Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Seven

నలభైవ వచనపు గూఢ చరిత్ర - సంఖ్య ఏడు

Eleven and Twenty-Two

పదకొండు మరియు ఇరవై రెండు

Author

Jeff Pippenger

Published

April 4, 2026

Formats

PDF
Word

Daniel chapter eleven verse sixteen and verse twenty-two both align with the soon coming Sunday law. Verse ten’s fulfillment in 1989 led to the Ukrainian War in 2014, as represented by the battle of Raphia’s fulfillment of verse eleven in 217 BC. Verse eleven unto verse sixteen is also verse eleven unto verse twenty-two; so, the hidden history of verse forty, as represented in verses eleven through sixteen is also represented as the history of verse eleven unto twenty-two. The hidden history of verse forty is represented by eleven through twenty-two.

దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములోని పదహారవ వచనమును మరియు ఇరవై రెండవ వచనమును రెండింటినీ త్వరలో రానున్న ఆదివారపు ధర్మశాసనముతో సరిచేరుచున్నవి. పదవ వచనమునకు 1989 సంవత్సరములో నెరవేర్పు కలుగగా, దాని ఫలితముగా 2014 సంవత్సరములో ఉక్రేనియా యుద్ధము సంభవించెను; దీనిని క్రీస్తుపూర్వం 217 సంవత్సరములో జరిగిన రాఫియా యుద్ధముచే సూచింపబడిన పదకొండవ వచనమునకు నెరవేర్పు ప్రతినిధానముగా నిలుపుచున్నది. పదకొండవ వచనమునుండి పదహారవ వచనము వరకు ఉన్నది, పదకొండవ వచనమునుండి ఇరవై రెండవ వచనము వరకు ఉన్నదే కూడాను; కాబట్టి, పదకొండవ వచనమునుండి పదహారవ వచనము వరకు ప్రతినిధానముగా సూచింపబడిన నలభయ్యవ వచనమునకు చెందిన గూఢ చరిత్ర, పదకొండవ వచనమునుండి ఇరవై రెండవ వచనము వరకు ఉన్న చరిత్రగానూ ప్రతినిధానముగా సూచింపబడుచున్నది. నలభయ్యవ వచనమునకు చెందిన గూఢ చరిత్ర పదకొండవ వచనము నుండి ఇరవై రెండవ వచనము వరకు ప్రతినిధానముగా సూచింపబడుచున్నది.

## Chapters Eleven through Twenty-two

పదకొండవ అధ్యాయం నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయం వరకు

That hidden history is also represented in chapters eleven through twenty-two of Genesis, Matthew, Revelation and The Desire of Ages. Those four witnesses of chapters “eleven through twenty-two” align with the hidden history, for the hidden history is verses eleven through twenty-two in Daniel eleven. The center of the four witnesses always identify the sign of the covenant, beginning with the covenant of death represented by Nimrod in chapter eleven in Genesis and ending with the whore of Rome in chapter seventeen of Revelation.

ఆ గూఢ చరిత్ర ఆదికాండము, మత్తయి, ప్రకటన గ్రంథము మరియు *ది డిజైర్ ఆఫ్ ఏజెస్* గ్రంథాలలోని పదకొండవ అధ్యాయము నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయము వరకు కూడా ప్రతినిధింపబడింది. “పదకొండు నుండి ఇరవై రెండు” అధ్యాయములైన ఆ నాలుగు సాక్షులు గూఢ చరిత్రతో సమానరేఖలో నిలుస్తాయి; ఎందుకనగా ఆ గూఢ చరిత్ర దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని పదకొండు నుండి ఇరవై రెండు వచనాలే. ఆ నాలుగు సాక్షుల కేంద్ర భాగము ఎల్లప్పుడును నిబంధన యొక్క సూచక చిహ్నమును గుర్తిస్తుంది; అది ఆదికాండములోని పదకొండవ అధ్యాయంలో నిమ్రోదు ద్వారా సూచింపబడిన మరణ నిబంధనతో ఆరంభమై, ప్రకటన గ్రంథములోని పదిహేడవ అధ్యాయంలోని రోము వేశ్యతో ముగుస్తుంది.

## Seventeen

పదిహేడు

With the exception of Matthew, the four witnesses identify chapter seventeen as the midpoint of the period they illustrate. The number seventeen is also found three times in the three two hundred and fifty-year prophecies that began at 457 BC, 64 and 1776. Two of those lines, (the first and the last) identify a midpoint when the first line of 457 BC ended in 207 BC and the last line of 1776 ends in 2026. 207 BC was between the battles of Raphia and Panium, and 2026 is the midterm of the final president of the United States.

మత్తయిని మినహాయించి, ఆ నలుగురు సాక్షులు తాము చిత్రించే కాలవ్యవధికి పదిహేడవ అధ్యాయం మధ్యబిందువని నిర్ధారిస్తారు. క్రీస్తుపూర్వం 457, 64 మరియు 1776 సంవత్సరాలలో ప్రారంభమైన మూడు రెండువందల యాభై సంవత్సరాల ప్రవచనాలలోను పదిహేడు అనే సంఖ్య మూడుసార్లు కనిపిస్తుంది. ఆ రేఖలలో రెండూ, (మొదటిది మరియు చివరిది) క్రీస్తుపూర్వం 457 యొక్క మొదటి రేఖ క్రీస్తుపూర్వం 207లో ముగిసినప్పుడు, అలాగే 1776 యొక్క చివరి రేఖ 2026లో ముగిసినప్పుడు, ఒక మధ్యబిందువును సూచిస్తాయి. క్రీస్తుపూర్వం 207 రాఫియా మరియు పానియం యుద్ధాల మధ్యలో ఉండెను; మరియు 2026 యునైటెడ్ స్టేట్స్ యొక్క తుద అధ్యక్షుని పదవీకాల మధ్యకాలము.

Within the three two-hundred and fifty year lines, Ptolemy reigned for seventeen years. There are seventeen years between 313 and 330 in Nero’s line and there was seventeen years between the battles of Raphia in 217 BC and the battle of Panium in 200 BC. Three of the four witnesses of chapters eleven unto twenty-two mark their exact midpoint as chapters seventeen. Therefore, the hidden history of verse forty is represented in verses eleven through twenty-two of the same chapter, and the four witnesses of chapters eleven through twenty-two align with those very same verses. The fulfillment of each of the three 250-year prophecies align with the very same history. The midpoint is emphasized as a waymark, and it is especially identified as the symbol of the covenant and seal of God’s people.

మూడు రెండువందల యాభై సంవత్సరాల రేఖలలో ప్టోలెమీ పదిహేడు సంవత్సరాలు పరిపాలించాడు. నీరో రేఖలో 313 మరియు 330 మధ్య పదిహేడు సంవత్సరాలు ఉన్నాయి; అలాగే క్రీస్తుపూర్వం 217లో జరిగిన రాఫియా యుద్ధం మరియు క్రీస్తుపూర్వం 200లో జరిగిన పనియం యుద్ధం మధ్య కూడా పదిహేడు సంవత్సరాలు ఉన్నాయి. పదకొండవ అధ్యాయం నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయం వరకు ఉన్న నాలుగు సాక్షుల్లో మూడు తమ ఖచ్చితమైన మధ్యబిందువును పదిహేడవ అధ్యాయంగా సూచిస్తాయి. కాబట్టి, నలభయ్యవ వచనంలోని గూఢ చరిత్ర అదే అధ్యాయంలోని పదకొండవ నుండి ఇరవై రెండవ వచనాలలో ప్రతినిధీకరించబడింది; మరియు పదకొండవ నుండి ఇరవై రెండవ వచనాల వరకు ఉన్న నాలుగు సాక్షులు ఆ వచనాలకే సరిగ్గా అనుసంధానమై ఉన్నాయి. మూడు 250-సంవత్సరాల ప్రవచనాల ప్రతియొక్క నెరవేర్పు అదే చరిత్రతో సరిసమానంగా నిలుస్తుంది. మధ్యబిందువు ఒక మార్గసూచికగా నొక్కి చెప్పబడింది; ప్రత్యేకించి అది దేవుని ప్రజల నిబంధనకును ముద్రకును సూచించే చిహ్నముగా గుర్తించబడింది.

## Daniel Twelve

దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయం

Verses seven, eleven and twelve of Daniel chapter twelve identify the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Verse seven identifies December 31, 2023, verse twelve identifies July 18, 2020. The scattering of verse seven that ended on December 31, 2023, which had begun on July 18, 2020 was represented in the alpha and omega of the three verses of prophetic time located in Daniel twelve. The middle verse of 1,290 years identifies the history of 1989 to the soon coming Sunday law as 30, and then 1,260 to the close of human probation. Thirty years representing the age of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand and 1260 years typifying the symbolic forty-two months of Revelation thirteen.

దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని ఏడు, పదకొండు, పన్నెండవ వచనాలు నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని ముద్రించుటలోని చివరి కాలాన్ని గుర్తిస్తాయి. ఏడవ వచనం 2023 డిసెంబర్ 31ను గుర్తిస్తుంది; పన్నెండవ వచనం 2020 జూలై 18ను గుర్తిస్తుంది. 2020 జూలై 18న ఆరంభమై 2023 డిసెంబర్ 31న ముగిసిన ఏడవ వచనంలోని చెదరగొట్టుట, దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోనున్న ప్రవచన కాలమునకు సంబంధించిన ఆ మూడు వచనాల ఆల్ఫా మరియు ఓమెగాలో సూచింపబడెను. 1,290 సంవత్సరాల మధ్య వచనం 1989 నుండి త్వరలో రానున్న ఆదివారం చట్టము వరకు గల చరిత్రను 30గా, ఆ తరువాత మానవ కృపాకాలము ముగింపు వరకు 1,260గా గుర్తిస్తుంది. ముప్పది సంవత్సరాలు నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క యాజకత్వ వయస్సును సూచించగా, 1260 సంవత్సరాలు ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయంలోని సంకేతాత్మక నలభై రెండు నెలలకు ప్రతిరూపముగా నిలుస్తాయి.

The dual prophecy of 30 followed by twelve hundred and sixty years is a symbol of Abraham and Pauls’ dual covenant prophecy of 400 and 430 years. The midpoint of the three verses of time in Daniel twelve represents the rebellion of the thirteenth letter, while also emphasizing the covenant and sealing of the one hundred and forty-four thousand. The three verses also align with the hidden history, and add another witness of the emphasis of the midpoint being a symbol of the covenant.

ముప్పై సంవత్సరాల తరువాత వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరాలు అనే ద్విగుణ ప్రవచనం, అబ్రాహాము మరియు పౌలు యొక్క నాలుగు వందల మరియు నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరాల ద్విగుణ నిబంధన ప్రవచనానికి ఒక చిహ్నము. దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని కాలానికి సంబంధించిన మూడు వచనాల మధ్యబిందువు, పదమూడవ అక్షరపు తిరుగుబాటును సూచించుచుండగా, అదే సమయంలో ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల మందికి కలిగే నిబంధనను మరియు ముద్రింపును కూడా ప్రత్యేకంగా ఉద్ఘాటించుచున్నది. ఈ మూడు వచనాలు గుప్త చరిత్రతోను సరిసమానముగా నిలిచి, మధ్యబిందువు నిబంధనకు చిహ్నమని ఉద్ఘాటించే విషయానికి మరొక సాక్ష్యమును కూడ జోడించుచున్నవి.

## Spring and Fall

వసంతం మరియు శరదృతువు

With all these lines we must include the three witnesses of the spring and fall feasts located in Leviticus twenty-three aligned and combined with the Pentecostal season in the history of the cross. There the chapter is twenty-three, which is a symbol of Christ work of atonement. The chapter is made up of forty-four verses, symbolically representing October 22, 1844. October 22 represents 22 days in October, beginning with the first day and ending on the twenty-second day, thus bearing the credentials of the Hebrew alphabet. October being the tenth month, when multiplied by the twenty-second day equals 220.

ఈ సమస్త రేఖలతో పాటు, లేవీయకాండము ఇరవైమూడవ అధ్యాయములో స్థితియై ఉన్న వసంతకాల మరియు శరదృతు పండుగల మూడు సాక్షులను కూడా, సిలువ చరిత్రలోని పెంతెకొస్తు కాలంతో సరిపోల్చి, సమన్వయపరచి, చేర్చవలెను. అక్కడ అధ్యాయము ఇరవైమూడు, అది క్రీస్తు ప్రాయశ్చిత్త కార్యానికి ఒక సంకేతము. ఆ అధ్యాయము నలభై నాలుగు వచనములతో కూడి యున్నది; అవి ప్రతీకాత్మకముగా 1844 అక్టోబరు 22ను సూచించుచున్నవి. అక్టోబరు 22 అనగా అక్టోబరు నెలలోని 22 దినములు, మొదటి దినముతో ఆరంభమై ఇరవై రెండవ దినముతో ముగియునవి; ఈ విధముగా అది హెబ్రీ అక్షరమాల యొక్క ప్రమాణ చిహ్నములను ధరించుచున్నది. అక్టోబరు పదవ నెలగాను ఉండగా, దానిని ఇరవై రెండవ దినముతో గుణించినయెడల 220 అవుతుంది.

In the Hebrew calendar the tenth day of the seventh month was the Day of Atonement, and ten times seven is seventy, a symbol of probationary time. The twenty-three hundred years ended in 1844 when the third angel arrived, as typified by the third decree that initiated the period. There was seventy weeks determined as probationary time then allotted to ancient literal Israel at the beginning of the 2,300 days, and at the ending of those days the probationary period for modern spiritual Israel was represented by the tenth day of the seventh month, which equates to seventy. October 22, 1844 typifies the soon coming Sunday law, and it is there that the symbolic seventy years of probationary time ends for Seventh-day Adventism, as it did for the Jews when Stephen was stoned.

హెబ్రీ క్యాలెండరులో ఏడవ నెల పదవ దినము ప్రాయశ్చిత్త దినమైయుండెను; మరియు ఏడు పది సార్లు డెబ్బై అవుతుంది, అది శోధనకాలమునకు ఒక సంకేతము. మూడవ దూత 1844 సంవత్సరమున వచ్చెను గనుక రెండువేల మూడు వందల సంవత్సరములు అప్పుడు ముగిసెను; ఈ కాలాన్ని ఆరంభింపజేసిన మూడవ ఆజ్ఞద్వారా అది పూర్వసూచితమై యుండెను. రెండువేల మూడు వందల దినముల ఆరంభమున ప్రాచీన యథార్థ ఇశ్రాయేలుకు శోధనకాలముగా నియమించబడిన డెబ్బై వారములు అప్పుడుండెను; మరియు ఆ దినముల అంత్యమున ఆధునిక ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలుకు సంబంధించిన శోధనకాలము ఏడవ నెల పదవ దినముచే సూచింపబడెను, అది డెబ్బైకు సమానమగును. 1844 అక్టోబరు 22 సమీపముగా రానున్న ఆదివార నియమమునకు ఒక పూర్వచిత్రమై యున్నది; మరియు అక్కడే శోధనకాలమునకు సంబంధించిన ఆ సూచక డెబ్బై సంవత్సరములు సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిజానికి ముగిసిపోవును, యూదులకు స్తెఫను రాళ్లతో కొట్టబడి చంపబడినప్పుడు జరిగినట్లే.

1844 represents a period when two angels arrived, the second at the first disappointment and the third at the great disappointment. “44” represents a twofold message as represented by verse forty-four of Daniel eleven’s tidings out of the east and the north. Leviticus twenty-three consists of forty-four verses that divide the sacred feasts into spring and fall. Those forty-four verses represent a twofold message. The two seasons are represented by twenty-two verses each, so both the spring and fall feasts represent the Hebrew calendar’s twenty-two letters. When those two witnesses of twenty-two verses are brought together along with the Pentecostal season they produce a framework of three steps.

1844 అనేది ఇద్దరు దూతలు వచ్చిన కాలాన్ని సూచిస్తుంది; రెండవ దూత మొదటి నిరాశ సమయంలోను, మూడవ దూత మహా నిరాశ సమయంలోను వచ్చాడు. “44” అనేది ద్విగుణిత సందేశాన్ని సూచిస్తుంది; అది దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని నలభై నాలుగవ వచనంలో ఉన్న తూర్పుదిక్కు మరియు ఉత్తరదిక్కు నుండి వచ్చే వార్తలచే ప్రతినిధీకరించబడింది. లేవీయకాండము ఇరవైమూడు అధ్యాయము నలభై నాలుగు వచనాలతో కూడి, పవిత్ర పండుగలను వసంతకాలము మరియు శరదృతువుగా విభజిస్తుంది. ఆ నలభై నాలుగు వచనాలు ద్విగుణిత సందేశాన్ని సూచిస్తాయి. ఈ రెండు ఋతువులు తలా ఇరవై రెండు వచనాలచే ప్రతినిధీకరించబడినందున, వసంతకాల మరియు శరదృతువు పండుగలు రెండూ హెబ్రీ క్యాలెండరు యొక్క ఇరవై రెండు అక్షరాలను సూచిస్తాయి. ఇరవై రెండు వచనాలుగల ఆ రెండు సాక్షులను, పెంతెకొస్తు కాలముతో కలిపి సమకూర్చినప్పుడు, అవి మూడు అడుగుల నిర్మాణరేఖను ఉత్పత్తి చేస్తాయి.

