Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Five

దానియేలు గ్రంథము — సంఖ్య ముప్పై ఐదు

Unveiling the Prophetic Framework: William Miller’s Insight and the Three Desolating Powers Leading to Armageddon

ప్రవచనాత్మక చట్ర ఆవిష్కరణ: విలియం మిల్లర్ యొక్క అవగాహన మరియు అర్మగెద్దోనికి దారితీయు మూడు ఉజ్జీనం చేసే శక్తులు

Author

Jeff Pippenger

Published

December 30, 2023

Formats

PDF
Word

At the “time of the end,” in 1798, the book of Daniel, and more specifically the vision represented by the Ulai River was unsealed. The vision announced the starting of the investigative judgment on October 22, 1844. The verse that became the foundation for that truth is Daniel chapter eight, and verse fourteen. William Miller, the messenger chosen to recognize the unsealing of the message, never fully understood all the truths associated with the vision, but he did fulfill the work which was given to him.

‘కాలాంత్యములో’, 1798లో, దానియేలు గ్రంథము—ముఖ్యముగా ఉలై నదితో సూచింపబడిన దర్శనము—ముద్ర విప్పబడెను. ఆ దర్శనము 1844 అక్టోబరు 22న పరిశోధన తీర్పు ఆరంభమును ప్రకటించింది. ఆ సత్యమునకు పునాది అయిన వాక్యము దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం, పద్నాలుగవ వచనము. సందేశమునకు ముద్ర విప్పబడుటను గ్రహించుటకై ఎన్నుకోబడిన సందేశవాహకుడైన విలియం మిల్లర్, ఆ దర్శనముతో సంబంధించియున్న సమస్త సత్యములను సంపూర్ణముగా గ్రహింపలేదు; అయితే ఆయనకు అప్పగింపబడిన కర్తవ్యమును ఆయన నెరవేర్చెను.

As Miller began his study of the prophetic word, he came to understand certain rules of prophetic interpretation that were identified and established within the Bible. Those rules became encoded and identified as William Miller’s Rules of Interpretation. Those rules are endorsed by inspiration and identified as the rules that will be used by those who announce the starting of the executive judgment at the Sunday law. Miller testified that he began his study of the Bible at the beginning of the Bible and only proceeded onward as he understood what he was then considering. From this approach it is easy to see why the first time-prophecy Miller recognized, that had bearing upon the message he was to identify as being fulfilled in 1844, was the “seven times” of Leviticus twenty-six.

మిల్లర్ ప్రవచన వాక్యమున అధ్యయనమును ఆరంభించినప్పుడు, బైబిలులోనే గుర్తింపబడి స్థాపించబడిన ప్రవచన వ్యాఖ్యాన నియమములను ఆయన అవగతంచేసెను. ఆ నియమములు క్రోడీకరించబడి ‘విలియం మిల్లర్ వ్యాఖ్యాన నియమములు’ అని ప్రసిద్ధి పొందినవి. ఆ నియమములు దివ్య ప్రేరణచేత ఆమోదింపబడి, ఆదివార చట్ట సమయమున కార్యనిర్వాహక తీర్పు ఆరంభమును ప్రకటించువారు వినియోగించు నియమములుగా గుర్తించబడ్డవి. మిల్లర్ సాక్ష్యమిచ్చెను యేమనగా, తాను బైబిలు ఆరంభమునుండే అధ్యయనమును ప్రారంభించి, అప్పటికి పరిశీలించుచున్న విషయమును గ్రహించినకొలదే ముందుకు సాగెను. ఈ విధానము దృష్ట్యా, ఆయన 1844లో నెరవేరినదిగా తాను గుర్తించబోవు సందేశముతో సంబంధమున్న మొదటి కాల-ప్రవచనము, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములోని ‘ఏడు సార్లు’నే యని సులభముగా గ్రహింపబడును.

Inspiration informs us that the angel Gabriel, along with other holy angels, directed the mind of Miller, just as Gabriel had directed the minds of Daniel, John the revelator and all the prophets of the Bible, for Gabriel had been given the job that Satan forfeited. Gabriel’s job was represented in Satan’s first name, Lucifer, which means light bearer. Gabriel brought the prophetic light to Miller, and in obedience to the light he presented the message that announced the opening of the investigative judgment on October 22, 1844.

దివ్య ప్రేరణ మనకు తెలియజేయునదేమనగా, ఇతర పరిశుద్ధ దూతలతో కలిసి దూత గాబ్రియేలు మిల్లర్ యొక్క మనస్సును దారితీసెను; గాబ్రియేలు దానియేలు, ప్రకటనకర్త యోహాను, మరియు బైబిలు యొక్క సమస్త ప్రవక్తల మనస్సులను దారితీసినట్లే. ఎందుకనగా శతాను కోల్పోయిన బాధ్యత గాబ్రియేలకు అప్పగించబడినది. గాబ్రియేలు యొక్క ఆ బాధ్యత శతాను తొలి నామమైన లూసిఫర్‌లో, దాని అర్థం వెలుగు వాహకుడు, సూచింపబడినది. గాబ్రియేలు మిల్లర్‌కు ప్రవచన వెలుగును అందించెను; ఆ వెలుగుకు విధేయుడై ఆయన 1844 అక్టోబర్ 22న పరిశోధన తీర్పు ఆరంభమును తెలియజేసిన సందేశాన్ని ప్రకటించెను.

Hindsight allows those who wish to understand the work of William Miller, to recognize that he was given certain insights to the prophetic word that became keys for his work of assembling the message of the approaching judgment. One of those keys was his recognition that a day represented a year in prophetic application. Another was a prophetic structure which he employed to place and align the lines of prophecy he discovered. That structure was based upon the two satanic powers that brought desolation to God’s people and God’s sanctuary. All of Miller’s discoveries were placed upon the prophetic structure that represented the history of paganism followed by papalism that consecutively trampled down both God’s sanctuary and God’s people from the time of ancient Israel, until the Second coming of Christ.

