Article

# தானியேல் புத்தகம் - நூற்று அறுபது ஆம் எண்

தானியேலின் இறுதி தரிசனத்தின் தீர்க்கதரிசன முக்கியத்துவம்: கடைசி நாட்களுக்கான சத்தியத்தை வெளிப்படுத்துதல்

Author

Jeff Pippenger

Published

March 26, 2024

Formats

PDF
Word

நித்திய சுவிசேஷத்தின் மூன்று-அடுக்கு செயல்முறையினால் துக்கத்தின் நாட்களிலிருந்து உயிர்த்தெழுப்பப்பட்டவராக தானியேல் பத்தாம் அதிகாரத்தில் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார். பின்னர் கபிரியேல், பதினோராம் அதிகாரத்தின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றை தானியேலுக்கு வழங்குகிறார்; இவ்வாறு பெரிய நதியான ஹித்தேக்கேலின் ஒளியின் வரலாறு அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.

> “தேவனுடைய வார்த்தையை இன்னும் மிக நெருக்கமாக ஆய்ந்து அறிதல் அவசியமாக உள்ளது. குறிப்பாக, நமது பணியின் வரலாற்றில் இதுவரை இல்லாத அளவுக்கு தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் கவனத்திற்கு வர வேண்டும். ரோம அதிகாரத்தையும் பாப்பரசாட்சியையும் குறித்து சில அம்சங்களில் நாம் குறைவாகப் பேசக்கூடும்; ஆனால், தேவனுடைய ஆவியின் பேரிறைப்பின் கீழ் தீர்க்கதரிசிகளும் அப்போஸ்தலரும் எழுதியவற்றின்மேல் நாம் கவனத்தைத் திருப்ப வேண்டும். தீர்க்கதரிசனத்தை அளித்ததிலும், சித்தரிக்கப்பட்ட நிகழ்வுகளிலும், பரிசுத்த ஆவி காரியங்களை இப்படியாக அமைத்திருக்கிறார்: மனித செயற்பாட்டாளர் பார்வைக்கு வெளியே வைக்கப்பட்டு, கிறிஸ்துவுக்குள் மறைக்கப்பட்டு, வானத்தின் ஆண்டவராகிய தேவனும் அவருடைய நியாயப்பிரமாணமும் உயர்த்தப்பட வேண்டும்.”

> “தானியேல் புத்தகத்தை வாசியுங்கள். அங்கே சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கும் இராஜ்யங்களின் வரலாற்றை, ஒவ்வொரு அம்சமாகவும் நினைவிற்கு வரவழையுங்கள். அரசியல்வாதிகளையும், ஆலோசனைக் குழுக்களையும், வல்லமையுள்ள படைகளையும் நோக்குங்கள்; மனிதரின் பெருமையைத் தாழ்த்தவும், மனித மகிமையை மண்ணில் தள்ளவும் தேவன் எவ்வாறு செயல்பட்டார் என்பதைப் பாருங்கள். தேவனே ஒருவனே மகத்துவமுள்ளவராகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார். தீர்க்கதரிசியின் தரிசனத்தில், அவர் ஒருவன் வல்லமையுள்ள ஆட்சியாளனைத் தள்ளிவிட்டு, மற்றொருவனை எழுப்புகின்றவராகக் காணப்படுகிறார். அவர் பிரபஞ்சத்தின் பேரரசராகவும், தமது நித்திய இராஜ்யத்தை நிறுவப்போகிறவராகவும் வெளிப்படுத்தப்படுகிறார்—பூர்வநாட்களானவர், ஜீவனுள்ள தேவன், சகல ஞானத்திற்கும் ஆதாரமானவர், நிகழ்காலத்தின் ஆட்சியாளர், எதிர்காலத்தை வெளிப்படுத்துகிறவர். மனுஷன் தன் ஆத்துமாவை மாயைக்கே உயர்த்திக்கொள்ளும்போது, அவன் எவ்வளவு அற்பனும், எவ்வளவு பலவீனனும், எவ்வளவு குறுகிய ஆயுளுடையவனும், எவ்வளவு தவறிழைக்கிறவனும், எவ்வளவு குற்றவாளியும் ஆவான் என்பதை வாசித்து உணருங்கள்.”

> ஏசாயாவின் மூலம் பரிசுத்த ஆவியானவர் நம்முடைய கவனத்தின் முதன்மைப் பொருளாக தேவனை—ஜீவனுள்ள தேவனை—சுட்டிக்காட்டுகிறார்; அதாவது, கிறிஸ்துவில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட தேவனை. “நமக்கொரு குழந்தை பிறந்தது, நமக்கொரு குமாரன் கொடுக்கப்பட்டார்; ஆட்சி அவருடைய தோளின்மேல் இருக்கும்; அவருடைய நாமம் அதிசயமானவர், ஆலோசகர், வல்லமையுள்ள தேவன், நித்திய பிதா, சமாதானப் பிரபு என்று அழைக்கப்படும்” [ஏசாயா 9:6].

> “தேவனிடமிருந்து நேரடியாகத் தானியேல் பெற்ற ஒளி, விசேஷமாக இந்த இறுதி நாட்களுக்காக அளிக்கப்பட்டது. சிநாரின் பெரிய நதிகளான உலாய் மற்றும் இத்தேகேல் நதிகளின் கரைகளில் அவன் கண்ட தரிசனங்கள் இப்போது நிறைவேறும் செயல்முறையில் உள்ளன; முன்னறிவிக்கப்பட்ட சகல நிகழ்வுகளும் விரைவில் நிறைவேறிவிடும்.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