The first step is a waymark made up of three parts followed by five days, as is the last of the three waymarks. The middle waymark is the thirty days of face-to-face instruction by Christ with those who are being anointed as priests for service in the church triumphant. Leviticus twenty-three aligns with the hidden history of verse forty.

మొదటి దశచిహ్నము మూడు భాగములతో కూడి, వాటి తరువాత ఐదు దినములు కలిగియున్నది; ఇదేవిధంగా ఆ మూడు దశచిహ్నములలో చివరిదియు ఉన్నది. మధ్యనున్న దశచిహ్నము, విజयी సంఘములో సేవకై యాజకులుగా అభిషేకింపబడుచున్న వారితో క్రీస్తు ముఖాముఖిగా బోధించిన ముప్పది దినములు. లేవీయకాండము ఇరవై మూడు, నలభయ్యవ వచనములోని గూఢ చరిత్రతో సరిపోలుచున్నది.

## Midpoints

మధ్యబిందువులు

The midpoint of the chapter eleven through chapter twenty-two line of Genesis is chapter seventeen, where the second step of the three-step covenant of Abraham and the sign of circumcision was instituted. The dead-center of all the verses located in chapter eleven unto twenty-two is Genesis 17:22:

ఆదికాండము పదకొండవ అధ్యాయం నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయం వరకు ఉన్న రేఖలో మధ్యబిందువు పదిహేడవ అధ్యాయమే; అక్కడ అబ్రాహాము యొక్క మూడు-దశల నిబంధనలో రెండవ దశ, అలాగే సున్నతి అనే సూచకచిహ్నము స్థాపించబడెను. పదకొండవ అధ్యాయం నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయం వరకు ఉన్న సమస్త వచనాల ఖచ్చితమైన మధ్యబిందువు ఆదికాండము 17:22:

> But my covenant will I establish with Isaac, which Sarah shall bear unto thee at this set time in the next year. And he left off talking with him, and God went up from Abraham. Genesis 17:22.

> కాని నా నిబంధనను నేను ఇస్సాకుతో స్థిరపరచుదును; రాబోవు సంవత్సరమున ఈ నియమిత కాలమందు సారా నీకు అతనిని కనును. ఆయన అతనితో మాటలాడుటను ముగించెను; దేవుడు అబ్రాహాము యొద్దనుండి పైకెగసి వెళ్లెను. ఆదికాండము 17:22.

God began speaking to Abraham in verse one and he ended his conversation in verse twenty-two, so the entire dialogue of the covenant of circumcision was placed within the prophetic context of the twenty-two letters of the Hebrew alphabet, while the theme of the twenty-two verses was the rite of circumcision, that was to be accomplished on the eighth day. The center or midpoint of the Genesis passage is God’s covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand as represented by Abraham’s covenant of circumcision. The midpoint of Genesis’ line of chapters eleven unto twenty-two is chapter seventeen, and the absolute midpoint of the chapter is verse twenty-two where God ceases His conversation of the covenant with Abraham, thus placing the midpoint in the context of the Hebrew alphabet of twenty-two letters. The midpoint of those twenty-two verses, is of course, verse eleven.

దేవుడు మొదటి వచనంలో అబ్రాహాముతో మాట్లాడడం ప్రారంభించెను, ఇరవై రెండవ వచనంలో తన సంభాషణను ముగించెను; అందువలన సున్నతి నిబంధనకు సంబంధించిన సమస్త సంభాషణ హెబ్రీ వర్ణమాలలోని ఇరవై రెండు అక్షరాల ప్రవచనాత్మక సందర్భంలో స్థాపింపబడెను; ఇక ఆ ఇరవై రెండు వచనాల అంశము ఎనిమిదవ దినమున నిర్వహింపబడవలసిన సున్నతి క్రియయే. ఆదికాండంలోని ఈ భాగమునకు కేంద్రబిందువు లేదా మధ్యబిందువు, అబ్రాహాము యొక్క సున్నతి నిబంధనచేత ప్రతినిధిత్వం చేయబడిన ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల మందితో దేవుని నిబంధన సంబంధమే. ఆదికాండంలోని పదకొండవ అధ్యాయం నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయం వరకు ఉన్న అధ్యాయాల శ్రేణికి మధ్యబిందువు పదిహేడవ అధ్యాయం; మరియు ఆ అధ్యాయమునకు సంపూర్ణ మధ్యబిందువు ఇరవై రెండవ వచనమే, అక్కడ దేవుడు అబ్రాహాముతో నిబంధన విషయమైన తన సంభాషణను నిలిపివేయుచున్నాడు; ఈ విధముగా ఆ మధ్యబిందువు ఇరవై రెండు అక్షరములు గల హెబ్రీ వర్ణమాల సందర్భములో స్థాపింపబడుచున్నది. ఆ ఇరవై రెండు వచనాల మధ్యబిందువు, నిస్సందేహముగా, పదకొండవ వచనమే.

> And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. Genesis 17:11.

> మీరు మీ సున్నతి చర్మమునకు సున్నతి చేయవలెను; అది నాకు మీకును మధ్యనున్న నిబంధనకు సూచకముగా ఉండును. ఆదికాండము 17:11.

The midpoints of the four passages of chapters eleven through twenty-two in the Bible involve three verses to complete the thought of the midpoint.

బైబిలులో పదకొండవ అధ్యాయం నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయం వరకు ఉన్న నాలుగు భాగాల మధ్యబిందువుల విషయాన్ని సంపూర్ణంగా వ్యక్తపరచుటకు మూడు వచనాలు అవసరమవుతాయి.

> This is my covenant, which ye shall keep, between me and you and thy seed after thee; Every man child among you shall be circumcised. And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. And he that is eight days old shall be circumcised among you, every man child in your generations, he that is born in the house, or bought with money of any stranger, which is not of thy seed. Genesis 17:10–12.

> ఇదే నా నిబంధన; నా మధ్యను మీ మధ్యను, నీ తరువాత నీ సంతానమధ్యను మీరు దీనిని కాపాడవలెను: మీలో ప్రతి మగశిశువుకును సున్నతి చేయబడవలెను. మీ ముందొల చర్మమును మీరు సున్నతి చేయవలెను; అది నా మధ్యను మీ మధ్యను ఉన్న నిబంధనకు సూచకచిహ్నముగా ఉండును. మీ తరతరములందు ఎనిమిదవ దినమునున్న ప్రతి మగశిశువుకును మీలో సున్నతి చేయబడవలెను; ఇంటిలో పుట్టినవాడైనను, నీ సంతానమునకు చెందని పరదేశివాని నుండి ధనమిచ్చి కొనబడినవాడైనను సున్నతి చేయబడవలెను. ఆదికాండము 17:10–12.

A token is a sign, which represents an ensign. The passage is about the ensign who are the one hundred and forty-four thousand. The man child were to be circumcised at eight days old, just as the covenant of Noah was with the eight souls in the ark, thus employing the number eight to tie the Noachian covenant together with the Abrahamic covenant. They are to be Philadelphians, for the are to be circumcised which Paul identifies as the symbol of the crucifixion of the flesh. When the flesh is crucified Christ’s Divinity is within, and that combination is the ensign; for as Sister White states, “When Christ character is perfectly reproduced in His children, He will return for them.”

టోకెన్ అనేది ఒక చిహ్నం; అది ఒక పతాకాన్ని సూచిస్తుంది. ఈ భాగము పతాకమగు నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని గూర్చియున్నది. పురుష శిశువు ఎనిమిదవ దినమున సున్నతి పొందవలెను; అట్లే నోవాహుతో చేసిన నిబంధన మందసములోనున్న ఎనిమిది ప్రాణులతో కలిగియుండెను. ఈ విధముగా ఎనిమిది అనే సంఖ్యను ఉపయోగించి నోవాహీయ నిబంధనను అబ్రాహామీయ నిబంధనతో అనుసంధానించుచున్నది. వారు ఫిలడెల్ఫీయులై యుండవలెను, ఏలయనగా వారు సున్నతి పొందవలసినవారు; ఆ సున్నతిని పౌలు శరీరము సిలువ వేయబడుటకు సంకేతముగా గుర్తించుచున్నాడు. శరీరము సిలువ వేయబడినపుడు క్రీస్తు దైవత్వము అంతరంగమందు నివసించును; ఆ సంగమమే పతాకము. ఎందుకనగా సహోదరి వైట్ చెప్పినట్లు, “క్రీస్తు స్వభావము తన పిల్లలయందు సంపూర్ణముగా పునరుత్పత్తి చేయబడినప్పుడు, ఆయన వారికొరకు తిరిగి వచ్చును.”

