Article

# தானியேல் புத்தகம் - எண்பத்தேழு

பத்து கன்னியரின் உவமையை வெளிப்படுத்தல்: அட்வென்டிஸ்ட் வரலாற்றின் வழியே ஒரு ஆழமான பயணம்

Author

Jeff Pippenger

Published

February 20, 2024

Formats

PDF
Word

பத்து கன்னியரின் உவமை, அட்வென்டிஸ்ட் மக்களின் அனுபவத்தை விளக்குகிறது.

> “மத்தேயு 25-இல் உள்ள பத்து கன்னியரின் உவமையும் அட்வென்டிஸ்ட் ஜனங்களின் அனுபவத்தை விளக்குகிறது.” The Great Controversy, 393.

மில்லரைட் அட்வென்டிஸ்டுகள் அந்த உவமையை எழுத்தெழுத்தாக நிறைவேற்றினர்.

> “பத்து கன்னியரின் உவமையை நான் அடிக்கடி சுட்டிக்காட்டப்படுகிறேன்; அவர்களில் ஐவர் ஞானமுள்ளவர்கள், ஐவர் மூடர்களாயிருந்தனர். இந்த உவமை எழுத்துக்கு எழுத்தாக நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கிறது, மேலும் நிறைவேற்றப்படும்; ஏனெனில் இது இந்தக் காலத்திற்கு விசேஷமான பொருத்தத்தை உடையதாகும்; மேலும், மூன்றாம் தூதனின் செய்தியைப் போலவே, இது நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கிறது, காலத்தின் முடிவுவரை நிகழ்காலச் சத்தியமாகத் தொடர்ந்து இருக்கும்.” Review and Herald, August 19, 1890.

முதல் தூதனுடைய இயக்கத்தின் வரலாறு மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும், இந்த உவமையின் இறுதி மையக்கருத்து, கன்னியர் எண்ணெயை உடையவர்களா என்பதிலேயே உள்ளது; அந்த எண்ணெயே பிந்தைய மழையின் செய்தியாகும்.

> “தீமையிலும், வஞ்சகத்திலும், மயக்கத்திலும், மரணத்தின் நிழலிலேயே கிடக்கிற ஒரு உலகம் உண்டு,—தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறது, தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. அவர்களை விழிப்புறச் செய்வதற்காக ஆத்தும வேதனையை உணருகிறவர்கள் யார்? எந்தச் சத்தம் அவர்களை எட்டிச் செல்லும்? ‘இதோ, மணவாளன் வருகிறார்; அவரை எதிர்கொள்ள நீங்கள் வெளியே போங்கள்’ என்ற அடையாளம் கொடுக்கப்படும் காலத்திற்குத் எனது மனம் எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. ஆனால் சிலர் தங்கள் விளக்குகளை மீண்டும் நிரப்புவதற்கான எண்ணெயைப் பெறுவதில் தாமதித்திருப்பார்கள்; அப்போது, எண்ணெயால் குறிக்கப்படுகிற குணநிலை மாற்றிக் கொடுக்கப்படக்கூடியதல்ல என்பதை அவர்கள் மிகவும் தாமதமாக உணருவார்கள். அந்த எண்ணெய் கிறிஸ்துவின் நீதியாகும். அது குணநிலையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; குணநிலை மாற்றிக் கொடுக்கப்படக்கூடியதல்ல. எந்த மனிதனும் அதை இன்னொருவருக்காகப் பெற்றுக்கொடுக்க முடியாது. ஒவ்வொருவரும் பாவத்தின் ஒவ்வொரு களங்கத்திலிருந்தும் சுத்திகரிக்கப்பட்ட ஒரு குணநிலையைத் தமக்காகவே பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.” Bible Echo, May 4, 1896.

உவமையில் வரும் “எண்ணெய்” என்பது “குணநலனை”க் குறிக்கிறது; மேலும் அது “கிறிஸ்துவின் நீதியையும்” குறிக்கிறது. பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட குணநலன், தேவனுடைய வார்த்தையை உண்ணுகிறவர்களாலேயே உண்டாக்கப்படுகிறது.

> உம்முடைய சத்தியத்தினாலே அவர்களைப் பரிசுத்தமாக்கும்; உம்முடைய வார்த்தையே சத்தியம். யோவான் 17:17.

“எண்ணெய்” என்பது தேவனுடைய ஆவியின் செய்திகளுமாகும்.

> “அவர் எங்களுக்குப் அனுப்பும் அறிவிப்புகளை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளாதபோது தேவன் அவமதிக்கப்படுகிறார். இவ்வாறு, இருளில் இருப்போருக்குப் பகிர்ந்தளிக்கும்படியாக அவர் எங்கள் ஆத்துமாக்களில் ஊற்ற விரும்பும் பொன்னான எண்ணெயை நாம் நிராகரிக்கிறோம்.” Review and Herald, July 20, 1897.

“எண்ணெய்” என்பது, கிறிஸ்துவின் நீதியின் பரிசுத்தப்படுத்தும் சந்நிதியை எடுத்துரைக்கும் தேவனுடைய வார்த்தையின் செய்திகளாகும். பத்து கன்னியரின் உவமையில், இது ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் தீர்க்கதரிசனமும் ஆகும்; நடுநிசி முழக்கத்தின் செய்தி, அதாவது கிறிஸ்துவின் நீதியின் செய்தி, 1888 ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சியில் ஜோன்ஸ் மற்றும் வாக்கோனர் அவர்களின் செய்தியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டதுபோல.

