Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Three

தானியேலின் புத்தகம் - நூற்று தொண்ணூற்று மூன்று

The Unveiling of End Times: From Russia’s Fate to Trump’s Return and the Formation of the Image of the Beast

இறுதிக்காலத்தின் வெளிப்படுத்தல்: ரஷ்யாவின் விதியிலிருந்து ட்ரம்பின் மறுபிரவேசம் வரை, மேலும் மிருகத்தின் சாயலின் உருவாக்கம் வரை

Author

Jeff Pippenger

Published

April 23, 2024

Formats

PDF
Word

In the near future Russia will end the war in Ukraine with a victory, and the victory will prove to be the beginning of the end for Putin and Russia. Just as Gorbachev reorganized (perestroika) his empire and then fled to the United Nations, political Russia will be brought under the authority of the United Nations, while religious Russia will be brought under the control of the papacy. Trump will be elected in 2024, and prevail over the globalist Democrats and professed Republican globalists, and he will form an alliance with the globalists of the United Nations, for the purpose of resolving the fallout from the demise of Putin and Russia. Then the whore of Tyre will then intercede on behalf of Russia.

அருகிய எதிர்காலத்தில் ரஷ்யா உக்ரைனில் நடைபெறும் போரை வெற்றியுடன் முடிவுக்குக் கொண்டுவரும்; அந்த வெற்றியே புதின் மற்றும் ரஷ்யாவிற்கான முடிவின் தொடக்கமாக நிரூபிக்கப்படும். கோர்பச்சோவ் தமது பேரரசை மறுசீரமைத்து (perestroika) பின்னர் ஐக்கிய நாடுகள் சபையினிடத்திற்குப் புலம்பெயர்ந்து சென்றதுபோல, அரசியல் ரஷ்யா ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் அதிகாரத்தின் கீழ் கொண்டு வரப்படும்; அதேவேளையில், மத ரஷ்யா பாப்பரசரகத்தின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வரப்படும். டிரம்ப் 2024-இல் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார்; உலகவாத ஜனநாயகக் கட்சியினரையும் தம்மை குடியரசுக் கட்சியினர் என்று கூறிக்கொள்ளும் உலகவாதிகளையும் அவர் முறியடிப்பார்; மேலும், புதின் மற்றும் ரஷ்யாவின் வீழ்ச்சியால் உண்டாகும் விளைவுகளைச் சமாளிக்கும் நோக்கத்திற்காக, ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உலகவாதிகளுடன் அவர் ஒரு கூட்டணியை அமைப்பார். பின்னர் தீரின் வேசி ரஷ்யாவின் சார்பாக மத்தியஸ்தம் செய்யும்.

In the Battle of Panium, the history of the first of the three battles of verse forty is repeated. In the first battle, represented by the collapse of the Soviet Union in 1989, the first of the last eight presidents served as the papacy’s proxy army. That first president was a Republican, signaling that the last will also be a Republican president. The first president was known for his rhetoric concerning the wall of the iron curtain, that as a prophetic waymark came down when the Berlin Wall came down on November 9, 1989. The last Republican president will be known for his rhetoric concerning the wall on the southern border of the United States, and the waymark that will mark Trump’s testimony of building the wall will be the Sunday law, where the symbolic “wall of separation of church and state” is removed.

பானியம் என்ற போரில், நாற்பதாம் வசனத்தின் மூன்று போர்களில் முதலாவதின் வரலாறு மீண்டும் நிகழ்கிறது. 1989 ஆம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியம் சிதைந்ததினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட முதல் போரில், இறுதியான எட்டு ஜனாதிபதிகளில் முதலாவவர் பாப்பரசுத் துறையின் பிரதிநிதிப் படையாகச் செயல்பட்டார். அந்த முதல் ஜனாதிபதி ஒரு குடியரசுக் கட்சியினராயிருந்தார்; இதனால் கடைசியும் ஒரு குடியரசுக் கட்சியின ஜனாதிபதியாக இருப்பார் என்பதைக் குறிக்கிறது. அந்த முதல் ஜனாதிபதி இரும்புத் திரையின் சுவரைப் பற்றிய தனது சொற்பொழிவு வலியுறுத்தலுக்காக அறியப்பட்டார்; தீர்க்கதரிசன அடையாளக் கல்லாகிய அந்தச் சுவர் 1989 நவம்பர் 9 அன்று பெர்லின் சுவர் இடிந்தபோது கீழே வந்தது. கடைசி குடியரசுக் கட்சியின ஜனாதிபதி அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் தெற்குக் எல்லையிலுள்ள சுவரைப் பற்றிய தனது சொற்பொழிவு வலியுறுத்தலுக்காக அறியப்படுவார்; மேலும் சுவரைக் கட்டுவதற்கான ட்ரம்பின் சாட்சியத்தை அடையாளப்படுத்தும் அடையாளக் கல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாக இருக்கும்; அங்கு திருச்சபையும் அரசும் பிரிந்திருக்கும் குறியீட்டுச் “சுவர்” அகற்றப்படுகிறது.

That first president was a former media star, known for his sharp speaking skills and sense of humor. The last president is a former media star, known for his sharp speaking skills and sense of humor. 1989 marked the disintegration of the empire known as the Soviet Union, and the last of the three battles of verse forty represents the disintegration of the empire known as Russia.

அந்த முதல் ஜனாதிபதி, தன் கூர்மையான பேச்சுத் திறனாலும் நகைச்சுவை உணர்வாலும் அறியப்பட்ட முன்னாள் ஊடக நட்சத்திரமாக இருந்தார். கடைசி ஜனாதிபதியும், தன் கூர்மையான பேச்சுத் திறனாலும் நகைச்சுவை உணர்வாலும் அறியப்படும் முன்னாள் ஊடக நட்சத்திரமே ஆவார். 1989 ஆம் ஆண்டு சோவியத் ஒன்றியம் என அறியப்பட்ட பேரரசின் சிதைவைக் குறித்தது; மேலும் நாற்பதாம் வசனத்தில் உள்ள மூன்று யுத்தங்களில் கடைசியானது ரஷ்யா என அறியப்படும் பேரரசின் சிதைவைக் குறிக்கிறது.

The Battle of Panium is the third and last battle of verse forty, and it was typified by the first battle. When the first battle was over the entire world acknowledged that the only superpower in the world was the United States. That world domination will be repeated at the conclusion of the last battle, for it is there, that, in spite of the alliance formed between Antiochus III and Philip of Macedon, (the United States and the United Nations), the United States (the false prophet) will be established as the premier king of the ten kings (the dragon—the United Nations.)

பானியம் எனும் போர் நாற்பதாம் வசனத்தின் மூன்றாவது மற்றும் கடைசி போராகும்; அது முதல் போரினால் முன்னுருவாக்கப்பட்டது. முதல் போர் முடிந்தபோது, உலகிலுள்ள ஒரே அதிசக்தி அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளே என முழு உலகமும் ஒப்புக்கொண்டது. அந்த உலக ஆதிக்கம் கடைசி போரின் முடிவிலும் மீண்டும் நிகழும்; ஏனெனில் அங்கே, அந்தியோகஸ் III மற்றும் மாசிடோனியாவின் பிலிப் ஆகியோருக்கிடையில் உருவாக்கப்பட்ட கூட்டணி (அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளும் ஐக்கிய நாடுகள் சபையும்) இருந்தபோதிலும், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் (பொய்தீர்க்கதரிசி) பத்து ராஜாக்களில் பிரதான ராஜாவாக (வலுசர்ப்பம்—ஐக்கிய நாடுகள் சபை) நிறுவப்படும்.

The three battles of verse forty bear the signature of “Truth,” for the first represents the last, and the middle battle represents rebellion. The first and last victorious proxy army (the United States) prevails, but the second proxy army loses, and the second proxy army is Nazism, a world symbol of rebellion.

