Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Three

தானியேலின் புத்தகம் - எண் இருபத்து மூன்று

The Scornful Men

பரியாசக்கார மனுஷர்

Author

Jeff Pippenger

Published

December 18, 2023

Formats

PDF
Word

Sister White identified that when the great buildings of New York City were thrown down, Revelation chapter eighteen, verses one through three, would be fulfilled.

நியூயோர்க் நகரத்தின் பெரிய கட்டிடங்கள் இடிக்கப்பட்டு வீழ்த்தப்படும்போது, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரம், ஒன்று முதல் மூன்று வரை உள்ள வசனங்கள் நிறைவேறும் என்று சகோதரி வைட் குறிப்பிட்டார்.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.

> இவற்றிற்குப் பின்பு, வானத்திலிருந்து வேறொரு தூதன் மிகுந்த அதிகாரமுள்ளவனாய் இறங்கி வருவதைக் கண்டேன்; அவனுடைய மகிமையினால் பூமி பிரகாசமாயிற்று. அவன் வல்லமையோடு பெரிய சத்தமாகக் கூவி: மகா பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது; அது பிசாசுகளின் வாசஸ்தலமாகவும், ஒவ்வொரு அசுத்த ஆவியின் தங்குமிடமாகவும், ஒவ்வொரு அசுத்தமும் அருவருப்புமான பறவையின் கூண்டாகவும் ஆகியிருக்கிறது. ஏனெனில், அவளுடைய விபசாரத்தின் உக்கிரகோபமுள்ள திராட்சரசத்தை எல்லா ஜாதிகளும் குடித்திருக்கின்றன; பூமியின் ராஜாக்கள் அவளோடு விபசாரம் செய்தார்கள்; பூமியின் வியாபாரிகள் அவளுடைய ஆடம்பர மிகுதியினால் ஐசுவரியவான்களானார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1–3.

By September 11, 2001, the “kings” of the earth had already committed fornication with the Roman church. After World War Two, President Harry S. Truman, for the first time, in 1951, appointed an ambassador to the Vatican. His attempt to form a political relationship with the papacy was flatly rejected by the Congress of the United States, but not so when decades later President Ronald Reagan, in 1984, appointed an ambassador to the Vatican. By 2001, all nations had committed fornication with the Vatican through establishing a diplomatic relationship with the whore of Tyre.

2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11-ற்குள், பூமியின் “ராஜாக்கள்” ஏற்கனவே ரோமச் சபையுடன் விபச்சாரம் செய்திருந்தனர். இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, 1951-இல், முதன்முறையாக ஜனாதிபதி ஹாரி எஸ். ட்ரூமன் வத்திக்கானுக்குப் ஒரு தூதரை நியமித்தார். பாப்பரசாட்சியத்துடன் ஒரு அரசியல் உறவை அமைக்க அவர் செய்த முயற்சி அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் காங்கிரஸால் முற்றாக நிராகரிக்கப்பட்டது; ஆனால் பல தசாப்தங்கள் கழித்து, 1984-இல், ஜனாதிபதி ரொனால்ட் ரீகன் வத்திக்கானுக்குப் ஒரு தூதரை நியமித்தபோது அப்படியில்லை. 2001-க்குள், தீரின் வேசியுடன் தூதரக உறவை ஏற்படுத்தியதன் மூலம் சகல ஜாதிகளும் வத்திக்கானுடன் விபச்சாரம் செய்திருந்தன.

By September 11, 2001, all “nations,” had drunk the wine of the wrath of her fornication. The wine of Babylon represents all the various falsehoods that are presented by the papacy, but the one special variety of wine that is identified in these verses is the wine of the wrath of her fornication. The wrath of the papacy is her persecution of those she disagrees with. She accomplishes her persecution by employing the power of the state to do her dirty work. The wine of her wrath, is her special bottle of error that represents the action of employing the state against those that she deems a heretic.

2001 செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதிக்குள், எல்லா “ஜாதிகளும்” அவளுடைய விபசாரத்தின் கோபமதுவை அருந்தியிருந்தன. பாபிலோனின் திராட்சரசம், திருத்தந்தைத்துவம் முன்வைக்கும் பலவகையான சகல பொய்யுரைகளையும் குறிக்கிறது; ஆனால் இவ்வசனங்களில் குறிப்பாக அடையாளம் காணப்படும் தனிச்சிறப்பான திராட்சரச வகை, அவளுடைய விபசாரத்தின் கோபமதுவாகும். திருத்தந்தைத்துவத்தின் கோபம் என்பது, தமக்குப் பொருந்தாதவர்களை அது துன்புறுத்துவதாகும். தன் அசுத்த வேலைகளைச் செய்யும்படி அரசின் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் அது தன் துன்புறுத்தலை நிறைவேற்றுகிறது. அவளுடைய கோபத்தின் திராட்சரசம் என்பது, தாம் மதவெறியன் எனக் கருதுகிறவர்களுக்கு எதிராக அரசைச் செயல்படுத்தும் செயலைக் குறிக்கும் அவளுடைய விசேஷமான பிழைப்போதகப் பானமாகும்.

In the period of time from August 11, 1840 through to October 22, 1844, Millerite Adventism, who had been called out of the Dark Ages, and who was separated from the Protestant churches that then became the daughters of Rome, then became the true Protestant horn upon the newly arrived earth beast. Peter identifies the characteristics of those newly chosen people of God as a nation.

1840 ஆகஸ்ட் 11 முதல் 1844 அக்டோபர் 22 வரை உள்ள காலப்பகுதியில், இருண்ட யுகங்களிலிருந்து அழைக்கப்பட்டும், பின்னர் ரோமின் குமாரத்திகளாகிய புராட்டஸ்டண்ட் சபைகளிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டும் இருந்த மில்லரைட் அட்வென்டிசம், புதிதாக வெளிப்பட்ட பூமிப் மிருகத்தின் மேல் உண்மையான புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பாக ஆனது. தேவனால் புதிதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அந்த ஜனத்தின் ஒரு ஜாதியாகிய பண்புகளை பேதுரு அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:9, 10.

> ஆனால் நீங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சந்ததி, ராஜகீய ஆசாரியத்துவம், பரிசுத்த ஜாதி, தேவனுக்குரிய விசேஷ ஜனங்கள்; இருளிலிருந்து தம்முடைய அதிசயமான ஒளிக்குள் உங்களை அழைத்தவருடைய மகிமைகளை வெளிப்படுத்தும்படியாக இருக்கிறீர்கள். முற்காலத்தில் நீங்கள் ஜனமல்லாதவர்களாயிருந்தீர்கள்; இப்பொழுதோ தேவனுடைய ஜனங்களாயிருக்கிறீர்கள். இரக்கத்தைப் பெறாதவர்களாயிருந்தீர்கள்; இப்பொழுதோ இரக்கத்தைப் பெற்றிருக்கிறீர்கள். 1 பேதுரு 2:9, 10.

By September 11, 2001, the Seventh-day Adventist church had already, and often employed the political structure of the government of the United States to attack those it deemed as heretical. Well before 2001, the Adventists had already imbibed in the special wine of Babylon that represents the employment of state power to attack those who it deemed as heretics.

2001 செப்டம்பர் 11-க்குள், ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபை ஏற்கனவே, மேலும் பலமுறை, தாம் மதவிரோதிகள் எனக் கருதியவர்களைத் தாக்குவதற்காக அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசாங்கத்தின் அரசியல் அமைப்பைக் பயன்படுத்தியிருந்தது. 2001-ற்கு மிகவும் முன்பே, அட்வென்டிஸ்டுகள் ஏற்கனவே பாபிலோனின் விசேஷ திராட்சரசத்தை அருந்தியிருந்தனர்; அது, தாம் மதவிரோதிகள் எனக் கருதியவர்களைத் தாக்குவதற்காக அரசின் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துதலைக் குறிக்கிறது.

Ephraim is a symbol of the rebellion of Jeroboam and the northern kingdom of Israel, and Isaiah begins chapter twenty-eight, by addressing the Seventh-day Adventist church as the drunkards of Ephraim.

எபிராயீம் என்பது யெரொபெயாம் கிளர்ச்சிக்கும், இஸ்ரவேலின் வடக்கு இராஜ்யத்திற்குமான ஒரு குறியீடாகும்; ஆகையால் ஏசாயா இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தை, ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையை எபிராயீமின் குடிகாரர்கள் என்று உரையாடுவதன் மூலம் ஆரம்பிக்கிறார்.

