Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Sixteen

యోవేలు గ్రంథము మరియు లవోదిక్యా సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టు సంఘము - సంఖ్య పదహారు

Number Sixteen

సంఖ్య పదహారు

Author

Jeff Pippenger

Published

December 22, 2025

Formats

PDF
Word

My apologies for so many words in advance of taking up the primary topic. I wish to place certain prophetic lines in place, that are important pieces of the logic I intend to employ when we directly consider the book of Joel. I have previously mentioned that the Hebrew word that is translated as “cut off” in the book of Joel, finds its roots in the sacrificial method of ratifying a covenant in the days of Abraham.

ప్రధాన అంశాన్ని చేపట్టకముందే ఇంత విస్తృతంగా ప్రస్తావించినందుకు నా క్షమాపణలు. యోయేలు గ్రంథాన్ని నేరుగా పరిశీలించినప్పుడు వినియోగించదలచిన తార్కిక నిర్మాణానికి కీలక భాగాలైన కొన్ని ప్రవచన వాక్యాలను ముందుగా స్థాపించదలచుతున్నాను. ఇంతకుముందు నేను ప్రస్తావించినదేమనగా, యోయేలు గ్రంథములో ‘కత్తిరించబడుట’గా అనువదించబడిన హెబ్రీయ పదము, అబ్రాహాము దినములలో నిబంధనను ధ్రువీకరించుటకు అనుసరించబడిన బలిపద్ధతిలో తన మూలాలను కలిగియున్నది.

> Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. Joel 1:5.

> మద్యార్తులారా, మేల్కొనుడి, ఏడువుడి; ద్రాక్షారసము త్రాగువారలందరారా, నూతన ద్రాక్షారసమునిమిత్తము విలపించుడి; ఏలయనగా అది మీ నోటిలోనుండి తెగగొట్టబడెను. యోవేలు 1:5.

The Hebrew word “cut off” is H3772, and it is a primitive root meaning ‘to cut (off, down or asunder); by implication to destroy or consume; specifically to covenant (that is, make an alliance or bargain, originally by cutting flesh and passing between the pieces).’

హెబ్రూ పదం "cut off" అనేది H3772, మరియు ఇది ఒక ప్రాథమిక మూలక్రియ; దాని అర్థం: 'కత్తిరించుట (తొలగించుట, కూలదోయుట లేదా చీల్చుట); పరోక్షార్థంగా నాశనము చేయుట లేదా గ్రాసించుట; విశేషంగా ఒడంబడిక కట్టుట (అంటే సంధి లేదా ఒప్పందం కుదుర్చుట; మూలంగా మాంసాన్ని కోసి ముక్కల మధ్యగా దాటి పోవుట ద్వారా)'.

I realize that the Strong’s definition of “cut off,” calls it a “primitive root,” in the grammatical sense. That being said, the cutting associated with the covenant and Abraham, identifies that the light of the covenant is attached to the word, and that light is set forth at its primitive historical root. “Cut” in terms of covenant history; is a prophetic symbol based upon its primitive roots, and it is also grammatically identified as a primitive root.

స్ట్రాంగ్ యొక్క 'cut off' అనే పదానికి ఇచ్చిన నిర్వచనం, దాన్ని వ్యాకరణ పరంగా 'ప్రాథమిక ధాతువు'గా పిలుస్తుందని నేను గ్రహిస్తున్నాను. అలా ఉండగా, నిబంధనతోను అబ్రాహాముతోను సంబంధితమైన కత్తిరింపుకార్యం, నిబంధనయొక్క వెలుగు పదమునకు అనుసంధానించబడియున్నదనియు, ఆ వెలుగు దాని ఆదిమ చరిత్రాత్మక మూలమునందే ప్రదర్శింపబడినదనియు సూచిస్తుంది. నిబంధన చరిత్ర పరంగా 'Cut' అనేది దాని ఆదిమ మూలాలపై ఆధారపడిన ప్రవచనాత్మక చిహ్నమే; అదేవిధంగా అది వ్యాకరణ పరంగా కూడా 'ప్రాథమిక ధాతువు'గా గుర్తించబడుతుంది.

The pronouncement in verse five, is not only identifying that they do not have the message of the latter rain, as represented by the “new wine,” but also that they are ‘then and there’ rejected as God’s covenant people, a covenant people who trace their “primitive roots” back to Abraham.

ఐదవ వచనంలోని ఆ ప్రకటన, "కొత్త ద్రాక్షారసం" ద్వారా సూచింపబడిన పిమ్మట వర్షము యొక్క సందేశము తమయందు లేనిదని మాత్రమే గుర్తించడమే కాదు, తమ "ఆదిమ మూలాలు"ను అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకొనే దేవుని నిబంధన ప్రజలుగా వారిని 'అక్కడికక్కడే' తిరస్కరించబడినవారని కూడా వెల్లడించుచున్నది.

The generation that died in the wilderness over forty years, traced their primitive roots back to Abraham, meaning the father of many nations. The generation who entered the Promised Land with Joshua, traced their primitive roots back to Abraham. The Jews who crucified Christ traced their primitive roots back to Abraham. The Protestants who came out of the Dark Ages, and who were then tested and passed by as God’s chosen covenant people in 1844, traced their primitive roots back to Abraham. The Millerite Philadelphian movement that entered into the Most Holy Place on October 22, 1844 traced their primitive roots back to Abraham. The Millerite Laodicean movement that rebuilt Jericho in 1863, traced their primitive roots back to Abraham. The Laodicean Seventh-day Adventist church that is spewed out of the mouth of the Lord at the soon-coming Sunday law traced their primitive roots back to Abraham. All of those generations have, or will fulfill the parable of the vineyard.

అరణ్యములో నలభై సంవత్సరములపాటు మరణించిన తరము తమ ఆది మూలాలను అనేక జాతుల తండ్రి అని అర్థముగల అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకుంది. యెహోషువుతో కూడి వాగ్దాన దేశములో ప్రవేశించిన తరము తమ ఆది మూలాలను అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకుంది. క్రీస్తును సిలువకు ఎక్కించిన యూదులు తమ ఆది మూలాలను అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకున్నారు. అంధకార యుగాలనుండి బయటకు వచ్చిన, మరియు 1844లో దేవుని ఎన్నుకున్న నిబంధన ప్రజలుగా పరీక్షింపబడి పక్కనపెట్టబడిన ప్రొటెస్టెంటులు తమ ఆది మూలాలను అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకున్నారు. 1844 అక్టోబరు 22న అతిపరిశుద్ధస్థలములో ప్రవేశించిన మిల్లరైటు ఫిలడెల్ఫీయ ఉద్యమం తమ ఆది మూలాలను అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకుంది. 1863లో యెరికోను పునర్నిర్మించిన మిల్లరైటు లవోదిక్యా ఉద్యమం తమ ఆది మూలాలను అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకుంది. త్వరలో రానున్న ఆదివార చట్టము సమయమున ప్రభువు నోటిలోనుండి వాంతిచేయబడునట్టి లవోదిక్యా సెవెన్త్‌డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము తమ ఆది మూలాలను అబ్రాహామువరకు అన్వయించుకుంది. ఆ తరములన్నియు ద్రాక్షతోట దృష్టాంతమును నెరవేర్చియున్నారు, లేదా నెరవేర్చుదురు.

The drunkards in Joel awake to find they have been rejected as God’s people, and that they do not have the message of the latter rain. The inverse is then true. Those who Joel identifies as wearing “crowns of glory,” then enter into covenant, are sealed and lifted up as an offering. The very first ratified covenant between God and a chosen people began with the same “cutting” that is represented at the final sacrifice of God’s people, which begins at the Sunday law. The cutting is the separation of wheat and tares. The tares are rejected and cast into the fire and the wheat is bundled together as the Pentecostal first fruit wheat offering, that is then lifted up, “as in former years.”

యోవేలు గ్రంథములోని మద్యపానులు మేల్కొని, తాము దేవుని ప్రజలుగా తిరస్కరింపబడ్డారని, అంత్యవర్షపు సందేశము తమవద్దలేదని గ్రహించుదురు. అప్పుడు దానికి విరుద్ధమైనదే సత్యమగును. యోవేలు "మహిమ కిరీటములను" ధరించినవారిగా గుర్తించినవారు, అప్పుడు నిబంధనలో ప్రవేశించి, ముద్రింపబడి, అర్పణముగా ఎత్తిపోనబడుదురు. దేవునికిని, ఎన్నుకోబడిన ప్రజలకును మధ్య జరిగిన మొదటి ధృవీకృత నిబంధన, దేవుని ప్రజల తుదిబలిలో (అది ఆదివారపు చట్టముతో ఆరంభమగును) సూచింపబడుచున్న అదే "కత్తిరింపు"తో ఆరంభమైంది. "కత్తిరింపు" అనేది గోధుమలను కలుపు నుండి వేరుచేయుటే. కలుపు తిరస్కరింపబడి అగ్నిలోకి విసరబడును; గోధుమలు పెంతెకొస్తు ప్రథమఫల గోధుమార్పణముగా కట్టగట్టబడును; ఆ తరువాత ఆ అర్పణము "పూర్వ సంవత్సరాలలోనట్లు" ఎత్తిపోనబడును.

There are four places that are typically pointed out to represent Abraham’s covenant. In Genesis twelve Abraham is ‘called’ and given the promise to make him a great nation. This is not part of the covenant, but it is the calling of a promise. At that point his name is Abram, for one of the symbols of a covenant relationship is a name-change. Abram’s name is changed in the third of the four steps of the covenant.

అబ్రాహాము యొక్క ఒడంబడికను సూచించుటకు సాధారణంగా ప్రస్తావించబడే నాలుగు స్థలాలు ఉన్నాయి. ఆదికాండము పన్నెండవ అధ్యాయములో అబ్రాము 'పిలువబడెను' మరియు ఆయనను మహా జాతిగా చేయునని వాగ్దానం నీయబడెను. ఇది ఒడంబడికలోని భాగము కాదు; అయితే ఇది వాగ్దానపు పిలుపు. ఆ సమయమున ఆయన నామము అబ్రాము; యెందుకనగా ఒడంబడిక సంబంధపు ప్రతీకలలో ఒకటి నామపరివర్తనము. ఒడంబడిక యొక్క నాలుగు దశలలో మూడవ దశలో అబ్రాము నామము మార్చబడెను.

> For when God made promise to Abraham, because he could swear by no greater, he sware by himself, Saying, Surely blessing I will bless thee, and multiplying I will multiply thee. And so, after he had patiently endured, he obtained the promise. For men verily swear by the greater: and an oath for confirmation is to them an end of all strife. Wherein God, willing more abundantly to shew unto the heirs of promise the immutability of his counsel, confirmed it by an oath: That by two immutable things, in which it was impossible for God to lie, we might have a strong consolation, who have fled for refuge to lay hold upon the hope set before us: Which hope we have as an anchor of the soul, both sure and stedfast, and which entereth into that within the veil; Whither the forerunner is for us entered, even Jesus, made an high priest for ever after the order of Melchisedec. Hebrews 6:13–20.

