Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-One

దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య ఇరవై ఒకటి

In Measure

కొలమానములో

Author

Jeff Pippenger

Published

December 16, 2023

Formats

PDF
Word

We are working through Isaiah chapter twenty-seven, for it establishes the context for the following chapters of Isaiah. Those following chapters identify the latter rain as the correct biblical methodology. The methodology, when recognized and employed, reveals the prophetic message that if accepted produces a corresponding experience.

యెషయా గ్రంథంలోని ఇరవై ఏడవ అధ్యాయాన్ని మేము పరిశీలిస్తున్నాము; ఎందుకనగా యెషయాలోని తదుపరి అధ్యాయాలకై 그것ి సందర్భాన్ని స్థాపించుచున్నది. ఆ తదుపరి అధ్యాయాలు, చివురి వర్షమును సరియైన శాస్త్రోక్త పద్ధతిగా నిర్దేశించుచున్నవి. ఆ పద్ధతి, దానిని గుర్తించి అన్వయించినపుడు, అంగీకరించబడినయెడల అనురూపమైన అనుభవాన్ని కలుగజేయు ప్రవచనాత్మక సందేశాన్ని వెల్లడించును.

On September 11, 2001 the song that is to be sung unto the former covenant people of God, who are the Seventh-day Adventist people, is that they are being passed by as God’s people, for they have not brought forth the fruits that were intended by God for His vineyard to produce. The song was to be premised on the covenant relationship, represented by the vineyard which God had planted and also by their rejection of the stone of stumbling in 1863. They had become Laodicea in 1856, and for seven years, or “seven times”, or twenty-five hundred and twenty days, God sought entrance, but they closed the door against Him in 1863.

2001 సెప్టెంబరు 11 నాడు, మునుపటి నిబంధనలో దేవునికి ప్రజలైనవారికి—అంటే సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ ప్రజలకు—పాడవలసిన గీతమేది అంటే, దేవుని ప్రజలుగా వారు పక్కన పెట్టబడుచున్నారు; ఎందుకనగా, తన ద్రాక్షతోట ఫలింపవలెనని దేవుడు ఉద్దేశించిన ఫలములను వారు ఫలింపజేయలేదు. ఆ గీతము, దేవుడు నాటిన ద్రాక్షతోటచేత సూచింపబడిన నిబంధన సంబంధమును ఆధారంగా చేసికొని, అలాగే వారు 1863 లో తడబడుటకు కారణమగు శిలను తిరస్కరించిన సంగతినిగూడా ఆధారంగా చేసికొనవలసినది. వారు 1856 లో లవోదిక్యా స్థితిలోనికి చేరిరి; ఆ తరువాత ఏడు సంవత్సరములు, అనగా “ఏడు సార్లు”, లేదా రెండువేల అయిదువందల ఇరవై దినములపాటు, దేవుడు ప్రవేశమును కోరెను, అయితే వారు 1863 లో ఆయనకు వ్యతిరేకముగా ద్వారము మూసిరి.

Since September 11, 2001 they are being bound into bundles in advance of being spewed fully out of His mouth at the Sunday law. The message to be sung to Adventism since September 11, 2001 is the Laodicean message, which is the message of the vineyard that contains the stumbling stone that crushes any who refuse to “see” and “taste” the precious stone. The promise to the Laodiceans in Isaiah’s passage is that any Adventist who chooses to accept this final warning, still has time to “take hold of” Christ’s “strength, that” they “may make peace with” Christ, for Christ is still willing “to make peace with” them. But at the cry at midnight, just before the soon-coming Sunday law, that opportunity is forever over.

2001 సెప్టెంబరు 11 నుండి, ఆదివార చట్టమునందు ఆయన నోటి నుండి సంపూర్ణముగా ఉమ్మివేయబడుటకు ముందుగానే, వారు గుత్తెలుగా కట్టబడుచున్నారు. 2001 సెప్టెంబరు 11 నుండి అడ్వెంటిజానికి ఆలపింపవలసిన సందేశము లవొదిక్యుల సందేశమే; అది ద్రాక్షతోట యొక్క సందేశము; అందులో, ఆ అత్యమూల్యమైన రాయిని 'చూడుటకును' 'రుచిచూడుటకును' నిరాకరించువారినెవరినైనా నలిపివేయు 'అడ్డంకి రాయి' అంతర్భూతమై యున్నది. యెషయా యొక్క వాక్యభాగములో లవొదిక్యులకు ఉన్న వాగ్దానం ఇదే: ఈ అంతిమ హెచ్చరికను అంగీకరించుటకై ఎంచుకొనిన ఏ అడ్వెంటిస్టుకైనను, క్రీస్తు యొక్క 'బలమును పట్టుకొనుటకు', వారు క్రీస్తుతో 'శాంతి చేసికొనునట్లు' ఇంకా సమయము కలదు; ఏలయనగా క్రీస్తు వారితో 'శాంతి చేసికొనుటకు' ఇంకా సిద్ధపడియున్నాడు. అయితే, త్వరలో రానున్న ఆదివార చట్టమునకు క్షణము ముందర అర్థరాత్రి కేక వచ్చినపుడు, ఆ అవకాశము శాశ్వతముగాను ముగిసిపోవును.

In the time period that began on September 11, 2001 God promised to make those who “in time past were not a people”, “a root out of a dry ground”, to “take root” “blossom and bud, and fill the face of the world with fruit.” What causes the root of Jesse to blossom and bud is the latter rain, for the root that is to blossom and bud is destined prophetically to be the ensign that is lifted up, and the ensign is the root of Jesse.

