Article

# தானியேல் புத்தகம் - நூற்று ஐம்பதுாவது

எசேக்கியேல் 37ஆம் அதிகாரத்தின் விளக்கமும் கடைசி நாட்களுக்கான அதன் தொடர்பும்

Author

Jeff Pippenger

Published

March 21, 2024

Formats

PDF
Word

எசேக்கியேல் அந்த இரு ஜாதிகளும் ஒன்றாகும் செயல்முறையை விவரித்த பின்பு, அந்த ஜாதி ராஜாவாகிய தாவீதினால் ஆளப்படும் என்பதையும், அவர் அவர்களுடன் உடன்படிக்கையில் பிரவேசிப்பார் என்பதையும், அவருடைய வாசஸ்தலம் அவர்களுடன் இருக்கும் என்பதையும் அவர் பின்னர் குறிப்பிட்டுக் காட்டுகிறார்.

> அவர்கள் இனி தங்கள் விக்கிரகங்களினாலுமல்ல, தங்கள் அருவருப்பான காரியங்களினாலுமல்ல, தங்கள் எல்லா மீறுதல்களினாலுமல்ல தங்களைத் தீட்டுப்படுத்திக்கொள்ளமாட்டார்கள்; அவர்கள் பாவஞ்செய்த தங்கள் குடியிருப்புகளெல்லாவற்றிலிருந்தும் நான் அவர்களை இரட்சித்து, அவர்களைச் சுத்திகரிப்பேன்; அப்பொழுது அவர்கள் என் ஜனமாக இருப்பார்கள், நான் அவர்களுடைய தேவனாயிருப்பேன். என் ஊழியக்காரனாகிய தாவீது அவர்கள்மேல் ராஜாவாயிருப்பான்; அவர்கள் அனைவருக்கும் ஒரே மேய்ப்பன் இருப்பான்; அவர்கள் என் நியாயங்களில் நடந்து, என் கட்டளைகளைக் கைக்கொண்டு அவற்றின்படி செய்வார்கள். நான் என் ஊழியக்காரனாகிய யாக்கோபுக்கு கொடுத்த, உங்கள் பிதாக்கள் குடியிருந்த தேசத்தில் அவர்கள் குடியிருப்பார்கள்; அவர்களும், அவர்களுடைய பிள்ளைகளும், அவர்களுடைய பிள்ளைகளின் பிள்ளைகளும் என்றென்றைக்கும் அதில் குடியிருப்பார்கள்; என் ஊழியக்காரனாகிய தாவீது என்றென்றைக்கும் அவர்களுக்குப் பிரபுவாயிருப்பான். மேலும் நான் அவர்களோடே சமாதான உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்துவேன்; அது அவர்களுக்கே உரிய நித்திய உடன்படிக்கையாயிருக்கும்; நான் அவர்களை நிலைநிறுத்தி, அவர்களைப் பெருகப்பண்ணி, என் பரிசுத்த ஸ்தலத்தை அவர்கள் நடுவில் என்றென்றைக்கும் நிறுவுவேன். என் வாசஸ்தலமும் அவர்களோடே இருக்கும்; ஆம், நான் அவர்களுடைய தேவனாயிருப்பேன், அவர்கள் என் ஜனமாயிருப்பார்கள். என் பரிசுத்த ஸ்தலம் அவர்கள் நடுவில் என்றென்றைக்கும் இருக்கும்போது, நான் கர்த்தர் இஸ்ரவேலைப் பரிசுத்தப்படுத்துகிறவன் என்று ஜாதிகள் அறிந்துகொள்வார்கள். எசேக்கியேல் 37:23–28.

எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரம், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேருக்கான முத்திரைக்குத்தலை மிக விரிவாக வெளிப்படுத்துகிறது. தெய்வீகத்தன்மை மனிதத்தன்மையுடன் இணைக்கப்படும் போது ஒரே ஜனமாக ஆக வேண்டிய இரண்டு கோல்கள், அவர்கள்மேல் ஒரே ராஜா இருப்பார். அந்த ஒரே ஜனம், கடைசி நாட்களின் தேவனுடைய சபையாகிய, அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரே ஆவர். அந்த இரண்டு கோல்கள், இஸ்ரவேலின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு ராஜ்யங்களுக்கு நேர்ந்த சிதறிப்போன இரு காலப்பகுதிகள் ஆகும். அந்த இரண்டு கோல்கள், பவுல் “சரீரம்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறவர்களே; அதே சமயம் அவர் கிறிஸ்துவை அந்த சரீரத்தின் “தலை” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார். எசேக்கியேல், பவுலின் “தலை”-யை “ராஜாவாகிய தாவீது” என்று, “சரீரம்”-தை “ஒரே ஜனம்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்.

1856 ஆம் ஆண்டில் அட்வெண்டிசத்திற்கு வழங்கப்பட்ட செய்தியில், 1856 இல் ஹைரம் எட்சன் எழுதிய “ஏழு காலங்கள்” குறித்த முற்றுபெறாத தொடரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, ஏசாயா நூல் ஏழாம் அதிகாரத்தில் உள்ள அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனத்தை, ஏழு காலங்களாகிய இரு காலப்பகுதிகளின் தொடக்கப் புள்ளிகளுக்கான வேதாகமச் சுட்டுப்பொருளாக எட்சன் குறிப்பிடுகிறார். அந்த அறுபத்தைந்து ஆண்டு காலத் தீர்க்கதரிசனம் ஒரு புதிர்மிகு சூழலில் வைக்கப்பட்டுள்ளது; இது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் நூலில் காணப்படும், “காதுகளுள்ளவன் கேட்கக்கடவன்” என்று கூறும் பகுதிகளுக்கு ஒத்ததாகும். உணர்ந்து காணக்கூடிய கண்களும், புரிந்து கொள்ளக்கூடிய காதுகளும் உங்களுக்கிருந்தால், அந்த வசனப்பகுதியில் மிகவும் அதிசயமான ஒன்று உள்ளது.

