Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-One

దానియేలు గ్రంథము — సంఖ్య వంద యాభై ఒకటి

The Symbolism of the Temple: Unveiling the Mysteries of the Divine and Human Connection

దేవాలయ ప్రతీకాత్మకత: దైవ-మానవ సంబంధ రహస్యాల అనావరణం

Author

Jeff Pippenger

Published

March 22, 2024

Formats

PDF
Word

The two sticks are joined together to become one temple. Forty-six being the symbol of the temple, and it is forty-six years that separates the northern kingdom’s captivity, from the southern kingdom’s captivity. When the trampling down of the sanctuary and host is accomplished at the time of the end in 1798, it is forty-six years that joins the two sticks into a temple. From 723 BC to 677 BC, the temple was torn down and trampled upon. In 1798 the trampling down ended and by 1844, a temple had been erected. There they were to become one nation, with one king, and cease to sin for eternity. That was the plan, but the rebellion of 1863 pushed the plan back to 2001.

రెండు దండాలు కలిపి ఒకే ఆలయముగా చేయబడుతున్నవి. ఆలయమునకు చిహ్నమగినది నలభై ఆరు; ఇంకా ఉత్తర రాజ్యపు చెరను దక్షిణ రాజ్యపు చెరనుండి విడదీయు అంతరము నలభై ఆరు సంవత్సరాలు. అంత్యకాలమందు 1798 లో పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును తొక్కివేత కార్యం సంపూర్తి కాగానే, ఆ రెండు దండాలను ఒక ఆలయముగా కలుపు కాలమూ నలభై ఆరు సంవత్సరాలే. క్రీ.పూ. 723 నుండి క్రీ.పూ. 677 వరకూ, ఆలయం కూలగొట్టబడి తొక్కివేయబడెను. 1798 లో ఆ తొక్కివేత సమాప్తమై, 1844 నాటికి ఒక ఆలయం నిర్మింపబడెను. అక్కడ వారు ఒక రాజుతో ఒకే జనముగా కావలసినది, మరియు నిత్యకాలమంతటికి పాపము చేయుటను విరమించవలసినది. అదే యోజన; అయితే 1863 యొక్క తిరుగుబాటు ఆ యోజనను 2001 వరకు వాయిదావేసెను.

Paul identifies the church as the body, and Christ as the head, and Paul uses the body as a symbol of the flesh. The flesh and the body are interchangeable terms for Paul.

పౌలు సంఘమును దేహముగా, క్రీస్తును శిరస్సుగా పేర్కొంటాడు; అలాగే దేహమును మాంసమునకు ప్రతీకగా ఉపయోగిస్తాడు. పౌలు దృష్టిలో మాంసము మరియు దేహము పరస్పరం ప్రత్యామ్నాయముగా వాడబడే పదాలు.

> For if ye live after the flesh, ye shall die: but if ye through the Spirit do mortify the deeds of the body, ye shall live. Romans 8:13.

> ఎందుకనగా మీరు శరీరమును బట్టి జీవించినయెడల మీరు మరణింతురు; అయితే మీరు ఆత్మచేత శరీర క్రియలను చంపినయెడల మీరు జీవింతురు. రోమీయులకు 8:13.

The design of the human temple is based upon the design of God’s temple. The body, which is the Church, equates to the flesh in an individual’s temple. In the temple of an individual, the mind is the head, and the body is the flesh.

మానవ ఆలయపు రూపకల్పన, దేవుని ఆలయపు రూపకల్పనపై ఆధారితమై యున్నది. శరీరము, అనగా సంఘము, వ్యక్తి ఆలయంలోని మాంసమునకు సమానము. వ్యక్తి ఆలయంలో, మనస్సే శిరస్సు, శరీరమే మాంసము.

> For we are members of his body, of his flesh, and of his bones. For this cause shall a man leave his father and mother, and shall be joined unto his wife, and they two shall be one flesh. This is a great mystery: but I speak concerning Christ and the church. Ephesians 5:30–32.

> యెందుకనగా మేము ఆయన శరీరమునకును, ఆయన మాంసమునకును, ఆయన ఎముకలకును అంగములమై యున్నాము. ఈ కారణమునుబట్టి మనుష్యుడు తన తండ్రిని తన తల్లిని విడిచిపోయి తన భార్యను అంటికొనును; వారు ఇద్దరూ ఒక దేహమగుదురు. ఇది గొప్ప రహస్యం; అయితే నేను క్రీస్తు గూర్చియు సంఘము గూర్చియు చెప్పుచున్నాను. ఎఫెసీయులకు 5:30-32.

The temple which John was to measure, when the sounding of the seventh angel marked the beginning of the work of finishing the mystery of God, was God’s temple, but man’s temple was created in the image of God’s temple. They are interchangeable symbols. Moses was on the mount for forty-six days when he was shown the pattern that he was to use when raising up the earthly tabernacle. The pattern was taken from the heavenly temple.

ఏడవ దూత తూర్యము ఊదినప్పుడు, దేవుని రహస్యమును సమాప్తింపచేయు కార్యారంభమును అది సూచించిన సమయములో, యోహాను కొలవవలసిన ఆలయం దేవుని ఆలయమే; అయితే మనుష్యులు నిర్మించిన ఆలయం దేవుని ఆలయ ప్రతిరూపమును అనుసరించి నిర్మించబడింది. అవి పరస్పరం మార్పిడి యోగ్యమైన సంకేతాలు. మోషే పర్వతముపై నలభై ఆరు దినములు నుండెను; ఆ కాలమందు, భౌమిక గుడారమును స్థాపించునప్పుడు అనుసరించవలసిన నమూనా అతనికి చూపబడెను. ఆ నమూనా స్వర్గీయ ఆలయమునుండి స్వీకరించబడెను.

Christ was the heavenly temple, manifested in the flesh, and He represents the pattern of the human temple, for men were created in His image. For this reason, the pattern of the human temple is represented with forty-six chromosomes.

క్రీస్తు స్వర్గీయ ఆలయమై మాంసములో ప్రత్యక్షింపబడెను, మరియు మనుష్యులు ఆయన స్వరూపమునందు సృష్టింపబడిరి గనుక, ఆయన మనుష్య ఆలయపు నమూనాను ప్రతినిధీకరించుచున్నాడు. ఈ కారణముచేత, మనుష్య ఆలయపు నమూనా నలభై ఆరు క్రోమోసోములచే ప్రతినిధీకరించబడుచున్నది.

The temples are prophetically interchangeable. Thus, the temple John was told to measure consisted of only two apartments, with no courtyard. The first apartment represents the human temple, the church (the bride), the nation, the body, which is the flesh. The second apartment represents the divine temple, the bridegroom, the king, the head, which is the mind. The promise of the everlasting covenant that is accomplished for the one hundred and forty-four thousand in the last days, has been illustrated by the two sticks of Ezekiel chapter thirty-seven. It has been illustrated by John’s temple, which consists of two apartments. It has been illustrated by Paul’s specific definitions of the mystery of Christ in the believer, the hope of glory.

