Article

# தானியேல் புத்தகம் - நூற்று ஐம்பத்து இரண்டு

எசேக்கியேலின் இரண்டு கோல்களின் குறியீட்டுப் பொருள்: தீர்க்கதரிசனமும் மீட்சியும் வழியாகிய ஒரு பயணம்

Author

Jeff Pippenger

Published

March 22, 2024

Formats

PDF
Word

எசேக்கியேல் அதிகாரம் முப்பத்தேழின் கருத்துப் போக்கை நாம் ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்; அதில் முதலில் ஏழாவது எக்காளம் ஒலிப்பதையும், லவோதிக்கேயாவிற்கான செய்தியையும் அடையாளப்படுத்துகிறது; அவையே ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் சேனையை உருவாக்குகின்றன. பின்னர், ஏழாவது எக்காளம் ஒலிக்கும் காலத்தில் தெய்வீகத்துவமும் மனிதத்துவமும் ஒன்றிணைக்கப்படும் செயல்முறைக்கான ஓர் எடுத்துக்காட்டாக, இஸ்ரவேலின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு இராச்சியங்களின் இரண்டு கோல்களையும் இணைப்பதை அறிமுகப்படுத்துவதன் மூலம், எசேக்கியேல் அந்த கருத்துப் போக்கை மறுபடியும் எடுத்துரைத்து விரிவுபடுத்துகிறார். அந்த இரு ஜாதிகளும் ஒரே ஜாதியாக இணைக்கப்பட்ட பின், அவர்கள்மேல் ஒரு ராஜா இருப்பதை எசேக்கியேல் அடையாளப்படுத்துகிறார்; பின்னர், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேருடன் நிறைவேற்றப்படும் உடன்படிக்கையாகிய நித்திய உடன்படிக்கையை அவர் எடுத்துரைக்கிறார்; இதனிடையே, அந்தக் கடைசி நாளின் உடன்படிக்கை ஜனங்கள் என்றென்றைக்கும் தேவனுடைய பரிசுத்தஸ்தலம் தங்கள் நடுவில் இருப்பதை வலியுறுத்துகிறார்.

அந்த வரிசையில், 1844-இல் யோவான் ஆலயத்தை அளந்த செயலை நாங்கள் சேர்த்துள்ளோம்; அதன்மூலம், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கிய இறுதி அளவிடுதலின் முன்மாதிரியாக அது அமைகிறது. அந்த அளவிடுதல் குறித்து சகரியாவும் உரைக்கிறார்; தேவன் தமது நாமத்தை வைக்கத் தக்க நகரமாக எருசலேமை மீண்டும் ஒருமுறை தேர்ந்தெடுக்கும் சமயத்திலே அந்த அளவிடுதல் நடைபெறுகிறது என்பதையும் அவர் உள்ளடக்குகிறார். ஆலயத்தை அமைத்துக் கொண்டிருக்கும் கூறுகளுக்கும், இஸ்ரவேலின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு இராஜ்யங்களின் இரு குச்சிகளுக்கும் இடையில் நாம் ஒரு உவமையை வரையுகிறோம். வடக்கு மற்றும் தெற்கு இராஜ்யங்களின்மேல் வந்த சிதறடிப்பின் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகள் குறித்த இரு தீர்க்கதரிசனங்களிலும், இரண்டாயிரத்து முன்னூறு ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனத்துடனான இணைப்பிலும், கிறிஸ்து தமது தெய்வீகத்தைக் நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தின் மனுஷத்துவத்துடன் ஒன்றிணைக்கும் செயல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

சுவிசேஷத்தின் கிரியையில் எசேக்கியேலின் கோல்கள் எதை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்பதை அடையாளம் காண்பதற்கு, சுவிசேஷத்தைப் பற்றிய ஒரு அடிப்படைப் புரிதல் அவசியமாகிறது. கிறிஸ்து, நான்கு ஆயிரம் ஆண்டுகளாக மரபாக வந்த பலவீனங்களுடன் கூடிய நம்முடைய விழுந்துபோன மாம்சத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்; அவை மரியாளின் வழியாக அவருக்குப் பரம்பரையாக வந்தன. நமது முன்மாதிரியாக, தமது சித்தத்தைத் தமது பிதாவின் சித்தத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்து ஒப்புக்கொடுப்பதன் மூலம், அவர் வென்றதுபோல் நாமும் வெல்ல முடியும் என்பதை அவர் வெளிப்படுத்தினார்; அதாவது, நமது சித்தத்தை அவருடைய சித்தத்திற்குக் கீழ்ப்படுத்தி நடப்பதன் மூலம். நமது சித்தம் நன்மைக்காகவோ தீமைக்காகவோ நமது மூளையில் செயல்படுத்தப்படுகிறது; மூளை என்பது ஆத்துமாவின் கோட்டையாகும்.

