Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Eighteen

యోవేలు గ్రంథము మరియు లవోదిక్యా సంబంధిత సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము — సంఖ్య పదెనిమిది

Number Eighteen

సంఖ్య పద్దెనిమిది

Author

Jeff Pippenger

Published

December 25, 2025

Formats

PDF
Word

We are considering the covenant of Abram, and have not yet addressed the element of the prophecy of Abram that has a direct connection with the opening verses of the book of Joel. Abram’s prophecy of 400 years of bondage along with Paul’s 430 years produces the prophetic structure that aligns with the 1290 years of Daniel 12:11. The 1290-year prophecy of verse eleven is the omega prophetic period of Abram and Paul’s 430-year line. This truth is an element of what is unsealed in the latter days that separates the wise and the wicked.

మేము అబ్రాము యొక్క ఒడంబడికను పరిశీలిస్తున్నాము; అయితే యోయేలు గ్రంథమున ఆరంభ వచనములతో నేర సంబంధమున్న అబ్రాము యొక్క ప్రవచనంలోని అంశాన్ని ఇంకా ప్రస్తావించలేదు। దాసත්වమునకు 400 సంవత్సరములు అనే అబ్రాము యొక్క ప్రవచనం, పౌలు పేర్కొన్న 430 సంవత్సరములతో కలసి, దానియేలు 12:11 లోని 1290 సంవత్సరములకు సరిసమానముగా నిలిచే ప్రవచనా నిర్మాణాన్ని ఏర్పరుస్తుంది। ఆ పదకొండవ వచనములోని 1290 సంవత్సరాల ప్రవచనము, అబ్రాము మరియు పౌలు యొక్క 430 సంవత్సరాల రేఖకు ఓమేగా ప్రవచనా కాలము। ఈ సత్యము అంత్యదినములలో ముద్ర విప్పబడిన సంగతులలోని ఒక అంశము; ఇది జ్ఞానులను దుష్టులనుండి వేరు చేయును।

Connected with the omega prophecy of 430 years was the symbol of “four generations,” identifying a period of probationary time for the nation which held God’s chosen people in bondage. For Moses it was Egypt, for the one hundred and forty-four thousand, who sing the song of Moses, it is the history of the United States from 1798 unto the Sunday law. The United States, represented as the “earth beast” in Revelation thirteen begins as a lamb and ends speaking as a dragon. Joseph, a symbol of the Lamb, represents the period of relative peace in Egypt, until there was a new Pharaoh and the bondage began. Thus, the nation that is judged in the fourth generation, which was Egypt for Moses, is the United States. The remnant is judged at the Sunday law as typified by the plagues that culminated for the Hebrews with blood on their doorpost, and thereafter with the nation of Egypt at the Red Sea. Joseph and Moses represent a good Pharaoh and a bad Pharaoh, which for the United States is first the lamb, and then the dragon.

నాలుగు వందల ముప్పై సంవత్సరాల ఓమెగా ప్రవచనంతో అనుబంధమైన "నాలుగు తరాలు" అనే చిహ్నం, దేవుని ఎన్నికిత ప్రజలను బంధములో ఉంచిన ఆ జాతికి అనుమతించబడిన ఒక పరీక్షాకాలాన్ని నిర్దేశిస్తుంది. మోషేకు అది ఐగుప్తు; మోషే గీతము పాడు ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందికి, అది 1798 నుండి ఆదివారపు చట్టము వరకు యునైటెడ్ స్టేట్స్ యొక్క చరిత్ర. ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయములో "భూమి మృగము"గా ప్రతినిధ్యం చేయబడిన యునైటెడ్ స్టేట్స్, ఆరంభమున గొఱ్ఱిపిల్లవలె నుండీ, ముగింపున డ్రాగన్‌లా మాటలాడును. గొఱ్ఱిపిల్లకు చిహ్నమైన యోసేపు, ఐగుప్తులో సాపేక్ష శాంతి కాలాన్ని ప్రతినిధ్యం చేయును; అయితే కొత్త ఫరో లేచిన తరువాత బంధము ఆరంభమైంది. అందుచేత, నాల్గవ తరమందు తీర్పు పొందు జాతి—మోషేకు అది ఐగుప్తు అయినట్లే—యునైటెడ్ స్టేట్స్. శేషులు ఆదివారపు చట్టమునందు తీర్పు పొందుదురు; ఇది హెబ్రీయులయెడల వారి గుమ్మపు స్థంభాలమీద రక్తముతో పరాకాష్టకు చేరిన ప్లేగులచేత రూపకరూపేణ సూచింపబడినట్లును, తరువాత ఎర్ర సముద్రమందు ఐగుప్తు దేశముపై జరిగిన తీర్పుచేత మరల ధృవీకరింపబడినట్లును. యోసేపు మరియు మోషేలు వరుసగా ఒక మంచి ఫరోను మరియు ఒక చెడు ఫరోను సూచించుదురు; యునైటెడ్ స్టేట్స్ విషయములో అది మొదట గొఱ్ఱిపిల్లగా, తరువాత డ్రాగన్‌లా మాటలాడునది.

Abram’s prophecy of judgment in the fourth generation included the fact that the close of probation is progressive, for within Moses’ fulfillment of Abram’s prophecy; not only did probation close for Egypt, but there was still time left for the Amorites to fill up their cup of probationary time—after Egypt had filled theirs. The Red Sea for Egypt was the Sunday law for the United States, and then “every other country on the globe” will “follow the example” of the United States, as represented by the Amorites post-Egypt close of probation.

నాలుగవ తరములో తీర్పు గురించిన అబ్రాము యొక్క ప్రవచనములో, కృపాకాలము ముగింపు క్రమక్రమముగా జరుగునని సూచించబడెను; ఎందుకనగా, మోషే ద్వారా ఆ ప్రవచనము నెరవేర్చబడిన సందర్భములో, ఈగుప్తుదేశమునకు కృపాకాలము ముగిసినదే మాత్రమేకాక, ఈగుప్తువారు తమ కృపాకాలమనే పాత్రను నింపిన అనంతరం, అమోరీయులు తమ కృపాకాలమనే పాత్రను నింపుటకు ఇంకా కాలము మిగిలియుండెను. ఈగుప్తుదేశమునకు ఎర్ర సముద్రము యేదైతే, అదే అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలకు ఆదివార దిన చట్టము; ఆ తరువాత భూమండలమునున్న “ప్రతి ఇతర దేశము” అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల “మాదిరిని అనుసరించును”, ఇది ఈగుప్తు కృపాకాలము ముగిసిన తరువాతి దశను అమోరీయులు ప్రతిబింబించినట్లుగా.

The Amorites are one of the ten tribes that identify the world from the river of Egypt to the river of Babylon, in Abram’s covenant, and the Amorites therefore represent the nations of the world, who close their individual probation as nations, after the Sunday law in the United States. The Amorites are the biblical symbol of judgment closing upon the world, and it happens in the third and fourth generation. The Red Sea is the symbol of the close of probation for the United States, and the Amorites represent the nations progressively closing their probation until human probation closes. Therefore, the Amorites are a symbol of the period of the Sunday law crisis at the Red Sea unto the deliverance of the east wind, when the path of deliverance is opened to God’s people.

అమోరీయులు అబ్రాము నిబంధనలో, ఈజిప్టు నది నుండి బాబిలోను నది వరకు లోకాన్ని సూచించే పది గోత్రాలలో ఒకటి; అందువలన అమోరీయులు లోకంలోని జాతులను ప్రతినిధ్యం చేయుదురు, ఎందుకనగా అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివార చట్టము తరువాత అవి జాతులుగా తమ తమ కృపాకాలమును ముగించుదురు. అమోరీయులు లోకంపై తీర్పు ముగియుటకు బైబిలు చిహ్నము; అది మూడవ మరియు నాల్గవ తరములో సంభవించును. ఎర్ర సముద్రము అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల కృపాకాలము ముగింపుకు చిహ్నము; మరియు మానవ కృపాకాలము ముగిసే వరకు జాతులు క్రమంగా తమ తమ కృపాకాలమును ముగించుచుండుటను అమోరీయులు ప్రతినిధ్యం చేయుదురు. కాబట్టి, ఎర్ర సముద్రమునందలి ఆదివార చట్ట సంకటకాలము నుండి తూర్పు గాలి ద్వారా కలిగే విమోచనము వరకు అమోరీయులు ఒక చిహ్నము; అప్పుడు దేవుని ప్రజలకు విమోచన మార్గము తెరవబడును.

But Abram’s prophecy not only addresses the fourth generation in terms of the United States as Egypt, and the world as the Amorites, it more importantly places the generation of God’s people who cross the Red Sea as a “fourth generation.” When we dredge up, what we can dredge up, from the understanding of “four generations” in Abram’s first step of three steps, we will consider the second and third steps of Abraham’s covenant. The second step is chapter seventeen, and the third step is of course—chapter twenty-two.

అయితే అబ్రాము ప్రవచనం, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలను మిస్రయీముగా, లోకాన్ని అమోరీయులుగా పరిగణించే దృష్టిలో ‘నాల్గవ తరము’ను ప్రస్తావించడమే కాక, అంతకన్నా ముఖ్యంగా, ఎర్ర సముద్రమును దాటిన దేవుని ప్రజల తరమును ‘నాల్గవ తరము’గా స్థాపిస్తుంది. అబ్రాము యొక్క మూడు దశలలో మొదటి దశలోని ‘నాలుగు తరములు’ అనే అవగాహన నుండి మనము వెలికితీయగలిగినదంతటిని వెలికితీసిన తరువాత, అబ్రాహాముని నిబంధనలోని రెండవ, మూడవ దశలను పరిశీలిస్తాము. రెండవ దశ పదిహేడవ అధ్యాయం; మూడవ దశ నిస్సందేహంగా ఇరవై రెండవ అధ్యాయం.

