Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Five

యోవేలు గ్రంథము మరియు లయొదికేయ ఏడవ దిన అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము - సంఖ్య ఇరవై ఐదు

Number Twenty-Five

సంఖ్య ఇరవై ఐదు

Author

Jeff Pippenger

Published

January 11, 2026

Formats

PDF
Word

The book of Joel confronts the leadership of the Laodicean Seventh-day Adventist church with the testimony of its escalating rebellion over four generations. Those four generations are also illustrated in Ezekiel chapter eight, where the twenty-five men of that fourth-generation bow to the sun. In 1901, 13 years after the rebellion of 1888, the Adventist church organized a committee to lead the church.

యోవేలు గ్రంథము, లవోదిక్యా సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘపు నాయకత్వమును, నాలుగు తరాలపాటు పెరుగుతూ వచ్చిన దాని విద్రోహమునకు సంబంధించిన సాక్ష్యముతో నిలదీస్తుంది. ఆ నాలుగు తరాలు యెహెజ్కేలు గ్రంథములోని ఎనిమిదవ అధ్యాయములో కూడా చిత్రించబడినవి; అక్కడ ఆ నాలుగవ తరానికి చెందిన ఇరవై ఐదు మంది సూర్యునికి నమస్కరించుచున్నారు. 1901లో, 1888లో జరిగిన విద్రోహమునకు పదమూడు సంవత్సరాల తరువాత, అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము సంఘపు నాయకత్వాన్ని నిర్వహించుటకు ఒక సమీతిని ఏర్పాటు చేసింది.

The initial General Conference’s Executive Committee was established during the major reorganization at the 1901 General Conference Session, and it consisted of 25 members. This was a significant expansion from the pre-1901 committee, which had only 13 members. The members have increased through the years, but Jesus always identifies the end with the beginning. The beginning was 25 members, with one as the leader, paralleling a course in the sanctuary, which consisted of 24 priests and one high priest.

ప్రారంభకాల జనరల్ కాన్ఫరెన్స్ నిర్వాహక కమిటీ 1901 జనరల్ కాన్ఫరెన్స్ సెషన్‌లో జరిగిన ప్రధాన పునర్వ్యవస్థీకరణ సందర్భంగా స్థాపించబడింది, మరియు దానిలో 25 మంది సభ్యులు ఉండేవారు. ఇది 1901కు పూర్వం ఉన్న కమిటీతో పోల్చితే గణనీయమైన విస్తరణ; ఆ కమిటీలో కేవలం 13 మంది సభ్యులే ఉన్నారు. సంవత్సరాల క్రమంలో సభ్యుల సంఖ్య పెరిగింది; అయితే యేసు ఎల్లప్పుడూ ముగింపును ఆరంభంతో అనుసంధానించి సూచిస్తాడు. ఆరంభంలో 25 మంది సభ్యులు ఉండి, అందులో ఒకరు నాయకునిగా ఉండేవారు; ఇది పరిశుద్ధాలయంలోని ఒక యాజక క్రమానికి సమాంతరము, దానిలో 24 మంది యాజకులు, ఒక ముఖ్యయాజకుడు ఉండేవారు.

Judas and the Sanhedrin are two symbols of rebellion in the time of Christ. The Sanhedrin represents the Laodicean Seventh-day Adventist church. The Sanhedrin’s participation in the crucifixion of Christ, typifies the role of Adventism in the Sunday law crisis. The Sanhedrin—the supreme Jewish council in Jerusalem, composed of chief priests, elders, and scribes, presided over by High Priest Caiaphas—played a central role in the events leading to Jesus’ death.

క్రీస్తు కాలమందు విద్రోహమునకు యూదా మరియు సన్హెడ్రిన్ రెండు ప్రతీకలు. సన్హెడ్రిన్ లవొదిక్యా ఏడవ దిన ఆడ్వెంటిస్టు సంఘమును ప్రతినిధిస్తుంది. క్రీస్తు శిలువ వేయబడుటలో సన్హెడ్రిన్ పాల్గొనుట, ఆదివారం చట్ట సంక్షోభములో ఆడ్వెంటిజము యొక్క పాత్రను ప్రతిరൂപముగా నిలుస్తుంది. సన్హెడ్రిన్—యెరూషలేములోనున్న సర్వోన్నత యూదుల పరిషత్తు, ముఖ్యయాజకులు, పెద్దలు, శాస్త్రులతో కూడి, ప్రధాన యాజకుడైన కయాఫా ఆధ్యక్షతనిలో ఉన్న ఈ పరిషత్తు—యేసు మరణమునకు దారితీసిన సంఘటనలలో కేంద్రీయ పాత్రను పోషించింది.

After Jesus’ arrest in Gethsemane (orchestrated with Judas’ betrayal), he was brought before the Sanhedrin at night in Caiaphas’ house. They sought testimony to condemn him, producing witnesses who accused him of blasphemy and insurrection.

గెత్సేమనెలో యేసు అరెస్టు అయిన తరువాత (యూదా యొక్క ద్రోహంతో పన్నిన కుట్రద్వారా), రాత్రివేళ కయాఫా ఇంటిలో సన్హెడ్రిన్ సమక్షానికి ఆయనను తీసుకువచ్చారు. ఆయనను దోషిగా తీర్పుచేయుటకై వారు సాక్ష్యమును అన్వేషించి, దేవనింద మరియు విద్రోహం చేసినవాడని ఆరోపించే సాక్షులను సమర్పించారు.

When Caiaphas directly asked Jesus if he was the Messiah (or Son of God), Jesus’ affirmative response, “You have said so” led the high priest to declare, “Blasphemy!” The council condemned Him as deserving death. Lacking authority under Roman rule to execute capital sentences, they handed Jesus over to Pontius Pilate, the Roman governor, accusing him of sedition to secure a Roman execution. The actual crucifixion was carried out by Roman soldiers under Pilate’s order, but only after Pilate yielded to pressure from the chief priests and a crowd (who demanded Jesus’ death and the release of Barabbas).

కయఫా యేసును నీవే మెస్సీయా (లేదా దేవుని కుమారుడా)నని ప్రత్యక్షముగా ప్రశ్నించగా, యేసు “నీవే చెప్పితివి” అని సమ్మతసూచక సమాధానం ఇచ్చెను; దాంతో ప్రధానయాజకుడు “దేవనింద!” అని ప్రకటించెను. పరిషత్ ఆయనను మరణార్హుడని తీర్పు ఇచ్చెను. రోమీయుల పాలనలో ప్రాణదండనను అమలు చేయు అధికారము వారికిలేకపోవునందున, రోమీయుల ప్రాంతాధిపతియైన పొంతీయు పీలాతుకు యేసును అప్పగించి, రోమీయులవద్ద మరణదండన సాధించుటకై ఆయనపై రాజద్రోహ ఆరోపణను మోపిరి. వాస్తవ శిలువవేయింపు పీలాతు ఆజ్ఞప్రకారం రోమీయ సైనికులచేత నిర్వహింపబడెను; అయితే అది పీలాతు ప్రధానయాజకులు మరియు జనసమూహము (యేసు మరణమును, బరబ్బాను విడుదల చేయుటను కోరిన వారు) ఒత్తిడికి లోబడిన తరువాతనే జరిగింది.

> “When Christ was upon this earth, the world preferred Barabbas. And today the world and the churches are making the same choice. The scenes of the betrayal, the rejection, and the crucifixion of Christ have been re-enacted, and will again be re-enacted on an immense scale. People will be filled with the attributes of the enemy, and with them his delusions will have great power. Just to that degree that light is refused will there be misconception and misunderstanding. Those who reject Christ and choose Barabbas work under a ruinous deception. Misrepresentation and false witness will grow to open rebellion. The eye being evil, the whole body will be full of darkness. Those who give their affections to any leader but Christ will find themselves under the control, body, soul, and spirit, of an infatuation that is so entrancing that under its power souls turn away from hearing the truth to believe a lie. They are ensnared and taken, and by their every action they cry, Release unto us Barabbas, but crucify Christ.

> క్రీస్తు ఈ భూమిమీద నుండినప్పుడు, లోకము బరబ్బాను కోరుకొనెను. నేటికీ లోకమును సభలును అదే ఎంపికను చేసికొనుచున్నవి. ద్రోహము, తిరస్కారము, క్రీస్తు సిలువశిక్ష యొక్క దృశ్యములు పునరావృత్తమైయున్నవి; అవి అపార విస్తృతిలో మరల పునరావృతమగును. జనులు శత్రువు యొక్క గుణలక్షణములతో నిండిపోవుదురు; వాటితోకూడ అతని భ్రమలు మహా శక్తిని పొందుదురు. వెలుగును ఎంత మోతాదులో నిరాకరించబడునో, అట్టే మోతాదులో తప్పుబావనలు, అపార్థాలు ఏర్పడును. క్రీస్తును తిరస్కరించి బరబ్బాను ఎంచుకొనువారు వినాశకరమైన మోసాధీనమున నడుచుచున్నారు. వక్రీకరణమూ అబద్ధసాక్ష్యమూ బహిరంగ తిరుగుబాటుగా పెరుగును. కన్ను చెడిదైయున్నచో దేహమంతయు చీకటితో నిండిపోవును. క్రీస్తును తప్ప మరే నాయకునికైన తమ హృదయాసక్తిని అర్పించువారు శరీరము, ప్రాణము, ఆత్మ సమేతముగా ఒక మోహవశత్వమునకు లోబడినవారనై తమ్మును కనుగొందురు; అది అంత మోహింపజేయుచుండి, దాని ప్రభావమునకు లోనై ఆత్మలు సత్యమును వినుటనుండి వెనుదిరిగి, అబద్ధమును నమ్ముటకు మరలుదురు. వారు ఉచ్చిలో చిక్కబడి పట్టుబడియుండుదురు; తమ ప్రతి కార్యముచేత, ‘బరబ్బాను మాకు విడుదల చేయుము, అయితే క్రీస్తును సిలువపై వేయుము’ అని కేకలుకొనుచున్నారు.

> “Even now this decision is being made. The scenes enacted at the cross are being re-enacted. In the churches that have departed from truth and righteousness it is being revealed what human nature can do and will do when the love of God is not an abiding principle in the soul. We need not be surprised at anything that may take place now. We need not marvel at any developments of horror. Those who trample under their unholy feet the law of God have the same spirit as had the men who insulted and betrayed Jesus. Without any compunction of conscience, they will do the deeds of their father, the devil. They will ask the question that came from the traitorous lips of Judas, What will you give me if I betray unto you Jesus the Christ? Even now Christ is being betrayed in the person of his saints.” Review and Herald, January 30, 1900.

