Article

# எட்டாவது என்பது ஏழினுள் ஒன்றாகும் - எண் ஒன்று

மில்லரின் இரண்டு ரோமங்கள்

Author

Jeff Pippenger

Published

September 13, 2023

Formats

PDF
Word

வில்லியம் மில்லர் தமது தீர்க்கதரிசனச் செய்தியை பாழாக்கும் இரண்டு வல்லமைகளின் கட்டமைப்பின் மேல் அடிப்படையாகக் கொண்டார்; அவற்றை அவர் சரியாகப் புறமத ரோம் மற்றும் போப்பாண்டவர் ரோம் என்று அடையாளங்கண்டார்.

> “வில்லியம் மில்லர், தமது வேதவிளக்க முறையைப் பயன்படுத்தியபோது, பல்வேறு இறுதிக்கால தீர்க்கதரிசனப் பகுதிகளில் தேவனுடைய ஜனங்களுக்கும் அவர்களின் சத்துருக்களுக்கும் இடையே மீண்டும் மீண்டும் தோன்றும் ஒரு முரண்பாட்டுத் தலைப்பை கவனித்தார். யுகங்களெல்லாவற்றிலும் தேவனுடைய ஜனங்களை உபத்திரவப்படுத்திய அதிகாரங்களைக் குறித்த தமது பகுப்பாய்வில், அவர் இரண்டு அருவருப்புகளின் கருத்தை உருவாக்கினார்; அதாவது, சபைக்குப் புறம்பாக இருக்கும் உபத்திரவப்படுத்தும் சக்தியைச் சின்னமாகக் காட்டும் புறமதம் (முதல் அருவருப்பு), மேலும் சபைக்குள் இருக்கும் உபத்திரவப்படுத்தும் அதிகாரத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் போப்பரசாட்சி (இரண்டாம் அருவருப்பு) என்று அவர் வரையறுத்தார். அவரது பிற்காலத் தீர்க்கதரிசன விளக்கங்களின் பெரும்பாலனவற்றைச் சிறப்பித்தது இந்த இரண்டு அருவருப்புகளின் கருப்பொருளே ஆகும்.” பி. ஜெரார்ட் டாம்ஸ்டீக்ட், Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 22.

அட்வென்டிசத்தின் இறையியலாளர்கள், மில்லரின் தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாட்டு அமைப்பு புறமதவாதமும் பாப்பரசராட்சியும் ஆகிய இரு பாழாக்கும் வல்லமைகளையே அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது என்ற உண்மையை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்; இருப்பினும், அதைத் தேவன் அவருக்குக் கொடுத்த சத்தியமாக அல்லாமல், மில்லரைட் வரலாற்றின் ஒரு பகுப்பாய்வாக மட்டுமே அவர்கள் கருதுகின்றனர்.

> “தேவன், வேதாகமத்தை நம்பாதிருந்த ஒரு விவசாயியின் இதயத்தின் மீது செயல்படும்படியாக தமது தூதனை அனுப்பி, அவனைத் தீர்க்கதரிசனங்களை ஆராயத் தூண்டினார். தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு எப்போதும் இருளாயிருந்த தீர்க்கதரிசனங்களை, அவன் மனதை வழிநடத்தவும் அவன் புரிதலுக்கு வெளிப்படுத்தவும், தேவனுடைய தூதர்கள் அந்தத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவனை மீண்டும் மீண்டும் சந்தித்தனர். சத்தியத்தின் சங்கிலியின் தொடக்கம் அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது; அவன் தொடர் தொடர்களாக ஆராய்ந்து செல்ல வழிநடத்தப்பட்டான்; இறுதியில் அவன் தேவனுடைய வார்த்தையை அதிசயத்தோடும் பக்தியூட்டும் பாராட்டுதலோடும் நோக்கினான். அங்கே அவன் சத்தியத்தின் பூரணமான ஒரு சங்கிலியை கண்டான். தெய்வீகத் தூண்டுதலற்றது என அவன் கருதியிருந்த அந்த வார்த்தை, இப்போது அதன் அழகிலும் மகிமையிலும் அவன் பார்வைக்கு திறந்தது. வேதாகமத்தின் ஒரு பகுதி மற்றொரு பகுதியை விளக்குகிறது என்பதை அவன் கண்டான்; ஒரு பகுதி அவன் புரிதலுக்குக் களையாயிருக்கும்போது, அதை விளக்கும் ஒன்று வார்த்தையின் வேறொரு பகுதியில் அவன் கண்டுபிடித்தான். தேவனுடைய பரிசுத்த வார்த்தையை அவன் மகிழ்ச்சியுடனும் ஆழ்ந்த மரியாதையுடனும் பயபக்தியுடனும் கருதினான்.” Early Writings, 230.

“அவருடைய தூதன்” என்று குறிப்பிடப்படுபவர் காபிரியேல் என்று சகோதரி வைட் நேரடியாக அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> “‘நான் தேவனுடைய சந்நிதியில் நிற்கிற கபிரியேல்’ என்று தூதன் கூறிய வார்த்தைகள், அவன் பரலோக அரண்மனைகளில் மிகுந்த கௌரவமிக்க உயர்ந்த நிலையை வகிக்கிறான் என்பதைக் காட்டுகின்றன. அவன் தானியேலுக்கு ஒரு செய்தியுடன் வந்தபோது, ‘உங்கள் அதிபதியான மீகாயேல் [கிறிஸ்து] தவிர, இவைகளில் என்னோடு நிற்பவர் ஒருவரும் இல்லை’ என்றான். Daniel 10:21. இரட்சகர் வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தில் கபிரியேலைப்பற்றி, ‘தமது தூதன் மூலமாகத் தமது ஊழியக்காரனாகிய யோவானுக்குத் தெரிவித்து அறிவித்தார்’ என்று கூறுகிறார். Revelation 1:1. மேலும் அந்தத் தூதன் யோவானிடம், ‘நானும் உம்மோடும் உமது சகோதரராயிருக்கிற தீர்க்கதரிசிகளோடும் கூடச் சக ஊழியக்காரன்’ என்று அறிவித்தான். Revelation 22:9, R.V. எத்தனை அதிசயமான சிந்தனை! தேவகுமாரனுக்கு அடுத்தபடியாக கௌரவத்தில் நிற்கிற தூதனே, தேவனுடைய நோக்கங்களைப் பாவமுள்ள மனிதருக்குத் திறந்து அறிவிக்கத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவன்.” The Desire of Ages, 99.

“தேவனுடைய குமாரனுக்கு அடுத்த மரியாதை நிலைப்பாட்டில் நிற்கும் தூதனே தேவனுடைய நோக்கங்களை வில்லியம் மில்லரின் மனத்திற்கு வெளிப்படுத்தத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவன்” என்பது ஒரு அதிசயமான சிந்தனை. கபிரியேல் மட்டும் அல்ல, பன்மையில் குறிப்பிடப்படும் தூதர்களும் “எப்போதும் தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு இருளாயிருந்த” தீர்க்கதரிசனங்களின் அவரது புரிதலை வழிநடத்தினர். கபிரியேலும் மற்ற தூதர்களும் ஆதியாகமத்திலிருந்து தொடங்கி தொடர்ந்து வேதாகமம் முழுவதிலும் மில்லரை வழிநடத்தினர். ஆகையால், தானியேல் எட்டாம் அதிகாரம் பதினான்காம் வசனத்தில் உள்ள இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு நாட்களிடம் வழிநடத்தப்படுவதற்கு மிக முன்பாகவே, அவர் வேதாகமத்தில் உள்ள மிக நீண்ட காலத் தீர்க்கதரிசனமான லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஆம் அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்” (இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகள்) என்பதற்குத் தலைமை நடத்தப்பட்டார்.

> “அதன்பின் நான் ஜெபத்திற்கும் வார்த்தையை வாசிப்பதற்கும் என்னை அர்ப்பணித்தேன். எனக்கு முன்கூட்டியே இருந்த எல்லா முன்னறிவுப்புகளையும் ஒதுக்கி வைக்கவும், வேதவசனத்தை வேதவசனத்தோடு முழுமையாக ஒப்பிட்டுப் பார்க்கவும், அதன் ஆய்வை ஒழுங்கான மற்றும் முறையான விதத்தில் தொடரவும் நான் உறுதிமொழி கொண்டேன். நான் ஆதியாகமத்திலிருந்து தொடங்கி, வசனத்துக்கு வசனம் வாசித்தேன்; பல பகுதிகளின் அர்த்தம் வெளிப்பட்டு, எந்த மறைநுட்பம் அல்லது முரண்பாடு குறித்தும் எனக்கு மனக்குழப்பம் எதுவும் எஞ்சாதபடி ஆகும்வரை, அதற்கு மேலாக விரைவாக முன்னேறவில்லை. எப்பொழுதெல்லாம் எனக்கு ஏதாவது தெளிவில்லாததாகத் தோன்றியதோ, அதை அதனுடன் தொடர்புடைய அனைத்து இணை வசனங்களுடனும் ஒப்பிட்டு ஆராய்வதே என் வழக்கமாக இருந்தது; மேலும் CRUDEN என்பவரின் உதவியால், தெளிவில்லாத எந்தப் பகுதியில் இடம்பெற்றிருந்த முக்கியமான சொற்களில் ஏதேனும் காணப்பட்ட எல்லா வேதவசனங்களையும் நான் ஆராய்ந்தேன். பின்னர், ஒவ்வொரு சொல்லும் அந்த வசனத்தின் பொருளில் தக்கவாறு செயல்பட அனுமதிக்கப்பட்டபோது, அதைப்பற்றிய என் கருத்து வேதாகமத்தில் உள்ள எல்லா இணை வசனங்களுடனும் ஒத்திசைந்திருந்தால், அது இனி ஒரு சிரமமாக இருக்கவில்லை. இவ்விதமாகவே, வேதாகமத்தை நான் முதன்முறையாக முழுமையாக வாசித்த காலத்தில், சுமார் இரண்டு ஆண்டுகள் அதன் ஆய்வில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டேன்; அது தன்னைத்தானே விளக்குகின்றது என்பதில் முழுமையாகத் திருப்தியடைந்தேன். வேதவசனத்தை வரலாறுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது, இதுவரை நிறைவேறியிருந்த அளவிற்குள் உள்ள எல்லா தீர்க்கதரிசனங்களும் நேரடியாகவே நிறைவேறியிருந்தன என்பதை நான் கண்டேன்; வேதாகமத்தில் உள்ள பலவகையான உருவகங்கள், உவமைகள், நீதிக்கதைகள், ஒப்புமைகள் முதலிய அனைத்தும், அவற்றின் உடனடியான சூழலில் விளக்கப்பட்டிருந்தன, அல்லது அவை சொல்லப்பட்டிருந்த சொற்கள் வார்த்தையின் பிற பகுதிகளில் வரையறுக்கப்பட்டிருந்தன; இவ்வாறு விளக்கப்பட்டபின், அத்தகைய விளக்கத்திற்கேற்ப அவை நேர்பொருளில் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டியவையாகும். ஆகையால், வேதாகமம் வெளிப்படுத்தப்பட்ட சத்தியங்களின் ஓர் அமைப்பாக இருக்கிறது; அது இவ்வளவு தெளிவாகவும் எளிமையாகவும் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது; “அதில் வழியாகச் செல்லும் பயணி, அறிவிலியானவனாயிருந்தாலும், அதில் தவறிப்போவதில்லை.” …”