ఆలయములు ప్రవచనదృష్ట్యా పరస్పరస్థానపరివర్తనీయమైనవి. కాబట్టి, యోహానుకు కొలవమని ఆదేశించబడిన ఆలయం రెండు విభాగములతో మాత్రమే ఉండి, ప్రాకారము లేనిది. మొదటి విభాగము మానవ ఆలయమును, సంఘమును (వధువును), జాతిని, దేహమును, అనగా మాంసమును సూచించుచున్నది. రెండవ విభాగము దివ్య ఆలయమును, వరుని, రాజును, శిరస్సును, అనగా మనస్సును సూచించుచున్నది. అంతిమ దినములలో నూట నలభై నాలుగు వేలమందికై నెరవేర్చబడే నిత్య ఒడంబడికయొక్క వాగ్దానం, యెహెజ్కేలు ముప్పత్తియేడు అధ్యాయములోని రెండు కఱ్ఱలచేత చిత్రీకరించబడింది. అది రెండు విభాగములతో కూడిన యోహానుని ఆలయముద్వారా చిత్రీకరించబడింది. విశ్వాసిలోనున్న క్రీస్తుయొక్క మర్మము, అనగా మహిమయొక్క నిరీక్షణ, గూర్చి పౌలు ఇచ్చిన నిర్దిష్ట నిర్వచనములచేత కూడా అది చిత్రీకరించబడింది.

The work of sealing the one hundred and forty-four thousand is the work of permanently combining Divinity with humanity. That work is accomplished during the sounding of the Seventh Trumpet. That combination is represented, line upon line, in a variety of ways in the Scriptures. The work of justification and sanctification are the theological terms for the work. Justification is the work of Christ as our Substitute, and the work of sanctification is the work of Christ as our Example. Justification represents our title for heaven and sanctification represents our fitness for heaven. Both those works are brought to the believer by the presence of the Holy Spirit. That work is represented as the writing of God’s law upon the hearts and minds of those who are accepted into the everlasting covenant.

నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని ముద్రించుటయనే కార్యము, దైవత్వమును మానవత్వముతో శాశ్వతముగా ఏకీకరించుటయనే కార్యమే. ఆ కార్యము ఏడవ బూర ఊదబడుచుండే కాలములో నెరవేర్చబడుతుంది. ఆ ఏకీకరణము లేఖనములందు పంక్తి మీద పంక్తిగా నానావిధములుగా ప్రతిపాదించబడుతుంది. ఆ కార్యమును వివరిచే ధార్మిక పదాలు న్యాయపరచబడుట మరియు పరిశుద్ధీకరణము. న్యాయపరచబడుట అనగా మన స్థానములో నిలిచినవాడిగా క్రీస్తు చేయు కార్యము; పరిశుద్ధీకరణము అనగా మన ఆదర్శముగా క్రీస్తు చేయు కార్యము. న్యాయపరచబడుట మన స్వర్గమునకు హక్కును సూచించును; పరిశుద్ధీకరణము మన స్వర్గమునకు యోగ్యతను సూచించును. ఆ రెండూ కార్యములు పరిశుద్ధాత్ముని సన్నిధి ద్వారా విశ్వాసికి అందించబడుతాయి. నిత్య నిబంధనలో స్వీకరింపబడిన వారి హృదయములయందును మనస్సులయందును దేవుని ధర్మశాస్త్రము వ్రాయబడుటగా ఆ కార్యము చిత్రీకరించబడుతుంది.

The “mind” represents the apartment in the temple, where the head resides. The mind is what is called the higher nature, as opposed to the flesh, which is the lower nature. The mind is represented by our thoughts, the flesh is represented by our feelings.

‘మనస్సు’ అనేది శిరస్సు నివసించే ఆలయంలోని విభాగాన్ని సూచిస్తుంది. మనస్సే ‘ఉన్నత స్వభావం’గా పిలువబడుతుంది; దానికి విరుద్ధంగా, ‘మాంసము’ ‘నిమ్న స్వభావం’గా ఉంటుంది. మనస్సు మన ఆలోచనలచే సూచింపబడుతుంది; మాంసము మన భావాలచే సూచింపబడుతుంది.

> “Many experience needless unhappiness. They take their minds from Jesus, and center them too much upon self. They magnify small difficulties, and talk discouragements. They are guilty of the great sin of needless repining over God’s providences. For all that we have and are, we are indebted to God. He has given us powers, that, to a certain extent, are similar to those which he himself possesses; and we should labor earnestly to develop these powers, not to please and exalt self, but to glorify him.

> అనేకులు అనవసరమైన దుఃఖాన్ని అనుభవిస్తారు. తమ మనస్సును యేసువద్దనుండి మళ్లించి, స్వయంపై అతిగా కేంద్రీకరిస్తారు. చిన్న క్లేశాలను పెంచి చూపి, నిరుత్సాహకరమైన మాటలు మాట్లాడుతారు. దేవుని ఏర్పాట్లను గూర్చి అనవసరంగా గొణగుట అనే మహా పాపానికి వారు దోషులు. మనకు ఉన్నదంతటికీ, మనము ఏవరో అన్న దానికీ, దేవునికే రుణపడి ఉన్నాము. ఆయన మాకు శక్తులను అనుగ్రహించాడు; అవి, కొంతవరకు, ఆయన స్వయంగా కలిగిన వాటితో సమానమైనవే; కాబట్టి ఆ శక్తులను అభివృద్ధి చేసుటకు మనము పట్టుదలగా శ్రమించవలెను; స్వయాన్ని ప్రసన్నపరచి, ఎత్తిపోసుటకై కాదు, ఆయనను మహిమపరచుటకై.

> “We should not allow our minds to be swayed from allegiance to God. Through Christ we may and should be happy, and should acquire habits of self-control. Even the thoughts must be brought into subjection to the will of God, and the feelings under the control of reason and religion. Our imagination was not given us to be allowed to run riot and have its own way, without any effort at restraint and discipline. If the thoughts are wrong, the feelings will be wrong; and the thoughts and feelings combined make up the moral character. When we decide that as Christians we are not required to restrain our thoughts and feelings, we are brought under the influence of evil angels, and invite their presence and their control. If we yield to our impressions and allow our thoughts to run in a channel of suspicion, doubt, and repining, we shall be unhappy, and our lives will prove a failure.” Review and Herald, April 21, 1885.