> ఇప్పటికీ ఈ నిర్ణయం చేయబడుచున్నది. సిలువయందు చోటుచేసుకున్న దృశ్యాలు పునరావృతమవుచున్నవి. సత్యము మరియు నీతినుండి తప్పిపోయిన సంఘములలో, దేవుని ప్రేమ ఆత్మలో నిలిచియుండే స్థిర సూత్రముగా లేనప్పుడు, మానవ స్వభావము ఏమి చేయగలదో, ఏమి చేయునో, అది బయల్పడుచున్నది. ఇప్పుడే సంభవించగల ఏ విషయమును గూర్చి మనము ఆశ్చర్యపడవలసిన అవసరము లేదు. ఏ భయానక పరిణామములనుగూర్చియునా మనము విస్మయపడవలసిన దేమియు లేదు. దేవుని ధర్మశాస్త్రమును తమ అపవిత్ర పాదములతో తొక్కివేయువారు, యేసును అవమానించి ద్రోహము చేసిన మనుష్యులు కలిగిన అదే ఆత్మను కలిగియున్నారు. మనస్సాక్షికి ఎటువంటి మంకుపాటు లేకుండ, వారు తమ తండ్రియగు సాతానుని క్రియలను చేయుదురు. వారు ద్రోహియగు యూదాసు పెదవులనుండి వచ్చిన ప్రశ్ననే అడుగుదురు: "నేను యేసు క్రీస్తును మీకు అప్పగించినయెడల నాకు ఏమి ఇస్తారు?" ఇప్పటికీ క్రీస్తు తన పరిశుద్ధులయందు ద్రోహింపబడుచున్నాడు. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, జనవరి 30, 1900.

If the passage truly means what it says, then those who were being identified as “choosing Barabbas,” will be unable to understand what the passage teaches. Those people are the people in 2 Thessalonians who receive strong delusion, because they loved not the truth. She says of those who choose Barabbas, “Those who give their affections to any leader but Christ will find themselves under the control, body, soul, and spirit, of an infatuation that is so entrancing that under its power souls turn away from hearing the truth to believe a lie.” Those who are choosing Barabbas, are under the control of Satan before the waymark of the cross and Sunday law. In that condition they cannot possibly understand what the passage teaches. They will therefore suggest that, “the conditions when Sister White penned these words were for that peculiar history, not now.” Perhaps they would say, “She is speaking about Christianity in a generic way, and this does not apply directly to Seventh-day Adventists.” Poppycock.

ఆ భాగం చెప్పినదే నిజంగా దాని అర్థమైతే, “బరబ్బాను ఎంచుకోవడం” అని గుర్తింపబడిన వారు ఆ భాగం బోధించేదిని అర్థం చేసుకోలేరు. ఆ జనులే, సత్యాన్ని ప్రేమించనందున బలమైన మోసభ్రాంతిని స్వీకరించువారిగా 2 థెస్సలొనీకయులకు లేఖలో పేర్కొనబడిన వారు. బరబ్బాను ఎంచుకొనువారి విషయమై ఆమె ఇలా అంటుంది, “క్రీస్తును తప్ప మరే నాయకునికైన తమ ప్రీతి అప్పగించువారు, అంత మోహింపజేసే మంత్రముగ్ధతయొక్క నియంత్రణలో—దేహము, ప్రాణము, ఆత్మతో కూడి—తమను తాము కనుగొనెదరు; దాని శక్తి కింద ప్రాణములు సత్యము వినుటనుండి తొలగి అబద్ధమును నమ్ముటకు తిరుగుదురు.” బరబ్బాను ఎంచుకొనుచున్న వారు, సిలువ మరియు ఆదివార శాసనమనే మార్గసూచికలకు ముందుగానే సాతాను యొక్క నియంత్రణలో ఉన్నారు. ఆ స్థితిలో వారు ఆ భాగము బోధించేది ఏమిటో ఏ విధంగానూ అర్థం చేసుకోలేరు. కాబట్టి వారు ఇలాచెబుతారు, “సిస్టర్ వైట్ ఈ మాటలను లిఖించినప్పుడు ఉన్న పరిస్థితులు ఆ విశేష చారిత్రక సందర్భానికే సంబంధించినవి; ఇప్పటికైతే కావు.” బహుశా వారు ఇలా కూడా అంటారు, “ఆమె క్రైస్తవత్వం గురించి సామాన్యరీతిగా మాట్లాడుతున్నారు, ఇది నేరుగా సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులకు వర్తించదు.” అసంబద్ధం.

Of course, the circumstances of the history when Sister White wrote those words were actually a commentary on her personal history, but just as with John in the Revelation, when a prophet is told to write, he is told to write “the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter.” When a prophet records the things that are, he is simultaneously recording the things that will be.

నిస్సందేహంగా, సిస్టర్ వైట్ ఆ మాటలను వ్రాసిన సమయంలోని చరిత్రాత్మక సందర్భాలు వాస్తవానికి ఆమె వ్యక్తిగత చరిత్రపై ఒక వ్యాఖ్యానమే; అయితే, ప్రకటన గ్రంథములో యోహానుతో జరిగినట్లే, ఒక ప్రవక్తకు వ్రాయుమని ఆజ్ఞాపింపబడినప్పుడు, అతనికి ఇలా ఆజ్ఞాపించబడుతుంది: “నీవు చూచినవాటిని, ఉన్నవాటిని, ఈ తరువాత కలుగబోవు వాటిని వ్రాయుము.” ప్రవక్త ఉన్నవాటిని లిఖించునప్పుడు, అదే సమయములో కలుగబోవు వాటినికూడా లిఖించుచున్నాడు.

The leadership of Adventism is represented by Ezekiel’s 25 men, who are also prophetically aligned with the 250 men who stood with Korah, Dathan and Abiram. Just as significantly the rebels of 1888 and the Minneapolis General Conference were identified by Sister White as repeating the rebellion of Korah, Dathan and Abiram. Sister White directly teaches that when the angel of Revelation eighteen descends and lightens the earth with his glory, the latter rain begins.

అడ్వెంటిజం యొక్క నాయకత్వము యెహెజ్కేలు గ్రంథములో పేర్కొనబడిన ఇరవయ్యైదుగురు పురుషులచే ప్రతినిధీకరింపబడింది; వారు, కోరహు, దాతాను, అబీరాముతో కూడ నిలిచిన రెండువందల యాభై మందితోను భవిష్యవాణ్యాత్మకంగా సరితూగి అనుసంధానింపబడి ఉన్నారు. ఇదే విధంగా ప్రాముఖ్యమైనది ఏమనగా, 1888లోని తిరుగుబాటుదారులు మరియు మినియాపొలిస్ జనరల్ కాన్ఫరెన్స్‌లోని వారు, కోరహు, దాతాను, అబీరాము యొక్క తిరుగుబాటును పునరావృతం చేసినవారిగా సోదరి వైట్ చేత గుర్తింపబడ్డారు. ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయంలోని దూత దిగివచ్చి తన మహిమచేత భూమిని ప్రకాశింపజేసినప్పుడు అంత్య వర్షము ఆరంభమగునని సోదరి వైట్ స్పష్టంగా బోధించుచున్నారు.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> తరువాతి వర్షము దేవుని ప్రజలమీద కురియబోవుచున్నది. బలవంతుడైన ఒక దూత పరలోకమునుండి దిగివరబోవుచున్నాడు, మరియు అతని మహిమచేత సమస్త భూమి ప్రకాశింపబోవుచున్నది. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, ఏప్రిల్ 21, 1891.

Sister White directly teaches that the angel of Revelation eighteen descended at the 1888 General Conference with the messages of A. T. Jones and E. J. Waggoner. When she was at the Conference she was so overwhelmed with the rebellion that she decided to pack up her things and leave, but an angel told her that she must stay and record the history, for it was a repetition of the rebellion of Korah. Why did the angel want it recorded, if it wasn’t for a testimony in the latter days? If it is a testimony for the latter days, what else could it mean; other than the Laodicean Seventh-day Adventist church will walk in the footsteps of the Sanhedrin during the Sunday law crisis, and particularly the history that leads up to it.

సహోదరి వైట్ ప్రత్యక్షముగా బోధించినది ఏమనగా, ప్రకటన గ్రంథము పదహారవ అధ్యాయంలోని దూత, ఏ.టి. జోన్స్ మరియు ఈ.జె. వ్యాగనర్ వారి సందేశములతో, 1888లో జరిగిన జనరల్ కాన్ఫరెన్స్ సమయమున దిగివచ్చెనని. ఆమె సదస్సులో ఉన్నప్పుడు అక్కడి తిరుగుబాటు చేత తీవ్రంగా దిగ్భ్రాంతి చెంది, తన సామాను సర్దుకొని వెళ్లిపోవాలని నిశ్చయించుకుంది; అయితే, అది కోరహు యొక్క తిరుగుబాటు పునరావృతమై యుండెను గనుక, తాను నిలిచియుండి ఆ చరిత్రను లిఖింపవలెనని ఒక దూత ఆమెకు ఆజ్ఞాపించెను. అది అంత్యకాల సాక్ష్యార్థము కాకపోతే, దానిని లిఖింపబడియుండమని దూత ఎందుకు కోరెను? అది అంత్యదినముల కొరకు సాక్ష్యమైతే, దీనికి ఇంకేమి అర్థమగును—ఆదివారపు చట్ట సంక్షోభకాలమందు, ముఖ్యంగా దానికి దారితీసే చరిత్ర విషయములోను, లయోదిక్యా స్థితిలోనున్న సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము సన్హెడ్రిన్ అడుగుజాడల్లో నడుచుకొనునని తప్ప?

The message of Jones and Waggoner was represented as the “message of justification by faith, in verity,” the “Laodicean message,” the “message of Christ’s righteousness” and the “third angel’s message.” The rebels resisted the message, and also rejected the guidance of the Spirit of Prophecy and the chosen messengers of the meeting. Sister White also teaches that when the great buildings of New York City are brought down, by a touch of God’s power, then Revelation 18:1–3, will be fulfilled. Since 9/11 the leadership of the Laodicean Seventh-day Adventist church has been repeating the rebellion of Korah, the rebellion of the 25 ancient men, the rebellion of the leadership in 1888 and the rebellion of the Sanhedrin at the time leading up to the cross. Those 25 men, are a symbol representing a counterfeit Levitical priesthood.

