Article

# தானியேல் புத்தகம் - எண் பத்தொன்பது

தானியேல் புத்தகத்தில் ‘Hour’ என்ற சொல்லின் தீர்க்கதரிசன முக்கியத்துவம்

Author

Jeff Pippenger

Published

December 14, 2023

Formats

PDF
Word

பழைய ஏற்பாட்டில் தானியேல் புத்தகத்தில் மட்டுமே காணப்படும் “மணி” என்ற சொல் எப்போதும் ஒருவகையான நியாயத்தீர்ப்புடன் தொடர்புடையதாக உள்ளது. மூன்றாம் அதிகாரத்தில் அது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அங்கு ஷத்திராக், மேஷாக், அபேத்நேகோ ஆகியோரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் கொடியின் மேல் வலியுறுத்தல் காணப்படுகிறது.

நான்காம் அதிகாரத்தில் அது 1798 ஆம் ஆண்டில் முதல் தூதனின் செய்தியின் எச்சரிக்கை வருகையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. நான்காம் அதிகாரத்தில் இரண்டாவது முறையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டபோது, அது 1844 அக்டோபர் 22 அன்று விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பின் தொடக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டியது. நான்காம் அதிகாரத்தில் “மணி” என்ற சொல்லின் இந்த இரு பயன்பாடுகளும் 1798 முதல் 1844 வரை முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்திகளின் வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. அந்த வரலாறே வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் அதிகாரத்தின் ஏழு இடிகளின் வரலாறு ஆகும். “மணி” என்ற சொல் நான்காம் அதிகாரத்தில் இரு முறை பயன்படுத்தப்பட்டதன் மூலம் அந்த ஏழு இடிகள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன; ஆகையால், அது 1989 முதல் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான மூன்றாம் தூதனின் வரலாறையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

ஐந்தாம் அதிகாரத்தில், “மணி” என்ற சொல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தையும் குறிக்கிறது; ஆனால் அங்கு வலியுறுத்தப்படுவது, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமான ஐக்கிய அமெரிக்காவின் முடிவின்மேல் ஆகும்; இது, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் முதல் ராஜ்யமான பாபிலோனின் முடிவினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்படுகிறது. மூன்றாம் அதிகாரத்தில், அக்கினிச்சூளையிலுள்ள கொடியின்மேல் வலியுறுத்தப்பட்டது; ஆனால் ஐந்தாம் அதிகாரத்தில், பெல்ஷாத்சாரின் நிலைமையின்மேலும் அவனுக்குரிய குறிப்பிட்ட நியாயத்தீர்ப்பின்மேலும் வலியுறுத்தப்படுகிறது; ஆயினும் தானியேல் இறுதியில் அந்தக் கதைக்குள் வந்து, அந்தக் கொடியின் முன்மாதிரியாகத் தோன்றுகிறான்.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, நெபுகாத்நேச்சார் அர்ப்பணித்த “மணிநேரமும்” பெல்ஷாச்சாரின் மரணமும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. நான்காம் அதிகாரத்தில் நியாயத்தீர்ப்பின் தொடக்கமாகக் குறிக்கப்படும் “மணிநேரம்,” 1844 அக்டோபர் 22 அன்று விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பின் தொடக்கத்தைக் குறிப்பதோடு, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது நிறைவேற்றும் நியாயத்தீர்ப்பின் தொடக்கத்தையும் குறிக்கிறது. 1844 அக்டோபர் 22 அன்று பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்தில் நியாயத்தீர்ப்பின் புத்தகங்கள் திறக்கப்படுதலாக இருந்தாலும்கூட, அல்லது இரட்சிப்பை நிராகரித்தவர்கள்மேல் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பு வருவதின் ஆரம்பமாக, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது நிறைவேற்றும் நியாயத்தீர்ப்பின் தொடக்கத்தில் நெருங்கிவரும் அந்த நியாயத்தீர்ப்பிற்கான எச்சரிக்கை தானியேல் நான்காம் அதிகாரத்தில் “மணிநேரம்” என்ற சொல்லின் முதல் பயன்பாட்டினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும், அந்த இரண்டு வகையான நியாயத்தீர்ப்புகளில் எதனுடைய உண்மையான தொடக்கமாயினும், நான்காம் அதிகாரத்தில் “மணிநேரம்” என்ற சொல் இரண்டாவது முறை பயன்படுத்தப்படுவதினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

தானியேல் பயன்படுத்தும் “மணி” என்ற சொல்லுக்கான இலக்கணப் பெயர் அது ஒரு “பன்மைப்பொருள் சொல்” என்பதாகும். பன்மைப்பொருள் சொல் என்பது, ஒரே தலைப்பின் கீழ் தொகுக்கக்கூடிய பல்வேறு வரையறைகளை உடைய சொலாகும். தானியேல் “மணி” என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தும் ஐந்து இடங்களிலும், அவை அனைத்தும் நியாயத்தீர்ப்பைக் குறிக்கின்றன; ஆனால் அவை ஒவ்வொன்றும் தேவனுடைய பதிலளிக்கும் நியாயத்தீர்ப்பின்—அதாவது அவருடைய செயலாக்க நியாயத்தீர்ப்பின்—வேறுபட்ட அம்சங்களையாவது, அல்லது யார் இரட்சிக்கப்படுவார்கள், யார் இரட்சிக்கப்படமாட்டார்கள் என்பதை அவர் நிர்ணயிக்கும் தேவனுடைய விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பையாவது எடுத்துரைக்கின்றன. 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று தொடங்கிய விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பாக இருந்தாலும்கூட, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் தொடங்கும் செயலாக்க நியாயத்தீர்ப்பாக இருந்தாலும்கூட, இவ்விரு நியாயத்தீர்ப்புகளும் முற்போக்கான இயல்புடையவைகளே. தேவனுடைய பதிலளிக்கும், அல்லது செயலாக்க நியாயத்தீர்ப்பு, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் தொடங்கி, படிப்படியாக தீவிரமடைந்து, இறுதியில் மனித கிருபைக்காலத்தின் முடிவையும் கடைசி ஏழு வாதைகளையும் எட்டுகிறது.

தானியேல் ஐந்தாம் அதிகாரம், பெல்ஷாச்சாரின் மரணத்தாலும் அவர் ஆண்ட ஜாதியின் முடிவினாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தேவனுடைய நிர்வாகத் தீர்ப்பை விளக்குவதற்காக “மணி” என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறது.

> அந்த அதே வேளையில், ஒரு மனிதனின் கையின் விரல்கள் தோன்றி, அரண்மனையின் சுவரின் சுதையின் மேல் விளக்குத்தூணுக்கு எதிராக எழுதியது; எழுதிய அந்தக் கையின் பகுதியை ராஜா கண்டான். தானியேல் 5:5.