> దేవుడు అబ్రాహాముకు వాగ్దానము చేసినప్పుడు, తనకంటె గొప్పవాడు లేనందున, తనయందే ప్రమాణము చేసి, నిశ్చయముగా నిన్ను ఆశీర్వదించి ఆశీర్వదింతును, నిన్ను విస్తరించి విస్తరింతును అని చెప్పెను. అట్లుగా, అతడు దీర్ఘశాంతితో సహించిన తరువాత, వాగ్దానమును పొందెను. నరులు అయితే తమకంటె గొప్పవానిచేతనే ప్రమాణము చేయుదురు; నిర్ధారణకై చేయబడు ప్రమాణమేమో వారికి సకల తగాదములకు ముగింపగును. ఆదలవలన, తన సంకల్పమునకు అచలత్వము కలదని వాగ్దానము వారసులకు మరింతగా చూపవలెనని దేవుడు ఇష్టపడి, దానిని ప్రమాణముచేత స్థిరపరచెను; దేవుడు అసత్యమాడుట అసాధ్యమైన రెండు అచలన విషయములచేత, మన ముందుంచబడిన నిరీక్షణను పట్టుకొనుటకై శరణు కోరిన మనము బలమైన సాంత్వనము పొందునట్లు. ఆ నిరీక్షణ మన ఆత్మకు నంగరమైయుండి, దృఢముగాను స్థిరముగాను ఉండి, తెరయంతర్గతములోనికి ప్రవేశించునది; అక్కడికి మనకొరకు పూర్వగామియై యేసు ప్రవేశించెను, ఆయన మెల్కీసేదెక్ క్రమమునుబట్టి నిత్యమునకు మహాయాజకునిగా నియమింపబడెను.

The calling was God’s promise to Abram, and He provided a second witness with the “oath” that followed. The “oath” that followed was threefold. After the calling of a promise, which was the first step, the second, third and fourth steps are the actual threefold covenant, by God, with a chosen people. In Genesis fifteen God formally “cuts” (establishes) the covenant through a dramatic ritual where God alone passes between divided animals, unconditionally promising land to Abraham’s descendants. The Promised Land was represented as a land between two rivers; the river of Egypt and the river Euphrates. The first step of the threefold covenant includes a direct reference of the prophetic symbolism of two rivers, and all that is attached to that symbol. When inspiration points to the Ulai and Hiddekel rivers as events that are now in the process of fulfillment, those two rivers were typified in Abram’s prophecy. The setting is between Abram’s two rivers, which when brought together with Daniel’s two rivers makes four rivers, for the voice of Christ is the voice of many waters.

ఆ పిలుపు అబ్రాముకు దేవుని వాగ్దానమై యుండెను; దాని తరువాత వచ్చిన "శపథము" ద్వారా ఆయన ద్వితీయ సాక్షిని సమకూర్చెను. తరువాత వచ్చిన ఆ "శపథము" త్రివిధమైంది. మొదటి దశ అయిన వాగ్దానపు పిలుపు తరువాత, రెండవ, మూడవ, నాల్గవ దశలే దేవుడు ఎన్నుకున్న ప్రజలతో కుదిరిన అసలైన త్రివిధ ఒడంబడిక. ఆదికాండము పదిహేనవ అధ్యాయములో, చీల్చిన జంతువుల మధ్యగా దేవుడే ఒక్కడు దాటి పోయే ఒక నాటకీయ కర్మకాండము ద్వారా, దేవుడు ఆ ఒడంబడికను అధికారికంగా "కత్తిరించెను" (స్థాపించెను), అబ్రాహాము సంతానానికి భూమిని నిరుపాధికముగా వాగ్దానం చేసెను. వాగ్దానభూమి రెండు నదుల మధ్యనున్న దేశముగా సూచింపబడెను; ఐగుప్తు నది మరియు యూఫ్రటు నది. త్రివిధ ఒడంబడిక యొక్క మొదటి దశలో రెండు నదుల ప్రవచనీయ ప్రతీకార్థమునకును, ఆ ప్రతీకతో అనుసంధానమైన సమస్త అంశాలకును ప్రత్యక్ష సూచన కలదు. దైవప్రేరణ ఉలై, హిద్దేకేలు నదులను ప్రస్తుతం నెరవేర్పు ప్రక్రియలోనున్న సంఘటనలుగా సూచించినప్పుడు, ఆ రెండు నదులు అబ్రాము యొక్క ప్రవచనములో రకరూపముగా సూచింపబడ్డవి. సందర్భం అబ్రాము యొక్క రెండు నదుల మధ్యనే యున్నది; వాటిని దానియేలు యొక్క రెండు నదులతో కలిపినయెడల అవి నాలుగు నదులగును, ఎందుకనగా క్రీస్తు స్వరము అనేక జలముల స్వరమే.

> In the same day the Lord made a covenant with Abram, saying, Unto thy seed have I given this land, from the river of Egypt unto the great river, the river Euphrates: The Kenites, and the Kenizzites, and the Kadmonites, And the Hittites, and the Perizzites, and the Rephaims, And the Amorites, and the Canaanites, and the Girgashites, and the Jebusites. Genesis 15:18–21.

> అదే దినమున యెహోవా అబ్రాముతో నిబంధన చేసెను, చెప్పి: నీ సంతానమునకు ఈ దేశమును ఇచ్చితిని; మిస్రయీమునది మొదలుకొని గొప్ప నదియగు యూఫ్రాతీ నది వరకు—అంటే కేనీయులను, కెనిజ్జీయులను, కద్మోనీయులను, హిత్తీయులను, పెరిజ్జీయులను, రెఫాయీయులను, అమోరీయులను, కనానీయులను, గిర్గాషీయులను, యెబూసీయులను. ఆదికాండము 15:18-21.

The land promised to Abram was the entire world which is represented by ten kings in the last days, whereas in the first days of the covenant it was listed as ten tribes, not kings. The one hundred and forty-four thousand will be in conflict with the entire world. The world will then be involved with the testing process of Sunday worship enforcement by a one-world government under the direction of the scarlet-colored whore of Revelation seventeen, who reigns over the ten kings of the earth. With Abram the church and state symbol of the image of the beast is represented by the river of Egypt, a symbol of statecraft and the river of Babylon, a symbol of churchcraft.

అబ్రాముకు వాగ్దానమిచ్చిన దేశము సమస్త లోకమే; అది అంత్యదినములలో పది రాజులచేత ప్రతీకీకరింపబడెను, అయితే నిబంధన ప్రారంభదినములలో అది రాజులుగాక పది గోత్రములుగా సూచింపబడెను. ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలు సమస్త లోకముతో విరోధములో నిలుచెదరు. ఆ తరువాత లోకమంతయు, భూమ్యండలంలోని పది రాజులమీద ఏలుబడి చేయుచున్న ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడు అధ్యాయములోని శోణితవర్ణ వేశ్యయొక్క మార్గనిర్దేశములోనున్న ఒకే ప్రపంచ ప్రభుత్వము ద్వారా, ఆదివారపు ఆరాధనను బలవంతంగా అమలుచేయుటయందలి పరీక్షా ప్రక్రియలో నిమగ్నమగును. అబ్రాము సంబంధములో, మృగమునకు ప్రతిమయొక్క సంఘ-రాజ్య చిహ్నము, రాష్ట్రపాలనకళకు ప్రతీకమైన ఈగుప్తు నదిచేతను, సంఘపాలనకళకు ప్రతీకమైన బాబులోనీయ నదిచేతను ప్రతీకీకరింపబడెను.

> After these things the word of the Lord came unto Abram in a vision, saying,

> ఈ సంగతుల తరువాత యెహోవా వాక్యము దృష్టిలో అబ్రామునకు వచ్చి, యీలాగు చెప్పెను,

> Fear not, Abram: I am thy shield, and thy exceeding great reward.

> భయపడకుము, అబ్రామూ; నేనే నీ కవచము, నీ అత్యంత గొప్ప ప్రతిఫలము.

> And Abram said, Lord God, what wilt thou give me, seeing I go childless, and the steward of my house is this Eliezer of Damascus? And Abram said, Behold, to me thou hast given no seed: and, lo, one born in my house is mine heir. And, behold, the word of the Lord came unto him, saying,

> అబ్రాము చెప్పెను, ప్రభువైన దేవా, నేను సంతానరహితునై నడచుచున్నాను గనుక నీవు నాకు ఏమిచ్చును, మరియు నా యింటి పరిపాలకుడు దమస్కుసీయుడైన ఈ ఎలీయేజరేనా? అబ్రాము చెప్పెను, ఇదిగో, నాకు నీవు సంతానమియ్యలేదు; ఇదిగో, నా ఇంటజాతుడైన వాడే నా వారసుడు. అప్పుడు ఇదిగో, ప్రభువుయొక్క వాక్యము అతనియొద్దకు వచ్చి ఇట్లు చెప్పెను:

> This shall not be thine heir; but he that shall come forth out of thine own bowels shall be thine heir. And he brought him forth abroad, and said, Look now toward heaven, and tell the stars, if thou be able to number them: and he said unto him, So shall thy seed be.

> ఈయనే నీ వారసుడు కాడు; గాని నీ స్వదేహములోనుండి పుట్టువాడే నీ వారసుడు అయి యుండును. అతడు అతనిని బయటికి తీసికొనిపోయి చెప్పెను, ఇప్పుడు ఆకాశాభిముఖమై చూచి, నక్షత్రములను లెక్కించుము—వాటిని లెక్కించగలిగితే; మరియు అతనితో చెప్పెను, అట్లే నీ సంతానము ఉండును.

> And he believed in the Lord; and he counted it to him for righteousness. And he said unto him,

> అతడు యెహోవాను విశ్వసించెను; యెహోవా దానిని అతనికి నీతిగా లెక్కించెను. ఆయన అతనితో ఇట్లనెను,

> I am the Lord that brought thee out of Ur of the Chaldees, to give thee this land to inherit it.

> నేను కల్దీయుల ఊరైన ఊరునుండి నిన్ను బయటికి తీసికొనివచ్చిన యెహోవానైయున్నాను; ఈ దేశమును నీ స్వాస్థ్యముగా నీకిచ్చుటకై.

> And he said, Lord God, whereby shall I know that I shall inherit it? And he said unto him,

> అతడు చెప్పెను, ప్రభువా యెహోవా, నేను దానిని స్వాస్థ్యముగా పొందుదునని ఎట్లనెరుగుదును? ఆయన అతనితో చెప్పెను,

> Take me an heifer of three years old, and a she goat of three years old, and a ram of three years old, and a turtledove, and a young pigeon.

> నా కొరకు మూడు సంవత్సరముల పసువును, మూడు సంవత్సరముల ఆడ మేకను, మూడు సంవత్సరముల గొఱ్ఱెపోతును, ఒక తిత్తిరి పావురమును, ఒక పావురపు పిల్లను తెచ్చికొనిరి.

> And he took unto him all these, and divided them in the midst, and laid each piece one against another: but the birds divided he not. And when the fowls came down upon the carcases, Abram drove them away. And when the sun was going down, a deep sleep fell upon Abram; and, lo, an horror of great darkness fell upon him. And he said unto Abram,

> అతడు వాటన్నిటిని తనయొద్దకు తీసుకొని, వాటిని నడుమ చీల్చి, ప్రతి భాగమును ఒకదానికొకటి ఎదురుగా ఉంచెను; అయితే పక్షులను చీల్చలేదు. శవముల మీదకు పక్షులు దిగివచ్చినప్పుడు, అబ్రాము వాటిని తరిమివేసెను. మరియు సూర్యుడు అస్తమించుచుండగా, గాఢ నిద్ర అబ్రాముమీద పడెను; ఇదిగో, ఘోరమైన మహా చీకటి అతనిమీద పడెను. మరియు అతడు అబ్రాముతో చెప్పెను,

> Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance.