జోన్స్ మరియు వాగనర్ యొక్క సందేశము, “సత్యములోనున్న విశ్వాసముచేత నీతీకరణ యొక్క సందేశము,” “లవోదిక్యా సందేశము,” “క్రీస్తు నీతియొక్క సందేశము” మరియు “మూడవ దూతయొక్క సందేశము” అని పేర్కొనబడెను. విద్రోహులు ఆ సందేశమును ప్రతిఘటించడమేకాక, ప్రవచనాత్మ యొక్క మార్గదర్శకత్వమును, సమావేశమునకు ఎంపిక చేయబడిన దూతలనును కూడ తిరస్కరించారు. సిస్టర్ వైట్ కూడా బోధిస్తుంది: దేవుని శక్తి యొక్క ఒక్క స్పర్శతోనే న్యూయార్క్ నగరంలోని మహా భవనాలు కూల్చివేయబడినప్పుడు, ప్రకటన గ్రంథము 18:1-3 నెరవేరును. 9/11 నుండి లవోదిక్యా సప్తమదిన ఆద్వెంటిస్టు సంఘపు నాయకత్వము, కోరహు తిరుగుబాటు, ఇరవై అయిదుగురు ప్రాచీనుల తిరుగుబాటు, 1888 నాటి నాయకత్వపు తిరుగుబాటు, మరియు శిలువకు ముందు కాలమున సన్హెడ్రిన్ చేసిన తిరుగుబాటును పునరావృతం చేస్తూ వచ్చుచున్నది. ఆ ఇరవై అయిదుగురు, కపట లేవీయ యాజకత్వాన్ని సూచించే ఒక ప్రతీక.

A Levite was to 25 years old when he began to serve.

లేవీయుడు సేవను ఆరంభించినప్పుడు ఇరవై ఐదు సంవత్సరాల వయస్సులో ఉండెను.

> And the Lord spake unto Moses, saying, This is it that belongeth unto the Levites: from twenty and five years old and upward they shall go in to wait upon the service of the tabernacle of the congregation: And from the age of fifty years they shall cease waiting upon the service thereof, and shall serve no more: But shall minister with their brethren in the tabernacle of the congregation, to keep the charge, and shall do no service. Thus shalt thou do unto the Levites touching their charge. Numbers 8:23–26.

> యెహోవా మోషేతో ఇట్లు చెప్పెను: లేవీయులకు సంబంధించియున్నది ఇదే: ఇరవై ఐదు ఏండ్ల వయస్సు నుండియు పైవయస్సుగలవారు సమాఖ్య గుడారములోని సేవకు హాజరగుటకై ప్రవేశించుదురు. యాభై ఏండ్ల వయస్సు నుండికి వారు ఆ సేవ పరిచర్యనుండి విరమించుదురు, ఇక సేవ చేయరు. అయితే విధిని కాపాడుటకై తమ సహోదరులతోకూడ సమాఖ్య గుడారములో నిలిచియుండి సహకరించుదురు, గాని ఏ సేవయును చేయరు. లేవీయుల బాధ్యత విషయమై నీవు వారితో యిలా చేయవలెను. సంఖ్యాకాండము 8:23-26.

A Levite begins his service at age twenty-five and serves for twenty-five years, until he is fifty. The Messenger of the Covenant in Malachi three, is purging and also cleansing the Levites at the Sunday law, as He did on October 22, 1844.

ఒక లేవీయుడు ఇరవై ఐదు ఏళ్ల వయస్సున తన సేవను ఆరంభించి, యాభై ఏళ్ల వరకు, అనగా ఇరవై ఐదు సంవత్సరములు సేవచేయును. మలాకీ గ్రంథములో మూడవ అధ్యాయమందలి నిబంధన దూత, ఆదివార దిన చట్ట సమయమున లేవీయులను శోధించి శుద్ధి పరచుచున్నాడు, ఆయన 1844 అక్టోబరు 22న చేసినట్లే.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts.

> ఇదిగో, నేను నా దూతను పంపుచున్నాను; అతడు నా ముందర మార్గమును సిద్ధపరచును; మరియు మీరు వెదకుచున్న ప్రభువు అకస్మాత్తుగా తన ఆలయమునకు వచ్చును; మీరు ఆనందించుచున్న నిబంధనదూతయే ఆయన. ఇదిగో, అతడు వచ్చును, అని సైన్యముల ప్రభువు సెలవిచ్చుచున్నాడు.

> But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> కాని ఆయన రాకయొక్క దినమును ఎవడు సహించగలడు? ఆయన ప్రత్యక్షమగు వేళ ఎవడు నిలిచియుండగలడు? యేమనగా ఆయన శోధకుని అగ్నివంటివాడు, ధునివారి సబ్బువంటివాడు. ఆయన వెండిని శోధించువాడై, శుద్ధి పరచువాడై కూర్చుని, లేవి కుమారులను శుద్ధి చేసి, బంగారమును వెండివలె వారిని శోధించి శుద్ధి పరచును, దానివల్ల వారు నీతిలో యెహోవాకు అర్పణను అర్పించునట్లు చేయును. అప్పుడు యూదా యెరూషలేముల అర్పణ యెహోవాకు పురాతన దినములవలె, పూర్వ సంవత్సరములవలె ప్రియమగును. మలాకీ 3:1-4.

The number “25” as a symbol, represents not only a faithful Levite, but a counterfeit Levite. “25” as a symbol is therefore identifying the separation of two classes of worshippers, whether they be wise and foolish virgins, sheep and goats, wheat and tares. The number twenty-five is a symbol of not only a Levite, but just as importantly it is a symbol of the separation (purging) of the Levites. That separation is at the Sunday law, and it is a primary subject of God’s prophetic Word. It is fitting that Matthew chapter twenty-five, is simply a continuation of Jesus’ prophecy of the end of the world in Matthew twenty-four.

"25" అనే సంఖ్య, ఒక సూచక చిహ్నంగా, విశ్వాసవంతుడైన లేవీయుని మాత్రమేకాక, కపట లేవీయునినీ ప్రతినిధీకరిస్తుంది. అందువలన "25" అనే చిహ్నం, ఆరాధకుల రెండు వర్గాల మధ్యనున్న విభజనను గుర్తింపజేస్తుంది: అవి జ్ఞానవంతులైన మరియు మూర్ఖమైన కన్యలు అయినను, గొర్రెలు మరియు మేకలు అయినను, గోధుమలు మరియు కాకివెల్లులు అయినను. ఇరవైయైదు అనే సంఖ్య, లేవీయుని మాత్రమే సూచించదు; అంతే ప్రాముఖ్యంగా అది లేవీయుల విభజన (శోధన)ను సూచించే చిహ్నము. ఆ విభజన ఆదివారపు చట్టము సందర్భములోనే జరుగుతుంది; మరియు అది దేవుని ప్రవచన వాక్యములోని ఒక ప్రధాన అంశము. మత్తయి సువార్త ఇరవై ఐదవ అధ్యాయం, మత్తయి ఇరవై నాలుగవ అధ్యాయములో లోకాంతము గూర్చిన యేసు ప్రవచనముకు కేవలం కొనసాగింపేగా ఉండుట సముచితం.

> And Jesus went out, and departed from the temple: and his disciples came to him for to shew him the buildings of the temple. And Jesus said unto them, See ye not all these things? verily I say unto you, There shall not be left here one stone upon another, that shall not be thrown down. Matthew 24:1, 2.

> యేసు ఆలయమునుండి బయలుదేరి వెళ్లెను; ఆలయభవనములను ఆయనకు చూపించుటకై ఆయన శిష్యులు ఆయనయొద్దకు వచ్చిరి. అప్పుడు యేసు వారితో చెప్పెను, మీరు ఈ సమస్తమును చూచుటలేదా? నిజముగా మీతో చెప్పుచున్నాను, ఇక్కడ ఒక రాయి మీద మరొక రాయి మిగలకుండ, అన్నియు కూలగొట్టబడును. మత్తయి 24:1, 2.

When Jesus departed the temple, He never returned again. In the final verses of chapter twenty-three, Jesus had pronounced judgment upon the Sanhedrin, and the judgment is expressed as “eight,” woes, thus counterfeiting the eight souls upon the ark, the eighth day of circumcision, the eighth day of resurrection, the eight generations of Abraham 430 years and on. The counterfeit number “eight,” aligns with the counterfeit Levite.

యేసు దేవాలయమును విడిచిపెట్టిన తరువాత, ఆయన ఇక తిరిగి రాలేదు. ఇరవై మూడవ అధ్యాయంలోని తుదివచనాలలో, యేసు సన్హెడ్రిన్‌పై తీర్పు ప్రకటించారు; ఆ తీర్పు “ఎనిమిది” ధిక్కారములుగా వ్యక్తీకరించబడింది; అట్లుండగా అది నౌకపై ఉన్న ఎనిమిది ఆత్మలను, సున్నతి యొక్క ఎనిమిదవ దినాన్ని, పునరుత్థానపు ఎనిమిదవ దినాన్ని, అబ్రాహాము యొక్క ఎనిమిది తరాలను, 430 సంవత్సరాలను మొదలైనవాటిని నకిలీగా ప్రతిరూపించుచున్నది. ఆ నకిలీ “ఎనిమిది” అనే సంఖ్య నకిలీ లేవీయునితో సరిపోలుచున్నది.

> Verily I say unto you, All these things shall come upon this generation.

> నిజముగా నేను మీతో చెప్పుచున్నాను, ఈ సమస్తము ఈ తరముమీద పడును.

> O Jerusalem, Jerusalem, thou that killest the prophets, and stonest them which are sent unto thee, how often would I have gathered thy children together, even as a hen gathereth her chickens under her wings, and ye would not! Behold, your house is left unto you desolate.

> ఓ యెరూషలేమా, యెరూషలేమా, ప్రవక్తలను హతముచేయువాడా, నీకు పంపబడిన వారిని రాళ్లతో కొట్టువాడా, నేను ఎన్నిసార్లు నీ పిల్లలను, కోడి తన పిల్లలను తన రెక్కల క్రింద చేర్చునట్లు, చేర్చుకొనదలచితినో; అయినను మీరు ఇష్టపడలేదు! ఇదిగో, మీ గృహము శూన్యముగా మీకు విడిచియున్నది.

