Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy

தானியேல் புத்தகம் - நூற்று எழுபது

The Citadel of the Soul: Understanding the Divine Enthronement and Transformation in Prophetic Context

ஆத்துமாவின் கோட்டைக்காவல்: தீர்க்கதரிசனச் சூழலில் தெய்வீக சிங்காசனாரோஹணத்தையும் உருமாற்றத்தையும் புரிந்துகொள்வது

Author

Jeff Pippenger

Published

March 31, 2024

Formats

PDF
Word

The key to identifying Russia as the power that initiated the Ukrainian war in 2014 is the “fortress,” which is the head, or the capital of the kingdom. The human temple consists of the head and the body. The head is the higher nature, and the body is the lower nature. The “seven times” that ended in 1844, was then to be joined with Jerusalem, which was the head of Judah. In the temple in Jerusalem the throne of the king, who is the head of Jerusalem, which was the head of Judah was located. The combination of Divinity with humanity, representing the sealing of the one hundred and forty-four thousand, is represented as receiving the “mind of Christ.” The mind is the higher nature, and it is therefore the “head.”

2014 ஆம் ஆண்டில் உக்ரைனியப் போரைத் தொடங்கிய அதிகாரமாக ரஷ்யாவை அடையாளம் காணும் திறவுகோல் “கோட்டை” ஆகும்; அது ராஜ்யத்தின் தலை, அதாவது அதன் தலைநகரம் ஆகும். மனித ஆலயம் தலை மற்றும் உடல் ஆகியவற்றால் அமைந்துள்ளது. தலை உயர்ந்த இயல்பு; உடல் தாழ்ந்த இயல்பு. 1844-இல் முடிவடைந்த “ஏழு காலங்கள்” பின்னர் யூதாவின் தலைவாயிருந்த எருசலேமுடன் இணைக்கப்பட வேண்டியதாக இருந்தது. எருசலேமிலுள்ள ஆலயத்தில், யூதாவின் தலைவாயிருந்த எருசலேமின் தலைவாயிருந்த அரசனின் சிங்காசனம் அமைந்திருந்தது. தெய்வீகத்துவமும் மனிதத்துவமும் ஒன்றிணைவது, அதாவது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவது, “கிறிஸ்துவின் மனதை” பெறுவதாகக் குறிக்கப்படுகிறது. மனம் உயர்ந்த இயல்பு; ஆகையால் அதுவே “தலை” ஆகும்.

When those represented by Daniel see the feminine causative vision that causes them to change into the image of Christ, they have received the mind of Christ, who is the second Adam, and is spiritual. At that point their literal carnal mind, which they inherited from the first Adam after he fell and reversed the order of his creation, is crucified. The carnal mind that wars against the law of God, which they received through no choice of their own at their birth, is replaced with the mind of Christ, which they receive by their own choice, that is perfectly obedient to the law of God. Their new mind, and Christ’s mind, are then one mind, and both reside together upon the throne in heavenly places. There is a place within the temple where God’s throne is located, and human beings, who were created in God’s image, have a specific place within the temple, that is designed for the presence of God.

தானியேலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறவர்கள், அவர்களை கிறிஸ்துவின் உருவமாக மாற்றச் செய்கிற பெண்பாலுக்குரிய காரணகர்த்தரான தரிசனத்தை காணும்போது, அவர்கள் இரண்டாம் ஆதாமும் ஆவிக்குரியவருமான கிறிஸ்துவின் சிந்தையைப் பெற்றிருக்கிறார்கள். அப்பொழுது, முதலாம் ஆதாம் விழுந்து, தன் சிருஷ்டியின் ஒழுங்கைத் தலைகீழாக்கிய பின்பு அவனிடமிருந்து அவர்கள் சுதந்தரித்துக்கொண்ட அவர்களின் சொற்பொருளான மாம்சீக சிந்தை சிலுவையில் அறையப்படுகிறது. தங்கள் பிறப்பின்போது தமக்குச் சொந்தமான எந்தத் தேர்வுமின்றி பெற்றுக்கொண்ட, தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கு எதிராகப் போரிடுகிற அந்த மாம்சீக சிந்தை, தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கு பரிபூரணமாகக் கீழ்ப்படிகிற கிறிஸ்துவின் சிந்தையால் மாற்றப்படுகிறது; அதனை அவர்கள் தங்களுடைய சொந்தத் தேர்வினாலே பெறுகிறார்கள். பின்னர், அவர்களின் புதிய சிந்தையும் கிறிஸ்துவின் சிந்தையும் ஒரே சிந்தையாகி, இரண்டும் சேர்ந்து பரலோக இடங்களில் உள்ள சிங்காசனத்தின் மேல் வாசமாயிருக்கின்றன. ஆலயத்தின் உள்ளே தேவனுடைய சிங்காசனம் அமைந்துள்ள ஒரு இடம் இருக்கிறது; தேவனுடைய சாயலில் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட மனுஷருக்கும், தேவனுடைய சந்நிதிக்காக வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு குறிப்பிட்ட இடம் ஆலயத்தின் உள்ளே இருக்கிறது.

That place is not in their lower nature, represented by the northern kingdom. It is in the place represented by the southern kingdom, which is where God chose to place His name, which is His character. The place is in Jerusalem, but as the capital of Judah, Jerusalem is the head, but the head of the capital is the king. And Jerusalem was chosen to be the capital, but so too was it chosen as the place where God would place His temple. Then in His temple He placed His throne. The southern kingdom represents the higher nature of man, but it also has a special throne room for the king. Sister White calls that place the “citadel” of the soul. A citadel, by definition, is a fortress.

அந்த இடம் அவர்களின் கீழ்நிலையான இயல்பில் இல்லை; அது வடக்கு இராச்சியத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அது தெற்கு இராச்சியத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இடத்தில் உள்ளது; அங்கேயே தேவன் தமது நாமத்தை, அதாவது தமது குணாதிசயத்தை, வைக்கத் தேர்ந்தெடுத்தார். அந்த இடம் எருசலேமில் உள்ளது; ஆனால் யூதாவின் தலைநகரமாக எருசலேம் தலை ஆகும்; எனினும் தலைநகரத்தின் தலை ராஜா ஆவான். எருசலேம் தலைநகரமாக இருக்கத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது; அதுபோலவே தேவன் தமது ஆலயத்தை வைக்கும் இடமாகவும் அது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. பின்னர் தமது ஆலயத்தில் அவர் தமது சிங்காசனத்தை வைத்தார். தெற்கு இராச்சியம் மனிதனுடைய உயர்ந்த இயல்பைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; ஆனால் அதில் ராஜாவுக்கென ஒரு விசேஷமான சிங்காசன மண்டபமும் உள்ளது. அந்த இடத்தை சகோதரி வைட் ஆத்துமாவின் “கோட்டை” என்று அழைக்கிறார். “Citadel” என்பது வரையறையின்படி ஒரு கோட்டையாகும்.