> దేవుని పట్లనున్న విధేయత నుండి మన మనస్సులు విక్షేపింపబడుటకు మనము అనుమతించకూడదు. క్రీస్తుద్వారా మనము సంతోషులమగగలము, అలాగే సంతోషులముగా నుండవలసినదే; అంతేకాక స్వీయ నియంత్రణయొక్క శీలాలను ఆర్జించవలెను. మన ఆలోచనలు కూడ దేవుని చిత్తానికి విధేయతలోనికి తేబడియుండవలెను, మరియు భావాలు బుద్ధి మరియు ధర్మముచే నియంత్రింపబడవలెను. మన కల్పనాశక్తి నియంత్రణయు, శిక్షణయు కోసం యత్నములేమియు చేయకుండ తానేచ్చినట్లు ఉచ్ఛృంఖలముగా ప్రసరించుటకై మనకు దయపరచబడినది కాదు. ఆలోచనలు తప్పు అయితే భావాలు కూడ తప్పుతాయి; మరియు ఆలోచనలు, భావాలు కలిపి నైతిక స్వభావాన్ని నిర్మించును. క్రైస్తవులమని, మన ఆలోచనలు మరియు భావాలను అదుపులోనికి తేవలసిన అవసరం మనకు లేదు అని మనము తీర్మానించినప్పుడు, మనము దుష్ట దూతల ప్రభావాధీనులమై, వారి సన్నిధిని మరియు వారి నియంత్రణను మనమే ఆహ్వానించుచున్నాము. మన మనోభావాలకు లోబడిపోయి, మన ఆలోచనలు అనుమానము, సందేహము, పరితాపమనే ప్రవాహంలో ప్రవహించునట్లు అనుమతించినయెడల, మనము అసంతుష్టులమగుదుము, మరియు మన జీవితము విఫలమని తేటతెల్లమగును. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, ఏప్రిల్ 21, 1885.

Thoughts and feelings combined make up moral character. Our character is made up of a lower and a higher nature, the mind is the higher nature, and if the thoughts of the mind are sanctified, our feelings will be sanctified. This is because the mind is the higher controlling nature of the two nature’s which make up our humanity. The “powers,” that were designed as part of our being, are “to a certain extent,” “similar to those which” Christ “possesses,” for we were created in His image, and we “should labor earnestly to develop” those “powers.”

ఆలోచనలు మరియు భావాలు సమ్మిళితమై నైతిక చరిత్రను రూపుదిద్దుతాయి. మన చరిత్ర హీన స్వభావము మరియు ఉన్నత స్వభావము అనే ద్వంద్వంతో నిర్మితమైయున్నది; అందులో మనస్సే ఉన్నత స్వభావము; మరియు మనస్సు యొక్క ఆలోచనలు పరిశుద్ధీకరింపబడినయెడల, మన భావాలు కూడ పరిశుద్ధీకరించబడును. ఇదంతటికి కారణం ఏమనగా, మనుష్యత్వాన్ని రూపొందించు ఆ రెండు స్వభావాలలో నియంత్రణాధిక్యముగల ఉన్నత స్వభావము మనస్సే. మన అస్తిత్వంలోని భాగముగా సంకల్పింపబడిన "శక్తులు" "కొంతమేరకు" క్రీస్తు "కలిగియున్న" వాటితో "సదృశ్యమైనవి"; ఎందుకనగా మనము ఆయన స్వరూపమునందు సృజించబడియున్నాము; కాబట్టి ఆ "శక్తులను" "వికసింపజేయుటకు దీక్షతో శ్రమించవలెను" మనము.

The powers which are part of the higher nature, or the mind of a human being are judgment, memory, conscience and especially the will.

మానవుని ఉన్నత స్వభావానికి, లేదా మనస్సుకు, చెందిన శక్తులు నిర్ణయశక్తి, స్మృతి, మనస్సాక్షి, మరియు ముఖ్యంగా సంకల్పశక్తి.

> “Many are inquiring, ‘How am I to make the surrender of myself to God?’ You desire to give yourself to Him, but you are weak in moral power, in slavery to doubt, and controlled by the habits of your life of sin. Your promises and resolutions are like ropes of sand. You cannot control your thoughts, your impulses, your affections. The knowledge of your broken promises and forfeited pledges weakens your confidence in your own sincerity, and causes you to feel that God cannot accept you; but you need not despair. What you need to understand is the true force of the will. This is the governing power in the nature of man, the power of decision, or of choice. Everything depends on the right action of the will. The power of choice God has given to men; it is theirs to exercise. You cannot change your heart, you cannot of yourself give to God its affections; but you can choose to serve Him. You can give Him your will; He will then work in you to will and to do according to His good pleasure. Thus your whole nature will be brought under the control of the Spirit of Christ; your affections will be centered upon Him, your thoughts will be in harmony with Him.

> చాలామంది ఇలా విచారిస్తున్నారు: ‘నేను నన్ను దేవునికి ఎట్లా సమర్పించగలను?’ మీరు మీరును ఆయనకు సమర్పించదలచుతున్నారు; కాని మీరు నైతిక బలములో బలహీనులై, సందేహ దాస్యంలో ఉండి, పాపజీవితపు అలవాట్ల ఆధీనములో ఉన్నారు. మీ వాగ్దానాలు మరియు నిర్ణయాలు ఇసుక తాడులవంటివి. మీ ఆలోచనలను, ఉద్దీపనలను, అనురాగాలను మీరు నియంత్రించలేరు. మీరు చేసిన వాగ్దానాలను భంగపరచిన సంగతి, మీ ప్రతిజ్ఞలను చేజార్చుకున్న దాని జ్ఞానం, మీ స్వీయ సత్యనిష్ఠపైన మీ నమ్మకాన్ని బలహీనపరచి, దేవుడు మిమ్మల్ని స్వీకరించలేడనిపించేలా చేస్తుంది; అయితే మీరు నిరాశ చెందవలసిన అవసరం లేదు. మీరు గ్రహించవలసింది సంకల్పశక్తి యొక్క యథార్థ బలం. ఇదే మనుష్య స్వభావములోని పాలకశక్తి, అంటే నిర్ణయము, ఎంపిక చేయు శక్తి. సంకల్పము యొక్క సరియైన కార్యాచరణపై సమస్తమూ ఆధారపడినది. ఎంపిక చేయు అధికారమును దేవుడు మనుష్యులకు ఇచ్చియున్నాడు; దానిని వినియోగించుట వారిదే. మీరు మీ హృదయాన్ని మార్చలేరు; దాని అనురాగాలను మీ స్వంత శక్తితో దేవునికి అర్పించలేరు; అయితే ఆయనను సేవించుటను మీరు ఎంచగలరు. మీ సంకల్పమును ఆయనకు అప్పగించగలరు; అప్పుడు ఆయన తన మంచి చిత్తానుసారముగా మీలో సంకల్పించుటకును చేయుటకును క్రియచేయును. ఈ విధంగా మీ సమస్త స్వభావము క్రీస్తు ఆత్మయొక్క నియంత్రణలోనికి తీసుకురాబడును; మీ అనురాగములు ఆయనపైనే కేంద్రీకృతమగును; మీ ఆలోచనలు ఆయనతో సామరస్యములో ఉండును.

> “Desires for goodness and holiness are right as far as they go; but if you stop here, they will avail nothing. Many will be lost while hoping and desiring to be Christians. They do not come to the point of yielding the will to God. They do not now choose to be Christians.

