Article

# யோவேலின் புத்தகமும் லவோதிக்கேயாவின் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையும் - எண் நாற்பத்திஐந்து

எண் நாற்பத்தைந்து

Author

Jeff Pippenger

Published

February 12, 2026

Formats

PDF
Word

## மீளாய்வு

லேவியராகமம் இருபத்துமூன்று, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரத்தின் பெந்தெகொஸ்தே காலப்பகுதியினுள் மூன்று சோதனைகளை அடையாளப்படுத்துகிறது. கூடாரப்பண்டிகையின் முதல் நாளை பெந்தெகொஸ்தே நாளோடு ஒப்புமைப்படுத்துவதும், பின்னர் கிறிஸ்து தமது விண்ணேற்றத்திற்கு முன்பு சீஷர்களுக்கு முகாமுகமாக போதித்த நாற்பது நாட்களை முதற்பழங்களின் நாளோடு ஒப்புமைப்படுத்துவதும், மொத்தத்தில் மூன்று தூதர்களின் செய்திகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரு கட்டமைப்பை உருவாக்குகின்றன.

“மரணம், அடக்கம், உயிர்த்தெழுதல்” என்பவை மூன்று படிகளைக் கொண்ட ஒரே தீர்க்கதரிசன அடையாளமாகப் பயன்படுத்தப்படும்போது, அது கிறிஸ்துவின் ஸ்நானத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவதுபோல, முதற்பலன்களின் நாளான உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகு ஐந்து நாட்களில், புளியில்லா அப்பத்தின் ஏழுநாள் பண்டிகையின் முடிவு பரிசுத்தச் சபைக்கூட்டமாக வந்து சேருவதைக் காண்கிறோம். ஆகையால், முதற்பலன் காணிக்கையுடன் ஒத்துப்போகும் கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலின் போது, அதனைத் தொடர்ந்து ஐந்து நாள் காலப்பகுதி வருகின்றது.

கூடாரப்பண்டிகையின் முதல் நாளை பெந்தெகொஸ்தே நாளோடு ஒப்பிணைப்பதன் மூலம் உருவாக்கப்படும் அமைப்பின் முடிவில், மூன்று படிகளைக் கொண்ட மற்றொரு வழிக்குறியும் இருக்கிறது; அதற்குப் பின்னரும் ஐந்து நாட்கள் தொடர்ந்து, அது பெந்தெகொஸ்தேவரை சென்றடைகிறது.

அந்த இரண்டு ‘மூன்று-அடிக்குறிகளுக்கு பின்பு ஐந்து நாட்கள்’ என்பவைகளுக்கிடையில் முப்பது நாட்களைக் கொண்ட ஒரு காலப்பகுதி உள்ளது. கூடாரத்திருவிழாவின் முதல் நாளை பெந்தெகொஸ்தே நாளுடன் நாம் ஒழுங்குபடுத்திப் பொருத்தும்போது, கூடாரத்திருவிழாவிற்கு ஐந்து நாட்களுக்கு முன் பாவநிவிர்த்தி நாள் இருந்தது என்பதை நாம் புரிந்துகொள்கிறோம். பாவநிவிர்த்தி நாளுக்கு பத்து நாட்களுக்கு முன் எக்காளத்திருவிழா இருந்தது. கிறிஸ்து முதற்பலன் நாளிலான தமது உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பின் முகமுகமாக போதித்த நாற்பது நாட்கள், எக்காளத்திருவிழாவிற்கு ஐந்து நாட்களுக்கு பின்பும், பாவநிவிர்த்தி நாளுக்கு ஐந்து நாட்களுக்கு முன்புமாக ஒத்திசைகின்றன.

அவருடைய ‘மரணம், அடக்கம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல்’ எனும் மூன்று-படிநிலை வழிக்குறி, பின்னர் புளியில்லா அப்பத்தின் திருவிழாவின் முடிவுவரை ஐந்து நாட்களுடன் தொடர்வது, அதன்பின் முப்பது நாட்கள் கழித்து ‘எக்காளங்கள், உயரேற்றம், மற்றும் நியாயத்தீர்ப்பு’ எனும் மூன்று-படிநிலை வழிக்குறியில் மீண்டும் நிகழ்கிறது; அவற்றின் பின்னரும் பெந்தெகொஸ்தே வரையிலான ஐந்து நாட்கள் தொடர்கின்றன. ஆரம்பத்தின் இந்த மூன்று-படிநிலை வழிக்குறி, மூன்று படிகளைக் கொண்ட ஒரே வழிக்குறியாக எளிதில் வரையறுக்கப்படுகிறது; ஏனெனில் அது கிறிஸ்துவின் ஸ்நானத்தினால் அப்படியே நேரடியாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; அந்த ஸ்நானம் அவருடைய ‘மரணம், அடக்கம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல்’ என்பதைச் சின்னமாகக் காட்டுகிறது. அந்த ஸ்நானமே பரிசுத்தமான 1,260-நாள் காலப்பகுதியின் அல்பாவாக இருந்தது; அந்த காலம் அவருடைய ‘மரணம், அடக்கம் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல்’ என்னும் நிகழ்வில் உச்சியை அடைந்தது; அதுவே அந்த 1,260 நாட்களின் ஓமேகாவாக இருந்தது.

பெந்தெகொஸ்து காலத்தின் முடிவிலுள்ள மூன்று-அடிக் குறியீட்டை தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாட்டின் மூலம் உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும். பெந்தெகொஸ்து காலத்தின் ஐம்பது நாட்களிலும் அதே கட்டமைப்பு தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் காணப்படுகிறது. கிறிஸ்து முடிவை எப்போதும் தொடக்கத்தின் மூலம் விளக்குகிறார் என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில், எக்காளப் பண்டிகையை, அதனைத் தொடர்ந்து உயரேற்றத்தை, அதனைத் தொடர்ந்து பாவநிவிர்த்தி நாளை, அதனைத் தொடர்ந்து ஐந்து நாட்களை, ‘மூன்று-அடிக் குறியீட்டைத் தொடர்ந்து ஐந்து நாட்கள்’ என்ற ஒரே வடிவமாக நாம் அடையாளம் காண முடியும்.

முன்வைக்கப்பட்டுள்ள அந்த மூன்று படிகளையும், ஒவ்வொரு படிக்கும் உரிய தன்மைகளைப் பற்றிய வேதாகம வழிகாட்டுதல்களின் அடிப்படையில் நாமும் பரிசோதிக்கிறோம். அந்த மூன்று படிகள் தேவனுடைய வார்த்தையில் மீண்டும் மீண்டும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அவை மூன்று தூதர்கள்; அவை பிராகாரம், பரிசுத்த ஸ்தலம், மகா பரிசுத்த ஸ்தலம்; அவை பரிசுத்த ஆவியின் பாவம், நீதிமை, நியாயத்தீர்ப்பு ஆகியவற்றைக் குறித்து உணர்த்தும் செய்கையாகும். எக்காளப் பண்டிகை, விண்ணேற்றம், பாவநிவாரண நாள் ஆகியவற்றை அந்த மூன்று படிகளாக அடையாளப்படுத்துவது, ஒவ்வொரு படியும் நிலைநிறுத்தப்பட்ட வேதாகம சாட்சியத்துடன் ஒத்திசைவாக இருக்க வேண்டும் என்பதைக் கோருகிறது.