2001 సెప్టెంబరు 11న ఆరంభమైన కాలములో, పూర్వకాలమున "జనముకాలేని వారిని" దేవుడు "ఎండిన నేలనుండి వచ్చిన వేరు"గా చేయుటకును, వారు "వేరు వేయుటకును", "పుష్పించి మొగ్గెత్తి, లోకముఖమంతటిని ఫలముచేత నింపుటకును" వాగ్దానం చేసెను. యిషయి వేరు పుష్పించి మొగ్గెత్తునట్లు చేయునది చివరి వర్షమే; ఎందుకనగా పుష్పించి మొగ్గెత్తబోవుచున్న ఆ వేరు ప్రవచనపూర్వకముగా ఎత్తి పెట్టబడబోవు పతాకముగా నియతించబడియున్నది, మరియు ఆ పతాకము యిషయి వేరే.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. Isaiah 11:10.

> ఆ దినమున యెస్సయి మూలము ఉండును; అది జనులకు పతాకముగా నిలుచును; దానియొద్దకు అన్యజనులు వెదకుదురు; అతని విశ్రాంతి మహిమామయమగును. యెషయా 11:10.

The latter rain caused the root of Jesse to blossom and bud beginning on September 11, 2001 and at the soon-coming Sunday law the root will fill the whole earth with fruit. The Sunday law in Isaiah chapter twenty-seven is the progressive history that is also represented in chapters one through three in the book of Daniel. The latter rain began to sprinkle when the nations were angered on September 11, 2001 with the release and then immediate restraint of Islam of the third Woe.

2001 సెప్టెంబర్ 11న ప్రారంభమై, చివరి వర్షము యెస్సయి మూలమును మొగ్గలెత్తించి పుష్పింపజేసెను; త్వరలో రానున్న ఆదివారపు చట్ట సమయమందు ఆ మూలము తన ఫలముతో భూమి అంతటిని నింపును. యెషయా గ్రంథము ఇరవై ఏడు అధ్యాయములోని ఆదివారపు చట్టము, దానియేలు గ్రంథము మొదటి నుండి మూడవ అధ్యాయములలోను ప్రతినిధీకరింపబడిన క్రమాత్మక చరిత్రయే. 2001 సెప్టెంబర్ 11న జనములు కోపించగా, మూడవ విపత్తులో ఇస్లాం విడుదలై వెంటనే నిరోధించబడిన సందర్భమున, చివరి వర్షము చిలకరింపును ఆరంభించెను.

> “‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> ‘ఇక్కడ ప్రస్తావింపబడిన “ఆ కష్టకాలము యొక్క ఆరంభము” అనగా కీడులు పోసివేయబడుట ఆరంభమగు సమయమును గూర్చి కాదు; గాని అవి పోసివేయబడక మునుపు, క్రీస్తు పరిశుద్ధ మందిరములో నుండియున్న సమయమందలి ఒక స్వల్ప కాలమును సూచించుచున్నది. ఆ కాలమున, రక్షణకార్యము ముగింపుకు చేరుచుండగా, కష్టము భూమిమీదికి వచ్చుచుండును; జాతులు క్రోధించుదురు, అయినను మూడవ దూతయొక్క కార్యమును నిరోధింపకుండునట్లు అవి అదుపులో నిలుపబడుదురు. ఆ కాలమునే “అంత్య వర్షము,” అంటే ప్రభువుయొక్క సన్నిధి నుండి వచ్చు ఉపశమనము, మూడవ దూతయొక్క మహాఘోషకు శక్తిని అనుగ్రహించుటకును, ఏడు అంతిమ కీడులు పోసివేయబడే కాలమందు నిలువునట్లు పరిశుద్ధులను సిద్ధపరచుటకును వచ్చును.’ ఎర్లీ రైటింగ్స్, 85.

In the passage Sister White is clarifying that there is a short period when salvation is still open. The “time of trouble” she is addressing is distinct from the great time of trouble, that begins when probation fully closes. In Adventism it is rightly referred to as “the little time of trouble” in relation to the great time of trouble that begins when Michael stands up. The “little time of trouble” represents the period when national ruin begins at the soon-coming Sunday law, and continues until probation closes.

ఆ పాఠ్యంలో సహోదరి వైట్, రక్షణకు అవకాశము ఇంకా తెరచి యుండే ఒక స్వల్పకాలము ఉన్నదని స్పష్టపరుస్తున్నారు. ఆమె ఉద్దేశిస్తున్న "సంకటకాలము" అనేది, కృపాకాలము సంపూర్ణముగా ముగిసినప్పుడు ప్రారంభమయ్యే మహా సంకటకాలమునకు భిన్నమైనది. మీఖాయేలు లేచునప్పుడు ఆరంభమయ్యే ఆ మహా సంకటకాలముతో సంబంధించి, అడ్వెంటిస్టు బోధనలో దానిని సముచితముగా "చిన్న సంకటకాలము" అని పిలుస్తారు. "చిన్న సంకటకాలము" అనగా, త్వరలో అమలులోకొచ్చే ఆదివార చట్టముచేత జాతీయ పతనము ఆరంభమై, కృపాకాలము ముగిసే వరకు కొనసాగు కాలము.

In the history from September 11, 2001 through to the Sunday law the final cleansing and judgment of Adventism is illustrated as occurring during the “sprinkling” of the latter rain. That period when the latter rain, which is also the “refreshing,” begins as a “sprinkling”, but progresses unto the full outpouring at the Sunday law. In that period, which begins when Islam of the third Woe makes the nations angry, the latter rain begins to fall, and some recognize the latter rain and receive it, and some do not recognize the latter rain. Some recognize that something is happening, but they don’t understand what it is, and brace themselves against it.