> మంచితనము మరియు పవిత్రత కొరకు కలిగిన ఆకాంక్షలు వాటి వరకే సముచితమై యున్నవి; కాని ఇక్కడనే ఆగిపోతే, అవి ఏమీ ఉపకరించవు. క్రైస్తవులగుటకై ఆశించుచూ, ఆకాంక్షించుచూ ఉండగానే అనేకులు నశించిపోవుదురు. తమ చిత్తమును దేవునికి లోబరచు స్థితికి వారు చేరరు. వారు ఇప్పుడు క్రైస్తవులగుటను ఎన్నుకోరు.

> “Through the right exercise of the will, an entire change may be made in your life. By yielding up your will to Christ, you ally yourself with the power that is above all principalities and powers. You will have strength from above to hold you steadfast, and thus through constant surrender to God you will be enabled to live the new life, even the life of faith.” Steps to Christ, 47, 48.

> చిత్తాన్ని సముచితంగా వినియోగించుటద్వారా, మీ జీవితములో సంపూర్ణ పరివర్తన సంభవించగలదు. మీ చిత్తాన్ని క్రీస్తుకు సమర్పించుటద్వారా, సకల ప్రభుత్వములకును అధికారములకును పైనున్న శక్తితో మీరు ఏకమగుదురు. మిమ్మును స్థిరముగా నిలుపుటకు పైనుండి బలము మీకు కలుగును; అట్లు, దేవునికి నిరంతర సమర్పణచేత, మీరు నూతన జీవితం, అనగా విశ్వాసజీవితము, జీవించుటకు సమర్థులగుదురు. Steps to Christ, 47, 48.

The power of the will is the “governing power” in the nature of man, and the governor is located in the apartment of the human temple that is allied “with the power that is above all principalities and powers.” The place where the union of Divinity with humanity occurs in the human temple is the citadel of the soul. Every human has a citadel, and it is either occupied by Christ, or the arch enemy of Christ.

ఇచ్చాశక్తి మనుష్యుని స్వభావములోని "పాలక శక్తి"; మరియు ఆ పాలకుడు, "ప్రధానాధికారములకును అధికారములకును పైనున్న శక్తితో" అనుసంధానమైన మనుష్య ఆలయములోని గదిలో స్థితిచెందియున్నాడు. మనుష్య ఆలయములో దైవత్వము మానవత్వముతో ఏకమగు స్థలమే ఆత్మ యొక్క దుర్గము. ప్రతి మనిషికి ఒక దుర్గము ఉన్నది; అది క్రీస్తు చేత గాని, లేక క్రీస్తుకు ప్రధాన శత్రువు చేత గాని అధిష్ఠించబడియుండును.

> “When Christ takes possession of the citadel of the soul, the human agent becomes one with him. And he who is one with Christ, maintaining his unity, enthroning him in the heart, and obeying his commands, is safe from the snares of the wicked one. United to Christ, he gathers to himself the graces of Christ, and consecrates strength and efficiency and power to the Lord in winning souls to him. By co-operation with the Saviour he becomes the instrument through which God works. Then when Satan comes, and strives to take possession of the soul, he finds that Christ has made him stronger than the strong man armed.” Review and Herald, December 12, 1899.

> క్రీస్తు ఆత్మదుర్గమును స్వాధీనపరచుకొనినప్పుడు, మానవుడు ఆయనతో ఏకమగును. క్రీస్తుతో ఏకమై, ఆ ఏకత్వాన్ని నిలుపుకుంటూ, ఆయనను హృదయంలో సింహాసనపరచి, ఆయన ఆజ్ఞలను పాటించే వాడు, దుష్టుని ఉచ్చులనుండి సురక్షితుడగును. క్రీస్తుతో ఏకమై, క్రీస్తు కృపలను తనకు సమకూర్చుకొని, ఆత్మలను ఆయనవద్దకై గెలుచుటలో ప్రభువుకు తన బలం, దక్షత, శక్తిని అంకితం చేయును. రక్షకునితో సహకారముచేత, దేవుడు పనిచేయు సాధనముగా తానే అవుతాడు. అప్పుడు సాతాను వచ్చి, ఆత్మను స్వాధీనపరచుకొనుటకై ప్రయత్నించినప్పుడు, క్రీస్తు అతనిని ఆయుధసన్నద్ధుడైన బలవంతునికంటె బలవంతునిగా చేసియున్నాడని సాతానే గ్రహించును. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, 1899 డిసెంబరు 12.

The citadel of the soul is the heart and mind of the human being. The promise of the new covenant identifies three primary promises for the believer. He is promised to have a land to live in, as the Garden of Eden was for Adam and Eve, which in turn represented the promised land for His covenant with ancient Israel, which in turn represented the spiritual glorious land for spiritual Israel, and which all three provide witness, line upon line, to the promise of the earth made new, for those who overcome as He overcame.

మనుష్యుని హృదయమూ మనస్సే ప్రాణమునకు దుర్గము. కొత్త నిబంధన యొక్క వాగ్దానము విశ్వాసికి మూడు ప్రధాన వాగ్దానములను పేర్కొంటుంది. అతనికి నివసించుటకు ఒక భూమి వాగ్దానము చేయబడింది, ఏదేన్ తోట ఆదాము, హవ్వలకు ఏలాగు ఉండెనో అట్లానే; అది తిరిగి ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుతో ఆయన చేసిన నిబంధనలోని వాగ్దాన దేశమును ప్రతీకరించింది; అది మరల ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు కొరకు ఆధ్యాత్మిక మహిమామయ దేశమును ప్రతీకరించింది; మరియు ఈ మూడూ కలసి, వరుసపై వరుసగా, ఆయన జయించినట్లే జయించువారికై కొత్తగా చేయబడిన భూమి గురించిన వాగ్దానమునకు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నవి.

When Adam and Eve sinned, they were “scattered” out of the Garden of Eden for “seven times”, and it is after seven millennia that the earth is made new, and the garden of Eden is restored. The scattering of ancient Israel for “seven times,” was typified by the scattering of Adam and Eve. The covenant promises a land to dwell in, and it was the promise of Eden restored. The trampling down of the sanctuary and the host represents the progressive escalation of sin within the human family that began with the sin of Adam.

ఆదాము, హవ్వ పాపము చేసినప్పుడు, వారు "ఏడు సమయములు" కాలం వరకు ఏదెన్ తోటనుండి "చెల్లాచెదురుగా" చేయబడ్డారు; మరియు ఏడు సహస్రాబ్దముల అనంతరం భూమి నూతనముగా చేయబడును, ఏదెన్ తోట పునరుద్ధరింపబడును. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు "ఏడు సమయములు" చెల్లాచెదురుకాబడుటకు, ఆదాము, హవ్వల చెల్లాచెదురుకాబడుట రూపకమై నిలిచెను. నిబంధన నివసించుటకు ఒక దేశమును వాగ్దానం చేయును; అది పునరుద్ధరింపబడిన ఏదెన్ గూర్చిన వాగ్దానమే. పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును త్రొక్కివేయుట, ఆదాము పాపముతో ఆరంభమైన మానవకుటుంబములోని పాపము క్రమేపీ ఉద్ధృతమగుటను ప్రతీకరించుచున్నది.