> “The whole heart is to be given to God, else the truth of God will fail to have a sanctifying effect on life and character. But it is a sad fact that many who profess the name of Christ have never given their hearts to him in simplicity. They have never experienced the contrition of an entire surrender to the claims of Christianity, and the consequence is that the transforming power of the truth is not in their lives; the deep, softening influence of the love of Christ is not made manifest in life and character. But what a work of feeding the flock of God might be done if the under-shepherds were crucified with Christ, and were living unto God to co-operate with the Chief Shepherd of the flock! Christ calls upon men to work as he worked. There is need of a deeper, stronger, more constraining testimony on the power of the truth as seen in the practical godliness of those who profess to believe it. The love of the Saviour in the soul will lead to a decided change in the manner in which workers labor for the souls of those who are perishing. When truth occupies the citadel of the soul, Christ is enthroned in the heart, and the human agent can then say, ‘I am crucified with Christ; nevertheless I live; yet not I, but Christ liveth in me; and the life which I now live in the flesh I live by the faith of the Son of God, who loved me, and gave himself for me.’” Review and Herald, October 9, 1894.

> “முழு இருதயமும் தேவனுக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்; இல்லையெனில் தேவனுடைய சத்தியம் வாழ்க்கையிலும் குணநலனிலும் பரிசுத்தப்படுத்தும் விளைவை ஏற்படுத்தாது. ஆனால் கிறிஸ்துவின் நாமத்தை ஏற்றுக்கொள்கிற பலர் தங்கள் இருதயங்களை எளிமையோடு அவருக்குக் கொடுத்ததே இல்லை என்பது ஒரு துயரமான உண்மை. கிறிஸ்தவத்தின் கோரிக்கைகளுக்குப் பூரணமாகத் தம்மை ஒப்புக்கொடுக்கும் மனமுறிவை அவர்கள் ஒருபோதும் அனுபவித்ததில்லை; அதன் விளைவாக, சத்தியத்தின் மாற்றும் வல்லமை அவர்கள் வாழ்க்கைகளில் காணப்படுவதில்லை; கிறிஸ்துவின் அன்பின் ஆழ்ந்த, மிருதுவாக்கும் செல்வாக்கு வாழ்க்கையிலும் குணநலனிலும் வெளிப்படுவதில்லை. ஆனால் கீழ்ப்பணியாளரான மேய்ப்பர்கள் கிறிஸ்துவோடு சிலுவையிடப்பட்டவர்களாய் இருந்து, மந்தையின் பிரதான மேய்ப்பருடன் இணைந்து செயல்படுவதற்காக தேவனுக்கே உயிரோடிருக்கிறவர்களாயிருந்தால், தேவனுடைய மந்தையைப் போஷிப்பதில் எத்தகைய ஒரு பணி செய்யப்படக்கூடும்! கிறிஸ்து, தாம் செயல்பட்டதுபோலவே மனிதர்கள் செயல்படும்படி அழைக்கிறார். சத்தியத்தின் வல்லமையைப் பற்றிய இன்னும் ஆழமான, இன்னும் வலிமையான, இன்னும் அதிகம் உள்ளத்தைத் தள்ளிச் செல்லும் சாட்சியம் தேவைப்படுகிறது; அது, அதை நம்புவதாக அறிக்கை செய்கிறவர்களின் நடைமுறைத் தெய்வபக்தியில் காணப்பட வேண்டும். ஆத்துமாவில் இரட்சகரின் அன்பு இருந்தால், அழிவின் பாதையில் உள்ளவர்களின் ஆத்துமங்களுக்காக ஊழியக்காரர்கள் உழைக்கும் முறையில் தெளிவான மாற்றம் உண்டாகும். சத்தியம் ஆத்துமாவின் கோட்டையை ஆக்கிரமிக்கும்போது, கிறிஸ்து இருதயத்தில் அரியணையில் அமர்த்தப்படுகிறார்; அப்பொழுது மனித சாதனம், ‘நான் கிறிஸ்துவோடு சிலுவையிடப்பட்டேன்; ஆயினும் நான் உயிரோடிருக்கிறேன்; ஆனாலும் நான் அல்ல, கிறிஸ்துவே என்னுள் உயிரோடிருக்கிறார்; இப்போது நான் மாம்சத்தில் உயிரோடிருக்கிற வாழ்க்கையை, என்னை அன்புகூர்ந்து, எனக்காகத் தம்மையே ஒப்புக்கொடுத்த தேவனுடைய குமாரனின் விசுவாசத்தினாலே உயிரோடிருக்கிறேன்’ என்று சொல்லக்கூடும்.” Review and Herald, October 9, 1894.

The “citadel of the soul” is where “Christ is enthroned.” The enthronement of Christ is accomplished when the flesh is crucified, and the flesh by Paul’s definition is the lower nature, and it is the northern kingdom. This is why the northern kingdom’s prophecy only reached to 1798. The lower nature cannot be combined with Divinity, it must be changed in the twinkling of an eye at the second coming. The southern kingdom, which contained the “head” which was Jerusalem, and the “head” which was the sanctuary reached to 1844, for it represented the higher nature that could choose to crucify the flesh and by faith enter into the citadel of the Most Holy Place, and be seated upon the throne with Christ. The place where that joining, and that enthronement takes place is in the citadel of the human temple. Verse ten of chapter eleven defines the head as the fortress, but that truth is only established with the witness of Isaiah, which demands that the truth concerning the fortress (citadel), be understood in its external and internal applications.

