Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Five

இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல் - எண் ஐந்து

Isaiah Forty: Comfort Ye, Comfort Ye

ஏசாயா நாற்பது: ஆறுதலளியுங்கள், ஆறுதலளியுங்கள்

Author

Jeff Pippenger

Published

October 25, 2023

Formats

PDF
Word

In the first seventeen verses of Isaiah forty the one hundred and forty-four thousand are prophetically located at the end of three and a half days, where they had been lying dead in the streets, while the world rejoiced. All the prophets agree with each other and the prophetic events they present always align with the other prophets, for God is not the author of confusion.

ஏசாயா நாற்பதாம் அதிகாரத்தின் முதல் பதினேழு வசனங்களில், உலகம் களிகூர்ந்துகொண்டிருக்கையில் தெருக்களில் சாவடைந்து கிடந்திருந்த அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர், மூன்றரை நாட்களின் முடிவில் தீர்க்கதரிசனரீதியாக அமைக்கப்படுகின்றனர். எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் ஒருவரோடு ஒருவர் ஒத்துப்போகிறார்கள்; அவர்கள் முன்வைக்கும் தீர்க்கதரிசன நிகழ்வுகள் எப்போதும் மற்ற தீர்க்கதரிசிகளுடனும் ஒழுங்காக ஏகோபிக்கின்றன; ஏனெனில் தேவன் குழப்பத்தின் ஆசிரியர் அல்ல.

> And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.

> மேலும் தீர்க்கதரிசிகளின் ஆவிகள் தீர்க்கதரிசிகளுக்கே கீழ்ப்படியும். ஏனெனில் தேவன் குழப்பத்தின் ஆசிரியர் அல்ல, சமாதானத்தின் ஆசிரியர்; பரிசுத்தவான்களின் எல்லா சபைகளிலும் அப்படியே உள்ளது. 1 கொரிந்தியர் 14:32, 33.

The Comforter, who Jesus promised to send in His absence, was placed into the very first words, of the very first verse, of the twenty-six chapters that make up Isaiah’s final prophetic narrative. “Comfort ye, comfort ye my people, saith your God.” The rule of first mention emphasizes that the following twenty-six chapters is to be understood in reference to the perfect and final fulfillment of the coming of the Comforter.

இயேசு தமது இன்மையின் காலத்தில் அனுப்புவதாக வாக்குத்தத்தம் செய்த தேற்றரவாளன், ஏசாயாவின் இறுதியான தீர்க்கதரிசன வரலாற்றை அமைக்கும் இருபத்தாறு அதிகாரங்களின் முதலாவது வசனத்தின் முதலாவது சொற்களிலேயே இடம்பெறச் செய்யப்பட்டிருந்தார். “ஆறுதல்படுத்துங்கள், ஆறுதல்படுத்துங்கள் என் ஜனங்களை, என்கிறார் உங்கள் தேவன்.” முதற்குறிப்பின் விதி, தொடர்ந்து வரும் அந்த இருபத்தாறு அதிகாரங்களும் தேற்றரவாளன் வருகையின் பூரணமும் இறுதியுமான நிறைவேற்றத்தைக் குறிப்பாக முன்னிறுத்தியே புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது.

> And I will pray the Father, and he shall give you another Comforter, that he may abide with you forever. . .. But the Comforter, which is the Holy Ghost, whom the Father will send in my name, he shall teach you all things, and bring all things to your remembrance, whatsoever I have said unto you. John 14:16, 26.

> நான் பிதாவை வேண்டிக்கொள்வேன்; அவர் உங்களுக்கு இன்னொரு ஆறுதலாளரைத் தருவார்; அவர் என்றென்றைக்கும் உங்களுடனே தங்கியிருப்பார்.... ஆனால் ஆறுதலாளர், அதாவது பரிசுத்த ஆவி, பிதா என் நாமத்தில் அனுப்பப்போகிறவர், அவர் உங்களுக்கு எல்லாவற்றையும் போதித்து, நான் உங்களுக்குச் சொன்ன எல்லாவற்றையும் உங்கள் நினைவிற்கு கொண்டு வருவார். யோவான் 14:16, 26.

The Midnight Cry of the Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

மில்லரைட் வரலாற்றின் நடுஇரவு முழக்கம், ஒருநூற்று நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் வரலாற்றிலும் மீண்டும் ஒலிக்கிறது.

> “There is a world lying in wickedness, in deception and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind was carried to the future, when the signal will be given. ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable.” Review and Herald, February 11, 1896.

> “தீமையிலும், வஞ்சகத்திலும் மயக்கத்திலும், மரண நிழலிலேயே கிடக்கும் ஒரு உலகம் உண்டு,—தூங்கிக்கொண்டே, தூங்கிக்கொண்டே. அவர்களை விழித்தெழச் செய்வதற்காக ஆத்துமவேதனை அனுபவிப்பவர்கள் யார்? எந்தக் குரல் அவர்களை அடைய முடியும்? என் மனம் எதிர்காலத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டது; அப்போது அறிகுறி கொடுக்கப்படும்: ‘இதோ, மணவாளன் வருகிறான்; அவரை எதிர்கொள்ள நீங்கள் புறப்பட்டுப் போங்கள்.’ ஆனால் சிலர் தங்கள் விளக்குகளை மீண்டும் நிரப்புவதற்கான எண்ணெயைப் பெறுவதில் தாமதித்திருப்பார்கள்; அப்பொழுது மிகவும் தாமதமாக அவர்கள் அறிந்துகொள்வார்கள்: எண்ணெயால் குறிக்கப்படுகிற சுபாவம் பிறரிடமிருந்து மாற்றிக் கொள்ளப்படக்கூடியதல்ல.” Review and Herald, February 11, 1896.

The question is asked, “what voice can” “awaken” those that are “asleep”? The “voice” that awakens them in Isaiah chapter forty, is the “voice” that “cries” in the “wilderness.”

