Article

# யோவேல் புத்தகமும் லாவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வெண்டிஸ்ட் சபையும் - எண் இருபத்திரண்டு

இருபத்திரண்டுாவது எண்

Author

Jeff Pippenger

Published

January 2, 2026

Formats

PDF
Word

முந்தைய கட்டுரையில் “விரியன்பாம்புகளின்” தலைமுறை என்று அழைக்கப்பட்ட பண்டைய இஸ்ரவேலின் நான்கு குறிப்புகளை நாம் பாதிவழி வரை ஆராய்ந்து வந்தோம். மத்தேயுவில், யோவானும் இயேசுவும் இருவரும் பரிசேயரையும் சத்துகேயரையும் விரியன்பாம்புகளின் தலைமுறை என்று அழைக்கிறார்கள். தன்னைத் தொடர்ந்து வரவிருக்கும் இயேசு தமது களத்தை முழுமையாகச் சுத்திகரிப்பார் என்று யோவான் போதித்தபோது, அது அடையாளப்படுத்தும் ஒரு சோதனைச் செயல்முறையின் தொடக்கத்தை யோவான் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். சேபாவின் ராணியையும் நினேவேயையும் குறிப்பிட்டதன் மூலம், இயேசு யோவானின் சோதனைச் செயல்முறைக்கு நியாயத்தீர்ப்பின் செயல்முறையையும் சேர்த்தார். நான்காவது தலைமுறையில்தான் நியாயத்தீர்ப்பு நடைபெறுகிறது; மேலும் நியாயத்தீர்ப்பில் ஒரு வகுப்பினர் சர்ப்பங்களாக வெளிப்படுகின்றனர், ஏனெனில் அவர்களுடைய தந்தை பிசாசு. அடையாளம் வெளிப்படையாக முன்பே இருந்தபோதிலும், நான்காவது தலைமுறை ஒரு அடையாளத்தைக் கேட்கிறது என்ற விவகாரத்தையும் இயேசு சேர்த்தார்.

மத்தேயு இருபத்திமூன்றாம் அதிகாரத்தில் பரிசேயர்மீதும் சதூக்கேயர்மீதும் உச்சரிக்கப்பட்ட “ஐயோ”கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன; மேலும் சோதனையும் நியாயத்தீர்ப்பும் ஆகிய செயல்முறை மீண்டும் இறுதி தலைமுறையுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. இருபத்திரண்டாம் அதிகாரம், இருபத்திமூன்றாம் அதிகாரத்தில் உள்ள அந்த “ஐயோ”களுக்கான பின்னணியை ஆயத்தப்படுத்துகிறது.

> பரிசேயர் ஒன்றுகூடியிருந்தபோது, இயேசு அவர்களைக் கேட்டார்: “கிறிஸ்துவைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? அவர் யாருடைய குமாரன்?”

> அவர்கள் அவரிடம், தாவீதின் குமாரன் என்று சொல்லுகிறார்கள்.

> அவர் அவர்களிடத்தில்: அப்படியானால், தாவீது ஆவியினால் அவரை ‘கர்த்தர்’ என்று அழைக்கிறதே எப்படி? அவன் சொல்லுகிறதாவது: “கர்த்தர் என் கர்த்தரிடத்தில், ‘நான் உமது சத்துருக்களை உமது பாதபீடமாக்கும் வரைக்கும், நீர் என் வலதுபாரிசத்தில் உட்காரும்’ என்று சொன்னார்.” அப்படியிருக்க, தாவீது அவரை ‘கர்த்தர்’ என்று அழைக்கிறபோது, அவர் எப்படித் தாவீதின் குமாரனாயிருக்க முடியும்?

> அவருக்குப் பதிலாக ஒருவார்த்தையும் எவராலும் சொல்ல முடியவில்லை; அந்நாள்முதல் இனி அவரிடத்தில் யாரும் மேலும் கேள்விகள் கேட்கத் துணியவும் இல்லை. மத்தேயு 22:41–46.

மேலும் எந்த தொடர்பிற்கும் வாயில் மூடப்பட்டபோது, அதற்குப் பின்னர் இயேசு அடுத்த அதிகாரத்தில் எட்டு “அயோ”களை முன்வைக்கிறார். பதின்மூன்றாம் வசனத்தில், பரலோக ராஜ்யத்தின் வாசல்களை அடைத்ததற்கான “அயோ” கூறப்படுகிறது. பிற்கால மழை பொழியப்படுவது பரலோகத்தின் வாசல்களிலிருந்தே ஆகும். மனிதன் திறக்க முடியாத கதவைத் திறப்பதாகவும், மனிதன் மூட முடியாத கதவை மூடுவதாகவும் கூறிக்கொள்ளுகிறவர்களைப் பற்றியே அந்த எட்டு “அயோ”களும் உள்ளன. திருவெளிப்பாட்டில், கிறிஸ்துவைத் தொடர்ந்து மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் செல்லாதவர்கள், வெறுமையாகிய பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கே தங்கள் ஜெபங்களை அனுப்பிக்கொண்டிருப்பதையும், அங்கே சாத்தான் தன்னை கிறிஸ்துவாக நடித்துக் கொண்டு, எல்லாம் சரியாக இருக்கிறது என்று அவர்கள் நம்புமாறு வழிநடத்தினதையும், சகோதரி வைட் காண்பிக்கப்பட்டார். அவர்கள் பரிசுத்த ஸ்தலத்தை மறுபடியும் திறந்து, மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தை மூடியிருந்தார்கள்.

> “யூதர்கள் கிறிஸ்துவை நிராகரித்து சிலுவையில் அறையச் செய்த பாதையை நோக்கி பலர் பயங்கரத்துடன் பார்க்கின்றனர்; மேலும், அவர் எவ்வாறு அவமானகரமாக இகழப்பட்டார் என்ற வரலாற்றைப் படிக்கும் போது, தாங்கள் அவரை நேசிக்கிறோம் என்றும், பேதுரு செய்ததுபோல அவரை மறுத்திருக்கமாட்டோம் என்றும், யூதர்கள் செய்ததுபோல அவரை சிலுவையில் அறையச் செய்திருக்கமாட்டோம் என்றும் நினைக்கின்றனர். ஆனால், எல்லாருடைய இருதயங்களையும் வாசிக்கும் தேவன், தாங்கள் உணர்ந்ததாக அறிக்கையிட்ட அந்த இயேசுவின்மீதான அன்பைச் சோதனைக்குக் கொண்டுவந்தார். முதல் தூதனுடைய செய்தி எவ்வாறு ஏற்கப்பட்டது என்பதைப் பரலோகம் முழுவதும் மிக ஆழ்ந்த ஆர்வத்துடன் கவனித்தது. ஆனால், இயேசுவை நேசிக்கிறோம் என்று அறிக்கையிட்ட பலரும், சிலுவையின் வரலாற்றைப் படிக்கும் போது கண்ணீர் சிந்தினவர்களும், அவருடைய வருகையின் சுவிசேஷமான நற்செய்தியை ஏளனம்பண்ணினர். அந்தச் செய்தியை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்ளுவதற்குப் பதிலாக, அது மயக்குவித்தை என்று அறிவித்தனர். அவருடைய வெளிப்பாட்டை நேசித்தவர்களை அவர்கள் வெறுத்து, அவர்களைச் சபைகளிலிருந்து வெளியேற்றினர். முதல் செய்தியை நிராகரித்தவர்கள் இரண்டாவதினால் பயனடைய முடியவில்லை; அதுபோலவே, அவர்கள் பரலோக பரிசுத்தஸ்தலத்தின் மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் விசுவாசத்தினால் இயேசுவோடு சேர்ந்து பிரவேசிக்கத் தயாராக்க வேண்டியிருந்த நடுநிசி முழக்கத்தினாலும் பயனடையவில்லை. முன்னைய அந்த இரு செய்திகளையும் நிராகரித்ததினால், அவர்கள் தங்களுடைய புரிதலை அத்தனை இருளாக்கிக்கொண்டதால், மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கான வழியைக் காட்டும் மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியில் எந்த ஒளியையும் அவர்கள் காண முடியவில்லை. யூதர்கள் இயேசுவை சிலுவையில் அறையச் செய்ததுபோலவே, பெயரளவிலான சபைகள் இந்தச் செய்திகளைச் சிலுவையில் அறையச் செய்துவிட்டன; ஆகையால், மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கான வழியைப்பற்றி அவர்களுக்கு எந்த அறிவும் இல்லை; அங்கே இயேசு செய்யும் பரிந்துரையினாலும் அவர்கள் பயனடைய முடியாது என்பதை நான் கண்டேன். பயனற்ற தங்கள் பலிகளைச் செலுத்திய யூதர்களைப்போலவே, இயேசு விட்டு வெளியேறிய அந்தப் பிரிவிற்கே அவர்கள் தங்கள் பயனற்ற ஜெபங்களை ஏறெடுக்கிறார்கள்; இந்த வஞ்சகத்தில் மகிழ்ச்சியடையும் சாத்தான், ஒரு மார்க்கத் தோற்றத்தை ஏற்று, கிறிஸ்தவர்களென்று அறிக்கையிடும் இவர்களின் மனங்களைத் தன்னிடமே இழுத்துச் செல்கிறான்; தன் வல்லமை, தன் அடையாளங்கள், பொய்யான அதிசயங்கள் ஆகியவற்றினால் செயலாற்றி, அவர்களைத் தன் கண்ணியில் உறுதியாகப் பிணைத்துவைக்கிறான்.” Early Writings, 258–261.

