Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixteen

దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట పదహారు

Unveiling the Days of Vengeance: A Prophetic Exploration of Jeremiah’s Warning and the Final Generation

ప్రతికార దినముల వెల్లడి: యిర్మియా ప్రవక్త యొక్క హెచ్చరిక మరియు అంత్య తరంపై ప్రవచనాత్మక పరిశీలన

Author

Jeff Pippenger

Published

March 4, 2024

Formats

PDF
Word

We were considering Jeremiah chapter fifty in the previous article, and in the passage the judgment upon Babylon, that begins at the soon coming Sunday law in the United States and ends with the wrath of God. The executive judgment is the day of the Lord’s vengeance that was represented by the destruction of Jerusalem in the year 70 AD. The destruction of Jerusalem accomplished by Rome in 70 AD, had been typified by the destruction of Jerusalem carried out by Nebuchadnezzar. Together they provided two witnesses of the Executive Judgment of the whore of Tyre, who is also the whore of Revelation chapter seventeen.

మునుపటి వ్యాసంలో మేము యిర్మియా యాభై అధ్యాయాన్ని పరిశీలించాము; ఆ పాఠ్యంలో, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో త్వరలో రాబోయే ఆదివారపు చట్టముతో ఆరంభమై దేవుని ఆగ్రహముతో ముగిసే బబులోనుపై తీర్పు వివరించబడింది. కార్యనిర్వాహక తీర్పు అనేది ప్రభువు ప్రతీకార దినము; అది క్రీస్తుశకం 70లో యెరూషలేము విధ్వంసముచేత ప్రతిరూపముగా చూపబడింది. క్రీస్తుశకం 70లో రోము చేయించిన యెరూషలేము విధ్వంసము, అంతకుముందు నెబూకద్నెజరు చేయించిన యెరూషలేము విధ్వంసముచేత ప్రతిరూపముగా ముందుగానే సూచించబడింది. ఇవి రెండూ కలిసి, తూరు వేశ్యపై కార్యనిర్వాహక తీర్పుకై రెండు సాక్ష్యములను సమకూర్చాయి; ఆమే ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడు అధ్యాయంలోని వేశ్యయే.

Jeremiah informs us that when the Lord’s vengeance is accomplished upon modern Babylon, beginning with the soon-coming Sunday law, that “In those days, and in that time, saith the Lord, the iniquity of Israel shall be sought for, and there shall be none; and the sins of Judah, and they shall not be found: for I will pardon them whom I reserve.” In those days, the sealing of the one hundred and forty-four thousand will have already been accomplished.

యిర్మియా మనకు తెలియజేస్తున్నది ఏమనగా, త్వరలో రానున్న ఆదివారపు చట్టంతో ప్రారంభమై, ఆధునిక బబిలోను మీద ప్రభువుయొక్క ప్రతీకారము నెరవేర్చబడినప్పుడు, “ఆ దినములలోను ఆ కాలములోను, యెహోవా సెలవిచ్చునదేమనగా, ఇశ్రాయేలుయొక్క అధర్మము వెదకబడును గాని అది కనబడదు; యూదాయొక్క పాపములు వెదకబడును గాని అవి కనబడవు; ఏలయనగా నేను నాకై నిలుపుకొనిన వారిని క్షమించెదను.” ఆ దినములలో, నూట నలభై నాలుగు వేలమందిమీద ముద్రవేయబడుట ఇప్పటికే నెరవేరియుండును.

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 216.

> సిద్ధతయొక్క మహత్తర కార్యములో, సోదరులారా, మీరు ఏము చేయుచున్నారు? ప్రపంచముతో ఏకమైపోతున్న వారు ప్రపంచీయ ఆకృతిని స్వీకరించుచున్నారు, మరియు మృగముని ముద్ర కొరకు సిద్ధమవుచున్నారు. తమయందు విశ్వాసము పెట్టని వారు, దేవుని సన్నిధిలో తమను తాము వినమ్రపరచుకొని, సత్యమునకు విధేయతచేత తమ ఆత్మలను శుద్ధపరచుకొనుచున్నవారు—వారే స్వర్గీయ ఆకృతిని స్వీకరించుచు, తమ నుదుటులమీద దేవుని ముద్ర కొరకు సిద్ధమవుచున్నారు. ఆజ్ఞ వెలువడినప్పుడు, మరియు ముద్ర మోపబడినప్పుడు, వారి స్వభావము నిత్యకాలమంతటికి పరిశుద్ధముగా కళంకరహితముగా నిలుచును. సాక్ష్యములు, సంపుటము 5, 216.

The executive judgment begins with the second voice of Revelation chapter eighteen, who calls men and women to flee from Babylon, and Jeremiah says, “their day is come, the time of their visitation. The voice of them that flee and escape out of the land of Babylon, to declare in Zion the vengeance of the Lord our God, the vengeance of his temple. Call together the archers against Babylon: all ye that bend the bow, camp against it round about; let none thereof escape: recompense her according to her work; according to all that she hath done, do unto her.” Her judgment is accomplished by the “archers.” The first reference to an archer in the Scriptures is concerning Ishmael.

