Article

# What is Truth? - Number Two

சத்தியம் என்பது என்ன? - எண் இரண்டு

Seal not the Sayings of the Prophecy of this Book

இந்தப் புத்தகத்தின் தீர்க்கதரிசனத்தின் வார்த்தைகளை முத்திரையிடாதே

Author

Jeff Pippenger

Published

September 5, 2023

Formats

PDF
Word

It has been shown that the history of August 11, 1840 until October 22, 1844 is the history represented by the seven thunders which were sealed up until just before the close of probation. In this article I will begin by reviewing some of what we have identified about the symbolism of the seven thunders. We are using historical lines upon historical lines to present these truths. There are four prophetic waymarks from August 11, 1840 until and including October 22, 1844; the empowerment of the first angel’s message, the first disappointment, the Midnight Cry and the Great Disappointment.

1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 முதல் 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 வரை உள்ள வரலாறே, கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே முத்திரையிடப்பட்டிருந்த ஏழு இடிமுழக்கங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வரலாறு என்பதை நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தக் கட்டுரையில், ஏழு இடிமுழக்கங்களின் அடையாளவியலைப் பற்றி நாம் கண்டறிந்தவற்றில் சிலவற்றை மறுபரிசீலனை செய்வதன் மூலம் நான் தொடங்குவேன். இந்தச் சத்தியங்களை முன்வைக்க நாம் வரலாற்று கோடுகளின் மீது வரலாற்று கோடுகளைப் பயன்படுத்துகிறோம். 1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 முதல் 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 வரை, அதையும் உட்படுத்தி, நான்கு தீர்க்கதரிசன வழிக்குறிகள் உள்ளன: முதல் தூதனின் செய்திக்கான வல்லமையூட்டல், முதல் ஏமாற்றம், நள்ளிரவுக் கூக்குரல், மற்றும் மகா ஏமாற்றம்.

August 11, 1840 was typified by Moses at the burning bush. The first disappointment in the spring of 1844 was typified by the wife of Moses, Zipporah when she sorrowfully and fearfully circumcised their son. The Midnight Cry that began at the Exeter camp meeting from August 12–17 was typified by the arrival of Moses in Egypt and his initial warning about the death of Egypt’s firstborn. The Great Disappointment of October 22, 1844 was typified by the Hebrews at the Red Sea.

1840 ஆகஸ்ட் 11 எரியும் முட்செடியில் மோசேயினால் முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டது. 1844 ஆம் ஆண்டின் வசந்தத்தில் ஏற்பட்ட முதல் ஏமாற்றம், மோசேயின் மனைவியான சிப்போராள் தங்கள் மகனை துயரத்துடனும் பயத்துடனும் விருத்தசேதனம் செய்தபோது முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டது. ஆகஸ்ட் 12–17 வரை எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் ஆரம்பமான நள்ளிரவு முழக்கம், மோசே எகிப்திற்கு வந்து, எகிப்தின் முதற்பிறந்தவர்களின் மரணத்தைப் பற்றிய தனது ஆரம்ப எச்சரிப்பை வழங்கியதினால் முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டது. 1844 அக்டோபர் 22 ஆம் தேதியிலான மகா ஏமாற்றம், செங்கடலருகில் இருந்த எபிரேயரால் முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டது.

In the time of King David August 11, 1840 was typified by the Philistines returning the ark of God. The first disappointment in the spring of 1844 was typified by Uzzah touching the ark of God. The Midnight Cry that began at the Exeter camp meeting from August 12–17 was typified by David bringing the ark into Jerusalem. The Great Disappointment of October 22, 1844 was typified by David’s wife Michal as she despised David for entering Jerusalem with the ark.

தாவீது ராஜாவின் காலத்தில், 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியை பெலிஸ்தியர் மீளக் கொண்டுவந்த நிகழ்வினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. 1844 ஆம் ஆண்டின் வசந்தகாலத்தில் ஏற்பட்ட முதல் ஏமாற்றம், உஸ்ஸா தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியைத் தொட்ட நிகழ்வினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. ஆகஸ்ட் 12–17 வரை எக்ஸெட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் ஆரம்பமான நள்ளிரவு முழக்கம், தாவீது உடன்படிக்கைப் பெட்டியை எருசலேமுக்குள் கொண்டுவந்த நிகழ்வினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. 1844 அக்டோபர் 22 ஆம் தேதியிலான மகா ஏமாற்றம், உடன்படிக்கைப் பெட்டியுடன் தாவீது எருசலேமுக்குள் நுழைந்ததற்காக அவனை இகழ்ந்த தாவீதின் மனைவியான மீகாள் மூலமாக முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது.

August 11, 1840 was typified by the baptism of Christ. The first disappointment in the spring of 1844 was typified by the disappointment of Lazarus’ death. The Midnight Cry that began at the Exeter camp meeting from August 12–17 was typified by the Triumphal Entry of Christ into Jerusalem. The Great Disappointment of October 22, 1844 was typified by the disappointment of the cross.

1840 ஆகஸ்ட் 11 கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. 1844 ஆம் ஆண்டின் வசந்தகாலத்தில் ஏற்பட்ட முதல் ஏமாற்றம், லாசருவின் மரணத்தினால் ஏற்பட்ட ஏமாற்றத்தினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. ஆகஸ்ட் 12–17 வரை எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் தொடங்கிய நள்ளிரவின் முழக்கம், கிறிஸ்து எருசலேமுக்குள் வெற்றிகரமாகப் பிரவேசித்ததினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. 1844 அக்டோபர் 22 ஆம் தேதியிலான மகா ஏமாற்றம், சிலுவையினால் ஏற்பட்ட ஏமாற்றத்தினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது.

We have pointed out that these four waymarks, represent only a partial segment of the complete structure of every reformatory movement. We are identifying the four waymarks as witnesses of the history that began on September 11, 2001. One of the prophetic characteristics of each of the four lines, is that the waymarks in each line possess the same theme.

ஒவ்வொரு சீர்திருத்த இயக்கத்தின் முழுமையான கட்டமைப்பில் இந்நான்கு வழிக்குறிகளும் ஒரு பகுதியான பிரிவை மட்டுமே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்பதை நாம் சுட்டிக்காட்டியுள்ளோம். 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கிய வரலாற்றின் சாட்சிகளாக இந்நான்கு வழிக்குறிகளையும் நாம் அடையாளப்படுத்துகிறோம். அந்த நான்கு கோடுகளில் ஒவ்வொன்றிற்குமான தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளில் ஒன்றாவது, ஒவ்வொரு கோட்டிலும் உள்ள வழிக்குறிகள் ஒரே கருப்பொருளைக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதாகும்.

For Moses, all four of the waymarks addressed God’s work of entering into a covenant with a chosen people in fulfillment with the prophecy of Abraham. With King David’s reform line all four of the waymarks were associated with the ark of God. In Christ’s line all four of the waymarks were associated with death and resurrection.

