Article

# தானியேல் புத்தகம் - எண் இருபத்து எட்டு

சுவர்கள்

Author

Jeff Pippenger

Published

December 23, 2023

Formats

PDF
Word

நெபுகாத்நேச்சார் அட்வென்டிசத்தின் தொடக்கத்தையும், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் தொடக்கத்தையும், புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பின் தொடக்கத்தையும், குடியரசுக் கொம்பின் தொடக்கத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். பெல்சாச்சார் இவ்வெல்லா வரிகளினதும் முடிவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.

நெபுகாத்நேச்சார் 1798 முதல் 1844 வரையிலான காலப்பகுதியிலும், தேவனுடைய விசாரணைத் தீர்ப்பின் ஆரம்பத்திலும், முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்திகளின் வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். அவருடைய சாட்சியம் தானியேல் முதல் அதிகாரத்துடன் ஒப்புமையாக உள்ளது. பெல்ஷாத்சார் 1989 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலப்பகுதியிலும், தேவனுடைய நிறைவேற்றுத் தீர்ப்பின் ஆரம்பத்திலும், மூன்றாம் தூதனின் செய்தியின் வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். அவருடைய சாட்சியம் தானியேல் முதல் அதிகாரம் முதல் மூன்றாம் அதிகாரம் வரையிலானவற்றுடன் ஒப்புமையாக உள்ளது.

மிருகத்தின் இருதயத்தோடு வாழ்ந்தபின் நெபுகாத்நேச்சாருக்குத் தனது ராஜ்யம் மீள அளிக்கப்பட்டபோது, இஸ்ரவேலின் வடக்கு ராஜ்யத்தின்மேல் வந்த “ஏழு காலங்களின்” முடிவை 1798 ஆம் ஆண்டில் அவர் குறிக்கிறார். அவருடைய சாட்சியம், யூதாவின் தெற்கு ராஜ்யத்தின்மேல் வந்த “ஏழு காலங்களின்” முடிவில், 1844 ஆம் ஆண்டில் விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பிக்கப்படும் வரையில் தொடர்கிறது. அவருடைய சாட்சியத்தில் “மணி” என்ற சொல் முதல் தூதனின் நியாயத்தீர்ப்பின் மணி நேரச் செய்தியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; பின்னர் மறுபடியும் அது அந்தச் செய்தியின் வருகையையும் குறிக்கிறது. அவருடைய சாட்சியத்தில் உள்ள “மணி” 1798 மற்றும் 1844 ஆகிய இரண்டையும் குறிக்கிறது; அவை முறையே முதல் சினக்காலத்தின் முடிவையும் கடைசி சினக்காலத்தின் முடிவையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

பெல்ஷாச்சாரின் முடிவு, இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபதுக்கு ஒப்பான அந்த இரகசியக் கையெழுத்தினால் குறிக்கப்படுகிறது. “ஏழு காலங்கள்,” அது ஒரு “மணி நேரம்,” ஒரு “சிதறடித்தல்,” அல்லது “இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது” எனக் குறிக்கப்பட்டிருந்தாலும், அது நியாயத்தீர்ப்பின் ஒரு சின்னமாகும். நிம்ரோதின் நியாயத்தீர்ப்பு ஒரு “சிதறடித்தல்” ஆக இருந்தது; நேபுகாத்நேச்சாரின் நியாயத்தீர்ப்பு “ஏழு காலங்கள்” ஆக இருந்தது; பெல்ஷாச்சாரின் நியாயத்தீர்ப்பு இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆக இருந்தது. நேபுகாத்நேச்சார் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களை நியாயந்தீர்த்தபோது, அவர் அந்த அக்னிக்கலனை வழக்கத்தை விட “ஏழு காலங்கள்” அதிகமாகச் சூடாக்கினார்.

“ஏழு காலங்கள்” என்ற நியாயத்தீர்ப்பு, முதல் செய்தியின் வருகையிலும், மூன்றாம் செய்தியின் வருகையிலும் குறியிடப்பட்டுள்ளது. 1863 ஆம் ஆண்டில் மில்லரைட் அட்வென்டிசத்தின் முடிவு, “ஏழு காலங்கள்” என்னும் போதனையை நிராகரிப்பதுடன் தொடங்குகிறது; அதற்கு நூற்று இருபத்தாறு ஆண்டுகள் பின்னர், 1989 இல், மூன்றாம் தூதனுடைய வரலாற்றிற்கான “முடிவுக் காலம்” வந்தது. நூற்று இருபத்தாறு என்பது “ஏழு காலங்கள்” என்பதற்கான ஒரு சின்னமாகும்; ஆகையால், 1863 இல் முதல் தூதனுடைய இயக்கத்தின் முடிவிலிருந்து 1989 இல் மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கத்தின் தொடக்கம் வரை, குறியீட்டான நூற்று இருபத்தாறினால் “ஏழு காலங்கள்” மூலம் இவை ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்படுகின்றன.

ஆயினும், தானியேல் ஆகமத்தின் ஐந்தாம் அதிகாரத்தில் பெல்சாத்சாரின் வீழ்ச்சியைப் பற்றிய சாட்சியம், “ஏழு காலங்களின்” நியாயத்தீர்ப்பை, அது “சுவரின்” மீது எழுதப்பட்டிருந்தாலும், யாராலும் காண முடியாது என்பதைப் போதிக்கிறது. குடியரசுக் கொம்பிற்காக, தானியேல் ஆகமத்தின் ஐந்தாம் அதிகாரத்தில் அகற்றப்படும் தாமஸ் ஜெஃபர்சனின் “சபையும் அரசும் பிரிந்திருக்கும் சுவர்” என்பதின் மீது அந்த நியாயத்தீர்ப்பு எழுதப்பட்டுள்ளது. உண்மையான புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பிற்காக, வாசிப்பவர்கள் ஓடும்படியாக “சுவரில்” தொங்கவிடப்பட்டிருக்கும் இரண்டு புனிதமான விளக்கப்படங்களின் மீது அந்த நியாயத்தீர்ப்பு எழுதப்பட்டுள்ளது. ஆனால் லவோதிக்கேயாவின் குருட்டுத்தனத்தில் அந்த வார்த்தைகள் உணரப்படாதவையாக இருக்கின்றன. இரு சந்தர்ப்பங்களிலும், நியாயத்தீர்ப்பின் வார்த்தைகள், உண்மையான புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பும் குடியரசுக் கொம்பும் தராசுகளில் நிறுத்தப்பட்டு எடுகப்பட்டு குறைவாய்க் காணப்படுகின்றன என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. பெல்சாத்சாரின் வரலாறு, உலக நாடுகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் குடியரசுக் கொம்பிற்கு ஒரு செய்தியைக் கொண்டுள்ளது.

