Article

# தானியேல் புத்தகம் - நூற்று தொண்ணூற்று ஆறு

தீர்க்கதரிசன ஒற்றுமைகளும் தெய்வீக ஏமாற்றமும்: வெளிப்படுத்தல் 10-இல் தேவனுடைய கடைசி நாள் ஜனங்களின் வெளிப்படுத்தும் பயணம்

Author

Jeff Pippenger

Published

April 27, 2024

Formats

PDF
Word

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் அதிகாரத்தில், முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்திகள் சார்ந்த வரலாறு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் இடத்தில், தேவனுடைய கடைசி நாட்களின் ஜனங்களுக்கு ஒரு அடையாளமாகிய யோவான், தாம் அடையாளரீதியாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய அந்த வரலாற்றில் ஒரு ஏமாற்றம் நிகழவிருந்தது என்று முன்கூட்டியே அறிவிக்கப்பட்டார்; மேலும் அந்த ஏமாற்றமே, மில்லரைட்டுகளின் விசுவாசத்தைச் சோதிப்பதற்காக, முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் வரலாற்றில் அவர்களின் புரிதலுக்குப் மறைக்கப்பட்டிருந்த கூறாக இருந்தது.

> அப்பொழுது நான் வானத்திலிருந்து கேட்ட சத்தம் மறுபடியும் என்னோடு பேசி: கடலின்மேலும் பூமியின்மேலும் நிற்கும் தூதனுடைய கையில் திறந்திருக்கும் அந்தச் சிறிய புத்தகத்தைப் போய் எடுத்து கொள் என்றது. நான் அந்தத் தூதனிடத்தில் போய், அந்தச் சிறிய புத்தகத்தை எனக்குக் கொடுக்கும்படி அவனிடம் சொன்னேன். அவன் என்னிடத்தில்: இதை எடுத்துத் தின்றுவிடு; அது உன் வயிற்றைக் கசப்பாக்கும்; ஆனால் உன் வாயில் அது தேன்போல இனிமையாக இருக்கும் என்றான். அப்பொழுது நான் அந்தத் தூதனுடைய கையிலிருந்து அந்தச் சிறிய புத்தகத்தை எடுத்து தின்றேன்; அது என் வாயில் தேன்போல இனிமையாக இருந்தது; நான் அதைத் தின்ற உடனே, என் வயிறு கசப்பாயிற்று. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10:8–10.

பத்தாவது வசனத்தில், வல்லமையுள்ள தூதன் தன் கையில் ஒரு சிறிய புத்தகத்துடன் இறங்கி வந்த கி.பி. 1840 ஆகஸ்ட் 11 முதல், கி.பி. 1844 அக்டோபர் 22 அன்று நிகழ்ந்த மாபெரும் ஏமாற்றம் வரை உள்ள வரலாற்றை யோவான் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். அவர் அந்த வரலாற்றை அடையாளரீதியாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதற்கு முன், “பரலோகத்திலிருந்து” தாம் “கேட்ட சத்தம்” அவருக்குத் தெரிவிப்பதாவது: அவர் அந்தச் சிறிய புத்தகத்தை உண்ணும் போது, “அது உன் வயிற்றைக் கசப்பாக்கும்; ஆனால் உன் வாயில் அது தேன்போல் இனிமையாக இருக்கும்.” அந்தக் கசப்பான ஏமாற்றமே மில்லரைட்டுகளின் விசுவாசத்தைச் சோதித்தது; மேலும், அந்த ஏமாற்றம் வருவதற்கு முன்பே அதைப் பற்றி அவர்கள் அறிந்திருப்பது அவர்களுக்கு உகந்ததல்ல. ஆனால், முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்தியின் வரலாறாகிய நிகழ்வுகளின் வரிசை விளக்கத்துடன் தொடர்புடைய உண்மைகளை அறிந்திருக்க வேண்டிய இறுதிநாட்களின் ஜனங்களை யோவான் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.

அந்தப் பரிசுத்தமான வரலாறு, கடைசி நாள்களின் மக்கள்மேல் ஒரு சோதனை வரப்போகிறது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது; மேலும், அந்தச் சோதனை, சோதனைக்கு முன்பாகவே அவர்கள் அறிந்திருப்பது அவர்களுக்குச் சிறந்ததல்லாத ஒரு காரியத்தின் அடிப்படையில் அமையும் என்பதையும் வெளிப்படுத்துகிறது. இருப்பினும், அது மில்லரைட்டுகளின் அதே அனுபவமாக இல்லை; ஆயினும், முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட நிகழ்வுகளின் வரையறையுடன் அது முற்றிலும் ஒத்திசைந்திருந்தது; ஏனெனில், ஏழு இடிகளும் “தங்கள் வரிசைப்படி வெளிப்படுத்தப்படவிருக்கும் எதிர்கால நிகழ்வுகளை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

மில்லரைட்டுகளின் அடிப்படை வரலாற்றை அறிதல் அவசியமாக இருந்தபோதிலும், தேவனுடைய கடைசி நாட்களின் மக்கள் மில்லரைட்டுகள் அனுபவித்த அதே நிகழ்வுகளின் வரிசையையே நிறைவேற்றுவார்கள்; ஆனால் மில்லரைட்டுகளைச் சோதித்தது, அவர்களுக்கு முன்கூட்டியே அறியாமல் இருப்பதே நன்மையானதாக இருந்த அந்தச் சோதனை, வேறுபட்ட ஒரு சோதனையாக இருக்கும்; அது, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டை முத்திரை நீக்கித் திறக்க வேண்டிய காலம் நெருங்கும் வரையில் முத்திரையிடப்பட்டிருந்த ஒரு கூறினால் உண்டாக்கப்பட்டது; அது தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்த வரலாற்றில் நிகழ்கிறது.