> “கர்த்தர் தமது மகத்தான இரக்கத்தில், எல்டர்கள் வாக்னர் மற்றும் ஜோன்ஸ் ஆகியோரின் மூலம் தமது மக்களுக்குப் மிகவும் விலையுயர்ந்த ஒரு செய்தியை அனுப்பினார். இச்செய்தி, உலகத்தின் முன் உயர்த்தப்பட்ட இரட்சகரையும், முழு உலகத்தின் பாவங்களுக்கான பலியையும் இன்னும் வெளிப்படையாக நிறுத்துவதற்காக இருந்தது. அது ஜாமீனாளரின் மூலம் விசுவாசத்தினால் நீதி எண்ணப்படுதலை முன்வைத்தது; தேவனுடைய எல்லாக் கற்பனைகளுக்கும் கீழ்ப்படிதலில் வெளிப்படுகின்ற கிறிஸ்துவின் நீதியைப் பெறும்படி மக்களை அழைத்தது. அநேகர் இயேசுவை நோக்கிய பார்வையை இழந்திருந்தார்கள். அவர்களின் கண்கள் அவருடைய தெய்வீக நபரின்மீதும், அவருடைய தகுதிகளின்மீதும், மனிதக் குடும்பத்தின் மீதான அவருடைய மாறாத அன்பின்மீதும் திருப்பப்பட வேண்டும் என அவர்கள் தேவைப்பட்டனர். அவர் மனுஷருக்குச் செழுமையான வரங்களை வழங்கவும், உதவியற்ற மனித செயலாளருக்குத் தம்முடைய சொந்த நீதியெனும் விலையிடமுடியாத வரத்தை அருளவும் சகல அதிகாரமும் அவருடைய கைகளில் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது. இதுவே தேவன் உலகத்துக்குக் கொடுக்கும்படி கட்டளையிட்ட செய்தியாகும். இதுவே மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி; அது மகா சத்தத்தோடு அறிவிக்கப்பட வேண்டியது, மேலும் அவருடைய ஆவியின் பெரும் அளவிலான ஊற்றுதலினால் உடனிருந்து நடைபெற வேண்டியது ஆகும்.” Testimonies to Ministers, 91.

இந்தச் செய்தி பின்மழையின் செய்தியாகும்.

> “பின்னைய மழை தேவனுடைய ஜனங்களின் மேல் பொழியப்பட இருக்கிறது. வல்லமையுள்ள ஒரு தூதன் வானத்திலிருந்து இறங்கி வர இருக்கிறார்; முழு பூமியும் அவருடைய மகிமையினால் ஒளியூட்டப்படும்.” ரிவியூ அண்ட் ஹெரால்ட், ஏப்ரல் 21, 1891.

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று அந்த வல்லமையுள்ள தூதன் இறங்கியபோது, பிந்திய மழை தெளிக்கத் தொடங்கியது; அப்பொழுது பத்து கன்னியரின் உவமையிலும் ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்திலும் சித்தரிக்கப்பட்ட மில்லரைட்களின் வரலாறு மறுபடியும் நிகழத் தொடங்கியது. அப்பொழுதே தேவனுடைய கடைசி நாளின் ஜனங்கள் அந்தத் தூதனுடைய கையில் இருந்த புத்தகத்தை உண்டார்கள்; அப்படிச் செய்ததன் மூலம் அவர்கள் எரேமியாவின் பழைய பாதைகளுக்குத் திருப்பி நடத்தப்பட்டு, எச்சரிக்கை எக்காளத்தை ஊத வேண்டிய காவலாளிகளாக ஆனார்கள். அந்த எக்காள எச்சரிக்கை, ஏசாயா ஒரு மகா முழக்கமாகச் சித்தரித்த லவோதிக்கேயாவின் செய்தியாக இருந்தது.

> உரக்கக் கூப்பிடு; தடுக்காதே; எக்காளம்போல் உன் சத்தத்தை உயர்த்தி, என் ஜனங்களுக்குத் தங்கள் மீறுதலையும், யாக்கோபின் வீட்டாருக்குத் தங்கள் பாவங்களையும் அறிவி. ஏசாயா 58:1.

முதல் மற்றும் மூன்றாம் தூதர்களின் சீர்திருத்த இயக்கம் ஒரு “முடிவுகாலத்தில்” ஆரம்பிக்கிறது. அந்த நிலையில் அக்காலத்தில் உயிரோடிருக்கும் தலைமுறையைச் சோதிக்கும் ஒரு “அறிவின் அதிகரிப்பு” உண்டாகும்; ஆனால் அந்த அறிவு முறையாக வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு செய்தியாகப் பிரசுரிக்கப்படுகிறதற்குப் பின்னரே அது அப்படிச் செய்கிறது. அதன்பின்பு அந்த முறையாக வடிவமைக்கப்பட்ட செய்தி “வல்லமையூட்டப்படுகிறது”; அந்த வல்லமையூட்டல் ஒரு தூதன் இறங்கி வருவதால் குறிக்கப்படுகிறது. அந்த தூதனின் இறக்கம் ஆபக்கூக்கின் விவாதத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; அப்போது இரண்டு வகுப்பினர், பின்மழையின் உண்மையான செய்தியா அல்லது கள்ளச் செய்தியா என்பதைத் தனித்தனியாக அடையாளம் காணத் தொடங்குகிறார்கள். பின்னர் விசுவாசிகள் தேவனுடைய காவலாளிகளாகி, எச்சரிக்கை எக்காளச் செய்தியை ஊதத் தொடங்குகிறார்கள்.

