Article

# யோவேல் புத்தகமும் லவோதிக்கேயாவின் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபையும் - எண் ஒன்பது

ஒன்பதாம் எண்

Author

Jeff Pippenger

Published

December 11, 2025

Formats

PDF
Word

யோவேல் புத்தகத்திற்கான இந்த அறிமுகத்தில், முதல் எட்டு கட்டுரைகளிலிருந்து சில அம்சங்களைச் சுருக்கமாகச் சொல்லி, இப்போது நாம் யோவேல் புத்தகத்தை இன்னும் நேரடியாக எடுத்துக்கொள்ளும் நிலையில் அதிலிருந்து எதை எதிர்பார்க்க வேண்டும் என்பதை அடையாளப்படுத்தும் கட்டத்துக்கு வந்திருக்கிறேன்; பின்னர், நிச்சயமாக, தானியேல் 11:11–16-இல் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் ராபியா மற்றும் பானியம் யுத்தங்களுடன் அதற்கு என்ன தொடர்பு உள்ளது?

திராட்சைத்தோட்டத்தின் பாடலின் மேல் நாம் ஒரு சிறப்பு வலியுறுத்தலை வைத்துள்ளோம்; ஏனெனில் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக “அனுபவம்” ஒரு “பாடல்” மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேர் மோசேயின் பாடலையும் ஆட்டுக்குட்டியினுடைய பாடலையும் பாடுகிறவர்களாகிய அவர்களுடைய பண்புகளில் இதுவும் ஒன்று; இது எளிமையாகச் சொன்னால், எசாயாவின் திராட்சைத்தோட்டப் பாடலைக் குறிக்க யோவான் பயன்படுத்திய விதமே ஆகும். ஒவ்வொரு பிரதான தீர்க்கதரிசியும் தமது புத்தகங்களை இஸ்ரவேல் தன் கலகத்திற்காக எதிர்கொள்ளும் கண்டனங்களுடன் தொடங்குகிறார்; அல்லது, ஒவ்வொரு பிரதான தீர்க்கதரிசியும் முதலில் திராட்சைத்தோட்டத்தின் பாடலைப் பாடுகிறார் என்றும் நீங்கள் சொல்லலாம். முதலாம் அதிகாரத்தில் உள்ள யோவேலின் திராட்சைத்தோட்டப் பாடல், திராட்சைத்தோட்டத்தின் பாடலைக் குறித்த மிக முக்கியமான வெளிப்பாடுகளில் ஒன்றாகும் என்று நான் வாதிடுகிறேன். நான் சரியாக இருக்கிறேனா இல்லையா என்று சொல்ல முடியாது; ஆனால் இந்த நிச்சயத்தைக் கொண்டிருப்பதற்கான காரணம் என்னவெனில், யோவேலின் புத்தகத்தில் குறியீட்டுருவாகச் சித்தரிக்கப்படும் தீர்க்கதரிசனத் தொடர்புகள் பல ஆரங்களுக்கான ஒரு திறவுகோலாக, அல்லது ஒருவேளை ஒரு அச்சாகத் தோன்றுகின்றன. யோவேலின் சாட்சியம் மற்ற இணைநிலைக் கோடுகளோடு தொடர்புபடுவதோடு மட்டுமல்லாமல், குறிப்பாக முதலாம் அதிகாரத்தில் திராட்சைத்தோட்டம் அழிக்கப்படுவதன் குறியீட்டின் மூலம், மேலும் அடுத்த இரண்டு அதிகாரங்கள் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் மிருகத்தின் உருவத்தின் சோதனைக் காலத்தையும், அதேபோல் உலகத்திற்கான மிருகத்தின் உருவத்தின் சோதனைக் காலத்தையும் அடையாளப்படுத்துவதன் மூலம், ஒரு குறிப்புக் கட்டத்தை அமைப்பதுபோலவும் தோன்றுகிறது. இவை அனைத்தும் ஒரு திராட்சைத்தோட்டத்தின் சூழலுக்குள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன; மேலும் ஒரு திராட்சைத்தோட்டம் மழை பெறாவிட்டால் உயிருள்ள திராட்சைத்தோட்டமாக இருக்காது.

“எத்தனை காலம்?” என்ற சின்னத்தின் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதியின்மேலும் நாம் வலியுறுத்தலை வைத்துள்ளோம். “எத்தனை காலம்?” பற்றிய முன்பே நிறுவப்பட்ட இந்தக் கோட்பாட்டை நினைவூட்டுவது எனக்குத் தேவையாக உணரப்பட்டது; அது இருந்ததும், அத்துடன் அஸ்திவாரமும் மூலைக்கல்லுமாக இருப்பதுமான “உச்சிக்கல்” மீது வலியுறுத்தலைச் செலுத்துவதற்காகவே. இப்போது நடைபெற்று வரும் நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தியின் இறுதியான முழுமையான விருத்தியே அந்த “உச்சிக்கல்” ஆகும். அந்த அஸ்திவாரங்களின் மீது நிலைத்திருக்கிற அந்த உச்சிக்கல், ஆரம்பத்தில் இருந்ததைவிட பத்து மடங்கு அதிக ஒளியுடன் பிரகாசிக்கும் மில்லரின் இரத்தினங்களாகும்.

தேவனுடைய “அற்புதமான கிரியைகளை” அடிப்படையாகக் கொண்டு, உச்சிக்கல் என்பது, அவருடைய மக்கள் லவோதிக்கேயா அனுபவத்திலிருந்து பிலதெல்பியா அனுபவத்திற்குத் தாவும் வேளையே ஆகும்; அப்பொழுதுதான் அவர்கள் ஏழிலிருந்து தோன்றிய எட்டாவதானவர்களாகவும் ஆகிறார்கள்; அதே சமயம் போராடும் திருச்சபையிலிருந்து வெற்றிகொண்ட திருச்சபைக்குத் தாவுகிறார்கள். இந்தத் தாவுதலே உச்சிக்கல் ஆகும். தேவனுடைய மக்கள் “உச்சிக்கல்” செய்தியை கேட்டு கண்டு, அது அவர்களுடைய கண்களில் அற்புதமானதாக இருக்கும்போது, இந்தத் தாவுதல் நிறைவேறுகிறது. உச்சிக்கல் செய்தியே உச்சநிலையாகும்; ஏனெனில் அது அடையாளப்பூர்வமான “உச்சிக்கல்” சத்தியங்கள் அனைத்தையும் ஒன்றிணைத்து கொண்டுவருகிறது. “ஏழு காலங்கள்” என்ற செய்தி மில்லரின் அஸ்திவாரக்கல்லாக இருந்தது; மேலும் அது மில்லரைட் இயக்கத்தின் உச்சிக்கல்லாக இருக்க வேண்டியதாக இருந்தது. பெந்தெகொஸ்தே, பெந்தெகொஸ்தே பருவத்திற்கான உச்சிக்கல்லாயிருந்தது; அதுபோலவே, முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் மில்லரைட் இயக்கத்திற்கான உச்சிக்கல்லாக நடுநிசி முழக்கமும் இருந்தது.

கிறிஸ்து முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் மில்லரைட் ஆலயத்தை நிர்மாணித்த 46 ஆண்டுக் காலத்தின் உச்சிமுடியாகவும் நிறைவுக்கல்லாகவும், அந்த நிறைவுக்கல் கிறிஸ்து ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் ஆலயத்தை நிர்மாணிக்கும் கிரியைக்கான அஸ்திவாரக்கல்லாக ஆக வேண்டியிருந்தது. அந்த அஸ்திவாரக்கல் 1844 ஆம் ஆண்டில் பரலோகத்திற்கான பாதையை ஒளிரச்செய்யும் வெளிச்சமாக நிறுவப்பட்டது; இந்தக் காரணத்தினாலேயே உலகத்தின் முடிவில் இருக்கும் தேவனுடைய ஜனங்கள் இளைப்பாறுதலைக் கண்டடைய “பழைய பாதைகளுக்கு” திரும்ப வேண்டியிருக்கிறது. அவர்கள் மில்லரைட்களின் முன்னோடி வரலாற்றிற்குத் திரும்பும்போது, மற்றும் எப்போது திரும்புகிறார்களோ, அப்போது நடுநிசி முழக்கத்தின் செய்தியே அந்த அஸ்திவார வரலாற்றின் உச்சிமுடியாக இருந்தது என்பதை அவர்கள் காண்கிறார்கள். நடுநிசி முழக்கம் பரிசுத்த ஆவியின் ஊற்றிப்பொழிவின் ஒரு வெளிப்பாடாக இருந்தது. ஒரு ஆத்துமா “பழைய பாதைகளுக்கு” திரும்பி, அந்தப் பாதையின் தொடக்கத்தில் அல்லது அஸ்திவாரப் புள்ளியில் நிறுவப்பட்டிருந்த “பிரகாசமான வெளிச்சத்தை” கண்டடையும் போது, அவன் நடுநிசி முழக்கத்தைக் காண்கிறான்; அதையே எரேமியா “இளைப்பாறுதல்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> “பாதையின் தொடக்கத்தில் அவர்களுக்குப் பின்னால் ஒரு பிரகாசமான ஒளி நிறுவப்பட்டிருந்தது; அந்த ஒளியே ‘நள்ளிரவின் கூக்குரல்’ என்று ஒரு தூதன் எனக்குச் சொன்னான். இந்த ஒளி பாதை முழுவதும் பிரகாசித்து, அவர்கள் இடறாதிருக்க அவர்களின் காலடிகளுக்குப் வெளிச்சம் கொடுத்தது.

