Article

# தானியேல் புத்தகம் - எண் பத்து

செயல்முறை

Author

Jeff Pippenger

Published

December 5, 2023

Formats

PDF
Word

தானியேல் புத்தகத்தின் முதல் அதிகாரத்தில், எரேமியா முன்னறிவித்த எழுபது ஆண்டுகளின் சிறைப்பிடிப்பிற்குள் தானியேல் கொண்டு செல்லப்பட்டான்; மேலும், கோரேசின் முதல் ஆண்டுவரை அவன் நிலைத்திருந்தான்.

> ராஜாவாகிய கோரேசின் முதலாமாண்டுவரையும் தானியேல் இருந்தான். தானியேல் 1:21.

இவ்வாறு, பழைய இஸ்ரவேல் திரும்பிச் சென்று எருசலேமை மறுபடியும் கட்டி மறுசீரமைப்பதற்கு அனுமதி அளித்த ஆணை வெளிப்படும் வரையில், எழுபது ஆண்டுகளாகிய சிறைப்பிடிப்பின் முழு வரலாற்றையும் தானியேல் வாழ்ந்து கண்டார்.

> பாரசீக ராஜாவாகிய கோரேசின் முதலாம் ஆண்டில், எரேமியாவின் வாயினால் கர்த்தர் சொல்லிய வார்த்தை நிறைவேறும்படிக்கு, கர்த்தர் பாரசீக ராஜாவாகிய கோரேசின் ஆவியை எழுப்பினார்; அப்பொழுது அவன் தன் ராஜ்யமெங்கும் ஒரு அறிவிப்பைச் செய்து, அதையும் எழுத்தாகப் பதித்து, இப்படிச் சொன்னான். எஸ்றா 1:1.

ஆகையால், டானியேல், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று ஆரம்பித்து, பாபிலோனிலிருந்து வெளியே வருமாறு அழைப்பைச் சுட்டிக்காட்டும் “ஆணை” வரையிலும் தொடரும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் சோதனைச் செயல்முறையின் அடையாளமாக இருக்கிறான்.

> அப்பொழுது வானத்திலிருந்து வேறொரு சத்தம் உண்டாகக் கேட்டேன்; அது: என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களில் பங்குகொள்ளாதபடிக்கும், அவளுக்கு வருகிற வாதைகளில் நீங்கள் அடையாதபடிக்கும், அவளைவிட்டு வெளியே வாருங்கள் என்று சொல்லியது. ஏனெனில் அவளுடைய பாவங்கள் வானமட்டும் எட்டியுள்ளன; தேவன் அவளுடைய அக்கிரமங்களை நினைவுகூர்ந்திருக்கிறார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:4, 5.

எழுபது ஆண்டுகளான சிறைப்பிடிப்பு, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரத்தவர்களின் சோதனையும் சுத்திகரிப்பும் நடைபெறும் காலமாகும். 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11 அன்று இஸ்லாமின் மூன்றாம் ஐயோ வந்தடைந்தது. இது அட்வென்டிசத்தின் அடிப்படைச் சத்தியங்களை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவர்களால் மட்டுமே அறியப்படுகிறது. முதல் ஐயோவும் இரண்டாம் ஐயோவும் இரண்டுமே முன்னோடிகளால் இஸ்லாம் எனச் சரியாக அடையாளம் காணப்பட்டன. எலன் வைட் ஆதரித்த, மேலும் ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் நிறைவேற்றமாக அடையாளம் காணப்பட்ட 1843 மற்றும் 1850 ஆம் ஆண்டுகளின் முன்னோடி வரைபடங்களில், இஸ்லாம் ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் எக்காளங்களாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. கடைசி மூன்று எக்காளங்கள் ஐயோ எக்காளங்களாகும்.

> நான் பார்த்தேன்; மேலும் வானத்தின் நடுவே பறந்துகொண்டிருந்த ஒரு தூதனை கண்டேன்; அவன் உரத்த குரலில் இவ்வாறு சொல்லுவதைக் கேட்டேன்: இன்னும் எக்காளம் ஊதப்போகிற மூன்று தூதர்களின் மற்ற சத்தங்களினால், பூமியில் வாசம்பண்ணுகிறவர்களுக்கு ஐயோ, ஐயோ, ஐயோ! வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 8:13.

மூன்று ஆபத்து எக்காளங்கள் இருப்பினும், முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஆபத்து எக்காளங்கள் இஸ்லாம் ஆக இருந்தால், மூன்றாம் ஆபத்து எக்காளமும் இஸ்லாமே என்பதை அறிதல் மிகவும் எளிதானதாகும். ஆபத்து எக்காளங்களாகிய இஸ்லாமின் அடையாளச் சின்னத்தில் ஒரு கூறு, அவற்றின் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட நிலையும், பின்னர் அவை விடுவிக்கப்படுவதுமாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்தின் நான்கு காற்றுகளை, “கோபமுள்ள குதிரை”யாகவும், “தளைகளை அறுத்துக்கொண்டு பாய்ந்து செல்ல” முற்படுவதாகவும், அதன் பின்விளைவாக “மரணத்தையும் அழிவையும் கொண்டுவர” விழைவதாகவும் சகோதரி வைட் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> “தேவதூதர்கள் நான்கு காற்றுகளையும் அடக்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்; அவை, கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுபட்டு முழு பூமியின் மேற்பரப்பெங்கும் பாய்ந்து செல்லத் துடிக்கும், தன் பாதையிலே அழிவையும் மரணத்தையும் சுமந்து வரும், கொந்தளித்த குதிரையாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன.