> சிரியாவின் தலை தமஸ்கு; தமஸ்குவின் தலை ரெசீன்; இன்னும் அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்குள் எபிராயீம் ஜனமாக இருக்காதபடிக்கு சிதைக்கப்படும். எபிராயீமின் தலை சமாரியா; சமாரியாவின் தலை ரெமலியாவின் மகன். நீங்கள் விசுவாசிக்காவிட்டால், நிச்சயமாக நிலைநிறுத்தப்படமாட்டீர்கள். ஏசாயா 7:8, 9.

அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளைக் குறித்த தீர்க்கதரிசனம் கி.மு. 742-இல் தொடங்கியது; அந்த அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்குள், பத்தொன்பது ஆண்டுகள் கழித்து கி.மு. 723-இல், இஸ்ரவேலின் வடக்கு இராஜ்யம் அசீரியாவினால் அடிமைத்தனத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டது; மேலும் அந்த ஆண்டுகள் கி.மு. 677-இல் நிறைவடைந்தபோது, மனாசே பாபிலோனினால் சிறைக்கொண்டு செல்லப்பட்டான். அந்த அறுபத்தைந்து ஆண்டுகள், எசேக்கியேலின் வர்ணனையில் ஒரே கோலாக ஆக வேண்டியிருந்த இரு ஜாதிகளின் சிதறிப்போகுதல்களின் முடிவின் நிறைவேற்றங்களிலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டன. அவை முறையே 1798, 1844, மற்றும் 1863 ஆகிய ஆண்டுகளைக் குறித்தன. 1863-இல் நிராகரிக்கப்பட்ட செய்தியை அடையாளப்படுத்தும் வசனங்களில், அந்தத் தீர்க்கதரிசனம் அமைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு விசேஷமான தீர்க்கதரிசன வெளிப்பாடு உள்ளது.

ஒரு ஜாதியின் “தலை” அதன் தலைநகரம் என்றும், தலைநகரத்தின் “தலை” ராஜா என்றும் கூறும் வெளிப்பாடே இது. இந்த வெளிப்பாட்டிற்கு இது இரண்டு சாட்சிகளை அளிக்கிறது; பின்னர், “நீங்கள் விசுவாசிக்காவிட்டால், நிச்சயமாக நீங்கள் நிலைநிறுத்தப்படமாட்டீர்கள்” என்ற புதிர்மிகு வாக்கியத்தால் முழு தீர்க்கதரிசனத்தையும் வெளிப்பாட்டையும் முடிவுக்கு கொண்டுவருகிறது. ராஜாவே தலை என்றும், தலை என்பது தலைநகரம் என்றும் நீங்கள் விசுவாசிக்காவிட்டால், நீங்கள் நிலைநிறுத்தப்படமாட்டீர்கள்.

வடக்கு மற்றும் தெற்கு ராஜ்யங்களின் இரண்டு கோல்களையும் இணைப்பதன் மூலம் உருவாக்கப்படும் எசேக்கியேலின் ஜாதிக்கு ஒரு ராஜா இருக்க வேண்டியது; அவர் தலை, அதாவது அந்த ஜாதியின் தலைநகரம் ஆகிறார். எசேக்கியேலின் முழு பகுதியும், மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாமின் ஏழாம் எக்காளம் முழங்கும் காலகட்டத்தில் தெய்வீகத்துவம் மனுஷத்துவத்தோடு ஒன்றிப்போகிறதை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படுதலின் தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளைப்பற்றியே உரைக்கிறது.

வெளிப்படுத்துதல் புத்தகம் பத்தாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஏழாம் காஹளத்தின் முழக்கம் ஒலிக்கும் நாட்கள், “இனி காலம் இருக்காது” என்று அறிவிக்கப்பட்டபோது, அதாவது 1844 அக்டோபர் 22 அன்று, மூன்றாம் தூதன் வந்த சமயத்தில் தொடங்கின. அந்த நிலையில் யோவான் அந்த தேதியின் கசப்பை அனுபவித்தான்; அப்போது அவனுக்குத் தேவாலயத்தை அளக்கும்படி சொல்லப்பட்டது; ஆனால் பரிசுத்தஸ்தலமும் சேனையும் மிதிக்கப்படுதலான ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளின் வரலாற்றைப் புறக்கணிக்கும்படி கூறப்பட்டது, ஏனெனில் அந்த காலப்பகுதி புறஜாதிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது.

