Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Seven

దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట యాభై ఏడు

Unraveling the Prophetic Symbolism of Cyrus in the Book of Daniel

దానియేలు గ్రంథంలో సైరసుకు సంబంధించిన ప్రవచనాత్మక ప్రతీకాత్మకత విశదీకరణ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 25, 2024

Formats

PDF
Word

In verse one, of chapter ten, we are informed that it was the third year of Cyrus, but in chapter one, we are informed that Daniel only lived, or continued until the first year of Cyrus.

పదవ అధ్యాయములోని మొదటి వచనములో, అది కోరెషు యొక్క మూడవ సంవత్సరమని మనకు తెలియజేయబడింది; అయితే మొదటి అధ్యాయములో, దానియేలు కోరెషు యొక్క మొదటి సంవత్సరము వరకే జీవించెను, లేదా నిలిచెను అని మనకు తెలియజేయబడింది.

> And Daniel continued even unto the first year of king Cyrus. Daniel 1:21.

> మరియు దానియేలు రాజు కొరెషు మొదటి సంవత్సరము వరకును ఉండెను. దానియేలు 1:21.

For two years Cyrus had essentially co-ruled with Darius the Mede, thus it was his third year, but it was also his first year.

రెండు సంవత్సరములపాటు సైరస్ వాస్తవంగా మీదీయుడైన దారియస్‌తో సహరాజ్యపాలన నిర్వహించాడు; అందుచేత అది అతని తృతీయ సంవత్సరం, అయితే అదే అతని ప్రథమ సంవత్సరముకూడా అయింది.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> పర్షియా రాజైన కోరెషు మూడవ సంవత్సరమందు, అతని పేరు బెల్తెషస్సరు అని పిలువబడెను గనుక దానియేలుకు ఒక విషయం ప్రత్యక్షపరచబడెను; ఆ విషయం సత్యమైనదై యుండెను, అయితే నియమింపబడిన కాలము దీర్ఘమైనది; దానిని అతడు గ్రహించెను, దర్శనమును గూర్చి అతనికి అవగాహన కలిగెను. దానియేలు 10:1.

Prophetically Cyrus is introduced in Daniel’s first and last visions. Daniel chapter one, as already set forth in prior articles, represents the first angel of Revelation chapter fourteen. When the first angel is identified in prophecy it possesses all the prophetic characteristics of all three angels of Revelation fourteen. The three steps of the everlasting gospel represented in the first angel, are “fear God,” “give Him glory,” for “the hour of His judgment is come.”

ప్రవచనాత్మకంగా, దానియేలు గ్రంథములోని తొలి దర్శనములోను అంతిమ దర్శనములోను కోరెషు పరిచయింపబడెను. పూర్వపు వ్యాసములలో ఇప్పటికే ప్రతిపాదించినట్లుగా, దానియేలు గ్రంథములోని మొదటి అధ్యాయము, ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని మొదటి దూతను ప్రతినిధిత్వం చేయుచున్నది. మొదటి దూత ప్రవచనములో గుర్తింపబడినప్పుడు, అది ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని ముగ్గురు దూతలందరి ప్రవచనాత్మక లక్షణాలన్నిటిని కలిగియుంటుంది. మొదటి దూతలో ప్రతినిధిత్వం చేయబడిన నిత్య సువార్త యొక్క మూడు దశలు: “దేవుని భయపడుడి,” “ఆయనకే మహిమ నిచ్చుడి,” ఎందుకనగా “ఆయన తీర్పు సమయము వచ్చెను.”

Because Daniel and the three worthies “feared God,” they chose to reject the diet of Babylon, and remain vegetarians. In the visual test that followed, Daniel and the three worthies “glorified God” in their healthy appearance in contrast with those who ate the Babylonian diet. After three years, the “hour of judgment” arrived when Nebuchadnezzar tested them and found them to be ten times wiser than all the Babylonian wise men.

దానియేలు మరియు ఆ ముగ్గురు శ్రేష్ఠులు “దేవునికి భయపడ్డారు” గనుక, వారు బాబులోనుయొక్క ఆహారాన్ని తిరస్కరించి, శాకాహారులుగానే నిలిచిరి. తరువాత జరిగిన దృశ్య పరీక్షలో, బాబులోనుయొక్క ఆహారం భుజించిన వారితో పోల్చినప్పుడు, తమ ఆరోగ్యవంతమైన రూపంలో దానియేలు మరియు ఆ ముగ్గురు శ్రేష్ఠులు “దేవునిని మహిమపరచిరి.” మూడు సంవత్సరాల తరువాత, నెబుకద్నెజరు వారిని పరీక్షించి, వారిని సమస్త బాబులోనుయొక్క జ్ఞానులకంటె పది రెట్లు జ్ఞానవంతులని కనుగొన్నప్పుడు, “తీర్పు గడియ” వచ్చెను.

The three steps of the everlasting gospel are also represented in the final chapter of Daniel as the process whereby the increase of knowledge purifies, makes white and tries those who are held accountable to the light that is unsealed at the time of the end. In the first chapter of Daniel as in the last, the three steps of the first angel, which includes all three angels, is identified. Because chapter one is the everlasting gospel of the first angel, chapter two of Daniel represents the second angel of Revelation fourteen, where the test of the image of the beast or the image of Christ is represented, as it was in the second test in the three steps of chapter one.

శాశ్వత సువార్తయొక్క మూడు దశలు, దానియేలు గ్రంథములోని అంతిమ అధ్యాయములోను ప్రతినిధ్యం పొందినవే; కాలాంతమందు ముద్ర విప్పబడే వెలుగుకు జవాబుదారులుగా నిలిపబడిన వారిని, జ్ఞానవృద్ధి శుద్ధపరచి, తెల్లనిచేసి, శోధించు ప్రక్రియగా అవి చూపబడుచున్నవి. దానియేలు గ్రంథములోని మొదటి అధ్యాయములోనూ అంతిమ అధ్యాయములోనూ, మూడు దూతల సమస్త సందేశమును అంతర్భూతంగా కలిగిన మొదటి దూతయొక్క మూడు దశలు గుర్తింపబడుచున్నవి. మొదటి అధ్యాయం మొదటి దూతయొక్క శాశ్వత సువార్త అయినందున, దానియేలు రెండవ అధ్యాయం ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయంలోని రెండవ దూతను ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నది; అక్కడ మృగముని ప్రతిమకా, క్రీస్తుయొక్క ప్రతిరూపముకా అనునది నిర్ణయించు పరీక్ష ప్రతినిధ్యం పొందుచున్నది; అదే విధముగా, అట్టి పరీక్ష మొదటి అధ్యాయంలోని మూడు దశలలోని రెండవ పరీక్షలోనూ ఉన్నట్లే.

Because chapters one and two of Daniel represent the first and second angels of Revelation fourteen, chapter three and the test on the Plain of Dura, represents the third angel’s message, with its warning to not receive the mark of the beast. In chapter one of Daniel, Cyrus’ first year is mentioned, and in chapter ten, which is Daniel’s last vision, Cyrus is represented by his third year, but we know that third year is his first year, for Daniel only continued until the first year of Cyrus.