బబులోనునుండి పారిపోవమని పురుషులనూ స్త్రీలనూ పిలిచే ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయంలోని రెండవ స్వరముతో అమలు తీర్పు ప్రారంభమగును; యిర్మియా ఇటులనెను, “వారి దినము వచ్చియున్నది, వారి సందర్శనకాలము వచ్చియున్నది. బబులోను దేశమునుండి పారిపోయి తప్పించుకొనువారి స్వరం—మన ప్రభువగు దేవుని ప్రతీకారమును, ఆయన ఆలయమునకు సంబంధించిన ప్రతీకారమును సీయోనులో ప్రకటించుటకై. బబులోనుపై ధనుర్ధారులను సమీకరించుడి; విల్లును వంచువారందరును, దాని చుట్టూ శిబిరమేయుడి; అందులోనుండి ఎవ్వరును తప్పించుకోనీయకుడి; ఆమె క్రియను బట్టి ఆమెకు ప్రతిఫలించుడి; ఆమె చేసిన దాని ప్రకారము ఆమెకు చేయుడి.” ఆమెపై తీర్పు “ధనుర్ధారుల” చేత నెరవేర్చబడును. శాస్త్రాలలో ధనుర్ధారుని గురించిన మొదటి ప్రస్తావన ఇష్మాయేలు విషయమైయే ఉంది.

> And God heard the voice of the lad; and the angel of God called to Hagar out of heaven, and said unto her, What aileth thee, Hagar? fear not; for God hath heard the voice of the lad where he is. Arise, lift up the lad, and hold him in thine hand; for I will make him a great nation. And God opened her eyes, and she saw a well of water; and she went, and filled the bottle with water, and gave the lad drink. And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:17–20.

> దేవుడు ఆ బాలుని స్వరమును వినెను; అప్పుడు దేవుని దూత ఆకాశమునుండి హాగరునకు పిలిచి ఆమెతో ఇట్లనెను: హాగరా, నీకు ఏమైయున్నది? భయపడవద్దు; ఎందుకనగా అతడు ఉన్నచోట దేవుడు ఆ బాలుని స్వరమును ఆలకించెను. లేచి, బాలుని లేపి, నీ చేతిలో అతనిని పట్టుకొనుము; నేను అతనిని ఒక గొప్ప జాతిగా చేయుదును. తరువాత దేవుడు ఆమె కన్నులను తెరిచెను; ఆమె ఒక నీటి బావిని చూచెను; ఆమె వెళ్లి, పాత్రను నీటితో నింపి, బాలునికి త్రాగునట్లు ఇచ్చెను. దేవుడు ఆ బాలునితో నుండెను; అతడు పెరిగి అరణ్యంలో నివసించెను, ధనుర్ధరుడాయెను. ఆదికాండము 21:17–20.

The “hour of the great earthquake” in Revelation eleven identifies the beginning of the executive judgment upon the whore of Rome, that begins at the soon-coming Sunday law in the United States. In the “hour” “the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded.” The third woe, is the seventh trumpet. It is the archers of Islam that are employed to bring His judgment upon those who enforce the mark of papal authority (Sunday worship), and persecute those who uphold the mark of God’s authority (Sabbath worship).

ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని "మహా భూకంపము యొక్క సమయము" అనేది, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో త్వరలో రానున్న "ఆదివారం చట్టం"తో ఆరంభమయ్యే రోము వేశ్యపై కార్యనిర్వాహక తీర్పు యొక్క ఆరంభాన్ని గుర్తిస్తుంది. ఆ "సమయములో" "మూడవ శ్రమ త్వరగా వచ్చుచున్నది. మరియు ఏడవ దూత కాహళమును ఊదెను." మూడవ శ్రమ అనగా ఏడవ కాహళము. పాపత్వ అధికార ముద్రను (ఆదివారం ఆరాధన) అమలుపరచువారిమీదను, దేవుని అధికార ముద్రను (శబ్బత్ ఆరాధన) నిలబెట్టువారిని హింసించువారిమీదను ఆయన తీర్పును రప్పించుటకు నియోగింపబడినవారు ఇస్లాం యొక్క ధనుర్ధారులే.

In Luke chapter twenty-one Jesus in answering the disciple’s questions about the destruction of Jerusalem and the temple, provides an historical narrative that also represents the history of the last days. He references the “days of vengeance,” which was an essential prophetic attribute of His ministry as the Messiah, which He identified in His opening announcement of His ministry by reading from the prophet Isaiah to the church in Nazareth. The announcement at Nazareth, and the passage from Isaiah represented not only His ministry, but the message of His disciples, and more specifically the work and ministry of the movement of the one hundred and forty-four thousand.

లూకా సువార్త ఇరవై ఒకటవ అధ్యాయంలో, యెరూషలేము మరియు దేవాలయ విధ్వంసము గూర్చిన శిష్యుల ప్రశ్నలకు సమాధానమిస్తూ, యేసు అంత్యకాలాల చరిత్రను కూడ ప్రతినిధానించే ఒక చారిత్రక వర్ణనను అందించుచున్నాడు. ఆయన “ప్రతీకార దినములను” ఉల్లేఖించుచున్నాడు; అవి మెస్సీయా అయిన తన పరిచర్యకు అంతర్భూతమైన ప్రవచనాత్మక లక్షణము; నజరేతులోని సంఘమునందు యెషయా ప్రవక్త గ్రంథములోనుండి పఠించి చేసిన తన పరిచర్య ఆరంభ ప్రకటనలో దానిని ఆయన స్వయంగా గుర్తించెను. నజరేతులో జరిగిన ఆ ప్రకటనయు, యెషయా నుండి పఠింపబడిన ఆ వచనభాగమును కూడ, ఆయన పరిచర్యను మాత్రమేగాక, ఆయన శిష్యుల సందేశమును, ఇంకా ప్రత్యేకంగా ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది ఉద్యమపు కార్యమును మరియు పరిచర్యను సైతం ప్రతినిధానించెను.