பதினான்காம் வசனம், விதவைகளின் வீடுகளை விழுங்கிக்கொண்டு நீண்ட ஜெபங்களைச் செய்வதற்கான ஐயோவாகும். பதினைந்தாம் வசனத்தின் ஐயோ, தாங்கள் இருந்ததைவிடத் தங்கள் மதமாற்றினரை இரட்டிப்பாக நரகத்தின் பிள்ளைகளாக்குவதற்கானதாகும். பதினாறாம் வசனம் முதல் இருபத்திரண்டாம் வசனம் வரை, அந்தத் துஷ்டர்கள் ஆலயத்தின் பேரில் சத்தியம் செய்கிறார்கள்.

> “இவை சகோதரி வைட்டின் வார்த்தைகள் அல்ல; கர்த்தருடைய வார்த்தைகளே ஆகும்; அவருடைய தூதர் அவற்றை உங்களுக்குக் கொடுக்கும்படியாக எனக்குக் கொடுத்துள்ளார். இனிமேல் நீங்கள் தேவனுக்கு விரோதமான நோக்கங்களுடன் செயல்படாதிருக்கும்படி தேவன் உங்களை அழைக்கிறார். தங்களை கிறிஸ்தவர்களென்று கூறிக்கொள்ளும் மனிதர்கள், சத்தியத்தின் முன்னேற்றத்தை ஆவியிலும், வார்த்தையிலும், செயலிலும் எதிர்த்துச் செயல்பட்டு, சாத்தானின் குணாதிசயங்களை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்; இவ்வாறானவர்களைப் பற்றித் திரளான போதனை வழங்கப்பட்டது; அவர்கள் நிச்சயமாக சாத்தான் அவர்களை நடத்திச் செல்லும் பாதையையே பின்பற்றுகிறார்கள். தங்கள் இருதயக்கடினத்தினால், எந்த வகையிலும் தமக்குச் சேர்ந்ததல்லாத அதிகாரத்தை அவர்கள் பற்றிக்கொண்டுள்ளனர்; அதனை அவர்கள் ஒருபோதும் செலுத்தக்கூடாது. மகா போதகர் சொல்லுகிறார்: ‘நான் கவிழ்த்துவிடுவேன், கவிழ்த்துவிடுவேன், கவிழ்த்துவிடுவேன்.’ பாடில் க்ரீக்கில் மனிதர்கள் சொல்லுகிறார்கள்: ‘கர்த்தருடைய ஆலயம், கர்த்தருடைய ஆலயம் நாங்களே’; ஆனால் அவர்கள் சாதாரண அக்கினியைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். தேவனுடைய கிருபையினால் அவர்களுடைய இருதயங்கள் மென்மையாக்கப்பட்டும் அடக்கப்பட்டும் இல்லை.” Manuscript Releases, volume 13, 222.

இருபத்துமூன்றும் இருபத்துநான்கும் ஆகிய வசனங்களில், நீதி, இரக்கம், மற்றும் விசுவாசத்தன்மை ஆகியவற்றை அலட்சியம் செய்ததற்காக ஐயோ கூறப்படுகிறது. இருபத்தைந்தும் இருபத்தாறும் ஆகிய வசனங்கள், பாத்திரத்தின் வெளிப்புறத்தைச் சுத்தப்படுத்துவதாக நடித்துக்கொண்டு, அதன் உட்புறத்தைச் சுத்தப்படுத்தாத பாசாங்கைப் பற்றியது.

> “‘இந்தப் பொக்கிஷத்தை நாம் மண் பாத்திரங்களிலே வைத்திருக்கிறோம்; அதனால் வல்லமையின் மேன்மை எங்களிடமிருந்து அல்ல, தேவனிடமிருந்தே என்று வெளிப்படும்படியாக,’ என்று அப்போஸ்தலன் தொடர்ந்து கூறினார். தேவன் தமது சத்தியத்தை பாவமற்ற தூதர்களின் மூலம் அறிவித்திருக்கக்கூடும்; ஆனால் அது அவருடைய திட்டமல்ல. தமது நோக்கங்களை நிறைவேற்றுவதற்கான கருவிகளாக, பலவீனங்களால் சூழப்பட்ட மனிதர்களையே அவர் தேர்ந்தெடுக்கிறார். அளவிடமுடியாத மதிப்புள்ள அந்தப் பொக்கிஷம் மண் பாத்திரங்களிலே வைக்கப்பட்டுள்ளது. அவர்களின் வழியாக அவருடைய ஆசீர்வாதங்கள் உலகத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட வேண்டும். அவர்களின் வழியாகவே அவருடைய மகிமை பாவத்தின் இருளில் ஒளிர்ந்து வெளிப்பட வேண்டும்.” அப்போஸ்தலரின் செயல்கள், 330.

பின்னர் இருபத்தேழாம் மற்றும் இருபத்தெட்டாம் வசனங்கள் துன்மார்க்கரை வெண்சாந்து பூசப்பட்ட கல்லறைகளாக அடையாளப்படுத்துகின்றன; இது ஏசாயா இருபத்திரண்டாம் அதிகாரத்தில் வரும் செப்னாவுடன் இணைக்கப்படுகிறது. அங்கு செப்னா தாம் அமைத்துக்கொண்டிருந்த அதிசயமான கல்லறையைப் பற்றிப் பெருமைப்பட்டான்; ஆனால் அதில் அவன் ஒருபோதும் இருப்பதில்லை, ஏனெனில் தேவன் அவனைத் தம் வாயிலிருந்து தள்ளி, தூரமான வெளிக்குத் துரத்தப்போகிறவராயிருந்தார். அந்தத் தூரமான வெளி, கீழ்ப்படியாத தீர்க்கதரிசி அதே கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்படும்படியாக வழிநடத்திய பேத்தேலின் பொய்த்தீர்க்கதரிசியின் கல்லறையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. பின்னர் எட்டாவது ஐயோ இவ்வாறு கூறுகிறது:

> ஐயோ உங்களுக்கு, வேதபாரகர்களும் பரிசேயர்களும், கபடிகளே! ஏனெனில் நீங்கள் தீர்க்கதரிசிகளின் கல்லறைகளை கட்டி, நீதிமான்களின் சமாதிகளை அலங்கரிக்கிறீர்கள்; மேலும், “நாங்கள் எங்கள் பிதாக்களின் நாட்களில் இருந்திருந்தால், தீர்க்கதரிசிகளின் இரத்தப்பழியில் அவர்களுடன் பங்குகொண்டவர்களாக இருந்திருக்கமாட்டோம்” என்று சொல்லுகிறீர்கள். ஆகையால், தீர்க்கதரிசிகளை கொன்றவர்களின் சந்ததியார் நீங்கள் என்பதை நீங்கள் உங்களுக்கே சாட்சியமாக்குகிறீர்கள். ஆகவே, உங்கள் பிதாக்களின் அளவை நீங்கள் நிரப்புங்கள்.

> பாம்புகளே, விஷப்பாம்புகளின் சந்ததியே, நீங்கள் எவ்வாறு நரகத் தண்டனையிலிருந்து தப்புவீர்கள்?

> ஆகையால், இதோ, நான் தீர்க்கதரிசிகளையும் ஞானிகளையும் வேதபாரகர்களையும் உங்களிடத்தில் அனுப்புகிறேன்; அவர்களில் சிலரை நீங்கள் கொன்று சிலுவையில் அறைவீர்கள்; மேலும் அவர்களில் சிலரை உங்கள் ஜெப ஆலயங்களில் சாட்டையால் அடித்து, பட்டணம்தோறும் துரத்திப் பீடிப்பீர்கள். இதனால், பூமியின் மேல் சிந்தப்பட்ட சகல நீதிமான்களின் இரத்தப்பழியும் உங்கள்மேல் வரும்படியாகும்; நீதிமானான ஆபேலின் இரத்தத்திலிருந்து, நீங்கள் ஆலயத்துக்கும் பலிபீடத்துக்கும் நடுவே கொன்ற பரக்கியாவின் குமாரனாகிய சகரியாவின் இரத்தம் வரையில்.

> மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், இவையெல்லாம் இந்தத் தலைமுறையின்மேல் வரும். மத்தேயு 23:29–36.