> “நித்திய உலகத்தின் நெருங்கிய எல்லையிலேயே நாம் நித்திரை கொள்ளவோ? நாம் மந்தர்களாகவும், குளிர்ந்தவர்களாகவும், உயிரற்றவர்களாகவும் இருக்கவோ? ஆஹா, தேவனுடைய ஆவியும் சுவாசமும் அவருடைய ஜனங்களில் ஊதப்பட்டு, அவர்கள் தங்கள் பாதங்களில் நின்று உயிரோடு வாழுமாறு, அது எங்கள் சபைகளில் இருந்திருந்தால் எவ்வளவு நன்று. வழி நெருக்கமானது, வாசல் இடுக்கமானது என்பதை நாம் உணர வேண்டும். ஆனால் நாம் அந்த இடுக்கமான வாசல் வழியாகச் செல்லும்போது, அதன் விசாலம் எல்லையற்றதாக இருக்கிறது.” Manuscript Releases, தொகுதி 20, 217.

நான்கு காற்றுகளையும் அடக்கிக் கொண்டிருக்கும் அந்த நான்கு தூதர்கள், மரணத்தையும் அழிவையும் உண்டாக்கும் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் “கோபமுள்ள குதிரையை” அடக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோ எக்காளங்கள் அடையாளப்படுத்தப்படும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், ஒரு ராஜா அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார். அவர் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் “ஒன்பது-பதினொன்றில்” அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார்.

> அவர்களுக்குப் மேல் ஒரு ராஜா இருந்தான்; அவன் அதளமற்ற பள்ளத்தின் தூதன்; அவனுடைய பெயர் எபிரெய மொழியில் அபத்தோன்; கிரேக்க மொழியில் அவனுடைய பெயர் அப்பொல்லியோன். அவர்களுக்குப் மேல் இருப்பவனாக. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9:11.

எனவே இஸ்லாமின் அரசனின் நாமமும், அதனால் அவனுடைய குணாதிசயமும், எபிரேயத்தில் அபத்தோன் என்றும் கிரேக்கத்தில் அப்பொல்லியோன் என்றும் உள்ளது. எபிரேயமும் கிரேக்கமும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் பழைய ஏற்பாட்டிலும் புதிய ஏற்பாட்டிலும், இந்த இரண்டு நாமங்களின் வரையறையிலேயே இஸ்லாமின் குணாதிசயம் காணப்படுகிறது. இவ்விரு சொற்களுக்கும் “மரணமும் அழிவும்” என்பதே வரையறையாகும். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேர் முத்திரையிடப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும்போது நான்கு தூதர்கள் அடக்கி வைத்திருக்கிற “கோபமுள்ள குதிரை” கட்டுப்பாட்டை உடைத்து வெளியேறி, தன் பாதையில் “மரணமும் அழிவும்” கொண்டு வர முயல்கிறது என்று சகோதரி வைட் கூறுகிறார்.

வேதவாக்கியங்களில் இஸ்லாமைப் பற்றிய முதல் குறிப்பு, இஸ்லாம் மதத்தை நிலைநிறுத்துகிறவர்களின் தந்தையான இஷ்மாயேல் ஆகும். அந்த முதல் குறிப்பில் அவர் ஒரு காட்டு மனிதன் என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார்; “காட்டு” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள அந்தச் சொல்லின் பொருள் “காட்டு அரேபிய கழுதை” என்பதாகும். இஸ்லாமைப் பற்றிய முதல் தீர்க்கதரிசனக் குறிப்பு குதிரைக் குடும்பத்தின் ஒரு சின்னமாகும்; மேலும் முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோவின் தொடர்பாக அந்த இரு புனித அட்டவணைகளில் முன்னோடிகள் இஸ்லாமை குதிரையால் விளக்கிக் காட்டினர். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்தின் நான்கு காற்றுகளும், தேவன் தமது ஜனங்களை முத்திரையிடும் வரையில் தடுத்து வைக்கப்படுகின்றன, அல்லது “அடக்கி வைக்கப்படுகின்றன”. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம்பேரின் முத்திரையிடும் செயல்முறை, சோதனைச் செயல்முறையும் சுத்திகரிப்பு செயல்முறையும் ஆகும்.

இந்தத் தீர்க்கதரிசன விளக்கப்படங்கள் அனைத்தும் எழுபது ஆண்டுகள் நீண்ட தானியேலின் சிறைப்பிடிப்பினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன; அது, முதல் செய்தியின் அதிகாரமளிப்பின் அடையாளமான யெகோயாகீமினால் ஆரம்பித்து, ஆண்களையும் பெண்களையும் பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைக்கும் “கட்டளையின்வரை” நீள்கிறது. இஸ்லாம் தடுக்கப்படுதலும் பின்னர் விடுவிக்கப்படுதலும், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு அடையாளமாகிய இஸ்லாமின் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்பாகும்.

அவை “நான்கு காற்றுகள்” என்று குறிப்பிடப்படும்போது, தேவனுடைய ஊழியக்காரர்கள் முத்திரையிடப்படுகிறவரையில் அவை அடக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இரண்டாம் ஐயோவின் தொடக்கத்தில், ஆகஸ்ட் 11, 1840 அன்று நிறைவேறிய முன்னூற்று தொண்ணூற்றொன்று ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும் கொண்ட காலத் தீர்க்கதரிசனத்தில், இரண்டாம் ஐயோவின் இஸ்லாமை பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய நான்கு தூதர்கள் “விடுவிக்கப்பட்டார்கள்.” தீர்க்கதரிசனத்தின் முடிவில், அவர்கள் “தடுக்கப்பட்டார்கள்.”

