Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Four

தானியேல் புத்தகம் - அறுபத்து நான்கு

Unveiling Prophecy: Connecting September 11, 2001 to the Sealing Time, Latter Rain, and the Final Work of Christ

தீர்க்கதரிசனத்தை வெளிப்படுத்துதல்: செப்டம்பர் 11, 2001-ஐ முத்திரையிடும் காலம், பிந்தைய மழை, மற்றும் கிறிஸ்துவின் இறுதி கிரியையுடன் இணைத்தல்

Author

Jeff Pippenger

Published

January 28, 2024

Formats

PDF
Word

In the recent articles we have been referring to a few passages from the Spirit of Prophecy that identify a period of time from September 11, 2001 until Michael stands up and human probation closes. During that period of time, there are a handful of prophetic illustrations which identify the final work of Christ in the Most Holy Place.

சமீபத்திய கட்டுரைகளில், செப்டம்பர் 11, 2001 முதல் மிகாயேல் எழுந்துநிற்கும் வரையும் மனிதருக்கான பரிசோதனைக்காலம் முடிவடையும் வரையும் உள்ள ஒரு காலப்பகுதியைச் சுட்டிக்காட்டும் தீர்க்கதரிசன ஆவியின் சில பகுதிகளை நாம் குறிப்பிட்டுவந்தோம். அந்த காலப்பகுதியில், மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்தில் கிறிஸ்து நிறைவேற்றும் இறுதியான கிரியையைச் சுட்டிக்காட்டும் சில தீர்க்கதரிசனச் சித்திரங்கள் உள்ளன.

The work of Christ in the sanctuary is represented in the vision of the Ulai River of Daniel chapter eight, and Sister White has informed us that the vision of the Ulai River is now in the process of fulfillment. The final work accomplished in the heavenly sanctuary, which is now in the process of fulfillment, is represented in a variety of prophetic terms. It is represented as, among other prophetic representations, the sealing time, the latter rain, the closing work of salvation, and the cleansing of the temple. It is important to bring those terms together, and also to place them in their correct historical setting.

தானியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள ஊலாய் நதியின் தரிசனத்தில் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் கிறிஸ்துவின் பணி பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; மேலும், ஊலாய் நதியின் தரிசனம் இப்போது நிறைவேற்றப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது என்று சகோதரி ஒயிட் நமக்குத் தெரிவித்து இருக்கிறார். இப்போது நிறைவேற்றப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் பரலோகப் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் நிறைவேற்றப்படும் இறுதி பணி, பலவிதமான தீர்க்கதரிசனச் சொற்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மற்ற தீர்க்கதரிசனப் பிரதிநிதித்துவங்களோடு சேர்த்து, அது முத்திரையிடும் காலம், பின்மழை, இரட்சிப்பின் நிறைவுப் பணி, மற்றும் ஆலயத்தின் சுத்திகரிப்பு என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அந்தச் சொற்களை ஒன்றுசேர்த்து எடுத்துக் காட்டுவதும், அவற்றைச் சரியான வரலாற்றுச் சூழலில் அமைப்பதும் முக்கியமானதாகும்.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “அந்த நேரத்தில், இரட்சிப்பின் கிரியை முடிவடையும்போது, பூமியின்மேல் உபத்திரவம் வரிக்கொண்டிருக்கும்; ஜாதிகள் கோபங்கொள்வார்கள், ஆயினும் மூன்றாம் தூதனுடைய கிரியையைத் தடுக்காதபடி அடக்கி வைக்கப்படுவார்கள். அந்த நேரத்தில் ‘பின்மழை,’ அல்லது கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து வரும் புத்துணர்ச்சி, மூன்றாம் தூதனுடைய மகா சத்தத்திற்குப் பலம் அளிக்கவும், ஏழு கடைசி வாதைகள் ஊற்றப்படுகிற காலத்தில் பரிசுத்தவான்கள் நிலைத்துநிற்க ஆயத்தப்படுத்தவும் வரும்.” Early Writings, 85.

The “work of the third angel” is also “the work of salvation,” which prepares “the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.”

“மூன்றாம் தூதனுடைய பணி” என்பது “இரட்சிப்பின் பணியும்” ஆகும்; அது “கடைசி ஏழு வாதைகள் ஊற்றப்படவிருக்கும் காலத்தில் பரிசுத்தவான்கள் நிலைத்திருக்கும்படியாக அவர்களை ஆயத்தப்படுத்துகிறது.”

> And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. Revelation 11:18.

> ஜாதிகள் கோபமுற்றன; உமது கோபமும் வந்தது; மரித்தோருக்கு நியாயத்தீர்ப்பு அளிக்கப்படும் காலமும் வந்தது; உமது ஊழியக்காரராய தீர்க்கதரிசிகளுக்கும், பரிசுத்தவான்களுக்கும், உமது நாமத்துக்குப் பயப்படும் சிறியவர்களுக்கும் பெரியவர்களுக்கும் பலன் அளிக்கவும், பூமியை அழிக்கிறவர்களை அழிக்கவும் வேண்டிய காலமும் வந்தது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:18.

The nations are angered before probation closes (which is when God’s wrath is poured out), yet when the nations are angered, they are also “held in check.” The “time” when the nations are angered, identifies the beginning of the closing work of salvation, and the closing work of salvation is the sealing of God’s people.

தீர்ப்பாய்வு முடிவுறுவதற்கு முன்பே ஜாதிகள் கோபம்கொள்கின்றன (அதுவே தேவனுடைய கோபம் ஊற்றப்படுகின்ற காலம்), ஆயினும் ஜாதிகள் கோபம்கொள்ளும் அந்தவேளையிலும், அவை “அடக்கி வைக்கப்படுகின்றன.” ஜாதிகள் கோபம்கொள்ளும் அந்த “காலம்,” இரட்சிப்பின் நிறைவு செயல் ஆரம்பிக்கிற தருணத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும் இரட்சிப்பின் நிறைவு செயல் என்பது தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு முத்திரையிடப்படுதலாகும்.

> “The true people of God, who have the spirit of the work of the Lord and the salvation of souls at heart, will ever view sin in its real, sinful character. They will always be on the side of faithful and plain dealing with sins which easily beset the people of God. Especially in the closing work for the church, in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand who are to stand without fault before the throne of God, will they feel most deeply the wrongs of God’s professed people. This is forcibly set forth by the prophet’s illustration of the last work under the figure of the men each having a slaughter weapon in his hand. One man among them was clothed with linen, with a writer’s inkhorn by his side. ‘And the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’” Testimonies, volume 3, 266.

