Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty

தானியேல் புத்தகம் - ஒன்று நூற்று நாற்பது

The Last Promise: Unveiling the Role of Elijah Before the Day of the Lord

இறுதிவாக்குறுதி: கர்த்தருடைய நாளுக்கு முன் எலியாவின் பங்கை வெளிப்படுத்துதல்

Author

Jeff Pippenger

Published

March 16, 2024

Formats

PDF
Word

The last promise of the Old Testament is that before the great and terrible day of the Lord, Elijah would come.

கர்த்தருடைய மகத்தானும் பயங்கரமானும் நாளுக்கு முன்பாக எலியா வருவான் என்பது பழைய ஏற்பாட்டின் இறுதி வாக்குத்தத்தமாகும்.

> Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:4–5.

> என் தாசனாகிய மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தை நினைவுகூருங்கள்; எல்லா இஸ்ரவேலருக்காக ஓரேபில் அவனுக்குக் கட்டளையிட்ட கட்டளைகளையும் நியாயங்களையும் நினைவுகூருங்கள். இதோ, கர்த்தருடைய மகத்தானதும் பயங்கரமானதுமான நாள் வருவதற்கு முன்பாக, நான் எலியா தீர்க்கதரிசியை உங்களிடத்தில் அனுப்புவேன். நான் வந்து பூமியைச் சாபத்தால் அடிக்காதபடிக்கு, அவன் பிதாக்களின் இருதயத்தை பிள்ளைகளிடத்துக்கும், பிள்ளைகளின் இருதயத்தை அவர்கள் பிதாக்களிடத்துக்கும் திருப்புவான். மல்கியா 4:4–5.

The Elijah that comes in advance of “the great and dreadful day of the Lord,” is an individual messenger, and also the movement associated with the message the messenger proclaims. The Elijah that is sent is therefore the one hundred and forty-four thousand who do not taste death, just as Enoch and Elijah represent. They are those who are lifted up as an ensign at the soon-coming Sunday law.

“கர்த்தருடைய மகத்தானதும் பயங்கரமானதுமான நாள்” வரும் முன்பாக வருகிற எலியா, ஒருவனான தூதனுமாகவும், அந்தத் தூதன் அறிவிக்கும் செய்தியோடு தொடர்புடைய இயக்கமுமாகவும் இருக்கிறான். ஆகையால் அனுப்பப்படுகிற அந்த எலியா, ஏனோக்கும் எலியாவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறபடியே, மரணத்தைச் சுவைக்காத ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரே ஆவர். அவர்கள், விரைவில் வரப்போகிற ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுகிறவர்கள் ஆவர்.

The last day Elijah was also represented by John the Baptist, but John did not represent the one hundred and forty-four thousand. He represented those who join the movement and accept the message of the last day messenger, who are then murdered by the papacy in the hour of the Sunday law crisis that begins at the soon coming Sunday law and ends when Michael stands up and the papacy comes to its end with none to help.

கடைசி நாட்களின் எலியா, யோவான் ஸ்நானகராலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டார்; ஆனால் யோவான், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தவில்லை. அவர், இயக்கத்துடன் இணைந்து, கடைசி நாள் தூதரின் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்; அவர்கள், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தால் தொடங்கி, மீகாயேல் எழுந்து நிற்கும் போது முடிவடைந்து, உதவ யாருமில்லாமல் பாப்பரசாட்சி தன் முடிவை அடையும் அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியின் வேளையில், பாப்பரசாட்சியினால் பின்னர் கொல்லப்படுகிறார்கள்.

Elijah is represented on Mount Carmel and John is represented in Herod’s banquet hall. Those two historical witnesses identify the two groups of God’s last day people represented in Revelation chapter seven. The one hundred and forty-four thousand and the great multitude align with Mount Carmel and Herod’s birthday party. Those two prophetic lines provide a sound point of reference to carefully identify the elements of the eighth head, that is of the seven heads in Revelation seventeen, with enough prophetic detail to clarify how and why the last president, which is the eighth president that is of the seven, becomes the great dictator of the United States in the last movements of the sixth kingdom of Bible prophecy.

எலியா கர்மேல் மலையில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்; யோவான் ஏரோதின் விருந்துமண்டபத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார். அந்த இரண்டு வரலாற்றுச் சாட்சிகளும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள தேவனுடைய கடைசி நாளின் ஜனங்களில் உள்ள இரு குழுக்களை அடையாளப்படுத்துகின்றன. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரமும் பேரதிரளான கூட்டமும் கர்மேல் மலையுடனும் ஏரோதின் பிறந்தநாள் விருந்துடனும் ஒத்திசைகின்றன. அந்த இரண்டு தீர்க்கதரிசன வரிசைகளும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில் உள்ள ஏழு தலைகளில் ஒன்றாகிய எட்டாம் தலையின் கூறுகளை கவனமாக அடையாளப்படுத்துவதற்கான உறுதியான குறிக்கோள் நிலையைக் கொடுக்கின்றன; அதாவது, தீர்க்கதரிசனத் தகவலின் போதிய விவரத்துடன், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யத்தின் இறுதி நிகழ்வுகளில், கடைசி ஜனாதிபதி—அதாவது ஏழில் ஒன்றாகிய எட்டாம் ஜனாதிபதி—எவ்வாறு, ஏன் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் மாபெரும் ஏகாதிபதியாக ஆகிறான் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன.

