Article

# தானியேல் புத்தகம் - நூற்று பதினேழாம் எண்

விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வெளிப்படுத்தல்: தப்பிச் செல்ல வேண்டிய அடையாளத்தின் உருவகப் பகுப்பாய்வு

Author

Jeff Pippenger

Published

March 5, 2024

Formats

PDF
Word

சிஸ்டர் வைட் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை, கி.பி. 66 ஆம் ஆண்டில் எருசலேமைச் சூழ்ந்த ரோமப் படைகளால் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்பட்ட “அடையாளம்” என அடையாளப்படுத்துகிறார்; இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், காணும் கண்கள் இருந்தும் காணாதவர்களும், கேட்கும் காதுகள் இருந்தும் கேளாதவர்களும் ஆன ஒரு வர்க்கத்தை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

> “நித்தியம் எங்களுக்குமுன் விரிந்திருக்கிறது. திரை விரைவில் உயர்த்தப்படவிருக்கிறது. இந்தக் கவிமையான, பொறுப்புமிக்க நிலையைக் கொண்டிருக்கும் நாம், எங்களைச் சுற்றி ஆத்துமாக்கள் அழிந்து கொண்டிருக்கையில், நம்முடைய சுயநலமான சுகவாழ்வு விருப்பத்தில் பற்றிக்கொண்டு, என்ன செய்கிறோம், எதைப் பற்றிச் சிந்திக்கிறோம்? நம்முடைய இருதயங்கள் முற்றிலும் கறாரானவைகளாகி விட்டனவா? மற்றவர்களின் இரட்சிப்பிற்காக நாம் செய்ய வேண்டிய ஒரு பணி உண்டென்பதை நாம் உணரவோ புரிந்துகொளவோ முடியாதோ? சகோதரரே, கண்கள் இருந்தும் காணாதவர்களும், காதுகள் இருந்தும் கேளாதவர்களுமாகிய அந்த வகுப்பினருள் நீங்கள் ஒருவரா? தேவன் தம்முடைய சித்தத்தைப் பற்றிய அறிவை உங்களுக்கு அளித்தது வீணாயிற்றோ? அவர் எச்சரிப்பின் மேல் எச்சரிப்பை உங்களுக்குப் அனுப்பியது வீணாயிற்றோ? பூமியின் மேல் வரப்போகிறதைக் குறித்து நித்திய சத்தியம் அறிவிக்கும் அறிவிப்புகளை நீங்கள் விசுவாசிக்கிறீர்களா, தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் மக்கள்மேல் தொங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன என்பதை நீங்கள் விசுவாசிக்கிறீர்களா, அப்படியிருக்க இன்னும் நீங்கள் சுகமாக, சோம்பேறித்தனமாக, கவனக்குறைவாக, இன்பவெறியுடன் உட்கார்ந்திருக்க முடியுமா?”

> “இப்போது தேவனுடைய ஜனங்கள் தங்கள் பாசங்களை உலகில் நிலைநிறுத்தவோ, தங்கள் பொக்கிஷத்தை உலகிலேச் சேர்த்துவைக்கவோ வேண்டிய காலமல்ல. ஆரம்பக் சீஷர்களைப் போல நாம் பாழடைந்தும் தனிமையானும் உள்ள இடங்களில் அடைக்கலம் தேடத் திணிக்கப்படுகிற காலம் தூரத்தில் இல்லை. ரோமப் படைகளால் எருசலேம் முற்றுகையிடப்பட்டது யூதேய கிறிஸ்தவர்களுக்கு ஓடிப்போகும் அறிகுறியாக இருந்ததுபோல, பாப்பரசரின் சப்தத்தை அமல்படுத்தும் ஆணையில் நமது தேசம் அதிகாரத்தை ஏற்றுக்கொள்வது நமக்குச் எச்சரிக்கையாக இருக்கும். அப்பொழுது பெரிய நகரங்களை விட்டு, பின்னர் சிறிய நகரங்களையும் விட்டு, மலைகளுக்கிடையிலுள்ள தனிமையான இடங்களில் ஒதுங்கியிருக்கும் இல்லங்களுக்குச் செல்ல ஆயத்தமாகும் காலமாக இருக்கும்.” Testimonies, volume 5, 464.

