Article

# தானியேல் புத்தகம் - நூற்று பதிமூன்று

தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாட்டை வெளிப்படுத்தல்: வேதாகமச் சூழலில் செப்டம்பர் 11, 2001-ன் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்ளுதல்

Author

Jeff Pippenger

Published

March 3, 2024

Formats

PDF
Word

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, ஆண்டவர் தம் கடைசி நாட்களின் ஜனங்களை எரேமியாவின் “பழைய பாதைகள்” எனும் வழிக்குத் திருப்பி நடத்தினபோது, தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கு பயன்பாட்டின் விதியை அவர் ஏற்கனவே அடையாளப்படுத்தியிருந்தார்.

> கர்த்தர் சொல்லுவது இதுவே: வழிகளில் நின்று நோக்குங்கள்; பழைய பாதைகளைக் குறித்து விசாரியுங்கள்; நல்வழி எது என்று கேட்டு, அதிலே நடந்து செல்லுங்கள்; அப்பொழுது உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்கு இளைப்பாறுதல் காண்பீர்கள். ஆனால் அவர்கள், “அதில் நாம் நடக்கமாட்டோம்” என்றார்கள். மேலும், “எக்காளத்தின் சத்தத்தைக் கேளுங்கள்” என்று சொல்லி நான் உங்கள்மேல் காவலாளிகளை நிறுத்தினேன். ஆனால் அவர்கள், “நாம் கேட்கமாட்டோம்” என்றார்கள். எரேமியா 6:16, 17.

கர்த்தர் தமது ஜனங்களைப் பழைய பாதைகளுக்குத் திருப்பியபோது, அவர்கள் இளைப்பாறுதலை (பிந்தைய மழை) கண்டடைவார்கள்; அப்பொழுது காவலாளிகளுக்குப் பூம்பறைச் செய்தி கொடுக்கப்பட்டது. எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் கடைசி நாட்களின் முடிவைக் மிகத் தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள்; ஆகையால் கடைசி நாட்களின் பூம்பறைச் செய்தி இறுதி பூம்பறையாக இருக்கும்; அது ஏழாம் பூம்பறை, அதாவது மூன்றாம் ஐயோ ஆகும்.

அவருடைய கடைசி நாட்களின் மக்கள் பழைய பாதைகளுக்குள் நடக்கத் தொடங்கியபோது, முதல் ஐயோவின் பண்புகள் ஒரு குறிப்பிட்ட குறியீட்டுச் சரித்திரத் தலைவரை (Mohammed) அடையாளப்படுத்தியதை, மேலும் இரண்டாம் ஐயோவும் அதே காரியத்தை (Osman) செய்ததையும் அறியப்பட்டது. முதல் நான்கு எக்காளங்களிலும் ஒவ்வொன்றுக்கும் அந்த எக்காளத்தை அடையாளப்படுத்துவதற்கான குறிப்பிட்ட குறியீட்டுத் தலைவர்கள் இருந்தனர் என்பதும் கண்டறியப்பட்டது; அதன் பின்னர் Osama bin Laden மூன்றாம் ஐயோவின் குறியீட்டுத் தலைவராக இருந்தார் என்பதும் அறியப்பட்டது.

முகம்மது அரேபியாவுடன் தொடர்புடையவராயிருந்தார்; உஸ்மான், துருக்கியில் உள்ள ஒட்டோமன் பேரரசின் சின்னமாக இருந்தார்; மற்றும் ஒசாமா பின் லாதன், உலகமயமான இஸ்லாமிய பயங்கரவாதத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்; ஆயினும் அவர், முகம்மதுவைப் போலவே, ஒரு அரேபியராயிருந்தார்.

முதல் ஐயோ ரோமின் படைகளைக் காயப்படுத்தியது என்றும், இரண்டாம் ஐயோ ரோமின் படைகளைக் கொன்றது என்றும் மேலும் அறியப்பட்டது. பின்னர், 2001 செப்டம்பர் 11, மூன்றாம் ஐயோவாகிய இஸ்லாம் ரோமின் படையை (அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளை) காயப்படுத்திய காலப்புள்ளியாக அறியப்பட்டது; ஆனால் ஞாயிறு சட்டத்தின் வேளையில், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமாகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் தன் நிறைவை அடைந்து, தன் தேசிய இறையாண்மையை வலுசர்ப்பம், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியோரின் மும்மடங்கு ஐக்கியத்திற்குச் சரணடையும் போது, அது ரோமின் படையை கொன்றுவிடும்.

இரு அதிகாரக் கொம்புகளையுடைய பூமி மிருகம் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளாக இருப்பது அறியப்பட்டது. பூமி மிருகத்தின் முதன்மையான ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்பு என்னவெனில், அது ஒரு ஆட்டுக்குட்டியிலிருந்து ஒரு நாகமாக மாறுகிறது. தீர்க்கதரிசனப் பொருளில் கொம்புகள் வல்லமையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; பூமி மிருகத்தின் வல்லமை குடியரசுத் தத்துவமும் புரொட்டஸ்டண்டிசமும் ஆக இருந்து, அவை பூமி மிருகத்தின் இரு கொம்புகளாகச் சித்தரிக்கப்பட்டன. ஆனால் இப்போது கடைசி நாட்களில், பூமி மிருகத்தின் அந்த இரண்டு வல்லமைகள் இராணுவ மற்றும் பொருளாதார வல்லமையாக மாறியுள்ளன. 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, மூன்றாவது ஐயோவின் இஸ்லாம் பூமியைத் தாக்கியது; அது பூமி மிருகத்தின் ஒரு சின்னமாகும்; அதன் இராணுவ வல்லமையின் சின்னமான பெண்டகனையும், அதன் பொருளாதார வல்லமையின் சின்னமான நியூயார்க் நகரத்தின் இரட்டைக் கோபுரங்களையும் தாக்கியது.