> “நெபுகாத்நேச்சாரும் பெல்ஷாச்சாரும் பற்றிய வரலாற்றில், இந்நாளைய ஜாதிகளோடு தேவன் பேசுகிறார்.” Signs of the Times, July 20, 1891.

பெல்ஷாச்சாரின் வரலாறும் உலகத்தின் மக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பிற்கும் ஒரு செய்தியை உடையதாக உள்ளது.

> “நேபுகாத்நேச்சாரும் பெல்சாத்சாரும் குறித்த வரலாற்றில், தேவன் இன்றைய ஜனங்களோடு பேசுகிறார்.” Bible Echo, September 17, 1894.

பெல்சாசாரின் பாவம், பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் இரு கொம்புகளின் பாவத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அந்தக் கொம்புகளில் எதனுடைய பாவமாக இருந்தாலும், அவர்கள் அந்தச் சத்தியங்களை முழுமையாக அறிந்திருந்தபோதிலும், தங்கள் அடிப்படைச் சத்தியங்களை நிராகரிப்பதிலே அது காணப்படுகிறது. குடியரசுக் கொம்பு, அரசியலமைப்பின் வெளிச்சத்திற்கும், அந்தத் தெய்வீக ஆவணம் உருவாக்கப்பட்ட தொடக்க வரலாற்றிற்கும் பொறுப்புக்கூற வேண்டியதாக இருக்கிறது; ஆனால் அது பின்னர் படிப்படியாக நிராகரிக்கப்பட்டு வந்துள்ளது. அந்த ஜாதி வலுசர்ப்பம்போல் பேசும் போது, திருச்சபையும் அரசும் பிரிந்திருக்கும் குறியீட்டுச் சுவர் அகற்றப்பட்டிருக்கும். உண்மையான புராட்டஸ்டண்டுக் கொம்பிற்காக, அடித்தளங்கள் நிறுவப்பட்டபோது முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்திகள் சார்ந்த வரலாற்றிலிருந்து வந்த வெளிச்சம் படிப்படியாக நிராகரிக்கப்பட்டு வந்துள்ளது; மேலும் “சுவர்” ஆன தேவனுடைய பிரமாணமும் இறுதியில் நிராகரிக்கப்படும் வரையில், அது தொடர்ந்து அதிகமாக நிராகரிக்கப்படும்.

> “இங்கு தீர்க்கதரிசி, சத்தியத்திலும் நீதியிலும் பொதுவான விலகல் நிலவும் காலத்தில், தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் அஸ்திவாரமாகிய கோட்பாடுகளை மீள நிறுவ முனைவோரான ஒரு ஜனத்தை விவரிக்கிறார். அவர்கள், தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தில் உண்டாக்கப்பட்டுள்ள ஒரு பிளவைச் சீர்செய்பவர்கள்—தம்மால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களைப் பாதுகாக்கும்படி அவர் அவர்களைச் சூழ வைத்திருக்கும் மதிலையும், அதன் நீதி, சத்தியம், தூய்மை ஆகிய கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிதலே அவர்களுக்கு இடையறாத பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டியதுமான அதையே.”

> “தெளிவாகத் தவறாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாத அர்த்தமுள்ள வார்த்தைகளால், சுவரைக் கட்டுகிற இந்த மீதியான ஜனங்களின் குறிப்பிட்ட பணியை தீர்க்கதரிசி சுட்டிக்காட்டுகிறார். ‘நீ ஓய்வுநாளிலிருந்து உன் காலடியைத் திருப்பி, என் பரிசுத்த நாளில் உன் இன்பத்தைச் செய்வதை விட்டு, ஓய்வுநாளை மகிழ்ச்சியெனவும், கர்த்தருடைய பரிசுத்த நாளை மகிமையுடையதெனவும் சொல்லி, உன் சொந்த வழிகளில் நடக்காமலும், உன் சொந்த இன்பத்தைத் தேடாமலும், உன் சொந்த வார்த்தைகளைப் பேசாமலும், அவரை மகிமைப்படுத்தினால், அப்பொழுது நீ கர்த்தரில் மகிழ்ச்சியடைவாய்; நான் உன்னை பூமியின் உயர்ந்த இடங்களில் ஏறிச் செல்லப்பண்ணி, உன் தகப்பனாகிய யாக்கோபின் சுதந்தரத்தினால் உன்னைப் போஷிப்பேன்; இதை கர்த்தருடைய வாய் சொல்லிற்று.’ ஏசாயா 58:13, 14.” Prophets and Kings, 677, 678.

தூதர்கள் வில்லியம் மில்லருக்குத் வெளிப்படுத்திய வேதாகம முறையியல், தேவனுடைய தீர்க்கதரிசனச் சட்டங்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; பண்டைய இஸ்ரவேலைப் போலல்லாமல், நவீன இஸ்ரவேல் பத்து கட்டளைகளின் சட்டத்தையே மட்டுமல்ல, தீர்க்கதரிசனங்களையும் ஒப்படைக்கப்பட்டவர்களாக இருக்க வேண்டியிருந்தது.