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம், “பெரிய நகரங்களை விட்டு வெளியேறுவதற்கான, பின்னர் சிறிய நகரங்களையும் விட்டு மலைப்பகுதிகளில் ஒதுக்கிடமான இடங்களில் அமைந்த அமைதியான வீடுகளுக்குச் செல்லுவதற்கான ஆயத்தமாகிய” எச்சரிக்கைச் சின்னமாகும் (அடையாளமாகும்). அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் எழும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடி, The Great Controversy-இல் குறிப்பிடப்பட்ட “அடையாளத்தை” நிறைவேற்றுகிறது என்பதை லவோதிக்கேய ஆத்வென்டிசம் பெரும்பாலும் உணராமல் இருக்கிறது. அது மூன்றரை ஆண்டுகளின் தொடக்கத்தில் இருந்த “அடையாளத்தால்” முன்னுருவாக்கப்பட்டுள்ளது. கி.பி. 66ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட எருசலேமின் முதல் முற்றுகையில் நிறைவேறிய அந்த “அடையாளம்”, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது உயர்த்தப்படும் “கொடியை” முன்னுறைகிறது.

கி.பி. 70ஆம் ஆண்டில் எருசலேமின் உண்மையான அழிவு டைட்டஸால் நிறைவேற்றப்பட்டது; மேலும், டைட்டஸின் முற்றுகைக்கு முன்மாதிரியாக கி.பி. 66ஆம் ஆண்டில் செஸ்தியஸ் நடத்திய முற்றுகை முதலில் அமைந்தது; ஏனெனில், இயேசு எப்போதும் ஒரு காரியத்தின் முடிவை, அதன் ஆரம்பத்தின் மூலம் விளக்குகிறார். இயேசு தப்பிச் செல்லும்படி கொடுத்திருந்த “அடையாளம்” டைட்டஸின் முற்றுகையல்ல, செஸ்தியஸின் ஆரம்ப முற்றுகையே ஆகும். ஒன்று ஆரம்பத்தில் நிகழ்ந்த முற்றுகை; மற்றொன்று முடிவில் நிகழ்ந்த முற்றுகை.

> “எருசலேமின் அழிவில் ஒரே ஒரு கிறிஸ்தவரும் கூட அழியவில்லை. கிறிஸ்து தம்முடைய சீஷர்களுக்கு முன்கூட்டியே எச்சரிக்கை அளித்திருந்தார்; அவருடைய வார்த்தைகளை நம்பிய அனைவரும் வாக்குக்கொடுக்கப்பட்ட அடையாளத்தைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ‘எருசலேம் படைகளால் சூழப்பட்டிருப்பதை நீங்கள் காணும்போது,’ என்று இயேசு கூறினார், ‘அப்பொழுது அதின் பாழாக்குதல் சமீபித்துவிட்டது என்று அறிந்துகொள்ளுங்கள். அப்பொழுது யூதேயாவில் இருப்பவர்கள் மலைகளுக்கு ஓடிப்போகட்டும்; அதன் நடுவில் இருப்பவர்கள் வெளியேறிப்போகட்டும்.’ லூக்கா 21:20, 21. செஸ்தியுஸ் தலைமையிலிருந்த ரோமர் அந்த நகரத்தை முற்றுகையிட்ட பின்பு, உடனடியான தாக்குதலுக்கு எல்லாமும் சாதகமாகத் தோன்றியிருந்த போதிலும், அவர்கள் எதிர்பாராதவிதமாக முற்றுகையை விட்டுவிட்டு விலகினர். முற்றுகையிடப்பட்டிருந்தவர்கள், வெற்றிகரமான எதிர்ப்புக்கான நம்பிக்கையை இழந்து, சரணடையத் தயாராக இருந்த வேளையில், ரோமப் படைத்தளபதி வெளிப்படையான எந்தக் காரணமும் இன்றியே தன் படைகளைப் பின்வாங்கினார். ஆனால் தேவனுடைய இரக்கமுள்ள பரிபாலனமே தம்முடைய ஜனங்களின் நன்மைக்காக நிகழ்வுகளை நடத்திக்கொண்டிருந்தது. காத்திருந்த கிறிஸ்தவர்களுக்கு வாக்குக்கொடுக்கப்பட்ட அடையாளம் அளிக்கப்பட்டிருந்தது; இப்போது இரட்சகரின் எச்சரிக்கைக்குக் கீழ்ப்படிவதற்கான வாய்ப்பு, விரும்பிய அனைவருக்கும் வழங்கப்பட்டது. கிறிஸ்தவர்கள் தப்பிச் செல்லுவதற்கு யூதரோ ரோமரோ தடை செய்ய முடியாதபடி நிகழ்வுகள் ஆளப்பட்டன. செஸ்தியுஸ் பின்வாங்கியதும், எருசலேமிலிருந்து வெளியேறிய யூதர்கள், அவன் பின்வாங்கிக் கொண்டிருந்த படையைத் துரத்திச் சென்றார்கள்; இவ்வாறு இரு படைகளும் முழுமையாக ஒன்றோடொன்று ஈடுபட்டிருந்தபோது, கிறிஸ்தவர்களுக்கு நகரத்தைவிட்டு வெளியேறுவதற்கான வாய்ப்பு கிடைத்தது. அச்சமயத்தில், அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்த முயன்றிருக்கக் கூடிய விரோதிகளிடமிருந்தும் தேசம் சுத்திகரிக்கப்பட்டிருந்தது. முற்றுகை நடந்துகொண்டிருந்த சமயத்தில், கூடாரப்பண்டிகையைக் கொண்டாடுவதற்காக யூதர்கள் எருசலேமில் கூடிவந்திருந்தார்கள்; இவ்வாறு தேசமெங்கும் இருந்த கிறிஸ்தவர்கள் எவராலும் தொந்தரவு செய்யப்படாமல் தப்பிச் செல்ல முடிந்தது. அவர்கள் தாமதமின்றி பாதுகாப்பான இடமான—யோர்தானுக்கு அப்பால் பேரேயா தேசத்தில் இருந்த பெல்லா நகரத்திற்குப் பறந்துசென்றார்கள்.” The Great Controversy, 30.

