Article

# பானியம் - எண் பத்து

ஜாதிகளின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும்: 144,000 பேரின் முத்திரையிடுதலும் தானியேல் 11:10–16 இன் மறைந்துள்ள தீர்க்கதரிசன வரலாறும்

Author

Jeff Pippenger

Published

April 16, 2025

Formats

PDF
Word

பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்களின் கருப்பொருள் தெற்கின் ராஜாவின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியுமாகும்; அதுபோலவே, இரண்டாம் வசனத்தில் இறுதியான ஜனாதிபதியில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் இறுதி எழுச்சியும் வீழ்ச்சியுமாகும்; மேலும், அது பாம்பின் அதிகாரத்தின் இறுதியான பூமியிலான பிரதிநிதியுமாகும்; மூன்றாம் மற்றும் நான்காம் வசனங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஐக்கிய நாடுகளின் இறுதி எழுச்சியும் வீழ்ச்சியுமாகும். ஐந்தாம் வசனம் முதல் ஒன்பதாம் வசனம் வரை, 538 முதல் 1798 வரை பாப்பரசரக அதிகாரத்தின் வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. 538 என்பது பாப்பரசரக அதிகாரம் வலுப்பெற்ற காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; 1798 என்பது பாப்பரசரகத்தின் கொடிய காயத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஆகையால், ஐந்தாம் முதல் ஒன்பதாம் வசனங்கள் மிருகத்தின் இறுதி எழுச்சியும் வீழ்ச்சியையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. பத்தாம் வசனம், முன்னைய சோவியத் ஒன்றியத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, 1989-ஐ தெற்கின் ராஜாவின் வீழ்ச்சியாகக் குறிக்கிறது.

> “செயற்பாட்டின் மேடையில் தோன்றிய ஒவ்வொரு ஜாதியும், ‘காவலனும் பரிசுத்தவனும்’ எனப்படும் ஒருவரின் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுமோ என்று காணப்படும்படிக்கு, பூமியின்மேல் தன் இடத்தை வகிக்க அனுமதிக்கப்பட்டது. உலகத்தின் மகத்தான பேரரசுகளாகிய பாபிலோன், மேதோ-பாரசீகம், கிரேக்கம், ரோம் ஆகியவற்றின் எழுச்சியையும் வீழ்ச்சியையும் தீர்க்கதரிசனம் வரையறுத்துக் காட்டியுள்ளது. இவைகளில் ஒவ்வொன்றினிடத்திலும், குறைந்த வல்லமையுடைய ஜாதிகளிடத்திலும் போலவே, வரலாறு தன்னைத்தானே மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்த்தியது. ஒவ்வொன்றுக்கும் சோதனையின் காலம் இருந்தது; ஒவ்வொன்றும் தோல்வியடைந்தது; அவற்றின் மகிமை மங்கிப்போயிற்று; அவற்றின் வல்லமை நீங்கிப்போயிற்று; அவற்றின் இடத்தை மற்றொன்று பிடித்துக்கொண்டது....”

> “பரிசுத்த வேதத்தின் பக்கங்களில் தெளிவாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளபடி, ஜாதிகளின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் மூலம், வெறும் வெளிப்புறமும் உலகியலுமான மகிமை எவ்வளவு மதிப்பற்றது என்பதை அவர்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். தன் சகல வல்லமையுடனும் பிரகாசமுடனும் இருந்த பாபிலோன்—எங்கள் உலகம் அதற்கு ஒப்பானதை அதன்பிறகு ஒருபோதும் கண்டதில்லை—அந்நாளின் ஜனங்களுக்கு மிகவும் நிலைத்ததும் நீடித்ததுமாய் தோன்றிய அந்த வல்லமையும் அந்த மகிமையும் எவ்வளவு முற்றிலும் மறைந்துபோயின! ‘புல்லின் பூவைப் போல’ அது அழிந்துபோயிற்று. தேவனைத் தன் அஸ்திவாரமாகக் கொள்ளாத எல்லாம் இவ்வாறே அழிந்துபோகிறது. அவருடைய நோக்கத்தோடு இணைக்கப்பட்டதும், அவருடைய சுபாவத்தை வெளிப்படுத்துவதும் மட்டுமே நிலைத்திருக்கும். அவருடைய நியமங்களே எங்கள் உலகம் அறிந்துள்ள ஒரே அசைக்கமுடியாதவைகள்.” Education, 177, 184.

பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்கள், ரஷ்யாவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தெற்கின் ராஜாவின் இறுதியான எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் எவை என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன. பதின்மூன்றாம் முதல் பதினைந்தாம் வசனங்கள் வரை, ஐக்கிய அமெரிக்காவின் இறுதியான எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் எவை என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன. பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் முழு தீர்க்கதரிசனக் கதைநடை, இராச்சியங்களின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் என்ற கட்டமைப்பின் மேல் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் தீர்க்கதரிசனச் செய்தியைச் சரியாகப் பகுத்தறிவதற்கான ஏதாவது வாய்ப்பு அவருக்கிருக்க வேண்டுமெனில், தீர்க்கதரிசனத்தை ஆராயும் மாணவர் இந்த உண்மையை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் அடிப்படையான கண்ணோட்டம், அது இராஜ்யங்களின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் குறித்த மீண்டும் மீண்டும் வழங்கப்படும் விளக்கப்படங்களைக் கொண்டிருக்கிறது என்பதாகும். “இவ்வாறே மேதோ-பாரசீக இராஜ்யமும், கிரேக்கமும் ரோமமும் ஆகிய இராஜ்யங்களும் அழிந்துபோயின” என்று சகோதரி வைட் கூறியபோது, “கிரேக்கம்” என்பதைக் திராகனாகவும், “ரோமம்” என்பதைக் மிருகமாகவும், “மேதோ-பாரசீகம்” என்பதைக் பொய்த்தீர்க்கதரிசியாகவும் அவர் அடையாளப்படுத்துகிறார். அவர், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது தமது எழுச்சியை ஆரம்பித்து, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 16:12–21 இன் நிறைவேற்றமாக உலகத்தை ஆர்மகெதோனுக்கு வழிநடத்தும், திராகன், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியவற்றால் அமைந்துள்ள இறுதியான பூமியரசின் இறுதியான எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் அடையாளப்படுத்துகிறார். “வெளிப்புறமானதும் உலகியலானதுமான மகிமை வெறும் பெறுமதியற்றது என்பதை அறிந்துகொள்ள” பயன்படுத்த வேண்டிய கண்ணோட்டமாக, “பரிசுத்த வேதாகமத்தின் பக்கங்களில் தெளிவாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளபடி ஜாதிகளின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும்” என்பதற்குத் தேவனுடைய மக்களின் கவனத்தை அவர் திருப்புகிறார்.

“வெறும் வெளிப்புறமும் உலகியலுமான மகிமை எவ்வளவு மதிப்பற்றது என்பதை அறிந்துகொள்ள” நாம் தேவையாயிருப்பதற்கான காரணம், “அடித்தளமாக தேவனை உடையதல்லாத எல்லாவற்றும் அழிந்துபோகின்றன” என்பதை மேலும் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்வதற்காகத்தான். ஆகையால், தேவனை உங்கள் அடித்தளமாகக் கொண்டிருப்பதா இல்லையா என்பது உயிர்-மரணத்தை நிர்ணயிக்கும் ஒரு விடயமாகும். சிந்தனையின் வளர்ச்சியில் அந்த இடத்திலிருந்து, “அவருடைய நோக்கத்தோடு இணைக்கப்பட்டு, அவருடைய குணத்தை வெளிப்படுத்துகிறதே அன்றி வேறொன்றும் நிலைத்திருக்க முடியாது” என்று சகோதரி வைட் கூறும்போது, தேவனை உங்கள் அடித்தளமாகக் கொண்டிருப்பது என்ன பொருள் என்பதைக் அவர் பின்னர் வரையறுக்கிறார். தேவனுடைய அடித்தளத்தின் மீது இல்லாத எல்லாவற்றும் அழிந்துபோகின்றன என்று அவர் இப்போதுதான் விளக்கியிருக்கிறார்; மேலும், அந்த அடித்தளத்தின் மீது கட்டப்பட்டிருக்கிறதற்கான இருமடங்கான தகுதிநிலை என்னவெனில், ஒரு காரியம் “அவருடைய நோக்கங்களோடு இணைக்கப்பட்டிருக்கிறதா” என்பதும், அது “அவருடைய குணத்தை வெளிப்படுத்துகிறதா” என்பதுமாகும். அவருடைய குணமே அவருடைய அடித்தளம்.

