Article

# தானியேலின் புத்தகம் - அறுபத்து ஒன்று

தீர்க்கதரிசன நெய்தப்பட்ட வடிவத்தை வெளிப்படுத்துதல்: தானியேலின் தரிசனங்கள், உடன்படிக்கை, மற்றும் கடைசி நாட்களில் முத்திரையிடும் காலத்தைப் புரிந்துகொள்ளுதல்

Author

Jeff Pippenger

Published

January 25, 2024

Formats

PDF
Word

ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் காபிரியேல், எட்டாம் அதிகாரத்தில் வெளிப்படுத்தப்பட்டிருந்த அந்த இரு தரிசனங்களின் பொருளைத் தெளிவாக உணரும்படியான ஞானத்தையும் புரிதலையும் தானியேலுக்குக் கொடுக்க வந்தான்.

> அவன் எனக்குத் தெரிவித்து, என்னோடு பேசி, “தானியேலே, உனக்குத் திறமையையும் அறிவையும் அளிப்பதற்காக நான் இப்போது வந்திருக்கிறேன். உன் விண்ணப்பங்கள் தொடங்கிய ஆரம்பத்திலேயே கட்டளை வெளிப்பட்டது; அதை உனக்குக் காண்பிப்பதற்காக நான் வந்திருக்கிறேன்; ஏனெனில் நீ மிகவும் பிரியமானவன். ஆகையால், இந்த விஷயத்தைப் புரிந்துகொண்டு, தரிசனத்தை கவனமாக ஆராய்ந்து நோக்கு” என்றான். தானியேல் 9:22, 23.

தானியேலுக்கு அவனுக்குத் தேவையான “புரிதல்” கிடைக்கும்படி, கபிரியேல் அவனுக்கு “விஷயத்தையும்” “தரிசனத்தையும்” இரண்டையும் புரிந்துகொள்ளும்படி கூறினான். “விஷயம்” என்பது பரிசுத்தஸ்தலமும் சேனையும் மிதிக்கப்படுதல் குறித்த தரிசனம்; “தரிசனம்” என்பது 1844 அக்டோபர் 22-ன் தோற்றம் குறித்த தரிசனம் ஆகும். சகோதரி வைட்டும் இந்த இரு தரிசனங்களையும் வலியுறுத்துகிறார்; ஏனெனில், எழுபது ஆண்டுகால சிறைப்பட்டிருப்பிற்கும் இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுகளுக்கும் உள்ள உறவைப் புரிந்துகொள்ளத் தானியேல் முயன்று கொண்டிருந்தான் என்று அவர் எங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறார். அந்த எழுபது ஆண்டுகளையே கபிரியேல் “விஷயம்” என்று குறிப்பிட்டான்; “தரிசனம்” என்பது இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுகளாகும். கபிரியேல் இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுகளின் விளக்கத்தை அளிக்கும் போது, தானியேல் கடைசிநாட்களின் “ஞானிகள்” என்பவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். “ஞானிகள்” கபிரியேலின் விளக்கத்தில் “விஷயத்தையும்” “தரிசனத்தையும்” இரண்டையும் அறிந்துகொள்கிறார்கள்; துன்மார்க்கரோ புரிந்துகொள்வதில்லை. மில்லரைட்டுகள் “விஷயத்தையும்” “தரிசனத்தையும்” புரிந்துகொண்டார்கள்; ஆனால் அது வரையறுக்கப்பட்ட ஒரு அளவிலேயே இருந்தது.

நானூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகளான சோதனைக்காலம், லேவியராகமம் இருபத்தைந்து மற்றும் இருபத்தாறு அதிகாரங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட “ஏழு காலங்கள்” என்ற உடன்படிக்கைக்கு எதிராக நானூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகளாக நடைபெற்ற கிளர்ச்சியை அடிப்படையாகக் கொண்ட காலமாக இருந்தது. எழுபது ஆண்டுகளான சிறைப்பிடித்தல், தேசம் தன் இளைப்பாறுதலை அனுபவிக்க அனுமதிக்கப்படாத ஆண்டுகளின் மொத்தத் தொகையாக இருந்தது.

கிறிஸ்து அநேகரோடுகூட உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்திய அந்த வாரம், ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்கள் கொண்ட இரண்டு காலப்பகுதிகளால் சித்தரிக்கப்பட்ட அவருடைய உடன்படிக்கையின் வாதத்தின் ஓர் எடுத்துக்காட்டாக இருந்தது. தேவனுடைய முத்திரையை முன்மாதிரியாகக் காட்டும் சிலுவையினால் அந்தத் தீர்க்கதரிசன வாரம் பிரிக்கப்பட்டது.

> “அவருடைய மக்களின் நெற்றிகளில் இடப்படுகிற ஜீவனுள்ள தேவனின் முத்திரை என்ன? அது மனிதக் கண்கள் அல்ல, தூதர்கள் வாசிக்கக்கூடிய ஒரு அடையாளமாகும்; ஏனெனில் அழிவை ஏற்படுத்துகிற தூதன் இந்த மீட்பின் அடையாளத்தை கண்டாக வேண்டும். அறிவுள்ள மனம், கர்த்தரால் தத்தெடுக்கப்பட்ட குமாரரும் குமாரத்திகளுமானவர்களின்மேல் கல்வாரியின் சிலுவையின் அடையாளத்தை கண்டிருக்கிறது. தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை மீறுதலாகிய பாவம் அகற்றப்பட்டுள்ளது. அவர்கள் கல்யாண வஸ்திரத்தை அணிந்திருக்கிறார்கள்; மேலும் தேவனுடைய சகல கட்டளைகளுக்கும் கீழ்ப்படியுகிறவர்களாகவும் உண்மையுள்ளவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்.” Manuscript Releases, volume 21, 52.

அந்த வாரம், 538 ஆம் ஆண்டின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் (மிருகத்தின் முத்திரை) பிரிக்கப்பட்ட, தலா ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளைக் கொண்ட இரண்டு காலப்பகுதிகளுக்குப் பிரதிநிதியாக இருந்தது; அவற்றில் முதலில் புறமதமும், பின்னர் போப்பாட்சியும், பரிசுத்தஸ்தலத்தையும் படையினரையும் மிதித்தன. ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்கள் கிறிஸ்து தமது சாட்சியை அளித்தார்; பின்னர் மறுபடியும் இன்னும் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்கள், கிறிஸ்து தம்முடைய சீஷர்களின் மூலம் அதே சாட்சியை அளித்தார். ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் சாத்தான் புறமதத்தின் மூலம் தன் சாட்சியை அளித்தான்; பின்னர் இன்னும் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள், சாத்தான் போப்பாட்சியின் மூலம் தன் சாட்சியை அளித்தான்.

