Article

# Elijah - Number Four

ఏలీయా - సంఖ్య నాలుగు

Slavery

బానిసత్వం

Author

Jeff Pippenger

Published

October 1, 2023

Formats

PDF
Word

Elijah’s witness begins when he identifies that there would be no rain, except at his word for three and a half years.

అతడు మూడున్నర సంవత్సరములపాటు తన వాక్యము ప్రకారమే తప్ప వర్షము కురియదని ప్రకటించినప్పుడు ఎలీయా యొక్క సాక్ష్యము ఆరంభమగును.

> And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 17:1.

> గిలాదులోని నివాసులలో ఒకడైన తిష్బీయుడైన ఎలీయా ఆహాబుతో ఇట్లనెను: నేను యెదుట నిలుచుచున్న ఇశ్రాయేలు దేవుడైన యెహోవా సజీవుడైయున్నాడనగా, నా మాటచొప్పున తప్ప ఈ సంవత్సరములలో చినుకు గాని వర్షము గాని ఉండవు. 1 రాజులు 17:1

Those three and a half years represent the history of Thyatira from 538 until 1798. In 1798, at the end of the period of drought Elijah summons Ahab to Carmel. The first angels’ message announced the hour of God’s judgment on October 22, 1844. The first angel’s message was the command to Ahab to call all of Israel to Carmel.

ఆ మూడున్నర సంవత్సరాలు 538 నుండి 1798 వరకు త్యాతీరా చరిత్రను ప్రతీకాత్మకంగా సూచించుచున్నవి. 1798లో, వర్షాభావకాలాంతంలో, ఏలీయా అహాబును కార్మేలు పర్వతమునకు పిలిచెను. దూతలలో మొదటిదైన సందేశము 1844 అక్టోబర్ 22న దేవుని తీర్పు సమయమును ప్రకటించెను. మొదటి దూత యొక్క సందేశము, సమస్త ఇశ్రాయేలును కార్మేలు పర్వతమునకు పిలిపించుమని అహాబుకిచ్చిన ఆజ్ఞయై యుండెను.

> And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim. Now therefore send, and gather to me all Israel unto mount Carmel, and the prophets of Baal four hundred and fifty, and the prophets of the groves four hundred, which eat at Jezebel’s table. So Ahab sent unto all the children of Israel, and gathered the prophets together unto mount Carmel. And Elijah came unto all the people, and said, How long halt ye between two opinions? if the Lord be God, follow him: but if Baal, then follow him. And the people answered him not a word. 1 Kings 18:17–21.

> అహాబు ఏలీయాను చూచినప్పుడు, అతనితో ఇట్లు చెప్పెను: ఇస్రాయేలును కలతపరచువాడు నీవేనా? అతడు ప్రత్యుత్తరమిచ్చి చెప్పెను: ఇస్రాయేలును నేనుకాదు కలతపరచినది; యెహోవా ఆజ్ఞలను మీరు విడచినందున, నీవును నీ తండ్రి యింటివారునే కలతపరచినవారు; నీవు బాలీములను అనుసరించితివి. కాబట్టి ఇప్పుడు దూతలను పంపి, సమస్త ఇస్రాయేలును కర్మేలు పర్వతమునకు నాయొద్దకు సమకూర్చుము; బాలు ప్రవక్తలైన నాలుగు వందల యాభైమందిని, యెజెబేలు బల్లమీద భుజించువారైన ద్రుమవనముల ప్రవక్తలైన నాలుగు వందమందిని కూడ సమకూర్చుము. అప్పుడు అహాబు ఇస్రాయేలు సంతానమంతటికి దూతలను పంపి, ప్రవక్తలందరిని కర్మేలు పర్వతమునకు సమకూర్చెను. అప్పుడు ఏలీయా సమస్త ప్రజలయొద్దకు వచ్చి చెప్పెను: రెండు అభిప్రాయముల మధ్యలో మీరు ఎంతకాలము తటపటాయించుచు నిలుచెదరు? యెహోవాయే దేవుడైతే, ఆయనను అనుసరించుడి; బాలు అయితే, అతనిని అనుసరించుడి. కాని ప్రజలు ఆయనకు ఒక్క మాటయైనను ప్రత్యుత్తరమిచ్చలేదు. 1 రాజులు 18:17-21.

All Israel was gathered to Carmel in the time of Elijah, which in turn represented William Miller’s history when the three churches of Revelation chapter three were gathered together. The church that had initially fled into the wilderness in 538 to escape the persecution of Jezebel, as represented by the church of Thyatira, came out of the wilderness as the generation that was to be confronted with the message of Elijah, represented by William Miller. The earth beast then opened its mouth and swallowed up the flood of persecution that had been sent against her for twelve hundred and sixty years.

ఎలీయా కాలమందు సమస్త ఇశ్రాయేలు కర్మేలు పర్వతమునకు కూడబెట్టబడెను; అది తమవంతుకు, ప్రకటన గ్రంథము మూడవ అధ్యాయములోని మూడు సంఘములు కూడినప్పుడు జరిగిన విలియం మిల్లరు చరిత్రకు ప్రతిరూపముగా నిలిచెను. యెజబేలు హింసనుండి తప్పించుకొనుటకై 538లో అరణ్యములోనికి పారిపోయిన, త్యాతీరా సంఘముగా ప్రతినిధించబడిన ఆ సంఘము, విలియం మిల్లరు ద్వారా ప్రతినిధించబడిన ఎలీయా సందేశమును ఎదిరించవలసిన తరముగా, అరణ్యములోనుండి బయలుదేరి వచ్చెను. అప్పుడు భూమి నుండి వచ్చిన మృగము తన నోరు తెరిచి, ఆమెకు వ్యతిరేకముగా వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములపాటు పంపబడిన హింసారూప వరదను మింగివేసెను.

> And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. Revelation 12:16.

> మరియు భూమి ఆ స్త్రీకి సహాయము చేసెను; భూమి తన నోరు తెరచి, డ్రాగను తన నోటిలోనుండి వెలువరించిన ప్రవాహమును మింగెను. ప్రకటన గ్రంథము 12:16.

In prophecy the “speaking of a nation” is the action of its legislative and judicial authorities, and in 1789 the United States established the divine document that is the Constitution of the United States, thus protecting the rights and freedom necessary to provide protection from the persecution of both the kings of Europe and the apostate Catholic church.

భవిష్యద్వాణిలో, ఒక జాతి యొక్క ‘మాట్లాడుట’ అనేది దాని శాసన మరియు న్యాయ ప్రాధికారాల కార్యచరణ; 1789లో అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల రాజ్యాంగమనే దైవిక పత్రాన్ని స్థాపించాయి, అట్లుగా యూరోపు రాజులచేతను మరియు మతభ్రష్ట కతోలిక చర్చిచేతను జరిగే పీడననుండి రక్షణను కల్పించుటకు అవసరమైన హక్కులు మరియు స్వేచ్ఛను సంరక్షించాయి.

> “The speaking of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” The Great Controversy, 443.

> "జాతి మాట్లాడుట అనేది దాని శాసన మరియు న్యాయాధికార సంస్థల చర్యయే." మహా సంఘర్షణ, 443.

In 1789, just before the beginning of the United States’ prophetic role as the sixth kingdom of Bible prophecy began, it spake as a Lamb, but at the Sunday law it will speak as a dragon.

1789లో, బైబిలు ప్రవచనములో ఆరో రాజ్యముగా సంయుక్త రాష్ట్రాల ప్రవచనా పాత్ర ప్రారంభమునకు కొద్ది ముందుగా, అది గొఱ్ఱెపిల్లవలె పలికెను; అయితే ఆదివార చట్ట కాలమున అది డ్రాగనువలె పలుకును.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

> భూమిలోనుండి పైకి వచ్చుచున్న ఇంకొక మృగమును నేను చూచితిని; దానికి గొఱ్ఱెపిల్లవలె రెండు కొమ్ములు ఉండెను, అది డ్రాగను వలె మాట్లాడెను. ప్రకటన గ్రంథము 13:11.

The beginning and ending of the earth beast are marked by its speaking. In 1798, Ahab calls all of Israel to Mount Carmel where Elijah is going to set forth a test to prove to those watching whether the God of the Hebrews or the god of Jezebel is the true God. Jezebel had four hundred and fifty prophets of Baal and four hundred prophets of the grove. The false god Baal was a male deity and the false god Ashtaroth was a female deity.

భూమి మృగముని ఆరంభమును అంత్యమును దాని మాటలచేత చిహ్నితమగును. 1798 సంవత్సరంలో, అహాబు సమస్త ఇశ్రాయేలును కర్మేలు పర్వతమునకు పిలిచెను; అక్కడ ఎలీయా, చూడుచున్నవారి సమక్షమున, హెబ్రీయుల దేవుడా గాని యెజెబేలు దేవుడా గాని సత్యదేవుడు ఎవరో నిరూపించుటకై ఒక పరీక్షను ప్రతిపాదించబోతున్నాడు. యెజెబేలుకు బాళ్‌కు చెందిన ప్రవక్తలు నాలుగు వందల యాభైమంది, వనపు ప్రవక్తలు నాలుగు వందల మంది ఉండిరి. అసత్యదేవుడు బాళ్ ఒక పురుషదేవుడు; అసత్యదేవత అష్టరోత్ ఒక స్త్రీదేవత.

Those two classes of false prophets represent the combination of church and state, for in prophecy when a man and woman are represented together, the woman represents a church and the man the state. Elijah was outnumbered eight hundred and fifty to one as he confronted the unholy combination of church and state, as represented by the female and male false deities and also by the marriage of Ahab and Jezebel. Ahab and Jezebel’s illustration of church and state represent the corruption of the horn of Republicanism and Baal and Ashtaroth represent the corruption of the Protestant horn.

ఆ అబద్ధ ప్రవక్తల రెండు వర్గాలు సభ మరియు రాజ్యాధికారాల సంయోగాన్ని సూచించుచున్నవి; ఎందుకనగా ప్రవచనములలో పురుషుడు, స్త్రీ కలసి ప్రతినిధీకరింపబడినప్పుడు, స్త్రీ సభను, పురుషుడు రాజ్యాధికారాన్ని సూచించును. స్త్రీ, పురుష అబద్ధ దేవతలచేతను, అలాగే ఆహాబు–యెజబేలు వివాహముచేతను ప్రతినిధీకరింపబడిన అపవిత్రమైన సభ–రాజ్యాధికారాల సంయోగాన్ని ఎదిరించినప్పుడు, ఏలీయా ఎనిమిది వందల యాభై మందికొకడిగా నిలిచెను. సభయు రాజ్యాధికారమును ప్రతినిధీకరించిన ఆహాబు–యెజబేలు దృష్టాంతం గణతంత్రవాదపు కొమ్ము యొక్క భ్రష్టతను సూచించును; బాలు మరియు అష్టారోతులు ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్ము యొక్క భ్రష్టతను సూచించును.

The issue was Elijah’s protest against the corrupt religion represented by Thyatira in Revelation chapter two. Elijah represented a Protestant, for the only definition of Protestant is someone who protests against Rome. Elijah’s protest represents a protest against the combination of church and state that is accomplished by the unholy alliance between a corrupted state with a corrupted church.