விஷப்பாம்புகளின் சந்ததியார் ஆகிய பாம்புகள் அந்தப் பகுதியில் நியாயத்தீர்ப்புக்குட்படுத்தப்படுகின்றனர். அந்தப் பகுதியில், நியாயத்தீர்ப்பு சேபாவின் இராணியும் நினவேயும் சாட்சியமாயிருப்பதன் அடிப்படையில் அல்ல; ஆபேலின் இரத்தத்திலிருந்து சகரியாவரையிலான இரத்தத்தின் அடிப்படையிலே உள்ளது. விஷப்பாம்புகளாயிருக்கிற நான்காம் தலைமுறை, பண்டைய இஸ்ரவேலின் வெளிப்புற வரலாற்றிலிருந்து வந்திருக்கும் இரண்டு சாட்சிகளாலும், பண்டைய இஸ்ரவேலின் உள்புற வரலாற்றிலிருந்து வந்திருக்கும் இரண்டு சாட்சிகளாலும் நியாயத்தீர்ப்புக்குட்படுத்தப்படுகிறது. லூக்கா அதிகாரம் மூன்று, நான்காம் மற்றும் இறுதி தலைமுறையின் விஷப்பாம்புகளைச் சுட்டிக்காட்டும் நான்கு குறிப்புகளில் இறுதியானதாகும்; அது வெறுமனே மத்தேயு அதிகாரம் மூன்றுக்கு இணையானதாகும். தேவனுடைய வீட்டின் இறுதி நியாயத்தீர்ப்பின்போது, நான்காம் தலைமுறையின் காலத்தில், ஒரு வகுப்பு தங்கள் குணாதிசயங்களைச் சாத்தானின் குமாரரும் குமாரத்திகளுமாய் வெளிப்படுத்துவார்கள்; மறுபுறம் மற்ற வகுப்பு தேவனுடைய குமாரரும் குமாரத்திகளுமாய் வெளிப்படுத்துவார்கள் என்பதை அடையாளப்படுத்தும் நான்கு குறிப்புகள். பிரித்தறிதலை ஆரம்பிக்கும் சோதனைச் செயல்முறை, உடன்படிக்கையின் தூதருக்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்துகிற தூதன் வனாந்தரத்தில் தன் சத்தத்தை உயர்த்தும் போது ஆரம்பமாகிறது.

வேதவசனத்தின் பரிசுத்த நெய்தலினுள், பெயர்கள் வெறும் அடையாளச்சொற்கள் அல்ல; மீட்பின் இருதயத்தை வெளிப்படுத்தி, வரலாற்றின் மேற்பரப்புக்குக் கீழே பாடப்படும் இரண்டாம் பாடல்களாகிய மெல்லிசை தீர்க்கதரிசனங்களாகும். ஆதாமிலிருந்து நோவாவரை வந்த சந்ததியினரின் பெயர்பொருள்கள் ஒரு வாக்கியமாக ஒழுங்குபடுத்தப்படும்போது, அந்த வம்சவரிசை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வரலாற்றுடன் ஒத்துப்போகும் ஒரு செய்தியை உருவாக்குகின்றன. ஆதாம் என்பது “மனிதன்” என்று பொருள்; சேத் என்பது “நியமிக்கப்பட்டவன்” என்று பொருள். ஏனோஷ் என்பது “மரணத்துக்குட்பட்டவன்” என்று பொருள்; கேனான் என்பது “துக்கம்” என்று பொருள். “தேவனுடைய ஸ்தோத்திரம்/ஆசீர்வாதம்” (மகாலலேல்) வழியாக, வானம் “இறங்கி வரும்” (யாரேத்). வானம் “அர்ப்பணிக்கப்பட்டவன் அல்லது அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவன்” (ஏனோக்கு) ஆக இறங்கி வந்தது; அவன் தன் மகனாகிய மெத்தூசேலாவின் மூலம் (“அவன் மரிக்கும் போது, அது அனுப்பப்படும்”) நியாயத்தீர்ப்பின் செய்தியை அறிவித்தான். அவன் மரணம், மெத்தூசேலாவுடன் லாமேக் (சுவாசம்) இணைந்ததினால் பரிசுத்த ஆவியின் “வல்லமையான” ஊற்றுப்பொழிவின் உச்சநிலையாக இருக்கும்; இதுவே நள்ளிரவுக் கூக்குரல் இரண்டாம் தூதனுடன் இணைந்ததைக் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. மெத்தூசேலா இரண்டாம் தூதன்; லாமேக் நோவாவின் வெள்ளத்தில் உச்சத்தைக் கண்ட நள்ளிரவுக் கூக்குரல் ஆவான்.

மேலும் சுருக்கமாக எடுத்துரைக்கப்பட்டால், அந்தப் பெயர்கள் அறிவிப்பது இதுவே: “முதல் ஆதாமின் விளைவாக, மனிதன் துக்கத்துக்கும் மரணத்துக்கும் உட்பட்ட மரணமுள்ளவனாக நியமிக்கப்பட்டான்; ஆனால் தேவனுடைய ஆசீர்வாதத்தினால், கிறிஸ்து தம்மையே அர்ப்பணித்து கீழிறங்கி வருவதற்கு முன்வந்தார்; சிலுவையில் தமது மரணத்தின் மூலம் நியாயத்தீர்ப்பை அறிவித்தார்; அதனைத் தொடர்ந்து பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையான பொழிவும் நிகழ்ந்தது.”

இந்த பத்து பெயர்கள் சுவிசேஷச் செய்தியைச் சுருக்கமாக உள்ளடக்கிக்கொண்டிருப்பதோடு, சிருஷ்டியிலிருந்து பிற்கால மழைவரை பூமியின் வரலாற்றைப் பின்தொடர்ந்து, இறுதியில் இரண்டாம் வருகையில் நிறைவை அடைகின்றன. பெயர்களில் மறைந்திருக்கும் இந்தச் சின்னவியல் வெளிப்படுத்தல் ஆகமத்தில் தன்னுடைய இணைப்பைப் பெறுகிறது. ஆதியாகமம் அல்பா வம்சவரிசையை முன்வைக்கிறது; வெளிப்படுத்தல் 7-இல் காணப்படும் 144,000 பேர், முத்திரையிடப்பட்ட மீதிக்கூட்டத்தில் ஓமேகா நிறைவேற்றத்தை முன்வைக்கின்றனர்.

யூதா என்பதற்கு “ஸ்தோத்திரம்” என்று பொருள்; ரூபேன் என்பதற்கு “இதோ, ஒரு குமாரன்” என்று பொருள்; காட் என்பதற்கு “நல்ல அதிர்ஷ்டம்/படை” என்று பொருள்; ஆசேர் என்பதற்கு “மகிழ்ச்சியுள்ளவர்/ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்” என்று பொருள்; நப்தாலி என்பதற்கு “போராட்டம்” என்று பொருள். மனசே என்பதற்கு “மறக்கச் செய்பவன்” என்று பொருள்; சிமியோன் என்பதற்கு “கேட்குதல்” என்று பொருள்; லேவி என்பதற்கு “இணைக்கப்பட்ட/சேர்க்கப்பட்ட” என்று பொருள்; இசாச்சார் என்பதற்கு “வெகுமதி” என்று பொருள்; செபுலோன் என்பதற்கு “கனம்/வாசஸ்தலம்” என்று பொருள்; யோசேப்பு என்பதற்கு “அதிகரிப்பு” என்று பொருள்; பென்யமீன் என்பதற்கு “வலதுகையின் குமாரன்” என்று பொருள்.

யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கத்தைப் பின்பற்றுகிறவர்கள் தேவனுடைய குமாரர்கள் ஆவர்; யாக்கோபு தேவனோடு போராடினதுபோல், தேவனோடு போராடும் ஒரு சோதனைக் செயல்முறையை அவர்கள் கடந்து செல்லும் போது, அவர்கள் நல்வாழ்வால் ஆசீர்வதிக்கப்படுகிறார்கள். இந்தப் போராட்டத்தின் மூலம், தேவனுடைய வார்த்தையைச் செவிமடுக்குவதால் உண்டாகும் பரிசுத்தமாக்கும் செயல்முறையில் அவர்கள் பாவங்கள் மறக்கப்படுகின்றன; அது, மாறாக, உடன்படிக்கையினாலான உறவில் அவர்களை கிறிஸ்துவோடு இணைக்கிறது. அவர்களின் வெகுமதி என்னவெனில், தேவன் தமது ராஜ்யத்தை விரிவுபடுத்த அவர்களைப் பயன்படுத்தி—பாபிலோனிலிருந்து பெரும் திரளான ஜனங்களைத் தமது வலதுகையின் குமாரர்களாக அழைத்துக்கொண்டிருக்கையில்—அவர்கள் பரலோக இடங்களில் அமர்த்தப்பட்டவர்களாய், கிறிஸ்துவோடு அவருடைய சிங்காசனத்தில் கண்ணியமாக வாசம்பண்ணுவதே ஆகும்.