பண்டைய இஸ்ரவேலின் கீழ்ப்படியாமையின் மூலம் தேவனுடைய “வழக்கு” ஆக மாறிய உடன்படிக்கை, லேவியராகமம் இருபத்தைந்தாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் உடன்படிக்கையே; அதில் நிலம் இளைப்பாறுதல் பற்றியும், ஒவ்வொரு நாற்பத்தொன்பதாவது ஆண்டிலும் கொண்டாடப்பட வேண்டிய யூபிலி பற்றியும் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது.

> கர்த்தர் சினாய் மலையில் மோசேயோடே பேசி: இஸ்ரவேல் புத்திரரிடத்தில் சொல்லி அவர்களுக்குச் சொல்: நான் உங்களுக்குக் கொடுக்கும் தேசத்திற்குள் நீங்கள் வரும்போது, அந்தத் தேசம் கர்த்தருக்கென்று ஓர் ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். ஆறு ஆண்டுகள் உன் வயலை விதைத்து, ஆறு ஆண்டுகள் உன் திராட்சத்தோட்டத்தை வெட்டி ஒழுங்குபடுத்தி, அதின் கனியைச் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்; ஆனால் ஏழாம் ஆண்டில் தேசத்திற்குப் பூரண ஓய்வின் ஓர் ஓய்வுநாள் இருக்க வேண்டும்; அது கர்த்தருக்கென்ற ஓய்வுநாள்; உன் வயலை விதைக்கவும் கூடாது, உன் திராட்சத்தோட்டத்தை வெட்டி ஒழுங்குபடுத்தவும் கூடாது. உன் அறுவடையில் தானாக முளைத்ததை நீ அறுக்கக்கூடாது; வெட்டப்படாத உன் திராட்சச்செடியின் திராட்சைப்பழங்களையும் சேர்த்துக்கொள்ளக்கூடாது; ஏனெனில் அது தேசத்திற்கான ஓய்வு ஆண்டு. தேசத்தின் ஓய்வுநாளின் விளைவு உங்களுக்கு ஆகாரமாயிருக்கும்; உனக்கும், உன் அடிமைக்கும், உன் அடிமைப்பெண்ணுக்கும், உன் கூலிக்காரனுக்கும், உன்னிடத்தில் தங்குகிற அந்நியனுக்கும், உன் மிருகங்களுக்கும், உன் தேசத்திலுள்ள காட்டு மிருகங்களுக்கும், அதின் எல்லா விளைவும் ஆகாரமாயிருக்கும். நீ உனக்காக ஆண்டுகளின் ஏழு ஓய்வுக்காலங்களை, ஏழு தடவை ஏழு ஆண்டுகளாக எண்ண வேண்டும்; அந்த ஏழு ஓய்வுக்கால ஆண்டுகளின் கால அளவு உனக்குப் நாற்பத்தொன்பது ஆண்டுகளாகும். அப்பொழுது ஏழாம் மாதத்தின் பத்தாம் நாளில், பாவநிவாரண நாளில், யூபிலி எக்காளத்தை முழங்கச் செய்ய வேண்டும்; உங்கள் தேசமெங்கும் எக்காளம் முழங்கப்படச் செய்யுங்கள். ஐம்பதாம் ஆண்டை நீங்கள் பரிசுத்தமாக்கி, தேசமெங்கும் அதின் சகல குடிகளுக்கும் விடுதலையை அறிவிக்க வேண்டும்; அது உங்களுக்கு யூபிலியாக இருக்கும்; நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் தமது சுதந்தரத்திற்கும், ஒவ்வொருவரும் தமது குடும்பத்திற்கும் திரும்பிச் செல்ல வேண்டும். அந்த ஐம்பதாம் ஆண்டு உங்களுக்கு யூபிலியாக இருக்கும்; அதில் நீங்கள் விதைக்கவும் கூடாது; அதில் தானாக விளைந்ததை அறுக்கவும் கூடாது; வெட்டப்படாத உன் திராட்சச்செடியின் திராட்சைப்பழங்களையும் சேர்த்துக்கொள்ளவும் கூடாது. ஏனெனில் அது யூபிலி; அது உங்களுக்குப் பரிசுத்தமானதாக இருக்கும்; அதின் விளைவை நீங்கள் வயலிலிருந்தே புசிக்க வேண்டும். இந்த யூபிலி ஆண்டில் நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் தமது சுதந்தரத்திற்குத் திரும்ப வேண்டும். லேவியராகமம் 25:1–13.

இரண்டாயிரத்து முந்நூறு ஆண்டு தீர்க்கதரிசனத்தின் முதல் காலப்பகுதி, கிறிஸ்து உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்திய வாரத்துடனும், நானூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகளுடனும் இருப்பதுபோலவே, லேவியராகமம் இருபத்தைந்து மற்றும் இருபத்தாறு அதிகாரங்களில் கூறப்பட்டுள்ள “ஏழு காலங்கள்” என்பதுடனும் நேரடியாக தொடர்புடையதாகும்.

> ஆகையால் அறிந்து உணர்ந்துகொள்: எருசலேமை மீட்டமைத்து கட்டுவதற்கான கட்டளை பிறப்பிக்கப்பட்டதிலிருந்து அபிஷேகம்பண்ணப்பட்ட அரசனாகிய மேசியாவரையிலும் ஏழு வாரங்களும் அறுபத்திரண்டு வாரங்களும் இருக்கும்; தெருவும் அகழியுடனான மதிலும் மீண்டும் கட்டப்படும், அது கூட இடுக்கண் நிறைந்த காலங்களில். தானியேல் 9:2.