பின்னர் அந்தப் பதிவின் நிறைவு வாக்கியத்தில், “அவருடைய சித்தாந்தங்களே நம்முடைய உலகம் அறிந்திருக்கும் ஒரே நிலைத்தவைகள்” என்று அவள் கூறுகிறாள். தேவனுடைய சுபாவமே அவருடைய சித்தாந்தங்கள் ஆகும்; அவருடைய சித்தாந்தங்கள் அவருடைய சுபாவத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. சகலவற்றிற்கும் அஸ்திவாரமான தேவனுடன் மனிதகுலம் எவ்வாறு தொடர்புகொள்கிறது என்பது உயிர்-மரணத்துக்குரிய ஒரு முன்வைப்பு ஆகும். தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் அஸ்திவாரக் கட்டமைப்பு இராச்சியங்களின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் குறித்த வரலாற்று விவரணையின் மேல் கட்டப்பட்டுள்ளது என்று நான் வாதிடுகிறேன். சரியான வகையான படிப்பைத் தூண்டுதல் நமக்குத் தெரிவிக்கும் ஒரு பகுதி உள்ளது.

> “கண்டிக்கப்பட வேண்டாத வரலாற்றுப் படிப்பு ஒன்று உண்டு. பரிசுத்த வரலாறு தீர்க்கதரிசிகளின் பள்ளிகளில் கற்பிக்கப்பட்ட பாடங்களுள் ஒன்றாயிருந்தது. ஜாதிகளுடனான அவருடைய நடத்தைகளின் பதிவுகளில் யெகோவாவின் பாதச்சுவடுகள் பின்தொடர்ந்து அறியப்பட்டன. ஆகையால், இன்றும் நாம் பூமியின் ஜாதிகளுடனான தேவனுடைய நடத்தைகளை ஆராய்ந்து கருத வேண்டும். வரலாற்றில் தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தை நாம் காண வேண்டும்; மகத்தான சீர்திருத்த இயக்கங்களில் தெய்வீக பரிபாலனத்தின் செயற்பாடுகளை நாம் ஆய்ந்து அறிய வேண்டும்; மேலும், மாபெரும் போராட்டத்தின் இறுதி மோதலுக்காக ஜாதிகள் அணிவகுக்கப்படுவதில் நிகழ்வுகளின் முன்னேற்றத்தை நாம் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.” The Ministry of Healing, 441.

பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்றாய்வு என்பது பூமியிலுள்ள ஜாதிகளோடு தேவன் நடத்தும் கிரியைகளையும், மேலும் தமது சீர்திருத்த இயக்கங்களை தேவன் தமது பரிபாலனத்தால் வழிநடத்துவதையும் ஆய்வு செய்வதாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; ஆகையால், பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட வரலாறு வெளிப்புறமும் உள்புறமும் ஆன ஆய்வுக் கோட்டுகளை உள்ளடக்குகிறது. தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையை உறுதிப்படுத்துவதில் வரலாற்றைப் பயன்படுத்துவதின் நோக்கம், அந்தத் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றைப் பயன்படுத்தி, “மகா சர்ச்சையின் இறுதி மோதலுக்காக ஜாதிகள் அணிவகுக்கப்படுவதில் நிகழ்வுகளின் முன்னேற்றத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்காக” ஆகும். சிஸ்டர் வைட்டிலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட முந்தைய பத்தி, “எழுச்சி மற்றும் வீழ்ச்சி” எனும் ராஜ்யங்களின் வடிவில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அடித்தள அமைப்பின் மேல் அமைந்த பரிசுத்த வரலாற்றின் ஒரு தீர்க்கதரிசன மாதிரியை உருவாக்குவதன் அவசியத்தைப் பற்றிய மிகவும் வெளிச்சமுள்ள விளக்கத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டது.

> “கிறிஸ்தவப் பணிக்கான ஒரு ஆயத்தமாக, வரலாற்று மற்றும் இறையியல் எழுத்துக்களைப் பற்றிய விரிவான அறிவைப் பெறுவது அத்தியாவசியம் என்று பலர் கருதுகின்றனர். இந்த அறிவு சுவிசேஷத்தைப் போதிப்பதில் தமக்கு உதவியாக இருக்கும் என்று அவர்கள் நினைக்கின்றனர். ஆனால் மனிதர்களின் கருத்துக்களைப் பற்றிய அவர்களின் கடினமான ஆய்வு, அவர்களின் ஊழியத்தை வலுப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக அதை பலவீனப்படுத்தும் நோக்கத்திற்கே செல்கிறது. வரலாற்று மற்றும் இறையியல் அறிவால் நிரம்பிய கனமான தொகுதிகளால் நிறைந்துள்ள நூலகங்களை நான் காணும்போது, ‘அப்பமல்லாததற்காக ஏன் பணம் செலவிட வேண்டும்?’ என்று நான் நினைக்கிறேன். யோவான் ஆறாம் அதிகாரம், இத்தகைய கிரந்தங்களில் காணப்படுகிறதைவிட அதிகமாக எங்களுக்குச் சொல்லுகிறது. கிறிஸ்து சொல்லுகிறார்: ‘நானே ஜீவ அப்பம்; என்னிடத்தில் வருகிறவன் ஒருபோதும் பசியடையான்; என்னில் விசுவாசிக்கிறவன் ஒருபோதும் தாகமடையான்.’ ‘வானத்திலிருந்து இறங்கிவந்த ஜீவ அப்பம் நானே; இந்த அப்பத்தை யாராவது புசித்தால், அவன் என்றென்றைக்கும் வாழ்வான்.’ ‘என்னில் விசுவாசிக்கிறவனுக்கே நித்தியஜீவன் உண்டு.’ ‘நான் உங்களுக்குச் சொல்கிற வார்த்தைகள் ஆவியும் ஜீவனுமாயிருக்கின்றன.’ யோவான் 6:35, 51, 47, 63.”

> “கண்டிக்கப்பட வேண்டாத வரலாற்று ஆய்வு ஒன்று உண்டு. பரிசுத்த வரலாறு தீர்க்கதரிசிகளின் பள்ளிகளில் கற்பிக்கப்பட்ட பாடங்களில் ஒன்றாயிருந்தது. ஜனங்களோடு அவர் நடத்திய செயல்களின் பதிவுகளில் யெகோவாவின் பாதச்சுவடுகள் கண்டறியப்பட்டன. அதுபோல இன்றும் பூமியின் ஜாதிகளோடு தேவன் நடத்திய செயல்களை நாம் ஆராய வேண்டும். வரலாற்றில் தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தை நாம் காண வேண்டும்; மகத்தான சீர்திருத்த இயக்கங்களில் தெய்வீக பரிபாலனத்தின் செயல்பாடுகளை ஆராய வேண்டும்; மேலும், மகா மோதலின் இறுதி போருக்காக ஜாதிகள் அணிவகுக்கப்படும் நிகழ்வுகளின் முன்னேற்றத்தை நாம் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.”

> “இத்தகைய ஆய்வு வாழ்க்கையைப் பற்றிய விரிவான, முழுமையான பார்வைகளை அளிக்கும். அதன் தொடர்புகளையும் பரஸ்பர சார்புகளையும், சமுதாயங்களும் ஜாதிகளும் உடைய மகத்தான சகோதரத்துவத்தில் நாம் எவ்வளவு அதிசயமாக ஒன்றோடொன்று பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதையும், ஒரு அங்கத்தின் ஒடுக்கமும் தாழ்வுபடுத்தலும் எவ்வளவு பெரிய அளவில் அனைவருக்கும் இழப்பாக அமைகிறது என்பதையும் நாம் ஓரளவு புரிந்துகொள்ள உதவும்.

> “ஆனால், பொதுவாக ஆய்ந்து படிக்கப்படும் வரலாறு, மனிதனின் சாதனைகள், போரில் அவன் பெற்ற வெற்றிகள், அதிகாரத்தையும் மகத்துவத்தையும் அடைவதில் அவன் பெற்ற வெற்றியையும் பற்றியே கவனம் செலுத்துகிறது. மனிதர்களின் விவகாரங்களில் தேவனுடைய செயலாற்றல் கண்மறைக்கப்படுகிறது. ஜனங்களின் எழுச்சியிலும் வீழ்ச்சியிலும் அவருடைய நோக்கம் எவ்வாறு நிறைவேறுகிறது என்பதை ஆய்ந்து படிப்போர் மிகச் சிலரே.”