முதல் ஐயோவின் ஆரம்ப வரலாறும், இரண்டாம் ஐயோவின் முடிவுக் வரலாறும், இரண்டும் ஒருநூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலுக்கான ஓர் எடுத்துக்காட்டை முன்வைக்கின்றன என்பது கூட அறியப்பட்டபோது, மூன்றாம் ஐயோவின் வருகையின்போது, நியூயோர்க்கின் மகத்தான கட்டிடங்கள் கீழே விழுக்கப்பட்டபோது, ஒருநூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் செயல்முறை ஆரம்பித்துவிட்டது என்று அது அடையாளம் காணப்பட்டது.

> “நியூயார்க் அலைப் பெருக்கினால் அடித்துச் செல்லப்பட வேண்டும் என்று நான் அறிவித்தேன் என்ற வதந்தி இப்போது வருகிறது அல்லவா? இதனை நான் ஒருபோதும் சொல்லவில்லை. அங்கே அடுக்கு மேல் அடுக்காக உயர்ந்து கொண்டிருந்த அந்த மகத்தான கட்டடங்களை நான் நோக்கிக் கொண்டிருந்தபோது, ‘கர்த்தர் பூமியை மிகுந்த பயங்கரத்தோடு அதிரச் செய்ய எழும்பும் போது எத்தகைய பயங்கரமான காட்சிகள் நடைபெறும்! அப்பொழுது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1–3 இன் வார்த்தைகள் நிறைவேறும்’ என்று நான் கூறியுள்ளேன். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரம் முழுவதும் பூமியின்மேல் வரப்போகிறதற்கான ஒரு எச்சரிக்கையாகும். ஆனால் நியூயார்க் குறித்து வரப்போகிறதற்காக விசேஷமாக எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வெளிச்சம் ஒன்றும் இல்லை; எனக்குத் தெரிந்தது இதுமாத்திரமே: ஒருநாள் அங்குள்ள அந்த மகத்தான கட்டடங்கள் தேவனுடைய வல்லமையின் திருப்புதலினாலும் புரட்டிப்போடுதலினாலும் கீழே தள்ளப்படும். எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வெளிச்சத்தின்படி, அழிவு உலகத்தில் உள்ளது என்பதை நான் அறிவேன். கர்த்தரிடமிருந்து ஒரு வார்த்தை, அவருடைய வல்லமையுள்ள சக்தியின் ஒரு தொடுதல்—அவ்வளவுமே போதும்; இவ்வளவு பெரிய இந்தக் கட்டமைப்புகள் சரிந்து விழும். நாம் கற்பனைக்குப் படுத்த முடியாத அளவுக்கு பயங்கரமான காட்சிகள் நடைபெறும்.” Review and Herald, July 5, 1906.

“உலகத்தில் உள்ள அழிவு” என்பது இஸ்லாமின் குணநலனாகும்; ஏனெனில் அதன் குணம் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரம், பதினொன்றாம் வசனத்தில் அப்பொலியோனும் அபத்தோனுமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.

> அவர்கள்மேல் ஒரு ராஜா இருந்தான்; அவன் அடித்தளமில்லா அகழியின் தூதன்; அவன் பெயர் எபிரேய மொழியில் அபத்தோன் என்றும், கிரேக்க மொழியில் அவனுடைய பெயர் அப்பொல்லியோன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9:11 (ஒன்பது பதினொன்று).

இஸ்லாமை ஆளும் அந்த அரசனுடைய நாமத்தின், அதாவது குணாதிசயத்தின், பொருள் எபிரெயிலும் கிரேக்கத்திலும்—அந்த இரண்டு பெயர்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறபடி—“மரணம்” மற்றும் “அழிவு” என்பதாகும்; அது 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, நியூயோர்க்கின் மகத்தான கட்டிடங்கள் கீழே தள்ளப்பட்டபோது, வந்து சேர்ந்தது. அந்த நேரத்தில், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினெட்டு, ஒன்று முதல் மூன்று வரை உள்ள வசனங்கள் நிறைவேறத் தொடங்கின.

ஆதியாகமப் புத்தகத்தில் இஸ்லாமின் காட்டு மனிதனைப் பற்றிய முதல் குறிப்பிடலில், “காட்டு அரேபியக் கழுதை” என்பதற்கான எபிரெய மொழிச் சொல் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதும், அந்த வசனத்தில் அது “காட்டு மனிதன்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருப்பதும் அறியப்பட்டது. இஸ்லாமின் சின்னம் குதிரைக் குடும்பமாகும்; மேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் அது போர்க்குதிரையாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டது. தேவனுடைய ஜனங்கள் “மாற்றப்படக் கூடாது” என்று அறிவுறுத்தப்பட்டிருந்த ஆபகூக்கின் புனித வரைபடங்களில், இஸ்லாம் போர்க்குதிரைகளால் சித்தரிக்கப்பட்டிருந்தது.