దానియేలు గ్రంథములోని మొదటి, రెండవ అధ్యాయములు ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని మొదటి మరియు రెండవ దూతలను ప్రతినిధీకరించుచున్నందున, మూడవ అధ్యాయం, దూరా సమతలములో జరిగిన పరీక్షతో సహా, మృగముని ముద్రను స్వీకరించవద్దని హెచ్చరించే మూడవ దూత యొక్క సందేశమును ప్రతినిధీకరించుచున్నది. దానియేలు గ్రంథము మొదటి అధ్యాయములో కోరెషు యొక్క మొదటి సంవత్సరం పేర్కొనబడెను; దానియేలు యొక్క చివరి దర్శనమైయున్న పదవ అధ్యాయములో అయితే, కోరెషు తన మూడవ సంవత్సరముచేత ప్రతినిధీకరింపబడెను; కాని ఆ మూడవ సంవత్సరం ఆయన మొదటి సంవత్సరమేనని మనకు తెలిసియున్నది, ఏలయనగా దానియేలు కోరెషు మొదటి సంవత్సరము వరకే కొనసాగెను.

Cyrus is therefore a symbol of a first year that contains three years. He is a symbol of the first angel’s message. Cyrus’ first year is mentioned in the last verse of Daniel’s first vision, and then again in the first verse of Daniel’s last vision. It is important to recognize the prophetic symbolism of Cyrus, and we are first identifying that he represents the first angel’s message. This can be prophetically ascertained by the fact that Daniel identifies his third year, as his first, but more importantly it is identified by the first decree which he proclaimed.

అందువలన సైరసు మూడు సంవత్సరాలను కలిగి ఉన్న ఒక మొదటి సంవత్సరానికి ప్రతీకగా నిలుస్తాడు. అతడు మొదటి దూత యొక్క సందేశానికి ప్రతీక. సైరసు యొక్క మొదటి సంవత్సరం దానియేలు మొదటి దర్శనము యొక్క చివరి వచనములో ప్రస్తావించబడింది; తరువాత దానియేలు ఆఖరి దర్శనము యొక్క మొదటి వచనములోను మళ్లీ ప్రస్తావించబడింది. సైరసుకు సంబంధించిన ప్రవచనాత్మక ప్రతీకాత్మకతను గుర్తించుట ముఖ్యము; మొదటగా, అతడు మొదటి దూత యొక్క సందేశాన్ని ప్రతినిధానం చేయుచున్నాడని మేము గుర్తిస్తున్నాము. ఇది ప్రవచనపరంగా నిర్ధారించబడగలదు; ఎందుకనగా దానియేలు సైరసు యొక్క మూడవ సంవత్సరాన్ని అతని మొదటి సంవత్సరముగా గుర్తించుచున్నాడు; అయితే అంతకన్నా ముఖ్యముగా, అతడు ప్రకటించిన మొదటి ఆజ్ఞాపత్రద్వారానే అది గుర్తింపబడుచున్నది.

The struggle that Gabriel was having with the kings of Persia in chapter ten, was in regard to bringing Cyrus to the point where he would follow through and proclaim the first of three decrees, which would allow the Jews to return and rebuild Jerusalem and the temple. The third decree would mark the beginning of the twenty-three hundred year prophecy, which ended when the third angel arrived on October 22, 1844. The third decree represented the third angel, and therefore the first decree of Cyrus, represented the arrival of the first angel in 1798. Cyrus represents the first angel, and for this reason, in the book of Daniel his first year represented three years.

పదవ అధ్యాయంలో గబ్రియేలు పర్షియా రాజులతో చేసిన పోరాటం, కైరసును మూడు ఆజ్ఞలలో మొదటిదానిని ప్రకటించునట్లు పూర్తిగా నడిపించుటకు సంబంధించినదే; ఆ ఆజ్ఞ యూదులకు తిరిగి వచ్చి యెరూషలేమును మరియు దేవాలయమును పునర్నిర్మించుటకు అనుమతించేది. మూడవ ఆజ్ఞ రెండువేల మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనానికి ఆరంభ సూచికగా నిలిచింది; ఆ ప్రవచనం 1844 అక్టోబరు 22న మూడవ దూత వచ్చియందు ముగిసెను. మూడవ ఆజ్ఞ మూడవ దూతను సూచించెను; అందువలన కైరసు యొక్క మొదటి ఆజ్ఞ, 1798లో మొదటి దూత యొక్క ఆగమనాన్ని సూచించెను. కైరసు మొదటి దూతను సూచించుచున్నాడు; ఈ కారణంగానే, దానియేలు గ్రంథములో అతని మొదటి సంవత్సరం మూడు సంవత్సరాలను సూచించెను.

Cyrus therefore represents the “time of the end,” for it was when the first angel (Cyrus), arrived in 1798, that the “time of the end” arrived and the book of Daniel was unsealed. The name Cyrus is believed to be derived from the Old Persian word “Kūruš,” which means “sun,” combined with the Elamite word “kursh,” meaning “throne,” indicating a connection to royal authority or kingship. Isaiah addresses these characteristics of Cyrus as well.

అందుచేత సైరస్ “కాలాంత్యము”కు ప్రతినిధిగా నిలుస్తాడు; ఏలనగా 1798 సంవత్సరంలో మొదటి దూత (సైరస్) వచ్చినప్పుడే “కాలాంత్యము” ఆగమించి, దానియేలు గ్రంథము ముద్ర విప్పబడెను. “సైరస్” అనే నామము, “సూర्यుడు” అనే అర్థముగల పురాతన పారసీ పదమైన “కూరుశ్” మరియు “సింహాసనం” అనే అర్థముగల ఏలామీయుల పదమైన “కుర్ష్”ల కలయికనుండి ఉద్భవించిందని నమ్మబడుచున్నది; ఇది రాజాధికారము లేదా రాజత్వముతో సంబంధమును సూచించుచున్నది. సైరస్ యొక్క ఈ లక్షణములను యెషయా ప్రవక్త కూడ ప్రస్తావించుచున్నాడు.

> That saith of Cyrus, He is my shepherd, and shall perform all my pleasure: even saying to Jerusalem, Thou shalt be built; and to the temple, Thy foundation shall be laid. Thus saith the Lord to his anointed, to Cyrus, whose right hand I have holden, to subdue nations before him; and I will loose the loins of kings, to open before him the two leaved gates; and the gates shall not be shut; I will go before thee, and make the crooked places straight: I will break in pieces the gates of brass, and cut in sunder the bars of iron: And I will give thee the treasures of darkness, and hidden riches of secret places, that thou mayest know that I, the Lord, which call thee by thy name, am the God of Israel. For Jacob my servant’s sake, and Israel mine elect, I have even called thee by thy name: I have surnamed thee, though thou hast not known me. I am the Lord, and there is none else, there is no God beside me: I girded thee, though thou hast not known me: That they may know from the rising of the sun, and from the west, that there is none beside me. I am the Lord, and there is none else. Isaiah 44:28–45:6.

