Article

# Elijah - Number One

ఏలీయా - సంఖ్య ఒకటి

The First and Last

మొదటివాడును అంతిముడును

Author

Jeff Pippenger

Published

July 31, 2023

Formats

PDF
Word

The closing statement of the Old Testament sets forth a promise of the prophet Elijah appearing with a message before the great and dreadful day of the Lord.

పాత నిబంధన సమాప్తి వాక్యము, ప్రభువుయొక్క గొప్పయు భయంకరమైన దినమునకు ముందుగా, సందేశముతో ఎలీయా ప్రవక్త ప్రత్యక్షమగునని ఒక వాగ్దానాన్ని ప్రకటిస్తుంది.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> ఇదిగో, యెహోవా యొక్క గొప్పయు భయంకరమైన దినము వచ్చుటకు మునుపు, నేను ప్రవక్త ఎలీయాను మీ యొద్దకు పంపెదను. అతడు తండ్రుల హృదయములను పిల్లలయొద్దకు, పిల్లల హృదయములను తండ్రులయొద్దకు త్రిప్పును; నేను వచ్చి భూమిని శాపముచేత కొట్టకుండునట్లు. మలాకీ 4:5, 6.

The Bible is clear that “the great and dreadful day of the Lord” or the “curse” that God smites “the earth with” is also symbolically portrayed as “the seven last plagues” or “the wrath of God” in the book of Revelation. Chapter fifteen of Revelation introduces the prophetic setting that leads to the pouring out of the great and dreadful seven last plagues of chapter sixteen.

బైబిలు స్పష్టంగా బోధించేది ఏమనగా, “ప్రభువుని గొప్ప మరియు భయంకరమైన దినము” గాని, దేవుడు “భూమిని” దానిచేత “కొట్టుచున్న” “శాపము” గాని, అవి ప్రకటన గ్రంథములో “చివరి ఏడు మహమ్మారులు”గా లేదా “దేవుని కోపము”గా కూడా చిహ్నాత్మకముగా చిత్రించబడినవని. ప్రకటన గ్రంథములోని పదిహేనవ అధ్యాయం, పదహారవ అధ్యాయములో వివరించబడిన ఆ గొప్ప మరియు భయంకరమైన చివరి ఏడు మహమ్మారులు కుమ్మరింపబడుటకు దారితీసే ప్రవచనాత్మక సందర్భాన్ని పరిచయపరచుచున్నది.

> And I saw another sign in heaven, great and marvellous, seven angels having the seven last plagues; for in them is filled up the wrath of God.

> మరియు నేను పరలోకమందు మరియొక సూచకచిహ్నమును చూచితిని; అది మహత్తరమై ఆశ్చర్యకరమై యుండెను—అంతిమమైన ఏడు మహమ్మారులను కలిగిన ఏడు దూతలు—ఏలయనగా ఆ మహమ్మారులలోనే దేవుని కోపము సమాప్తమగుచున్నది.

> And I saw as it were a sea of glass mingled with fire: and them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God. And they sing the song of Moses the servant of God, and the song of the Lamb, saying, Great and marvellous are thy works, Lord God Almighty; just and true are thy ways, thou King of saints. Who shall not fear thee, O Lord, and glorify thy name? for thou only art holy: for all nations shall come and worship before thee; for thy judgments are made manifest.

> నేను అగ్నితో మిశ్రమమైన గాజు సముద్రమువలె ఉన్న దానిని చూచితిని; మృగముపైనను, దాని ప్రతిమపైనను, దాని ముద్రపైనను, దాని పేరుయొక్క సంఖ్యపైనను జయము పొందినవారు దేవుని వీణలను కలిగియుండి ఆ గాజు సముద్రముమీద నిలిచియుండిరి. వారు దేవుని దాసుడైన మోషే గానమును, గొర్రెపిల్ల గానమును పాడుచు యీలాగు చెప్పిరి— సర్వశక్తిమంతుడైన ప్రభువా దేవా, నీ క్రియలు గొప్పవియు ఆశ్చర్యకరములును; పరిశుద్ధుల రాజా, నీ మార్గములు న్యాయములును సత్యములును. ప్రభువా, నిన్ను భయపడక నీ నామమును మహిమపరచని వాడు ఎవడు? నీవే ఏకైక పరిశుద్ధుడు గనుక; సమస్త జాతులు వచ్చి నీ సన్నిధిని ఆరాధించుదురు, ఎందుకనగా నీ తీర్పులు ప్రకటింపబడియున్నవి.

> And after that I looked, and, behold, the temple of the tabernacle of the testimony in heaven was opened: And the seven angels came out of the temple, having the seven plagues, clothed in pure and white linen, and having their breasts girded with golden girdles. And one of the four beasts gave unto the seven angels seven golden vials full of the wrath of God, who liveth for ever and ever. And the temple was filled with smoke from the glory of God, and from his power; and no man was able to enter into the temple, till the seven plagues of the seven angels were fulfilled. Revelation 15:1–8.

> ఆ తరువాత నేను చూచితిని; ఇదిగో, పరలోకమందున్న సాక్ష్యపు గుడారపు ఆలయము తెరచబడెను. మరియు ఏడు పీడలను కలిగియున్న ఏడు దూతలు ఆ ఆలయమునుండి బయలుదేరిరి; వారు నిర్మలమైన శ్వేత నారవస్త్రములు ధరించి, తమ వక్షస్థలములను బంగారు పట్టాలతో కట్టుకొనియుండిరి. అప్పుడు నాలుగు జీవులలో ఒకడు యుగయుగములనూ జీవించువాని దేవుని కోపముతో నిండిన బంగారు ఏడు పాత్రములను ఆ ఏడు దూతలకు ఇచ్చెను. దేవుని మహిమచేతను ఆయన శక్తిచేతను ఆ ఆలయము పొగతో నిండెను; మరియు ఏడు దూతల యొక్క ఏడు పీడలు నెరవేరువరకు ఎవరును ఆలయములో ప్రవేశింపగలిగినవాడు కాలేదు. ప్రకటన గ్రంథము 15:1-8.

The reason “no man was able to enter into the temple, till the seven plagues of the seven angels were fulfilled” is that the opportunity to secure salvation closes when the temple is filled with smoke in chapter fifteen. The probationary time that mankind was given to repent and find salvation is then over. When that point in time is reached “the great and dreadful day of the Lord” that John calls “the seven last plagues” are poured out in advance of Christ’s Second Coming. Malachi called that day “dreadful,” and Isaiah identifies it as God’s “strange act.”

“ఏడు దూతల ఏడు మహమ్మారులు నెరవేరువరకు ఎవడును ఆలయములోనికి ప్రవేశింపలేకపోయెను” అనే వాక్యానికి కారణమేమనగా, పదిహేనవ అధ్యాయములో ఆలయము పొగతో నిండినప్పుడు రక్షణను పొందుటకు ఉన్న అవకాశము మూసివేయబడుతుంది. పశ్చాత్తాపపడి రక్షణను పొందుటకై మానవజాతికి అనుగ్రహింపబడిన పరీక్షాకాలము అప్పుడు సమాప్తమగును. ఆ సమయమునకు చేరినప్పుడు, యోహాను “ఏడు ఆఖరి మహమ్మారులు” అని పిలుచు “ప్రభువుని గొప్ప, భయంకర దినము”లోని ఆ మహమ్మారులు క్రీస్తుయొక్క ద్వితీయాగమనానికి ముందుగా కుమ్మరింపబడుదురు. ఆ దినమును మలాకీ “భయంకరమైనది”యని పిలిచెను; యెషయా దానిని దేవుని “వింత కార్యము”గా గుర్తించెను.

> For the Lord shall rise up as in mount Perazim, he shall be wroth as in the valley of Gibeon, that he may do his work, his strange work; and bring to pass his act, his strange act. Now therefore be ye not mockers, lest your bands be made strong: for I have heard from the Lord God of hosts a consumption, even determined upon the whole earth. Isaiah 28:21, 22.

> ఎందుకనగా యెహోవా పెరాజీము పర్వతములో జరిగినట్లే లేచి యెదుగును; గిబెయోను లోయలో జరిగినట్లే ఆయన ఆగ్రహించును—తన కార్యమును, తన విచిత్రమైన కార్యమును చేయుటకై, తన క్రియను, తన విచిత్రమైన క్రియను నెరవేర్చుటకై. కాబట్టి ఇప్పుడు మీరు హేళనచేయువారై యుండకుడి, లేనియెడల మీ బంధనములు బిగపడును; ఎందుకనగా సైన్యముల యెహోవా దేవునియొద్దనుండి భూమి అంతటికిగాను నిర్ణయింపబడిన సంహారమును నేను విని యున్నాను. యెషయా 28:21, 22.

Although God’s “strange act” encompasses “the whole earth,” Inspiration is clear that the outpouring of the plagues is associated with the rebellion of one nation.

దేవుని "వింత కార్యము" "సమస్త భూమిని" ఆవరించుచున్నప్పటికీ, దివ్య ప్రేరణ స్పష్టంగా తెలుపునది ఏమనగా, ప్లేగుల కుమ్మరింపును ఒక జాతి యొక్క తిరుగుబాటుతో సంబంధితమై యున్నదని.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> విదేశ దేశములు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ఉదాహరణను అనుసరించును. ఆ దేశము ముందుండినను, అదే సంకటము లోకమంతటనున్న మన ప్రజలమీదికి వచ్చును. టెస్టిమోనీస్, ఖండం 6, పుట 395.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> మత స్వాతంత్ర్య దేశమైన అమెరికా, మనస్సాక్షిపై బలప్రయోగము చేయుటలోను, అబద్ధ సబ్బత్‌ను ఆచరించుటకు మనుష్యులను బలవంతపరచుటలోను పాపత్వముతో ఏకమగునప్పుడు, భూగోళమంతటిలోని ప్రతి దేశపు ప్రజలు ఆమె నిదర్శనాన్ని అనుసరించుటకు నడిపింపబడుదురు. టెస్టిమోనీస్, సంపుటము 6, 18.

Every nation will fill their cup of their probationary time, but the “judgments of God” that Sister White identifies as “national ruin”, “the time of God’s destructive judgments” as she also calls the history that begins at the Sunday law in the United States, are not the seven last plagues.

ప్రతి జాతి తన కృపాకాలపు పాత్రను నింపుతుంది; అయితే సిస్టర్ వైట్ 'జాతీయ పతనం'గా గుర్తించే, మరియు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివార చట్టంతో ఆరంభమయ్యే చరిత్రను ఆమె 'దేవుని వినాశకర తీర్పుల కాలం'గా కూడా పిలిచే ఆ 'దేవుని తీర్పులు' మాత్రం 'చివరి ఏడు కష్టాలు' కావు.

> “A time is coming when the law of God is, in a special sense, to be made void in our land. The rulers of our nation will, by legislative enactments, enforce the Sunday law, and thus God’s people be brought into great peril. When our nation, in its legislative councils, shall enact laws to bind the consciences of men in regard to their religious privileges, enforcing Sunday observance, and bringing oppressive power to bear against those who keep the seventh-day Sabbath, the law of God will, to all intents and purposes, be made void in our land; and national apostasy will be followed by national ruin.” Review and Herald, December 18, 1888.

> మన దేశమందు దేవుని ధర్మశాస్త్రము ప్రత్యేక రీతిగా అప్రభావపరచబడబోవు కాలము రానున్నది. మన దేశపు పాలకులు శాసన నిర్ణయములచేత ఆదివారం చట్టమును బలవంతముగా అమలుపరచుదురు; అట్లుచేయుటవలన దేవుని ప్రజలు మహా అపాయములోనికి నెట్టబడుదురు. మన దేశము తన శాసనమండలులలో, వారి మత సంబంధ హక్కుల విషయమై మనుష్యుల మనస్సాక్షులను బంధించుటకై చట్టములను ప్రవేశపెట్టి, ఆదివారం ఆచరణను బలవంతపరచి, ఏడవదిన విశ్రాంతి దినమును గైకొనువారిమీద పీడాకర అధికారమును ప్రయోగించినప్పుడు, దేవుని ధర్మశాస్త్రము సర్వార్థాలపరంగా మన దేశమందు అప్రభావపరచబడును; తదనంతరం జాతీయ మతత్యాగమును జాతీయ వినాశనం అనుసరించును. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, డిసెంబర్ 18, 1888.

The judgments of God, which Sister White identifies as “national ruin” begin at the national Sunday law and mark the beginning of God’s “strange act,” though God’s strange act is more specifically the seven last plagues. A more complete picture of the strange act of God appears when the deliverance from Egypt is added to the line of God’s executive judgments. The Egyptian plagues, though ten in number, were divided. The first three were distinguished from the last seven. Thus, the deliverance from Egypt identifies a period of time represented by the first three plagues that begins with the national ruin of the United States, and continues until Michael stands up and human probation closes.

సహోదరి వైట్ "జాతీయ నాశనము"గా గుర్తించిన దేవుని తీర్పులు, జాతీయ ఆదివారం చట్టం ప్రవేశముతో ఆరంభమై, దేవుని "వింత క్రియ"కు ఆరంభంగా సంకేతపరుస్తాయి; అయితే, దేవుని వింత క్రియను మరింత ప్రత్యేకంగా సూచించునవి "చివరి ఏడు కీడులు." దేవుని కార్యనిర్వాహక తీర్పుల శ్రేణికి ఐగుప్తు నుండి విమోచనాన్ని చేర్చినప్పుడు, దేవుని వింత క్రియకు మరింత సంపూర్ణమైన చిత్రణ ప్రత్యక్షమవుతుంది. ఐగుప్తులో వచ్చిన కీడులు సంఖ్యలో పది అయినను, అవి విభజింపబడ్డవి; మొదటి మూడు, చివరి ఏడు వాటి నుండి వేరుగా నిలిచినవి. అట్లయితే, ఐగుప్తు నుండి విమోచనం, మొదటి మూడు కీడులు సూచించే ఒకకాలఖండాన్ని గుర్తిస్తుంది; అది అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల జాతీయ నాశనముతో ఆరంభమై, మీకాయేలు లేచుట, మానవుల కృపకాలము ముగియుట వరకు కొనసాగుతుంది.

> “God’s judgments will be visited upon those who are seeking to oppress and destroy His people. His long forbearance with the wicked emboldens men in transgression, but their punishment is nonetheless certain and terrible because it is long delayed. ‘The Lord shall rise up as in Mount Perazim, He shall be wroth as in the valley of Gibeon, that He may do His work, His strange work; and bring to pass His act, His strange act.’ Isaiah 28:21. To our merciful God the act of punishment is a strange act. ‘As I live, saith the Lord God, I have no pleasure in the death of the wicked.’ Ezekiel 33:11. The Lord is ‘merciful and gracious, long-suffering, and abundant in goodness and truth, … forgiving iniquity and transgression and sin.’ Yet He will ‘by no means clear the guilty.’ ‘The Lord is slow to anger, and great in power, and will not at all acquit the wicked.’ Exodus 34:6, 7; Nahum 1:3. By terrible things in righteousness He will vindicate the authority of His downtrodden law. The severity of the retribution awaiting the transgressor may be judged by the Lord’s reluctance to execute justice. The nation with which He bears long, and which He will not smite until it has filled up the measure of its iniquity in God’s account, will finally drink the cup of wrath unmixed with mercy.

> ఆయన ప్రజలను పీడించి నాశనం చేయుటకై యత్నించువారిమీద దేవుని తీర్పులు సంభవించును. దుష్టులయందు ఆయన సుదీర్ఘ సహనము మనుష్యులను అతిక్రమమునందు ధైర్యపరచును; అయినప్పటికీ, అది దీర్ఘకాలము ఆలస్యమైనందున వారి శిక్ష నిశ్చితముగాను భయంకరముగాను నుండును. “యెహోవా పెరాజీము పర్వతమందు లేచినట్లు లేచి, గిబ్యోను లోయలో కోపగించినట్లు కోపగించి, తన కార్యమును—తన విచిత్ర కార్యమును—చేయుటకై, తన చర్యను—తన విచిత్ర చర్యను—సాధించునట్లు ఉండును.” యెషయా 28:21. మన కరుణామయుడగు దేవునికి శిక్షను అమలు చేయుట ఒక విచిత్ర కార్యమే. “నేను బ్రతికియున్నానని ప్రభువగు దేవుడు సెలవిచ్చుచున్నాడు; దుష్టుని మరణమందు నాకు సంతోషమేమియు లేదు.” యెహెజ్కేలు 33:11. యెహోవా “కరుణావంతుడును కృపాకరుడును, దీర్ఘశాంతిగలవాడును, దయయందును సత్యమందును సమృద్ధుడును, … అక్రమమును అతిక్రమమును పాపమును క్షమించువాడు.” అయినప్పటికీ, ఆయన “దోషముగలవానిని ఎట్టి విధంగానైనను నిరపరాధిగా చేయడు.” “యెహోవా కోపమునకు ఆలస్యుడును పరాక్రమమందు గొప్పవాడును; దుష్టుని అసలు నిరపరాధిగా చేయడు.” నిర్గమకాండము 34:6, 7; నహూము 1:3. నీతిలోని భయంకర విషయములచేత ఆయన త్రొక్కబడియున్న తన ధర్మశాస్త్రము యొక్క అధికారమును సమర్థించును. న్యాయవిధిని అమలు చేయుటలో ప్రభువు చూపు వెనుకంజనుబట్టి, అతిక్రమించువానికి ఎదురుచూచియున్న ప్రతీకార శిక్షయొక్క కఠినత్వము అంచనా వేయవచ్చును. దేవుని లెక్కలో తన అక్రమమునకు కట్టిన కొలమానము నిండువరకు ఆయన దీర్ఘశాంతిగా భరించి కొట్టనిదిగా ఉండే ఆ జాతి, చివరికి కరుణతో మిళితంకాని కోపపు పానపాత్రను త్రాగును.