> The spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them. For I the Lord love judgment, I hate robbery for burnt offering; and I will direct their work in truth, and I will make an everlasting covenant with them. And their seed shall be known among the Gentiles, and their offspring among the people: all that see them shall acknowledge them, that they are the seed which the Lord hath blessed. I will greatly rejoice in the Lord, my soul shall be joyful in my God; for he hath clothed me with the garments of salvation, he hath covered me with the robe of righteousness, as a bridegroom decketh himself with ornaments, and as a bride adorneth herself with her jewels. For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations. Isaiah 61:1–11.

> ప్రభువైన యెహోవా ఆత్మ నా మీదనున్నది; యెహోవా నన్ను అభిషేకించెను, దీనులకు శుభవార్తను ప్రకటించుటకై; హృదయభంగులను కట్టిపెట్టుటకై నన్ను పంపెనూ, బంధులకు విమోచనమును, బంధింపబడియున్నవారికి కారాగార ద్వారముల తెరుపును ప్రకటించుటకై; యెహోవాకు అనుకూలమైన సంవత్సరమును, మన దేవుని ప్రతీకార దినమును ప్రకటించుటకై; శోకించువారందరిని పరామర్శించుటకై; సీయోనులో శోకించువారికి నియమించుటకై—భస్మమునకు బదులు శోభను, శోకమునకు బదులు ఆనంద తైలమును, మ్లానాత్మకు బదులు స్తోత్రవస్త్రమును ఇవ్వుటకై—వారు యెహోవా నాటిన నీతివృక్షములని, ఆయన మహిమపరచబడునట్లుగా, పిలువబడునట్లు. వారు పురాతన పాడుబడిన స్థలములను నిర్మించుదురు; పూర్వపు నిర్జనతలను లేవనెత్తుదురు; అనేక తరముల పాడుబాట్లైన నగరములను పునరుద్ధరించుదురు. పరదేశులు నిలిచికొని మీ మందలను మేపుదురు, విదేశీయుల కుమారులు మీ కర్షకులును మీ ద్రాక్షతోటల వల్లిదారులునై యుందురు. కానీ మీరు యెహోవా యాజకులని పేరుపొందుదురు; మనుష్యులు మిమ్మును మన దేవుని పరిచారకులని పిలుదురు; మీరు జాతుల సంపదను భుజింతురు, వారి మహిమనందు మీరు తమను ఘనపరచుకొందురు. మీ అవమానమునకు ప్రతిగా మీకు ద్విగుణమును కలుగును; అవమానమునకు బదులుగా తమ భాగమందు వారు హర్షింతురు; కాబట్టి తమ దేశములో వారు ద్విగుణమును స్వాస్థ్యముగా పొందుదురు; నిత్యానందము వారికి కలుగును. ఎందుకనగా నేను యెహోవాను, న్యాయమును ప్రేమించుచున్నాను; హోమార్థమై దోపిడిని ద్వేషించుచున్నాను; వారి కార్యమును సత్యములో నడిపించెదను, వారితో నిత్య నిబంధన చేసెదను. వారి సంతతి జాతుల మధ్యలోను, వారి సంతానం ప్రజల మధ్యలోను ప్రసిద్ధి పొందును; వారిని చూచు వారందరు, యెహోవా ఆశీర్వదించిన సంతతియై యుందిరని ఒప్పుకొందురు. యెహోవాలో నేను ఎంతో ఆనందింతును, నా ప్రాణము నా దేవునిలో హర్షించును; ఆయన రక్షణ వస్త్రములను నాపై ధరింపజేసెను, ఆయన నన్ను నీతి వస్త్రముతో కప్పెను; వరుడు తనను అలంకారములతో అలంకరించుకొనినట్లును, వధువు తన ఆభరణములతో తనను అలంకరించుకొనినట్లును అట్టి వాణ్ని చేసెను. భూమి తన మొలకను మొలిపించునట్లును, తోట దానిలో విత్తింపబడినవాటిని మొలకెత్తించునట్లును, అట్లే యెహోవా దేవుడు సమస్త జాతుల యెదుట నీతియు స్తోత్రమును మొలకెత్తించును. యెషయా 61:1-11.

The one hundred and forty-four thousand who are sealed in Ezekiel chapter nine, are those who are mourning over the sins in the church and in the world. “The acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God,” is when those who mourn in Zion are comforted, and become “trees of righteousness” in order to “glorify the Lord.” They glorify the Lord, for “in those days, and in that time, saith the Lord, the iniquity of Israel shall be sought for, and there shall be none.” Those who mourn are those who have been sealed and they are those who “shall build the old wastes,” who “shall raise up the former desolations, and” who “shall repair the waste cities, the desolations of many generations.” They shall “be named the Priests of the Lord,” and men shall call them “the Ministers of our God.”

