Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Four

யோவேல் புத்தகமும் லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வெண்டிஸ்ட் திருச்சபையும் - எண் முப்பத்திநான்கு

Number Thirty-Four

முப்பத்துநான்காம் எண்

Author

Jeff Pippenger

Published

January 27, 2026

Formats

PDF
Word

In order for there to be a voice in the wilderness, there must be a wilderness. In July of 2023, a voice began to sound identifying that the Lion of the tribe of Judah was then unsealing the revelation of Himself as set forth in chapter one of the book of Revelation. The disappointment of Sabbath, July 18, 2020, began the three and a half days of Revelation eleven that ended on Sabbath, December 30, 2023. That Sabbath, for the first time since July 2020, Future for America spoke publicly on a zoom meeting.

வனாந்தரத்தில் ஒரு சத்தம் இருக்க வேண்டுமெனில், வனாந்தரம் இருக்க வேண்டும். 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தில், யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தின் முதல் அதிகாரத்தில் விளக்கப்பட்டபடியே தம்மைப் பற்றிய வெளிப்பாட்டை அப்போது முத்திரைநீக்கிக் கொண்டிருந்தார் என்பதை அடையாளப்படுத்தும் ஒரு சத்தம் ஒலிக்கத் தொடங்கியது. 2020 ஜூலை 18 ஆம் தேதியிலான சப்தத்தின் ஏமாற்றம், 2023 டிசம்பர் 30 ஆம் தேதியிலான சப்தத்தில் முடிவடைந்த வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றின் மூன்றரை நாட்களை ஆரம்பித்தது. அந்தச் சப்தத்தில், 2020 ஜூலை மாதத்திற்குப் பிறகு முதன்முறையாக, Future for America ஒரு Zoom கூட்டத்தில் பொதுவாகப் பேசினது.

From that point on, the Revelation of Jesus Christ has been opening progressively. It started with a revelation of the word “truth,” that was then seen to represent a framework of three steps outlined by the first, thirteenth and twenty-second letters of the Hebrew alphabet, when brought together form the word “truth.” The three steps represented in the framework of the word “truth” was an old truth, placed in a new setting.

அந்தக் கட்டத்திலிருந்து, இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாடு படிப்படியாகத் திறந்து கொண்டே வந்தது. அது “சத்தியம்” என்ற வார்த்தையின் ஒரு வெளிப்பாட்டோடு தொடங்கியது; பின்னர், எபிரேய எழுத்துமாலையின் முதல், பதின்மூன்றாம், இருபத்திரண்டாம் எழுத்துகளால் வரையறுக்கப்பட்ட மூன்று படிகளைக் கொண்ட ஒரு கட்டமைப்பை அது பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாகக் காணப்பட்டது; அவை ஒன்றாகச் சேர்க்கப்பட்டபோது “சத்தியம்” என்ற வார்த்தையை உருவாக்குகின்றன. “சத்தியம்” என்ற வார்த்தையின் கட்டமைப்பில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட அந்த மூன்று படிகள், ஒரு புதிய அமைப்பில் வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு பழைய சத்தியமாக இருந்தன.

For years we have shown the three steps of the courtyard, holy place and Most Holy Place, were parallel to the three works of the Holy Spirit as He convicts of sin in the courtyard, manifests righteousness in the holy place and judges in the Most Holy Place. We have identified these three steps are manifested throughout God’s Word, but all those understandings were magnified with the framework of “truth,” as of 2023. Taking an old truth and placing it in a new framework of truth is what Christ does as He progressively unseals His Word. The “wilderness” that ended in 2023, represents a prophetic “time of the end,” when a prophecy is unsealed. That prophecy is the revelation of Jesus Christ, who is the “Truth.”

ஆண்டுகளாக, வெளித்தோட்டம், பரிசுத்த ஸ்தலம், மகா பரிசுத்த ஸ்தலம் ஆகியவற்றின் மூன்று படிகள், பரிசுத்த ஆவியானவர் வெளித்தோட்டத்தில் பாவத்தை உணர்த்துவதிலும், பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் நீதியை வெளிப்படுத்துவதிலும், மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் நியாயத்தீர்ப்பைச் செய்வதிலும் நிகழ்த்தும் மூன்று கிரியைகளுக்கு இணையாக இருப்பதை நாம் எடுத்துக்காட்டியுள்ளோம். இந்த மூன்று படிகளும் தேவனுடைய வார்த்தை முழுவதிலும் வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன என்பதை நாம் அடையாளங்கண்டுள்ளோம்; ஆனால் 2023 ஆம் ஆண்டின்படி, அந்தப் புரிதல்கள் அனைத்தும் “சத்தியம்” என்னும் கட்டமைப்பின் மூலம் பெரிதும் விரிவுபெற்றன. ஒரு பழைய சத்தியத்தை எடுத்து அதை ஒரு புதிய சத்தியக் கட்டமைப்பில் அமைப்பதே, கிறிஸ்து தமது வார்த்தையை படிப்படியாக முத்திரைநீக்கும்போது அவர் செய்கிற காரியம் ஆகும். 2023 ஆம் ஆண்டில் முடிவடைந்த “வனாந்தரம்,” ஒரு தீர்க்கதரிசன “முடிவுகாலத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அப்பொழுது ஒரு தீர்க்கதரிசனம் முத்திரைநீக்கப்படுகிறது. அந்தத் தீர்க்கதரிசனம் “சத்தியம்” ஆகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்துதலாகும்.

> “In the time of the Savior, the Jews had so covered over the precious jewels of truth with the rubbish of tradition and fable, that it was impossible to distinguish the true from the false. The Savior came to clear away the rubbish of superstition and long-cherished errors, and to set the jewels of God’s word in the framework of truth. What would the Savior do if he should come to us now as he did to the Jews? He would have to do a similar work in clearing away the rubbish of tradition and ceremony. The Jews were greatly disturbed when he did this work. They had lost sight of the original truth of God, but Christ brought it again to view. It is our work to free the precious truths of God from superstition and error. What a work is committed to us in the gospel!” Review and Herald, June 4, 1889.