“ஆத்துமாவின் கோட்டைக்கோபுரம்” என்பது “கிறிஸ்து சிங்காசனமர்ந்திருக்கும்” இடமாகும். கிறிஸ்துவின் சிங்காசனாரோஹணம், மாம்சம் சிலுவையில் அறையப்படும்போது நிறைவேறுகிறது; பவுலின் வரையறையின்படி மாம்சம் என்பது கீழ்நிலை இயல்பாகும், மேலும் அது வடக்கு ராஜ்யமாகும். இதனால்தான் வடக்கு ராஜ்யத்தின் தீர்க்கதரிசனம் 1798 வரையிலேயே சென்றடைந்தது. கீழ்நிலை இயல்பு தெய்வீகத்துடன் இணைக்கப்பட முடியாது; அது இரண்டாம் வருகையின்போது கண் இமைக்கும் நேரத்தில் மாற்றப்பட வேண்டும். “தலை”யாகிய எருசலேமையும், “தலை”யாகிய பரிசுத்தஸ்தலத்தையும் கொண்டிருந்த தெற்கு ராஜ்யம் 1844 வரை சென்றடைந்தது; ஏனெனில் அது, மாம்சத்தை சிலுவையில் அறையத் தேர்ந்தெடுத்து, விசுவாசத்தினால் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் கோட்டைக்கோபுரத்திற்குள் நுழைந்து, கிறிஸ்துவோடு சிங்காசனத்தில் அமரக்கூடிய உயர்நிலை இயல்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. அந்த இணைப்பும் அந்த சிங்காசனாரோஹணமும் நிகழும் இடம் மனித ஆலயத்தின் கோட்டைக்கோபுரத்திலேயே ஆகும். பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பத்தாம் வசனம், “தலை”யை கோட்டையாக வரையறுக்கிறது; ஆனால் அந்த சத்தியம் ஏசாயாவின் சாட்சியத்தினாலேயே உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும் அந்த சாட்சி, கோட்டை (கோட்டைக்கோபுரம்) குறித்த சத்தியம் அதன் வெளிப்புற மற்றும் உட்புற பயன்பாடுகளில் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது.

> “The word of God is to be our spiritual food. ‘I am the bread of life,’ Christ said; ‘he that cometh to me shall never hunger; and he that believeth on me shall never thirst.’ The world is perishing for want of pure, unadulterated truth. Christ is the truth. His words are truth, and they have a deeper significance than appears on the surface, and a value beyond their unpretending appearance. Minds that are quickened by the Holy Spirit will discern the value of these words. When our eyes are anointed with the holy eye-salve, we shall be able to detect the precious gems of truth, even though they may be buried beneath the surface.

> தேவனுடைய வார்த்தை எங்கள் ஆவிக்குரிய உணவாக இருக்க வேண்டும். “நானே ஜீவ அப்பம்,” என்று கிறிஸ்து கூறினார்; “என்னிடத்தில் வருகிறவன் ஒருபோதும் பசியடையான்; என்னை விசுவாசிக்கிறவன் ஒருபோதும் தாகமடையான்.” தூய்மையான, கலப்படமற்ற சத்தியம் இல்லாமையின் காரணமாக உலகம் அழிவுறுகிறது. கிறிஸ்துவே சத்தியம். அவருடைய வார்த்தைகள் சத்தியமாயிருக்கின்றன; அவற்றின் வெளிப்படையான தோற்றத்தில் காணப்படுவதைக் காட்டிலும் ஆழமான அர்த்தமும், அவற்றின் எளிமையான வெளிப்பாட்டை மீறிய மதிப்பும் அவற்றுக்குண்டு. பரிசுத்த ஆவியினால் உயிர்ப்பூட்டப்பட்ட மனங்கள் இந்த வார்த்தைகளின் மதிப்பை உணர்ந்து அறியும். எங்கள் கண்கள் அந்தப் பரிசுத்த கண் மருந்தினால் அபிஷேகம் செய்யப்படும்போது, சத்தியத்தின் விலையுயர்ந்த ரத்தினங்கள் மேற்பரப்பின் கீழ் புதைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்றாலும், அவற்றை நாம் கண்டறிய முடியும்.

> “Truth is delicate, refined, elevated. When it molds the character, the soul grows under its divine influence. Every day the truth is to be received into the heart. Thus we eat Christ’s words, which he declares are spirit and life. The acceptance of truth will make every receiver a child of God, an heir of heaven. Truth that is cherished in the heart is not a cold, dead letter, but a living power.

> “சத்தியம் நுட்பமானது, சுத்திகரிக்கப்பட்டது, உயர்ந்தது. அது குணநலனை வடிவமைக்கும்போது, ஆத்துமா அதன் தெய்வீகத் தாக்கத்தின் கீழ் வளர்கிறது. ஒவ்வொரு நாளும் சத்தியம் இருதயத்துக்குள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும். இவ்வாறு, அவர் ஆவியும் ஜீவனுமாக இருக்கின்றன என்று அறிவிக்கும் கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகளை நாம் உண்ணுகிறோம். சத்தியத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுதல், அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒவ்வொருவரையும் தேவனுடைய பிள்ளையாக்கி, பரலோகத்தின் சுதந்தரவானாக்கும். இருதயத்தில் போற்றிப் பாதுகாக்கப்படும் சத்தியம் குளிர்ந்த, உயிரற்ற எழுத்தல்ல; அது ஜீவமுள்ள வல்லமையாகும்.”

> “Truth is sacred, divine. It is stronger and more powerful than anything else in the formation of a character after the likeness of Christ. In it there is fulness of joy. When it is cherished in the heart, the love of Christ is preferred to the love of any human being. This is Christianity. This is the love of God in the soul. Thus pure, unadulterated truth occupies the citadel of the being. The words are fulfilled, ‘A new heart also will I give you, and a new spirit will I put within you.’ There is a nobleness in the life of the one who lives and works under the vivifying influence of the truth.” Review and Herald, February 14, 1899.

> “சத்தியம் புனிதமானது, தெய்வீகமானது. கிறிஸ்துவின் சாயலின்படி ஒரு குணநலனை உருவாக்குவதில் அது மற்ற எதையும் விட வல்லதுமானதாய், அதிக சக்தியுடையதாயுள்ளது. அதில் ஆனந்தத்தின் நிறைவு உண்டு. அது இருதயத்தில் பேணப்படும்போது, எந்த மனிதரிடத்திலான அன்பையும் விட கிறிஸ்துவின்மீதான அன்பே மேலானதாகக் கருதப்படுகிறது. இதுவே கிறிஸ்தவம். இதுவே ஆத்துமாவில் உள்ள தேவனுடைய அன்பாகும். இவ்வாறு தூய்மையான, கலப்பற்ற சத்தியம் இருப்பின் அரண்மனையை ஆக்கிரமிக்கிறது. ‘நான் உங்களுக்கு ஒரு புதிய இருதயத்தையும் கொடுத்து, உங்களுக்குள் ஒரு புதிய ஆவியையும் வைப்பேன்’ என்ற வார்த்தைகள் நிறைவேறுகின்றன. சத்தியத்தின் உயிரூட்டும் செல்வாக்கின் கீழ் வாழ்ந்து உழைக்கும் ஒருவரின் வாழ்க்கையில் ஒரு உயர்குடிமை உண்டு.” Review and Herald, February 14, 1899.