> “கர்த்தருடைய கிரியையின் ஆவியையும் ஆத்துமாக்களின் இரட்சிப்பையும் தம் இதயத்தில் கொண்டிருக்கிற தேவனுடைய உண்மையான மக்கள், பாவத்தை அதன் உண்மையான பாவமிக்க குணத்திலேயே எப்பொழுதும் நோக்குவார்கள். தேவனுடைய மக்களை எளிதில் சூழ்ந்துகொள்ளும் பாவங்களிடத்தில், அவர்கள் எப்போதும் உண்மையுள்ளதும் வெளிப்படையானதுமான அணுகுமுறையின் பக்கமே இருப்பார்கள். குறிப்பாக, தேவனுடைய சிங்காசனத்தின் முன்பாக குற்றமற்றவர்களாய் நிற்கவிருக்கும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேருக்கான முத்திரையிடும் காலத்தில், சபைக்கான இறுதி கிரியையில், தேவனுடையவர்களென்று அறிக்கையிடுகிற மக்களின் அக்கிரமங்களை அவர்கள் மிகவும் ஆழமாக உணர்வார்கள். இது, ஒவ்வொருவனும் தன் கையில் சங்கார ஆயுதம் ஏந்திய மனிதர்களின் உருவகத்தின் கீழ் நிகழும் இறுதி கிரியையைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசியின் விளக்கத்தில் வல்லமையுடன் எடுத்துக்காட்டப்பட்டுள்ளது. அவர்களுக்குள் ஒருவன் சணல்வஸ்திரம் தரித்தவனாயிருந்து, தன் பக்கத்தில் எழுத்தரின் மைக்கூடு கொண்டிருந்தான். ‘அப்பொழுது கர்த்தர் அவனை நோக்கி: நகரத்தின் நடுவிலும், எருசலேமின் நடுவிலும் சென்று, அதன் நடுவே செய்யப்படுகிற சகல அருவருப்புகளினிமித்தம் பெருமூச்சுவிட்டு கதறுகிற மனுஷரின் நெற்றிகளின்மேல் ஒரு அடையாளம் போடு என்று சொன்னார்.’ Testimonies, volume 3, 266.”

The nations are held in check so as to not prevent the sealing of the one hundred and forty-four thousand. In Revelation chapter seven, the angry nations that are held in check are represented as four winds that are held in check during that very same period of time, and that time is specifically identified as a period of time.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேருக்கு முத்திரையிடப்படுவதைக் தடைக்காதபடிக்கு ஜாதிகள் அடக்கப்பட்டிருக்கின்றன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்தில், அடக்கப்பட்டிருக்கும் கோபமுள்ள ஜாதிகள் அதே காலப்பகுதியில் அடக்கப்பட்டிருக்கும் நான்கு காற்றுகளாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றன; மேலும் அந்தக் காலம் குறிப்பாக ஒரு காலப்பகுதியாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.

> “Satan is now using every device in this sealing time to keep the minds of God’s people from the present truth and to cause them to waver. I saw a covering that God was drawing over His people to protect them in the time of trouble; and every soul that was decided on the truth and was pure in heart was to be covered with the covering of the Almighty.

> “இப்போது இந்த முத்திரையிடும் காலத்தில், தேவனுடைய ஜனங்களின் மனங்களை நிகழ்காலச் சத்தியத்திலிருந்து விலக்கி, அவர்களைத் தளர்ச்சியுறச் செய்வதற்காக, சாத்தான் எல்லாவிதமான உத்திகளையும் பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறான். வருத்தக்காலத்தில் தம்முடைய ஜனங்களைப் பாதுகாக்கும்படி, தேவன் அவர்கள்மேல் ஒரு மறைப்பை இழுத்துக் கொண்டிருந்ததை நான் கண்டேன்; மேலும், சத்தியத்தில் உறுதியாக நிலைத்திருந்ததும் இருதயத்தில் சுத்தமாயிருந்ததுமான ஒவ்வொரு ஆத்துமாவும் சர்வவல்லவருடைய அந்த மறைப்பினால் மறைக்கப்பட வேண்டியிருந்தது.”

> “Satan knew this, and he was at work in mighty power to keep the minds of as many people as he possibly could wavering and unsettled on the truth. …

> “சாத்தான் இதை அறிந்திருந்தான்; ஆகையால், இயன்றவரை அதிகமான மக்களின் மனங்களைச் சத்தியத்தைப் பற்றிக் குலுங்கியும் நிலையற்றதாயும் வைத்திருக்க, அவன் மகத்தான வல்லமையுடன் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தான். …”

> “I saw that Satan was at work in these ways to distract, deceive, and draw away God’s people, just now in this sealing time. I saw some who were not standing stiffly for present truth. Their knees were trembling, and their feet sliding, because they were not firmly planted on the truth, and the covering of Almighty God could not be drawn over them while they were thus trembling.

> இந்த முத்திரையிடும் காலத்தில், தேவனுடைய ஜனங்களைத் திசைதிருப்பவும், வஞ்சிக்கவும், விலக்கிக் கொண்டுபோகவும், சாத்தான் இவ்வாறான வழிகளில் செயற்பட்டு வந்தான் என்று நான் கண்டேன். நிகழ்கால சத்தியத்திற்காக உறுதியாக நிலைக்காமல் இருந்த சிலரை நான் கண்டேன். அவர்கள் சத்தியத்தில் உறுதியாக நிலைநிறுத்தப்படாமல் இருந்தபடியால், அவர்களுடைய முழங்கால்கள் நடுங்கின; அவர்களுடைய கால்கள் வழுக்கின; அவர்கள் இவ்வாறு நடுங்கிக்கொண்டிருந்தவரையில், சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய மறைப்பு அவர்கள்மேல் போர்த்தப்பட முடியவில்லை.

> “Satan was trying his every art to hold them where they were, until the sealing was past, until the covering was drawn over God’s people, and they left without a shelter from the burning wrath of God, in the seven last plagues. God has begun to draw this covering over His people, and it will soon be drawn over all who are to have a shelter in the day of slaughter. God will work in power for His people; and Satan will be permitted to work also.” Early Writings, 43, 44.

> “முத்திரையிடுதல் கடந்துபோகும் வரையும், தேவனுடைய ஜனங்களின் மேல் பாதுகாப்பு மூடுபடலம் விரிக்கப்படும் வரையும், அவர்கள் அங்கேயே தங்கியிருக்கும்படி, மேலும் ஏழு கடைசி வாதைகளில் தேவனுடைய எரியும் கோபத்திலிருந்து பாதுகாப்பின்றி அவர்கள் விடப்பட்டுபோகும்படி, சாத்தான் தன்னிடமிருந்த ஒவ்வொரு தந்திரத்தையும் பயன்படுத்தி வந்தான். தேவன் தமது ஜனங்களின் மேல் இந்தப் பாதுகாப்பு மூடுபடலத்தை விரிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறார்; படுகொலை நாளில் பாதுகாப்பைப் பெறவேண்டிய எல்லாரின் மேலும் அது விரைவில் விரிக்கப்படும். தேவன் தமது ஜனங்களுக்காக வல்லமையுடன் கிரியை செய்வார்; சாத்தானும் கிரியை செய்ய அனுமதிக்கப்படுவான்.” Early Writings, 43, 44.