> கர்த்தருடைய தூதன் அவளிடம் கூறினான்: இதோ, நீ கர்ப்பமாயிருக்கிறாய்; ஒரு குமாரனைப் பெறுவாய்; அவனுக்கு இஸ்மாயேல் என்று பெயரிடுவாய்; ஏனெனில் கர்த்தர் உன் துயரத்தைச் செவிகொடுத்தார். அவன் காட்டுக் கழுதையைப்போன்ற மனிதனாயிருப்பான்; அவன் கை எல்லாருக்கும் விரோதமாகவும், எல்லாருடைய கை அவனுக்கு விரோதமாகவும் இருக்கும்; அவன் தன் சகோதரர் எல்லாரின் முன்னிலையிலும் குடியிருப்பான். ஆதியாகமம் 16:11, 12.

இஷ்மாயேலின் பிறப்பைப் பற்றிய முதல் குறிப்பிடுதல் ஒரு “கட்டுப்பாட்டுடன்” தொடர்புடையதாக இருந்தது; அது இஸ்லாமுடன் தொடர்புடைய ஒரு முதன்மையான குறியீடாக மாறியது.

> அபிராமின் மனைவியான சாராய் அவருக்குப் பிள்ளைகளைப் பெறவில்லை; அவளுக்கு ஆகார் என்று பெயருடைய ஒரு எகிப்திய வேலைக்காரி இருந்தாள். அப்பொழுது சாராய் அபிராமை நோக்கி, “இதோ, கர்த்தர் என்னைப் பிள்ளைப் பெறாதபடி அடக்கியிருக்கிறார்; தயவு செய்து என் வேலைக்காரியிடத்தில் செல்; ஒருவேளை அவள் மூலம் எனக்குப் பிள்ளைகள் உண்டாகலாம்” என்றாள். அபிராம் சாராயின் சொல்லைக் கேட்டான். ஆதியாகமம் 16:1, 2.

இஸ்லாம் முதன்முதலில் குறிப்பிடப்படும் அத்தகைய இடத்திலேயே, அதாவது இஸ்மாயேலின் பிறப்பினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்தச் சூழலிலேயே, கீழ்ப்படிதல் வலியுறுத்தப்படுகிறது. கீழ்ப்படிதல் என்ற கருத்து இஸ்லாம் மதத்தின் அடிப்படையான ஒன்றாகும். “இஸ்லாம்” என்ற சொல், “சமாதானம்” என்று பொருள்படும் “சலாம்” என்றும், “கீழ்ப்படிதல்” அல்லது “சரணடைதல்” என்று பொருள்படும் “அஸ்லமா” என்றும் அழைக்கப்படும் இரண்டு அரபுச் சொற்களிலிருந்து உருவானதாகும். வாழ்வின் எல்லா அம்சங்களிலும் விசுவாசிகள் தங்களுடைய சித்தத்தை அல்லாஹ்வின் (தேவன்) சித்தத்திற்குக் கீழ்ப்படுத்த வேண்டும் என்று இஸ்லாம் போதிக்கிறது. ஆபிரகாம் ஹாகாரை ஏற்று இஸ்மாயேலைப் பெறும்படி தாம் ஊக்குவித்ததன் மூலம் தவறான முடிவெடுத்துவிட்டதாக சாராள் உணர்ந்தபின், ஹாகாரை கடுமையாக நடத்த ஆபிரகாமிடமிருந்து அனுமதி பெற்றாள்; இதனால் ஹாகார் ஆபிரகாமின் வீட்டிலிருந்து தப்பியோடினாள். அங்கே அவள் தூதனிடமிருந்து ஒரு செய்தியைப் பெற்றாள்.

> அப்போது ஆபிராம் சாராயிடம்: இதோ, உன் வேலைக்காரி உன் கையில் இருக்கிறாள்; உனக்குப் பிரியமாக இருப்பதுபோல் அவளுக்குச் செய் என்றான். சாராய் அவளை கடினமாக நடத்தினபோது, அவள் அவளின் முன்னிலையிலிருந்து ஓடிப்போனாள். கர்த்தருடைய தூதன் அவளை வனாந்தரத்தில் ஒரு நீரூற்றின் அருகில், சூருக்குப் போகும் வழியிலுள்ள அந்த நீரூற்றருகில் கண்டான். அவன்: சாராயின் வேலைக்காரியான ஆகாரே, நீ எங்கிருந்து வந்தாய்? எங்கே போகிறாய்? என்று கேட்டான். அதற்கு அவள்: நான் என் எஜமானத்தியான சாராயின் முன்னிலையிலிருந்து ஓடிப்போகிறேன் என்றாள். கர்த்தருடைய தூதன் அவளிடம்: உன் எஜமானத்தியிடத்தில் திரும்பிச் சென்று, அவள் கைகளின் கீழ் உன்னைத் தாழ்த்திக்கொள் என்றான். பின்னும் கர்த்தருடைய தூதன் அவளிடம்: நான் உன் சந்ததியை மிகவும் பெருகப்பண்ணுவேன்; அது பெருகுதலினால் எண்ணப்பட முடியாதிருக்கும் என்றான். மேலும் கர்த்தருடைய தூதன் அவளிடம்: இதோ, நீ கர்ப்பவதியாக இருக்கிறாய்; ஒரு குமாரனைப் பெறுவாய்; அவனுக்கு இஸ்மவேல் என்று பேர் இடுவாய்; ஏனெனில் கர்த்தர் உன் துக்கத்தைக் கேட்டிருக்கிறார். அவன் ஒரு காட்டுமனுஷனாயிருப்பான்; அவன் கை எல்லாருக்கும் விரோதமாகவும், எல்லாரின் கை அவனுக்கு விரோதமாகவும் இருக்கும்; அவன் தன் சகோதரர் எல்லாருக்கும் எதிரே வாசம்பண்ணுவான். ஆதியாகமம் 16:6–12.