2001 సెప్టెంబరు 11 నుండి ఆదివారం చట్టం వరకు ఉన్న చరిత్రలో, అడ్వెంటిజం యొక్క తుద శుద్ధీకరణ మరియు తీర్పు “చివరి వర్షము” యొక్క “చల్లివేత” దశలో జరుగుచున్నదిగా చూపబడుతుంది. ఆ కాలంలో, “తాజాకరణ” గాను కూడా పిలువబడే ఆ చివరి వర్షము మొదట “చల్లివేత”గా ఆరంభమై, ఆదివారం చట్టం సమయానికి సంపూర్ణ పారవాహముగా అభివృద్ధి చెందుతుంది. మూడవ “అపాయం”లోని ఇస్లాం జాతులను ఆగ్రహింపజేసినప్పుడు ఆరంభమగు ఆ కాలంలో, చివరి వర్షము కురియడం ఆరంభమవుతుంది; అప్పుడు కొందరు ఆ చివరి వర్షమును గుర్తించి స్వీకరించుదురు, మరికొందరు ఆ చివరి వర్షమును గుర్తింపరు. మరికొందరు ఏదో జరుగుచున్నదని గుర్తించుదురు గాని, అది యేమిటో అవగతం చేసికొనరు; దానికెదురుగా తమ్మును తాము ప్రతిఘటనకు సిద్ధపరచుకొనుదురు.

> “Many have in a great measure failed to receive the former rain. They have not obtained all the benefits that God has thus provided for them. They expect that the lack will be supplied by the latter rain. When the richest abundance of grace shall be bestowed, they intend to open their hearts to receive it. They are making a terrible mistake. The work that God has begun in the human heart in giving His light and knowledge must be continually going forward. Every individual must realize his own necessity. The heart must be emptied of every defilement and cleansed for the indwelling of the Spirit. It was by the confession and forsaking of sin, by earnest prayer and consecration of themselves to God, that the early disciples prepared for the outpouring of the Holy Spirit on the Day of Pentecost. The same work, only in greater degree, must be done now. Then the human agent had only to ask for the blessing, and wait for the Lord to perfect the work concerning him. It is God who began the work, and He will finish His work, making man complete in Jesus Christ. But there must be no neglect of the grace represented by the former rain. Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

> ముందరి వర్షమును స్వీకరించుటలో అనేకులు బహు మేరకు విఫలమయ్యారు. దేవుడు వారికొరకు ఈ విధముగా సమకూర్చిన సమస్త ప్రయోజనాలను వారు పొందలేదు. ఆ లోటు అంత్య వర్షమువల్ల నెరవేరునని వారు ఆశిస్తున్నారు. కృప యొక్క అత్యంత సమృద్ధి అనుగ్రహింపబడునపుడు, దానిని స్వీకరించుటకై తమ హృదయములను తెరవుదమని వారు భావిస్తున్నారు. వారు భయంకరమైన తప్పు చేస్తున్నారు. తన వెలుగును మరియు జ్ఞానమును మనుష్య హృదయమునకు అనుగ్రహించుటలో దేవుడు ఆరంభించిన కార్యము నిరంతరంగా ముందుకు సాగవలెను. ప్రతి వ్యక్తి తన స్వీయ అవసరాన్ని గ్రహించవలెను. పరిశుద్ధాత్మ నివాసార్థము హృదయం ప్రతి మలినతనుండి ఖాళీ చేయబడి, శుద్ధి చేయబడవలెను. పాపమును ఒప్పుకొని విడిచిపెట్టుటద్వారా, ఆతురప్రార్థనచేత, మరియు తమను దేవునికి అర్పించుటద్వారా, ఆదికాల శిష్యులు పెంటెకోస్తు దినమున పరిశుద్ధాత్మ కుమ్మరింపును స్వీకరించుటకు సిద్ధపడ్డారు. అదే కార్యము, యిప్పుడు మరింత స్థాయిలో, జరగవలెను. అప్పుడు మనుష్యునికి చేయవలసినది ఆశీర్వాదమును అడగుట మాత్రమే, మరియు ప్రభువు తనను గూర్చి ఉన్న కార్యమును పరిపూర్ణ పరచినంతవరకు నిరీక్షించుట. కార్యమును ఆరంభించినది దేవుడే; మరియు ఆయన యేసు క్రీస్తునందు మనుష్యుని సంపూర్ణునిగా చేసి, తన కార్యమును సమాప్తి చేయును. అయితే ముందరి వర్షముచేత సూచింపబడిన కృపను నిర్లక్ష్యం చేయరాదు. తమకున్న జ్యోతికి అనుగుణముగా జీవించువారే మరింత గొప్ప జ్యోతిని స్వీకరించుదురు. ప్రతిదినము క్రియాశీల క్రైస్తవ సద్గుణములను ఆచరణలో నిరూపించుచు ముందుకు సాగనియెడల, అంత్య వర్షమందు పరిశుద్ధాత్మ యొక్క ప్రకటింపులను మనము గుర్తింపము. అది మన చుట్టుపక్కల హృదయములపై కురిసియుండినను, మనము దానిని గ్రహించము గాని స్వీకరించము గాని. సేవకులకు సాక్ష్యములు, 506, 507.

The latter rain is now falling and there are those who recognize it and therefore receive it, and there are those who do not recognize it, and therefore do not receive it. The latter rain must be recognized to be received. The latter rain is not just an experience only, it is an experience that is produced by a message, but the message can only be received when the correct methodology is employed to establish the message. Without recognizing the methodology which establishes the message of the latter rain, it is virtually impossible to understand the prophetic lessons that are represented in the rise and fall of kingdoms set forth in the books of Daniel and Revelation.

ప్రస్తుతం అనంతర వర్షము కురుస్తోంది; దానిని గుర్తించేవారు అందువల్ల దానిని స్వీకరిస్తున్నారు, దానిని గుర్తించని వారున్నారు, అందువల్ల వారు దానిని స్వీకరించరు. అనంతర వర్షమును స్వీకరించాలంటే, దానిని ముందుగా గుర్తించవలెను. అనంతర వర్షము కేవలం ఒక అనుభవమే కాదు; అది ఒక సందేశముచే ఉత్పత్తి చేయబడిన అనుభవము; అయితే ఆ సందేశమును స్థాపించుటకు సరియైన విధానము అన్వయింపబడినప్పుడే ఆ సందేశమును స్వీకరించగలము. అనంతర వర్షపు సందేశమును స్థాపించు విధానమును గుర్తించకపోతే, దానియేలు గ్రంథములోను ప్రకటన గ్రంథములోను ప్రతిపాదించబడిన రాజ్యముల ఉద్భవములు మరియు పతనములలో ప్రతినిధీకరింపబడిన ప్రవచన బోధనలను గ్రహించడం దాదాపు అసాధ్యం.

