Article

# Rome Establishes the Vision - Number Twelve

రోమా దర్శనమును స్థాపించును - సంఖ్య పన్నెండు

The Triple Application of Prophecy: The Abomination of Desolation and the Last Days Warning to Flee

భవిష్యద్వాణి యొక్క త్రివిధ అన్వయము: పాడుచేయు హేయకార్యం మరియు అంత్యదినములయందు పారిపోవమని ఇచ్చిన హెచ్చరిక

Author

Jeff Pippenger

Published

August 31, 2024

Formats

PDF
Word

The abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet is a sign for Christians in three different eras to flee. The Christians in Jerusalem fled when they saw the standards of the Roman armies encompassing Jerusalem in the year 66 AD. The Christians of the late fifth and early sixth century fled into the wilderness when they saw the man of sin in the temple of God proclaiming that he was God. In 1888 there was a series of Sunday laws introduced into the Congress of the United States by Senator Blair. Those bills were called the Blair bills, and they were an effort to identify Sunday as a National Day of Worship. Sunday worship is the mark of the beast, the mark of papal authority and the Constitution of the United States directly opposes the enforcement of a national religion as a test for the citizens of the United States.

దానియేలు ప్రవక్త పలికిన ‘పాడుచేయు హేయకార్యం’ క్రైస్తవులు మూడు వేర్వేరు యుగములలో పారిపోవలెనని సూచించిన చిహ్నము. క్రీస్తు శకం 66లో రోమా సైన్యముల పతాకములు యెరూషలేమును చుట్టుముట్టినది చూచినప్పుడు యెరూషలేములోని క్రైస్తవులు పారిపోయిరి. ఐదవ శతాబ్దాంతమున మరియు ఆరవ శతాబ్దారంభమునున్న క్రైస్తవులు, దేవుని ఆలయంలో తాను దేవుడనని ప్రకటించుచున్న పాపపు మనిషిని చూచినప్పుడు, అరణ్యమునకు పారిపోయిరి. 1888లో సెనేటర్ బ్లేర్ అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల కాంగ్రెస్‌లో ఆదివారం చట్టముల శ్రేణిని ప్రవేశపెట్టెను. ఆ చట్ట ముసాయిదాలు ‘బ్లేర్ బిల్లులు’ అని పిలువబడిరి; అవి ఆదివారమును జాతీయ ఆరాధన దినముగా గుర్తించుటకు చేసిన యత్నములు. ఆదివారం ఆరాధన మృగముని ముద్ర, పాపసీ అధికార ముద్ర; మరియు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల రాజ్యాంగము జాతీయ మతాన్ని అమెరికా పౌరులపై ప్రమాణంగా విధించు బలవంతపు అమలును నేరుగా వ్యతిరేకించుచున్నది.

It is this fact that is left out of the flawed application connected with identifying the United States as modern Rome. A triple application of prophecy possesses specific rules that govern its application. The rules identify that the prophetic characteristics of the first fulfillment are to be combined with the prophetic characteristics of the second fulfillment in order to establish the prophetic characteristics of the third fulfillment.

సంయుక్త రాష్ట్రాలను ఆధునిక రోముగా గుర్తించుటకు సంబంధించిన దోషపూరిత అన్వయములో ఈ సత్యమే విస్మరించబడింది. ప్రవచనానికి త్రివిధ అన్వయమునకు దాని అన్వయాన్ని నియంత్రించే నిర్దిష్ట నియమాలు గలవు. ఆ నియమాలు నిర్దేశించేది ఏమనగా, మూడవ నెరవేర్పు యొక్క ప్రవచనా లక్షణాలను స్థాపించుటకు, మొదటి నెరవేర్పు యొక్క ప్రవచనా లక్షణాలు రెండవ నెరవేర్పు యొక్క ప్రవచనా లక్షణాలతో ఏకీకృతం చేయబడవలెనని.

The warning to flee, is a warning to flee from a coming persecution. In Christ’s era the persecution was the destruction of Jerusalem and the temple in the year 70. The warning sign of that approaching persecution was given in the year 66 AD. The warning to flee in the late fifth and early sixth century was identified by Paul’s as the recognition of a falling away of prophetic Pergamos, which represented pagan Rome. There was to be a falling away first, in order for the man of sin who would proclaim himself as God to be revealed. In the history approaching 538, pagan Rome that had restrained, or as Paul stated “withholdeth” was taken away, and as Pergamos fell away and the sign to flee arrived and directed the faithful to separate from the papal churches communion. Then in 538, at the Counsel of Orleans the papal power passed a Sunday law, and the twelve hundred and sixty years of papal persecution began.

పారిపోవుమన్న హెచ్చరిక అనగా, రాబోయే పీడననుండి పారిపోవుమన్న హెచ్చరిక. క్రీస్తు యుగములో, ఆ పీడనం క్రీ.శ. 70 సంవత్సరంలో యెరూషలేము పట్టణము మరియు దేవాలయము ధ్వంసముగా వ్యక్తమయ్యింది. ఆ సమీపిస్తున్న పీడనకు సంబంధించిన హెచ్చరిక సూచన క్రీ.శ. 66లో ఇవ్వబడింది. ఐదవ శతాబ్దాంతం మరియు ఆరవ శతాబ్దారంభ కాలములోనిదైన పారిపోవుమని హెచ్చరిక, బహుదేవారాధన రోమును ప్రతినిధించిన ప్రవచనాత్మక పెర్గమములో సంభవించిన అపస్తాసిని గుర్తించుటగా, పౌలు పేర్కొన్న ప్రకారము, గ్రహింపబడింది. తన్నే దేవుడనుకొని ప్రకటించుకొనబోవు పాపపురుషుడు బయలుపడుటకు, ముందుగా అపస్తాసి సంభవించవలసి యున్నది. 538 సంవత్సరము సమీపిస్తున్న చరిత్రలో, నిరోధకుడై యున్న బహుదేవారాధన రోము తొలగింపబడెను—పౌలు చెప్పిన ప్రకారము ‘నిరోధించువాడు’ తొలగింపబడెను—అప్పుడు పెర్గమము పతనమపాలై, పారిపోవుదని సూచించిన సంకేతము వచ్చి, విశ్వాసులను పాపత్వసంబంధ సంఘాల సహవాసమునుండి వేరుపడుమని దారిచూపెను. తదనంతరము 538లో ఒర్లియాన్స్ సభలో పాపత్వాధికారము ఆదివారం చట్టమును అమలులోనికి తెచ్చెను; అప్పుడు పాపత్వ పీడనపు వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు ఆరంభమయ్యాయి.