> நான் சமுத்திரத்தின்மேலும் பூமியின்மேலும் நின்றிருக்கக் கண்ட தூதன் தன் கையை வானத்திற்கே உயர்த்தி, வானத்தையும் அதிலுள்ளவைகளையும், பூமியையும் அதிலுள்ளவைகளையும், சமுத்திரத்தையும் அதிலுள்ளவைகளையும் சிருஷ்டித்தவராகிய என்றென்றைக்கும் ஜீவிக்கிறவர்மேல் ஆணையிட்டு: இனி காலம் இருக்காது; ஆனால் ஏழாம் தூதனுடைய சத்தத்தின் நாட்களிலே, அவன் எக்காளம் ஊதத் தொடங்கும் போது, தேவனுடைய மறைபொருள், அவர் தமது ஊழியக்காரராகிய தீர்க்கதரிசிகளுக்கு அறிவித்தபடியே, நிறைவேறும் என்றான். நான் வானத்திலிருந்து கேட்ட சத்தம் மறுபடியும் என்னோடு பேசி: சமுத்திரத்தின்மேலும் பூமியின்மேலும் நின்றிருக்கிற தூதனுடைய கையில் திறந்திருக்கிற சிறுபுத்தகத்தைப் போய் எடு என்றது.

> அப்பொழுது நான் தூதனிடத்தில் சென்று, அவனிடம், “அந்தச் சிறு புத்தகத்தை எனக்குக் கொடு” என்றேன். அதற்கு அவன் என்னிடத்தில், “அதை எடுத்துக்கொண்டு விழுங்கிவிடு; அது உன் வயிற்றைக் கசப்பாக்கும், ஆனாலும் உன் வாயில் அது தேனைப்போல் இனிமையாயிருக்கும்” என்றான். அப்பொழுது நான் அந்தத் தூதனுடைய கையிலிருந்த அந்தச் சிறு புத்தகத்தை எடுத்து விழுங்கினேன்; அது என் வாயில் தேனைப்போல் இனிமையாயிருந்தது; ஆனால் அதை விழுங்கியவுடன் என் வயிறு கசந்தது. அப்பொழுது அவன் என்னிடத்தில், “நீ அநேக ஜனங்களுக்கும், ஜாதிகளுக்கும், பாஷைகளுக்கும், ராஜாக்களுக்கும் முன்பாக மறுபடியும் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லவேண்டும்” என்றான். பின்னும் தடியைப் போன்ற ஒரு நாணல் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டது; தூதன் நின்று, “எழுந்து, தேவனுடைய ஆலயத்தையும், பலிபீடத்தையும், அதிலே ஆராதிக்கிறவர்களையும் அளந்துகொள். ஆனால் ஆலயத்திற்குப் புறம்பான வெளிமுற்றத்தை விட்டுவிடு; அதை அளக்காதே; ஏனெனில் அது ஜாதிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது; அவர்கள் பரிசுத்த நகரத்தை நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள் காலால் மிதிப்பார்கள்” என்று சொல்லினான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10:5–11:2.

1844 அக்டோபர் 22 அன்று யோவான் அளக்க வேண்டியிருந்த ஆலயம், அதின் “உள்ளே” ஆராதிப்பவர்கள் இருந்த ஆலயமாகும். வெளிப்புறப் பிராகாரம் விலக்கப்பட வேண்டியதாக இருந்தது. பலிபீடம் உடையதும், அதின் உள்ளே ஆராதிப்பவர்கள் உடையதுமான ஆலயம், பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்தின் பரிசுத்த ஸ்தலமே ஆகும். பிராகாரத்தில் ஒரு பலிபீடம் இருந்தது; ஆனால் அது விலக்கப்பட வேண்டியதாக இருந்தது; ஆகையால், தேவனுடைய பரிசுத்தஸ்தலத்தில் உள்ள ஒரே மற்ற பலிபீடம், பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் அமைந்துள்ள தூபபலிபீடமே ஆகும். 1844 ஆம் ஆண்டில் மூன்றாம் தூதன் வந்தபோது, அது 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று முத்திரையிடும் காலத்தின் தொடக்கத்தில் மூன்றாம் தூதன் வருகைக்கான முன்னடையாளமாக இருந்ததால், அந்த ஆலயம் இரண்டு பிரிவுகளை மட்டுமே கொண்டிருந்தது.

பரிசுத்த ஸ்தலம் சபையின் ஒரு சின்னமாக இருந்தது; அதைக் பவுல் உடலாக அடையாளப்படுத்துகிறார்; மேலும் மகா பரிசுத்த ஸ்தலம் அந்த உடலின் தலையின் ஒரு சின்னமாக இருந்தது. பரிசுத்த ஸ்தலம் மனிதத்துவத்தின் ஒரு சின்னமாகும்; மகா பரிசுத்த ஸ்தலம் தெய்வீகத்தின் சின்னமாகும். பலிபீடமும், பலிபீடத்திலிருந்து மேலெழுந்து மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசித்த புகையும், மனிதத்துவம் தெய்வீகத்தோடு இணைந்த அந்த இடத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. மனிதகுலம் விசுவாசத்தினாலே மட்டுமே மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசிக்க முடியும்; ஆனால் விசுவாசிகளின் அனுபவம் பரிசுத்த ஸ்தலத்திலேயே அமைந்துள்ளது.

அங்கே அவர்கள், காணிக்கை அப்பங்களின் மேசையின்மேல் வைக்கப்பட்ட அப்பங்கள் குறிக்கிறபடி, தேவனுடைய வார்த்தையை உண்ணவேண்டும். அங்கே அவர்கள், ஏழு கிளைகளையுடைய விளக்குத்தண்டு குறிக்கிறபடி—அது சபையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்று நமக்குத் தெரிவிக்கப்படுகிறது—மனுஷருக்கு முன்பாகத் தங்களுடைய ஒளியைப் பிரகாசிக்கச் செய்து, தங்கள் பரலோகத் தந்தையை மகிமைப்படுத்தவேண்டும். அங்கே அவர்கள், தங்கள் ஜெபங்கள் கிறிஸ்துவின் நற்குணங்களோடு இணைந்து தெய்வீக சந்நிதியின் நிஜ முன்னிலையில் ஏறிச்செல்லும் போது, தெய்வத்துடன் இணைக்கப்படவேண்டும்.