“தூங்கிக்கொண்டிருப்பவர்களை” எந்த “சத்தம்” “எழுப்ப” முடியும்?” என்ற கேள்வி கேட்கப்படுகிறது. ஏசாயா நாற்பதாம் அதிகாரத்தில் அவர்களை எழுப்பும் “சத்தம்”, “வனாந்தரத்தில்” “கூப்பிடும்” அந்த “சத்தமே” ஆகும்.

> Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The “voice” of him that “crieth” in the wilderness. . .. Isaiah 40:2, 3.

> எருசலேமின் இருதயத்துக்கு உரிய ஆறுதலான வார்த்தைகளைப் பேசுங்கள்; அவளிடம் உரக்க அறிவியுங்கள்: அவளுடைய போராட்டம் நிறைவேறியுள்ளது, அவளுடைய அக்கிரமம் மன்னிக்கப்பட்டுள்ளது; ஏனெனில் அவள் தன் எல்லா பாவங்களுக்காக கர்த்தருடைய கரத்திலிருந்து இரட்டிப்பாகப் பெற்றிருக்கிறாள். வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிறவனின் “சத்தம்”.... ஏசாயா 40:2, 3.

The message of the Midnight Cry is also the message of the latter rain.

நடுநிசி முழக்கத்தின் செய்தி பின்னான மழையின் செய்தியும் ஆகும்.

> “You are getting the coming of the Lord too far off. I saw the latter rain was coming as [suddenly as] the midnight cry, and with ten times the power.” Spalding and Magan, 5.

> “நீங்கள் கர்த்தருடைய வருகையை மிகவும் தூரத்தில் இருப்பதாகக் கருதுகிறீர்கள். நான் கண்டது என்னவெனில், பிந்திய மழை [நள்ளிரவு கூக்குரலைப் போல] திடீரெனவும், அதற்குப் பத்துமடங்கு வல்லமையுடனும் வரப்போகிறது.” Spalding and Magan, 5.

One of the many symbols found in the Word of God that represents the latter rain message, is the symbol that is recognized by a doubling of words or phrases. The doubling of words, or phrases is a symbol of the Midnight Cry, or latter rain message in the last days. The symbolism of the doubling of “comfort ye,” places the opening of Isaiah chapter forty in the tarrying time, when the message represented as the Midnight Cry of the parable of the ten virgins is to be recognized and then proclaimed. At that time, Christ sends the Comforter to awaken the sleeping virgins, who are prophetically represented as sleeping, and in some prophetic passages as sleeping, the sleep of death. The first verse of Isaiah forty, is prophetically located three and a half symbolic days ‘after’ the disappointment of July 18, 2020, for that is when the Comforter is sent to awaken those that are asleep. Three and a half days is a symbol of a wilderness, and there is where the “voice” begins to “cry.”

தேவனுடைய வார்த்தையில் காணப்படும், பிற்கால மழையின் செய்தியைச் சுட்டிக்காட்டும் பல அடையாளங்களில் ஒன்றாக, சொற்கள் அல்லது சொற்றொடர்கள் இரட்டிப்பாக வருகின்ற அடையாளம் உள்ளது. சொற்கள் அல்லது சொற்றொடர்கள் இரட்டிப்பாக வருவது, கடைசி நாட்களில் நடுஇரவின் கூக்குரல், அல்லது பிற்கால மழையின் செய்திக்கான ஒரு அடையாளமாகும். “ஆறுதல்புரியுங்கள், ஆறுதல்புரியுங்கள்” எனும் இரட்டிப்பு கொண்ட அடையாளம், ஏசாயா நாற்பதாம் அதிகாரத்தின் தொடக்கத்தைத் தாமதிக்கும் காலத்தில் அமைக்கிறது; அப்போது பத்து கன்னியரின் உவமையில் நடுஇரவின் கூக்குரலாகக் குறிக்கப்படும் செய்தி அறியப்பட்டு, பின்னர் அறிவிக்கப்பட வேண்டியுள்ளது. அந்த வேளையில், தீர்க்கதரிசன ரீதியாகத் தூங்குகிறவர்களாகவும், சில தீர்க்கதரிசனப் பகுதிகளில் மரணநித்திரை நித்திரைபுரிவவர்களாகவும் சித்தரிக்கப்படும் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் கன்னியரை விழிப்பூட்டுவதற்காக, கிறிஸ்து ஆறுதல்காரரை அனுப்புகிறார். ஏசாயா நாற்பதாம் அதிகாரத்தின் முதல் வசனம், 2020 ஜூலை 18-ஆம் தேதியிலான ஏமாற்றத்திற்குப் ‘பிறகு’ மூன்றரை குறியீட்டு நாட்களில் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக அமைந்துள்ளது; ஏனெனில் அப்போதுதான் தூங்குகிறவர்களை விழிப்பூட்ட ஆறுதல்காரர் அனுப்பப்படுகிறார். மூன்றரை நாட்கள் ஒரு வனாந்தரத்தின் அடையாளமாகும்; அங்கேயே “சத்தம்” “கூப்பிட” ஆரம்பிக்கிறது.

Revelation eleven, Ezekiel thirty-seven, Matthew twenty-five, the history of the Millerites (along with the same waymarks of Millerite history that occur in every reform movement), combine to identify a ‘specific process’ of awakening the sleeping virgins. The process starts with the virgins going to sleep at the disappointment. The period of the tarrying time that began at the disappointment is ultimately recognized as the tarrying time. The last portion of the tarrying time is the development of the message of the Midnight Cry. When the message is established, it is then proclaimed until it reaches its climax, the judgment.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்று, எசேக்கியேல் முப்பத்தேழு, மத்தேயு இருபத்தைந்து, மில்லரைட்டுகளின் வரலாறு (அத்துடன் ஒவ்வொரு சீர்திருத்த இயக்கத்திலும் நிகழும் மில்லரைட் வரலாற்றின் அதே வழிக்குறிகளும்), உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் கன்னிகைகளை எழுப்பும் ஒரு ‘குறிப்பிட்ட செயல்முறையை’ அடையாளப்படுத்துவதற்காக ஒன்றிணைகின்றன. அந்த செயல்முறை, ஏமாற்றத்தின் வேளையில் கன்னிகைகள் உறங்கச் செல்வதுடன் தொடங்குகிறது. ஏமாற்றத்தின் போது ஆரம்பமான தாமதத்தின் காலப்பகுதி, இறுதியில் தாமதத்தின் காலமாகவே அறியப்படுகிறது. தாமதத்தின் காலத்தின் இறுதிப் பகுதி, நடுராத்திரி கூக்குரலின் செய்தி வளர்ச்சியடைவதாகும். அந்தச் செய்தி நிலைநிறுத்தப்பட்ட பின்பு, அது தன் உச்சநிலையான நியாயத்தீர்ப்பை அடையும் வரை அறிவிக்கப்படுகிறது.

