Article

# ஏழிலிருந்து தோன்றும் எட்டாவது — எண் இரண்டு

வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ராஜ்யங்கள்

Author

Jeff Pippenger

Published

September 15, 2023

Formats

PDF
Word

முந்தைய கட்டுரையில், ரோமைக் குறித்துப் மில்லரைட்டுகள் அதனை புறமத ரோமும் பாப்பரச ரோமும் என்பதற்கும் அப்பாற்பட்டு காண முடியவில்லை என்பதை நாம் சுட்டிக்காட்டினோம்; என்றாலும், அந்த இரு அதிகாரங்களுக்கிடையேயான வேறுபாடுகளை அவர்கள் ஆராய்ந்தனர். மில்லரைட்டுகளுக்குப் புறமத ரோமும் பாப்பரச ரோமும் இடையேயான அந்த வேறுபாடுகள், புறமத ரோமென்ற நான்காம் ராஜ்யத்திற்குப் பின் வந்த ஐந்தாம் ராஜ்யமே பாப்பரச ரோமென்பதை அவர்கள் உணர வழிநடத்தவில்லை. 1844 ஆம் ஆண்டின் ஏமாற்றத்திற்குப் பின், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பன்னிரண்டாம் மற்றும் பதிமூன்றாம் அதிகாரங்களில் உள்ள மூன்று அதிகாரங்களைச் சகோதரி ஒய்ட் அடையாளம் காட்டினார்: பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள வல்லரசுப் பாம்பு, பின்னர் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தில் கடலிலிருந்து எழுந்த மிருகமாகிய பாப்பரசாட்சி, அதனைத் தொடர்ந்து பூமியிலிருந்து எழுந்த மிருகமாகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள். அஸ்திவாரம் இடப்பட்ட பின்பு, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினாறாம் அதிகாரத்தில் உலகத்தை ஆர்மகெதோனுக்கு நடத்திச் செல்லும் வல்லரசுப் பாம்பு, மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியோரின் மும்மடங்கு ஐக்கியத்தின்மேல் கர்த்தர் ஒளியைத் திறந்தார்.

> “இந்தச் சின்னங்கள் காணப்படும் தீர்க்கதரிசன வரிசை, கிறிஸ்துவை அவர் பிறந்தபோது அழிக்க முயன்ற திராகோனுடன் வெளிப்படுத்தல் 12-ஆம் அதிகாரத்தில் தொடங்குகிறது. அந்தத் திராகோன் சாத்தான் என்று கூறப்படுகிறது (வெளிப்படுத்தல் 12:9); இரட்சகரைக் கொல்ல ஏரோதுவைத் தூண்டியவனும் அவனே. ஆனால் கிறிஸ்தவ யுகத்தின் முதல் நூற்றாண்டுகளில் கிறிஸ்துவுக்கும் அவருடைய ஜனங்களுக்கும் விரோதமாகப் போர் செய்வதில் சாத்தானின் பிரதான கருவியாக இருந்தது, புறமதமே ஆதிக்க மதமாக இருந்த ரோமப் பேரரசே. ஆகையால், திராகோன் முதன்மையாகச் சாத்தானைக் குறித்தாலும், இரண்டாம் பொருளில் அது புறமத ரோமின் சின்னமாகும்.”

> 13ஆம் அதிகாரத்தில் (1–10 வசனங்கள்) ‘சிறுத்தைப்போல’ இருந்த இன்னொரு மிருகம் விவரிக்கப்படுகிறது; அதற்கு வலுசர்ப்பம் ‘தன் வல்லமையையும், தன் ஆசனத்தையும், மிகுந்த அதிகாரத்தையும்’ கொடுத்தது. இந்தச் சின்னம், பெரும்பாலான புராட்டஸ்டாந்தர்கள் நம்பியபடி, பண்டைய ரோமப் பேரரசு ஒருகாலத்தில் வைத்திருந்த வல்லமையையும், ஆசனத்தையும், அதிகாரத்தையும் பெற்றுக்கொண்ட பாப்பரசாட்சியைக் குறிக்கிறது. அந்தச் சிறுத்தைப்போன்ற மிருகத்தைப் பற்றி இவ்வாறு அறிவிக்கப்படுகிறது: ‘பெரிய காரியங்களையும் தூஷணங்களையும் பேசும் வாய் அதற்குக் கொடுக்கப்பட்டது…. அது தேவனுக்கு விரோதமான தூஷணத்தைப் பேசும்படி, அவருடைய நாமத்தையும், அவருடைய வாசஸ்தலத்தையும், வானத்தில் வாசமாயிருக்கிறவர்களையும் தூஷிக்கத் தன் வாயைத் திறந்தது. மேலும், பரிசுத்தவான்களோடு யுத்தம்பண்ணவும், அவர்களை ஜெயிக்கவும் அதற்குக் கொடுக்கப்பட்டது; சகல கோத்திரங்களின்மேலும், பாஷைகளின்மேலும், ஜாதிகளின்மேலும் அதற்கு அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டது.’ தானியேல் 7ஆம் அதிகாரத்தின் சிறிய கொம்பின் வர்ணனையுடன் ஏறத்தாழ ஒத்திருக்கிற இந்தத் தீர்க்கதரிசனம், சந்தேகமின்றி பாப்பரசாட்சியையே சுட்டிக்காட்டுகிறது.

