Article

# Elijah - Number Thirteen

ఏలీయా - సంఖ్య పదమూడు

Forty-six

నలభై ఆరు

Author

Jeff Pippenger

Published

October 19, 2023

Formats

PDF
Word

In the previous article we were aligning Elijah with the history of 1798 through 1844. Elijah symbolically enters that history when William Miller was raised up to proclaim the first angel’s message. The widow of Sarepta represents a faithful church that is gathering two sticks, or two nations that would become one nation on October 22, 1844.

గత వ్యాసంలో మేము ఎలీయాను 1798 నుండి 1844 వరకు ఉన్న చరిత్రతో సంబంధింపజేశాము. మొదటి దూతుని సందేశమును ప్రకటించుటకై విలియం మిల్లర్ లేవనెత్తబడినప్పుడు, ఎలీయా చిహ్నాత్మకంగా ఆ చరిత్రలో ప్రవేశించాడు. సారెప్తా విధవ రెండు కర్రలను, లేదా 1844 అక్టోబరు 22న ఒకే జాతిగా మారబోవు రెండు జాతులను, సేకరిస్తున్న నమ్మకస్థమైన సంఘాన్ని సూచిస్తుంది.

> And say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the children of Israel from among the heathen, whither they be gone, and will gather them on every side, and bring them into their own land: And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children for ever: and my servant David shall be their prince forever. Moreover I will make a covenant of peace with them; it shall be an everlasting covenant with them: and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore. My tabernacle also shall be with them: yea, I will be their God, and they shall be my people. And the heathen shall know that I the Lord do sanctify Israel, when my sanctuary shall be in the midst of them for evermore. Ezekiel 37:21–28.

> మరి వారికి సెలవిచ్చి యిట్లనుము, ప్రభువైన యెహోవా ఈలాగు చెప్పుచున్నాడు: ఇదిగో, వారు వెళ్లిపోయిన అన్యజనుల మధ్యనుండి నేను ఇశ్రాయేలు సంతతిని తీసికొని, వారిని అన్ని వైపులనుండి సమకూర్చి, వారిని వారి స్వదేశమునకు చేర్చుదును. ఇశ్రాయేలు పర్వతముల మీదనున్న దేశములో వారిని ఒకే జనముగా చేయుదును; ఒకనే రాజు వారందరికీ రాజై యుండును; వారు ఇకపై రెండుజనములై యుండరు, ఇకపై రెండు రాజ్యములై విభజింపబడరు. వారు తమ విగ్రహములతోనైనను, తమ హేయవస్తువులతోనైనను, తమ అపరాధములలో ఏదైనదితోనైనను ఇకపై తమను అపవిత్రపరచుకొనరు; గాని వారు పాపము చేసిన వారి సమస్త నివాసస్థలములలోనుండి వారిని రక్షించి, వారిని శుద్ధిపరచెదను; అప్పుడు వారు నా ప్రజలై యుందురు, నేను వారి దేవుడనై యుందును. నా దాసుడగు దావీదు వారిమీద రాజుగా నుండును; వారందరికిని ఒకనే కాపరి నుండును; వారు నా తీర్పులలో నడచి, నా కట్టడలను గైకొని, వాటిని చేయుదురు. మీ పితరులు నివసించిన, నా దాసుడగు యాకోబుకిచ్చిన దేశములో వారు నివసించెదరు; వారే, వారి కుమారులును, వారి కుమారుల కుమారులును నిత్యము అందులో నివసించెదరు; నా దాసుడగు దావీదు నిత్యము వారికి అధిపతియై యుండును. అంతేకాక వారితో సమాధాన ఒడంబడికను చేయుదును; అది వారితో నిత్యపు ఒడంబడికగ నుండును; వారిని స్థాపించి, వారికి సంఖ్యావృద్ధి కలుగజేసి, నా పరిశుద్ధస్థలమును వారి మధ్య నిత్యము నెలకొల్పెదను. నా డేరా కూడ వారితో నుండును; అవును, నేను వారి దేవుడనై యుందును, వారు నా ప్రజలై యుందురు. నా పరిశుద్ధస్థలము నిత్యము వారి మధ్య నుండునప్పుడు, నేనే యెహోవానై ఇశ్రాయేలును పరిశుద్ధపరచువాడనని అన్యజనులు తెలిసికొందురు. యెహెజ్కేలు 37:21-28.

There are several blessings Ezekiel identifies that are promised to the two sticks, that are two nations that become one nation. We will begin by considering four of those blessings that Sister White has marked as four “comings,” which were all fulfilled at the same time, on October 22, 1844.

ఒక జాతిగా ఏకమగు రెండు జాతులను సూచించే రెండు కర్రలకు వాగ్దానం చేయబడిన అనేక ఆశీర్వాదాలను యెహెజ్కేలు గుర్తించి పేర్కొంటాడు. ఆ ఆశీర్వాదాలలోనుండి సోదరి వైట్ నాలుగు "ఆగమనాలు"గా గుర్తించిన నాలుగును పరిశీలించుటతో మేము ప్రారంభిస్తాము; అవన్నీ ఒకే సమయములో, 1844 అక్టోబర్ 22న నెరవేరినవి.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> దానియేలు 8:14లో ప్రత్యక్షపరచబడినట్లుగా పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణ కొరకు మన మహాయాజకునిగా క్రీస్తు పరమపవిత్రస్థలమునకు వచ్చుట; దానియేలు 7:13లో వివరించబడినట్లుగా మనుష్యకుమారుడు ప్రాచీనదినములవాడియొద్దకు వచ్చుట; మరియు మలాకీ ముందుగా ప్రవచించిన ప్రభువు తన ఆలయమునకు వచ్చుట—ఇవి అన్నియు ఒకటే సంఘటన యొక్క వర్ణనలు; అలాగే, మత్తయి 25లోని పది కన్యల ఉపమానములో క్రీస్తు వర్ణించిన వరుడు వివాహమునకు వచ్చుటచేత ఇదే సంఘటన ప్రతినిధీకరింపబడింది. మహా వివాదము, 426.

The first “coming” Sister White references, is the coming of the high priest for the “cleansing of the sanctuary,” that was to take place at the end of twenty-three hundred years. That verse provides the answer, to the question of Daniel eight and verse thirteen which asks, “How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot?” Verse fourteen identifies that the cleansing of the sanctuary would begin at the end of twenty-three hundred years. Ezekiel says that God will “take the children of Israel from among the heathen, whither they be gone, and will gather them on every side, … and the nation that is gathered will no longer defile themselves” for God would “cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God.”

సహోదరి వైట్ ప్రస్తావించిన మొదటి "రాక" అనేది, "పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణ" నిమిత్తం మహాయాజకుడి రాక; 그것은 రెండువేల మూడువందల సంవత్సరముల ముగింపున జరిగవలసినది. ఆ వచనమే, దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయము పదమూడు వచనములో అడిగిన ఈ ప్రశ్నకు సమాధానమును ఇస్తుంది: "నిత్యయాగమునుగూర్చిన దర్శనము, పాడుచేయు అపరాధముచేత పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును త్రొక్కబడుట—ఇవి ఎంతకాలము?" పద్నాలుగవ వచనం ప్రకటన చేస్తున్నది ఏమనగా, పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణము రెండువేల మూడువందల సంవత్సరముల ముగింపున ఆరంభమగును. యెహెజ్కేలు చెబుతున్న ప్రకారం, దేవుడు "అన్యజనుల మధ్యనుండి, వారు వెళ్లిపోయిన యావత్తు ప్రాంతాలనుండి, ఇశ్రాయేలు సంతతిని తీసికొని, వారిని చుట్టూ ఉన్న అన్ని దిక్కులనుండి సమకూర్చును, ... సమకూర్చబడిన ఆ జాతి ఇకమీదట తమను అపవిత్రపరచుకొనరు," ఎందుకనగా దేవుడు "వారిని శుద్ధిపరచును; అప్పుడు వారు నా ప్రజలై యుందురు, నేను వారి దేవుడనై యుందును."

On October 22, 1844, the second “coming” Sister White referred to, was the fulfillment of Daniel chapter seven, verse thirteen, which identifies that the Son of man would come to the Ancient of days, to receive a kingdom. Ezekiel says that God “will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all.” Ezekiel represents Christ as king with the name of “David,” when he says that “David my servant shall be king over them.” He also identifies Christ, as David, would be their “one shepherd” and that His “servant David shall” also “be their prince forever.” A king by definition needs his title as king, and he needs a dominion to rule over and citizens of his kingdom. If there are no citizens, there would be no kingdom.

1844 అక్టోబరు 22న, సహోదరి వైట్ పేర్కొన్న రెండవ "రాకడ" అనేది దానియేలు గ్రంథము ఏడవ అధ్యాయము, పదమూడు వచనమునకు గల నెరవేర్పు; అందులో మనుష్యకుమారుడు రాజ్యమును స్వీకరించుటకై ప్రాచీనదినములు గలవాని యొద్దకు వచ్చునని గుర్తించబడింది. యెహెజ్కేలు దేవుడు "ఇశ్రాయేలు పర్వతముల మీదనున్న దేశమందు వారిని ఒక జనంగా చేయును; వారందరికిని ఒక రాజు రాజుగా నుండును" అని చెప్పుచున్నాడు. యెహెజ్కేలు "దావీదు నా సేవకుడు వారికి రాజుగా నుండును" అని చెప్పునప్పుడు, క్రీస్తును "దావీదు" అనే నామముతో రాజుగా ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నాడు. అలాగే, క్రీస్తే దావీదు గానే వారికి "ఒక కాపరి"యై యుండునని, ఆయన "సేవకుడు దావీదు" కూడ "యుగయుగములకు వారికి అధిపతియై యుండునని"ను అతడు గుర్తించుచున్నాడు. నిర్వచనప్రకారము రాజునకు రాజు అను బిరుదు అవసరం; అలాగే పాలించుటకు అధీనప్రాంతము మరియు తన రాజ్యపు ప్రజలు అవసరం. ప్రజలు లేకపోతే రాజ్యమే ఉండదు.