Sister White wrote these words in 1851, five years before God’s people entered into the Laodicean condition, and delayed the sealing process by rejecting the increased light of the “seven times.” That light would have increased and finished God’s work of covering His people in advance of the seven last plagues. Instead, God’s people rebelled and were consigned to wander in the wilderness of Laodicea, as typified by ancient Israel’s rebellion and wilderness wandering. How many of ancient Israel’s rebels entered into the Promised Land? What passage in the Bible, or the Spirit of Prophecy identifies any Laodiceans that will be saved? The answer is, “None!” for a Laodicean is just as lost as those of ancient Israel who died in the wilderness.

சகோதரி வைட் இவ்வார்த்தைகளை 1851 ஆம் ஆண்டில் எழுதினார்; அதாவது, தேவனுடைய ஜனங்கள் லவோதிக்கேயா நிலைக்குள் நுழைவதற்கு ஐந்து ஆண்டுகள் முன்பாகவே. “ஏழு காலங்கள்” எனும் அதிகரித்த ஒளியை நிராகரித்ததினால், அவர்கள் முத்திரையிடும் செயல்முறையைத் தாமதப்படுத்தினார்கள். அந்த ஒளி, கடைசி ஏழு வாதைகளுக்கு முன்பாகவே, தம் ஜனங்களை மூடி இரட்சிக்கும் தேவனுடைய கிரியையை அதிகரித்து நிறைவு செய்திருக்கும். ஆனால் அதற்குப் பதிலாக, தேவனுடைய ஜனங்கள் கலகம்பண்ணினர்; பண்டைய இஸ்ரவேலின் கலகத்தாலும் வனாந்தர அலைச்சலாலும் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டபடி, லவோதிக்கேயா எனும் வனாந்தரத்தில் அலைந்து திரியுமாறு ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டார்கள். பண்டைய இஸ்ரவேலின் கலகக்காரர்களில் எத்தனை பேர் வாக்களிக்கப்பட்ட தேசத்திற்குள் பிரவேசித்தார்கள்? வேதாகமத்தில், அல்லது தீர்க்கதரிசன ஆவியில், இரட்சிக்கப்படப்போகும் எந்த லவோதிக்கேயரையும் அடையாளப்படுத்தும் எந்த வசனம் உள்ளது? பதில்: “ஒருவரும் இல்லை!” ஏனெனில், வனாந்தரத்தில் இறந்துபோன பண்டைய இஸ்ரவேலரிலிருந்தவர்களைப் போலவே, ஒரு லவோதிக்கேயனும் முற்றிலும் இழந்தவனே.

The sealing of the one hundred and forty-four thousand is a period of time, and it begins when the four angels restrain the four winds, which is also when the nations are angered, yet held in check. During the sealing time God prepares His people to stand in the time of the seven last plagues, and that preparation is represented as pulling “a covering” over His people, and it is also represented as finishing the work of salvation and finishing the work of the third angel. The preparation which is represented by all these illustrations is based upon the reception of “present truth.”

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம்பேருக்கு முத்திரையிடப்படுதல் என்பது ஒரு காலப்பகுதியாகும்; அது நான்கு தூதர்கள் நான்கு காற்றுகளையும் அடக்கிக் காக்கும் வேளையில் ஆரம்பமாகிறது; அத்தகைய வேளையிலேயே ஜாதிகள் கோபமடைகின்றன, ஆயினும் கட்டுப்பாட்டில் வைக்கப்படுகின்றன. முத்திரையிடும் அந்தக் காலத்தில், கடைசி ஏழு வாதைகளின் காலத்தில் நிலைத்திருக்கும்படியாக தேவன் தம் ஜனத்தை ஆயத்தப்படுத்துகிறார்; அந்த ஆயத்தப்படுத்துதல், தம் ஜனத்தின் மேல் “ஒரு போர்வையை” இழுப்பதாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது; மேலும் அது இரட்சிப்பின் கிரியையை முடிப்பதாகவும், மூன்றாம் தூதனுடைய கிரியையை நிறைவேற்றுவததாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறது. இவ்வனைத்துப் படங்களாலும் சுட்டிக்காட்டப்படும் இந்த ஆயத்தப்படுத்துதல் “தற்காலச் சத்தியத்தை” ஏற்றுக்கொள்ளுதலின் மேல் அடிப்படையாக உள்ளது.

Those who will not stand “stiffly for present truth,” are those who were “wavering,” because their minds were not focused upon “present truth.” She writes that she “saw some who were not standing stiffly for present truth. Their knees were trembling, and their feet sliding, because they were not firmly planted on the truth, and the covering of Almighty God could not be drawn over them while they were thus trembling.”

“நிகழ்கால சத்தியத்திற்காக” “உறுதியாக நிலைத்துநிற்காதவர்கள்,” தங்கள் மனம் “நிகழ்கால சத்தியத்தின்” மீது நிலையாக ஒருமுகப்படுத்தப்படாததினால் “அலைபாய்ந்துகொண்டிருந்தவர்கள்” ஆவர். அவள், “நிகழ்கால சத்தியத்திற்காக உறுதியாக நிலைத்துநிற்காமல் இருந்த சிலரை நான் கண்டேன். அவர்களுடைய முழங்கால்கள் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தன; அவர்களுடைய கால்கள் வழுக்கிக்கொண்டிருந்தன; ஏனெனில் அவர்கள் சத்தியத்தின் மேல் உறுதியாக நிலைநிறுத்தப்படவில்லை; மேலும் அவர்கள் இவ்வாறு நடுங்கிக்கொண்டிருந்தபோது, சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய மறைப்பு அவர்களின் மேல் இழுக்கப்பட முடியவில்லை” என்று எழுதுகிறாள்.

The “present truth” is what provides the “covering” and the “covering” is also represented as the “seal of God.” The “seal of God” was typified by the blood that covered the doors of the Hebrews, that allowed the destroying angel to pass over the homes where the door was “covered” with the blood. The “covering” is the “sealing,” and the “sealing” is accomplished by the “present truth.”

“தற்போதைய சத்தியம்” என்பதே “மூடுதலை” அளிக்கிறது; மேலும் அந்த “மூடுதல்” “தேவனுடைய முத்திரை” என்றும் குறிக்கப்படுகிறது. “தேவனுடைய முத்திரை” என்பது எபிரெயர்களின் வாசல்களை மூடியிருந்த இரத்தத்தினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது; அந்த வாசல் இரத்தத்தால் “மூடப்பட்டிருந்த” வீடுகளை அழிப்புத் தூதன் கடந்து செல்லும்படியாக அது செய்தது. “மூடுதல்” என்பதே “முத்திரையிடுதல்”; மேலும் அந்த “முத்திரையிடுதல்” “தற்போதைய சத்தியத்தினால்” நிறைவேறுகிறது.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> உம்முடைய சத்தியத்தினால் அவர்களைப் பரிசுத்தமாக்கும்; உம்முடைய வார்த்தையே சத்தியம். யோவான் 17:17.

Every reform movement had its own specific theme, and the theme of the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand is “Islam of the third Woe”. The “present truth” in the last days is Islam of the third Woe.