கி.மு. 457 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கும் அறுபத்தொன்பது வாரங்கள், உங்களை கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்திற்கும், அவர் உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்திய வாரத்தின் தொடக்கத்திற்கும் கொண்டு செல்கின்றன; அந்த உடன்படிக்கை தேவனுடைய “வழக்கின்” உடன்படிக்கையாக இருந்தது. ஆனால் “ஏழு வாரங்களும், அறுபத்திரண்டு வாரங்களும்” என்ற சொற்றொடரால் அறுபத்தொன்பது வாரங்களிலிருந்து தனியே பிரிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு வாரங்களின் வாரம் (நாற்பத்தொன்பது ஆண்டுகள்) இருந்தது. கி.மு. 457 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கி, நாற்பத்தொன்பது ஆண்டுகள் இருக்க வேண்டியிருந்தது; இது லேவியராகமம் இருபத்தைந்தாம் அதிகாரத்தின் உடன்படிக்கைக்கும், யூபிலி கொண்டாட்டத்துக்கும் ஒரு தெளிவான சுட்டிக்காட்டாகும். அந்த நாற்பத்தொன்பது ஆண்டுகள் யூபிலி சுழற்சிகளின் ஒரு குறியீடாக மட்டுமல்ல, வாரங்களின் திருவிழாவின் நாற்பத்தொன்பது நாட்களைத் தொடர்ந்து வரும் ஐம்பதாம் நாளாகிய பெந்தெகொஸ்தேயையும் குறித்தன.

இருபத்துமூன்று நூறு ஆண்டுகளில் முதல் நாற்பத்தொன்பது ஆண்டுகள், நானூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகள், மேலும் உடன்படிக்கை உறுதிப்படுத்தப்பட்ட அந்த வாரம் ஆகிய அனைத்தும் லேவியராகமம் 26-ல் “ஏழு காலங்கள்” என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளோடு நேரடியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இருபத்துமூன்று நூறு ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒவ்வொரு கூறும், 1863-ஆம் ஆண்டில் அட்வென்டிசம் ஒதுக்கி நிராகரித்த “ஏழு காலங்கள்” என்பதோடு நேரடியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. “ஏழு காலங்கள்” என்பது யூபிலி உடன்படிக்கையின் ஒரு அடையாளமாகும்; ஆகையால், 1844 அக்டோபர் 22-ஆம் தேதி இருபத்துமூன்று நூறு ஆண்டுகள் முடிவுற்றபோது, அதே நாளிலேயே இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளும் முடிவுற்றன என்பதும் கவனிக்கப்பட வேண்டியது; ஏனெனில் மோசே லேவியராகமம் 25-ஆம் அதிகாரத்தில் இவ்வாறு பதிவு செய்தார்:

> நீ உனக்காக ஆண்டுகளின் ஏழு சப்தங்களை எண்ணிக்கொள்; அதாவது ஏழு முறை ஏழு ஆண்டுகள்; அந்த ஆண்டுகளின் ஏழு சப்தங்களின் காலம் உனக்குப் நாற்பத்தொன்பது ஆண்டுகளாயிருக்கும். பின்னர் ஏழாம் மாதத்தின் பத்தாம் நாளில் யூபிலி எக்காளத்தின் ஒலியை எழுப்பச் செய்; பரிகார நாளிலே உங்கள் தேசமெங்கும் எக்காளம் முழங்கும்படி செய்யுங்கள். லேவியராகமம் 25:8, 9.

இரண்டாயிரத்து முன்னூறு ஆண்டுகளுக்குள் உள்ள ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதியும், லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்களோடு” நேரடியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது; அந்த இரு தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகளும் முடிவடைந்த நாளும் அதில் அடங்கும். முதல் நாற்பத்தொன்பது ஆண்டுகள், தேவனுடைய ஜனங்கள் பாபிலோனிலிருந்து வெளியே வந்தபோது நிறைவு பெறவிருந்த எருசலேமை மறுபடியும் கட்டியெழுப்பி மீளஸ்தாபிக்கும் பணியை அடையாளப்படுத்தின. மூன்றாம் கட்டளைக்கு முன்பே ஆலயம் முடிக்கப்பட்டது; அதுபோலவே, மூன்றாம் தூதன் வந்தடைவதற்கு முன்பே மில்லரைட் ஆலயமும் முடிக்கப்பட்டிருந்தது. எனினும் கி.மு. 457க்குப் பின்பு, “வீதியும்” இன்னும் “மறுபடியும் கட்டப்படவும், மதிலும், அதுவும் இடுக்கணான காலங்களில்” இருக்க வேண்டியிருந்தது. ஆலும் ஓமேகாவுமாயிருக்கும் இயேசு, ஒரு காரியத்தின் முடிவை எப்போதும் அதன் தொடக்கத்தினால் விளக்குகிறார்; ஆகையால் 1844 அக்டோபர் 22க்குப் பின்பு, மில்லரைட்டுகள் “இடுக்கணான காலங்களில்” “வீதியையும்” “மதிலையும்” நிறைவு செய்ய வேண்டியிருந்தது.

சகோதரி வைட், எருசலேமைச் சூழ்ந்திருந்த சொற்பொருள் சார்ந்த பாதுகாப்புச் சுவரை தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தின் அடையாளமாகக் குறிப்பிடுகிறார்; மேலும் 1844 அக்டோபர் 22க்கு உடனடியாகப் பின்பு, விசுவாசமுள்ளவர்கள் பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்திற்குள் நடத்தப்பட்டு, தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை (அந்தச் சுவரை) அறிந்துகொண்டார்கள். சப்தத்தையும் உட்பட தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை அறிந்து கொள்ளும்படி, மில்லரைட்டுகள் பண்டைய இஸ்ரவேலின் உடன்படிக்கைக்குத் திருப்பி நடத்தப்பட்டார்கள். சொற்பொருள் சார்ந்த “வீதியின்” மறுஸ்தாபனம் என்பது, மில்லரைட்டுகள் எரேமியாவின் “பழைய பாதைகளுக்கு” திரும்பியபோது ஆவிக்குரிய வகையில் நிறைவேற்றப்பட்ட மறுஸ்தாபனமே ஆகும். சுவரும் வீதியும் நிறுவப்பட்டுக் கொண்டிருந்த காலப்பகுதியில் இருக்க வேண்டிய “கஷ்டமான காலங்கள்,” 1844க்குப் பின்பு நிறைவேற வேண்டியவையாக இருந்தன; அப்பொழுது நெருங்கிக் கொண்டிருந்ததும், அதே வரலாற்றில் விரைவில் ஆரம்பமானதுமான உள்நாட்டுப் போர், அந்தக் கஷ்டமான காலங்களையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது.

