Article

# The Book of Daniel - Number Five

దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య ఐదు

Seventy Years

డెబ్బై సంవత్సరములు

Author

Jeff Pippenger

Published

November 29, 2023

Formats

PDF
Word

Jehoiakim was the first of the last three kings of Judah, and when he was conquered by the Babylonians the seventy years of slavery for the southern kingdom began. Those seventy years identify the period of time that Babylon, the first kingdom of Bible prophecy would reign. In Isaiah chapter twenty-three, the whore of Tyre would be forgotten for seventy symbolic years that were prophetically identified as the days of one king. In Bible prophecy a king is a kingdom, and the days of the only kingdom of Bible prophecy which amounted to seventy years, was Babylon.

యెహోయాకీము యూదా దేశపు చివరి ముగ్గురు రాజుల్లో మొదటివాడు; అతడు బాబిలోనీయులచేత జయింపబడినప్పుడు, దక్షిణ రాజ్యమైన యూదాకు డెబ్బై సంవత్సరాల బంధత్వం ఆరంభమైంది. ఆ డెబ్బై సంవత్సరాలు, బైబిలు ప్రవచనములో ప్రథమ రాజ్యమైన బాబిలోను పరిపాలించిన కాలవ్యవధిని సూచిస్తున్నవి. యెషయా గ్రంథం ఇరవైమూడవ అధ్యాయంలో, ప్రవచనాత్మకంగా ‘ఒక రాజు దినములు’గా గుర్తింపబడిన ప్రతీకాత్మక డెబ్బై సంవత్సరములపాటు తూరునగరి వ్యభిచారిణి మరచబడును. బైబిలు ప్రవచనములో ‘రాజు’ అనగా ‘రాజ్యం’; డెబ్బై సంవత్సరములకు సమానమైన దినములు గల బైబిలు ప్రవచనంలోని ఏకైక రాజ్యం బాబిలోను రాజ్యమే.

During that history, the whore of Tyre, who represents the papacy, would be forgotten. At the end of the seventy symbolic years, she would be remembered and go forth and commit fornication with all the kingdoms of the earth. Spiritual fornication is the unlawful relationship of the combination of church and state. At the end of the symbolic seventy years, the papacy would come into a relationship with the United Nations, represented by all the kings that the whore of Tyre commits fornication with at the end of the seventy symbolic years. The kingdom that reigns during the seventy symbolic years is the United States, the earth beast with two horns.

ఆ చరిత్రకాలంలో, పాపసత్వాన్ని సూచించు టైరు వేశ్య మరచబడును. ప్రతీకాత్మక డెబ్బై సంవత్సరాల ముగింపులో, ఆమె మళ్లీ స్మరించబడీ, బయలుదేరి భూమి మీదనున్న సమస్త రాజ్యములతో వ్యభిచారం చేయును. ఆధ్యాత్మిక వ్యభిచారం అనగా చర్చి మరియు రాష్ట్రం కలయికచే ఏర్పడే అక్రమ సంబంధము. ప్రతీకాత్మక డెబ్బై సంవత్సరాల ముగింపులో, పాపసత్వము ఐక్యరాజ్యసమితితో సంబంధములో ప్రవేశించును; అది, ఆ ప్రతీకాత్మక డెబ్బై సంవత్సరాల అంత్యంలో టైరు వేశ్య వ్యభిచారం చేయు సమస్త రాజులచేత ప్రతినిధ్యం పొందినదై యుండును. ఆ ప్రతీకాత్మక డెబ్బై సంవత్సరముల కాలములో పరిపాలించు రాజ్యము సంయుక్త రాష్ట్రాలు, రెండు కొమ్ములుగల భూమ్యమృగము.

Daniel chapters one through five, outline the history of Babylon’s seventy years, and therefore those chapters represent the history of both horns of the earth beast. Chapters four and five identify Babylon’s first and last kings, and together those two chapters identify the history of the earth beast and its two horns. The judgment of the two horns, and the earth beast itself is represented by the judgment of the first king and the last king. Nebuchadnezzar’s judgment was banishment for “seven times,” while he lived as a wild beast for twenty-five hundred and twenty days off the grass and dew. Belshazzar’s judgment was written on the wall, and equated to the number twenty-five hundred and twenty, thus identifying that the judgment of the earth beast and its two horns is represented by the “seven times” of Leviticus twenty-six. This is based on the witness of two kings, and the two witnesses represent the first and the last.

దానియేలు గ్రంథము మొదటి నుండి ఐదవ అధ్యాయాలు బాబిలోను యొక్క డెబ్బై సంవత్సరాల చరిత్రను రేఖాంకితం చేయుచున్నవి; కావున ఆ అధ్యాయాలు భూమి మృగముయొక్క రెండు కొమ్ముల చరిత్రను ప్రతినిధింపుచున్నవి. నాలుగవ అధ్యాయం మరియు ఐదవ అధ్యాయం బాబిలోను యొక్క మొదటి రాజును మరియు అంతిమ రాజును గుర్తించుచున్నవి; ఆ రెండు అధ్యాయాలు కలసి భూమి మృగము మరియు దాని రెండు కొమ్ముల చరిత్రను నిర్దేశించుచున్నవి. రెండు కొమ్ముల తీర్పు, అలాగే భూమి మృగము స్వయమునకు కలిగిన తీర్పు, మొదటి రాజు మరియు చివరి రాజుపై జరిగిన తీర్పులచేత ప్రతినిధింపబడెను. నెబుకద్నెజరు యొక్క తీర్పు 'ఏడు సార్లు' వరకు బహిష్కరణయై, అతడు గడ్డి మరియు ఆకాశపు మంచుతోనే పోషించబడుచు అడవి మృగంలా రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై దినములు జీవించెను. బెల్షజ్జరు యొక్క తీర్పు గోడమీద లిఖింపబడెను, అది రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై అనే సంఖ్యతో సమానీకరింపబడెను; అందుచేత భూమి మృగము మరియు దాని రెండు కొమ్ముల తీర్పు లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు లోని 'ఏడు సార్లు'చే ప్రతినిధింపబడినదని గుర్తించబడెను. ఇది ఇద్దరు రాజుల సాక్ష్యముపై ఆధారపడినది; ఆ రెండు సాక్షులు మొదటి వానిని మరియు చివరి వానిని ప్రతినిధించుచున్నవి.

The “seven times” is the stumbling stone for Adventism, and therefore cannot be recognized, though it is plainly there—for those who wish to see. It is the symbol of judgment of the nation (Babylon) that reigned for seventy years, and the symbol of judgment for the kingdom that reigns for seventy symbolic years. When William Miller presented his understanding of the “seven times” of Leviticus twenty-six, he employed Nebuchadnezzar’s twenty-five hundred and twenty days living as a beast in Daniel chapter four as one of the prophetic witnesses to uphold Leviticus twenty-six’s “seven times.” The “seven times” is both the foundation stone and the headstone in Zechariah chapter four. Jesus, Sister White, Isaiah and Peter identify it as the stone that becomes the head of the corner. It is the crowning doctrine of Bible prophecy, though it is essentially unseen by those who profess to be the messengers of the third angel.

