Article

# தானியேலின் புத்தகம் - நூற்று நான்கு

தீர்க்கதரிசன ஆட்சியை வெளிப்படுத்துதல்: கடைசி நாட்களில் ஆராய்ச்சி நியாயத்தீர்ப்பையும் நிறைவேற்றும் நியாயத்தீர்ப்பையும் புரிந்துகொள்ளுதல்

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் 1989 ஆம் ஆண்டில், “முடிவுக்காலத்தில்,” தானியேல் பதினொன்றின் கடைசி ஆறு வசனங்களை முத்திரை நீக்கும் தமது கிரியையில் அடையாளங்காட்டிய தீர்க்கதரிசன விதியை நாம் நிறுவி வருகின்றோம்; அக்காலத்திலே, சோவியத் ஒன்றியம் ரொனால்ட் ரீகன் மற்றும் ரோமாவின் போப்பாண்டவர் ஆகியோருக்கிடையிலான ஒரு இரகசியக் கூட்டணியால் அகற்றப்பட்டது. ரோம் மற்றும் பாபிலோனின் வீழ்ச்சி ஆகியவற்றின் மும்மடங்கு பயன்பாடுகள், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழில் அந்த ஸ்திரீயையும், அவள் சவாரி செய்கிறதும் ஆட்சி செய்கிறதுமான மிருகத்தையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன என்பதை நாம் காட்டியுள்ளோம்.

பதினேழாம் மற்றும் பதினெட்டாம் அதிகாரங்களில் காணப்படும் ஸ்திரீயின் மற்றும் மிருகத்தின் சித்திரிப்பு, தேவன் நவீன பாபிலோன்மேல் கொண்டுவரும் முன்னேறும் நியாயத்தீர்ப்பை அடையாளப்படுத்துகிறது; அது விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் தொடங்கி, மிகாயேல் எழுந்து நிற்பதுவரையும், மனிதருக்கான கிருபைக்காலம் முடிவடைவதுவரையும் நீடிக்கிறது. அந்தக் காலப்பகுதி, தேவனுடைய நிறைவேற்றும் நியாயத்தீர்ப்பின் முதல் பகுதியாகும்; அது அவருடைய இரக்கத்துடன் கலந்தபடியே நிறைவேறுகிறது. பின்னர், கடைசி ஏழு வாதைகளோடு, அவருடைய நியாயத்தீர்ப்புகளோடு எந்த இரக்கமும் கலந்திருக்காது. இந்த இரண்டு படிகளும், 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று ஆரம்பமான விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பிலும் ஊகமாகக் காணப்பட்டுள்ளன. விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பு மரித்தோரின் விசாரணையுடனும் நியாயத்தீர்ப்புடனும் தொடங்கியது; மேலும் 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11 அன்று, ஜீவித்திருப்போருக்கான விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பமானது.

உயிருள்ளவர்களின் நியாயத்தீர்ப்பும் இரண்டு காலப்பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்படுகிறது; அதில் முதலாம் பகுதி, 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தில் இருக்கத் தகுதியுடையவர்களாக இருக்கும் வேட்பாளர்களின் விசாரணையும் நியாயத்தீர்ப்பும் தொடங்கியதுடன் ஆரம்பிக்கிறது; ஏனெனில் நியாயத்தீர்ப்பு தேவனுடைய வீட்டிலேயே ஆரம்பிக்கிறது. மரித்தோரின் விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பு, தங்கள் வாழ்நாளில் ஏதோ ஒரு காலத்தில் ஜீவப்புத்தகத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்த பெயர்களையுடையவர்கள்மேல் மட்டுமே நிறைவேற்றப்பட்டது. இவ்வாறு எழுதப்பட்டும் பதிவு செய்யப்பட்டும் இருந்த மரித்தோரின் பெயர்கள் பின்னர் பாவங்களின் புத்தகத்துடன் ஒப்பிடப்பட்டன. அவர்கள் அறிக்கையிடப்படாத பாவங்களை உடையவர்களாயிருந்தால், அவர்களின் பெயர்கள் ஜீவப்புத்தகத்திலிருந்து நீக்கப்பட்டன. உயிருள்ளவர்களின் விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பு தேவனுடைய வீட்டிலிருந்து ஆரம்பிப்பதாகத் தகுதிப்படுத்தப்படுகிறது; ஆனால் மரித்தோரின் விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பில் அத்தகைய தகுதிப்படுத்தல் தேவையில்லை.

உயிரோடிருப்போரின் விசாரணைத் தீர்ப்பில், தேவனுடைய வார்த்தை, தேவனுடைய சபையான எருசலேமிலே, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தின் போது அந்தத் தீர்ப்பு ஆரம்பமானது என்பதை கவனமுடன் சுட்டிக்காட்டியது. இந்த உண்மைக்குப் வேதாகமம் இரண்டாவது நேரடியான சாட்சியை வழங்குகிறது.

