Article

# Panium - Number Seven

பானியும் - எண் ஏழு

Daniel 11 Unveiled: Prophetic Lines from 1989 to the Sunday Law

தானியேல் 11 வெளிப்படுத்தப்பட்டது: 1989 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை தீர்க்கதரிசன கோடுகள்

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2025

Formats

PDF
Word

We are working on bringing all the lines of Daniel eleven together in connection with the hidden history of verse forty that represents 1989 unto the Sunday law in the United States. Our calling as students of prophecy is to rightly divide the word of truth.

1989-ஆம் ஆண்டிலிருந்து அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமல்படுத்தப்படும் காலம் வரை விரிந்து நிற்கும், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மறைக்கப்பட்ட வரலாறுடன் தொடர்புபடுத்தி, தானியேல் 11-இன் அனைத்து வரிகளையும் ஒன்றிணைத்துக் கொண்டுவரும் பணியில் நாம் ஈடுபட்டிருக்கிறோம். தீர்க்கதரிசனத்தின் மாணவர்களாகிய நமது அழைப்பு, சத்திய வார்த்தையைச் சரியாகப் பிரித்து விளக்குவதாயுள்ளது.

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> தேவனுக்குப் பிரியங்கரனாய் உன்னை நிரூபிக்கும்படி முயற்சியாயிரு; வெட்கப்படத் தேவையில்லாத வேலையாடனாய், சத்தியவசனத்தை நேர்மையாகப் பகுத்தறிக. 2 தீமோத்தேயு 2:15.

Daniel chapter eleven can be divided into ten prophetic lines. Verses one through four represent one prophetic line. Verse five through nine represents a second line. Verse ten represents a third line. Verses eleven and twelve represent the fourth line. The fifth line is verses thirteen through fifteen. The sixth line is verses sixteen through twenty-two. The seventh line is verses twenty-three and twenty-four. Verse twenty-four through verse thirty-one is the eighth line. Verse thirty-one through forty is the ninth line, and the tenth and final line are verses forty through forty-five. These ten lines are to be brought together line upon line.

தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றை பத்து தீர்க்கதரிசன வரிகளாகப் பிரிக்கலாம். ஒன்று முதல் நான்கு வரையிலான வசனங்கள் ஒரு தீர்க்கதரிசன வரியைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. ஐந்து முதல் ஒன்பது வரையிலான வசனங்கள் இரண்டாவது வரியைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. பத்தாம் வசனம் மூன்றாவது வரியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. பதினொன்றும் பன்னிரண்டும் ஆகிய வசனங்கள் நான்காவது வரியைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. பதிமூன்று முதல் பதினைந்து வரையிலான வசனங்கள் ஐந்தாவது வரியாகும். பதினாறு முதல் இருபத்திரண்டு வரையிலான வசனங்கள் ஆறாவது வரியாகும். இருபத்துமூன்றும் இருபத்துநான்கும் ஆகிய வசனங்கள் ஏழாவது வரியாகும். இருபத்துநான்காம் வசனத்திலிருந்து முப்பத்தொன்றாம் வசனம் வரை எட்டாவது வரியாகும். முப்பத்தொன்றாம் வசனத்திலிருந்து நாற்பதாம் வசனம் வரை ஒன்பதாவது வரியாகும்; நாற்பதாம் வசனத்திலிருந்து நாற்பத்தைந்தாம் வசனம் வரை பத்தாவது மற்றும் இறுதியான வரியாகும். இந்த பத்து வரிகளும் வரியின்மேல் வரி என ஒன்றிணைக்கப்பட வேண்டும்.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts.

> அவன் அறிவை யாருக்குப் போதிப்பான்? உபதேசத்தை யாருக்குப் புரியச் செய்வான்? பாலிலிருந்து விலக்கப்பட்டவர்களுக்கும் முலைகளிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டவர்களுக்கும்.

> For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little:

> கற்பனைக்குமேல் கற்பனை, கற்பனைக்குமேல் கற்பனை; வரியின்மேல் வரி, வரியின்மேல் வரி; இங்கே கொஞ்சம், அங்கே கொஞ்சம்:

> For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear.

> ஏனெனில் தடுக்கித் தடுமாறும் உதடுகளினாலும் வேறொரு நாவினாலும் அவர் இந்த ஜனத்தாரோடு பேசுவார். அவர்களிடத்தில் அவர், “இதே சோர்ந்தவர்களை இளைப்பாறச்செய்யும் இளைப்பாறுதல்; இதுவே புத்துணர்ச்சி” என்று கூறினார்; ஆனாலும் அவர்கள் கேட்க விரும்பவில்லை.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> ஆனால் கர்த்தருடைய வார்த்தை அவர்களுக்கு கட்டளையின்மேல் கட்டளை, கட்டளையின்மேல் கட்டளை; வரியின்மேல் வரி, வரியின்மேல் வரி; இங்கே கொஞ்சம், அங்கே கொஞ்சம்; அவர்கள் போய்ப் பின்நோக்கி விழுந்து, நொறுங்கி, கண்ணியில் அகப்பட்டு, பிடிக்கப்படும்படியாக இருந்தது. ஏசாயா 28:9–13.

Each of the ten prophetic lines are of course interrelated, but within each line a specific theme can be recognized. Though each line has a primary theme, the lines possess more than a singular testimony. I intend to identify each of the themes in the ten lines.

பத்து தீர்க்கதரிசன வரிசைகளில் ஒவ்வொன்றும் நிச்சயமாக ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவையே; ஆனாலும் ஒவ்வொரு வரிசையிலும் ஒரு குறிப்பிட்ட கருப்பொருள் அறியப்பட முடியும். ஒவ்வொரு வரிசைக்கும் ஒரு முதன்மையான கருப்பொருள் இருந்தாலும், அவை ஒரு தனித்த சாட்சியத்தை மட்டும் கொண்டவை அல்ல. அந்த பத்து வரிசைகளிலுள்ள ஒவ்வொரு கருப்பொருளையும் நான் அடையாளம் காண விரும்புகிறேன்.

## First Line

முதல் வரி

> Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I shew thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:1–4.

> மேதியரான தரியாவேசின் முதல் ஆண்டிலேயே நானும் அவனை உறுதிப்படுத்தவும் பலப்படுத்தவும் நின்றேன். இப்போது நான் உனக்குச் சத்தியத்தை அறிவிப்பேன். இதோ, பாரசீகத்தில் இன்னும் மூன்று ராஜாக்கள் எழுந்திருப்பார்கள்; நான்காமவன் அவர்கள் எல்லாரிலும் மிகுந்த செல்வவானாயிருப்பான்; தன் செல்வத்தினால் ஏற்பட்ட தன் வல்லமையினால் அவன் எல்லாரையும் கிரேக்க இராஜ்யத்துக்கு விரோதமாக எழுப்புவான். பின்னர் ஒரு வல்லமையுள்ள ராஜா எழுந்து, பெரிய ஆதிக்கத்துடன் ஆட்சி செய்து, தன் சித்தத்தின்படி நடப்பான். ஆனால் அவன் எழுந்தவுடன் அவன் இராஜ்யம் சிதைக்கப்பட்டு, ஆகாயத்தின் நான்கு திசைகளுக்கு வகுக்கப்படும்; அது அவன் சந்ததிக்குரியதாயிருக்காது, அவன் ஆண்ட ஆதிக்கத்தின்படியும் இருக்காது; ஏனெனில் அவன் இராஜ்யம் வேரோடு பிடுங்கப்பட்டு, அவர்களைத் தவிர பிறருக்குக் கொடுக்கப்படும். தானியேல் 11:1–4.

The first year of Darius marks the end of seventy years, thus identifying a prophetic time of the end. By verse three Alexander the Great establishes his worldwide kingdom, and by verse four his kingdom was to be plucked up and divided unto the four winds. Using Darius as the time of the end in 1989 allows us to count the kings represented in verse two. When Gabriel states in verse one, “Also in the first year of Darius” he is following up on what he informed Daniel at the beginning of the vision, which began in chapter ten.