పునర్విమర్శ దృష్టి, విలియం మిల్లర్ యొక్క కార్యాన్ని గ్రహించదలచిన వారికి, ఆయనకు ప్రవచన వాక్యమునందు కొన్ని ప్రత్యేక అంతర్దృష్టులు ప్రసాదించబడినవనీ, అవి సమీపిస్తున్న తీర్పు గురించిన సందేశాన్ని సమన్వయపరచే ఆయన కార్యానికి కీలకములైయినవనీ గుర్తించుటకు వీలు కల్పిస్తుంది. ఆ కీలకములలో ఒకటి, ప్రవచన అన్వయంలో ఒక దినము ఒక సంవత్సరాన్ని సూచించుననే ఆయన గుర్తింపు. మరో కీలకం, తాను కనుగొన్న ప్రవచన రేఖలను స్థానపరచి సరిపోల్చుటకు ఆయన ఉపయోగించిన ఒక ప్రవచన నిర్మాణము. ఆ నిర్మాణము, దేవుని ప్రజలకును దేవుని పరిశుద్ధస్థలానికును వినాశనాన్ని కలుగజేసిన రెండు శైతానిక అధికారములపై ఆధారపడి ఉంది. మిల్లర్ చేసిన సమస్త కనుగొనుకలు, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు కాలమునుండి క్రీస్తు ద్వితీయాగమనము వరకు దేవుని పరిశుద్ధస్థలమును మరియు దేవుని ప్రజలను వరుసగా తొక్కివేసిన పేగనత్వము, దాని తరువాత వచ్చిన పాపత్వము అనే చరిత్రను ప్రతినిధానం చేసిన ఆ ప్రవచన నిర్మాణంపై అమర్చబడ్డవి.

That prophetic structure allowed him to accurately identify every truth needed to establish October 22, 1844, as the opening of the judgment. But that truth was limited, for he could not see the third persecuting power that followed paganism and papalism in prophetic history. It was not necessary for him to see that truth, for his work was to announce October 22, 1844, and the light of the third persecuting power would be unsealed after that date.

ఆ ప్రవచన నిర్మాణం, తీర్పు ప్రారంభమని అక్టోబర్ 22, 1844ను స్థాపించుటకు అవసరమైన ప్రతి సత్యాన్ని ఆయన ఖచ్చితంగా గుర్తించేందుకు వీలు కల్పించింది. అయితే ఆ సత్యానికి పరిమితి ఉండేది; ఎందుకంటే ప్రవచన చరిత్రలో పేగనిజం మరియు పాపల్‌వాదం తరువాత వచ్చిన మూడవ హింసక శక్తిని ఆయన గ్రహించలేకపోయాడు. ఆ సత్యాన్ని ఆయన చూడవలసిన అవసరం లేదు; ఎందుకంటే ఆయన కార్యము అక్టోబర్ 22, 1844ను ప్రకటించుట, మరియు ఆ తేదీ తరువాత మూడవ హింసక శక్తి గురించిన వెలుగు ముద్ర విప్పబడును.

In connection with aligning his prophetic understandings upon a structure of the two desolating powers of pagan Rome, followed by papal Rome, was his understanding that the word translated as “the daily,” in the book of Daniel, was a symbol of paganism, and or, pagan Rome. The word “tamid” translated as “the daily” is employed by Daniel five times. It is always used in conjunction with a symbol that Miller correctly understood to represent the papacy. The symbol of the papacy that always occurs in connection with “the daily,” is represented with two symbols. Either way, the two symbols of the papal power, both identify the papacy, yet none-the-less, when Daniel employed the word “tamid” that is translated as “the daily,” it was always used with and before the symbol of the papacy. Miller’s understanding that “the daily,” in the book of Daniel, became the foundation of the structure he saw that was based upon the two desolating powers of paganism followed by papalism. Miller’s identification of “the daily,” as paganism in the book of Daniel was destined to become a giant controversy within Adventism, beginning in Adventism’s second generation, which began in 1888.

పౌరాణిక రోమునది, దాని తరువాత పాపసత్వ రోమునది అయిన రెండు నాశనకర శక్తుల నిర్మాణముతో తన ప్రవచన అవగాహనలను సరిచేయుచుండగా, దానియేలు గ్రంథమందలి "the daily" గా అనువదింపబడిన "tamid" అనే పదము పౌరాణికత్వమునకు, లేదా పౌరాణిక రోమునకే, సంకేతమని అతని అవగాహనయుండెను. "tamid" అనే పదమును దానియేలు ఐదుసార్లు ప్రయోగించెను. ఆ పదము ఎల్లప్పుడును, పాపసత్వమును సూచించునని మిల్లర్ సముచితముగా గ్రహించిన ఒక సంకేతముతో సహితముగా వాడబడెను. "the daily" తో సంబంధముగా ప్రత్యక్షమయ్యే పాపసత్వమునకు సంబంధించిన సంకేతము రెండు రూపసంకేతములలో ప్రతినిధీకరింపబడును. ఏ రూపములోనైనను, పాపాధికార శక్తిని సూచించు ఆ రెండు సంకేతములిద్దరూ పాపసత్వాన్నే గుర్తించును; అయినప్పటికీ, దానియేలు "the daily" గా అనువదింపబడిన "tamid" పదమును ప్రయోగించిన ప్రతిసారి అది పాపసత్వ సంకేతముతో కలిసి, దాని కంటే ముందుగా ప్రత్యక్షమగుచుండెను. దానియేలు గ్రంథములోని "the daily" గూర్చి మిల్లర్ కలిగిన ఈ అవగాహన, పౌరాణికత్వముననంతరం పాపసత్వమనే రెండు నాశనకర శక్తులమీద ఆధారపడిన నిర్మాణమునకు అతడు గ్రహించిన పునాదిగా నిలిచెను. దానియేలు గ్రంథములోని "the daily" ను పౌరాణికత్వముగా మిల్లర్ గుర్తింపజేయుట, 1888లో ఆరంభమైన అడ్వెంటిజము యొక్క రెండవ తరముతో మొదలై, అడ్వెంటిజము అంతర్గతముగా ఒక మహత్తర వివాదముగా పరిణమించుటకు విధిగా ఏర్పడినది.

The first prophetic truth Miller discovered that was a component of the understanding of October 22, 1844, was the “seven times,” of Leviticus twenty-six, and it was the first of Miller’s established truths that was rejected in 1863. That rejection began the first generation of Adventism, when they began wandering through the wilderness of Laodicea. The second generation began at the Minneapolis General Conference in 1888, and in the aftermath of the rebellion that occurred there, the satanic work of rejecting Miller’s identification of “the daily” as paganism began in 1901. The correct understanding of “the daily,” was not fully set aside until after the death of the prophetess, who had identified that the view being promoted in opposition to Miller’s correct view of “the daily,” had been delivered by “angels that were expelled from heaven.” The full rejection took place in the third generation around 1931. The third generation had begun with the publication of the book by W. W. Prescott, titled, The Doctrine of Christ, just after the 1919 Bible Conference. In 1919, the third generation began and continued until the publication of the book, Questions on Doctrine in 1957.