విషయం ఏమనగా, ప్రకటన గ్రంథము రెండవ అధ్యాయములో త్యాతీరా ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడిన భ్రష్టపడ్డ మతానికి వ్యతిరేకంగా ఏలీయా వ్యక్తపరచిన నిరసనే. ఏలీయా ఒక ప్రొటెస్టెంటును ప్రతీకరించాడు; ఎందుకంటే ‘ప్రొటెస్టెంట్’ అనే పదానికి ఏకైక నిర్వచనం రోమునకు వ్యతిరేకంగా నిరసన ప్రకటించే వ్యక్తి. భ్రష్టపడ్డ రాష్ట్రము మరియు భ్రష్టపడ్డ సంఘముల మధ్య కుదిరిన అపవిత్ర కూటమిచే సాధించబడే సంఘము–రాష్ట్రము సమ్మేళనానికి వ్యతిరేకమైన నిరసనకే ఏలీయా యొక్క నిరసన ప్రతీకగా నిలుస్తుంది.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. Revelation 2:20–22.

> తథాపి నీయెడల నాకు కొద్దివిషయములు ఉన్నవి: ఎందుకనగా నీవు తానుతాను ప్రవక్తురాలినని చెప్పుకొను యెజబేలు అను స్త్రీయను సహించుచున్నావు; ఆమె నా దాసులను వ్యభిచారము చేయునట్లు, విగ్రహములకు అర్పితమైన వాటిని భుజించునట్లు బోధించుచు మోసపరచుచున్నది. ఆమె వ్యభిచారమునుండి పశ్చాత్తాపపడుటకు నేను ఆమెకు సమయమిచ్చితిని; అయినను ఆమె పశ్చాత్తాపపడలేదు. ఇదిగో, నేను ఆమెను శయ్యలో పడవేసెదను; ఆమెతో వ్యభిచారము చేయువారిని తమ క్రియలయందు పశ్చాత్తాపపడనియెడల మహా క్లేశములో పడవేసెదను. ప్రకటన గ్రంథము 2:20-22.

Eating represents the message you accept, and a message that is sacrificed to idols represents the doctrines of Catholicism, the very symbol of the abominable worship of idols. God’s people in the Dark Ages had come to accept many of the pagan doctrines of Catholicism, and especially the worship of the sun.

తినుట అనేది మీరు స్వీకరించే సందేశమునకు ప్రతీక; విగ్రహములకు బలి చేయబడియున్న సందేశము కతోలికత్వపు సిద్ధాంతములను సూచించును, అవే హేయమైన విగ్రహారాధనకు స్వయానా ప్రతీకము. అంధకార యుగములో దేవుని ప్రజలు కతోలికత్వమునందలి అనేక అన్యమత సిద్ధాంతములను, ముఖ్యముగా సూర్యారాధనను, స్వీకరించిరి.

Fornication is an unlawful relationship and prophetically represents the very essence of what the Constitution prohibits; the combination of church and state. Ahab was in an unlawful relationship with Jezebel, for as a king of Israel he was not to marry a heathen princess. Jesus identified John the Baptist as Elijah, and John also confronted the same unholy relationship when he rebuked Herod for marrying Herodias, his brother’s wife.

వ్యభిచారం అనేది అక్రమ సంబంధం; ప్రవచనాత్మకంగా అది రాజ్యాంగం నిషేధించే దాని సారభూతాంశాన్నే సూచిస్తుంది—అదే చర్చి మరియు రాష్ట్రం యొక్క సంగమం. ఇశ్రాయేలు రాజైన అహాబు యెజబేలుతో ధర్మశాస్త్రవిరుద్ధ సంబంధంలో ఉన్నాడు, ఎందుకంటే ఇశ్రాయేలు రాజుగా అతడు అన్యజాతి రాజకుమార్తెను వివాహం చేసుకోరాదు. యేసు స్నానకర్త యోహానుని ఏలీయా అని గుర్తించాడు; అలాగే తన సోదరుని భార్యయైన హెరోదియాను వివాహం చేసుకున్నందుకు హెరోదును గద్దించినప్పుడు, యోహాను కూడా అదే అపవిత్ర సంబంధాన్ని నిలదీశాడు.

> For Herod had laid hold on John, and bound him, and put him in prison for Herodias’ sake, his brother Philip’s wife. For John said unto him, It is not lawful for thee to have her. Matthew 14:3, 4.

> హేరోదు తన సహోదరుడు ఫిలిప్పు భార్యయైన హేరోదియ్య నిమిత్తమై యోహానును పట్టుకొని బంధించి, అతనిని కారాగారములో ఉంచెను. ఏలయనగా యోహాను అతనితో, ‘నీవు ఆమెను భార్యగా కలిగియుండుట ధర్మసమ్మతము కాదు’ అని చెప్పెను. మత్తయి 14:3, 4.

Elijah’s confrontation with Ahab and Jezebel prefigured John’s confrontation with Herod and Herodias for both relationships represented an unlawful relationship of church and state. Together they represent the Elijah message of the one hundred and forty-four thousand who confronts the papacy (Jezebel & Herodias), the ten kings that represent the United Nations (Ahab & Herod) and the United States that represents the false prophet (the false prophets of Carmel and Salome, Herodias’ daughter).

ఏలీయా అహాబు మరియు యెజబేలును ఎదిరించుట, యోహాను హెరోదు మరియు హెరోదీయాను ఎదిరించుటకు పూర్వప్రతిరూపమైంది; ఎందుకనగా ఆ రెండు సంబంధాలూ సంఘము మరియు రాజ్యము మధ్యనున్న న్యాయవిరుద్ధ సంబంధాన్ని ప్రతినిధ్యం చేశాయి. ఇవి రెండూ కలిసి, పాపస్వామ్యాన్ని (యెజబేలు మరియు హెరోదీయా), ఐక్యరాజ్యసమితిని సూచించే పది రాజులను (అహాబు మరియు హెరోదు), అలాగే తప్పుడు ప్రవక్తను సూచించే సంయుక్త రాష్ట్రాలను (కర్మేలు యొక్క తప్పుడు ప్రవక్తలు మరియు హెరోదీయా కుమార్తె సలోమే) ఎదిరించే నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ఏలీయా సందేశాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి.

The prophetic setting at Carmel includes the defense by Elijah of the Constitution of the United States, which enshrines the principle of the separation of church and state.

కార్మేలు‌లోని ప్రవచనాత్మక సందర్భంలో, చర్చి మరియు రాష్ట్ర వేరుపాటు సూత్రాన్ని ప్రతిష్ఠాపించిన అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల రాజ్యాంగానికి ఏలీయా చేసిన పరిరక్షణ అంతర్భూతమై ఉంది.

> And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim. 1 Kings 18:17, 18.

> అహాబు ఏలీయాను చూచినప్పుడు, అహాబు అతనితో చెప్పెను: ఇశ్రాయేలును కలతపరచువాడు నీవేనా? అతడు ప్రత్యుత్తరమిచ్చి చెప్పెను: ఇశ్రాయేలును కలతపరచినది నేనుకాదు; అయితే నీవును నీ తండ్రి యింటివారును—మీరు యెహోవా ఆజ్ఞలను విడిచివేసితిరి, నీవు బాళ్లను అనుసరించితివి. 1 రాజులు 18:17, 18.

The Constitution established that the two horns of Republicanism and Protestantism would always stay separate from each other. But Revelation identifies that when the United States ultimately speaks as a dragon, it will do so when the apostate churches of the United States take control and combine with the apostate government.

రాజ్యాంగం గణతంత్రవాదం మరియు ప్రొటెస్టాంటిజం అనే రెండు కొమ్ములు ఎల్లప్పుడూ పరస్పరం వేరుగా నిలిచి ఉండాలని నిర్ధేశించింది. కానీ ప్రకటన గ్రంథం తెలుపుతుంది: అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు చివరికి డ్రాగను వలె మాటలాడునది; అట్లా చేయుట, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ధర్మత్యాగి సంఘాలు అధికారాన్ని స్వాధీనము చేసుకొని ధర్మత్యాగి ప్రభుత్వంతో ఏకమయ్యినపుడు జరుగును.

> “But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

> కాని ‘మృగమునకు బింబము’ అనగా ఏమి? అది ఎట్లుగా రూపొందించబడవలెను? ఆ బింబమును రెండు కొమ్ముల మృగము చేయును; అది మృగమునకు బింబము. దానిని ‘మృగముని బింబము’ అని కూడ పిలువబడును. కాబట్టి ఆ బింబము ఏవిధమై యుండునో, అది ఎట్లుగా రూపొందించబడవలెనో తెలిసికొనుటకు, మృగమనే స్వయమే—అదే పాపత్వము—యొక్క లక్షణములను మనము పరిశీలించవలెను.

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.

> "సువార్తయొక్క సరళత్వము నుండి తొలగి, అన్యజాతుల కర్మకాండములను మరియు సంప్రదాయములను అంగీకరించుటవలన ప్రాథమిక సంఘము భ్రష్టపడినప్పుడు, ఆమె దేవుని ఆత్మయు శక్తియు కోల్పోయెను; మరియు ప్రజల మనస్సాక్షులను నియంత్రించుటకై, ఆమె లౌకిక అధికారమునకు ఆశ్రయము కోరెను. దాని ఫలితము పాపత్వము, రాష్ట్ర శక్తిపై నియంత్రణ సాధించి, దానిని తన స్వీయ ఉద్దేశ్యములను పురోగమింపజేయుటకై వినియోగించిన సంఘము—ప్రత్యేకముగా ‘మతద్రోహము’ను శిక్షించుటకై. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు మృగముని ప్రతిరూపమును ఏర్పరచుటకై, మతాధికారము పౌర ప్రభుత్వమును అట్టి విధముగా నియంత్రించవలెను యనగా రాష్ట్రాధికారము కూడ సంఘము తన స్వీయ ఉద్దేశ్యములను సాధించుటకై వినియోగింపబడునట్లు." The Great Controversy, 443.

Elijah at Mount Carmel represented the work of the Millerites, and the Millerites were established as the true prophet in contrast with those that had recently come out from under the influence of Catholicism, but chose through their rejection of the light of the first angel to return to Rome. Thus, the second angel’s message in the spring of 1844 consisted of identifying the Protestant denominations as daughters of Babylon, and the Millerites as the genuine Protestant horn.

కర్మేలు పర్వతమునందు ఎలీయా మిల్లరైట్ల కార్యమునకు ప్రతీకగా నిలిచెను; కతోలికత్వ ప్రభావము క్రిందనుండి ఇటీవలి కాలములో బయటకు వచ్చిన వారు మొదటి దూతయొక్క ప్రకాశమును తిరస్కరించుటద్వారా రోమునకు తిరిగి వెళ్ళుటను ఎంచుకొనగా, మిల్లరైట్లు సత్యప్రవక్తలుగా స్థాపింపబడ్డారు. ఆదలచేత, 1844 వసంతకాలమున రెండవ దూతయొక్క సందేశము, ప్రొటెస్టెంట్ మతసంఘములను బాబిలోను కుమార్తెలని, మరియు మిల్లరైట్లను యథార్థ ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్మని గుర్తించుటతో కూడియుండెను.