> “When Christ ceases His intercession in the sanctuary, the unmingled wrath threatened against those who worship the beast and his image and receive his mark (Revelation 14:9, 10), will be poured out. The plagues upon Egypt when God was about to deliver Israel were similar in character to those more terrible and extensive judgments which are to fall upon the world just before the final deliverance of God’s people. Says the revelator, in describing those terrific scourges: ‘There fell a noisome and grievous sore upon the men which had the mark of the beast, and upon them which worshiped his image.’ The sea ‘became as the blood of a dead man: and every living soul died in the sea.’ And ‘the rivers and fountains of waters … became blood.’ Terrible as these inflictions are, God’s justice stands fully vindicated. The angel of God declares: ‘Thou art righteous, O Lord, … because Thou hast judged thus. For they have shed the blood of saints and prophets, and Thou hast given them blood to drink; for they are worthy.’ Revelation 16:2–6. By condemning the people of God to death, they have as truly incurred the guilt of their blood as if it had been shed by their hands. In like manner Christ declared the Jews of His time guilty of all the blood of holy men which had been shed since the days of Abel; for they possessed the same spirit and were seeking to do the same work with these murderers of the prophets.

> క్రీస్తు పరిశుద్ధస్థలములో తన మధ్యవర్తిత్వాన్ని నిలిపివేసినప్పుడు, మృగమును దాని ప్రతిమను ఆరాధించి దాని ముద్రను స్వీకరించిన వారిమీద బెదిరింపబడిన అమిశ్రిత క్రోధము (ప్రకటన గ్రంథము 14:9, 10) పారవిడుచబడును. దేవుడు ఇశ్రాయేలను విమోచింపబోవుచుండగా ఐగుప్తుమీద వచ్చిన కీడులు, దేవుని ప్రజల తుదవిమోచనానికి కాస్త ముందుగా లోకముమీద పడబోవు మరింత భయంకరమై విస్తృతమైన తీర్పులకు స్వరూపములో సదృశ్యములై యుండెను. ఆ భయానక శిక్షాగాతాలను వర్ణించుచు ప్రకటనకర్త ఇలా చెప్పెను: ‘మృగముని ముద్రను పొందిన మనుష్యులమీదను, దాని ప్రతిమను ఆరాధించిన వారిమీదను దుర్గంధముగల తీవ్రమైన పుండు పడియెను.’ సముద్రము ‘మృతుని రక్తమువలె అయ్యెను; సముద్రమందలి ప్రతిజీవాత్మ చనిపోయెను.’ మరియు ‘నదులును నీటి ఊటలును ... రక్తముగా మారెను.’ ఈ శిక్షలు ఎంత భయానకమైనవైనా, దేవుని న్యాయం సంపూర్ణముగా నిర్దోషితముగా నిలుచును. దేవుని దూత ప్రకటించుచున్నాడు: ‘ఓ ప్రభువా, నీవు నీతిమంతుడవు, ... నీవు ఈలాగు తీర్పు తీర్చినందుకు. వారు పరిశుద్ధులును ప్రవక్తలును రక్తమును కుమ్మిరించినందున, నీవు వారికి త్రాగుటకై రక్తమిచ్చితివి; వారు అర్హులు.’ ప్రకటన గ్రంథము 16:2-6. దేవుని ప్రజల మీద మరణదండన విధించుటద్వారా, తమ చేతులచేతనే ఆ రక్తము కుమ్మిరింపబడినట్లే, వారి రక్తపాపమునకు వారు నిజముగా బాధ్యులై యున్నారు. ఇదే విధముగా క్రీస్తు తన కాలపు యూదులను, ఆబేలు దినములనుండి కుమ్మిరింపబడిన పరిశుద్ధుల సమస్త రక్తమునకును దోషులని ప్రకటించెను; ఏలయనగా వారు అదే ఆత్మను కలిగి, ప్రవక్తల హంతకులు చేసినదానికే సమానమైన కార్యమును చేయదలచుచుండిరి.

> “In the plague that follows, power is given to the sun ‘to scorch men with fire. And men were scorched with great heat.’ Verses 8, 9. The prophets thus describe the condition of the earth at this fearful time: ‘The land mourneth; … because the harvest of the field is perished…. All the trees of the field are withered: because joy is withered away from the sons of men.’ ‘The seed is rotten under their clods, the garners are laid desolate…. How do the beasts groan! the herds of cattle are perplexed, because they have no pasture…. The rivers of water are dried up, and the fire hath devoured the pastures of the wilderness.’ ‘The songs of the temple shall be howlings in that day, saith the Lord God: there shall be many dead bodies in every place; they shall cast them forth with silence.’ Joel 1:10–12, 17–20; Amos 8:3.

> తదుపరి కలిగే మహమ్మారిలో, సూర్యునికి 'మనుష్యులను అగ్నిచేత కాల్చుటకు' శక్తి అనుగ్రహింపబడెను. 'మరియు మనుష్యులు గొప్ప వేడితో కాలిపోయిరి.' వచనములు 8, 9. ఈ భయానక కాలమున భూమి స్థితిని ప్రవక్తలు ఈ విధముగా వర్ణించుచున్నారు: 'భూమి శోకించుచున్నది; ... యెందుకనగా పొలపు పంట నశించిపోయెను.... పొలములలోని సమస్త వృక్షములు వాడిపోయినవి: ఏలనగా సంతోషము మనుష్యుల కుమారులయొద్దనుండి వాడిపోయెను.' 'విత్తనము వారి మట్టిముద్దల క్రింద కుళ్లిపోయెను, ధాన్యాగారములు పాడుబడినవి.... మృగములు ఎంతగా మూలుగుచున్నవో! పశు మందలు మేతలేనందున తికమకపడుచున్నవి.... జలనదులు ఎండిపోయినవి, అరణ్యముల మేతమైదానములను అగ్ని భక్షించెను.' 'ఆ దినమున ఆలయ గీతములు కేకలై యుందురు, అని ప్రభువగు దేవుడు సెలవిచ్చుచున్నాడు: ప్రతి స్థలములోను అనేక శవములు నుండును; వాటిని వారు నిశ్శబ్దముగా వెలుపలికి విసర్జింతురు.' యోవేలు 1:10-12, 17-20; ఆమోసు 8:3.

> “These plagues are not universal, or the inhabitants of the earth would be wholly cut off. Yet they will be the most awful scourges that have ever been known to mortals. All the judgments upon men, prior to the close of probation, have been mingled with mercy. The pleading blood of Christ has shielded the sinner from receiving the full measure of his guilt; but in the final judgment, wrath is poured out unmixed with mercy.

> ఈ ప్లేగులు సార్వత్రికములు కావు; లేకపోతే భూమి నివాసులు సమూలంగా నిర్మూలింపబడుదురు. అయినప్పటికీ, అవే మరణధర్ములకు ఎప్పుడైన ఎరుగబడిన దండనలలో అత్యంత భయంకరమైనవై నిలుచును. పరీక్షాకాలము ముగియక మునుపు, మనుష్యులమీద వచ్చిన సమస్త తీర్పులు కరుణతో కలసియుండినవే. క్రీస్తు యొక్క విన్నపముచేయు రక్తము పాపిని తన అపరాధపు సంపూర్ణ ప్రమాణమును స్వీకరించుటనుండి కాపాడియున్నది; కాని తుదితీర్పులో, కరుణ కలయిక లేకుండ కోపము అమిశ్రితముగా పాయబడును.

> “In that day, multitudes will desire the shelter of God’s mercy which they have so long despised. ‘Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: and they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it.’ Amos 8:11, 12.” The Great Controversy, 627–629.

> ఆ దినమున, తాము ఇంతకాలము తృణీకరించిన దేవుని కరుణాశ్రయమును అనేకులు కోరుదురు. ‘ఇదిగో, దినములు వచ్చుచున్నవి, యెహోవా దేవుడు సెలవిచ్చునదేమనగా, నేను దేశమునందు ఒక కరువు పంపుదును; అది అప్పమునకు కరువు గాని, నీటికి దాహము గాని కాదు, యెహోవా వాక్యములను వినుటయందలి కరువు. వారు సముద్రమునుండి సముద్రమువరకు, ఉత్తర దిక్కునుండి తూర్పువరకు సంచరించుదురు; యెహోవా వాక్యమును వెదకుటకై యితూ అటూ పరుగెత్తుదురు, గాని దానిని కనుగొనరు.’ ఆమోసు 8:11, 12. మహా సంఘర్షణము, 627-629.

In the previous passage it stated, “The nation with which He bears long, and which He will not smite until it has filled up the measure of its iniquity in God’s account, will finally drink the cup of wrath unmixed with mercy.” She also penned in the same paragraph, “The plagues upon Egypt when God was about to deliver Israel were similar in character to those more terrible and extensive judgments which are to fall upon the world just before the final deliverance of God’s people.” The nation (the United States) that fills up “the measure of iniquity” will suffer plagues similar to the ten plagues in Egypt.

మునుపటి భాగంలో ఇలా పేర్కొనబడింది: “ఆయన దీర్ఘశాంతితో భరిస్తూ, దేవుని లెక్కలో తన అధర్మపు మితి నిండేవరకు దానిని ప్రహరింపని ఆ జాతి, చరవసానమున కృప కలపని ఆగ్రహపు పానపాత్రను త్రాగును.” ఆమె అదే పేరాలో కూడా ఇలా వ్రాసింది: “దేవుడు ఇశ్రాయేలును విమోచించబోవుచున్నప్పుడు ఐగుప్తుమీద వచ్చిన కీడులు, దేవుని ప్రజల తుద విమోచనానికి పూర్వమే లోకంపై పడబోవుచున్న మరింత భయంకరమై విస్తారమైన తీర్పులకు స్వభావములో సమానముగా ఉండెను.” “అధర్మపు మితి”ని నింపునట్టి ఆ జాతి (యునైటెడ్ స్టేట్స్) ఐగుప్తులోనాటి పది కీడులకు సమానమైన కీడులను అనుభవించును.

The plagues of Egypt were divided into two periods. The first three plagues fell on everyone, but the seven last plagues only fell upon the Egyptians.

మిస్రయీము మీద వచ్చిన పీడలు రెండు దశలుగా విభజించబడ్డవి. మొదటి మూడు పీడలు సర్వులపైన పడ్డవి; అయితే చివరి ఏడు పీడలు కేవలం మిస్రయీయులపైనే పడ్డవి.

> And I will sever in that day the land of Goshen, in which my people dwell, that no swarms of flies shall be there; to the end thou mayest know that I am the Lord in the midst of the earth. Exodus 8:22.

> ఆ దినమున నా ప్రజలు నివసించుచున్న గోషెన్ దేశమును నేను వేరుపరచెదను, దానిలో ఈగల సమూహములు ఏ మాత్రమును ఉండకుండునట్లు, భూమి మధ్యన యెహోవా నేనేనని నీవు తెలిసికొనునట్లు. నిర్గమకాండము 8:22

The first three plagues in Egypt fell everywhere, but Goshen, where the Hebrews lived did not receive Egypt’s seven last plagues. The United States is the nation that fills up its cup of iniquity at the Sunday law. At that point national apostasy is followed by national ruin, but the judgments which produce national ruin are mixed with mercy until Michael stands up and probation closes for all mankind. At the Sunday law in the United States the majority of those who now profess to be Sabbath-keepers will bow to the powers that be and accept the mark of the beast. At that time the Sunday law issue becomes a spiritual test for those who have been outside of Adventism. From the Sunday law in the United States until Michael stands up is the great ingathering of eleventh-hour workers, but the door has already been closed upon those who are held accountable for the light of the seventh-day Sabbath before the Sunday law.

ఈజిప్టులోని మొదటి మూడు పీడలు దేశమంతట పడినవి; అయితే హెబ్రీయులు నివసించిన గోషెన్ యందు ఈజిప్టు యొక్క చివరి ఏడు పీడలు రాలేదు. ఆదివారం చట్టముదినపుడు సంయుక్త రాష్ట్రాలనే జాతి తన అధర్మపాత్రను నింపును. ఆ సమయంలో జాతీయ అపస్తాసిని అనుసరించి జాతీయ వినాశనం సంభవించును; అయితే జాతీయ వినాశనాన్ని కలుగజేసే తీర్పులు మీకాయేలు లేచి నిలుచువరకు, సమస్త మానవజాతికి అవకాశకాలము ముగిసేవరకు, కరుణతో మిశ్రితమైయే ఉంటాయి. సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివారం చట్టము జరిగి అమలులోనప్పుడు, ప్రస్తుతం తమను విశ్రాంతిదిన కాపరులమని ప్రకటించుకొనువారిలో బహుభాగము వారు పాలక శక్తులకు వంగి, మృగముని ముద్రను అంగీకరించెదరు. ఆ సమయమున ఆదివారం చట్టమనే అంశము, అడ్వెంటిజము వెలుపలనున్నవారికి ఆధ్యాత్మిక పరీక్షగా మారును. సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివారం చట్టము నుండీ మీకాయేలు లేచి నిలుచువరకు పదకొండవ గంట కార్మికుల గొప్ప సమేకరణ జరుగును; అయితే ఆదివారం చట్టమునకు ముందు ఏడవ దిన విశ్రాంతిదినపు వెలుగు విషయమై బాధ్యతకు లోబడిన వారిమీద ద్వారం అప్పటికే మూయబడియున్నది.

> “More and more, as the days go by, it is becoming apparent that God’s judgments are in the world. In fire and flood and earthquake He is warning the inhabitants of this earth of His near approach. The time is nearing when the great crisis in the history of the world will have come, when every movement in the government of God will be watched with intense interest and inexpressible apprehension. In quick succession the judgments of God will follow one another—fire and flood and earthquake, with war and bloodshed.

> దినదినమూ గడుస్తున్నకొద్దీ, లోకములో దేవుని తీర్పులు సంభవిస్తున్నవని మరింత మరింత స్పష్టమవుతోంది. అగ్ని, జలప్రళయం, భూకంపముల ద్వారా ఆయన ఈ భూమి నివాసులను తన సమీపమైన రాకడ విషయమై హెచ్చరిస్తున్నాడు. లోకచరిత్రలోని మహా సంక్షోభము సంభవించి ఉండే సమయం సమీపిస్తోంది; ఆ వేళ దేవుని పరిపాలనలోని ప్రతి కదలిక తీవ్రమైన ఆసక్తితోను వర్ణించలేని భయాశంకతోను గమనించబడును. శీఘ్రానుక్రమంగా దేవుని తీర్పులు ఒకదానిని మరొకటి అనుసరించును—అగ్ని, జలప్రళయం, భూకంపము; వాటితో కూడి యుద్ధము, రక్తపాతం.

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.

> అయ్యో, ప్రజలు తమ సందర్శన కాలమును గ్రహించుదురు గాక! ఈ సమయానికి తగిన పరీక్షాత్మక సత్యము ఇంతవరకు వినని వారెంతో మంది ఉన్నారు. దేవుని ఆత్మ అనేకులతో ప్రయాసపడుచున్నది. దేవుని వినాశకర తీర్పుల కాలము, సత్యము ఏమిటో నేర్చుకొనుటకు అవకాశము పొందని వారికై కరుణకాలమే. వారియెడల ప్రభువు సౌమ్యమైన కరుణతో చూచును. ఆయన కరుణహృదయం కదిలించబడుచున్నది; ప్రవేశింప దలచని వారికి తలుపు మూయబడియున్నప్పటికీ, రక్షించుటకై ఆయన చేయి ఇంకా చాపబడియున్నది.

> “The mercy of God is shown in His long forbearance. He is holding back His judgments, waiting for the message of warning to be sounded to all. Oh, if our people would feel as they should the responsibility resting upon them to give the last message of mercy to the world, what a wonderful work would be done!” Testimonies, volume 9, 97.

> "దేవుని కరుణ ఆయన దీర్ఘసహనములో వ్యక్తమగుచున్నది. ఆయన తన తీర్పులను నిలిపివేయుచు, హెచ్చరిక సందేశము అందరికి ఘోషింపబడుటకై నిరీక్షించుచున్నాడు. ఓ, లోకమునకు కరుణయొక్క అంతిమ సందేశమును అందించుటనే వారిమీద నిక్షిప్తమైన బాధ్యతను మన ప్రజలు తగిన ప్రకారము గ్రహించినయెడల, ఎంత అద్భుతమైన కార్యము జరిగి ఉండునో!" సాక్ష్యములు, సంపుటము 9, 97.

In the previous passage she identified that “the time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth.” In the next passage she refers to that period of time as “the time of trouble.”

మునుపటి పాఠ్యభాగంలో ఆమె ఈ విధంగా పేర్కొన్నది: “దేవుని విధ్వంసక తీర్పుల సమయం, సత్యమేమిటో నేర్చుకొనే అవకాశము లేని వారికోరకు కరుణాకాలము.” తదుపరి పాఠ్యభాగంలో ఆమె ఆ కాలాన్ని “కష్టకాలము” అని పేర్కొంటుంది.

