Article

# Panium - Number Nineteen

పానియం - సంఖ్య పంతొమ్మిది

The Greats: Antiochus, Constantine, and the Last President

మహామహులు: ఆంటియోకస్, కాన్స్టాంటీను, మరియు అంతిమ అధ్యక్షుడు

Author

Jeff Pippenger

Published

March 1, 2026

Formats

PDF
Word

The key to rightly dividing verses ten through sixteen of Daniel eleven is found in the basic prophetic applications that were employed over thirty years ago, in 1996, when The Time of the End magazine was published. Thirty years later, the Lord has revealed that another prophetic message is to be formalized as was the Millerite message formalized in 1831. In the omega history of these thirty years the message to be formalized is represented as a correction of a previous message of Islam, as represented by Josiah Litch and also a corrected message of the closed door, as represented by Samuel Snow, which is the symbol of the parable of the ten virgins. A message of Islam, accompanied with a warning of the progressive closing doors of probation as Christ finishes His work of judgment will be proclaimed. The message is twofold, possessing and internal and external line, which in turn represent the first two steps of the three-step testing process that always occurs when a prophecy is unsealed, as was the revelation of Jesus Christ on December 31, 2023.

దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయము పదవ నుండి పదహారవ వచనములను సముచితముగా విభజించుటకు కీలకం, The Time of the End పత్రిక ప్రచురింపబడిన 1996లో, ముప్పై సంవత్సరాలకు పైగా క్రితం వినియోగించబడిన మౌలిక ప్రవచన అన్వయాలలోనే కనుగొనబడును. ముప్పై సంవత్సరాల తరువాత, ప్రభువు 1831లో మిల్లరైట్ సందేశము అధికారిక రూపం పొందినట్లే, మరొక ప్రవచన సందేశము అధికారిక రూపం పొందవలెనని వెల్లడించియున్నాడు. ఈ ముప్పై సంవత్సరాల ఓమేగా చరిత్రలో, అధికారికరింపబడబోవు ఆ సందేశము, జోసయ్య లిచ్ ప్రాతినిధ్యం వహించినట్లైన ఇస్లాం సంగతిగల మునుపటి సందేశమునకు సవరణగాను, అలాగే సాముయేల్ స్నో ప్రాతినిధ్యం వహించినట్లైన మూసిన తలుపు సంగతిగల సరిదిద్దబడిన సందేశముగాను ప్రతినిధీకరించబడుచున్నది; ఇది పది కన్యల ఉపమానమునందలి చిహ్నము. క్రీస్తు తన తీర్పు కార్యమును సమాప్తి చేయుచుండగా, కృపాకాలపు తలుపులు క్రమక్రమంగా మూసికొనిపోవుచున్నవని హెచ్చరికతో కూడిన ఇస్లాం విషయమైన ఒక సందేశము ప్రకటింపబడును. ఆ సందేశము ద్విగుణ స్వరూపముగలది, అంటే అంతర్గత రేఖను మరియు బాహ్య రేఖను కలిగియున్నది; అవి తమవంతుగా, ప్రవచనము ముద్రలు విప్పబడిన ప్రతిసారి సంభవించు త్రిదశ పరీక్షా ప్రక్రియలోని మొదటి రెండు దశలను సూచించును, 2023 డిసెంబరు 31న యేసు క్రీస్తు యొక్క ప్రకటన జరిగినట్లుగా.

The Time of the End magazine contains the basic overview of the future for America as represented in the last six verses of Daniel eleven which were unsealed at the time of the end in 1989. The magazine has been in the public record for thirty years and no one saw that a main theme of the magazine was the religious struggle between communism and the churches under the influence of Catholicism, especially in the Ukraine. That religious battle from the period of 1989, explains the context of the religious demise of Putin as represented by Ptolemy and Uzziah in the rebellion they both manifested at the temple in Jerusalem. The temple in Jerusalem was Uzziah’s temple, not Ptolemy’s temple. Both Putin and Zelenskyy desecrate the same temple in two different ways; one as an Egyptian and one as a Jew.

ది టైమ్ ఆఫ్ ది ఎండ్ పత్రిక 1989లో కాలాంత్యములో ముద్ర విడిపించబడిన దానియేలు పదకొండు అధ్యాయపు చివరి ఆరు వచనాలలో ప్రతినిధింపబడినట్లుగా, అమెరికా దేశపు భవిష్యత్తుకు సంబంధించిన మూలికా అవలోకనాన్ని అందిస్తోంది. ఆ పత్రిక ముప్పై సంవత్సరాలుగా సార్వజనిక పరిధిలో ఉన్నప్పటికీ, దాని ప్రధాన విషయవస్తువు కతోలిక మత ప్రభావంలో ఉన్న చర్చిలు మరియు కమ్యూనిజం మధ్య, ప్రత్యేకించి ఉక్రెయిన్‌లో, జరిగిన ధార్మిక పోరాటమనే సంగతిని ఎవరూ గ్రహించలేదు. 1989 కాలదశలోని ఆ ధార్మిక సంగ్రామమే, యెరూషలేము దేవాలయంలో వారిరువురూ ప్రదర్శించిన తిరుగుబాటులో ప్టొలెమీ మరియు ఉజ్జీయా ద్వారా ప్రతినిధింపబడిన పుతిన్ యొక్క ధార్మిక పతనానికి సంబంధించిన సందర్భాన్ని వివరిస్తుంది. యెరూషలేములోని దేవాలయము ప్టొలెమీయకు చెందినది కాదు, ఉజ్జీయాకే చెందినది. పుతిన్ మరియు జెలెన్స్కీ ఇద్దరూ అదే దేవాలయాన్ని రెండు భిన్న రీతుల్లో అపవిత్రపరుస్తారు; ఒకడు ఐగుప్తీయునిగా, మరొకడు యూదునిగా.

The church that was struggling against the king of the south in 1989 was the Catholic church. And why not? Atheism of France delivered the deadly wound to the king of the north in 1798, so why wouldn’t the papacy retaliate against atheism’s long-drawn-out persecution of the Catholic church, especially in the Ukraine? More significant is that this clear testimony about the Ukraine came from a publication in 1996, that was citing the secular historians about the history of 1989. Now that the Lord is unsealing the hidden history of verse forty, He has pointed to the struggle between two orthodox churches to provide the prophetic and historical context of the battle of Raphia and its aftermath, and He had already included the necessary insights in The Time of the End magazine that was published thirty years ago.

1989లో దక్షిణ రాజునితో పోరాడిన చర్చి కాథలిక చర్చియే. ఎందుకు కాదు? 1798లో ఫ్రాన్స్ యొక్క నాస్తికత్వం ఉత్తర రాజునికి మరణాంతక గాయాన్ని ఇచ్చింది; కాగా, ముఖ్యంగా ఉక్రెయిన్‌లో, కాథలిక చర్చిపై నాస్తికత్వం దీర్ఘకాలం కొనసాగిన హింసాపీడనకు ప్రతిగా పాపసత్వం ప్రతీకారం తీర్చుకోకూడదా? ఇంకా ప్రాముఖ్యమైనది ఏమనగా, ఉక్రెయిన్ గురించిన ఈ స్పష్టమైన సాక్ష్యం 1996లోని ఒక ప్రచురణ నుండి వచ్చింది; అది 1989 చరిత్ర విషయమై లౌకిక చరిత్రకారులను ఉటంకించింది. ఇప్పుడు ప్రభువు నలభైవ వచనంలోని దాగి ఉన్న చరిత్రను విప్పుచేయుచున్నందున, రాఫియా యుద్ధం మరియు దాని అనంతర పరిణామాలకు ప్రవచనాత్మక, చారిత్రక సందర్భాన్ని సమకూర్చుటకై ఆయన రెండు ఆర్థోడాక్స్ చర్చిల మధ్యనున్న పోరాటాన్ని సూచించాడు; అంతేకాక, ముప్పై సంవత్సరాల క్రితం ప్రచురితమైన 'The Time of the End' పత్రికలో అవసరమైన అంతర్దృష్టులను ఆయన అప్పుడే చేర్చివున్నాడు.

The demise of Napoleon aligns with the progressive demise of Lenin, Stalin and the system of the Soviet Union. When the prophetic southern kingdom moved its capital to Russia there were two major revolutions in 1917. The first is what is called the Russian revolution when the Czar was overthrown, and then in the same year the Bolshevik Revolution followed, which led to the civil war of 1917 unto 1922. In 1922 the Soviet Union was formed.

నెపోలియన్ యొక్క అంత్యం, లెనిన్, స్టాలిన్, అలాగే సోవియట్ సమాఖ్య వ్యవస్థ యొక్క క్రమానుగత అంత్యంతో అనురూపంగా ఉంది. ప్రవచనాత్మక దక్షిణ రాజ్యం తన రాజధానిని రష్యాకు మార్చినప్పుడు, 1917లో రెండు ప్రధాన విప్లవాలు సంభవించాయి. మొదటిది జార్ గద్దె దింపబడినప్పుడు జరిగినదై, రష్యా విప్లవం అని పిలువబడింది; అదే సంవత్సరంలో తరువాత బోల్షెవిక్ విప్లవం జరిగింది, దీని ఫలితంగా 1917 నుండి 1922 వరకు సాగిన గృహయుద్ధానికి దారితీసింది. 1922లో సోవియట్ సమాఖ్య స్థాపించబడింది.

The beginning of Russia as the spiritual king of the south represented a two-step revolution that led to civil war, then the formation of a confederacy of countries. The collapse of the Soviet Union was also two steps, beginning with the tearing down of the Berlin wall on November 9, 1989, which then led to the dissolution of the Soviet Union on December 31, 1991. As the last ruler of Russia, the king of the south, Vladimir Putin was typified by the first Russian ruler—Vladimir Lenin.

దక్షిణపు ఆధ్యాత్మిక రాజుగా రష్యా ఆవిర్భావం, ముందుగా అంతర్యుద్ధానికి, తరువాత దేశాల సమాఖ్య రూపుదిద్దుకోవడానికి దారి తీసిన ద్విదశ విప్లవాన్ని సూచించింది. సోవియట్ యూనియన్ పతనం కూడా ద్విదశ ప్రక్రియగానే జరిగింది; 1989 నవంబర్ 9న బెర్లిన్ గోడ కూల్చివేతతో ఆరంభమై, దాని ఫలితంగా 1991 డిసెంబర్ 31న సోవియట్ యూనియన్ విఘటనకు దారి తీసింది. దక్షిణపు రాజైన రష్యా యొక్క ఆఖరి పాలకుడు వ్లాదిమీర్ పుతిన్‌కు, రష్యా యొక్క మొదటి పాలకుడు వ్లాదిమీర్ లెనిన్ పూర్వరూపమయ్యాడు.

Vladimir means “a great leader” and Putin means “the path.” Lenin means “a great river,” but Vladimir Lenin chose the name of Lenin to hide his real name, which was Vladimir Ilyich Ulyanov. Ilyich means “son of Elijah,” and Ulyanov means “youthful son of Elijah.”

Vladimir అనే పేరుకు "ఒక గొప్ప నాయకుడు" అనే అర్థం ఉంది, మరియు Putin అనే పేరుకు "మార్గం" అనే అర్థం ఉంది. Lenin అనే పేరుకు "ఒక గొప్ప నది" అనే అర్థం ఉంది, అయితే Vladimir Lenin తన అసలు పేరును దాచుటకై Lenin అనే పేరును ఎంచుకున్నాడు; అతని అసలు పేరు Vladimir Ilyich Ulyanov. Ilyich అనే పేరుకు "ఎలీయా యొక్క కుమారుడు" అనే అర్థం ఉంది, మరియు Ulyanov అనే పేరుకు "ఎలీయా యొక్క యౌవనస్థ కుమారుడు" అనే అర్థం ఉంది.