యెహెజ్కేలు గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయములో ముద్రింపబడిన నూట నలభై నాలుగు వేలమంది, సభలోను లోకములోను ఉన్న పాపములనుబట్టి దుఃఖించుచున్నవారే. “ప్రభువుకు అనుకూలమైన సంవత్సరము, మా దేవుని ప్రతికారదినము” అనబడినది, సీయోనులో దుఃఖించువారు సాంత్వన పొందు కాలమై, వారు “ప్రభువును మహిమపరచుటకై” “నీతివృక్షములుగా” మారు సమయమై యున్నది. వారు ప్రభువును మహిమపరచుదురు; ఏలయనగా, “ఆ దినములలోను ఆ కాలమందును, యెహోవా సెలవిచ్చునదేమనగా, ఇశ్రాయేలుయొక్క అక్రమము వెదకబడును గాని అది ఏదియు ఉండదు.” దుఃఖించువారే ముద్రింపబడినవారు; వారే “పూర్వపు పాడుబడిన చోట్లను కట్టుదురు,” “ప్రాచీన శూన్యస్థలములను లేపుదురు,” మరియు “అనేక తరముల శూన్యమైన పట్టణములను బాగుచేయుదురు.” వారు “ప్రభువుయొక్క యాజకులు” అని పేరుపొందుదురు, మనుష్యులు వారిని “మా దేవుని పరిచారకులు” అని పిలుచుదురు.

The righteousness of the one hundred and forty-four thousand is to “spring forth before all nations,” when they are lifted up as an ensign in the hour of the great earthquake. Their righteousness is caused progressively, for it is “as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth.” The sealing of the one hundred and forty-four thousand began at the arrival of the latter rain on September 1, 2001. It is then that the buds of earth were brought forth. Isaiah identifies when the buds spring forth.

మహా భూకంపమున గడియలో వారు పతాకముగా ఎత్తబడియున్నప్పుడు, నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క నీతి "సకల జనముల సమక్షమున మొలకెత్తును." వారి నీతి క్రమక్రమంగా మొలకెత్తుచున్నది; ఏలయనగా, "భూమి తన మొగ్గను మొలిపించునట్లును, తోట దానిలో విత్తబడిన వాటిని మొలకెత్తించునట్లును, అట్లే ప్రభువైన దేవుడు నీతియు స్తోత్రమును మొలకెత్తించును." 2001 సెప్టెంబర్ 1న పిమ్మటి వాన ఆగమనముతో నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని ముద్రించుట ఆరంభమాయెను. అదే సమయమున భూమి మొగ్గలు వెలిసినవి. మొగ్గలు ఎప్పుడు వెలిసునో యెషయా సూచించుచున్నాడు.

> In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Isaiah 27:8, 9.

> కొలమానములోనే, అది వెలిసినప్పుడు, దానితో నీవు తర్కించెదవు; తూర్పుగాలి దినమున తన కఠిన గాలిని ఆయన అణచివేయును. కాబట్టి ఇదివలన యాకోబు యొక్క అక్రమము శుద్ధిపరచబడును; అతని పాపము తొలగించుటకు ఇదే సమస్త ఫలము; అతడు బలిపీఠపు రాళ్లన్నిటిని కొట్టి చెదరగొట్టిన చున్నపు రాళ్లవలె చేసునప్పుడు, వనములు మరియు విగ్రహములు నిలువవు. యెషయా 27:8, 9.

In “the day of the east wind” which is His “rough wind” that “He stayeth,” the “shooting forth” of the buds will begin when the rain is “measured.” “Stayeth” means restrained. When the four winds are restrained by the four angels of Revelation chapter seven, the sealing of the one hundred and forty-four thousand begins. At that time the latter rain begins to “sprinkle” in moderation, for the word “measure” in the verse means moderation. At the beginning of the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand the latter rain is measured, and at the end of the period it is without measure.

"తూర్పు గాలి దినమున," అనగా తన "కఠిన గాలి"ని "ఆయన నిలువరించు" దినమందు, వర్షము "కొలవబడినప్పుడు" మొగ్గల "పొడుచుకొనిరావుట" ప్రారంభమగును. "Stayeth" అనగా "నిరోధింపబడుట." ప్రకటన గ్రంథము ఏడవ అధ్యాయములోని నాలుగు దూతలచేత నాలుగు గాలులు నిలువరింపబడినప్పుడు, ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందికి ముద్ర వేయుట ప్రారంభమగును. ఆ సమయమున ఆఖరి వర్షము మితంగా "చిలకరించుట" మొదలుపడును, ఏలయనగా ఆ వచనములోని "measure" అనే పదము మితిని సూచించుచున్నది. ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందికి ముద్ర వేయు కాలమున ఆరంభమందు ఆఖరి వర్షము మితితో నుండును, ఆ కాలమున అంత్యమందు అది మితిలేక నుండును.

