Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Eight

దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట ముప్పై ఎనిమిది

Unveiling Daniel 11: A Prophetic Journey through History

దానియేలు 11వ అధ్యాయం వెలికితీత: చరిత్ర గమనంలో ఒక ప్రవచనాత్మక యాత్ర

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2024

Formats

PDF
Word

Verse forty of Daniel chapter eleven, represents one of the most profound verses of God’s Word. The prophetic histories that are represented therein are where the wheels within the wheels of Ezekiel’s vision are brought together. With the time of the end of the Millerite movement in 1798, and also the time of the end of the movement of the third angel in 1989, the internal and external histories of God’s people of the last days are portrayed. Within the verse is the announcement of the approaching judgment which arrived with the first angel in 1798, all the way until the Sunday law of verse forty-one. The verse therefore represents the investigative judgment of God’s church beginning with the dead, through to the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and God spewing Laodicean Adventism out of His mouth.

దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయములోని నలభయ్యవ వచనం, దేవుని వాక్యంలోని అత్యంత గంభీరమైన వచనాలలో ఒకదిగా నిలుస్తుంది. దానిలో ప్రతినిధీకరించబడిన ప్రవచనా చరిత్రలలోనే, యెహెజ్కేలు దర్శనంలోని ‘చక్రములో చక్రములు’ ఏకీకృతమవుతున్నాయి. 1798లో మిల్లరైటు ఉద్యమపు కాలముయొక్క అంతముతోను, 1989లో మూడవ దూత యొక్క ఉద్యమపు కాలముయొక్క అంతముతోను, అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజల ఆంతరిక మరియు బాహ్య చరిత్రలు చిత్రించబడుతున్నాయి. ఆ వచనములో, 1798లో మొదటి దూతతో వచ్చిన సన్నిహితమైన న్యాయవిచారణ ప్రకటననుండి, నలభై ఒకటవ వచనంలోని ఆదివార చట్టము వరకు విషయం విస్తరించుచున్నది. కాబట్టి ఆ వచనము, మరణించినవారితో ఆరంభమయ్యే దేవుని సంఘమునకు సంబంధించిన పరిశోధనాత్మక న్యాయవిచారణను, నూట నలభై నాలుగు వేలమంది ముద్రింపబడుట వరకు, అలాగే లవోదిక్య ఆడ్వెంటిజమును దేవుడు తన నోటినుండి ఉమ్మివేయుటను ప్రతినిధిత్వం వహిస్తుంది.

The history where the papacy received its deadly wound in 1798, until the deadly wound is healed in verse forty-one is represented in the history of the verse. Verse forty-one onward is set within the context of the escalating executive judgments of God, which begin in that verse. In this prophetic sense, verse forty is the end of Daniel chapter eleven, and verses one and two, of the chapter are the beginning. Chapter eleven presents the rebellion of the antichrist, and chapter ten represents the beginning of the Hiddekel River vision, and chapter twelve represents the end. Chapters ten and twelve represent the first and the last, and chapter eleven is the rebellion in the middle.

1798లో పాపసత్వము మరణకరమైన గాయము పొందిన స్థితినుండి, ఆ గాయం నలభై ఒకటవ వచనములో స్వస్థపడువరకు ఉన్న పరిణామక్రమము, ఆ వచనము ప్రతిపాదించిన చరిత్రలో ప్రతినిధీకరించబడెను. నలభై ఒకటవ వచనము మొదలుకొని తరువాతి భాగమంతయు, ఆ వచనములోనే ఆరంభమగు దేవుని క్రమంగా తీవ్రమవుచున్న కార్యనిర్వాహక తీర్పుల సందర్భములో స్థాపించబడినది. ఈ ప్రవచనార్థములో, నలభై వ వచనమే దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయానికి అంతము; మరియు ఆ అధ్యాయములోని మొదటి, రెండవ వచనములే ఆరంభము. పదకొండవ అధ్యాయం ప్రతిక్రీస్తు తిరుగుబాటును ప్రతిపాదించును; పదవ అధ్యాయం హిద్దేకేలు నది దర్శనమునకు ఆరంభమును సూచించును; పన్నెండవ అధ్యాయం అంత్యాన్ని సూచించును. పదవ, పన్నెండవ అధ్యాయములు ప్రథమమును అంతిమమును సూచించునవి, మరియు పదకొండవ అధ్యాయం మధ్యలోనున్న తిరుగుబాటుగా నిలుచును.

Chapters ten and twelve are the same, for, unlike chapter eleven, they represent Daniel’s experience in relation to the vision, and chapter eleven is the vision. Chapter ten is the first letter of the Hebrew alphabet, chapter eleven is the thirteenth rebellious letter of the Hebrew alphabet, and chapter twelve is the last letter of the alphabet. The Hiddekel River vision is the “Truth.”

పదవ మరియు పన్నెండవ అధ్యాయాలు సమానమైనవే; ఎందుకనగా, పదకొండవ అధ్యాయముతో భిన్నంగా, అవి దర్శనముతో సంబంధించి దానియేలు యొక్క అనుభవాన్ని ప్రతిబింబిస్తాయి; కాగా పదకొండవ అధ్యాయం ఆ దర్శనమే. పదవ అధ్యాయం హెబ్రూ వర్ణమాలలో మొదటి అక్షరం, పదకొండవ అధ్యాయం హెబ్రూ వర్ణమాలలో తిరుగుబాటుగల పదమూడవ అక్షరం, మరియు పన్నెండవ అధ్యాయం వర్ణమాలయొక్క చివరి అక్షరం. హిద్దేకేలు నది దర్శనం "సత్యము".

In chapter eleven, the beginning illustrates the end, for Christ never changes. The final history represented in verse forty, is the testing time of the image of the beast. That testing time concludes with the mark of the beast, which is represented in verse forty-one. Verses one and two, must therefore address the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, for that period of time is also the period of the formation of the image of the beast.

పదకొండవ అధ్యాయములో, ఆరంభము అంత్యమును సూచించుచున్నది; ఏలయనగా క్రీస్తు ఎప్పటికిని మారడు. నలభై వచనములో ప్రతిపాదింపబడిన అంత్య చరిత్ర, మృగముని ప్రతిరూపమునకు పరీక్షాకాలము. ఆ పరీక్షాకాలము మృగముని ముద్రతో ముగియును; అది నలభై ఒకటవ వచనములో ప్రతినిధీకరించబడినది. కాబట్టి ఒకటవ వచనము మరియు రెండవ వచనము, నూరు నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ముద్రింపుకాలమునకు సంబంధించియే ఉండవలెను; ఏలయనగా ఆ కాలమే మృగముని ప్రతిరూపము రూపుదిద్దుకొనే కాలము కూడాను.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. . ..

> ప్రభువు నాకు స్పష్టంగా తెలియజేసినదేమనగా, కృపాకాలము మూసివేయబడక మునుపే మృగముని ప్రతిమ ఏర్పరచబడును; ఎందుకనగా అది దేవుని ప్రజలకు మహాపరీక్షగానుండును, దాని ద్వారా వారి శాశ్వత విధి నిర్ణయింపబడును...

