Article

# சத்தியம் என்பது என்ன? - எண் மூன்று

எம்மாவுக்கு செல்லும் பாதை

Author

Jeff Pippenger

Published

September 7, 2023

Formats

PDF
Word

யோவான் சுவிசேஷத்தில், இறுதிப் பஸ்கா உணவுக்குப் பின்னர் இயேசு கெத்சேமனே தோட்டத்திற்குச் செல்லும் வரையிலும், பதினான்காம் அதிகாரத்திலிருந்து பதினேழாம் அதிகாரத்தின் முடிவுவரை நீளும் ஒரு விரிவான வர்ணனை உள்ளது. அடுத்த கட்டுரையில் இந்த அதிகாரங்களை எடுத்துரைக்க நினைக்கிறேன். அந்த அதிகாரங்களைப் பற்றிய புரிதலை நிர்மாணிப்பதற்கான அடித்தளமே இக்கட்டுரை. கிறிஸ்துவின் வரலாற்றின் சீர்திருத்தக் கோட்டின் அடிப்படையில் பார்த்தால், அந்த அதிகாரங்களில் காணப்படும் கிறிஸ்துவுக்கும் அவருடைய சீஷர்களுக்கும் இடையிலான உரையாடல், வெற்றிகரமான பிரவேசத்திற்குப் பின்பும் சிலுவைக்கு முன்பும் நிகழ்கிறது. இயேசு எருசலேமுக்குள் நுழைந்தார்; பின்னர் சீஷர்களுடன் தமது இறுதி உணவை உட்கொண்டார்; அதன்பின் அந்த வர்ணனை நடைபெறுகிறது; அதன் பின் அவர் கெத்சேமனேக்கு செல்கிறார்; அன்றைய அதே நாளின் நள்ளிரவில் அவர் கைது செய்யப்படுகிறார்; சிலுவையிடுதலுக்குக் கொண்டு செல்லும் ஏழு-அடிச் செயல்முறை அப்போது ஆரம்பமானது. தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, அவர் மற்றும் சீஷர்கள் எக்ஸெட்டர் முகாமுக் கூட்டத்திற்குப் பிறகும் மகா ஏமாற்றத்திற்கும் முன்புமான இடத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்டிருந்தார்கள்; அது ஏழாம் மாத இயக்கத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஒரு வரலாற்றாகும். இறுதிப் பஸ்கா உணவுக்குப் பின்னர் ஆரம்பமாகும் அந்த வர்ணனையில், இயேசு முதலில் சொல்லுவது இதுவாகும்:

> உங்கள் இருதயம் கலங்காதிருப்பதாக; நீங்கள் தேவனை விசுவாசிக்கிறீர்கள், என்னையும் விசுவாசியுங்கள். யோவான் 14:1.

மிகுந்த ஏமாற்றம் சில மணி நேரங்களில் முன்பாக இருப்பதை அறிந்திருந்த இயேசு, வரவிருந்த நெருக்கடியிற்காக தமது சீஷர்களை வலுப்படுத்த முயன்றார். ஏழு இடிகளாகச் சின்னமாகக் காட்டப்பட்ட நிகழ்வுகளை அமைக்கும் நான்கு வழிக்குறிகளில் அடங்கிய தீர்க்கதரிசனத்தின் மறைந்த கோடு, யோவான் சுவிசேஷத்தில் உள்ள இந்தக் கதைவரிசையின் மூன்று படிகளும் நடைபெறும் வரலாறாகும். ஏழு இடிகளுக்குள் இருக்கும் அந்த மறைந்த கோடு, முதல் ஏமாற்றத்திலிருந்து கடைசி ஏமாற்றம் வரையிலான வரலாற்றைக் குறிக்கிறது.

இயேசு அவர்களுடைய இதயங்கள் “கலங்காதிருக்கக்கடவது” என்று அவர்களுக்குச் சொல்லுவதற்கு சற்றுமுன், யூதாஸ் இஸ்கரியோத்து மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான முறையாக சன்ஹெட்ரினிடத்திற்குச் செல்ல இராப்போஜனத்திலிருந்து வெளியேறியிருந்தான். அவன் தன் மூன்றாவது சந்திப்பிற்காக இராப்போஜனத்திலிருந்து வெளியேறியபோது, அவன் தனது அருள்நாட்காலத்தை முடித்துக்கொண்டான்.

ஏழு இடிமுழக்கங்களின் சின்னத்தின் உட்பகுதியில் மறைந்திருக்கும் கோட்டின் சூழலில், கிறிஸ்துவின் வெற்றிநுழைவு, இரு வகையான ஆராதிப்பவர்கள் வெளிப்படுத்தப்படும் நள்ளிரவு கூக்குரலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. எபிரேய மொழியில் “சத்தியம்” என்ற சொல்லை உருவாக்கப் பயன்படும் எபிரேய எழுத்தின் நடுப்பகுதி எழுத்தாகிய வழிக்குறி, எபிரேய அகரவரிசையின் பதின்மூன்றாம் எழுத்தாகும். பதின்மூன்று கலகத்தைக் குறிக்கிறது; மேலும் ஒரு தீர்க்கதரிசன வழிக்குறியாக அது நள்ளிரவு கூக்குரலைக் குறிக்கிறது; அங்கே மதியீன கன்னிகைகள் கலகத்தின் வெளிப்பாடாக இருப்பதுபோல, வெற்றிநுழைவு என்ற வழிக்குறியின் போது யூதாஸும் அப்படியே இருக்கிறான்.

> “கோதுமையினிடையே களைகள் இருந்தன; என்றும் இருக்கும்; ஞானமுள்ள கன்னிகைகளுடன் புத்தியில்லாத கன்னிகைகளும் இருந்தனர்; தங்கள் விளக்குகளோடு தங்கள் பாத்திரங்களில் எண்ணெயில்லாதவர்களும் இருந்தனர். கிறிஸ்து பூமியிலே அமைத்த சபையில் பேராசைக்காரனான ஒரு யூதாஸ் இருந்தான்; அவளுடைய வரலாற்றின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் சபையில் யூதாக்கள் இருப்பார்கள்.” Signs of the Times, October 23, 1879.

யூதாஸ் அந்தப் பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்து, தன் துரோகத்தை காயப்பாவிடத்திலும் பின்னர் கிறிஸ்துவிடத்திலும் ஒப்புக்கொண்டபின், தன்னைத் தூக்கிட்டுக் கொள்ளச் சென்றான். தீர்ப்பரங்கிலிருந்து அவன் வெளியேறிக் கொண்டிருக்கையில், எண்ணெயைப் பெறவில்லை என்பதை உணர்ந்த மூடக் கன்னியரின் துயரநிலையைச் சுட்டிக்காட்டும் அதே வார்த்தைகளால் அவன் உரக்கக் கூவினான்.