> “Human nature is depraved, and is justly condemned by a holy God. But provision is made for the repenting sinner, so that by faith in the atonement of the only begotten Son of God, he may receive forgiveness of sin, find justification, receive adoption into the heavenly family, and become an inheritor of the kingdom of God. Transformation of character is wrought through the operation of the Holy Spirit, which works upon the human agent, implanting in him, according to his desire and consent to have it done, a new nature. The image of God is restored to the soul, and day by day he is strengthened and renewed by grace, and is enabled more and more perfectly to reflect the character of Christ in righteousness and true holiness.

> “మానవ స్వభావం భ్రష్టమైనది; అందుచేత పరిశుద్ధుడైన దేవుని చేత న్యాయంగా శిక్షార్హమై నిలుచున్నది. అయితే పశ్చాత్తాపపడు పాపి కొరకు ఉపాయం కల్పించబడినది; అట్లు అతడు దేవుని ఏకజాత కుమారుని ప్రాయశ్చిత్తమునందలి విశ్వాసము ద్వారా పాపక్షమాపణను పొందును, నీతీకరణను కనుగొనును, పరలోక కుటుంబములో దత్తపుత్రత్వాన్ని స్వీకరించును, దేవుని రాజ్యమునకు వారసుడగును. స్వభావ పరివర్తన పరిశుద్ధాత్మ క్రియచేత సంభవించును; ఆయన మానవునిపై కార్యముచేసి, అది జరుగవలెనని అతని కోరికను, సమ్మతిని అనుసరించి, అతనిలో నూతన స్వభావాన్ని నాటుచున్నాడు. దేవుని స్వరూపము ఆత్మలో పునఃస్థాపింపబడుచున్నది; దినదినమును అతడు కృపచేత బలపరచబడి నూతనీకరించబడుచు, నీతిలోను యథార్థ పరిశుద్ధతలోను క్రీస్తు స్వభావాన్ని మరింత మరింత సంపూర్ణముగా ప్రతిఫలింపజేయుటకు సామర్థ్యవంతుడగుచున్నాడు.”

> “The oil so much needed by those who are represented as foolish virgins, is not something to be put on the outside. They need to bring the truth into the sanctuary of the soul, that it may cleanse, refine, and sanctify. It is not theory that they need; it is the sacred teachings of the Bible, which are not uncertain, disconnected doctrines, but are living truths, that involve eternal interests that center in Christ. In him is the complete system of divine truth. The salvation of the soul, through faith in Christ, is the ground and pillar of the truth. Those who exercise true faith in Christ make it manifest by holiness of character, by obedience to the law of God. They realize that the truth as it is in Jesus reaches heaven, and compasses eternity. They understand that the Christian’s character should represent the character of Christ, and be full of grace and truth. To them is imparted the oil of grace, which sustains a never-failing light. The Holy Spirit in the heart of the believer, makes him complete in Christ. It is not a decided evidence that a man or a woman is a Christian because he manifests deep emotion when under exciting circumstances. He who is Christlike has a deep, determined, persevering element in his soul, and yet has a sense of his own weakness, and is not deceived and misled by the Devil, and made to trust in himself. He has a knowledge of the word of God, and knows that he is safe only as he places his hand in the hand of Jesus Christ, and keeps firm hold upon him.

> “మూఢ కన్యలుగా చిత్రింపబడిన వారికి అత్యవసరమైన ఆ నూనె, వెలుపల పూయవలసినదేమీ కాదు. అది శుద్ధి చేయుటకును, పరిశుద్ధపరచుటకును, పవిత్రపరచుటకును వారు సత్యమును ఆత్మ యొక్క పరిశుద్ధస్థలములోనికి తీసికొనిరావలెను. వారికి అవసరమైనది సిద్ధాంతము కాదు; అనిశ్చితమైన, పరస్పర సంబంధంలేని ఉపదేశములు కాని, క్రీస్తునందు కేంద్రీకృతమై నిత్యప్రయోజనములను ఆవరించుకొనియున్న సజీవ సత్యములైన బైబిలు యొక్క పవిత్ర బోధనలు. ఆయనయందే దైవసత్యముయొక్క సంపూర్ణ వ్యవస్థ ఉన్నది. క్రీస్తునందలి విశ్వాసముచేత ఆత్మకు కలుగు రక్షణయే సత్యమునకు ఆధారమును స్తంభమును. క్రీస్తునందు నిజమైన విశ్వాసము కలిగినవారు, స్వభావపవిత్రతచేతను, దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు విధేయతచేతను దానిని వెల్లడించుదురు. యేసునందున్నట్లైన సత్యము పరలోకమును చేరి, నిత్యతను ఆవరించుచున్నదని వారు గ్రహించుదురు. క్రైస్తవుని స్వభావము క్రీస్తు స్వభావమును ప్రతిబింబింపవలెనని, కృపసత్యములతో నిండియుండవలెనని వారు అవగాహన చేసికొనుదురు. వారికి అనుగ్రహ నూనె అనుగ్రహింపబడును; అది ఎప్పుడును విఫలంకాని వెలుగును నిలుపుదలచును. విశ్వాసియొక్క హృదయములోనున్న పరిశుద్ధాత్మ అతనిని క్రీస్తునందు సంపూర్ణునిగా చేయును. ఉద్దీపకమైన పరిస్థితులలో ఉన్నప్పుడు ఒక పురుషుడు గాని స్త్రీ గాని గాఢమైన భావోద్వేగాన్ని వ్యక్తపరచుటవలన మాత్రమే అతడు క్రైస్తవుడని నిర్ణయాత్మక సాక్ష్యము కాదని తెలుసుకోవలెను. క్రీస్తువలె ఉన్నవానికి అతని ఆత్మలో లోతైన, స్థిరమైన, సహనశీలమైన మూలతత్త్వము ఉండును; అయినను తన స్వీయ బలహీనతయొక్క జ్ఞానం అతనికి ఉండును; అపవాదిచేత మోసపరచబడి, తప్పుదారి పట్టించబడి, తనమీద తానే నమ్మకముంచునట్లు చేయబడడు. అతనికి దేవుని వాక్యముపై జ్ఞానం ఉండును; తాను యేసుక్రీస్తు చేతిలో తన చేయి ఉంచి, ఆయనను గట్టిగా పట్టుకొనియుండినప్పుడే సురక్షితుడనని అతడు తెలిసికొనును.”

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> “సంకటకాలంలో స్వభావం బయలుపడుతుంది. అర్ధరాత్రి వేళ గంభీరమైన స్వరం, ‘ఇదిగో, వరుడు వచ్చుచున్నాడు; అతనిని ఎదుర్కొనుటకు బయలుదేరుడి’ అని ప్రకటించినప్పుడు, నిద్రలో ఉన్న కన్యలు తమ నిద్రనుండి మేల్కొనిరి; అప్పుడు ఆ సంఘటనకై ఎవరు సిద్ధత చేసికొనియున్నారో తెలిసిపోయింది. ఇరువర్గాలవారు అప్రమత్తతలేకుండానే పట్టుబడిరి; అయితే ఒక వర్గము ఆ అత్యవసర పరిస్థితికి సిద్ధమై యుండెను, మరియొక వర్గము సిద్ధతలేనిదిగా కనబడెను. పరిస్థితులచేత స్వభావం వెల్లడగును. అత్యవసర సందర్భములు స్వభావమనే లోహపు నిజమైన తత్వాన్ని వెలికి తేగలవు. ఏదో అకస్మాత్తుగా, ఊహించని విపత్తు, శోకం, లేదా సంకటస్థితి; ఏదో అనూహ్యమైన వ్యాధి లేదా వేదన; ఆత్మను మరణముతో ముఖాముఖిగా నిలిపే ఏదైనా—ఇవి స్వభావపు నిజమైన అంతరంగ స్వరూపాన్ని బయలుపరచును. దేవుని వాక్యమందలి వాగ్దానములయందు నిజమైన విశ్వాసము ఉన్నదో లేదో అది స్పష్టముగా ప్రకటింపబడును. ఆత్మ కృపచేత నిలుపబడుచున్నదో లేదో, దీపముతో కూడిన పాత్రలో నూనె ఉన్నదో లేదో కూడా వెల్లడగును.”