> “இரட்சகருடைய காலத்தில், யூதர்கள் பாரம்பரியமும் கட்டுக்கதைகளும் ஆகியவற்றின் குப்பைகளால் சத்தியத்தின் விலையுயர்ந்த ரத்தினங்களை அத்தனை மூடிவிட்டிருந்தார்கள்; ஆகையால் உண்மையையும் பொய்யையும் வேறுபடுத்திக் காணுதல் இயலாததாக இருந்தது. மூடநம்பிக்கையும் நீண்டகாலமாகப் பேணப்பட்ட தவறுகளும் ஆகிய குப்பைகளை அகற்றி, தேவனுடைய வார்த்தையின் ரத்தினங்களை சத்தியத்தின் அமைப்பில் பதிக்கவே இரட்சகர் வந்தார். அவர் யூதர்களிடத்தில் வந்ததுபோல இப்போது நம்மிடமும் வந்தால், இரட்சகர் என்ன செய்வார்? பாரம்பரியமும் சடங்குகளும் ஆகியவற்றின் குப்பைகளை அகற்றுவதில் அவர் இதற்குச் சமமான ஒரு வேலையைச் செய்ய வேண்டியிருக்கும். அவர் இந்த வேலையைச் செய்தபோது யூதர்கள் மிகவும் கலங்கினர். அவர்கள் தேவனுடைய ஆதியிலிருந்த சத்தியத்தை கண்காணாமல் போயிருந்தார்கள்; ஆனால் கிறிஸ்து அதை மீண்டும் அவர்கள் பார்வைக்கு கொண்டு வந்தார். தேவனுடைய விலையுயர்ந்த சத்தியங்களை மூடநம்பிக்கையினாலும் தவறினாலும் இருந்து விடுவிப்பதே நம்முடைய வேலை. சுவிசேஷத்தில் எத்தகைய ஒரு வேலை நமக்குப் பொறுப்பாக ஒப்படைக்கப்பட்டிருக்கிறது!” Review and Herald, June 4, 1889.

It “is our work to free the precious truths of God from superstition and error,” and “set the jewels of God’s Word in the framework of truth.” In 2023 the Lord introduced the framework of truth, in the structure represented by the word “truth.” That framework brings to view the “original” truths “of God.”

“தேவனுடைய அருமையான சத்தியங்களை மூடநம்பிக்கையிலிருந்தும் தவறிலிருந்தும் விடுவிப்பது நம்முடைய வேலை ஆகும்,” மேலும் “தேவனுடைய வார்த்தையின் இரத்தினங்களைச் சத்தியத்தின் கட்டமைப்பில் பதியச் செய்வது” ஆகும். 2023 ஆம் ஆண்டில், “சத்தியம்” என்ற சொல்லால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அமைப்பில், கர்த்தர் சத்தியத்தின் கட்டமைப்பை அறிமுகப்படுத்தினார். அந்தக் கட்டமைப்பு தேவனுடைய “ஆதியிலிருந்த” சத்தியங்களை வெளிக்கொணர்கிறது.

> “The dust and rubbish of error have buried the precious jewels of truth, but the Lord’s workers can uncover these treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe. Angels of God will be beside the humble worker, giving grace and divine enlightenment, and thousands will be led to pray with David, ‘Open thou mine eyes that I may behold wondrous things out of thy law.’ Truths that have been for ages unseen and unheeded, will blaze forth from the illuminated pages of God’s holy word. The churches generally that have heard, refused, and trampled upon the truth, will do more wickedly; but ‘the wise,’ those who are honest, will understand. The book is open, and the words of God reach the hearts of those who desire to know his will. At the loud cry of the angel from heaven who joins the third angel, thousands will awake from the stupor that has held the world for ages, and will see the beauty and value of the truth.” Review and Herald, December 15, 1885.

> “தவறின் தூசியும் குப்பையும் சத்தியத்தின் விலையுயர்ந்த மணிகளைப் புதைத்துவிட்டன; ஆனால் கர்த்தருடைய ஊழியக்காரர்கள் இவ்விலைமதிப்பற்ற பொக்கிஷங்களை வெளிக்கொணர முடியும்; அப்பொழுது ஆயிரக்கணக்கானோர் அவற்றைப் பார்த்து மகிழ்ச்சியுடனும் வியப்புடனும் நோக்குவார்கள். தேவதூதர்கள் தாழ்மையான ஊழியக்காரரின் பக்கத்தில் இருந்து, கிருபையையும் தெய்வீக வெளிச்சத்தையும் அளிப்பார்கள்; மேலும் ஆயிரக்கணக்கானோர் தாவீதுடன் சேர்ந்து, ‘உமது நியாயப்பிரமாணத்திலிருந்து அதிசயமானவற்றைக் காணும்படிக்கு என் கண்களைத் திறந்தருளும்’ என்று ஜெபிக்க நடத்தப்படுவார்கள். யுகங்களாகக் காணப்படாமலும் கவனிக்கப்படாமலும் இருந்த சத்தியங்கள், தேவனுடைய பரிசுத்த வார்த்தையின் ஒளியூட்டப்பட்ட பக்கங்களிலிருந்து ஜ்வலித்தெழும். சத்தியத்தை கேட்டு, நிராகரித்து, காலடியில் மிதித்துள்ள சபைகள் பொதுவாக இன்னும் அதிகமாகத் துன்மார்க்கமாக நடந்து கொள்வார்கள்; ஆனால் ‘ஞானிகள்,’ அதாவது நேர்மையுள்ளவர்கள், புரிந்துகொள்வார்கள். புத்தகம் திறந்திருக்கிறது; தேவனுடைய வார்த்தைகள், அவருடைய சித்தத்தை அறிய விரும்புகிறோரின் இருதயங்களை அடைகின்றன. மூன்றாம் தூதனோடு சேரும் பரலோகத்திலிருந்து வந்த தூதனுடைய பெருஞ்சத்தத்தின் நேரத்தில், ஆயிரக்கணக்கானோர் யுகங்களாக உலகத்தைப் பற்றிக்கொண்டிருந்த மயக்கநிலையிலிருந்து விழித்தெழுந்து, சத்தியத்தின் அழகையும் மதிப்பையும் காண்பார்கள்.” Review and Herald, December 15, 1885.

The “Lord’s workers” who are “the wise” and “who are honest” “will understand,” and will “uncover” “treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe.” Unfortunately for Laodicean Adventism it is not they who wake up from their stupor at the loud cry of the third angel, for that is the Sunday law, and that is much too late for Adventism to awaken. The eleventh-hour workers awaken from their “stupor” “at the loud cry of the angel who joins the third angel” at the soon-coming Sunday law. Since 2024, “Truths that have been for ages unseen and unheeded,” have been blazing “forth from the illuminated pages of God’s holy word.”