> “தமக்குச் சற்றுமுன் இருந்து, நகரத்திற்குத் தங்களை நடத்திச் சென்ற இயேசுவின்மேல் அவர்கள் தங்கள் கண்களை நிலைத்துப் பதித்திருந்தவரை, அவர்கள் பாதுகாப்பாக இருந்தார்கள். ஆனால் விரைவில் சிலர் களைப்படைந்து, அந்த நகரம் மிகவும் தூரத்தில் உள்ளது என்றும், அதற்குள் தாங்கள் ஏற்கனவே அதில் நுழைந்திருக்க வேண்டுமென்று எதிர்பார்த்திருந்தோம் என்றும் கூறினர். அப்போது இயேசு தமது மகிமையுள்ள வலது கரத்தை உயர்த்தி அவர்களை உற்சாகப்படுத்துவார்; அவருடைய கரத்திலிருந்து ஒரு ஒளி வெளிப்பட்டு, அதுவே அட்வெண்ட் கூட்டத்தின் மேல் அலைந்து வீசியது; அப்போது அவர்கள் ‘அல்லேலூயா!’ என்று முழங்கினர். மற்ற சிலர், தங்களுக்குப் பின்னிருந்த ஒளியை அவசரமாக மறுத்து, இவ்வளவு தூரம் தங்களை நடத்தி வந்தது தேவன் அல்ல என்று கூறினர். அவர்களுக்குப் பின்னிருந்த ஒளி அணைந்து போயிற்று; அவர்களுடைய பாதங்கள் முற்றிலும் இருளில் விடப்பட்டன; அவர்கள் தடுக்கி, இலக்கையும் இயேசுவையும் காணாமல் போய், பாதையிலிருந்து கீழே, இருளும் துன்மார்க்கமும் நிறைந்த உலகத்துக்குள் விழுந்தார்கள்.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

மில்லரைட் வரலாற்றின் உச்சிக்கல், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தின் வரலாற்றிற்கான அஸ்திவாரக்கல்லாகும். 1798 ஆம் ஆண்டில் மூன்று தூதர்களின் செய்தி ஆரம்பமான காலத்திலிருந்து, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது பரிசுத்தஸ்தலம் சுத்திகரிக்கப்படுதல் நிறைவேறுவதன் மூலம் ஜெயமிகு திருச்சபை எழுப்பப்படும் வரையிலும், அந்தப் பாதை நடுநிசி முழக்கத்தின் செய்தியினால் ஒளியூட்டப்படுகிறது; ஏனெனில் அந்த உவமை, அட்வென்டிசத்தைப் பற்றியும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியின் போது மனிதகுலத்திற்கான கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வேளையில், தேவன் தமது குணாதிசயத்தை முற்றிலும் பிரதிபலிக்கும் ஒரு ஜனத்தை எவ்வாறு எழுப்புகிறார் என்பதையும் பற்றியது.

பாதையில், இயேசு முன்னின்று வழிநடத்துகிறார்; தமது மகிமைமிக்க வலது கரத்தை உயர்த்துவதன் மூலம் அவர் அந்தப் பாதையைத் தொடர்ந்து ஒளிமயமாக்குகிறார். ஆகையால், பாதையின் ஆரம்பத்தில் ஒரு பிரகாசமான ஒளியும், பாதையின் முடிவிற்குக் கொண்டு செல்கின்ற ஒரு பிரகாசமான ஒளியும் இருக்கின்றன. ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் ஆன இயேசு, முடிவை ஆரம்பத்தோடு விளக்கிக் காட்டுகிறார்; எனவே பாதையின் இரு முனைகளிலும் இருக்கும் அந்த ஒளி நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியாகும்.

முதல் தூதன் 1798 ஆம் ஆண்டில் வந்து, அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பின் நேரம் வந்துவிட்டதாக அறிவித்தான்: “சொல்லி … அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பின் நேரம் வந்தது.” நியாயத்தீர்ப்பின் நேரம் 1798 இல் வந்தது; அது தொடங்கியபோது கிறிஸ்துவுக்கும் அவருடைய புதிய மணவாட்டிக்கும் இடையிலான திருமணம்—பிலடெல்பிய மில்லரைட் அட்வென்டிசம்—தொடங்கியது. கிறிஸ்து 1844 அக்டோபர் 22 அன்று திருமணம் செய்யப்பட வேண்டியிருந்தார்; 1798 முதல் 1844 வரை மணவாட்டி ஆயத்தப்படுத்தப்பட்டாள். அந்த மணவாட்டி பிலடெல்பியாவாக இருந்தாள்; ஏனெனில் கிறிஸ்துவின் மணவாட்டியின் மேல் எந்தக் குற்றஞ்சாட்டுதலும் இல்லை; அவள் தன்னை ஆயத்தப்படுத்திக்கொண்டாள்—அவள் தூய்மையானவள். நியாயத்தீர்ப்பின் அறிவிப்பு என்பது 1798 இல் தொடக்கத்தில் அறிவிக்கப்பட்ட திருமணத்தின் அறிவிப்பாகும்; அது முடிவில் 1844 இல் வந்தடைந்தது.

மில்லரைட் இயக்கத்திற்கான அடித்தள ஒளியும் தலைக்கல் ஒளியும், திருமணத்தை அறிவித்த செய்தி—அதாவது நடுநிசிக் கூக்குரலின் செய்தி—ஆகும். நடுநிசிக் கூக்குரல், முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் வரலாற்றிற்கும் மில்லரைட் வரலாற்றிற்கும் அடித்தளமும் தலைக்கல்லுமாக இருந்தது; மேலும் மில்லரைட் வரலாற்றின் தலைக்கல், நூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் வரலாற்றிற்கும் அடிக்கல்லாகவும் தலைக்கல்லாகவும் இருக்கிறது. தலைக்கல் வைக்கப்படும் போது ஆலயக் கட்டுமானம் நிறைவு பெறுகிறது; அந்த இறுதியான “அற்புதமான” கல்லை வைக்கும் பணி ஜூலை 2023-இல் ஆரம்பமானது.