> “The great outpouring of the Spirit of God, which lightens the whole earth with his glory, will not come until we have an enlightened people, that know by experience what it means to be laborers together with God. When we have entire, whole-hearted consecration to the service of Christ, God will recognize the fact by an outpouring of his Spirit without measure; but this will not be while the largest portion of the church are not laborers together with God. God cannot pour out his Spirit when selfishness and self-indulgence are so manifest; when a spirit prevails that, if put into words, would express that answer of Cain,—‘Am I my brother’s keeper?’ If the truth for this time, if the signs that are thickening on every hand, that testify that the end of all things is at hand, are not-sufficient to arouse the sleeping energy of those who profess to know the truth, then darkness proportionate to the light which has been shining will overtake these souls. There is not the semblance of an excuse for their indifference that they will be able to present to God in the great day of final reckoning. There will be no reason to offer as to why they did not live and walk and work in the light of the sacred truth of the word of God, and thus reveal to a sin-darkened world, through their conduct, their sympathy, and their zeal, that the power and reality of the gospel could not be controverted.” Review and Herald, July 21, 1896.

> తన మహిమతో సమస్త భూమిని ప్రకాశింపజేయు దేవుని ఆత్మయొక్క మహా కుమ్మరింపు, దేవునితోకూడ కలిసి శ్రమించుట ఎటువంటిదో అనుభవముచేత తెలిసిన జ్ఞానోదయముగల ప్రజలు మనకు కలుగువరకు రాదు. క్రీస్తు సేవకు పూర్తియైన, హృదయపూర్వక అర్పణ మనకు కలిగినప్పుడు, దేవుడు తన ఆత్మను కొలమానములేకుండా కుమ్మరించుటద్వారా ఆ విషయమును ఆమోదించును; అయితే సంఘములోని గొప్ప భాగము దేవునితోకూడ కలిసి శ్రమికులై యుండనంతవరకు ఇది జరగదు. స్వార్థప్రవృత్తి, స్వీయభోగాసక్తి అంత స్పష్టముగా వ్యక్తమవుచున్నప్పుడు—మాటలలో వ్యక్తమైతే, కయీను ఇచ్చిన ఆ సమాధానమును, ‘నేను నా సహోదరుని కాపరి నేనా?’ అని ప్రకటించునట్టి మనోభావము ప్రబలుచున్నప్పుడు—దేవుడు తన ఆత్మను కుమ్మరింపలేడు. ఈ కాలమునకై కలిగిన సత్యము, సమస్త విషయాల అంతము సమీపమైయున్నదని సాక్ష్యమిచ్చుచూ ప్రతి వైపున గూడబడుచున్న సూచకములు, సత్యమును ఎరిగినవారమని ప్రకటించుకొనువారి నిద్రించిన శక్తిని మేల్కొల్పుటకు తగినవిగా నిలవనియెడల, ఇప్పటివరకు ప్రకాశించిన వెలుగుకు సమానమైన కొలమానములో చీకటి ఈ ఆత్మలను ఆవరించును. తుదికౌంటు మహా దినమున తమ నిరాసక్తతకు గూర్చి దేవుని సమక్షమున సమర్పించదగిన సాకుసదర్శ్యమేదియు వారికి ఉండదు. దేవుని వాక్యమునకు చెందిన పవిత్రసత్యపు వెలుగులో వారు జీవింపక, నడుచక, శ్రమించకపోయినదనియు, అట్లుగాను తమ ప్రవర్తన, సానుభూతి, ఉత్సాహములచేత పాపాంధకారముతో నిండి ఉన్న లోకమునకు సువార్త యొక్క శక్తియు వాస్తవికతయు ఖండింపబడలేనివని ప్రకటింపకపోయినదనియు, దీనికి సంబంధించిన ఎటువంటి కారణమును అర్పించుటకు కూడా వారికి సాధ్యపడదు. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, జూలై 21, 1896.

The testing period of the latter rain and sealing of the one hundred and forty-four thousand begins with the measuring of the outpouring of the Holy Spirit for the wheat and tares have reached the time of the harvest. The rain brings both classes to maturity, then at the end of the testing period the wheat and tares are separated, and the wheat will then “know by experience what it means to be laborers together with God” They will then “have entire, whole-hearted consecration to the service of Christ, God will recognize the fact by an outpouring of his Spirit without measure.”

అంత్య వర్షమును గూర్చిన, అలాగే నాలుగు లక్షల నలభై నాలుగు వేలమందికి ముద్ర వేయబడుటను గూర్చిన పరీక్ష‌కాలము, పరిశుద్ధాత్మయొక్క ధారాపాతమును కొలిచుటతో ప్రారంభమగును; ఏలయనగా గోధుమలు మరియు కలుపు కొతకాలమునకు చేరియున్నవి. ఆ వర్షము ఆ రెండు వర్గములను పరిపక్వతకు చేర్చును; తరువాత పరీక్ష‌కాలము చివరన గోధుమలు మరియు కలుపు వేరుపరచబడును, అప్పుడు గోధుమలు "దేవునితో కూడ కార్మికులై ఉండుట అంటే ఏమిటో అనుభవముచేత తెలిసికొందురు". అప్పుడు వారు "క్రీస్తు సేవకై సంపూర్ణమైన, హృదయపూర్వకమైన అర్పణను కలిగియుందురు, ఆ విషయమును దేవుడు తన ఆత్మయొక్క కొలమానములేని ధారాపాతముచేత గుర్తించును."