> எக்காளம் கொண்டிருந்த ஆறாவது தூதனிடத்தில்: மகத்தான ஐப்பிராத்து நதியின்மேல் கட்டப்பட்டிருக்கிற நான்கு தூதர்களை அவிழ்த்து விடு என்று சொல்லியது. அப்போது மனிதரில் மூன்றிலொரு பகுதியைச் சங்கரிக்கும்படியாக ஒரு மணிநேரத்திற்கும், ஒரு நாளிற்கும், ஒரு மாதத்திற்கும், ஒரு ஆண்டிற்கும் ஆயத்தமாக வைத்திருந்த அந்த நான்கு தூதர்களும் அவிழ்க்கப்பட்டார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9:14, 15.

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, நூற்று நாற்பத்துநாலாயிரத்தின் வரலாற்றிலுள்ள முதல் செய்தி வல்லமையூட்டப்பட்டது; அப்போது மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் “அவிழ்த்துவிடப்பட்டது.” ஆனால் அது உடனடியாக “அடக்கப்பட்டது.” இது ஏன் நிகழ்ந்தது என்பதை சகோதரி வைட் விளக்குகிறார்; ஆயினும் முதலில், வேதாகமத்தில் இஸ்லாம் முதன்முறையாகக் குறிப்பிடப்பட்டபோது அதன் நோக்கம் ஜனங்களை கோபமூட்டுவதாயிருந்தது என்பதை நாம் நினைவுகூர வேண்டும்; ஏனெனில் இஷ்மாயேலின் கை ஒவ்வொருவனுக்கும் விரோதமாக இருக்கும்; ஒவ்வொருவனின் கையும் இஸ்லாமிற்கு விரோதமாக இருக்கும்.

> அப்பொழுது கர்த்தருடைய தூதன் அவளுக்குச் சொல்லினான்: இதோ, நீ கர்ப்பவதியாகி ஒரு குமாரனைப் பெறுவாய்; அவனுக்கு இஸ்மாயேல் என்று பெயரிடுவாய்; ஏனெனில் கர்த்தர் உன் துன்புறுத்தலைக் கேட்டிருக்கிறார். அவன் காட்டுமனிதனாயிருப்பான்; அவன் கை எல்லாருக்கும் விரோதமாகவும், எல்லாரின் கை அவனுக்குப் விரோதமாகவும் இருக்கும்; அவன் தன் சகோதரர் அனைவரின் சந்நிதியிலும் வாசம்பண்ணுவான். ஆதியாகமம் 16:11, 12.

வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் இஸ்லாமின் நோக்கம், ஐக்கிய நாடுகள் சபை தங்களுடைய கோபத்தை ஓய்வுநாளைக் காக்கும்வர்கள்மேல் திருப்பும் முன்பாக, எல்லா ஜனங்களையும் இஸ்லாமுக்கு எதிராக ஒன்றுபடுத்துவதற்காகும். 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, 9/11 என்பது மில்லரைட் நிகழ்வுகளின் தொடர்ச்சி மறுபடியும் ஆரம்பமானதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்று புரிந்துகொள்கிற ஒவ்வொருவரும், எழுபது ஆண்டுகளுக்காக பாபிலோனுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டபோது இருந்த “தானியேல்” போன்று ஆகிவிட்டார். யெஹோயாக்கீம் அந்தச் சோதனைச் செயல்முறை ஆரம்பமானதை அடையாளப்படுத்துகிறான்; மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் அப்போது விடுவிக்கப்பட்டது; ஆனால் தேவன் தம்முடைய ஜனங்களை முத்திரையிடுவதற்காக அது உடனடியாகத் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டது.

> “இந்தத் தரிசனம் 1847ஆம் ஆண்டில் அளிக்கப்பட்டது; அப்பொழுது சப்தத்தை அனுசரித்த ஆத்வென்ட் சகோதரர்கள் மிகச் சிலரே இருந்தனர்; அவர்களுள் கூட, அதை அனுசரிப்பது தேவனுடைய ஜனங்களுக்கும் அவிசுவாசிகளுக்கும் இடையில் ஒரு எல்லைக்கோடு இழுக்கும் அளவிற்கு போதுமான முக்கியத்துவம் உடையது என்று கருதியவர்கள் மிகச் சிலரே. இப்போது அந்தத் தரிசனத்தின் நிறைவேற்றம் காணப்படத் தொடங்கியுள்ளது. இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ‘அந்தத் துன்பக் காலத்தின் ஆரம்பம்’ என்பது வாதைகள் ஊற்றப்படத் தொடங்கும் காலத்தைக் குறிக்கவில்லை; அவை ஊற்றப்படுவதற்கு முன்னரே, கிறிஸ்து பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் இருக்கும்போது நிகழும் ஒரு குறுகிய காலத்தைக் குறிக்கிறது. அந்த நேரத்தில், இரட்சிப்பின் கிரியை முடிவுறிக் கொண்டிருக்கையில், பூமியின்மேல் துன்பம் வரத் தொடங்கும்; ஜாதிகள் கோபமாயிருக்கும்; ஆனாலும் மூன்றாம் தூதனுடைய கிரியையைத் தடுக்காதபடிக்கு அவை கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருக்கும். அந்த நேரத்திலே, ‘பிற்கால மழை,’ அல்லது ஆண்டவருடைய சந்நிதியிலிருந்து வரும் புத்துணர்ச்சி வந்து, மூன்றாம் தூதனுடைய மகத்தான சத்தத்திற்குப் பலம் அளித்து, ஏழு கடைசி வாதைகள் ஊற்றப்படும் காலத்தில் நிலைத்திருக்கும்படி பரிசுத்தவான்களை ஆயத்தப்படுத்தும்.” Early Writings, 85.