> ஏனெனில் நியாயத்தீர்ப்பு தேவனுடைய வீட்டிலே தொடங்க வேண்டிய காலம் வந்துள்ளது; அது முதலில் நம்மிடத்தில் தொடங்குமானால், தேவனுடைய சுவிசேஷத்துக்குக் கீழ்ப்படியாதவர்களின் முடிவு எப்படியிருக்கும்? 1 பேதுரு 4:17.

உயிரோடிருக்கிறவர்களின் நியாயத்தீர்ப்பு தேவனுடைய வீட்டாகிய எருசலேமில் ஆரம்பிக்கிறது; அந்த நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பிக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலமும் உண்டு. எழுதுகிறவரின் மைத்தூவைக்கலம் எருசலேமினூடாகச் சென்று, திருச்சபையிலும் தேசத்திலும் செய்யப்படுகிற அருவருப்புகளினிமித்தம் நெடுங்கனத்தோடும் அலறியழுகையோடும் இருப்பவர்களாகிய ஆண்களும் பெண்களும் மேல் ஒரு அடையாளம் இடும் வேளையிலே, உயிரோடிருக்கிறவர்களின் நியாயத்தீர்ப்பு எருசலேமில் ஆரம்பிக்கிறது.

சுவிசேஷத்திற்கு கீழ்ப்படாத வர்க்கம், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்தில் நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரத்தாருக்கு மாறுபட்டவர்களாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது; அங்கே யோவான் அவர்களைப் பெரும் திரளென அடையாளப்படுத்துகிறார். பெரும் திரள் என்பது, ஜீவனுள்ளவர்களின் நியாயத்தீர்ப்புக் காலத்தில் நியாயந்தீர்க்கப்படுகிற ஜீவனுள்ள ஆத்துமாக்களின் ஒரு வர்க்கத்தைச் சுட்டுகிறது; அவர்கள் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்கு முழுமையாகக் கீழ்ப்படியாதவர்களாக இருக்கிறார்கள், ஏனெனில் அவர்கள் போப்பின் சூரிய நாளில் ஆராதனை செய்து வந்துள்ளனர். அமெரிக்க ஒன்றியத்தில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில், எசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் எழுத்துக்காரனின் மைக்கொம்புடைய தூதனால் முத்திரையிடப்பட்டவர்களும், அதேவேளை வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்தின் முத்திரையிடுதலாகியவர்களும், ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுவார்கள். அப்போது தற்போது சுவிசேஷத்திற்கு கீழ்ப்படாமல் இருக்கிறவர்கள் ஏழாம் நாள் சப்தத்திற்குப் பொறுப்புக்கூற வேண்டியவர்களாக இருப்பார்கள்.

> “ஆனால் கடந்த தலைமுறைகளின் கிறிஸ்தவர்கள் ஞாயிற்றுக்கிழமையைக் கடைப்பிடித்தார்கள்; அப்படிச் செய்வதன் மூலம் தாங்கள் வேதாகம சபத்தைக் காக்கிறோம் என்று எண்ணினார்கள். மேலும் இப்போது ஒவ்வொரு சபையிலும், ரோமன் கத்தோலிக்கச் சபையையும் தவிர்க்காமல், தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட சபத்து ஞாயிற்றுக்கிழமையே என்று நேர்மையாக நம்புகிற உண்மையான கிறிஸ்தவர்கள் உள்ளனர். அவர்களுடைய நோக்கத்தின் நேர்மையையும், தம்முன் அவர்கள் கொண்டுள்ள உத்தமத்தையும் தேவன் ஏற்றுக்கொள்கிறார். ஆனால் ஞாயிற்றுக்கிழமை அனுசரிப்பு சட்டத்தால் கட்டாயப்படுத்தப்படும் போது, உண்மையான சபத்தின் கடமையைப் பற்றி உலகம் வெளிச்சமடையும் போது, அப்பொழுது தேவனுடைய கட்டளையை மீறி, ரோமாவின் அதிகாரத்தைத் தவிர உயர்ந்த அதிகாரமொன்றும் இல்லாத ஒரு விதிமுறைக்கு கீழ்ப்படிகிற எவரும், அதன்மூலம் தேவனைவிட பாப்பியத்திற்கே மரியாதை செலுத்துவார். அவர் ரோமாவிற்கும், ரோமா ஏற்படுத்திய அந்த நிறுவலை அமல்படுத்துகிற அதிகாரத்திற்கும் வணக்கமரியாதை செலுத்துகிறார். அவர் மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும் வணங்குகிறார். இவ்வாறு, தேவன் தமது அதிகாரத்தின் அடையாளம் என்று அறிவித்திருக்கிற ஏற்பாட்டை மனிதர் நிராகரித்து, அதற்குப் பதிலாக ரோமா தன் மேலாதிக்கத்தின் சின்னமாகத் தேர்ந்தெடுத்ததைக் கௌரவிக்கும் போது, அவர்கள் அதன்மூலம் ரோமாவிற்கான கீழ்ப்படிதலின் அடையாளத்தை—‘மிருகத்தின் முத்திரையை’—ஏற்றுக்கொள்வார்கள். மேலும், இவ்விஷயம் இவ்வாறே மக்களின் முன் தெளிவாக வைக்கப்பட்டு, அவர்கள் தேவனுடைய கட்டளைகளுக்கும் மனிதர்களின் கட்டளைகளுக்கும் இடையில் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டிய நிலைக்குக் கொண்டுவரப்படும்வரை, மீறுதலில் தொடர்கிறவர்கள் ‘மிருகத்தின் முத்திரையை’ பெறமாட்டார்கள்.” The Great Controversy, 449.

