஆராதகர்களில் இரண்டு வகுப்புகளை வெளிப்படுத்தும் ஒரு சோதனைச் செயல்முறையைத் தொடக்குகிறது; இவ்வாறாக அது ஆலயத்தைச் சுத்திகரிக்கிறது.

> அவருடைய கையில் தூற்றுக்கோல் இருக்கிறது; அவர் தமது களத்தைக் முற்றிலும் சுத்திகரித்து, தமது கோதுமையை களஞ்சியத்தில் சேர்ப்பார்; ஆனால் பதரை அணையாத அக்கினியால் எரித்துவிடுவார். மத்தேயு 3:12.

அந்தக் காலப்பகுதியில் தேவனுடைய மக்கள் தூதனுடைய கையிலிருந்து அந்தச் செய்தியை எடுத்துக் கொண்டு அதைப் புசிக்க வேண்டும்.

> மேலும், வல்லமையுள்ள இன்னொரு தூதன் வானத்திலிருந்து இறங்கிவருவதைக் கண்டேன்; அவன் மேகத்தால் ஆடையணிந்திருந்தான்; அவன் தலையின் மேல் வானவில் இருந்தது; அவன் முகம் சூரியனைப்போல இருந்தது; அவன் கால்கள் அக்கினித் தூண்கள்போல இருந்தன. அவன் கையில் திறந்திருக்கிற ஒரு சிறிய புத்தகம் இருந்தது; அவன் தன் வலது காலையை சமுத்திரத்தின் மேல் வைத்தான், தன் இடது காலையை பூமியின் மேல் வைத்தான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10:1, 2.

1844 ஏப்ரல் 19 அன்று இரண்டாம் தூதன் வருகையின்போது, தேவனுடைய மக்கள் சிதறிப்போயிருந்தனர். அவர்கள் முதலில் 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரம், பதினைந்தாம் வசனத்தின் தீர்க்கதரிசன நிறைவேற்றத்தினால் ஒன்றுகூட்டப்பட்டிருந்தனர்; ஆனால், அட்டவணையில் உள்ள சில கணக்கீட்டு எண்களில் ஏற்பட்ட தவறின்மேல் கர்த்தர் தமது கரத்தை வைத்திருந்தார்.

> “1843 ஆம் ஆண்டின் வரைபடம் கர்த்தருடைய கரத்தினால் வழிநடத்தப்பட்டது என்றும், அதில் மாற்றம் செய்யப்படக்கூடாது என்றும் நான் கண்டேன்; அதிலிருந்த எண்கள் அவர் விரும்பியபடியே இருந்தன; சில எண்களில் இருந்த ஒரு பிழையை அவருடைய கரம் மூடி மறைத்திருந்தது; ஆகையால் அவருடைய கரம் அகற்றப்படும் வரையில் யாராலும் அதைக் காண முடியவில்லை.” Early Writings, 74.

அவருடைய கை நீக்கப்பட்டதினால், தாமதித்த அந்தத் தரிசனத்திற்கான சரியான தேதியை சாமுவேல் ஸ்னோ அடையாளம் காண முடிந்தது.

> “தங்கள் ஆண்டவர் ஏன் வரவில்லை என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியாதிருந்த அந்த விசுவாசமுள்ள, ஏமாற்றமடைந்தவர்கள் இருளில் விடப்படவில்லை. மறுபடியும் அவர்கள் தீர்க்கதரிசன காலப்பகுதிகளை ஆராய்வதற்காக தங்கள் வேதாகமங்களுக்குத் திருப்பப்பட்டார்கள். ஆண்டவருடைய கை அந்த எண்களிலிருந்து அகற்றப்பட்டது, மேலும் தவறு விளக்கப்பட்டது. தீர்க்கதரிசன காலப்பகுதிகள் 1844 ஆம் ஆண்டை எட்டுகின்றன என்பதையும், தீர்க்கதரிசன காலப்பகுதிகள் 1843 இல் முடிவடைந்தன என்று காட்டுவதற்காக அவர்கள் முன்வைத்த அதே சான்று, அவை 1844 இல் நிறைவடையும் என்பதை நிரூபிக்கிறது என்பதையும் அவர்கள் கண்டார்கள்.” Early Writings, 237.

முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் வரலாறு, கிறிஸ்துவின் கரத்தோடு தொடர்புடைய ஒரு வழிக்குறிகளின் வரிசையை உள்ளடக்குகிறது. அவர் ஆகஸ்ட் 11, 1840 மற்றும் ஏப்ரல் 19, 1844 அன்று இறங்கியபோது, அவருடைய கரத்தில் ஒரு செய்தி இருந்தது. 1842 மே மாதத்தில் 1843 அட்டவணையைத் தயாரித்து வெளியிடும் செயலை வழிநடத்தியது அவருடைய கரமே. அட்டவணையிலுள்ள எண்களில் இருந்த ஒரு தவறை முத்திரையிட்டு மூடியது அவருடைய கரமே. அந்த முதல் ஏமாற்றத்தின் சிதறிப்போகுதலுக்குப் பின், எரேமியா கிறிஸ்துவின் கரத்தினால் தனியாக அமர்ந்திருந்தான். பின்னர் அவர் தமது கரத்தை அகற்றினார்; இதனால் நடுராத்திரி முழக்கத்தின் செய்தி முத்திரை நீக்கப்பட்டது. தமது ஜனங்களை இரண்டாம் முறைச் சேர்த்துக்கொள்ள அவர் தமது கரத்தை நீட்டிய செயல், முதல் ஏமாற்றத்திலிருந்து எக்ஸெட்டர் முகாமுக் கூட்டம் வரை நிகழ்ந்தது; பரிசுத்த ஆவியின் ஊற்றுதல் நிகழ்வதற்கு முன்பாக பத்து நாட்கள் எருசலேமில் சீஷர்கள் இறுதியாக ஒன்று சேர்க்கப்பட்டதுபோல. 1844 அக்டோபர் 22 அன்று மூன்றாம் தூதன் வந்தபோது, ஆண்டவர் தமது கரத்தை உயர்த்தினார்.

> நான் கடலின்மேலும் பூமியின்மேலும் நிற்கிறதைக் கண்ட தூதன் தன் கையை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தி, வானத்தையும் அதிலுள்ளவைகளையும், பூமியையும் அதிலுள்ளவைகளையும், கடலையும் அதிலுள்ளவைகளையும் சிருஷ்டித்தவராகிய, என்றென்றைக்கும் உயிரோடிருக்கிறவரைச் சாட்சியாகக் கொண்டு, இனி காலதாமதம் இருக்காது என்று சத்தியம்பண்ணினான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10:5, 6.

1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று நடைபெற்ற முதல் கூடுகையிலிருந்து 1844 அக்டோபர் 22 வரை, முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் வரலாறு கிறிஸ்துவின் கையால் குறியிடப்பட்டிருக்கிறது. 1844 அக்டோபர் 22 அன்று மூன்றாம் தூதன் இறங்கி வந்தான்; மகத்தான ஏமாற்றத்தினால் சிறிய மில்லெரைட் மந்தைச் சிதறடிக்கப்பட்டது. அந்த நாளில் கிறிஸ்து தமது கையை வானத்திற்கே உயர்த்தி, இனி காலம் இருக்காது என்று சத்தியம்பண்ணினார்.