> I saw in the night visions, and, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came to the Ancient of days, and they brought him near before him. And there was given him dominion, and glory, and a kingdom, that all people, nations, and languages, should serve him: his dominion is an everlasting dominion, which shall not pass away, and his kingdom that which shall not be destroyed. Daniel 7:13, 14.

> నేను రాత్రి దర్శనములలో చూచితిని; ఇదిగో, మనుష్యకుమారుని వలె యొకడు ఆకాశమేఘములతో వచ్చుచుండెను; దినపురాతనుని యొద్దకు వచ్చెను; అతనిని దినపురాతనుని సమక్షమునకు తేగొనిరి. అతనికి అధికారమును, మహిమను, రాజ్యమును ఇచ్చబడెను, సర్వ ప్రజలు, జనములు, భాషలు ఆయనకు సేవచేయునట్లు. ఆయన అధికారము నిత్యాధికారము; అది గతించదు; ఆయన రాజ్యము నశింపనిది. దానియేలు 7:13, 14.

The third “coming” identified by Sister White was when Christ, as “the messenger of the covenant” suddenly came to His temple to purify the sons of Levi. Ezekiel says that Christ “will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God,” and that “moreover” He would make “a covenant of peace with them,” which will “be an everlasting covenant.” The covenant would be accomplished when God would “set” His “sanctuary in the midst of them,” and that the “heathen shall know that I the Lord do sanctify Israel, when my sanctuary shall be in the midst of them.”

వైట్ సోదరి పేర్కొన్న మూడవ 'ఆగమనం' అనగా, క్రీస్తు 'నిబంధన యొక్క దూత'గా లేవీ సంతానమును శుద్ధి చేయుటకై తన ఆలయమునకు హఠాత్తుగా వచ్చినప్పుడు. యెహెజ్కేలు క్రీస్తు 'వారిని శుద్ధి చేసును; అప్పుడు వారు నా ప్రజలై యుందురు, నేను వారి దేవుడనై యుందును' అని చెబుతాడు; అలాగే 'అంతేకాక' ఆయన వారితో 'శాంతి నిబంధన' చేసును, అది 'నిత్య నిబంధన'యై యుందును అని. ఆ నిబంధన దేవుడు తన 'పరిశుద్ధస్థలమును' వారి మధ్యలో 'స్థాపించినప్పుడు' నెరవేర్చబడును; మరియు 'నా పరిశుద్ధస్థలము వారి మధ్యలో ఉన్నప్పుడు, నేనే యెహోవానై ఇశ్రాయేలను పరిశుద్ధపరచుచున్నానని అన్యజనులు తెలిసికొందురు' అని.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> ఇదిగో, నేను నా దూతను పంపించుచున్నాను; అతడు నా ముందర మార్గమును సిద్ధపరచును; మరియు మీరు వెదకుచున్న ప్రభువు తన మందిరమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చును; మీరు ప్రియించుచున్న నిబంధనయొక్క దూతయే ఆయన. ఇదిగో, అతడు వచ్చును అని సైన్యములకు అధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు. కానీ ఆయన రాకదినమును ఎవరు సహించగలరు? ఆయన ప్రత్యక్షమగునపుడు ఎవరు నిలిచియుండగలరు? ఏలయనగా ఆయన శుద్ధకారుని అగ్నివలెను, ధోవికుల సబ్బువలెను ఉన్నాడు. అతడు వెండిని శోధించువాడు, శుద్ధపరచువాడై కూర్చుండును; లేవి కుమారులను శుద్ధపరచి, వారిని బంగారమును వెండివలె శోధించును, వారు యెహోవాకు నీతిలో నైవేద్యమును అర్పించునట్లు. ఆ తరువాత యూదా యెరూషలేముల నైవేద్యము పూర్వదినముల వలెను, గత సంవత్సరముల వలెను యెహోవాకు ప్రీతికరమగును. మలాకీ 3:1-4.

The messenger that prepared the way for Christ, the “messenger of the covenant” in the history of 1798 through 1844, was Elijah, as represented by William Miller. When Christ, suddenly came to His temple, He purified the “sons of Levi” as a “refiner’s fire.”

1798 నుండి 1844 వరకు జరిగిన చరిత్రలో "నిబంధన దూత"గా, క్రీస్తుకు మార్గాన్ని సిద్ధపరచిన ఆ దూత, విలియం మిల్లర్ ప్రాతినిధ్యం వహించిన ఎలీయా అయ్యెను. క్రీస్తు అకస్మాత్తుగా తన ఆలయమునకు వచ్చినప్పుడు, ఆయన "లేవీయుల కుమారులను" "శోధకుని అగ్ని" వలె శుద్ధిపరచెను.

The other “coming” that was fulfilled on October 22, 1844, was the coming of the bridegroom. Twice Ezekiel identifies that the nation that was gathered from two sticks would be God’s “people, and” that He “will be their God.” This was accomplished with the marriage. On October 22, 1844, the four prophecies that were fulfilled which Sister White refers to, are all identified by the testimony of Ezekiel’s two sticks.

1844 అక్టోబర్ 22న నెరవేర్చబడిన మరొక "రాక" వరుడి రాకయే. యెహెజ్కేలు రెండుసార్లు తెలియజేస్తున్నది యేమనగా, రెండు కర్రల నుండీ ఏకీకరించబడిన ఆ జాతి దేవుని "ప్రజలు, మరియు" తాను "వారికి దేవుడనై యుందును" అని. ఇది వివాహము ద్వారా సాధించబడింది. 1844 అక్టోబర్ 22న, సిస్టర్ వైట్ సూచించిన నెరవేర్చబడిన ఆ నాలుగు ప్రవచనములన్నియు, యెహెజ్కేలు యొక్క రెండు కర్రల సాక్ష్యము ద్వారా గుర్తింపబడ్డవి.

Elijah represents the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant. Christ identified John the Baptist as the messenger that prepared the way for his first coming. Sister White identified William Miller as Elijah, and Miller prepared the way for Christ to come as the “high priest,” the “Son of man,” the “messenger of the covenant” and the “bridegroom.”

ఎలీయా, నిబంధనయొక్క దూతకు మార్గమును సిద్ధపరచు దూతకు ప్రతీకగా నిలుస్తాడు. తన ప్రథమ ఆగమనానికి మార్గమును సిద్ధపరచిన దూతగా బాప్తిస్మమిచ్చువ యోహానును క్రీస్తు గుర్తించాడు. సిస్టర్ వైట్ విలియం మిల్లర్ను ఎలీయాగా గుర్తించారు; మరియు మిల్లర్, క్రీస్తు "మహాయాజకుడు", "మనుష్యకుమారుడు", "నిబంధనయొక్క దూత" మరియు "వరుడు"గా రానికై మార్గమును సిద్ధపరచాడు.

After three and a half years, Elijah came from Sarepta, where he had stayed with the widow and her son and commanded Ahab to call all Israel to Carmel. Ezekiel says the heathen would know that God was God, when He placed his sanctuary in the midst of the nation that was gathered together from the two sticks. At Mount Carmel Elijah told Israel to choose whether God was God or Baal was God, but he placed the question in the context of not only who was the true God, but also in the context of who was the true prophet.

మూడున్నర సంవత్సరముల తరువాత, విధవరాలి యొద్ద ఆమె కుమారునితో కూడ వాసముండిన సారెఫ్తా నుండి ఏలీయా వచ్చి, ఇశ్రాయేలంతటిని కర్మేలు పర్వతమునకు సమకూర్చుమని ఆహాబుకు ఆజ్ఞాపించెను. యెహెజ్కేలు సెలవిచ్చునదేమనగా: రెండు కఱ్ఱలనుండి సమీకరింపబడిన జాతి మధ్యలో ఆయన తన పరిశుద్ధస్థలమును ఉంచినప్పుడు, అన్యజనులు దేవుడే దేవుడని తెలిసికొందురు. కర్మేలు పర్వతమందు ఏలీయా ఇశ్రాయేలును ఉద్దేశించి, దేవుడే దేవుడా, లేక బాలు దేవుడా—మీరు తేల్చుకొనుడని చెప్పెను; అయితే ఆయన ఆ ప్రశ్నను కేవలం సత్య దేవుడు ఎవరో అనే పరిప్రేక్ష్యములో మాత్రమేగాక, సత్య ప్రవక్త ఎవరో అనే పరిప్రేక్ష్యములోను ప్రతిపాదించెను.

> And Elijah came unto all the people, and said, How long halt ye between two opinions? if the Lord be God, follow him: but if Baal, then follow him. And the people answered him not a word. Then said Elijah unto the people, I, even I only, remain a prophet of the Lord; but Baal’s prophets are four hundred and fifty men. 1 Kings 18:21, 22.

> అప్పుడు ఏలీయా సర్వజనులయొద్దకు వచ్చి చెప్పెను, మీరు రెండు అభిప్రాయముల మధ్య ఎంతకాలము తడబడుదురు? యెహోవా దేవుడై యుండిన యెడల ఆయనను అనుసరించుడి; బాలు అయితే అతనిని అనుసరించుడి. జనులు ఆయనకు ఒక్క మాటయైనను ప్రత్యుత్తరమియ్యలేదు. అప్పుడు ఏలీయా జనులతో ఇట్లనెను, యెహోవా యొక్క ప్రవక్తగా నేనే ఒక్కడిని మిగిలియున్నాను; కాని బాలుని ప్రవక్తలు నలువందల యాభైమంది ఉన్నారు. 1 రాజులు 18:21, 22.