1798 முதல் 1844 வரை, ஆலயத்தின் கட்டிடக்கலைஞர் தமது தெய்வீக ஆலயத்தோடு இணைக்க நினைத்த மனிதகுலத்தின் ஒரு ஆலயத்தை எழுப்பினார்; ஆனால் மனிதகுலம் கிளர்ச்சி செய்தது. 2001 முதல், அவர் மறுபடியும் மனிதகுலத்தின் ஆலயத்தை எழுப்பி வருகிறார்; அது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் எனப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. எசேக்கியேலின் படி, “தாவீது ராஜா” அந்த ஜாதியின்மேல் ஆட்சி செய்யவேண்டியவர்; அந்த ஜாதி, இறந்த உலர்ந்த லவோதிகேய எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கிலிருந்து மாற்றப்பட்டு, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிறு சட்டத்தின் வேளையில் கொடியாக உயர்த்தப்படும் வல்லமையுள்ள படையாக ஆகிறது.

யூதாவின் தெற்கரசில்தான் எருசலேம் எனும் தலைநகர் அமைந்திருந்தது; மேலும் அந்த ஜனமும், ராஜாவும், தலைநகரும் “தலை”யை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. நிச்சயமாக, நீங்கள் விசுவாசித்தால் நிலைநிறுத்தப்படுவீர்கள். வடக்கரசும் தெற்கரசும் ஆகிய இரண்டின் உறவில், யூதா “தலை”யாயிருந்தது; ஏனெனில் தலைநகர் அங்கேயே இருந்தது, மேலும் கர்த்தர் தமது நாமத்தை வைக்கத் தேர்ந்தெடுத்த நகரமும் அதுவே. வடக்கரசு “உடல்”ஆக இருந்தது. சாலொமோனின் விசுவாசபேதத்தினால் கர்த்தர் சாலொமோனுக்கு எதிராக விரோதிகளை எழுப்பினார். அந்த விரோதிகளில் ஒருவன் யெரொபெயாம்; பிரிந்துபோன வடக்கரசான இஸ்ரவேலின் முதல் ராஜாவாக அவன் ஆனான்.

> நேபாத்தின் மகனும், செரேதாவைச் சேர்ந்த எப்பிராத்தியனும், சாலொமோனின் ஊழியக்காரனுமான யெரொபெயாம், அவனுடைய தாயின் பெயர் செரூவா; அவள் ஒரு விதவை ஸ்திரீ; அவனும் ராஜாவுக்கு விரோதமாகத் தன் கையை உயர்த்தினான். அவன் ராஜாவுக்கு விரோதமாகத் தன் கையை உயர்த்தியதற்குக் காரணம் இதுவே: சாலொமோன் மில்லோவைக் கட்டி, தன் தந்தையான தாவீதின் நகரத்தின் இடிந்த பகுதிகளைப் பழுதுபார்த்தான். யெரொபெயாம் என்னும் அந்த மனிதன் பராக்கிரமமுள்ள வீரனாயிருந்தான்; அந்த இளைஞன் சுறுசுறுப்புள்ளவன் என்று சாலொமோன் கண்டபோது, யோசேப்பின் குலத்தாருக்குரிய எல்லாப் பணிகளின்மேலும் அவனை அதிகாரியாக வைத்தான். அந்தக் காலத்தில் யெரொபெயாம் எருசலேமிலிருந்து புறப்பட்டுச் சென்றபோது, சிலோனியனாகிய ஆகியா தீர்க்கதரிசி வழியில் அவனைச் சந்தித்தான்; அவன் ஒரு புதிய வஸ்திரத்தை அணிந்திருந்தான்; அவர்கள் இருவரும் வயலில் தனியே இருந்தார்கள். அப்பொழுது ஆகியா, அவன் மேல் இருந்த புதிய வஸ்திரத்தைப் பிடித்து, அதை பன்னிரண்டு துண்டுகளாகக் கிழித்தான். பின்னர் அவன் யெரொபெயாமை நோக்கி: உனக்குப் பத்து துண்டுகளை எடுத்துக்கொள்; ஏனெனில் இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: இதோ, நான் ராஜ்யத்தை சாலொமோனின் கையிலிருந்து கிழித்தெடுத்து, பத்து கோத்திரங்களை உனக்குக் கொடுப்பேன். (ஆனாலும், என் தாசனாகிய தாவீதின் நிமித்தமும், இஸ்ரவேலின் எல்லா கோத்திரங்களிலிருந்தும் நான் தெரிந்துகொண்ட நகரமாகிய எருசலேமின் நிமித்தமும், அவனுக்கு ஒரு கோத்திரம் இருக்கும்.)