முத்திரையிடப்பட்டிருந்தது, தேவனுடைய இறுதிக்கால மக்களைச் சோதிப்பதற்காகவே வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது; அந்தச் சோதனை, மில்லரைட்டுகள் சோதிக்கப்பட்ட அதே வழிக்குறியுடன் ஒத்துப்போகும். ஏனெனில், மில்லரைட்டு வரலாற்றிலான முதல் நிறைவேற்றத்திலோ, அல்லது இறுதிக்காலத்தின் கடைசி நிறைவேற்றத்திலோ இருந்தாலும், ஏழு இடிமுழக்கங்கள் “நிகழ்வுகளின் ஒரு வரைவுரை” ஆக இருந்தன; அவை “தங்களுடைய ஒழுங்கின்படி வெளிப்படுத்தப்படவிருந்தன.”

பரவலாகக் கவனிக்கப்படாமல் போனது என்னவெனில், ஆகஸ்ட் 11, 1840 அன்று சிறிய புத்தகத்துடன் கிறிஸ்து இறங்கிவந்ததிலிருந்து அக்டோபர் 22, 1844 ஆம் ஆண்டின் மகத்தான ஏமாற்றம் வரையிலான வரலாற்றை யோவான் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான் போலவே, அதே வரலாறு ஏப்ரல் 19, 1844 அன்று இரண்டாம் தூதன் இறங்கிவந்ததினாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. முதல் ஏமாற்றம், ஆகஸ்ட் 11, 1840 அன்று சிறிய புத்தகத்தைத் தின்றபின், ஏப்ரல் 19, 1844 அன்று ஏமாற்றத்தை எதிர்கொண்ட யோவானின் ஏமாற்றமாகப் புரிந்துகொள்ளப்படலாம். அந்த ஏமாற்றம் வந்தபோது, இரண்டாம் தூதன் தன் கையில் ஒரு “எழுத்து” உடன் இறங்கிவந்தான்.

> “பூமிக்குத் இறங்குவதற்காக இன்னொரு வல்லமையுள்ள தூதன் நியமிக்கப்பட்டான். இயேசு அவன் கையில் ஒரு எழுதப்பட்ட சுருளை வைத்தார்; அவன் பூமிக்கு வந்தபோது, ‘பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது’ என்று உரக்கக் கூவினான். பின்னர், ஏமாற்றமடைந்தவர்கள் மறுபடியும் தங்கள் கண்களை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தி, தங்கள் ஆண்டவரின் வெளிப்பாட்டை விசுவாசத்துடனும் நம்பிக்கையுடனும் எதிர்நோக்குகிறவர்களாய் இருப்பதைக் கண்டேன். ஆனால் அநேகர், உறங்குகிறவர்களைப்போல, உணர்வற்ற மந்த நிலையிலேயே தொடர்ந்திருக்கிறவர்களாய் தோன்றினர்; எனினும், அவர்களின் முகபாவங்களில் ஆழ்ந்த துக்கத்தின் சுவடுகளை நான் காண முடிந்தது. ஏமாற்றமடைந்தவர்கள் வேதாகமத்திலிருந்து, தாங்கள் தாமதகாலத்தில் இருப்பதையும், தரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தை பொறுமையுடன் காத்திருக்க வேண்டியது அவசியமென்பதையும் அறிந்தார்கள். 1843-ஆம் ஆண்டில் தங்கள் ஆண்டவரை எதிர்நோக்கும்படி அவர்களை நடத்திச் சென்ற அதே சான்றுகள், 1844-ஆம் ஆண்டிலும் அவரை எதிர்பார்க்கும்படி அவர்களை வழிநடத்தின. எனினும், 1843-ஆம் ஆண்டில் அவர்களின் விசுவாசத்தைச் சுட்டிக்காட்டிய அந்த உற்சாக வல்லமை பெரும்பான்மையினரிடத்தில் இல்லை என்று நான் கண்டேன். அவர்களுடைய ஏமாற்றம் அவர்களின் விசுவாசத்தை மந்தப்படுத்தியிருந்தது.” ஆரம்பக் குறிப்புகள், 247.

பத்தாம் அதிகாரத்தில் யோவான் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மில்லரைட் வரலாறு, முதல் தூதனுடையதோடு இரண்டாம் தூதனுடைய வரலாறும் ஆகும். ஒரு செய்தியுடன் முதல் தூதன் இறங்கி வருதலும், ஒரு செய்தியுடன் இரண்டாம் தூதன் இறங்கி வருதலும், தமக்குரிய தனித்தனியான வரலாறுகளின் ஆரம்பத்தைக் குறிக்கின்றன; அவை இரண்டும் ஏமாற்றத்தில் முடிந்தன; இருப்பினும், யோவான் இன்னும் நேரடியாக அந்த இரு தூதர்களின் முழு வரலாறையும் விளக்கிக் காட்டுகிறார். 1844 அக்டோபர் 22-க்கு பின்னரும், மூன்றாம் தூதன் ஒரு செய்தியுடன் வந்தபோது, 1863-ஆம் ஆண்டின் கலகத்தின் ஏமாற்றம், ஒரு செய்தியால் ஆரம்பித்து ஏமாற்றத்தில் முடிவடையும் ஒரு காலப்பகுதிக்கான மூன்றாவது சாட்சியை வழங்குகிறது.