ஒவ்வொரு சீர்திருத்த இயக்கத்திற்கும் அதற்கே உரிய ஒரு குறிப்பிட்ட கருப்பொருள் இருந்தது; அதுபோல, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேருடைய சீர்திருத்த இயக்கத்தின் கருப்பொருள் “மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம்” ஆகும். கடைசி நாட்களில் உள்ள “நிகழ்கால சத்தியம்” என்பது மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாமே ஆகும்.

> “The Scriptures are constantly opening to the people of God. There always has been and always will be a truth specially applicable to each generation.” Review and Herald, June 29, 1886.

> “வேதாகமங்கள் தேவனுடைய மக்களுக்கு இடைவிடாது திறந்து கொண்டிருக்கின்றன. ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் விசேஷமாகப் பொருந்தும் ஒரு சத்தியம் எப்போதும் இருந்திருக்கிறது; இனியும் எப்போதும் இருக்கும்.” Review and Herald, June 29, 1886.

It is a present truth “message” that seals God’s people in the last days, and the sealing time is represented as beginning when the four winds are held in check. The nations were angered on September 11, 2001, and at that point the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, as the latter rain, which is “a message”, began to be unsealed.

இது கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்களை முத்திரையிடும் தற்போதைய சத்தியமான “செய்தி” ஆகும்; மேலும், நான்கு காற்றுகளும் அடக்கி வைக்கப்படும் வேளையில் அந்த முத்திரையிடும் காலம் ஆரம்பமாகிறது என்று சித்தரிக்கப்படுகிறது. 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று ஜாதிகள் கோபமடைந்தன; அப்பொழுதே, “ஒரு செய்தி”யாகிய பின்மழை வெளிப்படுத்தப்படத் தொடங்கியபடியால், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் ஆரம்பமானது.

> “To John were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. He saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing messages which are to ripen the harvest of the earth, either as sheaves for the heavenly garner or as fagots for the fires of destruction. Subjects of vast importance were revealed to him, especially for the last church, that those who should turn from error to truth might be instructed concerning the perils and conflicts before them. None need be in darkness in regard to what is coming upon the earth.” The Great Controversy, 341.

> “சபையின் அனுபவத்தில் ஆழ்ந்தும் உந்துதலூட்டுகிறதுமான ஆர்வமிக்க காட்சிகள் யோவானுக்குத் திறக்கப்பட்டன. தேவனுடைய ஜனங்களின் நிலை, அபாயங்கள், போராட்டங்கள், மேலும் இறுதியான விடுதலை ஆகியவற்றை அவர் கண்டார். பூமியின் அறுவடையைப் பழுக்கச் செய்யவிருக்கும் இறுதி செய்திகளை அவர் பதிவு செய்கிறார்; அவை, விண்ணகக் களஞ்சியத்திற்கான கதிர்கட்டுகளாகவோ அல்லது அழிவின் நெருப்பிற்கான கட்டுகளாகவோ இருக்கும். மிகுந்த முக்கியத்துவமுடைய பொருள்கள் அவருக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டன; குறிப்பாக, தவறிலிருந்து சத்தியத்திற்குத் திரும்பவிருப்போர் தமக்குமுன் இருக்கும் அபாயங்களையும் போராட்டங்களையும் குறித்து போதிக்கப்பட்டிருக்கும்படியாக, கடைசி சபைக்காக அவை வெளிப்படுத்தப்பட்டன. பூமியின்மேல் வரப்போகிறவற்றைப் பற்றி யாரும் இருளில் இருக்கத் தேவையில்லை.” The Great Controversy, 341.

When the nations were angered, they were simultaneously held in check, and the “latter rain” began to fall, and the latter rain is the message of “present truth” that seals God’s people.

ஜாதிகள் கோபமுற்றிருந்தபோது, அதே சமயத்தில் அவர்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தனர்; அப்பொழுது “பின்மழை” பொழியத் தொடங்கியது; அந்த பின்மழையே தேவனுடைய ஜனங்களை முத்திரையிடுகின்ற “இற்காலச் சத்தியம்” என்ற செய்தியாகும்.

> “The work in Battle Creek is after the same order. The leaders in the sanitarium have mingled with unbelievers, admitting them to their councils, more or less, but it is like going to work with their eyes shut. They lack the discernment to see what is going to break upon us at any time. There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already. The judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 10, 252.

> “பாட்டில் க்ரீக்கிலுள்ள செயல் அதே வகைப்பாட்டின்படியே உள்ளது. சானட்டோரியத்தின் தலைவர்கள் அவிசுவாசிகளோடு கலந்திருந்து, அவர்களைத் தங்கள் ஆலோசனைக் குழுக்களுக்குள் ஓரளவுக்கு அனுமதித்திருக்கிறார்கள்; ஆனால் அது தங்கள் கண்களை மூடியபடியே வேலைக்குச் செல்லுவதுபோலுள்ளது. எந்த நேரத்திலும் எம்மீது என்ன வெடித்துப் பொங்கப்போகிறது என்பதை அறியத் தேவையான விவேக உணர்வு அவர்களுக்கு இல்லை. நம்பிக்கையிழந்த ஒரு ஆவி, யுத்தத்தின் ஆவி, இரத்தப்பாய்ச்சலின் ஆவி உள்ளது; அந்த ஆவி காலத்தின் முற்றுப்புள்ளிவரை அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கும். தேவனுடைய மக்கள் தங்கள் நெற்றிகளில் முத்திரையிடப்பட்டவுடனேயே—அது கண்ணுக்குப் புலப்படும் எந்த முத்திரையோ குறியோ அல்ல; மாறாக, அவர்கள் அசைக்கப்படாதபடி, அறிவுத்திறத்திலும் ஆவிக்குரியவிதத்திலும் சத்தியத்தில் உறுதிப்படுத்தப்படுதல் ஆகும்—தேவனுடைய மக்கள் முத்திரையிடப்பட்டு அசைப்புக்குத் தயாராக்கப்பட்டவுடனேயே, அது வரும். உண்மையாகவே, அது ஏற்கெனவே ஆரம்பமாகிவிட்டது. தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் இப்போது தேசத்தின் மேல் இருக்கின்றன; வரப்போகிறதென்ன என்பதை நாம் அறிந்துகொள்ளும்படி எங்களுக்கு எச்சரிக்கை கொடுக்கவே அவை இருக்கின்றன.” Manuscript Releases, தொகுதி 10, 252.

The “sealing” is “a settling into truth.” In the context of the sealing time she writes, “There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time.” When the nations are angered, they will be held in check, but the “war and bloodshed,” represented as the four winds “will increase until the very close of time.” Islam of the third Woe progressively escalates its warfare until the very close of time, and the prophetic understanding of Islam as the “theme” in the reformation of the one hundred and forty-four thousand, simultaneously increases during the same period of time. The progressive escalation accomplished by Islam runs parallel to the outpouring of the latter rain during the identical period of time, for the latter rain is a “message”.