> அவர்கள் என்னை விட்டுவிட்டு, சீதோனியரின் தேவி அஷ்தோரேத்தை, மோவாபியரின் தேவனாகிய கேமோஷை, அம்மோன் புத்திரரின் தேவனாகிய மில்கோமை வணங்கினார்கள்; என் பார்வைக்கு நேர்மையானதைச் செய்யவும், என் வழிகளில் நடக்கவும், என் கட்டளைகளையும் என் நியாயப்பிரமாணங்களையும் கைக்கொள்ளவும், அவன் தந்தையான தாவீது செய்ததுபோல் செய்யவில்லை. ஆயினும், என் தாசனாகிய தாவீதின் நிமித்தம், நான் தேர்ந்தெடுத்தவனாகிய அவன் என் கட்டளைகளையும் என் பிரமாணங்களையும் கைக்கொண்டதினால், அவன் வாழ்நாளெல்லாம் அவன் கையில் இருந்த முழு ராஜ்யத்தையும் நான் எடுத்துக்கொள்ளமாட்டேன்; அவனை அதிபதியாக வைத்திருப்பேன். ஆனால் அவன் மகனுடைய கையிலிருந்து ராஜ்யத்தை எடுத்துக்கொண்டு, அதை உனக்குக் கொடுப்பேன், அதாவது பத்து கோத்திரங்களை. அவன் மகனுக்கோ ஒரு கோத்திரத்தைத் தருவேன்; நான் என் நாமத்தை அங்கே நிலைநிறுத்தும்படி தேர்ந்தெடுத்த நகரமாகிய எருசலேமில், என் தாசனாகிய தாவீதுக்கு எப்போதும் என் சந்நிதியில் ஒரு விளக்கு இருக்கும்படிக்கு. 1 இராஜாக்கள் 11:26–36.

எசேக்கியேல் அந்த இரண்டு கோல்களை ஒன்றுசேர்த்தபோது உருவாக்கப்பட்ட ஜனத்திற்கு “தாவீது” ராஜாவாயிருப்பான் என்று கூறப்பட்டது; தாவீது தேவன் தமது நாமத்தை வைக்கத் தேர்ந்தெடுத்த தலைநகரமான எருசலேமிலிருந்தே ஆட்சி செய்தான். வடக்கிலிருந்த பத்து கோத்திரங்கள் உடலின் அடையாளமாக இருந்தன; எருசலேம் தலையின் அடையாளமாக இருந்தது. மனாசேயின் பாவங்களினால், கி.மு. 677 ஆம் ஆண்டில் யூதா பாபிலோனுக்குச் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டு கொண்டு செல்லப்பட்டது; இதனால் தெற்கு ராஜ்யத்துக்கு விரோதமாக இருந்த “ஏழு காலங்களின்” சிதறடிப்பு ஆரம்பமானது. அந்நேரத்தில் கர்த்தர் எருசலேமையை நிராகரித்தார்.

> ஆயினும், மனாசே அவனைத் தூண்டிய எல்லா தூண்டுதல்களினாலும் யூதாவுக்கு விரோதமாக அவனுடைய கோபம் எரிந்ததினால், கர்த்தர் தமது பெரும் உக்கிரக்கோபத்தின் தீவிரத்திலிருந்து திரும்பவில்லை. அப்பொழுது கர்த்தர்: நான் இஸ்ரவேலை அகற்றினதுபோல, யூதாவையும் என் சந்நிதியிலிருந்து அகற்றிவிடுவேன்; நான் தெரிந்துகொண்ட இந்த நகரமாகிய எருசலேமையும், “என் நாமம் அங்கே இருக்கும்” என்று நான் கூறின அந்த ஆலயத்தையும் நிராகரித்துவிடுவேன் என்றார். 2 இராஜாக்கள் 23:26, 27.

எருசலேமில் தமது நாமத்தை வைக்கத் தாம் தேர்ந்தெடுத்தது அந்த “வீட்டிலே”யே ஆகும்; ஆனால் அந்த நகரமும் அந்த வீடும் தள்ளப்பட்டன; எனினும் கர்த்தர் மறுபடியும் எருசலேமையைத் தேர்ந்தெடுப்பார் என்று சகரியா மூலம் ஒரு வாக்குத்தத்தம் அளிக்கப்பட்டது.

> அப்பொழுது கர்த்தருடைய தூதன் உத்தரித்து, “சேனைகளின் கர்த்தாவே, இந்த எழுபது ஆண்டுகளாக நீர் கோபமாயிருந்த எருசலேமின்மேலும் யூதாவின் பட்டணங்களின்மேலும் இன்னும் எவ்வளவு காலம் இரங்காமலிருப்பீர்?” என்று சொன்னான். அப்பொழுது கர்த்தர் என்னோடே பேசிக்கொண்டிருந்த தூதனுக்குச் சாந்தியான வார்த்தைகளாலும் ஆறுதலான வார்த்தைகளாலும் பதிலளித்தார். பின்னர் என்னோடே உரையாடின தூதன் என்னிடத்தில், “நீ உரக்கக் கூறி அறிவி: சேனைகளின் கர்த்தர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்; நான் எருசலேமிற்காகவும் சீயோனிற்காகவும் மிகுந்த வைராக்கியத்தோடு பொறாமைகொள்கிறேன். சுகமாய் இருப்ப ஜாதிகளின்மேல் நான் மிகுந்த கோபங்கொண்டிருக்கிறேன்; ஏனெனில் நான் சிறிது கோபமாயிருந்தேன், அவர்கள் அந்தத் துன்பத்தை மேலும் அதிகரிக்க உதவினார்கள். ஆகையால் கர்த்தர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: இரக்கங்களோடே நான் எருசலேமுக்குத் திரும்பிவந்தேன்; அதில் என் ஆலயம் கட்டப்படும் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; மேலும் எருசலேமின்மேல் அளவுக்கயிறு நீட்டப்படும்” என்றான்.

