Article

# தானியேல் புத்தகம் - நான்காம் எண்

நூல்கல்

Author

Jeff Pippenger

Published

November 27, 2023

Formats

PDF
Word

தானியேல் புத்தகத்தில் பிரதிபலிக்கப்படுகிற லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்களை” நாம் எடுத்துரைக்கிறோம். “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளில் ஒன்றாக, கட்டுமானக்காரர்கள் நிராகரித்த “இடறல்கல்லை” அது பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது என்பதாலே நாம் இவ்வாறு செய்கிறோம். வேதாகமத்தில் பிரதிபலிக்கப்படும் அந்த இடறல்கல்லை, காணப்படக்கூடியதாக இருந்தும் காணப்படாத ஒரு சத்தியமாக நான் வரையறுக்கிறேன். அதை காண்கிறவர்களுக்கு அது விலையுயர்ந்தது; காணாதவர்களுக்கு அது அவர்கள் இடறும் பொருள் மட்டுமல்ல, அவர்களை நுண்தூளாக அரைத்துப்போடும் கல்லும் ஆகும்.

கட்டிடக்காரர்கள் நிராகரித்த கல்லை கிறிஸ்து முன்வைத்தபோது, மூலக்கல் மூலையின் “தலை”யாக ஆகும் என்று அவர் குறிப்பிட்டார். வேதவசனங்களில் நிராகரிக்கப்பட்ட கல்லைப் பற்றிய செய்தி எப்போதும், தேவன் முன்பிருந்த உடன்படிக்கை ஜனத்தைத் தாண்டிச் செல்லுதல் பற்றியதோடும், அதேவேளையில் முன்பு தேவனுடைய ஜனமாக இல்லாத ஒரு ஜனத்தோடு தேவன் உடன்படிக்கையில் பிரவேசித்தல் பற்றியதோடும் தொடர்புடையதாகும்.

> இயேசு அவர்களிடம் சொல்லினார்: வேதங்களில் நீங்கள் ஒருபோதும் வாசித்ததில்லையா? கட்டிடக்காரர் நிராகரித்த கல் அதுவே மூலையில் பிரதானக் கல்லாயிற்று; இது கர்த்தரால் உண்டானது, அது எங்கள் கண்களுக்கு அதிசயமாக இருக்கிறது. ஆகையால் நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: தேவனுடைய ராஜ்யம் உங்களிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டு, அதற்குரிய கனிகளை விளைவிக்கும் ஒரு ஜாதிக்குக் கொடுக்கப்படும். மேலும், இந்தக் கல்லின்மேல் விழுகிறவன் நொறுக்கப்படுவான்; ஆனால் அது யார்மேல் விழுமோ, அவனைப் பொடியாக அரைத்துவிடும். மத்தேயு 21:42–44.

பரிசுத்த தூதர்கள் வில்லியம் மில்லருக்கு எடுத்துக்காட்டிய முதல் “காலத் தீர்க்கதரிசனம்”, லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” ஆகும். மில்லரின் ஊழியத்தின் மூலம் கர்த்தர் தொகுத்து நிறுவிய அஸ்திவார சத்தியங்களை இடித்தழிக்கும் செயல்முறையை, லவோதிக்கேய அத்வென்டிசம் மில்லரின் கண்டுபிடிப்புகளில் முதன்மையானதையே நிராகரிப்பதன் மூலம் ஆரம்பித்தது. நிச்சயமாக, ஒரு பரிசுத்த அஸ்திவாரத்தின் எந்தத் தீர்க்கதரிசன உருவகமும் “கல்” ஆன கிறிஸ்துவின் உருவகமே ஆகும்; ஆகையால், 1863-இல் “ஏழு காலங்கள்” நிராகரிக்கப்பட்டது, அஸ்திவார சத்தியங்களை நிராகரிக்கும் செயல்முறையின் தொடக்கத்தை மட்டும் சுட்டிக்காட்டுவதல்ல, அது கிறிஸ்துவையே நிராகரிப்பதையும் குறிக்கிறது. கிறிஸ்து நிராகரிக்கப்பட்ட கல்லைப்பற்றிக் கொடுத்த சாட்சியம்போலவே, அடிக்கல்லுடன் தொடர்புடைய தீர்க்கதரிசனங்களில் ஒன்றாக அது இறுதியில் “மூலையின் தலைக்கல்” ஆகும் என்றும் பேதுரு சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

> ஆகையால் வேதவசனத்தில் இவ்வாறு அடங்கியுள்ளது: “இதோ, நான் சீயோனில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட, விலையுயர்ந்த பிரதான மூலக்கல்லை இடுகிறேன்; அவர்மேல் விசுவாசிக்கிறவன் வெட்கமடையமாட்டான்.” ஆகவே விசுவாசிக்கிற உங்களுக்கு அவர் விலையுயர்ந்தவர்; ஆனால் கீழ்ப்படியாதவர்களுக்கோ, “கட்டிடக்காரர்கள் தள்ளிவிட்ட கல் அதுவே மூலையின் தலைக்கல்லாயிற்று,” மேலும் “இடறுதற்குரிய கல்லும், அபராதத்திற்குரிய கன்மலையும்” ஆனார்; அவர்கள் வார்த்தையில் கீழ்ப்படியாமையினால் இடறுகிறார்கள்; அதற்கே அவர்கள் நியமிக்கப்பட்டவர்களும் ஆவர். ஆனால் நீங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சந்ததி, இராஜகீய ஆசாரியக்கூட்டம், பரிசுத்த ஜாதி, தேவனுக்கே உரிய ஜனங்கள்; அவர் உங்களை இருளிலிருந்து தம்முடைய அதிசயமான ஒளிக்குள் அழைத்தவராயிருப்பதால், அவருடைய மகிமைகளை அறிவிக்கும்படிக்கு. முன்னெப்பொழுது ஜனங்களாயிருக்காத நீங்கள், இப்போது தேவனுடைய ஜனங்களாயிருக்கிறீர்கள்; இரக்கத்தைப் பெறாதிருந்த நீங்கள், இப்போது இரக்கத்தைப் பெற்றிருக்கிறீர்கள். 1 பேதுரு 2:6–8.

அட்வென்டிசத்தின் ஆரம்பத்தில் இருந்த அஸ்திவாரக் கல், மூலையின்தலைக்கல்லாகிறது. எசாயா, கிறிஸ்துவுடனும் பேதுருவுடனும் ஒப்புமையில் இருக்கிறார்; மேலும், எசாயா அஸ்திவாரக் கல்லை, புதிய உடன்படிக்கை ஜனங்களுக்கு இடமளிக்கப் புறக்கணிக்கப்படுகின்ற ஒரு உடன்படிக்கை ஜனத்தைச் சுட்டிக்காட்டுவதற்குப் பயன்படுத்துகிறார். தனது சாட்சியத்தில், அவர் மரணத்துடன் உடன்படிக்கை செய்துள்ளதையும் பொய்யை ஏற்றுக்கொண்டதையும் காட்டும் ஒரு வர்க்கத்தை முன்வைக்கிறார். அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளும் அந்தப் பொய், உண்மையின் அன்பை ஏற்றுக்கொள்ளாதபடியால் மரணத்துடன் உடன்படிக்கை செய்பவர்கள்மேல் வல்ல மயக்கத்தை வரவழைக்கிறது என்று பவுல் அடையாளம் காணும் அதே பொய்யே ஆகும்.