> For I say unto you, Ye shall not see me henceforth, till ye shall say, Blessed is he that cometh in the name of the Lord. Matthew 23:36–39.

> ఏలయనగా నేను మీతో చెప్పుచున్నాను, మీరు ఇనిమీదట నన్ను చూడరు, మీరు ‘ప్రభువు నామమునందు వచ్చువాడు ధన్యుడు’ అని చెప్పువరకు. మత్తయి 23:36-39.

Matthew chapter twenty-two concludes with an illustration of the binding of the wicked into bundles, and concludes with the final interaction between Christ and the quibbling Jews. Then in chapter 24 He leaves the temple for the last time, ceasing His labors for ancient Israel. The chapter ends where it began, with the pronouncement that their house was left unto them empty, and what He called His Father’s house when He first cleansed the temple was now the empty Jewish house.

మత్తయి సువార్త ఇరవై రెండవ అధ్యాయం దుష్టులను కట్టలుగా బంధించుట అనే చిత్రణతో, అలాగే క్రీస్తు మరియు వివాదప్రియ యూదుల మధ్య జరిగిన ఆఖరి సంభాషణతో ముగియుతుంది. తరువాత ఇరవై నాలుగవ అధ్యాయంలో ఆయన చివరిసారిగా ఆలయమును విడిచివెళ్లి, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు కొరకు తన శ్రమలను నిలిపివేస్తాడు. ఈ అధ్యాయం ప్రారంభమైనచోటే ముగుస్తుంది, అనగా వారి యింటి వారికి శూన్యముగా విడిచివేయబడినదని చేసిన ప్రకటనతో; మరియు ఆయన ఆలయమును మొదటిసారిగా శుద్ధి చేసినప్పుడు ‘నా తండ్రి యిల్లు’ అని పిలిచినదీ, ఇప్పుడు శూన్యమైన యూదుల యిల్లు గా నిలిచియున్నది.

In chapter 24, Jesus is going to answer questions about the temple, and its approaching destruction. The destruction was to take place in that very generation, which was a generation of vipers. He left that temple never to return, so the predictions he sets forth are addressing spiritual not literal Israel. When Christ leaves the temple which is the Laodicean Seventh-day Adventist church as He did with ancient Israel; simultaneously, the human temple of the one hundred and forty-four thousand will be joined to the Divine temple for eternity. When Jesus left the temple of ancient Israel, He divorced His former covenant people for eternity.

24వ అధ్యాయములో, యేసు మందిరము గూర్చియు దాని సమీపిస్తున్న విధ్వంసము గూర్చియు ఉన్న ప్రశ్నలకు సమాధానమిచ్చును. ఆ విధ్వంసము అదే తరములోనే సంభవించవలసినది; ఆ తరము పాముల సంతతి అయి యుండెను. ఆయన ఆ మందిరమును విడిచి ఇక తిరిగిరాని విధంగా నిర్గమించెను; కాబట్టి ఆయన ప్రస్తావించిన భవిష్యవాణులు ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలును ఉద్దేశించినవే, ఆక్షరార్థ ఇశ్రాయేలును కాదు. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుతో చేసినట్లే, క్రీస్తు లయోదికేయ సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘమనే ఆ మందిరమును విడిచిపెట్టునప్పుడు; ఏకకాలమున, నూట నలభై నాలుగు వేల వారి మానవ మందిరము శాశ్వతకాలమునకు దివ్య మందిరముతో ఏకీకృతమగును. యేసు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుయొక్క మందిరమును విడిచినప్పుడు, ఆయన తన పూర్వ నిబంధన ప్రజలకు శాశ్వతమునకు విడాకులు ఇచ్చెను.

Chapter eleven through to chapter twenty-two of Matthew is the omega to the line of chapter eleven to twenty-two in the book of Genesis. When the line begins in Genesis eleven, it also marks the beginning of Babel and Babel’s covenant of death, which reaches its omega fulfillment in Revelation chapter seventeen, verse eleven, the verse that is the dead center of the verses that make up chapter eleven through twenty-two. The middle of chapters eleven to twenty-two in Genesis, Matthew and Revelation each emphasize the ensign or its counterfeit ensign. In Genesis it was circumcision, in Matthew it was Peter and the Rock which Christ would build his church upon, and in Revelation it was the counterfeit beast that was and is and shall ascend, who is the eight, that is of the seven, and who is then married to the dragon.

మత్తయి సువార్తలో పదకొండవ అధ్యాయం మొదలుకొని ఇరవై రెండవ అధ్యాయం వరకు ఉన్న విభాగం, ఆదికాండములో పదకొండు నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయాల సరళికి ఒమేగా వలె నిలచియున్నది. ఆ సరళి ఆదికాండము పదకొండవ అధ్యాయములో ప్రారంభమగునప్పుడే, బాబేలు మొదలుకావడమును, అలాగే బాబేలు యొక్క మరణ నిబంధన ఆరంభమును కూడ అది చిహ్నపరచుచున్నది; ఆ నిబంధన తన ఒమేగా పూర్ణతను ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడవ అధ్యాయము పదకొండవ వచనములో చేరును; ఆ వచనమే పదకొండు నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయములను నిర్మించే వచనముల సాక్షాత్ మధ్యబిందువు. ఆదికాండము, మత్తయి, ప్రకటన గ్రంథములలో, పదకొండు నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయాల మధ్యభాగము ప్రతిదానిలోను పతాకమును గాని దాని నకిలీ పతాకమును గాని ప్రత్యేకంగా ఉద్ఘాటించును. ఆదికాండములో అది సున్నతి; మత్తయిలో అది పేతురు మరియు క్రీస్తు తన సంఘమును దాని మీద కట్టబోవు ఆ శిల; ప్రకటన గ్రంథములో అది ఉండెను, ఉన్నది, మరియు పైకి ఎక్కబోవుచున్నది అనబడిన నకిలీ మృగము—అది ఎనిమిదవది, అయినను ఏడుగురిలోనిదే, తరువాత డ్రాగనుతో వివాహబంధములో కలుపబడినది.

Eleven and twenty-two are symbols that identify the combination of Divinity with humanity, which is the very issue represented by Christ writing His law upon our hearts and minds. 11 and 22 are symbols of the covenant of the one hundred and forty-four thousand. In Matthew, chapter twenty-three the false priesthood received eight woes, at the same point in time, the true priesthood is anointed. The priests were consecrated for seven days, and on the eighth day they began to serve.

దైవత్వమును మానవత్వముతో కలయికను సూచించు సంకేతాలు పదకొండు మరియు ఇరవై రెండూ; మన హృదయములయందును మనస్సులయందును తన ధర్మశాస్త్రమును వ్రాయుట ద్వారా క్రీస్తు ప్రతినిధీకరించిన అదే మౌలిక విషయము ఇది. 11 మరియు 22 నూట నలభై నాలుగు వేల నిబంధనకు సంకేతాలు. మత్తయి సువార్త ఇరవై మూడవ అధ్యాయములో కపట యాజకత్వము మీద ఎనిమిది ధిక్కార వాక్యములు ప్రకటింపబడ్డవి; అదే సమయమున నిజ యాజకత్వము అభిషిక్తమగుచున్నది. యాజకులు ఏడు దినములపాటు ప్రతిష్ఠింపబడియుండిరి, అష్టమ దినమున వారు సేవను ఆరంభించిరి.

It is not an accident that the seven days of consecration of the priests that led to their service beginning on the eighth day begins in Numbers chapter eight and verse one, for “81” is a symbol of the priests.

ఎనిమిదవ దినమున వారి సేవ ఆరంభమునకు దారితీసిన యాజకుల పరిశుద్ధీకరణ యొక్క ఏడు దినములు సంఖ్యాకాండము ఎనిమిదవ అధ్యాయం మొదటి వచనములోనే ఆరంభమగుట యాదృచ్ఛికము కాదు; ఏలయనగా ‘81’ యాజకుల సంకేతము.

> And the Lord spake unto Moses, saying, Take Aaron and his sons with him, and the garments, and the anointing oil, and a bullock for the sin offering, and two rams, and a basket of unleavened bread; And gather thou all the congregation together unto the door of the tabernacle of the congregation. And Moses did as the Lord commanded him; and the assembly was gathered together unto the door of the tabernacle of the congregation. And Moses said unto the congregation, This is the thing which the Lord commanded to be done. …

> యెహోవా మోషేతో ఇట్లనెను: ఆహరోనును అతని కుమారులతోకూడ, వస్త్రములను, అభిషేక తైలమును, పాపయాగార్థమై ఒక ఎద్దును, రెండు మేషపోతులను, పులియని రొట్టెలతో కూడిన ఒక కొవ్వెను తీసికొనుము; మరియు సమస్త సమాజమును సమాగమమండపపు ద్వారమునొద్ద సమకూర్చుము. యెహోవా తనకాజ్ఞాపించిన ప్రకారము మోషే చేయెను; సమాజమంతయు సమాగమమండపపు ద్వారమునొద్ద సమకూరెను. మోషే సమాజముతో ఇట్లనెను: చేయబడవలెనని యెహోవా ఆజ్ఞాపించినది ఇదే. ...

> And ye shall not go out of the door of the tabernacle of the congregation in seven days, until the days of your consecration be at an end: for seven days shall he consecrate you. As he hath done this day, so the Lord hath commanded to do, to make an atonement for you. Therefore shall ye abide at the door of the tabernacle of the congregation day and night seven days, and keep the charge of the Lord, that ye die not: for so I am commanded. So Aaron and his sons did all things which the Lord commanded by the hand of Moses. And it came to pass on the eighth day, that Moses called Aaron and his sons, and the elders of Israel; And he said unto Aaron, Take thee a young calf for a sin offering, and a ram for a burnt offering, without blemish, and offer them before the Lord. … And Moses said, This is the thing which the Lord commanded that ye should do: and the glory of the Lord shall appear unto you. … And Aaron lifted up his hand toward the people, and blessed them, and came down from offering of the sin offering, and the burnt offering, and peace offerings. And Moses and Aaron went into the tabernacle of the congregation, and came out, and blessed the people: and the glory of the Lord appeared unto all the people. And there came a fire out from before the Lord, and consumed upon the altar the burnt offering and the fat: which when all the people saw, they shouted, and fell on their faces. Leviticus 8:1–5, 33–36; 9:1, 2, 6, 22–24.