The other two promises of the covenant are that the faithful will receive a new body and a new mind, even the mind of Christ. The body is the flesh, the lower nature, and in relation to Christ it is the church. The mind is the higher nature, it is what Sister White identifies as the “citadel of the soul.” Paul clearly teaches that we receive the mind of Christ at the moment we accept the requirements of the gospel, when we are justified. He also teaches that we do not receive a new and glorified body until the Second Coming.

ఒడంబడికకు సంబంధించిన మరి రెండు వాగ్దానాలు ఇవి: విశ్వాసులు ఒక కొత్త శరీరమును మరియు ఒక కొత్త మనస్సును, అదియే క్రీస్తు మనస్సును, పొందుదురు. శరీరము అనగా మాంసము, అధమ స్వభావము; క్రీస్తుతో సంబంధములో అది సంఘము. మనస్సు అనగా ఉన్నత స్వభావము; దానినే సిస్టర్ వైట్ “ఆత్మ యొక్క దుర్గము”గా పేర్కొంటారు. పౌలు స్పష్టముగా బోధించుచున్నది ఏమనగా, సువార్త యొక్క ఆవశ్యకతలను మనము అంగీకరించు క్షణమునే, అనగా మనము న్యాయపరచబడినప్పుడు, క్రీస్తు మనస్సును మనము పొందుదుము. అతడు ఇంకా బోధించుచున్నది ఏమనగా, ద్వితీయాగమనము వరకు మనము కొత్తయు మహిమపరచబడిన శరీరమును పొందము.

> Behold, I show you a mystery; We shall not all sleep, but we shall all be changed, In a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised incorruptible, and we shall be changed. For this corruptible must put on incorruption, and this mortal must put on immortality. So when this corruptible shall have put on incorruption, and this mortal shall have put on immortality, then shall be brought to pass the saying that is written, Death is swallowed up in victory. O death, where is thy sting? O grave, where is thy victory? The sting of death is sin; and the strength of sin is the law. 1 Corinthians 15:51–56.

> ఇదిగో, నేను మీకు ఒక రహస్యమును తెలియజేయుచున్నాను: మనమందరము నిద్రింపము గాని, మనమందరును మార్పు పొందుదుము—క్షణములోనే, కన్నుగీటుమాత్రములోనే, చివరి తూర్యధ్వనియందు. ఎందుకనగా తూర్యము ఘోషించును, మృతులు అక్షయులై లేపబడుదురు, మనమును మార్పు పొందుదుము. ఎందుకనగా ఈ క్షయశీలమైనది అక్షయత్వమును ధరించవలెను, ఈ మరణశీలమైనది అమరత్వమును ధరించవలెను. కాబట్టి ఈ క్షయశీలమైనది అక్షయత్వమును ధరించినప్పుడు, ఈ మరణశీలమైనది అమరత్వమును ధరించినప్పుడు, అప్పుడు వ్రాయబడియున్న ఈ వాక్యము నెరవేరును: విజయములో మరణము మింగబడెను. ఓ మరణమా, నీ గాటు ఎక్కడ? ఓ సమాధియో, నీ విజయం ఎక్కడ? మరణమునకు గాటు పాపము; పాపమునకు బలము ధర్మశాస్త్రము. 1 కొరింథీయులకు 15:51-56.

A doctrine, which John says identifies those who believe such fallacious teachings are antichrist, argues that Christ never accepted a body that was subject to the effects of sin that had began to impact the human family from Adam’s sin onward.

యోహాను చెప్పిన ప్రకారం అటువంటి మోసపూరిత బోధనలను విశ్వసించువారిని క్రీస్తు వ్యతిరేకులుగా గుర్తించు ఒక సిద్ధాంతం, క్రీస్తు ఆదాము పాపము నాటినుండి మానవ వంశమును ప్రభావింపసాగిన పాపపు ప్రభావాలకు లోబడిన శరీరమును ఎప్పటికీ స్వీకరించలేదని వాదించుచున్నది.

> And every spirit that confesseth not that Jesus Christ is come in the flesh is not of God: and this is that spirit of antichrist, whereof ye have heard that it should come; and even now already is it in the world. 1 John 4:3.

> మాంసములో వచ్చెను అని యేసుక్రీస్తును ఒప్పుకొనని ప్రతి ఆత్మ దేవుని నుండిది కాదు; మీరు అది రానున్నదని విని యున్న ఆ అంటిక్రీస్తు యొక్క ఆత్మయే ఇదే; మరియు ఇప్పుడే అది లోకములోనే యున్నది. 1 యోహాను 4:3.

The wine of Babylon (antichrist) that teaches the “Immaculate Conception”, claims that Mary was made perfect, as were Adam and Eve before sin, in order that the birth of Jesus would be based upon a conception of divinity (the Holy Spirit), with perfect humanity (Mary.) The false doctrine of the Immaculate Conception is not addressing when Jesus was conceived in Mary’s womb, but how Mary was conceived with the perfection of Adam and Eve. To suggest that the flesh Christ took upon Himself when He came to redeem man was sinless flesh, which did not contain the effects of heredity is a teaching of antichrist.

‘నిష్కళంక గర్భధారణ’ను బోధించు బాబిలోను యొక్క ద్రాక్షారసం (ప్రతిక్రీస్తు) యేసు జననం దైవత్వపు గర్భధారణ (పరిశుద్ధాత్మ) మీదను, పరిపూర్ణ మానవత్వము (మర్యము)తోకూడి ఆధారపడునట్లుగా, పాపము చేయకమునుపు ఆదాము, హవ్వలవలె మర్యము పరిపూర్ణురాలిగా చేయబడినదని దావి చేయుచున్నది. నిష్కళంక గర్భధారణ అనే తప్పుడు సిద్ధాంతము యేసు మర్యము గర్భములో ఎప్పుడు గర్భితుడయ్యాడో అన్న విషయానికిగాక, మర్యము ఆదాము, హవ్వల పరిపూర్ణతతో తానేలాగు గర్భింపబడెనో అన్న విషయానికే సంబంధించుచున్నది. మనుష్యుని విమోచనార్థం వచ్చినప్పుడు క్రీస్తు తనపై ధరించిన శరీరము వంశానుగత ప్రభావములు లేనిదై పాపరహిత శరీరమేనని సూచించుట ప్రతిక్రీస్తు బోధ.

> For many deceivers are entered into the world, who confess not that Jesus Christ is come in the flesh. This is a deceiver and an antichrist. 2 John 1:7.

