Article

# தானியேல் புத்தகம் - எண் ஐம்பத்து மூன்று

தீர்க்கதரிசன தரிசனங்கள் வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன: தானியேலின் அனுபவத்தின் மூலம் கடைசி நாட்களைப் புரிந்துகொள்ளுதல்

Author

Jeff Pippenger

Published

January 17, 2024

Formats

PDF
Word

அனைத்து தீர்க்கதரிசிகளும் அவர்கள் வாழ்ந்த நாட்களைப்பற்றியதைக் காட்டிலும் கடைசி நாட்களைப்பற்றியே அதிகமாகப் பேசுகின்றனர்.

> “பண்டைய தீர்க்கதரிசிகளிலுள்ள ஒவ்வொருவரும் தங்கள் காலத்திற்காகப் பேசியதைக் காட்டிலும் நமது காலத்திற்காகவே அதிகமாகப் பேசினர்; ஆகையால், அவர்களுடைய தீர்க்கதரிசனம் நமக்காகவே அதிகாரத்துடன் நிற்கிறது. ‘இவ்வையெல்லாம் அவர்களுக்குத் திருஷ்டாந்தங்களாகச் சம்பவித்தது; உலகத்தின் முடிவுகள் எவர்கள்மேல் வந்திருக்கிறதோ அப்படிப்பட்ட நமக்கு எச்சரிப்பாக எழுதப்பட்டும் இருக்கிறது.’ 1 கொரிந்தியர் 10:11. ‘அவர்கள் இவைகளைத் தங்களுக்கல்ல, நமக்கே ஊழியஞ்செய்தார்கள் என்று அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டது; இப்போது பரலோகத்திலிருந்து அனுப்பப்பட்ட பரிசுத்த ஆவியினால் உங்களுக்குச் சுவிசேஷத்தை அறிவித்தவர்கள்மூலம் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டவைகளே அவை; அவைகளுக்குள்ளே தேவதூதர்களும் உற்றுநோக்க விரும்புகிறார்கள்.’ 1 பேதுரு 1:12”

> “இந்த இறுதி தலைமுறைக்காக வேதாகமம் தனது பொக்கிஷங்களைச் சேகரித்து ஒன்றாகக் கட்டியமைத்துள்ளது. பழைய ஏற்பாட்டு வரலாற்றில் இடம்பெற்ற எல்லா மகத்தான நிகழ்ச்சிகளும் பேரவலமான நிகழ்வுகளும் இந்த இறுதி நாட்களில் சபையில் மறுபடியும் நிகழ்ந்திருக்கின்றன; மேலும் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

கடைசி நாட்களில், தாங்கள் சிதறடிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதை தீர்க்கதரிசன வார்த்தையின் மூலம் கண்டறிந்த தேவனுடைய ஜனங்களைத் தானியேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். அந்த உண்மைக்குத் அவர்கள் விழித்தெழும்போது, லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஆம் அதிகாரத்தில் உள்ள ஜெபத்தை நிறைவேற்றவும், மேலும் தயவுக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே முத்திரை நீக்கப்படும் கடைசி தீர்க்கதரிசன இரகசியத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் ஜெபத்தையும் செலுத்தவும் அவர்கள் கடமைப்பட்டிருக்கிறார்கள்; இது இரண்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள தானியேலின் ஜெபத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அவர்கள் தானியேலின் அனுபவத்திற்குள் நுழைந்தால், மற்றும் நுழையும் போது, கபிரியேல் தூதன் அவர்களைத் தொட்டு, அறிவித்து, அவர்களோடு பேசுவான்; இதன் நோக்கம் அவர்களுக்கு “ஞானத்தையும் புரிதலையும்” அளிப்பதே. முத்திரை நீக்கப்படும் ஒரு தீர்க்கதரிசன இரகசியத்தின் போது நிகழும் “அறிவின் பெருக்கத்தை” “புரிந்துகொள்ளுகிறவர்களே” ஞானிகள் ஆவர்.

> அவன் எனக்குத் தெரிவித்து என்னோடு பேசி: தானியேலே, உனக்குப் புத்தியும் அறிவும் அளிக்க நான் இப்போது வந்திருக்கிறேன் என்றான். உன் விண்ணப்பங்களின் தொடக்கத்திலேயே கட்டளை புறப்பட்டுவந்தது; அதைக் உனக்குக் காட்டும்படி நான் வந்திருக்கிறேன்; ஏனெனில் நீ மிகவும் பிரியமானவன்; ஆகையால் இந்தக் காரியத்தை உணர்ந்து, இந்தத் தரிசனத்தை கவனமாக எண்ணிப்பார். தானியேல் 9:22, 23.

தானியேல் சிந்திக்கும்படி அறிவிக்கப்படுகிற தரிசனம், தோற்றத்தின் “மரே” தரிசனமாகும். எட்டாம் அதிகாரத்தில் “மரே” தரிசனத்தைத் தானியேல் புரிந்துகொள்ளும்படி செய்யும்படி கூறப்பட்டபோது, காபிரியேல் தமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருந்த பணியை இன்னும் முடிக்கவில்லை. ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், அதன் விளக்கத்தை நிறைவு செய்வதற்காக அவர் மீண்டும் வந்துள்ளார். ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், தானியேல் இனி பாபிலோன் ராஜ்யத்தின் காலப்பகுதியில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கவில்லை; மாறாக, அவர் மேதிய-பாரசீக பேரரசின் வரலாற்றுக் காலத்தில் இருக்கிறார்.

காபிரியேல் தானியேலிடம் “அந்த வார்த்தையை உணர்ந்து கொள்ளவும்,” “தரிசனத்தை ஆராய்ந்து கொள்ளவும்” என்று அறிவுறுத்தும் போது, தானியேல் செயல்படுத்த வேண்டும் என அவர் விரும்பும் ஒரு மனப்பிரித்தறியும் செயல்முறையையே அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். “உணர்ந்து கொள்ளவும்” என்றும் “ஆராய்ந்து கொள்ளவும்” என்றும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள சொற்கள் இரண்டும் ஒரே எபிரெயச் சொலாகும். அந்தச் சொல் “biyn” ஆகும்; அதற்கு மனத்தில் பிரித்தறிதல் என்று பொருள். “matter” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள எபிரெயச் சொல் “dabar” ஆகும்; அதற்கு “வார்த்தை” என்று பொருள். ஆகையால், காபிரியேல் தானியேலுக்கும், கடைசி நாட்களில் அவர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறவர்களுக்கும், சத்தியத்தின் வார்த்தையைச் சரியாகப் பிரித்துப் போதிக்க வேண்டுமென்று அறிவிக்கிறார்.

