Article

# தானியேலின் புத்தகம் - நூற்று பதினாறு

பழிவாங்கும் நாட்களை வெளிப்படுத்துதல்: எரேமியாவின் எச்சரிப்பும் இறுதி தலைமுறையும் குறித்த ஒரு தீர்க்கதரிசன ஆய்வு

Author

Jeff Pippenger

Published

March 4, 2024

Formats

PDF
Word

முந்தைய கட்டுரையில் நாம் எரேமியா ஐம்பதாம் அதிகாரத்தை ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தோம்; அங்கு காணப்படும் பகுதி, ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் தொடங்கி தேவனுடைய கோபத்துடன் முடிவடையும் பாபிலோன்மேலுள்ள நியாயத்தீர்ப்பைப் பற்றியது. நிறைவேற்றப்படும் நியாயத்தீர்ப்பு, கி.பி. 70 ஆம் ஆண்டில் எருசலேமின் அழிவினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட கர்த்தருடைய பழிவாங்கும் நாளாகும். கி.பி. 70 ஆம் ஆண்டில் ரோமாவினால் நிகழ்த்தப்பட்ட எருசலேமின் அழிவு, நேபுகாத்நேச்சாரால் மேற்கொள்ளப்பட்ட எருசலேமின் அழிவினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருந்தது. இவ்விரண்டும் சேர்ந்து, தீரு வேசியின் மீது நிறைவேற்றப்படும் நியாயத்தீர்ப்பிற்கு இரண்டு சாட்சிகளாக அமைந்தன; அவளே வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் வேசியும் ஆவாள்.

நவீன பாபிலோனின்மேல் கர்த்தருடைய பழிவாங்குதல், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் தொடங்கி, நிறைவேற்றப்படும் போது, “அந்த நாட்களிலும் அந்தக் காலத்திலும், கர்த்தர் சொல்லுகிறார், இஸ்ரவேலின் அக்கிரமம் தேடப்படும்; ஆனாலும் ஒன்றும் இருக்காது; யூதாவின் பாவங்களும் தேடப்படும்; அவை காணப்படமாட்டாது; ஏனெனில் நான் காக்கிறவர்களை மன்னிப்பேன்” என்று எரேமியா நமக்குத் தெரிவிக்கிறார். அந்த நாட்களிலேயே, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் ஏற்கனவே நிறைவேறியிருக்கும்.

> “சகோதரரே, ஆயத்தப்படுத்தும் மகத்தான வேலையில் நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள்? உலகத்தோடு ஒன்றிணைகிறவர்கள் உலகியலான வடிவத்தை ஏற்றுக்கொண்டு மிருகத்தின் முத்திரைக்காகத் தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தங்கள்மேல் நம்பிக்கையில்லாதவர்களாக இருந்து, தேவனுக்கு முன்பாகத் தங்களைத் தாழ்த்தி, சத்தியத்திற்குக் கீழ்ப்படிவதன்மூலம் தங்கள் ஆத்துமாக்களைச் சுத்திகரிக்கிறவர்கள், இவர்கள் பரலோக வடிவத்தை ஏற்றுக்கொண்டு தங்கள் நெற்றிகளில் தேவனுடைய முத்திரைக்காகத் தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கட்டளை புறப்படும் போது, முத்திரை பதிக்கப்படும் போது, அவர்களுடைய குணநலன் என்றென்றைக்கும் தூய்மையும் களங்கமற்றதுமானதாக நிலைத்திருக்கும்.” Testimonies, volume 5, 216.

நிர்வாகத் தீர்ப்பு வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் பதினெட்டாம் அதிகாரத்திலுள்ள இரண்டாம் சத்தத்தோடு தொடங்குகிறது; அது ஆண்களையும் பெண்களையும் பாபிலோனிலிருந்து தப்பிச் செல்லும்படி அழைக்கிறது. எரேமியா இவ்வாறு கூறுகிறார்: “அவர்களுடைய நாள் வந்துவிட்டது, அவர்களைக் கணக்குப்பார்க்கும் காலம் வந்தது. பாபிலோன் தேசத்திலிருந்து தப்பித்து ஓடுகிறவர்களின் சத்தம், சீயோனில் நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தரின் பழிவாங்குதலையும், அவருடைய ஆலயத்திற்காகிய பழிவாங்குதலையும் அறிவிக்கிறது. பாபிலோனுக்கு விரோதமாக வில்லாளிகளைச் சேர்த்து அழையுங்கள்; வில்லை வளைப்பவர்களெல்லாம் அதைச் சுற்றி முகாமிடட்டும்; அதிலிருந்து ஒருவனும் தப்பவிடப்படாதிருப்பதாக; அவள் செய்த கிரியைக்கேற்ப அவளுக்குப் பதிலளியுங்கள்; அவள் செய்த எல்லாவற்றின்படியும் அவளுக்கு செய்யுங்கள்.” அவளுடைய தீர்ப்பு “வில்லாளிகள்” மூலமாக நிறைவேற்றப்படுகிறது. வேதவாக்கியங்களில் ஒரு வில்லாளியைப்பற்றிய முதல் குறிப்பிடுதல் இஸ்மாயேலைப்பற்றியது.

