Article

# தீரின் மறக்கப்பட்ட எழுபது ஆண்டுகள்

தீருவின் மறக்கப்பட்ட எழுபது ஆண்டுகள்

Author

Jeff Pippenger

Published

August 12, 2023

Formats

PDF
Word

எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் உலகத்தின் முடிவைக் குறிப்பதாகக் காணப்படுகின்றனர்.

> “பண்டைய தீர்க்கதரிசிகளில் ஒவ்வொருவரும் தங்களுடைய காலத்திற்காகப் பேசியதைவிட எங்கள் காலத்திற்காக அதிகமாகப் பேசினர்; ஆகையால் அவர்கள் தீர்க்கதரிசித்தது எங்களுக்காகச் செயல்பாட்டிலே உள்ளது. ‘இவைகளெல்லாம் அவர்களுக்கு எடுத்துக்காட்டுகளாய்ச் சம்பவித்தன; உலகத்தின் முடிவுகள் வந்திருக்கிற எங்களுக்குப் புத்திமதிக்காக அவைகள் எழுதப்பட்டும் இருக்கின்றன.’ 1 கொரிந்தியர் 10:11. ‘அவர்கள் தங்களுக்கல்ல, நமக்கே இவைகளை ஊழியம்பண்ணினார்கள் என்று அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டது; பரலோகத்திலிருந்து அனுப்பப்பட்ட பரிசுத்த ஆவியினாலே உங்களுக்குச் சுவிசேஷத்தை அறிவித்தவர்கள்மூலம் இப்போது உங்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ள இவைகளையே அவர்கள் ஊழியம்பண்ணினார்கள்; இந்தக் காரியங்களைத் தேவதூதர்களும் உற்றுநோக்க விரும்புகிறார்கள்.’ 1 பேதுரு 1:12....”

> “இந்த இறுதி தலைமுறைக்காகவே வேதாகமம் தன் பொக்கிஷங்களைச் சேகரித்து ஒன்றாகச் சுருட்டிப் பாதுகாத்து வைத்துள்ளது. பழைய ஏற்பாட்டு வரலாற்றிலுள்ள எல்லா மகத்தான நிகழ்வுகளும் அதீதக் கவிமையுடைய செயல்பாடுகளும் இந்த இறுதி நாட்களில் சபையில் மீண்டும் நிகழ்ந்துள்ளன; மேலும் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

வேதாகமத்தின் எல்லா புத்தகங்களும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தில் நிறைவுறுகின்றன.

> “வெளிப்படுத்துதலில் வேதாகமத்தின் எல்லா புத்தகங்களும் ஒன்றுசேர்ந்து முடிவடைகின்றன.” அப்போஸ்தலர்களின் செயல்கள், 585.

பூமி கிரகத்தின் குடியிருப்போருக்கான இறுதி எச்சரிக்கைச் செய்தி வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

> இவற்றிற்குப் பின்பு, பெரும் அதிகாரமுள்ள மற்றொரு தூதன் வானத்திலிருந்து இறங்கி வருவதைக் கண்டேன்; அவனுடைய மகிமையினால் பூமி ஒளிர்ந்தது. அவன் வல்லமையோடு உரத்த சத்தமாகக் கூவி: “மகா பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது; அது பிசாசுகளின் வாசஸ்தலமாகவும், ஒவ்வொரு அசுத்த ஆவியின் தங்குமிடமாகவும், ஒவ்வொரு அசுத்தமும் அருவருப்புமான பறவையின் கூண்டாகவும் ஆனது. ஏனெனில், அவளுடைய விபசாரத்தின் உக்கிரக்கோபத்தின் திராட்சரசத்தை சகல ஜாதிகளும் குடித்திருக்கின்றன; பூமியின் ராஜாக்கள் அவளோடே விபசாரம் செய்தார்கள்; பூமியின் வணிகர்கள் அவளுடைய ஆடம்பர மிகுதியினால் செல்வந்தர்களானார்கள்” என்றான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1–3.

“மகத்தான பாபிலோன்” என்ற சொற்றொடர் ரோமன் கத்தோலிக்கச் சபையை குறிக்கிறது; மேலும் ஏசாயா இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரத்தில் “மகத்தான பாபிலோன்” தீரு ஆகக் குறிக்கப்படுகிறது.

> தீருக்கு விரோதமான பாரம். தர்ஷீஷின் கப்பல்களே, அலறுங்கள்; ஏனெனில் அது பாழாக்கப்பட்டிருக்கிறது; வீடும் இல்லை, உள்ளே பிரவேசிப்பதும் இல்லை; கித்தீம் தேசத்திலிருந்து இது அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டது. தீவின் குடியிருப்பவர்களே, அமைதியாயிருங்கள்; சமுத்திரத்தைத் தாண்டிச் செல்லும் சீதோனின் வணிகர் உன்னை நிரப்பியிருந்தார்கள். பெரும் நீர்மேலாகச் சீகோரின் விதையும், நதியின் அறுவடையும் அவளுடைய வருவாயாயிருந்தது; அவள் ஜாதிகளின் சந்தையாயிருந்தாள். சீதோனே, வெட்கப்படு; ஏனெனில் சமுத்திரமே, அதாவது சமுத்திரத்தின் பலமே, இவ்வாறு சொல்லியுள்ளது: நான் வேதனையுற்று பிரசவிக்கவில்லை; பிள்ளைகளைப் பெறவில்லை; இளைஞரைப் பேணிப் பெருக்கவில்லை; கன்னிகைகளை வளர்க்கவில்லை. எகிப்தைப் பற்றிய செய்தியின்போது ஏற்பட்டதுபோலவே, தீரைப் பற்றிய செய்தியின்போதும் அவர்கள் கடும் வேதனைப்படுவார்கள். தர்ஷீஷுக்கு கடந்து போங்கள்; தீவின் குடியிருப்பவர்களே, அலறுங்கள். இதுவே உங்கள் களிகூரும் நகரமா? இதன் தோற்றம் பண்டைய நாட்களிலிருந்ததல்லவா? அவளுடைய சொந்த கால்களே அவளைத் தூரத்திற்குக் கொண்டு போய் அந்நிய நாட்டில் தங்கவைக்கும். கிரீடமளிக்கும் நகரமாகிய தீருக்கு விரோதமாக, யாருடைய ஆலோசனை இது? அவளுடைய வணிகர் அதிபதிகள்; அவளுடைய வர்த்தகர் பூமியின் கண்ணியத்திற்குரியவர்கள். சேனைகளின் கர்த்தர் இதை நிர்ணயித்திருக்கிறார்; எல்லா மகிமையின் பெருமையையும் களங்கப்படுத்தவும், பூமியிலுள்ள எல்லா கண்ணியத்திற்குரியவர்களையும் இகழ்ச்சிக்குரியவர்களாக்கவும். தர்ஷீஷின் குமாரத்தியே, நதிபோல உன் தேசத்திலே பரவி ஓடு; இனி கட்டுப்பாடு இல்லை. அவர் தம் கையை சமுத்திரத்தின் மேல் நீட்டினார்; ராஜ்யங்களை அதிரச்செய்தார்; வணிக நகரத்திற்கு விரோதமாக, அதன் அரண்களை அழிக்கும்படி கர்த்தர் கட்டளையிட்டார். அவர் சொல்லினார்: ஒடுக்கப்பட்ட கன்னிகையாகிய சீதோனின் குமாரத்தியே, இனி நீ மகிழமாட்டாய்; எழுந்து கித்தீமுக்கு கடந்து போ; அங்கேயும் உனக்கு இளைப்பாறுதல் இல்லை. இதோ, கல்தேயரின் தேசம்; இந்த மக்கள் முன்பில்லை; வனாந்தரத்தில் வாசிப்போருக்காக அசீரியன் அதை நிறுவினான்; அவர்கள் அதன் கோபுரங்களை எழுப்பினர்; அதன் அரமனைகளை உயர்த்தினர்; ஆனால் அவன் அதை பாழாக்கினான். தர்ஷீஷின் கப்பல்களே, அலறுங்கள்; உங்கள் பலம் பாழாக்கப்பட்டது. அந்நாளில் தீரு எழுபது ஆண்டுகள், ஒரே ஒரு ராஜாவின் நாட்களுக்கு ஒப்பாக, மறக்கப்பட்டிருக்கும்; எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவில், தீரு ஒரு வேசியைப்போல் பாடும். மறக்கப்பட்ட வேசியே, யாழை எடுத்துக்கொண்டு நகரத்தைச் சுற்றிச் செல்; நினைவுகூரப்படும்படிக்கு இனிமையான இசையை உண்டாக்கு; அநேகப் பாடல்களைப் பாடு. எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவின் பின்பு, கர்த்தர் தீரைச் சந்திப்பார்; அவள் தன் கூலிக்குத் திரும்பி, பூமியின் முகத்தின்மேலுள்ள உலகத்தின் எல்லா ராஜ்யங்களுடனும் வேசித்தனம் செய்வாள். ஆனால் அவளுடைய வாணிபமும் அவளுடைய கூலியும் கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தமாயிருக்கும்; அது குவித்து வைக்கப்படுவதுமில்லை, சேமித்து வைக்கப்படுவதுமில்லை; ஏனெனில் அவளுடைய வாணிபம் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் வாசிப்போருக்கே போதுமானபடி உண்பதற்கும், நிலையான ஆடைக்காகவும் இருக்கும். ஏசாயா 23:1–18.

சகோதரி வைட் இவ்வாறு எழுதுகிறார்: “பழைய ஏற்பாட்டு வரலாற்றின் எல்லா மகத்தான நிகழ்வுகளும் பேரதிர்வூட்டும் செயல்முறைகளும், இக்கடைசி நாட்களில் திருச்சபையில் மீண்டும் நிகழ்ந்துள்ளன; நிகழ்ந்து கொண்டும் இருக்கின்றன.”

ஏசாயா இருபத்து மூன்றாம் அதிகாரம், ஐக்கிய நாடுகள் சபை, பாப்பரசர் ஆட்சி, ஐக்கிய அமெரிக்கா, மற்றும் இஸ்லாம் ஆகியவற்றின் தீர்க்கதரிசன உறவுகளை எடுத்துரைக்கிறது. இந்தச் சத்தியங்களை அறிந்து கொள்ள, அந்த அதிகாரத்தில் உள்ள சில குறியீடுகள் தேவ உந்துதலினால் வரையறுக்கப்பட வேண்டும். அந்தக் குறியீடுகள் வரையறுக்கப்பட்ட பின்பு, நிகழ்வுகளின் வரிசை மிகவும் தெளிவானதாகிறது. வரையறுக்கப்பட வேண்டிய அந்த அதிகாரத்தின் குறியீடுகள் இவை:

பாரம், தீரு, வேசியாள், அசீரியன், கல்தேயரின் தேசம், கோபுரங்களும் அரண்மனைகளும், தர்சீஷ், சிகோரின் விதை, கித்தீம் தேசம், சீதோன், வாணிகரின் நகரம், எகிப்தின் செய்தியும் தீருவின் செய்தியும், அலறுதல், ஒரு மகள், எழுபது ஆண்டுகள், ஒரே ராஜாவின் நாட்கள், மறத்தல், மற்றும் நினைவுகூருதல்

முதல் வசனத்தில் உள்ள “பாரம்” என்ற சொல், தீரு இராச்சியத்திற்கு விரோதமாகிய அழிவுத் தீர்க்கதரிசனத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

சுமை: H4853—H5375-இலிருந்து; ஒரு சுமை; குறிப்பாக கப்பம், அல்லது (அமூர்த்தமாக) சுமையெடுத்துச் செல்லுதல்; உருவகமாக ஒரு உரை, முக்கியமாக ஒரு நியாயத்தீர்ப்புச் செய்தி, குறிப்பாகப் பாடல்; மனதில் விருப்பம்: – சுமை, எடுத்துச் செல்லுதல், தீர்க்கதரிசனம், X அவர்கள் வைத்தனர், பாடல், கப்பம்.

ரோமக் கத்தோலிக்கச் சபையின் இறுதி நியாயத்தீர்ப்பு அடையாளப்படுத்தப்படும் வேதாகமப் பகுதிகளில், தீருவைப் பற்றிய பாரம் அவற்றில் ஒன்றாகும். “பாரம்” என்பது அதன் பயன்பாட்டிலும் வரையறையிலும் ஒரு தீர்க்கதரிசனம்; முக்கியமாக அழிவைக் குறித்த தீர்க்கதரிசனமே ஆகும். ஏசாயாவில் பதினொன்று “பாரங்கள்” உள்ளன; மேலும், தோள்களில் சுமக்கப்படும் பாரத்தைச் சுட்டிக்காட்ட இந்தச் சொல் எட்டு முறை பயன்படுகிறது. “பாரம்” என்ற சொல் அழிவைக் குறித்த தீர்க்கதரிசனமாகக் குறிப்பிடப்படும் அந்தப் பதினொன்று இடங்கள்: ஏசாயா 13:1; 15:1; 17:1; 19:1; 21:1, 11, 13; 22:1; 30:6, மற்றும், நிச்சயமாக, தீருவின் பாரத்தை நாம் காணும் இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரம். கடைசி நாட்களில் எந்த அதிகாரம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது என்பதை மதிப்பீடு செய்யும் பொருட்டு, ஏசாயாவின் அழிவைக் குறித்த தீர்க்கதரிசனங்கள் அனைத்தையும் ஒன்றாக அமைத்துப் பார்ப்பது பயனுள்ளதாகும். அழிவைக் குறித்த அந்தப் பதினொன்று தீர்க்கதரிசனங்களையெல்லாம் ஒரே நேரத்தில் விரிவாக அலசுவது கடினமாக இருப்பதால், இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரத்திற்கான சூழலை அமைப்பதற்காக, ஒவ்வொரு அழிவுத் தீர்க்கதரிசனத்திற்கும் ஒரு சுருக்கமான வரையறையை நான் வழங்குவேன்.

பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தில் பாபிலோனுக்கு எதிராக அறிவிக்கப்பட்ட அழிவுத் தீர்க்கதரிசனம், உலகத்தின் முடிவில் இருப்பதாகிய நவீன பாபிலோனைப் பற்றியது; அது ரோமின் வேசியாயிருக்கிறது; அதுவே வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தின் பதினேழாம் அதிகாரத்திலும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.

> ஏழு கலசங்களையுடைய ஏழு தூதர்களில் ஒருவன் வந்து என்னோடு பேசி, என்னிடத்தில்: இங்கே வா; அநேக ஜலங்களின் மேல் உட்கார்ந்திருக்கிற அந்த மகா வேசியின்மேல் வரும் நீதித்தீர்ப்பை நான் உனக்குக் காண்பிப்பேன்; பூமியின் ராஜாக்கள் அவளோடே விபசாரம் செய்தார்கள்; பூமியில் வாசம்பண்ணுகிறவர்கள் அவளுடைய விபசாரத்தின் மதுவினால் மதிமயங்கினார்கள் என்றான். பின்னர் அவன் என்னை ஆவியிலே வனாந்தரத்திற்குக் கொண்டு போனான்; அங்கே நான் தூஷணமான நாமங்களால் நிறைந்ததாய், ஏழு தலைகளும் பத்து கொம்புகளும் உடையதாய் இருந்த செங்கலர் நிறமுள்ள மிருகத்தின் மேல் ஒரு ஸ்திரீ உட்கார்ந்திருப்பதைக் கண்டேன். அந்த ஸ்திரீ இரத்தாம்பரமும் செங்கலர் நிற ஆடையும் அணிந்தவளாயிருந்து, பொன்னினாலும் விலையுயர்ந்த கற்களினாலும் முத்துக்களினாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவளாயிருந்து, தன் கையில் அருவருப்புகளும் தன் விபசாரத்தின் அசுத்தங்களும் நிரம்பிய பொற்கிண்ணம் ஒன்றைக் கொண்டிருந்தாள். அவளுடைய நெற்றியின் மேல்: இரகசியம், மகா பாபிலோன், வேசிகளுக்கும் பூமியின் அருவருப்புகளுக்கும் தாய் என்று ஒரு நாமம் எழுதப்பட்டிருந்தது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:1–5.

நான் சிறிது பக்கவழியாகச் செல்ல வேண்டும். தீரின் தீர்க்கதரிசனத்தை ஆய்வு செய்வதன் நோக்கம் இறுதியில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றை ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையின் வரலாற்றோடு ஒழுங்குபடுத்தி ஒத்திசைக்கச் செய்வதே ஆகும். வெளிப்படுத்தல் பதின்மூன்றாம் அதிகாரத்தில் வரும் ஆட்டுக்குட்டியை ஒத்த மிருகத்தின் ஒரு கொம்பு அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசாங்கம் என்றும், இருண்ட யுகங்களிலிருந்து வெளிவந்த புரொட்டஸ்டண்டிசம் மற்றொரு கொம்பு என்றும் நாம் காண்பிப்போம். அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் புரொட்டஸ்டண்டர்கள் முதல் தூதனுடைய செய்தியை நிராகரித்த அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில், புரொட்டஸ்டண்டிசத்தின் கொம்பு மில்லரைட் அட்வென்டிசமாக ஆனது. இதை நாம் நிலைநிறுத்திய பின்பு, புரொட்டஸ்டண்ட் கொம்பின் வரலாறும் குடியரசுக் கொம்பின் வரலாறும் ஒன்றுக்கொன்று இணையான பாதையில் செல்கின்றன என்றும், இணையான தீர்க்கதரிசன பண்புகளைக் கொண்டுள்ளன என்றும் நாம் காண்பிப்போம். ஏனெனில், அவை இரண்டும் ஒரே மிருகத்தின் மேல் உள்ளன; இதுவே அந்த இரு கொம்புகளும் ஒன்றுக்கொன்று சமகாலத்தவையாக இருப்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் சபையும் அரசும் ஆகிய இக்கொம்புகளின் இந்த இணைப்பின் ஒரு எடுத்துக்காட்டை நான் விளக்குவேன். அவை இரண்டும் தத்தமுடைய விதத்தில் ‘மறந்துபோகின்றன’.

ஏசாயா இருபத்துமூன்று, எழுபது ஆண்டுகள் வரை பாப்பரச ஆட்சி மறக்கப்படுகின்ற தீர்க்கதரிசனச் சுட்டுப்புள்ளியைக் குறிக்கிறது; மேலும் அந்த எழுபது குறியீட்டு ஆண்டுகளின்போது, மனிதர்கள் பாப்பரச அதிகாரத்தையும், இருண்ட யுகங்கள் ஏன் “இருண்ட யுகங்கள்” என்று அழைக்கப்படுகின்றன என்பதையும் மறந்து விடுகின்றனர். கத்தோலிக்க சபையிலிருந்து பிரிந்தபோது புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பின் குறிக்கோள் “வேதாகமமும், வேதாகமம் மட்டுமே” என்பதாக இருந்தது. பாப்பரச ஆட்சி உண்மையில் யார் என்பதை வேதாகமமே நமக்கு அறிவிக்கிறது என்பதை அவர்கள் மறந்துவிட்டார்கள். தங்களுக்குக் கையளிக்கப்பட்டிருந்த பரிசுத்த ஆவணத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்டிருந்த செய்தியையும், தாங்களே அதன் வீரமான பாதுகாவலர்கள் என்று அறிவித்திருந்த போதிலும், அவர்கள் மறந்துவிட்டார்கள்.

> “வார்த்தையைப் பற்றிய தங்களுடைய புரிதலில் குழப்பமடைவோர், கிறிஸ்துவிரோதியின் அர்த்தத்தை உணரத் தவறுவோர், நிச்சயமாகத் தங்களை கிறிஸ்துவிரோதியின் பக்கத்தில் நிறுத்திக் கொள்வார்கள். இப்போது நாம் உலகத்தோடு ஒன்றிணைந்து கலந்துகொள்ள வேண்டிய காலமல்ல. தானியேல் தனது பங்கிலும் தனது இடத்திலும் நிலைத்திருக்கிறார். தானியேலினதும் யோவானினதும் தீர்க்கதரிசனங்கள் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டியவைகளாகும். அவை ஒன்றை ஒன்று விளக்குகின்றன. எல்லாரும் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய சத்தியங்களை அவை உலகத்திற்குக் கொடுக்கின்றன. இந்த தீர்க்கதரிசனங்கள் உலகத்தில் சாட்சியாக இருக்க வேண்டியவைகளாகும். இந்த கடைசி நாட்களில் அவை நிறைவேறுவதன் மூலம், அவை தங்களைத் தாமே விளக்கிக் கொள்ளும்.” Kress Collection, 105.

அதேபோல, ஐக்கிய அமெரிக்காவின் அரசாங்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் குடியரசுக் கொம்பு, மக்களாலானதும் மக்களுக்கானதுமாக இருக்க வேண்டியிருந்தது; ஆனால் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் குடிமக்களும் தங்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்த அந்தப் புனித ஆவணத்தை மறந்துவிட்டனர். அந்தப் புனித ஆவணம் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் அரசியலமைப்பு ஆகும்; மக்களுக்காக இருக்குமாறு வடிவமைக்கப்பட்ட அந்த அரசாங்கத்தின் கோட்பாடு, திருச்சபையும் அரசும் பிரிந்திருத்தலே ஆகும். தங்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்ததோடு, தாங்களே அதற்குப் பாதுகாவலர்கள் என்று உரிமையுடன் கூறிய அந்த அரசியலமைப்பின் செய்தியையும் அவர்கள் மறந்துவிட்டனர்.

> “மேலும், ரோம் ஒருபோதும் மாறாது என்பதே அவளுடைய பெருமைக் கூற்றாகும் என்பதை நினைவில் கொள்ளப்படுக. கிரெகொரி VII மற்றும் இன்னசென்ட் III ஆகியோரின் கொள்கைகளே இன்னும் ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபையின் கொள்கைகளாகவே இருக்கின்றன. மேலும், அவளிடம் அதிகாரம் இருந்திருந்தால், கடந்த நூற்றாண்டுகளில் செய்த அதே வலிமையுடனே அவற்றை இப்போதும் நடைமுறையில் கொண்டுவந்திருப்பாள். ஞாயிற்றுக்கிழமை உயர்வூட்டும் பணியில் ரோமின் உதவியை ஏற்க முன்வரும்போது, தாங்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்பதைப் புராட்டஸ்டண்டுகள் மிகச் சிறிதாகவே அறிந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதில் மனம் ஒன்றாக இருக்கையில், ரோம் தன் அதிகாரத்தை மறுபடியும் நிலைநிறுத்தவும், இழந்த தன் மேலாதிக்கத்தை மீட்டெடுக்கவும் குறிவைத்திருக்கிறது. ஒருமுறை ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் இந்தக் கொள்கை நிலைநிறுத்தப்பட்டுவிட்டால்—திருச்சபை அரசின் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தவோ அல்லது கட்டுப்படுத்தவோ இயலும்; மதச் சடங்குகள் உலகியலான சட்டங்களால் கட்டாயப்படுத்தப்படலாம்; சுருக்கமாகச் சொன்னால், திருச்சபை மற்றும் அரசின் அதிகாரம் மனச்சாட்சியை ஆதிக்கம் செலுத்த வேண்டும் என்ற நிலை உருவானால்—அப்போது இந்த நாட்டில் ரோமின் வெற்றி உறுதியானதாகும்.