> “வேதவசனங்களை மேலும் ஆராய்ந்ததன் மூலம், புறஜாதியரின் ஆதிக்கத்துக்குரிய அந்த ஏழு காலங்கள், மனாசே சிறைபிடிக்கப்பட்டபோது யூதர்கள் சுயாதீன ஜாதியாக இருப்பதை நிறுத்திய காலத்திலிருந்து ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்று நான் முடிவுகட்டினேன்; சிறந்த காலக்கணக்காளர்கள் அதனை கி.மு. 677 எனக் குறிப்பிட்டுள்ளனர். மேலும், 2300 நாட்கள் எழுபது வாரங்களுடன் தொடங்கின; சிறந்த காலக்கணக்காளர்கள் அவற்றின் ஆரம்பத்தை கி.மு. 457 எனத் தேதியிட்டுள்ளனர். அதுபோல, “தினந்தோறும் செலுத்தப்படும் பலி” நீக்கப்பட்டதாலும், பாழாக்குகிற அருவருப்பானது நிறுவப்பட்டதாலும் ஆரம்பிக்கும் 1335 நாட்கள்—தானியேல் அதிகாரம் ஏழு வசனம் பதினொன்று—புறமத அருவருப்புகள் அகற்றப்பட்ட பின்பு நிறுவப்பட்ட போப்பரசரின் மேலாதிக்கத்தின் ஆரம்பத்திலிருந்து கணக்கிடப்பட வேண்டியவை; நான் ஆலோசிக்க இயன்ற சிறந்த வரலாற்றாசிரியர்களின்படி, அதற்கு சுமார் கி.பி. 508 எனத் தேதி இடப்பட வேண்டும். இவ்வாறு, இத்தீர்க்கதரிசனக் காலங்களையெல்லாம், அவை தெளிவாகக் கணக்கிடப்பட வேண்டிய நிகழ்வுகளுக்காகச் சிறந்த காலக்கணக்காளர்கள் நிர்ணயித்த வெவ்வேறு தேதிகளிலிருந்து கணக்கிட்டால், அவை அனைத்தும் ஒன்றாகச் சுமார் கி.பி. 1843-இல் முடிவடையும். இவ்விதமாக, 1818-ஆம் ஆண்டில், வேதவசனங்களை இரு ஆண்டுகள் ஆராய்ந்து முடித்தபோது, அக்காலத்திலிருந்து சுமார் இருபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்குள் நம்முடைய தற்போதைய நிலையின் அனைத்து நிகழ்வுகளும் முடிவுக்கு வரும் என்ற அந்தத் திகிலூட்டும் தீர்மானத்திற்குக் கொண்டுவரப்பட்டேன்…” William Miller’s Apology and Defense, 6, 12.

முதற்குறிப்பின் விதி, முதலில் குறிப்பிடப்படும் பொருளே மிகுந்த முக்கியத்துவம் உடையது என்பதை நிலைநிறுத்துகிறது; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் முதல் அதிகாரம் முதல் வசனத்தில் முதலில் குறிப்பிடப்படுவது, பிதா இயேசுவுக்குத் தரும் செய்தியை அவர் தம் தூதனுக்குக் கொடுக்கிறார்; அது பின்னர் ஒரு தீர்க்கதரிசிக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது; அந்தத் தீர்க்கதரிசி அதை எழுதி சபைகளுக்குக் அனுப்புகிறார் என்ற தொடர்பு முறையே ஆகும். அட்வென்டிசம் வில்லியம் மில்லரின் பணியையும் கண்டுபிடிப்புகளையும் நிராகரித்தபோது, அவர்கள் தங்கள் அஸ்திவாரங்களையே நிராகரித்ததோடு மட்டுமல்லாமல், மில்லர் தமது புரிதல்களுக்கு வழிநடத்திய அதே தொடர்பு முறையையும் நிராகரித்தார்கள்; மேலும், கிருபைக்காலம் முடிவுறுவதற்கு முன்பாகத் திறக்கப்படும் இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்துதலை மனிதர்கள் புரிந்துகொள்ள இயலும் ஒரே வழியாகிய அந்த முறையையும் அவர்கள் நிராகரித்தார்கள்.

மில்லர், லேவியராகமத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஏழு காலங்கள் கி.மு. 677 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கின என்று அறிந்துகொள்ளும்படி வழிநடத்தப்பட்டார். 1856 ஆம் ஆண்டில்தான், கர்த்தர் ஹைரம் எட்சனைப் பயன்படுத்தி, ஏழு காலங்களின் சிதறடிப்பு இஸ்ரவேலின் வடக்கு பத்து கோத்திரங்களின்மேலும் நிறைவேற்றப்பட்டது என்பதை அடையாளம் காணச் செய்தார். கர்த்தர், மில்லரின் ஏழு காலங்கள் குறித்த அடிப்படையான கண்டுபிடிப்புடன் ஒத்திசைவாக இருந்தாலும், அதைக் கடந்த அளவில், ஏழு காலங்களின் புரிதலை வளர்த்தெடுக்க முயன்றுகொண்டிருந்தார். ஆனால் 1856 இல், ஹைரம் எட்சன் முன்வைத்த வெளிச்சம் மர்மமான முறையில் முடிவுக்கு வந்தது; ஏனெனில் அந்தத் தொடரின் எட்டாவது கட்டுரை, அந்நாளில் Review and Herald இதழின் ஆசிரியராக இருந்த ஜேம்ஸ் வைட்டின் வார்த்தைகளான, “தொடரும்,” என்பதோடு முடிந்தது. அது “தொடர்ந்திருக்க” வேண்டியதாயிருந்தது; ஆனால் 2001 செப்டம்பர் 11க்கு பின்னர், கர்த்தர் தமது ஜனங்களை “பழைய பாதைகள்” நோக்கி நடத்தி, இறுதியில் ஹைரம் எட்சன் எழுதியும் நிறைவு பெறாமல் இருந்த கட்டுரைத்தொடருக்கே அவர்களை வழிநடத்தியபோதுதான் அது மீண்டும் தொடர்ந்தது.

நாம் இப்போது மகா ஏமாற்றத்திற்குப் பின்னர் விரைவில் ஆரம்பமான அந்தக் கிளர்ச்சியைப் பற்றி ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கவில்லை; மாறாக, மில்லர் லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்” எனும் கருத்திற்கு நடத்தப்பட்டிருந்த போதிலும், அந்தப் பொருளைப் பற்றிய மில்லரின் அடிப்படையான புரிதலைவிட மேலும் “ஏழு காலங்கள்” குறித்த ஆரம்பப் புரிதலை வளர்த்தெடுக்கும்படி கர்த்தர் நோக்கமுற்றிருந்தார் என்பதை மட்டும் சுட்டிக்காட்டுவதற்காகத்தான் இது சொல்லப்படுகிறது. 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 23 அன்று கிறிஸ்து மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசிப்பதற்கான தரிசனத்தை அளிக்க முன்பே அவர் தேர்ந்தெடுத்திருந்த அதே வரலாற்றிலிருந்த அதே ஊழியக்காரனான ஹைரம் எட்சனை அவர் தேர்ந்தெடுத்தார்.

இதனால்தான், மில்லரின் தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாடுகளுக்கெல்லாம் அடிப்படையான கட்டமைப்பு, தானியேல் புத்தகத்தில் “நித்தியம்” (புறஜாதியத்துவம்) என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும், பாழாக்குகிற இரு அதிகாரங்களைப் பற்றிய அவரது புரிதலின் மீது அமைந்திருந்தது என்பதை ஒப்புக்கொள்ள நான் அந்த அட்வென்டிஸ்ட் இறையியலாளரின் சொற்களைப் பயன்படுத்தினேன்; அந்த “நித்தியம்” எப்போதும் “மீறுதலோடு” அல்லது “அருவருப்போடு” தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது; இவ்விரண்டும் போப்புத்துவத்தின் பாழாக்குகிற அதிகாரத்தின் வேறுபட்ட அம்சங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. மில்லர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வரலாற்றுக் காலத்திலிருந்து, ரோமப் அதிகாரங்களைப் பற்றிய அவரது அடிப்படையான புரிதல் மிகவும் விரிவடைந்துள்ளது.

கபிரியேலையும் உட்படுத்தி, தேவனுடைய தூதர்கள் மில்லரை அவர் அறிவித்த புரிதல்களுக்குக் கொண்டுவந்தனர். அந்தப் புரிதல்களில் அவர் அறிவித்த தீர்க்கதரிசனங்களும், அவர் பயன்படுத்திய வேதாகம விளக்க விதிகளும், மேலும் தீர்க்கதரிசனங்களை அவர் சரியாக ஒழுங்குபடுத்துவதற்கு அவருக்கு இயலுமைப்படுத்திய கட்டமைப்பும் அடங்கியிருந்தன. தானியேலில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் பாழாக்குகிற இரண்டு அதிகாரங்கள் புறஜாதியரான ரோமும் பாப்பரசர் ரோமும் என்பதான கட்டமைப்பு மில்லருக்கு அளிக்கப்பட்டது. அமெரிக்காவிற்கான எதிர்காலம், அதாவது நாகம், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகிய மூன்று பாழாக்குகிற அதிகாரங்களின் கட்டமைப்பிற்குக் கொண்டு வரப்பட்டது.

> மேலும், திராட்சணைப் போன்ற மூன்று அசுத்த ஆவிகள், மகா பாம்பின் வாயிலிருந்தும், மிருகத்தின் வாயிலிருந்தும், பொய்த்தீர்க்கதரிசியின் வாயிலிருந்தும் புறப்பட்டு வருவதைக் கண்டேன். ஏனெனில் அவைகள் பிசாசுகளின் ஆவிகள்; அடையாளங்களைக் செய்து, சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய அந்த மகா நாளின் யுத்தத்திற்காக பூமியின் ராஜாக்களிடத்திலும் உலகமெங்குமுள்ள ராஜாக்களிடத்திலும் சென்று, அவர்களை ஒன்றுகூட்டுகின்றன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 16:13, 14.

அமெரிக்காவின் எதிர்காலத்திற்கான கட்டமைப்பு மில்லரின் பணியின் மேல் நிர்மாணிக்கப்பட்டுள்ளது; ஆனால், அவரது பணி நிறுத்தப்பட்ட இடத்தைத் தாண்டிச் செல்கிறது. அட்வெண்டிசம் அவரது கட்டமைப்பை விட்டு விலகி, விசுவாசத் துரோகமடைந்த புராட்டஸ்டண்ட் மதப்பிரிவுகளினதும் ரோமினதும் தெய்வவியலுக்குத் திரும்பியது. தானியேல் புத்தகத்தில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட அதே தீர்க்கதரிசன வரிசை வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தில் தொடர்ந்து எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது.

