Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty

யோவேல் புத்தகமும் லவோதிக்கேய ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையும் - எண் இருபது

Number Twenty

எண் இருபது

Author

Jeff Pippenger

Published

December 26, 2025

Formats

PDF
Word

The book of Joel identifies that the destruction of God’s vineyard occurs in the fourth generation.

யோவேல் புத்தகம், தேவனுடைய திராட்சத்தோட்டத்தின் அழிவு நான்காம் தலைமுறையில் நிகழ்கிறது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

> The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel.

> பெத்துவேலின் குமாரனாகிய யோவேலுக்கு உண்டான கர்த்தருடைய வார்த்தை.

> Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation.

> இதைக் கேளுங்கள், மூப்பர்களே; தேசத்தின் குடியிருப்போரெல்லாரும், செவிகொடுக்குங்கள். இது உங்கள் நாட்களில் நிகழ்ந்ததுண்டோ? அல்லது உங்கள் பிதாக்களின் நாட்களிலாவது நிகழ்ந்ததுண்டோ? இதை உங்கள் பிள்ளைகளுக்குச் சொல்லுங்கள்; உங்கள் பிள்ளைகள் தங்கள் பிள்ளைகளுக்குச் சொல்லட்டும்; அவர்களுடைய பிள்ளைகள் மற்றொரு தலைமுறைக்குச் சொல்லட்டும்.

> That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpiller eaten.

> பாம்பழிப்பூச்சி விட்டதை வெட்டுக்கிளி தின்றது; வெட்டுக்கிளி விட்டதை கங்காணிப்பூச்சி தின்றது; கங்காணிப்பூச்சி விட்டதை இலைத்தின்னிப் பூச்சி தின்றது.

> Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. Joel 1:1–5.

> மதுவுக்கு அடிமைகளே, விழித்தெழுந்து அழுங்கள்; திராட்சரசம் குடிப்பவர்களே எல்லாரும், புலம்புங்கள்; ஏனெனில் புதிய திராட்சரசம் உங்கள் வாயிலிருந்து அகற்றப்பட்டிருக்கிறது. யோவேல் 1:1–5.

The parable of the ten virgins is the parable of Adventism, and the awakening in the parable occurs when the wheat and tares are separated, at which point, the tares awaken to the fact that they have been “cut off” from the “new wine.” The word “cut off” represents Abram’s first covenant step where a heifer, she-goat and ram were cut into two pieces in the ritual to ratify the covenant with blood. In that very same covenant passage, God identifies that He will visit His people in judgment during the fourth generation.

பத்து கன்னியரின் உவமை என்பது அட்வென்டிசத்தின் உவமையாகும்; மேலும், அந்த உவமையில் நிகழும் விழிப்புணர்வு, கோதுமையும் களைகளும் பிரிக்கப்படும் வேளையில் நடைபெறுகிறது. அப்பொழுது, தாங்கள் “புதிய திராட்சரசத்திலிருந்து” “வெட்டப்பட்டுபோயினர்” என்ற உண்மையை களைகள் உணர்ந்து விழிப்படைகின்றன. “வெட்டப்பட்டு” என்ற சொல், ஆபிராம் இரத்தத்தின் மூலம் உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்தும் சடங்கில் ஒரு காளைக்கன்றும், ஒரு வெள்ளாட்டியும், ஒரு ஆட்டுக்கடாவும் இரண்டாக வெட்டப்பட்ட அவரது முதல் உடன்படிக்கைப் படியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அதே உடன்படிக்கைப் பகுதியில், நான்காம் தலைமுறையில் அவர் தமது ஜனங்களை நியாயத்தீர்ப்பில் சந்திப்பார் என்று தேவன் அறிவிக்கிறார்.

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. Genesis 15:13–16.

> அவர் ஆபிராமிடம் கூறினார்: “உன் சந்ததி தங்களுக்குரியதல்லாத ஒரு தேசத்தில் அந்நியராக இருப்பார்கள் என்றும், அவர்கள் அவர்களுக்கு அடிமைகளாய்ச் சேவிப்பார்கள் என்றும், அவர்கள் அவர்களை நானூறு ஆண்டுகள் ஒடுக்குவார்கள் என்றும் நிச்சயமாக அறிந்துகொள். மேலும், அவர்கள் சேவிக்கிற அந்த ஜாதியையும் நான் நியாயந்தீர்ப்பேன்; அதன் பின்பு அவர்கள் மிகுந்த சொத்துகளோடு வெளியே வருவார்கள். நீயோ சமாதானத்துடன் உன் பிதாக்களிடத்தில் சேருவாய்; நல்ல முதிர்வயதில் அடக்கம் செய்யப்படுவாய். ஆனால் நான்காம் தலைமுறையில் அவர்கள் இங்கே மீண்டும் வருவார்கள்; ஏனெனில் அமோரியரின் அக்கிரமம் இன்னும் நிறைவடையவில்லை.” ஆதியாகமம் 15:13–16.

When the prophecy was fulfilled in the fourth generation, in the generation of Moses, the Lord set forth the Ten Commandments as a symbol of the covenant with God and His chosen people. In the second of those ten laws the light of Abram’s four generations was magnified.

தீர்க்கதரிசனம் நான்காம் தலைமுறையில், அதாவது மோசேயின் தலைமுறையில், நிறைவேறியபோது, கர்த்தர் தேவனுக்கும் அவருடைய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களுக்கும் இடையிலான உடன்படிக்கையின் அடையாளமாக பத்து கட்டளைகளை முன்வைத்தார். அந்த பத்து பிரமாணங்களில் இரண்டாவது பிரமாணத்தில் ஆபிராமின் நான்கு தலைமுறைகளின் ஒளி மகிமைப்படுத்தப்பட்டது.

> Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the Lord thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me; And shewing mercy unto thousands of them that love me, and keep my commandments. Exodus 20:4–6.

> உனக்காகச் செதுக்கப்பட்ட எந்த உருவத்தையும், மேலுள்ள வானத்தில் இருப்பதற்கோ, கீழுள்ள பூமியில் இருப்பதற்கோ, பூமியின் கீழுள்ள நீரில் இருப்பதற்கோ ஒப்பான எந்தச் சாயலையும் உண்டாக்கிக்கொள்ளக்கூடாது. அவைகளுக்கு நீ பணிந்துகொள்ளவும் கூடாது; அவைகளைச் சேவிக்கவும் கூடாது; ஏனெனில் உன் தேவனாகிய கர்த்தராகிய நான் பொறாமையுள்ள தேவன்; என்னை வெறுப்போரின் பிதாக்களின் அக்கிரமத்தைப் பிள்ளைகள்மேல், மூன்றாம் தலைமுறையின்மேலும் நான்காம் தலைமுறையின்மேலும் வரப்பண்ணுகிறவன்; என்னை நேசித்து என் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுகிற ஆயிரங்களின்மேல் இரக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறவன். யாத்திராகமம் 20:4–6.

The four generations of Abram’s covenant was incorporated into the magnification of God’s character as a jealous God. His jealousy is contrasted with graven images. With Abram’s fourth generation we also find a progressive judgment. The judgment was upon the nation where God’s people were in bondage, as well as upon God’s people, and after that, the Amorites would be judged. Abram identifies a progressive judgment process that begins with God’s house and moves through the world progressively, and the second commandment identifies that the judgment process divides mankind into a class of those who hate God, and a class of those who love God, thus typifying the Sunday law which shouts out, “If you love me, keep my commandments.”

ஆபிராமின் உடன்படிக்கையின் நான்கு தலைமுறைகள், பொறாமையுள்ள தேவனாகிய தேவனுடைய குணத்தின் விரிவாக்கத்திற்குள் உட்படுத்தப்பட்டன. அவருடைய பொறாமை செதுக்கப்பட்ட விக்கிரகங்களுக்கு எதிர்மறையாக நிறுத்தப்படுகிறது. ஆபிராமின் நான்காம் தலைமுறையுடன், நாம் ஒரு முன்னேறும் நியாயத்தீர்ப்பையும் காண்கிறோம். அந்த நியாயத்தீர்ப்பு, தேவனுடைய ஜனங்கள் அடிமைத்தனத்தில் இருந்த தேசத்தின் மேல் இருந்ததோடு, தேவனுடைய ஜனங்களின் மேலும் இருந்தது; அதன் பின்பு அமோரியரும் நியாயத்தீர்க்கப்படுவார்கள். தேவனுடைய வீட்டில் ஆரம்பித்து உலகமெங்கும் படிப்படியாகச் செல்லும் ஒரு முன்னேறும் நியாயத்தீர்ப்புச் செயல்முறையை ஆபிராம் அடையாளப்படுத்துகிறார்; மேலும், இரண்டாம் கட்டளை அந்த நியாயத்தீர்ப்புச் செயல்முறை மனிதகுலத்தை தேவனை வெறுப்போரின் ஒரு வகுப்பாகவும், தேவனை நேசிப்போரின் ஒரு வகுப்பாகவும் பிரிக்கிறது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; இவ்வாறு, “நீங்கள் என்னிடத்தில் அன்பாயிருந்தால், என் கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுங்கள்” என்று முழங்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு அது ஒரு முன்னுருவாக நிற்கிறது.