The first two witnesses identify clearly that the third fulfillment of the warning to flee given by Christ preceded the actual persecution. The destruction of Jerusalem came exactly three and a half years after the siege of Cestius began in 66 AD, thus allowing the Christians to flee in advance of the horrors of the second siege which was instigated by Titus and concluded with the destruction of the temple and city. In advance of the year 538, the Christians separated from the church of papal Rome, and prophetically fled into the wilderness, which represents the destruction of spiritual Jerusalem.

మొదటి ఇద్దరు సాక్షులు క్రీస్తు ఇచ్చిన పారిపోవుమనే హెచ్చరిక యొక్క మూడవ నెరవేర్పు వాస్తవ పీడనకన్నా ముందుగా జరిగినదని స్పష్టంగా గుర్తిస్తున్నారు. క్రీ.శ. 66లో సెస్టియస్ ముట్టడి ప్రారంభమైన తరువాత కచ్చితంగా మూడున్నర సంవత్సరాలకు యెరూషలేము వినాశనం సంభవించింది; దీనివలన టైటస్ ప్రేరేపించిన రెండవ ముట్టడి భయానకతలకు ముందుగానే క్రైస్తవులు పారిపోవడానికి అవకాశం లభించింది; ఆ రెండవ ముట్టడి దేవాలయము మరియు పట్టణము వినాశనంతో ముగిసింది. క్రీ.శ. 538 సంవత్సరానికి ముందుగానే క్రైస్తవులు పాపల్ రోమా సంఘము నుండి వేరుపడి, ప్రవచనపూర్వకంగా అరణ్యంలోకి పారిపోయారు; అది ఆత్మీయ యెరూషలేము వినాశనాన్ని సూచిస్తుంది.

> But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

> కాని ఆలయమునకు వెలుపలనున్న ప్రాంగణమును విడిచిపెట్టు; దానిని కొలవకు; ఎంతోకనగా అది అన్యజనులకు అప్పగింపబడినది. వారు నలభై రెండునెలలపాటు పరిశుద్ధ పట్టణమును పాదముల క్రింద త్రొక్కుదురు. ఇంకా నా ఇద్దరు సాక్షులకు నేను అధికారమిచ్చెదను; వారు గోనెబట్టలు ధరించి వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములు ప్రవచించుదురు. ప్రకటన గ్రంథము 11:2, 3.

In both illustrations of the warning to flee, the warning precedes the persecution, and the persecution is represented by Rome, whether pagan or papal, trampling down Jerusalem, whether literal or spiritual. The warning to flee for Seventh-day Adventist was the Blair bill in 1888. In the first fulfillment in the history of pagan Rome the Christians were to flee from Jerusalem, and in fulfillment of papal Rome the Christians fled into the wilderness. For Adventism the warning was to flee into the country.

పలాయనం చేయమని హెచ్చరికకు సంబంధించిన రెండు చిత్రీకరణలలోను, హెచ్చరిక పీడనంకన్నా ముందే వస్తుంది; అలాగే ఆ పీడనము, పేగన్ గానీ పాపల్ గానీ అయిన రోము, సాక్షాత్తుగా గాని ఆధ్యాత్మికంగాని అయిన యెరూషలేమును తొక్కివేయుటగా ప్రతినిధీకరించబడింది. సెవెంత్-డే అడ్వెంటిస్టుల కొరకు పలాయనం చేయమనే హెచ్చరిక 1888లోని బ్లేర్ బिल्लే. పేగన్ రోము చరిత్రలోని మొదటి నెరవేర్పులో క్రైస్తవులు యెరూషలేము నుండి పారిపోవలసియుండెను; పాపల్ రోము నెరవేర్పులో క్రైస్తవులు అరణ్యములోనికి పారిపోయిరి. అడ్వెంటిజానికి సంబంధించి, హెచ్చరిక గ్రామీణ ప్రాంతములోనికి పలాయనం చేయవలెననుటయే.

> “It is no time now for God’s people to be fixing their affections or laying up their treasure in the world. The time is not far distant, when, like the early disciples, we shall be forced to seek a refuge in desolate and solitary places. As the siege of Jerusalem by the Roman armies was the signal for flight to the Judean Christians, so the assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us. It will then be time to leave the large cities, preparatory to leaving the smaller ones for retired homes in secluded places among the mountains.” Testimonies, volume 5, 464.

> ఇప్పుడు దేవుని ప్రజలు తమ హృదయాభిమానాలను లోకములో స్థిరపరచుటకాని, తమ నిధిని లోకములో కూడబెట్టుటకాని చేయవలసిన సమయము కాదు. దూరములో కాని సమయము సమీపములోనే యున్నది; తొలికాలపు శిష్యులవలె, నిర్జనముగాను ఏకాంతముగాను ఉన్న ప్రదేశములలో మనము ఆశ్రయం వెదకవలసినదిగా నిర్బంధింపబడెదము. రోమా సైన్యములు యెరూషలేమును ముట్టడించినది యూదయ క్రైస్తవులకు పారిపోవుటకు సంకేతమైనట్లే, పాపల్ సబ్బతును అమలు చేయు ఆజ్ఞ విషయములో మన దేశము అధికారాన్ని స్వీకరించునపుడు, అది మనకు హెచ్చరికగానుండును. అప్పుడు మహానగరములను విడిచి వెళ్లవలసిన సమయం వచ్చును; తరువాత పర్వతముల మధ్యనున్న ఏకాంత ప్రదేశములలో ఒంటరి గృహములలో నివాసముండుటకై చిన్న పట్టణములను కూడ విడిచి వెళ్లుటకు ఇది ముందస్తు సిద్ధతయగును. సాక్ష్యాలు, ఖండము 5, పుట 464.