2020 ஜூலை 18 அன்று மூன்றாம் தூதரின் இயக்கத்தில் ஏற்பட்ட முதல் ஏமாற்றம், மில்லரைட்டுகளின் முதல் ஏமாற்றத்திற்கான ஒப்புமையாக இருந்தது. 1844ஆம் ஆண்டின் சத்தியம், எண்களில் சிலவற்றில் இருந்த ஒரு தவறின் மீது கர்த்தர் தமது கையை வைத்திருந்து அதை மறைத்ததினால் மில்லரைட்டுகளின் முதல் ஏமாற்றம் உண்டானதுபோல, ஒரு சத்தியமும் முத்திரையிடப்பட்டிருந்தது. பின்னர் அந்தத் தவறு புரிந்துகொள்ளப்பட்டபோது, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் தமது கையை அகற்றியிருந்ததினால், அந்தத் தவறு முத்திரைவிலக்கப்பட்டது. 2020 ஜூலை 18 இன் தவறு, 1844 அக்டோபர் 22 அன்று அவர் “காலம் இனி இருக்காது” என்று அறிவித்தபோது தமது கை உயர்த்தப்பட்டிருந்ததை ஒப்புக்கொள்ள மறுத்ததினால் உண்டாயிற்று.

அது முதல் தூதனின் முதல் ஏமாற்றத்திற்குரிய பிலதெல்பிய இயக்கமாக இருந்தாலும்கூட, அல்லது மூன்றாம் தூதனின் லவோதிகேய இயக்கத்தின் முதல் ஏமாற்றமாக இருந்தாலும்கூட, அவருடைய கை வழிக்குறியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. 1844 ஏப்ரல் 19-ஆம் தேதியிலும் 2020 ஜூலை 18-ஆம் தேதியிலும், அந்த ஏமாற்றம் சிதறடிக்கும் காலத்தை உண்டாக்கியது. 1840 ஆகஸ்ட் 11-ஆம் தேதியிலோ அல்லது 2001 செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதியிலோ ஒன்றுகூட்டப்பட்டிருந்தவர்கள் சிதறடிக்கப்பட்டார்கள்; அதன் பின்னர் கிறிஸ்து தமது ஜனங்களை இரண்டாம் முறையாக ஒன்று சேர்க்கத் தொடங்கினார்.

அவர் 2001 செப்டம்பர் 11 முதல் ஒரு ஜனத்தைச் சேர்த்துக் கொண்டிருந்தார்; ஏனெனில் கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதுபோல, தெய்வீகச் சின்னம் இறங்கும் வேளையில்தான் அவர் தமது சீஷர்களைச் சேர்த்துக் கொள்ளத் தொடங்குகிறார்; அதற்கு முன்பு அல்ல. பின்னர், ஒரு சிதறடிப்புக்குப் பிறகு, கிறிஸ்து தமது ஜனத்தை இரண்டாவது முறையாகச் சேர்த்துக் கொள்கிறார். கிறிஸ்து தமது ஞானஸ்நானத்திலிருந்து தமது சீஷர்களைச் சேர்த்துக் கொள்ளத் தொடங்கினார்; சிலுவையால் உண்டான சிதறடிப்பிற்குப் பிறகு, அவர் தமது சீஷர்களை இரண்டாவது முறையாகச் சேர்த்துக் கொள்ளத் தொடங்கினார். 2023 ஜூலையில் ஆரம்பமான இரண்டாவது சேர்த்துக்கொள்ளுதல் என்ற தீர்க்கதரிசனச் சத்தியம், 2020 ஜூலை 18 அன்று முத்திரையிடப்பட்டிருந்தவற்றின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது; ஆயினும் அது மில்லரைட்டுகளின் வரலாற்றின் ஒரு கூறாகத் தெளிவாக இருந்தது.

தானியேல் பதினொன்றின் நாற்பதாம் வசனத்தில், அடித்தளமற்ற பள்ளத்திலிருந்து வந்த மிருகம் 2020-இல் பூமியின் மிருகத்தின் இரு கொம்புகளையும் எழுந்து கொன்றது. 2023 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில், கர்த்தர் தமது கடைசிநாள் ஜனங்களை இரண்டாம் முறை திரட்டத் தொடங்கினார். திரட்டும் செயல்முறை பரிசுத்தமான மில்லரைட் வரலாற்றின் உட்பகுதியில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; மேலும் அந்த வரலாற்றில், தமது ஜனங்களை இரண்டாம் முறை திரட்டுவதற்கான இரண்டு வரலாற்றுச் சாட்சிகள் உள்ளன. திரட்டும் செயல்முறை என்பது 2023 ஜூலை மாதம் வரையில் முத்திரையிடப்பட்டிருந்த ஒரு தீர்க்கதரிசனத் தன்மையாகும். தமது ஜனங்களை இரண்டாம் முறை திரட்டும் பணி, ஏழில் ஒருவனாகிய எட்டாவது ஜனாதிபதியின் இரண்டாம் தேர்தலுக்குச் சற்றுமுன்பாக, உக்ரைனியப் போரின் வரலாற்றின் காலத்தில் நிறைவேறுகிறது.

1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று, கர்த்தர் மில்லரைட் இயக்கத்தைச் சேர்த்தார்; மேலும் 1842 மே மாதத்தில் வெளியிடப்பட்ட 1843 ஆம் ஆண்டின் அட்டவணையை அறிமுகப்படுத்தியதன் மூலம் அந்தச் சேர்க்கையை அவர் அடையாளப்படுத்தினார். அந்த அட்டவணை அடித்தளச் செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது; ஏனெனில் அந்நேரத்தில் அவர் மில்லரைட் ஆலயத்தின் அடித்தளத்தை அமைத்துக் கொண்டிருந்தார். 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று வெளிப்படுத்தல் பத்தாம் அதிகாரத்திலுள்ள தூதனின் இறங்குதல், கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்திற்கு ஒப்பானது; அது, பிற காரியங்களோடும் சேர்ந்து, கிறிஸ்து தமது சீஷர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கத் தொடங்கியதற்கான ஆரம்பத்தையும் குறித்தது.