That vision of prophetic history in Daniel chapter eleven, begins when verse two, and the sixth and richest president, align with the head, which is Russia in verses eleven through fifteen. In that history the sixth president, will become the eighth that is of the seven, and he will reign when church and state in the United States come together, and consummate their unholy fornication in verse sixteen, at the soon coming Sunday law.

தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றில் காணப்படும் அந்தத் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றுக் காட்சி, இரண்டாம் வசனத்திலும், ஆறாவது மற்றும் மிகச் செல்வாக்குமிக்க அதிபர், பதினொன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலுள்ள தலைவனோடு, அதாவது ரஷ்யாவோடு, ஒத்திருக்கும் இடத்தில் தொடங்குகிறது. அந்த வரலாற்றில், ஆறாவது அதிபர், ஏழிலிருந்து உண்டாகிய எட்டாவனாக மாறுவான்; மேலும், ஐக்கிய அமெரிக்காவில் திருச்சபையும் அரசும் ஒன்றிணைந்து, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, பதினாறாம் வசனத்தில் தங்களுடைய அப்பவிதமான விபச்சாரத்தை நிறைவேற்றும் சமயத்தில் அவன் ஆட்சி செய்யுவான்.

The ensign that is then to be lifted up will be disappointed and die for a period of three and a half days, which in Daniel ten, is twenty-one days. At the conclusion of the twenty-one days of mourning for Daniel, which is the conclusion of the three and a half days of death in the street for the two witnesses, who are those in Ezekiel’s valley, who are dead dry bones—there is a prophetic message that brings the dead back to life. That process in Daniel chapter ten, is represented by three steps.

அப்பொழுது உயர்த்தப்படவிருக்கும் கொடி நம்பிக்கையிழக்கச் செய்யப்பட்டு மூன்றரை நாட்கள் காலத்துக்கு இறந்துபோகும்; இது தானியேல் 10-இல் இருபத்தொன்று நாட்களாகும். தானியேலுக்கான இருபத்தொன்று நாட்கள் துக்கத்தின் முடிவில், எசேக்கியேலின் பள்ளத்தாக்கில் இருப்பவர்களும், இறந்த உலர்ந்த எலும்புகளுமான அந்த இரு சாட்சிகள் தெருவில் இறந்தபடி கிடக்கும் மூன்றரை நாட்களின் முடிவிலும்—இறந்தவர்களை மீண்டும் ஜீவிக்கச் செய்கிற ஒரு தீர்க்கதரிசனச் செய்தி உண்டு. தானியேல் 10ஆம் அதிகாரத்தில், அந்த நிகழ்முறை மூன்று படிகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:4–14.

> முதல் மாதத்தின் இருபத்துநான்காம் நாளில், நான் ஹித்தேக்கேல் என்னும் பெரிய நதியின் கரையோரத்தில் இருந்தபோது, என் கண்களை உயர்த்திப் பார்த்தேன்; இதோ, சணலுடை அணிந்திருந்த ஒரு மனுஷன் தோன்றினார்; அவருடைய இடுப்பு ஊபாஸ் தேசத்தின் சுத்த பொன்னால் கட்டப்பட்டிருந்தது. அவருடைய உடல் புஷ்பராகம்போலவும், அவருடைய முகம் மின்னலின் தோற்றம்போலவும், அவருடைய கண்கள் அக்கினித் தீபங்கள்போலவும், அவருடைய புயங்களும் கால்களும் பளபளப்பாகப் பளிங்கிடப்பட்ட வெண்கலத்தின் நிறம்போலவும், அவருடைய வார்த்தைகளின் சத்தம் பெரும் ஜனக்கூட்டத்தின் சத்தம்போலவும் இருந்தது. இந்தத் தரிசனத்தை நான், தானியேல், ஒருவனே கண்டேன்; என்னோடிருந்த மனுஷர்கள் அந்தத் தரிசனத்தைக் காணவில்லை; ஆயினும் பெரிய நடுக்கம் அவர்கள்மேல் விழுந்ததால், அவர்கள் தங்களை மறைத்துக்கொள்ள ஓடிப்போனார்கள். ஆகையால் நான் தனியாக விடப்பட்டு, இந்த மகத்தான தரிசனத்தைக் கண்டேன்; என்னில் வல்லமையொன்றும் எஞ்சவில்லை; எனது அழகுரு என்னுள் சீர்குலைவாக மாறி, எனக்குச் சக்தியொன்றும் நிலைத்திருக்கவில்லை. இருந்தபோதிலும் அவருடைய வார்த்தைகளின் சத்தத்தைக் கேட்டேன்; அவருடைய வார்த்தைகளின் சத்தத்தைக் கேட்டபோது, நான் முகங்குப்புற தரையில் விழுந்து, ஆழ்ந்த நித்திரையிலிருந்தேன். அப்பொழுது, இதோ, ஒரு கை என்னைத் தொட்டது; அது என்னை முழங்கால்களின்மேலும் என் கைகளின் உள்ளங்கைகளின்மேலும் நிமிர்த்தி நிறுத்தியது. அவர் எனக்குச் சொல்லினார்: மிகுந்த பிரியமுள்ள மனுஷனாகிய தானியேலே, நான் உனக்குச் சொல்லுகிற வார்த்தைகளை உணர்ந்து, நேராக நில்; ஏனெனில் இப்போது நான் உன்னிடத்திற்கு அனுப்பப்பட்டிருக்கிறேன். அவர் இந்த வார்த்தையை எனக்குச் சொன்னபோது, நான் நடுங்கிக்கொண்டே நின்றேன். அப்பொழுது அவர் எனக்குச் சொன்னார்: தானியேலே, பயப்படாதே; நீ உணர்ந்துகொள்ள உன் இருதயத்தை செலுத்தியும், உன் தேவனுக்குமுன்பாக உன்னைத் தாழ்த்தியும் இருந்த முதல் நாள்முதல், உன் வார்த்தைகள் கேட்கப்பட்டன; உன் வார்த்தைகளினிமித்தம் நான் வந்திருக்கிறேன். ஆனால் பாரசீக ராஜ்யத்தின் அதிபதி இருபத்தொரு நாட்கள் எனக்கு எதிராக நின்றான்; ஆனாலும், இதோ, பிரதான அதிபதிகளில் ஒருவராகிய மிகாவேல் எனக்கு உதவ வரினார்; அங்கே நான் பாரசீக ராஜாக்களுடன் தங்கியிருந்தேன். இப்போது கடைசிநாட்களில் உன் ஜனத்தின்மேல் வரப்போகிறதை உனக்குப் புரியவைக்க நான் வந்திருக்கிறேன்; ஏனெனில் இந்தத் தரிசனம் இன்னும் பல நாட்களுக்குரியது. தானியேல் 10:4–14.