“The assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us,” was fulfilled when the abomination of desolation, in agreement with Mark’s words was “standing where it ought not.” In 1888, the Congress of the United States was considering a law in direct contradiction to a primary element of the Constitution, and at that point Seventh-day Adventists were to leave the cities and move to the country.

"పోపీయ విశ్రాంతి దినమును బలవంతపరచు ఉత్తర్వు జారీచేయుటలో మన దేశము అధికారం స్వీకరించుట మనకు ఒక హెచ్చరికగానుండును," అన్నది, మార్కు వాక్యములకు అనుగుణంగా, "తగని స్థలములో నిలిచియుండుట"గా విధ్వంసకర అఘోరము నిలిచినప్పుడు నెరవేరెను. 1888లో, యునైటెడ్ స్టేట్స్ కాన్గ్రెస్సు రాజ్యాంగంలోని ఒక ప్రాథమిక మూలసూత్రానికి ప్రత్యక్ష విరుద్ధమైన చట్టమును పరిశీలనలో ఉంచియుండెను; ఆ దశలో, సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులు పట్టణములను విడిచి గ్రామ్యప్రాంతాలకు తరలిపోవలసినవారు.

> “Not one Christian perished in the destruction of Jerusalem. Christ had given His disciples warning, and all who believed His words watched for the promised sign. . . . Without delay they fled to a place of safety—the city of Pella, in the land of Perea, beyond Jordan.” The Great Controversy, 30.

> యెరూషలేము విధ్వంసమునందు ఒక్క క్రైస్తవుడుకూడా నశించలేదు. క్రీస్తు తన శిష్యులకు హెచ్చరికను ఇచ్చెను, మరియు ఆయన వాక్యములను నమ్మిన వారందరూ వాగ్దానిత సంకేతమును కాచుచుండిరి. … ఆలస్యము చేయకుండనే వారు సురక్షిత స్థలమునకు — యొర్దాను ఆవల పెరేయా దేశములోని పెల్లా నగరమునకు — పారిపోయిరి. మహాసంఘర్షణ, 30.

The prophetic characteristics of the first of the warning signs to flee, represent the third and final fulfillment. Sometimes those prophetic characteristics produce a double fulfillment in the third fulfillment. An example of this is the three Elijah’s. The line of Elijah in his confrontation with Jezebel, Ahab and the prophets of Baal, combined with the characteristics of John the Baptist, the second Elijah, in his confrontation with Herodias, Herod and Salome establish that in the last days, for the third and final fulfillment of a triple application is always in the last days, Elijah and John represent two classes of God’s people. One class represented by Elijah do not die, and the other class represented by John do die. The two classes are also represented in Revelation chapter seven as the one hundred and forty-four thousand, who do not die, and the great multitude that do die.

పలాయనం చేయుటకు హెచ్చరించే సంకేతాలలో మొదటిదానికి సంబంధించిన ప్రవచన లక్షణాలు, మూడవ మరియు తుద నెరవేర్పును ప్రతినిధానిస్తాయి. కొన్నిసార్లు ఆ ప్రవచన లక్షణాలే, మూడవ నెరవేర్పు సందర్భంలో ద్వంద్వ నెరవేర్పుకు దారి తీస్తాయి. దీనికి ఒక ఉదాహరణ మూడు ఎలీయులు. ఎలీయా యెజబేలను, అహాబును, బాళ్ ప్రవక్తలను ఎదిరించిన నమూనా, రెండవ ఎలీయుడైన బాప్తిస్మక యోహాను హెరోదియాసును, హెరోదును, సలోమేను ఎదిరించిన లక్షణములతో కలిపి, త్రివిధ అన్వయములో మూడవ, తుద నెరవేర్పు ఎల్లప్పుడూ అంత్యకాలమందే జరుగునని, అలాగే ఆ అంత్యకాల నెరవేర్పులో ఎలీయా మరియు యోహాను దేవుని ప్రజల రెండు వర్గాలను ప్రతినిధానిస్తారని స్థాపిస్తుంది. ఎలీయా చేత ప్రతినిధానించబడిన వర్గం మరణించదు, యోహాను చేత ప్రతినిధానించబడిన వర్గం మరణిస్తుంది. ఆ రెండు వర్గాలు ప్రకటన గ్రంథము ఏడవ అధ్యాయములోను ప్రతినిధానించబడ్డాయి: మృతిపొందని నూట నలభై నాలుగు వేలు, మరియు మృతిపొందే మహాసమూహము.

In the three Babylon’s a similar element of the prophetic message is that the first Babylon is represented by Nimrod, but the second Babylon is represented by the first and last kings, Nebuchadnezzar and Belshazzar. Nebuchadnezzar represents those in Babylon who will be saved, and Belshazzar, those in Babylon who will be lost.

మూడు బాబిలోనుల సందర్భంలో ప్రవచన సందేశంలోని ఒక సమాన అంశం ఏమనగా, మొదటి బాబిలోను నిమ్రోదుచేత ప్రతినిధిత్వం చేయబడుతుంది; కాగా రెండవ బాబిలోను దాని మొదటి మరియు ఆఖరి రాజులైన నెబూకద్నెజరు మరియు బెల్షస్సరుచేత ప్రతినిధిత్వం చేయబడుతుంది. నెబూకద్నెజరు బాబిలోనులో రక్షింపబడబోవువారిని ప్రతినిధ్యం వహిస్తాడు; బెల్షస్సరు బాబిలోనులో నశించబోవువారిని ప్రతినిధ్యం వహిస్తాడు.