> “தன் மன்றாட்டுகள் வீணானவை என்பதை யூதாஸ் கண்டான்; அப்போது, இது மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது! இது மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது! என்று கூவி, அவன் மண்டபத்திலிருந்து அவசரமாக வெளியேறினான். இயேசு சிலுவையில் அறையப்படுவதைத் தாம் உயிருடன் இருந்து காண முடியாது என்று அவன் உணர்ந்து, விரக்தியில் வெளியே சென்று தன்னைத் தானே தூக்கிட்டுக் கொண்டான்.” The Desire of Ages, 722.

யூதாஸ் ஒரு பொய்யான நள்ளிரவு கூக்குரல் செய்தியை, “மண்டபத்திலிருந்து அவசரமாக ஓடிவந்து, ‘இப்போது மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது! இப்போது மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது!’ என்று கூவினான்” என்று சித்தரிக்கிறான். அந்தச் செய்தி எப்போதும் இரு வகையான ஆராதகர்களை வெளிப்படுத்துகிறது; மேலும், மில்லரைட் வரலாற்றில் இருந்ததுபோல, உண்மையான நள்ளிரவு கூக்குரல் செய்தி வந்தபின்னரும், மூடக் கன்னியர் ஒரு பொய்ச் செய்தியுடன் தொடர்ந்து செல்கின்றனர். ஆகையால், மில்லரைட் வரலாற்றில், மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியை நிராகரித்து, மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றிச் சென்ற சிறு மந்தைக்கு விரோதமாயிருந்தபோதிலும், வில்லியம் மில்லரை தலைவராகத் தேர்ந்தெடுத்த இயக்கத்தை நாம் காண்கிறோம்.

> “என் மனம் எதிர்காலத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டது; அப்போது அந்தச் சைகை வழங்கப்படும்: ‘இதோ, மணவாளன் வருகிறான்; அவனை எதிர்கொள்ள நீங்கள் புறப்பட்டு செல்லுங்கள்.’ ஆனால் சிலர் தங்கள் விளக்குகளை மறுபடியும் நிரப்புவதற்கான எண்ணெயைப் பெறுவதில் தாமதித்திருப்பார்கள்; அப்போது மிகவும் தாமதமாகிவிட்டபின், எண்ணெயினால் குறிக்கப்படுகிற குணநலன் மாற்றிக் கொடுக்கப்படுவதல்ல என்பதை அவர்கள் கண்டறிவார்கள்.” Review and Herald, February 11, 1896.

மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றின் மூன்றாவது வழிக்குறி நியாயத்தீர்ப்பைக் குறிக்கிறது; அது எபிரெய எழுத்துமாலையின் கடைசி எழுத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அந்த எழுத்து “Tav”; அது எழுதப்படும் போது சிலுவையின் வடிவில் அமைந்திருக்கிறது. சிலுவை நியாயத்தீர்ப்பைக் குறிக்கிறது.

மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள முதல் ஏமாற்றத்திலிருந்து நள்ளிரவின் கூக்குரல் வரை, அல்லது எழுத்துமாலையின் முதல் எழுத்தான அல்பாவிலிருந்து பதின்மூன்றாவது எழுத்து வரை, ஒரு காலப்பகுதியைக் குறிக்கும் ஒரு அடையாளக் கல்லுண்டு; அது பத்து கன்னியருடைய உவமையில் “தாமதிக்கும் காலம்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; அதே தாமதிக்கும் காலம் ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்திலும் உள்ளது. நள்ளிரவின் கூக்குரலிலிருந்து, அல்லது கலகத்தின் பதின்மூன்றாவது எழுத்திலிருந்து, எழுத்துமாலையின் கடைசி எழுத்தான மகா ஏமாற்றம் வரை, இன்னொரு காலப்பகுதியும் இருந்தது; அது “ஏழாம் மாத இயக்கம்” என்று அழைக்கப்பட்டது; அது ஏழு மாதங்கள் நீடித்ததினால் அல்ல, மாறாக நள்ளிரவின் கூக்குரல் என்ற செய்தி, கிறிஸ்து யூத நாட்காட்டியின் ஏழாம் மாதத்தின் பத்தாம் நாளில், அதாவது பாவநிவாரண நாளில், வருவார் என்று அடையாளப்படுத்தியதினாலேயே அப்படிச் சொல்லப்பட்டது.

யோவான் பதினான்காம் அதிகாரத்திலிருந்து பதினெட்டாம் அதிகாரம் வரை உள்ள வர்ணனையின் சூழல், மில்லரைட் வரலாற்றின் ஏழாம் மாத இயக்கத்தை முன்மாதிரியாகக் காட்டும் ஒரு காலப்பகுதியில் தொடங்குகிறது. யோவானின் சுவிசேஷத்தில் உள்ள இந்த வர்ணனையின் மையப்பொருள், சிலுவையின் வரவிருக்கும் நெருக்கடிக்காக (‘Tav’ என்ற எழுத்து) சீஷர்களை ஆயத்தப்படுத்துவதாகும். ஆகையால், தமது மரணத்திலிருந்து தாம் தமது பிதாவினிடத்தில் ஏறிச் சென்று மீண்டும் திரும்பும் வரையிலான காலம், தமது சீஷர்களுக்குச் சோகம், நிச்சயமின்மை, மற்றும் ஏமாற்றம் நிறைந்த ஒரு காலமாக இருக்கும் என்று கிறிஸ்து சுட்டிக்காட்டுகிறார். சீர்திருத்த வரிகளின் சாட்சியத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் முதல் ஏமாற்றங்களின் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளனைத்திலும் இருப்பதுபோல, அந்த ஏமாற்றம் முன்பே வெளிப்படுத்தப்பட்ட ஒரு முக்கியமான சத்தியத்தை அலட்சியம் செய்ததினால் உண்டாகும் ஒரு நிலையைக் கொண்டுள்ளது. சிலுவையில் கிறிஸ்துவின் மரணம் ஒரு முக்கியமான சத்தியமாக இருந்தது, இன்னும் உள்ளது; மேலும், தாம் சிலுவையில் அறையப்பட்டு உயிர்த்தெழுவார் என்று அவர் சீஷர்களிடம் நேரடியாகச் சொல்லியிருந்தார்; ஆனால் அந்த நெருக்கடி மிகவும் பெரியதாகவும், மிகவும் மெய்மறக்கச் செய்யும்விதமாகவும் இருந்ததால், அவர்கள் நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டியதை மறந்துபோனார்கள்.