The “day of the rough east wind” arrived on September 11, 2001, and Habakkuk’s debate over the counterfeit peace and safety message of the latter rain message, as opposed to the message identifying the day of God’s vengeance, began. At that point the plants, both wheat and tares began to bud and bring forth the fruit they would manifest at the judgment of the soon-coming Sunday law.

"కఠోర తూర్పుగాలి దినము" 2001 సెప్టెంబర్ 11న వచ్చింది; అప్పుడు దేవుని ప్రతీకార దినమును సూచించే సందేశానికి విరుద్ధముగా, చివరి వాన సందేశములోనిదని చెప్పబడుతున్న నకిలీ "శాంతి, భద్రత" సందేశము గురించి హబక్కూకు యొక్క వాదోపవాదము ప్రారంభమైంది. ఆ సమయమున గోధుమలూ, కలుపూ అయిన మొక్కలు మొగ్గెత్తి, త్వరలో రానున్న ఆదివారం చట్టముతో సంబంధమున్న తీర్పులో తాము ప్రదర్శించబోవు ఫలమును ఇవ్వసాగినవి.

> “Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

> "మరల, ఈ ఉపమానాలు బోధించునదేమనగా తీర్పు తరువాత కృపాకాలము ఉండదు. సువార్త కార్యము సమాప్తమగునప్పుడు, వెంటనే ధర్ములును దుష్టులును మధ్య విభజన జరుగును, మరియు ప్రతి వర్గమునకు గల విధి శాశ్వతముగా నిర్ణయింపబడును." క్రీస్తు యొక్క ఉపమాన పాఠాలు, 123.

One class bows to the sun in Ezekiel chapter eight, and the other receives the seal of God in Ezekiel chapter nine. In Luke chapter twenty-one, Christ is identifying the one hundred and forty-four thousand, and He sets forth a sign that marks the final generation of earth’s history. He identified the sign that Christians must recognize in order to flee the destruction of Jerusalem.

ఒక వర్గము యెహెజ్కేలు గ్రంథము ఎనిమిదో అధ్యాయములో సూర్యునికి నమస్కరించుచున్నది; మరియొక వర్గము యెహెజ్కేలు గ్రంథము తొమ్మిదో అధ్యాయములో దేవుని ముద్రను పొందుచున్నది. లూకా సువార్త ఇరవై ఒకటో అధ్యాయములో క్రీస్తు నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని గుర్తించుచున్నాడు, అలాగే భూమి చరిత్ర యొక్క అంతిమ తరాన్ని గుర్తించే ఒక చిహ్నమును నిర్దేశించుచున్నాడు. యెరూషలేము వినాశనము నుండి పారిపోవుటకు క్రైస్తవులు తప్పక గుర్తించవలసిన ఆ చిహ్నమును ఆయన సూచించెను.

> And when ye shall see Jerusalem compassed with armies, then know that the desolation thereof is nigh. Then let them which are in Judaea flee to the mountains; and let them which are in the midst of it depart out; and let not them that are in the countries enter thereinto. For these be the days of vengeance, that all things which are written may be fulfilled. Luke 21:20–22.

> మీరు యెరూషలేము సైన్యములచేత చుట్టుముట్టబడియున్నదని చూచునప్పుడు, దాని నిర్జనము సమీపమై యున్నదని తెలిసికొనుడి. అప్పుడు యూదయలో ఉన్నవారు కొండలకు పారిపోవలెను; దాని మధ్యలో ఉన్నవారు బయటకు నిష్క్రమించవలెను; బయటి ప్రాంతములలో ఉన్నవారు అందులోనికి ప్రవేశింపకూడదు. ఏలయనగా వ్రాయబడియున్న సమస్తము నెరవేరునట్లు ఇవే ప్రతీకార దినములు. లూకా 21:20-22.

Jesus identified, “line upon line,” more prophetic characteristics of the sign, for His words are recorded not only by Luke, but also by Matthew and Mark.

యేసు, "గీతపై గీతగా," ఆ చిహ్నమునకు సంబంధించిన మరిన్ని ప్రవచనాత్మక లక్షణాలను గుర్తించాడు, ఎందుకంటే ఆయన వాక్యాలు లూకా మాత్రమేగాక మత్తయి మరియు మార్కు ద్వారా కూడా లిఖితమైయున్నవి.

> And this gospel of the kingdom shall be preached in all the world for a witness unto all nations; and then shall the end come. When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) Then let them which be in Judaea flee into the mountains. Matthew 24:14–16.

> రాజ్యము గూర్చిన ఈ సువార్త సమస్త లోకములో సమస్త జనములకు సాక్ష్యముగా ప్రచారింపబడును; అప్పుడు అంతము వచ్చును. కావున మీరు దానియేలు ప్రవక్త చెప్పిన వినాశనాన్ని కలుగజేసే హేయకార్యము పవిత్ర స్థలములో నిలిచియున్నదని చూచినప్పుడు, (దీనిని చదివువాడు గ్రహించుగాక:) అప్పుడు యూదయలో ఉన్నవారు పర్వతాలకు పారిపోవలెను. మత్తయి 24:14-16.