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals. It cannot be transferred to another, even if the possessor were willing to make the sacrifice. There is much we can do for each other while mercy still lingers. We can represent the character of Christ. We can give faithful warnings to the erring. We can reprove, rebuke, with all long-suffering and doctrine, bringing the doctrines of Holy Writ home to the heart. We can give heartfelt sympathy. We can pray with and for one another. By living a circumspect life, by maintaining a holy conversation, we may give an example of what a Christian should be; but no person can give to another his own mold of character. Let us duly consider the fact that we are to be saved, not as companies, but as individuals. We shall be judged according to the character we have formed. It is perilous to neglect to prepare the soul for eternity, and to put off making our peace with God until upon a dying bed. It is by the daily transactions of life, by the spirit we manifest, that we determine our eternal destiny. He who is faithful in that which is least, is faithful also in much. If we have made Christ our pattern, if we have walked and worked as he has given us an example in his own life, we shall be able to meet the solemn surprises that will come upon us in our experience, and say from our heart, ‘Not my will, but thine, be done.’

> “పరీక్షకాలాలు అందరికీ వచ్చును. దేవుని పరీక్ష మరియు నిరూపణ క్రింద మనము ఎలా ప్రవర్తించుచున్నాము? మన దీపములు ఆరిపోవుచున్నవా? లేక మనము వాటిని ఇంకా వెలిగియుండునట్లు కాపాడుచున్నామా? కృపయు సత్యమునకు సంపూర్ణుడైన ఆయనతో మన సంబంధముచేత ప్రతి అత్యవసర పరిస్థితికైనను సిద్ధమైయున్నామా? ఐదు జ్ఞానవంతులైన కన్యలు ఐదు జ్ఞానహీనులైన కన్యలకు తమ స్వభావమును పంచలేకపోయిరి. స్వభావము ప్రతి వ్యక్తి తానే నిర్మించుకొనవలసినది. అది మరియొకరికి బదలాయింపబడలదు, దాని అధికారి ఆ త్యాగము చేయుటకు సిద్ధపడినను సైతం. కృప ఇంకా నిలిచియుండగా మనము పరస్పరమునకు చేయగలిగినది ఎంతో ఉన్నది. మనము క్రీస్తు స్వభావమును ప్రతిబింబింపజేయగలము. తప్పుచేయువారికి విశ్వసనీయమైన హెచ్చరికలను ఇవ్వగలము. సమస్త దీర్ఘశాంతియుతోను సిద్ధాంతబోధతోను పరిశుద్ధ లేఖనముల ఉపదేశములను హృదయమునకు అన్వయింపజేసి, మనము గద్దింపగలము, ఖండింపగలము. హృదయపూర్వక సానుభూతిని అందించగలము. ఒకరితో కూడ ప్రార్థించగలము, ఒకరి కొరకు ఒకరు ప్రార్థించగలము. జాగ్రత్తగల జీవనమును గడుపుచు, పరిశుద్ధ సంభాషణను నిలుపుకొనుచు, క్రైస్తవుడు ఎట్లుండవలెనో దానికి మనము మాదిరియై నిలువగలము; అయితే ఎవడును తన స్వంత స్వభావ ముద్రను మరియొకరికి ఇచ్చలేడు. మనము రక్షింపబడవలసినది సమూహములుగా కాదు, వ్యక్తులుగా అనే విషయాన్ని యథావిధిగా పరిశీలించుదము. మనము నిర్మించుకొనిన స్వభావమునుబట్టి మనకు తీర్పు జరుగును. ఆత్మను నిత్యత్వమునకై సిద్ధపరచుటను నిర్లక్ష్యము చేయుట, మరియు మరణశయ్య మీదపడువరకు దేవునితో సమాధానమును చేసికొనుటను వాయిదా వేయుట అత్యంత ప్రమాదకరమైనది. దైనందిన జీవనవ్యవహారములచేత, మనము వ్యక్తపరచు స్వభావముచేతనే, మన నిత్య గమ్యమును నిర్ణయించుకొనుచున్నాము. అల్పమైన దానిలో విశ్వాసముగలవాడు ఎంతో దానిలోను విశ్వాసముగలవాడే. మనము క్రీస్తునే మన ఆదర్శముగా చేసికొని, ఆయన తన స్వజీవితములో మనకు చూపిన మాదిరి ప్రకారమే నడచి కార్యముచేసినయెడల, మన అనుభవమునందు మనపై వచ్చు ఆ గంభీరమైన అకస్మిక సంఘటనలను ఎదుర్కొనగలము; అప్పుడు మన హృదయములోనుండి, ‘నా చిత్తము కాదు, నీ చిత్తమే జరుగుగాక’ అని చెప్పగలము.”

> “It is in probationary time, the time in which we are living, that we should calmly contemplate the terms of salvation, and live according to the conditions laid down in the word of God. We should educate and train ourselves, hour by hour and day by day, by careful discipline, to perform every duty. We should become acquainted with God and with Jesus Christ whom he has sent. In every trial it is our privilege to draw upon him who has said, ‘Let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me.’ The Lord says he is more willing to give us the Holy Spirit than parents are to give bread to their children. Then let us have the oil of grace in our vessels with our lamps, that we may not be found among those who are represented as foolish virgins, who were not prepared to go forth to meet the bridegroom.” Review and Herald, September 17, 1895.

> “మనం జీవిస్తున్న ఈ పరిశోధనకాలమందే, రక్షణకు సంబంధించిన నియమాలను మనము శాంతచిత్తముతో పరిశీలించి, దేవుని వాక్యమందు నిర్దేశించబడిన షరతుల ప్రకారము జీవించవలెను. ప్రతి విధినీ నిర్వర్తించుటకు, జాగ్రత్తగల శిక్షణచేత, గంట గంటకును దినదినమును మనలను మనము బోధించుకొని శిక్షణ పొందవలెను. దేవునిని, ఆయన పంపిన యేసుక్రీస్తును మనము పరిచయము చేసికొనవలెను. ప్రతి పరీక్షలోను, ‘అతడు నాయొక్క బలమును ఆశ్రయించునుగాక; అప్పుడు అతడు నాతో సమాధానము చేసికొనును; అవును, నాతో సమాధానము చేసికొనును’ అని సెలవిచ్చిన ఆయనయందు ఆధారపడుట మన ప్రత్యేకాధికారం. ప్రభువు, తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలకు అన్నమును ఇవ్వుటకంటె మరింత సిద్ధచిత్తుడై మనకు పరిశుద్ధాత్మను అనుగ్రహించుటకు ఉన్నాడని సెలవిచ్చుచున్నాడు. కాబట్టి, మన దీపములతో కూడ మన పాత్రలలో కృపయొక్క నూనెను కలిగియుందము గాక; అప్పుడు వరునిని ఎదుర్కొనుటకు బయలుదేరుటకు సిద్ధపడని, మూర్ఖకన్యలుగా చిత్రింపబడిన వారిలో మనము కనబడకుండుదుము.” రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, సెప్టెంబరు 17, 1895.

The ensign of the one hundred and forty-four thousand who were typified by Abraham’s circumcision and the eight souls upon the ark, are the wise virgins in the parable who perfectly reflect the character of Christ in the soon coming crisis. It is only fitting that Sister White closed out the passage by citing Isaiah, for it is a passage that directly refers to the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

అబ్రాహాము యొక్క సున్నతిచేతనూ, నౌకపై ఉన్న ఎనిమిది ప్రాణులచేతనూ సూచింపబడిన ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల మందికి చెందిన పతాకము, సమీపంలో రానున్న సంకటకాలంలో క్రీస్తు స్వభావాన్ని సంపూర్ణముగా ప్రతిఫలింపజేసే ఉపమానంలోని జ్ఞానవంతులైన కన్యలు. సిస్టర్ వైట్ ఆ భాగాన్ని యెషయాను ఉదహరించుచు ముగించుట అత్యంత సముచితం; ఎందుకనగా అది ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల మందికి సంబంధించిన ముద్రింపబడే కాలాన్ని నేరుగా సూచించే వాక్యభాగమే.

> In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. Isaiah 27:2–11.