> “இரண்டு காலாண்டுகளுக்குரிய பணியை ஒன்றிலேயே முடிக்க விரும்பும் மாணவன், இந்த விஷயத்தில் தன் விருப்பம்போல் நடக்க அனுமதிக்கப்படக் கூடாது. இரட்டிப்பு வேலையை ஏற்க முயல்வது, அநேகரிடத்தில், மனதை அளவுக்கு மீறச் சுமத்துதலையும், உரிய உடற்பயிற்சியைப் புறக்கணித்தலையும் குறிக்கிறது. மனம் அளவுக்கு அதிகமான மன ஆகாரத்தைப் பற்றிக் கொண்டு ஜீரணிக்க முடியும் என்று நினைப்பது நியாயமன்று; ஜீரண உறுப்புகளுக்கு ஓய்விற்கான எந்த நேரத்தையும் அளிக்காமல் வயிற்றை நிரப்பிச் சுமத்துவது எவ்வளவு பெரிய பாவமோ, அதே அளவு மனதை அதிகமாக உணவூட்டுவதும் ஒரு பெரிய பாவமே. மூளை முழு மனிதனின் கோட்டையாகும்; மேலும் உணவு உண்ணுதல், உடையணிதல், அல்லது உறங்குதல் ஆகியவற்றில் உள்ள தவறான பழக்கங்கள், மூளையைப் பாதித்து, மாணவன் விரும்புகின்ற ஒன்றாகிய நல்ல மன ஒழுக்கத்தை அடைவதைத் தடுக்கின்றன. உடலின் எந்தப் பகுதியையும் கவனத்துடனும் கருதலுடனும் நடத்தாவிட்டால், அது தன் காயத்தை மூளைக்குத் தெரிவிக்கும். இளைஞர்களுக்கு தங்கள் ஆரோக்கியத்தை எவ்வாறு காக்க வேண்டும் என்பதைப் போதிப்பதில் மிகுந்த பொறுமையும் விடாமுயற்சியும் கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டும். இந்த விஷயத்தில் அவர்கள் நன்கு அறிவுறுத்தப்பட்டவர்களாக ஆக வேண்டும்; அப்பொழுது ஒவ்வொரு தசையும் உறுப்பும் அவ்வளவு வலுப்படுத்தப்பட்டும் ஒழுக்கப்படுத்தப்பட்டும் இருந்து, சுயவிருப்பத்தினாலோ சுயவிருப்பமின்றியோ நிகழும் செயல்களில், மிகச் சிறந்த ஆரோக்கியம் விளைந்து, படிப்பின் அழுத்தத்தைத் தாங்கும்படி மூளை வலிமைப்படுத்தப்படலாம்.” Christian Education, 124.

நித்திய உடன்படிக்கையின் கிரியை, தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை நம்முடைய இதயங்களிலும் நம்முடைய மனங்களிலும் எழுதுவதாகும்; மேலும் நம்முடைய இதயமும் நம்முடைய மனமும், நம்முடைய மூளையான “ஆத்துமாவின் கோட்டையில்” அமைந்துள்ளன.

> “ஒரு ஆண் அல்லது பெண்ணின் மனம் தூய்மையிலும் பரிசுத்தத்திலும் இருந்து தாழ்ச்சிக்கும், கெடுதலுக்கும், குற்றத்திற்கும் ஒரு கணத்தில் இறங்கிவிடுவதில்லை. மனிதனைத் தெய்வீக நிலைக்குத் மாற்றுவதற்கும், அல்லது தேவனுடைய சாயலில் உருவாக்கப்பட்டவர்களை மிருகத்தனத்திற்கோ சாத்தானுக்குரிய நிலையிற்கோ இழிவுறச் செய்வதற்கும் காலம் பிடிக்கிறது. நாம் எதை நோக்கிக் கவனிக்கிறோமோ அதைப் போலவே மாற்றப்படுகிறோம். தன் படைப்பாளரின் சாயலில் உருவாக்கப்பட்டிருந்தாலும், ஒருகாலத்தில் வெறுத்திருந்த பாவமே பின்னர் அவனுக்குப் பிரியமாக ஆகும்படியாக மனிதன் தன் மனதைப் பயிற்றுவிக்க முடியும். அவன் விழித்திருந்து ஜெபிப்பதை நிறுத்துகிறபோது, கோட்டையாகிய இருதயத்தை அவன் காக்குவதையும் நிறுத்தி, பாவத்திலும் குற்றத்திலும் ஈடுபடுகிறான். மனம் இழிவுறுகிறது; மேலும், நெறிசார் மற்றும் அறிவுசார் சக்திகளை அடிமைப்படுத்தி அவற்றை இழிந்த வாஞ்சைகளின் கீழ்ப்படுத்தும்படி அது பயிற்றுவிக்கப்படும் வரையில், அந்த மனதை அதன் கெடுதலிலிருந்து உயர்த்துவது இயலாததாகும். மாம்ச சிந்தனைக்கு எதிராக இடையறாத போர் நடத்தப்பட வேண்டும்; மேலும், மனதை மேல்நோக்கி ஈர்த்து, தூய்மையும் பரிசுத்தமுமான காரியங்களைத் தியானிக்கப் பழக்கப்படுத்தும் தேவனுடைய கிருபையின் சுத்திகரிக்கும் செல்வாக்கினால் நாம் உதவப்பட வேண்டும்.” Adventist Home, 330.

“மனம்,” “இதயம்,” “மூளை” ஆகியவை “ஆத்துமாவின் கோட்டைக்கோபுரம்” ஆகும். கோட்டைக்கோபுரம் என்பது பாவம் நுழையாமல் காக்கப்பட வேண்டிய ஒரு அரண் ஆகும்.

> “தந்தையிடத்திலான தமது ஜெபத்தில், உலகத்திற்கு மனத்திலும் ஆன்மாவிலும் பொறிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு பாடத்தை கிறிஸ்து அளித்தார். ‘ஒன்றே மெய்யான தேவனாகிய உம்மையும், நீர் அனுப்பின இயேசு கிறிஸ்துவையும் அறிதலே நித்தியஜீவன்’ என்று அவர் கூறினார். யோவான் 17:3. இதுவே மெய்யான கல்வி. இது வல்லமையை அளிக்கிறது. தேவனையும், அவர் அனுப்பின இயேசு கிறிஸ்துவையும் பற்றிய அனுபவப்பூர்வமான அறிவு, மனிதனை தேவனுடைய சாயலாக மாற்றுகிறது. அது மனிதனுக்குத் தன்னையே ஆளும் அதிகாரத்தை அளித்து, தாழ்ந்த இயல்பின் ஒவ்வொரு தூண்டுதலையும் வாஞ்சையையும் மனத்தின் உயர்ந்த சக்திகளின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவருகிறது. அது அதைப் பெற்றிருப்பவனை தேவனுடைய குமாரனாகவும் பரலோகத்தின் சுதந்தரவாளனாகவும் ஆக்குகிறது. அது அவனை அளவற்றவருடைய மனதோடு ஐக்கியத்தில் கொண்டுவந்து, பிரபஞ்சத்தின் வளமிக்க பொக்கிஷங்களை அவனுக்குத் திறந்து வைக்கிறது.” Christ’s Object Lessons, 114.