முத்திரையிடப்பட்டோரின் கொடியே, சுவிசேஷத்திற்குக் கீழ்ப்படியாதவர்களை கீழ்ப்படிதலுக்குள் அழைக்கிறவர் ஆகிறார்.

> அந்த நாளில், ஜனங்களுக்கு ஒரு கொடியாக நிற்கும் யேசேயின் வேர் உண்டாகும்; அதனை நோக்கி புறஜாதிகள் தேடிவருவார்கள்; அவருடைய இளைப்பாறுதல் மகிமையாயிருக்கும். அந்த நாளில் கர்த்தர் தமது ஜனத்தின் மீதமுள்ளவர்களை மீட்டுக்கொள்ள தமது கையை இரண்டாம் முறையாக நீட்டுவார்; அவர்கள் அசீரியாவிலிருந்தும், எகிப்திலிருந்தும், பாத்ரோசிலிருந்தும், கூஷிலிருந்தும், ஏலாமிலிருந்தும், சிநேயாரிலிருந்தும், ஹாமாத்திலிருந்தும், சமுத்திரத் தீவுகளிலிருந்தும் மீதமாய் இருப்பவர்கள் ஆவர். அவர் ஜாதிகளுக்காக ஒரு கொடியை உயர்த்தி, இஸ்ரவேலின் துரத்தப்பட்டவர்களைச் சேர்த்துக்கொண்டு, யூதாவின் சிதறுண்டவர்களைப் பூமியின் நான்கு திசைகளிலிருந்தும் ஒன்றுகூட்டுவார். ஏசாயா 11:10–12.

இப்போது சுவிசேஷத்திற்குக் கீழ்ப்படாதவர்கள் அவர்கள் உயிரோடிருக்கும்போதே நியாயந்தீர்க்கப்படுகிறார்கள்; ஆனால் அவர்களுடைய நியாயத்தீர்ப்பு, உயிரோடிருக்கும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பிற்குப் பின்வர வேண்டும்; ஏனெனில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நெருக்கடியின்போது, தேவனுடைய முத்திரையைக் கொண்ட ஆண்களையும் பெண்களையும் காண்பதன்மூலமே அவர்களுக்கு எச்சரிக்கை அளிக்கப்பட முடியும்.

> “பரிசுத்த ஆவியின் கிரியை உலகத்தைப் பாவத்தினாலும், நீதியினாலும், நியாயத்தீர்ப்பினாலும் உணர்த்துவதாகும். சத்தியத்தை விசுவாசிக்கிறவர்கள் சத்தியத்தினால் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டவர்களாய் இருந்து, உயர்ந்ததும் பரிசுத்தமுமான கொள்கைகளின்படி நடந்து, தேவனுடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கும் அவற்றைத் தங்கள் காலடியில் மிதிக்கிறவர்களுக்கும் இடையிலுள்ள பிரிவுரேகையை உயர்ந்த, மேன்மையான அர்த்தத்தில் வெளிப்படுத்துவதன் மூலம் மட்டுமே உலகத்துக்குச் எச்சரிக்கை கொடுக்க முடியும். ஆவியின் பரிசுத்தமாக்குதல், தேவனுடைய முத்திரையைக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கும் போலியான ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்கிறவர்களுக்கும் இடையிலுள்ள வித்தியாசத்தைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. சோதனை வரும் போது, மிருகத்தின் முத்திரை என்பது என்ன என்பதைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தப்படும். அது ஞாயிற்றுக்கிழமையைக் கடைப்பிடிப்பதே ஆகும். சத்தியத்தைக் கேட்ட பிறகும் இந்த நாளைத் தொடர்ந்து பரிசுத்தமானதாகக் கருதுகிறவர்கள், காலங்களையும் பிரமாணங்களையும் மாற்ற நினைத்த பாவ மனுஷனுடைய கையொப்பத்தைத் தரித்திருக்கிறவர்கள் ஆவர்.” Bible Training School, December 1, 1903.

மூன்றாவது எலியாவின் பணி நிறைவேறுகிற செயற்பாட்டு நியாயத்தீர்ப்பு, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் ஆரம்பமாகிறது. அது இரண்டு காலப்பகுதிகளைக் கொண்டது; முதல் காலப்பகுதியில், இப்போது சுவிசேஷத்திற்குக் கீழ்ப்படாதவர்களுக்காக, தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் இரக்கத்தோடு கலந்தவையாக இருக்கின்றன; அதன் பின்னர், இரக்கமின்றி ஊற்றப்படுகிற கடைசி ஏழு வாதைகள் தொடர்கின்றன.

