Article

# தானியேல் புத்தகம் - நூற்று இருபத்தொன்று

இறுதிக்காலத்தின் அறிகுறிகளைத் திறந்தறிதல்: வசந்தத்தின் மொட்டிடும் மரங்களைக் குறித்து கிறிஸ்து சுட்டிக்காட்டியவற்றைப் புரிந்துகொள்ளுதல்

Author

Jeff Pippenger

Published

March 7, 2024

Formats

PDF
Word

கடைசி நாட்களின் “அடையாளங்களையும்” அந்த “அடையாளங்களின்” உட்கருத்தையும் அவர்கள் அறிந்துகொள்ளும்படியாக, கிறிஸ்து தமது ஜனங்களை வசந்தகாலத்தில் மொட்டிடும் மரங்களின்பால் சுட்டிக்காட்டினார்.

> “கிறிஸ்து தமது ஜனங்கள் தமது வருகையின் அடையாளங்களை கவனித்துக் காத்திருந்து, தங்கள் வரவிருக்கும் ராஜாவின் அடையாளங்களை அவர்கள் காணும்போது மகிழும்படி கட்டளையிட்டிருந்தார். ‘இந்த நிகழ்வுகள் நடைபெறத் தொடங்கும்போது,’ என்று அவர் சொன்னார், ‘நீங்கள் மேலே நோக்கி, உங்கள் தலைகளை உயர்த்துங்கள்; ஏனெனில் உங்கள் மீட்பு நெருங்கிவருகிறது.’ அவர் தமது பின்பற்றுவோருக்கு வசந்தகாலத்தில் மொட்டிடும் மரங்களைச் சுட்டிக்காட்டி, இவ்வாறு கூறினார்: ‘அவை இப்போது துளிர்விடும்போது, கோடை இப்போது நெருங்கிவிட்டது என்று நீங்கள் உங்களாலேயே கண்டு அறிகிறீர்கள். அதுபோலவே, இந்நிகழ்வுகள் நடைபெறுவதை நீங்கள் காணும்போது, தேவனுடைய ராஜ்யம் நெருக்கத்தில் உள்ளது என்று அறிந்துகொள்ளுங்கள்.’ லூக்கா 21:28, 30, 31.” The Great Controversy, 308.

கடைசி நாட்களின் “அடையாளங்கள்,” முதல் தூதனுடைய இயக்கத்தை அறிவித்தும் அறிமுகப்படுத்தியும் வந்த “அடையாளங்களால்” முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டன. அந்த “அடையாளங்களில்” வானங்கள் அதிர்வதும் உட்பட்டது; ஆனால் யோவேல், கடைசி நாட்களின் “அடையாளங்கள்”—இஸ்ரவேலின் அக்கிரமம் தேடப்பட்டும் கண்டுபிடிக்கப்படாத நாட்கள், தேவனுடைய பரிசுத்த மலை என்றென்றும் பரிசுத்தமாக இருக்கும் நாட்கள், ஏனெனில் அந்நியர் இனி ஒருபோதும் அவளுள் கடந்து செல்லமாட்டார்கள் என்ற நாட்கள்—வானங்களின் சக்திகள் அதிர்வதையும், அதோடு பூமியின் சக்திகள் அதிர்வதையும் உட்படுத்தும் என்று அடையாளப்படுத்துகிறார். சிஸ்டர் வைட், வானங்களின் சக்திகள் அதிர்வதிற்கும் பூமியின் சக்திகள் அதிர்வதிற்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

> “1848 டிசம்பர் 16 அன்று, வானங்களின் வல்லமைகள் குலுங்குதல் குறித்து கர்த்தர் எனக்கொரு தரிசனத்தை அளித்தார். மத்தேயு, மாற்கு, லூக்கா ஆகியோரால் பதிவுசெய்யப்பட்ட அடையாளங்களை அளிக்கும்போது கர்த்தர் ‘வானம்’ என்று சொன்னபோது, அவர் வானத்தையே குறிப்பிட்டார்; ‘பூமி’ என்று சொன்னபோது, அவர் பூமியையே குறிப்பிட்டார் என்பதை நான் கண்டேன். வானத்தின் வல்லமைகள் சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் ஆகியவையே. அவை வானங்களில் ஆட்சி செய்கின்றன. பூமியின் வல்லமைகள் பூமியின்மேல் ஆளும் அவைகளாகும். தேவனுடைய சத்தத்தினால் வானத்தின் வல்லமைகள் குலுங்கும். அப்பொழுது சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் தங்கள் இடங்களிலிருந்து அசைக்கப்படும். அவை ஒழிந்துபோகாது; ஆனால் தேவனுடைய சத்தத்தினால் குலுக்கப்படும்.