> “I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question, to unite the hearts of God’s dear waiting saints. And if one believed, and kept the Sabbath, and received the blessing attending it, and then gave it up, and broke the holy commandment, they would shut the gates of the Holy City against themselves, as sure as there was a God that rules in heaven above. I saw that God had children, who do not see and keep the Sabbath. They had not rejected the light on it. And at the commencement of the time of trouble, we were filled with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully. This enraged the church, and nominal Adventists, as they could not refute the Sabbath truth. And at this time, God’s chosen, all saw clearly that we had the truth, and they came out and endured the persecution with us.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

> పవిత్రమైన శబ్బతు దేవుని సత్యమైన ఇశ్రాయేలును అవిశ్వాసులనుండి వేరు చేయు విభేదపు ప్రాకారమై యున్నదని, అలాగే యుండబోవుచున్నదని నేను చూచితిని; అలాగే దేవునికి ప్రియులైన నిరీక్షక పరిశుద్ధుల హృదయములను ఏకీకరించు ప్రధాన ప్రశ్న శబ్బతేనని కూడా చూచితిని. ఎవడైనను విశ్వసించి శబ్బతును ఆచరించి, దానికి తోడుగా ఉండే ఆశీర్వాదమును పొందిన తరువాత దానిని విడిచిపెట్టి పవిత్ర ఆజ్ఞను లంఘించినయెడల, పై పరలోకమందు పరిపాలించుచున్న దేవుడు ఉన్నాడనేది ఎంత నిశ్చయమో అంత నిశ్చయముగా, తాము తమకు విరోధముగా పరిశుద్ధ పట్టణపు గుమ్మములను తామే మూసికొందురు. శబ్బతును గ్రహింపక, ఆచరింపకున్న దేవుని సంతానము కూడ దేవునికున్నదని నేను చూచితిని. దాని విషయమైయున్న వెలుగును వారు తిరస్కరింపలేదు. కష్టకాలము ఆరంభమున, మేము బయలుదేరి శబ్బతును మరింత సంపూర్ణముగా ప్రకటించుచుండగా, పరిశుద్ధాత్మతో నిండితిమి. దీనివలన సంఘమును, నామమాత్ర అడ్వెంటిస్టులను ఉగ్రకోపము పట్టెను; ఏలయనగా వారు శబ్బతు సత్యమును ఖండింపలేకపోయిరి. ఈకాలమందు దేవునిచేత ఎన్నుకోబడినవారు అందరును మేము సత్యము కలిగియున్నవారమని స్పష్టముగా చూచి, బయటికి వచ్చి, మాతో కూడ హింసను సహించిరి. చిన్న మందకు ఒక వాక్యము, 18, 19.

Though modified a little, the same passage just cited is found in the book Early Writings. In that book she includes commentary on her statement about “the time of trouble.” A Word to the Little Flock was the first publication of the disappointed faithful Millerites after the Great Disappointment of October 22, 1844, and decades later, when editors used portions of that pamphlet to include in the book Early Writings, they clarified that “the time of trouble” that was referred to was not the seven last plagues, for when the seven last plagues are poured out there is no mercy mixed with the judgments.

స్వల్ప సవరణలతోనైనా, ఇప్పుడే ఉదహరించిన అదే భాగము Early Writings అనే గ్రంథంలో లభ్యమవుతుంది. ఆ గ్రంథంలో ఆమె “సంకటకాలము” గురించిన తన ప్రకటనపై వ్యాఖ్యానాన్ని కూడా చేర్చింది. 1844 అక్టోబరు 22నాటి మహా నిరాశ అనంతరం, నిరాశకు గురైన విశ్వాసవంతులైన మిల్లెరైట్ల వారి మొదటి ప్రచురణ A Word to the Little Flock. దశాబ్దాల తరువాత, సంపాదకులు ఆ పుస్తికలోని కొన్ని భాగాలను Early Writings గ్రంథంలో చేర్చినప్పుడు, సూచింపబడిన “సంకటకాలము” అనేది చివరి ఏడు మహమ్మారులు కాదని వారు స్పష్టపరిచారు; ఎందుకనగా చివరి ఏడు మహమ్మారులు పోయబడినప్పుడు, తీర్పులతో కలిసిన కృప ఏమియు ఉండదు.

> “1. On page 33 is given the following: ‘I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question to unite the hearts of God’s dear, waiting saints. I saw that God had children who do not see and keep the Sabbath. They have not rejected the light upon it. And at the commencement of the time of trouble, we were filled with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully.’

> 1. 33వ పుటలో క్రింది విధముగా ఇవ్వబడియున్నది: "నేను చూచితిని, పరిశుద్ధ సబ్బతు దేవుని నిజమైన ఇశ్రాయేలును అనిశ్వాసులనుండి వేరుచేయు విభజనగోడగా ఇప్పటికీ ఉన్నదనీ, భవిష్యత్తులోను ఉండుననీ; మరియు సబ్బతు దేవునికి ప్రియులైన, నిరీక్షణలోనున్న పరిశుద్ధుల హృదయములను ఏకపరచు మహాప్రశ్న అనునదనీ. నేను చూచితిని, సబ్బతును గ్రహింపక, ఆచరించని దేవుని సంతానము దేవునికి ఉన్నదని. దాని విషయమై వారికి వచ్చిన వెలుగును వారు నిరాకరించలేదు. మరియు కష్టకాలము ఆరంభములో, మేము బయలుదేరి సబ్బతును మరింత సంపూర్ణముగా ప్రకటించుచుండగా, పరిశుద్ధాత్మతో నిండిపోయాము."

> “This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> "ఈ దర్శనం 1847లో ఇవ్వబడినది; ఆ కాలమందు శబ్బతు దినమును ఆచరించు అడ్వెంటు సహోదరులు చాలా కొద్దిమంది మాత్రమే యుండిరి; వారిలో కూడ కొద్దిమంది మాత్రమే, దాని ఆచరణ దేవుని ప్రజలకును అవిశ్వాసులకును మధ్య భేదరేఖను గీయునంత ప్రాముఖ్యమున్నదని భావించిరి. ఇప్పుడు ఆ దర్శనపు నెరవేర్పు కనబడుట ఆరంభమగుచున్నది. ఇక్కడ ప్రస్తావింపబడిన 'ఆ కష్టకాలము యొక్క ఆరంభము' అనుట, ప్లేగులు కుమ్మరింపబడుట ఆరంభమగు సమయమును సూచించదు; కానీ క్రీస్తు పరిశుద్ధస్థలములో నుండుచుండగా, అవి కుమ్మరింపబడుటకు కాస్త ముందు ఉండు స్వల్పకాలమును సూచించుచున్నది. ఆ సమయమందు, రక్షణయొక్క కార్యము ముగింపునకు చేరుచుండగా, భూమిమీద కష్టము వచ్చుచుండును, జాతులు కోపగించును; అయినను మూడవ దూతయొక్క కార్యమును అడ్డుకొనకుండునట్లుగా అవి అదుపులోనపెట్టబడుదురు. ఆ సమయమందే, 'అంత్య వర్షము', అనగా ప్రభువు సన్నిధి నుండి వచ్చు శీతలీకరణము, మూడవ దూతయొక్క బలమైన స్వరమునకు శక్తినిచ్చుటకును, ఏడు అంతిమ ప్లేగులు కుమ్మరింపబడునప్పుడు, ఆ కాలములో నిలిచియుండుటకై పరిశుద్ధులను సిద్ధపరచుటకును వచ్చును." Early Writings, 85.

At the Sunday law in the United States national apostasy will be followed by national ruin. At that Sunday law Adventism in the United States will be divided into two classes, one will receive the mark of the beast the other the seal of God. The national ruin of the United States is represented by the first three plagues of Egypt. Those judgments continue until the close of human probation, then the seven last plagues that are unmixed with mercy are poured out.

అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివారపు చట్టము అమలులోకి వచ్చినప్పుడు, జాతీయ ధర్మత్యాగము తరువాత జాతీయ వినాశనము కలుగును. ఆ ఆదివారపు చట్టము సందర్భములో, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని అడ్వెంటిజం రెండు వర్గాలుగా విభజింపబడును; ఒక వర్గము మృగపు ముద్రను పొందును, మరొకటి దేవుని ముద్రను పొందును. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల జాతీయ వినాశనము ఈగుప్తు మొదటి మూడు పీడలద్వారా సూచింపబడింది. ఆ దైవతీర్పులు మనుష్యుల అనుగ్రహకాలము ముగిసేవరకు కొనసాగును; అప్పుడు కరుణతో మిళితము కాని ఆఖరి ఏడు పీడలు పోసిపారించబడును.

My point is less about the prophetic history of Egypt and more about the fact that Ellen White identifies Egypt as the symbol of the nation that forces the entire world to receive the mark of the beast, for in doing so she is using the beginning to illustrate the end, which is the prophetic signature of Jesus as the Alpha and Omega. In the Exodus story when the Lord is entering into covenant with ancient Israel, He introduces Himself with a new name.

నా ముఖ్యాంశం ఈజిప్టు యొక్క ప్రవచన చరిత్ర గురించి కాదును; అంతకంటే, ఎలెన్ వైట్ ఈజిప్టును సమస్త లోకమును మృగముని ముద్రను స్వీకరించుటకు బలవంతం చేసే జాతికి చిహ్నముగా గుర్తించిందనే వాస్తవంపైనే. ఎందుకంటే అలా చేయుచూ ఆమె ఆరంభమును ఆధారముగా చేసుకొని అంత్యమును వివరిస్తోంది; ఇదే ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా అయిన యేసు యొక్క ప్రవచనాత్మక సంతకం. నిర్గమకాండ కథనంలో ప్రభువు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుతో ఒడంబడికలో ప్రవేశించినప్పుడు, ఆయన తనను తాను కొత్త నామముతో పరిచయపరచుకున్నాడు.

> Then the Lord said unto Moses, Now shalt thou see what I will do to Pharaoh: for with a strong hand shall he let them go, and with a strong hand shall he drive them out of his land.

> అప్పుడు యెహోవా మోషేతో ఇట్లనెను: ఫరోపైన నేను చేయబోవు కార్యమును ఇప్పుడు నీవు చూచెదవు; బలమైన చేతి బలవంతముచేత అతడు వారిని విడిచిపెట్టును, బలమైన చేతి బలవంతముచేత అతడు వారిని తన దేశమునుండి తరిమివేయును.

> And God spake unto Moses, and said unto him, I am the Lord: And I appeared unto Abraham, unto Isaac, and unto Jacob, by the name of God Almighty, but by my name JEHOVAH was I not known to them.

> దేవుడు మోషేతో పలికెను; అతనితో ఇట్లనెను: నేనే యెహోవాను. నేను అబ్రహామునకు, ఇస్సాకునకు, యాకోబునకు సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడు అనే నామముచేత ప్రత్యక్షమయ్యాను; కాని నా నామమైన JEHOVAH చేత నేను వారికి తెలియబడలేదు.

> And I have also established my covenant with them, to give them the land of Canaan, the land of their pilgrimage, wherein they were strangers. And I have also heard the groaning of the children of Israel, whom the Egyptians keep in bondage; and I have remembered my covenant. Wherefore say unto the children of Israel, I am the Lord, and I will bring you out from under the burdens of the Egyptians, and I will rid you out of their bondage, and I will redeem you with a stretched out arm, and with great judgments: And I will take you to me for a people, and I will be to you a God: and ye shall know that I am the Lord your God, which bringeth you out from under the burdens of the Egyptians. And I will bring you in unto the land, concerning the which I did swear to give it to Abraham, to Isaac, and to Jacob; and I will give it you for an heritage: I am the Lord.

> వారితో నా నిబంధనను కూడ నేను స్థాపించితిని, వారు పరదేశులై తిరిగిన దేశమైన కనాను దేశమును వారికి ఇయ్యుటకై. అలాగే మిస్రయీయులు దాస్యములో బంధించి ఉంచుచున్న ఇశ్రాయేలు సంతానపు నిట్టూర్పులను నేను ఆలకించితిని; నా నిబంధనను జ్ఞాపకము చేసికొన్నాను. కావున ఇశ్రాయేలు సంతానముతో ఇట్లు చెప్పుము: నేను యెహోవాను; మిస్రయీయుల భారముల క్రిందనుండి మిమ్మును వెలుపలికి తెచ్చెదను, వారి దాస్యములోనుండి మిమ్మును విడిపించెదను, పొడిగించిన భుజముచేతను మహా తీర్పులతోను మిమ్మును విమోచించెదను. మిమ్మును నాకు ప్రజలుగా స్వీకరించెదను; మీకు దేవుడనై యుందును; మిమ్మును మిస్రయీయుల భారముల క్రిందనుండి వెలుపలికి తేవుచున్న మీ దేవుడైన యెహోవాను నేనని మీరు తెలిసికొందురు. అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబులకు దానిని ఇయ్యునని నేను ప్రమాణము చేసిన ఆ దేశములోనికి మిమ్మును చేర్చెదను; దానిని మీకు స్వాస్థ్యముగా ఇస్తును; నేనే యెహోవాను.

> And Moses spake so unto the children of Israel: but they hearkened not unto Moses for anguish of spirit, and for cruel bondage. Exodus 6:1–9.

> అట్లనే మోషే ఇశ్రాయేలు సంతానమునకు చెప్పెను; కాని ఆత్మబాధచేతను, కఠినదాస్యముచేతను వారు మోషే వాక్యమును ఆలకించలేదు. నిర్గమకాండము 6:1-9.

The Lord here is identifying Moses as the representative of His covenant as were Jacob, Isaac and Abraham. Until the history of Moses the name JEHOVAH was unknown to Abraham and his descendants, and in the history of the renewing of Abraham’s covenant when the Hebrews were to be delivered from Egyptian bondage the Lord introduces a new revelation of His character, for a name represents character prophetically. When Abram entered into covenant with the Lord, the Lord changed his name to Abraham. At the beginning of the prophecy of Egyptian bondage the human representative of the covenant had his name changed and at the end of that prophecy God introduced a new name for Himself.

ఇక్కడ ప్రభువు యాకోబు, ఇస్సాకు, అబ్రాహాము వలెనే తన ఒడంబడికకు ప్రతినిధిగా మోషేను గుర్తించుచున్నాడు. మోషే కాలము వరకు యెహోవా అనే నామము అబ్రాహాము గానీ అతని సంతతివారిగానీ తెలిసినది కాదు; అబ్రాహాము ఒడంబడిక పునరుద్ధరణ చరిత్రలో—హెబ్రీయులు ఐగుప్తు బంధనము నుండి విమోచింపబడబోవు సమయములో—ప్రభువు తన స్వభావమునకు సంబంధించిన కొత్త ప్రకటనను పరిచయపరచెను, ఎందుకనగు నామము ప్రవచనాత్మకముగా స్వభావమును సూచించును. అబ్రాము ప్రభువుతో ఒడంబడికలో ప్రవేశించినప్పుడు, ప్రభువు అతని నామమును అబ్రాహాము అని మార్చెను. ఐగుప్తు బంధనము గురించిన ప్రవచనారంభమున ఒడంబడికకు మానవ ప్రతినిధి నామమార్పు పొందెను; ఆ ప్రవచనాంతమున దేవుడు తనకొరకు ఒక కొత్త నామమును పరిచయపరచెను.

Abram entered into covenant in chapter fifteen and there set forth the prophecy of Egyptian bondage for four hundred years. In chapter seventeen Abram was given the rite of circumcision and his and Sarah’s names were changed.

పదిహేనవ అధ్యాయములో అబ్రాము నిబంధనలో ప్రవేశించాడు; అక్కడ నాలుగు వందల సంవత్సరములపాటు ఉండబోవు ఐగుప్తీయ బంధత్వము గురించిన ప్రవచనము వెల్లడించబడింది. పదిహేడవ అధ్యాయములో అబ్రామునకు సున్నతి కర్మకాండము స్థాపించబడింది, మరియు ఆయనదియు సరాయి దియు నామములు మార్చబడినవి.

Four hundred years later Moses was raised up to fulfill Abraham’s four-hundred-year prophecy. Abraham, Isaac, Jacob and Moses all represent the one hundred and forty-four thousand who enter into covenant with the Lord in the last days.

నాలుగు వందల సంవత్సరాల తరువాత, అబ్రాహాము యొక్క నాలుగు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనము నెరవేర్చుటకై మోషే లేపబడెను. అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబు, మోషే యందరూ, అంత్యకాలములో ప్రభువుతో నిబంధనలో ప్రవేశించువారైన ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందికి ప్రాతినిధ్యం వహించుదురు.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.

> "ఈ భూమి చరిత్రయొక్క చివరి దినములలో, తన ఆజ్ఞలను కాపాడుచున్న తన జనులతో దేవుని నిబంధన పునరుద్ధరింపబడును." Review and Herald, ఫిబ్రవరి 26, 1914.

The separation of the Sabbath-keepers who accept the mark of the beast from the Sabbath-keepers who receive the seal of God is accomplished at the Sunday law. The separation is represented in the parable of the ten virgins.

మృగపు ముద్రను అంగీకరించు సబ్బత్ ఆచరించువారిని దేవుని ముద్రను పొందు సబ్బత్ ఆచరించువారిలోనుండి వేరు చేయుట, ఆదివారం చట్టమునందు నెరవేర్చబడును. ఆ వేర్పాటు పది కన్యల దృష్టాంతములో ప్రతిరూపింపబడినది.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> "మత్తయి సువార్త 25వ అధ్యాయములోని పది కన్యల ఉపమానం కూడా అడ్వెంటిస్టు జనుల అనుభవమును చిత్రీకరిస్తుంది." మహా సంఘర్షణ, 393.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> "నన్ను తరచుగా పదిమంది కన్యకల ఉపమానమునకు సూచించుదురు; అందులో ఐదుగురు జ్ఞానులు, ఐదుగురు మూర్ఖులు. ఈ ఉపమానం అక్షరశః నెరవేరియున్నది, అక్షరశః నెరవేరును కూడా; యేలనగా దీనికి ఈ కాలమునకు ప్రత్యేక అన్వయము కలదు. మూడవ దూతవారి సందేశమువలె, ఇది నెరవేరియున్నది మరియు కాలాంతము వరకు ప్రస్తుత సత్యముగా కొనసాగును." రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, ఆగస్టు 19, 1890.

The parable was fulfilled on October 22, 1844 when the wise and foolish virgins of Millerite history were separated. The beginning of Adventism represents the end of Adventism, and the separation at the end is a fulfillment of the parable of the ten virgins and the separation at the end is produced by the Sunday law.

మిల్లరైట్ చరిత్రలోని జ్ఞానవంతులైన కన్యలు మరియు మూర్ఖ కన్యలు విభజింపబడినప్పుడు, ఆ ఉపమానము 1844 అక్టోబరు 22న నెరవేరింది. ఆడ్వెంటిజము ఆరంభము, ఆడ్వెంటిజము ముగింపును సూచించును; అంత్యమందలి విభజన పది కన్యల ఉపమానమునకు నెరవేర్పుగా నిలుచును, మరియు ఆ విభజన ఆదివారం చట్టము వలన ఉద్భవించును.