> సైరసును గూర్చి ఈలాగు చెప్పుచున్నాడు: అతడు నా కాపరి, నా సర్వసంకల్పమును నెరవేర్చును; యెరూషలేమునకు, ‘నీవు కట్టబడెదవు’ని, ఆలయమునకు, ‘నీ పునాది వేయబడును’ని చెప్పుచున్నాడు. ఇదిగో, యెహోవా తన అభిషిక్తుడైన సైరసుతో ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు: జనములను అతని ముందర లోబరచుటకై నేను అతని కుడిచేయి పట్టుకొనితిని; రాజుల నడుములను వదులుచేయుదును; అతని ముందర ద్విపత్ర గుమ్మములను తెరవుదును, గుమ్మములు మూయబడకుండునట్లు చేయుదును. నేను నీకు ముందుగా పోయి వక్రమైన స్థలములను సమపరచుదును; పిత్తల గుమ్మములను ముక్కలుచేసి, ఇనుప కడ్డీలను చీల్చివేసి విడగొట్టుదును. నీవు తెలిసికొనునట్లు—నీ పేరుబట్టి నిన్ను పిలిచిన నేను యెహోవాను, ఇశ్రాయేలు దేవుడనై యున్నానని—చీకటిలోనున్న నిధులను, గూఢస్థలములలో దాగి యున్న గుప్తసంపదలను నీకిచ్చెదను. నా సేవకుడైన యాకోబు నిమిత్తమును, నా ఎన్నికైన ఇశ్రాయేలు నిమిత్తమును, నేను నీ పేరుబట్టి నిన్ను పిలిచితిని; నీవు నన్ను ఎరుగకపోయినను, నీకు బిరుదుపెట్టితిని. నేనే యెహోవాను, మరియొకడేలేడు; నా తప్ప మరే దేవుడును లేదు; నీవు నన్ను ఎరుగకపోయినను, నేను నిన్ను సన్నద్ధపరచితిని; సూర్యోదయమునుండి పశ్చిమదాకా వారు నాతో సమానుడెలేడని తెలిసికొనునట్లు. నేనే యెహోవాను, మరియొకడేలేడు. యెషయా 44:28–45:6.

Cyrus typified Christ, for he was the Lord’s “anointed” and was called God’s “shepherd,” who builds Jerusalem and lays the foundation of the temple. He is the one involved with the opening of the closed gates, as Christ is He who opens and no man shuts, and shuts and no man opens. And Cyrus is given “the treasures of darkness, and hidden riches of secret places.” Cyrus fulfills several waymarks upon the line of reformatory movements.

సైరస్ క్రీస్తుకు ప్రతిరూపమైయుండెను; ఏలయనగా అతడు ప్రభువు యొక్క 'అభిషిక్తుడు'గాను, దేవుని 'కాపరి'యై పిలువబడెను, యెరూషలేమును కట్టించువాడును, ఆలయపు పునాదిని వేయువాడునై యుండెను. మూసికబడియున్న ద్వారములను తెరచుటకు అతడే నియమింపబడియున్నాడు; క్రీస్తు విషయమునందు అయితే, 'తానే తెరచును, ఎవడును మూయజాలడు; తానే మూయును, ఎవడును తెరవజాలడు.' అంతేకాక, సైరసుకు 'అంధకారములోని ధనములు, రహస్య స్థలములలో దాగి యున్న గుప్త ఐశ్వర్యములు' అనుగ్రహింపబడినవి. సంస్కరణాత్మక ఉద్యమముల పరంపరలో అనేక మార్గసూచక చిహ్నములను సైరస్ నెరవేర్చును.

He marks the time of the end, when the first angel arrives, when the book of Daniel is unsealed and there is then an increase of knowledge that comes from “the treasures of darkness, and hidden riches of secret places.” Those “treasures of darkness, and hidden riches of secret places,” make up the “foundation” that is “built,” and the “temple,” that is to be “laid”. Christ, who was typified by Cyrus, is the Lord’s “anointed,” as Christ was anointed at His baptism. Cyrus is therefore not only the arrival of the first angel, he is also the second angel that empowers the first angel when it descends, as the Holy Spirit descended when Christ was anointed. On October 22, 1844 Christ opened the door or “gate” into the Most Holy Place, which was a gate that had been shut. Cyrus also marks the arrival of the third angel.

ఆయన అంత్యకాల సమయమును సూచించును—అదే మొదటి దూత వచ్చు సమయము; ఆ సమయమున దానియేలు గ్రంథముమీదనున్న ముద్ర విప్పబడును, అప్పుడు ‘అంధకార ధనములు, రహస్య స్థలములలో దాగి యున్న సంపదలు’ నుండి వచ్చు జ్ఞానవృద్ధి కలుగును. ఆ ‘అంధకార ధనములు, రహస్య స్థలములలో దాగి యున్న సంపదలు’ వే, ‘నిర్మించబడిన’ ‘పునాది’, మరియు ‘వేయవలసిన’ ‘ఆలయము’గా ఏర్పడును. సైరస్సుచేత ప్రతిరూపింపబడ్డ క్రీస్తు ప్రభువుయొక్క ‘అభిషిక్తుడు’; క్రీస్తు తన బాప్తిస్మమునందు అభిషేకింపబడినట్లే. కాబట్టి సైరస్సు మొదటి దూత రాక మాత్రమే కాదు; దిగివచ్చునప్పుడు మొదటి దూతను శక్తివంతపరచు రెండవ దూతయు ఆయనే; క్రీస్తు అభిషేకింపబడినప్పుడు పరిశుద్ధాత్మ యేలాగు దిగివచ్చెనో అట్లే. 1844 అక్టోబరు 22న క్రీస్తు అతిపరిశుద్ధ స్థలములోనికి ప్రవేశించు ద్వారం లేదా ‘గుమ్మము’ను తెరిచెను; అది ముందుగా మూయబడియున్న గుమ్మమే. సైరస్సు మూడవ దూత రాకను కూడ సూచించును.

Cyrus is the first angel, and the first angel possesses all the elements of all three angels. Cyrus is the time of the end in 1798, when the first angel arrived. Cyrus represents August 11, 1840 when the message of the first angel was empowered (anointed). He represents the work of laying the foundations, as represented by the production of the 1843 chart in May of 1842. He represents the building of the temple, as the two classes were separated at the first disappointment on April 19, 1844, and he represents the second separation at the great disappointment of October 22, 1844.

కోరెషు మొదటి దూత; మరియు మొదటి దూత మూడు దూతలన్నిటిలోని సమస్త అంశములను కలిగియున్నాడు. మొదటి దూత వచ్చియున్న 1798లోని సమయాంత్యమే కోరెషు. మొదటి దూత సందేశము శక్తివంతపరచబడిన (అభిషేకింపబడిన) 1840 ఆగస్టు 11ను కోరెషు ప్రతినిధించును. 1842 మే నెలలో 1843 పటం రూపకల్పనచే సూచింపబడిన పునాదులను వేయు కార్యమును ఆయనే ప్రతినిధించును. అదేవిధంగా, 1844 ఏప్రిల్ 19న జరిగిన మొదటి నిరాశలో రెండు వర్గాలు వేరు చేయబడిన ప్రకారముగా, ఆయన ఆలయ నిర్మాణమును ప్రతినిధించును; అలాగే 1844 అక్టోబర్ 22న జరిగిన మహా నిరాశలోని రెండవ విభజనను కూడా ఆయన ప్రతినిధించును.