In the same period that the Law is being delivered at Sinai, Moses is shown God’s character.

சீனாய் மலையில் நியாயப்பிரமாணம் வழங்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் அதே காலகட்டத்தில், மோசேக்கு தேவனுடைய சுபாவம் காண்பிக்கப்பட்டது.

> And the Lord said unto Moses, Hew thee two tables of stone like unto the first: and I will write upon these tables the words that were in the first tables, which thou brakest. And be ready in the morning, and come up in the morning unto mount Sinai, and present thyself there to me in the top of the mount. And no man shall come up with thee, neither let any man be seen throughout all the mount; neither let the flocks nor herds feed before that mount.

> அப்பொழுது கர்த்தர் மோசேயை நோக்கி: “முதல் பலகைகளைப்போல நீ இரண்டு கற்பலகைகளை வெட்டிக்கொள்; நீ உடைத்த முதல் பலகைகளில் இருந்த வார்த்தைகளை நான் இப்பலகைகளின்மேல் எழுதுவேன். காலையில் ஆயத்தமாக இருந்து, காலையில் சீனாய் மலையின்மேல் ஏறிவந்து, மலையின் உச்சியிலே எனக்கு முன்பாக நிற்க வேண்டும். உன்னுடன் ஒருவனும் மேலே வரக்கூடாது; மலையெங்கும் எவரும் காணப்படக்கூடாது; அந்த மலையின் முன்பாக ஆடுகளும் மாடுகளும் மேயக்கூடாது” என்றார்.

> And he hewed two tables of stone like unto the first; and Moses rose up early in the morning, and went up unto mount Sinai, as the Lord had commanded him, and took in his hand the two tables of stone. And the Lord descended in the cloud, and stood with him there, and proclaimed the name of the Lord. And the Lord passed by before him, and proclaimed,

> அவன் முதல் பலகைகளைப்போல இரண்டு கல் பலகைகளைச் செதுக்கினான்; கர்த்தர் தமக்குக் கட்டளையிட்டபடியே மோசே அதிகாலையில் எழுந்து சினாய் மலையின்மேல் ஏறிச் சென்று, தன் கையில் அந்த இரண்டு கல் பலகைகளையும் எடுத்துக்கொண்டான். கர்த்தர் மேகத்தினுள் இறங்கி, அங்கே அவனோடே நின்று, கர்த்தருடைய நாமத்தை அறிவித்தார். கர்த்தர் அவன் முன்னாகக் கடந்து சென்று அறிவித்தார்,

> The Lord, The Lord God, merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth, Keeping mercy for thousands, forgiving iniquity and transgression and sin, and that will by no means clear the guilty; visiting the iniquity of the fathers upon the children, and upon the children’s children, unto the third and to the fourth generation.

> கர்த்தர், கர்த்தராகிய தேவன், இரக்கமுள்ளவரும் கிருபையுள்ளவரும், நீடிய பொறுமையுள்ளவரும், நன்மையிலும் சத்தியத்திலும் பெருகியவரும்; ஆயிரங்களுக்குக் கிருபையை வைத்திருக்கிறவரும், அக்கிரமத்தையும் மீறுதலையும் பாவத்தையும் மன்னிக்கிறவரும், குற்றவாளியை எவ்விதத்திலும் நிரபராதியாக எண்ணாதவரும் ஆவார்; பிதாக்களின் அக்கிரமத்தை மக்கள்மேலும் மக்களின் பிள்ளைகள்மேலும், மூன்றாம் தலைமுறையின்மேலும் நான்காம் தலைமுறையின்மேலும் விசாரிக்கிறவர்.

> And Moses made haste, and bowed his head toward the earth, and worshipped. And he said, If now I have found grace in thy sight, O Lord, let my Lord, I pray thee, go among us; for it is a stiffnecked people; and pardon our iniquity and our sin, and take us for thine inheritance. Exodus 34:1–9.

> மோசே விரைவாகச் செயல்பட்டு, பூமியின்பால் தன் தலையை வணங்கிக் குனிந்து ஆராதித்தான். அவன் கூறினான்: “கர்த்தாவே, இப்போது உமது திருஷ்டியில் நான் கிருபையை அடைந்திருந்தால், என் ஆண்டவர், தயவுசெய்து எங்களுடைய நடுவில் போகும்; ஏனெனில் இது பிடர்க்கழுத்தான ஜனமாகும்; எங்களுடைய அக்கிரமத்தையும் எங்களுடைய பாவத்தையும் மன்னித்து, எங்களை உமக்கே உரிய சுதந்தரமாக ஏற்றுக்கொள்ளும்.” யாத்திராகமம் 34:1–9.

The second giving of the law, aligns with the 1850 pioneer chart. The first tables were broken, and the first table had an error in the figures. Ancient Israel was then made the depositaries of the law, and modern Israel was then made the depositaries of the law of God and the laws of God’s prophetic Word. When the two tables were first introduced, there was literal rebellion in the camp, and when the 1850 chart was introduced, there was spiritual rebellion brewing in the camp. Abram’s prophecy of the fourth generation was fulfilled by Moses in the fourth generation, where God expanded the revelation of judgment in the fourth generation in the second commandment. Graven images became the counterfeit to the true worship of God, and the jealousy of God’s character was attached to the judgment. Then Moses viewed God’s glory. He saw God’s jealousy as an element of God’s character, as represented by His “name,” and the relationship between the worshipper and the sins of their fathers is set forth.

நியாயப்பிரமாணம் இரண்டாவது முறையாக அளிக்கப்பட்டது 1850 ஆம் ஆண்டின் முன்னோடி அட்டவணையுடன் ஒத்திசைகிறது. முதல் பலகைகள் உடைக்கப்பட்டன; மேலும் முதல் அட்டவணையில் எண்களில் ஒரு பிழை இருந்தது. அப்பொழுது பண்டைய இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் நியாயப்பிரமாணத்தின் பொறுப்பாளர்களாக்கப்பட்டார்கள்; அதைப் போலவே நவீன இஸ்ரவேலும் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கும் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையின் சட்டங்களுக்கும் பொறுப்பாளர்களாக்கப்பட்டது. அந்த இரண்டு பலகைகள் முதன்முறையாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது பாளயத்தில் சொல்லுக்குச் சொல் கலகம் இருந்தது; 1850 அட்டவணை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது பாளயத்தில் ஆவிக்குரிய கலகம் உருவாகிக் கொண்டிருந்தது. ஆபிராமுக்கு அளிக்கப்பட்ட நான்காம் தலைமுறையைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனம், நான்காம் தலைமுறையில் மோசேயினால் நிறைவேற்றப்பட்டது; அங்கு தேவன் நியாயத்தீர்ப்பின் வெளிப்பாட்டை இரண்டாம் கட்டளையில் நான்காம் தலைமுறையிலே விரிவாக்கினார். செதுக்கப்பட்ட சிலைகள் தேவனுடைய உண்மையான ஆராதனைக்கான கள்ளப்பிரதியாக ஆனது; மேலும் தேவனுடைய குணாதிசயத்தின் பொறாமை நியாயத்தீர்ப்புடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் மோசே தேவனுடைய மகிமையை கண்டான். “நாமம்” எனப்படும் அவருடைய வெளிப்பாட்டில் பிரதிபலிக்கப்படும் தேவனுடைய குணாதிசயத்தின் ஒரு கூறாக அவருடைய பொறாமையை அவன் கண்டான்; மேலும் ஆராதிப்பவனுக்கும் அவர்களுடைய பிதாக்களின் பாவங்களுக்கும் இடையிலான தொடர்பு முன்வைக்கப்படுகிறது.

When Christ cleansed the temple the first time, then the disciples remembered that the zeal of His house had eaten Him up. The “zeal” is the word “jealousy.” The character of God that expresses His jealousy, is the motivation that lead Christ to cleanse His temple, and the prophetic attribute of the need to confess those sins of your fathers, would later become an essential element of the call for repentance in the “seven times” judgment of Leviticus twenty-six. Abram’s “fourth generation” develops greater and greater weight as it continues through covenant history. The book of Joel represents the time of the latter rain, which occurs in the latter days. The book of Joel sets forth its message upon its introduction of the message of four generations, as the theme that was recorded in the very first step of Abram’s threefold covenant with God. That theme reaches its conclusion in the book of Joel.