தாரியுவின் முதல் ஆண்டு எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவைக் குறிக்கிறது; இதனால் முடிவுக் காலத்திற்குரிய ஒரு தீர்க்கதரிசன நேரம் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. மூன்றாம் வசனத்திற்குள் மகா அலெக்சாண்டர் தன் உலகளாவிய ராஜ்யத்தை நிறுவுகிறான்; நான்காம் வசனத்திற்குள் அவனுடைய ராஜ்யம் பிடுங்கப்பட்டு நான்கு காற்றுத்திசைகளுக்கு பங்கிடப்பட வேண்டியதாக இருந்தது. 1989 ஆம் ஆண்டில் தாரியுவை முடிவுக் காலமாக எடுத்துக்கொள்வது, இரண்டாம் வசனத்தில் சுட்டிக்காட்டப்படும் ராஜாக்களை நாம் எண்ண அனுமதிக்கிறது. “தாரியுவின் முதல் ஆண்டிலும்” என்று கபிரியேல் முதல் வசனத்தில் கூறும்போது, பத்தாம் அதிகாரத்தில் ஆரம்பமான தரிசனத்தின் தொடக்கத்தில் தானியேலுக்குத் தாம் அறிவித்ததைத் தொடர்ந்து கூறுகிறான்.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> பாரசீக ராஜாவாகிய கோரேசின் மூன்றாம் ஆண்டில், பெல்தெஷாச்சார் என்று அழைக்கப்பட்ட தானியேலுக்கு ஒரு காரியம் வெளிப்படுத்தப்பட்டது; அந்தக் காரியம் சத்தியமாயிருந்தது, ஆனால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலம் நீண்டதாயிருந்தது; மேலும் அவன் அந்தக் காரியத்தை அறிந்து, தரிசனத்திற்கான புரிதலை உடையவனாயிருந்தான். தானியேல் 10:1.

The waymark that represents a “time of the end” contains two symbols. The “time of the end” for Moses’ prophetic line was Aaron’s birth, followed three years later with the birth of Moses. Aaron and Moses are the twofold symbol of the “time of the end” in their history and typify the birth of John the Baptist and Jesus six months thereafter. The “time of the end” in 1798 marked the capture of the pope of Rome who thereafter died in captivity in 1799. From “the first year of Darius the Mede” unto “the third year of Cyrus king of Persia”; Darius and Cyrus represent thee “time of the end” in 1989, for all the prophets are speaking more about the last days than the days in which they lived.

“முடிவுக் காலம்” என்பதை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அடையாளக் கல் இரண்டு குறியீடுகளை உட்கொண்டுள்ளது. மோசேயின் தீர்க்கதரிசன வரிக்கான “முடிவுக் காலம்” என்பது ஆரோனின் பிறப்பாக இருந்தது; அதனைத் தொடர்ந்து மூன்று ஆண்டுகள் கழித்து மோசே பிறந்தார். ஆரோனும் மோசேயும் அவர்களின் வரலாற்றில் “முடிவுக் காலத்தின்” இரட்டைக் குறியீடாக இருந்து, ஆறு மாதங்கள் பின்னர் நிகழ்ந்த யோவான் ஸ்நானகரனும் இயேசுவும் பிறந்ததற்கு மாதிரியாக நிற்கின்றனர். 1798 ஆம் ஆண்டிலிருந்த “முடிவுக் காலம்” ரோமப் போப்பின் பிடிபட்டதைக் குறித்தது; அதன் பின்னர் அவர் சிறைப்பிடிப்பிலேயே 1799 இல் இறந்தார். “மேதியனான தரியுவின் முதலாம் ஆண்டு” முதல் “பாரசீக ராஜாவாகிய கோரேஷின் மூன்றாம் ஆண்டு” வரை; தரியுவும் கோரேஷும் 1989 இல் “முடிவுக் காலத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்; ஏனெனில் எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் அவர்கள் வாழ்ந்த நாட்களைப் பற்றியதற்கும் மேலாக கடைசி நாட்களைப் பற்றியே அதிகமாகப் பேசுகின்றனர்.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> இவ்வையெல்லாம் அவர்களுக்கு எடுத்துக்காட்டாக நிகழ்ந்தன; உலகத்தின் முடிவுகள் வந்தடைந்திருக்கிற நமக்கு எச்சரிப்பாக இருக்கும்படி அவை எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. 1 கொரிந்தியர் 10:11.

Darius and Cyrus represent Ronald Reagan and George Bush senior in 1989. Both were presidents that year. Verse one of chapter eleven places the vision in the third year of Cyrus, which would represent George Bush the senior who followed Reagan as Cyrus followed Darius. Verse two states that three kings would yet stand up and the fourth is far richer than them all. The final “time of the end” in chapter eleven begins in 1989 and identifies that after George Bush senior three kings would yet stand up, thus identifying the three presidents that followed Bush senior. Those three kings were Bill Clinton, George Bush junior, Barak Obama and then the richest president, Donald Trump would “by his strength” and “through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia”.

1989 ஆம் ஆண்டில் தாரியுவும் சைரஸும் முறையே ரொனால்ட் ரீகனையும் மூத்த ஜார்ஜ் புஷையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். அந்த ஆண்டில் இருவரும் ஜனாதிபதிகளாக இருந்தனர். பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் முதல் வசனம், தரிசனத்தை சைரஸின் மூன்றாம் ஆண்டில் நிலைநிறுத்துகிறது; இது, தாரியுவுக்குப் பின் சைரஸ் வந்ததுபோல, ரீகனுக்குப் பின் வந்த மூத்த ஜார்ஜ் புஷைச் சுட்டிக்காட்டும். இரண்டாம் வசனம், இன்னும் மூன்று ராஜாக்கள் எழும்புவார்கள் என்றும், நான்காவது அவர்கள் அனைவரையும் விட மிகவும் செல்வமுள்ளவனாக இருப்பான் என்றும் கூறுகிறது. பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் உள்ள இறுதியான “முடிவுக் காலம்” 1989 இல் ஆரம்பமாகிறது; மேலும், மூத்த ஜார்ஜ் புஷுக்கு அடுத்தபடியாக இன்னும் மூன்று ராஜாக்கள் எழும்புவார்கள் என்று அடையாளப்படுத்துவதன் மூலம், மூத்த புஷுக்குப் பின் வந்த மூன்று ஜனாதிபதிகளையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்த மூன்று ராஜாக்கள் பில் கிளிண்டன், இளைய ஜார்ஜ் புஷ், பராக் ஒபாமா; பின்னர், மிகச் செல்வமுள்ள ஜனாதிபதியான டொனால்ட் டிரம்ப், “தன் வல்லமையினாலே” மற்றும் “தன் செல்வங்களினாலே கிரேக்க இராச்சியத்திற்கு விரோதமாக எல்லாரையும் கிளர்த்துவான்.”

Verse three then introduces Alexander the Great and therefore typifies the last leader of United Nations who unites with the papacy in the last days, but who like unto the papacy comes to his end. The United Nations is the seventh kingdom represented as ten kings in Revelation seventeen, and the confederacy of ten kings agree to give their seventh kingdom unto the papal beast for one symbolic hour.

அதன்பின் மூன்றாம் வசனம் மகா அலெக்சாண்டரை அறிமுகப்படுத்துகிறது; ஆகையால் அது கடைசி நாட்களில் திருத்தந்தை ஆட்சியுடன் ஒன்றுபடும் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கடைசி தலைவருக்கான முன்மாதிரியாக அமைகிறது; ஆனால் திருத்தந்தை ஆட்சி போன்று அவனும் தனது முடிவை அடைகிறான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழில், ஐக்கிய நாடுகள் சபை பத்து ராஜாக்களாகச் சித்தரிக்கப்படும் ஏழாவது ராஜ்யமாக இருக்கிறது; மேலும் அந்தப் பத்து ராஜாக்களின் கூட்டமைப்பு, குறியீட்டான ஒரு மணிநேரத்திற்காகத் தங்கள் ஏழாவது ராஜ்யத்தைப் பாப்பரச மிருகத்திற்குக் கொடுக்க ஒப்புக்கொள்கிறது.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.