> నీ సంతతి తమదైనది కాని దేశమునందు పరదేశియై యుందునని నిశ్చయముగా తెలిసికొనుము; వారు వారికి సేవచేయుదురు; వారు వారిని నాలుగు వందల సంవత్సరములు పీడింతురు; మరియు వారు సేవచేయు ఆ జనమును నేను తీర్పుచేయుదును; తరువాత వారు మహాసంపదతో నిష్క్రమింతురు.

> And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age.

> నీవు శాంతితో నీ పితరులయొద్దకు చేరుదువు; మంచి వృద్ధాప్యంలో సమాధినొందుదువు.

> But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.

> కాని నాలుగో తరంలో వారు ఇక్కడికి తిరిగి వచ్చుదురు; ఎందుకనగా అమోరీయుల అధర్మము ఇంకా పరిపూర్ణమగలేదు.

> And it came to pass, that, when the sun went down, and it was dark, behold a smoking furnace, and a burning lamp that passed between those pieces. Genesis 15:1–17.

> ఇట్లు సంభవించెను: సూర్యుడు అస్తమించి, చీకటి కమ్ముకొనినప్పుడు, ఇదిగో, ధూమమును వెలువరించుచున్న ఒక భట్టి, మరియు జ్వలించుచున్న ఒక దీపము; అవి ఆ తరుగుల నడుముగా గమించినవి. ఆదికాండము 15:1-17.

The One who would guide Moses and the children of Israel as a pillar of fire by night and a cloud by day passed between those “cut” pieces as a smoking furnace and burning lamp.

రాత్రివేళ అగ్ని స్తంభముగా, పగటివేళ మేఘముగా మోషేను మరియు ఇశ్రాయేలీయుల సంతతిని మార్గదర్శించబోవువాడే, ఆ "కత్తిరింపబడిన" ముక్కల మధ్యముగా పొగలు పొంగుచున్న భట్టీగా మరియు దహించుచున్న దీపముగా గతించెను.

> And the Lord went before them by day in a pillar of a cloud, to lead them the way; and by night in a pillar of fire, to give them light; to go by day and night: He took not away the pillar of the cloud by day, nor the pillar of fire by night, from before the people. Exodus 13:21, 22.

> దినమున వారిని దోవలో నడిపించుటకై యెహోవా మేఘస్తంభములో వారికంటె ముందుగా వెళ్లెను; రాత్రి వారికి వెలుగిచ్చుటకై అగ్నిస్తంభములో వెళ్లెను, వారు దినమునను రాత్రినును ప్రయాణించునట్లు. ఆయన దినమున ప్రజల యెదుటనుండి మేఘస్తంభమును గాని, రాత్రి అగ్నిస్తంభమును గాని తొలగింపలేదు. నిర్గమకాండము 13:21, 22.

The burning lamp and smoking furnace typified the pillar of cloud or fire and represents an prophetic element of the first step, of the three steps involved with God establishing the covenant with Abram. The chapter begins with the words, “Fear not,” for the message of the first angel is fear God, and those who like Abram fear God, will not need to fear God. There are two types of fear, because there are two classes of people.

జ్వలించే దీపము మరియు పొగలెత్తే భట్టీ మేఘస్తంభము గాని అగ్ని స్తంభము గాని ప్రతిరూపాలై నిలిచాయి; అలాగే అవి, అబ్రాముతో దేవుడు నిబంధనను స్థాపించుటలో భాగమైన మూడు దశలలో మొదటి దశకు సంబంధించిన ఒక ప్రవచనీయ అంశాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి. ఆ అధ్యాయం ‘భయపడకుము’ అనే మాటలతో ఆరంభమౌతుంది; ఎందుకనగా మొదటి దూతుని సందేశము ‘దేవుని భయపడుడి’ అని, అబ్రాము వలె దేవుని భయపడువారికి దేవునిని భయపడవలసిన అవసరం ఉండదు. ప్రజలలో రెండు వర్గములు ఉన్నవి గనుక భయమునకు రెండు విధములున్నవి.

Further into the covenant passage Abram believes God and it was counted unto him as righteousness. The three angels parallel the work of the Holy Spirit as set forth by John who teaches the Holy Spirit convicts of three things; sin, righteousness and judgment. Those characteristics align with the three angels, so after the fear of God is set forth in the covenant passage, then the second step of righteousness is identified, only to be followed by the pronouncement of judgment, which is the third work of the Holy Spirit, and the message of the third angel. The first step of the covenant typified the first angel’s message, which is always a fractal of all three messages. The three steps of the covenant process, represent the three angels of Revelation fourteen.

నిబంధన సంబంధిత భాగములో మరింత ముందుకు వెళ్లినపుడు అబ్రాము దేవునిని విశ్వసించెను; అది ఆయనకు నీతిగా ఎంచబడెను. యోహాను ప్రతిపాదించిన ప్రకారము పరిశుద్ధాత్మ పాపము, నీతి, తీర్పు అనే మూడు విషయములయందు దోషిగా నిలిపునని బోధించుచున్నందున, ఆ ముగ్గురు దూతలు పరిశుద్ధాత్మయొక్క కార్యముతో సమాంతరముగా నిలుస్తాయి. ఆ లక్షణాలు ముగ్గురు దూతలతో సరిపోలుతాయి గనుక, నిబంధన భాగములో దేవుని భయము ప్రతిపాదింపబడిన తరువాత, రెండవ అంచె అయిన నీతి గుర్తింపబడును; దానికి అనుసరించి తీర్పు ప్రకటన వచ్చును, అది పరిశుద్ధాత్మయొక్క మూడవ కార్యము, మరియు మూడవ దూతయొక్క సందేశము. నిబంధనయొక్క మొదటి అంచె మొదటి దూతయొక్క సందేశమును ప్రతిరూపముగా నిలుచును; అది ఎల్లప్పుడును మూడు సందేశములన్నిటి ఫ్రాక్టల్‌గా ఉండును. నిబంధన ప్రక్రియయొక్క మూడు అంచెలు, ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని ముగ్గురు దూతలను ప్రతినిధిత్వం వహించును.

After Abram is counted as righteous marking the second angel, he prepares an offering, for the offering is prepared just before the third step of judgment. That offering represents the offering of the Levites of Malachi three that is lifted up as an ensign. Just as the three periods of forty years in the life of Moses represents the three angels’ messages, the first forty years of Moses has all three steps of the three angels’ message.

ఆబ్రాము నీతిగా ఎంచబడిన తరువాత—అది రెండవ దూతను సూచించుచున్నది—అతడు అర్పణను సిద్ధపరచెను; ఏలయనగా తీర్పు యొక్క మూడవ దశకు ముందుగానే అర్పణ సిద్ధపరచబడును. ఆ అర్పణ, పతాకముగా ఎత్తి నిలుపబడే మలాకీ మూడవ అధ్యాయములోని లేవీయుల అర్పణను ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నది. మోషే జీవితములో నలభై సంవత్సరాల చొప్పున మూడు అవధులు మూడు దూతల సందేశములను ప్రతినిధ్యం చేయునట్లే, మోషే ప్రథమ నలభై సంవత్సరాలలో మూడు దూతల సందేశములోని మూడు దశలన్నియు ఉన్నాయి.

Where Moses’ testimony begins is with his parents fearing God, (the first step), followed by a visual test. The second step includes a visual test, as was the case in Daniel chapter one, when Daniel first fears God and refused to eat the Babylonian diet, and then is tested based upon his physical appearance. Then for Daniel it was the third test three years later by king Nebuchadnezzar, a symbol of the king of the north and the Sunday law, which is the third angels’ message.

మోషే సాక్ష్యం ప్రారంభమయ్యేది ఆయన తల్లిదండ్రులు దేవునిని భయపడటంతోనే (మొదటి దశ); అనంతరం దానికి దృశ్యపరమైన ఒక పరీక్ష అనుసరించింది. రెండవ దశలో దృశ్యపరమైన పరీక్షే కలదు; దానియేలు మొదటి అధ్యాయంలోనూ ఇదే విధంగా ఉంది—అక్కడ దానియేలు ముందుగా దేవునిని భయపడి బాబిలోనీయుల ఆహారాన్ని తినుటకు నిరాకరించి, తరువాత తన శారీరక రూపముననుసరించి పరీక్షింపబడ్డాడు. అనంతరం దానియేలు విషయములో, మూడు సంవత్సరాల తరువాత రాజైన నెబూకద్నెజరు నిర్వహించిన మూడవ పరీక్ష జరిగింది; అతడు ఉత్తరరాజుకు మరియు ఆదివార చట్టానికి సంకేతప్రతీకుడు, ఆ ఆదివార చట్టమే మూడవ దూతల సందేశం.

Moses’ parents fear God, put him into an ark in the water and Pharaoh’s daughter was led to see the situation, and then passed judgment in favor of saving the child. The beginning of Moses life was an illustration of the covenant that God made with mankind, and then through Moses, God also made a covenant with a chosen nation selected from mankind. Noah’s covenant with mankind represents the great multitude and Moses covenant with a chosen people is the one-hundred and forty-four thousand. The offering that Abram was to make to ratify the covenant bore the emblem of the covenant of Noah, just as did Moses who fulfilled Abram’s prophecy centuries later.

మోషే తల్లిదండ్రులు దేవుని భయపడి, అతనిని నీటిలో ఒక పెట్టెలో ఉంచిరి; ఆ పరిస్థితిని చూచునట్లు ఫరో కుమార్తె నడిపింపబడెను, తరువాత ఆమె శిశువును రక్షించుటకు అనుకూలముగా తీర్పునిచ్చెను. మోషే జీవితారంభము దేవుడు మానవజాతితో చేసిన ఉడంబడి యొక్క ఒక ప్రతిరూపమై యుండెను; తరువాత దేవుడు మోషే ద్వారా మానవజాతి నుండీ ఎన్నుకోబడిన ఒక జాతితోను ఉడంబడి చేసెను. దేవుడు నోహా ద్వారా మానవజాతితో స్థాపించిన ఉడంబడి మహా సమూహమును సూచిస్తుంది; దేవుడు మోషే ద్వారా ఎన్నుకోబడిన ప్రజలతో స్థాపించిన ఉడంబడి నూట నలభై నాలుగు వేలమే. ఉడంబడిని ధృవీకరించుటకై అబ్రాము అర్పించవలసిన బలి నోహా ఉడంబడి యొక్క చిహ్నాన్ని ధరించినది; అలాగే, శతాబ్దాల తరువాత అబ్రాము ప్రవచనాన్ని నెరవేర్చిన మోషే కూడ అదే చిహ్నాన్ని ప్రదర్శించెను.