All the waymarks of the reform movement of the Millerites were typified by Cyrus, and therefore those waymarks are also typifying the waymarks of the movement of the one hundred and forty-four thousand. The Millerite movement was preceded by the signs which Christ identified would precede the history of the Millerites.

మిల్లర్‌వాదుల సంస్కరణ ఉద్యమంలోని సమస్త మార్గసూచక చిహ్నాలు కూరు రాజుచేత ప్రతిరూపీకరించబడ్డవి; కాబట్టి ఆ చిహ్నాలు నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ఉద్యమంలోని మార్గసూచక చిహ్నాలకు కూడ ప్రతిరూపములై నిలుస్తున్నవి. మిల్లర్‌వాదుల చరిత్రకు పూర్వము సంభవించునని క్రీస్తు నిర్ధారించిన సంకేతములు, మిల్లర్‌వాదుల ఉద్యమానికి ముందుగా ప్రత్యక్షమయ్యాయి.

> “Prophecy not only foretells the manner and object of Christ’s coming, but presents tokens by which men are to know when it is near. Said Jesus: ‘There shall be signs in the sun, and in the moon, and in the stars.’ Luke 21:25. ‘The sun shall be darkened, and the moon shall not give her light, and the stars of heaven shall fall, and the powers that are in heaven shall be shaken. And then shall they see the Son of man coming in the clouds with great power and glory.’ Mark 13:24–26. The revelator thus describes the first of the signs to precede the second advent: ‘There was a great earthquake; and the sun became black as sackcloth of hair, and the moon became as blood.’ Revelation 6:12.

> ప్రవచనము క్రీస్తు రాకడయొక్క విధానమును మరియు ఉద్దేశ్యమును మాత్రమే ముందుగానే తెలియజేయుట కాక, అది సమీపించినప్పుడు మనుష్యులు గ్రహించునట్లు సూచక చిహ్నములను కూడ సమర్పించుచున్నది. యేసు సెలవిచ్చెను: "సూర్యునందును, చంద్రునందును, నక్షత్రములందునను సూచకములు కలుగును." లూకా 21:25. "సూర్యుడు చీకటిపడి, చంద్రుడు తన కాంతిని ఇవ్వడు, ఆకాశమందలి నక్షత్రములు పడిపోవును, ఆకాశమందున్న శక్తులు కదిలించబడును. అప్పుడు వారు మనుష్యకుమారుని గొప్ప శక్తి మహిమలతో మేఘములపై వచ్చుచుండుట చూచెదరు." మార్కు 13:24-26. ప్రకటనకర్త ద్వితీయాగమనమునకు పూర్వము సంభవించు సూచకాలలో మొదటిదానిని ఈ విధముగా వర్ణించుచున్నాడు: "ఒక గొప్ప భూకంపము సంభవించెను; సూర్యుడు రోమములతో నేసిన నారచీరవలె నలుపుగా మారెను, చంద్రుడు రక్తమువలె మారెను." ప్రకటన గ్రంథము 6:12.

> “These signs were witnessed before the opening of the nineteenth century. In fulfillment of this prophecy there occurred, in the year 1755, the most terrible earthquake that has ever been recorded.” The Great Controversy, 304.

> "ఈ చిహ్నములు పంతొమ్మిదవ శతాబ్దపు ఆరంభానికి ముందే చూచబడినవి. ఈ ప్రవచనము నెరవేర్పులో, 1755 సంవత్సరమున, ఎప్పుడైనా నమోదైన వాటిలోనే అతి భయంకరమైన భూకంపము సంభవించింది." మహా వివాదము, 304.

The signs which announced the Second Coming began shortly before 1798, in 1755. 1798 was the conclusion of the captivity of spiritual Israel in spiritual Babylon, which Sister White teaches was typified by the literal captivity of literal Israel in literal Babylon, that concluded at the end of the seventy years of captivity, when Cyrus entered through the open gates and took Babylon, and slew Belshazzar.

ద్వితీయాగమనాన్ని ప్రకటించిన సూచనలు 1798కు కొద్దికాలం ముందే, 1755లో ఆరంభమయ్యాయి. 1798 సంవత్సరం, ఆత్మీయ బబులోనులో ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు అనుభవించిన బంధనానికి సమాప్తికాలమైంది; సహోదరి వైట్ బోధించిన ప్రకారం, ఆ ఆత్మీయ బంధనం యథార్థ బబులోనులో యథార్థ ఇశ్రాయేలు అనుభవించిన యథార్థ బంధనముచేత ఆదిరూపముగా సూచింపబడినది; ఆ యథార్థ బంధనం డెబ్బై సంవత్సరాల బంధనాంత్యమున సమాప్తమై, అప్పుడే తెరిచిన ద్వారాల ద్వారా కైరస్ ప్రవేశించి బబులోనును స్వాధీనపరచుకొని, బెల్షజ్జరును సంహరించెను.

> “Today the church of God is free to carry forward to completion the divine plan for the salvation of a lost race. For many centuries God’s people suffered a restriction of their liberties. The preaching of the gospel in its purity was prohibited, and the severest of penalties were visited upon those who dared disobey the mandates of men. As a consequence, the Lord’s great moral vineyard was almost wholly unoccupied. The people were deprived of the light of God’s word. The darkness of error and superstition threatened to blot out a knowledge of true religion. God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> "నేడు దేవుని సంఘము, తప్పిపోయిన మనుష్యజాతి రక్షణకొరకు ఉన్న దైవీయ యోచనను సమాప్తికి చేర్చుటకై ముందుకు నడిపించుటకు స్వేచ్ఛనొందియున్నది. అనేక శతాబ్దములపాటు దేవుని ప్రజలు తమ స్వేచ్ఛలపై విధింపబడ్డ పరిమితులను భరించిరి. సువార్తను దాని నిర్మలతయందు ప్రకటించుట నిషేధింపబడెను; మానవుల ఆజ్ఞలను ధైర్యించి అవిధేయతచేసిన వారిమీద అత్యంత కఠోర దండనలు వర్తింపజేయబడెను. దానివల్ల ప్రభువుని మహత్తర నైతిక ద్రాక్షతోట దాదాపు పూర్తిగా నిర్జనమై యుండెను. ప్రజలు దేవుని వాక్యముని వెలుగునుండి వంచింపబడి యుండిరి. తప్పు మరియు మూఢనమ్మకముల చీకటి సత్యధర్మమునుగూర్చిన జ్ఞానమును తుడిచిపెట్టివేయుదునని బెదిరించెను. నిర్దాక్షిణ్యమైన ఈ దీర్ఘ హింసాకాలములో భూమిమీదనున్న దేవుని సంఘము యథార్థముగా చెరలో ఉండెను; ఎట్లాగైతే నిర్వాసనకాలములో బబులోనులో ఇశ్రాయేలు సంతానము చెరనిబద్ధమై యుండెనో, అట్లే." ప్రవక్తలు మరియు రాజులు, 714.

The end of the seventy years in Babylon typified 1798, and there were signs that preceded 1798, that announced that Christ’s return was imminent.

