Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Five

దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట ఇరవై ఐదు

Unlocking Prophetic Significance: Deciphering Daniel 11:40 and Its Implications for Modern Christianity

ప్రవచనాత్మక ప్రాముఖ్యత ఆవిష్కరణ: దానియేలు 11:40 యొక్క వివరణ మరియు ఆధునిక క్రైస్తవత్వంపై దాని ప్రభావాలు

Author

Jeff Pippenger

Published

March 9, 2024

Formats

PDF
Word

Verse forty of Daniel eleven, begins at the time of the end, but the verse identifies two times of the end, and therefore allows the student of prophecy to align the first time of the end with the second time of the end. When this application is made, the line of Millerite history that began in 1798, runs parallel with the history of the United States in 1989. The two lines identify the line of the true Protestant horn and the line of the Republican horn of the earth beast of Revelation chapter thirteen. Both lines begin at the time of the end in 1798, and the time of the end in 1989 simply complements and provides a second witness of the waymarks of truth that are unsealed in the verse.

దానియేలు 11:40 వచనం అంత్యకాలమున ప్రారంభమగును; అయితే ఆ వచనం రెండు అంత్యకాల సమయాలను గుర్తించుచున్నది, కాబట్టి ప్రవచనశాస్త్ర విద్యార్థికి మొదటి అంత్యకాలమును రెండవ అంత్యకాలముతో సరిపోల్చుటకు అనుమతించును. ఈ అన్వయము చేయబడినపుడు, 1798లో ఆరంభమైన మిల్లరైట్ చరిత్రరేఖ 1989లోని సంయుక్త రాష్ట్రాల చరిత్రరేఖతో సమాంతరముగా నడుచును. ఆ రెండు రేఖలు ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయములోని భూమి నుండి ఉదయించిన మృగమునకు సంబంధించిన సత్య ప్రొటెస్టంట్ కొమ్ము యొక్క రేఖను, గణతాంత్రిక కొమ్ము యొక్క రేఖను గుర్తించును. ఆ రెండూ 1798లోని అంత్యకాలమునే ఆరంభమగును; 1989లోని అంత్యకాలము అయితే ఆ వచనములో ముద్రలు విప్పబడిన సత్యమునకు సంబంధించిన మార్గసూచికలను పూరకముగా నిలిచి, వాటికి రెండవ సాక్ష్యమును సమకూర్చును.

The movement of the third angel arrived on October 22, 1844, but was deferred through the seven-year rebellion of 1856 to 1863. The arrival of the third angel was repeated on September 11, 2001. 1863 was typified by ancient Israel’s first encampment at Kadesh and the rebellion of the ten spies, and September 11, 2001 was typified by the last encampment of ancient Israel at Kadesh, and the rebellion of Moses. The rebellion of 1863, represented the first rebellion at Kadesh, which produced a judgment of death in the wilderness. The rebellion of September 11, 2001 represented the last rebellion at Kadesh, which produced the death of the leadership of Laodicean Adventism.

మూడవ దూత యొక్క ఉద్యమం 1844 అక్టోబర్ 22న వచ్చి చేరింది, కాని 1856 నుండి 1863 వరకు సాగిన ఏడు సంవత్సరాల తిరుగుబాటు వల్ల అది వాయిదా పడింది. మూడవ దూత రాక 2001 సెప్టెంబర్ 11న పునరావృతమైంది. 1863ను ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు కాదేశు వద్ద చేసిన మొదటి శిబిరావాసం మరియు పది గూఢచారుల తిరుగుబాటు ద్వారా రూపాత్మకంగా సూచింపబడింది, మరియు 2001 సెప్టెంబర్ 11ను ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు కాదేశు వద్ద చేసిన ఆఖరి శిబిరావాసం మరియు మోషే యొక్క తిరుగుబాటు ద్వారా రూపాత్మకంగా సూచింపబడింది. 1863లో జరిగిన తిరుగుబాటు, కాదేశు వద్ద జరిగిన మొదటి తిరుగుబాటును ప్రతినిధానించింది; దాని ఫలితంగా అరణ్యంలో మరణ తీర్పు వెలువడింది. 2001 సెప్టెంబర్ 11న జరిగిన తిరుగుబాటు, కాదేశు వద్ద జరిగిన ఆఖరి తిరుగుబాటును ప్రతినిధానించింది; దాని ఫలితంగా లయొదిక్య అడ్వెంటిజం నాయకత్వం మరణానికి దారి తీసింది.

The descent of the angel on August 11, 1840, which ushered in the movement of 1840 to 1844, which Sister White called a glorious manifestation of the power of God, typified September 11, 2001 and identified a glorious manifestation of the power of God.

1840 ఆగస్టు 11న జరిగిన దూత యొక్క అవతరణము, 1840 నుండి 1844 వరకు జరిగిన ఉద్యమమును ప్రవేశపెట్టినది, ఆ ఉద్యమమును సోదరి వైట్ దేవుని శక్తి యొక్క మహిమాన్విత ప్రకటనగా పిలిచారు, ఆ అవతరణము 2001 సెప్టెంబర్ 11కు రకముగా నిలిచి, దేవుని శక్తి యొక్క మహిమాన్విత ప్రకటనను గుర్తించింది.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.” The Great Controversy, 611.

> మూడవ దూత సందేశ ప్రకటనలో ఏకమయ్యే ఆ దూత తన మహిమచేత సమస్త భూమిని ప్రకాశింపజేయబోవును. ఇక్కడ విశ్వవ్యాప్త విస్తృతి కలిగిన, అపూర్వ శక్తి గల కార్యము ముందుగానే ప్రవచింపబడుచున్నది. 1840–44ల ఆడ్వెంట్ ఉద్యమము దేవుని శక్తి యొక్క మహిమాన్విత ప్రకటన అయెను; మొదటి దూత సందేశము లోకమంతట యున్న ప్రతి మిషనరి స్థావరమునకు చేర్చబడెను, మరియు కొన్ని దేశాలలో పదహారవ శతాబ్దపు సంస్కరణ నుండి ఏ దేశములోనూ దర్శింపబడని అత్యున్నత ధార్మిక ఆసక్తి కనబడెను; అయితే వీటన్నిటిని మూడవ దూత యొక్క అంతిమ హెచ్చరిక క్రింద ఉద్భవించబోవు మహాశక్తివంతమైన ఉద్యమము అధిగమించును. మహా వివాదము, 611.

The first arrival of the third angel on October 22, 1844 (the first Kadesh), was to finish the work, but God’s people chose to select a new leader and return to Egypt. By 1863, they had “rebuilt Jericho”, instead of participating in God’s work in bringing down the walls of Jericho. They were therefore cursed, with the death in the wilderness.

1844 అక్టోబరు 22న (మొదటి కాదేశ్) మూడవ దూత యొక్క తొలి ఆగమనం కార్యమును సమాప్తపరచుటకై జరిగినది; అయితే దేవుని ప్రజలు కొత్త నాయకుని ఎన్నుకొని ఈగుప్తుదేశమునకు తిరిగి వెళ్లుటను ఎంచుకున్నారు. 1863 నాటికి, యెరికో ప్రాకారములను కూల్చివేయుటలో దేవుని కార్యములో పాలుపంచుకొనుటకు బదులుగా, వారు "యెరికోను పునర్నిర్మించారు". కాబట్టి వారు అరణ్యంలో మరణమనే శాపమునకు గురయ్యారు.

> And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his firstborn, and in his youngest son shall he set up the gates of it. Joshua 6:26.