The offering consisted of five various animals; a three-year-old heifer, a three-year-old she goat, a three-year-old ram, a turtledove and a young pigeon. The birds were left whole, and the heifer, ram and she goat were “cut” in halves. The offering typifies the lifting up of an ensign in the last days as a visual test for mankind. The visual sign for Pharaoh’s daughter was the baby Moses in the ark. The ark is symbolized by the eight souls on the ark. The number “eight” is established as one of the prophetic characteristics of the ensign of the one hundred and forty-four thousand. When you consider the five animal offerings and divide three in half, then your offering is made up of eight pieces, as typified by Noah, and then confirmed in Abram’s offering.

ఆ అర్పణము ఐదు విధముల జంతువులతో కూడియుండెను: మూడు సంవత్సరముల వయస్సు గల ఆవుపిల్ల, మూడు సంవత్సరముల వయస్సు గల ఆడ మేక, మూడు సంవత్సరముల వయస్సు గల ఏడ్డు గొర్రె, ఒక తుర్తుర పావురము మరియు ఒక యువ పావురము. పక్షులు చీల్చకుండ సమగ్రంగానే వదలబడ్డవి; అయితే ఆవుపిల్ల, ఏడ్డు గొర్రె, ఆడ మేకలు మాత్రం రెండుగా 'చీల్చబడినవి'. ఈ అర్పణము, అంత్యదినములందు మానవజాతికి దృష్టిగోచరమైన పరీక్షగా ఒక నిశానమును ఎత్తి నిలపుటను ప్రతిరూపించుచున్నది. ఫిరౌను కుమార్తెకు దృష్టిగోచరమైన సూచన నౌకలోనున్న శిశు మోషే. నౌకకు ప్రతీకగా, ఆ నౌకలోని ఎనిమిది ప్రాణులు నిలిచినవి. "ఎనిమిది" అనే సంఖ్య, నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క నిశానముకు సంబంధించిన ప్రవచనాత్మక లక్షణాలలో ఒకటిగా స్థిరపరచబడినది. ఈ ఐదు జంతువుల అర్పణను పరిగణలోకి తీసుకొని, వాటిలో మూడు జంతువులను ఇద్దుగా చీల్చినచో, అర్పణము ఎనిమిది భాగములచే కూడియుండును; నోహచేత ప్రతిరూపింపబడినట్లుగా, తరువాత అబ్రాము చేసిన అర్పణలో ధృవీకరింపబడెను.

Those five animals, when divided as directed by God, represent the number “eight,” and in so doing, they represent those souls at the end of the world that were typified by the “eight” souls upon the ark. The sign of circumcision, which is the second step in Abram’s threefold covenant was to be carried out on the “eighth” day after birth, and the rite was replaced by baptism, which typifies the resurrection of Christ which took place on the “eighth” day. The number “eight” is an established characteristic of the covenants of both Noah and Moses, and they typify the one hundred and forty-four thousand who will be lifted up as an ensign offering, and who are the “eighth” that is of the seven.

ఆ ఐదు జంతువులు, దేవుని ఆజ్ఞ ప్రకారము విభజింపబడినప్పుడు, 'ఎనిమిది' అనే సంఖ్యను సూచించుచున్నవి; అలా చేయుచూ, నోహు నౌకమీదనున్న 'ఎనిమిది' ఆత్మలచేత ప్రతిరూపింపబడిన, లోకాంత్యమందలి ఆ ఆత్మలను అవి ప్రతినిధించుచున్నవి. సున్నతి గురుతు, అబ్రాము యొక్క త్రివిధ నిబంధనలో రెండవ దశ, జననానంతర 'ఎనిమిదవ' దినమున ఆచరించబడవలసినది; ఆ ఆచారం బాప్తిస్మముచేత భర్తీ చేయబడెను; బాప్తిస్మము, 'ఎనిమిదవ' దినమున సంభవించిన క్రీస్తు పునరుత్థానమును ప్రతీకీకరించును. 'ఎనిమిది' అనే సంఖ్య నోహు నిబంధనయందును మోషే నిబంధనయందును స్థాపిత లక్షణమై యున్నది; అవి నిశాన అర్పణముగా ఎత్తి చూపబడబోవు నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని ప్రతిరూపింతురు, వారు 'ఏడుగురిలోనుండి అయిన ఎనిమిదవవారు'.

Those five animals represent the five wise virgins, who are typified by the “eight” on the ark, will pass from an old world to a new world—without seeing death.

ఆ ఐదు జంతువులు నౌకలోని ‘ఎనిమిది’ ద్వారా రూపకంగా సూచింపబడిన జ్ఞానవంతులైన ఐదు కన్యలను ప్రతీకలుగా నిలుస్తాయి; వారు మరణాన్ని చూచకుండనే పాత లోకమునుండి నూతన లోకమునకు దాటి పోవుదురు.

Abram’s offering was a pure offering, for all the animals in the offering were clean animals, and together they represent the primary animals used for whole burnt offerings. The first angel’s message includes the command to worship the Creator, and the primary sacrificial animals of the sanctuary service that was to be instituted when Abram’s prophecy was fulfilled in the time of Moses are set forth as the offerings of worship, while also typifying the first angel’s call to worship the Creator.

అబ్రాము సమర్పించిన బలి శుద్ధమైన బలియైయుండెను; ఎందుకనగా ఆ బలిలోనున్న సమస్త జంతువులూ శుద్ధజంతువులే; అవన్నియు కలసి సర్వదహన బలులలో వినియోగించబడిన ప్రధాన బలిపశువులను ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నవి. ప్రథమ దూత యొక్క సందేశము సృష్టికర్తను ఆరాధింపుమని ఆజ్ఞను కలిగియున్నది; మరియు మోషే కాలమందు అబ్రాముని ప్రవచనము నెరవేర్చబడినప్పుడు స్థాపింపబడవలసిన పరిశుద్ధస్థానం సేవయందలి ప్రధాన బలిపశువులు ఆరాధన సమర్పణలుగా నియమింపబడినవి; అలాగే అవి సృష్టికర్తను ఆరాధింపుమని ప్రథమ దూత చేసిన పిలుపుకు ప్రతిరూపముగా నిలుచుచున్నవి.

Verse eighteen explicitly states, “On that day the Lord made a covenant with Abram.” That marks the first of three steps that typify the three angels of Revelation fourteen. The covenant step in Genesis fifteen represents the first angel’s message of Revelation fourteen, which is followed by a second angel, who was typified by the second step of Abram’s covenant found in Genesis seventeen.

పదెనిమిదవ వచనం స్పష్టముగా తెలుపుచున్నది, “ఆ దినమున యెహోవా అబ్రాముతో నిబంధన చేసెను.” అది ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయంలోని ముగ్గురు దూతలను ప్రతిరూపించే మూడు దశలలో మొదటిదిగా గుర్తింపబడుతుంది. ఆదికాండము పదిహేనవ అధ్యాయములోని ఆ నిబంధన దశ, ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని మొదటి దూతయొక్క సందేశముకు ప్రతిరూపమై నిలుచుచున్నది; దానిని అనుసరించి రెండవ దూతుడు వచ్చును, అతడు ఆదికాండము పదిహేడవ అధ్యాయములో లభించే అబ్రాము యొక్క నిబంధనలోని రెండవ దశచేత ప్రతిరూపింపబడినవాడు.

In step number two, Abram’s name is changed to Abraham. Abram means ‘the father is exalted,’ and Abraham means ‘the father of many nations.’ In the calling of Abram, the promise of becoming a great nation was given, but the promise was not ratified until Abram’s name was changed. Then he became the first father of a chosen covenant people. The next step typified the third angel’s message as Abraham is tested upon sacrificing Isaac, which typified the cross, which typified October 22, 1844, which typifies the Sunday law—which is the third angel’s message. That third covenant step was fulfilled on the twenty-second of October in 1844, and it is set forth in Genesis twenty-two.

రెండవ దశలో, అబ్రాము అనే పేరు అబ్రాహాముగా మార్చబడింది. ‘అబ్రాము’ అంటే ‘ఉన్నతమైన తండ్రి’, ‘అబ్రాహాము’ అంటే ‘అనేక జనముల తండ్రి’. అబ్రామును పిలిచినప్పుడు గొప్ప జనముగా చేయుదుమనే వాగ్దానం ఇవ్వబడింది, అయితే అబ్రాము పేరుమార్పు కలగువరకు ఆ వాగ్దానం నిర్ధారింపబడలేదు. అప్పుడు ఆయన ఎన్నుకోబడిన నిబంధన ప్రజల ఆది తండ్రిగా అయ్యాడు. తదుపరి దశలో, అబ్రాహాము ఇస్సాకును బలిపరచుటలో శోధింపబడిన సంఘటన మూడవ దూత యొక్క సందేశాన్ని ఆదిరూపముగా నిలిపింది; అది సిలువకు ఆదిరూపమైంది; సిలువ అక్టోబరు 22, 1844కు ఆదిరూపమైంది; అది ఆదివారం చట్టానికి ఆదిరూపమై ఉంది—అదే మూడవ దూత యొక్క సందేశము. ఆ మూడవ నిబంధన దశ 1844 అక్టోబరు ఇరవై రెండున నెరవేరింది, మరియు అది ఆదికాండము ఇరవై రెండవ అధ్యాయములో వర్ణించబడింది.

In the second step, which is the second angel’s message, where Abram’s name is changed, the rite of circumcision is established as the “sign” of a covenant people and their relation to God. It is in the history of the second angel’s message, that God’s people are sealed. They are lifted up as an ensign at the third angel’s message represented by the Sunday law, but they are sealed in the period just before the Sunday law, which in Millerite history would be, just before the door closed on October 22, 1844.

రెండవ దశలో, అంటే రెండవ దూత యొక్క సందేశములో, అబ్రాము పేరు మార్పుపొందిన సందర్భములో, నిబంధన ప్రజలకును వారి దేవునితోనున్న సంబంధమునకును ‘గుర్తు’గా సున్నతి విధి స్థాపించబడెను. దేవుని ప్రజలు ముద్రింపబడుట రెండవ దూత సందేశపు చరిత్రలోనే జరుగును. ఆదివారపు చట్టముచేత సూచింపబడిన మూడవ దూత యొక్క సందేశమందు వారు పతాకముగా పైకెత్తబడుదురు; అయితే వారు ఆదివారపు చట్టానికి కాస్త ముందటి కాలములోనే ముద్రింపబడుదురు; మిల్లరైట్ చరిత్రలో అది 1844 అక్టోబరు 22న ద్వారం మూయబడుటకు కాస్త ముందరి సమయమై యుండెను.

The same is true with the three decrees to come out of Babylon that started the 2300-year prophecy, which ended at the third angel’s arrival on October 22, 1844. The temple was finished during the history of the second decree, after the first, but before the third. The foundations were laid during the first decree and the temple building finished in the history of the second decree. The third decree in 457 BC started the 2300 years, while the decree itself returned national sovereignty to the Jews. At the third waymark a kingdom is set up, as represented by the restoration of national sovereignty at the third decree and the lifting up of the church triumphant as an ensign at the Sunday law.