“கர்த்தருடைய ஊழியக்காரர்கள்” ஆகவும், “ஞானமுள்ளவர்கள்” ஆகவும், “நேர்மையுள்ளவர்கள்” ஆகவும் இருப்பவர்கள் “புரிந்துகொள்வார்கள்”; மேலும் “பொக்கிஷங்களை வெளிக்கொணருவார்கள்; அப்பொழுது ஆயிரக்கணக்கானோர் அவற்றைப் பார்த்து மகிழ்ச்சியுடனும் பயபக்தியுடனும் நோக்குவார்கள்.” துரதிருஷ்டவசமாக, லவோதிக்கேய அத்வென்டிசத்திற்காக, மூன்றாம் தூதனின் உரத்த சத்தத்தின்போது அவர்கள் தங்கள் மயக்கநிலையிலிருந்து விழித்தெழுவதில்லை; ஏனெனில் அது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே, மேலும் அத்வென்டிசம் விழித்தெழுவதற்கு அது மிகவும் தாமதமான காலமாகும். பதினொன்றாம் மணிநேர ஊழியக்காரர்கள் தங்கள் “மயக்கநிலையிலிருந்து” “மூன்றாம் தூதனுடன் சேரும் தூதனின் உரத்த சத்தத்தின்போது,” விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில் விழித்தெழுகின்றனர். 2024 முதல், “யுகங்களாகக் காணப்படாமலும் கவனிக்கப்படாமலும் இருந்த சத்தியங்கள்,” “தேவனுடைய பரிசுத்த வார்த்தையின் ஒளியூட்டப்பட்ட பக்கங்களிலிருந்து” ஜ்வலித்தெழுந்து வருகின்றன.

In Isaiah 22:22 Eliakim is given a key, and in Matthew 16 Peter is given the keys to the kingdom.

ஏசாயா 22:22-ல் எலியாக்கீமுக்கு ஒரு திறவுகோல் கொடுக்கப்படுகிறது; மத்தேயு 16-ல் பேதுருவுக்கு இராஜ்யத்தின் திறவுகோல்கள் கொடுக்கப்படுகின்றன.

> And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.

> தாவீதின் வீட்டின் சாவியை நான் அவன் தோளின்மேல் வைப்பேன்; அவன் திறந்தால் ஒருவனும் அடைக்கமாட்டான்; அவன் அடைத்தால் ஒருவனும் திறக்கமாட்டான். ஏசாயா 22:22.

The “key” is given to Philadelphia, for that is the only other place in the Scriptures the key of opening and shutting is referenced.

“திறவுகோல்” பிலடெல்பியாவுக்கு அளிக்கப்படுகிறது; ஏனெனில், திறப்பதற்கும் மூடுவதற்குமான திறவுகோல் குறித்துக் குறிப்பிடப்படும் வேதாகமத்தில் உள்ள ஒரே மற்ற இடம் அதுவே ஆகும்.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.

> பிலதெல்பியாவில் இருக்கிற சபையின் தூதனுக்குச் எழுதுக: பரிசுத்தனும் சத்தியமுள்ளவரும், தாவீதின் திறவுகோலை உடையவரும், திறக்கிறபோது யாரும் அடைக்க முடியாதவரும், அடைக்கிறபோது யாரும் திறக்க முடியாதவரும் ஆகிய அவர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்; உன் கிரியைகளை நான் அறிவேன்: இதோ, உன் முன்பாக நான் ஒரு திறந்த வாசலை வைத்திருக்கிறேன்; அதை யாராலும் அடைக்க முடியாது: ஏனெனில் உனக்கு கொஞ்சம் பலம் உண்டு, என் வசனத்தைக் காத்தாய், என் நாமத்தை மறுதலிக்கவில்லை. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3:7, 8.

At the last interaction with the quibbling Jews, Christ raised a question that the Jews could not answer.

குறை கூறிக்கொண்டிருந்த யூதர்களுடன் நடந்த கடைசி சந்திப்பில், கிறிஸ்து யூதர்கள் பதிலளிக்க முடியாத ஒரு கேள்வியை எழுப்பினார்.

> While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?

> பரிசேயர் ஒன்றுகூடியிருந்தபோது, இயேசு அவர்களைக் கேட்டார்: “கிறிஸ்துவைப்பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? அவர் யாருடைய குமாரன்?” அவர்கள் அவருக்குப் பதிலாக, “தாவீதின் குமாரன்” என்றார்கள். அவர் அவர்களிடம் கூறினார்: “அப்படியானால், தாவீது ஆவியினால் அவரை ‘ஆண்டவர்’ என்று எவ்வாறு அழைக்கிறான்? ஏனெனில் அவன் இவ்வாறு சொல்லுகிறான்: ‘கர்த்தர் என் ஆண்டவரை நோக்கி: நான் உமது சத்துருக்களை உமது பாதபீடமாக்கும்வரை, என் வலப்பக்கத்தில் அமர்ந்திரும் என்று சொன்னார்.’ ஆகையால் தாவீது அவரை ‘ஆண்டவர்’ என்று அழைக்கிறானானால், அவர் எவ்வாறு அவனுடைய குமாரனாயிருப்பார்?”

> And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.

> அவருக்குப் பதிலாக ஒரு வார்த்தையாவது சொல்ல எந்த மனிதனாலும் முடியவில்லை; அந்த நாள்முதல் அவரிடத்தில் இனி எந்தக் கேள்வியையும் கேட்கவும் எவரும் துணியவில்லை. மத்தேயு 22:41–46.

The Jews were unable to understand the prophetic relationship of David and Christ, for they lacked the prophetic keys to understand the biblical language of line upon line. Christ ended His interaction with the Jews by identifying their blindness was based upon their inability to correctly divide the Word of truth. He had identified that if you understood Moses, you would understand Christ, but they did not understand the Scriptures they claimed to uphold and defend.

தாவீதும் கிறிஸ்துவும் உடைய தீர்க்கதரிசனத் தொடர்பை யூதர்கள் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை; ஏனெனில், வரிக்கு மேல் வரி என அமைந்த வேதாகம மொழியைப் புரிந்துகொள்ளத் தேவையான தீர்க்கதரிசனத் திறவுகோல்கள் அவர்களுக்குக் குறைவாயிருந்தன. யூதர்களுடனான தமது உரையாடலை கிறிஸ்து முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தபோது, அவர்கள் கொண்டிருந்த குருட்டுத்தனம் சத்தியவார்த்தையைச் சரியாகப் பகுத்தறிய இயலாமையையே அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று சுட்டிக்காட்டினார். மோசேயைப் புரிந்திருந்தால் கிறிஸ்துவையும் புரிந்திருப்பீர்கள் என்று அவர் அறிவித்திருந்தார்; ஆனால், தாங்கள் நிலைநிறுத்தி காத்துக்கொள்கிறோம் என்று உரிமைகோரியிருந்த வேதாகமங்களையே அவர்கள் புரிந்துகொள்ளவில்லை.

The “key” of the “house of David” was given to the Millerites, who were the church of Philadelphia. The “key” was a reformatory movement that was represented by open and shut doors. From 1798 unto 1863 the Millerite movement went from the experience of Philadelphia unto the experience of Laodicea, while going from a movement unto a church. A door opened and a door closed on April 19, 1844, as a door opened and a door closed on October 22, 1844, as a door opened and a door closed in 1863.