“ఏడు కాలములు” ఆడ్వెంటిజంకు ఒక అడ్డు శిల; అందుచేత అది గుర్తింపబడదు, అయినప్పటికీ చూడదలచినవారికి అది స్పష్టంగానే అక్కడ ఉంది. అది ఏడువది సంవత్సరాలు పరిపాలించిన జాతి (బాబులోను)పై తీర్పుకు చిహ్నం, అలాగే ప్రతీకాత్మక ఏడువది సంవత్సరాలు పరిపాలించే రాజ్యంపై తీర్పుకు చిహ్నం. లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయంలోని “ఏడు కాలములు” గూర్చిన తన అవగాహనను విలియం మిల్లర్ సమర్పించినప్పుడు, దానియేలు గ్రంథము నాలుగవ అధ్యాయములో నెబుకద్నెజరు మృగంలా జీవించిన రెండువేల ఐదువందల ఇరవై దినములను, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరులోని “ఏడు కాలములు”ను స్థిరపరచుటకు ప్రవచన సాక్ష్యాలలో ఒకటిగా ఆయన వినియోగించాడు. జెకర్యా గ్రంథము నాలుగవ అధ్యాయములో “ఏడు కాలములు” పునాదిశిలయూ శిరస్సుశిలయూ రెండూ అయి యున్నది. యేసు, సిస్టర్ వైట్, యెషయా మరియు పేతురు దానిని మూలమునకు శిరస్సు శిలగా మారే రాయిగా గుర్తిస్తున్నారు. ఇది బైబిల్ ప్రవచనాలలో శిరోమణి సిద్ధాంతం; అయినప్పటికీ, మూడవ దూత సందేశపు దూతలమని తమను ప్రకటించుకొనేవారికి ఇది అసలు కనబడదు.

As we begin to consider the first six chapters of the book of Daniel, it is important to recognize that from the very outset the “seven times” is identified. When Jehoiakim was overthrown by Babylon, the captivity of seventy-years began. The book of Chronicles explains why they were taken captive for seventy years.

దానియేలు గ్రంథంలోని మొదటి ఆరు అధ్యాయాలను పరిశీలించడం ప్రారంభించినప్పుడు, ఆదిలోనే "ఏడు కాలములు" గుర్తించబడినదని గమనించడం ముఖ్యము. యెహోయాకీము బాబులోనువారి చేత సింహాసనచ్యుతుడైనప్పుడు, డెబ్బై సంవత్సరాల బందీకాలము ఆరంభమైంది. దినవృత్తాంతముల గ్రంథము వారు డెబ్బై సంవత్సరములు బందీలుగా తీసికొనబడినదెందుకు అనేది వివరిస్తుంది.

> Zedekiah was one and twenty years old when he began to reign, and reigned eleven years in Jerusalem. And he did that which was evil in the sight of the Lord his God, and humbled not himself before Jeremiah the prophet speaking from the mouth of the Lord. And he also rebelled against king Nebuchadnezzar, who had made him swear by God: but he stiffened his neck, and hardened his heart from turning unto the Lord God of Israel. Moreover all the chief of the priests, and the people, transgressed very much after all the abominations of the heathen; and polluted the house of the Lord which he had hallowed in Jerusalem. And the Lord God of their fathers sent to them by his messengers, rising up betimes, and sending; because he had compassion on his people, and on his dwelling place: But they mocked the messengers of God, and despised his words, and misused his prophets, until the wrath of the Lord arose against his people, till there was no remedy. Therefore he brought upon them the king of the Chaldees, who slew their young men with the sword in the house of their sanctuary, and had no compassion upon young man or maiden, old man, or him that stooped for age: he gave them all into his hand. And all the vessels of the house of God, great and small, and the treasures of the house of the Lord, and the treasures of the king, and of his princes; all these he brought to Babylon. And they burnt the house of God, and brake down the wall of Jerusalem, and burnt all the palaces thereof with fire, and destroyed all the goodly vessels thereof. And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord spoken by the mouth of Jeremiah might be accomplished, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, All the kingdoms of the earth hath the Lord God of heaven given me; and he hath charged me to build him an house in Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? The Lord his God be with him, and let him go up. 2 Chronicles 36:11–23.