பரிசுத்த ஆவியானவர் தானியேலின் கடைசி தரிசனத்தின் தீர்க்கதரிசனத்தையும் அதனுடன் தொடர்புடைய “நிகழ்வுகளையும்” அளித்தபோது, முதல் அதிகாரம் (பத்து), கடைசி அதிகாரம் (பன்னிரண்டு) போலவே, இறுதிக்காலங்களில் தேவனுடைய ஜனங்களின் அனுபவத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துமாறு “விஷயங்களை அப்படியே வடிவமைத்தார்.” “சிறப்பாக இந்த இறுதி நாட்களுக்காக அளிக்கப்பட்ட” ஹித்தெகேல் நதியின் வெளிச்சத்தை அமைக்கும் அந்த மூன்று அதிகாரங்களின் வடிவமைப்பு, “சத்தியம்” என்பதற்கான மூன்று-அடுக்கு வரையறையைத் தாங்குமாறு திட்டமிடப்பட்டது. முதலாம் பகுதி கடைசி பகுதியோடு ஒத்துப்போகவும், நடுப்பகுதி கலகத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தவும் இருப்பதனால், எபிரெய எழுத்துமாலையின் முதல், பதிமூன்றாம், கடைசி எழுத்துக்களால் உருவாக்கப்பட்ட எபிரெயச் சொல்லான “சத்தியம்” என்பதின் அமைப்பை நாம் காண்பதோடு மட்டுமல்லாமல், அல்பாவும் ஓமேகாவும் உடைய கையொப்பத்தையும் நாம் காண்கிறோம்.

தானியேல் அதிகாரம் பத்து, இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளின் “chazon” தரிசனத்தையும், இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுகளின் “mareh” தரிசனத்தையும் இரண்டையும் புரிந்துகொள்ளும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரைக் குறிப்படையாளப்படுத்துகிறது. அவர்கள் அந்த இரண்டு தரிசனங்களையும் புரிந்துகொள்வதோடு மட்டுமல்லாமல், “தோற்றத்தின்” ஸ்திரீலிங்கமும் காரணவினைத் தன்மையும் உடைய “marah” தரிசனத்தினால் உண்டாகும் விசுவாசத்தினாலான நீதிகூறப்படுதலின் அனுபவத்தையும் உடையவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

> “உடலுக்கே மட்டுமல்ல, மனதிற்கும் ஆத்துமாவிற்கும் கூட, முயற்சியினாலே வலிமை பெறப்படுவது தேவனுடைய நியாயமாகும். வளர்ச்சியை உண்டாக்குவது பயிற்சியே. இந்த நியாயத்திற்கிணங்க, மன மற்றும் ஆவிக்குரிய வளர்ச்சிக்கான சாதனங்களை தேவன் தமது வார்த்தையில் அருளியிருக்கிறார்.

> “இந்த வாழ்க்கைக்கோ அல்லது வரவிருக்கும் வாழ்க்கைக்கோ மனிதர்கள் தகுதியுடையவர்களாக ஆக்கப்படுவதற்குத் தேவையான எல்லா கொள்கைகளும் வேதாகமத்தில் அடங்கியுள்ளன. மேலும், இக்கொள்கைகள் அனைத்தையும் எல்லாரும் புரிந்துகொள்ள முடியும். அதன் போதனையை மதித்து உணருகிற மனப்பான்மையுள்ள யாரும் வேதாகமத்திலிருந்து ஒரு பகுதியையாவது வாசிக்கையில், அதிலிருந்து தமக்கு உதவியான ஓர் எண்ணத்தையாவது பெறாமல் இருக்க முடியாது. ஆனால் வேதாகமத்தின் மிகவும் மதிப்புமிக்க போதனை, அவ்வப்போது அல்லது தொடர்பற்ற வகையில் செய்யப்படும் ஆய்வினால் பெறப்படுவதில்லை. அதிலுள்ள மாபெரும் சத்திய அமைப்பு, அவசரமுள்ளவனாலோ அலட்சியமான வாசகராலோ உணர்ந்து அறியத்தக்கவாறு முன்வைக்கப்படவில்லை. அதிலுள்ள அநேக பொக்கிஷங்கள் மேற்பரப்பிற்கு மிக ஆழத்தில் மறைந்திருக்கின்றன; அவை விடாமுயற்சியுடனான ஆராய்ச்சியினாலும் இடையறாத முயற்சியினாலும் மட்டுமே அடையப்பட முடியும். அந்த மாபெரும் முழுமையை உருவாக்கும் சத்தியங்கள், ‘இங்கே கொஞ்சம், அங்கே கொஞ்சம்’ என்று தேடிக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு சேகரிக்கப்பட வேண்டும்.” ஏசாயா 28:10.

> “இவ்வாறு ஆராய்ந்து ஒன்றாகச் சேர்க்கப்பட்டபோது, அவை ஒன்றுக்கொன்று முற்றிலும் ஏற்றவையாக இருப்பது காணப்படும். ஒவ்வொரு சுவிசேஷமும் மற்றவற்றிற்கான ஒரு நிறைவாகும்; ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசனமும் வேறொரு தீர்க்கதரிசனத்திற்கான விளக்கமாகும்; ஒவ்வொரு சத்தியமும் வேறொரு சத்தியத்தின் விரிவாக்கமாகும். யூத மார்க்க ஒழுங்கின் முன்னுருவங்கள் சுவிசேஷத்தினால் தெளிவாக்கப்படுகின்றன. தேவனுடைய வார்த்தையில் உள்ள ஒவ்வொரு கொள்கைக்கும் அதற்குரிய இடம் உண்டு; ஒவ்வொரு நிகழ்வுக்கும் அதற்குரிய பொருத்தம் உண்டு. மேலும், திட்டத்திலும் நிறைவேற்றுதலிலும் முழுமையான இந்த அமைப்பு, அதின் ஆசிரியருக்குச் சாட்சி தருகிறது. இப்படிப்பட்ட ஒரு அமைப்பை எல்லையற்றவருடைய சிந்தனை தவிர வேறு எதுவும் கருத்தாக்கவோ வடிவமைக்கவோ முடியாது.

> “பல்வேறு பகுதிகளை ஆராய்ந்து, அவற்றின் பரஸ்பர உறவைப் படிப்பதனால், மனித மனத்தின் உயர்ந்த திறன்கள் தீவிரமான செயல்பாட்டுக்குக் கொண்டுவரப்படுகின்றன. இத்தகைய படிப்பில் ஈடுபடுகிற எவரும் மனவலிமையை வளர்த்துக்கொள்ளாமல் இருக்க முடியாது.