நாற்பதாம் வசனத்தின் மூன்று போர்களும் “சத்தியத்தின்” முத்திரையைத் தாங்குகின்றன; ஏனெனில் முதலாவது போர் கடைசியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது, நடுப்போர் கலகத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. முதல் மற்றும் கடைசி வெற்றியடைந்த பிரதிநிதிப் படை (அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்) வெற்றிபெறுகிறது; ஆனால் இரண்டாவது பிரதிநிதிப் படை தோல்வியடைகிறது, மேலும் அந்த இரண்டாவது பிரதிநிதிப் படை நாசித்துவமாகும்; அது கலகத்தின் உலகளாவிய சின்னமாகும்.

The three political campaigns of Donald Trump bear the signature of “Truth,” for he wins the election in his first and last campaigns, but in the middle campaign he is defeated through by the beast of atheism, which is the dragon power, once again the symbol of the rebellion represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet that when placed together with the first and last letter form the Hebrew word “Truth.”

டொனால்ட் டிரம்பின் மூன்று அரசியல் பிரசாரங்களும் “சத்தியம்” என்பதின் முத்திரையைச் சுமக்கின்றன; ஏனெனில் அவர் தனது முதல் மற்றும் கடைசி பிரசாரங்களில் தேர்தலில் வெற்றி பெறுகிறார்; ஆனால் நடுப்பகுதியிலுள்ள பிரசாரத்தில், நாத்திகத்தின் மிருகமாகியதும், திராகோனின் வல்லமையாகியதும், எபிரேய எழுத்துமாலையின் பதின்மூன்றாவது எழுத்தால் குறிக்கப்படும் கிளர்ச்சியின் சின்னமாக மறுபடியும் விளங்குகின்ற அதனால் அவர் தோற்கடிக்கப்படுகிறார்; அந்த பதின்மூன்றாவது எழுத்து, முதல் மற்றும் கடைசி எழுத்துகளுடன் ஒன்றிணைக்கப்படும்போது, “சத்தியம்” என்ற எபிரேயச் சொல்லை உருவாக்குகிறது.

Verse ten of Daniel eleven identifies the time of the end in 1989, and verse sixteen identifies the soon coming Sunday law. Verses ten through fifteen represent the hidden history of verse forty, which is the portion of the book of Daniel that was sealed up until the last days. When verses ten through fifteen are placed (line upon line) into the hidden history of verse forty, the portion of Daniel that relates to the last days is unsealed. That portion is unsealed just before probation closes for Sabbath-keepers at the soon coming Sunday law. It therefore represents the final or seventh seal.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பத்தாம் வசனம் 1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவுக் காலத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; பதினாறாம் வசனம் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. பத்தாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலானவை நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன; அதுவே கடைசி நாட்கள் வரையில் முத்திரையிடப்பட்டிருந்த தானியேல் புத்தகத்தின் பகுதி ஆகும். பத்தாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலானவை, “வரி மேல் வரி” எனும் முறையில், நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றுக்குள் பொருத்தப்படும்போது, கடைசி நாட்களுடன் தொடர்புடைய தானியேலின் அந்தப் பகுதி முத்திரை நீக்கப்படுகிறது. அந்தப் பகுதி, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது சப்தம் காக்கிறவர்களுக்கு கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே முத்திரை நீக்கப்படுகிறது. ஆகையால், அது இறுதியான அல்லது ஏழாவது முத்திரையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. And the seven angels which had the seven trumpets prepared themselves to sound. Revelation 8:1–6.

> அவர் ஏழாம் முத்திரையைத் திறந்தபோது, பரலோகத்தில் சுமார் அரைமணி நேரம் மௌனம் நிலவியது. தேவனுக்கு முன்பாக நின்றிருந்த அந்த ஏழு தூதர்களைக் கண்டேன்; அவர்களுக்கு ஏழு எக்காளங்கள் கொடுக்கப்பட்டன. மேலும் இன்னொரு தூதன் வந்து பலிபீடத்தினருகே நின்றான்; அவன் கையில் ஒரு பொற்கலசம் இருந்தது. சிங்காசனத்துக்கு முன்பாக இருந்த பொன் பலிபீடத்தின் மேல், எல்லாப் பரிசுத்தவான்களின் ஜெபங்களோடு சேர்த்து தூபம் செலுத்தும்படி, அவனுக்கு மிகுந்த தூபவர்க்கம் கொடுக்கப்பட்டது. பரிசுத்தவான்களின் ஜெபங்களோடு சேர்ந்த அந்தத் தூபவர்க்கத்தின் புகை, தூதனுடைய கையிலிருந்து தேவனுக்கு முன்பாக ஏறிச்சென்றது. பின்னர் அந்தத் தூதன் கலசத்தை எடுத்து, பலிபீடத்தின் அக்கினியால் அதை நிரப்பி, பூமியின்மேல் எறிந்தான்; அப்பொழுது சத்தங்களும், இடி முழக்கங்களும், மின்னல்களும், பூகம்பமும் உண்டாயின. ஏழு எக்காளங்கள் பெற்றிருந்த அந்த ஏழு தூதர்கள் எக்காளம் ஊதத் தங்களை ஆயத்தப்படுத்தினர். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 8:1–6.

The seven angels with the seven trumpets represent the executive judgment which begins at the Sunday law in the United States, and they represent the executive judgment that begins when Michael stands up and human probation closes. The first period, from the Sunday law until Michael stands up, God’s judgments are mixed with mercy, but then the seven last plagues are God’s judgments that are not mixed with mercy. The opening of the seventh seal is when the executive judgments are being prepared, as represented by the seven angels.

ஏழு எக்காளங்களையுடைய அந்த ஏழு தூதர்கள், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது ஆரம்பிக்கும் நிறைவேற்று நியாயத்தீர்ப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்; மேலும் மிகேல் எழுந்து நின்று மனிதருக்கான கிருபைக்காலம் முடிவடையும் போது ஆரம்பிக்கும் நிறைவேற்று நியாயத்தீர்ப்பையும் அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். முதல் காலப்பகுதியில், அதாவது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து மிகேல் எழுந்து நிற்கும் வரையிலும், தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் இரக்கத்துடன் கலந்தவையாக உள்ளன; ஆனால் அதன் பின்னர் வரும் கடைசி ஏழு வாதைகள், இரக்கத்துடன் கலக்கப்படாத தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகளாகும். ஏழாவது முத்திரையின் திறப்பு என்பது, அந்த ஏழு தூதர்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறபடி, நிறைவேற்று நியாயத்தீர்ப்புகள் ஆயத்தப்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் காலமாகும்.

Daniel chapters two and nine identify “the prayers of the saints” as a prayer to understand the events associated with Nebuchadnezzar’s hidden dream of the image of the beasts, and the repentance and confession associated with the “seven times,” of Leviticus chapter twenty-six. The prayers that are mixed with the incense in the “golden censer” that ascended up before God, are prayed by those who are called to be among the one hundred and forty-four thousand, who at that time receive the seal of the living God, as the fire from the altar is cast into the earth.

தானியேல் இரண்டாம் மற்றும் ஒன்பதாம் அதிகாரங்கள், “பரிசுத்தவான்களின் ஜெபங்கள்” என்பதை, மிருகங்களின் உருவத்தைப் பற்றிய நேபுகாத்நேச்சாரின் மறைக்கப்பட்ட கனவுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகளைப் புரிந்துகொள்ளச் செலுத்தப்படும் ஜெபமாகவும், லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஆம் அதிகாரத்திலுள்ள “ஏழு காலங்கள்” உடன் தொடர்புடைய மனந்திரும்புதலும் பாவஅறிக்கையும் ஆகவும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. தேவனுக்கு முன்பாக உயர்ந்துசென்ற “பொற்கலசத்தில்” தூபத்தோடு கலக்கப்படும் அந்த ஜெபங்கள், அந்த நேரத்தில் பலிபீடத்திலிருந்து அக்கினி பூமியின்மேல் எறியப்படும்போது, ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறுகிற நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தாரில் சேர்ந்திருக்க அழைக்கப்பட்டவர்களால் ஜெபிக்கப்படுகின்றன.