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> "దేవుని ప్రజలు ముద్రింపబడుటకు పూర్వం తప్పక అనుభవించవలసిన పరీక్ష ఇదే." Manuscript Releases, సంపుటము 15, 15.

There are always two waymarks that identify a time of the end. In the reform movement of Moses, it was Aaron’s birth followed three years later with Moses’ birth. In the reform movement to come out of Babylon and rebuild the temple it was king Darius, followed by king Cyrus. In the reform movement of Christ, it was the birth of John the Baptist, followed in six months by the birth of Christ. In the reform movement of the Millerites it was the death of the papal system in 1798, followed by the death of the pope in 1799. In the reform movement of the third angel, it was president Reagan and president Bush the first, who both represented 1989. In Daniel chapter ten, verse one, we find king Cyrus identified.

అంత్యకాలమును గుర్తించు రెండు మార్గచిహ్నాలు ఎల్లప్పుడూ ఉంటాయి. మోషే యొక్క సంస్కరణ ఉద్యమములో, అహరోను జన్మము తరువాత మూడు సంవత్సరాలకు మోషే జన్మము. బాబులోను నుండి బయలుదేరి ఆలయమును పునర్నిర్మించుటకు జరిగిన సంస్కరణ ఉద్యమములో, దారియు రాజు, తరువాత కోరేషు రాజు. క్రీస్తు యొక్క సంస్కరణ ఉద్యమములో, స్నాపకుడైన యోహాను జన్మము, ఆరు నెలల తరువాత క్రీస్తు జన్మము. మిల్లర్ వాదుల సంస్కరణ ఉద్యమములో, 1798లో పాపత్వ వ్యవస్థ యొక్క మరణము, దాని తరువాత 1799లో పోప్ మరణము. మూడవ దూత యొక్క సంస్కరణ ఉద్యమములో, అధ్యక్షుడు రీగన్ మరియు అధ్యక్షుడు బుష్ (మొదటివాడు)—వీరిద్దరూ 1989ను సూచించారు. దానియేలు గ్రంథము పదవ అధ్యాయం మొదటి వచనములో, కోరేషు రాజు గుర్తింపబడియున్నాడు.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> పర్షియా రాజైన కోరెషు మూడవ సంవత్సరమందు, అతని పేరు బెల్తెషస్సరు అని పిలువబడెను గనుక దానియేలుకు ఒక విషయం ప్రత్యక్షపరచబడెను; ఆ విషయం సత్యమైనదై యుండెను, అయితే నియమింపబడిన కాలము దీర్ఘమైనది; దానిని అతడు గ్రహించెను, దర్శనమును గూర్చి అతనికి అవగాహన కలిగెను. దానియేలు 10:1.

In the following verses of chapter ten, we see the experience of Daniel represented in advance of Gabriel delivering the vision of prophetic history in chapter eleven. Cyrus marks the time of the end, for previously Cyrus, Darius’ nephew, had been Darius’ general who slew Belshazzar, thus marking the end of the seventy years of captivity, which typified the twelve-hundred and sixty-year captivity of spiritual Israel in spiritual Babylon from 538 unto 1798.

దశమ అధ్యాయములోని తదుపరి వచనములలో, పదకొండవ అధ్యాయములో గబ్రియేలు ప్రవచన చరిత్ర యొక్క దర్శనమును అందించుటకు పూర్వమే, దానియేలు అనుభవము పూర్వరూపముగా ప్రతినిధ్యింపబడినదని మనము గమనించుచున్నాము. కోరూషు కాలాంత్యమునకు సూచికగా నిలుస్తాడు; ఎందుకనగా, ఇంతకు పూర్వమే దార్యు యొక్క మేనల్లుడైన కోరూషు, దార్యు సేనాధిపతిగా నుండీ బెల్షస్సరును సంహరించెను; అట్లు బందీవాసములోని డెబ్బై సంవత్సరములకు ముగింపును చిహ్నీకరించెను; ఆ డెబ్బై సంవత్సరములు, 538 నుండి 1798 వరకు ఆత్మీయ బాబిలోనులో ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు అనుభవించిన వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరాల బందీవాసమునకు ప్రతిరూపమై యుండెను.

> “God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> "నిర్బాసన కాలములో బబులోనులో చెరపట్టబడియుండిన ఇశ్రాయేలు సంతతి ఎంత నిజముగా చెరలో ఉన్నదో, అంతే నిజముగా ఈ నిర్దయమైన అవిరత హింసల దీర్ఘకాలమంతట భూమిమీదనున్న దేవుని సంఘము చెరలో ఉండెను." ప్రవక్తలును రాజులును, 714.

The end of the twelve hundred and sixty years in 1798, marked the time of the end, so the end of the seventy years marked the “time of the end” for that history. Both Darius and Cyrus are represented at the death of Belshazzar and end of the kingdom of Babylon, for as Darius’s general who accomplished the work, Cyrus was representing Darius. When George Bush the first was inaugurated on January 20, 1989, Reagan had been president for the first nineteen days of 1989.

1798లో వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరముల సమాప్తి కాలాంత్యమును సూచకమై నిలిచినట్లే, డెబ్బై సంవత్సరముల సమాప్తి ఆ చరిత్రకు 'కాలాంత్యము'ను సూచించింది. బెల్షస్సరు మరణమునందును బాబిలోను రాజ్యము సమాప్తమునందును దార్యు, కోరెషు ఇద్దరూ ప్రతినిధులై చిత్రింపబడుదురు; ఎందుకనగా ఆ కార్యమును సాధించిన దార్యుని సేనాధిపతియై యుండుటవలన కోరెషు దార్యుని ప్రాతినిధ్యం వహించుచుండెను. 1989 జనవరి 20న జార్జ్ బుష్ ప్రథముడు ప్రమాణ స్వీకారం చేసినప్పుడు, 1989 సంవత్సరంలోని తొలి పంతొమ్మిది రోజులు రీగన్ అధ్యక్ష పదవిలో ఉండెను.

The vision of the Hiddekel began at the time of the end, in the third year of Cyrus. When Gabriel begins to unfold to Daniel the prophetic history of chapter eleven, he first references the first year of Darius, to establish clearly that the vision of prophetic history that he was about to present to Daniel begins in the last time of the end, in 1989, for all the prophets speak more of the last days than the days in which they lived.

హిద్దేకేలు దర్శనము కాలాంత్యమందు, కోరెషు మూడవ సంవత్సరమున ఆరంభమాయెను. గబ్రియేలు దానియేలుకు పదకొండవ అధ్యాయమునకు సంబంధించిన ప్రవచన చరిత్రను విశదీకరించుటకు ఆరంభించునప్పుడు, మొదట అతడు దార్యువు ప్రథమ సంవత్సరమును ప్రస్తావించును, తాను దానియేలుకు సమర్పించబోవుచున్న ఆ ప్రవచన చరిత్ర దర్శనము కాలాంత్యములోని అంతిమ కాలములో, 1989 సంవత్సరమున ఆరంభమగునని స్పష్టముగా స్థాపించుటకై; ఏలయనగా సమస్త ప్రవక్తలు తాము నివసించిన దినములకన్నా అంతిమ దినముల విషయమై ఎక్కువగా పలికిరి.