> “இருண்ட, கனத்த மேகங்கள் எழுந்து ஒன்றோடொன்று மோதின. வான்மண்டலம் பிளந்து சுருண்டு விலகியது; பின்னர், ஓரியோனில் இருந்த திறந்த வெளி வழியாக நாம் மேல்நோக்கிப் பார்க்க முடிந்தது; அங்கிருந்தே தேவனுடைய சத்தம் வந்தது. பரிசுத்த நகரம் அந்தத் திறந்த வெளி வழியாக இறங்கி வரும். பூமியின் அதிகாரங்கள் இப்போது அதிர்த்துக்குலுக்கப்படுகின்றன என்றும், நிகழ்வுகள் ஒழுங்கான வரிசையில் வருகின்றன என்றும் நான் கண்டேன். யுத்தமும், யுத்தங்களின் வதந்திகளும், பட்டயமும், பஞ்சமும், கொள்ளைநோயும் முதலில் பூமியின் அதிகாரங்களை அதிர்த்துக்குலுக்கும்; பின்னர் தேவனுடைய சத்தம் சூரியனையும், சந்திரனையும், நட்சத்திரங்களையும், இந்தப் பூமியையும் கூட அதிர்த்துக்குலுக்கும். ஐரோப்பாவில் உள்ள அதிகாரங்களின் அதிர்த்துக்குலைவு, சிலர் போதிப்பதுபோல, வானத்தின் அதிகாரங்களின் அதிர்த்துக்குலைவு அல்ல; அது கோபமுற்ற ஜாதிகளின் அதிர்த்துக்குலைவே என்று நான் கண்டேன்.” Early Writings, 41.

மத்தேயு, மாற்கு, லூக்கா ஆகியவற்றில் குறிப்பிடப்படும் வானங்களின் குலுக்கப்படுதல் என்பது, சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் ஆகியவற்றால் சுட்டிக்காட்டப்படும் வானங்களை ஆளும் அதிகாரங்களின் குலுக்கப்படுதலைக் குறிக்கிறது. இவ்வானத்துக்குரிய சகல அதிகாரங்களும் குலுக்கப்பட்டு, முதல் தூதனுடைய இயக்கத்தை முன்னிட்டு அறிமுகப்படுத்தியும் அறிவித்தும் வந்த “அடையாளங்களை” உண்டாக்கின. மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கத்தின் காலத்திலும் அந்த வானத்துக்குரிய அதிகாரங்கள் மீண்டும் குலுக்கப்படும். ஆனால் மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கத்தில், பூமியின் அதிகாரங்களும் கூட குலுக்கப்படும். பூமியின் அதிகாரங்கள் என்பது பூமியை ஆளும் அதிகாரங்களாகும். 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, குலுக்கப்பட்டது வானத்தின் அதிகாரங்கள் அல்ல, பூமியின் அதிகாரங்களே.

> “நியூயோர்க் ஒரு பெரு அலைவெள்ளத்தால் துடைத்தொழிக்கப்படும் என்று நான் அறிவித்ததாக இப்போது கூறப்படும் இந்தச் செய்தி என்ன? இதைப் நான் ஒருபோதும் கூறியதில்லை. அங்கே மாடிமேல் மாடியாக உயர்ந்து கொண்டிருந்த பெரிய கட்டிடங்களை நான் கண்டபோது, ‘கர்த்தர் பூமியை மிகுந்த பயங்கரமாகக் குலுக்க எழும்பும் வேளையில் எத்தகைய பயங்கரமான காட்சிகள் நிகழும்!’ என்று நான் கூறினேன். அப்பொழுது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1–3 இன் வார்த்தைகள் நிறைவேறும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரம் முழுவதும் பூமியின்மேல் வரப்போகிறவற்றைப் பற்றிய ஒரு எச்சரிக்கையாகும். ஆனால் நியூயோர்க் நகரின்மேல் குறிப்பாக வரப்போகிறதைக் குறித்து எனக்குத் தனிப்பட்ட வெளிச்சம் எதுவும் இல்லை; நான் அறிந்திருப்பது இதுவே: ஒருநாள் அங்குள்ள அந்தப் பெரிய கட்டிடங்கள் தேவனுடைய வல்லமையின் திருப்புதலாலும் கவிழ்த்தெறிவதாலும் கீழே தள்ளப்படும். எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வெளிச்சத்தின் படி, உலகில் அழிவு இருக்கிறது என்பதை நான் அறிவேன். கர்த்தரிடமிருந்து வரும் ஒரு வார்த்தை, அவருடைய வல்லமையுள்ள சக்தியின் ஒரு தொடுதல்—அவ்வளவுமே போதும்; இவ்வளவு பெரும் கட்டிடங்கள் விழுந்துவிடும். நாம் கற்பனைக்கூட செய்ய முடியாத அளவுக்கு பயங்கரமான காட்சிகள் நிகழும்.” Review and Herald, July 5, 1906.