At the Sunday law the threefold union is accomplished.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது அந்த மும்மடங்கு ஐக்கியம் நிறைவேறுகிறது.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> “தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை மீறி பாப்பரசத் துறையின் அமைப்பை அமல்படுத்தும் கட்டளையினால், எங்கள் தேசம் நீதியிலிருந்து தன்னை முற்றிலும் துண்டித்துக்கொள்ளும். புரொடஸ்டண்டம் அகன்ற பள்ளத்தைத் தாண்டி ரோம அதிகாரத்தின் கையைப் பற்றத் தன் கையை நீட்டும் போது, அவள் ஆழ்குழியைத் தாண்டி ஆவியுலகவாதத்துடன் கைகோர்க்க முனையும் போது, இந்த மூவகை ஐக்கியத்தின் செல்வாக்கின் கீழ் எங்கள் நாடு ஒரு புரொடஸ்டண்டமும் குடியரசுத் தன்மையும் உடைய அரசாகிய தன் அரசியலமைப்பின் ஒவ்வொரு கொள்கையையும் நிராகரித்து, பாப்பரசத் தவறான போதனைகளும் மயக்கங்களும் பரவுவதற்கு ஏற்பாடு செய்யும் போது, அப்பொழுது சாத்தானின் அதிசயமான செயல்பாட்டிற்கான காலம் வந்துவிட்டது என்றும் முடிவு சமீபத்தில் உள்ளது என்றும் நாம் அறிந்துகொள்ளலாம்.” Testimonies, volume 5, 451.

Yet in this illustration there is a sequence, and that sequence is a subject of the inspired word. It is an event that happens at the decree, which in one sense is a singular event, but it is actually a very careful sequence of events. At the “decree” the United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy, which means that it is there that the seventh kingdom begins, but the seventh kingdom agrees to give their kingdom unto the beast. When the false prophet is defeated, the dragon takes its position, and immediately gives half its kingdom to the beast.

ஆயினும் இந்த உவமையில் ஒரு வரிசை இருக்கிறது; அந்த வரிசைத் தெய்வீகமாகத் தூண்டப்பட்ட வார்த்தையின் பொருளாகும். அது அந்த ஆணையின்போது நிகழும் ஒரு சம்பவமாகும்; ஒரு வகையில் அது தனித்த சம்பவமாக இருந்தாலும், உண்மையில் அது மிகுந்த கவனத்துடன் அமைந்த நிகழ்வுகளின் வரிசையாகும். அந்த “ஆணை”யின்போது, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமாக இருப்பதை நிறுத்துகிறது; அதாவது அங்கேயே ஏழாவது ராஜ்யம் தொடங்குகிறது; ஆனால் அந்த ஏழாவது ராஜ்யம் தமது ராஜ்யத்தை மிருகத்துக்குக் கொடுக்க ஒப்புக்கொள்கிறது. பொய்த்தீர்க்கதரிசி தோற்கடிக்கப்படும்போது, வலுசர்ப்பம் தன் நிலையை எடுத்துக்கொண்டு, உடனே தன் ராஜ்யத்தின் பாதியை மிருகத்துக்குக் கொடுக்கிறது.

At Mount Carmel, there were four hundred and fifty prophets of Baal, and there four hundred prophets of the grove who were in Samaria eating at Jezebel’s table.

கர்மேல் மலையில் பாகாலின் நானூற்று ஐம்பது தீர்க்கதரிசிகள் இருந்தார்கள்; மேலும் எசபெலின் மேசையில் உண்டு சமாரியாவில் இருந்த தோப்பின் நானூறு தீர்க்கதரிசிகளும் அங்கே இருந்தார்கள்.

> Now therefore send, and gather to me all Israel unto mount Carmel, and the prophets of Baal four hundred and fifty, and the prophets of the groves four hundred, which eat at Jezebel’s table. 1 Kings 18:19.

> ஆகையால் இப்போது அனுப்பி, இஸ்ரவேலெல்லாரையும் கர்மேல் மலையினிடத்துக்கு என்னிடத்தில் கூடிவரச் செய்; மேலும், யெசபெலின் மேஜையில் உண்பவர்களாகிய பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகள் நானூற்று ஐம்பது பேரையும், தோப்புகளின் தீர்க்கதரிசிகள் நானூறு பேரையும் கூட வரவழை. 1 இராஜாக்கள் 18:19.

Elijah identifies the confrontation at Mount Carmel as a controversy, not only the question of who was the true God, but also that it was a controversy over who was the true prophet.

எலியா, கர்மேல் மலையில் நிகழ்ந்த அந்த மோதலை ஒரு விவாதப்பொருளாக அடையாளப்படுத்துகிறார்; அது உண்மையான தேவன் யார் என்ற கேள்வி மட்டுமல்ல, உண்மையான தீர்க்கதரிசி யார் என்பதைக் குறித்தும் இருந்த ஒரு விவாதமாகும்.

> Then said Elijah unto the people, I, even I only, remain a prophet of the Lord; but Baal’s prophets are four hundred and fifty men. 1 Kings 18:22.

> அப்பொழுது எலியா ஜனங்களிடத்தில்: “நான், நான் ஒருவனே, கர்த்தருடைய தீர்க்கதரிசியாக மீதமிருக்கிறேன்; ஆனால் பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகள் நானூற்று ஐம்பது பேர்” என்றான். 1 இராஜாக்கள் 18:22.

When Elijah’s offering was consumed by the fire that came down out of heaven, he then slew the four hundred and fifty prophets of Baal with his own hands.

எலியாவின் காணிக்கை வானத்திலிருந்து இறங்கி வந்த அக்கினியால் விழுங்கப்பட்டபோது, அதன்பின் அவன் தன் சொந்த கைகளால் பாகாலின் நானூற்று ஐம்பது தீர்க்கதரிசிகளைக் கொன்றான்.