> ఎందుకనగా యేసు క్రీస్తు శరీరములో వచ్చెనని ఒప్పుకొనని అనేకమంది మోసగాళ్లు లోకములోనికి వచ్చియున్నారు. అటువాడు మోసగాడును ప్రతిక్రీస్తునై యున్నాడును. 2 యోహాను 1:7

When Christ was resurrected inspiration carefully points out that He then had a glorified body. His resurrection represented the resurrection of the righteous at the Second Coming, and it is there that we receive the covenant promise of a new body.

క్రీస్తు పునరుత్థానము పొందినప్పుడు, అప్పుడే ఆయనకు మహిమపొందిన దేహము ఉన్నదని దైవప్రేరణ స్పష్టముగా సూచిస్తుంది. ఆయన పునరుత్థానం, ఆయన ద్వితీయాగమనమందు ధర్ముల పునరుత్థానమునకు ప్రతిరూపమై నిలిచింది; మరియు ఆ సందర్భమందే మనము నూతన దేహమునుగూర్చిన నిబంధన వాగ్దానమును స్వీకరించెదము.

> “The time had come for Christ to ascend to His Father’s throne. As a divine conqueror He was about to return with the trophies of victory to the heavenly courts. Before His death He had declared to His Father, ‘I have finished the work which Thou gavest Me to do.’ John 17:4. After His resurrection He tarried on earth for a season, that His disciples might become familiar with Him in His risen and glorified body. Now He was ready for the leave-taking. He had authenticated the fact that He was a living Saviour. His disciples need no longer associate Him with the tomb. They could think of Him as glorified before the heavenly universe.” The Desire of Ages, 829.

> "క్రీస్తు తన తండ్రి సింహాసనమునకు ఆరోహించుటకు కాలము వచ్చియుండెను. దైవిక విజేతగా ఆయన విజయం యొక్క చిహ్నములను తీసుకొని పరలోక సభలలోనికి తిరిగి వచ్చుటకు సిద్ధముగానుండెను. తన మరణమునకు పూర్వము ఆయన తన తండ్రితో, ‘నీవు నాకు చేయుటకిచ్చిన కార్యమును నేను ముగించితిని.’ యోహాను 17:4. తన పునరుత్థానానంతరం, తన శిష్యులు ఆయనను పునరుత్థితుడై మహిమపరచబడిన తన దేహములో పరిచయపడునట్లు, ఆయన కొంతకాలము భూమిమీద నిలిచియుండెను. ఇప్పుడు ఆయన వీడ్కోలుకు సిద్ధపడియుండెను. తాను జీవించుచున్న రక్షకుడననే సత్యమును ఆయన నిరూపించియుండెను. ఆయన శిష్యులు ఇకపై ఆయనను సమాధితో సంబంధపరచవలసిన అవసరము లేకుండెను. వారు ఆయనను పరలోక విశ్వము సమక్షములో మహిమింపబడినవాడిగా భావించగలిగిరి." The Desire of Ages, 829.

The covenant promise, of a land to dwell in, is fulfilled at the earth made new, when Eden is restored and the “seven times” (seven thousand years), scattering of the humanity of the first Adam is concluded. The covenant promise of a new and glorified body is provided at the Second Coming, in the twinkling of an eye.

నివాసమునకు దేశమును గురించిన ఒడంబడిక వాగ్దానం, ఏదేను పునఃస్థాపింపబడి, మొదటి ఆదాము సంతానమైన మానవజాతి చెల్లాచెదరింపబడుటకు సంబంధించిన "ఏడు సార్లు" (ఏడు వేల సంవత్సరాలు) సమాప్తమగునప్పుడు, కొత్త భూమిలో నెరవేరును. కొత్తదైన, మహిమపరచబడిన శరీరమును గురించిన ఒడంబడిక వాగ్దానం ద్వితీయాగమనమునందు, కంటిమెలుకువలోనే, ప్రసాదించబడును.

> “The story of Bethlehem is an exhaustless theme. In it is hidden ‘the depth of the riches both of the wisdom and knowledge of God.’ Romans 11:33. We marvel at the Saviour’s sacrifice in exchanging the throne of heaven for the manger, and the companionship of adoring angels for the beasts of the stall. Human pride and self-sufficiency stand rebuked in His presence. Yet this was but the beginning of His wonderful condescension. It would have been an almost infinite humiliation for the Son of God to take man’s nature, even when Adam stood in his innocence in Eden. But Jesus accepted humanity when the race had been weakened by four thousand years of sin. Like every child of Adam He accepted the results of the working of the great law of heredity. What these results were is shown in the history of His earthly ancestors. He came with such a heredity to share our sorrows and temptations, and to give us the example of a sinless life.” The Desire of Ages, 48.

> బేత్లెహేము వృత్తాంతము అక్షయమైన విషయము. అందులో ‘దేవుని వివేకమునకును జ్ఞానమునకును గల ఐశ్వర్యముల లోతు’ మరుగైయున్నది. రోమీయులకు 11:33. పరలోక సింహాసనాన్ని పశుగొట్టెతోను, ఆరాధక దూతల సాంగత్యాన్ని కొట్టంలోని పశువుల సమీప్యంతోను మార్పిడి చేసిన రక్షకుని త్యాగమును చూచి మేము ఆశ్చర్యపడుచున్నాము. మనుష్య గర్వమును, స్వయంపైనే ఆధారపడే భావమును, ఆయన సన్నిధిలో గద్దింపబడినవిగా నిలుచున్నవి. అయినప్పటికీ, ఇదంతయు ఆయన అద్భుత అవనతికి కేవలం ఆరంభమాత్రమే. ఆదాము ఏదేను తోటలో తన నిర్దోష స్థితిలో నిలిచియున్న కాలమందే అయినను, దేవుని కుమారుడు మానవ స్వభావమును ధరించుట దాదాపు అనంతమైన అవనతియై యుండెను. కాని యేసు, మనవ జాతి నాలుగు వేల సంవత్సరముల పాపముచేత దుర్బలపరచబడిన కాలమందే, మానవత్వమును అంగీకరించెను. ఆదాము సంతానమైన ప్రతి శిశువు వలెనే, వంశపారంపర్యమనే మహానియమము క్రియాశీలమై కలిగించే ఫలితములను ఆయన అంగీకరించెను. ఆ ఫలితములు ఏమియో ఆయన భౌమిక పూర్వీకుల చరిత్రలో స్పష్టమగుచున్నది. మన దుఃఖములను, శోధనలను పంచుకొనుటకును, పాపరహిత జీవనానికి మనకో నిదర్శనమును ఇవ్వుటకును, ఆయన అలాంటి వంశపారంపర్యముతో వచ్చెను. ది డిజైర్ ఆఫ్ ఏజెస్, 48.

When a man meets the requirements of the gospel, he then and there receives a new mind, even the mind of Christ, but the body, or as Paul also calls it the flesh, is changed at the Second Coming. The lower nature, which consists of the feelings, is not eliminated at conversion. Those feelings, which are one part of the moral character, remain until the Second Coming. Those feelings represent the emotional system, that are associated with the hormonal system. They represent the senses that are associated with the nervous system. All the elements of man’s lower nature that are considered as feelings, are divided into two basic categories. One type of feeling is the tendencies that we inherited from our ancestors, and the other types of feelings are cultivated tendencies which we developed by our own choices.