> “சத்தியத்தை ஆராய்ந்து கண்டறிந்து அதை ஒன்றிணைப்பதிலேயே வேதாகமப் படிப்பின் அறிவுசார் மதிப்பு முழுவதும் அடங்கியிருக்கவில்லை. முன்வைக்கப்படும் கருத்துப்பொருள்களைப் புரிந்துகொள்வதற்குத் தேவையான முயற்சியிலும் அது அடங்கியுள்ளது. அன்றாட சாதாரண விஷயங்களில் மட்டுமே ஈடுபட்டிருக்கும் மனம் சுருங்கிப்போயும் பலவீனமடைந்தும் விடுகிறது. மகத்தானதும் தொலைவாய்ந்த பரப்புடையதுமான சத்தியங்களைப் புரிந்துகொள்ளும் பணியில் அது ஒருபோதும் ஈடுபடுத்தப்படாவிட்டால், காலப்போக்கில் வளர்ச்சியடையும் வல்லமையை இழந்து விடுகிறது. இந்தத் தாழ்ச்சியிலிருந்து காக்கும் பாதுகாப்பாகவும், வளர்ச்சியைத் தூண்டும் உந்துதலாகவும், தேவனுடைய வார்த்தையின் படிப்புக்கு ஒப்பானது வேறொன்றுமில்லை. அறிவைப் பயிற்றுவிக்கும் ஒரு சாதனமாக, வேதாகமம் வேறு எந்தப் புத்தகத்தினும், அல்லது மற்ற எல்லாப் புத்தகங்களையும் ஒன்றிணைத்ததினும் அதிக விளைவுடையதாகும். அதின் பொருள்களின் மகத்துவமும், அதன் வாக்குமூலங்களின் கண்ணியமிக்க எளிமையும், அதன் உருவகங்களின் அழகும், வேறெதுவும் இயலாதவாறு சிந்தனைகளைத் தீவிரப்படுத்தி உயர்த்துகின்றன. வெளிப்பாட்டின் அதிசயமிகு மகத்தான சத்தியங்களைப் புரிந்துகொள்ளும் முயற்சி அளிப்பதுபோன்ற மனவல்லமையை வேறு எந்தப் படிப்பும் அளிக்க முடியாது. இவ்வாறு அளவற்றவரின் சிந்தனைகளோடு தொடர்புக்குக் கொண்டுவரப்படும் மனம் விரிவடைந்தும் வலிமைபெற்றும் ஆகாமல் இருக்க முடியாது.

> “ஆவிக்குரிய இயல்பின் வளர்ச்சியில் வேதாகமத்தின் வல்லமை இன்னும் மேன்மையானது. தேவனோடு ஐக்கியத்திற்காகச் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட மனிதன், அத்தகைய ஐக்கியத்திலேயே தன் உண்மையான வாழ்க்கையையும் வளர்ச்சியையும் அடைய முடியும். தேவனிலே தன் உயர்ந்த மகிழ்ச்சியைக் கண்டடையும்படியாகச் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட அவன், இருதயத்தின் ஏக்கங்களை அமைதிப்படுத்தவும், ஆத்துமாவின் பசியையும் தாகத்தையும் திருப்திப்படுத்தவும் வல்லதை வேறெதிலும் கண்டடைய முடியாது. நேர்மையானதும் கற்பிக்கப்படத்தக்கதுமான ஆவியுடன் தேவனுடைய வார்த்தையை ஆராய்ந்து, அதன் சத்தியங்களைப் புரிந்துகொள்ள முற்படுகிறவன், அதன் ஆசிரியருடன் தொடர்புக்குக் கொண்டுவரப்படுவான்; மேலும், அவனுடைய சொந்தத் தேர்வினாலல்லாமல், அவன் வளர்ச்சியின் வாய்ப்புகளுக்கு எந்த எல்லையும் இல்லை.”

> “தன் பாணிகளின் பரந்த விரிவிலும் பொருள்களின் பல்வகைமையிலும், ஒவ்வொரு மனத்தையும் ஈர்க்கவும் ஒவ்வொரு இதயத்தையும் அணுகவும் ஏதோ ஒன்றை வேதாகமம் கொண்டுள்ளது. அதன் பக்கங்களில் மிகப் பண்டைய வரலாறும், வாழ்வியலுக்கு மிக நெருக்கமான வாழ்க்கை வரலாறும், அரசை நடத்துவதற்கான ஆட்சிக் கொள்கைகளும், குடும்பத்தை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கான நியதிகளும் காணப்படுகின்றன—மனித ஞானம் ஒருபோதும் ஈடுசெய்ய முடியாத கொள்கைகள். அதில் மிக ஆழமான தத்துவமும், மிக இனிமையானதுமானவும் மிக உன்னதமானதுமானவும், மிகுந்த உணர்ச்சிப்பூர்வமானதுமானவும் மிகுந்த இரங்கத்தக்கதுமானவும் கவிதையும் அடங்கியுள்ளன. இவ்வாறு மட்டுமே கருதப்பட்டாலும் கூட, எந்த மனித எழுத்தாளரின் படைப்புகளையும் விட அளவிட முடியாத அளவுக்கு மேலான மதிப்புடையவையாகவே வேதாகம எழுத்துக்கள் உள்ளன; ஆனால் அந்த மகத்தான மையச் சிந்தனையுடனான அவற்றின் தொடர்பில் அவை பார்க்கப்படும்போது, அவை அளவற்ற விரிவுடையவையும் அளவற்ற உயர்ந்த மதிப்புடையவையும் ஆகின்றன. இந்தச் சிந்தனையின் வெளிச்சத்தில் நோக்கப்படும்போது, ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் புதிய முக்கியத்துவம் உண்டாகிறது. மிக எளிமையாகச் சொல்லப்பட்ட சத்தியங்களுக்குள்ளும் பரலோகம்போல உயர்ந்தும் நித்தியத்தை உள்ளடக்கும் பரப்புடையதுமான கொள்கைகள் அடங்கியுள்ளன.”