> Woe to the crown of pride, to the drunkards of Ephraim, whose glorious beauty is a fading flower, which are on the head of the fat valleys of them that are overcome with wine! Behold, the Lord hath a mighty and strong one, which as a tempest of hail and a destroying storm, as a flood of mighty waters overflowing, shall cast down to the earth with the hand. The crown of pride, the drunkards of Ephraim, shall be trodden under feet: And the glorious beauty, which is on the head of the fat valley, shall be a fading flower, and as the hasty fruit before the summer; which when he that looketh upon it seeth, while it is yet in his hand he eateth it up. In that day shall the Lord of hosts be for a crown of glory, and for a diadem of beauty, unto the residue of his people, And for a spirit of judgment to him that sitteth in judgment, and for strength to them that turn the battle to the gate. But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. Isaiah 28:1–8.

> எப்பிராயீமின் மதுபோதையராயிருந்த அகங்காரத்தின் கிரீடத்துக்குத் துயரம்! திராட்சரசத்தினால் மயக்கமடைந்தவர்களின் செழிப்பான பள்ளத்தாக்குகளின் தலைமேல் இருக்கிற அவர்களின் மகிமையான அழகு, வாடிவிடும் ஒரு பூவாயிருக்கிறது! இதோ, ஆண்டவருக்கொரு வல்லவரும் பலவானும் உண்டு; அவர் கல்மழைப் புயல்போலும் அழிவூட்டும் பெருங்காற்றுபோலும், கரைபுரண்டு பெருகும் வல்லமையான நீர்ப்பிரவாகம்போலும், அதைத் தமது கையினால் பூமியிலே தள்ளிவிடுவார். எப்பிராயீமின் மதுபோதையராயிருந்த அகங்காரத்தின் கிரீடம் காலடியில் மிதிக்கப்படும். செழிப்பான பள்ளத்தாக்கின் தலைமேல் இருக்கிற மகிமையான அழகு வாடிவிடும் பூவாயும், கோடைக்காலத்திற்கு முன்பாக விரைவில் பழுக்கும் அத்திப்பழம்போலும் இருக்கும்; அதை நோக்குகிறவன் அதைக் கண்டவுடன், அது இன்னும் அவன் கையிலிருக்கும்போதே அதை விழுங்கிவிடுவான். அந்நாளிலே சேனைகளின் கர்த்தர் தமது ஜனத்தின் மீதமிருப்போருக்குப் மகிமையின் கிரீடமாயும் அழகின் முடியாகவும் இருப்பார்; நியாயாசனத்தில் உட்காருகிறவனுக்கு நியாயத்தீர்ப்பின் ஆவியாகவும், யுத்தத்தை வாசல்வரைத் திருப்புகிறவர்களுக்குப் பலமாகவும் இருப்பார். ஆனால் இவர்களும் திராட்சரசத்தினால் வழி தவறினார்கள்; மதுபானத்தினால் தடுமாறினார்கள்; ஆசாரியனும் தீர்க்கதரிசியும் மதுபானத்தினால் வழி தவறினார்கள்; அவர்கள் திராட்சரசத்தினால் விழுங்கப்பட்டார்கள்; மதுபானத்தினால் அவர்கள் வழி தவறினார்கள்; தரிசனத்தில் அவர்கள் தவறுகிறார்கள்; நியாயத்தீர்ப்பில் அவர்கள் இடறுகிறார்கள். எல்லா மேசைகளும் வாந்தியாலும் அசுத்தத்தினாலும் நிரம்பியிருக்கின்றன; சுத்தமான இடமொன்றும் இல்லை. ஏசாயா 28:1–8.

The third Woe arrived on September 11, 2001, and it arrived upon the “crown,” representing leadership of the “drunkards of Ephraim.” It did not attack the headquarters of the church in Maryland with an airplane full of fuel, but it marked their inability to recognize that the arrival of Islam of the third Woe was the beginning of the latter rain message of the third angel. The beginning of the very message and work that they profess to have been raised up to proclaim. They are identified as not only the crown, which represents leadership, but as the “crown of pride,” thus identifying one of the two classes of worshippers that was and is produced in the debate of Habakkuk chapter two. On September 11, 2001, Habakkuk’s watchmen took their posts at the battle at the gate.

மூன்றாவது ஐயோ 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்தது; அது “எப்பிராயீமின் குடிகாரர்களின்” தலைமையைச் சுட்டிக்காட்டும் “கிரீடத்தின்” மேல் வந்தது. அது எரிபொருள் நிரம்பிய விமானத்தால் மரிலாந்திலுள்ள சபையின் தலைமையகத்தைத் தாக்கவில்லை; ஆனால் மூன்றாவது ஐயோவின் இஸ்லாம் வந்தடைந்தது என்பது மூன்றாவது தூதனின் பின்மழைச் செய்தியின் ஆரம்பம் என்பதை அவர்கள் உணர முடியாத தங்களுடைய இயலாமையை அது அடையாளப்படுத்தியது. தாங்கள் அறிவிக்க எழுப்பப்பட்டதாக உரிமையுடன் கூறும் அதே செய்தியும் கிரியையும் இதுவே ஆரம்பமானது. அவர்கள் தலைமையைச் சுட்டிக்காட்டும் கிரீடமாக மட்டுமல்லாமல், “பெருமையின் கிரீடம்” என்றும் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றனர்; இவ்வாறு, ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் விவாதத்தில் உருவாக்கப்பட்டும் உருவாக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றும் இருக்கும் ஆராதகர்களின் இரு வகுப்புகளில் ஒன்றாக அவர்கள் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றனர். 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, ஆபக்கூக்கின் காவலாளிகள் வாசலிலுள்ள போரில் தங்கள் நிலைகளில் நின்றனர்.

The gates of Jerusalem are where the interaction of the people of Jerusalem was carried out. The battle at the gates is representing the “debate” of the previous chapter of Isaiah that began on the day of the east wind (the day of Islam). The two classes of Habakkuk’s worshippers in the passage are represented by two crowns. The drunkards of Ephraim, who have already at that point employed the power of the state to win their arguments against those they had deemed as heretics are contrasted with the crown of the Lord of hosts. When Christ is represented as the Lord of hosts, it is symbolic of His work as the leader of His army. The battle at the gate is the warfare represented by the debate over true and false theology.

எருசலேமின் வாசல்கள் என்பது எருசலேமின் மக்களுடைய பரஸ்பரச் செயல்பாடுகள் நடைபெற்று வந்த இடமாகும். வாசல்களிடத்தில் நிகழும் போராட்டம், கிழக்குக் காற்றின் நாளில் (இஸ்லாமின் நாளில்) தொடங்கிய எசாயாவின் முந்தைய அதிகாரத்தில் காணப்படும் “விவாதத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அந்தப் பகுதியில் ஹபக்கூக்கின் ஆராதகர்களின் இரு வகுப்புகள் இரண்டு கிரீடங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. ஏற்கெனவே அந்த நிலையில் தாங்கள் மததுரோகிகள் என்று கருதியவர்களுக்கு எதிராகத் தங்கள் வாதங்களில் வெற்றி பெற அரசின் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தியிருந்த எபிராயீமின் குடிகாரர்கள், சேனைகளின் கர்த்தரின் கிரீடத்துடன் எதிர்மறையாக ஒப்பிடப்படுகின்றனர். கிறிஸ்து சேனைகளின் கர்த்தராகச் சித்தரிக்கப்படும்போது, அது அவர் தமது படையின் தலைவராகச் செய்கிற கிரியையை அடையாளப்படுத்துகிறது. வாசலிலுள்ள போராட்டம் என்பது உண்மையான மற்றும் பொய்யான இறையியலைக் குறித்த விவாதத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் யுத்தமாகும்.

It is not simply the General Conference leadership that is represented as the drunkards of Ephraim, but also the priests (the pastoral ministry), and the prophets (the theologians and educators) are out of the way, through strong drink. As Isaiah says in the opening verses of his prophecy, it is the entire church.

எபிராயீமின் மதுபிரியர்களாகச் சித்தரிக்கப்படுவது வெறுமனே ஜெனரல் கான்பரன்ஸ் தலைமையே அல்ல; ஆசாரியர்களும் (மேய்ப்புப் பணியாளர்கள்), தீர்க்கதரிசிகளும் (இறையியலாளர்களும் கல்வியாளர்களும்) பலமான பானத்தினால் வழியிலிருந்து விலகிப்போயுள்ளனர். ஏசாயா தனது தீர்க்கதரிசனத்தின் தொடக்க வசனங்களில் கூறுவதுபோல, அது முழு சபையே ஆகும்.