> அப்பொழுது தேவன் அந்தப் பையனின் சத்தத்தைக் கேட்டார்; தேவனுடைய தூதன் ஆகாயத்திலிருந்து ஆகாரை அழைத்து, அவளிடம், “ஆகாரே, உனக்கு என்ன ஆயிற்று? பயப்படாதே; ஏனெனில் பையன் இருக்கும் இடத்திலேயே அவன் சத்தத்தைக் தேவன் கேட்டிருக்கிறார். எழுந்து, பையனைத் தூக்கிக்கொண்டு, அவனை உன் கையில் திடமாகப் பிடித்துக்கொள்; நான் அவனை ஒரு பெரிய ஜாதியாக்குவேன்” என்றான். அப்பொழுது தேவன் அவளுடைய கண்களைத் திறந்தார்; அவள் ஒரு தண்ணீர்க்கிணற்றைக் கண்டாள்; அவள் போய், தோற்பையைத் தண்ணீரால் நிரப்பி, பையனுக்கு குடிக்கக் கொடுத்தாள். தேவன் அந்தப் பையனோடிருந்தார்; அவன் வளர்ந்து, வனாந்தரத்தில் குடியிருந்து, வில்லாளியானான். ஆதியாகமம் 21:17–20.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்படும் “பெரிய பூகம்பத்தின் மணிநேரம்” என்பது, ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தால் ஆரம்பமாகும் ரோமின் வேசியின்மேல் நிறைவேற்றத் தீர்ப்பின் தொடக்கத்தைக் குறிப்பதாகும். அந்த “மணிநேரத்தில்” “மூன்றாம் ஐயோ சீக்கிரமாய் வருகிறது. அப்பொழுது ஏழாம் தூதன் எக்காளம் ஊதினான்.” மூன்றாம் ஐயோ என்பது ஏழாம் எக்காளமே ஆகும். பாப்பரசரின் அதிகாரத்தின் முத்திரையை (ஞாயிற்றுக்கிழமை ஆராதனை) கட்டாயப்படுத்துகிறவர்கள்மேல் அவருடைய நீதித்தீர்ப்பை நிகழ்த்தவும், தேவனுடைய அதிகாரத்தின் முத்திரையை (சப்தா ஆராதனை) நிலைநிறுத்துகிறவர்களைத் துன்புறுத்துகிறவர்கள்மேல் அதை வருவிக்கவும் பயன்படுத்தப்படுகிறவர்கள் இஸ்லாமின் வில்லாளர்களே ஆவர்.

எருசலேமும் ஆலயமும் அழிக்கப்படுவது குறித்து சீஷர்கள் எழுப்பிய கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்கும்போது, லூக்கா இருபத்தொன்றாம் அதிகாரத்தில் இயேசு, கடைசி நாட்களின் வரலாற்றையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரு வரலாற்று விவரணையை வழங்குகிறார். அவர் “பழிவாங்கும் நாட்களை” குறிப்பிடுகிறார்; அது மெசியாவாகிய அவருடைய ஊழியத்தின் இன்றியமையாத ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்பாக இருந்தது. இதையே அவர் நாசரேத் சபையில் தீர்க்கதரிசி ஏசாயாவிலிருந்து வாசித்து, தமது ஊழியத்தின் ஆரம்ப அறிவிப்பில் அடையாளப்படுத்தினார். நாசரேத்தில் செய்யப்பட்ட அந்த அறிவிப்பும், ஏசாயாவிலிருந்து எடுத்த அந்தப் பகுதியும், அவருடைய ஊழியத்தை மட்டுமல்ல, அவருடைய சீஷர்களின் செய்தியையும், மேலும் குறிப்பாக ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் இயக்கத்தின் பணி மற்றும் ஊழியத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தின.