> “வேதாகமத்தின் மையக் கருப்பொருள், அதன் முழு நூலிலுள்ள மற்ற எல்லாக் கருப்பொருள்களும் சுற்றிச் செறிகின்ற பொருள், மீட்பின் திட்டமே ஆகும்; அதாவது, மனித ஆத்துமாவில் தேவனுடைய சாயலை மீண்டும் நிலைநிறுத்துதல். ஏதேன் தோட்டத்தில் உச்சரிக்கப்பட்ட தீர்ப்புக்குள் முதன்முதலாக வெளிப்பட்ட நம்பிக்கையின் சுட்டுரையிலிருந்து, வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் அந்த இறுதியான மகிமையான வாக்குத்தத்தம் வரையில், ‘அவர்கள் அவருடைய முகத்தைப் பார்ப்பார்கள்; அவருடைய நாமம் அவர்களுடைய நெற்றிகளில் இருக்கும்’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 22:4), வேதாகமத்தின் ஒவ்வொரு புத்தகத்தினதும் ஒவ்வொரு பகுதிக்குமான சாராம்சம் இந்த அதிசயமான கருப்பொருளின் விரிவடைதலே ஆகும்,—மனிதனின் உயர்த்தப்படுதல்,—தேவனுடைய வல்லமை, ‘நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவினால் நமக்கு ஜெயத்தைக் கொடுக்கிற’ வல்லமை. 1 கொரிந்தியர் 15:57.” Education, 123–125.

இப்பொழுது மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ள அந்தப் பகுதியில், இலக்கியத்தின் எந்த நோக்கிலிருந்து ஆராய்ந்தாலும், வேதாகமம் எந்த மனிதப் படைப்பையும் விட அளவிட முடியாத வகையில் உயர்ந்தது என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. சகோதரி வைட் இவ்வாறு கூறினார்: “அதன் பக்கங்களில் மிகப் பண்டைய சரித்திரம்; வாழ்வியலுக்கு மிக உண்மையான வாழ்க்கைவரலாறு; அரசை நடத்துவதற்கும், குடும்பத்தை ஒழுங்குபடுத்துவதற்குமான ஆட்சிக்கோட்பாடுகள்—மனித ஞானம் எப்போதும் ஈடுசெய்ய இயலாத கோட்பாடுகள் காணப்படுகின்றன. அதில் மிக ஆழ்ந்த தத்துவம், மிக இனிமையானதும் மிக உயர்ந்ததுமான கவிதை, மிக ஆவேசமிக்கதும் மிகுந்த இரங்கத்தக்கதுமானதும் அடங்கியுள்ளன,” மேலும் “இத்தகைய கட்டமைப்பை அளவற்றவருடைய மனதைத் தவிர வேறு எந்த மனமும் கருதவோ உருவாக்கவோ முடியாது” என்றும் கூறினார்.

இலக்கியத்தின் அமைப்பை வழங்கும் விதிகளை அடையாளப்படுத்தும் மனிதகுலம் அங்கீகரித்த எல்லா விதிகளையும் வேதாகமம் மீறிச் செல்கிறது. சாதாரணமான அல்லது தாழ்ந்த இலக்கியத்திலிருந்து மனித இலக்கியத்தின் சிறப்புமிக்க மகத்தான படைப்புகள் வரை உள்ள வேறுபாட்டை அடையாளப்படுத்துகின்ற மனிதகுலப் பல்கலைக்கழகங்களில் முன்வைக்கப்படும் கோட்பாடுகள் அனைத்தையும் வேதாகமம் விஞ்சி நிற்கிறது. இதை மனதில் கொண்டு பார்க்கும்போது, முழு வேதாகமத்தின் தீர்க்கதரிசனச் சாட்சியின் உச்சநிலையும் மகத்தான நிறைவுமாகிய ஒன்று தானியேலின் கடைசி தரிசனத்தில் பிரதிபலிக்கப்படுகிறது என்பதை உணர்வது பொருத்தமானதாகும். அது தீர்க்கதரிசனச் சாட்சியின் முடிக்கல்லாகும்; மேலும் தானியேல் 11ஆம் அதிகாரத்தில், 1ஆம் வசனத்தில் தொடங்கி 12ஆம் அதிகாரம் 4ஆம் வசனம் வரை தொடரும் சாட்சிக்கு நெருங்கிவரும் உச்சநிலை மனித இலக்கியத்தில் எதுவுமில்லை.

வெளிப்படுத்தின புத்தகத்தில், வேதாகமத்தின் எல்லா புத்தகங்களும் ஒன்றுசேர்ந்து முடிவுறுகின்றன; மேலும் அந்த வெளிப்பாட்டில் தானியேல் புத்தகத்தில் உள்ள அதே தீர்க்கதரிசனக் கோடுகள் மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகின்றன. ஆனால் ஒன்றையொன்று சார்ந்த தொடர்பில் பார்க்கும்போது, தானியேல் புத்தகம் முதற் குறிப்பாகவும், வெளிப்படுத்தினம் இறுதிக் குறிப்பாகவும் விளங்குகிறது. முதற் குறிப்பிலேயே அனைத்தும் இருக்கின்றன; தானியேல் புத்தகத்திலும் அனைத்தும் இருக்கின்றன; அந்தப் புத்தகத்தின் உச்சநிலை ஹித்தேக்கேல் நதிக்கரையில் அளிக்கப்பட்ட தரிசனமே ஆகும். அந்தத் தரிசனத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட நிகழ்வுகளின் உச்சக்கட்டம் நாற்பதாம் வசனத்தில் ஆரம்பித்து, பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தின் நான்காம் வசனத்தில் அந்தப் புத்தகம் முத்திரையிடப்படும் வரையில் தொடர்கிறது. அந்த வசனங்கள், சிஸ்டர் வைட் உட்பட, பண்டைய பரிசுத்த மனிதர்களால் எப்போதாவது உச்சரிக்கப்பட்டதோ அல்லது பதிவுசெய்யப்பட்டதோ ஆகிய எல்லா தீர்க்கதரிசன சத்தியங்களின் மகத்தான இறுதிக்கட்டத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