The great Russian leader on the path, in the history represented by the battle of Raphia in 217 BC, was typified by the first leader of Russia, who as Vladimir Lenin was the great leader of the mighty river, but who hid his name. A name is a symbol of character, and for Vladimir to hide his two names represents a character that chose a great river of political thought, over a character represented by Elijah, which means “God is Jehovah.” The root of atheism is the denial of God, and atheism is a prime characteristic of the king of the south. The second and third given name of Lenin emphasize Elijah and his son, and the end of Russia as the king of the south is represented by Ptolemy IV, who was victorious at the battle of Raphia, but when Antiochus returned in 200 BC at the battle of Panium Ptolemy’s five-year-old son was then ruling. Lenin’s two original names identify Elijah and his son, and align with Ptolemy and his son. Elijah and the message to his children occurs in the latter days, just before “the great and dreadful day of the Lord;” which is where the battles of Raphia and Panium are also located.

మార్గములోనున్న మహా రష్యా నాయకుడు, క్రీస్తుపూర్వం 217లో జరిగిన రాఫియా యుద్ధముచే ప్రతినిధానంగా నిలిచిన చరిత్రలో, రష్యా తొలి నాయకునిచేత రూపకంగా సూచింపబడ్డాడు; రష్యా తొలి నాయకుడైన వ్లాదిమిర్ లెనిన్ మహా నది యొక్క మహా నాయకుడైయున్నప్పటికీ, తన నామమును దాచినవాడు. నామము స్వభావమునకు ప్రతీక; కావున వ్లాదిమిర్ తన రెండు నామములను దాచినది అనగా, ‘దేవుడే యెహోవా’ అనే అర్థముగల ఏలీయా చేత ప్రతినిధానమగు స్వభావమునకు బదులుగా, రాజకీయ తత్త్వచింతన అనే మహానదిని ఎంచుకొనిన స్వభావమును ప్రతిబింబించుచున్నది. నాస్తికత యొక్క మూలము దేవుని నిరాకరణ; మరియు నాస్తికత దక్షిణ రాజు యొక్క ప్రధాన లక్షణము. లెనిన్‌కు ఇచ్చిన రెండవ, మూడవ నామములు ఏలీయాను మరియు అతని కుమారునిని ప్రాధాన్యపరుస్తాయి; అలాగే, దక్షిణ రాజుగా రష్యా యొక్క అంత్యము ప్టోలెమీ నాలుగవవాడిచే ప్రతినిధింపబడుతుంది; అతడు రాఫియా యుద్ధములో విజయం సాధించెను; అయితే ఆంటియోకుసు క్రీస్తుపూర్వం 200లో పానియం యుద్ధమునకు తిరిగి వచ్చినప్పుడు ప్టోలెమీ యొక్క ఐదేళ్ల వయస్సు గల కుమారుడే అప్పటికి పరిపాలించుచుండెను. లెనిన్ యొక్క రెండు ప్రారంభ నామములు ఏలీయాను మరియు అతని కుమారునిని గుర్తింపజేసి, ప్టోలెమీ మరియు అతని కుమారునితో సదృశ్యముగా అన్వయించుచున్నవి. ఏలీయా మరియు అతని సంతానమునకు కలిగే సందేశము ఆఖరి దినములలో, ‘ప్రభువుయొక్క మహత్తరమును భయంకరమును అయిన దినము’కు కాస్త ముందర సంభవించును; అదే పరిధిలో రాఫియా మరియు పానియం యుద్ధములు కూడ స్థితించియున్నవి.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> ఇదిగో, యెహోవా యొక్క గొప్పయు భయంకరమైన దినము వచ్చుటకు మునుపు, నేను ప్రవక్త ఎలీయాను మీ యొద్దకు పంపెదను. అతడు తండ్రుల హృదయములను పిల్లలయొద్దకు, పిల్లల హృదయములను తండ్రులయొద్దకు త్రిప్పును; నేను వచ్చి భూమిని శాపముచేత కొట్టకుండునట్లు. మలాకీ 4:5, 6.

The testimony of Uzziah and Ptolemy align in verse eleven of Daniel eleven, and Uzziah lived for eleven years after his rebellion and leprosy; whereas, Ptolemy ruled for a total of seventeen years, which is the same number of years between the battles of verse eleven and verse fifteen. The 250-year prophecy that began in 457 BC, ended in 207 BC in the middle of those two battles; ten years after Raphia and seven before Panium. Ptolemy IV’s reign began in 221 BC, and he died in 204 BC, so the seventeen years of Ptolemy are not the same line as the seventeen years from Raphia to Panium. Nor are they the same seventeen years that are represented by the conclusion of the 250-year prophecy beginning with Nero in 64 and ending in 313. From 313 to the first Sunday law in 321 is eight years, and nine years later in 330 Constantine divided the kingdom into east and west.

దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని పదకొండవ వచనమునందు ఉజ్జీయా మరియు ప్టోలెమీ గూర్చిన సాక్ష్యాలు పరస్పరంగా సరిపోలును. తన తిరుగుబాటు మరియు కుష్ఠరోగము అనంతరం ఉజ్జీయా పదకొండు సంవత్సరములు బ్రతికెను; కాగా ప్టోలెమీ మొత్తం పదిహేడు సంవత్సరములు పాలించెను, ఇది పదకొండవ వచనంలోని సంగ్రామమును పదిహేనవ వచనంలోని సంగ్రామమునకు మధ్యనున్న సంవత్సరాల సంఖ్యతో సమానమైయున్నది. క్రీ.పూ. 457లో ఆరంభమైన 250 సంవత్సరాల ప్రవచనము, క్రీ.పూ. 207లో ఆ రెండు సంగ్రామముల నడుమ ముగిసెను; రాఫియా తరువాత పది సంవత్సరములకు, పానియంకంటే ఏడు సంవత్సరముల ముందుగా. ప్టోలెమీ నాలుగవవాడి పరిపాలన క్రీ.పూ. 221లో ఆరంభమై, అతడు క్రీ.పూ. 204లో మరణించెను గనుక, ప్టోలెమీ యొక్క ఆ పదిహేడు సంవత్సరములు రాఫియా నుండి పానియం వరకు ఉన్న పదిహేడు సంవత్సరాల కాలరేఖతో ఏకమేమి కావు. అలాగే, అవి నీరోతో 64లో ఆరంభమై 313లో ముగిసిన 250 సంవత్సరాల ప్రవచనము యొక్క సమాప్తిలో సూచింపబడిన పదిహేడు సంవత్సరములయు కావు. 313 నుండి 321లోని ప్రథమ ఆదివారం చట్టము వరకూ ఎనిమిది సంవత్సరములు, ఆ తరువాత తొమ్మిది సంవత్సరములు గడిచిన 330లో కాన్స్టాంటైన్ సామ్రాజ్యాన్ని తూర్పు మరియు పశ్చిమముగా విభజించెను.

In the very near future Putin and Russia will defeat Ukraine and the footsteps of Ptolemy and Uzziah will begin to repeat in the history represented by verse twelve. The two biblical witnesses place the final crisis for Putin in a church and state crisis. Their rebellion was manifested at the temple in Jerusalem, thus identifying Uzziah’s temple and religion as the point of prophetic reference.

అతి సమీప భవిష్యత్తులో పుతిన్‌ మరియు రష్యా ఉక్రెయిన్‌ను పరాజయం పరుస్తారు; మరియు పన్నెండవ వచనములో ప్రతిపాదింపబడిన చరిత్రలో ప్టోలెమీ మరియు ఉజ్జీయా అడుగుజాడలు పునరావృతమవడం ప్రారంభమగును. బైబిలులోని రెండు సాక్షులు పుతిన్‌కు సంభవించబోవు అంతిమ సంక్షోభాన్ని చర్చి-రాష్ట్ర సంక్షోభంగా నిర్దేశించుచున్నారు. వారి తిరుగుబాటు యెరూషలేములోని ఆలయంలో వ్యక్తమైంది; అందువల్ల ప్రవచన సూచన బిందువుగా ఉజ్జీయా యొక్క ఆలయము మరియు మతము గుర్తింపబడినవి.

Zelenskyy, which means “green,” is the puppet of the globalist bureaucrats of the European Union and the United Nations, whose globalist agenda is aptly represented by the green political movement that worships mother earth. It is fitting that Zelenskyy was an actor, for he is clearly a proxy of other powers, and his name meaning “green” identifies the political philosophy that guides his movements on the chess board of human history. Checkmate is right around the corner for Zelenskyy.

జెలెన్‌స్కీ అనే పేరు ‘హరిత’ అని అర్థం; అతడు యూరోపియన్ యూనియన్ మరియు ఐక్యరాజ్యసమితికి చెందిన గ్లోబలిస్టు బ్యూరోక్రాట్ల బొమ్మ; వారి గ్లోబలిస్టు కార్యసూచి భూమాతను ఆరాధించే హరిత రాజకీయ ఉద్యమం ద్వారా సరిగ్గా ప్రతిబింబించబడుతోంది. జెలెన్‌స్కీ నటుడు కావడం తగినదే; ఎందుకనగా అతడు స్పష్టంగా ఇతర శక్తుల పరోక్ష ప్రతినిధి, మరియు అతని పేరు ‘హరిత’ అనే అర్థం మానవ చరిత్ర అనే చదరంగపట్టపై అతని కదలికలను దిశానిర్దేశం చేసే రాజకీయ తత్వాన్ని సూచిస్తుంది. జెలెన్‌స్కీకి చెక్‌మేట్ అతి సమీపంలోనే ఉంది.

In this final history the rebellion of Uzziah and Ptolemy will once again be acted out, but Ptolemy (Putin) died four years before the battle of Panium, and the last ruler of the king of the south is represented by a five-year-old child who is being handled by a series of corrupt and incompetent regents.

ఈ తుద చరిత్రలో ఉజ్జీయా, ప్టోలెమీ యుల విద్రోహం మరల పునరావృతమగును; కాని ప్టోలెమీ (పుటిన్) పానియం యుద్ధమునకు నాలుగు సంవత్సరములకు పూర్వమే మరణించాడు, మరియు దక్షిణ రాజు యొక్క చివరి పాలకుడు అయిదేళ్ల వయస్సు గల శిశువుచేత ప్రతినిధీకరించబడి, అవినీతిపరులును అసమర్థులైన సంరక్షక పాలకుల పరంపరచే నియంత్రింపబడుచున్నాడు.

Ptolemy V was only about 5–6 years old when he ascended the throne in 204 BC (after his father’s mysterious death), and the Ptolemaic kingdom was paralyzed by a series of incompetent or corrupt regencies during his reign. The initial regency was from 204–202 BC, after Ptolemy IV’s death was concealed and his mother Arsinoe III murdered. The court favorites Sosibius, a longtime minister under Ptolemy IV, and Agathocles the brother of Ptolemy IV’s mistress Agathoclea, declared themselves regents. They forged or presented a will making them guardians, placed the young king under the care of Agathoclea and her family, and purged potential rivals. Sosibius handled much of the early administration.

క్రీస్తుపూర్వం 204లో (తన తండ్రి గూఢమైన మరణానంతరం) సింహాసనారోహణ చేసినప్పుడు ప్టోలెమీ V కి దాదాపు 5–6 సంవత్సరాల వయస్సు మాత్రమే. అతని పాలనలో ప్టోలెమేయిక్ రాజ్యం అనర్హమైన లేదా అవినీతిగ్రస్తమైన పరిరక్షకపాలనల పరంపర చేత స్థంభించిపోయింది. ప్టోలెమీ IV మృతి మరుగుచేయబడి, అతని తల్లి ఆర్సినోయె III హత్య చేయబడిన అనంతరం, ప్రారంభ పరిరక్షకపాలన క్రీస్తుపూర్వం 204–202 వరకు కొనసాగింది. దర్బారు ప్రీతిపాత్రులైన సోసిబియస్ (ప్టోలెమీ IV కాలంలో దీర్ఘకాల మంత్రిత్వం వహించినవాడు) మరియు అగతోక్లీస్ (ప్టోలెమీ IV యొక్క ఉపపత్నీ అగతోక్లేయా సోదరుడు) తమను తాము పరిరక్షకులని ప్రకటించారు. వారిని సంరక్షకులుగా పేర్కొన్న ఒక ఉత్తరాన్ని వారు కల్పించారు లేదా సమర్పించారు, యువ రాజును అగతోక్లేయా ఆమె కుటుంబ సంరక్షణలో ఉంచి, సంభావ్య ప్రత్యర్థులను తొలగించారు. ప్రారంభ పరిపాలనలో గణనీయమైన భాగాన్ని సోసిబియసే నిర్వహించాడు.