> ஆகையால், எருசலேமிலுள்ள இந்த ஜனங்களை ஆளுகிற பரியாசக்காரரே, கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கேளுங்கள். நீங்கள், “நாங்கள் மரணத்தோடே ஒரு உடன்படிக்கை செய்தோம்; பாதாளத்தோடே ஒப்பந்தம் பண்ணிக்கொண்டோம்; பெருக்கெடுத்த தண்டனை வெள்ளம்போல் வந்து கடந்துபோனாலும் அது எங்களை அடையாது; ஏனெனில் பொய்யை எங்கள் அடைக்கலமாக்கினோம்; வஞ்சகத்தின் கீழ் எங்களை மறைத்துக்கொண்டோம்” என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள். ஆகையால் கர்த்தராகிய ஆண்டவர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: “இதோ, நான் சியோனில் அஸ்திவாரமாக ஒரு கல்லை வைக்கிறேன்; அது சோதிக்கப்பட்ட கல், விலையுயர்ந்த மூலைக்கல், உறுதியான அஸ்திவாரம்; விசுவாசிக்கிறவன் அவசரப்படமாட்டான். நியாயத்தையும் நான் அளவுக்கயிறாகவும், நீதியையும் தூக்குநூலாகவும் வைப்பேன்; பொய்யின் அடைக்கலத்தை கன்மழை அடித்துச் செல்லும்; மறைவிடத்தை ஜலங்கள் மூழ்கடிக்கும். அப்பொழுது மரணத்தோடுள்ள உங்கள் உடன்படிக்கை நீக்கப்படும்; பாதாளத்தோடுள்ள உங்கள் ஒப்பந்தம் நிலைநிற்காது; பெருக்கெடுத்த தண்டனை வந்து கடந்துபோகும் போது, நீங்கள் அதினால் மிதிக்கப்படுவீர்கள்.” ஏசாயா 28:14–18.

“ஏழு காலங்கள்” பொய்மைகளின் கீழ் மறைக்கப்பட்டிருக்கிறது; மேலும், தேவன் தமது முன்னைய உடன்படிக்கை ஜனங்களைத் தாண்டிச் சென்று, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தாருடன் உடன்படிக்கையில் பிரவேசிக்கும் போது, முன்பு நிராகரிக்கப்பட்ட மூலைக்கல் உயர்ந்து, மூலையின் “தலை” ஆகும். இந்தச் சத்தியத்தைப் புரிந்துகொள்கிறவர்களுக்கு அது விலையுயர்ந்ததாயிருக்கிறது; புரிந்துகொள்ளாதவர்களுக்கு, மூலையின் தலைஆகும் அந்தக் கல் அவர்களை நொறுக்குவதோடு மட்டுமல்லாமல், உருவகமாக அவர்களுடைய கல்லறைக்கல்லாகவும் ஆகிறது.

தானியேல் புத்தகத்தில், எட்டாம் அதிகாரம் பத்தொன்பதாம் வசனத்தில், கோபாக்கினையின் “கடைசி முடிவு” என்பதைக் காண்கிறோம்; இதனால், கோபாக்கினைக்கு ஒரு “முதல் முடிவும்” இருக்கவேண்டும் என்பது தெளிவாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. கி.மு. 677 முதல் கி.பி. 1844 அக்டோபர் 22 வரை உள்ள காலப்பகுதி, பரிசுத்த ஸ்தலமும் (சேனையும்) மிதிக்கப்படும் காலப்பகுதியைக் குறிக்கிறது. ஆனால், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் முப்பத்தாறாம் வசனத்தின்படி, கோபாக்கினை நிறைவேறும் வரையில் பாப்பரசாட்சி செழித்து வளர வேண்டியிருந்தது. எட்டாம் அதிகாரத்தில் வரும் கோபாக்கினையின் முடிவு ஒரு காலப்பகுதியின் முடிவைக் குறிக்கிறது எனில், பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் வரும் கோபாக்கினையின் முடிவும் ஒரு காலப்பகுதியின் முடிவைக் குறிக்கிறது. இதுவே வேதாகமம் தெளிவாகப் போதிக்கிறது; ஆனால் மரணத்தோடு உடன்படிக்கை செய்தவர்கள் இந்தச் சத்தியத்தைப் பொய்களால் மறைத்துவிட்டார்கள்.

இரு கோபங்களின் முடிவும் ஒரே மாதிரியான காலப்பகுதியின் முடிவைக் குறிக்கின்றன; ஏனெனில் இரண்டுமே சிதறடித்தல், சிறைபிடித்தல், அடிமைத்தனம் ஆகிய இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளாகிய அதே சாபத்தின் நிறைவேற்றமாக இருந்தன. வடக்கு இராச்சியம் முதலில் “ஏழு காலங்கள்” எனப்படுகிற சிதறடித்தல், சிறைபிடித்தல், அடிமைத்தனம் ஆகியவற்றை அனுபவித்தது; அதாவது கி.மு. 723-இல் அசீரியாவின் ராஜா அவர்களைச் சிறைபிடித்தபோது அது நிகழ்ந்தது. தெற்கு இராச்சியமும் கி.மு. 677-இல் அதே நிலைக்குள்ளானது. எரேமியா இந்த உண்மையை உறுதிப்படுத்துகிறார்.

> இஸ்ரவேல் சிதறிப்போன ஒரு ஆடாக இருக்கிறது; சிங்கங்கள் அதை விரட்டியடித்தன; முதலில் அசீரியாவின் ராஜா அதைப் விழுங்கினான்; கடைசியாக பாபிலோனின் ராஜாவாகிய இந்த நேபுகாத்நேச்சார் அதன் எலும்புகளை முறித்தான். எரேமியா 50:17.

எரேமியா முன்னேற்றமடைந்து செல்லும் ஒரு நியாயத்தீர்ப்பைக் குறிப்பதாக இருக்கிறார். கி.மு. 723-ஆம் ஆண்டில் அசீரியர் வடக்கு ராஜ்யத்தை அகற்றினர்; பின்னர் கி.மு. 677-ஆம் ஆண்டில் அவர்கள் தங்களுடைய தலைநகரமான பாபிலோனுக்கு மனாசேயை எடுத்துச் சென்றனர். அதன் பின்பு கி.மு. 606-ஆம் ஆண்டில் நெபுகாத்நேச்சார் யெகோயாகீமை எடுத்துச் சென்றார்; இதன் மூலம் எழுபது ஆண்டுச் சிறைப்பிடிப்பின் தொடக்கம் குறிக்கப்பட்டது. பின்னர் கி.மு. 586-ஆம் ஆண்டில் நெபுகாத்நேச்சார் செதேக்கியாவை எடுத்துச் சென்று எருசலேமைக் களைத்தழித்தார்.

தெற்கு இராச்சியம் தமது கிளர்ச்சியில் தொடர்ந்து நிலைத்திருந்தால், வடக்கு இராச்சியத்துக்கு ஏற்பட்ட அதே நிலை தங்களுக்கும் வரும் என்று எச்சரிக்கப்பட்டிருந்தது. வடக்கு இராச்சியத்தின் மேல் வந்த நியாயத்தீர்ப்பு தெற்கு இராச்சியத்தின் மேலும் நிறைவேற்றப்படும்; அந்த நியாயத்தீர்ப்பின் அடையாளமாக யூதாவின் மேல் நீட்டப்பட வேண்டிய ஒரு நூல்கோல் இருந்தது. எசாயாவின் சாட்சியத்தில் அது வெறுமனே “நூல்கோல்” என்று மட்டுமே குறிப்பிடப்பட்டது; ஆனால் பின்வரும் பகுதில், அந்த “நூல்கோல்” என்பது “சமாரியாவின் நூல்கோல்” ஆகும்.