1844 முதல் 1863 வரையிலான வரலாற்றின் இரண்டாவது சேர்க்கை, கிறிஸ்து தமது கையில் உண்ணப்பட வேண்டிய ஒரு செய்தியையும் ஏந்திக்கொண்டிருந்தபடியே தமது கையை உயர்த்தியதுடன் ஆரம்பமானது. பின்னர் 1849 இல், தமது சிதறிப்போன ஜனங்களைச் சேர்ப்பதற்காக அவர் இரண்டாவது முறையாக தமது கையை நீட்டினார். அந்த மக்கள் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியினால் சேர்க்கப்பட்டிருந்தார்கள்; முன்னறிவிக்கப்பட்ட நிகழ்வு நடைபெறாதபோது அவர்கள் சிதறிப்போனார்கள். எக்சிட்டர் முகாமுக் கூட்டத்தில், பெந்தெகொஸ்தேக்கு முன்னிருந்த பத்து நாட்களில் அவர் செய்ததுபோலவே, கிறிஸ்து தமது மந்தையைச் சேர்த்து, அந்தச் செய்தியின் மீது அவர்களை ஒன்றுபடுத்தினார். பிலடெல்பிய மனப்பான்மையுடைய மில்லரைட்டுகள் எக்சிட்டர் முகாமுக் கூட்டத்திலிருந்து புறப்பட்டுச் சென்று பெந்தெகொஸ்தே அனுபவத்தை மறுபடியும் நிகழ்த்தினர். 1856 இல், லவோதிக்கேயாவாக மாறியிருந்த அந்த இயக்கத்திற்குப் புறம்பாக கிறிஸ்து இருந்தார்; ஏனெனில் கிறிஸ்து லவோதிக்கேய மனப்பான்மையுடைய ஒருவரின் இருதயத்திற்குப் புறம்பாக நின்று, உள்ளே பிரவேசிக்கத் தேடி தட்டிக்கொண்டு இருக்கிறார்.

> இதோ, நான் வாசலினிடத்தில் நின்று தட்டுகிறேன்; யாராவது என் சத்தத்தைக் கேட்டு வாசலைத் திறந்தால், நான் அவனிடத்தில் உள்ளே வந்து, அவனோடே போஜனம் பண்ணுவேன்; அவனும் என்னோடே பண்ணுவான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3:20.

1856 ஆம் ஆண்டில், லவோதிக்கேய மில்லரைட் இயக்கத்தின் மேல் கிறிஸ்துவின் கைத் தட்டிக்கொண்டிருந்தது; ஆனால் பயனின்றி. அதற்கு ஏழு ஆண்டுகள் முன்னதாகிய 1849 ஆம் ஆண்டில், அவர் தமது ஜனங்களை இரண்டாவது முறையாகச் சேர்க்கத் தொடங்கியிருந்தார்; ஆனால் சந்தேகமும் நிச்சயமின்மையும் பிலடெல்பிய இயக்கத்தை நிறுத்திவிட்டன.

> “1844 ஆம் ஆண்டின் மகா ஏமாற்றத்திற்குப் பின்னர் அட்வென்டிஸ்டுகள் தங்களுடைய விசுவாசத்தை உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டு, தேவனுடைய வெளிப்படுகின்ற பரிபாலனத்தின் வழியில் ஒன்றுபட்டு தொடர்ந்து நடந்திருந்து, மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டு பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையில் அதை உலகத்துக்குப் பிரசங்கித்திருந்தால், அவர்கள் தேவனுடைய இரட்சிப்பைக் கண்டிருப்பார்கள்; கர்த்தர் அவர்களுடைய முயற்சிகளோடு வல்லமையாகச் செயல்பட்டிருப்பார்; வேலை நிறைவேறியிருக்கும்; மேலும் கிறிஸ்து இந்நேரத்திற்குள் வந்து, தம்முடைய ஜனங்களை அவர்களுக்குரிய பிரதிபலனைப் பெறச் சேர்த்திருப்பார். ஆனால் அந்த ஏமாற்றத்திற்குப் பின்தொடர்ந்த சந்தேகமும் நிச்சயமின்மையும் நிறைந்த காலப்பகுதியில், அட்வெண்ட் விசுவாசிகளில் பலர் தங்கள் விசுவாசத்தை விட்டுவிட்டார்கள்.... இவ்வாறு அந்த வேலை தடைபட்டது, உலகம் இருளில் விடப்பட்டது. தேவனுடைய கற்பனைகளும் இயேசுவின் விசுவாசமும் என்பவற்றின் மீது முழு அட்வென்டிஸ்ட் சபையும் ஒன்றுபட்டிருந்தால், எவ்வளவு விசாலமாக வேறுபட்டதாக நமது வரலாறு இருந்திருக்கும்!” Evangelism, 695.