அவர்கள் விசுவாசமுள்ளவர்களாயிருந்திருந்தால், அடிமைகள் விடுவிக்கப்படும் யூபிலியின் அடையாளமான ஐம்பதாம் ஆண்டை அவர்கள் எட்டியிருப்பார்கள்; அது மேலும் பெந்தெகொஸ்தே நாளின் ஐம்பதாம் நாளாலும் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது (அங்கு விடுதலையின் செய்தி உலகமெங்கும் செல்கிறது). ஆனால் 1844-க்குப் பிறகு பெரும்பான்மையினர் சபத்தின் ஒளியை எதிர்த்தனர்; மேலும் 1863-இல், எலியா (William Miller) அவர்களினால் தமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட மோசேயின் செய்தியையும் (“ஏழு காலங்கள்”) அவர்கள் நிராகரித்தனர். வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், அவர்கள் மறுபடியும் நிறுவி அதில் நடக்க வேண்டியிருந்த “வீதியிலிருந்து” (பழைய பாதைகள்) விலகிப்போனார்கள்.

இயேசு எப்போதும் முடிவை ஆரம்பத்தின் மூலம் விளக்குகிறார்; ஆகையால் பத்து கன்னியரின் உவமை கடைசி நாட்களில் மீண்டும் நிகழும் போது, எருசலேமை மீளக் கட்டியெழுப்பும் பணி மறுபடியும் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும். “வீதி மற்றும் மதில்” “இக்கட்டான காலங்களில்” கட்டப்படும். நாம் இப்போது அந்த இக்கட்டான காலங்களுக்குள் நுழைந்து கொண்டிருக்கிறோம். அக்டோபர் 22, 1844, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கான முன்னுருவாக இருக்கிறது; ஆகவே வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் “பெரிய பூகம்பத்தின் மணிநேரம்” வரும்போது, வீதியும் மதிலும் இக்கட்டான காலங்களில் கட்டப்படும். இப்போது அந்த இக்கட்டான காலங்களை, இஸ்லாமின் தீவிரமடைந்து வரும் யுத்தத்தினால் உண்டாகும் “ஜாதிகள் கோபமடைவது” என நாம் அடையாளப்படுத்தப் போகிறோம்.

“இடுக்கண் காலம்” குறித்து முன்னதாக எழுதப்பட்டிருந்ததைக் விளக்கிக்காட்டிக் கொண்டிருந்தபோது, Early Writings என்னும் புத்தகத்தில் பதிவாகியுள்ள ஒரு விளக்கத்தை அவர் அளித்தார்.

> “1. 33ஆம் பக்கத்தில் பின்வருமாறு கொடுக்கப்பட்டுள்ளது: ‘பரிசுத்தமான சபத்து, தேவனுடைய உண்மையான இஸ்ரவேலும் அவிசுவாசிகளும் இடையில் இப்போது இருந்து, இனியும் இருந்து வரப்போகிற பிரிவுச் சுவராக இருப்பதை நான் கண்டேன்; மேலும், தேவனுடைய பிரியமான, காத்திருக்கிற பரிசுத்தவான்களின் இருதயங்களை ஒன்றிணைப்பதற்கான மிகப்பெரிய கேள்வி சபத்தே என்பதை நான் கண்டேன். சபத்தைக் காணாதும் கைக்கொள்ளாதும் இருக்கும் தேவனுடைய பிள்ளைகள் உண்டு என்பதை நான் கண்டேன். அதைப்பற்றிய ஒளியை அவர்கள் நிராகரிக்கவில்லை. துன்பகாலத்தின் ஆரம்பத்தில், நாம் புறப்பட்டுச் சென்று சபத்தை இன்னும் முழுமையாக அறிவித்தபோது, நாம் பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டிருந்தோம்.’”

> “இந்தத் தரிசனம் 1847-ஆம் ஆண்டில் அளிக்கப்பட்டது; அப்போது சப்தத்தை அனுசரித்துக் கொண்டிருந்த அட்வென்ட் சகோதரர்கள் மிகச் சிலரே இருந்தனர்; அவர்களிலும்கூட, அதை அனுசரிப்பது தேவனுடைய ஜனங்களுக்கும் அவிசுவாசிகளுக்கும் இடையில் ஒரு எல்லைக்கோட்டை இழுக்கும் அளவுக்கு போதிய முக்கியத்துவம் உடையது என்று நினைத்தவர்கள் மிகச் சிலரே. இப்போது அந்தத் தரிசனத்தின் நிறைவேற்றம் காணப்படத் தொடங்கியுள்ளது. இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ‘அந்தத் துன்பக்காலத்தின் ஆரம்பம்’ என்பது வாதைகள் ஊற்றப்படத் தொடங்கும் காலத்தைக் குறிப்பதல்ல; அவை ஊற்றப்படுவதற்கு முன்பாகிய ஒரு குறுகிய காலத்தைக் குறிக்கிறது; அக்காலத்தில் கிறிஸ்து பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் இருக்கிறார். அந்நேரத்தில், இரட்சிப்பின் கிரியை முடிவுறிக் கொண்டிருக்கும்போது, பூமியில் துன்பம் வரத் தொடங்கும்; ஜனஜாதிகள் கோபமாயிருப்பார்கள்; இருப்பினும் மூன்றாம் தூதனுடைய கிரியையைத் தடை செய்யாதபடிக்கு அவர்கள் அடக்கப்பட்டிருப்பார்கள். அந்நேரத்தில் ‘பின்மழை,’ அல்லது கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து வரும் புத்துணர்ச்சி, வந்து, மூன்றாம் தூதனுடைய உரத்த சத்தத்துக்கு வல்லமையளிக்கும்; மேலும் ஏழு கடைசி வாதைகள் ஊற்றப்படும் காலத்தில் பரிசுத்தவான்கள் நிலைத்திருக்கும்படியாக அவர்களை ஆயத்தப்படுத்தும்.” Early Writings, 85.

சோதனைக்காலம் முடிவடையும் முன்பாக, “ஜாதிகள் கோபமடைவார்கள், ஆயினும் அடக்கிப்பிடிக்கப்பட்டிருப்பார்கள்” எனப்படும் ஒரு “குறுகிய காலப்பகுதி” உள்ளது. அதே சமயத்தில் “பிந்திய மழை” வருகிறது. “ஜாதிகளின் கோபமடைதல்” என்பது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ள ஒரு குறியீடாகும்.