> ஆகையால் இஸ்ரவேலின் கர்த்தராகிய தேவன் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: இதோ, எருசலேமின்மேலும் யூதாவின்மேலும் அப்படிப்பட்ட தீமையை நான் வரப்பண்ணுகிறேன்; அதைக் கேட்கிற ஒவ்வொருவரின் இரு காதுகளும் கூசும். நான் எருசலேமின்மேல் சமாரியாவின் அளவுக்கயிறையும் ஆகாபின் வீட்டின் ஈயக்குண்டையும் நீட்டுவேன்; ஒருவன் ஒரு தட்டைப் துடைத்து, அதைத் துடைத்தபின் தலைகீழாகத் திருப்பிவைப்பதுபோல், நான் எருசலேமையும் துடைத்தொழிப்பேன். என் சுதந்தரத்தின் மீதியாயிருப்பவர்களை நான் கைவிட்டு, அவர்களை அவர்களுடைய சத்துருக்களின் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பேன்; அவர்கள் தங்கள் எல்லாச் சத்துருக்களுக்கும் இரையாகவும் கொள்ளையாயும் ஆகிவிடுவார்கள்; ஏனெனில், அவர்களுடைய பிதாக்கள் எகிப்திலிருந்து வெளியே வந்த நாள்முதல் இன்றுவரை, என் கண்களுக்கு தீமையானதையே செய்து, என்னைக் கோபமூட்டினார்கள். 2 இராஜாக்கள் 21:12–15.

இப்போது மேற்கோள் காட்டப்பட்ட வசனங்களில் கவனிக்கப்பட வேண்டிய இரண்டு தீர்க்கதரிசனச் சொற்றொடர்கள் உள்ளன. முதலாவது செவிகள் திகைத்துக் குலுங்குதல்; மற்றொன்று தூக்குநூல். இவ்வசனங்களில் சாமாரியாவின் அளவுக்கோலும் ஆகாபின் வீட்டின் தூக்குநூலும் ஒன்றாகவே அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன. அளவுக்கோலும் தூக்குநூலும் கட்டிடப்பணியில் பயன்படுத்தப்படும் நியாயத்தீர்ப்பின் கருவிகளாகும். இந்த வசனங்கள், சாமாரியாவாலும் ஆகாபின் வீட்டினாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வடக்கு ராஜ்யத்தின் மேல் நிறைவேற்றப்பட்ட அதே நியாயத்தீர்ப்பு யூதாவின்மேலும் எருசலேமின்மேலும் வரப்போகிறது என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன. இந்த எச்சரிக்கை அறிவிக்கப்பட்டபோது, இஸ்ரவேலின் வடக்கு ராஜ்யம் ஏற்கனவே ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு, ஜெயிக்கப்பட்டு, அழிக்கப்பட்டு, சிறைப்பிடிப்பிற்குள் கொண்டு செல்லப்பட்டிருந்தது. தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பின் செய்தி, அந்த எச்சரிக்கையைக் கேட்போரின் செவிகள் திகைத்துக் குலுங்குமாறு செய்கிறது. தூக்குநூலும் செவிகள் திகைத்துக் குலுங்குதலும் வேதாகமத்தில் தலா மூன்று முறை காணப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு சூழலிலும், அவை தம்முடைய சொந்த ஜனங்கள்மேல் தேவனுக்குள்ள கோபக்கொடுமையையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

> அப்போது கர்த்தர் வந்து நின்று, முந்தைய வேளைகளில் அழைத்ததுபோல, “சாமுவேல், சாமுவேல்” என்று அழைத்தார். அதற்கு சாமுவேல், “பேசும்; உம்முடைய அடியேன் கேட்கிறான்” என்றான். அப்பொழுது கர்த்தர் சாமுவேலிடம், “இதோ, இஸ்ரவேலில் நான் ஒரு காரியத்தைச் செய்வேன்; அதை யார் கேட்டாலும், அவரவர் இரு காதுகளும் திகிலுறும். அந்த நாளில் ஏலியின் வீட்டைக்குறித்து நான் சொல்லியிருந்த எல்லாவற்றையும் அவன்மேல் நிறைவேற்றுவேன்; அதை ஆரம்பிக்கும்போது, முடிவிற்கும் கொண்டு வருவேன்” என்றார். 1 சாமுவேல் 3:10–12.

ஏலியின் வீட்டின் கவிழ்த்தெறிதலே, அதைச் செவிமடுத்த எவருடைய இரு காதுகளும் திகிலுறச் செய்யும் அந்தத் தீர்க்கதரிசனமாக இருந்தது. சாமுவேலின் காலத்தில் காதுகள் திகிலுறுதல் என்பது ஏலியின் வீடு கடந்து போவதைக் குறியீடாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. சாமுவேலுக்கு அளிக்கப்பட்ட முன்னறிவிப்பின் நிறைவேற்றம் ஏலியின் வீட்டின் கவிழ்த்தெறிதலும், சாமுவேல் தீர்க்கதரிசியாக நிலைநிறுத்தப்படுதலும் ஆகும். பேதுரு சொல்லுகிறபடி, முற்காலங்களில் தேவனுடைய ஜனமல்லாதிருந்தும் இப்போது தேவனுடைய ஜனமாகியுள்ள ஒரு ஜனத்தைச் சாமுவேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; ஏனெனில் சாமுவேல் தீர்க்கதரிசியாக நிலைநிறுத்தப்பட்டபோது, ஏலியின் வீடு அழிக்கப்பட்டது. எரேமியாவும் எருசலேமின் தலைமையின்மேல் காதுகள் திகிலுறச் செய்யும் ஒரு நியாயத்தீர்ப்பை அறிவிக்கிறார்.

> “யூதாவின் ராஜாக்களே, எருசலேமின் குடியிருப்பினரே, கர்த்தருடைய வார்த்தையை கேளுங்கள்; சேனைகளின் கர்த்தராகிய இஸ்ரவேலின் தேவன் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: இதோ, நான் இந்த இடத்தின் மேல் ஒரு தீமையை வரப்பண்ணுவேன்; அதை யார் கேட்டாலும், அவருடைய காதுகள் திகைக்கும்படி இருக்கும்.” எரேமியா 19:3.

காதுகள் சளசளக்கும் எனும் மூன்று குறிப்புகளும், மரணத்தோடு உடன்படிக்கை செய்து, அதன் பின்னர் படையெடுப்புக்குள்ளாகி, ஜெயிக்கப்பட்டு, அழிக்கப்பட்டு, சிதறடிக்கப்பட்டு, அடிமைத்தனத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்படும் ஒரு உடன்படிக்கைக்குரிய ஜனத்தோடு தொடர்புடையவையாக இருக்கின்றன. அந்தக் காதுச் சளசளப்பு தேவனுடைய கோபக்கினத்தின் நியாயத்தீர்ப்பின் ஒரு குறியீடாகும்; அந்த நியாயத்தீர்ப்பின் குறியீடும் வேதாகமங்களில் “நூற்கோல்” என்ற சொல்லினால் மூன்று முறை வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. இதனை நாம் ஏற்கனவே இரண்டாம் இராஜாக்களிலும் ஏசாயாவிலும் வாசித்திருக்கிறோம்; ஆனால் வேதாகமங்களில் “நூற்கோல்” குறித்த இன்னும் ஒரு குறிப்பும் உள்ளது; அந்தக் குறிப்பில் “நூற்கோல்” என்ற சொல், முந்தைய இரு குறிப்புகளில் வந்ததை விட வேறுபட்ட ஒரு எபிரேயச் சொல்லிலிருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.