மில்லரைட்டுகளின் வரலாற்றில், லூக்கா பதிவு செய்த அடையாளங்களில் ஒன்றாக “ஜாதிகளின் நெருக்கடி” இருந்தது. ஜாதிகள் பூமியை ஆளும் அதிகாரங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; மேலும் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, மூன்றாம் ஐயோ தீர்க்கதரிசன வரலாற்றுக்குள் வந்தபோது, பூமியிலுள்ள ஒவ்வொரு ஜாதியும் அதிர்ச்சியுறச் செய்யப்பட்டது. அந்த பூமியரங்க அதிர்ச்சி லூக்கா இருபத்தொன்றில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது; ஆனால் அது பூமியின் அதிகாரங்கள் அதிர்கின்றன என்ற வேதாகமச் சொல்லாட்சியால் அல்ல. நியூயார்க்கின் மகத்தான கட்டிடங்கள் இடிக்கப்பட்டபோது உலக ஜாதிகள்மேல் வந்ததுபோல, அது “ஜாதிகளின் நெருக்கடி” என்ற சொல்லால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. லூக்காவில் வரும் “ஜாதிகளின் நெருக்கடி” என்பது பூமியின் அதிகாரங்களின் அதிர்வாகும்; மேலும் அது மில்லரைட்டுகளின் வரலாற்றில் நிறைவேறியது.

> “பூமியின் வல்லமைகள் இப்போது குலைக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன என்றும், நிகழ்வுகள் ஒழுங்காக நிகழ்கின்றன என்றும் நான் கண்டேன். போர், மற்றும் போர் பற்றிய வதந்திகள், பட்டயம், பஞ்சம், மற்றும் கொள்ளைநோய் ஆகியவையே முதலில் பூமியின் வல்லமைகளை உலுக்கும்; பின்னர் தேவனுடைய சத்தம் சூரியனையும், சந்திரனையும், நட்சத்திரங்களையும், இப்பூமியையும் கூட உலுக்கும். ஐரோப்பாவில் உள்ள வல்லமைகளின் குலுக்கம், சிலர் போதிப்பதுபோல, வானத்தின் வல்லமைகளின் குலுக்கமல்ல; அது கொந்தளிக்கும் ஜாதிகளின் குலுக்கமாகும் என்று நான் கண்டேன்.” Early Writings, 41.

“கோபமுற்ற ஜாதிகளின் வல்லமைகளின் குலுக்குதல்” என்பது, அட்வெண்டிசத்தின் ஆரம்ப வரலாற்றில் “ஐரோப்பாவின் வல்லமைகள்” குலுக்கப்பட்டதினால் விளக்கப்படுகிறபடி, “பூமியின் வல்லமைகள்” குலுக்கப்படுதலாகும். 1838ஆம் ஆண்டில் ஐரோப்பாவின் வல்லமைகளை எது குலுக்கிக் கொண்டிருந்தது என்பதை உரையா ஸ்மித் குறிப்பிட்டார்.

> “இந்த [6ஆம்] எக்காளத்தின் தீர்க்கதரிசனக் காலம், கிழக்கின் கிறிஸ்தவ பேரரசர் தன் அதிகாரத்தை விருப்பப்பூர்வமாக துருக்கியர்களின் கைகளில் ஒப்புக்கொடுத்ததினால் ஆரம்பமானதுபோல, அதன் முடிவும் அதே அதிகாரத்தைத் துருக்கிய சுல்தான் மீண்டும் கிறிஸ்தவர்களின் கைகளில் விருப்பப்பூர்வமாக ஒப்புக்கொடுத்ததினால் குறிக்கப்படும் என்று நாம் நியாயமாகத் தீர்மானிக்கலாம். 1838-இல் துருக்கி எகிப்துடனான போரில் சிக்கியது. எகிப்தியர் துருக்கிய அதிகாரத்தை கவிழ்த்துவிடும் நிலையில் தோன்றினர். இதைத் தடுக்க, ஐரோப்பாவின் நான்கு பெரிய வல்லரசுகளாகிய இங்கிலாந்து, ரஷ்யா, ஆஸ்திரியா, மற்றும் பிருஷ்யா துருக்கிய ஆட்சியைத் தாங்கிக் காக்கத் தலையிட்டன. துருக்கி அவர்களின் தலையீட்டை ஏற்றுக்கொண்டது. லண்டனில் ஒரு மாநாடு நடைபெற்றது; அதில் எகிப்தின் பாசாவான மெஹெமத் அலிக்கு வழங்கப்பட வேண்டிய ஒரு இறுதி நிபந்தனை ஆவணம் தயார் செய்யப்பட்டது. இந்த இறுதி நிபந்தனை மெஹெமத்தின் கைகளில் வைக்கப்படும் வேளையில், ஒட்டோமன் பேரரசின் விதி நடைமுறையில் ஐரோப்பாவின் கிறிஸ்தவ வல்லரசுகளின் கைகளில் ஒப்படைக்கப்படும் என்பது வெளிப்படையாகும். இந்த இறுதி நிபந்தனை 1840 ஆகஸ்ட் 11ஆம் நாளில் மெஹெமத்தின் கைகளில் வைக்கப்பட்டது! அதே நாளிலேயே சுல்தான், அந்த நான்கு வல்லரசுகளின் தூதுவர்களுக்கு ஒரு குறிப்பை அனுப்பி, அவர்கள் முன்வைத்த நிபந்தனைகளுக்கு மெஹெமத் கீழ்ப்படைய மறுத்தால் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று விசாரித்தார். அதற்கு அளிக்கப்பட்ட பதில்: நிகழக்கூடிய எத்தகைய சூழ்நிலையினாலும் அவர் கலங்கத் தேவையில்லை; ஏனெனில் அதற்கான ஏற்பாடுகளை அவர்கள் ஏற்கனவே செய்திருந்தனர் என்பதாயிருந்தது. தீர்க்கதரிசனக் காலம் முடிவுற்றது; அதே நாளிலேயே, 391 ஆண்டுகளும் 15 நாட்களும் முன்னர் கிறிஸ்தவ விவகாரங்களின் கட்டுப்பாடு முகம்மதியரின் கைகளுக்குள் சென்றதுபோலவே, முகம்மதிய விவகாரங்களின் கட்டுப்பாடு கிறிஸ்தவர்களின் கைகளுக்குள் சென்றது. இவ்வாறு இரண்டாம் ஐயோ முடிவுற்றது; ஆறாம் எக்காளமும் தன் முழக்கத்தை நிறுத்தியது.” உரையா ஸ்மித், Synopsis of Present Truth, 218.