கி.பி. 66 ஆம் ஆண்டில் செஸ்தியஸ் எருசலேமை முற்றுகையிட்டது, அந்த வரலாற்றுக் காலத்தின் கிறிஸ்தவர்களுக்காக கிறிஸ்து பதிவு செய்திருந்த எச்சரிக்கை “அடையாளத்தை” நிறைவேற்றியது; ஆனால் கி.பி. 70 இல் தித்துஸ் நடத்திய முற்றுகை, தப்பிச் செல்லும்படி எந்த “அடையாளத்தையும்” வழங்கவில்லை. அந்த முற்றுகையில் நகரத்தில் எந்தக் கிறிஸ்தவர்களும் மீதமிருக்கவில்லை; மேலும் அந்த இறுதி முற்றுகை எருசலேமின் அழிவுக்குக் காரணமானது; எருசலேமின் அழிவில் “ஒரு கிறிஸ்தவர்கூட அழிவுறவில்லை,” ஏனெனில் அந்த வரலாற்றின் தொடக்கத்திலேயே கிறிஸ்தவர்கள் தப்பிச் சென்றிருந்தார்கள்.

> செஸ்தியுஸையும் அவனுடைய படையினரையும் தொடர்ந்து துரத்திய யூதப் படைகள், அவர்களின் பின்படையின்மேல் முழுமையான அழிவை அச்சுறுத்துமளவுக்கு அத்தகைய கொடூரத் தாக்குதலுடன் விழுந்தன. ரோமர்கள் தங்கள் பின்வாங்கலை நிறைவேற்றுவதில் மிகுந்த கஷ்டத்தோடு மட்டுமே வெற்றி பெற்றனர். யூதர்கள் ஏறக்குறைய இழப்பின்றித் தப்பித்து, தாங்கள் கைப்பற்றிய கொள்ளைகளுடன் வெற்றிக்களிப்போடு எருசலேமுக்குத் திரும்பினர். ஆயினும் இந்த வெளிப்படையான வெற்றி அவர்களுக்கு தீமையையே கொண்டுவந்தது. அது, ரோமருக்கு எதிராக பிடிவாதமான எதிர்ப்பின் அந்த மனப்பாங்கை அவர்களுள் தூண்டியது; அதுவே சீக்கிரத்தில் அந்த நியமிக்கப்பட்ட நகரத்தின் மேல் சொல்லொணாத துயரத்தை வரவழைத்தது.

> தீத்துவினால் முற்றுகை மீண்டும் ஆரம்பிக்கப்பட்டபோது எருசலேமின்மேல் விழுந்த பேராபத்துகள் கொடூரமானவையாக இருந்தன. “பஸ்கா பண்டிகையின் காலத்தில், அதன் மதில்களுக்குள் இலட்சக்கணக்கான யூதர்கள் கூடிவந்திருந்த சமயத்தில், அந்த நகரம் முற்றாகச் சூழப்பட்டது.” The Great Controversy, 31.