> என்னோடு பேசிக்கொண்டிருந்த தூதன் மறுபடியும் வந்து, நித்திரையிலிருந்து எழுப்பப்படுகிற மனிதனைப்போல் என்னை எழுப்பினான். அவன் என்னிடம், “நீ என்ன காண்கிறாய்?” என்று கேட்டான். நான் சொல்லினேன்: “நான் பார்த்தேன்; இதோ, முழுவதும் பொன்னினாலான ஒரு விளக்குத்தண்டு; அதன் உச்சியில் ஒரு பாத்திரம் இருந்தது; அதன் மேல் ஏழு விளக்குகள் இருந்தன; அதன் உச்சியில் இருந்த அந்த ஏழு விளக்குகளுக்குச் செல்ல ஏழு குழாய்கள் இருந்தன. அதற்கருகே இரண்டு ஒலிவமரங்களும் இருந்தன; ஒன்று அந்தப் பாத்திரத்தின் வலப்பக்கத்திலும், மற்றொன்று அதன் இடப்பக்கத்திலும் இருந்தது.” அப்பொழுது நான் என்னோடு பேசிக்கொண்டிருந்த தூதனை நோக்கி, “என் ஆண்டவரே, இவை என்ன?” என்று கேட்டேன். என்னோடு பேசிக்கொண்டிருந்த அந்தத் தூதன் எனக்குப் பதிலளித்து, “இவை என்னவென்று உனக்குத் தெரியாதோ?” என்றான். நான், “இல்லை, என் ஆண்டவரே” என்றேன். அப்போது அவன் எனக்குப் பதிலாகச் சொல்லினான்: “இது செருபாபேலுக்குக் கர்த்தர் அருளும் வார்த்தை: சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார், வல்லமையினாலும் அல்ல, சக்தியினாலும் அல்ல, என் ஆவியினாலேயே ஆகும். பெரிய மலையே, நீ யார்? செருபாபேலின் முன் நீ சமவெளியாகிவிடுவாய்; அவன் அதன் தலைக்கல்லை ‘அருள், அருள் அதற்குண்டாவதாக’ என்று ஆரவாரக் கூக்குரல்களோடு கொண்டு வருவான்.” மேலும் கர்த்தருடைய வார்த்தை எனக்குவந்து, “இந்த ஆலயத்தின் அஸ்திவாரத்தைச் செருபாபேலின் கைகள் இட்டன; அவனுடைய கைகளே அதைப் பூர்த்திசெய்யும்; அப்பொழுது சேனைகளின் கர்த்தர் என்னை உங்களிடத்தில் அனுப்பினார் என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள். அற்பமான ஆரம்பங்களின் நாளை இகழ்ந்தவர் யார்? அவர்கள் சந்தோஷிப்பார்கள்; செருபாபேலின் கையில் நூற்குண்டைக் காண்பார்கள், அந்த ஏழுபேரோடும் கூட; அவைகள் கர்த்தருடைய கண்கள்; அவைகள் பூமியெங்கும் அங்கும் இங்கும் உலாவுகின்றன” என்றார். பின்னும் நான் அவனை நோக்கி, “விளக்குத்தண்டின் வலப்பக்கத்திலும் இடப்பக்கத்திலும் உள்ள இந்த இரண்டு ஒலிவமரங்கள் என்ன?” என்று கேட்டேன். மறுபடியும் நான் அவனை நோக்கி, “இரண்டு பொற்குழாய்களின் வழியாகத் தமக்குள்ளிருந்த பொன்னெய்யைத் தாமே வடித்தொழுகச் செய்கிற இந்த இரண்டு ஒலிவக் கிளைகள் என்ன?” என்று கேட்டேன். அவன் எனக்குப் பதிலளித்து, “இவை என்னவென்று உனக்குத் தெரியாதோ?” என்றான். நான், “இல்லை, என் ஆண்டவரே” என்றேன். அப்போது அவன், “இவர்கள் பூமியெங்குமுள்ள ஆண்டவரின் சந்நிதியில் நிற்கும் அபிஷேகம் பெற்ற இருவர்” என்றான். செகரியா 4:1–14.

இரண்டாம் இராஜாக்கள் மற்றும் ஏசாயா இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தில் “plummet” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள சொல் “mishqâl” என்பதாகும்; அதற்கு “எடை” என்று அர்த்தம். அந்த இரு பகுதிகளிலும் கோட்டுடன் ஒரு எடை (plummet) சேர்க்கப்படவிருந்தது. எடை என்பது தராசில் பயன்படுத்தப்படுவது ஆகும்; அது நியாயத்தீர்ப்பைக் குறிக்கிறது. எடையுடன் கூடிய கோடு என்பது நியாயத்தீர்ப்பின் கோடு ஆகும். சமாரியாவின் கோடு என்பது “ஏழு காலங்கள்,” அல்லது இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளைக் கொண்ட காலப்பகுதியாகும். வடக்கு இராஜ்யத்தின் மேல் கொண்டுவரப்பட்ட அதே காலப்பகுதி தெற்கு இராஜ்யத்தின் மேலும் வைக்கப்படவிருந்தது. இவ்விரு கோடுகளில் எதனுடைய முடிவும் தானியேல் புத்தகத்தில் கடைசி இந்திக்னேஷனின் முடிவாகவோ அல்லது முதல் இந்திக்னேஷனின் முடிவாகவோ அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. தானியேலில், எருசலேமும் சேனையும் புறமதத்துவமும் பாப்பரசுத்துவமும் எனும் பாழாக்கும் இரு அதிகாரங்களால் மிதிக்கப்படவிருந்த காலப்பகுதியாக இது சித்தரிக்கப்படுகிறது. இந்த இரு காலப்பகுதிகளும் தத்தமுடைய தலைநகர் நகரங்கள் முற்றுகையிடப்பட்டு, வெல்லப்பட்டு, அழிக்கப்பட்டு, அவற்றின் குடிமக்கள் அடிமைத்தனத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டபோது தொடங்கும்.

ஆனால் செகரியாவில், “plummet” என்ற சொல் இரண்டு எபிரேயச் சொற்களின் இணைப்பால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. முதல் சொல் “‘eben” ஆகும்; அதற்கு “கட்டுதல்” என்றும், “கல்” என்றும் பொருள் உண்டு. அதாவது, “கட்டிடக் கல்” என்று பொருள். பின்னர் அந்தச் சொல் “பிரிக்குதல் அல்லது வேறுபடுத்துதல்” என்று பொருள்படும் எபிரேயச் சொல்லான “bedı̂yl” உடன் இணைக்கப்படுகிறது. செகரியாவில் உள்ள “plummet” என்பது, அதன்மேல் கட்டப்படுகிறதாய் இருந்து, பிரிவையும் வேறுபாட்டையும் உண்டாக்கும் கல்லாகும். அந்தப் பிரிவு, ஆராதிப்போரின் இரண்டு வகுப்புகளுக்கிடையில் உள்ளது; ஒரு வகுப்பு, அந்தக் கல்லைக் காணும்போது மகிழ்ந்து, அதைக் தங்கள் மூலைக்கல்லின் தலைக்கல்லாக ஆக்கி, அதன்மேல் கட்டுகிறது; மற்றோர் வகுப்பு அதைக் காணாமல், அதை நிராகரித்து, அதில் இடறி, இறுதியில் அதினால் நசுக்கப்படுகிறது; அப்பொழுது அது அவர்களுடைய தலைக்கல்லாக அல்லது கல்லறைக் கல்லாக ஆகிறது. ஒரு வகுப்பு ஜீவனோடு உடன்படிக்கை செய்கிறது; மற்றொன்று மரணத்தோடு உடன்படிக்கை செய்கிறது.