> And Elijah said unto them, Take the prophets of Baal; let not one of them escape. And they took them: and Elijah brought them down to the brook Kishon, and slew them there. 1 Kings 18:40.

> அப்பொழுது எலியா அவர்களிடத்தில், “பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளைப் பிடியுங்கள்; அவர்களில் ஒருவரும் தப்பிவிடாதபடி பாருங்கள்” என்றான். அவர்கள் அவர்களைப் பிடித்தார்கள்; எலியா அவர்களை கீசோன் ஆற்றங்கரைக்கு இறக்கிக்கொண்டு போய் அங்கே அவர்களை வெட்டிக்கொன்றான். 1 இராஜாக்கள் 18:40.

Baal was a false masculine deity, and the four hundred prophets of the grove, who were still with Jezebel, eating at her table in the city of Samaria were the prophets of the female deity, Ashtaroth. The female deity survived Elijah’s slaughter of the prophets of Mount Carmel.

பாகால் ஒரு பொய்யான ஆண் தெய்வமாக இருந்தான்; சமாரியா நகரத்தில் யெசபெலுடன் இருந்து, அவளுடைய மேசையில் உண்டு வந்த தோப்பின் நானூறு தீர்க்கதரிசிகள் பெண் தெய்வமான அஷ்தரோத்தின் தீர்க்கதரிசிகளாயிருந்தனர். கர்மேல் மலையின் தீர்க்கதரிசிகளை எலியா படுகொலை செய்தபோதிலும், அந்த பெண் தெய்வம் உயிர்வாழ்ந்தது.

> “The people upon the mountain prostrate themselves in terror and awe before the unseen God. They cannot look upon the bright, consuming fire sent from Heaven. They fear that they will be consumed in their apostasy and sins. They cry out with one voice, which resounds over the mountain, and echoes to the plains below them with terrible distinctness, ‘The Lord, he is the God; the Lord, he is the God.’ Israel is at last aroused and undeceived. They see their sin and how greatly they have dishonored God. Their anger is aroused against the prophets of Baal. With fearful terror, Ahab and Baal’s priests witnessed the wonderful exhibition of Jehovah’s power. Again is heard, in startling words of command, the voice of Elijah to the people, ‘Take the prophets of Baal; let not one of them escape.’ And the people were ready to obey the word of Elijah. They seized the false prophets who had deluded them, and brought them to the brook Kishon, and there Elijah, with his own hand, slew these idolatrous priests.” Review and Herald, October 7, 1873.

> “மலையின்மேல் இருந்த மக்கள், காணப்படாத தேவனுக்கு முன்பாக அச்சத்திலும் அதிசயப் பயபக்தியிலும் தரையில் விழுந்து தொழுகின்றனர். வானத்திலிருந்து அனுப்பப்பட்ட அந்த ஒளிமிக்க, அனைத்தையும் விழுங்கும் அக்கினியை அவர்கள் நோக்கிப் பார்க்க இயலவில்லை. தங்களுடைய விசுவாசதுரோகத்திலும் பாவங்களிலும் தாங்களே அழிந்துபோய்விடுவோமோ என்று அவர்கள் அஞ்சுகின்றனர். அவர்கள் ஒரே சத்தமாகக் கூப்பிடுகின்றனர்; அந்தச் சத்தம் மலையெங்கும் முழங்கி, அதற்குக் கீழேயுள்ள சமவெளிகளிலே பயங்கரமான தெளிவோடு எதிரொலிக்கிறது: ‘கர்த்தரே தேவன்; கர்த்தரே தேவன்.’ இஸ்ரவேல் இறுதியாக விழித்தெழுந்து, இனி மயக்கமற்றதாகிறது. தங்களுடைய பாவத்தையும், எவ்வளவு பெரிதாக அவர்கள் தேவனை அவமதித்திருக்கிறார்கள் என்பதையும் அவர்கள் காண்கிறார்கள். பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகள்மேல் அவர்களுடைய கோபம் எரிகிறது. பயங்கரமான அச்சத்தோடு ஆகாபும் பாகாலின் ஆசாரியர்களும் யெகோவாவின் வல்லமையின் அற்புதமான வெளிப்பாட்டைக் கண்டனர். மறுபடியும், அதிர்ச்சியூட்டும் கட்டளைக் குரல்களிலே, மக்களிடத்தில் எலியாவின் சத்தம் கேட்கிறது: ‘பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளைப் பிடியுங்கள்; அவர்களிலே ஒருவரும் தப்பிப் போகாதபடி செய்யுங்கள்.’ மக்கள் எலியாவின் வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிவதற்குத் தயாராயிருந்தனர். தங்களை வஞ்சித்த அந்தப் பொய்த் தீர்க்கதரிசிகளை அவர்கள் பிடித்து, கீசோன் ஆற்றங்கரைக்கு அழைத்துச் சென்றார்கள்; அங்கே எலியா தன் சொந்த கையினால் அந்த விக்கிரகாராதனைக் ஆசாரியர்களைக் கொன்றான்.” Review and Herald, October 7, 1873.

Mount Carmel typifies the soon-coming Sunday law in the United States. It is then that the ensign of the one hundred and forty-four thousand (typified by Elijah), is lifted up. It is there that the genuine Protestant horn is distinctly manifested in contrast with the counterfeit Protestant horn, who is in Samaria, eating Jezebel’s diet. It is there that the Republican horn that had become the horn of both church and state leading up to Mount Carmel comes to its end as the sixth kingdom of Bible prophecy. What remains then is Ahab, and his tenfold nation, and Jezebel, who has been hiding in Samaria, while she dines with apostate Protestants. The sixth kingdom is finished, and the rain then comes without measure.