1844 అక్టోబరు 22 గురించిన అవగాహనలో భాగమైన, మిల్లరు కనుగొన్న మొదటి ప్రవచన సత్యం లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని “ఏడు సార్లు”యైయుండెను; అదే, 1863లో తిరస్కరించబడిన మిల్లరు స్థాపిత సత్యాలలో మొదటిది. ఆ తిరస్కారంతో ఆడ్వెంటిజము యొక్క మొదటి తరం ప్రారంభమైంది, అప్పుడు వారు లవొదికయా అరణ్యంలో సంచరించుట ప్రారంభించారు. రెండవ తరం 1888లో మిన్నియాపోలిస్ జనరల్ కాన్ఫరెన్స్‌లో ఆరంభమైంది, మరియు అక్కడ సంభవించిన తిరుగుబాటుకు తదనంతర పరిణామములలో, మిల్లరు “దైనికము”ను “పేగనిజం”గా గుర్తించినదాన్ని తిరస్కరించే శైతానిక కార్యం 1901లో ప్రారంభమైంది. “దైనికము” గురించిన సక్రమ అవగాహన ప్రవక్తురాలి మరణానంతరం దాకా సంపూర్ణంగా పక్కన పెట్టబడలేదు; ఆమె, మిల్లరు యొక్క “దైనికము” సంగతైన సరియైన దృష్టికోణానికి విరుద్ధంగా ప్రోత్సహించబడుతున్న అభిప్రాయం “స్వర్గమునుండి వెలివేయబడిన దేవదూతలు” అందించబడినదని గుర్తించింది. సంపూర్ణ తిరస్కరణ మూడవ తరంలో, సుమారు 1931లో, చోటుచేసుకుంది. మూడవ తరం, 1919 బైబిల్ కాన్ఫరెన్స్ అనంతరం తక్షణమే డబ్ల్యూ. డబ్ల్యూ. ప్రెస్కాట్ రచించిన “ది డాక్ట్రిన్ ఆఫ్ క్రైస్ట్” అనే గ్రంథము ప్రచురణతో ఆరంభమైంది. 1919లో మూడవ తరం ప్రారంభమై, 1957లో “క్వెషన్స్ ఆన్ డాక్ట్రిన్” అనే గ్రంథము ప్రచురించబడే వరకు కొనసాగింది.

After Miller’s work was established and made plain upon Habakkuk’s two tables (the 1843 and 1850 pioneer charts), the Lord then began to open up the truth that there was another, a third, desolating power that would follow paganism and papalism that would also persecute God’s people.

హబక్కూకు యొక్క రెండు ఫలకములపై (1843 మరియు 1850 పయనీర్ చార్టులు) మిల్లర్ యొక్క కార్యము స్థాపించబడి స్పష్టీకరించబడిన తరువాత, పేగనిజము మరియు పాపత్వముల తరువాత అనుసరించి దేవుని ప్రజలను కూడ హింసించు మరొక మూడవ నాశనకారి శక్తిుందనే సత్యాన్ని ప్రభువు వెల్లడించడం ప్రారంభించాడు.

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea, but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which is symbolized. The ‘two horns like a lamb’ well represent the character of the United States Government, as expressed in its two fundamental principles, Republicanism and Protestantism. These principles are the secret of our power and prosperity as a nation. Those who first found an asylum on the shores of America rejoiced that they had reached a country free from the arrogant claims of popery and the tyranny of kingly rule. They determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> "విగ్రహారాధకత్వము ద్వారా, ఆ తరువాత పాపస్వామ్యముద్వారా, సాతాను అనేక శతాబ్దముల పాటు భూమి మీదనుండి దేవుని విశ్వాసస్థ సాక్షులను తుడిచివేయుటకై తన శక్తిని ప్రయోగించెను. విగ్రహారాధకులును పాపిస్టులును ఒకటే డ్రాగను-ఆత్మచేత ప్రేరేపింపబడియుండిరి. తేడా యెదుటంటే, దేవునికి సేవచేయునట్లుగా నటించిన పాపస్వామ్యమే మరింత ప్రమాదకరమై క్రూరమైన శత్రువుగా నుండెను. రోమనిజమనే సాధనముద్వారా సాతాను లోకమంతటిని చెరపట్టెను. దేవుని సంఘమని తనను ప్రకటించుకొన్న ఆ సంఘము ఈ మోసపు దళములలోకి లాగబడియి, వెయ్యి సంవత్సరాలకంటె ఎక్కువకాలము దేవుని ప్రజలు డ్రాగను కోపమున కింద బాధపడిరి. అట్టి పాపస్వామ్యము తన బలము హరించబడినవలన హింసను విరమింపవలసి వచ్చినప్పుడు, డ్రాగను స్వరమును ప్రతిధ్వనింపజేయుటకును, అదేవిధముగా క్రూరమై దేవనిందాస్పదమైన కార్యమును ముందుకు సాగించుటకును పైకి వస్తున్న ఒక నూతన శక్తిని యోహాను చూచెను. దేవుని సంఘమునకును దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకును వ్యతిరేకముగా యుద్ధము చేయబోవు ఆ అంతిమ శక్తి, గొఱ్ఱెపిల్లవంటి రెండు కొమ్ములు గల మృగముచేత సూచింపబడెను. దానికి ముందున్న మృగములు సముద్రమునుండి లేచినవి; అయితే ఇది భూమినుండి పైకి వచ్చెను; ఇది సూచింపబడిన ఆ జాతి శాంతియుత ఉదయమును ప్రతినిధీకరించుచున్నది. 'గొఱ్ఱెపిల్లవంటి రెండు కొమ్ములు' అనే లక్షణము, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ప్రభుత్వ స్వభావమును, దాని రెండు మౌలిక సూత్రములైన గణతంత్రవాదము మరియు ప్రొటెస్టాంటిజము ద్వారా వ్యక్తమగుచున్నట్లుగా, సముచితముగా ప్రతినిధీకరించుచున్నది. ఈ సూత్రములే ఒక జాతిగా మన బలమునకును సుభిక్షతకును రహస్యం. అమెరికా తీరాలయందు మొదట ఆశ్రయం పొందినవారు, పాపత్వముని అహంకారపూరిత దావాలనుండియు రాజపాలన యొక్క దౌర్జన్యమునుండియు విముక్తి గల దేశమునకు తాము చేరినందుకు ఆనందించిరి. వారు పౌర స్వేచ్ఛ మరియు మత స్వేచ్ఛ అనే విశాల పునాదిమీద ఒక ప్రభుత్వమును స్థాపించుదుమని నిర్ణయించిరి." Signs of the Times, November 1, 1899.

Miller could not see the third persecuting power, and for this reason his structure was incomplete, though perfectly suited to fulfill his work. Sister White identifies that Miller was God’s chosen messenger, that he had been typified by Elijah and John the Baptist in his work, and by Elisha in his calling to his work, and by Moses in his death. Few in sacred history have inspired commentary that identifies that the angels are waiting by the grave to resurrect them, but this is the commentary of Miller. The fact that his work was limited by the history in which he was raised up is not a derogatory statement of Miller, simply a necessity to recognize, if his work is going to be considered in the true light of God’s prophetic Word.