> “மேலும், பெருமளவிற்கு, ஆய்ந்து கற்பிக்கப்படும் இறையியல் என்பது மனித ஊகத்தின் ஒரு பதிவே அன்றி வேறல்ல; அது ‘அறிவில்லாத வார்த்தைகளால் ஆலோசனையை இருளாக்குவதற்கே’ பயன்படுகிறது. இவ்வளவு நூல்களைச் சேகரிப்பதற்கான நோக்கம், மனத்துக்கும் ஆத்துமாவுக்கும் ஆகாரத்தைப் பெற வேண்டும் என்ற விருப்பமல்ல; அதற்குப் பதிலாக, தத்துவஞானிகளையும் இறையியலாளர்களையும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற பேராசையும், கிறிஸ்தவத்தை மக்கள்முன் பாண்டித்தியமான சொற்களிலும் கருத்துரைகளிலும் முன்வைக்க வேண்டும் என்ற ஆசையும் ஆகும்.”

> எழுதப்பட்டுள்ள எல்லா புத்தகங்களும் பரிசுத்தமான வாழ்க்கையின் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு உதவக்கூடியவையல்ல. “என்னிடத்தில் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்,” என்று மகா போதகர் கூறினார்; “என் நுகத்தை உங்கள்மேல் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்,” “என் சாந்தத்தையும் தாழ்மையையும் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.” ஜீவ அப்பம் இல்லாமையால் அழிந்துபோகிற ஆத்துமாக்களோடு தொடர்புகொள்வதில் உங்கள் அறிவுசார் அகந்தை உங்களுக்கு உதவாது. இந்தப் புத்தகங்களை நீங்கள் படிப்பதில், கிறிஸ்துவிடமிருந்து நீங்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய நடைமுறைப் பாடங்களின் இடத்தை அவை பிடித்துக்கொள்ளும்படி நீங்கள் அனுமதித்து வருகிறீர்கள். இந்தப் படிப்பின் விளைவுகளால் ஜனங்கள் போஷிக்கப்படுவதில்லை. மனதை மிகவும் களைப்புக்குள்ளாக்குகிற இந்த ஆராய்ச்சிகளில் மிகச் சிறிதுதான், ஆத்துமாக்களுக்காக வெற்றிகரமான ஊழியக்காரனாக இருப்பதற்கு ஒருவருக்கு உதவுவதைக் கொடுக்கிறது.

> “இரட்சகர் ‘ஏழைகளுக்குச் சுவிசேஷத்தை அறிவிக்க’ வந்தார்.” லூக்கா 4:18. தம்முடைய போதனையில் அவர் மிக எளிய சொற்களையும் மிக வெளிப்படையான உருவகங்களையும் பயன்படுத்தினார். மேலும், “பொது ஜனங்கள் அவரை மனமகிழ்ந்து கேட்டார்கள்” என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. மாற்கு 12:37. இக்காலத்திற்காக அவருடைய வேலையைச் செய்ய முனைவோர், அவர் அளித்துள்ள பாடங்களின் பொருளைப் பற்றிய இன்னும் ஆழமான அறிவைப் பெற வேண்டியவர்கள்.

> “ஜீவனுள்ள தேவனின் வார்த்தைகள் எல்லா கல்விகளிலும் உன்னதமானவையாகும். ஜனங்களுக்கு ஊழியம் செய்கிறவர்கள் ஜீவ அப்பத்தைப் புசிக்க வேண்டும். இது அவர்களுக்கு ஆவிக்குரிய வல்லமையை அளிக்கும்; அப்பொழுது அவர்கள் எல்லா வகுப்பினருக்கும் ஊழியம் செய்யத் தயாராக்கப்படுவார்கள்.” The Ministry of Healing, 441–443.

ஒரு ராஜா தன் தேர்வுகளின் அடிப்படையில் ராஜாக்களை எழுப்பியும் ராஜாக்களை அகற்றியும் வருகிற தேவனுடைய வல்லமையின் செயல்பாட்டை அறிதலே வரலாற்றாய்வின் உண்மையான தத்துவம் என்று சகோதரி வைட் மேலும் வரையறுக்கிறார்.

> “ஜாதிகளின் வரலாற்றில், தேவனுடைய வார்த்தையின் மாணவன் தெய்வீகத் தீர்க்கதரிசனத்தின் சொற்பொருள் நிறைவேற்றத்தைக் காணலாம். முடிவில் சிதைக்கப்பட்டு நொறுக்கப்பட்ட பாபிலோன் மறைந்து போனது; ஏனெனில் செழிப்பின் காலத்தில் அதன் ஆட்சியாளர்கள் தங்களை தேவனிடமிருந்து சுயாதீனர்களாகக் கருதினர்; மேலும் தங்கள் ராஜ்யத்தின் மகிமையை மனித சாதனைக்கே உரியதெனக் குறிப்பிட்டனர். மேதோ-பாரசீக ஆட்சி வானத்தின் கோபத்தால் தண்டிக்கப்பட்டது; ஏனெனில் அதில் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் காலடியில் மிதிக்கப்பட்டிருந்தது. மக்களின் மிகப் பெரும்பான்மையின் இருதயங்களில் கர்த்தருக்கான பயம் இடம் பெறவில்லை. துன்மார்க்கம், தேவதூஷணம், மற்றும் ஒழுக்கக்கேடு மேலோங்கின. அதன்பின் வந்த ராஜ்யங்கள் இன்னும் அதிகமாகத் தாழ்ந்தவையும் ஒழுக்கக்கேடுடையவையும் ஆனவை; அவை ஒழுக்க மதிப்பின் அளவுகோலில் மேலும் மேலும் கீழ்மட்டத்திற்கு தாழ்ந்தன.”

> பூமியிலுள்ள ஒவ்வொரு ஆட்சியாளரும் செலுத்தும் அதிகாரம் பரலோகத்தால் அளிக்கப்பட்டதே; இவ்வாறு வழங்கப்பட்ட அந்த அதிகாரத்தை அவர் பயன்படுத்தும் விதத்தின்மேலே அவரது வெற்றி சார்ந்துள்ளது. தெய்வீகக் காவலரின் வார்த்தை ஒவ்வொருவரிடத்திலும் இவ்வாறே உள்ளது: “நீ என்னை அறியாதிருந்தபோதிலும், நான் உனக்குக் கட்டுப் போட்டேன்.” ஏசாயா 45:5. மேலும், பண்டைக்காலத்தில் நேபுகாத்நேச்சாருக்குச் சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகள் ஒவ்வொருவருக்கும் வாழ்க்கைப் பாடமாகின்றன: “உன் பாவங்களை நீதியினாலே ஒழித்துவிடு; உன் அக்கிரமங்களை ஏழைகளுக்கு இரக்கம் காட்டுவதினாலே நீக்கிவிடு; அப்பொழுது உன் அமைதி நீடித்திருக்கக்கூடும்.” தானியேல் 4:27.

> இந்த விஷயங்களைப் புரிந்துகொள்வது,—‘நீதியே ஒரு ஜாதியை உயர்த்துகிறது’ என்பதையும்; ‘சிங்காசனம் நீதியினால் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது,’ மேலும் ‘இரக்கத்தினால் தாங்கப்படுகிறது’ என்பதையும் புரிந்துகொள்வது; ‘அவர் ராஜாக்களை அகற்றுகிறார், ராஜாக்களை நிறுவுகிறார்’ என்று சொல்லப்படுகிறவருடைய வல்லமையின் வெளிப்பாட்டில் இந்தக் கொள்கைகள் செயல்படுவதைக் கண்டுணருவது,—இதுவே வரலாற்றின் தத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்வதாகும். நீதிமொழிகள் 14:34; 16:12; 20:28; தானியேல் 2:21.

> “தேவனுடைய வார்த்தையிலேயே இதுவே தெளிவாக முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கே, தனிநபர்களைப்போலவே ஜாதிகளின் வலிமையும், அவற்றை வெல்ல முடியாதவையாகத் தோன்றச் செய்யும் வாய்ப்புகளிலும் வசதிகளிலும் காணப்படுவதில்லை என்பதும்; அவைகள் பெருமையாகப் புகழ்ந்து சொல்லும் மகத்துவத்திலும் அது காணப்படுவதில்லை என்பதும் காட்டப்படுகிறது. அவர்கள் தேவனுடைய நோக்கத்தை எவ்வளவு விசுவாசத்தோடு நிறைவேற்றுகிறார்களோ அதினாலே அது அளவிடப்படுகிறது.” Prophets and Kings, 501, 502.

பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்களில் உள்ள கரு தெற்குத் தேசத்தின் ராஜாவின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் ஆகும்; ஆனால் அதைவிட முக்கியமாக, அந்த வசனங்கள் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலைவும், பத்தாம் வசனத்தில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி 1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலத்தில் ஆரம்பமான மூன்று சோதனைகளில் இரண்டாவதையும் குறிக்கின்றன.

அந்த முத்திரையிடுதல், சிங்கங்களின் குகையில் இருந்த தானியேலால், எரியும் அக்கினிக் குழியிலிருந்த மூன்று சிறப்புமிக்கோரால், இரண்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள மிருகங்களின் உருவம் குறித்த நேபுகாத்நேச்சாரின் கனவைப் புரிந்துகொள்ள தானியேலும் அந்த மூன்று சிறப்புமிக்கோரும் ஜெபித்ததினால், ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஜெபத்தைத் தானியேல் ஜெபித்ததினால், அறிவு பெருகுதலைப் புரிந்துகொள்ளும் ஞானிகளால், சகரியா மூன்றாம் அதிகாரத்தில் யோசுவாவின் பாவம் அகற்றப்பட்டதினால், நான்காம் அதிகாரத்தில் செருபாபேலால், எகிப்தில் இரண்டாம் ஆட்சியாளனாக யோசேப்பு ஆனதினால், பெந்தெகொஸ்தேக்கு முன்பாக பத்து நாட்கள் மேல்மாட அறையில் இருந்த சீஷர்களால், எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் மில்லரைட்டுகளால், வெற்றிகரமான பிரவேசத்தின்போது ஊர்வலத்தை முன்னின்று நடத்தின லாசருவால், மற்றும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்தில் உள்ள ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தினரால் குறிக்கப்படுகின்றது.

உக்ரைனியப் போரின் தொடக்கத்தில் 2014 ஆம் ஆண்டில் பதினொன்றாம் வசனம் வந்தடைந்தது; மேலும் 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தில், தேவனுடைய ஜனங்கள் “வெண்மையாக்கப்படுகிறார்கள்” எனும் காட்சிச்சார்ந்த சோதனை ஆரம்பமானது. பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் ஐந்தாவது வரி பதின்மூன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலானவை ஆகும்.

## ஐந்தாம் வரிசையின் மேற்பார்வை

> ஏனெனில் வடதிசையின் ராஜா திரும்பி வந்து, முன்தடவைவிடப் பெரிதான ஒரு திரளான படையை எழுப்புவான்; மேலும் சில ஆண்டுகளுக்குப் பின் அவன் நிச்சயமாக ஒரு மாபெரும் படையுடனும் மிகுதியான செல்வங்களுடனும் வருவான். அந்தக் காலங்களில் தென்திசையின் ராஜாவுக்கு விரோதமாக அநேகர் எழும்புவார்கள்; உன் ஜனங்களிலுள்ள கொள்ளைக்காரரும் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்தும்படி தங்களை உயர்த்திக்கொள்வார்கள்; ஆனாலும் அவர்கள் விழுந்துபோவார்கள். அப்பொழுது வடதிசையின் ராஜா வந்து, முற்றுகை மேட்டை எழுப்பி, மிகவும் அரணான நகரங்களைக் கைப்பற்றுவான்; தெற்கின் படைகளாலும் எதிர்த்து நிலைக்க முடியாது; அவன் தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களாலும் முடியாது; எதிர்த்து நிற்கத் தகுந்த வல்லமையும் இருக்காது. தானியேல் 11:13–15.

இந்த வசனங்கள் கி.மு. 200 ஆம் ஆண்டில் நிறைவேறின; மேலும் அவை எதிர்த்து நின்ற அரசர்களையும் அவர்களுடைய கூட்டணிகளையும் உள்ளடக்கிய பானியம் யுத்தத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. அத்துடன், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் வரலாற்றில் புறஜாதியரான ரோம் முதன்முறையாகத் தன்னை நிலைநிறுத்திக் காட்டிய இடமாகவும் இந்த வசனங்கள் அமைகின்றன. இந்த வசனங்கள் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யத்தின் இறுதியான எழுச்சியையும் வீழ்ச்சியையும் உள்ளடக்குகின்றன; அதேசமயம், பேதுரு ஒருநூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலை அடையாளப்படுத்தும் இடமான கய்சரியா பிலிப்பியாவிற்கு கிறிஸ்து வருகை தந்த வேதாகம வரலாறையும் உள்ளடக்குகின்றன. “சுத்திகரிக்கப்படுதல், வெண்மையாக்கப்படுதல், சோதிக்கப்படுதல்” ஆகியவற்றால் அமைந்த பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தின் மூன்று சோதனைகளில் மூன்றாவது ஒன்று வருகை தருவதன் மூலம், இந்த வரலாறு ஒருநூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலுக்கான முன்னடையாளமாக உள்ளது.

இந்த மூன்று வசனங்கள், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் பதினாறாம் வசனத்திற்குக் கொண்டு செல்கின்றன. 1844 ஆகஸ்ட் 17 அன்று எக்ஸெட்டர் முகாமுக் கூட்டம் முடிவுற்றபோது, ஞானமுள்ள கன்னியர் அறுபத்து ஆறு நாட்களுக்குள் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் கிழக்குக் கடற்கரையெங்கும் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியை எடுத்துச் சென்றார்கள். எல்லா கன்னியரும் விழித்தெழும் ஒரு காலம் உண்டு; அப்போது ஒரு பிரிவினருக்குத் எண்ணெய் இல்லை; அதனால் அடையாளப்படுத்தப்படும் அனைத்தும் அதனுடன் சேர்ந்து வருகின்றன. சிமோன் பர்யோனாவின் பெயர் பேதுருவாக மாற்றப்பட்டபோது, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் குறிக்கப்படுகிறது. அந்த நிலையிலிருந்து இயேசு சிலுவையுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகளைப் பற்றி சீஷர்களுக்குப் போதிக்கத் தொடங்கினார்.

சிலுவை என்பது கிருபைக்காலம் முடிவுறுதலின் ஒரு அடையாளமாகும்; மேலும், எலியாவால் முன்சுட்டிக்காட்டப்பட்டு, அதன்பின் யோவான் ஸ்நானகரால் முன்மாதிரியாக்கப்பட்டிருந்த வில்லியம் மில்லர், யோவான் ஸ்நானகரும் எலியாவும் செய்ததுபோலவே, “கிருபைக்காலம் முடிவுறுதலுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை” அறிவிக்க எழுப்பப்பட்டார். யோவான் இதை இவ்வாறு கூறினார்.

> ஆனால், பரிசேயரும் சதுசேயரும் பலர் தமது ஞானஸ்நானத்திற்குக் வருவதை அவர் கண்டு, அவர்களிடத்தில், “பாம்பின்குட்டிகளே, வரவிருக்கிற கோபாக்கினையிலிருந்து தப்பித்தோடும்படி உங்களுக்கு எவன் எச்சரித்தான்?” என்று சொன்னார். மத்தேயு 3:7.

எலியா இதை இவ்வாறு கூறினார்.

> ஆகாப் ஒரு அசேரா தூணையும் செய்தான்; தன்னுக்கு முன்பிருந்த இஸ்ரவேலின் அரசர் அனைவரையும் விட ஆகாப், இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தரை அதிகமாகக் கோபப்படுத்தினான். அவன் நாட்களில் பேத்தேலியனாகிய ஹியேல் எரிகோவை மறுபடியும் கட்டினான்; கர்த்தர் நூனின் குமாரனாகிய யோசுவாவின் மூலம் சொல்லியிருந்த வார்த்தையின்படி, தனது முதற்பேறான அபிராமின் உயிரிழப்பினால் அதன் அஸ்திவாரத்தை இட்டான்; தனது இளைய குமாரனாகிய செகூபின் உயிரிழப்பினால் அதன் வாசற்படிகளை நிலைநிறுத்தினான். கிலேயாதில் குடியிருந்தவர்களில் ஒருவனாகிய திஷ்பியனாகிய எலியா ஆகாபை நோக்கி: நான் நிற்கின்ற இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர் ஜீவனுள்ளவராயிருக்கிறபடியால், என் வார்த்தையின்படியல்லாமல் இவ்வருஷங்களில் பனியும் மழையும் இருக்காது என்றான். 1 இராஜாக்கள் 16:33–17:1.