> And the gospel must first be published among all nations. But when they shall lead you, and deliver you up, take no thought beforehand what ye shall speak, neither do ye premeditate: but whatsoever shall be given you in that hour, that speak ye: for it is not ye that speak, but the Holy Ghost. Now the brother shall betray the brother to death, and the father the son; and children shall rise up against their parents, and shall cause them to be put to death. And ye shall be hated of all men for my name’s sake: but he that shall endure unto the end, the same shall be saved. But when ye shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, standing where it ought not, (let him that readeth understand,) then let them that be in Judaea flee to the mountains. Mark 13:10–14.

> మొదట సువార్త సమస్త జాతులలో ప్రకటింపబడవలెను. అయితే వారు మిమ్మును తీసికొని అప్పగించునప్పుడు, మీరు ముందుగా ఏమి మాటలాడుదుమో అని చింతింపవద్దు; పూర్వమే సిద్ధపరచవద్దు. కాని ఆ ఘడియలో మీకు ఏది ఇచ్చబడునో అదే మీరు పలుకుడి; ఎందుకనగా మాటలాడువారు మీరు కారు, పరిశుద్ధాత్మయే. సహోదరుడు సహోదరుని మరణమునకై అప్పగించును, తండ్రి తన కుమారుని; పిల్లలు తమ తల్లిదండ్రులమీద లేచి వారిని మరణమునకు ఒప్పించెదరు. నా నామమునుబట్టి మీరు సమస్త మనుష్యులచేత ద్వేషింపబడెదరు; అయితే అంతమటుకు సహించినవాడే రక్షింపబడును. కాని ప్రవక్త దానియేలు చెప్పిన శూన్యతను కలుగజేసే హేయకార్యము నిలవకూడని స్థలములో నిలుచియున్నదని మీరు చూడునప్పుడు, (చదువువాడు గ్రహించుగాక,) యూదయలోనున్న వారు పర్వతాలకు పారిపోవలెను. మార్కు 13:10-14.

Before the seven last plagues, which is the final and perfect fulfillment of the “days of vengeance,” is accomplished upon two classes the gospel of the kingdom must be preached and published among all nations. The gospel message is given to the nations at the soon-coming Sunday law in the United States, when the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign. The “days of vengeance” represents the period of the Executive Judgment of the whore of Babylon, which begins with the Sunday law in the United States and ends when Michael stands up and human probation closes, and the wrath of God is poured out in the seven last plagues.

రెండు వర్గములపై “ప్రతీకార దినముల” తుద, సంపూర్ణ నెరవేర్పుగా నిలిచే ఏడు అంతిమ బాధలు సంభవించుటకు ముందుగా, రాజ్యసువార్త సమస్త జాతులలో ప్రసంగింపబడి ప్రచురింపబడవలెను. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో త్వరలో అమలులోకి రానున్న ఆదివార చట్టం సందర్భమున, ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది ధ్వజముగా ఎత్తి నిలబెట్టబడునప్పుడు, ఆ సువార్త సందేశము జాతులకు అందజేయబడును. “ప్రతీకార దినములు” అనేది బాబిలోను వ్యభిచారిణిపై జరిగే కార్యనిర్వాహక తీర్పు యొక్క కాలమును సూచించుచున్నది; ఇది అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివార చట్టంతో ప్రారంభమై, మైఖేలు నిలుచునప్పుడు మరియు మానవ కృపాకాలము ముగిసినప్పుడు ముగియును, మరియు దేవుని కోపము ఏడు అంతిమ బాధలలో కుమ్మరింపబడును.

The period of time is the “hour” which Mark identifies, and the “hour” of the “great earthquake,” and the “hour” the ten kings agree to give their seventh kingdom unto the papacy. When the last soul has accepted the gospel that is published to all nations, probation closes, and God’s wrath is poured out without mercy. That period begins with the gospel being proclaimed to all nations as the ensign is lifted up, and ends when the last person responds to the gospel message proclaimed and preached and published by the ensign. That period of time is the “days of vengeance.”

ఆ కాలవ్యవధియే మార్కు పేర్కొన్న "ఘడియ", "మహా భూకంపము"యొక్క "ఘడియ", మరియు పది రాజులు తమ ఏడవ రాజ్యమును పోపత్వమునకు అప్పగించుటకు ఏకీభవించే "ఘడియ". సర్వజాతులకు ప్రచురింపబడిన సువార్తను చివరి ఆత్మ స్వీకరించినప్పుడు, కృపాకాలము ముగియును, మరియు దేవుని క్రోధము కరుణయేలేకుండ కుమ్మరింపబడును. ఆ కాలము నిశానము లేవనెత్తబడినప్పుడు సువార్త సర్వజాతులకు ప్రకటింపబడుటతో ఆరంభమై, నిశానముచేత ప్రకటింపబడి, బోధింపబడి, ప్రచురింపబడిన సువార్తా సందేశమునకు చివరి వ్యక్తి ప్రతిస్పందించినప్పుడు ముగియును. ఆ కాలమే "ప్రతీకార దినములు".

In Luke, chapter twenty-one, Jesus is pinpointing that history, for He is identifying the final generation, that will not die before His second coming. He identifies a sign, which is represented as the abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet. The sign is when the abomination of desolation stands in the “holy place,” and when it is “standing where it ought not,” which is also when Jerusalem is “compassed with armies.”