ఇదే విషయం బాబిలోనులోనుండి వెలువడిన మూడు ఉత్తర్వుల విషయములోను వర్తిస్తుంది; ఇవే రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనాన్ని ఆరంభించాయి, అది 1844 అక్టోబర్ 22 నాడు మూడవ దూత ఆగమనముతో ముగిసెను. మొదటి ఉత్తర్వు తరువాత, మూడవ ఉత్తర్వుకు పూర్వమే, రెండవ ఉత్తర్వు కాలంలో దేవాలయము పూర్తిచేయబడెను. పునాదులు మొదటి ఉత్తర్వు కాలంలో వేయబడ్డాయి, మరియు దేవాలయ నిర్మాణం రెండవ ఉత్తర్వు కాలంలో పూర్తయ్యెను. క్రీపూ 457లోని మూడవ ఉత్తర్వు రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాలను ఆరంభించెను; అదే ఉత్తర్వు యూదులకు జాతీయ సార్వభౌమాధికారాన్ని పునరుద్ధరించెను. మూడవ మార్గచిహ్నమునందు ఒక రాజ్యం స్థాపించబడును, దీనికి ప్రతీకగా మూడవ ఉత్తర్వులో జాతీయ సార్వభౌమాధికార పునరుద్ధరణ, మరియు ఆదివారపు చట్టమందు విజయశాలి సంఘమును పతాకముగా ఎత్తి నిలుపుట నిలిచియున్నవి.

The third decree typified the third angel’s arrival to the marriage on October 22, 1844. The bride makes herself ready, before the marriage, not at the marriage. The sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished just before the Sunday law in the period of time prophetically represented as the image of the beast test. We are informed that the image of the beast test is the test we must pass before probation closes.

మూడవ ఉత్తర్వు 1844 అక్టోబరు 22 న వివాహమునకు మూడవ దూత రాకను ప్రతిరూపంగా సూచించింది. వధువు వివాహమునకు ముందే తన్నుతాను సిద్ధపరచుకొనును; వివాహములో కాదు. ప్రవచనాత్మకంగా ‘మృగముని ప్రతిమ పరీక్ష’గా సూచింపబడిన, ఆదివార చట్టముకు సమీప పూర్వమగు కాలవ్యవధిలో నూట నలభై నాలుగు వేల మందికి ముద్ర వేయబడుట సంపూర్ణమగును. కృపాకాలము ముగియకమునుపు మనము ఉత్తీర్ణత పొందవలసిన పరీక్ష మృగముని ప్రతిమ పరీక్షయే అని మాకు తెలియజేయబడింది.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> కృపాకాలము ముగిసేలోపే మృగముని ప్రతిరూపము రూపుదాల్చునని ప్రభువు నాకు స్పష్టంగా తెలియజేశాడు; ఎందుకనగా అది దేవుని ప్రజలకు గొప్ప పరీక్షై నిలిచును; దాని ద్వారా వారి నిత్య విధి నిర్ణయింపబడును. నీ స్థానం అంతటి విరోధాభాసాల కలబోతగా ఉండుటచేత మోసపడియే వారు కొద్దిమంది మాత్రమే.

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> ప్రకటన గ్రంథము 13వ అధ్యాయములో ఈ విషయము స్పష్టంగా ప్రతిపాదించబడింది; [ప్రకటన గ్రంథము 13:11-17, ఉటంకించబడినవి].

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> ముద్రింపబడక మునుపు దేవుని ప్రజలు తప్పక ఎదుర్కొనవలసిన పరీక్ష ఇదే. ఆయన ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించి, నకిలీ శబ్బతు దినమును అంగీకరించుటకు నిరాకరించుచు దేవునియెడల తమ విశ్వాసనిష్ఠను నిరూపించిన వారందరు ప్రభువైన యెహోవా దేవుని పతాకమున కింద శ్రేణీకరింపబడుదురు, జీవముగల దేవుని ముద్రను పొందుదురు. దివ్యోత్పత్తిగల సత్యమును త్యజించి ఆదివారపు శబ్బతు దినమును అంగీకరించువారు మృగముని ముద్రను పొందుదురు. మాన్యుస్క్రిప్ట్ రీలీసెస్, ఖండము 15, 15.

The door closed on October 22, 1844, typifying the closed door at the Sunday law. Sister White states that the image of the beast test is the test we must pass “before” probation closes, and she also states that the test is where our eternal destiny is decided. Before the Sunday law, the bride makes herself ready, and this requires having the proper wedding garment, a garment that is to be purified by the refining fires of the Messenger of the Covenant. The seal is placed before the wedding, and then the wedding takes place at the Sunday law.

1844 అక్టోబరు 22న ద్వారం మూసబడింది; అది ఆదివారం చట్టమునందలి మూసిన ద్వారానికి ప్రతిరూపమైంది. సహోదరి వైట్ ప్రకారం, మృగముని ప్రతిమకు సంబంధించిన పరీక్షయే, అనుగ్రహకాలము ముగియుటకు "ముందు" మనము ఉత్తీర్ణులగవలసిన పరీక్ష; ఇంకా, మన శాశ్వత గమ్యం నిర్ణయించబడునది ఆ పరీక్షయందేనని ఆమె తెలుపుతుంది. ఆదివారం చట్టమునకు ముందు, వధువు తనను తాను సిద్ధపరచుకొనును; దీనికై తగిన వివాహవస్త్రము కలిగియుండవలెను, అది నిబంధన దూతయొక్క శుద్ధిపరచు అగ్నులచేత శుద్ధి చేయబడవలసినది. ముద్ర వివాహమునకు ముందు వేయబడును, తరువాత వివాహము ఆదివారం చట్టమునప్పుడు జరుగును.

Sister White identifies that the sealing is a settling into the truth both intellectually and spiritually. She further identifies that ‘when’ God’s people are sealed, ‘then’ the shaking of God’s judgments will come. The shaking is the judgments that begin at the earthquake of Revelation eleven, which is the Sunday law in the United States.

సిస్టర్ వైట్ ముద్రింపబడుట అనేది సత్యములో జ్ఞానపరంగాను ఆత్మీయంగాను స్థిరపడుటేనని గుర్తిస్తుంది. ఆమె ఇంకా ఇదీ తెలియజేస్తుంది: దేవుని ప్రజలు ‘ఎప్పుడు’ ముద్రింపబడుదురో, ‘అప్పుడు’ దేవుని తీర్పుల కదలిక వచ్చును. ఆ కదలిక అనేది ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని భూకంపముతో ప్రారంభమయ్యే తీర్పులే; ఆ భూకంపమే సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివార చట్టం.

The Millerite temple was finished at the Midnight Cry, identifying that the seal is placed before the third waymark of judgment. In Abraham’s covenant the third step of judgment was Isaac on Mount Moriah, typifying not only Christ upon the cross, but also the offering of the Levites in Malachi three.

అర్థరాత్రి పిలుపు వేళ మిల్లరైట్ ఆలయం సమాప్తమైంది; ముద్ర తీర్పు యొక్క మూడవ మైలురాయికి ముందే వేయబడుతుందనే విషయాన్ని అది సూచిస్తోంది. అబ్రాహాము నిబంధనలో తీర్పు యొక్క మూడవ దశ మోరియా పర్వతముపై ఇస్సాకు సంబంధిత సంఘటన; అది శిలువమీదనున్న క్రీస్తుకు మాత్రమే కాక, మలాకీ మూడవ అధ్యాయములో లేవీయుల అర్పణకుకూడ ప్రతిరూపంగా నిలిచింది.

> And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years.

> అతడు వెండి శోధకుడును శుద్ధికర్తయునై కూర్చుండును; అతడు లేవీయుల కుమారులను శుద్ధి చేసి, బంగారమును వెండిని శోధించినట్లే వారిని శోధించి శుద్ధి పరచును, వారు యెహోవాకు నీతిలో ఆర్పణను అర్పించునట్లు. అప్పుడు యూదా, యెరూషలేముల ఆర్పణ యెహోవాకు పూర్వదినములవలెను పూర్వ సంవత్సరములవలెను ప్రీతికరమగును.

> And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts. Malachi 3:3–5.

> మరియు తీర్పుకోరి నేను మీ సమీపమునకు వచ్చెదను; మరియు మాంత్రికులమీదను, వ్యభిచారులమీదను, అబద్ధ ప్రమాణములు చేయువారిమీదను, కూలివానిని అతని కూలిలోను, విధవను, పితృహీనుని అణచివేయువారిమీదను, పరదేశిని అతని హక్కు నుండి త్రిప్పివేయువారిమీదను, నన్ను భయపడనివారిమీదను, నేను శీఘ్రమైన సాక్షిగా నుండెదనని సైన్యముల యెహోవా సెలవు. మలాకీ 3:3-5.

After the purification process, the offering will ‘then’ be as in days of old, and the offering is prepared during the final act of judgment, for it is then that the Levites who have been purified and prepared as an offering, are contrasted with the foolish virgins who Christ is to be a “swift witness against.” The “swift witness” is the “faithful witness to the Laodicean church,” who cast Shebna as a ball into a far field, and who projectile vomits the Laodiceans out of His mouth. The separation of the wheat and tares will be swift, for the final movements are rapid ones. That swift messenger is He who suddenly comes to His temple in Malachi three.

శుద్ధీకరణ ప్రక్రియ అనంతరం, బలి ‘అప్పుడు’ పూర్వదినములవలె ఉండును; మరియు తీర్పు యొక్క అంతిమ కార్యములోనే ఆ బలి సిద్ధపరచబడును, ఏలయనగా అదే సమయమున బలిగా సిద్ధపరచబడి శుద్ధీకరింపబడిన లేవీయులు, క్రీస్తు “త్వరిత సాక్షి”గా వ్యతిరేకించబోయే మూర్ఖ కన్యలతో విరుద్ధంగా నిలుపబడుదురు. “త్వరిత సాక్షి”యే “లవోదిక్యా సంఘమునకు నమ్మకమైన సాక్షి”; ఆయనే శెబ్నాను బంతిలా దూర క్షేత్రములోనికి ఎగురవేసినవాడు, మరియు లవోదికీయులను తన నోటి నుండి ఉమ్మివేసి బలంగా వెలుపలికి విసర్జించువాడు. గోధుమలును కలుపులును వేరుచేయుట శీఘ్రంగానే జరుగును, ఎందుకనగా తుద కదలికలు అత్యంత వేగవంతమైనవే. ఆ శీఘ్ర దూతయే మలాకీ మూడవ అధ్యాయములో తన ఆలయమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చువాడు.

The lifting up of the offering in Malachi “as in days of old,” is the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand; it was the lifting up of the two Pentecostal wave loaves offering; it was the lifting up of the serpent on the pole in the wilderness; it was the lifting up of Christ on the cross and it was the lifting up of Shadrach, Meshack and Abednego in the fiery furnace with Christ while all the world marveled and wondered; it was the publication of the 1843 chart, and the intended purpose for the 1850 chart.

మలాకీ గ్రంథములోని ‘పూర్వదినములవలె’ అర్పణమును ఎత్తిపెట్టుట అనేది, ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల వారి పతాకమును ఎత్తి నిలుపుటయే; అది పెంటెకోస్తు దినమున ఆలలాడించు రెండు రొట్టెల అర్పణమును ఎత్తి యుంచుటయే; అది అరణ్యంలో దండముమీద సర్పమును ఎత్తి యుంచుటయే; అది సిలువమీద క్రీస్తు ఎత్తబడుటయే; లోకమంతయు ఆశ్చర్యపడి సంభ్రమించుచుండగా, బగ్గు అగ్నికుండములో క్రీస్తుతో కూడ షద్రక్, మేషక్, అబేద్నెగోలను ఎత్తి నిలుపుటయే; అదే 1843 పటమును ప్రచురించుటయు, 1850 పటమునకు నిర్దేశిత ఉద్దేశమయు.