> ఆ సమయమందు యెహోషువ వారిని ప్రమాణముచేత బద్ధపరచి ఇలా చెప్పెను: యెహోవా సన్నిధిలో, లేచి ఈ యెరీఖో పట్టణమును కట్టువాడు శపించబడునుగాక; తన జ్యేష్ఠపుత్రుని మూలంగా దాని పునాది వేయును, తన కనిష్ఠపుత్రుని మూలంగా దాని ద్వారములను నెలకొల్పును. యెహోషువ 6:26.

As with ancient Israel at the first Kadesh, who had rejected the message of Joshua and Caleb, modern Israel’s rebellion at the first Kadesh (1863), brought upon them the curse of Joshua. When the third angel returned on September 11, 2001 (the last Kadesh), the final work in advance of God bringing down Jericho and its walls began.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు మొదటి కాదేశ్ యందు యెహోషువుని, కాలేబుని సందేశాన్ని తిరస్కరించినట్లే, ఆధునిక ఇశ్రాయేలు మొదటి కాదేశ్ (1863) యందు చేసిన తిరుగుబాటు వారిమీద యెహోషువ యొక్క శాపమును తెచ్చింది. మూడవ దూత 2001 సెప్టెంబర్ 11న (చివరి కాదేశ్) తిరిగి వచ్చినప్పుడు, దేవుడు యెరికోను దాని ప్రాకారములతో సహా కూలదోయుటకు పూర్వంగా జరుగు అంతిమ కార్యము ఆరంభమైంది.

October 22, 1844 marks the arrival of the third angel, and in so doing it marks the arrival of the soon-coming Sunday in the last days. 1863 marks the end of the testing period of the third angel that commenced on October 22, 1844. 1863 is therefore a symbol of the soon-coming Sunday law, for Jesus always represents the ending with the beginning. In 1863, the nation was divided into two classes, and so too, at the Sunday law, two classes will be manifested.

అక్టోబర్ 22, 1844 మూడవ దూత యొక్క ఆగమనాన్ని సూచించుచున్నది; అద్వారా, అది ఆఖరి దినములలో త్వరలో రానున్న ఆదివారపు ఆగమనాన్ని కూడ సూచించుచున్నది. 1863 సంవత్సరం, అక్టోబర్ 22, 1844 న ప్రారంభమైన మూడవ దూత యొక్క పరీక్షాకాలానికి సమాప్తిని సూచించుచున్నది. కాబట్టి 1863 త్వరలో రానున్న ఆదివారం చట్టానికి ఒక ప్రతీకము; ఎందుకనగా యేసు ఎల్లప్పుడును ఆదితోనే అంత్యమును ప్రతినిధీకరించును. 1863లో ఆ దేశము రెండు వర్గములుగా విభజింపబడెను; అలాగే, ఆదివారం చట్టము సమయమున రెండు వర్గములు ప్రత్యక్షమగును.

The testing period of the third angel in Millerite history began in 1844 and ended in 1863, and the beginning and ending, both marked the Sunday law of the last days. In the history between the beginning (1844) and the ending (1863), is the rebellion of the Millerite movement (1856). Thus, the period bears the signature of “Truth.” The return to Kadesh for the second time on September 11, 2001 marks the beginning of the testing process of the third angel, which concludes at the soon-coming Sunday law, as typified by 1863.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో మూడవ దూత యొక్క పరీక్షా కాలము 1844లో ఆరంభమై 1863లో ముగిసింది; ఆ ఆరంభమును గాని ముగింపును గాని రెండునూ అంత్యదినముల ఆదివార చట్టమును సూచించువైన గుర్తులై నిలిచాయి. ఆ ఆరంభము (1844) మరియు ముగింపు (1863) మధ్యనున్న చరిత్రలో, మిల్లరైట్ ఉద్యమము (1856) యొక్క తిరుగుబాటు యున్నది. కాబట్టి, ఆ కాలము "సత్యము" అనే సంతకాన్ని మోయుచున్నది. 2001 సెప్టెంబర్ 11న కాదేశ్‌కు రెండవసారి తిరిగి రావుట, మూడవ దూత యొక్క పరీక్షా ప్రక్రియ ఆరంభమును సూచిస్తుంది; అది సమీపంలోనే రానున్న ఆదివార చట్టమునందు, 1863చే ప్రతిరూపీకరింపబడినట్లుగా, సమాప్తమగును.

From that Sunday law until human probation closes, Jericho and its walls will be brought down, in agreement with the executive judgment upon the whore of Babylon that is represented in that history. Verse forty begins in 1798, and concludes at the soon-coming Sunday law in verse forty-one. The time of the end in 1798 represents the internal line of God’s church, beginning with the Millerites of the movement of the first angel through to the movement of the third angel and the one hundred and forty-four thousand. All in one verse.

ఆ ఆదివారం చట్టం నుంచీ మానవ కృపాకాలము మూసివేయబడే దాకా, యెరికోను దాని ప్రాకారములతో కూడి కూల్చివేయబడును; ఇది ఆ చరిత్రలో ప్రతినిధీకరించబడిన బబిలోను మహావ్యభిచారిణిపై జరిగే కార్యనిర్వాహక తీర్పుకు అనుగుణంగా ఉంటుంది. నలభై వ వచనం 1798 సంవత్సరంలో ఆరంభమై, నలభై ఒకటవ వచనములో పేర్కొనబడిన సమీపంలో రానున్న ఆదివారం చట్టం వద్ద ముగుస్తుంది. 1798లోని కాలాంత్యము దేవుని సంఘము యొక్క అంతర్గత రేఖను సూచిస్తుంది; అది మొదటి దూత సందేశ ఉద్యమంలోని మిల్లరైట్లతో ప్రారంభమై, మూడవ దూత సందేశ ఉద్యమం మరియు నూట నలభై నాలుగు వేల మంది వరకు విస్తరించును. ఇదంతా ఒకే వచనంలోనే.

The war between the king of the north that began with the ascendancy of the king of the south in 1798, was brought to a conclusion in 1989, when the king of the south was defeated by an alliance between the fifth and sixth kingdoms of Bible prophecy. The war of the king of the north and king of the south that began in 1798, was recognized by the Millerites as a warfare against Rome, which they saw as simply the two desolating powers of paganism and papalism. When the war ended in 1989, all three desolating powers were involved, and it marked the beginning of the prophetic illustration of those three powers leading the world to Armageddon, which is geographically represented in verse forty-five of Daniel eleven.

దక్షిణ రాజు 1798లో అధికారారోహణము పొందినప్పుడు ఆరంభమైన ఉత్తర రాజు మరియు దక్షిణ రాజు మధ్య యుద్ధము, బైబిలు ప్రవచనములలోని ఐదవ మరియు ఆరో రాజ్యముల కూటమి చేత దక్షిణ రాజు పరాజితుడైనప్పుడైన 1989లో ముగింపునకు చేర్చబడింది. 1798లో ఆరంభమైన ఉత్తర రాజు మరియు దక్షిణ రాజు యుద్ధమును మిల్లరిట్లు రోముపై యుద్ధంగా గుర్తించారు; రోమును వారు పేగనిజము మరియు పాపత్వము అనే రెండు నాశనకర శక్తుల సమిష్టిగా మాత్రమే చూశారు. 1989లో ఆ యుద్ధము ముగిసినప్పుడు, మూడు నాశనకర శక్తులన్నియు ఇందులో ప్రమేయపడినవి; మరియు అది ఆ మూడు శక్తులు లోకమును ఆర్మగెద్దోనునకు నడిపించుచున్నట్లుగా ప్రవచనాత్మక చిత్రణ ఆరంభమని సూచించింది; ఆ ఆర్మగెద్దోను దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయము నలభైయైదవ వచనములో భౌగోళికముగా ప్రతినిధీకరించబడింది.