நவீன மறுமலர்ச்சியாளராகிய வில்லியம் மில்லரின் பணியைப் பற்றிச் சொல்வதற்கிடையில் சகோதரி வைட் இவ்வாறு குறிப்பிட்டார்:

> “மனிதர்கள் தங்கள் ஆபத்தினைப் பற்றி விழிப்புறச் செய்யப்படுதல் அவசியமானதாக இருந்தது; கிருபைக்காலத்தின் முடிவுடன் தொடர்புடைய அந்தப் புனிதமான நிகழ்வுகளுக்காகத் தயாராகும்படி அவர்கள் எழுப்பப்பட வேண்டியிருந்தது.” The Great Controversy, 310.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்கள் “கிருபைக்காலத்தின் முடிவுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகளை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. அந்த நிகழ்வுகள் முடிவுக்காலத்தில் 1989-ஆம் ஆண்டில் முத்திரையிலிருந்து திறக்கப்பட்டன; மேலும் அவை தெளிவாக வெளிப்படுத்தப்பட்டன.

> “தம்முடைய சிலுவைப்பாட்டிற்கு முன்பாக இரட்சகர், தாம் கொல்லப்படவும் கல்லறையிலிருந்து மறுபடியும் எழுந்தருளவும் இருப்பதாக தமது சீஷர்களுக்கு விளக்கமாகச் சொன்னார்; மேலும், அவர் சொன்ன வார்த்தைகளை மனங்களிலும் இருதயங்களிலும் ஆழமாகப் பதியச் செய்யத் தூதர்கள் அங்கே இருந்தனர். ஆனால் சீஷர்கள் ரோமப் பிடியிலிருந்து தற்காலிக விடுதலையையே எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்; ஆகையால், தங்கள் எல்லா நம்பிக்கைகளும் மையமாயிருந்த அவரே அவமானகரமான மரணத்தை அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தைக் அவர்கள் சகிக்க முடியவில்லை. அவர்கள் நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டிய வார்த்தைகள் அவர்களுடைய மனங்களில் இருந்து அகற்றப்பட்டன; சோதனையின் நேரம் வந்தபோது, அது அவர்களை ஆயத்தமற்றவர்களாகவே கண்டது. இயேசுவின் மரணம், அவர் முன்கூட்டியே எச்சரித்திருக்கவே இல்லையென்றுபோலவே, அவர்களுடைய நம்பிக்கைகளை முற்றிலும் சிதைத்தது. அதுபோலவே தீர்க்கதரிசனங்களிலும், எதிர்காலம் நமக்குமுன் திறந்து வைக்கப்பட்டுள்ளது; அது கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகளினால் சீஷர்களுக்குமுன் எவ்வளவு தெளிவாகத் திறந்து வைக்கப்பட்டிருந்ததோ அவ்வளவே தெளிவாக. கிருபைக்காலம் முடிவடைவதோடும், இடுக்கண் காலத்திற்கான ஆயத்தப்பணியோடும் தொடர்புடைய நிகழ்வுகள் தெளிவாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. ஆனால் எண்ணிலடங்கா மக்கள், இந்த முக்கியமான சத்தியங்கள் ஒருபோதும் வெளிப்படுத்தப்படவே இல்லையென்றால் இருப்பார்களோ அதற்கும் அதிகமான புரிதலைக் கொண்டிருக்கவில்லை. இரட்சிப்பிற்குரிய ஞானமுள்ளவர்களாக அவர்களை ஆக்கும் ஒவ்வொரு உணர்வையும் பறித்துக்கொள்ளச் சாத்தான் கவனித்து நோக்குகிறான்; இடுக்கண் காலம் அவர்களை ஆயத்தமில்லாதவர்களாகவே காணும்.” The Great Controversy, 595.

கிறிஸ்து தமது சீஷர்களுக்குச் சிலுவையைப் பற்றி போதிக்கத் தொடங்கியது கெய்சரியா பிலிப்பியில், அதாவது பானியம் எனப்படும் இடத்திலேயே; இது பதின்மூன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலான பகுதியாகும். இதன் மூலம், 1844 அக்டோபர் 22 வரை எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தின் வரலாறு முன்மாதிரியாகக் காட்டப்படுகிறது. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் சீர்திருத்த இயக்கத்தின் தொடக்கத்தில் “சோதனைக்காலம் முடிவுறுதலோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகள்” முத்திரை நீக்கப்பட்டன; மேலும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் இயக்கத்தின் முடிவில், “சோதனைக்காலம் முடிவுறுதலோடு தொடர்புடைய நிகழ்வுகள்” நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்துள்ள வரலாற்றினுள் முத்திரை நீக்கப்படுகின்றன.

> “இன்று, எலியாவினதும் யோவான் ஸ்நானகரனினதும் ஆவியிலும் வல்லமையிலும், தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட தூதர்கள், நியாயத்தீர்ப்புக்குக் கட்டுண்டிருக்கும் உலகத்தின் கவனத்தை, கிருபைக்காலத்தின் இறுதி மணிகளுடனும் ராஜாதி ராஜாவாகவும் கர்த்தாதி கர்த்தராகவும் கிறிஸ்து இயேசு வெளிப்படுதலுடனும் தொடர்புடையதாக விரைவில் நடைபெறவிருக்கும் அந்தத் தீவிரமான நிகழ்வுகளின்மேல் திருப்பி அழைக்கின்றனர்.” Prophets and Kings, 715, 716.

“அருள்வாய்ப்பின் முடிவுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகள்” என்பது நாற்பதாவது வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றில் முத்திரை அவிழ்க்கப்படும் நிகழ்வுகளாகும். சகரியா மூன்றாம் அதிகாரத்தில் விசாரணைத் தீர்ப்பின் இறுதி காட்சிகள் விளக்கப்படுகின்றன. எசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் முத்திரையிடப்படுகிறவர்களுடன் சகரியாவின் சாட்சியைத் தெய்வீகத் தூண்டுதல் இணைக்கிறது.

> “தேவனுடைய மக்கள் தேசத்தில் செய்யப்படும் அருவருப்புகளினிமித்தம் நெடுங்கண்ணீருடன் நித்தம் புலம்பி அழுகின்றனர். தெய்வீகப் பிரமாணத்தை மிதித்தழிக்கும் தங்களின் அபாயத்தைத் துன்மார்க்கருக்குக் கண்ணீரோடு எச்சரிக்கின்றனர்; மேலும் தங்களுடைய சொந்த மீறுதல்களினிமித்தம் சொல்லொண்ணாத துக்கத்தோடு கர்த்தரின் சந்நிதியில் தம்மைத் தாழ்த்துகின்றனர். துன்மார்க்கரோ அவர்களுடைய துக்கத்தை இகழ்ந்து, அவர்களுடைய தீவிரமான விண்ணப்பங்களைப் பரிகசித்து, அவர்கள் பலவீனம் என்று கூறுகிறதைக் கேலிசெய்கின்றனர். ஆனால் தேவனுடைய மக்களுடைய வேதனையும் தாழ்மையும், பாவத்தின் விளைவாக இழந்துபோன வலிமையையும் குணநலனின் மேன்மையையும் அவர்கள் மீண்டும் பெறுகின்றனர் என்பதற்குத் தெளிவான சான்றாகும். அவர்கள் கிறிஸ்துவினிடத்தில் இன்னும் நெருக்கமாக அணுகி, அவர்களுடைய கண்கள் அவருடைய பரிபூரண பரிசுத்தத்தின் மேல் நிலைத்திருக்கிறதினாலே, பாவத்தின் மிகுதியான பாவமயத்தன்மையை அவர்கள் இவ்வளவு தெளிவாக உணருகின்றனர். அவர்களுடைய மனந்திரும்புதலும் சுயதாழ்த்தலும், எந்த இரங்குதலுக்கும் காரணமில்லை என்று கருதுகிறவர்களுடைய, கிறிஸ்துவின் தாழ்மையை இகழுகிறவர்களுடைய, தேவனுடைய பரிசுத்தப் பிரமாணத்தை மீறிக்கொண்டிருக்கையிலும் பரிபூரணத்தை உரிமையாக்குகிறவர்களுடைய, தன்னிறைவு கொண்ட அகந்தையான மனப்பாங்கை விட, தேவனுடைய பார்வையில் அளவிடமுடியாத அளவுக்கு விரும்பத்தக்கவைகளாகும். சாந்தமும் இருதயத் தாழ்மையும் வலிமைக்கும் ஜயத்திற்குமான நிபந்தனைகளாகும். சிலுவையின் அடிவாரத்தில் தலைவணங்குகிறவர்களுக்கு மகிமையின் கிரீடம் காத்திருக்கிறது. இம்மாதிரியான துக்கிக்கிறவர்கள் பாக்கியவான்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் ஆறுதல் பெறுவார்கள்.”