బాబులోనులోని డెబ్బై సంవత్సరాల సమాప్తి 1798 అనే ప్రతిరూపాన్ని ముందస్తుగా సూచించిన ఆదిరూపమై నిలిచింది; అలాగే 1798కు పూర్వంగా ప్రత్యక్షమైన సూచక చిహ్నాలు క్రీస్తు పునరాగమనం అతి సమీపమై యున్నదని ప్రకటించాయి.

> “The advent of the army of Cyrus before the walls of Babylon was to the Jews a sign that their deliverance from captivity was drawing nigh. More than a century before the birth of Cyrus, Inspiration had mentioned him by name, and had caused a record to be made of the actual work he should do in taking the city of Babylon unawares, and in preparing the way for the release of the children of the captivity.” Prophets and Kings, 551.

> "బాబిలోను గోడల ముందర కైరస్ సైన్యముని ఆగమనము యూదులకు తమ బందీవాస్యమునుండి విమోచనము సమీపించుచున్నదని సూచనమాయెను. కైరస్ జననమునకు శతాధిక సంవత్సరములు పూర్వమే, దైవప్రేరణ అతనిని పేరుపేరున పేర్కొని, బాబిలోను పట్టణమును అనూహ్యముగా స్వాధీనపరచుటలో అతడు చేయవలసిన యథార్థ కార్యమును గూర్చియు, బందీవాసుల సంతతిని విడుదల చేయుటకు మార్గము సిద్ధపరచుటలో చేయవలసిన క్రియను గూర్చియు, లేఖనమునందు నిక్షిప్తమగునట్లుగా చేయించెను." ప్రవక్తలు మరియు రాజులు, 551.

Cyrus also typified the signs which preceded 1798. The historians are rather vague about the rule of Darius and Cyrus, but God’s Word is clear. The Medo-Persian Empire followed the Empire of Babylon, and the first king of Medo-Persia was Darius, though it was his nephew Cyrus that was the general that took Babylon, the night of Belshazzar’s last party. Cyrus and Darius both typify the time of the end of the seventy-year captivity, that represents the time of the end in 1798, and that also typifies the time of the end in 1989.

కైరసు కూడా 1798కు పూర్వంగా సంభవించిన సూచనలకు ఒక ప్రతిరూపమయ్యాడు. దార్యావేషు మరియు కైరసు పరిపాలన విషయమై చరిత్రకారులు కొంత అస్పష్టంగా వ్రాస్తారు, అయితే దేవుని వాక్యము స్పష్టంగా చెప్పుచున్నది. బబులోను సామ్రాజ్యానంతరం మాదీయ-పారస్య సామ్రాజ్యము వచ్చెను; మాదీయ-పారస్య యొక్క మొదటి రాజు దార్యావేషే, అయితే బెల్షజ్జరు తన చివరి విందు చేసిన ఆ రాత్రి బబులోనును స్వాధీనపరచుకున్న సేనాధిపతి అతని మేనల్లుడు కైరసే. కైరసును మరియు దార్యావేషును ఇద్దరినీ డెబ్బై సంవత్సరాల చెరసాల ముగింపు కాలానికి ప్రతిరూపములుగా చూచబడుదురు; అది 1798లో అంత్యకాలాన్ని సూచించును, మరియు అదే 1989లో అంత్యకాలానికిని ప్రతిరూపముగా నిలుచును.

The time of the end in the history of Moses was marked by the births of Aaron and Moses, three years apart. That history typified most perfectly the history of Christ, and the time of the end in that history was marked by the birth of John, and six months later the birth of his cousin Jesus. The time of the end has two waymarks, and Darius and Cyrus both mark the end of the captivity of seventy years, that typified the end of the captivity of twelve hundred and sixty years. The deadly wound of the papal beast in 1798, was followed the next year by the death of the one who had rode upon and reigned over that beast. In 1989 Reagan and Bush the first, were both presidents.

మోషే చరిత్రలోని అంత్యకాలము, మూడు సంవత్సరాల అంతరంతో జనించిన అహరోను మరియు మోషే వారి జననాలచేత గుర్తించబడెను. ఆ చరిత్ర క్రీస్తు చరిత్రకు అత్యంత సమపూర్ణమైన రూపకమై నిలిచెను; ఆ చరిత్రలోని అంత్యకాలము యోహాను జననముచేత, ఆరు నెలల తరువాత అతని బంధువైన యేసు జననముచేత గుర్తించబడెను. అంత్యకాలమునకు రెండు మార్గచిహ్నాలు కలవు; దారియు మరియు కురుషు ఇద్దరూ డెబ్బై సంవత్సరాల చెరాంత్యమును సూచించారు; అది వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరాల చెరాంత్యానికి రూపకమై నిలిచింది. 1798 లో పాపత్వమునకు సంబంధించిన మృగమునకు కలిగిన మరణాంతక గాయానంతరం, తరువాతి సంవత్సరంలో ఆ మృగంపై సవారి చేసి దానిపై పరిపాలించిన వాని మరణం సంభవించింది. 1989లో రీగన్ మరియు బుష్ ప్రథముడు ఇద్దరూ అధ్యక్షులుగా ఉన్నారు.

Cyrus marks the signs that announce the coming time of the end, and he marks the time of the end. He marks the increase of knowledge, and the empowerment of the first message when an angel descends, and he marks the work that is then taken up in laying the foundations, the work of building the temple, and the arrival of the third angel when the Messenger of the Covenant suddenly comes to His temple.

కోరెషు వచ్చుచున్న కాలాంత్య సమయాన్ని ప్రకటించే సూచక చిహ్నాలను గుర్తించును; అలాగే కాలాంత్య సమయాన్నే కూడా ఆయన గుర్తించును. ఆయన జ్ఞానవృద్ధిని, ఒక దూత దిగివచ్చునప్పుడు తొలి సందేశమునకు కలిగే శక్తి ప్రదానాన్ని, తదనంతరం చేపట్టబడిన పునాది స్థాపన కార్యమును, అనగా ఆలయ నిర్మాణ కార్యమును, మరియు నిబంధనదూత తన ఆలయమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చు సందర్భమున మూడవ దూత ఆగమనమును కూడా గుర్తించును.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:1–4.

> పెర్ష్యరాజైన సైరసు రాజ్యము మూడవ సంవత్సరములో, దానియేలుకు ఒక విషయం బయలుపరచబడెను; అతని పేరు బెల్తెషజ్జరు అని పిలువబడెను. ఆ విషయం సత్యమే; అయితే నియమింపబడిన కాలము దీర్ఘమైయుండెను. అతడు ఆ విషయమును గ్రహించి, దర్శనమునకు అవగాహన పొందెను. ఆ దినములలో నేనైన దానియేలు మూడు సంపూర్ణ వారములు శోకించుచుండితిని. రుచికరమైన ఆహారమును నేను భుజింపలేదు; మాంసమో ద్రాక్షారసమో నా నోటిలోనికి రాలేదు; మూడు సంపూర్ణ వారములు పూర్తయ్యువరకు నేను ఏమాత్రమును నూనె రాసికొనలేదు. మొదటి నెల ఇరవై నాలుగవ దినమున, హిద్దేకెలు అనబడే గొప్ప నదియొద్ద నేను నిలిచియుండితిని. దానియేలు 10:1-4.