கி.பி. 66 ஆம் ஆண்டின் கூடாரப்பண்டிகையிலிருந்து கி.பி. 70 ஆம் ஆண்டின் பஸ்கா பண்டிகைவரை மூன்றரை ஆண்டுகள் ஆகும்; இது தீர்க்கதரிசன ரீதியாக ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்களாகும். கி.பி. 66 முதல் கி.பி. 70 வரை அயோக்கிய ரோம் பரிசுத்தஸ்தலத்தையும் சேனையையும் மிதித்துக்கீழ்ப்படுத்தியது; அதுபோலவே கி.பி. 538 முதல் 1798 வரை நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள் பாப்பரசரின் ரோம் பரிசுத்த நகரத்தை மிதித்தது.

> ஆலயத்துக்கு வெளியிலுள்ள புறமுற்றத்தை விட்டுவிடு; அதை அளக்காதே; ஏனெனில் அது புறஜாதிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது; அவர்கள் பரிசுத்த நகரத்தை நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள் மிதித்துக்கொண்டிருப்பார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:2.

புறமத ரோமும் பாப்பரசர் ரோமும் இரண்டும் எருசலேமை ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்கள் (ஆண்டுகள்) மிதித்தன; இதன் மூலம், நவீன ரோம் கடைசி நாட்களின் ஆவிக்குரிய எருசலேமையும் குறியீட்டான ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்கள் எனும் காலப்பகுதிக்குள் மிதிக்கும் என்பது அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. அந்தக் குறியீட்டுக் காலப்பகுதி, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமலுக்கு வரும் வேளையில், அதாவது மரணக்காயம் குணமாகும் சமயத்தில், ஆரம்பமாகும்.

> அவன் தலைகளில் ஒன்றை மரணத்துக்கேற்ப காயமடைந்ததுபோல் நான் கண்டேன்; ஆனால் அவன் மரணகாயம் குணமானது. அப்பொழுது உலகமெங்கும் மிருகத்தைப் பின்பற்றி வியந்தது. மிருகத்துக்குத் அதிகாரம் கொடுத்த வலுசர்ப்பத்தை அவர்கள் வணங்கினார்கள்; மிருகத்தையும் வணங்கி: மிருகத்திற்கு ஒப்பானவன் யார்? அதனோடு யுத்தம்பண்ண வல்லவன் யார்? என்று சொன்னார்கள். மேலும், பெருமையான வார்த்தைகளையும் தூஷணங்களையும் பேசும் வாய் அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது; நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள் செயல்படுவதற்கான அதிகாரமும் அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 13:3–5.

பாப்பரசரின் துன்புறுத்தலைக் குறிக்கும் உருவகமான நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியின் “மணி” ஆகும். அந்த “மணி” ஒரு “அடையாளத்துடன்” (பதாகை) தொடங்கி, “அடையாளங்களோடு” முடிவடைகிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது எழும் அந்தப் பதாகையின் “அடையாளம்”, இன்னும் பாபிலோனில் இருக்கும் எவரேனும் கிறிஸ்தவர்கள், பிற மலைகளினும் மேலாக உயர்த்தப்பட்ட (உயர்த்தி நிறுத்தப்பட்ட) மகிமையுள்ள பரிசுத்த மலைக்குத் தப்பிச் செல்லும்படியாகச் செய்யும்.

> கடைசி நாட்களில், கர்த்தருடைய ஆலயத்தின் மலை மலைகளின் சிகரத்தில் நிலைநிறுத்தப்படும்; அது குன்றுகளினும் மேலாக உயர்த்தப்படும்; எல்லா ஜாதிகளும் அதினிடத்திற்குப் பாய்ந்து வருவார்கள். அநேக ஜனங்கள் வந்து, “வாருங்கள், நாம் கர்த்தருடைய மலையினிடத்திற்கும், யாக்கோபின் தேவனுடைய ஆலயத்தினிடத்திற்கும் ஏறிப்போவோம்; அவர் தம்முடைய வழிகளை எங்களுக்குப் போதிப்பார்; நாம் அவருடைய பாதைகளில் நடப்போம்” என்று சொல்லுவார்கள்; ஏனெனில் சீயோனிலிருந்து நியாயப்பிரமாணமும், எருசலேமிலிருந்து கர்த்தருடைய வார்த்தையும் புறப்படும். ஏசாயா 2:2, 3.

ஞாயிறு ஆராதனையை அமல்படுத்திய ஆணையின் வேளையில் நகரங்களை விட்டுத் தப்பிச் செல்லுதல், கி.பி. 66-ஆம் ஆண்டில் கிறிஸ்தவர்கள் தப்பிச் சென்றதினாலும், மேலும் கி.பி. 538-ஆம் ஆண்டில் வனாந்தரத்திற்குத் தப்பிச் சென்ற சபையின் பறப்பினாலும் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கப்பட்டது.