> “வெளிப்படுத்தின விசேஷம் முத்திரையிடப்பட்ட ஒரு புத்தகமாக இருக்கிறது; ஆனாலும் அது திறக்கப்பட்ட ஒரு புத்தகமுமாகும். இப்பூமியின் வரலாற்றின் கடைசி நாட்களில் நிகழவிருக்கும் அதிசயமான சம்பவங்களை அது பதிவு செய்கிறது. இந்தப் புத்தகத்தின் போதனைகள் தெளிவானவையாகும்; அவை மர்மமானவையோ புரிந்துகொள்ள முடியாதவையோ அல்ல. இதில், தானியேலில் உள்ளதுபோல அதே தீர்க்கதரிசன வரிசை மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது. சில தீர்க்கதரிசனங்களை தேவன் மறுபடியும் கூறியுள்ளார்; இவ்வாறு, அவைகளுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட வேண்டும் என்பதை அவர் காட்டியுள்ளார். பெரும் முக்கியத்துவமற்றவற்றை ஆண்டவர் மறுபடியும் கூறுவதில்லை.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தின் தீர்க்கதரிசனங்களை மில்லர் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை; ஏனெனில் தானியேலில் மிகத் தெளிவாக அடையாளப்படுத்தப்பட்ட புறமதவாதமும் பாப்பரசாட்சியும் ஆகிய வரிசை, தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் மேடையில் அடுத்ததாக எழுந்து வரவிருந்த துன்புறுத்தும் வல்லமையையும் உள்ளடக்குமாறு வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் விரிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளது.

> புறமதத்தின் மூலமாகவும், பின்னர் பாப்பாட்சியின் மூலமாகவும், சாத்தான் பல நூற்றாண்டுகளாகத் தமது அதிகாரத்தைச் செலுத்தி, தேவனுடைய விசுவாசமான சாட்சிகளைப் பூமியிலிருந்து அழித்தொழிக்க முயன்றான். புறமதத்தாரும் பாப்பாட்சியினரும் ஒரே நாகத்தின் ஆவியினால் நடத்தப்பட்டவர்கள். வேறுபாடு இருந்தது ஒன்றிலே மட்டும்: தேவனுக்குச் சேவை செய்கிறதுபோல் தோற்றம் அளித்த பாப்பாட்சி இன்னும் அதிக ஆபத்தானதும் கொடூரமானதுமான எதிரியாக இருந்தது. ரோம மத அமைப்பின் செயற்பாட்டின் மூலம், சாத்தான் உலகைச் சிறைப்பிடித்தான். தேவனுடைய திருச்சபை என்று அறிக்கை செய்த சபையே இந்த மயக்கத்தின் அணிகளில் இழுத்துச் செல்லப்பட்டது; ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேல் தேவனுடைய மக்கள் நாகத்தின் கோபத்தின் கீழ் துன்புற்றார்கள். மேலும், தன் வலிமையை இழந்த பாப்பாட்சி துன்புறுத்தலை நிறுத்தத் திணிக்கப்பட்டபோது, நாகத்தின் குரலை எதிரொலிக்கவும் அதே கொடூரமானதும் தேவதூஷணமானதுமான செயலைத் தொடரவும் மேலெழும் ஒரு புதிய அதிகாரத்தை யோவான் கண்டான். தேவனுடைய திருச்சபைக்கும் அவருடைய நியாயப்பிரமாணத்துக்கும் எதிராக யுத்தம் செய்யப்போகும் இறுதியான இந்த அதிகாரம், ஆட்டுக்குட்டியைப் போன்ற கொம்புகளையுடைய ஒரு மிருகத்தால் அடையாளப்படுத்தப்பட்டது. இதற்கு முன்பிருந்த மிருகங்கள் கடலிலிருந்து எழுந்தன; ஆனால் இது பூமியிலிருந்து எழுந்தது; இதனால் அடையாளப்படுத்தப்படும் ஜாதியின் சமாதானமான எழுச்சி குறிக்கப்படுகிறது. “ஆட்டுக்குட்டியைப் போன்ற இரு கொம்புகள்” என்றது, அதன் இரு அடிப்படைச் சித்தாந்தங்களான குடியரசுத்துவமும் புராட்டஸ்தாந்தமும் ஆகியவற்றில் வெளிப்படுகின்ற ஐக்கிய அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் குணாதிசயத்தைத் துல்லியமாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இந்தச் சித்தாந்தங்களே ஒரு ஜாதியாகிய எங்கள் வல்லமையும் செழிப்பும் அடங்கிய இரகசியமாகும். அமெரிக்காவின் கரைகளில் முதலில் அடைக்கலம் கண்டவர்கள், பாப்பரசத் துறையின் அகங்காரமான உரிமைக் கோரிக்கைகளிலிருந்தும் அரசாட்சி ஆட்சியின் கொடுங்கோன்மையிலிருந்தும் விடுதலையான ஒரு தேசத்தை அடைந்தோம் என்று மகிழ்ந்தனர். அவர்கள் குடியியல் மற்றும் சமயச் சுதந்திரத்தின் விசாலமான அஸ்திவாரத்தின் மேல் ஒரு அரசாங்கத்தை நிறுவத் தீர்மானித்தார்கள்.

> “ஆனால் தீர்க்கதரிசனத்தின் எழுத்துக்கோல் தீட்டிய கடுமையான கோடுகள், இந்த அமைதியான காட்சியில் ஒரு மாற்றத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. ஆட்டுக்குட்டியைப் போன்ற கொம்புகளையுடைய மிருகம், அரக்கனின் சத்தத்தோடு பேசுகிறது; மேலும் ‘தனக்கு முன்பாகிய முதலாம் மிருகத்தின் அதிகாரமெல்லாம் செய்கிறது.’ பூமியில் வாசமாயிருக்கிறவர்களுக்குப் அவர்கள் அந்த மிருகத்துக்கு ஒரு சிலையைச் செய்யும்படி அது சொல்லும் என்றும், மேலும் ‘சிறியோரும் பெரியோரும், ஐசுவரியவான்களும் ஏழைகளும், சுதந்திரருமடிமைகளும், தங்கள் வலது கையிலாவது தங்கள் நெற்றியிலாவது ஒரு முத்திரையைப் பெறும்படிக்கும்; அந்த முத்திரையையாவது மிருகத்தின் நாமத்தையாவது அதன் நாமத்தின் இலக்கத்தையாவது உடையவனல்லாமல் யாரும் கொள்வனவு செய்யவோ விற்கவோ கூடாதபடிக்கும் செய்கிறது’ என்றும் தீர்க்கதரிசனம் அறிவிக்கிறது. இவ்விதமாகப் புராட்டஸ்டாந்து மதம், போப்பாட்சியின் அடிச்சுவட்டுகளைப் பின்பற்றுகிறது.” Signs of the Times, November 1, 1899.

மில்லருக்குப் பார்த்தால், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றில் உள்ள சமுத்திர மிருகமும் பூமி மிருகமும் புறஜாதி ரோமையும் அதனைத் தொடர்ந்து வந்த பாப்பரசு ரோமையும் குறித்தன. மில்லர் தமது விளக்கக் கட்டமைப்பை வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழுக்கும் பொருத்திப் பார்க்க முயன்றார்; ஆனால் பாப்பரசுத் துறைக்கு ஏற்பட்ட கொடிய காயம் குணமடைதலும், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் தீர்க்கதரிசனப்பூர்வமான பங்கும், ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பங்கும், தேவதூதர்களால் அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருந்த தெய்வீகக் கட்டமைப்பின் எல்லைக்குப் புறம்பானவையாக இருந்தன. அவருக்குப் பார்த்தால், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றில் பூமியிலிருந்து மேலெழுந்த மிருகம் பாப்பரசுத் துறையேயாகும்.

இருள் யுகத்திலிருந்து வெளிவந்ததாகக் கூறிக்கொண்டிருந்த ப்ரொட்டஸ்டண்டுகளின் கைகளிலிருந்து ப்ரொட்டஸ்டண்டத்துவத்தின் மேலங்கியை அகற்றப் பயன்பட வேண்டிய தூதன் மில்லரே ஆவார். ஐக்கிய அமெரிக்கா ஒரு மகா பாம்பைப் போலப் பேசும் காலமும், குடியரசுக் கோட்பாடு ஜனநாயகமாக மாறி, மதவிலகிய ப்ரொட்டஸ்டண்டத்துவம் மதவிலகிய அரசாங்கத்துடன் ஒன்றிணைந்து, போப்புத்துவத்தின் உருவமாகிய திருச்சபை-அரசு இணைப்பை மறுபடியும் ஏற்படுத்தும் காலமும், அவருடைய நாட்களுக்கு இன்னும் எதிர்காலத்திலேயே இருந்தது. அந்தக் காரணத்தினால், தமக்கு தேவதூதர்களால் அளிக்கப்பட்ட தெய்வீக அமைப்பிற்குள் வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகத்தை அமைத்திட அவர் முயன்றார்.

1798 ஆம் ஆண்டில் தானியேல் எட்டும் ஒன்பதிலும் உள்ள உலாய் நதியின் தரிசனம் முத்திரை நீக்கப்பட்டபோது உண்டான அறிவின் பெருக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ள அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். தானியேல் பத்தாம் அதிகாரம் முதல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரம் வரை உள்ள ஹித்தெகேல் நதியின் தரிசனத்தை, 1989 ஆம் ஆண்டில் முத்திரை நீக்கப்பட்டபோது, அமெரிக்காவிற்கான எதிர்காலம் புரிந்துகொள்ள வேண்டியதாக இருந்தது; அதாவது, தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் நாற்பதாம் வசனத்தில் விவரிக்கப்பட்டபடி, முன்னாள் சோவியத் ஒன்றியத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய நாடுகள் பாப்பரசாட்சியாலும் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளாலும் அடித்துச் செல்லப்பட்டன.

Future for America-க்குத் தூதர்களால் வழங்கப்பட்ட கட்டமைப்பு, திருக்கதரிசனத்தைத் திராட்சன், மிருகம், பொய்தீர்க்கதரிசி ஆகியோரின் மும்மடங்கான ஐக்கியத்தின் சூழலில் அடையாளம் கண்டு அதனைப் பயன்படுத்துவதின் அடிப்படையில் அமைந்திருந்தது.

> “தேவன் தானியேலுக்கு அளித்த ஒளி, குறிப்பாக இந்தக் கடைசி நாட்களுக்காகவே கொடுக்கப்பட்டது. ஷிநாரின் பெரிய நதிகளாகிய உலாய் மற்றும் ஹித்தேக்கேல் நதிகளின் கரைகளில் அவர் கண்ட தரிசனங்கள் இப்போது நிறைவேறும் செயல்முறையில் உள்ளன; முன்னறிவிக்கப்பட்ட எல்லா நிகழ்வுகளும் விரைவில் நிகழ்ந்து முடியும்.” Testimonies to Ministers, 112.

முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் தேவதூதரின் செய்தியை மில்லரைட்டுகள் அறிவித்தனர்; அதில் நியாயத்தீர்ப்பின் தொடக்கம் அறிவிக்கப்பட்டது. அமெரிக்காவுக்கான எதிர்காலம் மூன்றாம் தேவதூதரின் செய்தியை அறிவித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

> நான் நட்டேன், அப்பொல்லோ நீரூட்டினார்; ஆனால் தேவனே வளர்ச்சியைக் கொடுத்தார். ஆகையால் நட்டுகிறவன் எதுவுமல்ல, நீரூட்டுகிறவனும் எதுவுமல்ல; வளர்ச்சியைக் கொடுக்கிற தேவனே எல்லாம். நட்டுகிறவனும் நீரூட்டுகிறவனும் ஒன்றாயிருக்கிறார்கள்; இருப்பினும் ஒவ்வொருவனும் தன் உழைப்பின்படி தன் பலனைப் பெறுவான். ஏனெனில் நாங்கள் தேவனோடு இணைந்து உழைக்கும் பணியாளர்கள்; நீங்கள் தேவனுடைய வயல்வெளி, நீங்கள் தேவனுடைய கட்டிடம். எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தேவனுடைய கிருபையின்படி, ஞானமுள்ள பிரதானக் கட்டிடப்பணியாளனைப்போல நான் அஸ்திவாரத்தை வைத்தேன்; அதன்மேல் மற்றொருவன் கட்டுகிறான். ஆனால் அதின்மேல் எவ்வாறு கட்டுகிறான் என்பதை ஒவ்வொருவனும் கவனமாக இருக்கக்கடவன். ஏனெனில் போடப்பட்டிருக்கும் அஸ்திவாரத்தைத் தவிர, வேறொரு அஸ்திவாரத்தை யாராலும் போட முடியாது; அந்த அஸ்திவாரம் இயேசு கிறிஸ்துவே. 1 கொரிந்தியர் 3:6–11.

மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியைச் சரியாக முன்வைக்க வேண்டுமெனில், நீங்கள் முதலிரு தூதர்களின் செய்திகளையும் கூட முன்வைக்க வேண்டும்; ஏனெனில் முதல் மற்றும் இரண்டாம் இன்றித் மூன்றாம் இருக்க முடியாது என்று நமக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. முதல் மற்றும் இரண்டாம் செய்திகள் அஸ்திவாரமாகும்; மூன்றாம் செய்தி உச்சிக்கல்லாகும். ஆனால் மூன்றாம் செய்தி ஒருபோதும் முதல் மற்றும் இரண்டாம் செய்திகளை மறுக்கவோ முரண்படவோ செய்யாது. அது அப்படிச் செய்தால், அது உண்மையான செய்தி அல்ல.

> “முதல் மற்றும் இரண்டாம் செய்திகள் 1843 மற்றும் 1844 ஆம் ஆண்டுகளில் அளிக்கப்பட்டன; இப்போது நாம் மூன்றாம் செய்தியின் அறிவிப்பின்கீழ் இருக்கிறோம்; ஆனால் அந்த மூன்று செய்திகளும் இன்னும் அறிவிக்கப்பட வேண்டியவையாக உள்ளன. சத்தியத்தைத் தேடிக்கொண்டிருப்போருக்குப் அவை மறுபடியும் அறிவிக்கப்படுவது, முன்பெப்போதும் இருந்ததுபோலவே இப்போதும் அத்தியாவசியமாகும். எழுத்தினாலும் வாக்கினாலும் நாம் அந்த அறிவிப்பை ஒலிக்கச் செய்யவேண்டும்; அவற்றின் வரிசையையும், நம்மை மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியின்கண் கொண்டு வருகிற தீர்க்கதரிசனங்களின் பயன்பாட்டையும் காட்டவேண்டும். முதல் மற்றும் இரண்டாம் செய்திகளில்லாமல் மூன்றாம் ஒன்று இருக்க முடியாது. இந்தச் செய்திகளை நாம் உலகத்தாருக்குப் பதிப்புகளிலும், உரைகளிலும் அளிக்கவேண்டும்; தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் தொடர்ச்சியில் நடந்தவைகளையும் நடக்கவிருப்பவைகளையும் காட்டிக்கொடுத்து.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

மில்லரைட் வரலாறுக்கும் எங்கள் வரலாறுக்கும் இடையில் மிகவும் சிறந்த ஒரு கவனிப்பு உள்ளது. மில்லரைட்டுகள் ஆரம்பமாக இருந்தார்கள்; நாங்களோ முடிவாக இருக்கிறோம். அவர்கள் முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்திகளை அறிவித்தும் அவற்றின்படி வாழ்ந்தும் இருந்தார்கள். நாங்கள் மூன்றாம் தூதரின் செய்தியை அறிவிக்கிறோம். அவர்களுடைய முத்திரையிடப்படாத செய்தி (உலை தரிசனம்) தானியேலின் இரண்டு அதிகாரங்களில் காணப்படுகிறது; எங்களுடையது (ஹித்தெக்கேல் தரிசனம்) மூன்று அதிகாரங்களில் காணப்படுகிறது. அவர்கள் முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோக்களை அடையாளம் கண்டார்கள், மேலும் இரண்டாம் ஐயோவின் நிறைவேற்றத்தின் காலத்திற்குள் வாழ்ந்தார்கள். நாங்கள் மூன்றாம் ஐயோவை அடையாளம் கண்டு, அதன் நிறைவேற்றத்தின் காலத்திற்குள் வாழ்கிறோம். அவர்களுடைய தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாட்டின் கட்டமைப்பு புறமத ரோமா (வலுசர்ப்பம்) மற்றும் பாப்பரசர் ரோமா (மிருகம்) ஆகும். எங்களுடைய தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாட்டின் கட்டமைப்பு மூவகை மிருகமாகிய நவீன ரோமா ஆகும்.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில் பாப்பரச ரோம் ஏழினின்றும் உண்டான எட்டாவது எனும் அதன் இலட்சணத்தை நாம் ஆராயத் தொடங்குகிறபோது, அடித்தள வரலாற்றுக் காலத்தில் மில்லரைட்டுகள் ரோமைக் குறித்து என்ன புரிந்துகொண்டிருந்தார்கள் என்பதை ஆராய்வது பயனுள்ளதாகும். மூன்றாம் தூதன் கூடுதலான ஒளியைப் பெறுவான்; ஆனால் அந்த ஒளி ஒருபோதும் நிலைநிறுத்தப்பட்ட சத்தியத்துக்கு முரணாக இருக்காது.

தானியேல் அதிகாரங்கள் 2, 7, 8, 11 மற்றும் 12 ஆகியவை, மற்ற அதிகாரங்களுடனும் சேர்ந்து, ரோமையை அடையாளப்படுத்துகின்றன. மில்லரின் தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாடுகளுக்கான கட்டமைப்பாக, 1798க்கு முன்பான ரோமாவின் இரு நிலைகளை—அஞ்ஞான ரோமையும் பாப்பரச ரோமையும்—நாம் பரிசீலித்து வருகிறோம். மில்லரும் ஆரம்ப முன்னோடிகளும், தானியேல் அதிகாரம் 11, வசனம் 14-இல் உள்ள “உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர்” என்பது ரோமையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்று அடையாளப்படுத்துகின்றனர்.

> அந்தக் காலங்களில் தெற்கின் ராஜாவுக்கு விரோதமாக அநேகர் எழும்புவார்கள்; உன் ஜனங்களில் கொள்ளையரானவர்களும் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்தும்படி தங்களை உயர்த்திக்கொள்வார்கள்; ஆனாலும் அவர்கள் வீழ்வார்கள். தானியேல் 11:14.

இந்த வசனத்தில் கவனிக்கப்பட வேண்டிய குறைந்தது இரண்டு முக்கிய அம்சங்கள் உள்ளன. இந்த வசனத்தில் வரும் “தரிசனம்” என்ற சொல், தானியேல் புத்தகத்தில் “தரிசனம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள இரண்டு எபிரெயச் சொற்களில் ஒன்றாகும். “தரிசனம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்படும் எபிரெயச் சொற்களில் ஒன்று châzôn ஆகும்; அதற்கு ஒரு கனவு, அல்லது ஒரு தீர்க்கதரிசனம், அல்லது ஒரு தரிசனம் என்று பொருள். châzôn என்ற சொல் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றையோ, அல்லது ஒரு காலப்பகுதியையோ சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது தானியேல் புத்தகத்தில் பத்து முறை காணப்படுகிறது, மேலும் எல்லா இடங்களிலும் “தரிசனம்” என்றே மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.

“தரிசனம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்படும் மற்றொரு எபிரேயச் சொல் mar-eh’ ஆகும்; அதற்கு தோற்றம் என்று பொருள். mar-eh’ என்ற சொல் ஒரு தனித்த காட்சியையும், காலத்தின் ஒரு குறிப்பிட்ட கணத்தையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. எபிரேயச் சொல் mar-eh’ தானியேல் புத்தகத்தில் பதின்மூன்று முறை காணப்படுகிறது; அதில் அது ஆறு முறை “தரிசனம்” என்றும், நான்கு முறை “முகத் தோற்றம்” என்றும், இரண்டு முறை “தோற்றம்” என்றும், ஒருமுறை “அழகிய தோற்றமுள்ள” என்றும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.

உன் ஜனத்தாரின் கொள்ளைக்காரர் ரோமாவைக் குறிக்கின்றனர்; ஆகையால், தானியேல் புத்தகத்தில் தீர்க்கதரிசன “தரிசனத்தை” நிறுவுவது ரோமாவைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனப் பொருளே ஆகும். இந்தக் காரணத்தினால், தீர்க்கதரிசனச் சின்னமாகிய ரோமாவின் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்வது அவசியமாகும்.