When God brought ancient Israel out of the slavery of Egypt and through the waters of the Red Sea, He initiated a progressive testing process that began with the test of the heavenly manna.

దేవుడు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలును ఐగుప్తు దాస్యమునుండి విమోచించి, ఎర్ర సముద్రపు జలముల గుండా నడిపించినప్పుడు, పరలోక మన్నా పరీక్షతో ప్రారంభమయ్యే క్రమాత్మక పరీక్షా ప్రక్రియను ఆయన ఆరంభించెను.

> “Upon us is shining the accumulated light of past ages. The record of Israel’s forgetfulness has been preserved for our enlightenment. In this age God has set His hand to gather unto Himself a people from every nation, kindred, and tongue. In the advent movement He has wrought for His heritage, even as He wrought for the Israelites in leading them from Egypt. In the great disappointment of 1844 the faith of His people was tested as was that of the Hebrews at the Red Sea.” Testimonies, volume 8, 115, 116.

> "గత యుగముల సంచిత జ్యోతి మనపై ప్రకాశిస్తోంది. ఇశ్రాయేలు విస్మృతియొక్క వృత్తాంతము మన ప్రబోధార్థము కొరకు సంరక్షింపబడియున్నది. ఈ యుగమందు దేవుడు ప్రతి జాతి, వంశము, భాషలోనుండి తనకొరకు ప్రజలను సమకూర్చుటకు తన చేతిని చాచియున్నాడు. ఆగమన ఉద్యమములో ఆయన తన స్వాస్థ్యార్థము కార్యము నిర్వహించియున్నాడు; మిస్రయీమునుండి వారిని నడిపించుటలో ఇశ్రాయేలీయుల కొరకు చేసినట్లే. 1844 లోని మహా నిరాశలో ఆయన ప్రజల విశ్వాసము, ఎర్ర సముద్రమునొద్ద హెబ్రీయుల విశ్వాసము పరీక్షింపబడినట్లే, పరీక్షింపబడెను." సాక్ష్యములు, సంపుటి 8, 115, 116.

The disappointment of October 22, 1844, led to the understanding of the heavenly sanctuary, which then presented the test of the Sabbath just as the test of the manna became the first of a series of ten tests for ancient Israel.

1844 అక్టోబరు 22 నాటి నిరాశ పరలోక పరిశుద్ధస్థలము గురించిన అవగాహనకు దారితీసింది; ఆ తరువాత సబ్బతు పరీక్ష ముందుంచబడింది, యెట్లాగైతే ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుకు పది పరీక్షల శ్రేణిలో మన్నా పరీక్ష మొదటిదైయుండెనో అట్టే.

> “The Lord gave me the following view in 1847, while the brethren were assembled on the Sabbath, at Topsham, Maine.

> 1847లో, మెయిన్ రాష్ట్రంలోని టాప్షమ్‌లో, సబ్బత్ దినమున సహోదరులు సమాగమించినప్పుడు, ప్రభువు నాకు ఈ క్రింది దర్శనాన్ని ప్రసాదించాడు.

> “We felt an unusual spirit of prayer. And as we prayed the Holy Ghost fell upon us. We were very happy. Soon I was lost to earthly things and was wrapped in a vision of God’s glory. I saw an angel flying swiftly to me. He quickly carried me from the earth to the Holy City. In the city I saw a temple, which I entered. I passed through a door before I came to the first veil. This veil was raised, and I passed into the holy place. Here I saw the altar of incense, the candlestick with seven lamps, and the table on which was the shewbread. After viewing the glory of the holy, Jesus raised the second veil and I passed into the holy of holies.

> మేము అసాధారణమైన ప్రార్థనా ఆత్మను అనుభవించాము. మేము ప్రార్థిస్తున్నప్పుడు పరిశుద్ధాత్మ మాపై దిగివచ్చాడు. మాకు మహా ఆనందం కలిగింది. త్వరలోనే నేను లోక విషయాలన్నిటిని మరచి, దేవుని మహిమయొక్క దర్శనములో ఆవృతుడనయ్యాను. నా వైపు వేగంగా ఎగిరివస్తున్న ఒక దూతను చూశాను. అతడు తక్షణమే నన్ను భూమి నుండి పరిశుద్ధ పట్టణమునకు తీసికొనిపోయాడు. ఆ పట్టణములో నేను ఒక ఆలయాన్ని చూశాను; అందులోకి ప్రవేశించాను. మొదటి తెరను చేరుకునే ముందు నేను ఒక ద్వారం గుండా దాటాను. ఆ తెర పైకెత్తబడింది; నేను పరిశుద్ధస్థలంలోకి ప్రవేశించాను. అక్కడ ధూపబలిపీఠాన్ని, ఏడు దీపములు గల దీపస్తంభాన్ని, ప్రదర్శన రొట్టెలు ఉంచిన బల్లను చూశాను. పరిశుద్ధస్థలపు మహిమను దర్శించిన తరువాత, యేసు రెండవ తెరను పైకెత్తాడు; నేను పరిశుద్ధులలో పరిశుద్ధమైన స్థలంలోకి ప్రవేశించాను.

> “In the holiest I saw an ark; on the top and sides of it was purest gold. On each end of the ark was a lovely cherub, with its wings spread out over it. Their faces were turned toward each other, and they looked downward. Between the angels was a golden censer. Above the ark, where the angels stood, was an exceeding bright glory, that appeared like a throne where God dwelt. Jesus stood by the ark, and as the saints’ prayers came up to Him, the incense in the censer would smoke, and He would offer up their prayers with the smoke of the incense to His Father. In the ark was the golden pot of manna, Aaron’s rod that budded, and the tables of stone which folded together like a book. Jesus opened them, and I saw the Ten Commandments written on them with the finger of God. On one table were four, and on the other six. The four on the first table shone brighter than the other six. But the fourth, the Sabbath commandment, shone above them all; for the Sabbath was set apart to be kept in honor of God’s holy name. The holy Sabbath looked glorious—a halo of glory was all around it. I saw that the Sabbath commandment was not nailed to the cross. If it was, the other nine commandments were; and we are at liberty to break them all, as well as to break the fourth. I saw that God had not changed the Sabbath, for He never changes. But the pope had changed it from the seventh to the first day of the week; for he was to change times and laws.” Early Writings, 32.

> పరమ పరిశుద్ధస్థలమందు నేను ఒక మందసమును చూచితిని; దాని పైభాగమునకును ప్రక్కలకును నిర్మలమైన బంగారం ఉండెను. ఆ మందసముయొక్క ప్రతి చివరన అందమైన ఒకొక కెరూబు ఉండి, తమ రెక్కలను దాని మీద విస్తరించియుండిరి. వారి ముఖములు పరస్పరంబై యుండి, క్రిందివైపు చూచుచుండిరి. దూతల నడుమ బంగారు ధూపపాత్ర యుండెను. మందసముమీద, దూతలు నిలిచియున్న స్థలమందు, దేవుడు నివసించుచున్న సింహాసనమువలె కనబడిన అత్యంత ప్రకాశమయమైన మహిమ ఉండెను. యేసు ఆ మందసము యొద్ద నిలిచియుండెను; పరిశుద్ధుల ప్రార్థనలు ఆయనవద్దకు ఎగసి వచ్చుచుండగా, ధూపపాత్రలోని ధూపము పొగచేసెను, అప్పుడు ఆయన ధూపపు పొగతో కూడ వారి ప్రార్థనలను తన తండ్రికి అర్పించెను. మందసములో బంగారు పాత్రయందు మన్నా, మొలకెత్తిన అహరోనుయొక్క కోరు, మరియూ పుస్తకమువలె కలిసిముడుచుకొనిన రాతి పలకలు ఉండెను. యేసు వాటిని తెరిచెను; అప్పుడు ದೇವుని వేలిచేత వ్రాయబడిన దశాజ్ఞలు వాటిమీద నేనుచూచితిని. ఒక పలకమీద నలుగు, మరియొక పలకమీద ఆరు ఉండెను. మొదటి పలకమీదనున్న నలుగు మిగిలిన ఆరుగాక మరింత ప్రకాశించుచుండెను. అయితే నాలుగవది, అనగా విశ్రాంతి దిన ఆజ్ఞ, అన్నిటికంటె మించిన ప్రకాశముతో కాంతించెను; ఏలయనగా విశ్రాంతి దినము దేవుని పరిశుద్ధ నామమునకు ఘనతచేకూర్చుటకై ప్రత్యేకింపబడెను. ఆ పరిశుద్ధ విశ్రాంతి దినము మహిమతో వెలిగుచుండెను—దాని చుట్టు మహిమయొక్క ప్రభామండలం పరిభ్రమించుచుండెను. విశ్రాంతి దిన ఆజ్ఞ సిలువకు మేకులతో వేయబడలేదని నేనుగమనించితిని. అది వేయబడినయెడల, మిగిలిన తొమ్మిదియు వేయబడినవే; అప్పుడు నాలుగవదిని లంఘించినట్లే మిగిలిన అన్నిటిని కూడ మనము లంఘించుటకు స్వేచ్ఛగలవారమైయుందుము. దేవుడు విశ్రాంతి దినమును మార్చలేదని నేను చూచితిని; ఆయన ఎప్పుడును మార్పులేనివాడై యున్నందున. అయితే పోప్ దానిని వారములో ఏడవ దినమునుండి మొదటి దినమునకు మార్చెను; ఏలయనగా అతడు కాలములను మరియు ధర్మవిధులను మార్చుటకై యుండెను.

When the Protestants came out of the Dark Ages in 1798 and the book of Daniel was unsealed, the sixth kingdom of Bible prophecy, the two-horned earth beast of Revelation thirteen began its march through prophetic history. Protestantism was founded upon the sacred document called the Holy Bible and Republicanism was founded upon the sacred document called the Constitution. God had brought His church in the wilderness out of the Dark Ages, but just as with ancient Israel during the Egyptian period of slavery the Sabbath commandment had been forgotten. As Israel crossed the Red Sea on its way to the giving of the law at Sinai, modern Israel crossed the Atlantic on its way to October 22, 1844, where the law would once again be revealed. The Lord was once again raising up a people who would be the depositaries of His law, the depositaries of His prophetic revelations and who would carry the mantle of Protestantism. Ancient Israel was given the two tables of the Ten Commandments as the symbol of their work to be the depositaries of His law, and modern Israel was given the two tables of Habakkuk as the symbol of their work as depositaries of His prophetic Word.