> “இந்நாளில் தேவன் தமது சபையை அழைத்திருக்கிறார்; அதுபோலவே அவர் பண்டைய இஸ்ரவேலையும் பூமியில் ஒளியாக நிற்கும்படி அழைத்தார். சத்தியத்தின் வல்லமைமிக்க பிளவுக்கத்தியினால், முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் தூதர்களின் செய்திகளின் மூலம், அவர் அவர்களை சபைகளிலிருந்தும் உலகிலிருந்தும் பிரித்து, தம்மிடத்தில் ஒரு புனிதமான நெருக்கத்திற்கு கொண்டு வந்துள்ளார். அவர் அவர்களை தமது நியாயப்பிரமாணத்தின் பொறுப்பாளர்களாக ஆக்கி, இக்காலத்திற்குரிய தீர்க்கதரிசனத்தின் மகத்தான சத்தியங்களை அவர்களிடம் ஒப்படைத்துள்ளார். பண்டைய இஸ்ரவேலிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட பரிசுத்த வாக்குகள்போல, இவையும் உலகத்திற்குத் தெரிவிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு புனித நம்பிக்கையாயிருக்கின்றன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14 ஆம் அதிகாரத்தின் மூன்று தூதர்கள், தேவனுடைய செய்திகளின் ஒளியை ஏற்றுக்கொண்டு, பூமியின் நீள அகலமெங்கும் எச்சரிப்பை ஒலிக்கச் செய்ய அவருடைய கருவிகளாக முன்போய் செயல்படுகிற மக்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். கிறிஸ்து தம்மைப் பின்பற்றுகிறவர்களிடம் அறிவிக்கிறார்: ‘நீங்கள் உலகத்தின் ஒளியாயிருக்கிறீர்கள்.’ இயேசுவை ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒவ்வோர் ஆத்துமாவிடமும் கல்வாரியின் சிலுவை இவ்வாறு பேசுகிறது: ‘ஆத்துமாவின் மதிப்பைப் பார்: “நீங்கள் உலகமெங்கும் போய், சுவிசேஷத்தைச் சகல சிருஷ்டிகளுக்கும் பிரசங்கியுங்கள்.”’ இந்தப் பணியைத் தடுக்க எதற்கும் அனுமதி அளிக்கப்படக்கூடாது. இது இக்காலத்திற்கான எல்லாவற்றிலும் மிக முக்கியமான பணி; இது நித்தியத்தைப் போல தொலைவுபரந்து சென்றடைய வேண்டியதாகும். மனிதர்களின் ஆத்துமாக்களுக்காக அவர்களுடைய மீட்பிற்கென்று தாம் செய்த பலியினால் இயேசு வெளிப்படுத்திய அன்பே, அவருடைய எல்லாப் பின்பற்றிகளையும் உந்தும்.” Testimonies, volume 5, 455.

தேவதூதர்களினால் அளிக்கப்பட்டும், வில்லியம் மில்லரின் பணியின் மூலம் நிலைநாட்டப்பட்டும் இருக்கும் “தீர்க்கதரிசனத்தின் மகத்தான சத்தியங்கள்” “உலகத்திற்குத் தெரிவிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு பரிசுத்த நம்பிக்கையாக்கப்பட்ட ஒப்புவிப்பு” ஆகும். பத்துக் கட்டளைகளின் நியாயப்பிரமாணமும், இயற்கையின் நியமங்களும், ஆரோக்கியத்தின் நியமங்களும், தீர்க்கதரிசனப் படிப்பின் நியமங்களும் ஒரே மகத்தான நியாயப்பிரமாணக் கொடையாளரால் அளிக்கப்பட்டவை; ஆகையால் ஒரு கட்டளையை நிராகரிப்பது அவையனைத்தையும் நிராகரிப்பதே ஆகும். வில்லியம் மில்லருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட முறையியலை நிராகரித்ததே ஒரு படிப்படையான கிளர்ச்சியின் தொடக்கமாக அமைந்தது; அது இறுதியில் அட்வென்டிசம் ஏழாம் நாள் சப்தத்தை நிராகரிக்க வழிநடத்தும்.

> “இந்தக் கடைசி நாட்களில், ஆண்டவருக்குத் தம்முடையவர்களென்று அறிவிக்கிற மக்களோடு ஒரு வழக்கு உள்ளது. இந்த வழக்கில், பொறுப்பான நிலைகளில் இருப்பவர்கள் நேகேமியா எடுத்த வழிக்குப் முற்றிலும் எதிரான வழியைப் பின்பற்றுவார்கள். அவர்கள் தாமே சபத்தைக் கவனிக்காமலும் இகழ்வதுமல்லாமல், வழக்கம் மற்றும் மரபு என்னும் குப்பைக் குவியலின் கீழ் அதை புதைத்துவைத்து, பிறரும் அதைக் கடைப்பிடிக்காதபடி முயல்வார்கள். சபைகளிலும் திறந்த வெளியில் நடைபெறும் பெரிய கூடுகைகளிலும், வாரத்தின் முதல் நாளைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய அவசியத்தை ஊழியக்காரர்கள் மக்கள்மேல் வலியுறுத்துவார்கள். கடலிலும் நிலத்திலும் பேரிடர்கள் உண்டு; இப்பேரிடர்கள் அதிகரித்துக்கொண்டே போகும்; ஒரு அழிவு இன்னொரு அழிவை நெருங்கித் தொடரும்; அப்பொழுது மனச்சாட்சியின்படி சபத்தைக் கைக்கொள்ளும் அந்தச் சிறிய கூட்டத்தார், ஞாயிற்றுக்கிழமையை அலட்சியம் செய்வதினால் தேவனுடைய கோபத்தை உலகின்மேல் வரவழைக்கிறவர்கள் என்றே சுட்டிக்காட்டப்படுவார்கள்.”