> உன்னை தேவனுக்கு உகந்தவனாக அங்கீகரிக்கப்பட்டவனெனக் காட்டிக்கொள்ள முயற்சி செய்; சத்தியவசனத்தைச் சரியாகப் பிரித்து உபயோகிக்கும், வெட்கப்படத் தேவையில்லாத வேலையாளனாயிரு. 2 தீமோத்தேயு 2:15.

“matter” என்ற சொல் தானியேல் 10:1-இலும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது; அங்கே அது மூன்று முறை “thing” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.

> பாரசீக ராஜாவாகிய கோரேசின் மூன்றாம் ஆண்டில், பெல்தெஷாச்சார் என்று அழைக்கப்பட்ட தானியேலுக்கு ஒரு காரியம் வெளிப்படுத்தப்பட்டது; அந்தக் காரியம் சத்தியமானது, ஆனால் நியமிக்கப்பட்ட காலம் நீண்டதாயிருந்தது; அவன் அந்தக் காரியத்தை அறிந்துகொண்டு, தரிசனத்தைப் புரிந்துகொண்டான். தானியேல் 10:1.

அந்த வசனத்தில், “தரிசனம்” என்ற சொல் தோற்றத்தின் “மரே” தரிசனத்தைக் குறிக்கிறது; மேலும் தானியேல் அந்த நிகழ்வையும் (காரியத்தையும்), அதோடு அந்த தரிசனத்தையும் (“மரே”) புரிந்துகொண்டிருந்தான். ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் இருபத்துமூன்றாம் வசனத்தில், காரியத்தையும் தரிசனத்தையும் முறையாகப் பிரித்தறியும்படி காபிரியேல் தானியேலுக்கு அறிவுறுத்தினான்; பத்தாம் அதிகாரத்தின் முதலாம் வசனத்தில், அவன் காரியத்தையும் (நிகழ்வையும்) தரிசனத்தையும் (“மரே”) இரண்டையும் புரிந்துகொண்டிருக்கிறான். ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், காரியத்துக்கும் தரிசனத்துக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை உணர்ந்து (சரியாகப் பிரித்தறிந்து) கொள்ளும்படி காபிரியேல் தானியேலுக்கு அறிவுறுத்துகிறான். அந்த தரிசனம் “மரே” தரிசனமாகும்; “காரியம்” அல்லது “நிகழ்வு” என்பது “காசோன்” தரிசனமாகும்.

எட்டாம் அதிகாரத்தில் இரு தரிசனங்களும் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன; மேலும், தானியேல் “chazon” தரிசனத்தைப் புரிந்துகொள்ள விரும்பியபோதிலும், கபிரியேல் தானியேலுக்குப் “mareh” தரிசனத்தைப் புரியச்செய்யும்படி கட்டளையிடப்பட்டிருந்ததால், அவற்றிற்கிடையிலான ஒரு வேறுபாடு குறிப்பிடப்படுகிறது. கபிரியேல் தானியேலுக்கு அந்த “matter” மற்றும் அந்த “vision” ஆகியவற்றைப் புரியச்செய்யும் தமது பணியை ஆரம்பிக்கையில், அவை இரண்டு வேறுபட்ட தரிசனங்கள் என்பதை கவனிக்கும்படி தானியேலுக்குத் தெரிவிக்கிறார்.

> அவன் எனக்குத் தெரிவித்து, என்னோடு பேசிச் சொல்லியது: தானியேலே, உனக்கு ஞானத்தையும் புத்தியையும் அளிக்க இப்போது நான் புறப்பட்டுவந்தேன். உன் விண்ணப்பங்களின் ஆரம்பத்திலேயே கட்டளை பிறந்தது; உனக்குத் தெரிவிக்க நான் வந்தேன்; ஏனெனில் நீ மிகவும் பிரியமானவன்; ஆகையால் இந்த விஷயத்தை உணர்ந்து, தரிசனத்தை ஆராய்ந்து கொள்ளு. உன் ஜனத்தின்மேலும் உன் பரிசுத்த நகரத்தின்மேலும் எழுபது வாரங்கள் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன; மீறுதலை முடிவுக்குக் கொண்டு வரவும், பாவங்களுக்கு முடிவு செய்யவும், அக்கிரமத்திற்குப் பரிகாரம் செய்யவும், நித்திய நீதியை உண்டாக்கவும், தரிசனத்தையும் தீர்க்கதரிசனத்தையும் முத்திரையிடவும், மகா பரிசுத்தஸ்தலத்தை அபிஷேகம் செய்யவும். ஆகையால் அறிந்து உணர்ந்து கொள்: எருசலேமைப் புனரமைத்து கட்டுவதற்கான கட்டளை பிறந்தது முதல் மேசியா அதிபதிவரை ஏழு வாரங்களும் அறுபத்திரண்டு வாரங்களும் இருக்கும்; தெருவும் மதிலும் மறுபடியும் கட்டப்படும், ஆனாலும் இடுக்கணான காலங்களில். அறுபத்திரண்டு வாரங்களுக்குப் பிறகு மேசியா அறுப்புண்டாகுவார்; ஆனால் தமக்காக அல்ல; வரப்போகிற அதிபதியின் ஜனங்கள் நகரத்தையும் பரிசுத்தஸ்தலத்தையும் அழித்துவிடுவர்; அதன் முடிவு பெருவெள்ளம்போல் வரும்; யுத்தத்தின் முடிவுவரை பாழ்ப்பாடுகள் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன. அவர் ஒரு வாரத்திற்குள் அநேகரோடு உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்துவார்; அந்த வாரத்தின் நடுவில் பலியையும் காணிக்கையையும் நிறுத்துவார்; அருவருப்புகளின் பரவலினால் அதை பாழாக்குவார்; முடிவுவரையும், நிர்ணயிக்கப்பட்டது பாழாயிருக்கிறதின்மேல் பொழியப்படும். தானியேல் 9:22–27.