மோசேயைப் பொருத்தவரை, அந்த நான்கு வழிக்குறிகளும் ஆபிரகாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனத்தோடு தேவன் உடன்படிக்கைக்குள் நுழையும் அவருடைய கிரியையையே குறிப்பனவாகக் கொண்டிருந்தன. தாவீது ராஜாவின் சீர்திருத்த வரிசையில், அந்த நான்கு வழிக்குறிகளும் தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியோடு தொடர்புடையவையாக இருந்தன. கிறிஸ்துவின் வரிசையில், அந்த நான்கு வழிக்குறிகளும் மரணத்துடனும் உயிர்த்தெழுதலுடனும் தொடர்புடையவையாக இருந்தன.

August 11, 1840 was a confirmation of the day for a year principle. The first disappointment in the spring of 1844 was caused by a failed application of the day for a year principle. Samuel Snow’s message of the Midnight Cry was the correction and a perfection of the failed application of the day for a year principle. The corrected message was based upon the day for a year principle and was fulfilled on October 22, 1844. All four waymarks are identifying the day for a year principle.

1840 ஆகஸ்ட் 11 நாள்-ஒரு-வருடம் என்னும் கோட்பாட்டிற்கான ஒரு உறுதிப்படுத்தலாக இருந்தது. 1844 ஆம் ஆண்டின் வசந்தகாலத்தில் ஏற்பட்ட முதல் ஏமாற்றம், நாள்-ஒரு-வருடம் என்னும் கோட்பாட்டின் தவறான பயன்பாட்டினால் உண்டானது. சாமுவேல் ஸ்னோவின் “நள்ளிரவுக் கூக்குரல்” செய்தி, நாள்-ஒரு-வருடம் என்னும் கோட்பாட்டின் தோல்வியுற்ற பயன்பாட்டிற்கான திருத்தமும் அதன் பரிபூரணப்படுத்தலும் ஆகும். அந்தத் திருத்தப்பட்ட செய்தி நாள்-ஒரு-வருடம் என்னும் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் அமைந்திருந்தது; அது 1844 அக்டோபர் 22 அன்று நிறைவேறியது. அந்த நான்கு வழிக்குறிகளும் நாள்-ஒரு-வருடம் என்னும் கோட்பாட்டையே அடையாளப்படுத்துகின்றன.

Sister White informs us the seven thunders represent the events that transpired during the first and second angels’ messages; but she teaches that the seven thunders also represent “future events that will be disclosed in their order.” The seven thunders represent four prophetic events that began on August 11, 1840 and ended on October 22, 1844 and those four waymarks will be repeated in our history in the same order.

முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்திகள் அறிவிக்கப்பட்ட காலத்தில் நிகழ்ந்த சம்பவங்களையே ஏழு இடிகள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்று சகோதரி வைட் எங்களுக்கு அறிவிக்கிறார்; ஆனால், ஏழு இடிகள் “தங்களுடைய வரிசைப்படி வெளிப்படுத்தப்படவிருக்கும் எதிர்கால நிகழ்வுகளையும்” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்றும் அவர் போதிக்கிறார். ஏழு இடிகள் ஆகஸ்ட் 11, 1840 அன்று தொடங்கி அக்டோபர் 22, 1844 அன்று முடிவடைந்த நான்கு தீர்க்கதரிசன நிகழ்வுகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; மேலும் அந்த நான்கு வழிக்குறிகள் அதே வரிசையில் நமது வரலாற்றிலும் மீண்டும் நிகழும்.

September 11, 2001 was typified by August 11, 1840 and both of those dates are connected with Islam, thus tying the beginning of Adventism together with the end of Adventism. Both August 11, 1840 and September 11, 2001 were a confirmation of the primary prophetic rule of their respective histories.

செப்டம்பர் 11, 2001, ஆகஸ்ட் 11, 1840-ஆல் முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டது; மேலும் அந்த இரண்டு தேதிகளும் இஸ்லாமுடன் தொடர்புடையவையாக இருப்பதால், அவை அட்வென்டிசத்தின் ஆரம்பத்தையும் அட்வென்டிசத்தின் முடிவையும் ஒன்றிணைத்துக் கட்டுகின்றன. ஆகஸ்ட் 11, 1840-மும் செப்டம்பர் 11, 2001-மும் தத்தம் வரலாறுகளின் முதன்மையான தீர்க்கதரிசன விதிக்கான ஒரு உறுதிப்படுத்தலாக இருந்தன.

On September 11, 2001, the angel of Revelation eighteen descended and on August 11, 1840 the angel of Revelation ten descended. The first disappointment of Future for America was a failed prediction concerning Islam on July 18, 2020. The message that is unsealed, as was the Midnight Cry at Exeter in the summer of 1844, is a correction of the failed prediction that had been previously given. For the Millerites the correction was in relation to the previously failed application of the day for a year principle identifying 1843 as the time of the Lord’s return. Today the correction which is represented by the Millerite Midnight Cry message must be a waymark that represents Islam, as the previous two waymarks were. The correction typified by the work of Samuel Snow was not to disregard the previous failed prediction, but to fine tune the prediction that had previously failed.

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டின் தூதன் இறங்கினான்; 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தின் தூதன் இறங்கினான். 2020 ஜூலை 18 அன்று இஸ்லாமைச் சார்ந்த தவறான முன்கூறல், Future for America என்பதின் முதல் ஏமாற்றமாக இருந்தது. 1844 ஆம் ஆண்டு கோடைக்காலத்தில் Exeter-இல் அரையிரவுக் கூக்குரல் இருந்ததுபோல, முத்திரை நீக்கப்பட்ட செய்தி என்பது முன்பே வழங்கப்பட்டிருந்த தவறான முன்கூறலின் ஒரு திருத்தமாகும். மில்லரைட்டுகளுக்கு, கர்த்தரின் வருகைக்கான காலமாக 1843-ஐ அடையாளப்படுத்திய, ஒரு நாளை ஒரு ஆண்டாகக் கொள்ளும் கொள்கையின் முன்பிருந்த தவறான பயன்பாட்டைச் சார்ந்ததாகவே அந்தத் திருத்தம் இருந்தது. இன்றோ, மில்லரைட்டுகளின் அரையிரவுக் கூக்குரல் செய்தியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்தத் திருத்தம், முந்தைய இரண்டு வழிக்குறிகளும் இருந்ததுபோல, இஸ்லாமை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரு வழிக்குறியாக இருக்க வேண்டும். சாமுவேல் ஸ்னோவின் பணியால் முன்னுருவாக்கப்பட்ட அந்தத் திருத்தம், முன்பிருந்த தவறான முன்கூறலைப் புறக்கணிப்பதற்கல்ல; மாறாக, முன்பே தோல்வியடைந்திருந்த அந்த முன்கூறலை இன்னும் துல்லியமாகச் செம்மைப்படுத்துவதற்கே ஆகும்.

> “The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844.” Early Writings, 247.