1798లో ప్రొటెస్టెంటులు అంధకార యుగములనుండి వెలుపలికి వచ్చి, దానియేలు గ్రంథముపైనున్న ముద్ర విప్పబడినప్పుడు, బైబిలు ప్రవచనములో పేర్కొనబడిన ఆరో రాజ్యమైన ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయంలోని రెండు కొమ్ముల భూమిమృగము ప్రవచన చరిత్రలో తన ప్రస్థానాన్ని ఆరంభించింది. పరిశుద్ధ బైబిలు అను పవిత్ర పత్రంపై ప్రొటెస్టెంటిజము స్థాపించబడెను; రాజ్యాంగము అను పవిత్ర పత్రంపై గణతంత్రవాదం స్థాపించబడెను. దేవుడు అరణ్యమందున్న తన సంఘమును అంధకార యుగములనుండి వెలుపలికి తీసికొనివచ్చెను; అయినను, ఐగుప్తు దాస్యకాలమందు యెట్లయితే పురాతన ఇశ్రాయేలులో విశ్రాంతిదిన ఆజ్ఞ మరచబడినదో, అట్లే అది మరవబడియుండెను. ఇశ్రాయేలు సీనయి వద్ద ధర్మశాస్త్రము ప్రసాదింపబడబోవుచున్న దారిలో ఎర్ర సముద్రమును దాటినట్లే, ఆధునిక ఇశ్రాయేలు అక్టోబరు 22, 1844 నాటికి—అక్కడ ధర్మశాస్త్రం మరల ప్రకటింపబడబోవుచున్నచోటికి—దారిలో అట్లాంటిక్ సముద్రమును దాటెను. ప్రభువు మళ్లీ తన ధర్మశాస్త్రమును భద్రపరచువారై, తన ప్రవచన ప్రకటనలను భద్రపరచువారై, ప్రొటెస్టెంటిజము యొక్క కప్పు వస్త్రమును ధరించి వహించువారై ఉండే జనమును లేపుచుండెను. ఆయన ధర్మశాస్త్రమును భద్రపరచుటలో తాము చేయవలసిన కార్యానికి చిహ్నముగా పది ఆజ్ఞల రెండు పలకలు పురాతన ఇశ్రాయేలుకు అనుగ్రహింపబడినట్లే, ఆయన ప్రవచన వాక్యమును భద్రపరచుటలో తాము చేయవలసిన కార్యానికి చిహ్నముగా హబక్కూకు యొక్క రెండు పలకలు ఆధునిక ఇశ్రాయేలుకు అనుగ్రహింపబడినవి.

Modern Israel was to carry both sets of two tables as it presented the third angel’s message to the world, which is the message proclaimed by those who carry the mantle of Protestantism. The Protestantism that came out of the Dark Ages was then incomplete as was ancient Israel as they crossed through the Red Sea. Protestantism had professed the motto of the Bible and the Bible alone, but had an incomplete understanding of God’s Word through centuries of eating the pagan doctrines of Roman Catholicism (things sacrificed unto idols). God designed that a true Protestant would represent the entire Word of God as symbolized by the “law and the prophets,” the two sets of two tables that represent both the work of God’s people and God’s character. The work of the first angel was to produce a genuine Protestant people that would be both the depositaries of His law and of his prophetic Word.

ప్రపంచమునకు, ప్రోటెస్టాంటిజము యొక్క వస్త్రమును ధరించినవారు ప్రకటించు మూడవ దూత యొక్క సందేశమును సమర్పించుచున్న ఆధునిక ఇశ్రాయేలు, రెండు పలకల చొప్పున ఉన్న ఆ రెండు సమితులనూ మోసికొనిపోవలసియున్నది. అంధకార యుగమునుండి వెలుపలికి వచ్చిన ప్రోటెస్టాంటిజము అప్పటికి అసంపూర్తిగానే ఉండెను; ఎర్ర సముద్రమును దాటి పోవుచుండిన ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఎట్లుండెనో అట్లే. బైబిలే, బైబిలే మాత్రమనే ధ్యేయవాక్యమును అది ప్రకటించినను, రోమా కాథలిక మతపు విగ్రహారాధక సిద్ధాంతములను (విగ్రహాలకు బలిచేసిన వస్తువులను) శతాబ్దాలపాటు ఆహారమువలె స్వీకరించుటవలన, దేవుని వాక్యమును అసంపూర్ణముగా గ్రహించినదే. నిజమైన ప్రోటెస్టాంటు, "ధర్మశాస్త్రము మరియు ప్రవక్తలు" అని సంకేతింపబడినట్లుగా, దేవుని సంపూర్ణ వాక్యమును ప్రతినిధి చేయవలెనని దేవుడు నిర్ణయించెను; అవి దేవుని ప్రజల కార్యమును గాను దేవుని స్వభావమును గాను ప్రతినిధి చేయు రెండు పలకల చొప్పున రెండు సమితులు. ఆయన ధర్మశాస్త్రమునకును ఆయన ప్రవచన వాక్యమునకును రెండింటికీ అమానతిదారులై నిలిచే నిజమైన ప్రోటెస్టాంటు ప్రజలను రూపుదిద్దుటయే మొదటి దూత యొక్క కార్యము.

> “God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world. The three angels of Revelation 14 represent the people who accept the light of God’s messages and go forth as His agents to sound the warning throughout the length and breadth of the earth.” Testimonies, volume 5, 455.

> "ఈ కాలమందు, దేవుడు తన సంఘమును, ఆయన ప్రాచీన ఇశ్రాయేలును పిలిచినట్లు, భూమిలో ఒక వెలుగుగా నిలబడునట్లు పిలిచెను. సత్యమనే బలమైన చీల్చుగొడ్డలియైన మొదటి, రెండవ, మూడవ దూతల సందేశములచేత, వారిని సభల నుండి మరియు లోకమునుండి వేరుచేసి, వారిని తనయొద్ద పవిత్ర సమీపత్వములోనికి చేర్చెను. తన ధర్మశాస్త్రమునకు వారిని భద్రాధికారులుగా చేసి, ఈ కాలమునకు సంబంధించిన ప్రవచనముల మహత్తర సత్యములను వారికి అప్పగించెను. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుకు అప్పగింపబడిన పవిత్ర దైవోక్తులవలె, ఇవి లోకమునకు తెలియజేయబడవలసిన పవిత్ర అమానత. ప్రకటన గ్రంథము 14వ అధ్యాయములోని మూడు దూతలు, దేవుని సందేశముల వెలుగును స్వీకరించి, భూమి పొడవున వెడల్పున హెచ్చరికను ఘోషించుటకు ఆయన ప్రతినిధులై ముందుకు పోవుచున్న ప్రజలను సూచించుచున్నారు." సాక్ష్యములు, సంపుటము 5, 455.

The warning that is to be proclaimed by those who have been identified as the depositaries of the two sets of two tables is against receiving the mark of Catholicism. That protest is against the unlawful relationship of Ahab and Jezebel and was represented by Elijah on Mount Carmel. The giving of the two tables of stone at Mount Sinai typified the giving of Habakkuk’s two tables of cloth in the history of 1842 through 1849. Habakkuk’s two tables are the symbol of the covenant relationship between God and His Protestant people. To reject those tables would be the same as ancient Israel rejecting God’s law.

రెండు జంటల పట్టికలకు సంరక్షకులుగా గుర్తింపబడిన వారు ప్రకటించవలసిన హెచ్చరిక కాథలికత్వపు ముద్రను స్వీకరించుటకు వ్యతిరేకమైనది. ఆ నిరసన అహాబు, యెజబేలు ల అక్రమ సంబంధమునకు వ్యతిరేకమైనదై, దానిని కర్మేలు పర్వతమునందు ఏలీయా ప్రతినిధీకరించెను. సీనాయి పర్వతమునందు రాతి రెండు పట్టికల ప్రదానం, 1842 నుండి 1849 వరకు జరిగిన చరిత్రలో హబక్కూకు చెందిన బట్టపు రెండు పట్టికల ప్రదానానికి పూర్వచిహ్నముగా నిలిచెను. హబక్కూకు చెందిన ఆ రెండు పట్టికలు దేవునికిని ఆయన ప్రొటెస్టెంట్ ప్రజలకును నడుమనున్న నిబంధన సంబంధమునకు ప్రతీకలై యున్నవి. ఆ పట్టికలను తిరస్కరించుట ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని తిరస్కరించుటకే సమానము.

The Millerites entered into the Most Holy Place and received the light of the Sabbath, but the testing process was yet unfinished. Simultaneously the horn of Republicanism was proceeding through the very same history. And both horns would reach a milestone in their march together in 1863.

మిల్లరైట్లు అతిపరిశుద్ధ స్థలములోనికి ప్రవేశించి సబ్బత్ యొక్క వెలుగును స్వీకరించారు, అయితే పరీక్షా ప్రక్రియ ఇంకా సమాప్తంకాలేదు. ఏకకాలముగా గణతంత్రవాదపు కొమ్ము కూడా అదే చరిత్రగమనములో ముందుకు సాగుచుండెను. మరియు ఆ రెండు కొమ్ములు కలసి తమ పయనంలో 1863లో ఒక మైలురాయిని చేరుకున్నవి.

Miller’s Elijah message produced a progressive purification process with the intended purpose of establishing the Protestant horn and in the identical history the Republican horn was involved with a progressive process of political development. Both horns are on the same earth beast, so they must travel in unison through the entire history of the earth beast.

మిల్లర్ యొక్క ఏలీయా సందేశము ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్ము స్థాపనార్థం ఒక ప్రగతిశీల శుద్ధీకరణ ప్రక్రియను ఉద్భవింపజేసెను; అలాగే అదే చరిత్రలో రిపబ్లికన్ కొమ్ము రాజకీయ అభివృద్ధి యొక్క ప్రగతిశీల ప్రక్రియలో నిమగ్నమై యుండెను. ఇరు కొమ్ములును ఒకటే భూమి మృగముమీదనున్నవి గనుక, భూమి మృగముని సమస్త చరిత్ర అంతట అవి ఏకసమన్వయముతో పయనించవలయును.

The first prophetic characteristic of the Republican horn of the earth beast was the action of speaking the Constitution into effect in 1789. In 1798, (the time of the end when the book of Daniel was unsealed), the earth beast would speak for the first time as the sixth kingdom of Bible prophecy. 1798 was the beginning of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy, and the speaking that occurred at the beginning of the earth beast’s history in 1798 would typify the last time the sixth kingdom would speak, and that time is represented as the voice of the dragon. When we consider the laws passed by the Republican horn in the United States in 1798, we should expect to see a typification of the laws that will be passed in conjunction with the Sunday law when the United States speaks as a dragon. As we consider the following four laws, ask yourself if the four laws passed in 1798 have the prophetic signature of Alpha and Omega?

భూమి నుండి వచ్చిన మృగమునకు చెందిన రిపబ్లికన్ కొమ్ము యొక్క మొదటి ప్రవచన లక్షణము, 1789లో మాటలచేత ప్రకటించి రాజ్యాంగాన్ని అమలులోనికి ప్రవేశపెట్టిన చర్యయే. 1798లో (దానియేలు గ్రంథమునకు ముద్ర విప్పబడిన అంత్యకాలమందు) భూమి నుండి వచ్చిన మృగము, బైబిలు ప్రవచనంలోని ఆరో రాజ్యముగా మొదటిసారి మాటలాడెను. 1798 సంవత్సరమే యునైటెడ్ స్టేట్స్ బైబిలు ప్రవచనంలోని ఆరో రాజ్యముగా ఆరంభమైనది, మరియు 1798లో భూమి నుండి వచ్చిన మృగముని చరిత్రారంభమందు జరిగిన ఆ మాటలాడుట, ఆరో రాజ్యము తుదిసారిగా మాటలాడబోవు కాలమునకు రకముగా నిలుచును; ఆ కాలము డ్రాగను యొక్క స్వరముగా ప్రతినిధీకృతమై యున్నది. 1798లో యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో రిపబ్లికన్ కొమ్ముచే ఆమోదింపబడిన చట్టములను మనము పరిశీలించినప్పుడు, యునైటెడ్ స్టేట్స్ డ్రాగను వలె మాటలాడునప్పుడు ఆదివారపు చట్టముతో అనుసంధానముగా ఆమోదింపబడబోయే చట్టముల యొక్క ఒక రకమును మనము చూడగలనని ఆశించవలెను. క్రింది నాలుగు చట్టములను మనము పరిశీలించుచున్నప్పుడు, 1798లో ఆమోదింపబడిన ఆ నాలుగు చట్టములకు ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా అనే ప్రవచన ముద్ర ఉన్నదో లేదో మీరు స్వయంగా ప్రశ్నించుకొనుడి.