இரண்டாம் ஐயோவின் இஸ்லாம், தேவனுடைய வார்த்தையின்படி முந்நூற்று தொண்ணூற்று ஒன்று ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாள்களும் நீடிக்க வேண்டியதாக இருந்த அதன் வல்லமையின் உச்சநிலையை ஏற்கனவே கடந்துவிட்டிருந்தது. இருந்தபோதிலும், 1830-களில், முஸ்லிம் வரலாற்றின் இரண்டாம் மகா ஜிஹாத்தைத் தொடர்ந்து முன்னெடுக்கும் நோக்கத்துடன் எகிப்தில் ஒரு கலீபகத்தை மீண்டும் நிறுவ எகிப்து முயற்சித்துக் கொண்டிருந்தது. மேலும் இஸ்லாமியப் போர் நிகழக்கூடும் என்ற சாத்தியம் ஐரோப்பிய வல்லரசுகளை அச்சத்தால் நடுங்கச் செய்தது. பல தசாப்தங்களாக, இஸ்லாம் மீண்டும் தனது போரைத் தூண்டிவிடும் என்ற இந்த நெருக்கடி, அக்கால வரலாற்றாசிரியர்களாலும் செய்தியாளர்களாலும் “கிழக்கு கேள்வி” என்று அழைக்கப்பட்டது. கிழக்கின் புத்திரரின் போர், தங்கள் மதத்தை ரோமச் சபையிலிருந்து பெற்றிருந்த ஐரோப்பிய ஜாதிகளுக்கு எதிராக நூற்றாண்டுகளாய் நடத்தப்பட்டு வந்தது. 1838-இல், கிறிஸ்து குறிப்பிட்ட “ஜாதிகளின் துயரம்” என்பது, இஸ்லாம் முன்னாள் ரோமப் பேரரசின் மீது கொண்டு வந்த போரினால் உருவான கோபமுற்ற ஜாதிகளின் அதிர்ச்சியைக் குறித்தது.

> “பெரிய யூபிராத்து நதியருகில் கட்டிப்போடப்பட்டிருந்த நான்கு தூதர்களை [அவிழ்த்துவிடுதல்] என்பதனால், கான்ஸ்டான்டினோப்பிளிலிருந்த கிழக்கு பேரரசை அடக்குவதற்கு வீணாக முயன்று, ஐரோப்பாவைக் கைப்பற்றுவதிலும் மிகச் சிறிது முன்னேற்றம்தான் பெற்றிருந்த ஒட்டோமான் பேரரசு அமைந்திருந்த நான்கு பிரதான ஜாதிகளை, இப்போது கான்ஸ்டான்டினோப்பிளைக் கைப்பற்றி, ஐரோப்பாவின் மூன்றில் ஒரு பங்கின்மேல் பாய்ந்து சென்று அதனை அடக்கும்படி தேவன் அனுமதிக்கப் போகிறார் என்று நான் புரிந்துகொள்கிறேன்; இதுவே பதினைந்தாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் நிகழ்ந்த உண்மையாகும்.” William Miller-இன் Works, தொகுதி 2, 121.

லூக்காவில் காணப்படும் அந்த விவரணையில் ஜனங்களின் வேதனை என்பது “திகைப்புடனும்; கடலும் அலைகளும் முழங்குவதாலும்” இருந்தது; மேலும் “பூமியின்மேல் வரப்போகிறவைகளை நோக்கி, பயத்தினால் மனிதர்களின் இருதயங்கள் தளர்வதாலும்” இருந்தது. கிழக்குப் பிரச்சினையின் திகைப்பு இருபதாம் நூற்றாண்டிற்குள் வரையிலும் பூமியின் அதிகாரங்களைத் தொடர்ந்து கலக்கமடையச் செய்தது; அந்த வேதனையின் குறியீடாக “பயத்தினால் மனிதர்களின் இருதயங்கள் தளர்வதும்” மற்றும் “கடலும் அலைகளும் முழங்குவதும்” இருந்தன.