அந்த முடிவிற்குத் தலைமை செய்யும் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் முன்னோடியான பகுதி, அதே அதிகாரத்தின் உட்பகுதியில் உள்ள வரலாறுகளாகும்; அவை, பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளச் சாட்சியமளிக்கின்றன. அங்கே, இப்போது வல்லரசாகிய பாம்பு, மிருகம், பொய்தீர்க்கதரிசி என்ற மூவகைச் சத்துருக்கள், மனிதருக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் பரிசோதனைக் காலத்தின் முடிவிற்குத் உலகத்தை நடத்திச் செல்கின்றனர். சகோதரி வைட் இந்த உள்நிலைத் தத்துவத்தை நேரடியாக அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> “நாம் இழப்பதற்கான நேரமில்லை. கலக்கமிக்க காலங்கள் எங்கள் முன்பாக உள்ளன. உலகம் யுத்தத்தின் ஆவியால் கிளர்ச்சியடைந்துள்ளது. விரைவில் தீர்க்கதரிசனங்களில் சொல்லப்பட்ட கலக்கக் காட்சிகள் நடைபெறும். தானியேல் 11ஆம் அதிகாரத்திலுள்ள தீர்க்கதரிசனம் அதன் முழுமையான நிறைவேற்றத்துக்கு கிட்டத்தட்ட வந்து சேர்ந்துள்ளது. இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றமாக நடைபெற்ற வரலாற்றின் பெரும்பகுதி மீண்டும் நிகழும். முப்பதாம் வசனத்தில், ‘அவன் மனவருத்தமடைந்து திரும்பி, பரிசுத்த உடன்படிக்கைக்கு விரோதமாகக் கொந்தளிப்பான்; அப்படியே செய்து, திரும்பி, பரிசுத்த உடன்படிக்கையைத் துறப்பவர்களோடு உடந்தையாக இருப்பான். படைகள் அவன் பக்கத்தில் நிற்கும்; அவர்கள் பலமாயிருந்த பரிசுத்த ஸ்தலத்தை அசுத்தப்படுத்தி, அன்றாட பலியை அகற்றி, பாழாக்குகிற அருவருப்பை நிறுவுவார்கள். உடன்படிக்கைக்கு விரோதமாகத் துன்மார்க்கமாய் நடப்பவர்களை அவன் புகழ்ச்சிகளினால் சீர்குலைப்பான்; ஆனாலும் தங்கள் தேவனை அறிந்த ஜனங்கள் பலமாயிருந்து வீரச்செயல்கள் செய்வார்கள். ஜனங்களில் புத்தியுள்ளவர்கள் அநேகருக்கு அறிவுறுத்துவார்கள்; ஆயினும் அவர்கள் அநேக நாட்கள் பட்டயத்தினாலும், அக்கினியினாலும், சிறைப்பிடிப்பினாலும், கொள்ளையினாலும் வீழ்வார்கள். அவர்கள் வீழும் போது, சிறிது உதவியால் உதவிபெறுவார்கள்; பலரோ புகழ்ச்சிகளோடு அவர்களோடு சேர்ந்து கொள்வார்கள். புத்தியுள்ளவர்களில் சிலர் சோதிக்கப்படவும், சுத்திகரிக்கப்படவும், வெண்மையாக்கப்படவும், முடிவுக்காலம் வரைக்கும் வீழ்வார்கள்; ஏனெனில் அது இன்னும் நியமிக்கப்பட்ட காலத்திற்காகவே இருக்கும். ராஜா தன் இஷ்டப்படி செய்வான்; ஒவ்வொரு தேவனுக்கும் மேலாகத் தன்னை உயர்த்தி பெரிதுபடுத்திக் கொண்டு, தேவர்களின் தேவனுக்கு விரோதமாக அதிசயமான வார்த்தைகளைப் பேசுவான்; கொந்தளிப்பு நிறைவேறும் வரையில் செழிப்பான்; தீர்மானிக்கப்பட்டது நடைபெறும்’ என்று சொல்லப்பட்டுள்ள ஒரு வல்லமை பற்றிக் கூறப்பட்டுள்ளது. தானியேல் 11:30–36.”

> “இந்த வார்த்தைகளில் விவரிக்கப்பட்டவற்றுக்கு ஒத்த காட்சிகள் நிகழும். தேவனுக்குப் பயமில்லாத மனிதர்களின் மனங்களைச் சாத்தான் விரைவாகத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வருகிறான் என்பதற்கான சான்றுகளை நாம் காண்கிறோம். ஆகையால், நாம் இப்போது குறிப்பிடப்பட்டுள்ள அந்த உபத்திரவ காலத்திற்குள் நுழைந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதால், எல்லாரும் இந்தப் புத்தகத்தின் தீர்க்கதரிசனங்களை வாசித்து உணர்ந்து கொள்ளட்டும்:

> “‘அந்தக் காலத்தில் உன் ஜனத்தின் புத்திரருக்காக நிற்கும் மகாபிரபுவான மிகாவேல் எழும்புவான்; அந்நேரமட்டும் ஜாதி உண்டானதுமுதல் இதுவரை இருந்ததில்லாத துன்பகாலம் உண்டாகும்; அந்தக் காலத்தில் புத்தகத்தில் எழுதப்பட்டவர்களாயிருக்கிற உன் ஜனங்களில் ஒவ்வொருவரும் விடுவிக்கப்படுவார்கள். பூமியின் தூளில் நித்திரைபண்ணுகிறவர்களில் அநேகர் விழித்தெழுவார்கள்; சிலர் நித்தியஜீவனுக்காகவும், சிலர் நிந்தைக்கும் நித்திய அருவருப்பிற்காகவும். ஞானவான்கள் ஆகாயவிரிவின் பிரகாசம்போலப் பிரகாசிப்பார்கள்; அநேகரை நீதிக்குள் நடத்துகிறவர்கள் நட்சத்திரங்களைப்போல என்றென்றைக்கும் ஒளிர்வார்கள். ஆனாலும், தானியேலே, நீ இந்த வார்த்தைகளை அடைத்து வைத்து, முடிவுக்காலம்வரை இந்தப் புத்தகத்தை முத்திரைபோடு; அநேகர் இங்கும் அங்கும் ஓடுவார்கள், அறிவும் பெருகும்.’ தானியேல் 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