> మరియు మీ అభిషేక దినములు సమాప్తమగు వరకు, ఏడు దినములు పాటు, మీరు సమావేశ గుడారపు ద్వారము నుండి బయలుపోవకూడదు; ఎందుకనగా ఏడు దినములు ఆయన మీను అభిషేకించును. ఈ దినమున చేసినట్లే, మీకొరకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయుటకై చేయవలెనని యెహోవా ఆజ్ఞాపించెను. అందుచేత మీరు ఏడు దినములు పగలు రాత్రి సమావేశ గుడారపు ద్వారముదగ్గరే ఉండి, మీరు మరణింపకుండునట్లు యెహోవా కట్టబెట్టిన బాధ్యతను కాచుకొనుడి; యెందుకనగా ఇట్లనే నాకు ఆజ్ఞాపించబడెను. కాబట్టి అహరోనును అతని కుమారులును మోషే చేతి ద్వారా యెహోవా ఆజ్ఞాపించిన సమస్తమును ఆచరించిరి. ఎనిమిదవ దినమున మోషే అహరోనును అతని కుమారులనును, ఇశ్రాయేలు పెద్దలనును పిలిచెను; అతడు అహరోనుతో ఇట్లనెనుః పాపయాగార్థముగా నీకొరకు ఒక దూడను, దహనబలిగా నిష్కళంకమైన ఒక గొఱ్ఱెపోతును తీసుకుని, అవి యెహోవా సన్నిధిని అర్పింపుము. ... మోషే చెప్పెను: చేయవలెనని యెహోవా మీకు ఆజ్ఞాపించిన విషయం ఇదే; అప్పుడు యెహోవా మహిమ మీకు ప్రత్యక్షమగును. ... అహరోను ప్రజలపట్ల తన చేయి ఎత్తి వారిని ఆశీర్వదించి, పాపయాగమును, దహనబలిని, సమాధానబలులను అర్పించుటను ముగించి దిగివచ్చెను. మోషే అహరోనుతో కూడ సమావేశ గుడారములోనికి వెళ్లి, బయలికి వచ్చి ప్రజలను ఆశీర్వదించిరి; అప్పుడు యెహోవా మహిమ సమస్త ప్రజలకు ప్రత్యక్షమాయెను. యెహోవా సన్నిధి నుండి అగ్ని బయలుదేరి, బలిపీఠముమీదనున్న దహనబలిని కొవ్వుతోకూడ దహించెను; అది చూచినప్పుడు సమస్త ప్రజలును ఘోషించిరి, తమ ముఖములు నేలమీదపడి పడ్డిరి. లేవీయకాండము 8:1-5, 33-36; 9:1, 2, 6, 22-24.

Chapter twenty-three is identifying the counterfeit Levites who are revealed at the time the genuine Levites are sealed. Chapter twenty-two of Matthew concludes with no man ever asking Jesus any more questions, then chapter twenty-three he sets forth the eight woes, identifying the Sanhedrin’s probation was closed, and that the executive judgment was then to begin. In chapter twenty-four, He identifies the temple as the Jews house. It is important to see the sequence in the chapters.

ఇరవై మూడవ అధ్యాయం నిజమైన లేవీయులు ముద్రింపబడే కాలంలో ప్రకటింపబడే నకిలీ లేవీయులను గుర్తిస్తుంది. మత్తయి సువార్త ఇరవై రెండవ అధ్యాయం ఇకనుండి ఎవరును యేసును మరే ప్రశ్నయును అడగనట్లు ముగుస్తుంది; తదనంతరం ఇరవై మూడవ అధ్యాయంలో ఆయన ఎనిమిది శాపోక్తులను ప్రకటించి, సన్హెడ్రిన్ యొక్క దయాకాలం మూసివేయబడినదని, ఆపై కార్యనిర్వాహక తీర్పు ఆరంభమగబోవునని తెలియజేస్తాడు. ఇరవై నాల్గవ అధ్యాయంలో ఆయన ఆలయమునే యూదుల యింటిగా గుర్తిస్తాడు. అధ్యాయములలోని ఈ క్రమాన్ని గమనించుట ముఖ్యము.

Chapters eleven to twenty-two of Matthew, is identifying the finishing of the sealing of the one hundred and forty-four thousand in the context of God’s covenant with a chosen people. Palmoni’s symbolism of the alpha chapter eleven, and His symbolism of the omega chapter twenty-two, add to the story within the chapters.

మత్తయి సువార్తలోని పదకొండవ అధ్యాయం నుండి ఇరవై రెండవ అధ్యాయం వరకు, దేవుడు ఎన్నుకున్న ప్రజలతో చేసిన తన నిబంధన పరిప్రేక్ష్యంలో, లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందిమీద ముద్రింపుయొక్క సమాప్తిని సూచిస్తున్నాయి. ఆల్ఫాగా నిలిచే పదకొండవ అధ్యాయంలోని పల్మోని ప్రతీకాత్మకత, అలాగే ఓమెగాగా నిలిచే ఇరవై రెండవ అధ్యాయంలోని ఆయన ప్రతీకాత్మకత, ఆ అధ్యాయాల అంతర్గత కథనానికి చేర్చుతున్నాయి.

Chapter twenty-three is the atonement, the combining of the Divine with the human as represented by the number twenty-three. But the chapter is telling of the executive judgment of the tares, the counterfeit priesthood, the counterfeit Levites. Every priest was a Levite, but not every Levite was a priest. Within the descendants of Levi, only the bloodline of Aaron, qualified for priesthood. The Bible identifies that the Levites would begin to serve at age twenty-five, but the sons of Kohath would serve at age 30.

ఇరవై మూడవ అధ్యాయం ప్రాయశ్చిత్తము; ఇరవై మూడు అను సంఖ్య సూచించినట్లుగా, అదే దైవత్వమును మనుష్యత్వముతో ఏకీకరణము. అయితే ఈ అధ్యాయం కలుపుమొక్కలపై, మిత్యా యాజకత్వంపై, మిత్యా లేవీయులపై కార్యనిర్వాహక తీర్పును వివరిస్తున్నది. ప్రతి యాజకుడు లేవీయుడే; అయితే ప్రతి లేవీయుడు యాజకుడు కాదు. లేవి సంతానములో యాజకత్వమునకు అర్హత గలది కేవలం అహరోను రక్తవంశమే. బైబిలు తెలియజేయునదేమనగా, లేవీయులు ఇరవై ఐదు సంవత్సరముల వయస్సులో సేవను ఆరంభించెదరు; అయితే కోహాతు కుమారులు ముప్పై సంవత్సరముల వయస్సులో సేవచేయెదరు.

> And the Lord spake unto Moses and unto Aaron, saying, Take the sum of the sons of Kohath from among the sons of Levi, after their families, by the house of their fathers, From thirty years old and upward even until fifty years old, all that enter into the host, to do the work in the tabernacle of the congregation. Numbers 4:1–3.

> యెహోవా మోషేతోయును అహరోనుతోనును మాటలాడి ఇట్లనెను: లేవి కుమారులలోనుండి, వారి కుటుంబములచొప్పునను, వారి పితృగృహములచొప్పునను, కోహాతు సంతానుల లెక్కను తీసికొనుడి; ముప్పై సంవత్సరముల నుండియు యాభై సంవత్సరముల వరకును, సమాజపు గుడారములో సేవకార్యమును చేయుటకై సైన్యములో ప్రవేశించువారందరిని. సంఖ్యాకాండము 4:1-3.

The number “30” represents the priests that were in the bloodline of Kohath, who was the son of Levi, and Kohath’s son was Amram, who was the father of Aaron. Levi means “attached or joined to God.” Kohath means “assembled around His presence.” Amram means “exalted people,” and Aaron means “light bearer or exalted mediator.” Together, they trace a movement from the Red Sea to Sinai, thus typifying the covenant between God and the one hundred and forty-four thousand, who are the human temple that joins with the divine temple, when Christ stretches forth His hand a second time to gather His remnant people into His sanctuary, where He then lifts them up and exalts them as they are illuminated with the Heavenly High Priest, as He illuminated Shadrach, Meshach and Abednego.

“30” అనే సంఖ్య, లేవి కుమారుడైన కోహాతు రక్తవంశములోనున్న యాజకులను సూచిస్తుంది; కోహాతు కుమారుడు అమ్రాము, అతడే అహరోనుకు తండ్రి. ‘లేవి’ అంటే “దేవునితో అనుబంధింపబడ్డవాడు.” ‘కోహాతు’ అంటే “ఆయన సన్నిధి చుట్టూ సమకూర్చబడినవాడు.” ‘అమ్రాము’ అంటే “ఉన్నత ప్రజలు,” మరియు ‘అహరోను’ అంటే “జ్యోతిని వహించువాడు లేదా ఉన్నత మధ్యవర్తి.” ఇవి సమ్మిళితమై, ఎర్ర సముద్రము నుండి సీనాయి వరకూ జరిగిన గమనాన్ని సూచించుచు, ఈ విధంగా దేవుని మరియు నూట నలభై నాలుగు వేలమంది మధ్యనున్న ఒడంబడికకు ప్రతిరూపమగుచున్నవి; వారే దివ్య మందిరముతో యుక్తమగు మానవ మందిరము. క్రీస్తు తన శేష జనమును తన పరిశుద్ధస్థలములో కూడదీయుటకై రెండవసారి తన చెయ్యి చాచునప్పుడు, అక్కడ ఆయన వారిని ఎత్తిపట్టి మహిమపరచును; వారు పరలోక మహాయాజకునితో కూడ ప్రకాశింపబడుచుండగా, ఆయన శద్రక్, మేషక్, అబేద్నెగోలను ప్రకాశింపజేసినట్లే.

The number “30” represents a period for preparation for the priests and 25, as the age of the Levites, is to be applied to 30, line upon line, for every priest was a Levite, but not every Levite was a priest. Thirty represents the period of preparation which began in 1989, at the time of the end, and it ends at the Sunday law in the United States. The number twenty-five as a symbol of Levites, is also the symbol of separation between two classes, and in relation to the priests it identifies a separation. Twenty-five marks the separation of the Levites and counterfeit Levites at the Sunday law, and in the context of the genuine priests and the genuine Levites it also creates a distinction, howbeit, not a negative separation, as with the counterfeit Levites.