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, கிறிஸ்து தமது கடைசி நாள்களின் ஜனங்களை ஒன்று கூடச் செய்தார்; அவர்கள் பின்னர் 2020 ஜூலை 18 அன்று சிதறடிக்கப்பட்டார்கள். 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, ஒன்று கூடினவர்கள் கிறிஸ்துவின் கரத்திலிருந்த மறைக்கப்பட்ட புத்தகத்தை எடுத்துக் கொண்டு அதை உண்டார்கள். 2020 ஜூலை 18 அன்று, அவருடைய உயர்த்தப்பட்ட கரத்தால் குறிக்கப்படுகின்ற கட்டளையை அவர்கள் நிராகரித்தார்கள்; அது “காலம் இனி இருக்காது” என்பதை அடையாளப்படுத்தியது.

1843 ஆம் ஆண்டைப் பற்றிய தங்களுடைய தவறான முன்னறிவிப்பில் பிலடெல்பிய மில்லரியர்கள் எந்தக் கிளர்ச்சியையும் வெளிப்படுத்தவில்லை; ஏனெனில் கர்த்தர் வெளிப்படுத்தியிருந்த எல்லா வெளிச்சத்தின்படியும் அவர்கள் செயல்பட்டார்கள். ஆனால் 2020 ஜூலை 18 அன்று, மூன்றாம் தூதரின் இயக்கத்திலிருந்த லவோதிகேயர்கள் அவருடைய கையோடு தொடர்புடைய வெளிச்சத்துக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சியடைந்தார்கள். 1844க்குப் பிறகு, முதல் தூதரின் பிலடெல்பிய இயக்கம் “சந்தேகமும் நிச்சயமின்மையும் நிறைந்த காலத்தில்” “தங்கள் விசுவாசத்தை விட்டுவிட்டது,” மற்றும் லவோதிகேயர்களாயிற்று.

1856 என்பது மாற்றத்தின் அந்தக் கட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது கடைசி நாட்களின் தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு ஒரு மாற்றக் கட்டத்தை முன்மாதிரியாகக் குறிக்கிறது.

1849 மற்றும் 1856 ஆகிய ஆண்டுகளுக்கிடையிலான அந்த ஏழு ஆண்டுகளில் எங்கோ ஒரு கட்டத்தில், தமது ஜனங்களை இரண்டாம் முறையாகச் சேர்த்துக்கொள்ள நீட்டப்பட்டிருந்த கர்த்தரின் கையை பிலடெல்பிய மில்லரைட் இயக்கம் எதிர்த்தது; மேலும் அவர் கடந்த காலத்தில் செய்ததைவிட அப்பொழுது அதிகமாகச் செய்வார் என்பதே அந்த வாக்குத்தத்தமாக இருந்தது.