உண்மையான எக்காளச் செய்தி, ஆபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகளில் குறிக்கப்படுகின்ற ஒளியை அடிப்படையாகக் கொண்டது. அது லவோதிக்கேயாவுக்கான எச்சரிக்கையும், தேவனுடைய ஜனங்களின் பாவங்களை அடையாளப்படுத்தும் எச்சரிக்கையும் ஆகும். முதல் ஏமாற்றம் நிகழும் வரையில் விவாதம் தீவிரமடைகிறது; அப்போது ஒரு வகுப்பினர் “பரியாசக்காரரின் சபை”யாக மாறுகின்றனர், மேலும் உண்மையான காவலாளிகள், ஏமாற்றத்திற்கு முன்னர் அவர்கள் வெளிப்படுத்தியிருந்த செய்திக்கான வைராக்கியத்திற்குத் திரும்பும்படி அழைக்கப்படுகின்றனர். காவலாளிகள் திரும்பியபோது, தாங்கள் “தாமதக்காலத்தில்” இருப்பதை அறிந்தார்கள்; தோல்வியடைந்ததாகத் தோன்றிய செய்தி உண்மையில் தேவனுடைய ஒழுங்கின்படி நிறைவேறப்போகிறது என்பதையும் உணர்ந்தார்கள். அந்தச் செய்தி ஒரு குறுகிய காலப்பகுதியில் வளர்ச்சியடைந்தது (ஆயினும் அது காலப்பகுதிதான்), மேலும் அந்தச் செய்தி வரும் போது அது “நள்ளிரவுக் கூக்குரல்” என்ற செய்தியாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது; அது, தூதன் இறங்கி வந்தபோது வல்லமையடையத் தொடங்கிய செய்தியின் வெறும் அதிகரிப்பே ஆகும்.

செய்தி வந்தடைந்தபோது, தூதன் இறங்கிய சமயத்தில் காவலரின் நிலையைக் ஏற்றுக்கொண்டவர்களுக்கும் அதை மறுத்தவர்களுக்கும் இடையிலான பிரிவு முழுமையாக நிறைவேறியது. அந்தப் பிரிவே, தூதன் இறங்கியபோது ஆரம்பமான பிற்கால மழையின் மீது வைக்கப்பட்ட “அளவிடுதல்” இன்றியே, பிற்கால மழை பொழியப்படுவதற்கு முன்பாகவே, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின்மேல் முத்திரை பதிக்கப்படும் நிலையைக் குறிக்கிறது.

மில்லரைட்டுகளின் வரலாறு, நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலின் காலத்தில் நிகழும் பிற்கால மழைக்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு ஆகும். அந்த வரலாற்றில், ஆபக்கூக்கின் விவாதம் ஒரு உண்மையானதும் ஒரு பொய்யானதுமான பிற்கால மழைச் செய்தியை அடிப்படையாகக் கொண்டது. பவுல், ஒரு வர்க்கத்தைச் சத்தியத்தின் மீது அன்பு கொண்டவர்களாக அடையாளப்படுத்துகிறார்; மற்றொரு வர்க்கம் சத்தியத்தின் மீது அன்பு இல்லாதவர்களாகவும், அவர்கள் ஒரு “பொய்யை” நம்பியிருப்பதினாலும், வல்லமையான மயக்கத்தைப் பெறுகிறவர்களாகவும் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றனர்.

மில்லரிட் இயக்கம் என்பது, “முடிவுக் காலம்” முதல் “நடுநிசி முழக்கம்” நிகழும் வேளையில் பரிசுத்த ஆவி பொழியப்படும் வரையிலும், அறிவிலும் வல்லமையிலும் அதிகரித்து வரும் சத்தியத்தின் ஒரு வளர்ச்சியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. மில்லரிட் இயக்கம், ஒப்புமையாக அமைந்துள்ள சில குறிப்பிட்ட வழிக்குறிகளை அடையாளப்படுத்தியது; உதாரணமாக, ஒரு “முடிவுக் காலம்”, “அறிவின் அதிகரிப்பு” மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் செய்தியின் ஒரு “முறைப்படுத்தல்”, கீழிறங்கும் ஒரு தூதனால் குறிக்கப்படும் செய்தியின் ஒரு “வல்லமையூட்டல்”, பத்து கன்னியரின் உவமையை அறிமுகப்படுத்தும் ஒரு “முதல் ஏமாற்றம்”, “நடுநிசி முழக்கம்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் பரிசுத்த ஆவியின் பொழிவு, பின்னர் ஒரு இறுதியான “இரண்டாம் ஏமாற்றம்”; அங்கு ஒரு காலப்பிரிவு சார்ந்த கதவு “மூடப்படுகிறது” மற்றும் மற்றொரு காலப்பிரிவு சார்ந்த கதவு “திறக்கப்படுகிறது”.

> “வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14-ஆம் அதிகாரத்தின் செய்திகளுக்குத் தேவன் தீர்க்கதரிசன வரிசையில் அவற்றின் இடத்தை அளித்திருக்கிறார்; இந்தப் பூமியின் வரலாறு முடிவுறும் வரை அவற்றின் பணி நிறுத்தப்படக் கூடாது. முதல் தூதனுடையதும் இரண்டாம் தூதனுடையதும் செய்திகள் இக்காலத்திற்கும் இன்னும் சத்தியமே; மேலும், பின்வரும் இதனோடு இணைநிலையாகச் செல்ல வேண்டியவைகளாகவும் உள்ளன. மூன்றாம் தூதன் தனது எச்சரிக்கையை உரத்த சத்தத்தோடு அறிவிக்கிறான். ‘இவைகளுக்குப் பிறகு,’ என்று யோவான் கூறினான், ‘மிகுந்த அதிகாரமுடைய வேறொரு தூதன் வானத்திலிருந்து இறங்கிவருவதைக் கண்டேன்; அவனுடைய மகிமையினால் பூமி பிரகாசமாயிற்று.’ இந்த ஒளிர்ச்சியில், அந்த மூன்று செய்திகளின் ஒளி அனைத்தும் ஒன்றிணைக்கப்பட்டுள்ளது.” The 1888 Materials, 804.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் இயக்கங்களுக்கு மாதிரியாக நிற்கும் மில்லரைட் இயக்கம், தானியேல் அதிகாரம் எட்டு, வசனங்கள் பதிமூன்றும் பதினான்கும் உள்ள இரண்டாயிரத்து முன்னூறு ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனங்களுடனும், இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனங்களுடனும் உட்பிணைந்திருந்தது. “முடிவுக் காலம்,” இஸ்ரவேலின் வடக்கு ராஜ்யத்தின்மேல் தேவனுடைய கோபத்தின் “ஏழு காலங்கள்” நிறைவடைந்தபோது வந்தடைந்தது. 1831 ஆம் ஆண்டில் மில்லரின் செய்தி முறையாக வடிவமைக்கப்பட்டது; அது கிங் ஜேம்ஸ் வேதாகமம் உருவாக்கப்பட்டதற்கு இருநூற்று இருபது ஆண்டுகள் கழித்து நிகழ்ந்தது.