In 1798, the United States passed several significant laws known as the Alien and Sedition Acts. These acts were a series of four laws passed by the Federalist-controlled Congress and signed into law by President John Adams, the second president of the United States and former vice president of George Washington.

1798 సంవత్సరంలో, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు ‘ఎలియన్ మరియు సెడిషన్ చట్టాలు’గా పేరుపొందిన గణనీయమైన కొన్ని చట్టాలను ఆమోదించాయి. ఈ చట్టాలు ఫెడరలిస్ట్‌ల నియంత్రణలోని కాంగ్రెస్ ఆమోదించిన నాలుగు చట్టాల శ్రేణి; వాటిని అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ద్వితీయ అధ్యక్షుడు, అంతకుముందు జార్జ్ వాషింగ్టన్‌కు ఉపాధ్యక్షుడిగా పనిచేసిన జాన్ అడమ్స్ సంతకం చేసి చట్టబద్ధం చేశారు.

The Naturalization Act: This law extended the residency requirement for immigrants to become U.S. citizens from 5 to 14 years. It was aimed primarily at curbing the influence of recent immigrants, who were often aligned with the opposition party, the Democratic-Republicans.

నేచురలైజేషన్ చట్టం: యునైటెడ్ స్టేట్స్ పౌరసత్వం పొందుటకు వలసదారులు నెరవేర్చవలసిన నివాస అర్హతకాలాన్ని ఈ చట్టం 5 ఏళ్ల నుండి 14 ఏళ్లకు విస్తరించింది. ఇది ప్రధానంగా ఇటీవలి వలసదారుల ప్రభావాన్ని అరికట్టడాన్ని లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది; వారు తరచుగా ప్రతిపక్ష పార్టీయైన డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్లతో అనుబంధమై ఉండేవారు.

The Alien Friends Act: This act authorized the president to deport non-citizens deemed to be a threat to the security of the United States during peacetime. It allowed the president to detain and deport any non-citizen he considered dangerous.

ఎలియన్ ఫ్రెండ్స్ చట్టం: ఈ చట్టం శాంతికాలంలో సంయుక్త రాష్ట్రాల భద్రతకు ముప్పుగా భావించబడిన సంయుక్త రాష్ట్రాల పౌరులు కాని వ్యక్తులను దేశం నుండి బహిష్కరించేందుకు అధ్యక్షునికి అధికారం కల్పించింది. ఇది అధ్యక్షునికి తాను ప్రమాదకరుడిగా పరిగణించిన ఏ సంయుక్త రాష్ట్రాల పౌరుడు కాని వ్యక్తినైనా నిర్బంధించి దేశం నుండి బహిష్కరించుటకు అనుమతించింది.

The Alien Enemies Act: This law provided for the apprehension, restraint, and deportation of citizens from countries at war with the United States. It was enacted as a precaution during the tense atmosphere of the late 1790s.

విదేశీ శత్రువుల చట్టం: ఈ చట్టం, యునైటెడ్ స్టేట్స్‌తో యుద్ధంలో ఉన్న దేశాల పౌరుల అరెస్టు, నిర్బంధం మరియు దేశ బహిష్కరణ కోసం నిబంధనలను కల్పించింది. 1790ల దశకాంతంలో నెలకొన్న ఉద్రిక్త వాతావరణంలో పూర్వజాగ్రత్త చర్యగా ఇది చట్టరూపం దాల్చింది.

The Sedition Act: This is the most controversial of the Alien and Sedition Acts. It made it a criminal offense to publish “false, scandalous, and malicious” writings against the government or its officials, with the intent to defame them or bring them into disrepute. Critics saw this as a direct attack on freedom of speech and the press.

దేశద్రోహ చట్టం: ఎలియన్ మరియు దేశద్రోహ చట్టాలలో ఇదే అత్యంత వివాదాస్పదమైనది. ప్రభుత్వమునకు గాని దాని అధికారులకు గాని వ్యతిరేకముగా, వారిని అపవాదపరచుటకై లేదా అపకీర్తిలోనికి నెట్టుటకై ఉద్దేశంతో, ‘అసత్య, అపవాదాస్పద, దురుద్దేశపూర్వక’ రచనలను ప్రచురించుటను ఇది క్రిమినల్ నేరముగా పేర్కొంది. వాక్స్వాతంత్ర్యము మరియు పత్రికా స్వాతంత్ర్యముపై ప్రత్యక్ష దాడి అని విమర్శకులు దీన్ని భావించారు.

The Alien and Sedition Acts were highly controversial and led to significant opposition from Democratic-Republicans, who believed these laws violated fundamental Constitutional rights and targeted their political party. They argued that the laws were an infringement on the First Amendment, which protects freedom of speech and the press. Eventually, these laws played a role in the election of 1800, when Thomas Jefferson and the Democratic-Republicans won the presidency and Congress, leading to the repeal of the Sedition Act.

ఎలియన్ మరియు సెడిషన్ చట్టాలు అత్యంత వివాదాస్పదమై, డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్ల నుండి గణనీయమైన ప్రతిఘటనకు దారితీశాయి; ఎందుకంటే ఈ చట్టాలు మౌలిక రాజ్యాంగ హక్కులను ఉల్లంఘించాయని, తమ రాజకీయ పార్టీని లక్ష్యంగా చేసుకున్నాయని వారు నమ్మారు. వాక్స్వేచ్ఛను మరియు పత్రికా స్వేచ్ఛను రక్షించే రాజ్యాంగంలోని మొదటి సవరణను ఈ చట్టాలు ఉల్లంఘిస్తున్నాయని వారు వాదించారు. అంతిమంగా, ఈ చట్టాలు 1800 ఎన్నికల్లో పాత్ర వహించాయి; ఆ ఎన్నికల్లో థామస్ జెఫర్సన్ మరియు డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్లు అధ్యక్ష పదవిని మరియు కాంగ్రెస్‌ను గెలుచుకుని, దాని ఫలితంగా సెడిషన్ చట్టం రద్దు చేయబడింది.

The Democratic-Republican party believed these laws violated the fundamental rights upheld by the Constitution, and they also believed the laws were targeting the opposing political party. It matters not that these laws were repealed or later expired, the Alpha and Omega illustrates the end with the beginning. In the history where these laws were enacted or “spoke” into law the Federalist party was opposed by a party called Democrat-Republicans. The evolution of the Democrat-Republican party ultimately produces the Republican party. A political party primarily coalesced together based upon an anti-slavery position.

రాజ్యాంగం స్థిరపరచి నిలబెట్టిన మౌలిక హక్కులను ఈ చట్టాలు ఉల్లంఘిస్తున్నాయని డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్ పార్టీ నమ్మింది; అలాగే, ఆ చట్టాలు ప్రతిపక్ష రాజకీయ పార్టీకే లక్ష్యంగా ఉద్దేశింపబడ్డవేనని కూడా వారు విశ్వసించారు. ఈ చట్టాలు రద్దు చేయబడ్డాయో, లేదా తరువాత కాలహరణంతో చెల్లుబాటు కోల్పోయాయో అనేది ముఖ్యము కాదు; ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా ఆది నుండే అంత్యమును తెలియజేస్తుంది. ఈ చట్టాలు అమల్లోకి తేవబడ్డ (లేదా 'మాటలతో' చట్టరూపం కల్పించబడ్డ) ఆ చరిత్రలో, ఫెడరలిస్ట్ పార్టీని డెమోక్రాట్-రిపబ్లికన్లు అని పిలువబడిన ఒక పార్టీ ప్రతిఘటించింది. డెమోక్రాట్-రిపబ్లికన్ పార్టీ పరిణామం చివరికి రిపబ్లికన్ పార్టీకే పర్యవసానమైంది. అది ప్రధానంగా దాస్యవ్యతిరేక స్థానాన్ని ఆధారంగా తీసుకుని ఏకీకృతమైన ఒక రాజకీయ పార్టీ.

The historians identify 1863 as the very center point of the civil war, a war which was premised upon the issue of slavery. 1863 is also a waymark for the new standard bearers of the Protestant horn, who then rejected the first time-prophecy given to Miller by angels (the prophecy of “seven times” from Leviticus twenty-six). Could it be a simple coincidence that the prophecy of the seven times just happens to be based upon the laws of slavery set forth in the previous chapter of Leviticus? The “curse” identified by the “seven times” was the promise that if the covenant laws of chapter twenty-five were to be disobeyed, Israel would then end its history by returning into the slavery it was taken out of when it began its journey at the Red Sea.

చరిత్రకారులు 1863 సంవత్సరాన్ని దాస్యప్రశ్నను పునాదిగా కలిగిన గృహయుద్ధానికి అచ్చమైన కేంద్రబిందువుగా గుర్తిస్తారు. అదే 1863 సంవత్సరం ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్ము యొక్క కొత్త ధ్వజవాహకులకు కూడా ఒక మార్గసూచిక; ఆ సమయములో వారు దూతలచే మిల్లర్‌కు ఇవ్వబడిన తొలి కాల‑ప్రవచనమైన (లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయములోని ‘ఏడు సార్లు’ ప్రవచనం)ను నిరాకరించారు. లేవీయకాండములోని పూర్వ అధ్యాయములో ప్రతిష్ఠించబడిన దాస్యధర్మాలపైనే ఆ ‘ఏడు సార్లు’ ప్రవచనం ఆధారపడివుండటం ఓ సరళ యాదృచ్ఛికమాత్రమేనా? ‘ఏడు సార్లు’చే సూచింపబడిన ‘శాపము’ ఏమనగా: ఇరవై ఐదవ అధ్యాయములోని నిబంధన ధర్మములు అతిక్రమింపబడినయెడల, ఎర్ర సముద్రం వద్ద తన ప్రయాణం ఆరంభించినప్పుడు దాస్యమునుండి వెలికితీయబడిన ఇశ్రాయేలు తిరిగి అదే దాస్యమునకే చేరి, అట్టి విధంగా తన చరిత్రను ముగించునని తెలిపిన ప్రకటన.

From 1798 to 1863 the political party that was the Democratic–Republican party went through a series of purges or shakings. From 1798 onward, and especially from August 11, 1840 onward through 1863 the Millerite movement went through a series of purges and shakings.