> யோவான், அந்திரேயா, சீமோன், பிலிப்பு, நத்தானியேல் ஆகியோர் அழைக்கப்பட்டதினால் கிறிஸ்தவச் சபையின் அஸ்திவாரம் அமைக்கப்படத் தொடங்கியது. யோவான் தமது சீஷர்களில் இருவரை கிறிஸ்துவினிடத்திற்கு வழிநடத்தினார். பின்னர் அவர்களில் ஒருவனாகிய அந்திரேயா தன் சகோதரனை கண்டுபிடித்து, அவனை இரட்சகரிடத்திற்கு அழைத்தான். அதன் பின் பிலிப்பு அழைக்கப்பட்டான்; அவன் நத்தானியேலைத் தேடிச் சென்றான். The Desire of Ages, 141.

1798 ஆம் ஆண்டில் முடிவுக்காலம் ஆரம்பமானது முதல் 1840 ஆகஸ்ட் 11 வரை வில்லியம் மில்லரின் பணி, யோவான் ஸ்நானகரின் பணியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது; ஆனால் வெளிப்படுத்தல் பத்து ஆம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கி வந்தபோது, அது கிறிஸ்துவின் ஸ்நானத்தில் பரிசுத்த ஆவியானவர் இறங்கி வந்ததினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டதுபோல், கர்த்தர் தம்முடைய அஸ்திவார சீஷர்களை “சேகரித்தார்.” இந்த இரு சாட்சிகளும், வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கி வந்த 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று கிறிஸ்து தமது கடைசிநாள் ஜனங்களைச் சேகரித்தார் என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன; ஆனால் மில்லரியருடனிருந்ததுபோல, முத்திரையிடப்பட்டிருந்த ஏழு இடிமுழக்கங்களின் ஒரு கூறினால் அவர்கள் சோதிக்கப்பட வேண்டியிருந்தது; பின்னர் கர்த்தர் தமது ஜனங்களை இரண்டாவது முறை சேகரிப்பார்.

தேவனுடைய கடைசி நாட்களிலுள்ள ஜனங்களின் இரண்டாவது திரட்டல், தானியேல் 11ஆம் அதிகாரத்தின் 11ஆம் வசனத்தின் முற்றுப்பகுதியில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்றில், அதாவது உக்ரைன் மீது புதினின் வெற்றிக்கு முன்பாகவும், மேலும் ரஷ்யாவையும் புதினையும் பற்றிய தீர்க்கதரிசனச் சாட்சியம் முடிவுறும் 12ஆம் வசனத்திற்கு முன்பாகவும், ஆரம்பமானது. ஆகையால் தானியேல் 11ஆம் அதிகாரம் 11ஆம் வசனம், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11ஆம் அதிகாரம் 11ஆம் வசனத்துடன் ஒத்துப்போகிறது; ஏனெனில் அங்கேயே இரு சாட்சிகளும் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுகிறார்கள்.

புனிதமான மில்லரைட் வரலாற்றில், 1844 ஏப்ரல் 19-இன் பெரும் ஏமாற்றத்திற்குப் பின்பு கர்த்தர் தமது ஜனங்களை இரண்டாவது முறைச் சேர்த்துக்கொள்ளத் தொடங்கினார்; அந்நேரத்தில் தமது ஜனங்களைச் சேர்த்துக்கொள்ள கர்த்தர் பயன்படுத்தியது என்னவெனில், அவர்கள் மத்தேயு இருபத்தைந்தாம் அதிகாரத்தில் உள்ள பத்து கன்னிகைகளின் உவமையிலும், மேலும் ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்திலும் குறிப்பிடப்பட்ட தாமத காலத்தை நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள் என்ற உணர்வாகும். மில்லரைட்டுகள் தங்கள் நிலையை உணர்ந்து திரும்பிவருவதற்காக, அவர்கள் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தைக்குள் தாங்களே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டவர்கள் என்பதை அறிந்துகொள்ள வேண்டியிருந்தது. தம்முடைய ஜனங்கள் என்று வெளிப்படையாகக் கூறிக்கொண்டவர்களுடன் முரண்படும்வகையில், தாங்களே தேவனுடைய உண்மையான ஜனங்கள் என்பதை அவர்கள் காண வேண்டியிருந்தது. ஏமாற்றமடைந்திருந்த தமது ஜனங்களை ஒன்றுசேர்த்துக்கொள்ளும் வேளையில், ஜாதிகளுக்காக உயர்த்தப்படும் கொடியின் ஒரு எடுத்துக்காட்டை அவர் வழங்கிக் கொண்டிருந்தார்; இதன்மூலம், உண்மையானவர்களாயிருந்தும் ஏமாற்றமடைந்திருந்த தமது ஜனங்களுக்கும், வெறுமனே தம்முடைய ஜனங்கள் என்று கூறிக்கொண்டிருந்தவர்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை அவர் வலியுறுத்தினார்.

> அந்நாளில் எசாயின் வேர் ஜனங்களுக்கு ஒரு கொடியாக நிற்கும்; ஜாதிகள் அதனை நோக்கி விசாரித்து வருவார்கள்; அவருடைய இளைப்பாறுதல் மகிமையாயிருக்கும். அந்நாளில் கர்த்தர் தமது மக்களில் மீதியாக எஞ்சியிருப்போரை மீட்டுக்கொள்ளத் தமது கையை இரண்டாவது முறையாக நீட்டுவார்; அவர்கள் அசீரியாவிலிருந்தும், எகிப்திலிருந்தும், பாத்ரோஸிலிருந்தும், கூஷிலிருந்தும், ஏலாமிலிருந்தும், சிநேயாரிலிருந்தும், ஆமாத்திலிருந்தும், சமுத்திரத்தின் தீவுகளிலிருந்தும் இருப்பார்கள். அவர் ஜாதிகளுக்காக ஒரு கொடியை உயர்த்தி, இஸ்ரவேலின் அகற்றப்பட்டவர்களைச் சேர்த்து, யூதாவின் சிதறியவர்களை பூமியின் நான்கு முனைகளிலிருந்தும் ஒன்றுகூட்டுவார். ஏசாயா 11:10–12.