“முத்திரையிடுதல்” என்பது “சத்தியத்தில் நிலைபெறுதல்” ஆகும். முத்திரையிடும் காலத்தின் சூழலில் அவள் இவ்வாறு எழுதுகிறாள்: “மிகுந்த அவசரத்தின், யுத்தத்தின், இரத்தப்பாய்ச்சலின் ஒரு ஆவி உள்ளது; அந்த ஆவி காலத்தின் முற்றிய முடிவுவரை அதிகரித்துக்கொண்டே போகும்.” ஜாதிகள் கோபமடைந்தபோது, அவை கட்டுப்படுத்தப்பட்டு நிறுத்தப்படுவார்கள்; ஆனால், நான்கு காற்றுகளாகச் சித்தரிக்கப்பட்ட “யுத்தமும் இரத்தப்பாய்ச்சலும்” “காலத்தின் முற்றிய முடிவுவரை அதிகரித்துக்கொண்டே போகும்.” மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் தன் போராட்டத்தை காலத்தின் முற்றிய முடிவுவரை படிப்படியாக அதிகரிக்கிறது; அதேவேளையில், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேரின் சீர்திருத்தத்தில் “கருப்பொருளாக” இஸ்லாமைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனப் புரிதலும் அதே காலப்பகுதியில் ஒரேநேரத்தில் அதிகரிக்கிறது. இஸ்லாம் நிகழ்த்தும் இந்த படிப்படியான தீவிர உயர்வு, அதே காலப்பகுதியில் பின்மழை பொழியப்படுதலோடு இணையாக நடைபெறுகிறது; ஏனெனில் பின்மழை ஒரு “செய்தி” ஆகும்.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “முழு பூமியின் ஆண்டவரின் அருகில் நிற்கும் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவர்கள், ஒருகாலத்தில் மூடிக்காக்கும் கேரூபாகச் சாத்தானுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட நிலையையே உடையவர்கள். அவருடைய சிங்காசனத்தைச் சூழ்ந்திருக்கும் பரிசுத்த ஜீவராசிகளின் மூலம், பூமியின் குடியிருப்போருடன் ஆண்டவர் இடையறாத தொடர்பை நிலைநிறுத்துகிறார். பொன்னான எண்ணெய் என்பது, விசுவாசிகளின் விளக்குகள் தளர்ந்து அணைந்துபோகாதபடி, தேவன் அவற்றிற்கு இடையறாது வழங்கி வருகிற கிருபையை குறிக்கிறது. தேவனுடைய ஆவியின் செய்திகளினூடாக இந்தப் பரிசுத்த எண்ணெய் பரலோகத்திலிருந்து ஊற்றப்படாமல் இருந்திருந்தால், தீமையின் முகவர்கள் மனிதர்கள்மேல் முழுமையான கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றிருப்பார்கள்.”

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> “தேவன் எங்களுக்குப் அனுப்பும் அறிவுறுத்தல்களை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளாதபோது, அவருக்குத் தாழ்வு உண்டாகிறது. இவ்வாறு, இருளிலுள்ளவர்களுக்குக் கடத்தப்படும்படியாக அவர் எங்கள் ஆத்துமாக்களில் ஊற்ற விரும்பும் பொன்னான எண்ணெயை நாம் நிராகரிக்கிறோம். ‘இதோ, மணமகன் வருகிறான்; அவனை எதிர்கொள்ள நீங்கள் புறப்பட்டுப் போங்கள்’ என்ற அழைப்பு வரும்போது, பரிசுத்த எண்ணெயைப் பெறாதவர்களும், தங்கள் இருதயங்களில் கிறிஸ்துவின் கிருபையைப் பேணிக்காக்காதவர்களும், புத்தியில்லாத கன்னிகைகளைப் போல, தங்கள் ஆண்டவரை எதிர்கொள்ளத் தயாராயில்லை என்பதை அறிந்துகொள்வார்கள். அந்த எண்ணெயைப் பெற்றுக்கொள்ளும் வல்லமை அவர்களுக்குள் இல்லை; அவர்களின் வாழ்க்கைகள் சிதைந்துபோகின்றன. ஆனால் தேவனுடைய பரிசுத்த ஆவியானவர் வேண்டப்படுமானால், மோசே செய்ததுபோல, ‘உமது மகிமையை எனக்குக் காண்பியும்’ என்று நாம் விண்ணப்பித்தால், தேவனுடைய அன்பு எங்கள் இருதயங்களில் பொழியப்படும். பொன்னான குழாய்கள் வழியாக, அந்தப் பொன்னான எண்ணெய் எங்களுக்கு வழங்கப்படும். ‘பலத்தினாலுமல்ல, வல்லமையினாலுமல்ல, என்னுடைய ஆவியினாலே ஆகும் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.’ நீதியின் சூரியனின் பிரகாசமான கதிர்களை ஏற்றுக்கொள்வதினால், தேவனுடைய பிள்ளைகள் உலகத்தில் விளக்குகளாக ஒளிர்கிறார்கள்.” Review and Herald, July 20, 1897.

The latter rain begins to “sprinkle” and ultimately escalates to a full outpouring. The “sprinkling” of the latter rain is identified as the rain being “measured”, and the full outpouring is when it is poured out “without measure”. Sister White clearly identifies a time when the latter rain is falling, and some receive it, and some don’t. At that time the rain is being “measured”, or it is “sprinkling”.

பிற்கால மழை முதலில் “தெளிக்க” ஆரம்பித்து, இறுதியில் முழுமையான பொழிவாக உயர்கிறது. பிற்கால மழையின் “தெளித்தல்”, அந்த மழை “அளவிட்டு” வழங்கப்படுவது என அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும் அது “அளவின்றி” ஊற்றப்படும் போது முழுமையான பொழிவு நிகழ்கிறது. சகோதரி வைட், பிற்கால மழை பொழிகின்ற ஒரு காலத்தைக் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறார்; அக்காலத்தில் சிலர் அதை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள், சிலர் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. அந்த நேரத்தில் மழை “அளவிட்டு” வழங்கப்படுகிறது, அல்லது அது “தெளித்துக்” கொண்டிருக்கிறது.

Some people will recognize that something is happening, but it will only frighten them.

சிலர் ஏதோ ஒன்று நடைபெறுகிறது என்பதை உணர்வார்கள்; ஆனால் அது அவர்களை அச்சப்படுத்துவதற்கே காரணமாகும்.