இந்தப் பகுதியில் சகோதரி வைட் முதலில் தானியேல் புத்தகத்தின் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தை மேற்கோள் காட்டி, பின்னர் “இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றமாக நடைபெற்ற வரலாற்றின் பெரும்பகுதி மீண்டும் நிகழும்” என்ற கொள்கையை அடையாளப்படுத்துகிறார். அதன்பின் அவர் முப்பதாம் வசனம் முதல் முப்பத்தாறாம் வசனம் வரை நேரடியாக மேற்கோள் காட்டி, “இந்த வார்த்தைகளில் விவரிக்கப்பட்டவைகளுக்கு ஒத்த நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறும்” என்ற அறிக்கையைத் தொடர்கிறார். முப்பதாம் வசனம் முதல் முப்பத்தாறாம் வசனம் வரை அடையாளப்படுத்தி, அவ்வசனங்களுக்கு ஒத்த நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறும் என்று கூறிய பின்பு, அவர் பரிசோதனைக்காலத்தின் முடிவை—அதாவது, பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் வசனத்தில் மிகாயேல் எழுந்திருக்கிற நேரத்தை—அடையாளப்படுத்துகிறார். இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், அவர் அந்த ஏழு வசனங்களைத் தனித்தனியாகச் சுட்டிக்காட்டி, மிகாயேல் எழுந்திருக்கிறதற்கு உடனடியாக முன்பாக அமைந்துள்ள வரலாற்றின் சூழலில் அவற்றை நிறுத்துகிறார்.

முப்பதாம் வசனத்திலிருந்து முப்பத்தாறாம் வசனம் வரையிலான வசனங்களின் வரலாற்றையும், அவை தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்திலிருந்து நாற்பத்தைந்தாம் வசனம் வரையிலான வசனங்களோடு எவ்வாறு ஒப்புமையாக அமைந்துள்ளன என்பதையும் நாம் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறை எடுத்துரைத்திருக்கிறோம்; இப்போது, அந்த இறுதி ஆறு வசனங்களில் மீண்டும் மீளப் பிரதிபலிக்கப்படும் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பிற தீர்க்கதரிசன வரலாற்றுக் காலங்களை ஆராயத் தொடங்குவோம். ஆனாலும், அதற்கு முன், முப்பதாம் வசனத்திலிருந்து முப்பத்தாறாம் வசனம் வரையிலான வசனங்களும் நாற்பதாம் வசனத்திலிருந்து நாற்பத்தைந்தாம் வசனம் வரையிலான வசனங்களும் உடைய ஒப்புமையின் ஒரு சுருக்கமான சாராம்சத்தை மீண்டும் ஒருமுறை முன்வைப்போம்.

முப்பதாவது வசனம் புறமத ரோமத்திலிருந்து பாப்பரச ரோமத்திற்கான மாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்த மாற்றகால வரலாறு, 330, 508, 533, 538 ஆகிய ஆண்டுகள் போன்ற தேதிகளை அடையாளப்படுத்தும் பலவகையான தீர்க்கதரிசனப் பகுதிகளில் குறிப்பிடப்படுகிறது. வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் நான்காவது ராஜ்யத்திலிருந்து ஐந்தாவது ராஜ்யத்திற்கான மாற்றத்தில் வேறு தீர்க்கதரிசன அடையாளங்களும் உள்ளன; ஆனால் முப்பத்தொன்றாவது வசனத்தில், கி.பி. 496-ஆம் ஆண்டில் க்ளோவிஸ் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, புறமத ரோம் பாப்பரச பதவிக்காக எழுந்து நிற்கிறது. வசனத்தில் முதலில் க்ளோவிஸ் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட அந்தப் புறமத வல்லரசுகள், கி.பி. 508-ஆம் ஆண்டுக்குள், பாப்பரச பதவியின் எழுச்சிக்கெதிரான எந்தப் புறமத எதிர்ப்பையும் (“தினசரி”) அகற்றும் பணியை நிறைவேற்றுகின்றன. அந்தக் காலங்களின் போர்கள், “வல்லமையின் பரிசுத்தஸ்தலம்” என்று சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி, அந்த வரலாற்றுக் காலத்தில் ரோம் நகரத்திற்கு விரோதமாக அழிவை ஏற்படுத்துகின்றன; மேலும் கி.பி. 538-ஆம் ஆண்டில், புறமத வல்லரசுகள் பாப்பரச பதவியை பூமியின் சிங்காசனத்தில் அமர்த்துகின்றன; பின்னர் அவள் ஆர்லியன்ஸ் பேரவையில் ஞாயிறு சட்டத்தை நிறைவேற்றுகிறாள்.