ஏப்ரல் 19, 1844 அன்று ஏமாற்றமடைந்தவர்களை தீர்க்கதரிசி எரேமியா பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் போது, 1843 ஆம் ஆண்டின் தோல்வியடைந்த முன்னறிவிப்பை, எரேமியாவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டவர்கள் பொய்த்தீர்க்கதரிசிகள் என்பதற்கான ஆதாரமாகப் பயன்படுத்திய “பரியாசக்காரரின் சபையோடு” இனி தாம் தொடர்புடையவர் அல்ல என்று அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.

> நகையாடுகிறவர்களின் கூட்டத்தில் நான் உட்காரவும் இல்லை, களிகூரவும் இல்லை; உமது கரத்தினாலே நான் தனியே உட்கார்ந்தேன்; ஏனெனில் நீர் என்னை உக்கிரத்தினால் நிரப்பினீர். எரேமியா 15:17.

“நகைப்பாரின் சபை” எரேமியாவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டவர்களை வெளியேற்றியிருந்தது.

> “அநேகர் தங்கள் அவிசுவாசமுள்ள சகோதரர்களால் துன்புறுத்தப்பட்டார்கள். திருச்சபையில் தங்கள் நிலையைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளும்படி, சிலர் தங்கள் நம்பிக்கையைப் பற்றிக் மௌனமாக இருக்க சம்மதித்தார்கள்; ஆனால் மற்றவர்கள், தேவனிடத்திலான விசுவாசநேர்மை, அவர் தங்கள் ஒப்புவிப்பிற்கு ஒப்படைத்திருந்த சத்தியங்களை இவ்வாறு மறைக்க அவர்களுக்கு அனுமதிக்கவில்லை என்று உணர்ந்தார்கள். கிறிஸ்துவின் வருகையில் தங்கள் விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்தியதற்காக மட்டுமே, சிலர் அல்ல, அநேகர் திருச்சபையின் ஐக்கியத்திலிருந்து வெட்டிப்போடப்பட்டார்கள். தங்கள் விசுவாசத்தின் இந்தச் சோதனையைச் சுமந்தவர்களுக்கு தீர்க்கதரிசியின் வார்த்தைகள் மிகுந்த மதிப்புமிக்கவையாக இருந்தன: ‘என் நாமத்தினிமித்தம் உங்களை வெறுத்து, உங்களைத் தள்ளிவிட்ட உங்கள் சகோதரர், கர்த்தர் மகிமைப்படுவாராக என்று சொன்னார்கள்; ஆனாலும் அவர் உங்கள் சந்தோஷத்திற்காகத் தோன்றுவார், அவர்கள் வெட்கப்படுவார்கள்.’ ஏசாயா 66:5.” The Great Controversy, 372.

கர்த்தர் புறஜாதிகளுக்காக ஒரு கொடியை உயர்த்தும் போது, இஸ்ரவேலின் துரத்தப்பட்டவர்களாகிய தமது ஜனத்தின் மீதமுள்ளவர்களைச் சேர்த்துக்கொள்ள அவர் இரண்டாம் முறை தமது கரத்தை நீட்டியிருக்கும்போதுதான் அது நிகழும். அவர்கள் இனி “பரியாசக்காரரின் சபையில்” உட்காருகிறவர்கள் அல்லர்.

“ஈசாயின் வேர்” என்பது இரண்டு இரத்தவம்சங்களின் ஒரு சின்னமாகும்: ஒன்று யூதமதத்திலிருந்து, மற்றொன்று யூதமதத்திற்கு வெளியிலிருந்து வந்த இரத்தவம்சத்துடன் இணைக்கப்பட்டதாகும். அது இயேசுவின் இரத்தவம்சத்தை மட்டும் அல்லாமல், தெய்வீகத்தையும் மனிதத்துவத்தையும் இணைக்கும் ஒன்றிணைப்பின் சின்னமாகவும் விளங்குகிறது; ஏனெனில் உயர்த்தப்படுகிற கொடி, தெய்வீகத்தையும் மனிதத்துவத்தையும் இணைத்த அந்த நிலையிலும் அனுபவத்திலும் என்றென்றைக்கும் முத்திரையிடப்பட்ட ஒரு ஜனத்தைக் குறிக்கிறது. இதுவே தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் பத்தாம் வசனத்தில் “கோட்டை” என்ற சின்னத்தின் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. பத்தாம் வசனத்தில், “கோட்டை” என்பது தலையாயிருப்பதனால், அதன் தீர்க்கதரிசனப் புரிதலினால் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படும் காலம் குறிப்பாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. பதினொன்றாம் வசனத்தின் வரலாற்றிலும் உக்ரைனியப் போரிலும், ஏமாற்றமடைந்த நிராகரிக்கப்பட்டவர்களைச் சேர்த்துக்கொள்ள கர்த்தர் இரண்டாம் முறை தமது கையை நீட்டுகிறார்.