యెవడు సువార్త యొక్క ఆవశ్యకతలను నెరవేర్చునో, అతడు అదే క్షణమున క్రొత్త మనస్సును, అదేవిధంగా క్రీస్తు మనస్సునే, ప్రాప్తించును; అయితే శరీరం, దీనిని పౌలు ‘మాంసము’ అని కూడ పిలుచును, ద్వితీయాగమనమందు మార్పు పొందును. భావములతో కూడిన హీన స్వభావము పరివర్తన సమయమున నిర్మూలింపబడదు. నైతిక స్వభావములోని ఒక భాగమై ఉన్న ఆ భావములు ద్వితీయాగమనము వరకు నిలిచి యుంటాయి. ఆ భావములు హార్మోన్ల వ్యవస్థతో సంబంధమున్న భావోద్వేగ వ్యవస్థను సూచించును. అవి నాడీవ్యవస్థతో అనుసంధానమైన ఇంద్రియములను ప్రతినిధ్యం వహించును. మనుష్యుని హీన స్వభావములో భావములుగా పరిగణించబడే సమస్త అంశములు రెండు ప్రాథమిక వర్గములుగా విభజింపబడును. ఒక వర్గము మన పూర్వీకుల నుండి వారసత్వముగా వచ్చిన ప్రవృత్తులు; మరియొక వర్గము మన స్వీయ నిర్ణయములచేత మనమే పెంపొందించుకొనిన ప్రవృత్తులు.

Some inherited tendencies are simply part of the human design, and some types of inherited tendencies are to do evil. The cultivated types of feelings are what we establish by our own choices, and the inherited tendencies are transmitted by “the great law of heredity.”

కొన్ని అనువంశిక ప్రవృత్తులు కేవలం మానవ రూపకల్పనకు అంతర్భాగాలే; అలాగే అనువంశిక ప్రవృత్తులలో కొన్ని రకాలు చెడును చేయుటకు ప్రేరేపించేవి. పెంపొందిత భావధోరణులు మన స్వంత ఎంపికలచేత మనమే ఏర్పరచుకొనేవే; మరియు అనువంశిక ప్రవృత్తులు ‘అనువంశికత్వపు మహా నియమం’ ద్వారా సంక్రమింపబడును.

Jesus “accepted humanity when the race had been weakened by four thousand years of sin. Like every child of Adam He accepted the results of the working of the great law of heredity. What these results were is shown in the history of His earthly ancestors. He came with such a heredity to share our sorrows and temptations, and to give us the example of a sinless life.” With the results of four thousand years of the working of the great law of heredity, Jesus always kept those tendencies in subjection by the exercise of His will, and He never once participated in cultivating any sinful feelings.

యేసు "మానవజాతి నాలుగు వేల సంవత్సరముల పాపముచే బలహీనపరచబడిన కాలమందు మానవత్వాన్ని స్వీకరించెను. ఆదాముని సంతానమంతటివలే, వంశపారంపర్య మహా నియమము పనిచేయుటవలన ఉత్పన్నమైన ఫలితములను ఆయన స్వీకరించెను. ఆ ఫలితములు ఏమిటో ఆయన భౌమిక పూర్వీకుల చరిత్రలో చూపబడినవి. అటువంటి వంశపారంపర్యంతోనే మన దుఃఖములను మరియు ప్రలోభములను పంచుకోుటకై, మరియు పాపరహిత జీవనానికి మనకు ఆదర్శము ఇవ్వుటకై ఆయన వచ్చెను." వంశపారంపర్య మహా నియమము నాలుగు వేల సంవత్సరములు పనిచేసిన ఫలితములు ఆయనయందు ఉన్నప్పటికినీ, తన సంకల్పశక్తి వినియోగముచేత ఆ ప్రవృత్తులన్నిటిని ఆయన ఎల్లప్పుడును వశంలో ఉంచెను; మరియు ఏ పాపాత్మక భావములనైనను పెంపొందించుటలో ఆయన ఒక్కసారియైనను పాలుపంచుకొనలేదు.

Had Jesus accepted a human body, as represented by Adam and Eve before they sinned, without the accepting the results of the weakening of humanity that had occurred over four thousand years of degradation, then He would not have provided an Example, of how every child of God can overcome.

యేసు, మానవజాతి నాలుగు వేల సంవత్సరాల అవనతిచేత సంభవించిన బలహీనత యొక్క ఫలితాలను స్వీకరించకుండ, ఆదాము, హవ్వ పాపం చేయుటకు పూర్వమున్న స్థితిలోని మనుష్య శరీరాన్ని స్వీకరించి యుండినయెడల, దేవుని ప్రతి సంతానము ఎట్లు జయించగలదో దాని గురించిన ఆదర్శము ఆయన సమకూర్చి యుండేవాడు కాదు.

We will continue this study in the next article.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

> “Many look on this conflict between Christ and Satan as having no special bearing on their own life; and for them it has little interest. But within the domain of every human heart this controversy is repeated. Never does one leave the ranks of evil for the service of God without encountering the assaults of Satan. The enticements which Christ resisted were those that we find it so difficult to withstand. They were urged upon Him in as much greater degree as His character is superior to ours. With the terrible weight of the sins of the world upon Him, Christ withstood the test upon appetite, upon the love of the world, and upon that love of display which leads to presumption. These were the temptations that overcame Adam and Eve, and that so readily overcome us.

> క్రీస్తు మరియు సాతాను మధ్యనున్న ఈ సంఘర్షణ తమ వ్యక్తిగత జీవితంతో ప్రత్యేక సంబంధములేనిదిగా అనేకులు భావించుచున్నారు; అందుచేత దానియెడల వారికి కొద్దిపాటి ఆసక్తి మాత్రమే కలదు. అయితే ప్రతి మానవ హృదయపు పరిధిలోను ఈ వివాదం పునరావృతమవుతుంది. దేవుని సేవ కొరకు చెడుశిబిరాన్ని విడిచి వెలువడువాడు సాతానుని దాడులను ఎదుర్కొనకుండ ఉండడు. క్రీస్తు ప్రతిఘటించిన మోహపెట్టింపులే మనకు ప్రతిఘటించుట అత్యంత క్లేశకరమైనవిగా కనిపిస్తున్నవి. ఆయన స్వభావము మన కంటె ఎట్లెంత శ్రేష్ఠమో, అట్టి ప్రమాణమునే ఆ ప్రలోభములు ఆయనపై మరింత తీవ్రముగా ఒత్తిడించబడినవి. లోకాల పాపముల భయంకరమైన భారము ఆయనపై ఉండగా, క్రీస్తు ఆహారాసక్తి మీదనూ, లోకప్రేమ మీదనూ, అవివేక ధీమాకు దారితీయు ప్రదర్శనాప్రియత మీదనూ వచ్చిన పరీక్షలను తట్టుకొని నిలిచెను. ఇవే ప్రలోభములు ఆదాము మరియు హవ్వలను జయించెను; మనలను కూడ సులభముగానే జయించుచున్నవి.