லேயாவின் ஆறு குமாரர்கள் ரூபேன், யூதா, சிமியோன், லேவி, இசாக்கார், செபுலோன் ஆவர். “நறுமணமிக்க சொட்டல்” என்று பொருள்படும் அவளுடைய வேலைக்காரிப் பெண் சில்பாவுக்கு இரண்டு குமாரர்கள் இருந்தனர்—காத் மற்றும் ஆசேர். ராகேலின் இரண்டு குமாரர்கள் யோசேப்பு மற்றும் பென்யமீன். ராகேலின் வேலைக்காரிப் பெண்ணான பில்ஹா “வெட்கமுள்ள அல்லது பயமுள்ள” என்று பொருள்படும்; அவளுடைய குமாரர்கள் தான் மற்றும் நப்தாலி ஆவர். தீர்க்கதரிசன ரீதியாக இங்கே உள்ள வம்சவரிசை சிந்திக்க வேண்டிய பல கோடுகளை வழங்குகிறது. ஆதியாகமம் ஐந்தாம் அதிகாரத்தில் உள்ள ஆல்பாவிலும் பத்து தலைமுறைகளிலும் இருந்ததற்கு மாறாக, ஓமேகாவிற்கு பன்னிரண்டு சந்ததியினர் உள்ளனர்; அதற்கு உரிய குறிப்பிட்ட தீர்க்கதரிசன மாறிலிகளும் உள்ளன. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரத்தில், தான் குறிப்பிடப்படவில்லை; அவனுடைய சகோதரனாகிய எபிராயீமுக்கு பதிலாக மனாசே இடம்பெற்றான்.

ஆதியாகமத்தின் ஆல்‌ஃபா வம்சவரிசை வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் ஓமேகா வம்சவரிசையுடன் ஒத்திசைகிறது; ஏனெனில் ஆதியாகமம் இரட்சிப்பில் கிறிஸ்துவின் தெய்வீக கிரியையை அடையாளப்படுத்துகிறது; வெளிப்படுத்தின விசேஷமோ, அந்த ஆல்‌ஃபா தீர்க்கதரிசனத்தின் ஓமேகா நிறைவேற்றத்தில், ஆல்‌ஃபா தீர்க்கதரிசனத்தில் முன்வைக்கப்பட்ட அதே வாக்குத்தத்தத்தையும் தீர்க்கதரிசனத்தையும் முற்றிலும் நிறைவேற்றுகிறவர்களை அடையாளப்படுத்துகிறது.

இந்த இரண்டு வரிகளின் பயன்பாடு இறையியலாளர்களால் அடிக்கடி செய்யப்படுகின்றது; ஆனால், “வரி மேல் வரி” என்ற முறையியலின் நோக்கில் அது ஒருபோதும் செய்யப்படுவதில்லை. ஆதியாகமத்திலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்திலும் உள்ள இந்த இரண்டு வம்சவரிசைகள், தேவன் இரண்டாம் நிலை ஒன்றில் பேசுகிறார் என்பதற்கு இரண்டு சாட்சிகளை வழங்குகின்றன. ஒரு மொழி, எழுதப்பட்டபடியே பதிவாகியுள்ள சாட்சியாகும்; அந்தச் சாட்சிக்குள் ஒரு இரண்டாம் வரி குறியீட்டுத் தரத்தில் முன்வைக்கப்படுகிறது. பொதுவாக, ஆதியாகமத்திலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்திலும் பெயர்களின் அர்த்தங்களின் மூலம் வெளிப்படுத்தப்படும் செய்தியைப் பற்றிய மேற்பரப்பு நோக்கங்களைக் கடந்து இறையியலாளர்கள் செல்லுவதில்லை. பெயர்களின் அர்த்தங்களுக்குள் உள்ள உருவகத்தை காணும் தங்களின் பக்திபோன்ற திறமையால் நிரூபிக்கப்படுவது போல, அவர்கள் காண்கிறதை தங்களுடைய மனித ஞானத்தைப் பற்றியே அதிகம் பேசும் ஒரு புதுமையாகவே கருதுகின்றனர். இஸ்மாயேலின் பன்னிரு மகன்களில் முன்வைக்கப்பட்டுள்ள செய்தியை அவர்கள் ஒருபோதும் காண்பதில்லை. மத்தேயுவிலும் லூக்காவிலும் உள்ள இயேசுவின் வம்சவரிசைகளை அவர்கள் சரியாகக் காண்பதில்லை. யூதாவின் கடைசி ஏழு ராஜாக்களின் வம்சவரிசைகளையும், இஸ்ரவேலின் கடைசி ஏழு ராஜாக்களினதும், யூதாவின் முதல் ஏழு ராஜாக்களினதும், இஸ்ரவேலின் முதல் ஏழு ராஜாக்களினதும் வம்சவரிசைகளையும் அவர்கள் காண்பதில்லை.

அவர்கள் காணவில்லை என்று நான் கூறும்போது, இந்த வம்சவரிசைகள் குறித்து போதனைகள் உள்ளனவா என்று நீங்கள் Google-இடம் கேட்டால், ஆதியாகமத்தில் ஆதாம் முதல் நோவா வரை பற்றியும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பற்றியும் பதில் “ஆம்” என்பதே என நான் குறிக்கிறேன். ஆனால் ஆதியாகமம் பதினொன்றில் உள்ள ஆபிராமின் பத்து சந்ததியினரை அவர்கள் இவ்வகையில் பயன்படுத்துகிறார்களா? இல்லை. காயீனின் வம்சவரிசையையும் சேத்தின் வம்சவரிசையையும் அவர்கள் எடுத்துரைக்கிறார்களா? ஆம்; ஆனால் உண்மையான பொருளிலிருந்து அவ்வளவு தூரமாக, அவர்கள் வேறொரு பொருளைப் பற்றியே பேசுகிறார்கள் என்று தோன்றும் அளவுக்கு. மத்தேயுவிலும் லூக்காவிலும் உள்ள கிறிஸ்துவின் வம்சவரிசைகளையும் அவர்கள் நிச்சயமாக அலசுகிறார்கள்; ஆனால் மீண்டும், அவர்கள் இலக்கை மிகவும் தவறவிடுகிறார்கள். அது ஏன் முக்கியம் என்று நீங்கள் கேட்கிறீர்களா? ஏனெனில், இந்தத் தீர்க்கதரிசனமான வம்சவரிசை வரிசைகளின் ஒரு மேலோட்டப் பார்வையை வழங்குவதே என் நோக்கம்; மேலும், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு சின்னமாக நான்காம் தலைமுறையின் முக்கியத்துவத்தை அடையாளம் காண முயலுகிறேன் என்பதை தொடக்கத்திலேயே தெளிவாகச் சொல்ல விரும்புகிறேன். இந்த வம்சவரிசைகளின் மேலோட்டப் பார்வை அதற்கு உதவும்; ஆனால், இவ்வம்சவரிசை வரிசைகளைப் பற்றிப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது, பின்வரப்போகும் இந்த எளிய சுருக்கத்தில் உள்ளதெல்லாம் மட்டுமே என்று யாரேனும் நினைத்தால், அது அவர்களுடைய புறக்கணிப்பாகும்.

ஆதாமிலிருந்து நோவா வரையான வம்சவரிசைக்குப் பின்னர், ஆதியாகமம் நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் அதிகாரங்களில் இரண்டு வம்சவரிசைப் பாதைகளை நாம் காண்கிறோம். அந்த இரண்டு பாதைகளும் காயீனின் சந்ததியினராலும் சேத்தின் சந்ததியினராலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. ஆதாமிலிருந்து நோவா வரையிலான வம்சவரிசை பத்து சந்ததியினரைச் சுட்டிக்காட்டியதற்கு மாறாக, சேத்தின் மற்றும் காயீனின் பாதைகள் இரண்டும் தலா எட்டு சந்ததியினரை அடையாளப்படுத்துகின்றன. இந்தக் காரணத்தினால், அவை நான்கு நான்காகிய இரண்டு காலப்பகுதிகளாகக் கருதப்பட வேண்டும். சேத்தும் காயீனும் உடன்படிக்கையின் அடையாளங்களாக இருக்கிறார்கள்; காயீன், ஏசாயா இருபத்தெட்டு மற்றும் இருபத்தொன்பதில், பெருக்கெடுக்கும் தண்டனையின்போது நிராகரிக்கப்பட வேண்டிய மரண உடன்படிக்கையைச் செய்கிறவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். அவர்கள் தங்கள் வீடுகளை மணலின் மேல் கட்டுகிறவர்கள். ஆனால் கன்மலையின் மேல் கட்டுகிறவர்கள், முதல் பேதுரு இரண்டாம் அதிகாரத்தில், ஆண்டவர் நன்மையுள்ளவர் என்று ருசித்தறிந்தவர்களாகவும், “தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட சந்ததி”யாகவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிற வாழ்க்கை உடன்படிக்கையைச் செய்கிறார்கள். “அநேகர்” மணலின் மேல் கட்டுகிறார்கள்; ஆனால் “சிலர்” தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்கள்.