> “இஸ்ரவேலின் நம்பிக்கையான கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்பட்டு, நிக்கோதேமுவிடம் தாம் அப்படியே உயர்த்தப்படுவேன் என்று கூறியபடியே உயர்த்தப்பட்டபோது, சீஷர்களின் நம்பிக்கை இயேசுவோடே கூட இறந்துபோயிற்று. அந்த நிகழ்வை அவர்கள் விளக்க முடியவில்லை. அதைப் பற்றிக் கிறிஸ்து முன்பே அவர்களுக்குச் சொல்லியிருந்த அனைத்தையும் அவர்கள் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.” Faith and Works, 63.

நாம் அணுகிக்கொண்டு இருக்கும் யோவானின் நான்கு அதிகாரங்களிலுள்ள முழு விவரணையின் மையச் சுமை என்னவெனில், நள்ளிரவிலான இயேசுவின் கைது தொடங்கி, அவர் தமது பிதாவிடமிருந்து திரும்பிவரும் வரையிலும், தாம் அனுபவிக்கப்போகும் ஏமாற்றக் காலத்திற்காக இயேசு தமது சீஷர்களை ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார் என்பதே. யோவானின் இந்த நான்கு அதிகாரங்களில், கிறிஸ்து சீஷர்களிடமிருந்து விலகியிருந்த அந்தக் காலப்பகுதி ஒரு தாமதிக்கும் காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. வரலாற்று நோக்கில், நான் தாமதிக்கும் காலம் என்று அடையாளப்படுத்தும் அந்தக் காலப்பகுதி, சிலுவையின் நெருக்கடியுக்குப் பின் நிகழ்ந்தது. நாம் ஆராயத் தயாராக இருக்கும் இந்த நான்கு அதிகாரங்களில், அவை தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, சிலுவையின் மகா ஏமாற்றத்திற்குப் பின்பு அல்ல, முதல் ஏமாற்றத்தோடு ஆரம்பிக்கும் தாமதிக்கும் காலத்தையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

கிறிஸ்து தமது சீஷர்களை ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருந்த கடைசி ஏமாற்றம், கிறிஸ்துவின் சீர்திருத்த வரிசையில் முதல் ஏமாற்றமாகிய லாசருவின் மரணத்தை முன்னுறையாய் சுட்டிக்காட்டியது என்று நான் ஏன் கூறுகிறேன்? ஏழு இடிமுழக்கங்களின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றோடு தொடர்புடையவையாக இப்போது முத்திரை நீக்கப்பட்டு வெளிப்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் சத்தியங்களை நிலைநிறுத்தும் வெளிச்சத்தில், யோவானின் நான்கு அதிகாரங்களிலுள்ள வரலாற்றுரையை நாம் காணும் முன், இந்தக் கேள்வி தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும்.

கிறிஸ்துவின் வரலாற்றில், லாசருவின் மரணத்திற்கும் உயிர்த்தெழுதலிற்கும் இடையிலான காலப்பகுதி தாமதக் காலத்துடன் ஒத்துப்போகிறது. அதன் பின்னர் கிறிஸ்து தமது ஜெயகரமான பிரவேசத்திற்காக எருசலேமுக்குச் செல்கிறார். யோவான் பதினான்காம் அதிகாரத்தில் கிறிஸ்து தமது சீஷர்களோடு பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்; அது, தாமதக் காலம் ஏற்கனவே முடிவுற்றபின் ஏழாம் மாத இயக்கத்தை ஆரம்பித்த நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தி வந்தபோது தொடங்கிய ஏழாம் மாத இயக்கமாகிய வரலாற்றின் நடுவில் நிகழ்கிறது.

“சத்தியம்” என்ற எபிரெய வார்த்தை, ஏழு இடிகளின் குறியீட்டான வரலாற்றிலிருந்து முத்திரை நீக்கப்பட்ட மறைந்த வரலாற்றின் அடையாளத்தை எவ்வாறு உறுதிப்படுத்துகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, யோவான் சுவிசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரம் முதல் பதினேழாம் அதிகாரம் வரை கிறிஸ்து அப்போது தமது சீஷர்களுக்குக் கொடுத்த செய்தியை மிகுந்த கவனத்துடன் ஆராய வேண்டியுள்ளது. முதலாம் ஏமாற்றத்தின் வழிக்குறியை விளக்குவதற்காக மகா ஏமாற்றத்தின் வழிக்குறி பயன்படுத்தப்படுகின்ற விதத்தின் ஒரு எடுத்துக்காட்டு, எம்மாவுக்குப் போகும் வழியில் இருந்த சீஷர்களின் அனுபவத்தில் காணப்படலாம்.

மில்லரைட் வரலாற்றில் தாமதக் காலத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தது, முன்னதாகத் தோல்வியுற்ற 1843 ஆம் ஆண்டுக் கணிப்பின் திருத்தமாயிருந்தது. பெரும் ஏமாற்றத்துடன் நிறைவுற்ற ஏழாம் மாத இயக்கத்தைத் தோற்றுவித்த செய்தியை உருவாக்கிய சாமுவேல் ஸ்னோவின் பணியை, எக்செட்டர் கூடாரச் சந்திப்பிற்கு முன்வந்த அவரது வெளியிடப்பட்ட எழுத்துகளிலும் பொதுப் பிரசங்கங்களிலும் வெளிப்பட்ட அவரது புரிதலின் வளர்ச்சியைப் பின்தொடருவதன் மூலம், வரலாற்று ரீதியாகக் கண்டறியலாம். அந்த வளர்ச்சியை, ஸ்னோவின் இறுதிச் செய்தியின் வெறும் வரலாற்று வளர்ச்சியாக மட்டும் அல்லாமல், தேவஈர்ப்புற்ற விளக்கவுரை வேறுவிதமாக அணுகுகிறது. ஹபக்கூக்கின் 1843 ஆம் ஆண்டுச் சாட்டிலிருந்த எண்களில் ஏற்பட்ட தவறிலிருந்து கர்த்தர் தம்முடைய கரத்தை நீக்கிக்கொண்டபோது, அந்தச் செய்தி அறியப்பட்டதாக சகோதரி வைட் எங்களுக்கு அறிவிக்கிறார்.