> సిద్కియా రాజ్యము చేయుట ఆరంభించినప్పుడు వానికి ఇరవై ఒకటేండ్ల వయస్సుండెను; అతడు యెరూషలేములో పదకొండు సంవత్సరములు రాజ్యము చేసెను. అతడు తన దేవుడైన యెహోవా దృష్టికి చెడైనదే చేసెను; యెహోవా నోటినుండి వాక్యము పలికిన ప్రవక్త యిర్మియా ఎదుట అతడు తన్నుతాను వినయపరచుకోలేదు. దేవుని పేరమీద అతనిని ప్రమాణము చేయించిన నెబుకద్నెజరు రాజునకు యెడల కూడ అతడు తిరుగుబాటు చేసెను; కాగా ఇశ్రాయేలుదేవుడైన యెహోవా వైపు తిరుగుటకు తన మెడను గట్టిపర్చుకొని, తన హృదయమును కఠినపరచుకొనెను. యాజకుల ప్రధానులందరును, ప్రజలందరును కూడ అన్యజనుల సమస్త హేయకృత్యములననుసరించి అత్యంతంగా అతిక్రమించిరి; యెరూషలేములో ఆయన పరిశుద్ధపరచిన యెహోవా మందిరమును అపవిత్రపరచిరి. అప్పుడు తమ పితరుల దేవుడైన యెహోవా, తన ప్రజలమీదను తన నివాసస్థలముమీదను కరుణ కలిగి యుండినందున, పొద్దున్ననే లేచి తన దూతలచేత వారికి వర్తమానము ఇయ్యుచు, వారిని పంపుచు యుండెను. కాని వారు దేవుని దూతలను హేళనచేసి, ఆయన మాటలను తృణీకరించి, ఆయన ప్రవక్తలతో దుర్వ్యవహరించిరి; ఇట్లు యెహోవా కోపము తన ప్రజలమీద భగ్గుమనెను, వైద్యము లేకపోయేవరకు. అందుచేత ఆయన వారి మీదకు ఖల్దీయుల రాజును రప్పించెను; వాడు వారి పరిశుద్ధస్థలపు మందిరములోనే వారి యువకులను ఖడ్గముచేత చంపెను; యువకుడిపైన గాని కన్యకపైన గాని ముసలివాడిపైన గాని వయస్సువల్ల వంగిన వాడిపైన గాని అతడు ఎట్టి కరుణయును చూపలేదు; వారందరినీ ఆయన అతని చేతికి అప్పగించెను. దేవుని మందిరపు పాత్రలన్నియు, పెద్దవైనవి గాని చిన్నవైనవి గాని, యెహోవా మందిరపు భండారములు, రాజు యొక్క భండారములు, అతని ప్రధానుల భండారములు—ఇవన్నియు అతడు బబులోనునకు తీసికొనిపోయెను. అంతేకాక దేవుని మందిరమును దహింపజేసిరి; యెరూషలేము ప్రాకారమును కూలద్రోయిరి; దాని అరమనులన్నిటిని అగ్నిచేత కాల్చిరి; దాని సుందర పాత్రలన్నిటిని నాశనము చేసిరి. ఖడ్గమునుండి తప్పించుకున్న వారిని అతడు చెరచేసి బబులోనునకు తీసికొనిపోయెను; అక్కడ వారు అతనికిని అతని కుమారులకును పారసీయుల రాజ్యము పరిపాలనకాలమువరకు సేవకులై యుండిరి. యెహోవా యిర్మియా నోటి ద్వారా పలికిన వాక్యము నెరవేరుటకై, దేశము తన సబ్బతులను పొందు వరకు—అది పాడై పడి యుండినంతకాలము సబ్బతిని గైకొనెను—అట్లు డెబ్బై సంవత్సరములు నిండెను. ఇప్పుడు పారసీయుల రాజైన కూరెషు మొదటి సంవత్సరమందు, యెహోవా యిర్మియా నోటి ద్వారా పలికిన వాక్యము నెరవేరవలెనని, యెహోవా పారసీయుల రాజైన కూరెషు ఆత్మను ప్రేరేపించెను; అందుచేత అతడు తన రాజ్యమంతట ప్రకటన చేయించి, అదిగూడ లిఖితముగా వెలువరించి యీలాగు చెప్పెను: పారసీయుల రాజైన కూరెషు చెప్పుచున్నది ఇట్లనగా, ఆకాశముననున్న యెహోవా దేవుడు భూమియందలి సమస్త రాజ్యములను నాకు అనుగ్రహించెను; యూదాలోని యెరూషలేములో తనకొరకు ఒక మందిరమును కట్టుమని ఆయన నన్ను ఆజ్ఞాపించెను. ఆయన ప్రజలలో మీలో ఎవడు ఉన్నాడో, వానికి అతని దేవుడైన యెహోవా తోడుగానుండునుగాక; అతడు ఎగసి పోవలెను. 2 దినవృత్తాంతములు 36:11-23.

The seventy years in slavery were to fulfill the word of Jeremiah, “until the land had enjoyed her sabbaths, for as long as she lay desolate she kept sabbath.” There is only one passage in God’s Word, other than the verse in Chronicles we are citing, that refers to the land “enjoying” her sabbaths. That passage is in Leviticus chapters twenty-five and twenty-six. Chapter twenty-five gives the instruction on how to allow the land to enjoy its sabbath rest, and chapter twenty-six outlines the curse of “seven times” if those covenant instructions were not followed.

చెరదాస్యములో గడిచిన ఆ డెబ్బై సంవత్సరాలు, ‘దేశము తన శబ్బతు విశ్రాంతులను అనుభవించువరకు; అది పాడై పడియుండినన్నాళ్లంతయు అది శబ్బతును పాటించెను’ అనే యిర్మీయా వాక్యము నెరవేరుటకై జరిగినవే. మనము ఉటంకిస్తున్న దినవృత్తాంతముల వచనమును తప్పించి, దేశము తన శబ్బతులను ‘అనుభవించుట’ను సూచించే ప్రస్తావన దేవుని వాక్యములో ఒక్కటే ఉంది. ఆ ప్రస్తావన లేవీయకాండము ఇరవై అయిదవ మరియు ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములలో ఉంది. ఇరవై అయిదవ అధ్యాయం దేశము తన శబ్బతు విశ్రాంతిని అనుభవించునట్లు దానిని ఎట్లు విశ్రాంతి చేయించవలెనో బోధన ఇస్తుంది; మరియు ఆ నిబంధన ఆదేశములను పాటింపకపోతే ‘ఏడు రెట్లు’ శాపమును ఇరవై ఆరవ అధ్యాయం వివరిస్తుంది.

Jehoiakim’s fate marked the beginning of the captivity which is an element of what Daniel called the “curse” and “oath” of Moses in chapter nine. Daniel understood the curse of the “seven times,” for he gives testimony in chapter nine, that it was through his study of the seventy-year prophecy of Jeremiah, that he understood the number of years that God’s people would be enslaved in Babylon.

యెహోయాకీముని గతి చెరారంభమును సూచించెను; ఆ చెర, దానియేలు తొమ్మిదవ అధ్యాయములో మోషే యొక్క "శాపము" మరియు "శపథము" అని ఆయన పిలిచిన దానిలోని ఒక అంశము. దానియేలు "ఏడు సార్లు" అనే శాపమును గ్రహించెను; ఏలయనగా, ఆయన తొమ్మిదవ అధ్యాయములో సాక్ష్యమిచ్చుచు, యిర్మియా యొక్క డెబ్బై సంవత్సరాల ప్రవచనమును తన అధ్యయనం ద్వారా, దేవుని ప్రజలు బాబిలోనులో బందీలై ఉండవలసిన సంవత్సరాల సంఖ్యను తాను అర్థంచేసుకున్నాడని వెల్లడించుచున్నాడు.

> In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. Daniel 9:2.

> తన రాజ్యమున తొలి సంవత్సరమందు నేనైన దానియేలు గ్రంథములచేత సంవత్సరముల సంఖ్యను గ్రహించితిని; యెహోవా వాక్యము ప్రవక్త యిర్మీయాకు వచ్చినదనగా, యెరూషలేము పాడుబాట్లయందు ఆయన డెబ్బై సంవత్సరములను నెరవేర్చునని. దానియేలు 9:2.

Daniel understood the seventy years “by books,” not only the book of Jeremiah. The other book he understood was the writings of Moses, for in his prayer he identifies that the “curse” of the seventy years of slavery was the “oath” of Moses. The word in Daniel chapter nine, which is translated as “oath,” is the same word that is translated as “seven times” in Leviticus twenty-six. The captivity of Judah in Babylon for seventy years was a fulfillment of the curse of the “seven times,” in spite of what any modern theologian might argue. Its plain as day, but only if you are willing to see.