> The vision of Isaiah the son of Amoz, which he saw concerning Judah and Jerusalem in the days of Uzziah, Jotham, Ahaz, and Hezekiah, kings of Judah. Hear, O heavens, and give ear, O earth: for the Lord hath spoken, I have nourished and brought up children, and they have rebelled against me. The ox knoweth his owner, and the ass his master’s crib: but Israel doth not know, my people doth not consider. Ah sinful nation, a people laden with iniquity, a seed of evildoers, children that are corrupters: they have forsaken the Lord, they have provoked the Holy One of Israel unto anger, they are gone away backward. Why should ye be stricken anymore? ye will revolt more and more: the whole head is sick, and the whole heart faint. Isaiah 1:1–5.

> யூதாவின் ராஜாக்களாகிய உஸ்ஸியா, யோதாம், ஆகாஸ், எசேக்கியா ஆகியோரின் நாட்களில், ஆமோஸின் குமாரனாகிய ஏசாயா, யூதாவையும் எருசலேமையும் குறித்து கண்ட தரிசனம். வானங்களே, கேளுங்கள்; பூமியே, செவிகொடுங்கள்; கர்த்தர் உரைக்கிறார்: நான் பிள்ளைகளைப் பேணி வளர்த்தேன்; ஆனால் அவர்கள் எனக்கெதிராகக் கலகம்பண்ணினார்கள். எருது தன் எஜமானனை அறிகிறது; கழுதை தன் ஆண்டவனின் தொழுவத்தை அறிகிறது; ஆனால் இஸ்ரவேல் அறியவில்லை; என் ஜனங்கள் உணர்ந்து கொள்ளவில்லை. ஐயோ, பாவமுள்ள ஜனமே, அக்கிரமம் சுமந்த மக்களே, தீமைசெய்கிறவர்களின் சந்ததியே, சீர்கெடுப்பவர்களான பிள்ளைகளே! அவர்கள் கர்த்தரை விட்டுவிட்டார்கள்; இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தரைக் கோபப்படுத்தினார்கள்; அவர்கள் பின்வாங்கிப் போயினர். நீங்கள் இனியும் ஏன் அடிக்கப்பட வேண்டும்? இன்னும் இன்னும் கலகம்பண்ணுவீர்கள்; முழு தலைவும் வியாதியுற்றது; முழு இருதயமும் தளர்ந்திருக்கிறது. ஏசாயா 1:1–5.

The sinful nation is sick, and has passed the time where any remedy can be provided that would change her heart and mind. Isaiah identifies the drunkards are out of the way, and the way is identified by Jeremiah as the “old paths.” On September 11, 2001, the latter rain began to fall, and Jeremiah identifies that it is when we walk in the old paths, which is the “way” that the drunkards are out of, that we find the rest of the latter rain.

பாவமுள்ள ஜாதி நோயுற்றிருக்கிறது; அவளுடைய இருதயத்தையும் மனதையும் மாற்றக்கூடிய எந்த நிவாரணமும் அளிக்கப்படக்கூடிய காலத்தை அவள் கடந்துபோயிருக்கிறாள். ஏசாயா, மதுபோதையர் வழியைவிட்டு விலகிப்போயிருக்கிறார்கள் என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்; அந்த வழி எரேமியா மூலம் “பழைய பாதைகள்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11 அன்று பிந்தைய மழை பொழியத் தொடங்கியது; நாம் பழைய பாதைகளில் நடக்கும்போது—அதாவது மதுபோதையர் விலகிப்போன அந்த “வழியில்” நடக்கும்போது—பிந்தைய மழையின் மீதியுள்ள ஓய்வை நாம் காண்கிறோம் என்று எரேமியா அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. Jeremiah 6:16–19.

> கர்த்தர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: வழிகளில் நின்று நோக்குங்கள்; பழைய பாதைகளை விசாரித்தறியுங்கள்; நல்ல வழி எது என்று கேட்டு, அதில் நடவுங்கள்; அப்பொழுது உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்கு இளைப்பாறுதல் காண்பீர்கள். ஆனால் அவர்கள், “அதில் நாம் நடக்கமாட்டோம்” என்றார்கள். மேலும், “எக்காளத்தின் சத்தத்தைக் கேளுங்கள்” என்று சொல்லி, நான் உங்கள்மேல் காவல்காரரை நியமித்தேன். ஆனால் அவர்கள், “நாங்கள் கேட்கமாட்டோம்” என்றார்கள். ஆகையால், ஜாதிகளே, கேளுங்கள்; சபையினரே, அவர்களுக்குள் இருப்பது என்ன என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். பூமியே, கேள்: இதோ, இந்த ஜனத்தின் மேல் நான் தீமையை வரப்பண்ணுவேன்; அது அவர்களுடைய யோசனைகளின் பலனே; ஏனெனில் அவர்கள் என் வார்த்தைகளுக்குச் செவிகொடுக்கவில்லை; என் நியாயப்பிரமாணத்தையும் ஏற்காமல், அதை நிராகரித்தார்கள். எரேமியா 6:16–19.

The drunkards of Ephraim are out of the way on September 11, 2001, and have turned “away backward,” in 1863, when they initiated the process of rejecting the “old paths.” It is in the “old paths,” that the rest and refreshing of the latter rain is to be found, and that rain began at the very time that the “Woe,” was pronounced upon them. The third “Woe” of Islam was unrecognizable to the crown of the pride of Ephraim, for they had progressively rejected the foundational truths that identify the role of Islam in prophecy. Jeremiah identifies that at that time the Lord raised up watchmen, which are Habakkuk’s watchmen, and they proclaimed to the drunkards of Ephraim in the battle at the gates that they needed to hearken to the sound of the trumpet. The third “Woe” that arrived on September 11, 2001, was the seventh Trumpet.

எபிராயீமின் குடிகாரர் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வழியிலிருந்து விலகியவர்களாயிருந்தனர்; மேலும், 1863 ஆம் ஆண்டில் “பழைய பாதைகளை” நிராகரிக்கும் செயல்முறையைத் தொடங்கியபோது அவர்கள் “பின்நோக்கி விலகினர்.” பிந்தைய மழையின் இளைப்பாறலும் புத்துணர்ச்சியும் காணப்படுவது அந்த “பழைய பாதைகளில்தான்”; மேலும், அவர்கள்மேல் அந்த “ஐயோ” அறிவிக்கப்பட்ட அதே சமயத்தில் அந்த மழை ஆரம்பமானது. இஸ்லாமின் மூன்றாவது “ஐயோ” எபிராயீமின் அகந்தையின் கிரீடத்திற்குப் புரிந்துகொள்ள முடியாததாக இருந்தது; ஏனெனில், தீர்க்கதரிசனத்தில் இஸ்லாமின் பங்கைக் குறிப்பிட்டுக் காட்டும் அடிப்படைச் சத்தியங்களை அவர்கள் படிப்படியாக நிராகரித்துவந்தனர். அந்த நேரத்தில் கர்த்தர் காவலாளிகளை எழுப்பினார் என்று எரேமியா அடையாளப்படுத்துகிறார்; அவர்கள் ஆபக்கூக்கின் காவலாளிகளே; அவர்கள் வாயில்களிலிருந்த போரில் எபிராயீமின் குடிகாரருக்குப் புறங்கூவலின் சத்தத்தைக் கவனிக்க வேண்டும் என்று அறிவித்தார்கள். 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்தடைந்த மூன்றாவது “ஐயோ” ஏழாவது எக்காளமாக இருந்தது.

Isaiah identifies that “they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean.” The counterfeit table, that was introduced in 1863, which removed the “seven times,” and required a explanatory handout to accompany it, represents the counterfeit of the two sacred tables of Habakkuk, but the counterfeit “tables” the drunkards have employed are full of vomit, and they err in vision. The watchmen of Habakkuk and Jeremiah were told that in the debate of methodology, they were to write the “vision,” upon “tables,” but the drunkard’s counterfeit tables present an erroneous vision.

“பலமதுப் பானத்தினாலே அவர்கள் வழிவிட்டுப்போயிருக்கிறார்கள்; தரிசனத்தில் தவறுகிறார்கள்; நியாயத்தீர்ப்பில் தடுமாறுகிறார்கள். ஏனெனில் எல்லா மேசைகளும் வாந்தியும் அசுத்தமும் நிறைந்திருக்கின்றன; சுத்தமான இடம் ஒன்றும் இல்லை” என்று ஏசாயா சுட்டிக்காட்டுகிறார். 1863-இல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட அந்தப் போலியான மேசை, “ஏழு காலங்களை” நீக்கி, அதனுடன் ஒரு விளக்கக் கையொட்டுப் பிரசுரம் இணைக்கப்பட வேண்டியிருந்தது; அது ஆபகூக்கின் இரு பரிசுத்தப் பலகைகளுக்கான கள்ளப்போலியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஆனால் குடிகாரர்கள் பயன்படுத்திய அந்தக் கள்ள “மேசைகள்” வாந்தியால் நிறைந்திருக்கின்றன; அவர்கள் தரிசனத்தில் தவறுகிறார்கள். முறையியலைச் சார்ந்த விவாதத்தில், ஆபகூக்கும் எரேமியாவும் குறித்த காவலர்கள் “தரிசனத்தை” “பலகைகளின்” மேல் எழுதும்படி சொல்லப்பட்டார்கள்; ஆனால் குடிகாரனின் கள்ளப் பலகைகள் பிழையான ஒரு தரிசனத்தையே முன்வைக்கின்றன.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> தரிசனம் இல்லாத இடத்தில் ஜனங்கள் அழிவார்கள்; ஆனால் நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்ளுகிறவன் பாக்கியவான். நீதிமொழிகள் 29:18.