நிறைவேற்றத் தீர்ப்பு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆரம்பமாகிறது; அது நேபுகாத்நேச்சர் பொற்கலச் சிலையை அர்ப்பணித்ததினாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. ஆனால் அந்த “மணி” என்பது, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது உண்டாக்கப்படும் நெருக்கடியில் தேவனுடைய ஜனங்கள் விடுவிக்கப்படுவதைக் குறித்தே அதிகமாக உள்ளது. தூரின் வேசியின் நிறைவேற்றத் தீர்ப்பும், அதைப் போலவே ஐக்கிய அமெரிக்காவின் நிறைவேற்றத் தீர்ப்பும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலேயே ஆரம்பமாகிறது; அது தானியேல் புத்தகத்தில் தீர்ப்பின் அடையாளமாகிய “மணி” ஆகும்.

> அப்பொழுது பரலோகத்திலிருந்து மற்றொரு சத்தம் உண்டாகக் கேட்டேன்; அது: என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களில் பங்குகொள்ளாதபடிக்கும், அவள்மேல் வரும் வாதைகளில் உங்களுக்கு பங்கு வராதபடிக்கும், அவளைவிட்டு வெளியே வாருங்கள் என்று சொல்லிற்று. ஏனெனில் அவளுடைய பாவங்கள் பரலோகமட்டும் எட்டியுள்ளன; தேவன் அவளுடைய அக்கிரமங்களை நினைவுகூர்ந்திருக்கிறார். அவள் உங்களுக்குச் செய்தபடியே அவளுக்குச் செய்யுங்கள்; அவளுடைய கிரியைகளின்படி அவளுக்குப் இரட்டிப்பாக இரட்டிப்பு செலுத்துங்கள்; அவள் நிரப்பின பாத்திரத்திலே அவளுக்கே இரட்டிப்பாக நிரப்புங்கள். அவள் தன்னைத்தான் மகிமைப்படுத்தி இன்பவிலாசமாய் வாழ்ந்த அளவுக்கு, அவளுக்குத் துன்பத்தையும் துயரத்தையும் கொடுங்கள்; ஏனெனில் அவள் தன் இருதயத்தில்: நான் ராணியாய் வீற்றிருக்கிறேன்; நான் விதவையல்ல; துயரத்தை ஒருபோதும் காணேன் என்று சொல்லுகிறாள். ஆகையால் அவளுடைய வாதைகள் ஒரே நாளில் வரும்; மரணம், புலம்பல், பஞ்சம் உண்டாகும்; அவள் அக்கினியினால் முற்றிலும் சுட்டெரிக்கப்படுவாள்; ஏனெனில் அவளுக்குத் தீர்ப்பளிக்கும் கர்த்தராகிய தேவன் வல்லமையுள்ளவர். அவளோடே விபசாரம் பண்ணி இன்பவிலாசமாய் வாழ்ந்த பூமியின் ராஜாக்கள், அவள் எரிகிற புகையைக் காணும்போது, அவளுக்காக அழுது புலம்புவார்கள். அவள் படும் வேதனையின் பயத்தினால் தூரத்தில் நின்று: ஐயோ, ஐயோ, மகத்தான பாபிலோன் நகரமே, வல்லமையுள்ள நகரமே! ஒரே மணிநேரத்தில் உன் நீதித்தீர்ப்பு வந்துவிட்டதே என்று சொல்லுவார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:4–10.

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம், அது நிர்வாகத் தீர்ப்பின் ஆரம்பமாகவும், மேலும் படிப்படியாக முன்னேறும் ஒன்றாகவும் இருப்பதால், பாபிலோனில் இன்னும் உள்ள தேவனுடைய பிள்ளைகள் கொடியினால் அழைக்கப்படுகின்ற “மணி”யிலே ஆரம்பிக்கிறது. “அந்த மகாநகரமான பாபிலோன்” மீது தீர்ப்பு வருகிறதும் அதே “மணி”யிலே ஆகும். “மணி” என்ற சொல்லால் குறிக்கப்படுகிற அவளுடைய தீர்ப்பு, தேவனுடைய மற்ற மந்தை பாபிலோனிலிருந்து அழைக்கப்படுகிற காலப்பகுதியை உள்ளடக்குகிறது.

> அந்நாளில், எசேயின் வேர் ஜனங்களுக்கு ஒரு கொடியாக நிற்கும்; புறஜாதிகள் அதனை நாடிவரும்; அவருடைய இளைப்பாறுதல் மகிமையாயிருக்கும். அந்நாளில் கர்த்தர் தமது ஜனத்தின் மீதமாயிருந்து விடப்பட்டவர்களை மீட்டுக்கொள்ளும்படி இரண்டாம் முறையாகத் தமது கரத்தை நீட்டுவார்; அசீரியாவிலிருந்தும், எகிப்திலிருந்தும், பாத்ரோஸிலிருந்தும், கூஷிலிருந்தும், ஏலாமிலிருந்தும், சிநேயாரிலிருந்தும், ஹாமாத்திலிருந்தும், சமுத்திரத் தீவுகளிலிருந்தும் அவர்களை மீட்டுக்கொள்வார். அவர் ஜாதிகளுக்காக ஒரு கொடியை எழுப்பி, இஸ்ரவேலின் துரத்தப்பட்டவர்களைச் சேர்த்து, யூதாவின் சிதறடிக்கப்பட்டவர்களைப் பூமியின் நான்கு திசைகளிலிருந்தும் ஒன்று கூடுவிப்பார். ஏசாயா 11:10–12.

1844 ஆம் ஆண்டில் முதல் தூதனின் இயக்கத்தில் கர்த்தர் மக்களை பாபிலோனிலிருந்து அழைத்து வெளியே கொண்டுவந்தார்; மேலும், “கர்த்தர் தம்முடைய ஜனத்தின் மீதியாகியவர்களை மீட்டுக்கொள்ள மறுபடியும் இரண்டாம் முறை தமது கையை நீட்டுவார்” என்ற அந்த வரலாற்றின் இரண்டாம் தூதன் கடைசி நாட்களில் மறுபடியும் நிகழ வேண்டியுள்ளது. அவர் “மறுபடியும்” வெளியே அழைக்கிற ஜனத்தின் மீதியானவர்கள் அந்தக் கொடி அல்ல; ஏனெனில் அந்தக் கொடி “யெசேயின் வேர்” ஆகும்; அது ஜாதிகள் தேடும் “கொடி”யாய் நிலைநிற்கிறது. இரண்டாம் முறை, தேவன் ஜாதிகளை பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைப்பார்.