> But I will show thee that which is noted in the scripture of truth: and there is none that holdeth with me in these things, but Michael your prince. Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. Daniel 10:21, 11:1.

> కాని సత్యగ్రంథములో వ్రాయబడినదానిని నీకు తెలియజేసెదను; ఈ విషయములలో నాతోకూడ నిలిచియున్నవాడు మీ అధిపతి అయిన మీఖాయేలు తప్ప మరియొకడేలేడు. అంతేకాక మాదీయుడైన దార్యావేషు మొదటి సంవత్సరమున నేనే ఆయనను దృఢపరచుటకును బలపరచుటకును నిలిచితిని. దానియేలు 10:21, 11:1.

In the first year of Darius, which represents the time of the end in 1989, Gabriel “stood”, thus identifying that at a “time of the end”, an angel arrives. In 1798 the first angel arrived, and in 1989, the third angel arrived. It wasn’t until the message of the third angel was empowered in 2001 that the sealing of the third angel began, but the movement of the third angel arriving in 1989, is represented by Gabriel standing at the time of the end. Gabriel is going to show Daniel “that which is noted in the scripture of truth,” and the vision of the Hiddekel possesses the signature of “Truth,” which Gabriel is about to set forth.

1989లోని "అంత్యకాలము"ను సూచించు దార్యావేషు మొదటి సంవత్సరంలో గబ్రియేలు "నిలిచెను"; దాని ద్వారా, "అంత్యకాలము"యందు ఒక దూత వచ్చునని గుర్తింపబడెను. 1798లో మొదటి దూత వచ్చెను, 1989లో మూడవ దూత వచ్చెను. మూడవ దూత సందేశము 2001లో శక్తివంతపరచబడిన తరువాతనే మూడవ దూత యొక్క ముద్రవేయుట ఆరంభమైంది; అయితే, 1989లో మూడవ దూత వచ్చుటయనే ఆ ఉద్యమము "అంత్యకాలము"యందు గబ్రియేలు "నిలిచెను" అనే విషయం చేత ప్రతినిధీకరించబడుచున్నది. గబ్రియేలు దానియేలునకు "సత్యగ్రంథములో లిఖింపబడియున్నదేదో అదే" చూపబోవుచున్నాడు; మరియు హిద్దేకేలు దర్శనము "సత్యము"యనే ముద్రను ధరించియున్నది, దానినే గబ్రియేలు ప్రస్థాపించబోవుచున్నాడు.

In verse fourteen of chapter ten Gabriel had already informed Daniel that what he was addressing in the vision of the Hiddekel was “what would happen to God’s people in the last days.”

పదవ అధ్యాయంలోని పదనాలుగవ వచనంలో గబ్రియేలు, హిద్దెకేలు దర్శనంలో తాను ప్రస్తావించినది "అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజలకు ఏమి సంభవించునో" అనే విషయమని, దానియేలకు ఇప్పటికే తెలియజేసి యుండెను.

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> ఇప్పుడు నీ ప్రజలకు అంత్య దినములలో ఏమి సంభవించునో నీకు అవగతింపజేయుటకై నేను వచ్చితిని: ఏలయనగా ఈ దర్శనము ఇంకా అనేక దినాలకు సంబంధించినది. దానియేలు 10:14

Verse two of Daniel chapter eleven represents the knowledge that was unsealed at the time of the end in 1989, and which identifies what “shall befall” God’s people “in the latter days”.

దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయమునందలి రెండవ వచనం, 1989లో అంత్యకాలములో ముద్ర విప్పబడిన, మరియు దేవుని ప్రజలకు "చివరి దినములలో" ఏమి "సంభవించును" అనేది తెలియజేయు ఆ జ్ఞానాన్ని సూచించుచున్నది.

> And now will I show thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. Daniel 11:2.

> ఇప్పుడు నేను సత్యమును నీకు తెలియజేయుదును. ఇదిగో, పారస్యదేశమునందు ఇంకను ముగ్గురు రాజులు లేచుదురు; వారి అందరిని బహుగా మించియున్న ధనవంతుడై నాల్గవవాడు యుండును; తన సంపదలవలన కలిగిన బలముచేత అతడు అందరినీ యవనదేశమునకు వ్యతిరేకముగా రగిలించును. దానియేలు 11:2.

Cyrus prefigures the second king since 1989. He is the king of the Medo-Persian Empire, which represents the kingdom of Bible prophecy in the last days that is made up of two horns, represented by the Medes and the Persians. After the second king of the kingdom of the two-horned earth beast at the time of the end in 1989, there would yet be three kings (Clinton, Bush the last, Obama), and then there would be a king that was far richer than they all were. The three kings that followed Bush the first, got wealthy after their presidencies, and only because they had become president. Trump, the fourth that was far richer, and was the wealthiest president ever, did not make his money because he had been president, but primarily through his work in real estate investments, well before he ran for president.

కొరెషు 1989 నుండి లెక్కించిన రెండవ రాజునకు పూర్వచాయగా నిలుస్తాడు. అతడు మేదో-పెర్షియా సామ్రాజ్యమునకు రాజు; అది అంత్యకాలముల విషయమై బైబిలు ప్రవచనములో ప్రస్తావించబడిన, రెండు కొమ్ములు గల రాజ్యమును ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నది; ఆ రెండు కొమ్ములు మీదీయులనూ పారసీకులనూ సూచించుచున్నవి. 1989లో కాలాంత్యమందు, రెండు కొమ్ములు గల భూమి మృగముయొక్క రాజ్యములోని రెండవ రాజు అనంతరం, ఇంకా ముగ్గురు రాజులు (క్లింటన్, చివరి బుష్, ఒబామా) ఉండెదరు; ఆ తరువాత వారందరిని మించిన ధనవంతుడైన ఒక రాజు ఉండును. మొదటి బుష్ తరువాత వచ్చిన ఆ ముగ్గురు రాజులు తమ అధ్యక్ష పదవీకాలాల అనంతరం ధనవంతులయ్యారు, మరియు కేవలము వారు అధ్యక్షులైనందుననే అట్లుగా సంపన్నులైనారు. వారందరిని మించిన ధనవంతుడైన నాలుగవవాడు, ఎప్పటినుండి అయినా ఉన్న అధ్యక్షులలో అత్యంత ధనికుడైన ట్రంప్, అధ్యక్షుడిగా ఉన్న కారణముచేత తన ధనాన్ని సంపాదించలేదు; గాని ప్రధానంగా స్థిరాస్తి పెట్టుబడులలో తన కార్యచరణద్వారా, అధ్యక్ష పదవికి పోటీ చేయుటకు చాలాకాలం ముందే దాన్ని సంపాదించాడు.