మిల్లర్ మూడవ పీడక శక్తిని గుర్తించలేకపోయాడు; ఈ కారణంగా అతని నిర్మాణం అసంపూర్ణంగా నిలిచింది, అయినప్పటికీ తన కార్యాన్ని నెరవేర్చుటకు అది పరిపూర్ణంగా యోగ్యమైంది. సోదరి వైట్, మిల్లర్ దేవునిచేత ఎన్నుకోబడిన దూతుడని నిర్ధారించుచున్నారు; తన సేవలో ఆయనను ఏలీయా మరియు బాప్తిస్మకర్త యోహాను ద్వారా, తన సేవకు పిలుపు విషయములో ఎలీషా ద్వారా, మరణ విషయములో మోషే ద్వారా ప్రతిరూపింపబడినవాడని. పవిత్ర చరిత్రలో, సమాధి వద్ద దేవదూతలు వారిని పునరుత్థానార్థం నిరీక్షించుచున్నారనే ఆత్మప్రేరిత వ్యాఖ్యను పొందినవారు అతి కొద్దిమంది మాత్రమే; కానీ అదే మిల్లర్ విషయమై ఉన్న వ్యాఖ్య. ఆయనను లేపిన చరిత్ర వలన ఆయన కార్యం పరిమితమైందనే నిజం, మిల్లర్‌ను దూషణార్థకంగా పేర్కొనుట కాదు; దేవుని ప్రవచన వాక్యముని నిజ కాంతిలో ఆయన కార్యాన్ని పరిగణించుదలచిన యెడల గుర్తించవలసిన ఒక అవసరమాత్రమే.

Miller was given specific, angelic, direction that allowed him to construct a prophetic framework that was based upon the two desolating powers of paganism followed by papalism. For this reason, prophecies that identified history beyond the desolation accomplished by those two powers were misunderstood by Miller. Yet none of those misunderstandings made their way onto the two sacred tables of Habakkuk, where the foundations that were erected through the work of Miller were graphically represented. This is why inspiration could record of the 1843 chart that it was directed by the hand of the Lord.

మిల్లర్‌కు దేవదూతలచేత అనుగ్రహించబడిన నిర్దిష్ట దిశానిర్దేశం లభించింది; దాని ద్వారా ఆయన అన్యమతారాధన, ఆ తరువాత పాపత్వం—అనే రెండు పాడుచేయు అధికారాలపై ఆధారపడిన ఒక ప్రవచనాత్మక చట్రాన్ని నిర్మించగలిగాడు. ఈ కారణంగా, ఆ రెండు అధికారాలు కలిగించిన పాడుచేయుటకు అతీతమైన చరిత్రను సూచించిన ప్రవచనములను మిల్లర్ తప్పుగా అవగతం చేసుకున్నాడు. అయినప్పటికీ, ఆ అపార్థాలలో ఏదీ హబక్కూకు యొక్క రెండు పరిశుద్ధ ఫలకాలపై స్థానం పొందలేదు; అక్కడ మిల్లర్ కార్యముచే నెలకొల్పబడిన పునాదులు చిత్రరూపంగా ప్రతిబింబింపబడ్డాయి. అందుకే, 1843 చార్ట్ విషయమై, అది ప్రభువుయొక్క చేయి దిశానిర్దేశించినదని దైవప్రేరణ లిఖించగలిగింది.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> ప్రభువు నాకు తెలియజేసినది ఏమనగా 1843 చార్టు ఆయన హస్తముచేత నడిపింపబడినది; దానిలోని ఏ భాగమును మార్పు చేయరాదు; అందులోని సంఖ్యలు ఆయన చిత్తానుసారంగానే ఉన్నాయి. అలాగే ఆయన హస్తము దానిమీద ఉండి, కొన్ని సంఖ్యలయందున్న ఒక తప్పును దాచింది; కాబట్టి ఆయన హస్తము తొలగించబడే వరకు దానిని ఎవ్వరూ చూడలేకపోయారు.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> అప్పుడు నేను ‘దైనందినము’ సంబంధించి చూచినదేమనగా, ‘బలి’ అనే మాటను మనుష్యుల జ్ఞానము చేర్చినదై, అది పాఠ్యమునకు చెందదు; మరియు తీర్పు సమయ ఘోషను ప్రకటించిన వారికి దాని విషయమై సరియైన దృక్కోణమును ప్రభువు అనుగ్రహించెను. 1844 కంటే పూర్వము ఐక్యత ఉన్నపుడు, దాదాపు అందరును ‘దైనందినము’ యొక్క సరియైన దృక్కోణముపై ఏకముగా ఉండిరి; కాని 1844 నుండి, గందరగోళములో, ఇతర దృెక్కోణములను అంగీకరించిరి, ఫలితముగా చీకటి మరియు గందరగోళము అనుసరించెను. Review and Herald, November 1, 1850.

The truths assembled by Miller at the direction of angels was directed by the Lord, and within the endorsement of the 1843 chart, inspiration included that Miller’s understanding that “the daily” represented paganism was correct. Five times the Hebrew word “tamid” translated as “the daily,” occurs in the book of Daniel, and it always represents the relationship between the two desolating powers of paganism followed by papalism.

దూతల దిశానిర్దేశప్రకారం మిల్లరు సమకూర్చిన సత్యములు ప్రభువిచేతే మార్గనిర్దేశింపబడ్డవి, మరియు 1843 పటముకు ఇచ్చిన ఆమోదములో, దైవప్రేరణ ‘the daily’ పేగనిజమును సూచించునని మిల్లరుని అవగాహన సరియెదని ధృవీకరించింది. ‘the daily’గా అనువదింపబడిన హిబ్రూ పదము ‘తమీద్’ దానియేలు గ్రంథములో అయిదుసార్లు లభిస్తుంది; మరియు అది ఎల్లప్పుడును, ముందుగా పేగనిజము, దాని తరువాత పాపత్వము అనే శూన్యపరచు రెండు అధికారముల మధ్యనున్న సంబంధమును సూచించును.

Miller’s understanding of “the daily,” as a symbol of paganism, was absolutely essential in the prophetic framework he employed, for the sequential relationship of paganism followed by papalism became his point of reference in aligning all the prophecies he was led to understand.

‘నిత్యము’ను పేగనిజానికి ప్రతీకగా మిల్లర్ చేసిన అవగాహన, ఆయన అనుసరించిన ప్రవచనాత్మక చట్రంలో సంపూర్ణంగా అనివార్యమైనదిగా నిలిచింది; ఎందుకంటే పేగనిజం తరువాత పాపత్వం అనుసరించుననే క్రమబద్ధ సంబంధం, తాను అర్థము చేసుకొనునట్లు నడిపింపబడిన సమస్త ప్రవచనాలను సరిపోల్చి అమర్చుటలో ఆయనకు ఆధారబిందువుగా మారింది.