அவர் இதனை முதலில் “இஸ்ரவேலின் துரத்தப்பட்டவர்களை,” அதாவது “யூதாவின் சிதறிப்போனவர்களை,” ஒன்று திரட்டுவதன் மூலம் செய்வார்; அவர்கள் “பூமியின் நான்கு மூலைகளிலிருந்து” வருகின்றவர்கள்; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் வீதியில் மூன்றரை நாட்கள் பிணமாகக் கிடந்த நிலை முடிவுறும் போது, எசேக்கியேலின் இறந்தும் உலர்ந்தும் கிடக்கும் எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கு வழியாகச் செல்லும் அந்த நிலையில், அவர்கள் ஒன்றுகூட்டப்படுகிறார்கள்.

“வல்லமையுள்ள அந்தப் பட்டணமான” “பாபிலோன்” மேல் நிர்வாகத் தீர்ப்பு ஆரம்பிக்கும் “மணி,” வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் “பெரிய பூகம்பத்தின்” அதே “மணி” ஆகும். தேவனுடைய நிர்வாகத் தீர்ப்பு அந்த “மணியில்” ஆரம்பிக்கிறது; ஏனெனில் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில், பூகம்பத்தின் அந்த “மணியில்” ஏழாயிரம் பேர் கொல்லப்படுகின்றனர். அந்த ஏழாயிரம் பேர், சாத்ராக்கையும், மேஷாக்கையும், ஆபேத்நெகோவையும் வழக்கத்தைவிட “ஏழு மடங்கு” அதிகமாகக் காய்ச்சப்பட்ட அக்கினிச் சூளைக்குள் எறிந்தபோது உயிரிழந்த நேபுகாத்நேச்சாரின் “மிக வல்லமையுள்ள மனிதர்களால்” அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருந்தனர். பிரெஞ்சுப் புரட்சியில், அந்த “ஏழாயிரம்” என்பது பிரான்சின் அரச வம்சத்தாரையோ, அல்லது அதன் வல்லமையுள்ள மனிதர்களையோ குறித்தது. ஐந்தாம் அதிகாரத்தில் பெல்சாச்சார் மட்டும் கொல்லப்படவில்லை; அவன் படையும் அழிக்கப்பட்டது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் “மணி,” தேவனுடைய மக்கள் அக்கினிச் சூளைக்குள் எறியப்படுவதால் சித்தரிக்கப்படும் உபத்திரவத்தின் தொடக்கத்தை ஆரம்பிக்கிறது; ஆனால் அது மகா நகரமான பாபிலோன் மேல் தேவனுடைய நிர்வாகத் தீர்ப்பின் ஆரம்பத்தையும் குறிக்கிறது.

அது வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் மகாபூகம்பத்தின் “மணி”யுமாகும்; அப்போது பாதாளக் குழியிலிருந்து எழும் மிருகத்தினால் தெருவில் கொல்லப்பட்டிருந்த முன்பாக இறந்த எலும்புகள் ஒரு கொடியாக விண்ணுக்கு உயர்த்தப்படுகின்றன. அங்கே அதுவே மூன்றாம் ஐயோவும், அதே சமயம் ஏழாம் எக்காளமுமாகிய ஒன்று ஊதப்படும் அதே “மணி”யாகும். ஏழாம் எக்காளமே மூன்றாம் ஐயோ ஆகும்; அந்த இறுதியான ஐயோ எக்காளத்தின் நோக்கம் ஞாயிறு ஆராதனையை அமல்படுத்துகிறவர்கள்மேல் தீர்ப்பை வரவழைப்பதற்கே மட்டும் அல்ல, ஜாதிகளை கோபமூட்டுவதற்கும் ஆகும். மூன்றாம் ஐயோவும், ஏழாம் எக்காளமும், ஜாதிகளை கோபமூட்டுதலும், இவை அனைத்தும் இஸ்லாமின் தீர்க்கதரிசனப் பங்கைக் குறித்துச் சொல்லும் அடையாளங்களாகும்; மேலும் அவை அனைத்தும் மகாபூகம்பத்தின் “மணி”யிலே அமைக்கப்பட்டுள்ளன.

> அப்பொழுது பரலோகத்திலிருந்து அவர்களை நோக்கி, “இங்கே ஏறிவாருங்கள்” என்று சொல்லும் ஒரு மகத்தான சத்தத்தை அவர்கள் கேட்டார்கள். அவர்கள் மேகத்திலே பரலோகத்திற்கு ஏறிச் சென்றார்கள்; அவர்களுடைய பகைவர்கள் அவர்களைப் பார்த்தார்கள். அந்நேரத்திலே ஒரு பெரிய பூமியதிர்ச்சி உண்டாயிற்று; நகரத்தின் பத்தில் ஒரு பங்கு விழுந்தது; அந்தப் பூமியதிர்ச்சியில் ஏழாயிரம் பேர் கொல்லப்பட்டார்கள்; மீதமிருந்தவர்கள் பயந்துபோய், பரலோகத்தின் தேவனுக்கு மகிமை செலுத்தினார்கள். இரண்டாம் ஐயோ கடந்துபோயிற்று; இதோ, மூன்றாம் ஐயோ விரைவில் வருகிறது. அப்பொழுது ஏழாம் தூதன் எக்காளம் ஊதினான்; பரலோகத்தில் மகத்தான சத்தங்கள் உண்டாகி, “இவ்வுலகத்தின் ராஜ்யங்கள் நம்முடைய கர்த்தருடையதும் அவருடைய கிறிஸ்துவினதும் ராஜ்யங்களாயின; அவர் என்றென்றைக்கும் ஆட்சி செய்வார்” என்று சொன்னன. தேவனுக்கு முன்பாகத் தங்கள் ஆசனங்களில் உட்கார்ந்திருந்த இருபத்துநான்கு மூப்பர்களும் முகங்குப்புற விழுந்து தேவனை வணங்கி, “இருக்கிறவரும் இருந்தவரும் வருகிறவருமான சர்வவல்லமையுள்ள கர்த்தராகிய தேவனே, நீர் உம்முடைய மகா வல்லமையை ஏற்று அரசாண்டதினால் உமக்கு நன்றி செலுத்துகிறோம். ஜாதிகள் கோபமுற்றன; உம்முடைய கோபமும் வந்தது; இறந்தவர்கள் நியாயந்தீர்க்கப்படவேண்டிய காலமும், உம்முடைய ஊழியக்காரரான தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் பரிசுத்தவான்களுக்கும், உம்முடைய நாமத்தைப் பயப்படுகிற சிறியோரும் பெரியோரும் அனைவருக்கும் பலன் அளிக்கவேண்டிய காலமும், பூமியை அழிப்பவர்களை அழிக்கவேண்டிய காலமும் வந்தது” என்றார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:12–18.