In Ezekiel chapter nine, those very same saints are sighing and crying for the abominations done in the land and in the church, and as they express their deep remorse for sin, the sealing angel places a mark upon their foreheads. As with chapter eight of Revelation, the judgments represented by the destroying angels are there in the background waiting for the command that the sealing is finished.

எசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், அதே பரிசுத்தவான்கள் தேசத்திலும் திருச்சபையிலும் செய்யப்படுகிற அருவருப்புகளினிமித்தம் பெருமூச்சுவிட்டு அழுகின்றனர்; அவர்கள் பாவத்திற்காகத் தங்கள் ஆழ்ந்த மனவருத்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறபோது, முத்திரையிடும் தூதன் அவர்களுடைய நெற்றிகளில் ஒரு அடையாளத்தை இடுகிறான். வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் எட்டாம் அதிகாரத்தில் இருப்பதுபோலவே, அழிக்கும் தூதர்களால் குறிக்கப்படும் நியாயத்தீர்ப்புகள் பின்னணியில் இருந்து, முத்திரையிடுதல் நிறைவுற்றது என்ற கட்டளைக்காகக் காத்திருக்கின்றன.

> “With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.

> “தவறாத துல்லியத்துடன் எல்லையற்றவர் இன்னும் சகல ஜாதிகளுடனும் கணக்குப் பதிவு செய்து வருகிறார். மனந்திரும்புதலுக்கான அழைப்புகளோடு அவருடைய இரக்கம் அளிக்கப்படுகிற வரையில், இந்தக் கணக்கு திறந்தே இருக்கும்; ஆனால் தேவன் நிர்ணயித்துள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட அளவை எண்கள் எட்டும் போது, அவருடைய கோபத்தின் ஊழியம் ஆரம்பமாகிறது. கணக்கு முடிக்கப்படுகிறது. தெய்வீக பொறுமை நிற்கிறது. அவர்களுக்காக இனி இரக்கத்திற்கான வேண்டுகோள் ஒன்றும் இல்லை.”

> “The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision. The nations of this age have been the recipients of unprecedented mercies. The choicest of heaven’s blessings have been given them, but increased pride, covetousness, idolatry, contempt of God, and base ingratitude are written against them. They are fast closing up their account with God.

> “தீர்க்கதரிசி, யுகங்களை ஊடறுத்து நோக்கும்போது, இந்தக் காலம் அவன் தரிசனத்திற்குமுன் வெளிப்படுத்தப்பட்டது. இந்த யுகத்தின் ஜாதிகள் முன்னெப்போதும் இல்லாத இரக்கங்களின் பெறுநர்களாக இருந்திருக்கின்றன. பரலோகத்தின் ஆசீர்வாதங்களில் மிகத் தேர்ந்தவைகள் அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளன; ஆயினும் அதிகரித்த அகந்தை, பேராசை, விக்கிரகாராதனை, தேவனை இகழ்தல், மற்றும் கீழ்மையான நன்றியின்மை ஆகியவை அவர்களுக்கு எதிராகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. அவர்கள் தேவனோடு தங்களுடைய கணக்கை விரைவாக முடித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.”

> “But that which causes me to tremble is the fact that those who have had the greatest light and privileges have become contaminated by the prevailing iniquity. Influenced by the unrighteous around them, many, even of those who profess the truth, have grown cold and are borne down by the strong current of evil. The universal scorn thrown upon true piety and holiness leads those who do not connect closely with God to lose their reverence for His law. If they were following the light and obeying the truth from the heart, this holy law would seem even more precious to them when thus despised and set aside. As the disrespect for God’s law becomes more manifest, the line of demarcation between its observers and the world becomes more distinct. Love for the divine precepts increases with one class according as contempt for them increases with another class.

> “ஆனால் என்னை நடுங்கச்செய்வது என்னவெனில், மிகுந்த ஒளியும் சிறப்புரிமைகளும் பெற்றிருந்தவர்கள் நிலவிவரும் அக்கிரமத்தினால் களங்கப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதே. அவர்களைச் சூழ்ந்துள்ள அநீதிமான்களினால் பாதிக்கப்பெற்று, சத்தியத்தை அறிக்கையிடுகிறவர்களிலிருந்தும் அநேகர் குளிர்ந்துபோயினர்; மேலும், தீமையின் வலிமையான ஓட்டத்தால் அடித்துச் செல்லப்படுகிறார்கள். உண்மையான பக்தியின்மேலும் பரிசுத்தத்தின்மேலும் எங்கும் வீசப்படும் பொதுவான இகழ்ச்சி, தேவனோடு நெருக்கமாக இணைந்திருக்காதவர்களை அவருடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கான தங்கள் பயபக்தியை இழக்கச் செய்கிறது. அவர்கள் ஒளியைப் பின்பற்றி, இருதயத்திலிருந்து சத்தியத்துக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடந்திருந்தால், இவ்வளவு இகழப்பட்டும் புறக்கணிக்கப்பட்டும் இருக்கும்போது இந்தப் பரிசுத்த நியாயப்பிரமாணம் அவர்களுக்கு இன்னும் அதிகம் விலையுயர்ந்ததாகத் தோன்றியிருக்கும். தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கான அவமதிப்பு மேலும் வெளிப்படையாகத் தென்படத் தென்பட, அதைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கும் உலகத்திற்கும் இடையிலான பிரிவுக்கோடு மேலும் தெளிவாகிறது. ஒரு தரப்பினரிடத்தில் தெய்வீக கட்டளைகளின்மீதான அன்பு அதிகரிக்கிறது; அதே அளவில் மற்றொரு தரப்பினரிடத்தில் அவற்றின்மீதான இகழ்ச்சியும் அதிகரிக்கிறது.”

> “The crisis is fast approaching. The rapidly swelling figures show that the time for God’s visitation has about come. Although loath to punish, nevertheless He will punish, and that speedily. Those who walk in the light will see signs of the approaching peril; but they are not to sit in quiet, unconcerned expectancy of the ruin, comforting themselves with the belief that God will shelter His people in the day of visitation. Far from it. They should realize that it is their duty to labor diligently to save others, looking with strong faith to God for help. ‘The effectual fervent prayer of a righteous man availeth much.’

> “அவசரநிலை வேகமாக நெருங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. விரைவாக உயர்ந்து கொண்டிருக்கும் எண்கள், தேவனுடைய சந்திப்புக்கான காலம் கிட்டத்தட்ட வந்து விட்டதை வெளிப்படுத்துகின்றன. தண்டிக்க விரும்பாதவராயிருந்தாலும், அவர் நிச்சயமாகத் தண்டிப்பார்; அதையும் விரைவாகச் செய்வார். வெளிச்சத்தில் நடக்கிறவர்கள் நெருங்கிவரும் அபாயத்தின் அடையாளங்களைக் காண்பார்கள்; ஆனால், அழிவை எண்ணிக் கவலையற்ற அமைதியான எதிர்பார்ப்பில் அவர்கள் உட்கார்ந்திருக்கக்கூடாது; சந்திப்பின் நாளில் தேவன் தமது ஜனங்களைப் பாதுகாப்பார் என்ற நம்பிக்கையால் தங்களையே ஆறுதல் கூறிக்கொள்ளவும் கூடாது. அது அப்படியல்ல. பிறரை இரட்சிக்க விழிப்புணர்ச்சியுடன் அயராது உழைப்பது தங்களுடைய கடமை என்பதை அவர்கள் உணர வேண்டும்; உதவிக்காக உறுதியான விசுவாசத்தோடு தேவனை நோக்கிப் பார்ப்பவர்களாயிருக்க வேண்டும். ‘நீதிமானின் ஊக்கமிக்க தீவிரமான ஜெபம் மிகுந்த பயன் அளிக்கிறது.’”

> “The leaven of godliness has not entirely lost its power. At the time when the danger and depression of the church are greatest, the little company who are standing in the light will be sighing and crying for the abominations that are done in the land. But more especially will their prayers arise in behalf of the church because its members are doing after the manner of the world.