இஸ்லாமின் கட்டுப்பாடு, இஸ்லாம் மதத்தின் இயல்பைக் குறிக்கும் “கீழ்ப்படிதல்”, மேலும் இஸ்லாமின் பங்கு ஆகியவை அனைத்தும் இஷ்மாயேலைப் பற்றிய முதல் குறிப்பிடுதலிலேயே உள்ளன; மேலும் அவை வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் மூன்று ஐயோக்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இஸ்லாமின் தீர்க்கதரிசன DNA-ஐ பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. கர்த்தர் தம்முடைய ஜனங்களை எரேமியாவின் பண்டைய பாதைகளுக்குக் கொண்டுவந்தபோது, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் ஏழில் உள்ள நான்கு தூதர்களால் தடுக்கப்பட்டிருக்கும் “நான்கு காற்றுகள்” குறிப்பாக இஸ்லாமின் நான்கு காற்றுகளே என்று அவர்களும் அறிந்துகொண்டார்கள்.

> “தேவதூதர்கள் நான்கு காற்றுகளையும் அடக்கிப் பிடித்திருக்கிறார்கள்; அவை, கட்டுப்பாட்டை உடைத்து தப்பிச் சென்று பூமி முழுவதின் மேற்பரப்பை முழுதும் ஊடறுத்து பாய்ந்து, தாம் செல்லும் பாதையில் அழிவையும் மரணத்தையும் ஏந்திச் செல்ல விழையும் கொந்தளித்த குதிரையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன.” Manuscript Releases, தொகுதி 20, 217.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் நிறைவேறிக்கொண்டிருக்கும்போது “அடக்கப்பட்டிருக்கிற” “நான்கு காற்றுகளும்” ஆக இருப்பதோடு, இஸ்லாமின் “கோபமுள்ள குதிரையும்” தமது “பாதையில்” “மரணத்தையும் அழிவையும்” (Abaddon மற்றும் Apollyon) சுமந்துகொள்கிறது. ஆகாரின் மேல் வைக்கப்பட்ட கட்டுப்பாடு அந்தத் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்பை இஸ்லாம் என்ற குறியீட்டுக்குள் வைத்ததுபோலவே, நான்கு காற்றுகளும் கோபமுள்ள குதிரையும் இரண்டும் அடக்கப்பட்டிருக்கின்றன; அந்த உண்மை நிலைநிறுத்தப்பட்டபின், முதல் ஐயோவின் ஆரம்பம், Abubakar-இன் வரலாற்றுப் பணிக்கட்டளையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இஸ்லாமின் மேல் ஒரு கட்டுப்பாட்டை அடையாளப்படுத்துகிறது என்பது அறியப்பட்டது.

> பூமியின் புல்லையும், எந்தப் பசுமையானதையும், எந்த மரத்தையும் அவர்கள் சேதப்படுத்தக்கூடாது என்று அவர்களுக்கு கட்டளையிடப்பட்டது; ஆனால் தங்கள் நெற்றிகளில் தேவனுடைய முத்திரையில்லாத மனிதர்களை மட்டுமே. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9:4.

வரி மேலே வரி அமைந்து, இரண்டாம் ஐயோவின் ஆரம்பம், மூன்று ஐயோக்களின் மும்மடங்கு பயன்பாட்டில் முதல் ஐயோவின் ஆரம்பத்தின் மேல் வைக்கப்பட்டிருப்பதனால், அந்த வசனத்தில் நான்கு தூதர்களின் விடுதலையை அடையாளப்படுத்துகிறது; அது இஸ்லாமின் இரண்டாவது மகத்தான ஜிஹாத் விடுவிக்கப்படுதலைக் குறிக்கிறது.

> எக்காளம் உடைய ஆறாம் தூதனிடத்தில், “பெரிய யூபிராத்து நதியினிடத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கும் நான்கு தூதர்களை அவிழ்த்து விடு” என்று சொல்லியது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9:14.

ஆகையால், மூன்றாவது ஐயோவின் ஆரம்பத்தில் இஸ்லாம் விடுவிக்கப்படுவதோடும் கட்டுப்படுத்தப்படுவதோடும் இருக்கும் என்பது புரிந்துகொள்ளப்பட்டது; இதுவே சகோதரி வைட்டின் நேரடியான சாட்சியாகும்.