In Daniel chapter twelve, three prophetic periods are identified, and they all represent prophetic time that ceased in 1844. Those three periods are unsealed in the latter days, and those three periods represent the increase of knowledge that befalls God’s people in the latter days. Christ as the man in linen, sets forth the first of the three prophetic periods in verse seven, and in so doing, He aligns Himself with the angel of Revelation ten, who stands not upon the water, but upon the earth and the sea.

దానియేలు గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయములో మూడు ప్రవచనకాలములు గుర్తించబడియున్నవి; అవన్నియు 1844 సంవత్సరమున ముగిసిన ప్రవచనకాలాన్ని ప్రతినిధ్యం చేయును. ఆ మూడు కాలములు అంత్యదినములలో ముద్ర తీయబడును; మరియు అవే అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజలకు కలిగే జ్ఞానవృద్ధిని ప్రతినిధ్యం చేయును. నారబట్టలు ధరించిన మనిషిగా క్రీస్తు, ఏడవ వచనములో ఆ మూడు ప్రవచనకాలములలో మొదటిదాన్ని ప్రతిపాదించుచున్నాడు; అలా చేయుచు, ఆయన తన్ను ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములోని దూతతో సదృశింపజేయుచున్నాడు; ఆ దూత జలము మీద గాక, భూమిమీదను సముద్రమీదను నిలుచున్నవాడు.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

> నేను సముద్రముమీదను భూమిమీదను నిలుచియున్నట్టు చూచిన ఆ దేవదూత తన చేతిని పరలోకమునకు ఎత్తి, యుగయుగములు జీవించువాడై, స్వర్గమును దానిలోనున్న సమస్తమును, భూమిని దానిలోనున్న సమస్తమును, సముద్రమును దానిలోనున్న సమస్తమును సృజించినవాడైన ఆయనయందు ప్రమాణముచేసి, ఇక కాలము ఉండకపోవలెనని. ప్రకటన గ్రంథము 10:5, 6.

In verse seven of chapter twelve the man in linen also swears by Him that lives forever.

పన్నెండవ అధ్యాయంలోని ఏడవ వచనంలో సూక్ష్మవస్త్రములు ధరించిన పురుషుడు శాశ్వతంగా జీవించువాని పేరట కూడా ప్రమాణము చేస్తాడు.

> And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth forever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:7.

> నేను నది జలములపై నిలిచి యుండిన, సన్నని పట్టువస్త్రము ధరించిన మనుష్యుడు తన కుడిచేతిని, ఎడమచేతినీ ఆకాశమునకు ఎత్తి, యుగయుగములకు జీవించువాని మీదగా ప్రమాణముచేయుట విన్నాను: ఇది ఒక కాలము, కాలములు, మరియు అర కాలము వరకు ఉండునని; పరిశుద్ధ ప్రజల శక్తిని చెదరగొట్టుట నెరవేరినప్పుడు ఈ సంగతులన్నియు ముగియునని. దానియేలు 12:7.

We are informed by inspiration that the same line of prophecy located in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation, and the Millerite understanding is that these two descriptions are parallel passages of Christ. Christ as the Angel with the little book, identifying the end of the application of prophetic time in 1844 in the book of Revelation, and Christ as the Man in linen in the book of Daniel, identifying that when the Sunday law in the United States arrives, all the marvels of Daniel’s final vision would be finished. Within that sacred history, which precedes and culminates at the Sunday law, God’s people were to be scattered for a period represented by the symbol of 1260. The period of scattering that precedes the Sunday law is set forth in Revelation chapter eleven where Moses and Elijah are slain and are dead in the street for three and a half days, which is a symbol of 1260.

దేవప్రేరణచేత మనకు తెలియజేయబడినది ఏమనగా, దానియేలు గ్రంథములో ఉన్న అదే ప్రవచన పరంపర ప్రకటన గ్రంథములో స్వీకరింపబడి కొనసాగించబడినదని; మరియు మిల్లరైట్ అవగాహన ప్రకారమై, ఈ రెండు వివరణలు క్రీస్తును గూర్చిన సమాంతర వర్ణనలని. ప్రకటన గ్రంథములో చిన్న గ్రంథముతోనున్న దూతగానైన క్రీస్తు 1844లో ప్రవచనకాల అన్వయ సమాప్తిని గుర్తించుచున్నాడు; మరియు దానియేలు గ్రంథములో నార వస్త్రములు ధరించిన మనిషిగానైన క్రీస్తు, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివారం చట్టము వచ్చునప్పుడు, దానియేలు యొక్క అంతిమ దర్శనంలోని సమస్త అద్భుతములు సమాప్తమగునని గుర్తించుచున్నాడు. ఆదివారం చట్టమునకు పూర్వముగా ఉండి దానితో పరాకాష్ఠనొందు ఆ పవిత్ర చరిత్రలో, 1260 అను ప్రతీకచే సూచింపబడిన ఒక కాలమంతట దేవుని ప్రజలు చెదరగొట్టబడవలసి యుండెను. ఆదివారం చట్టమునకు పూర్వముగా ఉండే ఆ చెదరగొట్టబడే కాలము ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో నిర్దేశించబడెను, అక్కడ మోషే మరియు ఏలీయా హతులై మూడున్నర దినములు వీధిలో మృతులై పడివుండిరి; అది 1260కు ఒక ప్రతీక.

In verse seven, the man in linen identifies that when the scattering of the power of the holy people has finished its three-and-a-half days, the “marvels” that befall God’s people of the latter days shall be finished. We closed the last article with Sister White’s commentary on Zechariah chapter three. The first sentence stated, “Zechariah’s vision of Joshua and the Angel applies with peculiar force to the experience of God’s people in the closing scenes of the great day of atonement.” In the chapter, and in the inspired commentary of Sister White upon the chapter, the one hundred and forty-four thousand are the “men wondered at.” The “wonders” of Daniel’s last vision that are completed by the Sunday law, are the “wonders” associated with the sealing of God’s people.

ఏడవ వచనములో, సన్నప వస్త్రములు ధరించిన మనుష్యుడు ఇలా తెలియజేయుచున్నాడు: పరిశుద్ధుల జనుల బలమును చెదరగొట్టుట మూడున్నర దినముల తన కాలాన్ని ముగించునప్పుడు, అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజలకు సంభవించు “అద్భుతములు” సమాప్తమగును. మేము గత వ్యాసాన్ని జెకర్యా మూడవ అధ్యాయంపై సోదరి వైట్ చేసిన వ్యాఖ్యతో ముగించితివి. ఆ వ్యాఖ్యలోని మొదటి వాక్యం ఇలా పేర్కొనెను, “యెహోషువా మరియు దూతను గూర్చిన జెకర్యా యొక్క దర్శనం, మహా ప్రాయశ్చిత్త దినముని ముగింపు దృశ్యములలో దేవుని ప్రజల అనుభవమునకు విశేష బలముతో అన్వయించుచున్నది.” ఆ అధ్యాయములోను, దాని మీద సోదరి వైట్ ఇచ్చిన ఆత్మప్రేరిత వ్యాఖ్యలోను, నూట నలభై నాలుగు వేలమంది “ఆశ్చర్యానికి గురైన మనుష్యులు”గా చూపబడిరి. ఆదివారపు చట్టముచేత సమాప్తమగు డానియేలు యొక్క ఆఖరి దర్శనములోని “అద్భుతములు”, దేవుని ప్రజల ముద్రింపుతో సంబంధింపబడిన “అద్భుతములే”.

Daniel chapter twelve provides the light that seals the one hundred and forty-four thousand in the latter days. That light is represented by three prophetic periods, that were all identified and established as truth in the Millerite history. The three periods are presented in three verses and are three pillars which hold up the structure of truth. The structure of truth is held up with a three-step process. That process of three steps, is represented within the passage of nine verses (4–12), by the three verses which present prophetic time. Those three prophetic periods, when approached from the foundational Millerite understanding, produce three symbolic periods that are defined in agreement with the Millerite understanding, but do not apply the element of time.

దానియేలు గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయం, చివరి దినములలో లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందిని ముద్రించు ప్రకాశమును సమకూర్చుతుంది. ఆ ప్రకాశము మూడు ప్రవచన కాలములచే ప్రతినిధీకరింపబడింది; అవన్నీ మిల్లరైట్ చరిత్రలో సత్యముగా గుర్తింపబడి స్థాపింపబడ్డవి. ఆ మూడు కాలములు మూడు వచనాలలో ప్రతిపాదించబడ్డాయి, మరియు అవే సత్య నిర్మాణాన్ని నిలబెట్టే మూడు స్తంభాలు. సత్య నిర్మాణము మూడు దశల ప్రక్రియచే నిలబడుచున్నది. ఆ మూడు దశల ప్రక్రియ, తొమ్మిది వచనాల (4-12) పాఠ్యఖండములో, ప్రవచనకాలమును ప్రతిపాదించే మూడు వచనాలచే ప్రతినిధీకరించబడింది. ఆ మూడు ప్రవచన కాలములు, మిల్లరైట్ ప్రాథమిక అవగాహన దృక్కోణమునుండి సమీపించినపుడు, మిల్లరైట్ అవగాహనకు అనుగుణంగా నిర్వచింపబడిన, అయినప్పటికీ కాలతత్త్వాన్ని వర్తింపజేయని మూడు చిహ్నాత్మక కాలములను ఉత్పన్నం చేస్తాయి.