> ஜாதிகள் கோபமுற்றன; உம்முடைய கோபமும் வந்தது; மரித்தோர் நியாயந்தீர்ப்புக்குட்பட வேண்டிய காலமும் வந்தது; உம்முடைய ஊழியக்காரராகிய தீர்க்கதரிசிகளுக்கும், பரிசுத்தவான்களுக்கும், உமது நாமத்திற்கு பயப்படுகிற சிறியோருக்கும் பெரியோருக்கும் வெகுமதி அளிக்கவும், பூமியை அழிக்கிறவர்களை அழிக்கவும் வேண்டிய காலமும் வந்தது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:18.

சகோதரி வைட் இந்த வசனத்தைப் பற்றி கருத்துரைக்கிறார்.

> “ஜாதிகளின் கோபமும், தேவனுடைய உக்கிரமும், மரித்தோருக்கு நியாயத்தீர்ப்புச் செய்யும் காலமும் தனித்தனியாகவும் வேறுபட்டவையாகவும் இருந்து, ஒன்று மற்றொன்றைத் தொடர்ந்து வருவதை நான் கண்டேன்; மேலும், மீகாயேல் இன்னும் எழுந்திருக்கவில்லை என்றும், இதுவரை இல்லாதபடியான கஷ்டகாலம் இன்னும் ஆரம்பிக்கவில்லை என்றும் கண்டேன். ஜாதிகள் இப்போது கோபமடைந்து வருகின்றன; ஆனால் எங்கள் மகா பிரதான ஆசாரியர் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் தம்முடைய கிரியையை முடித்தபின், அவர் எழுந்திருந்து, பழிவாங்குதலின் வஸ்திரங்களை அணிந்து கொள்வார்; பின்னர் கடைசி ஏழு வாதைகள் ஊற்றப்படும்.”

> “பரிசுத்தஸ்தலத்தில் இயேசுவின் பணி நிறைவுபெறும் வரையில் அந்த நான்கு தூதர்கள் நான்கு காற்றுகளையும் தடுத்து நிறுத்துவார்கள் என்றும், அதன் பின்பு ஏழு கடைசி வாதைகளும் வரும் என்றும் நான் கண்டேன்.” Early Writings, 36.

“ஜாதிகள் கோபமடைதல்” என்பது கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே நிகழ்கிறது; ஏனெனில் அதனைத் தொடர்ந்து “தேவனுடைய கோபம்” வருகிறது. “தேவனுடைய கோபம்” என்பது கிருபைக்காலம் முடிவடையும் வேளையில் நிகழ்கிறது; மேலும் “மரித்தோரை நியாயந்தீர்க்கும் காலம்” என்பது ஆயிரமாண்டு காலத்தில் நடைபெறும் ஒரு நியாயத்தீர்ப்பைக் குறிக்கிறது; அது 1844-ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பமான மரித்தோரின் நியாயத்தீர்ப்பைக் குறிக்கவில்லை.

> பிறகு, பாதாளக்குழியின் திறவுகோலும் தன் கையில் ஒரு பெரிய சங்கிலியும் உடைய ஒரு தூதன் வானத்திலிருந்து இறங்கி வருகிறதைக் கண்டேன். அவன் பிசாசும் சாத்தானுமாகிய அந்தப் பழைய பாம்பான வல்லரக்கனைப் பற்றிக்கொண்டு, அவனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் கட்டி, அவனைப் பாதாளக்குழிக்குள் எறிந்து, அவனை அடைத்து, அவன் இனி ஜாதிகளை வஞ்சிக்காதபடிக்கு அவன்மேல் முத்திரையிட்டான்; ஆயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவேறும்வரை அப்படியே இருக்க வேண்டும்; அதன் பின்பு அவன் கொஞ்சகாலம் விடுவிக்கப்பட வேண்டும். மேலும், நான் சிங்காசனங்களைக் கண்டேன்; அவற்றின்மேல் சிலர் உட்கார்ந்திருந்தார்கள்; நியாயத்தீர்ப்பு அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. இயேசுவின் சாட்சிக்காகவும் தேவனுடைய வார்த்தைக்காகவும் தலை வெட்டப்பட்டவர்களுடைய ஆத்துமாக்களையும், மிருகத்தையாவது அதன் உருவத்தையாவது வணங்காமல், தங்கள் நெற்றியின்மேலும் தங்கள் கைகளின்மேலும் அதன் முத்திரையைப் பெற்றுக்கொள்ளாதவர்களுடைய ஆத்துமாக்களையும் கண்டேன்; அவர்கள் உயிரடைந்து, கிறிஸ்துவோடுகூட ஆயிரம் ஆண்டுகள் அரசாண்டார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 20:1–4.

பரிசுத்தவான்களுக்குப் “வழங்கப்படும்” நியாயத்தீர்ப்பு என்பது, அவர்கள் நியாயந்தீர்க்கப்படுவார்கள் என்பதல்ல; ஆயிரவருட ஆட்சிக்காலத்தில் அவர்கள் துன்மார்க்கர்மேல் நியாயத்தீர்ப்பு வழங்குவார்கள் என்பதையே குறிக்கிறது.

> “முதல் உயிர்த்தெழுதலுக்கும் இரண்டாம் உயிர்த்தெழுதலுக்கும் இடையிலான ஆயிரம் ஆண்டுகளின்போது துன்மார்க்கரின் நியாயத்தீர்ப்பு நடைபெறுகிறது. இந்த நியாயத்தீர்ப்பு இரண்டாம் வருகைக்குப் பின்வரும் ஒரு நிகழ்வாக இருப்பதை அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் சுட்டிக்காட்டுகிறார். ‘ஆகையால் கர்த்தர் வருமட்டும் காலத்திற்குமுன் எதையும் நியாயந்தீர்க்காதிருங்கள்; அவர் இருளில் மறைந்திருப்பவைகளை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்து, இருதயங்களின் ஆலோசனைகளையும் வெளிப்படுத்துவார்.’ 1 கொரிந்தியர் 4:5. ‘பழமையானவர்’ வந்தபோது, ‘உன்னதமானவருடைய பரிசுத்தவான்களுக்கு நியாயத்தீர்ப்பு அளிக்கப்பட்டது’ என்று தானியேல் அறிவிக்கிறார். தானியேல் 7:22. அந்த நேரத்தில் நீதிமான்கள் தேவனுக்காக ராஜாக்களாகவும் ஆசாரியர்களாகவும் ஆட்சி செய்கிறார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் யோவான் கூறுகிறான்: ‘நான் சிங்காசனங்களைக் கண்டேன்; அவர்கள் அவைகளின் மேல் உட்கார்ந்தார்கள்; நியாயத்தீர்ப்பு அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது.’ ‘அவர்கள் தேவனுக்கும் கிறிஸ்துவிற்கும் ஆசாரியர்களாயிருந்து, அவரோடே ஆயிரம் ஆண்டுகள் அரசாளுவார்கள்.’ வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 20:4, 6. பவுலால் முன்னறிவிக்கப்பட்டபடி, ‘பரிசுத்தவான்கள் உலகத்தை நியாயந்தீர்ப்பார்கள்’ என்பது இதே காலத்தில்தான் நிறைவேறுகிறது. 1 கொரிந்தியர் 6:2. அவர்கள் கிறிஸ்துவோடு ஐக்கியமாய் இருந்து துன்மார்க்கரை நியாயந்தீர்க்கிறார்கள்; அவர்களுடைய செயல்களை விதிநூலாகிய வேதாகமத்தோடு ஒப்பிட்டு, சரீரத்தில் செய்யப்பட்ட கிரியைகளின்படி ஒவ்வொரு வழக்கையும் தீர்மானிக்கிறார்கள். பின்னர் துன்மார்க்கர் அனுபவிக்க வேண்டிய பங்கு, அவர்களுடைய கிரியைகளின்படி அளந்து வழங்கப்படுகிறது; அது மரணப்புத்தகத்தில் அவர்களுடைய பெயர்களுக்கு எதிராகப் பதிவு செய்யப்படுகிறது.”