> அந்த ஸ்திரீ வனாந்தரத்திற்குப் பறந்துபோனாள்; அங்கே அவள் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்கள் போஷிக்கப்படும்படிக்கு, தேவனால் அவளுக்காக ஒரு இடம் ஆயத்தப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 12:6.

முதல் முற்றுகையிலிருந்து கடைசி முற்றுகைவரை எருசலேமின் அழிவு மூன்றரை ஆண்டுகள் நீடித்தது; ஆனால் வரவிருக்கும் அந்த அழிவைப் பற்றிய எச்சரிக்கைச் செய்தி ஏழு ஆண்டுகள் அளிக்கப்பட்டது—முதல் முற்றுகைக்கு முன் மூன்றரை ஆண்டுகளும், அதன் பின் மூன்றரை ஆண்டுகளும்.

> “எருசலேமின் அழிவைப் பற்றிக் கிறிஸ்து அளித்திருந்த எல்லா முன்னறிவிப்புகளும் எழுத்தெழுத்தாக நிறைவேறின. ‘நீங்கள் எந்த அளவினால் அளக்கிறீர்களோ, அதே அளவினால் உங்களுக்கும் மறுபடியும் அளக்கப்படும்’ என்ற அவருடைய எச்சரிக்கை வார்த்தைகளின் சத்தியத்தை யூதர்கள் அனுபவித்தார்கள். மத்தேயு 7:2.

> “அடையாளங்களும் அதிசயங்களும் தோன்றி, அழிவையும் பேரழிவையும் முன்னறிவித்தன. இரவின் நடுவில் ஆலயத்தின்மேலும் பலிபீடத்தின்மேலும் இயற்கைக்குப் புறம்பான ஒளி பிரகாசித்தது. சூரிய அஸ்தமன வேளையில் மேகங்களின்மேல், போருக்காகச் சேர்ந்து கொண்டிருந்த ரதங்களும் போர்வீரரும் வரையப்பட்டதுபோல் தோன்றினர். இரவில் பரிசுத்தஸ்தலத்தில் ஊழியம் செய்துகொண்டிருந்த ஆசாரியர், மர்மமான ஒலிகளினால் பயந்துபோயினர்; பூமி அதிர்ந்தது; மேலும், ‘நாம் இங்கிருந்து புறப்படுவோம்’ என்று அழைக்கும் அநேக குரல்கள் கேட்கப்பட்டன. மிகப் பெரிய கிழக்குவாசல்—அது அத்தனை கனமானதாய் இருந்ததால் இருபது பேர் சேர்ந்தும் அரிதாகவே அதை மூட முடியும்; மேலும் திடக்கல்லினால் செய்யப்பட்ட தரைப்பாலகையில் ஆழமாகப் பதிக்கப்பட்ட மகத்தான இரும்புத் தாழ்ப்பாள்களால் அது உறுதிசெய்யப்பட்டிருந்தது—நள்ளிரவில், எந்தக் காணத்தக்க மனிதச் செயலுமின்றி, தானாகவே திறந்தது.—Milman, The History of the Jews, book 13.”

> “ஏழு ஆண்டுகளாக ஒருவன் எருசலேமின் தெருக்களில் மேலும் கீழுமாகச் சென்று, நகரத்தின் மீது வரப்போகிற ஐயோக்களை அறிவித்துக்கொண்டிருந்தான். பகலிலும் இரவிலும் அவன் இந்தக் காட்டு இரங்கற்பாட்டை உரத்துக் கூறினான்: ‘கிழக்கிலிருந்து ஒரு குரல்! மேற்கிலிருந்து ஒரு குரல்! நான்கு காற்றுகளிலிருந்தும் ஒரு குரல்! எருசலேமுக்கும் ஆலயத்திற்கும் விரோதமாக ஒரு குரல்! மணமகன்களுக்கும் மணமகள்களுக்கும் விரோதமாக ஒரு குரல்! முழு ஜனங்களுக்கும் விரோதமாக ஒரு குரல்!’—Ibid. இந்த விசித்திரமான மனிதன் சிறையில் அடைக்கப்பட்டும் கசையடிக்கப்பெற்றும் இருந்தான்; ஆயினும் அவன் உதடுகளிலிருந்து எந்த முறையீடும் வெளிவரவில்லை. அவமதிப்புக்கும் இகழ்ச்சிக்கும் அவன் ஒரே பதிலாகச் சொன்னது: ‘எருசலேமுக்கு ஐயோ, ஐயோ!’ ‘அதின் குடியிருப்போருக்கு ஐயோ, ஐயோ!’ அவன் எச்சரிக்கை முழக்கம், அவன் முன்னறிவித்திருந்த முற்றுகையின்போது அவன் கொல்லப்படும்வரை நிற்கவில்லை.” The Great Controversy, 29, 30.