தீர்க்கதரிசனத் தர்க்கம், தீர்க்கதரிசன வரலாற்றைக் குறிப்பதற்காகப் பயன்படுத்தப்படும் “தரிசனம்” என்ற சொல், வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகத்தில் குறிப்பிடப்படும் அதே “தரிசனம்” ஆக இருக்க வேண்டும் என வலியுறுத்துகிறது; ஏனெனில் தானியேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷமும் ஒரே புத்தகமென்றும், அவை ஒன்றுக்கொன்று துணைபுரிவதென்றும், ஒன்றை ஒன்று முழுமைப்படுத்துகின்றனென்றும், தானியேலில் காணப்படும் அதே தீர்க்கதரிசன வரிசை வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகின்றதென்றும் தேவனுடையான வெளிப்பாடு அடையாளப்படுத்துகிறது. தீர்க்கதரிசன ஆவியினால் முன்வைக்கப்பட்ட அந்த அம்சங்கள் ஏற்கனவே இக்கட்டுரைத்தொடரில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளதால், அவற்றை மீண்டும் நான் சேர்க்கமாட்டேன். இருப்பினும், சகோதரி வைட்டிடமிருந்து நாம் ஏற்கனவே சேர்த்துள்ள இன்னொரு அம்சத்தை நான் கூடுதலாகச் சொல்கிறேன். அந்த அம்சம் என்னவெனில், வேதாகமத்தின் எல்லாப் புத்தகங்களும் வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகத்தில் சந்தித்து அங்கேயே முடிவடைகின்றன என்பதே. தானியேலில் காணப்பட்டு, ரோம் எனும் தீர்க்கதரிசனப் பொருளால் நிறுவப்பட்ட தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் “தரிசனம்” (châzôn), முழு வேதாகமத்திலும் உள்ள தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் தரிசனத்தையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. வேதாகமத்தின் எல்லாப் புத்தகங்களும் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் சந்தித்து அங்கேயே முடிவடைகின்றன; மேலும் தேவன் தம்மைத்தாமே ஒருபோதும் முரண்படுத்துவதில்லை. ஒருபோதும் இல்லை! அவர் அப்படிச் செய்திருக்கிறார் என்று நீங்கள் நினைத்தால், நீங்கள் எதையோ தவறாகப் புரிந்துகொண்டிருக்கிறீர்கள். அதே எபிரெய மொழிச் சொல் (châzôn), நீதிமொழிகள் புத்தகத்திலும் “தரிசனம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.

> தரிசனம் இல்லாத இடத்தில் மக்கள் அழிவுறுவர்; ஆனால் நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்ளுகிறவன் பாக்கியவான். நீதிமொழிகள் 29:18.

அந்த வசனத்தைப் பற்றிக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டிய முதல் அம்சம் அதுவே. ரோமையை நாம் தவறாகப் புரிந்துகொண்டால், தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்த முடியாது. வரலாறு முழுவதும் ரோமையைச் சார்ந்த தீர்க்கதரிசனப் பொருளை அழித்துவிடும்படி போலியான இறையியலை அறிமுகப்படுத்திய ஜெசூயிட்களும் பிறரும் எடுத்த முயற்சிகளை, அந்த உண்மை அடிப்படையாக வரையறுக்கிறது. ஆகையால், ரோமையைப் பற்றிய அடிப்படையான புரிதலை நாம் ஆராயும் போது, இதை மனதில் கொள்ள வேண்டும்.

> “வார்த்தையைப் பற்றிய தங்களுடைய புரிதலில் குழப்பமடைகிறவர்கள், எதிர்கிறிஸ்துவின் பொருளை உணரத் தவறுகிறவர்கள், நிச்சயமாகத் தங்களை எதிர்கிறிஸ்துவின் பக்கத்தில் நிறுத்திக் கொள்வார்கள். இப்போது நாம் உலகத்தோடு ஒத்திசைந்து கலந்துபோகுவதற்கான காலமல்ல. தானியேல் தன் பங்கிலும் தன் இடத்திலும் நிற்கிறான். தானியேலினதும் யோவானினதும் தீர்க்கதரிசனங்கள் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டியவையாகும். அவை ஒன்றுக்கொன்று விளக்கம் அளிக்கின்றன. அவை எல்லாரும் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய சத்தியங்களை உலகத்திற்கு அளிக்கின்றன. இந்தத் தீர்க்கதரிசனங்கள் உலகத்தில் சாட்சியாக இருக்க வேண்டியவையாகும். இந்தக் கடைசி நாட்களில் அவை நிறைவேறுவதன்மூலம், அவை தாமே தங்களை விளக்கிக் காட்டும்.” Kress Collection, 105.

எதிர்க்கிறிஸ்துவின் (ரோம்) அர்த்தத்தை நீங்கள் காணத் தவறினால், நீங்கள் ரோமுடன் இணைந்து விடுவீர்கள்; மேலும் இந்த எச்சரிக்கை, தானியேல் மற்றும் வெளிப்படுத்தல் ஆகமங்களின் புத்தகங்களைப் புரிந்துகொள்ள இயலுமா இயலாதா என்பதன் சூழலுக்குள் வைக்கப்பட்டுள்ளது. மில்லெரைட்டுகள், ரோமை அடையாளம் கண்டறிந்ததின் அடிப்படையில், அட்வென்டிசத்தின் அடித்தளப் புரிதலை உருவாக்கினர். ரோம் இரு பாழாக்கும் வல்லமைகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது என்றும், அவை இரண்டும் ரோமின் கட்டங்களே என்றும் அவர்கள் புரிந்துகொண்டார்கள்; ஆனால் வெளிப்படுத்தல் ஆகமத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளபடி ரோமை மும்மடங்கு ஐக்கியமாகக் காணும் வரலாற்று நிலையில் அவர்கள் இருக்கவில்லை. ஆகையால் தானியேல், மில்லெரைட்டுகள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அஸ்திவாரம் ஆகும்; வெளிப்படுத்தல், Future for America பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் முகட்டுக்கல் ஆகும். தானியேல் 11ஆம் அதிகாரம் 14ஆம் வசனத்திலிருந்து நாம் சுட்டிக்காட்ட விரும்பும் இன்னொரு கருத்தும் உள்ளது.

மில்லரும் முன்னோடிகளும் நேபுகாத்நேச்சாரின் கனவிலுள்ள சிலை பாபிலோன், மேதோ-பாரசீகம், கிரேக்கம், ரோம் ஆகிய நான்கு இராச்சியங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்பதைப் புரிந்திருந்தனர். அவர்கள் நான்காவது இராச்சியத்திற்கு அப்பால் காண இயலவில்லை; ஏனெனில் பாப்பரசராட்சி ரோம் என்பது ரோமின் இரண்டாம் கட்டமே என்று அவர்கள் புரிந்துகொண்டிருந்ததால், நான்காவது இராச்சியம் 1798 இல் முடிவுற்றது என்று கருதினர். வரலாற்றைப் பற்றிய அவர்களுடைய அந்தக் கண்ணோட்டத்தில், எஞ்சியிருந்த ஒரே தீர்க்கதரிசன வழிக்குறி கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையே ஆகும்; அப்போது மலையிலிருந்து வெட்டியெடுக்கப்பட்ட கல் சிலையின் பாதங்களை அடிக்கும். மில்லரைட்டுகள் புறமத ரோமும் பாப்பரசராட்சி ரோமும் இடையிலான தீர்க்கதரிசன வேறுபாடுகளை உணர்ந்திருந்தனர்; ஆனால் 1798-ஐ கிறிஸ்துவின் வருகையுடன் ஒப்பிணைக்கத் திணிக்கப்பட்டிருந்ததால், நான்கு இராச்சியங்களுக்கு அப்பால் அவர்கள் காணவில்லை.

> “இரும்பு சேற்றுக் களிமண்ணோடு கலந்திருந்த சிலையின் பாதங்களால் தேவனுடைய பரிசுத்தமான கிரியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் காலத்திற்கு நாம் வந்திருக்கிறோம். தேவனுக்குத் தம்முடைய ஜனங்கள் உண்டு, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு ஜனங்கள் உண்டு; அவர்களுடைய பகுத்தறிதல் பரிசுத்தமாக்கப்பட வேண்டும்; மேலும் அவர்கள் அஸ்திவாரத்தின் மேல் மரம், புல், வைக்கோல் ஆகியவற்றை வைத்து, தங்களை அசுத்தப்படுத்திக் கொள்ளக்கூடாது. தேவனுடைய கட்டளைகளுக்கு விசுவாசமாயிருக்கும் ஒவ்வொரு ஆத்துமாவும் நம்முடைய விசுவாசத்தின் வேறுபடுத்திக்காட்டும் சிறப்பம்சம் ஏழாம் நாள் சப்தமே என்பதை காணும். அரசாங்கம் தேவன் கட்டளையிட்டபடி சப்தத்தை மதித்திருந்தால், அது தேவனுடைய வல்லமையில் நிலைத்து, பரிசுத்தவான்களுக்கு ஒருமுறை ஒப்புவிக்கப்பட்ட விசுவாசத்தைப் பாதுகாத்து நின்றிருக்கும். ஆனால் அரசியல்வாதிகள் போலியான சப்தத்தை ஆதரிப்பார்கள்; இந்தப் பாப்பரசுத் தன்மையின் சந்ததியான ஒன்றின் அனுசரிப்போடு தங்களுடைய சமய விசுவாசத்தை கலப்பார்கள்; இவ்வாறு, கர்த்தர் பரிசுத்தமாக்கியும் ஆசீர்வதித்தும், மனுஷன் பரிசுத்தமாய் கைக்கொள்ளும்படி, அவருக்கும் அவருடைய ஜனங்களுக்கும் ஆயிரம் தலைமுறைகளுக்கு இடையேயான அடையாளமாகப் பிரித்துவைத்திருக்கும் சப்தத்திற்கும் மேலாக அதைப் பதிப்பார்கள். சபைத் தந்திரமும் அரசுத் தந்திரமும் கலந்தமை இரும்பும் களிமண்ணும் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. இந்த ஐக்கியம் சபைகளின் சகல வல்லமையையும் பலவீனப்படுத்தி வருகிறது. சபைக்கு அரசின் அதிகாரத்தைப் போர்த்திவைப்பது தீய விளைவுகளை உண்டாக்கும். மனிதர் தேவனுடைய நீடிய சகிப்புத்தன்மையின் எல்லையை ஏறக்குறைய கடந்துவிட்டார்கள். அவர்கள் தங்களுடைய வல்லமையை அரசியலில் முதலீடு செய்துள்ளார்கள்; மேலும் பாப்பரசுத் தன்மையோடு இணைந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் தேவன் தம்முடைய நியாயப்பிரமாணத்தை ஒழித்துப்போட்டவர்களைத் தண்டிக்கும் காலம் வரும்; அப்பொழுது அவர்களுடைய தீய கிரியையே அவர்கள்மேல் திரும்பி விழும்.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரம் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் காணப்படும் ராஜ்யங்களின் இறுதியான அடையாளமாகும்; மேலும் அதில் ஏழு ராஜ்யங்கள் விழுந்துபோயின என்றும், எட்டாவது ராஜ்யம் நவீன ரோமாவின் மும்மடங்கு ஐக்கியமே என்றும் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ராஜ்யங்களுக்கு முதற்குறிப்பு தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரமாயிருந்தால், அது நிச்சயமாக அப்படியே ஆகும்; அப்படியானால் இறுதிக்குறிப்பு முதற்குறிப்பினால் விளக்கப்பட வேண்டும். தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள நான்கு ராஜ்யங்கள் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில் உள்ள எட்டு ராஜ்யங்களோடு எவ்வாறு ஒத்துப்போக முடியும்?