> “நெருங்கிவரும் ஆபத்தைக் குறித்து தேவனுடைய வார்த்தை எச்சரிக்கை வழங்கியுள்ளது; அது அலட்சியப்படுத்தப்படுமானால், கண்ணியில் இருந்து தப்பிச் செல்ல மிகவும் தாமதமாகிவிட்டபின் மட்டுமே, ரோமாவின் நோக்கங்கள் உண்மையில் என்னவென்பதை புரொட்டஸ்தாந்து உலகம் அறிந்துகொள்ளும். அவள் மௌனமாக வல்லமையடைந்து வருகிறாள். அவளுடைய போதனைகள் சட்டமன்ற மண்டபங்களிலும், திருச்சபைகளிலும், மனிதரின் இருதயங்களிலும் தங்கள் செல்வாக்கைச் செலுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. தன் முந்தைய துன்புறுத்தல்கள் மீண்டும் நிகழ்த்தப்படும் அவளுடைய உயர்ந்தும் பிரமாண்டமுமான கட்டிடங்களை, அவற்றின் இரகசிய அகழ்வாரங்களிலே, அவள் குவித்தெழுப்பிக் கொண்டிருக்கிறாள். தன் நேரம் தாக்குவதற்கு வரும் போது தன் சொந்த இலக்குகளை முன்னேற்றும் பொருட்டு, அவள் மறைவாகவும் யாரும் சந்தேகிக்காதவண்ணமும் தன் படைகளை வலுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறாள். அவள் விரும்புவது சாதகமான நிலைப்பாடு மட்டுமே; அது ஏற்கனவே அவளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. ரோமன் கூறின் நோக்கம் என்ன என்பதை நாம் விரைவில் காண்போம், அனுபவிப்போம். தேவனுடைய வார்த்தையை எவன் விசுவாசித்து கீழ்ப்படிகிறானோ, அவன் அதனால் நிந்தனையையும் துன்புறுத்தலையும் அனுபவிப்பான்.” The Great Controversy, 581.

1950-க்கு முன் வெளியிடப்பட்ட எந்த அகராதியையாவது நீங்கள் கண்டுபிடித்து, வெளிப்படுத்தல் பதினேழில் உள்ள “scarlet colored woman” என்ற சொல்லையோ, அதற்கான ஏதாவது மாறுபட்ட வடிவத்தையோ பார்த்தால், 1950-க்கு முந்தைய அவை அனைத்தும் ரோமன் கத்தோலிக்க சபையே வெளிப்படுத்தல் பதினேழின் வேசி என்று அடையாளப்படுத்துகின்றன. அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள், வெளிப்படுத்தல் பதின்மூன்றில் காணப்படும் இரு கொம்புகளையுடைய பூமியிலிருந்து எழும் மிருகம், தன் கடந்தகாலத்தை மறந்து விடுகிறது; அது புராட்டஸ்டண்டியத்தின் கொம்பாக இருந்தாலும்கூட, குடியரசுக் கொள்கையின் கொம்பாக இருந்தாலும்கூட. இவ்விரு அமைப்புகளும் பாப்பரசராட்சியின் மத அடக்குமுறைக்கும், அவளை ஆதரித்த அரசர்களின் அரசியல் அடக்குமுறைக்கும் எதிரான எதிர்ப்பிலிருந்து தோன்றின; அல்லது வேதாகமம் கூறுவது போல, அவளுடன் “விபசாரம் பண்ணின” அரசர்களின் அடக்குமுறைக்கும் எதிராக. ஏசாயா இருபத்துமூன்றை நாம் எடுத்துரைப்பதற்கு முன், ஏசாயா “அழிவின் தீர்க்கதரிசனம்” என்று அடையாளப்படுத்தும் மற்ற பத்து இடங்களின் ஒரு சுருக்கமான மேற்பார்வையை அளிப்போம்; ஏனெனில் அந்த பதினொன்று “பாரங்களும்” அப்படிப்பட்டவைகளே.

ஏசாயா பதிமூன்றாம் அதிகாரம் “கடைசி நாட்களில்” பாபிலோனைக்குறித்த பாரமாகும். கடைசி நாட்களில் கத்தோலிக்கச் சபையினால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டும் வழிநடத்தப்பட்டும் இருப்பினும், பாபிலோன் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினாறாம் அதிகாரத்தில் உலகத்தை ஆர்மகெத்தோனுக்குக் கொண்டு செல்லும் மூன்று வல்லமைகளால் அமைந்துள்ளது. நவீன பாபிலோனுக்கெதிரான பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தின் அழிவுத் தீர்க்கதரிசனத்தில் மூன்று வல்லமைகள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன; மிருகத்தையும் (அசீரியா), வலுசர்ப்பத்தையும் (லூசிபர்), பொய்த்தீர்க்கதரிசியையும் (பாபிலோன்) குறிக்கும் வகையில் பாபிலோன், லூசிபர், அசீரியா ஆகியவை. பண்டைய இஸ்ரவேலைத் தண்டிக்க தேவன் பயன்படுத்திய இரு பாழாக்கும் வல்லமைகள் அசீரியாவும் பாபிலோனும் ஆகும்; முதலில் அசீரியா வந்து வடக்கிலிருந்த பத்து கோத்திரங்களைச் சிறையிலே கொண்டு சென்றது; அதன் பின்பு பாபிலோன் யூதாவின் தெற்கிலிருந்த இரண்டு கோத்திரங்களைச் சிறைப்பிடித்தது.

> இஸ்ரவேல் சிதறிப்போன ஒரு ஆடாக இருக்கிறது; சிங்கங்கள் அதனைத் துரத்திவிட்டன; முதலில் அசீரியாவின் ராஜா அதனை விழுங்கினான்; கடைசியில் பாபிலோன் ராஜாவாகிய இந்த நேபுகாத்நேச்சர் அதன் எலும்புகளை முறித்துவிட்டான். ஆகையால் சேனைகளின் கர்த்தராகிய இஸ்ரவேலின் தேவன் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: இதோ, நான் அசீரியாவின் ராஜாவைத் தண்டித்ததுபோல, பாபிலோன் ராஜாவையும் அவன் தேசத்தையும் தண்டிப்பேன். எரேமியா 50:17, 18.

முதலில் அசீரியா, இஸ்ரவேலின் வடக்கத்திய பத்து கோத்திரங்களைச் சிறையிலே கொண்டுபோயிற்று; அதற்குப் பின்னர் பாபிலோன், யூதாவின் தெற்கத்திய இரண்டு கோத்திரங்களையும் சிறையிலே கொண்டுபோயிற்று. இந்த இரு சிறைப்பிடிப்புகளும் லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் கூறப்படும் “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் நிறைவேற்றங்களாக இருந்தன. லேவியராகமத்தில் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” என்பதே வில்லியம் மில்லர் கண்டறிந்த முதலாவது “காலத் தீர்க்கதரிசனம்” ஆகும்; மேலும், அசீரியா வடக்கத்திய கோத்திரத்தைச் சிறையிலே கொண்டுசென்றபோது, அது இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகள் நீடித்த ஒரு சிதறடிப்பின் ஆரம்பத்தைக் குறித்தது என்பதையும் அது சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்தக் காலப்பகுதி கி.மு. 723-இல் அவர்கள் சிறையாக்கப்பட்டதிலிருந்து தொடங்கி, 1798-இல் “முடிவுக்காலத்தில்” முடிவுற்றது. தெற்கத்திய கோத்திரங்கள் கி.மு. 677-இல் பாபிலோனால் கொண்டு செல்லப்பட்டன; இதனால் யூதாவுக்கு விரோதமாகிய “ஏழு காலங்கள்” ஆரம்பமாயிற்று; அது தானியேல் எட்டாம் அதிகாரம் பதினான்காம் வசனத்தில் உள்ள 2300-ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனத்துடன் அதே நிறைவுப்புள்ளியில், அதாவது 1844 அக்டோபர் 22 அன்று, முடிவுற்றது. அசீரியாவும் பாபிலோனும் தேவனுடைய ஜனங்களின் கலகத்துக்கு எதிரான தண்டனையின் ஒரே நோக்கத்தை நிறைவேற்றின; ஆனால் அந்தத் தண்டனை முதலில் அசீரியாவினாலும் பின்னர் பாபிலோனினாலும் நிறைவேற்றப்பட்டது.

பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் மூன்று வல்லமைகளின் தீர்க்கதரிசனத் தொடர்பில், பாபிலோன் அசீரியாவின் பிரதிமையாக இருக்கிறது; ஏனெனில், அவள் பின்னர் வந்தாலும், தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு விரோதமாக அதே செயலைச் செய்தாள்.

பதினைந்தாம் அதிகாரத்தில், மோவாபின்மேலான தீர்ப்பு புராட்டஸ்டண்ட் சபைகளுக்கெதிரானதாகும்.

> “மோவாபைப் பற்றிய இந்த விவரிப்பு, மோவாபைப் போல ஆகிவிட்ட சபைகளைக் குறிக்கிறது. அவை தங்களுக்குரிய கடமையின் நிலையத்தில் விசுவாசமுள்ள காவலர்களாக நிலைத்திருக்கவில்லை. தேவனுடைய சித்தத்தைச் செய்வதற்காக, தேவன் தமக்குக் கொடுத்த திறனைப் பயன்படுத்தியும், இருளின் வல்லமைகளைப் பின்தள்ளியும், எங்கள் உலகில் சத்தியத்தையும் நீதியையும் முன்னேற்றுவதற்காக தேவன் தமக்குக் கொடுத்துள்ள ஒவ்வொரு வல்லமையையும் பயன்படுத்தியும், அவை பரலோக அறிவுள்ளவர்களுடன் ஒத்துழைக்கவில்லை. அவற்றுக்கு சத்தியத்தின் அறிவு உண்டு; ஆனால் தாங்கள் அறிந்ததை அவை நடைமுறைப்படுத்தவில்லை.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, தொகுதி 4, 1159.

விழுந்துபோன புராட்டஸ்டண்ட் திருச்சபை என்பது, இரண்டாம் தூதனின் செய்தி வந்தபோது மற்ற புராட்டஸ்டண்ட் உலகம் ஓடிப்போனபின்பும் கர்த்தருடன் தொடர்ந்து நடந்துகொண்டிருந்த அதே திருச்சபையே ஆகும். மோவாப் என்பது அட்வென்டிசம்; விழுந்துபோன புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பாகும்.

பதினேழாம் அதிகாரம் தமஸ்குவைப் பற்றியது; அது அகற்றப்பட்டு விடும் ஒரு நகரமாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. ஒரு நகரம் ஒரு ராஜ்யத்தின் அடையாளமாகும்; “கடைசி நாட்களில்” அகற்றப்பட்டு விடும் அந்த ராஜ்யம் ஐக்கிய அமெரிக்கா ஆகும்.

பத்தொன்பதாம் அதிகாரம் எகிப்துக்கு எதிரான அழிவுத் தீர்க்கதரிசனமாகும்; அது ஐக்கிய நாடுகளையும் முழு உலகத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

இருபத்தொன்றாம் அதிகாரத்தில் உள்ள அடுத்த மூன்று அழிவுத் தீர்க்கதரிசனங்கள் தெற்கிலுள்ள பயங்கரமான வனாந்தர தேசம், தூமா மற்றும் அரேபியாவுக்கு எதிரானவையாகும். வெளிப்படுத்தல் 8:13-இல் உள்ள மூன்று ஐயோக்களுடன் ஒத்துப்போகுமாறு, இந்த மூன்று அழிவுத் தீர்க்கதரிசனங்கள் இஸ்லாமை அடையாளப்படுத்துகின்றன.

இருபத்திரண்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள நியாயத்தீர்ப்பின் தீர்க்கதரிசனம், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில் லவோதிக்கேய அத்வென்டிஸ்டுகள் பிலதெல்பிய அத்வென்டிஸ்டுகளிடமிருந்து பிரிக்கப்படுவதைக் சித்தரிக்கிறது.

அதன் பின்னர் முப்பதாம் அதிகாரத்தில் நாம் தெற்கின் மிருகங்களின் பாரத்தை காண்கிறோம்; அது லவோதிக்கேயா அட்வென்டிஸ்டுகளின் கலகத்திற்கான இரண்டாவது உருவகப்படமாகும். ஏசாயாவின் எல்லா பாரங்களையும் ஒன்றாகக் கொண்டுவருவது, “கடைசி நாட்களில்” உள்ள ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசனப் பாத்திரத்தையும் கிட்டத்தட்ட எடுத்துரைக்கிறது. வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமாகிய ஐக்கிய அமெரிக்காவின் வரலாறு 1798 ஆம் ஆண்டிலிருந்து ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும் ஆட்சி செய்கிறது என்பதை விளக்குவதற்காக நான் ஏசாயா இருபத்து மூன்றாம் அதிகாரத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.

“பண்டைய தீர்க்கதரிசிகளில் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் சொந்த காலத்திற்காகவிட நம்முடைய காலத்திற்காகவே குறைவில்லாமல் பேசினார்கள்; ஆகையால் அவர்களின் தீர்க்கதரிசனம் நமக்காகவே செயல்பாட்டில் உள்ளது” என்பதனால், ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசன உச்சரிப்பும் உலகத்தின் முடிவில் நிகழும் சம்பவங்களையே நோக்கி உரையாடுகிறது. இந்தச் சத்தியமும், “வேதாகமத்தின் எல்லாப் புத்தகங்களும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தில் ஒன்றிணைந்து முடிவடைகின்றன” என்ற உண்மையும் ஒன்றிணைந்து, உலகத்தின் முடிவில் நிகழும் சம்பவங்களைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனச் சாட்சியை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கான அளவுகோலாக வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தை நிறுவுகின்றன.

வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் பதினேழாம் அதிகாரத்தில், பூமியின் ராஜாக்களுடன் விபசாரம் செய்கிற பெரிய வேசியையும், அவள்மேல் வரப்போகிற அவளுடைய இறுதியான நியாயத்தீர்ப்பையும் நாம் காண்கிறோம்.

> ஏழு கலசங்களையுடைய ஏழு தூதர்களில் ஒருவன் வந்து என்னோடே பேசி: இங்கே வா; அநேக ஜலங்களின்மேல் உட்கார்ந்திருக்கும் மகா வேசியின்மேல் வருகிற நியாயத்தீர்ப்பை உனக்குக் காண்பிப்பேன். அவளோடு பூமியின் ராஜாக்கள் விபசாரம் செய்தார்கள்; பூமியில் வாசமாயிருப்பவர்கள் அவளுடைய விபசாரத்தின் மதுவினால் மதிமயங்கினார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:1, 2.

தீர்க்கதரிசிகள் ஒருபோதும் ஒருவருக்கொருவர் முரண்படுவதில்லை.

> மேலும் தீர்க்கதரிசிகளின் ஆவிகள் தீர்க்கதரிசிகளுக்கே கீழ்ப்பட்டிருக்கின்றன. ஏனெனில் தேவன் குழப்பத்தின் உண்டாக்குகிறவர் அல்ல; சமாதானத்தின் உண்டாக்குகிறவர் ஆவார்; பரிசுத்தவான்களின் சகல சபைகளிலும் அப்படியே இருக்கிறது. 1 கொரிந்தியர் 14:32, 33.

உலகத்தின் முடிவில், “அநேக நீரின்மேல் உட்கார்ந்திருக்கிற மகா வேசியினுடைய நியாயத்தீர்ப்பு,” பூமியின் ராஜாக்கள் “அவளோடே விபசாரம் பண்ணின” அந்த மகா வேசி, “தன் விபசாரத்தின் திராட்சரசத்தினாலே” “பூமியில் குடியிருக்கிறவர்களை” மதிமயங்கச் செய்த அந்த மகா வேசி,—ஒரு ராஜாவின் நாட்கள், அதாவது எழுபது தீர்க்கதரிசன ஆண்டுகள், அளவுக்கு மறக்கப்பட்ட “வேசி” என ஏசாயாவினால் சித்தரிக்கப்படுகிறாள். அந்த எழுபது ஆண்டுகள் முடிவுறும்போது, தீரு “உலகத்தின் எல்லா ராஜ்யங்களோடும் விபசாரம் பண்ணும்.” ஏசாயாவின் வேசியே யோவானின் மகா வேசி. ஏசாயாவின் வேசியும் யோவானின் வேசியும் ரோமன் கத்தோலிக்க சபையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; ஏனெனில் தேவனுடைய வார்த்தையில் ஒரு ஸ்திரீ என்பது ஒரு சபையின் அடையாளமாகும்.

> மனைவிகளே, நீங்கள் கர்த்தருக்குக் கீழ்ப்படிவதுபோல, உங்கள் சொந்தக் கணவர்களுக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள். ஏனெனில் கிறிஸ்து சபைக்குத் தலையாயிருக்கிறதுபோல, கணவன் மனைவிக்குத் தலையாயிருக்கிறான்; அவரே சரீரத்தின் இரட்சகர். ஆகையால் சபை கிறிஸ்துவுக்குக் கீழ்ப்படிகிறதுபோல, மனைவிகளும் எல்லாவற்றிலும் தங்கள் சொந்தக் கணவர்களுக்குக் கீழ்ப்படியட்டும். கணவர்களே, கிறிஸ்து சபையைச் சிநேகித்து, அதற்காகத் தம்மையே ஒப்புக்கொடுத்ததுபோல, நீங்கள் உங்கள் மனைவிகளைச் சிநேகியுங்கள். அவர் வார்த்தையினாலாகிய ஜலஸ்நானத்தினால் அதைச் சுத்திகரித்து பரிசுத்தமாக்கும்படிக்கும், களங்கமோ சுருக்கமோ அல்லது அவ்வகையான ஏதெனும் ஒன்றோ இல்லாத மகிமையுள்ள சபையாக அதைத் தமக்குமுன்பாக நிறுத்தும்படிக்கும் அப்படிச் செய்தார்; அது பரிசுத்தமாயும் குற்றமற்றதாயும் இருக்கும்படியாக. அப்படியே புருஷர்களும் தங்கள் மனைவிகளைத் தங்கள் சொந்தச் சரீரங்களைப்போலச் சிநேகிக்கக் கடவர்கள். தன் மனைவியைச் சிநேகிக்கிறவன் தன்னையேச் சிநேகிக்கிறான். ஏனெனில் ஒருவனும் ஒருபோதும் தன் சொந்த மாம்சத்தைப் பகைத்ததில்லை; அதைப் பேணி வளர்த்து பராமரிக்கிறான்; கர்த்தர் சபையைப் பராமரிக்கிறதுபோலே. ஏனெனில் நாம் அவருடைய சரீரத்தின் அவயவங்களாய், அவருடைய மாம்சத்தினதும் அவருடைய எலும்புகளினதும் பங்காளிகளாயிருக்கிறோம். இதினிமித்தம் மனுஷன் தன் தகப்பனையும் தாயையும் விட்டு, தன் மனைவியோடே இசைந்திருப்பான்; அவர்கள் இருவரும் ஒரே மாம்சமாயிருப்பார்கள். இது ஒரு பெரிய இரகசியம்; ஆனாலும் நான் கிறிஸ்துவையும் சபையையும் குறித்து பேசுகிறேன். ஆயினும் உங்களில் ஒவ்வொருவனும் தன் மனைவியைத் தன்னைப்போலச் சிநேகிக்கக்கடவன்; மனைவியும் தன் கணவனை மதித்து நடக்கக்கடவள். எபேசியர் 5:22–33.

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல், கிறிஸ்துவின் சபை தீர்க்கதரிசன அடையாளத்தில் ஒரு பெண்ணாகக் குறிக்கப்படுவதை விளக்குகிறார். ஆகையால், தீர்க்கதரிசனத்தில் ஒரு பெண் என்பது ஒரு சபையைக் குறிக்கும்; ஆனால் கிறிஸ்துவின் சபை “பரிசுத்தமாயும் குற்றமற்றதாயும்” உள்ளது. பரிசுத்தமற்ற ஒரு சபை, பரிசுத்தமற்ற பெண்ணால் சித்தரிக்கப்படுகிறது; இவ்வாறு ஏசாயா ஒரு வேசியையுமாகவும், யோவான் ஒரு விபசாரியையுமாகவும் அடையாளப்படுத்துகிறார். அவர்கள் பாப்பரசாட்சியை ஒரு விபசாரியாகச் சித்தரிக்கின்றனர்; தேவனுடைய சபையோ ஒரு கன்னிகையாகும்.

> ஏனெனில் நான் உங்கள்மேல் தேவனுக்குரிய பொறாமையோடு பொறாமைப்படுகிறேன்; உங்களை கிறிஸ்துவுக்கென்று கற்புள்ள கன்னிகையாக முன்னிறுத்தும்படி, ஒரே கணவருக்கே உங்களை நிச்சயித்திருக்கிறேன். 2 கொரிந்தியர் 11:2.

தேவனுடைய சபை கன்னிகையாகச் சித்தரிக்கப்படுவதோடு மட்டுமல்ல, அவள் ஒரே ஒரே கணவருக்கே நிச்சயிக்கப்பட்டிருக்கிறாள். தீரும் யோவான் கூறும் மகா வேசியும் பூமியின் ராஜாக்களோடு விபச்சாரம் செய்கின்றனர். கத்தோலிக்கச் சபைக்கு ஒருவரோடு அல்ல, பலருடன் உறவு உள்ளது. ராஜாக்கள் என்பது ராஜ்யங்களாகும் என்று தானியேல் நமக்குத் தெரிவிக்கிறான்.