முப்பத்திரண்டு முதல் முப்பத்தாறு வரை உள்ள வசனங்கள், இருள் காலத்தின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளின்போது தேவனுடைய விசுவாசிகள்மேல் பாப்பரசாட்சியம் நடத்தி வந்த கொலைவெறி நிறைந்த போரை அடையாளப்படுத்துகின்றன. இறுதியில், முப்பத்தாறு ஆம் வசனத்தில் பாப்பரசாட்சியம் தன் முடிவுக்கு வருகிறது. நாற்பது ஆம் வசனத்தில், ரீகன் எதிர்கிறிஸ்துவோடு ஒரு இரகசியக் கூட்டணியை அமைத்தார்; இது 508 ஆம் ஆண்டினால் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி, புராட்டஸ்டண்ட் மரபின் எதிர்ப்பு அகற்றப்பட்டிருந்த தருணத்தை குறித்தது. 496 இல் பாப்பரசாட்சிக்காக எழுந்துநின்ற “படைகள்” மூலம் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டதுபோல, ரீகனின் நிதி ஆதரவும் இராணுவ வல்லமையும் அதற்குரிய முன்னுருவாக இருந்தன. ரோம் நகரத்தினால் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட புறமத ரோமாவின் வல்லமையின் பரிசுத்தஸ்தலத்தின் அழிவு, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் அமெரிக்க அரசியலமைப்பின் அழிவுக்கான முன்னுருவாகும்; ஏனெனில் அரசியலமைப்பே அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்கான வல்லமையின் பரிசுத்தஸ்தலமாகும். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, 538 ஆம் ஆண்டினால் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி, பாப்பரசாட்சியம் மீண்டும் ஒருமுறை பூமியின் சிங்காசனத்தின் மேல் அமர்த்தப்படும்.

அப்பொழுது, 538 முதல் 1798 வரை இருண்ட யுகங்களில் நிகழ்ந்ததுபோல, தேவனுடைய உண்மையுள்ள மக்களுக்கு எதிராக நடத்தப்படும் கொலைவெறி நிரம்பிய போப்பாண்டவராட்சி துன்புறுத்தலின் இறுதிக் காலப்பகுதி ஆரம்பமாகும். இது, ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளாக செழித்து வந்த போப்பாண்டவராட்சி மரணக் காயத்தின் கோபத்தைப் பெற்ற 1798 ஆம் ஆண்டால் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி, மிகேல் எழுந்து நிற்கும் வேளையில் மனிதருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கிருபைக் காலம் முடிவுறுதலுக்கு வழிநடத்தும்.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.

> “ஒரு சமயத்தில், நியூயார்க் நகரத்தில் இருந்தபோது, இரவுக்காலத்தில் நான் வானத்தை நோக்கி மாடி மேல் மாடியாக உயர்ந்து கொண்டிருக்கும் கட்டிடங்களை காணும்படி அழைக்கப்பட்டேன். இந்தக் கட்டிடங்கள் தீப்பிடிக்காதவையாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருந்தன; மேலும் அவை தங்களுடைய உரிமையாளர்களையும் கட்டியவர்களையும் மகிமைப்படுத்துவதற்காக எழுப்பப்பட்டிருந்தன. இக்கட்டிடங்கள் மேலும் மேலும் உயர்ந்து கொண்டே சென்றன; அவற்றில் மிக அதிகச் செலவுடைய பொருட்களே பயன்படுத்தப்பட்டன. இந்தக் கட்டிடங்கள் யாருக்குச் சொந்தமோ, அவர்கள் தங்களுக்குள், ‘நாம் எவ்வாறு தேவனைச் சிறந்த முறையில் மகிமைப்படுத்தலாம்?’ என்று கேட்டுக் கொள்ளவில்லை. கர்த்தர் அவர்கள் நினைவுகளில் இருக்கவில்லை.”

> “இவ்வாறு தங்கள் சொத்துகளை முதலீடு செய்து வருகிறவர்கள், தங்கள் நடத்தை தேவன் காண்கிறபடியே காணக்கூடியவர்களாயிருந்தால் எவ்வளவு நன்று! அவர்கள் மாட்சிமையான கட்டிடங்களை குவித்து எழுப்புகின்றனர்; ஆனால் பிரபஞ்சத்தின் ஆட்சியாளரின் பார்வையில் அவர்களுடைய திட்டமிடலும் யோசனைகளும் எவ்வளவு மூடத்தனமானவை! அவர்கள் எவ்வாறு தேவனை மகிமைப்படுத்தலாம் என்று இதயத்தினதும் மனதினதும் எல்லா சக்திகளோடும் ஆராய்ந்து வருவதில்லை. மனிதனின் முதல் கடமையான இதையே அவர்கள் கண்மறந்துவிட்டார்கள்.”

> “இந்த உயரமான கட்டிடங்கள் எழுந்துகொண்டிருக்கையில், அவற்றின் உரிமையாளர்கள், தமக்கிருந்த பணத்தைத் தம்மைத் திருப்திப்படுத்தவும் தங்கள் அயலாரின் பொறாமையைத் தூண்டவும் பயன்படுத்த முடிந்ததென உயர்வாங்கிய அகந்தையுடன் மகிழ்ந்தார்கள். இவ்வாறு அவர்கள் முதலீடு செய்த பணத்தின் பெரும்பகுதி வற்புறுத்தலினாலும், ஏழைகளை நசுக்கிப் பிழிந்தலினாலும் பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டதாகும். வானத்தில் ஒவ்வொரு வாணிபப் பரிவர்த்தனைக்கும் கணக்கு வைக்கப்படுகிறது என்பதை அவர்கள் மறந்துவிட்டார்கள்; ஒவ்வொரு அநியாயமான ஒப்பந்தமும், ஒவ்வொரு வஞ்சகமான செயலும் அங்கே பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. தங்கள் வஞ்சகத்திலும் ஆணவத்திலும் மனுஷர் கர்த்தர் அவர்கள் கடக்க அனுமதிக்காத ஒரு நிலையை அடையும் காலம் வருகிறது; அப்போது யெகோவாவின் நீடிய பொறுமைக்கும் ஒரு எல்லை உண்டு என்பதை அவர்கள் அறிந்துகொள்வார்கள்.”

> “அடுத்ததாக என் முன்னால் கடந்துசென்ற காட்சி தீ விபத்தின் எச்சரிக்கையாக இருந்தது. உயரமானதும் தீப்பிடிக்காதவை என்று கருதப்பட்டதுமான கட்டிடங்களை நோக்கி மனிதர்கள், ‘இவை முற்றிலும் பாதுகாப்பானவை’ என்று கூறினர். ஆனால் அந்தக் கட்டிடங்கள் பிசினால் செய்யப்பட்டவையாக இருந்ததுபோல் எரிந்து அழிந்துபோயின. அந்த அழிவைத் தடுக்க தீயணைப்பு இயந்திரங்களால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை. தீயணைப்புப் பணியாளர்களால் அந்த இயந்திரங்களை இயக்க முடியவில்லை.”