> உண்மையுள்ள ஜெபிக்கிறவர்கள், சொல்லப்போனால், தேவனோடு கூட அடைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். தாங்களே எவ்வளவு உறுதியாகக் காக்கப்படுகிறார்கள் என்பதை அவர்கள் அறியவில்லை. சாத்தானால் தூண்டப்பட்டு, இவ்வுலகத்தின் ஆட்சியாளர்கள் அவர்களை அழித்துவிட முயலுகிறார்கள்; ஆனால் தோத்தானில் எலீஷாவின் சேவகரின் கண்கள் திறக்கப்பட்டதுபோல் அவர்களுடைய கண்களும் திறக்கப்பட்டால், தேவதூதர்கள் அவர்களைச் சுற்றி முகாமிட்டிருப்பதையும், தங்கள் பிரகாசத்தாலும் மகிமையாலும் இருளின் படைகளை அடக்கிக் காத்திருக்கிறதையும் அவர்கள் காண்பார்கள்.

> “தேவனுடைய ஜனங்கள் அவருக்கு முன்பாகத் தங்கள் ஆத்துமாக்களைத் தாழ்த்தி, இருதயத் தூய்மைக்காக மன்றாடும்போது, ‘அவர்களிடமிருந்து அசுத்தமான ஆடைகளை அகற்றுங்கள்’ என்ற கட்டளை வழங்கப்படுகிறது; மேலும், ஊக்கமளிக்கும் இந்த வார்த்தைகள் சொல்லப்படுகின்றன: ‘இதோ, உன் அக்கிரமத்தை உன்னைவிட்டு அகலச் செய்தேன்; மாற்று வஸ்திரங்களை உனக்குப் போர்த்துவிப்பேன்.’ கிறிஸ்துவின் நீதியின் களங்கமற்ற அங்கி, சோதிக்கப்பட்டும், பரிசோதிக்கப்பட்டும், ஆனாலும் உண்மையுள்ள தேவபிள்ளைகள்மேல் அணிவிக்கப்படுகிறது. இகழப்பட்ட மீதியிருப்போர் மகிமையான ஆடைகளால் உடுத்தப்படுகிறார்கள்; உலகத்தின் கெடுதல்களால் இனி ஒருபோதும் மாசுபடாதவர்களாக இருப்பார்கள். அவர்களுடைய நாமங்கள் ஆட்டுக்குட்டியின் ஜீவபுஸ்தகத்தில் நிலைநிறுத்தப்படுகின்றன; எல்லாக் காலங்களிலும் உண்மையுள்ளவர்களுள் பதிவு செய்யப்படுகின்றன. அவர்கள் வஞ்சகனின் தந்திரங்களை எதிர்த்திருக்கிறார்கள்; மகா பாம்பின் கர்ஜனையினால் அவர்கள் தங்கள் விசுவாசநிலையிலிருந்து திருப்பப்படவில்லை. இப்போது அவர்கள் சோதிப்பவனின் சூழ்ச்சிகளிலிருந்து நித்தியமாகப் பாதுகாப்புடையவர்களாக உள்ளார்கள். அவர்களுடைய பாவங்கள் பாவத்தின் மூலப்பிறப்பாளியின் மேல் மாற்றப்படுகின்றன. மீதியிருப்போர் மன்னிக்கப்பட்டும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டும் இருப்பதோடு மட்டும் அல்லாமல், கௌரவிக்கப்படுகிறார்கள். ‘அழகிய தலைப்பாகை’ அவர்களுடைய தலைகளின்மேல் வைக்கப்படுகிறது. அவர்கள் தேவனுக்குக் ராஜாக்களாகவும் ஆசாரியர்களாகவும் இருப்பார்கள். சாத்தான் தன் குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைத்து, இந்தக் கூட்டத்தை அழிக்கத் தேடிக்கொண்டிருந்தபோது, காணப்படாத பரிசுத்த தூதர்கள் இங்கும் அங்கும் சென்று, அவர்கள்மேல் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய முத்திரையைப் பதித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். இவர்களே ஆட்டுக்குட்டியுடன் சீயோன் மலைமேல் நிற்கிறவர்கள்; அவர்களுடைய நெற்றிகளில் பிதாவின் நாமம் எழுதப்பட்டிருக்கிறது. அவர்கள் சிங்காசனத்தின்முன் புதிய பாடலைப் பாடுகிறார்கள்; பூமியிலிருந்து மீட்கப்பட்ட நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம்பேர் அன்றிச் வேறொருவனும் கற்றுக்கொள்ள முடியாத அந்தப் பாடலையே. ‘ஆட்டுக்குட்டி எங்கே போனாலும் அவரைப் பின்பற்றுகிறவர்கள் இவர்களே. மனுஷரிலிருந்து மீட்கப்பட்டு, தேவனுக்கும் ஆட்டுக்குட்டிக்கும் முதற்பலன்களாயிருக்கிறவர்கள் இவர்களே. அவர்களுடைய வாயில் கபடம் காணப்படவில்லை; ஏனெனில் அவர்கள் தேவனுடைய சிங்காசனத்திற்குமுன்பாகக் குற்றமற்றவர்களாயிருக்கிறார்கள்.’”

> “இப்போது தூதரின் அந்த வார்த்தைகள் முழுமையாக நிறைவேறியுள்ளன: ‘இப்போது கேள், பிரதான ஆசாரியனாகிய யோசுவாவே, நீயும் உன் முன் உட்கார்ந்திருக்கும் உன் சகாக்களும்; ஏனெனில் அவர்கள் அதிசயிக்கத்தக்க மனுஷர்; இதோ, நான் என் ஊழியக்காரனாகிய கிளையை வெளிப்படுத்துவேன்.’ கிறிஸ்து தமது ஜனங்களின் மீட்பரும் விடுவிப்பவருமாக வெளிப்படுத்தப்படுகிறார். இப்போது உண்மையாகவே அந்த மீதியானோர் ‘அதிசயிக்கத்தக்க மனுஷர்’ ஆவர்; ஏனெனில் அவர்களுடைய யாத்திரையின் கண்ணீரும் தாழ்ச்சியும் தேவனும் ஆட்டுக்குட்டியானவரும் இருப்பதின் முன்னிலையில் ஆனந்தத்திற்கும் கௌரவத்திற்கும் இடமளிக்கின்றன. ‘அந்நாளிலே கர்த்தருடைய கிளை அழகும் மகிமையும் உடையதாக இருக்கும்; இஸ்ரவேலில் தப்பிப்பிழைத்தவர்களுக்கு பூமியின் கனியும் சிறப்பும் சௌந்தரியமும் உடையதாக இருக்கும். அப்பொழுது சீயோனில் மீதியாக இருப்பவனும் எருசலேமில் நிலைத்திருப்பவனும் பரிசுத்தன் எனப்படுவான்; எருசலேமில் ஜீவனுள்ளவர்களிடத்தில் எழுதப்பட்டிருப்பவன் எவனோ அவனெல்லாரும் அப்படியே எனப்படுவார்கள்.”’ Testimonies, volume 5, 474–476.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தில் கூறப்படும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர், தேசத்தில் உள்ள அருவருப்புகளினிமித்தம் “பெருமூச்சு விட்டும் அழுதும்” கொண்டிருக்கையில் “முத்திரையிடப்படும்” எசேக்கியேலின் குழுவே ஆவர். அவர்கள், கிறிஸ்துவின் நீதியின் ஆடையையும், முன்பெல்லாம் தேவனுடைய ஜனங்களாக இல்லாதிருந்தும் இப்போது தேவனுடைய ஜனங்களாகிய பேதுரு கூறும் “ராஜாக்களும் ஆசாரியர்களும்” என்பதைக் குறிக்கும் அழகிய தலைப்பாகையையும் பெறும்போது, முத்திரையிடப்படுகிறார்கள்.