A shift occurred around 202 BC, when Agathocles became the dominant regent, but was widely hated for debauchery and mismanagement. A popular uprising in Alexandria led to his brutal lynching by a mob, with the boy-king nominally approving. Subsequent regents were Tlepolemus the governor of Pelusium, and then Aristomenes. By the time of the battle of Panium in 200 BC, the kingdom was under this rotating series of regents and court advisors.

సుమారుగా క్రీ.పూ. 202 నాటికి, అగాథోక్లీస్ ఆధిపత్య ప్రతిపాలకునిగా స్థిరపడినప్పుడు ఒక మార్పు చోటుచేసుకుంది; అయితే, వికారభోగం మరియు దుర్వ్యవస్థాపన కారణంగా అతను విస్తృతంగా ద్వేషితుడయ్యాడు. అలెగ్జాండ్రియాలో జరిగిన ప్రజా తిరుగుబాటు, బాలరాజు నామమాత్ర ఆమోదంతో, అతడు గుంపుచేత క్రూరంగా కొట్టి చంపబడటానికి దారి తీసింది. తదనంతర ప్రతిపాలకులుగా ముందుగా పెలూసియం ప్రాంతాధికారిగా ఉన్న ట్లెపోలెమస్, ఆపై అరిస్టోమెనెస్ నిలిచారు. క్రీ.పూ. 200లో పానియం యుద్ధ సమయానికి, రాజ్యం ఈ పరివర్తనశీల ప్రతిపాలకుల మరియు రాజసభా సలహాదారుల పరంపర ఆధీనంలో ఉండింది.

At the battle of Panium the Ptolemaic forces were led in the field by the general Scopas of Aetolia, a mercenary commander appointed under the regency, not by Ptolemy V himself. The young king had no real control—the decisions, military strategy, and kingdom’s overall weakness stemmed from the regents’ paralysis, internal revolts (like the native Egyptian uprisings), and court intrigue. This instability allowed Antiochus III the Great to decisively defeat Scopas at Panium, seizing Coele-Syria, including Judea permanently from Ptolemaic control.

పానియం యుద్ధంలో ప్టోలెమైక దళాలకు యుద్ధరంగంలో నేతృత్వం వహించినది ఏటోలియాకు చెందిన సైన్యాధిపతి స్కోపాస్; అతడు ప్రతిపాలన కాలంలో నియమితుడైన ఒక భడసేనాధిపతి, ప్టోలెమీ V స్వయంగా నియమించినవాడు కాదు. యువరాజు చేత అసలు నియంత్రణ ఏదీ లేదు — నిర్ణయాలు, సైనిక వ్యూహం, అలాగే రాజ్యానికి కలిగిన సమగ్ర దౌర్బల్యం ప్రతిపాలకుల స్థబ్దత, అంతర్గత తిరుగుబాట్లు (స్థానిక ఐగుప్తీయుల తిరుగుబాట్లు వంటివి), మరియు రాజదర్బారు కుట్రల నుండే పుట్టి వచ్చింది. ఈ అస్థిరతను వినియోగించుకొని మహాన్ అంటియోకస్ III పానియంలో స్కోపాసును నిర్ణయాత్మకంగా ఓడించి, ప్టోలెమైక నియంత్రణ నుంచి యూదయాను సహా కొయిలే-సిరియాను శాశ్వతంగా స్వాధీనపరచుకున్నాడు.

Historians discuss the probability that Ptolemy IV’s death was by poisoning, which is also part of the historical speculation concerning Vladimir Lenin, Joseph Stalin, as well as the queen of the south, Cleopatra. Putin prevails in the Ukrainian War, but then his demise begins with his desire to implement the controlling relationship that the Soviet Union formerly had with the Ukrainian church, which when removed in 1989, was the symbol of the victory of the king of the north over the king of the south.

చరిత్రకారులు ప్టోలెమీ నాలుగవుని మరణం విషప్రయోగం వలన జరిగినదై ఉండుననే సంభావ్యతను చర్చిస్తారు; ఇదే అంశం వ్లాదిమిర్ లెనిన్, జోసెఫ్ స్టాలిన్, అలాగే దక్షిణ దేశపు రాణియైన క్లియోపాత్రా గురించి ఉన్న చారిత్రక ఊహాగానాలలోనూ భాగముగా ఉంది. ఉక్రెయిన్ యుద్ధంలో పుటిన్ విజయం సాధిస్తాడు; అయితే అనంతరం, సోవియట్ యూనియన్ గతంలో ఉక్రెయిన్ చర్చితో కలిగివున్న నియంత్రణ సంబంధాన్ని అమలు పరచాలనే అతని అభిలాషతోనే అతని పతనం ఆరంభమవుతుంది; ఆ సంబంధం 1989లో తొలగింపబడ్డప్పుడు, అది ఉత్తర దేశపు రాజు దక్షిణ దేశపు రాజుపై సాధించిన విజయానికి చిహ్నమై నిలిచింది.

The Ukraine is the cradle of Eastern Slavic Orthodoxy. The baptism of Vladimir the Great took place in 988 in Kyiv. Moscow later claimed the title “Third Rome” after Constantinople fell, positioning itself as the rightful heir and spiritual guardian of all Russian lands, including the Ukraine as its “canonical territory”.

ఉక్రెయిన్ తూర్పు స్లావీయ ఆర్తోడాక్సీ యొక్క జన్మస్థానం. మహాన్ వ్లాదిమిర్ బాప్తిస్మము 988లో కీవ్‌లో జరిగింది. కోన్స్టాంటినోపుల్ పతనానంతరం, మాస్కో "మూడవ రోమ్" అనే బిరుదును ఆపాదించుకుని, రష్యా భూభాగాలన్నిటికి న్యాయసమ్మత వారసునిగాను ఆధ్యాత్మిక సంరక్షకునిగాను తనను ప్రతిష్ఠించుకుని, అందులో ఉక్రెయిన్‌ను తన "కానోనికల్ పరిధి"గా పరిగణించింది.

The Moscow Patriarchate has always viewed Ukraine as spiritually inseparable from Russia with the motto of “One people, one faith,” which is a phrase Putin himself has repeatedly used. Ukraine, especially since 2014/2022, increasingly sees Moscow’s oversight as colonial and imperial domination rather than true spiritual motherhood. As of February 2026, there are two competing Orthodox structures. One is the Orthodox Church of Ukraine, which since 2019 has been independent from Ecumenical Patriarch Bartholomew of Constantinople. In Kyiv the Orthodox Church of Ukraine is considered as the truly national church.

‘ఒక ప్రజ, ఒక విశ్వాసం’ అనే ధ్యేయవాక్యాన్ని అవలంబించి, మాస్కో పాత్రియార్కేట్ ఉక్రెయిన్‌ను రష్యాతో ఆధ్యాత్మికంగా విడదీయరానిదిగా ఎల్లప్పుడూ భావించింది; ఈ పదబంధాన్ని పుతిన్ స్వయంగా పునఃపునః ప్రయోగించాడు. ఉక్రెయిన్, ప్రత్యేకించి 2014/2022 నుండి, మాస్కో యొక్క పర్యవేక్షణను నిజమైన ఆధ్యాత్మిక మాతృత్వంగా కాక, వలసవాద మరియు సామ్రాజ్యవాద ఆధిపత్యంగా క్రమంగా భావిస్తోంది. ఫిబ్రవరి 2026 నాటికి పరస్పరం పోటీపడే రెండు ఆర్థడాక్స్ చర్చిగత నిర్మాణాలు ఉన్నాయి. వాటిలో ఒకటి ఉక్రెయిన్ ఆర్థడాక్స్ చర్చి; ఇది 2019 నుండి కాన్స్టాంటినోపుల్ సర్వలోక పాత్రియార్క్ బర్తొలోమయు నుండి స్వతంత్రమైంది. కీవ్‌లో ఉక్రెయిన్ ఆర్థడాక్స్ చర్చి నిజమైన జాతీయ చర్చి అని పరిగణించబడుతోంది.

Reader beware: the Orthodox Church of Ukraine is a different church than the Ukrainian Orthodox church. The Ukrainian Orthodox church is connected with Russia’s orthodox church, and for this reason Zelenskyy has been attacking it. The Vatican opposes the attacks of Zelenskyy that are already underway, but Putin’s rebellion of verse twelve follows his victory at Raphia, and is yet future.

పాఠకుడా, జాగ్రత్త: ఆర్థడాక్స్ చర్చి ఆఫ్ ఉక్రెయిన్ అనేది ఉక్రెయినియన్ ఆర్థడాక్స్ చర్చి కంటే భిన్నమైన చర్చి. ఉక్రెయినియన్ ఆర్థడాక్స్ చర్చి రష్యా యొక్క ఆర్థడాక్స్ చర్చితో సంబంధమై ఉంది; ఈ కారణంగా జెలెన్స్కీ దానిపై దాడులు జరుపుతున్నాడు. ఇప్పటికే కొనసాగుతున్న జెలెన్స్కీ దాడులను వాటికన్ వ్యతిరేకిస్తోంది; అయితే పన్నెండవ వచనంలో ప్రస్తావించబడిన పుటిన్‌ యొక్క తిరుగుబాటు ఆయన రాఫియాలోని విజయానంతరం జరుగుతుంది, ఇంకా అది భవిష్యత్తులోనే ఉంది.

The Ukrainian Orthodox Church was historically linked to the Moscow body. In the aftermath of the invasion of 2022, the Ukrainian Orthodox Church declared full autonomy in May 2022, but Ukrainian state investigations (DESS) have repeatedly argued it remains canonically and legally affiliated with Moscow. Ukraine passed a law in August 2024 (signed by Zelenskyy) banning any religious body tied to the Russian Orthodox Church (the “aggressor state”). The Ukrainian Orthodox Church has been ordered to fully sever ties or face court-ordered dissolution of its Kyiv Metropolis. As of late 2025 and early 2026, there are ongoing raids, parish transfers to the Ukrainian Orthodox Church (over 1,300 since 2022), court cases, and UN experts warning of religious-freedom concerns regarding the Ukrainian Orthodox Church.

ఉక్రేనియన్ ఆర్థడాక్స్ చర్చి చారిత్రకంగా మాస్కోకు చెందిన సంస్థతో అనుసంధానితమై ఉండేది. 2022 ఆక్రమణ అనంతరం, ఉక్రేనియన్ ఆర్థడాక్స్ చర్చి మే 2022లో పూర్ణ స్వయంప్రభుత్వాన్ని ప్రకటించింది; అయితే ఉక్రేనియన్ రాష్ట్ర దర్యాప్తు సంస్థ (DESS) అది కానోనపరంగా మరియు చట్టపరంగా మాస్కోతోనే అనుబంధంగా మిగిలి ఉందని పునపునః వాదించింది. ఉక్రేన్ 2024 ఆగస్టులో (జెలెన్స్కీ సంతకం చేసిన) రష్యా ఆర్థడాక్స్ చర్చి (‘ఆక్రమణకారి రాష్ట్రం’)తో అనుబంధితమైన ఏ ధార్మిక సంస్థనైనా నిషేధించే చట్టాన్ని ఆమోదించింది. ఉక్రేనియన్ ఆర్థడాక్స్ చర్చికి సంబంధాలను సంపూర్ణంగా తెంచుకోవాలని, లేనిచో తన కీవ్ మిత్రోపోలియా న్యాయస్థాన ఆదేశంతో రద్దు చేయబడే పరిస్థితిని ఎదుర్కోవాలని ఆదేశించబడింది. 2025 చివరిలోనూ 2026 ఆరంభంలోనూ, సోదాలు కొనసాగుతున్నాయి, పారిష్‌లను ఉక్రేనియన్ ఆర్థడాక్స్ చర్చికి బదిలీ చేయడం (2022 నుంచీ 1,300కిపైగా), న్యాయవ్యవహారాలు సాగుతున్నాయి, ఇంకా ఉక్రేనియన్ ఆర్థడాక్స్ చర్చికి సంబంధించి మతస్వేచ్ఛపై ఆందోళనలున్నాయని ఐక్యరాజ్యసమితి నిపుణులు హెచ్చరిస్తున్నారు.