ஆகையால், கட்டமைப்பாக தானியேல் பதினொன்றின் சாட்சியத்தை முன்னிறுத்தி, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துக்கு உடனடியாக முன்பாகவே, தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிற்குள் பாப்பரசின் ஊடுருவலை நாம் அடையாளம் கண்டுள்ளோம். ஏழினுள் ஒருவனாகிய எட்டாவது ஆகிறபோது, சபையும் அரசும் ஒன்றிணைக்கும் செயலினைத் தொடங்குகிற டிரம்பினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் குடியரசுக் கொம்பின் கிரியையையும் நாம் கண்டுள்ளோம். மக்கபேயர்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் புராட்டஸ்தாந்தத்தின் விசுவாசவிலகிய கொம்பின் வரிசையும் நம்மிடத்தில் உள்ளது. அந்த வசனங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அதே வரலாற்றில், பத்து கன்னியரின் உவமையின் வரியுமாகிய ஏழு இடிகளின் வரியை நாம் பொருத்திப் பயன்படுத்துகிறோம்; அங்கே நூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் அனுபவத்தையும், உண்மையான புராட்டஸ்தாந்தக் கொம்பின் கிரியையை வரையறுக்கும் மூன்று தூதர்களின் வரியையும் அடையாளம் காண்கிறோம். அந்த வரலாற்றில் உண்மையான புராட்டஸ்தாந்தக் கொம்புக்குரிய நிகழ்வுகளில் ஒன்றாக இரண்டாவது கூடுகை உள்ளது.

இரண்டாவது சேர்த்துக்கொள்ளுதல் இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியின் வரலாற்றில் நிகழ்ந்தது; அது 1844 முதல் 1863 வரை மூன்றாம் தூதனுடைய வரலாற்றிலும் நிகழ்ந்து, கர்த்தர் தமது சிதறிப்போன மந்தையைச் சேர்த்துக்கொள்ள இரண்டாவது முறை தமது கையை நீட்டினார் என்பதற்காக மில்லரியர் வரலாற்றிலிருந்து இரண்டு சாட்சிகளை நிலைநிறுத்தியது.

> “செப்டம்பர் 23 அன்று, கர்த்தர் தமது ஜனத்தின் மீதமுள்ளவர்களை மீட்டுக்கொள்ள இரண்டாம் முறையாகத் தமது கரத்தை நீட்டியிருக்கிறார் என்றும், இந்தச் சேகரிக்கும் காலத்தில் முயற்சிகள் இரட்டிப்பாக்கப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் எனக்குக் காட்டினார். சிதறடிக்கும் காலத்தில் இஸ்ரவேல் அடிக்கப்பட்டும் கிழிக்கப்படியும் இருந்தது; ஆனால் இப்போது, சேகரிக்கும் காலத்தில், தேவன் தமது ஜனத்தைச் சுகப்படுத்தி அவர்களது காயங்களை கட்டிப்போடுவார். சிதறடிக்கும் காலத்தில், சத்தியத்தைப் பரப்புவதற்காக மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சிகள் மிகச் சிறிய விளைவையே ஏற்படுத்தின; மிகக் குறைவாகவோ அல்லது ஒன்றுமில்லாதபடியோ நிறைவேற்றின; ஆனால் சேகரிக்கும் காலத்தில், தேவன் தமது ஜனத்தைச் சேகரிக்கத் தமது கரத்தை வைத்திருக்கிறபோது, சத்தியத்தைப் பரப்பும் முயற்சிகள் அவற்றுக்காக எண்ணப்பட்ட விளைவினை உண்டாக்கும். எல்லாரும் கிரியையில் ஒன்றுபட்டவர்களாகவும் வைராக்கியமுள்ளவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும். இப்போது நாம் சேகரிக்கும் காலத்தில் இருக்கும்போது, எவரும் நம்மை நடத்துவதற்கான எடுத்துக்காட்டுகளாக சிதறடிக்கும் காலத்தை மேற்கோளாகக் கூறுவது தவறு என்று நான் கண்டேன்; ஏனெனில் தேவன் அப்போது எங்களுக்காகச் செய்ததற்கும் மேலாக இப்போது எதையும் செய்யாமல் இருந்தால், இஸ்ரவேல் ஒருபோதும் சேகரிக்கப்படமாட்டாது.” Early Writings, 74.

Early Writings என்னும் நூலின் இணைப்பில், இப்பொழுது மேற்கோள் காட்டப்பட்ட குறிப்பை சகோதரி வைட் விளக்குகிறார்:

> “3. பக்கம் 74-இல் காணப்படும், கர்த்தர் ‘தம் ஜனத்தின் மீதமுள்ளவர்களை மீட்டுக்கொள்ள இரண்டாம் முறை தமது கையை நீட்டியிருந்தார்’ என்ற கருத்து, கிறிஸ்துவை எதிர்நோக்கிக் கொண்டிருந்தவர்களுக்குள் ஒருகாலத்தில் நிலவியிருந்த ஐக்கியத்தையும் வல்லமையையும் மட்டுமே குறிப்பதுடன், அவர் தம் ஜனத்தை மறுபடியும் ஒன்றிணைக்கவும் எழுப்பவும் ஆரம்பித்திருந்தார் என்ற உண்மையையும் குறிக்கிறது.” Early Writings, 86.

1840 ஆகஸ்ட் 11 முதல் 1844 அக்டோபர் 22 வரை உள்ள ஏழு இடிகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட பரிசுத்த வரலாறு, 1844 அக்டோபர் 22 முதல் 1863 ஆம் ஆண்டின் கலகம்வரை உள்ள பரிசுத்த வரலாற்றிற்கு ஒரு முன்னுருவாயிற்று. கட்டளையின்மேல் கட்டளைபோல, முதல் வரலாறு ஞானமுள்ள கன்னியரின் ஒரு விளக்கமாக இருந்தது; இரண்டாம் வரி புத்தியில்லாத கன்னியரின் ஒரு விளக்கத்தை அளித்தது. இரு வரலாறுகளும் உண்டுகொள்ளப்பட வேண்டிய ஒரு செய்தியுடன் ஒரு தூதன் இறங்கியபோது ஆரம்பமானது. இரு வரலாறுகளிலும் அந்தத் தூதனின் வருகை ஒரு சோதனைச் செயல்முறையைத் தொடங்கியது; அது ஒரு சிதறலினை உண்டாக்கியது. மேலும், 1849 ஆம் ஆண்டிற்குள், 1844 அக்டோபர் 22 அன்று சிதறிப்போனவர்களைச் சேர்த்துக்கொள்ள, கர்த்தர் மீண்டும் இரண்டாவது முறை தமது கரத்தை நீட்டிக்கொண்டிருக்கிறார் என்று சகோதரி வைட்டிற்கு காண்பிக்கப்பட்டது.