> “மற்ற நாடுகளில் இந்தச் செய்தியினால் உந்தப்பட்டவர்களைப் போலவே திரு. மில்லரும், பொதுப் பத்திரிகைகளிலும் சிற்றேடுகளிலும் எழுதியும் வெளியிட்டும் தமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பணியை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று முதலில் நினைத்தார். அவர் முதன்முதலாகத் தமது கருத்துகளை வெர்மாண்ட் டெலிகிராஃப் என்னும் பாப்டிஸ்ட் பத்திரிகையில் வெளியிட்டார்; அது வெர்மாண்ட் மாநிலத்தின் பிராண்டனில் அச்சிடப்பட்டது. இது 1831 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்தது.” John Loughborough, The Great Second Advent Movement, 120.

மூன்றாம் தூதனுடைய “முடிவுகால” இயக்கம், 1863 ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சியிலிருந்து நூற்று இருபத்தாறு ஆண்டுகள் நிறைவடைந்த 1989 ஆம் ஆண்டில் வந்தடைந்தது. “நூற்று இருபத்தாறு” என்பது “ஏழு காலங்கள்” என்பதற்கான ஒரு குறியீடாகும். இந்த இரு இயக்கங்களும் “ஏழு காலங்கள்” நிறைவேறுதலோடு தொடங்கின.

மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்தின் செய்தி 1996 ஆம் ஆண்டில் முறையாக வடிவமைக்கப்பட்டது; அப்போது Our Firm Foundation எனப்படும் இதழில் The Time of the End என்ற தலைப்புடைய கட்டுரைகள் தொடராக வெளியிடப்பட்டன. அந்தக் கட்டுரைகள், 1776 ஆம் ஆண்டின் Declaration of Independence-இற்குப் பிறகு இருநூற்று இருபது ஆண்டுகள் கடந்தபின் வெளியிடப்பட்டன. இரு இயக்கங்களின் செய்திகளும், அந்த இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளின் முடிவில் வந்த செய்தியுடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு வரலாற்றிற்குப் பிறகு இருநூற்று இருபது ஆண்டுகள் கடந்தபின் முறையாக வடிவமைக்கப்பட்டன.

“இருநூற்று இருபது” என்ற எண், கி.மு. 677 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பமான தெற்கு அரசான யூதாவின்மேல் தேவனுடைய கோபத்தின் “ஏழு காலங்கள்” என்பதிற்கும், கி.மு. 457 ஆம் ஆண்டில் தானியேல் எட்டாம் அதிகாரம், பதினான்காம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட இரண்டாயிரத்து முன்னூறு ஆண்டுகளின் தொடக்கத்திற்கும் இடையிலான தொடர்பை (ஒரு இணைப்பை) குறிக்கிறது. இருநூற்று இருபது என்ற எண் இந்த இரு தீர்க்கதரிசனங்களையும் ஒன்றோடொன்று இணைக்கிறது; மேலும், அட்வென்டிசத்தின் அடித்தள வசனங்களாகிய தானியேல் எட்டாம் அதிகாரம், பதிமூன்றும் பதினான்கும் வசனங்களில், இந்த இரு தீர்க்கதரிசனங்களும் ஒன்றாகவே முன்வைக்கப்பட்டன. அந்த வசனங்களில், கிறிஸ்து தம்மைத் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக “அந்த குறிப்பிட்ட பரிசுத்தவான்” என்று அறிமுகப்படுத்தினார்; அது “Palmoni” என்ற எபிரெயச் சொல்லின் மொழிபெயர்ப்பாகும்; அதற்குப் பொருள் “அற்புதமான எண்ணுபவர்” என்பதாகும்.

அற்புதமான எண்ணுகிறவர், தீர்க்கதரிசனத்தின் இரு கோடுகளைச் சுட்டிக்காட்டும் அந்த இரண்டு தரிசனங்களையும், சிஸ்டர் வைட் அட்வென்டிசத்தின் மையத் தூணாக அடையாளப்படுத்தும் அதே இரண்டு வசனங்களிலேயே அறிமுகப்படுத்துகிறார். அவை நிறைவேறிய 1844 ஆம் ஆண்டுடன், இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளின் குறியீட்டுச் சேர்ந்திணைப்பினால் தொடக்கப்புள்ளி இணைக்கப்படுகிறது. ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரம் இருபதாம் வசனத்துடன் முடிவடைகிறது; ஆகையால், அந்த தேதி முதல் ஆரம்பமான பிரதிநிதியான பாவநிவாரண நாளின் ஒரு முதன்மைச் சிறப்பியல்பை அந்த வசனம் அடையாளப்படுத்துவதால், “இருநூற்று இருபது” என்ற எண்ணை அற்புதமான எண்ணுகிறவர் வேறுபட்ட ஒரு வெளிப்பாட்டின் மூலம் குறிக்கிறார்.