> “தேவனுடைய ஊழியக்காரர்களின் இந்த முத்திரையிடுதல், எசேக்கியேலுக்கு தரிசனத்தில் காட்டப்பட்ட அதே ஒன்றாகும். யோவானும் இந்த மிக அதிர்ச்சியூட்டும் வெளிப்பாட்டிற்கு சாட்சியாக இருந்தான். அவன் சமுத்திரத்தையும் அதன் அலைகளும் முழங்குவதையும், மனுஷரின் இருதயங்கள் பயத்தினால் தளருவதையும் கண்டான். பூமி அசைக்கப்படுவதையும், மலைகள் சமுத்திரத்தின் நடுவில் எறியப்படுவதையும் (அது சொற்பொருளிலேயே நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது), அதன் நீர்கள் முழங்கி கலங்குவதையும், அதன் பெருக்கு காரணமாக மலைகள் அதிர்வதையும் அவன் கண்டான். வாதைகள், கொள்ளைநோய், பஞ்சம், மரணம் ஆகியவை தங்களுடைய பயங்கரமான பணியை நிறைவேற்றிக் கொண்டிருப்பதையும் அவனுக்குக் காட்டப்பட்டது.” Testimonies to Ministers, 445.

யோவானுக்குப் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் காண்பிக்கப்பட்டபோது, சமுத்திரமும் அலைகளும் முழங்குவதால் சித்தரிக்கப்படும் ஜாதிகளின் கலக்கத்தையும், பயத்தினால் மனுஷருடைய இருதயங்கள் தளருவதையும் அவர் கண்டார்; அது எசேக்கியேலுக்குப் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் காண்பிக்கப்பட்ட அதே முத்திரையிடுதலாகும். எசேக்கியேலுக்குப் முத்திரையிடுதலின் உள் கூறுகள் காண்பிக்கப்பட்டன; யோவானுக்கோ, முத்திரையிடுதலுடன் தொடர்புடைய புற கூறுகள் காண்பிக்கப்பட்டன. ஜாதிகள் சினங்கொள்வது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலுடன் தொடர்புடையது என்பதை யோவான் கண்டார்; மேலும், ஜாதிகள் சினங்கொள்வது லூக்கா குறிப்பிட்டுள்ள ஜாதிகளின் கலக்கமே ஆகும்; அது வரலாற்றில் கிழக்குக் கேள்வி என அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மூன்றாவது ஐயோவின் இஸ்லாம், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலின் புற அடையாளமாக இருப்பதை யோவானுக்குக் காண்பிக்கப்பட்டது.

> “இற்போது உயிரோடு வாழ்கிற அனைவருக்கும் அளவற்ற முக்கியத்துவம் வாய்ந்த காலமாகும். ஆட்சியாளர்களும் அரசியல்வாதிகளும், நம்பிக்கையும் அதிகாரமும் ஒப்படைக்கப்பட்ட நிலைகளில் இருப்பவர்களும், எல்லா தரப்பினரிலும் சிந்தனையுள்ள ஆண்களும் பெண்களும், நம்மைச் சுற்றி நடைபெறும் நிகழ்வுகளின் மீது தங்கள் கவனத்தை நிலைநிறுத்தியுள்ளனர். ஜாதிகளுக்கிடையில் நிலவி வரும் பதற்றமிக்க, அமைதியற்ற உறவுகளை அவர்கள் கவனித்து வருகின்றனர். பூமியிலுள்ள ஒவ்வொரு கூறையும் ஆட்கொண்டு வரும் தீவிரத்தை அவர்கள் உணர்கின்றனர்; மேலும், மகத்தானதும் தீர்மானகரமானதுமான ஒன்று நிகழப் போகிறது என்றும்—இந்த உலகம் ஒரு அதீத மாபெரும் நெருக்கடியின் விளிம்பில் நிற்கிறது என்றும் அவர்கள் அறிந்துகொள்கிறார்கள்.

> “உலகம் தமக்கு வரவிருக்கும் அழிவின்பற்றி எச்சரிக்கப்படும்வரை, சண்டையின் காற்றுகள் வீசாதபடிக்கு, தூதர்கள் இப்போது அவற்றை அடக்கி நிறுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்; ஆனால் பூமியின் மேல் வெடித்துப் பொழியத் தயாராகிய ஒரு புயல் திரண்டுகொண்டிருக்கிறது; தேவன் தம் தூதர்களுக்கு அந்தக் காற்றுகளை விடுவிக்கும்படி கட்டளையிடும் வேளையில், எந்த எழுத்துக் கலமும் வரையறுக்க முடியாத அளவிலான ஒரு போராட்டக் காட்சி உண்டாகும்.”

> “வேதாகமமே, வேதாகமம் மட்டுமே, இவ்விஷயங்களின் சரியான பார்வையை அளிக்கிறது. இங்கே நமது உலகத்தின் வரலாற்றில் இடம்பெறவுள்ள மகத்தான இறுதி நிகழ்வுகள் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன; அவை ஏற்கனவே தங்கள் நிழல்களை முன்பே வீசிக்கொண்டிருக்கின்றன; அவற்றின் நெருங்கிவருதலின் ஒலி பூமியை நடுங்கச் செய்து, பயத்தினால் மனிதர்களின் இருதயங்கள் தளர்ந்து போகச் செய்கிறது.” Education, 179, 180.