கி.பி. 70ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த நேர்மையான எருசலேமின் இறுதியான அழிவிற்கு முன்பாக, “அடையாளங்களும் அதிசயங்களும்” தோன்றி, “அபாயத்தையும் அழிவையும்” சுட்டிக்காட்டின. எச்சரிக்கை “அடையாளங்கள்” முதல் முற்றுகைக்கு முன் மூன்றரை ஆண்டுகளும், மேலும் அழிவிற்கு வழிவகுத்த அடுத்த மூன்றரை ஆண்டுகளும் வெளிப்பட்டன. வரவிருந்த அழிவை சுட்டிக்காட்டிய “அடையாளங்கள்” (பன்மையில்) என்பது தப்பிச் செல்லுமாறு கொடுக்கப்பட்ட எச்சரிக்கையின் “அடையாளம்” அன்று; மாறாக, அருள்வாய்ப்புக் காலம் நெருங்கிய முறையில் முடிவடைகிறதெனும் அறிவிப்பாக இருந்தது.

கி.பி. 538 முதல் 1798 வரை ஆவிக்குரிய எருசலேம் மிதிக்கப்பட்ட காலத்தில், தப்பிச் செல்லும் எச்சரிக்கையின் “அடையாளம்” என்பது, பாழாக்கும் அருவருப்பு வெளிப்பட்டபோது, அதாவது “அக்கிரமத்தின் மனிதன்” “அழிவின் குமாரன்” என்று “வெளிப்படுத்தப்பட்ட” சமயமே ஆகும்; அவன் “தேவன் எனப்படுகிறதெல்லாவற்றிற்கும், வணங்கப்படுகிறதெல்லாவற்றிற்கும் மேலாக எதிர்த்து தன்னை உயர்த்துகிறவன்; ஆகையால் அவன் தேவனாய் தேவனுடைய ஆலயத்தில் உட்கார்ந்து, தானே தேவன் என்று தன்னை வெளிக்காட்டுகிறான்.”

> ஆகையால், தானியேல் தீர்க்கதரிசியினால் சொல்லப்பட்ட பாழாக்குகிற அருவருப்பானது பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் நிற்கின்றதை நீங்கள் காணும்போது, (வாசிப்பவன் இதை உணரக்கடவன்.) மத்தேயு 24:15.

அந்த வரலாற்றின் கிறிஸ்தவர்கள் அந்த “அடையாளத்தை” அறிந்தபோது, அவர்கள் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் வனாந்தரத்திற்குள் தப்பிச் சென்றார்கள்.

> சபைக் குருத்துவ ஆடைகளில் மறைக்கப்பட்டு சபைக்குள் கொண்டு வரப்பட்ட வஞ்சகங்களுக்கும் அருவருப்புகளுக்கும் எதிராக, விசுவாசமுள்ளவர்களாயிருந்து நிலைத்திருக்க விரும்பினோருக்குத் தீவிரமான போராட்டம் அவசியமாயிருந்தது. வேதாகமம் விசுவாசத்தின் அளவுகோலாக ஏற்கப்படவில்லை. சமயச் சுதந்திரத்தின் போதனை மததுரோகமாகக் குறிப்பிடப்பட்டது; அதனை ஆதரித்தவர்கள் வெறுக்கப்பட்டும் ஒதுக்கப்பட்டும் இருந்தனர்.

> “நீண்டகாலமும் கடுமையானதுமான போராட்டத்தின் பின்னர், விசுவாசமுள்ள அந்தச் சிலர், வழிதவறிய அந்தச் சபை இன்னும் பொய்மையும் விக்கிரகாராதனையுமிருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொள்ள மறுத்தால், அவளோடு உள்ள எல்லா ஐக்கியத்தையும் கலைக்கத் தீர்மானித்தனர். தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டுமானால், பிரிவதே முற்றிலும் அவசியமானது என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தனர். தங்களது சொந்த ஆத்துமாக்களுக்கு மரணகரமான பிழைகளை அவர்கள் சகித்துக்கொள்ளத் துணியவில்லை; மேலும் தங்கள் பிள்ளைகளின் மற்றும் பிள்ளைகளின் பிள்ளைகளின் விசுவாசத்தை ஆபத்துக்குள்ளாக்கும் ஒரு முன்மாதிரியை ஏற்படுத்தவும் அவர்கள் விரும்பவில்லை. சமாதானத்தையும் ஐக்கியத்தையும் நிலைநிறுத்துவதற்காக, தேவனுக்கான உண்மைத்தன்மையோடு ஒத்துப்போகும் எந்தத் தளர்வையும் செய்ய அவர்கள் தயார் இருந்தனர்; ஆனால் கொள்கையைத் தியாகம் செய்வதன் மூலம் வாங்கப்படும் சமாதானம் மிக அதிக விலைக்குக் கிடைத்ததாகவே இருக்கும் என்று அவர்கள் உணர்ந்தனர். ஐக்கியம் சத்தியத்தையும் நீதியையும் சமரசம் செய்வதினாலேயே உறுதிசெய்யப்பட முடியும் என்றால், அப்போது வேறுபாடு இருக்கட்டும், போரும் கூட இருக்கட்டும்.” The Great Controversy, 45.