“மேலான அதிகாரங்கள்” “தாழ்ந்த இயல்பின் உந்துதல்களையும் வாஞ்சைகளையும்” கட்டுப்படுத்தவும் அடக்கத்திற்குள் கொண்டுவரவும் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். மேலான அதிகாரங்கள் மனதில் அமைந்துள்ளன; மேலும் “அனந்தமானவரின் மனத்துடன் கொண்டுள்ள ஐக்கியமே” “மனிதனை தேவனுடைய சாயலாக மாற்றுகிறது.” ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில், ஒரு தரப்பில் மிருகத்தின் சாயலும், மறுதரப்பில் கிறிஸ்துவின் சாயலும் உருவாகின்றன. இந்த மாற்றத்தை நிகழ்த்துவது மனங்களின் இணைப்பே ஆகும். பவுல் அடையாளப்படுத்துகிறபடி, மாம்சீக மனமுள்ளவர்கள் மாம்சத்தின் சாயலை—அதாவது மிருகத்தின் சாயலை—உருவாக்குகிறார்கள். கிறிஸ்துவின் மனதை அடைந்தவர்கள் கிறிஸ்துவின் சாயலை உருவாக்குகிறார்கள். உடன்படிக்கையின் வாக்குத்தத்தம் என்னவெனில், நாம் அனைவரும் மாம்சீக மனதுடனே பிறந்திருந்தபோதிலும், மனந்திரும்புதலின் வேளையில் கிறிஸ்துவின் மனதை அடையக்கூடும் என்பதே.

> கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் இருந்த இதே மனம் உங்களுக்குள்ளும் இருப்பதாக. அவர் தேவனுடைய ரூபத்தில் இருந்தும், தேவனுக்கு சமமாயிருப்பதை அபகரித்துக்கொள்ள வேண்டிய பொருளாக எண்ணாமல், தம்மைத்தாமே புகழற்றவராக்கி, ஊழியக்காரனின் ரூபத்தை ஏற்றுக் கொண்டு, மனிதரின் சாயலில் உண்டானார்; மனிதனாகத் தோற்றத்தில் காணப்பட்டபோது, தம்மைத்தாமே தாழ்த்தி, மரணம் வரைக்கும், அதுவும் சிலுவையின் மரணம் வரைக்கும் கீழ்ப்படிந்தவரானார். பிலிப்பியர் 2:5–8.

கிறிஸ்துவுக்குள் இருந்த அந்த மனம் எங்களிலும் இருக்க வேண்டும்; ஏனெனில் நாம் அவருடைய சாயலில் படைக்கப்பட்டோம். ஆனால் அந்த மனம் எங்களுக்கில்லை; பாவத்திற்குக் கீழ் விற்கப்பட்ட மாம்சீகமான மனமே எங்களுக்குள்ளது.

> ஆகையால், இப்பொழுது கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் இருப்பவர்களுக்கும், மாம்சத்தின்படி நடக்காமல் ஆவியின்படி நடப்பவர்களுக்கும் எந்தத் தண்டனைத் தீர்ப்பும் இல்லை. ஏனெனில் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் உள்ள ஜீவனுடைய ஆவியின் நியாயப்பிரமாணம் என்னை பாவமும் மரணமும் உண்டாக்குகிற நியாயப்பிரமாணத்திலிருந்து விடுதலை செய்தது. மாம்சத்தினால் பலவீனமாயிருந்த காரணத்தினால் நியாயப்பிரமாணத்தால் செய்ய முடியாததை, தேவன் தம்முடைய சொந்த குமாரனை பாவமுள்ள மாம்சத்தின் சாயலில், பாவத்தினிமித்தமாக அனுப்பி, மாம்சத்தில் பாவத்தைக் குற்றஞ்சாட்டித் தீர்ப்பிட்டார். இதனால் மாம்சத்தின்படி நடக்காமல் ஆவியின்படி நடக்கிற நம்மிடத்தில் நியாயப்பிரமாணத்தின் நீதியான கோரிக்கை நிறைவேறும்படியாகியது. ஏனெனில் மாம்சத்தின்படி இருப்பவர்கள் மாம்சத்துக்குரிய காரியங்களை மனதில் கொள்கிறார்கள்; ஆவியின்படி இருப்பவர்கள் ஆவிக்குரிய காரியங்களை மனதில் கொள்கிறார்கள். மாம்ச சிந்தனை மரணம்; ஆவிக்குரிய சிந்தனை ஜீவனும் சமாதானமும் ஆகும். ஏனெனில் மாம்ச சிந்தனை தேவனுக்கு விரோதமான பகை ஆகும்; அது தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கு கீழ்ப்படிவதில்லை; கீழ்ப்படிந்தும் இருக்க முடியாது. ஆகையால் மாம்சத்தில் இருப்பவர்கள் தேவனுக்கு பிரியமாயிருக்க முடியாது. ஆனால் தேவனுடைய ஆவி உங்களுள் வாசம்பண்ணினால், நீங்கள் மாம்சத்தில் இல்லாமல் ஆவியிலே இருக்கிறீர்கள். யாரிடத்திலும் கிறிஸ்துவின் ஆவி இல்லையானால், அவன் அவருக்குரியவன் அல்ல. கிறிஸ்து உங்களுள் இருப்பாரானால், பாவத்தினால் சரீரம் மரித்ததாக இருக்கிறது; ஆனால் நீதியினால் ஆவி ஜீவனாயிருக்கிறது. ரோமர் 8:1–10.