> “தெய்வபக்தியின் புளிப்பு முற்றிலும் தன் வல்லமையை இழந்துவிடவில்லை. சபையின் அபாயமும் மனச்சோர்வும் மிகுந்திருக்கும் வேளையில், ஒளியில் நிலைத்திருக்கிற அந்தச் சிறிய குழு, தேசத்தில் நடைபெறும் அருவருப்புகளினிமித்தம் நெடுங்கசப்போடும் புலம்பலோடும் இருப்பார்கள். ஆனால் அதிலும் விசேஷமாக, சபையின் அங்கத்தினர்கள் உலகத்தின் முறையின்படி நடந்து கொள்கிறதினால், சபைக்காகவே அவர்களின் ஜெபங்கள் மேலெழும்.”

> “The earnest prayers of this faithful few will not be in vain. When the Lord comes forth as an avenger, He will also come as a protector of all those who have preserved the faith in its purity and kept themselves unspotted from the world. It is at this time that God has promised to avenge His own elect which cry day and night unto Him, though He bear long with them.

> இந்த விசுவாசமுள்ள சிலரின் ஆழ்ந்த ஜெபங்கள் வீணாகாது. கர்த்தர் பழிவாங்குகிறவராக வெளிப்படும் போது, விசுவாசத்தை அதன் சுத்தத்தில் காத்து, உலகத்தினால் களங்கப்படாதவர்களாகத் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொண்டிருந்த அனைவருக்கும் அவர் பாதுகாவலராகவும் வருவார். அவரிடத்தில் இரவும் பகலும் கூப்பிடுகிற தம்முடைய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களுக்காக, அவர்களிடத்தில் அவர் நீண்டகாலம் பொறுமையாயிருந்தபோதிலும், அவர்களுக்கு நியாயம் செய்யும்படி தேவன் வாக்களித்திருப்பது இதே காலத்திலேயே ஆகும்.

> “The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.” Testimonies, volume 5, 208–210.

> கட்டளை இதுவாகும்: “நகரத்தின் நடுவே, எருசலேமின் நடுவே சென்று, அதன் நடுவில் செய்யப்படுகிற சகல அருவருப்புகளுக்காகப் பெருமூச்சு விட்டும் அழுதும் இருப்பவர்களின் நெற்றிகள்மேல் ஒரு அடையாளத்தை இடு.” இவ்வாறு பெருமூச்சு விட்டும் அழுதும் இருந்தவர்கள் ஜீவவார்த்தைகளை அறிவித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்; அவர்கள் கண்டித்தார்கள், ஆலோசனை கூறினார்கள், விண்ணப்பித்தார்கள். தேவனை அவமதித்துக்கொண்டிருந்த சிலர் மனந்திரும்பி, அவருக்கு முன்பாகத் தங்கள் இருதயங்களைத் தாழ்த்தினர். ஆனால் கர்த்தரின் மகிமை இஸ்ரவேலிலிருந்து விலகிப்போயிருந்தது; அநேகர் இன்னும் மார்க்காசாரங்களின் வடிவங்களைத் தொடர்ந்து மேற்கொண்டிருந்த போதிலும், அவருடைய வல்லமையும் சமுகமும் இல்லாமல் இருந்தன.” Testimonies, volume 5, 208–210.

Verses ten through fifteen unseal the hidden history of verse forty, and in so doing they simultaneously identify that the sealing of the one hundred and forty-four thousand is now being accomplished upon those who have met the requirements of the prayers represented by Daniel and the three worthies in chapter two, and by Daniel in chapter nine. The distinction between the two prayers can be recognized as a prayer for understanding the external events of prophecy (Daniel two), and a prayer to realize the internal experience of prophecy (Daniel nine). Another distinction is that the saints corporately are seeking to understand the testing message of the image of the beast (Daniel two), but they must individually accomplish the work of complete repentance (Daniel nine). Their prayers must be in the context of Ezekiel nine, for they must be grieved over the sins in the land and in the church.

பத்து முதல் பதினைந்து வரையிலான வசனங்கள், நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றை முத்திரையிழக்கச் செய்கின்றன; அப்படிச் செய்வதன் மூலம், இரண்டாம் அதிகாரத்தில் தானியேலும் மூன்று சிறப்புமிக்கவர்களும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஜெபங்களின் தேவைகளைவும், ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் தானியேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஜெபத்தின் தேவைகளைவும் பூர்த்தி செய்தவர்கள்மேல், இப்போது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் நிறைவேற்றப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது என்பதையும் அவை ஒரே சமயத்தில் அடையாளப்படுத்துகின்றன. இந்த இரு ஜெபங்களுக்கிடையிலான வேறுபாடு, தீர்க்கதரிசனத்தின் வெளிப்புற நிகழ்வுகளைப் புரிந்துகொள்வதற்கான ஜெபம் (தானியேல் 2), மற்றும் தீர்க்கதரிசனத்தின் உள்புற அனுபவத்தை உணர்ந்து நனவாக்குவதற்கான ஜெபம் (தானியேல் 9) என்று அறியப்படலாம். மற்றொரு வேறுபாடு என்னவெனில், பரிசுத்தவான்கள் கூட்டாக மிருகத்தின் சிலையின் சோதனைச் செய்தியைப் புரிந்துகொள்ள முயலுகின்றனர் (தானியேல் 2), ஆனால் அவர்கள் தனித்தனியாக முழுமையான மனந்திரும்புதலின் வேலையை நிறைவேற்ற வேண்டும் (தானியேல் 9). அவர்களின் ஜெபங்கள் எசேக்கியேல் 9-இன் சூழலில் இருக்க வேண்டும்; ஏனெனில் அவர்கள் தேசத்திலும் சபையிலும் உள்ள பாவங்களினிமித்தம் துக்கமடைந்தவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

> “In the time when His wrath shall go forth in judgments, these humble, devoted followers of Christ will be distinguished from the rest of the world by their soul anguish, which is expressed in lamentation and weeping, reproofs and warnings. While others try to throw a cloak over the existing evil, and excuse the great wickedness everywhere prevalent, those who have a zeal for God’s honor and a love for souls will not hold their peace to obtain favor of any. Their righteous souls are vexed day by day with the unholy works and conversation of the unrighteous. They are powerless to stop the rushing torrent of iniquity, and hence they are filled with grief and alarm. They mourn before God to see religion despised in the very homes of those who have had great light. They lament and afflict their souls because pride, avarice, selfishness, and deception of almost every kind are in the church. The Spirit of God, which prompts to reproof, is trampled underfoot, while the servants of Satan triumph. God is dishonored, the truth made of none effect.

> “அவருடைய கோபம் நியாயத்தீர்ப்புகளாக வெளிப்படும் காலத்தில், கிறிஸ்துவின் இவ்விதமான தாழ்மையுள்ள, பக்தியுள்ள பின்பற்றிகள் உலகத்தின் மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபடுத்திக் காணப்படுவார்கள்; அவர்களுடைய ஆத்தும வேதனை புலம்பலும் அழுகையும், கடிந்துரைகளும் எச்சரிக்கைகளும் வாயிலாக வெளிப்படும். இருக்கிற தீமையை மூடிமறைக்கவும், எங்கும் பரவி நிற்கும் பெரிய துன்மார்க்கத்துக்கு காரணங்கூறி மன்னிப்பளிக்கவும் மற்றவர்கள் முயலுகிறபோது, தேவனுடைய மகிமைக்காக வைராக்கியமும் ஆத்துமாக்களின்மேல் அன்பும் உடையவர்கள் எவருடைய தயவையும் பெறுவதற்காகத் தங்கள் வாயை மூடி அமைதியாக இருக்கமாட்டார்கள். அநியாயக்காரர்களின் பரிசுத்தமற்ற கிரியைகளாலும் பேச்சுகளாலும் அவர்களுடைய நீதியுள்ள ஆத்துமாக்கள் நாள்தோறும் வேதனைக்குள்ளாகின்றன. அக்கிரமத்தின் வெள்ளம்போல் பாய்ந்து செல்லும் பெருக்கு ஓட்டத்தைத் தடுக்க அவர்கள் வல்லமையற்றவர்களாக இருப்பதால், அவர்கள் துக்கத்தாலும் அச்சத்தாலும் நிறைந்திருக்கிறார்கள். மிகுந்த வெளிச்சத்தைப் பெற்றிருந்தவர்களுடைய வீடுகளிலேயே மதம் இகழப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு அவர்கள் தேவனுடைய சந்நிதியில் துக்கப்படுகிறார்கள். திருச்சபையிலே பெருமை, பேராசை, சுயநலம், ஏறக்குறைய எல்லா வகையான வஞ்சகமும் இருப்பதினால் அவர்கள் புலம்பி, தங்கள் ஆத்துமாக்களைத் தாழ்த்துகிறார்கள். கடிந்துரைக்கத் தூண்டும் தேவனுடைய ஆவி காலடியில் மிதிக்கப்படுகிறான்; இதற்கிடையில் சாத்தானின் ஊழியக்காரர் வெற்றிகொண்டாடுகிறார்கள். தேவன் அவமதிக்கப்படுகிறார்; சத்தியம் பலனற்றதாக்கப்படுகிறது.”