All Israel, including Ahab, knew Elijah’s God was God, when fire came down from heaven and consumed Elijah’s offering. The descent of the fire on mount Carmel marks when God placed His sanctuary in the midst of the nation made of two sticks. The miracle of fire at Mount Carmel demonstrated that God was God, and Baal was a false god.

ఆకాశమునుండి అగ్ని దిగి ఏలీయా సమర్పించిన బలిని భక్షించినప్పుడు, ఆహాబును సహా సమస్త ఇశ్రాయేలు, ఏలీయా దేవుడు దేవుడని తెలిసికొనిరి. కార్మేలు పర్వతముపై అగ్నియొక్క అవతరణము, రెండు కఱ్ఱలతో ఏర్పడిన జాతి మధ్యలో దేవుడు తన పరిశుద్ధస్థలమును ఉంచినకాలమును సూచించుచున్నది. కార్మేలు పర్వతములో జరిగిన అగ్నియొక్క అద్భుతము, దేవుడే దేవుడని, బాలు మిథ్యా దేవుడని నిరూపించెను.

The miracle in Sarepta, when Elijah laid upon the widow’s dead son three times, proved to her that Elijah was a man of God, and the miracle at Carmel accomplished the same thing. Not only did the fire of Carmel prove God was God, but it demonstrated that Elijah was God’s true prophet, in contrast with the prophets of Baal and the prophets of the groves. In the history of 1840 through 1844, Miller and the Millerites were demonstrated to be the true prophets, in contrast with the false prophets of apostate Protestantism, who in that very history had manifested that they were the daughters of Jezebel.

సారెఫతులో, ఏలీయా వితంతువి మృత కుమారుని మీద మూడుసార్లు అడ్డపడ్డప్పుడు జరిగిన అద్భుతం, ఏలీయా దేవుని మనిషియని ఆమెకు నిరూపితమైంది; కర్మేలు వద్ద జరిగిన అద్భుతమూ అదే విషయాన్ని సాధించింది. కర్మేలు అగ్ని దేవుడే దేవుడని మాత్రమేకాదు, బాళ్ ప్రవక్తలకును వనాల ప్రవక్తలకును వ్యతిరేకంగా, ఏలీయా దేవుని సత్య ప్రవక్తయని కూడ ప్రదర్శించింది. 1840 నుండి 1844 వరకు జరిగిన చరిత్రలో, మిల్లర్ మరియు మిల్లరైట్లు సత్య ప్రవక్తలని నిరూపితమయ్యారు; అపస్థాత ప్రొటెస్టాంటిజం యొక్క అబద్ధ ప్రవక్తలతో వ్యత్యాసంగా—అదే చరిత్రలో వారు తామే యెజబెలు కుమార్తెలని ప్రదర్శించారు.

Elijah at Carmel represents the work of identifying the true Protestant horn, for the sixth kingdom of Bible prophecy, the earth beast of Revelation thirteen, has a horn of Protestantism and a horn of Republicanism, and it had just started its reign in 1798. In 1798, at the end of three and a half years of Jezebel’s rule, Elijah came from Sarepta to make a clear distinction of which church was the horn of Protestantism on the earth beast.

కార్మేలు పర్వతమునొద్ద ఎలీయా చేసిన కార్యము, సత్య ప్రొటెస్టాంటు కొమ్మును నిర్ధారించే కార్యమునకు ప్రతిరూపమై నిలుస్తుంది; ఎందుకనగా బైబిల్ ప్రవచనములలో చెప్పబడిన ఆరవ రాజ్యమైన, ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయములోని భూమి మృగమునకు ప్రొటెస్టాంటిజమునది ఒక కొమ్ము, గణతంత్రవాదమునది ఒక కొమ్ము కలవు; మరియు 1798లో దాని పరిపాలన అప్పుడే ఆరంభమైయుండెను. 1798లో, యెజబేలు పాలన మూడున్నర సంవత్సరముల చివర, భూమి మృగమునందలి ప్రొటెస్టాంటిజము యొక్క కొమ్ము ఏ సంఘమో దానిని స్పష్టంగా వేరుచూపుటకై, ఎలీయా సారెప్తా నుండి వచ్చెను.

The widow of Sarepta was traveling from the history of Thyatira to the marriage, where her widowhood was to be removed. Her resurrected son represents those that were murdered by Jezebel during the three and a half years of drought. The two sticks she was gathering for a fire was the two houses of literal Israel that were to be gathered together as one nation, and that nation was spiritual Israel. The widow was going to use the two sticks to build a fire, which took place at Carmel and on October 22, 1844, when the messenger of the covenant purified the sons of Levi with a “refiner’s fire.”

సారెఫ్తా విధవ తయతిరా చరిత్రనుండి వివాహమునకు ప్రయాణించుచుండెను; అక్కడ ఆమె విధవత్వము తొలగింపబడవలసియున్నది. ఆమె పునరుత్థానము పొందిన కుమారుడు, మూడున్నర సంవత్సరముల కరువుకాలములో యెజెబేలు హతమార్చిన వారిని ప్రతీకించుచున్నాడు. ఆమె అగ్నికోసము సేకరించుచున్న రెండు కర్రలు, ఒకే జాతిగా సమకూర్చబడవలసిన లౌకిక ఇశ్రాయేలు యొక్క రెండు గృహములు; ఆ జాతి ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు. ఆ విధవ ఆ రెండు కర్రలను అగ్ని వెలిగించుటకు ఉపయోగించబోతోంది; ఈ కార్యము కర్మేలు పర్వతమందును మరియు 1844 అక్టోబరు 22నను నెరవేర్చబడెను, ఆ సమయమున నిబంధన దూత "శోధకుని అగ్ని"తో లేవీ కుమారులను శుద్ధిపరచెను.

Fire is a symbol of the outpouring of God’s Spirit, which took place at Carmel and at the Midnight Cry that climaxed on October 22, 1844.

అగ్ని దేవుని ఆత్మ కుమ్మరింపుకు ప్రతీకము; ఆ కుమ్మరింపు కర్మేలులోను, 1844 అక్టోబరు 22న పరాకాష్ఠకు చేరిన అర్ధరాత్రి కేకలోను చోటుచేసుకుంది.

> And when the day of Pentecost was fully come, they were all with one accord in one place. And suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting. And there appeared unto them cloven tongues like as of fire, and it sat upon each of them. And they were all filled with the Holy Ghost, and began to speak with other tongues, as the Spirit gave them utterance. Acts 2:1–4.

> పెంటెకోస్తు దినము సంపూర్ణముగా వచ్చినప్పుడు, వారందరూ ఏకమనస్సుతో ఒక్కచోట కూడి ఉండిరి. ఆకస్మికముగా ఆకాశమునుండి దూసుకొచ్చే బలమైన గాలి శబ్దమువలె ఒక నాదము సంభవించి, వారు కూర్చుండియున్న యింటమంతయు అది నింపెను. అగ్నివలె విభజింపబడ్డ నాలుకలు వారికందరికీ కనబడెను, అవి ఒక్కొక్కరి మీద నిలిచెను. అప్పుడు వారందరును పరిశుద్ధాత్మతో నిండిపోయి, ఆత్మ వారికి పలుకుట ఇచ్చిన ప్రకారము ఇతర భాషలతో మాటలాడుట ఆరంభించిరి. అపోస్తలుల కార్యములు 2:1-4.

The outpouring of the Spirit represents the proclamation of a message, and the widow was going to make a fire, so she could prepare some food to eat, which is a message.

ఆత్మయొక్క కుమ్మరింప ఒక సందేశప్రకటనకు ప్రతీకగా ఉంటుంది, మరియు ఆ విధవ తినుటకై కొంత ఆహారము సిద్ధపరచుకొనుటకు అగ్ని వెలిగించుటకు సిద్ధపడెను; ఇదే ఒక సందేశము.

> And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. Revelation 10:9, 10.

> అప్పుడు నేను దూతవద్దకు వెళ్లి అతనితో, చిన్న పుస్తకమును నాకు ఇవ్వుమని చెప్పితిని. అతడు నాతో, దానిని తీసికొని తినివేయుము; అది నీ కడుపును చేదుగా చేయును గాని నీ నోటిలో తేనెలవలె తీయగా నుండును అని చెప్పెను. అప్పుడు నేను దూతచేతిలోనుండి ఆ చిన్న పుస్తకమును తీసికొని తినివేసితిని; అది నా నోటిలో తేనెలవలె తీయగా నుండెను; కాని దానిని తిన్న వెంటనే నా కడుపు చేదుగా అయెను. ప్రకటన గ్రంథము 10:9, 10.

The message that was immediately proclaimed to Jezebel by Ahab was that Elijah’s God was the true God, for Ahab had just witnessed Elijah’s God answer by fire. The message that was immediately opened up on October 22, 1844 was the third angel’s message. In either case, the message delivered by Ahab or the third angel’s message infuriates Jezebel.

ఆహాబు యెజబేలుకు తక్షణమే ప్రకటించిన సందేశము ఏమనగా, ఎలీయా దేవుడే సత్యదేవుడు; యాకారణంగా, ఆహాబు ఇప్పుడే ఎలీయా దేవుడు అగ్నిచేత ప్రత్యుత్తరమిచ్చినదిని చూచెను. 1844 అక్టోబరు 22న వెంటనే వెలుగు పొందినది మూడవ దూత యొక్క సందేశము. ఏ సందర్భములోనైనను, ఆహాబు అందించిన ఆ సందేశమో గాని, మూడవ దూత యొక్క సందేశమో గాని, యెజబేలును ప్రకోపింపజేయును.

> But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. Daniel 11:44.

> అయితే తూర్పునుండియు ఉత్తరదిక్కునుండియు వచ్చే వార్తలు అతనిని కలవరపరచును; కావున అతడు మహా కోపముతో నాశనము చేయుటకును, అనేకులను సంపూర్ణముగా నిర్మూలించుటకును బయలుదేరును. దానియేలు 11:44.