The symbols of Cyrus and Belteshazzar represent a specific prophetic history in the last days. The symbol of Belteshazzar informs us that the people being represented are the one hundred and forty-four thousand, who are the final generation of covenant people. They are placed in the prophetic history represented by Cyrus, which represents the history which preceded 1798, and 1989, and September 11, 2001, for Cyrus represents all of those waymarks. He also represents the disappointment of July 18, 2020, and even the soon coming Sunday law in the United States. The key to ascertaining where Daniel’s last vision is prophetically placed is ascertained by what Daniel knows.

సైరస్ మరియు బెల్తెషజ్జర్ ప్రతీకలు చివరి దినములలో ఒక నిర్దిష్ట ప్రవచనాత్మక చరిత్రను సూచిస్తాయి. బెల్తెషజ్జర్ యొక్క ప్రతీక మనకు తెలియజేస్తుంది యేమనగా, అందులో ప్రతినిధానించబడిన ప్రజలు ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల మంది; వారు నిబంధన ప్రజల అంతిమ తరము. వారు సైరస్ సూచించిన ప్రవచనాత్మక చరిత్రలో స్థానపరచబడ్డారు; ఆ చరిత్ర 1798కు, 1989కు, మరియు 2001 సెప్టెంబర్ 11కు పూర్వమైన చరిత్రను సూచిస్తుంది, ఏలయనగా సైరస్ ఆ సమస్త మార్గసూచికలను ప్రతినిధానిస్తాడు. ఆయన 2020 జూలై 18 నాటి నిరాశను, అలాగే అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో శీఘ్రమే రానున్న ఆదివారం చట్టాన్నికూడా ప్రతినిధానిస్తాడు. దానియేలు యొక్క చివరి దర్శనం ప్రవచనాత్మకంగా ఎక్కడ స్థాపించబడెనో నిర్ధారించుటకు కీలకం, దానియేలు ఏము తెలిసియున్నాడో దానిబట్టి నిర్ణయింపబడుతుంది.

In verse one Daniel (Belteshazzar), has understanding of both the “thing” and also the “vision”. The “thing,” is the Hebrew word “dabar,” meaning “word”, and it is used by Gabriel to represent the “chazon” vision of the twenty-five hundred and twenty years (“seven times”). The “vision” in verse one, which Daniel understands, is the “mareh” vision of the twenty-three hundred years. God’s covenant people of the last days did not understand the “seven times,” at the time of the end in 1989. They did not understand the “seven times,” until after September 11, 2001, so Daniel must be in the time of the prophetic reform movement represented by Cyrus after September 11, 2001, for Daniel, representing the final prophetic movement, understands both the “thing,” and the “vision”.

మొదటి వచనములో దానియేలు (బెల్తెషజ్జరు) ‘విషయం’యందును ‘దర్శనం’యందును అవగాహన కలవాడైయున్నాడు. ‘విషయం’ అనేది హెబ్రీ ‘దబర్’ అనే పదము, దాని అర్థం ‘వాక్యం’; దీనిని గబ్రియేలు రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరముల (‘ఏడు కాలములు’) ‘ఖజోన్’ దర్శనాన్ని సూచించుటకు ఉపయోగించాడు. మొదటి వచనములో దానియేలు గ్రహించిన ‘దర్శనం’ అనగా రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరముల ‘మారెహ్’ దర్శనమే. 1989లో కాలాంత్య సమయమందు చివరి దినముల దేవుని నిబంధనజనులు ‘ఏడు కాలములు’ను గ్రహించలేదు. వారు 2001 సెప్టెంబర్ 11 తరువాత వరకు ‘ఏడు కాలములు’ను గ్రహించలేదు గనుక, తుద ప్రవచనోద్యమమును ప్రతినిధించుచున్న దానియేలు ‘విషయం’యును ‘దర్శనం’యును రెండింటిని గ్రహించుచున్నందున, దానియేలు 2001 సెప్టెంబర్ 11 తరువాత కోరేశు ద్వారా ప్రతినిధించబడిన ప్రవచన సంస్కరణోద్యమ కాలములోనే ఉండవలెను.

Daniel is identified as being in a twenty-one day period of mourning. “In those days” of mourning Daniel, came to understand the “thing,” and he also had understanding of the “vision.” The truth represented by the “thing” was revealed to Daniel in the days of mourning. God’s people are represented as “mourning” in the reform lines just prior to the Midnight Cry. The mourning is represented by Martha and Mary mourning for Lazarus, just prior to the Triumphal Entry. It was illustrated by the discouragement after the first disappointment in Millerite history as expressed by Jeremiah.

దానియేలు ఇరవై ఒక దినముల శోకకాలమునందు ఉన్నవాడని గుర్తించబడెను. ఆ శోకముయొక్క “ఆ దినములలో” దానియేలు ఆ “విషయమును” గ్రహించెను; అలాగే ఆ “దర్శనమునుగూర్చి” అతనికి అవగాహన కలిగెను. “విషయం” ద్వారా సూచింపబడిన సత్యము ఆ శోకదినములలో దానియేలుకు బయలుపరచబడెను. మధ్యరాత్రి కేకకు కాస్త ముందుగా సంస్కరణ రేఖలలో దేవుని ప్రజలు “శోకించువారిగా” ప్రతినిధించబడుదురు. విజయప్రవేశమునకు కాస్త ముందుగా లాజరును గూర్చి మార్థా మరియు మరియ శోకించుట ద్వారా ఆ శోకము ప్రతినిధింపబడెను. మిల్లరైట్ చరిత్రలో మొదటి నిరాశానంతరముగా యిర్మియా వ్యక్తపరచిన నిరుత్సాహముచేత అది చిత్రీకరించబడెను.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Jeremiah 15:16–18.

> నీ వాక్యములు కనబడినప్పుడు నేను వాటిని భుజించితిని; నీ వాక్యము నా హృదయమునకు ఆనందమును ఉల్లాసమును కలుగజేసెను; ఓ సైన్యములకు అధిపతియగు యెహోవా దేవా, నీ నామముచేత నేను పిలువబడినవాడనై యున్నాను గనుక. పరిహాసకుల సమాజమందు నేను కూర్చొనలేదు, ఆనందింపలేదు; నీ చేతి నిమిత్తము నేను ఏకాంతముగా కూర్చుండినాను; నీవు నన్ను ఆగ్రహముతో నింపితివి గనుక. నా నొప్పి ఎందుకు నిత్యముగా ఉంది, నయమగుటకు ఒప్పని నా గాయం ఎందుకు నయంకానిదై యున్నది? నీవు నాకు పూర్తిగా అబద్ధివాడివై, ఎండిపోయే జలములవలె నుండుదువా? యిర్మియా 15:16-18.

Jeremiah did not “rejoice,” which the citizens of Sodom and Egypt did in Revelation chapter eleven, at the death of the two witnesses. To “not rejoice,” is to mourn. Belteshazzar’s mourning identifies the mourning that is associated with the death of the two witnesses. On July 18, 2020, and November 3, 2020, the two witnesses of the true Protestant horn and Republican horns of the earth beast were slain in the streets of Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. When our Lord was crucified, His disciples began to mourn. Those two witnesses were represented in Revelation chapter eleven, as Moses and Elijah.