தானியேலின் எழுபது ஆண்டுகள் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கின; அந்நாளில் இஸ்லாம் விடுவிக்கப்பட்டு, எதிர்பாராதவிதமாகவும் திடீரெனவும் வெளிப்படுத்தல் பதின்மூன்றில் கூறப்படும் பூமி மிருகத்தைத் தாக்கியதன் மூலம் ஜாதிகளைச் சினமூட்டியது. பின்னர் இஸ்லாம் கட்டுப்படுத்தப்பட்டது, அப்படியே மூன்றாம் தூதனின் பணி நிறைவேற முடியும். மூன்றாம் தூதனின் பணி என்பது தேவனுடைய ஜனங்களை முத்திரையிடுதலாகும்; அந்தப் பணி 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று ஆரம்பித்தபோது பிந்தைய மழை “தூவத்” தொடங்கியது. தானியேல் முதலாம் அதிகாரம், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கி, வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டின் இரண்டாவது “சத்தம்” தேவனுடைய பிற மந்தையை பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைக்கும் வரையிலும் தொடரும், நூற்று நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் சோதனைச் செயல்முறையை விளக்குகிறது. ஆகையால், தானியேல் இப்போது ஆவிக்குரிய சிறைப்பிடிப்பில் இருக்கும் ஒரு ஜனத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; அது சோதனைச் செயல்முறை முற்றிலும் நிறைவுறும் தருணம் வரையில் நீடிக்கும். தானியேல் முதலாம் அதிகாரத்தில் சோதனைக் காலத்தின் முடிவு “நாட்களின் முடிவு” என அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.

> அவர்களை உள்ளே கொண்டு வரும்படி ராஜா கூறிய நாட்களின் முடிவில், அண்டப்புர அதிகாரிகளின் தலைவன் அவர்களை நேபுகாத்நேச்சரின் முன்னிலையில் கொண்டு வந்தான். ராஜா அவர்களோடு பேசினான்; அவர்களெல்லாரிலும் தானியேல், அனனியா, மீஷாயேல், அசரியா ஆகியோருக்கு ஒப்பானவர் யாரும் காணப்படவில்லை; ஆகையால் அவர்கள் ராஜாவின் முன்னிலையில் நின்றார்கள். ஞானமும் விவேகமும் சார்ந்த எல்லா விஷயங்களிலும் ராஜா அவர்களைக் குறித்து விசாரித்தபோது, தன் முழு ராஜ்யத்திலிருந்த சகல மந்திரவாதிகளையும் ஜோதிடர்களையும் விட அவர்கள் பத்து மடங்கு மேலானவர்கள் என்று அவன் கண்டான். தானியேல் 1:18–20.

மூன்றாவது சோதனை, தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தோரும் குறித்த ஒரு தீர்க்கதரிசனத் தகுதிச்சோதனையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவது ஆகும்; அது என்னவெனில், அவர்கள் நெபுகாத்நேச்சாரால் விசாரிக்கப்பட்டபோது, “அவருடைய இராச்சியமெங்கிலும் இருந்த மந்திரவாதிகளையும் ஜோதிடர்களையும் விட பத்துமடங்கு சிறந்தவர்கள்” என்று காணப்பட்ட நிகழ்வே ஆகும். மூன்றாவது சோதனை நியாயத்தீர்ப்பினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அந்த நியாயத்தீர்ப்பு “நாட்களின் முடிவில்” நிகழ்ந்தது. தானியேல் புத்தகத்தில், “நாட்களின் முடிவு” என்பது தானியேல் தன் பங்கில் நிற்கும் இடமாகும்.

> “‘அநேகர் சுத்திகரிக்கப்பட்டு, வெண்மையாக்கப்பட்டு, சோதிக்கப்பட்டிருப்பார்கள்; ஆனால் துஷ்டர்கள் துஷ்டத்தனமாக நடந்து கொள்வார்கள்; துஷ்டரில் ஒருவரும் உணரமாட்டார்கள்; ஞானிகளோ உணர்வார்கள்…. ஆயிரத்து முன்னூற்று முப்பத்தைந்து நாட்களை எட்டிச் சேருகிறவன் பாக்கியவான். ஆனால் நீ (தானியேலே) முடிவுவரை உன் வழியில் போ; ஏனெனில் நீ இளைப்பாறி, நாட்களின் முடிவில் உன் பங்கில் நிலைநிற்பாய்.’”

> “தானியேல் தன் பங்கில் நிற்க வேண்டிய காலம் வந்துவிட்டது. அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஒளி இதற்கு முன் ஒருபோதும் இல்லாத வகையில் உலகத்திற்குச் செல்ல வேண்டிய காலம் வந்துவிட்டது. கர்த்தர் மிகவும் அதிகமாகச் செய்திருக்கிறவர்களாகியோர் அந்த ஒளியில் நடந்தால், இந்தப் பூமியின் வரலாற்றின் முடிவை அவர்கள் அணுகி வரும்போது, கிறிஸ்துவையும் அவரைச் சார்ந்த தீர்க்கதரிசனங்களையும் குறித்த அவர்களுடைய அறிவு மிகுந்த அளவில் அதிகரிக்கும்.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1174.