In the last days there are two Sunday laws that are the subject of Bible prophecy. The first is the soon-coming Sunday law in the United States, and the second is the Sunday law that is forced upon the entire world. Those two Sunday laws were typified by the Sunday law of pagan Rome, when in the year 321, Constantine enforced the first Sunday law, followed by the Sunday law of Papal Rome in 538. Pagan Rome is one of several prophetic types that prefigure the United States, and the Sunday law of 321, typifies the soon-coming Sunday law in the United States. The papal Sunday law of 538 typifies the Sunday law that is enforced upon the entire world. The flawed view that the United States is typified by the robbers in Daniel eleven tries to employ the soon-coming Sunday law in the United States as evidence to claim that the Sunday law in the United States proves that the United States is modern Rome, and disregards that there is another Sunday law that is forced upon every nation of the world by the threefold union of the dragon, the beast and false prophet.

అంత్యకాలమందు బైబిలు ప్రవచనములలో అంశముగా నిలిచిన రెండు ఆదివార చట్టములు ఉన్నాయి. మొదటిది అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో త్వరలో రానున్న ఆదివార చట్టము; రెండవది సమస్త ప్రపంచమంతటిపై రుద్ధింపబడే ఆదివార చట్టము. ఆ రెండు ఆదివార చట్టములు, క్రీస్తు శకం 321లో కాన్‌స్టాంటిన్ అమలుచేసిన విగ్రహారాధక రోము యొక్క ఆదివార చట్టము, తదుపరి 538లో పాపాధికార రోము యొక్క ఆదివార చట్టము చే ప్రతిరూపింపబడ్డవి. విగ్రహారాధక రోము అనేది అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలను ముందుగానే సూచించు ప్రవచనాత్మక ప్రతిరూపములలో ఒకటి; కాబట్టి 321లోని ఆ ఆదివార చట్టము, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో త్వరలో రానున్న ఆదివార చట్టమునకు ప్రతిరూపముగా నిలుస్తుంది. 538లోని పాపాధికార ఆదివార చట్టము, సమస్త ప్రపంచముపై రుద్ధింపబడే ఆదివార చట్టమునకు ప్రతిరూపము. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని దోపిడిదారులచేత ప్రతిరూపింపబడ్డాయనే దోషపూరిత అభిప్రాయం, త్వరలోనే అమెరికాలో అమలుకాబోయే ఆదివార చట్టమును ఆధారంగా చేసుకొని, అమెరికాలోని ఆ ఆదివార చట్టమే అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు ఆధునిక రోమని నిరూపిస్తున్నదని వాదించుచున్నది; మరియు డ్రాగన్, మృగము, అబద్ధప్రవక్తల త్రివిధ ఐక్యము ప్రపంచంలోని ప్రతి జాతిపై రుద్ధింపబోయే మరొక ఆదివార చట్టము ఉన్నదనేదాన్ని విస్మరించుచున్నది.

If a Sunday law in the United States identifies the United States as Modern Rome, then what does the worldwide Sunday law identify? The three Rome’s identify that Modern Rome, which is threefold, will enforce two distinct Sunday laws. The first is in the United States and was typified by Constantine’s Sunday law in 321, and the second is the entire world, as typified by the papal Sunday law of 538. To employ the Sunday law in the United States in the context of a triple application of prophecy to claim that the Sunday law proves who is Modern Rome, is to disregard the prophetic characteristics established by pagan and papal Rome. There are two distinct Sunday laws in the last days, and neither is a proof to identify the robbers of the people are the United States. When the testimony of pagan and papal Rome is misrepresented to uphold a private interpretation, as is currently being done, it demonstrates that those seeking to uphold their private interpretation do not understand type and antitype.

అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివార చట్టం అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలను ఆధునిక రోముగా గుర్తించునయెడల, ప్రపంచవ్యాపిత ఆదివార చట్టం యేమిని గుర్తించును? మూడు రోములు సూచించుచున్నవి ఏమనగా, త్రివిధ స్వరూపముగల ఆధునిక రోము రెండు భిన్నమైన ఆదివార చట్టాలను అమలు పరచును. మొదటిది అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఉండి, అది క్రీ.శ. 321లో కాన్స్టాంటిన్ జారీ చేసిన ఆదివార చట్టముచేత రకముగా సూచింపబడెను; రెండవది సమస్త ప్రపంచానికై ఉండి, అది క్రీ.శ. 538లోని పాపసభాధీన ఆదివార చట్టముచేత రకముగా సూచింపబడెను. ప్రవచనానికి త్రివిధ అన్వయము అనే సందర్భములో, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివార చట్టమును ఆశ్రయించి, ఆ ఆదివార చట్టమే ఆధునిక రోము ఎవరో నిరూపించుచున్నదని వాదించుట అనగా, పేగన్ రోము మరియు పాపసభ రోము స్థాపించిన ప్రవచనాత్మక లక్షణములను విస్మరించుటవలెనే. కాలాంత్య దినములలో రెండు భిన్నమైన ఆదివార చట్టాలు ఉండును; వాటిలో ఏదియు, జనుల దోపిడిదారులు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలేనని నిరూపించు సాక్ష్యము కాదు. ప్రస్తుతం జరుగుచున్నట్లుగా, వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానాన్ని నిలబెట్టుటకై పేగన్ రోము మరియు పాపసభ రోము యొక్క సాక్ష్యమును వక్రీకరించినప్పుడు, తమ వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానాన్ని నిలబెట్టుటకు యత్నించువారు రకము మరియు ప్రతిరూపము సంగతిని గ్రహించరు అని అది స్పష్టపరచుచున్నది.