> ஆனால் நீங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சந்ததி, ராஜகீய ஆசாரியக்கூட்டம், பரிசுத்த ஜாதி, தேவனுக்கே உரிய ஜனமாயிருக்கிறீர்கள்; அது, உங்களை இருளிலிருந்து தம்முடைய அதிசயமான ஒளிக்குள் அழைத்தவருடைய மகிமைகளை அறிவிக்கும்படியாகும். முன்பு நீங்கள் ஜனமாயிருக்கவில்லை, இப்போது தேவனுடைய ஜனமாயிருக்கிறீர்கள்; முன்பு இரக்கம்பெறாதவர்களாயிருந்தீர்கள், இப்போது இரக்கம்பெற்றவர்களாயிருக்கிறீர்கள். அன்பானவர்களே, நீங்கள் பரதேசிகளும் யாத்திரிகர்களுமாயிருக்கிறதினால், ஆத்துமாவுக்கு விரோதமாகப் போராடுகிற மாம்ச இச்சைகளிலிருந்து விலகியிருங்கள் என்று உங்களை வேண்டிக்கொள்கிறேன்; மேலும், புறஜாதியாரிடத்தில் உங்கள் நடத்தையை நேர்மையானதாயிருக்கச் செய்யுங்கள்; அப்பொழுது அவர்கள் உங்களைத் துஷ்டக்காரர்களென்று பழித்துரைத்தாலும், அவர்கள் காணுகிற உங்கள் நற்செயல்களினால் சந்திப்பின் நாளில் தேவனை மகிமைப்படுத்துவார்கள். 1 பேதுரு 2:9–12.

> ஆகையால் இப்போது நீங்கள் உண்மையாகவே என் சத்தத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்து, என் உடன்படிக்கையை கைக்கொள்ளுவீர்களானால், சகல ஜனங்களிலும் மேலாக நீங்கள் எனக்குச் சிறப்பான சொத்தாக இருப்பீர்கள்; ஏனெனில் பூமியெல்லாம் என்னுடையதே. மேலும் நீங்கள் எனக்குப் ஆசாரியர்களின் ராஜ்யமாகவும் பரிசுத்த ஜாதியாகவும் இருப்பீர்கள். இஸ்ரவேல் புத்திரரிடத்தில் நீ சொல்லவேண்டிய வார்த்தைகள் இவையே. யாத்திராகமம் 19:5, 6.

> இந்த பூமியின் வரலாற்றின் கடைசி நாட்களில், தேவன் தமது கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளும் தமது ஜனங்களோடு கொண்ட உடன்படிக்கை புதுப்பிக்கப்பட வேண்டும். “‘அந்நாளில் நான் அவர்களுக்காகப் புலத்தின் மிருகங்களோடும், ஆகாயத்தின் பறவைகளோடும், பூமியின்மேல் ஊர்ந்து செல்கிற ஜீவராசிகளோடும் ஒரு உடன்படிக்கை செய்வேன்; வில்லையும் பட்டயத்தையும் யுத்தத்தையும் பூமியிலிருந்து முறித்துப்போடுவேன்; அவர்களைப் பாதுகாப்போடு படுத்திருக்கச் செய்வேன். நான் உன்னை என்றென்றைக்கும் எனக்கு மணம்புரிவிப்பேன்; ஆம், நீதியிலும் நியாயத்திலும் தயவிலும் இரக்கங்களிலும் உன்னை எனக்கு மணம்புரிவிப்பேன். உண்மையிலும் உன்னை எனக்கு மணம்புரிவிப்பேன்; நீ கர்த்தரை அறிந்துகொள்வாய்.’”

> “‘அந்நாளில் அது நிகழும்; நான் கேட்பேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; நான் வானங்களை கேட்பேன், அவைகள் பூமியின் வேண்டுகோளை கேட்பும்; பூமி தானியத்தையும் திராட்சரசத்தையும் எண்ணெயையும் கேட்பும்; அவைகள் யிஸ்ரயேலின் வேண்டுகோளை கேட்பும். நான் அவளை எனக்காக பூமியில் விதைப்பேன்; இரக்கம் பெறாதவளுக்கு நான் இரக்கம் காண்பிப்பேன்; என் ஜனமல்லாதவர்களிடம், நீங்கள் என் ஜனங்கள் என்று சொல்லுவேன்; அவர்கள், நீர் என் தேவன் என்று சொல்லுவார்கள்.’ ஓசியா 2:14–23.”

> “‘அந்த நாளில், ... இஸ்ரவேலின் மீதமிருப்போரும், யாக்கோபின் வீட்டாரில் தப்பிச் சென்றவர்களும், ... கர்த்தராகிய இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தவரை உண்மையோடு சார்ந்திருப்பார்கள்.’ ஏசாயா 10:20. ‘எல்லா ஜாதிகளிலும், கோத்திரங்களிலும், பாஷைகளிலும், மக்களிலும்’ இருந்து, ‘தேவனைப் பயந்து, அவருக்கே மகிமையைக் கொடுங்கள்; ஏனெனில் அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை வந்திருக்கிறது’ என்ற செய்திக்கு மனமகிழ்ச்சியுடன் பதிலளிப்பவர்கள் இருப்பார்கள். அவர்களை இந்தப் பூமியோடு பிணைக்கும் ஒவ்வொரு விக்கிரகத்திலிருந்தும் அவர்கள் திரும்பி, ‘வானத்தையும், பூமியையும், சமுத்திரத்தையும், நீரூற்றுகளையும் உண்டாக்கினவரையே’ வணங்குவார்கள். அவர்கள் எல்லா சிக்கல்களிலிருந்தும் தங்களை விடுவித்துக்கொண்டு, தேவனுடைய இரக்கத்தின் நினைவுச் சின்னங்களாக உலகத்தின் முன் நிற்பார்கள். ஒவ்வொரு தெய்வீகக் கோரிக்கைக்கும் கீழ்ப்படிந்தவர்களாயிருந்து, ‘தேவனுடைய கற்பனைகளையும், இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் கைக்கொள்ளுகிறவர்கள்’ என்று தூதர்களாலும் மனுஷராலும் அறியப்படுவார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:6–7, 12.”

> “‘இதோ, நாட்கள் வருகின்றன என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; அப்போது உழுவோன் அறுப்பவனை எட்டிப்பிடிப்பான், திராட்சையை மிதிப்பவன் விதை விதைப்பவனை எட்டிப்பிடிப்பான்; மலைகள் இனிய திராட்சரசத்தைச் சொரியும், எல்லா குன்றுகளும் உருகும். மேலும் என் ஜனமான இஸ்ரவேலின் சிறைப்பட்ட நிலையைக் திரும்பக் கொண்டுவருவேன்; அவர்கள் பாழடைந்த நகரங்களை மீண்டும் கட்டி அவற்றில் குடியிருப்பார்கள்; அவர்கள் திராட்சைத்தோட்டங்களை நட்டு அவற்றின் திராட்சரசத்தைப் பருகுவார்கள்; அவர்கள் தோட்டங்களையும் அமைத்து அவற்றின் கனிகளை உண்பார்கள். நான் அவர்களை அவர்களுடைய தேசத்தில் நாட்டுவேன்; நான் அவர்களுக்கு அளித்த அவர்களுடைய தேசத்திலிருந்து அவர்கள் இனி ஒருபோதும் பிடுங்கப்படமாட்டார்கள் என்று உன் தேவனாகிய கர்த்தர் சொல்லுகிறார். ஆமோஸ் 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரான இறுதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தலைமுறை முத்திரையிடப்படும் தருணத்திலிருந்து, ஜாதியாரின் சந்திப்பின் நாளில், அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் வாழ்க்கை முறையால் (நடத்தை) தாக்கம் அடையக்கூடிய பிறஜாதியார் இன்னும் இருப்பது தெளிவாகும்.