உச்சிக்கல்லை அமைக்கப் போகிறதற்கான பல்வேறு தீர்க்கதரிசன நிறைவேற்றங்கள் உள்ளன; ஆயினும், உச்சிக்கல் ஒரு செய்தியின் உச்சநிலையையும் குறிக்கிறது. பெந்தெகொஸ்தே, பெந்தெகொஸ்து காலத்தின் செய்தியின் உச்சிக்கலாயிருந்தது; அதுபோலவே, 1856 ஆம் ஆண்டில் ஹைரம் எட்சன் என்பவரின் எழுத்தின் மூலம் வந்த “ஏழு காலங்கள்” எனும் ஒளி, மில்லரின் செய்திக்காக நோக்கமாயிருந்த உச்சிக்கலாக இருந்தது; ஏனெனில் மில்லர் கண்டறிந்த முதல் அஸ்திவாரச் சத்தியம் “ஏழு காலங்கள்” என்பதே. 1856 ஆம் ஆண்டில், உச்சிக்கல் சத்தியத்தின் புதிய ஒளியை நிராகரித்தது, பண்டைய இஸ்ரவேல் நாற்பது ஆண்டுகளாகச் செய்ததுபோல, லவோதிக்கேயாவின் வனாந்தரத்தில் மரிக்கத் தேர்ந்தெடுத்ததற்கு ஒப்பாயிற்று. இது 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தை 1856 ஆம் ஆண்டாக அடையாளப்படுத்துகிறது; அதாவது, மில்லரிய வரலாற்றில் பிலடெல்பியாவிலிருந்து லவோதிக்கேயாவிற்கான திருப்புமுனையாகவும், ஒரு லட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் வரலாற்றில் லவோதிக்கேயாவிலிருந்து பிலடெல்பியாவிற்கு மாறிப்போகும் தலைகீழ் மாற்றமாகவும் அது அமைந்தது. 1844 ஆம் ஆண்டில் கிறிஸ்து அசுத்தமான ஒரு பெண்ணை மணந்திருக்கவில்லை; ஏனெனில் அவள் பிலடெல்பியா நிலையிலிருந்தாள்; மேலும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது அவர் பிலடெல்பியாவிலிருந்து ஒரு மணவாட்டியை மணந்துகொள்வார். ஆனால் முதலில் அவள் தன்னை ஆயத்தப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். நீங்கள் ஆயத்தமாக இருக்கிறீர்களா?

> சிறிய மந்தையே, அஞ்சாதே; ஏனெனில் உங்களுக்கு ராஜ்யத்தை அளிப்பது உங்கள் பிதாவுக்கு பிரியமானதாக இருக்கிறது. லூக்கா 12:32.

1844 ஆம் ஆண்டின் அக்டோபர் 22 அன்று, தமக்குப் பின்னால் மூன்றாம் தூதனின் வரலாற்றிற்குள்ளும், மூன்றாம் தூதன் குறிக்கின்ற அனைத்திற்குள்ளும் பின்பற்றும்படியாகத் தயார் செய்யப்பட்ட மணவாட்டியை ஆண்டவர் விவாகம்பண்ணினார்; ஆனால் 1863 ஆம் ஆண்டுக்குள், மூன்றாம் தூதனின் வரலாறு லவோதிக்கேயாவின் வனாந்தரத்திற்குத் திருப்பிவிடப்பட்டது. 1844 முதல் 1863 வரையிலான வரலாறு மூன்றாம் தூதனின் காலப்பகுதியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; இதனால், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலின் காலப்பகுதியில் முட்டாளான கன்னியருக்கான ஒரு விளக்கம் வழங்கப்படுகிறது. கன்னியர் என்பது கோதுமையும் களைகளுமாயிருக்கின்றனர்; அவர்கள் தூதர்களால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட செய்திகளினால் பிரிக்கப்படுகிறார்கள்—ஏனெனில் பிரிப்பதற்கான வேலையைச் செய்வது தூதர்களே.

> “அதன்பின் நான் மூன்றாம் தூதனை கண்டேன். எனக்குடன் இருந்த தூதன் கூறினான்: ‘அவனுடைய பணி பயங்கரமானது. அவனுடைய பணிக்கட்டளை மிகவும் அச்சமூட்டுவதாகும். கோதுமையை களைகளிலிருந்து பிரித்தெடுத்து, அந்தக் கோதுமையை பரலோகக் களஞ்சியத்திற்காக முத்திரையிட்டு, அல்லது கட்டிப்பிணைக்கும் தூதன் அவனே. இவ்விஷயங்கள் முழு மனதையும், முழு கவனத்தையும் முற்றிலும் ஆக்கிரமிக்க வேண்டியவையாகும்.’” Early Writings, 119.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தில் உள்ள மூன்று தூதர்களின் செய்திகள், இரு வகுப்பினரையும் பிரித்து ஒன்றிணைக்கும் பின்மழையின் செய்தியாகும்.

> “சபையின் அனுபவத்தில் மிக ஆழ்ந்ததும் உருக்கமூட்டுவதுமான முக்கியமான காட்சிகள் யோவானுக்குத் திறக்கப்பட்டன. தேவனுடைய ஜனங்களின் நிலை, ஆபத்துகள், போராட்டங்கள், இறுதியான விடுதலை ஆகியவற்றை அவர் கண்டார். பூமியின் அறுவடையைப் பழுக்கச் செய்யும் இறுதி செய்திகளை அவர் பதிவு செய்கிறார்; அவை பரலோகக் களஞ்சியத்திற்கான கட்டுகளாகவோ, அல்லது அழிவின் நெருப்புகளுக்கான கட்டைகளாகவோ அமையக்கூடியவை. மிகுந்த முக்கியத்துவமுள்ள பொருட்கள் அவருக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டன; குறிப்பாக, பிழையிலிருந்து சத்தியத்திற்குத் திரும்புகிறவர்கள் தமக்குமுன் இருக்கிற ஆபத்துகளையும் போராட்டங்களையும் அறிந்து கொள்ளும்படி, கடைசி சபைக்காகவே அவை வெளிப்படுத்தப்பட்டன. பூமியின்மேல் வரப்போகிறவற்றைக் குறித்து யாரும் இருளில் இருக்கத் தேவையில்லை.” The Great Controversy, 341.

இவ்வம்சத்தில் “அறுவடையைப் பழுக்கச் செய்ய வேண்டிய இறுதிச் செய்திகளாகிய” “சத்தியத்தின் வார்த்தைகளே” இரு வகுப்பினரையும் பிரித்துக்காட்டுகின்றன. அந்தப் பணியே மில்லரின் கனவில் காணப்படும் “அழுக்குத் தூரிகை மனிதன்” என்பவனுடைய பணியுமாகும்.

> “‘அவருடைய தாற்றுக்கோல் அவருடைய கையிலிருக்கிறது; அவர் தமது கலத்தை முற்றிலும் சுத்திகரித்து, தமது கோதுமையை களஞ்சியத்தில் சேர்ப்பார்.’ மத்தேயு 3:12. இது சுத்திகரிப்பின் காலங்களிலொன்றாக இருந்தது. சத்தியத்தின் வார்த்தைகளினால், பதர் கோதுமையிலிருந்து பிரிக்கப்படிக் கொண்டிருந்தது. கடிந்துரைத்தலை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத அளவிற்கு அவர்கள் மிகுந்த வீண்பெருமையும் சுயநீதியும் உடையவர்களாயிருந்ததினாலும், தாழ்மையான வாழ்க்கையை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத அளவிற்கு உலகைப் பிரியிப்பவர்களாயிருந்ததினாலும், அநேகர் இயேசுவைவிட்டு விலகிச் சென்றார்கள். இன்னும் அநேகர் இதையே செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். கப்பர்நகூமிலுள்ள ஜெபஆலயத்தில் இருந்த அந்தச் சீஷர்கள் சோதிக்கப்பட்டதுபோல, ஆன்மாக்கள் இன்று சோதிக்கப்படுகின்றன. சத்தியம் இருதயத்திற்கு கொண்டு வரப்படும்போது, அவர்களுடைய வாழ்க்கை தேவனுடைய சித்தத்தோடு ஒத்துப்போவதில்லை என்பதை அவர்கள் காண்கிறார்கள். தங்களுக்குள்ளே முழுமையான மாற்றம் அவசியம் என்பதை அவர்கள் காண்கிறார்கள்; ஆனால் சுயமறுப்பை வேண்டுகிற அந்தப் பணியை ஏற்றுக்கொள்ள அவர்கள் மனமில்லாதவர்கள். ஆகையால், அவர்களுடைய பாவங்கள் வெளிப்படுத்தப்படும்போது அவர்கள் கோபப்படுகிறார்கள். சீஷர்கள் இயேசுவைவிட்டு முணுமுணுத்துக் கொண்டு, ‘இது கடினமான வார்த்தை; இதைக் கேட்க யார் சகிப்பார்?’ என்று சொல்லி விலகிப்போனதுபோல, இவர்களும் மனவருத்தமடைந்து விலகிச் செல்கிறார்கள்.” The Desire of Ages, 392.

1844 ஆம் ஆண்டின் மகத்தான ஏமாற்றத்திலிருந்து 1863 வரை உள்ள வழிக்குறிகளும் நிகழ்வுகளும் 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன. 1844 ஏன் 9/11 ஆகும் என்று நீங்கள் கேட்கிறீர்களா?