The ensign that is lifted up to the world is identified by Isaiah as the “root of Jesse”, and in chapter twenty-seven those who “come of Jacob” “take root.” Those that are the “root of Jesse” are also identified there as “Israel,” and they are those who first blossom and bud, and thereafter fill the world with fruit. The laws of nature do not contradict the laws of prophecy, for it is the same Law-Giver that produced both nature and prophecy. Before a plant bears fruit, it must first come out of dormancy as evidenced by the buds, and thereafter the blossoms. Spiritual Israel, who is the “root of Jesse” receives a progressive outpouring of rain. It begins with a “sprinkling” and escalates to a full outpouring when the world is filled with the fruit presented by the ensign.

లోకమునకు ఎత్తబడిన పతాకమును యెషయా “యెస్సయి వేరు”గా గుర్తించెను; అలాగే ఇరవైఏడవ అధ్యాయములో “యాకోబునకు కలిగినవారు” “వేరు వేస్తారు” అని చెప్పబడెను. ఆ “యెస్సయి వేరు”యైయున్నవారిని అక్కడే “ఇశ్రాయేలు”గాను గుర్తించెను; వారు మొదట పుష్పించి ముకుళించుదురు, తదనంతరం లోకమును ఫలముతో నింపుదురు. సహజసిద్ధ ధర్మములు ప్రవచన ధర్మములకు విరుద్ధముకావు; ఏలయనగా సృష్టినీ ప్రవచనాన్నీ ఉత్పత్తి చేసినవాడు అదే ధర్మదాత. ఒక మొక్క ఫలమిచ్చుటకు ముందుగా, ముకుళ్లచేత సాక్ష్యమగు విధముగా అది ముందుగా నిద్రావస్థనుండి మేల్కొనవలెను, తదనంతరం పుష్పించును. “యెస్సయి వేరు”యైన ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు క్రమోన్నతమైన వర్షధారల కుమ్మరింపును పొందును. అది “సించనము”తో ఆరంభమై, పతాకము సమర్పించిన ఫలముచేత లోకము నిండినప్పుడు సంపూర్ణ ధారాపాతముగా విస్తరించును.

In Isaiah chapter twenty-seven, the starting point of the sprinkling of the rain is represented as taking place when the buds “shooteth forth.” When they first “shooteth forth,” the rain is identified as being poured out “in measure.” “In measure, when it shooteth forth.” On September 11, 2001 the sprinkling of the latter rain began to be poured out “in measure,” for at that time the wheat and tares, or the wise and the foolish were still mixed together.

యెషయా ఇరవై ఏడు అధ్యాయములో, వాన సింతరణమునకు ఆరంభ బిందువు మొగ్గలు ‘మొలకెత్తునప్పుడు’ సంభవించునట్లు ప్రతిరూపింపబడెను. అవి మొదట ‘మొలకెత్తునప్పుడు’, ఆ వాన ‘ప్రమాణముచొప్పున’ పోసబడుచున్నదని సూచింపబడెను. ‘ప్రమాణముచొప్పున, అది మొలకెత్తునప్పుడు.’ 2001 సెప్టెంబరు 11న, అంత్య వర్షసింతరణము ‘ప్రమాణముచొప్పున’ పోసబడుట ఆరంభమాయెను; ఎందుకనగా ఆ సమయమున గోధుమలును కలుపుమొక్కలును, అథవా జ్ఞానులును మూర్ఖులును ఇంకా కలసికలసి నుండిరి.

> “The great outpouring of the Spirit of God, which lightens the whole earth with his glory, will not come until we have an enlightened people, that know by experience what it means to be laborers together with God. When we have entire, whole-hearted consecration to the service of Christ, God will recognize the fact by an outpouring of his Spirit without measure; but this will not be while the largest portion of the church are not laborers together with God. God cannot pour out his Spirit when selfishness and self-indulgence are so manifest; when a spirit prevails that, if put into words, would express that answer of Cain,—‘Am I my brother’s keeper?’ If the truth for this time, if the signs that are thickening on every hand, that testify that the end of all things is at hand, are not-sufficient to arouse the sleeping energy of those who profess to know the truth, then darkness proportionate to the light which has been shining will overtake these souls. There is not the semblance of an excuse for their indifference that they will be able to present to God in the great day of final reckoning. There will be no reason to offer as to why they did not live and walk and work in the light of the sacred truth of the word of God, and thus reveal to a sin-darkened world, through their conduct, their sympathy, and their zeal, that the power and reality of the gospel could not be controverted.” Review and Herald, July 21, 1896.