యిర్మియా “ఆనందించలేదు”; అయితే ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో సోదోము మరియు ఐగుప్తు పౌరులు ఆ ఇద్దరు సాక్షుల మరణమునందు “ఆనందించారు”. “ఆనందించకపోవుట” అనగా శోకించుట. బేల్తెషస్సరు యొక్క శోకము, ఆ ఇద్దరు సాక్షుల మరణముతో సంబంధితమైన శోకమును గుర్తింపజేస్తుంది. 2020 జూలై 18న మరియు 2020 నవంబరు 3న, భూమి మృగమునకు చెందిన నిజమైన ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్ము మరియు రిపబ్లికన్ కొమ్ముల యొక్క ఆ ఇద్దరు సాక్షులు, మన ప్రభువు కూడ సిలువవేయబడిన స్థలమైన సోదోము మరియు ఐగుప్తు వీధులలో హతమార్చబడిరి. మన ప్రభువు సిలువవేయబడినప్పుడు, ఆయన శిష్యులు శోకించుట ఆరంభించిరి. ఆ ఇద్దరు సాక్షులు ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో మోషే మరియు ఏలీయాలుగా సూచింపబడియిరి.

There are five references to Christ as Michael in the Scriptures, three in the book of Daniel, one in the book of Jude and another in the book of Revelation. In chapter ten, which we are now considering, Michael is mentioned twice, in verses thirteen and twenty-one, and then again in chapter twelve, verse one. He is identified in Revelation twelve, verse seven. In Jude, Michael is identified as resurrecting Moses, who in Revelation chapter eleven, is one of the witnesses that is dead in the street.

వేదగ్రంథములలో క్రీస్తును మైఖేలుగా సూచించిన ఐదు ఉల్లేఖనలు ఉన్నాయి; వాటిలో మూడు దానియేలు గ్రంథములో, ఒకటి యూదా గ్రంథములో, మరొకటి ప్రకటన గ్రంథములో. మనము ఇప్పుడు పరిశీలిస్తున్న పదవ అధ్యాయములో మైఖేలు రెండుసార్లు, 13వ మరియు 21వ వచనములలో ప్రస్తావించబడెను; తరువాత పన్నెండవ అధ్యాయం 1వ వచనములో మరల ప్రస్తావించబడెను. ఆయన ప్రకటన గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయం 7వ వచనములో గుర్తింపబడెను. యూదా గ్రంథములో మైఖేలు మోషేను పునరుత్థానమునకు లేపినవాడిగా గుర్తింపబడెను; ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో మోషే వీధిలో మృతులై పడివున్న సాక్షులలో ఒక్కడై యున్నాడు.

> I will therefore put you in remembrance, though ye once knew this, how that the Lord, having saved the people out of the land of Egypt, afterward destroyed them that believed not. And the angels which kept not their first estate, but left their own habitation, he hath reserved in everlasting chains under darkness unto the judgment of the great day. Even as Sodom and Gomorrha, and the cities about them in like manner, giving themselves over to fornication, and going after strange flesh, are set forth for an example, suffering the vengeance of eternal fire. Likewise also these filthy dreamers defile the flesh, despise dominion, and speak evil of dignities. Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 5–9.

> కాబట్టి, మీరు ఇదిని ఒకప్పుడు తెలిసికొనియుండినను, మీకు జ్ఞాపకము చేయుదును: ప్రభువు ఐగుప్తు దేశమునుండి ప్రజలను రక్షించి, తరువాత విశ్వాసము లేనివారిని నశింపజేసెనని. తమ మొదటి స్థితిని కాపాడక, తమ సొంత నివాసస్థలమును విడిచిపెట్టిన దూతలను ఆయన అంధకారములో నిత్యసంకెలలచేత బంధించి, ఆ మహా దినమందు తీర్పు కొరకు కాపాడుచున్నాడు. సొదోము మరియు గొమోరా, వాటి చుట్టుపక్కలున్న పట్టణములు కూడ అదే విధముగా, వ్యభిచారమునకు తమ్మును అప్పగించి, వేరియైన మాంసమును వెంబడించి, నిత్యాగ్నియొక్క ప్రతీకార శిక్షను అనుభవించుచుండి, ఉదాహరణగా నిలపబడియున్నవి. అదేవిధముగా ఈ మలిన కలలగన్నవారు శరీరమును కలుషితం చేసి, అధికారమును తృణీకరించి, మహిమలను దూషించుదురు. అయినను ప్రధానదూత మీఖాయేలు, శైతానుతో తర్కించుచు మోషే శరీర విషయమై వివాదపడినప్పుడు, అతనిమీద ధిక్కారారోపణను తెచ్చుటకు ధైర్యపడలేదు; గాని, ప్రభువు నిన్ను గద్దించును గాక అని చెప్పెను. యూదా 5-9.

In the book of Jude, in the context of both Sodom and Egypt, which represents the great city where Moses and Elijah are slain in Revelation chapter eleven; Christ, represented by Michael, resurrects the body of Moses. Moses and Elijah had been dead for three and a half symbolic days in Revelation chapter eleven, and the days of mourning for Belteshazzar end when Michael comes down out of heaven. Line upon line, Daniel chapter ten verses one through four, are identifying the period of mourning that concludes when the two witnesses are resurrected by Michael.

యూదా గ్రంథములో—ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో మోషే మరియు ఏలీయా హతులగు ‘ఆ గొప్ప పట్టణం’ను సూచించే సొదొము మరియు ఈగిప్తు అనే సందర్భంలో—మీకాయేలు చేత ప్రతినిధ్యింపబడిన క్రీస్తు, మోషే శరీరాన్ని పునర్జీవింపజేస్తాడు. ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో, మోషే మరియు ఏలీయా ప్రతీకాత్మకమైన మూడు అర దినములపాటు మృతులై యున్నారు; మరియు మీకాయేలు ఆకాశమునుండి దిగివచ్చినప్పుడు బెల్తెషజ్జరు యొక్క శోకదినములు ముగుస్తాయి. రేఖపై రేఖగా, డానియేలు గ్రంథము దశమ అధ్యాయము మొదటి నుండి నాల్గవ వచనములు, రెండు సాక్షులను మీకాయేలు పునర్జీవింపజేసే సమయమున ముగిసే ఆ శోకకాలాన్ని గుర్తించుచున్నవి.

We shall continue this study in the next article.

ఈ అధ్యయనాన్ని మేము తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

> “The Father chose Moses and Elijah to be his messengers to Christ, and glorify him with the light of Heaven, and commune with him concerning his coming agony, because they had lived upon earth as men; they had experienced human sorrow and suffering, and could sympathize with the trial of Jesus, in his earthly life. Elijah, in his position as a prophet to Israel, had represented Christ, and his work had been, in a degree, similar to that of the Saviour. And Moses, as the leader of Israel, had stood in the place of Christ, communing with him and following his directions; therefore, these two, of all the hosts that gathered around the throne of God, were fittest to minister to the Son of God.