Verses forty to forty-five identify the prophetic dynamics of the three powers bringing the pope to his end between the seas and the glorious holy mountain. Rightly understood, the prophetic history represented in verse forty-one, includes verses forty-one through forty-four.

నలభై నుండి నలభై ఐదు వరకు వచనాలు, సముద్రములకును మహిమాన్విత పరిశుద్ధ పర్వతమునకును మధ్యన పోప్‌ను అతని అంత్యానికి చేర్చే మూడు శక్తుల ప్రవచనాత్మక గతివిధానాలను గుర్తించుచున్నవి. సరియైన రీతిగా అర్థం చేసుకున్నపుడు, నలభై ఒకటవ వచనంలో ప్రతిపాదితమైన ప్రవచన చరిత్ర, నలభై ఒకటి నుండి నలభై నాలుగు వరకు వచనాలను ఆవరించుచున్నది.

Therefore, starting from the time of the end in 1989, with the second witness of 1798, identifying the beginning and ending of the war between the king of the south and the king of the north, verse forty-one through forty-four identifies the threefold union of a papacy whose deadly wound is healed, and verse forty-five is where she comes to her end. The verses, when approached from this perspective present a history that is external to God’s church, as is also represented by the relation between the seven seals and the seven churches in the book of Revelation.

కాబట్టి, 1989లోని అంత్యకాలం నుండి ప్రారంభించి, 1798 అనే రెండవ సాక్ష్యాన్ని కలిపి, దక్షిణ రాజు మరియు ఉత్తర రాజు మధ్య యుద్ధమునకు ఆరంభమును మరియు ముగింపును గుర్తించినపుడు, నలభై ఒకటి నుండి నలభై నాలుగు వచనాలు ప్రాణాంతక గాయం స్వస్థపరచబడిన పోపత్వముతో ఏర్పడిన త్రివిధ కూటమిని గుర్తించుచున్నవి; మరియు నలభై ఐదవ వచనములోనే ఆమెకు అంతము సంభవించును. ఈ దృక్కోణం నుండి వీటిని పరిశీలించినప్పుడు, ఈ వచనాలు దేవుని సంఘానికి బాహ్యమైన చరిత్రను ప్రతిపాదించుచున్నవి; ప్రకటన గ్రంథములోని ఏడు ముద్రలు మరియు ఏడు సంఘముల మధ్యనున్న సంబంధం ద్వారా కూడా సూచింపబడినట్లే.

The line of prophetic history represented by 1798 represents primarily the investigative judgment, and the line that begins at the same point in 1989 represents primarily the executive judgment. 1798 is primarily emphasizing the work of the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant, and 1989 is primarily emphasizing the work of the Elijah messenger.

1798తో సూచింపబడిన ప్రవచనీయ చరిత్రరేఖ ప్రధానంగా పరిశోధనా తీర్పును సూచిస్తుంది; అదే బిందువునుండి 1989లో ప్రారంభమయ్యే రేఖ ప్రధానంగా నిర్వాహక తీర్పును సూచిస్తుంది. 1798 ప్రధానంగా నిబంధన దూతకు మార్గమును సిద్ధపరచే దూతయొక్క కార్యానికి ప్రాధాన్యం ఇస్తుంది; 1989 ప్రధానంగా ఏలీయా దూతయొక్క కార్యానికి ప్రాధాన్యం ఇస్తుంది.

Starting from 1798, when the book of Daniel was unsealed, we have the increase of knowledge of the prophetic history where Christ leads His people into a covenant relationship that accomplishes the permanent combination of divinity with humanity. That last day covenant is identified repeatedly in the Scriptures.

దానియేలు గ్రంథముపై ముద్ర విప్పబడిన 1798 సంవత్సరము నుండి, క్రీస్తు తన ప్రజలను దైవత్వమును మానవత్వముతో శాశ్వత సంయోగము సాధించునట్లుగా ఒక నిబంధన సంబంధములోనికి నడిపించుచున్న ప్రవచనా చరిత్ర విషయమై జ్ఞానవృద్ధి కలుగుచున్నది. ఆ అంతిమ దినపు నిబంధన పవిత్ర గ్రంథములలో పునఃపునః గుర్తింపబడుచున్నది.

> Behold, the days come, saith the Lord, that I will make a new covenant with the house of Israel, and with the house of Judah: Not according to the covenant that I made with their fathers in the day that I took them by the hand to bring them out of the land of Egypt; which my covenant they brake, although I was an husband unto them, saith the Lord: But this shall be the covenant that I will make with the house of Israel; After those days, saith the Lord, I will put my law in their inward parts, and write it in their hearts; and will be their God, and they shall be my people. And they shall teach no more every man his neighbour, and every man his brother, saying, Know the Lord: for they shall all know me, from the least of them unto the greatest of them, saith the Lord: for I will forgive their iniquity, and I will remember their sin no more. Jeremiah 31:31–34.

> ఇదిగో, రాబోయే దినములు వచ్చుచున్నవని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు; అప్పుడు నేను ఇశ్రాయేలు ఇంటితోను యూదా ఇంటితోను కొత్త ఒడంబడిక చేయుదును. వారి పితరులతో, వారిని ఐగుప్తు దేశమునుండి వెలుపలికి తేవుటకై వారి చెయ్యి పట్టుకొనిన దినమున నేను చేసిన ఒడంబడిక ప్రకారము కాదు; ఆ నా ఒడంబడికను వారు భంగపరిచిరి, నేను వారియెడల భర్తనైయుండినను, యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు. కానీ ఇదే నేను ఇశ్రాయేలు ఇంటితో చేయు ఒడంబడిక: ఆ దినముల తరువాత, యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు, నేను నా ధర్మశాస్త్రమును వారి అంతరంగములలో ఉంచి, దానిని వారి హృదయములమీద వ్రాయుదును; నేను వారికి దేవుడనైయుందును, వారు నాకు ప్రజలైయుందురు. ఇకపై ప్రతివాడును తన పొరుగు వానికి, ప్రతివాడును తన సహోదరునికి, యెహోవాను తెలిసికొనుడని బోధింపరు; చిన్నవాని మొదలుకొని గొప్పవానివరకు అందరును నన్ను తెలిసికొందురు, యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు; ఏలయనగా వారి అధర్మమును నేను క్షమించెదను, వారి పాపమును ఇకమీదట జ్ఞాపకము చేసికొనను. యిర్మీయా 31:31-34.

All the prophets are identifying the last days, and the expression “last days,” in prophecy represents the time period of the judgment. The first angel arrived in 1798, at the time of the end, to announce the opening of the judgment in 1844, which is also the arrival of the last days. The last days, are Jeremiah’s “days” that will come, when God would “forgive” the “iniquity” and “no more remember” the sins of His people. That work is accomplished by Christ, as the High Priest in the antitypical day of atonement, during “the last days.”

సమస్త ప్రవక్తలును "చివరి దినములను" సూచిస్తున్నారు; అలాగే ప్రవచనములలో "చివరి దినములు" అనే పదప్రయోగము తీర్పు యొక్క కాలవ్యవధిని సూచించును. 1798లో, కాలాంత్యమందు, మొదటి దూత వచ్చి, 1844లో తీర్పు ఆరంభమగుటను ప్రకటించెను; అదే "చివరి దినముల" ఆగమనము. ఆ "చివరి దినములే" దేవుడు తన ప్రజల "అధర్మము"ను "క్షమించును" మరియు వారి పాపములను "ఇక మరి జ్ఞాపకము చేసికొనడు" అని యిర్మియా పేర్కొన్న వచ్చబోవు "దినములు". ఆ కార్యము, "చివరి దినముల"లో, ప్రతిరూప ప్రాయశ్చిత్త దినమున, మహాయాజకునిగా క్రీస్తు చేత సాధింపబడుచున్నది.