காயீனின் வம்சவரிசை, நாமங்களின் சங்கீதச் சிம்பொனியில் ஒரு கலகமிக்க இசைக்கோர்த்தாகும்; ஏனெனில் அந்த நாமங்கள், வானத்தினால் அடியுண்ட பின்பு நோக்கமற்ற அலைச்சலுக்குக் கொண்டுசெல்லும் வீணான மனித மகிமையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. எச்சரிக்கையைப் பொருட்படுத்தாமல், காயீனின் வம்சம், மனிதகுலத்தின் கலைகளால் பிரதிநிதிப்படுத்தப்படும், பழிதீர்க்கும் மனித வல்லமையால் மறைக்கப்பட்ட ஒரு பொய்யான தெய்வீகத்தைக் கூறிக்கொள்கிறது; அது இரும்பான ஒரு பண்பாட்டை வடிவமைக்கிறது; அழகானதாய் இருந்தாலும், வன்முறையால் நிறைந்ததும், நம்பிக்கையற்றும் உள்ளது. அந்த இறுதி கூற்று, நாமங்களிலிருந்து பெறப்படும் காயீனின் எட்டு தலைமுறைகளில் உள்ள செய்தியின் ஒரு மேற்பார்வையாகும்.

சேத்தின் வம்சவரிசை, கயீனின் வம்சவரிசைக்கு கிருபையினால் பதிலளிக்கிறது. மனிதகுலத்துக்காக நியமிக்கப்பட்ட மனித பலவீனத்தின் நிலையில், தேவனை நோக்கி கூப்பிடுகிறவர்களின் துக்கம், வானம் இறங்கிவரும்போது ஸ்தோத்திரமாக மாற்றப்படும். மகிமைக்குத் தூய்மையாய் உயர்ந்து செல்லும் பாதையில், சோதனைக் காலம் ஒன்றின்போது, “நம்பிக்கை” என்ற கூக்குரல் எழும் வரையில், இரட்சிப்பின் நீரினூடாக, இளைப்பாறுதல் உண்டாகிறது. அந்த இறுதி வாக்கியம், பெயர்களிலிருந்து பெறப்பட்ட சேத்தின் எட்டு தலைமுறைகளிலுள்ள செய்தியின் ஒரு மேற்பார்வையாகும்.

எட்டு தலைமுறைகளைத் தலா நான்கு தலைமுறைகளாக இரு தொகுதிகளாகப் பிரிப்பதற்கான காரணம் உடன்படிக்கையின் முதல் அடியிலேயே நிறுவப்படுகிறது; அங்கே எகிப்திலுள்ள அடிமைத்தனத்தைச் சார்ந்த தீர்க்கதரிசனம் 400 ஆண்டுகள் என்று அடையாளப்படுத்தப்படுவதோடு, அந்த 400 ஆண்டுகள் நான்காம் தலைமுறையில் முடிவடையும் என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது. பவுலின் சாட்சியம் ஆல்பா உடன்படிக்கையின் தீர்க்கதரிசனத்தில் இணைக்கப்படும்போது, ஒவ்வொரு காலப்பகுதியிலும் நான்கு தலைமுறைகள் அடங்கிய 215 ஆண்டுகளாகிய இரண்டு காலப்பகுதிகளை அது உருவாக்குகிறது. 430 ஆண்டுகளுக்குள் உள்ள அந்த எட்டு தலைமுறைகள், 215 ஆண்டுகள் கொண்ட இரண்டு காலப்பகுதிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. முதல் காலப்பகுதி, யோசேப்பை அறிந்திருந்த நல்ல பார்வோனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. 215 ஆண்டுகள் கழித்து, யோசேப்பை அறியாத ஒரு புதிய பார்வோன் எழுந்தான். பின்னர் அடுத்த நான்கு தலைமுறைகளின் தொகுதி ஆரம்பமானது.

எட்டு தலைமுறைகள் சமமாக இரு காலப்பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு, தன்னிச்சையான நான்கு தலைமுறைகளைக் கொண்ட தனித்த காலப்பகுதியாகத் தெளிவாகக் குறிக்கப்படுவது, காயீனின் எட்டு தலைமுறைகளையும் சேத்தின் எட்டு தலைமுறைகளையும் அதே முறையில் பொருத்திப் பயன்படுத்துவதைக் நிலைநிறுத்துகிறது. அந்தப் பயன்பாடு செய்யப்பட்டபோது, சேத்தின் எட்டு தலைமுறைகள் காயீனின் எட்டு தலைமுறைகளோடு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டிருப்பதை காண்கிறீர்கள். காயீன், மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெறுகிற அநேகரைக் குறிக்கிறான்; சேத், தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறுகிற சிலரைக் குறிக்கிறான். காயீன் மனிதகுலத்தின் அடையாளமாக இருக்கிறான்; சேத், நோவாவின் உடன்படிக்கையின் சூழலில் தெய்வீகத்துடன் இணைந்த மனிதகுலத்தின் அடையாளமாக இருக்கிறான்; ஆனால் யோசேப்பின் மற்றும் மோசேயின் வரிசை ஆபிராமின் உடன்படிக்கையின் சூழலில் உள்ளது.

பின்னர் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களின் வம்சவரிசை, சேம் முதல் ஆபிராம் வரை உள்ள பத்து பெயர்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. பதினொன்றாம் அதிகாரம் பாபேல் கோபுரத்தின் வரலாறாக இருந்தாலும், அது ஆபிரகாமால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களின் வம்சவரிசையுமாகும். பதினொன்றாம் அதிகாரம், தேவனுடன் மூவகை உடன்படிக்கைக்குள் பிரவேசிக்க வேண்டியிருந்த ஒரு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களை அறிமுகப்படுத்துகிறது. மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான படி, இருபத்திரண்டாம் அதிகாரத்தில் ஈசாக்கின் பலியிடுதலாக இருந்தது. “பதினொன்று” ஆம் அதிகாரம் அல்பா தொடக்கமாகவும், “இருபத்திரண்டு” ஆம் அதிகாரம் ஓமேகா முடிவாகவும் இருக்கிறது. பெயர்களின் அர்த்தத்தில் தேவனுடைய சத்தத்தைக் கேட்க வேண்டிய விசுவாசம், அவருடைய வார்த்தையின் எண்களாக்கத்தில் அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்க வேண்டிய விசுவாசத்திலிருந்து வேறுபட்டதல்ல. இறையியலாளர்களால் எடுத்துக்கொள்ளப்படாத ஒரு வம்சவரிசைப் பயன்பாடு, இஸ்லாமின் அடையாளமாகிய இஷ்மாயேலின் வம்சவரிசையாகும்.

> இஷ்மாயேலின் புத்திரர்களின் நாமங்கள் இவையே; அவரவர் பெயர்களின்படியும், அவரவர் சந்ததிகளின்படியும்: இஷ்மாயேலின் முதற்பேறான நெபாயோத்; மேலும் கேதார், அத்பெயேல், மிப்சாம், மிஷ்மா, தூமா, மஸ்ஸா, அதார், தேமா, யேத்தூர், நாபீஷ், கேதெமா. இவர்கள் இஷ்மாயேலின் புத்திரர்கள்; இவர்களின் நாமங்கள் இவையே; தங்கள் பட்டணங்களின்படியும், தங்கள் கோட்டைகளின்படியும்; தங்கள் ஜாதிகளின்படி பன்னிரண்டு பிரபுக்கள். ஆதியாகமம் 25:13–16.

இந்த பன்னிரண்டு பெயர்களின் வரையறைகள் ஒன்றாகச் சேர்த்து ஒரு அறிக்கையாக அமைக்கப்படும்போது, அது இவ்வாறு வாசிக்கப்படுகிறது: “தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, இஸ்மாயேலின் சந்ததியினர் பலனுள்ள கருமைத் தோலுடைய ஜனமாக இருந்து, போர்வீரர்களாகப் புகழ்பெற்றவர்களாயிருக்கிறார்கள்; ஆனால் வரலாற்று ரீதியாகவும் தீர்க்கதரிசன ரீதியாகவும் 1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11-ஆம் தேதியிலும், அதன் பின்னர் 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதியிலும் அவர்கள் துக்கமடைந்துள்ளனர். வேதாகம வரலாற்றில் அவர்கள் கிழக்கின் புத்திரர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். எபிரெயர் பரிசுத்தஸ்தல ஆராதனைச் சேவைகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட மணமிக்க வாசனைப்பொருட்கள் வளர்க்கப்படும் அரேபியாவிலிருந்து அவர்கள் தோன்றினர். “Assassins” என்ற சொல் இஸ்லாமிய வரலாற்றிலிருந்து பெறப்பட்டது; அது அமைதியில் நிகழ்த்தப்படும் மரணத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. சிலுவைப் போர்களின் காலத்தில், இஸ்லாம் கத்தோலிக்க ஐரோப்பாவை மூடி, வளைத்து, முற்றுகையிட்டது; ஆனால் அதனைத் தொடர்ந்து வந்த அவர்களின் கட்டுப்பாடு, 1840 முதல் 1844 வரையிலான புத்துணர்ச்சியின் வருகையையும், மேலும் 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடி வரையிலான காலத்தையும் குறியிட்டது. இஸ்மாயேலின் குமாரர்களின் பன்னிரண்டு பெயர்களின் வரையறைகள் அனைத்தும் முந்தைய அறிக்கையில் தடித்த எழுத்துருவினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.”