எக்காளங்கள் ஒரு எச்சரிக்கைச் செய்தியாகும்; அது “தேவனைப் பயப்படுங்கள்” என்று முழங்கும் முதல் தூதனுடன் தொடர்புடையதாகும். கிறிஸ்துவின் விண்ணேற்றம், அவருடைய இரண்டாம் வருகையின் மகிமைக்கான ஒரு அடையாளமாகும்; ஏனெனில் முதல் தூதனுடைய இரண்டாவது அறிவிப்பு “அவருக்கு மகிமையைக் கொடுங்கள்” என்பதாகும். பாவநிவாரண நாள் நியாயத்தீர்ப்பின் அடையாளமாகும்; முதல் தூதனுடைய மூன்றாவது அறிவிப்பு “அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை வந்தது” என்பதாகும். பெந்தெகொஸ்தே காலத்தின் முடிவில் உள்ள வழிக்குறியின் மூன்று படிகளிலுள்ள தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகள், “சுத்திகரிக்கப்பட்டு, வெண்மையாக்கப்பட்டு, சோதிக்கப்பட்ட” அநேகர் காணப்படும் நித்திய சுவிசேஷத்தின் மூன்று படிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்பதை அறிய பல வழிகள் உள்ளன.

இவ்வாறு இருப்பதால், மூன்று படிகளைக் கொண்ட முதலாவது வழிக்குறியில் பார்லி முதற்பலன் காணிக்கை கொடுக்கப்படுகிறது என்றும், மூன்று படிகளின் கடைசி வழிக்குறியில் கோதுமை முதற்பலன் காணிக்கை கொடுக்கப்படுகிறது என்றும் நீங்கள் காணலாம். அப்பொழுது, பெந்தெகொஸ்தே காலத்தின் ஆல்பா மூன்று படிகள் புளியில்லா அப்பத்தை அடையாளப்படுத்துகின்றன என்றும், மூன்று படிகளின் ஓமேகா வழிக்குறி புளியுடைய அப்பத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது என்றும் நீங்கள் காணலாம். மேலும், ஆரம்பத்தில் உள்ள மூன்று-படி வழிக்குறியில்தான் சகல மனுஷரையும் தம்மிடத்தில் இழுத்துக்கொள்ள கிறிஸ்து உயர்த்தப்பட்டார் என்றும், முடிவின் மூன்று-படி வழிக்குறியில் ஜாதிகளை இழுத்துக்கொள்ள ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் கொடி உயர்த்தப்படுகிறது என்றும் நீங்கள் கூட காணலாம்.

முதல் மற்றும் மூன்றாம் தூதர்கள் தீர்க்கதரிசன நிலைப்பாட்டில் ஒரே தூதராக இருக்கின்றனர்; ஏனெனில் முதல் என்பது ஆரம்பம்—மூன்றாம் என்பது முடிவு. ஆல்பா எனப்படும் முதல் தூதன் நியாயத்தீர்ப்பின் தொடக்கத்தை அறிவிக்கிறான்; ஓமெகா எனப்படும் கடைசி தூதன் நியாயத்தீர்ப்பின் நிறைவை அறிவிக்கிறான். முதல் தூதனின் செய்தி 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று இஸ்லாமின் நிறைவேற்றத்தினால் வல்லமையடைந்தது; மூன்றாம் தூதன் 9/11 அன்று இஸ்லாமின் ஒரு நிறைவேற்றத்தினால் வல்லமையடைந்தான். முதல் தூதனும் மூன்றாம் தூதனும் ஆகிய இருவரின் பணி தமது மகிமையினால் பூமியை ஒளிரச்செய்வதாக இருந்தது என்று சகோதரி வைட் எங்களுக்கு அறிவிக்கிறார். மற்ற சாட்சிகளும் மிகுதியாக உள்ளன; கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலிருந்து பெந்தெகொஸ்தே வரை உள்ள ஐம்பது நாட்களிலும், லேவியராகமம் இருபத்து மூன்றாம் அதிகாரத்தின் முதல் இருபத்திரண்டு வசனங்களிலும், லேவியராகமம் இருபத்து மூன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி இருபத்திரண்டு வசனங்களிலும் எடுத்துரைக்கப்பட்டபடி, பெந்தெகொஸ்து காலப்பகுதியின் கட்டமைப்பை அடையாளம் காண இவை போதுமான ஆதரவை அளிக்கின்றன. மூன்று படிகளைக் கொண்ட ஒரு வழிக்குறியையும், அதற்குப் பின்பு வரும் ஐந்து நாட்களையும் உடைய இரண்டு வழிக்குறிகளுக்கிடையில், இரண்டாம் தூதனை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் முப்பது நாள் காலப்பகுதி ஒன்று உள்ளது.

‘மூன்று படிகளைத் தொடர்ந்து ஐந்து’ நாட்கள் எனப்படும் முதல் வழிக்குறி முதல் தூதன் ஆகும்; முப்பது நாட்கள் இரண்டாம் தூதன் ஆகும்; மேலும் ‘மூன்று படிகளைத் தொடர்ந்து ஐந்து’ நாட்கள் எனப்படும் இரண்டாம் வழிக்குறி மூன்றாம் தூதன் ஆகும். இந்த மூன்று படிகள் முழு பெந்தெகொஸ்தே காலத்தையும், பெந்தெகொஸ்தே வரையிலும் உள்ள காலத்தை உள்ளடக்குகின்றன; பின்னர் அது கூடாரப்பண்டிகையின் ஏழு நாட்களின் ஆரம்பத்தைக் குறிக்கிறது; அது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமலுக்கு வரும் தருணத்தில் தொடங்கி, மைக்கேல் எழுந்துநிற்கும் வரையும், மனிதருக்கான கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வரையும் நீடிக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியின்போது பிந்தைய மழையின் பெருக்கெடுத்த இறக்கப்படுதலைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இந்த அமைப்பு தெய்வீகமானது; ஆனால் அது சில மிகக் கடுமையான பரிசீலனைகளை உருவாக்குகிறது.