It was in the second step of Abraham’s covenant that the rite of circumcision was enacted and enforced, thus becoming the sign of the covenant. Abraham, unlike Moses, immediately circumcised Isaac, so when he lifted him up as an offering in the third step, Isaac would represent the sign. That sign would later be replaced by baptism, which together provide two witnesses to the sign of the cross.

అబ్రాహాము ఒడంబడికయొక్క రెండవ దశలోనే సున్నతి ఆచారం స్థాపింపబడి అమలులోనికి తెచ్చబడెను; అందువలన అది ఒడంబడికకు సంకేతమాయెను. మోషేతో భిన్నంగా, అబ్రాహాము ఇస్సాకుకు తక్షణమే సున్నతి చేసెను; కావున మూడవ దశలో అతనిని బలియర్పణకై ఎత్తి అర్పించినప్పుడు, ఇస్సాకు ఆ సంకేతానికి ప్రతీకగా నిలిచెను. ఆ సంకేతము తరువాత బాప్తిస్మముచేత ప్రతిస్థాపించబడెను; సున్నతి మరియు బాప్తిస్మము రెండూ కలిసి సిలువ యొక్క సంకేతానికి రెండుసాక్షులై నిలుస్తాయి.

> “What is the seal of the living God, which is placed in the foreheads of His people? It is a mark which angels, but not human eyes, can read; for the destroying angel must see this mark of redemption. The intelligent mind has seen the sign of the cross of Calvary in the Lord’s adopted sons and daughters. The sin of the transgression of the law of God is taken away. They have on the wedding garment, and are obedient and faithful to all God’s commands.” Manuscript Release, number 21, 51.

> తన ప్రజల నుదుటుల మీద వేయబడే జీవమున్న దేవుని ముద్ర ఏమిటి? అది దేవదూతలు చదువగలిగే, కాని మానవ కన్నులు చదవలేని ఒక చిహ్నము; ఎందుకనగా ఆ నాశనక దేవదూత ఈ విమోచనపు చిహ్నమును చూడవలెను. వివేకవంతమైన మనస్సు ప్రభువుచే దత్తత పొందిన కుమారులలోను కుమార్తెలలోను కల్వరి సిలువ యొక్క చిహ్నమును చూచియున్నది. దేవుని ధర్మశాస్త్ర అతిక్రమణపు పాపము తొలగించబడినది. వారు వివాహవస్త్రమును ధరించియున్నారు, మరియు దేవుని సమస్త ఆజ్ఞలకు విధేయులై విశ్వాసయోగ్యులై యున్నారు. మాన్యుస్క్రిప్ట్ రీలీజ్, సంఖ్య 21, 51.

In the first step of the covenant in Genesis fifteen, a time prophecy of 400 years in bondage is identified, and Paul identifies the same period as 430 years. Paul’s calculation begins with the calling in Exodus twelve, for he includes Abram’s time of sojourning. When closely considered the four hundred years in relation to thirty years is one symbol set forth by Paul, and four hundred years set forth by Abram is another symbol. So, what does the four-hundred-year period represent, and what does the four-hundred and thirty year period represent, and what does the thirty years represent?

ఆదికాండము పదిహేనవ అధ్యాయములోని ఒడంబడిక యొక్క మొదటి దశలో, బంధత్వములో నలువందల సంవత్సరాల కాల ప్రవచనము గుర్తింపబడెను; అదే కాలాన్ని పౌలు నలువందల ముప్పై సంవత్సరములుగా సూచించెను. అబ్రాము యొక్క పరివాసకాలమును కూడా చేర్చినందున, పౌలు చేసిన లెక్కింపు నిర్గమకాండము పన్నెండవ అధ్యాయములోని పిలుపుతో ప్రారంభించెను. సమగ్రంగా పరిశీలించినపుడు, ముప్పై సంవత్సరములతో సంబంధముగా ఉన్న నలువందల సంవత్సరములు పౌలు ప్రతిపాదించిన ఒక ప్రతీకగా నిలిచెను; అబ్రాము ప్రతిపాదించిన నలువందల సంవత్సరములు మరియొక ప్రతీకగా నిలిచెను. కాబట్టి, నలువందల సంవత్సరాల కాలం ఏమిని సూచించుచున్నది? నలువందల ముప్పై సంవత్సరాల కాలం ఏమిని సూచించుచున్నది? ముప్పై సంవత్సరాల కాలం ఏమిని సూచించుచున్నది?

The scholars have aptly demonstrated that the four hundred and thirty years can be divided into two periods of two hundred and fifteen years, the first period free of bondage and slavery, the second is slavery.

పండితులు సముచితంగా నిరూపించారు: నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరములను, రెండు వందల పదిహేను సంవత్సరముల చొప్పున రెండు కాలములుగా విభజించవచ్చునని; మొదటి కాలము బంధనము మరియు దాసత్వము రహితము, ద్వితీయ కాలము దాసత్వమే.

Abraham entered Canaan at the age of 75, and Isaac was born when Abraham was 100 years old (25 years later). Jacob was born when Isaac was 60 years old, and Jacob entered Egypt when he was 130 years old. This totals 215 years in Canaan and 215 years in Egypt, for a total of 430 years. For a student of prophecy this provides two testimonies, from two covenant symbols, for Paul, as with Abram had his name changed. Paul identifies 430 and Abram 400. The line upon line fulfillment of two related time prophecies is associated with the first covenant period that led to the establishment of God’s chosen people.

అబ్రాహాము 75 సంవత్సరముల వయస్సులో కనాను దేశములోనికి ప్రవేశించెను, మరియు అబ్రాహాము వయస్సు 100 సంవత్సరములైనప్పుడు (25 సంవత్సరముల తరువాత) ఇస్సాకు జన్మించెను. ఇస్సాకు వయస్సు 60 సంవత్సరములైనప్పుడు యాకోబు జన్మించెను, మరియు యాకోబు తన వయస్సు 130 సంవత్సరములైనప్పుడు ఈగిప్తు దేశములోనికి ప్రవేశించెను. ఇది కలిపి కనాను దేశములో 215 సంవత్సరములు, ఈగిప్తు దేశములో 215 సంవత్సరములు, మొత్తం 430 సంవత్సరములు. ప్రవచనశాస్త్ర విద్యార్థికి, అబ్రాము వలెనే పేరుమార్పు పొందిన పౌలుకు, ఇది రెండు ఒడంబడికా చిహ్నములనుండి వచ్చిన రెండు సాక్ష్యములను సమకూర్చును. పౌలు 430 సంవత్సరములను సూచించును, అబ్రాము 400 సంవత్సరములను. అన్యోన్య సంబంధముగల రెండు కాల ప్రవచనముల వరుస మీద వరుస నెరవేర్పు, దేవుని ఎన్నుకోబడిన ప్రజల స్థాపనకు దారితీసిన మొదటి ఒడంబడికా కాలముతో సంబంధించియున్నది.

When Christ came into history to confirm the covenant with many for one week, that week represented two interrelated time prophecies. The four-hundred and thirty year prophecy of Paul can be divided into two equal parts, as with the week of Christ. 215 years in Canaan followed by the 215 years in Egypt, typifying the testimony of Christ in person for 1260 days, followed by 1260 days of Christ’s testimony in the person of His disciples. The 2520 days Christ confirmed the covenant also represents the seven times that are the “quarrel of His covenant.”

క్రీస్తు అనేకులతో ఒక వారానికై నిబంధనను స్థిరపరచుటకు చరిత్రలో ప్రవేశించినప్పుడు, ఆ వారం పరస్పర సంబంధమున్న రెండు కాల ప్రవచనాలను సూచించింది. పౌలు యొక్క 430 సంవత్సరాల ప్రవచనాన్ని, క్రీస్తుయొక్క వారంలాగానే, రెండు సమాన భాగాలుగా విభజించవచ్చు. కానాను దేశంలో 215 సంవత్సరాలు, ఆ తరువాత ఐగుప్తులో 215 సంవత్సరాలు—ఇవి క్రీస్తు స్వయంగా 1260 దినములపాటు ఇచ్చిన సాక్ష్యమునకు ప్రతిరూపమై, అనంతరం ఆయన శిష్యుల వ్యక్తుల రూపంలోనే 1260 దినములపాటు కొనసాగిన క్రీస్తుయొక్క సాక్ష్యమును సూచించాయి. క్రీస్తు నిబంధనను స్థిరపరచిన 2520 దినములు కూడా, ఆయన నిబంధన యొక్క ‘వివాదము’యైన ఆ ఏడు సార్లను ప్రతినిధ్యం వహించును.

From 723 BC unto 1798 is 2520 years, and those years are divided into two periods of 1260 years, representing paganism trampling down the sanctuary and host for 1260 years, followed by papalism trampling down the sanctuary and host for 1260 years. The middle of Christ’s week was the cross, and the middle of the week (538) produces 1260 years of pagan testimony followed by 1260 years of pagan testimony from the papal disciple of paganism. When Christ’s kingdom of grace was empowered at the cross it typified 538, when the antichrist’s kingdom was empowered. At the cross, literal Israel was passed by and spiritual Israel began. In 538, literal paganism was passed by, and spiritual paganism began.

క్రీస్తుపూర్వం 723 నుంచీ క్రీస్తుశకం 1798 వరకు 2520 సంవత్సరములు; మరియు ఆ సంవత్సరములు 1260 సంవత్సరాల రెండు కాలములుగా విభజింపబడినవి, అవి 1260 సంవత్సరములు పేగనిజము పవిత్రస్థలమును మరియు సైన్యమును తొక్కివేయుటను ప్రతినిధీకరించుచు, తరువాత 1260 సంవత్సరములు పాపత్వము పవిత్రస్థలమును మరియు సైన్యమును తొక్కివేయుటను ప్రతినిధీకరించుచున్నవి. క్రీస్తు యొక్క సప్తాహమునకు మధ్యభాగము సిలువయే, మరియు సప్తాహమునకు మధ్యభాగమైన (క్రీస్తుశకం 538) 1260 సంవత్సరముల పేగనిజ సాక్ష్యమును కలిగించెను; దాని తరువాత పేగనిజమునకు శిష్యుడైన పాపత్వమునుండి 1260 సంవత్సరముల పేగనిజ సాక్ష్యము వచ్చెను. సిలువయందు క్రీస్తు యొక్క కృపా రాజ్యము అధికారము పొందినప్పుడు, ప్రతిక్రీస్తు రాజ్యము అధికారము పొందిన క్రీస్తుశకం 538ను అది రూపకముగా సూచించెను. సిలువయందు శారీరక ఇశ్రాయేలు పక్కన పెట్టబడెను, ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు ఆరంభమాయెను. క్రీస్తుశకం 538లో, ప్రత్యక్ష పేగనిజము పక్కన పెట్టబడెను, ఆత్మీయ పేగనిజము ఆరంభమాయెను.

Abram’s prophecy of four hundred years, is also four hundred and thirty years. It is the same prophecy, but set forth by two covenant symbols. Those two related time prophecies were identifying the bondage and deliverance of God’s people that would be fulfilled at the beginning of ancient Israel’s covenant history. At the end of ancient Israel’s covenant history, there is one time prophecy that aligns with another, in a day for a year relationship, thus identifying two time-prophecies emphasizing deliverance and bondage.