Formerly the richest president in American history, relatively speaking, was the first president of the United States. Prior to Donald Trump, George Washington was the richest president in American history, and he made his money as did Donald Trump, through real estate investments. Both Washington and Trump came to the presidency from non-traditional political backgrounds. Washington was primarily a military leader before becoming president, and Trump was a businessman and television personality, who like unto Washington was without any prior political experience.

సాపేక్ష దృష్ట్యా, అమెరికా చరిత్రలో అతి ధనిక అధ్యక్షుడు యునైటెడ్ స్టేట్స్‌కు తొలి అధ్యక్షుడే. డొనాల్డ్ ట్రంప్‌కు పూర్వం, జార్జ్ వాషింగ్టనే అమెరికా చరిత్రలో అతి ధనిక అధ్యక్షుడు; మరియు అతడు, డొనాల్డ్ ట్రంప్‌లాగానే, స్థిరాస్తి పెట్టుబడుల ద్వారా తన సంపదను సమకూర్చుకున్నాడు. వాషింగ్టన్ మరియు ట్రంప్ ఇద్దరూ సాంప్రదాయేతర రాజకీయ నేపథ్యాల నుండి అధ్యక్ష పదవికి వచ్చారు. వాషింగ్టన్ అధ్యక్షుడిగా కావుటకు పూర్వం ప్రధానంగా సైనిక నాయకుడిగా ఉన్నాడు; ట్రంప్ అయితే వ్యాపారవేత్తగా మరియు టెలివిజన్ వ్యక్తిత్వంగా ఉండి, వాషింగ్టన్ వలే పూర్వ రాజకీయ అనుభవమేమియు లేకుండానే ఉన్నాడు.

Both presidents were known for their strong personalities and leadership styles, although they manifested these traits quite differently. Washington was known for his stoic, calm, and confident leadership and unifying presence during the Revolutionary War and the early years of the Republic, while Trump is known for his assertive approach to leadership and governance. Both Washington and Trump were figures of significant controversy, albeit for very different reasons. Washington, while widely revered, faced criticism during his time for various issues, including his views on slavery. Trump’s presidency was marked by numerous controversies, including his use of “mean tweets” on social media, his America-first policy decisions, and his own self-awareness.

ఈ ఇద్దరు అధ్యక్షులు బలమైన వ్యక్తిత్వం మరియు నాయకత్వ శైలులకు ప్రసిద్ధులు; అయినప్పటికీ, ఆ లక్షణాలను వారు పరస్పరం భిన్నరీతుల్లో వ్యక్తం చేశారు. విప్లవ యుద్ధ కాలంలోను గణతంత్ర ఆరంభ సంవత్సరాల్లోను వాషింగ్టన్ తన స్థితప్రజ్ఞ, శాంత, ఆత్మవిశ్వాసపూరిత నాయకత్వం మరియు ఐక్యకర సాన్నిధ్యంతో ప్రసిద్ధుడు; కాగా, ట్రంప్ నాయకత్వం మరియు పరిపాలనలో తన దృఢనిశ్చయభరిత దృక్పథానికి పేరుగాంచినవాడు. వాషింగ్టన్ గాని ట్రంప్ గాని ఇద్దరూ గణనీయమైన వివాదాలకు కేంద్రమూర్తులై యున్నారు, అయితే కారణాలు పరస్పరం అత్యంత భిన్నమైనవి. విస్తృతంగా ఆరాధింపబడినప్పటికీ, వాషింగ్టన్ తన కాలంలో దాస్యంపై తన అభిప్రాయాలు సహా అనేక విషయాల విషయంలో విమర్శలను ఎదుర్కొన్నాడు. ట్రంప్ అధ్యక్షత్వం సామాజిక మాధ్యమాలలో తన "మీన్ ట్వీట్స్" వినియోగం, "అమెరికా-ఫస్ట్" విధాన నిర్ణయాలు, అలాగే తన స్వీయ అవగాహన మొదలైన అనేక వివాదాలతో గుర్తించబడింది.

The richest and sixth president was to stir up the globalist dragon powers. When we lay the history of verse two of chapter eleven, upon the history of the period of 1776, 1789, and 1798, we find further information addressing the last president of the earth beast, for Jesus illustrates the end with the beginning. The first two periods represented by 1776, and 1789, provide two witnesses that the final president, will be the eighth president, who was of the seven. Trump was the sixth president after Reagan, and as the eighth president, he will be “of the seven”. The final, and eighth president will rule when the United States forms the image “to and of” the beast.

అత్యంత సంపన్నుడై ఆరవ అధ్యక్షుడైన వాడు గ్లోబలిస్ట్ డ్రాగన్ శక్తులను రెచ్చగొట్టవలసి యుండెను. పదకొండవ అధ్యాయంలోని రెండవ వచనపు చరిత్రను 1776, 1789, 1798 కాలపరిధుల చరిత్రపై అమర్చినప్పుడు, యేసు ఆరంభముచేత అంత్యాన్ని చిత్రించుచున్నందున, భూమి మృగమునకు సంబంధించిన అంతిమ అధ్యక్షునిగురించి మరింత సమాచారాన్ని కనుగొంటాము. 1776 మరియు 1789లతో సూచింపబడిన మొదటి రెండు కాలవిభాగాలు, అంతిమ అధ్యక్షుడు ఏడు మందిలోనివాడైయున్న ఎనిమిదవ అధ్యక్షుడు అవుతాడని ప్రకటించు రెండు సాక్షులను సమకూర్చును. రేగన్ తరువాత ట్రంప్ ఆరవ అధ్యక్షుడు; మరియు ఎనిమిదవ అధ్యక్షునిగా, అతడు 'ఏడు మందిలోనివాడు' గానుండును. సంయుక్త రాష్ట్రాలు మృగమునకు 'కు మరియు యొక్క' బింబమును రూపించునపుడు, ఆ అంతిమ, ఎనిమిదవ అధ్యక్షుడు పరిపాలించును.

The president who rules when the image of the beast is formed by the United States, must be the eighth, that is of the seven, as witnessed to by Peyton Randolph, and John Hancock. The papacy is the eighth head that was of the seven, and it received a prophetic deadly wound. To be an image of the papacy, the eighth president that is of the seven, must also have a prophetic identification of being prophetically “wounded” or “killed”.

అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలచేత మృగముయొక్క బింబము రూపుదిద్దబడినప్పుడు పాలించుచున్న అధ్యక్షుడు, పేటన్ రాండాల్ఫ్ మరియు జాన్ హ్యాన్కాక్ సాక్ష్యమిచ్చునట్లు, ఏడుగురిలో నుండిన ఎనిమిదవవాడై యుండవలెను. పాపాసత్వము, ఏడు తలలలోనుండి వచ్చిన ఎనిమిదవ తలయై యున్నది; దానికి ప్రవచనాత్మక ప్రాణాంతక గాయము తగిలెను. పాపాసత్వముని ప్రతిరూపముగా నిలుచుటకు, ఏడుగురిలో నుండిన ఎనిమిదవ ఆ అధ్యక్షుడు కూడా ప్రవచనాత్మకంగా 'గాయపడినవాడని' గాని 'హతుడని' గాని గుర్తింపును కలిగియుండవలెను.