Daniel is at the end of the twenty-one days of mourning when he sees the vision of Christ and he hears the words of Christ. The vision of the visual and spoken Word of God, produces a separation of two classes, and Daniel was dead in the street, for he was “in a deep sleep.”

இருபத்தொன்று நாட்கள் துக்கத்தில் இருந்த காலத்தின் முடிவில் தானியேல் கிறிஸ்துவின் தரிசனத்தைக் காண்கிறான்; மேலும் அவர் கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகளைக் கேட்கிறான். காணப்பட்டதும் பேசப்பட்டதுமான தேவனுடைய வார்த்தையின் அந்த தரிசனம், இரண்டு வகுப்பினருக்கிடையில் ஒரு பிரிவை உண்டாக்குகிறது; மேலும் தானியேல் தெருவில் இறந்தவனாய் இருந்தான், ஏனெனில் அவன் “ஆழ்ந்த நித்திரையில்” இருந்தான்.

> These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep. Then said his disciples, Lord, if he sleep, he shall do well. Howbeit Jesus spake of his death: but they thought that he had spoken of taking of rest in sleep. Then said Jesus unto them plainly, Lazarus is dead. John 11:11–14.

> அவர் இவற்றைச் சொல்லியபின், அவர்களிடம், நம்முடைய நண்பனாகிய லாசரு நித்திரை அடைந்திருக்கிறான்; ஆகிலும் நான் சென்று அவனை நித்திரையிலிருந்து எழுப்புவேன் என்றார். அப்போது அவருடைய சீஷர்கள், ஆண்டவரே, அவன் நித்திரை அடைந்திருக்கிறானாயின் சுகமடைவான் என்றார்கள். ஆயினும் இயேசு அவன் மரணத்தைப்பற்றிச் சொல்லியிருந்தார்; ஆனால் அவர்கள், அவர் தூக்கத்தில் இளைப்பாறுதல் குறித்து சொல்லினார் என்று எண்ணினார்கள். அப்பொழுது இயேசு அவர்களிடம் வெளிப்படையாக, லாசரு இறந்துபோனான் என்றார். யோவான் 11:11–14.

Then Daniel was touched by Gabriel for the first time, who informs him of the political struggle that has been happening while Daniel was dead (asleep), and that he was now going to provide the interpretation of the vision that had just transformed Daniel into Christ’s image. He is then going to be touched a second time, by Christ Himself.

அப்பொழுது தானியேல் முதன்முறையாக காபிரியேலால் தொடப்பட்டான்; தானியேல் இறந்திருந்த (தூங்கியிருந்த) காலத்தில் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்த அரசியல் போராட்டத்தை அவன் அவனுக்குத் தெரிவிக்கிறான்; மேலும், தானியேலை இப்போதுதான் கிறிஸ்துவின் சாயலாக மாற்றியிருந்த அந்த தரிசனத்தின் விளக்கத்தையும் இப்போது அளிக்கப் போகிறான். பின்னர் அவன் இரண்டாம் முறையாக, கிறிஸ்துவினாலேயே தொடப்படப் போகிறான்.

> And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord? for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me. Daniel 10:15–17.

> அவர் எனக்குப் இப்படிப்பட்ட வார்த்தைகளைப் பேசியபோது, நான் என் முகத்தைத் தரையின்மேல் குனிந்தேன்; நான் பேசாமலாயினேன். இதோ, மனுஷகுமாரரின் சாயலைப்போன்ற ஒருவர் என் உதடுகளைத் தொட்டார்; அப்பொழுது நான் என் வாயைத் திறந்து பேசினேன்; என் முன் நின்றவரை நோக்கி: என் ஆண்டவரே, இந்தத் தரிசனத்தினால் எனக்கு வேதனைகள் வந்துவிட்டன, எனக்குப் பலமே எஞ்சவில்லை என்று சொன்னேன். ஆகையால், என் ஆண்டவராகிய இவரின் தாசன், என் ஆண்டவராகிய இவரோடே எவ்வாறு பேச முடியும்? என்னைப் பொறுத்தவரை, உடனே என்னில் பலம் எதுவும் எஞ்சவில்லை; சுவாசமும் என்னில் மீதியாக இல்லை. தானியேல் 10:15–17.

This is parallel to the first prophecy of Ezekiel in chapter thirty-seven, for in the two prophecies that Ezekiel is told to present to the dead bones in the valley, the first forms the bodies, but they do not then have breath, nor do they have the strength of a mighty army. It is the second prophecy of Ezekiel that the bodies receive the breath from the four winds and stand up as a mighty army, and at Daniel’s second touch, “there remained no strength in me, neither is there breath left in me.” Then Daniel is again touched the third time overall, and the second time by Gabriel.

இது ஏசேக்கியேல் புத்தகத்தின் முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தில் உள்ள முதல் தீர்க்கதரிசனத்துக்கு இணையாக இருக்கிறது; ஏனெனில் பள்ளத்தாக்கிலுள்ள சாவுபோன எலும்புகளுக்குச் சொல்லும்படி ஏசேக்கியேலுக்குக் கட்டளையிடப்பட்ட அந்த இரண்டு தீர்க்கதரிசனங்களில், முதலாவது உடல்களை உருவாக்குகிறது; ஆனால் அப்போது அவற்றில் சுவாசம் இல்லை, வல்லமையுள்ள படையினுடைய பலமும் அவற்றுக்கு இல்லை. உடல்கள் நான்கு காற்றுகளிலிருந்தும் சுவாசத்தைப் பெற்று வல்லமையுள்ள படையாக எழுந்து நிற்பது ஏசேக்கியேலின் இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனத்தினாலே ஆகும்; அப்பொழுது தானியேலின் இரண்டாவது தொடுதலின்போது, “என்னில் பெலன் எதுவும் மீதியிருக்கவில்லை; என்னில் சுவாசமும் எதுவும் மீதியிருக்கவில்லை.” பின்னர் தானியேல் மறுபடியும், மொத்தத்தில் மூன்றாவது முறையாகவும், காபிரியேலால் இரண்டாவது முறையாகவும் தொடப்பட்டான்.

> Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Daniel 10:18, 19.

> அப்பொழுது மறுபடியும் மனுஷனை ஒத்த தோற்றமுடைய ஒருவர் வந்து என்னைத் தொட்டு, என்னைப் பலப்படுத்தி, “மிகவும் பிரியமான மனுஷனே, பயப்படாதே; சமாதானம் உனக்காகுக; பலமாயிரு; ஆம், பலமாயிரு” என்றார். அவர் என்னோடு பேசியபோது நான் பலம்பெற்று, “என் ஆண்டவர் பேசட்டும்; ஏனெனில் நீர் என்னைப் பலப்படுத்தினீர்” என்றேன். தானியேல் 10:18, 19.