சகோதரி வைட், தானியேல் அதிகாரம் பன்னிரண்டின் பத்தாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பரிசுத்திகரிப்பு செயல்முறையுடன் தொடர்புபடுத்தி, “நாட்களின் முடிவு” என்பதைக் குறிப்பதாக அடையாளப்படுத்துகிறார். அவர் அடிக்கடி, பதின்மூன்றாம் வசனத்தில் உள்ள “நாட்களின் முடிவு” என்பதுடன் சேர்த்து, பத்தாம் வசனத்தைப் பயன்படுத்துகிறார்.

> “‘அநேகர் சுத்திகரிக்கப்படுவார்கள், வெண்மையாக்கப்படுவார்கள், சோதிக்கப்படுவார்கள்; ஆனால் துஷ்டர்கள் துஷ்டத்தனமாகவே நடப்பார்கள்; துஷ்டர்களில் ஒருவரும் புரிந்துகொள்ளமாட்டார்; ஞானமுள்ளவர்களோ புரிந்துகொள்வார்கள்…. ஆயிரத்து மூன்றுநூற்று முப்பத்தைந்து நாட்களுக்குச் சேருகிறவன் பாக்கியவான். ஆனால் நீ (தானியேலே), முடிவுவரை உன் வழியில் போ; ஏனெனில் நீ இளைப்பாறி, நாட்களின் முடிவில் உன் பங்கில் நிலைநிற்பாய்.’”

> “தானியேல் இன்று தன் பங்கில் நிலைத்திருக்கிறான்; மேலும், மக்களிடம் பேசுவதற்காக அவனுக்குச் இடம் கொடுக்க நாம் வேண்டும். நமது செய்தி எரிந்து பிரகாசிக்கும் விளக்கைப் போல முன்னே செல்ல வேண்டும். ‘அந்தக் காலத்தில் உன் ஜனங்களின் புத்திரருக்காக நிற்கிற மகா அதிபதியான மிகாயேல் எழும்புவான்; மேலும், ஜாதி உண்டான காலமுதல் அதுவரை உண்டாயிராதபடி ஒரு துன்பகாலம் உண்டாகும்; அந்தக் காலத்தில் புத்தகத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கிறவர்களாயுள்ள உன் ஜனங்களில் ஒவ்வொருவரும் விடுவிக்கப்படுவார்கள். பூமியின் தூளில் நித்திரைபண்ணுகிறவர்களில் அநேகர் விழித்தெழுவார்கள்; சிலர் நித்திய ஜீவனுக்காகவும், சிலர் நாணத்திற்கும் நித்திய அருவருப்பிற்கும் ஆகவும். ஞானமுள்ளவர்கள் ஆகாய விரிவின் பிரகாசம்போலப் பிரகாசிப்பார்கள்; அநேகரை நீதிக்குத் திருப்புகிறவர்கள் என்றென்றும் நட்சத்திரங்களைப்போல ஒளிர்வார்கள்.’”

> “இந்த வார்த்தைகள் இக்கடைசி நாட்களில் நாம் செய்ய வேண்டிய கிரியையை முன்வைக்கின்றன. நாம் பாதியளவும் விழித்திருக்கவில்லை. செய்யப்பட வேண்டிய கிரியையைச் செய்ய இன்றியமையாத வல்லமை நமக்கில்லை. நாம் ஜீவனுக்குள் வர வேண்டும், ஐக்கியத்திற்குள் வர வேண்டும். இப்போது, ஆம், இந்நேரமே, மனந்திரும்புதலும் மன்னிப்பும் நம்முடைய கிரியையின் கண்கொள்ளும் சிறப்புகளாக நிற்கும் அந்த நிலையிலே நாம் நிலைத்திருக்க வேண்டும். சண்டையும் சச்சரவுமெதுவும் இருக்கக்கூடாது. கண்களை குருடாக்கும் அவன் கிரியையில் சாத்தானோடு ஈடுபடுவதற்கு இது மிகவும் தாமதமான காலம். வஞ்சக ஆவிகளுக்கும் பிசாசுகளின் போதனைகளுக்கும் செவிகொடுக்கவும் இது மிகவும் தாமதமான காலம்.”

> “பரிசுத்த ஆவியானவர் நாவையும் உச்சரிப்பையும் அருளும்போது, பெந்தெகொஸ்தே நாளில் செய்யப்பட்டதற்கு ஒத்த ஒரு கிரியை நடைபெறுவதை நாம் காண்போம் என்று சொல்லும்படி எனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது. கிறிஸ்துவின் பிரதிநிதிகள் ஞானமுடன் செயல்படுவார்கள். ஒருவன் இங்கேயும் மற்றொருவன் அங்கேயும் இருந்து இடித்தழித்து அழிக்க முயல்வது காணப்படாது.

> “‘ஆணை பிறப்பதற்கு முன்பாகவும், நாள் பதரைப்போல் கடந்து போவதற்கு முன்பாகவும், கர்த்தருடைய உக்கிரமான கோபம் உங்கள்மேல் வருவதற்கு முன்பாகவும், கர்த்தருடைய கோபத்தின் நாள் உங்கள்மேல் வருவதற்கு முன்பாகவும், பூமியிலுள்ள சகல சாந்தகுணமுள்ளவர்களே, அவருடைய நியாயத்தைக் நடத்தினவர்களே, கர்த்தரைத் தேடுங்கள்; நீதியைத் தேடுங்கள், சாந்தகுணத்தைத் தேடுங்கள்; ஒருவேளை கர்த்தருடைய கோபத்தின் நாளில் நீங்கள் மறைக்கப்படுவீர்கள்.’” Australian Union Conference Record, March 11, 1907.