The papacy received its deadly wound from a dragon power (France), a dragon power who the papacy had been struggling against since the time when Paul identified that, the mystery of iniquity (the man of sin), did already work at that time. The dragon of paganism was restraining the papacy from taking the throne, which it did in 538.

పాపసత్వము తన మరణాంతక గాయమును ఒక డ్రాగన్ శక్తి (ఫ్రాన్సు) చేత పొందింది; పౌలు “అధర్మ రహస్యము (పాపపు మనిషి)” అప్పటికే క్రియాశీలమై యున్నదని తెలుపిన కాలం నుండే, ఆ డ్రాగన్ శక్తికి వ్యతిరేకంగా పాపసత్వము పోరాడుచు వచ్చుచున్నది. పేగనత్వమనే డ్రాగన్, పాపసత్వమును సింహాసనాన్ని అధిరోహించుటనుండి నిరోధించుచుండెను; అయితే పాపసత్వము క్రి.శ. 538లో సింహాసనాన్ని అధిరోహించెను.

From the beginning of the papacy unto its final demise it struggles against dragon powers. An image of the papacy requires that the image struggles with a dragon power. In Revelation seventeen the papacy, who is the eighth head, that is of the seven heads, is ultimately burned with fire and her flesh is eaten by the ten kings. In both deaths (1798 and the last days), the papal beast is killed by a dragon power. In order for the United States to form an image of the beast, the eighth president would also need to be killed by a dragon power that it was at war with, and the sixth king after the time of the end in 1989, is the king that stirred up all the dragon powers.

పాపల్ వ్యవస్థ ఆరంభము నుండీ దాని తుదనాశనము వరకు, అది డ్రాగన్ శక్తులతో పోరాటములోనే నిలిచియున్నది. పాపల్ వ్యవస్థకు బింబమై యుండుటకు, ఆ బింబము కూడా ఒక డ్రాగన్ శక్తితో పోరాడవలెను. ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడు అధ్యాయములో, ఎనిమిదవ తలగాను, అయినను ఏడు తలలలోనిదైయున్న పాపల్ వ్యవస్థ తుదకు అగ్నిచేత దహింపబడును, మరియు పది రాజులు ఆమె మాంసమును భుజింతురు. ఈ రెండు మరణములలోను (1798లోను, అంత్యదినములలోను), పాపల్ మృగము ఒక డ్రాగన్ శక్తిచేతనే హతమగును. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు మృగబింబమును రూపించుటకు, దాని ఎనిమిదవ అధ్యక్షుడు కూడ, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు యుద్ధము సాగించిన ఒక డ్రాగన్ శక్తిచేత హతమగవలెను; మరియు 1989లోని కాలాంతము తరువాతి ఆరవ రాజునే, సమస్త డ్రాగన్ శక్తులను రెచ్చగొట్టిన రాజు.

Ronald Reagan was an apostate Protestant, but George Bush the first, was a classic globalist. One of his famous quotes is where he lied by saying, on August 18, 1988, “And I’m the one who will not raise taxes. My opponent now says he’ll raise them as a last resort, or a third resort. But when a politician talks like that, you know that’s one resort he’ll be checking into. My opponent won’t rule out raising taxes. But I will. And the Congress will push me to raise taxes and I’ll say no. And they’ll push, and I’ll say no, and they’ll push again, and all I can say to them is: read my lips: no new taxes.”

రోనాల్డ్ రీగన్ ఓ మతత్యాగి ప్రొటెస్టెంట్; అయితే జార్జ్ బుష్ ప్రథముడు నిదర్శనాత్మక సర్వలోకవాది. అతని ప్రసిద్ధ వాక్యోక్తులలో ఒకటి, 1988 ఆగస్టు 18న అతడు అబద్ధం చెప్పుతూ ఇలా అన్నది: "పన్నులను పెంచని వాడిని నేనే. నా ప్రత్యర్థి ఇప్పుడు అవి చివరి ప్రత్యామ్నాయంగా, లేదా మూడవ ప్రత్యామ్నాయంగా పెంచుతానని చెబుతున్నాడు. కానీ ఒక రాజకీయవేత్త అలా మాట్లాడితే, అతడు ఆ ప్రత్యామ్నాయాన్నే అవలంబించబోతున్నాడని మీకు తెలుసు. నా ప్రత్యర్థి పన్నులు పెంచే అవకాశాన్ని త్రోసివేయడం లేదు. కానీ నేను త్రోసివేస్తాను. ఇంకా కాంగ్రెస్ పన్నులు పెంచమని నాపై ఒత్తిడి తెస్తుంది, నేను 'కాదు' అంటాను. వారు ఒత్తిడి తెస్తారు, నేను 'కాదు' అంటాను; మళ్లీ ఒత్తిడి తెస్తారు, అప్పుడు వారికి నేను చెప్పగలిగేదల్లా ఇదే: 'నా పెదవులను చదవండి: కొత్త పన్నులు ఉండవు.'"

Other than that public lie, which is an attribute of a representative of the dragon power, his most famous quote was at a joint session of Congress on September 11, 1990, where he said, “Now, we can see a new world coming into view. A world in which there is the very real prospect of a new world order. In the words of Winston Churchill, a ‘world order’ in which ‘the principles of justice and fair play … protect the weak against the strong …’ A world where the United Nations, freed from cold war stalemate, is poised to fulfill the historic vision of its founders.” Bush the senior was a globalist, even if he identified as a Republican.

డ్రాగన్ శక్తి యొక్క ప్రతినిధికి స్వభావలక్షణమైన ఆ సార్వజనిక అబద్ధం తప్ప, ఆయన అత్యంత ప్రసిద్ధోక్తి 1990 సెప్టెంబర్ 11న అమెరికా కాంగ్రెస్‌ యొక్క ఉమ్మడి సమావేశంలో, ఆయన ఇలా అన్నప్పుడు వెలిశింది: “ఇప్పుడు, మన దృష్టికి ఒక నూతన ప్రపంచము ప్రత్యక్షమవుచున్నదని మనము చూడగలము. నూతన ప్రపంచ క్రమానికి అత్యంత వాస్తవికమైన అవకాశము ఉన్న ఒక ప్రపంచము. విన్స్టన్ చర్చిల్ మాటలలో, ఒక ‘ప్రపంచ క్రమం,’ అందులో ‘న్యాయం మరియు సమన్యాయం అనే సూత్రాలు ... బలవంతులయెడల బలహీనులను ... రక్షించునట్లు.’ శీతయుద్ధ స్తబ్దావస్థ నుండి విముక్తమైన ఐక్యరాజ్యసమితి, తన స్థాపకుల చారిత్రక దర్శనాన్ని నెరవేర్చుటకు సిద్ధంగా ఉన్నది.” సీనియర్ బుష్ ఒక గ్లోబలిస్టే, తాను రిపబ్లికన్‌గా తనను గుర్తించుకున్నప్పటికీ.