The Vatican has publicly opposed any forced dissolution of the Ukrainian Orthodox Church. Russia and Putin frame this as outright persecution of canonical Orthodoxy and have made protection of the “Russian Orthodox churches” an explicit demand in any peace negotiations. Russian propaganda consistently ties the Ukrainian Orthodox Church and the Ukrainian state attacks upon it as “Nazism” and as part of their “denazification” justification.

ఉక్రేనియన్ ఆర్థడాక్స్ చర్చి యొక్క ఏ బలవంతపు రద్దునైనా వాటికన్ బహిరంగంగా వ్యతిరేకించింది. దీనిని రష్యా మరియు పుతిన్ కాననికల్ ఆర్థడాక్సీపై ప్రత్యక్ష హింసాపీడనగా చిత్రీకరిస్తూ, ఏ శాంతి చర్చలలోనైనా “రష్యన్ ఆర్థడాక్స్ చర్చిలు” రక్షణను స్పష్టమైన డిమాండ్‌గా పేర్కొన్నారు. రష్యన్ ప్రచారం నిరంతరం ఉక్రేనియన్ ఆర్థడాక్స్ చర్చిని, అలాగే దానిపై ఉక్రేనియన్ రాష్ట్రం చేసిన దాడులను, “Nazism”తో అనుసంధానించి, వాటిని తమ “denazification” న్యాయీకరణలో భాగంగా చూపిస్తుంది.

Putin will presumptuously “enter the temple” and claim full spiritual dominion over Ukrainian Orthodoxy in attempt to re-subordinate the entire Ukrainian church structure under Moscow, demanding recognition as the rightful spiritual head of the Russian orthodox world.

పుతిన్ దురాహంకారపూర్వకంగా 'దేవాలయంలో ప్రవేశించబోవును' మరియు ఉక్రేనియన్ ఆర్థోడాక్సీపై సంపూర్ణ ఆధ్యాత్మిక ఆధిపత్యాన్ని తనదిగా ప్రకటించబోవును; మాస్కో అధీనంలోకి సమస్త ఉక్రేనియన్ చర్చి వ్యవస్థను పునఃలోబరచుటకు యత్నిస్తూ, తాను రష్యా ఆర్థోడాక్స్ లోకానికి న్యాయసమ్మత ఆధ్యాత్మిక అధిపతినని గుర్తింపును డిమాండ్ చేయబోవును.

This is the exact parallel to Ptolemy entering the Most Holy Place, while Uzziah is Zelenskyy seeking to burn incense. Ptolemy’s rebellion was in the Most Holy Place and Uzziah’s was in the holy place. A southern king, flushed with the victory of the “borderline,” ending the proxy-power of Nazism, and then overstepping into the place that belongs only to the realm of religion. Then will come a sudden providential humbling, and Putin will disappear from the scene (as Ptolemy IV died in 204 BC). After the power vacuum of a ‘weak-successors phase,’ the northern king returns with greater force and prevails at the modern battle of Panium in verse 15.

ఇది పరమపవిత్ర స్థలములో ప్రవేశించిన ప్టోలెమీకి కచ్చితమైన సమాంతరము; ధూపమును దహింపదలచిన ఉజ్జీయా స్థానం జెలెన్స్కీదే. ప్టోలెమీ యొక్క తిరుగుబాటు పరమపవిత్ర స్థలములో, ఉజ్జీయాది పవిత్ర స్థలములో జరిగినది. దక్షిణ రాజు, 'బోర్డర్‌లైన్' విజయోత్సాహంతో ఉప్పొంగి, నాజిజము యొక్క ప్రాక్సీ-శక్తిని అంతమొందించి, తరువాత కేవలం మతరంగ పరిధికే చెందిన స్థలములోకి అతిక్రమించి ప్రవేశించును. అప్పుడు దైవ పరిపాలనచే అకస్మికమైన వినయపరచుట సంభవించును, మరియు పుతిన్ రంగస్థలము నుండి కనుమరుగైపోవును (ప్టోలెమీ నాలుగవవాడు క్రి.పూ. 204లో మరణించినట్లుగా). 'బలహీన వారసుల దశ' వలన ఏర్పడిన అధికార-ఖాళీ తరువాత, ఉత్తర రాజు మరింత బలముతో తిరిగి వచ్చి, 15వ వచనములో పేర్కొనబడిన ఆధునిక పానియం యుద్ధములో పైచేయి సాధించును.

## Seventeen

పదిహేడు

Seventeen years occurs three times in the history where the battles of Raphia and Panium merge together, line upon line. The seventeen years from the edict of Milan where the eastern and western thrones of the empire were brought together through marriage, until the kingdom was divided and divorced in 330. The seventeen years beginning and ending are waymarks of two other related prophetic periods. Beginning with Nero in the year 64 a period of persecution is marked that ended in the history of Constantine the Great. The transition from Nero’s period of persecution unto the compromise represented by Constantine identifies the transition from the church of Smyrna unto the church of Pergamos. 313 and the edict of Milan identify the end of the church of Smyrna, and the end of the seventeen-year period is the year 330, which was the fulfillment of the three-hundred-and-sixty-year prophecy of Daniel 11:24.

రాఫియా మరియు పానియం యుద్ధాలు వరుసపై వరుసగా సమ్మిళితమయ్యే ఆ చరిత్రలో, పదిహేడు సంవత్సరాల కాలవ్యవధి మూడు సార్లు ప్రత్యక్షమవుతుంది. మిలాన్ ఉత్తర్వుతో, వివాహబంధముచేత సామ్రాజ్యపు తూర్పు, పశ్చిమ సింహాసనములు ఏకీకృతమయ్యెను; అనంతరం రాజ్యం 330లో విభజింపబడి, ఆ బంధము విచ్ఛిన్నమైంది. ఈ రెండు సరిహద్దుల మధ్య గల కాలం పదిహేడు సంవత్సరాలు. ఆ పదిహేడు సంవత్సరాల ప్రారంభమూ అంతమూ, పరస్పర సంబంధమున్న మరి రెండు ప్రవచనకాలములకు మార్గచిహ్నాలై నిలుస్తాయి. 64వ సంవత్సరంలో నేరోతో ప్రారంభమైన ఒక హింసాకాలము గుర్తింపబడెను; అది మహా కాన్స్టాంటీనుని చరిత్రలో సమాప్తమాయెను. నేరోయొక్క హింసాకాలమునుండి, కాన్స్టాంటీను ప్రతినిధిత్వం చేసిన రాజీ స్థితికి జరిగిన మార్పు, స్మిర్నా సంఘమునుండి పెర్గమున సంఘమునకు జరిగిన మార్పును గుర్తిస్తుంది. 313 మరియు మిలాన్ ఉత్తర్వు స్మిర్నా సంఘముని అంత్యాన్ని సూచిస్తాయి; పదిహేడు సంవత్సరాల ఆ కాలాంతం 330 సంవత్సరం, అది దానియేలు 11:24లోని మూడువందల అరవై సంవత్సరాల ప్రవచనపు నెరవేర్పు.

> He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.

> ప్రాంతములోని కొవ్వైన స్థలములలోకికూడ అతడు సమాధానముతో ప్రవేశించును; తన పితరులు చేయనిదియు, తన పితరుల పితరులు చేయనిదియు అతడు చేయును; శికారమును, దోపిడిని, ఐశ్వర్యమును వారి మధ్య చెల్లచెదురు చేయును; అవును, బలమైన దుర్గములయెడల తన యుక్తులను ఒక కాలమువరకు పన్నించును. దానియేలు 11:24.

The seventeen years from 313 and the edict of Milan, begins with a fulfillment of prophecy and ends at the fulfillment of another prophecy. The first prophetic fulfillment which marks the beginning, identifies the transition from the church of Smyrna unto the church of Pergamos, and the prophecy that marks the end of those seventeen years, identifies the division of Rome into eastern and western Rome. The seventeen years is identified by prophetic history, not by any specific seventeen-year proclamation. The alpha of the division of the second church from the third church aligned with the division of the empire into east and west at the fulfillment of the time prophecy of 360 years. Those two prophecies establish a period of seventeen years, and they need to be established as a legitimate prophetic period based upon the witness of two or three; if seventeen is a valid prophetic symbol.

313లోని మిలాను ఉత్తర్వుతో ప్రారంభమయ్యే పదిహేడు సంవత్సరములు ఒక ప్రవచన నెరవేర్పుతో ఆరంభమై, మరియొక ప్రవచన నెరవేర్పుతో ముగియును. ఆరంభమును సూచించే మొదటి ప్రవచన నెరవేర్పు, స్మిర్నా సంఘమునుండి పెర్గమోను సంఘమునకు జరిగే దశాంతరాన్ని గుర్తిస్తుంది; మరియు ఆ పదిహేడు సంవత్సరముల ముగింపును సూచించే ప్రవచనం, రోమును తూర్పు రోము, పడమర రోములుగా విభజింపబడుటను గుర్తిస్తుంది. ఆ పదిహేడు సంవత్సరాల కాలము, ఏదేని నిర్దిష్ట పదిహేడు సంవత్సరాల ప్రకటనచేత గాక, ప్రవచనాత్మక చరిత్రచేత గుర్తింపబడుచున్నది. రెండవ సంఘమును మూడవ సంఘమునుండి విభజించుటయొక్క ఆల్ఫా, 360 సంవత్సరాల కాల-ప్రవచనము నెరవేర్పు సమయమున సామ్రాజ్యము తూర్పు, పడమరలుగా విభజింపబడిన దానితో సమకాలికముగా సరిపోలెను. ఆ రెండు ప్రవచనములు పదిహేడు సంవత్సరాల ఒక కాలాన్ని స్థాపించుచున్నవి; మరియు పదిహేడు ఒక సముచిత ప్రవచనా చిహ్నమై యున్న యెడల, రెండు లేదా మూడు సాక్షుల సాక్ష్యముమీద ఆధారపడి, దానిని న్యాయసమ్మత ప్రవచనా కాలమని స్థాపింపబడవలెను.

Those witnesses exist in another 250-year period which began in 457 BC. On that date the 2,300-year prophecy of Daniel 8:14 began. 457 BC is a prophetic starting point, and an established prophetic waymark. Extending 250 years into the future brings you to 207 BC, which is the history between the battles of Raphia and Panium. The battle of Raphia and Panium cannot be separated, for they are both engaged in by Antiochus the Great. From the battle of Raphia in 217 BC unto the battle of Panium in 200 BC is seventeen years. The 2,300-year prophecy identifies a change of dispensation at the beginning, when the third decree restored Judah’s national sovereignty and then at the ending there was a change of dispensation when Christ moved from the holy place to the Most Holy Place. 207 BC represents the change of dispensation of Egyptian rule over Judea, unto the Seleucid dispensation of rule over the glorious land. The dispensation of Seleucid control over the glorious land produced the revolt of the Maccabees in 167 BC.