The third touch of Daniel, is Ezekiel’s second prophecy, which brings the bodies to their feet as a mighty army. His prophecy is addressed to a people that recognize that they are dead, for they were in mourning, as was Daniel.

தானியேலின் மூன்றாவது தொடுதல், எசேக்கியேலின் இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனமாகும்; அது உடல்களை அவர்கள் கால்களில் எழுந்து நிற்கச் செய்து, வல்லமையான ஒரு சேனையாக மாற்றுகிறது. அவன் தீர்க்கதரிசனம், தாங்கள் மரித்தவர்கள் என்பதை உணர்ந்திருந்த ஜனங்களுக்கே உரையாடப்படுகிறது; ஏனெனில் அவர்கள் தானியேல் இருந்ததுபோல துக்கத்தில் இருந்தனர்.

> Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Ezekiel 37:9–11.

> அப்பொழுது அவர் என்னிடத்தில், “காற்றை நோக்கித் தீர்க்கதரிசனம் செய்; தீர்க்கதரிசனம் செய், மனுஷகுமாரனே; காற்றினிடத்தில் சொல்ல வேண்டியது இதுவே: கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறது: ஓ சுவாசமே, நான்கு திசைக் காற்றுகளிலிருந்தும் வந்து, கொல்லப்பட்டிருக்கிற இவர்கள் உயிர்பெறும்படிக்கு இவர்கள்மேல் ஊது” என்றார். ஆகையால் அவர் எனக்குக் கட்டளையிட்டபடியே நான் தீர்க்கதரிசனம் செய்தேன்; அப்பொழுது சுவாசம் அவர்களுக்குள் வந்தது; அவர்கள் உயிரடைந்து, தங்கள் கால்களின்மேல் நின்றார்கள்; மிகப் பெரும் படையாயிருந்தார்கள். பின்னும் அவர் என்னிடத்தில், “மனுஷகுமாரனே, இந்த எலும்புகள் இஸ்ரவேல் குடும்பமெங்கும் ஆகும்; இதோ, அவர்கள், ‘எங்கள் எலும்புகள் உலர்ந்துபோயின; எங்கள் நம்பிக்கை அழிந்துபோயிற்று; நாங்கள் முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்டிருக்கிறோம்’ என்று சொல்லுகிறார்கள்” என்றார். எசேக்கியேல் 37:9–11.

The Lord commands Ezekiel to prophesy, and he tells them the testimony of the house of Israel is that they are dead, without hope and cut off. They are mourning, as was Daniel, because they are disappointed by the failed prediction of July 18, 2020, and in that condition, Ezekiel is told to prophesy.

கர்த்தர் எசேக்கியேலுக்கு தீர்க்கதரிசனம் செய்யும்படி கட்டளையிடுகிறார்; மேலும், இஸ்ரவேல் வீட்டாரின் சாட்சியம் என்னவெனில், அவர்கள் இறந்தவர்களாகவும், நம்பிக்கையற்றவர்களாகவும், துண்டிக்கப்பட்டவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள் என்று அவர்களுக்குச் சொல்லுகிறார். 2020 ஜூலை 18-ஆம் தேதியிலான நிறைவேறாத முன்னறிவிப்பினால் அவர்கள் ஏமாற்றமடைந்திருக்கிற காரணத்தினால், தானியேலைப்போல அவர்கள் துக்கம்கொண்டு இரங்குகிறார்கள்; அத்தகைய நிலையிலேயே எசேக்கியேலுக்கு தீர்க்கதரிசனம் செய்யும்படி சொல்லப்படுகிறது.

> Therefore prophesy and say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, O my people, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, and bring you into the land of Israel. And ye shall know that I am the Lord, when I have opened your graves, O my people, and brought you up out of your graves, And shall put my spirit in you, and ye shall live, and I shall place you in your own land: then shall ye know that I the Lord have spoken it, and performed it, saith the Lord. Ezekiel 37:12–14.

> ஆகையால் நீ தீர்க்கதரிசனம் செய்து அவர்களிடத்தில் சொல்லவேண்டும்: கர்த்தராகிய ஆண்டவர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்; இதோ, என் ஜனங்களே, நான் உங்கள் கல்லறைகளைத் திறந்து, உங்கள் கல்லறைகளிலிருந்து உங்களை வெளியே வரப்பண்ணி, இஸ்ரவேல் தேசத்திற்குள் உங்களை அழைத்துக்கொண்டுவருவேன். என் ஜனங்களே, நான் உங்கள் கல்லறைகளைத் திறந்து, உங்கள் கல்லறைகளிலிருந்து உங்களை வெளியே வரப்பண்ணும்போது, நான் கர்த்தர் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். நான் என் ஆவியை உங்களுக்குள் வைப்பேன்; நீங்கள் உயிர்பெறுவீர்கள்; நான் உங்களை உங்கள் சொந்த தேசத்தில் நிலைநிறுத்துவேன்; அப்பொழுது, கர்த்தராகிய நான் இதைச் சொல்லியும் அதை நிறைவேற்றியும் இருக்கிறேன் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். எசேக்கியேல் 37:12–14.

The Lord, who is Michael the archangel opens their graves and the two witnesses of Revelation eleven, who are then resurrected and given the Holy Spirit and stand up, just as the Holy Spirit was given to those who stand up when they are brought out of their graves in Ezekiel’s second prophecy.

பிரதான தூதனாகிய மிகாயேல் ஆண்டவர் அவர்களுடைய கல்லறைகளைத் திறக்கிறார்; அப்பொழுது வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றில் கூறப்பட்டிருக்கும் இரண்டு சாட்சிகளும் உயிர்த்தெழுப்பப்பட்டு பரிசுத்த ஆவியைப் பெற்று எழுந்துநிற்கின்றனர்; எசேக்கியேலின் இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனத்தில், தங்கள் கல்லறைகளிலிருந்து வெளியே கொண்டுவரப்படும்போது எழுந்துநிற்கிறவர்களுக்கு பரிசுத்த ஆவி கொடுக்கப்பட்டதுபோலவே.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:11.

> மூன்றரை நாட்களுக்குப் பின் தேவனிடமிருந்து வருகிற ஜீவனின் ஆவி அவர்களுக்குள் பிரவேசித்தது; அவர்கள் தங்கள் கால்களின் மேல் நின்றார்கள்; அவர்களைக் கண்டவர்கள்மேல் மிகுந்த பயம் விழுந்தது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:11.