> “Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

> "మరల, ఈ ఉపమానాలు బోధించునదేమనగా తీర్పు తరువాత కృపాకాలము ఉండదు. సువార్త కార్యము సమాప్తమగునప్పుడు, వెంటనే ధర్ములును దుష్టులును మధ్య విభజన జరుగును, మరియు ప్రతి వర్గమునకు గల విధి శాశ్వతముగా నిర్ణయింపబడును." క్రీస్తు యొక్క ఉపమాన పాఠాలు, 123.

The parable of the ten virgins identifies that it is the wise virgins of Adventism that receive the seal of God and the foolish virgins of Adventism that receive the mark of the beast at the Sunday law in the United States. The foolish virgins are also represented as Laodiceans.

పది కన్యల ఉపమానం, దేవుని ముద్రను స్వీకరించువారు అడ్వెంటిజంలోని జ్ఞానవంతులైన కన్యలని, అలాగే అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివారపు చట్టం సమయంలో మృగముని ముద్రను స్వీకరించువారు అడ్వెంటిజంలోని మూర్ఖ కన్యలని స్పష్టం చేస్తుంది. మూర్ఖ కన్యలు లవోదిక్యులుగాను సూచించబడ్డారు.

> “The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.

> "మూర్ఖ కన్యలచేత సూచింపబడిన సంఘ స్థితి, లవోదికేయ స్థితి అని కూడా పేర్కొనబడుతుంది." రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, ఆగస్టు 19, 1890.

In the last days, when God renews His covenant with His commandment-keeping people, God will reveal a new name of Himself as He did when He renewed the covenant in the time of Moses. The condition of the foolish virgins is that they have no oil, and the condition of the Laodiceans is that they are too blind to see they have no oil. It is obvious that if the foolish virgins are Laodiceans, then the wise virgins are Philadelphians.

అంత్యదినములలో, ఆజ్ఞలను గైకొనుచున్న తన ప్రజలతో దేవుడు తన నిబంధనను పునరుద్ధరించునప్పుడు, మోషే కాలమందు ఆయన నిబంధనను పునరుద్ధరించినప్పుడు చేసినట్లే, దేవుడు తన నూతన నామమును ప్రకటించును. మూఢ కన్యకల స్థితి ఏమనగా, వారి యొద్ద నూనె లేదు; లవొదికీయుల స్థితి ఏమనగా, వారి యొద్ద నూనె లేనని చూడలేనంతగా వారు అంధులై యున్నారు. కాబట్టి, మూఢ కన్యకలు లవొదికీయులై యుంటే, జ్ఞానవంత కన్యకలు ఫిలదెల్ఫీయులేననేది స్పష్టము.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name.

> ఫిలదెల్ఫియాలోనున్న సంఘదూతునికి వ్రాయుము: పరిశుద్ధుడును సత్యవంతుడును దావీదు తాళము కలవాడును, తలుపు తీయగా ఎవరును మూయజాలరు, మూయగా ఎవరును తీయజాలరు, తానే ఈలాగు చెప్పుచున్నాడు. నీ క్రియలను నాకు తెలియును; ఇదిగో, ఎవడును మూయజాలనంతవిధముగా నేను నీ ముందర తలుపు తెరచి ఉంచితిని; నీవు స్వల్ప శక్తియైయున్నను నా వాక్యమును గైకొని నా నామమును నిరాకరింపలేదు.

> Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Because thou hast kept the word of my patience, I also will keep thee from the hour of temptation, which shall come upon all the world, to try them that dwell upon the earth.

> ఇదిగో, సాతానుని సభకు చెందినవారు, తమను యూదులమని చెప్పుకొని యూదులు కానివారు, అబద్ధము చెప్పువారు, వారిని నేను నీ పాదములయెదుటికి వచ్చి నమస్కరించునట్లుగా చేసి, నేను నిన్ను ప్రేమించితినని వారికి తెలిసికొనునట్లుగా చేయుదును. నీవు నా సహన వాక్యమును గైకొనినందున, భూమిమీద నివసించువారిని శోధించుటకై సర్వలోకముమీదికి రాబోవుచున్న శోధన సమయములోనుండి నేను కూడా నిన్ను కాపాడుదును.

> Behold, I come quickly: hold that fast which thou hast, that no man take thy crown. Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:7–13.

> ఇదిగో, నేను త్వరితముగా వచ్చుచున్నాను; నీ వశములో ఉన్నదాన్ని దృఢముగా పట్టుకొనుము, ఏ మనుష్యుడును నీ కిరీటమును తీసికొనకుండునట్లు. జయించినవానిని నా దేవుని ఆలయములో ఒక స్థంభముగా చేయుదును; అతడు ఇకపై దాని బయటికి వెలువడడు; మరియు నేను అతనిమీద నా దేవుని నామమును వ్రాయుదును, మరియు నా దేవుని పట్టణముని నామమును, అనగా నూతన యెరూషలేమును, అది పరలోకమునుండి నా దేవునియొద్దనుండి దిగివచ్చుచున్నది; మరియు నా నూతన నామమును అతనిమీద వ్రాయుదును. చెవి గలవాడు సంఘములకు ఆత్మ చెప్పుచున్నది వినుగాక. ప్రకటన గ్రంథము 3:7-13.

The Philadelphians represent the one hundred and forty-four thousand and they are promised that God would write His new name upon them. When the Lord enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand, He will introduce a new name of Himself. Abraham was told by the Lord that He was God Almighty.

ఫిలదెల్ఫ్యా వారు ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నారు, మరియు దేవుడు తనయొక్క నూతన నామమును వారిమీద వ్రాయునని వారికి వాగ్దానం కలిగియున్నది. ప్రభువు ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందితో నిబంధనలో ప్రవేశించునప్పుడు, తనయొక్క నూతన నామమును ప్రకటించును. అబ్రాహాముతో ప్రభువు, ‘నేను సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడను’ అని సెలవిచ్చెను.

> And when Abram was ninety years old and nine, the Lord appeared to Abram, and said unto him, I am the Almighty God; walk before me, and be thou perfect. And I will make my covenant between me and thee, and will multiply thee exceedingly. And Abram fell on his face: and God talked with him, saying, As for me, behold, my covenant is with thee, and thou shalt be a father of many nations. Neither shall thy name any more be called Abram, but thy name shall be Abraham; for a father of many nations have I made thee. Genesis 17:1–5.

> అబ్రాము తొంభై తొమ్మిది సంవత్సరముల వాడైయుండగా, యెహోవా అబ్రామునకు ప్రత్యక్షమై అతనితో చెప్పెను: నేను సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడను; నా సన్నిధిలో నడుచుచు, నిర్దోషిగా ఉండు. నేను నా నిబంధనను నాకు నీకు మధ్య స్థాపింతును, నిన్ను మిక్కిలి విస్తరింపజేసెదను. అప్పుడు అబ్రాము తన ముఖముమీద పడ్డాడు; దేవుడు అతనితో మాటలాడి చెప్పెను: నా విషయమై ఇదిగో, నా నిబంధన నీతోనే నున్నది; నీవు అనేక జనముల తండ్రివై యుందువు. ఇకమీదట నీ పేరు అబ్రాము అని పిలువబడక, నీ పేరు అబ్రాహాము అగును; ఎందుకనగా నిన్ను అనేక జనముల తండ్రిగా నేను చేసియున్నాను. ఆదికాండము 17:1-5.

When the Lord first entered into covenant with a chosen people in the time of Abraham, He identified Himself as the Almighty God. When He furthered His covenant relationship in the time of Moses, for the first time he identified Himself as JEHOVAH. When Jesus came to confirm the covenant with many for one week, He introduced a new name of God that had only been expressed one time in the Old Testament and that was by a Babylonian.

ప్రభువు అబ్రాహాము కాలమందు ఎంపికైన ప్రజలతో మొదట నిబంధనలో ప్రవేశించినప్పుడు, తన్నుతానే సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడని ప్రకటించెను. మోషే కాలమందు తన నిబంధన సంబంధాన్ని మరింత విస్తరించినప్పుడు, మొదటిసారిగా తన్నుతానే యెహోవా అని ప్రకటించెను. యేసు ఒక వారమునకు అనేకులతో నిబంధనను దృఢపరచుటకు వచ్చినప్పుడు, పాత నిబంధనలో ఒక్కసారి మాత్రమే, అదికూడా బాబులోనీయునిచేత, ఉచ్చరించబడిన దేవుని ఒక నూతన నామమును ఆయన పరిచయపరచెను.

> Then Nebuchadnezzar the king was astonied, and rose up in haste, and spake, and said unto his counsellors, Did not we cast three men bound into the midst of the fire? They answered and said unto the king, True, O king. He answered and said, Lo, I see four men loose, walking in the midst of the fire, and they have no hurt; and the form of the fourth is like the Son of God. Daniel 3:24, 25.

> అప్పుడు నెబుకద్నెజరు రాజు విస్మయించి త్వరగా లేచి మాటలాడి తన సలహాదారులతో చెప్పెను, మేము ముగ్గురు మనుష్యులను కట్టబట్టి అగ్నియ మధ్యలో వేయలేదునా? వారు రాజుతో ఉత్తరమిచ్చి యీలాగుననిరి, సత్యమే, ఓ రాజా. అతడు ప్రత్యుత్తరమిచ్చి చెప్పెను, ఇదిగో, నేను అగ్నియ మధ్యలో బంధములు విప్పబడి నలుగురు మనుష్యులు నడచుచున్నట్లు చూచుచున్నాను; వారికి ఏ హానియు లేదు; నాలుగవవాని రూపము దేవుని కుమారునివలె ఉంది. దానియేలు 3:24, 25.

It is very easy to establish that chapter three of Daniel is identifying the Sunday law in the United States. In Daniel three Shadrach, Meshach and Abednego represent the one-hundred and forty-four thousand. The one hundred and forty-four thousand are those that renew the covenant for the final time. In Daniel three we see a prophetic illustration of the Sunday law and latter rain history. Christ was and will be in the fires of persecution with his three worthies, representing not only the one hundred and forty-four thousand, but also the three angels messages. In the fire, which is typifying the Sunday law crisis, He is identified with one of His names, and it’s a name that would not be introduced into history until Christ arrived as the Son of God. In the illustration of chapter three we see those that renew the covenant at the end of the world interacting with Christ during the final crisis, and He has a name that no man knew.

దానియేలు గ్రంథములోని మూడవ అధ్యాయం అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివారపు చట్టమును సూచించుచున్నదని నిరూపించుట అత్యంత సులభము. దానియేలు మూడవ అధ్యాయములో షద్రక్, మేషక్, అబేద్నెగోలు ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందికి ప్రతీకలై యున్నారు. ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందే ఒడంబడికను తుదిసారిగా పునరుద్ధరించువారు. దానియేలు మూడవ అధ్యాయములో మనము ఆదివారపు చట్టమును గూర్చియు అంత్య వర్ష చరిత్రను గూర్చియు ఒక ప్రవచనాత్మక దృష్టాంతమును చూచుచున్నాము. క్రీస్తు తన ముగ్గురు ఘనులతో కూడ పీడనాగ్నిలో ఉండెను; మరల ఉండును; వారు కేవలం ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందినే కాక, మూడు దూతల సందేశములను కూడ ప్రాతినిధ్యం వహించుచున్నారు. ఆ అగ్నిలో—అది ఆదివారపు చట్ట సంక్షోభమునకు ప్రతిరూపముగా నుండినదై—ఆయన తన నామములలో ఒక నామముచేత గుర్తింపబడెను; ఆ నామము దేవుని కుమారుడై క్రీస్తు వచ్చిన దాకా చరిత్రలో పరిచయింపబడలేదు. మూడవ అధ్యాయపు దృష్టాంతములో లోకాంత్యమందు ఒడంబడికను పునరుద్ధరించువారు అంతిమ సంక్షోభమునందు క్రీస్తుతో సాంగత్యములో నుండుటను మనము దర్శించుచున్నాము; అట్టి ఆయనయొద్ద ఎవరికిని తెలియని ఒక నామము యున్నది.

Before I stray too far away from our consideration of the Egyptian deliverance representing the Sunday law in the United States, we should remind ourselves that before the first of the ten plagues began in Egypt there was genuine Sabbath agitation.

యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లోని ఆదివార చట్టానికి ప్రతిరూపమై నిలిచే ఈగుప్తులోనుండి విమోచనమును గూర్చిన మన పరిశీలననుండి మరీ దూరంగా తొలగిపోక ముందే, ఈగుప్తులో పది దండనలలో మొదటిదీ ఆరంభమగునపూర్వమే సబ్బతుదినమును గూర్చిన యదార్థ ఆందోళన ఉన్నదని మనము స్మరించుకొనవలెను.

> And Pharaoh said, Behold, the people of the land now are many, and ye make them rest from their burdens. And Pharaoh commanded the same day the taskmasters of the people, and their officers, saying, Ye shall no more give the people straw to make brick, as heretofore: let them go and gather straw for themselves. And the tale of the bricks, which they did make heretofore, ye shall lay upon them; ye shall not diminish ought thereof: for they be idle; therefore they cry, saying, Let us go and sacrifice to our God. Let there more work be laid upon the men, that they may labour therein; and let them not regard vain words. And the taskmasters of the people went out, and their officers, and they spake to the people, saying, Thus saith Pharaoh, I will not give you straw. Go ye, get you straw where ye can find it: yet not ought of your work shall be diminished. So the people were scattered abroad throughout all the land of Egypt to gather stubble instead of straw. And the taskmasters hasted them, saying, Fulfil your works, your daily tasks, as when there was straw. And the officers of the children of Israel, which Pharaoh’s taskmasters had set over them, were beaten, and demanded, Wherefore have ye not fulfilled your task in making brick both yesterday and today, as heretofore? Then the officers of the children of Israel came and cried unto Pharaoh, saying, Wherefore dealest thou thus with thy servants? There is no straw given unto thy servants, and they say to us, Make brick: and, behold, thy servants are beaten; but the fault is in thine own people. But he said, Ye are idle, ye are idle: therefore ye say, Let us go and do sacrifice to the Lord. Go therefore now, and work; for there shall no straw be given you, yet shall ye deliver the tale of bricks. And the officers of the children of Israel did see that they were in evil case, after it was said, Ye shall not minish ought from your bricks of your daily task. Exodus 5:5–19.

> అప్పుడు ఫరో ఇలా చెప్పెను: ఇదిగో, ఇప్పుడు దేశమున ప్రజలు అనేకులై యున్నారు; అయినను మీరు వారిని వారి భారములనుండి విశ్రాంతి పొందునట్లు చేయుచున్నారు. అదే దినమున ఫరో ప్రజల పని చేయించువారైన అధిపతులకును వారి అధికారులకును ఆజ్ఞాపించి చెప్పెను: ఇకమీదట ఇటుకలు చేయుటకై పూర్వంలాగు ప్రజలకు పరకను ఇవ్వకుడి; వారే వెళ్లి తమకై పరకను సమకూర్చుకొనునట్లు చేయుడి. అయితే పూర్వము వారు చేసిన ఇటుకల లెక్కను వారిమీద వేసి వసూలుచేయుడి; అందులో ఏమాత్రమును తగ్గింపకూడదు; వారు ఆలస్యులై యున్నారు గనుక, మనము వెళ్లి మన దేవునికి బలి అర్పింతుమని అరుచున్నారు. కాబట్టి ఆ మనుష్యుల మీద మరింత పని మోపుడి, వారు దానిలో శ్రమించునట్లు; వ్యర్థ వాక్యములను వారు గమనింపకుండునట్లు చేయుడి. అప్పుడు ప్రజలకు పని చేయించువారు వారి అధికారులతో కూడ బయలుదేరి ప్రజలతో ఇట్లనిరి: ఫరో ఇలా సెలవిచ్చుచున్నాడు—మీకు నేను పరకను ఇవ్వను. మీరు వెళ్లి దొరికినచోట మీకే పరకను సమకూర్చుకొనుడి; అయినను మీ పనిలో ఏమాత్రము తగ్గింపబడకూడదు. కాబట్టి ప్రజలు పరకకు బదులుగా భూసిని సమకూర్చుకొనుటకై ఐగుప్తు దేశమంతట చెల్లాచెదురుగా వ్యాపించిరి. పని చేయించువారు వారిని తొందర పెట్టుచు, పరక ఉన్నప్పుడు చేసినట్లే మీ ప్రతిదిన కట్టుబడి యున్న పనిని నెరవేర్చుడని చెప్పుచుండిరి. ఫరో పని చేయించువారు వారి మీద నియమించిన ఇశ్రాయేలీయుల కుమారుల అధికారులు కొట్టబడిరి, మరియు వారు—ఇంతకుముందులాగు నిన్నను ఇవాళను ఇటుకలు చేయుటలో మీ కట్టుబడి యున్న పనిని ఏల నెరవేర్చలేదు?—అని విచారించిరి. అప్పుడు ఇశ్రాయేలీయుల కుమారుల అధికారులు వచ్చి ఫరోవద్ద మోరపెట్టి చెప్పిరి: నీ దాసులతో నీవు యీ విధముగా ఏల ప్రవర్తించుచున్నావు? నీ దాసులకు పరక ఇవ్వబడుటలేదు; అయినను మాకు, ఇటుకలు చేయుడని చెప్పుచున్నారు; ఇదిగో, నీ దాసులు కొట్టబడుచున్నారు; అయితే దోషము నీ ప్రజలయందే ఉన్నది. అతడు అయితే చెప్పినదేమనగా, మీరు ఆలస్యులు, మీరు ఆలస్యులు; అందుచేతనే మీరు, మనము వెళ్లి ప్రభువుకు బలి అర్పింతుమని చెప్పుచున్నారు. కాబట్టి ఇప్పుడు వెళ్లి పని చేయుడి; మీకు పరక ఏమాత్రమును ఇవ్వబడదు, అయినను ఇటుకల లెక్కను మీరు తప్పక సమర్పించవలెను. మీరు మీ ప్రతిదినపు పనియైన ఇటుకల విషయంలో ఏ మాత్రం తగ్గింపకూడదని చెప్పబడిన తరువాత, ఇశ్రాయేలీయుల కుమారుల అధికారులు తాము చెడ్డ స్థితిలో నున్నారని గ్రహించిరి. నిర్గమకాండము 5:5-19.