> “கர்த்தருடைய காலம் வரும்போது, அகந்தையுள்ள, பேராசையுள்ள மனிதர்களின் இருதயங்களில் எவ்வித மாற்றமும் நிகழாமல் இருந்தால், இரட்சிக்க வல்லமையாயிருந்த அந்தக் கை அழிக்கவும் வல்லமையாயிருக்கும் என்பதை மனிதர்கள் அறிந்துகொள்வார்கள் என்று எனக்கு அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளது. தேவனுடைய கையை எந்த பூமியார்ந்த வல்லமையும் தடுக்க முடியாது. தேவனுடைய நியமிக்கப்பட்ட காலம் வந்து, அவருடைய நியாயப்பிரமாணத்தைப் பொருட்படுத்தாததற்கும் அவர்களின் சுயநலப் பேராசைக்குமான பிரதிபலனை மனிதர்கள்மேல் அனுப்பும்போது, அவற்றை அழிவிலிருந்து காப்பாற்றும் வகையில் கட்டிடங்களை எழுப்புவதில் எந்தப் பொருளும் பயன்படுத்தப்பட முடியாது.”

> “சமூகத்தின் தற்போதைய நிலையின்கீழ் உள்ள காரணங்களை உணர்ந்து கொள்ளுகிறவர்கள், கல்வியாளர்களிலும் அரசியல்வாதிகளிலும் கூட, அநேகர் அல்லர். ஆட்சியின் கடிவாளங்களைப் பிடித்திருப்பவர்கள், ஒழுக்கச் சீர்கேடு, வறுமை, தரித்திரநிலை, மேலும் பெருகிக்கொண்டிருக்கும் குற்றச்செயல்கள் ஆகிய பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு காண இயலாதவர்களாயிருக்கிறார்கள். வணிகச் செயல்பாடுகளை அதிகப் பாதுகாப்பான அடிப்படையில் நிலைநிறுத்துவதற்கு அவர்கள் வீணாகப் போராடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். மனிதர் தேவனுடைய வார்த்தையின் போதனைக்கு அதிக கவனம் செலுத்துவார்களாயின், அவர்களைத் திக்குமுக்காடச் செய்யும் பிரச்சினைகளுக்கான தீர்வை அவர்கள் கண்டடைவார்கள்.”

> கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகைக்கு முன்பாக உலகத்தின் நிலைமை எப்படியிருக்கும் என்பதை வேதாகமம் விளக்குகிறது. கொள்ளையும் சுரண்டலும் மூலம் மிகுந்த செல்வத்தைச் சேர்த்துக் கொண்டிருப்பவர்களைப் பற்றி இவ்வாறு எழுதப்பட்டுள்ளது: “கடைசி நாட்களுக்கென்று நீங்கள் பொக்கிஷத்தைச் சேர்த்துவைத்திருக்கிறீர்கள். இதோ, உங்கள் வயல்களை அறுத்த வேலைக்காரருக்குக் கொடுக்கப்படாமல், நீங்கள் மோசடியினால் தடுத்துவைத்த கூலி கூக்குரலிடுகிறது; அறுவடை செய்தவர்களின் கூக்குரல்கள் சேனைகளின் கர்த்தரின் செவிகளில் எட்டியிருக்கின்றன. நீங்கள் பூமியின்மேல் இன்பவாழ்க்கை வாழ்ந்து, களித்திருக்கிறீர்கள்; வெட்டுக்கான நாளில் போல உங்கள் இருதயங்களைப் பேணிப்போஷித்திருக்கிறீர்கள். நீதிமானை நீங்கள் குற்றஞ்சாட்டி கொன்றுவிட்டீர்கள்; அவன் உங்களுக்கு விரோதமாய் எதிர்த்துநிற்கவில்லை.” யாக்கோபு 5:3–6.

> “ஆனால், காலத்தின் விரைவாக நிறைவேறிக் கொண்டிருக்கும் அடையாளங்கள் வழங்கும் எச்சரிப்புகளை வாசித்து உணர்கிறவர் யார்? உலகப் பற்றுள்ளவர்கள்மேல் அவை எந்தத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன? அவர்களின் மனப்பாங்கில் என்ன மாற்றம் காணப்படுகிறது? நோவாவின் காலத்து உலகத்தின் குடியிருந்தோரின் மனப்பாங்கில் காணப்பட்டதைவிட அதிகமல்ல. உலகியலான வியாபாரத்திலும் இன்பவாழ்விலும் மூழ்கியிருந்த அந்தப் பெருவெள்ளத்திற்கு முன்பட்டவர்கள், ‘வெள்ளம் வந்து அவர்களை எல்லாரையும் வாரிக்கொண்டுபோகும்வரை அறியாமலிருந்தார்கள்.’ மத்தேயு 24:39. அவர்களுக்கு வானத்திலிருந்து அனுப்பப்பட்ட எச்சரிப்புகள் இருந்தன; ஆனாலும், அவர்கள் கேட்க மறுத்தார்கள். இன்று கூட, தேவனுடைய எச்சரிப்பு சத்தத்தை முற்றிலும் பொருட்படுத்தாமல், உலகம் நித்திய நாசத்திற்குத் துரிதமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.”

> “உலகம் போர் ஆவியால் கிளர்ச்சியடைந்துள்ளது. தானியேலின் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் தீர்க்கதரிசனம் அதன் முழுமையான நிறைவேற்றத்துக்கு ஏறக்குறைய வந்துவிட்டது. விரைவில் தீர்க்கதரிசனங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள கலக்கக் காட்சிகள் நிகழும்.” Testimonies, volume 9, 12–14.

Back to Articles