> తన మహిమతో సమస్త భూమిని ప్రకాశింపజేయు దేవుని ఆత్మయొక్క మహా కుమ్మరింపు, దేవునితోకూడ కలిసి శ్రమించుట ఎటువంటిదో అనుభవముచేత తెలిసిన జ్ఞానోదయముగల ప్రజలు మనకు కలుగువరకు రాదు. క్రీస్తు సేవకు పూర్తియైన, హృదయపూర్వక అర్పణ మనకు కలిగినప్పుడు, దేవుడు తన ఆత్మను కొలమానములేకుండా కుమ్మరించుటద్వారా ఆ విషయమును ఆమోదించును; అయితే సంఘములోని గొప్ప భాగము దేవునితోకూడ కలిసి శ్రమికులై యుండనంతవరకు ఇది జరగదు. స్వార్థప్రవృత్తి, స్వీయభోగాసక్తి అంత స్పష్టముగా వ్యక్తమవుచున్నప్పుడు—మాటలలో వ్యక్తమైతే, కయీను ఇచ్చిన ఆ సమాధానమును, ‘నేను నా సహోదరుని కాపరి నేనా?’ అని ప్రకటించునట్టి మనోభావము ప్రబలుచున్నప్పుడు—దేవుడు తన ఆత్మను కుమ్మరింపలేడు. ఈ కాలమునకై కలిగిన సత్యము, సమస్త విషయాల అంతము సమీపమైయున్నదని సాక్ష్యమిచ్చుచూ ప్రతి వైపున గూడబడుచున్న సూచకములు, సత్యమును ఎరిగినవారమని ప్రకటించుకొనువారి నిద్రించిన శక్తిని మేల్కొల్పుటకు తగినవిగా నిలవనియెడల, ఇప్పటివరకు ప్రకాశించిన వెలుగుకు సమానమైన కొలమానములో చీకటి ఈ ఆత్మలను ఆవరించును. తుదికౌంటు మహా దినమున తమ నిరాసక్తతకు గూర్చి దేవుని సమక్షమున సమర్పించదగిన సాకుసదర్శ్యమేదియు వారికి ఉండదు. దేవుని వాక్యమునకు చెందిన పవిత్రసత్యపు వెలుగులో వారు జీవింపక, నడుచక, శ్రమించకపోయినదనియు, అట్లుగాను తమ ప్రవర్తన, సానుభూతి, ఉత్సాహములచేత పాపాంధకారముతో నిండి ఉన్న లోకమునకు సువార్త యొక్క శక్తియు వాస్తవికతయు ఖండింపబడలేనివని ప్రకటింపకపోయినదనియు, దీనికి సంబంధించిన ఎటువంటి కారణమును అర్పించుటకు కూడా వారికి సాధ్యపడదు. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, జూలై 21, 1896.

Isaiah twenty-seven identifies the history of the beginning of the outpouring of the latter rain, when the root buds out of a dry ground, and then all the way through until the earth is filled with fruit. The chapter identifies that “in measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it.” When the latter rain is being measured as a “sprinkling”, Sister White states that the latter rain, “may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.”

యెషయా ఇరవైఏడు అధ్యాయం, ఎండిన నేలనుండి వేరు చిగురించు సమయమున ప్రారంభమై భూమి ఫలములతో నిండువరకూ, చివరి వర్షము కుమ్మరింపబడుట ఆరంభమునకు సంబంధించిన చరిత్రను గుర్తించుచున్నది. ఆ అధ్యాయం ఇలా పేర్కొనుచున్నది: 'కొలమానములో, అది మొలిచినప్పుడు, నీవదితో వాదించెదవు.' చివరి వర్షము 'చిమ్మరింపుగా' కొలవబడుచున్నప్పుడు, సోదరి వైట్ తెలుపుచున్నారు: ఆ చివరి వర్షము 'మన చుట్టుపక్కల ఉన్న హృదయాలపై పడుచుండవచ్చును, అయినప్పటికీ మనము దానిని గ్రహింపము గాని స్వీకరింపము గాని.'

In so doing she identifies a church that is mixed with those that recognize and others who do not recognize the falling of the rain. In the previous passage she identifies that when God pours the latter rain out without measure it marks when there is no longer a mixture of wise and foolish virgins by stating, “When we have entire, whole-hearted consecration to the service of Christ, God will recognize the fact by an outpouring of his Spirit without measure; but this will not be while the largest portion of the church are not laborers together with God.”

ఆ విధంగా, వర్షము కురియుటను గుర్తించువారితోను, దాన్ని గుర్తింపనివారితోను మిశ్రమమై యున్న సంఘమును ఆమె గుర్తించుచున్నది. మునుపటి పాఠ్యంలో ఆమె నిర్దేశించినదేమనగా, దేవుడు చివరి వర్షమును అపరిమితముగా కుమ్మరించినపుడు, జ్ఞానులైన కన్యలును మూర్ఖులైన కన్యలును కలిసియున్న కలబోత ఇకలేనని అది సూచించునని; ఆమె ఇలా చెప్పింది: "మనకు క్రీస్తు సేవకు సంపూర్ణ, హృదయపూర్వక సమర్పణ కలిగియున్నప్పుడు, దేవుడు తన ఆత్మను అపరిమితముగా కుమ్మరించుటవలన ఆ విషయమును గుర్తించును; అయితే సంఘములో అతిపెద్ద భాగము దేవునితోకూడ సహకార శ్రమికులుగా లేకపోయినంతకాలము ఇది సంభవించదు."

The larger portion of the church, or the majority of the church, are represented in Matthew twenty-five as foolish virgins, for biblically “many” are called but “few” are chosen. The wise and the foolish are providentially separated at the crisis at midnight, that precedes the soon-coming Sunday law. The separation creates a people who can then receive the full outpouring of the Spirit in the latter rain and become the “nation that is born in a day”. Then the root of Jesse will be lifted up as an ensign and fill the world with fruit.

సమాజములో అధిక భాగము, అనగా సమాజములోని ఎక్కువ మంది, మత్తయి సువార్త ఇరవై ఐదవ అధ్యాయములో మూర్ఖ కన్యలుగా చిత్రించబడుచున్నారు; ఎందుకనగా లేఖన ప్రకారం, ‘అనేకులు పిలువబడినవారు గాని, కొందరే ఎన్నుకోబడినవారు’. త్వరలో రానున్న ఆదివారం చట్టమునకు పూర్వముగా సంభవించు అర్ధరాత్రి సంకటకాలమందు, జ్ఞానులు మరియు మూర్ఖులు దైవప్రవిధానముచేత వేరుచేయబడుదురు. ఆ విభజన వలన, తదనంతరముగా అంత్యవర్షములో ఆత్మయొక్క సంపూర్ణ కుమ్మరింపును స్వీకరించగలవారైన ఒక ప్రజలు ఏర్పడుదురు మరియు వారు ‘ఒక దినములో జనించిన జాతి’గా అవుదురు. అప్పుడు యెస్సేయి మూలము నిశానముగా ఎత్తి నిలుపబడును, లోకమంతటిని ఫలముతో నింపును.