లూకా సువార్త ఇరవై ఒకటవ అధ్యాయంలో, యేసు చరిత్రలోని ఆ దశను ఖచ్చితంగా నిర్దిష్టపరుస్తున్నాడు; ఎందుకంటే తన ద్వితీయాగమనానికి ముందుగా మరణించని ఆ అంతిమ తరాన్ని ఆయన గుర్తిస్తున్నాడు. ఆయన ఒక సూచనను నిర్ధరిస్తున్నాడు; అది ప్రవక్త దానియేలు పలికిన “నాశనకరమైన హీనకార్యం”గా పేర్కొనబడింది. ఆ సూచన ఏమనగా: ఆ నాశనకరమైన హీనకార్యం “పరిశుద్ధ స్థలము”లో నిలవడం, “తగని స్థలములో నిలవడం,” అలాగే “యెరూషలేము సేనలచేత చుట్టుముట్టబడడం.”

When Jerusalem was compassed by armies in the year 66 by Cestius, the Christians in Jerusalem fled the city, and Sister White identifies that not one Christian died during the destruction that ultimately ended in the year 70. Cestius initiated a siege, and then withdrew for apparently unknown reasons, and the Christians in the city fled in agreement with the warning associated with the sign. In the year 70 Titus completed the destruction by once again instituting a siege. The siege of Cestius was the beginning of what is called the First Jewish-Roman War, and the siege and destruction accomplished by Titus was the end of the First Jewish-Roman War.

క్రీ.శ. 66వ సంవత్సరంలో సెస్టియస్ సేనలు యెరూషలేమును చుట్టుముట్టినప్పుడు, యెరూషలేములోని క్రైస్తవులు పట్టణాన్ని విడిచివెళ్లారు; అంతిమంగా క్రీ.శ. 70లో ముగిసిన ఆ విధ్వంసకాలంలో ఒక్క క్రైస్తవుడుకూడా మరణించలేదని సిస్టర్ వైట్ పేర్కొంటుంది. సెస్టియస్ ముట్టడిని ప్రారంభించి, తరువాత స్పష్టంగా తెలియని కారణాలవల్ల దానిని విరమించి వెనుదిరిగాడు; అప్పుడు నగరంలోని క్రైస్తవులు ఆ సంకేతముతో అనుసంధానమైన హెచ్చరికకు అనుగుణంగా తప్పించుకున్నారు. క్రీ.శ. 70వ సంవత్సరంలో టైటస్ మరల ముట్టడిని విధించి, విధ్వంసాన్ని పూర్తిచేశాడు. సెస్టియస్ ముట్టడే “మొదటి యూద-రోమా యుద్ధం” అని పిలువబడే సంగ్రామానికి ఆరంభమై, టైటస్ చేత నెరవేర్చబడిన ముట్టడియు విధ్వంసమూ ఆ మొదటి యూద-రోమా యుద్ధానికి ముగింపుగా నిలిచాయి.

The entire history lasted three and a half years, began and ended with a siege, and the beginning contained a sign for God’s people. That history was identified as the days of God’s vengeance by Christ, which was a specific element that He was to identify in His ministry. Those days represent the executive judgment upon the whore of Rome that begins at the soon-coming Sunday law, and ends when human probation closes. At the beginning of the executive judgment of the whore of Babylon, the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign, which is a sign. When God’s other flock see the sign, they are to flee out of Babylon, whose destruction was typified by the destruction of Jerusalem.

ఆ సమస్త చరిత్రము మూడున్నర సంవత్సరములు నిలిచెను; అది ముట్టడితోనే ఆరంభమై ముట్టడితోనే అంతమాయెను; ఆ ఆరంభములో దేవుని ప్రజల కొరకు ఒక చిహ్నము యుండెను. ఆ చరిత్రను క్రీస్తు, తన పరిచర్యలో తాను నిర్ధారింపవలసిన నిర్దిష్ట అంశముగా, ‘దేవుని ప్రతీకార దినములు’గా గుర్తించి ప్రకటించెను. ఆ దినములు, సన్నిహితముగా రానున్న ఆదివార చట్టమునందు ఆరంభమై, మనుష్యుల కృపాకాలము ముగిసినప్పుడు సమాప్తమగు, రోము యొక్క వ్యభిచారిణిపై నిర్వహణ తీర్పును సూచించుచున్నవి. బాబులోను యొక్క వ్యభిచారిణిపై నిర్వహణ తీర్పు ఆరంభమునందు, ఒక లక్ష నలుబది నాలుగు వేలమంది సూచక ధ్వజముగా ఎత్తి నిలుపబడుదురు; అది ఒక చిహ్నమే. దేవుని ఇతర మంద ఆ చిహ్నమును చూచినప్పుడు, వారు బాబులోనుండి పారిపోవలెను; బాబులోను విధ్వంసమునకు యెరూషలేము విధ్వంసమే పూర్వచాయగా నిలిచెను.

We will continue to consider Luke chapter twenty-one in the next article.

మేము లూకా సువార్త యొక్క ఇరవై ఒకటవ అధ్యాయంపై పరిశీలనను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

Back to Articles