Had Millerite Adventism continued by faith to walk in the advancing light of the third angel which arrived on October 22, 1844, they would have already been in their eternal home with Jesus. This is what Jeremiah means when he says, “after those days.” “Those days” are the prophetic periods that led to, and concluded in, 1844. They are the “days” which Daniel chapter twelve references.

అక్టోబరు 22, 1844 న వచ్చిన మూడవ దూతయొక్క పురోగమించే వెలుగులో విశ్వాసముచేత నడుచుటను మిల్లరైట్ ఆడ్వెంటిజము కొనసాగించినయెడల, వారు ఇప్పటికే యేసుతో కూడ తమ నిత్య నివాసములో ఉండిపోయి ఉండేవారు. యిర్మియా “ఆ దినముల తరువాత” అని చెప్పినప్పుడు అతడు ఉద్దేశించినది ఇదే. ఆ “దినములు” 1844 సంవత్సరానికి దారితీసి, అందులో తుదముగిసిన ప్రవచన కాలములే. అవే దానియేలు పన్నెండో అధ్యాయం సూచించిన “దినములు.”

> But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:13.

> కాని నీవు అంతము వచ్చు వరకు నీ మార్గమున వెళ్లుము; ఎందుకనగా నీవు విశ్రాంతి పొందెదవు, దినముల అంత్యమున నీ వంతులో నిలుచెదవు. దానియేలు 12:13.

At the “end of the days,” or as Jeremiah says, “after those days,” Christ designed to put His law in the inward parts of His people and write His law upon the hearts. The inward parts being the lower nature, or as Paul calls it the flesh, and the heart being the higher nature. The covenant promises to give His people a new mind at conversion, and a new body at the Second Coming. Man fell with Adam, who was created in God’s image, and who was created with a higher nature and a lower nature. Christ’s covenant is to redeem mankind with their twofold nature from the curse of sin.

‘దినముల అంతమున’, లేదా యిర్మియా చెప్పినట్లు ‘ఆ దినముల తరువాత’, క్రీస్తు తన ధర్మశాస్త్రమును తన ప్రజల అంతర్యములలో ఉంచి, దానిని వారి హృదయములపై వ్రాయుటకు సంకల్పించెను. అంతర్యములు అధమ స్వభావమును సూచించును; పౌలు దానిని ‘మాంసము’ అని పిలుచును; హృదయం ఉన్నత స్వభావమును సూచించును. ఆ నిబంధన మార్పు సమయమున తన ప్రజలకు క్రొత్త మనస్సును, ద్వితీయాగమనమునందు క్రొత్త దేహమును అనుగ్రహించునని వాగ్దానముచేయును. మనిషి ఆదాముతోకూడ పతనమయ్యెను; దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడిన ఆదాము ఉన్నత స్వభావముతోను అధమ స్వభావముతోను సృష్టింపబడెను. క్రీస్తు నిబంధన వారి ద్వంద్వ స్వభావముతో కూడిన మనుష్యజాతిని పాపశాపమునుండి విమోచించుటకు యున్నది.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed. ‘In that day I will make a covenant for them with the beasts of the field, and with the fowls of heaven, and with the creeping things of the ground: and I will break the bow and the sword and the battle out of the earth, and I will make them to lie down safely. And I will betroth thee unto me forever; yea, I will betroth thee unto me in righteousness, and in judgment, and in loving-kindness, and in mercies. I will even betroth thee unto me in faithfulness; and thou shalt know the Lord.’

> ఈ భూమి చరిత్రయొక్క అంత్య దినములలో, తన ఆజ్ఞలను కాపాడుచున్న తన ప్రజలతో దేవుని నిబంధన పునరుద్ధరింపబడును. "ఆ దినమందు నేను వారికొరకు వనమృగములతోను, ఆకాశపు పక్షులతోను, భూమి మీద పాకుచు నడచు ప్రాణులతోను నిబంధన చేయుదును; విల్లును, ఖడ్గమును, యుద్ధమును భూమి నుండి తొలగించెదను; వారిని భద్రతతో నిర్భయముగా పడుకొనునట్లు చేయుదును. నేను నిన్ను నాతో నిత్యముగా నిశ్చయించెదను; అవును, నీతిలోను న్యాయములోను దయాదాక్షిణ్యంలోను కరుణలలోను నిన్ను నాతో నిశ్చయించెదను. విశ్వాస్యతలోను నేను నిన్ను నాతో నిశ్చయించెదను; అప్పుడు నీవు యెహోవాను తెలిసికొందువు."

> “‘And it shall come to pass in that day, I will hear, saith the Lord, I will hear the heavens, and they shall hear the earth; and the earth shall hear the corn, and the wine, and the oil; and they shall hear Jezreel. And I will sow her unto me in the earth; and I will have mercy upon her that had not obtained mercy; and I will say to them which were not my people, Thou art my people; and they shall say, Thou art my God.’ Hosea 2:14-23.

> 'ఆ దినమున ఇట్లు జరుగును: నేను స్పందించెదనని యెహోవా సెలవిచ్చును; నేను ఆకాశములకు స్పందించెదను, అవి భూమికి స్పందించును; భూమి ధాన్యమునకు, ద్రాక్షారసమునకు, నూనెకు స్పందించును; అవి యిజ్రెయేలుకు స్పందించును. నేను ఆమెను నా కొరకు భూమిలో విత్తెదను; కరుణ పొందని ఆమెపై నేను కరుణ చూపెదను; నా జనముకాని వారితో, మీరు నా జనమని నేను చెప్పెదను; వారు, నీవే మా దేవుడవని చెప్పుదురు.' హోషేయా 2:14-23.

> “‘In that day, . . . the remnant of Israel, and such as are escaped of the house of Jacob, . . . shall stay upon the Lord, the Holy One of Israel, in truth.’ Isaiah 10:20. From ‘every nation, and kindred, and tongue, and people’ there will be those who will gladly respond to the message, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come.’ They will turn from every idol that binds them to this earth, and will ‘worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ They will free themselves from every entanglement, and will stand before the world as monuments of God’s mercy. Obedient to every divine requirement, they will be recognized by angels and by men as those that ‘keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:6–7, 12.

> "ఆ దినమున, . . . ఇశ్రాయేలులో మిగిలినవారు, యాకోబు ఇంటివారిలో తప్పించుకున్నవారు, . . . సత్యమునందు ఇశ్రాయేలు పరిశుద్ధుడగు ప్రభువుపైనే ఆధారపడుదురు." యెషయా 10:20. ‘ప్రతి జాతి, వంశము, భాష, ప్రజల’లోనుండి ‘దేవుని భయపడుడి, ఆయనకు మహిమ అర్పించుడి; ఏలయనగా ఆయన తీర్పు సమయము వచ్చియున్నది’ అనే సందేశమునకు సంతోషపూర్వకముగా ప్రతిస్పందించువారు ఉండుదురు. వారు వారిని ఈ భూమికి బంధించుచున్న ప్రతి విగ్రహమునుండి మరలిపోవుదురు, మరియు ‘ఆకాశమును, భూమిని, సముద్రమును, జలస్రోతసులను సృష్టించిన వానిని ఆరాధించుదురు’. వారు ప్రతి చిక్కుముడి నుండీ తమ్మును విముక్తులనుగా చేసుకొని, లోకమునకు ముందర దేవుని కరుణయొక్క స్మారకస్తంభములై నిలిచియుందురు. ప్రతి దైవిక విధానమునకు విధేయులై, వారు దేవదూతలచేతను మనుష్యులచేతను ‘దేవుని ఆజ్ఞలను ఆచరించుచు, యేసు విశ్వాసమును గలవారు’ అని గుర్తింపబడుదురు. ప్రకటన గ్రంథము 14:6-7, 12.