கிறிஸ்து முதல் முறை ஆலயத்தைச் சுத்திகரித்தபோது, அவருடைய வீட்டின்மேலுள்ள தீவிர ஆர்வம் அவரை விழுங்கிவிட்டது என்று சீஷர்கள் பின்னர் நினைவுகூர்ந்தனர். “தீவிர ஆர்வம்” என்பது “பொறாமை” என்ற சொல்லாகும். தேவனுடைய பொறாமையை வெளிப்படுத்தும் அவருடைய சுபாவமே, கிறிஸ்து தமது ஆலயத்தைச் சுத்திகரிக்கத் தூண்டிய உந்துசக்தியாக இருந்தது; மேலும், உங்கள் பிதாக்களின் பாவங்களை அறிக்கையிட வேண்டிய அவசியம் என்ற தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்பு, பின்னர் லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு முறை” நியாயத்தீர்ப்பில் மனந்திரும்புதலுக்கான அழைப்பின் அத்தியாவசிய கூறாக மாறியது. ஆபிராமின் “நான்காம் தலைமுறை” உடன்படிக்கை வரலாற்றின் வழியாகத் தொடர்ந்துச் செல்லும் போது மேலும் மேலும் பெரும் முக்கியத்துவத்தை அடைகிறது. யோவேல் புத்தகம், பிந்தைய மழையின் காலத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அது கடைசி நாட்களில் நிகழ்கிறது. தேவனுடன் ஆபிராம் கொண்ட மும்மடங்கு உடன்படிக்கையின் முதல் அடியிலேயே பதிவுசெய்யப்பட்ட கருப்பொருளாகிய நான்கு தலைமுறைகளின் செய்தியை அறிமுகப்படுத்துவதன் அடிப்படையில் யோவேல் புத்தகம் தன் செய்தியை முன்வைக்கிறது. அந்தக் கருப்பொருள் யோவேல் புத்தகத்தில் தன் நிறைவை அடைகிறது.

Once in the Promised Land, the Ark of the covenant was located at Shiloh, where wicked and foolish Eli, the high priest and his two corrupt sons are contrasted with the calling of Samuel. Shiloh would become a step in the journey of the Ark, which was the symbol of the covenant. After the Ark was used as the symbol of bringing down the walls of Jericho, it was located in Shiloh for around four hundred years, until the death of Eli and his wicked sons. It was then captured by the Philistines, and thereafter when David moved the Ark to Jerusalem, the first illustration of the triumphal entry into Jerusalem was accomplished. The stated purpose of moving the covenant symbol to Jerusalem, was that God chose to place His name in Jerusalem, and His name is associated with His jealousy, which is associated with His jealous judgment in the fourth generation.

வாக்களிக்கப்பட்ட தேசத்தில் ஒருமுறை பிரவேசித்தபின், உடன்படிக்கையின் பெட்டகம் ஷீலோவில் வைக்கப்பட்டது; அங்கே பிரதான ஆசாரியனான துன்மார்க்கமும் மூடத்தனமுமான ஏலியும், அவனுடைய இரு கெடுபிடியான மகன்களும், சாமுவேலின் அழைப்போடு எதிர்மறையாக நிறுத்தப்படுகிறார்கள். உடன்படிக்கையின் அடையாளமாக இருந்த அந்தப் பெட்டகத்தின் பயணத்தில் ஷீலோ ஒரு கட்டமாக ஆனது. எரிகோவின் மதில்களை இடிக்கச் செய்த அடையாளமாக அந்தப் பெட்டகம் பயன்படுத்தப்பட்ட பின்னர், ஏலியும் அவன் துன்மார்க்கமான மகன்களும் இறக்கும் வரையில், அது சுமார் நானூறு ஆண்டுகள் ஷீலோவில் இருந்தது. பின்னர் அது பெலிஸ்தரால் பிடிக்கப்பட்டது; அதற்குப் பின்பு தாவீது அந்தப் பெட்டகத்தை எருசலேமுக்கு கொண்டு வந்தபோது, எருசலேமுக்குள் வெற்றிகரமான பிரவேசத்தின் முதல் உருவகப்படம் நிறைவேற்றப்பட்டது. உடன்படிக்கையின் இந்த அடையாளத்தை எருசலேமுக்குக் கொண்டு வந்ததற்கான வெளிப்படையாகக் கூறப்பட்ட நோக்கம், தேவன் தமது நாமத்தை எருசலேமில் நிலைநிறுத்தத் தேர்ந்தெடுத்தார் என்பதே ஆகும்; மேலும், அவரது நாமம் அவரது பொறாமையோடு தொடர்புடையது; அந்தப் பொறாமை நான்காம் தலைமுறையில் வெளிப்படும் அவரது பொறாமைக்குரிய நியாயத்தீர்ப்போடும் தொடர்புடையது.

At the Sunday law the Lord will lift up the church triumphant above all the hills and mountains, and the Gentiles will say, “come and lets us go to the house of God.”

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமலுக்கு வரும் வேளையில், கர்த்தர் வெற்றிகொண்ட திருச்சபையை எல்லா குன்றுகளுக்கும் மலைகளுக்கும் மேல் உயர்த்துவார்; அப்பொழுது ஜாதிகள், “வாருங்கள், நாம் தேவனுடைய இல்லத்துக்குப் போவோம்” என்று கூறுவார்கள்.

> And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:2, 3.

> கடைசி நாட்களில் இப்படியாக நிகழும்: கர்த்தருடைய இல்லத்தின் மலை, மலைகளின் சிகரத்தில் நிலைநிறுத்தப்படும்; அது குன்றுகளுக்கு மேல் உயர்த்தப்படும்; சகல ஜாதிகளும் அதினிடத்திற்குப் பாய்ந்துவரும். அநேக ஜனங்கள் சென்று, “வாருங்கள், நாம் கர்த்தருடைய மலையினிடத்திற்கும், யாக்கோபின் தேவனுடைய இல்லத்திற்கும் ஏறிப்போகலாம்; அவர் தமது வழிகளை எங்களுக்குப் போதிப்பார்; நாம் அவருடைய பாதைகளில் நடப்போம்; ஏனெனில் சியோனிலிருந்து நியாயப்பிரமாணம் புறப்படும், எருசலேமிலிருந்து கர்த்தருடைய வார்த்தை வெளிப்படும்” என்று சொல்லுவார்கள். ஏசாயா 2:2, 3.

The word of the Lord goes forth from Jerusalem, for that is where He chose to place His “name.” With Moses, “the Lord descended in the cloud, and stood with him there, and proclaimed the name of the Lord. And the Lord passed by before him, and proclaimed,

கர்த்தருடைய வார்த்தை எருசலேமிலிருந்து புறப்படுகிறது; ஏனெனில் அவர் தமது “நாமத்தை” வைக்கத் தேர்ந்தெடுத்த இடம் அதுவே. மோசேயோடு, “கர்த்தர் மேகத்திலே இறங்கி, அங்கே அவனோடே நின்று, கர்த்தருடைய நாமத்தை அறிவித்தார். கர்த்தர் அவன் முன்பாகச் சென்று, அறிவித்தார்,

> The Lord, The Lord God, merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth, Keeping mercy for thousands, forgiving iniquity and transgression and sin, and that will by no means clear the guilty; visiting the iniquity of the fathers upon the children, and upon the children’s children, unto the third and to the fourth generation. Exodus 34:6, 7.

> கர்த்தர், கர்த்தரான தேவன், இரக்கமுள்ளவரும் கிருபையுள்ளவரும், நீடிய பொறுமையுள்ளவரும், நன்மையிலும் சத்தியத்திலும் பெருகியவரும் ஆவார்; ஆயிரங்களுக்கு இரக்கத்தை வைத்திருப்பவரும், அக்கிரமத்தையும் மீறுதலையும் பாவத்தையும் மன்னிப்பவரும் ஆவார்; ஆனால் குற்றவாளியை எவ்விதத்திலும் குற்றமற்றவனென்று தீர்ப்பதில்லை; பிதாக்களின் அக்கிரமத்தை பிள்ளைகள்மேலும் பிள்ளைகளின் பிள்ளைகள்மேலும், மூன்றாம் தலைமுறையின்மேலும் நான்காம் தலைமுறையின்மேலும் விசாரிக்கிறவர். யாத்திராகமம் 34:6, 7.

His “name” is His character, and God’s character is profoundly complex and profoundly simple. God is love, is His character perfectly, but simply expressed. Abram’s covenant truth of “the fourth generation of judgment” was expanded “line upon line” with the second commandment’s additional light upon the fourth generation. Then Moses’ experience expands the light of the fourth generation’s connection with God’s character, by adding the light of His jealousy. Inspiration has defined character as “thoughts and feelings combined,” but inspiration has also informed us our thoughts are not as God’s thoughts. His character is His thoughts and feelings combined, and His character has so many facets beyond our simple human thoughts and feelings, that the difference is that his thoughts are higher than heaven in relation to the earth.