ஆவியின்படியிருப்பது ஜீவன்; மாம்சத்தின்படியிருப்பது மரணம். மாம்சம் என்பது கீழ்நிலை இயல்பு; அது நமது உணர்வுகளின் மூலமாகும். மாம்சத்துக்குரிய இந்த கீழ்நிலை இயல்பு, மேல்நிலை இயல்பினால் ஆளப்பட வேண்டும்; இது நமது சித்தங்களைப் பரிசுத்த ஆவிக்குச் கீழ்ப்படையச் செய்து செயல்படுத்துவதன்மூலம் நிறைவேறுகிறது. நமது மேல்நிலை மாம்சமனங்கள் இங்கேயும் இப்போதே மாற்றப்பட முடியும்; ஆனால் நமது கீழ்நிலை இயல்பு மாற்றப்படுவதற்கு இரண்டாம் வருகையை எதிர்நோக்கி காத்திருக்க வேண்டும்.

எசேக்கியேலின் இரண்டு கோல்கள், பிரகாரமாகச் சித்தரிக்கப்படும் ஒரு கோலை அடையாளப்படுத்துகின்றன; அந்தக் கோல் 1798-இல் தனது நிறைவைக் கண்டது. அது முற்றிலும் இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது: புறமதம் சேனையைக் காலடியில் மிதித்த ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளாலும், பாப்பரசுத் துறைமை சேனையைக் காலடியில் மிதித்த ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளாலும். அந்தக் கோல் தேவனுடைய பரிசுத்தஸ்தலம் காலடியில் மிதிக்கப்படுதலைச் சுட்டிக்காட்டவில்லை; ஏனெனில் தேவனுடைய பரிசுத்தஸ்தலம் தெற்கு ராஜ்யத்தில் அமைந்திருந்தது. புறமதமும் பாப்பரசுத் துறைமையும் காலடியில் மிதித்த சேனை ஒரு மனித ஆலயமாக இருந்தது; ஆனால் தெற்கு ராஜ்யத்துடனான தொடர்பில் அது உடலாக இருந்தது, மேலும் தலையை வைக்க தேவன் தேர்ந்தெடுத்த இடம் தெற்கு ராஜ்யமே. வடக்கு ராஜ்யம் உடலாக இருந்தது; தெற்கு ராஜ்யம் தலையாக இருந்தது.

வடக்கு இராஜ்யத்தின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் கொண்ட இரண்டு பிரிவுகள், உடலாலயத்தில் பாவத்திற்கான இருவகை நோக்கங்களைச் சுட்டிக்காட்டின; அவை பரம்பரையாக வந்த நோக்கங்களும் வளர்த்தெடுக்கப்பட்ட நோக்கங்களும் ஆகும். புறமதம், உடலாலயத்தில் பாவத்திற்கான பரம்பரையாக வந்த நோக்கங்களின் ஒரு குறியீடாக இருந்தது; மேலும் புறமதத்தின் மதத்தை போப்பாட்சியம் ஏற்றுக்கொண்டது, பாவத்திற்கான வளர்த்தெடுக்கப்பட்ட நோக்கங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. எந்த நிலையில் இருந்தாலும், இரண்டாம் வருகை வரை உடலாலயம் மாற்றமடைய முடியாததால், வடக்கு இராஜ்யத்தின் கோல் 1798 வரையிலேயே நீண்டது; மேலும் ஆலயத்தை அளக்கும்படி யோவானுக்கு கூறப்பட்டபோது, அந்தக் கோல் விலக்கப்பட வேண்டியிருந்தது.

“மாற்றம்” (conversion) என்ற சொல், ஒரு நிலையிலிருந்து அல்லது சூழ்நிலையிலிருந்து மற்றொன்றுக்கு உண்டாகும் உருமாற்றத்தையோ மாற்றத்தையோ குறிக்கிறது. ஆதாமும் ஏவாளும் பாவஞ்செய்தபோது, அவர்கள் தமது ஆதிநிலையிலிருந்து “மாற்றமடைந்தார்கள்”; ஏனெனில், அவர்கள் கீழ்நிலைக் குணங்களை மேல்நிலைக் குணங்கள் ஆட்கொண்டிருந்த நிலையில், தேவனுடைய சாயலில், பரிபூரணமாகச் சிருஷ்டிக்கப்பட்டிருந்தார்கள். அவர்கள் பாவஞ்செய்தபோது, மேல்நிலைக் குணங்களின் மீது கீழ்நிலைக் குணங்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஒரு நிலையிலுள்ளவர்களாக “மாற்றமடைந்தார்கள்.” அந்த நிலையையே அவர்கள் தங்கள் சகல சந்ததியாருக்கும் கடத்தினார்கள்.