The three periods are located within the very passage of Scripture that defines ‘the process of prophecy being sealed up—and then unsealed,’ including the classic biblical description of a threefold testing process. The nine verses that begin with Daniel being told to seal up his book, are the very verses where the three periods are set forth, and in those nine verses the purification process that is accomplished when truth is unsealed is expressed as “purified, made white and tried.” The three periods in the three verses are the increase of knowledge, at the time of the end, in the latter days, that represent the final testing and sealing process of God’s covenant people. That history is where the symbolic “marvels” that befall God’s people in the latter days are set forth. Please read this paragraph again.

శాస్త్ర వచనములో, ప్రవచనం ముద్రపెట్టబడటం—తరువాత ముద్రవిప్పబడటం—అనే ప్రక్రియను నిర్వచించుచున్న, మూడంచెల పరీక్షా ప్రక్రియపై సాంప్రదాయ బైబిలు వర్ణనను కూడా కలిగియున్న ఆ స్వయాన వచన భాగములోనే ఆ మూడు కాలాలు ఉన్నాయి. దానియేలు తన పుస్తకాన్ని ముద్రపెట్టుమని చెప్పబడిన చోట మొదలయ్యే తొమ్మిది వచనాలయే ఆ మూడు కాలాలు ప్రతిపాదించబడిన వచనాలు; అట్లే ఆ తొమ్మిది వచనాలలో సత్యమునకు ముద్రవిప్పబడినప్పుడు నెరవేర్చబడే శుద్ధీకరణ ప్రక్రియ “శుద్ధి చేయబడుదురు, తెల్లబడుదురు, శోధింపబడుదురు” అని వ్యక్తపరచబడింది. ఆ తొమ్మిది వచనాలలోని మూడు వచనాలలో పేర్కొనబడిన మూడు కాలములు—జ్ఞానం పెరుగుట, అంత్యకాలము, చివరి దినములు—దేవుని నిబంధన ప్రజల తుది పరీక్ష మరియు ముద్రపెట్టుట యొక్క ప్రక్రియను సూచించుచున్నవి. అదే చరిత్రయందే చివరి దినములలో దేవుని ప్రజలపై సంభవించు ప్రతీకాత్మక “విస్మయకార్యములు” ప్రతిపాదించబడుతున్నాయి. దయచేసి ఈ ఖండికను మరల చదవండి.

The three periods, in the three verses in the passage of nine verses, represent the climax of the book of Daniel, and the climax represented there is the climax of the internal prophetic line; it is the story of how a rock gets “cut” out of a mountain, without hands, which is the story of the remnant. That internal line is represented in chapters ten and twelve, and the climax of the external line of prophecy is in the closing verses of chapter eleven, and the first few verses of Daniel twelve.

తొమ్మిది వచనాల గల ఆ పాఠ్యభాగంలోనున్న మూడు వచనాలలో పేర్కొనబడిన మూడు కాలాలు, దానియేలు గ్రంథమునకు ఉత్కర్షబిందువును సూచిస్తాయి; మరియు అక్కడ ప్రతినిధీకరించబడిన ఆ ఉత్కర్షబిందువే అంతర్గత ప్రవచనరేఖ యొక్క ఉత్కర్షబిందువు. అది చేతులులేకుండనే ఒక రాయి పర్వతము నుండి ‘కత్తిరింపబడుట’ ఎట్లా జరుగుతుందో అనే కథ; అదే శేషజనమునకు సంబంధించిన కథ. ఆ అంతర్గత రేఖ పది మరియు పన్నెండు అధ్యాయాలలో ప్రతినిధీకరించబడింది; బాహ్య ప్రవచనరేఖ యొక్క ఉత్కర్షబిందువు అయితే పదకొండవ అధ్యాయం ముగింపు వచనాలలోను, దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయం తొలి కొన్ని వచనాలలోను కలదు.

Those three periods are also the climax of the visions of both the Ulai and Hiddekel river’s testimony, and the three verses include a prophetic period that represents the climatic fulfillment of the covenant time prophecy that provides both Abram and Paul as witnesses. Jesus, as the Man in linen is in verse seven, walking upon the water. In verse eleven two voices, which are also the voice of Christ, Abram and Paul stand to testify. In verse twelve the history of the sealing of God’s people is represented, for the one hundred and forty-four thousand are virgins, and virgins experience the parable of the ten virgins, and the blessing in verse twelve is upon those who wait. Those who wait in the parable, and who are “blessed,” are those who receive the garment that allows them to enter into the marriage, when the door is closed.

ఆ మూడు కాలఖండాలు ఉలై మరియు హిద్దెకేలు నదుల సాక్ష్యపు దర్శనముల యొక్క శిఖరబిందువుకూడా అవును; మరియు ఆ మూడు వచనములు నిబంధన-కాల ప్రవచనమునకు సంబంధించిన శిఖరపూర్ణతను సూచించు ఒక ప్రవచన-కాలాన్ని అంతర్భూతం చేసికొనియున్నవి, ఇది అబ్రాము మరియు పౌలు ఇద్దరినీ సాక్షులుగా సమకూర్చును. యేసు, సన్నని వస్త్రములు ధరించిన మనిషిగా, ఏడవ వచనములో నీటిమీద నడచుచున్నాడు. పదకొండవ వచనములో రెండు స్వరములు—అవి క్రీస్తు స్వరమే కూడాను—వినబడుచున్నవి; అబ్రాము మరియు పౌలు సాక్ష్యమిచ్చుటకు నిలుచుచున్నారు. పన్నెండవ వచనములో దేవుని ప్రజలపై ముద్ర వేయుటయొక్క చరిత్ర ప్రతిరూపింపబడినది; ఎందుకనగా నూట నలభై నాలుగు వేలమంది కన్యకలై యున్నారు, మరియు కన్యకలు పది కన్యకల ఉపమానంలోని అనుభవాన్ని అనుభవించుదురు; అట్టి పన్నెండవ వచనములోని ఆశీర్వాదము నిరీక్షించువారిమీదనున్నది. ఆ ఉపమానములో నిరీక్షించి ‘ధన్యులు’ అని పిలువబడువారు, ద్వారం మూయబడినప్పుడు వివాహములో ప్రవేశింపజేయు వస్త్రమును స్వీకరించిన వారే.

In verse seven, Jesus is walking upon the water, which produces fear, but Peter determines to believe and begins to walk and give God glory, but Peter is often a symbol of both classes, and the glory is turned back to fear, as his hour of judgment arrived. The first period located in verse seven, represents the first angel’s message. Jesus is upon the waters, a symbol of fear and the first angel. Then Jesus identifies a period where He will glorify His people in advance of the judgment of the Sunday law. All three elements of the three angels are within verse seven, for verse seven is the first of three verses that represent the three angels.

ఏడవ వచనంలో యేసు జలములమీద నడుచుచున్నాడు; దానివలన భయం కలుగుతుంది. అయితే పేతురు విశ్వసించుటకు సంకల్పించి, నడువ మొదలుపెట్టి, దేవునికి మహిమ అర్పించసాగాడు. అయినప్పటికీ పేతురు తరచూ ఇరు వర్గాలకు ఒక ప్రతీకగా నిలుస్తాడు; మరియు అతని తీర్పు సమయం వచ్చినప్పుడు ఆ మహిమ తిరిగి భయముగా మారింది. ఏడవ వచనంలో ఉన్న తొలి పూర్ణవిరామం ప్రథమ దూతుని సందేశాన్ని సూచిస్తుంది. యేసు జలములమీద నుండియున్నాడు; అది భయానికీ మరియు ప్రథమ దూతునికీ ఒక ప్రతీక. తదుపరి యేసు, ఆదివారపు ధర్మశాసన తీర్పుకు ముందుగానే తన ప్రజలను మహిమపరచు ఒక కాలాన్ని నిర్దేశిస్తాడు. మూడు దూతలకు సంబంధించిన మూడు అంశాలన్నీ ఏడవ వచనములోనే అంతర్భూతమై యున్నవి; ఏలయనగా మూడు దూతలను ప్రతినిధిచేయు మూడు వచనాలలో మొదటిది ఏడవ వచనమే.

Verse eleven provides a ‘doubling’ with its omega testimony to the alpha voices of Abram and Paul. Their “doubled” voices merge to set forth the covenant time prophecy, and verse eleven fulfills the prophecy as the omega, by identifying the prophetic period that concludes with the fall of Babylon in 1798, and thus typifies the fall of Babylon when Michael stands up in the latter days. In verse eleven we have a doubling of prophets, and a period that represents two falls of Babylon, thus representing the second angel’s message that announced that, “Babylon is fallen is fallen.”

పదకొండో వచనం అబ్రాం మరియు పౌలు యొక్క ఆల్ఫా స్వరాలకు తన ఓమెగా సాక్ష్యంతో ఒక “ద్విగుణీకరణం”ను సమకూర్చుతుంది. వారి “ద్విగుణీకృత” స్వరాలు కలసి నిబంధనా-కాల ప్రవచనాన్ని ప్రతిపాదించగా, 1798లో బాబెలు పతనంతో ముగిసే ప్రవచనా కాలాన్ని నిర్ధిష్టించడం ద్వారా పదకొండో వచనం ఓమెగాగా ఆ ప్రవచనాన్ని నెరవేర్చుతుంది; అందుచేత అంత్యకాలమందు మైఖేలు లేచినప్పుడు సంభవించే బాబెలు పతనానికి ప్రతిరూపమై నిలుస్తుంది. పదకొండో వచనములో ప్రవక్తల యొక్క ద్విగుణీకరణతోపాటు, బాబెలు యొక్క రెండుమారు పతనాలను సూచించే ఒక కాలమూ ప్రదర్శితమవుతున్నది; కాబట్టి అది “బాబెలు పతనమాయెను, పతనమాయెను” అని ప్రకటించిన రెండవ దూతుని సందేశాన్ని ప్రతినిధీకరించుచున్నది.