பாப்பரசர் மேற்கொண்ட துன்புறுத்தலின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளின் நிறைவைக் அணுகிக் கொண்டிருந்தபோது “அடையாளங்கள்” (பன்மையில்) இருந்தன; மேலும், புறஜாதிய ரோம் நேர்மையான எருசலேமைக் காலடியில் மிதித்த ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்களின் முடிவில் இருந்த “அடையாளங்கள்” போலவே, அந்த “அடையாளங்கள்” தப்பிச் செல்லுவதற்கான அடையாளங்களாக இருக்கவில்லை.

> “இரட்சகர் தமது வருகைக்கான அடையாளங்களை அளிக்கிறார்; இதை விடவும் அதிகமாக, இவ்வடையாளங்களில் முதலாவது எப்போது தோன்றும் என்பதற்கான காலத்தையும் அவர் நிர்ணயிக்கிறார்: ‘அந்த நாட்களின் உபத்திரவத்துக்குப் பின்பு உடனே சூரியன் இருளாகும்; சந்திரன் தன் ஒளியைக் கொடாதிருக்கும்; நட்சத்திரங்கள் வானத்திலிருந்து விழும்; வானங்களின் வல்லமைகள் அசைக்கப்படும். அப்பொழுது மனுஷகுமாரனுடைய அடையாளம் வானத்தில் தோன்றும்; அப்பொழுது பூமியிலுள்ள எல்லாக் கோத்திரங்களும் புலம்பும்; அவர்கள் மனுஷகுமாரன் வல்லமையுடனும் மிகுந்த மகிமையுடனும் வானத்தின் மேகங்களின்மேல் வருவதைக் காண்பார்கள். அவர் மகா எக்காள சத்தத்தோடே தமது தூதர்களை அனுப்புவார்; அவர்கள் வானத்தின் ஒரு கோடியிலிருந்து மறுகோடி வரையிலும், நான்கு திசைகளிலிருந்தும், அவருடைய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களை ஒன்று சேர்ப்பார்கள்.’”

> மிகுந்த பாப்பரசத் துன்புறுத்தலின் முடிவில், சூரியன் இருளாக்கப்படும் என்றும், சந்திரன் தன் ஒளியை அளிக்காது என்றும் கிறிஸ்து அறிவித்தார். அடுத்ததாக, நட்சத்திரங்கள் வானத்திலிருந்து விழும். மேலும் அவர் கூறுகிறார்: “அத்திமரத்திலிருந்து ஒரு உவமையைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்; அதின் கிளை இன்னும் இளமையாக இருந்து இலைகளைத் தளிர்க்கும்போது, கோடை சமீபமாயிருக்கிறது என்று நீங்கள் அறிகிறீர்கள்; அதுபோலவே, நீங்கள் இவ்வையாவற்றையும் காணும்போது, அவர் சமீபத்தில் இருக்கிறார், வாசல்களிலேயே இருக்கிறார் என்று அறிந்துகொள்ளுங்கள்.” மத்தேயு 24:32, 33, margin.

> “கிறிஸ்து தமது வருகையின் அடையாளங்களை அருளியுள்ளார். அவர் நெருக்கமாக, வாசல்களிலேயே இருப்பதை நாம் அறிந்துகொள்ளலாம் என்று அவர் அறிவிக்கிறார். இந்த அடையாளங்களை காண்கிறவர்களைப் பற்றி அவர், ‘இவ்வையாவும் நிறைவேறும் வரைக்கும் இந்த சந்ததி ஒழிந்துபோகாது’ என்று கூறுகிறார். இந்த அடையாளங்கள் வெளிப்பட்டுள்ளன. இப்போது கர்த்தரின் வருகை நெருங்கியிருக்கிறது என்பதை நாம் நிச்சயமாக அறிந்திருக்கிறோம். ‘வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோம்,’ என்று அவர் கூறுகிறார், ‘ஆனால் என் வார்த்தைகள் ஒழிந்துபோகாது.’” The Desire of Ages, 631, 632.