பாபிலோனிலிருந்த தானியேலின் சிறைப்பிடிப்பின் எழுபது ஆண்டுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்த நூற்று நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல், தானியேல் 12:10 இல் சித்தரிக்கப்படுகிறது. இந்த வசனம் “சத்தியம்” என்ற முத்திரையைக் கொண்டுள்ளது; ஏனெனில் அது எபிரேயச் சொல்லான “சத்தியம்” என்பதின் பண்புகளாகிய மூன்று படிகளை அடையாளப்படுத்துகிறது. அநேகர் சுத்திகரிக்கப்படுவார்கள், வெண்மையாக்கப்படுவார்கள், பின்னர் சோதிக்கப்படுவார்கள். தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும் முதல் அதிகாரத்தில் தேவபயத்தினால் சுத்திகரிக்கப்பட்டார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் பாபிலோனிய ஆகாரத்தை உண்ணாமலிருக்கத் தீர்மானித்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் பாபிலோனிய உணவை உண்டவர்களைவிட அழகானதும் பருத்ததுமான முகப்பைக் காட்டினார்கள். அவர்களின் முகப்பு, வெண்வஸ்திரங்களாகிய கிறிஸ்துவின் நீதியாக இருந்தது. பின்னர் நாட்களின் முடிவில் அவர்கள் நேபுகாத்நேச்சாரின் நியாயத்தீர்ப்புக்குள் சென்றபோது சோதிக்கப்பட்டார்கள்.

“நாட்களின் முடிவில்,” தானியேல் “தன் பங்கில்” நிற்கும் போது, தேவனுடைய ஜனங்களுக்காக “கிறிஸ்துவையும் அவரைக் குறித்த தீர்க்கதரிசனங்களையும் பற்றிய அறிவு மிகவும் பெருகும்.” “ஞானமும் புத்தியும் சார்ந்த எல்லா காரியங்களிலும்,” தானியேலும் மற்ற மூன்று சிறந்தவர்களும் “தன் ராஜ்யமெங்கிலும் இருந்த சகல மந்திரவாதிகளையும் ஜோதிடர்களையும் விட பத்துமடங்கு மேலானவர்கள்” என்று நேபுகாத்நேச்சார் “கண்டான்.”

தானியேல் முதலாம் அதிகாரம், மூன்று படிகளைக் கொண்ட சோதனைச் செயல்முறையின் வழியாகச் செல்லும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் அனுபவத்தை விளக்குகிறது. அந்தச் செயல்முறையைப் பற்றிக் கருத்துரைக்கையில், சகோதரி வைட் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “இச்சொற்கள், இந்தக் கடைசி நாட்களில் நாம் செய்ய வேண்டிய வேலையை முன்வைக்கின்றன. நாம் பாதியளவும் விழித்திருக்கவில்லை. செய்யப்பட வேண்டிய வேலையை நிறைவேற்ற அத்தியாவசியமான வல்லமை நமக்கில்லை. நாம் ஜீவனுக்குள் வர வேண்டும், ஐக்கியத்துக்குள் வர வேண்டும். இப்போது, இப்போதே, மனந்திரும்புதலும் மன்னிப்பும் நமது வேலையின் குறிப்பிடத்தக்க சிறப்பம்சங்களாக இருக்கும் அந்த நிலையில் நாம் நிலைநிற்க வேண்டும். சண்டையிடுதல் எதுவும் இருக்கக்கூடாது.”

“நாட்களின் முடிவு” எனப்படும் நிலைக்கு இட்டுச் செல்லும் சோதனைச் செயல்முறை, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் உள்ள இரு சாட்சிகளின் உயிர்த்தெழுதலுக்கே இட்டுச் செல்கிறது. இப்போது நாம் செய்ய வேண்டிய வேலை, 2001 செப்டம்பர் 11-இன் செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டு, சாவடைந்த உலர்ந்த எலும்புகளால் சித்தரிக்கப்பட்டதுபோல விழித்தெழுவதுதான். “நாம் உயிர்ப்பெற்று, ஐக்கியத்திற்குள் வர வேண்டும்.” நாம் இதைச் செய்யும்போது, நமது வேலையின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சங்கள் நமது “மனந்திரும்புதலும் மன்னிப்பும்” ஆகும். நமது வேலையின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம், ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் தானியேலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அங்கே அவன் லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஜெபத்தை ஜெபித்து, தன் பாவங்களுக்கும் தன் பிதாக்களின் பாவங்களுக்கும் மன்னிப்பைக் கேட்கிறான்; அதேவேளையில், 2020 ஜூலை 18 அன்று தாமதிக்கும் காலத்தின் ஆரம்பத்தைக் குறித்த ஏமாற்றத்திலிருந்து, தான் இடையறாது தேவனுக்கு விரோதமாக நடந்துகொண்டிருந்ததாகவும் ஒப்புக்கொள்கிறான். அதே காலப்பகுதியில், தேவனும் அவனுக்கு விரோதமாக நடந்துகொண்டிருந்தார் என்பதையும் அவன் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும். 2020 ஜூலை 18 முதல் “எழுபது ஆண்டுகள்” சிறைப்பிடிப்பின் வழியாகச் சென்றவர்களை தானியேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்.