> மீண்டும் கூவி, “சேனைகளின் கர்த்தர் உரைக்கிறதாவது: என் நகரங்கள் இன்னும் செழிப்பினால் நிரம்பி எல்லாதிசைகளிலும் பரவும்; கர்த்தர் இன்னும் சியோனை ஆறுதல்பண்ணி, இன்னும் எருசலேமையைத் தெரிந்துகொள்வார்” என்று சொல். பின்னர் நான் என் கண்களை உயர்த்திப் பார்த்தேன்; இதோ, நான்கு கொம்புகள் இருந்தன. அப்பொழுது என்னோடு பேசிய தூதனிடத்தில் நான், “இவை என்ன?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவன், “யூதாவையும், இஸ்ரவேலையும், எருசலேமையையும் சிதறடித்த கொம்புகள் இவையே” என்று எனக்குப் பதிலளித்தான். பின்னர் கர்த்தர் எனக்கு நான்கு தொழிலாளிகளை காண்பித்தார். அப்பொழுது நான், “இவர்கள் என்ன செய்ய வருகிறார்கள்?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவன், “யூதாவைச் சிதறடித்த கொம்புகள் இவையே; அதனால் யாரும் தங்கள் தலையை உயர்த்த முடியவில்லை. ஆனால் இவர்களோ அவற்றை நடுங்கச் செய்து, யூதா தேசத்தைச் சிதறடிக்க அதன்மேல் தங்கள் கொம்பை உயர்த்தின ஜாதிகளின் கொம்புகளைத் தள்ளிப்போட வந்தவர்கள்” என்று சொன்னான்.

> நான் மறுபடியும் என் கண்களை உயர்த்திப் பார்த்தேன்; இதோ, தன் கையில் அளவுகோல் கொண்ட ஒருவன் இருந்தான். அப்போது நான், “நீ எங்கே போகிறாய்?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவன் என்னிடத்தில், “எருசலேமின் அகலம் எவ்வளவு என்றும், அதன் நீளம் எவ்வளவு என்றும் பார்க்க அதைப் அளக்கப் போகிறேன்” என்றான். அப்பொழுது, என்னோடு பேசிக்கொண்டிருந்த தூதன் புறப்பட்டுச் சென்றான்; இதோ, வேறொரு தூதன் அவனைச் சந்திக்கப் புறப்பட்டுவந்து, அவனிடம், “ஓடி, இந்த இளைஞனிடத்தில் இவ்வாறு சொல்: எருசலேம் அதனுள்ளே இருக்கும் மனுஷரும் மிருகங்களும் மிகுதியாயிருப்பதினால் மதில்களில்லாத பட்டணங்களைப்போல குடியிருப்பாயிருக்கும். ஏனெனில் கர்த்தர் சொல்லுகிறது: நான் அதற்கு சுற்றிலும் அக்கினி மதிலாயிருப்பேன்; அதன் நடுவில் மகிமையாயிருப்பேன். ஹோ, ஹோ, புறப்பட்டு வாருங்கள்; வடதேசத்திலிருந்து தப்பியோடுங்கள் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; ஏனெனில் நான் உங்களை வானத்தின் நான்கு காற்றுகளைப்போலச் சிதறடித்தேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். பாபிலோனின் குமாரத்தியுடன் வாசமாயிருக்கிற சீயோனே, உன்னையே விடுவித்துக்கொள். ஏனெனில் சேனைகளின் கர்த்தர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: உங்களைச் சூறையாடின ஜாதிகளிடத்தில் மகிமைக்குப் பின்பு அவர் என்னை அனுப்பினார்; உங்களைத் தொடுகிறவன் அவன் கண்ணின் கருமணியைத் தொடுகிறான்.

> ஏனெனில், இதோ, நான் அவர்கள்மேல் என் கையை அசைப்பேன்; அவர்கள் தங்கள் ஊழியக்காரருக்கே கொள்ளையாயிருப்பார்கள்; அப்பொழுது சேனைகளின் கர்த்தர் என்னை அனுப்பியிருக்கிறார் என்று நீங்கள் அறிவீர்கள். சீயோனின் குமாரத்தியே, பாடி மகிழ்ந்திரு; ஏனெனில், இதோ, நான் வந்து உன் நடுவில் வாசமாயிருப்பேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். அந்த நாளில் அநேக ஜாதிகள் கர்த்தருடன் சேர்க்கப்பட்டு, என் ஜனமாயிருப்பார்கள்; நான் உன் நடுவில் வாசமாயிருப்பேன்; அப்பொழுது சேனைகளின் கர்த்தர் என்னை உன்னிடத்திற்கு அனுப்பியிருக்கிறார் என்று நீ அறிவாய். கர்த்தர் பரிசுத்த தேசத்தில் யூதாவைத் தமக்குரிய பங்காகச் சுதந்தரித்துக்கொண்டு, எருசலேமை மறுபடியும் தெரிந்துகொள்ளுவார். மாம்சமுள்ள எல்லாரும் கர்த்தரின் சந்நிதியில் அமைதியாயிருங்கள்; ஏனெனில் அவர் தமது பரிசுத்த வாசஸ்தலத்திலிருந்து எழுந்தருளியிருக்கிறார். சகரியா 1:12–2:13.