> நீ கண்ட பத்து கொம்புகள், இன்னும் ராஜ்யத்தைப் பெறாத பத்து ராஜாக்களே; ஆனால் அவர்கள் மிருகத்தோடே ஒரு மணிநேரம் ராஜாக்களாக அதிகாரம் பெறுகிறார்கள். இவர்கள் ஒரே மனமுள்ளவர்களாய் தங்கள் வல்லமையையும் அதிகாரத்தையும் மிருகத்துக்குக் கொடுப்பார்கள். இவர்கள் ஆட்டுக்குட்டியானவரோடே யுத்தம் செய்வார்கள்; ஆட்டுக்குட்டியானவர் அவர்களை ஜெயிப்பார்; ஏனெனில் அவர் அரசர்களின் அரசரும் ஆண்டவர்களின் ஆண்டவருமாயிருக்கிறார்; அவரோடிருக்கிறவர்கள் அழைக்கப்பட்டவர்களும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களும் விசுவாசமுள்ளவர்களுமாயிருக்கிறார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:12–14.

Those ten kings are represented by verses three and four and also by the history of the rise and fall of Alexander the Great who fulfilled the verses in the fourth century. Greece is the third kingdom of Bible prophecy and is a symbol of the dragon, a third of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. At the cross the message “King of the Jews” was recorded in Hebrew, Latin and Greek; representing the Jews, the Romans and the rest of the multitudes from the other nations that would be in Jerusalem at the Passover. The Greeks represent the dragon, the Romans represent the beast, and the Jews were the false prophet.

அந்த பத்து ராஜாக்கள் மூன்றும் நான்கும் ஆகிய வசனங்களினாலும், நான்காம் நூற்றாண்டில் அந்த வசனங்களை நிறைவேற்றிய மகா அலெக்சாந்தரின் எழுச்சி மற்றும் வீழ்ச்சியின் வரலாறினாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றனர். கிரேக்கம் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் மூன்றாவது ராஜ்யமாகும்; மேலும் அது வலுசர்ப்பம், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகிய மூவகை ஒன்றியத்தின் மூன்றிலொன்றான வலுசர்ப்பத்தின் அடையாளமாகும். சிலுவையில் “யூதர்களின் ராஜா” என்ற செய்தி எபிரெயம், லத்தீன், கிரேக்கம் ஆகிய மொழிகளில் எழுதப்பட்டது; இது பஸ்கா பண்டிகைக்காக எருசலேமில் இருப்பவர்களாகிய யூதர்களையும், ரோமரையும், மற்ற ஜாதிகளிலிருந்து வந்திருந்த ஏராளமான மக்களையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. கிரேக்கர் வலுசர்ப்பத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்; ரோமர் மிருகத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்; யூதர் பொய்த்தீர்க்கதரிசியாக இருந்தனர்.

The first four verses of chapter eleven identify the end of the earthly dragon power who commits fornication with the papal power as human probation closes. Verses three and four identify the final rise and fall of the last manifestation of an earthly dragon power. The verses overlay the last six verses which identify the end of the beast who commits fornication with the kings of the earth. The beginning and ending of chapter eleven identify the history where the enemies of God come to their end with none to help. The first four verses aligned with the last six verses and in so doing they bear the symbolism of the Ten Commandments with a table of the first four commandments and a table with the last six commandments, while also symbolizing a test with the number ten.

பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் முதல் நான்கு வசனங்கள், மனிதருக்குக் கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வேளையில், பாப்பரச அதிகாரத்துடன் விபசாரம் செய்கிற பூமியார்ந்த வலுசர்ப்ப அதிகாரத்தின் முடிவை அடையாளப்படுத்துகின்றன. மூன்றாம் மற்றும் நான்காம் வசனங்கள், பூமியார்ந்த வலுசர்ப்ப அதிகாரத்தின் கடைசி வெளிப்பாட்டின் இறுதி எழுச்சியையும் வீழ்ச்சியையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. இந்த வசனங்கள், பூமியின் ராஜாக்களுடன் விபசாரம் செய்கிற மிருகத்தின் முடிவை அடையாளப்படுத்தும் கடைசி ஆறு வசனங்களின் மேல் ஒத்திசைந்து நிற்கின்றன. பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் ஆரம்பமும் முடிவும், தேவனுடைய சத்துருக்கள் உதவ ஒருவனும் இன்றி தங்கள் முடிவை அடையும் வரலாற்றை அடையாளப்படுத்துகின்றன. முதல் நான்கு வசனங்கள் கடைசி ஆறு வசனங்களுடன் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டிருக்கின்றன; இவ்வாறு அவை முதல் நான்கு கற்பனைகள் கொண்ட ஒரு பலகையும் கடைசி ஆறு கற்பனைகள் கொண்ட ஒரு பலகையும் உடைய பத்து கற்பனைகளின் அடையாளார்த்தத்தைக் தாங்குகின்றன; அதோடு பத்து என்ற எண்ணின் மூலம் ஒரு சோதனையையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன.

The first four verses represent a beginning that illustrates the ending while anchoring the message as beginning at the “time of the end” in 1989. The verses represent 1989 until the close of human probation, thus summarizing the message of the last six verses which are the increase of knowledge that was unsealed in 1989, which identify the events connected with the close of probation.

முதல் நான்கு வசனங்கள், 1989 ஆம் ஆண்டில் “முடிவுக் காலத்தில்” தொடங்குகின்றதாகச் செய்தியை நிலைநிறுத்திக்கொண்டபடியே, முடிவை விளக்கிக்காட்டும் ஒரு தொடக்கத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. அந்த வசனங்கள் 1989 முதல் மனித கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வரையிலான காலத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; ஆகையால், 1989 இல் முத்திரை நீக்கப்பட்ட அறிவின் பெருக்காகிய கடைசி ஆறு வசனங்களின் செய்தியை அவை சுருக்கமாகக் கூறுகின்றன; அந்த வசனங்களே கிருபைக்கால முடிவுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன.

The verses provide the prophetic anchor to recognize that beginning in 1989 there would be a total of eight presidents, with the eighth being of the seven previous presidents, thus tying the passage together with the enigma of the eighth being of the seven, which is a prophetic characteristic that is present truth in the last days.

1989 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கி மொத்தம் எட்டு ஜனாதிபதிகள் இருப்பார்கள் என்றும், எட்டாவது ஜனாதிபதி முன்பிருந்த ஏழு ஜனாதிபதிகளில் ஒருவனாக இருப்பான் என்றும் அறிந்துகொள்ள இந்த வசனங்கள் தீர்க்கதரிசன அடித்தளத்தை வழங்குகின்றன; இவ்வாறு, எட்டாவது ஏழினுடையவன் என்ற புதிருடன் இப்பகுதியை இணைக்கின்றன, இது கடைசி நாட்களில் நிகழ்காலச் சத்தியமாக இருப்பதோர் தீர்க்கதரிசன பண்பாகும்.

The theme which can be understood with the verses is the final destruction of the dragon power who commits fornication with the whore of Tyre. The whore commits fornication with all the kings of the earth, but just as ancient France became the firstborn of the Catholic church when Clovis dedicated his throne to the papacy in 496, so too, the earth beast of the United States will also be the first of the kings to commit fornication with the whore at the Sunday law. Just as in the ending six verses the beginning four verses identify and emphasize all three powers that lead the world to Armageddon, but the theme in the first four verses is the dragon power represented by Grecia and Alexander the Great.