சகோதரி வையின் எழுத்துகள், மூன்றாம் தூதன் அக்டோபர் 22, 1844 அன்று வந்தான் என்பதையும், மேலும் 1888-லும் வந்தான் என்பதையும் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன; அது 9/11-ஐ முன்மாதிரியாகக் குறிக்கிறது. இன்னும் முக்கியமாக, எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான அதே வரலாற்றைக் தனித்தெடுத்து சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்; ஆகையால், அது இருவர் அல்லது மூவரின் சாட்சியம் அல்ல, மாறாக, தேவனுடைய வார்த்தையிலுள்ள ஒவ்வொரு சாட்சியினதும் ஒருமித்த சாட்சியமே; 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலப்பகுதியே “ஒவ்வொரு தரிசனத்தின் பலனும்” நிறைவேறும் காலமாகும்.

மூன்றாம் தூதனுடைய வருகையும் அதன் நிறைவையும் சார்ந்த வரலாறு 1844 முதல் 1863 வரை அமைந்திருந்தது; அது 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை தேவனுடைய அதிசயமான கிரியைகளின் காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்த வரலாறு 1840 முதல் 1844 வரையிலான காலத்தாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அந்த வரிசையில் 1840 ஆல்பாவும் 1844 ஓமேகாவும் ஆகும். 1844 முதல் 1863 வரையிலான வரிசையில், 1844 ஆல்பாவும் 1863 ஓமேகாவும் ஆகும். 1844 ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் இரண்டுமே ஆகும்.

சிலுவை 1844 உடன் ஒத்திசைகிறது; அல்ஃபாவும் ஓமேகாவுமானவர் சிலுவையில் தமது இரத்தத்தைச் சிந்தினார். 9/11 (1840) இலிருந்து, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் அதிகாரம் 1840-இல் யோவான் அந்தச் சிறு புத்தகத்தை உண்டதுடன் ஆரம்பித்து, பின்னர் 1844-இல் அவன் வயிற்றில் ஏற்பட்ட ஏமாற்றத்துடன் தொடரும் வரலாற்றை முன்வைக்கிறது என்பதை நாம் காண்கிறோம். உண்ணுதல் ஆரம்பத்தைக் குறிக்கிறது; வயிறு முடிவைக் குறிக்கிறது. பத்தாம் அதிகாரத்தின் கடைசி வசனம், அந்த வரலாறு ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் வரலாற்றில் மறுபடியும் நிகழ்வதை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

> நான் அந்தச் சிறிய புத்தகத்தைத் தூதனின் கையிலிருந்து எடுத்துக் கொண்டு அதைத் தின்றேன்; அது என் வாயில் தேனைப்போல் இனிமையாக இருந்தது; நான் அதைத் தின்றவுடனே என் வயிறு கசப்பாயிற்று. அப்பொழுது அவர் என்னிடத்தில், “நீ பல ஜனங்களுக்கும், ஜாதிகளுக்கும், பாஷைகளுக்கும், ராஜாக்களுக்கும் முன்பாக மறுபடியும் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லவேண்டும்” என்றார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10:10, 11.

வெளிப்படுத்தல் அதிகாரம் பத்து மற்றும் ஆபகூக் அதிகாரம் இரண்டு, 1840 முதல் 1844 வரையிலான தீர்க்கதரிசனக் காலத்திற்கு சாட்சியமளிக்கும் இரண்டு அதிகாரங்களை வெளிப்படுத்துகின்றன. 1844 முதல் 1863 வரையிலான வரலாறு, ஏமாற்றத்தின் ஒரு வழிக்குறியில் ஆரம்பமாகி, அதனைத் தொடர்ந்து சிதறடிப்பு நிகழ்ந்து, பின்னர் ஒன்று சேர்த்தல் இடம்பெறுகிறது. அந்தக் காலப்பகுதியில், ஆபகூக்கின் இரண்டு பலகைகளின் தீர்க்கதரிசன வரலாறு, இரண்டாம் பலகை 1849-இல் அச்சிடப்பட்டு 1850-இல் வெளிநாடுகளில் வெளியிடப்பட்டபோது நிறைவுறுகிறது. ஆபகூக்கின் பலகைகளுக்குரிய காலம், 1843 விளக்கப்படம் வெளியிடப்பட்ட 1842 மே மாதத்திலிருந்து இருந்தது; அந்தத் தீர்க்கதரிசனக் காலம், ஆபகூக்கின் இரண்டு பலகைகளில் ஒன்றின் வெளியீட்டுடன் தொடங்கியதுபோல அதேபோல் முடிவுற்றது. 1843 விளக்கப்படம் அல்பா; 1850 விளக்கப்படம் ஓமேகா.

1856 ஆம் ஆண்டில் ஹைராம் எட்சன், வில்லியம் மில்லர் “ஏழு காலங்கள்” குறித்து கொண்டிருந்த புரிதலை ஒரு புதிய நிலைக்கு உயர்த்திய கட்டுரைகளின் தொடரை எழுதியார். எட்சனின் பணி, மில்லரின் பணியின் ஒமேகாவாக இருந்து, மில்லரின் அடித்தளச் சத்தியத்தை, தேவனுடைய மக்களுக்கு வல்லமையளிப்பதற்காக நோக்கமாயிருந்த ஒரு தலைக்கல்லின் நிலைக்கு கொண்டு வந்தது. “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய மில்லரின் வெளிச்சம் ஆல்பாவாக இருந்தது; “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய எட்சனின் வெளிச்சம் ஒமேகாவாக இருந்தது.

1863 ஆம் ஆண்டில் அந்த இயக்கம் திருச்சபையாக மாறியது; அது இறுதியில் தன் சொந்த உடலிலிருந்தே ஒரு இயக்கத்தை உருவாக்கப்போகிற திருச்சபையாக இருந்தது. அதேபோல மில்லரைட்டுகள் புராட்டஸ்டண்டுகளிலிருந்து வந்தார்கள்; மேலும் சீடர்கள் யூத மதத்திலிருந்து கிறிஸ்தவத்திற்கு வெளியே வந்தார்கள்; அதுபோலவே யோசுவாவும் காலேபும் வனாந்தரத்தில் மரிக்க நியமிக்கப்பட்டிருந்த முன்னைய உடன்படிக்கை மக்களிலிருந்து வந்தார்கள்.

அதே வரலாற்றுக் காலப்பகுதியில் (1844 முதல் 1863 வரை), பூமி மிருகத்தின் குடியரசுக் கொம்பு, இறுதியில் உள்நாட்டுப் போரில் வெடித்தெழும் ஒரு இணையான போராட்டத்தின் வழியாகச் செல்கிறது; அந்தப் போர், எல்லா வரலாற்றாசிரியர்களும் ஒப்புக்கொள்ளும் படி, லிங்கனின் அடிமை விடுதலை அறிவிப்புடன் 1863 ஆம் ஆண்டில் அதன் நடுப்புள்ளியை எட்டியது. லிங்கன் முதல் குடியரசுக் கட்சி ஜனாதிபதியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; அவர், அதுவரை வரலாற்றில் மிக மோசமான ஜனநாயகக் கட்சி ஜனாதிபதிக்குப் பின், ஜனாதிபதி பதவிப் பிரமாணம் செய்தார். பின்னர் அவர் படுகொலை செய்யப்பட்டார். இத்தகைய தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகள் அனைத்தும், மேலும் பிறவையும், கடைசி குடியரசுக் கட்சி ஜனாதிபதியிலும் மறுபடியும் நிகழ்கின்றன.

1844 முதல் 1863 வரை சிதறலும் சேகரிப்பும் அடங்கியிருந்தன. 1863 ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஆகையால், 1844-இல் நிகழ்ந்த சிதறலே 1863 வரை நிலைத்த ஒரே சிதறலாகும்; அப்பொழுது லவோதிக்கேயாவிலிருந்த ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டர்கள் லவோதிக்கேயாவின் வனாந்தரத்திற்குள் சிதறடிக்கப்பட்டார்கள். 1844 ஒரு சிதறலை உண்டாக்கியது; 1863-மும் ஒரு சிதறலை உண்டாக்கியது; இதனால், அந்த வரலாறு அடையாளப்படுத்தப்பட்ட தீர்க்கதரிசனச் சின்னம் என்பதற்கு சாட்சி கிடைக்கிறது; ஏனெனில் அது 1844-இல் ஒரு ஆல்பா சிதறலால் தொடங்கி, 1863-இல் ஒரு ஓமேகா சிதறலால் முடிவடைகிறது. முதல் சிதறல் ஜூலை 18, 2020 அன்று வந்தது; இறுதி ஓமேகா சிதறல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் நிறைவேறுகிறது.