Verse seven is the first angel’s message, and verse eleven is the second angel’s message and verse twelve, which is Daniel 12*12 or Daniel 144, is about the distinction between the wise and foolish, which is accomplished in the judgment process that ends with the manifestation of character at the crisis of judgment. Verse twelve is the third angel’s message identifying how the world is divided into two classes, and the counterpart of the third angel’s external portrayal of that very division, is the internal division of the third angel represented in verse twelve. Verse seven, eleven and twelve are the message of the three angels and the verses are the light that is unsealed in the latter days. These three verses unsealing in the latter days aligns with Revelation chapter ten.

ఏడవ వచనము మొదటి దూత యొక్క సందేశము, పదకొండవ వచనము రెండవ దూత యొక్క సందేశము, మరియు పన్నెండవ వచనము — దానియేలు 12*12, లేదా దానియేలు 144 — జ్ఞానులును మూర్ఖులును మధ్యనున్న భేదము గూర్చినదై యుండి, ఆ భేదము న్యాయవిచారణ ప్రక్రియలో సాధింపబడును; ఆ ప్రక్రియ న్యాయవిచారణ సంకటస్థితిలో స్వభావము ప్రత్యక్షమగుటతో సమాప్తమగును. పన్నెండవ వచనమే లోకము రెండు వర్గములుగా ఎట్లుగా విభజింపబడునో నిర్దేశించే మూడవ దూత యొక్క సందేశము; ఆ విభజనకు మూడవ దూతయొక్క బాహ్య చిత్రణకు సమతుల్యమైన ప్రతిరూపము, పన్నెండవ వచనములో ప్రతినిధీకరింపబడిన మూడవ దూతయొక్క ఆంతరిక విభజనయే. ఏడవ, పదకొండవ, పన్నెండవ వచనములే మూడు దూతల సందేశములు, మరియు ఈ వచనములే అంత్యదినములలో ముద్ర విప్పబడిన వెలుగు. ఈ మూడు వచనముల ముద్ర అంత్యదినములలో విప్పబడుట, ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయముతో సరిపోలుచున్నది.

Christ as the mighty angel, as well as the Lion of the tribe of Judah in chapter ten, cried as a “lion” and His roar produced seven thunders which were sealed up, as was Daniel chapter ten. They are parallel passages. For this reason, the three periods in chapter twelve, are also the seven thunders of Revelation ten.

దశమ అధ్యాయములో బలవంతుడైన దూతగానూ యూదా గోత్రపు సింహముగానూ దర్శింపబడిన క్రీస్తు, “సింహం”వలె గర్జించెను; ఆయన గర్జనవలన ఏడు ఉరుములు ఏర్పడినవి; అవి, దానియేలు గ్రంథములోని దశమ అధ్యాయం ముద్రింపబడినట్లే, ముద్రింపబడియున్నవి. అవి పరస్పర సమాంతర భాగాలు. ఈ కారణంగా, పన్నెండవ అధ్యాయములోని మూడు కాలావధులే ప్రకటన గ్రంథము దశమ అధ్యాయములోని ఏడు ఉరుములు.

The “seven thunders” are simply another expression of Christ as Alpha and Omega, for the primary symbolism of the “seven thunders,’ is that it represents a “delineation of events” which took place from 1798 unto 1844 that is repeated in “future events” that “will be disclosed in their order” in the history of the one hundred and forty-four thousand. The “seven thunders” are therefore a symbol of Alpha and Omega; who is also the beginning and the ending; the first and the last, the foundation and the temple; the cornerstone and the capstone—the seven thunders.

"ఏడు ఉరుములు" అనేవి, క్రీస్తును "ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా"గా వ్యక్తపరచే కేవలం మరొక వ్యక్తీకరణ మాత్రమే; ఎందుకనగా "ఏడు ఉరుముల" ప్రధాన ప్రతీకార్థం, 1798 నుండి 1844 వరకు జరిగిన సంఘటనల "ఘటనల రూపరేఖ"ను సూచించుటలోనే ఉంది, ఇది నూట నలభై నాలుగు వేల వారి చరిత్రలో, "తమ క్రమానుసారంగా వెల్లడించబడబోవు" "భవిష్యత్ సంఘటనల"లో పునరావృతమగును. కాబట్టి "ఏడు ఉరుములు" అనేవి "ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా"యొక్క ప్రతీక; ఆయనయే ఆదియు అంతమును; మొదటివాడును చివరివాడును; పునాదియు ఆలయమును; మూలకోణశిలియు శిఖరశిలియు—అదే "ఏడు ఉరుములు".

The light of the three symbolic periods in Daniel twelve must align with the light of the seven thunders, for they are the identical prophetic line. In the first period Christ holds both hands to heaven, as He does with one hand in Revelation ten. In Revelation ten, His hand becomes the symbol of the end of the application of prophetic time, marking the transition from prophetic time periods to simply prophetic periods. That transition of the major prophetic rule employed by the Millerites, was typified by the major transition from literal to spiritual in the time of Christ.

దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయములోని మూడు ప్రతీకాత్మక కాలావధుల వెలుగు, ఏడు ఉరుముల వెలుగుతో సమన్వయమై ఉండవలెను; ఏలయనగా అవి ఏకమైన ప్రవచన రేఖయే. మొదటి కాలావధిలో క్రీస్తు తన కుడిహస్తమును, ఎడమహస్తమును రెండును ఆకాశమునకు ఎత్తిపట్టి యుండును; ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయమందు ఆయన ఒక హస్తమును అట్లే ఎత్తుచున్నట్లుగా. ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయమందు, ఆయన హస్తము ప్రవచన-కాల అన్వయమునకు ముగింపుకి సంకేతమగును; ఆ సంకేతము, ప్రవచన-కాల అవధులనుండి కేవలం ప్రవచన అవధులకే జరుగువ పరివర్తనమును సూచించుచున్నది. మిల్లరైటులు ఉపయోగించిన ప్రధాన ప్రవచనా నియమములోని ఆ పరివర్తనము, క్రీస్తు కాలమున అక్షరార్థము నుండి ఆధ్యాత్మికార్థమునకు జరిగిన మహా పరివర్తనచేత రూపకరింపబడియుండెను.

The apostle Paul was raised up to establish the major prophetic rule connected to the prophetic line of a chosen people. At the very beginning of spiritual Israel, a major prophetic rule is established that redefines the very covenant itself. From then on to be a child of Abraham, it was to be a child of Abraham by faith, not blood. That prophetic principle was put in place primarily through the pen of Paul, who in this regard typified Christ in Revelation chapter ten, changing and ending the prophetic application of time in 1844.

ఎంచుకోబడిన ప్రజల ప్రవచన వంశరేఖతో అనుబంధమై ఉన్న ప్రధాన ప్రవచన నియమమును స్థాపించుటకై అపొస్తలుడైన పౌలు లేపబడెను. ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు ప్రారంభములోనే, నిబంధనే స్వయంగా పునర్నిర్వచింపబడునట్లు ఒక ప్రధాన ప్రవచన నియమము స్థాపించబడెను. ఆ తరవాతనుండి అబ్రాహాము సంతానమగుట అనగా రక్తసంబంధముచేత కాదు, విశ్వాసముచేత అబ్రాహాము సంతానమగుట. ఆ ప్రవచన నియమము ప్రధానముగా పౌలుని కలముచేత అమలులోనికి తేబడియెను; ఈ విషయములో ఆయన ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములోని క్రీస్తును ప్రతిరూపించినవాడై, ఆ క్రీస్తే 1844లో కాల సంబంధిత ప్రవచన అన్వయమును మార్చి ముగించెను.

The covenant with mankind is represented by the rainbow and the Ark of Noah represents a period of time, before and after the flood, when there was no distinctly identified chosen people. The calling of Abraham represented a major and significant change in the prophetic relation of God with mankind. The covenant made with Abraham represented a major shift in line of covenant history, and in doing so it typified the major shift from literal to spiritual in the days of Paul, and from time application to no time application in 1844.

మనుష్యజాతితో చేసిన ఒడంబడికకు ధనుస్సు ప్రతీకగా నిలుస్తుంది, మరియు నోహా నౌక ప్రళయానికి ముందునూ తరవాతనూ స్పష్టంగా గుర్తింపబడిన ఎన్నుకోబడిన ప్రజలు లేని ఒక కాలాన్ని సూచిస్తుంది. అబ్రాహాముని పిలుపు దేవుని మనుష్యజాతితోనున్న ప్రవచన సంబంధంలో ఒక మహత్తరమైన మరియు విశేషమైన మార్పును సూచించింది. అబ్రాహాముతో చేయబడిన ఒడంబడిక ఒడంబడికల చరిత్ర ప్రవాహంలో ఒక ప్రధాన మార్పును సూచించింది; ఆ విధంగా, అది పౌలు కాలములో శబ్దార్థము నుండి ఆత్మార్థమునకు జరిగిన ప్రధాన మార్పుకు, అలాగే 1844లో కాల వర్తింపునుండి కాల వర్తింపు లేనటువంటి స్థితికి జరిగిన మార్పుకు ఒక ప్రతిరూపమైంది.

The first shift in God’s covenant with mankind was the Garden, and the pronounced change was the restrictions upon the tree of life and it also produced a change of clothing, from spiritual light to literal lambskin. The next major shift in covenant history is the flood, which Noah represents, as did Adam in the first major covenant shift. Then the shift to a chosen people with Abram, that led to Moses, who introduces the prophetic principles that a day represents a year. That principle is valid until 1844, when there was another major covenant shift. At the great epochs of covenant history there is always a major shift in a principle of God’s prophetic Word. That shift during the history of the one hundred and forty-four thousand is that Alpha Omega is the Truth. Alpha and omega is the principle that the end is always illustrated with the beginning in God’s Word. Attached to that principle of alpha and omega, is the threefold structure of the Hebrew word “truth.”