> “சாத்தானும் தீய தூதர்களும் கிறிஸ்துவினாலும் அவருடைய ஜனங்களினாலும் நியாயந்தீர்க்கப்படுகின்றனர். பவுல் கூறுகிறான்: ‘நாம் தூதர்களையும் நியாயந்தீர்ப்போம் என்பதை நீங்கள் அறியீர்களா?’ வசனம் 3. மேலும் யூதா அறிவிக்கிறான்: ‘தங்கள் முதற்பட்ட நிலையை காக்காமல், தங்களுக்குரிய வாசஸ்தலத்தை விட்டு விட்ட தூதர்களை, மகத்தான நாளின் நியாயத்தீர்ப்பிற்காக, அவர் இருளின் கீழ் நித்திய சங்கிலிகளிலே ஒதுக்கிவைத்திருக்கிறார்.’ யூதா 6.”

> “ஆயிரம் ஆண்டுகளின் முடிவில் இரண்டாம் உயிர்த்தெழுதல் நடைபெறும். அப்போது துன்மார்க்கர் மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பப்பட்டு, ‘எழுதப்பட்ட தீர்ப்பின்’ நிறைவேற்றத்திற்காக தேவனுடைய சந்நிதியில் நிறுத்தப்படுவார்கள். ஆகையால், நீதிமான்களின் உயிர்த்தெழுதலை விவரித்த பின்பு, வெளிப்படுத்தினவர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: ‘மற்ற மரித்தோர் ஆயிரம் வருஷம் முடியுமளவும் பின்னும் உயிரடையவில்லை.’ வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 20:5. மேலும், துன்மார்க்கரைப்பற்றி ஏசாயா அறிவிக்கிறான்: ‘அவர்கள் பள்ளத்தில் அடைக்கப்பட்ட கைதிகளைப்போல் ஒன்றாகச் சேர்க்கப்பட்டு, காவலில் அடைக்கப்படுவார்கள்; அநேக நாட்களுக்குப்பின் அவர்கள் விசாரிக்கப்படுவார்கள்.’ ஏசாயா 24:22.” The Great Controversy, 660, 661.

எனவே, “ஜாதிகள் கோபமடைவது” என்பது சோதனைக் காலம் முடிவுறுவதற்கு முன் உலகத்தின் மேல் வருகிற “கலக்கநாட்களை” குறிக்கிறது என்பது தெளிவாகிறது; மேலும், “ஜாதிகள் கோபமடையும்” வேளையில், அவை அதே சமயத்தில் “அடக்கி வைக்கப்பட்டும் இருக்கின்றன.”

> “ஜாதிகளின் கோபமும், தேவனுடைய உக்கிரமும், இறந்தவர்களை நியாயந்தீர்க்கும் காலமும் தனித்தனியாகவும் தெளிவாக வேறுபட்டவையாகவும் இருந்து, ஒன்றின் பின் ஒன்று வருவதை நான் கண்டேன்.” Early Writings, 36.

“ஜாதிகள் கோபமடைந்த” அந்த நேரத்தில், பிற்கால மழை பொழியத் தொடங்குகிறது.

> “அந்த நேரத்தில், இரட்சிப்பின் பணி நிறைவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது, பூமியின்மேல் உபத்திரவம் வரத் தொடங்கும்; ஜனங்கள் கோபமடைந்திருப்பார்கள்; ஆயினும், மூன்றாம் தூதனின் பணியைத் தடுக்காதபடியாக அவர்கள் அடக்கி வைக்கப்படுவார்கள். அந்த நேரத்தில், ‘பின்மழை’ அல்லது கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து வரும் புத்துணர்ச்சி வந்து, மூன்றாம் தூதனின் உரத்த சத்தத்திற்கு வல்லமையளித்து, கடைசி ஏழு வாதைகள் ஊற்றப்படவிருக்கிற காலத்தில் பரிசுத்தவான்கள் நிலைத்திருக்கும்படியாக அவர்களை ஆயத்தப்படுத்தும்.” Early Writings, 85.

“ஜாதிகள் கோபமடைந்திருக்கின்றன,” அதே சமயத்தில் அவை “அடக்கி வைக்கப்பட்டும்” இருக்கின்றன என்ற ஒரு கட்டம் உண்டு. அப்பொழுதுதான் கிறிஸ்து தமது மகிமையின் ராஜ்யத்தை நிறுவுகிறார்; ஏனெனில் அவர் தமது ராஜ்யத்தை பின்மழையின் காலத்தில் நிறுவுகிறார்.

> “பிற்கால மழை தூய்மையானவர்கள்மேல் வருகிறதாய் உள்ளது—அப்பொழுது அனைவரும் முன்புபோல அதைப் பெறுவார்கள்.

> “அந்த நான்கு தூதர்கள் விட்டுவிடும் போது, கிறிஸ்து தமது ராஜ்யத்தை நிலைநிறுத்துவார். தங்களால் இயன்ற அனைத்தையும் செய்து கொண்டிருக்கிறவர்களைத் தவிர, எவரும் பிற்கால மழையைப் பெறமாட்டார்கள்.” Spalding and Magan, 3.