> “ஏமாற்றமடைந்தவர்கள், தாங்கள் தாமதகாலத்தில் இருந்தனர் என்றும், தரிசனம் நிறைவேறுவதற்காக அவர்கள் பொறுமையுடன் காத்திருக்க வேண்டியது அவசியம் என்றும், வேதாகமங்களிலிருந்து கண்டனர். 1843 ஆம் ஆண்டில் தங்கள் ஆண்டவரை எதிர்பார்க்கும்படி அவர்களை நடத்திச் சென்ற அதே ஆதாரங்களே, 1844 ஆம் ஆண்டிலும் அவரை எதிர்பார்க்கும்படி அவர்களை வழிநடத்தின.” Early Writings, 247.

Today the message that is typified by the message that came out of the Exeter camp meeting will be a perfection of the previously failed prediction. The Great Disappointment of Millerite history represents a great disappointment that takes place at the Sunday law, but it will be in the context of a prediction about Islam. Samuel Snow’s message was an identification of the exact date. It was the right date, but the wrong event. The message today represented by Snow’s message will be a message of Islam that is the perfection of the message that failed at the first disappointment of July 18, 2020.

இன்று, எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்திலிருந்து வெளிவந்த செய்தியால் முன்னுருவாக்கப்பட்ட செய்தி, முன்பு தோல்வியடைந்த முன்னறிவிப்பின் பரிபூரணமாக இருக்கும். மில்லரைட் வரலாற்றின் பெரிய ஏமாற்றம், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது நிகழும் ஒரு பெரிய ஏமாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஆனால் அது இஸ்லாமைப் பற்றிய ஒரு முன்னறிவிப்பின் சூழலில் இருக்கும். சாமுவேல் ஸ்னோவின் செய்தி துல்லியமான தேதியின் அடையாளங்காணுதலாக இருந்தது. அது சரியான தேதி; ஆனால் தவறான நிகழ்வு. இன்று ஸ்னோவின் செய்தியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் செய்தி, 2020 ஜூலை 18ஆம் தேதியிலான முதல் ஏமாற்றத்தில் தோல்வியடைந்த செய்தியின் பரிபூரணமாக இருக்கும் ஒரு இஸ்லாம் குறித்த செய்தியாக இருக்கும்.

There are no times or dates involved now, for since October 22, 1844 time setting is no longer to be a part of God’s prophetic message.

இப்போது எந்தக் காலங்களோ தேதிகளோ சம்பந்தப்பட்டதல்ல; ஏனெனில் 1844 அக்டோபர் 22 முதல், காலநிர்ணயம் இனிமேல் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசனச் செய்தியின் ஒரு பகுதியாக இருக்க வேண்டியதில்லை.

> “The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48, 49.

> “மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி செல்ல வேண்டும் என்றும், சிதறியிருக்கிற கர்த்தருடைய பிள்ளைகளுக்குப் பிரசங்கிக்கப்பட வேண்டும் என்றும், அது காலத்தின்மேல் தொங்கவிடப்படக் கூடாது என்றும் கர்த்தர் எனக்குக் காண்பித்தார்; ஏனெனில் காலம் இனிமேல் ஒருபோதும் மீண்டும் ஒரு சோதனையாக இருக்காது. சிலர் காலத்தைப் பிரசங்கிப்பதிலிருந்து எழும் பொய்யான ஒரு பரவசத்தை அடைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று நான் கண்டேன்; மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி காலம் அளிக்கக்கூடியதைவிட வல்லமையாயிருந்தது. இந்தச் செய்தி தன் சொந்த அஸ்திவாரத்தின் மேல் நிலைத்திருக்க முடியும் என்றும், அதைப் பலப்படுத்துவதற்கு அதற்கு காலம் தேவையில்லை என்றும், அது மகத்தான வல்லமையோடு முன்னேறி, தன் கிரியையைச் செய்து, நீதியில் சுருக்கமாய் முடிவுறும் என்றும் நான் கண்டேன்.” Experience and Views, 48, 49.

The fourth waymark of our history must be the Sunday law, for the sacred histories of all the reform lines added together line upon line, in conjunction with the inspired commentary of those histories through the Spirit of Prophecy are conclusive that the Sunday law is the fourth waymark after the mighty angel descends in our history. The fourth waymark in the history of the seven thunders that are “future events that will be disclosed in their order” must be connected with Islam, based upon the fact that the same theme always exists in the same four waymarks in every reformatory movement.

நமது வரலாற்றின் நான்காவது வழிக்குறி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாக இருக்க வேண்டியது அவசியம்; ஏனெனில் எல்லாச் சீர்திருத்த வரிகளின் பரிசுத்த வரலாறுகள் அனைத்தும் ஒன்றோடு ஒன்று வரிசைமேல் வரிசையாகச் சேர்க்கப்பட்டபோது, அவ்வரலாறுகளுக்கான தீர்க்கதரிசன ஆவியின் மூலம் வழங்கப்பட்ட ஈர்க்கப்பட்ட விளக்கவுரையுடன் இணைந்து, வல்லமையுள்ள தூதன் நமது வரலாற்றில் இறங்கிய பின்பு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே நான்காவது வழிக்குறி என்பதைத் தீர்மானமாக நிறுவுகின்றன. “அவற்றின் வரிசைப்படி வெளிப்படுத்தப்படவிருக்கும் எதிர்கால நிகழ்வுகள்” ஆகிய ஏழு இடிமுழக்கங்களின் வரலாற்றிலுள்ள நான்காவது வழிக்குறி இஸ்லாமுடன் தொடர்புடையதாக இருக்க வேண்டும்; ஏனெனில் ஒவ்வொரு சீர்திருத்த இயக்கத்திலும் அதே பொருள் எப்போதும் அதே நான்கு வழிக்குறிகளில் காணப்படுகிறது.