> “‘Behold, the days come, saith the Lord, that the plowman shall overtake the reaper, and the treader of grapes him that soweth seed; and the mountains shall drop sweet wine, and all the hills shall melt. And I will bring again the captivity of my people of Israel, and they shall build the waste cities, and inhabit them; and they shall plant vineyards, and drink the wine thereof; they shall also make gardens, and eat the fruit of them. And I will plant them upon their land, and they shall no more be pulled up out of their land which I have given them, saith the Lord thy God. Amos 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

> 'యెహోవా సెలవిచ్చునదేమనగా, చూడుడి, దినములు వచ్చుచున్నవి; దున్నువాడు కోతకోయువానిని మించును, ద్రాక్షలను తొక్కువాడు విత్తనము విత్తువానిని మించును; కొండలు మధురమైన ద్రాక్షారసమును చిందించును, సమస్త గుట్టలు కరుగును. నేను నా ప్రజలైన ఇశ్రాయేలు చెరను మరల తిప్పుదును; వారు పాడుబడిన నగరములను కట్టుదురు, వాటిలో నివసించుదురు; వారు ద్రాక్షతోటలను నాటుదురు, వాటి ద్రాక్షారసమును త్రాగుదురు; వారు తోటలను ఏర్పరచుదురు, వాటి ఫలమును భుజించుదురు. వారిని వారి భూమియందు నేను నాటుదును; నేను వారికి ఇచ్చిన వారి భూమినుండి వారు ఇకను వేరుదేలబడరు, అని నీ దేవుడైన యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు. ఆమోసు 9:13-15.' రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, ఫిబ్రవరి 26, 1914.

When Jeremiah says “after those days,” the “days” that preceded the work represented by Christ suddenly coming to His temple to cleanse it, were the prophetic periods that ended in 1798 and 1844. The end of those prophetic days (periods), marked the forty-six years in which Christ erected the Millerite temple, and when He suddenly came on October 22, 1844 He was fulfilling Malachi chapter three, which He also fulfilled when He cleansed the temple at the beginning and ending of His ministry.

యెరెమియా “ఆ దినముల తరువాత” అని చెప్పినప్పుడు, క్రీస్తు తన ఆలయమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చి దానిని శుద్ధి చేయుటచేత సూచింపబడిన కార్యమునకు పూర్వముగా ఉన్న “దినములు” అనగా, 1798 మరియు 1844 లలో ముగిసిన ప్రవచన కాలములే. ఆ ప్రవచన దినముల (కాలముల) అంతము, క్రీస్తు మిల్లరైట్ ఆలయమును నిర్మించిన నలభై ఆరు సంవత్సరములను గుర్తించెను; మరియు ఆయన 1844 అక్టోబర్ 22న అకస్మాత్తుగా వచ్చినప్పుడు, ఆయన మలాకీ మూడవ అధ్యాయమును నెరవేర్చుచుండెను, దానిని ఆయన తన పరిచర్య ఆరంభమునను మరియు ముగింపునను ఆలయమును శుద్ధి చేసినప్పుడు కూడ నెరవేర్చెను.

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

> "ప్రపంచపు కొనుగోలుదారులను మరియు విక్రేతలను ఆలయములోనుండి తొలగించి దానిని శుభ్రపరచుచు, పాపపు కలుషతనుండి—ఆత్మను కలుషితం చేసే లోకీయ వాంఛలు, స్వార్థపు కామాలు, దుష్ట అలవాట్లు—హృదయాన్ని శుద్ధి చేయుటే తన దౌత్యమని యేసు ప్రకటించాడు. మలాకీ 3:1-3 ఉద్ధరించబడింది." ది డిజైర్ ఆఫ్ ఏజెస్, 161.

And “after those days,” Christ intended to cleanse the temple He had erected, which represented His work in cleansing the hearts of His people from the defilement of sin, or as Jeremiah states writing His law upon the hearts and inward parts.

మరియు "ఆ రోజుల తరువాత," క్రీస్తు తాను నిర్మించిన ఆలయమును శుద్ధి చేయుటకై సంకల్పించెను; అది పాపపు అపవిత్రతనుండి తన ప్రజల హృదయములను శుద్ధి చేయుటయందలి ఆయన కార్యమునకు ప్రతిరూపముగా నిలిచెను, లేదా యిర్మియా చెప్పినట్లు, తన ధర్మశాస్త్రమును హృదయములయందును అంతరంగములయందును లిఖించుటగా.

> For finding fault with them, he saith, Behold, the days come, saith the Lord, when I will make a new covenant with the house of Israel and with the house of Judah: Not according to the covenant that I made with their fathers in the day when I took them by the hand to lead them out of the land of Egypt; because they continued not in my covenant, and I regarded them not, saith the Lord. For this is the covenant that I will make with the house of Israel after those days, saith the Lord; I will put my laws into their mind, and write them in their hearts: and I will be to them a God, and they shall be to me a people. Hebrews 8:8–10.

> వారిలో దోషమును కనుగొని, ఆయన సెలవిచ్చునదేమనగా: ఇదిగో, దినములు రానున్నవి, ప్రభువు సెలవిచ్చునదేమనగా, నేను ఇశ్రాయేలు గృహముతోను యూదా గృహముతోను నూతన నిబంధన చేసెదను; నేను వారిని చేతిపట్టి ఈగుప్తు దేశమునుండి వెలుపలికి నడిపించిన దినమందు వారి పితరులతో చేసిన నిబంధన వలె కానేకాదు; ఏలయనగా వారు నా నిబంధనలో నిలిచిరాలేదు, అందుచేత నేను వారిని పరిగణింపలేదు, ప్రభువు సెలవిచ్చునదేమనగా. ఆ దినముల తరువాత నేను ఇశ్రాయేలు గృహముతో చేయు నిబంధన ఇదే, ప్రభువు సెలవిచ్చునదేమనగా: నా ధర్మాధేశములను వారి మనస్సులలో ఉంచి, వాటిని వారి హృదయములయందు వ్రాయుదును; నేను వారికి దేవుడనై యుందును, వారు నాకు జనముగా నుండుదురు. హెబ్రీయులకు 8:8-10.

The words “those days” were Daniel’s “end of the days,” that ended in 1798 and 1844. The line of the Protestant horn that begins in 1798, in verse forty of Daniel eleven, is emphasizing the covenant relationship which is established with the one hundred and forty-four thousand. The Hebrew word “lot” is a small stone that was used to determine one’s destiny. Daniel was told to go and rest (in death), until “the end of the days,” when, in 1844, the judgment would begin and his destiny would be determined.

“ఆ దినములు” అనే పదాలు, దానియేలు పేర్కొన్న “దినముల అంతము”కే సూచన; దాని సమాప్తి 1798లోను 1844లోను సంభవించింది. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం నలభై వచనములో, 1798లో ప్రారంభమయ్యే ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్మునిగూర్చిన వర్ణన, నూట నలభై నాలుగు వేలమందితో స్థాపించబడిన నిబంధన సంబంధాన్ని ప్రత్యేకంగా ఎత్తిచూపుచున్నది. హెబ్రీ భాషలోని “లాట్” అనే పదము, ఎవరి విధిని నిర్ణయించుటకు ఉపయోగింపబడిన ఒక చిన్న రాయి. దానియేలు “దినముల అంతము” వరకు వెళ్లి విశ్రాంతి పొందుమని (మరణములో) చెప్పబడెను; ఆ సమయమున, అనగా 1844లో, తీర్పు ఆరంభమగును, మరియు అతని విధి నిర్ణయింపబడును.