Early Writings-இலிருந்து மேற்கோள் காட்டப்பட்ட முந்தைய இரண்டு பகுதிகள், ஜாதிகள் கோபமடையும் போது, அதே சமயத்தில் “அடக்கி வைக்கப்படுகின்ற” நிலையிலும், நான்கு தூதர்கள் நான்கு காற்றுகளையும் தடுத்து நிறுத்துகின்றார்கள் என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன. ஆகையால், ஜாதிகளின் கோபமடைதல் “நான்கு காற்றுகள்” என பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மேலும், நான்கு தூதர்கள் கோபமடைந்த ஜாதிகளை அடக்கி வைத்திருக்கும் அந்தவேளையில், பிந்தைய மழை வரும் என்றும் அவள் குறிப்பிட்டாள். பிந்தைய மழை வரும் போது ஆரம்பமாகும், அதாவது ஜாதிகள் கோபமடைந்திருந்தும் அடக்கி வைக்கப்படும் அதே காலமாகிய அந்தக் காலப்பகுதி, மிகாயேல் எழுந்தருளி மனிதருக்குரிய கிருபைக்காலம் முடிவடையும் வரையில் தொடர்கிறது. அந்தக் காலப்பகுதிதான் இரட்சிப்பு முடிவுக்கு வந்து கொண்டிருக்கும் காலமாகும்; ஆகையால், அது மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் கிறிஸ்துவின் இறுதியான செயலைக் குறிக்கிறது; அது, மனிதர்களின் பாவங்களையோ அல்லது அவர்களுடைய நாமங்களையோ நியாயத்தீர்ப்பின் புத்தகங்களிலிருந்து அவர் அழித்தொழித்துக் கொண்டிருக்கும் காலப்பகுதியாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. தூதர்கள் நான்கு காற்றுகளையும் தடுத்து வைத்திருக்கும் அந்தக் காலப்பகுதிதான் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலமாகும்.

மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம், “ஜாதிகளைச் சினங்கொள்ளச் செய்கிற” வல்லமையாகும்; மேலும் மூன்றாம் ஐயோ 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்தது; ஆனால் இஸ்லாம் உடனடியாக “கட்டுப்பாட்டில் வைக்கப்பட்டது.” “கிழக்குக் காற்று” என்பது இஸ்லாமின் ஒரு அடையாளமாகும்; மேலும் “கிழக்குக் காற்றை” தேவன் “தடுத்துவைக்கிற” “கடுங்காற்று” என்று ஏசாயா அடையாளப்படுத்துகிறான். இஸ்லாமின் போர் மீண்டும் மீண்டும் பிரசவவேதனையில் இருக்கும் ஒரு பெண்ணாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது; ஏனெனில் அது படிப்படியாக தீவிரமடைந்து வரும் ஒரு போராகும்; அது 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் வல்லமையுள்ள தூதன் இறங்கியபோது, நியூயோர்க் நகரத்தின் மகத்தான கட்டிடங்கள் கீழே கொண்டுவரப்பட்டதன் மூலம் குறியிடப்பட்ட நிலையில், ஆரம்பமானது.

> “நியூயார்க் அலைமோதும் பெருவெள்ளத்தினால் துடைத்தொழிக்கப்பட வேண்டும் என்று நான் அறிவித்ததாக இப்போது சொல்லப்படும் வார்த்தை வருகிறதா? இதை நான் ஒருபோதும் சொல்லவில்லை. அங்கே அடுக்கு மேலடுக்காக உயர்ந்து கொண்டிருந்த அந்த மகத்தான கட்டிடங்களை நான் நோக்கிக்கொண்டிருந்தபோது, ‘கர்த்தர் பூமியை மிகத் திகிலுறக் குலுக்க எழும்பும் வேளையில் எத்தகைய பயங்கரமான காட்சிகள் நிகழும்! அப்பொழுது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1–3 இன் வார்த்தைகள் நிறைவேறும்’ என்று நான் கூறியிருக்கிறேன். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரம் முழுவதும் பூமியின் மேல் வரப்போகிறதற்கான ஒரு எச்சரிக்கையாகும். ஆனால் நியூயார்க் மீது குறிப்பாக என்ன வரப்போகிறது என்பது குறித்து எனக்கு தனிப்பட்ட வெளிச்சம் இல்லை; எனக்குத் தெரிந்திருக்கிறது ஒன்றே ஒன்று: ஒரு நாளில் அங்குள்ள அந்த மகத்தான கட்டிடங்கள் தேவனுடைய வல்லமையின் திருப்புதலினாலும் புரட்டுதலினாலும் கீழே வீழ்த்தப்படும். எனக்கு அளிக்கப்பட்ட வெளிச்சத்தினால், உலகில் அழிவு இருக்கிறது என்பதை நான் அறிவேன். கர்த்தரிடமிருந்து ஒரு வார்த்தை, அவருடைய வல்லமையுள்ள சக்தியின் ஒரு தொடுதல்—அப்பொழுது இந்த மாபெரும் கட்டிடங்கள் இடிந்து விழும். நாம் கற்பனைக்கூட செய்ய முடியாத அளவிலான பயங்கரமான காட்சிகள் நிகழும்.” Review and Herald, July 5, 1906.

1843 மற்றும் 1850 வரைபடங்களில் இஸ்லாம் “போர்க் குதிரைகள்” எனக் குறிக்கப்படுகிறது. முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் வெளிப்படுத்தப்படும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், இஸ்லாமின் பண்பு இஸ்லாமின் ராஜாவின் பெயரால் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.

> அவர்கள்மேல் ஒரு ராஜா இருந்தான்; அவன் அடித்தளமற்ற அகாதத்தின் தூதன். எபிரேய மொழியில் அவன் பெயர் அபத்தோன்; கிரேக்க மொழியில் அவனுக்கு அப்பொல்லியோன் என்று பெயர் உண்டு. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9:11.

ஒன்பதாம் அதிகாரமும் பதினொன்றாம் வசனமும் ஆகிய இவ்வசனம், பழைய ஏற்பாட்டில் (எபிரேயத்தில்) குறிக்கப்பட்டிருந்தாலும்கூட, புதிய ஏற்பாட்டில் (கிரேக்கத்தில்) குறிப்பிடப்பட்டிருந்தாலும்கூட, இஸ்லாமின் குணாதிசயம் அபத்தோன் அல்லது அபொல்லியோன் என்பதையே தீர்க்கதரிசனமாக அடையாளப்படுத்துகிறது. இந்த இரு பெயர்களும் “அழிவும் மரணமும்” என்று பொருள்படுகின்றன.