தான் தானியேலுக்குக் கொடுத்த விளக்கத்தில் “chazon” தரிசனத்தினதும் “mareh” தரிசனத்தினதும் கூறுகள் இரண்டுமே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் என்பதை தானியேல் உணர வேண்டும் என்று காபிரியேல் விரும்பினார். அந்த விளக்கம் இரு தரிசனங்களையும் பற்றியதாக இருக்கவிருந்தது; மேலும், பரிசுத்த ஸ்தலமும் சேனையும் மிதிக்கப்படுதலைக் குறிப்பிட்ட தரிசனத்தையும், 1844 அக்டோபர் 22 அன்று மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் கிறிஸ்து தோன்றுதலுக்குக் கொண்டுசென்ற தரிசனத்தையும் சரியாகப் பிரித்தறிவது தானியேலின் பொறுப்பாக இருந்தது.

காபிரியேல், கி.மு. 457-இல் அர்த்தசஷ்டாவின் ஆணையிலிருந்து தொடங்கி, “மாலைகளும் காலைகளும்” பற்றிய தரிசனத்தின் இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுகளிலிருந்து “வெட்டிப் பிரிக்கப்பட்ட” நானூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகள் இருப்பதாகக் குறிப்பிட்டார்; அவை சிறப்பாக யூதர்களுக்காக இருந்தன. இப்போது மேற்கோள் காட்டப்பட்ட வசனங்களில், “தீர்மானிக்கப்பட்டது” என்ற சொல் மூன்று முறை குறிப்பிடப்படுகிறது; ஆனால் அந்த வசனங்களில் “தீர்மானிக்கப்பட்டது” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருப்பது உண்மையில் இரண்டு வேறுபட்ட எபிரேயச் சொற்களாகும். “தீர்மானிக்கப்பட்டது” என்று முதன்முறையாக குறிப்பிடப்படுவது இருபத்துநான்காம் வசனத்தில்; அந்த எபிரேயச் சொல் “chathak” என்பதாகும்; அதன் பொருள் “வெட்டிப் பிரித்தல்” என்பதாகும்.

அர்த்தக்செர்க்சீஸின் மூன்றாவது ஆணையால் தொடங்கிய ஒரு பரிசோதனைக்காலம் இஸ்ரவேலுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது; அது கி.பி. 34 ஆம் ஆண்டில் ஸ்தேவான் கல்லெறியப்பட்டதினால் முடிவடைந்தது என்பதை இது அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்த நானூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகள் “வெட்டிப் பிரிக்கப்பட்டவை” ஆக இருந்தன; மேலும் அவை இரண்டாயிரத்து முந்நூறு ஆண்டுகள் கொண்ட நீண்ட தீர்க்கதரிசனத்திற்குள் அடங்கிய ஒரு குறுகிய தீர்க்கதரிசனக் காலத்தைக் குறித்தன. “நானூற்று தொண்ணூறு” என்ற எண், இயேசுவினால் சாட்சியமாக்கப்பட்டபடி, பரிசோதனைக்காலத்தின் ஒரு குறியீடாகும்.

> அப்பொழுது பேதுரு அவரிடத்தில் வந்து, ஆண்டவரே, என் சகோதரன் எனக்கு விரோதமாகப் பாவஞ்செய்தால், நான் அவனை எத்தனை தடவைகள் மன்னிக்க வேண்டும்? ஏழு தடவைகள்வரைதானோ? என்று கேட்டான். இயேசு அவனுக்குச் சொல்லினார்: நான் உனக்குச் சொல்லுவது ஏழு தடவைகள்வரை அல்ல; எழுபது மடங்கு ஏழு தடவைகள்வரை ஆகும். மத்தேயு 18:22.

மன்னிப்பிற்கும் ஒரு முடிவு உண்டு; அந்த முடிவு “நானூற்று தொண்ணூறு” என்ற எண்ணால் குறிக்கப்படுகிறது. “நானூற்று தொண்ணூறு” ஆண்டுகள், யூதர்கள் விடுவிக்கப்பட்ட காலத்திலிருந்து ஸ்தேவானை கல்லெறிந்து கொன்றபோது அவர்கள் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பரிசோதனைக் காலத்தின் பாத்திரத்தை நிரப்பிய வரையிலான, அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட பரிசோதனைக் காலத்தை குறிக்கிறது. “நானூற்று தொண்ணூறு” ஆண்டுகள், லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள “ஏழு மடங்கு” என்ற சாபத்துடனும் தொடர்புடையதாகும். வேதாகமத்தில், தேசம் தன் சப்தங்களை அனுபவிப்பதைக் குறித்துச் சொல்லப்பட்டுள்ள இடங்கள் இரண்டு மட்டுமே உள்ளன. முதலாவது, லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் காணப்படுகிறது.