## கடுமையான பரிசீலனைகள்

‘கொம்பொலிகள், ஏற்றம் மற்றும் நியாயத்தீர்ப்பு’ என்பவற்றால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வழிக்குறி லிட்மஸ் மற்றும் மூன்றாம் சோதனையாக இருப்பது தெளிவாகும். மூன்றாம் சோதனை எப்போதும் லிட்மஸ் சோதனையாகவே இருக்கும்; அதில் குணம் வெளிப்படுத்தப்படுகிறதே அன்றி, ஒருபோதும் வளர்க்கப்படுவதில்லை.

> “குணநலம் ஒரு நெருக்கடியினால் வெளிப்படுகிறது. நடுநிசியில், ‘இதோ, மணமகன் வருகிறான்; அவனைச் சந்திக்கப் புறப்பட்டுச் செல்லுங்கள்’ என்று மனமார்ந்த சத்தம் அறிவித்தபோது, நித்திரையில் இருந்த கன்னியர் தங்கள் உறக்கத்திலிருந்து எழுப்பப்பட்டனர்; அப்போது, அந்த நிகழ்விற்காக யார் ஆயத்தமடைந்திருந்தார்கள் என்பது வெளிப்பட்டது. இரு தரப்பினரும் எச்சரிக்கையின்றிப் பிடிக்கப்பட்டார்கள்; ஆனால் ஒருவர் அவசரநிலைக்குத் தயாராயிருந்தார், மற்றவர் ஆயத்தமில்லாதவராகக் காணப்பட்டார். சூழ்நிலைகளினாலும் குணநலம் வெளிப்படுகிறது. அவசரநிலைகள் குணநலத்தின் உண்மையான தன்மையை வெளிக்கொணர்கின்றன. திடீரெனவும் எதிர்பாராதவிதமாகவும் நிகழும் ஏதாவது பேராபத்து, துக்கவியோகம், அல்லது நெருக்கடி, எதிர்பாராத நோய் அல்லது வேதனை, ஆன்மாவை மரணத்தின் நேர்முகத்தில் நிறுத்தும் ஏதாவது ஒன்று—இவை குணநலத்தின் உள்ளார்ந்த உண்மையான நிலையை வெளிக்காட்டும். தேவனுடைய வார்த்தையின் வாக்குத்தத்தங்களில் உண்மையான விசுவாசம் ஏதாவது உள்ளதோ இல்லையோ என்பது வெளிப்படுத்தப்படும். ஆன்மா கிருபையினால் தாங்கப்பட்டிருக்கிறதோ இல்லையோ, விளக்குடன் பாத்திரத்தில் எண்ணெய் இருக்கிறதோ இல்லையோ என்பதும் வெளிப்படுத்தப்படும்.”

> “சோதனைக் காலங்கள் எல்லோரிடமும் வருகின்றன. தேவனுடைய சோதனையும் பரிசோதனையும் கீழ் நாம் எவ்வாறு நடந்து கொள்கிறோம்? நம்முடைய விளக்குகள் அணைந்து போகிறதா? அல்லது நாம் இன்னும் அவற்றை எரிந்து கொண்டிருக்கச் செய்கிறோமா? கிருபையாலும் சத்தியத்தாலும் நிறைந்தவராகிய அவரோடு உள்ள எங்கள் இணைப்பினால் ஒவ்வொரு அவசரநிலைக்கும் நாம் ஆயத்தமாயிருக்கிறோமா? புத்திசாலியான ஐந்து கன்னியர் தங்கள் குணநலனைக் மூடமான ஐந்து கன்னியருக்கு பகிர்ந்து கொடுக்க முடியவில்லை. குணநலம் ஒவ்வொருவராகிய நம்மாலே உருவாக்கப்பட வேண்டும்.” Review and Herald, October 17, 1895.

எக்காளப் பண்டிகையின் வழிக்குறி வந்து சேரும் போது, உங்கள் குணநலம் என்றென்றும் முத்திரையிடப்படுகிறது; நீங்கள் ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுகிறீர்கள்; உங்கள் பாவங்கள் என்றென்றும் துடைத்தழிக்கப்படுகின்றன. அந்த மூன்று படிகள், முத்திரையிடுதலின் மூன்று அம்சங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. நள்ளிரவு கூக்குரலின் செய்தி வருகை, எண்ணெய் உடையவர்களையும், தங்கள் பாவங்கள் நீக்கப்படும் வேளையில் ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுகிறவர்களையும் வெளிப்படுத்துகிறது. அந்தச் செய்தியும், அந்தப் பணியும், அந்த முத்திரையும் அனைத்தும் ஒரே வழிக்குறியாகும். அது “எதிர்பாராத பேரிடர்” ஒன்றினால் “ஆத்துமாவை மரணத்தின் நேருக்கு நேர் நிறுத்தும்” ஒரு வழிக்குறியாகும். இஸ்லாமின் எக்காளம் அந்த “எதிர்பாராத பேரிடரை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அந்த நிலையிலே, “இதோ, மணவாளன் வருகிறான்” என்ற செய்தி ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு ஐந்து நாட்களுக்கு முன்பாக அறிவிக்கப்படுகிறது; அங்கேயே அந்தச் செய்தி மூன்றாம் தூதனுடைய மகத்தான முழக்கமாக மாறுகிறது.

வழிக்குறியின் மூன்று படிகள், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாகவே, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படுதலினதும் உயர்த்தப்படுதலினதும் அடையாளப்படுத்தும் கூறுகளாக உள்ளன. ‘எக்காளங்கள், உயர்வேற்றம், நியாயத்தீர்ப்பு’ என்ற லிட்மஸ் சோதனை எக்ஸெட்டர் முகாம் கூட்டத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது என்பது தெளிவாகும். பரிகார நாளுக்கும் பெந்தெகொஸ்தே நாளுக்கும் இடையிலான ஐந்து நாட்கள், எக்ஸெட்டர் முகாம் கூட்டம் ஆகஸ்ட் 17 அன்று முடிவடைந்ததிலிருந்து, வாசல் அடைக்கப்பட்ட 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 வரை உள்ள அறுபத்து ஆறு நாட்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள அந்த அறுபத்து ஆறு நாட்கள் கடைசி நாட்களை விளக்கிக் காட்டுகின்றன; இவ்வகையில், அவை ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரினால் நடுராத்திரிக் கூக்குரலின் செய்தி அறிவிக்கப்படுதலை விளக்குகின்றன.

பெந்தெகொஸ்தே நாள்வரை உள்ள ஐந்து நாட்கள், மில்லரைட்டுகள் நடுராத்திரிக் கூக்குரலின் செய்தியை அறிவித்த அறுபத்து ஆறு நாட்களோடு ஒத்துப்போகின்றன; அந்தச் செய்தி கிறிஸ்து எருசலேமுக்குள் வெற்றிகரமாகப் பிரவேசித்ததினாலும் முன்னுருவாக்கப்பட்டிருந்தது. மூன்று படிகளிலான முதலாவது, எக்காளங்களின் பண்டிகையாகும்; அது ஏழாம் எக்காளமோ, அல்லது மூன்றாம் ஐயோ, அல்லது கடைசி நாட்களில் இஸ்லாமோ ஆகும்; மேலும் கிறிஸ்துவின் வெற்றிகரமான பிரவேசத்திற்கு முன்பாக ஒரு கழுதை அவிழ்க்கப்பட்டது.

தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, கழுதையை அவிழ்த்தல் என்பது வெற்றிகரமான பிரவேசத்தின் ஆரம்பத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அதுவே நடுஇரவு கூக்குரல் ஆகும். வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனம் கடைசி நாட்களில் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் இராச்சியமான—பூமி மிருகம், அதாவது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்—என்பதற்கு பொருத்தப்பட வேண்டும். இஸ்லாம் 9/11 அன்று செய்ததுபோலவே அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளைத் தாக்கும்; இவ்வாறு, இஸ்லாமினால் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் மீது நடத்தப்படும் ஒரு முக்கியமான தாக்குதலால் நடுஇரவு கூக்குரலின் அறிவிப்பின் ஆரம்பம் குறிக்கப்படும்; அதேபோல், இஸ்லாமினால் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் மீது நடத்தப்படும் மற்றொரு முக்கியமான தாக்குதலால் நடுஇரவு கூக்குரலின் அறிவிப்பு முடிவுறும்; ஏனெனில் இயேசு எப்போதும் ஒரு காரியத்தின் ஆரம்பத்தைக் கொண்டு அதன் முடிவை விளக்குகிறார்.

பெந்தெகொஸ்தின் செய்தியே மகாசத்தத்தின் செய்தியாகும்; மகாசத்தம் என்பது நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியின் தீவிரமடைந்த உயர்வாக மட்டுமே இருக்கிறது. மில்லரைட் வரலாற்றில், 1844 அக்டோபர் 22 அன்று கதவு மூடப்பட்டபோது நள்ளிரவுக் கூக்குரல் முடிவுற்றது; அதுபோல, கடைசி நாட்களில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது கதவு மூடப்படும் சமயத்திலும் அது முடிவுறுகிறது. பெந்தெகொஸ்து நாளில் பேதுரு யோவேலின் செய்தியை அறிவித்தான்; மேலும், பெந்தெகொஸ்தே நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் ஒமேகா முடிவாக இருப்பதால், நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் ஆல்பா ஆரம்பமாகிய பேதுருவும் தீர்க்கதரிசனத் தேவைக்கிணங்க யோவேலின் செய்தியையே அறிவித்திருக்க வேண்டும். நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் வேளையில், பேதுரு அப்போஸ்தலர் செயல்கள் இரண்டாம் அதிகாரத்தில், மேல்மாடிக் கூடத்தில், மூன்றாம் மணிநேரத்தில் இருக்கிறான்; பின்னர் அதே நாளில், ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில், ஆலயத்தில் நின்று யோவேலின் செய்தியை அறிவிக்கிறான்.

நள்ளிரவின் முழக்கத்தின் முடிவாகிய பெந்தெகொஸ்தே நாளில் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தினரின் அடையாளமாகப் பேதுரு இருக்கிறார்; அதேபோல், நள்ளிரவின் முழக்கத்தின் ஆரம்பத்திலும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தினரின் அடையாளமாக அவர் இருக்கிறார். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தினரின் முத்திரையிடுதலும் எழுப்பப்படுதலும், இஸ்லாம் தாக்குகின்றபோது கழுதைக்குட்டி அவிழ்க்கப்படுதலோடு தொடங்குகிறது. மில்லரைட்டுகள் எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்திலிருந்து வெளியேறியபோது, அவர்கள் அந்தச் செய்தியை ஒரு பெருவெள்ள அலைபோல் எடுத்துச் சென்றார்கள்; அடையாளரீதியாக, அந்த அனுபவத்தை மறுபடியும் நிகழ்த்துகிற ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தினருக்கு அவர்கள் முன்னடையாளமாக இருந்தார்கள்.

இந்தப் பயன்பாடு இன்னும் மிகக் கவனத்திற்குரியதாகிறது; ஏனெனில் பெந்தெகொஸ்து காலத்தின் லிட்மஸ் மற்றும் மூன்றாம் சோதனையில் அரைஇரவு கூக்குரல் செய்தியை அறிவிப்போரைப் பேதுரு பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார் என்பதை நீங்கள் உணரும்போது அது தெளிவாகிறது. பெந்தெகொஸ்தில் பேதுருவுக்கான மூன்றாம் மணி, அவரை மேலறையில் நிறுத்துகிறது; மேலும் அந்த மேலறை என்பது பெந்தெகொஸ்துக்கு முன்பான பத்து நாட்களையும் குறிக்கிறது. பெந்தெகொஸ்து காலத்தின் இரண்டாம் சோதனை, அடித்தளச் சோதனையைத் தொடர்ந்து வரும் முப்பது நாள் ஆலயச் சோதனையாகும். ஆலயத்தின் இரண்டாம் சோதனை, விசுவாசிகள் தங்கள் பாவங்கள் துடைக்கப்பட்டு நீக்கப்படும் இடத்திற்கும், அங்கே அவர்கள் வானுலக இடங்களில் கிறிஸ்துவோடு விசுவாசத்தினாலே உட்காரவைக்கப்படுகிற இடத்திற்குமான மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் விசுவாசத்தினாலே நுழைய வேண்டும் என்று கோருகிறது. அப்போஸ்தலர் நடபடிகள் புத்தகம், பேதுரு தனது யோவேல் புத்தகத்தின்மேலான பிரசங்கத்தை மேலறையில் மூன்றாம் மணியில் ஆரம்பித்தார் என்றும், பின்னர் ஒன்பதாம் மணியில் அவர் ஆலயத்தில் இருந்தார் என்றும் எங்களுக்கு அறிவிக்கிறது.

> அப்பொழுது பேதுரு, பதினொருவரோடே நின்றுகொண்டு, தன் சத்தத்தை உயர்த்தி அவர்களிடத்தில் சொல்லினான்: யூதேயாவின் மனுஷரே, எருசலேமில் வாசமாயிருக்கிற அனைவரே, இது உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கக்கடவது; என் வார்த்தைகளுக்குச் செவிகொடுங்கள். நீங்கள் நினைக்கிறபடி இவர்கள் மதுபோதையிலில்லை; இப்பொழுது பகலின் மூன்றாம் மணி மட்டுமே. ஆனால் இது தீர்க்கதரிசியாகிய யோவேல் மூலம் சொல்லப்பட்டதே. … பேதுருவும் யோவானும் ஜெபவேளையாகிய ஒன்பதாம் மணிக்கு ஆலயத்துக்குக் கூடிச் சென்றார்கள். அப்போஸ்தலர் செயல்கள் 2:14–16; 3:1.