சகரியாவின் வரலாற்றில், பண்டைய இஸ்ரவேல் எருசலேமை மறுபடியும் கட்டியெழுப்பவும் மீளமைக்கவும் பாபிலோனிலிருந்து இப்போதுதான் வெளியே வந்திருந்தது. செருபாபேல் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டு, அந்தப் பணியை மேற்பார்வையிட வேண்டியவராயிருந்தார். பணியின் தொடக்கத்தில் அவர் அஸ்திவாரக் கல்லை நாட்டினார்; பணியின் முடிவில் அவர் தலைமைக் கல்லை, அல்லது உச்சிக்கல்லை, பதித்தார். “செருபாபேல்” என்பதன் பொருள் “பாபிலோனின் சந்ததி” என்பதாகும். அனைத்து தீர்க்கதரிசனங்களும் கடைசி நாட்களை அடையாளப்படுத்துகின்றன; அஸ்திவாரக் கல் நாட்டப்பட்டபோது ஏற்பட்ட முதல் தூதனுடைய செய்தியின் வரலாற்றிற்கும் செருபாபேலின் பெயர் ஒரு சின்னமாகும்; மேலும் தலைமைக் கல், அல்லது உச்சிக்கல், பதிக்கப்படும் மூன்றாம் தூதனுடைய செய்திக்கும் அவனுடைய பெயர் ஒரு சின்னமாகும். முதல் இயக்கத்திலோ இரண்டாம் இயக்கத்திலோ பரிசுத்த ஆவியின் ஊற்றிப்பொழிவின் வெளிப்பாடு எதுவாயினும், அது செருபாபேலின் பெயரால் (பாபிலோனின் சந்ததி) பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; ஏனெனில் அது “பாபிலோனின் சந்ததி”யாகிய இறுதி தலைமுறை வெளியே வரும்படி அழைக்கும் செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அது முதல் இயக்கத்தில் நிகழ்ந்த நடுநிசி முழக்கத்தின் செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அதுவே உரத்த முழக்கத்தின் கடைசி இயக்கத்தில் நிகழவிருக்கிறது.

இரண்டு ஒலிவ மரங்கள், இரண்டு ஒலிவக் கிளைகள், மேலும் இரண்டு பொற்குழாய்கள் எண்ணெயை ஊற்றும் பாத்திரங்களைச் சுட்டிக்காட்டும் அந்த அபிஷேகம்பண்ணப்பட்ட இருவர்:

> “முழு பூமியின் ஆண்டவரின் அருகில் நிற்கும் அபிஷேகிக்கப்பட்டவர்கள், ஒருகாலத்தில் சாத்தானுக்குக் காக்கும் கெரூபாக அளிக்கப்பட்டிருந்த நிலையை உடையவர்கள். அவருடைய சிங்காசனத்தைச் சூழ்ந்து நிற்கும் பரிசுத்த ஜீவராசிகளின் மூலம், பூமியின் குடியிருப்போருடன் ஆண்டவர் இடைவிடாத தொடர்பை நிலைநிறுத்துகிறார். பொன்னான எண்ணெய் என்பது, விசுவாசிகளின் விளக்குகள் தளர்ந்து அணைந்துபோகாமல் இருக்கும்படி, அவற்றிற்கு தேவன் தொடர்ந்து அளித்து வருகிற கிருபையைக் குறிக்கிறது. இந்தப் பரிசுத்த எண்ணெய் வானத்திலிருந்து தேவனுடைய ஆவியின் செய்திகளின் மூலம் ஊற்றப்படாதிருந்தால், தீமையின் செயல்முறைகள் மனிதர்கள்மேல் முழுமையான கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றிருக்கும்.”

> அவர் எங்களுக்கு அனுப்பும் செய்திகளை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளாதபோது, தேவன் அவமதிக்கப்படுகிறார். இவ்வாறு, இருளிலிருக்கிறவர்களிடம் கொண்டு செல்லப்படும்படி அவர் எங்கள் ஆத்துமாக்களில் ஊற்ற விரும்பும் பொன்னான எண்ணெயை நாம் மறுக்கிறோம். “இதோ, மணமகன் வருகிறான்; அவனைச் சந்திக்க நீங்கள் வெளியே வாருங்கள்” என்ற அழைப்பு வரும்போது, பரிசுத்த எண்ணெயைப் பெறாதவர்களும், தங்கள் இருதயங்களில் கிறிஸ்துவின் கிருபையைப் போற்றிக் காக்காதவர்களும், புத்தியில்லாத கன்னியரைப்போல, தங்கள் ஆண்டவரைச் சந்திக்கத் தயாராயிருக்கவில்லை என்பதை அறிந்துகொள்வார்கள். அந்த எண்ணெயைப் பெற அவர்களுக்குள் தமக்கென சக்தி இல்லை; அவர்களின் வாழ்க்கைகள் சிதைந்துபோயிருக்கின்றன. ஆனால் தேவனுடைய பரிசுத்த ஆவியை நாம் வேண்டினால், மோசே வேண்டியதுபோல், “உம்முடைய மகிமையை எனக்குக் காண்பியும்” என்று நாம் மன்றாடினால், தேவனுடைய அன்பு எங்கள் இருதயங்களில் ஊற்றப்படும். பொன்னான குழாய்களின் வழியாக, அந்த பொன்னான எண்ணெய் எங்களுக்குப் பரிமாறப்படும். “பலத்தினாலும் அல்ல, சக்தியினாலும் அல்ல, என் ஆவியினாலே ஆகும் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.” நீதியின் சூரியனுடைய பிரகாசமான கிரணங்களை ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலம், தேவனுடைய பிள்ளைகள் உலகத்தில் விளக்குகளாக ஒளிர்கிறார்கள்.” Review and Herald, July 20, 1897.

இரண்டு ஒலிவ மரங்கள் யார் என்று சகரியா மீண்டும் மீண்டும் கேட்டார்; இதன்மூலம் இரண்டு சாட்சிகளின் பல்வேறு அடையாளங்களின் மீது கவனத்தை ஈர்த்தார். சகோதரி வைட், அந்த இரண்டு ஒலிவ மரங்களையே வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் இரண்டு சாட்சிகள் என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> இரு சாட்சிகளைப் பற்றி தீர்க்கதரிசி மேலும் அறிவிக்கிறான்: “இவர்கள் பூமியின் தேவனுடைய சந்நிதியில் நிற்கும் இரண்டு ஒலிவமரங்களும், இரண்டு விளக்குத்தண்டுகளும் ஆவர்.” “உமது வார்த்தை,” என்று சங்கீதக்காரன் கூறினான், “என் கால்களுக்கு விளக்கும், என் பாதைக்கு ஒளியும் ஆகிறது.” வெளிப்படுத்தல் 11:4; சங்கீதம் 119:105. இந்த இரு சாட்சிகள் பழைய ஏற்பாட்டும் புதிய ஏற்பாட்டுமாகிய வேதாகம எழுத்துக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.” மகா போராட்டம், 267.