> “அந்த நேரத்தில், இரட்சிப்பின் கிரியை முடிவடையச் செல்லும் போது, பூமியின்மேல் உபத்திரவம் வரத் தொடங்கும்; ஜாதிகள் கோபமாயிருப்பார்கள், ஆயினும் மூன்றாம் தூதனுடைய கிரியையைத் தடுக்காதபடிக்கு அவர்கள் அடக்கிப் பிடிக்கப்பட்டிருப்பார்கள். அந்த நேரத்தில் ‘பிந்திய மழை,’ அதாவது கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து வரும் புத்துணர்ச்சி, மூன்றாம் தூதனுடைய உரத்த சத்தத்திற்கு வல்லமையளிக்கவும், கடைசி ஏழு வாதைகள் ஊற்றப்படப்போகும் காலத்தில் பரிசுத்தவான்கள் நிலைத்திருக்கும்படியாக அவர்களை ஆயத்தப்படுத்தவும் வரும்.” Early Writings, 85.

இஸ்லாமின் வரலாற்றுப் பதிவுகள் ஆய்ந்து பார்க்கப்பட்டபோது, முதல் ஐயோவுக்குரிய அரபு இஸ்லாமின் போரும் சாதனைகளும் இஸ்லாமால் “முதல் மகத்தான ஜிஹாத்” என்று புரிந்துகொள்ளப்படுகின்றன என்பதும், நான்கு தூதர்கள் அவிழ்க்கப்பட்டபோது ஆரம்பமான ஒட்டோமான் பேரரசின் போரும் இஸ்லாமால் “இரண்டாம் மகத்தான ஜிஹாத்” என்று புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது என்பதும் கண்டறியப்பட்டது. மும்மடங்கான பயன்பாட்டிற்கு இணங்க, மூன்றாவதும் இறுதியுமான மகத்தான ஜிஹாத் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று ஆரம்பமானது என்று இஸ்லாம் நம்புகிறது. வில்லியம் மில்லர் ஒருகாலத்தில் எழுதியதுபோல, “வரலாறும் தீர்க்கதரிசனமும் ஒத்துப்போகின்றன.”

முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோக்களின் ஆரம்பத் தீர்க்கதரிசன வரியை ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக அமைத்துப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட, விடுதலையும் அதே சமயத்தில் கட்டுப்பாடும் ஆகியவற்றின் “வரி மேல் வரி” பயன்பாடு, தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவியினால் முற்றிலும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது; மேலும், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று இஸ்லாம் தாக்கிய உடனே, அதிபர் George W. Bush தனது “terror” எதிரான போரைக் தொடங்குவதன் மூலம் இஸ்லாமின் மீது உலகளாவிய கட்டுப்பாட்டை ஏற்படுத்தினார். இஸ்லாம் என்னும் “angry horse” இன் ஒரே நேரத்திலான விடுதலையும் கட்டுப்பாடும் வேதாகமத்தினாலும், தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவியினாலும், மேலும் வரலாற்றினாலும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது.

“ஆட்டுக்குட்டியைப் பின்பற்றுகிற”வர்கள், மில்லரைட் பழைய பாதைகளுக்குத் திரும்பிச் செல்லும்போது, “இளைப்பாறுதலை” காண்கிறார்கள்; அதுவே பிந்தைய மழை ஆகும்; சகோதரி வைட் அதுவே ஜாதிகள் கோபமடைந்தபோதிலும், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று இருந்ததுபோல கட்டுப்பாட்டில் வைக்கப்பட்டிருக்கும்போது ஆரம்பிக்கிறது என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> “அந்தக் காலத்தில், இரட்சிப்பின் பணி முடிவடைந்து கொண்டிருக்கும்போது, பூமியின் மேல் துன்பம் வரத் தொடங்கும்; ஜனங்கள் கோபமடைந்திருப்பார்கள்; இருப்பினும், மூன்றாம் தூதனுடைய பணியைத் தடுக்காதபடிக்கு அவர்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருப்பார்கள். அந்தக் காலத்தில், ‘பிந்தைய மழை,’ அல்லது கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து வரும் புத்துணர்ச்சி, வந்து, மூன்றாம் தூதனுடைய உரத்த சத்தத்திற்கு வல்லமையளிக்கும்; மேலும், கடைசி ஏழு வாதைகள் ஊற்றப்படுகிற காலத்தில் பரிசுத்தவான்கள் நிலைத்திருக்கும்படியாக அவர்களை ஆயத்தப்படுத்தும்.” Early Writings, 85.

“ஆட்டுக்குட்டியைப் பின்பற்றுகிறவர்கள்” மில்லரைட் பழைய பாதைகளுக்குத் திரும்பிச் சென்று, சகோதரி வைட் அடையாளப்படுத்துவதுபோல, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் வல்லமையுள்ள தூதன் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று இறங்கியபோது ஆரம்பித்த பின்மழையாகிய “இளைப்பாறுதலை” கண்டடைகிறார்கள்.

> “பிற்கால மழை தேவனுடைய ஜனங்கள்மேல் பொழியப்பட இருக்கிறது. வல்லமையுள்ள ஒரு தூதன் வானத்திலிருந்து இறங்கி வர இருக்கிறான்; அவனுடைய மகிமையினால் பூமி முழுவதும் ஒளியால் நிரம்பப்போகிறது.” Review and Herald, April 21, 1891.