> “There is to be in the churches a wonderful manifestation of the power of God, but it will not move upon those who have not humbled themselves before the Lord, and opened the door of their heart by confession and repentance. In the manifestation of that power which lightens the earth with the glory of God, they will see only something which in their blindness they think dangerous, something which will arouse their fears, and they will brace themselves to resist it. Because the Lord does not work according to their expectations and ideal, they will oppose the work. “Why,” they say, “should we not know the Spirit of God, when we have been in the work so many years?” Because they did not respond to the warnings, the entreaties, of the messages of God, but persistently said, “I am rich, and increased with goods, and have need of nothing.”” Maranatha, 219

> “சபைகளில் தேவனுடைய வல்லமையின் ஒரு அதிசயமான வெளிப்பாடு இருக்கவுள்ளது; ஆனால் ஆண்டவருக்குமுன் தங்களைத் தாழ்த்திக்கொண்டு, அறிக்கையும் மனந்திரும்புதலினாலும் தங்கள் இருதயத்தின் கதவைத் திறக்காதவர்கள்மேல் அது செயல்படாது. தேவனுடைய மகிமையால் பூமியை ஒளியூட்டும் அந்த வல்லமையின் வெளிப்பாட்டின்போது, தங்கள் குருட்டுத்தனத்தில் அபாயகரமானதாக எண்ணும் ஒன்றையே அவர்கள் காண்பார்கள்; அது அவர்களுடைய அச்சங்களைத் தூண்டும் ஒன்றாக இருக்கும்; அதை எதிர்க்கத் தங்களை அவர்கள் ஆயத்தப்படுத்திக்கொள்வார்கள். ஆண்டவர் அவர்களுடைய எதிர்பார்ப்புகளின்படியும் இலட்சியக்கருத்தின்படியும் செயல்படாததினால், அவர்கள் அந்த வேலையை எதிர்ப்பார்கள். “ஏன்,” என்று அவர்கள் சொல்கிறார்கள், “நாம் இத்தனை ஆண்டுகளாக இந்த வேலையில் இருந்திருக்கும்போது, தேவனுடைய ஆவியை அறியாமல் இருக்கவேண்டுமா?” அவர்கள் தேவனுடைய செய்திகளின் எச்சரிப்புகளுக்கும் விண்ணப்பங்களுக்கும் பதிலளிக்காமல், மாறாக தொடர்ந்து, “நான் ஐசுவரியவானாயிருக்கிறேன், செல்வத்தில் பெருகியிருக்கிறேன், எனக்கொன்றும் தேவையில்லை” என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்ததினாலேயே அப்படியாகிறது.” Maranatha, 219

> “Many have in a great measure failed to receive the former rain. They have not obtained all the benefits that God has thus provided for them. They expect that the lack will be supplied by the latter rain. When the richest abundance of grace shall be bestowed, they intend to open their hearts to receive it. They are making a terrible mistake. The work that God has begun in the human heart in giving His light and knowledge must be continually going forward. Every individual must realize his own necessity. The heart must be emptied of every defilement and cleansed for the indwelling of the Spirit. It was by the confession and forsaking of sin, by earnest prayer and consecration of themselves to God, that the early disciples prepared for the outpouring of the Holy Spirit on the Day of Pentecost. The same work, only in greater degree, must be done now. Then the human agent had only to ask for the blessing, and wait for the Lord to perfect the work concerning him. It is God who began the work, and He will finish His work, making man complete in Jesus Christ. But there must be no neglect of the grace represented by the former rain. Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

> “அநேகர் மிகுந்த அளவில் முன்மழையைப் பெறத் தவறியிருக்கிறார்கள். தேவன் இவ்வாறு அவர்களுக்காக ஏற்படுத்திய எல்லா நன்மைகளையும் அவர்கள் பெறவில்லை. அந்தக் குறை பின்மழையால் நிரப்பப்படும் என்று அவர்கள் எதிர்பார்க்கிறார்கள். கிருபையின் மிகச் செழுமையான பெருக்கம் அருளப்படும் போது, அதைப் பெறத் தங்கள் இருதயங்களைத் திறக்க எண்ணுகிறார்கள். அவர்கள் ஒரு பயங்கரமான தவறைச் செய்கிறார்கள். தேவன் தமது ஒளியையும் அறிவையும் அளிப்பதன் மூலம் மனித இருதயத்தில் ஆரம்பித்திருக்கும் வேலை இடைவிடாது முன்னேறிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும். ஒவ்வொருவரும் தமக்குள்ள தனிப்பட்ட தேவையை உணர வேண்டும். இருதயம் ஒவ்வொரு அசுத்தத்தினின்றும் காலி செய்யப்படவும், ஆவியானவர் வாசம்பண்ணுவதற்காகச் சுத்திகரிக்கப்படவும் வேண்டும். பாவத்தை அறிக்கையிடுதலாலும் அதை விட்டு விடுதலாலும், உருக்கமான ஜெபத்தாலும், தங்களை தேவனுக்கே அர்ப்பணித்தலாலும், பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பரிசுத்த ஆவியின் பொழிவுக்காக ஆரம்பகால சீஷர்கள் தங்களை ஆயத்தப்படுத்தினர். அதே வேலையே இப்போது செய்யப்பட வேண்டும்; ஆனால் மிக உயர்ந்த அளவில். அப்போது மனிதன் செய்ய வேண்டியது ஆசீர்வாதத்தைக் கேட்டு, கர்த்தர் தன்னைச் சார்ந்த வேலையை நிறைவேற்றும்வரை காத்திருக்கவே ஆகும். வேலையை ஆரம்பித்தவர் தேவனே; அவர் தமது வேலையை நிறைவேற்றி, மனுஷனை இயேசு கிறிஸ்துவுக்குள் பூரணமாக்குவார். ஆனால் முன்மழையால் குறிக்கப்படும் கிருபையை எந்த விதத்திலும் புறக்கணிக்கக்கூடாது. தமக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள ஒளிக்கேற்ப வாழ்கிறவர்களே அதிகமான ஒளியைப் பெறுவார்கள். செயற்படும் கிறிஸ்தவ நற்குணங்களை நாள்தோறும் வாழ்க்கையில் வெளிப்படுத்துவதில் நாம் முன்னேறாமல் இருப்போம் எனில், பின்மழையில் பரிசுத்த ஆவியின் வெளிப்பாடுகளை நாம் அறிந்துகொள்ளமாட்டோம். அது நம்மைச் சுற்றியுள்ள இருதயங்களின் மேல் விழுந்துக்கொண்டிருக்கலாம்; ஆனாலும் அதை நாம் உணரவும் பெறவும் மாட்டோம்.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

In the passage she identifies that there is a time when “the richest abundance of grace shall be bestowed,” thus identifying a time when the latter rain is poured out without measure. In connection with that fact, she identifies that only those who are living up to the light they have will receive greater light. In that principle, it is clear that the light (which is the present truth) progressively increases. In the last sentence she identifies a time when the latter rain is falling, and some are recognizing and receiving it, and others are not. If you don’t recognize the message, which is the latter rain, you will not receive it.