எழுபது ஆண்டுகள் என்பது லேவியராகமம் இருபத்து ஆறில் கூறப்படும் “ஏழு காலங்களின்” ஒரு குறியீடாகும். நாளாகமப் புத்தகம், பண்டைய இஸ்ரவேல் லேவியராகமம் இருபத்து ஐந்தின் உடன்படிக்கைக்கெதிராகக் கிளர்ச்சி செய்ததினால் தேசம் அனுபவிக்க அனுமதிக்கப்படாதிருந்த ஓய்வுநாட்களை, அந்த எழுபது ஆண்டுகள் காலத்தில் தேசம் “அனுபவிக்கும்” என்று எமக்குத் தெரிவிக்கிறது.

> எரேமியாவின் வாயினால் கர்த்தர் உரைத்த வார்த்தை நிறைவேறும்படிக்கு, தேசம் தன் ஓய்வுநாட்களை அனுபவித்ததுவரை அப்படியே இருந்தது; அது பாழடைந்து கிடந்த காலமெல்லாம் எழுபது ஆண்டுகள் நிறைவேறுமளவும் ஓய்வுநாளைக் காத்தது. 2 நாளாகமம் 36:21.

ஜூலை 18, 2020க்குப் பின் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் இரு சாட்சிகளும் தெருவில் இறந்து கிடந்த “மூன்றரை நாட்கள்”, ஒரு தீர்க்கதரிசன “வனாந்தரத்தின்” அடையாளமாக, “எழுபது ஆண்டுகளின்” அடையாளமாகவும், “ஏழு காலங்களின்” அடையாளமாகவும் இருக்கிறது. “நாட்களின் முடிவில்” என்பது, தானியேல் புத்தகத்தில் முத்திரையிட்டு அடைக்கப்பட்டிருந்த தீர்க்கதரிசன நாட்களின் முடிவின் அடையாளமாகும்.

1798 ஆம் ஆண்டில், தானியேல் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்டது; தானியேல் தன் பங்கில் நின்று, தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றத் தயாராயிருந்தான்.

> “தேவன் ஒருவனுக்கு செய்யும்படி ஒரு விசேஷமான வேலையை அளிக்கும்போது, தானியேல் செய்ததுபோல, அவன் தன்னுடைய பங்கிலும் ஸ்தானத்திலும் நிலைத்து நிற்க வேண்டும்; தேவனுடைய அழைப்புக்கு பதிலளிக்கத் தயாராகவும், அவருடைய நோக்கத்தை நிறைவேற்றத் தயாராகவும் இருக்க வேண்டும்.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று, தானியேல் 8:14 இன் நிறைவேற்றமாக, தானியேல் புத்தகம் மீண்டும் தன் பங்கில் நின்றது. 1798 மற்றும் 1844 ஆகியவை முதல் மற்றும் இரண்டாம் இந்திக்நேஷன்களின் முடிவாக இருக்கின்றன; ஆகையால் அவை “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் முடிவைக் குறிக்கின்றன. தானியேல் புத்தகத்தில் உள்ள “நாட்களின் முடிவு” என்பது “ஏழு காலங்கள்” மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஒரு சிறைநிலையின் நிறைவைக் குறிக்கும் ஒரு சின்னமாகும். தானியேல் 4 ஆம் அதிகாரத்தில், நேபுகாத்நேச்சார் மீது “ஏழு காலங்கள்” கடந்து செல்லும் வரை ஒரு மிருகம்போல வாழ்ந்தான். “நாட்களின் முடிவில்,” அவனுடைய ராஜ்யமும் புத்தியும் அவனுக்குத் திரும்பக் கொடுக்கப்பட்டன.

> அந்நாட்களின் முடிவில் நான் நேபுகாத்நேச்சார் என் கண்களை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தினேன்; என் புத்தி எனக்குத் திரும்பி வந்தது; அப்பொழுது நான் உன்னதமானவரை ஆசீர்வதித்தேன்; என்றென்றைக்கும் ஜீவித்திருப்பவரைத் துதித்து, அவரை மகிமைப்படுத்தினேன்; அவருடைய ஆட்சி நித்தியமான ஆட்சி; அவருடைய ராஜ்யம் தலைமுறை தலைமுறையாக நிலைத்திருக்கிறது. பூமியின் சகல குடியிருப்போரும் ஒன்றுமில்லாதவர்களாக எண்ணப்படுகிறார்கள்; அவர் வானத்தின் சேனையினிடையிலும், பூமியின் குடியிருப்போரினிடையிலும், தமது சித்தத்தின்படியே செய்கிறார்; அவருடைய கையைத் தடுக்கிறவனும் இல்லை; அவரை நோக்கி, “நீர் என்ன செய்கிறீர்?” என்று சொல்லுகிறவனும் இல்லை. அதே சமயத்தில் என் புத்தி எனக்குத் திரும்பி வந்தது; என் ராஜ்யத்தின் மகிமைக்காக என் கௌரவமும் என் பிரகாசமும் எனக்குத் திரும்பி வந்தன; என் ஆலோசகர்களும் என் பிரபுக்களும் என்னைத் தேடி வந்தார்கள்; நான் என் ராஜ்யத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்டேன்; மேலும் உன்னதமான மகத்துவம் எனக்குச் சேர்க்கப்பட்டது. தானியேல் 4:34–36.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேருக்கான முத்திரையிடும் காலத்தின் முடிவு “நாட்களின் முடிவு” என்று குறிக்கப்படுகிறது; ஆகையால் அது “எழுபது ஆண்டுகள்” என்பதின் குறியீட்டு நிறைவையும், மேலும் “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் நிறைவையும் குறிக்கிறது. அந்த நேரத்தில், “மனந்திரும்புதலும் மன்னிப்பும்” என்பது முன்பு உலர்ந்த இறந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கின் வழியாகச் செல்லும் தெருவில் இறந்தவர்களாக இருந்தோரின் கிரியையை பிரதிநிதிப்படுத்தும் சிறப்பியல்புகளாக இருக்கும்.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தினரின் மனந்திரும்புதலின் கிரியையின் காணத்தக்க அம்சம், எசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் “பெருமூச்சுவிட்டு அழுதல்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. தேவனுடைய ஜனங்கள் தங்கள் தனிப்பட்ட பாவங்களை அறிக்கையிட்டு அவற்றை விட்டு அகற்றும்போது, தங்கள் பிதாக்களின் அதே பாவங்களையே தாங்களும் மீண்டும் செய்திருக்கிறோம் என்று ஒப்புக்கொள்ளும்போது, தங்கள் கருத்துப் பெருமையை ஒதுக்கிவைத்து தாங்கள் தேவனுக்கு விரோதமாக நடந்திருக்கிறோம் என்றும், மேலும் 2020 ஜூலை 18 அன்று தாமத காலம் வந்ததிலிருந்து அவரும் தங்களுக்கு விரோதமாக நடந்திருக்கிறார் என்றும் ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, அப்பொழுது அவர்கள் ராஜ்யத்திலுள்ள மற்ற சகல பெயரளவிலான ஞானிகளையும் விட “பத்து மடங்கு” அதிகமான தீர்க்கதரிசன வல்லமையுடையவர்களாகக் காணப்படுவார்கள்.