> “உலகத்தைச் சிறைப்படுத்துவதற்காகவே சாத்தான் இந்தப் பொய்யை வற்புறுத்துகிறான். மனிதர்களைத் தவறான கொள்கைகளை ஏற்கும்படி கட்டாயப்படுத்துவதுதான் அவனுடைய திட்டம். எல்லா பொய்மதங்களின் பரப்புதலிலும் அவன் செயற்பாட்டுடன் பங்கெடுக்கிறான்; தவறான உபதேசங்களை அமல்படுத்துவதற்கான தனது முயற்சிகளில் எதனிடத்திலும் அவன் நின்றுவிடமாட்டான். மதவெறியின் போர்வைக்குள், அவன் ஆவியால் பாதிக்கப்பட்ட மனிதர்கள், தங்கள் சகமனிதர்களுக்காக மிகக் கொடிய வேதனையூட்டும் தண்டனைகளை உருவாக்கி, அவர்கள்மேல் மிகப் பயங்கரமான துன்பங்களை ஏற்படுத்தியுள்ளனர். சாத்தானும் அவனுடைய கருவிகளும் இன்னும் அதே ஆவியையே உடையவர்களாக இருக்கின்றனர்; கடந்தகாலத்தின் வரலாறு நம்முடைய நாட்களிலும் மீண்டும் நிகழும்.”

> “தீமையைச் செய்வதற்காகத் தங்கள் மனதையும் சித்தத்தையும் உறுதியாக அமைத்துக் கொண்ட மனிதர் உண்டு; தங்கள் இருதயத்தின் இருண்ட ஆழங்களிலே, தாங்கள் எந்தக் குற்றங்களைச் செய்வார்கள் என்று தீர்மானித்துள்ளனர். இந்த மனிதர் தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக் கொண்டவர்கள். தேவனுடைய நீதி என்ற மகத்தான ஆட்சியை அவர்கள் நிராகரித்துவிட்டு, அதற்குப் பதிலாக தங்களுக்கே உரிய ஒரு அளவுகோலை நிறுவி, அந்த அளவுகோலோடு தங்களை ஒப்பிட்டு, தாங்களே பரிசுத்தர் என்று அறிவிக்கிறார்கள். அவர்களுடைய இருதயங்களில் என்ன இருக்கிறது என்பதை வெளிப்படுத்தவும், அவர்களை ஆளும் எஜமானனின் ஆவியைச் செயலால் வெளிக்காட்டவும் கர்த்தர் அவர்களை அனுமதிப்பார். தம்முடைய நியாயப்பிரமாணத்தின் கோரிக்கைகளுக்கு உண்மையுள்ளவர்களை அவர்கள் நடத்தும் முறையில், அந்தப் பிரமாணத்தின்மேலுள்ள தங்கள் வெறுப்பை வெளிக்காட்ட அவர்களை அவர் விட்டுவிடுவார். கிறிஸ்துவைச் சிலுவையில் அறைய வைத்த கூட்டத்தைத் தூண்டிவிட்ட அதே மதவெறி ஆவியினாலே அவர்கள் இயக்கப்படுவார்கள்; சபையும் அரசும் அதே கெட்ட ஒத்திசைவில் ஒன்றிணையும்.”

> “இன்றைய சபை, தேவனுடைய கட்டளைகளைத் தங்களுடைய சொந்த மரபுகளுக்காக ஒதுக்கிவைத்த பண்டைய யூதர்களின் பாதச்சுவடுகளைப் பின்பற்றியுள்ளது. அவள் விதியை மாற்றியிருக்கிறாள், நித்திய உடன்படிக்கையை மீறியிருக்கிறாள்; ஆகையால் அப்பொழுது இருந்ததுபோல இப்பொழுதும் அகந்தை, அவநம்பிக்கை, விசுவாசமின்மை ஆகியவையே அதன் விளைவாக உள்ளன. அவளுடைய உண்மையான நிலை மோசேயின் பாடலிலிருந்து வரும் இவ்வார்த்தைகளில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது: ‘அவர்கள் தங்களைத் தாங்களே கெடுத்துக்கொண்டார்கள்; அவர்களுடைய களங்கம் அவன் பிள்ளைகளுடைய களங்கமல்ல; அவர்கள் சீர்கெட்டும் கோணலானும் உள்ள தலைமுறை. மூடரும் புத்தியிலாதவருமான ஜனங்களே, நீங்கள் கர்த்தருக்குப் பதிலாக இவ்விதமாய்ச் செய்கிறீர்களோ? உன்னைச் சம்பாதித்த உன் பிதா அவரல்லவோ? அவர் உன்னை உண்டாக்கி, உன்னை நிலைநிறுத்தவில்லைவோ?’” Review and Herald, March 18, 1884.

பண்டைய இஸ்ரவேலின் வரலாற்றை அட்வென்டிசம் மீண்டும் நிகழ்த்தும் அந்த நேரத்தில், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, அட்வென்டிசம் சத்தியத்தை இறுதியாக நிராகரிக்கிறது; அப்போது, “கிறிஸ்துவைச் சிலுவையில் அறையச் செய்த கூட்டத்தைத் தூண்டிய அதே மதவெறியின் ஆவியால் உந்தப்பட்டு, திருச்சபையும் அரசும் அதே சீர்கெட்ட இசைவில் ஒன்றிணையும்.” 1863-இல் ஆரம்பமான அட்வென்டிசத்தின் நான்கு தலைமுறைகளைக் தீர்க்கதரிசனமாகக் குறிக்கும் வகையில், உயர்ந்து செல்லும் நான்கு அருவருப்புகளால், அட்வென்டிசத்தின் முன்னேறும் கிளர்ச்சி எசேக்கியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. இறுதி அருவருப்பு என்னவென்றால், எருசலேமின் தலைவர்கள் சூரியனை வணங்கி விழுவது ஆகும்.