Pagan Rome is a type of the United States, and papal Rome typifies modern Rome. Along with this misapplication of a triple application of prophecy, and the claim that what is being taught is set in the context of “type and antitype,” is the other failure of defining the “abomination of desolation” as it is represented within the context of a triple application of prophecy.

అన్యమత రోము అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలకు ఒక రూపము; పాపత్వ రోము ఆధునిక రోమునకు రూపప్రతీకం. ప్రవచనమునకు త్రివిధ అన్వయమును తప్పుగా ప్రయోగించుటకును, బోధింపబడుతున్నది "రూపము మరియు ప్రతిరూపము" అనే సందర్భములోనే స్థాపించబడినదని చేసే వాదనతోపాటు, ప్రవచనమునకు త్రివిధ అన్వయమనే సందర్భములో ప్రతినిధింపబడినట్లుగా "పాడుబాటు కలుగజేసే హేయకార్యము"ను నిర్వచించుటయనే మరొక వైఫల్యము కూడా ఉంది.

From the year 66 to the year 70 AD, two Roman generals attacked Jerusalem. Both generals, Cestius and Titus began with a siege, but only one withdrew from the siege for a brief period of time, which providentially allowed the Christians to flee. It was the first siege under Cestius that the Christians recognized the warning to flee. When Titus arrived to carry on the warfare against Jerusalem in the year 70 AD, he began with a siege and did not cease until Jerusalem and the temple were destroyed. The warning of Jesus contains two steps. First is the sign to flee, and thereafter the persecution. In the fulfillment of the warning in the fifth and sixth centuries the Christians separated from the corrupt Roman church before 538, and then the persecution began.

క్రీస్తు శకం 66 నుండి 70 వరకు, ఇద్దరు రోమా సేనాధిపతులు యెరూషలేముపై దాడి చేశారు. కేస్టియస్ మరియు టైటస్ అనే ఇద్దరూ ముట్టడితో ప్రారంభించారు; అయితే వారిలో ఒక్కడే కొద్దికాలం పాటు ముట్టడిని విరమించి వెనుదిరిగాడు; దైవప్రవిధి వలన ఆ తాత్కాలిక విరమణ క్రైస్తవులు పారిపోవుటకు అవకాశమిచ్చింది. పారిపోవలెననే హెచ్చరికను క్రైస్తవులు గుర్తించినది కేస్టియస్ కాలములోని ఆ మొదటి ముట్టడిలోనే. క్రీస్తు శకం 70లో టైటస్ యెరూషలేముపై యుద్ధాన్ని కొనసాగించుటకు వచ్చినప్పుడు, అతడు ముట్టడితోనే ఆరంభించి, యెరూషలేము మరియు ఆలయం నశించువరకు విరమింపలేదు. యేసు ఇచ్చిన హెచ్చరిక రెండు దశలను కలిగియున్నది: మొదట పారిపోవలెననే సంకేతం, ఆపై హింస. ఆ హెచ్చరిక నెరవేర్పులో ఐదవ మరియు ఆరవ శతాబ్దములలో, క్రైస్తవులు అవినీతిగ్రస్త రోమా సంఘము నుండి 538కు ముందే వేరై నిలిచారు; అటుపిమ్మట హింస ప్రారంభమైంది.

Paul is very clear that all the recorded history of ancient Israel was written for those living in the last days, and that all those histories were types, although the Greek word “typos,” meaning types is translated as ensamples in his classic presentation of this truth.

పౌలు బహు స్పష్టముగా చెప్పుచున్నది ఏమనగా, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు విషయమై లిఖితమైన సమస్త చరిత్ర అంత్యదినములలో జీవించువారికై వ్రాయబడెను; మరియు ఆ చరిత్రలన్నియు రకములైయున్నవి—అయినను, ‘రకములు’ అను అర్థముగల గ్రీకు పదం “typos” ను, ఈ సత్యమును అతని ప్రసిద్ధ ప్రతిపాదనలో సమర్పించునప్పుడు, ‘ensamples’ అని అనువదించబడెను.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> ఇప్పుడు ఈ సమస్త సంగతులు వారికి నిదర్శనములై సంభవించెను; మరియు యుగాల అంత్యములు వచ్చియున్న మనకు హితబోధనకై అవి వ్రాయబడియున్నవి. 1 కొరింథీయులకు 10:11.

The histories in chapter ten which Paul uses to set the context for this truth was not a history of ancient Israel acting righteously.

ఈ సత్యానికి సందర్భాన్ని స్థాపించుటకు పౌలు వినియోగించిన పదవ అధ్యాయంలోని వృత్తాంతాలు, నీతిగా ప్రవర్తించిన ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు గురించిన చరిత్రలు కావు.

> But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness. Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play. Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand. Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents. 1 Corinthians 10:5–9.

> కాని వారిలో అనేకులయందు దేవుడు ప్రసన్నుడైయుండలేదు; వారు అరణ్యంలో నశించిరి. ఇప్పుడు ఈ సంగతులు మనకు దృష్టాంతములైయున్నవి, వారు యేలాగు దుష్టవస్తువులను కాంక్షించిరో అట్లు మనము కాంక్షించకుండునట్లు. వారిలో కొందరు విగ్రహారాధకులైయుండినట్లుగా మీరు విగ్రహారాధకులైయుండకండి; వ్రాయబడిన ప్రకారము, ప్రజలు తిని త్రాగుటకై కూర్చుండి, క్రీడించుటకై లేచిరి. వారిలో కొందరు చేసినట్లుగా మనము వ్యభిచరింపకుందము; ఒకే దినమున ఇరవై మూడు వేలమంది పడిపోయిరి. వారిలో కొందరు క్రీస్తును శోధించినట్లే మనము క్రీస్తును శోధింపకుందము; వారు సర్పములచేత నశింపబడియిరి. 1 కొరింథీయులకు 10:5-9.