கர்மேல் மலை, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கான முன்மாதிரியாகும். அப்பொழுதே, ஒரு நூற்று நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் கொடி (எலியா மூலம் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது) உயர்த்தப்படுகிறது. அங்கேயே, யதார்த்தமான புரொட்டஸ்டண்ட் கொம்பு, சமாரியாவில் இருந்து, யெசபெலின் ஆகாரத்தை உண்டுகொண்டிருக்கும் போலியான புரொட்டஸ்டண்ட் கொம்புக்கு எதிர்மாறாகத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. அங்கேயே, கர்மேல் மலைக்குத் தலைமை தாங்கி வந்த காலப்பகுதிவரை, திருச்சபையும் அரசும் இரண்டிற்குமான கொம்பாகி இருந்த குடியரசுக் கொம்பு, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமாகத் தனது முடிவை அடைகிறது. அப்பொழுது எஞ்சுவது ஆகாபும், அவனுடைய பத்தடங்கு ஜாதியும், மேலும் சமாரியாவில் ஒளிந்து கொண்டு, விசுவாசத் துரோகம் செய்த புரொட்டஸ்டண்டருடன் விருந்து உண்ணிக் கொண்டிருந்த யெசபெலும் ஆகும். ஆறாவது ராஜ்யம் முடிவுற்றது; பின்னர் மழை அளவில்லாமல் வருகிறது.

At Herod’s birthday party, Elijah, represented by John the Baptist is in the Roman prison awaiting deliverance or death. There are no prophets of Baal to accomplish the dance of deception, just Salome, Jezebel’s daughter. Herod and his royal friends are drunk with the wine of Babylon, for his birthday also represents the Sunday law, and all nations began to drink the wine of Babylon on September 11, 2001, well before the soon coming Sunday law.

ஏரோதின் பிறந்தநாள் விருந்தில், யோவான் ஸ்நானகரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் எலியா, விடுதலையையோ மரணத்தையோ எதிர்நோக்கி ரோமப் சிறையில் காத்திருக்கிறார். வஞ்சகத்தின் நடனத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகள் அங்கே இல்லை; அங்கே இருப்பது யெசபெலின் மகளான சலோமே மட்டுமே. ஏரோதும் அவனுடைய ராஜபரம்பரையினர் நண்பர்களும் பாபிலோனின் மதுவினால் மதிமயங்கியுள்ளனர்; ஏனெனில் அவனுடைய பிறந்தநாளும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது, மேலும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு மிகவும் முன்பாகவே, 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11 அன்று, சகல ஜாதிகளும் பாபிலோனின் மதுவைப் பருகத் தொடங்கின.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.

> இவற்றிற்குப் பின்பு, மிகுந்த அதிகாரமுடைய வேறொரு தூதன் வானத்திலிருந்து இறங்கி வருவதைக் கண்டேன்; அவனுடைய மகிமையினால் பூமி பிரகாசமாயிற்று. அவன் வல்லமையோடும் பெரும் சத்தத்தோடும் கூவி: மகா பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது; அது பிசாசுகளின் வாசஸ்தலமும், ஒவ்வொரு அசுத்த ஆவிக்கும் தங்குமிடமும், ஒவ்வொரு அசுத்தமும் அருவருப்புமான பறவைக்கும் கூண்டுமாயிற்று. ஏனெனில் அவளுடைய வேசித்தனத்தின் கோபமுள்ள திராட்சரசத்தை எல்லா ஜாதிகளும் குடித்திருக்கிறார்கள்; பூமியின் இராஜாக்கள் அவளோடே வேசித்தனம் செய்தார்கள்; பூமியின் வாணிகர் அவளுடைய ஆடம்பர வாழ்வின் பெருக்கினால் ஐசுவரியவான்களாயினர். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1–3.

These three verses were fulfilled when the great buildings of New York, the twin towers were thrown down by a touch of God.

இந்த மூன்று வசனங்கள், நியூயார்க்கின் மகத்தான கட்டிடங்களாகிய இரட்டைக் கோபுரங்கள் தேவனுடைய ஒரு தொடுதலால் இடிக்கப்பட்டபோது நிறைவேறின.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “நியூயார்க் ஒரு அலைமோதும் பெருவெள்ளத்தால் அடித்துச் செல்லப்படும் என்று நான் அறிவித்திருக்கிறேன் என்ற வார்த்தை இப்போது எங்கிருந்து வருகிறது? இதை நான் ஒருபோதும் சொல்லவில்லை. அங்கே மாடிமேல் மாடியாக உயர்ந்து கொண்டிருக்கும் அந்த மகத்தான கட்டிடங்களை நான் நோக்கியபோது, ‘கர்த்தர் பூமியை மிகவும் நடுக்கும்படியாக எழுந்தருளும் வேளையில் எத்தகைய பயங்கரமான காட்சிகள் நிகழும்! அப்போது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1–3 இன் வார்த்தைகள் நிறைவேறும்’ என்று நான் கூறியிருக்கிறேன். வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் பதினெட்டாம் அதிகாரம் முழுவதும் பூமியின் மேல் வரப்போகிறதற்கான ஒரு எச்சரிக்கையாகும். ஆனால் நியூயார்க் குறித்து வரப்போகிறதற்காக எனக்கு குறிப்பாக எந்த வெளிச்சமும் இல்லை; ஆயினும், தேவனுடைய வல்லமையின் திருப்புதலும் புரட்டுதலும் காரணமாக அங்குள்ள அந்த மகத்தான கட்டிடங்கள் ஒருநாள் இடித்துத் தள்ளப்படும் என்பதை நான் அறிவேன். எனக்கு அளிக்கப்பட்ட வெளிச்சத்தின்படி, உலகத்தில் அழிவு உள்ளது என்பதை நான் அறிவேன். கர்த்தரிடமிருந்து ஒரு வார்த்தை, அவருடைய மகத்தான வல்லமையின் ஒரு தொடுதல்—அப்பொழுது இந்தப் பெரும் கட்டிடங்கள் விழுந்துவிடும். நாம் கற்பனைக்குக் கூட எட்டாத அச்சமூட்டும் காட்சிகள் நிகழும்.” Review and Herald, July 5, 1906.