Daniel’s “tidings out of the east and north” represents the message that enrages the king of the north, who is Jezebel, and she initiates the final persecution of earth’s history. That message was represented by Ahab’s message to Jezebel, and the arrival of the third angel’s message at the opening of the judgment in 1844.

దానియేలు తెలిపిన ‘తూర్పు నుండియు ఉత్తరము నుండియు వచ్చే వార్తలు’ ఉత్తరరాజువైన యెజబేలును ఉగ్రకోపమునకు రగిలించు సందేశమును సూచించును; ఆమె భూమి చరిత్రలోని అంతిమ పీడనను ఆరంభించును. ఆ సందేశము, అహాబు యెజబేలుకి ఇచ్చిన సందేశముచేతను, 1844లో న్యాయవిచാരണ ఆరంభమందు మూడవ దూత సందేశము ఆగమనముచేతను ప్రతీకీకరింపబడెను.

> And Ahab told Jezebel all that Elijah had done, and withal how he had slain all the prophets with the sword. Then Jezebel sent a messenger unto Elijah, saying, So let the gods do to me, and more also, if I make not thy life as the life of one of them by tomorrow about this time. 1 Kings 19:1, 2.

> ఆహాబు, ఏలీయా చేసిన సమస్తమును యెజబేలుకు తెలుపెను; అతడు ఖడ్గముచేత ప్రవక్తలందరినిని హతముచేసిన విషయమును కూడ తెలుపెను. అప్పుడు యెజబేలు ఏలీయా వద్దకు దూతనిని పంపి, ఇలా చెప్పించింది: రేపు ఈ సమయానికి నీ ప్రాణమును వారిలో ఒకని ప్రాణమువలె చేయనియెడల, దేవతలు ఇలాగు నాపై చేయునుగాక, ఇంకా అధికమును చేయునుగాక. 1 రాజులు 19:1, 2.

Elijah, as a symbol, is represented through the wilderness time period of 538 through 1798. Then in 1798, Elijah appears in history as William Miller. In 1844, Elijah is calling the fire of the Midnight Cry down from heaven. Then in 1863, Elijah and his message were rejected. His message was Moses’ message of the “seven times,” represented also by the message of Ezekiel’s two sticks. The gathering of the two sticks at the conclusion of their scattering was the message of the widow of Sarepta, and she gathered the two sticks in advance of preparing a meal.

ప్రతీకాత్మకంగా, 538 నుండి 1798 వరకు ఉన్న అరణ్యకాలమందు ఏలీయా ప్రతినిధీకరించబడ్డాడు. తరువాత 1798లో, ఏలీయా చరిత్రలో విలియం మిల్లర్‌గా ప్రత్యక్షమయ్యాడు. 1844లో, ఏలీయా ఆకాశమునుండి మధ్యరాత్రి కేక అగ్నిని దిగమ్రాపించుచున్నాడు. తరువాత 1863లో, ఏలీయా మరియు ఆయన సందేశము తిరస్కరింపబడ్డాయి. ఆయన సందేశము మోషే ప్రకటించిన "ఏడుసార్లు" అనే సందేశమే; అది యెహెజ్కేలు యొక్క రెండు కఱ్ఱల విషయమై ఉన్న సందేశముచేత కూడా ప్రతినిధీకరించబడినది. వారి చెల్లాచెదురుపడుట ముగింపులో ఆ రెండు కఱ్ఱల సమేకరణము సారెప్టా వితంతువు యొక్క సందేశమై యుండెను; ఆమె భోజనమును సిద్ధం చేయుటకు ముందుగానే ఆ రెండు కఱ్ఱలను ఏరుకొన్నది.

Millerite Adventism, according to James and Ellen White, became Laodicean Adventism in 1856, and when they thereafter rejected Elijah’s message of Moses’ “seven times” in 1863, they removed the logical ability to understand the increase of knowledge of the “seven times” that God had sought to bring forth in 1856 (through the eight unfinished articles of Hiram Edson.) They were forced by logic to begin to tear down the foundational system of truths the angels led William Miller to assemble. The first ‘stone’ that was discovered by Miller, was the foundation stone that Laodicean Adventism would stumble over throughout its entire history. The rejection of that first stone of truth produced the blindness of Laodicea, a symptom that is curable, but rarely pursued.

జేమ్స్ మరియు ఎలెన్ వైట్ ప్రకారం, మిల్లరైట్ అడ్వెంటిజం 1856లో లయోదికయ అడ్వెంటిజంగా మారింది. అనంతరం వారు 1863లో మోషే యొక్క ‘ఏడు సార్లు’కు సంబంధించిన ఏలీయా సందేశాన్ని తిరస్కరించినప్పుడు, దేవుడు 1856లో (హైరమ్ ఎడ్సన్ రచించిన ఎనిమిది అసంపూర్ణ వ్యాసాల ద్వారా) వెలికి తేవదలచిన ఆ ‘ఏడు సార్లు’ సంబంధిత జ్ఞానవృద్ధిని గ్రహించేందుకు అవసరమైన తార్కిక సామర్థ్యాన్నే వారు తొలగించారు. ఫలితంగా, దూతలు విలియం మిల్లర్‌ను సమీకరింపజేసిన సత్యాల ప్రాతిష్ఠానిక వ్యవస్థను కూలదోయడం ప్రారంభించేందుకు తార్కికతచేత వారు బలవంతంపాలయ్యారు. మిల్లర్ గుర్తించిన మొదటి ‘రాయి’యే, లయోదికయ అడ్వెంటిజం తన సంపూర్ణ చరిత్ర అంతటా తడబడే ప్రాతిష్ఠాన శిల. ఆ మొదటి సత్యశిలను తిరస్కరించడం వలన లయోదికయలో అంధత్వం ఉత్పన్నమైంది; అది నయం చేయదగిన లక్షణమే గాని, దాని నివారణకై ప్రయత్నం అరుదుగా మాత్రమే చేయబడుతుంది.

The cleansing of the temple that began on October 22, 1844, involved the cleansing of the “host” that had been trampled down along with the sanctuary in Daniel 8:13. The host was represented by the “two sticks” that the widow of Zarephath had gathered for the fire. The two sticks were the two houses of literal ancient Israel. Literal Ephraim and Judah, were to be gathered into one spiritual nation, and purified by the messenger of the covenant at the opening of the judgment. Those two nations were the “host,” that had been trampled down.

1844 అక్టోబరు 22న ప్రారంభమైన ఆలయ శుద్ధీకరణలో, దానియేలు 8:13లో పరిశుద్ధస్థలముతో కూడ తొక్కివేయబడియున్న “సైన్యము” యొక్క శుద్ధీకరణ కూడ అంతర్భూతమైంది. ఆ “సైన్యము” అగ్నికోసం సారెఫతు విధవ కూడదీసుకున్న “రెండు కర్రలచేత” ప్రతీకించబడెను. ఆ రెండు కర్రలు ప్రాచీన సాక్షాత్ ఇశ్రాయేలు యొక్క రెండు గృహములు. సాక్షాత్ ఎఫ్రాయిమును యూదాను ఒక ఆత్మీయ జాతిగా సమేకరింపబడవలసి యుండెను, మరియు న్యాయవిచారణ ఆరంభమున నిబంధన దూతచేత శుద్ధీకరించబడవలసి యుండెను. ఆ రెండు జనములే తొక్కివేయబడిన “సైన్యము” అయ్యినవి.

Ezekiel’s promise was that God would “take the children of Israel from among the heathen, whither they be gone”, and would “gather them” “and bring them into their own land.” The land of literal Israel was the glorious land, or the promised land, or Judah. The spiritual glorious land in 1798, was the land of the two-horned earth beast of Revelation thirteen.

యెహెజ్కేలు చేసిన వాగ్దానం ఏమనగా, దేవుడు "వారు వెళ్లి ఉన్న అన్యజనుల మధ్య నుండి ఇశ్రాయేలు సంతానాన్ని తీసికొని", వారిని "కూడదీసి" "వారి స్వదేశములోనికి చేర్చును" అని. ఆక్షరార్థమైన ఇశ్రాయేలు యొక్క దేశము, మహిమయుక్త దేశము, లేదా వాగ్దాన దేశము, లేదా యూదా అని పిలువబడేది. 1798లో ఆధ్యాత్మిక మహిమయుక్త దేశము, ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయములోని భూమిలోనుండి లేచిన రెండు కొమ్ములు గల మృగముని దేశము అయింది.

> In the day that I lifted up mine hand unto them, to bring them forth of the land of Egypt into a land that I had espied for them, flowing with milk and honey, which is the glory of all lands. . . . Yet also I lifted up my hand unto them in the wilderness, that I would not bring them into the land which I had given them, flowing with milk and honey, which is the glory of all lands. Ezekiel 20:6, 15.

> ఆ దినమందు వారిని ఐగుప్తు దేశమునుండి తీసికొనివచ్చి, వారి కొరకు నేను దర్శించిన—పాలు తేనెలు పొంగిపొర్లుచున్న, దేశములన్నిటిలో మహిమగల—దేశములోనికి చేర్చుటకై, నేను నా చేయి వారియెడల ఎత్తి ప్రమాణము చేసితిని. ... అయినను అరణ్యములోను నేను నా చేయి వారియెడల ఎత్తి ప్రమాణము చేసితిని, అనగా వారికి నేను ఇచ్చిన—పాలు తేనెలు పొంగిపొర్లుచున్న, దేశములన్నిటిలో మహిమగల—దేశములోనికి వారిని చేర్చనని. యెహెజ్కేలు 20:6, 15.