Bill Clinton was the first president to hold his inauguration ceremony at the Lincoln Memorial, which means he turned his back to Lincoln and faced the obelisk of Washington’s monument, an obelisk that is internally filled with symbols of Freemasonry. Both the obelisk and the symbols of Freemasonry he chose to face as he falsely swore his allegiance to the Constitution, represented not only that he had turned his back upon the anti-slavery symbol of the Lincoln Memorial, but Clintons’ chosen historic positioning, agrees with his acceptance speech, where he praised a professor whom he had studied under in the Jesuit University that he had attended.

లింకన్ స్మారక మందిరంలో తన ప్రమాణ స్వీకార వేడుకను నిర్వహించిన తొలి అధ్యక్షుడు బిల్ క్లింటన్; అనగా, అతడు లింకన్‌కు వెన్నుతిరిగి, వాషింగ్టన్ స్మారక స్తంభమైన ఓబెలిస్క్‌ను ఎదుర్కొన్నాడు—అది అంతర్భాగమంతా ఫ్రీమాసన్రీ చిహ్నాలతో నిండి ఉన్నదైయున్నది. రాజ్యాంగానికి విధేయతను అసత్య ప్రమాణంతో ప్రకటించుచున్నప్పుడు తాను ఎదుర్కోవటానికి ఎంచుకున్న ఆ ఓబెలిస్క్ మరియు ఫ్రీమాసన్రీ చిహ్నాలు, అతడు బానిసత్వ వ్యతిరేకతకు ప్రతీకగా నిలిచిన లింకన్ స్మారక మందిరానికి వెన్నుతిరిగిన వాడనేదే గాక, క్లింటన్ల ఎంచుకున్న ఆ చారిత్రక స్థితి, అతడు హాజరైన జెస్యూయిట్ విశ్వవిద్యాలయంలో తనకు బోధించిన ఒక ఆచార్యుని అతడు ప్రశంసించిన తన అంగీకార ఉపన్యాసముతోను సరిపోలుచున్నదని సూచించాయి.

That professor, Carroll Quigley, wrote the book: Tragedy and Hope: A History of the World in Our Time, which was published in 1966, and is correctly and widely understood to represent “the Bible for globalist ideas”. As the Koran is to Islam, and as Morals and Dogma of the Ancient and Accepted Scottish Rite of Freemasonry, written by Albert Pike, and published in 1871, is considered the most comprehensive exposition of the esoteric teachings of Freemasonry; or as The Book of Mormon is to the Latter Day Saints, Quigley’s book is the Bible of globalist philosophy. Most would have known if Clinton praised Mohammed of the Koran, or if he praised Joseph Smith of The Book of Mormon, and some would have known who Albert Pike was, but few knew that Clinton’s praise of Quigley was consistent with his own globalist agenda, and his rejection of the principles represented by Abraham Lincoln.

ఆ ప్రొఫెసర్ క్యారెల్ క్విగ్లీ, Tragedy and Hope: A History of the World in Our Time అనే గ్రంథాన్ని రచించాడు; అది 1966లో ప్రచురితమై, సరియైనదిగాను విస్తృతంగాను "గ్లోబలిస్ట్ ఆలోచనల కొరకు బైబిల్"ను ప్రతినిధానం చేస్తుందని అవగతించబడుతోంది. ఎలాగైతే ఇస్లాంకు ఖురాన్ ఉన్నదో, అలాగే ఆల్బర్ట్ పైక్ రచించి 1871లో ప్రచురించిన Morals and Dogma of the Ancient and Accepted Scottish Rite of Freemasonry ఫ్రీమేసన్రీ యొక్క గూఢ బోధనలలో అత్యంత సమగ్రమైన ఉపస్థాపనగా పరిగణించబడుతున్నదో; లేదా ఎలాగైతే The Book of Mormon లాటర్ డే సెయింట్స్‌కు ఉన్నదో, అట్లానే క్విగ్లీ యొక్క గ్రంథం గ్లోబలిస్ట్ తత్వశాస్త్రానికి బైబిల్‌గా నిలుస్తుంది. క్లింటన్ ఖురాన్‌కు చెందిన ముహమ్మద్‌ను ప్రశంసించి ఉండి ఉంటే చాలామందికి తెలిసి ఉండేది; లేదా అతడు The Book of Mormon యొక్క జోసెఫ్ స్మిత్‌ను ప్రశంసించి ఉండి ఉంటే కూడా అలాగే; మరియు ఆల్బర్ట్ పైక్ ఎవరో కొందరికి తెలిసి ఉండేది; కానీ క్లింటన్ క్విగ్లీని ప్రశంసించినది అతని స్వంత గ్లోబలిస్ట్ కార్యసూచితో సాంగత్యం కల్గి ఉందని, అలాగే అబ్రహాం లింకన్ ప్రతినిధానం చేసిన సూత్రాలను అతడు తిరస్కరించాడని మాత్రం కొద్దిమందికే తెలిసింది.

In the speech, Clinton said: “As a teenager, I heard John Kennedy’s summons to citizenship. And then, as a student at Georgetown, I heard that call clarified by a professor named Carroll Quigley, who said to us that America was the greatest nation in history because our people have always believed in two things: that tomorrow can be better than today and that every one of us has a personal moral responsibility to make it so.” Carroll Quigley’s idea on how to “make America great again”, was for the United States to surrender its national sovereignty to the United Nations. Clinton was a Democrat, globalist, representative of the dragon.

ఆ ప్రసంగంలో క్లింటన్ ఇలా అన్నారు: "కిశోర దశలోనే, పౌరత్వానికి జాన్ కెన్నెడీ చేసిన పిలుపును నేను విన్నాను. తరువాత, జార్జ్‌టౌన్‌లో విద్యార్థిగా ఉన్నప్పుడు, క్యారెల్ క్విగ్లీ అనే ప్రొఫెసర్ ఆ పిలుపును మాకు స్పష్టపరుచుతూ, చరిత్రలో అమెరికా గొప్పతమ దేశమని చెప్పారు; ఎందుకంటే మన ప్రజలు ఎల్లప్పుడూ రెండు విషయాలను నమ్ముతూ వచ్చారు: రేపు ఇవాళ కంటే మెరుగై ఉండగలదని, అలాగే అలా కావడానికి మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ వ్యక్తిగత నైతిక బాధ్యత ఉందని." అమెరికాను మళ్లీ మహోన్నతంగా చేయడం ఎలా అన్న దానిపై క్యారెల్ క్విగ్లీ యొక్క ఆలోచన ఏమిటంటే, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు తమ జాతీయ సార్వభౌమత్వాన్ని ఐక్యరాజ్యసమితికి అప్పగించడమే. క్లింటన్ ఒక డెమోక్రాట్, గ్లోబలిస్టు, డ్రాగన్ యొక్క ప్రతినిధి అయినవాడు.