> இதுவே அந்தச் சொப்பனம்; இதன் விளக்கத்தையும் நாம் ராஜாவுக்கு முன்பாக அறிவிப்போம். ராஜாவே, நீர் ராஜாக்களின் ராஜாவாயிருக்கிறீர்; ஏனெனில் பரலோகத்தின் தேவன் உமக்கொரு ராஜ்யத்தையும் வல்லமையையும் பலத்தையும் மகிமையையும் அருளியிருக்கிறார். மனுஷபுத்திரர் எங்கெல்லாம் வாசம்பண்ணுகிறார்களோ, அங்கெல்லாம் உள்ள காட்டு மிருகங்களையும் ஆகாயப் பறவைகளையும் அவர் உம்முடைய கையில் ஒப்புக்கொடுத்து, அவையெல்லாவற்றின்மேலும் உம்மை ஆட்சியாளனாக ஏற்படுத்தியிருக்கிறார். நீரே இந்தப் பொன்னான தலை. உமக்குப் பின்பு உம்மைவிடத் தாழ்ந்த வேறொரு ராஜ்யம் எழும்பும்; பின்னும் வெண்கலமான மூன்றாம் ராஜ்யம் ஒன்று எழும்பும்; அது பூமியெங்கும் ஆட்சி செய்யும். நான்காம் ராஜ்யமோ இரும்பைப் போல பலமாயிருக்கும்; ஏனெனில் இரும்பு எல்லாவற்றையும் நொறுக்கித் தகர்த்து அடக்குகிறது; அப்படியே எல்லாவற்றையும் நொறுக்கும் இரும்பைப் போல அதுவும் நொறுக்கித் தகர்க்கும். தானியேல் 2:36–40.

தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ராஜ்யங்கள் அடையாளப்படுத்தப்பட்டும் விளக்கப்பட்டும் உள்ளன. தானியேல் நெபுகாத்நேச்சருக்குச் சொப்பனத்தை விளக்கும்போது, தானியேல் அவருக்குத் தெரிவிப்பது என்னவென்றால், அவனே பொன்னாலானத் தலை என்பதாகும். பொன்னாலானத் தலை ஒரு ராஜாவாகும்; ஆனால் ஒரு ராஜா ஒரு ராஜ்யத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறான். எழுபது தீர்க்கதரிசன ஆண்டுகளின் முடிவில், ரோமன் கத்தோலிக்கச் சபை பூமியின் சகல ராஜாக்களுடனும் விபசாரம் செய்கிற மகா வேசியாக இருக்கிறது. ராஜாக்கள் மனிதர்களுக்கான குறியீடுகளாக இருக்கின்றனர்; தீரு ஒரு அசுத்தமான ஸ்திரீயாகும். ஒரு ஸ்திரீ ஒரு சபையாகும்; ஒரு வேசி ஒரு பரிசுத்தமற்ற சபையாகும்; ஒரு மனிதன் ஒரு ராஜாவாகும், மற்றும் ஒரு ராஜா ஒரு ராஜ்யமாகும். ஒரு ஸ்திரீ ஒரு சபையாகும், மற்றும் ஒரு ராஜா ஒரு அரசாகும். இவ்விரு அங்கங்களின் சட்டவிரோதமான உறவு ஆவிக்குரிய விபசாரத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசியல் அமைப்புச் சட்டம், இந்த இரு அங்கங்களையும் தனித்தனியாக வைத்திருக்க வேண்டிய அவசியத்தை நிலைநிறுத்தும் ஒரு தெய்வீக ஆவணமாகும். தீரை ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபையாக அடையாளப்படுத்தும் விளக்கத்தை நாம் இன்னும் நிறைவு செய்யவில்லை என்றாலும், மனிதனும் பெண்ணும்—திருச்சபையும் அரசும்—என்ற குறியீட்டியலை விளக்கும் ஏசாயா இருபத்துமூன்றில் உள்ள மற்றொரு அடையாளத்தை இந்நேரத்தில் எடுத்துரைப்பது பொருத்தமாகத் தோன்றுகிறது.

> இதோ, கல்தேயரின் தேசத்தை நோக்குங்கள்; வனாந்தரத்தில் வாசம்பண்ணுகிறவர்களுக்காக அசீரியர் அதைக் நிறுவிய வரையில் இந்த மக்கள் இருந்ததே இல்லை; அவர்கள் அதின் கோபுரங்களை எழுப்பினார்கள், அதின் அரண்மனைகளை உயர்த்தினார்கள்; பின்னர் அவன் அதைப் பாழாக்கினான். ஏசாயா 23:13.

அந்த வசனத்தில், அசீரியன் கல்தேயரின் தேசத்தை நிறுவி, “கோபுரங்களையும்” “அரமனைகளையும்” எழுப்பினான். அசீரியன் நிம்ரோத்தின் அடையாளமாகும்; கல்தேயர் பாபிலோனின் இரகசிய சமயங்களின் மார்க்கத் தலைவர்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். ஒரு “கோபுரம்” என்பது ஒரு சபையின் அடையாளமாகும். இயேசு திராட்சைத்தோட்டத்தின் உவமையை முன்வைத்தபோது, அந்த உவமையைப் பற்றி சகோதரி வைட் பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறார்:

> “அந்த உவமையில் வீட்டுத்தலைவர் தேவனைச் சுட்டிக்காட்டினார்; திராட்சைத்தோட்டம் யூத ஜாதியைச் சுட்டியது; மேலும், வேலி அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பாயிருந்த தெய்வீக நியாயப்பிரமாணத்தைச் சுட்டியது. கோபுரம் ஆலயத்தின் ஒரு அடையாளமாக இருந்தது.” Desire of Ages, 596.

அசீரியன், ஒரு சபையையும் (கோபுரம்) ஒரு “அரண்மனையையும்” நிறுவிய கல்தேயரின் தேசத்தை நிறுவினான். ஒரு “அரண்மனை” என்பது ஒரு “ராஜாவை” குறிக்கிறது; அது மறுபடியும் ஒரு இராஜ்யத்தை குறிக்கிறது. ஒரு இராஜ்யம் ஒரு நகரமாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறது.

> அவர்கள்: வாருங்கள், நமக்காக ஒரு நகரத்தையும், அதன் உச்சி வானத்தை எட்டும் ஒரு கோபுரத்தையும் கட்டுவோம்; நாம் பூமியின் முகமெங்கும் சிதறடிக்கப்படாமல் இருக்க, நமக்கே ஒரு பேரைப் பெற்றுக்கொள்வோம் என்றார்கள். ஆதியாகமம் 11:4.

அசீரியன் நிறுவிய “கோபுரமும்” “அரண்மனையும்” நிம்ரோத் கட்டிய “நகரமும்” “கோபுரமும்” ஆகும்.

> அவர்களின் சடலங்கள் மகாநகரத்தின் வீதியில் கிடக்கும்; அந்த நகரம் ஆவிக்குரிய அர்த்தத்தில் சோதோம் என்றும் எகிப்து என்றும் அழைக்கப்படுகிறது; அங்கேயே நம்முடைய கர்த்தரும் சிலுவையில் அறையப்பட்டார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:8.

வெளிப்பாட்டின்படி, வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள “பெரிய நகரம்” என்பது பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் காலப்பகுதியில் பிரான்சின் இராச்சியத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

> சாட்சிகள் கொல்லப்படுகிறதும், அவர்களுடைய சடலங்கள் கிடப்பதுமான “அந்தப் பெரிய நகரம்” “ஆவிக்குரிய பொருளில்” எகிப்தாகும். வேதாகம வரலாற்றில் முன்வைக்கப்பட்ட எல்லா ஜாதிகளிலும், உயிருள்ள தேவனுடைய இருப்பை மிகவும் துணிச்சலுடன் மறுத்ததும், அவருடைய கட்டளைகளுக்கு எதிர்த்துப் போராடியதும் எகிப்தே. பரலோகத்தின் அதிகாரத்திற்கு விரோதமாக, எகிப்தின் ராஜா செய்ததைக் காட்டிலும் வெளிப்படையானதும் ஆணவமிக்கதுமான கலகத்தை வேறு எந்த அரசனும் மேற்கொள்ளத் துணிந்ததில்லை. கர்த்தருடைய நாமத்தில் மோசேயினால் அவனுக்குச் செய்தி கொண்டு வரப்பட்டபோது, பார்வோன் பெருமிதத்தோடு இவ்வாறு பதிலளித்தான்: “இஸ்ரவேலை அனுப்பும்படி நான் அவன் சத்தத்துக்குச் செவிகொடுக்கும்படிக்கு, யெகோவா என்பவன் யார்? நான் யெகோவாவை அறியேன்; மேலும் இஸ்ரவேலை அனுப்பவும் மாட்டேன்.” யாத்திராகமம் 5:2, A.R.V. இதுவே நாத்திகம்; எகிப்தினால் சுட்டிக்காட்டப்படும் ஜாதி, உயிருள்ள தேவனுடைய உரிமைக்கோரிக்கைகளை இதற்குச் சமமான ஒரு மறுப்பால் வெளிப்படுத்தி, இதேபோன்ற அவிசுவாசமும் எதிர்ப்பும் நிறைந்த ஆவியையும் காண்பிக்கும். “அந்தப் பெரிய நகரம்” “ஆவிக்குரிய பொருளில்” சோதோமோடும் ஒப்பிடப்படுகிறது. தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை மீறுவதில் சோதோமின் சீர்கேடு, குறிப்பாகக் காமவெறி நிறைந்த ஒழுக்கக்கேட்டில் வெளிப்பட்டது. இந்தப் பாவமும், இந்த வேதவசனத்தின் குறிப்புகளை நிறைவேற்றும் ஜாதியின் சிறப்பாகத் திகழும் ஒரு முக்கிய அடையாளமாக இருக்க வேண்டியதாக இருந்தது.

> “ஆகையால், தீர்க்கதரிசியின் வார்த்தைகளின்படி, 1798 ஆம் ஆண்டிற்கு சிறிது முன்பாகவே, சாத்தானியத் தோற்றமும் குணாதிசயமும் உடைய ஒரு அதிகாரம் எழுந்து வேதாகமத்தின்மேல் போர் புரியும். மேலும், தேவனுடைய இரண்டு சாட்சிகளின் சாட்சி இவ்வாறு மௌனப்படுத்தப்படும் அந்த நாட்டில், பார்வோனின் நாத்திகத்தனமும் சோதோமின் காமவெறித்தனமும் வெளிப்படையாகத் தென்படும்.”

> “இந்த தீர்க்கதரிசனம் பிரான்சின் வரலாற்றில் மிகவும் துல்லியமாகவும் கண்கவர் வகையிலும் நிறைவேற்றப்பட்டது. புரட்சிக் காலத்தில், 1793 ஆம் ஆண்டில், ‘நாகரிகத்தின் மத்தியில் பிறந்து கல்வி கற்ற மனிதர்களின் ஒரு சபை, ஐரோப்பாவின் மிகச் சிறந்த ஜாதிகளில் ஒன்றை ஆளும் உரிமையைத் தமக்கே உரிமை கொண்டாடிக்கொண்டு, மனிதன் ஆன்மா ஏற்றுக்கொள்ளும் மிகக் கவனத்துக்குரிய உண்மையை மறுப்பதற்காகவும், ஒருமித்தமாகத் தெய்வத்தின் மீதான விசுவாசத்தையும் ஆராதனையையும் துறப்பதற்காகவும் தங்களுடைய கூட்டு சத்தத்தை உயர்த்தியது என்பதை உலகம் முதன்முறையாகக் கேட்டது.’—Sir Walter Scott, Life of Napoleon, vol. 1, ch. 17. ‘உலகிலுள்ள ஜாதிகளுள், பிரபஞ்சத்தின் படைப்பாளருக்கு எதிராக வெளிப்படையான கிளர்ச்சியில் தன் கையை உயர்த்திய தேசமாக, உண்மையான வரலாற்றுச் சான்று நிலைத்திருப்பது பிரான்சைப் பற்றியதே. இங்கிலாந்து, ஜெர்மனி, ஸ்பெயின், மேலும் பிற இடங்களிலும், தேவதூஷகர்களும் விசுவாசமற்றோரும் அநேகர் இருந்திருக்கிறார்கள், இன்னும் இருந்து வருகின்றனர்; ஆனால் உலக வரலாற்றில், தன் சட்டமன்ற சபையின் கட்டளையினால் தேவன் இல்லை என்று அறிவித்த ஒரே அரசாகவும், அதன் தலைநகரின் முழு மக்கள்தொகையும், மேலும் பிற இடங்களிலுள்ள பெரும்பான்மையினரும், ஆண்களைப்போல பெண்களும், அந்த அறிவிப்பை ஏற்றுக்கொள்ளும்போது மகிழ்ச்சியுடன் ஆடிப் பாடினவர்களாகவும் தனித்துவமாக நிற்பது பிரான்சே.’—Blackwood’s Magazine, November, 1870.” The Great Controversy, 269.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் “பெரிய நகரம்” என்பது, “தன் சட்டமன்றச் சபையின் ஒரு ஆணையை” பிறப்பித்து தேவன் இல்லை என்று அறிவித்த பிரான்ஸ் தேசமே ஆகும். அந்த ஆணை, பார்வோனின் கிளர்ச்சியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் நாத்திகத்தின் ஒரு வெளிப்பாடாக இருந்தது. ஒரு பெரிய நகரம் என்பது ஒரு இராச்சியம், அல்லது ஒரு “ஜாதி” அல்லது ஒரு “மாநிலம்” ஆகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில், பிரான்ஸ் இரண்டு அடையாளங்களால் அமைந்துள்ளது—எகிப்து மற்றும் சோதோம்.

“இது நாத்திகம்” என்று நமக்குத் தெரிவிக்கப்படுகிறது; எகிப்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட ஜாதியும் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய உரிமைக்கோரல்களைப் போன்றே மறுக்கும் ஓர் அறிவிப்பை எழுப்பி, அதேபோன்ற அவிசுவாசமும் எதிர்ப்பும் கொண்ட ஆவியையும் வெளிப்படுத்தும். “அந்த மகாநகரம்” மேலும் “ஆவிக்குரிய வகையில்” சோதோமோடும் ஒப்பிடப்படுகிறது. தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை மீறியதில் சோதோமின் கேடுபாடு விசேஷமாகக் காமவெறியிலே வெளிப்பட்டது.”

பிரான்ஸ் என்னும் பெரிய நகரமோ தேசமோ, குறியீட்டாக ஒரு தேசத்தினாலும் (எகிப்து) ஒரு நகரத்தினாலும் (சோதோம்) பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. எகிப்து “குரல் கொடுக்கும்”; மேலும், ஒரு தேசம் பேசுவது என்பது திருச்சபை ஆட்சி அல்ல, அரசியல் ஆட்சியையே குறிக்கிறது. எகிப்து அரசையும், சோதோம் திருச்சபையையும் குறித்ததாகிய இந்த பிரதிநிதித்துவம் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படுகிறது.

> “தேசம் ‘பேசுவது’ என்பது அதன் சட்டமன்ற மற்றும் நீதித்துறை அதிகாரங்களின் செயல்பாடாகும்.” The Great Controversy, 442.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில், யோவான் பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் நிகழ்வுகளை தீர்க்கதரிசனக் குறியீடுகளால் முன்வைக்கிறார். அந்த அதிகாரத்தில் யோவானின் முன்னறிவிப்புகள் உண்மையானவை என்பதை நிரூபிப்பதற்குப் போதுமான வரலாற்றுச் சான்றுகளை அந்த நிஜப் புரட்சி வழங்கியது. யோவான் முன்னறிவித்தார்; பின்னர் பிரெஞ்சுப் புரட்சி அந்த முன்னறிவிப்பை நிறைவேற்றியது; அதன் பின்—அந்த முன்னறிவிப்பும், அதின் வரலாற்று நிறைவேற்றமும்—மீண்டும் ஒருமுறை கெட்டுப்போன ஒரு அரசும் கெட்டுப்போன ஒரு திருச்சபையும் ஒன்றுசேரும் உலக முடிவுக் கால நிகழ்வுகளை அடையாளப்படுத்தியும் ஒப்புமைப்படுத்தியும் நிற்கின்றன. நிச்சயமாக, அந்த அப்பவிதமான இணையாட்டைத் தொடர்ந்து இரத்தக் குளியல் நிகழ்கிறது. தேவனுடைய இராஜ்யமும் ஒரு மகாநகரமே ஆகும்.

> ஆவியினால் அவர் என்னை ஒரு பெரும் உயர்ந்த மலையின்மேல் கொண்டு சென்று, தேவனிடமிருந்து வானத்திலிருந்து இறங்கிவரும் அந்த மகா நகரமாகிய பரிசுத்த எருசலேமைக் காட்டினார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 21:10.

> “இங்கே கவனத்திற்குக் கொண்டு வரப்பட்டுள்ள மணமகனின் வருகை, திருமணத்திற்கு முன்பாக நடைபெறுகிறது. திருமணம் என்பது கிறிஸ்து தமது ராஜ்யத்தை ஏற்றுக்கொள்வதைக் குறிக்கிறது. அந்த ராஜ்யத்தின் தலைநகரமும் பிரதிநிதியுமான பரிசுத்த நகரமாகிய புதிய எருசலேம், ‘மணவாட்டி, ஆட்டுக்குட்டியின் மனைவி’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. தூதன் யோவானிடம், ‘இங்கே வா; மணவாட்டியையும், ஆட்டுக்குட்டியின் மனைவியையும் உனக்குக் காண்பிப்பேன்’ என்று சொன்னான். ‘அவன் என்னை ஆவியிலே எடுத்துக்கொண்டு போனான்,’ என்று தீர்க்கதரிசி கூறுகிறார், ‘தேவனிடமிருந்து பரலோகத்திலிருந்து இறங்கிவரும் அந்த மகாநகரமாகிய பரிசுத்த எருசலேமைக் எனக்குக் காண்பித்தான்.’ வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 21:9, 10.” The Great Controversy, 426.

நிம்ரோத்தின் கலகம், அவன் ஒரு கோபுரத்தையும் ஒரு நகரத்தையும் கட்டினதினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; இது உலகத்தின் முடிவில் சபையும் அரசும் ஒன்றுசேரும் நிலைக்கு முன்மாதிரியாக உள்ளது; ஏனெனில் எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் உலகத்தின் முடிவைப் பற்றியே பேசினர். நிம்ரோத்தின் கலகம், தேவனுடைய சபையையும் தேவனுடைய அரசையும் இரண்டையும் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவர வேண்டும் என்ற ஆசை கொண்டிருந்த லூசிபரின் கலகத்தின் தொடர்ச்சியுமாக இருந்தது.

> விடியற்காலையின் குமாரனாகிய லூசிபரே, நீ வானத்திலிருந்து எவ்வளவு விழுந்துபோனாய்! ஜாதிகளைத் தளர்ச்சியடையச் செய்தவனே, நீ தரையில் எவ்வளவு வெட்டியழிக்கப்பட்டாய்! ஏனெனில், நீ உன் இருதயத்தில், “நான் வானத்தில் ஏறுவேன்; தேவனுடைய நட்சத்திரங்களின்மேல் என் சிங்காசனத்தை உயர்த்துவேன்; வடதிசையின் எல்லைகளிலுள்ள சபைக் கூட்டத்தின் மலையின்மேலும் நான் அமருவேன்; மேகங்களின் உயரங்களின்மேல் ஏறுவேன்; உன்னதமானவரைப்போல் இருப்பேன்” என்று சொன்னாய். ஏசாயா 14:12–14.

லூசிபரின் இரகசியமான இருதய வாஞ்சை “உன்னதமானவரைப் போல” இருக்க வேண்டும் என்று எசாயா வெளிப்படுத்தும் போது, லூசிபர் தெளிவாகவே வேறுபட்ட இரு ஆசனங்களில் அமர முயலுகிறான் என்பதை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். அவன் தன் “சிங்காசனத்தை தேவனுடைய நட்சத்திரங்களுக்குமேல் உயர்த்தவும்,” மேலும் “சபையின் பர்வதத்தின்மேலும், வடதிசையின் ஓரங்களிலும் அமரவும்” விரும்புகிறான்.

சிங்காசனம் என்பது ராஜாவின் அதிகாரத்தின்—அல்லது அரசாட்சியின் அதிகாரத்தின்—ஒரு குறியீடாகும்; மேலும் “வடதிசையின் பக்கங்கள்” என்பது தேவனுடைய திருச்சபையாகும்.

> கோராவின் புத்திரருக்கான ஒரு பாடலும் சங்கீதமும். எங்கள் தேவனுடைய நகரத்திலும், அவருடைய பரிசுத்தமுள்ள மலையிலும், கர்த்தர் மகத்துவமுள்ளவர்; அவர் மிகுந்துத் துதிக்கப்படத்தக்கவர். அழகிய அமைவிடமாகவும், பூமியெங்கும் ஆனந்தமாயிருக்கிறதுமான சீயோன் மலை, வடதிசைகளின் பக்கங்களில், மகா ராஜாவின் நகரமாக இருக்கிறது. அவளுடைய அரண்மனைகளில் தேவன் அடைக்கலமாக அறியப்படுகிறார். சங்கீதம் 48:1–3.

எருசலேம் “மகா ராஜாவின் நகரம்” ஆகும்; இதனால் தேவனுடைய அரசியல் சிங்காசனம் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. மேலும் எருசலேம் “அவருடைய பரிசுத்தத்தின் மலை,” “வடதிசையின் பக்கங்களில்” இருப்பதாகவும் அழைக்கப்படுகிறது; இதனால் தேவனுடைய சமயச் சிங்காசனம் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. ஆரம்பத்திலிருந்தே சாத்தானுடைய கலகமும் போராட்டமும், தேவனுடைய சபையின்மேலும் தேவனுடைய அரசாட்சியின்மேலும் ஆட்சி செய்ய வேண்டும் என்ற அவன் விருப்பத்தின் பின்னணியில் வர்ணிக்கப்படுகின்றன. அதன் பின்பு சாத்தான் நிம்ரோதின் கலகத்திற்குத் தலைமை தாங்கினான்; மேலும் அவன் கல்தேயருக்காக நிறுவிய தேசம், நிம்ரோத் ஒரு கோபுரத்தையும் ஒரு நகரத்தையும்—சபையும் அரசாட்சியும்—கட்டிய தேசமாகக் காட்டப்படுகிறது.