> ஆனாலும் கர்த்தர் தமது பரிசுத்த ஆலயத்தில் இருக்கிறார்; அவருக்கு முன்பாக பூமியெல்லாம் மௌனமாயிருக்கட்டும். ஆபக்கூக் 2:20.

அதிசயமான எண்ணிடுபவரால் நேரடியாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட, அட்வென்டிசத்தின் மையத் தூணைக் குறிக்கும் அந்த இரண்டு தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகள், இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளால் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளன; மேலும், எப்போதும் ஒரு காரியத்தின் முடிவை மற்றொரு காரியத்தின் தொடக்கத்தோடு அடையாளப்படுத்துகிற இயேசு (அதிசயமான எண்ணிடுபவர்), அவைகளின் முடிவை 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22-ஆம் தேதியில், இருநூற்று இருபது என்ற எண்ணினால் குறித்தார்.

முதல் தூதனின் இயக்கம், மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்தைப் போலவே, “முடிவுக்காலத்தில்” (முறையே 1798 மற்றும் 1989) தொடங்கியது; அங்கு லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்” அடையாளம் காணப்படுகின்றன. இரு வரலாறுகளிலும் அடுத்த அடையாளக்கல்லாக இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளின் நிறைவு குறிக்கப்படுகிறது; இதுவும் “ஏழு காலங்கள்” என்பதற்குரிய ஒரு தீர்க்கதரிசன பண்பாகும்; ஏனெனில் அந்த இரு தரிசனங்களின் (chazon மற்றும் mareh) தொடக்கப் புள்ளிகள், அவற்றை ஒன்றோடொன்று இணைக்கும் இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளின் ஒரு காலப்பகுதியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

1611 ஆம் ஆண்டில் கிங் ஜேம்ஸ் வேதாகமம் வெளியிடப்பட்டதும், Vermont Telegraph செய்தித்தாளில் வெளியிடப்பட்டபடியே மில்லரின் செய்தி அதிகாரப்பூர்வ வடிவம் பெற்றதும், சுதந்திரப் பிரகடனம் உருவாக்கப்பட்டதும், Our Firm Foundation இதழில் The Time of the End வெளியிடப்பட்டதும்—இவையெல்லாம் வெளியீடுகளாகும். இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளைக் கொண்ட இரு காலப்பகுதிகளின் ஆரம்பமும் முடிவும் ஆகிய இரண்டும், வரலாற்றுச் சின்னமாக ஒரு வெளியீட்டைக் குறிக்கின்றன. “இருநூற்று இருபது” என்ற எண் ஒரு தீர்க்கதரிசனத் தொடர்பின் சின்னமாகும்; மேலும், இந்த நான்கு வெளியீடுகளும் வெளியீடுகள் என்பதாலேயும், தத்தமது வரலாறுகளில் “அறிவின் பெருக்கம்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் செய்தியினாலேயும் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

1611ஆம் ஆண்டின் வேதாகமம், சுவிசேஷம் பரலோக நீதிமன்றங்களிலிருந்து மனிதகுலத்திற்குத் தொடர்புபடுத்தப்படுதலைக் குறிக்கிறது. மில்லரின் செய்தி காலத் தீர்க்கதரிசனங்களின் சூழலில் அமைக்கப்பட்டது; மேலும் ஆபக்கூக்கின் இரண்டு பரிசுத்த அட்டவணைகள், மில்லரின் செய்தி வரலாற்றுக் கோடுகள் மூலம் வரைபடமாக விளக்கப்பட்டது என்பதை எளிதில் அறியத்தக்கதாக ஆக்குகின்றன. “Vermont” என்பதன் பொருள் “ஒரு பசுமையான மலை” என்பதாகும்; மேலும் தெய்வீக வெளிப்பாட்டின்படி “பசுமை” என்பது விசுவாசத்தின் அடையாளமாகும்.

> “இந்தக் கனவு எனக்கு நம்பிக்கையைக் கொடுத்தது. அந்தப் பச்சைத் தண்டு என் மனதில் விசுவாசத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது; தேவனில் நம்பிக்கை வைக்கும் செயலின் அழகும் எளிமையும் என் ஆத்துமாவில் விடியத் தொடங்கின.” Christian Experience and Teachings, 28.

மில்லரின் செய்தி விசுவாசமுள்ள சபையிலிருந்து முறையாக வடிவமைக்கப்பட்டு அறிவிக்கப்பட்டது; ஏனெனில் கடைசி நாட்களில் ஒரு “மலை” என்பது ஒரு “சபை” ஆகும்.

> கடைசி நாட்களில் இப்படியாக நடைபெறும்: கர்த்தருடைய ஆலயத்தின் மலை, மலைகளின் சிகரத்தில் ஸ்தாபிக்கப்படும்; அது குன்றுகளினும் மேன்மையாக உயர்த்தப்படும்; சகல ஜனங்களும் அதினிடத்திற்கு பாய்ந்து வருவர். அநேக மக்கள் போய்: வாருங்கள், நாம் கர்த்தருடைய மலைக்கும், யாக்கோபின் தேவனுடைய ஆலயத்திற்கும் ஏறிப்போவோம்; அவர் தமது வழிகளை எங்களுக்கு போதிப்பார், நாம் அவருடைய பாதைகளில் நடப்போம்; ஏனெனில் சீயோனிலிருந்து நியாயப்பிரமாணம் புறப்படும், கர்த்தருடைய வார்த்தை எருசலேமிலிருந்து வெளிப்படும் என்று சொல்லுவர். ஏசாயா 2:2, 3.