> கர்த்தராகிய ஆண்டவரின் ஆவி என்மேல் இருக்கிறது; ஏனெனில், சாந்தமுள்ளவர்களுக்கு சுபசெய்தியை அறிவிக்கும்படி கர்த்தர் என்னை அபிஷேகம் செய்திருக்கிறார்; மனம் உடைந்தவர்களை கட்டிப்போடவும், சிறைக்கைதிகளுக்கு விடுதலையை அறிவிக்கவும், கட்டுண்டிருப்போருக்கு சிறைத் திறப்பை அறிவிக்கவும் அவர் என்னை அனுப்பினார்; கர்த்தருக்குப் பிரியமான ஆண்டையும், எங்கள் தேவனுடைய பழிவாங்கும் நாளையும் அறிவிக்கவும், துக்கப்படுகிற அனைவரையும் ஆறுதல்படுத்தவும்; சீயோனில் துக்கப்படுகிறவர்களுக்கு, சாம்பலுக்குப் பதிலாக அலங்காரத்தை, துக்கத்திற்குப் பதிலாக ஆனந்தத்தின் எண்ணெயை, மனச்சோர்வின் ஆவிக்குப் பதிலாக ஸ்தோத்திர ஆடையை அளிக்கவும்; அவர்கள் நீதியின் மரங்கள் என்றும், கர்த்தர் மகிமைப்படும்படியாக அவரால் நாட்டப்பட்டவர்கள் என்றும் அழைக்கப்படும்படியாகவும். அவர்கள் பண்டைய பாழிடங்களை மீண்டும் கட்டுவார்கள்; முன்தினங்களின் பாழ்ச்சிகளை எழுப்புவார்கள்; அநேக தலைமுறைகளாகப் பாழாயிருந்த பாழ்நகரங்களைச் சீர்செய்வார்கள். அந்நியர் நின்று உங்கள் மந்தைகளை மேய்ப்பார்கள்; பரதேசிகளின் புதல்வர் உங்கள் உழவர்கள் மற்றும் திராட்சைத்தோட்டக்காரர்கள் ஆவார்கள். ஆனால் நீங்கள் கர்த்தருடைய ஆசாரியர்கள் என்று அழைக்கப்படுவீர்கள்; எங்கள் தேவனுடைய ஊழியக்காரர் என்று மக்கள் உங்களைச் சொல்வார்கள்; ஜாதிகளின் ஐசுவரியங்களை நீங்கள் அனுபவிப்பீர்கள்; அவர்களுடைய மகிமையில் நீங்கள் பெருமைபாராட்டுவீர்கள். உங்கள் அவமானத்திற்குப் பதிலாக இரட்டிப்பு உண்டாகும்; இகழ்ச்சிக்குப் பதிலாக அவர்கள் தங்கள் பங்கில் மகிழ்ச்சியடைவார்கள்; ஆகையால் தங்கள் தேசத்தில் அவர்கள் இரட்டிப்பைப் பெறுவார்கள்; நித்திய ஆனந்தம் அவர்களுக்குரியதாக இருக்கும். ஏனெனில் நானாகிய கர்த்தர் நியாயத்தை நேசிக்கிறேன்; சர்வாங்க தகனபலிக்காகச் செய்யப்படும் கொள்ளையை வெறுக்கிறேன்; அவர்களுடைய கிரியையை சத்தியத்தின்படி நடத்துவேன்; அவர்களோடே நித்திய உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்துவேன். அவர்களுடைய சந்ததி ஜாதிகளுக்குள் அறியப்படும்; அவர்களுடைய சந்தானம் ஜனங்களுக்குள் அறியப்படும்; அவர்களைப் பார்க்கிற எல்லாரும், அவர்கள் கர்த்தர் ஆசீர்வதித்த சந்ததி என்று ஒப்புக்கொள்வார்கள். நான் கர்த்தருக்குள் மிகவும் மகிழ்வேன்; என் ஆத்துமா என் தேவனுக்குள் ஆனந்திக்கும்; ஏனெனில் அவர் எனக்கு இரட்சிப்பின் வஸ்திரங்களை அணிவித்தார்; நீதியின் அங்கியை என்மேல் போர்த்தினார்; மணமகன் ஆபரணங்களால் தன்னை அலங்கரித்துக்கொள்வதுபோலவும், மணமகள் தன் நகைகளால் தன்னை அலங்கரித்துக்கொள்வதுபோலவும். ஏனெனில் பூமி தன் முளையை முளைக்கப்பண்ணுகிறதுபோலவும், தோட்டம் தன்னில் விதைக்கப்பட்டவைகளை முளைக்கச்செய்கிறதுபோலவும், கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சகல ஜாதிகளுக்கும் முன்பாக நீதியையும் ஸ்தோத்திரத்தையும் முளைக்கப்பண்ணுவார். ஏசாயா 61:1–11.

எசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் முத்திரையிடப்பட்டுள்ள ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேர், சபையிலும் உலகத்திலும் உள்ள பாவங்களின்மேல் துக்கித்து அழுகிறவர்களே. “கர்த்தருடைய பிரியமான வருஷமும், நம்முடைய தேவனுடைய பழிவாங்கும் நாளும்” என்பது, சியோனில் துக்கித்து அழுகிறவர்கள் ஆறுதலடையும் காலமும், “கர்த்தரை மகிமைப்படுத்துவதற்காக” அவர்கள் “நீதியின் விருட்சங்கள்” ஆகும் காலமும் ஆகும். அவர்கள் கர்த்தரை மகிமைப்படுத்துகிறார்கள்; ஏனெனில் “அந்த நாட்களிலும் அந்தக் காலத்திலும், கர்த்தர் சொல்லுகிறார், இஸ்ரவேலின் அக்கிரமம் தேடப்படும்; ஆனாலும் அது காணப்படாது.” துக்கித்து அழுகிறவர்களே முத்திரையிடப்பட்டவர்கள்; அவர்களே “பழைய பாழிடங்களைப் புதுப்பிப்பவர்கள்,” “முந்தின பாழ்ச்சிகளை எழுப்புவார்கள்,” மேலும் “அநேக தலைமுறைகளின் பாழாயிருந்த பட்டணங்களைச் சீர்செய்வார்கள்.” அவர்கள் “கர்த்தருடைய ஆசாரியர்கள்” என்று பெயரிடப்படுவார்கள்; மனிதர் அவர்களை “நம்முடைய தேவனுடைய ஊழியக்காரர்” என்று அழைப்பார்கள்.

நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் நீதியானது, பெரிய பூகம்பத்தின் நேரத்தில் அவர்கள் ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படும்போது, “அனைத்து ஜாதிகளின் முன்பாக முளைத்தெழ” வேண்டியதாகும். அவர்களுடைய நீதி படிப்படியாக உண்டாக்கப்படுகின்றது; ஏனெனில் “பூமி தன் மொட்டினை முளைக்கச் செய்வதுபோலும், தோட்டம் அதில் விதைக்கப்பட்டவற்றை முளைக்கச் செய்வதுபோலும், அப்படியே கர்த்தராகிய ஆண்டவர் நீதியையும் துதியையும் முளைத்தெழச் செய்வார்.” நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் 2001 செப்டம்பர் 1 அன்று பிந்திய மழை வந்தபோது ஆரம்பமானது. அப்பொழுதே பூமியின் மொட்டுகள் வெளிப்பட்டன. மொட்டுகள் எப்போது முளைத்தெழுகின்றன என்பதை ஏசாயா அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> அது முளைத்தெழும் போது, அளவோடு நீ அதனோடு வாதாடுவாய்; கிழக்குக் காற்றின் நாளில் அவர் தமது கடுமையான காற்றை அடக்குகிறார். ஆகையால் இதினாலே யாக்கோபின் அக்கிரமம் பரிகரிக்கப்படும்; அவன் பாவம் நீங்குவதற்கான முழு பலனும் இதுவே: அவன் பலிபீடத்தின் எல்லாக் கற்களையும் உடைத்துச் சிதைக்கப்பட்ட சுண்ணாம்புக் கற்களைப்போலாக்கும் போது, தோப்புகளும் விக்கிரகங்களும் இனி நிலைநிற்காது. ஏசாயா 27:8, 9.

அவருடைய “கடுங்காற்று” என்று சொல்லப்படும், அவர் “அடக்கி வைக்கும்” “கிழக்குக் காற்றின் நாளில்,” மழை “அளவிடப்பட்டிருக்கும்போது” மொட்டுகளின் “முளைத்தெழுதல்” ஆரம்பமாகும். “அடக்கி வைக்கும்” என்பது கட்டுப்படுத்தப்பட்டதாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நான்கு தூதர்கள் நான்கு காற்றுகளையும் அடக்கி வைத்திருக்கும்போது, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்காயிரம்பேர் முத்திரையிடப்படுதல் ஆரம்பமாகிறது. அந்த வேளையில், அந்த வசனத்தில் உள்ள “அளவு” என்ற சொல்லுக்கு மிதம் என்று அர்த்தமுள்ளதால், பின்மழை மிதமாக “தூவ” ஆரம்பமாகிறது. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்காயிரம்பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தின் ஆரம்பத்தில் பின்மழை அளவிடப்பட்டதாக இருக்கிறது; அந்த காலத்தின் முடிவில் அது அளவில்லாததாக இருக்கிறது.