ஆகையால், ஏசாயாவின் வேசியும் யோவானின் மகா வேசியும் பூமியின் அரசர்களோடு விபச்சாரம் செய்கிறபோது, எழுபது தீர்க்கதரிசன ஆண்டுகளின் முடிவில் ரோமன் கத்தோலிக்க சபைக்கும் பூமியின் அரசர்களுக்கும் இடையில் ஒரு அப்புனிதமான உறவு ஏற்படுகின்றது என்பதைத் தீர்க்கதரிசனம் குறிக்கிறது.

ஏசாயாவின் தீர்க்கதரிசன வரிசை இருபத்திமூன்றாம் அதிகாரத்தில் வேசியான தீருவின்மேல் வரும் நியாயத்தீர்ப்பை விவரிக்கிறது; அதே நியாயத்தீர்ப்பை யோவான் “மகா பாபிலோன்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படும் செங்கருநிறப் பெண்ணின் அடையாளத்தின் மூலம் விவரிக்கிறார். அதே வேசியின்மேல் வரும் அதே நியாயத்தீர்ப்பிற்கான மூன்றாவது சாட்சி பின்வருமாறு:

> வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17-ஆம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் “பெண் (பாபிலோன்), ‘ஊதா நிறமும் சிவப்பு நிறமும் அணிந்தவளாகவும், பொன்னாலும் விலையுயர்ந்த கற்களாலும் முத்துக்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவளாகவும், தன் கையில் அருவருப்புகளாலும் அசுத்தத்தாலும் நிறைந்த ஒரு பொற்கிண்ணம் கொண்டவளாகவும் இருக்கிறாள்:… மேலும் அவளுடைய நெற்றியில், இரகசியம், மகா பாபிலோன், வேசிகளுக்குத் தாய் என்ற ஒரு பெயர் எழுதப்பட்டிருந்தது’ என்று வர்ணிக்கப்படுகிறாள். தீர்க்கதரிசி கூறுகிறான்: ‘அந்த ஸ்திரீ பரிசுத்தவான்களின் இரத்தத்தினாலும், இயேசுவின் சாட்சிகளின் இரத்தத்தினாலும் மதிமயங்கியிருந்ததை நான் கண்டேன்.’ மேலும், பாபிலோன் ‘பூமியின் ராஜாக்கள்மேல் ஆட்சி செய்கிற அந்த மகா பட்டணம்’ என்றும் அறிவிக்கப்படுகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:4–6, 18. கிறிஸ்தவ உலகின் அரசர்கள்மேல் பல நூற்றாண்டுகளாக ஏகாதிபத்திய ஆதிக்கத்தை நிலைநிறுத்திய அதிகாரம் ரோம் ஆகும்.” மகா போராட்டம், 382.

“கடைசி நாட்களில்” தீரு என்பது ரோமன் கத்தோலிக்கச் சபையாகும். அந்நேரத்தில் போப்பாட்சியம் வெளிப்பட்டு, பூமியின் ராஜாக்களிடத்தில் தன் மயக்கமூட்டும் பாடல்களைப் பாடும்; இவ்வாறு அது ராஜாக்களை வேசித்தனத்தின் கிரியைக்குள் இட்டுச் செல்லும்; தீர்க்கதரிசன ரீதியாக அது சபையும் அரசும் ஒன்றுசேரும் இணைப்பாகும்.

> அந்த நாளில், தீரு எழுபது ஆண்டுகள் மறக்கப்பட்டிருக்கும்; அது ஒரே ராஜாவின் நாட்களுக்கு ஒப்பாயிருக்கும்; எழுபது ஆண்டுகள் முடிந்தபின், தீரு ஒரு வேசியைப் போலப் பாடும். ஏசாயா 23:15.

வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் ஒரு ராஜா என்பது ஒரு ராஜ்யத்தைக் குறிக்கிறது; ஆகையால், எழுபது ஆண்டுகளுக்கு ஒரு தீர்க்கதரிசன ராஜ்யம் ஆட்சி செய்யும் காலத்தில் தீரு மறக்கப்பட்டிருக்கும்.

> அந்நாளில் தீரு எழுபது ஆண்டுகள் மறக்கப்பட்டிருக்கும்; அது ஒரே ராஜாவின் நாட்களின்படி ஆகும். எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவில் தீரு ஒரு வேசியைப் போலப் பாடும். மறக்கப்பட்ட வேசியே, யாழை எடுத்துக்கொண்டு நகரத்தைச் சுற்றிச் செல்; நீ நினைவுகூரப்படும்படிக்கு இனிய மேளத்தை இசைத்து, அநேக பாடல்களைப் பாடு. எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவுக்குப் பின், கர்த்தர் தீருவைச் சந்திப்பார்; அவள் தன் கூலிக்குத் திரும்பி, பூமியின் முகத்தின்மேலுள்ள உலகத்தின் எல்லா ராஜ்யங்களுடனும் விபசாரம் செய்வாள். ஏசாயா 23:15–17.

எழுபது தீர்க்கதரிசன ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்கிற ஒரு இராச்சியத்தின் நாட்களில் ரோமன் கத்தோலிக்க சபை மறக்கப்பட்டிருக்கும். அந்த எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவில், போப்பரசரின் அதிகாரம் “இனிமையான இசையை எழுப்பி, பல பாடல்களைப் பாடும்.” தீர்க்கதரிசன அர்த்தத்தில், ஒரு “பாடல்” என்பது “அனுபவத்தை” குறிக்கிறது.

> “சிங்காசனத்தின் முன்பாகிய பளிங்குக் கடலின்மேல், அக்கினியோடு கலந்ததுபோலத் தோன்றும் அந்தக் கண்ணாடிக் கடலின்மேல்,—அது தேவனுடைய மகிமையினால் அத்தனைப் பிரகாசமாய் இருப்பதினால்,—‘மிருகத்தின்மேலும், அதின் உருவத்தின்மேலும், அதின் முத்திரையின்மேலும், அதின் நாமத்தின் எண்ணின்மேலும் ஜெயங்கொண்ட’ கூட்டம் திரண்டிருக்கிறது. சீயோன் மலையின்மேல் ஆட்டுக்குட்டியானவரோடே, ‘தேவனுடைய வீணைகளை உடையவர்களாய்,’ அவர்கள் நிற்கிறார்கள்; மனுஷரிடமிருந்து மீட்கப்பட்ட அந்த நூற்று நாற்பத்து நான்காயிரம்பேர்; அப்போது அநேகத் தண்ணீர்களின் ஓசையைப்போலும், பெரும் இடிமுழக்கத்தின் ஓசையைப்போலும், ‘தங்கள் வீணைகளை வாசிக்கும் வீணைவாசிப்போரின் சத்தம்’ கேட்கப்படுகிறது. அவர்கள் சிங்காசனத்தின் முன்பாக ‘ஒரு புதிய பாட்டைப்’ பாடுகிறார்கள்; அந்தப் பாட்டை நூற்று நாற்பத்து நான்காயிரம்பேரைத் தவிர வேறொருவரும் கற்றுக்கொள்ள முடியாது. அது மோசேயினதும் ஆட்டுக்குட்டியானவரினதும் பாடல்—விடுதலையின் பாடல். அந்தப் பாட்டை நூற்று நாற்பத்து நான்காயிரம்பேரைத் தவிர வேறொருவரும் கற்றுக்கொள்ள முடியாது; ஏனெனில் அது அவர்களுடைய அனுபவத்தின் பாடல்—வேறெந்தக் கூட்டத்தாரும் ஒருபோதும் பெறாத அனுபவம். ‘ஆட்டுக்குட்டியானவர் எங்கே போனாலும் அவரைப் பின்பற்றுகிறவர்கள் இவர்கள்.’ பூமியிலிருந்து, உயிரோடிருக்கிறவர்களிடமிருந்து, மாற்றப்பட்ட இவர்கள் ‘தேவனுக்கும் ஆட்டுக்குட்டியானவருக்கும் முதல்பலன்களாய்’ எண்ணப்படுகிறார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 15:2, 3; 14:1-5. ‘மிகுந்த உபத்திரவத்திலிருந்து வந்தவர்கள் இவர்கள்;’ ஒரு ஜாதி இருந்த நாள்முதல் இதுவரை இல்லாத அத்தகைய கஷ்டகாலத்தைக் கடந்து வந்திருக்கிறார்கள்; யாக்கோபின் கஷ்டகாலத்தின் வேதனையைச் சகித்திருக்கிறார்கள்; தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகளின் இறுதியான ஊற்றுப்போக்கின்போது மத்தியஸ்தர் இல்லாமல் நிலைத்திருந்தார்கள். ஆயினும் அவர்கள் விடுவிக்கப்பட்டார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் ‘தங்கள் ஆடைகளைக் கழுவி, அவைகளை ஆட்டுக்குட்டியானவரின் இரத்தத்தினாலே வெண்மையாக்கினார்கள்.’ ‘அவர்களுடைய வாயிலே வஞ்சகம் காணப்படவில்லை; அவர்கள்’ தேவனுக்கு முன்பாக ‘குற்றமற்றவர்களாயிருக்கிறார்கள்.’ ‘ஆகையால் அவர்கள் தேவனுடைய சிங்காசனத்துக்கு முன்பாக இருந்து, அவருடைய ஆலயத்தில் இரவும் பகலும் அவருக்குச் சேவைசெய்கிறார்கள்; சிங்காசனத்தின்மேல் உட்கார்ந்திருக்கிறவர் அவர்களிடத்தில் வாசமாயிருப்பார்.’ பஞ்சத்தினாலும் கொள்ளைநோயினாலும் பூமி பாழாக்கப்படுவதையும், மனுஷரை மிகுந்த உஷ்ணத்தினால் சுட்டெரிக்கச் சூரியனுக்குப் பொல்லாப்புச் செய்யும் வல்லமை உண்டானதையும் அவர்கள் கண்டார்கள்; அவர்களும் தாமே பாடு, பசி, தாகம் ஆகியவற்றைச் சகித்தார்கள். ஆனால் ‘அவர்கள் இனிப் பசியடையுவதுமில்லை, இனித் தாகமடைவதுமில்லை; சூரியனும் அவர்கள்மேல் படுவதுமில்லை, எந்த உஷ்ணமும் அவர்களைத் துன்புறுத்துவதுமில்லை. ஏனெனில் சிங்காசனத்தின் நடுவிலிருக்கிற ஆட்டுக்குட்டியானவர் அவர்களை மேய்த்து, ஜீவத்தண்ணீர்களுள்ள ஊற்றுகளினிடத்திற்குக் கொண்டு போவார்; தேவன் அவர்களுடைய கண்களிலுள்ள கண்ணீரையெல்லாம் துடைத்துவிடுவார்.’ வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 7:14-17.” The Great Controversy, 648.

> “‘அவருடைய ஆலயத்தில் ஒவ்வொருவரும் அவருடைய மகிமையைப் பற்றியே பேசுகிறார்கள்’ (சங்கீதம் 29:9), மேலும் மீட்கப்பட்டவர்கள் பாடும் பாடல்—அவர்களுடைய அனுபவத்தின் பாடல்—தேவனுடைய மகிமையை அறிவிக்கும்: ‘கர்த்தராகிய சர்வவல்லமையுள்ள தேவனே, உம்முடைய கிரியைகள் பெரியவையும் அதிசயமானவையும் ஆகும்; யுகங்களின் ராஜாவே, உம்முடைய வழிகள் நீதியுள்ளவையும் சத்தியமுள்ளவையும் ஆகும். கர்த்தாவே, உமக்குப் பயப்படாமலும் உம்முடைய நாமத்தை மகிமைப்படுத்தாமலும் இருப்பவன் யார்? நீர் ஒருவரே பரிசுத்தர்.’ வெளிப்படுத்தல் 15:3, 4, R.V.” Education, 308.

தீர்க்கதரிசனத்தின்படி எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவில், பாப்புத்துவம் “இனிய இசைபாடி, அநேகப் பாடல்களைப் பாடி,” தன்னை “நினைவுகூரப்படும்படிக்கு” செய்வாள். தீர்க்கதரிசனத்தின்படி எழுபது ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்யும் அந்த ராஜ்யத்தின் முடிவில், ரோமன் கத்தோலிக்கச் சபை தன் கடந்த வரலாற்றின் அனுபவத்தை உலகிற்கு நினைவூட்டும். அந்த வரலாற்றில், அவளுக்கும் ஐரோப்பாவின் அரசர்களுக்கும் இடையிலான உறவில், அவள் ஒழுக்க அதிகாரமாக ஆட்சி செய்தாள். அந்த வரலாறு முறையாக இருண்ட யுகங்கள் என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும், பாப்புத்துவம் ஐரோப்பாவின் அரசர்கள்மேல் ஆட்சி செய்த அந்த வரலாற்றுடன் எவ்விதத்திலும் தொடர்புபடுத்தப்படக்கூடிய எல்லா இருளும், பின்னர் வந்த எல்லா இருளையும் உருவாக்கிய அத்தியந்த அடிப்படையான செயலில் சேர்க்கப்படலாம். அந்தச் செயல், சபையும் அரசும் ஒன்றுசேர்ந்ததாயிருந்தது; அதாவது, ஐரோப்பாவின் அரசர்களும் கத்தோலிக்கச் சபையும் ஒன்றிணைந்ததாயிருந்தது. வேதாகமப்பிரகாரமான திருமணத்தில், ஆண் பெண்ணின் மேல் ஆட்சி செய்யவேண்டும்; ஆனால் அந்த வரலாற்றில் நிகழ்ந்த விபசாரம், ஆண்-பெண் உறவின் உண்மையான ஒழுங்கிற்கு நேர்மாறானதாக இருந்தது.

எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவில், தீர்க்கதரிசனத்தின்படி மறக்கப்பட்ட பாப்பாட்சியின் காலப்பகுதியில் உலகத்தை ஆண்ட வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ராஜ்யம் தனது முடிவை அடையும் வேளையில், ஒரு மகத்தான நெருக்கடி உண்டாகும். அந்த ராஜ்யத்தின் வீழ்ச்சியால் உருவாகும் உலகமயமான நெருக்கடி, இருள் யுகங்களின் வரலாற்றில் எடுத்துக்காட்டப்பட்டபடி, அந்த ராஜ்யத்தின் வீழ்ச்சியால் ஏற்பட்ட கலக்கமிக்க காலங்களை சமாளிப்பதற்காக உலகம் ரோமக் கத்தோலிக்கச் சபையின் நெறியியல் அதிகாரத்திற்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டும் என்று உலகத்துக்குத் தெரிவிக்க கத்தோலிக்கச் சபைக்கு ஆரம்ப வாயிலாக அமைகிறது.

ராஜ்யம் முடிவுக்கு வந்து, வரலாற்றாசிரியர்கள் இருள் என்று குறிக்கும் தன் கடந்த அனுபவத்தின் பாடலைப் பாப்பரசாட்சி பாடும் போது, அந்த இருண்ட வரலாறு, பூமியின் ராஜாக்கள் அவளோடு பரஸ்த்ரீகமம் செய்யும்படியாக அவர்களை இணங்கச் செய்வதற்காக, பாப்பரசாட்சி அவர்களுடன் பகிர வேண்டிய ஒரு செய்தியாக எப்படித் தோன்ற முடியும்? ஒரு மகா நெருக்கடியில், கடந்த யுகங்களின் அனுபவம்—அதாவது அவளுடைய பாடல்—தீர்க்கதரிசன ரீதியாக அவள் மறக்கப்படுவதற்கு முன் இருந்த அவளுடைய அனுபவம், அந்தப் பூமியின் ராஜாக்கள் தங்களுடைய மகா நெருக்கடிக்கான தீர்வாக அந்த இருளின் அனுபவத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் தர்க்க அடிப்படையை எவ்வாறு வழங்கும்?

> “ரோம சமயத்தை எவ்வித ஆதரவுமின்றி நோக்கும் மக்களுள் கூட ஒரு பெரியப் பிரிவு, அதன் அதிகாரத்தினாலும் செல்வாக்கினாலும் உண்டாகும் அபாயத்தை மிகக் குறையாகவே உணர்கின்றனர். நடுக்காலங்களில் நிலவிய அறிவியல் மற்றும் ஒழுக்க இருள், அதன் கோட்பாடுகள், மூடநம்பிக்கைகள், மற்றும் ஒடுக்குமுறைகள் பரவுவதற்கு ஏதுவாயின; ஆனால் நவீன காலத்தின் மேம்பட்ட அறிவாற்றலும், அறிவின் பொதுவான பரவலும், சமய விஷயங்களில் அதிகரித்து வரும் தாராள மனப்பான்மையும், சகிப்பின்மையும் அடக்குமுறையும் மீண்டும் எழுவது தடுக்கின்றன என்று பலர் வலியுறுத்துகின்றனர். இவ்வளவு வெளிச்சமுள்ள இந்த யுகத்தில் அத்தகைய ஒரு நிலைமையே காணப்படும் என்ற எண்ணமே பரிகாசத்திற்குரியதாகக் கருதப்படுகிறது. அறிவாற்றல், ஒழுக்கம், மற்றும் சமயத்தைச் சார்ந்த மகத்தான ஒளி இந்த தலைமுறையின் மேல் பிரகாசித்து வருவது உண்மையே. தேவனுடைய பரிசுத்த வசனத்தின் திறந்த பக்கங்களில், பரலோகத்திலிருந்து வரும் ஒளி உலகத்தின் மேல் பொழியப்பட்டுள்ளது. ஆனால் அளிக்கப்பட்ட ஒளி எவ்வளவு அதிகமோ, அதை மாறுபடுத்தி நிராகரிப்போரின் இருளும் அவ்வளவு அதிகமாய் இருக்கும் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.”

> “வேதாகமத்தை ஜெபமனதுடன் ஆய்ந்து படித்தால், போப்புத்துவத்தின் உண்மையான இயல்பை பிராட்டஸ்டண்டுகள் அறிந்துகொண்டு, அதை வெறுத்து விலகிச் செல்வார்கள்; ஆனால் பலர் தங்களுடைய சொந்த புத்திக்கூர்மையில் இவ்வளவு பெருமை கொள்கிறார்கள்; ஆகையால், சத்தியத்திற்குள் நடத்தப்படும்படி தேவனைத் தாழ்மையுடன் நாட வேண்டிய அவசியமே தமக்கில்லை என்று நினைக்கிறார்கள். தங்களுடைய வெளிச்சப்பெற்ற நிலையைப் பற்றி பெருமைபேசினாலும், அவர்கள் வேதாகமங்களையும் தேவனுடைய வல்லமையையும் அறியாதவர்களாயிருக்கிறார்கள். தங்கள் மனசாட்சியை அமைதிப்படுத்துவதற்கு ஏதாவது ஒரு வழி அவர்களுக்கு வேண்டும்; ஆகையால், ஆவிக்குரியதன்மையும் தாழ்மையளிக்கும் தன்மையும் மிகக் குறைவாக உள்ளதையே அவர்கள் நாடுகிறார்கள். அவர்கள் விரும்புவது, தேவனை நினைவுகூரும் ஒரு முறையாகத் தோன்றினாலும், உண்மையில் தேவனை மறந்துவிடச் செய்யும் ஒரு முறையே. இவ்வாறுள்ள அனைவரின் தேவைகளையும் பூர்த்தி செய்யும்படியாக போப்புத்துவம் மிகவும் ஏற்றதாக இருக்கிறது. அது மனிதகுலத்தின் இரு வகுப்புகளுக்காக—கிட்டத்தட்ட உலகமெங்கும் அடங்கும் அந்த இரு வகுப்புகளுக்காக—ஆயத்தமாக உள்ளது: தங்கள் புண்ணியங்களினால் இரட்சிக்கப்பட விரும்புகிறவர்கள், மற்றும் தங்கள் பாவங்களிலேயே இரட்சிக்கப்பட விரும்புகிறவர்கள். இதுவே அதன் வல்லமையின் இரகசியம்.”

> “மிகுந்த அறிவுசார் இருளின் ஒரு காலம் பாப்பாட்சியின் வெற்றிக்கு சாதகமானதாக இருந்தது என்பது காட்டப்பட்டிருக்கிறது. அதேபோல், மிகுந்த அறிவுசார் ஒளியின் ஒரு காலமும் அதன் வெற்றிக்கு சமமாகவே சாதகமானதாக இருப்பது இன்னும் நிரூபிக்கப்பட்டு காட்டப்படும். கடந்த யுகங்களில், மனிதர்கள் தேவனுடைய வார்த்தையுமின்றி சத்தியத்தின் அறிவுமின்றி இருந்தபோது, அவர்களின் கண்கள் கட்டப்பட்டிருந்தன; அவர்களின் கால்களுக்கு விரிக்கப்பட்டிருந்த வலையைப் பார்க்காமல், ஆயிரக்கணக்கானோர் அதில் சிக்கிக் கொண்டார்கள். இந்தத் தலைமுறையில், ‘பொய்யாக அறிவியல் என அழைக்கப்படுகிற’ மனிதக் கருத்துக்கணிப்புகளின் பிரகாசமிகு ஒளிச்சுடரால் பலரின் கண்கள் மயங்குகின்றன; அவர்கள் அந்த வலையை உணர்ந்து காணவில்லை; கண்கட்டப்பட்டவர்களைப் போலவே அதற்குள் எளிதாக நடந்துசெல்கின்றனர். மனிதனின் அறிவாற்றல்கள் அவனுடைய படைப்பாளரிடமிருந்து வந்த பரிசாகக் கருதப்பட்டு, சத்தியத்திற்கும் நீதிக்குமான சேவையில் பயன்படவேண்டும் என்று தேவன் நிர்ணயித்தார்; ஆனால் அகந்தையும் பேராசையும் பேணப்படும்போது, மனிதர்கள் தங்களுடைய சொந்த கோட்பாடுகளை தேவனுடைய வார்த்தையைவிட உயர்த்தும்போது, அப்பொழுது அறிவு அறியாமையைவிட அதிகமான தீங்குகளைச் செய்ய முடியும். இவ்வாறு, வேதாகமத்தின் மேல் உள்ள விசுவாசத்தைத் தகர்க்கும் இக்காலத்தின் பொய்யான அறிவியல், இன்பமளிக்கும் தன் வடிவங்களோடு பாப்பாட்சியை ஏற்றுக்கொள்ளும் நிலைக்குத் தயாராக்குவதில், இருண்ட யுகங்களில் அதன் பெருமை வளர்ச்சிக்கான வழியைத் திறக்க அறிவை மறைத்துவைத்தது எவ்வளவு வெற்றியடைந்ததோ அவ்வளவு வெற்றியடையும்.” The Great Controversy, 572.