அவருடைய “நாமம்” என்பது அவருடைய குணநலனாகும்; மேலும் தேவனுடைய குணநலம் ஆழமிகுந்த சிக்கலுடனும் ஆழமிகுந்த எளிமையுடனும் உள்ளது. “தேவன் அன்பு” என்பதே அவருடைய குணநலனை முழுமையாக, ஆனால் எளிமையாக வெளிப்படுத்துகிறது. ஆபிராமுக்கு அளிக்கப்பட்ட உடன்படிக்கையின் “நான்காம் தலைமுறைத் தீர்ப்பு” என்ற சத்தியம், இரண்டாம் கட்டளையில் நான்காம் தலைமுறையைச் சார்ந்த கூடுதல் ஒளியின் மூலம் “வரியின்மேல் வரி” என விரிவாக்கப்பட்டது. பின்னர் மோசேயின் அனுபவம், தேவனுடைய குணநலனுடன் நான்காம் தலைமுறைக்குள்ள தொடர்பைப் பற்றிய ஒளியை, அவருடைய பொறாமை என்னும் ஒளியைச் சேர்ப்பதன் மூலம் மேலும் விரிவாக்குகிறது. தெய்வீகத் தூண்டுதல் குணநலனை “எண்ணங்களும் உணர்ச்சிகளும் இணைந்தது” என்று வரையறுத்துள்ளது; ஆனால் அதே தெய்வீகத் தூண்டுதல், நம்முடைய எண்ணங்கள் தேவனுடைய எண்ணங்களைப்போல அல்ல என்பதையும் எங்களுக்கு அறிவித்துள்ளது. அவருடைய குணநலம் என்பது அவருடைய எண்ணங்களும் உணர்ச்சிகளும் இணைந்ததே; மேலும் நம்முடைய எளிய மனித எண்ணங்களையும் உணர்ச்சிகளையும் கடந்த அநேக பரிமாணங்கள் அவருடைய குணநலனில் இருப்பதால், அந்த வேறுபாடு என்னவென்றால், பூமியுடன் ஒப்பிடப்படுகிற ஆகாயத்தைப்போல் அவருடைய எண்ணங்கள் உயர்ந்தவையாக இருக்கின்றன.

> For my thoughts are not your thoughts, neither are your ways my ways, saith the Lord. For as the heavens are higher than the earth, so are my ways higher than your ways, and my thoughts than your thoughts. Isaiah 55:8, 9.

> “எனது நினைவுகள் உங்கள் நினைவுகள் அல்ல; உங்கள் வழிகளும் எனது வழிகள் அல்ல என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். ஏனெனில் பூமியைவிட வானங்கள் எவ்வளவு உயர்ந்தவைகளாயிருக்கிறதோ, அவ்வளவாகவே உங்கள் வழிகளைவிட எனது வழிகளும், உங்கள் நினைவுகளைவிட எனது நினைவுகளும் உயர்ந்தவைகளாயிருக்கின்றன.” ஏசாயா 55:8, 9.

So, here is a human thought to ponder; if God’s character is represented by His name, then every manifestation of God’s name is a manifestation of His character. The Lion of the tribe of Judah seals and unseals His prophetic Word, Palmoni is the Wonderful Numberer of Secrets, who is also the Root out of dry ground, and also the burning bush, a pillar of fire, the archangel Michael and on, and on. The attributes of God’s character as represented by His various names are endless. The ‘human thought to ponder’ is this. With all the various expressions of God’s character that are known to exist, what is the significance—that in the very first covenant step of the threefold covenant process with Abram—the “fourth generation judgment” is the foundational statement in the covenant—that reflects His name?

ஆகையால், சிந்தித்து ஆராய வேண்டிய ஒரு மனிதச் சிந்தனை இதுவாகும்: தேவனுடைய சுபாவம் அவருடைய நாமத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறதாயின், தேவனுடைய நாமத்தின் ஒவ்வொரு வெளிப்பாடும் அவருடைய சுபாவத்தின் ஒரு வெளிப்பாடாகும். யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் தமது தீர்க்கதரிசன வார்த்தையை முத்திரையிட்டு மறுபடியும் முத்திரை நீக்குகிறார்; பால்மோனி இரகசியங்களின் அதிசயமான எண்ணுபவர்; அவரே உலர்ந்த நிலத்திலிருந்து வந்த வேர், மேலும் எரியும் முட்புதர், அக்கினித் தூண், பிரதான தூதனாகிய மிகாவேல், இவ்வாறே தொடர்ந்து வெளிப்படுகிறார். தேவனுடைய பல்வேறு நாமங்களினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அவருடைய சுபாவத்தின் குணாதிசயங்கள் முடிவில்லாதவை. ‘சிந்தித்து ஆராய வேண்டிய மனிதச் சிந்தனை’ இதுவே: இருப்பதாக அறியப்படும் தேவனுடைய சுபாவத்தின் இவ்வளவு பல்வேறு வெளிப்பாடுகளுக்கிடையில், ஆபிராமுடனான மூவகை உடன்படிக்கை முறையின் மிக முதல் உடன்படிக்கைப் படியிலேயே—“நான்காம் தலைமுறைத் தீர்ப்பு” என்பது அந்த உடன்படிக்கையின் அடிப்படை அறிக்கையாக இருப்பதற்கு—அவருடைய நாமத்தை பிரதிபலிக்கும் முக்கியத்துவம் என்ன?

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. Genesis 15:13–16.

> அவர் ஆபிராமை நோக்கி: “உன் சந்ததி தமக்குச் சொந்தமல்லாத தேசத்தில் பரதேசிகளாயிருப்பார்கள் என்பதை நிச்சயமாக அறிந்துகொள்; அவர்கள் அங்கே அவர்களுக்கு அடிமைகளாயிருந்து சேவையாற்றுவார்கள்; அவர்கள் நானூறு ஆண்டுகள் அவர்களை உபத்திரவிப்பார்கள். மேலும், அவர்கள் சேவைசெய்யும் அந்த ஜாதியை நான் நியாயந்தீர்ப்பேன்; அதற்குப் பிறகு அவர்கள் மிகுந்த பொருள்களுடன் வெளியே வருவார்கள். நீயோ சமாதானத்தோடு உன் பிதாக்களிடத்தில் சேருவாய்; நல்ல முதிர்வயதில் அடக்கம்பண்ணப்படுவாய். ஆனாலும் நான்காம் தலைமுறையில் அவர்கள் இங்கே திரும்பிவருவார்கள்; ஏனெனில் அமோரியரின் அக்கிரமம் இன்னும் நிறைவடையவில்லை” என்றார். ஆதியாகமம் 15:13–16.

The character of God as the judge of men and nations allows men a period of probation that is represented by four generations. God is the judge, He is merciful, He is patient and He brings judgment of men and nations to a conclusion in the fourth generation. God’s foundational statement in His covenant with a chosen people includes the fourth generational judgment. Just as the message of the first angel possesses all the characteristics of each of the three individual angels’ messages, so too, the first step of Abram’s covenant possesses the characteristics of the entire threefold covenant. God’s name is that He is the merciful judge, who judges in the fourth generation. Every other step in the covenant history of a chosen people, builds upon that foundation.

மனிதர்களுக்கும் ஜாதிகளுக்கும் நியாயாதிபதியாகிய தேவனுடைய குணநலன், மனிதர்களுக்கு நான்கு தலைமுறைகளால் குறிக்கப்படும் ஒரு சோதனைக்காலத்தை அருளுகிறது. தேவன் நியாயாதிபதியாக இருக்கிறார்; அவர் இரக்கமுள்ளவர்; அவர் நீடிய பொறுமையுள்ளவர்; மேலும் மனிதர்களினதும் ஜாதிகளினதும் நியாயத்தீர்ப்பை நான்காம் தலைமுறையில் முடிவுக்கு கொண்டுவருகிறார். ஒரு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனத்தோடு அவர் செய்த உடன்படிக்கையில் தேவன் கூறிய அடிப்படை அறிக்கை, நான்காம் தலைமுறை நியாயத்தீர்ப்பையும் உட்கொண்டுள்ளது. முதல் தூதனுடைய செய்தி, அந்த மூன்று தனித்தனியான தூதர்களின் செய்திகளில் ஒவ்வொன்றினதும் எல்லா பண்புகளையும் தன்னகத்தே கொண்டிருப்பதுபோலவே, ஆபிராமின் உடன்படிக்கையின் முதல் படியும், அந்த மும்மடங்கான உடன்படிக்கையின் முழு இயல்புகளையும் தன்னகத்தே கொண்டிருக்கிறது. தேவனுடைய நாமம் என்னவெனில், அவர் இரக்கமுள்ள நியாயாதிபதி; அவர் நான்காம் தலைமுறையில் நியாயந்தீர்க்கிறார். தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனத்தின் உடன்படிக்கை வரலாற்றிலுள்ள மற்ற ஒவ்வொரு படியும், அந்த அஸ்திவாரத்தின் மேல் கட்டப்படுகிறது.