மகா ஏமாற்றத்தினால் அவர்கள் சிதறிப்போயிருந்தார்கள்; அதேபோல, 1844 ஏப்ரல் 19 அன்று ஞானிகளும் தங்களுடைய முதல் ஏமாற்றத்தினால் சிதறிப்போயிருந்தார்கள். இரண்டாம் திரட்டல், கர்த்தர் “தம்முடைய ஜனங்களை மறுபடியும் ஒன்றிணைக்கவும் எழுப்பவும் ஆரம்பித்திருந்தார்” என்பதை அடையாளப்படுத்தியது. அந்த இரண்டாம் திரட்டலில் கர்த்தரின் கிரியை, செய்தியின் மேல் ஒருவரோடொருவர் ஒன்றிணைக்கப்பட்டதுமானவும், அவர்களின் மனிதத்துவம் அவருடைய தெய்வீகத்தோடு ஒன்றிணைக்கப்பட்டதுமானவும் இருக்கும் ஒரு கொடியை உயர்த்துவதை உள்ளடக்குகிறது. அந்தக் கொடியின் நோக்கம், தேவனுடைய மற்ற மந்தையைக் பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைப்பதாகும்; இது ஆண்களும் பெண்களும் அந்தக் கொடியைக் காண்கிறதினால் நிறைவேற்றப்படுகிறது.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சோதனைக் காலத்தில், தங்களுடைய மனுஷத்துவத்தை கிறிஸ்துவின் தெய்வீகத்தோடு ஐக்கியப்படுத்தியவர்களின் படையேயே அந்தக் கொடி ஆகும். ஆகையால், இரண்டாம் சேர்க்கை “யெசேயின் வேர்” உயர்த்தப்படுவதை அடையாளப்படுத்துகிறது; அது ரூத்தின் இரட்டைப் தீர்க்கதரிசன அடையாளத்தையும் தாங்குகிறது—அதாவது, கொடியினால் சேகரிக்கப்படுகிற புறஜாதியான ரூத், நூற்று நாற்பத்து நாலாயிரத்திற்கான அடையாளமாகிய போவாஸோடு இணைக்கப்படுகிறாள்; மேலும், ரூத்துக்காக விலையைச் செலுத்தி, அவளுடைய நெருங்கிய உறவினனாக இருந்த மீட்பருக்குமான அடையாளமாகவும் இருக்கிறது. மனித இயல்பின் வீழ்ந்த மாம்சத்தோடு கிறிஸ்துவின் தெய்வீக இயல்பு அவதாரத்தில் ஒன்றானபோது, அவர் எங்களுடைய நெருங்கிய உறவினனானார். உயர்த்தப்படுகிற கொடி என்பது, செய்தியினால் ஒன்றிணைக்கப்பட்டவர்களே; அவர்கள் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாக, தங்களுடைய மனுஷத்துவத்தை கிறிஸ்துவின் தெய்வீகத்தோடு இணைக்கும் வேலையை நிறைவு செய்கிறார்கள்.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.

> “வேதாகமத்தைப் பற்றிய மதிப்பு, அதைப் படிப்பதன்மூலம் வளர்கிறது. மாணவன் எந்தத் திசையில் திரும்பினாலும், தேவனுடைய எல்லையற்ற ஞானமும் அன்பும் வெளிப்படுத்தப்பட்டிருப்பதை அவன் காண்பான்.

> “யூதப் பொருளாதார அமைப்பின் முக்கியத்துவம் இன்னும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளப்படவில்லை. மிகப் பரந்ததும் ஆழ்ந்ததுமான சத்தியங்கள் அதன் சடங்குகளிலும் அடையாளங்களிலும் நிழலுருவாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அதன் மறைபொருள்களைத் திறக்கும் சாவி சுவிசேஷமே. மீட்சியின் திட்டத்தை அறிதலின் மூலம், அதன் சத்தியங்கள் அறிவிற்கு வெளிப்படுகின்றன. நாம் புரிந்துகொள்வதற்கும் அப்பாற்பட்ட அளவில், இந்த அதிசயமான கருப்பொருள்களை அறிந்துகொள்வது நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட சலுகையாகும். நாம் தேவனுடைய ஆழமான காரியங்களை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். மனந்திரும்பிய இருதயங்களுடன் தேவனுடைய வார்த்தையை ஆராய்ந்து, அவர் ஒருவரே அருளக்கூடிய அறிவின் நீளமும் அகலமும் ஆழமும் உயரமும் இன்னும் அதிகமாகக் கிடைக்கும்படி ஜெபிக்கும் மக்களுக்குத் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள சத்தியங்களைத் தேவதூதர்கள் உற்றுநோக்க விரும்புகிறார்கள்.”