Sacred history is a record of both the righteousness and unrighteousness of God’s people, but in either record the history is still a type for God’s people living in the last days. The history of the rebellion in Minneapolis in 1888, is a record of unrighteousness, in spite of what Adventist historians’ claim. The rebellion was so profound that Ellen White determined to leave the meeting, and only stayed because an angel told her it was her responsibility to stay and record the rebellion that was a parallel to the rebellion of Korah, Dathan and Abiram in the history of Moses. At that meeting the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended, but the message He brought was rejected.

పరిశుద్ధ చరిత్ర అనేది దేవుని ప్రజల నీతియు అధర్మమును రెండింటినీ ఆలేఖించే వృత్తాంతము; అయితే ఈ రెండిటి వృత్తాంతములలో ఏదైనను, ఆ చరిత్ర అంత్య దినములలో నివసించే దేవుని ప్రజలకు అప్పటికీ ఒక ప్రతిరూపమే. 1888లో మిన్నియాపోలిస్‌లోని తిరుగుబాటు చరిత్ర, అడ్వెంటిస్ట్ చరిత్రకారులు ఏమని వాదించినా, అధర్మమునకు సంబంధించిన వృత్తాంతమే. ఆ తిరుగుబాటు అంత తీవ్రమైయుండగా ఎలెన్ వైట్ ఆ సమావేశాన్ని విడిచి వెళ్లాలని నిశ్చయించుకొన్నారు; అయితే ఒక దూత తాను అక్కడే ఉండి, మోషే చరిత్రలో కోరహు, దాతాను, అబీరాము చేసిన తిరుగుబాటుతో సారూప్యమున్న ఆ తిరుగుబాటును ఆలేఖించుట తన బాధ్యత అని ఆమెకు తెలిపినందున మాత్రమే ఆమె అక్కడే నిలిచారు. ఆ సమావేశములో ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయములోని బలమైన దూత దిగివచ్చెను; కాని ఆయన తెచ్చిన సందేశము తిరస్కరింపబడింది.

That history typified September 11, 2001, when the great buildings of New York city were brought down. That history included the first Sunday law bill that was to be introduced by Senator Blair. His efforts to enforce Sunday as a National Day of Worship failed, but it was part of a sacred history that typified the last days. Senator Blair’s bill was the warning to flee the cities. Before 1888 when Sister White spoke of the necessity of living out of the cities, she spoke in the future tense. She pointed to a time in the near future when God’s people must move to the country. After 1888, all of Sister White’s references to the necessity of country living placed her counsel in the context that the time to be in the country had already arrived. The Blair bill in 1888, was the sign of Sunday enforcement, as Luke put it, in a place where it ought not be. Sunday enforcement was not to be brought into the Congress of the United States, for it was a denial of a primary principle of the Constitution.

ఆ చరిత్ర, న్యూయార్క్ నగరంలోని మహా భవనాలు కూల్చివేయబడిన 2001 సెప్టెంబర్ 11కు పూర్వరూపంగా నిలిచింది. ఆ చరిత్రలో సెనేటర్ బ్లెయిర్ ప్రవేశపెట్టబోవిన మొదటి ఆదివార చట్ట బిల్లూ భాగమైంది. ఆదివారాన్ని జాతీయ ఆరాధన దినంగా బలవంతపర్చాలన్న ఆయన ప్రయత్నాలు విఫలమయ్యాయి; అయినాగాని, అవి అంత్యదినాలకు పూర్వరూపమైన పవిత్ర చరిత్రలో భాగం. సెనేటర్ బ్లెయిర్ బిల్లు నగరాలనుండి పారిపోవలెనన్న హెచ్చరికగా నిలిచింది. 1888కు ముందు, నగరాల వెలుపల నివసించుట యొక్క అవసరమును గూర్చి సోదరి వైట్ మాట్లాడినప్పుడు, ఆమె భవిష్యత్ కాలంలోనే పేర్కొన్నారు. దేవుని ప్రజలు గ్రామప్రాంతాలకు స్థలాంతరం చేయవలసిన సమీప భవిష్యత్తు కాలాన్ని ఆమె సూచించింది. 1888 తరువాత, గ్రామప్రాంతాలలో నివసించుట యొక్క అవసరంపై సోదరి వైట్ చేసిన సమస్త సూచనలు, గ్రామప్రాంతాలలో ఉండవలసిన కాలము ఇప్పటికే వచ్చియున్నదనే సందర్భంలోనే ఆమె సలహాను ఉంచాయి. 1888లోని బ్లెయిర్ బిల్లు ఆదివార అమలుకి సంకేతమై, లూకా చెప్పినట్లుగా, ఇది ఉండకూడని స్థలములో నిలిచింది. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల కాంగ్రెస్‌లో ఆదివార అమలును ప్రవేశపెట్టకూడదు; ఎందుకనగా అది రాజ్యాంగంలోని ఒక మౌలిక సూత్రాన్ని నిరాకరించుట.

The history of 1888 was recorded in order to typify the prophetic history that began on September 11, 2001. The Blair Bill in 1888 typified the Patriot Act of 2001. It was the warning that preceded the actual enforcement of the mark of the beast. No one who is following Christ should be living in a city after September 11, 2001. It was the prophetic siege that directed God’s people to flee. And just as there are two Sunday laws that are the subject of the prophetic model of the last days, as represented by the Sunday laws of pagan and papal Rome, both Sunday laws are preceded by the warning to flee.