Isaiah twenty-seven identifies that when the latter rain began to be poured out “in measure”, on September 11, 2001, “thou will debate with it.” “In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it.” The event of September 11, 2001 became an immediate debate in the world and the church. To this very day–over twenty years later–there are still arguments against assigning those events to an act of Islam, as opposed to some form of a globalist conspiracy. The debate associated with the arrival of the sprinkling of the latter rain began on September 11, 2001, but the debates that are carried on in the world, are not the “debate” that is identified in God’s prophetic Word. The debate is about predictions such as the one that follows.

యెషయా ఇరవైఏడు అధ్యాయం పేర్కొనేది ఏమనగా, తరువాతి వర్షము ‘కొలతయందు’ కుమ్మరింపబడుట ఆరంభమైనప్పుడు—అనగా 2001 సెప్టెంబరు 11న—‘నీవు దానితో వివాదించెదవు’. ‘కొలతయందు, అది మొలకెత్తునప్పుడు, నీవు దానితో వివాదించెదవు.’ 2001 సెప్టెంబరు 11నాటి సంఘటన లోకములోను సంఘములోను తక్షణమే ఒక వివాదవిషయమాయెను. ఈ నాటికీ—ఇరవై సంవత్సరాలకు మించినప్పటికీ—ఆ ఘటనలను ఇస్లాం చేసిన కార్యముగా ఆపాదించుటకు వ్యతిరేకంగా, దానికి బదులుగా వాటిని ఏదో విధమైన గ్లోబలిస్టు కుట్రకే ఆపాదించు వాదనలు ఇంకా కొనసాగుచున్నవే. తరువాతి వర్షమున చిలకరింపుయొక్క ఆగమనముతో సంబంధింపబడిన ఆ వివాదము 2001 సెప్టెంబరు 11న ప్రారంభమైంది; అయితే లోకములో నడుచు వాదప్రతివాదములు దేవుని ప్రవచన వాక్యములో గుర్తింపబడిన ‘వివాదము’ కావు. ఆ వివాదము తరువాత చెప్పబడబోయే దానివంటి ముందుగా చేసిన ప్రకటింపుల గురించినదే.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> ఒక సందర్భంలో, నేను న్యూయార్క్ నగరంలో ఉన్నప్పుడు, రాత్రికాలంలో నాకు ఆకాశంవైపు అంతస్తి మీద అంతస్తిగా ఎగసిపోతున్న భవనాలను చూచుమని ఆజ్ఞాపించబడింది. ఈ భవనాలు అగ్ని-నిరోధితమైనవని హామీ ఇవ్వబడినవి, మరియు అవి తమ యజమానులు, నిర్మాణకర్తలను మహిమపరచుటకై నిర్మించబడినవి. ఇంకా ఇంకా ఎత్తుకై ఈ భవనాలు ఎగసి నిలిచినవి, మరియు వాటిలో అతి ఖరీదైన పదార్థమే ఉపయోగించబడింది. ఈ భవనాలు ఎవరివో వారు తాము తాము, ‘దేవునిని అత్యుత్తమంగా మేమెలా మహిమపరచగలము?’ అని ప్రశ్నించుకొనలేదు. ప్రభువు వారి ఆలోచనలలో లేరు.

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> నేను తలంచితిని: 'అయ్యో, ఈ విధముగా తమ సంపత్తిని నియోగించుచున్నవారు తమ మార్గాన్ని దేవుడు దానిని యేల దర్శించుచున్నాడో అట్లే చూడగలిగితే! వారు వైభవోపేత భవనాలను పేరుస్తున్నారు; అయితే విశ్వాధిపతి దృష్టిలో వారి యోജനలూ రూపకల్పనలూ ఎంత మూర్ఖమైనవో! తాము దేవునిని ఎట్లు మహిమపరచగలరో అన్న విషయములో హృదయ, మానసిక సమస్త శక్తులను వినియోగించి వారు అధ్యయనం చేయుటలేదు. దీనినే—మనుష్యుని మొదటి కర్తవ్యం—వారు దృష్టిపథము నుండి కోల్పోయారు.'

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> ఈ గగనచుంబి భవనాలు ఎగసి నిలుస్తుండగా, తమ స్వీయసుఖాలను సాధించుటకును, తమ పొరుగువారిలో ఈర్ష్యను రగిలించుటకును వినియోగించుటకు తగిన ధనం తామున్నదని యజమానులు లాలసాపూరిత గర్వముతో హర్షించారు. ఈ విధంగా వారు పెట్టుబడి పెట్టిన ధనంలో ఎంతో భాగం దబాయింపు వసూళ్ల ద్వారా, పేదలను పిండివేసి సంపాదించినదే. స్వర్గంలో ప్రతి వ్యాపార లావాదేవీ యొక్క లెక్క నిలుపబడుచున్నదని, ప్రతి అన్యాయ లావాదేవి, ప్రతి వంచనా కార్యము అక్కడ లిఖితమై యున్నదని వారు మరచిపోయారు. తమ వంచనలోను దురహంకారములోను మనుష్యులు ప్రభువు అనుమతించని ఒక హద్దును చేరే కాలము సమీపములోనే యున్నది; అప్పుడు యెహోవా దీర్ఘశాంతికి హద్దు ఉన్నదని వారు తెలిసికొందురు.

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: “They are perfectly safe.” But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.” Testimonies, volume 9, 12, 13.

> తదుపరి నా ముందుకు ప్రత్యక్షమైన దృశ్యం అగ్ని ప్రమాద హెచ్చరికయే. జనులు ఆ గగనచుంభి, అగ్నినిరోధకమని భావించబడిన భవనాలను చూచి, “అవి సంపూర్ణ భద్రమైనవి” అని అన్నారు. అయితే ఈ భవనాలు గూడతో నిర్మించినట్లుగా దహింపబడ్డాయి. వినాశాన్ని నిలువరించుటకు అగ్నిమాపక యంత్రాలు ఏమీ చేయలేకపోయాయి. అగ్నిమాపకులు యంత్రాలను సంచాలించలేకపోయారు. సాక్ష్యములు, సంపుటము 9, 12, 13.