> “‘நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள் அவனுக்கு தொடர்ந்திருக்க அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டது.’ என்றும், தீர்க்கதரிசி கூறுகிறான்: ‘அவனுடைய தலைகளில் ஒன்றை மரணத்துக்குள்ளான காயம்பட்டதுபோல நான் கண்டேன்.’ மேலும்: ‘சிறையிலே கூட்டிக்கொண்டு போகிறவன் சிறையிலே போவான்; பட்டயத்தினால் கொல்கிறவன் பட்டயத்தினால் கொல்லப்படவேண்டும்.’ நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள் என்பது, தானியேல் 7-இல் காணப்படும் ‘ஒரு காலமும், காலங்களும், அரைக்காலமும்,’ அதாவது மூன்றரை ஆண்டுகள், அல்லது 1260 நாட்கள் என்பதற்குச் சமமானதே—பாப்பரசாட்சியின் அதிகாரம் தேவனுடைய மக்களை ஒடுக்க வேண்டியிருந்த காலம் அதுவே. முந்தைய அதிகாரங்களில் கூறப்பட்டபடி, இந்தக் காலம் கி.பி. 538-இல் பாப்பரசாட்சியின் மேலாதிக்கத்துடன் தொடங்கி, 1798-இல் முடிவடைந்தது. அந்தச் சமயத்தில், போப் பிரெஞ்சுப் படையினால் சிறைப்படுத்தப்பட்டான்; பாப்பரசாட்சியின் அதிகாரம் அதின் கொடிய காயத்தை அடைந்தது; இதனால், ‘சிறையிலே கூட்டிக்கொண்டு போகிறவன் சிறையிலே போவான்’ என்ற தீர்க்கதரிசனம் நிறைவேறியது.”

> “இப்பொழுது இன்னொரு குறியீடு அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறது. தீர்க்கதரிசி கூறுகிறான்: ‘பூமியிலிருந்து மேலேறுகிற வேறொரு மிருகத்தை நான் கண்டேன்; அதற்கு ஆட்டுக்குட்டியைப்போல இரண்டு கொம்புகள் இருந்தன.’ வசனம் 11. இந்த மிருகத்தின் தோற்றமும் அது மேலேறிய விதமும், அது பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஜாதி முந்தைய குறியீடுகளின் கீழ் காட்டப்பட்டவைகளுக்கு மாறுபட்டதென்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. உலகத்தை ஆட்சி செய்த மகத்தான ராஜ்யங்கள், ‘வானத்தின் நான்கு காற்றுகளும் பெரிய சமுத்திரத்தின் மேல் மோதிக்கொண்டபோது’ மேலேறுகிற கொடிய மிருகங்களாக தீர்க்கதரிசி தானியேலுக்கு முன்வைக்கப்பட்டன. தானியேல் 7:2. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17-ஆம் அதிகாரத்தில், ‘தண்ணீர்கள் ஜனங்களையும், பெருந்திரள்களையும், ஜாதிகளையும், பாஷைகளையும் குறிக்கின்றன’ என்று ஒரு தூதன் விளக்கினான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:15. காற்றுகள் போராட்டத்தின் குறியீடாகும். பெரிய சமுத்திரத்தின் மேல் மோதிக்கொள்ளும் வானத்தின் நான்கு காற்றுகள், ராஜ்யங்கள் அதிகாரத்தை அடைந்த விதமான வெற்றிகரமான படையெடுப்புகளும் புரட்சிகளும் நிறைந்த பயங்கரக் காட்சிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.”

> “ஆனால் ஆட்டுக்குட்டியைப் போன்ற கொம்புகளையுடைய மிருகம் ‘பூமியிலிருந்து மேலே எழுகிறதாக’ காணப்பட்டது.” ஆகையால், தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொள்ள பிற அதிகாரங்களை வீழ்த்துவதற்குப் பதிலாக, இவ்வாறு சுட்டிக்காட்டப்படும் தேசம் முன்பு குடியமராத பிரதேசத்தில் தோன்றி, படிப்படியாகவும் சமாதானமாகவும் வளர்ந்து வர வேண்டும். எனவே, அது பழைய உலகத்தின் நெருக்கமாகத் திரண்டதும் போராடிக்கொண்டிருப்பதுமான ஜாதிகளின் நடுவே—‘ஜனங்களும், திரள்களும், ஜாதிகளும், பாஷைகளும்’ என்னும் அந்தக் கலகமிக்க சமுத்திரத்தின் நடுவே—தோன்றியிருக்க முடியாது. அது மேற்கத்திய கண்டத்தில் தேடப்பட வேண்டும்.