> அவர் என்னை கர்த்தருடைய ஆலயத்தின் உள்முற்றத்திற்குக் கொண்டுபோனார்; இதோ, கர்த்தருடைய ஆலய வாசலில், மண்டபத்துக்கும் பலிபீடத்துக்கும் நடுவில், இருபத்தைந்து பேர் அளவுள்ள ஆண்கள் நின்றிருந்தார்கள்; அவர்களின் முதுகுகள் கர்த்தருடைய ஆலயத்தை நோக்காமல் இருந்தன, அவர்களின் முகங்கள் கிழக்கை நோக்கி இருந்தன; அவர்கள் கிழக்கை நோக்கிச் சூரியனை வணங்கினார்கள். அப்பொழுது அவர் என்னிடத்தில்: மனுபுத்திரனே, இதை நீ கண்டாயோ? அவர்கள் இங்கேச் செய்கிற இந்த அருவருப்புகளைச் செய்வது யூதா வீட்டாருக்கு அற்பமான காரியமோ? அவர்கள் தேசத்தை கொடூரத்தால் நிரப்பி, என்னைக் கோபப்படுத்தும்படிக்கு மீண்டும் திரும்பிவந்திருக்கிறார்கள்; இதோ, அவர்கள் கிளையைத் தங்கள் மூக்கினிடத்தில் வைக்கிறார்கள். ஆகையால் நானும் உக்கிரத்தோடே நடப்பேன்; என் கண் இரங்காது, நானும் இரக்கம் காண்பிக்கேன்; அவர்கள் என் செவிகளில் மிகுந்த சத்தத்தோடு கூப்பிட்டாலும், நான் அவர்களுக்குச் செவிகொடுக்கேன். எசேக்கியேல் 8:16–18.

அந்தக் காலத்தில் நிகழ்த்தப்படும் நியாயத்தீர்ப்பு, பெல்ஷாச்சாரின் நியாயத்தீர்ப்பின் “மணி”யில் விளக்கப்படுகிறது.

> பெல்சாச்சார் ராஜா தன் ஆயிரம் பிரதானர்களுக்காக ஒரு மகா விருந்தை ஏற்படுத்தி, அந்த ஆயிரம் பேரின் முன்னிலையில் திராட்சரசம் பானம்பண்ணினான். பெல்சாச்சார் திராட்சரசத்தை ருசித்துக்கொண்டிருந்தபோது, அவன் தகப்பனாகிய நேபுகாத்நேச்சார் எருசலேமிலிருந்த ஆலயத்திலிருந்து எடுத்துவந்த பொன் மற்றும் வெள்ளிப் பாத்திரங்களை கொண்டுவரும்படி கட்டளையிட்டான்; அவற்றிலே ராஜாவும், அவன் பிரதானர்களும், அவன் மனைவியரும், அவன் மறுமனைவியரும் பானம்பண்ணும்படியாக. அப்போது எருசலேமிலிருந்த தேவனுடைய ஆலயத்திலிருந்து எடுத்துவரப்பட்ட அந்தப் பொற்பாத்திரங்களை அவர்கள் கொண்டுவந்தார்கள்; ராஜாவும், அவன் பிரதானர்களும், அவன் மனைவியரும், அவன் மறுமனைவியரும் அவற்றிலே பானம்பண்ணினார்கள். அவர்கள் திராட்சரசம் குடித்து, பொன்னினாலும், வெள்ளியினாலும், வெண்கலத்தினாலும், இரும்பினாலும், மரத்தினாலும், கல்லினாலும் செய்யப்பட்ட தேவர்களைப் புகழ்ந்தார்கள். அதே வேளையில் ஒரு மனிதக் கையின் விரல்கள் தோன்றி, ராஜஅரண்மனையின் சுவரிலிருந்த சுண்ணாம்பு பூச்சின் மேல், விளக்குத்தூணுக்கு எதிராக எழுதியது; எழுதிய அந்தக் கையின் பகுதியை ராஜா கண்டான். உடனே ராஜாவின் முகபாவம் மாறி, அவன் சிந்தனைகள் அவனை கலங்கச் செய்ததால், அவன் இடுப்பின் மூட்டுகள் தளர்ந்து, அவன் முழங்கால்கள் ஒன்றோடொன்று மோதின. ராஜா ஜோதிடர்களையும், கல்தேயரையும், குறிசொல்லுவோர்களையும் கொண்டுவரும்படி உரக்கக் கூவினான். பின்னர் ராஜா பாபிலோனின் ஞானிகளிடம் சொல்லினான்: இந்த எழுத்தை வாசித்து, அதன் பொருளை எனக்குத் தெரிவிக்கிற எவனும் இரத்தச்சிவப்பு வஸ்திரம் அணிவிக்கப்படுவான்; அவன் கழுத்திலே பொற்கொலுசு அணிவிக்கப்படும்; அவன் ராஜ்யத்தில் மூன்றாம் ஆளுநராக இருப்பான். அப்பொழுது ராஜாவின் ஞானிகள் அனைவரும் வந்தார்கள்; ஆனாலும் அவர்கள் அந்த எழுத்தை வாசிக்கவோ, அதன் பொருளை ராஜாவுக்குத் தெரிவிக்கவோ முடியவில்லை. அப்போது பெல்சாச்சார் ராஜா மிகவும் கலங்கினான்; அவன் முகபாவம் அவனில் மாறியது; அவன் பிரதானர்கள் திகைத்துப்போனார்கள். தானியேல் 5:1–9.

பெல்ஷாச்சாரின் நியாயத்தீர்ப்பு வந்த அதே “மணிநேரத்தில்,” ஷாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ ஆகியோர் வழக்கத்தைவிட “ஏழு மடங்கு” அதிகமாகக் காய்ச்சப்பட்ட சூளையில் எறியப்பட்டார்கள்.