The two literal houses of Israel lived in the land that was the “glory of all lands,” the land that “flowed” with “milk and honey.” When the two literal houses of Israel were gathered together as spiritual Israel, they were promised to be placed in their own land. The spiritual “glorious land” is where the movement of the Millerites at the beginning and the movement of the one hundred and forty-four thousand at the ending are located during the reign of the earth beast. The movement that represents the one hundred and forty-four thousand could only be raised up in the land of the earth beast. A movement claiming to be the movement of the third angel from any other land is a counterfeit, for the Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning.

అక్షరార్థ ఇశ్రాయేలు యొక్క రెండు గృహాలు, 'సకల దేశాల మహిమ' అయిన, పాలు తేనె ప్రవహించిన దేశములో నివసించిరి. ఆ రెండు అక్షరార్థ ఇశ్రాయేలు గృహాలు ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలుగా సమకూర్చబడినప్పుడు, వారిని వారి స్వదేశములో స్థాపించుదుమని వారికి వాగ్దానం చేయబడెను. ఆత్మీయ 'మహిమామయ దేశము' అనగా, భూమి మృగముని పరిపాలనకాలమందు, ఆరంభమందు మిల్లరైట్ల ఉద్యమము ఉన్నచోటు, అంత్యమందు నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ఉద్యమము ఉన్నచోటు. నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని ప్రతినిధానుచేయు ఉద్యమము భూమి మృగముని దేశములోనే మాత్రము ఉద్భవించగలదు. ఏ ఇతర దేశమునుండి తాము తృతీయ దూతయొక్క ఉద్యమమని ప్రకటించుకొను ఏ ఉద్యమమయినా నకిలీ; ఎందుకనగా ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా ఎల్లప్పుడును ఆరంభముచేత అంత్యమును చూపించును.

> “The unrivaled mercies and blessings of God have been showered upon our nation, it has been a land of liberty, and the glory of the whole earth. But instead of returning gratitude to God, instead of honoring God and his law, the professed Christians of America have become leavened with pride, covetousness, and self-sufficiency. . . .

> దేవుని సాటిలేని కరుణలు, ఆశీర్వాదములు మన జాతిపై వర్షంలా కురిశాయి; అది స్వేచ్ఛయొక్క దేశమై, సర్వభూమికి మహిమగా నిలిచింది. అయితే దేవునికి కృతజ్ఞతను తిరిగి అర్పించుటకు బదులుగా, దేవునిని, ఆయన ధర్మశాస్త్రమును ఘనపరచుటకు బదులుగా, అమెరికా దేశమందలి తమను క్రైస్తవులమని ప్రకటించుకునే వారు గర్వము, లోభము, స్వయంపరిపూర్ణతలచేత పులియబడ్డారు. . . .

> “The time has come when judgment is fallen in the streets, and equity cannot enter, and he that departeth from evil maketh himself a prey. But the Lord’s arm is not shortened that it cannot save, and his ear is not heavy that it cannot hear. The people of the United States have been a favored people; but when they restrict religious liberty, surrender Protestantism, and give countenance to popery, the measure of their guilt will be full, and ‘national apostasy’ will be registered in the books of heaven. The result of this apostasy will be national ruin.” Review and Herald, May 2, 1893.

> "ఇప్పుడు కాలము వచ్చియున్నది; న్యాయం వీధులలో పడివేయబడెను, సమన్యాయం లోనికి ప్రవేశింపలేకున్నది, చెడునుండి తప్పుకొనువాడు తన్నే వేటికి గురిచేసికొనుచున్నాడు. అయినను ప్రభువుయొక్క చేయి రక్షింపలేనంత చిన్నబడలేదు, ఆయన చెవి వినలేనంత భారముగానూ లేదు. యునైటెడ్ స్టేట్స్ ప్రజలు అనుకూలింపబడియున్న ప్రజలు; అయితే వారు మతస్వేచ్ఛను నియంత్రించి, ప్రొటెస్టాంటిజాన్ని త్యజించి, పాపసత్వమునకు అనుకూలత చూపునప్పుడు, వారి దోషమునకు కొలత నిండిపోవును, మరియు ‘జాతీయ అపస్థానం’ స్వర్గంలోని గ్రంథములలో లిఖించబడును. ఈ అపస్థానపు ఫలితము జాతీయ వినాశనమే." రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, మే 2, 1893.

Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen identify the treading down of both the sanctuary and the host. The host was the two houses of literal Israel. Jerusalem was trampled down during the twelve hundred and sixty years of the Dark Ages.

దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయము పదమూడు, పద్నాలుగు వచనములు పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును రెండింటిని తొక్కివేయబడుటను సూచించుచున్నవి. సైన్యము అనగా సాక్షాత్ ఇశ్రాయేలుయొక్క రెండు గృహములు. అంధకార యుగమునందలి వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరముల కాలమంతట యెరూషలేము తొక్కివేయబడెను.

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> మరియు దండవంటి ఒక ఈచము నాకు ఇచ్చబడెను; దూత నిలిచి, ఇట్లు చెప్పెను: లేచి, దేవుని ఆలయమును, బలిపీఠమును, అందులో ఆరాధించువారిని కొలచుము. కాని ఆలయముకు వెలుపలనున్న ప్రాంగణమును విడిచి పెట్టుము, దానిని కొలవకుము; ఏలయనగా అది అన్యజనులకు అప్పగించబడెను; మరియు పరిశుద్ధ నగరమును వారు నలభై రెండుమాసములు త్రొక్కుదురు. ప్రకటన గ్రంథము 11:1, 2.

John in chapter eleven of Revelation is told to measure not only the temple, but also “them that worship therein.” John was prophetically located at October 22, 1844, when he was commanded to measure the temple and the worshippers therein.

ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో, యోహానుకు దేవాలయమును మాత్రమే కాదు, ‘దానిలో ఆరాధించువారిని’ కూడ కొలవమని చెప్పబడెను. దేవాలయమును మరియు అందులోని ఆరాధించువారిని కొలవమని ఆయనకు ఆజ్ఞాపించబడిన ఆ వేళ, ప్రవచనాత్మకంగా యోహాను అక్టోబర్ 22, 1844 నాటి స్థితిలో ఉంచబడెను.

> And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. Revelation 10:10.

> నేను దూత చేతిలోనుండి ఆ చిన్న పుస్తకమును తీసికొని దానిని తినితిని; అది నా నోటిలో తేనెలవలె మధురముగా నుండెను; దానిని తిన్న తక్షణమే నా ఉదరం చేదుగా మారెను. ప్రకటన గ్రంథము 10:10.

In verse ten of chapter ten of Revelation, John represented the bitter disappointment of October 22, 1844, and he was immediately told to measure both the sanctuary and the host. The subject of the question of Daniel eight and verse thirteen, is the trampling down of both the sanctuary and the host. John informs us that “the Gentiles” were to “tread under foot” the “holy city” for “forty and two months.” The forty-two months was Elijah’s three and a half years. It was the Dark Ages from 538 through 1798. Prophetically standing in October 22, 1844, John was told to leave off the court and “measure it not, for it was given to the Gentiles, and the holy city shall they tread under foot forty and two months.”

ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయం పదవ వచనములో, యోహాను 1844 అక్టోబరు 22 నాటి చేడైన నిరాశను ప్రతినిధ్యపరచెను; వెంటనే అతనికి పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును రెండింటినీ కొలవుమని ఆజ్ఞాపించబడెను. దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయం పదమూడు వచనంలోని ప్రశ్నకు అంశము, పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును రెండింటినీ త్రొక్కుటనే విషయమే. యోహాను మాకు తెలియజేయునదేమనగా, 'అన్యజనులు' 'నలభై రెండునెలలపాటు' 'పరిశుద్ధ పట్టణమును' 'పాదముల క్రింద త్రొక్కుదురు.' ఆ నలభై రెండునెలల కాలము ఏలీయా యొక్క మూడున్నర సంవత్సరములు. అది 538 నుండి 1798 వరకు గల అంధకార యుగము. ప్రవచనాత్మకంగా 1844 అక్టోబరు 22న నిలిచి, యోహానుకు ఆవరణమును విడిచి వేయుమని, 'దానిని కొలవకు; అది అన్యజనులకు అప్పగింపబడెను; వారు నలభై రెండునెలలపాటు పరిశుద్ధ పట్టణమును పాదముల క్రింద త్రొక్కుదురు' అని చెప్పబడెను.

When John was told to measure the “temple, and the altar, and them that worship therein;” in the words of Daniel eight and verse thirteen, he was told to measure the sanctuary and the host. If John was told ‘not’ to count the twelve hundred and sixty years, then he was to measure from 1798 to where he was standing in 1844. 1798 to 1844, when measured, represents forty-six years. The beginning of the forty-six years was in 1798, when Moses’ “seven times” against the northern house of Israel was fulfilled. The ending of the forty-six years was in 1844, when Moses’ “seven times” against the southern house of Israel was fulfilled. John’s measurement equates to forty-six years. The number forty-six symbolizes the temple. Jesus said destroy this temple, and in three days I will raise it up, but the quibbling Jews argued the temple had been erected in forty-six years.

యోహానుకు “దేవాలయమును, బలిపీఠమును, అందులో ఆరాధించువారిని” కొలవుమని చెప్పబడినప్పుడు, దానియేలు ఎనిమిదో అధ్యాయం పదమూడు వచనములోని మాటలచొప్పున, అతనికి పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును కొలవుమని చెప్పబడెను. యోహానుకు ఆ వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరాలను లెక్కించవద్దు అని చెప్పబడిన యెడల, అతడు 1798 నుండీ తాను నిలిచి యున్న 1844 వరకును కొలవలెను. 1798 నుండి 1844 వరకును కొలిచినపుడు, నలభై ఆరు సంవత్సరములు యగును. నలభై ఆరు సంవత్సరముల ఆరంభము 1798లోయె; అప్పుడు ఇశ్రాయేలు యొక్క ఉత్తర గృహమునకు విరుద్ధముగా మోషే చెప్పిన “ఏడు సార్లు” నెరవేరెను. నలభై ఆరు సంవత్సరముల ముగింపు 1844లోయె; అప్పుడు ఇశ్రాయేలు యొక్క దక్షిణ గృహమునకు విరుద్ధముగా మోషే చెప్పిన “ఏడు సార్లు” నెరవేరెను. యోహాను చేసిన కొలత నలభై ఆరు సంవత్సరములకు సమానము. నలభై ఆరు అనే సంఖ్య దేవాలయమును సంకేతపరచును. యేసు, “ఈ దేవాలయమును కూలద్రోయుడి; మూడు దినములలో నేను దానిని నిలుపుదును” అని చెప్పెను; అయితే తర్కించిన యూదులు, “ఈ దేవాలయము నలభై ఆరు సంవత్సరములలో కట్టబడెను” అని వాదిరి.

> Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. John 2:19–21.

> యేసు ప్రత్యుత్తరమిచ్చి వారితో ఇట్లనెను, ఈ ఆలయమును కూల్చుడి; మూడు దినములలో నేను దానిని లేపుదును. అప్పుడు యూదులు చెప్పిరి, ఈ ఆలయము నిర్మింపబడుటకు నలభై ఆరు సంవత్సరములు పట్టెను; మూడు దినములలో నీవు దానిని లేపుదువా? కాని ఆయన తన శరీరమనే ఆలయము గూర్చి పలికెను. యోహాను 2:19-21.

Jesus took the flesh of Adam after Adam fell, with all of its inherited degenerations, in order to set an example that we might overcome as He overcame. Upon two witnesses, to teach that Christ’s flesh did not contain the inherited degeneracies of four thousand years of sin, is to promote the wine of Babylon, for to teach that Christ did not accept those inherited weaknesses is a primary doctrine of Catholicism.

యేసు, ఆదాముని పతనానంతరం, అందులో అంతర్భూతమైన అనువంశిక క్షీణతలన్నిటితో కూడిన ఆదామీయ మాంసస్వభావాన్ని స్వీకరించాడు, ఆయన జయించినట్లే మనము జయించుటకై ఒక ఆదర్శాన్ని స్థాపించుటకు. రెండు సాక్షుల సాక్ష్యముపై, క్రీస్తు మాంసములో నాలుగు వేల సంవత్సరాల పాపపు అనువంశిక క్షీణతలు లేవని బోధించుట అనేది బాబిలోను ద్రాక్షారసమును ప్రోత్సహించుటే; ఏలయనగా క్రీస్తు ఆ అనువంశిక బలహీనతలను స్వీకరించలేదని బోధించుట కతోలిక మతములోని ప్రధాన సిద్ధాంతము.

> And every spirit that confesseth not that Jesus Christ is come in the flesh is not of God: and this is that spirit of antichrist, whereof ye have heard that it should come; and even now already is it in the world. 1 John 4:3.

> మాంసములో వచ్చెను అని యేసుక్రీస్తును ఒప్పుకొనని ప్రతి ఆత్మ దేవుని నుండిది కాదు; మీరు అది రానున్నదని విని యున్న ఆ అంటిక్రీస్తు యొక్క ఆత్మయే ఇదే; మరియు ఇప్పుడే అది లోకములోనే యున్నది. 1 యోహాను 4:3.

> For many deceivers are entered into the world, who confess not that Jesus Christ is come in the flesh. This is a deceiver and an antichrist. 2 John 1:7.

> ఎందుకనగా యేసు క్రీస్తు శరీరములో వచ్చెనని ఒప్పుకొనని అనేకమంది మోసగాళ్లు లోకములోనికి వచ్చియున్నారు. అటువాడు మోసగాడును ప్రతిక్రీస్తునై యున్నాడును. 2 యోహాను 1:7

The temple of Christ’s body was the temple of every human being’s body.

క్రీస్తుయొక్క శరీరపు ఆలయము ప్రతి మానవుని శరీరపు ఆలయమై యుండెను.

> “Christ was not in as favorable a position in the desolate wilderness to endure the temptations of Satan as was Adam when he was tempted in Eden. The Son of God humbled Himself and took man’s nature after the race had wandered four thousand years from Eden, and from their original state of purity and uprightness. Sin had been making its terrible marks upon the race for ages; and physical, mental, and moral degeneracy prevailed throughout the human family.

> ఏదెన్‌లో శోధింపబడినప్పుడు ఆదాము ఉన్నంత అనుకూల స్థితి, నిర్జన అరణ్యంలో సాతాను ప్రలోభాలను భరించుటకు క్రీస్తుకు లభించలేదు. మనవజాతి ఏదెన్‌నుండి, తమ అసలు పవిత్రతయు నీతిమంతత్వము నుండికూడ, నాలుగు వేల సంవత్సరాలు దారి తప్పి సంచరించిన తరువాత, దేవుని కుమారుడు తనను తాను వినయపరచుకుని, మానవ స్వభావాన్ని స్వీకరించాడు. పాపం యుగయుగాలుగా మనవజాతిపై తన భయానక ముద్రలను మోపుతూ వచ్చింది; శారీరక, మానసిక, నైతిక క్షీణత మానవ కుటుంబమంతట ప్రబలింది.

> “When Adam was assailed by the tempter in Eden he was without the taint of sin. He stood in the strength of his perfection before God. All the organs and faculties of his being were equally developed, and harmoniously balanced.

> ఏదేను లో ప్రలోభకుని ఆక్రమణకు ఆదాము లోనైనప్పుడు, అతడు పాపమలినత లేనివాడై యుండెను. అతడు దేవుని సన్నిధిలో తన పరిపూర్ణత యొక్క బలములో నిలిచెను. అతని సత్త్వంలోని అన్ని అవయవములు మరియు సామర్థ్యములు సమానముగా వికసించియుండి, సామరస్యపూర్వకముగా సమతుల్యముగా సమన్వయింపబడియుండెను.

> “Christ, in the wilderness of temptation, stood in Adam’s place to bear the test he failed to endure. Here Christ overcame in the sinner’s behalf, four thousand years after Adam turned his back upon the light of his home. Separated from the presence of God, the human family had been departing, every successive generation, farther from the original purity, wisdom, and knowledge which Adam possessed in Eden. Christ bore the sins and infirmities of the race as they existed when He came to the earth to help man. In behalf of the race, with the weaknesses of fallen man upon Him, He was to stand the temptations of Satan upon all points wherewith man would be assailed.” Selected Messages, book 1, 267, 268.

> ప్రలోభాల అరణ్యంలో క్రీస్తు, ఆదాము తట్టుకోలేక విఫలమైన పరీక్షను భరించుటకై, ఆదాముని స్థానంలో నిలిచెను. ఇక్కడ క్రీస్తు పాపియుని తరఫున జయించెను; ఆదాము తన గృహ ప్రకాశమునకు పిన్ముఖుడైన నాలుగు వేల సంవత్సరాల తరువాత. దేవుని సన్నిధి నుండి వేరుపరచబడినవారై, మానవ కుటుంబం ప్రతి తరముతో, ఏదెనులో ఆదాము కలిగిన మూల పరిశుద్ధత, వివేకము, జ్ఞానము నుండి మరింత దూరమవుచూ వచ్చుచున్నది. మనుష్యునికి సహాయపడుటకై భూమికి వచ్చినప్పుడు ఏ స్థితిలో అవి ఉన్నవో, ఆ స్థితిలోనే మానవజాతి యొక్క పాపములను మరియు దౌర్బల్యములను క్రీస్తు భరించెను. మానవజాతి తరఫున, పతిత మనుష్యుని బలహీనతలు తన మీదనున్నవిగా, మనిషి ఎక్కడెక్కడి అంశములలో దాడి చేయబడునో ఆ సమస్త విషయములన్నిటిలోను సాతాను ప్రలోభములను ఆయన తట్టుకొనవలసియుండెను. Selected Messages, book 1, 267, 268.

In John chapter two Christ was speaking of His body as a temple, and His body-temple was that of a human being with the degeneracies of four thousand years of compounded weakness. The human temple that Christ referred to is made up of forty-six chromosomes. When Moses went upon Sinai to receive the law and instruction for erecting the temple, he was on the mount forty-six days. Ezekiel refers to Christ placing His temple in the “midst” of the two sticks. The period of time from the conclusion of the seven times of the northern kingdom and the southern kingdom that John was told to measure was forty-six years, and it represented the “midst” or period of time between 1798 and 1844. In those forty-six years, Jesus erected the spiritual temple that he would suddenly cleanse when He came as the messenger of the covenant. As the messenger of the covenant, He would write his law upon his people’s hearts. That law is represented by two tables. The first table has four commandments, the second table has six. Together they represent the number forty-six.

యోహాను రెండవ అధ్యాయమందు క్రీస్తు తన శరీరాన్ని ఆలయమని పలికెను; ఆయన శరీర-ఆలయం నాలుగు వేల సంవత్సరములుగా సమిష్టి బలహీనతలవలన ఏర్పడిన క్షీణతలను మోసికొనిన మానవ శరీరమే. క్రీస్తు సూచించిన ఆ మానవ ఆలయం నలభై ఆరు క్రోమోజోములతో కలిగియున్నది. మోషే ధర్మశాస్త్రమును మరియు ఆలయ నిర్మాణ సంబంధిత బోధనను స్వీకరించుటకు సీనాయిపైకి వెళ్లినప్పుడు, అతడు ఆ పర్వతముమీద నలభై ఆరు దినములు నుండెను. యెహెజ్కేలు రెండు కఱ్ఱల 'మధ్యము'లో తన ఆలయాన్ని ఉంచుచున్న క్రీస్తును ప్రస్తావించును. ఉత్తర రాజ్యము మరియు దక్షిణ రాజ్యముకిగాను ఉన్న ఏడు కాలముల సమాప్తి నుండి యోహానుకు కొలవమని చెప్పబడిన కాల పరిమితి నలభై ఆరు సంవత్సరములు; 그것ి 1798 మరియు 1844 మధ్యనున్న 'మధ్యము'యనే కాలాన్ని ప్రతినిధీకరించెను. ఆ నలభై ఆరు సంవత్సరములలో, నిబంధన దూతగా వచ్చునప్పుడు ఆయన అకస్మాత్తుగా శుద్ధి చేయబోయిన ఆత్మీయ ఆలయాన్ని యేసు నిర్మించెను. నిబంధన దూతగా ఆయన తన ధర్మశాస్త్రమును తన ప్రజల హృదయములపై వ్రాయును. ఆ ధర్మశాస్త్రం రెండు పలకలచేత ప్రతినిధీకరించబడెను. మొదటి పలకలో నాలుగు ఆజ్ఞలు, రెండవ పలకలో ఆరు; కలిపి అవి నలభై ఆరు అనే సంఖ్యను సూచించును.