> “சப்தத்தின் மாற்றம் தங்கள் திருச்சபையினாலேயே செய்யப்பட்டதென்று ரோமக் கத்தோலிக்கர்கள் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்; மேலும், இந்த மாற்றத்தையே திருச்சபையின் பரம அதிகாரத்திற்கான சான்றாக அவர்கள் முன்வைக்கிறார்கள். வாரத்தின் முதல் நாளைச் சப்தமாகக் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம், தெய்வீக விஷயங்களில் சட்டம் வகுக்கும் அவளுடைய அதிகாரத்தைப் புராட்டஸ்டண்டுகள் அங்கீகரிக்கிறார்கள் என்று அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். ரோமத் திருச்சபை தன்னுடைய தவறாத தன்மைக்கான உரிமைக் கோரிக்கையை விடுத்துவிடவில்லை; மேலும், உலகமும் புராட்டஸ்டண்ட் திருச்சபைகளும், யெகோவாவின் சப்தத்தை நிராகரித்தபடியே, அவள் உருவாக்கிய போலியான ஒரு சப்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, அவர்கள் உண்மையில் இந்த உரிமைக் கோரிக்கையை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். இந்த மாற்றத்திற்காக அவர்கள் அதிகாரப்பூர்வ ஆதாரத்தை மேற்கோள் காட்டக்கூடும்; ஆனால் அவர்களுடைய தர்க்கத்தின் தவறு எளிதில் அறியப்படுகிறது. இந்த விவகாரத்தில் உள்ள உண்மைகளுக்குத் தாங்களே தங்கள் கண்களை மனப்பூர்வமாக மூடிக்கொண்டு, புராட்டஸ்டண்டுகள் தம்மைத்தாமே ஏமாற்றிக் கொள்கிறார்கள் என்பதைப் பார்க்கப் பாப்பவாதி போதிய கூர்மையுள்ளவன். ஞாயிற்றுக்கிழமை நிறுவனம் ஆதரவைப் பெருகப்பெறும்போது, அது இறுதியில் முழு புராட்டஸ்டண்ட் உலகத்தையும் ரோமின் கொடியின் கீழ் கொண்டுவரும் என்ற உறுதியோடு அவன் மகிழ்கிறான்.”

> “சப்த நாளின் மாற்றம் என்பது ரோமன் திருச்சபையின் அதிகாரத்தின் அடையாளம் அல்லது முத்திரையாகும். நான்காம் கற்பனையின் உரிமைக் கோரிக்கைகளை அறிந்தபடியே, உண்மையான சப்த நாளுக்குப் பதிலாக பொய்யான சப்த நாளைக் கடைப்பிடிக்கத் தேர்ந்தெடுக்கிறவர்கள், அது கட்டளையிடப்படும் அந்த அதிகாரத்திற்கே இதன்மூலம் மரியாதை செலுத்துகின்றனர். மிருகத்தின் முத்திரை என்பது பாப்பரசரின் சப்த நாளாகும்; தேவன் நியமித்த நாளுக்குப் பதிலாக அது உலகத்தினால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.”

> “ஆனால், தீர்க்கதரிசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெற வேண்டிய காலம் இன்னும் வரவில்லை. சோதனைக்காலம் இன்னும் வரவில்லை. ரோமக் கத்தோலிக்கச் சபையையும் விலக்காமல், ஒவ்வொரு சபையிலும் உண்மையான கிறிஸ்தவர்கள் உள்ளனர். ஒளி அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டு, நான்காம் கற்பனையின் கட்டாயப்பாட்டை அவர்கள் கண்டறியும் வரையில், எவரும் குற்றவாளிகளாகத் தீர்ப்பளிக்கப்படுவதில்லை. ஆனால் போலியான ஓய்வுநாளை அமல்படுத்தும் ஆணை பிறப்பிக்கப்படும் போது, மேலும் மூன்றாம் தூதனின் மகா முழக்கம், மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும் வணங்குவதற்கு விரோதமாக மனிதர்களை எச்சரிக்கும் போது, பொய்யானதுக்கும் உண்மையானதுக்கும் இடையிலான கோடு தெளிவாக வரையப்படும். அப்போது இன்னும் மீறுதலில் தொடருகிறவர்கள், தங்கள் நெற்றிகளில் அல்லது தங்கள் கைகளில் மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெறுவார்கள்.

> “வேகமான அடிகளுடன் நாம் இந்தக் காலப்பகுதியை அணுகிக் கொண்டிருக்கிறோம். புராட்டஸ்டண்ட் சபைகள் பொய்யான ஒரு மதத்தை நிலைநிறுத்துவதற்காக மதச்சார்பற்ற அதிகாரத்துடன் ஒன்றுபடும் போது, அதற்கு எதிர்த்ததற்காக அவர்களின் முன்னோர்கள் மிகக் கொடிய துன்புறுத்தலைச் சகித்திருந்தனர்; அப்பொழுது சபையும் அரசும் இணைந்த அதிகாரத்தின் மூலம் பாப்பரசரின் சபத்து கட்டாயப்படுத்தப்படும். ஒரு தேசிய விசுவாசவிலக்கம் ஏற்படும்; அது இறுதியில் தேசிய அழிவிலேயே முடிவடையும்.” Bible Training School, February 2, 1913.

அதிகாரத்தின் முழு அத்தியாயத்தையே முற்றாக அணுகுவதற்கு முன் நாம் அடையாளம் காண விரும்புகின்ற அடையாளங்களில் ஐந்தினை இப்போது எடுத்துரைத்துள்ளோம். வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் ஒரு நகரம் என்பது ஒரு ராஜ்யமாகும்; ஏசாயா இருபத்து மூன்றாம் அதிகாரத்தில் ஒன்றோடொன்று நெருங்கிய தொடர்புடையவையாக இருந்தாலும் தெளிவாக வேறுபட்டிருக்கும் இரண்டு ராஜ்யங்கள் உள்ளன. முதலாவது “கிரீடமளிக்கும் நகரம்”; மற்றொன்று “வாணிப நகரம்.” கடைசி நாட்களில் மகா நாகம், மிருகம், பொய்தீர்க்கதரிசி ஆகியோரின் மும்மடங்கு ஐக்கியத்தை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் அதிகாரம் பாப்பாட்சியே ஆகும். அது கிரீடத்தை உடைய ராஜ்யமாகும்.

> “நாம் இறுதிக் கிரிசிஸை அணுகிக் கொண்டிருக்கையில், ஆண்டவரின் கருவிகளுக்கிடையில் இசைவும் ஐக்கியமும் நிலவுவது மிக முக்கியமானதாகும். உலகம் புயலாலும் போராலும் முரண்பாடுகளாலும் நிரம்பியுள்ளது. ஆயினும் ஒரே தலைமைக்கீழ்—பாப்பரச ஆட்சி அதிகாரத்தின் கீழ்—மக்கள், தேவனுடைய சாட்சிகளின் நபரிலே தேவனை எதிர்ப்பதற்காக ஒன்றிணைவார்கள். இந்த ஐக்கியம் அந்த மகா விசுவாசதுரோகியினால் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. சத்தியத்துக்கு எதிராகப் போரிடத் தனது கருவிகளை ஒன்றிணைக்க அவன் முயலுகிறபோதே, அதன் ஆதரவாளர்களைப் பிரித்தும் சிதறடித்தும் விடுவதற்கும் அவன் செயல்படுவான். பொறாமை, தீய சந்தேகிப்பு, தீய பேச்சு ஆகியவை, ஒற்றுமையின்மையையும் பிளவையும் உண்டாக்கும்படி, அவனால் தூண்டப்படுகின்றன.” Testimonies, volume 7, 182.

கிரீடத்தையுடைய ராஜ்யம் தீரு; அதற்கு “ஒரு பாறை” என்று பொருள். இவ்வதிகாரத்தில் தீரு, கிறிஸ்துவைப் போலியாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்த முயலுகின்ற பாப்பரசாட்சியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஏனெனில் பாப்பரசாட்சி எதிர்க்கிறிஸ்துவாகும். “எதிர்க்கிறிஸ்து” என்னும் சொல்லில் உள்ள “எதிர்” என்பது “அதற்குப் பதிலாக” என்று பொருள் தருகிறது. பாப்பரசாட்சி ஒவ்வொரு நிலையிலும் கிறிஸ்துவைப் போலியாக்க முயல்கிறது; மேலும் “தீரு” என்ற பெயருக்கு பாறை என்று பொருள், ஏனெனில் பாப்பரசாட்சி “யுகங்களின் பாறை” என்பதற்கான ஒரு போலியாகும்.

> கிரீடமுடைய நகரமாகிய தீருக்கு விரோதமாக, அதன் வணிகர் இளவரசர்கள்; அதன் வர்த்தகர் பூமியிலுள்ள கௌரவிக்கப்பட்டவர்கள் ஆகியிருக்கையில், இந்த ஆலோசனையை யார் திட்டமிட்டார்? சேனைகளின் கர்த்தரே அதை நிர்ணயித்தார்; எல்லா மகிமையின் பெருமையையும் களங்கப்படுத்தவும், பூமியிலுள்ள கௌரவிக்கப்பட்டவர்களையெல்லாம் இகழ்ச்சிக்குரியவர்களாக்கவும். தர்சீஷின் மகளே, ஒரு நதியைப்போல் உன் தேசமெங்கும் பரவி ஓடு; இனி கட்டுப்பாடு இல்லை. அவர் சமுத்திரத்தின் மேல் தம் கையை நீட்டினார்; ராஜ்யங்களை அதிரச்செய்தார்; வணிக நகரத்திற்கு விரோதமாக, அதன் அரண்களைக் குலைக்கும்படி கர்த்தர் கட்டளையிட்டார். ஏசாயா 23:8–11.

“இராஜ்யங்களின் அதிர்ச்சி” என்பது தேவனால், இஸ்லாமின் மூலம், நிறைவேற்றப்படுகிறது என்பதை அநேக சாட்சிகளின் அடிப்படையில் காண்பிக்க விரும்புகிறோம். ஜாதிகளைச் சினங்கொள்ளச் செய்கின்ற வல்லமையும், ஜாதிகளை அதிரச் செய்வதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் கருவியும் இஸ்லாம் ஆகும். இந்த நிலையில், “பூமியின் எல்லா கௌரவமுள்ளவர்களையும்” இகழ்ச்சிக்குள் கொண்டு வரும்படி கர்த்தர் நிர்ணயித்திருக்கிறார் என்பதை நாம் அடையாளப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம்; அவர்கள் “வணிகர்களும்” “வர்த்தகர்களும்” ஆவர்; அவர்களுடைய “பலமான அரண்கள்” அழிக்கப்பட வேண்டியவை. வணிக நகரமும், முடிசூட்டும் நகரமும் “பரலோகத்தின் அதிருப்தியைத் தூண்டியுள்ளன”; ஆகையால், அவர்களுடைய “பலமான அரண்களை” அழிக்க கர்த்தர் நோக்கமாயிருக்கிறார்; அது பொருளாதாரத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. பொருளாதாரத்தின் சரிவு, ஐக்கிய அமெரிக்காவில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வருவதற்கு முன்பே நிகழ்கிறது; ஏனெனில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வருவதற்கு முன், ஐக்கிய அமெரிக்காவின் குடிமக்கள் “தெய்வீக கிருபைக்கும் காலிக வளமுக்கும்” மீண்டும் கொண்டுவரப்பட வேண்டும் என்று கோருகின்றனர். அவர்களுடைய வாதம் என்னவெனில், ஞாயிற்றுக்கிழமை “கடுமையாக அமல்படுத்தப்படும்” வரையில் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் முடிவடையாது என்பதாகும். உலகின் பொருளாதாரத்தில் ஒரு மாபெரும் வீழ்ச்சியின் நுனியிலே நாம் நிற்கிறோம் என்று வேதாகமத்தின் பல சாட்சிகள் ஒருமித்துச் சாட்சி தருகின்றன. அந்த வீழ்ச்சி, 1837 ஆம் ஆண்டின் பொருளாதார வீழ்ச்சி 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22-க்கு முன் நிகழ்ந்ததுபோலவே, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பே நிகழ்கிறது.

> “அப்போது அந்த மகா வஞ்சகன், தேவனைச் சேவிக்கிறவர்களே இந்தத் தீமைகளுக்குக் காரணமென மனிதரை நம்பச் செய்வான். பரலோகத்தின் அதிருப்தியைத் தூண்டிய வர்க்கத்தார், தேவனுடைய கற்பனைகளுக்குக் கீழ்ப்படிதல் மீறுகிறவர்களுக்கு இடையறாத கடிந்துரைப்பாக இருப்பவர்கள்மேல் தங்கள் எல்லா துன்பங்களையும் சுமத்துவர். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சப்தத்தை மீறுவதினால் மனிதர் தேவனைப் புண்படுத்துகின்றனர்; இந்தப் பாவமே அழிவுகளை உண்டாக்கியுள்ளது; ஞாயிறு அனுஷ்டானம் கடுமையாக அமல்படுத்தப்படும்வரை இக்கொடுமைகள் நிற்காது; மேலும் நான்காம் கற்பனையின் உரிமைகளை முன்வைத்து, இவ்வாறாக ஞாயிற்றுக்கான மரியாதையை அழிக்கிறவர்கள் ஜனங்களுக்கு இடையூறாக இருந்து, அவர்கள் தெய்வீக அனுகிரகத்திற்கும் இம்மையச் செழிப்பிற்கும் மீளப் பெறுதலைத் தடுக்கிறார்கள் என்றும் அறிவிக்கப்படும். இவ்வாறு, பண்டைய காலத்தில் தேவனுடைய ஊழியக்காரன்மேல் சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டு மீண்டும், அதேபோலத் தகுந்ததாகக் கருதப்படும் காரணங்களின் அடிப்படையில், முன்வைக்கப்படும்: ‘ஆகாப் எலியாவைக் கண்டபோது, ஆகாப் அவனை நோக்கி: இஸ்ரவேலைக் கலங்கப்பண்ணுகிறவன் நீதானா என்றான். அதற்கு அவன்: நான் இஸ்ரவேலைக் கலங்கப்பண்ணவில்லை; கர்த்தருடைய கற்பனைகளை நீங்கள் விட்டு, நீ பாலீம்களைப் பின்பற்றினபடியினால், நீயும் உன் தகப்பனின் வீட்டாரும்தான் கலங்கப்பண்ணினீர்கள் என்றான்.’ 1 இராஜாக்கள் 18:17, 18. பொய்யான குற்றச்சாட்டுகளால் ஜனங்களின் கோபம் கிளர்த்தப்படும் போது, அவர்கள் தேவனுடைய தூதர்கள்மீது, விசுவாசத்திலிருந்து விலகிய இஸ்ரவேல் எலியாவின்மேல் நடந்துகொண்டதற்குப் மிகவும் ஒத்த ஒரு வழிமுறையைப் பின்பற்றுவார்கள்.” மகா போராட்டம், 590.

கர்மேல் மலையில் எலியா பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளையும் தோப்பின் ஆசாரியரையும் எதிர்கொண்டது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. சபைக்கு அளிக்கப்பட்ட செய்தி, “இன்றே நீங்கள் யாரைச் சேவிக்க விரும்புகிறீர்களோ அவரைத் தேர்ந்தெடுக்குங்கள்” என்பதாக இருந்தது. இந்த வரலாறு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது மறுபடியும் நிகழும் போது, கேள்வி, “நீங்கள் எந்த நாளைத் தேர்ந்தெடுக்கப் போகிறீர்கள்? ஏனெனில் நீங்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் நாள், நீங்கள் யாரைச் சேவிக்கிறீர்கள் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது” என்பதாகும். கர்மேல் மலையிற்குமுன் மூன்றரை ஆண்டுகள் கடுமையான வறட்சி இருந்தது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்களின் ஒரு தொடர் இருக்கிறது; ஆனால் அவை “கடுமையாக அமல்படுத்தப்பட்டவை” அல்ல. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் தொடர்புடைய கொள்கை என்னவெனில், தேசிய மதவிலகல் தேசிய அழிவினால் தொடரப்படுகிறது. அதற்கான எடுத்துக்காட்டு, கி.பி. 321 ஆம் ஆண்டில் கான்ஸ்டன்டைன் ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை இயற்றினான்; அதன் பின்னர் விரைவில் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் எட்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் நான்கு எக்காளங்கள் மேற்கத்திய ரோமத்தை கி.பி. 476 ஆம் ஆண்டுக்குள் அதன் முடிவிற்குக் கொண்டு வரத் தொடங்கின. கான்ஸ்டன்டைனின் வரலாறு முக்கியமானது; ஏனெனில் அதில் ஞாயிற்றுக்கிழமையை படிப்படியாக உயர்த்திப்போற்றுதலும், அதே சமயத்தில் ஏழாம் நாள் ஓய்வுநாளின் மீது படிப்படியாகக் கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டதுமுள்ளது. அந்த முன்னேறும் வரலாறு, குடிமக்கள் ஞாயிற்றுக்கிழமையை அனுசரிக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு உட்படுத்தப்பட்டு, அல்லது ஓய்வுநாளைக் காக்கிறதற்காகத் துன்புறுத்தப்பட்டபோது, தனது முடிவை எட்டியது. அதுவே அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் தீவிரமடையும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமியற்றலின் முடிவும் ஆகும். ஞாயிற்றுக்கிழமை ஆராதனையை அமல்படுத்துதலுடன் தொடர்புடைய ஒரு கொள்கை, “தேசிய மதவிலகல் தேசிய அழிவினால் தொடரப்படுகிறது” என்பதாகும். இந்தக் கொள்கையின் பொருள், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரம் பதினொன்றாம் வசனத்தில் கூறப்படும் உண்மையான ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பே, தீவிரமடையும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட அமலாக்கங்கள், தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகளின் தீவிரமாதலையும் உண்டாக்குகின்றன என்பதாகும். ஒவ்வொரு சட்ட அமல்படுத்தலும் அதற்கேற்ப ஒரு அழிவை ஏற்படுத்தும். குடிமக்கள் ஓய்வுநாளைக் காக்கிறவர்கள்மேல் சுமத்துகின்ற நியாயத்தீர்ப்புகள் உண்மையில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமியற்றலின் தீவிரமடையும் அமலாக்கத்தினாலே உண்டாகின்றன. நான் Sunday Progression என்று தலைப்பிட்ட The Great Controversy இலிருந்து ஒரு பகுதியை இணைத்துள்ளோம். அதை இன்னுமொருமுறை நீங்கள் வாசிக்குமாறு நான் பரிந்துரைக்கிறேன். அது The Spirit of Prophecy எனும் தலைப்பின் வகைப்பாட்டின் கீழ் உள்ளது.

> “எதிர்ப்பும் கோபமும் கொந்தளிக்கும் புயலுக்கு எதிராக நிலைத்திருக்கத் தம் மக்கள் ஆயத்தப்படும்படி, கடைசி நாட்களில் நிகழப்போகுமவற்றை தேவன் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். தமக்குமுன் உள்ள நிகழ்வுகள் குறித்து எச்சரிக்கப்பட்டவர்கள், வரவிருக்கும் புயலை அமைதியாக எதிர்பார்த்து அமர்ந்திருந்து, இக்கட்டான நாளில் கர்த்தர் தம் விசுவாசமுள்ளவர்களை அரணாக்குவார் என்று தங்களைத் தாங்களே ஆறுதல்படுத்திக்கொள்ள வேண்டியவர்கள் அல்லர். நாம் நம்முடைய ஆண்டவருக்காகக் காத்திருக்கும் மனுஷரைப்போல இருக்கவேண்டும்; சோம்பேறித்தனமான எதிர்பார்ப்பில் அல்ல, மாறாத விசுவாசத்தோடு தீவிரமான உழைப்பில் இருக்கவேண்டும். இப்போது நமது மனங்கள் அற்ப முக்கியத்துவமுள்ள காரியங்களில் முழுகிவிட அனுமதிக்க வேண்டிய காலமல்ல. மனிதர்கள் நித்திரையிலிருக்கும்போது, கர்த்தருடைய ஜனங்களுக்கு இரக்கமோ நியாயமோ கிடைக்காதபடி, சாத்தான் தீவிரமாக ஏற்பாடுகளைச் செய்து கொண்டிருக்கிறான். ஞாயிற்றுக்கிழமை இயக்கம் இப்போது இருளில் தன் வழியைச் செய்து வருகிறது. தலைவர்கள் உண்மையான விவகாரத்தை மறைத்து வருகின்றனர்; மேலும், அந்த இயக்கத்தில் இணைகிற பலருக்கே, அதன் உட்கரையோட்டம் எதைக் நோக்கிச் செல்கிறது என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை. அதன் வெளிப்படையான உரிமைக்கூறல்கள் மென்மையானவையும் தோற்றத்தில் கிறிஸ்தவமானவையும் ஆகும்; ஆனால் அது பேசும் போது நாகத்தின் ஆவியை வெளிப்படுத்தும். அச்சுறுத்தப்பட்டிருக்கும் அபாயத்தைத் தடுக்க நம்மால் இயன்ற அனைத்தையும் செய்வது நமது கடமையாகும். மக்கள்முன் நம்மை உரிய வெளிச்சத்தில் நிறுத்துவதன் மூலம் முன்னறிவுக் கலங்கலை அகற்ற முயலவேண்டும். மனச்சாட்சியின் சுதந்திரத்தை ஒடுக்குகின்ற நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராக மிகச் செயல்திறனுள்ள எதிர்ப்பை இவ்வாறு நிறுத்துவதற்காக, உண்மையில் விவாதத்தில் உள்ள கேள்வியை அவர்கள்முன் கொண்டு வரவேண்டும். வேதவாக்கியங்களை ஆராய்ந்து, நம்முடைய விசுவாசத்திற்கான காரணத்தை விளக்கக் கூடியவர்களாயிருக்கவேண்டும். தீர்க்கதரிசி சொல்லுகிறார்: ‘துஷ்டர்கள் துஷ்டத்தனமாகச் செய்வார்கள்; துஷ்டர்களில் ஒருவனும் உணரமாட்டான்; ஞானிகள் மட்டும் உணர்வார்கள்.’” Testimonies, volume 5, 452.