> “1798 ஆம் ஆண்டில் அதிகாரத்தில் உயர்ந்து வந்துகொண்டிருந்த, வல்லமையும் மகத்துவமும் உடையதாய் வளருமென வாக்குறுதி அளித்ததும், உலகத்தின் கவனத்தை ஈர்த்ததும், புதிய உலகின் எந்த ஜாதி? இந்தச் சின்னத்தின் பொருள் பொருத்தத்தில் ஐயமெதுவும் இல்லை. இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் குறிப்புகளுக்கு ஏற்ப நிற்கும் ஜாதி ஒன்று மட்டுமே உண்டு; அது தவறில்லாமல் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளையே சுட்டிக்காட்டுகிறது. மீண்டும் மீண்டும், இந்த ஜாதியின் எழுச்சியையும் வளர்ச்சியையும் விவரிக்கும் போது, புனித எழுத்தாளரின் சிந்தனையும், கிட்டத்தட்ட அவர் பயன்படுத்திய அதே சொற்களும், பேச்சாளராலும் வரலாற்றாசிரியராலும் அறியாமலேயே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அந்த மிருகம் ‘பூமியிலிருந்து மேலெழுந்துவருகிறது’ என்று காணப்பட்டது; மேலும் மொழிபெயர்ப்பாளர்களின் கூற்றுப்படி, இங்கு ‘மேலெழுந்துவருகிறது’ என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள சொல், சொற்பொருளில் ‘ஒரு தாவரம் போல் வளருதல் அல்லது முளைத்தெழுதல்’ என்பதைக் குறிக்கிறது. மேலும் நாம் கண்டதுபோல், அந்த ஜாதி முன்பாகக் குடியேற்றமின்றி இருந்த பிரதேசத்தில் தோன்றியிருக்க வேண்டும். அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் எழுச்சியை விவரிக்கும் ஒரு முக்கிய எழுத்தாளர், ‘வெற்றிடத்திலிருந்து அவள் வெளிப்பட்டதின் மர்மம்’ என்று கூறி, ‘அமைதியான ஒரு விதையைப் போல நாங்கள் பேரரசாக வளர்ந்தோம்’ என்கிறார்.—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. 1850 ஆம் ஆண்டில் ஒரு ஐரோப்பிய இதழ், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளை ‘வெளிப்பட்டுக்கொண்டிருந்த’ ஒரு அதிசயமான பேரரசாகக் குறிப்பிட்டு, அது ‘பூமியின் அமைதியின் நடுவே தினந்தோறும் தன் வல்லமையையும் பெருமையையும் அதிகரித்துக்கொண்டிருந்தது’ என்று எழுதியது.—The Dublin Nation. இந்நாட்டின் பில்கிரிம் நிறுவியவர்களைப் பற்றிய ஒரு உரையில், Edward Everett இவ்வாறு கூறினார்: ‘தங்கள் மறைவினால் எவருக்கும் இடையூறாகாததாய், தன் தொலைவினால் பாதுகாப்பானதாய், அமைதியாக ஒதுங்கியிருக்கும் ஒரு இடத்தையா அவர்கள் நாடினர், அங்கு லெய்டனின் சிறிய திருச்சபை மனச்சாட்சியின் சுதந்திரத்தை அனுபவிக்கக்கூடும்? இதோ, சமாதானமான வெற்றியின் வழியாக, … அவர்கள் சிலுவையின் கொடிகளை ஏந்திச் சென்றிருக்கும் விசாலமான பிரதேசங்களை நோக்குங்கள்!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.”

> “‘அதற்கு ஆட்டுக்குட்டியைப்போல இரண்டு கொம்புகள் இருந்தன.’ ஆட்டுக்குட்டியை ஒத்த அந்தக் கொம்புகள் இளமை, குற்றமின்மை, சாந்தம் ஆகியவற்றைக் குறிக்கின்றன; 1798 இல் ‘மேலெழும்பி வருகிறதாக’ தீர்க்கதரிசிக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டபோது, அவை ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளின் குணநிலையை மிகத் தகுந்தவாறு பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. அரசராட்சி ஒடுக்குமுறையிலும் ஆசாரியரின் மதஅசஹிஷ்ணுத்துவத்திலும் இருந்து தப்பி, பாதுகாவலிடமொன்றை நாடி முதலில் அமெரிக்காவுக்குப் புலம்பெயர்ந்த கிறிஸ்தவ நிர்பந்திக்கப்பட்டவர்களில், குடிமைப் சுதந்திரமும் மதச் சுதந்திரமும் என்னும் விரிந்த அடித்தளத்தின் மேல் ஒரு அரசாங்கத்தை நிறுவத் தீர்மானித்தவர்கள் அநேகர் இருந்தனர். அவர்களுடைய கருத்துகள் சுதந்திர அறிவிப்பில் இடம்பிடித்தன; அது ‘அனைத்து மனிதரும் சமமாகப் படைக்கப்பட்டவர்கள்’ என்றும், ‘ஜீவன், சுதந்திரம், மகிழ்ச்சியைத் தொடர்ந்தடையும் உரிமை’ என்னும் பறிக்கமுடியாத உரிமைகளால் அவர்கள் அருளப்பெற்றுள்ளனர் என்றும் கூறும் மகத்தான சத்தியத்தை முன்வைக்கிறது. மேலும், மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் பிரதிநிதிகள் சட்டங்களை இயற்றி நிர்வகிக்க வேண்டும் என்று ஏற்பாடு செய்து, அரசியலமைப்பு மக்களுக்குத் தன்னாட்சியுடைய ஆட்சியின் உரிமையை உத்தரவாதப்படுத்துகிறது. மதநம்பிக்கையின் சுதந்திரமும் வழங்கப்பட்டது; ஒவ்வொருவரும் தமது மனச்சாட்சியின் கட்டளையின்படி தேவனை வணங்க அனுமதிக்கப்பட்டார். குடியரசுத் தத்துவமும் புராட்டஸ்டண்ட் சமயமும் அந்த நாட்டின் அடிப்படைச் சித்தாந்தங்களாக ஆனது. இச் சித்தாந்தங்களே அதன் வல்லமையும் வளமையும் உடைய இரகசியமாகும். கிறிஸ்தவ உலகமெங்கும் ஒடுக்கப்பட்டவர்களும் மிதிக்கப்பட்டவர்களும் ஆர்வத்துடனும் நம்பிக்கையுடனும் இந்த நாட்டை நோக்கித் திரும்பினர். கோடிக்கணக்கானோர் அதன் கரைகளை நாடினர்; ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் பூமியின் மிக வல்லமையுள்ள ஜாதிகளுள் ஒன்றாக உயர்ந்தது.”