கர்த்தர் மறுபடியும் எருசலேமைத் தேர்ந்தெடுப்பார் என்ற வாக்குத்தத்தங்கள், பாபிலோனிலிருந்த சிறைப்பிடிப்பிற்குப் பின்பு பண்டைய இஸ்ரவேல் எருசலேமை மறுகட்டினபோது நிறைவேறின; ஆனால் தீர்க்கதரிசிகள் தாங்கள் வாழ்ந்த நாட்களைப்பற்றிக் காட்டிலும் கடைசி நாட்களைப்பற்றியே அதிகமாகப் பேசுகின்றனர். அவர் பரிசுத்த ஆலயத்திலிருந்து “எழுந்தருளினார்”; அதாவது, 1844 அக்டோபர் 22 அன்று, அவர் பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்து மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குச் சென்று எழுந்தபோது, “அனைத்து மாம்சமும்” கர்த்தருக்கு முன்பாக “அமைதியாக” இருக்க வேண்டியிருந்தது; ஏனெனில் ஆதிரூப பாவநிவாரண நாளானது வந்திருந்தது; இது Habakkuk TWO-TWENTY-க்கு ஒத்துப்போகிறது.

> ஆண்டவர் தமது பரிசுத்த ஆலயத்தில் இருக்கிறார்; அவருக்கு முன்பாக பூமியெங்கும் மௌனமாயிருக்கட்டும். ஆபகூக் 2:20.

அந்த காலத்தில், வெளிப்படுத்தின புத்தகத்தின் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில், “தன் கண்களை மறுபடியும் உயர்த்திப் பார்த்தபோது, இதோ, தன் கையில் அளவுகோல் நூல் கொண்ட ஒருவனை” சகாரியா கண்டபோது, அந்த ஆலயத்தை அளக்கும்படி யோவானுக்கு சொல்லப்பட்டது. அப்பொழுது சகாரியா, “நீர் எங்கே போகிறீர்?” என்று கேட்டான். அதற்கு யோவான் சகாரியாவிடம், “எருசலேமின் அகலம் எவ்வளவு, அதன் நீளம் எவ்வளவு என்பதைப் பார்க்க, அதை அளக்கப் போகிறேன்” என்றான். எழுபது ஆண்டுக் சிறைப்பிடிப்பிற்குப் பிறகு எருசலேம் மறுபடியும் கட்டப்பட்ட வரலாறும், 1798-இல் ஆரம்பித்து 1844-இல் மூன்றாம் தூதன் வந்தபோது கலகத்தில் முடிவடைந்த வரலாறும், இவ்விரண்டும் செப்டம்பர் 11, 2001 அன்று ஆரம்பமான பணியை அடையாளப்படுத்துகின்றன.

தெற்குப் பேரரசும், எருசலேம் நகரமும், ராஜா தாவீதும்—இவை அனைத்தும் தேவனுடைய குணநலன் வெளிப்பட வேண்டிய “தலை” ஆகும். வடக்குப் பேரரசு “சரீரத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மேலும் கர்த்தர் மீண்டும் ஒருமுறை “எருசலேமின் மேல் இரக்கம் கொள்ளவும்,” அவளை “ஆறுதல்படுத்தவும்,” மீண்டும் ஒருமுறை “அவளைத் தேர்ந்தெடுக்கவும்” நிர்ணயித்தபோது, அவர் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலை அடையாளப்படுத்துகிறார்; அதனுள் லவோதிக்கேயாவின் உலர்ந்த செத்த எலும்புகள் ஒன்றுசேர்த்துக் கட்டப்படுதலும், அதன் பின்னர் அந்த எலும்புகள் வல்லமையுள்ள ஒரு சேனையாக உயிர்ப்பிக்கப்படுதலும் அடங்கியுள்ளது.

அந்தப் பணி எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது; மேலும் அது வடக்கு ராஜ்யமும் தெற்கு ராஜ்யமும் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; அவை, தமது நியாயப்பிரமாணத்தை ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் இருதயங்களிலும் மனங்களிலும் எழுதுவேன் என்ற உடன்படிக்கையின் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றும் பணிக்கான ஓர் உவமையை வழங்குகின்றன. அந்த இரண்டு குச்சிகளில், ஒன்று, ஒன்றே மட்டும், தலை என அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; நீங்கள் விசுவாசித்தால், உங்கள் கண்கள் உணரவும் உங்கள் காதுகள் புரிந்துகொள்ளவும் இயன்றால், இது மற்றக் குச்சியை உடலாக அடையாளப்படுத்துகிறது.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.

> “கிறிஸ்து தாமே போட்டிருந்த அஸ்திவாரத்தின் மேல், அப்போஸ்தலர்கள் தேவனுடைய சபையை கட்டியெழுப்பினர். வேதாகமத்தில், ஆலயமொன்றை எழுப்பும் உருவகம், சபையின் கட்டிடப்பணியை விளக்குவதற்காக அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படுகிறது. கர்த்தருடைய ஆலயத்தை கட்டப்போகிற கிளையாகியவரெனச் சகரியா கிறிஸ்துவைக் குறிப்பிட்டுச் சொல்கிறான். இந்த வேலையில் புறஜாதியார் உதவுவார்கள் என்றும் அவன் கூறுகிறான்: ‘தூரத்தில் இருப்பவர்கள் வந்து கர்த்தருடைய ஆலயத்தில் கட்டுவார்கள்;’ மேலும் ஏசாயா அறிவிக்கிறான்: ‘அந்நியரின் குமாரர் உன் மதில்களை கட்டுவார்கள்.’ சகரியா 6:12, 15; ஏசாயா 60:10.”