எசேக்கியேலின் இரண்டு குச்சிகளைச் சார்ந்த தீர்க்கதரிசனத் தொடர்பில், கர்த்தர் எருசலேமைத் தலைவாயாக, ராஜா வாசமிருந்த தலைநகராகத் தேர்ந்தெடுத்தார். அது உயர்ந்த அதிகாரமாக இருக்க வேண்டியது. இரண்டு குச்சிகளின் உவமையில், வடக்கிலிருந்த உயர்ந்த ராஜ்யத்துடன் ஒப்பிடுகையில் தெற்கத்திய ராஜ்யம் தாழ்ந்த அதிகாரமாக இருந்தது. இரண்டு குச்சிகளும் இணைக்கப்பட வேண்டியதாகக் குறிக்கப்பட்டிருக்கும் அந்த மனந்திரும்புதல், தெற்கத்திய ராஜ்யம் தன் தலைமை நிலைக்கு மீண்டும் திரும்புவதை அவசியப்படுத்தியது. அது வடக்கத்திய ராஜ்யத்தினிடமாக மனந்திரும்ப வேண்டியிருந்தது; ஏனெனில் அப்பொழுது அது வடக்கின் உண்மையான ராஜாவோடு இணைக்கப்பட்டிருந்தது, மேலும் உண்மையான வடக்கத்திய ராஜ்யத்தின் சிங்காசன மண்டபத்தோடும் தொடர்புபடுத்தப்பட்டிருந்தது.

இந்தக் காரணத்தினால், வடக்குப் பேரரசு 1798 வரை மட்டுமே நீடித்தது; 1798 வரை மட்டுமே சென்ற முற்றத்தை விட்டு விடும்படி யோவானுக்கு சொல்லப்பட்டது. மூன்றாம் தூதனின் வருகையின்போது, தெற்குப் பேரரசு இரண்டாயிரத்து முன்னூறு ஆண்டுகளின் கோலோடு இணைக்கப்படும்; ஆனால் யோவான் பின்னர் அளந்த ஆலயத்தின் இரு பிரிவுகளுக்குள்ளாகத் தெய்வீகமும் மனிதீகமும் இணையும் செயல் நிறைவேறியபோது, வடக்குப் பேரரசு முடிவுக்கு வரும். மூன்றாம் தூதனின் வருகையின்போது, நாற்பத்தாறு என்ற இணைப்பின் மூலம் வடக்குப் பேரரசு தெற்குப் பேரரசுடன் தொடர்புபட்டிருந்தது; எனினும், தெற்குப் பேரரசைப் போல அது 1844 உடன் நேரடியாக இணைக்கப்படவில்லை.

தெற்கு இராச்சியம் நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளின் ஆலயத்துடனும், இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளால் குறிக்கப்பட்ட தெய்வீகத்தையும் மனிதத்துவத்தையும் இணைத்துக் காட்டும் கருத்துடனும் தொடர்புபடுத்தப்பட்டது. 1798 ஆம் ஆண்டில் வடக்கு இராச்சியம் நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளின் ஆலயத்தின் அஸ்திவாரத்தைக் குறித்தது; ஆனால் அது அங்கேயே முடிவடைந்தது, ஏனெனில் அஸ்திவாரமாக அது கிறிஸ்து தம்மேல் ஏற்றுக்கொண்ட மாம்சத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது; மேலும் அவருடைய மாம்சம் உலகத்தின் அஸ்திவாரமாயிருந்தது முதல் கொல்லப்பட்டது. எல்லா ஆலயங்களும் ஒன்றுக்கொன்று மாற்றிப் பயன்படுத்தத்தக்க அடையாளங்களாகும்; 1798 இல் அமைந்த நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளின் அஸ்திவாரம் அவருடைய மனித மாம்சத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; 1844 இல் நிறைவுறும் அந்த நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளின் முடிவு அவருடைய தெய்வீகத்தைக் அடையாளப்படுத்துகிறது.

1798 வரை மிதித்துக் கீழ்ப்படுத்தப்பட்ட சேனை தேவனுடைய பரிசுத்தஸ்தலம் அல்ல; அந்தக் காலப்பகுதியில் தேவனுடைய பரிசுத்தஸ்தலம் மிதித்துக் கீழ்ப்படுத்தப்படுவது போலக் காட்டப்பட்டிருந்தபோதிலும், அந்த மிதித்துக் கீழ்ப்படுத்தல் தெற்கு ராஜ்யத்தில், அதாவது தேவன் தமது பரிசுத்தஸ்தலத்தையும் தமது நாமத்தையும் வைக்க எருசலேமையைத் தேர்ந்தெடுத்திருந்த இடத்தில், நடைபெற்று வந்தது. மிதித்துக் கீழ்ப்படுத்தப்பட்டிருந்த அந்தச் சேனை புறஜாதியாரைக் குறித்தது; அது சரீரத்தையும் குறித்தது.

ஆதாமும் ஏவாளும் பாவஞ்செய்தபோது, பாவத்தினால் மனிதகுலம் மிதிக்கப்படுகின்ற ஏழாயிரம் ஆண்டுகளாகிய “ஏழு காலங்கள்” ஆரம்பமானது. அந்த நேரத்தில், உலகத்தின் அஸ்திவாரமாயிருந்த காலத்திலிருந்தே அறுக்கப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டியானவர், மனிதகுலத்தின் பாவமுள்ள நிர்வாணத்தை மூடுவதற்காக ஆட்டுக்குட்டிகளின் தோல்களை வழங்கினார். மனிதகுலம் மிதிக்கப்படுதல் 1798-இல் நிறைவுற்றபோது, ஆலயத்தின் பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட ஒவ்வொரு உருவகப் பிரதிநிதித்துவத்திற்கும் அஸ்திவாரமும் கட்டிடக்காரரும் ஆன ஆட்டுக்குட்டியானவர், மீண்டும் அறுக்கப்பட்டார். அங்கே வடக்கு ராஜ்யமும், அதில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட மனித ஆலயமும் முடிவுக்கு வந்தது.