The gathering of spiritual Israel from 1798 through 1844, represents the gathering of spiritual Israel, but it also represents the establishment of a temple.

1798 నుండి 1844 వరకు ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు యొక్క సమాహరణము, ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు యొక్క సమాహరణమునే సూచిస్తుంది, అయితే అది ఒక మందిర స్థాపనను కూడా సూచిస్తుంది.

> To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ.

> సజీవ శిలయైన ఆయనయొద్దకు మీరు వచ్చుచుండగా—ఆయన మనుష్యులచేత నిశ్చయముగా నిరాకరింపబడిన వాడైనా, దేవునిచేత ఎన్నుకోబడినవాడై అమూల్యుడై యున్న వాడు—మీరు కూడ సజీవ శిలలవలె ఆత్మీయమైన మందిరముగా, పరిశుద్ధ యాజకత్వముగా కట్టబడుచున్నారు, యేసు క్రీస్తు ద్వారా దేవునికి ఆమోదయోగ్యమైన ఆత్మీయ బలులను అర్పించుటకై.

> Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded.

> కాబట్టి శాస్త్రములోను ఇట్లు కలదు: ఇదిగో, నేను సీయోనులో ఎన్నుకోబడినదైన, అమూల్యమైన ప్రధాన కోణశిలను ఉంచుచున్నాను; ఆయనయందు విశ్వసించువాడు లజ్జపడడు.

> Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed.

> కాబట్టి విశ్వసించువారైన మీకైతే ఆయన అమూల్యుడు; అయితే అవిధేయులైన వారికి—కట్టుదారులు నిరాకరించిన ఆ రాయే—మూలకొన తలరాయిగా చేయబడెను; అలాగే తడబడుటకు గల రాయి, అభ్యంతర శిలగాను నిలిచెను—వాక్యమునకు అవిధేయులై దాని వలన తడబడువారికే; దానికే వారు నియమింపబడియున్నారు.

> But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:4–10.

> కాని మీరు ఎన్నికైన వంశము, రాజకియ యాజకత్వము, పరిశుద్ధ జాతి, విశేష ప్రజలు; చీకటి నుండి తన అద్భుతమైన వెలుగులోనికి మిమ్మును పిలిచిన వాని స్తోత్రములను మీరు ప్రకటించుటకై: మీరు మునుపటి కాలమున ప్రజలు కానివారు గాని, ఇప్పుడు దేవుని ప్రజలు; మునుపటి కాలమున దయను పొందని వారు గాని, ఇప్పుడు దయను పొందియున్నారు. 1 పేతురు 2:4-10.

The temple that was erected from 1798 to 1844 includes a class that were “appointed” to disobedience. Their disobedience was manifested in their rejection of the “seven times,” “the corner stone,” “the stone which the builders disallowed” which is the “rock of offence” and the “stone of stumbling.”

1798 నుండి 1844 వరకు నిర్మింపబడిన మందిరము, అవిధేయతకు ‘నియమింపబడిన’ ఒక వర్గమును కలిగియున్నది. ‘ఏడు సార్లు’, ‘మూల రాయి’, ‘కట్టుదారులు నిరాకరించిన రాయి’—అదే ‘అపరాధపు శిల’ మరియు ‘తడబడుటకు కారణమగు రాయి’—వాటిని వారు తిరస్కరించుటలో వారి అవిధేయత వ్యక్తమైంది.

The class that was “chosen of God,” recognized the “stone” that had been “disallowed of men” as the “living stone,” and as the “stone” that had been “chosen of God, and” was “precious.” The “chosen of God,” the “chosen generation” were in “times past” “not a people, but were” then to be “the people of God.” When God gathered the two sticks, He brought them out from the “heathen.” They were to become His people when he brought the two nations together as one during the forty-six years from 1798 until 1844.

దేవునిచేత "ఎంచబడిన" వర్గము, మనుష్యులచేత "తిరస్కరింపబడిన" "శిల"ను "సజీవ శిల"గా, అలాగే "దేవునిచేత "ఎంచబడినది, మరియు" "మూల్యమైనది" అయిన "శిల"గా గుర్తించెను. "దేవునిచేత ఎంచబడినవారు," "ఎంపికైన తరము" "గతకాలమందు" "జనము కానివారు; అయితే" అప్పుడు "దేవుని ప్రజలు" కావలసియుండెను. దేవుడు ఆ రెండు దండములను సమకూర్చినప్పుడు, ఆయన వారిని "అన్యజనుల" నడుమనుండి వెలుపలికి తెచ్చెను. 1798 నుండి 1844 వరకు నలభై ఆరు సంవత్సరముల కాలములో ఆయన ఆ రెండు జాతులను ఏకముగా చేసెనప్పుడు, వారు ఆయన ప్రజలుగా కావలసియుండెను.

There is only one foundation, and that foundation is Jesus Christ, but the “stone of stumbling” that was the foundation of the history that was rejected by the disobedient, was Moses’ seven times. When the “seven times” was rejected in 1863, it was a rejection of Jesus Christ.

ఒకనే ఒక పునాది మాత్రమె ఉంది, ఆ పునాది యేసు క్రీస్తే; అయితే అవిధేయులచే నిరాకరించబడిన చరిత్రకు పునాదియైన "తడబడునీయు రాయి" మోషే యొక్క "ఏడు సార్లు"యే. 1863లో ఆ "ఏడు సార్లు"ను నిరాకరించినప్పుడు, అది యేసు క్రీస్తును నిరాకరించుటయే.

The dish of fables that infers that the cleansing of the sanctuary that began on October 22, 1844 was a fulfillment of the twenty-three hundred year prophecy alone, identifies an empty sanctuary, a sanctuary without a host, a kingdom without citizens. There is no purpose for the sanctuary provided by inspiration, that is of higher priority, than what God said the purpose of the sanctuary is.

1844 అక్టోబరు 22న ఆరంభమైన పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణం కేవలం రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచన నెరవేర్పు మాత్రమేనని సూచించే దంతకథల పాకం, శూన్యమైన పరిశుద్ధస్థలమని—భక్తసమూహము లేని పరిశుద్ధస్థలమని—పౌరులు లేని రాజ్యమని—నిర్ధారిస్తుంది. దేవుడు పరిశుద్ధస్థలపు ఉద్దేశ్యం ఏమిటని సెలవిచ్చిన దానికన్నా ఉన్నత ప్రాధాన్యం దైవప్రేరణ ద్వారా నిర్దేశితమైన పరిశుద్ధస్థలపు ఏ ఉద్దేశ్యానికీ లేదు.

> And let them make me a sanctuary; that I may dwell among them. Exodus 25:8.

> మరియు వారు నాకు ఒక పరిశుద్ధస్థలమును చేయుగాక; నేను వారి మధ్యన నివసించుటకై. నిర్గమకాండము 25:8.

In the Scriptures, God’s sanctuary is always associated with His people, who are the host. Ezekiel’s two sticks, that are identified as two nations, were to become one nation and God’s sanctuary would be in their midst. To misrepresent the question of verse thirteen of Daniel eight, in order to hide what is actually asked by the question, is simultaneously also rejecting the “certain saint” in verse thirteen, who was asked to answer the question.

వేదగ్రంథములలో దేవుని పరిశుద్ధస్థలము ఎల్లప్పుడును ఆయన ప్రజలతో, అనగా సైన్యముతో, అనుసంధానింపబడియుండును. రెండు జనములని సూచింపబడ్డ యెహెజ్కేలు ప్రవచనంలోని రెండుకర్రలు ఒకే జనముగా మారవలసియుండెను, మరియు వారి మధ్యలో దేవుని పరిశుద్ధస్థలము ఉండును. దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయము పదమూడు వ వచనంలోని ప్రశ్న వాస్తవముగా ఏమిని అడుగుచున్నదో దాచుటకై ఆ ప్రశ్నను వక్రీకరించుట అనేది, అదే సమయంలో, ఆ ప్రశ్నకు సమాధానమివ్వుమనియు అడిగింపబడిన ఆ వచనంలోని "ఒక ప్రత్యేక పరిశుద్ధుడు"ను కూడా తిరస్కరించుటకే సమానము.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> అప్పుడు నేను ఒక పరిశుద్ధుడు మాటలాడుట విని, మాటలాడుచున్న ఆ పరిశుద్ధునితో మరియొక పరిశుద్ధుడు ఇట్లనెను: నిత్యహోమము విషయమైను, పాడు కలుగజేసే అధిక్రమణము విషయమైను, పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును పాదముల క్రింద తొక్కబడునట్లు అప్పగింపబడుట విషయమైను గల ఆ దర్శనము ఎంతకాలము నిలిచియుండును? అతడు నాతో ఇట్లనెను: రెండు వేల మూడు వందల దినముల వరకు; అప్పుడు పరిశుద్ధస్థలము పరిశుద్ధీకరింపబడును. దానియేలు 8:13, 14.