> “நாம் பிரிக்கப்பட்டும் சிதறடிக்கப்பட்டும் போகும் காலம் வருகிறதே; அப்பொழுது, நம்மில் ஒவ்வொருவரும், அதே அருமையான விசுவாசத்தை உடையவர்களோடு உடனிணைவு கொள்ளும் சிறப்புரிமையின்றி நிலைத்திருக்க வேண்டியிருக்கும்; அந்நிலையில், தேவன் உங்கள் பக்கத்தில் இருப்பதையும், அவர் உங்களை நடத்தியும் வழிநடத்தியும் வருகிறாரென்பதையும் நீங்கள் அறியாமல், நீங்கள் எவ்வாறு நிலைத்திருக்க முடியும்?” Review and Herald, March 25, 1890.

தேவன் “உங்கள் பக்கத்தில்” நிற்கிறார் என்பதுமே போதுமானதல்ல; “அவர் உங்களை நடத்தியும் வழிநடத்தியும் வருகிறார் என்பதை நீங்கள் அறிந்திருக்க வேண்டும்.” “நீங்கள் கர்த்தரை அறிவீர்கள்” என்ற அடிப்படையில் அமைந்துள்ள பல்வேறு சொற்றொடர்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு பொருளாக இவ்வுண்மை உள்ளது.

> நீங்கள் பரிபூரணமாய் உண்டு திருப்தியடைவீர்கள்; உங்களோடு அதிசயமாக நடத்தின உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரின் நாமத்தைத் துதிப்பீர்கள்; என் ஜனங்கள் இனி ஒருபோதும் வெட்கப்படமாட்டார்கள். நான் இஸ்ரவேலின் நடுவில் இருக்கிறேன் என்பதையும், நான் உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர், வேறொருவரும் இல்லை என்பதையும் நீங்கள் அறிவீர்கள்; என் ஜனங்கள் இனி ஒருபோதும் வெட்கப்படமாட்டார்கள். … இவ்விதமாக, நான் சீயோனில், என் பரிசுத்த பர்வதத்தில் வாசமாயிருக்கிற உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள்; அப்பொழுது எருசலேம் பரிசுத்தமாயிருக்கும்; அந்நியர்கள் இனி அதின் வழியாகக் கடந்து செல்லமாட்டார்கள். யோவேல் 2:26, 27; 3:17.

எருசலேம் பரிசுத்தமாக இருக்கும்போது, அவள் வெற்றி பெற்ற திருச்சபையாக இருக்கிறாள்; ஏனெனில் போராடும் திருச்சபை என்பது கோதுமையும் களைகளும் கலந்த ஒரு திருச்சபை என்று வரையறுக்கப்படுகிறது. மேலும், “அந்நியர் இனி” “எருசலேமின் வழியாகக் கடந்து செல்லாதபோது,” தேவனுடைய ஜனங்கள் “அவர் வழிநடத்தியும் நடத்திக்கொண்டும் இருக்கிறார்” என்பதை “அறிந்துகொள்வார்கள்.” அவர்கள் அறிந்துகொள்கிறார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் “ஏழு முறை” என்ற ஜெபத்தை நிறைவேற்றியவர்கள்; அதில், லவோதிக்கேயராக இருந்தபோது தேவன் உங்களை வழிநடத்திக்கொள்ளவில்லை என்பதை ஒப்புக்கொள்ளுதலும் அடங்கும். ஆனால் நீங்கள் பிலதெல்பியராக மாறும்போது, “அவர் வழிநடத்தியும் நடத்திக்கொண்டும் இருக்கிறார்” என்பதையும், தேவன் “இஸ்ரவேலின் நடுவில்” இருக்கிறார் என்பதையும் நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள்.

ஏப்ரல் 19-ஆம் தேதியிலான அல்பா சிதறடிப்பு (ஏமாற்றம்) மற்றும் அக்டோபர் 22-ஆம் தேதியிலான ஓமேகா சிதறடிப்பு (ஏமாற்றம்) ஆகியவை, அக்டோபர் 22-ஆம் தேதியின் மகா ஏமாற்றத்திற்குப் பிந்தைய முதல் அதிகாரப்பூர்வ வெளியீட்டினால் குறிக்கப்படுகின்றன. மில்லரைட் வரலாற்றிலும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிலும் வெளியீடு என்பது ஒரு தீர்க்கதரிசன அடையாளமாக இருப்பதால், 1844-க்கு பின் அதிகாரப்பூர்வமாக முதலில் வெளியிடப்பட்டது அந்த வரலாற்றின் ஒரு வழிக்குறியாகும்; அந்த வழிக்குறி ஒரு சிதறடிப்பை அடையாளப்படுத்துகிறது.

## 1847—வெளிநாடுகளெங்கும் சிதறிப்போன மீதியார்

> ‘சிறிய மந்தைக்கு’ ஒரு வார்த்தை.

> “பின்வரும் கட்டுரைகள் O. R. L. Crosier அவர்களால் நியூயோர்க்கின் கனாண்டைக்வாவில் வெளியிடப்பட்ட The Day-Dawn இதழுக்காக எழுதப்பட்டவையாகும். ஆனால் அந்த இதழ் இப்போது வெளியிடப்படாதிருப்பதாலும், அது மீண்டும் வெளியிடப்படுமா என்பதை நாம் அறியாதிருப்பதாலும், மெய்ன் மாநிலத்தில் உள்ள எங்களில் சிலர், இவற்றை இவ்வடிவில் வழங்குவது சிறந்தது என்று கருதுகின்றோம். இந்தப் பூமியில் மிக விரைவில் நடைபெறவிருக்கும் விஷயங்களின்பால் ‘சிறிய மந்தை’யின் கவனத்தை ஈர்க்க நான் விரும்புகிறேன்....”

> “வாசகர் கவனித்திருப்பார்: திருமதி E. G. White அவர்களின் எழுத்துக்களிலிருந்து வந்த மூன்று தகவல்தொடர்கள் A Word to the ‘Little Flock’ என்னும் நூலில் சேர்க்கப்பட்டிருந்தன.”

> “திருமதி வைட்டின் இரண்டாவது செய்தி, 14–18 ஆம் பக்கங்களில் காணப்படுவது, ‘சிதறிக்கிடக்கும் மீதியானவர்களுக்கு’ என்ற தலைப்பின் கீழ் அவருடைய முதல் தரிசனத்தின் விவரமாகும். இது டிசம்பர் 20, 1845 அன்று, எனோக் ஜேக்கப்ஸுக்கு ஒரு தனிப்பட்ட கடிதமாக எழுதப்பட்டது; பின்னர் அதை பெற்றவர் 1846 ஜனவரி 24 ஆம் தேதியிட்ட The Day-Star இதழில் முதன்முதலாக வெளியிட்டார். அதன் பின் 1846 ஏப்ரல் 6 அன்று, ஜேம்ஸ் வைட் மற்றும் H. S. Gurney அவர்களால் அது தனித்தாள் வடிவில் மறுபதிப்பு செய்யப்பட்டது. சிறிய ஆசிரியர் திருத்தங்களும் சேர்க்கப்பட்ட வேதாகம மேற்கோள்களும் தவிர, ‘Little Flock’ என்பதற்கான A Word என்ற நூலில் அது காணப்படும் விதமான உரை, முதன்முதலாக அச்சிடப்பட்ட அந்த தரிசனத்தின் முழு விவரத்துடன் ஒரே மாதிரியாக உள்ளது.” James White, A Word to the ‘Little Flock’, 25.