అబ్రాము యొక్క నాలుగు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనం, నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరాలుగానూ నిలుస్తుంది. అది అదే ప్రవచనం; అయితే అది రెండు నిబంధన ప్రతీకలచేత ప్రతిపాదించబడింది. ఆ పరస్పర సంబంధమున్న రెండు కాల ప్రవచనాలు, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క నిబంధన చరిత్ర ఆరంభములో నెరవేరబోవు దేవుని ప్రజల బంధత్వమును మరియు విమోచనమును నిర్దేశించేవి. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క నిబంధన చరిత్ర ముగింపున, ఒక దినమునకు ఒక సంవత్సరం అనే సంబంధములో ఒక కాల ప్రవచనం మరొకదానితో సమన్వయమగుతుంది; ఈ విధముగా, విమోచనమును మరియు బంధత్వమును ప్రధానంగా సూచించే రెండు కాల ప్రవచనాలు నిర్ధారింపబడుతాయి.

In the middle history of the beginning and ending of ancient Israel we find Daniel in the captivity of Babylon. From that covenant history, which identifies bondage and a promise of delivery; the prophecy which ties ancient Israel covenant history together with modern Israel’s covenant history is set forth. In the book of Daniel, two time-prophecies are identified. The “oath” of Moses’ “seven times” of Leviticus twenty-six is identified in Daniel 9/11, as well as verse thirteen’s question in Daniel eight, that leads to the answer of verse fourteen, that identifies the prophecy of 2300 years. The “oath,” which if broken, is the “curse of Moses” in Daniel nine eleven, when carried out in 677 BC against the southern kingdom and it concluded on October 22, 1844, as did the 2300 years. Both 2520 scatterings are located in the question of verse thirteen, and verse fourteen’s answer is the 2300.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఆరంభమునుండి అంత్యము వరకు ఉన్న చరిత్రలోని మధ్యకాలంలో, బాబులోను బంధవాసములో దానియేలు కనబడును. బంధత్వమును మరియు విమోచన వాగ్దానమును నిర్ధారించు ఆ నిబంధన చరిత్రనుండి, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు నిబంధన చరిత్రను ఆధునిక ఇశ్రాయేలు నిబంధన చరిత్రతో అనుసంధానించు ప్రవచనము ఉపస్థాపించబడెను. దానియేలు గ్రంథములో రెండు కాల-ప్రవచనములు గుర్తింపబడినవి. లేవీయకాండము 26వ అధ్యాయంలోనున్న మోషే యొక్క “ఏడు సార్లు” గురించిన “శపథము” దానియేలు 9:11లో గుర్తింపబడెను; అలాగే దానియేలు 8:13లోని ప్రశ్న 8:14వ వచనంలోని సమాధానమునకు దారి తీసి, 2300 సంవత్సరముల ప్రవచనమును నిర్ధారించుచున్నది. ఆ “శపథము”ను అతిక్రమించినచో కలుగు “మోషే యొక్క శాపము”ను దానియేలు 9:11 ప్రస్తావించుచున్నది; అది దక్షిణ రాజ్యంపై క్రి.పూ. 677లో అమలుకాగా, క్రి.శ. 1844 అక్టోబరు 22న సమాప్తమైంది; అలాగే 2300 సంవత్సరములు కూడ సమాప్తమయ్యెను. ఆ రెండు 2520 చెదరగొట్టింపులు పదమూడు వచనంలోని ప్రశ్నలో నిహితమై యున్నవి; పద్నాలుగు వచనంలోని సమాధానం 2300యే.

As with Moses, the alpha of ancient Israel’s covenant history, and as with Christ, the omega of ancient Israel’s covenant history, the beginning alpha history of modern Israel included two interrelated time prophecies. One represented bondage and slavery and the other deliverance. The division of 430 years into two equal periods in the alpha history of ancient Israel typified, the prophetic division that was repeated in the week Christ confirmed the covenant, and the interrelated period of judgment for breaking the covenant which was divided into two equal periods, sets forth two witnesses; that the alpha history of modern Israel would have a similar prophetic anchor. The 2520 years and 2300 years ending together provide the third witness of two interrelated time-prophecies, which possess a prophecy that is divided equally in the middle.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుయొక్క నిబంధన చరిత్రలో ఆల్ఫా అయిన మోషే విషయములోనూ, అదే చరిత్రలో ఓమెగా అయిన క్రీస్తు విషయములోనూ ఉన్నట్లే, ఆధునిక ఇశ్రాయేలుయొక్క ఆరంభ ఆల్ఫా చరిత్రలో పరస్పర సంబంధమున్న రెండు కాలప్రవచనాలు అంతర్భూతమైయున్నవి. వాటిలో ఒకటి బంధనమును, దాస్యమును సూచించెను; మరొకటి విమోచనమును సూచించెను. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుయొక్క ఆల్ఫా చరిత్రలో 430 సంవత్సరాలు రెండు సమాన కాలపరిమాణాలుగా విభజింపబడినది; అది క్రీస్తు నిబంధనను స్థిరపరచిన వారములో పునరావృతమైన ఆ ప్రవచన విభజనకు ప్రతిరూపమై నిలిచెను. దానితో పరస్పర సంబంధముగల, నిబంధనను భంగపరచినందుకు విధింపబడిన తీర్పు యొక్క కాలము కూడ రెండు సమాన భాగాలుగా విభజింపబడెను. ఈ రెండును కలిపి, ఆధునిక ఇశ్రాయేలుయొక్క ఆల్ఫా చరిత్రకును సదృశమైన ప్రవచనాత్మక ఆధారము ఉండునని రెండు సాక్ష్యములను స్థాపించుచున్నవి. ఏకకాలమున ముగిసిన 2520 సంవత్సరాలు మరియు 2300 సంవత్సరాలు, మధ్యలో సమానంగా విభజింపబడిన ప్రవచనమును కలిగిన పరస్పర సంబంధమున్న రెండు కాలప్రవచనాల మూడవ సాక్ష్యమును సమకూర్చుచున్నవి.

Three witnesses would lead a soul to expect that when the Lord enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand in the omega history of modern Israel, that there would be two related prophecies of prophetic time, and a period connected that is divided into two equal parts, but this cannot be so, for when the Lord entered into covenant with modern Israel, He raised His hand to heaven and proclaimed that time would be no longer.

మూడు సాక్షులు, ప్రభువు ఆధునిక ఇశ్రాయేలు యొక్క ఓమేగా చరిత్రలో ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందితో నిబంధనలో ప్రవేశించునప్పుడు, ప్రవచనకాలానికి సంబంధించిన పరస్పర సంబంధిత రెండు ప్రవచనాలు ఉండునని, అలాగే దానితో అనుసంధానమైన సమానమైన రెండు భాగాలుగా విభజింపబడిన ఒక కాలవ్యవధి ఉండునని, ఒక ఆత్మను ఆశింపజేయుదురు; అయితే ఇది అట్లుగా ఉండలేడు, ఏలయనగా ప్రభువు ఆధునిక ఇశ్రాయేలుతో నిబంధనలో ప్రవేశించినప్పుడు, ఆయన తన చేతిని పరలోకమునకు ఎత్తి, కాలము ఇక ఉండదని ప్రకటించెను.

The covenant of the one hundred and forty-four thousand is represented by two wave loaves of the first fruit wheat offering. The prophetic structure of three witnesses, followed by a twofold witness that lacks the distinction of prophetic time, is found in Abram’s offering of a heifer (that was divided equally), a she goat (that was divided equally), and a ram (that was divided equally), followed by a turtledove and a pigeon.

ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల వారి నిబంధన గోధుమల ప్రథమఫల అర్పణలోని రెండు ఊపుదానపు రొట్టెలచేత ప్రతీకీకరించబడింది. మూడు సాక్షుల ప్రవచనాత్మక నిర్మాణం, దాని తరువాత ప్రవచనకాల వైశిష్ట్యం లేని ద్వయ సాక్ష్యము, అబ్రాము సమర్పించిన బలిలో కనబడుతుంది—ఆవిపోతు (రెండు సమభాగములుగా చీల్చబడినది), ఆడ మేక (రెండు సమభాగములుగా చీల్చబడినది), మరియు ఘాటు (రెండు సమభాగములుగా చీల్చబడినది), అనంతరం గువ్వ మరియు పావురము.

The first three offerings all had three years attached to their symbolism, identifying they represent three offerings which possessed prophetic time. Not only did the three offerings all possess prophetic time, they each had prophetic time that was equally divided into two periods. The turtledove and the pigeon have no age attached, they simply needed to be young, for they represent the last generation of covenant people, who is represented by two birds, or two flocks.

మొదటి మూడు సమర్పణల ప్రతీకార్థానికి మూడు సంవత్సరాలు అనుసంధానించబడి ఉన్నాయి; ఇది అవి ప్రవచనకాలాన్ని కలిగిన మూడు సమర్పణలను ప్రతినిధ్యం చేస్తున్నాయని స్పష్టపరుస్తుంది. మూడు సమర్పణలన్నీ ప్రవచనకాలాన్ని కలిగినవే కాక, వాటిలో ప్రతి ఒక్కదానికీ ఆ ప్రవచనకాలం సమానంగా రెండు కాలఖండాలుగా విభజించబడింది. కపోతము మరియు పావురముకు అయితే వయస్సు నిర్దేశం లేదు; అవి కేవలం యౌవనమైనవిగా ఉండవలసినవే, ఎందుకంటే అవి నిబంధన ప్రజల ఆఖరి తరాన్ని సూచిస్తున్నవి; ఆ తరం రెండు పక్షులు, లేదా రెండు మందలచేత ప్రతినిధ్యం చేయబడుతుంది.

The two flocks represent the great multitude and the one hundred and forty-four thousand, but the two birds hold a secondary meaning. The pigeon is one of the offerings for the sanctuary, and when you look up the identification of the pigeon as an offering, more times than not it means a type of dove; whereas the pigeon in Abram’s offering is identifying a bird that is so young it has no feathers, or worse yet, a bird whose feathers have been plucked off. At this prophetic level the two birds are the wheat and tares.

రెండు గొఱ్ఱెల మందలు మహా సమూహమును మరియు నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని సూచిస్తాయి, అయితే ఆ రెండు పక్షులు ద్వితీయార్థాన్ని కలిగియున్నవి. పిజన్ పక్షి పరిశుద్ధస్థలమునకు అర్పించు బలులలో ఒకటి; పిజన్‌ను బలిగా పేర్కొనడాన్ని పరిశీలించినప్పుడు, చాలాసార్లు అది డవ్ అనే రకాన్ని సూచిస్తుంది; అయితే అబ్రాము అర్పించిన బలిలో పేర్కొన్న పిజన్ మాత్రం ఈకలు రాని అంత పసిపక్షిని, లేదా అంతకన్నా దారుణంగా, ఈకలను పీకివేసిన పక్షిని సూచిస్తుంది. ఈ ప్రవచన స్థాయిలో ఆ రెండు పక్షులే గోధుమలు మరియు కలుపు.

In the last days the ensign will be lifted up to the heavens as a bird, and it will do so at the very time that two unclean birds are going to lift up wickedness and place her on her throne in Shinar.