> “சோதனைக்காலம் இன்னும் அதிக காலம் தொடராது. இப்போது தேவன் பூமியிலிருந்து தம்முடைய தடுக்கிற கையை விலக்கிக் கொண்டிருக்கிறார். நீண்ட காலமாக அவர் தமது பரிசுத்த ஆவியின் செயற்பாட்டின் மூலம் ஆண்களிடமும் பெண்களிடமும் பேசியிருக்கிறார்; ஆனால் அவர்கள் அந்த அழைப்பைக் கவனிக்கவில்லை. இப்போது அவர் தமது ஜனங்களிடத்திலும் உலகத்திடத்திலும் தம்முடைய நியாயத்தீர்ப்புகளின் மூலம் பேசுகிறார். இந்த நியாயத்தீர்ப்புகளின் காலம், சத்தியம் என்ன என்பதை அறிய இன்னும் வாய்ப்பு பெறாதவர்களுக்கு இரக்கத்தின் காலமாகும். கர்த்தர் அவர்கள்மேல் கருணையோடு பார்வை வைப்பார். அவருடைய இரக்கமுள்ள இருதயம் உந்தப்படுகிறது; இரட்சிக்க அவருடைய கை இன்னும் நீட்டப்பட்டிருக்கிறது. இந்த இறுதி நாட்களில் முதன்முறையாக சத்தியத்தைக் கேட்கப்போகிறவர்களில் பெரும் எண்ணிக்கையினர் பாதுகாப்பின் மந்தைக்குள் சேர்க்கப்படுவார்கள்.” Review and Herald, November 22, 1906.

சுவிசேஷத்திற்கு கீழ்ப்படியாதவர்கள், இயேசு அழைப்பேன் என்று வாக்குத்தந்த “வேறான ஆடுகள்” ஆவர்; அவர் அழைக்கும் போது அவர்கள் அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்பார்கள்.

> இந்த மந்தைக்குட்படாத வேறு ஆடுகளும் எனக்குண்டு; அவைகளையும் நான் கொண்டுவர வேண்டும்; அவைகள் என் சத்தத்தைக் கேட்கும்; அப்பொழுது ஒரே மந்தையும் ஒரே மேய்ப்பனும் இருப்பார்கள். யோவான் 10:16.

அவர்கள் கேட்கிற “குரல்” என்பது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினெட்டில் உள்ள இரண்டாவது “குரல்” ஆகும்; அது விரைவில் வரப்போகிற ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் காலத்தில், பெரிய வேசியின் மேல் வருகிற நியாயத்தீர்ப்பு இரட்டிப்பாக்கப்படும் போது, பலத்த சத்தமாய்க் கூக்குரலிடுகிறது; ஏனெனில் அவள் தன் பாவத்தின் பரிசோதனைக்காலப் பாத்திரத்தை நிறைவாக நிரப்பிவிட்டாள்.

> “தீர்க்கதரிசி கூறுகிறார்: ‘பின்பு, மிகுந்த அதிகாரமுடைய வேறொரு தூதன் வானத்திலிருந்து இறங்கி வருவதைக் கண்டேன்; பூமி அவனுடைய மகிமையினால் பிரகாசமடைந்தது. அவன் பலத்த சத்தத்தோடே வல்லமையாய் கூப்பிட்டு: மகா பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது; அது பிசாசுகளின் வாசஸ்தலமாகிவிட்டது’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1, 2) என்று சொன்னான். இது இரண்டாம் தூதனால் அளிக்கப்பட்ட அதே செய்தியே ஆகும். பாபிலோன் விழுந்தது, ‘ஏனெனில் அவள் தன் விபசாரத்தின் கோபமுள்ள திராட்சரசத்தை சகல ஜனங்களும் குடிக்கச் செய்தாள்’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:8). அந்தத் திராட்சரசம் என்ன?—அவளுடைய பொய்க் கோட்பாடுகளே. நான்காம் கட்டளையின் சபாத்திற்குப் பதிலாக, அவள் உலகத்தாருக்கு ஒரு பொய்யான ஓய்வுநாளைக் கொடுத்திருக்கிறாள்; மேலும், ஏதேன் தோட்டத்தில் சாத்தான் ஏவாளிடம் முதலில் சொன்ன பொய்யான கருத்தான—ஆத்துமாவின் இயற்கையான அழியாமை—என்பதையும் மீண்டும் கூறியிருக்கிறாள். இதுபோன்ற பல தொடர்புடைய தவறுகளையும், ‘மனுஷருடைய கற்பனைகளைக் கோட்பாடுகளாகப் போதித்து’ (மத்தேயு 15:9), அவள் அகன்றும் விரிந்தும் பரப்பியிருக்கிறாள்.”