> இதையெல்லாம் இருந்தும் நீங்கள் எனக்குச் செவிகொடுக்காமல், எனக்கு விரோதமாக நடந்தால்; நான் கூட உங்களுக்குத் தீவிரக் கோபத்தோடு விரோதமாக நடப்பேன்; நான், நானே, உங்கள் பாவங்களினிமித்தம் உங்களை ஏழுமடங்கு தண்டிப்பேன். நீங்கள் உங்கள் குமாரர்களின் மாம்சத்தையும் புசிப்பீர்கள்; உங்கள் குமாரத்திகளின் மாம்சத்தையும் புசிப்பீர்கள். உங்கள் மேடைகளைக் குலைத்துப் போடுவேன்; உங்கள் விக்கிரகங்களை வெட்டியழிப்பேன்; உங்கள் சடலங்களை உங்கள் சிலைகளின் சடலங்கள்மேல் எறிவேன்; என் ஆத்துமா உங்களை அருவருப்பாக எண்ணும். உங்கள் பட்டணங்களைப் பாழாக்குவேன்; உங்கள் பரிசுத்த ஸ்தலங்களை அழிவுக்குள்ளாக்குவேன்; உங்கள் சுகந்த வாசனைகளின் நறுமணத்தை நான் முகரேன். தேசத்தைப் பாழாக்குவேன்; அதில் குடியிருக்கும் உங்கள் சத்துருக்கள் அதைக் கண்டு வியப்பார்கள். உங்களை ஜாதிகளுக்குள்ளே சிதறடிப்பேன்; உங்கள் பின்னால் பட்டயத்தை உருவிப்பேன்; உங்கள் தேசம் பாழாகும், உங்கள் பட்டணங்கள் வெறிச்சோடியிருக்கும். அப்பொழுது தேசம் பாழாய்க் கிடக்கும் காலமெல்லாம், நீங்கள் உங்கள் சத்துருக்களின் தேசத்தில் இருக்கும் வரையிலும், அது தன் ஓய்வுநாட்களை அனுபவிக்கும்; அப்பொழுது தேசம் இளைப்பாறி, தன் ஓய்வுநாட்களை அனுபவிக்கும். அது பாழாய்க் கிடக்கும் காலமெல்லாம் இளைப்பாறும்; ஏனெனில் நீங்கள் அதின்மேல் குடியிருந்தபோது, உங்கள் ஓய்வுநாட்களில் அது இளைப்பாறவில்லை. லேவியராகமம் 26:27–35.

இருபத்தாறு ஆம் அதிகாரத்தில் நான்கு முறை குறிப்பிடப்படும் “ஏழு காலங்கள்” என்ற தண்டனை, தேவனுடைய ஜனங்கள் சிதறடிக்கப்படும்போது அந்த நாடு அப்பொழுது “தன் சப்தங்களை அனுபவிக்கும்” என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. தானியேலும் மற்ற மூன்று சிறந்தவர்களும், மோசேயின் சாபம் நிறைவேறுதலின்படி சத்துருக்களின் தேசத்திற்குள் சிதறடிக்கப்பட்டிருந்தார்கள்; மேலும் அந்த எழுபது ஆண்டுகளான சிதறடிப்பு, இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளான சிதறடிப்பின் ஒரு அடையாளப் பொருள் பாடமாக இருந்தது. அது, யெசபெலின் துன்புறுத்தலின்போது எலியாவின் மூன்றரை ஆண்டுகளான வறட்சியை ஒத்த ஒரு தீர்க்கதரிசனப் பொருள் பாடமாக இருந்தது. அந்த மூன்றரை ஆண்டுகள், மூன்றரை தீர்க்கதரிசன ஆண்டுகளைச் சுட்டின; அவை கி.பி. 538 ஆம் ஆண்டுமுதல் 1798 ஆம் ஆண்டு வரை நீண்ட பாப்பரசராட்சியின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளுக்கு நிகராயின. எழுபது ஆண்டுகள் “ஏழு காலங்கள்” என்பதற்கான ஒரு அடையாளமாக இருந்தது; அதுபோல மூன்றரை ஆண்டுகள் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளான வனாந்தரத்தின் ஒரு அடையாளமாக இருந்தது. எரேமியா சுட்டிக்காட்டிய தானியேலின் சிறைப்பிடிப்பின் எழுபது ஆண்டுகள், “நானூற்று தொண்ணூறு” ஆண்டுகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தின.

> அவர்களுடைய பிதாக்களின் தேவனாகிய கர்த்தர் தமது ஜனங்களின்மேலும் தமது வாசஸ்தலத்தின்மேலும் இரக்கம் கொண்டிருந்ததினால், தமது தூதர்களின்மூலம் அவர்களிடத்தில் மீண்டும் மீண்டும் அனுப்பினார். ஆனால் அவர்கள் தேவனுடைய தூதர்களை ஏளனம்பண்ணி, அவருடைய வார்த்தைகளை இகழ்ந்து, அவருடைய தீர்க்கதரிசிகளை அவமதித்தார்கள்; கர்த்தருடைய கோபம் அவருடைய ஜனங்கள்மேல் எழுந்து, குணமாக்க முடியாத நிலையின்வரை அது தொடர்ந்தது. ஆகையால் அவர் கல்தேயரின் ராஜாவை அவர்கள்மேல் வரவழைத்தார்; அவன் அவர்களுடைய பரிசுத்தஸ்தலத்தின் ஆலயத்திலே அவர்களுடைய இளைஞர்களை பட்டயத்தால் கொன்றான்; இளைஞனாக இருந்தாலும், கன்னிகையாக இருந்தாலும், முதியவனாக இருந்தாலும், வயதினால் குனிந்திருந்தவனாக இருந்தாலும், யார்மேலும் இரங்கவில்லை; அவர்களை எல்லாரையும் அவர் அவன் கையிலே ஒப்புக்கொடுத்தார். தேவனுடைய ஆலயத்தின் பெரியதும் சிறியதுமான சகல பாத்திரங்களையும், கர்த்தருடைய ஆலயத்தின் பொக்கிஷங்களையும், ராஜாவினதும் அவன் பிரபுக்களினதும் பொக்கிஷங்களையும், இவையெல்லாவற்றையும் அவன் பாபிலோனுக்குக் கொண்டு போனான். அவர்கள் தேவனுடைய ஆலயத்தைத் தீயிட்டுக் கொளுத்தி, எருசலேமின் மதில்களை இடித்தார்கள்; அதின் அரண்மனைகளையெல்லாம் அக்கினியால் சுட்டெரித்தார்கள்; அதிலிருந்த அழகிய பாத்திரங்களையெல்லாம் அழித்தார்கள். பட்டயத்துக்குத் தப்பியவர்களை அவன் பாபிலோனுக்கு சிறையாக்கிக் கொண்டு போனான்; பாரசீக ராஜ்யத்தின் ஆட்சி வரையிலும் அவர்கள் அவனுக்கும் அவன் மக்களுக்கும் ஊழியக்காரராயிருந்தார்கள். இவ்வாறு எரேமியாவின் வாயினாலே கூறப்பட்ட கர்த்தருடைய வார்த்தை நிறைவேறும்படியாகவும், தேசம் தன் ஓய்வுநாட்களை அனுபவிக்கும்படியாகவும் நடந்தது; அது பாழாயிருந்த காலமெல்லாம் ஓய்வுகொண்டது; எழுபது ஆண்டுகள் நிறைவேறின. பாரசீக ராஜாவாகிய கோரேஸின் முதல் ஆண்டிலே, எரேமியாவின் வாயினாலே கூறப்பட்ட கர்த்தருடைய வார்த்தை நிறைவேறும்படி, கர்த்தர் பாரசீக ராஜாவாகிய கோரேஸின் ஆவியைத் தூண்டினார்; அதனால் அவன் தன் ராஜ்யமெங்கும் ஒரு பிரகடனத்தை அறிவித்ததோடு, அதை எழுதியும் வெளியிட்டான்; அதாவது: “பாரசீக ராஜாவாகிய கோரேஸ் சொல்லுவது என்னவென்றால்: வானத்தின் தேவனாகிய கர்த்தர் பூமியின் சகல ராஜ்யங்களையும் எனக்குக் கொடுத்திருக்கிறார்; யூதாவில் உள்ள எருசலேமிலே அவருக்கொரு ஆலயத்தை கட்டும்படி அவர் எனக்குக் கட்டளையிட்டிருக்கிறார். அவருடைய ஜனங்களிலுள்ள யாராயினும் உங்களிடத்தில் இருக்கிறார்களோ, அவனோடே அவன் தேவனாகிய கர்த்தர் இருப்பாராக; அவன் ஏறிப்போகக்கடவன்.” 2 நாளாகமம் 36:15–23.