మనుష్యులతో దేవుని ఒడంబడికలో తొలి పరివర్తన తోటలో జరిగింది; స్పష్టంగా వ్యక్తమైన మార్పు జీవవృక్షముపై విధింపబడిన పరిమితులే; అలాగే అది వస్త్రధారణలోను ఒక మార్పును ఉత్పన్నం చేసింది—ఆధ్యాత్మిక వెలుగు వస్త్రము నుండి అక్షరార్థమైన పిల్లగొర్రె చర్మ వస్త్రమునకు. తరువాత ఒడంబడిక చరిత్రలో ప్రధాన పరివర్తన ప్రళయం; దానిని నోహు ప్రతినిధ్యం చేశాడు, మొదటి ప్రధాన ఒడంబడిక మార్పులో ఆదాము చేసినట్లే. ఆ తరువాత అబ్రాము ద్వారా ఎన్నుకోబడిన ప్రజలవైపు ఒక మార్పు సంభవించింది, అది మోషే ప్రత్యక్షమగుటకు దారి తీసింది; అతడు ఒక దినము ఒక సంవత్సరాన్ని సూచిస్తుందనే ప్రవచన సూత్రాలను ప్రవేశపెట్టాడు. ఆ సూత్రం 1844 వరకు చెల్లుబాటులో ఉండింది; అప్పుడు మరొక ప్రధాన ఒడంబడిక మార్పు సంభవించింది. ఒడంబడిక చరిత్రలోని మహత్తర యుగసంధులలో దేవుని ప్రవచన వాక్యములోని ఏదో ఒక సూత్రములో ఎల్లప్పుడూ ఒక ప్రధాన మార్పు సంభవిస్తుంది. ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల వారి చరిత్రలో ఆ మార్పు, ఆల్ఫా-ఒమేగా సత్యమే అనేదే. ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా అనేది, దేవుని వాక్యములో అంత్యము ఎల్లప్పుడును ఆదితోనే చిత్రీకరించబడుతుందనే సూత్రము. ఆ ఆల్ఫా-ఒమేగా సూత్రముతో అనుసంధానమై ఉన్నది హెబ్రీ భాషలోని "సత్యము" అనే పదమునకు త్రివిధ నిర్మాణము.

The major prophetic shift during the history of the remnant is directly represented in each of the major covenant histories, and so too in other lines of truth. The “key” that is laid upon Eliakim in Isaiah 22:22 is the same key given to Peter at Panium in Matthew sixteen. That key is given to the Philadelphian church, and it was William Miller who was given the key that allowed him to connect with the very day for a year principle that had been recorded by Moses during the history of Moses, which typified the history of the Millerites. Miller’s connection with Moses prophecy was represented by Paul’s connection with Abram’s prophecy. And why shouldn’t Miller connect with Moses, Moses salvation in an ark had connected with Noah salvation in an ark in order to tie both covenants together. The shifts of prophetic application that begin in Eden identify that a major revelation of prophetic light is identified in the history of the final covenant people—the one hundred and forty-four thousand. I contend that the major prophetic shift is represented with the seven thunders, which are directly connected with the three periods in Daniel chapter twelve and these are only recognized when applying the principles of alpha and omega upon a line upon line application that stands upon the three-step structure of truth.

శేషజనముని చరిత్రలో సంభవించిన ప్రధాన ప్రవచనాత్మక మార్పు ప్రతి ప్రధాన నిబంధన చరిత్రలో నేరుగా ప్రతినిధీకరింపబడియున్నది; అలాగే ఇతర సత్యరేఖలలోను అలాగే యున్నది. యెషయా 22:22లో ఎల్యాకీముపై ఉంచబడిన "తాళపు చెవి" మత్తయి 16వ అధ్యాయంలో పానియంలో పేతురుకు ఇచ్చిన అదే తాళపు చెవియే. ఆ తాళపు చెవి ఫిలడెల్ఫియా సంఘమునకిచ్చబడెను; మరియు మోషే చరిత్రలో మోషే లిఖించిన—మిల్లరైట్‌ల చరిత్రకు పూర్వరూపమైయుండిన—దినమును సంవత్సరముగా పరిగణించే సూత్రముతో తాను అనుసంధానపడుటకు వీలుకలిగించిన అదే తాళపు చెవి విలియం మిల్లర్‌కే ఇవ్వబడెను. మోషే ప్రవచనముతో మిల్లర్‌కు కలిగిన అనుసంధానం, అబ్రాము ప్రవచనముతో పౌలుకు కలిగిన అనుసంధానముచేత ప్రతినిధీకరింపబడెను. మరి మిల్లర్ మోషేతో అనుసంధానపడకూడదా ఎందుకు? రెండు నిబంధనలను పరస్పరంగా కట్టివేయుటకై, పెట్టెలో రక్షింపబడిన మోషే, పెట్టెలోనే రక్షింపబడిన నోహాతో ఇప్పటికే అనుసంధానింపబడియున్నాడు. ఏదెన్‌లో ఆరంభమైన ప్రవచన అన్వయముల మార్పులు, అంతిమ నిబంధన ప్రజలైన ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేల వారి చరిత్రలో ఒక ప్రధాన ప్రవచన కాంతి ప్రకటన గుర్తింపబడినదని సూచించుచున్నవి. నేను వాదించుచున్నది ఏమనగా, ఆ ప్రధాన ప్రవచనాత్మక మార్పు "ఏడు గర్జనలు"తో ప్రతినిధీకరింపబడెను; అవి దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని మూడు కాలాలకును నేరుగా అనుసంధానింపబడియున్నవి, మరియు సత్యమునకు చెందిన మూడు-దశల నిర్మాణంపై నిలిచియున్న "రేఖపై రేఖ" అన్వయమునందు "ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా" సిద్ధాంతములను ప్రయోగించినప్పుడే అవి గుర్తింపబడును.

In the verses that immediately precede the announcement that “time is no longer,” Christ introduced the seven thunders, which, as with the truths of Daniel twelve—were sealed up. The context for the man in linen holding up both hands in chapter twelve is the unsealing of the book of Daniel, and the context for Christ the Lion in Revelation ten is the sealing up of the seven thunders. Sister White aligns the sealing of the seven thunders with the sealing up of Daniel’s book.

‘కాలము ఇక లేదు’ అనే ప్రకటనకు తక్షణంగా ముందున్న వచనాలలో, క్రీస్తు ఏడు ఉరుములను ప్రవేశపెట్టాడు; అవి, దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని సత్యాలవలెనే, ముద్రపెట్టబడ్డవి. దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలో నారవస్త్రధారి మనిషి రెండు చేతులను పరలోకమువైపు ఎత్తిన దృశ్యానికి సంబంధించిన సందర్భం దానియేలు గ్రంథమునకు ముద్రవిప్పుట; అలాగే ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయంలోని సింహయైన క్రీస్తుకు సంబంధించిన సందర్భం ఏడు ఉరుములను ముద్రపెట్టుట. సిస్టర్ వైట్, ఏడు ఉరుముల ముద్రపెట్టుటను దానియేలు గ్రంథమును ముద్రపెట్టుటతో అనుసంధానిస్తుంది.

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> "ఈ ఏడు ఉరుములు తమ స్వరములను పలికిన తరువాత, చిన్న గ్రంథమును గూర్చి, దానియేలుకు వచ్చినట్లే, యోహానుకు ఒక ఆజ్ఞ వచ్చెను: 'ఏడు ఉరుములు పలికిన విషయములను ముద్రించుము.' ఇవి తమ క్రమములో వెలికితీయబడబోవు భవిష్యత్తు సంఘటనలకు సంబంధించినవి." సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ బైబిల్ వ్యాఖ్యానము, సంపుటి 7, 971.

The seven thunders are defined by Revelation ten and the Spirit of Prophecy and by the history of the Millerites from 1840 through to 1844, which is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand. In the same passage it states, “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. It was not best for the people to know these things, for their faith must necessarily be tested. In the order of God most wonderful and advanced truths would be proclaimed.” The Millerites did not understand that they were to be confronted by two disappointments, for their lack of understanding was designed to test them. The Millerites did not suspect any “advanced truths” which is to say, they did not expect any “major prophetic shifts” in covenant history.

యోహాను ప్రకటన గ్రంథములోని పదవ అధ్యాయం, ప్రవచన ఆత్మ, అలాగే 1840 నుండి 1844 వరకు మిల్లర్‌వాదుల చరిత్ర (ఈ చరిత్ర వంద నలభై నాలుగు వేలమందిరి చరిత్రలో పునరావృత్తమవుతుంది) ద్వారా, ఏడు ఉరుములు నిర్వచింపబడ్డాయి. అదే భాగములో ఇట్లు చెప్పబడింది: "ఏడు ఉరుములలో వ్యక్తీకృతమైన, యోహానుకు అనుగ్రహింపబడిన ప్రత్యేక ప్రకాశము, మొదటి మరియు రెండవ దూతల సందేశముల క్రింద సంభవించబోవు సంఘటనల యొక్క రూపరేఖయై ఉండెను. ఈ విషయములు ప్రజలకు తెలియుట శ్రేయస్కరం కాలేదు; ఏనందుననగా వారి విశ్వాసము తప్పనిసరిగా పరీక్షింపబడవలసి ఉండెను. దేవుని నియామకములో అతి ఆశ్చర్యకరమై, ఉన్నత సత్యములు ప్రకటింపబడవలసి ఉండెను." మిల్లర్‌వాదులు రెండు నిరాశలను ఎదుర్కోవలసి ఉందని గ్రహింపలేదు; ఏనందుననగా వారిని పరీక్షించుటకై వారి అవగాహనలోపము నియోజింపబడినది. మిల్లర్‌వాదులు ఏ "ఉన్నత సత్యాలు"నూ ఊహించలేదు; అనగా, ఒడంబడిక చరిత్రలో "ముఖ్యమైన ప్రవచనాత్మక మలుపులు" ఏవీ ఉండబోవని వారు ఆశించలేదు.