ఆ సాక్షులు క్రీపూ 457లో ప్రారంభమైన మరో 250 సంవత్సరాల కాలవ్యవధిలో ఉన్నారు. ఆ రోజున దానియేలు 8:14లోని 2,300 సంవత్సరాల ప్రవచనం ఆరంభమైంది. క్రీపూ 457 ఒక ప్రవచనా ఆరంభబిందువు, స్థిరపరచబడిన ప్రవచనా మైలురాయి. దానిని 250 సంవత్సరాలు ముందుకు పొడిగిస్తే క్రీపూ 207 వస్తుంది; అది రాఫియా యుద్ధము మరియు పానియం యుద్ధము మధ్యనున్న చరిత్ర. రాఫియా యుద్ధమును, పానియం యుద్ధమును విడదీయలేము; ఎందుకంటే ఆ రెండింటిలోను అంటియోకస్ మహా పాల్గొన్నాడు. క్రీపూ 217లోని రాఫియా యుద్ధం నుండి క్రీపూ 200లోని పానియం యుద్ధం వరకు పదిహేడు సంవత్సరాలు. 2,300 సంవత్సరాల ప్రవచనం ఆరంభంలో ఒక యుగమార్పును సూచిస్తుంది—మూడవ ఉత్తర్వు యూదా యొక్క జాతీయ సార్వభౌమాధికారాన్ని పునరుద్ధరించినప్పుడు; అలాగే ముగింపులో, క్రీస్తు పరిశుద్ధస్థలమునుండి పరమ పరిశుద్ధస్థలములోనికి ప్రవేశించినప్పుడు మరో యుగమార్పు జరిగింది. క్రీపూ 207 యూదాపై ఈగుప్తు పరిపాలనా యుగం నుండి సుందర దేశముపై సెల్యూసిడ్ పరిపాలనా యుగానికి జరిగిన మార్పును సూచిస్తుంది. సుందర దేశంపై సెల్యూసిడ్ ఆధిపత్యపు ఆ యుగమే క్రీపూ 167లో మక్కబీయుల తిరుగుబాటును ఉద్భవింపజేసింది.

The Nero period of 250 years ends with the history of Constantine the GREAT and the 250 years that conclude between the two battles is the history of Antiochus the GREAT. At the battle of Raphia, Ptolemy IV defeated Antiochus the Great and Ptolemy reigned for seventeen years. Both 250-year periods contain a distinct seventeen-year period. Both end in the history of a ruler who is known as the GREAT. Both 250-year periods begin at an established prophetic waymark and they both end at an established prophetic waymark.

నీరోకు సంబంధించిన 250 సంవత్సరాల కాలవ్యవధి మహా కాన్స్టాంటైన్ చరిత్రతో ముగుస్తుంది; అలాగే రెండు యుద్ధాల మధ్య పరిమితమైన 250 సంవత్సరాలు మహా ఆంటియోకస్ యొక్క చరిత్ర అవుతుంది. రాఫియా యుద్ధంలో ప్టోలెమీ నాలుగవవాడు మహా ఆంటియోకసును ఓడించాడు, మరియు ప్టోలెమీ పదిహేడు సంవత్సరాలు పరిపాలించాడు. ఈ రెండు 250 సంవత్సరాల కాలవ్యవధులలోనూ ఒక విశిష్టమైన పదిహేడు సంవత్సరాల విభాగం అంతర్భాగంగా ఉంది. రెండూ ‘మహా’ అని ప్రసిద్ధి చెందిన పాలకుని చరిత్రలోనే ముగుస్తాయి. ఈ రెండు 250 సంవత్సరాల కాలవ్యవధులు స్థాపిత ప్రవచనాత్మక మైలురాయి వద్ద ప్రారంభమై, స్థాపిత ప్రవచనాత్మక మైలురాయి వద్దనే ముగుస్తాయి.

The United States began on July 4, 1776 and 250 years later brings you to July 4, 2026 when Donald Trump, who is known as the one seeking to make America “great,” is going to celebrate those 250 years. 2026, like unto the 250 years from 457 BC concludes in the middle of the history of the modern battles of Raphia and Panium, known as the Ukrainian and Third World War. The reign of a southern king, the period of the first Sunday law and the period from the battle of Raphia to Panium provide three periods of seventeen years that are all connected with the same prophetic history. Three 250-year periods all arrive together in the same prophetic histories. The three periods of 250 years establish three lines of prophetic truth with history associated with Donald Trump, represented as either Constantine the Great, or Antiochus the Great.

యునైటెడ్ స్టేట్స్ 1776 జూలై 4న ఆవిర్భవించింది; దానికి రెండువందల యాభై సంవత్సరాలు జోడిస్తే 2026 జూలై 4 వస్తుంది. అమెరికాను ‘గొప్ప’గా చేయాలని ప్రయత్నించేవాడిగా పేరుపొందిన డొనాల్డ్ ట్రంప్ ఆ రెండువందల యాభై సంవత్సరాల వేడుకను ఆ దినాన జరుపుకోనున్నాడు. క్రీ.పూ. 457 నుండి లెక్కించిన రెండువందల యాభై సంవత్సరాల సరూప్యంగా, 2026 సంవత్సరం ఆధునిక రాఫియా మరియు పానియం యుద్ధాల చరిత్ర మధ్యభాగంలోనే సమాప్తమవుతుంది; అవి ఉక్రెయిన్ యుద్ధం మరియు మూడవ ప్రపంచయుద్ధం అని పిలువబడుతున్నవి. దక్షిణ రాజు యొక్క పాలన, మొదటి ఆదివార చట్టం యొక్క కాలం, మరియు రాఫియా యుద్ధం నుండి పానియం వరకు గల వ్యవధి—ఈ మూడు కూడా ఒక్కొక్కటి పదిహేడు సంవత్సరాల కాలాలను సూచించుచు, అవన్నీ ఏకమైన ప్రవచన చరిత్రతో అనుసంధానించబడి యున్నవి. రెండువందల యాభై సంవత్సరాల మూడు కాలాలూ అదే ప్రవచన చరిత్రల్లో ఏకకాలంలో సమాగమించుచున్నవి. ఈ మూడు 250 ఏళ్ల కాలాలు, డొనాల్డ్ ట్రంప్‌తో సంబంధిత చరిత్రను కలిగిన ప్రవచన సత్యపు మూడు రేఖలను స్థాపించుచు, ఆయనను కాన్స్టాంటైన్ మహాన్ గానీ లేదా ఆంటియొకుసు మహాన్ గానీగా ప్రతినిధించుచున్నవి.

The three lines of 250 years provide three different, but complementary illustrations of the latter days. Nero’s line identifies the seventeen-year history of compromise that perfectly speaks to the prophetic characteristics of the formation of the image of the beast.

రెండు వందల యాభై సంవత్సరాల మూడు కాలరేఖలు, అంత్య దినముల గూర్చి పరస్పరపూరకమైన మూడు భిన్న చిత్రణలను అందిస్తాయి. నీరో యొక్క కాలరేఖ, మృగముని ప్రతిమ రూపుదిద్దుటకు సంబంధించిన ప్రవచనాత్మక లక్షణాలకు పరిపూర్ణంగా సాక్ష్యపరచే పదిహేడు సంవత్సరాల రాజీ చరిత్రను గుర్తిస్తుంది.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> కృపాకాలము ముగిసేలోపే మృగముని ప్రతిరూపము రూపుదాల్చునని ప్రభువు నాకు స్పష్టంగా తెలియజేశాడు; ఎందుకనగా అది దేవుని ప్రజలకు గొప్ప పరీక్షై నిలిచును; దాని ద్వారా వారి నిత్య విధి నిర్ణయింపబడును. నీ స్థానం అంతటి విరోధాభాసాల కలబోతగా ఉండుటచేత మోసపడియే వారు కొద్దిమంది మాత్రమే.

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> ప్రకటన గ్రంథము 13వ అధ్యాయములో ఈ విషయము స్పష్టంగా ప్రతిపాదించబడింది; [ప్రకటన గ్రంథము 13:11-17, ఉటంకించబడినవి].

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> ముద్రింపబడక మునుపు దేవుని ప్రజలు తప్పక ఎదుర్కొనవలసిన పరీక్ష ఇదే. ఆయన ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించి, నకిలీ శబ్బతు దినమును అంగీకరించుటకు నిరాకరించుచు దేవునియెడల తమ విశ్వాసనిష్ఠను నిరూపించిన వారందరు ప్రభువైన యెహోవా దేవుని పతాకమున కింద శ్రేణీకరింపబడుదురు, జీవముగల దేవుని ముద్రను పొందుదురు. దివ్యోత్పత్తిగల సత్యమును త్యజించి ఆదివారపు శబ్బతు దినమును అంగీకరించువారు మృగముని ముద్రను పొందుదురు. మాన్యుస్క్రిప్ట్ రీలీసెస్, ఖండము 15, 15.

The image of the beast is the combination of church and state, with the church in control of the relationship. The compromise of Constantine in attempting to bring paganism together with Christianity is the classic example of the compromise of the latter days.

మృగముని ప్రతిమ అనేది సభ మరియు రాష్ట్రం యొక్క కలయిక; ఆ సంబంధంపై ఆధిపత్యం సభదే. పౌరాణిక దేవతారాధనను క్రైస్తవ మతంతో ఏకీకరించడానికి చేసిన కాన్స్టాంటిన్ యొక్క రాజీ, అంత్యకాలపు రాజీకి శ్రేష్ఠమైన ఉదాహరణ.

> “In the movements now in progress in the United States to secure for the institutions and usages of the church the support of the state, Protestants are following in the steps of papists. Nay, more, they are opening the door for the papacy to regain in Protestant America the supremacy which she has lost in the Old World. And that which gives greater significance to this movement is the fact that the principal object contemplated is the enforcement of Sunday observance—a custom which originated with Rome, and which she claims as the sign of her authority. It is the spirit of the papacy—the spirit of conformity to worldly customs, the veneration for human traditions above the commandments of God—that is permeating the Protestant churches and leading them on to do the same work of Sunday exaltation which the papacy has done before them.

> సంయుక్త రాష్ట్ర అమెరికాలో ప్రస్తుతం కొనసాగుతున్న, సభకు చెందిన సంస్థలు మరియు ఆచారాలకు రాష్ట్ర మద్దతు సంపాదించుటకై ఉన్న ఉద్యమములలో, ప్రొటెస్టెంటులు పాప్ అనుచరుల అడుగుజాడల్లో నడుస్తున్నారు. అంతేకాక, పాత ప్రపంచంలో కోల్పోయిన అధిపత్యాన్ని ప్రొటెస్టంట్ అమెరికాలో మళ్లీ పొందుటకు పాపత్వమునకు తలుపు తెరవుచున్నారు. ఈ ఉద్యమానికి మరింత ప్రాముఖ్యతనిచ్చేది ఏమనగా, ప్రధాన లక్ష్యముగా ఉద్దేశించబడినది ఆదివార ఆచరణను బలవంతంగా అమలుపరచుటయే—ఇది రోములో పుట్టిన ఆచారం; దానిని తన అధికారానికి సంకేతమని ఆమె ప్రకటించుచున్నది. ప్రొటెస్టంట్ సభలలో అంతట వ్యాపించి, వారిని పాపత్వం వారికన్నా పూర్వమే చేసినట్లే ఆదివారాన్ని మహిమాపరచు అటువంటి అదే కార్యమునకు నడిపించుచున్నది పాపత్వపు ఆత్మయే—అది లోకపు ఆచారాలకు అనుకూలత గల ఆత్మ, దేవుని ఆజ్ఞలకన్నా మానవ సంప్రదాయాలకు అధిక గౌరవం ఇచ్చే ఆత్మ.

> “If the reader would understand the agencies to be employed in the soon-coming contest, he has but to trace the record of the means which Rome employed for the same object in ages past. If he would know how papists and Protestants united will deal with those who reject their dogmas, let him see the spirit which Rome manifested toward the Sabbath and its defenders.

> త్వరలో రాబోయే సంగ్రామములో వినియోగింపబడబోవు కార్యసాధక శక్తులను పాఠకుడు గ్రహించదలిచినయెడల, గత యుగములలో అదేవిధమైన లక్ష్యార్థం కొరకు రోము ప్రయోగించిన సాధనముల చరిత్రను అనుసరించి పరిశీలించుట అతనికి చాలు. అతడు పాపిస్టులును ప్రొటెస్టెంట్లును ఐక్యముగా తమ మత నిశ్చయోక్తులను తిరస్కరించువారితో ఎట్లుగా వ్యవహరించెదరో తెలిసికొనదలిచినయెడల, శబ్బత్ దినమునకు మరియు దాని పరిరక్షకులకు సంబంధించి రోము ప్రదర్శించిన ఆత్మను గమనించవలెను.