வேதாகமத்தில் நிலம் தன் ஓய்வுநாட்களை அனுபவித்தது குறித்து வரும் இரண்டே குறிப்புகளும், தேவனுடைய ஜனங்கள் சிதறடிக்கப்படுதலுடனும், சிறைப்பிடிப்பின் எழுபது ஆண்டுகளுடனும் தொடர்புடையவையாகும்; அந்த எழுபது ஆண்டுகள், நிலம் தன் ஓய்வுநாட்களை அனுபவிக்க அனுமதிக்கும் காலப்பகுதியைச் சுட்டிக்காட்டின. அது, யூதர்கள் நிலம் ஓய்வை அனுபவிக்க அனுமதிக்காமல் வைத்திருந்த ஓய்வுநாட்களின் எண்ணிக்கைக்கு சமமானதாக இருந்தது. நிலம் எழுபது ஆண்டுகள் ஓய்வடைந்தது என்பது, நிலம் ஓய்வடைய அனுமதிக்க வேண்டும் என்ற கட்டளைக்கெதிரான கலகம் நிறைவேற்றப்பட்டிருந்த மொத்த ஆண்டுகளைச் சுட்டிக்காட்டியது. எளிய கணக்குப்படி, “நானூற்று தொண்ணூறு” ஆண்டுகளாக நீண்ட கலகத்தில், நிலம் ஓய்வடையாதிருந்த ஆண்டுகள் மொத்தம் எழுபது ஆகும்.

இருபத்துமூன்று நூறு ஆண்டுகளிலிருந்து நானூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகள் யூதர்களுக்கான கிருபைக்காலமாகப் பிரித்தெடுக்கப்பட்டன; மேலும் அந்த “நானூற்று தொண்ணூறு” ஆண்டுகளுக்கு லேவியராகமம் இருபத்தாறு கூறும் “ஏழு காலங்கள்” எனும் சிதறடிப்புடன் நேரடியான தொடர்பு உண்டு.

மிதிக்கப்படுதலின் “chazon” தரிசனமும், இருபத்துமூன்று நூறு ஆண்டுகளின் முடிவில் நிகழும் தோற்றத்தின் “mareh” தரிசனமும் ஒன்றுக்கொன்று வேறுபட்டவையாக இருக்கின்றன; ஆனால் அவை நேரடியான தொடர்புடையவைகளாகவும் உள்ளன. தானியேலின் நிகழ்வில் இருந்ததுபோல, தேவனுடைய ஜனங்கள் இந்த இரு தரிசனங்களையும் முறையாக வேறுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டியது அவசியம்; அதே சமயத்தில், அவை ஒன்றோடொன்று கொண்டுள்ள தொடர்பையும் உணர்ந்திருக்க வேண்டும். யூதர்கள் திரும்பி வந்து எருசலேமை மறுகட்டுவதற்கு அனுமதி வழங்கிய மூன்று அரசாணைகளுக்கு வழிவகுத்த எழுபது ஆண்டுகளான சிறைப்பிடிப்பு, நிலம் ஓய்வெடுக்க அனுமதிக்கப்பட வேண்டும் என்ற உடன்படிக்கைக்கு விரோதமாக யூதர்கள் செய்த “நானூற்று தொண்ணூறு” ஆண்டுகளான கலகத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது.

மூன்றாவது ஆணை அவர்கள் திரும்பி வந்து மறுகட்டுவதற்கான வாய்ப்பை நிர்ணயித்தபோது, அவர்களுக்கு “நானூற்று தொண்ணூறு” ஆண்டுகள் சோதனைக் காலமாக அளிக்கப்பட்டது; ஏனெனில் அவர்கள் அக்கீழ்ப்படியாமையால் எருசலேமின் அழிவும் அவர்களுடைய சிதறிப்போகுதலும் உண்டான அதே காலஅளவினால் சோதிக்கப்பட்டார்கள். இரண்டாவது “நானூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகள்” முடிவில், அவர்களுடைய கீழ்ப்படியாமை மறுபடியும் எருசலேமின் அழிவையும், அவர்கள் ஜெந்தர் ஜனங்களின் நடுவே சிதறிப்போகுதலையும் கொண்டு வரும்.

எழுபது ஆண்டுகளான சிறைச்சிதறலுக்கு முன்பாக “நானூற்று தொண்ணூறு” ஆண்டுகளான கிளர்ச்சி இருந்தது; பின்னர் அந்த எழுபது ஆண்டுச் சிறைச்சிதறலுக்குப் பிறகும் மேலும் “நானூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகள்” தொடர்ந்த கிளர்ச்சி ஏற்பட்டது.