At “the time of the end,” in 1798, the book of Daniel was unsealed, and the primary passage that was what Sister White identified as the “central pillar” and “foundation” of the advent movement, was Daniel chapter eight, and verse fourteen.

"అంత్యకాలము"లో, 1798 సంవత్సరములో, దానియేలు గ్రంథము ముద్ర విప్పబడెను; మరియు అడ్వెంటు ఉద్యమమునకు "కేంద్ర స్తంభము" మరియు "పునాది"గా సిస్టర్ వైట్ గుర్తించిన ప్రధాన పాఠ్యము దానియేలు గ్రంథములోని ఎనిమిదవ అధ్యాయము, పదనాలుగవ వచనము.

> “The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

> అన్ని ఇతర శాస్త్రవచనములన్నిటికంటె పైగా, అడ్వెంట్ విశ్వాసమునకు ప్రాతిపదికయుగాను కేంద్రీయ స్తంభముగాను నిలిచిన శాస్త్రవచనము ఈ ప్రకటనయే: ‘రెండువేల మూడువందల దినములవరకు; ఆ తరువాత పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధి చేయబడును.’ [దానియేలు 8:14.] మహా సంగ్రామము, 409.

Verse fourteen is the answer to verse thirteen, and the answer is meaningless without the context of the question.

పద్నాలుగవ వచనము, పదమూడవ వచనమునకు సమాధానము; ప్రశ్నాసందర్భము లేకపోతే ఆ సమాధానము నిరర్థకమగును.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> అప్పుడు నేను ఒక పరిశుద్ధుడు మాటలాడుట విని, మాటలాడుచున్న ఆ పరిశుద్ధునితో మరియొక పరిశుద్ధుడు ఇట్లనెను: నిత్యహోమము విషయమైను, పాడు కలుగజేసే అధిక్రమణము విషయమైను, పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును పాదముల క్రింద తొక్కబడునట్లు అప్పగింపబడుట విషయమైను గల ఆ దర్శనము ఎంతకాలము నిలిచియుండును? అతడు నాతో ఇట్లనెను: రెండు వేల మూడు వందల దినముల వరకు; అప్పుడు పరిశుద్ధస్థలము పరిశుద్ధీకరింపబడును. దానియేలు 8:13, 14.

These two verses are the symbol of the increase of knowledge that was produced when the book of Daniel was unsealed at “the time of the end,” in 1798. Verse thirteen, identifies the two desolating powers that Miller formed his prophetic model upon. Miller identified “the daily,” in verse thirteen as paganism, and the “transgression of desolation” as papalism. It is important to recognize that the prophetic model the angels led Miller to recognize, is identified in the two verses that represent the increase of knowledge that arrived in history in 1798. Yet Miller was not given to see the next power to come upon the prophetic stage and persecute God’s people.

ఈ రెండు వచనాలు, 1798లో ‘కాలాంత్యమున’ దానియేలు గ్రంథము ముద్రతొలగింపబడినప్పుడు ఉత్పన్నమైన జ్ఞానవృద్ధికి ప్రతీకములుగా నిలుస్తాయి. పదమూడవ వచనం, మిల్లర్ తన ప్రవచనా నమూనాను ఆధారపెట్టిన రెండు పాడుచేసే శక్తులను గుర్తిస్తుంది. మిల్లర్, పదమూడవ వచనంలోని “నిత్యము”ను పేగనిజంగా, అలాగే “పాడుబాటు యొక్క అతిక్రమణ”ను పోపాధిపత్యంగా గుర్తించాడు. దేవదూతలు మిల్లర్‌కు గుర్తింపజేయించిన ప్రవచనా నమూనా, చరిత్రలో 1798లో వచ్చిన జ్ఞానవృద్ధిని ప్రతినిధ్యం చేసే ఆ రెండు వచనాలలోనే గుర్తింపబడినదని గ్రహించడం ముఖ్యము. అయినప్పటికీ, ప్రవచనా వేదికపైకి వచ్చి దేవుని ప్రజలను హింసించబోవు తదుపరి శక్తిని చూడుటకు మిల్లర్‌కు అనుగ్రహింపబడలేదు.

> “I saw that the two-horned beast had a dragon’s mouth, and that his power was in his head, and that the decree would go out of his mouth. Then I saw the Mother of Harlots; that the mother was not the daughters, but separate and distinct from them. She has had her day, and it is past, and her daughters, the Protestant sects, were the next to come on the stage and act out the same mind that the mother had when she persecuted the saints. I saw that as the mother has been declining in power, the daughters had been growing, and soon they will exercise the power once exercised by the mother.” Spalding and Magan, 1.

> రెండు కొమ్ములుగల మృగము డ్రాగన్ నోటిని కలిగియున్నదని, దాని అధికారము దాని శిరస్సులోనే ఉన్నదని, ఆ ఆజ్ఞ దాని నోటినుండి వెలువడునని నేను చూచితిని. తరువాత నేను వేశ్యల తల్లిని చూచితిని; ఆ తల్లి కుమార్తెలతో సమానము కాదని, వారితో వేరుగా, భిన్నంగా నుండినదని. ఆమె దినము కలిగెను; అది గతమై యున్నది; ఆమె కుమార్తెలైన ప్రొటెస్టెంట్ పంథాలు, తల్లి పరిశుద్ధులను హింసించినప్పుడు కలిగినదానికే సమానమైన మనోభావమును కార్యరూపం దాల్చుటకు తదుపరి రంగస్థలముపై ప్రవేశించిరి. తల్లి శక్తి క్రమంగా క్షీణించుచుండగా, కుమార్తెలు వృద్ధి చెందుచుండిరని నేను చూచితిని; త్వరలోనే వారు ఒకప్పుడు తల్లి వినియోగించిన అధికారమునే వినియోగించెదరు. స్పాల్డింగ్ మరియు మాగన్, 1.

Miller’s inability to see the third power forced him to make conclusions that were simply wrong. Miller identified the sea beast of Revelation thirteen as pagan Rome and the earth beast as papal Rome. His application of Revelation chapter seventeen, was also flawed by his inability to see prophetic history that extended beyond the second desolating power of papalism. For this reason, when Miller identified the Roman power in Daniel’s prophecy, he treated them as one power that came in two phases. That was and is an accurate application, but it prevented him from understanding the kingdoms of Bible prophecy as anything that reached beyond a fourth kingdom represented by Rome. He saw and identified that the fourth kingdom of Rome had two phases, represented as pagan Rome and papal Rome, but could not see that papal Rome was also the fifth kingdom which was to be followed by a sixth kingdom.