மில்லரின் முறையாக வடிவமைக்கப்பட்ட பரிசோதனைச் செய்தி விசுவாசமுள்ள சபையிலிருந்தே வந்தது; மேலும் *The Telegraph* என அழைக்கப்பட்ட அந்த வெளியீடு, கிங் ஜேம்ஸ் வேதாகமம் இருந்ததுபோலவே, பரலோகத்திலிருந்து வந்த ஒரு செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் “telegraph” என்ற சொல், இரண்டு கிரேக்கச் சொற்களிலிருந்து உருவாக்கப்பட்டதாய், தொலைவிலிருந்து வரும் ஒரு செய்தியை அர்த்தப்படுத்துகிறது. முதலாவது சொல் (*tele*) “தொலைவான” அல்லது “தூரத்தில் உள்ள” என்று பொருள்; இரண்டாவது சொல் (*grapho*) “எழுதுதல்” அல்லது “பதிவு செய்தல்” என்று பொருள். இவ்விரண்டும் சேர்ந்து “தொலைவில் இருந்து எழுதுதல் அல்லது அறிவித்தல்” என்று அர்த்தம் தருகின்றன. 1611 ஆம் ஆண்டில், கிங் ஜேம்ஸ் வேதாகமத்தின் உருவாக்கத்தின் மூலம், தேவன் தமது செய்தியை பரலோகத்திலிருந்து அறிவித்தார்; அதன்பின் இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளின் முடிவில், 1831 இல் *Vermont Telegraph* இல் முதன்முதலாக முறையாக வடிவமைக்கப்பட்ட மில்லரின் செய்தியும், தேவனுடைய செய்தியை பரலோகத்திலிருந்து அறிவித்தது. அந்தச் செய்தியே 1798 இல் “முடிவுகாலத்தில்” திறக்கப்பட்ட “அறிவின் பெருக்கம்” ஆகும்; அது பின்னர் அந்தத் தலைமுறைக்காக மூன்று-படிநிலை பரிசோதனைச் செயல்முறையை உருவாக்கியது. அந்த வரலாறு *Future for America* இன் வரலாற்றிற்கு முன்மாதிரியாக இருந்தது.

1776 ஆம் ஆண்டின் சுதந்திர அறிவிப்பு, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் பூமி மிருகத்தின் தொடக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அது ஐக்கிய அமெரிக்காவின் ஆரம்பத்தைக் குறிக்கிறது; அப்படிச் செய்வதன் மூலம், ஐக்கிய அமெரிக்காவின் முடிவில் சுதந்திரத்திற்கு விதிக்கப்படும் கட்டுப்பாட்டையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. Future for America என்ற செய்தி (அதன் பெயர் சுட்டிக்காட்டுவது போலவே), சுதந்திர அறிவிப்பு வெளியிடப்பட்ட அந்த ஆரம்பத்தில் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட முடிவை அடையாளப்படுத்துகிறது. இருநூற்று இருபது ஆண்டுகள் கழித்து, 1996 ஆம் ஆண்டில், The Time of the End என்ற இதழை வெளியிட்டிருந்த ஊழியத்திற்கு, முன்னரே Future for America என்று பெயரிடப்பட்டிருந்த சட்டப்பூர்வ நிறுவனம் கிடைத்தது. அதே ஆண்டில், Our Firm Foundation என்று அழைக்கப்பட்ட வெளியீட்டில் முன்பே வெளிவந்திருந்த கட்டுரைகளால் அமைக்கப்பட்ட The Time of the End இதழ் வெளியிடப்பட்டது.

Future for America என்ற ஊழியத்தின் பெயர், சுதந்திரப் பிரகடனத்தின் வரலாற்றைக் குறிப்பதாகும்; ஏனெனில் அந்த வெளியீடு அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் ஆரம்பத்தைச் சுட்டிக்காட்டியது; மேலும் இயேசு எப்போதும் முடிவை ஆரம்பத்தின் மூலம் விளக்குகிறார். The Time of the End என்ற அந்த வெளியீட்டின் தலைப்பு, 1989 ஆம் ஆண்டிலுள்ள “முடிவுக் காலத்தை” மட்டும் அல்ல, மைக்கேல் எழுந்தருளும் போது நிகழும் கிருபைக்காலத்தின் முடிவையும் குறிப்பதாகும். அந்த வெளியீட்டில் முறையாக வடிவமைக்கப்பட்டிருந்த செய்தி (Daniel eleven, verse forty through forty-five), 1989 இல் சோவியத் ஒன்றியம் சிதைந்தபோது (முடிவுக் காலம்) முத்திரை நீக்கப்பட்டது; மேலும் முத்திரை நீக்கப்பட்ட அந்த வசனங்கள், 1989 முதல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தின் முதலாம் வசனம் வரை முன்னேறும் ஒரு வரலாற்றுத் தொடரை முன்வைக்கின்றன; அங்கு மைக்கேல் எழுந்தருளுதல் மற்றும் மனிதருக்கான கிருபைக்காலம் முடிவுறுதல் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன.