ஆகையால், நாம் முன்னேறிச் செல்லும் போது இதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்: மில்லரைட்டுகள் தங்களுடைய வரலாற்றைத் தாண்டிய தீர்க்கதரிசன நிகழ்வுகளைப் பார்க்க முடியவில்லை. அவர்கள் புரிந்துகொண்டு அறிவித்த செய்தி, தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் அடுத்த வழிக்குறியாக கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையை அடையாளப்படுத்தியது. ஆனால், தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் தரிசனத்தை நிறுவும் சின்னமாக ரோம் இருப்பது குறித்த மில்லரைட்டு புரிதலும், அதேபோல் தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரமும், இரண்டும் மில்லரைட்டு அடிப்படையான சத்தியங்களாக இருந்தால், இது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் எட்டு இராஜ்யங்களோடு எவ்வாறு ஒத்துப்போக முடியும்?

தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் சிலை அடிப்படையானதா என்று நீங்கள் உறுதியாக இல்லையெனில், நீங்கள் செய்ய வேண்டியது 1843 மற்றும் 1850 ஆம் ஆண்டுகளின் முன்னோடி வரைபடங்களைப் பரிசீலிப்பதே. இவ்விரண்டிலும் தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் சிலை சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. அதற்கு இணையாக முக்கியமானது என்னவெனில், இவ்விரு வரைபடங்களும் தேவனுடைய வழிநடத்தலினாலும் அவருடைய திட்டத்தின்படியும் உருவாக்கப்பட்டவை என்று எலன் வைட் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

> “1843 ஆம் ஆண்டின் வரைபடம் கர்த்தருடைய கரத்தினால் வழிநடத்தப்பட்டது என்றும், அது மாற்றப்படக்கூடாது என்றும் நான் கண்டேன்; அதிலுள்ள கணக்குகள் அவர் விரும்பியவாறே இருந்தன; அவற்றிலுள்ள சில கணக்குகளில் இருந்த ஒரு தவறின்மேல் அவருடைய கரம் இருந்து அதை மறைத்தது; அதனால், அவருடைய கரம் அகற்றப்படும் வரையில் எவரும் அதை காண முடியவில்லை.” Early Writings, 74, 75.

1850 ஆம் ஆண்டின் பட்டியலைப் பற்றி அவள் இவ்வாறு கூறினாள்:

> “சகோதரர் நிக்கல்ஸ் அவர்களால் அந்த வரைபடம் வெளியிடப்பட்டதிலே தேவன் இருந்தார் என்று நான் கண்டேன். இந்த வரைபடத்தைப் பற்றிய ஒரு தீர்க்கதரிசனம் வேதாகமத்தில் இருக்கிறது என்றும் நான் கண்டேன்; மேலும், இந்த வரைபடம் தேவனுடைய ஜனங்களுக்காகக் குறிக்கப்பட்டிருந்தால், அது ஒருவருக்குப் போதுமானதாயிருந்தால் மற்றொருவருக்கும் அதேபோல் போதுமானதே; மேலும், ஒருவருக்காக பெரிய அளவில் ஒரு புதிய வரைபடம் வரையப்பட வேண்டியிருந்தால், அனைவருக்கும் அதே அளவுக்கு அது தேவையானதே.” Manuscript Releases, தொகுதி 13, 359.

உலகத்தில் ஒரு பண்டைய பழமொழி உண்டு; அது, “பிழைக்கு பல பாதைகள் உண்டு; ஆனால் சத்தியத்திற்கு ஒரே ஒரு பாதை மட்டுமே உண்டு” என்று கூறுகிறது. வெளிப்படுத்தல் பதினேழில் காணப்படும் நவீன ரோம், ஏழினுள் உண்டாகிய எட்டாவது தலை என்பதைக் மக்கள் உணராமல் தடுக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட பலவகையான பிழைகள் உள்ளன. அவ்வாறு அட்வென்டிசத்தின் இறையியலாளர்கள் பயன்படுத்தும் பிழைகளில் ஒன்று, வரலாற்றின் இராச்சியங்களைத் தவறாகச் சித்தரிப்பதே ஆகும். இங்கே நான் குறிப்பிடுவது வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் இராச்சியங்களை அல்ல; இவை இரண்டும் வேறுபட்ட அடையாளப்பெயர்கள் ஆகும். வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் இராச்சியங்கள் தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் இடம்பெறும் முதல் குறிப்பின் அடிப்படையில் நிறுவப்படுகின்றன; ஆனால் பாபிலோனை முன்னிட்டு வரலாற்றில் இராச்சியங்கள் இருந்தன. வரலாற்றின் இராச்சியங்கள் யாவை என்பதை எலன் ஒயிட் தெளிவாக அடையாளப்படுத்துகிறார்; ஆனால் அட்வென்டிசத்தின் இறையியலாளர்கள் ஈர்க்கப்பட்ட சாட்சியைப் புறக்கணித்து, ரோம் எப்போதும் எட்டாவதாக எழுந்து, ஏழினுள் உண்டானதாக இருக்கிறது என்ற புரிதலை மங்கலாக்கும் வகையில் வரலாற்றின் இராச்சியங்களுக்கான ஒரு வரிசையை உருவாக்குகின்றனர். இருந்தபோதிலும், தரிசனத்தை நிறுவுவது ரோம்தான்.

அட்வென்டிசமும் விசுவாசதுரோகமான புரொட்டஸ்டண்டிசமும் சார்ந்த இறையியலாளர்கள், வரலாற்றின் ராஜ்யங்கள் எகிப்து, அசீரியா, பாபிலோன், மேதோ-பாரசீகம், கிரேக்கம், ரோம் முதலியவையாக இருந்தன என்று முன்வைக்கின்றனர். அவர்கள் விடுபடுத்தத் தேர்ந்தெடுக்கிற வரலாற்றின் மூன்றாவது ராஜ்யம் ஒன்று இருப்பதாக சகோதரி வைட் நமக்குத் தெரிவிக்கிறார். அவர்கள் அந்த ராஜ்யத்தையா விட்டு விடுகின்றனர், அல்லது தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவியையா விட்டு விடுகின்றனர்? இரண்டையும்.

> தமக்கென ஒதுக்கப்பட்ட காலத்தையும் இடத்தையும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் பிடித்திருந்த ஜாதிகளின் வரலாறு—அவர்கள் தாங்களே அதன் அர்த்தத்தை அறியாதிருந்தும், ஒரு சத்தியத்திற்குச் சுயஅறிவில்லாமல் சாட்சியமளித்த வரலாறு—எங்களோடு பேசுகிறது. இன்றைய ஒவ்வொரு ஜாதிக்கும் ஒவ்வொரு தனிநபருக்கும் தேவன் தமது மகத்தான திட்டத்தில் ஒரு இடத்தை நியமித்திருக்கிறார். இன்று மனிதரும் ஜாதிகளும் தவறில்லாத அவருடைய கையில் உள்ள செங்குத்துக்கோலால் அளக்கப்படுகின்றனர். அனைவரும் தங்களுடைய சொந்தத் தேர்வினால் தங்கள் விதியைத் தீர்மானித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; மேலும், தமது நோக்கங்கள் நிறைவேறும்படியாக தேவன் அனைத்தையும் ஆளுகின்றார்.

> “மகத்தான ‘நான் இருக்கிறேன்’ என்று கூறுகிறவர் தமது வார்த்தையில் குறித்திருக்கும் வரலாறு, தீர்க்கதரிசனச் சங்கிலியில் வளையம் பிறகு வளையமாக இணைத்து, கடந்த நித்தியத்திலிருந்து வருங்கால நித்தியத்துவரை விரிந்து, யுகங்களின் அணிவகுப்பில் நாம் இன்று எங்கு நிற்கிறோம் என்பதையும், வரவிருக்கும் காலத்தில் எதை எதிர்பார்க்கலாம் என்பதையும் நமக்குத் தெரிவிக்கிறது. இன்றைய காலம் வரையிலும் நிறைவேறும் என்று தீர்க்கதரிசனம் முன்கூறிய அனைத்தும் வரலாற்றின் பக்கங்களில் பதிவாகியுள்ளது; ஆகையால் இன்னும் வரவிருக்கிறதெல்லாம் தக்க ஒழுங்கின்படி நிறைவேறும் என்று நாம் உறுதியாக நம்பலாம்.”

> எல்லா பூமியார்ந்த ஆதிக்கங்களின் இறுதியான கவிழ்த்தெறிதல் சத்தியத்தின் வார்த்தையில் தெளிவாக முன்கூறப்பட்டுள்ளது. இஸ்ரவேலின் கடைசி ராஜாவின்மேல் தேவனிடமிருந்து தீர்ப்பு அறிவிக்கப்பட்டபோது உரைக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசனத்தில் இந்தச் செய்தி கொடுக்கப்பட்டுள்ளது: “கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: தலைப்பாகையை அகற்றிவிடு, கிரீடத்தை எடுத்துவிடு: … தாழ்ந்திருப்பவனை உயர்த்து, உயர்ந்திருப்பவனைத் தாழ்த்து. நான் அதைக் கவிழ்ப்பேன், கவிழ்ப்பேன், கவிழ்ப்பேன்; அவர் வரும்வரை அது இனி இருப்பதில்லை; அவருக்கே உரிமையானது அது; நான் அதை அவருக்குக் கொடுப்பேன்.” எசேக்கியேல் 21:26, 27.

> இஸ்ரவேலிலிருந்து அகற்றப்பட்ட கிரீடம் வரிசையாக பாபிலோன், மேதோ-பாரசீகம், கிரேக்கம், ரோம் ஆகிய இராச்சியங்களுக்கு மாறிச் சென்றது. தேவன், “அதற்குரிய உரிமையுடையவர் வரும்வரை அது இனி இருக்காது; அதை நான் அவருக்குக் கொடுப்பேன்” என்று கூறுகிறார்.

> “அந்தக் காலம் நெருங்கியுள்ளது. இன்று காலத்தின் அடையாளங்கள், நாம் மகத்தானதும் மிகக் கவிமையானதும் ஆன நிகழ்வுகளின் வாசற்படியில் நிற்கிறோம் என்று அறிவிக்கின்றன. எங்கள் உலகிலுள்ள அனைத்தும் கலக்கத்தில் உள்ளது. நம்முடைய கண்முன்னே, இரட்சகரின் வருகைக்கு முன்பாக நடைபெறவேண்டிய நிகழ்வுகள் குறித்து அவர் உரைத்த தீர்க்கதரிசனம் நிறைவேறிக் கொண்டிருக்கிறது: ‘நீங்கள் யுத்தங்களையும் யுத்தங்களின் வதந்திகளையும் கேள்விப்படுவீர்கள்…. ஜாதி ஜாதிக்கு விரோதமாகவும், ராஜ்யம் ராஜ்யத்திற்கு விரோதமாகவும் எழும்; பல இடங்களில் பஞ்சங்களும், கொள்ளைநோய்களும், பூகம்பங்களும் உண்டாகும்.’ மத்தேயு 24:6, 7.”