நிலத்திற்கான எழுபது ஆண்டுகளின் ஓய்வை நிகழ்த்திய முதல் “நானூற்று தொண்ணூறு” ஆண்டுக் காலம், எருசலேமின் அழிவோடு முடிவுக்கு வந்தது. இரண்டாயிரத்து முன்னூறு ஆண்டுகளிலிருந்து வெட்டித் தனியே நிர்ணயிக்கப்பட்ட “நானூற்று தொண்ணூறு” ஆண்டுகளின் முடிவிலும், எருசலேம் மீண்டும் ஒருமுறை அழிக்கப்பட்டது; ஏனெனில் இயேசு எப்போதும் ஒரு காரியத்தின் தொடக்கத்தை கொண்டு அதன் முடிவை விளக்குகிறார்.

உண்மையான இஸ்ரவேல் உண்மையான பாபிலோனில் இருந்த எழுபது ஆண்டுச் சிறைப்பிடிப்பு, “ஏழு காலங்களாகிய” சிதறடிப்பின் ஒரு அடையாளமாக இருந்தது; மேலும், உண்மையான இஸ்ரவேல் உண்மையான பாபிலோனில் இருந்த அந்த எழுபது ஆண்டுச் சிறைப்பிடிப்பு, ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேல் ஆவிக்குரிய பாபிலோனில் இருந்த ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுச் சிறைப்பிடிப்பிற்கான ஒரு முன்மாதிரியாக இருந்தது என்று சகோதரி ஒயிட் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> “அயராத துன்புறுத்தலின் இந்த நீண்ட காலப்பகுதியில், சிறைவாசக் காலத்தில் பாபிலோனில் சிறைப்பட்டிருந்த இஸ்ரவேல் புத்திரர்கள் எவ்வளவு நிச்சயமாகச் சிறைப்பட்டிருந்தார்களோ, அதே அளவு நிச்சயமாகவே பூமியிலுள்ள தேவனுடைய சபையும் சிறைப்பிடிப்பில் இருந்தது.” தீர்க்கதரிசிகளும் ராஜாக்களும், 714.

கி.பி. 538 முதல் 1798 வரையிலான ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் “ஏழு காலங்களுக்கு” ஒரு முன்மாதிரியாக இருந்தது. எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவில், யூதர்கள் எருசலேமைப் புனரமைத்து மறுபடியும் கட்டுவதற்காகத் திரும்பிவந்தார்கள். அவர்கள் மூன்று கட்டளைகளின் காலத்தில் திரும்பிவந்தது, “மரே” தரிசனத்தின் இரண்டாயிரத்து முன்னூறு ஆண்டுகளின் தொடக்கத்தை (கி.மு. 457) குறித்தது; அந்தத் தரிசனம் கிறிஸ்து மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்தில் கி.பி. 1844 அக்டோபர் 22 அன்று வெளிப்படுவதற்குக் கொண்டுசென்றது. அந்த மூன்று கட்டளைகளே தீர்க்கதரிசனக் காலத்தின் தொடக்கத்தைக் குறித்தன; தீர்க்கதரிசனக் காலம் ஆரம்பிக்க அவை மூன்றும் அவசியமாக இருந்தன; ஆயினும், அவர்கள் கோரேசின் முதல் கட்டளையிலிருந்தே திரும்பி வந்து மறுபடியும் கட்டத் தொடங்கினர்.

> “எஸ்றாவின் ஏழாம் அதிகாரத்தில் அந்த அரசாணை காணப்படுகிறது. வசனங்கள் 12–26. அதன் மிக முழுமையான வடிவத்தில் அது பாரசீக அரசனான அர்தக்ஷஸ்தாவினால் கி.மு. 457-ல் வெளியிடப்பட்டது. ஆனால் எஸ்றா 6:14-ல், எருசலேமில் கர்த்தருடைய ஆலயம் ‘கோரேஷ், தரியு, பாரசீக அரசனாகிய அர்தக்ஷஸ்தா இவர்களின் கட்டளையின்படியே [விளிம்பு குறிப்பில், “அரசாணை”]’ கட்டப்பட்டது என்று சொல்லப்படுகிறது. இந்த மூன்று ராஜாக்கள் அந்த அரசாணையை ஆரம்பித்தும், மறுபடியும் உறுதிப்படுத்தியும், முழுமைப்படுத்தியும், 2300 ஆண்டுகளின் தொடக்கத்தைக் குறிக்க தீர்க்கதரிசனத்தின்படி வேண்டியிருந்த பூரண நிலைக்கு அதைக் கொண்டு வந்தனர். அரசாணை முழுமையடைந்த காலமான கி.மு. 457-ஐ அந்த கட்டளையின் தேதியாக எடுத்துக்கொண்டபோது, எழுபது வாரங்களைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒவ்வொரு குறிப்பும் நிறைவேறியிருந்தது என்பது காணப்பட்டது.” The Great Controversy, 326.

1798 முதல் 1844 வரை, வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் மூன்று தூதர்கள் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் வந்தடைந்தனர்; மேலும், இருபத்துமூன்று நூறு ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆரம்பத்தை மூன்று கட்டளைகள் குறித்ததுபோலவே, அந்த மூன்று தூதர்கள் அந்த தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவையும் குறித்தனர். மூன்றாம் தூதனின் வருகையோடு தீர்க்கதரிசன காலம் முடிவுக்கு வந்தது; அதேபோல், மூன்றாம் கட்டளையின் வருகையோடு அது ஆரம்பமானது; ஏனெனில், இயேசு எப்பொழுதும் ஒரு காரியத்தின் முடிவை அந்த காரியத்தின் ஆரம்பத்தோடு அடையாளப்படுத்துகிறார்.