> “ஆனால் ஆட்டுக்குட்டியைப்போன்ற கொம்புகளையுடைய மிருகம் ‘வலுசர்ப்பம்போலப் பேசினது. அது தன்னுக்கு முன்பாக இருந்த முதல் மிருகத்தின் சகல அதிகாரத்தையும் செலுத்தி, பூமியையும் அதில் குடியிருக்கிறவர்களையும் சாவுக்கேதுவான காயம் குணமான முதல் மிருகத்தை வணங்கும்படி செய்கிறது; … மேலும், பூமியில் குடியிருக்கிறவர்களிடத்தில், பட்டயத்தினால் காயம்பட்டு உயிரோடிருந்த அந்த மிருகத்திற்கொரு உருவத்தை உண்டாக்கும்படி சொல்லுகிறது.’ வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 13:11–14.” மகா போராட்டம், 438–441.

பன்னிரண்டாம் மற்றும் பதிமூன்றாம் அதிகாரங்கள், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினாறில் உலகத்தை ஆர்மகெத்தோனுக்குக் கொண்டுசெல்லும் மூன்று வல்லமைகளான மகாவிஷப்பாம்பையும், மிருகத்தையும், பொய்த்தீர்க்கதரிசியையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன என்று அந்தப் பகுதி சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்த மூன்று வல்லமைகளில் ஒவ்வொன்றிற்கும், ஒரே தீர்க்கதரிசன வரலாற்றை உள்ளடக்கும் தனித்துவமான அதிகாரங்கள் உள்ளன. தானியேல் பதினொன்றின் கடைசி ஆறு வசனங்கள், “முடிவுகாலத்தில்” என்ற வார்த்தைகளுடன் தொடங்குகின்றன; அது 1798 ஆகும். பின்னர் அந்த ஆறு வசனங்கள், தானியேல் பன்னிரண்டு முதல் வசனத்தில் மீகவேல் எழுந்தருளி, மனிதருக்கான கிருபைக்காலம் முடிவடைந்து, ஏழு கடைசி வாதைகளுக்குத் தொடக்கமளிக்கும் வரையிலான பாப்புத்துவத்தின் இறுதி நடப்புகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன. பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பத்திநான்காம் வசனத்தில், பாப்புத்துவத்தை ஆத்திரமூட்டி, கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே நிகழும் இரத்தப்பரப்பைத் தொடங்குவிக்கும் அந்தக் காலத்திற்குரிய செய்தி, “கிழக்கிலிருந்தும் வடக்கிலிருந்தும் வரும் செய்திகள்” என்று சித்தரிக்கப்படுகிறது.

கிழக்கிலிருந்தும் வடக்கிலிருந்தும் வரும் செய்தி இறுதியான எச்சரிக்கைச் செய்தியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஏனெனில் அது மீகாயேல் எழுந்தருளுவதற்கு முந்திய காலத்திலேயே அறிவிக்கப்படுகிறது. அது பரிசுத்த ஆவியின் பொழிவின் காலத்தில் அறிவிக்கப்படும் மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியாகும். தானியேல் அந்தச் செய்தியை இருமடங்கானதாக வெளிப்படுத்தினார். பாப்பரசாட்சியை உக்கிரப்படுத்துகிற “வடக்கு” செய்தி, “வடக்கின் ராஜா” என்பவன் பாப்பரசாட்சியின் அதிகாரமே என்று அடையாளப்படுத்தும் செய்தியாகும்; “கிழக்கு” செய்தி என்பது கிழக்குப் புத்திரருடைய செய்தி, அதாவது இஸ்லாம் ஆகும். நிச்சயமாக, அதற்கு மற்ற முக்கியமான அர்த்தங்களும் உள்ளன; ஆயினும், கிழக்கு என்பது இஸ்லாமின் ஒரு குறியீடாகும், மேலும் எதிர்கிறிஸ்து என்பது உண்மையான வடக்கின் ராஜாவுக்கான கள்ளப்பிரதியாகும். வடக்கின் ராஜாவின் முத்திரையை (மிருகத்தின் முத்திரையை) ஏற்றுக்கொள்வதற்கு விரோதமாக எச்சரிக்கும் மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி, அக்கிரமத்தின் பாத்திரம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்காக நிரம்பியிருக்கும்போது இஸ்லாம் அச்சமயம் தாக்கும் என்றும் எச்சரிக்கிறது; அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது தமது அக்கிரமத்தின் பாத்திரத்தை நிரப்புகிறது.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரம், பதினொன்றாம் வசனத்திலிருந்து தொடர்ந்து, அதே தீர்க்கதரிசன வரலாற்றையே சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும் அதுவும் 1798 ஆம் ஆண்டிலுள்ள முடிவுகாலத்திலேயே ஆரம்பிக்கிறது.