‘ముప్పై’ అంకె యాజకుల సిద్ధీకరణకాలాన్ని సూచిస్తుంది; లేవీయుల వయస్సైన ‘ఇరవై ఐదు’ను, ‘రేఖపై రేఖ’ సూత్రం ప్రకారం, ముప్పైకు వర్తింపజేయవలెను; ఎందుకనగా ప్రతి యాజకుడూ లేవీయుడే గాని, ప్రతి లేవీయుడు యాజకుడు కాదు. ముప్పై, 1989లో కాలాంత్యంలో ఆరంభమైన సిద్ధీకరణ కాలాన్ని సూచించుచున్నది; అది అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివారం చట్టం సమయమునందు ముగియును. లేవీయుల ప్రతీకగా ఉన్న ఇరవై ఐదు, రెండు శ్రేణుల మధ్య విభజనకు కూడా చిహ్నమై, యాజకులతో సంబంధమున అది ఒక విభజనను సూచించుచున్నది. ఆదివారం చట్టం సందర్భమున ఇరవై ఐదు, లేవీయులను కపట లేవీయుల నుండి వేరుచేయు విభజనను సూచించుచున్నది; అలాగే, సత్యమైన యాజకులు మరియు సత్యమైన లేవీయులు అనే సందర్భంలోను అది ఒక తేడాను సృష్టించును గాని, కపట లేవీయుల విషయంలోలాగు ప్రతికూలమైన విభజన కాదు.

Kohath was one of the three main branches of the Levites (along with Gershon and Merari). The priestly line came specifically through Kohath’s descendant Aaron. Aaron is the fourth-generational descendant of Levi, and the priestly privilege was restricted to his male descendants within this Kohathite branch. The Kohathites as a whole (all descendants of Kohath) had the honor of carrying the most sacred items, but only Aaron’s line could actually perform the priestly functions at the altar and in the sanctuary. Aaron represents the same fourth generation as Joel’s “old men,” or the “ancient men” in Ezekiel chapter eight, who bow to the sun.

కోహాతు శాఖ లేవీయుల మూడు ప్రధాన శాఖలలో ఒకటి (గేర్షోను, మెరారీతో పాటు). యాజక వంశం ప్రత్యేకంగా కోహాతు సంతతివాడైన అహరోను ద్వారా వచ్చింది. అహరోను లేవి సంతతిలో నాలుగవ తరానికి చెందినవాడు; మరియు యాజక హక్కు ఈ కోహాతీయ శాఖలోని అతని పురుష సంతతికే పరిమితమైంది. కోహాతీయులు సమగ్రంగా (కోహాతు సంతతి అంతయు) అత్యంత పరిశుద్ధమైన వస్తువులను మోయు గౌరవం పొందినప్పటికీ, బలిపీఠము వద్దను పరిశుద్ధస్థలములోను యాజక కార్యములను నిర్వహించుటకు అధికారం మాత్రం అహరోనుని వంశానికే ఉంది. అహరోను, యోవేలు గ్రంథంలోని “వృద్ధులు”తోను, అలాగే యెహెజ్కేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయములో సూర్యునికి నమస్కరించు “పురాతన మనుష్యులు”తోను సమానమైన అదే నాలుగవ తరానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తాడు.

The system of 24 rotating courses (divisions) for the priests (and similarly for non-priestly Levites in supporting roles like musicians and gatekeepers) was established by King David. David organized the descendants of Aaron into 24 courses (divisions) to serve in rotation (1 Chronicles 24:1–19). David, with help from priests Zadok (from Eleazar’s line) and Ahimelech (from Ithamar’s line), divided them into 24 groups (16 from Eleazar’s larger family, 8 from Ithamar’s). Lots were cast to determine the order of service.

యాజకుల కొరకు ఉన్న మారుమారుగా సేవచేయు ఇరవై నాలుగు పాళ్ల (విభాగాల) వ్యవస్థను (అలాగే సంగీతకారులు మరియు ద్వారపాలకులు వంటి సహాయక పాత్రలలో ఉన్న యాజకేతర లేవీయుల కొరకూ) దావీదు రాజు స్థాపించాడు. దావీదు, ఆహరోను సంతానాన్ని మారుమారుగా సేవచేయునట్లు ఇరవై నాలుగు పాళ్లుగా (విభాగాలుగా) క్రమపరిచాడు (1 దినవృత్తాంతములు 24:1-19). దావీదు, యాజకులైన సాదోకు (ఎలియాజారు వంశానికి చెందినవాడు) మరియు అహీమెలెక్ (ఇథామారు వంశానికి చెందినవాడు) సహకారంతో, వారిని ఇరవై నాలుగు విభాగాలుగా విభజించాడు (ఎలియాజారు యొక్క పెద్ద కుటుంబం నుండి 16, ఇథామారు యొక్క నుండి 8). సేవాక్రమాన్ని నిర్ణయించుటకు చీట్లు వేయబడ్డాయి.

Each course served for one week (from Sabbath to Sabbath), twice a year, plus all courses served together during the major festivals (Passover, Pentecost, Tabernacles). David similarly organized non-priestly Levites into 24 courses for music, gatekeeping, etc. (1 Chronicles 23–26). This system was implemented under Solomon (2 Chronicles 8:14) and continued through the Second Temple period. Zechariah, father of John the Baptist, was in the course of Abijah—Luke 1:5; 1 Chronicles 24:10. The order of the 24 courses of priests was selected by lot, and Zechariah was in the course of Abijah, who out of the twenty-four courses, represented the “eighth” course. Zechariah means “God remembers,” and his father’s name Abijah means “God is my father.”

ప్రతి విభాగము ఒక వారంపాటు (సబ్బత్‌ నుండి సబ్బత్‌ వరకు) ఏటా రెండుసార్లు సేవచేసేది; అదనంగా, ప్రధాన పండుగల సమయంలో (పస్కా, పెంటెకోస్తు, గుడారముల పండుగ) సమస్త విభాగములూ కలిసి సేవచేసేవి. దావీదు యాజకులు కాని లేవీయులను కూడ సంగీత సేవ, ద్వారపాలకత్వము మొదలైన పరిచర్యల కొరకు ఇరవై నాలుగు విభాగములుగా అమర్చెను (1 దినవృత్తాంతములు 23–26). ఈ వ్యవస్థ శలొమోను కాలమందు అమలులోనికి వచ్చెను (2 దినవృత్తాంతములు 8:14) మరియు ద్వితీయ ఆలయకాలమంతటా కొనసాగెను. స్నానమిచ్చువాడు యోహాను తండ్రియైన జెకర్యా, అబీయా విభాగములోనివాడు (లూకా 1:5; 1 దినవృత్తాంతములు 24:10). యాజకుల ఇరవై నాలుగు విభాగముల క్రమము చీట్లు వేయుటచేత నిర్ణయింపబడెను; ఆ ఇరవై నాలుగు విభాగములలో అబీయా విభాగము ‘ఎనిమిదవది’; జెకర్యా అదే విభాగములోనివాడు. ‘జెకర్యా’ అనే నామమునకు ‘దేవుడు స్మరించును’ అనే అర్థము; అతని తండ్రి నామమైన ‘అబీయా’కు ‘దేవుడు నా తండ్రి’ అనే అర్థము.

The heavenly Father remembered His promise to raise up a messenger who would prepare the way for the Messiah. But Zechariah also aligns with the Sunday law, for it is there that the Sabbath, the day men were to always remember—becomes the final test. Zechariah represents a priest, of the course of Abijah, which is the “eighth” course. Zechariah disbelieves the message of the angel and is made dumb, until the birth of his son John. When John is born Zechariah enters into the discussion about the name of John, and he then speaks. The prophetic speaking of the latter days is when the United States speaks as a dragon.

మెస్సియాకు మార్గాన్ని సిద్ధపరచు దూతను లేపుదుమని చేసిన తన వాగ్దానాన్ని పరలోకపు తండ్రి స్మరించాడు. అయితే జెకర్యా కూడా ఆదివారం చట్టంతో సారూప్యముగా నిలుస్తాడు; ఎందుకనగా అక్కడే మనుష్యులు ఎల్లప్పుడును జ్ఞాపకముంచవలసిన దినమైన శబ్బత్ చివరి పరీక్షగా మారుతుంది. జెకర్యా అబీయా క్రమములోనికి చెందిన యాజకుని ప్రతిరూపుడై యున్నాడు; ఆ క్రమము ‘ఎనిమిదవ’ది. దూత యొక్క సందేశమును జెకర్యా నమ్మకపోయినందున, అతడు తన కుమారుడైన యోహాను పుట్టుదవరకు మూగనుగా చేయబడెను. యోహాను పుట్టినప్పుడు, యోహాను పేరును గూర్చిన చర్చలో జెకర్యా ప్రవేశించి, అప్పుడు అతడు మాట్లాడెను. చివరి దినములలో జరిగే ప్రవచనాత్మక మాట్లాడుట అనగా, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు డ్రాగన్ వలె మాట్లాడునప్పుడు.

> And it came to pass, that on the eighth day they came to circumcise the child; and they called him Zacharias, after the name of his father. And his mother answered and said, Not so; but he shall be called John. And they said unto her, There is none of thy kindred that is called by this name. And they made signs to his father, how he would have him called. And he asked for a writing table, and wrote, saying, His name is John. And they marvelled all. And his mouth was opened immediately, and his tongue loosed, and he spake, and praised God. Luke 1:59–64.

> ఆ ఎనిమిదవ దినమున శిశువునకు సున్నతి చేయుటకై వారు వచ్చిరి; అప్పుడు అతని తండ్రి పేరుపైగా అతనిని జెకర్యా అని పిలువబోవుచుండిరి. దానికి అతని తల్లి ప్రత్యుత్తరమిచ్చి, అదియులేదు; అయితే అతని పేరు యోహాను అగును అంది. దానికి వారు ఆమెతో, నీ బంధువులలో ఈ పేరుతో పిలువబడువాడు ఎవరును లేడు అన్నారు. తరువాత వారు అతని తండ్రికి సంకేతముచేసి, అతనికి ఏ పేరుపెట్టవలెనని విచారించిరి. అతడు లేఖన పలకను అడిగి, అతని పేరు యోహాను అని వ్రాసెను. దానికి అందరును ఆశ్చర్యపడ్డిరి. వెంటనే అతని నోరు తెరవబడియి, అతని నాలుక వీడబడియి, అతడు మాటలాడి దేవుని స్తుతించెను. లూకా 1:59-64.