The messenger represented as the “voice” in Isaiah, asked what the message was that was to be proclaimed. He was told in symbolic language to present the message of Islam. The prophetic message of Islam cannot be separated from the soon-coming Sunday law, for Islam is a trumpet power, and the seven trumpets of Revelation represent God’s judgment upon the powers who pass Sunday laws. Those powers were pagan Rome in 321, a symbol of the dragon; papal Rome in 538, a symbol of the beast; and the soon coming Sunday law in the United States, a symbol of the false prophet.

எசாயாவில் “குரல்” என்று சித்தரிக்கப்பட்ட தூதன், அறிவிக்கப்பட வேண்டிய செய்தி என்ன என்று கேட்டான். அதற்கு, இஸ்லாம் பற்றிய செய்தியை அறிவிக்கும்படி குறியீட்டுமொழியில் அவனுக்குச் சொல்லப்பட்டது. இஸ்லாமின் தீர்க்கதரிசனச் செய்தி விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து பிரிக்க முடியாது; ஏனெனில் இஸ்லாம் ஒரு எக்காள அதிகாரமாகும், மேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் ஏழு எக்காளங்களும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டங்களை இயற்றுகிற அதிகாரங்களின்மேல் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. அந்த அதிகாரங்கள்: 321 ஆம் ஆண்டில் அஜ்ஞான ரோமம், இது வலுசர்ப்பத்தின் ஒரு அடையாளம்; 538 ஆம் ஆண்டில் பாப்பரசு ரோமம், இது மிருகத்தின் ஒரு அடையாளம்; மேலும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம், இது பொய்த்தீர்க்கதரிசியின் ஒரு அடையாளம்.

In connection with the identification of what the message that the “voice” who had been crying in the wilderness was to proclaim, was the promise that God’s word never fails. The ‘promise and assurance’ that God’s word never fails, is located in the identical prophetic setting that in Habakkuk chapter two, and verse three, is expressed as “at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry.” The message of Islam will never fail, it will surely come. The last verse of Isaiah chapter forty, addresses those that wait for the vision in Habakkuk.

வனாந்தரத்தில் கூவி அழைத்த “சத்தம்” அறிவிக்க வேண்டிய செய்தி எது என்பதைக் கண்டறிவதோடு தொடர்புடையதாக, தேவனுடைய வார்த்தை ஒருபோதும் தவறுவதில்லை என்ற வாக்குறுதியும் இருந்தது. தேவனுடைய வார்த்தை ஒருபோதும் தவறுவதில்லை என்ற அந்த ‘வாக்குறுதியும் உறுதியும்’, ஆபக்கூக்கு இரண்டாம் அதிகாரம், மூன்றாம் வசனத்தில், “ஏனெனில் தரிசனம் இன்னும் குறிக்கப்பட்ட காலத்திற்காக இருக்கிறது; ஆனால் முடிவில் அது பேசும், பொய் சொல்லாது; அது தாமதித்தாலும், அதற்காகக் காத்திரு; ஏனெனில் அது நிச்சயமாக வரும், தாமதிக்காது” என்று வெளிப்படுத்தப்பட்ட அதே தீர்க்கதரிசனச் சூழலில் அமைந்துள்ளது. இஸ்லாமின் செய்தி ஒருபோதும் தவறாது; அது நிச்சயமாக வரும். ஏசாயா நாற்பதாம் அதிகாரத்தின் கடைசி வசனம், ஆபக்கூக்கில் உள்ள அந்தத் தரிசனத்திற்காகக் காத்திருக்கிறவர்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

> But they that wait upon the Lord shall renew their strength; they shall mount up with wings as eagles; they shall run, and not be weary; and they shall walk, and not faint. Isaiah 40:31.

> ஆண்டவரைக் காத்திருக்கிறவர்கள் தங்கள் பலத்தைப் புதுப்பித்துக்கொள்வார்கள்; அவர்கள் கழுகுகளைப்போல இறக்கைகளுடன் உயர எழும்புவார்கள்; அவர்கள் ஓடினாலும் சோர்ந்துபோகமாட்டார்கள்; அவர்கள் நடந்தாலும் தளர்ந்துபோகமாட்டார்கள். ஏசாயா 40:31.

The “hidden history” of the seven thunders, that is now being unsealed, identifies three waymarks that begin and end with a disappointment. In that symbolic history, there are three waymarks, separated by two periods of time. A disappointment begins the tarrying time. The tarrying time leads to the corrected message and prediction of the Midnight Cry. The message of the Midnight Cry begins a period of proclaiming the message of the Midnight Cry, that leads to a second disappointment, that is represented as judgment. Those three steps, separated by two periods of time, represent the Alpha and Omega, as created in the Hebrew word “truth.”