> But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:13.

> కాని నీవు అంతము వచ్చు వరకు నీ మార్గమున వెళ్లుము; ఎందుకనగా నీవు విశ్రాంతి పొందెదవు, దినముల అంత్యమున నీ వంతులో నిలుచెదవు. దానియేలు 12:13.

The “days” of the “end of the days,” represents the time prophecies which ended in 1844, for after then prophetic time would be no longer. The twenty-three hundred years, which was the marah vision, meaning the sudden appearance of Christ in His sanctuary then ended, and the twenty-five hundred and twenty years of the last indignation also ended, just as the days of the first indignation had ended at the time of the end in 1798. “After those days,” as referred to by Jeremiah, was thereafter addressed by Paul. Paul refers to Jeremiah’s “after those days,” twice, for Paul doesn’t simply address the covenant that was to be instituted “after those days,” but more importantly he is identifying the work of Christ as High Priest.

"దినముల అంత్యము"లోని "దినములు" అనేవి 1844లో ముగిసిన కాలప్రవచనములను సూచించుచున్నవి; ఎందుకనగా ఆ తరువాత ప్రవచనా కాలము ఇక ఉండదు. రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరములు, అవే "మరా" దర్శనము, అనగా ఆయన పరిశుద్ధస్థలమందు క్రీస్తు అకస్మాత్తుగా ప్రత్యక్షపడుటను సూచించేది, అప్పటితో సమాప్తమయ్యాయి; అలాగే అంతిమ ఆగ్రహమునకు సంబంధించిన రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరములు కూడ సమాప్తమయ్యాయి; ప్రథమ ఆగ్రహమున దినములు 1798లో కాలాంతమున ముగిసినట్లుగా. "ఆ దినముల తరువాత"ని యిర్మీయా ప్రస్తావించెను; దానిని ఆ తరువాత పౌలు ప్రస్తావించెను. పౌలు యిర్మీయా చెప్పిన "ఆ దినముల తరువాత"ను రెండుసార్లు సూచించుచున్నాడు; ఎందుకనగా పౌలు "ఆ దినముల తరువాత" స్థాపింపబడబోవు ఒడంబడికను మాత్రమె ప్రస్తావించుటలేదు, గాని ప్రధానంగా మహాయాజకునిగా క్రీస్తు కార్యమును గుర్తించుచున్నాడు.

> For by one offering he hath perfected forever them that are sanctified. Whereof the Holy Ghost also is a witness to us: for after that he had said before, This is the covenant that I will make with them after those days, saith the Lord, I will put my laws into their hearts, and in their minds will I write them; And their sins and iniquities will I remember no more. Now where remission of these is, there is no more offering for sin. Having therefore, brethren, boldness to enter into the holiest by the blood of Jesus, By a new and living way, which he hath consecrated for us, through the veil, that is to say, his flesh; And having an high priest over the house of God. Hebrews 10:14–21.

> ఒకే బలిచేత ఆయన పరిశుద్ధీకరింపబడుచున్నవారిని నిత్యమునకు సంపూర్ణులనుగాచేసెను. దానికి పరిశుద్ధాత్మయే మనకు సాక్షి; ఏలయనగా, ముందుగా ఆయన ఇలా సెలవిచ్చెను: "ఆ దినముల తరువాత నేను వారితో చేయబోవు నిబంధన ఇదే అని ప్రభువు సెలవిచ్చుచున్నాడు: నేను నా ధర్మశాస్త్రములను వారి హృదయములలో ఉంచెదను, వాటిని వారి మనస్సులమీద వ్రాయెదను; మరియు వారి పాపములను, వారి అధర్మకృత్యములను ఇకను నేను స్మరింపను." ఇప్పుడు, యివాటికి క్షమాపణ ఉన్నచోట, పాపమునిమిత్తము ఇకపై బలి లేదు. అందువలన, సహోదరులారా, యేసు రక్తముచేత అత్యంత పరిశుద్ధస్థలమునకు ప్రవేశించుటకు మనకు ధైర్యము కలదు, మనకొరకు ఆయన ప్రతిష్ఠించిన నూతనమును జీవమయిన మార్గముచేత, అనగా తెరయైన తన శరీరము ద్వారా; మరియు దేవుని ఇంటిమీదున్న మహాయాజకుణ్ణి మనము కలిగియున్నాము. హెబ్రీయులకు లేఖ 10:14-21.

The two hundred and twenty years that link the prophecy of the marah vision of Christ’s appearance, with the twenty-five-hundred and twenty year prophecy of the chazon vision of prophetic history, ties together, or links the beginning of those two prophetic periods, with a symbolic link that represents the combination of humanity with divinity, which is the work Christ accomplishes in the cleansing that occurs during the movement of the third angel, and results in the covenant He makes with the one hundred and forty-four thousand.

క్రీస్తు ప్రత్యక్షమునకు సంబంధించిన మారా దర్శనపు ప్రవచనమును, ప్రవచన చరిత్రకు సంబంధించిన ఖజోన్ దర్శనపు రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరాల ప్రవచనముతో అనుసంధానించు రెండు వందల ఇరవై సంవత్సరాలు, ఆ రెండు ప్రవచనకాలాల ఆరంభాలను, మానవత్వము దైవత్వముతో కలిసిన కలయికను సూచించు ప్రతీకాత్మక బంధముచే, పరస్పరం అనుసంధానించును; ఆ కలయికయే, మూడవ దూత యొక్క ఉద్యమము జరుగుచున్న సమయమున సంభవించు శుద్ధీకరణములో క్రీస్తు నెరవేర్చు కార్యమై, అంతిమముగా ఆయన ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందితో చేసెడు నిబంధనకు దారి తీస్తుంది.

The vision of the chazon, that illustrates the trampling down of the temple, is the vision of humanity that has been trampled down by sin, since the rebellion of Adam in the Garden of Eden; and the vision of the marah, that illustrates Christ work of restoring and cleansing the temple were both fulfilled on October 22, 1844. There are two twenty-five-hundred and twenty year prophecies of God’s indignation, that represent the trampling down of the host and the sanctuary.

ఆలయము తొక్కివేయబడుటను చిత్రించే హజోన్ దర్శనము, ఏదెన్ తోటలో ఆదాము చేసిన తిరుగుబాటునాటి నుండి పాపముచేత తొక్కివేయబడియున్న మానవజాతికి సంబంధించిన దర్శనమే; అలాగే, ఆలయాన్ని పునఃస్థాపించి శుద్ధీకరించుటలో క్రీస్తు కార్యమును చిత్రించే మారాహ్ దర్శనము—ఇవిరెండూ 1844 అక్టోబరు 22న నెరవేరినవి. దేవుని ఆగ్రహమునకు సంబంధించిన, సైన్యమును మరియు పరిశుద్ధస్థలమును తొక్కివేయబడుటను ప్రతినిధించే 2520 సంవత్సరాల రెండు ప్రవచనములు ఉన్నాయి.

Both of those prophecies represent the trampling down of humanity, that is to be restored by the vision of the marah. Those two indignations of God against His people represent the indignation upon fallen mankind, that would only be rescued and restored by the work of Christ in rebuilding and cleansing the fallen temple.

ఆ రెండు ప్రవచనములు మానవజాతి త్రొక్కివేతను సూచించుచున్నవి; ఆ మానవజాతి marah అనే దర్శనముచేత పునరుద్ధరింపబడబోవుచున్నది. ఆయన ప్రజలపై దేవుని ఆ రెండు ఆగ్రహములు పతిత మానవజాతిపైనున్న ఆగ్రహమును సూచించుచున్నవి; ఆ పతిత మానవజాతి కేవలం క్రీస్తు యొక్క కార్యముచేత—పతిత ఆలయమును పునర్నిర్మించి శుద్ధి చేయుటలో—రక్షింపబడి పునరుద్ధరింపబడును.