The Adventist church immediately after September 11, 2001 sought to hide passages such as this from the world. How could this not be about New York City, and the enormously high buildings which the fire engines could not stop the ensuing fires? How could a passage such as this from the writings that the Adventist church professes to be written by a prophetess not be proclaimed from the rooftops after such a fulfillment as that?

2001 సెప్టెంబర్ 11 అనంతరం వెంటనే ఆడ్వెంటిస్ట్ సంఘము ఇలాటి భాగములను లోకమునకు దాచివేయుటకు యత్నించింది. ఇది న్యూయార్క్ నగరాన్ని, అలాగే తరువాత తలెత్తిన అగ్నిజ్వాలలను అగ్నిమాపక వాహనాలు అదుపు చేయలేకపోయిన అతి ఎత్తైన గగనచుంబి కట్టడాలను గూర్చి కాకుండ ఎలా ఉండగలదు? అటువంటి నెరవేర్పు తరువాత, ప్రవక్తురాలి చేత రచించబడినవని ఆడ్వెంటిస్ట్ సంఘము ప్రకటించే రచనలలోని ఇలాటి భాగము ఇళ్ల పైకప్పుల మీదనుండి ప్రకటింపబడక మానగలదా?

The arrival of the sprinkling of the latter rain, that marks the arrival of the prophetic “debate,” also identifies the final rebellion of Adventism, for it is there that they fully reject the clear and simple words of the one they identify as the prophetess to the remnant.

ప్రవచనాత్మక ‘వివాదము’ ఆగమనాన్ని సూచించే అంత్య వర్షముని సిక్తి ఆగమనం, అడ్వెంటిజములోని అంతిమ విద్రోహాన్ని కూడా సూచిస్తుంది; ఏలయనగా అక్కడనే వారు తామే శేషులకు ప్రవక్తురాలిగా గుర్తించుచున్న ఆమెయొక్క స్పష్టమైన, సరళమైన వాక్యములను సంపూర్ణంగా తిరస్కరిస్తారు.

> “Satan is . . . constantly pressing in the spurious—to lead away from the truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18). Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God’s remnant people in the true testimony.

> “సాతాను... అసలుకాని విషయాలను ఎల్లప్పుడూ చొరబెడుతూ—సత్యం నుండి దూరం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నాడు. సాతాను యొక్క అత్యంత చివరి వంచన దేవుని ఆత్మయొక్క సాక్ష్యమును ప్రభావంలేనిదిగా చేయడమే. ‘దర్శనము లేనిచోట ప్రజలు నాశనమగుదురు’ (సామెతలు 29:18). దేవుని అవశేష ప్రజలకు సత్యసాక్ష్యముపై ఉన్న నమ్మకాన్ని కదిలించుటకై, సాతాను చాతుర్యపూర్వకంగా, వివిధ విధానాల్లోను, వివిధ సాధనాలు మరియు ప్రతినిధుల ద్వారా పనిచేయును.”

> “There will be a hatred kindled against the Testimonies which is satanic. The workings of Satan will be to unsettle the faith of the churches in them, for this reason: Satan cannot have so clear a track to bring in his deceptions and bind up souls in his delusions if the warnings and reproofs and counsels of the Spirit of God are heeded.” Selected Messages, book 1, 48.

> సాక్ష్యములపట్ల సాతానికమైన ఒక ద్వేషము రగులెత్తును. వాటియందు సంఘాల విశ్వాసమును కదిలించుటయే సాతానుయొక్క కార్యప్రవృత్తి; ఈ కారణముచేత: దేవుని ఆత్మయొక్క హెచ్చరికలు, గద్దింపులు, ఉపదేశములు గౌరవించి పాటింపబడినయెడల, తన వంచనలను ప్రవేశపెట్టుటకును, తన మోసభ్రాంతులలో ఆత్మలను బంధించుటకును సాతానుకు అంత సుగమమైన దారి ఉండదు. Selected Messages, book 1, 48.

The prophetic binding of both the wheat and the tares began on September 11, 2001, with the rebellion against the Spirit of Prophecy, which marked the conclusion of a progressive rebellion that began against the Bible in 1863.

గోధుమలును కలుపునును రెండింటినీ బంధించే ప్రవచనాత్మక బంధనం, 2001 సెప్టెంబర్ 11న, ప్రవచనాత్మకు వ్యతిరేకమైన తిరుగుబాటుతో ఆరంభమైంది; ఆ తిరుగుబాటే, 1863లో బైబిలుకు వ్యతిరేకంగా ప్రారంభమైన క్రమంగా పెరుగుతూ వచ్చిన తిరుగుబాటుకు ముగింపునకు ముద్ర వేసింది.

> “We as a people profess to have truth in advance of every other people upon the earth. Then our life and character should be in harmony with such a faith. The day is just upon us when the righteous shall be bound like precious grain in bundles for the heavenly garner, while the wicked are, like the tares, gathered for the fires of the last great day. But the wheat and tares ‘grow together until the harvest.’” Testimonies, volume 5, 100.

> మేము ప్రజలముగా భూమిమీదనున్న యావత్ ప్రజలకన్నా ముందుగా సత్యము మనకున్నదని ప్రకటించుకొనుచున్నాము. అందువలన మన జీవితము మరియు గుణచరిత్రము అలాంటి విశ్వాసముతో సామరస్యములో ఉండవలెను. ధర్ములు మూల్యమైన ధాన్యమువలె ముచ్చట్లుగా కట్టి స్వర్గీయ ధాన్యశాల కొరకు సిద్ధపరచబడునప్పుడు, దుష్టులు కలుపువలె ఆ చివరి మహా దినమున అగ్నికై కూడదీసుకొనబడుదురు; అటువంటి దినము మనకు సన్నిహితమైయున్నది. అయినను, గోధుమలును కలుపును ‘కోతవరకు కలిసే పెరుగుదురు’. సాక్ష్యములు, సంపుటము 5, పుట 100.