இந்த இரண்டு சாட்சிகள் யார் என்பதைச் சகரியா அறிந்துகொள்ள விரும்பினார். பிரெஞ்சுப் புரட்சியில் அவர்கள் பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாடுகளாக இருந்தனர். அடியில்லாத பள்ளத்திலிருந்து ஏறிவந்த மிருகத்தினால் தெருவில் கொல்லப்பட்ட மோசேயும் எலியாவும் ஆக அவர்கள் சித்தரிக்கப்பட்டனர். அவர்கள் 2020 ஜூலை 18 அன்று கொல்லப்பட்ட Future for America எனும் ஊழியத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.

அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில், சகரியா விழித்தெழுப்பப்பட்டபின், இறந்த உலர்ந்த எலும்புகள் ஒன்றாகச் சேர்க்கப்படுகின்றன; ஆனால் இன்னும் உயிர்பெறவில்லை. அப்பொழுது கபிரியேல், “நீ என்ன காண்கிறாய்?” என்று கேட்கிறான். சகரியா தான் கண்டதை விவரித்துவிட்டு, பின்னர், “என் ஆண்டவரே, இவைகள் என்ன?” என்று கேட்கிறான். கபிரியேல், சகரியாவின் கேள்விக்கு ஒரு கேள்வியினால் பதிலளிப்பதன் மூலம், அந்தக் கேள்வியின் பொருளை வலியுறுத்துகிறான். அவன் சகரியாவிடம், “இவைகள் என்னவென்று உனக்குத் தெரியாதோ?” என்று கேட்கிறான். பின்னர் கபிரியேல், “சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறது என்னவெனில், இது செருபாபேலுக்குக் கர்த்தருடைய வார்த்தை: பலத்தினாலும் அல்ல, சக்தியினாலும் அல்ல, என் ஆவியினாலே ஆகும்” என்று பதிலளிக்கிறான்.

செருபாபேலுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கர்த்தருடைய வார்த்தை இதுவாயிருந்தது: “படையினாலல்ல, பலத்தினாலல்ல, என் ஆவியினாலே ஆகும். மகா பர்வதமே, நீ யார்? செருபாபேலின் முன்பாக நீ சமவெளியாகிவிடுவாய்; அவன் அதின் தலைக்கல்லை கொண்டு வருவான்; அப்போது அவர்கள் ஆரவாரமாய், ‘அதற்கு கிருபை, கிருபை உண்டாவதாக’ என்று கூப்பிடுவார்கள்.”

ஆளுநரான செருபாபேல், ஆரம்பமும் முடிவும் கொண்ட வரலாற்றில் வழியை ஆயத்தப்படுத்தும் தூதனைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்; அவருக்கு முன்பாக மலை சமவெளியாகிறது. அதே தூதனுடைய கிரியையை ஏசாயா அடையாளப்படுத்தி, அவன் “வனாந்தரத்தில் நம்முடைய தேவனுக்காக ஒரு நெடுஞ்சாலையைச் செவ்வையாக்குவான்” என்றும், “ஒவ்வொரு பள்ளத்தாக்கும்” “உயர்த்தப்படும்” என்றும் கூறுகிறார். மேலும், ஆளுநரான செருபாபேலுக்கு முன்பாக இருந்த “பெரிய மலை” “சமவெளியாகும்” என்பதினால், அவன் “ஒவ்வொரு மலையும் குன்றும்” “தாழ்த்தப்படும்படி” செய்வான்.

வில்லியம் மில்லரின் “ஏழு காலங்கள்” என்ற செய்தி அவருக்குத் தேவனால் அளிக்கப்பட்டது. “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் அடிக்கல்லை வைத்த வில்லியம் மில்லரையே செருப்பாபேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; அதுபோலவே, “ஆரவாரத்தோடும், ‘அதற்கு கிருபை, கிருபை’ என்று கூப்பிடுதலோடும்” “தலைக்கல்லை வெளிக்கொணரும்” கைகளையும் அவர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். “கிருபை” என்ற சொல்லின் இரட்டிப்பு, நடுராத்திரிக் கூக்குரலின் செய்தியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. “ஆரவாரம்” என்பது மூன்றாம் தூதனுடைய பெரிய சத்தத்தின் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அதே செய்தியைக் குறிக்கிறது; “கூப்பிடுதல்” என்பது நடுராத்திரிக் கூக்குரலைக் குறிக்கிறது. இப்பகுதி முழுவதும் நடுராத்திரிக் கூக்குரலின் செய்தியைப் பற்றியது. இது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் தெருக்களில், மரித்த நிலையில் உறங்கிக் கிடந்த கன்னிகைகளைப் பற்றியது; அது உலர்ந்த சாவடைந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கின் வழியாகச் செல்கிறது. இது அந்த உலர்ந்த சாவடைந்த எலும்புகளின் உயிர்த்தெழுதலைப் பற்றியது; மேலும், ஞானமுள்ள கன்னிகைகள் கண்டு மகிழ்ச்சியடையச் செய்யும் “தூக்குநூலின்” தீர்க்கதரிசனப் பங்கையும் பற்றியது.

அப்போது செக்கரியா, “மேலும்” என்று கூறுகிறார். “மேலும்” என்பதன் பொருள், அதற்கு முன்புள்ள பகுதியின் மேலாகத் தொடரும் அடுத்த பகுதியை அமைத்தல் என்பதாகும். இது “வரிக்குமேல் வரி” என்ற தீர்க்கதரிசனக் கோட்பாட்டைக் குறிப்பதாகும். முந்தைய உரையாடல், செக்கரியாவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட தேவனுடைய ஜனங்கள் நள்ளிரவில் விழித்தெழுதலை அடையாளங்காட்டியது. முந்தைய உரையாடல், கடைசி நாட்களில் வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றின் இரண்டு சாட்சிகள் யார் என்பதை அறிய தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு இருந்த ஆசையை மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தியது. முந்தைய உரையாடல், செருபாபேல் முதல் இயக்கத்திலுள்ள கிரியையையும், கடைசி இயக்கத்திலுள்ள கிரியையையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான் என்பதை அடையாளங்காட்டியது. மேலும், செருபாபேலின் “கைகள்” (மனித வல்லமையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றவை) அஸ்திவாரக் கல்லையும் தலைக்கல்லையும் இட வேண்டியவையாக இருந்தன; ஆனால் அவன் கைகளின் வேலை, ஆறுதல்காரரின் தெய்வீக வல்லமையினாலேயே நிறைவேற்றப்பட்டது, நிறைவேற்றப்படுகின்றது.