Those two witnesses are represented as Moses and Elijah, and Moses was also resurrected by the voice of the archangel.

அந்த இரண்டு சாட்சிகள் மோசேயும் எலியாவுமாகக் குறிக்கப்படுகின்றனர்; மேலும் மோசேவும் பிரதான தூதனுடைய சத்தத்தினால் உயிர்த்தெழுப்பப்பட்டார்.

> Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.

> ஆயினும் பிரதான தூதனாகிய மிக்கேல், மோசேயின் உடலைக்குறித்து பிசாசோடு வாதாடிக்கொண்டிருந்தபோது, அவன்மேல் நிந்தையான குற்றஞ்சாட்டுதலைச் சுமத்தத் துணியாமல், “கர்த்தர் உன்னை கண்டிப்பாராக” என்று சொன்னான். யூதா 1:9.

Michael, the Prince and the Archangel, is the One who came and helped Gabriel in Daniel chapter ten, and it is His voice that calls men and women to life.

தானியேல் பத்தாம் அதிகாரத்தில் கபிரியேலுக்கு உதவியாக வந்து சேர்ந்தவர் பிரபுவும் மகாதூதனுமான மீகாயேல் ஆவார்; ஆண்களையும் பெண்களையும் ஜீவனுக்கு அழைக்கிற சத்தம் அவருடையதே ஆகும்.

> For the Lord himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of the archangel, and with the trump of God: and the dead in Christ shall rise first. 1 Thessalonians 4:16.

> ஏனெனில் கர்த்தர் தாமே முழக்கத்தோடும், பிரதான தூதனுடைய சத்தத்தோடும், தேவனுடைய எக்காளத்தோடும் பரலோகத்திலிருந்து இறங்கிவருவார்; அப்பொழுது கிறிஸ்துவுக்குள் மரித்தவர்கள் முதலில் உயிர்த்தெழுவார்கள். 1 தெசலோனிக்கேயர் 4:16.

Daniel’s three touches represent the transition of the Laodicean movement of the third angel, unto the Philadelphian movement of the third angel, and in Daniel ten, the vision that accomplishes the transition from the image of Laodicea, unto the image of Philadelphia, is represented by the prophetic history represented in chapter eleven. That vision is represented by Ezekiel as the vision of Islam of the third woe. In 2014, Russia initiated the second proxy war. In 2015, the richest president began his efforts to become the sixth president.

தானியேலுக்கு உண்டான மூன்று தொடுதல்கள், மூன்றாம் தூதனுடைய லவோதிக்கேய இயக்கத்திலிருந்து மூன்றாம் தூதனுடைய பிலதேல்பியா இயக்கத்திற்கான மாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; மேலும், தானியேல் பத்து ஆம் அதிகாரத்தில், லவோதிக்கேயாவின் உருவத்திலிருந்து பிலதேல்பியாவின் உருவத்திற்கான அந்த மாற்றத்தை நிறைவேற்றும் தரிசனம், பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள தீர்க்கதரிசன வரலாற்றினால் குறிக்கப்படுகிறது. அந்தத் தரிசனம், மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் குறித்த தரிசனமாக எசேக்கியேலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. 2014 ஆம் ஆண்டில், ரஷ்யா இரண்டாம் பிரதிநிதி யுத்தத்தை ஆரம்பித்தது. 2015 ஆம் ஆண்டில், மிகச் செல்வந்த ஜனாதிபதி ஆறாம் ஜனாதிபதியாக ஆகுவதற்கான தன் முயற்சிகளைத் தொடங்கினார்.

In 2020, that president, representing the Republican horn was slain by the “woke” atheist beast from the bottomless pit, and in the same year the Laodicean Protestant horn was also slain. In 2023, both horns came back to life, both beginning their transition into the eighth that is of the seven. One transitioning into the political image of the beast as Church and State are brought together in the United States, and the other horn transitioning from the image of Laodicea to the image of Christ. Both will be lifted up at the soon coming Sunday law. One will become “Alexander the Great”, the premier king of the ten kings who give their seventh kingdom to the whore of Rome, and the other lifted up as an ensign.

2020 ஆம் ஆண்டில், குடியரசுக் கட்சி கொம்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய அந்த ஜனாதிபதி, அடியிலாச் பள்ளத்திலிருந்து எழுந்த “வோக்” நாத்திக மிருகத்தினால் கொல்லப்பட்டான்; அதே ஆண்டில் லவோதிக்கேயப் புரொட்டஸ்டண்ட் கொம்பும் கொல்லப்பட்டது. 2023 ஆம் ஆண்டில், இரு கொம்புகளும் மீண்டும் உயிரடைந்து, ஏழிலிருந்த அந்த எட்டாவதிற்குள் தங்களுடைய மாறுதலைத் தொடங்கின. ஒன்றானது, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் திருச்சபையும் அரசும் ஒன்றிணைக்கப்படுகின்றபோது, மிருகத்தின் அரசியல் உருவமாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறது; மற்ற கொம்போ, லவோதிக்கேயாவின் உருவத்திலிருந்து கிறிஸ்துவின் உருவத்திற்குள் மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது இரண்டும் உயர்த்தப்படும். ஒன்றானது, ரோமின் வேசைக்குத் தங்களுடைய ஏழாவது இராஜ்யத்தை ஒப்புக்கொடுக்கும் பத்து அரசர்களின் பிரதான அரசனாகிய “மகா அலெக்சாந்தர்” ஆக மாறும்; மற்றொன்று ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படும்.

The vision that produces both of these transitions is the history that unfolds between September 11, 2001 and the Sunday law. Verse eleven, of Daniel chapter eleven, is specifically identified within the context that if you will not believe, you will not be established.

இந்த இரு மாற்றங்களையும் உண்டாக்கும் தரிசனம், 2001 செப்டம்பர் 11 மற்றும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் ஆகியவற்றிற்கிடையில் விரியும் வரலாறாகும். தானியேல் அதிகாரம் 11-இன் வசனம் 11, “நீங்கள் விசுவாசிக்காவிட்டால், நீங்கள் நிலைநிறுத்தப்படமாட்டீர்கள்” என்ற சூழலின் உட்படையில் குறிப்பாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.

We will continue this study in the next article.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.

> “Bible rules are to be the guide of the daily life. The cross of Christ is to be the theme, revealing the lessons we must learn and practice. Christ must be brought into all the studies, that students may drink in the knowledge of God and may represent Him in character. His excellence is to be our study in time as well as in eternity. The word of God, spoken by Christ in the Old and New Testaments, is the bread from heaven; but much that is called science is as dishes of human invention, adulterated food; it is not the true manna.