> పితా, మోషేను మరియు ఎలీయాను క్రీస్తికి తన దూతలుగా ఉండునట్లు ఎన్నుకొని, స్వర్గీయ కాంతిచేత ఆయనను మహిమపరచుటకును, సమీపిస్తున్న యాతన విషయమై ఆయనతో సంభాషించుటకును నియమించెను; ఏలయనగా వారు భూమిమీద మనుష్యులై జీవించియున్నారు; మానవ దుఃఖమును బాధను అనుభవించియున్నారు; అందుచేత, తన భౌమిక జీవనమందు యేసు ఎదుర్కొనబోవు పరీక్ష పట్ల సహానుభూతి ప్రదర్శించగలిగిరి. ఎలీయా, ఇశ్రాయేలుకు ప్రవక్తగా తన స్థానములో, క్రీస్తును ప్రతినిధించెను; అతని సేవ కొంతమేర రక్షకుని సేవతో సదృశమై యుండెను. మరియు మోషే, ఇశ్రాయేలు నాయకునిగా, క్రీస్తు స్థానములో నిలిచి, ఆయనతో సాంగత్యము కలిగి, ఆయన ఆదేశములను అనుసరించెను; కాబట్టి, దేవుని సింహాసనం చుట్టూ సమకూరిన సమస్త సైన్యములలో, దేవుని కుమారునికి పరిచర్య చేయుటకు అత్యంత యోగ్యులు ఈ ఇద్దరే అయ్యిరి.

> “When Moses, enraged at the unbelief of the children of Israel, smote the rock in wrath and furnished them the water for which they called, he took the glory to himself; for his mind was so engrossed with the ingratitude and waywardness of Israel that he failed to honor God and magnify his name, in performing the act which He had commanded him to do. It was the plan of the Almighty to frequently bring the children of Israel into straight places, and then, in their great necessity, to deliver them by his power, that they might recognize his special regard for them, and glorify his name. But Moses, in yielding to the natural impulses of his heart, appropriated to himself the honor due to God, fell under the power of Satan, and was forbidden to enter the promised land. Had Moses remained steadfast, the Lord would have brought him to the promised land, and would then have translated him to Heaven without his seeing death.

> ఇశ్రాయేలీయుల అవిశ్వాసముచేత ఆగ్రహోద్రిక్తుడైన మోషే, కోపముతో శిలను కొట్టి వారు కోరిన నీటిని వారికి సమకూర్చినప్పుడు, అతడు మహిమను తనకే ఆపాదించుకున్నాడు; ఎందుకనగా ఇశ్రాయేలీయుల అకృతజ్ఞతయు అవిధేయ ప్రవర్తనయు అతని మనస్సును అంతగా ఆక్రమించియుండగా, తనకు చేయమని దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన క్రియను నిర్వర్తించుచుండగా, దేవునిని ఘనపరచుటలోను ఆయన నామమును మహిమపరచుటలోను అతడు విఫలమయ్యాడు. సర్వశక్తిమంతుని సంకల్పమేమనగా, ఇశ్రాయేలీయుల సంతానాన్ని తరచుగా సంకటస్థితులలోనికి నడిపించి, ఆపై వారి మహా అవసరకాలమందు తన శక్తిచేత వారిని విమోచించుట, దాంతో తామిపై ఆయనకు ఉన్న విశేష దయను వారు గ్రహించి, ఆయన నామమును మహిమపరచుట. కాని మోషే, తన హృదయపు సహజ ప్రేరేపణలకు లొంగి, దేవునికి చెల్లించవలసిన ఘనతను తనకే ఆపాదించుకొని, సాతాను అధికారాధీనములోనికి పడి, వాగ్దేశములో ప్రవేశించుటకు నిషేధింపబడ్డాడు. మోషే అవిచలంగా నిలిచియుండినయెడల, ప్రభువు అతనిని వాగ్దేశమునకు తీసికొని వచ్చి యుండెను; తదనంతరం, అతడు మరణము చూడకుండనే, అతనిని స్వర్గమునకు ఎత్తుకొని పోయి యుండెను.

> “As it was, Moses passed through death, but the Son of God came down from Heaven and resurrected him before his body had seen corruption. Though Satan contended with Michael for the body of Moses, and claimed it as his rightful prey, he could not prevail against the Son of God, and Moses, with a resurrected and glorified body, was borne to the courts of Heaven, and was now one of the honored two, commissioned by the Father to wait upon his Son.

> వాస్తవానికి, మోషే మరణమును దాటి వెళ్లెను; అయితే దేవుని కుమారుడు స్వర్గమునుండి దిగి వచ్చి, అతని శరీరము క్షయమును చూడకమునుపే అతనిని పునరుజ్జీవింపజేసెను. మోషే శరీర విషయమై సాతాను మీఖాయేలుతో వివాదించి, దానిని తన హక్కైన గ్రాసమని వాదించెను గాని, అతడు దేవుని కుమారునియెడల పైచేయి సాధింపలేకపోయెను. అప్పుడు పునరుజ్జీవింపబడి మహిమపరచబడిన శరీరముతో మోషే వహింపబడి స్వర్గ ప్రాంగణములకు చేర్చబడెను; ఇప్పుడు తండ్రిచేత తన కుమారునికి పరిచర్య చేయుటకై నియోగింపబడిన ఘనీకృత ఇద్దరిలో ఒకడై యున్నాడు.

> “By permitting themselves to be so overcome by sleep, the disciples had lost the conversation between the Heavenly messengers and the glorified Redeemer. But as they suddenly awake from profound slumber, and behold the sublime vision before them, they are filled with rapture and awe. As they look upon the radiant form of their beloved Master, they are obliged to shield their eyes with their hands, not being able otherwise to endure the inexpressible glory that clothes his person, and which emits beams of light like those of the sun. For a brief space the disciples behold their Lord glorified and exalted before their eyes, and honored by the radiant beings whom they recognize as the favored ones of God.” The Spirit of Prophecy, volume 2, 329, 330.

> "నిద్రచేత తమను అంతగా అధిగమింపబడుటకు తామే అనుమతించుకోవడం వలన, శిష్యులు ఆకాశీయ దూతలు మరియు మహిమీకృత విమోచకుని మధ్య జరిగిన సంభాషణను కోల్పోయారు. అయితే వారు అకస్మాత్తుగా ప్రగాఢ నిద్రనుండి మేలుకొని, తమ ముందున్న ఆ మహోన్నత దర్శనాన్ని చూశిన వెంటనే, పరవశతతోను భయభక్తితోను నిండిపోయారు. తమ ప్రియ ఆచార్యుని ప్రకాశమయిన స్వరూపాన్ని వారు దర్శించుచుండగా, ఆయన రూపాన్ని ఆవరించిన, సూర్యుని కిరణములవలె కాంతిరశ్ములను ప్రసరించే ఆ వర్ణనాతీత మహిమను వేరే విధంగా భరించలేక, చేతులతోనే కళ్లను కప్పుకోవలసి వచ్చింది. కొద్దిక్షణమంత మాత్రమే, శిష్యులు తమ ప్రభువును తమ కన్నుల ఎదుటే మహిమీకృతుడై, ఉన్నతపరచబడినవాడై, అలాగే తాము దేవుని ప్రీతిపాత్రులని గుర్తించిన ఆ ప్రకాశమయ సత్త్వులచేత గౌరవింపబడుచున్నవాడై ఉన్నట్లు చూశారు." ది స్పిరిట్ ఆఫ్ ప్రాఫెసీ, సంపుటము 2, 329, 330.

Back to Articles