How could Adventism ignore the following passage that states directly that when these buildings came down Revelation eighteen, verse one through three would be fulfilled?

ఈ భవనాలు కూలినప్పుడు ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయంలోని మొదటి నుండి మూడవ వచనములు నెరవేరునని స్పష్టంగా ప్రకటించే క్రింది పాఠ్యాన్ని అడ్వెంటిజము ఎలా నిర్లక్ష్యం చేయగలిగింది?

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> ఇప్పుడు నేను న్యూయార్క్ ఒక ఉప్పెన అలచేత కడగబడిపోవునని ప్రకటించితినని అన్న మాట వినబడుచున్నదా? ఇది నేనెప్పుడూ అనలేదు. అయితే, అక్కడ అంతస్తు మీద అంతస్తు ఎగసి నిలిచిన మహా భవనములను చూచుచుండగా, నేను ఇలా చెప్పితిని: ‘భూమిని భయంకరముగా కంపింపజేయుటకు ప్రభువు లేచునప్పుడు ఎట్లాటి భయానక దృశ్యములు సంభవించునో! అప్పుడు ప్రకటన గ్రంథము 18:1-3 వాక్యములు నెరవేరును.’ ప్రకటన గ్రంథములోని పదహారవ అధ్యాయమంతయు భూమిమీదికి రానున్న వాటి గురించి ఒక హెచ్చరిక. అయితే న్యూయార్క్‌పై రాబోవు సంగతుల విషయమై నాకు ఏ ప్రత్యేకమైన వెలుగు లేదు; కానీ ఒక దినమున అక్కడి మహా భవనములు దేవుని శక్తి తిప్పివేయుట మరియు తలకిందులు చేయుటచేత కూలదోలబడునని మాత్రం నాకు తెలుసు. నాకు అనుగ్రహింపబడిన వెలుగుచొప్పున, వినాశనం లోకములో ఉన్నదని నేను యెరిగియున్నాను. ప్రభువునుండి ఒక మాట, ఆయన మహా శక్తి యొక్క ఒక స్పర్శ చాలు; ఈ మహా భవనములు కూలిపోవును. మనము ఊహింపలేనంత భయంకరమైన దృశ్యములు సంభవించును. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, జూలై 5, 1906.

The issue we are addressing here is not whether these passages were fulfilled on September 11, 2001, for they absolutely were, but the issue we are seeking to address is the “debate” that would begin at that time. The debate was over correct or incorrect methodology. The Adventist church began its rejection of the fourteen rules of prophetic interpretation of William Miller in 1863, and they have progressed to the point now where you cannot purchase a book of biblical study written by Adventist theologians that isn’t repeatedly endorsed by the theologians of apostate Protestantism and Roman Catholicism. From 1863 to 2001, and still today, the methodology that was originally represented by William Miller’s rules of prophetic interpretation were set aside for the methodology of Roman Catholicism and apostate Protestantism. The prophetic “debate” that began when Revelation eighteen, verses one through three were fulfilled was over true or false methodology.

ఇక్కడ మేము పరిష్కరించదలచుకున్న విషయం, ఈ పాఠ్యభాగాలు 2001 సెప్టెంబర్ 11న నెరవేరినవో లేదో అన్నది కాదు—ఎందుకంటే అవి నిర్వివాదంగా నెరవేరినవే—కాని ఆ సమయములో ఆరంభమైన “వివాదం” గురించియే. ఆ వివాదం సరియైన లేదా తప్పుడు విధానశాస్త్రము గురించినదే. ఆద్వెంటిస్ట్ సంఘము 1863లో విలియమ్ మిల్లర్ ప్రవచనవ్యాఖ్యకు సంబంధించిన పద్నాలుగు నియమాలను తిరస్కరించుటను ఆరంభించింది; అప్పటి నుండి నేటి దాకా వారు ఇంతవరకు వచ్చియున్నారు ఏమనగా, ఆద్వెంటిస్ట్ ధర్మశాస్త్ర పండితులు రచించిన బైబిలు అధ్యయన గ్రంథాలలో, పతిత ప్రొటెస్టాంటిజము మరియు రోమన్ కాథలికత్వమునకు చెందిన ధర్మశాస్త్ర పండితులచేత పునఃపునః సమర్థింపబడని గ్రంథమును మీరు కొనలేరు. 1863 నుండి 2001 వరకూ, ఇంకా నేటికీ, విలియమ్ మిల్లర్ ప్రవచనవ్యాఖ్య నియమములు ప్రతినిధానం చేసిన మూల విధానశాస్త్రాన్ని పక్కనపెట్టి, రోమన్ కాథలికత్వము మరియు పతిత ప్రొటెస్టాంటిజము యొక్క విధానశాస్త్రాన్ని అనుసరించారు. ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయం ఒకటి నుండి మూడు వరకు వచనాలు నెరవేరినపుడు ఆరంభమైన ప్రవచన సంబంధిత “వివాదం” సత్యమైన లేదా తప్పుడు విధానశాస్త్రముపైనదే.

We will continue our consideration of the “debate” of chapter twenty-seven of Isaiah in the next article.

యెషయా గ్రంథం ఇరవై ఏడవ అధ్యాయం యొక్క "వివాదం"పై మా పరిశీలనను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority.” The 1888 Materials, 403.

> క్రైస్తవత్వము ఏదనేది, సత్యము ఏమిటనేది, మనము స్వీకరించిన విశ్వాసము ఏమిటనేది, బైబిలు నియమములు—పరమాధికారము నుండి మనకు ప్రదత్తమైన నియమములు—ఏవనేది, ఇవన్నియు మనకు మనమే తెలిసికొనవలెను. The 1888 Materials, 403.

Back to Articles