> இந்த ஆலயத்தின் கட்டிடத்தைப் பற்றி எழுதுகையில், பேதுரு இவ்வாறு கூறுகிறார்: “மனுஷரால் நிராகரிக்கப்பட்டதாயிருந்தும், தேவனால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டதும் விலையுயர்ந்ததுமான ஜீவக்கல்லாகிய அவரிடத்தில் வந்து, நீங்களும் ஜீவக்கற்களாய் ஆவிக்குரிய வீடாகவும் பரிசுத்த ஆசாரியக்கூட்டமாகவும் கட்டப்படுகிறீர்கள்; இயேசு கிறிஸ்துவினாலே தேவனுக்குப் பிரியமான ஆவிக்குரிய பலிகளைச் செலுத்தும்படிக்கு.” 1 பேதுரு 2:4, 5.

> “யூதரும் ஜாதியாரும் ஆகிய உலகத்தின் கல் அகழியில், அப்போஸ்தலர்கள் அஸ்திவாரத்தின் மேல் வைக்கப்படுவதற்கான கற்களை எடுத்துக் கொண்டு உழைத்தார்கள். எபேசுவிலிருந்த விசுவாசிகளுக்குத் தாம் எழுதிய நிருபத்தில், பவுல் கூறினான்: ‘ஆகையால், இனி நீங்கள் அந்நியரும் பரதேசிகளுமாயிருக்காமல், பரிசுத்தவான்களோடு ஒரே குடியினரும் தேவனுடைய குடும்பத்தாருமாயிருக்கிறீர்கள்; அப்போஸ்தலர்களும் தீர்க்கதரிசிகளும் ஆகியோரின் அஸ்திவாரத்தின் மேல் கட்டப்பட்டவர்களாயிருக்கிறீர்கள்; இயேசு கிறிஸ்து தாமே மூலக்கோணக்கல்லாயிருக்கிறார்; அவருக்குள் கட்டிடம் முழுவதும் ஒழுங்காக இணைக்கப்பட்டு, கர்த்தருக்குள் பரிசுத்த ஆலயமாக வளர்கிறது; அவருக்குள் நீங்களும் ஆவியினாலே தேவன் வாசமாயிருக்கும் இடமாக ஒன்றாய்க் கட்டப்படுகிறீர்கள்.’ எபேசியர் 2:19–22.”

> “கொரிந்தியருக்குத் அவர் இவ்வாறு எழுதினார்: ‘எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தேவனுடைய கிருபையின்படி, ஞானமுள்ள பிரதானக் கட்டிடக்காரனைப்போல நான் அஸ்திவாரத்தைப் போட்டேன்; அதின் மேல் வேறொருவன் கட்டுகிறான். ஆனால் அதின் மேல் எவ்வாறு கட்டுகிறான் என்பதை ஒவ்வொருவனும் எச்சரிக்கையுடன் கவனிக்கட்டும். ஏனெனில் போடப்பட்டிருக்கிற அஸ்திவாரமாகிய இயேசு கிறிஸ்துவைத் தவிர வேறு அஸ்திவாரத்தை எவனும் போட முடியாது. இப்போது யாராவது இந்த அஸ்திவாரத்தின் மேல் பொன்னை, வெள்ளியை, விலையுயர்ந்த கற்களை, மரத்தை, புல்லை, வைக்கோலைக் கட்டினால், ஒவ்வொருவருடைய கிரியையும் வெளிப்படும்; ஏனெனில் அந்த நாள் அதை அறிவிக்கும்; அது அக்கினியினால் வெளிப்படுத்தப்படும்; மேலும் அக்கினி ஒவ்வொருவருடைய கிரியையும் அது எப்படிப்பட்டது என்று சோதித்தறியும்.’ 1 கொரிந்தியர் 3:10–13.”

> “அப்போஸ்தலர்கள் உறுதியான அஸ்திவாரத்தின் மேல் கட்டினார்கள்; அதாவது யுகங்களின் கன்மலையானவரின் மேல். அவர்கள் உலகத்திலிருந்து வெட்டி எடுத்த கற்களை இந்த அஸ்திவாரத்தினிடத்தில் கொண்டு வந்தார்கள். கட்டிடக்காரர்கள் தடையின்றி உழைத்ததில்லை. கிறிஸ்துவின் சத்துருக்களின் எதிர்ப்பினால் அவர்களுடைய பணி மிகவும் கடினமாக்கப்பட்டது. பொய்யான அஸ்திவாரத்தின் மேல் கட்டிக்கொண்டிருந்தவர்களின் மதவெறி, முன்அபிப்பிராயம், வெறுப்பு ஆகியவற்றுக்கு எதிராக அவர்கள் போராட வேண்டியிருந்தது. சபையின் கட்டிடக்காரர்களாக உழைத்த பலரை நேகேமியாவின் நாட்களில் மதிலைக் கட்டியவர்களோடு ஒப்பிடலாம்; அவர்களைப்பற்றி இவ்வாறு எழுதப்பட்டிருக்கிறது: ‘மதிலைக் கட்டுகிறவர்களும் சுமைகளைச் சுமக்கிறவர்களும் சுமைகளை ஏற்றுகிறவர்களும், ஒவ்வொருவனும் தன் ஒரு கையால் வேலையைச் செய்து, மறுகையால் ஒரு ஆயுதத்தைப் பிடித்திருந்தான்.’ நேகேமியா 4:17.” அப்போஸ்தலருடைய செயல்கள், 595–597.

Back to Articles