இந்த வசனங்களால் உணரப்படக்கூடிய கருப்பொருள், தீருவின் வேசியோடு விபசாரம் செய்கிற திராகோன் வல்லமையின் இறுதியான அழிவாகும். அந்த வேசி பூமியின் ராஜாக்கள் அனைவருடனும் விபசாரம் செய்கிறாள்; ஆனால் கி.பி. 496-இல் க்ளோவிஸ் தன் சிங்காசனத்தை போப்பாட்சிக்குப் பிரதிஷ்டை செய்தபோது பண்டைய பிரான்ஸ் கத்தோலிக்கச் சபையின் முதற்பேறானதுபோல, அதேபோன்று, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் பூமி மிருகமும் வேசியுடன் விபசாரம் செய்கிற ராஜாக்களில் முதலாவதாக இருக்கும். இறுதியிலுள்ள ஆறு வசனங்களில் போலவே, ஆரம்பத்திலுள்ள நான்கு வசனங்களும் உலகத்தை ஆர்மகெதோனுக்குக் கொண்டு செல்லும் மூன்று வல்லமைகளையும் அடையாளப்படுத்தி வலியுறுத்துகின்றன; ஆனால் முதல் நான்கு வசனங்களின் கருப்பொருள் கிரேசியாவாலும் மகா அலெக்சாந்தராலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் திராகோன் வல்லமையே ஆகும்.

Reagan began the process of eight presidents that has led now to the last of the eight presidents. The eighth president will erect the image of the beast and enforce a Sunday law in the United States, while also brokering and arrangement making him the head of the United Nations, that will at that very point enter into a worldwide church state relationship under the guise of solving the increasing warfare of radical Islam.

எட்டுப் பிரசிடெண்டுகளின் தொடரை ஆரம்பித்த செயல்முறையை ரீகன் தொடங்கினார்; அது இப்போது அந்த எட்டுப் பிரசிடெண்டுகளில் கடைசியானவரிடத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளது. எட்டாவது பிரசிடெண்டு மிருகத்தின் உருவத்தை எழுப்பி, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை அமல்படுத்துவான்; அதே சமயத்தில், அவனை ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்பின் தலைவராக்கும் ஒரு ஏற்பாட்டை நடுவுநிலையாக்கி நிறைவேற்றுவான்; அந்நேரமே, தீவிரவாத இஸ்லாமின் அதிகரித்து வரும் போரைத் தீர்ப்பதெனும் போர்வையின் கீழ், அது உலகமெங்கும் பரவும் சபை-அரசு உறவிற்குள் நுழையும்.

The transition of the United States, which is the earth beast of Revelation chapter thirteen from being the sixth kingdom of Bible prophecy unto the head of the seventh kingdom of Bible prophecy, while consummating the unlawful relationship with the eighth kingdom of Bible prophecy is illustrated from verse one identifying 1989, through the presidents that lead to the Sunday law in the United States, and immediately then identifies the mighty king standing up. That mighty king is Trump assuming control over the United Nations, which he is now in the process of dismantling in advance of his demands.

வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் பூமியின் மிருகமாகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் இராச்சியமாக இருப்பதிலிருந்து வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஏழாம் இராச்சியத்தின் தலைவனாக மாறுவதும், அதே சமயம் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் எட்டாம் இராச்சியத்துடனான சட்டவிரோத உறவை நிறைவு செய்வதும், 1989-ஐ அடையாளப்படுத்தும் முதல் வசனத்திலிருந்து, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் ஜனாதிபதிகள் வழியாக எடுத்துக்காட்டப்படுகிறது; அதன் உடனேயே வல்லமையுள்ள ராஜா எழுந்து நிற்பது அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. அந்த வல்லமையுள்ள ராஜா, ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் மீது கட்டுப்பாட்டை ஏற்றுக்கொள்ளும் டிரம்ப் ஆவான்; தன் கோரிக்கைகளுக்கு முன்னதாக அதைக் கலைக்கும் செயல்முறையில் அவர் இப்போது இருக்கிறார்.

## Second Line

இரண்டாம் வரி

Verse five through nine represents the first mention and the point by point illustration of the battle between the kings of the north and south that the entire chapter employs as the primary prophetic backdrop. Verse five sets forth the theme of the passage.

ஐந்தாம் வசனம் முதல் ஒன்பதாம் வசனம் வரை, வடக்கின் ராஜாக்களும் தெற்கின் ராஜாக்களும் இடையே நடைபெறும் போராட்டத்தைப் பற்றிய முதல் குறிப்பிடுதலையும், அதனை முழு அதிகாரமும் முதன்மையான தீர்க்கதரிசனப் பின்னணியாகக் கொண்டு அமையும் அம்சமுறை விளக்கத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. ஐந்தாம் வசனம், இப்பகுதியின் கருப்பொருளை முன்வைக்கிறது.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. Daniel 11:5.

> தெற்கின் ராஜா வலிமையுள்ளவனாக இருப்பான்; அவனுடைய பிரதானர்களில் ஒருவனும் அப்படியே இருப்பான்; அவன் அவனைவிட அதிக வலிமையுள்ளவனாகி, அதிகாரம் செலுத்துவான்; அவன் ஆட்சி மிகப் பெரிய ஆட்சியாக இருக்கும். தானியேல் 11:5.

Ptolemy I Soter and Seleucus I Nicator are represented in the verse. Both were a fourth of the “Diadochi” (meaning successor) of Alexander’s kingdom. Seleucus is the first “king of the north” in chapter eleven, and in agreement with pagan Rome, papal Rome and modern Rome—Seleucus was only established as the prophetic king of the north after three primary victories or pivotal events: his reclamation of Babylon in 312 BC, the Battle of Ipsus in 301 BC, and the Battle of Corupedium in 281 BC. These movements defeated his major rivals, expanded his empire, and solidified his dominance in the region.

இந்த வசனத்தில் ப்டோலமி I சோட்டரும் செல்யூகஸ் I நிக்காட்டரும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்கள். இவர்கள் இருவரும் அலெக்சாந்தரின் ராஜ்யத்தின் “டையாடோகி” (அதாவது வாரிசு) என அழைக்கப்பட்ட நான்கு பேரில் இருவராக இருந்தனர். பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் செல்யூகஸ் முதலாவது “வடக்கின் ராஜா” ஆவான்; மேலும் புறமத ரோமத்துடனும், போப்பரசர் ரோமத்துடனும், நவீன ரோமத்துடனும் ஒத்திசைவாக, கி.மு. 312-இல் பாபிலோனை மீட்டுக்கொண்டது, கி.மு. 301-இல் இப்சஸ் போர், மற்றும் கி.மு. 281-இல் கொரூபேடியம் போர் என்ற மூன்று முக்கிய வெற்றிகள் அல்லது திருப்புமுனை நிகழ்வுகளுக்குப் பின்னரே செல்யூகஸ் தீர்க்கதரிசனத்திலுள்ள வடக்கின் ராஜாவாக நிலைநிறுத்தப்பட்டான். இந்த முன்னேற்றங்கள் அவனுடைய பிரதான எதிரிகளைத் தோற்கடித்து, அவன் பேரரசை விரிவுபடுத்தி, அந்தப் பிராந்தியத்தில் அவனுடைய ஆதிக்கத்தை உறுதிப்படுத்தின.

The second line begins with identifying the kings of the north and south in distinction with any other of the successors (Diadochi) of Alexander’s divided kingdom. It begins with identifying that the king of the north is only empowered after three conquests. Then in the history of the struggle for dominion that unfolded after Alexanders death in verses six through nine, identify a period that concludes with the overthrow of the king of the north by the king of the south. This is the first of three times in chapter eleven that the king of the south prevails over the king of the north. They provide three internal witnesses within the chapter that clearly establishes the waymarks of the history that leads to a king of the south defeating a king of the north.