> “இப்போது உயிரோடு இருப்பவர்கள் அனைவருக்கும் அளவிட முடியாத முக்கியத்துவமிக்க காலமாக உள்ளது. ஆட்சியாளர்களும் அரசியல்வாதிகளும், நம்பிக்கையும் அதிகாரமும் ஒப்படைக்கப்பட்ட பதவிகளை வகிப்போரும், எல்லா வர்க்கங்களிலும் சிந்தனைமிக்க ஆண்களும் பெண்களும், நம்மைச் சுற்றி நடைபெற்று வரும் நிகழ்வுகளின் மேல் தங்கள் கவனத்தை நிலைநிறுத்தியுள்ளனர். ஜாதிகளுக்கிடையில் நிலவி வரும் பதற்றமிகு, அமைதியற்ற உறவுகளை அவர்கள் கவனித்து வருகின்றனர். பூமியிலுள்ள ஒவ்வொரு கூறையும் ஆட்கொண்டு வரும் தீவிரத்தைக் அவர்கள் கண்டு உணருகின்றனர்; மேலும், மாபெரும் மற்றும் தீர்மானகரமான ஒன்று நிகழப்போகிறது—உலகம் ஒரு அதிவிசாலமான நெருக்கடியின் விளிம்பில் நிற்கிறது என்பதை அவர்கள் உணருகின்றனர்.

> “இப்போது தூதர்கள் கலகத்தின் காற்றுகளை அடக்கிப் பிடித்திருக்கிறார்கள்; வரவிருக்கும் அதன் அழிவைப் பற்றி உலகம் எச்சரிக்கப்படும்வரை அவை வீசாதிருக்கும்படியாக. ஆனால் ஒரு புயல் திரண்டு கொண்டு இருக்கிறது; அது பூமியின் மேல் வெடித்துப் பொழியத் தயாராய் உள்ளது; தேவன் தம் தூதர்களுக்கு அந்தக் காற்றுகளை அவிழ்த்துவிடுமாறு கட்டளையிடும் போது, எந்த எழுத்துக்கோலும் வரையறுக்க முடியாத அளவிலான கலகக் காட்சி ஒன்று உண்டாகும்.”

> “வேதாகமம், மேலும் வேதாகமம் மட்டுமே, இவ்விஷயங்களின் குறித்து சரியான பார்வையை அளிக்கிறது. இங்கு நமது உலகத்தின் வரலாற்றிலுள்ள மகத்தான இறுதிக் காட்சிகள் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன; ஏற்கனவே தங்கள் நிழல்களை முன்கூட்டியே வீசிக்கொண்டிருக்கும் நிகழ்வுகள், அவற்றின் அணுகுமுறையின் ஒலி பூமியையே நடுங்கச்செய்து, பயத்தின் காரணமாக மனிதர்களின் இருதயங்கள் சோர்ந்துபோகும்படியாகச் செய்கின்றன.” Education, 178–180.

இந்தப் பகுதி நம்முடைய காலத்திற்குப் பெரும் வெளிச்சத்தை அளிக்கிறது; ஆனால் நான் சுட்டிக்காட்ட விரும்புவது என்னவெனில், வரலாற்றில் பாபிலோனுக்கு முன்பிருந்த இராச்சியம் அசீரியா அன்று, இஸ்ரவேல்தான் என்று சகோதரி வைட் தெளிவாக அடையாளப்படுத்துகிறார். தெய்வவியலாளர்கள் பயன்படுத்தும் வரலாற்றின் இராச்சியங்கள், ராஜா சாலொமோனின் ஆட்சிக்காலத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்ட அதிகாரத்தையும் மகிமையையும் மீறியும், மேலும் எசேக்கியேலும் எலன் வைடும் வழங்கிய நேரடியான தெய்வீகச் சாட்சிப்படி இஸ்ரவேலின் கிரீடம் பாபிலோனுக்கு சென்றது என்பதையும் மீறியும், வரலாற்றின் ஒரு இராச்சியமாக இஸ்ரவேலைத் தவிர்த்துவிடுகின்றன.

ஊக்குவிக்கப்பட்ட விளக்கத்தை வரலாற்றின் ராஜ்யங்களுக்கு நாம் பொருத்திப் பார்த்தால், இஸ்ரவேலும் அந்த ராஜ்யங்களுள் ஒன்றாக எண்ணப்பட வேண்டும் என்பதை காண்கிறோம். இஸ்ரவேல், அசீரியா, எகிப்து ஆகியவை, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் முதல் ராஜ்யமாகிய பாபிலோனுக்கு முன்பிருந்த வரலாற்றின் ராஜ்யங்களாகும். ஆகையால், “வரலாற்றின்” நான்காவது ராஜ்யம் பாபிலோன், ஐந்தாவது மேதோ-பாரசீகம், ஆறாவது கிரேக்கம், ஏழாவது புறமத ரோம், எட்டாவது பாப்பரசர் ரோம்; அது ஏழில் ஒன்றாயிருந்தது, ஏனெனில் அது புறமத ரோமின் இரண்டாம் கட்டத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. வரலாற்றின் ராஜ்யங்களின் கணக்கில் பாப்பரசர் ரோம் எட்டாவது ஆகும்; மேலும் அது ஏழினுள் ஒன்றாகும்.

தானியேல் ஏழாம் அதிகாரத்தில், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ராஜ்யங்கள் மிருகங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. பாபிலோன் சிங்கமாகும்; அதன்பின் மேதோ-பாரசீகத்தின் கரடி வந்தது. மூன்றாவது, சிறுத்தையாகிய கிரேக்கம்; பின்னர் “பயங்கரமும் அதிதீவிரமுமான” மிருகமாக, “இரும்புப் பற்கள்” உடையதாகிய ரோம் வந்தது. தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் சிலையுடன் ஒத்துப்போகும் அந்தப் பயங்கரமான மிருகம், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காவது ராஜ்யமான ரோமே ஆகும்.

மில்லரைட்டுகள் நான்காவது ராஜ்யத்தை ரோமாகவே புரிந்துகொண்டனர்; ஆகையால், அந்தப் பயங்கரமான மிருகத்தின் பண்புகளை அதற்கே உரியவையாக அவர்கள் புரிந்துகொண்டனர்; மேலும், மிருகத்தைச் சார்ந்த அனைத்து தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளையும் எளிமையாக அந்த நான்காவது ராஜ்யத்திற்கே பொருத்திப் பயன்படுத்தினர். அந்தப் பகுதியில் புறமத ரோம் மற்றும் பாப்பரசர் ரோம் ஆகியவற்றுக்கிடையேயான வேறுபாட்டை அவர்கள் கண்டார்கள்; ஆனால் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் ஐந்தாவது ராஜ்யத்தை அவர்கள் காண முடியவில்லை; ஏனெனில், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ராஜ்யங்கள் முதன்முதலில் குறிப்பிடப்படும் இடத்தையே அவர்கள் தங்களுடைய குறிப்பு நிலையாய்ச் சரியாக பயன்படுத்தினர். இருப்பினும், அந்தப் பகுதியில் அந்த இரு ரோமுகளுக்கிடையேயான வேறுபாடு இருக்கிறது; அது, அந்த இரு ரோமுகளுக்கிடையேயான வேறுபாட்டை இரு ராஜ்யங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாக நாம் கருத அனுமதிக்கிறது. ஆனால் நாம் இப்போது ஆராய்ந்து கொண்டிருப்பது இதுவல்ல.

> ஆகையால் அவன் இவ்வாறு கூறினான்: நான்காவது மிருகம் பூமியின்மேல் இருப்ப நான்காவது ராஜ்யமாகும்; அது எல்லா ராஜ்யங்களிலும் வேறுபட்டதாக இருந்து, பூமியனைத்தையும் விழுங்கி, அதை மிதித்து, துண்டு துண்டாக நொறுக்கிவிடும். இந்த ராஜ்யத்திலிருந்து எழும் பத்து கொம்புகள் பத்து ராஜாக்கள் ஆவர்; அவர்களுக்குப் பிறகு இன்னொருவன் எழும்புவான்; அவன் முந்தினவர்களைவிட வேறுபட்டவனாயிருந்து, மூன்று ராஜாக்களைத் தாழ்த்துவான். அவன் உன்னதமானவருக்கு விரோதமாக பெரிய வார்த்தைகளைப் பேசுவான்; உன்னதமானவருடைய பரிசுத்தவான்களை வருத்தி அழித்துப் போடுவான்; காலங்களையும் நியதிகளையும் மாற்ற நினைப்பான்; ஒரு காலமும் காலங்களும் அரைக்காலமும் முடியும்வரை அவர்கள் அவன் கைக்குள் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவார்கள். ஆனாலும் நியாயத்தீர்ப்பு அமரும்; அவனுடைய ஆட்சி நீக்கப்படும்; அதை முற்றிலும் அழித்து முடிவுக்குக் கொண்டு வருவார்கள். தானியேல் 7:23–26.

தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள நான்காம் இராச்சியம் ரோமமே. பத்து கொம்புகள், புறமத ரோமின் இராச்சியத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் பத்து ஜாதிகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; மேலும் பாப்பர் ரோம் கி.பி. 538-இல் உலகத்தின் மீது கட்டுப்பாட்டைப் பெறுவதற்கு முன், அந்த இராச்சியங்களில் மூன்று நீக்கப்படும், அல்லது வேரோடு பிடுங்கப்படும். பின்னர், எட்டாம் வசனத்தில் கூறப்பட்ட, “மனுஷனுடைய கண்களைப்போன்ற கண்களும், பெருமையான காரியங்களைப் பேசும் வாயும்” உடைய “சிறிய” “கொம்பு” எழும்பும். நான்காம் இராச்சியத்தில் பத்து கொம்புகள் இருந்தும், “சிறிய கொம்பு” அந்த மூன்று கொம்புகளை மாற்றி நிற்கும்படியாக அவற்றில் மூன்று நீக்கப்படுகின்றனவெனில், அந்த மூன்று கொம்புகள் நீக்கப்பட்டபோது ஏழு கொம்புகள் மீதமிருக்கும்; அப்பொழுது அந்தச் சிறிய கொம்பு எட்டாவதாகும்; ஏனெனில் ரோம் எப்போதும் எட்டாவதாகவே எழுகிறது, மேலும் அது அந்த ஏழினின்றும் உண்டானது. இந்த அதிகாரத்தில் ரோமின் இரு கட்டங்களைப் பற்றிய மிகுந்த வெளிச்சம் உள்ளது; ஆனால் தீர்க்கதரிசன ரீதியிலும் சரித்திர ரீதியிலும் ரோம் எட்டாவதாக எழுகிறது, மேலும் அது அந்த ஏழினின்றும் உண்டானது என்பதற்கான இரண்டாவது சாட்சியத்தை மட்டுமே இங்கு நாம் வழங்குகிறோம்.