முத்திரையிடும் செயல்முறை இஸ்லாம் அவிழ்த்துவிடப்பட்டதாலும் பின்னர் கட்டுப்படுத்தப்பட்டதாலும் ஆரம்பமானது. அது ஆரம்பித்தபடியே முடிவடைகிறது; அதாவது, இஸ்லாம் மீண்டும் ஒருமுறை விடுவிக்கப்படும் போது. முத்திரையிடும் காலத்தின் நாட்களின் முடிவில் அது விடுவிக்கப்படுகிறது; தானியேலுக்குப் பொருள்படும் வகையில், அது மனுஷரை பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைத்த சைரசின் கட்டளையாகும். அங்கேயே, பரிசுத்திகரிப்பின் நாட்களின் முடிவில், ஐக்கிய அமெரிக்காவில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட “கட்டளை”யின் நியாயத்தீர்ப்பின் வேளையில், விசுவாசிகள் “பத்து மடங்கு அதிகமான” தீர்க்கதரிசன வல்லமையை உடையவர்களாகக் காணப்படுவார்கள்.

> “நீங்கள் கர்த்தருடைய வருகையை மிகவும் தூரத்தில் இருப்பதாகக் கருதுகிறீர்கள். நான் கண்டது என்னவென்றால், பின்மழை [நள்ளிரவுக் கூக்குரலைப்போலவே திடீரென] வந்து கொண்டிருந்தது; மேலும், அது பத்து மடங்கு வல்லமையுடன் இருந்தது.” Spalding and Magan, 5.

அடுத்த கட்டுரையில் தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தை நாம் ஆராயத் தொடங்குவோம்.

> “இதுவே இரவுநடுப்புக் கூக்குரலாயிருந்தது; அது இரண்டாம் தூதனின் செய்திக்கு வல்லமையளிக்க வேண்டியதாக இருந்தது. மனந்தளர்ந்திருந்த பரிசுத்தவான்களை எழுப்பி, தமக்குமுன் இருந்த மகத்தான கிரியைக்காக அவர்களை ஆயத்தப்படுத்தும்படி, தூதர்கள் வானத்திலிருந்து அனுப்பப்பட்டார்கள். மிகவும் திறமையுடைய மனிதர்கள் இந்தச் செய்தியை முதலில் பெற்றவர்கள் அல்லர். தாழ்மையுடனும் அர்ப்பணிப்புடனும் இருந்தவர்களிடமே தூதர்கள் அனுப்பப்பட்டு, ‘இதோ, மணவாளன் வருகிறான்; அவரைச் சந்திக்க நீங்கள் புறப்பட்டு வாருங்கள்!’ என்று கூக்குரலிடும்படி அவர்கள் உந்தப்பட்டார்கள். அந்தக் கூக்குரலுக்குப் பொறுப்பளிக்கப்பட்டவர்கள் தாமதமின்றி விரைந்து, பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையில் அந்தச் செய்தியை அறிவித்தார்கள்; தங்களுடைய மனந்தளர்ந்த சகோதரர்களையும் எழுப்பினார்கள். இந்தப் பணி மனிதரின் ஞானத்திலும் கல்வியறிவிலும் நிலைத்திருக்கவில்லை; தேவனுடைய வல்லமையிலேயே நிலைத்திருந்தது; அந்தக் கூக்குரலைக் கேட்ட அவருடைய பரிசுத்தவான்கள் அதற்கு எதிர்த்து நிற்க முடியவில்லை. மிகவும் ஆவிக்குரியவர்களே இந்தச் செய்தியை முதலில் பெற்றார்கள்; முன்னதாகவே இந்தப் பணியில் முன்னணியில் இருந்தவர்கள், ‘இதோ, மணவாளன் வருகிறான்; அவரைச் சந்திக்க நீங்கள் புறப்பட்டு வாருங்கள்!’ என்ற கூக்குரலை ஏற்று அதைப் பெருக்க உதவுவதில் கடைசியில் இருந்தார்கள்.” Early Writings, 238.

Back to Articles