The drunkards of Ephraim have rejected God’s law, but the context of the “debate,” of the battle of the gate, is God’s prophetic law, as represented by the methodology established in the movement of the first and third angels. With Isaiah’s setting in place in the first eight verses of chapter twenty-eight, he then identifies the methodology that is the latter rain, and specifically identifies the drunkards as the “scornful men, that rule” “in Jerusalem.”

எப்பிராயீமின் மதியர்கள் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை நிராகரித்துள்ளனர்; ஆனால் “விவாதத்தின்,” வாசலின் போராட்டத்தின் சூழல், முதல் மற்றும் மூன்றாம் தூதர்களின் இயக்கத்தில் நிறுவப்பட்ட முறைமையால் பிரதிநிதிக்கப்படும் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன நியாயப்பிரமாணமே ஆகும். இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் எட்டு வசனங்களில் ஏசாயா தன் பின்னணியை அமைத்த பிறகு, அவர் பின்னர் பிற்கால மழையாகிய அந்த முறைமையை அடையாளப்படுத்துகிறார்; மேலும் மதியர்களை, குறிப்பாக, “எருசலேமில்” “ஆளுகை செய்கிற பரியாசக்காரரான மனிதர்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:9–18.

> அவர் அறிவை யாருக்குப் போதிப்பார்? உபதேசத்தை யாருக்குப் புரியவைத்தருளுவார்? பாலிலிருந்து விலக்கப்பட்டவர்களுக்கோ, மார்பகங்களிலிருந்து எடுத்துவைக்கப்பட்டவர்களுக்கோ? ஏனெனில் கட்டளைமேல் கட்டளை, கட்டளைமேல் கட்டளை; வரிமேல் வரி, வரிமேல் வரி; இங்கே கொஞ்சம், அங்கே கொஞ்சம் இருக்க வேண்டும். தடுக்கித் தடுக்கிப் பேசும் உதடுகளினாலும் வேறொரு நாவினாலும் அவர் இந்த ஜனத்தோடே பேசுவார். அவர்களிடத்தில் அவர், “இது இளைப்பாறினவனை இளைப்பாறப்பண்ணும் இளைப்பாறுதல்; இதுவே புத்துணர்ச்சி,” என்று சொன்னார்; ஆயினும் அவர்கள் கேட்க விரும்பவில்லை. ஆனால் கர்த்தருடைய வார்த்தை அவர்களுக்குக் கட்டளைமேல் கட்டளை, கட்டளைமேல் கட்டளை; வரிமேல் வரி, வரிமேல் வரி; இங்கே கொஞ்சம், அங்கே கொஞ்சம் ஆகியிருந்தது; அவர்கள் போய்ப் பின்மேல் விழுந்து, நொறுங்கி, கண்ணியில் அகப்பட்டு, பிடிக்கப்படும்படியாக. ஆகையால் எருசலேமிலிருக்கிற இந்த ஜனத்தை ஆளுகிற பரியாசக்காரரே, கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கேளுங்கள். நீங்கள், “நாங்கள் மரணத்தோடே உடன்படிக்கை செய்தோம்; பாதாளத்தோடே ஒப்பந்தம் பண்ணினோம்; பெருக்கெடுத்து வரும் தண்டனை கடந்து செல்லும்போது அது எங்களை அடையாது; ஏனெனில் பொய்யை எங்கள் சரணமாக்கிக் கொண்டோம், வஞ்சகத்தின் கீழ் நாங்கள் மறைந்துகொண்டோம்,” என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள். ஆகையால் ஆண்டவராகிய கர்த்தர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: இதோ, நான் சீயோனில் அஸ்திவாரமாக ஒரு கல்லை வைக்கிறேன்; அது சோதிக்கப்பட்ட கல், விலையுயர்ந்த மூலைக்கல், உறுதியான அஸ்திவாரம்; விசுவாசிக்கிறவன் அவசரப்படமாட்டான். நியாயத்தையும் நான் நூலாக்குவேன், நீதியையும் தூக்குநூலாக்குவேன்; பொய்யின் சரணத்தை ஆலங்கட்டி அடித்துச் சாய்த்துவிடும், மறைவிடத்தைத் தண்ணீர்கள் மூழ்கடித்துவிடும். மரணத்தோடே செய்த உங்கள் உடன்படிக்கை ஒழிக்கப்படும்; பாதாளத்தோடே செய்த உங்கள் ஒப்பந்தம் நிலைநிறுத்தப்படாது; பெருக்கெடுத்து வரும் தண்டனை கடந்து செல்லும்போது நீங்கள் அதினால் மிதிக்கப்படுவீர்கள். ஏசாயா 28:9–18.

The “debate” is here defined in terms of “whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine?” The “whom” is addressing the potential students, but the subject is about understanding doctrine, which is knowledge. When the book of Daniel is unsealed, there is an increase of knowledge, representing an increased understanding of the truths of God’s Word. The word “doctrine” means a set of beliefs, principles, teachings, or rules that form a particular system of thought or a body of knowledge. To understand biblical “doctrines” it necessitates a biblical methodology to form the body of knowledge.

இங்கே “விவாதம்” என்பது “அவன் அறிவை யாருக்கு போதிப்பான்? உபதேசத்தை யாருக்கு விளங்கப்பண்ணுவான்?” என்ற சொற்களின் அடிப்படையில் வரையறுக்கப்படுகிறது. “யாருக்கு” என்பது சாத்தியமான மாணவர்களை நோக்கிப் பேசுகிறது; ஆனால் பொருள், அறிவாகிய உபதேசத்தைப் புரிந்துகொள்வதையே பற்றியது. தானியேல் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்டபோது, அறிவு பெருகுகிறது; அது தேவனுடைய வார்த்தையின் சத்தியங்களைப் பற்றிய அதிகரித்த புரிதலைக் குறிக்கிறது. “உபதேசம்” என்ற சொல், ஒரு குறிப்பிட்ட சிந்தனை முறையையோ அல்லது அறிவின் தொகுதியையோ உருவாக்கும் நம்பிக்கைகள், கொள்கைகள், போதனைகள், அல்லது விதிகளின் தொகுப்பைக் குறிக்கிறது. வேதாகம “உபதேசங்களை” புரிந்துகொள்வதற்கு, அந்த அறிவுத் தொகுதியை உருவாக்கும் ஒரு வேதாகம முறையியல் அவசியமாகிறது.

The methodology is identified as “precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little.” The methodology that identified September 11, 2001 as the arrival of the third “Woe” is premised upon bringing the prophetic line of the first “Woe” together with the prophetic line of the second “Woe”, which provides two witnesses of the line of the third “Woe”. That methodology is the test of the “debate” that produces two classes of worshippers, for “the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.”

அந்த முறையியல் “கட்டளையின் மேல் கட்டளை, கட்டளையின் மேல் கட்டளை; வரியின் மேல் வரி, வரியின் மேல் வரி; இங்கே கொஞ்சம், அங்கே கொஞ்சம்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. 2001 செப்டம்பர் 11-ஐ மூன்றாம் “அயோ”-வின் வருகையாகக் குறித்தறிந்த அந்த முறையியல், முதல் “அயோ”-வின் தீர்க்கதரிசன வரியை இரண்டாம் “அயோ”-வின் தீர்க்கதரிசன வரியுடன் ஒன்றிணைப்பதின் மீது அடிப்படையாக உள்ளது; அது மூன்றாம் “அயோ”-வின் வரிக்கு இரண்டு சாட்சிகளை வழங்குகிறது. அந்த முறையியலே இரண்டு வகை ஆராதிப்போரை உருவாக்கும் “விவாதத்தின்” சோதனையாகும்; ஏனெனில் “கர்த்தருடைய வார்த்தை அவர்களுக்கு கட்டளையின் மேல் கட்டளை, கட்டளையின் மேல் கட்டளை; வரியின் மேல் வரி, வரியின் மேல் வரி; இங்கே கொஞ்சம், அங்கே கொஞ்சம்” ஆனது; “அவர்கள் போய்ப் பின்முகமாக விழவும், நொறுக்கப்படவும், கண்ணியில் சிக்கவும், பிடிக்கப்படவும்” இருப்பதற்காக.