Islam will be part of the prophetic events at the Sunday law for a second reason. Jesus, the Lion of the tribe of Judah has specifically taken the history of these four events and defined them as a symbol unto themselves. That symbol is the seven thunders. There are other waymarks in every reformatory movement that exist both before and after the four waymarks that the Lion of the tribe of Judah specifies as the seven thunders. As a symbol unto themselves, the first waymark of the symbolic history containing these four waymarks represented the attack by Islam on the United States on September 11, 2001. The fact that Alpha and Omega identify the end with the beginning, establishes Islam at the Sunday law, for the first of those four waymarks was the attack of Islam on September 11, 2001, therefore the fourth and last waymark must also be an attack by Islam against the United States.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில் இஸ்லாம் தீர்க்கதரிசன நிகழ்வுகளின் ஒரு பகுதியாக இருக்கும்; அதற்குத் இரண்டாவது காரணமும் உள்ளது. யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கமான இயேசு, இந்த நான்கு நிகழ்வுகளின் வரலாற்றைத் தெளிவாக எடுத்துக்கொண்டு, அவற்றை தாமாகவே ஒரு அடையாளமாக வரையறுத்திருக்கிறார். அந்த அடையாளமே ஏழு இடிமுழக்கங்கள் ஆகும். யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் ஏழு இடிமுழக்கங்கள் என்று குறிப்பிட்ட இந்த நான்கு வழிக்குறிகளுக்கு முன்பும் பின்பும், ஒவ்வொரு சீர்திருத்த இயக்கத்திலும் காணப்படும் பிற வழிக்குறிகளும் உள்ளன. தாமாகவே ஒரு அடையாளமாக விளங்கும் இந்தச் சின்னவழி வரலாற்றில், இந்த நான்கு வழிக்குறிகளைக் கொண்ட வரலாற்றின் முதல் வழிக்குறி, 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று இஸ்லாம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்மீது நடத்திய தாக்குதலைக் குறித்தது. ஆல்பாவும் ஒமேகாவும் முடிவை ஆரம்பத்துடன் அடையாளப்படுத்துகின்றன என்ற உண்மை, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில் இஸ்லாமை நிலைநிறுத்துகிறது; ஏனெனில் அந்த நான்கு வழிக்குறிகளில் முதலாவது 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று இஸ்லாம் நடத்திய தாக்குதலாக இருந்தது; ஆகையால் நான்காவது மற்றும் கடைசி வழிக்குறியும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்கு எதிரான இஸ்லாமின் ஒரு தாக்குதலாகவே இருக்க வேண்டும்.

It might very well be that the Sunday law is another attack by Islam on New York City, and that would answer as an end that is identified by the beginning, but at minimum it will be an attack by Islam as was the prediction of July 18, 2020.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் நியூயார்க் நகரத்தின் மீது இஸ்லாம் மேற்கொள்ளும் இன்னொரு தாக்குதலாக இருக்கக்கூடும்; அது தொடக்கத்தால் அடையாளப்படுத்தப்படும் முடிவாக அமையும் என்பதற்கான பதிலாக இருக்கும். ஆனால் குறைந்தபட்சம், அது 2020 ஜூலை 18-ஆம் தேதியிலான முன்னறிவிப்பின்படி இஸ்லாம் மேற்கொள்ளும் ஒரு தாக்குதலாக இருக்கும்.

We have also pointed out that the Alpha and Omega hid a history within those four histories. In fact, that hidden internal history is a primary revelation that is now being brought out in conjunction with the command to “seal not the sayings of the prophecy of the book of Revelation.” That hidden internal history is recognized when we see within the four waymarks that are represented by the seven thunders that there is a period within the four waymarks that begins with a disappointment and ends with a disappointment. From the arrival of the second angel until the arrival of the third in Millerite history is a specific history that represents a symbol unto itself. It begins with an angel’s message that must be eaten, thus marking the tarrying time in the parable of the ten virgins. It then identifies the Midnight Cry which is also a message that must be eaten and then leads to the arrival of the third message that must be eaten.

ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் அந்த நான்கு வரலாறுகளுக்குள் ஒரு வரலாற்றை மறைத்திருந்தார்கள் என்றும் நாங்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளோம். உண்மையில், அந்த மறைக்கப்பட்ட உள்நிலை வரலாறே இப்போது “வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் புத்தகத் தீர்க்கதரிசன வார்த்தைகளை முத்திரையிடாதே” என்ற கட்டளையுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டு வெளிக்கொணரப்பட்டுவரும் ஒரு முதன்மை வெளிப்பாடாகும். அந்த மறைக்கப்பட்ட உள்நிலை வரலாறு, ஏழு இடிமுழக்கங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்த நான்கு வழிக்குறிகளில், ஏமாற்றத்துடன் தொடங்கி ஏமாற்றத்துடன் முடிவடையும் ஒரு காலப்பகுதி அந்த நான்கு வழிக்குறிகளுக்குள் உள்ளது என்பதை நாம் காணும்போது அறியப்படுகிறது. மில்லரைட் வரலாற்றில் இரண்டாம் தூதனின் வருகையிலிருந்து மூன்றாம் தூதனின் வருகைவரையிலான பகுதி, தனக்குத்தானே ஒரு அடையாளமாக நிற்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட வரலாறாகும். அது உண்டுகொள்ளப்பட வேண்டிய ஒரு தூதனின் செய்தியால் ஆரம்பமாகிறது; இவ்வாறு அது பத்து கன்னியரின் உவமையில் தாமதித்த காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. பின்னர் அது, உண்டுகொள்ளப்பட வேண்டிய செய்தியாகிய நடு இரவின் கூக்குரலை அடையாளப்படுத்தி, தொடர்ந்து உண்டுகொள்ளப்பட வேண்டிய மூன்றாம் செய்தியின் வருகைக்குத் தலைமையேற்கிறது.

The hidden internal line within the line of the seven thunders is confirmed prophetically not only by the beginning representing a disappointment, and an angel’s arrival and a message to eat, that is then repeated at the great disappointment, but it is also confirmed by the “truth.”

ஏழு இடி முழக்கங்களின் கோட்டுக்குள் மறைந்திருக்கும் உள்கோடு, தொடக்கம் ஏமாற்றத்தைக் குறிக்கிறது என்பதாலும், ஒரு தூதனின் வருகையும் உண்ணும்படி அளிக்கப்படும் ஒரு செய்தியும் பின்னர் பெரிய ஏமாற்றத்தின் வேளையில் மறுபடியும் நிகழ்கிறது என்பதாலும் மட்டும் அல்ல, அது “சத்தியம்” மூலமாகவும் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.

The Hebrew word “‘ĕmeṯ” that is translated as “truth” in the Old Testament was created by the wonderful linguist by using the first letter of the Hebrew alphabet, followed by the thirteenth letter of the alphabet and then ending with the last letter of the alphabet to form the word translated as truth. We have shown that those letters represent the principle of the rule of first mention, the principle that identifies the end from the beginning. The first letter is the letter “alpha”. The middle letter is the thirteenth letter of the Hebrew alphabet and represents rebellion. The last letter is the last, the end, the omega. We have shown that these three letters represent the three steps of the everlasting gospel as confirmed by several prophetic lines.