> “மனித சக்தியும் மனித வல்லமையும் தேவனுடைய சபையை நிறுவவில்லை; அதைப் அழித்துவிடவும் அவையால் முடியாது. மனித பலத்தின் பாறையின் மேல் அல்ல, யுகங்களின் பாறையான கிறிஸ்து இயேசுவின் மேல் தான் சபை நிறுவப்பட்டது; ‘பாதாளத்தின் வாசல்கள் அதின்மேல் ஜெயங்கொள்ளாது.’ மத்தேயு 16:18. தேவனுடைய சன்னிதியே அவருடைய காரியத்திற்கு நிலைத்தன்மையளிக்கிறது. ‘பிரபுக்களிலும் மனுஷகுமாரனிலும் நம்பிக்கை வைக்காதிருங்கள்’ என்பது நமக்குவரும் வார்த்தை. சங்கீதம் 146:3. ‘அமைதியிலும் நம்பிக்கையிலும் உங்கள் பலன் இருக்கும்.’ ஏசாயா 30:15. நித்தியமான நீதியின் கோட்பாடுகளின் மேல் நிறுவப்பட்ட தேவனுடைய மகிமையான கிரியை ஒருபோதும் வீணாகிவிடாது. அது வல்லமையிலிருந்து வல்லமைக்குச் செல்லும்; ‘பலத்தினாலும் அல்ல, சக்தியினாலும் அல்ல, என்னுடைய ஆவியினாலே ஆகும் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.’ செகரியா 4:6.”

> “‘செருபாபேலின் கைகள் இந்த ஆலயத்திற்கான அஸ்திவாரத்தை வைத்தன; அவனுடைய கைகளே அதையும் முடித்து நிறைவேற்றும்’ என்ற வாக்குத்தத்தம் எழுத்தர்த்தமாக நிறைவேறியது. வசனம் 9. ‘யூதரின் மூப்பர்கள் கட்டினர்; ஆகாய் தீர்க்கதரிசியும் இத்தோவின் மகனாகிய செகரியாவும் தீர்க்கதரிசித்ததினாலே அவர்கள் செழித்தோங்கினர். இஸ்ரவேலின் தேவனுடைய கட்டளையின்படியும், பேர்சியாவின் அரசர்களாகிய கோரேஸ், தரியு, அர்தசஷ்டா ஆகியோரின் கட்டளையின்படியும் அவர்கள் கட்டி முடித்தனர். இந்த ஆலயம் அதார் மாதத்தின் [பன்னிரண்டாம் மாதம்] மூன்றாம் நாளில், அதாவது தரியு ராஜாவின் ஆட்சியின் ஆறாம் ஆண்டில் முடிவுற்றது.’ எஸ்றா 6:14, 15.” தீர்க்கதரிசிகளும் ராஜாக்களும், 595, 596.

பதின்மூன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரை, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில் சப்தத்தைக் காக்கிறவர்களுக்கான கிருபைக்காலம் முடிவுறுவதற்கு வழிவகுக்கும் தீர்க்கதரிசன நிகழ்வுகளைச் சித்தரிக்கின்றன. அவை தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரம் பத்தாம் வசனத்தில் கூறப்பட்டுள்ள மூன்று படிகளிலான மூன்றாவது படியையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. பத்தாம் வசனம் “சுத்திகரிப்பை” குறிக்கிறது; பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்கள் “வெண்மையாக்கப்படுதலை” குறிக்கின்றன; பதின்மூன்றாம் முதல் பதினைந்தாம் வசனங்கள் வரை, சப்தத்தைக் காக்கிற கன்னியர் “சோதிக்கப்படுகிற” உருக்குக் கல்லான சோதனையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

தானியேல் புத்தகத்தின் உள்ளார்ந்த செய்தி, ஏழாம் அதிகாரம் முதல் ஒன்பதாம் அதிகாரம் வரையிலான உலாய் நதித் தரிசனத்தால் பிரதிநிதிக்கப்படுகிறது; வெளிப்புற செய்தி, பத்தாம் அதிகாரம் முதல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரம் வரையிலான ஹித்தெக்கேல் நதித் தரிசனத்தால் பிரதிநிதிக்கப்படுகிறது. பன்னிரண்டாம் அதிகாரம் உள்ளார்ந்த மற்றும் வெளிப்புறத் தரிசனங்களிரண்டினதும் உச்சக்கட்டமாக இருந்து, கிறிஸ்து ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம்பேரை எவ்வாறு எழுப்பி சுத்திகரிக்கிறார் என்பதற்கான முறையை முன்வைக்கிறது. பத்து முதல் பதினாறு வரையிலான வசனங்கள், 1989 முதல் நாற்பத்தொன்றாம் மற்றும் பதினாறாம் வசனங்களில் குறிப்பிடப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்த வரலாற்றைப் பிரதிநிதிக்கின்றன. அந்த மறைந்த வரலாற்றுக்குள் பொருந்தும் வசனங்கள், பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தின் பத்தாம் வசனத்தின் பரிபூரண நிறைவேற்றத்தை பிரதிநிதிக்கின்றன.

> அநேகர் சுத்திகரிக்கப்படுவார்கள்; வெண்மையாக்கப்படுவார்கள்; சோதிக்கப்படுவார்கள்; ஆனால் துன்மார்க்கர் துன்மார்க்கமாகவே நடப்பார்கள்; துன்மார்க்கரிலொருவரும் புரிந்துகொள்ளமாட்டார்கள்; ஆனால் ஞானிகள் புரிந்துகொள்வார்கள். மேலும், நித்திய பலி அகற்றப்பட்டு, பாழாக்கும் அருவருப்பு நிறுத்தப்படும் காலத்திலிருந்து ஆயிரத்து இருநூற்று தொண்ணூறு நாட்கள் இருக்கும். காத்திருந்து ஆயிரத்து முந்நூற்று முப்பத்தைந்து நாட்களுக்குச் சேருகிறவன் பாக்கியவான். தானியேல் 12:10–12.

பத்தாம் வசனத்திலிருந்து பதினாறாம் வசனம் வரை உள்ளவற்றை உணர்ந்து, “அறிவார்ந்த” வகையிலும் “ஆவிக்குரிய” வகையிலும் முத்திரையிடப்பட்ட “ஞானிகள்” என்பவர்கள், நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள வெளிப்புற தீர்க்கதரிசனச் செய்தியைப் புரிந்துகொள்ளுகிறவர்களாக இருக்கிறார்கள்; மேலும் அவர்கள் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாகவே அந்தப் புரிதலில் “அறிவார்ந்த” வகையில் நிலைபெற்றிருக்கிறார்கள். “ஞானிகள்” என்பவர்கள் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினொன்று, வசனம் பதினொன்றினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள உள்மையான செய்தியினால் மாற்றப்பட்டவர்களாக இருக்கிறார்கள்; மேலும் அவர்கள் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாகவே அந்த அனுபவத்தில் நிலைபெற்றிருக்கிறார்கள்.

“ஞானமுள்ளவர்கள்” என்பது “காத்திருப்பதுடன்” தொடர்புடைய “ஆசீர்வாதத்தை” பெற்றவர்களே; இதனால், ஒருநூற்று நாற்பத்துநான்காயிரம் பேர் பத்து கன்னியர் குறித்த தீர்க்கதரிசனத்தின் பூரணமும் இறுதியுமான நிறைவேற்றத்தை நிறைவேற்றுகிறவர்களாகக் குறிக்கப்படுகின்றனர். வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் பதினொன்றாம் வசனம் 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தில் வந்தடைந்தது; ஆகையால், அதுவே “முடிவுக்காலத்தை” குறிக்கிறது, அப்போது தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் இரண்டு சாட்சிகளால் அடையாளப்படுத்துவது என்னவென்றால், 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தில் முத்திரைநீக்கப்பட்ட அறிவின் பெருக்கம் ஒருநூற்று நாற்பத்துநான்காயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் செயல்முறையை அடையாளப்படுத்துகிறது. பதினொன்று கூட்டி பதினொன்று இருபத்திரண்டு ஆகும்; இது தெய்வீகத்தையும் மனிதத்துவத்தையும் இணைக்கும் ஒரு சின்னமாகும்; மேலும், ஒருநூற்று நாற்பத்துநான்காயிரம் பேரை உருவாக்கும் மூன்று-படிநிலை சுத்திகரிப்பு செயல்முறையைத் தாண்டுகிறவர்கள் தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரம் பன்னிரண்டாம் வசனத்தில் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றனர்; இதனால் பால்மோனியின் இன்னொரு கையொப்பமும் வழங்கப்படுகிறது, ஏனெனில் பன்னிரண்டு மடங்கு பன்னிரண்டு ஒருநூற்று நாற்பத்துநான்காயிரம் ஆகும்.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து காண்போம்.

Back to Articles