எசேக்கியேலின் உலர்ந்த எலும்புகள் “மேகத்தில் பரலோகத்திற்கேறுகின்றன”; நேபுகாத்நேச்சாரின் இசை ஒலிக்கத் தொடங்கும் “மணிநேரத்தில்,” தீருவின் வேசி பாடத் தொடங்கும் வேளையில், விசுவாசதுரோகமான இஸ்ரவேல் ஆடத் தொடங்கும் சமயத்தில், “அவர்களின் சத்துருக்கள்” “அவர்களை” காண்கிறார்கள். விசுவாசதுரோகமான இஸ்ரவேல் பொய்த்தீர்க்கதரிசியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ராஜாவாகிய நேபுகாத்நேச்சார் வலுசர்ப்பம்; தீருவின் வேசி மிருகம் ஆகும். இந்த ஆட்டம் எலியாவின் வரலாற்றில் பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளாலும் தோப்பின் தீர்க்கதரிசிகளாலும் விளக்கப்படுகிறது. அது ஏரோதியாளின் மகளாகிய சலோமியின் நடனத்தாலும் விளக்கப்பட்டது. பாகால் பொய்யான ஆண் தெய்வம்; அஷ்தரோத் பெண் தெய்வமாகிய தோப்பின் தீர்க்கதரிசிகளைச் சுட்டுகிறது. இவை இரண்டும் சேர்ந்து சபை (பெண்) மற்றும் அரசு (ஆண்) என்பவற்றின் இணைப்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. அவை சேர்ந்து அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் பொய்த்தீர்க்கதரிசியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் சபையும் அரசும் இணைந்திருக்கும் உருவமே ரோமின் சாயல் என்பதையும், அந்தப் பொய்த்தீர்க்கதரிசி ரோமின் மகள் என்பதையும் சலோமி அடையாளப்படுத்துகிறாள்.

> ஆகையால் அக்காலத்தில் சில கல்தேயர் வந்து யூதர்கள்மேல் குற்றஞ்சாட்டினர். அவர்கள் பேசி நேபுகாத்நேச்சார் ராஜாவை நோக்கி: ராஜாவே, நீர் என்றென்றும் வாழ்க. ராஜாவே, எக்காளம், குழல், வீணை, சக்குபூத்து, சால்த்தேரி, துல்சிமர், மற்றும் எல்லா வகையான இசைகளின் சத்தத்தையும் கேட்கிற ஒவ்வொருவரும் விழுந்து பொற்குறிச்சிலையை வணங்க வேண்டும் என்று நீர் கட்டளை பிறப்பித்திருக்கிறீர். மேலும், விழுந்து வணங்காத எவனும் எரியும் அக்கினிச் சூளையின் நடுவில் எறியப்பட வேண்டும் என்றும் ஆணையிட்டிருக்கிறீர். பாபிலோன் மாகாணத்தின் நிர்வாகப் பொறுப்புகளின்மேல் நீர் நியமித்திருக்கிற சில யூதர் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் சாத்திராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ ஆவர். ராஜாவே, இம்மனுஷர் உம்மை மதித்ததில்லை; உம்முடைய தெய்வங்களைச் சேவிப்பதுமில்லை; நீர் நிறுவிய பொற்குறிச்சிலையையும் வணங்குவதுமில்லை. தானியேல் 3:8–12.

அந்த “மணிநேரத்தில்,” ஷத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்-நெகோ ஆகியோரின் சத்துருக்கள், அவர்கள் மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்க மறுத்ததைப் பார்த்து, பின்னர் நிர்ணயிக்கப்பட்ட தீர்ப்பை நிறைவேற்றுமாறு ராஜாவிடம் மனு செய்தார்கள். அந்த “மணிநேரத்தில்,” பூமி மிருகத்தைக் (நிலநடுக்கம்) எதிர்கொள்ளும் குலுக்கலாகிய ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரும் போது, நேபுகாத்நேச்சாரின் கோபமும் உக்கிரமும் வெளிப்படுகின்றன.

> அப்போது நேபுகாத்நேச்சார் தன் கொந்தளிப்பிலும் உக்கிரத்திலும் சத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ ஆகியோரை வரவழைக்கும்படி கட்டளையிட்டான். அப்பொழுது அவர்கள் அந்த மனிதர்களை ராஜாவின் முன் கொண்டு வந்தார்கள். தானியேல் 3:13.

தேவனுடைய இரு சாட்சிகளுக்கு (ஷத்ராக், மேஷாக், அபேத்நெகோ) எதிராக நடத்தப்படும் துன்புறுத்தல், அவர்கள் வணங்க மறுக்கும் போது—அல்லது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரம் அடையாளப்படுத்துவது போல, அவர்கள் தங்கள் கால்களில் நின்றிருக்கும்போது—நடைபெறுகிறது.

> மூன்றரை நாட்களுக்குப் பின்பு, தேவனிடமிருந்து வந்த ஜீவஆவி அவர்களுக்குள் பிரவேசித்தது; அவர்கள் தங்கள் கால்களின்மேல் நின்றார்கள்; அவர்களைப் பார்த்தவர்கள்மேல் மிகுந்த பயம் விழுந்தது. மேலும், “இங்கே ஏறிவாருங்கள்” என்று பரலோகத்திலிருந்து வரும் ஒரு மகத்தான சத்தத்தை அவர்கள் கேட்டார்கள். அவர்கள் மேகத்தில் பரலோகத்திற்கேறிச் சென்றார்கள்; அவர்களுடைய சத்துருக்கள் அவர்களைப் பார்த்தார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:11, 12.

வணங்க மறுத்து, எசேக்கியேலின் வல்லமையுள்ள இராணுவம்போல் அவர்கள் தங்கள் கால்களில் நிற்கிறார்கள். அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் திருச்சபையும் அரசும் ஒன்றிணையும் அமைப்பின் உருவாக்கத்துக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கும் முத்திரையிடும் செய்தியை அவர்கள் பெற்றுப் பின்னர் அறிவிக்கும் போது அவர்கள் நிற்கிறார்கள்; அதுவே விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைப் பற்றியும் எச்சரிக்கிறது, மேலும் மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாமினால் தேவனுடைய பழிவாங்கும் நியாயத்தீர்ப்பு நிறைவேறப்போகிறது என்பதையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தி, இரண்டாம் அதிகாரத்தில் தானியேலுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட “இரகசியம்” மூலம் பிரதிநிதிப்படுத்தப்படுகிறது; தேவனுடைய கடைசி நாட்களின் ஜனங்கள் அந்த “சத்தியத்தில்” நிலைபெறும் போது, வரவிருக்கும் பூகம்பத்தால் அவர்கள் அசைக்கப்படவும் மாட்டார்கள், அசைக்கப்படவும் இயலாது.