2001 సెప్టెంబర్ 11న ప్రారంభమైన ప్రవచనాత్మక చరిత్రకు ప్రతిరూపముగా నిలిచే విధంగా 1888 సంవత్సరపు చరిత్ర లిఖించబడింది. 1888లోని బ్లేర్ బిల్లు 2001లోని పేట్రియట్ చట్టానికి ప్రతిరూపముగా నిలిచింది. మృగముని ముద్ర యొక్క యథార్థ అమలుకు ముందుగా వచ్చిన హెచ్చరికయై అది నిలిచింది. క్రీస్తును అనుసరించుచున్న ఎవ్వరూ 2001 సెప్టెంబర్ 11 తర్వాత నగరములో నివసించకూడదు. అది దేవుని ప్రజలను పారిపోవలెనని ఆదేశించిన ప్రవచనాత్మక ముట్టడి. అలాగే, అంత్యదినముల ప్రవచన నమూనాలో అన్యదైవారాధక రోము మరియు పాపల్ రోము యొక్క ఆదివార చట్టములచే ప్రతినిధింపబడినట్లుగా రెండు ఆదివార చట్టములు ఉన్నవి; ఈ రెండు ఆదివార చట్టములకు కూడా పారిపోవుమనే హెచ్చరిక ముందుగా ఉంటుంది.

For those who profess to be Seventh-day Adventists, they were to prophetically recognize the Patriot Act as a sign to flee the cities for the country in advance of the soon-coming Sunday law. That very same Sunday law was the sign for God’s other flock who are still in Babylon to flee out of Babylon in advance of the Sunday enforcement that is to be brought upon every nation.

సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులమని తమను ప్రకటించుకొనువారికి, త్వరలో రానున్న ఆదివారపు చట్టానికి ముందస్తుగా పట్టణాలనుండి గ్రామప్రాంతాలకు పారిపోవుటకై ఒక సూచిగా పేట్రియట్ చట్టమును ప్రవచనాత్మకంగా గుర్తించవలసియుండెను. అదే ఆదివారపు చట్టమే, ఇంకా బబులోనులోనే ఉన్న దేవుని మరియొక మందకు, ప్రతి జాతిపై మోపబడబోవుచున్న ఆదివారపు చట్ట అమలుకు ముందస్తుగా బబులోనునుండి బయటకు పారిపోవుటకై ఒక సూచిగా యుండెను.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> మత స్వాతంత్ర్య దేశమైన అమెరికా, మనస్సాక్షిపై బలప్రయోగము చేయుటలోను, అబద్ధ సబ్బత్‌ను ఆచరించుటకు మనుష్యులను బలవంతపరచుటలోను పాపత్వముతో ఏకమగునప్పుడు, భూగోళమంతటిలోని ప్రతి దేశపు ప్రజలు ఆమె నిదర్శనాన్ని అనుసరించుటకు నడిపింపబడుదురు. టెస్టిమోనీస్, సంపుటము 6, 18.

Just as the triple application of the three Elijah’s establishes that there are two classes of God’s people in the last days, the triple application of Rome identifies that there are two distinct Sunday laws. Those who wish to claim that the United States is the robbers of thy people, and therefore the prophetic role of the United States establishes the vision suggest that the soon-coming Sunday law in the United States is the abomination of desolation that Christ identified as a warning for His people to flee from the coming persecution. They fail to identify the distinction between the siege, which is the warning sign to flee, and the second siege that represents when the actual enforcement of a Sunday law begins the persecution of the last days. They fail to address the distinction established upon two witnesses that there is to be two distinct Sunday laws that fulfill prophecy in the last days. In doing so they argue the soon-coming Sunday law in the United States is the warning represented as the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, and it is, but not as they define it.

ఎలాగైతే మూడు ఎలీయుల త్రివిధ అన్వయం అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజలలో రెండు వర్గములున్నవని స్థాపించునో, అట్లే రోము యొక్క త్రివిధ అన్వయం రెండు భిన్నమైన ఆదివార శాసనములున్నవని తెలుపుచున్నది. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలే నీ ప్రజల దోపిడిదారులని, కాబట్టి అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ప్రవచనపాత్ర దర్శనమును స్థాపించునని అభ్యర్థించు వారు, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో త్వరలో రానున్న ఆదివార శాసనమే, క్రీస్తు తన ప్రజలు రానున్న హింసనుండి పారిపోవలెనని హెచ్చరికగా సూచించిన పాడుచేయు అఘోరమని ప్రతిపాదించుదురు. పారిపోవలసిన హెచ్చరిక సూచకమగు మొదటి ముట్టడియు, ఆదివార శాసనము వాస్తవికముగా అమలులోకొని అంత్యదినాల హింస ప్రారంభమగు సమయమును సూచించు రెండవ ముట్టడియు—వీటి మధ్యనున్న భేదమును వారు గుర్తించడంలో విఫలమగుదురు. అంత్యదినములలో ప్రవచనమును నెరవేర్చు రెండు వేర్వేరు ఆదివార శాసనములు ఉండునని రెండు సాక్షులచేత స్థాపింపబడిన భేదమును కూడ వారు పరిశీలించరు. ఈ విధముగా వారు, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో త్వరలో రానున్న ఆదివార శాసనమే దానియేలు ప్రవక్త చెప్పిన పాడుచేయు అఘోరముగా సూచింపబడిన హెచ్చరికయని వాదించుదురు; అది అంతే అయినను, వారు నిర్వచించిన విధముగా కాదు.

The Sunday law in the United States is the warning for God’s other flock that is still in Babylon to flee from her communion. It is therefore a warning of the coming Sunday law that is enforced upon all the nations.

అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రములలోని ఆదివారపు చట్టము, బాబిలోనులో ఇంకా ఉన్న దేవుని ఇతర గొఱ్ఱెల మందకు, ఆమెయొక్క సాంగత్యము నుండి పారిపోవుటకు హెచ్చరిక. కాబట్టి అది సమస్త జాతులపై అమలుపరచబడబోవు రాబోయే ఆదివారపు చట్టమునకు ఒక హెచ్చరికయే.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> విదేశ దేశములు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ఉదాహరణను అనుసరించును. ఆ దేశము ముందుండినను, అదే సంకటము లోకమంతటనున్న మన ప్రజలమీదికి వచ్చును. టెస్టిమోనీస్, ఖండం 6, పుట 395.