நியூயார்க் நகரின் கட்டிடங்கள் தரைமட்டமாக்கப்பட்டபோது அந்த வல்லமையுள்ள தூதன் இறங்கிவந்தான்; அப்போது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் தொடங்கியது, மேலும் பின்மழை தெளிக்கத் தொடங்கியது. எரேமியாவின் பண்டைய பாதைகளுக்குத் திருப்பி நடத்தப்பட்டு, பின்மழையாகிய “இளைப்பாறுதலை” கண்டடைந்தவர்கள், ஏசாயாவின் “இளைப்பாறுதலும் புத்துணர்ச்சியும்” கூட பின்மழையே என்பதை அப்போது அறிந்தார்கள்; ஆனால் அதே சமயம் அது 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தேவனுடைய ஜனங்களை எதிர்கொண்ட சோதனையின் அடையாளமாகவும் இருந்தது; குறிப்பாக “எருசலேமை ஆட்சி செய்த” “இகழ்ச்சியுள்ள மனிதர்கள்” என்பவர்களை. அந்தச் சோதனை இருமடங்கானது என்பதை அவர்கள் புரிந்துகொண்டார்கள்; ஏனெனில் அது மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது; அதே அளவுக்கு முக்கியமாக, அது பின்மழையின் செய்தியை நிறுவிய வேதாகம முறையியலையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது.

> “சோர்ந்தவர்களை இளைப்பாறச் செய்யும்படி இதுவே இளைப்பாறுதல்; இதுவே புத்துணர்ச்சி” என்று அவர் சொன்னார்; ஆனாலும் அவர்கள் கேட்கவில்லை. ஆகையால் கர்த்தருடைய வார்த்தை அவர்களுக்குப் போதனை மேல் போதனை, போதனை மேல் போதனை; வரி மேல் வரி, வரி மேல் வரி; இங்கே கொஞ்சம், அங்கே கொஞ்சம் ஆனது; அவர்கள் போய், பின்னாக விழுந்து, நொறுக்கப்பட்டு, கண்ணியில் சிக்கி, பிடிக்கப்படும்படிக்கு. ஆகையால் எருசலேமில் உள்ள இந்த ஜனத்தை ஆளும் இகழ்ச்சியுள்ள மனிதரே, கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கேளுங்கள். ஏசாயா 28:12–14.

பழைய பாதைகளில் நடந்ததினால், தேவனுடைய இறுதிநாள் ஜனங்கள், “அட்வென்டிஸ்ட் மக்களின் அனுபவத்தை விளக்குகிற” பத்து கன்னியர் குறித்த உவமை, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில் “எழுத்துக்கு எழுத்தாகவே” மறுபடியும் நிகழவேண்டியது என்பதைப் பின்னர் காண அனுமதிக்கப்பட்டார்கள். அந்த உவமை முதலில் நிறைவேறிய வரலாற்றின் சாட்சி, ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரம் அந்த உவமையோடு நேரடியாக இணைந்ததுமன்றி அதின் ஓர் அங்கமாகவும் இருந்ததை அடையாளப்படுத்தியது. ஆகையால் ஆபக்கூக் இரண்டின் “விவாதம்,” இகழ்ச்சியுள்ள மனிதர் கேட்க மறுத்த இளைப்பாறுதலும் புத்துணர்ச்சியும் குறித்த சோதனையைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. உண்மையுள்ள வேதாகம மாணவர்கள் பழைய பாதைகளைத் தொடர்ந்து ஆராய்ந்தபோது, பத்து கன்னியர் குறித்த உவமையும், ஆபக்கூக் இரண்டும், ஒரே தீர்க்கதரிசனமாக இருந்ததுமன்றி, எசேக்கியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரமும் அதுவே என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தார்கள்.

> எசேக்கியேலின் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு பகுதியும் விசுவாசிகளுக்கு வலிமையும் ஆறுதலும் அளிக்கும் மூலமாக இருந்தது: “கர்த்தருடைய வார்த்தை எனக்கு உண்டாகி, அவர் சொல்லினார்: மனுஷகுமாரனே, இஸ்ரவேல் தேசத்தில் நீங்கள் சொல்லுகிற இந்தப் பழமொழி என்ன? ‘நாட்கள் நீள்கின்றன; எல்லாத் தரிசனமும் பலனின்றிப் போகிறது’ என்று சொல்லுகிறீர்களே? ஆகையால் அவர்களிடத்தில் சொல்லு: ஆண்டவராகிய கர்த்தர் சொல்லுவது இதுவே.... நாட்கள் சமீபித்துவிட்டன; ஒவ்வொரு தரிசனத்தின் நிறைவேற்றமும் நெருங்கியுள்ளது.... நான் பேசுவேன்; நான் பேசும் வார்த்தை நிறைவேறும்; அது இனி தாமதிக்காது.” “இஸ்ரவேல் குடும்பத்தார், ‘அவன் காண்கிற தரிசனம் இன்னும் பல நாள்களுக்கு அப்பாலுள்ளது; அவன் மிகவும் தூரத்திலுள்ள காலங்களைப்பற்றித் தீர்க்கதரிசனம் சொல்கிறான்’ என்று சொல்லுகிறார்கள். ஆகையால் அவர்களிடத்தில் சொல்லு: ஆண்டவராகிய கர்த்தர் சொல்லுவது இதுவே; என் வார்த்தைகளில் ஒன்றும் இனி தாமதிக்காது; நான் பேசிய வார்த்தை நிறைவேறும்.” எசேக்கியேல் 12:21–25, 27, 28.” தி கிரேட் கான்ட்ரவர்சி, 393.