இப்போது முத்திரை நீக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஏழு இடிகளின் “மறைந்த வரலாறு” ஏமாற்றத்துடன் தொடங்கி ஏமாற்றத்துடன் முடிவடையும் மூன்று வழிக்குறிகளை அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்தச் சின்னார்த்தமான வரலாற்றில், இரண்டு காலப்பகுதிகளால் பிரிக்கப்பட்ட மூன்று வழிக்குறிகள் உள்ளன. ஒரு ஏமாற்றம் தாமதக் காலத்தை ஆரம்பிக்கிறது. அந்தத் தாமதக் காலம் நள்ளிரவின் கூக்குரலின் திருத்தப்பட்ட செய்திக்கும் முன்னறிவிப்பிற்கும் வழிநடத்துகிறது. நள்ளிரவின் கூக்குரலின் செய்தி, நள்ளிரவின் கூக்குரலின் செய்தியை அறிவிக்கும் ஒரு காலப்பகுதியை ஆரம்பிக்கிறது; அது நியாயத்தீர்ப்பாகக் குறிக்கப்படும் இரண்டாவது ஏமாற்றத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறது. இரண்டு காலப்பகுதிகளால் பிரிக்கப்பட்ட அந்த மூன்று படிகள், எபிரெயச் சொல்லான “சத்தியம்” என்பதில் உருவாக்கப்பட்டுள்ள ஆல்பாவையும் ஓமேகாவையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

In Ezekiel thirty-seven, Ezekiel also represents the “voice” of Isaiah forty. The voice in Isaiah forty asks, “What shall I cry?” The “voice” in Ezekiel thirty-seven, verse seven, then “prophesied as” he “was commanded.”

எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தில், எசேக்கியேலும் ஏசாயா நாற்பதாம் அதிகாரத்தின் “சத்தத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். ஏசாயா நாற்பதாம் அதிகாரத்திலுள்ள அந்தச் சத்தம், “நான் என்னக் கூவுவேன்?” என்று கேட்கிறது. பின்னர் எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரம், ஏழாம் வசனத்தில் உள்ள அந்த “சத்தம்”, தனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டபடியே “தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தது.”

> So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:7, 8.

> ஆகையால் எனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டபடியே நான் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தேன்; நான் தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கையில் ஒரு சத்தம் உண்டாயிற்று; இதோ, ஒரு அதிர்ச்சி ஏற்பட்டது; எலும்புகள் தத்தம் எலும்போடு ஒன்றுசேர்ந்தன. நான் நோக்கினபோது, இதோ, அவற்றின் மேல் நரம்புகளும் மாம்சமும் உண்டாயின; தோல் அவற்றை மேலாக மூடியது; ஆனாலும் அவற்றில் சுவாசம் இல்லை. எசேக்கியேல் 37:7, 8.

Ezekiel’s first prophecy brought the bones and flesh together, but they were not yet alive. “So,” Ezekiel “prophesied as he” was “commanded” a second time. The second prophecy brought the bodies to life. The two prophecies are typified by the creation of Adam.

எசேக்கியேலின் முதல் தீர்க்கதரிசனம் எலும்புகளையும் மாம்சத்தையும் ஒன்றுசேர்த்தது; ஆனால் அவை இன்னும் உயிருடன் இருக்கவில்லை. “ஆகையால்,” எசேக்கியேல் “தமக்குக் கட்டளையிடப்பட்டபடியே” இரண்டாவது முறையாக “தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தார்.” இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனம் அந்த உடல்களுக்கு உயிர் அளித்தது. இந்த இரு தீர்க்கதரிசனங்களும் ஆதாமின் படைப்பினால் முன்மாதிரியாகக் காண்பிக்கப்படுகின்றன.

> And the Lord God formed man of the dust of the ground, and breathed into his nostrils the breath of life; and man became a living soul. Genesis 2:7.

> கர்த்தராகிய தேவன் நிலத்தின் மண்ணால் மனுஷனை உருவாக்கி, அவன் நாசியினுள் ஜீவசுவாசத்தை ஊதினார்; அப்பொழுது மனுஷன் ஜீவனுள்ள ஆத்துமாவானான். ஆதியாகமம் 2:7.

The two-step process of bringing the dead dry bones to life is first mentioned in the creation of Adam, thus emphasizing that God’s prophetic Word is also His creative power. God first “formed” Adam, and Ezekiel’s first prophecy brought the bones and bodies together, then God “breathed into his nostrils the breath of life; and man became a living soul.”

இறந்த உலர்ந்த எலும்புகளை ஜீவனுக்குக் கொண்டுவரும் இரு-அடுக்கு செயல்முறை முதன்முதலில் ஆதாமின் சிருஷ்டிப்பில் குறிப்பிடப்படுகிறது; இதன் மூலம் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தை அவருடைய சிருஷ்டிக்கும் வல்லமையும் ஆகும் என்பது வலியுறுத்தப்படுகிறது. தேவன் முதலில் ஆதாமை “உருவாக்கினார்”; அதுபோலவே, எசேக்கியேலின் முதல் தீர்க்கதரிசனம் எலும்புகளையும் உடல்களையும் ஒன்றுசேர்த்தது; பின்னர் தேவன் “அவன் நாசியிலே ஜீவசுவாசத்தை ஊதினார்; அப்பொழுது மனுஷன் ஜீவாத்துமாவானான்.”

Ezekiel’s second prophecy was directed “unto the wind,” not unto the bones, for he was told to “say to the wind,” “Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live.” Ezekiel’s second prophecy, which brings the dead bodies to life as a mighty army, was directed, not at the dead bodies, but at the wind. It was a command to the wind to breathe upon the bodies. The first time the word “breath” is mentioned in God’s Word is the creation of Adam, and it is there defined as the breath of life, and what brings life into the dead bodies, comes from the four winds.