முன்னைய உரையாடலின் மேலாக அமைக்கப்பட வேண்டிய அதனைத் தொடர்ந்து வந்த உரையாடல், “செருப்பாபேலின் கைகள்” பணியை முடித்துக் கொண்டிருக்கும் போது, கடைசி நாட்களில் இருக்கும் தேவனுடைய ஜனங்கள், ஒளியைத் தாங்கிவரும் காபிரியேலை தேவனுடைய ஜனங்களிடத்திற்கு “அனுப்பினவர்” “கர்த்தர்” என்பதை “அறிந்து கொள்வார்கள்” என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. அவர்கள், இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்ட முதல் சத்தியமாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட பரலோகத் தொடர்பாடல் முறையை அறிந்து கொள்வார்கள். செருப்பாபேலின் செய்தியையும் பணியையும் நிராகரிப்பது, காபிரியேலிடமிருந்து வரும் செய்தியை நிராகரிப்பதாகும்; அந்தச் செய்தியை அவன் கிறிஸ்துவிடமிருந்து பெற்றான், அவர் அதையே தமது பிதாவிடமிருந்து பெற்றார்.

பின்னர் ஆராதகர்களின் இரு வகுப்புகள் வரையறுக்கப்படுகின்றன. ஒரு வகுப்பு, “அற்பமான காரியங்களின் நாளை இகழ்ந்தது யார்?” மற்றொரு வகுப்பு, அவர்கள் “செருப்பாபேலின் கையில் அளவுக்கல், கர்த்தரின் கண்களாகிய, பூமியெங்கும் இங்கும் அங்கும் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் அந்த ஏழுகளோடுகூட” இருப்பதைக் “காணும்” போது “மகிழ்ச்சி அடைவார்கள்.” அற்பமான காரியங்களின் நாளை இகழுகிறவர்கள், “அளவுக்கல்” மூலம் குறிக்கப்படும் வில்லியம் மில்லரின் வரலாற்றுப் பணியை இகழுகிறவர்களாக இருக்கின்றனர். அவர்கள், செருப்பாபேலின் கைகளில் “அளவுக்கல்” இருப்பதைக் காணும் போது மகிழ்கிறவர்களோடு மாறுபடுத்தப்படுகிறார்கள். செக்கரியாவின் “அளவுக்கல்” என்பது ஒரு பிரிவினையை உண்டாக்கும் கட்டிடக்கல்லாகும். ஒரு வகுப்பு “அளவுக்கல்லை” இகழ்கிறது; ஏனெனில் செருப்பாபேலின் கையில் உள்ள “அளவுக்கல்” “அந்த ஏழுகளோடுகூட” இருப்பதை அவர்கள் காண மறுக்கிறார்கள். “அளவுக்கல்” உடன் இருக்கும் “ஏழு” என்ற சொல், லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் “ஏழு மடங்கு” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட அதே எபிரெயச் சொல்லாகும்.

அதன் பின், தாம் விழித்தபோது அந்த இரண்டு சாட்சிகள் யார் என்பதைத் தமக்குத் தெரியாது என்ற உண்மையை சகரியா மீண்டும் கூறுகிறார். ஆகையால் அவர் மறுமுறையும், “இந்த இரண்டு ஒலிவமரங்கள் என்ன?” என்று கேட்கிறார். மேலும் அவர் அதை மறுபடியும் உரைத்து, “இந்த இரண்டு பொற்குழாய்களின் வழியாகத் தங்களிலிருந்தே பொன்னான எண்ணெயை ஊற்றிவிடுகிற இந்த இரண்டு ஒலிவக் கிளைகள் என்ன?” என்று விசாரிக்கிறார். அப்போது கபிரியேல், “இவை என்ன என்பதை நீ அறியவில்லையா?” என்று சகரியாவின் கேள்விக்கே மீண்டும் ஒரு கேள்வியால் பதிலளித்து, அந்தக் கேள்வியை வலியுறுத்துகிறார்; அதற்கு சகரியா, “அறியேன்” என்று பதிலளிக்கிறார். பின்னர் கபிரியேல், “இவர்கள் பூமியெல்லாம் ஆண்டவரின் சந்நிதியில் நிற்கிற இரண்டு அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவர்கள்” என்று கூறுகிறார்.

அத்தியாயம் கபிரியேல் செகரியாவை அவன் நித்திரையிலிருந்து எழுப்புவதால் ஆரம்பமாகிறது. ஆகையால், செகரியா நள்ளிரவில் எழுப்பப்படுகிற கன்னிகைகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; மேலும், அந்தக் கன்னிகைகள் எழுப்பப்படும்போது, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் இரண்டு சாட்சிகள் எதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன என்பதை அறிந்துகொள்ளும் மிகுந்த பாரத்தைக் கொண்டவர்களாக அவர்கள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்கள். வேதாகமத்தின் எல்லா புத்தகங்களும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தில் ஒன்று சேர்ந்து அங்கேயே முடிவடைகின்றன. எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் ஒருவருடன் ஒருவர் ஒத்துப்போகிறார்கள்; ஏனெனில் தேவன் குழப்பத்தின் ஆசிரியர் அல்ல. எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும், அவர்கள் வாழ்ந்த நாட்களைப்பற்றியதைவிட, கடைசி நாட்களைப்பற்றியே அதிகமாகப் பேசுகின்றனர்.

காபிரியேல், செருபாபேல் ஆலயக் கட்டுமானப் பணியைத் தொடங்கி முடிப்பான் என்று அடையாளப்படுத்துவதன் மூலம் அல்பாவும் ஓமேகாவும் எனும் கொள்கையைப் பயன்படுத்துகிறார். அவன் செயல், ஆரம்பத்தில் அடிக்கல் கல்லையும் முடிவில் தலைமைக் கல்லையும் இடுவதாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது. செருபாபேல், மில்லரைட்டுகளின் இயக்கத்தையும் Future for America இயக்கத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்.

ஜெகரியாவுக்கு காபிரியேல் முன்வைப்பது என்னவெனில், முதல் தூதனின் இயக்கத்திலோ அல்லது மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்திலோ நடைபெறுகிறதாயினும், நடு இரவின் முழக்கத்தின் பணி பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையினால் நிறைவேற்றப்படுகிறது.

அவர்கள் வீதியில் சடலங்களாய் கிடந்தபோது, அவர்களின் சடலங்களை நோக்கி உலகம் மகிழ்ச்சியடைந்தது; ஆனால் அவர்கள் எழுந்தபோது, உலகம் அஞ்சியது, அவர்களோ மகிழ்ந்தார்கள். “ஏழு காலங்கள்” உடைய அந்தத் தூரக்கோலை செருபாபேலின் கையில் அவர்கள் காண்கிறார்கள் என்பதனால் அவர்கள் மகிழ்கிறார்கள். அந்தத் தூரக்கோல் கட்டிடப்படுகிற கல் ஆகும்; அது ஞானிகளை மூடர்களிடமிருந்து பிரித்துக் காட்டுகிறது.

சகரியா “ஏழு” என்று சொல்லவில்லை; “அந்த ஏழு” என்று சொல்லுகிறான். அவை சிதறடிக்கப்பட்ட இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளையும் காண்கின்றன. “ஏழு” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள சொல், லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் “ஏழு மடங்கு” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட அதே சொல் ஆகும்; அது இஸ்ரவேலின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு இராச்சியங்களிரண்டின்மேலும் வரவழைக்கப்பட்ட அடிமைத்தனத்தின் “சாபத்தை” குறிக்கிறது. தானியேல் புத்தகம் “அந்த ஏழு” என்பவற்றை முதல் மற்றும் கடைசி கோபக்காலமாக அடையாளப்படுத்துகிறது.