1798 నుండి 1863 వరకు, డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్ పార్టీ అనే రాజకీయ పార్టీ శుద్ధి చర్యలు లేదా కుదుపుల శ్రేణిని అనుభవించింది. 1798 నుండి ప్రారంభమై, ముఖ్యంగా 1840 ఆగస్టు 11 నుండి 1863 వరకు, మిల్లరైట్ ఉద్యమం శుద్ధి చర్యలు మరియు కుదుపుల శ్రేణిని అనుభవించింది.

The Democratic-Republican Party, which was one of the early political parties in the United States, did not directly transform into the modern Republican Party as it exists today. Instead, it underwent a series of changes and splits over time, ultimately leading to the formation of several different political parties before the emergence of the Republican Party.

యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో తొలి దశ రాజకీయ పార్టీలలో ఒకటైన డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్ పార్టీ, నేడు ఉన్న ఆధునిక రిపబ్లికన్ పార్టీలోకి నేరుగా పరివర్తితం కాలేదు. దీనికి బదులుగా, అది కాలక్రమేణా అనేక మార్పులు మరియు విభజనలను అనుభవించి, చివరికి రిపబ్లికన్ పార్టీ ఉద్భవించకముందే అనేక భిన్న రాజకీయ పార్టీల స్థాపనకు దారితీసింది.

The Democratic-Republican Party, often associated with Thomas Jefferson and James Madison, was founded in the late 18th century as a response to the Federalist Party. The Democratic-Republicans favored a strict interpretation of the Constitution, states’ rights, and agrarian interests.

డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్ పార్టీ, తరచుగా థామస్ జెఫర్సన్ మరియు జేమ్స్ మాడిసన్‌లతో అనుసంధానించబడే, ఫెడరలిస్ట్ పార్టీకి ప్రతిస్పందనగా 18వ శతాబ్దాంతంలో స్థాపితమైంది. డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్లు రాజ్యాంగానికి కఠిన వ్యాఖ్యానాన్ని, రాష్ట్రాల హక్కులను, మరియు వ్యవసాయ ప్రయోజనాలను సమర్థించారు.

However, by the 1820s, the Democratic-Republican Party began to fracture along regional and ideological lines. The primary split occurred during the Era of Good Feelings (1817–1825), when there was a lack of strong opposition to James Monroe’s presidency. This period of political tranquility contributed to the decline of the Democratic-Republican Party. The party eventually split into several factions and evolved into the following political groups:

అయితే, 1820ల నాటికి, డెమోక్రాటిక్–రిపబ్లికన్ పార్టీ ప్రాంతీయ మరియు సిద్ధాంతాత్మక రేఖల వెంబడి చీలిపోవడం ప్రారంభించింది. ప్రధాన విభజన Era of Good Feelings (1817–1825) కాలంలో జరిగింది; ఆ కాలంలో జేమ్స్ మోన్రో అధ్యక్షత్వానికి దృఢమైన ప్రతిపక్షం లోపించింది. రాజకీయ ప్రశాంతతతో కూడిన ఈ కాలం డెమోక్రాటిక్–రిపబ్లికన్ పార్టీ క్షీణతకు దోహదపడింది. చివరికి ఆ పార్టీ అనేక వర్గాలుగా చీలి, క్రింది రాజకీయ సమూహాలుగా పరిణమించింది:

Democratic Party: The followers of Andrew Jackson, who became the seventh president in 1829, formed the Democratic Party. Jacksonian Democrats supported a strong executive branch, westward expansion, and a broader suffrage for white males.

ప్రజాస్వామ్య పార్టీ: 1829లో ఏడవ అధ్యక్షునిగా ఎన్నికైన ఆండ్రూ జాక్సన్‌కు అనుచరులు ప్రజాస్వామ్య పార్టీని స్థాపించారు. జాక్సనియన్ డెమోక్రాట్లు శక్తివంతమైన కార్యనిర്വాహక శాఖను, పశ్చిమాభిముఖ విస్తరణను, మరియు శ్వేతజాతి పురుషుల కొరకు విస్తృతమైన ఓటు హక్కును సమర్థించారు.

National Republican Party: This party emerged as a response to Andrew Jackson’s presidency and later merged with other anti-Jackson factions to become the Whig Party. The National Republicans were generally more supportive of a strong federal government and economic development.

జాతీయ రిపబ్లికన్ పార్టీ: ఆండ్రూ జాక్సన్ అధ్యక్షత్వానికి ప్రతిస్పందనగా ఈ పార్టీ ఆవిర్భవించి, తరువాత జాక్సన్‌కు వ్యతిరేకమైన ఇతర వర్గాలతో విలీనమై విగ్ పార్టీగా మారింది. జాతీయ రిపబ్లికన్లు సాధారణంగా శక్తివంతమైన సంఘీయ ప్రభుత్వానికి, ఆర్థిక అభివృద్ధికి మరింత మద్దతు పలికేవారు.

Anti-Masonic Party: This was a short-lived political party that emerged in the 1820s, primarily in response to concerns about the influence of the secretive Masonic fraternity. It absorbed some former Democratic-Republicans.

యాంటీ-మాసోనిక్ పార్టీ: ఇది 1820లలో ఆవిర్భవించిన అల్పకాలిక రాజకీయ పక్షం; రహస్యమయమైన మాసోనిక్ సోదరసంఘం ప్రభావంపై వ్యక్తమైన ఆందోళనలకు ప్రధానంగా ప్రతిస్పందనగా ఇది ఏర్పడింది. ఇది మాజీ డెమోక్రాటిక్-రిపబ్లికన్లలో కొందరిని తనలో లీనం చేసుకుంది.

The Whig Party: Formed in the 1830s, the Whigs included former National Republicans, Anti-Masons, and other opposition groups. They were characterized by their opposition to Jacksonian policies, support for a strong federal government, and promotion of industrial and economic development.

విగ్ పార్టీ: 1830లలో ఏర్పడిన విగ్ కూటమిలో పూర్వ జాతీయ రిపబ్లికన్లు, యాంటీ-మేసన్లు, మరియు ఇతర ప్రతిపక్ష సమూహాలు ఉన్నాయి. జాక్సనియన్ విధానాలకు ప్రతిఘటన, బలమైన సమాఖ్య ప్రభుత్వానికి మద్దతు, అలాగే పారిశ్రామిక మరియు ఆర్థిక అభివృద్ధి ప్రోత్సాహం వీరి ప్రత్యేక లక్షణాలు.

The modern Republican Party was founded in the 1850s as a direct response to the growing sectional tensions over slavery. It attracted former Whigs, anti-slavery Democrats, Free Soilers, and others who opposed the expansion of slavery into new territories. The first Republican presidential candidate, John C. Fremont, ran in the 1856 election, and the party’s first successful candidate, Abraham Lincoln, was elected in 1860. So, the Republican Party emerged separately from the Democratic-Republican tradition and had a distinct trajectory in American political history.

ఆధునిక రిపబ్లికన్ పార్టీ 1850లలో బానిసత్వంపై పెరుగుతున్న విభాగీయ ఉద్రిక్తతలకు ప్రత్యక్ష ప్రతిస్పందనగా స్థాపించబడింది. ఇది మాజీ విగ్‌లను, బానిసత్వ వ్యతిరేక డెమోక్రాట్లను, ఫ్రీ సాయిలర్లను, అలాగే బానిసత్వాన్ని కొత్త భూభాగాలకు విస్తరించడాన్ని వ్యతిరేకించిన ఇతరులను ఆకర్షించింది. రిపబ్లికన్ పార్టీకి చెందిన తొలి అధ్యక్ష అభ్యర్థి జాన్ సి. ఫ్రీమాంట్ 1856 ఎన్నికలో పోటీ చేశారు, మరియు ఆ పార్టీకి చెందిన తొలి విజయవంతమైన అభ్యర్థి అబ్రహాం లింకన్ 1860లో ఎన్నికయ్యారు. కాబట్టి, రిపబ్లికన్ పార్టీ డెమోక్రాటిక్–రిపబ్లికన్ సంప్రదాయం నుండి వేరుగా ఉద్భవించి, అమెరికా రాజకీయ చరిత్రలో ప్రత్యేక అభివృద్ధి మార్గాన్ని అనుసరించింది.

By 1860, the Republican party elected its first president. It was based upon a coalition of political parties that were opposed to slavery. In 1863 the Emancipation Proclamation “spoke” slavery out of existence. In 1863 the Republican horn, then represented by the Republican party “spoke” slavery out of existence, while the Protestant horn ceased to be a movement and became the Seventh-day Adventist church. The movement of the Millerites legally and officially ended in May of 1863, and in that year Moses’ oath, the prophecy of slavery was rejected. He that has an ear, let him hear.

1860 నాటికి రిపబ్లికన్ పార్టీ తన తొలి అధ్యక్షుణ్ని ఎన్నుకుంది. అది బానిసత్వానికి వ్యతిరేకంగా నిలిచిన రాజకీయ పార్టీల కూటమిపై ఆధారపడింది. 1863లో విమోచన ప్రకటన బానిసత్వాన్ని "మాటలతోనే" అస్తిత్వం నుండి తొలగించింది. 1863లో, అప్పటికి రిపబ్లికన్ పార్టీచే ప్రతినిధీకరింపబడిన రిపబ్లికన్ కొమ్ము బానిసత్వాన్ని "మాటలతోనే" అస్తిత్వం నుండి తొలగించగా, ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్ము మాత్రం ఉద్యమముగా ఉండుటను మాని సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ చర్చిగా పరివర్తితమైంది. 1863 మేలో మిల్లర్ వాదుల ఉద్యమం చట్టపరంగా మరియు అధికారికంగా ముగిసింది; ఆ సంవత్సరంలో మోషే యొక్క ప్రమాణం, బానిసత్వముగూర్చిన ప్రవచనం, నిరాకరించబడింది. చెవి గలవాడు వినుగాక.

At this point it might be informative to provide a brief overview of the “oath of Moses” as labelled by the prophet Daniel.

ఈ సందర్భంలో, ప్రవక్త దానియేలు ‘మోషే యొక్క ప్రమాణము’ అని అభిధానించిన దాని పై ఒక సంక్షిప్త అవలోకనం సమర్పించుట బోధకరమై యుండవచ్చు.

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. Daniel 9:11.

> నిశ్చయముగా సమస్త ఇశ్రాయేలు నీ ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించి, నీ స్వరమును ఆలకింపకుండుటకై త్రోవ తప్పిరి; అందుచేత శాపము మన మీద కుమ్మరింపబడెను, అలాగే దేవుని సేవకుడైన మోషే ధర్మశాస్త్రములో వ్రాయబడిన ప్రమాణమును కూడ మన మీద కుమ్మరింపబడెను; ఏలయనగా మేము ఆయనకు విరోధముగా పాపము చేసితిమి. దానియేలు 9:11.

William Miller who was guided by Gabriel and other angels as he studied the Word of God, was first led to the “seven times” of Leviticus twenty-six. Miller’s testimony is that in his study of the Bible, he began in the book of Genesis and therefore he obviously came to Leviticus well before he reached the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight and verse fourteen. He exclusively used the Bible and a Cruden’s concordance.