> “The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’

> தங்களுடைய சொந்த ஆவிக்குரிய வீழ்ச்சியைப் பற்றி துக்கம் கொள்ளாதவர்களும், பிறருடைய பாவங்களைப் பற்றி இரங்காதவர்களும், தேவனுடைய முத்திரையின்றி விடப்படுவார்கள். கர்த்தர் தமது தூதர்களாகிய, தங்கள் கைகளில் கொலைஆயுதங்களை உடைய மனுஷர்களுக்கு இவ்வாறு கட்டளையிடுகிறார்: “நீங்கள் அவனைப் பின்பற்றி நகரத்தின் வழியாகச் சென்று அடியுங்கள்; உங்கள் கண் இரங்காதிருக்கட்டும்; நீங்கள் இரக்கம் காண்பிக்காதிருக்கட்டும்; முதியவர்களையும் இளைஞர்களையும், கன்னிகைகளையும், சிறு குழந்தைகளையும், பெண்களையும் முற்றிலும் கொன்றுபோடுங்கள்; ஆனால் குறியுள்ள எந்த மனுஷனிடமும் நெருங்காதீர்கள்; என் பரிசுத்தஸ்தலத்தில் ஆரம்பியுங்கள். அப்பொழுது அவர்கள் ஆலயத்தின் முன்பாக இருந்த மூப்பரிடத்தில் ஆரம்பித்தார்கள்.”

> “Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.” Testimonies, volume 5, 210, 211.

> “இங்கே நாம் காணுவது என்னவெனில், தேவாலயம்—கர்த்தருடைய பரிசுத்த ஸ்தலம்—தேவனுடைய கோபத்தின் அடியை முதலில் உணர்ந்தது. தேவன் மிகுந்த ஒளியை அருளியிருந்தவர்களும், ஜனங்களின் ஆவிக்குரிய நலன்களின் காவலர்களாக நின்றிருந்தவர்களுமான மூப்பர்கள், தங்களுக்குப் ஒப்படைக்கப்பட்ட நம்பிக்கையைத் துரோகம் செய்திருந்தார்கள். முன்னைய நாட்களில் இருந்ததுபோல அற்புதங்களையும், தேவனுடைய வல்லமையின் வெளிப்பட்ட வெளிப்பாடையும் நாம் எதிர்பார்க்க வேண்டியதில்லை என்ற நிலைப்பாட்டை அவர்கள் எடுத்துக்கொண்டார்கள். காலங்கள் மாறிவிட்டன. இந்த வார்த்தைகள் அவர்களுடைய அவிசுவாசத்தை வலுப்படுத்துகின்றன; மேலும் அவர்கள் சொல்லுகிறார்கள்: கர்த்தர் நன்மையும் செய்யமாட்டார், தீமையும் செய்யமாட்டார். தமது ஜனங்களைத் தீர்ப்பில் சந்திக்க அவர் மிகுந்த இரக்கமுள்ளவர். இவ்வாறே, தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு அவர்களுடைய அக்கிரமங்களைவும், யாக்கோபின் வீட்டாருக்கு அவர்களுடைய பாவங்களையும் காண்பிப்பதற்காக இனிமேல் ஒருபோதும் எக்காளம்போல் தங்கள் சத்தத்தை உயர்த்தாத மனிதர்களிடமிருந்து ‘சமாதானம் மற்றும் பாதுகாப்பு’ என்ற முழக்கம் எழுகிறது. குரைக்காத இந்த ஊமைக் நாய்கள்தாமே புண்பட்ட தேவனுடைய நீதியான பழிவாங்குதலை உணருகிறவர்கள். ஆண்களும், இளம்பெண்களும், சிறு பிள்ளைகளும் எல்லாரும் ஒன்றாக அழிந்து போகிறார்கள்.” Testimonies, volume 5, 210, 211.

Verse one and two of Daniel eleven, begin at the time of the end in 1989, as does verse ten. Verse two takes the history to the first term of Donald Trump, and then leaves a hidden history from that sixth richest president unto the seventh kingdom (the United Nations), represented by Alexander the Great. Between Xerxes the rich king in verse two, and Alexander the Great there were eight Persian kings. The hidden history of verse two until verse three, represents eight kings. Thus, from the conclusion of the first term of Trump until the seventh kingdom of Bible prophecy there are a total of ten kings that span the hidden history of verse two to three of Daniel chapter eleven.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் முதல் மற்றும் இரண்டாம் வசனங்கள், பத்தாம் வசனம்போலவே, 1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலத்தில் ஆரம்பிக்கின்றன. இரண்டாம் வசனம் அந்த வரலாற்றை டொனால்ட் டிரம்பின் முதல் பதவிக்காலம் வரை கொண்டு சென்று, பின்னர் ஆறாவது செல்வந்தரான அந்த ஜனாதிபதியிலிருந்து அலெக்சாந்தர் மகானால் சுட்டிக்காட்டப்படும் ஏழாம் ராஜ்யமான (ஐக்கிய நாடுகள் சபை) வரை ஒரு மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றை விட்டுச் செல்கிறது. இரண்டாம் வசனத்தில் வரும் செல்வமிக்க ராஜாவாகிய க்செர்க்சீஸ் மற்றும் அலெக்சாந்தர் மகான் ஆகியோருக்கிடையில் எட்டு பாரசீக ராஜாக்கள் இருந்தனர். ஆகையால், இரண்டாம் வசனத்திலிருந்து மூன்றாம் வசனம் வரை உள்ள மறைக்கப்பட்ட வரலாறு எட்டு ராஜாக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. எனவே, டிரம்பின் முதல் பதவிக்காலத்தின் முடிவிலிருந்து வேதாகம தீர்க்கதரிசனத்தின் ஏழாம் ராஜ்யம் வரை, தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் இரண்டாம் வசனத்திலிருந்து மூன்றாம் வசனம் வரை உள்ள மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றை உள்ளடக்கும் மொத்தம் பத்து ராஜாக்கள் உள்ளனர்.

The number ten is a symbol of a test, and the test that occurs in that very history is the formation of the image of the beast. The sixth richest president stirs up the globalists beginning with his first campaign in 2015, and in doing so he marks the beginning of a struggle between the two witnesses of Revelation chapter eleven and the dragon beast of atheism, that does not cease until the Sunday law of verses sixteen and forty-one. Within that warfare Donald Trump was the first president to stir up the dragon and he is also the last. Trump is the last president of the earth beast, and Trump will become the first leader of the seventh kingdom. In so doing, Trump represents the first and last of ten kings, and ten represents a test.