“Like father, like son”, George Bush the last, was a globalist, and just as was his father, a globalist who professed to be Republican. The apple does not fall far from the tree. The Bible raises the rhetorical question, “Can two walk together, except they be agreed?” One simply needs to track the many enterprises that Bush the last, accomplished together with Bill and Hillary Clinton to see who Bush the last agreed with.

తండ్రి ఎలా అయితే, కుమారుడు అలాగే. చివరి జార్జ్ బుష్ గ్లోబలిస్టే; అలాగే ఆయన తండ్రి కూడా రిపబ్లికన్‌నని ప్రకటించుకున్న గ్లోబలిస్టే. ఆపిల్ చెట్టు నుండి దూరంగా పడదు. బైబిల్ ఒక ప్రతిప్రశ్నను లేవనెత్తుతుంది, “ఒప్పుకోకపోతే ఇద్దరు కలిసికట్టుగా నడువగలరా?” చివరి జార్జ్ బుష్ బిల్ మరియు హిల్లరీ క్లింటన్‌లతో కలిసి నిర్వహించిన అనేక ఉపక్రమాలను అనుసరించడమే, చివరి జార్జ్ బుష్ ఎవరితో ఏకీభవించెనో గ్రహించుటకు సరిపోతుంది.

Barack Hussein Obama made a statement about fundamentally transforming the United States during a campaign rally shortly before he was elected as President. On October 30, 2008, in Columbia, Missouri, Obama said: “We are five days away from fundamentally transforming the United States of America.” The statement was part of Obama’s broader message of “hope and change”, which was a central theme of his 2008 presidential campaign, emphasizing his commitment to significant policy reforms and a different direction for the country. The direction he turned the country was into the dragon policies of globalism, anti-white, pro-abortion, anti-carbon fuels, anti-America pro-globalism, Diversity, Equity, Inclusion, the false history of Critical Race Theory, and on and on. Obama was not simply a community organizer; he was and still is a representative of the dragon power’s globalist agenda.

అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికకాక కొద్దికాలం ముందు నిర్వహించిన ఒక ప్రచార సభలో, బరాక్ హుసేన్ ఒబామా అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలను సమూలంగా రూపాంతరం చేయడం గురించి ఒక ప్రకటన చేశారు. 2008 అక్టోబర్ 30న, మిజూరి రాష్ట్రంలోని కొలంబియాలో, ఒబామా ఇలా అన్నారు: “అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలను సమూలంగా రూపాంతరం చేయడానికి మనం ఇంకా ఐదు రోజులు בלבד దూరంలో ఉన్నాము.” ఆ ప్రకటన “ఆశ మరియు మార్పు” అనే ఒబామా యొక్క విస్తృత సందేశంలో భాగం; ఆ సందేశమే ఆయన 2008 అధ్యక్ష ఎన్నికల ప్రచారం యొక్క కేంద్రీయ అంశమై, దేశానికి భిన్న దిశను నిర్దేశించే ముఖ్యమైన విధాన సంస్కరణలకు తన కట్టుబాటును ఉద్ఘాటించింది. ఆయన దేశాన్ని మలిచిన దిశ గ్లోబలిజం, శ్వేతజాతి-వ్యతిరేకత, గర్భస్రావానుకూలత, కర్బన ఇంధన-వ్యతిరేకత, అమెరికా-వ్యతిరేకత, గ్లోబలిజానుకూలత, “వైవిధ్యం, సమానత్వం, సమవేశం,” “క్రిటికల్ రేస్ థియరీ” ప్రతిపాదించే తప్పుడు చరిత్ర, ఇత్యాదిగా వర్ణించబడే డ్రాగన్ విధానాల వైపే. ఒబామా కేవలం ఒక కమ్యూనిటీ ఆర్గనైజర్ మాత్రమే కాదు; ఆయన అప్పటిలోనూ ఇప్పటికీ డ్రాగన్ శక్తి యొక్క గ్లోబలిస్టు ఆజెండాకు ప్రతినిధి.

Trump however, unlike a typical modern politician, kept more promises than all the other seven presidents in the period beginning in 1989, combined. He was committed to making America great again, and in so attempting, he stirred up the globalist powers that be, not only in the United States, but in the entire world.

అయితే, ట్రంప్ సాధారణ ఆధునిక రాజకీయవేత్తల వలె కాకుండా, 1989 నుండి ప్రారంభమైన కాలంలోని ఇతర ఏడు అధ్యక్షులందరూ కలిపినా కన్నా ఎక్కువ వాగ్దానాలను నెరవేర్చాడు. అమెరికాను మళ్లీ గొప్పదిగా చేయాలని ఆయన దృఢనిబద్ధుడై ఉండి, ఆ ప్రయత్నంలో, గ్లోబలిస్ట్ అధికార శక్తులను కేవలం సంయుక్త రాష్ట్రాలలోనే కాదు, యావత్ ప్రపంచంలోను ఉలిక్కిపడేలా చేశాడు.

Joe Biden has no evidence whatsoever that he is anything other than another globalist.

జో బైడెన్ తాను మరొక విశ్వీకరణవాది తప్ప వేరేదేనని నిరూపించగల సర్వథా ఏ విధమైన సాక్ష్యమూ తన వద్ద లేదు.

The beast of Catholicism waged a long-drawn-out war with the dragon powers, and the president that is reigning when the United States forms an image of the papacy, will, of prophetic necessity, be in a struggle with the dragon powers. None of the living presidents, other than Donald Trump, would wage war with the dragon powers, for the Democrats are openly globalist (dragons), and George Bush the last, was, as his father was (a professed Republican, that is actually a globalist dragon), for Jesus always illustrates the last with the first.

కాథలిక మతపు మృగము డ్రాగన్ శక్తులతో దీర్ఘకాలిక యుద్ధాన్ని సాగించెను; అలాగే, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు పాపత్వపు ప్రతిరూపాన్ని ఏర్పరచు సమయమున పదవిలోనున్న అధ్యక్షుడు ప్రవచనాత్మక అవసరవశాత్తు డ్రాగన్ శక్తులతో పోరాటంలో ఉండును. డొనాల్డ్ ట్రంప్‌ను తప్ప, జీవించి ఉన్న ఏ అధ్యక్షుడూ డ్రాగన్ శక్తులతో యుద్ధానికి దిగడు; ఎందుకనగా డెమోక్రాట్లు బహిరంగంగా గ్లోబలిస్టులు (డ్రాగన్‌లు), మరియు చివరి జార్జ్ బుష్ తన తండ్రివలెనే ఉండెను (బాహ్యంగా రిపబ్లికన్ అని ప్రకటించుకొన్న వాడు, వాస్తవములో గ్లోబలిస్టు డ్రాగన్), ఎందుకనగా యేసు ఎల్లప్పుడును ఆఖరిని మొదటితో చిత్రీకరించును.