> “Satan had pointed to Adam’s sin as proof that God’s law was unjust, and could not be obeyed. In our humanity, Christ was to redeem Adam’s failure. But when Adam was assailed by the tempter, none of the effects of sin were upon him. He stood in the strength of perfect manhood, possessing the full vigor of mind and body. He was surrounded with the glories of Eden, and was in daily communion with heavenly beings. It was not thus with Jesus when He entered the wilderness to cope with Satan. For four thousand years the race had been decreasing in physical strength, in mental power, and in moral worth; and Christ took upon Him the infirmities of degenerate humanity. Only thus could He rescue man from the lowest depths of his degradation.

> దేవుని ధర్మశాస్త్రము అన్యాయమని, దానిని పాటించుట అసాధ్యమని నిరూపణగా సాతాను ఆదాము యొక్క పాపమును సూచించాడు. మనుష్యత్వములోనే క్రీస్తు, ఆదాము చేసిన వైఫల్యాన్ని విమోచించవలసియుండెను. కాని శోధించువాడు అతనిని ఆক্রমించినప్పుడు, పాపపు ప్రభావములలో ఏదియు అతనిమీద ఉండలేదు. అతడు సంపూర్ణ పౌరుష శక్తిలో నిలిచి, మనస్సు మరియు శరీరపు సంపూర్ణ ఉత్సాహమును కలిగియుండెను. అతడు ఏదేను మహిమలచేత ఆవరింపబడి, పరలోకీయ సత్త్వములతో దినదినమున సాంగత్యములో నుండెను. సాతానును ఎదుర్కొనుటకై యేసు అరణ్యములో ప్రవేశించినప్పుడు, ఆయనకు అయితే స్థితి అట్లు లేదు. నాలుగు వేల సంవత్సరములుగా మనవజాతి శారీరక బలమునందును, మానసిక శక్తియందును, నైతిక విలువయందును క్షీణించుచుండెను; మరియు క్రీస్తు పతిత మనుష్యత్వపు దౌర్బల్యములను తనమీద ధరించెను. ఈ విధంగానే ఆయన మనిషిని అతని అధోగతిలోని అతి లోతైన స్థితినుండి రక్షింపగలిగెను.

> “Many claim that it was impossible for Christ to be overcome by temptation. Then He could not have been placed in Adam’s position; He could not have gained the victory that Adam failed to gain. If we have in any sense a more trying conflict than had Christ, then He would not be able to succor us. But our Saviour took humanity, with all its liabilities. He took the nature of man, with the possibility of yielding to temptation. We have nothing to bear which He has not endured.

> క్రీస్తు శోధనచేత పరాజితుడగుట అసాధ్యమని అనేకులు వాదిస్తున్నారు. అట్లయితే ఆయనను ఆదాముని స్థితిలో నిలపలేరు; ఆదాము పొందలేకపోయిన విజయాన్ని ఆయన సాధించలేడు. మనకు ఏ విధంగానైన క్రీస్తికన్నా మరింత శ్రమకరమైన సంఘర్షణ ఉండి ఉంటే, అప్పుడు ఆయన మనకు సహాయపడలేడు. అయితే మన రక్షకుడు మనుష్యత్వాన్ని దానికి సంబంధించిన సమస్త దుర్బలతలతో కూడి స్వీకరించాడు. ఆయన శోధనకు లోబడగల సాధ్యతతో కూడిన మనుష్య స్వభావాన్ని ధరించాడు. మనం భరించవలసినదై ఆయన భరింపనిది ఏదియు లేదు.

> “With Christ, as with the holy pair in Eden, appetite was the ground of the first great temptation. Just where the ruin began, the work of our redemption must begin. As by the indulgence of appetite Adam fell, so by the denial of appetite Christ must overcome. ‘And when He had fasted forty days and forty nights, He was afterward an hungered. And when the tempter came to Him, he said, If Thou be the Son of God, command that these stones be made bread. But He answered and said, It is written, Man shall not live by bread alone, but by every word that proceedeth out of the mouth of God.’

> ఏదేను తోటలోని పవిత్ర దంపతులయందున్నట్లే, క్రీస్తుయందును తొలిమహా పరీక్షకు ఆధారము భుక్తివాంఛయే. పతనం ఎక్కడ ఆరంభమైందో, మన విమోచనకార్యము కూడ అచ్చటనే ఆరంభింపవలెను. భుక్తివాంఛను తృప్తిపరచుటవలన ఆదాము పతనమాయెను; అలాగే భుక్తివాంఛను నిరాకరించుటద్వారా క్రీస్తు జయించవలెను. 'ఆయన నలబది రోజులును నలబది రాత్రులును ఉపవాసముండిన తరువాత ఆకలిగొనెను. పరీక్షకుడు ఆయనయొద్దకు వచ్చి చెప్పెను, నీవు దేవుని కుమారుడవైతే, ఈ రాళ్లు రొట్టెలై యుండునట్లు ఆజ్ఞాపించుము. కానీ ఆయన ప్రత్యుత్తరమిచ్చి చెప్పెను, వ్రాయబడినదేమనగా, మనుష్యుడు అన్నముచేత మాత్రమేగాక, దేవుని నోటనుండి వెలువడుచున్న ప్రతి వాక్యముచేత బ్రదకును.'

> “From the time of Adam to that of Christ, self-indulgence had increased the power of the appetites and passions, until they had almost unlimited control. Thus men had become debased and diseased, and of themselves it was impossible for them to overcome. In man’s behalf, Christ conquered by enduring the severest test. For our sake He exercised a self-control stronger than hunger or death. And in this first victory were involved other issues that enter into all our conflicts with the powers of darkness.” The Desire of Ages, 117.

> ఆదాము కాలము మొదలుకొని క్రీస్తు కాలము వరకు, స్వభోగాసక్తి దేహవాంఛలు మరియు వికారాల శక్తిని పెంచుతూ వచ్చింది; అవి దాదాపు పరిమితిలేని ఆధిపత్యాన్ని సాధించిన వరకూ. ఇలా మనుష్యులు పతితులై రోగగ్రస్తులయ్యారు; మరియు తమంతట తాము వాటిని జయించుట వారికి అసాధ్యమైంది. మనుష్యుల కొరకు, క్రీస్తు అతి తీవ్రమైన పరీక్షను భరిచి జయించాడు. మన కొరకు ఆయన ఆకలి గాని మరణం గాని కన్నా బలమైన ఆత్మనిగ్రహాన్ని ఆచరించాడు. మరియు ఈ ప్రథమ విజయములో, అంధకార శక్తులతో మన సమస్త పోరాటాలలో ప్రవేశించే ఇతర అంశాలును కూడా అంతర్భూతమైయున్నవి. యుగాల ఆకాంక్ష, 117.

Back to Articles