பழைய ஏற்பாட்டில் “சத்தியம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்படும் எபிரெயச் சொல் “‘ĕmeṯ” என்பது, எபிரெய எழுத்துமுறையின் முதல் எழுத்தை எடுத்தும், அதனைத் தொடர்ந்து எழுத்துமுறையின் பதிமூன்றாவது எழுத்தையும் வைத்து, பின்னர் எழுத்துமுறையின் கடைசி எழுத்தில் முடிவடையும் வகையில், சத்தியம் என்று மொழிபெயர்க்கப்படும் அந்தச் சொல்லை உருவாக்கிய அதிசயமான மொழியியலாளரால் அமைக்கப்பட்டது. அந்த எழுத்துகள் முதல் குறிப்பிடுதலின் ஆட்சிக் கோட்பாட்டையும், ஆரம்பத்திலிருந்தே முடிவை அடையாளப்படுத்தும் கோட்பாட்டையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்பதை நாம் காட்டியுள்ளோம். முதல் எழுத்து “ஆல்பா” என்னும் எழுத்தாகும். நடுப்பகுதியிலுள்ள எழுத்து எபிரெய எழுத்துமுறையின் பதிமூன்றாவது எழுத்தாகும்; அது கிளர்ச்சியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. கடைசி எழுத்து கடைசியே, முடிவே, ஓமேகா ஆகும். பல தீர்க்கதரிசன வரிசைகளால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டபடி, இந்த மூன்று எழுத்துகள் நித்திய சுவிசேஷத்தின் மூன்று படிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்பதை நாம் காட்டியுள்ளோம்.

Those three letter’s meanings correspond to the meaning of each of the three angels’ messages. Those three letter’s meanings correspond to the purification process of the wise and wicked in Daniel twelve verse ten who are purified, made white and tried. The three Hebrew letters that were brought together to create the word “truth,” possess the signature of Alpha and Omega and the three steps which they identify in the first angel’s message, is called the everlasting gospel. The three steps represented by those letters also represent the work of the Holy Spirit as set forth in John sixteen.

அந்த மூன்று எழுத்துகளின் அர்த்தங்கள், மூன்று தேவதூதர்களின் ஒவ்வொரு செய்தியின் அர்த்தத்துடனும் ஒத்துப்போகின்றன. அந்த மூன்று எழுத்துகளின் அர்த்தங்கள், தானியேல் 12:10-இல் சுத்திகரிக்கப்படுகிறவர்களாகவும், வெண்மையாக்கப்படுகிறவர்களாகவும், சோதிக்கப்படுகிறவர்களாகவும் குறிப்பிடப்படும் ஞானிகளும் துன்மார்க்கரும் அனுபவிக்கும் சுத்திகரிப்பு செயல்முறையுடனும் ஒத்துப்போகின்றன. “சத்தியம்” என்ற சொல்லை உருவாக்க ஒன்றுசேர்க்கப்பட்ட அந்த மூன்று எபிரெய எழுத்துகள், ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் ஆகியவரின் முத்திரையையும், முதல் தேவதூதரின் செய்தியில் அவை சுட்டிக்காட்டும் மூன்று படிகளையும் தம்மில் கொண்டுள்ளன; அது நித்திய சுவிசேஷம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அந்த எழுத்துகளால் சுட்டிக்காட்டப்படும் மூன்று படிகள், யோவான் 16-இல் முன்வைக்கப்பட்டபடி பரிசுத்த ஆவியின் கிரியையையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

> And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. John 16:8–11.

> அவர் வரும்போது, பாவத்தைக் குறித்து, நீதியைக் குறித்து, நியாயத்தீர்ப்பைக் குறித்து உலகத்தைக் கண்டித்துணர்த்துவார்: பாவத்தைக் குறித்து, அவர்கள் என்ன்மேல் விசுவாசிக்காததினால்; நீதியைக் குறித்து, நான் என் பிதாவினிடத்திற்குச் செல்கிறதினாலும், நீங்கள் இனி என்னைக் காணாததினாலும்; நியாயத்தீர்ப்பைக் குறித்து, இவ்வுலகத்தின் அதிபதி நியாயந்தீர்க்கப்பட்டிருப்பதினால். யோவான் 16:8–11.

The first disappointment is represented as sin, as illustrated by Moses, Uzzah, Mary and Martha, and the Millerites for as John sixteen describes the work of the Holy Spirit in convicting of “sin;” it was because “they believe not.” Each of the symbols we just cited represent the first disappointment, and each of their histories testify that the disappointment was caused by the sin of not believing something that had been previously revealed to them. The first step is the conviction of sin. The first step is the first letter of the Hebrew alphabet.

முதல் ஏமாற்றம் பாவமாகக் குறிக்கப்படுகிறது; இதனை மோசே, உஸ்ஸா, மரியாளும் மார்த்தாளும், மேலும் மில்லரைட்டுகளும் எடுத்துக்காட்டுகின்றனர். ஏனெனில் யோவான் பதினாறாம் அதிகாரம் பரிசுத்த ஆவியின் கிரியையை “பாவம்” குறித்து குற்றம் உணர்த்துவதாக விவரிக்கிறது; அது “அவர்கள் விசுவாசிக்காததினால்” ஏற்பட்டது. நாம் இப்பொழுது மேற்கோள் காட்டிய ஒவ்வொரு அடையாளமும் முதல் ஏமாற்றத்தையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; மேலும் அவற்றின் ஒவ்வொரு வரலாறும், முன்பே அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டிருந்த ஒன்றை விசுவாசிக்காத பாவமே அந்த ஏமாற்றத்திற்குக் காரணமாக இருந்தது என்பதைச் சாட்சியமாக அறிவிக்கின்றன. முதல் படி பாவத்தின் குற்றஉணர்ச்சியே. முதல் படி எபிரெய எழுத்துமுறையின் முதல் எழுத்தாகும்.

The second waymark of the hidden history is righteousness, which is where the manifestation of the power of God is manifested in the righteousness of those carrying the Midnight Cry message. They manifest God’s righteousness at the conclusion of the tarrying time, for John sixteen says Christ went to his Father and they saw Christ no more. Christ had tarried in advance of the manifestation of righteousness. With the Millerites, when Christ removed His hand, the mistake was recognized. Then the content of the corrected message produced two classes of worshippers. One class manifested righteousness, for they had oil, and the other class manifested the rebellion represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet.

மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றின் இரண்டாவது வழிக்குறி நீதியாகும்; அங்கே நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தியைத் தாங்குகிறவர்களின் நீதியில் தேவனுடைய வல்லமையின் வெளிப்பாடு வெளிப்படுகிறது. தாமதகாலத்தின் முடிவில் அவர்கள் தேவனுடைய நீதியை வெளிப்படுத்துகின்றனர்; ஏனெனில் யோவான் பதினாறு, கிறிஸ்து தமது பிதாவினிடத்திற்குச் சென்றார், அவர்கள் இனி கிறிஸ்துவைக் காணவில்லை என்று கூறுகிறது. நீதியின் வெளிப்பாட்டிற்கு முன்பாக கிறிஸ்து தாமதித்திருந்தார். மில்லரைட்டுகளின் அனுபவத்தில், கிறிஸ்து தமது கையை அகற்றியபோது, தவறு அறியப்பட்டது. பின்னர் திருத்தப்பட்ட செய்தியின் உள்ளடக்கம் ஆராதகர்களை இரண்டு வகுப்புகளாக உருவாக்கியது. ஒரு வகுப்பு நீதியை வெளிப்படுத்தியது; ஏனெனில் அவர்களிடம் எண்ணெய் இருந்தது. மற்ற வகுப்பு எபிரேய எழுத்துமுறையின் பதிமூன்றாவது எழுத்தினால் குறிக்கப்படும் கலகத்தைக் வெளிப்படுத்தியது.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “முழு பூமியின் ஆண்டவரின் சந்நிதியில் நிற்கும் அபிஷேகிக்கப்பட்டவர்கள், ஒருகாலத்தில் மூடிக்காக்கும் கேரூபாகிய சாத்தானுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருந்த நிலையை வகிக்கின்றனர். அவருடைய சிங்காசனத்தைச் சூழ்ந்திருக்கும் பரிசுத்த ஜீவிகளின் மூலம், ஆண்டவர் பூமியின் குடியிருப்போருடன் இடையறாத தொடர்பை நிலைநிறுத்துகிறார். பொன்னான எண்ணெய் என்பது, விசுவாசிகளின் விளக்குகள் துடித்துக் கொண்டு அணைந்து போகாமல் இருக்கும்படி, தேவன் அவற்றிற்கு வழங்கிக்கொண்டிருக்கும் கிருபையை குறிக்கிறது. இந்தப் பரிசுத்த எண்ணெய் தேவனுடைய ஆவியின் செய்திகளின் மூலம் வானத்திலிருந்து ஊற்றப்படவில்லை என்றால், தீமையின் செயலூக்கிகள் மனிதர்கள்மேல் முழுமையான கட்டுப்பாட்டை உடையவர்களாயிருப்பார்கள்.”

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> அவர் எமக்குக் அனுப்பும் அறிவிப்புகளை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளாதபோது தேவன் அவமதிக்கப்படுகிறார். இவ்வாறு, இருளில் இருப்போருக்குப் பகிரப்படும்படி அவர் எங்கள் ஆத்துமாக்களுக்குள் ஊற்ற விரும்பும் பொன்னான எண்ணெயை நாம் நிராகரிக்கிறோம். “இதோ, மணமகன் வருகிறான்; அவனைச் சந்திக்க நீங்கள் வெளியே போங்கள்” என்ற அழைப்பு வரும்போது, பரிசுத்த எண்ணெயைப் பெறாதவர்களும், தங்கள் இருதயங்களில் கிறிஸ்துவின் கிருபையைப் பேணிக்காக்காதவர்களும், புத்தியில்லாத கன்னிகைகளைப் போல, தங்கள் ஆண்டவரைச் சந்திக்கத் தயார் அல்லையெனக் காண்பார்கள். எண்ணெயைப் பெற்றுக்கொள்ள அவர்களுக்குள்ளேயே வல்லமை இல்லை; அவர்களுடைய வாழ்க்கைகள் சீரழிகின்றன. ஆனால் தேவனுடைய பரிசுத்த ஆவியானவர் கேட்கப்பட்டால், மோசே வேண்டியதுபோல், “உமது மகிமையை எனக்குக் காண்பியும்” என்று நாம் விண்ணப்பித்தால், தேவனுடைய அன்பு எங்கள் இருதயங்களில் பெருகச் செய்யப்படும். பொற்குழாய்கள் வழியாக அந்தப் பொன்னான எண்ணெய் எமக்குத் தொடர்பிக்கப்படும். “பலத்தினாலும் அல்ல, வல்லமையினாலும் அல்ல, என்னுடைய ஆவியினாலே ஆகும் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.” நீதியின் சூரியனின் பிரகாசமான கதிர்களை ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலம், தேவனுடைய பிள்ளைகள் உலகத்தில் ஒளிகளாய் பிரகாசிக்கிறார்கள்.” Review and Herald, July 20, 1897.

Take note that those who receive the message of the Midnight Cry have been typified by Moses in the cave of Horeb, pleading for God to show him His glory. Those two classes had finalized their characters before the Midnight Cry, during the tarrying time.

நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவர்கள், தேவன் தமது மகிமையைத் தமக்குக் காண்பிக்கும்படி வேண்டிக்கொண்ட ஹோரேபின் குகையில் இருந்த மோசேயினால் முன்மாதிரியாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதை கவனியுங்கள். அந்த இரு வகுப்பினரும் நள்ளிரவுக் கூக்குரலுக்கு முன்பாகவே, தாமத காலத்தின்போது, தங்களுடைய குணநிலைகளை இறுதிப்படுத்தியிருந்தார்கள்.

> “We are now living in a most perilous time, and not one of us should be tardy in seeking a preparation for the coming of Christ. Let none follow the example of the foolish virgins, and think that it will be safe to wait until the crisis comes before gaining a preparation of character to stand in that time. It will be too late to seek for the righteousness of Christ when the guests are called in and examined. Now is the time to put on the righteousness of Christ,—the wedding garment that will fit you to enter into the marriage supper of the Lamb. In the parable, the foolish virgins are represented as begging for oil, and failing to receive it at their request. This is symbolic of those who have not prepared themselves by developing a character to stand in a time of crisis.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.

> “நாம் இப்போது மிகவும் அபாயகரமான காலத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்; கிறிஸ்துவின் வருகைக்கான ஆயத்தத்தைத் தேடுவதில் நம்மில் ஒருவரும் தாமதமாக இருக்கக் கூடாது. மூடமான கன்னியரின் எடுத்துக்காட்டைப் பின்பற்றி, அந்தக் காலத்தில் நிலைத்திருக்கத் தக்க குணநலனின் ஆயத்தத்தைப் பெறுவதற்கு முன் நெருக்கடி வந்து சேரும் வரை காத்திருப்பது பாதுகாப்பானது என்று யாரும் எண்ண வேண்டாம். விருந்தினர்கள் உள்ளே அழைக்கப்பட்டு பரிசோதிக்கப்படும்போது கிறிஸ்துவின் நீதியைத் தேடுவதற்கு மிகவும் தாமதமாகிவிடும். இப்போதே கிறிஸ்துவின் நீதியை அணிந்துகொள்ள வேண்டிய காலம்,—ஆட்டுக்குட்டியின் கலியாண விருந்துக்குள் நீங்கள் பிரவேசிக்க உகந்ததாக்கும் திருமண உடை அதுவே. உவமையில், மூடமான கன்னியர் எண்ணெயைக் கேட்டுக்கொண்டு, தங்கள் வேண்டுகோளின்படி அதை அடையத் தவறியவர்களாகக் காட்டப்படுகிறார்கள். இது, நெருக்கடியான காலத்தில் நிலைத்திருக்கத்தக்க குணநலனை வளர்த்துக்கொள்வதன்மூலம் தங்களை ஆயத்தப்படுத்திக்கொள்ளாதவர்களைச் சுட்டிக்காட்டும் அடையாளமாகும்.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.

At the midnight cry one class had the necessary oil, and the other did not. The second step is the manifestation at the conclusion of the tarrying time of either righteousness or unrighteousness “because” the bridegroom went “to” his “Father, and ye see me no more.” The second step is the thirteenth letter of the Hebrew alphabet. The third step in the hidden history is judgment and the great disappointment and the last letter of the alphabet.