> “தேவனுடைய ஜனங்கள் ஆனந்தமிகு எதிர்பார்ப்புடன், தங்கள் கர்த்தரை நோக்கிக் காத்திருப்பதை நான் கண்டேன். ஆனால் தேவன் அவர்களைச் சோதிக்கத் திட்டமிட்டிருந்தார். தீர்க்கதரிசன காலக்கணக்குகளின் கணக்கீட்டில் ஏற்பட்டிருந்த ஒரு தவறை அவருடைய கை மூடியது. தங்கள் கர்த்தரை நோக்கிக் காத்திருந்தவர்கள் அந்தத் தவறைக் கண்டறியவில்லை; காலத்தை எதிர்த்துப் பேசிய மிகக் கல்வியறிவுடையவர்களும் அதைக் காணத் தவறினர். தம்முடைய ஜனங்கள் ஒரு ஏமாற்றத்தை எதிர்கொள்ள வேண்டுமென்று தேவன் திட்டமிட்டிருந்தார். காலம் கடந்துபோயிற்று; தங்கள் இரட்சகரை ஆனந்தமிகு எதிர்பார்ப்புடன் நோக்கியிருந்தவர்கள் துக்கமுற்று மனத்தளர்ச்சியடைந்தனர்; ஆனால் இயேசுவின் வெளிப்பாட்டை நேசிக்காமல், பயத்தினால் அந்தச் செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள், எதிர்பார்க்கப்பட்ட நேரத்தில் அவர் வராததினால் மகிழ்ந்தார்கள். அவர்களுடைய விசுவாச அறிக்கை இருதயத்தைத் தொடவும், வாழ்க்கையைச் சுத்திகரிக்கவும் செய்யவில்லை. காலம் கடந்துபோனது அத்தகைய இருதயங்களை வெளிப்படுத்துவதற்கு மிகச் சரியாக அமைந்திருந்தது. தங்கள் இரட்சகரின் வெளிப்பாட்டை மெய்யாகவே நேசித்த துயருற்று ஏமாற்றமடைந்தவர்களை நோக்கித் திரும்பி, அவர்களை இகழ்ந்தவர்கள் முதலில் அவர்களே. தம்முடைய ஜனங்களைச் சோதித்து, சோதனையின் வேளையில் பின்வாங்கி விலகிச் செல்லும்வர்கள் யார் என்பதை வெளிக்கொணரும்படி அவர்களுக்கு ஒரு ஊடுருவிச் சோதனையை அளித்த தேவனுடைய ஞானத்தை நான் கண்டேன்.”

> “இயேசுவும் பரலோக சேனையெல்லாமும், தங்கள் ஆத்துமாக்கள் நேசித்தவராகிய அவரைக் காண இனிய எதிர்பார்ப்புடன் ஏங்கியிருந்தவர்களை இரக்கத்துடனும் அன்புடனும் நோக்கினார்கள். அவர்கள் சோதனையின் நேரத்தில் அவர்களைத் தாங்குவதற்காகத் தூதர்கள் அவர்களைச் சுற்றி வட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். பரலோகச் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ள அலட்சியம் செய்தவர்கள் இருளில் விடப்பட்டார்கள்; தேவனுடைய கோபம் அவர்கள்மேல் பற்றிக் கொளுத்தியது; ஏனெனில் அவர் பரலோகத்திலிருந்து அவர்களுக்கு அனுப்பியிருந்த ஒளியை அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. தங்கள் ஆண்டவர் ஏன் வரவில்லை என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியாமல் ஏமாற்றமடைந்திருந்த அந்த உண்மையுள்ளவர்கள் இருளில் விடப்படவில்லை. தீர்க்கதரிசனக் காலங்களை ஆராயும்படி அவர்கள் மீண்டும் தங்கள் வேதாகமங்களிடமாக நடத்தப்பட்டார்கள். எண்களிலிருந்த கர்த்தருடைய கை நீக்கப்பட்டது; தவறு விளக்கப்பட்டது. தீர்க்கதரிசனக் காலங்கள் 1844 வரை சென்றடைவதை அவர்கள் கண்டார்கள்; மேலும் தீர்க்கதரிசனக் காலங்கள் 1843-இல் முடிவடைந்தன என்று நிரூபிக்க அவர்கள் முன்வைத்த அதே சான்றுகள், அவை 1844-இல் நிறைவுறும் என்பதை நிரூபித்தன. தேவனுடைய வார்த்தையிலிருந்து ஒளி அவர்கள் நிலைப்பாட்டின்மேல் பிரகாசித்தது; தாமத காலம் ஒன்று இருப்பதை அவர்கள் கண்டறிந்தார்கள்—‘அது [தரிசனம்] தாமதித்தாலும், அதற்காகக் காத்திரு.’ கிறிஸ்துவின் உடனடியான வருகைக்கான தங்கள் அன்பினால், உண்மையாய் காத்திருக்கிறவர்களை வெளிப்படுத்துவதற்காக நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்த தரிசனத்தின் தாமதத்தை அவர்கள் கவனிக்காமல் விட்டிருந்தார்கள். மறுபடியும் அவர்களுக்கு ஒரு காலக் குறிப்பு இருந்தது. ஆனாலும், 1843-இல் அவர்களின் விசுவாசத்தைச் சுட்டிக்காட்டிய அந்த அளவிலான வைராக்கியத்தையும் உழைப்பையும் அடைவதற்காக, அவர்களில் பலர் தங்களுடைய கடுமையான ஏமாற்றத்தின் மேலெழ முடியவில்லை என்பதை நான் கண்டேன்.”

> “சாத்தானும் அவனுடைய தூதர்களும் அவர்கள்மேல் வெற்றிபெற்றனர்; மேலும் அந்தச் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ள விரும்பாதவர்கள், தாங்கள் அதை ஏற்றுக்கொள்ளாததில், தாங்கள் அவ்வாறு அழைத்த மயக்கத்தால் ஏமாறாமல் இருந்ததன் மூலம், தங்களுடைய தூரநோக்கிய தீர்ப்பையும் ஞானத்தையும் பாராட்டிக் கொண்டார்கள். தாங்கள் தமக்கே விரோதமாக தேவனுடைய ஆலோசனையை நிராகரித்து, வானத்திலிருந்து அனுப்பப்பட்ட செய்தியை வாழ்வில் நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்த தேவனுடைய ஜனங்களை குழப்பமடையச் செய்வதற்காக, சாத்தானும் அவனுடைய தூதர்களும் உடன் ஒன்றுபட்டு செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள் என்பதை அவர்கள் உணரவில்லை.”