మూడవ శక్తిని గమనించలేని మిల్లర్ యొక్క అసమర్థత, అతనిని స్పష్టంగా తప్పైన నిర్ధారణలకు బలవంతపరచింది. ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయంలోని సముద్ర మృగమును మిల్లర్ పౌరాణిక రోముగా, భూమి మృగమును పాపత్వ రోముగా గుర్తించాడు. ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడు అధ్యాయముపై ఆయన చేసిన అన్వయము కూడ, పాపత్వమనే రెండవ వినాశక శక్తిని మించిన ప్రవచనాత్మక చరిత్రను చూడలేకపోవుటవలన లోపభూయిష్టమయ్యింది. ఈ కారణంగానే, దానియేలు ప్రవచనములోని రోమీయ శక్తిని మిల్లర్ గుర్తించినప్పుడు, దానిని రెండు దశలలో వచ్చిన ఒకే శక్తిగా పరిగణించాడు. అది అప్పటిలోను ఇప్పటిలోను ఖచ్చితమైన అన్వయమే; కాని అదే, రోముతో ప్రతినిధీకృతమైన నాలుగవ రాజ్యమును మించివుండే స్వరూపములో బైబిలు ప్రవచనముల రాజ్యములను గ్రహించుటనుండి ఆయనను నిరోధించింది. రోము యొక్క నాలుగవ రాజ్యమునకు పౌరాణిక రోము మరియు పాపత్వ రోము అనే రెండు దశలు ఉన్నాయని ఆయన చూచియు గుర్తించియు యున్నప్పటికీ, పాపత్వ రోమును తరువాత ఆరో రాజ్యముచేత అనుసరింపబడబోవు ఐదవ రాజ్యముగాను ఆయన గ్రహించలేకపోయెను.

In Daniel chapter two, the Millerites brought the elements of the fifth kingdom of Bible prophecy together with the fourth kingdom. At the basic level their application was correct, but incomplete, for the first reference of the kingdoms of Bible prophecy must agree with the last reference of the kingdoms of Bible prophecy, because Jesus, as the Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning. Unable to see a distinction of two sequential kingdoms made it impossible for Miller to recognize that Revelation chapter twelve, is identifying paganism (the dragon), and the sea beast of Revelation chapter thirteen, as papalism (the beast) and the earth beast of Revelation chapter thirteen as apostate Protestantism (the false prophet).

దానియేలు గ్రంథము రెండవ అధ్యాయంలో, మిల్లర్‌వాదులు బైబిలు ప్రవచనములోని ఐదవ రాజ్యానికి సంబంధించిన అంశాలను నాలుగవ రాజ్యంతో మిళితం చేశారు. మూలస్థాయిలో వారి అన్వయం సరియైనదే, అయితే అది అసంపూర్ణము; కారణం, బైబిలు ప్రవచనములలోని రాజ్యముల తొలి సూచన, ఆ రాజ్యముల చివరి సూచనతో సమ్మతించవలెను, ఎందుకంటే యేసు, ఆల్ఫా మరియు ఒమెగాగా, ఆదితో అంత్యాన్ని ఎల్లప్పుడూ ఉదాహరించును. రెండు అనుక్రమిక రాజ్యముల మధ్య భేదాన్ని గ్రహింపలేకపోవుటవలన, మిల్లర్‌కు, ప్రకటన గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయం అన్యదేవారాధనను (డ్రాగను) గుర్తించుచున్నదని, అలాగే ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయములోని సముద్ర మృగము పాపసత్వమని (మృగము), మరియు అదే అధ్యాయములోని భూమి మృగము మతభ్రష్ట ప్రొటెస్టాంటిజమని (తప్పుడు ప్రవక్త) గుర్తించుట అసాధ్యమైంది.

Miller was unable to see the dragon, the beast and the false prophet as three consecutive kingdoms in chapters twelve and thirteen of Revelation, and was thus forced by his prophetic logic to assume the two chapters were not a consecutive illustration of the three powers that lead the world to Armageddon. The light Miller was given was the perfect light for his generation, and his generation was tested by that light.

ప్రకటన గ్రంథము పన్నెండవ, పదమూడు అధ్యాయాలలోని డ్రాగను, మృగము, అబద్ధ ప్రవక్తలను మూడు అనుక్రమ రాజ్యాలుగా మిల్లర్ గ్రహించలేకపోయాడు; అందుచేత తన ప్రవచన తర్కము వలన, ఆ రెండు అధ్యాయాలు ప్రపంచాన్ని హర్మగిద్దోనుకు నడిపించే ఆ మూడు శక్తుల అనుక్రమ చిత్రణ కాదని భావించవలసి వచ్చింది. మిల్లరుకు అనుగ్రహింపబడిన జ్యోతి అతని తరానికి తగిన పరిపూర్ణ జ్యోతియే; ఆ జ్యోతిచేత అతని తరం పరీక్షింపబడింది.

The light of the three desolating powers (the dragon, the beast and the false prophet), was given to Future for America at the “time of the end,” in 1989. The passage of Daniel which was unsealed with the collapse of the Soviet Union in fulfillment of Daniel chapter eleven, and verse forty was the light of the third angel, whereas Miller had been given the light of the first angel. The last six verses of Daniel eleven, were seen to be the foundation and central pillar of the movement of Future for America, and verse forty, of Daniel chapter eleven summarizes that light, just as verses thirteen and fourteen, of Daniel chapter eight summarized the light that was unsealed in the Millerite movement.

మూడు నిర్జనపరచు శక్తుల (డ్రాగన్, మృగము, అబద్ధ ప్రవక్త) యొక్క వెలుగు, 1989లోని 'కాలాంత్యంలో' ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా ఉద్యమానికి అనుగ్రహింపబడింది. సోవియెట్ యూనియన్ పతనముతో, దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం నలభై వచనం నెరవేర్పులో ముద్ర విప్పబడిన దానియేలు గ్రంథపు ఆ భాగము, మూడవ దూత యొక్క వెలుగుగా నిలిచింది; కాగా మిల్లర్‌కు మొదటి దూత యొక్క వెలుగు అనుగ్రహింపబడింది. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని చివరి ఆరు వచనాలు ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా ఉద్యమానికి ప్రాతిపదికయూ కేంద్రమైన స్తంభముగానూ గుర్తించబడ్డాయి, మరియు దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని నలభై వచనం ఆ వెలుగును సంక్షిప్తంగా ప్రతిపాదిస్తుంది; దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయంలోని పదమూడు, పదనాలుగు వచనాలు మిల్లరైట్ ఉద్యమములో ముద్ర విప్పబడిన వెలుగును సంక్షిప్తీకరించినట్లే.