வில்லியம் மில்லர் வைத்த அடிக்கல் “ஏழு காலங்கள்” ஆகும்; மூன்றாம் தூதனின் இயக்கம் வைத்த தலைமுடிக்கல் “ஏழு காலங்கள்” ஆகும். கடைசி நாட்களின் நள்ளிரவு கூக்குரலின் விழிப்பில் “அந்த ஏழினை” காணும்போது மகிழ்கிறவர்கள், விலையுயர்ந்ததுக்கும் இழிவானதுக்கும் இடையிலான ஒரு பிரிவையும் பிரித்தறிதலையும் காண்பார்கள். விலையுயர்ந்தவர்கள் முழுமையான ஐக்கியத்திற்குள் வரும்போது மகிழ்ச்சியடைவார்கள்; இழிவானவர்கள், இரண்டு பொன் குழாய்கள் வழியாக இறங்கி வந்துகொண்டிருந்த எண்ணெய் தமக்கில்லை என்பதை மிகவும் தாமதமாகவே அறிந்துகொள்வார்கள். ஒரு வகுப்பினருக்கு மகிழ்ச்சியை உண்டாக்கும் சத்தியமே, மற்ற வகுப்பினருக்கு இடறலின் கல்லாக இருக்கும்; காணத் தயாராயிருந்த அனைவருக்கும் அது காணக்கூடியதாக இருந்தபோதிலும் அப்படியே இருக்கும்.

“ஏழு காலங்கள்” என்பது 1856 ஆம் ஆண்டின் ஆரம்பத்தில், பிலடெல்பிய அட்வென்டிசம் லவோதிக்கேய அட்வென்டிசமாக மாற்றமடைந்தபோது, ஒரு சோதனையாக அமைந்ததுபோல, இப்போது முடிவிலும் “ஏழு காலங்கள்” மீண்டும் ஒருமுறை ஒரு சோதனையாக உள்ளது; அதுவும் லவோதிக்கேய அட்வென்டிசம் பிலடெல்பிய அட்வென்டிசமாக மாற்றமடையும் அதே நிலையிலேயே. ஆரம்பத்தில் இருந்த அந்தச் சோதனை 1863 ஆம் ஆண்டில், “ஏழு காலங்கள்” என்ற வேதாகமப் போதனையை நிராகரித்ததினால் தோல்வியடைந்தது. 2023 ஆம் ஆண்டில் முடிவில் அந்தச் சோதனையில் தோல்வியடைவோர், லேவியராகமம் இருபத்து ஆறில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள “ஏழு காலங்கள்” சுட்டிக்காட்டும் பரிகாரம் கோருகின்ற அனுபவத்தை நிராகரிப்பதினாலே அப்படிச் செய்வார்கள்.

தானியேல் புத்தகத்தின் முதல் ஆறு அதிகாரங்களின் தீர்க்கதரிசனச் செய்தியை நாம் ஆராயத் தொடங்குவதற்கு முன், தானியேல் புத்தகம் “ஏழு காலங்களை” முழுமையாக நிலைநிறுத்துகிறது என்பதை அடையாளம் காண்பது முக்கியமானதாக இருந்தது; ஏனெனில் நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் அதிகாரங்கள் “ஏழு காலங்களைப்” பற்றியவையாக இருந்து, அவை வெளிப்படுத்தல் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்திலுள்ள பூமிப் மிருகத்தின் இரண்டு கொம்புகளின் தொடக்கத்தையும் முடிவையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன.

அடுத்த கட்டுரையில் அந்த முதல் ஆறு அதிகாரங்களைப் பற்றிய எங்கள் பரிசீலனையைத் தொடங்குவோம்.

> “தானியேல் தேவனிடமிருந்து பெற்ற ஒளி விசேஷமாக இந்தக் கடைசி நாட்களுக்காகவே வழங்கப்பட்டது. ஷிநாரின் பெரிய நதிகளாகிய உலாய் மற்றும் ஹித்தேக்கேல் நதிகளின் கரைகளில் அவர் கண்ட தரிசனங்கள் இப்போது நிறைவேறும் நிகழ்வின் ընթացலில் உள்ளன; மேலும் முன்னறிவிக்கப்பட்ட எல்லா சம்பவங்களும் விரைவில் நிறைவேறும்.”

> “தானியேலின் தீர்க்கதரிசனங்கள் அளிக்கப்பட்டபோது யூத ஜாதியின் நிலைமைகளை ஆராய்ந்து பாருங்கள்.

> “வேதாகமத்தைப் படிப்பதற்காக நாம் இன்னும் அதிகமான நேரத்தை ஒதுக்குவோம். நாம் செய்யவேண்டியபடி அந்த வார்த்தையைப் புரிந்துகொள்ளவில்லை. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகம், அதில் அடங்கியுள்ள உபதேசத்தை நாம் புரிந்துகொள்ளும்படி ஒரு கட்டளையுடன் தொடங்குகிறது. ‘இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் வார்த்தைகளை வாசிக்கிறவனும், கேட்கிறவர்களும், அதில் எழுதப்பட்டிருக்கிறவற்றைக் கைக்கொள்கிறவர்களும் பாக்கியவான்கள்; காலம் சமீபமாக இருக்கிறது’ என்று தேவன் அறிவிக்கிறார். ஒரு ஜனமாகிய நாம் இந்தப் புத்தகம் நமக்குப் பொருள் என்ன என்பதை உணரும்போது, நம்மிடையே ஒரு மகத்தான மறுமலர்ச்சி காணப்படும். இதை ஆராய்ந்து படிக்கும்படி நமக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ள கட்டளையிருக்கிறபோதிலும், இது போதிக்கும் பாடங்களை நாம் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளவில்லை.”

> “கடந்த காலத்தில் போதகர்கள் தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் முத்திரையிடப்பட்ட புத்தகங்கள் என்று அறிவித்துள்ளனர்; ஜனங்கள் அவற்றிலிருந்து விலகிப் போயுள்ளனர். பலரையும் அந்த மறையை உயர்த்திப் பார்க்காமல் தடுத்துவந்ததாகத் தோன்றிய அதன் இரகசியத் திரையை, தேவன் தமது வார்த்தையின் இந்தப் பகுதிகளிலிருந்து தம் சொந்தக் கையால் அகற்றியிருக்கிறார். ‘வெளிப்படுத்தல்’ என்ற பெயரே அது முத்திரையிடப்பட்ட புத்தகம் என்ற கூற்றிற்கு முரணாக இருக்கிறது. ‘வெளிப்படுத்தல்’ என்பதன் பொருள், முக்கியத்துவமுள்ள ஏதோ ஒன்று வெளிப்படுத்தப்படுகிறது என்பதாகும். இந்தப் புத்தகத்தின் சத்தியங்கள் இந்த இறுதி நாட்களில் வாழ்கிறோருக்கே உரைக்கப்பட்டுள்ளன. பரிசுத்தமான காரியங்களின் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் மறை அகற்றப்பட்ட நிலையில் நாம் நிற்கிறோம். நாம் வெளியே நின்றிருக்கக் கூடாது. கவனக்குறைவான, பயபக்தியற்ற சிந்தனைகளோடும் அல்ல, அவசரமான பாதஅடிகளோடும் அல்ல, பயபக்தியுடனும் தேவபயத்துடனும் நாம் உள்ளே பிரவேசிக்க வேண்டும். வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தின் தீர்க்கதரிசனங்கள் நிறைவேற வேண்டிய காலத்திற்கு நாம் அண்மித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.” Testimonies to Ministers, 113.

Back to Articles