இரண்டாம் கோடு, அலெக்ஸாண்டரின் பிளவுபட்ட ராஜ்யத்தின் பிற வாரிசுகளிலிருந்து (Diadochi) வேறுபடுத்தி, வடக்கின் ராஜாவையும் தெற்கின் ராஜாவையும் அடையாளப்படுத்துவதால் தொடங்குகிறது. அது, வடக்கின் ராஜா மூன்று வெற்றிகரமான படையெடுப்புகளுக்குப் பிறகே அதிகாரம் பெறுகிறான் என்பதை அடையாளப்படுத்துவதால் ஆரம்பிக்கிறது. பின்னர், அலெக்ஸாண்டரின் மரணத்திற்குப் பிறகு வெளிப்பட்ட ஆதிக்கத்திற்கான போராட்டத்தின் வரலாற்றில், ஆறாம் வசனம் முதல் ஒன்பதாம் வசனம் வரை, தெற்கின் ராஜா வடக்கின் ராஜாவை கவிழ்த்துத் தள்ளுவதால் முடிவுறும் ஒரு காலப்பகுதியை அடையாளப்படுத்துகிறது. அதிகாரம் பதினொன்றில், தெற்கின் ராஜா வடக்கின் ராஜாவின்மேல் மேலோங்கும் மூன்று சந்தர்ப்பங்களில் இதுவே முதல் முறை ஆகும். வடக்கின் ஒரு ராஜாவை தெற்கின் ஒரு ராஜா தோற்கடிப்பதற்கு இட்டுச் செல்லும் வரலாற்றின் வழிக்குறிகளைத் தெளிவாக நிறுவும், அதிகாரத்தின் உள்ளேயே உள்ள மூன்று உள்சாட்சிகளையும் அவை வழங்குகின்றன.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. And in the end of years they shall join themselves together; for the king’s daughter of the south shall come to the king of the north to make an agreement: but she shall not retain the power of the arm; neither shall he stand, nor his arm: but she shall be given up, and they that brought her, and he that begat her, and he that strengthened her in these times. But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. Daniel 11:5–9.

> தெற்கின் ராஜா பலவானாயிருப்பான்; அவனுடைய பிரபுக்களில் ஒருவனும் அப்படியே இருப்பான்; அவன் அவனைவிட அதிக பலமுள்ளவனாகி, ஆட்சி செய்யுவான்; அவனுடைய ஆட்சி ஒரு பெரிய ஆட்சியாக இருக்கும். ஆண்டுகளின் முடிவில் அவர்கள் ஒருவரோடு ஒருவர் இணையுவர்; ஏனெனில் தெற்கின் ராஜாவின் குமாரத்தி உடன்படிக்கை செய்ய வடக்கின் ராஜாவிடத்தில் வருவாள்; ஆனால் அவள் தன் புயத்தின் வல்லமையைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளமாட்டாள்; அவனும் நிலைநிற்கமாட்டான், அவன் புயமும் அப்படியே; ஆனால் அவள் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவாள்; அவளை அழைத்துக்கொண்டுவந்தவர்களும், அவளைப் பெற்றவனும், இந்தக் காலங்களில் அவளைப் பலப்படுத்தியவனும் அப்படியே ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவார்கள். ஆனால் அவளுடைய வேர்களின் கிளையிலிருந்து ஒருவன் அவன் நிலையிலே எழுந்து, படையுடன் வந்து, வடக்கின் ராஜாவின் கோட்டைக்குள் நுழைந்து, அவர்களுக்கு விரோதமாகச் செயல்பட்டு, வெற்றி பெறுவான். மேலும் அவர்களுடைய தேவர்களையும், அவர்களுடைய அதிபதிகளையும், அவர்களுடைய வெள்ளி பொன் விலையுயர்ந்த பாத்திரங்களையும் எகிப்துக்கு சிறைவர்களாக எடுத்துச் செல்வான்; அவன் வடக்கின் ராஜாவைவிட அதிக ஆண்டுகள் நிலைத்திருப்பான். பின்னர் தெற்கின் ராஜா அவன் ராஜ்யத்திற்குள் வந்து, தன் தேசத்திற்குத் திரும்பிப்போவான். தானியேல் 11:5–9.

The historical fulfillment of the verses provides the template for the prophetic fulfillment of the twelve hundred and sixty years of papal rule identified in verses thirty-one through forty, and the prophetic template for the fulfillment of verse eleven, that was first fulfilled in 217 BC at the Battle of Raphia. Those three witnesses identify the characteristics of the Ukrainian War where Putin, the final king of the south will prevail over the proxy army of the papal king of the north.

இந்த வசனங்களின் வரலாற்று நிறைவேற்றம், முப்பத்தொன்று முதல் நாற்பது வரையான வசனங்களில் அடையாளம் காணப்பட்ட பாப்பரசரின் ஆட்சியின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளுக்குரிய தீர்க்கதரிசன நிறைவேற்றத்திற்கான மாதிரியை வழங்குகிறது; மேலும், கி.மு. 217 ஆம் ஆண்டில் ராபியா போரில் முதன்முதலாக நிறைவேற்றப்பட்ட பதினொன்றாம் வசனத்தின் நிறைவேற்றத்திற்கான தீர்க்கதரிசன மாதிரியையும் வழங்குகிறது. அந்த மூன்று சாட்சிகளும், தெற்கின் இறுதி ராஜாவாகிய புடின், வடக்கின் பாப்பரசரான ராஜாவின் பிரதிநிதிப் படையின்மேல் வெற்றி பெறும் உக்ரைனியப் போரின் பண்புகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன.

The theme of the second line of prophetic history is how the deadly wound is delivered to the papacy in 1798, as represented by verses five through nine and the battle of Raphia in verse eleven. The king of the south, which is Egypt, is the dragon power.

தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் இரண்டாவது கோட்டின் கருப்பொருள், ஐந்தாம் வசனம் முதல் ஒன்பதாம் வசனம் வரையிலும் பதினொன்றாம் வசனத்தில் உள்ள ராபியா யுத்தத்தினாலும் சித்தரிக்கப்படுகிறபடி, 1798-ஆம் ஆண்டில் பாப்பரசாட்சிக்கு கொடிய காயம் ஏற்படுத்தப்படுவது எவ்வாறு என்பதாகும். தெற்கின் ராஜா, அதாவது எகிப்து, வலுசர்ப்பத்தின் அதிகாரமாகும்.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> மனுபுத்திரனே, எகிப்தின் ராஜாவாகிய பார்வோனுக்கு விரோதமாக உன் முகத்தைத் திருப்பி, அவனுக்கும் எகிப்து முழுவதற்கும் விரோதமாக தீர்க்கதரிசனம் செய்; பேசி, சொல்ல வேண்டியது இதுவே: ஆண்டவராகிய கர்த்தர் உரைக்கிறதாவது: இதோ, எகிப்தின் ராஜாவாகிய பார்வோனே, நான் உனக்கு விரோதமாயிருக்கிறேன்; தன் நதிகளின் நடுவில் படுத்திருக்கும் பெரிய மகா நாகமே, “என் நதி எனக்கே உரியது; அதை நான் எனக்காக உண்டாக்கினேன்” என்று சொல்லுகிறவனே. எசேக்கியேல் 29:2, 3.

The three illustrations of the king of the south prevailing over the king of the north in chapter eleven combine to identify the final fall of the king of the north in verse forty-five.

பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் தெற்கின் ராஜா வடக்கின் ராஜாவின்மேல் மேலோங்குகிறான் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டும் மூன்று எடுத்துக்காட்டுகள், நாற்பத்திஐந்தாம் வசனத்தில் வடக்கின் ராஜாவின் இறுதியான வீழ்ச்சியை அடையாளப்படுத்துவதற்காக ஒன்றிணைகின்றன.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:45.

> அவன் தன் அரண்மனையின் கூடாரங்களை சமுத்திரங்களுக்கிடையில் மகிமையுள்ள பரிசுத்த மலையில் நாட்டுவான்; ஆகிலும் அவன் தன் முடிவை அடைவான், அவனுக்கு உதவுகிறவர் எவரும் இருக்கமாட்டார்கள். தானியேல் 11:45.

There are three lines in chapter eleven that illustrate a king of the south defeating a king of the north, but when the king of the north comes to his end with none to help it is not so apparent. But the book of Revelation identifies that it is the dragon power that brings her down by eating her flesh and burning her with fire. Once the dragon power is recognized from the book of Revelation we can see the kings, who are also the dragon and also the king of the south who are going to bring down the king of the north in verse forty-five. Three direct witnesses in the chapter that are all testifying to their perfect fulfillment as represented through the connection of the books of Daniel and Revelation.

பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில், தெற்கின் ஒரு ராஜா வடக்கின் ஒரு ராஜாவைத் தோற்கடிப்பதை விளக்கும் மூன்று வரிகள் உள்ளன; ஆனால் வடக்கின் ராஜா உதவி செய்ய ஒருவரும் இன்றியே தனது முடிவை அடையும் போது, அது அவ்வளவு வெளிப்படையாகத் தெரியவில்லை. ஆனால் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகம், அவளுடைய மாம்சத்தைத் தின்று அவளை நெருப்பினால் எரிப்பதன் மூலம் அவளைத் தாழ்த்திவிடுவது வலுசர்ப்ப அதிகாரமே என்பதைக் கண்டறியச் செய்கிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்திலிருந்து வலுசர்ப்ப அதிகாரம் அறியப்பட்ட பின்பு, நாற்பத்தைந்தாம் வசனத்தில் வடக்கின் ராஜாவைத் தாழ்த்தப்போகிற ராஜாக்களை—அவர்கள் வலுசர்ப்பமும் ஆவர், மேலும் தெற்கின் ராஜாவும் ஆவர்—நாம் காண முடிகிறது. அதிகாரத்திலுள்ள மூன்று நேரடி சாட்சிகள், தானியேல் மற்றும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகங்களின் தொடர்பின் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, தங்களுடைய பூரண நிறைவேற்றத்தைச் சாட்சியமாக அறிவிக்கின்றன.

The modern papal king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, and the book of Revelation identifies how the papal power comes to his end at the hands of the dragon power.

நவீன பாப்பரசரான வடக்கின் ராஜா நாற்பத்திஐந்தாம் வசனத்தில் உதவ யாருமின்றி தன் முடிவை அடைகிறான்; மேலும், வெளிப்படுத்தின விசுவாசப்புத்தகம், அந்தப் பாப்பரச அதிகாரம் திராகோன் அதிகாரத்தின் கைகளால் எவ்வாறு தனது முடிவை அடைகிறது என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.

> நீ மிருகத்தின் மேல் கண்ட பத்து கொம்புகள் வேசியை வெறுத்து, அவளைப் பாழாக்கியும் நிர்வாணமாக்கியும், அவளுடைய மாம்சத்தைத் தின்றும், அவளை அக்கினியினால் சுட்டெரிப்பும். ஏனெனில், தேவனுடைய வார்த்தைகள் நிறைவேறும் வரைக்கும், அவருடைய சித்தத்தை நிறைவேற்றவும், ஒரே மனதாயிருந்து தங்களுடைய ராஜ்யத்தை மிருகத்துக்குக் கொடுக்கவும், தேவன் அவர்களுடைய இருதயங்களில் வைத்திருக்கிறார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:16, 17.

The ten kings burn the papal king of the north with fire and eat her flesh. The kings of the last days are the dragon power.

பத்து ராஜாக்கள் பாப்பரசரான வடதிசை ராஜாவை அக்கினியால் எரித்து, அவளுடைய மாம்சத்தைப் புசிக்கிறார்கள். கடைசி நாட்களின் ராஜாக்கள் வலுசர்ப்பத்தின் அதிகாரமாக இருக்கிறார்கள்.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus. In their enmity against the people of God, they show themselves guilty also of the choice of Barabbas instead of Christ.” Testimonies to Ministers, 38.

> “ராஜாக்களும் ஆட்சியாளர்களும் ஆளுநர்களும் தங்கள்மேல் எதிர்க்கிறிஸ்துவின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர்; அவர்கள் பரிசுத்தவான்களுடனே—தேவனுடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொண்டு, இயேசுவின் விசுவாசத்தை உடையவர்களுடனே—போர் செய்யப் போகும் மகா பாம்பாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள். தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு விரோதமாக இருக்கிற தங்களுடைய பகைத்தனத்தில், கிறிஸ்துவுக்குப் பதிலாக பரப்பாவைத் தேர்ந்தெடுத்த குற்றத்திற்கும் அவர்கள் தங்களைத் தாமே குற்றவாளிகளாக வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.” Testimonies to Ministers, 38.

The ten kings are the dragon power, who is also represented by the kingdom of Greece and Alexander. Those kings are southern kings, for they are represented by Pharaoh king of Egypt. They will eat her flesh, for they are also the prophetic “dogs” which the Psalmist calls the “assembly of the wicked.”

பத்து ராஜாக்கள் திராகோனின் அதிகாரமாகும்; அது கிரேக்க இராச்சியத்தாலும் அலெக்சாந்தராலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அந்த ராஜாக்கள் தெற்கின் ராஜாக்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் எகிப்தின் ராஜாவாகிய பார்வோனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்கள். அவர்கள் அவளுடைய மாம்சத்தைத் தின்றுவிடுவார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் சங்கீதக்காரன் “துஷ்டர்களின் சபை” என்று அழைக்கும் தீர்க்கதரிசனமான “நாய்கள்” ஆகவும் இருக்கிறார்கள்.

> For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.

> நாய்கள் என்னைச் சூழ்ந்துகொண்டன; துஷ்டர்களின் சபை என்னை முற்றுகையிட்டது; அவர்கள் என் கைகளையும் என் கால்களையும் குத்தினார்கள். என் எலும்புகள் அனைத்தையும் நான் எண்ணக்கூடும்; அவர்கள் என்னை நோக்கிப் பார்த்து உற்றுநோக்குகிறார்கள். அவர்கள் என் உடைகளைக் தங்களுக்குள் பங்கிட்டு, என் ஆடைக்காகச் சீட்டுபோடுகிறார்கள். சங்கீதம் 22:16–18.

The papacy is the king of the north in verse forty-five, and the papacy is represented by Jezebel in the church of Thyatira.

நாற்பத்தைந்தாம் வசனத்தில் பாப்பரசாட்சி வடக்கின் ராஜாவாகும்; மேலும், தியாத்தீரா திருச்சபையில் பாப்பரசாட்சி யெசபேல் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. Revelation 2:20–22.

> ஆயினும் உனக்கெதிராக எனக்குச் சில காரியங்கள் உள்ளன; ஏனெனில் தன்னைத் தீர்க்கதரிசினி என்று சொல்லிக்கொள்கிற யேசபெல் என்னும் அந்தப் பெண்ணை, என் ஊழியக்காரர்களுக்கு போதித்து, அவர்கள் விபசாரம் செய்யவும், விக்கிரகங்களுக்கு பலியிடப்பட்டவற்றை உண்ணவும் மயக்கும்படி நீ அனுமதிக்கிறாய். அவள் தன் விபசாரத்திற்காக மனந்திரும்புவதற்கு நான் அவளுக்குக் கால அவகாசம் கொடுத்தேன்; ஆனாலும் அவள் மனந்திரும்பவில்லை. இதோ, நான் அவளை நோய்ப்படுக்கையில் தள்ளுவேன்; அவளோடே விவாகவிரோதம் செய்கிறவர்களையும், அவர்கள் தங்கள் கிரியைகளிலிருந்து மனந்திரும்பாவிட்டால், மகா உபத்திரவத்திற்குள் தள்ளுவேன். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 2:20–22.

Jezebel’s judgment is accomplished when she is eaten by dogs.

யெசபெலின் நியாயத்தீர்ப்பு, அவள் நாய்களால் தின்னப்படும்போது நிறைவேறுகிறது.

> And of Jezebel also spake the Lord, saying, The dogs shall eat Jezebel by the wall of Jezreel. 1 Kings 21:23.

> யெசபெலைக்குறித்தும் கர்த்தர் உரைத்தார்: “இஸ்ரயேலின் மதிலருகில் நாய்கள் யெசபெலைத் தின்னும்.” 1 இராஜாக்கள் 21:23.

The dogs are pagan Rome, the dragon power, for it was pagan Rome that crucified Christ.

நாய்கள் என்பது அயோக்கிய ரோமம், அதாவது பாம்பின் வல்லமை; ஏனெனில் கிறிஸ்துவை சிலுவையில் அறையச் செய்தது அயோக்கிய ரோமமே.