பத்து என்னும் எண் ஒரு சோதனையின் அடையாளமாகும்; அப்படியே அந்த வரலாற்றிலேயே நிகழும் அந்தச் சோதனை மிருகத்தின் உருவம் உருவாக்கப்படுதலாகும். ஆறாவது செல்வமிக்க ஜனாதிபதி, 2015 ஆம் ஆண்டிலான தனது முதல் தேர்தல் பிரசாரத்திலிருந்தே உலகவாதிகளைத் தூண்டிவிடுகிறார்; இதனால், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினொன்றின் இரு சாட்சிகளுக்கும், பதினாறு மற்றும் நாற்பத்தொன்று வசனங்களில் கூறப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும் நிற்காமல் தொடரும் நாத்திகத்தின் வல்லரசு மிருகமாகிய மகா பாம்பிற்குமிடையிலான போராட்டத்தின் ஆரம்பத்தை அவர் குறிக்கிறார். அந்தப் போராட்டத்தின் உட்பகுதியில், மகா பாம்பைத் தூண்டிவிட்ட முதல் ஜனாதிபதி டொனால்ட் டிரம்ப்; மேலும் அவர் கடைசியும் ஆவார். டிரம்ப் பூமி மிருகத்தின் கடைசி ஜனாதிபதி; மேலும் டிரம்ப் ஏழாவது ராஜ்யத்தின் முதல் தலைவராக ஆகுவார். இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், டிரம்ப் பத்து ராஜாக்களின் முதல் மற்றும் கடைசியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; மேலும் பத்து என்பது ஒரு சோதனையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

1776, 1789 and 1798 represent three histories that establish that the eighth president is of the seven. 1776 represents the publication of the Declaration of Independence, and the history of the First and Second Continental Congresses. 1789 represents a period of history when the Articles of Confederation were produced. The period began in 1781, and concluded with the publication of the Constitution in 1789. 1798 represents the publication of the Alien and Sedition Acts, and the beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy.

1776, 1789 மற்றும் 1798 ஆகியவை, எட்டாவது தலைவர் ஏழிலிருந்து வந்தவன் என்பதை நிறுவுகின்ற மூன்று வரலாறுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. 1776 என்பது சுதந்திர அறிவிப்பின் வெளியீட்டையும், முதல் மற்றும் இரண்டாம் கண்டாந்தர காங்கிரஸ்களின் வரலாறையும் குறிக்கிறது. 1789 என்பது கூட்டமைப்பின் கட்டுரைகள் உருவாக்கப்பட்ட காலவரலாற்றைக் குறிக்கிறது. அந்தக் காலம் 1781 இல் தொடங்கி, 1789 இல் அரசியலமைப்பின் வெளியீட்டுடன் நிறைவுற்றது. 1798 என்பது Alien and Sedition Acts வெளியிடப்பட்டதையும், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமாகிய பூமியின் மிருகத்தின் தொடக்கத்தையும் குறிக்கிறது.

The Continental Congresses are divided into two prophetic periods of the first congress and the last congress. The First Continental Congress had two presidents and Peyton Randolph was the first president. The Second Continental Congress had six presidents. Peyton Randolph was the first president of both the First and also of the Second Continental Congresses. There was a total of eight presidents during the history of the First and Second Continental Congresses. Peyton Randolph was the first president of both the First and Second Continental Congresses, a prophetic period where there were eight presidents, but the first president of each of the two periods was the same person. Therefore, though there were eight presidential terms, there were actually only seven presidents. The first president was twice the first president of seven persons who were presidents, and Randolph therefore represents the eighth, that was of the seven, and upon two witnesses he typifies the first actual president, who was George Washington.

காண்டினென்டல் காங்கிரஸ்கள் முதல் காங்கிரஸ் மற்றும் கடைசி காங்கிரஸ் எனும் இரு தீர்க்கதரிசனக் காலங்களாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. முதல் காண்டினென்டல் காங்கிரஸுக்கு இரண்டு தலைவர்கள் இருந்தனர்; பேட்டன் ராண்டால்ஃப் அதன் முதல் தலைவராக இருந்தார். இரண்டாம் காண்டினென்டல் காங்கிரஸுக்கு ஆறு தலைவர்கள் இருந்தனர். முதல் காண்டினென்டல் காங்கிரஸினதும், இரண்டாம் காண்டினென்டல் காங்கிரஸினதும் முதல் தலைவராக இருந்தவர் பேட்டன் ராண்டால்ஃப் ஆவார். முதல் மற்றும் இரண்டாம் காண்டினென்டல் காங்கிரஸ்களின் வரலாற்றுக் காலப்பரப்பில் மொத்தம் எட்டு தலைமைப் பதவிக்காலங்கள் இருந்தன. முதல் மற்றும் இரண்டாம் காண்டினென்டல் காங்கிரஸ்களின் முதல் தலைவராக பேட்டன் ராண்டால்ஃப் இருமுறை இருந்தார்; எட்டு தலைமைப் பதவிக்காலங்கள் காணப்பட்ட இந்த தீர்க்கதரிசனக் காலத்தில், அந்த இரண்டு காலங்களிலும் முதல் தலைவராக இருந்தவர் ஒரே நபரே ஆவார். ஆகையால், தலைமைப் பதவிக்காலங்கள் எட்டு இருந்தபோதிலும், உண்மையில் தலைவர்கள் ஏழுபேரே இருந்தனர். முதல் தலைவராக இருந்தவர், தலைவர்களாக இருந்த ஏழு நபர்களில் இருமுறை முதல் தலைவராயிருந்தார்; எனவே ராண்டால்ஃப், ஏழினின்றும் தோன்றிய எட்டாவதானவரைக் குறிக்கிறார்; மேலும், இரண்டு சாட்சிகளின் அடிப்படையில், அவர் முதல் நிஜமான தலைவராகிய ஜார்ஜ் வாஷிங்டனை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறார்.

Washington is represented by Randolph, and therefore Randolph, as a symbol of Washington, conveys both the prophetic characteristics of Randolph the first president, and that Randolph was the eighth, that was of the seven. Thus George Washington, as the first president and the first Commander and Chief, was also prophetically the eighth, and was of the seven, and Trump, as the last president will also be the eighth, that is of the seven.

வாஷிங்டன் ராண்டால்ஃப்பினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்; ஆகையால், வாஷிங்டனின் ஒரு குறியீடாக ராண்டால்ஃப், முதல் ஜனாதிபதியான ராண்டால்ஃப்பின் தீர்க்கதரிசன பண்புகளையும், மேலும் ராண்டால்ஃப் ஏழிலிருந்து வந்த எட்டாவனாயிருந்தான் என்பதையும் வெளிப்படுத்துகிறார். இவ்வாறு, முதல் ஜனாதிபதியாகவும் முதல் தலைமைத் தளபதியாகவும் இருந்த ஜார்ஜ் வாஷிங்டன், தீர்க்கதரிசன ரீதியாக எட்டாவனாகவும், ஏழிலிருந்து வந்தவனாகவும் இருந்தார்; அதுபோல, கடைசி ஜனாதிபதியாகிய டிரம்பும் ஏழிலிருந்து வந்த எட்டாவனாக இருப்பான்.

The second president of the Second Continental Congress was John Hancock. The Second Continental Congress ended in 1781. From 1781 to 1789, identifies the history of the Articles of Confederation. The period is symbolized by the date 1789, with the publication of the Constitution. In that period there were also eight presidents. The Articles of Confederation represented the first Constitution, but the weakness of the Articles of Confederation led to its replacement, and the ratification by thirteen colonies of the Constitution in 1789.

இரண்டாம் கண்டினென்டல் காங்கிரஸின் இரண்டாவது தலைவராக ஜான் ஹான்காக் இருந்தார். இரண்டாம் கண்டினென்டல் காங்கிரஸ் 1781-இல் முடிவடைந்தது. 1781 முதல் 1789 வரை உள்ள காலம், கூட்டமைப்பு பிரிவுக்கட்டளைகளின் வரலாற்றைக் குறிக்கிறது. அந்தக் காலப்பகுதி, அரசியலமைப்பு வெளியிடப்பட்ட 1789 என்ற தேதியால் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. அந்தக் காலத்தில் மேலும் எட்டு தலைவர்களும் இருந்தனர். கூட்டமைப்பு பிரிவுக்கட்டளைகள் முதல் அரசியலமைப்பைக் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தின; ஆனால் அவற்றின் பலவீனம் அவை மாற்றப்படுவதற்குக் காரணமானது, மேலும் 1789-இல் பதின்மூன்று குடியேற்றங்களால் அரசியலமைப்பு உறுதிப்படுத்தப்பட்டது.