దేవుని వాక్యమును అధ్యయనం చేయుచుండగా గబ్రియేలు మరియు ఇతర దూతలచేత మార్గనిర్దేశం పొందిన విలియం మిల్లర్, మొదటగా లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయములోని ‘ఏడు సార్లు’ విషయమునకు దారితీయబడెను. మిల్లర్ సాక్ష్యమేమనగా, బైబిలును అధ్యయనం చేయునపుడు ఆయన ఆదికాండముతో ఆరంభించెను; కాబట్టి, డానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయము పద్నాలుగవ వచనములోని ఇరవై మూడు వందల సంవత్సరముల విషయమునకు చేరుకొనుటకంటె ముందుగానే ఆయన లేవీయకాండమునొద్దకు వచ్చినట్లు స్పష్టమే. ఆయన బైబిలును మరియు క్రూడెన్ కాంకార్డెన్స్‌ను మాత్రమే వినియోగించెను.

Cruden’s concordance has no references to the Hebrew or Greek words that were thereafter translated into the English of the King James Bible. Miller considered the “context” of the passage he was studying to guide his understanding of a word or passage of Scripture. When it came to his understanding of the “seven times” it is very simple to see the context for the “seven times” of chapter twenty-six of Leviticus is chapter twenty-five.

క్రూడెన్‌ యొక్క కాంకార్డెన్స్‌లో, కింగ్ జేమ్స్ బైబిలు యొక్క ఆంగ్లంలోకి అనువదించబడిన హీబ్రూ లేదా గ్రీకు పదాలకు ఎలాంటి సూచనలు లేవు. తాను అధ్యయనం చేస్తున్న భాగం యొక్క ‘సందర్భం’ను, శాస్త్ర వచనంలోని పదమో లేదా భాగమో గురించి తన అవగాహనకు మార్గదర్శకంగా, మిల్లర్ పరిగణించాడు. అతని ‘ఏడు సార్లు’ గురించిన అవగాహన విషయానికి వచ్చినపుడు, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని ‘ఏడు సార్లు’కు సంబంధించిన సందర్భం ఇరవై ఐదవ అధ్యాయమే అనేది చాలా సులభంగా స్పష్టమవుతుంది.

Chapter twenty-five outlines the resting of the land, the Jubilee and the rules of slavery. The rules of chapter twenty-five are part of “the law of Moses the servant of God” that produces a blessing if obeyed and a “curse” if disobeyed. In chapter twenty-six the curse of the “seven times” equates to twenty-five hundred and twenty years and is set forth in the obvious context of the rules of the land resting and the principles of slavery. In chapter twenty-six the punishment is called the “quarrel of my covenant.”

ఇరవై ఐదవ అధ్యాయం భూమి విశ్రాంతి, యూబిలీ, మరియు దాసత్వ నియమాలను వివరిస్తుంది. ఇరవై ఐదవ అధ్యాయంలోని నియమాలు “దేవుని దాసుడైన మోషే యొక్క ధర్మశాస్త్రము”లో భాగమై యున్నవి; వాటిని పాటించినయెడల ఆశీర్వాదమును కలుగజేసి, అవిధేయతచేసినయెడల “శాపము”ను రప్పించును. ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలో “ఏడు మార్లు” అనే శాపము రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరాలకు సమానమై, భూమి విశ్రాంతి నియమాలు మరియు దాసత్వ సూత్రాల స్పష్టమైన సందర్భంలో ప్రతిపాదించబడుతుంది. ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలో ఆ శిక్షను “నా నిబంధనయొక్క కలహము” అని పిలువబడుతుంది.

> Then will I also walk contrary unto you, and will punish you yet seven times for your sins. And I will bring a sword upon you, that shall avenge the quarrel of my covenant: and when ye are gathered together within your cities, I will send the pestilence among you; and ye shall be delivered into the hand of the enemy. Leviticus 26:24, 25.

> అప్పుడు నేనును మీకు విరోధముగా నడచెదను, మరియు మీ పాపముల నిమిత్తము ఇంకను ఏడు పర్యాయములు మీనుగూర్చి దండించెదను. మరియు మీ మీదికి ఖడ్గమును తెచ్చెదను; అది నా నిబంధన సంబంధమైన కలహమునకు ప్రతీకారము తీర్చును. మీరు మీ పట్టణములలో కూడినప్పుడు, మీ మధ్యకు మమ్మారిని పంపెదను; అప్పుడు మీరు శత్రువు చేతికి అప్పగింపబడుదురు. లేవీయకాండము 26:24, 25.

In context the “covenant” that God has a “quarrel” over would be the covenant previously cited in chapter twenty-five. The punishment of the seven times is called the “quarrel of” God’s “covenant” and the “curse” attached to it is that Israel would be “delivered into the hand of their” enemies, and once in the enemies’ land, (as Daniel was) Israel would become the slaves of their enemies.

సందర్భములో దేవునికి "వివాదము" ఉన్న "నిబంధన" అనగా ఇరవయ్యైదవ అధ్యాయములో పూర్వోల్లేఖితమైన నిబంధనే. "ఏడు సార్లు" అనే శిక్ష "దేవుని 'నిబంధన' యొక్క 'వివాదము'" అని పిలవబడుతుంది, మరియు దానికి సంయుక్తమైన "శాపము" ఏమనగా ఇశ్రాయేలు తమ శత్రువుల "చేతిలోనికి అప్పగింపబడుట"; శత్రువుల దేశములోనికి చేరిన తరువాత (దానియేలు ఉన్నట్లుగా) ఇశ్రాయేలు తమ శత్రువుల దాసులగుదురు.

When Moses recorded Leviticus twenty-six ancient Israel had just been delivered from the slavery of Egypt and the principles of slavery represented in chapter twenty-five would bring either a blessing or a curse. Ancient Israel never practiced the rules of the Jubilee and ultimately both the northern and southern kingdoms were scattered for “seven times” in fulfillment of what Daniel called the “curse of Moses.”

మోషే లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయమును లిఖించినప్పుడు, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఈగుప్తు దాస్యమునుండి అప్పుడే విమోచింపబడియుండెను; అలాగే ఇరవై ఐదవ అధ్యాయములో వివరించబడిన దాస్యవ్యవస్థకు సంబంధించిన సూత్రాలు ఆశీర్వాదమో గాని శాపమో గాని కలుగజేయునవి. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యోబేలు యేడాది నియమాలను ఎప్పుడును ఆచరింపలేదు; చివరికి, దానియేలు "మోషే యొక్క శాపము" అని పిలిచిన దాని నెరవేర్పుగా, ఉత్తర, దక్షిణ రాజ్యములిద్దరును "ఏడు సార్లు" కొరకు చెల్లాచెదరగొట్టబడిరి.

The covenant relationship between God and Israel which had begun with their slavery in Egypt, ended with their slavery to Assyria and Babylon. The “seven times” against the northern kingdom ended in 1798, and “seven times” against the southern kingdom ended in 1844. The starting point for the two periods of seven times is marked in Isaiah chapter seven with a prophecy of sixty-five years that was proclaimed by Isaiah to king Ahaz of Judah in 742 BC.

దేవుడు మరియు ఇశ్రాయేలు మధ్యనున్న నిబంధన సంబంధం, ఈగిప్తులో వారి దాస్యంతో ఆరంభమై, అష్షూరు మరియు బాబులోను దాస్యంతో ముగిసింది. ఉత్తర రాజ్యమునకు వ్యతిరేకంగా ఉన్న "సప్తకాలములు" 1798లో ముగిశాయి; దక్షిణ రాజ్యమునకు వ్యతిరేకంగా ఉన్న "సప్తకాలములు" 1844లో ముగిశాయి. ఈ రెండు "సప్తకాలముల" వ్యవధుల ఆరంభ బిందువు యెషయా గ్రంథము ఏడవ అధ్యాయములో, యూదా రాజైన ఆహాజుకు క్రీస్తుపూర్వం 742లో యెషయా ప్రకటించిన అరువై ఐదు సంవత్సరాల ప్రవచనంతో గుర్తించబడియున్నది.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> సిరియాకు శిరస్సు దమస్కు, దమస్కుకు శిరస్సు రెసీను; ఇంకా అరవై అయిదు సంవత్సరములలోపల ఎఫ్రాయిము విరగబడును, అది జనముకాకుండును. ఎఫ్రాయిముకు శిరస్సు సమార్యా, సమార్యాకు శిరస్సు రెమల్యా కుమారుడు. మీరు విశ్వసించనియెడల నిశ్చయముగా మీరు స్థిరపడరు. యెషయా 7:8, 9.

Isaiah had identified that “within” sixty-five years from the time when the prophecy was set forth in 742 BC, the northern kingdom would be broken. Nineteen years later in 723 BC the northern kingdom of Israel was taken into slavery by the king of Assyria and forty-six years later the king of Babylon took the southern kingdom of Judah into slavery in 677 BC. The prophecy of sixty-five years produces six historical waymarks. The first is 742 BC when the prediction is set forth. Nineteen years later in 723 BC, the northern kingdom was taken into slavery by the Assyrians. Forty-six years later in 677 BC the southern kingdom was taken into slavery by the Babylonians. The first twenty-five hundred and twenty years that began in 723 BC then ended in 1798. Then is 1844 the twenty-five hundred and twenty years that began in 677 BC concluded. From 1844, the prediction extended nineteen years to 1863 in order to complete the entire prophetic structure, for when the Alpha and Omega marked nineteen years to begin the prophetic structure there must be nineteen years to reach its end.

క్రీ.పూ. 742లో ఆ ప్రవచనం ప్రతిపాదింపబడిన సమయమునుండి "అరవై ఐదు సంవత్సరాల లోపల" ఉత్తర రాజ్యం భగ్నము చేయబడునని యెషయా సూచించాడు. పంతొమ్మిది సంవత్సరాల తరువాత, క్రీ.పూ. 723లో, అష్షూరు రాజు ఇశ్రాయేలు యొక్క ఉత్తర రాజ్యాన్ని చెరలోనికి తీసికొనెను, ఇంకా నలభై ఆరు సంవత్సరాల తరువాత, క్రీ.పూ. 677లో, బాబులోనీయుల రాజు యూదా దక్షిణ రాజ్యాన్ని చెరలోనికి తీసికొనెను. అరవై ఐదు సంవత్సరాల ప్రవచనం ఆరు చారిత్రక మైలురాళ్లను నిర్దేశిస్తుంది. మొదటిది క్రీ.పూ. 742, అప్పుడే ఆ ప్రవచనం ప్రతిపాదింపబడింది. పంతొమ్మిది సంవత్సరాల తరువాత, క్రీ.పూ. 723లో, ఉత్తర రాజ్యం అష్షూరీయులచేత చెరలోనికి తీసికొనబడింది. నలభై ఆరు సంవత్సరాల తరువాత, క్రీ.పూ. 677లో, దక్షిణ రాజ్యమైన యూదా బాబులోనీయులచేత చెరలోనికి తీసికొనబడింది. క్రీ.పూ. 723లో ఆరంభమైన మొదటి రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరాల కాలం 1798లో ముగిసింది. అటుపిమ్మట, క్రీ.పూ. 677లో ఆరంభమైన రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరాల కాలం 1844లో సమాప్తమైంది. 1844 నుండి, సమస్త ప్రవచన నిర్మాణాన్ని సంపూర్ణపరచుటకై, ఆ ప్రవచనం పంతొమ్మిది సంవత్సరాలు విస్తరించి 1863వరకును చేరింది; ఎందుకనగా ప్రవచన నిర్మాణాన్ని ఆరంభించుటకు ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా పంతొమ్మిది సంవత్సరాలను గుర్తించి నిర్ణయించినచోట, దాని ముగింపుకు చేరుటకును పంతొమ్మిది సంవత్సరాలు ఉండవలసియున్నది.