> “பாட்டில் கிரீக்கிலுள்ள பணி அதே வகைப்பாட்டின்படியே நடைபெறுகிறது. சானிட்டேரியத்தின் தலைவர்கள் அவிசுவாசிகளுடன் கலந்திருந்து, அவர்களைத் தங்கள் ஆலோசனைக் கூட்டங்களில் ஒரு அளவுக்காவது சேர்த்துக்கொண்டுள்ளனர்; ஆனால் அது கண்களை மூடியபடியே செயல்படுவதைப் போன்றது. எந்த நேரத்திலும் எம்மீது என்ன வெடித்தெழப் போகிறது என்பதை உணர்ந்து காணும் பகுத்தறிவு அவர்களுக்கு இல்லை. நிராசையின், யுத்தத்தின், இரத்தப்பொழிவின் ஒரு ஆவி உள்ளது; அந்த ஆவி காலத்தின் முடிவுவரை மேலும் மேலும் அதிகரிக்கும். தேவனுடைய ஜனங்கள் தங்கள் நெற்றிகளில் முத்திரையிடப்பட்டவுடனே—அது காணக்கூடிய ஏதோ முத்திரையோ குறியோ அல்ல; மாறாக, அவர்கள் அறிவார்ந்த முறையிலும் ஆவிக்குரிய முறையிலும் சத்தியத்தில் நிலைபெற்று, அசைக்கப்பட முடியாதவர்களாக ஆகிவிடுதல் ஆகும்—தேவனுடைய ஜனங்கள் முத்திரையிடப்பட்டு, அதிர்ச்சிக்காக ஆயத்தப்படுத்தப்பட்டவுடனே, அது வரும். உண்மையில், அது ஏற்கனவே ஆரம்பமாகிவிட்டது. தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் இப்போது தேசத்தின் மேல் இருக்கின்றன; வரப்போகிறதை நாம் அறிந்துகொள்ளும்படி, எங்களுக்கு எச்சரிக்கை கொடுக்கவே அவை வந்துள்ளன.” Manuscript Releases, volume 10, 252.

முத்திரையிடுதல் என்பது முதலில் மனிதர்களால் காண முடியாத ஒரு அடையாளத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஆனால் பின்னர் அது அனைவராலும் காணப்படுகிறது. தேவனுடைய மக்கள், இரண்டாம் அதிகாரத்தில் தானியேலுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட “இரகசியம்” மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, அவர்கள் மிருகத்தின் முத்திரைக்குக் கொண்டு செல்லும் மிருகத்தின் உருவத்தின் “இரகசியத்தையும்” ஏற்றுக்கொண்டவர்களாகிறார்கள்; அந்த முத்திரை தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பை வரவழைக்கிறது; அந்த நியாயத்தீர்ப்பு இஸ்லாமின் மூலம் நிறைவேற்றப்படுகிறது. இது “நிராசை, யுத்தம் மற்றும் இரத்தப்பாய்ச்சலின் ஆவி” அதிகரித்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு காலத்தில் நடைபெறுகிறது. அந்தக் காலம் இப்பொழுதே. இது லவோதிக்கேயக் குருட்டுத்தன்மையினால் அட்வென்டிசத்தின் தலைவர்கள் காண முடியாதபோது நடைபெறுகிறது. நள்ளிரவுக் கூக்குரலில் இறுதிப்பெறும் முத்திரையிடும் செயல்முறையின் போது, முத்திரை ஞானமுள்ள கன்னியரின் நெற்றிகளில் பதிக்கப்படுகிறது; ஆனால் அது காணப்படாததாகவே இருக்கும். சாத்திராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ ஆகியோர், நேபுகாத்நேச்சாருடன் அவர்கள் நடத்திய உரையாடலின் மூலம் விளக்கப்படுவது போல, சத்தியத்தில் உறுதியாய் நிலைநிறுத்தப்பட்டவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.

> நெபுகாத்நேச்சார் அவர்களிடம் பேசித் தெரிவித்ததாவது: “சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோவே, நீங்கள் என் தெய்வங்களுக்கு சேவை செய்யாமலும், நான் நிறுவியிருக்கிற பொன்னான சிலையை வணங்காமலும் இருக்கிறீர்கள் என்பது உண்மையோ? இப்போது நீங்கள் ஆயத்தமாயிருந்து, கொம்பு, புல்லாங்குழல், வீணை, சாக்புத், சங்கீதவாத்தியம், துல்சிமர், மற்றும் எல்லாவித இசைக்கருவிகளின் ஓசையைக் கேட்கும் வேளையில், நான் உண்டாக்கியிருக்கிற சிலைக்குமுன் விழுந்து அதை வணங்கினால் நலம்; ஆனால் நீங்கள் வணங்காவிட்டால், அதே வேளையில் எரியும் அக்கினிச் சூளையின் நடுவே தள்ளப்படுவீர்கள்; அப்படியானால், உங்களை என் கையிலிருந்து விடுவிக்கக்கூடிய தேவன் யார்?” சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ அவர்கள் ராஜாவுக்குப் பிரதியுத்தரமாகக் கூறினார்கள்: “நெபுகாத்நேச்சாரே, இந்த விஷயத்தில் உமக்குப் பதில் சொல்ல நாம் கவலைப்படுவதில்லை. அப்படியே நிகழ்ந்தால், நாம் சேவிக்கும் எங்கள் தேவன் எரியும் அக்கினிச் சூளையிலிருந்து எங்களை விடுவிக்க வல்லவர்; ராஜாவே, அவர் எங்களை உமது கையிலிருந்தும் விடுவிப்பார். ஆனால் அப்படியில்லாவிட்டாலும், ராஜாவே, நாங்கள் உமது தெய்வங்களுக்கு சேவை செய்யமாட்டோம்; நீர் நிறுவியிருக்கிற பொன்னான சிலையை வணங்கவும் மாட்டோம் என்பதை அறிந்திருப்பீராக.” தானியேல் 3:14–18.

அதன் பின்பு அந்த மூன்று சிறந்தோர் காணப்படக்கூடிய தேவனுடைய முத்திரையை வெளிப்படுத்துவார்கள். முதலில் காணப்படாத உள்ளார்ந்த முத்திரையை உடையவர்களே, அது காணப்பட வேண்டிய காலத்தில் தேவனுடைய முத்திரையை வெளிப்படுத்துவதில் பங்கேற்பார்கள்.