When the book of Joel is placed at the Midnight Cry’s awakening in verse five, and the “new wine” is “cut off” from their mouths, the introduction to that final covenant separation of a chosen covenant people is the foundational message of the covenant that lays out the rebellion of the covenant people who are then “cut off” as being accomplished in the fourth generation. They are “cut off,” for not understanding the foundational message of the covenant.

யோவேல் புத்தகம் ஐந்தாம் வசனத்தில் இடம்பெறும் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் விழிப்புணர்வு நிலையிலே அமைக்கப்படும் போது, “புதிய திராட்சரசம்” அவர்களின் வாயிலிருந்து “அறுக்கப்பட்டு நீக்கப்படுகிறது”; அப்பொழுது, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உடன்படிக்கை ஜனத்தின் அந்த இறுதியான உடன்படிக்கைப் பிரிவிற்கான முன்னுரை, நான்காம் தலைமுறையில் நிறைவேற்றப்படுகின்றதாக உடன்படிக்கை ஜனத்தின் கலகத்தை வெளிப்படுத்தும் உடன்படிக்கையின் அடிப்படைச் செய்தியாகும்; பின்னர் அவர்கள் “அறுக்கப்பட்டு நீக்கப்படுகிறார்கள்.” உடன்படிக்கையின் அடிப்படைச் செய்தியை உணராததினாலே அவர்கள் “அறுக்கப்பட்டு நீக்கப்படுகிறார்கள்.”

That foundational message of the covenant in Genesis fifteen’s four verses, is the measuring rod—the line of judgment that is used when the capstone message of the covenant is presented as “new wine” in the latter days. The gravity which is associated with the awakening of the drunkards of Ephraim, when the “new wine” is “cut off” is only truly understood—when it is set within the context of a pronouncement of judgment against the final fourth generation of a rebellious chosen people, during the testing period of the latter rain.

ஆதியாகமம் பதினைந்தாம் அதிகாரத்தின் நான்கு வசனங்களில் உள்ள உடன்படிக்கையின் அந்த அடிப்படையான செய்தியே, பிற்கால நாட்களில் உடன்படிக்கையின் தலைக்கல்லான செய்தி “புதிய திராட்சரசம்” என முன்வைக்கப்படும் போது பயன்படுத்தப்படும் நியாயத்தீர்ப்பின் கோலும்—அளவுகோடும் ஆகும். “புதிய திராட்சரசம்” “நீக்கப்படும்போது,” எபிராயீமின் மதுபானமயக்கமுற்றோர் விழிப்புறுதலோடு தொடர்புடைய பாரம், பிற்பெய்யும் மழையின் சோதனைக்காலத்தில், கலகமுள்ள தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனத்தின் இறுதியான நான்காம் தலைமுறைக்கு எதிராக உச்சரிக்கப்படும் நியாயத்தீர்ப்பின் அறிவிப்பின் சூழலில் அமைக்கப்பட்டாலே உண்மையாய் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.

In Genesis seventeen, we find the second step of the threefold covenant with Abraham:

ஆதியாகமம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில், ஆபிரகாமுடன் செய்யப்பட்ட மும்மடங்கான உடன்படிக்கையின் இரண்டாம் படியை நாம் காண்கிறோம்:

> And God said unto Abraham, Thou shalt keep my covenant therefore, thou, and thy seed after thee in their generations. This is my covenant, which ye shall keep, between me and you and thy seed after thee;

> அப்பொழுது தேவன் ஆபிரகாமை நோக்கி: ஆகையால் நீயும், உனக்குப் பின்பு வரும் உன் சந்ததியும், அவர்களுடைய தலைமுறைகளிலெல்லாம் என் உடன்படிக்கையைக் கைக்கொள்ள வேண்டும் என்றார். என்னுக்கும் உங்களுக்கும், உனக்குப் பின்பு வரும் உன் சந்ததிக்கும் இடையில் இருக்கிற என் உடன்படிக்கை இதுவே; அதை நீங்கள் கைக்கொள்ள வேண்டும்;

> Every man child among you shall be circumcised. And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. And he that is eight days old shall be circumcised among you, every man child in your generations, he that is born in the house, or bought with money of any stranger, which is not of thy seed. He that is born in thy house, and he that is bought with thy money, must needs be circumcised: and my covenant shall be in your flesh for an everlasting covenant. And the uncircumcised man child whose flesh of his foreskin is not circumcised, that soul shall be cut off from his people; he hath broken my covenant. Genesis 17:9–14.

> உங்களிலுள்ள ஒவ்வொரு ஆண் குழந்தையும் விருத்தசேதனம் செய்யப்பட வேண்டும். நீங்கள் உங்கள் முன்தோலின் மாம்சத்தை விருத்தசேதனம் செய்ய வேண்டும்; அது எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையிலுள்ள உடன்படிக்கையின் அடையாளமாக இருக்கும். எட்டு நாட்கள் வயதுடையவன் உங்களிடத்தில் விருத்தசேதனம் செய்யப்பட வேண்டும்; உங்கள் தலைமுறைகளிலுள்ள ஒவ்வொரு ஆண் குழந்தையும், வீட்டில் பிறந்தவனாயினும், உன் சந்ததியல்லாத அந்நியனிடமிருந்து பணத்தால் வாங்கப்பட்டவனாயினும் அப்படியே செய்யப்பட வேண்டும். உன் வீட்டில் பிறந்தவனும், உன் பணத்தால் வாங்கப்பட்டவனும் அவசியமாக விருத்தசேதனம் செய்யப்பட வேண்டும்; என் உடன்படிக்கை உங்கள் மாம்சத்தில் நித்திய உடன்படிக்கையாக இருக்கும். முன்தோலின் மாம்சம் விருத்தசேதனம் செய்யப்படாத விருத்தசேதனமில்லாத ஆண் குழந்தையோ, அவன் அந்த ஜனங்களிலிருந்து அறுத்தொழிக்கப்படுவான்; அவன் என் உடன்படிக்கையை மீறினான். ஆதியாகமம் 17:9–14.

The second step provides a second witness to the symbol of being “cut off.” The word translated as “cut off,” finds its root in the animals Abram cut in halves in chapter fifteen, and in the passage, anyone who is not circumcised shall be “cut off” from the covenant. Circumcision was replaced by baptism in the covenant history where Christ was confirming these very truths, and for this reason, He, as our example was resurrected on the eighth day.

இரண்டாவது படி, “வெட்டிப்போடப்படுதல்” என்ற அடையாளத்திற்கு இரண்டாவது சாட்சியை வழங்குகிறது. “வெட்டிப்போடப்படுதல்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட சொல், பதினைந்தாம் அதிகாரத்தில் ஆபிராம் இரண்டாக வெட்டிய மிருகங்களில் தனது வேரை காண்கிறது; மேலும், அந்தப் பகுதியில், விருத்தசேதனம் செய்யப்படாத எவரும் உடன்படிக்கையிலிருந்து “வெட்டிப்போடப்படுவார்” என்று கூறப்படுகிறது. கிறிஸ்து இவ்வாறான சத்தியங்களையே உறுதிப்படுத்திக் கொண்டிருந்த உடன்படிக்கை வரலாற்றில், விருத்தசேதனம் ஞானஸ்நானத்தால் மாற்றப்பட்டது; இதற்காகவே, அவர் நமக்கான முன்மாதிரியாக எட்டாம் நாளில் உயிர்த்தெழுப்பப்பட்டார்.

That sign was to be accomplished on the eighth day, as represented by the eight souls in the ark. It is in the second step where the visual test is represented, whether it was Israel choosing between Jezebel’s prophets of Elijah in advance of the judgment carried out by Elijah, or Daniel, Shadrach, Meshach and Abednego countenance appearing fairer and fatter than those who ate the king’s diet; the second test is visual. Circumcision is a sign of life, and the eight souls upon the ark, represent those who lived in contrast with those who died.

அந்த அடையாளம் எட்டாவது நாளில் நிறைவேற்றப்பட வேண்டியது; அது பேழைக்குள் இருந்த எட்டு ஆத்துமாக்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. இரண்டாவது படியில்தான் பார்வைச் சோதனை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அதாவது, எலியா நிறைவேற்றிய நியாயத்தீர்ப்பிற்கு முன்பாக இஸ்ரவேல் யெசபெலின் தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் எலியாவிற்கும் இடையில் தேர்ந்தெடுத்ததாயிருந்தாலும், அல்லது ராஜாவின் உணவை உண்டவர்களை விட தானியேல், சத்ரக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ ஆகியோரின் முகவுரு இன்னும் அழகாகவும் பருத்ததாகவும் தோன்றியதாயிருந்தாலும், இரண்டாவது சோதனை பார்வைக்குரியது. விருத்தசேதனம் ஜீவனின் அடையாளமாகும்; மேலும், பேழையின் மேல் இருந்த எட்டு ஆத்துமாக்கள், இறந்தவர்களுக்கு மாறுபட்டவர்களாக ஜீவித்திருந்தவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.