1776 ஆம் ஆண்டில் சுதந்திர அறிவிப்பு வெளியிடப்பட்டதிலிருந்து *The Time of the End* இதழ் வெளியிடப்பட்டதுவரை இருநூற்று இருபது ஆண்டுகள் ஆகின்றன; மேலும், அதன் தொடக்கமும் முடிவும் அதே தீர்க்கதரிசனப் பொருட்களையே எடுத்துரைக்கின்றன. *The Time of the End* இதழின் வெளியீடு, முதலில் *Our Firm Foundation* வெளியீட்டில் கட்டுரைகளாக வெளியிடப்பட்ட அதிகாரங்களைத் தொகுத்து அமைக்கப்பட்டது; மேலும், அது இந்தத் தீர்க்கதரிசனச் சத்தியத்தை வெளிப்படுத்துகிறது: மில்லரைட் இயக்கத்தின் அடிப்படைச் சத்தியங்களை (அதுவே “our firm foundation”) பற்றிக் கொள்ளாமல், 1989 ஆம் ஆண்டில் “முடிவுக்காலத்தில்” ஏற்பட்ட “அறிவின் பெருக்கத்தை” புரிந்துகொள்வது அசாத்தியமாகும்.

“முடிவுகாலம்” எனக் குறிக்கப்படும் வழிக்குறியும், முதல் மற்றும் மூன்றாம் தூதரின் இயக்கங்களின் இணைவரலாறுகளில் செய்தியின் “முறைப்படுத்தப்படுதல்” எனக் குறிக்கப்படும் வழிக்குறியும், இரண்டிலும் லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” எனும் தீர்க்கதரிசனக் கூறுகளை உட்கொண்டுள்ளன. இவ்விணைவரலாறுகளில் அடுத்த வழிக்குறி, 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று வெளிப்படுத்தல் பத்தாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கியதினாலோ, அல்லது 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கியதினாலோ அடையாளப்படுத்தப்படும் செய்தியின் வல்லமையூட்டப்படுதலாகும். வெளிப்படுத்தல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் இரண்டாம் ஐயோவின் நிறைவேறுதல், வெளிப்படுத்தல் பத்தாம் அதிகாரத்தின் தூதனை கீழிறங்கச் செய்தது; வெளிப்படுத்தல் பத்தாம் அதிகாரத்தின் மூன்றாம் ஐயோவின் நிறைவேறுதல், வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதனை கீழிறங்கச் செய்தது.

இணைநிலை வரலாறுகளில், தூதன் இறங்கும் அந்தப் புள்ளியிலேயே பிற்கால மழை “தூவத்” தொடங்குகிறது. அந்தப் புள்ளியில், முன்னறிவிக்கப்பட்ட நிகழ்வு நிறைவேறியதற்கான உறுதிப்பாட்டினால் அந்தச் செய்தி “வல்லமையூட்டப்படுகிறது.” மில்லரைட்டுகளுக்காக, அது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரம், பதினைந்தாம் வசனத்தில் உள்ள இரண்டாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் குறித்த காலத் தீர்க்கதரிசனம் நிறைவேறுதலாக ஒட்டோமன் மேலாதிக்கம் நிறுத்தப்பட்டதாயிருந்தது. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் இயக்கத்திற்காக, அது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்து, ஏழாம் வசனத்தில் உள்ள ஏழாம் எக்காளத்தின் காலத்தில் காணப்படும் மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் குறித்த தீர்க்கதரிசனமான “ஜாதிகள் கோபமடைதல்” என்பதாயிருந்தது; அது நியூயார்க் நகரத்தின் மகத்தான கட்டிடங்கள் தரையிறக்கப்பட்டபோது நிறைவேறியது.

இணைவரலாறுகளின் முக்கியமான ஒவ்வொரு வழிக்குறியும், இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு ஆண்டுகளையும் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் இரு தரிசனங்களின் உறவின்மீது தமது முத்திரையை இடுகிற அதிசய எண்ணிப்பவரின் பணியோடு நேரடியான இணைப்புகளைக் கொண்டுள்ளது. தூதன் இறங்கும் வேளையில் எழுப்பப்படுகிற தீர்க்கதரிசனக் காவலர்கள், லவோதிக்கேயாவுக்கான செய்தியையும் உட்படுத்திய எச்சரிக்கை எக்காளத்தை ஊதுகின்றனர்; அந்தச் செய்தி 1856 ஆம் ஆண்டில் “ஏழு காலங்கள்” எனும் பெரும் ஒளி முத்திரை நீக்கப்பட்டதோடு நேரடியாக இணைக்கப்பட்டது. “ஏழு காலங்கள்” என்பதை இரண்டும் வரைபட வடிவில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிற 1843 மற்றும் 1850 முன்னோடி விளக்கப்படங்களால் குறிக்கப்படும் அபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகளின் வழிக்குறி, ஒவ்வொரு இணைவரலாறிலும் தூதன் இறங்குதலுக்கும் “முதல் ஏமாற்றத்திற்கும்” இடையில் வந்தடைந்தது.

“தாமதிக்கும் காலத்தின்” அடையாளக் குறி, 1843 ஆம் ஆண்டின் நிறைவேறாத முன்னறிவிப்புடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது; அந்த முன்னறிவிப்பு, இரண்டாயிரத்து முன்னூறு ஆண்டுகளின் நிறைவேற்றத்தையும், அதேபோல இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளின் நிறைவேற்றத்தையும் குறித்ததாக இருந்தது. நடுநிசி அழுகையின் செய்தி, அந்த இரண்டு தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகளின் விரைவில் வரவிருக்கும் நிறைவேற்றத்தை அடையாளம் காட்டியதாகும். கடைசி அடையாளக் குறிப்பில் இருக்கும் மூடப்பட்ட பரிபாலன “வாசல்”, அந்த இரண்டு தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகளின் நிறைவேற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும், ஏழாவது அல்லது யூபிலி எக்காளம் ஒலிக்கத் தொடங்கும் இடத்தையும் குறிக்கிறது. ஒவ்வொரு வரலாற்றிலும் உள்ள ஒவ்வொரு அடையாளக் குறிப்பும் “ஏழு காலங்களுடன்” நேரடியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது; மேலும் “ஏழு காலங்கள்” என்பது இரு வரலாறுகளையும் ஒன்றாக இணைக்கும் நூல்தொடரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அந்த இரு வரலாறுகளும் பின்னான மழையின் செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.