எட்டாம் அதிகாரத்தில் நாம் ஏழாம் அதிகாரத்தின் விரிவாக்கத்தைக் காண்கிறோம். இந்த அதிகாரம் மீண்டும் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ராஜ்யங்களை அடையாளப்படுத்துகிறது; ஆனால் முதல் ராஜ்யமான பாபிலோனை விட்டுவிடுகிறது; ஏனெனில் தானியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தின் தரிசனத்தைப் பெற்றபோது, பாபிலோனின் முடிவு மிக அருகில் இருந்தது. இந்த அதிகாரத்தில் மேதிய-பாரசீகம் இரண்டு கொம்புகள் உடைய ஒரு ஆட்டுக்கடாவால் சித்தரிக்கப்படுகிறது. கிரேக்கம், ஒரு கொம்பு உடைய ஒரு வெள்ளாட்டால் சித்தரிக்கப்படுகிறது; அந்த ஒரு கொம்பு முறிக்கப்பட்டபின், அந்த முறிக்கப்பட்ட கொம்பிலிருந்து நான்கு கொம்புகள் உற்பத்தியாகின்றன. அதன் பின்னர் கிரேக்கத்திற்குப் பின்பு ஒரு “சிறிய கொம்பு” தோன்றுகிறது; மறுபடியும் அந்தச் சிறிய கொம்பு ரோமையையே குறிக்கிறது. ரோம் கிரேக்கப் பேரரசின் நேரடி வழித்தோன்றலாக இல்லாவிட்டாலும், முதல் கொம்பு—அலெக்சாந்தர் மகான் என்பதைக் குறிக்கும் அது—முறிக்கப்பட்டபின் கிரேக்க இராஜ்யத்தில் தோன்றிய நான்கு கொம்புகளில் ஒன்றிலிருந்து அந்தச் சிறிய கொம்பு வெளிப்படுவது போல இப்பகுதி சித்தரிக்கிறது. ரோம் கிரேக்கர்களின் வழித்தோன்றல் அல்ல; எனினும் உலகை வெல்லும் அதன் ஆக்கிரமிப்பை அது கிரேக்கத்தின் பரப்பிலிருந்தே தொடங்கியது; அந்த அர்த்தத்தில், அது அந்த நான்கு கொம்புகளில் ஒன்றிலிருந்து வெளிவந்ததாகும்.

ஆகையால், எட்டாம் அதிகாரத்தில் நாம் ஏழாம் அதிகாரத்திற்கான இரண்டாவது சாட்சியைக் காண்கிறோம். மேதோ-பாரசீகத்துக்கு இரண்டு கொம்புகள் இருந்தன; கிரேக்கத்துக்கு ஒரு கொம்பு இருந்தது, அதன்பின் மேலும் நான்கு கொம்புகள் தோன்றின. ரோமின் கொம்புகளுக்கு முன்பாக அவை மொத்தம் ஏழு கொம்புகள் ஆகின்றன; ஏனெனில் சிறிய கொம்பு கிரேக்கத்தின் நான்கு கொம்புகளில் ஒன்றிலிருந்து வெளிவந்தது. இரண்டு கூட்டி ஒன்று கூட்டி நான்கு என்றால் ஏழு; பின்னர் ரோம், அந்தச் சிறிய கொம்பு, எட்டாவது ஆகும்; அது அந்த ஏழிலிருந்ததே ஆகும். ரோம் கிரேக்கக் கொம்புகளில் ஒன்றிலிருந்து வெளிவருகிறது என்பதை அடையாளப்படுத்தும் இந்தப் பகுதியில், மில்லரும் அவரது சக-உழைப்பாளர்களும் தங்களுடைய வரலாற்றில் எதிர்கொள்ள வேண்டிய மிகப் பெரிய தீர்க்கதரிசன வாதங்களில் ஒன்றுள்ளது என்பதை குறிப்பிடுவது பொருத்தமானதாகும்.

அந்த வரலாற்றின் புராட்டஸ்டண்டுகள், ரோமின் சிறிய கொம்பு ரோமாக இருக்க முடியாது என்று வலியுறுத்தினர்; ஏனெனில், அந்த சிறிய கொம்பு கிரேக்கத்தின் நான்கு கொம்புகளில் ஒன்றிலிருந்து வந்தது என்று தீர்க்கதரிசனம் அடையாளப்படுத்துகிறது. ஆகையால், அந்தச் சிறிய கொம்பு, மகா அலெக்சாண்டரின் மரணத்திற்குப் பின்பு அவன் ராஜ்யம் பிளவுபட்டதற்கு பின்பு வரலாற்றில் தொடர்ந்த செலூக்கிட் அரசர்களில் ஒருவரான அந்தியோகுஸ் எபிபானேஸையே குறிக்கிறது என்று அவர்கள் வாதிட்டனர். இந்தக் கேள்வியைச் சார்ந்த மில்லரைட் வரலாற்றின் வாதம் மிகுந்ததாக இருந்ததால், 1843 ஆம் ஆண்டின் அட்டவணையில், தானியேல் கண்ட சிறிய கொம்பு கிரேக்கத்தின் நான்கு கொம்புகளில் ஒன்றிலிருந்து வந்தது; ஆகையால் அது ரோமை அடையாளப்படுத்த முடியாது, ஏனெனில் ரோம் கிரேக்கத்திலிருந்து தோன்றவில்லை என்ற உண்மையை அடிப்படையாகக் கொண்ட புராட்டஸ்டண்டுக் கற்பித்தலுக்கு எதிரான வாதம் சேர்க்கப்பட்டது. இந்த வாதம், தானியேலில் ரோம் அடையாளப்படுத்தப்படும் எல்லா பகுதிகளையும் பாதித்தது. புராட்டஸ்டண்டுகளின் நிலைப்பாட்டின்படி, தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் பதினான்காம் வசனத்தில் உள்ள “உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர்” என்பது அந்தியோகுஸ் எபிபானேஸாகவே இருக்க வேண்டும். ஆகையால், “கர்த்தருடைய கரத்தினால் வழிநடத்தப்பட்டது; மாற்றப்படக்கூடாது” என்று சகோதரி வைட் அடையாளப்படுத்திய அந்த அட்டவணையில், அந்தியோகுஸ் எபிபானேஸ் ஏன் அந்த நான்காம் ராஜ்யமாக இருக்க முடியாது என்பதை விளக்கும் ஒரு குறிப்பை மில்லரைட்டுகள் சேர்த்தனர். தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துவது ரோமா, அல்லது கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக முன்பே இறந்துபோன ஒரு செலூக்கிட் ராஜாவா, சிலுவையில் அறையப்பட்டபோது கிறிஸ்துவுக்கு விரோதமாக எழுந்த அந்த வல்லமையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினான்?

எழுப்பப்படக்கூடிய கேள்வி இதுதான்: ரோம் கிரேக்கத்தின் நேரடி வம்சவரிசைச் சந்ததியல்லையெனில், ரோம் கிரேக்கக் கொம்புகளில் ஒன்றிலிருந்து வெளிப்படுவதாக தானியேலுக்குக் காண்பிக்கப்பட்டது ஏன்? அதற்கான பதில் என்னவெனில், ரோம் அதிகாரத்திற்கு உயரத் தொடங்கிய ஆரம்பம் முன்பாக கிரேக்கப் பிரதேசமாக இருந்த அந்தப் பகுதியில் நிகழ்ந்தது; ஆனால், அத்தகைய குழப்பத்திற்கு இடமளிக்கும் வகையில் தீர்க்கதரிசனம் ஏன் இவ்வாறு சித்தரிக்கப்பட்டது?

ரோமா எங்கு எழும்பத் தொடங்கியது என்பதை குறிப்பது முக்கியமானது என்பதைக் கடந்தும், குறைந்தது ஒரு விடையாவது இதுதான்: ரோம் எப்போதும் எட்டாவதாக எழுந்து, அதேவேளையில் ஏழில் ஒன்றாக இருப்பதன் புதிர், ரோம் ஏழில் ஒன்றாகும் என்ற அந்தப் புதிரின் மையக் கருத்தைத் தக்கவைத்திருக்கும்படியாக, ரோம் கிரேக்கத்தின் பிரதேசத்தோடு தொடர்புபடுத்தப்பட்டதினால் விளக்கப்படுகிறது. அந்தப் புதிர் அவ்வளவு முக்கியமானது; எனினும் வரலாற்றிலிருந்த தங்களுடைய நிலைப்பாட்டினால் மில்லரைட்டுகள் அந்தக் கருத்தை ஒருபோதும் புரிந்திருக்க முடியாது. 1843 அட்டவணையிலும் மட்டுமல்ல, 1850 அட்டவணையிலும் உள்ள அனைத்து குறிப்புகளும் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையில் நேரடியாகச் சொல்லப்பட்ட பொருட்களின் விளக்கப்படங்களாகவே உள்ளன; ஆனால், கிறிஸ்துவுக்கு விரோதமாக நின்ற அதிகாரம் அந்தியோகுஸ் எபிபானேஸ் அல்ல என்பதைக் குறிப்பாக வலியுறுத்தும் அந்த ஒரு குறிப்பைத் தவிர. ஆகையால், அந்த அட்டவணையில் செய்யப்பட்ட அந்தச் சேர்த்தல் மிகுந்த முக்கியத்துவம் உடையதாகிறது. அட்வென்டிசம் தங்களுடைய அஸ்திவாரங்களைவிட்டு விலகிச் சென்றபோது, இன்று அவர்கள் தாமே தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் பதினான்காம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்படும் அதிகாரம் ரோம் அல்ல, அந்தியோகுஸ் எபிபானேஸ் என்பதாகப் போதித்து வருகிறார்களென்பது எவ்வளவு துயரகரமானது! 1843 அட்டவணையில் அந்தச் சர்ச்சையைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அளவுக்கு மில்லரைட்டுகள் மிகுந்த வலிமையுடன் எதிர்த்ததையே, அவர்கள் இப்போது போதிக்கிறார்கள்!

வரலாற்றின் ராஜ்யங்கள், ரோம் எட்டாவதாக எழுந்து, அந்த ஏழின் ஒன்றாயிருக்கிறது என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன. ஏழாம் அதிகாரத்தில் “உன்னதமானவருக்கு விரோதமாகப் பெரிய வார்த்தைகள்” பேசுகிற “சிறிய கொம்பு” எட்டாவதாக எழுந்து, அந்த ஏழின் ஒன்றாயிருக்கிறது. எட்டாம் அதிகாரத்தின் கொம்புகள், ரோம் எட்டாவதாக எழுந்து, அந்த ஏழின் ஒன்றாயிருக்கிறது என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன.

அடுத்தக் கட்டுரையில், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழில் சித்தரிக்கப்படுகிறபடி, நவீன ரோம் எவ்வாறு எட்டாவதாக எழுந்து, அந்த ஏழினுள்ள ஒன்றாக இருக்கிறது என்பதைக் கவனிப்போம். பின்னர் நாம் மீண்டும் தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்திற்குத் திரும்பி, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் இராஜ்யங்கள் முதன்முதலாகக் குறிப்பிடப்படும் தானியேல் இரண்டின் நான்கு இராஜ்யங்கள், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழின் எட்டு இராஜ்யங்களுடன் ஏன் ஒத்துப்போகின்றன என்பதைக் கண்டறிவோம்.

Back to Articles