“தாவீதின் வீட்டின்” “திறவுகோல்” பிலடெல்பியா சபையாக இருந்த மில்லரைட்டுகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. அந்த “திறவுகோல்” திறந்த கதவுகளாலும் மூடிய கதவுகளாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட ஒரு சீர்திருத்த இயக்கமாக இருந்தது. 1798 முதல் 1863 வரை மில்லரைட் இயக்கம், ஒரு இயக்கமாக இருந்து ஒரு சபையாக மாறிக்கொண்டிருந்தபோது, பிலடெல்பியாவின் அனுபவத்திலிருந்து லவோதிக்கேயாவின் அனுபவத்துக்குச் சென்றது. ஏப்ரல் 19, 1844 அன்று ஒரு கதவு திறக்கப்பட்டதுபோலும் ஒரு கதவு மூடப்பட்டது; அதுபோலவே அக்டோபர் 22, 1844 அன்று ஒரு கதவு திறக்கப்பட்டதுபோலும் ஒரு கதவு மூடப்பட்டது; அதுபோலவே 1863-இலும் ஒரு கதவு திறக்கப்பட்டதுபோலும் ஒரு கதவு மூடப்பட்டது.

Eliakim had a key, but Peter was given “keys.” The key in the singular was the shut door of 1844.

எலியாகீமிடம் ஒரு சாவி இருந்தது; ஆனால் பேதுருவுக்கு “சாவிகள்” கொடுக்கப்பட்டன. ஒருமை வடிவிலுள்ள அந்தச் சாவி, 1844 ஆம் ஆண்டின் மூடப்பட்ட வாசலாக இருந்தது.

> “The subject of the sanctuary was the key which unlocked the mystery of the disappointment of 1844. It opened to view a complete system of truth, connected and harmonious, showing that God’s hand had directed the great advent movement and revealing present duty as it brought to light the position and work of His people.” The Great Controversy, 423.

> “பரிசுத்தஸ்தலத்தைப்பற்றிய பொருளே 1844 ஆம் ஆண்டின் ஏமாற்றத்தின் மர்மத்தைத் திறந்த சாவியாக இருந்தது. அது ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையதாயும் இசைவுற அமைந்ததாயும் உள்ள சத்தியத்தின் முழுமையான ஒரு அமைப்பை பார்வைக்கு வெளிப்படுத்தி, மகத்தான வருகை இயக்கத்தை தேவனுடைய கரமே வழிநடத்தினதை காண்பித்ததுடன், அவருடைய ஜனங்களின் நிலையும் பணியும் வெளிச்சத்திற்கு கொண்டுவரப்பட்டபோது, இக்காலத்திற்கான கடமையையும் வெளிப்படுத்தியது.” The Great Controversy, 423.

The subject of the sanctuary was the key that unlocked the shut door of 1844, but Peter was also given the keys of the kingdom.

பரிசுத்தஸ்தலத்தைப் பற்றிய பொருள் 1844 ஆம் ஆண்டின் மூடப்பட்ட கதவைத் திறந்த திறவுகோலாயிருந்தது; ஆனால் பேதுருவுக்கும் ராஜ்யத்தின் திறவுகோல்கள் கொடுக்கப்பட்டன.

> And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:17–19.

> அப்பொழுது இயேசு அவனுக்குப் பதிலாக: நீ பாக்கியவானாய் இருக்கிறாய், சீமோன் பார்-யோனா; ஏனெனில் மாம்சமும் இரத்தமும் இதை உனக்குத் தெரிவிக்கவில்லை, பரலோகத்தில் இருப்ப என் பிதாவே இதை உனக்குத் தெரிவித்தார். மேலும் நான் உனக்குச் சொல்லுகிறேன்: நீ பேதுரு; இந்தக் கன்மலையின் மேல் என் சபையை நான் கட்டுவேன்; பாதாளத்தின் வாசல்கள் அதின்மேல் ஜெயங்கொள்ளாது. மேலும் பரலோக ராஜ்யத்தின் திறவுகோல்களை நான் உனக்குக் கொடுப்பேன்; நீ பூமியில் கட்டுவது எதுவாயினும் அது பரலோகத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கும்; நீ பூமியில் அவிழ்ப்பது எதுவாயினும் அது பரலோகத்தில் அவிழ்க்கப்பட்டிருக்கும். மத்தேயு 16:17–19.

Line upon line, Philadelphia, the last covenant bride as represented by Peter, is given the key of the house of David as well as the keys to the kingdom of heaven. The key of the house of David is the last subject Jesus interacted with the Pharisees over.

வரிக்குப் வரி, பேதுருவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் கடைசி உடன்படிக்கையின் மணவாட்டியான பிலதெல்பியா, தாவீதின் வீட்டின் திறவுகோலையும், பரலோக ராஜ்யத்தின் திறவுகோல்களையும் பெறுகிறாள். தாவீதின் வீட்டின் திறவுகோல் என்பது, இயேசு பரிசேயருடன் தொடர்புகொண்ட கடைசி பொருளாகும்.

> While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?

> பரிசேயர் ஒருங்கு கூடிவந்திருந்தபோது, இயேசு அவர்களைக் கேட்டார்: “கிறிஸ்துவைப் பற்றித் தாங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? அவர் யாருடைய குமாரன்?” அவர்கள் அவருக்குப் பதிலளித்தார்கள்: “தாவீதின் குமாரன்.” அவர் அவர்களிடம் சொன்னார்: “அப்படியானால், தாவீது ஆவியினாலே அவரை ‘ஆண்டவர்’ என்று எவ்வாறு அழைக்கிறான்? அவன் சொல்லுவது: ‘கர்த்தர் என் ஆண்டவரை நோக்கி, நான் உமது சத்துருக்களை உமது பாதபீடமாக்கும் வரையில், என் வலதுபாரிசத்தில் உட்காரும்’ என்றார். ஆகவே தாவீது அவரை ‘ஆண்டவர்’ என்று அழைக்கிறபோது, அவர் எப்படித் தாவீதின் குமாரனாக இருக்க முடியும்?”

> And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.

> அவருக்கு ஒரு வார்த்தையைக்கூட பதிலளிக்க எவராலும் முடியவில்லை; அந்த நாள்முதல் அவரிடம் இனி மேலும் எந்தக் கேள்வியையும் கேட்க எவருக்கும் துணியவில்லை. மத்தேயு 22:41–46.

The subject of David and his Lord is exactly where Peter begins at Pentecost in the upper room at the third hour. The subject that closed the door of interaction between the Pharisees and Christ is the key Peter used to open the door of the upper room at Pentecost.

தாவீதும் அவருடைய ஆண்டவரும் பற்றிய பொருளில்தான் பேதுரு பெந்தெகொஸ்தே நாளில் மூன்றாம் மணியில் மேல்மாடியறையில் தன் உரையைத் தொடங்குகிறார். பரிசேயர்களுக்கும் கிறிஸ்துவுக்கும் இடையிலான உரையாடலின் வாயிலை மூடிய அதே பொருளே, பெந்தெகொஸ்தே நாளில் மேல்மாடியறையின் வாயிலைத் திறக்கப் பேதுரு பயன்படுத்திய திறவுகோலாக இருந்தது.