> “செப்டம்பர் 23 அன்று, தமது ஜனத்தின் மீதமிருப்போரை மீட்டுக்கொள்ள ஆண்டவர் இரண்டாவது முறை தமது கரத்தை நீட்டியிருக்கிறார் என்றும், இந்தச் சேர்க்கை காலத்தில் முயற்சிகள் இரட்டிப்பாக்கப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் எனக்குக் காட்டினார். சிதறடிக்கும் காலத்தில் இஸ்ரவேல் அடிக்கப்பட்டும் கிழிக்கப்பட்டும் இருந்தது; ஆனால் இப்போது, சேர்க்கை காலத்தில், தேவன் தமது ஜனத்தைச் சுகப்படுத்தி கட்டிப்போடுவார். சிதறடிக்கும் காலத்தில் சத்தியத்தைப் பரப்பச் செய்யப்பட்ட முயற்சிகள் மிகச் சிறிய விளைவையே உண்டாக்கின; மிகச் சிறிதோ, அல்லது ஒன்றுமில்லையோ, அதையே சாதித்தன; ஆனால் இப்போது, தேவன் தமது ஜனத்தைச் சேர்க்கத் தமது கரத்தை வைத்திருக்கையில், சத்தியத்தைப் பரப்பும் முயற்சிகள் தாம் நோக்கப்பட்ட விளைவை ஏற்படுத்தும். எல்லாரும் கிரியையில் ஒன்றுபட்டவர்களாகவும் வைராக்கியமுள்ளவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும். இப்போது நாம் இருக்கும் இந்தச் சேர்க்கை காலத்தில் நம்மை வழிநடத்துவதற்காக சிதறடிக்கும் காலத்தை எடுத்துக்காட்டாக யாரேனும் குறிப்பிடுவது வெட்கக்கேடானது என்று நான் கண்டேன்; ஏனெனில் அப்போது அவர் செய்ததைவிட இப்போது தேவன் நமக்காக அதிகமாக எதையும் செய்யாவிட்டால், இஸ்ரவேல் ஒருபோதும் சேர்க்கப்படாது. சத்தியம் பிரசங்கிக்கப்படுவது எவ்வளவு அவசியமோ, அதே அளவுக்கு அது ஒரு பத்திரிகையிலும் வெளியிடப்பட வேண்டும்.” Review and Herald, November 1, 1850.

தெளிவாகவே, கர்த்தர் தமது கிரியையை ஐக்கியத்தில் முன்னேற்ற முயன்றார்; ஆனால் அந்த ஐக்கியம் வெளிப்படையாகச் சிதைந்துவிட்டது; மேலும், “ஏமாற்றத்தைத் தொடர்ந்து வந்த சந்தேகமும் நிச்சயமின்மையும் நிறைந்த காலத்தில், அட்வென்ட் விசுவாசிகளில் அநேகர் தங்கள் விசுவாசத்தை விட்டுவிட்டார்கள்.” The Present Truth (பின்னர் the Review and Herald) 1849-ல் வெளியிடப்படத் தொடங்கியது; 1851-க்குள் 1850 chart கிடைக்கப்பெற்றது; ஆனால் 1856-க்குள், லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்” என்ற செய்தி நிறைவேறாமல் விட்டுவைக்கப்பட்டது. 1844 அக்டோபர் 22 அன்று முத்திரை நீக்கப்பட்ட அந்தச் செய்தி, இருபத்துமூன்று நூறு ஆண்டுகளும் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளும் ஆகிய காலத் தீர்க்கதரிசனங்கள் முடிவுற்றபோது நிகழ்ந்தது.

அந்தக் காலத்தில் மற்ற எல்லா உபதேசங்களையும் விட மேலாக ஒளிர்ந்த உபதேசம் சப்தமே ஆகும்; பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் ஒரு சோதனைச் செயல்முறை முன்னேறிக் கொண்டே வந்து, இறுதிச் சோதனை 1856 ஆம் ஆண்டில் வந்தடைந்தது. அந்தச் சோதனை நிலத்திற்கான சப்த ஓய்வைக் குறித்தது; அது மனிதருக்கான சப்த ஓய்வோடு தொடங்கிய ஒரு சோதனைச் செயல்முறையின் முடிவைக் குறித்தது. அந்தச் சோதனைக்காலம் ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் என்ற முத்திரையைத் தாங்கியது. 1856 ஆம் ஆண்டு, மில்லர் கண்டறிந்த முதல் அடிப்படைச் சத்தியத்தின் மீது அறிவு அதிகரித்ததையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது; ஆகையால் அந்த நிலைமையிலும் அது ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் என்ற முத்திரையை உடையதாக இருந்தது. தேவனுடைய பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட ஜனங்களின் அடையாளமாகிய சப்த சத்தியம், ஏழாம் எக்காளம் ஊதப்படுதலாகக் குறிக்கப்பட்டது; அப்பொழுது விசுவாசியிலுள்ள கிறிஸ்துவின் இரகசியம், மகிமையின் நம்பிக்கை, நிறைவேறுகிறது. “ஏழு காலங்கள்” என்பது, பரிகார நாளில் ஊதப்பட வேண்டிய யூபிலி எக்காளத்தால் குறிக்கப்பட்டது.