దానియేలు డెబ్బై సంవత్సరాలను 'గ్రంథముల ద్వారా' గ్రహించాడు; యిర్మియా గ్రంథముతో మాత్రమేగాదు. అతడు అర్థంచేసుకున్న రెండవ ఆధారం మోషే వ్రాసిన రచనలు; ఎందుకనగా తన ప్రార్థనలో, డెబ్బై సంవత్సరాల దాస్యపు 'శాపము' మోషే యొక్క 'శపథము' అని అతడు పేర్కొంటున్నాడు. దానియేలు గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయములో 'శపథము'గా అనువదింపబడిన పదము, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములో 'ఏడు రెట్లు'గా అనువదింపబడిన అదే పదము. ఆధునిక ధర్మశాస్త్రవేత్తలు ఎంత వాదించిననూ, యూదా ప్రజల బాబిలోనులో డెబ్బై సంవత్సరాల చెర, 'ఏడు రెట్లు' అనే శాపముని నెరవేర్పు అయింది. అది పగటి వెలుగులవలె సుస్పష్టం, కాని చూడ గోరినవారికే.

> And the Lord spake unto Moses in mount Sinai, saying, Speak unto the children of Israel, and say unto them, When ye come into the land which I give you, then shall the land keep a sabbath unto the Lord. Six years thou shalt sow thy field, and six years thou shalt prune thy vineyard, and gather in the fruit thereof; But in the seventh year shall be a sabbath of rest unto the land, a sabbath for the Lord: thou shalt neither sow thy field, nor prune thy vineyard. That which groweth of its own accord of thy harvest thou shalt not reap, neither gather the grapes of thy vine undressed: for it is a year of rest unto the land. And the sabbath of the land shall be meat for you; for thee, and for thy servant, and for thy maid, and for thy hired servant, and for thy stranger that sojourneth with thee, And for thy cattle, and for the beast that are in thy land, shall all the increase thereof be meat. And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. Leviticus 25:1–9.

> యెహోవా సీనాయి పర్వతమున మోషేతో ఇట్లనెను: ఇశ్రాయేలు సంతానముతో చెప్పి, వారితో ఇట్లనుము: నేను మీకిచ్చుచున్న దేశములో మీరు ప్రవేశించినప్పుడు, ఆ దేశము యెహోవాకు సబ్బతు విశ్రాంతిని ఆచరించును. ఆరు సంవత్సరములు మీరు మీ పొలమును విత్తవలెను, ఆరు సంవత్సరములు మీరు మీ ద్రాక్షతోటను కత్తిరించవలెను, దాని ఫలమును సేకరించవలెను; కాని ఏడవ సంవత్సరమున దేశమునకు విశ్రాంతి సబ్బతు ఉండును, యెహోవాకు సబ్బతు; మీరు మీ పొలమును విత్తకూడదు, మీ ద్రాక్షతోటను కత్తిరింపకూడదు. మీ కోతచేత స్వయంగా ఎదిగి వచ్చినదాన్ని మీరు కోయకూడదు, మీరు కత్తిరింపని మీ ద్రాక్షల ద్రాక్షపండ్లను కూడ ఏరుకొనకూడదు; ఎందుకనగా అది దేశమునకు విశ్రాంతి సంవత్సరము. దేశపు సబ్బతు మీకు ఆహారమగును—మీకు, మీ దాసునకును, మీ దాసికినకును, మీ కూలిసేవకునకును, మీతో కూడ నివసించుచున్న పరదేశికినకును; మీ పశువులకును, మీ దేశములోనున్న అడవిమృగములకును దాని దిగుబడినంతయు ఆహారమగును. మరియు మీరు మీ కొరకు ఏడు సబ్బతు సంవత్సరములను, అనగా ఏడు సార్లు ఏడు సంవత్సరములను, లెక్కించవలెను; అట్టి ఏడు సబ్బతు సంవత్సరముల కాలము మీకు నలువది తొమ్మిది సంవత్సరములు అవును. అప్పుడు ఏడవ నెల పదవ దినమున, ప్రాయశ్చిత్త దినమున, మీ దేశమంతట యోబేలు కాహళమునకు ధ్వనింపజేయవలెను. లేవీయకాండము 25:1-9.

It is important to see that in the instructions of letting the land rest, that the seven cycles of six years of working the land and one year of allowing the land to rest continue unto the forty-ninth year, when there was to be a jubilee identifying the fulfillment of seven cycles of seven years. The crucial point to see is that the sounding of the jubilee trumpet was to take place on the Day of Atonement, thus identifying that when the anti-typical Day of Atonement began on October 22, 1844, the jubilee trumpet representing the cycle of “seven times” was to be then sounded. The “seven times” that began when Manasseh was carried into Babylon in 677 BC, represented twenty-five hundred and twenty years that concluded on the anti-typical Day of Atonement. The connection will only be missed by those who are unwilling to see. The cycle of “seven times,” is connected with the twenty-three hundred years.

భూమికి విశ్రాంతి ఇవ్వుమని చేసిన ఆజ్ఞలలో, భూమిని ఆరు సంవత్సరములు పనిలో నిమగ్నపరచి, ఒక సంవత్సరము భూమికి విశ్రాంతి ఇచ్చే ఏడు చక్రములు నలభై తొమ్మిదవ సంవత్సరము వరకూ కొనసాగవలెనని, అప్పుడు ఏడు సంవత్సరముల ఏడు చక్రముల పరిపూర్తిని సూచించు యోవేలు ఉండవలెనని గమనించుట ముఖ్యము. గమనించవలసిన కీలక అంశమేమనగా, యోవేలు కాహళధ్వని ప్రాయశ్చిత్త దినమునే కలగవలెను; అందుచేత, ప్రతిరూప ప్రాయశ్చిత్త దినము 1844 అక్టోబరు 22న ఆరంభమైనప్పుడు, “ఏడు సమయములు” యనే చక్రాన్ని సూచించు యోవేలు కాహళము అప్పుడు ఘోషింపబడవలెను. క్రీపూ 677లో మనస్సే బబులోనుకు చెరగా తీసికొనబడినప్పుడు ఆరంభమైన “ఏడు సమయములు” అనేవి, ప్రతిరూప ప్రాయశ్చిత్త దినమున సమాప్తమగు రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరములను సూచించుచుండెను. ఆ అనుసంధానము గ్రహింపబడకపోవుట, చూడక యిష్టపడనివారికే సంభవించును. “ఏడు సమయముల” చక్రము, రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరములతో అనుసంధానమైయున్నది.

It is also important to see that within the covenant instructions of the first nine verses of Leviticus twenty-five is the most profound illustration of the day-for-a-year principle in God’s Word. The dish of fables that the theologians toss out to keep the flock intoxicated with Babylonian wine, is that the judgment of “seven times” in chapter twenty-six is an incorrect understanding of the Hebrew meaning of the word translated as “seven times.” That argument is not true. The Hebrew meaning of the word fully contains within its definition, the justification for applying it in a numerical fashion, but their flawed argument, which they prop up by a misguided premise based upon their self-proclaimed expertise of Hebrew grammar, is simply an argument of misdirection.