> “புதிய உலகின் எந்த ஜாதி 1798 ஆம் ஆண்டில் அதிகாரத்துக்குள் உயர்ந்து வந்து, வல்லமையும் மகத்துவமும் உடையதாக இருக்கும் வாக்குறுதியை அளித்து, உலகத்தின் கவனத்தை ஈர்த்தது? அந்தச் சின்னத்தின் பொருத்தத்தில் எவ்விதச் சந்தேகத்திற்கும் இடமில்லை. ஒரே ஒரு ஜாதி, அதுவும் ஒன்றே, இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் குறிப்புகளுக்கு ஒத்துவருகிறது; அது சந்தேகமற அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளையே சுட்டிக்காட்டுகிறது.” The Great Controversy, 440.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்றாம் அதிகாரம் பதினொன்றாம் வசனத்திலிருந்து பதினெட்டாம் வசனம் வரை உள்ள அதே தீர்க்கதரிசன வரலாறே, தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் நாற்பதாம் வசனத்திலிருந்து நாற்பத்திஐந்தாம் வசனம் வரை உள்ள பகுதிலும் கூறப்பட்டுள்ளது. தானியேலில் உள்ள வசனங்களைப் போலவே, மிருகத்தின் முத்திரையை உலகம் ஏற்றுக்கொள்ளும்படி ஐக்கிய அமெரிக்கா வற்புறுத்தும் போது, ஐக்கிய அமெரிக்காவின் பங்கைச் சொல்லும் இந்த வரலாறும் கிருபைக் காலம் முடிவுறுதலுடன் நிறைவடைகிறது. பின்னர், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் இருப்பதுபோலவே, அந்த நேரத்திற்குரிய செய்தி பதினான்காம் அதிகாரத்தில் முன்வைக்கப்படுகிறது. இந்த இரு பகுதிகளிலும் ஒரே அமைப்பே உள்ளது; வேறுபாடு என்னவென்றால், தானியேலின் வசனங்கள் பாப்பரசரின் செயல்பாடுகளை விவரிக்கின்றன; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்றாம் அதிகாரம் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் பங்கை அடையாளப்படுத்துகிறது. இந்த இரண்டு வரிகளின் மூலம், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரம் அதே வரலாற்றை உள்ளடக்குகிறது என்பதையும், ஆனால் அது திராகோனின் பங்கையே சிறப்பாக வலியுறுத்துகிறது என்பதையும் காண்கிறோம்; அந்த திராகோன் பத்து ராஜாக்களாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறான்; அவர்கள் ஐக்கிய நாடுகள் சபையாகியுள்ளனர். வரிக்கு மேல் வரியாக ஆராயப்பட்ட இந்த மூன்று அதிகாரங்களும், பதினாறாம் அதிகாரத்தில் உலகத்தை ஆர்மகெதோனுக்குக் கொண்டு செல்லும் திராகோன், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியோரின் பங்கை அடையாளப்படுத்துகின்றன; ஆகையால், பதினேழாம் அதிகாரம் தொடங்கும் போது, ஏழு கடைசி வாதைகளையும் ஊற்றியிருந்த தூதர்களில் ஒருவன் வந்து, ரோமின் வேசியின் நியாயத்தீர்ப்பைப் பற்றி யோவானுக்கு அறிவிக்கிறான் என்று யோவான் எங்களுக்குத் தெரிவிப்பது மிகுந்த முக்கியத்துவம் உடையதாகும்.

> ஏழு கலசங்களைக் கொண்டிருந்த அந்த ஏழு தூதர்களில் ஒருவன் வந்து என்னோடு பேசிச் சொல்லினான்: இங்கே வா; அநேக நீரின்மேல் உட்கார்ந்திருக்கிற பெரிய வேசியின் நியாயத்தீர்ப்பை உனக்குக் காண்பிப்பேன். அவளோடே பூமியின் ராஜாக்கள் விபசாரம் செய்தார்கள்; அவளுடைய விபசாரத்தின் திராட்சரசத்தினால் பூமியில் வாசம்பண்ணுகிறவர்கள் மதிமயங்கினார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:1, 2.

மில்லரைட்களின் காலத்தில் அது புறமத ரோமையும் பாப்பரச ரோமையும் பற்றியதாக இருந்தது; ஆனால் முடிவில் அது மும்மடங்கு ஐக்கியத்தைப் பற்றியதாகும். பன்னிரண்டாம் மற்றும் பதிமூன்றாம் அதிகாரங்களில் அந்த மூன்று வல்லமைகளைக் குறித்து அவள் செய்த அடையாளப்படுத்தலுக்கு ஏற்ப, பதினேழாம் அதிகாரத்தில் வரும் ஸ்திரீயை அவள் தெளிவாகவே பாப்பரச அதிகாரமாக அடையாளப்படுத்துகிறாள்.

> வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17-இல் வரும் “அந்த ஸ்திரீ [பாபிலோன்]” குறித்து, “அவள் ஊதா நிறத்தையும் செந்நிறத்தையும் உடுத்திக்கொண்டு, பொன்னினாலும் விலையுயர்ந்த கற்களினாலும் முத்துக்களினாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவளாயிருந்து, தன் கையில் அருவருப்புகளாலும் அசுத்தத்தினாலும் நிரம்பிய பொற்கிண்ணமொன்றை ஏந்தியிருந்தாள்; … அவளுடைய நெற்றியின்மேல், ‘இரகசியம், மகா பாபிலோன், வேசியருக்கும் பூமியினுடைய அருவருப்புகளுக்கும் தாய்’ என்று ஒரு பெயர் எழுதப்பட்டிருந்தது” என்று விவரிக்கப்படுகிறது. தீர்க்கதரிசி கூறுகிறான்: “அந்த ஸ்திரீ பரிசுத்தவான்களின் இரத்தத்தினாலும், இயேசுவுக்காகச் சாட்சி கொடுத்த இரத்தசாட்சிகளின் இரத்தத்தினாலும் மதிமயங்கியிருப்பதை நான் கண்டேன்.” மேலும், பாபிலோன் “பூமியின் ராஜாக்கள்மேல் அரசாளுகிற அந்த மகாநகரம்” என்று அறிவிக்கப்படுகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:4–6, 18. அநேக நூற்றாண்டுகளாக கிறிஸ்தவ உலகின் மன்னர்கள்மேல் அடக்குமுறை ஆட்சியை நிலைநிறுத்திய வல்லமை ரோமமே. பெரிய போராட்டம், 382.

அப்படியானால், பதினேழாம் அதிகாரத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள தீர்க்கதரிசன வரலாறு எப்போது தொடங்குகிறது?

> ஆகையால் அவர் என்னை ஆவியினாலே வனாந்தரத்துக்குக் கொண்டு சென்றார்; அங்கே நான் ஒரு பெண்ணை இரத்தச் சிவப்பு நிறமுள்ள ஒரு மிருகத்தின் மேல் உட்கார்ந்திருக்கக் கண்டேன்; அந்த மிருகம் தெய்வநிந்தனையான நாமங்களால் நிறைந்திருந்தது; அதற்கு ஏழு தலைகளும் பத்து கொம்புகளும் இருந்தன. அந்தப் பெண் ஊதா நிறமும் இரத்தச் சிவப்பு நிறமும் உடையாக அணிந்திருந்தாள்; பொன்னினாலும் விலையுயர்ந்த கற்களாலும் முத்துக்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தாள்; தன் கையில், தன் விபசாரத்தின் அருவருப்புகளும் அசுத்தங்களும் நிறைந்த ஒரு பொற்கிண்ணத்தை வைத்திருந்தாள். அவளுடைய நெற்றியின்மேல், “இரகசியம், மகா பாபிலோன், வேசிகளுக்கும் பூமியின் அருவருப்புகளுக்கும் தாய்” என்று ஒரு பெயர் எழுதப்பட்டிருந்தது. அந்தப் பெண் பரிசுத்தவான்களின் இரத்தத்தினாலும் இயேசுவின் சாட்சிகளான இரத்தசாட்சிகளின் இரத்தத்தினாலும் மதிமயங்கியிருந்ததை நான் கண்டேன்; அவளை நான் கண்டபோது, மிகுந்த ஆச்சரியத்தோடு வியந்தேன். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:3–6.

யோவான் அந்த ஸ்திரீயைக் காணும்படியாக, தீர்க்கதரிசனரீதியாக அவர் வனாந்தரத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்படுகிறார்; அந்த வனாந்தரத்தை, யோவான் தாமே ஏற்கனவே பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தில், இரண்டு சாட்சிகளுடன் தொடர்புபடுத்தி, போப்பரசர் ஆட்சியின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளாக அடையாளப்படுத்தியுள்ளார்.

> அந்த ஸ்திரீ வனாந்தரத்திற்குத் தப்பிச் சென்றாள்; அங்கே தேவனால் அவளுக்காக ஆயத்தம்பண்ணப்பட்ட ஒரு இடம் இருந்தது; அங்கே அவர்கள் அவளை ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்கள் போஷிப்பார்கள்.... அந்த ஸ்திரீக்கு ஒரு பெரிய கழுகின் இரண்டு சிறகுகள் கொடுக்கப்பட்டன; அவள் பாம்பின் முன்னிலையிலிருந்து வனாந்தரத்திற்கும், தனக்குரிய இடத்திற்கும் பறந்து செல்லும்படிக்கு, அங்கே அவள் ஒரு காலமும், காலங்களும், அரைக்காலமும் போஷிக்கப்படுகிறாள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 12:6, 14.