Before the Sunday law there will be escalating agitation against those who keep the seventh-day Sabbath, just as there was leading up to the Egyptian plagues. Moses was the one that was identified by both the Egyptians and the Hebrews as the one who was causing all the trouble, just as Ahab accused Elijah of.

ఆదివారపు చట్టము అమలులోకి రాకమునుపు, ఏడవ దిన శబ్బత్తును ఆచరించువారిమీద క్రమక్రమంగా తీవ్రమవు వ్యతిరేక ఆందోళన ఏర్పడును; ఇదేవిధంగా ఈజిప్టు పీడలకు ముందుగా కూడా జరిగింది. సమస్త కల్లోలములకు కారణుడు మోషేనేనని, ఈజిప్తీయులునూ హెబ్రీయులునూ ఇరు వర్గాలవారు గుర్తించి నిందించిరి; ఎలీయుపై అహాబు మోపిన నిందవలెనే.

> And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim. 1 Kings 18:17, 18.

> అహాబు ఏలీయాను చూచినప్పుడు, అహాబు అతనితో చెప్పెను: ఇశ్రాయేలును కలతపరచువాడు నీవేనా? అతడు ప్రత్యుత్తరమిచ్చి చెప్పెను: ఇశ్రాయేలును కలతపరచినది నేనుకాదు; అయితే నీవును నీ తండ్రి యింటివారును—మీరు యెహోవా ఆజ్ఞలను విడిచివేసితిరి, నీవు బాళ్లను అనుసరించితివి. 1 రాజులు 18:17, 18.

The story of Moses illustrates the Sunday law history and the story of Elijah illustrates the Sunday law history. Together, or apart Moses and Elijah are symbols. At the Transfiguration of Christ, they together represented the one hundred and forty-four thousand who do not die and those who die in the Lord. Moses was resurrected, Elijah never died. They are also the two prophets who are the tormentors of the people in Revelation eleven. Much truth is represented by Moses and Elijah as symbols, and we hope to address that later.

మోషే కథ ఆదివార దిన చట్ట చరిత్రను చిత్రీకరిస్తుంది, మరియు ఎలీయా కథ కూడా ఆదివార దిన చట్ట చరిత్రను చిత్రీకరిస్తుంది. కలిసైనా, విడిగానైనా, మోషే మరియు ఎలీయా ప్రతీకలుగా నిలుస్తారు. క్రీస్తు రూపాంతర సమయంలో, వారు కలసి మరణించని నూట నలభై నాలుగు వేలనూ, అలాగే ప్రభువునందు మరణించిన వారినీ ప్రతినిధీకరించారు. మోషే పునరుత్థానము పొందాడు; ఎలీయా ఎప్పుడూ మరణించలేదు. ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలో ప్రజలను యాతనపెట్టువారిగా చెప్పబడిన ఆ ఇద్దరు ప్రవక్తలు కూడా వీరే. మోషే మరియు ఎలీయా ప్రతీకలుగా బహు సత్యము ప్రతినిధీకరించబడింది, దానిని మేము తరువాత ప్రస్తావించుదుమని ఆశిస్తున్నాము.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

> ఇదిగో, యెహోవా యొక్క గొప్పయు భయంకరమైన దినము వచ్చుటకు మునుపు, నేను ప్రవక్త ఎలీయాను మీ యొద్దకు పంపెదను. అతడు తండ్రుల హృదయములను పిల్లలయొద్దకు, పిల్లల హృదయములను తండ్రులయొద్దకు త్రిప్పును; నేను వచ్చి భూమిని శాపముచేత కొట్టకుండునట్లు. మలాకీ 4:5, 6.

Just before human probation closes “Elijah the prophet” is to appear with a special message that turns “the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers.” The prophets all testify of the end of the world, and they all agree with each other.

మానవుల కృపాకాలము ముగియుటకు కొద్దిముందు, "ప్రవక్త ఏలీయా" ఒక ప్రత్యేక సందేశముతో ప్రత్యక్షమగును; అది "తండ్రుల హృదయములను కుమారులవైపు, కుమారుల హృదయములను వారి తండ్రులవైపు త్రిప్పును." సమస్త ప్రవక్తలు లోకాంతమును గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుచున్నారు, మరియు వారందరూ పరస్పరముగా ఏకీభవించుచున్నారు.

> And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.

> ప్రవక్తల ఆత్మలు ప్రవక్తలకు లోబడియున్నవి. ఎందుకనగా దేవుడు గందరగోళమునకు కారకుడు కాదు, శాంతికి కారకుడు; పరిశుద్ధుల సమస్త సంఘములన్నిటిలోలాగానే. 1 కోరింథీయులకు 14:32, 33.

Elijah’s message arrives just before the great and dreadful day of the Lord; therefore, it is the very same special message in the book of Revelation which is represented as “the Revelation of Jesus Christ.” When “the time is at hand” Elijah’s special message shows God’s “servants things which must shortly come to pass.”

ప్రభువుయొక్క గొప్పయు భయంకరమైన దినమునకు ముందుగానే ఏలీయా యొక్క సందేశము ప్రత్యక్షమగును; అందువలన, అది ప్రకటన గ్రంథములో ‘యేసుక్రీస్తుయొక్క ప్రకటన’గా వర్ణింపబడిన అదే ఆ ప్రత్యేక సందేశమే. ‘కాలము సమీపమాయెను’ యప్పుడు, ఏలీయా యొక్క ప్రత్యేక సందేశము దేవునియొక్క సేవకులకు ‘త్వరలో సంభవించవలసిన సంగతులను’ తెలియజేయును.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> దేవుడు ఆయనకు ఇచ్చిన యేసుక్రీస్తు ప్రకటన, త్వరలో సంభవింపవలసిన సంగతులను తన దాసులకు చూపుటకై, ఆయన తన దూతను పంపి దీన్ని తన దాసుడైన యోహానుకు సూచింపజేసెను. అతడు దేవుని వాక్యమునకును, యేసుక్రీస్తు సాక్ష్యమునకును, తాను చూచిన సమస్త సంగతులకును సాక్ష్యమిచ్చెను. ఈ ప్రవచనపు మాటలను చదివువాడును, వినువారును, అందులో వ్రాయబడిన వాటిని గైకొనువారును ధన్యులు; ఏనందుననగా కాలము సమీపమై యున్నది. ప్రకటన గ్రంథము 1:1-3.

Notice that when Malachi employs Elijah as a symbol, he includes a direct reference to commandment keeping.

మలాకీ ప్రవక్త ఎలీయాను ప్రతీకంగా వినియోగించినప్పుడు, ఆయన ఆజ్ఞాపాలనకు సంబంధించి ప్రత్యక్ష సూచనను చేర్చుతాడని గమనించండి.

> Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:4–6.

> నా సేవకుడైన మోషేకు నేను హోరేబులో ఇశ్రాయేలయావత్తునకై ఆజ్ఞాపించిన, కట్టడములు మరియు తీర్పులతో కూడిన ధర్మశాస్త్రమును జ్ఞాపకముంచుకొనుడి. ఇదిగో, యెహోవా యొక్క గొప్పయు భయంకరమైన దినము రాకమునుపు నేను ప్రవక్త ఎలీయాను మీకు పంపుదును. అతడు తండ్రుల హృదయములను పిల్లలవైపు, పిల్లల హృదయములను వారి తండ్రులవైపు తిరిగించును; నేను వచ్చి భూమిని శాపముతో కొట్టకుండునట్లు. మలాకీ 4:4-6.

These three verses are the last of the Old Testament, and contain the final promise of the Old Testament as well as an emphasis on keeping the ten commandments. There are seven “blessings” in the book of Revelation and the final one is a blessing upon those who keep the ten commandments.

ఈ మూడు వచనములు పాత నిబంధనలో చివరివి; అవి పాత నిబంధనయొక్క అంతిమ వాగ్దానమును, దశాజ్ఞలను పాటించుటయందు ప్రాముఖ్యతను కలిగియున్నవి. ప్రకటన గ్రంథమందు ఏడు "ఆశీర్వాదములు" ఉన్నవి; వాటిలో చివరిది దశాజ్ఞలను పాటించువారిమీదనున్న ఆశీర్వాదము.

> I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Blessed are they that do his commandments, that they may have right to the tree of life, and may enter in through the gates into the city. Revelation 22:13, 14.

> నేనే ఆల్ఫా, ఒమేగా, ఆదియును అంత్యమును, మొదటివాడును చివరివాడును. ఆయన ఆజ్ఞలను ఆచరించువారు ధన్యులు; అట్లు వారు జీవవృక్షముపై హక్కు పొందుటకును, గవాక్షముల ద్వారా నగరములోనికి ప్రవేశించుటకును. ప్రకటన గ్రంథము 22:13, 14.

The last promise in the Old Testament informs us to “Remember” the ten commandments, but in so doing it emphasizes the one commandment that includes the command to “remember.”

పాత నిబంధనలోని చివరి వాగ్దానం పది ఆజ్ఞలను 'స్మరించుమని' మనకు ఆదేశిస్తుంది; అయితే అలా చేయుచుండగా, 'స్మరించుము' అనే ఆజ్ఞను తనలో పొందుపరచిన ఆ ఒక్క ఆజ్ఞనే ఇది ప్రత్యేకంగా ప్రాధాన్యపరచుతుంది.

> Remember the sabbath day, to keep it holy. Six days shalt thou labour, and do all thy work: But the seventh day is the sabbath of the Lord thy God: in it thou shalt not do any work, thou, nor thy son, nor thy daughter, thy manservant, nor thy maidservant, nor thy cattle, nor thy stranger that is within thy gates: For in six days the Lord made heaven and earth, the sea, and all that in them is, and rested the seventh day: wherefore the Lord blessed the sabbath day, and hallowed it. Exodus 20:8–11.

> సబ్బతు దినమును దానిని పరిశుద్ధముగా ఉంచుటకై స్మరించుము. ఆరు దినములలో నీవు శ్రమించి నీ సమస్త కార్యమును చేయవలెను; కాని ఏడవ దినము నీ దేవుడైన యెహోవా యొక్క సబ్బతు దినము; ఆ దినమున నీవు కార్యమేదియు చేయకూడదు, నీవు గాని, నీ కుమారుడు గాని, నీ కుమార్తె గాని, నీ దాసుడు గాని, నీ దాసి గాని, నీ పశువులు గాని, నీ గుమ్మములలోనున్న పరదేశి గాని. ఎందుకనగా ఆరు దినములలో యెహోవా ఆకాశమును, భూమిని, సముద్రమును, వాటిలోనున్న సమస్తమును సృష్టించి, ఏడవ దినమున విశ్రాంతినొందెను; కాబట్టి యెహోవా సబ్బతు దినమును ఆశీర్వదించి దానిని పరిశుద్ధపరచెను. నిర్గమకాండము 20:8-11.

The last promise in both the Old and New Testaments emphasizes the commandments of God with a special emphasis on the seventh-day Sabbath. Malachi says to “remember” and John informs us you are blessed for doing so. The seventh-day Sabbath commemorates God’s creation and his creative power. The Sabbath also becomes the point of controversy in the last days of earth’s history. When John records the “blessing” upon those who do his commandments, he is simply recording what Jesus, the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last proclaimed. Therefore, the last promise of the New Testament has to do with the Seventh-day Sabbath and also the attribute of divinity that identifies the end by the beginning.

పాత, క్రొత్త నిబంధనల రెండింటిలోనూ చివరి వాగ్దానం దేవుని ఆజ్ఞలను ప్రధానంగా ప్రాముఖ్యతనిచ్చి, ప్రత్యేకంగా ఏడవ దిన శబ్బతుపై విశేష దృష్టి పెట్టుతుంది. “జ్ఞాపకముంచుడి” అని మలాకీ చెప్పెను; అట్లా చేయువారు ధన్యులని యోహాను మనకు తెలియజేస్తాడు. ఏడవ దిన శబ్బతు దేవుని సృష్టిని, ఆయన సృజనాత్మక శక్తిని స్మరింపజేసే స్మారకంగా నిలుస్తుంది. భూమి చరిత్ర యొక్క చివరి దినములలో శబ్బతు వివాదకేంద్ర బిందువుగా మారుతుంది. ఆయన ఆజ్ఞలను ఆచరించువారిమీదనున్న “ఆశీర్వాదం”ను యోహాను లిఖించినప్పుడు, ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా, ఆదియు అంత్యమును, మొదటివాడును చివరివాడును అయిన యేసు ప్రకటించినదానినే అతడు లిఖిస్తున్నాడు. కాబట్టి క్రొత్త నిబంధనలోని ఆ చివరి వాగ్దానం ఏడవ దిన శబ్బతుతో సంబంధించుటతోపాటు, ఆది ద్వారా అంత్యాన్ని గుర్తింపజేసే దైవత్వపు లక్షణాన్నియును సూచిస్తుంది.

The first truth mentioned in Genesis, which means beginnings identifies the Creator, the creation and a special emphasis on the Sabbath. Taken together, line upon line the beginning of the Old Testament and the end of the both the Old and New Testaments emphasize God as the Creator, the Ten Commandments, the Sabbath commandment and that Jesus is the beginning and end.

‘ఆరంభాలు’ అనే అర్థమున్న ఆదికాండములో పేర్కొనబడిన మొదటి సత్యం సృష్టికర్తను, సృష్టిని స్పష్టపరచి, శబ్బతుపై ప్రత్యేకమైన ప్రాధాన్యతను ఉంచుతుంది. ఇవన్నీ కలిపి, పంక్తి పంక్తిగా, పాతనిబంధన ఆరంభమును మరియు పాతనిబంధన, నూతననిబంధన రెండింటి ముగింపులను తీసుకుంటే, దేవుడు సృష్టికర్తనని, దశాజ్ఞలను, శబ్బత్ ఆజ్ఞను, అలాగే యేసు ఆది మరియు అంతమని ఉద్ఘాటించబడుతున్నాయి.

Elijah the prophet is employed by Malachi as a symbol in the last promise of the Old Testament and he was the prophet who confronted Jezebel and Ahab. The book of Revelation employs Jezebel as a symbol of the papacy and ten kings as a symbol of the United Nations. Elijah’s confrontation with Ahab and Jezebel represents the one hundred and forty-four thousand’s confrontation with the United Nations, empowered by the United States and directed by the papacy. As king of the ten northern tribes of Israel Ahab represented the ruling power over ten tribes, thus typifying the United States (Ahab) empowering the United Nations (ten tribes or ten kings in Revelation seventeen) to do the persecution of Sabbath-keepers for the Papacy (Jezebel). When Malachi uses Elijah to represent a message that comes before the great and dreadful day of the Lord, Elijah represents those who are persecuted by modern Rome (the dragon, the beast and the false prophet) as he was persecuted by Jezebel for three and a half years. Emphasizing the Sabbath by employing the word “remember” in Malachi 4:4 adds the Sunday law crisis to the prophetic scenario illustrated by Malachi.

పాత నిబంధనలోని చివరి వాగ్దానములో మలాకీ ప్రవక్తయైన ఏలీయాను ప్రతీకగా వినియోగించును; యెజబేలు, అహాబు లను ఎదిరించిన ప్రవక్తయు అతడే. ప్రకటన గ్రంథము యెజబేలను పాపత్వానికి ప్రతీకగా, పది రాజులను ఐక్యరాజ్యసమితికి ప్రతీకగా వినియోగించును. అహాబు, యెజబేలు లతో ఏలీయా చేసిన ప్రతిఘటన, పాపత్వం దిశానిర్దేశం చేయుచున్నదియు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు శక్తినిచ్చుచున్నదియు అయిన ఐక్యరాజ్యసమితితో, ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది చేసే ప్రతిఘటనను సూచించును. ఇశ్రాయేలు ఉత్తర పది గోత్రాలకు రాజైన అహాబు పది గోత్రాలపై పాలనా అధికారాన్ని ప్రతినిధ్యం చేసెను; అట్లే, ఇది సంయుక్త రాష్ట్రాలు (అహాబు) ఐక్యరాజ్యసమితిని—ప్రకటన పదిహేడవ అధ్యాయములోని పది గోత్రాలు లేదా పది రాజులు—పాపత్వం (యెజబేలు) కొరకు శనివార విశ్రాంతి దినమును ఆచరించువారిని హింసింపజేయుటకు శక్తివంతం చేయునట్లు రూపకీకరించును. ప్రభువి మహత్తరమై భయంకరమయిన దినమునకు ముందుగా రానున్న సందేశమును చూపుటకు మలాకీ ఏలీయాను వినియోగించునప్పుడు, యెజబేలు చేత మూడున్నర సంవత్సరములు తాను హింసింపబడినట్లే, ఆధునిక రోమా (డ్రాగన్, మృగము, కపట ప్రవక్త) చేత హింసింపబడువారిని ఏలీయా సూచించును. మలాకీ 4:4లో “స్మరించుడి” అనే పదమును ప్రయోగించి విశ్రాంతి దినమును ప్రధానపరచుటవలన, మలాకీ చిత్రించిన ప్రవచన దృశ్యంలో ఆదివార చట్ట సంక్షోభమును కూడ చేర్చుతుంది.

Much more needs to be added to the consideration of the truths that are conveyed by comparing the beginning of the Old Testament with the end of the Old Testament, and then comparing the beginning of the Bible with the end of the Bible. In Genesis we have the Creator, creation and the Sabbath that commemorates the creation. In Malachi we have the Sabbath commandment identified as the crisis issue that leads to the close of human probation and the seven last plagues, or as Malachi calls it, “the great and dreadful day of the Lord.” Elijah represents God’s people who present the third angel’s message to a dying world.