முதலாம் கட்டளையின் கீழ் யூதர்கள் திரும்பிவரத் தொடங்கினர்; இரண்டாம் கட்டளையின் வரலாற்றில் அவர்கள் ஆலயத்தை முடித்தனர். மூன்றாம் தூதன் 1844 அக்டோபர் 22 அன்று வந்தான்; அந்தத் தேதிக்கு முன்பாக, ஆவிக்குரிய பாபிலோனிலிருந்து வெளியேறி மறுகட்டுவதற்காக வந்திருந்த ஆவிக்குரிய ஆலயத்தை மில்லரைட்டுகள் முடித்திருந்தனர். அது நிறைவேற்றப்பட வேண்டியது; ஏனெனில் 1844 அக்டோபர் 22 அன்று உடன்படிக்கையின் தூதன் தமது ஆலயத்திற்குத் திடீரென வரவேண்டியிருந்தது. அந்த ஆலயம், 1844 அக்டோபர் 22 அன்று உடன்படிக்கைக்குள் நுழைந்த மில்லரைட் மக்கள் ஆவர்; அவர்கள் ஆலயம் என்று பேதுரு அடையாளப்படுத்துகின்றான்.

> நீங்களும் ஜீவமுள்ள கற்களாக, இயேசு கிறிஸ்துவினால் தேவனுக்குப் பிரியமான ஆவிக்குரிய பலிகளைச் செலுத்துவதற்காக, பரிசுத்த ஆசாரியக்கூட்டமாகிய ஒரு ஆவிக்குரிய இல்லமாகக் கட்டப்படுகிறீர்கள். 1 பேதுரு 2:5.

மில்லரைட் ஆலயம் 1798 முதல் 1844 வரை, அதாவது நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளில்—அல்லது தீர்க்கதரிசன ரீதியாக மூன்று நாட்களில்—கட்டப்பட்டது; ஏனெனில் ஒரு ஆலயத்தை எழுப்ப மூன்று நாட்கள் ஆகும் என்று கிறிஸ்து குறிப்பிட்டார்.

> யூதருடைய பஸ்காப் பண்டிகை சமீபித்திருந்தது; இயேசு எருசலேமுக்குப் போனார். அவர் ஆலயத்தில் மாடுகளையும் ஆடுகளையும் புறாக்களையும் விற்கிறவர்களையும், பணமாற்றுகிறவர்கள் உட்கார்ந்திருக்கிறதையும் கண்டார். அப்பொழுது அவர் சிறு கயிறுகளால் ஒரு சாட்டை செய்து, அவர்களையெல்லாரையும், ஆடுகளையும் மாடுகளையும் ஆலயத்திலிருந்து வெளியே துரத்திவிட்டார்; பணமாற்றுகிறவர்களின் பணத்தைச் சிதறப்போட்டு, மேசைகளைக் கவிழ்த்தார். புறாக்களை விற்கிறவர்களிடம், “இவைகளை இங்கிருந்து எடுத்துக்கொண்டு போங்கள்; என் பிதாவின் வீட்டை வியாபார வீட்டாக்காதீர்கள்” என்றார். அப்பொழுது அவருடைய சீஷர்கள், “உமது வீட்டின்மேலுள்ள வைராக்கியம் என்னை விழுங்குகிறது” என்று எழுதப்பட்டிருப்பதை நினைவுகூர்ந்தார்கள். ஆகையால் யூதர் அவருக்கு மறுமொழியாக, “நீர் இவைகளைச் செய்கிறதினால் எங்களுக்கு எந்த அடையாளத்தைக் காண்பிக்கிறீர்?” என்றார்கள். இயேசு அவர்களுக்கு மறுமொழியாக, “இந்த ஆலயத்தை இடித்துப்போடுங்கள்; மூன்று நாளுக்குள் அதை எழுப்புவேன்” என்றார். அப்பொழுது யூதர், “இந்த ஆலயம் கட்டப்பட நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள் ஆனதே; அதை நீர் மூன்று நாளுக்குள் எழுப்புவீரோ?” என்றார்கள். ஆனால் அவர் தமது சரீரமாகிய ஆலயத்தைக் குறித்து பேசினார். யோவான் 2:13–21.

உடன்படிக்கையின் தூதன் திடீரெனத் தனது ஆலயத்திற்குவந்தபோது, மல்கியா புத்தகத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டபடியே, கிறிஸ்து ஆலயத்தைச் சுத்திகரித்தபோது அந்தத் தீர்க்கதரிசனம் நிறைவேறியது என்று சகோதரி வைட் அடையாளப்படுத்துகிறார்; இது யோவானிலிருந்து மேற்கோளிடப்பட்ட பகுதியில் இப்பொழுது சுட்டிக்காட்டப்பட்டதுபோலேயே ஆகும்.

> “ஆலயத்திலிருந்து உலகத்தின் வாங்குவோர்களையும் விற்போர்களையும் அகற்றி சுத்திகரித்ததன் மூலம், இயேசு தமது பணி என்னவென அறிவித்தார்; அதாவது, பாவத்தின் களங்கத்திலிருந்து இதயத்தைச் சுத்திகரிப்பது,—ஆத்துமாவைச் சீரழிக்கும் பூமியாசைகள், சுயநல இச்சைகள், தீய பழக்கவழக்கங்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து அதைத் தூய்மைப்படுத்துவது. ‘இதோ, நான் என் தூதனை அனுப்புகிறேன்; அவன் எனக்கு முன்பாக வழியை ஆயத்தப்படுத்துவான்; நீங்கள் தேடுகிற ஆண்டவர் திடீரென்று தமது ஆலயத்துக்கு வருவார்; நீங்கள் விரும்புகிற உடன்படிக்கையின் தூதனும் வருவார்; இதோ, அவர் வருகிறார் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார். ஆனால் அவர் வருகிற நாளில் நிலைத்திருக்கிறவன் யார்? அவர் தோன்றும் போது நிற்கிறவன் யார்? ஏனெனில் அவர் உருக்குகிறவனின் அக்கினிபோலும், வெளுக்குகிறவர்களின் காரம்போலும் இருப்பார். அவர் வெள்ளியை உருக்கிச் சுத்திகரிப்பவனைப்போல் உட்கார்ந்து, லேவியின் புத்திரரைச் சுத்திகரித்து, அவர்களைப் பொன்னையும் வெள்ளியையும் போலப் புடமிட்டு பரிசுத்தப்படுத்துவார்; அப்பொழுது அவர்கள் நீதியோடு கர்த்தருக்குப் பலியிடுவார்கள். மல்கியா 3:1–3.’ The Desire of Ages, 161.”