లేవీయకాండము ఇరవై ఐదవ అధ్యాయములోని మొదటి తొమ్మిది వచనాల నిబంధన సంబంధిత ఆదేశాలలో, దేవుని వాక్యములోని దిన-సంవత్సర సూత్రానికి అత్యంత లోతైన నిరూపణ నిలిచియున్నదని గ్రహించుట కూడ ముఖ్యము. బాబులోనీయ ద్రాక్షారసముతో మందను మత్తులో ఉంచుటకై ధర్మశాస్త్రవేత్తలు ముందుంచే దంతకథల పళ్లెం ఏమనగా, ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములోని “ఏడు సార్లు” అనే తీర్పు, “ఏడు సార్లు”గా అనువదింపబడిన పదమున హెబ్రీ అర్థమునకు తప్పుడు అవగాహన మాత్రమేనని. ఆ వాదన సత్యము కాదు. ఆ పదమునకు హెబ్రీలో నిచ్చబడిన అర్థము, దానిని సంఖ్యాత్మక విధంగా అన్వయించుటకు కావలసిన తార్కిక ఆధారాన్ని తన నిర్వచనములోనే సంపూర్ణముగా కలిగియున్నది; అయితే హెబ్రీ వ్యాకరణంపై తమ స్వయంఘోషిత నిపుణత్వాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని ఏర్పరచిన తప్పుదారి పట్టిన పూర్వపక్షముతో దానిని ఆసరా ఇచ్చి నిలబెట్టే వారి లోపభూయిష్ట వాదన కేవలం దారి మళ్లింపు మాత్రమే.

The judgment represented as “seven times” in chapter twenty-six, is recognized by the context of the passage, not by some modern-day theologians wresting the Hebrew language. William Miller formed his conclusion without any reference to the Hebrew language, and inspiration endorsed his understanding as correct. The angels guided his understanding based upon the context of the chapter where the judgment of the “seven times” is located, not upon the Hebrew language.

ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలో “ఏడు సార్లు”గా సూచింపబడిన తీర్పు, ఆ ఖండిక యొక్క సందర్భం ద్వారా గుర్తింపబడుతుంది; కొంతమంది ఆధునిక ధర్మతత్త్వవేత్తలు హీబ్రూ భాషను వక్రీకరించడం ద్వారా కాదు. విలియం మిల్లర్ హీబ్రూ భాషకు ఎటువంటి పరామర్శ లేకుండానే తన తుదినిర్ణయాన్ని ఏర్పరచుకున్నాడు, మరియు దైవప్రేరణ ఆయన అవగాహనను సరియైనదిగా సమర్థించింది. “ఏడు సార్లు” అనే తీర్పు ఉన్న ఆ అధ్యాయపు సందర్భాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని, దేవదూతలు ఆయన అవగాహనకు దారిచూపారు; హీబ్రూ భాషను ఆధారంగా చేసుకుని కాదు.

The context of chapter twenty-five is where the covenant directions are identified, and chapter twenty-six then provides a promised blessing for keeping those covenant instructions, and thereafter identifies what Daniel calls the “curse of Moses” for disobedience to those instructions.

ఇరవై ఐదవ అధ్యాయపు సందర్భము ఒడంబడికా ఆదేశాల నిర్దారణయే; తరువాత ఇరవై ఆరవ అధ్యాయం ఆ ఒడంబడికా ఆదేశాల ఆచరణకు వాగ్దానిత ఆశీర్వాదాన్ని వివరిస్తుంది; అనంతరం ఆ ఆదేశాలకు అవిధేయతకుగాను దానియేలు ‘మోషే యొక్క శాపము’ అని పిలిచిన దానిని గుర్తిస్తుంది.

The context is the theme of the principle of a day-for-a-year in Bible prophecy. Those initial verses of Leviticus twenty-five identify that in Bible prophecy a day represents a year. In the book of Exodus, Moses clearly identifies the relationship of the seventh-day sabbath rest for man and beast, and the seventh-year sabbath rest for the land.

సందర్భము బైబిలు ప్రవచనములలో దినము-వత్సర సూత్రమనే అంశము. లేవీయకాండము ఇరవై ఐదవ అధ్యాయములోని ప్రారంభ వచనములు, బైబిలు ప్రవచనములలో దినము వత్సరమునకు ప్రతీకమని స్పష్టపరచుచున్నవి. నిర్గమకాండములో మోషే, మనుష్యులకును పశువులకును ఏడవ దినపు సబ్బతు విశ్రాంతి, భూమికి ఏడవ సంవత్సరపు సబ్బతు విశ్రాంతి ఈ రెండింటి మధ్యనున్న సంబంధాన్ని స్పష్టంగా వెల్లడించుచున్నాడు.

> And six years thou shalt sow thy land, and shalt gather in the fruits thereof: But the seventh year thou shalt let it rest and lie still; that the poor of thy people may eat: and what they leave the beasts of the field shall eat. In like manner thou shalt deal with thy vineyard, and with thy oliveyard. Six days thou shalt do thy work, and on the seventh day thou shalt rest: that thine ox and thine ass may rest, and the son of thy handmaid, and the stranger, may be refreshed. Exodus 23:10–12.

> ఆరు సంవత్సరములు నీవు నీ భూమిని విత్తి, దాని దిగుబడులను కూడదీసుకొనవలెను. అయితే ఏడవ సంవత్సరములో దానిని విశ్రాంతిచ్చి పడి ఉండనియ్యవలెను, అప్పుడు నీ ప్రజలలోని దరిద్రులు తినునట్లు; వారు విడిచినదాన్ని చేనుల మృగములు తినును. ఇదే విధముగా నీ ద్రాక్షతోటకును, నీ జయితూని తోటకును నీవు చేయవలెను. ఆరు దినములు నీవు నీ పనిని చేయవలెను; ఏడవ దినమున నీవు విశ్రాంతి పొందవలెను, అప్పుడు నీ ఎద్దు, నీ గాడిద విశ్రాంతి పొందునట్లు, నీ దాసురాలి కుమారుడును పరదేశివాడును నిశ్వాసము పొందునట్లు. నిర్గమకాండము 23:10-12.

Within those three verses can be recognized that a day of rest for men and beasts, equates to a year of rest for the land. In Leviticus chapter twenty-five, in the first five verses, we find the identical grammatical structure to the Sabbath commandment of Exodus chapter twenty, verses eight through eleven.

ఆ మూడు వచనములలోనే, మనుష్యులకును పశువులకును ఒక విశ్రాంతి దినము, భూమికి ఒక విశ్రాంతి సంవత్సరముతో సమానమని స్పష్టమగును. లేవీయకాండము ఇరవై ఐదవ అధ్యాయం మొదటి ఐదు వచనములలో, నిర్గమకాండము ఇరవయ్యవ అధ్యాయం ఎనిమిదవ వచనము నుండి పదకొండవ వచనము వరకు గల సబ్బతు ఆజ్ఞతో యథాతథంగా సమానమైన వ్యాకరణ నిర్మాణము కనబడును.