> “இந்தச் செய்தியில் இருந்த விசுவாசிகள் சபைகளில் ஒடுக்கப்பட்டார்கள். ஒரு காலத்துக்கு, இந்தச் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்கள் தங்கள் இருதயங்களின் உணர்ச்சிகளைச் செயலாக வெளிப்படுத்துவதிலிருந்து பயத்தினால் அடக்கப்பட்டிருந்தார்கள்; ஆனால் காலம் கடந்து போனது அவர்களின் உண்மையான மனநிலையை வெளிப்படுத்தியது. தீர்க்கதரிசன காலக்கட்டங்கள் 1844 வரை நீண்டிருந்தன என்ற சாட்சியை, காத்திருந்தவர்கள் அளிக்கத் தாங்கள் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டதாக உணர்ந்தார்கள்; அந்தச் சாட்சியை மௌனப்படுத்தவே அவர்கள் விரும்பினர். விசுவாசிகள் தங்களுடைய தவறைத் தெளிவாக விளக்கி, ஏன் அவர்கள் 1844-இல் தங்கள் ஆண்டவரை எதிர்பார்த்தார்கள் என்பதற்கான காரணங்களையும் முன்வைத்தார்கள். அவர்களுக்கு எதிர்த்தவர்களால் முன்வைக்கப்பட்ட வல்லமையான காரணங்களுக்கு எதிராக எந்த வாதங்களையும் கொண்டு வர முடியவில்லை. ஆயினும் சபைகளின் கோபம் மூண்டெழுந்தது; ஆதாரங்களைக் கேட்காமல் இருக்கவும், சாட்சியைச் சபைகளுக்குப் புறம்பாக்கி மற்றவர்கள் அதை கேட்காதபடிக்கு தடுத்துவைக்கவும் அவர்கள் தீர்மானித்தார்கள். தேவன் தமக்குக் கொடுத்த ஒளியை மற்றவர்களிடமிருந்து மறைக்கத் துணியாதவர்கள் சபைகளிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டார்கள்; ஆனால் இயேசு அவர்களுடன் இருந்தார், அவருடைய முகக்காந்தியின் ஒளியில் அவர்கள் ஆனந்தமாயிருந்தார்கள். அவர்கள் இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக்கப்பட்டிருந்தார்கள்.” Early Writings, 235–237.

இப்போது முன்வைக்கப்பட்ட வரலாறு, பிற விஷயங்களோடு, 2020 ஜூலை 18 ஆம் தேதியிலான அனுபவத்தையும் விவரிக்கிறது; எனினும் நான் நீங்கள் சிந்திக்க விரும்புவது என்னவெனில், எக்ஸெட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் சாமுவேல் ஸ்நோ வழங்கிய நடுநிசிக் கூக்குரலின் செய்தியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்தப் புரிதல், ஸ்நோவின் வரலாற்றுப் பணியால் அல்ல, ஆண்டவரின் கரத்தின் செயலினாலே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அவரது கரம் ஒரு தவறை மூடியிருந்தது; அவர் தமது கரத்தை அகற்றியபோது, மில்லரைட்டுகள் தங்களுடைய ஏமாற்றத்தைப் புரிந்துகொள்ளவும், மேலும் அவர்கள் தாமதக் காலமாகச் சித்தரிக்கப்பட்ட காலப்பகுதியிலேயே இருந்திருந்தார்கள் என்பதையும் புரிந்துகொள்ளவும் முடிந்தது.

அவர் தமது கையை அகற்றுதல் என்பது எம்மாவுக்குப் போகும் வழியில் இருந்த சீஷர்களின் நிகழ்வில் ஒரு முக்கிய அங்கமாகும். அது “காத்திருக்கும் காலம்” என்று அறியப்படும் காலப்பகுதியின் முடிவை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது; மேலும் “நள்ளிரவின் கூக்குரல்” செய்தியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் புரிதலுடன் நிறைவடைகிறது. இருந்தபோதிலும், எம்மாவு என்னும் இந்த எடுத்துக்காட்டு சிலுவைக்குப் பின்பு நிகழ்ந்தது; அந்த சிலுவை, லாசருவின் மரணத்தால் ஏற்பட்ட முதல் ஏமாற்றத்தை அல்ல, மாபெரும் ஏமாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

> அப்பொழுது, அதே நாளிலே அவர்களில் இருவர் எருசலேமிலிருந்து அறுபது ஸ்டேடியா தூரத்தில் இருந்த எம்மாவூ என்னும் ஒரு கிராமத்திற்குப் போய்க்கொண்டிருந்தார்கள். நிகழ்ந்த இந்த எல்லாக் காரியங்களையும் குறித்து அவர்கள் ஒருவரோடொருவர் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் இவ்வாறு உரையாடியும் விவாதித்தும் கொண்டிருந்தபோது, இயேசு தாமே அணுகி அவர்களுடன் கூட நடந்தார். ஆனால் அவர்கள் அவரை அறிந்துகொள்ளாதபடி, அவர்களுடைய கண்கள் தடுக்கப்பட்டிருந்தன. அப்பொழுது அவர் அவர்களிடம், நீங்கள் நடந்துகொண்டிருக்கையில் ஒருவரோடொருவர் பேசிக்கொள்ளும் இந்த உரைகள் என்ன? ஏன் நீங்கள் சோகமாயிருக்கிறீர்கள்? என்று கேட்டார். லூக்கா 24:13–16.

இந்த பகுதிக்குள் வரும் “கண்கள்” என்ற சொல், கண் என்னும் உடல் உறுப்பை விட அதிகமாகத் தரிசனத்தைக் குறிக்கிறது. “தடுக்கப்பட்டிருந்தது” என்ற சொல் வலிமையைக் குறிக்கிறது. சிலுவையின் தீர்க்கதரிசனத் தரிசனத்தை அவர்கள் காணும் திறனை கிறிஸ்து மூடியிருந்ததால், சீஷர்கள் சிலுவையின் தரிசனத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியாமல் இருந்தார்கள். கிறிஸ்துவின் கை, அவருடைய வலிமையின் ஒரு சின்னமாகும். இயேசு கண்டறிந்த துக்கம், அவர்களுடைய மிகுந்த ஏமாற்றத்தை வெளிப்படுத்தியது. ஏமாற்றமடைந்திருந்த அந்தச் சீஷர்கள் மேலும் உரையாடிய பின்பு, கிறிஸ்து பேசத் தொடங்கினார்.

> அப்பொழுது அவர் அவர்களிடத்தில்: மூடர்களே, தீர்க்கதரிசிகள் சொல்லிய எல்லாவற்றையும் விசுவாசிக்க இருதயம் மந்தமாயிருக்கிறவர்களே, கிறிஸ்து இவ்வைகளைப் பாடுபட்டு, தமது மகிமைக்குள் பிரவேசிக்க வேண்டியதல்லவோ? என்று சொல்லி, மோசேயினாலும் சகல தீர்க்கதரிசிகளினாலும் ஆரம்பித்து, வேதவாக்கியங்கள் அனைத்திலும் தம்மைக் குறித்து எழுதப்பட்டிருந்தவற்றை அவர்களுக்கு விளக்கினார். அவர்கள் சென்ற கிராமத்துக்குச் சமீபமானபோது, அவர் இன்னும் அப்பால் செல்லப்போகிறவரைப்போல் நடந்துகொண்டார். ஆனால் அவர்கள் அவரை வற்புறுத்தி: எங்களோடு தங்கும்; மாலை நேரமாயிற்று, பகலும் மிகவும் கழிந்துபோயிற்று என்றார்கள். அப்பொழுது அவர் அவர்களோடே தங்கும்படி உள்ளே சென்றார். லூக்கா 24:25–29.