The five stumbling’s of the scornful men that rule Jerusalem, represents the five foolish virgins. The methodology is clearly a test, for the drunkards of Ephraim rejected Jeremiah’s old paths, refused to hearken to the watchmen’s trumpet warning, produced counterfeit tables, and made a covenant with death; at the very same time that those that wore the crown of the Lord of hosts in the battle of the gate were making a covenant of life.

எருசலேமை ஆளும் பரிகாசமான மனிதர்களின் அந்த ஐந்து இடறல்கள், ஐந்து புத்தியீனமான கன்னியரைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இதன் முறையியல் தெளிவாகவே ஒரு சோதனை ஆகும்; ஏனெனில் எபிராயீமின் மதுபானக்காரர்கள் எரேமியா காட்டிய பழைய பாதைகளை நிராகரித்து, காவலாளிகளின் எக்காள எச்சரிப்புக்குச் செவிகொடுக்க மறுத்து, கள்ள அட்டவணைகளை உருவாக்கி, மரணத்தோடு உடன்படிக்கை செய்தார்கள்; அதே நேரத்தில், வாயிலின் யுத்தத்தில் சேனைகளின் கர்த்தரின் கிரீடத்தைத் தரித்திருந்தவர்கள் ஜீவனின் உடன்படிக்கையைச் செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.

On September 11, 2001, the latter rain, which is the rest and the refreshing, began to fall, and the sealing of the one hundred and forty-four thousand began. It began a debate over the methodology of the drunkards of Ephraim, and the methodology represented by the Elijah messenger. “Many” will fall with the drunkards, but the few that will be chosen are those that wait upon the Lord.

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, இளைப்பாறுதலும் புத்துணர்ச்சியுமாகிய பிந்தைய மழை பொழியத் தொடங்கியது; மேலும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலும் ஆரம்பமானது. அது எபிராயீமின் மதுபானிகளின் செயல்முறையையும், எலியா தூதனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் செயல்முறையையும் பற்றிய ஒரு விவாதத்தைத் தொடங்கியது. “அநேகர்” மதுபானிகளோடு சேர்ந்து விழுவார்கள்; ஆனால் தேர்ந்தெடுக்கப்படவிருக்கும் சிலர் கர்த்தருக்காகக் காத்திருக்கிறவர்களே.

> For the Lord spake thus to me with a strong hand, and instructed me that I should not walk in the way of this people, saying, Say ye not, A confederacy, to all them to whom this people shall say, A confederacy; neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offence to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken. Bind up the testimony, seal the law among my disciples. And I will wait upon the Lord, that hideth his face from the house of Jacob, and I will look for him. Isaiah 8:8–17.

> கர்த்தர் எனக்குத் தமது வல்லமையான கையினால் இவ்வாறு சொல்லி, இந்த ஜனத்தின் வழியில் நான் நடக்காதபடிக்கு என்னை அறிவுறுத்தி உரைத்ததாவது: இந்த ஜனங்கள் “கூட்டுச் சதி” என்று சொல்லுகிற எல்லாவற்றையும் குறித்து நீங்கள் “கூட்டுச் சதி” என்று சொல்லாதிருங்கள்; அவர்கள் அஞ்சுகிறதை நீங்கள் அஞ்சாதிருங்கள்; பயப்படவும் வேண்டாம். சேனைகளின் கர்த்தரையே நீங்கள் பரிசுத்தமாக எண்ணுங்கள்; அவரே உங்கள் பயமாகவும், அவரே உங்கள் நடுக்கமாகவும் இருப்பாராக. அவர் பரிசுத்தஸ்தலமாக இருப்பார்; ஆனாலும் இஸ்ரவேலின் இரு வீடுகளுக்கும் இடறலின் கல்லாகவும், இடைஞ்சலின் பாறையாகவும், எருசலேமின் குடியிருப்போருக்குக் கண்ணியாகவும், வலையாகவும் இருப்பார். அவர்களில் அநேகர் இடறி விழுந்து நொறுங்கி, கண்ணியில் அகப்பட்டு, பிடிக்கப்படுவார்கள். சாட்சியை முடிச்சிட்டு, உபதேசத்தை என் சீஷரிடத்தில் முத்திரையிடு. யாக்கோபின் வீட்டாரிடமிருந்து தமது முகத்தை மறைக்கிற கர்த்தருக்காக நான் காத்திருப்பேன்; அவரையே நான் நோக்கிக்கொண்டிருப்பேன். ஏசாயா 8:8–17.

Most certainly Isaiah agrees with his own words, so the many that fall in chapter twenty-eight, are the same who fall in chapter eight. In chapter eight we find that their fall occurs in the sealing time, which began on September 11, 2001. The warning of chapter eight is to not walk in the “way” of this people, for they are those who refused to walk in Jeremiah’s way of the old paths, where the latter rain message is located. Those that fall in chapter eight, are those who trust in the confederacy representing the special wine of Babylon, that represents a confederacy of church and state for the purpose of opposing those deemed as heretics. What causes them to stumble in chapter eight, is the stone of stumbling, representing the very first rejection of foundational truth in 1863, the “seven times” of Leviticus twenty-six, which was rejected by the “builders” in 1863. In that rejection they returned to apostate Protestant methodology to reject the message given by angels to William Miller.

நிச்சயமாக, எசாயா தன் சொந்த வார்த்தைகளுடனே ஒத்துப்போகிறார்; ஆகையால் இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தில் விழுகிற அநேகர், எட்டாம் அதிகாரத்தில் விழுகிறவர்களே ஆவர். எட்டாம் அதிகாரத்தில், அவர்கள் விழுதல் முத்திரையிடும் காலத்தில் நிகழ்கிறது என்பதை நாம் காண்கிறோம்; அந்தக் காலம் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கியது. எட்டாம் அதிகாரத்தின் எச்சரிக்கை, இந்த ஜனத்தின் “வழியில்” நடக்காதிருக்க வேண்டும் என்பதாகும்; ஏனெனில் அவர்கள், பிந்தைய மழையின் செய்தி அமைந்திருக்கிற பழைய பாதைகளின் எரேமியாவின் வழியில் நடக்க மறுத்தவர்களாவர். எட்டாம் அதிகாரத்தில் விழுகிறவர்கள், பாபிலோனின் விசேஷ திராட்சரசத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் கூட்டிணைப்பின்மேல் நம்பிக்கை வைக்கிறவர்களே; அந்தத் திராட்சரசம், மததுரோகிகள் என்று கருதப்படுகிறவர்களை எதிர்ப்பதற்காக, திருச்சபையும் அரசும் ஒன்றிணையும் கூட்டிணைப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. எட்டாம் அதிகாரத்தில் அவர்களை தடுமாறச் செய்வது, இடறலின் கல்லாகும்; அது 1863 ஆம் ஆண்டில் அடித்தளச் சத்தியம் முதன்முதலில் நிராகரிக்கப்பட்டதைக் குறிக்கிறது, அதாவது லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்”; இதையே 1863 இல் “கட்டிடக்காரர்கள்” நிராகரித்தார்கள். அந்த நிராகரிப்பில், வில்லியம் மில்லருக்குத் தூதர்கள் கொடுத்த செய்தியை நிராகரிப்பதற்காக, அவர்கள் விசுவாசதுரோகப் புரொட்டஸ்தாந்து முறைக்குத் திரும்பினார்கள்.

In chapter twenty-eight, the rejection of the stone produces the judgment of the overflowing scourge, which is the biblical symbol of the mark of the beast that begins at the Sunday law in the United States, and then floods the entire world. At the Sunday law the covenant that the Adventist church has made with “death” and “hell” shall be swept away. In sweeping away the drunkards of Ephraim’s covenant with death, their “refuge of lies” will be removed. The “refuge of lies,” is represented by the apostle Paul as the lie that brings strong delusion, and the strong delusion that is poured upon the scornful men that rule Jerusalem is in response to their hatred of truth.