நள்ளிரவுக் கூக்குரலின்போது, ஒரு வகுப்பினரிடம் தேவையான எண்ணெய் இருந்தது; மற்றவர்களிடம் இல்லை. இரண்டாவது படி என்பது தாமதிக்கப்பட்ட காலத்தின் முடிவில் நீதி அல்லது அநீதியின் வெளிப்பாடாகும்; ஏனெனில் மணமகன் “தன் பிதாவிடத்திற்குப்” போய்விட்டான், மேலும் “நீங்கள் இனி என்னைக் காணமாட்டீர்கள்.” இரண்டாவது படி என்பது எபிரேய எழுத்துமாலையின் பதின்மூன்றாவது எழுத்தாகும். மறைந்த வரலாற்றிலுள்ள மூன்றாவது படி என்பது நியாயத்தீர்ப்பும், பெரிய ஏமாற்றமும், எழுத்துமாலையின் கடைசி எழுத்தும் ஆகும்.

The hidden history within the seven thunders is testified to by the word “truth,” by the beginning disappointment identifying the last disappointment, by an angel arriving with a message at the beginning and end. The hidden history will only be recognized by those who have accepted the rules of Bible study that have been given by the highest authority. Miller’s rules in the beginning and Prophetic Keys at the end.

ஏழு இடி முழக்கங்களுக்குள் மறைந்திருக்கும் வரலாறு, “சத்தியம்” என்ற சொல்லினாலும், ஆரம்பத்திலிருந்த ஏமாற்றம் இறுதியான ஏமாற்றத்தை அடையாளப்படுத்துவதினாலும், மேலும் ஒரு தூதன் ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் ஒரு செய்தியுடன் வருவதினாலும் சாட்சியமாகிறது. மிக உயர்ந்த அதிகாரத்தால் வழங்கப்பட்ட வேதாகமப் படிப்பின் விதிகளை ஏற்றுக்கொண்டவர்களால் மட்டுமே இந்த மறைந்திருக்கும் வரலாறு அறியப்படும். ஆரம்பத்தில் மில்லரின் விதிகள், முடிவில் தீர்க்கதரிசனத் திறவுகோல்கள்.

With the history of the seven thunders, as we have just set forth, there is an emphasis that should be repeated and remembered. The first disappointment in every reform line is a disregard of previously established truth. Moses forgot to circumcise his son, though it was the very symbol of the Covenant that Abraham’s prophecy was identifying. Uzzah forgot that only the priesthood could touch the ark. Mary and Elizabeth give testimony in the story of Lazarus that they previously knew of Christ’s resurrection power. When the 1843 chart was produced the leaders (peer pressure) leaned upon Father Miller to disregard what he had always said about the year 1843. They insisted he change his established testimony that allowed for wiggle room unto the date of 1843 as their prediction of the fulfillment of the twenty-three hundred days. Miller’s testimony identifies that peer pressure brought by the other leaders in the movement led him to drop his vague identification of the fulfillment of the date for the fulfillment of the prophecy and state directly that it would be fulfilled in 1843.

நாம் இப்போதுதான் முன்வைத்த ஏழு இடிகளின் வரலாற்றோடு தொடர்பாக, மறுபடியும் வலியுறுத்தப்பட்டு நினைவில் கொள்ளப்பட வேண்டிய ஒரு முக்கிய அம்சம் உள்ளது. ஒவ்வொரு சீர்திருத்த வரியிலும் முதல் ஏமாற்றம் முன்பே நிறுவப்பட்டிருந்த சத்தியத்தைப் புறக்கணிப்பதிலேயே இருக்கிறது. ஆபிரகாமின் தீர்க்கதரிசனம் சுட்டிக்காட்டிய உடன்படிக்கையின் அத்தனைச் சின்னமாக இருந்தபோதிலும், மோசே தனது குமாரனை விருத்தசேதனம் செய்ய மறந்தான். உடன்படிக்கையின் பெட்டகத்தை ஆசாரியத்துவமே மட்டுமே தொட முடியும் என்பதை உஸ்ஸா மறந்தான். லாசருவின் வரலாற்றில், கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுப்பும் வல்லமையை முன்னதாகவே தாங்கள் அறிந்திருந்தார்கள் என்பதற்கு மரியாளும் எலிசபெத்தும் சாட்சியமளிக்கின்றனர். 1843 அட்டவணை தயாரிக்கப்பட்டபோது, தலைவர்கள் (சக அழுத்தம்) தந்தை மில்லர் 1843 ஆம் ஆண்டைப் பற்றி எப்போதும் கூறி வந்ததைப் புறக்கணிக்கும்படி அவர்மேல் சாய்ந்தனர். இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு நாட்களின் நிறைவேற்றத்திற்கான தங்களுடைய கணிப்பாக 1843 தேதிவரை இடைவெளி விடும் வகையில் இருந்த அவரது நிலைநிறுத்தப்பட்ட சாட்சியை அவர் மாற்றவேண்டும் என்று அவர்கள் வற்புறுத்தினர். மில்லரின் சாட்சி, இயக்கத்திலிருந்த பிற தலைவர்கள் ஏற்படுத்திய சக அழுத்தமே, தீர்க்கதரிசனம் நிறைவேறும் தேதியைப் பற்றிய அவரது தெளிவற்ற அடையாளப்படுத்தலைக் கைவிட்டு, அது 1843 இல் நிறைவேறும் என்று நேரடியாகக் கூறும்வரை அவரை நடத்திச் சென்றது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.

With Future for America, we knew that there was never to be another message “hung upon time.” Future for America had repeatedly taught that fact throughout the history of the movement. The first disappointment is always premised upon a disregard of an established testing truth. It was a sinful disregard of a truth, but more significantly it was a sinful disregard of the primary rule of William Miller, which had been specifically identified as ending in 1844.

Future for America-இன் மூலம், “காலத்தின்மேல் தொங்கவிடப்பட்ட” மற்றொரு செய்தி இனி ஒருபோதும் இருக்கக்கூடாது என்பதை நாம் அறிந்திருந்தோம். இயக்கத்தின் வரலாறு முழுவதும் Future for America அந்த உண்மையை மீண்டும் மீண்டும் போதித்துவந்தது. முதல் ஏமாற்றம் எப்போதும் நிறுவப்பட்ட சோதனைச் சத்தியத்தைப் புறக்கணிப்பதையே அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது. அது ஒரு சத்தியத்தைப் பற்றிய பாவமுள்ள புறக்கணிப்பாக இருந்தது; ஆனால் அதைவிட முக்கியமாக, 1844-இல் முடிவடைவதாகத் தெளிவாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருந்த வில்லியம் மில்லரின் முதன்மை விதியைப் பற்றிய பாவமுள்ள புறக்கணிப்பாக அது இருந்தது.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

> நான் கடலின்மேலும் பூமியின்மேலும் நின்றிருப்பதைக் கண்ட அந்தத் தூதன் தன் கையை வானத்திற்கே ஏந்தி, வானத்தையும் அதிலுள்ளவைகளையும், பூமியையும் அதிலுள்ளவைகளையும், கடலையும் அதிலுள்ளவைகளையும் படைத்தவரும் என்றென்றைக்கும் உயிரோடிருப்பவருமான அவரின்மேல் ஆணையிட்டு, இனி காலம் இருக்காது என்று சத்தியம்பண்ணினான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10:5, 6.