கிறிஸ்து மூன்றாம் மணிநேரத்தில் சிலுவையில் ஆணியிடப்பட்டார்; அவர் ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் மரணமடைந்தார். அவருடைய மரணம், அடக்கம், உயிர்த்தெழுதல் ஆகியவை மூன்று படிகளைக் கொண்ட ஒரே வழிக்குறியாகும். மூன்றாம் படியான முதற்பலன்களின் நாள், பெந்தெகொஸ்தே நாளில் நிறைவுபெறும் ஐம்பது நாட்களை ஆரம்பிக்கிறது. பெந்தெகொஸ்தே காலத்தின் அல்பாவில், மூன்றாம் மற்றும் ஒன்பதாம் மணிநேரங்கள் ஒரு தெளிவான முரண்பாட்டைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; ஏனெனில் கிறிஸ்து மூன்றாம் மணிநேரத்தில் உயிரோடிருந்தார், ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் மரித்திருந்தார். பேதுரு மூன்றாம் மணிநேரத்தில் மேல்வீட்டறையில் இருந்தார்; ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் ஆலயத்தில் இருந்தார்.

கிறிஸ்துவின் காலத்தில் ஐம்பது பரிசுத்த நாட்களைக் கொண்ட பெந்தெகொஸ்தே பருவம், இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனத்துடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு பரிசுத்த தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதியாக இருந்தது. அது குறிப்பாக தானியேல் ஒன்பதில் யூத ஜாதிக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட நானூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகளின் இறுதி வாரத்துடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது. கிறிஸ்து உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்திய அந்தப் பரிசுத்த வாரம், 1,260 தீர்க்கதரிசன நாட்கள் கொண்ட இரு சமமான காலப்பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது. அந்த வாரத்தின் மையம் சிலுவையாக இருந்தது. சிலுவை மூன்றாம் மணிநேரத்தையும் ஒன்பதாம் மணிநேரத்தையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது; பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பேதுருவும் அதையே செய்கிறான். கி.பி. 34 ஆம் ஆண்டில், அதே பரிசுத்த வாரத்தின் முடிவில், கொர்நேலியு கைசரியா மரித்தீமாவிலிருந்து பேதுருவை வரவழைத்தபோது, அது ஒன்பதாம் மணிநேரமாக இருந்தது.

> கயிசரியாவில் கொர்நேலியு என்னும் ஒருவன் இருந்தான்; அவன் இத்தாலியப் படைத்தளம் என்று அழைக்கப்பட்ட படைப்பிரிவில் ஒரு நூறுபதி. அவன் பக்தியுள்ளவனும், தன் முழு வீட்டாரோடும் கூட தேவனைப் பயப்படுகிறவனுமாயிருந்து, ஜனங்களுக்கு மிகுந்த தருமங்களைச் செய்து, எப்பொழுதும் தேவனை நோக்கி ஜெபம்பண்ணுகிறவனாயிருந்தான். அவன் பகலில் ஒன்பதாம் மணிநேரத்தளவில், தேவனுடைய ஒரு தூதன் தன்னிடத்தில் வந்து, “கொர்நேலியுவே” என்று சொல்லுகிறதைக் தெளிவாக ஒரு தரிசனத்தில் கண்டான். அவனை நோக்கிப் பார்த்தபோது அவன் பயந்துவிட்டு, “ஆண்டவரே, என்ன?” என்றான். அதற்கு அவன், “உன் ஜெபங்களும் உன் தருமங்களும் தேவனுக்கு முன்பாக நினைவுக்குறியாக ஏறியுள்ளன. ஆகையால் இப்போது யோப்பாவுக்கு மனுஷரை அனுப்பி, பேதுரு எனப்படுகிற சீமோன் என்னும் ஒருவனை அழைத்துவரச் செய்” என்றான். அப்போஸ்தலர் 10:1–5.

அடுத்த நாள், பேதுரு ஆறாம் மணியளவில் ஜெபிக்க மேல்வீட்டின் கூரையின்மேல் ஏறிச் சென்றான்.

> மறுநாளில், அவர்கள் பயணமாகச் சென்று நகரத்துக்கு அணுகிக் கொண்டிருந்தபோது, பேதுரு சுமார் ஆறாம் மணிநேரத்தில் ஜெபிக்க வீட்டின் மாடிமேல் ஏறினார். அவருக்கு மிகுந்த பசி உண்டாயிற்று; அவர் உணவு உண்ண விரும்பினார். ஆனால் அவர்கள் உணவை ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்கையில், அவர் பரவசநிலைக்குள் ஆழ்ந்தார். அப்போது வானம் திறந்ததையும், நான்கு முனைகளிலும் கட்டப்பட்டிருந்த பெரிய ஒரு விரிப்பு போலியொரு பாத்திரம் தமக்குக் கீழிறக்கப்பட்டு பூமியின்மேல் இறங்குவதையும் கண்டார். அதற்குள் பூமியிலுள்ள எல்லாவிதமான நாலுகால் மிருகங்களும், காட்டுமிருகங்களும், ஊர்வனங்களும், ஆகாயப் பறவைகளும் இருந்தன. அப்போது அவரிடத்தில் ஒரு சத்தம் உண்டாயிற்று: “பேதுருவே, எழுந்திரு; கொன்று தின்.” ஆனால் பேதுரு, “அப்படியல்ல, ஆண்டவரே; ஏனெனில், சாதாரணமானதோ அசுத்தமானதோ எதையும் நான் ஒருபோதும் உண்டதில்லை” என்றார். மறுமுறை இரண்டாம் தடவையும் அவரிடத்தில் அந்தச் சத்தம் உரைத்தது: “தேவன் சுத்தமாக்கினதை, நீ சாதாரணமானது என்று சொல்லாதே.” இது மூன்று தடவை நடந்தது; பின்னர் அந்தப் பாத்திரம் மறுபடியும் வானத்துக்குள் உயர்த்தப்பட்டது. அப்போஸ்தலர் 10:9–16.