ஞாயிறு சட்டமியற்றலுக்கான இயக்கத்தை அடையாளம் காணுதல் கடினமானது; ஏனெனில் அது “இருளில்” தன் வழியை அமைத்துக்கொண்டு வருகிறது; மேலும் பாப்பரசாட்சி “மறைவாகவும் யாராலும் சந்தேகிக்கப்படாமலும்” “தன் சொந்த நோக்கங்களை முன்னேற்றுவதற்காக தன் பலங்களை வலுப்படுத்திக்” கொண்டு வருகிறது. இருளில் ஞாயிறு சட்டமியற்றலை நிறைவேற்றும் இந்தப் பணி, நூற்று நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் சோதனைச் செயல்முறையில் மையக் கருப்பொருளாக உள்ளது என்பது ஒரு உண்மை. தானியேலும் சகோதரி வைட்டும் கூறுவதுபடி, “துஷ்டரில் ஒருவரும் புரிந்துகொள்ளமாட்டார்கள்.” தானியேலில் கூறப்படும் “துஷ்டர்கள்” என்பவர்கள், மத்தேயுவின் “மூடக் கன்னியர்” ஆவர்; அவர்களை சகோதரி வைட் லவோதிக்கேயராக அடையாளப்படுத்துகிறார். நம்மைச் சுற்றியுள்ள வரலாறு தேவனுடைய வார்த்தைக்கு முரணாகத் தோன்றினாலும், இப்போது நடைபெற்று வரும் நிகழ்வுகளை ஞானமுள்ளோர் புரிந்துகொள்வார்கள். நாம் தேவனுடைய வார்த்தையை நம்புகிறோமா, அல்லது நம்மைச் சுற்றி நடைபெறுகிறவற்றையா? இருந்தபோதிலும், முடிவு நோவாவின் நாட்களைப்போல இருக்கும் என்று நாம் முன்கூட்டியே எச்சரிக்கப்பட்டுள்ளோம்.

> “கலகங்களால் நிரம்பியதும், தேவபக்தியற்ற இன்பவிலாசத்தால் நிரம்பியதும் ஆகிய உலகம் நித்திரையில் உள்ளது; மாம்சீக பாதுகாப்பில் அது உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. மனிதர் கர்த்தருடைய வருகையைத் தொலைவிலே தள்ளிவைக்கிறார்கள். எச்சரிக்கைகளை அவர்கள் நகைக்கிறார்கள். பெருமிதமுள்ள கூற்று எழுப்பப்படுகிறது: ‘ஆரம்பத்திலிருந்து எவ்வாறு இருந்ததோ அவ்வாறே எல்லாவற்றும் தொடர்ந்து வருகின்றன.’ ‘நாளையும் இந்நாளைப்போலவே இருக்கும்; அதிலும் மிகுதியாக வளமுள்ளது.’ 2 Peter 3:4; Isaiah 56:12. நாம் இன்பாசைக்களில் இன்னும் ஆழமாகச் செல்வோம். ஆனால் கிறிஸ்து கூறுகிறார்: ‘இதோ, நான் திருடனைப்போல் வருகிறேன்.’ Revelation 16:15. உலகம் இகழ்ச்சியோடு, ‘அவருடைய வருகையின் வாக்குத்தத்தம் எங்கே?’ என்று கேட்கும் அச்சமயத்திலேயே அடையாளங்கள் நிறைவேறிக்கொண்டிருக்கின்றன. அவர்கள், ‘சமாதானமும் பாதுகாப்பும்’ என்று கூவிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில், திடீர் நாசம் வந்து கொண்டிருக்கிறது. இகழ்ச்சிசெய்கிறவனும், சத்தியத்தை நிராகரிக்கிறவனும் துணிகர மனப்பான்மையுடையவனாகி விட்டபோது; பலவகையான பணம் சம்பாதிக்கும் துறைகளில் வேலைகளின் வழக்கமான நடைமுறை நியாயக்கோட்பாட்டை எண்ணிக்கொள்ளாமல் நடத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது; மாணவன் தன் வேதாகமத்தைத் தவிர மற்ற எல்லாவற்றின்பற்றிய அறிவையும் ஆவலோடு தேடிக்கொண்டிருக்கும்போது, கிறிஸ்து திருடனைப்போல் வருகிறார்.”

> “உலகமெங்கிலும் அனைத்தும் கலக்கத்தில் உள்ளது. காலங்களின் அடையாளங்கள் அச்சமூட்டுகின்றன. வரவிருக்கும் நிகழ்வுகள் தமக்குமுன்பாகத் தங்கள் நிழல்களை வீசுகின்றன. தேவனுடைய ஆவி பூமியிலிருந்து விலகிக் கொண்டிருக்கிறது; பேரிடருக்கு பேரிடர் கடலிலும் நிலத்திலும் தொடர்ந்து வருகின்றது. புயல்கள், நிலநடுக்கங்கள், தீவிபத்துகள், வெள்ளங்கள், எல்லா வகையான கொலைகளும் உள்ளன. எதிர்காலத்தை வாசிக்க வல்லவர் யார்? பாதுகாப்பு எங்கே உள்ளது? மனிதருக்குரியதிலோ பூமிக்குரியதிலோ எதிலும் உறுதி இல்லை. மிக விரைவாகவே மனிதர் தாங்கள் தேர்ந்தெடுத்த கொடியின் கீழ் தங்களை அணிவகுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அமைதியின்றி அவர்கள் தங்கள் தலைவர்களின் அசைவுகளை எதிர்நோக்கியும் கவனித்தும் இருக்கிறார்கள். நம்முடைய ஆண்டவரின் வெளிப்பாட்டிற்காகக் காத்திருந்து, கவனித்து, உழைக்கிறவர்களும் உள்ளனர். மற்றொரு வகுப்பினர் முதல் மகா விசுவாசதுரோகியின் தளபதித்துவத்தின் கீழ் அணிவகுப்பில் சேர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். நாம் தவிர்க்க வேண்டிய ஒரு நரகமும் வெல்ல வேண்டிய ஒரு பரலோகமும் இருக்கின்றன என்பதை இருதயத்தாலும் ஆத்துமாவாலும் நம்புகிறவர்கள் சிலரே.”

> “அபாயநிலை மெல்லமெல்ல எங்கள்மேல் வந்து கொண்டிருக்கிறது. சூரியன் வானமண்டலத்தில் ஒளிர்ந்து, தன் வழக்கமான சுற்றைச் செல்கிறது; வானங்களும் இன்னும் தேவனுடைய மகிமையை அறிவித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. மனிதர் இன்னும் உண்ணியும் குடித்தும், நட்டும் கட்டியும், கல்யாணம் செய்தும் கல்யாணத்திற்கு அளித்தும் கொண்டிருக்கின்றனர். வியாபாரிகள் இன்னும் வாங்கியும் விற்றும் கொண்டிருக்கின்றனர். மனிதர் இன்னும் ஒருவரை ஒருவர் நெருக்கித் தள்ளி, உயர்ந்த இடத்திற்காகப் போட்டியிடுகின்றனர். இன்பாசக்தியுள்ளோர் இன்னும் நாடக அரங்குகள், குதிரைப் பந்தயங்கள், சூதாட்ட இல்லங்கள் ஆகியவற்றிற்குத் திரளுகின்றனர். மிகுந்த பரபரப்பான உச்சக் கிளர்ச்சி எங்கும் நிலவுகிறது; ஆயினும் கிருபைக்காலத்தின் நேரம் விரைவாக முடிவடைந்து கொண்டிருக்கிறது, மேலும் ஒவ்வொரு வழக்கும் நித்தியத்திற்காகத் தீர்மானிக்கப்படப்போகிறது. சாத்தான் தன் காலம் குறுகியதென்று காண்கிறான். மனிதர் ஏமாறவும், மயக்கப்படவும், ஆக்கிரமிக்கப்படவும், வசீகரிக்கப்படவும், கிருபைக்காலத்தின் நாள் முடிவடைந்து, இரக்கத்தின் வாசல் என்றென்றைக்கும் அடைக்கப்படும் வரையில் இருக்கும்படி, அவன் தன் சகல முகவர்களையும் செயல்பாட்டில் அமர்த்தியிருக்கிறான்.”

> “ஒலிவுமலையிலிருந்து நமக்காக எங்கள் ஆண்டவர் உரைத்த எச்சரிக்கையின் வார்த்தைகள் நூற்றாண்டுகள் கடந்தும் மிகுந்த மரியாதையுடனும் கனமுடனும் நம்மை வந்தடைகின்றன: ‘எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; எந்நேரத்திலும் உங்களுடைய இருதயங்கள் அளவுகடந்த உண்டி உண்ணுதலினாலும், மதுபோதையினாலும், இவ்வாழ்க்கையின் கவலைகளினாலும் சுமையுற்றுப் போகாதபடிக்கும், அந்த நாள் அறியாமலே உங்கள்மேல் வராதபடிக்கும் கவனமாக இருங்கள்.’ ‘ஆகையால் விழித்திருந்து எப்பொழுதும் ஜெபம்பண்ணுங்கள்; வரப்போகிற இவையெல்லாவற்றினும் தப்பிக்கவும், மனுஷகுமாரனுக்கு முன்பாக நிற்கத் தகுதியுள்ளவர்களாக எண்ணப்படவும் நீங்கள் ஆகும்படிக்கு.’” Desire of Ages, 635, 636.

ஏசாயாவின் இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரத்தில் சீதோன் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளாகும்; தீரு பாப்பாட்சியாகும். தீரும் சீதோனும் மத்தியதரைக் கடற்கரையில் அமைந்திருந்த பண்டைய காலத்து ஒரே காலத்தைச் சேர்ந்த பேனீக்கிய நகரங்களாக இருந்தன. அவை தங்கள் கடல்சார் வாணிபம், செல்வம், மற்றும் பண்டைய உலகிலிருந்த செல்வாக்கிற்காக அறியப்பட்டிருந்தன. இப்பகுதியில் சீதோனும் அதன் “வணிகர்களும்” தர்சீஸை நிரப்பின. சீதோனின் வணிகர்கள் “சீகோரின் விதை”யை வாணிபம் செய்தனர்; அது “ஒரு நதியின் அறுவடை”யாகும்; அது “அந்த நதியின்” கனியாகும்; மேலும் அது “அவளுடைய வருவாய்”யாகும்; ஏனெனில் அவள் “ஜாதிகளின் சந்தை”யாக இருக்கிறாள். சகல தீர்க்கதரிசிகளும் உலகத்தின் முடிவைக் குறித்து பேசுகிறார்கள்; ஆகவே உலகத்தின் முடிவில் ஜாதிகளின் சந்தை யார்? அது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளே.

சீஹோர் என்பது எகிப்திலுள்ள ஒரு நதி (அதாவது நைல் டெல்டா என்று இருக்கலாம்); எகிப்து உலகத்தைச் சுட்டிக்காட்டுவதால், அது உலகத்தின் செல்வத்தைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. சீதோனின் “கன்னிகை மகள்” என்பது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் கடைசி தலைமுறையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் இணைந்து வரும் ராணுவச் சட்டத்தினாலும், அதனை உடனடியாகத் தொடர்ந்து வரும் தேசிய அழிவினாலும் அவள் ஒடுக்கப்படுகிறாள். சீதோனின் அந்தக் கன்னிகைகள், தீர் குறித்து கூறப்படும், “இது நீங்கள் களிகூர்ந்த உங்கள் மகிழ்ச்சியான நகரமோ” (ராஜ்யமோ) என்ற கேள்வியினால் கடிந்துகொள்ளப்படுகிறார்கள். வேதப்பகுதியின்படி இது பெருவெள்ளத்திற்குப் பிறகு உடனே நிம்ரோதினால் நிறுவப்பட்டது எனப்படுகிறபோது, “பூர்வகாலத்தின் தொன்மையான நாட்களிலிருந்தே தோன்றிய அந்த ராஜ்யம்” இதுவோ?

தேவன் தண்டிக்கும்படியாக “மகுடமளிக்கும் நகரமான தீருவைப்” குறித்து நிர்ணயித்து “தீர்மானித்திருக்கிறார்.” போப்பாட்சிக்குக் வரப்போகும் தண்டனையில் உலகின் நிதி அமைப்பின் சரிவும் அடங்கியுள்ளது; ஏனெனில் “கர்த்தர்” “வர்த்தக நகரமான” “சீதோனுக்கு” (அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்) “எதிராக” “ஒரு கட்டளையைக் கொடுத்திருக்கிறார்.” “அரண்களை அழிக்க” அவர் கொடுத்துள்ள அந்தக் கட்டளை, அதாவது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் பொருளாதாரத்தை அழிக்கவுள்ள கட்டளை, சப்தக்கட்டளையே ஆகும்; ஏனெனில் தேசிய அளவிலான விசுவாசத் துறப்பு தேசிய அழிவினால் தொடரப்படுகிறது.

அமெரிக்காவின் பொருளாதாரம் அழிக்கப்பட்டதற்கான பிரதிசெயலாக முழு உலகின் பொருளாதாரச் சரிவு ஏற்படும் போது, பாப்பாட்சியின் தண்டனை ஆரம்பமாகிறது. சீதோனுக்கு அதன் பொருளாதாரத்தோடு தொடர்புடைய ஒரு “வீடு” உண்டு; ஆகையால் அது இனி நீங்கள் அதற்குள் நுழைய முடியாதபடியாக அழிக்கப்பட்ட ஒரு நிதி அமைப்பைக் குறிக்கிறது. அந்த “வீடு” அழிக்கப்பட்டுபோனதால், அதிலிருந்து இனி முதலீடுகளும் இலாபங்களும் இல்லை. ஏற்கனவே ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பே அதிகரித்துவரும் நியாயத்தீர்ப்புகள் இருந்தாலும், அந்த அழிவு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது நிகழ்கிறது. அந்தச் சரிவு தாக்கும் போது, பாப்பாட்சியும், தன் வணிகப் பிரபுக்களுடனும் கௌரவிக்கப்பட்ட வர்த்தகர்களுடனும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடும், தர்ஷீஷின் கப்பல்களும் “ஊளையிடும்.”

இந்த உரையில் குறிப்பிடப்படும் “தர்சீஷ்” எனும் இடம் பண்டைய காலத்தில் செல்வத்துடன் தொடர்புடையதாகும்; மேலும் வேதாகமத்தில் தர்சீஷின் கப்பல்கள் பொருளாதார வலிமையின் உயர்ந்த அடையாளமாக விளங்குகின்றன.

> ஏனெனில், ராஜாவின் கப்பல்கள் ஹூராமின் ஊழியக்காரர்களுடன் தர்ஷீசுக்குப் போயின; மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை தர்ஷீஷின் கப்பல்கள் பொன்னையும், வெள்ளியையும், யானைத்தந்தத்தையும், குரங்குகளையும், மயில்களையும் கொண்டு வந்தன. மேலும், ராஜா சாலொமோன் செல்வத்திலும் ஞானத்திலும் பூமியிலுள்ள எல்லா ராஜாக்களையும் மிஞ்சினான். 2 நாளாகமம் 9:21, 22.

கப்பல்கள் பொருளாதார வலிமையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் தர்சீஷ் முக்கியமான பொருளாதாரக் கப்பலாகும். தர்சீஷின் “மகள்” என பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தர்சீஷின் இறுதி தலைமுறைக்கு, “ஒரு நதிபோல் உன் தேசமெங்கும் பாய்ந்து செல்” என்று சொல்லப்படுகிறது; அப்போது அவள் காணுவது என்னவெனில், அவளுடைய தேசத்துக்கு “இனி வலிமை இல்லை,” மேலும் தீருவின் இராஜ்யத்தின்மேல் இனி “மகிழ்ச்சி கொள்ளவும்” முடியாது. அவர்கள் தேடிக்கொண்டிருந்த வலிமை சீதோனின் முந்தைய பொருளாதார வலிமையே; ஆனால் அது இல்லாமல் போயிற்று, ஏனெனில் கடல் பேசி, “நான் வேதனைப்படவில்லை, பிள்ளைகளைப் பெறவில்லை; இளைஞரைப் பேணி வளர்க்கவில்லை, கன்னிகைகளையும் வளர்க்கவில்லை” என்று கூறியது. இவ்வாறு கடலின் இறுதி தலைமுறை அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; அதுவே உலகத்தின் பொருளாதார அழிவை இரங்குகின்ற உலக மக்களாகும். அந்தச் சமயத்தில் உலக மக்கள் தாங்களே பூமியின் வரலாற்றின் கடைசி தலைமுறை என்பதை உணர்ந்து விழித்துக் கொள்கிறார்கள்; அப்பொழுது நித்திய ஜீவனுக்காகத் தயாராகுவதற்கு மிகவும் தாமதமாகிவிட்டிருக்கும்.

> “நித்திய காட்சிகளின் யதார்த்தம் மனிதனின் உணர்வுகளுக்கு வெளிப்படும்போது, பணத்தின் மதிப்பு மிக விரைவில் திடீரெனக் குறைந்து விடும்.” சுவிசேஷப்பணி, 62.

அந்தப் பகுதியில் உள்ள அனைவருக்கும் வேதனையை உண்டாக்கும் இரண்டு “செய்திகள்” அல்லது அறிவிப்புகள் உள்ளன. முதல் “செய்தி” எகிப்தைப் பற்றியது; இரண்டாவது “செய்தி” தீருவாகும். எகிப்தைப் பற்றிய செய்தி இறந்தகாலத்தில் உள்ளது; ஏனெனில் ஏசாயா, “எகிப்தைப் பற்றிய செய்தியின்படி” என்று கூறுகிறார்; இதன்மூலம், தேவன் சீதோனை (அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்) அழிப்பதற்கு முன்பே எகிப்துடன் தொடர்புடைய ஏதோ ஒன்றைச் செய்திருந்தார் என்பதை அவர் காட்டுகிறார். தேவன் எகிப்துக்கு செய்தது, அதுவே எகிப்தின் “செய்தி”யையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அதாவது, தேவன் தேர்ந்தெடுத்த ஜனங்களோடு முதல் முறையாக உடன்படிக்கையில் பிரவேசித்ததுடன் தொடர்பாக எகிப்தை அவர் அழித்தார். அந்த இரண்டு செய்திகளும் ஒரே “செய்தி”யே ஆகும். எகிப்தின் செய்தி ஆரம்பமாகும்; தீருவின் செய்தி முடிவாகும். ஆலும் ஓமேகாவுமானவர், கடைசி நாட்களில் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரத்தவரோடு உள்ள உடன்படிக்கையை, அந்தப் பொருளின் ஆரம்ப வரலாற்றின் மூலம் விளக்கியுள்ளார். எகிப்தைப் பற்றிய “செய்தி” என்பது செங்கடல் விடுதலையாகும்; அப்போது பார்வோனும் அவன் படையும் அழிக்கப்பட்டனர்; இது, “தீருவின் பாரம்” எனப்படும் “செய்தி”யால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள தேவனுடைய ஜனங்களின் இறுதி விடுதலையின் முன்னுருவாக உள்ளது.

வேதாகமத்தில் தர்ஷீஷின் கப்பல்களை அழிக்கும் வல்லமையாகக் குறிக்கப்படுவது இஸ்லாம் ஆகும். இஸ்லாம் என்ற பொருள் பின்னர் எடுத்துரைக்கப்படும்; ஆகையால், அதை நாம் பின்னரும் மேலும் விரிவாக ஆராய்வோம். அந்தப் பகுதியில் அது, சைப்பிரசிற்கான ஒரு பண்டைய சொல்லான “கித்தீம்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும், சீதோனும் தீரும் அழிவது “கித்தீம்”-இலிருந்து வெளிப்படுத்தப்படுகிறது என்று அந்தப் பகுதி கூறுகிறது. இஸ்லாம் என்ற சின்னம், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அழிவை மிகவும் குறிப்பான ஒரு உருவகத்தின் மூலம் உள்ளடக்குகிறது.

ஏசாயா புத்தகத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நாட்களையும் ஆண்டுகளையும் பின்பற்றுவது முக்கியமானது; ஏனெனில் அவை பெரும்பாலும் தொடர்ந்து வரும் பகுதியின் தீர்க்கதரிசனக் காலத்தைக் குறிக்கின்றன. ஏசாயா இருபத்து மூன்றாம் அதிகாரம், இருபத்து இரண்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள தரிசனப் பள்ளத்தாக்கின் “பாரம்” என்பதற்கு பின்வருகிறது; அதற்கு முன் இருபத்து ஒன்றாம் அதிகாரம் உள்ளது; அதில் மூன்று “பாரங்கள்” உள்ளன, மேலும் அந்த மூன்றும் இஸ்லாமைக் குறிப்பதாக உள்ளன. அந்த அதிகாரத்திற்கு முன்பாக, இருபதாம் அதிகாரத்தின் முதல் வசனத்தில், பின்னரும் அடுத்த அதிகாரங்களிலும் வரும் அழிவின் தீர்க்கதரிசனங்கள் அடையாளம் காணப்படும் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் அமைப்பு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

> அசீரியாவின் ராஜாவாகிய சார்கோன் அவனை அனுப்பியபோது, தர்தான் அஷ்தோத்தில் வந்து, அஷ்தோத்துக்கு விரோதமாகப் போர் செய்து, அதை கைப்பற்றிய ஆண்டில். ஏசாயா 20:1.

“Tartan” என்ற சொல் ஒரு பெயராக இருக்கலாம்; அல்லது அது ஒரு படைத்தலைவரின் பட்டமாக இருப்பதே அதிகம் சாத்தியமானது. உலகத்தின் மீது அசீரியர் படிப்படியாக ஆட்சி செலுத்திக் கொண்டிருந்த வரலாற்றுக் காலப்பகுதியில், Tartan எகிப்திலுள்ள ஒரு நகரமான அஷ்தோதிற்கு வந்து அதை கைப்பற்றினான். அசீரியா பாபிலோனை முன்மாதிரியாகக் குறித்தது. அசீரியாவும் பாபிலோனும் இரண்டும் வடக்கிலிருந்து வந்த ராஜ்யங்கள்; தேவனுடைய ஆடுகளை “சிதறடித்த” “சிங்கங்கள்” என்று அடையாளப்படுத்தப்பட்ட ராஜ்யங்கள்; இரண்டும் ஒரே தண்டனையையே பெறுகின்றன. அசீரியா முதலாயிருந்தது; பாபிலோன் கடைசியாயிருந்தது.