> “Royal edicts, general councils, and church ordinances sustained by secular power were the steps by which the pagan festival attained its position of honor in the Christian world. The first public measure enforcing Sunday observance was the law enacted by Constantine. (A.D. 321) This edict required townspeople to rest on ‘the venerable day of the sun,’ but permitted countrymen to continue their agricultural pursuits. Though virtually a heathen statute, it was enforced by the emperor after his nominal acceptance of Christianity.” The Great Controversy, 574.

> రాజా ఫర్మానాలు, సర్వసామాన్య పరిషత్తులు, అలాగే లౌకిక అధికారముచే బలపరచబడిన చర్చ్ ధర్మనియమాలు—ఇవే హేతేనుల పండుగ క్రైస్తవ లోకంలో తన గౌరవస్థానాన్ని అధిరోహించుటకు దారితీసిన మెట్లు. ఆదివారపు ఆచరణను బలవంతపరిచిన తొలి ప్రజా చర్య కాన్స్టాంటైన్ జారీ చేసిన చట్టమే (క్రీ.శ. 321). ఈ ఫర్మానము ‘సూర్యుని పూజనీయ దినమున’ పట్టణవాసులు విశ్రాంతి తీసుకోవలెనని ఆదేశించింది; అయితే గ్రామీణులకు తమ వ్యవసాయ కార్యములను కొనసాగించుటకు అనుమతించింది. ఇది వాస్తవానికి హేతేన చట్టమే అయినను, క్రైస్తవమును తాను నామమాత్రంగా స్వీకరించిన తరువాత చక్రవర్తి దీనిని అమలు చేయించాడు. ది గ్రేట్ కాంట్రవర్సీ, 574.

The progression of compromise that led to, and will again lead to the Sunday law is represented with the seventeen-year period from 313 to 330, with the first Sunday law of 321 as the midpoint of the history. At the beginning was a marriage of east and west, and at the end was the divorce of east and west. The first Sunday law is the middle waymark representing rebellion, just as the thirteenth letter of the Hebrew alphabet, when preceded by the first letter and followed by the twenty-second and last letter of the alphabet makes up the Hebrew word truth. Marriage at the beginning and divorce at the end identifies the alpha letter in agreement with the omega letter. The period of 250-years that began with Nero has the signature of Christ, and it speaks to a subject of present truth in the latter days.

ఆదివారం చట్టానికి దారితీసినదియు, మరల దానికే దారితీయబోవుచున్నదియు అయిన రాజీపడుట యొక్క క్రమోన్నతి, 313 నుండి 330 వరకు ఉన్న పదిహేడేళ్ల కాలంతో సూచింపబడుచున్నది; 321లోని మొదటి ఆదివారం చట్టము ఆ చరిత్రయొక్క మధ్యబిందువుగా నిలుస్తుంది. ఆరంభములో తూర్పు మరియు పడమరల వివాహము నుండెను; అంత్యములో తూర్పు మరియు పడమరల విడాకులు సంభవించెను. మొదటి ఆదివారం చట్టము తిరుగుబాటును ప్రతినిధానం చేసే మధ్య మార్గసూచికయై నిలుస్తుంది; ఎలా అంటే, హెబ్రీ వర్ణమాలలోని పదమూడవ అక్షరము, దానికి ముందుగా మొదటి అక్షరమును, తరువాత ఇరవై రెండవదైన అంతిమ అక్షరమును ఉంచినపుడు, హెబ్రీ భాషలోని ‘సత్యము’ అనే పదము నిర్మితమగునట్లు. ఆరంభములో వివాహము, అంత్యములో విడాకులు ఉండటము, ఆల్ఫా అక్షరము ఓమెగా అక్షరముతో ఏకముగా ఉన్నదని తెలియజేయును. నీరోతో ప్రారంభమైన 250 సంవత్సరాల కాలమునకు క్రీస్తుయొక్క సంతకం కలదు; అది అంత్యదినములలోని వర్తమాన సత్య విషయమును సూచించుచున్నది.

The 250-year period that begins with 457 BC is emphasizing the statecraft represented by Antiochus the Great as he stands within the seventeen-year period from Raphia to Panium. We understand it as statecraft, for in 457 BC a prophecy of 2,300 years also began. The 2,300 years is the internal line of prophecy that speaks to God’s work of redemption, which aligns with a symbol of churchcraft. Unlike the 250-year period that began with Nero, the period that begins in 457 BC is addressing the political role of the last American president who is seeking to make America and then the world great, as he promotes the erroneous Catholic concept of a golden age of a thousand years of peace.

క్రీపూ 457తో ప్రారంభమయ్యే 250 సంవత్సరాల కాలం, రాఫియా నుండి పానియము వరకు ఉన్న పదిహేడేళ్ల విభాగంలో నిలిచినట్టుగా చూపబడే మహానుభావుడైన అంటియోకస్ ప్రతినిధ్యం చేసిన రాష్ట్రపాలనను ప్రధానపరస్తోంది. దానిని మనము రాష్ట్రపాలనగా గ్రహిస్తాము; ఏలయనగా క్రీపూ 457లోనే రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనము కూడ ఆరంభమైంది. ఆ రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాలు దేవుని విమోచనకార్యమును ఉద్దేశించే అంతర్గత ప్రవచనరేఖ; అది చర్చి-పాలనను సూచించే చిహ్నంతో సమన్వయములో నిలుస్తుంది. నీరోతో ప్రారంభమైన 250 సంవత్సరాల కాలానికి విభిన్నముగా, క్రీపూ 457లో ప్రారంభమయ్యే ఈ కాలం, అమెరికాను తరువాత ప్రపంచమంతటినీ గొప్పదనమునకు చేర్చుదుమనే యత్నంలో, శాంతితో నిండిన వెయ్యి సంవత్సరాల స్వర్ణయుగమనే తప్పుడు కతోలిక భావనను ప్రోత్సహించు చివరి అమెరికా అధ్యక్షుని రాజకీయ పాత్రను సూచిస్తోంది.

The 250 years of the United States, who is the earth beast of Revelation thirteen identifies the conclusion of the sixth kingdom of Bible prophecy, that ends where it began, in the midst of war. The victors of history, define the record of history that is preserved. The globalist dragon powered Democrats, view the current anarchy as a revolution, and the all-talk and no action Republicans view this current history as a civil war. The Democrats are representatives of the dragon of Bible prophecy, and the Republicans are represented as apostate Protestants, or in the terms of John in Revelation sixteen, they are the false prophet. The United States began in a war of revolution and it ends with a war of revolution. The Republican party began in a civil war and they end in a civil war. Republicans see the civil war that Democrats call a revolution.

ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయములోని భూమి నుండి వచ్చెడు మృగముగా గుర్తింపబడిన సంయుక్త రాష్ట్రాల రెండువందల యాభై సంవత్సరాల కాలం, బైబిలు ప్రవచనంలోని ఆరవ రాజ్యపు ముగింపును సూచిస్తుంది; అది ప్రారంభమైన స్థానంలోనే, యుద్ధమధ్యంలోనే ముగుస్తుంది. చరిత్రలో విజయం సాధించినవారే, సంరక్షింపబడిన చరిత్రలేఖనాన్ని నిర్వచిస్తారు. గ్లోబలిస్ట్ డ్రాగన్ చేత శక్తినొందిన డెమోక్రాట్లు ప్రస్తుత అরাজకతను విప్లవంగా పరిగణిస్తున్నారు; మాటలతో మాత్రమే నిమగ్నమై కార్యరహితులైన రిపబ్లికన్లు ఈ ప్రస్తుత పరిణామాలను గృహయుద్ధంగా పరిగణిస్తున్నారు. డెమోక్రాట్లు బైబిలు ప్రవచనంలోని డ్రాగన్‌కు ప్రతినిధులు; రిపబ్లికన్లు అపస్థాత ప్రొటెస్టెంట్లుగా చిత్రింపబడ్డారు, లేక ప్రకటన గ్రంథము పదహారు అధ్యాయములో యోహాను చెప్పిన ప్రకారము, వారు అసత్య ప్రవక్త. సంయుక్త రాష్ట్రాలు విప్లవ యుద్ధంలో ఆవిర్భవించి, విప్లవ యుద్ధంతోనే ముగుస్తాయి. రిపబ్లికన్ పార్టీ గృహయుద్ధములోనే ఆరంభమై, గృహయుద్ధంతోనే ముగుస్తుంది. డెమోక్రాట్లు విప్లవం అని పిలిచేదాన్ని రిపబ్లికన్లు గృహయుద్ధముగా చూస్తారు.

Trump, as the last Republican president possesses the prophetic attributes of the first Republican president, who arrived in the external history of the Civil War. Lincoln’s external Civil War was also the internal history of Isaiah’s prophecy of chapter seven, verse eight that ended in 1863, the very year of the Emancipation Proclamation. The distinction between the two parties is a primary and foundational prophetic principle. It began with Cain and Abel, who in the time of Christ were represented by the Sadducees and the Pharisees, two classes of Cain who were to murder one Abel.

చివరి రిపబ్లికన్ అధ్యక్షుడు అయిన ట్రంప్, పౌరయుద్ధం యొక్క బాహ్య చరిత్రలో ప్రత్యక్షమైన మొదటి రిపబ్లికన్ అధ్యక్షుని ప్రవచనాత్మక లక్షణాలను కలిగియున్నాడు. లింకన్ పాలనకాలపు బాహ్య పౌరయుద్ధం, యెషయా ప్రవక్త గ్రంథము ఏడవ అధ్యాయం, ఎనిమిదవ వచనమునున్న ప్రవచనపు అంతర్గత చరిత్రగానూ నిలిచింది; ఆ ప్రవచనం 1863 సంవత్సరమున సమాప్తమైందీ, అదే సంవత్సరమున బానిసల విముక్తి ప్రకటన వెలువడింది. రెండు పక్షాల మధ్యనున్న భేదం ఒక ప్రాథమికమూ మూలాత్మకమూ అయిన ప్రవచన సూత్రం. అది కయీను మరియు హాబేలుతో ఆరంభమైంది; క్రీస్తు కాలమున అది సద్దూకేయులుచే, ఫరీశీయులుచే ప్రతినిధింపబడియెను; వారు కయీనుకు చెందిన రెండు వర్గాలు, ఒక హాబేలను హతమార్చబోవువారు.

The Pharisees and Sadducees represent those who agreed to crucify their Messiah, for different reasons, but agreement—just the same. The Pharisees professed to uphold the law, but didn’t, as with Republicans. The Pharisees professed to uphold the original divine law, but interpreted the law through their own bigoted logic. The original Law for the Pharisees is the Constitution for the Republicans, the very Constitution they claim to support, but don’t. The Sadducees rejected the power of God, and though a smaller sect than the Pharisees, the Sadducees controlled the religious and political landscape of Judea in the time of Christ. The Democrats are a smaller sect than the Republicans, so small they must cheat to stay in power, but stay in power they do, for their opponents who profess to uphold equal justice for all, do nothing to enforce the principles of the law they profess to uphold.