> And the Lord spake unto Moses in mount Sinai, saying, Speak unto the children of Israel, and say unto them, When ye come into the land which I give you, then shall the land keep a sabbath unto the Lord. Six years thou shalt sow thy field, and six years thou shalt prune thy vineyard, and gather in the fruit thereof; But in the seventh year shall be a sabbath of rest unto the land, a sabbath for the Lord: thou shalt neither sow thy field, nor prune thy vineyard. That which groweth of its own accord of thy harvest thou shalt not reap, neither gather the grapes of thy vine undressed: for it is a year of rest unto the land. Leviticus 25:1–5.

> యెహోవా సీనాయిపర్వతమునందు మోషేతో ఇట్లు చెప్పెను: ఇశ్రాయేలీయులకు ఇటులని చెప్పుము: నేను మీకిచ్చుచున్న దేశములోనికి మీరు వచ్చినప్పుడు, ఆ దేశము యెహోవాకొరకు శబ్బతును ఆచరించును. ఆరు సంవత్సరములు నీవు నీ పొలమును విత్తవలెను, ఆరు సంవత్సరములు నీ ద్రాక్షతోటను కర్చివలెను, దాని ఫలమును కూడగట్టవలెను; కాని ఏడవ సంవత్సరమందు దేశమునకు విశ్రాంతి శబ్బతుండును, యెహోవాకొరకు శబ్బతు; నీవు నీ పొలమును విత్తకూడదు, నీ ద్రాక్షతోటను కర్చకూడదు. నీ కోత తరువాత తనంతటనే పుట్టినదానిని నీవు కోయకూడదు, కర్చని నీ ద్రాక్షచెట్ల ద్రాక్షలను కూడకూడదు; ఎందుకనగా అది దేశమునకు విశ్రాంతి యేడాది. లేవీయకాండము 25:1-5.

> Remember the sabbath day, to keep it holy. Six days shalt thou labour, and do all thy work: But the seventh day is the sabbath of the Lord thy God: in it thou shalt not do any work, thou, nor thy son, nor thy daughter, thy manservant, nor thy maidservant, nor thy cattle, nor thy stranger that is within thy gates: For in six days the Lord made heaven and earth, the sea, and all that in them is, and rested the seventh day: wherefore the Lord blessed the sabbath day, and hallowed it. Exodus 20:8–11.

> సబ్బతు దినమును దానిని పరిశుద్ధముగా ఉంచుటకై స్మరించుము. ఆరు దినములలో నీవు శ్రమించి నీ సమస్త కార్యమును చేయవలెను; కాని ఏడవ దినము నీ దేవుడైన యెహోవా యొక్క సబ్బతు దినము; ఆ దినమున నీవు కార్యమేదియు చేయకూడదు, నీవు గాని, నీ కుమారుడు గాని, నీ కుమార్తె గాని, నీ దాసుడు గాని, నీ దాసి గాని, నీ పశువులు గాని, నీ గుమ్మములలోనున్న పరదేశి గాని. ఎందుకనగా ఆరు దినములలో యెహోవా ఆకాశమును, భూమిని, సముద్రమును, వాటిలోనున్న సమస్తమును సృష్టించి, ఏడవ దినమున విశ్రాంతినొందెను; కాబట్టి యెహోవా సబ్బతు దినమును ఆశీర్వదించి దానిని పరిశుద్ధపరచెను. నిర్గమకాండము 20:8-11.

Together the two sabbath commandments identify the context of Leviticus twenty-five and twenty-six. Brought together line upon line, they testify that for “six days shalt thou labour, and do all thy work,” and for “six years thou shalt sow thy field, and six years thou shalt prune thy vineyard, and gather in the fruit thereof.” “But the seventh day is the sabbath of the Lord thy God,” and “the seventh year shall be a sabbath of rest unto the land, a sabbath for the Lord”.

రెండు శబ్బతు ఆజ్ఞలు కలిసి లేవీయకాండము ఇరవై ఐదు మరియు ఇరవై ఆరు అధ్యాయాల సందర్భాన్ని సూచించుచున్నవి. వాక్యము మీద వాక్యమును పేర్చి ఏకీకృతం చేసినప్పుడు, అవి సాక్ష్యమిచ్చునది ఏమనగా, “ఆరు దినములవరకు నీవు శ్రమించి నీ సర్వ కార్యములను చేయవలెను,” మరియు “ఆరు సంవత్సరములు నీవు నీ పొలమును విత్తవలెను, ఆరు సంవత్సరములు నీవు నీ ద్రాక్షతోటను కత్తిరించవలెను, దాని ఫలమును సేకరించవలెను.” “కాని ఏడవ దినము యెహోవా నీ దేవునికి శబ్బతు,” మరియు “ఏడవ సంవత్సరము భూమికి విశ్రాంతి శబ్బతుగా నుండును, అది యెహోవాకు శబ్బతు.”

Both words that are translated as “seventh,” in either of the sabbath commandments, whether it is the sabbath for men or the sabbath for the land, are the same Hebrew word that is translated as “seven times” in chapter twenty-six of Leviticus. The context of chapters twenty-five and twenty-six of Leviticus is set within the prophetic rule that a day represents a year in Bible prophecy. Just as significant is the prophetic rule of first mention.

శబ్బతు ఆజ్ఞలలో—అది మనుష్యుల కొరకు శబ్బతుగాని, భూమి కొరకు శబ్బతుగానీ—“seventh”గా అనువదించబడిన రెండు సందర్భాలలోనూ ప్రయోగింపబడినది లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములో “seven times”గా అనువదించబడిన అదే హెబ్రూ పదమే. లేవీయకాండముయొక్క ఇరవై ఐదవ మరియు ఇరవై ఆరవ అధ్యాయాల సందర్భం, బైబిలు ప్రవచనంలో ఒక దినము ఒక సంవత్సరాన్ని సూచించుననే ప్రవచన సూత్రము పరిధిలో స్థాపించబడియున్నది. ఇదికూడ అంతే ప్రాముఖ్యత గలది “మొదటి ప్రస్తావన” అనే ప్రవచన సూత్రము.

The first thing mentioned in these two chapters is the day-for-a-year principle. William Miller was led by Gabriel and other angels to identify the “seven times” of Leviticus as a symbol of twenty-five hundred and twenty years, and it is in total agreement with the context of the chapters which is the day-for-a-year principle that is set forth in the opening five verses of chapter twenty-five.