> For David is not ascended into the heavens: but he saith himself, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, Until I make thy foes thy footstool. Therefore let all the house of Israel know assuredly, that God hath made that same Jesus, whom ye have crucified, both Lord and Christ.

> தாவீது பரலோகங்களுக்கு ஏறிப்போகவில்லை; ஆனால் அவனே சொல்லுகிறான்: “கர்த்தர் என் ஆண்டவரை நோக்கி: நான் உமது சத்துருக்களை உமக்குப் பாதபீடமாக்கும் வரையில், என் வலதுபாரிசத்தில் உட்காரும் என்றார்.” ஆகையால், நீங்கள் சிலுவையில் அறைந்த அதே இயேசுவை, தேவன் ஆண்டவராகவும் கிறிஸ்துவாகவும் ஆக்கினார் என்பதை இஸ்ரவேலின் முழு குடும்பமும் நிச்சயமாக அறிந்துகொள்ளட்டும்.

> Now when they heard this, they were pricked in their heart, and said unto Peter and to the rest of the apostles, Men and brethren, what shall we do?

> இதை அவர்கள் கேட்டபோது, அவர்கள் இருதயத்தில் குத்துண்டவர்களாய், பேதுருவினிடத்திலும் மற்ற அப்போஸ்தலரிடத்திலும், “ஆண்களே, சகோதரரே, நாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?” என்று கேட்டார்கள்.

> Then Peter said unto them, Repent, and be baptized every one of you in the name of Jesus Christ for the remission of sins, and ye shall receive the gift of the Holy Ghost. For the promise is unto you, and to your children, and to all that are afar off, even as many as the Lord our God shall call. And with many other words did he testify and exhort, saying, Save yourselves from this untoward generation. Then they that gladly received his word were baptized: and the same day there were added unto them about three thousand souls. Acts 2:34–41.

> அப்பொழுது பேதுரு அவர்களிடம் கூறினான்: மனந்திரும்புங்கள்; உங்களில் ஒவ்வொருவரும் பாவமன்னிப்புக்காக இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் ஞானஸ்நானம் பெறுங்கள்; அப்பொழுது பரிசுத்த ஆவியின் வரத்தைப் பெறுவீர்கள். ஏனெனில் இந்த வாக்குத்தத்தம் உங்களுக்கும், உங்கள் பிள்ளைகளுக்கும், தூரத்தில் இருப்பவர்களாகிய அனைவருக்கும், நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தர் அழைப்பவர்களாகிய எத்தனை பேருக்குமோ அவர்களுக்கும் உரியது. மேலும் பல வார்த்தைகளினாலே அவன் சாட்சியமளித்து, புத்திசொல்லி: இந்தக் கோணலான சந்ததியிலிருந்து உங்களை இரட்சித்துக்கொள்ளுங்கள் என்று கூறினான். அப்பொழுது அவன் வார்த்தையை மனமகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற்றார்கள்; அந்நாளிலே சுமார் மூவாயிரம் ஆத்துமாக்கள் அவர்களோடே சேர்க்கப்பட்டன. அப்போஸ்தலர் 2:34–41.

Peter had the keys to bind or loose, and when he did so, heaven was in agreement with Peter’s action. Peter represents Divinity and humanity working together to unseal the truths of God’s Word. When those truths are unsealed, they are represented as knowledge.

பேதுருவுக்கு கட்டவும் அவிழ்த்துவிடவும் சாவிகள் கொடுக்கப்பட்டிருந்தன; அவர் அப்படிச் செய்தபோது, பரலோகம் பேதுருவின் செயலுக்கு உடன்பாட்டில் இருந்தது. தேவனுடைய வார்த்தையின் சத்தியங்களை முத்திரை நீக்கி வெளிப்படுத்துவதில் தெய்வீகத்துவமும் மனிதத்துவமும் ஒன்றித்து செயல்படுவதைப் பேதுரு பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். அந்தச் சத்தியங்கள் முத்திரை நீக்கப்படும்போது, அவை அறிவாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன.

> “The key of knowledge in Christ’s day had been taken away by those who should have held it to unlock the treasure house of wisdom in the Old Testament Scriptures. The rabbis and teachers had virtually shut up the kingdom of heaven from the poor and the afflicted, and left them to perish. In His discourses Christ did not bring many things before them at once, lest He might confuse their minds. He made every point clear and distinct. He did not disdain the repetition of old and familiar truths in prophecies if they would serve His purpose to inculcate ideas.

> கிறிஸ்துவின் நாட்களில், அறிவின் திறவுகோல், பழைய ஏற்பாட்டு வேதவசனங்களில் உள்ள ஞானத்தின் பொக்கிஷக்கோஷ்டியைத் திறப்பதற்காக அதைத் தமக்குக் கைக்கொள்ள வேண்டியவர்களாலேயே பறிக்கப்பட்டிருந்தது. ரப்பிகளும் உபதேசகர்களும், ஏழைகளுக்கும் துன்புறுவோருக்கும் விண்ணரசை ஏறத்தாழ மூடிவிட்டு, அவர்கள் அழிவடையும்படி விட்டுவிட்டனர். கிறிஸ்து தமது உரைகளில், அவர்களுடைய மனங்களை குழப்பிவிடக் கூடுமென்பதனால், அநேக காரியங்களை ஒரே சமயத்தில் அவர்களுக்கு முன்வைக்கவில்லை. அவர் ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் தெளிவாகவும் தனித்தனியாகவும் எடுத்துரைத்தார். தீர்க்கதரிசனங்களில் உள்ள பழையதும் பரிச்சயமானதுமான சத்தியங்களை, கருத்துகளை மனங்களில் பதியச் செய்வதற்கு அவை தமது நோக்கத்திற்குச் சாதகமாக இருந்தால், அவற்றை மறுமுறை சொல்லுவதையும் அவர் இகழவில்லை.

> “Christ was the originator of all the ancient gems of truth. Through the work of the enemy these truths had been displaced. They had been disconnected from their true position, and placed in the framework of error. Christ’s work was to readjust and establish the precious gems in the framework of truth. The principles of truth which had been given by Himself to bless the world had, through Satan’s agency, been buried and had apparently become extinct. Christ rescued them from the rubbish of error, gave them a new, vital force, and commanded them to shine as precious jewels, and stand fast forever.