யோவான் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்படும் ஆலயத்தை நிர்மாணிக்க நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள் எடுத்தன; அழிக்கப்பட்ட ஆலயத்தைத் தாம் மூன்று நாட்களில் எழுப்புவேன் என்று இயேசு கூறினார். 1798 முதல் 1844 வரை நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள் ஆகின்றன; இது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் மூன்று தூதர்களின் (நாட்களின்) வருகையை அடையாளப்படுத்துகிறது; அவை இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனத்தை ஆரம்பித்த மூன்று கட்டளைகளால் முன்மாதிரியாகக் காண்பிக்கப்பட்டிருந்தன. அந்த நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள் என்பது கிறிஸ்து மில்லரைட் ஆலயத்தை எழுப்பிய காலப்பகுதியாகும்; ஏனெனில் அதற்கு முன்னர் ஆவிக்குரிய பரிசுத்தஸ்தலமும் ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலும் ஆவிக்குரிய பாபிலோனால் மிதிக்கப்பெற்றிருந்தன.

தம்முடைய ஊழியத்தின் ஆரம்பத்தில் பஸ்கா பண்டிகையின்போது கிறிஸ்து ஆலயத்தைச் சுத்திகரித்தபோது, மல்கியா நூலில் கூறப்பட்டபடி உடன்படிக்கையின் தூதன் திடீரென தமது ஆலயத்திற்குள் வருவார் என்ற தீர்க்கதரிசனத்தை அவர் நிறைவேற்றினார். 1844 ஆம் ஆண்டின் அக்டோபர் 22 அன்று கிறிஸ்து திடீரென தமது ஆலயத்திற்குள் வந்தார்; தாம் இடிக்கப்பட்ட தமது ஆலயத்தை எழுப்புவதற்கு அவருக்குப் நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள் எடுத்திருந்தது.

> “பரிசுத்தஸ்தலத்தின் சுத்திகரிப்பிற்காக, தானியேல் 8:14-இல் வெளிக்கொணரப்பட்டபடி, கிறிஸ்து நம்முடைய மகா ஆசாரியராக மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் வருதல்; தானியேல் 7:13-இல் வழங்கப்பட்டபடி, மனுஷகுமாரன் நாட்களினால் பழமையானவரிடத்தில் வருதல்; மேலும் மல்கியா முன்னறிவித்தபடி, கர்த்தர் தமது ஆலயத்திற்குள் வருதல்—இவை அனைத்தும் ஒரே நிகழ்வின் வருணனைகளாகும்; இதுவே மேலும், மத்தேயு 25-இல் உள்ள பத்து கன்னியரின் உவமையில் கிறிஸ்து விவரித்தபடி, மணவாளன் கலியாணத்திற்குள் வருவதினாலும் சித்தரிக்கப்படுகிறது.” The Great Controversy, 426.

முதலாம் கோபக்காலம் 1798 ஆம் ஆண்டில் முடிவுற்றது; கடைசி கோபக்காலத்தின் முடிவு 1844 ஆகும். கிறிஸ்து மில்லரைட்டு ஆலயத்தை எழுப்பிய நாற்பத்தாறு ஆண்டுக் காலப்பகுதியின் தொடக்கம் அதன் முடிவை விளக்கியது; ஏனெனில் தொடக்கமும் முடிவும் இரண்டும் தேவன் தமது ஜனத்தின் மேல் கொண்டிருந்த கோபம் நிறைவுறுதலால் குறிக்கப்பட்டிருந்தன; ஏனெனில் இயேசு எப்போதும் ஒரு காரியத்தின் முடிவை அதன் தொடக்கத்தோடு அடையாளப்படுத்துகிறார்.

அடுத்த கட்டுரையில் தானியேலுக்குக் கபிரியேல் அளித்த போதனையைப் பற்றிய எங்கள் ஆய்வைத் தொடர்வோம்.

> “வெளிப்படுத்தின விசேஷம்” என்னும் புத்தகம் மக்களுக்காகத் திறக்கப்பட வேண்டும். அது முத்திரையிடப்பட்ட புத்தகம் என்று அநேகருக்குப் போதிக்கப்பட்டுள்ளது; ஆனால் அது சத்தியத்தையும் ஒளியையும் நிராகரிப்போருக்கே முத்திரையிடப்பட்டதாக இருக்கிறது. அதில் அடங்கியுள்ள சத்தியங்கள் அறிவிக்கப்பட வேண்டும்; அப்படியானால் மிக விரைவில் நிகழப்போகிற சம்பவங்களுக்காக மக்கள் தங்களை ஆயத்தப்படுத்திக்கொள்ளும் வாய்ப்பைப் பெறுவார்கள். அழிந்து கொண்டிருக்கும் உலகத்தின் இரட்சிப்பிற்கான ஒரே நம்பிக்கையாக மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி முன்வைக்கப்பட வேண்டும்.

> “கடைசி நாட்களின் அபாயங்கள் நம்மீது வந்து விட்டன; நாம் செய்யும் பணியில் மக்கள் தாங்கள் இருக்கும் ஆபத்தைப் பற்றிப் எச்சரிக்கப்பட வேண்டும். தீர்க்கதரிசனம் வெளிப்படுத்திய அந்த மகத்தான காட்சிகள் விரைவில் நிகழப்போகின்றன; அவை கவனிக்கப்படாமல் விடப்படாதிருக்கட்டும். நாம் தேவனுடைய தூதர்கள்; இழப்பதற்கான நேரம் எமக்கில்லை. எங்கள் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவுடன் இணைந்து உழைப்பவர்களாக இருக்க விரும்புகிறவர்கள், இந்நூலில் காணப்படும் சத்தியங்களில் ஆழ்ந்த அக்கறை காட்டுவார்கள். எழுத்தாலும் குரலாலும், கிறிஸ்து விண்ணகத்திலிருந்து வெளிப்படுத்துவதற்காக வந்து அறிவித்த அதிசயமான காரியங்களைத் தெளிவாக எடுத்துரைக்க அவர்கள் பாடுபடுவார்கள்.” Signs of the Times, July 4, 1906.

Back to Articles