> “முழு பூமியையும் அவருடைய மகிமையினால் ஒளிரச்செய்யும் தேவனுடைய ஆவியின் மகத்தான பொழிவு, நாம் தேவனோடு இணைந்து உழைப்பவர்கள் ஆக இருப்பதன் அர்த்தம் என்ன என்பதை அனுபவத்தின் மூலம் அறிந்துள்ள ஒளியடைந்த ஜனமாகும்வரை வராது. கிறிஸ்துவின் சேவைக்காக நாம் முழுமையான, மனமார்ந்த அர்ப்பணிப்பைப் பெற்றிருக்கும் போது, தேவன் தமது ஆவியை அளவின்றி பொழிவதினால் அந்த உண்மையை அங்கீகரிப்பார்; ஆனால் சபையின் பெரும்பகுதியினர் தேவனோடு இணைந்து உழைப்பவர்கள் ஆகாதவரையில் இது நிகழாது. சுயநலமும் சுயஇன்பவாழ்வும் இவ்வளவு வெளிப்படையாகத் தோன்றிக்கொண்டிருக்கையில், தேவன் தமது ஆவியைப் பொழிய முடியாது; வார்த்தைகளில் சொல்லப்பட்டால் கயீனின் அந்தப் பதிலை வெளிப்படுத்தும் மனப்பான்மை மேலோங்கிக்கொண்டிருக்கையில்,—‘நான் என் சகோதரனின் காவலாளியா?’—அவர் தமது ஆவியைப் பொழிய முடியாது. இக்காலத்திற்குரிய சத்தியமும், எல்லாப் பொருட்களினதும் முடிவு சமீபித்துவிட்டது என்று சாட்சி கூறி எங்கும் அடர்த்தியாக அதிகரித்துக்கொண்டிருக்கும் அடையாளங்களும், சத்தியத்தை அறிந்திருக்கிறோம் என்று உரிமை கூறுகிறவர்களின் உறங்கிக்கிடக்கும் ஆற்றலை எழுப்புவதற்கு போதாமற்போனால், அப்போது பிரகாசித்துக்கொண்டிருந்த ஒளிக்கே ஒப்பான இருள் இந்த ஆத்துமாக்களை வந்தடையும். இறுதியான கணக்கெடுப்பின் மகா நாளில், தங்களுடைய அக்கறையின்மைக்கு ஆதரவாக தேவனுக்குமுன் அவர்கள் முன்வைக்கக்கூடிய சாக்குப்போக்கின் சாயல்கூட இருக்காது. தேவனுடைய வார்த்தையின் பரிசுத்த சத்தியத்தின் ஒளியில் அவர்கள் வாழவும் நடக்கவும் உழைக்கவும் ஏன் செய்யவில்லை என்பதற்காக அளிக்கத்தக்க எந்தக் காரணமும் இருக்காது; இவ்வாறு தங்கள் நடத்தை, இரக்கம், மற்றும் தீவிர ஆர்வம் மூலமாக, பாவத்தின் இருளால் மூடப்பட்ட உலகிற்கு சுவிசேஷத்தின் வல்லமையும் மெய்ம்மையும் மறுக்கப்பட முடியாதவை என்பதை அவர்கள் வெளிப்படுத்தவில்லை என்பதற்கும் எந்தக் காரணமும் இருக்காது.” Review and Herald, July 21, 1896.