> “பழம்பெரும் சத்திய மாணிக்கங்களெல்லாவற்றிற்கும் ஆதியாகியவர் கிறிஸ்துவே. சத்துருவின் செயலினால் இச்சத்தியங்கள் தங்கள் இடத்திலிருந்து அகற்றப்பட்டிருந்தன. அவை தங்களுடைய உண்மையான நிலையிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டு, பிழையின் கட்டமைப்பில் பொருத்தப்பட்டிருந்தன. அந்த விலையுயர்ந்த மாணிக்கங்களை சத்தியத்தின் கட்டமைப்பில் மீண்டும் சரியாக அமைத்து நிலைநிறுத்துவதே கிறிஸ்துவின் பணி ஆகும். உலகத்தை ஆசீர்வதிப்பதற்காக அவரே அளித்திருந்த சத்தியத்தின் கோட்பாடுகள், சாத்தானின் செயற்பாட்டினால் புதைக்கப்பட்டு, வெளிப்படையாக அழிந்துபோனவையாகத் தோன்றியிருந்தன. கிறிஸ்து அவற்றை பிழையின் குப்பைக் குவியலிலிருந்து மீட்டெடுத்து, அவற்றுக்கு புதிய, ஜீவமிக்க வல்லமையை அளித்து, அவை விலையுயர்ந்த நகைகளாகப் பிரகாசித்து, என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும்படி கட்டளையிட்டார்.

> “Christ Himself could use any of these old truths without borrowing the smallest particle, for He had originated them all. He had cast them into the minds and thoughts of each generation, and when He came to our world He rearranged and vitalized the truths which had become dead, making them more forcible for the benefit of future generations. It was Jesus Christ who had the power of rescuing the truths from the rubbish, and again giving them to the world with more than their original freshness and power.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.

> “கிறிஸ்து தாமே இவ்வெல்லா பழைய சத்தியங்களையும் அணுவளவும் கடன் வாங்காமல் பயன்படுத்தக்கூடியவராயிருந்தார்; ஏனெனில் அவையனைத்திற்கும் ஆதியாயிருந்தவர் அவரே. ஒவ்வொரு தலைமுறையினரின் மனங்களிலும் சிந்தனைகளிலும் அவற்றை அவர் பதித்திருந்தார்; மேலும் அவர் நமது உலகத்திற்கு வந்தபோது, இறந்துபோயிருந்த அந்தச் சத்தியங்களை மறுபடியும் ஒழுங்குபடுத்தி உயிரூட்டினார்; இதனால் அவை வருங்கால தலைமுறைகளின் நன்மைக்காக இன்னும் வல்லமையுள்ளவைகளாயின. சத்தியங்களை கழிவுக்குவியலிலிருந்து மீட்டெடுத்து, அவற்றின் முதன்மையான புத்துணர்ச்சியையும் வல்லமையையும் விட மிகுதியான புதியத் தன்மையுடனும் சக்தியுடனும் மீண்டும் உலகிற்கு அளிக்கும் அதிகாரம் உடையவர் இயேசு கிறிஸ்துவே.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.

Peter’s keys were to bind and to loose, and Peter represents the last Christian bride, who are the one hundred and forty-four thousand. The binding message of Peter represented in the witness of the one hundred and forty-four thousand is the sealing. The loosing message of Peter in the witness of the one hundred and forty-four thousand is Islam of the third woe.

பேதுருவின் திறவுகோல்கள் கட்டவும் அவிழ்த்துவிடவும் இருந்தன; மேலும், பேதுரு கடைசி கிறிஸ்தவ மணவாட்டியை, அதாவது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரைக் குறிக்கிறார். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் சாட்சியில் பிரதிபலிக்கும் பேதுருவின் கட்டும் செய்தி முத்திரையிடுதலாகும். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் சாட்சியில் பிரதிபலிக்கும் பேதுருவின் அவிழ்த்துவிடும் செய்தி மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாமாகும்.

> “I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 119.

> “அதன் பின்பு நான் மூன்றாம் தூதனை கண்டேன். என்னுடன் இருந்த தூதன் கூறினான்: ‘அவனுடைய பணி பயங்கரமானது. அவனுடைய பணி ஒப்புயர்வற்ற அச்சமூட்டுவது. களைகளிலிருந்து கோதுமையைத் தேர்ந்தெடுத்து, கோதுமையை பரலோகக் களஞ்சியத்திற்காக முத்திரையிட்டு, அல்லது கட்டிப்பிணைக்கும் தூதன் அவனே. இவ்விஷயங்கள் முழு மனதையும், முழு கவனத்தையும் ஆட்கொள்ள வேண்டும்.’” Early Writings, 119.

The wheat that are bound are represented by the first fruit wheat offering of Pentecost, that as a wave offering would represent the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand. The sealing of God’s people is Peter’s internal message, that occurs during the history of Islam of the third woe that is progressively loosed from 9/11 onward.

கட்டப்பட்டிருக்கும் கோதுமை, பெந்தெகொஸ்தே நாளின் முதற்பழ கோதுமைப் படையலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அப்படிப்பட்ட அசைவுப் படையலாக அது, ஒரு லட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேருடைய கொடியை உயர்த்தப்படுதலைச் சுட்டிக்காட்டும். தேவனுடைய ஜனங்கள் முத்திரையிடப்படுதல் என்பது பேதுருவின் உள்சார்ந்த செய்தியாகும்; அது, 9/11 முதல் படிப்படியாக அவிழ்க்கப்பட்டுவரும் மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் சார்ந்த வரலாற்றுக் காலப்பகுதியில் நிகழ்கிறது.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> இவைகளுக்குப் பின்பு நான் பூமியின் நான்கு மூலைகளிலும் நின்றிருந்த நான்கு தூதர்களைக் கண்டேன்; அவர்கள் பூமியின் நான்கு காற்றுகளையும் பிடித்திருந்தார்கள், காற்று பூமியின்மேலும், சமுத்திரத்தின்மேலும், எந்த மரத்தின்மேலும் வீசாதபடிக்கு. மேலும், ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முத்திரையைக் கொண்டிருந்த வேறொரு தூதன் கிழக்கிலிருந்து ஏறிவருவதைக் கண்டேன்; பூமியையும் சமுத்திரத்தையும் சேதப்படுத்த அதிகாரம் பெற்றிருந்த அந்த நான்கு தூதர்களை நோக்கி அவன் மிகுந்த சத்தத்தோடு கூப்பிட்டு, “நாம் எங்கள் தேவனுடைய ஊழியக்காரர்களை அவர்களுடைய நெற்றிகளில் முத்திரையிடும் வரைக்கும், பூமியையாவது, சமுத்திரத்தையாவது, மரங்களையாவது சேதப்படுத்தாதிருங்கள்” என்று சொன்னான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 7:1–3.

Those four winds that are restrained during the binding of God’s people were released at 9/11, and then restrained by George Bush the lesser. The external message of Peter is Islam, and the loosening and the restraining if Islam is the external message that runs through the sealing time. Peter’s humanity is connected with Divinity, for the keys given to him represent agreement between heaven and earth.