கொர்நேலியுவை அணுகுவதற்காக கைசரியாவிற்கு பேதுருவுக்கு வழங்கப்பட்ட அழைப்பு, ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் நிகழ்கிறது; அந்நேரத்தில் ஒரு தூதன் வந்து கொர்நேலியுவைச் சந்தித்து உரையாடுகிறான். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் பாபிலோனிலிருந்து அழைக்கப்படுகிற தேவனுடைய மற்ற பிள்ளைகளை கொர்நேலியு பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் வரும் அந்தத் தூதன், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் இரண்டாம் சத்தமாகியவன்; அவன் இன்னும் பாபிலோனிலேயே இருப்போரைக் தப்பிச் செல்லும்படி அழைக்கிறான். பேதுரு ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தவர்களாகியவரை குறிக்கிறான்; கொர்நேலியு பதினொன்றாம் மணிநேரத் தொழிலாளிகளை குறிக்கிறான்; அவர்கள் பேதுருவுக்குப் பார்வையில் அசுத்தமான மிருகங்களாகக் காண்பிக்கப்பட்டனர். பேதுருவுக்கும் கொர்நேலியுவுக்கும் இடையிலான உறவு, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தவரும் பெரும் திரளான ஜனங்களும் தொடர்புடனே அடையாளப்படுத்தப்படும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்தின் உறவாகும். எழுந்திரு, கொன்று, உண்ணு என்று பேதுருவுக்கு மூன்று முறை கட்டளையிடப்பட்டது. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தவர்களாகிய நிலையில், கொர்நேலியுவிடமிருந்து வரும் அழைப்பே கொடி எழும்பும்படி கட்டளையிடப்படும் இடமாகும்.

கொர்நேலியு “கடற்கரையோர கெய்சரியா” என்று சிலவேளைகளில் அழைக்கப்படும் கெய்சரியா மரித்திமாவில் இருக்கிறார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரம், “தண்ணீர்கள்” என்பது “ஜனங்களும், திரளான கூட்டங்களும், ஜாதிகளும், பாஷைகளும்” என்று நமக்குத் தெரிவிக்கிறது. அந்தத் தண்ணீர்கள் என்பது தேவனுடைய சபைக்குப் புறம்பானவர்களே; மேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்திலும், அப்படியே பேதுருவுக்குக் காண்பிக்கப்பட்ட அசுத்த மிருகங்களின் தரிசனத்திலும், நான்கு என்னும் எண் முழு உலகத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. பேதுருவின் தரிசனத்தில் நான்கு விதமான மிருகங்கள் இருக்கின்றன; அவை அதன் நான்கு மூலைகளிலும் பிடித்திருந்த ஒரு விரிப்பில் இறக்கப்படுகின்றன. பேதுருவுக்கும் கொர்நேலியுவுக்கும் இடையிலான தொடர்பும் நோவாவையும் பேழைக்குள் ஏறின மிருகங்களையும் கொண்டு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

பேதுரு யோப்பாவில் இருந்தான்; அதற்கான பொருள் “ஒளிமிகுந்ததும் அழகுமிக்கதும்” என்பதாகும். ஏனெனில் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்திற்கான அடையாளமாக, பேதுரு ஜாதிகளுக்கான அந்த ஒளிமிகுந்ததும் அழகுமிக்கதுமான கொடியாக இருக்கிறான். ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில், சகோதரி வைட் சப்தம், தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம், மூன்றாம் தூதனின் செய்தி, மேலும் கடைசி நாட்களின் செய்தியை உலகமெங்கும் எடுத்துச் செல்லும் மிஷனரிகள் என அடையாளப்படுத்தும் அந்தக் கொடிக்கே ஜாதிகள் விழித்தெழுகின்றனர். கடற்கரையோரக் கெய்சரியாவில் ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில் தூதன் வந்தபோது, கொர்நேலியு அந்தக் கொடிக்கே விழித்தெழுந்தான். அதன் பின்னர் பெந்தெகொஸ்தே ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் அந்தச் செய்தி உலகத்திற்கே—கடலுக்கே—செல்கிறது.

கொடியை உயர்த்துதல் என்பது கர்த்தருடைய வீட்டை மலைகளுக்குமேல் உயர்த்தப்படுவதாயும் சித்தரிக்கப்படுகிறது; மேலும், ஒன்பதாம் மணிநேரத்தின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாகிய ஆறாம் மணிநேரத்தில், அழகும் ஒளிமிகுதியும் உடைய யோப்பா நகரத்தின் வீட்டுமாடியில் பேதுரு ஜெபித்துக் கொண்டிருந்தான். ஒருநூற்று நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேர் முத்திரையிடப்படும்போது, உலகத்தின் உள்ளிருக்கும் நெருக்கடியின் சூழ்நிலைகள் இன்னும் பாபிலோனில் உள்ள தேவனுடைய பிற பிள்ளைகளை ஒளியைத் தேடும்படியாக இழுத்துவரும். அவர்கள் யோப்பாவில் வீட்டின் மேல் இருக்கும் பேதுருவைக் கண்டடையும்படி வழிநடத்தப்படுகிறார்கள்.

மத்தேயு பதினாறாம் அதிகாரத்தில் பேதுருவும் கைசரியா பிலிப்பியில் இருந்தான். எர்மோன் மலையின் அடிவாரத்தில் இருந்த கைசரியா பிலிப்பி, கடற்கரையோர கைசரியாவைப் போலவே அதே பெயரைக் கொண்டிருந்தது; எனினும், ஒன்று நிலத்தின் மேல் இருந்த நகரமும் மற்றொன்று கடலோரத்தில் இருந்ததுமான காரணத்தால், அவை தெளிவான வேறுபாட்டைக் கொண்டிருந்தன. கிறிஸ்துவின் சிலுவைப்படுதல் மூன்றாம் மணிநேரத்திலும், அவருடைய மரணம் ஒன்பதாம் மணிநேரத்திலும் நிகழ்ந்தது, இது ஜீவனும் மரணமும் ஆகியவற்றின் தனித்துவமான எதிர்மறை வேறுபாட்டைக் காட்டுகிறது. பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பேதுருவின் மூன்றாம் மற்றும் ஒன்பதாம் மணிநேரம், மேல்மாடி அறையிலிருந்து ஆலயமட்டும் காணப்படும் ஒரு தனித்துவமான வேறுபாட்டைக் காட்டுகிறது. நிலத்தில் உள்ள கைசரியா ஆகட்டும் கடற்கரையோர கைசரியா ஆகட்டும், அவை மூன்றாம் மற்றும் ஒன்பதாம் மணிநேரத்தின் அவசியமான தீர்க்கதரிசன எதிர்மறை வேறுபாட்டை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; ஆனால் பேதுரு கைசரியா பிலிப்பியில் இருந்தபோது மூன்றாம் மணிநேரத்திற்கான நேரடி குறிப்பிடுதல் இல்லை. இருவர் அல்லது மூவர் சாட்சியினால் ஒரு காரியம் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது; சிலுவையின் மூன்றாம் மற்றும் ஒன்பதாம் மணிநேரத்திலும், அதுபோலவே பெந்தெகொஸ்தே நாளிலும், இரு எடுத்துக்காட்டுகளும் ஒரே ஒருவரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன, அது உயிரோடிருந்த கிறிஸ்துவாக இருந்தாலும்கூட, கல்லறையில் இருந்தவராக இருந்தாலும்கூட, அல்லது மேல்மாடி அறையில் இருந்த பேதுருவாக இருந்தாலும்கூட, ஆலயத்தில் இருந்தவராக இருந்தாலும்கூட.