1798 ஆம் ஆண்டு, 538 ஆம் ஆண்டில் அவனுக்குக் கிடைத்த அதிகாரமளிப்புடன் தொடங்கி, மூன்றரை தீர்க்கதரிசன ஆண்டுகள் தன் சாத்தானிய சாட்சியை அளித்தபின், போலியான எதிர்க்கிறிஸ்து கொல்லப்பட்ட காலமாகும்; அந்த அதிகாரமளிப்பிற்கு முன், 508 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கிய முப்பது ஆண்டுகளான ஆயத்தமும் இருந்தது. இது, அவருடைய பிறப்பில் தொடங்கிய கிறிஸ்துவின் முப்பது ஆண்டுகளான ஆயத்தத்தின் சாத்தானிய போலியாக இருந்தது; அது அவர் ஞானஸ்நானம் பெற்றபோது நிகழ்ந்த அவருடைய அதிகாரமளிப்பில் முடிவடைந்தது; அதன்பின், உலகத்தின் அஸ்திவாரமிடுதலிலிருந்து வெட்டப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டியானவர் சிலுவையில் அறையப்பட்ட நிலையை அடையும் வரையில், அவர் மூன்றரை நிஜ ஆண்டுகள் தமது சாட்சியை அளித்தார். அப்போது, ஆலயம் அழிக்கப்பட்ட பின்பு, அதை மூன்று நாட்களில் எழுப்புவேன் என்ற அவருடைய வாக்குத்தத்தம் நிறைவேறியது.

அவருடைய சரீர ஆலயத்தை எழுப்புவோர் அவரே ஆவார்; ஏனெனில் உயிர்த்தெழுதலை நிறைவேற்றியது அவருடைய தெய்வீகத்தின் வல்லமையே; சிலுவைப்பாட்டின்போது மரித்தது அவருடைய தெய்வீகம் அன்று, அவருடைய மனிதத்துவமே சிலுவையில் மரித்தது; ஏனெனில் தேவன் மரிப்பது இயலாததாகும்.

> “‘நானே உயிர்த்தெழுதலும் ஜீவனும் ஆகிறேன்’ (யோவான் 11:25). ‘அதை நான் மறுபடியும் எடுத்துக்கொள்ளும்படிக்கு, என் ஜீவனை நான் கொடுக்கிறேன்’ (யோவான் 10:17) என்று கூறியவர், தம்மிலேயே இருந்த ஜீவனோடு கல்லறையிலிருந்து வெளிவந்தார். மனிதத்துவம் மரித்தது; தெய்வீகம் மரிக்கவில்லை. தமது தெய்வீகத்தில், மரணத்தின் கட்டுகளை முறித்தெறியக் கிறிஸ்து வல்லமையை உடையவராயிருந்தார். தாம் விரும்புகிறவர்களை உயிர்ப்பிக்க, தம்மிலேயே ஜீவன் உண்டு என்று அவர் அறிவிக்கிறார்.” Selected Messages, புத்தகம் 1, 301.

1798-ஆம் ஆண்டில், “வடக்கு ராஜ்யத்தின்” சேனையாகிய மனித ஆலயம் ஒரு முடிவுக்குவந்தது; ஏனெனில் கீழ்நிலைய இயல்பின் அடையாளமாக இருந்த அது, இரண்டாம் வருகையின்போது நிகழும் உயிர்த்தெழுதல் வரையில் மாற்றப்பட முடியாததாக இருந்தது. ஆயினும், கிறிஸ்து எழுப்பின ஆலயத்துடன் தொடர்புடைய நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளின் அஸ்திவாரத்தை அது சுட்டிக்காட்டியது; மாற்றப்படக்கூடிய அந்த ஆலயம் தெற்கு ராஜ்யத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது; அது மனத்தின் உயர்ந்த வல்லமைகளின் அடையாளமாக இருந்தது; பாவி நீதிமானாக அறிவிக்கப்படுகிற அதே கணத்தில் அது மாற்றப்படுகிறது.

> கிறிஸ்து தாமே போட்டு வைத்த அஸ்திவாரத்தின் மேல், அப்போஸ்தலர்கள் தேவனுடைய சபையை கட்டினார்கள். வேதாகமத்தில், ஆலயக் கட்டிடத்தை எழுப்பும் உருவகம் சபையின் கட்டுமானத்தை விளக்குவதற்காக அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படுகிறது. கர்த்தருடைய ஆலயத்தை கட்டுவார் எனப்படுகிற கிளை என்று ஜகரியா கிறிஸ்துவைக் குறிப்பிட்டு உரைக்கிறார். இந்த வேலையில் ஜாதியினரும் உதவுவார்கள் என்று அவர் சொல்லுகிறார்: “தூரத்தில் இருப்பவர்கள் வந்து கர்த்தருடைய ஆலயத்தில் கட்டுவார்கள்;” என்றும், ஏசாயா அறிவிக்கிறான்: “அந்நியரின் குமாரர்கள் உன் மதில்களைக் கட்டுவார்கள்.” ஜகரியா 6:12, 15; ஏசாயா 60:10.

> இந்த ஆலயத்தின் கட்டுமானத்தைப்பற்றி எழுதுகையில், பேதுரு இவ்வாறு கூறுகிறார்: “மனுஷரால் நிச்சயமாகத் தள்ளப்பட்டதாயிருந்தும், தேவனால் தெரிந்தெடுக்கப்பட்டதும் விலையுயர்ந்ததுமான ஜீவக்கல்லினிடத்தில் நீங்கள் வந்து, நீங்களும் ஜீவக்கற்களாயிருந்து, இயேசு கிறிஸ்துவினால் தேவனுக்குப் பிரியமான ஆவிக்குரிய பலிகளைச் செலுத்தும்படியாக, ஒரு ஆவிக்குரிய வீட்டாகவும், ஒரு பரிசுத்த ஆசாரியக்கூட்டமாகவும் கட்டப்படுகிறீர்கள்.” 1 Peter 2:4, 5.