லூக்கா இருபத்தொன்றாம் அதிகாரத்தில், மில்லரைட் இயக்கத்தை அறிமுகப்படுத்திய “அடையாளங்களை” இயேசு சுட்டிக்காட்டினார்; மேலும் Sister White அவர்களின் கூற்றுப்படி, அந்த “அடையாளங்கள்” அனைத்தும் நிறைவேறின. லிஸ்பன் நிலநடுக்கம், இருண்ட நாள், நட்சத்திரங்கள் விழுதல், மேலும் பூமியின் அதிகாரங்கள் அதிர்க்கப்படுதலைக் குறித்த ஜாதிகளின் துயரம்—அதாவது கிழக்கு விவகாரம் உண்டாக்கிய அச்சத்தின் மூலம் இஸ்லாம் வாயிலாக நிறைவேறியது—இவை அனைத்தும் நிறைவேறியவையாகும். மில்லரைட் “அடையாளங்களில்” மேகத்தோடே மனுஷகுமாரன் வருதலும் அடங்கும்; மேலும் கிறிஸ்து அந்த “அடையாளங்களை” அளித்த சரியான வரிசையிலேயே இதுவும் நிறைவேறியது. ஏனெனில், 1840 ஆம் ஆண்டில் ஒட்டோமன் மேலாதிக்கம் கட்டுப்படுத்தப்பட்டதனால் ஜாதிகளின் துயரம் முடிவுற்றபின், 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று கிறிஸ்து மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் வந்தார்; அவர் வந்தபோது, அவர் மேகங்களோடே வந்தார்.

> “‘இதோ, மனுஷகுமாரனைப்போன்ற ஒருவர் ஆகாயத்தின் மேகங்களோடு வந்து, நாட்காலமுடையவரிடத்தில் அணைந்தார்; அவரை அவருடைய சந்நிதிக்குமுன் கொண்டு வந்தார்கள். சகல ஜனங்களும், ஜாதிகளும், பாஷைகளும் அவருக்குச் சேவையாற்றும்படிக்கு, அவருக்குத் அதிகாரமும், மகிமையும், ராஜ்யமும் கொடுக்கப்பட்டது; அவருடைய அதிகாரம் நீங்காத நித்திய அதிகாரம்; அது ஒழிந்துபோகாது.’ தானியேல் 7:13, 14. இங்கே வர்ணிக்கப்பட்டுள்ள கிறிஸ்துவின் வருகை, அவர் பூமிக்குச் செய்யும் இரண்டாம் வருகை அல்ல. அவர் பரலோகத்தில் நாட்காலமுடையவரிடத்தில் அதிகாரத்தையும் மகிமையையும் ராஜ்யத்தையும் பெற்றுக்கொள்ளும்படி வருகிறார்; இவை அவருடைய மத்தியஸ்தப் பணியின் முடிவில் அவருக்குக் கொடுக்கப்படும். 1844 ஆம் ஆண்டில் 2300 நாட்கள் முடிவுறும் வேளையில் நடைபெறுமென தீர்க்கதரிசனத்தில் முன்னறிவிக்கப்பட்டது, அவர் பூமிக்குச் செய்யும் இரண்டாம் வருகையல்ல, இவ்வருகையே ஆகும். பரலோகத் தூதர்களால் சூழப்பட்டு, எங்கள் மகத்தான மகா ஆசாரியர் மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசித்து, அங்கே தேவனுடைய சந்நிதியில் மனுஷருக்காகத் தம்முடைய ஊழியத்தின் இறுதி செயல்களில் ஈடுபடும்படி வெளிப்படுகிறார்—அதாவது, விசாரணைத் தீர்ப்பின் பணியை நிறைவேற்றவும், அதன் பயன்களுக்கு தகுதியுடையவர்களாகத் தெளிவுபடுத்தப்படுகிற எல்லாருக்காகவும் பரிகாரத்தைச் செய்யவும்.” The Great Controversy, 479.

மில்லரைட்டுகளின் வரலாறுடன் தொடர்புடைய “அடையாளங்கள்”, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் வரலாறுடன் தொடர்புடைய “அடையாளங்களை” முன்மாதிரியாகச் சுட்டிக்காட்டின. உவமையின் மூலம் வரலாற்றுச் சுருக்கத்திற்கு கிறிஸ்து இரண்டாம் சாட்சியை வழங்கியபோது, “வசந்தகாலத்தின் தளிர்த்த மரங்களை” நோக்கி தம் சீஷர்களின் கவனத்தைத் திருப்பினார். மரங்கள் தளிர்க்கத் தொடங்கும்போது உலகத்தின் முடிவு சமீபித்துவிட்டது என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்கிறீர்கள் என்றும், வசந்தகாலத்தின் தளிர்த்த மரங்களைச் சாட்சியமாகக் காணும் அந்தத் தலைமுறை, அவருடைய இரண்டாம் வருகையின் அக்கினிகளில் வானங்களும் பூமியும் கடந்து போவதைப் பார்க்கும் வரையில் உயிரோடிருக்கும் என்றும் அவர் அவர்களுக்குத் தெரிவித்தார்.