அந்தப் பகுதியில், “கிருபையின் மிகுந்த பரிபூரணம் அருளப்படும்” என்று கூறுவதன் மூலம், பின்மழை அளவின்றி பொழியப்படும் ஒரு காலம் உண்டு என்பதை அவள் சுட்டிக்காட்டுகிறாள். அந்த உண்மையுடன் தொடர்பாக, தங்களிடம் உள்ள ஒளிக்கேற்ப வாழ்கிறவர்களே அதிகமான ஒளியைப் பெறுவார்கள் என்றும் அவள் குறிப்பிடுகிறாள். அந்தக் கொள்கையில், ஒளி (அதாவது தற்போதைய சத்தியம்) படிப்படியாக அதிகரிக்கிறது என்பது தெளிவாகிறது. கடைசி வாக்கியத்தில், பின்மழை பொழிந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு காலத்தையும், சிலர் அதைக் கண்டு உணர்ந்து ஏற்றுக்கொள்கிறார்களையும், மற்றவர்கள் அப்படிச் செய்யாதிருப்பதையும் அவள் சுட்டிக்காட்டுகிறாள். பின்மழையாகிய அந்தச் செய்தியை நீங்கள் உணர்ந்து அறியாவிட்டால், அதை நீங்கள் பெறமாட்டீர்கள்.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> “பிற்கால மழைக்காக நாம் காத்திருக்கக்கூடாது. நம்மேல் விழும் கிருபையின் பனித்துளியையும் மழைப்பொழிவுகளையும் அறிந்து தமக்கென ஏற்றுக்கொள்ளுமவர்களெல்லார்மேலும் அது வருகிறது. நாம் வெளிச்சத்தின் துணுக்குகளைச் சேகரிக்கும்போது, நம்மை அவர்மேல் நம்பிக்கை வைக்கச் செய்வதில் இன்புறும் தேவனுடைய நிச்சயமான இரக்கங்களை மதிக்கும்போது, ஒவ்வொரு வாக்குறுதியும் நிறைவேறும். [ஏசாயா 61:11 மேற்கோள்.] முழு பூமியும் தேவனுடைய மகிமையால் நிரப்பப்பட வேண்டியுள்ளது.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

At the time when the angry nations are held in check, the latter rain begins to be “measured.” When “the richest abundance of grace shall be bestowed,” is identifying when the latter rain is poured out without measure.

கோபமுற்ற ஜனங்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருக்கிற காலத்தில், பின்மழை “அளக்கப்பட” தொடங்குகிறது. “கிருபையின் மிகச் செழுமையான பரிபூரணம் அருளப்படும்” என்று சொல்லப்படுவது, பின்மழை அளவின்றி பொழியப்படும் காலத்தைக் குறித்தே அடையாளப்படுத்துகிறது.

At the time when the nations are angered, yet held in check, the latter rain begins to fall, but it is “measured” because the church at that point is mixed with wheat and tares. It is the rain that brings both the wheat and the tares to maturity, and the latter rain is the message of present truth that is either recognized and received, or not. All of these prophetic concepts are clearly identified in the Scriptures. On September 11, 2001, the latter rain began to “sprinkle”, and it escalates progressively until the Midnight Cry message arrives and the wise and foolish virgins are forever separated.

ஜாதிகள் கோபம்கொள்ளும் காலத்தில், ஆனால் அடக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும்போது, பிந்தைய மழை பொழியத் தொடங்குகிறது; ஆனால் அந்த நேரத்தில் சபை கோதுமையும் களைகளும் கலந்த நிலையில் இருப்பதனால் அது “அளவிடப்பட்டதாக” இருக்கிறது. கோதுமையையும் களைகளையும் முழு முதிர்ச்சிக்குக் கொண்டுவரும் மழை அதுவே; மேலும், பிந்தைய மழை என்பது தற்போதைய சத்தியத்தின் செய்தியாகும்; அது அறியப்பட்டு ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறதோ, இல்லையோ ஆகும். இந்த தீர்க்கதரிசனக் கருத்துக்களெல்லாம் வேதாகமத்தில் தெளிவாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. செப்டம்பர் 11, 2001 அன்று, பிந்தைய மழை “தெளிக்க” ஆரம்பித்தது; அது படிப்படியாக அதிகரித்து, நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தி வந்து, ஞானமுள்ள கன்னிகைகளும் மூடமான கன்னிகைகளும் என்றென்றைக்கும் பிரிக்கப்படும்வரை உயர்ந்து செல்கிறது.

The wise are then lifted up as an ensign to call God’s other flock out of Babylon, and the latter rain is then poured out without measure, and continues to fall until Michael stands up and human probation closes.

அப்பொழுது ஞானிகள் பாபிலோனிலிருந்து தேவனுடைய பிற மந்தையை வெளியே அழைக்க ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுகிறார்கள்; பின்னர் பின்மழை அளவற்ற வகையில் ஊற்றப்படுகிறது; மிக்கேல் எழுந்தருளி, மனிதருக்கான கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வரையில் அது தொடர்ந்து பொழிகிறது.

> “I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Early Writings, 36.

> “பரிசுத்தஸ்தலத்தில் இயேசுவின் கிரியை நிறைவேறும் வரையில் அந்த நான்கு தூதர்கள் நான்கு காற்றுகளையும் தடுத்து நிறுத்துவார்கள்; அதன் பின்னர் ஏழு கடைசி வாதைகள் வரும் என்பதை நான் கண்டேன்.” ஆரம்ப எழுத்துகள், 36.

The holding of the four winds, represents God’s providential control over the escalating judgments that he allows to take place in the last days. The four angels hold the four winds during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, but in that period of time there is the “spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase.” When the last of God’s children have been sealed, Michael will stand up and the four winds will be fully released, and the Seven Last Plagues will arrive.

நான்கு காற்றுகளையும் அடக்கிப் பிடித்தல் என்பது, கடைசி நாட்களில் நடைபெற அனுமதிக்கப்படுகிற அதிகரித்து வரும் நியாயத்தீர்ப்புகளின்மேல் தேவனுடைய பரிபாலனக் கட்டுப்பாட்டைக் குறிக்கிறது. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேருக்கு முத்திரையிடப்படும் காலத்தில் நான்கு தூதர்கள் நான்கு காற்றுகளையும் பிடித்திருக்கிறார்கள்; ஆனால் அந்த காலப்பகுதியில் “நிராசையின், போரும் இரத்தப்பாய்ச்சலுமாகிய ஆவியானது உள்ளது; அந்த ஆவி அதிகரிக்கும்.” தேவனுடைய பிள்ளைகளில் கடைசியானவர்களுக்கும் முத்திரை இடப்பட்டபின், மிகாயேல் எழுந்திருப்பார்; அப்பொழுது நான்கு காற்றுகளும் முழுமையாக விடப்பட்டு, கடைசி ஏழு வாதைகளும் வரும்.

In the “hour of the great earthquake” of Revelation chapter eleven, the “troublous times,” of Daniel chapter nine, when the street and wall are finished, is the time when “the nations will be angry.” In that time period, the latter rain will be poured out in “measure.” Isaiah identifies the time when the latter rain is measured, and he marks that time as the “day of the east wind.” The “day of the east wind,” was September 11, 2001.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் “பெரிய பூகம்பத்தின் மணிநேரத்தில்,” தானியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் “அவஸ்தையான காலங்களில்,” தெருவும் மதிலும் கட்டிமுடிக்கப்பட்டிருக்கும்போது, அது “ஜாதிகள் கோபமடையும்” காலமாகும். அந்தக் காலப்பகுதியில், பிற்கால மழை “அளவின்படி” ஊற்றப்படும். பிற்கால மழை அளக்கப்படும் காலத்தை எசாயா அடையாளப்படுத்துகிறார்; அந்தக் காலத்தை அவர் “கிழக்குக் காற்றின் நாள்” என்று குறிக்கிறார். “கிழக்குக் காற்றின் நாள்” என்பது செப்டம்பர் 11, 2001 ஆகும்.