> “யூதரும் புறஜாதியரும் ஆகிய உலகத்தின் கற்சுரங்கத்தில், அப்போஸ்தலர்கள் அஸ்திவாரத்தின் மேல் இடப்படுவதற்கான கற்களை எடுத்து வருமாறு உழைத்தார்கள். எபேசுவிலிருந்த விசுவாசிகளுக்குத் தனது எழுத்தில், பவுல் இவ்வாறு கூறினார்: ‘ஆகையால், நீங்கள் இனி அந்நியரும் பரதேசிகளும் அல்ல; பரிசுத்தவான்களோடே உடன் குடியினரும், தேவனுடைய குடும்பத்தாரும் ஆயிருக்கிறீர்கள்; மேலும், அப்போஸ்தலரும் தீர்க்கதரிசிகளும் ஆகியோருடைய அஸ்திவாரத்தின் மேல் கட்டப்பட்டவர்களாயிருக்கிறீர்கள்; இயேசு கிறிஸ்து தாமே பிரதான மூலைக்கல்லாயிருக்கிறார்; அவருக்குள் முழுக் கட்டிடமும் ஒழுங்காக இணைக்கப்பட்டு, கர்த்தருக்குள் ஒரு பரிசுத்த ஆலயமாக வளர்கிறது; அவருக்குள் நீங்களும் ஆவியினால் தேவனுடைய வாசஸ்தலமாக ஒன்றாகக் கட்டப்பட்டுவருகிறீர்கள்.’ எபேசியர் 2:19–22.”

> “மேலும் கொரிந்தியருக்குச் அவர் எழுதியதாவது: ‘எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தேவனுடைய கிருபையின்படி, ஞானமுள்ள முதன்மை நிர்மாணிப்பவரைப்போல நான் அஸ்திவாரத்தை இட்டேன்; மற்றொருவன் அதன்மேல் கட்டுகிறான். ஆனால் ஒவ்வொருவனும் அதன்மேல் எவ்வாறு கட்டுகிறான் என்பதை கவனமாக இருக்கக்கடவன். ஏனெனில் இடப்பட்டிருக்கிற அஸ்திவாரமான இயேசு கிறிஸ்துவைத் தவிர, வேறு அஸ்திவாரத்தை யாரும் இட முடியாது. இப்போது எவரேனும் இந்த அஸ்திவாரத்தின்மேல் பொன், வெள்ளி, விலையுயர்ந்த கற்கள், மரம், புல், வைக்கோல் ஆகியவற்றால் கட்டினால், ஒவ்வொருவனுடைய கிரியையும் வெளிப்படுத்தப்படும்; ஏனெனில் அந்த நாள் அதை அறிவிக்கும்; அது அக்கினியினால் வெளிப்படுத்தப்படும்; அந்த அக்கினியே ஒவ்வொருவனுடைய கிரியை எத்தகையது என்பதைச் சோதித்தறியும்.’ 1 கொரிந்தியர் 3:10–13.”

> “அப்போஸ்தலர்கள் உறுதியான ஒரு அஸ்திவாரத்தின் மேல் கட்டினார்கள்; அது யுகங்களின் கன்மலையே. அந்த அஸ்திவாரத்திற்காக அவர்கள் உலகத்திலிருந்து வெட்டியெடுத்த கற்களை கொண்டு வந்தார்கள். தடையின்றி அந்தக் கட்டிடக்காரர்கள் உழைக்கவில்லை. கிறிஸ்துவின் சத்துருக்களின் எதிர்ப்பினால் அவர்களுடைய வேலை மிகவும் கடினமானதாகியது. பொய்யான அஸ்திவாரத்தின் மேல் கட்டிக்கொண்டிருந்தவர்களின் மதவெறி, முன்னறிவு சார்ந்த பாகுபாடு, மற்றும் பகைமை ஆகியவற்றுக்கு எதிராக அவர்கள் போராட வேண்டியிருந்தது. சபையின் கட்டிடக்காரர்களாக உழைத்த பலர், நேகேமியாவின் நாட்களில் மதிலைக் கட்டியவர்களை ஒப்பிடத்தக்கவர்களாயிருந்தனர்; அவர்களைப்பற்றி இவ்வாறு எழுதப்பட்டுள்ளது: ‘மதிலைக் கட்டுகிறவர்களும், சுமைகளைச் சுமக்கிறவர்களும், ஏற்றுகிறவர்களும், ஒவ்வொருவரும் தன் ஒரு கையால் வேலையில் உழைத்து, மற்ற கையால் ஆயுதத்தைப் பிடித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.’ நேகேமியா 4:17.” அப்போஸ்தலருடைய செயல்கள், 595, 596.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.

> “மனிதனின் வீழ்ச்சி முழு பரலோகத்தையும் துக்கத்தால் நிரப்பியது. தேவன் உண்டாக்கிய உலகம் பாவத்தின் சாபத்தால் களங்கப்படுத்தப்பட்டு, துயரத்திற்கும் மரணத்திற்கும் நியமிக்கப்பட்டவர்களால் குடியிருக்கப்பட்டது. நியாயப்பிரமாணத்தை மீறியவர்களுக்கு எந்தத் தப்பிப்பும் காணப்படவில்லை. தூதர்கள் தங்கள் ஸ்தோத்திரப்பாடல்களை நிறுத்தினர். பரலோக அரண்மனைகள் முழுவதிலும், பாவம் உண்டாக்கிய அழிவினிமித்தம் புலம்பல் நிலவியது.”