தேவனுடைய மக்களை முத்திரையிடும் காலத்தில் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்த அந்த நான்கு காற்றுகளும் 9/11 அன்று விடுவிக்கப்பட்டன; பின்னர் அவை இளைய ஜார்ஜ் புஷ் மூலம் மீண்டும் தடுத்து வைக்கப்பட்டன. பேதுருவின் வெளிப்புறச் செய்தி இஸ்லாம் ஆகும்; மேலும், முத்திரையிடும் காலமெங்கும் ஓடும் வெளிப்புறச் செய்தி இஸ்லாமே என்பதனால், அவிழ்த்தலும் தடுத்தலும் அதனோடு தொடர்புடையவையாகும். பேதுருவின் மனுஷத்துவம் தெய்வீகத்தோடு இணைக்கப்பட்டுள்ளது; ஏனெனில் அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட திறவுகோல்கள் பரலோகத்துக்கும் பூமிக்கும் இடையிலான ஒப்பந்தத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

We will continue this study in the next article.

அடுத்த கட்டுரையில் இந்த ஆய்வை நாம் தொடர்ந்து மேற்கொள்வோம்.

> “The darkness of the evil one encloses those who neglect to pray. The whispered temptations of the enemy entice them to sin; and it is all because they do not make use of the privileges that God has given them in the divine appointment of prayer. Why should the sons and daughters of God be reluctant to pray, when prayer is the key in the hand of faith to unlock heaven’s storehouse, where are treasured the boundless resources of Omnipotence? Without unceasing prayer and diligent watching we are in danger of growing careless and of deviating from the right path. The adversary seeks continually to obstruct the way to the mercy seat, that we may not by earnest supplication and faith obtain grace and power to resist temptation.

> ஜெபிக்கத் தவறுகிறவர்களைத் தீயவனின் இருள் சூழ்ந்துகொள்கிறது. சத்துருவின் மெல்லிய கிசுகிசுப்பான சோதனைகள் அவர்களைப் பாவத்திற்குக் கவர்கின்றன; இதற்கெல்லாம் காரணம், ஜெபம் எனும் தெய்வீகமாக நியமிக்கப்பட்ட ஏற்பாட்டில் தேவன் அவர்களுக்கு அருளியிருக்கிற சிறப்புரிமைகளை அவர்கள் பயன்படுத்தாததுதான். ஜெபம் என்பது, விசுவாசத்தின் கையில் உள்ள திறவுகோலாக இருந்து, பரலோகத்தின் பொக்கிஷக் களஞ்சியத்தைத் திறப்பதற்குரியது; அங்கே சகலவல்லவருடைய எல்லையற்ற வளங்கள் சேமிக்கப்பட்டுள்ளன. இப்படியிருக்க, தேவனுடைய குமாரரும் குமாரத்திகளும் ஜெபிக்க மனங்கொளாமற்போவதேன்? இடைவிடாத ஜெபமும் விழிப்பான கவனமும் இன்றியமையாதவை; இவையில்லையெனில் நாம் அலட்சியமடைந்து, சரியான பாதையிலிருந்து விலகிச் செல்லும் அபாயத்தில் இருக்கிறோம். எதிரியானவன், நாம் ஊக்கமிக்க விண்ணப்பத்தினாலும் விசுவாசத்தினாலும் கிருபையையும் சோதனையை எதிர்த்துநிற்கும் வல்லமையையும் பெறாதபடிக்கு, கிருபாசனத்திற்கான வழியைத் தொடர்ந்து மறித்திட எப்போதும் முயல்கிறான்.

> “There are certain conditions upon which we may expect that God will hear and answer our prayers. One of the first of these is that we feel our need of help from Him. He has promised, ‘I will pour water upon him that is thirsty, and floods upon the dry ground.’ Isaiah 44:3. Those who hunger and thirst after righteousness, who long after God, may be sure that they will be filled. The heart must be open to the Spirit’s influence, or God’s blessing cannot be received.

> “தேவன் நம்முடைய ஜெபங்களைக் கேட்டு அவைகளுக்குப் பதிலளிப்பார் என்று நாம் எதிர்பார்க்கக்கூடிய சில நிபந்தனைகள் உள்ளன. இவற்றில் முதன்மையான ஒன்றாவது, அவரிடமிருந்து உதவி தேவைப்படுகிறதென்பதை நாம் உணர வேண்டும் என்பதே. அவர், ‘தாகமாயிருக்கிறவன்மேல் நான் தண்ணீரையும், வறண்ட நிலத்தின்மேல் பெருவெள்ளங்களையும் ஊற்றுவேன்’ என்று வாக்குத்தத்தம் செய்துள்ளார். ஏசாயா 44:3. நீதிக்காகப் பசியும் தாகமும் கொண்டவர்களும், தேவனை ஏங்குகிறவர்களும், நிச்சயமாகத் திருப்தியடைவார்கள் என்று உறுதியாக இருக்கலாம். இருதயம் ஆவியின் செல்வாக்கிற்குத் திறந்திருக்க வேண்டும்; இல்லையெனில், தேவனுடைய ஆசீர்வாதத்தைப் பெற முடியாது.

> “Our great need is itself an argument and pleads most eloquently in our behalf. But the Lord is to be sought unto to do these things for us. He says, ‘Ask, and it shall be given you.’ And ‘He that spared not His own Son, but delivered Him up for us all, how shall He not with Him also freely give us all things?’ Matthew 7:7; Romans 8:32.

> “நமக்குள்ள மகத்தான தேவையே ஒரு வாதமாக இருந்து, நமக்காக மிக வல்லமையாக விண்ணப்பிக்கிறது. ஆனால் இவ்வகையான காரியங்களை நமக்காகச் செய்யும்படி கர்த்தரை நாடப்பட வேண்டும். அவர், ‘கேளுங்கள், உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்’ என்று கூறுகிறார். மேலும், ‘தம்முடைய சொந்த குமாரனையுங்கூட இரக்கமின்றி, நம்மெல்லாருக்காக அவரை ஒப்புக்கொடுத்தவர், அவரோடுகூட எல்லாவற்றையும் நமக்குச் சுதந்திரமாய் அளிக்காதிருப்பது எப்படி?’ Matthew 7:7; Romans 8:32.”

> “If we regard iniquity in our hearts, if we cling to any known sin, the Lord will not hear us; but the prayer of the penitent, contrite soul is always accepted. When all known wrongs are righted, we may believe that God will answer our petitions. Our own merit will never commend us to the favor of God; it is the worthiness of Jesus that will save us, His blood that will cleanse us; yet we have a work to do in complying with the conditions of acceptance.