1856 முதல் 1863 வரையிலான ஏழு ஆண்டுகள், சீஷர்களுக்காக எருசலேமில் இருந்த பத்து நாட்களையும், பிலடெல்பிய மில்லரைட்டுகளுக்காக எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தின் ஆறு நாட்களையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தின; ஆனால், துயரமாக, அந்தக் காலகட்டம், மாற்றக் காலத்தின் வழியாக ஆண்டவர் அவர்களை நடத்திச் செல்லும்போது அவரைப் பின்பற்ற மறுப்போருக்கான ஒரு எடுத்துக்காட்டாக மாறியது. முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் வரலாறு, அதாவது ஏழு இடிமுழக்கங்களின் வரலாற்றுக் காலப்பகுதி, 1844 ஏப்ரல் 19 முதல் தமது ஜனங்களை இரண்டாவது முறைச் சேர்த்துக்கொள்ள கர்த்தர் தமது கரத்தை நீட்டுவதை அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும், ஞானிகள் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றி மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் சென்றதுபோல ஒரு கீழ்ப்படியும் பதிலையும் அது விளக்குகிறது.

முதல் காதேஷின் வரலாறு—அதாவது 1844 முதல் 1863 வரையிலான மூன்றாம் தூதனின் வரலாறு—கர்த்தர் தமது ஜனங்களை இரண்டாவது முறைச் சேர்த்துக்கொள்ளத் தமது கையை மீண்டும் நீட்டுகிறார் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது; ஆனால் அந்த வரலாற்றில் கலகம் வெளிப்படுகிறது. இப்போது, மூன்றாவது முறை, 2023 ஜூலை முதல், கர்த்தர் தமது ஜனங்களை இரண்டாவது முறைச் சேர்த்துக்கொள்ளத் தமது கையை மீண்டும் நீட்டுகிறார்; அவர்கள் கீழ்ப்படியும் பிலதெல்பியர்களாக இரண்டாம் காதேஷை நிறைவேற்றுவார்கள்; ஏனெனில் சத்தியத்தின் கையொப்பம், ஆரம்பமும் முடிவும் கீழ்ப்படியும் பிலதெல்பியர்களைக் குறிக்கின்றன என்றும், நடுவிலுள்ள எடுத்துக்காட்டு கீழ்ப்படியாத லவோதிக்கேயர்களாக இருக்கிறது என்றும், இந்த மூன்று முறைகளையும் அடையாளப்படுத்துகிறது.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து பார்க்கலாம்.

> “சபைகள் லவோதிக்கேயாவுக்கான செய்தியைக் கவனிப்பார்களா? அவர்கள் மனந்திரும்புவார்களா, அல்லது மிகக் கணிசமான சத்தியச் செய்தியான—மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி—உலகத்திற்கு அறிவிக்கப்படுகின்றபோதிலும், அவர்கள் பாவத்தில் தொடர்ந்துகொண்டே போவார்களா? இதுவே கருணையின் கடைசி செய்தி, விழுந்துபோன உலகிற்கான கடைசி எச்சரிக்கை. தேவனுடைய சபை வெதுவெதுப்பான நிலையிலாகிவிட்டால், அவள் விழுந்துபோய்ச் சாத்தான்களின் வாசஸ்தலமாகவும், எல்லா அசுத்த ஆவிகளின் தங்குமிடமாகவும், எல்லா அசுத்தமும் அருவருப்பும் ஆன பறவைகளின் கூண்டாகவும் ஆகிவிட்டதாகக் குறிக்கப்பட்டுள்ள சபைகளைவிட தேவனுடைய பார்வையில் எவ்விதத்திலும் மேலான அனுகூலத்தில் நிற்பதில்லை. சத்தியத்தைக் கேட்டு ஏற்றுக்கொள்ளும் வாய்ப்புகளைப் பெற்றிருந்தும், தங்களை தேவனுடைய கற்பனைகளைக் காக்கும் ஜனமென்று அழைத்துக்கொண்டு, ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையுடன் இணைந்திருந்தும், பெயரளவிலான சபைகளுக்குள்ள அளவுக்கு மேலான ஆவிக்குரிய உயிர்ச்சக்தியையும் தேவனுக்கான அர்ப்பணிப்பையும் உடையவர்களாக இல்லாதவர்கள், தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை எதிர்க்கும் சபைகள் எவ்வளவு நிச்சயமாக தேவனுடைய வாதைகளில் பங்குகொள்கின்றனவோ, அதே அளவு நிச்சயமாக அவர்களும் அவற்றைப் பெறுவார்கள். சத்தியத்தின் மூலம் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டவர்களே, தம்மை நேசித்து தம்முடைய கற்பனைகளைக் காக்கிறவர்களுக்காக கிறிஸ்து ஆயத்தப்படுத்தச் சென்றிருக்கும் பரலோக வாசஸ்தலங்களில் உள்ள இராஜகுடும்பத்தை அமைப்பார்கள்.