இருபத்தெட்டாம் அதிகாரத்தில், அந்தக் கல்லை நிராகரிப்பது பெருக்கெடுத்து வரும் தண்டனையின் நியாயத்தீர்ப்பை உண்டாக்குகிறது; அது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் தொடங்கி, பின்னர் முழு உலகத்தையும் வெள்ளம்போல் மூழ்கடிக்கும் மிருகத்தின் முத்திரைக்கான வேதாகமச் சின்னமாகும். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில், அட்வென்டிஸ்ட் சபை “மரணத்துடனும்” “பாதாளத்துடனும்” செய்து கொண்டிருக்கும் உடன்படிக்கை அகற்றப்பட்டுவிடும். எபிராயீமின் மதிமயக்கமுற்றவர்கள் மரணத்தோடு செய்த உடன்படிக்கை அகற்றப்படும்போது, அவர்கள் “பொய்யின் அடைக்கலம்” நீக்கப்படும். “பொய்யின் அடைக்கலம்” என்பது, அப்போஸ்தலனாகிய பவுலால் வல்ல மயக்கத்தை உண்டாக்கும் அந்தப் பொய்யாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது; மேலும், எருசலேமை ஆளும் நிந்தனை செய்கிற மனிதர்கள் மீது ஊற்றப்படுகிற அந்த வல்ல மயக்கம், அவர்கள் சத்தியத்தை வெறுத்ததற்கான பதிலாக வருகிறது.

> Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. But we are bound to give thanks alway to God for you, brethren beloved of the Lord, because God hath from the beginning chosen you to salvation through sanctification of the Spirit and belief of the truth: Whereunto he called you by our gospel, to the obtaining of the glory of our Lord Jesus Christ. Therefore, brethren, stand fast, and hold the traditions which ye have been taught, whether by word, or our epistle. 2 Thessalonians 2:9–15.

> சாத்தானின் செயலின்படி எல்லா வல்லமையுடனும் அடையாளங்களுடனும் பொய்யான அதிசயங்களுடனும் வருகிற அவனும், அழிவுறுகிறவர்களிடத்தில் அநீதியின் எல்லா வஞ்சகத்தோடும் வருகிறான்; ஏனெனில் அவர்கள் இரட்சிக்கப்படும்படிக்கு சத்தியத்தின் அன்பை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. இதற்காகவே அவர்கள் பொய்யை விசுவாசிக்கும்படி, தேவன் அவர்களுக்குப் பலமான மயக்கத்தை அனுப்புவார்; இதனால் சத்தியத்தை விசுவாசிக்காமல் அநீதியில் இன்பங்கொண்ட அனைவரும் தண்டனையடையும்படியாகும். ஆனால் கர்த்தரால் அன்புகூரப்பட்ட சகோதரரே, உங்களைக்குறித்து நாம் எப்போதும் தேவனுக்கு நன்றி செலுத்தக் கடன்பட்டிருக்கிறோம்; ஏனெனில் தேவன் ஆதியிலிருந்தே உங்களை ஆவியின் பரிசுத்தமாக்குதலினாலும் சத்தியத்தின் விசுவாசத்தினாலும் இரட்சிப்பிற்காகத் தேர்ந்தெடுத்தார். இதற்காகவே எங்கள் சுவிசேஷத்தினால் உங்களை அழைத்தார்; நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மகிமையை அடைந்துகொள்வதற்கே. ஆகையால், சகோதரரே, நிலைத்துநின்று, வார்த்தையினாலாயினும் எங்கள் நிருபத்தினாலாயினும் நீங்கள் கற்பிக்கப்பட்ட மரபுகளைப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள். 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:9–15.

The “refuge of lies,” which produced the “strong delusion,” ultimately brings the punishment of the soon-coming Sunday law. The apostle Paul identifies the class who do not love the truth, and a class that are sanctified by the truth, thus referencing the two classes in the debate of Habakkuk chapter two. In chapter twenty-nine, Isaiah begins by doubling the word Ariel, which is another name for Jerusalem.

“பொய்களின் அடைக்கலம்,” “வல்லமையான மயக்கத்தை” உருவாக்கியது, இறுதியில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் தண்டனையை கொண்டு வருகிறது. அப்போஸ்தலனான பவுல் சத்தியத்தை நேசிக்காத ஒரு வர்க்கத்தையும், சத்தியத்தினால் பரிசுத்தமாக்கப்பட்ட ஒரு வர்க்கத்தையும் அடையாளப்படுத்துகிறார்; இதன்மூலம் அவர் ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் விவாதத்தில் உள்ள அந்த இரண்டு வர்க்கங்களையும் குறிப்பிட்டுக் காட்டுகிறார். இருபத்தொன்பதாம் அதிகாரத்தில், எருசலேமின் மற்றொரு பெயரான “அரியேல்” என்ற சொல்லை இரட்டிப்பித்து ஏசாயா தொடங்குகிறார்.

> Woe to Ariel, to Ariel, the city where David dwelt! add ye year to year; let them kill sacrifices. Isaiah 29:1.

> அரியேலுக்கு ஐயோ! அரியேலுக்கு ஐயோ! தாவீது குடியிருந்த நகரமே! ஆண்டுக்கு ஆண்டு சேரட்டும்; அவர்கள் பலிகளை அர்ப்பணிக்கட்டும். ஏசாயா 29:1.

The symbolic doubling of “Ariel” (the city of Jerusalem ), is once again condemned by a “woe.” The killing of sacrifices from “year to year” represents the progressive rebellion that began in 1863. The following verses outline the judgment that will take place upon the Seventh-day Adventist church in the period of the Sunday law crisis. In verse nine a “wonder” is identified, that emphasizes the debate of methodology, while also identifying the rebellious condition of Adventism as an element of the message of the Midnight Cry, which is also associated with the second angel as represented by the doubling of “Ariel” in the first verse.

“ஆரியேல்” (எருசலேம் நகரம்) என்ற சொல்லின் அடையாளார்த்த இரட்டிப்பு, மறுமுறை ஒரு “ஐயோ”வினால் கண்டிக்கப்படுகிறது. “ஆண்டுக்கு ஆண்டு” பலிகளை அறுப்பது, 1863 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பமான படிப்படியான கலகத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. பின்வரும் வசனங்கள், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியின் காலத்தில் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையின் மேல் நிகழப்போகும் நியாயத்தீர்ப்பை விளக்குகின்றன. ஒன்பதாம் வசனத்தில் ஒரு “அதிசயம்” அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; அது முறையியலைச் சார்ந்த விவாதத்தை வலியுறுத்துவதோடு, “ஆரியேல்” என்ற சொல்லின் இரட்டிப்பால் முதல் வசனத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இரண்டாம் தூதனோடும் தொடர்புடைய நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியின் ஒரு கூறாக, அட்வென்டிசத்தின் கலகமான நிலையையும் அடையாளப்படுத்துகிறது.

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Isaiah 29:9–14.

> நீங்கள் தங்கிநின்று அதிசயியுங்கள்; கூக்குரலிட்டு அலறுங்கள்: அவர்கள் மதுபானத்தினால் அல்லாமல் மதித்திருக்கிறார்கள்; பலமான பானத்தினால் அல்லாமல் தள்ளாடுகிறார்கள். ஏனெனில் கர்த்தர் உங்கள்மேல் ஆழ்ந்த நித்திரையின் ஆவியை ஊற்றியிருக்கிறார்; அவர் உங்கள் கண்களை மூடியிருக்கிறார்; தீர்க்கதரிசிகளையும் உங்கள் தலைவர்களையும், தரிசனம் காண்கிறவர்களையும் அவர் மூடியிருக்கிறார். எல்லாருடைய தரிசனமும் உங்களுக்கு முத்திரையிடப்பட்ட ஒரு புத்தகத்தின் வார்த்தைகளைப்போல ஆகியிருக்கிறது; அதை வாசிக்க அறிந்த ஒருவனுக்குக் கொடுத்து: “இதை வாசியுங்கள், தயவுசெய்து” என்று சொன்னால், அவன்: “என்னால் முடியாது; அது முத்திரையிடப்பட்டுள்ளது” என்று சொல்லுகிறான். அந்தப் புத்தகம் வாசிக்க அறியாத ஒருவனுக்குக் கொடுத்து: “இதை வாசியுங்கள், தயவுசெய்து” என்று சொன்னால், அவன்: “எனக்கு வாசிக்க அறிவில்லை” என்று சொல்லுகிறான். ஆகையால் கர்த்தர் உரைத்ததாவது: “இந்த ஜனங்கள் தங்கள் வாயினால் என்னை அணுகி, தங்கள் உதடுகளினால் என்னைக் கௌரவிக்கிறார்கள்; ஆனாலும் தங்கள் இருதயத்தை என்னைவிட்டு தூரமாக அகற்றிவிட்டார்கள்; என்னிடத்திலுள்ள அவர்களின் பயபக்தி மனுஷருடைய கட்டளையின்படி கற்பிக்கப்பட்டதாக இருக்கிறது. ஆகையால் இதோ, நான் இந்த ஜனங்களுக்குள்ளே இன்னும் அதிசயமான ஒரு கிரியையைச் செய்வேன், ஆம், அதிசயமான கிரியையையும் அற்புதத்தையும் செய்வேன்; அவர்களுடைய ஞானிகளின் ஞானம் அழிந்துபோம்; அவர்களுடைய விவேகிகளின் புத்தி மறைந்துபோம்.” ஏசாயா 29:9–14.