> இஸ்ரவேல் சிதறிப்போன ஆடாக இருக்கிறது; சிங்கங்கள் அதனை விரட்டியடித்தன; முதலில் அசீரியாவின் ராஜா அதனை விழுங்கினான்; கடைசியாக பாபிலோனின் ராஜாவாகிய இந்த நேபுகாத்நேச்சார் அதன் எலும்புகளை முறித்தான். ஆகையால், சேனைகளின் கர்த்தராகிய இஸ்ரவேலின் தேவன் இவ்வாறு கூறுகிறார்: இதோ, நான் அசீரியாவின் ராஜாவைத் தண்டித்ததுபோல, பாபிலோனின் ராஜாவையும் அவன் தேசத்தையும் தண்டிப்பேன். எரேமியா 50:17, 18.

தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, அவர்கள் இருவரும் “பெருமிதமுள்ள அசீரியன்” ஆவர்.

> “பெருமைமிக்க அசீரியனான சென்னாகெரிப் தேவனை நிந்தித்தும் தேவதூஷணம் செய்தும், இஸ்ரவேலை அழிவால் மிரட்டியபோது, ‘அந்த இரவில் கர்த்தருடைய தூதன் புறப்பட்டுச் சென்று, அசீரியரின் பாளயத்தில் ஒரு இலட்சத்து எண்பத்தைந்து ஆயிரம் பேரைக் கொன்றான்.’ சென்னாகெரிபின் படையிலிருந்து ‘பராக்கிரமமிக்க எல்லா வீரர்களும், தலைவர்களும், சேனாதிபதிகளும் அழிக்கப்பட்டார்கள்.’ ‘அவ்வாறு அவன் முகக்கவலையோடு தன் தேசத்திற்குத் திரும்பினான்.’ [2 இராஜாக்கள் 19:35; 2 நாளாகமம் 32:21.]” The Great Controversy, 512.

“டார்தான் அஸ்தோதுக்கு வந்து” “அதைப் பிடித்துக் கொண்ட” ஆண்டு, தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களில் விளக்கப்பட்டபடி, போப்பரச அதிகாரம் உலகத்தை முற்போக்காக வென்று அடக்கும் செயலைக் குறிக்கிறது. விசாரணைத் தீர்ப்பின் “கடைசி நாட்கள்” ஆகியதும், நிறைவேற்றத் தீர்ப்பிற்குள் (கடைசி ஏழு வாதைகள்) நேரடியாக இட்டுச் செல்லுகின்றதுமான ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியின் வரலாறு, டார்தான் அஸ்தோதுக்கு வந்த “ஆண்டு”யால் சித்தரிக்கப்படும் வரலாற்றுப் பின்னணியாகும். அந்த வரலாற்றின் சூழல் அமைக்கப்பட்ட பின்பு, ஏசாயா இஸ்லாமைப் பற்றிய மூன்று அழிவுத் தீர்க்கதரிசனங்களையும், லவோதிகேயா அட்வென்டிசத்தைப் பற்றிய ஒன்றையும், பின்னர் தீருவின் பாரத்தையும் அளிக்கிறார். இருபத்துநான்காம் அதிகாரம், கடைசி ஏழு வாதைகளின் செம்மையான எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்றாகும்; அதனைத் தொடர்ந்து வரும் இருபத்தைந்தாம் அதிகாரம், தேவனுடைய ஜனத்தின் இறுதியான விடுதலையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அங்கே, மகா உபத்திரவக் காலத்தில் தேவனுடைய ஜனங்கள் உரைக்கும் மிகப் பிரபலமான அறிக்கைகளில் ஒன்றை நாம் காண்கிறோம்.

> அந்நாளில், “இதோ, இவனே நம்முடைய தேவன்; அவருக்காக நாம் காத்திருந்தோம்; அவர் நம்மை இரட்சிப்பார்; இவனே கர்த்தர்; அவருக்காக நாம் காத்திருந்தோம்; அவருடைய இரட்சிப்பில் நாம் மகிழ்ந்து களிகூர்வோம்” என்று சொல்லப்படும். ஏசாயா 25:9.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேர், பத்து கன்னியர் உவமைக்கு ஏற்ப அவர்களுடைய ஆண்டவர் திருமணத்திற்கு வரும்படி காத்திருந்த ஞானமுள்ள கன்னியர் ஆவர்; அவர் தாமதித்திருந்தாலும் அவர்கள் காத்திருந்தனர். அவர்கள் லவோதிக்கேயரல்லர்; அவர்கள் பிலடெல்பியர் ஆவர். இவ்விடமட்டும், இந்தக் கட்டுரை பின்னணியை அமைத்துக்கொண்டே வந்துள்ளது.

1798 ஆம் ஆண்டில், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்றாம் அதிகாரத்தின் படி உலகத்தின் முடிவில் குணமாகும் அந்தத் தீர்க்கதரிசனமான கொடிய காயத்தை ஏற்படுத்தி, நெப்போலியன் போப்பைச் சிறைபிடித்தான். அந்தக் கட்டத்தில், தானியேல் இரண்டு, ஏழு, எட்டு, பதினொன்று மற்றும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பன்னிரண்டு, பதின்மூன்று, பதினாறு, பதினேழு, பதினெட்டு ஆகியவற்றின் படி, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமாகத் தனது இடத்தை எடுத்துக்கொண்டது. அந்த நேரத்திலிருந்து, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் குடியரசுக் கொம்பும் புராட்டஸ்டண்டுக் கொம்பும் (அட்வென்டிசமும்) போப்பாட்சியம் யார் என்பதை மறந்துவிட்டன. 1798 ஆம் ஆண்டு, உலகின் மற்ற பகுதிகளில் இருந்த ஜனங்கள் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளை ஒரு சுயாட்சியுள்ள தேசமாக அங்கீகரித்த முதல் ஆண்டாக இருந்தது; மேலும், அதே ஆண்டு, முதல் தூதனுடைய செய்தி வரலாற்றில் வந்த ஆண்டும் ஆகும்.

அந்தக் காலத்தில் ஒரு புராட்டஸ்டண்டின் “மொழிக்குறி” இதுவாக இருந்தது: “வேதாகமமும், வேதாகமம் மட்டுமே.” புராட்டஸ்டண்டுகள் தங்களை வேதாகமம் மட்டுமே என்பதற்கான பாதுகாவலர்களாக அடையாளப்படுத்திக் கொள்கின்றனர்; இரண்டாம் தூதனுடைய வருகையின்போது அட்வென்டிசம் அவர்களுடைய பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டபோது, அவர்கள் அந்த “மொழிக்குறியை” ஏற்றுக்கொண்டார்கள்; பின்னர் அவர்கள் “புத்தகத்தின் மக்கள்” என்று அழைக்கப்பட்டார்கள். வில்லியம் மில்லரின் ஊழியத்தின் மூலம், முறையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டால் கேட்க விரும்புகிற எல்லாருடைய மனங்களுக்கும் வேதாகமத்தைத் திறக்கும் விதிகளின் ஒரு தொகுப்பு அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டது. மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியை நாம் அறிவிக்க வேண்டுமெனில் நாம் கட்டாயமாக ஆய்ந்து அறிய வேண்டியது மில்லரின் தீர்க்கதரிசன விளக்க விதிகளே என்று தெய்வீகத் தூண்டுதல் கூறுகிறது.

> “கிறிஸ்து கூறினார்: ‘யாராவது என்னைப் பின்பற்றி வர விரும்பினால், அவன் தன்னைத்தானே மறுத்து, தன் சிலுவையை எடுத்துக்கொண்டு, என்னைப் பின்பற்றக்கடவன்.’ மறுபடியும் அவர் கூறினார்: ‘நான் உலகத்தின் ஒளியாக இருக்கிறேன்; என்னைப் பின்பற்றுகிறவன் இருளில் நடக்கமாட்டான்.’ சத்தியத்தின் ஒளி எரியும் விளக்கைப் போல முன்நோக்கிச் செல்கிறது; ஒளியை நேசிக்கிறவர்கள் இருளில் நடக்கமாட்டார்கள். அவர்கள் நிச்சயமாகத் தாங்கள் அந்நியனுடைய சத்தத்தைக் கேட்பவர்கள் அல்ல, உண்மையான மேய்ப்பரின் குரலுக்குச் செவிகொடுக்கிறவர்கள் என்பதை அறியும்படி வேதவசனங்களை ஆராய்வார்கள்.”

> “மூன்றாம் தூதரின் செய்தியை அறிவிப்பதில் ஈடுபட்டுள்ளவர்கள், தந்தை மில்லர் ஏற்றுக்கொண்ட அதே முறையின்படி வேதாகமத்தை ஆராய்ந்து வருகின்றனர். Views of the Prophecies and Prophetic Chronology என்ற சிறு நூலில், தந்தை மில்லர் வேதாகமப் படிப்புக்கும் அதன் விளக்கத்திற்கும் உரிய பின்வரும் எளிமையானதாயினும் புத்திசாலித்தனமும் முக்கியத்துவமும் உடைய விதிகளை அளிக்கிறார்:

> “‘1. வேதாகமத்தில் முன்வைக்கப்பட்டுள்ள பொருளின் மீது ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அதற்குரிய சரியான பொருத்தத்தைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்; 2. முழு வேதாகமமும் அவசியமானது; மேலும் விடாமுயற்சியான பிரயத்தனத்தினாலும் ஆராய்ச்சியினாலும் அது புரிந்துகொள்ளப்படக்கூடும்; 3. விசுவாசத்தோடு, சந்தேகமில்லாமல் கேட்கிறவர்களிடமிருந்து வேதாகமத்தில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட எதுவும் மறைக்கப்பட முடியாது, மறைக்கப்படவும் மாட்டாது; 4. உபதேசத்தைப் புரிந்துகொள்ள, நீங்கள் அறிய விரும்பும் பொருளைப் பற்றிய எல்லா வேதவசனங்களையும் ஒன்றாகக் கொண்டு வாருங்கள்; பின்னர் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அதற்குரிய முழு தாக்கத்தைக் கொள்ளச் செய்யுங்கள்; அப்படிச் செய்தபின் முரண்பாடின்றி உங்கள் கோட்பாட்டை அமைக்க முடிந்தால், நீங்கள் பிழையில் இருக்க முடியாது; 5. வேதாகமம் தானே தன்னைத்தான் விளக்குவதாக இருக்க வேண்டும்; ஏனெனில் அது தன்னைத்தானே ஒழுங்குபடுத்தும் விதியாக இருக்கிறது. அதை எனக்காக விளக்குவதற்கு நான் ஒரு போதகரைச் சார்ந்திருப்பேன்; அவன் அதன் அர்த்தத்தை ஊகித்துச் சொன்னாலும், அல்லது தன் பிரிவினைக் கொள்கைக்காக அது அப்படியே இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினாலும், அல்லது தன்னை ஞானி என்று கருதப்பட வேண்டும் என்று எண்ணினாலும், அப்பொழுது அவன் ஊகம், அவன் விருப்பம், அவன் கொள்கை, அல்லது அவன் ஞானமே எனக்கு விதியாகிவிடும்; வேதாகமம் அல்ல.’”

> “மேலுள்ளவை இவ்விதிமுறைகளில் ஒரு பகுதியாகும்; மேலும் வேதாகமத்தை நாம் ஆராயும் போது, முன்வைக்கப்பட்டுள்ள கோட்பாடுகளை நாம் அனைவரும் கவனமாகக் கடைப்பிடிப்பது நன்மையானதாக இருக்கும்.

> “உண்மையான விசுவாசம் வேதாகமங்களின் மேல் அஸ்திவாரமாயுள்ளது; ஆனால் வேதாகமங்களை வளைத்து, பிழையை உட்புகுத்துவதற்காக சாத்தான் அநேக யுக்திகளைப் பயன்படுத்துகிறபடியால், அவை உண்மையில் என்ன போதிக்கின்றன என்பதை அறிய விரும்புகிறவன் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும். இக்காலத்தின் பெரிய மயக்கங்களிலொன்று என்னவெனில், உணர்ச்சிகளின்மேல் அதிகமாகத் தங்கியிருந்து, தேவனுடைய வார்த்தையின் தெளிவான உரைகளைக் கவனிக்காமல், அந்த வார்த்தை தமது உணர்ச்சியுடன் ஒத்துப்போவதில்லை என்பதற்காகவே, தாம் நேர்மையுள்ளவர்கள் என்று உரிமை கோருவது ஆகும். பலருடைய விசுவாசத்திற்குப் உணர்ச்சியைத் தவிர வேறு அஸ்திவாரம் இல்லை. அவர்களுடைய மதம் கிளர்ச்சியிலேயே அமைந்துள்ளது; அது நின்றுவிட்டால், அவர்களுடைய விசுவாசமும் நீங்கிப்போகிறது. உணர்ச்சி பதராக இருக்கலாம்; ஆனால் தேவனுடைய வார்த்தை கோதுமையாகும். மேலும், ‘என்ன,’ என்று தீர்க்கதரிசி கூறுகிறார், ‘பதருக்கும் கோதுமைக்கும் என்ன சம்பந்தம்?’”

> “தாங்கள் ஒருபோதும் பெறாதிருந்த ஒளியையும் அறிவையும் செவிகொடுக்காததற்காகவும், அவற்றைப் பெற அவர்களுக்கு இயலாதிருந்ததற்காகவும், எவரும் குற்றத்திற்குள்ளாக்கப்படமாட்டார்கள். ஆனால் கிறிஸ்துவின் தூதர்களினால் தமக்குச் சமர்ப்பிக்கப்படும் சத்தியத்திற்கு பலர் கீழ்ப்படிவதற்கு மறுக்கிறார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் உலகத்தின் அளவுகோலுக்கேற்ப தங்களை ஒத்துப்போக விரும்புகிறார்கள்; அவர்களின் அறிவுக்குச் சென்றடைந்த சத்தியமும், ஆத்துமாவினுள் பிரகாசித்த ஒளியும், நியாயத்தீர்ப்பில் அவர்களைக் குற்றஞ்சாட்டும். இந்த இறுதிநாட்களில், யுகங்களெங்கும் பிரகாசித்துவந்த ஒளியின் குவிந்த சேர்க்கை எங்களுக்குக் கிடைத்துள்ளது; அதற்கேற்ப நாமும் பொறுப்புக்கூற வைக்கப்படுவோம். பரிசுத்தத்தின் பாதை உலகத்தின் நிலைக்கு ஒப்பான சமநிலையில் இல்லை; அது உயர்த்திக் கட்டப்பட்ட ஒரு மார்க்கம். நாம் இந்த வழியில் நடந்தால், கர்த்தரின் கட்டளைகளின் வழியில் ஓடினால், ‘நீதிமான்களின் பாதை விடியற்கால ஒளியைப்போல இருக்கிறது; அது பூரண பகல்வரை மேலும் மேலும் பிரகாசிக்கிறது’ என்பதைக் கண்டடைவோம்.” Review and Herald, November 25, 1884.

William Miller அவர்களின் விதிகளைப் பற்றிய மேலும் விரிவான விவரங்களை, Prophetic Keys பிரிவின் கீழுள்ள William Miller எனும் கட்டுரையில் நீங்கள் வாசிக்கலாம்.

“வேதாகமத்தைப் பற்றிய எங்கள் ஆய்வில்,” தீர்க்கதரிசன விளக்கத்திற்கான “தந்தை மில்லர்” அவர்களின் விதிகளில் “குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கோட்பாடுகளை நாம் அனைவரும் கவனித்து நடப்பது” நன்மையானதாகும். புராட்டஸ்டாந்தியத்தின் கொம்பிற்கு நாம் வேதாகமம் என்று அழைக்கும் அந்தப் பரிசுத்த ஆவணம் அளிக்கப்பட்டது; அதனுள் அடங்கியுள்ள கோட்பாடுகளைப் பாதுகாத்து முன்னேற்றும் பொறுப்பும் அதற்கு அளிக்கப்பட்டது; மேலும், அந்தப் பரிசுத்த ஆவணங்களின் அர்த்தத்தையும் நோக்கத்தையும் சரியாகப் பிரித்தறிவதற்கான விதிகளின் தொகுப்பும் புராட்டஸ்டாந்தியக் கொம்பிற்கு அளிக்கப்பட்டது.

குடியரசுவாதத்தின் கொம்பிற்கு நாம் அரசியலமைப்பு என்று அழைக்கும் ஒரு புனித ஆவணம் கொடுக்கப்பட்டது; அதனுள் அடங்கியுள்ள கோட்பாடுகளைப் பாதுகாத்து முன்னேற்றும் பொறுப்பும் அதற்குக் கொடுக்கப்பட்டது. குடியரசுக் கொம்பிற்கு, அந்தப் புனித ஆவணத்தின் பொருளையும் நோக்கத்தையும் சரியாகப் பகுத்தறிய ஒரு விதிமுறைகளின் தொகுப்பும் கொடுக்கப்பட்டது. அரசியலமைப்பை முறையாகப் பகுத்தறியக் கொடுக்கப்பட்ட அந்த விதிமுறைகள் உரிமைகளின் மசோதாவாகும்; மேலும் அது, உரிமைகளின் மசோதாவின் முதல் விதிகளிலேயே அரசியலமைப்பின் மிக முக்கியமான நோக்கத்தைப் பதித்துக் காக்கிறது. உரிமைகளின் மசோதாவில் பட்டியலிடப்பட்ட முதல் திருத்தச்சட்டம் மதச்சுதந்திரம், வெளிப்பாடு, பேச்சு, மற்றும் பத்திரிகைச் சுதந்திரம் ஆகும்.

> “மதத்தை நிறுவுவது குறித்தும், அல்லது அதைப் சுதந்திரமாகச் செயல்படுத்துவதைக் தடுக்குவதையும் குறித்தும், அல்லது பேச்சுச் சுதந்திரத்தையோ, அச்சுச் சுதந்திரத்தையோ, அல்லது மக்கள் அமைதியாகக் கூடுவதற்கான உரிமையையோ, தங்களுடைய குறைகளை நிவர்த்தி செய்ய அரசாங்கத்திடம் மனு செய்வதற்கான உரிமையையோ குறைக்கும் வகையில் காங்கிரஸ் எந்தச் சட்டத்தையும் இயற்றக்கூடாது.” U.S. Constitution, amend. I

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் என்பது மதச்சுதந்திரத்தை உத்தரவாதப்படுத்தும் அரசியலமைப்பின் முதன்மையான பிரிவின்மேல் வெளிப்படையான ஒரு தாக்குதலாகும்; அந்த மதச்சுதந்திரமே ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தினால் நீக்கப்படுவதால், அதனால் அரசியலமைப்பின் முடிவும், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் இராச்சியமாகிய ஐக்கிய அமெரிக்காவின் முடிவும், அப்பொழுது உரத்த முழக்கத்தோடு மூன்றாம் தூதனின் செய்தியை அறிவித்துக்கொண்டிருப்போருக்கு எதிரான துன்புறுத்தலின் தொடக்கமும் குறிக்கப்படுகின்றன. மூன்றாம் தூதனின் உரத்த முழக்கத்தை அறிவித்தும், முதல் திருத்தச்சட்டமும் அரசியலமைப்பும் அழிக்கப்படுவதற்கு எதிராகப் போராட்டம் செய்தும் இருப்பவர்கள், தாங்கள் பாதுகாக்கும்படி நியமிக்கப்பட்டிருந்த புனித ஆவணத்தைத் தற்காத்திடும் புனித விதிகளை நிலைநிறுத்தியும் செயல்படுத்தியும் இருக்கவேண்டியவர்களினாலேயே துன்புறுத்தப்படுகிறார்கள். இது, ஆட்டுக்குட்டியை ஒத்த பூமிமிருகத்தின் இரண்டு கொம்புகளின் இணைவரலாறுகளைப் புரிந்து அவற்றைப் பயன்படுத்துவதற்கான ஒரு விளக்கமாகும். அரசியலமைப்பின் நிறுவித் தந்தையர், பிதாவாகிய மில்லருக்கு இணையாகின்றனர். மில்லருக்குப் பயன்படுத்தப்படும் “பிதா” என்ற சொல்லானது, ஒரு தலைவரைக் குறிக்கவே பயன்படுகிறது; போப்புமத ஆசாரியரை அல்ல. ஆவிக்குரிய வழிகாட்டிகளாகத் தங்களை வெளிப்படுத்துகிற மனிதரை “பிதா” என்று அழைப்பதை வேதாகமம் தடை செய்கிறது. பல நேரங்களில் நிகழ்வதுபோல, மில்லரைட்டுகள் தங்கள் பிதாவின் பெயராலேயே அழைக்கப்படுகிறார்கள். இந்த வேறுபாட்டை உணரத் தவறுவது, எலியாவின் செய்தி தந்தையரின் இருதயங்களைப் பிள்ளைகளிடத்துக்கும், பிள்ளைகளின் இருதயங்களைத் தந்தையரிடத்துக்கும் திருப்பும் போது அதன் பொருளில் அடங்கியுள்ள சில அம்சங்களை இழப்பதற்குச் சமமாகும்.

ஐசாயா இருபத்துமூன்றில் குறிப்பிடப்படும் ஐக்கிய அமெரிக்கா, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமாகும்; மேலும் அது வேகமாக நெருங்கிவரும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நேரத்தில் தனது அரசியலமைப்பை புரட்டிவிடும் வரையிலும் அப்படியேத் தொடர்கிறது. ஆறாவது ராஜ்யம் எழுபது தீர்க்கதரிசன ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்கிறது; அவையே ஒரே ஒரு ராஜாவின் நாட்களாகும். எழுபது ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்த ராஜ்யம் பாபிலோனாகும். அந்த எழுபது ஆண்டுகளின்போது அரசின் கொம்பு பாபிலோன் அரசாங்கமாக இருந்தது; சபையின் கொம்பு கல்தேயராயிருந்தது. தானியேல், சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ ஆகியோர் நூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம்பேரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். இரு கொம்புகளும் தேவனுடைய ஜனங்களும் தானியேலின் சாட்சியில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர். பாபிலோனிலிருந்த எழுபது ஆண்டுக் சிறைவாசம், ஐக்கிய அமெரிக்காவின் தீர்க்கதரிசன வரலாறும் அட்வென்டிசத்தின் வரலாறும் 1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலமாக இருப்பதை அடையாளப்படுத்துவதற்காக ஐசாயா பயன்படுத்தும் ஒரே ஒரு ராஜாவின் நாட்களாகும்.