In the history of Christ, when the sign of the covenant transitioned to baptism the apostle Paul employed the very covenant history of these verses to demonstrate the major shift in covenant history. He used the flesh that is cut off in circumcision, as a symbol of man in relation to divinity, and as a symbol of man’s lower nature in relation to man’s higher nature. Paul taught his students by employing Gods’ prophetic Word, and his purpose as “one who was selected,” (as his name Saul means) was to identify the major shift in covenant history represented by the transition from literal to spiritual Israel as God’s covenant people. In accomplishing his assigned work, he presented his prophetic message in the context of covenant history.

கிறிஸ்துவின் வரலாற்றில், உடன்படிக்கையின் அடையாளம் ஸ்நானமாக மாறியபோது, உடன்படிக்கை வரலாற்றில் நிகழ்ந்த அந்தப் பெரிய மாற்றத்தை விளக்குவதற்காக அப்போஸ்தலனான பவுல் இவ்வசனங்களின் உடன்படிக்கை வரலாறையே பயன்படுத்தினார். சுனத்தின்போது துண்டிக்கப்படுகிற மாம்சத்தை, தெய்வீகத்துடன் உள்ள உறவின் நிலையில் மனிதனுக்கான ஒரு அடையாளமாகவும், மனிதனுடைய உயர்ந்த இயல்புடன் உள்ள உறவின் நிலையில் அவனுடைய தாழ்ந்த இயல்புக்கான ஒரு அடையாளமாகவும் அவர் பயன்படுத்தினார். தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையைப் பயன்படுத்தி பவுல் தனது மாணவர்களுக்கு போதித்தார்; மேலும் “தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவன்” என்றவனாகிய அவரது நோக்கம் (அவருடைய சவுல் என்ற பெயர் குறிக்கும் பொருள்படி), தேவனுடைய உடன்படிக்கை ஜனங்களாகிய இஸ்ரவேலின் சொற்பொருள் நிலையிலிருந்து ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலுக்கான மாற்றத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட, உடன்படிக்கை வரலாற்றின் அந்தப் பெரிய மாற்றத்தை அடையாளப்படுத்துவதாக இருந்தது. தமக்குப் பொறுப்பளிக்கப்பட்ட பணியை நிறைவேற்றும் வகையில், அவர் தமது தீர்க்கதரிசனச் செய்தியை உடன்படிக்கை வரலாற்றின் பின்னணியில் முன்வைத்தார்.

Genesis seventeen represents the second step of the three foundational covenant steps that find their omega fulfillment in the three angels of Revelation fourteen. Step two is represented by the sign of circumcision, typifying the seal of God upon the one hundred and forty-four thousand, who are the ensign, which represents the visual test. The three angels are the omega of Abraham’s alpha covenant. The third step for Abraham was chapter twenty-two.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் மூன்று தூதர்களில் தமது ஓமேகா நிறைவேற்றத்தை அடையும் உடன்படிக்கையின் மூன்று அடிப்படைப் படிகளில் இரண்டாம் படியை ஆதியாகமம் பதினேழாம் அதிகாரம் குறிக்கிறது. இரண்டாம் படி விருத்தசேதனத்தின் அடையாளத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அது தேவனுடைய முத்திரையை ஒருலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம்பேரின் மேல் முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது; அவர்கள் பார்வைக்குரிய சோதனையை குறிக்கும் கொடி ஆவர். அந்த மூன்று தூதர்கள் ஆபிரகாமின் ஆல்பா உடன்படிக்கையின் ஓமேகா ஆவர். ஆபிரகாமுக்கான மூன்றாம் படி இருபத்திரண்டாம் அதிகாரம் ஆகும்.

> And the angel of the Lord called unto Abraham out of heaven the second time, And said, By myself have I sworn, saith the Lord, for because thou hast done this thing, and hast not withheld thy son, thine only son: That in blessing I will bless thee, and in multiplying I will multiply thy seed as the stars of the heaven, and as the sand which is upon the sea shore; and thy seed shall possess the gate of his enemies; And in thy seed shall all the nations of the earth be blessed; because thou hast obeyed my voice. Genesis 22:15–18.

> கர்த்தருடைய தூதன் இரண்டாம் முறையாக வானத்திலிருந்து ஆபிரகாமை அழைத்து, கூறினார்: “நீ இந்தக் காரியத்தைச் செய்து, உன் மகனாகிய உன் ஒரே மகனை ஒளித்துவைக்காமல் இருந்ததினால், நான் என்னைக்கொண்டு ஆணையிட்டேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்: ஆசீர்வதித்து நான் உன்னை ஆசீர்வதிப்பேன்; பெருக்கி நான் உன் சந்ததியை வானத்தின் நட்சத்திரங்களைப்போலும், கடற்கரையோர மணலைப்போலும் பெருக்குவேன்; உன் சந்ததி தன் சத்துருக்களின் வாசலைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ளும். உன் சந்ததியினால் பூமியின் சகல ஜாதிகளும் ஆசீர்வதிக்கப்படும்; ஏனெனில் நீ என் சத்தத்துக்குக் கீழ்ப்படிந்தாய்.” ஆதியாகமம் 22:15–18.

Verse one of the chapter states, “And it came to pass after these things, that God did tempt Abraham, and said unto him, Abraham: and he said, Behold, here I am.” God tempted Abraham, thus identifying a final test, before the third covenant pronouncement. When Abraham passed the test, then the final four verses of Abraham’s threefold covenant were set forth. Because Abraham “obeyed” God’s voice, which in this passage is His “covenant voice,” Abraham would be blessed as the father of nations. The third angel is a test, which like Abraham represents a test that demonstrates character, and character is based upon whether you believe God, as did Abraham, or not. Those who pass the test, as did Abraham will be used to gather in all the nations of the world. The seventeen verses, from three chapters identify the covenant between God and a chosen people; and in so doing they represent the alpha of the covenant history of a chosen people, and in so doing, those verses also represent the omega of covenant history as represented with the raising up of the one hundred and forty-four thousand.

அத்தியாயத்தின் முதல் வசனம் இவ்வாறு கூறுகிறது: “இந்த நிகழ்வுகளுக்குப் பின்பு தேவன் ஆபிரகாமைச் சோதித்தார்; அவரை நோக்கி, ஆபிரகாமே, என்றார்; அதற்கு அவர், இதோ, நான் இருக்கிறேன், என்றார்.” மூன்றாவது உடன்படிக்கை அறிவிப்பிற்கு முன்பாகிய இறுதி சோதனையை இவ்வாறு குறித்துக் காட்டி, தேவன் ஆபிரகாமைச் சோதித்தார். ஆபிரகாம் அந்தச் சோதனையில் வெற்றி பெற்றபோது, ஆபிரகாமின் மும்மடங்கு உடன்படிக்கையின் இறுதி நான்கு வசனங்கள் அப்பொழுது முன்வைக்கப்பட்டன. இப்பகுதியில் அவருடைய “உடன்படிக்கையின் குரல்” என விளங்கும் தேவனுடைய சத்தத்திற்குக் ஆபிரகாம் “கீழ்ப்படிந்ததால்,” ஜாதிகளின் தந்தையாக அவர் ஆசீர்வதிக்கப்படுவார். மூன்றாவது தூதன் ஒரு சோதனையாகும்; அது, ஆபிரகாமைப் போலவே, குணநிலையை வெளிப்படுத்தும் ஒரு சோதனையாக இருக்கிறது; அந்தக் குணநிலை, ஆபிரகாம் செய்ததுபோல நீங்கள் தேவனை நம்புகிறீர்களா இல்லையா என்பதிலேயே அமைகிறது. ஆபிரகாமைப் போல இந்தச் சோதனையில் வெற்றி பெறுகிறவர்கள் உலகத்தின் எல்லா ஜாதிகளையும் ஒன்று திரட்டுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுவார்கள். மூன்று அதிகாரங்களிலிருந்து எடுத்த அந்தப் பதினேழு வசனங்கள், தேவனுக்கும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களுக்கும் இடையிலான உடன்படிக்கையை அடையாளப்படுத்துகின்றன; இவ்வாறு அவை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களின் உடன்படிக்கை வரலாற்றின் ஆல்பாவைக் குறிக்கின்றன; அதேபோல், அந்த வசனங்கள், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேர் எழுப்பப்படுதலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் உடன்படிக்கை வரலாற்றின் ஓமேகாவையும் குறிக்கின்றன.