> And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

> అంత్యకాలమందు దక్షిణరాజు అతని మీదికి తోసుకొనివస్తాడు; ఉత్తరరాజు రథములతోను గుర్రస్వారులతోను అనేక నౌకలతోను సుడిగాలివలె అతని మీదికి వచ్చును; అతడు దేశములలోనికి ప్రవేశించి ముంచెత్తి దాటిపోవును. దానియేలు 11:40.

The verse identifies a war that began at the “time of the end” in 1798, between the king of the south and the king of the north. The king of the south represented atheistic France, that delivered the deadly wound to the papacy in that very year. The papacy is there represented as the king of the north. France, prophetically in 1798, was one tenth of the ten kingdoms of Daniel chapter seven. Those ten kingdoms represent pagan Rome, and pagan Rome represents the dragon. The papacy (the king of the north) represents the beast. The verse identifies the king of the north (the papacy), who had been given its deadly wound at the opening of the verse, would ultimately retaliate against the king of the south (the king of atheism). When the papacy did retaliate, the king of atheism had moved from the nation of France, to the confederacy of the Soviet Union. France was one nation, yet when the papacy retaliated against the king of the south in the verse, the king of the south was identified as “countries,” as was the former Soviet Union.

ఆ వచనం 1798లో "కాలాంత్యమున" ఆరంభమైన, దక్షిణరాజు మరియు ఉత్తరరాజు మధ్య జరిగిన యుద్ధాన్ని గుర్తిస్తుంది. దక్షిణరాజు నాస్తిక ఫ్రాన్స్‌ను ప్రతినిధ్యం చేశాడు; అదే సంవత్సరంలో ఆ ఫ్రాన్స్ పోపత్వానికి ప్రాణాంతక గాయాన్ని అందించింది. ఆ సందర్భంలో పోపత్వం ఉత్తరరాజుగా ప్రతినిధీకరించబడింది. ప్రవచన పరంగా 1798లో ఫ్రాన్స్, దానియేలు ఏడవ అధ్యాయంలోని పది రాజ్యాలలో ఒకదిగా నిలిచింది. ఆ పది రాజ్యాలు అన్యపూజక రోమును సూచిస్తాయి; అన్యపూజక రోము డ్రాగన్‌ను సూచిస్తుంది. పోపత్వం (ఉత్తరరాజు) మృగమును సూచిస్తుంది. వచనం, ఆరంభంలో ప్రాణాంతక గాయము పొందిన ఉత్తరరాజు (పోపత్వం) తుదకు దక్షిణరాజు (నాస్తికత్వపు రాజు) మీద ప్రతిప్రహారం చేయును అని తెలియజేస్తుంది. పోపత్వం ఆ ప్రతిప్రహారం చేయునపుడు, నాస్తికత్వపు రాజు ఫ్రాన్స్ దేశం నుండి సోవియట్ యూనియన్ సమాఖ్యకు స్థానం మార్చి ఉండెను. ఫ్రాన్స్ ఒక్క దేశమే; అయితే వచనంలో పోపత్వం దక్షిణరాజుపై ప్రతిప్రహారం చేసినప్పుడు, దక్షిణరాజు "దేశములు"గా గుర్తించబడ్డాడు; పూర్వ సోవియట్ యూనియన్ కూడా అట్టనే దేశాల సమాఖ్యయే.

When the king of the north (the papacy) did retaliate it brought with it “chariots,” “horsemen” and “many ships.” Chariots and horsemen are symbols of military strength, and ships are symbols of economic strength. The power that formed an unholy alliance with the papacy for the purpose of bringing down the Soviet Union was the United States, and the two strengths of the United States in Revelation chapter thirteen, is identified as its ability to force the world to receive the mark of papal authority by the force of arms and economics. Men will be forbidden to buy or sell without the mark, and then further, without the mark, men will be put to death.

ఉత్తర దేశపు రాజు (పాపత్వం) ప్రతికారానికి దిగినప్పుడు, అది తనతో కూడ "రథాలు," "అశ్వారోహులు" మరియు "అనేక నౌకలను" తీసికొనివచ్చెను. రథాలు, అశ్వారోహులు సైనిక బలమునకు చిహ్నములు; నౌకలు ఆర్థిక బలమునకు చిహ్నములు. సోవియట్ యూనియన్‌ను కూలదోయుటకై పాపత్వముతో అపవిత్ర కూటమిని కుదుర్చుకున్న శక్తి యునైటెడ్ స్టేట్సే; మరియు ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయంలో, యునైటెడ్ స్టేట్స్ యొక్క రెండు బలాలు—ఆయుధబలం మరియు ఆర్థికబలం—ద్వారానే అది లోకమంతటిని పాపాధికారపు ముద్రను స్వీకరింపజేయుటకు బలవంతపరచగల సామర్థ్యమును కలిగియున్నదని గుర్తించబడెను. ఆ ముద్రలేకపోతే మనుష్యులకు కొనుట గాని అమ్ముట గాని నిషేధింపబడును; అంతకుమించి, ఆ ముద్రలేకనే, మనుష్యులు మరణదండనకు గురిచేయబడుదురు.

Verse forty directly identifies the dragon (the king of the south), the beast (the papacy) and the false prophet (the United States). The foundational verse for “the time of the end” in 1989, identifies the three desolating powers that lead the world to Armageddon, just as the foundational verses of the Millerite movement identified the two desolating powers of paganism followed by papalism.

నలభైవ వచనం డ్రాగన్‌ను (దక్షిణ దేశపు రాజు), మృగమును (పాపత్వము) మరియు అసత్య ప్రవక్తను (అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు) ప్రత్యక్షముగా గుర్తించుచున్నది. 1989 లోని "అంత్యకాలము"కు సంబంధించిన స్థాపక వచనం, ప్రపంచాన్ని ఆర్మగెడ్డోన్‌కు నడిపించే మూడు నిర్జనపరచు శక్తులను గుర్తించుచున్నది; ఇదే విధంగా, మిల్లరైట్ ఉద్యమమునకు సంబంధించిన స్థాపక వచనములు, పేగనిజమునకు, దాని తరువాతి పాపత్వమునకు చెందిన రెండు నిర్జనపరచు శక్తులను గుర్తించెను.

The verse begins with a battle between the king of the south and the king of the north. In the beginning of the verse (1798), the king of the south prevails, but in the verse, the king of the north retaliates and prevails over the king of the south. The beginning of the verse marks the battle between the king of the north and the king of the south, and in the ending of the message contained in the verse the same battle between the northern and southern kings is illustrated, but with the opposite results. The beginning marked the “time of the end” in 1798, and the ending battle marks the “time of the end” in 1989. The verse contains within its written testimony the signature Alpha and Omega, the beginning and the ending.