We will continue this study in the next article.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

> “A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world. The most momentous struggle of all the ages is just before us. Events which for more than forty years we have upon the authority of the prophetic word declared to be impending are now taking place before our eyes. Already the question of an amendment to the Constitution restricting liberty of conscience has been urged upon the legislators of the nation. The question of enforcing Sunday observance has become one of national interest and importance. We well know what the result of this movement will be. But are we ready for the issue? Have we faithfully discharged the duty which God has committed to us of giving the people warning of the danger before them?

> దేవుని ప్రజలను ఒక మహా సంకటము ఎదురుచూస్తోంది. లోకమునకును ఒక సంకటము ఎదురుచూస్తోంది. సమస్త యుగములలో అత్యంత ప్రాధాన్యమైన సంగ్రామము మన ముందే నిలిచియున్నది. ప్రవచన వాక్యమునకు ఉన్న అధికారముపై ఆధారపడి, నలభై సంవత్సరాలకు మించి సమీపించుచున్నవని మేము ప్రకటించిన సంఘటనలు ఇప్పుడు మన కన్నుల ఎదుటనే జరుగుచున్నవి. మనస్సాక్షి స్వేచ్ఛను పరిమితం చేయునట్లుగా రాజ్యాంగ సవరణ చేయుటయనే ప్రశ్నను దేశముని చట్టనిర్మాతలెదుటకు ఇప్పటికే దృఢముగా ప్రతిపాదించబడుచున్నది. ఆదివారం పాటింపును బలవంతపరచుటయనే ప్రశ్న జాతీయ ఆసక్తి మరియు ప్రాముఖ్యత గల విషయముగా మారియున్నది. ఈ ఉద్యమముకు ఫలితమేమిటో మనకు స్పష్టముగా తెలియును. అయితే ఆ విషయమును ఎదుర్కొనుటకు మనము సిద్ధపడ్డామా? తమ ముందున్న అపాయమును గూర్చి ప్రజలకు హెచ్చరికను ఇవ్వుటయనే దేవుడు మనకు అప్పగించిన కర్తవ్యమును మనము నిష్ఠాపూర్వకముగా నిర్వర్తించితివేమా?

> “There are many, even of those engaged in this movement for Sunday enforcement, who are blinded to the results which will follow this action. They do not see that they are striking directly against religious liberty. There are many who have never understood the claims of the Bible Sabbath and the false foundation upon which the Sunday institution rests. Any movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy, which for so many ages has steadily warred against liberty of conscience. Sunday observance owes its existence as a so-called Christian institution to ‘the mystery of iniquity;’ and its enforcement will be a virtual recognition of the principles which are the very cornerstone of Romanism. When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.

> ఆదివారపు ఆచరణను బలవంతపరచు ఈ ఉద్యమమునందు నిమగ్నులైన వారిలోనే చాలామంది, ఈ చర్యకు అనుసరించి సంభవించబోవు ఫలితాల విషయమై అంధులై యున్నారు. తాము నేరుగా మత స్వేచ్ఛకు దెబ్బకొడుతున్నారన్న విషయం వారికి కనబడదు. బైబిలు నిర్దేశించిన సబ్బత్ దినము యొక్క బాధ్యతలను, అలాగే ఆదివారపు వ్యవస్థ ఆధారపడిన తప్పుడు పునాదిని ఎన్నడూ గ్రహించని వారూ అనేకమంది ఉన్నారు. మత సంబంధ చట్టనిర్మాణాన్ని సమర్థించే ఏ ఉద్యమమైనా, యుగాలతరబడి మనసాక్షి స్వేచ్ఛకు విరోధముగా అచంచలముగా యుద్ధం చేసిన పాపసత్వానికి చేసిన రాజీచర్యమే. ‘అధర్మ రహస్యం’కే, క్రైస్తవ సంస్థ అని పిలువబడే స్థితిగా ఆదివారపు ఆచరణ తన ఉనికిని ఋణపడివున్నది; దాని బలవంతపు అమలు, రోమనిజం యొక్క మూలశిలయగు సూత్రాలను ప్రత్యక్షంగా గుర్తించి అంగీకరించుటవంటిదే. మన జాతి తన ప్రభుత్వ సూత్రాలను అంతగా త్యజించి ఆదివారపు చట్టాన్ని అమలులోనికి తెచ్చునప్పుడు, ఈ కార్యములో ప్రొటెస్టాంటిజం పాపసత్వంతో చేయి కలుపును; ఇది, చాలాకాలంగా మళ్లీ సక్రియ నిరంకుశాధిపత్యముగా ఎగసిపడుటకు అవకాశాన్ని ఆత్రుతతో ఎదురుచూస్తున్న ఆ నిరంకుశత్వానికి పునర్జీవం ఇవ్వుట తప్ప మరేమీ కానేరదు.

> “The National Reform movement, exercising the power of religious legislation, will, when fully developed, manifest the same intolerance and oppression that have prevailed in past ages. Human councils then assumed the prerogatives of Deity, crushing under their despotic power liberty of conscience; and imprisonment, exile, and death followed for those who opposed their dictates. If popery or its principles shall again be legislated into power, the fires of persecution will be rekindled against those who will not sacrifice conscience and the truth in deference to popular errors. This evil is on the point of realization.

> మతశాసనాధికారాన్ని వినియోగించుకొనుచున్న జాతీయ సంస్కరణ ఉద్యమము, సంపూర్ణరూపమునకు వచ్చిన తరువాత, గతయుగాలలో ప్రబలిన అదే అసహనమును మరియు అణచివేతను ప్రత్యక్షపరచును. అప్పుడు మానవ మండళ్లు దేవుని ప్రత్యేకాధికారములను స్వీకరించి, తమ దురంకుశ శక్తి క్రింద మనస్సాక్షి స్వేచ్ఛను నలిపివేసినవి; వారి ఆదేశాలకు ప్రతిఘటించినవారికి కారాగార శిక్ష, దేశనిర్బంధం, మరణం అనుసరించెను. పాపత్వము గాని దాని సూత్రములు గాని మళ్లీ శాసనముచే అధికారములోనికి తెచ్చబడినయెడల, జనప్రియ భ్రాంతులకు తలవంచి మనస్సాక్షిని మరియు సత్యమును బలి అర్పింపనివారి విరుద్ధంగా హింసాగ్నులు పునరుదీపింపబడును. ఈ దుష్కార్యం సాకారమగుటకు అంచుపైనే యున్నది.

> “When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?” Testimonies, volume 5, 711, 712.

> "దేవుడు మన ముందున్న ప్రమాదాలను తెలియజేసే వెలుగును మనకు అనుగ్రహించినప్పుడు, దానిని ప్రజల ఎదుట ఉంచుటకై మన శక్తి మేరకు చేయవలసిన ప్రతి ప్రయత్నాన్ని మనము నిర్లక్ష్యం చేసినయెడల, ఆయన సన్నిధిలో మనము నిర్దోషులై ఎలా నిలువగలము? హెచ్చరికలేకుండనే వారు ఈ అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన విషయాన్ని ఎదుర్కొనునట్లు వారిని వదిలిపెట్టుటలో మనము సంతృప్తిపొందగలమా?" Testimonies, సంపుటము 5, 711, 712.

Back to Articles