> இப்போது நீங்கள் ஆயத்தமாயிருந்து, கொம்பு, குழல், யாழ், சாக்குபுத், சங்கீதவாத்தியம், துல்சிமர், மற்றும் எல்லாவித இசைக்கருவிகளின் ஒலியையும் கேட்கும் வேளையில், நான் செய்திருக்கும் சிலையின் முன்னே விழுந்து அதை வணங்கினால், நல்லது; ஆனால் நீங்கள் வணங்காவிட்டால், அதே நேரத்தில் எரியும் அக்கினிச்சூளையின் நடுவில் எறியப்படுவீர்கள்; அப்பொழுது என் கைகளிலிருந்து உங்களை விடுவிக்கும் தேவன் யார்? என்று கூறினான். சாத்திராக், மேசாக், ஆபேத்நேகோ ராஜாவுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: நேபுகாத்நேச்சரே, இந்த விஷயத்தில் உமக்குப் பதிலளிக்க எங்களுக்கு அவசியமில்லை. அப்படியே இருக்குமானால், நாங்கள் சேவிக்கும் எங்கள் தேவன் எங்களை எரியும் அக்கினிச்சூளையிலிருந்து விடுவிக்க வல்லவர்; ராஜாவே, அவர் உமது கையிலிருந்தும் எங்களை விடுவிப்பார். ஆனால் அப்படியில்லாவிட்டாலும், ராஜாவே, இதை உமக்குத் தெரிந்திருக்கட்டும்: நாங்கள் உமது தேவர்களைச் சேவிக்கமாட்டோம்; நீர் நிறுத்தியிருக்கிற பொற்சிலையை வணங்கவும் மாட்டோம் என்றார்கள். அப்பொழுது நேபுகாத்நேச்சார் மிகுந்த கோபத்தினால் நிரம்பினான்; அவன் முகரூபம் சாத்திராக், மேசாக், ஆபேத்நேகோவுக்கு விரோதமாக மாறிற்று; ஆகையால் அவன் பேசி, அந்தச் சூளையை வழக்கமாகக் காய்ச்சப்படுவதைக் காட்டிலும் ஏழு மடங்கு அதிகமாகக் காய்ச்சும்படி கட்டளையிட்டான். தானியேல் 3:15–19.

பெல்ஷாசாருக்கான நியாயத்தீர்ப்பின் “மணி” என்பதே ஷாத்ராக், மேஷாக், அபேத்நெகோ ஆகியோருக்கான நியாயத்தீர்ப்பின் அதே “மணி”யாகும்; மேலும் இரு வரலாறுகளிலும் “ஏழு காலங்கள்” அந்த நியாயத்தீர்ப்பின் அடையாளமாகக் காணப்படுகின்றன. அந்த மூன்று வீரர்களும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் காலத்தில் நிகழும் மகா பூகம்பத்தின் “மணி”யில், மேகங்களோடு பரலோகத்திற்கேறுகிற இரண்டு சாட்சிகளை ஒரு கொடியாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்; அதே “மணி”யிலேயே, பூமி மிருகத்தின் மேல் வரவழைக்கப்படும் தேசாந்தர அழிவின் நியாயத்தீர்ப்பை பெல்ஷாசார் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்.

பெல்ஷாச்சாரின் நியாயத்தீர்ப்பைப் பற்றிய எங்கள் ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து காண்போம்.

> “எங்கள் மக்களிடையே காணப்படும் பக்தியின் தாழ்ந்த நிலையை நினைத்து என் மனம் மிகவும் ஆழமாக கலங்குகிறது. கப்பர்நகூமின் மேல் அறிவிக்கப்பட்ட துயரங்களை நான் நினைக்கும் போது, சத்தியத்தை அறிந்தும் சத்தியத்தின்படி நடக்காமல், தாங்களே ஏற்றிக் கொண்ட நெருப்பின் பொறிகளில் நடக்கிறவர்கள்மேல் எவ்வளவு அதிகமான கண்டனம் வரும் என்பதையும் நினைக்கிறேன். இரவுக்காலங்களில் நான் மக்களிடம் மிகுந்த கவனமான விதத்தில் உரையாற்றி, அவர்கள் தங்களுடைய மனச்சாட்சியையே கேட்டறியும்படி வேண்டிக்கொள்கிறேன்: நான் யார்? நான் ஒரு கிறிஸ்தவரா, இல்லையா? என் இருதயம் புதுப்பிக்கப்பட்டதா? தேவனுடைய மாற்றும் கிருபை என் குணநலனை வடிவமைத்திருக்கிறதா? என் பாவங்களுக்காக நான் மனந்திரும்பினேனா? அவை அறிக்கையிடப்பட்டனவா? அவை மன்னிக்கப்பட்டனவா? அவர் பிதாவோடு ஒன்றாயிருக்கிறதுபோல், நான் கிறிஸ்துவோடு ஒன்றாயிருக்கிறேனா? முன்பு நான் நேசித்ததை இப்போது வெறுக்கிறேனா? முன்பு நான் வெறுத்ததை இப்போது நேசிக்கிறேனா? கிறிஸ்து இயேசுவை அறிவதின் மேன்மைக்காக எல்லாவற்றையும் நஷ்டமாக எண்ணுகிறேனா? நான் இயேசு கிறிஸ்துவால் விலைக்கொடுத்து வாங்கப்பட்ட சொத்தாக இருக்கிறேன் என்றும், ஒவ்வொரு மணித்தியாலமும் அவருடைய சேவைக்கு என்னை அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என்றும் உணருகிறேனா?”