పురాతన నిబంధన యొక్క ఆరంభాన్ని దాని అంత్యంతోను, తదనంతరం బైబిలు యొక్క ఆరంభాన్ని దాని అంత्यంతోను పోల్చినప్పుడు వెల్లడి చేయబడే సత్యాలపై పరిశీలనకు ఇంకా బహు విషయాలు చేర్చవలసి ఉన్నాయి. ఆదికాండములో సృష్టికర్త, సృష్టి, మరియు సృష్టిని స్మారకంగా స్థాపించబడిన సబ్బత్ దినము మనకు ప్రత్యక్షమవుతాయి. మలాకీ గ్రంథములో, మానవుల కృపాకాల ముగింపుకూ మరియు ఏడు అంత్య కష్టాలకూ దారితీసే సంక్షోభకర అంశంగా సబ్బత్ ఆజ్ఞ గుర్తింపబడుతుంది; దీనినే మలాకీ “యెహోవా యొక్క గొప్పయైన భయంకరమైన దినము” అని పిలుస్తాడు. ఎలీయా, మరణమునకు క్షీణించుచున్న లోకమునకు మూడవ దూత యొక్క సందేశమును ప్రకటించే దేవుని ప్రజలకు ప్రతీకగా నిలుస్తాడు.

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords.” Prophets and Kings, 715, 716.

> "ఈ దినమున ఏలీయా మరియు బాప్తిస్మదాత యోహాను వారి ఆత్మయందును శక్తియందును దేవునిచేత నియమింపబడిన దూతలు తీర్పును ఎదుర్కొనబోవు లోకముని దృష్టిని కృపాకాలము ముగింపు సమయములతోను రాజాధిరాజు, ప్రభువుల ప్రభువుగా క్రీస్తు యేసు ప్రత్యక్షమగుటతోను సంబంధించి త్వరలో సంభవించబోవు గంభీర సంఘటనలపై ఆకర్షించుచున్నారు." ప్రవక్తలును రాజులును, 715, 716.

The beginning of the Bible which is also the beginning of the Old Testament identifies the same story as the end of both Testaments, but each beginning and ending has its own truth to emphasize and contribute to the message. In Genesis the focus is on the activities of God, in Malachi the focus is on the message that warns of the coming crisis. The end of Revelation identifies the Alpha and Omega. In the first book of the New Testament, we read the following.

పరిశుద్ధ గ్రంథముని ఆరంభము—అదే పాత నిబంధన యొక్క ఆరంభముకూడా—రెండు నిబంధనల అంత్యంలో ఉన్న అదే కథను సూచిస్తుంది; అయితే ప్రతి ఆరంభము, ప్రతి అంత్యము, తమతమ సత్యాన్ని ప్రధానపరచి, సమగ్ర సందేశమునకు దోహదము చేస్తాయి. ఆదికాండములో దృష్టి దేవుని క్రియలపైనే; మలాకీ గ్రంథములో దృష్టి రాబోయే సంకటమును హెచ్చరించు సందేశముపైనే. ప్రకటన గ్రంథముయొక్క అంత్యంలో ‘ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా’ స్పష్టపరచబడుతుంది. క్రొత్త నిబంధనయొక్క తొలి గ్రంథములో మేము క్రింది విషయమును చదువుతాము.

> The book of the generation of Jesus Christ, the son of David, the son of Abraham.

> దావీదు కుమారుడూ, అబ్రాహాము కుమారుడూ అయిన యేసుక్రీస్తు వంశావళి గ్రంథము.

> Abraham begat Isaac; and Isaac begat Jacob; and Jacob begat Judas and his brethren; And Judas begat Phares and Zara of Thamar; and Phares begat Esrom; and Esrom begat Aram; And Aram begat Aminadab; and Aminadab begat Naasson; and Naasson begat Salmon; And Salmon begat Booz of Rachab; and Booz begat Obed of Ruth; and Obed begat Jesse; And Jesse begat David the king; and David the king begat Solomon of her that had been the wife of Urias; And Solomon begat Roboam; and Roboam begat Abia; and Abia begat Asa; And Asa begat Josaphat; and Josaphat begat Joram; and Joram begat Ozias; And Ozias begat Joatham; and Joatham begat Achaz; and Achaz begat Ezekias; And Ezekias begat Manasses; and Manasses begat Amon; and Amon begat Josias; And Josias begat Jechonias and his brethren, about the time they were carried away to Babylon: And after they were brought to Babylon, Jechonias begat Salathiel; and Salathiel begat Zorobabel; And Zorobabel begat Abiud; and Abiud begat Eliakim; and Eliakim begat Azor; And Azor begat Sadoc; and Sadoc begat Achim; and Achim begat Eliud; And Eliud begat Eleazar; and Eleazar begat Matthan; and Matthan begat Jacob; And Jacob begat Joseph the husband of Mary, of whom was born Jesus, who is called Christ.

> అబ్రాహాము ఇస్సాకును కనెను; ఇస్సాకు యాకోబును కనెను; యాకోబు యూదాను అతని సహోదరులను కనెను; యూదా తమారు చేత పెరెజును జెరహును కనెను; పెరెజు హెజ్రోనును కనెను; హెజ్రోను అరామును కనెను; అరాము అమ్మీనదాబును కనెను; అమ్మీనదాబు నహ్షోనును కనెను; నహ్షోను సల్మోనును కనెను; సల్మోను రాహాబు చేత బోయజును కనెను; బోయజు రూతు చేత ఓబేదును కనెను; ఓబేది యెస్సయిని కనెను; యెస్సయి దావీదు రాజును కనెను; దావీదు రాజు ఊరియా భార్యయైయున్న స్త్రీచేత సొలొమోనును కనెను; సొలొమోను రెహబామును కనెను; రెహబాము అబీయాను కనెను; అబీయా ఆసాను కనెను; ఆసా యెహోషాపాతును కనెను; యెహోషాపాతు యోరామును కనెను; యోరాము ఉజ్జీయాను కనెను; ఉజ్జీయా యోతామును కనెను; యోతాము ఆహాజును కనెను; ఆహాజు హిజ్కీయాను కనెను; హిజ్కీయా మనష్షేను కనెను; మనష్షే ఆమోనును కనెను; ఆమోను యోషీయాను కనెను; యోషీయా బబులోనునకు చెరపట్టబడిన కాలమందు యెకొన్యాను అతని సహోదరులను కనెను; బబులోనునకు చెరపట్టబడియిన తరువాత, యెకొన్యా శలతీయేలను కనెను; శలతీయేలు జెరుబ్బాబేలను కనెను; జెరుబ్బాబేలు అబీహూదును కనెను; అబీహూదు ఎల్యాకీమును కనెను; ఎల్యాకీము ఆజోరును కనెను; ఆజోరు సాదోకును కనెను; సాదోకు అకీమును కనెను; అకీము ఎలీహూదును కనెను; ఎలీహూదు ఎలియాజరును కనెను; ఎలియాజరు మత్తానును కనెను; మత్తాను యాకోబును కనెను; యాకోబు మరియకు భర్తయైన యోసేపును కనెను; ఆమెవలన క్రీస్తు అనబడిన యేసు జన్మించెను.

> So all the generations from Abraham to David are fourteen generations; and from David until the carrying away into Babylon are fourteen generations; and from the carrying away into Babylon unto Christ are fourteen generations.

> కాబట్టి అబ్రాహాము నుండీ దావీదువరకు పద్నాలుగు తరములు ఉన్నవి; మరియు దావీదు నుండీ బబులోనీయ చెరలోనికి తీసికొనిపోవబడుటవరకు పద్నాలుగు తరములు ఉన్నవి; మరియు బబులోనీయ చెరలోనికి తీసికొనిపోవబడుట నుండీ క్రీస్తువరకు పద్నాలుగు తరములు ఉన్నవి.

> Now the birth of Jesus Christ was on this wise: When as his mother Mary was espoused to Joseph, before they came together, she was found with child of the Holy Ghost. Then Joseph her husband, being a just man, and not willing to make her a publick example, was minded to put her away privily. But while he thought on these things, behold, the angel of the Lord appeared unto him in a dream, saying, Joseph, thou son of David, fear not to take unto thee Mary thy wife: for that which is conceived in her is of the Holy Ghost.

> యేసుక్రీస్తు జననము ఈలాగు సంభవించెను: ఆయన తల్లి మరియ యోసేపుతో నిశ్చితార్థము కలిగిన తరువాత, వారు కలిసికొనకమునుపే, ఆమె పరిశుద్ధాత్మవలన గర్భవతియైయుండుట కనబడెను. అప్పుడు ఆమె భర్తయైన యోసేపు నీతిమంతుడు గనుక, ఆమెను బహిరంగముగా అపఖ్యాతికి గురిచేయదలచక, ఆమెను రహస్యముగా విడనాడవలెనని మనస్సుపెట్టెను. అతడు ఇవి ఆలోచించుచుండగా, ఇదిగో, ప్రభువుని దూత స్వప్నములో అతనికి ప్రత్యక్షమై చెప్పినదేమనగా, దావీదు కుమారుడా యోసేపా, నీ భార్యగా మరియను స్వీకరించుటకు భయపడవద్దు; ఆమెలో గర్భించియున్నది పరిశుద్ధాత్మవలనైయున్నది.

> And she shall bring forth a son, and thou shalt call his name JESUS: for he shall save his people from their sins. Now all this was done, that it might be fulfilled which was spoken of the Lord by the prophet, saying, Behold, a virgin shall be with child, and shall bring forth a son, and they shall call his name Emmanuel, which being interpreted is, God with us. Then Joseph being raised from sleep did as the angel of the Lord had bidden him, and took unto him his wife: And knew her not till she had brought forth her firstborn son: and he called his name JESUS. Matthew 1:1–25.

> ఆమె కుమారుని ప్రసవించును; నీవు ఆయన పేరును యేసు అని పెట్టుము; ఏలయనగా ఆయన తన ప్రజలను వారి పాపముల నుండి రక్షించును. ఇది అంతయు ప్రభువుచేత ప్రవక్తద్వారా పలికింపబడినది నెరవేర్చుటకై జరిగినది; అనగా, ఇదిగో, ఒక కన్య గర్భవతిగా ఉండి కుమారుని ప్రసవించును; అతనికి వారు ఎమ్మానూయేలు అను నామమును పెట్టుదురు; దాని అర్థము దేవుడు మనతోకూడనున్నాడు. అప్పుడు యోసేపు నిద్రనుండి లేచి ప్రభువుయొక్క దూత అతనికి ఆజ్ఞాపించినట్లు చేసి, తన భార్యను తనయొద్దకు తెచ్చికొనెను; ఆమె తన మొదటి పుట్టిన కుమారుని ప్రసవించువరకు ఆమెను తెలిసికొనలేదు; అప్పుడు అతనికి యేసు అను నామమును పెట్టెను. మత్తయి 1:1-25.

The beginning of the New Testament agrees with the beginning and ending of the Old Testament and the ending of the New Testament for it emphasizes God’s creative power, for the power Christ employed to create all things in six days is the identical power He uses to “save his people from their sins.” The word Emmanuel, as the passage cites from the writings of Isaiah means “God with us.” He dwells within His people by combining His divinity with our humanity, and this was the very combination He accomplished when He was incarnated in Mary.

కొత్త నిబంధన యొక్క ప్రారంభం, పాత నిబంధన యొక్క ప్రారంభముతోను ముగింపుతోను, అలాగే కొత్త నిబంధన యొక్క ముగింపుతోను సామరస్యములో ఉంది; ఎందుకంటే అది దేవుని సృష్టిశక్తిని ఉద్ఘాటిస్తుంది. క్రీస్తు ఆరు దినములలో సర్వవస్తువులను సృష్టించుటకు ఉపయోగించిన శక్తియే, “తన ప్రజలను వారి పాపముల నుండి రక్షించుటకు” ఆయన వినియోగించుచున్న అదే శక్తి. “ఇమ్మానూయేలు” అనే పదము, ఆ భాగములో యెషయా రచనల నుండి ఉటంకించిన ప్రకారం, “దేవుడు మనతోకూడ ఉన్నాడు” అనే అర్థమును కలిగియున్నది. తన దైవత్వమును మన మానవత్వముతో ఏకీకరించుట ద్వారా ఆయన తన ప్రజలలో నివసించుచున్నాడు; మరియలో ఆయన దేహధారణ పొందినప్పుడు ఇదే సంయోగమును ఆయన నెరవేర్చెను.

> “Nothing less than perfect obedience can meet the standard of God’s requirement. He has not left His requirements indefinite. He has enjoined nothing that is not necessary in order to bring man into harmony with Him. We are to point sinners to His ideal of character and to lead them to Christ, by whose grace only can this ideal be reached.

> దేవుని ఆవశ్యకత యొక్క ప్రమాణాన్ని తీరించగలది పరిపూర్ణ విధేయత తప్ప మరేదియు కాదు. తన ఆవశ్యకతలను ఆయన అస్పష్టంగా వదిలిపెట్టలేదు. మనుష్యుని తనతో సామరస్యమునకు తెచ్చుటకు అవసరంకాని దేనినిగాని ఆయన ఆజ్ఞాపించినది లేదు. పాపుల దృష్టిని ఆయన స్వభావపు పరమాదర్శము వైపు మలచి, వారిని క్రీస్తునొద్దకు నడిపించవలెను; యావరి కృపచేత మాత్రమే ఈ ఆదర్శము సాధ్యమగును.

> “The Savior took upon Himself the infirmities of humanity and lived a sinless life, that men might have no fear that because of the weakness of human nature they could not overcome. Christ came to make us ‘partakers of the divine nature,’ and His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.” Ministry of Healing, 180.

> "రక్షకుడు మానవత్వపు దౌర్బల్యాలను తనమీద స్వీకరించి, పాపరహిత జీవితం గడిపెను, అట్లు మానవ స్వభావ దౌర్బల్యము వలన తాము అధిగమించలేమని మనుష్యులు భయపడకుండునట్లు. క్రీస్తు మనలను 'దివ్య స్వభావములో భాగస్వాములుగా' చేయుటకై వచ్చెను; మరియు దైవత్వముతో సంయుక్తమైన మానవత్వము పాపము చేయదని ఆయన జీవితం సాక్ష్యమిచ్చుచున్నది." Ministry of Healing, 180.

The beginning of the New Testament identifies where, when and why Jesus took upon himself our human nature. He did so to demonstrate that human power combined with divine power does not sin. Sin is the transgression of the law, which Malachi says we are to “remember.” John informs us that those who keep the law, and therefore those who are not sinning, can enter through heavenly gates. Matthew identifies that a sinner can overcome sin, just as Christ overcame. When we have Christ within us, (the hope of glory) we have the creative power that made the universe within us. This possibility was provided by Christ choosing to enter into the human family, and for the rest of eternity becoming not only the son of God but also the son of man.

కొత్త నిబంధన ఆరంభమే యేసు మన మానవ స్వభావమును ఎక్కడ, ఎప్పుడు, ఎందుకు తనమీద ధరించెనో తెలియజేస్తుంది. మానవ శక్తి దైవ శక్తితో ఏకమైతే పాపము చేయదని నిరూపించుటకే ఆయన అట్లు చేసెను. పాపము ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించుటయే; దానిని “స్మరించవలెనని” మలాకీ చెప్పుచున్నాడు. ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించువారు—అందువలన పాపము చేయని వారు—స్వర్గద్వారముల గుండా ప్రవేశించగలరని యోహాను తెలియజేస్తాడు. క్రీస్తు జయించినట్లే ఒక పాపి కూడ పాపమును జయించగలనని మత్తయి తెలియజేస్తాడు. మనలో క్రీస్తు ఉన్నప్పుడు (మహిమయొక్క నిరీక్షణ) విశ్వాన్ని సృష్టించిన సృజనశక్తి మనలోనే కలిగియుంటుంది. ఈ సాధ్యత క్రీస్తు మానవ కుటుంబంలోనికి ప్రవేశించుటను ఎంచుకొని, శాశ్వతకాలమంతటికీ దేవుని కుమారుడే గాక మనుష్యకుమారుడుగాను కావడంవలన కలిగెను.

There is a special message of truth opened up to God’s people from the book of Revelation just before the close of human probation. That special message is also Malachi’s “Elijah message” that is proclaimed just before the “dreadful day of the Lord”.

మనుష్యుల కృపకాలము ముగియుటకు మునుపే, ప్రకటన గ్రంథములోనుండి దేవుని ప్రజలకు వెలికితీయబడియున్న ఒక విశేష సత్యసందేశము ఉంది. ఆ విశేష సందేశమే, ‘యెహోవా యొక్క భయంకరమైన దినము’ రాకమునుపే ప్రకటించబడునని మలాకీ పేర్కొన్న ‘ఏలీయా సందేశము’ కూడా.

At the beginning of both Testaments and the end of the New Testament we have specific attributes of God identified. In Genesis He is the Creator, and at the end of Revelation He is Alpha and Omega. At the beginning of the New Testament, He becomes the son of man. And with the end of the Old Testament, we find the principle which the messenger Elijah uses to accomplish the message he would proclaim as turning the hearts of the fathers unto the children and vice-versa.

రెండు నిబంధనల ఆరంభమందును, కొత్త నిబంధన ముగింపునందును, దేవుని నిర్దిష్ట గుణగణాలు గుర్తింపబడినవి. ఆదికాండములో ఆయన సృష్టికర్త; ప్రకటన గ్రంథము ముగింపున ఆయన ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా. కొత్త నిబంధన ఆరంభమున ఆయన మనుష్యకుమారుడగును. అలాగే పాత నిబంధన ముగింపున, తండ్రుల హృదయములను కుమారులియొద్దకు, కుమారుల హృదయములను వారి తండ్రులియొద్దకు త్రిప్పుటయనే తాను ప్రకటించబోవు సందేశాన్ని కార్యరూపం దాల్చించుటకై దూతయైన ఎలీయా వినియోగించు సూత్రమును మనము కనుగొనుచున్నాము.