The heavenly being who was asked the question is called “that certain saint,” and the expression is translated from the Hebrew word “Palmoni”, which means the wonderful numberer, the numberer of secrets. In the passage, which is the central pillar and foundation of Adventism, Christ represents himself as the wonderful numberer. He does so right where He identifies the relationship between the longest time prophecy in the Bible and also the time prophecy of the twenty-three hundred days. The longest time prophecy is Moses’ oath, which is the seven times of Leviticus twenty-six. It is the prophecy that identifies the scattering and enslavement of both houses of Israel, who are identified as the “host” that will be trampled down in verse thirteen, whereas, verse fourteen identifies the prophecy of trampling down of the sanctuary. Both prophecies were fulfilled on October 22, 1844, after the widow of Zarephath gathered the two sticks for the fire of the messenger of the covenant.

ప్రశ్న వేయబడిన దివ్య సత్వమునకు "ఆ నిర్దిష్ట పరిశుద్ధుడు" అనే పిలుపు కలదు; ఆ వాక్యప్రయోగము హెబ్రీ పదమైన "పల్మోనీ" నుండి అనువదింపబడియున్నది; దానర్థం "అద్భుత సంఖ్యకర్త, రహస్యముల సంఖ్యకర్త". ఆ వచనభాగము—అద్వెంటిజము యొక్క కేంద్రీయ స్తంభము మరియు పునాది—లో, క్రీస్తు తన్నుతాను అద్భుత సంఖ్యకర్తగా ప్రతిపాదించుచున్నాడు. బైబిలులోని అతి దైర్ఘ్యమైన కాలప్రవచనముతో రెండువేల మూడువందల దినముల కాలప్రవచనమునకు మధ్యనున్న సంబంధమును ఆయన స్వయంగా నిర్ధారించుచున్న చోటునే ఆయన అట్లే చేయుచున్నాడు. అతి దైర్ఘ్యమైన కాలప్రవచనం మోషే యొక్క ప్రమాణము, అదేమనగా లేవీయకాండము ఇరవై ఆరులోని "ఏడుసార్లు". ఇది ఇశ్రాయేలు యొక్క ఇరు గృహముల విక్షేపణము మరియు దాస్యబంధనమును నిర్దిష్టపరచు ప్రవచనము; పదమూడవ వచనములో వారు తొక్కివేయబడునని పేర్కొనబడిన "సైన్యము"గాను గుర్తింపబడిరి; కాగా పద్నాలుగవ వచనము పరిశుద్ధస్థలము తొక్కబడుట గురించిన ప్రవచనమును నిర్ధారించుచున్నది. ఈ రెండు ప్రవచనములు 1844 అక్టోబరు 22 న నెరవేరినవి, నిబంధన దూతుని అగ్ని కొరకై జారెఫత్ విధవ రెండు కర్రలను సేకరించిన తరువాత.

When Adventism rejected the very first truth of prophetic time which the angels led William Miller to understand, they blinded themselves. In 1856, with the eight articles of Hiram Edson, Palmoni attempted to increase the light of the seven times, but to no avail. They rejected the message to Laodicea, and accepted the five malignant manifestations of Laodicea, thus identifying themselves as the five foolish virgins.

దేవదూతలు విలియం మిల్లర్ అర్థంచేసుకొనునట్లు నడిపించిన ప్రవచనకాలమునకు సంబంధించిన సర్వప్రథమ సత్యమును అడ్వెంటిజం తిరస్కరించినప్పుడు, వారు తమ ఆత్మిక దృష్టిని తామే మూసికొనిరి. 1856లో, హైరామ్ ఎడ్సన్ యొక్క ఎనిమిది వ్యాసములచేత, పాల్మోని “ఏడు సమయముల” వెలుగును పెంపొందించుటకు ప్రయత్నించెను, కాని ఫలితం లేకపోయెను. వారు లవోదిక్యా సంఘమునకు ఉన్న సందేశమును తిరస్కరించి, లవోదిక్యా యొక్క ఐదు దుష్ట ప్రదుర్భావములను స్వీకరించిరి; అందువల్ల తమను తాము అయిదు మూర్ఖ కన్యలుగా గుర్తించుకొనిరి.

The sixty-five years of Isaiah seven, that identifies 742BC, 723BC and 677BC in its beginning, was repeated in the ending history of 1798, 1844 and 1863. That ending history is represented by the gathering of the two sticks in Ezekiel chapter thirty-seven, and the widow of Sarepta (as she is called in the Greek of the New Testament), is the history of God establishing a covenant relationship with spiritual Israel in spiritual Judah (the glorious land) during the history of the sixth kingdom of Bible prophecy. That history being the end of the prophecy of sixty-five years, also represents the beginning of the earth beast of Revelation thirteen. At the beginning of the sixth kingdom of Bible prophecy, the joining of two sticks illustrates the ending of the sixth kingdom of Bible prophecy. That history contains a parallel history of the horn of Protestantism and the horn of Republicanism.

యెషయా ఏడవ అధ్యాయంలోని అరవై ఐదు సంవత్సరాలు—దాని ఆరంభంలో క్రీ.పూ. 742, 723, 677 సంవత్సరాలను గుర్తించువి—1798, 1844, 1863ల అంత్య చరిత్రలో పునరావృతమయ్యాయి. ఆ అంత్య చరిత్రను యెహెజ్కేలు ముప్పైఏడు అధ్యాయంలోని రెండు కఠ్డముల కలయిక ప్రతినిధ్యమగుచున్నది; అలాగే నూతన నిబంధన గ్రీకులో “సారెప్తా” అని పిలువబడే విధవ విషయమూ, బైబిల్ ప్రవచనంలోని ఆరో రాజ్యపు చరిత్రకాలంలో, మహిమగల దేశమైన ఆత్మీయ యూదాలో ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలుతో దేవుడు నిబంధన-సంబంధమును స్థాపించిన చరిత్రయే. ఈ చరిత్ర, అరవై ఐదు సంవత్సరాల ప్రవచనాంతమై, ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయములోని భూమిలోనుండి లేచిన మృగముని ఆరంభాన్నికూడ సూచించుచున్నది. బైబిల్ ప్రవచనంలోని ఆరో రాజ్యపు ఆరంభమున, రెండు కఠ్డముల కలయిక, అదే ఆరో రాజ్యపు అంత్యాన్ని చిత్రించుచున్నది. ఆ చరిత్రలో ప్రొటెస్టాంటు మతపు కొమ్ము మరియు గణతంత్రవాదపు కొమ్ము అనే సమాంతర చరిత్ర అంతర్లీనమైయున్నది.

Prophetically a power, or a horn, or a nation, or a kingdom, or a king or a head are interchangeable symbols, depending upon the context where they are used. All these symbols also refer to the two sticks which Ezekiel identifies as two nations. In the beginning of the earth beast’s prophetic history, the Protestant horn was gathered into one nation, or one horn. At the end of that very same history the Republican horn will come together with the horn of apostate Protestantism to make one nation. That nation will be an image to the sea beast of Revelation thirteen. Logically, if we refuse to see the testimony of the curse of the seven times (that was carried out against both houses of literal Israel), we certainly will not be able to see how those two literal houses of ancient Israel became the nation of spiritual Israel in 1844. If we cannot see that history, we are absolutely “clueless” about how that history at the beginning of the United States identifies the history at the end, when the Republican horn repeats the gathering process and the joining together that was illustrated in the beginning with the Protestant horn.

ప్రవచనాత్మకంగా శక్తి, లేదా కొమ్ము, లేదా జాతి, లేదా రాజ్యం, లేదా రాజు, లేదా తల అనేవి, అవి ఉపయోగింపబడిన సందర్భమును బట్టి, పరస్పరం మార్పించుకొనగల సంకేతములు. ఈ సమస్త సంకేతములు, యెహెజ్కేలు రెండు జాతులుగా గుర్తించిన రెండు కఱ్ఱలను కూడా సూచించుచున్నవి. భూమి నుండి వచ్చిన మృగముని ప్రవచనాత్మక చరిత్ర ఆరంభమందు, ప్రొటెస్టంట్ కొమ్ము ఒక జాతిగా, అనగా ఒక కొమ్ముగా, సమీకృతమైంది. ఆ అదే చరిత్ర ముగింపునందు, రిపబ్లికన్ కొమ్ము, అపస్థాత ప్రొటెస్టంట్ మతముని కొమ్ముతో ఏకమై, ఒక జాతిని రూపొందించును. ఆ జాతి ప్రకటనగ్రంథము పదమూడవ అధ్యాయములోని సముద్ర మృగమునకు ఒక ప్రతిమగాను ఉండును. తర్కసమ్మతంగా, ఏడు మార్లు అనే శాపముని సాక్ష్యమును (అది యథార్థ ఇశ్రాయేలు యొక్క రెండు గృహములమీద నెరవేర్చబడినది) మనము చూచుటకు నిరాకరించినయెడల, ఆ రెండు యథార్థ గృహములు 1844లో ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు అనే జాతిగా ఎట్లా మారినవో మనము నిశ్చయంగా గ్రహించలేము. ఆ చరిత్రను చూడలేనియెడల, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రముల ఆరంభమందలి ఆ చరిత్ర ముగింపునందలి చరిత్రను ఎట్లా గుర్తించుచున్నదో విషయములో మనము సర్వథా "అవగాహనరహితులు"గానే వుంటాము; ఎందుకనగా రిపబ్లికన్ కొమ్ము, ఆరంభమందు ప్రొటెస్టంట్ కొమ్ముతో చిత్రీకరింపబడిన సమీకరణము మరియు ఏకీకరణము అనే ప్రక్రియలను మళ్లీ పునరావృతము చేయును.

We will continue to consider these truths in the next article.

ఈ సత్యాల పరిశీలనను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

Back to Articles