In that period the eight presidents consisted of seven presidents who were not presidents in the history of the period represented by the previous two Continental Congresses, and one who was a president in that first prophetic period. John Hancock served in both the second Continental Congress, and also in the period represented by the Articles of Confederation. At the prophetic level, there were only seven men who were president during the two Continental Congresses, thus prophetically John Hancock was one of the eight in the period of the Articles of Confederation, but he was also one of the seven men from the previous period. He was therefore the eighth, that was of the seven.

அந்த காலப்பகுதியில் இருந்த எட்டு தலைவர்களில், முந்தைய இரண்டு கான்டினென்டல் காங்கிரஸ்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட காலத்தின் வரலாற்றில் தலைவர்களாக இல்லாத ஏழு தலைவர்களும், அந்த முதல் தீர்க்கதரிசனக் காலத்தில் தலைவராக இருந்த ஒருவரும் அடங்கியிருந்தனர். ஜான் ஹான்காக் இரண்டாவது கான்டினென்டல் காங்கிரஸிலும், மேலும் கூட்டமைப்பு ஒப்பந்தக் கட்டுரைகள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய காலப்பகுதியிலும் பணியாற்றினார். தீர்க்கதரிசன நிலைப்பாட்டில், இரண்டு கான்டினென்டல் காங்கிரஸ்களின் போது தலைவராக இருந்தவர்கள் ஏழு பேரே இருந்தனர்; ஆகையால் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக ஜான் ஹான்காக் கூட்டமைப்பு ஒப்பந்தக் கட்டுரைகளின் காலப்பகுதியில் இருந்த எட்டில் ஒருவராயிருந்தார், ஆனால் அவர் முந்தைய காலப்பகுதியின் ஏழு பேரில் ஒருவருமாயிருந்தார். ஆகவே, அவர் ஏழிலிருந்து வந்த எட்டாவதாக இருந்தார்.

The second prophetic period, represented by 1781 to 1789, like the first period, had a president (Hancock) who was the eighth, and of the seven, as was Randolph in the first prophetic period represented by 1776.

1776-ஆல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட முதல் தீர்க்கதரிசனக் காலத்தில் ராண்டால்ஃப் இருந்ததுபோலவே, 1781 முதல் 1789 வரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட இரண்டாம் தீர்க்கதரிசனக் காலத்திலும், முதல் காலத்தைப் போல, எட்டாவதாகவும் ஏழினுள்ள ஒருவராகவும் இருந்த ஒரு தலைவர் (ஹான்காக்) இருந்தார்.

In both periods of eight presidents, the enigma of the eighth being of the seven is represented. Those two periods provide witness that the first genuine president (Washington) also had the prophetic enigma attached to his symbolism, by his typification represented by Randolph. These three witnesses address Trump. Trump as represented in verses one and two in chapter eleven, is illustrated only through his first term, which ended when the second election was stolen by the beast from the bottomless pit.

எட்டு ஜனாதிபதிகளைக் கொண்ட இரு காலப்பகுதிகளிலும், “ஏழிலிருந்து தோன்றும் எட்டாவது” என்ற புதிர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அந்த இரு காலப்பகுதிகளும், முதல் உண்மையான ஜனாதிபதியான (வாஷிங்டன்), ராண்டால்ஃப் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட அவருடைய மாதிரித்தன்மையின் வழியாக, அவருடைய குறியீட்டிற்கும் அந்தத் தீர்க்கதரிசனப் புதிர் இணைக்கப்பட்டிருந்தது என்பதைச் சாட்சியப்படுத்துகின்றன. இந்த மூன்று சாட்சிகளும் டிரம்பை நோக்கிக் குறிப்பிடுகின்றன. பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் ஒன்று மற்றும் இரண்டு வசனங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் டிரம்ப், அவரது முதல் பதவிக்காலத்தின் வழியாக மட்டுமே விளக்கப்படுகிறார்; அது, இரண்டாவது தேர்தல் அடியில்லா பள்ளத்திலிருந்து எழும் மிருகத்தினால் திருடப்பட்டபோது முடிவடைந்தது.

The history which fulfilled those verses, includes a hidden history between that point of the richest king (Xerxes) and the introduction of Alexander the Great, representing the Sunday law, when the ten kings briefly become the seventh kingdom. Between the rich king and the ten kings who agree to give their seventh kingdom unto the papacy, there were eight kings. Those eight kings that make up the hidden history of verse two unto verse three, find two witnesses of eight presidents in the history of 1776, 1789 and 1798.

அந்த வசனங்களை நிறைவேற்றிய வரலாற்றில், மிகுந்த செல்வமுள்ள ராஜாவாகிய (செர்க்சீஸ்) அந்த நிலைப்பாட்டுக்கும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்ற மகா அலெக்சாந்தரின் அறிமுகத்திற்கும் இடையில் மறைந்திருக்கும் ஒரு வரலாறு அடங்கியுள்ளது; அப்பொழுது பத்து ராஜாக்கள் சிறிதுகாலம் ஏழாவது ராஜ்யமாகிறார்கள். செல்வமுள்ள ராஜாவுக்கும், தங்களுடைய ஏழாவது ராஜ்யத்தை பாப்பரசுத்துவத்துக்குக் கொடுக்க ஒப்புக்கொள்ளும் அந்த பத்து ராஜாக்களுக்கும் இடையில், எட்டு ராஜாக்கள் இருந்தனர். வசனம் இரண்டிலிருந்து வசனம் மூன்றுவரையிலான மறைந்திருக்கும் வரலாற்றை அமைக்கும் அந்த எட்டு ராஜாக்கள், 1776, 1789 மற்றும் 1798 ஆகிய வரலாற்றில் எட்டு ஜனாதிபதிகள் எனும் இரண்டு சாட்சிகளைக் காண்கின்றனர்.

That history bears the symbolism of twenty-two years, identifying it as a history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand when Divinity is joined with humanity. It also bears the witness of “Truth,” for the beginning marks independence and the ending marks the removal of independence, while thirteen years after 1776, thirteen colonies ratified the Constitution. It also identifies two periods of eight kings (presidents) that both contain the enigma of the eighth being of the seven.

அந்த வரலாறு இருபத்திரண்டு ஆண்டுகளின் அடையாளச் சின்னத்தைத் தாங்குகிறது; தெய்வீகம் மனிதத்தோடு இணைக்கப்படும் வேளையில் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலின் வரலாறாக அதனை அடையாளப்படுத்துகிறது. அது “சத்தியத்தின்” சாட்சியத்தையும் தாங்குகிறது; ஏனெனில் தொடக்கம் சுதந்திரத்தைக் குறிக்கிறது, முடிவு சுதந்திரம் நீக்கப்படுதலைக் குறிக்கிறது; மேலும் 1776-இற்குப் பதின்மூன்று ஆண்டுகள் கழித்து, பதின்மூன்று காலனிகள் அரசியலமைப்பை அங்கீகரித்தன. மேலும், ஏழில் எட்டாவதாக இருப்பதின் புதிரை உள்ளடக்கிய, தலா எட்டு ராஜாக்கள் (ஜனாதிபதிகள்) கொண்ட இரு காலகட்டங்களையும் அது அடையாளப்படுத்துகிறது.

Trump as the sixth president in 2016, and as the last leader of the sixth kingdom also represents the first and last of ten sequential kings. The number ten identifies the testing process of that history, and the test that precedes and concludes at the Sunday law is the formation of the image of the beast. The image of Nebuchadnezzar’s beast-dream represents eight kingdoms, and in so doing provides the witness that the image of the beast test is represented by the number “eight”.