చివరి దినములలో నిశానము పక్షివలె ఆకాశములవైపు పైకెత్తబడును; అదేవేళ అశుద్ధమైన రెండు పక్షులు దుష్టతను ఎత్తి, షినార్‌లో ఆమె సింహాసనముమీద ఆమెను స్థాపించుదురు.

> Then the angel that talked with me went forth, and said unto me, Lift up now thine eyes, and see what is this that goeth forth. And I said, What is it? And he said, This is an ephah that goeth forth. He said moreover, This is their resemblance through all the earth. And, behold, there was lifted up a talent of lead: and this is a woman that sitteth in the midst of the ephah.

> అప్పుడు నాతో మాటలాడిన దూత ముందుకు వెళ్లి నాతో ఇట్లనెను, ఇప్పుడే నీ కన్నులను ఎత్తి, బయలుదేరి వెళ్తున్నది ఏమిటో చూడు. నేను అడిగితిని, ఇది ఏమిటి? అతడు చెప్పెను, ఇది బయలుదేరి వెళ్తున్న ఒక ఏఫా. ఇంకా అతడు చెప్పెను, ఇది సర్వభూమి అంతట వారియొక్క రూపము. ఇదిగో, సీసముతో చేసిన ఒక తలెంటు పైకెత్తబడెను; ఇదిగో, ఆ ఏఫా మధ్యలో కూర్చుండియున్నది ఒక స్త్రీ.

> And he said, This is wickedness. And he cast it into the midst of the ephah; and he cast the weight of lead upon the mouth thereof.

> అతడు చెప్పెను, ఇది దుర్మార్గము. ఆపై అతడు దానిని ఏఫా మధ్యలోనికి విసిరి, సీసపు తూకమును దాని నోటిమీద వేసెను.

> Then lifted I up mine eyes, and looked, and, behold, there came out two women, and the wind was in their wings; for they had wings like the wings of a stork: and they lifted up the ephah between the earth and the heaven. Then said I to the angel that talked with me, Whither do these bear the ephah? And he said unto me, To build it an house in the land of Shinar: and it shall be established, and set there upon her own base. Zechariah 5:5–11.

> అప్పుడు నేను నా కన్నులను ఎత్తి చూచితిని; ఇదిగో, రెండు స్త్రీలు బయలుదేరి వచ్చిరి; వారి రెక్కలలో గాలి ఉండెను; ఎందుకనగా వారికి కొంగ రెక్కలవలె రెక్కలుండెను. వారు ఆ ఏఫాను భూమ్యాకాశముల మధ్య ఎత్తిరి. అప్పుడు నాతో మాటలాడిన దూతతో నేను ఇట్లనితిని, ఇవి ఆ ఏఫాను ఎక్కడికి మోసికొనిపోతిరి? అతడు నాతో ఇట్లనెను, దానికి షీనార్ దేశములో ఒక ఇల్లు కట్టుటకై; ఆ ఇల్లు స్థాపింపబడును, తరువాత అక్కడ దాని స్వంత పునాదిమీద ఉంచబడును. జెకర్యా 5:5-11.

The papacy, represented as “wickedness,” or by Paul as “that wicked,” received its deadly wound in 1798, when a talent of lead was placed over the basket she sits in. Thereafter spiritualism and apostate Protestantism are going lift her up and build her a house in Shinar, at the same point that God has finished building the house that He is going to lift up as an ensign. In Zechariah the counterfeit ensign is the woman of wickedness and the ensign are represented as doves. The world with then be choosing between Rome, which is the cage of every unclean and hateful bird, or the dove, a symbol of God’s covenant with mankind.

పాపసీ, “దుష్టత”గా, లేక పౌలు చెప్పినట్లు “ఆ దుష్టుడు”గా ప్రతినిధీకరింపబడినది, 1798లో ఆమె కూర్చున్న బుట్టపై సీసపు తాలెంట్ ఉంచబడినప్పుడు తన మరణాంతక గాయమును పొందింది. ఆ తరువాత ఆత్మవాదము మరియు మతభ్రష్ట ప్రోటెస్టాంటిజం ఆమెను ఎత్తి నిలబెట్టి, షినారు లో ఆమెకు ఒక గృహమును కట్టుదురు; అదే సమయమున దేవుడు పతాకముగా ఎత్తి నిలుపబోవుచున్న గృహ నిర్మాణమును పూర్తిచేసియుండును. జకర్యా గ్రంథములో నకిలీ పతాకము “దుష్టతయొక్క స్త్రీ”; పతాకము పావురములచేత ప్రతినిధీకరింపబడినది. అప్పుడు లోకం ప్రతి అపవిత్రమును ద్వేషకరమును గల పక్షుల కొరకు బందిపంజరమైయున్న రోము, లేక మానవజాతితో దేవుని నిబంధనకు చిహ్నమైన పావురము—ఇవివాటిలో ఏదిని అనుసరించవలెనో ఎంచుకొనుచుండును.

> And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. Revelation 18:2.

> అతడు బలమైన స్వరముతో ఘోషించి ఇలా చెప్పెను: మహా బబులోను పడిపోయెను, పడిపోయెను; అది దయ్యముల నివాసస్థలముగా, ప్రతి అపవిత్రాత్మకు నిలయముగా, ప్రతి అపవిత్రమయిన మరియు ద్వేష్యమైన పక్షికి పంజరముగా మారిపోయెను. ప్రకటన గ్రంథము 18:2.

Christ stated in connection with His death and resurrection, ‘destroy this temple, and I will raise it up in three days.’ Those three days represent a prophetic period when a temple is raised up, as was the case with Moses, with Christ and with the Millerites. The three-year-old requirement for Abram’s offering of a heifer, she goat and ram represent that within each of the three covenant histories we are now considering, a temple would be erected. The final covenant temple of the one hundred and forty-four thousand is the ensign is to be lifted up as a crown unto heaven. For this reason; the heifer, she goat and ram are earth beasts, thus making the distinction with the birds that fly in the heavens. The covenant temple that is erected in the last days is when Jerusalem is lifted up above all the hills and mountains.

క్రీస్తు తన మరణము మరియు పునరుత్థానముతో సంబంధముగా, “ఈ ఆలయమును కూలదోయుడి; మూడు దినములలో నేను దానిని లేవదీయుదును” అని ప్రకటించెను. ఆ మూడు దినములు, ఆలయము లేవదీయబడుచు స్థాపించబడువైన ఒక ప్రవచనకాలమును సూచించుచున్నవి; ఇది మోషే సందర్భంలోను, క్రీస్తు సందర్భంలోను, మిల్లరైట్ల సందర్భంలోనూ జరిగినదే. అబ్రాముకు మూడు సంవత్సరముల వయస్సయిన పాటి గేదె, ఆడ మేక, మగ గొఱ్ఱెను అర్పింపవలెనని విధించబడిన నియమము, మనము ఇప్పుడు పరిశీలిస్తున్న మూడు నిబంధన ఇతిహాసాల ప్రతిదానిలోను ఒక ఆలయము నెలకొల్పబడునని ప్రతిరూపించుచున్నది. ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందియైన వారి తుద నిబంధన ఆలయమే, ఆకాశమునకు కిరీటమువలె ఎత్తి ప్రదర్శింపబడవలసిన నిశానము. ఈ కారణముచేత, పాటి గేదె, ఆడ మేక, మగ గొఱ్ఱె భూస్థిత జంతువులు; అట్లుండగా, ఆకాశమందు ఎగురు పక్షులతో అవి భేదింపబడుచున్నవి. చివరి దినములలో స్థాపింపబడే నిబంధన ఆలయం, యెరూషలేము సమస్త కొండలకును పర్వతములకును పైగా ఎత్తి నిలుపబడునప్పుడు నెలకొనును.

Though I have not yet identified every element of Abram’s first of three covenant steps, so far, every element we have considered has a counterpart in the beginning and ending of ancient literal Israel, and in the beginning of modern Israel. We have shown the three steps of the angels of Revelation fourteen in Abram’s first covenant step. The fractal of the three angels that is in the first covenant step of Abram, will be even more clearly upheld when we consider Abram’s second and third covenant steps.

అబ్రాము యొక్క మూడు నిబంధన దశలలో మొదటి దశకు చెందిన ప్రతి అంశాన్ని నేను ఇంకా అన్నింటినీ గుర్తించకపోయినను, ఇప్పటివరకు మనము పరిశీలించిన ప్రతి అంశమునకు, పూర్వకాల అక్షరార్థ ఇశ్రాయేలు ఆరంభములోను అంత్యములోను, అలాగే ఆధునిక ఇశ్రాయేలు ఆరంభములోను, ఒక సరిసాటి అంశం ఉన్నదని మనము గమనించాము. ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయంలోని దూతల మూడు దశలను, అబ్రాము యొక్క మొదటి నిబంధన దశలో మేము ప్రదర్శించాము. అబ్రాము యొక్క మొదటి నిబంధన దశలో ఉన్న ముగ్గురు దూతల ఫ్రాక్టల్, అబ్రాము యొక్క రెండవ మరియు మూడవ నిబంధన దశలను మనము పరిశీలించినప్పుడు మరింత స్పష్టంగా ధృవీకరించబడును.

Abram’s “eight” offerings represent not only offerings that would become part of Moses’ sanctuary rituals, but they identify and confirm the role of prophetic time in the story of God’s covenant people. They confirm the beginning and endings of Israel as God’s chosen people, whether literal or spiritual.

అబ్రాము చేసిన 'ఎనిమిది' బలులు, మోషేయ పరిశుద్ధస్థల కర్మకాండాలలో భాగమగబోవు బలులను మాత్రమే ప్రతిబింబించవు; దేవుని నిబంధన ప్రజల కథనంలో ప్రవచనకాలపు పాత్రను అవి గుర్తించి ధృవీకరిస్తాయి. అవి దేవునిచేత ఎన్నుకోబడిన ప్రజలుగా ఇశ్రాయేలు యొక్క ఆరంభమును మరియు ముగింపులను—నిజార్థములోనైనా ఆత్మార్థములోనైనా—ధృవీకరిస్తాయి.

Paul’s 430 years, is a prophetic period that cannot be logically separated from Abram’s 400 years. When laid over the top of one another they produce a thirty-year period, followed by four hundred years. This is where we will continue the next article.

పౌలు ప్రస్తావించిన 430 సంవత్సరాలు, అబ్రాము యొక్క 400 సంవత్సరాల నుండి తార్కికంగా వేరుచేయలేని ఒక ప్రవచనకాలం. ఒకదానిపై మరొకదాన్ని అద్దినపుడు, ఫలితంగా ముప్పై సంవత్సరాల ఒక కాలం, దానిని అనుసరించి నాలుగు వందల సంవత్సరాల కాలం ఏర్పడుతుంది. ఇక్కడి నుంచే తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

> “The prophecies recorded in the Old Testament are the word of the Lord for the last days, and will be fulfilled as surely as we have seen the desolation of San Francisco.” Letter 154, May 26, 1906.

> పాత నిబంధనలో లిఖించబడిన ప్రవచనాలు అంత్యదినములకొరకు ప్రభువుని వాక్యములే; అవి మనము సాన్ ఫ్రాన్సిస్కో పాడుబాటును చూచినంత నిశ్చయముగా నెరవేరును. లేఖ 154, మే 26, 1906.

Back to Articles