We will continue to consider the “measuring” of the latter rain in the next article, but it should be remembered that the jewel of Miller’s dream that is represented upon the sacred tables of Habakkuk as the three Woes of Islam, is to shine ten times brighter in the last days, than when it was first gathered together by Miller.

அடுத்த கட்டுரையில் பின்மழையின் “அளவிடுதலை” நாம் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்; ஆனால் ஹபக்கூக்கின் பரிசுத்த பலகைகளில் இஸ்லாமின் மூன்று “அயோ”களாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள மில்லரின் கனவின் அந்த மணிக்கல், மில்லர் முதன்முதலில் அதைச் சேகரித்த காலத்தைவிட கடைசி நாட்களில் பத்துமடங்கு அதிகப் பிரகாசமாக ஒளிவீச வேண்டியது நினைவில் கொள்ளப்பட வேண்டும்.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> “ஒரு சந்தர்ப்பத்தில், நான் நியூயோர்க் நகரத்தில் இருந்தபோது, இரவுநேரத்தில், மாடிமேல் மாடி சேர்த்து வானத்தை நோக்கி உயர்ந்து கொண்டிருந்த கட்டிடங்களை நான் காணுமாறு அழைக்கப்பட்டேன். அந்தக் கட்டிடங்கள் தீப்பிடிக்காதவையாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருந்தன; அவை அவற்றின் உரிமையாளர்களையும் கட்டியவர்களையும் மகிமைப்படுத்துவதற்காக எழுப்பப்பட்டிருந்தன. இன்னும் உயரமாகவும் மேலும் உயரமாகவும் அந்தக் கட்டிடங்கள் எழுந்துகொண்டே இருந்தன; அவற்றில் மிக உயர்ந்த விலையுள்ள பொருட்களே பயன்படுத்தப்பட்டன. இக்கட்டிடங்கள் யாருக்குச் சொந்தமோ, அவர்கள் தங்களுக்குள்: ‘நாம் எவ்வாறு தேவனை மிகச் சிறப்பாக மகிமைப்படுத்தலாம்?’ என்று கேட்டுக்கொள்ளவில்லை. கர்த்தர் அவர்களுடைய சிந்தனைகளில் இல்லையே.”

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> “நான் எண்ணினேன்: ‘இவ்வாறு தங்களுடைய சொத்துகளை முதலீடு செய்கிறவர்கள் தங்களுடைய நடத்தையை தேவன் காண்கிறபடியே காணக்கூடியவர்களாயிருந்தால் எவ்வளவு நன்று! அவர்கள் அற்புதமான கட்டிடங்களை குவித்து எழுப்புகிறார்கள்; ஆனால் பிரபஞ்சத்தின் ஆளுநரின் பார்வையில் அவர்களுடைய திட்டமிடலும் யோசனைகளும் எவ்வளவு மூடத்தனமானவையாக இருக்கின்றன! தாங்கள் எவ்வாறு தேவனை மகிமைப்படுத்தலாம் என்று இருதயத்தினதும் மனதினதும் எல்லா சக்திகளுடனும் அவர்கள் ஆராய்ந்து வருவதில்லை. மனிதனின் முதல் கடமையான இதை அவர்கள் கண்மறந்துவிட்டார்கள்.’”

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> “இந்த உயர்ந்த கட்டிடங்கள் எழுப்பப்பட்டபோது, தமக்கிருந்த செல்வத்தைத் தன்னிறைவைத் திருப்திப்படுத்தவும் தங்கள் அயலாரின் பொறாமையைத் தூண்டவும் பயன்படுத்த முடிந்ததென்று அவற்றின் உரிமையாளர்கள் பெருமிதமிகு அகந்தையோடு மகிழ்ந்தார்கள். இவ்வாறு அவர்கள் முதலீடு செய்திருந்த பணத்தின் பெரும்பகுதி, அநியாயப் பறிப்பினாலும் ஏழைகளை நசுக்கிச் சுரண்டுவதினாலும் பெற்றெடுக்கப்பட்டதாகும். பரலோகத்தில் ஒவ்வொரு வாணிபப் பரிவர்த்தனைக்கும் கணக்கு வைக்கப்படுகிறது; ஒவ்வொரு அநியாயமான ஒப்பந்தமும், ஒவ்வொரு வஞ்சகச் செயலும் அங்கே பதிவுசெய்யப்பட்டிருக்கிறது என்பதை அவர்கள் மறந்துபோனார்கள். தங்கள் வஞ்சகத்திலும் இறுமாப்பிலும் மனிதர் கர்த்தர் அவர்களைத் தாண்டிச் செல்ல அனுமதிக்கமாட்டார் என்ற எல்லையை எட்டிவிடும் காலம் வருகிறதே; அப்போது யெகோவாவின் நீடிய சகிப்புத்தன்மைக்கும் ஒரு வரம்பு உண்டு என்பதை அவர்கள் அறிந்துகொள்வார்கள்.”

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

> “அடுத்ததாக என் முன் கடந்த காட்சி ஒரு தீவிபத்து எச்சரிக்கையாக இருந்தது. உயர்ந்ததும், தீப்பிடிக்காதவை என்று கருதப்பட்டதுமான கட்டிடங்களை நோக்கி மனிதர், ‘இவை முற்றிலும் பாதுகாப்பானவை’ என்று கூறினர். ஆனால் அவை பிசினால் செய்யப்பட்டவைகளைப் போல எரிந்து அழிந்துபோயின. அந்த அழிவைத் தடுக்க தீயணைப்பு இயந்திரங்களால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை. தீயணைப்பாளர்களால் அந்த இயந்திரங்களை இயக்க இயலவில்லை.”

> “I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.” Testimonies, volume 9, 12, 13.

> “கர்த்தருடைய காலம் வரும்போது, அகந்தையுள்ள, பேராசையுள்ள மனிதர்களின் இருதயங்களில் எவ்வித மாற்றமும் நிகழாமல் இருந்தால், இரட்சிக்க வல்லமையாயிருந்த கை அழிக்கவும் வல்லமையாயிருக்கும் என்பதை எனக்குப் போதிக்கப்பட்டுள்ளது. தேவனுடைய கையை எந்தப் பூமியிலுள்ள வல்லமையும் தடுக்க முடியாது. தேவனுடைய நியமிக்கப்பட்ட காலம் வரும்போது, அவருடைய நியாயப்பிரமாணத்தை அவர்கள் அலட்சியம் செய்ததற்கும், அவர்களுடைய சுயநலமான பேராசைக்காகவும் மனிதர்மேல் பதிலடி அனுப்பும்போது, அந்தக் கட்டிடங்களை அழிவிலிருந்து காக்கும்படியாக அவற்றின் நிர்மாணத்தில் எந்தப் பொருளும் பயன்படுத்தப்பட முடியாது.” Testimonies, volume 9, 12, 13.

Back to Articles