> “நாம் மகத்தானதும் மிகக் கவிமையானதுமான நிகழ்வுகளின் வாசற்படியில் நிற்கிறோம். பேராழியின் கால்வாய்களை நீர்கள் மூடுவதுபோல, ஆண்டவருடைய மகிமையால் முழு பூமியும் ஒளியூட்டப்பட வேண்டியுள்ளது. தீர்க்கதரிசனங்கள் நிறைவேறிக்கொண்டிருக்கின்றன; புயல்மிகு காலங்கள் நம்முன் உள்ளன. நீண்ட காலமாக அடக்கப்பட்டிருக்கின்றன எனத் தோன்றிய பழைய சர்ச்சைகள் மீண்டும் எழுப்பப்படும்; புதிய சர்ச்சைகளும் தோன்றும்; புதியதும் பழையதும் கலந்துசேரும்; இது மிக விரைவிலேயே நிகழும். குறிப்பிட்ட எச்சரிக்கைப்பணி உலகத்திற்கு அளிக்கப்படும் வரையில் நான்கு காற்றுகளும் வீசாதபடி தூதர்கள் அவற்றைத் தடுத்து நிறுத்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; ஆனால் புயல் திரளிக்கொண்டிருக்கிறது, மேகங்கள் கனமடைந்து, உலகின் மீது வெடித்துப் பொழியத் தயாராக உள்ளன; அநேகருக்கு அது இரவில் வரும் திருடனைப்போல இருக்கும்.”

> “இருபது, முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஞாயிற்றுக்கிழமை உலகமெங்கும் அனைவர்மேலும் வற்புறுத்தப்படும் என்றும், அதைப் பின்பற்றும்படி கட்டாயப்படுத்தி மனச்சாட்சியையே நிர்பந்திக்கும் ஒரு சட்டம் இயற்றப்படும் என்றும் நாம் அவர்களிடம் கூறியபோது, பலர் சிரித்தனர்; நம்ப மறுத்தனர். அது நிறைவேறிக்கொண்டிருக்கிறதென்பதை நாம் காண்கிறோம். எதிர்காலத்தைப் பற்றி தேவன் கூறிய அனைத்தும் நிச்சயமாக நடைபெறும்; அவர் உரைத்த எல்லாவற்றிலும் ஒன்றுகூட தவறாமல் நிறைவேறும். புராட்டஸ்டண்ட் மதம் இப்போது அந்தப் பிளவைத் தாண்டி பாப்பரசாட்சியுடன் கைகோர்க்கத் தன் கைகளை நீட்டிக்கொண்டிருக்கிறது; நான்காம் கற்பனையின் சப்தத்தை கண்களுக்கு எட்டாதபடி மிதித்தழிக்க ஒரு கூட்டுச் சங்கம் அமைக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது; மேலும், சாத்தானின் தூண்டுதலினால் போலியான சப்தத்தை நிறுவிய பாவமனுஷன்—பாப்பரசாட்சியின் இந்தப் பிள்ளை—தேவனுடைய இடத்தை எடுத்துக்கொள்ளும்படியாக உயர்த்தப்படுவான்.”

> “நடந்து கொண்டிருக்கும் நிகழ்வுகளின் விரிவடைதலை முழு வானமும் நோக்கிக் கொண்டிருக்கிறதென எனக்குப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. பூமியின்மேல் தேவனுடைய ஆட்சியைச் சார்ந்த மிகப்பெரியவும் நீண்டகாலமாகவும் நீடித்துவரும் மாபெரும் சர்ச்சையில் ஒரு நெருக்கடி வெளிப்படுத்தப்பட இருக்கிறது. மகத்தானதும் தீர்மானகரமானதுமான ஒன்று நிகழவிருக்கிறது; அதுவும் மிகவும் விரைவில். ஏதேனும் தாமதம் ஏற்பட்டால், தேவனுடைய சுபாவமும் அவருடைய சிங்காசனமும் பாதிக்கப்படுவதாகும். வானத்தின் ஆயுதசாலை திறந்திருக்கிறது; தேவனுடைய முழு பிரபஞ்சமும் அதன் ஆயத்தங்களும் தயாராக உள்ளன. நீதியினால் உச்சரிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு வார்த்தை உள்ளது; அப்பொழுது பூமியின்மேல் தேவகோபத்தின் பயங்கரமான வெளிப்பாடுகள் நிகழும். சத்தங்களும் இடியொலிகளும் மின்னல்களும் நிலநடுக்கங்களும் உலகமெங்கும் அழிவும் உண்டாகும். வானத்தின் பிரபஞ்சத்திலுள்ள ஒவ்வொரு இயக்கமும் இந்த மகா நெருக்கடிக்காக உலகத்தை ஆயத்தப்படுத்துவதற்கே உள்ளது.”

> “தீவிரம் ஒவ்வொரு பூமியிலுள்ள கூறின்மீதும் ஆட்சி செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறது; மேலும், பெரும் ஒளியையும் அதிசயமான அறிவையும் பெற்றிருந்த ஜனங்களாகியோரில், அவர்களில் அநேகர் தங்கள் விளக்குகளுடன் இருந்தும், தங்கள் பாத்திரங்களில் எண்ணெயில்லாத ஐந்து தூங்கும் கன்னியரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்கள்; குளிர்ச்சியுடனும், உணர்வற்றவர்களாகவும், பலவீனமடைந்து மங்கிவரும் பக்தியுடனும் இருக்கிறார்கள். ஒரு புதிய ஜீவன் பரவி, அடியிலிருந்து முளைத்து எழுந்து, இறுதி மகா மோதலுக்கும் போராட்டத்திற்கும் ஆயத்தமாக, சாத்தானின் சகல முகாமைகளையும் உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ளும் வேளையில், மேலிருந்து ஒரு புதிய ஒளியும் ஜீவனும் வல்லமையும் இறங்கி வந்து, இப்போது பலர் இருப்பதுபோல, அக்கிரமங்களிலும் பாவங்களிலும் மரித்திருக்காத தேவனுடைய ஜனங்களை ஆட்கொள்கிறது. நம்முன் நடைபெற்று வருகிறவற்றினால் விரைவில் நம்மேல் வரப்போகிறதை இப்போது காண்கிற ஜனங்கள், இனி மனுஷருடைய கண்டுபிடிப்புகளில் நம்பிக்கை வைக்கமாட்டார்கள்; பரிசுத்த ஆவியானவர் அறியப்பட்டும், ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டும், ஜனங்கள்முன் வெளிப்படுத்தப்பட்டும் இருக்க வேண்டும் என்று உணர்வார்கள்; அப்பொழுதுதான் அவர்கள் தேவனுடைய மகிமைக்காகப் போராடி, தங்கள் சகமனிதரின் ஆத்துமாக்கள் இரட்சிக்கப்படுவதற்காக, வாழ்க்கையின் ஒதுக்குவழிகளிலும் பெருவழிகளிலும் எங்கும் உழைப்பார்கள். நிச்சயமும் அசைக்க முடியாததுமான ஒரே கன்மலை யுகங்களின் கன்மலையே. இந்தக் கன்மலையின்மேல் கட்டுகிறவர்களே பாதுகாப்பானவர்கள்.”