> அப்பொழுது நேபுகாத்நேச்சார் மிகவும் கோபமுற்றான்; சத்ராக், மேஷாக், ஆபெத்நேகோ ஆகியோருக்கு விரோதமாக அவன் முகவடிவமே மாறிப்போயிற்று. ஆகையால் அவன் கட்டளையிட்டு, சூளையை வழக்கமாகக் காய்ச்சுவதைக் காட்டிலும் ஏழு மடங்கு அதிகமாகக் காய்ச்சும்படி சொன்னான். மேலும், தன் சேனையில் இருந்த பராக்கிரமமுள்ள சில வல்லமையுள்ள மனிதர்களுக்குக் கட்டளையிட்டு, சத்ராக், மேஷாக், ஆபெத்நேகோ ஆகியோரைக் கட்டி, எரிகின்ற அக்கினிச் சூளையின் நடுவில் எறியும்படி ஆணையிட்டான். அப்பொழுது அந்த மனிதர்கள் தங்கள் மேலங்கிகள், காலுறைகள், தலைஅணிகள், மற்றும் பிற வஸ்திரங்களோடே கட்டப்பட்டு, எரிகின்ற அக்கினிச் சூளையின் நடுவில் எறியப்பட்டார்கள். ராஜாவின் கட்டளை அவசரமானதாயிருந்ததாலும், சூளை மிகுதியாய் காய்ந்திருந்ததாலும், சத்ராக், மேஷாக், ஆபெத்நேகோ ஆகியோரை எடுத்துச் சென்ற அந்த மனிதர்களை அக்கினியின் ஜ்வாலை கொன்றுபோட்டது. சத்ராக், மேஷாக், ஆபெத்நேகோ என்னும் இந்த மூன்று மனிதர்களோ கட்டப்பட்டவர்களாய் எரிகின்ற அக்கினிச் சூளையின் நடுவில் விழுந்தார்கள். அப்பொழுது ராஜாவாகிய நேபுகாத்நேச்சார் திகைத்து, விரைவாய் எழுந்து, தன் ஆலோசகர்களை நோக்கி: “நாம் மூன்று மனிதர்களைக் கட்டியவாறே அக்கினியின் நடுவில் எறிந்தோம் அல்லவா?” என்றான். அவர்கள் ராஜாவுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “உண்மையே, ராஜாவே,” என்றார்கள். அதற்கு அவன்: “இதோ, நான் நான்கு மனிதர்கள் கட்டுகளின்றி அக்கினியின் நடுவில் உலாவிக்கொண்டிருக்கிறதைக் காண்கிறேன்; அவர்களுக்கு எந்தச் சேதமும் இல்லை; நான்காமவனின் உருவம் தேவகுமாரனை ஒத்திருக்கிறது,” என்றான். தானியேல் 3:19–25.

ஷத்ரக்கு, மேஷக்கு, ஆபெத்நேகோ ஆகியோரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்த இரு சாட்சிகள் பின்னர் ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுவார்கள்; அப்பொழுது முத்திரை காணப்படும்.

> “பரிசுத்த ஆவியின் பணி, உலகத்தைப் பாவத்தைக் குறித்தும், நீதியைக் குறித்தும், நியாயத்தீர்ப்பைக் குறித்தும் உணர்த்துவதாகும். சத்தியத்தை விசுவாசிப்பவர்கள் சத்தியத்தின் மூலம் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டவர்களாய், உயர்ந்தும் பரிசுத்தமுமான கொள்கைகளின்படி நடந்து, தேவனுடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கும் அவற்றைத் தங்கள் காலடியில் மிதிக்கிறவர்களுக்கும் இடையிலான பிரிவுக் கோட்டை உயர்ந்த, மேன்மையான அர்த்தத்தில் வெளிப்படுத்துகிறவர்களாய் காணப்படுவதன்மூலமே உலகத்துக்கு எச்சரிக்கை அளிக்கப்பட முடியும். ஆவியின் பரிசுத்தமாக்குதல், தேவனுடைய முத்திரையைக் கொண்டிருக்கிறவர்களுக்கும் போலியான ஓய்வுநாளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. சோதனை வரும்போது, மிருகத்தின் முத்திரை என்ன என்பதும் தெளிவாக வெளிப்படுத்தப்படும். அது ஞாயிற்றுக்கிழமையைக் கைக்கொள்ளுதலே ஆகும். சத்தியத்தைக் கேட்டபின்பும் இந்த நாளைத் தொடர்ந்து பரிசுத்த நாளாகக் கருதுகிறவர்கள், காலங்களையும் நியமங்களையும் மாற்ற நினைத்த பாவமனிதனுடைய கையொப்பத்தைத் தாங்குகிறவர்கள் ஆவர். Bible Training School, December 1, 1903.”

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் காலத்தில், தன் தீர்க்கதரிசனப் பணியை நிறைவேற்றுவதற்காக ஐக்கிய அமெரிக்கா ஐக்கிய நாடுகள் சபையினிடத்தில் திரும்பும். சலோமேயின் நடனத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டதுபோல, தாம் நிகழ்த்தும் அற்புதங்களினால் அவள் உலகத்தை வஞ்சிக்க வேண்டியிருக்கிறது. அவள் தன் வஞ்சக நடனத்தை ஆற்றிக்கொண்டிருக்கும்போது, தீருவின் வேசி தன் பாடல்களைப் பாடிக்கொண்டிருப்பாள்; நேபுகாத்நேச்சாரின் வாத்தியக்குழு இசையை இசைக்கொள்ளும். அந்தப் பாடலை ஏற்றுக்கொள்ளவும், சிலையின் முன் பணிந்து வணங்கவும் உலகத்தை வற்புறுத்துவதில் ஐக்கிய அமெரிக்காவே முன்னிலை வகிக்கிறது.

> பின்பு நான் பூமியிலிருந்து மேலேறிவரும் இன்னொரு மிருகத்தைக் கண்டேன்; அதற்கு ஆட்டுக்குட்டியைப்போல இரண்டு கொம்புகள் இருந்தன; ஆனால் அது வலுசர்ப்பம்போலப் பேசிற்று. அது முதல் மிருகத்தின் சகல அதிகாரத்தையும் அதன் முன்னிலையில் நடத்தி, பூமியையும் அதில் குடியிருக்கிறவர்களையும், கொடிய காயம் குணமான அந்த முதல் மிருகத்தை வணங்கும்படிச் செய்கிறது. அது பெரிய அதிசயங்களைச் செய்து, மனிதர்களின் கண்முன்னே வானத்திலிருந்து பூமியின்மேல் அக்கினி இறங்கும்படிக்கூடச் செய்கிறது. மிருகத்தின் முன்னிலையில் செய்ய அதற்கு அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டிருந்த அந்த அற்புதங்களினாலே, பூமியின்மேல் குடியிருக்கிறவர்களை அது வஞ்சித்து, பட்டயத்தினால் காயமடைந்தும் உயிரோடிருந்த அந்த மிருகத்திற்கு ஒரு சிலையை உண்டாக்கும்படி பூமியின்மேல் குடியிருக்கிறவர்களுக்குச் சொல்லுகிறது. மேலும், மிருகத்தின் சிலை பேசவும், மிருகத்தின் சிலையை வணங்காத எல்லாரும் கொல்லப்படவும், அந்த மிருகத்தின் சிலைக்குப் பிராணன் கொடுக்க அதற்கு அதிகாரம் உண்டாயிருந்தது. சிறியோரும் பெரியோரும், ஐசுவரியவான்களும் தரித்திரரும், சுதந்திரரோரும் அடிமைகளும் ஆகிய எல்லாரும் தங்கள் வலது கையிலாவது தங்கள் நெற்றியிலாவது ஒரு முத்திரையைப் பெறும்படியாக அது செய்கிறது. அந்த முத்திரையையாவது, அல்லது மிருகத்தின் நாமத்தையாவது, அல்லது அதன் நாமத்தின் எண்ணையாவது உடையவனைத் தவிர, வேறொருவனும் வாங்கவோ விற்கவோ கூடாதபடியாகும். இங்கே ஞானம் இருக்கிறது. புத்தியுள்ளவன் மிருகத்தின் எண்ணைக் கணக்கிடக்கடவன்; அது ஒரு மனுஷனுடைய எண்; அதன் எண் அறுநூற்று அறுபத்து ஆறு. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 13:11–18.