> “இயேசு தமது பொதுப் பணியை ஆரம்பித்தபோது, அவர் ஆலயத்தை அதன்மேல் நிகழ்த்தப்பட்ட புனிதத்தை அவமதிக்கும் அசுத்தப்படுத்துதலிலிருந்து சுத்திகரித்தார். அவருடைய பணியின் கடைசி செயல்களில் ஒன்றாக ஆலயத்தின் இரண்டாவது சுத்திகரிப்பும் இருந்தது. அதுபோலவே, உலகத்திற்கான எச்சரிப்பின் இறுதி வேலையிலும், சபைகளுக்குச் செய்யப்படும் இரண்டு தனித்துவமான அழைப்புகள் உள்ளன. இரண்டாம் தூதனின் செய்தி: ‘பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது, மகாநகரம்; ஏனெனில் அவள் தன் விபசாரத்தின் கோபமாகிய மதுவை எல்லா ஜாதிகளும் குடிக்கும்படி செய்தாள்’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:8). மூன்றாம் தூதனின் செய்தியின் மகத்தான முழக்கத்திலும், பரலோகத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் கேட்கப்படுகிறது: ‘என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களில் பங்குகொள்ளாதபடிக்கும், அவளுடைய வாதைகளில் அடையாதபடிக்கும் அவளைவிட்டு வெளியே வாருங்கள். ஏனெனில் அவளுடைய பாவங்கள் பரியந்தம் வானத்தை எட்டியுள்ளன; தேவன் அவளுடைய அக்கிரமங்களை நினைவுகூர்ந்திருக்கிறார்’ (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

ஐக்கிய அமெரிக்காவில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, நவீன பாபிலோன்மேல் நடைபெறும் படிப்படியான நிர்வாகத் தீர்ப்பு ஆரம்பிக்கிறது; மேலும் அந்த இரு தீர்ப்புகளும் ஒன்றோடொன்று மேல்வந்து நிற்கும் நிலையில், ஜீவனுள்ளோரின் தீர்ப்பின் கடைசி காலப்பகுதி தொடங்குகிறது. உடன்படிக்கையின் தூதரின் பணிக்காக வழியை ஆயத்தப்படுத்தும் மூன்றாம் தூதர், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று ஆரம்பித்த ஜீவனுள்ளோரின் தீர்ப்புக் காலத்தில் நடைபெறும் பணியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; அப்பணி, தற்போது சுவிசேஷத்திற்கு கீழ்ப்படியாதவர்களில் கடைசியாக இருப்பவர்களும் வெளிப்படுத்துதல் அதிகாரம் பதினெட்டின் இரண்டாம் சத்தத்தைக் கேட்டு, பாபிலோனிலிருந்து வெளியே வரும்வரை நீடிக்கிறது. அந்தப் பணி, வழியை ஆயத்தப்படுத்தும் தூதரின் ஊழியத்தின் தொடக்கத்தில், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேருடைய ஆலயத்தின் சுத்திகரிப்பையும் புடமிடுதலையும் அடையாளப்படுத்துகிறது; பின்னர், உடன்படிக்கையின் தூதருக்காக வழியை ஆயத்தப்படுத்தும் தூதரின் ஊழியத்தின் முடிவில், பெரும் திரளினுடைய ஆலயத்தின் புடமிடுதலையும் சுத்திகரிப்பையும் அடையாளப்படுத்துகிறது.

விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிறு சட்டத்தின் காலத்தில், பெந்தெகொஸ்தே நாளில் நிகழ்ந்த தேவனுடைய வல்லமையின் வெளிப்பாடு மீண்டும் நிகழ்கிறது.

> “எங்களில் ஒருவரும் தமது குணாதிசயங்களில் ஒரு கறையையாவது அல்லது ஒரு களங்கத்தையாவது கொண்டிருக்கும்வரை, தேவனுடைய முத்திரையை ஒருபோதும் பெறமாட்டோம். எங்கள் குணாதிசயங்களில் உள்ள குறைகளைச் சீர்செய்து, ஆத்தும ஆலயத்தை ஒவ்வொரு அசுத்தத்திலிருந்தும் சுத்திகரிப்பது எங்களிடமே விடப்பட்டிருக்கிறது. அப்பொழுது, பெந்தெகொஸ்தே நாளில் சீஷர்கள்மேல் முன்மழை பொழிந்ததுபோல, பிந்தைய மழையும் எங்கள்மேல் பொழியும்....”

> “சகோதரரே, ஆயத்தப்பணியின் மகத்தான கிரியையில் நீங்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்? உலகத்தோடு ஒன்றிப்போகிறவர்கள் உலகீய அச்சுருவைப் பெற்றுக்கொண்டு, மிருகத்தின் முத்திரைக்காகத் தங்களை ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தம்மை நம்பாதவர்களும், தேவனுக்கு முன்பாகத் தங்களைத் தாழ்த்திக்கொண்டு, சத்தியத்துக்குக் கீழ்ப்படிவதினால் தங்கள் ஆத்துமாக்களைச் சுத்திகரிக்கிறவர்களும், அவர்கள் பரலோக அச்சுருவைப் பெற்றுக்கொண்டு, தங்கள் நெற்றிகளில் தேவனுடைய முத்திரைக்காக ஆயத்தப்படுகிறார்கள். கட்டளை வெளியிடப்பட்டு அந்த முத்திரை பதிக்கப்படும் போது, அவர்களுடைய குணநலன் நித்தியத்திற்கும் தூய்மையானதாயும் களங்கமற்றதாயும் நிலைத்திருக்கும்.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