“வரலாற்றுவாத” வேதாகம விளக்க முறையைப் பயன்படுத்தி, மோசேயிலிருந்து தொடங்கி பரிசுத்த வரலாற்றின் வழியாக தீர்க்கதரிசன வரிகளை முன்னெடுத்து, சிலுவையின் வரலாற்றை அடையாளம் காணும்படி இயேசு சீஷர்களுக்கு போதித்தார். ஏமாற்றமடைந்திருந்த அந்தச் சீஷர்களுக்கு போதிக்கும்படி, பழைய பாதைகளையும் வரிக்கு மேல் வரி என்ற முறையியலையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் கடந்தகால தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் வரிகளை இயேசு பயன்படுத்தினார். அவர் அவர்களை விட்டு முன்னே சென்று பயணிக்கிறவராகத் தோன்றியபோது, அவர்களோ அவர் உள்ளே வந்து தங்களுடன் தங்குமாறு அவரை வற்புறுத்தினார்கள். அவர்கள் தாமதிக்கும் காலத்தில் இருந்தார்கள்; கிறிஸ்து அவர்களின் கண்களிலிருந்து தமது கையை அகற்றப்போகிறார். அவரது கை அகற்றப்பட்டபோது தாமதிக்கும் காலம் முடிவடையும்; அப்பொழுது அவர்கள் இருளைக் கிழித்து எருசலேமிற்கும் பதினொன்று சீஷர்களிடமும் விரைந்து திரும்பிச் சென்றபோது, நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தி பரவுவதின் வேகத்தை அவர்கள் முன்மாதிரியாக வெளிப்படுத்தினர்.

> அவர் அவர்களோடுகூட உணவருந்த அமர்ந்திருந்தபோது, அவர் அப்பத்தை எடுத்துப் ஆசீர்வதித்து, அதை முறித்து, அவர்களுக்குக் கொடுத்தார். அப்பொழுது அவர்களுடைய கண்கள் திறக்கப்பட்டு, அவர்கள் அவரை அறிந்துகொண்டார்கள்; உடனே அவர் அவர்களுடைய கண்களுக்கு மறைந்துபோனார். லூக்கா 24:31.

இயேசு, தீர்க்கதரிசனத் தரிசனத்தைப் பற்றிய அவர்களுடைய புரிதலைத் தாங்கிக் கொண்டிருந்த தமது கையை விலக்கினார்; அவர் அப்படிச் செய்தபோது, அவர்கள் அவரை அறிந்துகொண்டார்கள். இயேசு அவர்களிடம் நள்ளிரவின் கூக்குரல் என்னும் செய்தியைக் கொண்டு வந்திருந்தார்; அவர்கள் உண்ணிக்கொண்டிருக்கும்போதே அதை ஏற்றுக்கொண்டார்கள், ஏனெனில் ஒவ்வொரு செய்தியும் உண்டுகொள்ளப்பட வேண்டும். உடனே அவர்கள் “நிலமெங்கும் பெருவெள்ள அலைபோல்” பாய்ந்து, பதினொரு சீஷர்களுக்குச் சொல்லச் சென்றார்கள்.

> அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர்: “அவர் வழியிலே நம்மோடு பேசிக்கொண்டிருந்தபோதும், வேதவசனங்களை நமக்குத் திறந்து விளக்கினபோதும், நம்முடைய இருதயம் நமக்குள் எரிந்ததல்லவா?” என்று சொன்னார்கள். அதே வேளையிலே அவர்கள் எழுந்து எருசலேமுக்குத் திரும்பி, பதினொருவரும் அவர்களோடிருந்தவர்களும் கூடியிருந்ததைக் கண்டார்கள். அவர்கள்: “கர்த்தர் மெய்யாகவே உயிர்த்தெழுந்தார்; சீமோனுக்கும் தரிசனமானார்” என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள். அப்பொழுது, வழியிலே நடந்தவைகளையும், அப்பத்தைப் பிய்க்கையில் அவர் தமக்கு அறியப்பட்டதையும் அவர்கள் அறிவித்தார்கள். அவர்கள் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், இயேசு தாமே அவர்களுடைய நடுவில் நின்று: “உங்களுக்கு சமாதானம் உண்டாகுக” என்றார். ஆனால் அவர்கள் கலங்கி அஞ்சிச், ஒரு ஆவியைக் கண்டோம் என்று நினைத்தார்கள். அப்பொழுது அவர் அவர்களிடம்: “நீங்கள் ஏன் கலங்குகிறீர்கள்? ஏன் உங்கள் இருதயங்களில் இப்படிப்பட்ட எண்ணங்கள் எழுகின்றன? நானே என்பதை அறிய, என் கைகளையும் என் கால்களையும் பாருங்கள்; என்னைத் தொட்டு நோக்குங்கள். நீங்கள் காண்கிறபடி, ஒரு ஆவிக்கு மாம்சமும் எலும்புகளும் இல்லை” என்றார். இவ்வாறு சொல்லி, அவர் தமது கைகளையும் கால்களையும் அவர்களுக்குக் காண்பித்தார். அவர்கள் மகிழ்ச்சியினால் இன்னும் நம்பாமல் ஆச்சரியப்பட்டுக்கொண்டிருக்கையில், அவர்: “உங்களிடத்தில் இங்கே உண்ணுவதற்கு ஏதாவது இருக்கிறதா?” என்று கேட்டார். அவர்கள் அவருக்குச் சுட்ட மீனில் ஒரு துண்டையும், தேன்கூட்டில் ஒரு பகுதியையும் கொடுத்தார்கள். அவர் அதை எடுத்துப் அவர்கள் முன்பாக உண்டார். பின்பு அவர் அவர்களிடம்: “நான் இன்னும் உங்களோடிருந்தபோது உங்களுக்குச் சொன்ன வார்த்தைகள் இவையே; அதாவது, மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்திலும் தீர்க்கதரிசிகளிலும் சங்கீதங்களிலும் என்னைக்குறித்து எழுதப்பட்டிருக்கிற எல்லாவற்றும் நிறைவேற வேண்டியது அவசியம்” என்றார். அப்பொழுது அவர்கள் வேதவசனங்களை உணர்ந்துகொள்ளும்படியாக அவர் அவர்களுடைய புத்தியைத் திறந்தார். லூக்கா 24:32–45.