கடைசி நாட்களில் எகிப்து உலகத்தைக் குறிக்கிறது (அப்போது ஐக்கிய நாடுகள் சபையால் ஆளப்பட்டது); ஆனால் உதவிக்காக எகிப்தினிடத்தில் திரும்பிச் செல்லும்வர்களுக்கு (ஐக்கிய அமெரிக்கா) எதிராக ஒரு “ஐயோ” (இஸ்லாமின் ஒரு அடையாளம்) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மூன்று சிறந்தோர் அக்கினிச் சூளையில் எறியப்பட்டு உலகிற்கான கொடிச்சின்னமாக மாறும்போது, அந்தச் சூளை உண்மையில் நேபுகாத்நேச்சாரின் சூளை அல்ல.

> உதவிக்காக எகிப்திற்கு இறங்கிச் சென்று, குதிரைகள்மேல் சார்ந்து, ரதங்கள் அநேகம் என்பதனால் அவைகளில் நம்பிக்கை வைத்து, குதிரைவீரர்கள் மிகவும் பலமுள்ளவர்கள் என்பதனால் அவர்கள்மேல் விசுவாசம் கொண்டு, இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தரைக் நோக்காதவர்களுக்கும், கர்த்தரைத் தேடாதவர்களுக்கும் ஐயோ! ஆயினும் அவரும் ஞானமுள்ளவரே; அவர் தீமையை வரவழைப்பார்; தமது வார்த்தைகளைத் திரும்பப்பெறார் இல்லை; அக்கிரமக்காரரின் வீட்டிற்கும், அநியாயம் செய்கிறவர்களுக்கு உதவுகிறோரின் உதவிக்கும் விரோதமாக எழும்புவார். எகிப்தியர் மனிதரே அன்றி தேவன் அல்லர்; அவர்களின் குதிரைகள் மாம்சமே அன்றி ஆவி அல்ல. கர்த்தர் தம் கையை நீட்டும் போது, உதவுகிறவனும் இடறிவிழுவான்; உதவிபெறுகிறவனும் விழுவான்; அவர்கள் எல்லாரும் ஒருங்கே நாசமடைவார்கள். ஏனெனில் கர்த்தர் என்னோடு இவ்வாறு பேசினார்: சிங்கமும் இளஞ்சிங்கமும் தன் இரையைப்பற்றி கர்ஜிக்கும் போது, அதற்கு விரோதமாக மேய்ப்பரின் கூட்டம் அழைக்கப்பட்டாலும், அது அவர்களுடைய சத்தத்தினால் பயப்படாது; அவர்களுடைய இரைச்சலினால் தாழ்ந்து போகாது; அதுபோல சேனைகளின் கர்த்தர் சீயோன் மலையினிமித்தமும் அதின் மேட்டினிமித்தமும் யுத்தம்பண்ண இறங்கிவருவார். பறக்கும் பறவைகளைப்போல சேனைகளின் கர்த்தர் எருசலேமைப் பாதுகாப்பார்; பாதுகாத்து அதைக் காப்பாற்றுவார்; கடந்து சென்று அதைப் பாதுகாத்தருள்வார். இஸ்ரவேல் புத்திரர் மிகவும் விலகிப்போயிருந்த அவரிடத்திற்கே திரும்புங்கள். ஏனெனில் அந்த நாளில், உங்களுடைய கைகள் உங்களுக்கு பாவமாக உண்டாக்கின வெள்ளி விக்கிரகங்களையும் பொன் விக்கிரகங்களையும் ஒவ்வொருவனும் எறிந்துபோடுவான். அப்பொழுது அசீரியன் ஒரு வல்லமையுள்ள மனுஷனின் பட்டயத்தினாலல்லாது விழுவான்; ஒரு இழிந்த மனுஷனின் பட்டயமல்லாத பட்டயம் அவனை விழுங்கும்; அவன் பட்டயத்திற்குமுன் ஓடிப்போவான்; அவன் இளைஞர் திகைத்துப்போவார்கள். பயத்தின் காரணமாக அவன் தன் அரணுக்குள் ஒளிந்துசெல்லுவான்; அவன் பிரதானிகள் கொடியைக்கண்டு அஞ்சுவார்கள் என்று, சீயோனில் தமது அக்கினியும் எருசலேமில் தமது உலைவும் உடைய கர்த்தர் சொல்லுகிறார். ஏசாயா 31:1–9.

உலகம் நோக்கிப் பார்ப்பது எருசலேம் எனும் அக்கினிச்சூளையைத்தான்; அதற்குள் நான்கு மனிதர் நடந்து செல்கின்றதை அவர்கள் காண்பார்கள்.

> அப்பொழுது நேபுகாத்நேச்சார் எரிந்துகொண்டிருந்த அக்கினிச் சூளையின் வாயிலுக்கு அருகில் வந்து பேசி, “சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ, உன்னதமான தேவனுடைய சேவகர்களே, வெளியே வாருங்கள்; இங்கே வாருங்கள்” என்றான். அப்பொழுது சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ அக்கினியின் நடுவிலிருந்து வெளியே வந்தார்கள். சத்ராப்புகளும், அதிகாரிகளும், ஆளுநர்களும், ராஜாவின் ஆலோசகர்களும் ஒன்று கூடி, அக்கினிக்கு இவர்களுடைய உடல்களின் மேல் எவ்வித அதிகாரமும் இல்லையென்றும், அவர்களுடைய தலையின் ஒரு முடியும் கரியப்படவில்லையென்றும், அவர்களுடைய உடைகளும் மாறவில்லையென்றும், அக்கினியின் வாசனையும் அவர்கள்மேல் படியவில்லையென்றும் கண்டார்கள். அப்பொழுது நேபுகாத்நேச்சார் பேசி, “சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோவின் தேவன் ஸ்தோத்திரிக்கப்பட்டவராவார்; அவர் தம்முடைய தூதனை அனுப்பி, தம்ம்மேல் நம்பிக்கை வைத்த தமது சேவகர்களை விடுவித்தார்; அவர்கள் ராஜாவின் கட்டளையை மாற்றி, தங்கள் தேவனைத் தவிர வேறு எந்தத் தெய்வத்திற்கும் சேவை செய்யவோ வணங்கவோ கூடாதபடிக்கு தங்கள் உடல்களையே ஒப்புக்கொடுத்தார்கள்” என்றான். தானியேல் 3:26–28.