ఈ రెండు అధ్యాయాలలో ప్రథమంగా ప్రస్తావించబడినది దినమును సంవత్సరముగా లెక్కించే సూత్రం. లేవీయకాండములోని ‘ఏడు సార్లు’ను రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరాల ప్రతీకమని గుర్తించుటకు విలియం మిల్లర్ గాబ్రియేలు మరియు ఇతర దేవదూతలచేత నడిపించబడ్డాడు; మరియు అది ఆ అధ్యాయాల పరిసరార్థముతో సంపూర్ణ సయోధ్యలోనే ఉంది; ఆ పరిసరార్థమయిన దినమును సంవత్సరముగా లెక్కించే సూత్రం ఇరవై ఐదవ అధ్యాయపు ప్రారంభ ఐదు వచనాలలో ప్రతిపాదించబడింది.

When the author of Chronicles identified the reason Babylon was allowed to take the southern kingdom of Judah into captivity he said it was to allow the land to enjoy her sabbath rest. The only other place in God’s Word that identifies the land enjoying a rest is located in chapters twenty-five and twenty-six of Leviticus. The seventy years that Babylon reigned as the first kingdom of Bible prophecy, not only presents the symbolic years that the earth beast would reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, but the seventy years are a direct reference to the “seven times” of Moses’ curse.

దినవృత్తాంతముల రచయిత దక్షిణ రాజ్యమైన యూదాను చెరలోనికి తీసికొనిపోవుటకు బాబులోనుకు అనుమతించబడిన కారణాన్ని పేర్కొన్నప్పుడు, అది భూమి తన శబ్బత్తు విశ్రాంతిని పొందుటకై అని అన్నాడు. దేవుని వాక్యములో భూమి విశ్రాంతిని పొందుటను సూచించుచున్న మరొక ఏకైక స్థానం లేవీయకాండము ఇరవై ఐదవ, ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములలోనే ఉంది. బైబిలు ప్రవచనములలో మొదటి రాజ్యముగా బాబులోను పరిపాలించిన కాలమైన డెబ్బై సంవత్సరములు, భూమి నుండి వచ్చిన మృగము బైబిలు ప్రవచనములలో ఆరవ రాజ్యముగా పరిపాలించబోవు ప్రతీకాత్మక సంవత్సరాలను మాత్రమె సూచించకుండా, మోషే శాపములోని “ఏడుమార్లు”కు ప్రత్యక్ష సూచనగాను నిలుస్తాయి.

When we begin to study the prophecies that are represented in the first six chapters of Daniel, it is essential to know that the curse of the “seven times,” as well as the blessing of the “seven times,” is an element of each of those chapters.

దానియేలు గ్రంథము తొలి ఆరు అధ్యాయాలలో ఉపస్థాపించబడిన ప్రవచనములను మనము అధ్యయనం చేయడం ప్రారంభించినప్పుడు, 'ఏడు కాలములు' అనే శాపమూ, అలాగే 'ఏడు కాలములు' అనే ఆశీర్వాదమూ, ఆ ప్రతి అధ్యాయములోను అంతర్భాగములని తెలుసుకోవడం అత్యావశ్యకం.

It is also important to remember that the cycle of seven cycles of seven years is marked by the blowing of the trumpet of the jubilee on the tenth day of the seventh month, which is the Day of Atonement. This fact binds the “seven times” together with the twenty-three hundred days of Daniel chapter eight, and verse fourteen. It is also important to remember that a prophetic year is three hundred and sixty days, and if you add together three hundred and sixty days, over and over, for “seven times” it equates to twenty-five hundred and twenty days.

ఏడు ఏళ్ల చొప్పున ఏడుసార్లు కూడిన ఆ చక్రం, ప్రాయశ్చిత్త దినమైన ఏడవ నెల పదవ దినమున యోబేలు కాహళము ఊదుటచేత గుర్తింపబడునని స్మరించుట కూడ ముఖ్యము. ఈ వాస్తవము "ఏడు పర్యాయములు"ను దానియేలు గ్రంథములోని ఎనిమిదవ అధ్యాయము పదనాలుగవ వచనమందలి ఇరువెయ్యి మూడు వందల దినములతో అనుసంధానించుచున్నది. ఇదియు స్మరించుట ముఖ్యము: ప్రవచన సంవత్సరము మూడు వందల అరవై దినములై యుండును; మూడు వందల అరవై దినములను "ఏడు పర్యాయములు" పునఃపునః కలిపినయెడల, ఫలితం రెండువేల ఐదువందల ఇరవై దినములగును.

When Daniel understood by books the number of years that Jeremiah had identified, he began a prayer that addresses every element of the response of repentance that is identified as necessary, if God’s people ever awaken to the reality that they are captives in the enemy’s land. At the end of Daniel’s Leviticus twenty-six prayer, Gabriel appeared to give Daniel understanding of the vision which he had “heard”, the vision of the twenty-three hundred days. Gabriel began by informing Daniel that seventy weeks were “determined” for Daniel’s people.

యిర్మియా పేర్కొన్న సంవత్సరాల సంఖ్యను దానియేలు గ్రంథముల ద్వారా గ్రహించినప్పుడు, దేవుని ప్రజలు తాము శత్రుదేశమున బందీలని అన్న వాస్తవమునకు ఎప్పుడైనను మేల్కొనినచో అవసరమని గుర్తించబడిన పశ్చాత్తాప ప్రత్యుత్తరంలోని ప్రతి అంశాన్ని స్పృశించుచున్న ఒక ప్రార్థనను అతడు ఆరంభించెను. దానియేలు చేసిన లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు ప్రార్థన ముగింపునందు, అతడు 'వినిన' రెండు వేల మూడు వందల దినముల దర్శనమును దానియేలుకు గ్రహింపజేయుటకై గబ్రియేలు ప్రత్యక్షమయ్యెను. ఆరంభముననే గబ్రియేలు, దానియేలు ప్రజల కొరకు డెబ్బై వారములు 'నిశ్చయింపబడినవి' అని దానియేలుకు తెలియజేసెను.

> Seventy weeks are determined upon thy people and upon thy holy city, to finish the transgression, and to make an end of sins, and to make reconciliation for iniquity, and to bring in everlasting righteousness, and to seal up the vision and prophecy, and to anoint the most Holy. Daniel 9:24.

> డెబ్బై వారములు నీ ప్రజలమీదను నీ పరిశుద్ధ పట్టణముమీదను నిర్ణయింపబడినవి, అపరాధమును సమాప్తి చేయుటకు, మరియు పాపములను అంతమొందించుటకు, మరియు అధర్మమునకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయుటకు, మరియు నిత్యనీతిని ప్రవేశపెట్టుటకు, మరియు దర్శనమును ప్రవచనమును ముద్రించుటకు, మరియు అత్యంత పరిశుద్ధమైనదిని అభిషేకించుటకు. దానియేలు 9:24.