> ఆ దినమున మీరు ఆమెను గూర్చి ఈలాగు పాడుడి: ఎర్ర ద్రాక్షారసముగల ద్రాక్షతోట. నేను యెహోవాను; దానిని కాచుచున్నాను; దానికి ఏ హానియు కలుగకుండునట్లు ప్రతి క్షణమును దానికి నీరు పోయుదును; రాత్రింబగళ్లు దానిని కాపాడుదును. కోపము నాయందు లేదు; యుద్ధమందు ముండ్లను ముండ్లపొదలను నాకు విరోధముగా ఎవడు నిలుపును? నేను వాటిమీదికి దూసికొనిపోయి, వాటిని సమకూర్చి దహించెదను. లేక అతడు నా బలమును ఆశ్రయించునుగాక; అప్పుడు అతడు నాతో సమాధానము చేసికొనును; అవును, నాతో సమాధానము చేసికొనును. యాకోబునుండి వచ్చువారిని ఆయన వేరూర్చును; ఇశ్రాయేలు పుష్పించును, మొగ్గలు వేయును, లోకమంతయు ఫలములతో నింపును. అతనిని కొట్టిన వారిని ఆయన కొట్టినట్టుగా, ఇతనిని ఆయన కొట్టెనా? లేక అతని చేత సంహరింపబడిన వారి సంహారమువలె ఇతడు సంహరింపబడెనా? అది మొలకెత్తి బయలుదేరునప్పుడు, పరిమితిగా నీవు దానితో వ్యవహరించెదవు; తూర్పుగాలి వీచు దినమున ఆయన తన ఉగ్రవాయువును అదుపుచేయును. కాబట్టి దీనివలన యాకోబు దోషము పరిహరింపబడును; అతని పాపమును తొలగించుటయే దీనికంతయు ఫలము; అతడు బలిపీఠపు రాళ్లన్నిటిని నూరిపోసిన సున్నపు రాళ్లవలె చేయునప్పుడు, ఆశేరా స్తంభములును విగ్రహములును నిలువవు. అయినను బలపరచబడిన పట్టణము పాడైపోయి, నివాసస్థలము విడువబడి అరణ్యమువలె మిగిలిపోవును; అక్కడ దూడ మేయును, అక్కడనే అది పరుండి, దాని కొమ్మలను తినివేయును. దాని కొమ్మలు ఎండిపోయినప్పుడు అవి విరిచివేయబడును; స్త్రీలు వచ్చి వాటికి నిప్పుపెట్టుదురు; ఎందుకనగా అది వివేకము లేని జనము; కాబట్టి వారిని సృజించినవాడు వారిమీద కరుణ చూపడు, వారిని రూపించినవాడు వారికి అనుగ్రహము చేయడు. యెషయా 27:2–11.

In the “day of the east wind,” when the iniquity of Jacob is being purged, and the other class of “people of no understanding” are being gathered and burned is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. In that period, he who desires to make peace with Christ can do so, but the final movements are rapid ones.

“తూర్పు గాలి దినమున,” యాకోబు యొక్క దోషము శుద్ధి చేయబడుచుండగా, మరియు “అవగాహనలేని ప్రజల” అనే మరో వర్గము సమీకరింపబడి దహింపబడుచుండగా, ఆ సమయమే ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది ముద్రింపబడే కాలము. ఆ కాలములో, క్రీస్తుతో సమాధానము చేసుకొనుటకు ఆకాంక్షించువాడు అట్లు చేయగలడు, అయితే అంతిమ కదలికలు శీఘ్రమైనవే.

The priests were to be thirty years old when they began to serve, and the one-hundred and forty-four thousand are Peter’s kingdom of priests who renew the covenant with God in the last days.

యాజకులు సేవను ఆరంభించునప్పుడు ముప్పై సంవత్సరాల వయస్సులో ఉండవలసి యుండెను; మరియు ఆ ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల మంది, అంత్యదినములలో దేవునితో నిబంధనను నూతనపరచు పేతురు యొక్క రాజ్యసంబంధ యాజకులై యున్నారు.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 1:5.

> మీరు కూడ సజీవ రాళ్లవలె ఆత్మీయ గృహముగా నిర్మింపబడుచు, యేసుక్రీస్తుద్వారా దేవునికి ప్రీతికరమైన ఆత్మీయ బలులను అర్పించుటకై పరిశుద్ధ యాజకసమూహముగా ఉన్నారు. 1 Peter 1:5.

The priests were prepared to serve over an eight-day anointing service; thus, the number eight is a symbol of the anointed priesthood that are within the ark.

యాజకులు ఎనిమిది రోజుల అభిషేక సేవలో పరిచర్య చేయుటకు సిద్ధపరచబడ్డారు; అందువలన, ఎనిమిది అనే సంఖ్య మందసములోనున్న అభిషిక్త యాజకత్వానికి ఒక సంకేతము.

## Aaron’s Rod

ఆరోనుకు చెందిన దండము

The anointed priesthood of the one hundred and forty-four thousand are represented within the ark of the covenant as Aaron’s rod that budded. When Aaron’s rod budded it provided a distinction between Aaron and the other rods of the tribes of Israel which did not bud. In the Scriptures it is rain that produces the budding of the plants.

లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది అభిషిక్త యాజకత్వము ఒడంబడిక మందసములో మొలిచిన అహరోను దండముగా సూచింపబడుచున్నది. అహరోను దండము మొలిచినప్పుడు, అది మొలకనొద్దిన ఇశ్రాయేలు గోత్రాల ఇతర దండములతో అహరోనునకు ఒక ప్రత్యేక భేదమును కలుగజేసెను. పరిశుద్ధ గ్రంథములలో మొక్కలకు మొలక పుట్టించునది వర్షమే.

All the prophets address the latter days, so Aaron’s rod of priesthood, represents the anointing of the one hundred and forty-four thousand in a situation that aligns with Elijah at Carmel and the Millerites in 1844. It addresses the point when there is a clear distinction between the true and false messages of the latter rain. That distinction is made by Joel when he identifies the “new wine” being cut off from one class. The class who has the new wine cut off from their mouths are Isaiah’s drunkards of Ephraim. They are also those who accused the disciples of being drunk at Pentecost and they are the rebels of 1888, who followed their fathers, who were the rebels of 1863. All those lines of prophecy align with the line which Sister White identifies as occurring when the world realizes Adventism has known about the fireballs of Nashville for roughly one hundred and twenty-five years and has said nothing.

ప్రవక్తలందరూ అంత్యదినములనే సంబోధించుచున్నారు; కాబట్టి, అహరోను యాజకత్వ దండము, కర్మేలు పర్వతమున ఎలీయా పరిస్థితికి మరియు 1844లోని మిల్లరైట్లకు అనుగుణమైన ఒక పరిస్థితిలో, నూట నలభై నాలుగు వేల మందియొక్క అభిషేకమును సూచించుచున్నది. ఇది అనంతరవర్షము యొక్క సత్యసందేశము మరియు అసత్యసందేశముల మధ్య స్పష్టమైన భేదము నిలిచే సందర్భాన్ని సూచించుచున్నది. ఆ భేదమును యోవేలు, “క్రొత్త ద్రాక్షారసము” ఒక వర్గమునుండి తెగగొట్టబడినదని గుర్తించునప్పుడు స్థాపించుచున్నాడు. ఎవరి నోళ్లనుండి ఆ క్రొత్త ద్రాక్షారసము తెగగొట్టబడెనో, వారు యెషయా పేర్కొన్న ఎఫ్రాయిము మద్యపానులు. వారే పెంతెకొస్తు దినమున శిష్యులు మత్తులో ఉన్నారని ఆరోపించినవారు; అలాగే, 1863లో తిరుగుబాటుదారులైన తమ పితరులను అనుసరించిన 1888 తిరుగుబాటుదారులూ వారే. ఈ ప్రవచన రేఖలన్నియు, నాష్‌విల్లులోని అగ్నిగోళాల విషయము గురించి అడ్వెంటిజము సుమారు నూట ఇరవై ఐదు సంవత్సరములుగా తెలిసికొని యున్నప్పటికీ ఏమీ చెప్పలేదని లోకము గ్రహించు సమయమున సంభవించునని సిస్టర్ వైట్ గుర్తించెను గదా, ఆ రేఖతో సరిపోలుచున్నవి.