இஸ்மாயேலின் வம்சவரிசையின் பன்னிரண்டு பெயர்கள், பட்டியலில் இஸ்மாயேலையும் சேர்த்துக் கொண்டால், பதின்மூன்றாகின்றன. “கலகம்” என்பதற்கான குறியீட்டு எண் பதின்மூன்றே; அதுவே ஹாகர் செய்தது; அதன் விளைவாக ஆபிரகாம் ஹாகரையும் இஸ்மாயேலையும் துரத்திவிட அனுமதித்தார். அதே நிகழ்வை பவுல், தேவன் தமது கிறிஸ்தவ மணவாட்டியுடன் உடன்படிக்கையை நிறுவிக்கொண்டிருந்த அதே சமயத்தில், பண்டைய இஸ்ரவேலைத் தமது உடன்படிக்கையின் ஜனங்களாகிய நிலையிலிருந்து துரத்திப்போட்டதைக் விவரிப்பதற்குப் பயன்படுத்துகிறார்.

> ஏனெனில், ஆபிரகாமுக்கு இரண்டு மகன்கள் இருந்தார்கள் என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறது; ஒருவன் அடிமைப்பெண்ணினால், மற்றொருவன் சுதந்திரபெண்ணினால் பிறந்தவன். ஆனால் அடிமைப்பெண்ணினால் பிறந்தவன் மாம்சத்தின்படி பிறந்தவன்; சுதந்திரபெண்ணினால் பிறந்தவன் வாக்குத்தத்தத்தின்படி பிறந்தவன். இவை உருவகமாகச் சொல்லப்பட்டவைகளாகும்; ஏனெனில் இவர்கள் இரண்டு உடன்படிக்கைகளைக் குறிக்கிறார்கள்; ஒன்று சீனாய் மலையிலிருந்து உண்டாகி, அடிமைத்தனத்திற்கு மக்களைப் பிறப்பிக்கிறது; அது ஆகார். இந்த ஆகார் அரேபியாவில் இருக்கும் சீனாய் மலையைக் குறிக்கிறது; மேலும் இப்போதுள்ள எருசலேமுக்குச் சமமாக இருக்கிறது; ஏனெனில் அவள் தன் பிள்ளைகளோடு சேர்ந்து அடிமைத்தனத்தில் இருக்கிறாள். ஆனால் மேலுள்ள எருசலேம் சுதந்திரமானவள்; அவளே நம்மெல்லாருக்கும் தாய். ஏனெனில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது: “பிள்ளை பெறாத மலடியே, மகிழ்ச்சி கொள்; பிரசவவேதனைப்படாதவளே, சத்தமிட்டு முழங்கு; கணவன் உடையவளைவிட கைவிடப்பட்டவளுக்குப் பிள்ளைகள் அதிகம்.” இப்போது, சகோதரரே, ஈசாக்கு இருந்ததுபோல நாமும் வாக்குத்தத்தத்தின் பிள்ளைகளாயிருக்கிறோம். ஆனால் அப்பொழுது மாம்சத்தின்படி பிறந்தவன் ஆவியின்படி பிறந்தவனைத் துன்புறுத்தினதுபோல, இப்பொழுதும் அப்படியே இருக்கிறது. ஆயினும் வேதவசனம் என்ன சொல்லுகிறது? “அடிமைப்பெண்ணையும் அவள் மகனையும் வெளியே துரத்திவிடு; ஏனெனில் அடிமைப்பெண்ணின் மகன் சுதந்திரபெண்ணின் மகனோடு சேர்ந்து சுதந்தரவாளியாக மாட்டான்.” ஆகையால், சகோதரரே, நாம் அடிமைப்பெண்ணின் பிள்ளைகள் அல்ல, சுதந்திரபெண்ணின் பிள்ளைகள். கலாத்தியர் 4:22–31.

இஸ்மாயேல் இஸ்லாமின் ஒரு குறியீடாக இருக்கிறான்; மேலும் இஸ்மாயேலின் தாயான ஆகார், மரணத்தின் உடன்படிக்கையின் சபைக்கான குறியீடாக இருக்கிறாள். ஈசாக்கு கிறிஸ்தவத்தின் ஒரு குறியீடாக இருக்கிறான்; சாராள் ஜீவனின் உடன்படிக்கையின் சபைக்கான குறியீடாக இருக்கிறாள். இந்தக் காரணத்தினால் இஸ்மாயேலுக்கு பன்னிரண்டு குமாரர் இருந்தனர்; ஏனெனில் பன்னிரண்டு என்பது தேவனுடைய உடன்படிக்கை ஜனங்களின் குறியீடாகும்; மேலும் இஸ்லாம் தேவனுடைய உடன்படிக்கை ஜனங்களின் ஒரு போலிப்பிரதியாகும்.

சுவிசேஷங்களில் கிறிஸ்துவுக்கான இரண்டு வம்சவரிசைகள் உள்ளன. ஒன்று மத்தேயுவிலும் மற்றொன்று லூக்காவிலும் உள்ளது.

> யாக்கோபு மரியாளின் கணவனாகிய யோசேப்பை பெற்றான்; அந்த மரியாளிடமிருந்தே கிறிஸ்து எனப்படுகிற இயேசு பிறந்தார். ஆகையால் ஆபிரகாமிலிருந்து தாவீதுவரை எல்லா தலைமுறைகளும் பதினான்கு தலைமுறைகள்; தாவீதிலிருந்து பாபிலோனுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்ட காலம்வரை பதினான்கு தலைமுறைகள்; பாபிலோனுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்ட காலமிருந்து கிறிஸ்துவரை பதினான்கு தலைமுறைகள். இயேசு கிறிஸ்துவின் பிறப்பு இவ்விதமாக இருந்தது: அவருடைய தாயாகிய மரியாள் யோசேப்புக்கு நிச்சயிக்கப்பட்டிருந்தபோது, அவர்கள் கூடிவருவதற்கு முன்பே, அவள் பரிசுத்த ஆவியினால் கர்ப்பவதியானவள் என்று காணப்பட்டாள். மத்தேயு 1:16–18.

மத்தேயுவின் வம்சவரிசை, பதினான்கு எனும் மூன்று சமமான காலப்பகுதிகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அவை சேர்ந்து நாற்பத்திரண்டு எனும் ஒரே காலப்பகுதியை உருவாக்குகின்றன. உடன்படிக்கை வரலாற்றின் ஆல்பாவாகிய மோசேயுடன் தொடர்புபடுத்திப் பார்க்கையில், கிறிஸ்து உடன்படிக்கை வரலாற்றின் ஓமேகாவாக இருக்கிறார். கிறிஸ்து “தன்னைப்போலவே” இருப்பார் என்று மோசே தீர்க்கதரிசனம் செய்கிறார். நூற்றிருபது ஆண்டுகள் கொண்ட தனது வாழ்வில், மோசேயுக்கு நாற்பது ஆண்டுகள் கொண்ட மூன்று காலப்பகுதிகள் இருந்தன. மோசேயின் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நாற்பது ஆண்டு காலப்பகுதியும், வரியின்மேல் வரி என அமைக்கப்படும்போது, 1863 மற்றும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சின்னமாகிய காதேசில் முடிவடைகிறது. கிறிஸ்துவின் மூன்று காலப்பகுதிகள் தாவீதிலும், பாபிலோனியச் சிறைப்பிடித்தலிலும், சிலுவையில் தமது இரத்தத்தால் உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்திய கிறிஸ்துவிடமும் முடிவடைகின்றன. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது வெற்றி பெற்ற திருச்சபை உயர்த்தப்படுதலை தாவீது பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; இரண்டாம் கோடு, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது மூடக் கன்னியர் பாபிலோனுக்கு எடுத்துச் செல்லப்படுவதைக் குறிப்பிடுகிறது. மூன்றாம் காலப்பகுதி சிலுவையில் முடிவடைகிறது; அது மீண்டும் ஒருமுறை, கிறிஸ்து அபிரகாமின் உடன்படிக்கையை ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தோடும், நோவாவின் உடன்படிக்கையை மகா திரளான ஜனங்களோடும் உறுதிப்படுத்தும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் முன்மாதிரியாக அமைகிறது.

இந்த இரண்டு கோடுகளும் ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக அமைக்கப்படும்போது புரிந்துகொள்ளப்படக்கூடியது அதிசயிக்கத்தக்கதாகும். மோசேயின் நூற்று இருபது ஆண்டுகள் நோவாவின் 120 ஆண்டுகளோடு தொடர்புபடுகின்றன; மேலும் கிறிஸ்துவின் நாற்பத்திரண்டு தலைமுறைகள், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது குறியீட்டார்த்தமான நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள் ஆட்சி செய்யும் எதிர்க்கிறிஸ்துவோடு தொடர்புபடுகின்றன.

> அப்பொழுது கர்த்தர்: என் ஆவி மனுஷனோடே எப்போதும் போராடிக் கொண்டிருக்காது; ஏனெனில் அவனும் மாம்சமாயிருக்கிறான்; ஆகையால் அவன் நாட்கள் நூற்று இருபது ஆண்டுகளாயிருக்கும் என்றார். ஆதியாகமம் 6:3.