> “‘நான் அவரை அறிந்திருக்கிறேன்’ என்று சொல்லிக்கொண்டு, அவருடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளாதவன் பொய்யன்; அவனுக்குள் சத்தியம் இல்லை” [1 யோவான் 2:4]. இது தேவனை அறிந்திருக்கிறோம் என்றும், அவருடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்கிறோம் என்றும் உரிமைகூறினாலும், நற்செயல்களினால் அதைப் வெளிப்படுத்தாத அனைவரையும் உட்கொள்கிறது. அவர்கள் தங்கள் கிரியைகளின்படியே பெறுவார்கள். “அவரில் தங்குகிறவன் எவனும் பாவஞ்செய்யான்; பாவஞ்செய்கிறவன் எவனும் அவரைக் கண்டதுமில்லை, அவரை அறிந்ததுமில்லை” [1 யோவான் 3:6]. இது ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபைகளின் உறுப்பினர்களையும் உட்படுத்தி, எல்லா சபை உறுப்பினர்களுக்கும் உரித்தாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. “சிறுபிள்ளைகளே, யாரும் உங்களை வஞ்சிக்காதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; நீதியைச் செய்கிறவன், அவர் நீதியுள்ளவராயிருக்கிறதுபோல, நீதியுள்ளவனாயிருக்கிறான். பாவஞ்செய்கிறவன் பிசாசினால் உண்டானவன்; ஏனெனில் பிசாசு ஆதிமுதல் பாவஞ்செய்துவருகிறான். இதற்காகவே தேவனுடைய குமாரன் வெளிப்பட்டார்; பிசாசின் கிரியைகளை அழிக்கும்படியாக. தேவனால் பிறந்தவன் எவனும் பாவஞ்செய்யான்; ஏனெனில் அவருடைய விதை அவனுக்குள் நிலைத்திருக்கிறது; அவன் பாவஞ்செய்யக்கூடாது, ஏனெனில் அவன் தேவனால் பிறந்தவன். இதினாலே தேவனுடைய பிள்ளைகளும் பிசாசின் பிள்ளைகளும் வெளிப்படுகிறார்கள்: நீதியைச் செய்யாத எவனும் தேவனால் உண்டானவன் அல்ல; தன் சகோதரனை அன்புகூராதவனும் அப்படியே” [1 யோவான் 3:7–10].