## 8, Eighty and 81

8, ఎనభై మరియు 81

The number thirty and the number eight are symbols of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand who are the ensign of the latter days which represents the combination of Divinity and humanity. The number eight is a tithe of the number eighty, which is the number of the eighty valiant priests who with the high priest withstood king Uzziah, who attempted to offer incense in the holy place. Eighty-one represents Divinity combined with humanity in the context of the priesthood of the church triumphant. The history of Uzziah’s rebellion connects that priesthood of eighty-one in the very crisis that aligns with the rebellion of Ptolemy just after the battle of Raphia. All the prophets identify the latter days, so the priesthood of Divinity combined with humanity, which is the priesthood of the church triumphant made up of eighty human priests and one Divine High Priest are identified in the history that began in 2014 when the Ukrainian War was initiated.

ముప్పై సంఖ్యయు ఎనిమిది సంఖ్యయు, అంత్యదినముల ధ్వజముగా నిలిచిన లక్ష నలభై నాలుగు వేల మందియొక్క యాజకత్వానికి సంకేతములు; అవి దైవత్వమును మరియు మానవత్వమును కలిపిన సమ్మేళనమును సూచించుచున్నవి. ఎనిమిది సంఖ్య అనేది ఎనభై సంఖ్యకు దశమాంశము; ఎనభై సంఖ్య అనగా పరిశుద్ధ స్థలమందు ధూపమర్పించుటకు ప్రయత్నించిన ఉజ్జీయా రాజును ప్రధాన యాజకునితో కూడి ఎదిరించి నిలిచిన ఎనభై పరాక్రమశాలి యాజకుల సంఖ్య. ఎనభై ఒకటి సంఖ్య అనగా విజయినైన సంఘముయొక్క యాజకత్వ సందర్భమందు దైవత్వము మానవత్వముతో కలిసినదనియు సూచించుచున్నది. ఉజ్జీయా తిరుగుబాటు చరిత్ర, రాఫియా యుద్ధము తరువాత తక్షణమే జరిగిన ప్టొలెమీ తిరుగుబాటుతో సరిపడే అదే సంక్షోభములో, ఆ ఎనభై ఒకటి యాజకత్వమును అనుసంధానించుచున్నది. సమస్త ప్రవక్తలును అంత్యదినములను గుర్తించుచున్నారు; అందుచేత, దైవత్వము మానవత్వముతో కలిసిన యాజకత్వము, అనగా ఎనభై మానవ యాజకులతో మరియు ఒక దివ్య ప్రధాన యాజకునితో నిర్మితమైన విజయినైన సంఘముయొక్క యాజకత్వము, 2014 సంవత్సరమున ఉక్రేనియన్ యుద్ధము ఆరంభమైనప్పుడు ప్రారంభమైన చరిత్రలో గుర్తింపబడుచున్నది.

The middle chapter of Genesis’ twelve-chapter line is chapter seventeen. The middle verse of the twelve-chapter line is verse twenty-two. Verse twenty-two marks a distinct end of a conversation between God and Abraham that began in verse one, thus identifying verse twenty-two as the end of a prophetic line which bears the signature of the Hebrew alphabet’s twenty-two letters. The middle verse of the line of twenty-two verses is verse eleven, which in turn is the middle of three verses that identify the ensign of the one hundred and forty-four thousand. Verse eleven is therefore the middle of three distinct verses, and verse eleven conveys the primary truth of not only the twenty-two verses, but also of the three verses it is within, thus identifying verse eleven and twenty-two as a beginning and ending of the primary thought. Thus, verse eleven through twenty-two in chapter seventeen is the primary theme of chapters eleven through twenty-two.

ఆదికాండములోని పన్నెండు అధ్యాయాల పరంపరలో మధ్య అధ్యాయం పదిహేడవ అధ్యాయం. ఆ పన్నెండు అధ్యాయాల పరంపరలోని మధ్య వచనం ఇరవై రెండవ వచనం. మొదటి వచనంలో ప్రారంభమైన దేవుడు మరియు అబ్రాహాము మధ్య సంభాషణకు ఇరవై రెండవ వచనం స్పష్టమైన ముగింపును సూచించుచున్నది; అందువలన హీబ్రూ వర్ణమాల యొక్క ఇరవై రెండు అక్షరాల ముద్రను ధరించిన ఒక ప్రవచనాత్మక పరంపర ముగింపుగా ఇరవై రెండవ వచనం గుర్తింపబడుచున్నది. ఇరవై రెండు వచనాల పరంపరలోని మధ్య వచనం పదకొండవ వచనం; అది తిరిగి ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల మందికి చెందిన ధ్వజచిహ్నమును గుర్తించు మూడు వచనాల మధ్య వచనమై యున్నది. కాబట్టి పదకొండవ వచనం మూడు ప్రత్యేక వచనాల మధ్య వచనమై యున్నది; మరియు పదకొండవ వచనమే ఆ ఇరవై రెండు వచనాల ప్రధాన సత్యాన్ని మాత్రమే కాక, తాను అంతర్భాగమై యున్న ఆ మూడు వచనాల ప్రధాన సత్యాన్నియు వ్యక్తపరచుచున్నది. ఈ విధముగా పదకొండవ మరియు ఇరవై రెండవ వచనాలు ప్రధాన భావానికి ఆరంభమును మరియు ముగింపును సూచించునట్లుగా గుర్తింపబడుచున్నవి. అందుచేత, పదిహేడవ అధ్యాయములోని పదకొండవ వచనం నుండి ఇరవై రెండవ వచనం వరకు గల భాగమే పదకొండవ అధ్యాయం నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయం వరకు గల అధ్యాయాల ప్రధాన అంశము.

The middle of chapters eleven unto twenty-two in the book of Matthew is chapter sixteen.

మత్తయి సువార్త గ్రంథంలోని పదకొండవ అధ్యాయం నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయం వరకు మధ్యలో ఉండేది పదహారవ అధ్యాయమే.

> Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:20.

> అప్పుడు ఆయన తానే యేసు క్రీస్తు అని ఎవరికిని చెప్పకూడదని తన శిష్యులకు ఆజ్ఞాపించాడు. మత్తయి 16:20.

As with Genesis’ midpoint, verse twenty marks the end of a specific conversation that began in verse thirteen when Christ and the disciples arrived at Caesarea Philippi.

ఆదికాండములోని మధ్యబిందువులోనట్లే, ఇరవయ్యవ వచనం క్రీస్తు మరియు శిష్యులు కైసరయ ఫిలిప్పీకి చేరినప్పుడు పదమూడవ వచనంలో ప్రారంభమైన ఒక నిర్దిష్ట సంభాషణకు ముగింపును సూచిస్తుంది.

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:13–20.

> యేసు కైసరయ ఫిలిప్పి ప్రాంతములలోనికి వచ్చి తన శిష్యులను అడిగి, “మనుష్యులు నన్ను, మనుష్యకుమారునైన నన్ను, ఎవనని చెప్పుచున్నారు?” అనెను. వారు, “కొందరు నీవు బాప్తిస్మమిచ్చు యోహానువని చెప్పుచున్నారు; మరికొందరు ఏలీయావని; ఇంకొందరు యిర్మీయావో గాని ప్రవక్తలలో ఒక్కడవో గాని అనుచున్నారు” అన్నారు. ఆయన వారితో, “అయితే మీరు నన్ను ఎవనని చెప్పుచున్నారు?” అనెను. అప్పుడు సీమోను పేతురు ప్రత్యుత్తరమిచ్చి, “నీవు క్రీస్తువు, సజీవుడైన దేవుని కుమారుడవు” అనెను. అందుకు యేసు అతనితో ఇట్లనెను: “సీమోను బర్యోనా, నీవు ధన్యుడవు; ఇదిని నీకు బయలుపరచినది శరీరమును రక్తమును కాదు, పరలోకమందున్న నా తండ్రియే. నేను నీతోను చెప్పుచున్నాను: నీవు పేతురువు; ఈ శిల మీద నేను నా సంఘమును కట్టుదును; పాతాళ ద్వారములు దానిమీద జయము పొందవు. పరలోకరాజ్యపు తాళంచెవులను నీకు ఇస్తాను; నీవు భూమిమీద కట్టినది పరలోకమందును కట్టబడియుండును; నీవు భూమిమీద విప్పినది పరలోకమందును విప్పబడియుండును.” అప్పుడు తానే క్రీస్తువైన యేసునని ఎవరికిని చెప్పకూడదని ఆయన తన శిష్యులకు ఆజ్ఞాపించెను. మత్తయి 16:13–20.

## Raphia and Panium

రాఫియా మరియు పనియం

Not only does Matthew’s middle passage represent a distinct conversation and subject, but just as the covenant symbolism of Genesis’ testimony aligns with the battle of Raphia, Matthew’s conversation takes place in Caesarea Philippi, which is Panium. Panium of verse fifteen of Daniel eleven is the midpoint in Matthew’s twelve-chapter line and Raphia of verse eleven of Daniel eleven, is the midpoint of Genesis’ twelve-chapter line.