இரு கய்சரியாக்களில் மூன்றாம் மணியும் ஒன்பதாம் மணியும் குறித்த மூன்றாவது சாட்சி, இரு நிகழ்வுகளிலும் பிரதான பாத்திரமாகப் பேதுருவை அடையாளப்படுத்துகிறது; பெந்தெகொஸ்தே காலத்தின் ஆரம்பத்தில் கிறிஸ்து இருந்ததுபோலவும், அதே காலத்தின் முடிவில் பேதுரு இருந்ததுபோலவும் ஆகும். மூன்றாம் மணியின் அல்பா பாத்திரம், ஒன்பதாம் மணியின் ஒமேகா பாத்திரத்தோடு அதே ஒருவராக இருக்கிறான்; இதனால் கய்சரியா பிலிப்பி, இரு கய்சரியாக்களின் அல்பா என்பதை உறுதிப்படுத்தும் ஒரு சாட்சி கிடைக்கிறது. இரண்டாவது சாட்சி, இரு நகரங்களின் பெயரும் ஒன்றே என்பதே; ஆகையால் பிரதான பாத்திரத்தின் பெயரும் நகரத்தின் பெயரும் ஒன்றே ஆகின்றன. மூன்றாவது சாட்சி, நிலமும் கடலும் ஆகியவற்றின் முரண்பாடாகும். பேதுரு கய்சரியா பிலிப்பியில் இருந்தபோது, அது மூன்றாம் மணி ஆகும். இதுவே செய்தி இன்னும் மிகக் கவலைக்கிடமாக மாறும் இடமாகும்.

ஒரே பெயருடைய இரண்டு நகரங்களை ஒருங்கிணைப்பது சரியானதே; அதுவே நாம் செய்து கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால், சிலுவையில் கிறிஸ்துவின் சாட்சியத்தையும் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பேதுருவின் சாட்சியத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு, மூன்றாம் மணியும் ஒன்பதாம் மணியும் இந்தப் பயன்பாட்டில் நாம் உட்படுத்துகின்றோம். இந்த மூன்று கோடுகளையும் ஒன்றாகக் கொண்டு வருவதன் மூலம்—கிறிஸ்துவின் மூன்றாம் மற்றும் ஒன்பதாம் மணி, பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பேதுருவின் மூன்றாம் மற்றும் ஒன்பதாம் மணி—நாம் மூன்றாம் மணியை கெய்சரியா பிலிப்பியில் நிலைநிறுத்துகிறோம். இதே தீர்க்கதரிசனத் தர்க்கமே ஒன்பதாம் மணியில் கொர்நேலியுவுக்கும், ஆறாம் மணியில் பேதுருவுக்கும், பின்னர் மூன்றாம் மணியில் கெய்சரியா பிலிப்பியில் பேதுருவுக்கும் பொருந்தப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.

பேதுரு இந்த மூன்று அடையாள நிலைகளிலும் இருக்கிறார்; கொர்நேலியு ஆறாம் மணியிலும் ஒன்பதாம் மணியிலும் பேதுருவுடன் இருக்கிறார்; ஆனால் கய்சரியா பிலிப்பியில் மூன்றாம் மணியில் இல்லை. இந்த வரிசை ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளது; ஏனெனில் ஒவ்வொரு கட்டமும் முறையே கய்சரியா பிலிப்பியிலிருந்து யோப்பாவிற்கும், அங்கிருந்து கய்சரியா மரித்திமாவிற்கும் மூன்றாம், ஆறாம், ஒன்பதாம் மணிகளாக அமைந்துள்ளது. இரண்டு கய்சரியாக்களும் தங்கள் கலாச்சார வேர்களை கிரேக்கத்துடனும் ரோமத்துடனும் இணைத்திருந்தன; ஆனால் கய்சரியா பிலிப்பியின் தனிச்சிறப்பு தொலைவான, மர்மமயமான புறமதத்தின் உருவகமாக இருந்தது; கடற்கரை கய்சரியா வாணிப மற்றும் நிர்வாக மையமாக இருந்து, கிரேக்கக் கலாச்சாரத்தை ரோம ஆட்சியுடன் கலந்திருந்தது. கய்சரியா பிலிப்பி சபை அரசியலின் சின்னமாகவும், கய்சரியா மரித்திமா அரசியல் ஆட்சிக் களத்தின் சின்னமாகவும் இருந்தது.

கைசரியாவிலிருந்து கைசரியா வரை உள்ள வரிசையில், யோப்பா மூன்று படிகளிலுள்ள நடுப்படியாகும். அந்த மூன்று படிகள் மூன்றாம், ஆறாம், ஒன்பதாம் மணிநேரங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. சமுத்திரத்தீரத்திலுள்ள கைசரியா ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில், சுவிசேஷம் ஜாதியாரிடத்தில் செல்லும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாகும். அதற்கு மூன்று மணிநேரங்களுக்கு முன், ஆறாம் மணிநேரத்தில், பேதுரு பிரகாசமுள்ள ஒளிமிகு நகரமான யோப்பாவில் இருக்கிறார். அதற்கு மேலும் மூன்று மணிநேரங்களுக்கு முன், மூன்றாம் மணிநேரத்தில், பேதுரு எக்காளப்பண்டிகையில் இருக்கிறார். கைசரியாவிலிருந்து கைசரியா வரை என்பது நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் காலப்பகுதியாகும். ஆரம்பத்திலிருந்து முடிவுவரை நள்ளிரவுக் கூக்குரலை அறிவிப்பவர்களை பேதுரு பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; ஏனெனில் இயேசு எப்போதும் ஆரம்பத்தை முடிவோடு ஒழுங்குபடுத்துகிறார். நள்ளிரவுக் கூக்குரல், எக்காளப்பண்டிகை வழிக்குறி இடத்தில் கழுதைக்குட்டி அவிழ்க்கப்படும் நிகழ்வோடு தொடங்குகிறது; அங்கே பேதுரு யோவேலின் செய்தியை அறிவித்துக்கொண்டிருக்கிறார்.