எசேக்கியேலின் இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனம் எலும்புகளுக்கல்ல, “காற்றினிடத்துக்கே” செலுத்தப்பட்டது; ஏனெனில் அவருக்குச் சொல்லப்பட்டது: “காற்றினிடத்தில் உரை,” “சுவாசமே, நீ நான்கு திசைக் காற்றுகளிலிருந்தும் வந்து, இக்கொல்லப்பட்டோர்மேல் ஊதுவாயாக; அவர்கள் உயிர்ப்படுவார்கள்.” இறந்த உடல்களை வல்லமையுள்ள இராணுவமாக உயிர்ப்பிக்கும் எசேக்கியேலின் இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனம், இறந்த உடல்கள்மேல் அல்ல, காற்றின்மேலே செலுத்தப்பட்டது. அது, அந்த உடல்கள்மேல் ஊதும்படி காற்றுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு கட்டளையாக இருந்தது. தேவனுடைய வார்த்தையில் “சுவாசம்” என்ற சொல் முதன்முறையாக குறிப்பிடப்படுவது ஆதாமின் படைப்பின் நிகழ்விலேயே; அங்கே அது ஜீவசுவாசம் என்று விளக்கப்படுகிறது; இறந்த உடல்களுக்குள் ஜீவனை உண்டாக்குவதோ, நான்கு திசைக் காற்றுகளிலிருந்தே வருகிறது.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “தேவதூதர்கள் நான்கு காற்றுகளையும் அடக்கிப் பிடித்திருக்கிறார்கள்; அவை, கட்டுப்பாட்டை முறித்துக் கொண்டு விடுபட்டு, பூமியெங்கும் பரவி பாய விரும்பும் கொந்தளித்த குதிரையாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றன; அது செல்லும் வழியெங்கும் அழிவையும் மரணத்தையும் கொண்டு வருகிறது.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “நித்திய உலகின் எல்லைப்பரப்பிலேயே நாம் நித்திரையிலிருக்கலாமா? நாம் மந்தமாயும், குளிர்ச்சியாயும், மரித்தவர்களாயும் இருக்கலாமா? ஆகா, எங்கள் சபைகளில் தேவனுடைய ஆவியும் சுவாசமும் அவருடைய ஜனங்களுக்குள் ஊதப்பட்டு, அவர்கள் தங்கள் கால்களில் நின்று ஜீவிக்கும்படி இருக்கட்டும்.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The two questions here are shall we sleep, and shall we be dead?…two terms for the same prophetic condition. The message of the four winds that are being restrained by angels, is the message that causes the breath of God to enter the dead and causes them to stand up and live. The message of the four winds is the message of the angry horse of Islam. The message of the four winds in the book of Revelation, is the sealing message. The sealing message of Revelation seven, verse one through three, is the message that identifies that the four winds are restrained, until the servants of God are sealed.

இங்கே உள்ள இரண்டு கேள்விகள்: நாம் நித்திரையாயிருப்போமா, மற்றும் நாம் மரித்திருக்கப்போமா?… இவை இரண்டும் ஒரே தீர்க்கதரிசன நிலையைச் சுட்டிக்காட்டும் இரண்டு சொற்றொடர்கள். தேவதூதர்களால் அடக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கிற நான்கு காற்றுகளின் செய்தி, தேவனுடைய சுவாசம் மரித்தவர்களுக்குள் பிரவேசிக்கச் செய்து, அவர்கள் எழுந்து நின்று உயிரோடிருக்கச் செய்கிற செய்தியாகும். நான்கு காற்றுகளின் செய்தி இஸ்லாமின் கோபமுள்ள குதிரையின் செய்தியாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகத்தில் உள்ள நான்கு காற்றுகளின் செய்தி, முத்திரையிடும் செய்தியாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரம், ஒன்று முதல் மூன்று வசனங்கள் வரையிலான முத்திரையிடும் செய்தி, தேவனுடைய ஊழியக்காரர்கள் முத்திரையிடப்படும் வரையில் நான்கு காற்றுகளும் அடக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்பதை அடையாளப்படுத்தும் செய்தியாகும்.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> இவற்றிற்குப் பின்பு, பூமியின் நான்கு மூலைகளிலும் நின்று, பூமியின் நான்கு காற்றுகளையும் பிடித்துக் கொண்டிருந்த நான்கு தூதர்களைக் கண்டேன்; காற்று பூமியின்மேலும், சமுத்திரத்தின்மேலும், எந்த மரத்தின்மேலும் வீசாதபடிக்கு அவர்கள் அவற்றைப் பிடித்திருந்தார்கள். உயிருள்ள தேவனுடைய முத்திரையைக் கொண்டிருந்த வேறொரு தூதன் கிழக்குத் திசையிலிருந்து ஏறிவருவதையும் கண்டேன்; பூமியையும் சமுத்திரத்தையும் சேதப்படுத்தும்படி அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டிருந்த அந்த நான்கு தூதர்களை நோக்கி அவன் உரத்த சத்தத்தோடு கூப்பிட்டு, “நம்முடைய தேவனுடைய ஊழியக்காரர்களின் நெற்றிகளில் நாம் முத்திரையிடும் வரைக்கும், பூமியையாவது சமுத்திரத்தையாவது மரங்களையாவது சேதப்படுத்தாதீர்கள்” என்றான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 7:1–3.

Ezekiel’s second prophecy was directed to the wind, and the life that the wind delivered unto the bodies came from the message of the four winds. In verses eight through ten, in Ezekiel thirty-seven the words that appear either as “wind” or “breath” is the same Hebrew word in each occurrence. God breathed into Adam, the breath of life, and in Ezekiel the breath of life is the message of the sealing of the one hundred and forty-four thousand that comes from the four winds. That message delivers God’s creative power to the bodies that have been brought together in the valley of death, by the first message. The message of the four winds is the message of Islam bringing judgment upon the United States for the Sunday law. It is the message of the Midnight Cry.

எசேக்கியேலின் இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனம் காற்றை நோக்கி உரைக்கப்பட்டது; மேலும் அந்தக் காற்று உடல்களுக்குக் கொண்டுவந்த ஜீவன், நான்கு காற்றுகளின் செய்தியிலிருந்தே வந்தது. எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தின் எட்டாம் வசனத்திலிருந்து பத்தாம் வசனம் வரை, “காற்று” அல்லது “சுவாசம்” என்று தோன்றும் சொல் ஒவ்வொரு இடத்திலும் அதே எபிரேயச் சொல்லாகும். தேவன் ஆதாமுக்குள் ஜீவசுவாசத்தை ஊதினார்; எசேக்கியேலில் அந்த ஜீவசுவாசம், நான்கு காற்றுகளிலிருந்து வரும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலின் செய்தியாகும். அந்தச் செய்தி, முதல் செய்தியால் மரணப் பள்ளத்தாக்கில் ஒன்றுசேர்க்கப்பட்ட உடல்களுக்குத் தேவனுடைய சிருஷ்டிக்கும் வல்லமையை அளிக்கிறது. நான்கு காற்றுகளின் செய்தி என்பது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்காக அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் மேல் நியாயத்தீர்ப்பைக் கொண்டுவரும் இஸ்லாமின் செய்தியாகும். அது நடுநிசி முழக்கத்தின் செய்தியாகும்.