మత్తయి గ్రంథంలోని మధ్య భాగం ఒక ప్రత్యేక సంభాషణను మరియు ప్రత్యేక విషయాన్ని సూచించడమే కాక, ఆదికాండము సాక్ష్యంలోని నిబంధనాత్మక సూచకత్వము రఫియ యుద్ధముతో ఏ విధముగా సరిపోతుందో, అదే విధముగా మత్తయి యొక్క సంభాషణ కైసరయ ఫిలిప్పీలో, అనగా పానియంలో, జరుగుతుంది. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని పదిహేనవ వచనంలోని పానియం, మత్తయి యొక్క పన్నెండు-అధ్యాయాల వరుసలో మధ్యబిందువుగా ఉంది; అలాగే దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని పదకొండవ వచనంలోని రఫియ, ఆదికాండములోని పన్నెండు-అధ్యాయాల వరుసలో మధ్యబిందువుగా ఉంది.

The 250 years that began in 457 BC concluded at 207 BC, the midpoint between Raphia of verse eleven and Panium of verse fifteen, which is where the sign of Abraham’s circumcision and Peter’s confession of the Messiah converge. In the book of Matthew’s line, Peter is testifying to his recognition of Christ, the Son of God at His baptism.

క్రీ.పూ. 457లో ప్రారంభమైన 250 సంవత్సరాలు క్రీ.పూ. 207లో ముగిశాయి; అది పదకొండవ వచనంలోని రాఫియా మరియు పదిహేనవ వచనంలోని పానియం మధ్యనున్న మధ్యబిందువు, అక్కడే అబ్రాహాము సున్నతి యొక్క సూచన మరియు పేతురు మెస్సీయాను ఒప్పుకున్న ప్రకటన ఒకచోట కలుస్తాయి. మత్తయి గ్రంథపు రేఖలో, పేతురు తన బాప్తిస్మమునందు దేవుని కుమారుడైన క్రీస్తును తాను గుర్తించిన విషయమై సాక్ష్యమిస్తున్నాడు.

Simon means “one who hears” and Barjona means “son of the dove.” Simon was one who heard the message of Christ baptism, when the Holy Spirit descended in the form of a dove. Christ’s baptism typified August 11, 1840, when the mighty angel of Revelation ten descended. The same angel descended on 9/11. Peter represents those who recognize 9/11 as the testing message of the generation of the one hundred and forty-four thousand.

“శీమోను” అనగా “వినువాడు,” మరియు “బర్‌యోనా” అనగా “పావురపు కుమారుడు.” పరిశుద్ధాత్మ పావురరూపంలో అవతరించినప్పుడు, క్రీస్తు బాప్తిస్మపు సందేశాన్ని విన్నవాడే శీమోను. క్రీస్తు బాప్తిస్మము, ప్రకటన గ్రంథము పది అధ్యాయంలోని బలమైన దూత అవతరించిన 1840 ఆగస్టు 11 తేదీని ప్రతిరూపముగా సూచించింది. అదే దూత 9/11 న కూడా దిగివచ్చెను. 9/11 ను లక్ష నలభై నాలుగు వేల మంది తరపు పరీక్షా సందేశముగా గుర్తించువారిని పేతురు సూచించుచున్నాడు.

Peter represents those who employ the methodology of line upon line. He is the “son” of the dove, so as a son he symbolically represents the last generation. Peter is a symbol of the last generation, and with the symbolic numbering of his name he represents the one hundred and forty-four thousand. Peter represents the final generation who hear the message of the empowerment when Christ appears in the prophetic line. Peter recognized the message associated with Christ’s baptism, and thus Peter could identify Jesus as the anointed one, which is Messiah in the Hebrew and Christ in the Greek. Peter represents those who understand that the angel of Revelation eighteen who descended at 9/11, had also descended on August 11, 1840. Peter represents those who understand 9/11 as a waymark that is only established by the testimony of two or three lines.

పేతురు పంక్తిమీద పంక్తి అనే విధానాన్ని వినియోగించువారిని సూచిస్తాడు. అతడు పావురపు “కుమారుడు”; అందువలన కుమారునిగా అతడు సంకేతాత్మకంగా అంత్య తరాన్ని సూచిస్తాడు. పేతురు అంత్య తరానికి ఒక సంకేతము; అలాగే అతని పేరుకు సంబంధించిన సంకేతాత్మక సంఖ్యీకరణ ద్వారా అతడు లక్ష నలభై నాలుగు వేల మందిని సూచిస్తాడు. ప్రవచన రేఖలో క్రీస్తు ప్రత్యక్షమగు సమయంలో శక్తినిచ్చుటకు సంబంధించిన సందేశాన్ని వినువారైన అంతిమ తరాన్ని పేతురు సూచిస్తాడు. క్రీస్తు బాప్తిస్మముతో సంబంధమున్న సందేశాన్ని పేతురు గుర్తించాడు; అందువలన హెబ్రీలో మెస్సీయా, గ్రీకులో క్రీస్తు అనబడే అభిషిక్తుడు యేసేనని పేతురు గుర్తించగలిగాడు. ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయములోని దూత 9/11 న దిగివచ్చినవాడే, 1840 ఆగస్టు 11 న కూడ దిగివచ్చెనని గ్రహించువారిని పేతురు సూచిస్తాడు. రెండు లేదా మూడు రేఖల సాక్ష్యముచేత మాత్రమే స్థాపింపబడిన మార్గసూచికగా 9/11 ను అర్థము చేసికొనువారిని పేతురు సూచిస్తాడు.

Peter’s confession is that 9/11 identifies the arrival of the third woe, which is the testing message for the final generation. That confession is where the name changes. Abraham is at Raphia and Peter is at Panium, just before the cross. Between Panium and the cross Peter is going to visit the Mount of Transfiguration. It is at Panium where Simon is changed unto Peter when he gave his confession of the testing message for his generation. For the one hundred and forty-four thousand that testing message is Islam of the third woe which arrived in prophetic history at 9/11.

పేతురు యొక్క ఒప్పుకోలు ఏమనగా, 9/11 మూడవ అయ్యో యొక్క ఆగమనాన్ని గుర్తిస్తుంది; అది అంతిమ తరానికి పరీక్షాసందేశము. ఆ ఒప్పుకోలు జరిగిన స్థలములోనే పేరు మార్పు సంభవిస్తుంది. అబ్రాహాము రాఫియాలో ఉన్నాడు, మరియు సిలువకు కొద్దిగా ముందుగా పేతురు పనియంలో ఉన్నాడు. పనియము మరియు సిలువ మధ్య పేతురు రూపాంతర పర్వతమును సందర్శించబోతున్నాడు. తన తరానికి సంబంధించిన పరీక్షాసందేశమును గూర్చి తన ఒప్పుకోలు చేసినప్పుడు, సీమోను పేతురుగా మారినది పనియములోనే. ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల మంది కొరకు, ఆ పరీక్షాసందేశము మూడవ అయ్యోకు చెందిన ఇస్లాం; అది ప్రవచన చరిత్రలో 9/11 నాటికి చేరుకుంది.

The beginning of the testing of Adventism began at 9/11, and at the end of the testing of Adventism the message of Islam of the third woe identifies when and where Simon’s name is changed. The message Peter understands at the end, which was typified by the message of 9/11 at the beginning, is the corrected message of the fireballs of Nashville. There the feast of trumpets arrives in conjunction with the ascension of the ensign and the closed door of the Day of Atonement.

అడ్వెంటిజం యొక్క పరీక్ష ఆరంభం 9/11 వద్ద ప్రారంభమైంది; మరియు అడ్వెంటిజం యొక్క పరీక్ష ముగింపులో మూడవ శాపమునకు సంబంధించిన ఇస్లాం సందేశం, సీమోను పేరు ఎప్పుడు, ఎక్కడ మార్చబడెనో గుర్తిస్తుంది. ఆరంభంలో 9/11 యొక్క సందేశముచే రూపకాలంకృతమైనదై, అంత్యంలో పేతురు గ్రహించు సందేశం నాష్‌విల్ అగ్నిగోళాల సరిచేయబడిన సందేశమే. అక్కడ, జెండా ఆరోహణతోను, ప్రాయశ్చిత్త దినమునకు సంబంధించిన మూయబడిన ద్వారముతోను కూడి తూర్యోత్సవము వచ్చును.

We will continue these things in the next article.

ఈ విషయాలను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

Back to Articles