John the Baptist is of the eighth course of Abijah, as was his father. At John’s circumcision, on the eighth day his name is changed. John the Baptist represents those who are priests, of the fourth generation, who are in a covenant relation with God, who changes their name (from Laodicea unto Philadelphia), seals them with the sign of the covenant, when the United States speaks as a dragon.

బాప్తిస్మమిచ్చువ యోహాను తన తండ్రివలెనే అబీయా యొక్క ఎనిమిదవ విభాగమునకు చెందినవాడు. యోహాను సున్నతి సందర్భంగా, ఎనిమిదవ దినమున అతని పేరు మార్చబడెను. బాప్తిస్మమిచ్చువ యోహాను, దేవునితో ఒడంబడిక సంబంధములోనున్న నాలుగవ తరమునకు చెందిన యాజకులైన వారిని ప్రతినిధిగా నిలుచున్నాడు; అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు ద్రాగనువలె మాటలాడునప్పుడు, దేవుడే వారి పేరును (లవోదిక్యా నుండి ఫిలదెల్ఫియాకు) మార్చి, ఒడంబడిక చిహ్నముతో వారిని ముద్రపరచును.

We are the temple of God. The prophetic lines which address the temple are speaking to men and women as individuals, and also corporately, for God’s church is also a temple. And of course there is a heavenly temple, and it is Christ who builds the temple of the Lord. It is He who lays the foundation and places the capstone upon the temple. In terms of the number “25” being a symbol, 25 represents the Levites, who are purged (separated) from counterfeit Levites in Malachi chapter three, and who are also purified in the same passage. In Ezekiel chapter 40 to 48 a symbolic temple is described with great detail. The water of life comes out of that temple and fills the earth.

మనమే దేవుని ఆలయం. ఆలయమును ఉద్దేశించి పలికిన ప్రవచన వాక్యములు పురుషులకును స్త్రీలకును వ్యక్తులుగా, అలాగే సమిష్టిరూపంగాను సంభోధించుచున్నవి; ఎందుకనగా దేవుని సంఘముకూడ ఆలయమే. మరియు నిస్సందేహముగా పరలోకపు ఆలయమును కలదు; ప్రభువుయొక్క ఆలయమును నిర్మించువాడు క్రీస్తే. ఆయనే పునాది వేయువాడు, ఆలయంపై శిరశిలను స్థాపించువాడు. ప్రతీకార్థములో ‘25’ అనే సంఖ్య విషయమై, ‘25’ సంఖ్య లేవీయులను సూచించును; మలాకీ మూడవ అధ్యాయములో వారు కపట లేవీయుల నుండి శోధింపబడి (వేరు చేయబడి), అదే వాక్యభాగములో శుద్ధీకరింపబడుదురు. యెహెజ్కేలు గ్రంథము 40 నుండి 48 అధ్యాయములలో ఒక ప్రతీకాత్మక ఆలయం విశదంగా వర్ణించబడింది. ఆ ఆలయములోనుండి జీవజలము వెలువడును, భూమిని నింపును.

> “Wonderful is the work which God designs to accomplish through His servants, that His name may be glorified. God made Joseph a fountain of life to the Egyptian nation. Through Joseph the life of that whole people was preserved. Through Daniel God saved the life of all the wise men of Babylon. And these deliverances were as object lessons; they illustrated to the people the spiritual blessings offered them through connection with the God whom Joseph and Daniel worshiped. So through His people today God desires to bring blessings to the world. Every worker in whose heart Christ abides, everyone who will show forth His love to the world, is a worker together with God for the blessing of humanity. As he receives from the Saviour grace to impart to others, from his whole being flows forth the tide of spiritual life. Christ came as the Great Physician to heal the wounds that sin has made in the human family; and His Spirit, working through His servants, imparts to sin-sick, suffering human beings a mighty healing power that is efficacious for the body and the soul. ‘In that day,’ says the Scriptures, ‘there shall be a fountain opened to the house of David and to the inhabitants of Jerusalem for sin and for uncleanness.’ Zechariah 13:1. The waters of this fountain contain medicinal properties that will heal both physical and spiritual infirmities.

> తన నామము మహిమపొందునట్లు, తన సేవకులచేత నెరవేర్చదలచిన దేవుని కార్యము అద్భుతమైనది. మిస్రయీము జాతికి యోసేపును దేవుడు జీవపు ఊటగా చేసెను. యోసేపు ద్వారా ఆ సమస్త ప్రజల ప్రాణరక్షణ కలిగెను. దానియేలు ద్వారా బాబిలోనులోని సమస్త జ్ఞానుల ప్రాణమును దేవుడు కాపాడెను. ఈ విమోచనములు దృశ్యపాఠములవలె నుండెను; యోసేపు, దానియేలు ఆరాధించిన దేవునితో సంబంధము కలుపుకొనుటద్వారా వారికి సమర్పింపబడిన ఆత్మీయ ఆశీర్వాదములను అవి ప్రజలకు స్పష్టపరచెను. కాబట్టి నేడు కూడ తన ప్రజలద్వారా దేవుడు లోకమునకు ఆశీర్వాదములను అందించుటకై అభిలషించుచున్నాడు. హృదయంలో క్రీస్తు నివసించువాడు అయిన ప్రతి కార్మికుడు, ఆయన ప్రేమను లోకమునకు ప్రకటించువాడు అయిన ప్రతివాడును, మానవజాతి ఆశీర్వాదార్థము దేవునితోకూడ సహకారిగా పనిచేయువాడే. ఇతరులకు పంచుటకై తాను రక్షకునియొద్దనుండి కృపను పొందుచుండగా, అతని సంపూర్ణ సత్త్వమునుండి ఆత్మీయ జీవన ప్రవాహము వెలువడుచుండును. పాపము మానవకుటుంబములో కలుగజేసిన గాయములను స్వస్థపరచుటకై క్రీస్తు మహావైద్యునిగా వచ్చెను; మరియు ఆయనాత్మ తన సేవకులద్వారా క్రియచేసి, పాపవ్యాధితో బాధపడుచున్న మానవులకు దేహమునకును ఆత్మకును ప్రభావకరమైన మహత్తర స్వస్థపరచు శక్తిని ప్రసాదించుచున్నాడు. “ఆ దినమున,” శాస్త్రము చెప్పునదేమనగా, “దావీదు ఇంటివారికిని యెరూషలేము నివాసులకును పాపము, అపవిత్రతలకు శుద్ధి చేసే ఊట తెరుచబడును.” జెకర్యా 13:1. ఈ ఊట జలములలో దేహికమును ఆత్మీయమును అయిన దౌర్బల్యములను స్వస్థపరచు ఔషధగుణములు నిక్షిప్తమై యున్నవి.

> “From this fountain flows the mighty river seen in Ezekiel’s vision. ‘These waters issue out toward the east country, and go down into the desert, and go into the sea: which being brought forth into the sea, the waters shall be healed. And it shall come to pass, that everything that liveth, which moveth, whithersoever the rivers shall come, shall live…. And by the river upon the bank thereof, on this side and on that side, shall grow all trees for meat, whose leaf shall not fade, neither shall the fruit thereof be consumed: it shall bring forth new fruit according to his months, because their waters they issued out of the sanctuary: and the fruit thereof shall be for meat, and the leaf thereof for medicine.’ Ezekiel 47:8–12.” Testimonies, volume 6, 227.

> ఈ ఊట నుండి యెహెజ్కేలు దర్శనములో కనబడిన మహానది ప్రవహిస్తుంది. ‘ఈ జలములు తూర్పుదేశమునకు వెళ్లి, అరణ్యములోనికి దిగిపోవుచు, సముద్రములోనికి ప్రవేశించును; అవి సముద్రములోనికి చేరినప్పుడు, సముద్రజలము స్వస్థపడును. మరి నదులు ఎక్కడికి వచ్చిననూ, అక్కడ ప్రాణముగలది, చలించుచున్నది యావత్తూ బ్రదకును.... మరియు ఆ నదియొద్ద, దాని తీరమందు, ఈ వైపునను ఆ వైపునను, ఆహారార్థమై సమస్త వృక్షములు పెరుగును; వాటి ఆకు మురియదు, వాటి ఫలము తరిగిపోను; వాటి జలములు పరిశుద్ధస్థలములోనుండి ఉద్భవించినవిగా, అవి తన నెలల ప్రకారము నూతన ఫలమును కలుగజేయును; వాటి ఫలము ఆహారార్థమునకు, వాటి ఆకు ఔషధార్థమునకు నుండును.’ యెహెజ్కేలు 47:8-12. సాక్ష్యములు, సంపుటము 6, 227.

Ezekiel’s temple is prophetic symbolism of the highest nature, and John was commanded in Revelation chapter eleven, to measure the temple, but to leave off the courtyard. When we do that very thing to Ezekiel’s temple, we find that the two most prominent numbers within the temple dimensions represent the priesthood. 50 cubits is the most prominent number, and it is repeated 11 times as the overall length of each gate complex (Ezekiel 40:15, 21, 25, 29, 33, 36, etc.). 50 is also used for certain wall and chamber lengths (42:7–8). It defines the full gate passageway from outer to inner threshold.

యెహెజ్కేలు దేవాలయము అత్యున్నత స్వరూపంలోని ప్రవచనాత్మక ప్రతీక; మరియు ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో యోహానుకు దేవాలయమును కొలవమని, అయితే ఆవరణమును విడిచి పెట్టమని ఆజ్ఞాపించబడెను. అదే కార్యాన్ని యెహెజ్కేలు దేవాలయమునకు వర్తింపజేసినప్పుడు, ఆ దేవాలయ పరిమాణములలో అతి ప్రాముఖ్యమైన రెండు సంఖ్యలు యాజకత్వాన్ని సూచిస్తున్నట్లు మనము కనుగొంటాము. యాభై మోపులు అతి ప్రాముఖ్యమైన సంఖ్య; ప్రతి ద్వార సముదాయమునకు మొత్తం పొడవుగా అది పదకొండుసార్లు పునరావృతమవుతుంది (యెహెజ్కేలు 40:15, 21, 25, 29, 33, 36 మొదలైనవి). కొన్ని గోడల మరియు గదుల పొడవులకును కూడా యాభై మోపులు వినియోగించబడ్డాయి (42:7-8). ఇది బాహ్య ముంగట్టు నుండి అంతర్గత ముంగట్టు వరకు పూర్తి ద్వార మార్గాన్ని నిర్వచిస్తుంది.