The hidden history of the seven thunders begins with a disappointment, which begins the tarrying time. In Revelation eleven when the two prophets were slain on July 18, 2020, the tarrying time began. Ezekiel was among the dead when the Lord asked Ezekiel if the two witnesses that are dead in the street could live.

ஏழு இடிமுழக்கங்களின் மறைந்த வரலாறு, தாமதக் காலத்தை ஆரம்பிக்கும் ஒரு ஏமாற்றத்தோடு தொடங்குகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றில், 2020 ஜூலை 18 அன்று இரண்டு தீர்க்கதரிசிகள் கொல்லப்பட்டபோது, தாமதக் காலம் ஆரம்பமானது. தெருவில் இறந்திருக்கிற அந்த இரண்டு சாட்சிகள் உயிர்பெற முடியுமோ என்று கர்த்தர் எசேக்கியேலிடம் கேட்டபோது, எசேக்கியேலும் இறந்தோரிடையே இருந்தான்.

> The hand of the Lord was upon me, and carried me out in the spirit of the Lord, and set me down in the midst of the valley which was full of bones, And caused me to pass by them round about: and, behold, there were very many in the open valley; and, lo, they were very dry. And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Ezekiel 37:1–3.

> கர்த்தருடைய கை என்மேல் இருந்தது; அவர் என்னைக் கர்த்தருடைய ஆவியினாலே வெளியே கொண்டு வந்து, எலும்புகள் நிறைந்திருந்த பள்ளத்தாக்கின் நடுவில் என்னை நிறுத்தினார். அவர் அவற்றின் சுற்றிலும் என்னைக் கடத்திச் சென்றார்; இதோ, அந்தத் திறந்த பள்ளத்தாக்கில் அவை மிகவும் அநேகமாயிருந்தன; மேலும், இதோ, அவை மிகவும் உலர்ந்திருந்தன. அவர் என்னை நோக்கி: மனுபுத்திரனே, இந்த எலும்புகள் உயிர்பெறுமோ? என்றார். அதற்கு நான்: ஆண்டவராகிய கர்த்தாவே, நீரே அறிவீர் என்றேன். எசேக்கியேல் 37:1–3.

In verse seven, when Ezekiel delivers the first of the two prophecies the message was simply, “O ye dry bones, hear the word of the Lord.” John, in the Revelation records, “blessed are those who hear the words of the prophecy of this book.” Ezekiel represents the dead dry bones who are blessed, as those who hear Ezekiel’s command to hear the Word of the Lord, and His Word is Truth. In chapter two of Ezekiel, the experience of those who hear God’s word is described.

ஏழாம் வசனத்தில், எசேக்கியேல் இரு தீர்க்கதரிசனங்களில் முதலாவதைக் கூறும்போது, செய்தி வெறுமனே இதுவே: “உலர்ந்த எலும்புகளே, கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கேளுங்கள்.” வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் யோவான் இவ்வாறு பதிவுசெய்கிறார்: “இந்தப் புத்தகத்தின் தீர்க்கதரிசன வார்த்தைகளைக் கேட்கிறவர்கள் பாக்கியவான்கள்.” எசேக்கியேல், கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கேளுங்கள் என்ற எசேக்கியேலின் கட்டளையைக் கேட்கிறவர்களாகிய, பாக்கியமுள்ள அந்த இறந்த உலர்ந்த எலும்புகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; அவருடைய வார்த்தை சத்தியமாயிருக்கிறது. எசேக்கியேலின் இரண்டாம் அதிகாரத்தில், தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்கிறவர்களின் அனுபவம் விவரிக்கப்படுகிறது.

> And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.

> அவர் என்னிடத்தில்: மனுஷகுமாரனே, உன் கால்களில் நின்றுகொள்; நான் உன்னோடே பேசுவேன் என்று சொன்னார். அவர் என்னோடே பேசினபோது ஆவி என்னுள் பிரவேசித்து, என்னை என் கால்களில் நிலைநிறுத்தியது; அப்பொழுது என்னோடே பேசினவரை நான் கேட்டேன். எசேக்கியேல் 2:1, 2.

In Revelation eleven, when the dead bodies hear the Word of the Lord, the Comforter enters into them and they stand on their feet. It is the Comforter that sets them on their feet.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில், சடலங்கள் கர்த்தருடைய வார்த்தையை கேட்கும்போது, ஆறுதலாளர் அவைகளுக்குள் பிரவேசிக்கிறார்; அப்போது அவை தங்கள் கால்களில் நின்றுகொள்கின்றன. அவைகளைத் தங்கள் கால்களில் நிறுத்துவது ஆறுதலாளரே.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:11.

> மூன்றரை நாட்கள் கடந்தபின், தேவனிடமிருந்து வந்த ஜீவ ஆவி அவர்களுக்குள் பிரவேசித்தது; அவர்கள் தங்கள் கால்களின் மேல் நின்றார்கள்; அவர்களை கண்டவர்கள்மேல் மிகுந்த பயம் விழுந்தது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:11.

The standing up of the dead is step number one, in a two-step process that raises them out of their graves to become the ensign that is lifted up at the judgment of the Sunday law. When they stand in chapter eleven, “great fear” comes upon those that see them.

இறந்தவர்கள் எழுந்து நிற்றல் என்பது, இரு-நிலைச் செயல்முறையின் முதல் படியாகும்; அந்தச் செயல்முறையினால் அவர்கள் தங்கள் கல்லறைகளிலிருந்து உயர்த்தப்பட்டு, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நியாயத்தீர்ப்பின்போது உயர்த்தப்படுகிற கொடியாக ஆகிறார்கள். அவர்கள் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் எழுந்து நிற்கும்போது, அவர்களைக் காண்பவர்கள்மேல் “மிகுந்த பயம்” வருகிறது.