> அவை இப்போது முளைத்துவரும்போது, கோடைக்காலம் நெருங்கிவிட்டது என்பதை நீங்கள் தாமாகவே கண்டு அறிகிறீர்கள். அதுபோலவே, இவ்விஷயங்கள் நடைபெறுவதைக் நீங்கள் காணும்போது, தேவனுடைய ராஜ்யம் நெருங்கிவிட்டது என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: இவை அனைத்தும் நிறைவேறும் வரையில், இந்தத் தலைமுறை ஒழிந்துபோகாது. வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோகும்; ஆனால் என் வார்த்தைகள் ஒழிந்துபோகாது. லூக்கா 21:30–33.

அப்படியானால் கேள்வி, “மரங்கள் எப்போது முளைக்கத் தொடங்கின?” என்பதாகிறது. பிற்பட்ட மழை 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று துளித்துத் தொடங்கியது; அது ஏசாயாவின் படி, தேவனுடைய “கிழக்குக் காற்றின் நாளில்” வீசும் அவருடைய “கடுங்காற்றின் நாள்” ஆகும்.

> அது முளைத்தெழும் போது, அளவோடு நீ அதனோடு விவாதிப்பாய்; கிழக்குக் காற்று வீசும் நாளில் அவர் தமது கடுங்காற்றை அடக்குகிறார். ஆகையால் இதினாலே யாக்கோபின் அக்கிரமம் நீக்கப்படும்; இதுவே அவன் பாவம் அகன்றுபோகும் முழுப் பலன்: அவன் பலிபீடத்தின் எல்லாக் கற்களையும் நொறுக்கப்பட்ட சுண்ணாம்புக்கற்களைப்போல ஆக்கும்போது, தோப்புகளும் சிலைகளும் இனி நிலைநிற்காது. ஆயினும் அரண்காக்கப்பட்ட நகரம் பாழாயிருக்கும்; வாசஸ்தலம் கைவிடப்பட்டு, வனாந்தரம்போல் விடப்படும்; அங்கே கன்று மேயும், அங்கேயே படுத்து, அதன் கிளைகளைக் கவ்வித் தீர்க்கும். அதின் கொம்புகள் உலர்ந்துவிட்டபோது, அவை முறித்தெறியப்படும்; பெண்கள் வந்து அவற்றை நெருப்பில் எரிப்பார்கள்; ஏனெனில் இது அறிவில்லாத ஜனமாக இருக்கிறது; ஆகையால் அவர்களை உண்டாக்கினவர் அவர்கள்மேல் இரக்கம் கொள்ளமாட்டார், அவர்களை உருவாக்கினவர் அவர்களுக்கு தயவு காண்பிக்கமாட்டார். அந்நாளில் கர்த்தர் ஆற்றின் வாய்க்காலிலிருந்து எகிப்தின் ஓடையின்வரை அடித்துத் தள்ளுவார்; இஸ்ரவேல் புத்திரரே, நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் பிரித்தெடுக்கப்பட்டு சேர்க்கப்படுவீர்கள். அந்நாளில் பெரிய எக்காளம் ஊதப்படும்; அசீரியா தேசத்தில் அழிவுக்குத் தயாராயிருந்தவர்களும், எகிப்து தேசத்தில் துரத்தப்பட்டவர்களும் வந்து, எருசலேமிலுள்ள பரிசுத்த பர்வதத்தில் கர்த்தரைத் தொழுதுகொள்வார்கள். ஏசாயா 27:8–13.

பின்மழை 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று துளித்துளியாக (அளவிடப்பட்ட வகையில்) பொழியத் தொடங்கியது; அப்பொழுது பின்மழையின் செய்தியையும் போலியான சமாதானமும் பாதுகாப்பும் என்ற செய்தியையும் குறித்த விவாதம் ஆரம்பமானது. அந்த விவாதத்தின் வரலாறே யாக்கோபின் அக்கிரமம் நீக்கப்படும் (அதாவது, பரிகாரம் செய்யப்படும்) இடமாகும். அந்த விவாதத்தின் வரலாறு, அதாவது ஆபக்கூக்கின் விவாதம், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படும் காலப்பகுதியாகும்; அதன் நிறைவு, லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் கர்த்தரின் வாயிலிருந்து உமிழ்ந்து தள்ளப்படுவதால் ஏற்படும்; ஏனெனில் அது “அரணான நகரம்” போல பாழாயிருக்கும்; காரணம், அது இரக்கமோ தயவோ காணாத, உணர்வற்ற ஜனத்தின் நகரமாகி விட்டது. அக்காலத்தில், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டின் “இரண்டாம் சத்தம்” ஒரு பெரிய எக்காளத்தை ஊதும்; அது ஏழாம் எக்காளமும் மூன்றாம் ஐயோவும் ஆகும்; அப்பொழுது தேவனுடைய மற்ற ஆடுமந்தை வந்து “எருசலேமில்” வணங்கும்; அது அந்நேரத்திற்குள் ஜெயங்கொள்ளும் சபையின் இயக்கமாகி இருக்கும்.