25 cubits is the clear second-most prominent. It is repeated 10 times as the breadth and width of the gate complexes (Ezekiel 40:13, 21, 25, 29, 30, 33, 36). Combined, 50 and 25 form the consistent 50 by 25 rectangular patterns for the six main gates. This 50 by 25 pairing dominates the architectural description of the gates leading into the inner areas. There is no other pair that repeats with such systematic frequency in the temple building itself.

ఇరవై అయిదు మోచెములు స్పష్టంగా రెండవ అత్యంత ప్రధాన పరిమాణం. గుమ్మాల సముదాయాల వెడల్పు కొలమానంగా అది పది సార్లు పునరావృతమవుతుంది (యెహెజ్కేలు 40:13, 21, 25, 29, 30, 33, 36). కలిపి, 50 మరియు 25 కలిసి ఆరు ప్రధాన గుమ్మాల కోసం 50 మోచెముల పొడవు, 25 మోచెముల వెడల్పు గల స్థిరమైన ఆయతాకార నమూనాలను ఏర్పరుస్తాయి. అంతర్భాగాలకు దారితీసే గుమ్మాల వాస్తుశిల్ప వర్ణనలో ఈ 50-కు-25 జంట ఆధిక్యాన్ని ప్రదర్శిస్తుంది. ఆలయ నిర్మాణంలోనే ఇంతటి వ్యవస్థబద్ధ ఆవృత్తితో పునరావృతమయ్యే మరే జంట లేదు.

Levites entered active service at 25 (Numbers 8:24: “from twenty and five years old and upward they shall go in to wait upon the service”). They served until 50 (Numbers 4:3, 39, 43; 8:25: “until fifty years old”). This gives exactly 25 years of active service (50 – 25 = 25).

లేవీయులు ఇరవై అయిదు సంవత్సరముల వయస్సులో సేవా కార్యములో ప్రవేశించేవారు (సంఖ్యాకాండము 8:24: "ఇరవై అయిదు సంవత్సరముల వయస్సు మొదలుకొని పైకి వారు సేవను చేయుటకై లోపలికి ప్రవేశించవలెను"). వారు యాభై సంవత్సరముల వరకు సేవ చేసేవారు (సంఖ్యాకాండము 4:3, 39, 43; 8:25: "యాభై సంవత్సరముల వరకు"). అందువలన సక్రియ సేవా కాలము ఖచ్చితంగా ఇరవై అయిదు సంవత్సరములు అవుతుంది (50 - 25 = 25).

Thus, the 25-year span of Levitical service is directly reflected in the 25 by 50-cubit measurements that dominate the temple gates and structure—the very place where the Levites served. The primary dimensions of Ezekiel’s temple, that is the temple of the church triumphant and the one hundred and forty-four thousand are architecturally designed into the very temple where they were to serve; JUST as the forty-six chromosomes are built into the very temple where God’s people are to serve. Palmoni has placed His signature upon the individual human temple and the corporate body temple that is to be His bride.

ఆ విధముగా, లేవీయుల సేవ యొక్క ఇరవై ఐదు సంవత్సరాల వ్యవధి, లేవీయులు సేవచేసిన అదే స్థలమైన ఆలయ ద్వారములు మరియు నిర్మాణమంతటిలో ప్రాబల్యంగా నిలిచిన 25 గుణ 50 మోపముల కొలతలలో నేరుగా ప్రతిబింబితమైంది. యెహెజ్కేలు ఆలయముని ప్రధాన కొలతలు—అంటే విజయించిన సంఘముని ఆలయమును, అలాగే నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ఆలయమును—వారు సేవచేయవలసిన అదే ఆలయములో వాస్తుశిల్ప రూపకల్పనలోనే అంతర్భూతముగా అమర్చబడియున్నవి; దేవుని ప్రజలు సేవ చేయవలసిన అదే ఆలయములోనే నలభై ఆరు క్రోమోసోములు నిర్మింపబడినట్లే. తన వధువై యుండవలసిన సమిష్టి దేహ ఆలయముమీదను, వ్యక్తిగత మానవ ఆలయముమీదను, పల్మోని తన సంతకాన్ని ఉంచియున్నాడు.

We will continue these lines in the next article.

తదుపరి వ్యాసంలో ఈ చర్చను కొనసాగిస్తాము.

> “Those who are in responsible positions are not to become converted to the self-indulgent, extravagant principles of the world, for they cannot afford it; and if they could, Christlike principles would not allow it. Manifold teaching needs to be given. ‘Whom shall He teach knowledge? and whom shall He make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little.’ Thus the word of the Lord is patiently to be brought before the children and kept before them, by parents who believe the word of God. ‘For with stammering lips and another tongue will He speak to this people. To whom He said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.’ Why?—because they did not heed the word of the Lord that came unto them.

> బాధ్యతాయుత స్థానాలలో ఉన్నవారు లోకపు స్వప్రియత, వ్యయవిలాసపూరిత సూత్రాలకు మారిపోరాదు; ఎందుకంటే వారికది భరించదగినది కాదు; అది వారికి సాధ్యమైనను, క్రీస్తుసదృశ సూత్రాలు దానిని అనుమతించవు. నానావిధ బోధన ఇవ్వబడవలెను. “ఆయన జ్ఞానమును ఎవరికి బోధించును? బోధను ఎవరికి గ్రహింపజేయును? పాలనుండి వేరుపరచబడినవారికినే, వక్షోజములనుండి విడదీయబడినవారికినే. ఏనెనంటే, ఆజ్ఞపై ఆజ్ఞ, ఆజ్ఞపై ఆజ్ఞ; రేఖపై రేఖ, రేఖపై రేఖ; ఇక్కడ కొద్దిగా, అక్కడ కొద్దిగా ఉండవలెను.” ఈ విధముగా దేవుని వాక్యమును విశ్వసించే తల్లిదండ్రులు సహనముతో ప్రభువుయొక్క వాక్యమును పిల్లల ముందుకు తీసుకువచ్చి, వారి ముందే నిరంతరం నిలుపవలెను. “తడబడే పెదవులతోను, మరియొక భాషతోను ఆయన ఈ ప్రజలతో మాటలాడును. వారితో ఆయన చెప్పినదేమనగా, ‘ఇదే అలసినవారిని మీరు విశ్రాంతి పొందించు విశ్రాంతి; ఇదే పునరుత్తేజము’; అయినను వారు వినలేదు. అయితే ప్రభువుయొక్క వాక్యము వారికి ఆజ్ఞపై ఆజ్ఞ, ఆజ్ఞపై ఆజ్ఞ; రేఖపై రేఖ, రేఖపై రేఖ; ఇక్కడ కొద్దిగా, అక్కడ కొద్దిగా అనైయుండెను; దానివలన వారు వెళ్లి, వెనుకకు పడిపడి, విరగబడి, ఉరిలో చిక్కుకొని, పట్టుబడునట్లు.” ఎందుకు?—వారికి వచ్చియున్న ప్రభువుయొక్క వాక్యమును వారు శ్రద్ధించలేదు.

> “This means those who have not received instruction, but have cherished their own wisdom, and have chosen to work themselves according to their own ideas. The Lord gives these the test, that they shall either take their position to follow His counsel, or refuse and do according to their own ideas, and then the Lord will leave them to the sure result. In all our ways, in all our service to God, He speaks to us, ‘Give Me thine heart.’ It is the submissive, teachable spirit that God wants. That which gives to prayer its excellence is the fact that it is breathed from a loving, obedient heart.

> ఇది ఉపదేశము పొందని వారు, తమ స్వజ్ఞానాన్ని ఆదరించి, తమ స్వాభిప్రాయములచొప్పున తామే కార్యము చేయుటకై ఎంచుకున్న వారినిగూర్చి చెప్పుచున్నది. ఇలాంటి వారికి ప్రభువు ఒక పరీక్షను విధించును—అందులో వారు ఆయన అనుదేశమును అనుసరించుటకు తమ స్థానం స్వీకరించవలెనో, లేక నిరాకరించి తమ స్వాభిప్రాయముల ప్రకారమే చేయవలెనో తేల్చవలెను; అప్పుడు ప్రభువు వారిని ఆ నిశ్చిత ఫలితమునకు ఒదిలివేయును. మన మార్గములన్నిటిలోను, దేవునికి చేసే మన సేవలన్నిటిలోను, ఆయన మనతో ఇలా పలుకుచున్నాడు: ‘నీ హృదయమును నాకు యిచ్చుము.’ దేవునికి కావలసింది లోబడిన, బోధింపబడగల ఆత్మయే. ప్రార్థనకు దాని ఉత్కృష్టతను ప్రసాదించేది, అది ప్రేమగల విధేయ హృదయమునుండి ఉద్గతమగుటయే.

> “God requires certain things of His people; if they say, I will not give up my heart to do this thing, the Lord lets them go on in their supposed wise judgment without heavenly wisdom, until this scripture [Isaiah 28:13] is fulfilled. You are not to say, I will follow the Lord’s guidance up to a certain point that is in harmony with my judgment, and then hold fast to your own ideas, refusing to be molded after the Lord’s similitude. Let the question be asked, Is this the will of the Lord? not, Is this the opinion or judgment of—–?” Testimonies to Ministers, 419.

> దేవుడు తన ప్రజలయొద్ద నిశ్చితమైన విషయాలను కోరుచున్నాడు; ‘ఈ కార్యము చేయుటకై నా హృదయమును సమర్పింపను’ అని వారు చెప్పినయెడల, పరలోక జ్ఞానము లేకుండనే తాము బుద్ధిమంతులమని భావించిన తమ తీర్పులో వారికి కొనసాగుటకు ప్రభువు అనుమతిస్తాడు, ఈ శాస్త్రవాక్యం [Isaiah 28:13] నెరవేరువరకు. మీరు ఇలా అనకూడదు: ‘నా తీర్పుతో సామరస్యములోనున్న ఒక నిర్దిష్ట స్థాయివరకు ప్రభువుయొక్క మార్గదర్శకత్వాన్ని అనుసరిస్తాను’; తరువాత మీ స్వీయ ఆలోచనలకు దృఢముగా పట్టుబట్టి, ప్రభువుయొక్క సాదృశ్యానుసారముగా మలచబడుటను నిరాకరించుట. ప్రశ్న వేయబడవలెను: ‘ఇది ప్రభువుయొక్క చిత్తమేనా?’ కాని, ‘ఇది — యొక్క అభిప్రాయం గానో తీర్పుగానోనా?’ టెస్టిమోనీస్ టు మినిస్టర్స్, 419.

Back to Articles