எம்மாவுக்குச் செல்லும் வழியிலிருந்த சீஷர்களிடத்தில் நடந்ததுபோலவே, இயேசு தமது மரணமும் உயிர்த்தெழுதலும் சார்ந்த வரலாற்றை விளக்கும்படி, வேதாகமத்தின் கடந்தகாலப் பரிசுத்த வரலாறுகளின் மூலம் செய்தியை முன்வைத்தார்; மேலும், உண்ணுதல் என்ற ஒரு எடுத்துக்காட்டை அவர்களுக்கு அளிப்பதன் மூலம் அதனைச் செய்தார். தேவனுடைய ஜனங்கள் அந்தச் செய்தியை உண்ண வேண்டும். அவர்களுடைய நிச்சயமின்மையிலும் துயரத்திலும், கடந்தகாலப் பரிசுத்த வரலாறுகள் வரியின்மேல் வரியாக ஒன்றுசேர்க்கப்பட்டதன் அடிப்படையில் அமைந்த நிகழ்காலச் சத்தியச் செய்திக்குப் அவர்களுடைய புரிதலைத் திறப்பதன் மூலம், இயேசு தமது மரணத்திலிருந்து தமது உயிர்த்தெழுதல், விண்ணேற்றம், திரும்பிவருதல் ஆகியவற்றுவரை நீண்டிருந்த காத்திருக்கும் காலத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தார்.

ஆகையால், எம்மாவுக்குப் போகும் வழியிலிருந்த அந்த இரண்டு சீஷர்கள் (நடுராத்திரி கூக்குரலின் செய்தியினால் இணைக்கப்பட்டும் வல்லமையூட்டப்பட்டும் இருக்கும் இரண்டாம் தூதனை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறவர்கள்) சிலுவைக்குப் பின்பு வந்த தாமதக் காலத்தை, நடுராத்திரி கூக்குரலுக்கு முன்பிருந்த தாமதக் காலமாக அடையாளப்படுத்துகின்றனர். ஆகவே, அந்த சீஷர்களின் ஏமாற்றம் தீர்க்கதரிசன வரிசையில் முதல் ஏமாற்றத்தையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மகா ஏமாற்றத்தை அல்ல.

அதன்பின் எம்மாவூஸின் நிகழ்ச்சி ஏமாற்றமடைந்த பதினொன்று சீஷர்களுடன் மீண்டும் நிகழ்கிறது. இயேசு அவர்களுடன் இணைந்து, “வரலாற்றுவாதம்” எனும் முறையின் மூலம் தீர்க்கதரிசன வார்த்தையின் நிறைவேற்றத்தை அவர்களுக்கு போதித்து, அப்பம் உண்ணிக்கொண்டிருக்கையில் அவர்களுடைய புரிதலைத் திறக்கிறார். கதையின் தொடக்கம், கதையின் முடிவை அடையாளப்படுத்துகிறது. சிலுவையின் ஏமாற்றம், முதல் ஏமாற்றத்திற்குத் தீர்க்கதரிசன ரீதியாகப் பொருந்துகிறது என்ற உண்மைக்கு இயேசு பின்னர் மூன்றாவது சாட்சியை முன்வைக்கிறார். மேலிருந்து வரும் வல்லமையைப் பெறும் வரையில் எருசலேமில் தங்கியிருக்கும்படி அவர்களிடம் சொல்லுவதன் மூலம், அந்த வரலாற்றின் கட்டமைப்பிற்கான மூன்றாவது சாட்சியையும் அவர் அளிக்கிறார்.

> அவர்களிடத்தில் அவர் கூறினதாவது: இவ்வாறு எழுதப்பட்டிருக்கிறது; கிறிஸ்து பாடுபடவும், மூன்றாம் நாளில் மரித்தோரிடமிருந்து உயிர்த்தெழவும் வேண்டியதாயிருந்தது. மேலும், அவருடைய நாமத்தில் மனந்திரும்புதலும் பாவமன்னிப்பும் எருசலேமிலிருந்து தொடங்கி எல்லா ஜாதிகளுக்கும் பிரசங்கிக்கப்பட வேண்டும். இவ்விஷயங்களுக்குச் சாட்சிகள் நீங்கள். இதோ, என் பிதாவின் வாக்குத்தத்தத்தை உங்கள்மேல் அனுப்புகிறேன்; ஆகையால், உயரத்திலிருந்து வரும் வல்லமையால் நீங்கள் உடையணியப்படும் வரையில், எருசலேம் நகரத்தில் தங்கியிருங்கள். பின்னர் அவர் அவர்களைப் பெத்தானியாவரை கூட்டிக்கொண்டு போய், தமது கைகளை உயர்த்தி அவர்களை ஆசீர்வதித்தார். அவர் அவர்களை ஆசீர்வதித்துக்கொண்டிருக்கையில், அவர் அவர்களிடமிருந்து பிரிந்து, பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார். அவர்கள் அவரைத் தொழுதுகொண்டு, மிகுந்த சந்தோஷத்துடன் எருசலேமுக்கு திரும்பி, எப்பொழுதும் தேவாலயத்தில் இருந்து, தேவனைத் துதித்தும் ஸ்தோத்திரித்தும் கொண்டிருந்தார்கள். ஆமென். லூக்கா 24:46–53.

எம்மாவுக்குச் செல்லும் வழியில் இருந்த சீஷர்களைப் பற்றிய உவமை, அவர் மரித்ததிலிருந்து அவர் உயிர்த்தெழுந்து தமது பிதாவினிடத்தில் உயர்த்தப்பட்டவராகும் வரையிலான ஒரு தங்கியிருக்கும் காலத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. சிலுவையின் நிகழ்வுகள் குறித்த செய்தி, கடந்த புனித வரலாறுகளின் கோடுகளை ஒன்று சேர்த்து, கோடு மேல் கோடாக அமைக்கும் முறையினால் நிலைநிறுத்தப்பட்டபோது, எம்மாவு சீஷர்களுக்கான அந்த தங்கியிருக்கும் காலம் முடிவுற்றது. பின்னர், அந்தச் செய்தியை சீஷர்கள் தமால் இயன்ற அளவிற்கும் அதிக வேகமாக எடுத்துச் சென்றார்கள். அதன்பின், இயேசு பதினொருச் சீஷர்களைச் சந்திக்கிறார்; மீண்டும் ஒரு உணவு உண்ணுதல் குறிப்பிடப்படுகிறது; செய்தியை நிரூபிக்க கோடு மேல் கோடு பயன்படுத்தப்படுகிறது; மேலும், எம்மாவு சீஷர்களிடத்தில் செய்ததுபோலவே, அவர் அவர்களுடைய புரிதலைத் திறந்து வைத்து விலகிச் செல்கிறார். ஆனால், பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பரிசுத்த ஆவியின் வருகையினால் அந்தத் தங்கியிருக்கும் காலம் நிறைவுறும் வரையில், எருசலேமில் தங்கியிருக்கும் வரலாற்றை அவர் அடையாளப்படுத்துவதற்கு முன் அல்ல.