In the “debate” that was recorded in chapter twenty-seven, and represents the argument of true methodology versus false methodology, the drunkenness of the scornful men that rule Jerusalem is identified as a blindness that prevents the leadership of Adventism from understanding the book that is sealed. The books of Daniel and Revelation are the same book, and the portion of the book that is unsealed just before probation closes is the Revelation of Jesus Christ. It includes the enigma of the “eighth being of the seven”. It is represented by the “secret” Daniel was given to understand in chapter two. It is the “hidden history” of the Seven Thunders. It is the message of Islam of the third “Woe”, and the message of the “Midnight Cry”.

இருபத்தேழாம் அதிகாரத்தில் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ள “விவாதத்தில்”, அது உண்மையான முறையியல் மற்றும் பொய்மையான முறையியல் ஆகியவற்றின் வாதப்பிரதிவாதத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதால், எருசலேமை ஆளும் இகழ்ச்சியுள்ள மனிதர்களின் மதுபோதையானது, முத்திரையிடப்பட்டுள்ள புத்தகத்தை அட்வென்டிசத்தின் தலைமையகம் புரிந்துகொள்ளாமல் தடுத்துவிடும் ஒரு குருட்டுத்தனமாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் ஆகிய புத்தகங்கள் ஒரே புத்தகமே; மேலும், கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு சற்றுமுன் முத்திரை நீக்கப்படும் அந்தப் புத்தகத்தின் பகுதி, இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தலாகும். அது “ஏழிலிருந்து வரும் எட்டாவது” எனும் புதிரை உள்ளடக்கியுள்ளது. அது இரண்டாம் அதிகாரத்தில் தானியேலுக்கு புரிந்துகொள்ளக் கொடுக்கப்பட்ட “இரகசியம்” மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அது ஏழு இடிகளின் “மறைக்கப்பட்ட வரலாறு” ஆகும். அது மூன்றாவது “ஆபத்து” எனும் இஸ்லாம் பற்றிய செய்தியும், “நள்ளிரவுக் கூக்குரலின்” செய்தியும் ஆகும்.

The single book of Daniel and Revelation is given to those that have been represented by the Sanhedrin in the time of Christ, who symbolize a system of leadership that professes to uphold and defend God’s truth, but ultimately participates in the crucifixion of the Truth. The system typified by the Sanhedrin, is the scornful men that rule Jerusalem. They are given the book that is sealed, and their distinguished, and educated and scholarly response as to what the book means is that they cannot read it, for it is sealed. Then the flock that has been trained to follow only those that are set apart as leaders, are given the same book, and their response is they will only understand it, if the scornful men that rule Jerusalem, the Sanhedrin of the last days, tell them what it means.

தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் ஒன்றான ஒரே நூல், கிறிஸ்துவின் காலத்தில் சனெஹெட்ரினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கே வழங்கப்பட்டுள்ளது; அவர்கள் தேவனுடைய சத்தியத்தை நிலைநிறுத்தியும் காத்தருளியும் வருகிறோம் என்று வெளிப்படையாக உரிமை கொண்டாடும் ஒரு தலைமை அமைப்பைக் குறிக்கின்றனர்; ஆனாலும் இறுதியில் அந்தச் சத்தியத்தையே சிலுவையில் அறையுவதில் பங்கேற்கின்றனர். சனெஹெட்ரினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட அந்த அமைப்பு, எருசலேமை ஆளும் ஏளனக்கார மனிதர்களே ஆகும். முத்திரையிடப்பட்ட அந்தப் புத்தகம் அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது; அந்தப் புத்தகத்தின் பொருள் என்ன என்று கேட்டபோது, அவர்களுடைய சிறப்பும் கல்வியும் பாண்டித்தியமும் கலந்த பதில் என்னவெனில், அது முத்திரையிடப்பட்டிருக்கிறதினால் அதைத் தாங்கள் வாசிக்க முடியாது என்பதே. பின்னர், தலைவர்களாகப் பிரித்தெடுக்கப்பட்டவர்களையே மட்டும் பின்பற்றும்படி பயிற்றுவிக்கப்பட்ட மந்தைக்கும் அதே புத்தகம் கொடுக்கப்படுகிறது; அதற்கு அவர்கள் அளிக்கும் பதில் என்னவெனில், எருசலேமை ஆளும் அந்த ஏளனக்கார மனிதர்கள், கடைசி நாட்களின் சனெஹெட்ரின், அதற்கு என்ன அர்த்தம் என்று தங்களுக்குச் சொல்லினால்தான் அதைத் தாங்கள் புரிந்துகொள்வார்கள் என்பதே.

The methodology that was given to William Miller, and then to Future for America, is a waymark of prophetic history. It is a waymark that identifies a life and death testing question. Without the correct methodology the message of the latter rain is “as the words of a book that is sealed.” Without the message of the latter rain, the experience produced by the message is impossible to obtain. That methodology is the process of bringing prophetic line upon prophetic line, from here in the Bible, and there in the Bible. The debate over methodology began when the first message was empowered, in both the beginning and ending histories of the last days.

வில்லியம் மில்லருக்கும், பின்னர் Future for America-க்கும் வழங்கப்பட்ட முறையியல், தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் ஒரு வழிக்குறியாகும். அது ஜீவனும் மரணமும் தீர்மானிக்கப்படும் ஒரு சோதனைக்கேள்வியை அடையாளப்படுத்தும் வழிக்குறியாகும். சரியான முறையியல் இல்லாமல், பிந்தைய மழையின் செய்தி “முத்திரையிடப்பட்ட புத்தகத்தின் வார்த்தைகளைப்போல” இருக்கும். பிந்தைய மழையின் செய்தி இல்லாமல், அந்தச் செய்தி உண்டாக்கும் அனுபவத்தைப் பெறுவது அசாத்தியமாகும். அந்த முறையியல் என்பது, இங்கே வேதாகமத்தில் உள்ள ஒரு தீர்க்கதரிசன வரியை, அங்கே வேதாகமத்தில் உள்ள மற்றொரு தீர்க்கதரிசன வரியின்மேல் கொண்டுவந்து அமைக்கும் செயல்முறையாகும். கடைசி நாட்களின் ஆரம்ப வரலாறிலும் முடிவுக் வரலாறிலும், முதல் செய்தி வல்லமையூட்டப்பட்டபோது, முறையியலைச் சார்ந்த விவாதம் தொடங்கியது.

In the beginning history of the Millerite movement the debate began on August 11, 1840, and was repeated at the end of that history in the period of time when the Philadelphian Millerite movement transitioned to the Laodicean Millerite movement. The debate began again in the history of the Laodicean movement of the third angel on September 11, 2001, and it is repeated at the end of that movement when the Laodicean movement of the third angel transitions to the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. In the beginning test of the Millerites, and the ending test of the Millerites, the test was represented by the methodology of the Elijah messenger. Jesus, as the Alpha and Omega, always illustrates the end with the beginning.

மில்லரைட் இயக்கத்தின் ஆரம்ப வரலாற்றில், விவாதம் ஆகஸ்ட் 11, 1840 அன்று தொடங்கியது; மேலும், பிலடெல்பிய மில்லரைட் இயக்கம் லவோதிக்கேய மில்லரைட் இயக்கமாக மாற்றமடைந்த காலப்பகுதியில், அந்த வரலாற்றின் முடிவிலும் அது மீண்டும் நிகழ்ந்தது. மூன்றாம் தூதனின் லவோதிக்கேய இயக்கத்தின் வரலாற்றிலும், அந்த விவாதம் செப்டம்பர் 11, 2001 அன்று மறுபடியும் தொடங்கியது; மேலும், மூன்றாம் தூதனின் லவோதிக்கேய இயக்கம் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தின் பிலடெல்பிய இயக்கமாக மாற்றமடையும் போது, அந்த இயக்கத்தின் முடிவிலும் அது மீண்டும் நிகழ்கிறது. மில்லரைட்களின் ஆரம்பச் சோதனையிலும், மில்லரைட்களின் இறுதிச் சோதனையிலும், அந்தச் சோதனை எலியா தூதரின் செயல்முறையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. ஆல்பாவும் ஓமேகாவுமான இயேசு, முடிவை ஆரம்பத்தின் மூலம் எப்போதும் விளக்கிக் காட்டுகிறார்.

The methodology of bringing line upon line is what we will now employ as we take up our consideration of Daniel chapters four and five in the next article.