> “இப்போது மாம்சமனப்பான்மையுடையவர்கள், தேவன் தமது வார்த்தையிலும் தமது ஆவியின் சாட்சிகளின்மூலமும் அளித்திருக்கிற எச்சரிக்கைகள் இருந்தபோதிலும், மீட்கப்பட்ட பரிசுத்தக் குடும்பத்தோடு ஒருபோதும் இணையமாட்டார்கள். அவர்கள் இன்பாசைநிறைந்தவர்களும், சிந்தனையில் இழிந்தவர்களும், தேவனுடைய பார்வையில் அருவருப்பானவர்களும் ஆவர். அவர்கள் சத்தியத்தினால் ஒருபோதும் பரிசுத்தமாக்கப்படவில்லை. அவர்கள் தெய்வீக சுபாவத்தில் பங்குகொள்ளுகிறவர்களல்ல; தன்னையும் உலகத்தையும் அதின் ஆசைகளையும் இச்சைகளையும் ஒருபோதும் ஜெயங்கொண்டதுமில்லை. இத்தகைய குணநிலையுடையவர்கள் எங்கள் சபைகளெங்கும் உள்ளனர்; அதன் விளைவாக சபைகள் பலவீனமாயும் நோயுற்றதாயும் சாகத் தயாராயும் உள்ளன. இப்போது அலட்சியமான சாட்சி ஏந்தப்படக் கூடாது; மாறாக, ஒவ்வொரு அசுத்தத்தையும் கண்டித்து, இயேசுவை உயர்த்துகிற உறுதியான, நேர்முகமான சாட்சி இருக்க வேண்டும். நாம் ஒரு ஜனமாக எதிர்பார்ப்பின் நிலையிலிருந்து, உழைத்தும் காத்தும் கண்காணித்தும் ஜெபித்தும் இருக்க வேண்டும்.”

> “கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் தோற்றத்தின் இந்த ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட நம்பிக்கை, அதனுடைய கம்பீரமான யதார்த்தங்களோடு மக்களுக்குத் திரும்பத் திரும்ப முன்வைக்கப்பட வேண்டும்; மகிமையோடு வரப்போகிற நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுவின் சீக்கிரமான தோற்றத்தை எதிர்நோக்கிப் பார்க்குதல், பூமிக்குரிய காரியங்களை வெறுமையாயும் ஒன்றுமில்லாததாயும் கருதுவதற்கு நடத்தும். உலகியலான எல்லா கௌரவமோ வேறுபாடோ மதிப்பற்றதே; ஏனெனில் உண்மையான விசுவாசி உலகத்திற்கு மேலாக வாழ்கிறான்; அவனுடைய அடிகள் பரலோகத்தை நோக்கி முன்னேறுகின்றன. அவன் ஓர் யாத்திரிகனும் அந்நியனும் ஆவான். அவனுடைய குடியுரிமை மேலுலகில் உள்ளது. உலகத்தை ஆட்கொண்டிருக்கும் ஒழுக்க இருளுக்குள், தானே எரியும் பிரகாசிக்கும் ஒளியாக இருப்பதற்காக, கிறிஸ்துவின் நீதியின் சூரியக்கதிர்களைத் தனது ஆத்துமாவிற்குள் சேகரித்துக்கொண்டு இருக்கிறான். அவனிடத்தில் எத்தகைய வல்லமையான விசுவாசம், எத்தகைய உயிருள்ள நம்பிக்கை, எத்தகைய ஊக்கமான அன்பு, தேவனுக்கென்ற எத்தகைய பரிசுத்தமான, அர்ப்பணிக்கப்பட்ட வைராக்கியம் காணப்படுகிறது; மேலும் அவனுக்கும் உலகத்துக்கும் இடையில் எவ்வளவு தெளிவான வேற்றுமை காணப்படுகிறது! ‘ஆகையால் விழித்திருங்கள்; வரப்போகிற இவையெல்லாவற்றையும் தப்பித்துக் கொண்டு மனுஷகுமாரன் முன்பாக நிற்கத் தகுதியுள்ளவர்களென்று எண்ணப்படும்படிக்கு எப்பொழுதும் ஜெபம்பண்ணுங்கள்.’ ‘ஆகையால் விழித்திருங்கள்; உங்கள் ஆண்டவர் எந்த வேளையில் வருகிறார் என்று நீங்கள் அறியமாட்டீர்கள்.’ ‘ஆகையால் நீங்களும் ஆயத்தமாயிருங்கள்; நீங்கள் நினையாத வேளையில் மனுஷகுமாரன் வருகிறார்.’ ‘இதோ, நான் திருடனைப்போல வருகிறேன். விழித்திருந்து தன் வஸ்திரங்களைக் காத்துக்கொள்ளுகிறவன் பாக்கியவான்.’” சிற்றேடுகள், 38–40.

Back to Articles