இயேசு தமது சீஷர்களை எருசலேமில் தங்கியிருக்கும்படி கட்டளையிட்டபோது, அது எம்மாவுக்குப் போகும் வழியின் வரலாற்றின் முடிவாக இருந்தது. அந்த வரலாற்றின் தொடக்கம் ஒரு ஏமாற்றத்தைக் குறித்தது; அதன்பின் ஒரு தங்கியிருக்கும் காலம் வந்தது; அதன் பின்னர் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியைச் சுட்டிக்காட்டும் சத்தியத்தின் வெளிப்பாடு நிகழ்ந்தது. “தடுக்கப்பட்டிருந்த” சீஷர்களின் கண்களிலிருந்து கிறிஸ்து தமது கையை நீக்கியபோது, அந்தச் சத்திய வெளிப்பாடு நிறைவேற்றப்பட்டது. அதுவே அந்த வரலாற்றின் தொடக்கம்; மேலும், அந்த வரலாற்றின் நடுப்பகுதி அதே வரலாற்றிலேயே மீண்டும் நிகழ்கிறது, அப்போது கிறிஸ்து தம்மை வெளிப்படுத்தி தமது வார்த்தையின்மேல் அவர்களுடைய புத்தியைத் திறந்ததன் மூலம், பதினொருச் சீஷர்களிடமிருந்த ஏமாற்றத்தை நீக்கினார். பின்னர், அதே தீர்க்கதரிசன அமைப்பிற்கான ஒரு கடைசி சாட்சி வருகிறது; அது மகா ஏமாற்றத்தால் அல்ல, முதல் ஏமாற்றத்தால் தொடங்குகிறது.

எம்மாவூஸிலிருந்து பெந்தெகொஸ்தேவரையிலான வரலாறு முதல் ஏமாற்றம், தாமத காலம், மற்றும் நள்ளிரவின் கூக்குரல் ஆகியவற்றிற்கான மூன்று சாட்சிகளை வழங்குகிறது; ஆயினும், அந்த மூன்று சாட்சிகளில் ஒவ்வொன்றின் தொடக்கத்தில் வழிக்கல்லாக இருப்பதெனக் குறிப்பிடப்படும் உண்மையான ஏமாற்றம், உண்மையில் முதல் ஏமாற்றமல்ல, இரண்டாம் ஏமாற்றமாகும். மில்லரைட் வரலாற்றில் மகா ஏமாற்றமாகிய வழிக்கல், மில்லரைட் வரலாற்றிலேயே நிகழ்ந்த முதல் ஏமாற்றத்தை விளக்குவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதை உணர்ந்து கொள்வது, கடைசி இரவு உணவில் நடந்த உண்பதிற்கும் கெத்சேமனேத் தோட்டத்தில் நள்ளிரவில் நிகழ்ந்த கைது செய்வதற்குமிடையில் நடைபெறும் யோவானின் நான்கு அதிகாரங்களில் நாம் காணும் வர்ணனையைப் புரிந்துகொள்வதற்கு இன்றியமையாததாகும். இயேசு பதினொருச் சீஷர்களுக்குத் தோன்றி அவர்களுடன் உண்டபோது, “நீங்கள் ஏன் கலங்குகிறீர்கள்? உங்கள் இருதயங்களில் ஏன் எண்ணங்கள் எழுகின்றன?” என்று அவர் கேட்டார் என்பதை கவனிக்கத் தக்கது.

யோவான் சுவிசேஷப் புத்தகத்தில் அவர் கடைசி இராப்போஜனத்தை உண்ட உடனேயே, நாம் ஆராயவிருக்கும் அந்தப் பகுதி, கிறிஸ்து அவர்களிடம், “உங்களுடைய இருதயங்கள் கலங்காதிருப்பதாக” என்று கூறும் வார்த்தைகளால் தொடங்குகிறது. ஐந்து நாள்களுக்குள், அவர்கள் அந்தக் கட்டளையையே மறந்துவிட்டார்கள். யோவான் சுவிசேஷத்தின் பதினான்காம் அதிகாரம் முதல் பதினேழாம் அதிகாரம் வரை, 2020 ஜூலை 18 அன்று ஏற்பட்ட முதல் ஏமாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது தாமதிக்கும் காலத்தை அறிமுகப்படுத்தி, கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே முத்திரை நீக்கப்படும் இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டிற்குக் கொண்டு செல்கிறது, மேலும் அது நடுராத்திரிக் கூக்குரலின் செய்தியையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அந்தச் செய்தி, ஏழாம் மாத இயக்கத்தால் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்பட்டதோடும், எம்மாவுக்குச் சென்ற சீஷர்கள் இரவின் நடுப்பகுதியில் எருசலேமுக்குப் பாய்ந்து ஓடிய நிகழ்வாலும் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்பட்டதுமான ஒரு காலப்பகுதியை அறிமுகப்படுத்துகிறது. அந்த வரலாறே, கிறிஸ்து தம்மையே “சத்தியம்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்த பயன்படுத்திய மூன்று எபிரேய எழுத்துகளால் சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றது.

யோவானின் இந்த நான்கு அதிகாரங்களின் நிகழ்வுரையில்தான், பரிசுத்த ஆவியின் செயல் அந்தச் சொற்படியின் அதே படிகளாக அடையாளப்படுத்தப்படுவதை நாம் காண்கிறோம்; அதோடு, ஆகஸ்ட் பன்னிரண்டாம் தேதி முதல் பதினேழாம் தேதி வரை நடைபெற்ற எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் இப்போது படிப்படியாக முன்வைக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியின் இறுதி நிறைவேற்றம் குறித்த இப்போது முன்வைக்கப்படும் உரிமைக்கூறுகளை நிலைநிறுத்துவதற்கான மிகச் சிறந்த ஆதாரத்தையும் அங்கேயே காண்கிறோம். அந்தச் செய்தி காத்திருக்கிற பரிசுத்தவான்களால் இறுதியாக அறியப்பட்டவுடன், அந்தத் தூதர்கள் “கடைசி நாட்களின்” இறுதி எச்சரிக்கைச் செய்தியை மரித்துக்கொண்டிருக்கும் உலகத்துக்குக் கொண்டு செல்லும்போது, உலகம் ஞாயிற்றுக்கிழமைக் கட்டளையின் நெருக்கடிக்குள் தள்ளப்படும்.

Back to Articles