The soon coming Sunday law is represented by the second voice of Revelation chapter eighteen, and it represents Ahab’s Mount Carmel, and Herod’s birthday party. Herodias, who is also Jezebel, is not present at Herod’s drunken party, just as Jezebel was absent from Mount Carmel. Until the Sunday law, she has been forgotten during the seventy symbolic years of the reign of the earth beast, the sixth kingdom of Bible prophecy. When Jezebel received her deadly wound in 1798 and 1799, the sixth kingdom (the United States) began its term as the sixth kingdom of Bible prophecy. When the sixth kingdom ends, she then returns and begins to sing her songs and commits fornication with all the nations on earth.

விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைக் கட்டளை வெளிப்படுத்தல் அதிகாரம் பதினெட்டின் இரண்டாவது சத்தத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அது ஆகாபின் கர்மேல் மலையையும், ஏரோதின் பிறந்தநாள் விருந்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. யெசபெலும் ஆன ஏரோதியா, ஏரோதின் மதுபோதைய விருந்தில் இல்லாதவளாக இருப்பது போலவே, யெசபெலும் கர்மேல் மலையில் இல்லாதவளாக இருந்தாள். ஞாயிற்றுக்கிழமைக் கட்டளையின்வரை, பூமிப் மிருகத்தின் ஆட்சியின் எழுபது அடையாள ஆண்டுகள் முழுவதும், அதாவது வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யத்தின் காலப்பகுதியில், அவள் மறக்கப்பட்டிருந்தாள். 1798 மற்றும் 1799 ஆம் ஆண்டுகளில் யெசபெல் தன் மரணகரமான காயத்தைப் பெற்றபோது, ஆறாவது ராஜ்யம் (அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்) வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமாகத் தனது காலத்தை ஆரம்பித்தது. ஆறாவது ராஜ்யம் முடிவுறும்போது, அவள் பின்னர் திரும்பி வந்து தன் பாடல்களைப் பாடத் தொடங்கி, பூமியிலுள்ள சகல ஜாதிகளுடனும் விபசாரம் செய்கிறாள்.

Her songs of fornication and wine was prophetically initiated on September 11, 2001, but that was simply the period of preparation, as had been represented by the thirty years from 508, unto 538, the first time she took the throne. Up until the Sunday law, when the sixth kingdom is slain by the hands of Elijah, she has been hidden in Samaria. At that point John the Baptist is being held in her prison, awaiting either deliverance or death.

அவளுடைய வேசித்தனத்தினதும் திராட்சரசத்தினதும் பாடல்கள் தீர்க்கதரிசனரீதியாக 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று ஆரம்பிக்கப்பட்டன; ஆனால் அது வெறுமனே ஆயத்தப்படுத்தும் காலகட்டமாக இருந்தது; அவள் முதன்முறையாகச் சிங்காசனத்தை ஏற்றுக்கொண்ட 508 முதல் 538 வரையான முப்பது ஆண்டுகளால் அது முன்குறியாகச் சித்தரிக்கப்பட்டிருந்தது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும், எலியா என்பவனின் கைகளால் ஆறாம் ராஜ்யம் கொல்லப்படும் அந்த நேரம் வரையிலும், அவள் சமாரியாவில் மறைக்கப்பட்டிருந்தாள். அந்த நிலையிலே யோவான் ஸ்நானன் அவளுடைய சிறைக்கூடத்தில் தடுத்து வைக்கப்பட்டு, விடுதலையையோ அல்லது மரணத்தையோ எதிர்நோக்கி இருக்கிறான்.

Herod and his noble friends were drunk with the wine of Babylon, when Salome, the daughter of Herodias (Jezebel), performed her highly seductive dance, and Herod manifests his lustful and incestual desires. He is fully captivated by his step-daughters’ sexual overtures, and offers her up to half his kingdom.

பாபிலோனின் திராட்சரசத்தால் ஏரோதும் அவனுடைய பிரபுத் தோழர்களும் மதிமயங்கியிருந்தபோது, ஏரோதியாளின் (யெசபெல்) மகளாகிய சலோமே தனது மிகுந்த காமமூட்டும் நடனத்தை ஆடியாள்; அப்பொழுது ஏரோது தன் காமவெறியும் இரத்தச்சம்பந்தத் தகாத ஆசைகளையும் வெளிப்படுத்துகிறான். தன் வளர்ப்பு மகளின் பாலுணர்வூட்டும் சைகைகளால் அவன் முற்றிலும் மயங்கிப்போய், தன் இராஜ்யத்தின் பாதிவரை அவளுக்குக் கொடுக்க முன்வருகிறான்.