2016-ஆம் ஆண்டில் ஆறாவது ஜனாதிபதியாக இருந்த டிரம்ப், மேலும் ஆறாவது இராச்சியத்தின் கடைசி தலைவராகவும் இருப்பதால், தொடர்ச்சியாக வரிசைப்படும் பத்து ராஜாக்களில் முதலாவதும் கடைசியாவதுமானவரையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். பத்து என்ற எண், அந்த வரலாற்றின் சோதனைச் செயல்முறையை அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முன்னதாக இருந்து அதில் முடிவுறும் சோதனை, மிருகத்தின் உருவம் உருவாக்கப்படுதலாகும். நேபுகாத்நேச்சாரின் மிருக-கனவின் உருவம் எட்டு இராச்சியங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; இதன்மூலம், மிருகத்தின் உருவம் குறித்த சோதனை “எட்டு” என்ற எண்ணால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது என்பதற்குச் சாட்சியத்தையும் வழங்குகிறது.

In the testing history of the line of the Maccabees, representing the line of the horn of apostate Protestantism and the line of the horn of apostate Republicanism represented by Antiochus III, the lines and horns come together into one horn, that is an image of the papacy. In the same history, the image of God is fully and permanently reproduced in those represented as the one hundred and forty-four thousand.

மக்கபேயர் வம்சத்தின் சோதனைக்குரிய வரலாற்றில்—அது, அந்தியோக்குஸ் III-ஆல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் மததுறந்த புராட்டஸ்டண்டுத்துவத்தின் கொம்பின் வரிசையையும், மததுறந்த குடியரசுவாதத்தின் கொம்பின் வரிசையையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்ற நிலையில்—அந்த வரிசைகளும் கொம்புகளும் ஒன்றிணைந்து ஒரே கொம்பாக ஆகின்றன; அது பாப்பரசாட்சியின் ஒரு பிரதிமையாகும். அதே வரலாற்றிலே, தேவனுடைய சாயல் நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் எனக் குறிக்கப்படுவோரில் முழுமையாகவும் நிரந்தரமாகவும் மீண்டும் உருவாக்கப்படுகிறது.

The hidden history of verse forty is unsealed within the hidden history of verse two unto verse three, and the history of verses ten through fifteen. When Trump becomes the eighth president that is of the seven at his inauguration on January 20, 2025, the eight kings between Xerxes and Alexander the Great mark the arrival of the formation of the image of the beast, and Trump represents the first and last of the ten sequential kings.

நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்த வரலாறு, இரண்டாம் வசனம் முதல் மூன்றாம் வசனம் வரையிலான மறைந்த வரலாற்றினுள்ளும், பத்தாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலான வரலாற்றினுள்ளும் முத்திரைநீக்கப்படுகிறது. 2025 ஜனவரி 20 அன்று தனது பதவியேற்பு நிகழ்வில், ஏழிலிருந்து வந்த எட்டாவது அரசனாக டிரம்ப் ஆகும்போது, செர்க்சீஸுக்கும் மகா அலெக்சாந்தருக்கும் இடையிலுள்ள எட்டு அரசர்கள் மிருகத்தின் உருவாக்கத்தின் வருகையை அடையாளப்படுத்துகின்றனர்; மேலும், தொடர்ச்சியான பத்து அரசர்களில் முதலும் கடைசியுமாக டிரம்ப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.

We will continue this study in the next article.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.

> And I saw in the right hand of him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals. And I saw a strong angel proclaiming with a loud voice, Who is worthy to open the book, and to loose the seals thereof? And no man in heaven, nor in earth, neither under the earth, was able to open the book, neither to look thereon. And I wept much, because no man was found worthy to open and to read the book, neither to look thereon. And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. And I beheld, and, lo, in the midst of the throne and of the four beasts, and in the midst of the elders, stood a Lamb as it had been slain, having seven horns and seven eyes, which are the seven Spirits of God sent forth into all the earth. And he came and took the book out of the right hand of him that sat upon the throne. And when he had taken the book, the four beasts and four and twenty elders fell down before the Lamb, having every one of them harps, and golden vials full of odours, which are the prayers of saints. And they sung a new song, saying, Thou art worthy to take the book, and to open the seals thereof: for thou wast slain, and hast redeemed us to God by thy blood out of every kindred, and tongue, and people, and nation; And hast made us unto our God kings and priests: and we shall reign on the earth. Revelation 5:1–10.

> சிங்காசனத்தின் மேல் அமர்ந்திருந்தவரின் வலதுகையிலே, உள்ளும் புறமும் எழுதப்பட்டு, ஏழு முத்திரைகளால் முத்திரையிடப்பட்டிருந்த ஒரு புத்தகத்தை நான் கண்டேன். மேலும், “அந்தப் புத்தகத்தைத் திறந்து, அதின் முத்திரைகளை அவிழ்க்கத் தகுதியுள்ளவன் யார்?” என்று உரத்த சத்தத்தோடு அறிவிக்கிற ஒரு வல்லமையுள்ள தூதனை நான் கண்டேன். வானத்திலோ, பூமியிலோ, பூமியின் கீழிலோ எவனாலும் அந்தப் புத்தகத்தைத் திறக்கவும் அதைப் பார்க்கவும் கூட முடியவில்லை. அந்தப் புத்தகத்தைத் திறந்து வாசிக்கவும், அதைப் பார்க்கவும் தகுதியுள்ளவன் யாரும் காணப்படாதபடியால், நான் மிகவும் அழுதேன். அப்போது மூப்பர்களில் ஒருவன் என்னிடம், “அழாதே; இதோ, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கமும், தாவீதின் வேருமானவர், அந்தப் புத்தகத்தைத் திறக்கவும் அதின் ஏழு முத்திரைகளை அவிழ்க்கவும் ஜெயங்கொண்டிருக்கிறார்” என்றான். அப்போது நான் பார்த்தேன்; இதோ, சிங்காசனத்தின் நடுவிலும் நான்கு ஜீவன்களின் நடுவிலும் மூப்பர்களின் நடுவிலும், அறுக்கப்பட்டதுபோலிருந்த ஒரு ஆட்டுக்குட்டி நின்றது; அதற்கு ஏழு கொம்புகளும் ஏழு கண்களும் இருந்தன; அவையே பூமியெங்கும் அனுப்பப்பட்ட தேவனுடைய ஏழு ஆவிகள். அவர் வந்து, சிங்காசனத்தின் மேல் அமர்ந்திருந்தவரின் வலதுகையிலிருந்த புத்தகத்தை எடுத்தார். அவர் புத்தகத்தை எடுத்தபோது, அந்த நான்கு ஜீவன்களும் இருபத்துநான்கு மூப்பர்களும் ஒவ்வொருவரும் வீணைகளையும் பரிசுத்தவான்களின் ஜெபங்களாகிய தூபநிறைந்த பொற்கிண்ணங்களையும் ஏந்திக்கொண்டு, ஆட்டுக்குட்டியின் முன்பாக விழுந்தார்கள். அவர்கள் ஒரு புதிய பாட்டைப் பாடி: “அந்தப் புத்தகத்தை எடுத்துக்கொள்ளவும், அதின் முத்திரைகளைத் திறக்கவும் நீர் தகுதியுள்ளவர்; ஏனெனில் நீர் அறுக்கப்பட்டு, எல்லாக் கோத்திரத்தினரிலும், பாஷைக்காரரிலும், ஜனங்களிலும், ஜாதிகளிலும் இருந்து எங்களை உமது இரத்தத்தினால் தேவனுக்கென்று மீட்டுக்கொண்டீர்; மேலும் எங்களை எங்கள் தேவனுக்குக் ராஜாக்களாகவும் ஆசாரியர்களாகவும் ஆக்கினீர்; நாங்கள் பூமியின்மேல் அரசாளுவோம்” என்று சொன்னார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 5:1–10.

Back to Articles