> “சப்தத்தை ஆசரிக்கிறவர்களாகிய அட்வெண்டிஸ்டர்கள் என்று தம்மை உரிமையுடன் சொல்லிக்கொண்டு, அதேவேளையில் பாவத்தில் தொடர்ந்து வாழ்கிற அனைவரும், தேவனுடைய பார்வையில் பொய்யர்கள் ஆவர். அவர்களுடைய பாவமயமான நடத்தை, தேவனுடைய கிரியைக்கு எதிராகச் செயல்படுகிறது. அவர்கள் மற்றவர்களையும் பாவத்திற்குள் இட்டுச் செல்கிறார்கள். எங்கள் சபைகளின் ஒவ்வொரு உறுப்பினரிடத்திலும் தேவனிடமிருந்து இந்த வார்த்தை வருகிறது: ‘உங்கள் கால்களுக்கு நேரான பாதைகளை உண்டாக்குங்கள்; இல்லையேல் குன்றியிருப்பது வழியிலிருந்து விலகிப்போகும்; அதற்கு பதிலாக அது சுகமடையட்டும். எல்லாரோடும் சமாதானத்தையும், பரிசுத்தத்தையும் பின்பற்றுங்கள்; இவையில்லாமல் எவரும் கர்த்தரை காணமாட்டார். தேவனுடைய கிருபையிலிருந்து யாரும் தவறிவிடாதபடிக்கு மிகுந்த கவனத்தோடு இருங்கள்; கசப்பின் எந்த வேர் முளைத்து உங்களை கலங்கச்செய்து, அதன் மூலம் அநேகர் தீட்டுப்படாதபடிக்கும்; ஒரே ஒரு உண்டி ஆகாரத்திற்காகத் தன் மூப்புரிமையை விற்ற ஏசாவைப் போல, வேசிகாரனோ அசுத்தமானவனோ ஒருவனும் இருக்காதபடிக்கும். பின்னர் அவன் ஆசீர்வாதத்தைச் சுதந்தரிக்க விரும்பியபோது தள்ளப்பட்டான் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள்; ஏனெனில், கண்ணீருடன் அதை ஆவலாய் தேடியிருந்தபோதிலும், மனந்திரும்புவதற்கான இடத்தை அவன் காணவில்லை’ [எபிரெயர் 12:13–17].”

> “சத்தியத்தை விசுவாசிப்பதாகக் கூறுகிற பலருக்கும் இது பொருந்துகிறது. தங்கள் காமவெறி நிறைந்த பழக்கங்களை விட்டுவிடுவதற்குப் பதிலாக, சாத்தானின் வஞ்சகமான கூர்மையான தவறான தர்க்கத்தின் கீழ் அவர்கள் தவறான கல்விப் பாதையில் துணிந்து முன்னேறுகிறார்கள். பாவம் பாவமாகவே உணரப்பட்டு பிரித்தறியப்படுவதில்லை. அவர்களுடைய மனச்சாட்சி தானே அசுத்தப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; அவர்களுடைய இருதயங்கள் கெடுக்கப்பட்டுள்ளன; அவர்களுடைய சிந்தனைகள்கூட இடையறாது கெட்டுப்போயிருக்கின்றன. முழு மனிதனையும் அசுத்தப்படுத்தும் அசுத்தமான செயல்களில் ஆத்துமாக்களை இழுத்துச் செல்ல சாத்தான் அவர்களை ஏமாற்றுப் பாசங்களாகப் பயன்படுத்துகிறான். ‘மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தை [அது தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணமே] நிராகரித்தவன், இருவர் அல்லது மூவர் சாட்சிகளின் பேரில் இரக்கமின்றி மரிக்கிறான்; அப்படியானால், தேவனுடைய குமாரனை காலடியில் மிதித்து, தன்னைப் பரிசுத்தமாக்கின உடன்படிக்கையின் இரத்தத்தை அசுத்தமானதாக எண்ணி, கிருபையின் ஆவியைக் அவமதித்தவனுக்கு, எவ்வளவு கடுமையான தண்டனை உரியது என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? “பழிவாங்குதல் எனக்கே உரியது; நான் பிரதிபலன் அளிப்பேன்” என்று கர்த்தர் சொல்லியிருக்கிறவரை நாம் அறிவோம். மேலும், “கர்த்தர் தமது ஜனங்களை நியாயந்தீர்ப்பார்.” ஜீவனுள்ள தேவனுடைய கரங்களில் விழுவது பயங்கரமான காரியம்’ [எபிரெயர் 10:28–31].” Manuscript Releases, தொகுதி 19, 176, 177.

Back to Articles