யோவான் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக வனாந்தரக் காலப்பகுதிக்குள் கொண்டு செல்லப்பட்டார்; ஆனால் மூன்றாம் வசனத்திலிருந்தும் அதற்குப் பின்வரும் வசனங்களிலிருந்தும், அந்த ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளின் எந்தத் துல்லியமான நிலையிலே யோவான் கொண்டு செல்லப்பட்டார் என்பதைத் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறது; ஏனெனில் அந்த ஸ்திரீ ஏற்கனவே துன்புறுத்தலின் இரத்தத்தினால் மதிமயங்கியிருந்தாள், மேலும் அவள் ஏற்கனவே “வேசித்தனங்களின் தாய்”யாயிருந்தாள். யோவான் வனாந்தரக் காலத்தின் முடிவிற்கே கொண்டு செல்லப்பட்டார்; ஏனெனில் அந்த ஸ்திரீ ஏற்கனவே துன்புறுத்தலின் இரத்தத்தைப் பருகியிருந்தாள், மேலும் புரொட்டஸ்தாந்து சபைகள் ஏற்கனவே அவளுடைய மந்தைக்குள் திரும்பி வந்து, அவளுடைய குமாரத்திகளாகி வந்தன; காரணம், அந்தக் காலப்பகுதியில் அவள் “வேசித்தனங்களின் தாய்” என்று அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருந்தாள். அவளுக்கு ஏற்கனவே குமாரத்திகள் இருந்தனர். பதினேழாம் அதிகாரத்தில் உள்ள யோவானின் சாட்சியம் 1798 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பிக்கிறது; அதைப் போலவே, தானியேல் பதினொன்றில் மிருகமாகவும் வெளிப்படுத்தல் பதின்மூன்றில் பொய்த்தீர்க்கதரிசியாகவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட அதே தீர்க்கதரிசன வரலாறும் அப்போது ஆரம்பித்தது.

மற்ற இரண்டு வரிகளைப் போலவே, பதினேழாம் அதிகாரம் முடிவடையும் போது, பதினெட்டாம் அதிகாரம் அந்நேரத்திற்குரிய செய்தியை அடுத்து அடையாளப்படுத்துகிறது. மூவகை ஐக்கியத்தின் ஒவ்வொன்றிற்கும் ஒன்று என மூன்று தீர்க்கதரிசன வரிகள் உள்ளன. அவை அனைத்தும் 1798-ல் தொடங்கி கிருபைக்காலம் முடிவடையும் வரையில் தொடரும் அதே வரலாற்றுக் கட்டமைப்பின்மேல் விளக்கப்படுகின்றன; மேலும் அந்த மூன்றும் இறுதி எச்சரிக்கைச் செய்தியையே வலியுறுத்துகின்றன.

வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் எட்டு ராஜ்யங்களை முன்வைக்கும் அந்த அதிகாரத்தில் பிரதிபலிக்கப்படும் புதிரை நோக்கி நான் இப்போது செல்லுகிறேன்; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் பொருளை ஹபக்கூக்கின் பலகைகள் மிகவும் விரிவாக ஆராய்கிறது.

> இதோ, ஞானமுள்ள மனம் இதுவே: அந்த ஏழு தலைகள், அந்த ஸ்திரீ உட்கார்ந்திருக்கும் ஏழு மலைகளாகும். மேலும், அவை ஏழு ராஜாக்களும் ஆவர்: அவர்களில் ஐந்து விழுந்துபோயினர்; ஒருவர் இருக்கிறார்; மற்றொருவர் இன்னும் வரவில்லை; அவர் வரும்போது, குறுகிய காலமே நிலைத்திருக்க வேண்டும். முன்பு இருந்தும் இப்போது இல்லாதிருக்கும் அந்த மிருகம், அவனே எட்டாவனும் ஆகிறான்; அவன் அந்த ஏழிலிருந்தவனே; அவன் நாசத்திற்குப் போகிறான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:9–11.

தானியேல் நேபுகாத்நேச்சரிடம், “இந்தப் பொன்னான தலையாயிருக்கிறவர் நீயே” என்று கூறினார்.

> மனுஷகுமாரர் வசிக்கும் எங்கெங்கிலும், வயலின் மிருகங்களையும் ஆகாயத்தின் பறவைகளையும் அவர் உன் கையில் ஒப்புக்கொடுத்து, அவைகளெல்லாவற்றின்மேலும் உன்னை ஆளுநனாகச் செய்திருக்கிறார். நீயே இந்தப் பொன்னான தலை. தானியேல் 2:38.

தானியேலும் நேபுகாத்நேச்சாரிடம், “அரசனே, நீ ராஜாதி ராஜன்” என்று கூறினான்.

> அரசனே, நீர் அரசருக்கரசன்; ஏனெனில் வானத்தின் தேவன் உமக்குப் ராஜ்யத்தையும் வல்லமையையும் சக்தியையும் மகிமையையும் அருளியிருக்கிறார். தானியேல் 2:37.