> “‘வார்த்தையில் இடறுகிறவர்களாக, கீழ்ப்படியாதவர்களுக்கு,’ கிறிஸ்து இடறலின் கன்மலையாக இருக்கிறார். ஆனால் ‘கட்டிடக்காரர்கள் நிராகரித்த அந்தக் கல்லே மூலக்கோணத்தின் தலைக்கல்லாயிற்று.’ நிராகரிக்கப்பட்ட அந்தக் கல்லைப் போலவே, கிறிஸ்து தமது பூமியிலான பணியில் புறக்கணிப்பையும் இகழ்ச்சியையும் சுமந்தார். அவர் ‘மனிதரால் இகழப்பட்டு புறக்கணிக்கப்பட்டவர்; துக்கமுள்ள மனிதன், வேதனையை அறிந்தவர்:... அவர் இகழப்பட்டார்; நாங்கள் அவரை மதிக்கவில்லை.’ ஏசாயா 53:3. ஆனால் அவர் மகிமைப்படும் காலம் நெருங்கியிருந்தது. மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுதலினால் அவர் ‘வல்லமையோடே தேவகுமாரன்’ என்று அறிவிக்கப்படுவார். ரோமர் 1:4. அவருடைய இரண்டாம் வருகையில் அவர் வானமும் பூமியும் ஆண்டவராக வெளிப்படுத்தப்படுவார். இப்போது அவரை சிலுவையில் அறையப்போகிறவர்கள் அவருடைய மகத்துவத்தை அறிந்துகொள்வார்கள். பிரபஞ்சத்தின் முன்பாக நிராகரிக்கப்பட்ட அந்தக் கல் மூலக்கோணத்தின் தலைக்கல்லாகும்.”

> “மேலும், ‘அது எவர் மேல் விழுமோ, அவரை நொறுக்கிப் பொடியாக்கும்.’ கிறிஸ்துவை நிராகரித்த மக்கள், தங்கள் நகரமும் தங்கள் ஜாதியும் அழிவடைவதை விரைவில் காணப்போயிருந்தனர். அவர்களுடைய மகிமை முறியடிக்கப்பட்டு, காற்றின் முன் பறக்கும் தூளைப்போல் சிதறிப்போகும். யூதர்களை அழித்தது என்ன? அவர்கள் அதன்மேல் கட்டியிருந்தால் தங்களுக்கு பாதுகாப்பாயிருந்திருக்கும் அந்தக் கன்மலையே. இகழப்பட்ட தேவனுடைய நன்மை, புறக்கணிக்கப்பட்ட நீதி, அற்பமாக எண்ணப்பட்ட இரக்கம்—அவையே. மனிதர் தம்மைத் தேவனுக்கு எதிராக நிறுத்திக்கொண்டார்கள்; அவர்களுடைய இரட்சிப்பாயிருந்திருக்க வேண்டிய அனைத்தும் அவர்களுடைய அழிவாக மாறின. ஜீவனுக்கென தேவன் நிர்ணயித்த அனைத்தும் அவர்களுக்கு மரணமாகியது. யூதர்கள் கிறிஸ்துவை சிலுவையில் அறைந்ததிலேயே எருசலேமின் அழிவு உட்பட்டிருந்தது. கல்வாரியில் சிந்தப்பட்ட இரத்தம், இவ்வுலகிற்கும் வரவிருக்கும் உலகிற்கும் அவர்களை நாசத்துக்குள் மூழ்கடித்த பாரமாக இருந்தது. தேவனுடைய கிருபையை நிராகரிப்போர்மேல் நியாயத்தீர்ப்பு விழும் அந்த மகா இறுதி நாளிலும் இதுவே நிகழும். இடறலின் கன்மலையாகிய கிறிஸ்து, அப்போது அவர்களுக்கு பழிவாங்கும் மலையாகத் தோன்றுவார். நீதிமான்களுக்கு ஜீவனாக இருக்கும் அவருடைய முகத்தின் மகிமை, துன்மார்க்கருக்கு நுகர்ந்தழிக்கும் அக்கினியாக இருக்கும். நிராகரிக்கப்பட்ட அன்பினாலும், இகழப்பட்ட கிருபையினாலும், பாவி அழிக்கப்படுவான்.”

> “பல உவமைகளாலும் மீண்டும் மீண்டும் அளிக்கப்பட்ட எச்சரிக்கைகளாலும், தேவனுடைய குமாரனை நிராகரித்ததின் விளைவாக யூதர்களுக்கு என்ன நேரும் என்பதை இயேசு காட்டினார். இவ்வார்த்தைகளில், அவரைத் தங்களுடைய மீட்பராக ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும் எல்லாக் காலங்களிலும் உள்ள அனைவரிடமும் அவர் உரையாடிக் கொண்டிருந்தார். ஒவ்வொரு எச்சரிக்கையும் அவர்களுக்கே உரியது. அசுத்தப்படுத்தப்பட்ட ஆலயம், கீழ்ப்படியாத மகன், பொய்யான திராட்சத்தோட்டக் குத்தகையாளர்கள், இகழ்ச்சியுள்ள கட்டிடக்காரர்கள்—இவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒப்பானவர்கள் ஒவ்வொரு பாவியினுடைய அனுபவத்திலும் உள்ளனர். அவன் மனந்திரும்பாவிட்டால், அவர்கள் முன்னறிவித்த தீர்ப்பு அவனுடையதாகும்.” The Desire of Ages, 599, 600.

Back to Articles