The angel that stood upon the land and sea according to Sister White was “no less a personage than Jesus Christ.” Future for America disregarded a direct command from Jesus Christ! Personally, I have only interacted with a handful of persons that I was associated with before July 18, 2020. Only two of those few persons, and one of those two is now sleeping in Jesus have I studied with and tested what was coming from God’s Word concerning the experience of July 18, 2020. But based upon Millerite history, which is the beginning of which we are the end, I am certain that there are still those that were in the movement at that time, that are still producing applications of prophecy that are “hung upon time.” There is nothing new under the sun.

சகோதரி வைட்டின் கருத்துப்படி, நிலத்தின்மேலும் சமுத்திரத்தின்மேலும் நின்றிருந்த தூதன் “இயேசு கிறிஸ்துவைத் தவிர வேறு யாரும் அல்ல.” அமெரிக்காவிற்கான எதிர்காலம், இயேசு கிறிஸ்துவினால் நேரடியாகக் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு கட்டளையைப் புறக்கணித்தது! தனிப்பட்ட முறையில், 2020 ஜூலை 18-க்கு முன்பு எனக்குச் சம்பந்தப்பட்டிருந்தவர்களில் மிகச் சிலருடனே நான் தொடர்பில் இருந்துள்ளேன். அந்த மிகச் சிலரில் இருவர் மட்டுமே—அந்த இருவரில் ஒருவன் இப்போது இயேசுவில் நித்திரையடைந்திருக்கிறான்—2020 ஜூலை 18-இன் அனுபவத்தைப் பற்றிக் தேவனுடைய வார்த்தையிலிருந்து வந்ததை நான் இணைந்து ஆராய்ந்து சோதித்தவர்கள் ஆவர். ஆனால், நாங்கள் முடிவாயிருக்கிறோம்; அதன் ஆரம்பமே மில்லரைட் வரலாறு என்பதன் அடிப்படையில், அந்தக் காலத்தில் அந்த இயக்கத்தில் இருந்தவர்களில், இன்னும் “காலத்தின்மேல் தொங்கவிடப்பட்ட” தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாடுகளை உருவாக்கிக்கொண்டிருக்கிறவர்கள் இருப்பார்கள் என்று நான் நிச்சயமாக நம்புகிறேன். சூரியனுக்குக் கீழே புதிதாய் எதுவும் இல்லை.

Time is much too short to continue with that type of prophetic excitement, but let each man be fully persuaded in his own mind. And let each of the men that takes a position on the side that is still playing with time that Future for America rejects all of those applications, for they are nothing less than satanic delusions.

அத்தகைய தீர்க்கதரிசன உற்சாகத்துடன் தொடர்ந்து செல்லுவதற்கு நேரம் மிக மிகக் குறுகியது; ஆயினும் ஒவ்வொருவனும் தன் சொந்த மனதில் முழுமையாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருக்கட்டும். மேலும், காலத்தோடு இன்னும் விளையாடிக்கொண்டிருக்கும் தரப்பில் நிலைப்பாடு எடுக்கும் ஒவ்வொருவரும், Future for America நிராகரிக்கும் அந்த எல்லா பயன்பாடுகளையும் நிராகரிக்கட்டும்; ஏனெனில் அவை சாத்தானிய மயக்கங்களுக்குக் குறையாதவை.

The internal hidden prophetic line within the four waymarks that make up the seven thunders is what is now being unsealed by the Lion of the tribe of Judah. This article has simply been a review of what we have stated about the Hebrew word “‘ĕmeṯ” that is translated as truth. It did not touch all that we have previously shared but the purpose of the review is to demonstrate that John chapter sixteen verse eight absolutely agrees with the prophetic model we are proposing for the hidden internal prophetic line within the seven thunders.

ஏழு இடிமுழக்கங்களை அமைத்திருக்கின்ற நான்கு வழிக்குறிகளுக்குள் உள்ள அந்தரங்கமாக மறைந்திருக்கும் தீர்க்கதரிசன ரேகையைத்தான் இப்போது யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் முத்திரைநீக்குகிறது. ‘உண்மை’ என்று மொழிபெயர்க்கப்படும் எபிரெயச் சொல்லான “‘ĕmeṯ” குறித்து நாம் கூறியவற்றின் ஒரு மீளாய்வாக மட்டுமே இக்கட்டுரை இருந்துள்ளது. நாம் முன்னதாகப் பகிர்ந்ததெல்லாவற்றையும் இது தொடவில்லை; ஆனால், அந்த மீளாய்வின் நோக்கம், ஏழு இடிமுழக்கங்களுக்குள் மறைந்திருக்கும் அந்தரங்கத் தீர்க்கதரிசன ரேகைக்காக நாம் முன்வைக்கும் தீர்க்கதரிசன மாதிரியுடன் யோவான் அதிகாரம் பதினாறு வசனம் எட்டு முற்றிலும் ஒத்துப்போகிறது என்பதை வெளிப்படுத்துவதாகும்.

There is still a little more review necessary before we reach a conclusion that we will take up in the next article.

அடுத்த கட்டுரையில் நாம் எடுத்துரைக்கவிருக்கும் முடிவை அடைவதற்கு முன், இன்னும் சிறிதளவு மறுபரிசீலனை அவசியமாக உள்ளது.

> Seal not the sayings of the prophecy of this book, for the time is at hand: He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. And, behold, I come quickly; and my reward is with me, to give every man according as his work shall be. I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Revelation 22:10–13.

> இந்தப் புத்தகத்தின் தீர்க்கதரிசன வார்த்தைகளை முத்திரையிடாதே; காலம் சமீபமாயிருக்கிறது. அநியாயக்காரன் இன்னும் அநியாயம் செய்க; அசுத்தனாயிருக்கிறவன் இன்னும் அசுத்தமாயிருக்கட்டும்; நீதிமான் இன்னும் நீதியைச் செய்க; பரிசுத்தனாயிருக்கிறவன் இன்னும் பரிசுத்தமாயிருக்கட்டும். இதோ, நான் சீக்கிரமாய் வருகிறேன்; அவரவர் கிரியைகளுக்குத்தக்கதாக அவரவருக்குக் கொடுக்கும்படி, என் பலன் என்னிடத்திலே இருக்கிறது. நான் அல்பாவும் ஓமேகாவும், ஆதியும் அந்தமும், முதலும் கடைசியுமாயிருக்கிறேன். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 22:10–13.

Back to Articles