Ancient Israel was delivered from the slavery of Egypt and through disobedience both the northern and southern kingdoms were returned to slavery. The prophecies transcend from the prophetic history of ancient literal Israel to modern spiritual Israel and in so doing the theme of all the prophetic waymarks is slavery.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఐగుప్తు దాస్యమునుండి విమోచింపబడెను; అయినను అవిధేయతవలన ఉత్తర మరియు దక్షిణ రాజ్యములు రెండూ తిరిగి దాస్యములోనికి చేర్చబడినవి. ప్రవచనములు ప్రాచీన శారీరక ఇశ్రాయేలు యొక్క ప్రవచన చరిత్రను అధిగమించి ఆధునిక ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలువరకు విస్తరించును; అట్టి విధముగా ప్రవచన మార్గచిహ్నములన్నిటి కేంద్రవిషయము దాస్యమే.

The prophecy in Isaiah seven was presented to the wicked king Ahaz by Isaiah in 742BC when an impending civil war between the north and south was being identified. The southern kingdom of Ahaz was the literal glorious land of ancient Israel. In 1798, the spiritual glorious land of Bible prophecy began to rule as the sixth kingdom of Bible prophecy. When the seven times against the literal glorious land ended in 1844, there was, as in the history of king Ahaz an impending civil war. By 1844, the turmoil of political parties breaking apart and forming alliances had almost fully settled into two classes of political persuasions. In terms of slavery the Democrats were pro-slavery and the Republicans were anti-slavery. From 1798 to the beginning of the civil war in 1860 the process of developing two classes of political parties had been settled.

ఉత్తరం మరియు దక్షిణం మధ్య సమీపిస్తున్న పౌరయుద్ధం గుర్తింపబడుతున్నప్పుడు, క్రీ.పూ. 742లో, యెషయా గ్రంథం ఏడవ అధ్యాయంలోని ప్రవచనాన్ని ప్రవక్త యెషయా దుష్ట రాజైన ఆహాజుకు సమర్పించాడు. ఆహాజు పాలించిన దక్షిణ రాజ్యం, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క సాక్షాత్ మహిమాన్విత దేశంగా ఉన్నది. 1798లో, బైబిలు ప్రవచనం పేర్కొనే ఆధ్యాత్మిక మహిమాన్విత దేశం, బైబిలు ప్రవచనంలోని ఆరవ రాజ్యంగా పాలనను ప్రారంభించింది. సాక్షాత్ మహిమాన్విత దేశంపై ఉన్న ‘ఏడు సమయములు’ 1844లో ముగిసినప్పుడు, రాజు ఆహాజు చరిత్రలోనెలాగే, సమీపిస్తున్న పౌరయుద్ధం నెలకొన్నది. 1844 నాటికి, రాజకీయ పార్టీలు విభజించుకొని కూటములు కట్టుకోవడం వలన ఏర్పడిన కల్లోలం, దాదాపు పూర్తిగా రెండు వర్గాల రాజకీయ ప్రవణతలుగా స్థిరపడింది. దాస్య వ్యవస్థ పరంగా, డెమోక్రాట్లు దాస్యానుకూలులు, రిపబ్లికన్లు దాస్యవిరోధులు. 1798 నుండి 1860లో పౌరయుద్ధం ఆరంభమయ్యే నాటికే, రాజకీయ పార్టీలను రెండు వర్గాలుగా రూపుదిద్దే ప్రక్రియ స్థిరపడిపోయింది.

Ahaz represented the literal glorious land and therefore typified the spiritual glorious land. The history of Ahaz typifies the prophetic history where the prophecy was proclaimed in 742 BC therefore typifies the history where the prophecy ended. In the beginning history the northern kingdom consisting of ten tribes had broken away from the other two tribes in protest against the divinely established government of the southern two tribes. The ten northern tribes had formed a confederacy with Syria, typifying the alliance between the southern confederacy and a power represented symbolically by Syria.

ఆహాజు ఆక్షరార్థమైన మహిమగల దేశమునకు ప్రతినిధిగా నిలిచెను; అందువలన ఆత్మీయ మహిమగల దేశమునకు రూపముగా నిలిచెను. ఆహాజు చరిత్ర క్రీ.పూ. 742లో ప్రవచనం ప్రకటించబడిన ప్రవచన చరిత్రకు రూపముగా నిలిచెను; అందుచేత ప్రవచనం ముగిసిన చరిత్రకును రూపముగా నిలిచెను. ఆరంభ చరిత్రలో, పది గోత్రములతో కూడిన ఉత్తర రాజ్యం, దక్షిణపు రెండు గోత్రాల దేవదత్తముగా స్థాపితమైన ప్రభుత్వానికి నిరసనగా, ఆ రెండు గోత్రాల నుండి వేరుపడెను. ఉత్తరపు పది గోత్రాలు సిరియాతో ఒక సమాఖ్యను ఏర్పాటు చేసెను; ఇది, దక్షిణ సమాఖ్య మరియు సిరియా ద్వారా సంకేతాత్మకముగా ప్రతినిధిత్వించబడిన ఒక శక్తి మధ్యనున్న మైత్రికి రూపసూచనగా నిలిచెను.

This brief summary is identifying that the seven times of Leviticus twenty-six is a covenant promise that sets forth either a blessing for obedience or the “curse” of slavery for disobedience. The northern and southern kingdoms started together as one nation that was delivered out of slavery, only to be delivered back into slavery at their respective endings.

ఈ సంక్షిప్త సారాంశం, లేవీయకాండము 26లోని ‘ఏడు సార్లు’ అనేది విధేయతకు ఆశీర్వాదమును గాని, అవిధేయతకు బానిసత్వమనే ‘శాపము’ను గాని నిర్దేశించే నిబంధన వాగ్దానమని తెలియజేస్తుంది. ఉత్తర రాజ్యం, దక్షిణ రాజ్యం రెండూ బానిసత్వము నుండి విమోచింపబడి ఒక్క జాతిగా కలిసి ఆరంభమయ్యాయి; అయితే అవి తమ తమ అంత్యకాలముల్లో తిరిగి బానిసత్వములోకే అప్పగింపబడాయి.

The sixty-five years at the ending of those prophecies of slavery concluded with spiritual Israel in the spiritual glorious land, at the very dead center of a civil war of the north against the south. The antagonists in the civil war was a kingdom that formed a confederacy and broke away from the divinely established government that was located in the opposing kingdom.

ఆ దాస్య ప్రవచనాల అంత్యంలోని అరవై ఐదు సంవత్సరాలు, ఆధ్యాత్మిక మహిమామయ దేశములోని ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు ఉత్తరం దక్షిణానికి వ్యతిరేకముగా సాగిన పౌరయుద్ధమునకు అచ్చ మధ్యకేంద్రములో ఉండగా సమాప్తమయ్యాయి. ఆ పౌరయుద్ధములో వ్యతిరేక పక్షంగా నిలిచింది ఒక రాజ్యమే; అది ఒక సమాఖ్యను ఏర్పరచుకొని, ప్రత్యర్థి రాజ్యములో స్థితిచేసిన దైవస్థాపిత ప్రభుత్వము నుండి విడిపోయింది.

From 1798 onward to the civil war, the horn of Republicanism was put through a process which produced two classes of political antagonists that represent two sides of the issues of slavery. The proslavery antagonists that sought to continue the practice of slavery lost the battle.

1798 నుండి గృహయుద్ధం వరకు, గణతంత్రవాదము యొక్క కొమ్ము ఒక ప్రక్రియకు లోను చేయబడింది; దాని ఫలితంగా దాస్యవిషయాల రెండు వైపులను ప్రతినిధించే రాజకీయ ప్రతిద్వంద్వుల రెండు వర్గాలు ఉద్భవించాయి. దాస్యాచారాన్ని కొనసాగించదలచిన దాస్యానుకూల ప్రతిద్వంద్వులు ఆ పోరాటంలో పరాజయం పొందారు.

From 1798 onward to the civil war, the horn of Protestantism was put through a process which produced two classes of religious antagonists that represent two sides of the issues of slavery. The proslavery antagonists that sought to continue the original understanding of the prophecy of slavery lost the battle.

1798 నుండి పౌరయుద్ధం వరకు, ప్రొటెస్టాంటిజం యొక్క శృంగం ఒక ప్రక్రియకు లోనై, దాని ఫలితంగా బానిసత్వ సమస్యల రెండువైపులను ప్రతినిధ్యం చేసిన మతపరమైన ప్రత్యర్థుల రెండు వర్గాలు ఉద్భవించాయి. బానిసత్వపు ప్రవచనంపై ఉన్న మూల అవగాహనను కొనసాగించదలచిన బానిసత్వానుకూల ప్రత్యర్థులు ఆ పోరాటంలో పరాజయం చెందారు.

In 1863 the horn of Republicanism succeeded in rejecting the practice of slavery.

1863లో రిపబ్లికనిజపు కొమ్ము దాస్యపు ఆచారాన్ని నిరాకరించడంలో సఫలమైంది.

In 1863 the horn of Protestantism succeeded in rejecting the prophecy of slavery.

1863 యందు ప్రొటెస్టెంట్ మతపు శృంగము దాసత్వమును గూర్చిన ప్రవచనమును నిరాకరించుటలో విజయము సాధించింది.

In doing so they rejected the work of Miller, the Elijah for his time. In so doing they also rejected “the oath of Moses,” the foundation stone for their time. Moses and Elijah were then rejected, only to return on September 11, 2001.

అలా చేయుటచేత వారు తన కాలమునకు ఏలీయా అయిన మిల్లర్ యొక్క కార్యమును నిరాకరించారు. అదేవిధంగా వారు తమ కాలమునకు పునాది శిల అయిన "మోషే యొక్క ప్రమాణము"నూ నిరాకరించారు. అప్పుడు మోషే మరియు ఏలీయా నిరాకరింపబడ్డారు; అయితే వారు 2001 సెప్టెంబర్ 11న పునరాగమించారు.

Alpha and Omega, the wonderful linguist recorded His divine signature throughout the time prophecy of the “oath of Moses” that He himself proclaimed as Palmoni, the Wonderful Numberer. If ye will not believe, surely ye shall not be established.

ఆల్ఫావును ఓమెగావును అయిన అద్భుత భాషావేత్తయైన ఆయన, తానే అద్భుత లెక్కించువాడైన పల్మోని అని ప్రకటించిన "మోషే యొక్క శపథం" అనే కాలప్రవచనమంతట తన దివ్య సంతకాన్ని ఆలేఖించెను. మీరు విశ్వసించనియెడల నిశ్చయముగా స్థిరపడక మానుదురు.

Back to Articles