The word translated as “determined” in the verse means “cut off”, and therefore it means seventy weeks were to be cut off from the twenty-three hundred days. Beginning at the third decree in 457 BC, Daniel’s people would have seventy prophetic weeks of probationary time. Seventy prophetic weeks equals four hundred and ninety years. Four hundred and ninety years after the third decree, ancient Israel would stone Stephen in the year 34, and they would be fully divorced from God.

ఆ వచనంలో "determined" అని అనువదించబడిన పదము "కత్తిరింపబడినది" అని అర్థం; అందువలన రెండు వేల మూడు వందల దినముల నుండి డెబ్బై వారములు కత్తిరింపబడవలసినవి. క్రీ.పూ. 457లోని మూడవ ఉత్తర్వుతో ప్రారంభమై, దానియేలు ప్రజలకు పరీక్షాత్మక కాలముగా డెబ్బై ప్రవచన వారములు కలుగును. డెబ్బై ప్రవచన వారములు నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరములకు సమానం. మూడవ ఉత్తర్వు తరువాత నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరములకు, క్రీ.శ. 34వ సంవత్సరములో, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు స్తెఫనును రాళ్లతో కొట్టి చంపుదురు, అప్పుడు వారు దేవునిచేత సర్వసముగా విడాకులు పొందుదురు.

The captivity that preceded the three decrees, that identify the starting point of the four hundred and ninety years of probationary time, had been seventy years. Those seventy years were to allow the land to enjoy the sabbath rests that ancient Israel never fulfilled. Seventy years of sabbath rests for the land, were brought about because of four hundred and ninety years (or seventy weeks of years) of rebellion against the oath of Moses.

పరీక్షాకాలమైన నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాల ప్రారంభాన్ని నిర్ధారించే మూడు ఉత్తర్వులకు పూర్వం వచ్చిన చెర, డెబ్బై సంవత్సరాలపాటు కొనసాగింది. ఆ డెబ్బై సంవత్సరాలు, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఎప్పుడూ నెరవేర్చని సబ్బత్ విశ్రాంతులను భూమి తనవిగా అనుభవించుటకై కల్పించబడ్డవి. మోషే యొక్క ప్రమాణానికి విరోధమైన నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాల (లేదా సంవత్సరాల వారములైన డెబ్బై వారముల) తిరుగుబాటు కారణంగా, భూమికి సంబంధించిన సబ్బత్ విశ్రాంతుల డెబ్బై సంవత్సరాలు కలుగజేయబడ్డవి.

Four hundred and ninety years of rebellion against the covenant of Leviticus twenty-five, produced seventy years of captivity for the land to enjoy its rest. The seventy years of captivity led to three decrees, which marked another four hundred and ninety years of probationary time for ancient Israel. So we see two probationary periods of four hundred and ninety years each. The three decrees typify the three angel’s messages, the first of which arrived in 1798, at the end of the first indignation of “seven times” against the northern kingdom. The third angel arrived twenty-three hundred years after the third decree on October 22, 1844, which is when “the last end of the indignation” also arrived.

లేవీయకాండము ఇరవై ఐదవ అధ్యాయములోని ఒడంబడికకు విరోధముగా నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరములపాటు జరిగిన తిరుగుబాటు, భూమి తన విశ్రాంతిని అనుభవించుటకై డెబ్బై సంవత్సరముల చెరకు కారణమైంది. ఆ డెబ్బై సంవత్సరముల చెర తుదకు మూడు రాజాజ్ఞల జారీకి దారితీసెను; అవి ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుకు మరియొక నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరముల అనుగ్రహకాలమును సూచించాయి. అట్లు నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరముల చొప్పున రెండు అనుగ్రహకాలములను మనము గమనించుచున్నాము. ఆ మూడు రాజాజ్ఞలు మూడు దూతల సందేశములకు ప్రతిరూపములు; వాటిలో మొదటిది, ఉత్తర రాజ్యంపై ఉన్న "ఏడు సార్లు" యొక్క ప్రథమ కోపకాలము సమాప్తియందు, 1798 లో వచ్చెను. మూడవ రాజాజ్ఞ తరువాత రెండువేల మూడువందల సంవత్సరములకు, అనగా 1844 అక్టోబరు 22న, మూడవ దూత వచ్చెను; అదే సమయములో "కోపమునకు తుదియంతము" కూడ వచ్చెను.

During the forty-six years between the end of the first indignation and the end of the last indignation Jesus laid the foundation of the Millerite temple, and the foundation stone was the “seven times.” That stone was to be either the foundation stone (or else the stumbling stone) for Adventism at the beginning, and either the headstone and capstone (or else the gravestone) for Adventism at the end. The three decrees that represent the arrival of the three angels’ messages in the history of 1798 through 1844, also represent the first three chapters of the book of Daniel.

ప్రథమ ఆగ్రహకాలము ముగిసినప్పటి నుండి అంతిమ ఆగ్రహకాలము ముగిసేవరకు గల నలభై ఆరు సంవత్సరముల వ్యవధిలో యేసు మిల్లరైట్ ఆలయమునకు పునాది వేసెను, మరియు ఆ పునాది రాయి ‘ఏడు సార్లు’ యే. ఆ రాయి ఆరంభంలో ఆడ్వెంటిజమునకు పునాది రాయి గానో (లేక తడబడునట్లు చేయు రాయి గానో) ఉండవలసినది, మరియు అంత్యంలో ఆడ్వెంటిజమునకు శిరస్సురాయి మరియు కిరీటరాయి గానో (లేక సమాధి రాయి గానో) ఉండవలసినది. 1798 నుండి 1844 వరకు జరిగిన చరిత్రలో మూడు దేవదూతల సందేశముల ఆగమనమును ప్రతినిధ్యం చేసే మూడు ఫర్మానాలు, దానియేలు గ్రంథములోని తొలి మూడు అధ్యాయములను కూడా ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి.

We will begin to consider the first six chapters in the next article.

తదుపరి వ్యాసంలో తొలి ఆరు అధ్యాయాల పరిశీలనను ఆరంభిస్తాము.

> “When the books of Daniel and Revelation are better understood, believers will have an entirely different religious experience. . . One thing will certainly be understood from the study of Revelation—that the connection between God and His people is close and decided.” The Faith I Live By, 345.

> "దానియేలు మరియు ప్రకటన గ్రంథములు మరింత స్పష్టముగా గ్రహింపబడినప్పుడు, విశ్వాసులు సర్వథా భిన్నమైన ఆధ్యాత్మిక అనుభవమును పొందుదురు. . . ప్రకటన గ్రంథ అధ్యయనము ద్వారా ఒక విషయం మాత్రం నిశ్చయముగా అర్థమగును—దేవుని మరియు ఆయన ప్రజల మధ్య ఉన్న సంబంధము సన్నిహితమైనదియు స్థిరమైనదియు అని." నేను జీవించే విశ్వాసము, 345.

Back to Articles