பிந்திய மழையின் சோதனைக் காலமும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்காயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலும், பரிசுத்த ஆவியின் ஊற்றுதலின் அளவிடுதலினால் தொடங்குகின்றன; ஏனெனில் கோதுமையும் களையும் அறுப்புக்காலத்தை அடைந்துவிட்டன. அந்த மழை இரு வகுப்பினரையும் முதிர்ச்சிக்குக் கொண்டுவருகிறது; பின்னர் சோதனைக் காலத்தின் முடிவில் கோதுமையும் களையும் பிரிக்கப்படுகின்றன; அப்பொழுது கோதுமை “தேவனுடன் கூடச் சேர்ந்து உழைக்கும் தொழிலாளர்களாக இருப்பதன் அர்த்தம் என்ன என்பதை அனுபவத்தின் மூலம் அறிந்துகொள்ளும்.” பின்னர் அவர்கள் “கிறிஸ்துவின் சேவைக்காக முழுமையான, முழு இருதய அர்ப்பணிப்பை உடையவர்களாயிருப்பார்கள்; அப்பொழுது தேவன் தமது ஆவியை அளவில்லாமல் ஊற்றுவதன்மூலம் அந்த உண்மையை அங்கீகரிப்பார்.”

“கடுமையான கிழக்குக் காற்றின் நாள்” 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்தது; அப்பொழுது, தேவனுடைய பழிவாங்கும் நாளை அடையாளப்படுத்தும் செய்திக்குப் பிரதியாக, பின்மழைச் செய்தியின் போலியான சமாதானமும் பாதுகாப்பும் என்னும் செய்தியைச் சார்ந்த ஹபக்கூக்கின் விவாதம் ஆரம்பமானது. அந்த நிலையில், கோதுமையும் களைகளும் ஆகிய இருவகைச் செடிகளும் மொட்டிட்டு, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நியாயத்தீர்ப்பில் தாங்கள் வெளிப்படுத்தப்போகும் கனியை விளைவிக்கத் தொடங்கின.

> “மீண்டும், இந்த உவமைகள் நியாயத்தீர்ப்புக்குப் பின் எந்தச் சோதனைக்காலமும் இருக்காது என்பதைப் போதிக்கின்றன. சுவிசேஷப் பணியினுடைய செயல் நிறைவு பெறும் போது, உடனடியாக நல்வர்களுக்கும் தீயவர்களுக்கும் இடையில் பிரித்தல் நடைபெறும்; ஒவ்வொரு வகையினரின் நிலைநியதி என்றும் நிலைநிறுத்தப்பட்டுவிடும்.” Christ’s Object Lessons, 123.

ஒரு தரப்பு எசேக்கியேல் அதிகாரம் எட்டில் சூரியனை வணங்குகிறது; மற்றொரு தரப்பு எசேக்கியேல் அதிகாரம் ஒன்பதில் தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறுகிறது. லூக்கா அதிகாரம் இருபத்தொன்றில், கிறிஸ்து ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தை அடையாளப்படுத்துகிறார்; மேலும், பூமியின் வரலாற்றின் இறுதி தலைமுறையைச் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு அடையாளத்தை அவர் முன்வைக்கிறார். எருசலேமின் அழிவிலிருந்து தப்பிச் செல்ல வேண்டுமெனில், கிறிஸ்தவர்கள் கண்டறிய வேண்டிய அந்த அடையாளத்தை அவர் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டார்.

> நீங்கள் எருசலேம் பட்டணத்தை இராணுவங்களால் சூழப்பட்டதைக் காணும்போது, அதின் பாழாக்குதல் சமீபமாயிற்றென்று அறிந்துகொள்ளுங்கள். அப்பொழுது யூதேயாவில் இருப்பவர்கள் மலைகளுக்கு ஓடிப்போகக்கடவர்கள்; அதன் நடுவில் இருப்பவர்கள் வெளியேறிப்போகக்கடவர்கள்; புறநாட்டுப் பகுதிகளில் இருப்பவர்கள் அதற்குள் பிரவேசிக்காதிருக்கக்கடவர்கள். ஏனெனில் எழுதப்பட்ட எல்லாவற்றும் நிறைவேறும்படிக்கு இவை பழிவாங்கும் நாட்களாயிருக்கின்றன. லூக்கா 21:20–22.

லூக்காவினாலே மட்டுமல்ல, மத்தேயுவினாலும் மார்க்குவினாலும் அவருடைய வார்த்தைகள் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன; ஆகையால், இயேசு “வரியின்மேல் வரி” என அந்த அடையாளத்தின் இன்னும் அதிகமான தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளை எடுத்துக்காட்டினார்.