எக்காளப் பண்டிகையின் மூன்று-படி வழிக்குறியில் பேதுரு இருக்கிறார்: உயர்த்தப்படுதல், அதனைத் தொடர்ந்து நியாயத்தீர்ப்பு. அந்த வழிக்குறியில், மத்தேயு பதினாறில், கிறிஸ்து யார் என்பதற்கான கேள்வி எழுப்பப்படுகிறது. பேதுருவின் பெயர் மாற்றப்படுகிறது; மேலும், இந்தக் கன்மலையின்மேலே தாம் தமது சபையை நிர்மாணிப்பார் என்று கிறிஸ்துவினால் அறிவிக்கப்படுகிறது. ஆலயம் எதன்மேல் கட்டப்படுகிறது எனில், அந்தக் கன்மலையே அஸ்திவாரம்; கெய்சரியா பிலிப்பியில் இருக்கும் பேதுரு முதல்தூதனுடைய செய்தியாகிய அஸ்திவாரச் செய்தியையே குறிக்கிறார். பேதுரு அடுத்த படியான யோப்பாவுக்கு வந்தபோது, முகாமுகமாக அளிக்கப்பட்ட நாற்பது நாட்களின் போதனையின் முடிவில் கிறிஸ்து உயர்த்தப்பட்டதுபோல, அவரும் உயர்கிறார். இந்த உயர்த்தப்படுதல், இரட்சிப்பின் வரலாற்றின் முதன்மை அடையாளமான சிலுவைக்குச் சமாந்தரமாகவும் உள்ளது; மேலும், சிலுவை இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்படுகிறது: இரண்டு கள்வர்கள், மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குள் செல்லும் திரை கிழியப்பட்டது, இருள், மற்றும் மணிநேரங்கள்.

> ஆறாம் மணிநேரத்திலிருந்து ஒன்பதாம் மணிநேரம் வரையிலும் தேசமெங்கும் இருள் சூழ்ந்திருந்தது. ஒன்பதாம் மணிநேரத்திற்கு அண்மையில் இயேசு மிகுந்த சத்தமாய் கூவினார்: “ஏலி, ஏலி, லாமா சபக்தானி?” அதாவது, “என் தேவனே, என் தேவனே, நீர் என்னை ஏன் கைவிட்டீர்?” மத்தேயு 27:45, 46.

யாப்போவில், ஆறாம் மணிநேரத்தில், பேதுரு ஒரு தீர்க்கதரிசனப் பிரிவுப் புள்ளியில் நிற்கிறார்; அது இழந்தவர்களுக்கும் இரட்சிக்கப்பட்டவர்களுக்கும் இடையில், வெளிச்சத்திற்கும் இருளுக்கும் இடையில், மேலும் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் ஆரம்பத்திற்கும் முடிவிற்கும் இடையில் உள்ளது. அந்தப் பிரிவு, நூற்று நாற்பத்து நான்காயிரத்தின் லவோதிக்கேயா இயக்கத்திலிருந்து நூற்று நாற்பத்து நான்காயிரத்தின் பிலதெல்பியா இயக்கத்திற்கான மாற்றத்தை வலியுறுத்துகிறது. அது லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அத்வென்டிஸ்ட் சபையின் முழுமையான நிராகரிப்பை அடையாளப்படுத்துகிறது. பாவநிவாரண நாளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்த நியாயத்தீர்ப்பின் மூடப்பட்ட வாசல், பெந்தெகொஸ்தே ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு ஐந்து நாட்களுக்கு முன்பாக வருகிறது. அந்த நியாயத்தீர்ப்பிற்கு முன் விண்ணேற்றம் நிகழ்கிறது; அதற்கும் முன் எக்காளச் செய்தி உள்ளது. அந்த மூன்று படிகளும், தேவனுடைய முத்திரை பதிக்கப்படும் வழிக்குறியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; மேலும் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தி, கொர்நேலியுவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டவர்களிடத்தில் வெற்றியடைந்த சபையினால் அறிவிக்கப்படுகிறது.

பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பேதுரு அந்தச் செய்தியை அறிவிக்கிறார்; மேலும், பெந்தெகொஸ்தே என்பது நள்ளிரவின் கூக்குரல் செய்தியின் முடிவைக் குறிக்கிறது. ஆகையால், நள்ளிரவின் கூக்குரல் காலத்தின் தொடக்கத்திலும் பேதுருவே அந்தச் செய்தியை அறிவிப்பது தீர்க்கதரிசனத் தேவையாகும். தொடக்கம் எப்போதும் முடிவை விளக்குகிறது. இஸ்லாம் எனப்படும் கழுதை அவிழ்க்கப்பட்டு அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளைத் தாக்கும்போது, மேலும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையிலும் மீண்டும் அப்படியே நிகழும்போது, பேதுருவின் நள்ளிரவின் கூக்குரல் செய்தி வல்லமையூட்டப்படுகிறது. பெந்தெகொஸ்தேயின் மூன்றாம் மற்றும் ஒன்பதாம் மணிநேரங்களில் பேதுரு அந்தச் செய்தியை அறிவிப்பது, நள்ளிரவின் கூக்குரலின் தொடக்கத்தையும் முடிவையும் அடையாளப்படுத்துகிறது.

நாம் பரிசீலித்து வரும் வரிசையில், கிறிஸ்துவின் விண்ணேற்றத்தில் முடிவடையும் நாற்பது நாட்கள், மேல்மாடி அறையில் உள்ள பத்து நாட்களையும் தொடங்குகின்றன. அந்த பத்து நாட்களில் ஐந்து நாட்கள் கடந்தபோது, பாவநிவாரண நாளானது இஸ்ரவேலின் பாவங்கள் அழித்தொழிக்கப்பட்டுள்ளன என்றும் சபை தன்னை ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது என்றும் அடையாளப்படுத்துகிறது. பெந்தெகொஸ்தே நாளில், மூன்றாம் மணிநேரத்தில் பேதுரு மேல்மாடி அறையில் இருந்தான். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் ஒன்பதாம் மணிநேரத்தில், செய்தி நடுராத்திரியிலிருந்து மகா முழக்கத்திற்குப் மாறுகிறது.

பேதுரு நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியை அறிவிப்பது, அவர் மூன்றாம் மணிநேரத்தில் இருக்கும்போது நிகழ்கிறது. அந்தச் செய்தி, கழுதை அவிழ்க்கப்படும் நேரத்தில் எக்காளப் பண்டிகையினாலும், கய்சரியா பிலிப்பியினாலும் குறிக்கப்படுகிறது; மேலும் கய்சரியா பிலிப்பி என்பது பானியம் ஆகும். பானியம், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதிமூன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் அறிவிப்பின் தொடக்கத்தில் கழுதை அவிழ்க்கப்படும் போது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் மீது நிகழும் ஒரு இஸ்லாமியத் தாக்குதலை மட்டும் அல்லாமல், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் பானியத்தின் போரிலும் பேதுரு ஒரே சமயத்தில் இருப்பதை அடையாளப்படுத்துகிறார். பானியத்தின் போர், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் மீது நிகழும் இஸ்லாமியத் தாக்குதலுக்கு இணையான ஒரு நிகழ்வாகும்.

அடுத்த கட்டுரையில் இவ்விஷயங்களைத் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.

Back to Articles