> And when a convenient day was come, that Herod on his birthday made a supper to his lords, high captains, and chief estates of Galilee; And when the daughter of the said Herodias came in, and danced, and pleased Herod and them that sat with him, the king said unto the damsel, Ask of me whatsoever thou wilt, and I will give it thee. And he sware unto her, Whatsoever thou shalt ask of me, I will give it thee, unto the half of my kingdom. And she went forth, and said unto her mother, What shall I ask? And she said, The head of John the Baptist. And she came in straightway with haste unto the king, and asked, saying, I will that thou give me by and by in a charger the head of John the Baptist. And the king was exceeding sorry; yet for his oath’s sake, and for their sakes which sat with him, he would not reject her. And immediately the king sent an executioner, and commanded his head to be brought: and he went and beheaded him in the prison, And brought his head in a charger, and gave it to the damsel: and the damsel gave it to her mother. Mark 6:21–28.

> ஏற்ற நாளொன்று வந்தபோது, ஹேரோது தன் பிறந்தநாளில் தன் பெருமக்களுக்கும், படைத்தலைவர்களுக்கும், கலிலேயாவின் பிரதான ஜனங்களுக்கும் ஒரு விருந்தினை ஏற்படுத்தினான். அப்போது அந்த ஹேரோதியாவின் குமாரத்தி உள்ளே வந்து நடனமாடி, ஹேரோதுவையும் அவனோடுகூடப் பந்தியிருந்தவர்களையும் மகிழ்வித்தாள்; அப்பொழுது ராஜா அந்தப் பெண்ணை நோக்கி: “நீ விரும்புகிற எதையாயினும் என்னிடத்தில் கேள்; அதை உனக்குக் கொடுப்பேன்” என்றான். மேலும் அவளுக்குச் சத்தியம்பண்ணி: “நீ என்னிடத்தில் எதை வேண்டிக்கொண்டாலும், என் ராஜ்யத்தின் பாதிவரையிலும் உனக்குக் கொடுப்பேன்” என்றான். அப்பொழுது அவள் வெளியேபோய் தன் தாயை நோக்கி: “நான் என்ன கேட்க வேண்டும்?” என்றாள். அதற்கு அவள்: “யோவான் ஸ்நானனுடைய தலையை” என்றாள். உடனே அவள் விரைவாக ராஜாவினிடத்தில் வந்து: “இப்போதே யோவான் ஸ்நானனுடைய தலையை ஒரு தட்டில் வைத்து எனக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்” என்று கேட்டாள். ராஜா மிகுந்த துக்கமடைந்தான்; ஆனாலும் தன் சத்தியத்தினிமித்தமும், தன்னோடுகூடப் பந்தியிருந்தவர்களினிமித்தமும், அவளை மறுக்க விரும்பவில்லை. உடனே ராஜா ஒரு காவற்காரனை அனுப்பி, அவன் தலையைக் கொண்டு வரும்படி கட்டளையிட்டான்; அவன் போய் சிறையிலே அவன் தலையை வெட்டினான். அவன் தலையை ஒரு தட்டில் கொண்டு வந்து அந்தப் பெண்ணுக்குக் கொடுத்தான்; அந்தப் பெண் அதைத் தன் தாய்க்குக் கொடுத்தாள். மாற்கு 6:21–28.

The first voice of Revelation eighteen sounded on September 11, 2001, and the second voice sounds at the soon coming Sunday law. In the history represented in John chapter six, the first voice of 2001 was the voice of Christ informing His disciples that they must eat His flesh and drink His blood, for He was the true Bread of Heaven. That period began in Galilee and ended with a purging of His disciples who turned away from Him in John chapter SIX, verse SIXTY-SIX. That history began at Galilee with a dietary test, and ended at the enforcement of the mark of the beast, as typified by the number of the pope’s name, which is SIX, SIX, SIX. Galilee means “turning point,” and September 11, 2001 was a prophetic “turning point” (Galilee), and Herod’s birthday was with the leadership of Galilee. The beginning voice of Revelation chapter eighteen, and the ending voice of Revelation eighteen, are both represented by Galilee, which is a turning point.

வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டின் முதல் சத்தம் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று ஒலித்தது; இரண்டாவது சத்தம் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது ஒலிக்கிறது. யோவான் ஆறாம் அதிகாரத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்றில், 2001 ஆம் ஆண்டின் முதல் சத்தம் கிறிஸ்துவின் சத்தமாக இருந்து, அவர் தம்முடைய சீஷர்களுக்குத் தாம் தமது மாம்சத்தை உண்ணவும் தமது இரத்தத்தைப் பானம்பண்ணவும் வேண்டும் என்று அறிவித்தார்; ஏனெனில் அவரே பரலோகத்தின் உண்மையான அப்பமாக இருந்தார். அந்தக் காலப்பகுதி கலிலேயாவில் தொடங்கி, யோவான் ஆறாம் அதிகாரம் அறுபத்தாறு வசனத்தில், அவரிடமிருந்து விலகிச் சென்ற அவருடைய சீஷர்கள் சுத்திகரிக்கப்படுதலுடன் முடிவடைந்தது. அந்த வரலாறு கலிலேயாவில் உணவுச் சோதனையுடன் தொடங்கி, மிருகத்தின் முத்திரை அமலாக்கப்படுதலினால் முடிவடைந்தது; அது போப்பின் பெயரின் எண்ணாகிய ஆறு, ஆறு, ஆறு என்பதினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. கலிலேயா என்பது “திருப்புமுனை” என்று பொருள்; ஆகையால் 2001 செப்டம்பர் 11 ஒரு தீர்க்கதரிசனமான “திருப்புமுனை” (கலிலேயா) ஆக இருந்தது; மேலும் ஏரோதின் பிறந்தநாள் கலிலேயாவின் தலைமையுடன் சம்பந்தப்பட்டிருந்தது. வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் ஆரம்ப சத்தமும், வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டின் இறுதி சத்தமும், இரண்டும் கலிலேயாவினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன; அதாவது அது ஒரு திருப்புமுனையாகும்.