> “In the sufferings of Christ upon the cross prophecy was fulfilled. Centuries before the crucifixion, the Saviour had foretold the treatment He was to receive. He said, ‘Dogs have compassed Me: the assembly of the wicked have enclosed Me: they pierced My hands and My feet. I may tell all My bones: they look and stare upon Me. They part My garments among them, and cast lots upon My vesture.’ Psalm 22:16–18. The prophecy concerning His garments was carried out without counsel or interference from the friends or the enemies of the Crucified One. To the soldiers who had placed Him upon the cross, His clothing was given. Christ heard the men’s contention as they parted the garments among them. His tunic was woven throughout without seam, and they said, ‘Let us not rend it, but cast lots for it, whose it shall be.’” The Desire of Ages, 746.

> “சிலுவையின் மேல் கிறிஸ்து அனுபவித்த பாடுகளில் தீர்க்கதரிசனம் நிறைவேறியது. சிலுவையில் அறையப்படுதலுக்கு பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே, இரட்சகர் தமக்கு செய்யப்படவிருந்த நடத்தையை முன்கூட்டியே அறிவித்திருந்தார். அவர், ‘நாய்கள் என்னைச் சூழ்ந்திருக்கின்றன; துன்மார்க்கரின் சபை என்னை வளையமிட்டு நிற்கிறது; அவர்கள் என் கைகளையும் என் கால்களையும் குத்தினார்கள். என் எலும்புகளையெல்லாம் நான் எண்ணக்கூடும்; அவர்கள் என்னை நோக்கிப் பார்த்து உற்றுநோக்குகிறார்கள். என் உடைகளைத் தங்களுக்குள் பங்கிட்டுக்கொள்கிறார்கள்; என் ஆடைக்காகச் சீட்டு போடுகிறார்கள்’ என்று சொன்னார். சங்கீதம் 22:16–18. அவருடைய உடைகளைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனம், சிலுவையில் அறையப்பட்டவரின் நண்பர்களினாலும் பகைவர்களினாலும் எந்த ஆலோசனையுமின்றியும் தலையீடுமின்றியும் நிறைவேற்றப்பட்டது. அவரைச் சிலுவையில் அறைந்திருந்த படைவீரர்களுக்கே அவருடைய உடைகள் கொடுக்கப்பட்டன. அவர்கள் அந்த உடைகளைத் தங்களுக்குள் பங்கிட்டுக்கொண்டபோது ஏற்பட்ட அவர்களுடைய வாதத்தை கிறிஸ்து கேட்டார். அவருடைய உட்கோட்டை முழுவதும் தையலில்லாமல் நெய்யப்பட்டிருந்தது; ஆகையால் அவர்கள், ‘இதைக் கிழிக்காமல், இது யாருக்காக இருக்கவேண்டும் என்று இதற்காகச் சீட்டு போடுவோம்’ என்றார்கள்.” The Desire of Ages, 746.

The ten kings, who are the dogs, who are the assembly of the wicked, who are Greece and Egypt will also to burn the whore with fire.

நாய்களாகிய, துஷ்டர்களின் கூட்டமாகிய, கிரேக்கும் எகிப்தும் ஆகிய பத்து இராஜாக்களும் வேசியை அக்கினியால் எரிப்பார்கள்.

> And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.

> எந்த ஆசாரியனுடைய மகளாயிருந்தாலும், அவள் வேசியாட்டம் செய்து தன்னை அசுத்தப்படுத்தினால், அவள் தன் தந்தையை அசுத்தப்படுத்துகிறாள்; அவள் அக்கினியினால் சுட்டெரிக்கப்படவேண்டும். லேவியராகமம் 21:9.

The ten kings burn the whore with fire for she professes to be a priestess but is a whore.

பத்து ராஜாக்கள் அந்த வேசியை நெருப்பினால் எரிக்கிறார்கள்; ஏனெனில் அவள் தன்னை ஒரு ஆசாரியையாக அறிவித்துக்கொள்கிறாள், ஆனால் அவள் ஒரு வேசியே.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> அந்நாளில், ஒரே ராஜாவின் நாட்களுக்குச் சமமான எழுபது ஆண்டுகள் தீரு மறக்கப்பட்டிருக்கும்; எழுபது ஆண்டுகள் முடிந்தபின், தீரு ஒரு வேசியைப்போல் பாடும். “மறக்கப்பட்ட வேசியே, வீணையை எடுத்துக்கொண்டு நகரமுழுவதும் சுற்றித்திரி; நீ நினைவுகூரப்படும்படிக்கு இனிய இசையை உண்டாக்கி, அநேகப் பாடல்களைப் பாடு.” எழுபது ஆண்டுகள் முடிந்தபின், கர்த்தர் தீருவைச் சந்திப்பார்; அப்பொழுது அவள் தன் கூலிக்குத் திரும்பி, பூமியின் முகத்தின்மேல் உள்ள உலகத்தின் சகல ராஜ்யங்களோடும் வேசித்தனஞ்செய்வாள். ஏசாயா 23:15–17.

In verses five through nine, and verses thirty-one through forty, we find witness to the papacy coming to its end at the hands of the dragon power. This principle is also currently being fulfilled in the Ukrainian War. These three witnesses inform us that when the king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, the dragon will eat her flesh and burn her with fire. Upon three witnesses the motivation for the dragon’s action will include a broken treaty.

ஐந்தாம் வசனத்திலிருந்து ஒன்பதாம் வசனம் வரையிலும், முப்பத்தொன்றாம் வசனத்திலிருந்து நாற்பதாம் வசனம் வரையிலும், திருச்சபைத்தலைமை டிராகன் வல்லமையின் கைகளால் தன் முடிவை அடைவதற்கான சாட்சியத்தை நாம் காண்கிறோம். இந்தக் கொள்கை தற்போது உக்ரைனியப் போரிலும் நிறைவேறிக் கொண்டிருக்கிறது. வடதிசையின் ராஜா நாற்பத்தைந்தாம் வசனத்தில் தமக்குத் துணைநிற்க யாருமின்றி தன் முடிவை அடையும் போது, டிராகன் அவளுடைய மாம்சத்தைத் தின்று, அவளை அக்கினியால் சுட்டெரிக்குமென்று இந்த மூன்று சாட்சிகளும் நமக்குத் தெரிவிக்கின்றன. மூன்று சாட்சிகளின் அடிப்படையில், டிராகனின் செயலுக்கான நோக்கத்தில் உடன்படிக்கை முறிவு ஒன்றும் அடங்கியிருக்கும்.

In verses five through nine, the second Syrian War ended with a treaty in 253 BC. The war had started in 260 BC and seven years into the second Syrian War a peace treaty was accomplished by the king of the south giving a daughter to the king of the north so he could marry the king of the south’s daughter and bring about peace through the marriage alliance. Seven years after the marriage in 246 BC the king of the north set aside the southern bride and restored his original wife who he had set aside when he married the Egyptian princess. The motivation for the king of the south to invade the northern kingdom and capture the northern king was a broken treaty.

ஐந்தாம் வசனம் முதல் ஒன்பதாம் வசனம் வரையில், இரண்டாம் சீரியப் போர் கி.மு. 253ஆம் ஆண்டில் ஒரு உடன்படிக்கையுடன் முடிவுற்றது. அந்தப் போர் கி.மு. 260ஆம் ஆண்டில் தொடங்கியது; இரண்டாம் சீரியப் போரின் ஏழாம் ஆண்டில், தெற்கின் ராஜா தன் மகளை வடக்கின் ராஜாவுக்குக் கொடுத்து, வடக்கின் ராஜா தெற்கின் ராஜாவின் மகளை மணந்து, அந்தத் திருமணக் கூட்டணியின் மூலம் சமாதானம் ஏற்படும்படி ஒரு சமாதான உடன்படிக்கை நிறைவேற்றப்பட்டது. திருமணத்திற்குப் பிறகு ஏழு ஆண்டுகள் கழித்து, கி.மு. 246ஆம் ஆண்டில், வடக்கின் ராஜா தெற்கிலிருந்து வந்த மணவாட்டியைத் தள்ளிவைத்து, எகிப்திய இளவரசியை மணந்தபோது தானே விலக்கி வைத்திருந்த தனது முதல் மனைவியை மீண்டும் ஏற்றுக்கொண்டான். தெற்கின் ராஜா வடக்கின் இராச்சியத்தை ஆக்கிரமித்து, வடக்கின் ராஜாவைப் பிடித்ததற்கான உந்துதல், மீறப்பட்ட ஒரு உடன்படிக்கையே ஆகும்.