The two indignations represent the higher nature and lower nature of mankind. At the fall of Adam, the lower nature took the supremacy over the higher nature, and Christ’s design for men was that the higher nature ruled over the lower nature. At the fall of Adam, the higher nature fell to the lusts of the lower nature, and God’s design was reversed. This is what is meant by biblical “conversion.” To be converted means to have the higher nature restored to its ruling position over the lower nature. To convert is to reverse, or turn upside down.

ఆ రెండు ఆగ్రహాలు మానవజాతి యొక్క ఉన్నత స్వభావమును మరియు అధమ స్వభావమును సూచించుచున్నవి. ఆదాము పతన సమయమున, అధమ స్వభావము ఉన్నత స్వభావముమీద ఆధిపత్యమును పొందెను; అయితే మనుష్యుల విషయమై క్రీస్తు సంకల్పము యేమనగా, ఉన్నత స్వభావమే అధమ స్వభావముమీద పరిపాలించుట. ఆదాము పతనమందు, ఉన్నత స్వభావము అధమ స్వభావపు వాంఛలకు లోనై పతనమై, దేవుని సంకల్పము తలక్రిందులయ్యెను. బైబిలులో చెప్పబడిన "పరివర్తనము" యనబడునది ఇదే. పరివర్తితుడగుట అనగా ఉన్నత స్వభావమును అధమ స్వభావముపై తన పాలనా స్థానమునకు పునఃస్థాపించబడుట. పరివర్తింపజేయుట అనగా విపరీతపరచుట, లేదా తలక్రిందులుచేయుట.

The first indignation against the northern kingdom, was the indignation against the lower nature who subjugated the higher nature at the fall. That indignation came first, for Christ took up the work of redemption right where it first began, and it began with the lust of the lower nature, which was the lust of appetite. Christ began His work with forty days of fasting.

ఉత్తర రాజ్యంపై తొలి ఆగ్రహము అనగా, పతన సమయంలో ఉన్నత స్వభావమును వశపరచిన హీన స్వభావముపై ఆగ్రహమే. ఆ ఆగ్రహమే ముందుగా వచ్చెను; ఎందుకనగా విమోచనకార్యమును క్రీస్తు అది మొదలైన అచ్చటనే స్వీకరించెను, మరియు అది హీన స్వభావమునకు సంబంధించిన వాంఛతోనే ఆరంభమైంది; ఆ వాంఛ ఆహారాభిలాషయే. క్రీస్తు తన కార్యమును నలభై దినముల ఉపవాసముతో ఆరంభించెను.

> “Christ knew that in order to successfully carry forward the plan of salvation He must commence the work of redeeming man just where the ruin began. Adam fell by the indulgence of appetite. In order to impress upon man his obligations to obey the law of God, Christ began His work of redemption by reforming the physical habits of man. The declension in virtue and the degeneracy of the race are chiefly attributable to the indulgence of perverted appetite.” Testimonies, volume 3, 486.

> క్రీస్తు తెలిసికొనెను: రక్షణ ప్రణాళికను విజయవంతంగా ముందుకు తీసుకుపోవుటకై, నాశనం ఆరంభమైన అచ్చటనే మనుష్యుని విమోచన కార్యాన్ని ప్రారంభించవలెనని. ఆహార వాంఛను లాలించి తృప్తిపర్చుటచేత ఆదాము పతనమయ్యెను. దేవుని ధర్మశాస్త్రానికి విధేయులగుటయందలి తన కర్తవ్యాలను మనుష్యుని మనస్సులో గాఢముగా ముద్రించుటకై, క్రీస్తు తన విమోచన కార్యాన్ని మనుష్యుని శారీరక అలవాట్లను సంస్కరించుటతో ఆరంభించెను. సద్గుణాలలో అవనతియు, మానవజాతి యొక్క క్షీణతయు ప్రధానంగా వికృత ఆహార వాంఛను లాలించుటకే ఆపాదింపదగినవై యున్నవి. టెస్టిమోనీస్, ఖండము 3, 486.

The second indignation was against the higher nature, represented by the southern kingdom, where Jerusalem is located, which is the city which God chose to place His name. On October 22, 1844 the work Christ intended to do, and the work which He is now accomplishing, is represented by Ezekiel’s two sticks.

యెరూషలేము స్థితియై యున్న దక్షిణ రాజ్యముచేత ప్రతినిధీకరించబడిన ఉన్నత స్వరూపమునకు ద్వితీయ ఆగ్రహము వ్యతిరేకముగా ఉండెను; యెరూషలేము దేవుడు తన నామమును ఉంచుటకై ఎన్నుకొనిన పట్టణము. 1844 అక్టోబర్ 22 నాడు క్రీస్తు చేయుటకు సంకల్పించిన కార్యము, అలాగే ఆయన ఇప్పుడు నెరవేర్చుచున్న కార్యము, యెహెజ్కేలు యొక్క రెండు కఱ్ఱలచేత ప్రతినిధీకరించబడుచున్నవి.

When Ezekiel’s two sticks are joined together into one stick forever, it is identifying the covenant where Christ removes sin from His people forever, and the higher and lower natures are returned to the proper hierarchical structure, and men are once again whole. In the unconverted state, the lower nature of man, represented by the first indignation, ruled over the higher nature of man represented by the last indignation. Thus, the first indignation was against the northern kingdom, which was geographically “above” the southern kingdom.

యెహెజ్కేలు యొక్క రెండు దండములు నిత్యమునకు ఒక దండముగా కలుపబడినప్పుడు, అది క్రీస్తు తన ప్రజల నుండి పాపమును నిత్యమునకు తొలగించు నిబంధనను సూచిస్తుంది, మరియు ఉన్నత స్వభావము, అధమ స్వభావము తగు శ్రేణీక్రమములో తిరిగి స్థాపింపబడి, మనుష్యులు మరల సంపూర్ణులగుదురు. మనస్సుమార్పు పొందని స్థితిలో, మొదటి ఆగ్రహముచేత సూచింపబడిన మానవుని అధమ స్వభావము, చివరి ఆగ్రహముచేత సూచింపబడిన మానవుని ఉన్నత స్వభావముమీద ఆధిపత్యము వహించెను. అట్లు, మొదటి ఆగ్రహము ఉత్తర రాజ్యముమీద నుండెను; అది భౌగోళికముగా దక్షిణ రాజ్యమునకు "పైన" ఉన్నది.

The two hundred and twenty years that links the two visions of the marah and chazon with divinity and humanity, in their mutual beginnings, both come together into one stick when Christ finalizes the work of the third angel with the one hundred and forty-four thousand. It is the prophecy of the last indignation against the southern kingdom that is joined with the prophecy of the appearance in 1844, for the covenant provides a new mind at conversion, but the new body (the northern kingdom) is only restored at the second coming in a twinkling of an eye.

దైవత్వము, మానవత్వముల పరస్పర ఆరంభకాలమందు మారెహ్ మరియు హజోన్ అనే రెండు దర్శనాలను అనుసంధానించే రెండు వందల ఇరవై సంవత్సరములు, క్రీస్తు నూట నలభై నాలుగు వేలమందితో కలిసి మూడవ దూతయొక్క కార్యాన్ని సంపూర్ణపరచినప్పుడు, అవి రెండూ ఒక దండముగా ఏకమగును. అది దక్షిణ రాజ్యంపై అంతిమ ఆగ్రహము గురించిన ప్రవచనము, 1844లోని ప్రత్యక్షత గురించిన ప్రవచనముతో కలిసియున్నది; ఏనెననగా, ఒడంబడిక పరివర్తన సమయంలో నూతన మనస్సును అనుగ్రహించును, అయితే నూతన దేహము (ఉత్తర రాజ్యం) మాత్రం రెండవ రాకడలో కంటితుడుపులోనే పునరుద్ధరింపబడును.