இங்கேதான் தீர்க்கதரிசன வார்த்தையில் தோன்றுவதுபோலக் காணப்படும் ஒரு முரண்பாட்டின்மீது ஒருவர் இடறிக்கொள்ளக்கூடும்; எனினும் அப்படிச் செய்யத் தேவையில்லை. சீஷர்களின் காலத்தில் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் வல்லமையளிக்கப்பட்ட செய்தி, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நேரத்தில் சுவிசேஷத்திற்குக் கீழ்ப்படாதவர்களாகிய புறஜாதியாரிடத்தில் கொண்டு செல்லப்படவில்லை. பெந்தெகொஸ்தே நாளில் வல்லமையளிக்கப்பட்ட அந்தச் செய்தி, இன்னும் மேலும் மூன்றரை ஆண்டுகள் தங்களுடைய இறுதியான சோதனைக்காலத்தில் இருந்த பண்டைய இஸ்ரவேலரிடத்தில் கொண்டு செல்லப்பட்டது.

> உன் ஜனத்தின்மேலும் உன் பரிசுத்த நகரின்மேலும் எழுபது வாரங்கள் நிர்ணயிக்கப்பட்டிருக்கின்றன; அக்கிரமத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வரவும், பாவங்களுக்கு முடிவுகட்டவும், அநியாயத்திற்குப் பிராயச்சித்தம் செய்யவும், நித்திய நீதியை ஏற்படுத்தவும், தரிசனத்தையும் தீர்க்கதரிசனத்தையும் முத்திரையிட்டு உறுதிப்படுத்தவும், மகா பரிசுத்தமானவரை அபிஷேகம் செய்யவும். தானியேல் 9:24.

பெந்தெகொஸ்தே நாளில் வல்லமையூட்டப்பட்ட செய்தி, கி.பி. 34 ஆம் ஆண்டில் ஸ்தேவான் கல்லெறிந்து கொல்லப்படும் வரையில், சுவிசேஷத்திற்குக் கீழ்ப்படியாதவர்களிடத்தில் எடுத்துச் செல்லப்படவில்லை. சகோதரி வைட் இந்த உண்மையை அடிக்கடி குறிப்பிடுகிறார்.

> “அப்போது, தூதன் கூறினான்: ‘அவர் ஒரு வாரத்திற்காக [ஏழு ஆண்டுகள்] அநேகரோடு உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்துவார்.’ இரட்சகர் தமது ஊழியத்தை ஆரம்பித்ததற்குப் பிந்தைய ஏழு ஆண்டுகள், சுவிசேஷம் விசேஷமாக யூதர்களுக்குப் பிரசங்கிக்கப்படவேண்டியிருந்தது; மூன்றரை ஆண்டுகள் கிறிஸ்துவினால் தாமே; அதன்பின் அப்போஸ்தலர்களினால். ‘வாரத்தின் நடுவில் அவர் பலியையும் காணிக்கையையும் நிறுத்திவிடுவார்.’ தானியேல் 9:27. கி.பி. 31 ஆம் ஆண்டின் வசந்தகாலத்தில், மெய்யான பலியான கிறிஸ்து கல்வரியில் அர்ப்பணிக்கப்பட்டார். அப்பொழுது ஆலயத்தின் திரை இரண்டாகக் கிழிந்தது; இதனால் பலியாராதனையின் பரிசுத்தத்துவமும் அதின் முக்கியத்துவமும் நீங்கிப்போயின என்பது வெளிப்பட்டது. பூமியிலுள்ள பலியும் காணிக்கையும் நிறுத்தப்படவேண்டிய காலம் வந்திருந்தது.”

> “அந்த ஒரு வாரம்—ஏழு ஆண்டுகள்—கி.பி. 34-இல் முடிவுற்றது. பின்னர் ஸ்தேவானை கல்லெறிந்து கொன்றதன் மூலம், யூதர்கள் சுவிசேஷத்தை நிராகரித்த தங்களுடைய செயலை இறுதியாக முத்திரையிட்டனர்; உபத்திரவத்தினால் சிதறடிக்கப்பட்டிருந்த சீஷர்கள், ‘எங்கும் சென்று வார்த்தையைப் பிரசங்கித்தார்கள்’ (அப்போஸ்தலர் 8:4); அதன் சிறிது காலத்திற்குப் பின், துன்புறுத்தியாகிய சவுல் மனந்திரும்பி, புறஜாதிகளுக்கான அப்போஸ்தலனாகிய பவுலானான்.” The Desire of Ages, 233.

கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலின் ஐம்பது நாட்களுக்கு பின்னர் பெந்தெகொஸ்தே நாளில் வல்லமையூட்டப்பட்ட செய்தி, சுவிசேஷம் கிறிஸ்துவின் பிற ஆடுகளை பாபிலோனிலிருந்து வெளியே அழைக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் ஒத்திசைகிறது; ஆயினும், சிலுவைக்கு பின்னர் மூன்றரை ஆண்டுகள் நிறைவுறும் வரையில் யூதர்கள் “சுவிசேஷத்தை நிராகரித்த தங்களுடைய நிலைப்பாட்டை முத்திரையிட்டார்கள்” என்று கூறப்படவில்லை; அதன் பின்னரே அச்செய்தி அந்நியஜாதியாரிடத்திற்கு சென்றது; அவர்கள் அந்நாளில் சுவிசேஷத்திற்கு கீழ்ப்படியாதவர்களாயிருந்தார்கள். கி.பி. 34-இல் யூதர்கள் சுவிசேஷத்தை நிராகரித்த தங்களுடைய நிலைப்பாட்டை முத்திரையிட்டார்கள் என்ற அடையாளப்படுத்தலால் தோன்றும் முரண்பாடு மேலும் பெரிதாக்கப்படுகிறது; ஏனெனில் சகோதரி வைட் வேறுவிதமாகக் கூறுகிறார்.

> “முழு சடங்கு அமைப்பும் கிறிஸ்துவுக்கான ஒரு குறியீடாக இருந்ததால், அவரைத் தவிர அதற்கு எந்த மதிப்பும் இல்லை. யூதர்கள் கிறிஸ்துவை மரணத்திற்கு ஒப்புக்கொடுத்து அவரை நிராகரித்ததை உறுதிப்படுத்தியபோது, ஆலயத்திற்கும் அதன் சேவைகளுக்கும் அர்த்தம் அளித்த அனைத்தையும் அவர்கள் நிராகரித்தனர். அதன் பரிசுத்தம் நீங்கிப் போயிருந்தது. அது அழிவுக்கே ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த நாள்முதல் பலியிடும் காணிக்கைகளும் அவற்றோடு தொடர்புடைய சேவையும் அர்த்தமற்றவையாகிவிட்டன. கயீனின் காணிக்கையைப்போல, அவை இரட்சகர்மேல் விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்தவில்லை. கிறிஸ்துவை மரணத்திற்கு ஒப்புக்கொடுத்ததன் மூலம், யூதர்கள் உண்மையில் தங்கள் ஆலயத்தையே அழித்தார்கள். கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்பட்டபோது, ஆலயத்தின் உள் திரைமேல் இருந்து கீழ்வரை இரண்டாக கிழிந்தது; இதனால் மகத்தான இறுதி பலி செலுத்தப்பட்டுவிட்டது என்றும், பலியிடும் காணிக்கைகளின் முறைமை என்றென்றைக்கும் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது என்றும் குறிக்கப்பட்டது.” The Desire of Ages, 165.

யூதர்கள் சுவிசேஷத்தை நிராகரித்ததை ஸ்தேவான் கல்லெறிந்து கொல்லப்பட்ட சமயத்திலா, அல்லது கிறிஸ்துவின் சிலுவையிலா இறுதியாக உறுதிப்படுத்தினார்கள்? வெளிப்படையாகத் தோன்றும் இந்த முரண்பாடு, பெந்தெகொஸ்தே நாளில் வெளிப்பட்ட தேவனுடைய வல்லமையின் வெளிப்பாட்டை விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் அடையாளப்படுத்துவதில் காணப்படும் வெளிப்படையான முரண்பாட்டுடன் தொடர்புடையது.

அடுத்த கட்டுரையில் வெளிப்படையாகத் தோன்றும் அந்த முரண்பாட்டைத் தெளிவுபடுத்த நாம் நோக்கம்கொண்டுள்ளோம்; ஆனால், இச்சிறப்பு ஆய்வின் நோக்கம், கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய லவோதிக்கேய ஜனங்கள் நியாயத்தீர்ப்பை அறிந்திருக்கவில்லை என்று தீர்க்கதரிசிகள் சுட்டிக்காட்டியுள்ள உண்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்பதை நாம் நினைவுகூர வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன். விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பும் நிறைவேற்று நியாயத்தீர்ப்பும் எவ்வாறு இரண்டும் ஒன்றுசேர்கின்றன என்பதைத் தெளிவாக அறிந்திருக்கும்படியாக, நியாயத்தீர்ப்பின் பல்வேறு காலகட்டங்களையும் நோக்கங்களையும் நாம் ஆராய்வதற்குத் தேவையான நேரத்தை எடுத்துள்ளோம். நாம் இப்போது முன்வைத்திருக்கும் தோன்றுகிற முரண்பாடுகளோடு தொடர்புடைய வெளிப்பாட்டைக் காணும்படி, இந்த அம்சங்கள் மீளாய்வு செய்யப்பட வேண்டியிருந்தன.

அடுத்த கட்டுரையில் இந்த ஆய்வைத் தொடர்வோம்.