ஆபிரகாமின் உடன்படிக்கையை வலியுறுத்துகின்ற மத்தேயுவின் வம்சவரிசையுடன் சேர்ந்து, லூக்கா முன்வைக்கும் கிறிஸ்துவின் வம்சவரிசை சிருஷ்டிவரையிலும் சென்றடைகிறது; இதன் மூலம், ஏதேன் தோட்டத்தில் ஆதாம் மீறிய ஜீவனுடைய உடன்படிக்கை வலியுறுத்தப்படுகிறது. லூக்காவின் வம்சவரிசை இயேசுவோடு தொடங்கி, அவருடைய வம்சவரிசையில் பின்னோக்கிச் சென்று, தேவனுடைய குமாரன் என அடையாளப்படுத்தப்படும் ஆதாம்வரைக்கும் செல்கிறது. அந்த வரிசை பரிபூரணமான இரண்டாம் ஆதாமோடு முடிவடைகிறது; மேலும் அது பரிபூரணமான முதல் ஆதாமோடு ஆரம்பமாகிறது. முதல் ஆதாமிலிருந்து இரண்டாம் ஆதாம்வரை 77 தலைமுறைகள் அமைந்துள்ளன என்று வெளிப்படுத்தப்படுகிறது.

வேதவசனங்களிலுள்ள வம்சவரிசைகள் சத்தியத்தின் கோடுகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. ஒரு சத்தியத்தை நிறுவுவதற்கு தேவையான சாட்சிகளை மிகுதியாக மீறுகின்ற பலவற்றை நாம் இப்பொழுதே அடையாளங்கண்டுள்ளோம். அந்த வம்சவரிசைக் கோடுகள் வரலாற்று நிறைவேற்றங்களின் குரலையும் எதிர்கால முன்னறிவிப்புகளின் குரலையும் தம்மில் கொண்டுள்ளன; மேலும், அவற்றுக்குள் வைக்கப்பட்டுள்ள எண் புதிர்கள் இரண்டாம் குரலை வழங்குவதால், ரகசியங்களின் அதிசய எண்ணுபவராகிய பால்மோனியின் குரலையும் அவை கொண்டுள்ளன. அந்த இரண்டு குரல்களுடன் சேர்ந்து, இன்னொரு மூன்றாம் குரலும் கேட்கப்படுகிறது; அது அதிசய மொழியியலாளரின் குரல், அவர் மனிதர்கள், இடங்கள், பொருட்கள் ஆகியவற்றின் பெயர்களையும் உட்பட சகலவற்றையும் உருவாக்கி ஆளுகின்றார்.

யோவான் தன் பின்னால் இருந்த அந்தச் சத்தத்தைக் காணத் திரும்பியபோது, அது பல ஜலங்களின் சத்தம்போல இருந்தது; தானியேலுக்கு அதே தரிசனம் கிடைத்தபோது, அவருடைய சத்தம் ஒரு பெருங்கூட்டத்தின் சத்தமாக இருந்தது. வேதவாக்கியங்களின் மேற்பரப்புச் செய்தியும், அந்தச் செய்தியோடு காணப்படும் பெயர்களும், மேலும் அந்தச் செய்திக்குள் உள்ள எண்ணீடும்—இவை மூன்றும் ஒரே பகுதியிலுள்ள மூன்று சத்தங்களாகும். நீங்கள் அந்த மூன்று சத்தங்களைக் கொண்ட ஒரு வரியை எடுத்து, அதற்குச் சமாந்தரமான இன்னொரு வரியின் மேல் பொருத்தினால், மூன்று சத்தங்கள் பல சத்தங்களாக ஆகின்றன.

> அப்பொழுது சிங்காசனத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் உண்டாகி: எங்கள் தேவனைத் துதித்துக்கொள்ளுங்கள், அவருடைய சகல தாசர்களே, அவருக்குப் பயப்படுகிற சிறியோரும் பெரியோரும் ஆகிய நீங்கள் எல்லாரும் என்று சொல்லிற்று. அப்பொழுது திரளான ஜனங்களின் சத்தம்போலவும், அநேக ஜலங்களின் இரைச்சல்போலவும், பலத்த இடி முழக்கங்களின் சத்தம்போலவும் ஒரு சத்தத்தைக் கேட்டேன்; அவர்கள்: அல்லேலூயா; சர்வவல்லமையுள்ள கர்த்தராகிய தேவன் ஆட்சி செய்கிறார் என்று சொல்லினார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 19:5, 6.

மிக முக்கியத்துவமான வம்சவரிசைகளில் சில, இஸ்ரவேலின் ராஜாக்களிடத்தில் காணப்படுகின்றன. வடக்கு ராஜ்யமான இஸ்ரவேலின் முதல் ஏழு ராஜாக்கள், ஆகாப், யெசபெல், எலியா ஆகியோருடன் முடிவடைகின்றன; இவ்வாறு அவை ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. வடக்கு கோத்திரங்களின் கடைசி ஏழு ராஜாக்களின் வரிசை, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து தொடங்கி, தானியேல் 12-இல் மிகாயேல் எழுந்து நிற்கும் போது மனித கிருபைக்காலம் முடிவடையும் நிலையிலே நிறைவடைகிறது. யூதாவின் முதல் ஏழு ராஜாக்கள், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து மிகாயேல் எழுந்து நிற்கும் வரையிலான வரலாற்றை விளக்குகின்றன; கடைசி ஏழு ராஜாக்கள், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துக்குக் கொண்டு செல்லும் வரலாற்றை அடையாளப்படுத்துகின்றன. இரண்டு வம்சவரிசைக் கோடுகள்—இரண்டிலும் ஒரு ஆல்பா வரலாறும் ஒரு ஓமேகா வரலாறும் உள்ளன. ஆல்பா வரலாறு என்பது 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலமாகும்; ஓமேகா காலம் என்பது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து கிருபைக்காலம் முடியும் வரை ஆகும். இஸ்ரவேலின் முதல் ஏழு ராஜாக்கள், யூதாவின் கடைசி ஏழு ராஜாக்களுடன் ஒத்திசைகின்றன; இஸ்ரவேலின் கடைசி ஏழு ராஜாக்கள், யூதாவின் முதல் ஏழு ராஜாக்களுடன் ஒத்திசைகின்றன.

அடுத்த கட்டுரையில் நாம் தொடர்வோம்.

> “முடிவுவரை அசையாத நிலைப்பாட்டுடன் இருங்கள்”

> “[வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 1:1, 2, மேற்கோள்.] முழு வேதாகமமும் ஒரு வெளிப்பாடே; ஏனெனில் மனிதருக்குக் கிடைக்கும் எல்லா வெளிப்பாடும் கிறிஸ்துவின் மூலம் வருகிறது, மேலும் அனைத்தும் அவரிலே மையம்கொள்கின்றன. தேவன் தமது குமாரன் மூலமாக நமக்குப் பேசியிருக்கிறார்; சிருஷ்டிப்பினாலும் மீட்பினாலும் நாம் அவருக்குரியவர்கள். இந்த இறுதிநாட்களுக்கான சத்தியத்தை யோவானுக்குக் கொடுக்கவும், விரைவில் நிகழ வேண்டியவற்றை அவனுக்குக் காண்பிக்கவும், பத்மோஸ் தீவில் தேசநீக்கம் செய்யப்பட்டிருந்த யோவானிடத்தில் கிறிஸ்து வந்தார். இயேசு கிறிஸ்துவே தெய்வீக வெளிப்பாட்டின் மகா ஒப்புவிக்கப்பட்ட நிர்வாகி ஆவார். இப்பூமியின் வரலாற்றின் இறுதிக்காட்சிகளில் நாம் எதை எதிர்பார்க்க வேண்டும் என்பது பற்றிய அறிவை நாம் அவர்மூலமே பெறுகிறோம். தேவன் இந்த வெளிப்பாட்டை கிறிஸ்துவுக்குக் கொடுத்தார்; கிறிஸ்துவும் அதையே யோவானுக்குத் தெரிவித்தார்.”

> “அன்புக்குரிய சீஷனாகிய யோவான், இந்த வெளிப்பாட்டைப் பெறத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவராயிருந்தான். முதலில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சீஷர்களில் உயிரோடிருந்த கடைசிப்பேரானவன் அவனே. புதிய ஏற்பாட்டுக் காலப்பிரிவின்கீழ், பழைய ஏற்பாட்டுக் காலப்பிரிவின்கீழ் தானியேல் தீர்க்கதரிசி கௌரவிக்கப்பட்டதுபோல, அவனும் கௌரவிக்கப்பட்டான்.