Verse forty of Daniel eleven, identifies both time’s of the ends, and in so doing emphasizes an internal and external line of prophetic history during the history of the earth beast of Revelation chapter thirteen. The truths that are unsealed in the verse represent both the internal and external lines of truth which Christ came to identify and accomplish within His people. The truth that humanity combined with divinity, does not sin, is represented in the light connected with the effect of the unsealing of knowledge, and represents the internal truth of God’s people in the last days. The light represented by the warfare between the powers that lead the world to Armageddon is the external truth of God’s people in the last days.

దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయం నలభయ్యవ వచనం, అంత్యకాలపు రెండు సమయములను గుర్తించి సూచించుచు, అట్టి క్రియచేత ప్రకటన గ్రంథము పదమూడవ అధ్యాయంలోని భూమి నుండి లేచిన మృగముని చరిత్ర అంతటా ప్రవచన చరిత్రకు చెందిన అంతర్గత, బాహ్య రేఖలను ప్రధానపరచుతుంది. ఆ వచనములో ముద్ర విప్పబడిన సత్యములు, క్రీస్తు తన జనులలో గుర్తించి నెరవేర్చుటకు వచ్చిన అంతర్గతమును బాహ్యమును అయిన సత్యరేఖల రెండింటినీ ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నవి. మానవత్వము దైవత్వముతో ఐక్యమైనప్పుడు పాపము చేయదు అన్న సత్యము, జ్ఞానమునకు ముద్ర విప్పబడుట వలన కలిగే ప్రభావముతో అనుబంధమైన వెలుగులో ప్రతిఫలింపబడినది; అది అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజల అంతర్గత సత్యమును సూచించుచున్నది. లోకమును ఆర్మగెద్దోనుకు నడిపించు శక్తుల మధ్య జరిగే యుద్ధముచేత ప్రతినిధ్యం చేయబడిన వెలుగు, అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజల బాహ్య సత్యమై యున్నది.

We will continue this study in the next article.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

> The word of the Lord came again unto me, saying, Moreover, thou son of man, take thee one stick, and write upon it, For Judah, and for the children of Israel his companions: then take another stick, and write upon it, For Joseph, the stick of Ephraim, and for all the house of Israel his companions: And join them one to another into one stick; and they shall become one in thine hand. And when the children of thy people shall speak unto thee, saying, Wilt thou not shew us what thou meanest by these? Say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the stick of Joseph, which is in the hand of Ephraim, and the tribes of Israel his fellows, and will put them with him, even with the stick of Judah, and make them one stick, and they shall be one in mine hand. And the sticks whereon thou writest shall be in thine hand before their eyes. And say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the children of Israel from among the heathen, whither they be gone, and will gather them on every side, and bring them into their own land: And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwellingplaces, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children for ever: and my servant David shall be their prince forever. Moreover I will make a covenant of peace with them; it shall be an everlasting covenant with them: and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore. My tabernacle also shall be with them: yea, I will be their God, and they shall be my people. And the heathen shall know that I the Lord do sanctify Israel, when my sanctuary shall be in the midst of them for evermore. Ezekiel 37:15–28.

> యెహోవా వాక్యము మరల నాకు వచ్చి సెలవిచ్చెను: ఇంకా, మనుష్యకుమారుడా, నీకోసము ఒక దండను తీసికొని దానిమీద ‘యూదాకు, అతని సహచరులైన ఇశ్రాయేలు సంతానానికి’ అని వ్రాయుము; తరువాత మరియొక దండను తీసికొని దానిమీద ‘యోసేపుకు—అనగా ఎఫ్రాయిము దండకు—అతని సహచరులైన ఇశ్రాయేలు ఇంటి సమస్తమునకును’ అని వ్రాయుము. ఆ తరువాత వాటిని పరస్పరం కలిపి ఒక దండగా చేయుము; అవి నీ చేతిలో ఒక్కటిగా అవును. నీ ప్రజల కుమారులు నీతో మాటలాడి, ‘ఇవి ద్వారా నీవు ఏమి అర్థపరచుచున్నావో మాకు తెలియజేయవా?’ అని చెప్పునప్పుడు, వారికి ఇట్లనుము: ప్రభు యెహోవా ఇట్లనుచున్నాడు—ఇదిగో, ఎఫ్రాయిము చేతిలోనున్న యోసేపు దండయును, అతని తోడుదారులైన ఇశ్రాయేలు గోత్రములనును నేనుతీసుకొని, వాటిని అతనితోకూడ—యూదా దండతో కూడ—ఏకపరచి, ఒక దండగా చేయుదును; అవి నా చేతిలో ఏకముగా నుండును. నీవు వ్రాసిన ఆ దండలు వారి కళ్లయెదుట నీ చేతిలో నుండును. వారితో ఇట్లనుము: ప్రభు యెహోవా ఇట్లనుచున్నాడు—ఇదిగో, వారు వెళ్లిపోయిన అన్యజనుల మధ్యనుండి ఇశ్రాయేలు సంతానమును నేను తీసుకొని, వారిని సమస్త ప్రక్కల నుండి సమకూర్చి, వారి స్వదేశమునకు తేగలను. దేశమందు, ఇశ్రాయేలు పర్వతములమీద, వారిని ఒకే జనముగా చేయుదును; వారందరికిమీద ఒక రాజు రాజై యుండును; ఇకమీదట వారు రెండు జనములుగా ఉండరు; ఇకమీదట వారు రెండుగ రాజ్యములై విభజింపబడరే. ఇకపై వారు తమ విగ్రహములతోనైనను, తమ అసహ్యకర విషయములతోనైనను, తమ అతిక్రమములలో ఏదిచేతనైనను తమ్మును అపవిత్రపరచుకొనరు; అయితే వారు పాపము చేసిన వారి సమస్త నివాసస్థలములనుండి వారిని నేను రక్షించి, వారిని శుద్ధిపరచెదను; అప్పుడు వారు నా ప్రజలై యుందురు, నేను వారి దేవుడనై యుందును. నా దాసుడైన దావీదు వారిమీద రాజై యుండును; వారందరికిని ఒకే కాపరి నుండును; వారు నా న్యాయప్రకారములలో నడచి, నా కట్టడలను గైకొని, అవి ఆచరించుదురు. మీ పితరులు నివసించిన, నా దాసుడైన యాకోబుకు నేను ఇచ్చిన దేశములో వారు నివసించుదురు; వారు, వారి పిల్లలు, వారి పిల్లల పిల్లలు నిత్యము దానిలోనే నివసించుదురు; నా దాసుడైన దావీదును నిత్యము వారికి అధిపతియై యుండును. మరియూ వారితో నేను శాంతి నిబంధన చేసెదను; అది వారితో నిత్య నిబంధనగానుండును; వారిని స్థాపించి, వారిని విస్తరింపజేసి, నా పరిశుద్ధస్థలమును వారి మధ్య నిత్యము స్థాపించెదను. నా గుడారమును కూడ వారితో ఉండజేయుదును; అవును, నేను వారి దేవుడనై యుందును, వారు నా ప్రజలై యుందురు. నా పరిశుద్ధస్థలము వారి మధ్య నిత్యము నుండునప్పుడు, నేను యెహోవానై ఇశ్రాయేలును పరిశుద్ధపరచుచున్నానని అన్యజనులు తెల్సికొందురు. యెహెజ్కేలు 37:15-28.

Back to Articles