1844 என்பது ஒரு தூதன் வருகையையும் ஒரு ஏமாற்றத்தையும் குறிக்கிறது. 1845 ஆம் ஆண்டில் முதல் தரிசனம் எழுதப்படுகிறது; அது 1846 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்படுகிறது. அந்த முதல் தரிசனம் “சிதறியிருக்கும் மீதியாருக்காக” ஆகும். திருமணமாகாத இளம்வயது தீர்க்கதரிசினியாகிய அவள் தன் முதல் தரிசனத்தை எழுதியபோது, “மீதியார்” என்போரின் ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்பு என்னவெனில், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம் பேரின் பண்புகளில் ஒன்றாக, அவர்கள் தீர்க்கதரிசனத் தேவையின்படி “சிதறியிருப்பது” அவசியமானதாக இருக்கும் என்பதை அவள் அறிந்திருந்தாளா என்பதில் எனக்கு சந்தேகம் உண்டு. 1846 ஆம் ஆண்டில் வைட்கள் திருமணம் செய்து கொண்டனர்; இதனால் எல்லனின் கடைசி பெயர் வைட் என மாற்றப்பட்டது. அதே ஆண்டில் வைட்கள் ஏழாம் நாள் சப்தத்தை அனுசரிக்கத் தொடங்கினர். 1846 ஆம் ஆண்டில் உடன்படிக்கை நிறைவு பெற்றதாகக் குறிக்கப்படுகிறது; 1844 இல் தொடங்கிய தீர்க்கதரிசனத் திருமணம் 1846 இல் நிறைவேறியது; மேலும் 1847 இல் முதல் அதிகாரப்பூர்வ வெளியீடு அச்சிட்டு அஞ்சல் மூலம் அனுப்பப்பட்டது.

## மே, 1850

> “அன்புள்ள வாசகரே—இந்த மறுபரிசீலனையில் எனது நோக்கம், பரிசுத்த சத்தியத்தின் ஒளியால் பிழையை வெளிப்படுத்துவதாக இருந்தது....”

> “சிதறிப்போயிருக்கும் மந்தைக்குத் இந்தச் சிற்றுநூலை அளிப்பதன் மூலம், இவ்விஷயத்தில் அவர்களிடத்திலுள்ள என் கடமையை நான் நிறைவேற்றியுள்ளேன்; மேலும் தேவன் தமது ஆசீர்வாதத்தைச் சேர்ப்பாராக. ஆமேன்.” — James White, The Seventh-day Sabbath not Abolished, 2.

ஜேம்ஸ் வைட் வெளியிட்ட இந்தப் பிரசுரம், அவரது வாசகர்கள் இன்னும் சிதறிக்கிடக்கும் மந்தையாக இருந்தார்கள் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஆனால் அது ஏழாம் நாள் சபத்திற்கான பாதுகாப்பும் ஆகும். சபத்தையும் மூன்றாம் தூதனையும் பற்றிய மில்லரைட் அட்வென்டிசத்தின் புரிதலின் அடிப்படையில், இது அதன் ஆரம்ப நிலையில் இருந்த மூன்றாம் தூதனின் செய்தியாகும். 1850 அட்டவணை வெளியிடப்பட்ட அதே ஆண்டிலேயே இது வெளியிடப்பட்டது; மேலும், அணுகிவரும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடிக்காக கர்த்தருடைய படையை எழுப்புதலை இவை இரண்டும் சேர்ந்து பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. இயேசு எப்போதும் முடிவை ஆரம்பத்தின் மூலம் விளக்குகிறார்; ஆகையால், 1844 இல் 1843 அட்டவணையைப் பயன்படுத்தி அந்தச் செய்தியை வழங்கினவர்கள், 1850 அட்டவணையைப் பயன்படுத்தி அந்தச் செய்தியை வழங்கப்போகிறவர்களை முன்மாதிரியாகக் காட்டினர். ஆபக்கூக்கின் இரு பலகைகளின் காலப்பகுதியின் தொடக்கத்தில், மக்கள் ஆபக்கூக்கின் பலகையுடன் இணைந்து அந்த நேரத்திற்குரிய செய்தியை அறிவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்; அதேபோல், 1850 இல் ஜேம்ஸ் வைட், 1850 அட்டவணையுடன் சேர்த்து மூன்றாம் தூதனின் செய்தியை முன்வைக்கிறார். அந்த அட்டவணை, சகோதரர் நிக்கல்ஸ் அவர்களால் 1849 காலப்பகுதியில் தயாரிக்கப்பட்டது; அந்தக் காலத்தில் ஜேம்ஸ் மற்றும் எலன் வைட், சகோதரர் நிக்கல்ஸுடன் வசித்து வந்தனர். 1850 அட்டவணையின் தயாரிப்புடன் ஜேம்ஸ் வைட் நேரடியாகச் சம்பந்தப்பட்டிருந்தார்; மேலும், அந்த ஆண்டிலேயே அவர் மூன்றாம் தூதனின் செய்தியை அறிவிக்கத் தொடங்கினார்.

> “செப்டம்பர் 23, [1850] அன்று, தம்முடைய ஜனத்தின் மீதமுள்ளவர்களை மீட்டுக்கொள்ள கர்த்தர் இரண்டாவது முறை தமது கரத்தை நீட்டியிருக்கிறார் என்றும், இந்தச் சேர்த்துக்கொள்ளும் காலத்தில் முயற்சிகள் இரட்டிப்பிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் எனக்குக் காட்டினார். சிதறடிக்கும் காலத்தில் இஸ்ரவேல் அடிக்கப்பட்டும் கிழிக்கப்பட்டும் இருந்தது; ஆனால் இப்போது, சேர்த்துக்கொள்ளும் காலத்தில், தேவன் தமது ஜனத்தைச் சுகப்படுத்தி, அவர்களின் காயங்களை கட்டிப்போடுவார். சிதறடிக்கும் காலத்தில் சத்தியத்தைப் பரப்புவதற்காக செய்யப்பட்ட முயற்சிகள் மிகச் சிறிய விளைவையே உண்டாக்கின; மிகக் குறைவையோ அல்லது எதுவுமில்லாமலோ நிறைவேற்றின; ஆனால் சேர்த்துக்கொள்ளும் காலத்தில், தேவன் தமது ஜனத்தைச் சேர்த்துக்கொள்ளத் தமது கரத்தை வைத்திருக்கிறபோது, சத்தியத்தைப் பரப்புவதற்கான முயற்சிகள் அவை நோக்கப்பட்ட விளைவைக் கொடுக்கும். எல்லாரும் இப்பணியில் ஒன்றுபட்டவர்களாகவும் வைராக்கியமுள்ளவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும். இப்போது நாம் இருக்கிற இந்தச் சேர்த்துக்கொள்ளும் காலத்தில் நம்மை நடத்துவதற்கான எடுத்துக்காட்டுகளாக சிதறடிக்கும் காலத்தைக் குறிப்பது யாருக்காக இருந்தாலும் அது வெட்ககரமானது என்பதை நான் கண்டேன்; ஏனெனில், அப்போது அவர் செய்ததற்கும் மேலாக இப்போது தேவன் நமக்காக எதையும் செய்யாவிட்டால், இஸ்ரவேல் ஒருபோதும் சேர்த்துக்கொள்ளப்படமாட்டாது. சத்தியம் பிரசங்கிக்கப்படுவது எவ்வளவு அவசியமோ, அதே அளவுக்கு அது ஒரு பத்திரிகையில் வெளியிடப்படுவதும் அவசியமாகும்.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “கர்த்தர் ‘தமது ஜனத்தின் மீதமுள்ளவர்களை மீட்டுக்கொள்ள இரண்டாவது முறை தமது கையை நீட்டியிருந்தார்’ என்ற கருத்து, பக்கம் 74-இல், கிறிஸ்துவுக்காகக் காத்திருந்தவர்களிடையே ஒருகாலத்தில் இருந்த ஐக்கியத்தையும் வல்லமையையும் மட்டுமே குறிக்கிறது; மேலும், அவர் தமது ஜனத்தை மறுபடியும் ஒன்றிணைக்கவும் எழுப்பவும் ஆரம்பித்திருந்தார் என்பதையும் குறிக்கிறது.” Early Writings, 86.