அடுத்த கட்டுரையில் தானியேல் புத்தகத்தின் நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் அதிகாரங்களை நாம் ஆராய்வதில் ஈடுபடும்போது, வரிக்கு மேல் வரி சேர்த்துக் கொண்டு முன்னேறும் முறையையே இப்போது நாம் பயன்படுத்தப் போகிறோம்.

> “No one has a true message fixing the time when Christ is to come or not to come. Be assured that God gives no one authority to say that Christ delays His coming five years, ten years, or twenty years. ‘Be ye also ready: for in such an hour as ye think not the Son of man cometh’ (Matthew 24:44). This is our message, the very message that the three angels flying in the midst of heaven are proclaiming. The work to be done now is that of sounding this last message of mercy to a fallen world. A new life is coming from heaven and taking possession of all God’s people. But divisions will come in the church. Two parties will be developed. The wheat and tares grow up together for the harvest.

> “கிறிஸ்து எப்போது வருவார் அல்லது வரமாட்டார் என்ற காலத்தை நிர்ணயிக்கும் உண்மையான செய்தி எவரிடமும் இல்லை. கிறிஸ்து தமது வருகையை ஐந்து ஆண்டுகள், பத்து ஆண்டுகள், அல்லது இருபது ஆண்டுகள் தாமதப்படுத்துகிறார் என்று சொல்லுவதற்கான அதிகாரத்தை தேவன் எவருக்கும் அளிப்பதில்லை என்பதை உறுதியாக அறிந்திருங்கள். ‘ஆகையால் நீங்களும் ஆயத்தமாயிருங்கள்; நீங்கள் நினையாத வேளையிலே மனுஷகுமாரன் வருவார்’ (மத்தேயு 24:44). இதுவே எங்கள் செய்தி; ஆகாயத்தின் நடுவே பறக்கிற மூன்று தூதர்கள் அறிவித்து வரும் அதே செய்தி இதுவே. இப்போது செய்யப்பட வேண்டிய வேலை என்னவென்றால், விழுந்துபோன உலகத்துக்கு இந்த இறுதியான கிருபையின் செய்தியை முழங்குவதுதான். ஒரு புதிய ஜீவன் பரலோகத்திலிருந்து வந்து தேவனுடைய ஜனங்களையெல்லாம் ஆட்கொண்டு வருகிறது. ஆனால் சபையில் பிளவுகள் உண்டாகும். இரண்டு தரப்புகள் உருவாகும். அறுவடைக்காக கோதுமையும் களையும் ஒன்றாகவே வளரும்.”

> “The work will grow deeper and become more earnest to the very close of time. And all who are laborers together with God will contend most earnestly for the faith once delivered to the saints. They will not be turned from the present message, which is already lightening the earth with its glory. Nothing is worth contending for but the glory of God. The only rock that will stand is the Rock of Ages. The truth as it is in Jesus is the refuge in these days of error….

> “இந்தப் பணி காலத்தின் முடிவுவரை மேலும் ஆழமடைந்து அதிகத் தீவிரமுடையதாக ஆகும். மேலும் தேவனுடன் இணைந்து உழைப்பவர்கள் அனைவரும், பரிசுத்தவான்களுக்குப் ஒருமுறை ஒப்புவிக்கப்பட்ட விசுவாசத்திற்காக மிகவும் ஆர்வமுடன் போராடுவார்கள். ஏற்கனவே தனது மகிமையால் பூமியை ஒளிரச்செய்து கொண்டிருக்கும் தற்போதைய செய்தியிலிருந்து அவர்கள் திருப்பப்படமாட்டார்கள். தேவனுடைய மகிமையைத் தவிர போராடத்தக்கதாய் எதுவும் இல்லை. நிலைத்துநிற்கும் ஒரே கன்மலை யுகங்களின் கன்மலையே. இயேசுவிலுள்ள சத்தியமே இத்தவறுகளின் நாட்களில் அடைக்கலமாக உள்ளது….”

> “Prophecy has been fulfilling, line upon line. The more firmly we stand under the banner of the third angel’s message, the more clearly shall we understand the prophecy of Daniel; for the Revelation is the supplement of Daniel. The more fully we accept the light presented by the Holy Spirit through the consecrated servants of God, the deeper and surer, even as the eternal throne, will appear the truths of ancient prophecy; we shall be assured that men of God spake as they were moved upon by the Holy Ghost. Men must themselves be under the influence of the Holy Spirit in order to understand the Spirit’s utterances through the prophets. These messages were given, not for those that uttered the prophecies, but for us who are living amid the scenes of their fulfillment.

> “தீர்க்கதரிசனம் வரியின்மேல் வரியாக நிறைவேறிக் கொண்டிருக்கிறது. மூன்றாம் தூதனின் செய்தியின் கொடியின் கீழ் நாம் எவ்வளவு உறுதியாக நிலைகொண்டிருக்கிறோமோ, அவ்வளவு தெளிவாக தானியேலின் தீர்க்கதரிசனத்தை நாம் புரிந்துகொள்வோம்; ஏனெனில் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் தானியேலுக்கான தொடர்ச்சிப் பூரகமாகும். தேவனுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட தம் ஊழியக்காரர்களின் மூலம் பரிசுத்த ஆவியால் அளிக்கப்பட்ட ஒளியை நாம் எவ்வளவு முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்கிறோமோ, அவ்வளவு ஆழ்ந்ததாயும் நிச்சயமானதாயும், நித்திய சிங்காசனம்போல, பண்டைய தீர்க்கதரிசனங்களின் சத்தியங்கள் நமக்குத் தோன்றும்; தேவனுடைய மனிதர்கள் பரிசுத்த ஆவியினால் இயக்கப்பட்டபடி பேசினார்கள் என்பதில் நாம் உறுதியாக இருப்போம். தீர்க்கதரிசிகளின் மூலம் ஆவியானவர் உரைத்தவற்றைப் புரிந்துகொள்ள, மனிதர்கள் தாமே பரிசுத்த ஆவியின் செல்வாக்கின் கீழ் இருக்க வேண்டும். இந்தச் செய்திகள், தீர்க்கதரிசனங்களை உரைத்தவர்களுக்காக அல்ல, அவற்றின் நிறைவேற்றத்தின் நிகழ்வுகளின் நடுவில் வாழும் நமக்காகவே அளிக்கப்பட்டன.”

> “I would not feel that I could present these things, if the Lord had not given me this work to do. There are others besides yourself, and more than one or two, who like you think they have new light, and are all ready to present it to the people. But it would be pleasing to God for them to accept the light already given and walk in it, and base their faith upon the Scriptures, which sustain the positions held by the people of God for many years. The everlasting gospel is to be proclaimed by human agents. We are to sound the messages of the angels which are represented as flying in the midst of heaven, with the last warning to a fallen world. If we are not called upon to prophesy, we are called to believe the prophecies, and to cooperate with God in giving light to other minds. This we are trying to do.” Selected Messages, book 2, 113, 114.

> “கர்த்தர் இந்த வேலையை எனக்குக் கொடுக்கவில்லை என்றிருந்தால், இவ்விஷயங்களை நான் முன்வைக்கத் தக்கவளாக உணர்ந்திருக்க மாட்டேன். உங்களைத் தவிரவும், உங்களைப்போலவே தமக்குப் புதிய ஒளி உண்டு என்று எண்ணுகிறவர்களும், ஒருவரோ இருவரோ அல்லாமல் பலரும் இருக்கிறார்கள்; அதனை மக்களுக்குமுன் உடனே வைக்கத் தயாராயிருக்கிறார்கள். ஆனால், ஏற்கனவே கொடுக்கப்பட்ட ஒளியை அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டு அதில் நடந்து, பல ஆண்டுகளாக தேவனுடைய ஜனங்கள் நிலைநிறுத்தி வந்த நிலைப்பாடுகளை ஆதரிக்கும் வேதாகமத்தின் மேல் தங்கள் விசுவாசத்தை அடிப்படையாக்கினால், அது தேவனுக்குப் பிரியமாயிருக்கும். நித்திய சுவிசேஷம் மனித பிரதிநிதிகளினால் அறிவிக்கப்படவேண்டும். விழுந்துபோன உலகத்துக்கான கடைசி எச்சரிக்கையுடன், வானத்தின் நடுவே பறக்கிறவர்களாகக் காண்பிக்கப்பட்டுள்ள தூதர்களின் செய்திகளை நாம் முழங்கவேண்டும். நாம் தீர்க்கதரிசனம் செய்ய அழைக்கப்படவில்லை என்றால், தீர்க்கதரிசனங்களை விசுவாசிக்கவும், பிற மனங்களுக்கு ஒளி அளிப்பதில் தேவனோடு இணைந்து செயல்படவும் அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். இதைத்தான் நாம் செய்ய முயற்சித்து வருகிறோம்.” Selected Messages, book 2, 113, 114.

Back to Articles