The prophetic principle which Elijah applies to present his warning message is just what John was commanded to do in the Revelation. Elijah “shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers,” and John was told to write the things that then were and in so doing he would simultaneously be writing the things that would come. John was used to illustrate how the principle of alpha and omega operates in the prophetic Word, and Elijah will base his message upon the same principle. When we compare the beginning of the Bible with the end of the Bible, we are comparing Old with the New. A father is the beginning of his child and the child is the ending of the father. The one hundred and forty-four thousand are the final generation of Abraham’s children, and the history where God entered into covenant with Abraham typifies the history when God renews that covenant with the one hundred and forty-four thousand.

ఏలీయా తన హెచ్చరిక సందేశాన్ని ప్రకటించుటకు అన్వయించిన ప్రవచనాత్మక సూత్రమే ప్రకటన గ్రంథములో యోహానుకు చేయుమని ఆజ్ఞాపించబడినదే. ఏలీయా “తండ్రుల హృదయములను సంతానవైపు, సంతాన హృదయములను వారి తండ్రులవైపు తిప్పును,” యోహానునకు అయితే అప్పుడు ఉన్న విషయములను వ్రాయుమని చెప్పబడెను; అట్లు వ్రాయుచుండగా తాను రాబోవు విషయములను కూడ ఏకకాలమున వ్రాస్తుండును. ప్రవచన వాక్యములో “ఆదియు అంతమును” అనే సూత్రం ఎట్లు క్రియాశీలమై యుండునో యోహాను ద్వారా చూపబడెను; ఏలీయా తన సందేశాన్ని అదే సూత్రముపైన ఆధారపరచును. బైబిలు ఆరంభాన్ని దాని సమాప్తితో పోల్చినప్పుడు, మనము పాతదానిని కొత్తదానితో పోల్చుచున్నాము. తండ్రి తన సంతానానికి ఆది; సంతానం తండ్రికి అంత్యము. నూట నలభై నాలుగు వేలమంది అబ్రాహాము సంతానంలోని అంతిమ తరము; దేవుడు అబ్రాహాముతో నిబంధనలో ప్రవేశించిన ఆ చరిత్ర, దేవుడు ఆ నిబంధనను నూట నలభై నాలుగు వేలమందితో పునరుద్ధరించు చరిత్రకు రూపముగా నిలుచుచున్నది.

> Therefore it is of faith, that it might be by grace; to the end the promise might be sure to all the seed; not to that only which is of the law, but to that also which is of the faith of Abraham; who is the father of us all. Romans 4:16.

> అందువలన అది విశ్వాసముచేతనే, దానివలన కృపచే ఉండునట్లు; వాగ్దానం సమస్త సంతానమునకును నిశ్చయముగా ఉండునట్లుగా; ధర్మశాస్త్రమునుబట్టి ఉన్నవారికే మాత్రమేగాక, అబ్రాహాము యొక్క విశ్వాసమునుబట్టి ఉన్నవారికిని కూడా; ఆయనే మన అందరి తండ్రి. రోమీయులకు 4:16.

The message of Elijah is representing the principle of alpha and omega, for the fathers are alpha and the children are omega. Elijah’s message would turn the hearts of the fathers to the children. Christ identified John the Baptist as Elijah and Ellen White identified William Miller as both Elijah and John the Baptist. The message of all of these representative men was represented as turning the hearts of the fathers to the children and vice-versa. That work represents the effect of the message in turning men’s hearts to their heavenly Father, but it means more, for it is a symbol of the work. In Bible prophecy symbols have more than one meaning and must be identified by context.

ఏలీయా యొక్క సందేశం ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా సూత్రాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తోంది, ఎందుకంటే పితరులు ఆల్ఫా, పిల్లలు ఒమేగా. ఏలీయా యొక్క సందేశం పితరుల హృదయాలను పిల్లల వైపుకు తిప్పును. క్రీస్తు యోహాను బాప్తిస్మకుని ఏలీయాగా గుర్తించాడు, అలాగే ఎలెన్ వైట్ విలియం మిల్లర్‌ను ఏలీయుడిగాను యోహాను బాప్తిస్మకునిగానూ గుర్తించారు. ఈ ప్రతినిధి పురుషులందరి సందేశం పితరుల హృదయాలను పిల్లల వైపుకు, అలాగే పిల్లల హృదయాలను పితరుల వైపుకు తిప్పునదిగా ప్రతిరూపింపబడింది. ఆ కార్యం, మనుషుల హృదయాలను వారి పరలోక తండ్రి వైపుకు తిప్పుటలో ఆ సందేశం కలిగించే ప్రభావాన్ని సూచిస్తుంది; అయితే అది అంతకంటే ఎక్కువ అర్థం కలిగియున్నది, ఎందుకంటే అది ఆ కార్యానికి ఒక ప్రతీక. బైబిల్ ప్రవచనములలో ప్రతీకలకు అనేకార్థాలుంటాయి, వాటి అర్థాలు సందర్భం ద్వారా గుర్తించబడవలెను.

> “What was it that made John the Baptist great? He closed his mind to the mass of tradition presented by the teachers of the Jewish nation, and opened it to the wisdom which comes from above. Before his birth the Holy Spirit testified of John: ‘He shall be great in the sight of the Lord, and shall drink neither wine nor strong drink; and he shall be filled with the Holy Ghost…. And many of the children of Israel shall he turn to the Lord their God. And he shall go before Him in the spirit and power of Elias, to turn the hearts of the fathers to the children, and the disobedient to the wisdom of the just; to make ready a people prepared for the Lord.’ Luke 1:15–17.” Counsels to Parents, Teachers and Students, 445.

> బాప్తిస్మదాయకుడైన యోహానును మహోన్నతునిగా చేసినది ఏమిటి? యూదజాతి బోధకులు ప్రతిపాదించిన సంప్రదాయాల సమాహారమునకు తన మనస్సును మూసివేసి, పై నుండి వచ్చే జ్ఞానమునకు దానిని తెరిచెను. అతని జననమునకు మునుపే పరిశుద్ధాత్మ యోహాను గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చెను: ‘అతడు ప్రభువు దృష్టిలో గొప్పవాడగును; ద్రాక్షారసమునుగాని మత్తుపానమునుగాని అతడు పానము చేయడు; పరిశుద్ధాత్మతో అతడు నిండి యుండును.... మరియు ఇశ్రాయేలు సంతానంలోని అనేకులను వారి దేవుడగు ప్రభువువద్దకు అతడు తిప్పును. ఎలీయా ఆత్మయందును శక్తియందును అతడు ఆయనకు ముందుగా సాగును; తండ్రుల హృదయములను పిల్లలవైపునకు, అవిధేయులను నీతిమంతుల జ్ఞానవైపునకు తిప్పుటకును, ప్రభువునికై సిద్ధపరచబడిన ప్రజలను సిద్ధపరచుటకును.’ లూకా 1:15-17.” తల్లిదండ్రులు, ఉపాధ్యాయులు, విద్యార్థులకు సలహాలు, 445.

The message is designed that those who choose to hear will turn their hearts unto the Heavenly Father, yet the primary prophetic principle that will be used to convey the warning message will be that Christ is the Alpha and Omega, the first and the last, the beginning and ending. The Elijah message is based upon the presentation of God’s prophetic Word from the perspective that Jesus Christ is the Word of God, and the rules that govern the Bible are also attributes of His character.

సందేశం వినుటకు ఎంచుకొనువారు తమ హృదయాలను పరలోకపు తండ్రివైపు త్రిప్పుకొనునట్లు రూపకల్పన చేయబడింది; అయినప్పటికీ, హెచ్చరిక సందేశాన్ని తెలియజేయుటకు వినియోగించబడబోయే ప్రధాన ప్రవచన సూత్రం ఇదే: క్రీస్తు ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా, ప్రథముడును అంత్యుడును, ఆది మరియు అంతము. యేసు క్రీస్తే దేవుని వాక్యము అనే దృష్టికోణం నుండి దేవుని ప్రవచన వాక్యమును ప్రతిపాదించడంపైన ఏలీయా సందేశము ఆధారపడియున్నది; అలాగే పవిత్ర శాస్త్రగ్రంథమును నియంత్రించే నియమాలు కూడా ఆయన స్వభావ గుణాలే.

> “The law of God is as sacred as God Himself. It is a revelation of His will, a transcript of His character, the expression of divine love and wisdom. The harmony of creation depends upon the perfect conformity of all beings, of everything, animate and inanimate, to the law of the Creator. God has ordained laws for the government, not only of living beings, but of all the operations of nature. Everything is under fixed laws, which cannot be disregarded. But while everything in nature is governed by natural laws, man alone, of all that inhabits the earth, is amenable to moral law. To man, the crowning work of creation, God has given power to understand His requirements, to comprehend the justice and beneficence of His law, and its sacred claims upon him; and of man unswerving obedience is required.” Patriarchs and Prophets, 53.

> దేవుని ధర్మశాస్త్రము దేవుని తానేంత పవిత్రుడో అంతే పవిత్రము. అది ఆయన చిత్తమునకు ఒక ప్రకటన, ఆయన స్వభావమునకు ఒక ప్రతిరూపము, దైవ ప్రేమయు జ్ఞానముల యొక్క వ్యక్తీకరణ. సృష్టి యొక్క సామరస్యము, సజీవములైనవియు జడములైనవియు సహా సమస్త భూతములు సృష్టికర్తుని ధర్మశాస్త్రముతో పరిపూర్ణ అనుగుణతలో ఉండుటపై ఆధారపడి ఉన్నది. దేవుడు జీవుల పరిపాలనకే గాక, ప్రకృతిలోని సమస్త కార్యాచరణల కొరకును నియమములను స్థాపించియున్నాడు. సమస్తమును నిర్దిష్ట నియమముల అధీనములో ఉన్నది; వాటిని నిర్లక్ష్యం చేయలేము. అయితే ప్రకృతిలోని సమస్తము సహజ నియమములచేత పాలింపబడుచుండగా, భూమిని నివసించు సమస్తములో నైతిక ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడినవాడు ఒక్కడే మనుష్యుడు. సృష్టి యొక్క శిఖర కృతియైన మనుష్యునికి, తన ఆజ్ఞలను గ్రహించుటకు, తన ధర్మశాస్త్రము యొక్క న్యాయమును హితకారకత్వమును అర్థంచేసికొనుటకు, దాని అతనిమీదనున్న పవిత్ర హక్కులను గ్రహించుటకు దేవుడు శక్తిని అనుగ్రహించియున్నాడు; మరియు మనుష్యునియొద్ద అచంచల విధేయత అవసరమైయున్నది. పితామహులు మరియు ప్రవక్తలు, 53.

Everything (and this would include the Bible, for the Bible is something and if it is something, then it is part of everything) is under fixed laws. The Bible has fixed laws or rules that govern its correct interpretation. One of those rules is that the Bible identifies the end of a thing with the beginning of a thing. Jesus is the Word of God, and He is the first and the last, and it’s a “fixed law” and an attribute of His character.

సర్వమంతయు (ఇందులో బైబిలు కూడ చేర్చబడుతుంది; ఎందుకంటే బైబిలు ఒక విషయము, అది ఒక విషయమైతే, అది సమస్తములో భాగమే) స్థిర నియమముల అధీనములోనే ఉంది. బైబిలుకు దాని సరియైన వ్యాఖ్యానమును నిర్ధేశించే స్థిర నియమములు గాని నిబంధనలుగాని ఉన్నాయి. ఆ నియమాలలో ఒకటి ఏమనగా, బైబిలు ఏ విషయమునకైనను దాని అంతమును దాని ఆరంభముతో సమానపరుస్తుంది. యేసు దేవుని వాక్యము; ఆయన మొదటివాడును అంత్యుడునైయున్నాడు; ఇది ఒక "fixed law"యు, ఆయన స్వభావంలోని ఒక లక్షణమునైయున్నది.

We used this introduction of Elijah to show that the beginning and ending of both the Old and New Testaments agree. The ending of the Bible, which is also the end of the book of Revelation also agrees with the beginning of Revelation. Five witnesses to the same truths based upon the principle which is an attribute of God’s character that God’s Word always illustrates the end of a thing with the beginning of that thing. This reality is part of what it means that Jesus Christ is the Alpha and Omega.

పాత నిబంధనయు క్రొత్త నిబంధనయు రెండింటి ఆరంభమును మరియు అంత్యమును పరస్పరం ఏకీభవించుచున్నవని చూపుటకై, మేము ఏలీయుని ఈ పరిచయమును వినియోగించాము. బైబిలు యొక్క అంత్యము—అదే ప్రకటన గ్రంథము యొక్క అంత్యముకూడా—ప్రకటన గ్రంథము ఆరంభముతో కూడ ఏకీభవించుచున్నది. దేవుని స్వభావమునకు లక్షణమైయున్న, ‘దేవుని వాక్యము ఎల్లప్పుడును ఏ విషయమునకు దాని ఆరంభముచేతనే దాని అంత్యమును చిత్రీకరించును’ అనే సూత్రముపై ఆధారపడిన అదే సత్యములకు ఐదు సాక్ష్యములు ఉన్నాయి. యేసు క్రీస్తు ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా అనబడుటలో ఈ వాస్తవము ఒక భాగము.

> “To the apostle John on the isle of Patmos were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. Subjects of intense interest and vast importance were presented to him in figures and symbols, that the people of God might become intelligent concerning the perils and conflicts before them. The history of the Christian world to the very close of time was revealed to John. With great clearness he saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing message which is to ripen the harvest of earth, either as sheaves for the heavenly garner, or as fagots for the fires of the last day.

> పత్మోసు ద్వీపమునందున్న అపొస్తలుడైన యోహానుకు సంఘానుభవములోని లోతైన, ఉత్కంఠభరిత ఆసక్తిగల దృశ్యములు తెరచబడ్డవి. దేవుని ప్రజలు తమ ముందున్న ప్రమాదములు, సంగ్రామముల విషయమై వివేకులై యుందునట్లు, అతనికి అత్యంత ఆసక్తికరమై మహాప్రాముఖ్యముగల విషయములు రూపకాలలోను చిహ్నములలోను ప్రదర్శింపబడ్డవి. కాలాంతమువరకు క్రైస్తవలోక చరిత్ర యోహానుకు ప్రత్యక్షపరచబడెను. మహాస్పష్టతతో అతడు దేవుని ప్రజల స్థితి, అపాయములు, సంగ్రామములు, మరియు అంతిమ విమోచనను చూచెను. భూమి పంటను పక్వతకు తెచ్చుటకు ఉద్దేశించిన, దానిని పరలోక ధాన్యాగారమునకు ధాన్యకట్టెలుగా గాని, లేదా అంతిమ దినపు అగ్నుల కొరకు ఇంధనకట్టెలుగా గాని చేయు ఆ సమాప్తి సందేశమును అతడు లిఖించుచున్నాడు.

> “In vision John beheld the trials which God’s people would endure for the truth’s sake. He saw their unyielding firmness in obeying the commandments of God, in the face of the oppressive powers that sought to force them into disobedience, and he saw their final triumph over the beast and his image.

> దర్శనములో యోహాను, సత్యమునిమిత్తము దేవుని ప్రజలు భరించవలసిన పరీక్షలను చూచెను. తమను అవిధేయతకు బలవంతపరచుటకు యత్నించిన అణచివేసే అధికారాల ఎదుటనూ దేవుని ఆజ్ఞలను పాటించుటలో వారి అచంచల దృఢతను అతడు చూచెను; మృగముమీదను దాని ప్రతిరూపముమీదను వారి తుదిజయమును కూడ అతడు చూచెను.

> “Under the symbols of a great red dragon, a leopard-like beast, and a beast with lamblike horns, the earthly governments which would especially engage in trampling upon God’s law and persecuting His people, were presented to John. The war is carried on till the close of time. The people of God, symbolized by a holy woman and her children, were represented as greatly in the minority. In the last days only a remnant still existed. Of these John speaks as they ‘which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’

> మహా ఎర్ర డ్రాగను, చిరుతసదృశ మృగము, అలాగే గొర్రెపిల్లవంటి కొమ్ములతో కూడిన మృగము అనే ప్రతీకల రూపమున, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును తొక్కివేయడంలోను ఆయన ప్రజలను హింసించడంలోను విశేషముగా నిమగ్నమగు భౌమ ప్రభుత్వములు యోహానుకు చూపబడిరి. ఆ సమరం కాలాంతమువరకు సాగుచున్నది. పవిత్ర స్త్రీయు ఆమె సంతానముచేత సూచింపబడిన దేవుని ప్రజలు, అత్యంత స్వల్పసంఖ్యలోనున్నవారిగా చూపబడిరి. చివరి దినములలో శేషము మాత్రమె మిగిలి యుండెను. వీరిని గూర్చి యోహాను, ‘దేవుని ఆజ్ఞలను కాపాడుచు, యేసుక్రీస్తుయొక్క సాక్ష్యమును కలిగియున్నవారు’ని పలుకుచున్నాడు.

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea, but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which is symbolized. The ‘two horns like a lamb’ well represent the character of the United States Government, as expressed in its two fundamental principles, Republicanism and Protestantism. These principles are the secret of our power and prosperity as a nation. Those who first found an asylum on the shores of America rejoiced that they had reached a country free from the arrogant claims of popery and the tyranny of kingly rule. They determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty.