> “இராஜ்யத்தின் இந்தச் சுவிசேஷம் சகல ஜாதிகளுக்கும் சாட்சியாக உலகமெங்கும் பிரசங்கிக்கப்படும்; பின்னர் முடிவு வரும். ஆகையால், தானியேல் தீர்க்கதரிசியால் சொல்லப்பட்ட பாழாக்குகிற அருவருப்பு பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் நிற்கின்றதை நீங்கள் காணும்போது, (இதைக் வாசிக்கிறவன் புரிந்துகொள்ளக்கடவன்:) அப்பொழுது யூதேயாவில் இருப்பவர்கள் மலைகளுக்குத் தப்பியோடக்கடவர்கள்.” மத்தேயு 24:14–16.

> சுவிசேஷம் முதலில் எல்லா ஜாதிகளிடத்திலும் பிரசங்கிக்கப்பட வேண்டும். அவர்கள் உங்களைப் பிடித்து ஒப்புக்கொடுக்கும்போது, நீங்கள் என்ன பேசுவீர்கள் என்று முன்கூட்டியே கவலைப்படாதிருங்கள்; முன் யோசனையும் செய்யாதிருங்கள்; அந்த நேரத்தில் உங்களுக்கு அளிக்கப்படுவது எதுவோ அதையே பேசுங்கள்; ஏனெனில் பேசுகிறவர்கள் நீங்கள் அல்ல, பரிசுத்த ஆவியே. அப்போது சகோதரன் சகோதரனை மரணத்திற்குக் காட்டிக்கொடுக்கிறான்; தகப்பன் மகனை அப்படியே ஒப்புக்கொடுக்கிறான்; பிள்ளைகள் தங்கள் பெற்றோருக்கு விரோதமாக எழுந்து, அவர்களை கொலைசெய்யப்படும்படி செய்வார்கள். என் நாமத்தினிமித்தம் நீங்கள் எல்லாராலும் வெறுக்கப்படுவீர்கள்; ஆனால் முடிவுவரை நிலைத்திருப்பவன் இரட்சிக்கப்படுவான். ஆகையால், தீர்க்கதரிசியாகிய தானியேல் சொன்ன பாழாக்குகிற அருவருப்பு, அது நிற்கக்கூடாத இடத்தில் நிற்கிறது என்று நீங்கள் காணும்போது, (வாசிக்கிறவன் உணரக்கடவன்,) அப்பொழுது யூதேயாவில் இருப்பவர்கள் மலைகளுக்குத் தப்பியோடட்டும். மாற்கு 13:10–14.

“பழிவாங்கும் நாட்கள்” என்பதின் இறுதியானதும் பரிபூரணமானதும் ஆன நிறைவேற்றமாகிய ஏழு கடைசி வாதைகள் இரு வகுப்பினர்மேல் நிறைவேறுவதற்கு முன்பு, இராஜ்யத்தின் சுவிசேஷம் எல்லா ஜாதிகளினிடத்திலும் பிரசங்கிக்கப்பட்டும் அறிவிக்கப்பட்டும் ஆக வேண்டும். அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேர் ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படும்போது, சுவிசேஷச் செய்தி ஜாதிகளுக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது. “பழிவாங்கும் நாட்கள்” என்பது பாபிலோன் வேசியின் நிர்வாகத் தீர்ப்பின் காலக்கட்டத்தைக் குறிக்கிறது; அது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் தொடங்கி, மிகாயேல் எழுந்து நிற்கும் போது மனிதருக்கான கிருபைக்காலம் முடிவுறவும், தேவனுடைய கோபம் ஏழு கடைசி வாதைகளில் ஊற்றப்படவும் செய்யும் வேளையில் நிறைவடைகிறது.

மார்கு குறிப்பிடும் “மணிநேரமும்,” “பெரிய பூகம்பத்தின்” “மணிநேரமும்,” மேலும் அந்தப் பத்து ராஜாக்கள் தங்கள் ஏழாம் ராஜ்யத்தை பாப்பரசாட்சிக்குக் கொடுக்கச் சம்மதிக்கும் “மணிநேரமும்” அதே காலப்பகுதியே ஆகும். எல்லா ஜாதிகளுக்கும் பிரசுரிக்கப்படும் சுவிசேஷத்தை கடைசி ஆத்துமா ஏற்றுக்கொண்டபோது, கிருபைக்காலம் முடிவடைகிறது; அப்பொழுது தேவனுடைய கோபம் இரக்கமின்றி ஊற்றப்படுகிறது. அந்தக் காலப்பகுதி, கொடி உயர்த்தப்படும்போது சுவிசேஷம் எல்லா ஜாதிகளிடத்திலும் அறிவிக்கப்படுவதால் தொடங்கி, கொடியினால் அறிவிக்கப்பட்டும் பிரசங்கிக்கப்பட்டும் பிரசுரிக்கப்பட்டும் உள்ள சுவிசேஷச் செய்திக்குக் கடைசி மனிதன் பதிலளிக்கும் வேளையில் முடிவடைகிறது. அந்தக் காலப்பகுதியே “பழிவாங்கும் நாட்கள்” ஆகும்.