“கர்த்தர் தமது ஜனத்தின் மீதமிருந்தவர்களை மீட்டுக்கொள்ள இரண்டாம் முறை தமது கையை நீட்டினார்” என்று அவர் கூறியபோது, தீர்க்கதரிசி ஏசாயாவின் வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தியதனுடன் தொடர்பாக, Early Writings-இல் உள்ள Review and Herald பகுதியைப் பற்றியே சகோதரி வைட் விளக்கிக் கூறுகிறார். அவர் 1850 ஆம் ஆண்டில் தமது கையை நீட்டினார். 1844 அக்டோபர் 22 அன்று அவர் அந்த ஜனங்களை மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் சேர்த்தபோது, அது கி.மு. 677 முதல் 1844 அக்டோபர் 22 வரை நீண்ட சிதறடிப்பின் முடிவில் நிகழ்ந்தது. லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” என்பதற்கிணங்க, கி.மு. 677 இல் சொற்பொருளான மகிமையான தேசத்தில் வசித்த சொற்பொருளான யூதா 2520 ஆண்டுகள் சிதறடிக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த 2520 ஆண்டுகளின் முடிவில், ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேல் 1844 அக்டோபர் 22 அன்று சேர்க்கப்பட்டார்கள்; உடனடியாகவே அவர்கள் சிதறடிக்கப்பட்டார்கள்; கர்த்தர் இரண்டாம் முறை தமது கையை நீட்டும்போது அந்தச் சிதறடிப்பு முடிவுக்கு வருகிறது. அந்தப் பகுதியில் அவர் அவர்களை இரண்டாம் முறை சேர்த்துக் கொள்வது இரண்டு காரியங்களை நிறைவேற்றுவதற்காகத்தான்: தமது ஜனத்தை “கட்டிப்போட”வும், தமது ஜனத்தை “எழுப்ப”வும்.

> “பின்னர் நான் மூன்றாம் தூதனை கண்டேன். என்னுடன் இருந்த தூதன் கூறினான்: ‘அவருடைய வார்த்தை பயங்கரமானது; அவருடைய பணி அச்சமூட்டுவதாகும். கோதுமையை களைகளிலிருந்து பிரித்தெடுத்து, கோதுமையை வானகக் களஞ்சியத்திற்காக முத்திரையிடவோ கட்டிப்பிணைக்கவோ வேண்டிய தூதன் அவரே.’ இவ்விஷயங்கள் முழு மனதையும், முழு கவனத்தையும் ஈர்த்திருக்க வேண்டும். மீண்டும், நாம் இரக்கத்தின் கடைசி செய்தியைப் பெற்றிருக்கிறோம் என்று நம்புகிறவர்கள், நாள்தோறும் புதிய பொய்ப்போதனையை ஏற்றுக்கொள்கிறவர்களிலிருந்தும் உட்கொள்கிறவர்களிலிருந்தும் பிரிந்திருக்க வேண்டிய அவசியம் எனக்குக் காண்பிக்கப்பட்டது. பிழையிலும் இருளிலும் இருக்கிறவர்களின் கூடுகைகளில் இளையவர்களோ முதியவர்களோ கலந்துகொள்ளக் கூடாது என்று நான் கண்டேன். தூதன் கூறினான்: ‘பலனற்ற காரியங்களில் மனம் தங்கியிருப்பதை நிறுத்தட்டும்.’” Manuscript Releases, volume 5, 425.

1850 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பமான இரண்டாவது சேர்த்துக்கொள்ளுதல், தேவனுடைய ஜனங்கள் ஒரு கொடியாக “உயர்த்தப்பட்டு” உயர்த்தப்படுகிறபோது அவர்களுக்கு இடப்படும் முத்திரையிடுதலை (கட்டிப்பிணைப்பை) முன்னுருவமாகக் காட்டியது. கர்த்தர் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரம் பேரைச் சேர்த்துக்கொள்ளும் காலத்தை 1850 சுட்டிக்காட்டுகிறது. தீர்க்கதரிசனத் தேவைக்கிணங்க, அவர்கள் சேர்த்துக்கொள்ளப்படுவதற்கு முன்பு சிதறடிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆகையால், வெளிப்படுத்தல் 11:11 இல் வரும் “மூன்றரை நாட்கள்,” 1260-ஐ அடையாளப்படுத்துகின்றன; அது 2520 இன் பாதியாக இருந்து, 2020 ஜூலை 18-ஐத் தொடர்ந்து நிகழ்ந்த சிதறடிப்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. வெளிப்படுத்தல் 11:11, எசாயா 11:11 இல் விளக்கப்பட்டபடி, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரம் பேராக இருக்க வேண்டியவர்களின் இரண்டாவது சேர்த்துக்கொள்ளுதலையும், ஜாதிகளுக்கெதிராக உயர்த்தப்படும் அந்தக் கொடியையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது!

> அந்நாளில், மக்கள் அனைவருக்கும் ஒரு கொடியாக நிற்கும் யெஸ்ஸேயின் ஒரு வேர் உண்டாகும்; அதனைப் புறஜாதியார் தேடிவருவார்கள்; அவருடைய ஓய்விடம் மகிமையாயிருக்கும்.

> அந்த நாளில் இப்படியாகும்: மீதியாக இருக்கிற தமது ஜனத்தின் சிஷ்டரை மீட்டுக்கொள்ளும்படி, அசீரியாவிலிருந்தும், எகிப்திலிருந்தும், பாத்ரோஸிலிருந்தும், கூஷிலிருந்தும், ஏலாமிலிருந்தும், சிநேயாரிலிருந்தும், ஹாமாத்திலிருந்தும், சமுத்திரத் தீவுகளிலிருந்தும், கர்த்தர் இரண்டாம் முறை தமது கையை நீட்டுவார்.

> அவன் ஜாதிகளுக்காக ஒரு கொடியை உயர்த்துவான்; இஸ்ரவேலின் துரத்தப்பட்டவர்களைச் சேர்த்துக்கொள்வான்; யூதாவின் சிதறிப்போனவர்களைப் பூமியின் நான்கு திசைகளிலிருந்தும் ஒன்றுகூட்டுவான். ஏசாயா 11:10, 11, 12.

1850 ஆம் ஆண்டில், ஹபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட நடுநிசி கூக்குரலின் செய்தியுடன் இணைந்து மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியை அறிவித்துக்கொண்டிருந்த ஜனங்களைச் சேர்த்துக்கொள்ள கர்த்தர் இரண்டாம் முறையாகத் தமது கையை நீட்டினார். 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தில், ஹபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட நடுநிசி கூக்குரலின் செய்தியுடன் இணைந்து மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியை அறிவித்துக்கொண்டிருந்த ஜனங்களைச் சேர்த்துக்கொள்ள கர்த்தர் இரண்டாம் முறையாகத் தமது கையை நீட்டினார். 1850 ஆம் ஆண்டும் 2023 ஜூலை மாதமும் இரண்டும், ஏசாயா 11 ஆம் அதிகாரத்தின் 11 ஆம் வசனத்தில் கூறுவதுபோல், “அவருடைய ஜனங்களில் மீதியானவர்களை” சேர்த்துக்கொள்ளுதலை அடையாளப்படுத்துகின்றன. 11 ஆம் வசனம், 10 மற்றும் 12 ஆம் வசனங்களுக்கிடையில் அமைந்துள்ளது; அந்த இரு வசனங்களும் உலகத்திற்காகக் கொடியை உயர்த்தப்படுவதை அடையாளப்படுத்துகின்றன.

மூன்று வசனங்களிலும் ஒவ்வொன்றும் அந்த அடையாளக் கொடியைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; ஆனால் நடுவிலுள்ள வசனம் அவர்களை “மீதமுள்ளவர்கள்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறது. அங்கு அந்த மீதமுள்ளவர்கள் இரண்டாம் முறையாகச் சேர்க்கப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் எந்தக் கோத்திரங்களிலிருந்து சேர்க்கப்படுகிறார்களோ, அந்தக் கோத்திரங்களின் எண்ணிக்கை எட்டு. “8” என்பது நோவாவின் பெட்டகத்தில் இருந்து பழைய உலகத்திலிருந்து புதிய உலகத்துக்குச் சாவைச் காணாமல் சென்றவர்களை மட்டும் குறிக்கவில்லை; “8” என்பது ஏழின் உட்பட்ட எட்டாவது சபையாகியவர்களையும் குறிக்கிறது. வெளிப்படுத்தல் 11:11-இல் கூறப்படும் இரண்டு சாட்சிகள் உயிர்த்தெழுப்பப்பட்டவர்களே. “8” என்ற எண் உயிர்த்தெழுதலின் அடையாளமாகவும், நூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் அடையாளமாகவும், ஞானஸ்நானத்தின் அடையாளமாகவும், லவோதிக்கேயாவிலிருந்து பிலதெல்பியாவிற்குச் சென்று, ஜாதிகளுக்கான ஏசாயாவின் அடையாளக் கொடியாக ஆகிறவர்களின் அடையாளமாகவும் இருக்கிறது. கர்த்தர் 1850 முதல் 1865 வரை இரண்டாம் முறையாகத் தம் கரத்தை நீட்டுகிறார்; மேலும் 2023 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்திலும் அதையே செய்கிறார்.