> “முழு பூமியின் மேற்பரப்பெங்கும் பாய்ந்து செல்வதற்காகத் தப்பித்து விட முற்படும், கோபமுற்ற குதிரையொன்றாகக் குறிக்கப்படுகின்ற நான்கு காற்றுகளைக் தூதர்கள் பிடித்துக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றனர்; அவை செல்லும் பாதையிலெல்லாம் அழிவையும் மரணத்தையும் சுமந்துவருகின்றன.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

நான்கு காற்றுகள் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் கோபமுற்ற குதிரையாக இருக்கின்றன; அது கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுபட முயல்கிறது. அந்த கோபமுற்ற குதிரையின் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளில் ஒன்று, அது அடக்கிப்பிடிக்கப்பட்டிருக்கிறது; ஆனாலும் அது கட்டுப்பாட்டை முறித்தெறிந்து, முழு பூமியின் மேல் “அழிவையும் மரணத்தையும்” கொண்டுவர முயல்கிறது.

அடுத்த கட்டுரையில் இந்தப் பொருட்களை நாம் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.

> “ஆயிரக்கணக்கான நகரங்களின் நெருங்கிவரும் அழிவைப் பற்றிய உணர்வு தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு இருந்திருந்தால் எவ்வளவு நன்று; இப்போது அவை கிட்டத்தட்ட விக்கிரகாராதனைக்கு ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன! ஆனால் சத்தியத்தை அறிவித்து வரவேண்டியவர்களில் பலர் தங்கள் சகோதரர்களையே குற்றஞ்சாட்டியும் கண்டித்தும் வருகின்றனர். தேவனுடைய மனந்திருப்பிக்கும் வல்லமை மனங்களின் மேல் வரும்போது, ஒரு தெளிவான மாற்றம் ஏற்படும். மனிதர்களுக்கு விமர்சித்து இடித்தழிக்க வேண்டுமென்ற மனப்போக்கு இருக்காது. உலகிற்கு ஒளி பிரகாசிக்கத் தடைசெய்யும் நிலைப்பாட்டில் அவர்கள் நிற்கமாட்டார்கள். அவர்களுடைய விமர்சனமும், அவர்களுடைய குற்றஞ்சாட்டுதலும் நிற்கும். சத்துருவின் படைகள் போருக்காக அணிவகுத்து வருகின்றன. கடுமையான போராட்டங்கள் நமக்கு முன்பாக உள்ளன. என் சகோதரர்களும் சகோதரிகளும், ஒன்றிணைந்து அணுகுங்கள், ஒன்றிணைந்து அணுகுங்கள். கிறிஸ்துவோடு கட்டுண்டிருங்கள். ‘நீங்கள், சதியென்று சொல்லாதிருங்கள்... அவர்கள் பயப்படுகிறதை நீங்கள் பயப்படாமலும், கலங்காமலும் இருப்பீர்களாக. சேனைகளின் கர்த்தரையே பரிசுத்தமாக எண்ணுங்கள்; அவரே உங்கள் பயமும் அவரே உங்கள் அதிர்ச்சியும் ஆகட்டும். அவர் பரிசுத்தஸ்தலமாக இருப்பார்; ஆனாலும் இஸ்ரவேலின் இரு குடும்பங்களுக்கும் இடறுகிற கல்லாகவும் இடறலின் கன்மலையாகவும், எருசலேமின் குடிகளுக்குப் பொறியாகவும் கண்ணியாகவும் இருப்பார். அவர்களில் அநேகர் இடறி விழுந்து, நொறுங்கி, கண்ணியில் அகப்பட்டுப் பிடிக்கப்படுவார்கள்.’”

> “உலகம் ஒரு அரங்கமாகும். அதின் வாசிகளாகிய நடிப்பாளர்கள், இறுதியான மகா நாடகத்தில் தங்களுக்கு உரிய பங்கை நடிக்கத் தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தேவன் கண்மறக்கப்பட்டிருக்கிறார். மனிதகுலத்தின் பெரும் திரளினரிடையே, மனிதர்கள் தங்கள் சுயநல நோக்கங்களை நிறைவேற்றுவதற்காகக் கூட்டுச்சேரும் நிலையைத்தவிர, எந்த ஐக்கியமும் இல்லை. தேவன் நோக்கிக் கொண்டிருக்கிறார். தமக்கு விரோதமாக எழுந்திருக்கும் தமது பிரஜைகளைப் பற்றிய அவருடைய நோக்கங்கள் நிறைவேற்றப்படும். உலகம் மனிதர்களின் கைகளில் ஒப்படைக்கப்படவில்லை; ஆயினும், குழப்பமும் ஒழுங்கின்மையும் கொண்ட சக்திகள் ஒரு காலப்பகுதிக்குத் தமது ஆதிக்கத்தைச் செலுத்துவதற்கு தேவன் அனுமதித்து வருகிறார். கீழிருந்து ஒரு வல்லமை, இந்த நாடகத்தின் இறுதியான மகா நிகழ்ச்சிகளை ஏற்படுத்தும்படி செயல்பட்டு வருகிறது,—சாத்தான் கிறிஸ்துவாக வந்து, இரகசியச் சங்கங்களில் தங்களை ஒன்றோடொன்று பிணைத்துக்கொள்கிறவர்களிடத்தில் அநீதியின் எல்லா வஞ்சகத்தோடும் செயல்படுகிறான். கூட்டிணைவின் வேட்கைக்குத் தங்களை ஒப்புக்கொடுக்கிறவர்கள், சத்துருவின் திட்டங்களை நிறைவேற்றி வருகின்றார்கள். காரணத்திற்குப் பின்னர் விளைவு தொடரும்.”

> “அக்கிரமம் தன் எல்லையை ஏறக்குறைய எட்டியுள்ளது. குழப்பம் உலகமெங்கும் நிறைந்து காணப்படுகிறது; மேலும் ஒரு பெரிய பயங்கரம் விரைவில் மனிதர்கள்மேல் வரப்போகிறது. முடிவு மிகவும் சமீபத்தில் உள்ளது. சத்தியத்தை அறிந்திருக்கும் நாம், உலகின்மேல் பேரதிர்ச்சியாக விரைவில் வெடித்துவரப்போகிறதற்காக ஆயத்தமாகிக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.” Review and Herald, September 10, 1903.

Back to Articles