ఫరిసయ్యులును సద్దూకులును, కారణాలు వేర్వేరైనా, తమ మెస్సీయాను సిలువ వేయుటకు అంగీకరించిన వారిని ప్రతినిధులుగా నిలుస్తారు; కారణాలు వేరు, కాని ఏకాభిప్రాయం మాత్రం ఒకటే. ఫరిసయ్యులు ధర్మశాస్త్రాన్ని నిలబెడతామని ప్రకటిస్తారు, కానీ అలా చేయరు; రిపబ్లికన్ల విషయములోను అంతే. ఫరిసయ్యులు అసలు దివ్య ధర్మశాస్త్రాన్ని నిలబెడతామని ప్రకటిస్తారు, అయితే ధర్మశాస్త్రాన్ని తమ స్వపక్షపాతపూరిత తార్కికత ద్వారా వ్యాఖ్యానిస్తారు. ఫరిసయ్యులకు అసలు ధర్మశాస్త్రం ఏ స్థానం కలిగి ఉందో, రిపబ్లికన్లకు రాజ్యాంగం అదే — అదే రాజ్యాంగాన్ని తాము నిలబెడతామని వారు ప్రకటిస్తారు, కాని నిలబెట్టరు. సద్దూకులు దేవుని శక్తిని నిరాకరించారు; ఫరిసయ్యులకన్నా చిన్న వర్గంగా ఉన్నప్పటికీ, క్రీస్తు కాలంలో యూదయాలోని ఆధ్యాత్మిక మరియు రాజకీయ రంగాలపై వారు ఆధిపత్యం చలాయించారు. రిపబ్లికన్లకన్నా డెమోక్రాట్లు చిన్న వర్గం — అధికారంలో నిలవడానికి కపటచర్యలను ఆశ్రయించవలసినంత చిన్నది; అయినప్పటికీ వారు అధికారంలో నిలుస్తూనే ఉన్నారు, ఎందుకంటే అందరికీ సమాన న్యాయాన్ని నిలబెడతామని ప్రకటించే వారి ప్రత్యర్థులు, తాము నిలబెట్టాలని ప్రకటించిన చట్టసూత్రాలను అమలుచేయడానికి ఏమీ చేయరు.

There is nothing new under the sun, and the two political parties in the United States are as much a part of the prophetic landscape as were the Pharisees and Sadducees. There are of course many other parallels along this prophetic line, but it is only when you see the prophetic relationship of the two unholy powers, who though adversaries, become united against holiness, that you then see Ptolemy and Uzziah in the proper light. Both southern kings attempted to sacrifice at the same temple, but Ptolemy, from Egypt represents a dragon power—the Democrats. Uzziah, as king of Judea is the leader of the glorious land, who is apostate Protestantism, or the false prophet—the Republicans.

సూర్యుని క్రింద నూతనమేదీ లేదు; యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లోని రెండు రాజకీయ పక్షాలు కూడా, ఫరీషీయులు మరియు సద్దూకీయులు ప్రవచనాత్మక దృశ్యపటంలో భాగమైనట్లే, అదే దృశ్యపటంలో భాగమై ఉన్నాయి. నిస్సందేహంగా ఈ ప్రవచనాత్మక రేఖలో మరెన్నో సామ్యాలు ఉన్నాయి; అయితే పరస్పరం శత్రుత్వం కలిగి ఉన్నప్పటికీ పవిత్రతకు వ్యతిరేకంగా ఐక్యమయ్యే ఆ రెండు అపవిత్ర శక్తుల మధ్యనున్న ప్రవచనాత్మక సంబంధాన్ని నీవు గ్రహించినప్పుడే, ప్టోలెమీ మరియు ఉజ్జీయా సరియైన వెలుగులో కనబడుతారు. ఇరు దక్షిణపు రాజులూ అదే మందిరములో బలులు సమర్పించుటకు ప్రయత్నించారు; అయితే ఐగుప్తు నుండి వచ్చిన ప్టోలెమీ డ్రాగను-శక్తిని—డెమోక్రాట్లను—ప్రతీకరిస్తాడు. యూదా రాజైన ఉజ్జీయా సుందర దేశమునకు నాయకుడు; అతడే అపస్తాత ప్రొటెస్టాంటిజము, లేదా తప్పుడు ప్రవక్త—రిపబ్లికన్లు.

The relationship of the dragon and false prophet is classically represented at Mount Carmel. At the mount, Ahab represented the dragon and Jezebel’s prophets of Baal and Ashtaroth represented the false prophets who stood against Elijah. The beast that is Jezebel was still behind the scenes in Samaria. The dragon united with the false prophet was also represented by pagan Rome and the Jews unification at the cross, as will be the unification of the Democrats and the Republicans at the Sunday law. The elements of a united power are represented by the Democrats and Republicans within the Republican horn of the earth beast. Those two unholy political powers are represented by Cain, and the line of Abel also possesses a twofold division.

ద్రాగన్ మరియు అబద్ధ ప్రవక్తల సంబంధము సాంప్రదాయరీతిగా కర్మేలు పర్వతమునందు ప్రతిరూపించబడింది. ఆ పర్వతమునందు, ఆహాబు ద్రాగన్‌ను ప్రతినిధీకరించెను; యిజబేలు కు చెందిన బాళ్ మరియు అష్తారోత్ ప్రవక్తలు ఏలీయాకు ఎదిరించి నిలిచిన అబద్ధ ప్రవక్తలను ప్రతినిధీకరించిరి. యిజబేలు అను మృగము సమార్యలోనే ఇంకా నేపథ్యంలో ఉండెను. ద్రాగన్ అబద్ధ ప్రవక్తతో ఐక్యమై యుండుటను సిలువవద్ద బహుదేవారాధక రోము మరియు యూదుల ఐక్యముచేతను ప్రతినిధీకరించబడెను; అలాగే ఆదివారం చట్టమునందు డెమోక్రాట్లు మరియు రిపబ్లికన్లు ఐక్యమగుదురు. ఒక ఐక్య శక్తియొక్క అంశములు భూమి మృగముని రిపబ్లికన్ కొమ్ములోనున్న డెమోక్రాట్లు మరియు రిపబ్లికన్లచేత ప్రతినిధీకరించబడుచున్నవి. ఆ రెండు అపవిత్ర రాజకీయ శక్తులు కయినుచేత ప్రతినిధీకరింపబడినవే; అలాగే ఆబేలు వంశరేఖకును ద్విగుణ విభాగము కలదు.

Abel’s line, which in relation to Cain’s external line is the internal line, and is represented by two classes of virgins. The progression of the Protestant horn of the earth beast that is the United States is represented by a series of religious purging’s beginning with the church of Sardis in 1798, when the United States became the sixth kingdom of Bible prophecy. Sardis was a church who had a name claiming that it lived, but it was dead. By 1798 the Protestant sects that had broken away from the papal church were already returning to Rome. Christians were first named Christians in Antioch.

కయినుని బాహ్య రేఖతో సంబంధించి అంతర్గత రేఖగా ఉన్న ఆబేలు యొక్క వంశరేఖ, కన్యల రెండు వర్గాలచే ప్రతినిధీకరించబడుతుంది. భూమి మృగముగా గుర్తింపబడెడు యునైటెడ్ స్టేట్స్‌కు చెందిన ప్రొటెస్టంట్ కొమ్ము యొక్క ప్రగతి, యునైటెడ్ స్టేట్స్ బైబిల్ ప్రవచనంలోని ఆరో రాజ్యముగా నిలిచిన 1798 సంవత్సరమందు సార్దిస్ సంఘముతో ప్రారంభమగు మతపర శుద్ధీకరణల శ్రేణిచే ప్రతినిధీకరించబడుతుంది. సార్దిస్ సంఘము ‘బతికియున్నది’ అనునది పేరు కలిగి యుండి, యథార్థముగా మృతమైయుండెను. 1798 నాటికే పాపల్ చర్చినుండి వేరుపడిన ప్రొటెస్టంట్ పంథాలు ఇప్పటికే రోమునకు తిరిగిపోయుచుండెను. ‘క్రైస్తవులు’ అనబడిన వారు మొదటిసారిగా అంతియొక్యలోనే అటువంటి పేరు పొందిరి.

> “It was in Antioch that the disciples were first called Christians. The name was given them because Christ was the main theme of their preaching, their teaching, and their conversation. Continually they were recounting the incidents that had occurred during the days of His earthly ministry, when His disciples were blessed with His personal presence. Untiringly they dwelt upon His teachings and His miracles of healing. With quivering lips and tearful eyes they spoke of His agony in the garden, His betrayal, trial, and execution, the forbearance and humility with which He had endured the contumely and torture imposed upon Him by His enemies, and the Godlike pity with which He had prayed for those who persecuted Him. His resurrection and ascension, and His work in heaven as the Mediator for fallen man, were topics on which they rejoiced to dwell. Well might the heathen call them Christians, since they preached Christ and addressed their prayers to God through Him.

> శిష్యులను మొదటిసారిగా క్రైస్తవులు అని పిలిచినది ఆంటియొఖియాలోనే. వారి ప్రసంగములలోను బోధనలలోను సంభాషణలలోను క్రీస్తే కేంద్రవిషయమై యుండెను గనుక ఆ పేరు వారికి ప్రసాదించబడెను. ఆయన భౌమ సేవాకాలమందు జరిగిన ఘటనలను వారు నిరంతరం స్మరించుచూ వివరించుచుండిరి; ఆ దినములలో ఆయన శిష్యులు ఆయన వ్యక్తిగత సాన్నిధ్యముతో ఆశీర్వదింపబడియుండిరి. అలసట తెలియక వారు ఆయన బోధలను, ఆయన స్వస్థపరచిన అద్భుతములను విశదీకరించుచుండిరి. వణుకుతున్న పెదవులతోను, కన్నీళ్లు నిండిన నేత్రాలతోను, తోటలో ఆయన అనుభవించిన ఆర్తిని, ఆయన ద్రోహింపబడినదనియు, విచారణకు లోనై మరణదండనకు గురైనదనియు, ఆయన శత్రువులు ఆయన మీద మోపిన అవమానహేళనలు, యాతనలను ఆయన దీర్ఘశాంతితోను వినమ్రతతోను ఎలా సహించినాడో, అలాగే ఆయనను హింసించినవరి కొరకు ఆయన చేసిన ప్రార్థనలో వెల్లడైన దైవసదృశ కరుణను వారు వివరిస్తుండిరి. ఆయన పునరుత్థానము, స్వర్గారోహణము, అలాగే పతిత మనిషి కొరకు మధ్యవర్తిగా స్వర్గలోకమందు ఆయన నిర్వహించుచున్న కార్యమును గూర్చి వారు హర్షంతో సుదీర్ఘముగా ధ్యానించుచుండిరి. వారు క్రీస్తునే ప్రకటించుచు, ఆయన ద్వారానే తమ ప్రార్థనలను దేవునికి అర్పించుచుండిరి గనుక, అన్యజనులు వారిని క్రైస్తవులు అని పిలిచినది సముచితమే.

> “It was God who gave to them the name of Christian. This is a royal name, given to all who join themselves to Christ. It was of this name that James wrote later, ‘Do not rich men oppress you, and draw you before the judgment seats? Do not they blaspheme that worthy name by the which ye are called?’ James 2:6, 7. And Peter declared, ‘If any man suffer as a Christian, let him not be ashamed; but let him glorify God on this behalf.’ ‘If ye be reproached for the name of Christ, happy are ye; for the spirit of glory and of God resteth upon you.’ 1 Peter 4:16, 14.” Acts of the Apostles, 157.

> వారికి క్రైస్తవుడనే నామమును అనుగ్రహించినవాడు దేవుడే. ఇది క్రీస్తుతో ఏకమగు వారందరికీ అనుగ్రహింపబడిన రాజకియమైన నామము. ఇదే నామము గూర్చి యాకోబు తరువాత ఇలా వ్రాసెను: ‘ధనవంతులు మిమ్మును పీడింపకపోవుదురా? న్యాయాసనముల యెదుటికి మిమ్మును ఈడ్చికొనివెళ్లరా? మీరు పిలువబడిన ఆ ఘన నామమును వారు దూషించరా?’ యాకోబు 2:6, 7. మరియు పేతురు ప్రకటించెను: ‘ఏ మనుష్యుడైనను క్రైస్తవునిగా బాధపడినయెడల సిగ్గుపడకూడదు; గాని ఈ విషయములో దేవునిని మహిమపరచవలెను.’ ‘క్రీస్తు నామమునుబట్టి మీరు నిందింపబడినయెడల ధన్యులు; ఎందుకనగా మహిమయొక్క ఆత్మ, అదేనగు దేవుని ఆత్మ, మీ మీద విశ్రాంతిచేయుచున్నది.’ 1 పేతురు 4:16, 14. అపొస్తలుల కార్యములు, 157.

The church of Ephesus was given the name of Christian which led to the persecuted church of Smyrna, that was followed by the church of compromise in the history of Pergamos. When the papacy took the throne, a separation identified God’s true church as the church in the wilderness. The Roman church was Thyatira. At the ending of the wilderness of twelve hundred and sixty years, the church of Protestantism arose, and from that point onward the Protestant horn is represented by a divine series of tests and purges.