> And he shall pass over to his strong hold for fear, and his princes shall be afraid of the ensign, saith the Lord, whose fire is in Zion, and his furnace in Jerusalem. Isaiah 31:9.

> அவன் பயத்தினால் தன் பலமான அரணுக்குள் கடந்து செல்லுவான்; அவனுடைய பிரதானர்கள் கொடியைக் கண்டு அஞ்சுவார்கள் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; அவருடைய அக்கினி சீயோனிலும், அவருடைய சூளை எருசலேமிலும் இருக்கிறது. ஏசாயா 31:9.

The Midnight Cry message of Millerite history was the second part of the second angel’s message. The second angel’s message produced a separation of the Millerites from the churches that were then identified as the daughters of Babylon, and the faithful were called out to come and stand with the Millerites. A ‘body’ of believers was formed by that message, and then the second step was the message of the Midnight Cry that joined and added power to the second message. The Millerites then became a mighty army that took the message like a tidal wave across the land. That two-step process is the two voices of Revelation eighteen, and it is the identical process of the resurrection of the dead dry bones in Ezekiel who were slain in the street of Revelation eleven.

மில்லரைட் வரலாற்றின் நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தி இரண்டாம் தூதனின் செய்தியின் இரண்டாம் பகுதியாக இருந்தது. இரண்டாம் தூதனின் செய்தி, அப்போது பாபிலோனின் மகள்களாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருந்த சபைகளிலிருந்து மில்லரைட்டுகளைப் பிரித்தெடுத்தது; மேலும் விசுவாசிகளுக்கு வெளியே வந்து மில்லரைட்டுகளுடன் நின்றுகொள்ளுமாறு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. அந்தச் செய்தியின் மூலம் விசுவாசிகளின் ஒரு ‘சரீரம்’ உருவாக்கப்பட்டது; பின்னர் இரண்டாம் படியாக, இரண்டாம் செய்தியுடன் இணைந்து அதற்கு வல்லமையைச் சேர்த்த நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தி வந்தது. பின்னர் மில்லரைட்டுகள், அந்தச் செய்தியை அலைமோதும் பெருவெள்ளம்போல் தேசமெங்கும் எடுத்துச் சென்ற ஒரு வல்லமையுள்ள படையாக ஆனார்கள். அந்த இரண்டு-படிநிலை நடைமுறைதான் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டின் இரண்டு சத்தங்கள்; மேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றின் தெருவில் கொல்லப்பட்டவர்களாகிய எசேக்கியேலின் உலர்ந்த இறந்த எலும்புகளின் உயிர்த்தெழுதலின் அதே நடைமுறையாகும்.

> “Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound everywhere, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message, and joined it, as the midnight cry joined the second angel’s message in 1844.” Spiritual Gifts, volume 1, 195, 196.

> “வானத்திலிருந்து வந்த வல்லமையுள்ள தூதனுக்கு உதவும்படி தூதர்கள் அனுப்பப்பட்டார்கள்; மேலும் எங்கும் ஒலிப்பதுபோல் தோன்றிய குரல்களை நான் கேட்டேன்: ‘என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களில் பங்குகொள்ளாதபடிக்கும், அவளுடைய வாதைகளில் பெறாதபடிக்கும், அவளிடமிருந்து வெளியே வாருங்கள்; ஏனெனில் அவளுடைய பாவங்கள் வானம் எட்டியுள்ளன, தேவன் அவளுடைய அக்கிரமங்களை நினைவுகூர்ந்திருக்கிறார்.’ இந்தச் செய்தி மூன்றாம் செய்திக்குச் சேர்க்கப்பட்ட ஒன்றாகத் தோன்றியது; 1844-இல் நடுநிசிக் கூக்குரல் இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியோடு இணைந்ததுபோல, இதுவும் அதனோடு இணைந்தது.” Spiritual Gifts, volume 1, 195, 196.

The first waymark in the hidden history of the seven thunders, is the disappointment which begins the tarrying time. The tarrying time is a period of time that is represented as three and a half days, which is a symbol of the wilderness. At the end of the forty years of wandering in the wilderness, Joshua led a mighty army into the Promised Land. At the end of the three and a half days, Ezekiel is taken to the valley of death, and is told to command the dead bodies to “hear the word of the Lord.” Ezekiel is a “voice” crying in the wilderness. The command to hear the Word of the Lord brings the body parts together, but they are not yet alive, they are not yet an army, they are not yet sealed. The “word of the Lord” which is spoken by Ezekiel in chapter two, identifies that when the Comforter arrives, God’s people stand, while they simultaneously hear the Word of the Lord. Christ promised He would send the Comforter, three and a half days after they were murdered in the street.

ஏழு இடிமுழக்கங்களின் மறைந்திருக்கும் வரலாற்றில் முதல் வழிக்குறி, தாமதக் காலத்தை ஆரம்பிக்கும் ஏமாற்றமாகும். தாமதக் காலம், மூன்றரை நாட்களாகக் குறிக்கப்படுகிற ஒரு காலப்பகுதியாகும்; அது வனாந்தரத்தின் ஒரு சின்னமாகும். வனாந்தரத்தில் நாற்பது ஆண்டுகள் அலைந்து திரிந்ததின் முடிவில், யோசுவா ஒரு வல்லமையுள்ள படையினரை வாக்குத்தத்த தேசத்திற்குள் நடத்திச் சென்றான். மூன்றரை நாட்களின் முடிவில், எசேக்கியேல் மரணத்தின் பள்ளத்தாக்கிற்கு கொண்டுபோகப்பட்டு, “கர்த்தருடைய வார்த்தையை கேளுங்கள்” என்று சடலங்களுக்கு ஆணையிடும்படி சொல்லப்படுகிறான். எசேக்கியேல் வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற ஒரு “சத்தம்” ஆவான். கர்த்தருடைய வார்த்தையை கேட்கும்படியான கட்டளை, சரீரத்தின் உறுப்புகளை ஒன்றாகச் சேர்க்கிறது; ஆனால் அவர்கள் இன்னும் உயிரோடிருக்கவில்லை, அவர்கள் இன்னும் ஒரு படையல்ல, அவர்கள் இன்னும் முத்திரையிடப்படவும் இல்லை. இரண்டாம் அதிகாரத்தில் எசேக்கியேல் பேசுகிற “கர்த்தருடைய வார்த்தை”, ஆறுதலாளர் வரும்போது, தேவனுடைய ஜனங்கள் கர்த்தருடைய வார்த்தையை கேட்கும் அதேவேளையில் நிலைநிற்பார்கள் என்பதைக் குறிப்பிடுகிறது. அவர்கள் தெருவில் கொல்லப்பட்ட மூன்றரை நாட்களுக்குப் பிறகு, ஆறுதலாளரை அனுப்புவேன் என்று கிறிஸ்து வாக்குத்தத்தம் செய்தார்.