1840 முதல் 1844 வரையிலான அட்வென்ட் இயக்கத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலின் காலம், கடைசி நாட்களில் “ஒவ்வொரு தரிசனத்தினதும் நிறைவு” “நடைபெறும்” காலப்பகுதியைக் குறிக்கிறது. இரண்டாம் ஐயோவின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் மேல் அமைக்கப்பட்ட முதல் ஐயோவின் தீர்க்கதரிசன வரலாறு, மூன்றாம் ஐயோவின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றை அடையாளப்படுத்துகிறது; அது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலின் தீர்க்கதரிசன வரலாறே ஆகும். அதுவே 1840 முதல் 1844 வரையிலான வரலாறும் ஆகும். உடன்படிக்கையின் தூதருக்குப் பாதையை ஆயத்தப்படுத்துகிற தூதனின் பணி நிறைவேற்றப்படும் வரலாறும் அதுவே ஆகும். பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் இரண்டு கொம்புகளும், ஆறாவது நிலையிலிருந்து “ஏழினுள் ஒன்றான” “எட்டாவது” நிலைக்குத் மாற்றமடையும் வரலாறும் அதுவே ஆகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில், இரண்டு தீர்க்கதரிசிகள் தெருவில் கொல்லப்படுகிற வரலாறும் அதுவே ஆகும்.

ஆயினும் அதே அளவு முக்கியமான உண்மை என்னவெனில், தேவனுடைய வார்த்தை ஒருபோதும் தவறாததினாலும், எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் வேறு எந்தக் காலத்தைவிடவும் கடைசி நாட்களைப்பற்றியே அதிகமாகப் பேசுகின்றனர் என்ற கொள்கையுடனும் இணைந்து, 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று “தீர்க்கதரிசன நாட்கள் நெருங்கியுள்ளன”; அங்கே தேவன் உரைத்த “அந்த வார்த்தைகள்” “நிறைவேறும்,” மேலும் “அது இனி தாமதிக்காது.”

1863 ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சி, லவோதிகேயா அட்வெண்டிசத்திற்கு அவர்கள் அனைவரும் மரித்துப்போகும் வரையில் வனாந்தரத்தில் அலைந்து திரிய வேண்டிய நிலையை ஒதுக்கியது. கர்த்தர், பண்டைய இஸ்ரவேலோடு காதேசில் செய்ததுபோலவே, 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று அந்த வரலாற்றிற்குத் திரும்பினார்.

காதேசிற்கான முதல் வருகை பத்து உளவாளிகளின் கிளர்ச்சியை உண்டாக்கியது; அதனால் வனாந்தரத்தில் அலைந்து திரியும் காலம் வந்தது. நாற்பது ஆண்டுகளின் முடிவில் அவர்கள் மீண்டும் காதேசிற்கு திரும்பினர்; அங்கேயே மோசே இரண்டாவது முறை அந்தக் கன்மலையை அடித்தார், அதனால் அவர் வாக்குப்பண்ணப்பட்ட தேசத்திற்குள் பிரவேசிக்கத் தடுக்கப்பட்டார்; ஆனால் அவர்கள் யோசுவாவுடன் உள்ளே சென்றார்கள். செப்டம்பர் 11, 2001, கடைசி தலைமுறையை அடையாளப்படுத்துகிறது; தேவன் இனி தமது வார்த்தையை தாமதிப்பதில்லை.

இந்த உண்மையை அடுத்த கட்டுரையில் ஆராய்வோம்.

> “இஸ்ரவேலின் வனாந்தர வாழ்க்கையின் வரலாறு, காலத்தின் முடிவுவரை உள்ள தேவனுடைய இஸ்ரவேலின் நன்மைக்காகப் பதிவு செய்யப்பட்டதாகும். பாலைவனத்தில் அலைந்து திரிந்தவர்களுடன் தேவன் நடந்துகொண்ட விதம்—அவர்களின் முன்னும் பின்னும் நடந்த எல்லா பயணங்களிலும், பசி, தாகம், சோர்வு ஆகியவற்றிற்கு அவர்கள் உட்பட்ட நிலையிலும், அவர்களுக்கு நிவாரணம் அளிப்பதற்காக அவரது வல்லமையின் அதிசயமான வெளிப்பாடுகளிலும்—எல்லாக் காலங்களிலும் உள்ள அவரது ஜனங்களுக்கு எச்சரிக்கையும் போதனையும் நிறைந்த ஒரு தெய்வீக உவமையாகும். எபிரெயரின் பன்முகமான அனுபவம், அவர்கள் வாக்குப்பண்ணப்பட்ட கானான் இல்லத்திற்காக அவர்களை ஆயத்தப்படுத்திய ஒரு பயிற்சி பள்ளியாக இருந்தது. இக்கடைசி நாட்களில், பண்டைய இஸ்ரவேல் கடந்து சென்ற அக்கினிச் சோதனைகளைத் தமது ஜனங்கள் தாழ்மையான இருதயங்களுடனும் கற்பதற்கு ஆயத்தமான ஆவிகளுடனும் மீளாய்வு செய்ய வேண்டும் என்று தேவன் விரும்புகிறார்; அப்பொழுது அவர்கள் பரலோக கானானுக்கான தங்கள் ஆயத்தப்படுத்துதலில் போதனை பெறுவார்கள்.”