Even though “it was not best for the” Millerite “people to know these things,” the one hundred and forty-four thousand are tested with the same history, but not by innocently misunderstanding the history, but for not understanding a history you are required to know. It is the same test, only reversed. John in Revelation ten, is first and foremost representing the one hundred and forty-four thousand and only secondarily, the Millerite movement of the first and second angels. This is recognized when you see John informed in advance of his eating the little book that it would be sweet and then bitter. It was not best for the Millerites to know what that meant, but John represents a people who know in advance what happens when the Millerites ate the little book.

‘మిల్లరైట్ ప్రజలు ఈ సంగతులను తెలిసికొనుట వారికి ఉత్తమము కాదు’ అయినను, నూట నలభై నాలుగు వేలమంది అదే చరిత్రద్వారా పరీక్షింపబడుచున్నారు; అయితే చరిత్రను అజ్ఞానవశాత్తు అపార్థంచేయుటవలన కాదు, గాని తెలిసికొనవలసినదైయున్న చరిత్రను తెలిసికొనకపోవుటవలన. ఇదే పరీక్ష, అయితే కేవలం ప్రత్యుత్క్రమంగా. ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయమందలి యోహాను, ప్రథమంగాను ప్రధానంగాను నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని ప్రతినిధానం చేయుచున్నాడు; ద్వితీయస్థానంలో మాత్రము మొదటి మరియు రెండవ దూతల మిల్లరైట్ ఉద్యమాన్ని. యోహాను చిన్న పుస్తకమును తినుటకు ముందుగానే అది మధురమై, తరువాత చేదువగునని ఆయనకు తెలియజేయబడినదని మీరు చూచినపుడు ఇది గుర్తింపబడును. దాని అర్థమేమిటో మిల్లరైట్లకు తెలిసికొనుట ఉత్తమము కాలేదు; అయితే, మిల్లరైట్లు ఆ చిన్న పుస్తకమును తినినప్పుడు ఏమి సంభవించునో ముందుగానే తెలిసిన ప్రజలను యోహాను ప్రతినిధానం చేయుచున్నాడు.

> And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. Revelation 10:9, 10.

> అప్పుడు నేను దూతవద్దకు వెళ్లి అతనితో, చిన్న పుస్తకమును నాకు ఇవ్వుమని చెప్పితిని. అతడు నాతో, దానిని తీసికొని తినివేయుము; అది నీ కడుపును చేదుగా చేయును గాని నీ నోటిలో తేనెలవలె తీయగా నుండును అని చెప్పెను. అప్పుడు నేను దూతచేతిలోనుండి ఆ చిన్న పుస్తకమును తీసికొని తినివేసితిని; అది నా నోటిలో తేనెలవలె తీయగా నుండెను; కాని దానిని తిన్న వెంటనే నా కడుపు చేదుగా అయెను. ప్రకటన గ్రంథము 10:9, 10.

John is told in advance of the bitter-sweet experience of 1840 unto 1844, the history represented in chapter ten. That experience represented so clearly in verses nine and ten is also distinctly identified in verses two through four.

పదవ అధ్యాయములో చిత్రితమైన చరిత్రయైన 1840 నుండి 1844 వరకు గల తీపిచేడు అనుభవమును యోహానుకు ముందుగానే తెలియజేయబడింది. తొమ్మిదవ మరియు పదవ వచనములలో అత్యంత స్పష్టంగా ప్రతిబింబింపబడిన ఆ అనుభవము, రెండవ నుండి నాల్గవ వచనములలోను నిర్ధిష్టముగా గుర్తించబడింది.

> And he had in his hand a little book open: and he set his right foot upon the sea, and his left foot on the earth, And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices. And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not. Revelation 10:2–4.

> అతని హస్తములో తెరచిన చిన్న గ్రంథము ఉండెను; తను తన కుడి పాదమును సముద్రముమీదను, ఎడమ పాదమును భూమిమీదను నిలిపెను, సింహము గర్జించునట్లుగా గొప్ప స్వరముతో అరచెను; అతడు అరచినప్పుడు, ఏడు ఉరుములు తమ స్వరములను పలికెను. ఆ ఏడు ఉరుములు తమ స్వరములను పలికిన తరువాత, నేను వ్రాయబోవుచుండగా, పరలోకమునుండి ఒక స్వరము నాతో ఇట్లు చెప్పుట వినితిని: ఏడు ఉరుములు పలికిన విషయములను ముద్రించుము; వాటిని వ్రాయకుము. ప్రకటన గ్రంథము 10:2-4.

The “seven thunders” represent “a delineation of events” that would transpire under the first and second angels, and also “future events which will be disclosed in their order.” The “seven thunders” represent the truth that the history of the Millerites is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand, and the truths which were unsealed at the time of the end in 1798 and onward, represent an unsealing of truth in the latter days of God’s people. Jesus in Revelation ten, aligns with Jesus in Daniel twelve. In both passages the sealing and unsealing of testing truth in the latter days is set forth.

"ఏడు ఉరుములు" అనేవి, మొదటి మరియు రెండవ దూతల పరిధిలో సంభవించునని ఉన్న "సంఘటనల పరిణామక్రమమునకు ఒక రూపరేఖ"ను, అలాగే "తమ క్రమములో వెల్లడింపబడబోవు భవిష్యత్తు సంఘటనలను" సూచించుచున్నవి. "ఏడు ఉరుములు" మిల్లరైట్ల చరిత్ర నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క చరిత్రలో పునరావృతమగుననే సత్యాన్ని సూచించుచున్నవి; అలాగే 1798లోని అంత్యకాలములోను దాననంతరముగాను ముద్రవిప్పబడిన సత్యములు, దేవుని ప్రజల అంత్యదినములలో సత్యమునకు ముద్రవిప్పబడుటను సూచించుచున్నవి. ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయమునందలి యేసు, దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయమునందలి యేసుతో సరిపోలును. ఈ రెండుచోట్లను అంత్యదినములలోని పరీక్షాత్మక సత్యమునకు సంబంధించిన ముద్రపెట్టుటయు ముద్రవిప్పుటయు వివరించబడినవి.

Some might argue that Jesus is speaking in verse seven, but that Gabriel is speaking to Daniel in verses eleven and twelve, but it can also be understood that Jesus is speaking in all three passages. In either side of the issue, it is the voice of Christ that speaks through Daniel and the three prophetic periods in chapter twelve are the words of Christ, and He sets forth the three periods in the structure of truth. All three periods are sealed up, making them one threefold symbol.

కొందరు ఏడవ వచనంలో యేసువే మాటలాడుచున్నాడని, అయితే పదకొండవ మరియు పన్నెండవ వచనాలలో గబ్రియేలు దానియేలుతో మాటలాడుచున్నాడని వాదించవచ్చు; అయినప్పటికిని, ఈ మూడు వచనములన్నిటిలోను యేసువే మాటలాడుచున్నాడని కూడా అర్థించవచ్చు. ఏ పక్షాన్ని స్వీకరించినను, దానియేలు ద్వారా పలుకుచున్నది క్రీస్తుయొక్క స్వరమే; పన్నెండో అధ్యాయంలోని మూడు ప్రవచన కాలావధులు క్రీస్తుయొక్క వాక్యములే; మరియు సత్యవ్యవస్థలో ఆ మూడు కాలావధులను ఆయన ప్రస్థాపించుచున్నాడు. ఆ మూడు కాలావధులన్నియు ముద్రింపబడియుండి, అవన్నీ ఏక త్రివిధ చిహ్నముగా నిలిచియున్నవి.

Verse seven addresses the finishing of the wonders, identifying the final work of Christ in the Most Holy Place as He blots out the sins of, and seals the one hundred and forty-four thousand. The first verse identifies the “wonders” and the last of the three verses also identifies the “wonders” as those who are blessed for waiting and experiencing a first disappointment. The period in the middle identifies the rebellion of mankind during the Sunday law crisis, while also identifying the period that leads to the Sunday law as a period of preparation for the one hundred and forty-four thousand. All the verses are directly identifying “what shall befall” Daniel’s people “in the latter days.” All three verses speak to the theme of the purification of the one hundred and forty-four thousand. The first period aligns with the third period and the middle period represents the rebellion of the entire world as they march to Armageddon.

ఏడవ వచనం ఆ ‘ఆద్భుతముల’ సమాప్తిని ప్రస్తావించుచూ, అతిపరిశుద్ధ స్థలమందు క్రీస్తు చేయు అంతిమ కార్యమును, అనగా పాపములను తుడిచివేయుటను మరియు నూట నలభై నాలుగు వేల మందిని ముద్రించుటను, గుర్తించుచున్నది. మొదటి వచనం ‘ఆద్భుతములను’ గుర్తించుచున్నది; మూడు వచనములలో చివరిదియు ‘ఆద్భుతములను’ కాచినందునను, మొదటి నిరాశను అనుభవించినందునను ధన్యులనని గుర్తించుచున్నది. మధ్యకాలము ఆదివార శాసన సంక్షోభములో మానవజాతి తిరుగుబాటును గుర్తించుచూ, ఆదివార శాసనమునకు దారి తీసే కాలమును నూట నలభై నాలుగు వేల మందికి సన్నద్ధతకాలముగా కూడ గుర్తించుచున్నది. సర్వ వచనములును ‘చివరి దినములలో’ దానియేలు ప్రజలకు ‘ఏమి సంభవించునో’ నేరంగా గుర్తించుచున్నవి. మూడు వచనములన్నియు నూట నలభై నాలుగు వేల మందియొక్క శుద్ధీకరణ అనే ఇతివృత్తమును ప్రస్తావించుచున్నవి. మొదటి కాలము మూడవ కాలముతో సరిపోలుచున్నది; మధ్యకాలము అయితే, లోకమంతయు ఆర్మగెద్దోనుకు దండయాత్రగా సాగుచుండగా వారి సమగ్ర తిరుగుబాటును ప్రతినిధానముచేయుచున్నది.