> தேவனுடைய குமாரன், பரலோகத்தின் மகிமையுள்ள தலைமைத் தளபதி, வீழ்ந்துபோன மனிதக் குலத்தின் மீதுக் கருணையால் உந்தப்பட்டார். அழிந்துபோன உலகத்தின் துயரங்கள் அவருக்கு முன்பாக எழுந்தபோது, அவருடைய இருதயம் அளவற்ற இரக்கத்தால் அசைந்தது. ஆனால், மனிதன் மீட்கப்படுவதற்கான ஒரு திட்டத்தைத் தெய்வீக அன்பு ஏற்கனவே யோசித்திருந்தது. உடைக்கப்பட்ட தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் பாவியின் உயிரையே கோரியது. மொத்தப் பிரபஞ்சத்திலும், மனிதனுக்காக அதின் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றக்கூடியவர் ஒருவரே இருந்தார். தெய்வீக நியாயப்பிரமாணம் தேவனைப்போலவே பரிசுத்தமானதாயிருக்கிறபடியால், அதன் மீறுதலுக்குப் பரிகாரம் செய்ய தேவனுக்கு சமமானவர் ஒருவரே முடியும். கிறிஸ்துவைத் தவிர வேறொருவராலும், வீழ்ந்த மனிதனை நியாயப்பிரமாணத்தின் சாபத்திலிருந்து மீட்டு, மறுபடியும் அவரை பரலோகத்தோடு ஒற்றுமைக்குள் கொண்டுவர முடியாது. கிறிஸ்து பாவத்தின் குற்றத்தையும் அவமானத்தையும் தம்மேல் ஏற்றுக்கொள்வார்—அவ்வளவு பரிசுத்தமான தேவனுக்குப் பாவம் அருவருப்பானதாய் இருப்பதால், அது பிதாவையும் அவருடைய குமாரனையும் பிரிக்க வேண்டியதாயிருந்தது. சீரழிந்த மனிதக் குலத்தை இரட்சிக்க, கிறிஸ்து துன்பத்தின் அதள ஆழங்கள்வரை இறங்கிச் செல்வார்.

> “பிதாவின் முன்பாக அவர் பாவியின் சார்பாக விண்ணப்பித்தார்; அதற்கான முடிவை விண்ணகத்தின் சேனை சொல்லால் வெளிப்படுத்த முடியாத அளவிலான ஆழ்ந்த ஆர்வத்துடன் காத்திருந்தது. அந்த மர்மமான பரஸ்பர ஆலோசனை நீண்டுநீண்டு நடந்தது—விழுந்துபோன மனிதகுமாரருக்காகிய ‘சமாதானத்தின் ஆலோசனை’ (Zechariah 6:13). இரட்சிப்புத் திட்டம் பூமி படைக்கப்படும் முன்பே அமைக்கப்பட்டிருந்தது; ஏனெனில் கிறிஸ்து ‘உலகத்தின் அஸ்திவாரமாயிருந்த காலமுதல் அறுக்கப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டி’ (Revelation 13:8). ஆயினும், குற்றவாளியான மனிதகுலத்திற்காகத் தம் குமாரனை மரணத்திற்கு ஒப்புக்கொடுக்க வேண்டியது பிரபஞ்சத்தின் இராஜாவுக்கே ஒரு போராட்டமாக இருந்தது. ஆனால் ‘தேவன், தம்முடைய ஒரேபேறான குமாரனை விசுவாசிக்கிற எவனும் கெட்டுப்போகாமல் நித்தியஜீவனை அடையும்படிக்கு, அவரைத் தந்தருளும் அளவுக்கு, உலகத்தில் அன்புகூர்ந்தார்.’ John 3:16. ஓ, மீட்பின் இரகசியமே! தம்மை அன்புகூராத உலகத்தின் மேல் தேவனுடைய அன்பே! ‘அறிவை மீறுகிற’ அந்த அன்பின் ஆழங்களை யார் அறிந்துகொள்ள முடியும்? முடிவில்லா யுகங்களின் வழியே, அந்த அறிவால் எட்டமுடியாத அன்பின் இரகசியத்தை உணர முற்படும் அமர மனங்கள் அதிசயித்தும் ஆராதித்தும் கொண்டிருக்கும்.”

> “தேவன் கிறிஸ்துவில் வெளிப்பட வேண்டியிருந்தது; ‘உலகத்தைத் தம்மோடே ஒப்புரவாக்கிக்கொண்டிருந்தார்.’ 2 Corinthians 5:19. மனிதன் பாவத்தினால் இத்தனைத் தாழ்ந்த நிலையிற்குத் தள்ளப்பட்டிருந்ததால், தூய்மையும் நற்குணமுமாகிய இயல்புடையவரோடு தன்னால் தானே இசைவுறுவது அவனுக்கு இயலாததாக இருந்தது. ஆனால் கிறிஸ்து, மனுஷனை நியாயப்பிரமாணத்தின் கண்டனத்திலிருந்து மீட்டபின்னர், மனித முயற்சியோடு இணையக்கூடிய தெய்வீக வல்லமையை அருளக்கூடியவராயிருந்தார். இவ்வாறு, தேவனிடத்திலான மனந்திரும்புதலினாலும் கிறிஸ்துவின்மீதான விசுவாசத்தினாலும், விழுந்துபோன ஆதாமின் பிள்ளைகள் மறுபடியும் ‘தேவனுடைய புத்திரர்கள்’ ஆகலாம். 1 John 3:2.” Patriarchs and Prophets, 63, 64.

Back to Articles