How many of us would by a home, or a vehicle without first reviewing the terms of the contract? How many Laodicean Seventh-day Adventists know that the very first term of their covenant contract with God consists of God identifying that He is the merciful God that passes judgment in the fourth generation? The tragedy is that they know not the foundational truths of the Millerite history, nor do they know the foundational truths of their professed covenant relationship, and because of this they, like ancient Israel, know not the time of their visitation. That conclusion of that period of visitation, that began at 9/11, is when they are awakened at midnight only to realize they are cut off.

ஒரு வீடையோ, அல்லது ஒரு வாகனத்தையோ வாங்குவதற்கு முன், அதன் ஒப்பந்த நிபந்தனைகளை முதலில் பரிசீலிக்காமல் இருப்போம் எனில், நம்மில் எத்தனை பேர் அவ்வாறு செய்வோம்? லவோதிக்கேயாவிலுள்ள ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகளில், தேவனுடனான தங்கள் உடன்படிக்கை ஒப்பந்தத்தின் முதலாவது நிபந்தனையே, அவர் இரக்கமுள்ள தேவனாக இருந்து நான்காம் தலைமுறைவரை நியாயத்தீர்ப்பு செய்கிறார் என்று தேவன் தம்மை அடையாளப்படுத்திக் கொள்வதிலேயே அமைந்துள்ளது என்பதை அறிந்திருப்போர் எத்தனை பேர்? துயரமானது என்னவெனில், அவர்கள் மில்லரைட் வரலாற்றின் அடிப்படைச் சத்தியங்களையும் அறியாதவர்கள்; தாங்கள் அறிவித்து உரிமை கோரும் உடன்படிக்கை உறவின் அடிப்படைச் சத்தியங்களையும் அறியாதவர்கள்; இதனால் அவர்கள், பண்டைய இஸ்ரவேலைப்போல, தங்கள் சந்திப்பின் காலத்தை அறியாதவர்களாயிருக்கிறார்கள். 9/11 அன்று ஆரம்பமான அந்தச் சந்திப்பு காலத்தின் முடிவு, அவர்கள் நடுநிசியில் விழித்தெழுந்து, தாங்கள் துண்டிக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதை உணருகிற நேரமே ஆகும்.

We will continue in the next article.

அடுத்த கட்டுரையில் நாம் தொடர்வோம்.

> “On April 18, two days after the scene of falling buildings had passed before me, I went to fill an appointment in the Carr Street Church, Los Angeles. As we neared the church we heard the newsboys crying: ‘San Francisco destroyed by an earthquake!’ With a heavy heart I read the first hastily printed news of the terrible disaster.

> “ஏப்ரல் 18 ஆம் தேதி, இடிந்து விழும் கட்டிடங்களின் காட்சி எனக்குமுன் கடந்துபோன இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, லாஸ் ஏஞ்சல்ஸிலுள்ள Carr Street Church-இல் எனக்கிருந்த நியமனத்தை நிறைவேற்றச் சென்றேன். நாங்கள் ஆலயத்துக்கு அணுகியபோது, செய்தித்தாள் சிறுவர்கள் கூவிக்கொண்டிருப்பதைக் கேட்டோம்: ‘நிலநடுக்கத்தினால் சான் பிரான்சிஸ்கோ அழிந்துபோயிற்று!’ மிகுந்த கனத்த இருதயத்துடன், அந்த பயங்கரப் பேரழிவைப் பற்றிய அவசரமாக அச்சிடப்பட்ட முதல் செய்திகளை நான் வாசித்தேன்.”

> “Two weeks later, on our homeward journey, we passed through San Francisco and, hiring a carriage, spent an hour and a half in viewing the destruction wrought in that great city. Buildings that were thought to be proof against disaster were lying in ruins. In some instances buildings were partially sunken in the ground. The city presented a most dreadful picture of the inefficiency of human ingenuity to frame fireproof and earthquake-proof structures.

> “இரண்டு வாரங்கள் கழித்து, எங்கள் இல்லத்திற்குத் திரும்பும் பயணத்தில், நாங்கள் சான் பிரான்சிஸ்கோ வழியாகச் சென்று, ஒரு வண்டியை வாடகைக்கு எடுத்து, அந்தப் பெரிய நகரத்தில் உண்டாக்கப்பட்டிருந்த அழிவைப் பார்வையிட ஒன்றரை மணி நேரம் செலவிட்டோம். பேரழிவைத் தாங்கும் வல்லமையுடையவை என்று கருதப்பட்ட கட்டிடங்கள் இடிபாடுகளாகக் கிடந்தன. சில இடங்களில் கட்டிடங்கள் பகுதியளவில் நிலத்துக்குள் தாழ்ந்துபோயிருந்தன. தீப்பிடிப்பிற்கும் பூகம்பத்திற்கும் எதிர்ப்பான கட்டமைப்புகளை உருவாக்குவதில் மனித புத்திக்கூர்மையின் இயலாமையை அந்த நகரம் மிகுந்த பயங்கரமான ஓர் படமாக வெளிப்படுத்தியது.

> “Through His prophet Zephaniah the Lord specifies the judgments that He will bring upon evildoers: ‘I will utterly consume all things from off the land, saith the Lord. I will consume man and beast; I will consume the fowls of the heaven, and the fishes of the sea, and the stumbling blocks with the wicked; and I will cut off man from off the land, saith the Lord.’

> தம்முடைய தீர்க்கதரிசியான செப்பனியாவின் மூலம் கர்த்தர், தாம் துன்மார்க்கர்மேல் கொண்டுவரப்போகும் நியாயத்தீர்ப்புகளைத் தெளிவாகக் குறிப்பதாகிறார்: “நான் தேசத்தின் மேற்பரப்பிலிருந்து எல்லாவற்றையும் முற்றிலும் அழித்துவிடுவேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். நான் மனிதனையும் மிருகத்தையும் அழித்துவிடுவேன்; ஆகாயத்தின் பறவைகளையும் சமுத்திரத்தின் மீன்களையும், துன்மார்க்கருடன் இடறலுக்குக் காரணமானவற்றையும் அழித்துவிடுவேன்; மனிதனை தேசத்தின் மேற்பரப்பிலிருந்து அறுத்துப்போடுவேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.”

> “‘And it shall come to pass in the day of the Lord’s sacrifice, that I will punish the princes, and the king’s children, and all such as are clothed with strange apparel. In the same day also will I punish all those that leap on the threshold, which fill their masters’ houses with violence and deceit….

> “‘கர்த்தருடைய பலிநாளில், நான் பிரபுக்களையும், ராஜகுமாரர்களையும், அந்நிய வஸ்திரம் அணிந்திருப்பவர்களையெல்லாம் தண்டிப்பேன். அதே நாளில், வாசற்படியின் மீது பாயுகிறவர்களையெல்லாம் நான் தண்டிப்பேன்; அவர்கள் தங்கள் எஜமான்களின் வீடுகளை வன்முறையாலும் வஞ்சகத்தாலும் நிரப்புகிறார்கள்…. ”

> “‘And it shall come to pass at that time, that I will search Jerusalem with candles, and punish the men that are settled on their lees: that say in their heart, The Lord will not do good, neither will He do evil. Therefore their goods shall become a booty, and their houses a desolation: they shall also build houses, but not inhabit them; and they shall plant vineyards, but not drink the wine thereof.

> “‘அந்தக் காலத்தில் நான் எருசலேமைக் விளக்குகளால் ஆராய்ந்து தேடுவேன்; தங்கள் தாழ்மட்டத்தில் தங்கியிருக்கும் மதுநீரைப் போல தங்கள் நிலைமையில் உறைந்திருக்கும் மனுஷரைத் தண்டிப்பேன்; அவர்கள் தங்கள் இருதயத்தில், கர்த்தர் நன்மையும் செய்யார், தீமையும் செய்யார் என்று சொல்லுகிறார்கள். ஆகையால் அவர்களுடைய பொருட்கள் கொள்ளையாகும், அவர்களுடைய வீடுகள் பாழாகும்; அவர்கள் வீடுகளைக் கட்டினாலும் அவற்றில் குடியிருக்கமாட்டார்கள்; திராட்சத்தோட்டங்களை நட்டாலும் அவைகளின் திராட்சரசத்தைப் பானம்பண்ணமாட்டார்கள்.

> “‘The great day of the Lord is near, it is near, and hasteth greatly, even the voice of the day of the Lord: the mighty man shall cry there bitterly. That day is a day of wrath, a day of trouble and distress, a day of wasteness and desolation, a day of darkness and gloominess, a day of clouds and thick darkness, a day of the trumpet and alarm against the fenced cities, and against the high towers. And I will bring distress upon men, that they shall walk like blind men, because they have sinned against the Lord: and their blood shall be poured out as dust, and their flesh as the dung. Neither their silver nor their gold shall be able to deliver them in the day of the Lord’s wrath; but the whole land shall be devoured by the fire of His jealousy: for He shall make even a speedy riddance of all them that dwell in the land.’ Zephaniah 1:2, 3, 8–18.