Once standing, the bodies ‘who are not yet alive,’ are going to be given a second prophecy. The “voice that crieth in the wilderness” in Isaiah, asks what the prophecy is that he is to cry? The “message” that both Ezekiel, and the “voice” in Isaiah forty are commanded to present, is the message of Islam. When that prophecy is delivered, “Adam” comes to life as a mighty army. The living two witnesses then proclaim the message of Islam’s judgment upon the United States, because of the passage of the soon-coming Sunday law. The judgment of the Sunday law is the third waymark of the hidden history of the seven thunders. When it is fulfilled, the army is lifted up as an ensign to heaven, and is represented in Revelation fourteen.

ஒருமுறை எழுந்து நிறுத்தப்பட்ட பின்னர், ‘இன்னும் உயிரோடு இல்லாத’ அந்த உடல்களுக்கு இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனம் வழங்கப்படவிருக்கிறது. ஏசாயாவில் உள்ள “வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற சத்தம்,” தாம் கூப்பிட வேண்டிய தீர்க்கதரிசனம் எது என்று கேட்கிறது. எசேக்கியேலும் ஏசாயா நாற்பதிலுள்ள அந்த “சத்தமும்” அறிவிக்கும்படி கட்டளையிடப்பட்டுள்ள “செய்தி,” இஸ்லாமின் செய்தியாகும். அந்தத் தீர்க்கதரிசனம் அறிவிக்கப்படும் போது, “ஆதாம்” வல்லமையுள்ள ஒரு படையாக உயிர்ப்பெடுக்கிறான். பின்னர் உயிரோடிருக்கும் இரண்டு சாட்சிகளும், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் இயற்றப்படுவதினால் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின்மேல் இஸ்லாம் நிறைவேற்றும் நியாயத்தீர்ப்பின் செய்தியை அறிவிக்கிறார்கள். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நியாயத்தீர்ப்பு, ஏழு இடிகளின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றின் மூன்றாவது வழிக்குறியாகும். அது நிறைவேறும் போது, அந்தப் படை வானத்திற்கான ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுகிறது; மேலும் அது வெளிப்படுத்தல் பதினான்கில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

> “I have had an experience in the first, second, and third angels’ messages. The angels are represented as flying in the midst of heaven, proclaiming to the world a message of warning, and having a direct bearing upon the people living in the last days of this earth’s history. No one hears the voice of these angels, for they are a symbol to represent the people of God who are working in harmony with the universe of heaven. Men and women, enlightened by the Spirit of God and sanctified through the truth, proclaim the three messages in their order.” Selected Messages, book 2, 387.

> “முதல், இரண்டாம், மற்றும் மூன்றாம் தூதர்களின் செய்திகளில் எனக்கு ஒரு அனுபவம் உண்டு. அந்தத் தூதர்கள் வானத்தின் நடுவே பறந்து, உலகத்திற்கு எச்சரிப்பின் ஒரு செய்தியை அறிவிப்பவர்களாகவும், இந்தப் பூமியின் வரலாற்றின் கடைசி நாட்களில் வாழ்கிற மக்கள்மேல் நேரடியான தாக்கத்தை உடையவர்களாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள். யாரும் இந்தத் தூதர்களின் சத்தத்தைக் கேட்பதில்லை; ஏனெனில், அவர்கள் பரலோகப் பிரபஞ்சத்துடன் இசைவாகச் செயல்படும் தேவனுடைய மக்களைச் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு குறியீடாக இருக்கிறார்கள். தேவனுடைய ஆவியினால் பிரகாசமடைந்து, சத்தியத்தினாலே பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட ஆண்களும் பெண்களும், அந்த மூன்று செய்திகளையும் அவற்றின் வரிசைப்படி அறிவிக்கிறார்கள்.” Selected Messages, book 2, 387.

The ensign that is lifted up is the third angel that is flying in the midst of heaven, warning mankind against accepting the mark of the beast. The mighty army continues to present that message to the world, until Michael stands up and human probation closes.

மேலே உயர்த்தப்பட்டுள்ள கொடி, வானத்தின் நடுவே பறந்து சென்று, மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்ளுவதற்கு விரோதமாக மனிதகுலத்தை எச்சரிக்கும் மூன்றாம் தூதனே ஆகும். மிக்க வல்லமையுள்ள அந்தச் சேனை, மிகாவேல் எழுந்தருளி, மனிதருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அருள்நாட்காலம் முடிவுறும் வரையில், அந்தச் செய்தியை உலகத்தாருக்கு முன்வைத்துக்கொண்டே இருக்கும்.

We will continue these thoughts in the next article.

இந்த சிந்தனைகளை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.

> And at midnight there was a cry made, Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him. Matthew 25:6.

> நள்ளிரவில், ‘இதோ, மணமகன் வருகிறான்; அவனை எதிர்கொள்ளப் புறப்படுங்கள்’ என்று ஒரு முழக்கம் எழுந்தது. மத்தேயு 25:6.

Back to Articles