> யோவானுக்குத் தெரிவிக்கப்பட வேண்டிய இந்தப் போதனை அவ்வளவு முக்கியமானதாயிருந்ததால், கிறிஸ்து தாமே அதைப் தமது ஊழியக்காரனுக்குக் கொடுக்க வானத்திலிருந்து வந்து, அதைச் சபைகளுக்குப் அனுப்பும்படி அவனுக்குச் சொன்னார். இந்தப் போதனை எங்களுடைய கவனமானதும் ஜெபமிகுந்ததுமான ஆய்வின் பொருளாக இருக்க வேண்டியது ஆகும்; ஏனெனில் பரிசுத்த ஆவியின் போதனையின் கீழில்லை எனப்படும் மனிதர்கள் பொய்யான கோட்பாடுகளை கொண்டு வருகிற காலத்தில் நாம் வாழ்கிறோம். இம்மனிதர்கள் உயர்ந்த நிலைகளில் நின்றிருக்கிறார்கள்; மேலும் நிறைவேற்றத்தக்க பேராசைமிக்க திட்டங்களையும் உடையவர்களாயிருக்கிறார்கள். அவர்கள் தங்களை உயர்த்திக்கொள்ளவும், நிலவிவரும் அனைத்துக் காரியங்களின் முழு தோற்றத்தையும் புரட்டிப்போடவும் நாடுகிறார்கள். இப்படிப்பட்டவர்களிடமிருந்து நம்மைக் காக்கும்படி தேவன் எங்களுக்கு விசேஷமான போதனையைக் கொடுத்துள்ளார். இந்தப் பூமியின் வரலாற்றின் இறுதிக்காட்சிகளில் நடைபெற வேண்டியவற்றை ஒரு புத்தகத்தில் எழுதும்படி அவர் யோவானுக்குக் கட்டளையிட்டார்.

> “காலம் கடந்தபின், தேவன் தம்முடைய விசுவாசமான பின்பற்றிகளிடம் நிகழ்கால சத்தியத்தின் அருமையான கோட்பாடுகளை ஒப்புவித்தார். இந்தக் கோட்பாடுகள் முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதரின் செய்திகளை அறிவிப்பதில் எந்தப் பங்கும் இல்லாதவர்களுக்கு அளிக்கப்படவில்லை. ஆரம்பத்திலிருந்தே இந்தச் செயலின் காரணத்தில் பங்குகொண்டிருந்த ஊழியக்காரர்களுக்கே அவை அளிக்கப்பட்டன.

> “இந்த அனுபவங்களைக் கடந்து வந்தவர்கள், நம்மை ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகளாக ஆக்கிய கொள்கைகளில் பாறையைப்போல் அசைக்கமுடியாதவர்களாயிருக்க வேண்டும். அவர்கள் தேவனுடன் சேர்ந்து உழைக்கும் பணியாளர்களாயிருந்து, சாட்சியைப் பிணைத்து, அவருடைய சீஷர்களுக்குள் நியாயப்பிரமாணத்தை முத்திரையிட வேண்டும். வேதாகமச் சத்தியத்தின் அடித்தளத்தின் மேல் நமது பணியை நிலைநிறுத்துவதில் பங்குகொண்டவர்கள், சரியான பாதையைச் சுட்டிக்காட்டிய வழிக்குறிகளை அறிந்தவர்கள், மிக உயர்ந்த மதிப்புடைய பணியாளர்களாகக் கருதப்பட வேண்டும். அவர்களுக்கு ஒப்படைக்கப்பட்ட சத்தியங்களைப்பற்றிப் அவர்கள் தங்கள் சொந்த அனுபவத்திலிருந்து பேசக்கூடும். இம்மனிதர்கள் தங்கள் விசுவாசம் அவிசுவாசமாக மாற்றப்பட அனுமதிக்கக்கூடாது; மூன்றாம் தூதனுடைய கொடி தங்கள் கைகளிலிருந்து அகற்றப்பட அனுமதிக்கக்கூடாது. அவர்கள் தங்கள் நம்பிக்கையின் ஆரம்ப உறுதியை முடிவுவரை திடமாகப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டும்.

> “இறைவன் அறிவித்திருக்கிறார்: நாம் நிறைவு பெறும் கிரியைக்குள் நுழையும்போது, கடந்தகாலத்தின் வரலாறு மீண்டும் எடுத்துரைக்கப்பட வேண்டும். இக்கடைசி நாட்களுக்காக அவர் அருளிய ஒவ்வொரு சத்தியமும் உலகத்திற்குப் பிரகடனப்படுத்தப்பட வேண்டும். அவர் நிறுவிய ஒவ்வொரு தூணும் பலப்படுத்தப்பட வேண்டும். தேவன் நிறுவிய அஸ்திவாரத்திலிருந்து நாம் இப்போது விலகிச் செல்ல முடியாது. நாம் இப்போது எந்தப் புதிய அமைப்பிற்குள்ளும் நுழைய முடியாது; ஏனெனில் அது சத்தியத்திலிருந்து விலகும் விசுவாசத் துறப்பாக இருக்கும்.”

> “தேவனுடைய ஜனங்களின் கடந்தகால அனுபவத்தின் மீது விசுவாசிகளின் நம்பிக்கையைத் தளர்த்தக்கூடிய எல்லாவற்றிலிருந்தும் மருத்துவ மிஷனரி பணி சுத்திகரிக்கப்பட்டும் பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்டும் இருக்க வேண்டும். அழகிய ஏதேன், ஏதேன், பாவம் நுழைந்ததினால் தாழ்த்தப்பட்டதாயிற்று. இப்போது, ஆரம்பத்தில் நமது பணியை நிறுவுவதில் பங்கு வகித்த மனிதர்களின் அனுபவத்தை மறுபடியும் நினைவுகூர வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.”

> “அவ்வப்போது உலகின் பெரிய மனிதர்களின் மரண அறிவித்தல்களை நாம் வாசிக்கிறோம். அவர்களுடைய காலம் திடீரென, ஒரு கணத்தில் வந்து விடுகிறது. பலர் நல்ல உடல்நலத்தில் உள்ளவர்களென்று கருதப்பட்டிருந்தும், விருந்தொன்றின் பின்பாகவோ, அல்லது தங்கள் சொந்த உயர்விற்காக சுயநலத் திட்டங்களை வகுத்த பின்பாகவோ மரணமடைகிறார்கள். அந்தச் சொல் வெளிப்படுகிறது: ‘அவன் தன் விக்கிரகங்களோடு இணைந்திருக்கிறான்; அவனை அப்படியே விட்டுவிடுங்கள்.’ இதன் பொருள், ஆண்டவர் இனி அவனை தீங்கிலிருந்து காத்தருளுவதில்லை என்பதாகும். திடீர் மரணம் வந்து விடுகிறது; அப்போது அவன் வாழ்நாள் முழுவதும் செய்த உழைப்பின் மதிப்பு என்ன? அவன் வாழ்க்கை தோல்வியாக இருந்து விட்டது. மரம் விழுகிறது; ஏனெனில் அதைத் தாங்கி நிலைநிறுத்திய வல்லமை, அதன் விக்கிரகாராதனையான பலிக்குப் அதைப் ஒப்புவித்து விட்டு விலகுகிறது.”

> “ஆண்களும் பெண்களும் இன்புறுவதற்கான ஏதோ ஒன்றைத் தேடுவதிலே முழுகியிருக்கிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் ஆத்துமாக்களை ஒன்றுமில்லாததற்காக விற்றுவிடுகிறார்கள்; தேவன் தம்முடைய நீடிய பொறுமையையும் சகிப்புத்தன்மையையும் விலக்கிக்கொள்கிறார். அவர்கள் தாங்கள் தேர்ந்தெடுத்ததற்கே ஒப்படைக்கப்படுகிறார்கள்.

> “தற்போதைய சத்தியத்தை நம்புகிறோம் என்று அறிவித்துக்கொண்டிருக்கையிலும், தங்கள் விசுவாசத்தை இழிவுபடுத்தி, வெளிச்சத்தில் நடக்க மறுத்திருக்கிறவர்கள் உண்டு. இப்போது தங்களுடைய சுயநலமான, உலகப்பற்றுள்ள கொள்கைகளை யார் ஒதுக்கிவைப்பார்கள்? ஆத்துமாவின் மதிப்பை உணர முயல்வது இப்போது யார்? ஒரு மனுஷன் உலகமெங்கும் அடைந்தாலும், தன் ஆத்துமாவை இழந்துவிட்டால் அதனால் அவனுக்கு என்ன பயன்? அல்லது தன் ஆத்துமாவுக்குப் பதிலாக ஒரு மனுஷன் என்ன கொடுப்பான்? நீங்கள் ஜீவ அப்பத்திற்கும் இரட்சிப்பின் நீரிற்கும் பசி தாகமாயிருக்கிறீர்களா? கிறிஸ்து மரித்த அந்த ஆத்துமாக்களின் மதிப்பை நீங்கள் உணருகிறீர்களா? கிறிஸ்தவர்கள் என்று கருதப்படுகிறவர்கள் தங்கள் விசுவாச அறிக்கைக்கு ஏற்ப வாழ்கிறார்களா? ஆத்துமாவின் மதிப்பைப் பற்றி அவர்கள் உணர்வுள்ளவர்களாக இருக்கிறார்களா? சத்தியத்திற்கு கீழ்ப்படிதலினாலே தங்கள் ஆத்துமாக்களைச் சுத்திகரிக்க அவர்கள் பாடுபடுகிறார்களா?” Manuscript Releases, volume 20, 150, 151.

Back to Articles