> “சப்த தினத்தை மாற்றியது தங்களுடைய சபையே என்று ரோமக் கத்தோலிக்கர் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்; மேலும் இந்த மாற்றத்தையே சபையின் பரம அதிகாரத்திற்கான சான்றாக அவர்கள் மேற்கோள் காட்டுகிறார்கள். வாரத்தின் முதலாவது நாளை சப்த தினமாகக் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம், தெய்வீக விஷயங்களில் சட்டமிடும் அவளுடைய அதிகாரத்தை புராட்டஸ்டண்டுகள் அங்கீகரிக்கிறார்கள் என்று அவர்கள் அறிவிக்கின்றனர். ரோமச் சபை தன் வழுவாதத்திற்கான உரிமைக் கூற்றை விட்டுவிடவில்லை; மேலும் உலகமும் புராட்டஸ்டண்ட் சபைகளும், யெகோவாவின் சப்த தினத்தை நிராகரித்துக்கொண்டு, அவள் உருவாக்கிய போலியான ஓர் சப்த தினத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் போது, அவர்கள் நடைமுறையில் இந்தக் கூற்றை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். இந்த மாற்றத்திற்கான அதிகாரத்தை அவர்கள் மேற்கோள் காட்டக்கூடும்; ஆனால் அவர்களுடைய தர்க்கத்தின் தவறான தன்மை எளிதில் அறியப்படலாம். இந்தச் சூழ்நிலையின் உண்மைகளுக்கு எதிராகத் தங்கள் கண்களைத் தாமாகவே மூடிக்கொண்டு, புராட்டஸ்டண்டுகள் தங்களையே ஏமாற்றிக்கொள்கிறார்கள் என்பதைப் பார்க்கப் பாப்பிஸ்ட் போதுமான கூர்மையுடையவனாக இருக்கிறான். ஞாயிற்றுக்கிழமை நிறுவல் அதிக ஆதரவைப் பெறப் பெற, இறுதியில் அது முழு புராட்டஸ்டண்ட் உலகத்தையும் ரோமின் கொடியின் கீழ் கொண்டுவரும் என்ற நிச்சய உணர்வுடன் அவன் மகிழ்கிறான்.”

> “ஓய்வுநாளின் மாற்றமே ரோமச் சபையின் அதிகாரத்தின் அடையாளமோ முத்திரையோ ஆகும். நான்காம் கட்டளையின் உரிமைக்கோரிக்கைகளை உணர்ந்தபடியே, உண்மையான ஓய்வுநாளுக்கு பதிலாக பொய்யான ஓய்வுநாளைக் கடைப்பிடிக்கத் தேர்ந்தெடுக்கும்வர்கள், அது கட்டளையிடப்பட்டிருக்கும் அந்த அதிகாரத்திற்கே இதன்மூலம் மரியாதை செலுத்துகிறார்கள். மிருகத்தின் முத்திரை என்பது பாப்பரசரின் ஓய்வுநாளாகும்; அது தேவன் நியமித்த நாளுக்குப் பதிலாக உலகத்தால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது.”

> “ஆனால் தீர்க்கதரிசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டபடி மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்ளும் காலம் இன்னும் வரவில்லை. சோதனையின் காலமும் இன்னும் வரவில்லை. ரோமன் கத்தோலிக்கச் சபைக் கூட்டத்தாரையும் விலக்காமல், ஒவ்வொரு சபையிலும் உண்மையான கிறிஸ்தவர்கள் உள்ளனர். ஒளியைப் பெற்று, நான்காம் கற்பனையின் கட்டாயப்பாட்டை அறிந்தும் காணாதவரை யாரும் குற்றவாளிகளாகத் தீர்ப்பளிக்கப்படமாட்டார்கள். ஆனால் போலியான ஓய்வுநாளை அமல்படுத்தும் கட்டளை வெளியிடப்படும் போது, மேலும் மூன்றாம் தூதனுடைய மகத்தான முழக்கம் மனிதர்களை மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும் வணங்குவதற்கு எதிராக எச்சரிக்கும் போது, பொய்யும் சத்தியமும் இடையே உள்ள கோடு தெளிவாக இழுக்கப்படும். அப்பொழுது இன்னும் மீறுதலில் தொடர்ந்து நிலைத்திருப்பவர்கள் தங்கள் நெற்றிகளில் அல்லது தங்கள் கைகளில் மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்வார்கள்.”

> “வேகமான அடிகளுடன் நாம் இந்தக் காலக்கட்டத்தை அணுகிக்கொண்டிருக்கிறோம். பொய்மதத்தை ஆதரிப்பதற்காகப் புராட்டஸ்டண்ட் திருச்சபைகள் மதச்சார்பற்ற அரசியல் அதிகாரத்துடன் ஒன்றிணையும் போது, அதற்கு விரோதமாக இருந்ததற்காக அவர்களுடைய முன்னோர்கள் மிகக் கொடிய துன்புறுத்தலைச் சகித்திருந்தனர்; அப்பொழுது திருச்சபையும் அரசும் இணைந்த அதிகாரத்தின் மூலம் போப்பரசரின் சப்தம் கட்டாயப்படுத்தப்படும். ஒரு தேசிய மதவிலகல் ஏற்படும்; அது தேசிய அழிவிலேயே முடிவடையும்.” Bible Training School, February 2, 1913.

Back to Articles