> “‘கர்த்தருடைய மகத்தான நாள் சமீபமாயிருக்கிறது; அது சமீபமாயிருக்கிறது; மிகவும் விரைவாய்த் துரிதிக்கிறது; கர்த்தருடைய நாளின் சத்தம் கேட்கிறது; அங்கே வல்லவனும் கசப்பாய் அழுவான். அந்த நாள் கோபத்தின் நாள், துன்பமும் இடுக்கமும் நிறைந்த நாள், பாழ்பாடும் அழிவும் நிறைந்த நாள், இருளும் இருண்மையும் நிறைந்த நாள், மேகங்களும் கடுங்காரிருளும் நிறைந்த நாள், அரண்சூழ்ந்த நகரங்களுக்கும் உயர்ந்த கோபுரங்களுக்கும் விரோதமாக எக்காளத்தினதும் போர்க்கூவலினதும் நாள். நான் மனுஷர்மேல் இடுக்கத்தை வருவிப்பேன்; அவர்கள் குருடரைப்போல நடப்பார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் கர்த்தருக்கு விரோதமாய் பாவஞ்செய்தார்கள்; அவர்களுடைய இரத்தம் தூளைப்போலச் சிந்தப்படும்; அவர்களுடைய மாம்சம் சாணத்தைப்போல இருக்கும். கர்த்தருடைய கோபத்தின் நாளில் அவர்களுடைய வெள்ளியும் அவர்களுடைய பொன்னும் அவர்களை விடுவிக்கமாட்டாது; அவருடைய எரிச்சலின் அக்கினியினால் தேசமெங்கும் விழுங்கப்படும்; ஏனெனில் தேசத்தில் குடியிருக்கிற எல்லாரையும் அவர் விரைவாகவே முற்றிலும் ஒழித்துப்போடுவார்.’ செப்பனியா 1:2, 3, 8–18.”

> “God cannot forbear much longer. Already His judgments are beginning to fall on some places, and soon His signal displeasure will be felt in other places.

> “தேவன் இனி மிக நீண்ட காலம் பொறுத்திருக்க முடியாது. ஏற்கனவே அவருடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் சில இடங்கள்மேல் விழத் தொடங்கியுள்ளன; விரைவில் அவருடைய வெளிப்படையான கோபம் பிற இடங்களிலும் உணரப்படும்.”

> “There will be a series of events revealing that God is master of the situation. The truth will be proclaimed in clear, unmistakable language. As a people we must prepare the way of the Lord under the overruling guidance of the Holy Spirit. The gospel is to be given in its purity. The stream of living water is to deepen and widen in its course. In all fields, nigh and afar off, men will be called from the plow and from the more common commercial business vocations that largely occupy the mind, and will be educated in connection with men of experience. As they learn to labor effectively they will proclaim the truth with power. Through most wonderful workings of divine providence, mountains of difficulty will be removed and cast into the sea. The message that means so much to the dwellers upon the earth will be heard and understood. Men will know what is truth. Onward and still onward the work will advance until the whole earth shall have been warned, and then shall the end come.

> “நிலையைத் தமது அதிகாரத்தின் கீழ் கொண்டிருப்பவர் தேவனே என்பதைக் வெளிப்படுத்தும் நிகழ்வுகளின் ஒரு தொடர் நடைபெறும். சத்தியம் தெளிவான, தவறாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாத மொழியில் அறிவிக்கப்படும். நாம் ஒரு ஜனமாக பரிசுத்த ஆவியின் மேலாட்சி வழிநடத்துதலின் கீழ் கர்த்தருக்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்த வேண்டும். சுவிசேஷம் அதன் தூய்மையிலேயே வழங்கப்பட வேண்டும். ஜீவஜலத்தின் ஓடை தன் ஓட்டத்தில் ஆழமடைந்து அகலப்பட வேண்டும். அருகிலும் தூரத்திலும் உள்ள எல்லா புலங்களிலும், மனதை மிகுதியாக ஆக்கிரமிக்கும் உழவுத் தொழிலிலிருந்தும் பொதுவான வாணிகத் தொழில்களிலிருந்தும் மனிதர்கள் அழைக்கப்பட்டு, அனுபவமுள்ளவர்களுடன் தொடர்பில் பயிற்றுவிக்கப்படுவார்கள். அவர்கள் விளைவுள்ள முறையில் உழைக்கக் கற்றுக்கொள்ளும்போது, சத்தியத்தை வல்லமையுடன் அறிவிப்பார்கள். தெய்வீக பரிபாலனத்தின் அதிசயமான செயல்பாடுகளினால், சிரமங்களின் மலைகள் அகற்றப்பட்டு சமுத்திரத்தில் எறியப்படும். பூமியின்மேல் வாசமாயிருப்போருக்கு மிகுந்த அர்த்தமுடைய அந்தச் செய்தி கேட்கப்பட்டும் புரிந்துகொள்ளப்பட்டும் இருக்கும். மனிதர்கள் சத்தியம் என்ன என்பதை அறிந்துகொள்வார்கள். முன்னே, இன்னும் முன்னே, இந்தப் பணி முழு பூமிக்கும் எச்சரிக்கை வழங்கப்படும் வரையில் முன்னேறும்; பின்னர் முடிவு வரும்.”

> “More and more, as the days go by, it is becoming apparent that God’s judgments are in the world. In fire and flood and earthquake He is warning the inhabitants of this earth of His near approach. The time is nearing when the great crisis in the history of the world will have come, when every movement in the government of God will be watched with intense interest and inexpressible apprehension. In quick succession the judgments of God will follow one another—fire and flood and earthquake, with war and bloodshed.

> “நாட்கள் கழிந்து செல்லச் செல்ல, தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் உலகத்தில் இருக்கின்றன என்பது இன்னும் இன்னும் வெளிப்படையாகத் தென்படுகிறது. நெருப்பிலும் பெருக்கெடுத்த வெள்ளத்திலும் நிலநடுக்கத்திலும், தம்முடைய சமீப வருகையைப் பற்றி இப்பூமியின் வாசிகளுக்கு அவர் எச்சரிக்கை செய்து வருகிறார். உலக வரலாற்றின் மகத்தான நெருக்கடி வந்து சேரும் காலம் நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறது; அப்போது தேவனுடைய ஆட்சியில் நிகழும் ஒவ்வொரு அசைவும் தீவிரமான ஆர்வத்துடனும் சொல்லொண்ணாத அச்சத்துடனும் கவனிக்கப்படும். வேகமான தொடர்ச்சியில் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் ஒன்றின் பின் ஒன்று வரும்—நெருப்பும் வெள்ளமும் நிலநடுக்கமும், யுத்தமும் இரத்தப்பொழிவும் உடனே.”

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.

> “அஃதோ, மக்கள் தங்கள் சந்திப்பின் காலத்தை அறிந்திருந்தாலோ! இந்தக் காலத்திற்குரிய சோதனைச் சத்தியத்தை இன்னும் கேளாத அநேகர் உள்ளனர். தேவனுடைய ஆவி போராடிக்கொண்டிருக்கும் அநேகர் உள்ளனர். சத்தியம் என்ன என்பதை அறிந்து கொள்ள வாய்ப்பு இல்லாதவர்களுக்கு, தேவனுடைய அழிவூட்டும் நியாயத்தீர்ப்புகளின் காலமே இரக்கத்தின் காலமாகும். கர்த்தர் அவர்களை மென்மையாகக் கருணையுடன் நோக்குவார். அவருடைய இரக்கமுள்ள இருதயம் உருகுகிறது; இரட்சிக்க அவருடைய கை இன்னும் நீட்டப்பட்டிருக்கிறது; ஆனால் பிரவேசிக்க விரும்பாதவர்களுக்கு வாசல் மூடப்பட்டிருக்கிறது.”

> “The mercy of God is shown in His long forbearance. He is holding back His judgments, waiting for the message of warning to be sounded to all. Oh, if our people would feel as they should the responsibility resting upon them to give the last message of mercy to the world, what a wonderful work would be done!” Testimonies, volume 9, 94–97.

> “தேவனுடைய இரக்கம், அவருடைய நீண்டகால சகிப்புத்தன்மையில் வெளிப்படுகிறது. எச்சரிக்கைச் செய்தி அனைவரிடமும் அறிவிக்கப்படுவதற்காகக் காத்திருந்து, அவர் தம்முடைய நியாயத்தீர்ப்புகளைத் தடுத்து நிறுத்திக்கொண்டிருக்கிறார். ஆஹா, உலகத்திற்குக் கருணையின் இறுதி செய்தியை அளிக்கும்படி தம்மீது இருப்பதான பொறுப்பை நம்முடைய மக்கள் உரியபடி உணர்ந்திருந்தால், எத்தகைய அற்புதமான ஒரு வேலை செய்யப்படியிருக்கும்!” Testimonies, volume 9, 94–97.

Back to Articles