> “தேவனுடைய கட்டளையினால் அடிக்கப்பட்டு, தன்னிடமிருந்து ஜீவநீரை புறப்படச்செய்த அந்தக் கன்மலை, கிறிஸ்துவின் ஒரு சின்னமாக இருந்தது; அழிவுக்கு உள்ளாகும் மனிதனின் இரட்சிப்பிற்காக அவருடைய இரத்தத்தினால் ஒரு ஊற்று ஆயத்தப்படும்படி, அவர் அடிக்கப்பட்டும் நொறுக்கப்பட்டும் ஆகினார். அந்தக் கன்மலை ஒருமுறை அடிக்கப்பட்டதுபோல, கிறிஸ்துவும் ‘அநேகருடைய பாவங்களைச் சுமப்பதற்காக ஒருமுறை பலியிடப்பட’ வேண்டியவராயிருந்தார். ஆனால் மோசே காதேசில் அவசரத்தோடும் திடீர்தனத்தோடும் அந்தக் கன்மலையை அடித்தபோது, கிறிஸ்துவைப் பற்றிய அந்த அழகிய சின்னம் குலைக்கப்பட்டது. எங்கள் இரட்சகர் இரண்டாவது முறை பலியிடப்பட வேண்டியவர் அல்ல. அந்த மகத்தான பலி ஒருமுறை மட்டுமே செலுத்தப்பட்டதினால், அவருடைய கிருபையின் ஆசீர்வாதங்களைத் தேடுகிறவர்கள் இயேசுவின் நாமத்தில் கேட்பதே போதுமானது,—மனந்திரும்பிய ஜெபத்தில் இருதயத்தின் வாஞ்சைகளை ஊற்றிச் சொல்லுதல். அத்தகைய ஜெபம் சேனைகளின் கர்த்தரின் முன்பாக இயேசுவின் காயங்களை முன்வைக்கும்; அப்பொழுது தாகமாயிருந்த இஸ்ரவேலுக்காக ஓடிய ஜீவநீரின் ஓட்டத்தால் சின்னமாகக் காட்டப்பட்ட ஜீவனளிக்கும் இரத்தம் மறுபடியும் புறப்பட்டோடும்.”

> “தேவனில் உயிருள்ள விசுவாசத்தினாலும், அவருடைய கட்டளைகளுக்கான தாழ்மையான கீழ்ப்படிதலினாலும் மட்டுமே, மனிதன் தெய்வீக அங்கீகாரத்தை அடைவதற்கான நம்பிக்கையைக் கொள்ள முடியும். காதேஷில் நிகழ்ந்த அந்த வல்லமையான அதிசயத்தின் வேளையில், ஜனங்களின் இடையறாத முறுமுறுப்பும் கலகமும் காரணமாகச் சோர்ந்துபோன மோசே, தம்முடைய சர்வவல்ல உதவியாளரை மனக்கண்ணில் இருந்து இழந்தார்; ‘நீங்கள் கற்பாறையோடே பேசுங்கள்; அது தன் தண்ணீரை வெளிப்படுத்தும்’ என்ற கட்டளைக்கு அவர் செவிகொடுக்கவில்லை; தெய்வீக வல்லமையின்றி அவர் விடப்பட்டபோது, உக்கிரத்தையும் மனித பலவீனத்தையும் வெளிப்படுத்தியதினால் தம் பதிவைக் களங்கப்படுத்தினார். தமது பணியின் இறுதிவரைத் தூய்மையுடனும், உறுதியுடனும், தன்னலமற்றவராகவும் நிலைத்திருக்க வேண்டியவரும், அப்படியே நிலைத்திருக்கக் கூடியவருமான அந்த மனிதன், கடைசியில் ஜெயிக்கப்படினார். இஸ்ரவேல் சபையின் முன்பாக தேவன் கனம்கொள்ளப்பட வேண்டியிருந்தபோதிலும், அவர் கனம்கொள்ளப்படாமல் அவமதிக்கப்பட்டார்; அவருடைய நாமம் மகிமைப்படுத்தப்பட வேண்டியிருந்தபோதிலும், அது நிகழவில்லை.”

> “மோசேய்மேல் உடனடியாக உச்சரிக்கப்பட்ட தீர்ப்பு மிகவும் வேதனையூட்டுவதும் அவமானகரமுமானதாயிருந்தது,—அதாவது, அவன் கலகமுள்ள இஸ்ரவேலோடு சேர்ந்து யோர்தானைக் கடப்பதற்கு முன்பே மரிக்க வேண்டியதாக இருந்தது. ஆனால் அந்த ஒரே குற்றத்தினிமித்தம் கர்த்தர் தம்முடைய ஊழியக்காரனோடு கடுமையாக நடந்துகொண்டார் என்று மனுஷன் கூறலாமோ? அந்நாளில் உயிரோடிருந்த வேறெந்த மனுஷனையும் அவர் கௌரவித்ததுபோலல்லாமல், தேவன் மோசேயை கௌரவித்திருந்தார். அவனுடைய காரியத்தை அவர் மறுமறுபடியும் நியாயப்படுத்தியிருந்தார். அவனுடைய ஜெபங்களை அவர் கேட்டிருந்தார்; மேலும், ஒருவர் தன் நண்பனோடு பேசுகிறதுபோல், அவரோடு முகாமுகமாகப் பேசியிருந்தார். மோசே அனுபவித்த ஒளியும் அறிவும் எவ்வளவோ, அதற்கேற்ற அளவிலே அவனுடைய குற்றப்பொறுப்பும் அதிகரித்தது.” Signs of the Times, October 7, 1880.

Back to Articles