The broken treaty typified the broken Treaty of Tolentino in 1797 that provided Napoleon with the motivation to take the pope captive in 1798, as Ptolemy had done to Seleucus in 246 BC. When Ptolemy III returned to Egypt from his victory over the northern Seleucid empire of Seleucus II he brought so many treasures back to Egypt that the Egyptians gave the title of “Euergetes” (meaning Benefactor) to Ptolemy III for restoring their “captive gods” after many years.

உடன்படிக்கை முறிவடைந்தது, கி.பி. 246-ல் தாலமி செலூகசைச் சிறைப்பிடித்ததுபோலவே, கி.பி. 1798-ல் நெப்போலியன் போப்பைச் சிறைப்பிடிக்கத் தூண்டுதலாக அமைந்த 1797 ஆம் ஆண்டின் டொலென்டினோ உடன்படிக்கையின் முறிவை முன்மாதிரியாகக் காட்டியது. வடக்கத்திய செலூகிய பேரரசின் மீது செலூகஸ் II-க்கு எதிராகப் பெற்ற வெற்றியிலிருந்து தாலமி III எகிப்திற்குத் திரும்பியபோது, எகிப்தியர் தங்களுடைய “சிறைப்படுத்தப்பட்ட தெய்வங்களை” அநேக ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மீட்டுக்கொடுத்ததற்காக, தாலமி III-க்கு “யூயெர்கேதஸ்” (அதாவது நலனளிப்பவன்) என்ற பட்டத்தை அளிக்கும் அளவுக்கு, அவர் மிகுந்த பொருளாதாரச் செல்வங்களை எகிப்திற்குக் கொண்டு வந்தார்.

> But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:7, 8.

> ஆனால் அவளுடைய வேர்களின் கிளையிலிருந்து ஒருவன் தன் நிலையிலே எழும்புவான்; அவன் ஒரு படையுடன் வந்து, வடக்கின் ராஜாவின் கோட்டைக்குள் நுழைந்து, அவர்களுக்கு விரோதமாகச் செயல்பட்டு, வெற்றி பெறுவான். மேலும் அவன் அவர்களுடைய தெய்வங்களையும், அவர்களுடைய அதிபதிகளையும், வெள்ளியினாலும் பொன்னினாலும் ஆன அவர்களுடைய விலையுயர்ந்த பாத்திரங்களையும் சிறைபிடித்து எகிப்திற்குக் கொண்டு போவான்; அவன் வடக்கின் ராஜாவைவிட அதிக ஆண்டுகள் நிலைத்திருப்பான். தானியேல் 11:7, 8.

When Napoleon took the pope captive in 1798, he robbed the Vatican treasures and brought them back to France as typified by Ptolemy III, who took treasures and also Seleucus II back to Egypt, where Seleucus II died falling from a horse. This typified Napoleon removing the papacy from the beast in 1798, and the death of the pope in 1799. The papacy in Revelation seventeen is the woman who rides upon the beast, and Seleucus’ defeat, captivity and subsequent death falling from a horse, typifies Napoleon removing the civil authority of the papacy (represented as a beast in Revelation seventeen).

1798-ஆம் ஆண்டில் நெப்போலியன் போப்பைப் பிடித்துச் சிறை கொண்டபோது, அவர் வத்திக்கான் பொக்கிஷங்களைப் பறித்து அவற்றை பிரான்சிற்குக் கொண்டு வந்தான்; இதற்கு முன்மாதிரியாக ப்டோலமி III பொக்கிஷங்களையும், செலேஉக்கசு II-ஐயும் மீண்டும் எகிப்திற்குக் கொண்டு சென்றான்; அங்கே செலேஉக்கசு II குதிரையிலிருந்து விழுந்து இறந்தான். இது, 1798-இல் நெப்போலியன் மிருகத்திலிருந்து பாப்பாட்சியை நீக்கியதையும், 1799-இல் போப்பின் மரணத்தையும் முன்குறித்தது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில் பாப்பாட்சியே மிருகத்தின் மேல் சவாரி செய்யும் ஸ்திரீயாகும்; ஆகையால் செலேஉக்கசின் தோல்வி, சிறைப்பட்டமை, பின்னர் குதிரையிலிருந்து விழுந்து மரித்தமை ஆகியவை, நெப்போலியன் பாப்பாட்சியின் குடியாட்சி அதிகாரத்தை நீக்கியதற்கான முன்மாதிரியாகும் (இது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில் மிருகமாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது).

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. … And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. … And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:3, 7, 18.

> ஆவியினாலே அவர் என்னை வனாந்தரத்திற்குக் கொண்டு போனார்; அப்பொழுது, நிந்தனைநாமங்களால் நிறைந்தும், ஏழு தலைகளையும் பத்து கொம்புகளையும் உடையதுமான செம்மஞ்சள் நிற மிருகத்தின் மேல் ஒரு ஸ்திரீ உட்கார்ந்திருப்பதைக் கண்டேன். … அப்போது அந்தத் தூதன் என்னை நோக்கி: நீ ஏன் ஆச்சரியப்பட்டாய்? அந்த ஸ்திரியின் இரகசியத்தையும், அவளைச் சுமக்கிற, ஏழு தலைகளையும் பத்து கொம்புகளையும் உடைய மிருகத்தின் இரகசியத்தையும் உனக்குச் சொல்லுவேன் என்றான். … நீ கண்ட அந்த ஸ்திரீ, பூமியின் ராஜாக்கள்மேல் ஆட்சி செய்கிற அந்த மகத்தான நகரமே. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:3, 7, 18.

Verse five through nine introduces the warfare between the king of the north and south in chapter eleven. Verse five provides the anchor to Rome as the king of the north for it identifies that the king of the north would conquer three geographical areas before it ruled supremely. The verses provide the prophetic structure that sets forth a period when the king of the north rules but comes to its end. This is the very premise and promise of chapter eleven. The theme of the line is the deadly wound of the papal king of the north, or as verse forty-five states, “he comes to his end, with none to help.” This truth is present truth in the last days.

ஐந்தாம் வசனம் முதல் ஒன்பதாம் வசனம் வரை, பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் வடக்கின் ராஜாவுக்கும் தெற்கின் ராஜாவுக்கும் இடையிலான போராட்டத்தை அறிமுகப்படுத்துகின்றன. ஐந்தாம் வசனம், வடக்கின் ராஜாவாக ரோமை உறுதிப்படுத்தும் ஆதாரத்தை வழங்குகிறது; ஏனெனில், வடக்கின் ராஜா உச்ச ஆட்சியை நிலைநிறுத்துவதற்கு முன்பு மூன்று புவியியல் பகுதிகளை வெல்லுவான் என்று அது அடையாளப்படுத்துகிறது. இந்த வசனங்கள், வடக்கின் ராஜா ஆட்சி செய்வதாயினும் இறுதியில் தனது முடிவை அடையும் ஒரு காலத்தை முன்வைக்கும் தீர்க்கதரிசன அமைப்பை அளிக்கின்றன. இதுவே பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் அடிப்படை முன்னியமும் வாக்குறுதியும் ஆகும். இந்த வரிசையின் கருப்பொருள், பாப்பரசர் வடக்கின் ராஜாவிற்கு ஏற்பட்ட மரணகாயம்; அல்லது நாற்பத்தைந்தாம் வசனம் கூறுவதுபோல், “அவன் தனது முடிவுக்கு வருவான்; அவனுக்கு உதவுவோர் ஒருவரும் இருப்பதில்லை.” இந்த சத்தியமே கடைசி நாட்களில் நிகழ்காலச் சத்தியமாகும்.

We will continue in the next article.

அடுத்த கட்டுரையில் நாம் தொடர்வோம்.

Back to Articles