ஐக்கிய அமெரிக்காவின் இரு கொம்புகளுக்கும் பொருந்தும் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் கோடு, இரு கொம்புச் சாட்சிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு மற்றொரு கொம்பின் பண்பை அடையாளம் காணும்படி, முடிவையும் ஆரம்பத்தையும் நாம் பரிசீலிக்க அனுமதிக்கிறது. எல்லா கொம்புகளும் ஒரேபோலவே இருந்தன. தானியேலில் கொம்புகள் இருந்தன; அவற்றில் சில முறிக்கப்பட்டன; முறிக்கப்பட்ட கொம்பிலிருந்து வளர்ந்த கொம்புகளும் இருந்தன. தானியேலில் இருந்த சில கொம்புகள் ஒன்றுக்கொன்று ஒரே அளவானவை அல்ல; ஒன்று மற்றொன்றைவிட பின்னர் எழும்பின. ஆனால் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் இரு கொம்புகள் அப்படியல்ல. அந்த இரு கொம்புகளும் ஒரே வரலாற்றின் வழியாக ஒன்றுக்கொன்று இணையாகச் சென்று, தங்களுடைய நோக்கங்களில் ஒன்றுக்கொன்று வேறுபட்டிருந்தபோதிலும், அதே வழிக்குறிகளை உருவாக்குகின்றன. இந்த வரலாற்றிற்குள் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய, புரிந்துகொள்ளவும் முக்கியமான சில விதிவிலக்குகளும் உள்ளன.

அட்வென்டிசத்தின் ஆரம்பத்தில், பிலடெல்பியா சபையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிலிருந்து லவோதிக்கேயா சபைக்கு ஒரு மாற்றம் ஏற்பட்டது. ஆகையால், முடிவின்போதும் லவோதிக்கேயாவின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிலிருந்து ஒரு மாற்றம் இருக்க வேண்டும். இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாடு இந்தப் புரிதலின் ஒளியை உள்ளடக்கியுள்ளது; அது இக்காலத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்டு வெளிப்படுத்தப்படுகின்றவற்றின் ஒரு பகுதியாகும்.

மேலும் “எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவில்” பாப்பர் “பாடுவார்”; மேலும் “மறக்கப்பட்ட” “வேசியாள்” நினைவுகூரப்படுவாள். அவள் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் “நினைவுகூரப்படுகிறாள்”; அங்கு பிரச்சினை சூரியனின் ஆராதனையா, அல்லது தேவனுடைய பிரமாணம் மனிதகுலத்துக்கு “நினைவுகூர” அறிவித்த நாளின் ஆராதனையா என்பதையே சார்ந்துள்ளது.

இந்தக் கட்டுரையில், பாபிலோனின் எழுபது ஆண்டுகால ஆட்சியின் வரலாறு 1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வரலாற்றின் முன்மாதிரியாக இருப்பதை நாம் அடையாளங்கண்டுள்ளோம். முந்தைய ஒரு கட்டுரையிலும், மேலும் ஹபக்கூக்கின் அட்டவணைகளிலும், எகிப்திலிருந்தும் அதிலிருந்து கிடைத்த விடுதலையுமான சிறைப்பிடிப்பும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வரலாறையும் தேவனுடைய ஜனங்களின் வரலாறையும் முன்மாதிரியாகக் காட்டுகின்றன என்பதை நாம் அடையாளங்காண்கிறோம். பாபிலோன், எகிப்து, அட்வென்டிசம், மற்றும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் ஆகிய இந்த நான்கு வரலாறுகள் மட்டுமே இந்த வரிகளின் மீது கொண்டு வரப்பட வேண்டியவை அல்ல; ஆனால் முதல் குறிப்பிடுதல் என்னும் விதியை இந்த நான்கு வரிகளுக்கும் நாம் பொருத்தும் போது—அது முற்றிலும் அதிசயமாயுள்ளது. நான் என்ன கூறுகிறேன் என்பதற்கும், பின்னர் ஏசாயா இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரத்தின் வரலாற்றை மேலும் ஆராயும் போது எதைத் தொடர்ந்து மேற்கொள்ள நினைக்கிறேன் என்பதற்கும் ஒரு எளியதும் பகுதியளவிலானதுமான எடுத்துக்காட்டுடன் இந்தக் கட்டுரையை நான் முடிக்கிறேன்.

பாபிலோனின் வரலாறு அதன் ஆரம்பத்தில் மனந்திரும்பிய ஒரு ராஜாவையும் அதன் முடிவில் ஒரு துன்மார்க்க ராஜாவையும் கொண்டுள்ளது. அது Biden ஆக இருந்தாலோ Trump ஆக இருந்தாலோ பொருட்டல்ல; ஏனெனில் அதிகாரிகளை நிறுவுவதும் அவர்களை அகற்றுவதும் தேவனே என்று தானியேல் புத்தகம் போதிக்கிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் காலத்தில் Democrat அல்லது Republican தலைவர்களில் யாராக இருந்தாலும், அவர்கள் ஒரு துன்மார்க்கத் தலைவரே என்பது உறுதியாகும். நெபுகாத்நேச்சர் பாபிலோனே; அவனே பாபிலோனின் கொடுங்கோலன்; மூன்று நல்ல மனிதர்களை அக்கினிக்குள் எறியத் தயார் இருந்தவன். ஆனால் இறுதியில் அவன் தானியேலின் தேவனிடத்துக்கு மனந்திரும்பினான். கடைசி ஆட்சியாளரான பெல்சாத்சாரைப் பற்றிய போது அது அப்படியில்லை. அவன் ஒரு துன்மார்க்க ராஜா. தீர்க்கதரிசனத்தில் ஐக்கிய அமெரிக்கா ஒரு ஆட்டுக்குட்டியாகத் தொடங்குகிறது; அது கிறிஸ்துவையும் மனிதகுலத்திற்காகிய அவருடைய பலியையும் குறிக்கும் சின்னமாகும். முடிவில் ஐக்கிய அமெரிக்கா ஒரு வல்லூரைப் போலப் பேசும். இந்த வரலாற்று வரிசையில் கிறிஸ்துவிலிருந்து சாத்தானுக்கான மாற்றம், நெபுகாத்நேச்சருக்கும் பெல்சாத்சாருக்கும் இடையிலான வித்தியாசத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

> “தேவனுடைய சித்தத்தை அறிந்தும் அதன்படி நடந்தும் கொள்ளும்படி பெல்சாசாருக்கு அநேக வாய்ப்புகள் கொடுக்கப்பட்டிருந்தன. அவன் தன் தாத்தாவாகிய நேபுகாத்நேச்சார் மனிதர்களுடைய சமூகத்திலிருந்து அகற்றப்பட்டதை கண்டிருந்தான். அகந்தையுள்ள அந்த அரசன் பெருமைப்பட்ட புத்தியை, அதை அளித்தவராகிய ஒருவரால் பறிக்கப்பட்டதையும் அவன் கண்டிருந்தான். ராஜா தன் ராஜ்யத்திலிருந்து விரட்டப்பட்டு, காட்டு மிருகங்களின் துணைவனாக்கப்பட்டதையும் அவன் கண்டிருந்தான். ஆனாலும், கேளிக்கையின்மேலான பெல்சாசாரின் நேசமும் தன்னைத்தானே மகிமைப்படுத்தும் மனப்பான்மையும், அவன் ஒருபோதும் மறந்திருக்கக் கூடாத பாடங்களை அழித்துவிட்டன; மேலும், நேபுகாத்நேச்சாரின் மேல் வெளிப்படையான நியாயத்தீர்ப்புகளை வரவழைத்த பாவங்களுக்கு ஒத்த பாவங்களையே அவன் செய்தான். கிருபையுடன் அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாய்ப்புகளை அவன் வீணாக்கி, சத்தியத்தை அறிந்துகொள்ளத் தன் அணுகலில் இருந்த சந்தர்ப்பங்களைப் பயன்படுத்தாமல் புறக்கணித்தான். ‘இரட்சிக்கப்பட நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?’ என்ற கேள்வியை, மகத்துவமுள்ளவனாயிருந்தும் மூடனாகிய அந்த ராஜா அலட்சியமாகத் தாண்டிச் சென்றான்.” Bible Echo, April 25, 1898.

தீயவனாகிய பெல்சாசார் மூடமான ராஜாவாக இருந்ததை கவனியுங்கள். அவன் தன் தகப்பனான நேபுகாத்நேச்சாருக்கு ஏற்பட்ட அதே நியாயத்தீர்ப்பையே அனுபவித்தான்; ஏனெனில் அந்த இரு நியாயத்தீர்ப்புகளும் லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் கூறப்பட்ட “ஏழு காலங்கள்” எனச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. நேபுகாத்நேச்சார் வயல்களில் மிருகம்போல் வாழ்ந்தது இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது நாட்கள்; அது வேதாகமக் கணக்குப்படி ஏழு ஆண்டுகள் ஆகும். அவன் மகனான பெல்சாசாரின் நியாயத்தீர்ப்பு சுவரில் எழுதப்பட்டிருந்தது; அதுவும் அதேபோல இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபதையையே குறிக்கிறது. வேறுபாடு என்னவென்றால், நேபுகாத்நேச்சாருக்கு எதிரான நியாயத்தீர்ப்பு அவனை மனந்திரும்பச் செய்து ஞானமுள்ள ராஜாவாக மாற்றியது; ஆனால் பெல்சாசாரின் நியாயத்தீர்ப்பு மூடமான ராஜாவின்மேல் வந்தது.

> “பாபிலோனின் கடைசி ஆட்சியாளருக்குப், அதன் முதல் ஆட்சியாளருக்குத் மாதிரியாக வந்ததுபோலவே, தெய்வீக காவலரின் தீர்ப்புவாக்கு வந்தது: ‘ராஜாவே, ... இது உமக்குச் சொல்லப்படுகிறது; ராஜ்யம் உம்மைவிட்டு அகன்றுபோயிற்று.’ தானியேல் 4:31.” இறைவாக்கினரும் ராஜாக்களும், 533.

கடைசி ஜனாதிபதிக்கான சுவரிலுள்ள கைஎழுத்து என்பது, “சபையும் அரசும் பிரிந்திருக்கும் சுவர்” என்பதை அடையாளப்படுத்தும் முதல் திருத்தச்சட்டமே ஆகும்; இறுதியான மூடராஜா அதைப் புரிந்துகொள்வதில்லை. லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் கூறப்படும் “ஏழு காலங்கள்” என்பது, ஞாயிற்றுக்கிழமைக் சட்டத்தின் வேளையில் வடக்கின் அரசனால் நிறைவேற்றப்படும் “மக்கள் சிதறடிக்கப்படுதல்” என்பதைக் குறிக்கிறது. அந்தச் சிதறடிக்கப்படுதலே, ஞாயிற்றுக்கிழமைக் சட்டத்திற்குப் பின்வரும் தேசிய அழிவாகும். ஆறாம் தேசம், தங்களுடைய நிறுவிய பிதாக்கள் அரசியலமைப்பை எழுதினபோது கற்றுக்கொடுத்த பாடங்களை மறந்துவிட்டது; அவர்கள் அதை ஒரு கெடுபிடியான சபையிலிருந்து மட்டுமல்ல, அந்தக் கெடுபிடியான பெண் விபசாரம் செய்த கொடுங்கோல் ஐரோப்பிய ராஜாக்களிடமிருந்தும் பாதுகாக்கும்படி எழுதினர். நிறுவிய பிதாக்கள், பாப்பாட்சியையும் ஐரோப்பாவின் ராஜாக்களையும் நிராகரித்தவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்கள்; ஏனெனில், ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளான பாப்பாட்சியின் இருளின் சிதறடிக்கப்படுதலிலிருந்து வெளியே வந்த பின்னர் தங்களுடைய சொந்த அனுபவத்தினாலே, அத்தகைய கொடுங்கோலாட்சிக்கு எதிரான பாதுகாப்புகள் தங்கள் புதிய அரசியலமைப்பின் மையக்கல்லாக இருக்க வேண்டும் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள். அவர்கள் ஞானமுள்ள பிதாக்கள்; அவர்கள் ஆட்டுக்குட்டியைப் போன்றவர்கள்; ஆனால் கடைசி பிதா அப்படியல்ல, ஏனெனில் அவன் வலுசர்ப்பம்போல் பேசுவான். பிதாக்கள் ஒரு சிதறடிக்கப்படுதலிலிருந்து வெளியே வந்தார்கள்; மகன் மீண்டும் ஒரு சிதறடிக்கப்படுதலுக்குள் செல்கிறான். இரு நிகழ்வுகளிலும் கொடுங்கோலன் முதலாம் பாப்பாட்சியும் கடைசி பாப்பாட்சியும் ஆவான்.

முதலாவது ராஜாவாகிய நேபுகாத்நேச்சாரின் மேல் வந்த நியாயத்தீர்ப்பிற்கும், கடைசி ராஜாவாகிய பெல்ஷாச்சாரின் மேல் வந்த நியாயத்தீர்ப்பிற்கும் அடையாளமாக இருந்தது லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்” சிதறடித்தல் ஆகும். நேபுகாத்நேச்சார் அதைத் தனது வாழ்வில் அனுபவித்தான்; பெல்ஷாச்சாருக்கோ, அவன் இறந்த அதே இரவில், அது அவன் சமாதிக் கல்வெட்டாகச் சுவரின்மேல் எழுதப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் குடியரசுக் கொம்பின் அடையாளம் வடக்கின் ராஜாவின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து அதற்குக் கிடைத்த தப்பிப்பாக இருந்தது; அதன் முடிவில் குடியரசுக் கொம்பின் அடையாளமோ வடக்கின் ராஜாவினால் ஏற்படுத்தப்பட்ட சிறைப்பிடித்தலாகும். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் என்பது, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமாக அது இறக்கும் “அதே இரவு” ஆகும். இந்த நான்கு எடுத்துக்காட்டுகளிலும்—பெல்ஷாச்சார், நேபுகாத்நேச்சார், மற்றும் குடியரசுக் கொம்பின் ஆரம்பமும் முடிவும்—லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் இருபத்தைந்து இருபது, ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் எடுத்துக்காட்டப்பட்ட அடையாளமாகும். அது ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் ஆகிய கையொப்பத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

வில்லியம் மில்லர் கண்டறிந்த முதல் “காலத் தீர்க்கதரிசனம்” லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் இருபத்தைந்து இருபது ஆகும். அது மில்லரின் ஊழியத்தின் மூலம் இயேசு இட்ட அடித்தளத்தின் முதல் கல்லாக இருந்தது. அதேவேளை, 1863-இல் அட்வென்டிசம் ஒதுக்கிவைத்த முதல் அடிப்படைச் சத்தியமும் அதுவே ஆகும். மில்லரின் சத்தியக் கற்கள் அனைத்தும் அந்த அடித்தளத்தில் வைக்கப்பட்டபோது, அந்தச் சத்தியங்கள் 1843 மற்றும் 1850 முன்னோடி வரைபடங்களாகிய ஆபக்கூக்கின் இரு பலகைகளில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டன. பத்து கற்பனைகளின் இரு பலகைகள் பண்டைய இஸ்ரவேலுடனான உடன்படிக்கையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியதுபோல, அந்த இரு பலகைகளும் தேவனுக்கும் அவருடைய பெயரால் அழைக்கப்படும் ஜனங்களுக்கும் இடையிலான உடன்படிக்கை உறவினைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

லவோதிக்கேய அட்வென்டிசத்தின் முடிவில், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் அது கர்த்தருடைய வாயிலிருந்து வாந்தியாய் வெளியேற்றப்படும் போது, சுவரின் மேல் எழுதப்பட்ட கைஎழுத்து என்பது அந்த இரு பரிசுத்த முன்னோடி வரைபடங்களே ஆகும். அவற்றை அவர்கள் வாசிக்க இயலாது; ஏனெனில் தங்கள் வரலாற்றின் ஆரம்பத்தில் அளிக்கப்பட்ட எச்சரிக்கைச் செய்தியினால் பயனடைய அவர்கள் மறுத்தார்கள்….

1837 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஏற்பட்ட நிதி நெருக்கடி, பொருளாதார காரணிகள், கொள்கைகள், மற்றும் ஊக வாணிகச் செயல்பாடுகள் ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைந்த தாக்கத்தால் தூண்டப்பட்ட ஒரு சிக்கலான நிகழ்வாக இருந்தது.

ஊகக் குமிழ்: 1837 ஆம் ஆண்டை முன்னிட்டு வந்த ஆண்டுகளில், நாட்டின் மேற்கு நோக்கிய விரிவாக்கத்தால் ஒரு அளவிற்கு இயக்கப்பட்ட நிலம் மற்றும் முதலீடுகளில் ஊக அடிப்படையிலான பெருக்கம் ஏற்பட்டது. குறிப்பாக மேற்கு எல்லைப்புறப் பகுதிகளில் நடைபெற்ற நில ஊகம், நிலத்தின் விலைகளை செயற்கையாக உயர்த்தியும், அளவுகடந்த கடன்பெறுதலுக்கும் வழிவகுத்தது.

எளிதான கடன்வசதி மற்றும் ஊக அடிப்படையிலான கடனளித்தல்: வங்கிகளும் நிதி நிறுவனங்களும் போதுமான அடமானம் இன்றியே பெருமளவில் கடன் வசதிகளையும் பணக் கடன்களையும் வழங்கிக் கொண்டிருந்தன. கடனுக்கு இவ்வாறான எளிய அணுகல், ஊக வாணிக வெறியைத் தூண்டி, நிதி நிலைத்தன்மையின்மையின் அபாயங்களை மேலும் அதிகரித்தது.

வங்கிகளின் அளவுக்கு மீறிய விரிவாக்கம்: வங்கிகள் தங்கள் செயல்பாடுகளை மிக வேகமாக விரிவாக்கி வந்தன; பெரும்பாலும், தங்களிடம் ஆதாரமாக இருந்த நாணய உலோகச் சேமிப்பான specie (தங்கம் மற்றும் வெள்ளி) அளவை விட அதிகமான காகிதப் பணத்தை (வங்கி நோட்டுகள்) வெளியிட்டு வந்தன. “wildcat banking” என்று அழைக்கப்பட்ட இந்த நடைமுறை, ஒழுங்குமுறையற்றதும் நம்பகத்தன்மையற்றதுமான நாணயத்தின் அளவுக்கு மீறிய பெருக்கத்தை பரிவர்த்தனையில் உண்டாக்கியது.

ஜாக்சனின் பொருளாதாரக் கொள்கைகள்: ஜனாதிபதி ஆண்ட்ரூ ஜாக்சனின் கொள்கைகள் அந்த நெருக்கடியை மேலும் தீவிரப்படுத்துவதில் ஒரு பங்கு வகித்தன. அவர் 1836 ஆம் ஆண்டில் “ஸ்பீஷி சர்குலர்” எனப்படும் உத்தரவை வெளியிட்டார்; அதன் படி, பொது நிலங்கள் காகிதப் பணத்திற்கு பதிலாக கடின நாணயமான தங்கமும் வெள்ளியும் கொடுத்து மட்டுமே வாங்கப்பட வேண்டும் என்று நிர்ணயிக்கப்பட்டது. இதனால் வங்கிக் குறிப்புகளை ஸ்பீஷியாக மாற்றுவதற்கான அவசர ஓட்டம் உருவாகி, நிதிசார் அழுத்தங்களையும் வங்கி முறிவுகளையும் ஏற்படுத்தியது.

சர்வதேச காரணிகள்: ஐக்கிய அமெரிக்காவில் ஏற்பட்ட நெருக்கடி, சர்வதேச பொருளாதார நிலைகளினாலும் பாதிக்கப்பட்டது. ஐக்கிய அமெரிக்காவின் முக்கிய வர்த்தகக் கூட்டாளிகளில் ஒன்றான பிரிட்டனின் பொருளாதாரத்தில் ஏற்பட்ட மந்தநிலை, அமெரிக்கப் பொருட்கள் மற்றும் ஏற்றுமதிகளுக்கான தேவையில் குறைவை ஏற்படுத்தியது. இதன் விளைவாக, அமெரிக்க வணிக நிறுவனங்கள் பாதிக்கப்பட்டதுடன், பொருளாதாரத் துன்பநிலையும் மேலும் தீவிரமடைந்தது.

பதற்றமும் வங்கிகளில் பணம் திரும்பப் பெறும் பரபரப்பும்: 1837 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில், வங்கி தோல்விகளும் கடன் சுருக்கங்களும் உட்பட தொடர்ச்சியான நிதி அதிர்ச்சிகள், முதலீட்டாளர்களும் வைப்புதாரர்களும் மத்தியில் ஒரு பதற்ற நிலையை ஏற்படுத்தின. இந்தப் பதற்றம், வங்கிகளில் பணத்தை அவசரமாகத் திரும்பப் பெறும் அலைகளையும், கடனளிப்பில் கடுமையான சுருக்கத்தையும் தூண்டியது.

பணவழங்கின் சுருக்கம்: வங்கிகள் செயலிழந்ததாலும் கடன் வழங்கல் கடுமையடைந்ததாலும், பொருளாதாரத்தில் மொத்தப் பணவழங்கு கணிசமாகச் சுருங்கியது. பணவழங்கில் ஏற்பட்ட இந்தச் சுருக்கம் பொருளாதாரக் கஷ்டங்களை மேலும் தீவிரப்படுத்தி, மந்தநிலையை ஆழப்படுத்தியது. இந்தக் காரணிகள் ஒன்றிணைந்ததன் விளைவாக, வங்கி செயலிழப்புகள், வேலைஇழப்பு, நுகர்வோர் செலவினக் குறைவு, மற்றும் பொதுவான பொருளாதார மந்தஅழுத்தம் ஆகியவற்றால் அடையாளங்காணப்பட்ட கடுமையான பொருளாதார வீழ்ச்சி உருவானது.

> “கர்த்தர் எங்களை நடத்திவந்த வழியையும், எங்கள் கடந்த வரலாற்றில் அவர் அளித்த போதனையையும் நாம் மறந்துவிடுகிற அளவைத்தவிர, எதிர்காலத்தைப் பற்றி நாம் அஞ்சுவதற்கு எதுவுமில்லை.” Life Sketches, 196.

Back to Articles