2023 ஆம் ஆண்டில், 1856 இல் இருந்ததுபோலவே ஏழு காலங்களைப் பற்றிய புதிய வெளிச்சம் இருந்தது. 1856 முதல் 1863 வரையான காலப்பகுதி, கர்த்தர் தமது மீதமுள்ள ஜனங்களை ஒரு படையாக எழுப்பும் வேளையில், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

ஏசாயா 11:11, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:11 உடன் முற்றிலும் ஒத்துப்போகிறது; அதுவும் தானியேல் 11:11 உடன் முற்றிலும் ஒத்துப்போகிறது. ஏசாயாவும் யோவானும் ஒரு உள்மையான வரலாற்றைச் சித்தரிக்கிறார்கள்; தானியேல் ஒரு வெளிப்புற வரலாற்றைச் சித்தரிக்கிறார். தானியேலின் 11:11-இல் உள்ள வெளிப்புற கோடு, யோவானின் 11:11-இல் உள்ள உள்மையான கோட்டிற்கு இணையாக ஓடுகிறது; மேலும் ஏசாயா 11:11, வெளிப்புறக் கோட்டிலிருந்து தேவனுடைய மற்ற மந்தையை அழைத்து வெளிக்கொணரும் உள்மையான கோட்டின் கொடியை முன்வைக்கிறது. பல்மோனி இந்த வசனப்பகுதிகளை ஒன்றாக அழகிய கட்டாகக் கட்டியிருக்கிறார்; இதை எல்லாவற்றினும் சிருஷ்டிகரரான ஒருவராலேயே நிறைவேற்ற முடியும்.

இந்த விஷயங்களை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.

## செயற்கைத் தகவலுடன் உரையாடல்:

கணித உலகம் “11” என்ற எண்ணில் ஏதேனும் முக்கியத்துவத்தை காண்கிறதா?

ஆம், 11 என்ற எண் வெறும் ஒரு பகா எண் என்பதைக் கடந்தும், உண்மையான கணித ஆர்வத்தையும் முக்கியத்துவத்தையும் உடைய பல அம்சங்களை கொண்டுள்ளது. கணிதவியலாளர்களும் கணித ஆர்வலர்களும் அடிக்கடி சிறப்பித்து குறிப்பிடும் முக்கிய அம்சங்கள் இவை:

11 என்பது ஐந்தாவது பகா எண்; அது மிகச் சிறிய இரட்டை இலக்கப் பகா எணும், 10-அடித்தளத்தில் முற்பின்னொத்த வடிவம் கொண்ட முதல் பகா எணும் ஆகும். “11” என்பது மிகச் சிறிய repunit (அதாவது, ஒரே அலகு இலக்கங்கள் மீண்டும் மீண்டும் அமைந்து உருவாகும், மேலும் பகா எணாக இருக்கும் ஒரு எண்) ஆகும். இரு இலக்கங்களும் ஒரே மாதிரியாக இருக்கும் இரட்டை இலக்கப் பகா எண் இதுவே ஒன்றே. 11, 22, 33, 44 போன்றவை—இதில் “11” மட்டுமே பொருந்துகிறது. “11” என்பது ஒரு Mersenne prime exponent ஆகும். 1/11 = 0.090909… என்ற தசம விரிவாக்கத்துக்கு வெறும் 2 என்ற சுழற்சி காலமே உள்ளது; ஆனால் 1/11 இன்னொரு வகையிலும் புகழ்பெற்றது: 11, 101, 1009, 10007, 100003 போன்ற பகா எண்களின் தொடர், arithmetic progression-இல் உள்ள பகா எண்களைப் பற்றிய விவாதங்களில் தோன்றுகிறது. வரிசை 22 உடைய dihedral group (ஒரு ஒழுங்கையான 11-கோணத்தின் சமச்சீர்களைச் சுட்டுவது) குறிப்பிடத்தக்கது; ஏனெனில் group theory-இல் ஆர்வத்துக்குரிய, abelian அல்லாத மற்றும் center-free அமைப்பைக் கொண்ட dihedral group-க்கு “11” என்பது மிகச் சிறிய பகா எண் ஆகும். கோட்பாட்டியற்பியலில் (string theory / M-theory), பிரபஞ்சம் பெரும்பாலும் 11 இட-கால பரிமாணங்களிலே மாதிரியாக்கப்படுகிறது; அந்தத் துறையில் பணிபுரியும் இயற்பியலாளர்களும் கணிதவியலாளர்களும் 11 தோன்றுவதைக் குறித்து அடிக்கடி குறிப்பிட்டு உரைக்கின்றனர். “11” என்பது இலக்கங்களின் எண்ணிக்கை சமமாக இருக்கும் ஒரே முற்பின்னொத்த பகா எண் ஆகும் (ஏனெனில் 2-ஐ விட அதிகமான சம இலக்க எண்ணிக்கையுடைய மற்ற எல்லா முற்பின்னொத்த எண்களும் 11-ஆல் வகுபடும்; ஆகையால் அவை கூட்டெண்கள் ஆகும்). இது recreational number theory-இல் ஒரு தீர்வுரையாகும்.

முடிவில்:

“11” என்பதற்கு π, e, அல்லது தங்க விகிதம் ஆகியவற்றைப் போன்ற அதே அளவிலான சிறப்புப் புகழ் இல்லாவிட்டாலும், பல நிகழ்வுகளின் மிகச் சிறியதோ அல்லது முதற்படியான எடுத்துக்காட்டாக அது மீண்டும் மீண்டும் தோன்றுகிறது (முதல் repunit பகா எண், சம இலக்கங்களைக் கொண்ட ஒரே palindromic பகா எண், பல நிரூபணங்களிலும் எதிர்எடுத்துக்காட்டுகளிலும் ஆரம்பத்திலேயே தோன்றுவது, M-theory-இல் 11 பரிமாணங்கள், போன்றவை). ஆகையால் ஆம்—கணித உலகம் 11-ஐ ஒரு முக்கியமான எண்ணாகக் கருதுகிறது.

> “வார்த்தையைத் தூண்டியவர் வார்த்தையின் உண்மையான விளக்ககர்த்தாவாயிருந்தார். கிறிஸ்து தம் போதனைகளை விளக்கும்போது, தம் கேட்போரின் கவனத்தை இயற்கையின் எளிய சட்டங்களின்மேலும் அவர்கள் தினமும் கண்டு கையாளும் பரிச்சயமான பொருள்களின்மேலும் திருப்பினார். இவ்வாறு அவர் அவர்களின் மனங்களை இயல்பானவற்றிலிருந்து ஆவிக்குரியவற்றின்பால் நடத்தினார். அவருடைய உவமைகளின் பொருளை அநேகர் உடனடியாகப் பற்றிக்கொள்ளத் தவறினர்; ஆனால் மகா போதகர் ஆவிக்குரிய சத்தியங்களோடு தொடர்புபடுத்தியிருந்த பொருள்களோடு அவர்கள் நாள்தோறும் தொடர்பில் வந்தபோது, அவர் அவர்கள்மீது பதியச் செய்ய விரும்பியிருந்த தெய்வீக சத்தியத்தின் பாடங்களை சிலர் உணர்ந்து, அவருடைய பணி உண்மையானது என்று நம்பிக்கை கொண்டு, சுவிசேஷத்திற்குள் மனந்திரும்பினர்.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

> “இவ்வாறு இயற்கையான இராஜ்யத்திலிருந்து ஆவிக்குரிய இராஜ்யத்திற்குக் கொண்டு செல்கின்றபோது, கிறிஸ்துவின் உவமைகள் மனிதனை தேவனோடும், பூமியை வானத்தோடும் ஒன்றிணைக்கும் சத்தியத்தின் சங்கிலியிலுள்ள இணைப்புகளாக உள்ளன.” Christ’s Object Lessons, 17.

Back to Articles