> “There are lessons to be learned from the history of the past; and attention is called to these, that all may understand that God works on the same lines now that He ever has done. His hand is seen in His work and among the nations now, just the same as it has been ever since the gospel was first proclaimed to Adam in Eden.

> “கடந்தகால வரலாற்றிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள் உள்ளன; இவற்றின்மேல் கவனம் செலுத்தப்படுவது, தேவன் எப்போதும் செய்து வந்த அதே வழிகளில் இப்போதும் செயல்படுகிறார் என்பதை எல்லோரும் உணரும்படியாகும். ஏதேன் தோட்டத்தில் ஆதாமுக்குச் சுவிசேஷம் முதன்முதலாக அறிவிக்கப்பட்டதுமுதல் எப்போதும் இருந்ததுபோலவே, அவருடைய கரம் இன்றும் அவருடைய கிரியையிலும் ஜாதிகளின் நடுவிலும் காணப்படுகிறது.

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement.” Bible Echo, August 26, 1895.

> “ஜாதிகளின் வரலாற்றிலும் சபையின் வரலாற்றிலும் திருப்புமுனைகளாக அமைவிக்கும் காலப்பகுதிகள் உள்ளன. தேவனுடைய முன்னறிவிப்பு நிறைந்த பரிபாலனத்தில், இவ்விதமான பல்வேறு நெருக்கடிக் காலங்கள் வரும்போது, அந்தக் காலத்திற்குரிய ஒளி அளிக்கப்படுகிறது. அது ஏற்றுக்கொள்ளப்படுமானால், ஆவிக்குரிய முன்னேற்றம் உண்டாகும்; அது நிராகரிக்கப்படுமானால், ஆவிக்குரிய வீழ்ச்சியும் கப்பல்பாழும் தொடரும். கடந்த காலத்தில் எவ்வாறு முன்னெடுக்கப்பட்டதோ, எதிர்காலத்திலும், சாத்தானிய அதிகாரங்கள் தமது இறுதியான அதிசயமான இயக்கத்தை நிகழ்த்தும் முடிவுக் கலகம் வரையிலும், சுவிசேஷத்தின் முனைந்துசெல்லும் செயலைக் கர்த்தர் தம்முடைய வார்த்தையில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.” Bible Echo, August 26, 1895.

Galilee at 2001, and Galilee at the soon coming Sunday law, identify when the light of the latter rain is poured out. In 2001 it was a measured outpouring, but at the second voice it is poured out without measure, as represented by the tremendous outpouring after Elijah slew the prophets of Baal, which occurred at Herod’s birthday party. Herod’s birthday identifies the birth of the seventh kingdom of Bible prophecy, which immediately follows the death of the preceding kingdom. The United States began to reign in 1798, at the death of the fifth kingdom, and at the death of the prophets of Baal, the seventh kingdom’s birthday has arrived. That seventh kingdom is represented by Ahab’s tenfold kingdom of the north, and by Herod, a representative of the tenfold northern kingdom of pagan Rome.

2001-ஆம் ஆண்டிலுள்ள கலிலேயாவும், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் காலத்திலுள்ள கலிலேயாவும், பிந்தைய மழையின் ஒளி எப்போது ஊற்றப்படுகின்றது என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன. 2001-இல் அது அளவிடப்பட்ட ஒரு ஊற்றிப்போக்காக இருந்தது; ஆனால் இரண்டாம் சத்தத்தின் போது அது அளவின்றி ஊற்றப்படுகிறது; இது எலியா பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளை வதம் செய்த பின்பு நிகழ்ந்த மகத்தான ஊற்றிப்போக்கினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அந்த நிகழ்வு ஏரோதின் பிறந்தநாள் விருந்தில் சம்பவித்தது. ஏரோதின் பிறந்தநாள், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஏழாம் இராச்சியத்தின் பிறப்பை அடையாளப்படுத்துகிறது; அது அதற்கு முந்திய இராச்சியத்தின் மரணத்திற்குப் உடனடியாகத் தொடர்ந்து வருகின்றது. ஐக்கிய அமெரிக்கா 1798-இல், ஐந்தாம் இராச்சியத்தின் மரணத்தின் போது ஆட்சி செய்யத் தொடங்கியது; மேலும் பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளின் மரணத்தின் வேளையில், ஏழாம் இராச்சியத்தின் பிறந்தநாள் வந்தடைந்துள்ளது. அந்த ஏழாம் இராச்சியம், ஆகாபின் வடக்கிலுள்ள பத்துமடங்கு இராச்சியத்தாலும், புறமத ரோமாவின் பத்துமடங்கு வடக்கு இராச்சியத்தின் பிரதிநிதியாகிய ஏரோதினாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:16–18.

> நீ கண்ட மிருகத்தின் மேல் இருந்த பத்து கொம்புகள், அவைகளே அந்த வேசியை வெறுத்து, அவளைப் பாழாக்கி நிர்வாணமாக்கி, அவளுடைய மாம்சத்தைத் தின்று, அவளை நெருப்பினால் சுட்டெரிப்பார்கள். ஏனெனில், தேவனுடைய வார்த்தைகள் நிறைவேறும் வரையில், அவருடைய சித்தத்தை நிறைவேற்றவும், ஒரே மனதாக இருந்து, தங்களுடைய ராஜ்யத்தை அந்த மிருகத்துக்குக் கொடுக்கவும் தேவன் அவர்களுடைய இருதயங்களில் வைத்திருக்கிறார். நீ கண்ட அந்த ஸ்திரீ, பூமியின் ராஜாக்களின்மேல் ஆட்சி செய்கிற அந்த மகாநகரமே. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:16–18.