వచనం దక్షిణపు రాజు మరియు ఉత్తరపు రాజు మధ్య యుద్ధముతో ఆరంభమవుతుంది. వచనపు ఆరంభంలో (1798) దక్షిణపు రాజు విజయం సాధించును, అయితే ఆ వచనములో ఉత్తరపు రాజు ప్రతిదాడి చేసి దక్షిణపు రాజిమీద విజయం సాధించును. వచనపు ఆరంభము ఉత్తరపు రాజు మరియు దక్షిణపు రాజు మధ్య యుద్ధమును సూచించును; అలాగే వచనములో నిక్షిప్తమైన సందేశము యొక్క ముగింపులో కూడా అదే ఉత్తర, దక్షిణ రాజుల మధ్య యుద్ధము చిత్రీకరించబడును, కాని విరుద్ధ ఫలితములతో. ఆ ఆరంభము 1798లోని "అంత్యకాలము"ను సూచించెను, మరియు ఆ అంతిమ సంగ్రామము 1989లోని "అంత్యకాలము"ను సూచించును. ఈ వచనము తన లిఖిత సాక్ష్యములో "అల్ఫా మరియు ఓమెగా" అనే సంతకాన్ని, "ఆదియు అంత్యము"ను, కలిగియున్నది.

The actual history of the verse continues on past the collapse of the Soviet Union in 1989, through to the Sunday law of verse forty-one. At the Sunday law the three-fold union of modern Babylon is brought about by a series of rapid events. Verse forty therefore begins when the deadly wound is delivered in 1798, and the whore of Tyre is forgotten. The history represented by the verse completely ends at the Sunday law of verse forty-one, where the deadly wound is healed and the whore of Tyre is remembered. The signature of the beginning and ending is written not only upon the text found in the verse, but also the complete history represented by the verse. The verse identifies the prophetic framework that is based not upon simply paganism (the dragon) and papalism (the beast), but it identifies the structure of the three desolating powers that lead the world to Armageddon.

ఆ వచనపు యథార్థ చరిత్ర 1989లో సోవియట్ సంఘము పతనానంతరం కూడా, నలభై ఒకటవ వచనంలోని ఆదివారపు చట్టం వరకూ కొనసాగుతుంది. ఆ ఆదివారపు చట్టం సమయమున ఆధునిక బాబిలోను యొక్క త్రివిధ ఐక్యత వేగవంతమైన సంఘటనల పరంపర ద్వారా స్థాపితమగుతుంది. కాబట్టి 1798లో ప్రాణాంతక గాయం పడియబడినప్పుడు, అలాగే తూరు వ్యభిచారిణి మరవబడినప్పుడు, నలభై వచనం ఆరంభమవుతుంది. ఆ వచనం ప్రతినిధ్యం చేసే చరిత్ర నలభై ఒకటవ వచనంలోని ఆదివారపు చట్టం వద్ద సమగ్రంగా ముగుస్తుంది; అక్కడ ప్రాణాంతక గాయం స్వస్థపరచబడుతుంది, తూరు వ్యభిచారిణి స్మరించబడుతుంది. ఆరంభమునకును సమాప్తమునకును సంబంధించిన చిహ్నము ఆ వచనములోని పాఠ్యంపైనే గాక, ఆ వచనం ప్రతినిధ్యం చేసే సమస్త చరిత్రపైన కూడ లేఖింపబడియున్నది. ఆ వచనం ప్రవచనాత్మక చట్రాన్ని గుర్తిస్తుంది; అది కేవలం పేగనత్వము (డ్రాగను) మరియు పాప్త్వము (మృగము) మీదనే ఆధారపడినది కాదు; అపితు లోకాన్ని ఆర్మగెద్దోనుకు నడిపించే మూడు వ్యతిచ్ఛిన్నతకారి అధికారముల నిర్మాణాన్ని గుర్తింపజేస్తుంది.

Miller’s prophetic framework announced the arrival of God’s investigative judgment, and the prophetic framework of Future for America announces the arrival of God’s executive judgment. At the “time of the end” in 1989, a three-step testing and purification process began when the last six verses of Daniel eleven were unsealed at the collapse of the Soviet Union. The distinction of Miller only seeing paganism and papalism, and not seeing apostate Protestantism, must be understood to rightly understand the vision of the Ulai River that was unsealed in 1798.

మిల్లర్ యొక్క ప్రవచనాత్మక చట్రం దేవుని పరిశీలనా తీర్పు ఆగమనాన్ని ప్రకటించింది, మరియు ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా యొక్క ప్రవచనాత్మక చట్రం దేవుని కార్యనిర్వాహక తీర్పు ఆగమనాన్ని ప్రకటిస్తోంది. 1989లో ‘కాలాంతమందు’, సోవియట్ యూనియన్ పతనంతో దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని చివరి ఆరు వచనాలు ముద్రలు విప్పబడ్డప్పుడు, మూడు దశల పరీక్ష మరియు శుద్ధీకరణ ప్రక్రియ ప్రారంభమైంది. 1798లో ముద్రలు విప్పబడిన ఉలై నది దర్శనాన్ని సమ్యగ్గా అవగాహన చేసుకోవుటకు, మిల్లర్ పేగనిజమును మరియు పాపసత్వమును మాత్రమే చూశాడు గాని విశ్వాసత్యాగి ప్రొటెస్టాంటిజమును చూడలేదు అనే భేదాన్ని తప్పనిసరిగా గ్రహించాలి.

We will continue that consideration in the next article.

ఆ పరిశీలనను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.

> మనకు కోల్పోవుటకు సమయము లేదు. సంకటకాలములు మన ముందు నిలిచియున్నవి. లోకము యుద్ధాత్మచేత ఉద్రిక్తమైయున్నది. త్వరలో ప్రవచనములలో పలుకబడిన కష్టసంఘటనలు సంభవించును. దానియేలు పుస్తకములో పదకొండవ అధ్యాయములోనున్న ప్రవచనం దాని సంపూర్ణ నెరవేర్పును దాదాపు చేరుకొనియున్నది. ఈ ప్రవచన నెరవేర్పులో చోటుచేసుకున్న చరిత్రలోని ఎంతో భాగము మరల పునరావృతమగును.

> “In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘verses 30 through thirty-six quoted.’

> 30వ వచనములో ఒక శక్తి గురించి చెప్పబడెను, ‘30 నుండి 36 వరకు వచనములు ఉటంకించబడినవి.’

> “Scenes similar to those described in these words will take place.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> "ఈ వాక్యములలో వర్ణించబడిన వాటితో సమానమైన దృశ్యాలు జరుగును." Manuscript Releases, సంఖ్య 13, 394.

Back to Articles