> “வேதாகமத்தின் விதிமுறைகளே அன்றாட வாழ்க்கைக்கான வழிகாட்டியாக இருக்க வேண்டும். கிறிஸ்துவின் சிலுவையே நாம் கற்றறிந்து நடைமுறைப்படுத்த வேண்டிய பாடங்களை வெளிப்படுத்தும் பொருளாக இருக்க வேண்டும். மாணவர்கள் தேவனுடைய அறிவை உள்ளார்ந்து ஏற்றுக்கொண்டு, அவரைச் சுபாவத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும்படியாக, எல்லா கல்விப் பாடங்களிலும் கிறிஸ்து கொண்டுவரப்பட வேண்டும். அவருடைய மேன்மையே காலத்திலும் நித்தியத்திலும் நமது ஆய்வுப் பொருளாக இருக்க வேண்டும். பழைய ஏற்பாட்டிலும் புதிய ஏற்பாட்டிலும் கிறிஸ்து உரைத்த தேவனுடைய வார்த்தையே வானத்திலிருந்து இறங்கிய அப்பம்; ஆனால் அறிவியல் என்று அழைக்கப்படும் பலவற்றோ மனிதக் கற்பனையால் உருவாக்கப்பட்ட உணவுப் பண்டங்களைப்போன்று, கலப்படமடைந்த உணவாக இருக்கின்றன; அது உண்மையான மன்னா அல்ல.”

> “In God’s word is found wisdom unquestionable, inexhaustible—wisdom that originated, not in the finite, but in the infinite mind. But much of that which God has revealed in His word is dark to men, because the jewels of truth are buried beneath the rubbish of human wisdom and tradition. To many the treasures of the word remain hidden, because they have not been searched for with earnest perseverance until the golden precepts were understood. The word must be searched in order to purify and prepare those who receive it to become members of the royal family, children of the heavenly King.

> “தேவனுடைய வார்த்தையில் சந்தேகமறியாத, வற்றாத ஞானம் காணப்படுகிறது—அந்த ஞானம் வரையறுக்கப்பட்ட மனதில் அல்ல, எல்லையற்ற மனதில் தோன்றியது. ஆனால் தேவன் தமது வார்த்தையில் வெளிப்படுத்தியவற்றில் பெரும்பகுதி மனிதருக்கு இருளாயிருக்கிறது; ஏனெனில் சத்தியத்தின் மணிகள் மனித ஞானத்தினதும் மரபினதும் குப்பைக் குவியல்களின் கீழ் புதைந்திருக்கின்றன. அநேகருக்கு வார்த்தையின் பொக்கிஷங்கள் மறைந்தே உள்ளன; ஏனெனில் பொன்னான உபதேசங்கள் புரிந்துகொள்ளப்படும் வரை அவை மனமார்ந்த விடாமுயற்சியுடன் தேடப்படவில்லை. அதை ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் ராஜகுடும்பத்தின் உறுப்பினர்களாகவும், பரலோக ராஜாவின் பிள்ளைகளாகவும் ஆகும்படியாக, அவர்களைச் சுத்திகரித்து ஆயத்தப்படுத்துவதற்காக வார்த்தை ஆராயப்பட வேண்டும்.”

> “The study of God’s word should take the place of the study of those books that have led minds into mysticism and away from the truth. Its living principles, woven into our lives, will be our safeguard in trials and temptations; its divine instruction is the only way to success. As the test comes to every soul, there will be apostasies. Some will prove to be traitors, heady, high-minded, and self-sufficient, and will turn away from the truth, making shipwreck of faith. Why? Because they did not live ‘by every word that proceedeth out of the mouth of God.’ They did not dig deep and make their foundation sure.

> மனங்களை மறைஞானவாதத்திற்குள் இட்டுச் சென்று சத்தியத்திலிருந்து விலக்கிவிட்ட அந்தப் புத்தகங்களின் ஆய்விற்குப் பதிலாக, தேவனுடைய வார்த்தையின் ஆய்வே இடம்பிடிக்க வேண்டும். அதன் ஜீவமுள்ள கொள்கைகள் நமது வாழ்க்கைகளில் பின்னிப்பிணையப்பட்டிருக்கும்போது, அவை சோதனைகளிலும் பரீட்சைகளிலும் நமக்குப் பாதுகாப்பாக இருக்கும்; அதன் தெய்வீகப் போதனையே வெற்றிக்கான ஒரே வழியாகும். ஒவ்வொரு ஆத்துமாவின்மேலும் சோதனை வரும்போது, விசுவாசவிலகல்கள் உண்டாகும். சிலர் துரோகிகளாகவும், அவசரக்காரர்களாகவும், தற்பெருமையுள்ளவர்களாகவும், தன்னிறைவு கொண்டவர்களாகவும் இருந்து, சத்தியத்திலிருந்து விலகி, விசுவாசத்தை முற்றிலும் நாசப்படுத்திக் கொள்வார்கள். ஏன்? அவர்கள் “தேவனுடைய வாயிலிருந்து புறப்படும் ஒவ்வொரு வார்த்தையினாலும்” வாழவில்லை. அவர்கள் ஆழமாகத் தோண்டி, தங்கள் அஸ்திவாரத்தை உறுதியாக்கவில்லை.

> “When the words of the Lord through His chosen messengers are brought to them, they murmur and think the way is made too strait. In the sixth chapter of John we read of some who were thought to be disciples of Christ, but who, when the plain truth was presented to them, were displeased and walked no more with Him. In like manner these superficial students also will turn away from Christ.” Testimonies, volume 6, 132.

> “அவரால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தூதர்களின் மூலம் கர்த்தருடைய வார்த்தைகள் அவர்களிடம் கொண்டு வரப்படும்போது, அவர்கள் முணுமுணுத்து, அந்த வழி மிகக் குறுகலாக்கப்பட்டதாக எண்ணுகிறார்கள். யோவான் 6ஆம் அதிகாரத்தில், கிறிஸ்துவின் சீடர்களாகக் கருதப்பட்ட சிலரைப் பற்றிப் படிக்கிறோம்; ஆனால் அவர்களுக்குச் சத்தியம் வெளிப்படையாக முன்வைக்கப்பட்டபோது, அவர்கள் அதனால் அதிருப்தியடைந்து, இனி அவருடன் நடக்கவில்லை. இதேபோல, இவ்வகையான மேலோட்டமான மாணவர்களும் கிறிஸ்துவிடமிருந்து விலகிச் செல்வார்கள்.” Testimonies, volume 6, 132.

Back to Articles