பாப்பரசர் ரோமால் “எருசலேம் மிதிக்கப்படுவதற்கான மூன்றரை ஆண்டுகள்” முடிவுக்கு வந்துகொண்டிருந்தபோது, கிறிஸ்துவின் வருகையை அடையாளம் காட்டி, மில்லரைட் வரலாற்றை அறிமுகப்படுத்திய “அடையாளங்களின்” ஒரு தொடர் இருந்தது. மில்லரைட் வரலாறு கடைசி நாட்களில் எழுத்துக்கு எழுத்தாக மீண்டும் நிகழ வேண்டியுள்ளது. “மிகப்பெரிய பாப்பரசரின் துன்புறுத்தலின் முடிவில்” தோன்றிய அந்த “அடையாளங்கள்,” அயோக்கிய ரோமால் கி.பி. 66 முதல் 70 வரை எருசலேம் மிதிக்கப்படுவதற்கான மூன்றரை ஆண்டுகளின் முடிவில் தோன்றிய “அடையாளங்களால்” முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருந்தன. ஆகையால், இரண்டு சாட்சிகளின் அடிப்படையில், நவீன ரோமின் வரலாற்றில், தப்பிச் செல்லும் எச்சரிக்கையின் அடையாளமாகிய பெரும் நிலநடுக்கத்தின் நேரத்தில் உயர்த்தப்படும் கொடியின் ஒரு “அடையாளம்” இருக்கும்; மேலும், கடைசி நாட்களில் நவீன ரோமின் துன்புறுத்தல் காலம் முடிவடையும் போது நிகழும் “அடையாளங்கள்” என்ற பன்மை வடிவிலும் இருக்கும்.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து பார்ப்போம்.

> “லூக்கா எழுதிய சுவிசேஷத்தின் 21ஆம் அதிகாரத்தை வாசியுங்கள். அதில் கிறிஸ்து இவ்வாறு எச்சரிக்கிறார்: ‘உங்களைப்பற்றி எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; எக்காலத்திலும் உங்கள் இருதயங்கள் மிகுதியான உண்டியினாலும், மதுபோதையினாலும், இவ்வாழ்க்கையின் கவலைகளினாலும் சுமையடைந்து, அந்த நாள் உங்கள்மேல் திடீரென வராதபடிக்கு. ஏனெனில் அது வலையின்போல் பூமியின் முகத்தின்மேல் குடியிருக்கும் அனைவர்மேலும் வரும். ஆகையால் நீங்கள் நிகழப்போகிற இவ்வெல்லாவற்றிலிருந்தும் தப்பித்து, மனுஷகுமாரனுக்குமுன் நிற்கத் தகுதியுடையவர்களாக எண்ணப்படும்படி எப்பொழுதும் விழித்திருந்து ஜெபியுங்கள்’ (லூக்கா 21:34–36).”

> “காலத்தின் அடையாளங்கள் நம் உலகில் நிறைவேறிக் கொண்டிருக்கின்றன; இருந்தபோதிலும், சபைகள் பொதுவாகத் தூங்கிக்கிடப்பவைகளாகக் காட்டப்படுகின்றன. ‘இதோ, மணவாளன் வருகிறான்; அவனை எதிர்கொள்ளப் புறப்படுங்கள்’ என்ற அழைப்பு வந்தபோது, தங்கள் விளக்குகளில் எண்ணெய் இல்லையெனக் கண்ட மூடக் கன்னிகைகளின் அனுபவத்திலிருந்து நாம் எச்சரிக்கை எடுக்க வேண்டாமா? அவர்கள் எண்ணெய் வாங்கச் சென்றிருந்தபோது, ஞானமுள்ள கன்னிகைகளுடன் மணவாளன் கல்யாண விருந்திற்குள் சென்றான்; கதவும் அடைக்கப்பட்டது. மூடக் கன்னிகைகள் விருந்துமண்டபத்தை அடைந்தபோது, அவர்கள் எதிர்பாராத மறுப்பைப் பெற்றார்கள். விருந்தின் எஜமான், ‘நான் உங்களை அறியேன்’ என்று அறிவித்தான். அவர்கள் இரவின் இருளின் கருமையில், வெறுமையான தெருவின் வெளிப்புறத்தில் நிற்கவிடப்பட்டார்கள்.” Manuscript Releases, volume 15, 229.

Back to Articles