> అన్యారాధన ద్వారా, తదనంతరం పాపత్వము ద్వారా, శాతాను అనేక శతాబ్దములపాటు తన శక్తిని ప్రయోగించి, దేవుని విశ్వాసయోగ్య సాక్షులను భూమి మీదనుండి చెరిపివేయుటకు శ్రమించెను. అన్యారాధకులును పాపిస్టులును ఒకటే డ్రాగనుయొక్క ఆత్మచేత ప్రేరేపింపబడియుండిరి. వారియందు తేడా ఒక్కటే—దేవునికి సేవచేయుచున్నట్లు నటించిన పాపత్వమే మరింత ప్రమాదకరమై క్రూరమైన శత్రువు. రోమనిజమనే సాధనముచేత శాతాను లోకమంతటిని చెరపట్టెను. దేవునిదని పేరుగాంచిన సంఘము ఈ భ్రమయొక్క శ్రేణులలో కొట్టుకుపోయెను, మరియు వెయ్యి సంవత్సరములకన్నా ఎక్కువ కాలమంతటి పాటు దేవుని ప్రజలు డ్రాగనుయొక్క కోపమునకు లోనై బాధపడిరి. పాపత్వము తన బలమును కోల్పోయి హింసను నిలిపివేయుటకు బలవంతపరచబడినప్పుడు, యోహాను డ్రాగనుయొక్క స్వరమునకు ప్రతిధ్వనించుటకును, అదే క్రూరమయిన మరియు దేవనిందకరమైన కార్యమును ముందుకు నడిపించుటకును పైకి వస్తున్న ఒక నూతన శక్తిని చూచెను. సంఘముతోను దేవుని ధర్మశాస్త్రముతోను యుద్ధము చేయబోవు చివరి శక్తియైయున్నది ఈ అధికారమని, గొర్రెపిల్లవలె కొమ్ములు కలిగిన మృగముచేత ప్రతీకీకరించబడెను. దానికి పూర్వము ఉన్న మృగములు సముద్రములోనుండి పైకి వచ్చెను; అయితే ఇది భూమినుండి పైకి వచ్చెను; ఇది ప్రతీకీకరింపబడిన ఆ జాతియొక్క శాంతియుతమైన ఉద్భవమును సూచించుచున్నది. ‘గొర్రెపిల్లవలె రెండు కొమ్ములు’ అనే సంకేతము, తన రెండు మూల సిద్ధాంతములైన గణతంత్రవాదము మరియు ప్రొటెస్టాంటిజముచే వ్యక్తమగు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ప్రభుత్వ స్వభావమును సముచితముగా ప్రతినిధీకరించుచున్నది. ఒక జాతిగా మన శక్తి మరియు సమృద్ధికి ఈ సిద్ధాంతాలే రహస్యం. అమెరికా తీరములయందు మొదట ఆశ్రయం పొందిన వారు, పాపత్వమునకు సంబంధించిన దర్పపూరిత హక్కుల దావాలనుండియు రాజ్యాధికారపు నియంతృత్వమునుండియు విముక్తమైన దేశమునకు చేరినందుకు హర్షించిరి. వారు పౌర స్వేచ్ఛ మరియు మత స్వేచ్ఛల విశాల పునాదిమీద ఒక ప్రభుత్వమును స్థాపించవలెనని సంకల్పించిరి.

> “But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that ‘he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.’ Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.

> కాని ప్రవచనపు కలం గీసిన కఠిన చిత్రణ ఈ శాంతమయ దృశ్యంలో ఒక మార్పును బయలుపరచుచున్నది. గొర్రిపిల్లవలె కొమ్ములు గల మృగము డ్రాగను స్వరంతో మాటలాడుచు, ‘తన సన్నిధిలో మొదటి మృగముని సమస్త అధికారమును నిర్వహించును.’ ప్రవచనము ప్రకటించునదేమనగా, భూమిమీద నివసించువారితో అతడు ఆ మృగమునకు బొమ్మను చేయవలెనని చెప్పును, మరియు ‘చిన్నవారనియు పెద్దవారనియు ధనవంతులనియు దరిద్రులనియు స్వతంత్రులనును దాసులనును అందరిని, వారి కుడిచేతిలో గాని వారి నుదుటిపై గాని ఒక ముద్రను పొందునట్లు చేయును; మరియు ఆ ముద్ర గాని మృగముని పేరుగాని అతని పేరునకు గల సంఖ్యగాని కలిగియున్న వానిని తప్ప మరెవడును కొనుగోలు చేయకయు అమ్మకయు చేయలేనట్లు చేయును.’ ఈ విధముగా ప్రొటెస్టాంటిజము పాపత్వము యొక్క అడుగుజాడల్లో నడుచును.

> “It is at this time that the third angel is seen flying in the midst of heaven, proclaiming: ‘If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of His indignation.’ ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ In marked contrast to the world stands the little company who will not swerve from their allegiance to God. These are they of whom Isaiah speaks as repairing the breach which had been made in the law of God, they who are building the old waste places, raising up the foundation of many generations.

> ఈ సమయముననే మూడవ దూత ఆకాశమధ్యమున విహరించుచున్నది కనబడును; అతడు ప్రకటించుచున్నాడు: ‘ఎవనైనను మృగమును దాని ప్రతిరూపమును ఆరాధించి, తన నుదిటిమీద గాని చేతిలో గాని దాని ముద్రను పొందినయెడల, వాడే దేవుని కోపద్రాక్షారసమును, అది ఆయన ఆగ్రహపు పానపాత్రయందు అమిశ్రితముగా పోయబడియున్నది, పానము చేయును.’ ‘ఇక్కడ దేవుని ఆజ్ఞలను కాపాడుచు యేసయొక్క విశ్వాసమును గైకొనువారు ఉన్నారు.’ లోకముతో స్పష్టమైన వ్యత్యాసముగా, దేవునియందలి తమ విధేయతనుండి మరలిపోని చిన్న సమూహము నిలిచియున్నది. వీరినిగూర్చియే యెషయా దేవుని ధర్మశాస్త్రములో కలిగిన చీలికను పూడ్చువారై, పాత శిథిలస్థలములను పునర్నిర్మించువారై, అనేక తరముల పునాదులను లేవనెత్తువారై యున్నారు అని చెప్పుచున్నాడు.

> “The most solemn warning and the most awful threatening ever addressed to mortals is that contained in the third angel’s message. The sin that calls down the wrath of God unmixed with mercy must be of the most heinous character. Is the world to be left in darkness as to the nature of this sin?—Most assuredly not. God does not deal thus with His creatures. His wrath is never visited upon sins of ignorance. Before His judgments are brought upon the earth, the light in regard to this sin must be presented to the world, that man may know why these judgments are to be inflicted, and may have opportunity to escape them.

> మూడవ దూత యొక్క సందేశములోనే మరణశీలులకు ఎప్పుడైనను ఉద్దేశింపబడిన అత్యంత గంభీర హెచ్చరికయు, అత్యంత భయానక బెదిరింపయు అంతర్లీనమై యున్నవి. కరుణ కలయిక లేని దేవుని కోపమును తమపైకి పిలిపించుకొనున పాపము తప్పనిసరిగా అత్యంత దుర్ఘోర స్వభావమునది. ఈ పాపము యొక్క స్వభావము విషయమై లోకము అంధకారమునందే విడిచివేయబడవలెనా?—నిశ్చయంగా కాదు. దేవుడు తన సృష్టులతో అటువిధంగా వ్యవహరించడు. అజ్ఞానముచేత జరిగే పాపములమీద తన కోపాన్ని ఆయన ఎప్పటికీ కురిపించడు. ఆయన తీర్పులు భూమిమీదికి రాకమునుపే, ఈ పాపమును గూర్చిన వెలుగు లోకమునకు ప్రకటింపబడవలెను, తద్వారా ఈ తీర్పులు ఎందుకు అమలుకానున్నవో మానవుడు తెలిసికొనునట్లు, వాటినుండి తప్పించుకొనుటకు అతనికి అవకాశం కలుగునట్లు.

> “The message containing this warning is the last to be proclaimed before the revelation of the Son of man. The signs which He Himself has given declare His coming to be near at hand. For well-nigh forty years has the message of the third angel been sounding. In the issue of the great contest two parties are developed, those who ‘worship the beast and his image,’ and receive his mark, and those who receive ‘the seal of the living God,’ who have the Father’s name written in their foreheads. This is not a visible mark. The time has come when all who have an interest in their soul’s salvation should earnestly and solemnly inquire, What is the seal of God? and what is the mark of the beast? How can we avoid receiving it?

> ఈ హెచ్చరికను తనలో కలిగియున్న ఈ సందేశము, మనుష్యకుమారుని ప్రత్యక్షమునకు పూర్వము ప్రకటింపబడవలసిన అంతిమమైంది. ఆయనే ఇచ్చిన సూచక చిహ్నములు ఆయన రాక సమీపమై ఉందని ప్రకటించుచున్నవి. దాదాపు నలభై సంవత్సరములుగా మూడవ దూతయొక్క సందేశము ధ్వనించుచున్నది. మహాసంఘర్షణయొక్క పరిణామములో రెండు వర్గములు ఏర్పడినవి—ఒకటి, 'మృగమును దాని ప్రతిమను ఆరాధించి' దాని ముద్రను స్వీకరించువారు; ఇంకొకటి, 'సజీవుడైన దేవుని ముద్ర'ను స్వీకరించువారు, వారి నుదిట్లపై తండ్రి నామము వ్రాయబడియున్నవారు. ఇది కంటికి గోచరమగు ముద్ర కాదు. తమ ఆత్మరక్షణయందు ఆసక్తి కలిగిన వారందరు తీవ్రతతోను గంభీరతతోను విచారించవలసిన సమయం వచ్చియున్నది: దేవుని ముద్ర యేదని? మృగముని ముద్ర యేదని? దానిని స్వీకరించుటనుండి మనము ఎట్లుగా తప్పించుకొనగలము?

> “The seal of God, the token or sign of His authority, is found in the fourth commandment. This is the only precept of the Decalogue that points to God as the Creator of the heavens and the earth, and clearly distinguishes the true God from all false gods. Throughout the Scriptures the fact of God’s creative power is cited as proof that He is above all heathen deities.

> ఆయన అధికారానికి సంకేతమూ చిహ్నమూ అయిన దేవుని ముద్ర నాల్గవ ఆజ్ఞలో కనబడుతుంది. ఆకాశమును భూమిని సృష్టించినవాడైన దేవుని వైపు సూచించి, సత్యదేవునిని సమస్త మిథ్యా దేవతల నుండి స్పష్టంగా భేదపరచు పది ఆజ్ఞలలో ఇదొక్కటే ఆజ్ఞ. శాస్త్రగ్రంథమంతటా దేవుని సృష్టిశక్తి అనే సత్యమే, ఆయన సమస్త అన్యజనుల దేవతలకన్నా ఉన్నతుడని నిరూపణగా ప్రస్తావించబడుతుంది.

> “The Sabbath enjoined by the fourth commandment was instituted to commemorate the work of creation, thus to keep the minds of men ever directed to the true and living God. Had the Sabbath always been kept, there would never have been an idolater, an atheist, or an infidel. The sacred observance of God”s holy day would have led the minds of men to their Creator. The things of nature would have brought Him to their remembrance, and they would have borne witness to His power and His love. The Sabbath of the fourth commandment is the seal of the living God. It points to God as the Creator, and is the sign of His rightful authority over the beings He has made.

> నాలుగవ ఆజ్ఞలో ఆదేశించబడిన విశ్రాంతి దినము, సృష్టి కార్యమును స్మరణార్థముగా స్థాపించబడింది; అట్లుగా, మనుష్యుల మనస్సులు నిజమైన సజీవుడగు దేవునియందు ఎల్లప్పుడూ కేంద్రీకృతమై యుండునట్లు. విశ్రాంతి దినము ఎల్లప్పుడూ ఆచరింపబడినయెడల, విగ్రహారాధకుడు గాని, నాస్తికుడు గాని, అవిశ్వాసి గాని ఎప్పటికీ ఉండేవారు కాదు. దేవుని పరిశుద్ధ దినమును పవిత్రంగా ఆచరించుట, మనుష్యుల మనస్సులను వారి సృష్టికర్తవద్దకు నడిపించుచుండేది. సహజలోకంలోని విషయాలు ఆయనను వారి స్మరణకు తెచ్చి, ఆయన శక్తి మరియు ఆయన ప్రేమలకు సాక్ష్యమిచ్చుచుండేవి. నాలుగవ ఆజ్ఞలోని విశ్రాంతి దినము సజీవుడగు దేవుని ముద్రయై యున్నది. అది దేవునిని సృష్టికర్తగా సూచించుచున్నది; మరియు తాను సృష్టించిన సత్త్వములపై ఆయనకున్న సముచిత అధికారమునకు అది సూచక చిహ్నమై యున్నది.

> “What, then, is the mark of the beast, if it is not the spurious sabbath which the world has accepted in the place of the true?

> నిజమైనదానికి బదులుగా లోకము అంగీకరించిన కపట సబ్బతే మృగముని ముద్ర కాదని యెడల, మరి మృగముని ముద్ర యేమిటి?

> “The prophetic declaration that the Papacy was to exalt itself above all that is called God, or that is worshiped, has been strikingly fulfilled in the changing of the Sabbath from the seventh to the first day of the week. Wherever the papal Sabbath is honored in preference to the Sabbath of God, there the man of sin is exalted above the Creator of heaven and earth.

> దేవుడని పిలువబడునది గాని, ఆరాధింపబడునది గాని సమస్తముకంటె తన్నుతాను పైకెత్తుకొందని పాపత్వమును గూర్చిన ప్రవచన ప్రకటన, శబ్బతు దినమును వారపు ఏడవ దినము నుండి వారపు మొదటి దినమునకు మార్చిన విషయములో అత్యంత స్పష్టముగా నెరవೇರింది. దేవుని శబ్బతు దినముకంటె పాపత్వపు శబ్బతు దినమునకు గౌరవము ఇచ్చి ఘనపరచబడిన ఎక్కడయినా, అక్కడ పాపపురుషుడు ఆకాశమును భూమిని సృష్టించిన సృష్టికర్తకంటె పైకెత్తబడియున్నాడు.

> “Those who assert that Christ changed the Sabbath are directly contradicting His own words. In His Sermon on the Mount He declared: ‘Think not that I am come to destroy the law, or the prophets; I am not come to destroy, but to fulfil. For verily I say unto you, Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in nowise pass from the law, till all be fulfilled. Whosoever, therefore shall break one of these least commandments, and shall teach men so, he shall be called the least in the kingdom of heaven; but whosoever shall do and teach them, the same shall be called great in the kingdom of heaven.’

> క్రీస్తు విశ్రాంతి దినమును మార్చెనని వాదించువారు, ఆయన స్వయంగా పలికిన వాక్యములకు సూటిగా వ్యతిరేకించుచున్నారు. పర్వతప్రసంగములో ఆయన ఇలా ప్రకటించెను: 'ధర్మశాస్త్రమును గాని ప్రవక్తలనుగాని రద్దు చేయుటకై నేను వచ్చితినని యోచించకుడి; రద్దు చేయుటకే రాలేదు, నెరవేర్చుటకే వచ్చితిని. నిజముగా మీతో చెప్పుచున్నాను: పరలోకమును భూమియు అంతరించువరకు, సమస్తము నెరవేరువరకు, ధర్మశాస్త్రమునుండి ఒక చుక్కయైనను ఒక గీతయైనను ఏ విధముగానును తొలగిపోడు. కాబట్టి ఈ ఆజ్ఞలలో అతి చిన్నదైనదైనను ఎవడైనను అతిక్రమించి, మనుష్యులకు అట్లనే బోధించువాడు పరలోక రాజ్యమందు అతి చిన్నవాడని పిలువబడును; అయితే ఎవడు వాటిని ఆచరించి బోధించువాడో, వాడు పరలోక రాజ్యమందు గొప్పవాడని పిలువబడును.'

> “Roman Catholics acknowledge that the change in the Sabbath was made by their church, and they cite this very change as evidence of the supreme authority of this church. They declare that by observing the first day of the week as the Sabbath, Protestants are recognizing her power to legislate in divine things. The Roman Church has not relinquished her claim to infallibility, and when the world and the Protestant churches accept the spurious sabbath of her creating, they virtually acknowledge her claim. They may cite the authority of the apostles and fathers in defense of this change, but the fallacy of their reasoning is easily discerned. The papist is sharp enough to see that Protestants are deceiving themselves, willingly closing their eyes to the facts in the case. As the Sunday institution gains favor, he rejoices, feeling assured that it will eventually bring the whole Protestant world under the banner of Rome.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> రోమన్ కాథలికులు శబతులో జరిగిన మార్పు తమ చర్చి చేత చేయబడినదని అంగీకరించుదురు; అలాగే ఈ మార్పునే ఈ చర్చియొక్క సర్వోన్నత అధికారమునకు సాక్ష్యముగా ఉదహరించుదురు. వారపు మొదటి దినాన్ని శబతుగా ఆచరించుటద్వారా ప్రోటెస్టంట్లు దైవిక విషయములలో శాసనాధికారము ఈ చర్చికి కలదని అంగీకరించుచున్నారనే విషయాన్ని వారు ప్రకటించుదురు. రోమన్ చర్చి తన అప్రమాదిత్వమునకు చేసిన దావాను విడిచిపెట్టలేదు; లోకమును ప్రోటెస్టంట్ సంఘములును ఆమె సృష్టించిన కృత్రిమ శబతును ఆమోదించునపుడు, వారు పరోక్షముగా ఆ దావాన్నే అంగీకరించుదురు. ఈ మార్పును సమర్థించుటకు వారు అపోస్తలుల అధికారమును, పితరుల అధికారమును ఉదహరించవచ్చును; అయితే వారి తార్కికతలోని భ్రాంతి సులభముగా గుర్తింపబడును. ఈ విషయములోని వాస్తవములకు స్వచ్ఛందముగా కన్నులు మూసికొని, ప్రోటెస్టంట్లు తమను తాము మోసగించుకొనుచున్నారని పాపిస్ట్ చురుకుగా గ్రహించుచున్నాడు. ఆదివారపు వ్యవస్థకు ప్రాధాన్యం పెరిగినకొలదీ, అది తుదకు సమస్త ప్రోటెస్టంట్ లోకమును రోము పతాకము క్రిందకు తేగలనని ధృఢనిశ్చయముతో అతడు హర్షించుచున్నాడు. Signs of the Times, నవంబర్ 1, 1899.

Back to Articles