செப்டம்பர் 11, 2001 என்பது பூமியின் வரலாற்றின் கடைசி தலைமுறை வந்தடைந்துவிட்டதை அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும், வசந்தத்தின் மொட்டிடும் மரங்களை அறிந்துகொள்ளும்வர்களே அந்த மரங்கள் மொட்டிடுவதற்குக் காரணமாகியுள்ள மழையைப் பெறுவார்கள். மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் என்பதே பிந்திய மழையின் வருகையையும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலையும் குறிக்கிறது என்பதை அறிந்துகொள்ளும்வர்களே அந்தக் குழுவில் இருப்பார்கள்.

> “தமக்குள்ள வெளிச்சத்திற்கேற்ப வாழ்கிறவர்களே அதிகமான வெளிச்சத்தைப் பெறுவார்கள். செயற்பாட்டுள்ள கிறிஸ்தவ நற்குணங்களை வெளிப்படுத்துவதில் நாம் நாள்தோறும் முன்னேறிக் கொண்டிருக்காவிட்டால், பிந்திய மழையில் பரிசுத்த ஆவியின் வெளிப்பாடுகளை நாம் அறிந்து கொள்ளமாட்டோம். அது நம்மைச் சுற்றியுள்ள இதயங்களின் மேல் எல்லாம் பொழிந்துக் கொண்டிருக்கக்கூடும்; ஆனால் நாம் அதை உணரவும் ஏற்றுக்கொள்ளவும் மாட்டோம்.” Testimonies to Ministers, 507.

> “பிந்தைய மழைக்காக நாம் காத்திருக்கக் கூடாது. நம்மீது விழும் கிருபையின் பனித்துளியையும் மழைப்பொழிவுகளையும் அறிந்து ஏற்றுக்கொள்ளுகிற அனைவர்மேலும் அது வரப்போகிறது. நாம் ஒளியின் துணுக்குகளைச் சேகரிக்கும்போது, நம்மைத் தம்மில் நம்பிக்கை கொள்ளச் செய்ய விரும்புகிற தேவனுடைய நிச்சயமான இரக்கங்களை மதிக்கும்போது, அப்போது ஒவ்வொரு வாக்குத்தத்தமும் நிறைவேறும். ‘பூமி தன் முளையை வெளிப்படுத்துகிறதுபோலும், தோட்டம் அதில் விதைக்கப்பட்டவற்றை முளைக்கச்செய்கிறதுபோலும், கர்த்தராகிய ஆண்டவர் நீதியையும் ஸ்தோத்திரத்தையும் எல்லா ஜாதிகளின் முன்பாக முளைக்கச்செய்வார்’ (ஏசாயா 61:11). முழு பூமியும் தேவனுடைய மகிமையால் நிரப்பப்பட வேண்டும்.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

அடுத்தக் கட்டுரையில் இந்த ஆய்வைத் தொடர்வோம்.

> “——இல் உதவி செய்யக்கூடியவர்கள் தங்களுடைய கடமையுணர்விற்கு எழுப்பப்படாவிட்டால், மூன்றாம் தூதனின் உரத்த முழக்கம் கேட்கப்படும் போது அவர்கள் தேவனுடைய கிரியையை அறிந்துகொள்ளமாட்டார்கள். பூமியை ஒளியூட்ட ஒளி புறப்படும்போது, கர்த்தரின் உதவிக்காக முன்னேறி வருவதற்குப் பதிலாக, தங்களுடைய குறுகிய கருத்துக்களுக்கு ஏற்ப அவருடைய கிரியையைச் சுற்றிப்பிணைக்க அவர்கள் விரும்புவார்கள். இந்த இறுதி கிரியையில் கர்த்தர் வழக்கமான ஒழுங்குகளுக்கு முற்றிலும் அப்பாற்பட்ட விதமாகவும், எந்த மனிதத் திட்டமிடலுக்கும் முரணான முறையிலும் செயல்படுவார் என்பதை நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன். உலகிற்கு அளிக்கப்பட வேண்டிய செய்தியில் மூன்றாம் தூதனுடன் இணையும் தூதனின் வழிநடத்தலின் கீழ் கிரியை முன்னேறிச் செல்லும் போது கூட, தேவனுடைய கிரியையை எப்போதும் கட்டுப்படுத்தவும், எவ்வகை இயக்கங்கள் செய்யப்பட வேண்டும் என்பதையும் கட்டளையிடவும் விரும்புகிறவர்கள் நம்மிடையே இருப்பார்கள். தேவன் தம்முடைய சொந்த கைகளிலேயே கடிவாளங்களைப் பிடித்திருக்கிறார் என்பது வெளிப்படுமாறு, அவர் வழிகளையும் சாதனங்களையும் பயன்படுத்துவார். தம்முடைய நீதியின் கிரியையை நிறைவேற்றவும் பூரணப்படுத்தவும் அவர் பயன்படுத்தும் எளிய சாதனங்களால் கிரியையாளர்கள் ஆச்சரியப்படுவார்கள்.” Testimonies to Ministers, 300.

Back to Articles