லூக்கா இருபத்தொன்றாம் அதிகாரத்தில், இயேசு அந்த வரலாற்றுக் காலத்தைத் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டுக் காட்டுகிறார்; ஏனெனில் தமது இரண்டாம் வருகைக்கு முன் அழிந்துபோகாத இறுதி தலைமுறையை அவர் அடையாளப்படுத்துகிறார். அவர் ஒரு அடையாளத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்; அது தீர்க்கதரிசியான தானியேல் கூறிய பாழாக்கும் அருவருப்பாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அந்த அடையாளம் என்னவெனில், அந்தப் பாழாக்கும் அருவருப்பு “பரிசுத்த ஸ்தலத்தில்” நிற்கும் போது, மேலும் அது “நிற்கக்கூடாத இடத்தில்” “நிற்கும்” போது; அதுவே எருசலேம் “படைகளால் முற்றுகையிடப்பட்டிருக்கும்” காலமும் ஆகும்.

கி.பி. 66 ஆம் ஆண்டில் செஸ்தியஸ் எருசலேமை படைகளால் முற்றுகையிட்டபோது, எருசலேமிலிருந்த கிறிஸ்தவர்கள் நகரத்திலிருந்து தப்பிச் சென்றார்கள்; இறுதியில் கி.பி. 70 ஆம் ஆண்டில் நிறைவு பெற்ற அந்த அழிவின்போது ஒரே ஒரு கிறிஸ்தவரும் கூட மரிக்கவில்லை என்று சகோதரி வைட் அடையாளப்படுத்துகிறார். செஸ்தியஸ் ஒரு முற்றுகையை ஆரம்பித்தார்; பின்னர் வெளிப்படையாக அறியப்படாத காரணங்களால் பின்வாங்கினார்; அந்த அடையாளத்தோடு இணைக்கப்பட்டிருந்த எச்சரிக்கைக்கேற்ப நகரத்திலிருந்த கிறிஸ்தவர்கள் தப்பிச் சென்றார்கள். கி.பி. 70 ஆம் ஆண்டில் தீத்து மீண்டும் ஒரு முற்றுகையை ஏற்படுத்தி, அந்த அழிவை நிறைவு செய்தான். செஸ்தியஸின் முற்றுகை “முதல் யூத-ரோமப் போர்” என்று அழைக்கப்படுகிறதின் தொடக்கமாக இருந்தது; தீத்து நிகழ்த்திய முற்றுகையும் அழிவும் முதல் யூத-ரோமப் போரின் முடிவாக இருந்தது.

முழு அந்த வரலாறு மூன்றரை ஆண்டுகள் நீடித்து, முற்றுகையால் தொடங்கி முற்றுகையாலேயே முடிவுற்றது; அதன் தொடக்கத்தில் தேவனுடைய மக்களுக்கான ஒரு அடையாளம் இருந்தது. அந்த வரலாறு, கிறிஸ்துவினால் தேவனுடைய பழிவாங்கும் நாட்களாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டது; அது அவர் தமது ஊழியத்தில் குறிப்பாக அடையாளப்படுத்த வேண்டிய ஒரு கூறாக இருந்தது. அந்த நாட்கள், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆரம்பித்து, மனிதரின் கிருபைக்காலம் முடிவுறும் போது நிறைவடையும் ரோமின் வேசியின் மீது நிறைவேற்றப்படும் நியாயத்தீர்ப்பைக் குறிக்கின்றன. பாபிலோனின் வேசியின் மீது நிறைவேற்றப்படும் நியாயத்தீர்ப்பின் தொடக்கத்தில், ஒரு அடையாளமாகிய கொடியாக ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர் உயர்த்தப்படுகிறார்கள். தேவனுடைய பிற மந்தையினர் அந்த அடையாளத்தைக் காணும்போது, எருசலேமின் அழிவினால் முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்ட பாபிலோனிலிருந்து அவர்கள் வெளியே தப்பிச் செல்ல வேண்டும்.

அடுத்த கட்டுரையில் லூக்கா இருபத்தொன்றாம் அதிகாரத்தைத் தொடர்ந்து பரிசீலிப்போம்.

Back to Articles