> “நாம் இவ்வுலகத்தின் வரலாற்றின் முடிவை அணுகிக் கொண்டிருக்கையில், கடைசி நாட்களுக்குரிய தீர்க்கதரிசனங்கள் எங்கள் ஆராய்ச்சியை விசேஷமாகக் கோருகின்றன. புதிய ஏற்பாட்டு வேதவசனங்களின் கடைசி புத்தகம் நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய சத்தியத்தால் நிரம்பியுள்ளது. வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தைத் தங்கள் ஆய்வாக ஆக்காதிருக்க ஏதாவது காரணம் கிடைத்தால் போதும் என்று பலரின் மனங்களைச் சாத்தான் குருடாக்கிவிட்டான். ஆனால் கிறிஸ்து தம்முடைய ஊழியக்காரனாகிய யோவானின் மூலம், கடைசி நாட்களில் என்ன நடக்கும் என்பதை இங்கே அறிவித்திருக்கிறார்; மேலும் அவர், ‘இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் வார்த்தைகளை வாசிப்பவனும், அதைக் கேட்கிறவர்களும், அதில் எழுதப்பட்டவைகளை கைக்கொள்ளுகிறவர்களும் பாக்கியவான்கள்’ என்று கூறுகிறார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 1:3.”

> “‘இதுவே நித்தியஜீவன்,’ என்று கிறிஸ்து கூறினார், ‘அவர்கள் ஒரே சத்தியமான தேவனாகிய உம்மையும், நீர் அனுப்பின இயேசு கிறிஸ்துவையும் அறிந்துகொள்வதே.’ யோவான் 17:3. இந்த அறிவின் மதிப்பை நாம் உணராதிருப்பது ஏன்? இந்த மகிமையான சத்தியங்கள் நம் இருதயங்களில் ஜ்வலிக்காமல், நம் உதடுகளில் ததும்பாமல், நம் முழு இருப்பையும் ஊடுருவாமல் இருப்பது ஏன்?”

> “தமது வார்த்தையை நமக்குக் கொடுத்ததன் மூலம், நமது இரட்சிப்பிற்கு அத்தியாவசியமான ஒவ்வொரு சத்தியத்தையும் தேவன் நமக்குச் சொத்தாக்கியுள்ளார். ஆயிரக்கணக்கானோர் இந்த ஜீவ ஊற்றுகளிலிருந்து தண்ணீர் எடுத்துள்ளனர்; எனினும் அதன் வழங்கல் எவ்விதமும் குறையவில்லை. ஆயிரக்கணக்கானோர் கர்த்தரைத் தமக்குமுன் நிறுத்திக்கொண்டுள்ளனர்; அவரை நோக்கிப் பார்ப்பதன் மூலம் அதே சாயலாக மாற்றப்பட்டுள்ளனர். அவர்கள் அவருடைய குணத்தைக் குறித்து பேசும்போது, கிறிஸ்து தமக்கென்னவென்றும், தாங்கள் கிறிஸ்துவுக்கென்னவென்றும் எடுத்துரைக்கும்போது, அவர்களுடைய ஆவி அவர்களுக்குள் எரிகிறது. ஆனால் இவ்வாறு ஆராய்ந்தவர்களும் இந்த மாட்சிமையான பரிசுத்தப் பொருள்களை முழுமையாக ஆராய்ந்து தீர்த்துவிடவில்லை. இன்னும் ஆயிரக்கணக்கானோர் இரட்சிப்பின் இரகசியங்களை ஆராயும் பணியில் ஈடுபடலாம். கிறிஸ்துவின் வாழ்க்கையின்மேலும் அவருடைய பணியின் இயல்பின்மேலும் தியானிக்கப்படுகிறபோது, சத்தியத்தை கண்டறிய ஒவ்வொரு முயற்சியிலும் ஒளிக்கதிர்கள் மேலும் தெளிவாகப் பிரகாசிக்கும். ஒவ்வொரு புதிய ஆராய்ச்சியும் இதுவரை வெளிப்படுத்தப்பட்டதைவிட இன்னும் ஆழமான ஈர்ப்புடைய ஏதோ ஒன்றை வெளிப்படுத்தும். இந்தப் பொருள் தீர்ந்துபோகாதது. கிறிஸ்துவின் அவதாரம், அவருடைய பாவநிவாரணப் பலி, மற்றும் மத்தியஸ்த ஊழியம் ஆகியவற்றின் ஆய்வு, காலம் இருக்கும் வரையில் உழைப்பாளியான மாணவனின் மனதை ஈடுபடுத்தும்; எண்ணிலடங்கா ஆண்டுகளைக் கொண்ட பரலோகத்தை நோக்கி அவன், ‘தேவபக்தியின் இரகசியம் மகத்தானது’ என்று உரக்கச் சொல்லுவான்.”

> “நித்தியத்தில் நாம் அறிந்துகொள்வோம்; இங்கே பெறுதல் சாத்தியமாக இருந்த வெளிச்சத்தை நாம் பெற்றிருந்தோமாயின், அது நமது புரிதலைத் திறந்திருக்குமே. மீட்பின் பொருள்கள் நித்திய யுகங்களெங்கிலும் மீட்கப்பட்டவர்களின் இருதயங்களையும் மனங்களையும் நாவுகளையும் ஈடுபடுத்திக்கொண்டிருக்கும். கிறிஸ்து தமது சீஷர்களுக்குத் திறந்து காட்ட ஆவலாயிருந்தும், அவர்கள் விசுவாசத்தால் பற்றிக்கொள்ளாதபடியால் புரிந்துகொள்ள முடியாதிருந்த சத்தியங்களை அவர்கள் அறிந்துகொள்வார்கள். என்றென்றைக்கும் என்றும் கிறிஸ்துவின் பரிபூரணத்தையும் மகிமையையும் பற்றிய புதிய புதிய காட்சிகள் வெளிப்படும். முடிவில்லா யுகங்களெல்லாம் விசுவாசமுள்ள அந்த வீட்டுத்தலைவர் தமது பொக்கிஷத்திலிருந்து புதிதானவையும் பழையவையும் வெளிக்கொணர்வார்.” Christ’s Object Lessons, 132–134.

Back to Articles