நெபுகாத்நேச்சார் “தலை” ஆக இருந்தான்; அவன் ஒரு ராஜாவாக இருந்தான், மேலும் ராஜாக்களின் ராஜாவாகவும் இருந்தான்; ஏனெனில் அந்த உருவத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட ராஜ்யங்களில் முதலாம் ராஜ்யத்தை அவன் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினான். நெபுகாத்நேச்சார் பொன்னினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட ராஜாவாக இருந்தான்; உருவத்தில் உள்ள பிற உலோகங்கள் மற்ற ராஜ்யங்களையும் ராஜாக்களையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும்; ஆனால் நெபுகாத்நேச்சார் முதல்வனாக இருந்தான்; ஆகையால் அவன் ராஜாக்களில் ராஜாவாக இருந்தான். இப்போது நாம் விவாதிக்கப்போவதில்லை என்ற இன்னொரு அடுக்கு என்னவென்றால், பாபிலோன் ராஜ்யம், உண்மையான ராஜாக்களின் ராஜாவாகிய கிறிஸ்துவைப் போலி செய்து நிற்க விழையும் ராஜ்யத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

இருபத்திஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகால தீர்க்கதரிசனங்களைப்பற்றிய (லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் ஏழு காலங்கள்) எசாயாவின் சாட்சியின் தொடக்கத்தில், ராஜாக்களைத் தலைகளாக எசாயா அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> ஏனெனில் சீரியாவின் தலை தமஸ்கு, தமஸ்குவின் தலை ரெசீன்; அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்குள் எப்பிராயீம் ஜனமல்லாதபடிக்கு நொறுக்கப்படும். எப்பிராயீமின் தலை சமாரியா, சமாரியாவின் தலை ரெமலியாவின் மகன். நீங்கள் விசுவாசிக்காவிட்டால், நிச்சயமாக நிலைநிறுத்தப்படமாட்டீர்கள். ஏசாயா 7:7, 8.

ஏசாயா, வடக்குப் பேரரசான சமாரியாவிற்கும் தெற்குப் பேரரசான யூதாவிற்கும் எதிராக நிர்ணயிக்கப்பட்ட இரு 2520 ஆண்டுக் காலப்பகுதிகளுக்கான தொடக்கப்புள்ளியையே முன்வைக்கிறார்; அப்படிச் செய்யும்போது, ஒரு ஜாதியின் தலைநகரம் அதன் தலை என்றும், அந்தத் தலைநகரத்தின் தலை ராஜா என்றும் சாட்சியமாக நிற்கும் இரண்டு சான்றுகளையும் அவர் உட்படுத்துகிறார். ஒரு “தலை” என்பது ஒரு ராஜாவும் ஒரு ராஜ்யமும் ஆகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில், தானியேலில் இருப்பதுபோல அதே தீர்க்கதரிசன வரிசை மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது.

ஆகையால், யோவான் கி.பி. 1798 ஆம் ஆண்டிற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டு, ஏழு “தலைகள்” உள்ளன என்பதை அடையாளப்படுத்தும் புதிர் அவனுக்குக் காட்டப்படும்போது, அவை ஏழு ராஜ்யங்கள் என்பதைக் அவன் உணர்கிறான். பின்னர், அந்தத் தலைகளில் அல்லது ராஜ்யங்களில் ஐந்து வீழ்ந்துவிட்டன என்று அவனுக்குச் சொல்லப்படுகிறது. 1798 ஆம் ஆண்டில், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாவது ராஜ்யம், பின்னர் குணமாகப்போகும் ஒரு கொடிய காயத்தைப் பெற்றதினால், அப்போதுதான் விழுந்திருந்தது.

காலத்தின் முடிவின் வரலாற்றில் 1798-ஆம் ஆண்டில் நிற்கும் யோவானுக்குப், தலைகளில் ஒன்றானது “இருக்கிறது” என்றும் தெரிவிக்கப்படுகிறது. வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யம் 1798-இல் தொடங்கியது; ஆகையால் யோவான் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக 1798-க்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டபோது, அப்போது இருந்த ராஜ்யம் ஐக்கிய அமெரிக்காவே ஆகும்; மேலும் ஏழாவது ராஜ்யம் இன்னும் 1798-க்கு எதிர்காலத்திலேயே இருந்தது என்றும், ஏனெனில் அது இன்னும் வரவில்லை என்றும் அவருக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. 1798-க்கு இன்னும் எதிர்காலத்திலேயே இருந்த அந்த ஏழாவது ராஜ்யம், பத்து ராஜாக்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஐக்கிய நாடுகளே; அவர்கள் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் பொருளாக உள்ளவர்கள். ஆனால் ஏழினின்றும் தோன்றுகிற எட்டாவதுமான ஒன்று இருக்கிறது. ரோம் எப்போதும் எட்டாவதாக எழும்புகிறது; அது அந்த ஏழினுடையதாகும்.

பதினேழாம் அதிகாரத்தின் உள்ளடக்கத்தைப் பற்றி கூறுவதற்கு மிகவும் அதிகம் உள்ளது; ஆனால் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ள வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் எட்டு ராஜ்யங்களை, நான்கு ராஜ்யங்களைப் பற்றிய மில்லரைட் புரிதல் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் எட்டு ராஜ்யங்களோடு எவ்வாறு ஒத்துப்போகிறது என்பதை அறியும் பொருட்டு, நாம் வெறுமனே அடையாளம் கண்டு வருகின்றோம்.

இதனை அடுத்த கட்டுரையில் ஆராய்வோம்.

Back to Articles