பின்னர் நேபுகாத்நேச்சார் இன்னொரு கட்டளையைப் பிறப்பித்தான். அந்தக் கட்டளை கடைசி நாட்களில் வெளிப்படும் இறுதிக் கட்டளையை அடையாளப்படுத்துகிறது. அவன் மரணக் கட்டளையை வெளியிடுகிறான்; வானத்தின் தேவனை உயர்த்திப் போற்றுவதற்கான அவனுடைய பலவீனமான முயற்சியில் அது தோன்றினாலும், உண்மையில் அது உலகத்தின் முடிவில் அமலாக்கப்படவிருக்கும் மரணக் கட்டளையின் தீர்க்கதரிசன அடையாளமாகும். உலகத்தின் முடிவில் இருக்கும் ஒரு அரசனை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிற நேபுகாத்நேச்சார், ரோமின் வேசியுடன் விபசாரம் செய்கிற வல்லரசான நாகத்தின் பத்து அரசர்களுக்கான ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறான். தீர்க்கதரிசனக் காட்சித்தளத்தில் அடுத்த கட்டளை மரணக் கட்டளையே; நேபுகாத்நேச்சார் தன் காலத்திற்காக ஒரு பிரகடனத்தைச் செய்தாலும், உண்மையில் அவன் கடைசி நாட்களில் தோன்றும் மூவகைச் சங்கமத்தின் இறுதிக் கட்டளையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். அந்தக் கட்டளை, கிருபைக்காலம் முடிவடைந்த பின்பு அமல்படுத்தப்படும் மரணக் கட்டளையாகும்; ஆனால் அது தேவனுடைய ஜனங்கள்மேல் ஒருபோதும் நிறைவேற்றப்படாது.

> ஆகையால் நான் ஒரு கட்டளையிடுகிறேன்: சாத்ராக்கின், மேஷாக்கின், ஆபேத்நேகோவின் தேவனுக்கு விரோதமாகத் தவறாக எதையாவது பேசுகிற எந்த ஜனமும், ஜாதியும், பாஷையும் துண்டு துண்டாக வெட்டப்பட்டு, அவர்களுடைய வீடுகள் குப்பைக்குவியலாக்கப்படுவார்கள்; ஏனெனில் இவ்விதமாக இரட்சிக்கக்கூடிய வேறு தேவன் ஒருவரும் இல்லை. பின்னர் ராஜா சாத்ராக்கையும், மேஷாக்கையும், ஆபேத்நேகோவையும் பாபிலோன் மாகாணத்தில் உயர்ந்த பதவிக்கு உயர்த்தினான். தானியேல் 3:29, 30.

இப்போது தானியேலின் முதல் மூன்று அதிகாரங்களிலிருந்து போதுமான அளவு பதிவில் வைத்துள்ளோம்; இதனால் “மீண்டும் கூறி விரிவாக்குதல்” என்ற தீர்க்கதரிசனக் கொள்கையால் ஆளப்படுகின்ற நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் அதிகாரங்களை நாம் ஆராயத் தொடங்கலாம். தானியேல் நான்காம் அதிகாரம் 1798 ஆம் ஆண்டையும், பூமியின் மிருகத்தின் ஆரம்பத்தையும் அடையாளப்படுத்துகிறது; தானியேல் ஐந்தாம் அதிகாரம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தையும், பூமியின் மிருகம் வலுசர்ப்பம்போல் பேசும் நிலையில் அதன் முடிவையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. மூன்று தூதர்களின் செய்திகளின் அமைப்பின்மேல் கட்டியெழுப்புவதற்காக, இந்த இரண்டு அதிகாரங்களும் முதல் மூன்று அதிகாரங்களுடன் “வரி மேல் வரி” என்ற முறையில் ஒன்றிணைக்கப்பட வேண்டும். இந்த உண்மையின் காரணமாக, நாம் முதலில் “வரி மேல் வரி” என்ற கொள்கையை கவனமாக வரையறைப்போம்.

அடுத்தக் கட்டுரையில் நாம் தொடர்வோம்.

> “தேவனுடைய சித்தத்தை அறிந்து அதன்படி செய்யும்படியாக பெல்ஷாச்சாருக்குப் பல வாய்ப்புகள் அளிக்கப்பட்டிருந்தன. தன் தாத்தாவாகிய நேபுகாத்நேச்சார் மனிதர்களின் சமுகத்திலிருந்து அகற்றப்பட்டதை அவன் கண்டிருந்தான். அகந்தையுள்ள அந்த அரசன் பெருமைப்பட்ட அறிவாற்றலை, அதை அளித்தவராகிய ஒருவன் எடுத்துக்கொண்டதை அவன் கண்டிருந்தான். அரசன் தன் இராச்சியத்திலிருந்து விரட்டப்பட்டு, வெளிநிலத்தின் மிருகங்களுக்குச் சகாவாக ஆக்கப்பட்டதையும் அவன் கண்டிருந்தான். ஆனால், பெல்ஷாச்சாரின் கேளிக்கையின்மேலான அன்பும் சுயமகிமைப்படுத்துதலும், அவன் ஒருபோதும் மறந்திருக்கக்கூடாத பாடங்களை அழித்துப்போட்டன; மேலும், நேபுகாத்நேச்சார்மேல் விசேஷமான நியாயத்தீர்ப்புகளை வரவழைத்த பாவங்களுக்கு ஒத்த பாவங்களையே அவன் செய்தான். அவனுக்கு கிருபையோடு அளிக்கப்பட்ட வாய்ப்புகளை அவன் வீணாக்கி, சத்தியத்தை அறிந்துகொள்வதற்கு தன் அணுகலுக்குள்ளிருந்த சந்தர்ப்பங்களைப் பயன்படுத்தாமல் புறக்கணித்தான். ‘இரட்சிக்கப்படுவதற்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?’ என்பது, மகத்துவமுள்ளதாய் இருந்தும் மூடனான அந்த அரசன் அலட்சியமாகக் கடந்துசென்ற ஒரு கேள்வியாக இருந்தது.” Bible Echo, April 25, 1898.

Back to Articles