If those three periods are also the seven thunders, then the three verses must identify “future events, which will be [disclosed] in their order,” and those “future events” would align with the “delineation of events that transpired under the first and second angels” from 1840 to 1844. There are several truths which this movement has accepted that are distinctly different that the pioneer understanding, yet all those truths agree with the pioneer understanding. There has been a major prophetic shift from the Millerites to now. The day for a year principle is the classic example, but there are others. An example of a major prophetic shift is represented in connection with the seven thunders.

ఆ మూడు కాలాలు ఏడు ఉరుములనే అయితే, అప్పుడు ఆ మూడు వచనాలు తప్పనిసరిగా ‘వాటి క్రమానుసారంగా [వెలికితెల్లబడును] భవిష్యత్తు సంఘటనలను’ గుర్తించవలెను; అలాగే ఆ ‘భవిష్యత్తు సంఘటనలు’ 1840 నుండి 1844 వరకూ ‘మొదటి మరియు రెండవ దూతల క్రింద సంభవించిన సంఘటనల రూపరేఖ’తో అన్వయించవలెను. ఈ ఉద్యమము ఆమోదించిన అనేక సత్యములు పూర్వగాముల అవగాహనతో స్పష్టముగా భిన్నమైనవే; అయినప్పటికీ ఆ సత్యములన్నియు పూర్వగాముల అవగాహనతో ఏకీభవించుచున్నవి. మిల్లర్‌వాదుల కాలము నుండి నేటివరకు ఒక ప్రధాన ప్రవచనాత్మక పరివర్తన సంభవించింది. ‘ఒక దినం = ఒక సంవత్సరం’ అనే సూత్రము దానికి సాంప్రదాయక ఉదాహరణ; అయితే మరికొన్నివి కూడ ఉన్నాయి. ఏడు ఉరుములతో సంబంధించి ఒక ప్రధాన ప్రవచనాత్మక పరివర్తనకు ఒక ఉదాహరణ వ్యక్తమగుచున్నది.

After John was told in the last verse of chapter ten that he must prophesy again, thus emphasizing that the history of chapter ten represented both the movement of the Millerites and the one hundred and forty-four thousand, he was given a rod to measure the temple, but he was told to leave off the courtyard.

పదవ అధ్యాయం చివరి వచనంలో యోహానుకు తాను మళ్లీ ప్రవచించవలెనని చెప్పబడగా—దానివలన పదవ అధ్యాయం చరిత్ర మిల్లరైట్ల ఉద్యమాన్నియు నూట నలభై నాలుగు వేలమందినియు రెండింటినీ ప్రతినిధ్యం చేసిందని ఉద్ఘాటింపబడి—ఆలయమును కొలచుటకు అతనికి ఒక కొలతకఱ్ఱ ఇవ్వబడెను; అయితే ప్రాంగణమును విడిచిపెట్టుమని అతనికి ఆజ్ఞాపించబడెను.

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> మరియు దండవంటి ఒక ఈచము నాకు ఇచ్చబడెను; దూత నిలిచి, ఇట్లు చెప్పెను: లేచి, దేవుని ఆలయమును, బలిపీఠమును, అందులో ఆరాధించువారిని కొలచుము. కాని ఆలయముకు వెలుపలనున్న ప్రాంగణమును విడిచి పెట్టుము, దానిని కొలవకుము; ఏలయనగా అది అన్యజనులకు అప్పగించబడెను; మరియు పరిశుద్ధ నగరమును వారు నలభై రెండుమాసములు త్రొక్కుదురు. ప్రకటన గ్రంథము 11:1, 2.

When measuring the temple in post-1844, John is told to leave off the Gentiles who are represented as the courtyard. This illustration in 1844 was identifying that God had just chosen a new covenant bride, and a distinction was then made with His bride and the courtyard. Sister White is clear that the courtyard represents the Gentiles and the temple is God’s chosen people, just read the chapter, The Outer Court, in the Desire of Ages.

1844 అనంతర కాలములో ఆలయమును కొలుచునప్పుడు, బాహ్య ప్రాంగణముగా సూచింపబడిన అన్యజనులను విడిచిపెట్టుమని యోహానుకు చెప్పబడింది. 1844లో ఈ నిరూపణ దేవుడు నూతన నిబంధన వధువును ఇప్పుడే ఎంచుకొనినట్లు సూచించెను; తద్వారా ఆయన వధువు మరియు బాహ్య ప్రాంగణము మధ్య భేదము చేయబడెను. సహోదరి వైట్ స్పష్టంగా చెప్పినదేమనగా, బాహ్య ప్రాంగణము అన్యజనులను సూచించుచున్నది; ఆలయము దేవునిచే ఎంచుకొనబడిన ప్రజలను సూచించుచున్నది. ఇందుకు The Desire of Ages గ్రంథంలోని “The Outer Court” అధ్యాయాన్ని చదవండి.

John is illustrating the Millerites, who had just become God’s chosen people in 1844. A distinction was placed between the Millerites, who had just experienced the bitter-sweet message and the rest of the professed Christian world, represented as Gentiles.

1844లో దేవునిచేత ఎన్నుకోబడిన ప్రజలుగా ఇప్పుడిప్పుడే అయ్యిన మిల్లర్‌వాదులను యోహాను చిత్రీకరిస్తున్నాడు. తాజాగా తీపి-చేడు సందేశాన్ని అనుభవించిన ఆ మిల్లర్‌వాదులకూ, అన్యజనులుగా ప్రతీకాత్మకంగా చూపబడిన తమను క్రైస్తవులమని ప్రకటించుకున్న లోకంలోని మిగతావారికీ మధ్య ఒక వివేచన స్థాపించబడింది.

The foundation was laid from 1840 until the first disappointment, and the temple was finished during the proclamation of the Midnight Cry. Then came the great disappointment and John is told to rise and measure, but leave off the Gentiles. John is illustrating the opening of the judgment, and for this reason inspiration applies the measuring of John in the verses as the symbol of the investigative judgment. What we have just set forth about John as a symbol of measuring is in agreement with typical Adventist understanding, but in this movement, there was a major shift of understanding the symbol.

1840 నుండి మొదటి నిరాశవరకు పునాది వేయబడెను; మరియు మధ్యరాత్రి కేక ప్రకటనకాలమున ఆలయము సంపూర్ణమయ్యెను. తరువాత మహా నిరాశ వచ్చెను, యోహానుకు లేచి కొలవుము, అయితే అన్యజాతులను విడిచిపెట్టుము అని చెప్పబడెను. యోహాను తీర్పు ఆరంభాన్ని చిత్రీకరించుచున్నాడు; ఈ కారణంగా, దైవప్రేరణ ఆ వచనములలో యోహాను చేసిన కొలతను పరిశోధనా తీర్పు యొక్క చిహ్నముగా వర్తింపజేయుచున్నది. యోహాను కొలతకు చిహ్నమని మనము ఇప్పుడే ప్రతిపాదించినది సాధారణ అడ్వెంటిస్టు అవగాహనతో సమ్మతమగును; అయితే ఈ ఉద్యమములో, ఆ చిహ్నాన్ని అర్థం చేసుకొనే విషయంలో ఒక ప్రధాన మార్పు సంభవించినది.

In agreement with Millerite understanding, we came to see that within the history of the Millerites as represented by John in chapter ten, was also a prediction of a parallel movement that would become the one hundred and forty-four thousand. We recognized if you took the measurements of the Millerite history, and left off the time of the Gentiles, you could see the very temple John was measuring.

మిల్లరైట్ అవగాహనకు అనుగుణంగా, యోహాను పదో అధ్యాయంలో వర్ణించిన మిల్లరైట్ల చరిత్రలోనే, భవిష్యత్తులో ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందిగా అవతరించబోయే సమాంతర ఉద్యమం గురించిన ప్రవచనమును కూడా మేము గ్రహించాము. మిల్లరైట్ చరిత్రకు సంబంధించిన కొలతలను స్వీకరించి, అన్యజనుల కాలాన్ని విడిచిపెడితే, యోహాను కొలుస్తున్న అదే ఆలయం స్పష్టమవుతుందని మేము గుర్తించాము.

We came to see one 2520-year time prophecy ending in 1798 and the other in 1844, thus revealing a forty-six-year period that Christ built the Millerite temple. John identified the courtyard as Gentiles and there is a prophetic “times of the Gentiles.”

మేము 2520 సంవత్సరాల కాలప్రవచనాలలో ఒకటి 1798లో, మరొకటి 1844లో ముగిసినదని గ్రహించాము; దీనివలన క్రీస్తు మిల్లరైట్ ఆలయమును నిర్మించిన నలభై ఆరు సంవత్సరాల కాలం వెల్లడించబడింది. యోహాను బాహ్య ప్రాకారాన్ని అన్యజనులదిగా గుర్తించాడు, మరియు ప్రవచనాత్మకమైన ‘అన్యజనుల కాలములు’ ఉన్నాయి.

> And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

> మరియు వారు ఖడ్గపు ధారచేత పడుదురు, సమస్త జనములలో చెరబందీలై నడిపించబడుదురు; మరియు యెరూషలేము అన్యజనులచేత తొక్కబడును, అన్యజనుల కాలములు నెరవేరువరకు. లూకా 21:24.