ఎఫెసు సంఘమునకు ‘క్రైస్తవ’ అనే నామము కల్పించబడెను; ఆపై పీడిత స్మిర్నా సంఘము ప్రత్యక్షమాయెను; దానిని అనుసరించి పెర్గమున చరిత్రలో రాజీపడిన సంఘము వచ్చెను. పాపత్వము సింహాసనాన్ని అధిరోహించినప్పుడు, వేరుపాటు సంభవించి, దేవుని సత్యసంఘము ‘అరణ్యములోనున్న సంఘము’గా గుర్తింపబడెను. రోమా సంఘమే త్యాతీరా. వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరాల అరణ్యకాలము ముగిసినప్పుడు, ప్రొటెస్టాంటు సంఘము ఉదయించింది; ఆ తరువాత నుండి, ప్రొటెస్టాంటు కొమ్ము దైవిక పరీక్షలు మరియు శుద్ధీకరణల శ్రేణిచేత ప్రతినిధీకరింపబడుచున్నది.

Protestantism began when Martin Luther nailed his 95 theses upon the door in 1517, and “23” years later in 1540 the Jesuit order began. In 2013 the 95th and final presentation of Habakkuk’s Tables was nailed to the door, and on March 13, 2013¸ the first Jesuit pope was inaugurated. Martin Luther was excommunicated in that very history by pope Leo. Go figure…

ప్రొటెస్టాంటిజం 1517లో మార్టిన్ లూథర్ తన 95 థీసిస్‌లను తలుపుపై మేకులతో తగిలించినప్పుడు ప్రారంభమైంది; ఆ తరువాత "23" సంవత్సరాలకు, 1540లో, జెస్యూటు ఆర్డరు ఆరంభమైంది. 2013లో హబక్కూకు యొక్క పట్టికల 95వ మరియు తుద ప్రదర్శన తలుపుపై మేకులతో తగిలించబడింది; మరియు 2013 మార్చి 13న, తొలి జెస్యూటు పోప్ అభిషేకించబడ్డాడు. అదే చరిత్రలో మార్టిన్ లూథర్‌ను పోప్ లియో సంఘబహిష్కరించాడు. మీరే తేల్చుకోండి...

In 1798 the church of Sardis claimed to hold to the name of “Protestant,” but by returning to Rome they were already failing to uphold their name. When Millerite Adventism took the torch of Protestantism in 1844, they represented a rebuke against Jeroboam the first king of Israel, a nation who were blood relatives of the tribe in Judah, where God had placed His temple. Jeroboam set up a counterfeit, based upon the religion that represented his nation’s former bondage. He repeated Aaron’s foundational rebellion of erecting an image of a beast with all the prophetic significance associated with the story. But at his dedication service Millerite Adventism rebuked his unwillingness to continue to direct true worship to the sanctuary where God lives. Jeroboam, wanted the focus of worship to be in Bethel and Dan, representing those from Sardis in 1844 who refused to follow Christ into the Most Holy Place.

1798లో సర్దిస్ సంఘము "Protestant" అనే నామమును ధరించుచున్నదని ప్రకటించెను; అయితే రోమావైపు తిరిగి పోవుటద్వారా, తమ నామమును నిలబెట్టుటలో అప్పటికే విఫలమైయుండెను. 1844లో మిల్లరైట్ అడ్వెంటిజము ప్రొటెస్టాంటిజము యొక్క జ్యోతిని స్వీకరించినప్పుడు, వారు దేవుడు తన ఆలయాన్ని ఉంచిన యూదా గోత్రానికి రక్తసంబంధులైన ఒక జాతియగు ఇశ్రాయేలు యొక్క ప్రథమ రాజైన యెరోబాముపై గద్దింపును ప్రతినిధ్యం చేసిరి. యెరోబాము, తన జాతి పూర్వ బానిసత్వాన్ని సూచించిన మతాన్ని ఆధారంగా చేసికొని, ఒక నకిలీ ఆరాధనా వ్యవస్థను స్థాపించెను. ఆ కథతో అనుసంధానమైన సమస్త ప్రవచనాత్మక ప్రాముఖ్యతతో కూడిన మృగముని ప్రతిమను నిలపుట అనే ఆహరోను చేసిన ప్రాథమిక తిరుగుబాటును అతడు పునరావృతముచేసెను. అయితే, అతని ప్రతిష్ఠా సేవలోనే, దేవుడు నివసించే పరిశుద్ధస్థలమునకు నిజమైన ఆరాధనను కొనసాగించి దారి చేయుటకు అతని అసమ్మతిని మిల్లరైట్ అడ్వెంటిజము గద్దించెను. యెరోబాము, ఆరాధన యొక్క దృష్టికేంద్రం బేతేలు మరియు దానులో ఉండాలని కోరుకొనెను; ఇది, 1844లో సర్దిస్‌లోని వారిలో క్రీస్తును అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలములోనికి అనుసరించుటకు నిరాకరించినవారిని సూచించెను.

Millerite Adventism chose to return to the religion of Rome, and took up the very doctrinal arguments of those who had just been exposed as false prophets through their rejection of Miller’s message; as their theological masters in order to justify their rejection of the prophetic message of the seven times. Millerite Adventism, as with the disobedient prophet chose their own path, instead of following God’s direction. The path that is chosen by the foolish in all the tests and purges of the wise and foolish virgins from the Protestant reformation onward in prophetic history is the path which returns to the worship of the land that you were delivered from, and as they say, “all roads lead to Rome.” All roads except Jeremiah’s old paths.

మిల్లరైట్ ఆడ్వెంటిజము, రోము యొక్క మతమునకు తిరిగి చేరుటను ఎంచుకొని, మిల్లర్ యొక్క సందేశమును తిరస్కరించినందున ఇప్పుడే తప్పుడు ప్రవక్తలని బహిర్గతమైన వారియొక్క అదే సిద్ధాంత వాదనలను స్వీకరించి, ఏడు సమయముల ప్రవచనా సందేశమును తాము నిరాకరించిన దానిని సమర్థించుటకై వారినే తమ దైవశాస్త్ర ఆచార్యులుగా అంగీకరించెను. మిల్లరైట్ ఆడ్వెంటిజము, అవిధేయ ప్రవక్తవలెనే, దేవుని దిశను అనుసరించుటకు బదులుగా తమ స్వంత మార్గమును ఎంచుకొనెను. ప్రవచనా చరిత్రలో, ప్రొటెస్టెంట్ సంస్కరణనుండి ఆపై వరకు, జ్ఞానులును మూర్ఖులునైన కన్యకలయొక్క సమస్త పరీక్షలలోను శుద్ధీకరణలలోను మూర్ఖులు ఎంచుకొనిన మార్గము, మీరు విడిపింపబడిన దేశపు ఆరాధనకు తిరిగి తీసికొనివెళ్లే అదే మార్గమే; మరియు వారు చెప్పినట్లే, “అన్ని మార్గములును రోమునకే చేరును.” యిర్మియా చెప్పిన పూర్వపు మార్గములు మినహా.

The Protestant reformation had been typified by Moses’ return to Egypt in order to lead God’s people into the Promised Land. Once out of the land of captivity God purposed to give His chosen people His law. In the line of Moses and the Protestant reformation rebellion was manifested immediately after the deliverance. God tested Sardis, a people who claimed to have a living name, but were dead by the time of the message of William Miller. Two purging’s took place in 1844; the first was the purge of the church of Sardis, who had claimed to be Protestants, but were proven to be dead; and then the Millerite’s were purged in the same year, in fulfillment of the parable of the ten virgins.

దేవుని ప్రజలను వాగ్దానదేశమునకు నడిపించుటకై మోషే ఐగుప్తుకు తిరిగి వచ్చెను; ఆ కార్యముచేత ప్రొటెస్టంట్ సంస్కరణ ప్రతీకాత్మకంగా సూచింపబడెను. బంధనదేశము నుండి బయటపడిన తరువాత, తన ఎన్నుకొనిన ప్రజలకు తన ధర్మశాస్త్రమును అనుగ్రహించుటకై దేవుడు సంకల్పించెను. మోషే యొక్క నమూనయందును ప్రొటెస్టంట్ సంస్కరణయందును, విమోచన అనంతరం తక్షణమే తిరుగుబాటు ప్రత్యక్షమాయెను. జీవ నామమును తమవని ప్రకటించుకొనిన సార్దీసును దేవుడు పరీక్షించెను; అయితే విలియమ్ మిల్లర్ సందేశ సమయానికల్లా వారు మృతులైయుండిరి. 1844లో రెండు శుద్ధీకరణలు సంభవించెను; మొదటిది సార్దీసు సంఘమునకు సంబంధించిన శుద్ధీకరణ—వారు ప్రొటెస్టంటులమని చెప్పుకొనిన వారు అయినను, మృతులని తేలిపోయిరి; ఆపై అదే సంవత్సరమున మిల్లరైట్లు శుద్ధి చేయబడిరి, అట్టి శుద్ధీకరణ పది కన్యల దృష్టాంతమునకు నెరవేర్పుగా నిలిచెను.

The Democrats and Republicans represent two political classes that together make up the Republican horn on the earth beast of Revelation thirteen. The wise and foolish virgins are two religious classes that together make up the Protestant horn on the earth beast. The wise virgins possess the first name given at Antioch. The wise virgins are Christians, but they are also Philadelphians who have the promise of receiving a name.

డెమోక్రాట్లు మరియు రిపబ్లికన్లు, ప్రకటన గ్రంథము పదమూడవ అధ్యాయంలోని భూమి నుండి వచ్చిన మృగముపై ఉన్న రిపబ్లికన్ కొమ్మును సమిష్టిగా ఏర్పరచే రెండు రాజకీయ వర్గాలకు ప్రతినిధ్యం వహిస్తారు. జ్ఞానవంతులైన కన్యలు మరియు మూర్ఖ కన్యలు, భూమి నుండి వచ్చిన మృగముపై ఉన్న ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్మును సమిష్టిగా ఏర్పరచే రెండు మత వర్గాలు. జ్ఞానవంతులైన కన్యలు అన్తియొక్యాలో మొదటగా ఇవ్వబడిన నామమును కలిగియున్నారు. జ్ఞానవంతులైన కన్యలు క్రైస్తవులు; అయితే వారు నామమును పొందునని వాగ్దానము కలిగిన ఫిలాదెల్ఫీయులు కూడా.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. Revelation 3:12.

> విజయించువానిని నా దేవుని ఆలయంలో ఒక స్తంభముగా చేయుదును; అతడు ఇకపై బయటికి పోడు. అతనిమీద నా దేవుని నామమును, నా దేవుని పట్టణమైన, ఆకాశమునుండి నా దేవునియొద్దనుండి దిగివచ్చుచున్న నూతన యెరూషలేము యొక్క నామమును వ్రాయుదును; ఇంకా నా కొత్త నామమును అతనిమీద వ్రాయుదును. ప్రకటన గ్రంథము 3:12.

The first time God named His people Christian was at Antioch, and the history where the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand changes unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand is also the history of Antiochus the Great, who the city of Antioch is named after, and who is represented at the end of a 250-year period between the battles of Raphia and Panium.

దేవుడు తన ప్రజలను ‘క్రైస్తవులు’ అని మొట్టమొదట పేరుపెట్టినది అంతియొఖ్యములోనే; మరియు, నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి సంబంధించిన లవోదిక్యా ఉద్యమము ఫిలదెల్ఫీయ ఉద్యమముగా మారే చరిత్రయే, అంతియొఖ్య నగరము తన పేరుపైన నామకరణము పొందిన మహా అంతియొఖు యొక్క చరిత్రము కూడాను; రఫియా యుద్ధము మరియు పానియము యుద్ధము మధ్యనున్న రెండువందల యాభై సంవత్సరాల కాలాంత్యంలో అతడే ప్రతినిధీకరింపబడుచున్నాడు.

We will continue these things in the next article.

ఈ విషయాలను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

Back to Articles