Their claim is that the Sunday law in the United States is identifying the United States as the symbol which establishes the prophetic vision, but in the context of the warning to flee given by Christ, that Sunday law represents a world-wide warning to the eleventh-hour workers to flee from Babylon.

వారి వాదన ఏమనగా, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివారపు చట్టం, ప్రవచన దర్శనాన్ని స్థాపించే సంకేతంగా అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలను గుర్తోంది; అయితే క్రీస్తు ఇచ్చిన పారిపోవలెనని హెచ్చరిక యొక్క సందర్భంలో, ఆ ఆదివారపు చట్టం బాబిలోనుండి పారిపోవలెనని పదకొండవ గంట కార్మికులకు ఇచ్చిన ప్రపంచవ్యాప్త హెచ్చరికగా నిలుస్తుంది.

When Sister White addresses the warning to flee, she addresses the Sunday law issue that overtakes the whole world. That movement begins at the Sunday law in the United States. She identifies that the Sunday law in the United States is the warning of the coming persecution.

సోదరి వైట్ పారిపోవలని హెచ్చరికను ఉద్దేశించి మాట్లాడినప్పుడు, ఆమె ప్రపంచమంతటినీ ఆవరించే ఆదివారపు చట్ట సమస్యను ప్రస్తావిస్తుంది. ఆ ఉద్యమం అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివారపు చట్టంతో ప్రారంభమవుతుంది. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివారపు చట్టమే రాబోయే పీడనకు హెచ్చరిక అని ఆమె గుర్తిస్తుంది.

> “By the decree enforcing the institution of the papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.

> దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని ఉల్లంఘిస్తూ పాపత్వ సంస్థను అమలు చేయించు ఆజ్ఞచేత, మన జాతి సర్వథా నీతి నుండి తన్నుతాను వేరు చేసికొందును. ప్రొటెస్టెంట్ మతం విస్తారమైన అంతరాన్ని దాటి తన హస్తాన్ని చాచి రోమా అధికారముని హస్తాన్ని పట్టుకొనునప్పుడు, ఆమె అగాధమును దాటి ఆత్మవాదముతో చేయి కలుపునప్పుడు, ఈ త్రివిధ ఐక్యముని ప్రభావముచేత మన దేశము ప్రొటెస్టెంట్ మరియు గణతంత్ర ప్రభుత్వముగా తన రాజ్యాంగములోని ప్రతి సూత్రాన్ని తిరస్కరించి, పాపత్వపు అసత్యములు మరియు భ్రమల వ్యాప్తి కొరకు వ్యవస్థ కల్పించునప్పుడు, అప్పుడు సాతాను యొక్క అద్భుత కార్యాచరణకు సమయం వచ్చెనని, అంతము సమీపమైయున్నదని మనము గ్రహించగలము.

> “As the approach of the Roman armies was a sign to the disciples of the impending destruction of Jerusalem, so may this apostasy be a sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return. The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress which prophets have described as the time of Jacob’s trouble. The cries of the faithful, persecuted ones ascend to heaven. And as the blood of Abel cried from the ground, there are voices also crying to God from martyrs’ graves, from the sepulchers of the sea, from mountain caverns, from convent vaults: ‘How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?’” Testimonies, volume 5, 451.

> రోమీయ సైన్యములు సమీపించుట యెరూషలేము త్వరలో సంభవించబోవు విధ్వంసమునకు శిష్యులకు యెలాగో ఒక సూచనగా నిలిచెనో, అట్లే ఈ అపస్థాస్యం మనకు దేవుని దీర్ఘశాంతియొక్క పరిమితి చేరినదని, మన జాతి అధర్మమునకు కొలత నిండినదని, కరుణదూత తిరిగి రాని ప్రస్థానమునకు ఎగసిపోవబోవుచున్నదని ఒక సంకేతమై నిలుచును. అప్పుడు దేవుని ప్రజలు ప్రవక్తలు ‘యాకోబు కష్టకాలము’ అని వర్ణించిన ఆ పీడలును ఆపదలును గల దృశ్యములలో నిమజ్జింపబడుదురు. నమ్మకస్థులై హింసింపబడుచున్న వారి విలాపధ్వనులు స్వర్గమునకు ఎగసి చేరుదురు. ఆబేలు రక్తము భూమినుండి మొఱపెట్టినట్లే, రక్తసాక్షుల సమాధులనుండి, సముద్ర సమాధులనుండి, పర్వత గుహలనుండి, మఠాల భూగర్భ గర్భాగారములనుండి కూడ దేవునియొద్దకు మొఱవిడుచుచున్న స్వరములున్నవి: ‘ఎంతకాలము, పరిశుద్ధుడవు సత్యుడవు గల ప్రభువా, భూమిమీద నివసించువారి మీద మా రక్తమునకు తీర్పు చేసి ప్రతీకారము చేయకుండెదవు?’ సాక్ష్యములు, ఖండము 5, పుట 451.

Sister White is identifying the Sunday law in the United States, and identifies it as a “sign” that probationary time for the United States is over. But God’s people in the other nations of the world are also to be confronted with the same test. There is a period of time from the Sunday law in the United States until Michael stands up and human probation closes. When it closes, “the angel of mercy takes her flight.”

సహోదరి వైట్ అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివారపు చట్టమును గుర్తించి, దానిని ఆ దేశానికి కృపాకాలము ముగిసినదనే ఒక "సూచిక"గా పేర్కొంటున్నారు. అయితే లోకంలోని ఇతర జాతులలోనున్న దేవుని ప్రజలకును అదే పరీక్షను ఎదుర్కోవలసి వచ్చును. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివారపు చట్టము వెలువడినప్పటి నుండి, మీఖాయేలు నిలుచును మరియు మానవ కృపాకాలము ముగియును వరకు, ఒక కాలవ్యవధి ఉన్నది. అది ముగిసినప్పుడు, "దయా దూతురాలు ఎగిరి వెళ్లిపోవును."

Back to Articles