> “நாம் நம்முடைய இருதயங்களில் அக்கிரமத்தைப் போற்றிப் பிடித்துக்கொண்டு, அறிந்திருக்கிற ஏதாவது பாவத்தில் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறோமாயின், கர்த்தர் நமக்குச் செவிகொடுக்கமாட்டார்; ஆனால் மனந்திரும்பிய, மனம் நொறுங்கிய ஆவியின் ஜெபம் எப்போதும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும். அறிந்திருக்கிற எல்லா தவறுகளும் சரிசெய்யப்பட்டபின், தேவன் நம்முடைய விண்ணப்பங்களுக்கு மறுமொழி அளிப்பார் என்று நாம் நம்பலாம். நம்முடைய சொந்தப் புண்ணியம் ஒருபோதும் நம்மை தேவனுடைய கிருபைக்குப் பரிந்துரைக்காது; நம்மை இரட்சிப்பது இயேசுவின் தகுதியே, நம்மைச் சுத்திகரிப்பது அவருடைய இரத்தமே; ஆயினும், ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதற்கான நிபந்தனைகளுக்கு கீழ்ப்படிவதில் நாம் செய்ய வேண்டிய ஒரு பங்கு உண்டு.”

> “Another element of prevailing prayer is faith. ‘He that cometh to God must believe that He is, and that He is a rewarder of them that diligently seek Him.’ Hebrews 11:6. Jesus said to His disciples, ‘What things soever ye desire, when ye pray, believe that ye receive them, and ye shall have them.’ Mark 11:24. Do we take Him at His word?” Steps to Christ, 94–96.

> “வல்லமையுடன் வெற்றி பெறும் ஜெபத்தின் மற்றொரு கூறு விசுவாசமாகும். ‘தேவனிடத்தில் வருகிறவன், அவர் உண்டென்றும், தம்மை விடாமுயற்சியுடன் தேடுகிறவர்களுக்கு அவர் பலனளிப்பவரென்றும் விசுவாசிக்க வேண்டும்.’ எபிரெயர் 11:6. இயேசு தம்முடைய சீஷர்களிடம், ‘நீங்கள் ஜெபிக்கும்போது எதை வேண்டிக்கொண்டாலும், அதை நீங்கள் பெற்றுக்கொள்கிறீர்கள் என்று விசுவாசியுங்கள்; அப்பொழுது அது உங்களுக்குக் கிடைக்கும்’ என்று சொன்னார். மார்கு 11:24. அவருடைய வார்த்தையை நாம் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்கிறோமா?” கிறிஸ்துவை அடையும் படிகள், 94–96.

> “Here is a lesson for young men who profess to be servants of God, bearing His message, who are exalted in their own estimation. They can trace nothing remarkable in their experience, as could Elijah, yet they feel above performing duties which to them appear menial. They will not come down from their ministerial dignity to do needful service, fearing that they will be doing the work of a servant. All such should learn from the example of Elijah. His word locked the treasures of heaven, the dew and rain, from the earth three years. His word alone was the key to unlock heaven and bring showers of rain. He was honored of God as he offered his simple prayer in the presence of the king and the thousands of Israel, in answer to which fire flashed from heaven and kindled the fire upon the altar of sacrifice. His hand executed the judgment of God in slaying eight hundred and fifty priests of Baal; and yet, after the exhausting toil and most signal triumph of the day, he who could bring clouds and rain and fire from heaven was willing to perform the service of a menial and run before the chariot of Ahab in the darkness and in the wind and rain to serve the sovereign whom he had not feared to rebuke to his face because of his sins and crimes. The king passed within the gates. Elijah wrapped himself in his mantle and lay upon the bare earth.” Testimonies, volume 3, 287.

> “தம்மைத் தேவனுடைய ஊழியக்காரர்கள் என்றும், அவருடைய செய்தியைத் தாங்குவோர் என்றும் கூறிக்கொள்ளும் இளைஞர்களுக்கான ஒரு பாடம் இதோ; தங்களுடைய சொந்த மதிப்பீட்டில் உயர்ந்து நிற்பவர்களுக்கானது. எலியாவைப் போலத் தங்கள் அனுபவத்தில் குறிப்பிடத்தக்க எதையும் அவர்கள் சுட்டிக்காட்ட முடியாது; இருந்தும், தமக்குத் தாழ்ந்ததாகத் தோன்றும் கடமைகளைச் செய்வதற்கு மேலானவர்கள் என்று நினைக்கிறார்கள். தமக்கு வேலைக்காரனுடைய பணியைச் செய்கிறதாயிருக்கும் என அஞ்சி, அவசியமான சேவையைச் செய்யத் தங்கள் ஊழியக்குரிய கண்ணிய நிலையிலிருந்து கீழிறங்க மாட்டார்கள். இவ்வாறுள்ள அனைவரும் எலியாவின் முன்மாதிரியில் இருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அவனுடைய வார்த்தை மூலமாகவே வானத்தின் பொக்கிஷங்களான பனியும் மழையும் மூன்று ஆண்டுகள் பூமியிலிருந்து அடைக்கப்பட்டிருந்தன. வானத்தைத் திறந்து மழைப் பொழிவை வரவழைக்கும் திறவுகோல் அவனுடைய வார்த்தை மட்டுமேயாயிருந்தது. ராஜாவினும் இஸ்ரவேலின் ஆயிரக்கணக்கான ஜனங்களினும் முன்னிலையில், எளிய ஜெபத்தை அவன் ஏறெடுத்தபோது, அதற்குப் பதிலாக வானத்திலிருந்து நெருப்பு பளிச்சென்று வந்து பலியிடும் பலிபீடத்தின் மேல் தீப்பற்றச் செய்தபோது, அவன் தேவனால் கௌரவிக்கப்பட்டான். பாகாலின் எட்டுநூற்று ஐம்பது ஆசாரியர்களைக் கொன்று தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பை நிறைவேற்றியது அவனுடைய கையேயாயிருந்தது; ஆகிலும், அந்த நாளின் களைப்பூட்டும் உழைப்பிற்கும் மிகத் தெளிவான வெற்றிக்கும் பிறகு, வானத்திலிருந்து மேகங்களையும் மழையையும் நெருப்பையும் வரவழைக்க வல்லவனாயிருந்த அவன், ஒரு தாழ்ந்த வேலைக்காரனின் சேவையைச் செய்யவும், தன் பாவங்களினாலும் குற்றங்களினாலும் நேருக்கு நேர் கண்டிக்க அஞ்சாத அந்த அரசனுக்குச் சேவை செய்யவும், இருளிலும் காற்றிலும் மழையிலும் ஆகாபின் இரதத்துக்கு முன்பாக ஓடவும் மனமிருந்தான். ராஜா வாசல்களுக்குள் நுழைந்தான். எலியா தன் மேலங்கியைத் தன்னைச் சுற்றிக்கொண்டு வெறும் பூமியின் மேல் படுத்துக்கொண்டான்.” Testimonies, volume 3, 287.

Back to Articles