Herod agrees to fulfill the oath he made to Salome, and give her the head of John, and his oath was represented as up to half his kingdom. The ten kings of the United Nations, in spite of hating the whore, agree to give their seventh kingdom unto the eighth head, that is of the seven previous heads. They agree to a kingdom that is premised upon the combination of the worldwide State, being combined with her worldwide Church. But the marriage is a Latin marriage, not an English marriage, for their marriage is represented by the “woman” reigning “over the kings.” In a Latin marriage the family retains the woman’s surname, not the mans’, and the name of this twofold marriage is an important element of the prophetic narrative.

ஏரோது சலோமேக்குத் தாம் செய்த சத்தியத்தை நிறைவேற்றி, யோவானின் தலையை அவளுக்குக் கொடுக்க ஒப்புக்கொள்கிறான்; மேலும் அவன் செய்த சத்தியம் அவன் ராஜ்யத்தின் பாதிவரை எனக் குறிக்கப்பட்டது. ஐக்கிய நாடுகளின் பத்து ராஜாக்கள், வேசியை வெறுத்தபோதிலும், ஏழு முந்தைய தலைகளில் ஒன்றான எட்டாவது தலைக்கு தங்களுடைய ஏழாவது ராஜ்யத்தை அளிக்க ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். உலகளாவிய அரசும், அவளுடைய உலகளாவிய திருச்சபையும் ஒன்றிணைவதையே அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு ராஜ்யத்திற்கு அவர்கள் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். ஆனால் அந்தத் திருமணம் ஆங்கிலத் திருமணம் அல்ல, இலத்தீன் திருமணம் ஆகும்; ஏனெனில் அவர்களுடைய திருமணம் “ராஜாக்கள்மேல்” ஆட்சி செய்கிற “பெண்” எனக் குறிக்கப்படுகிறது. இலத்தீன் திருமணத்தில் குடும்பம் ஆணின் குடும்பப்பெயரை அல்ல, பெண்ணின் குடும்பப்பெயரையே தக்கவைத்துக்கொள்கிறது; இந்த இருமடங்கான திருமணத்தின் பெயர் தீர்க்கதரிசன வர்ணனையின் ஒரு முக்கிய அம்சமாகும்.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.

> “ராஜாக்களும் அதிகாரிகளும் ஆளுநர்களும் தங்கள்மேல் பிரதிகிறிஸ்துவின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர்; மேலும், தேவனுடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களும் இயேசுவின் விசுவாசத்தை உடையவர்களுமான பரிசுத்தவான்களோடு யுத்தம் செய்யப் போகும் மகாவிலங்காக அவர்கள் சித்தரிக்கப்படுகின்றனர்.” Testimonies to Ministers, 38.

We will continue this study in the next article.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.

> The word that Isaiah the son of Amoz saw concerning Judah and Jerusalem. And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. . .. And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem: When the Lord shall have washed away the filth of the daughters of Zion, and shall have purged the blood of Jerusalem from the midst thereof by the spirit of judgment, and by the spirit of burning. Isaiah 2:1–3, 4:1–4.

> ஆமோஸின் குமாரனாகிய ஏசாயா, யூதாவையும் எருசலேமையும் குறித்து கண்ட வார்த்தை. கடைசி நாட்களில் கர்த்தருடைய ஆலயமலை மலைகளின் சிகரத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்டு, மேடுகளின்மேல் உயர்த்தப்படும்; அப்பொழுது சகல ஜாதிகளும் அதினிடத்துக்கு பெருகிவரும். அநேக ஜனங்கள் போய்க் கூறுவார்கள்: வாருங்கள், நாம் கர்த்தருடைய மலையிலும், யாக்கோபின் தேவனுடைய ஆலயத்திலும் ஏறிப்போகலாம்; அவர் தமது வழிகளை எங்களுக்கு போதிப்பார்; நாம் அவருடைய பாதைகளில் நடப்போம். ஏனெனில் சீயோனிலிருந்து நியாயப்பிரமாணமும், எருசலேமிலிருந்து கர்த்தருடைய வார்த்தையும் புறப்படும்.... அந்நாளில் ஏழு பெண்கள் ஒரே மனிதனைப் பற்றிக்கொண்டு: நாங்களே எங்கள் அப்பத்தைப் புசித்தும், எங்கள் உடைகளை உடுத்தியும் இருப்போம்; எங்கள் நிந்தையை நீக்கும்படிக்கு உன் பெயரால் மட்டும் அழைக்கப்படுவோமாக என்பார்கள். அந்நாளில் கர்த்தருடைய கிளை அழகும் மகிமையும் உடையதாக இருக்கும்; இஸ்ரவேலில் தப்பிப்பிழைத்தவர்களுக்கு தேசத்தின் கனியும் மேன்மையும் அலங்காரமுமாயிருக்கும். அப்பொழுது சீயோனில் மீதியாக இருப்பவனும், எருசலேமில் தங்கியிருப்பவனும், எருசலேமில் உயிரோடிருப்போரின் நடுவில் எழுதப்பட்டிருக்கிற ஒவ்வொருவனும், பரிசுத்தன் எனப்படுவான். கர்த்தர் நியாயத்தின் ஆவியினாலும், எரிக்கும் ஆவியினாலும், சீயோன் குமாரத்திகளின் அசுத்தத்தை கழுவி, எருசலேமின் இரத்தப்பழியை அதன் நடுவிலிருந்து சுத்திகரித்தபோது இது நிகழும். ஏசாயா 2:1–3, 4:1–4.

Back to Articles