The “times” of the Gentiles is plural, and represent the two periods that both literal and spiritual Israel was trampled down. The last of the two trampling downs of paganism followed by papalism, ended in 1798. In spite of what may be claimed, the “times of the Gentiles” ended in 1798, with the arrival of the first angel. John was to start measuring in 1798, and nothing before. He was placed in the history of 1844, so to leave off the period that ended in 1798, was to leave off the courtyard, and in so doing you reveal the forty-six years when the Millerite temple was raised up by the Messenger of the Covenant. Many associated truths are derived from this application, but I am simply using this as an example of light which is different than pioneer understanding, but it is light that does not contradict the original truths, but no longer applies time.

అన్యజనుల "కాలములు" బహువచనములో ఉండి, జాతీయ ఇశ్రాయేలు మరియు ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు రెండూ తొక్కబడిన రెండు కాలఖండములను సూచిస్తాయి. అన్యదేవారాధన తరువాత పాపత్వము చేత జరిగిన ఆ తొక్కివేతలలో రెండవది 1798లో ముగిసింది. ఎవరెంత వాదించినను, అన్యజనుల "కాలములు" ప్రథమ దూత ఆగమనంతో 1798లోనే ముగిశాయి. యోహాను 1798లోనే కొలత వేయడం ఆరంభించవలసి ఉండెను; దానికంటే ముందుగా కాదు. దర్శనములో అతడు 1844 యొక్క చరిత్రలో ఉంచబడెను; కాబట్టి 1798తో ముగిసిన కాలాన్ని విడిచిపెట్టుట అనగా ప్రాకారమును విడిచిపెట్టుటకే సమానం; అలా చేయబడినప్పుడు నిబంధనదూత చేత మిల్లరైట్ ఆలయం లేపబడిన నలభై ఆరు సంవత్సరములు బయలుపరచబడతాయి. ఈ అన్వయమునుండి అనేక సంబంధిత సత్యములు ఉద్భవిస్తాయి; అయితే నేను దీనిని పూర్వపు పురోదుల అవగాహనకన్నా భిన్నమైనా, మూల సత్యములకు విరోధము కాని, ఇక కాల నిర్ధారణను వర్తింపజేయని వెలుగుకి ఒక్క ఉదాహరణగానే వినియోగిస్తున్నాను.

That particular truth was recognized before 9/11, but was really established deeply post-9/11. The truth of John measuring the temple cannot be separated from the seven thunders, for it is the very same passage. There is a truth about the application of the seven thunders that was sealed up until the period where the “wonders” of Daniel chapter twelve are accomplished. The application of the “seven thunders” that was unsealed post-July 2023 aligns perfectly, or should I say it complements the three verses of Daniel twelve in a profound way.

ఆ నిర్దిష్ట సత్యం 9/11కు ముందే గుర్తించబడింది, కాని 9/11 తరువాత మాత్రమే అది నిజంగా దృఢంగా స్థాపితమైంది. యోహాను ఆలయాన్ని కొలవడం అనే సత్యాన్ని ఏడు గర్జనల నుండి విడదీయలేము, ఎందుకంటే అవి రెండూ అదే పాఠభాగంలో ఉన్నాయి. ఏడు గర్జనల అన్వయము విషయమైన ఒక సత్యం ఉంది; అది దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయంలోని "ఆద్భుతాలు" నెరవేర్చబడే కాలము వరకు ముద్రపెట్టబడియుండింది. జూలై 2023 తరువాత ముద్ర విడదీయబడిన "ఏడు గర్జనలు" యొక్క అన్వయము, దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయం యొక్క మూడు వచనాలతో సంపూర్ణంగా సరిపోలుతుంది; లేక చెప్పాలంటే, ఆ వచనాలకు ఇది లోతైన విధంగా పూరకంగా నిలుస్తుంది.

Sister White employs the word complement, not the word compliment to describe the relation of the books of Daniel and Revelation. Complement, which means “to bring to perfection,” is what the two prophetic books do for one another. The seven thunders, when unsealed in Daniel chapter twelve post-July 2023, bring the message therein to perfection. What opens up the seven thunders is the principle of alpha and omega in conjunction with the structure of truth.

దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథము మధ్యనున్న సంబంధాన్ని వివరించుటకు సోదరి వైట్ 'పూరకము' (complement) అనే పదమునే, 'ప్రశంస' (compliment) అనే పదమును కాదు, వినియోగిస్తుంది. 'పరిపూర్ణతకు చేర్చుట' అనే అర్థమిచ్చే 'పూరకము'యే, ఈ రెండు ప్రవచన గ్రంథాలు పరస్పరం ఒకదానికొకటి చేయునది. దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయములోని ఏడు గర్జనలు జూలై 2023 తరువాత ముద్ర విడిచినప్పుడు, అందలి సందేశాన్ని పరిపూర్ణతకు చేర్చుతాయి. ఏడు గర్జనలను ఆవిష్కరించేది, సత్యపు నిర్మాణముతో సహితమైన 'ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా' సూత్రమే.

The “times” of the Gentiles was fulfilled in 1798, and represents two periods’ of 1260 years when paganism and then papalism trampled down the sanctuary and the host. When measuring the temple, we are to leave off the courtyard, and the courtyard stretches to 1798, but post-1844, time is no longer. Today the 1260 years simply represent a period of time that identifies the distinction between the temple and the courtyard. For this reason, from July 18, 2020 unto July of 2023 the trampling down was accomplished. To measure the temple today, in conjunction with the seven thunders that represent a delineation of events that transpired under the first and second angels’ messages, is the work assigned to John. “Our great work” is to “combine” the messages of the three angels, thus identifying a prophetic work that had not been done in prior covenant history, and is very rarely done even now. When we leave off the courtyard representing the times of the Gentiles, we are leaving off the 1260 years of papal persecution that ended at the time of the end in 1798.

అన్యజనుల "కాలములు" 1798లో నెరవేరినవి; అవి, ముందుగా అన్యదేవారాధన, తరువాత పాపత్వం చేత పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును తొక్కివేయబడిన రెండు 1260 సంవత్సరాల కాలఖండాలను సూచించుచున్నవి. దేవాలయమును కొలుచునప్పుడు, మనము బయటి ప్రాకారమును విడిచివేయవలెను; ఆ బయటి ప్రాకారం 1798 వరకు విస్తరించుచున్నది, అయితే 1844 తరువాత కాలము ఇక ఉండదు. నేడు, 1260 సంవత్సరములు దేవాలయమునకును బయటి ప్రాకారమునకును మధ్యనున్న భేదమును నిర్దేశించు ఒక కాలఖండమును మాత్రమే సూచించుచున్నవి. ఈ కారణముచేత, 2020 జూలై 18 నుండీ 2023 జూలై వరకూ ఆ తొక్కివేత కార్యము నెరవేరినది. నేడు దేవాలయమును కొలుచుటయే కార్యము, మొదటి మరియు రెండవ దూతల సందేశముల కింద సంభవించిన సంఘటనల క్రమవివరణను ప్రతినిధానించు ఏడు గర్జనలతో సమన్వయముగా, యోహానుకు అప్పగింపబడినది. "మన గొప్ప కార్యము" అనగా మూడు దూతల సందేశములను "సమన్వయించుట"; తద్వారా, మునుపటి నిబంధనాత్మక చరిత్రలో చేయబడని, ఇప్పటికీ అరుదుగానే చేయబడుచున్న ఒక ప్రవచన కార్యమును గుర్తించుట జరుగుచున్నది. అన్యజనుల కాలములను ప్రతినిధానించు బయటి ప్రాకారమును మనము విడిచివేసినప్పుడు, 1798లోని అంత్యకాలమునందు ముగిసిన పాపత్వపు 1260 సంవత్సరముల హింసను మనము విడిచివేస్తున్నాము.

The temple that was erected over forty-six years in Millerite history identifies a temple that is erected from July of 2023, until just before the Sunday law. That history is the period of the seven thunders “future events,” that “will be”, not might be, “disclosed in their order.”

మిల్లరైట్ చరిత్రలో నలభై ఆరు సంవత్సరములపాటు నిర్మింపబడిన ఆలయం, 2023 జూలై నుండి ఆదివారపు చట్టమునకు కాస్త పూర్వము వరకూ నిర్మింపబడుచున్న ఒక ఆలయమును సూచించుచున్నది. ఆ చరిత్రయే ఏడు గర్జనల "భవిష్య సంఘటనల" కాలము; అవి "కావును", కావొచ్చు కాదు, "వాటి క్రమములో వెల్లడింపబడును."

When we combine the history of the first angel, with that of the second, we find the history begins with an alpha disappointment and ends with an omega disappointment. When we align the prophetic waymarks in the history of the first angel from 1840 unto April 19, 1844, with the waymarks of the second angel who arrived at that time and continued until the arrival of the third on October 22, 1844—we have two periods that both begin and end with the arrival of an angel. The history of the first unto the second illustrates the history of the second to the third.

మొదటి దూత యొక్క చరిత్రను రెండవ దూత యొక్క చరిత్రతో సమ్మిళితం చేసినప్పుడు, ఆ చరిత్ర ఆల్ఫా నిరాశతో ఆరంభమై, ఓమెగా నిరాశతో ముగుస్తుందని మనం గమనిస్తాము. 1840 నుండి 1844 ఏప్రిల్ 19 వరకు మొదటి దూత యొక్క చరిత్రలోని ప్రవచనాత్మక మైలురాళ్లను, అదే సమయంలో ఆగమనం చేసిన రెండవ దూతకు సంబంధించిన మైలురాళ్లతో, అవి 1844 అక్టోబరు 22 న మూడవ దూత ఆగమనం వరకు కొనసాగినవే, సరిపోల్చినప్పుడు, దూత ఆగమనంతోనే ఆరంభమై దూత ఆగమనంతోనే ముగిసే రెండు కాలఖండాలు ఉన్నట్టు తెలుస్తుంది. మొదటినుండి రెండవదాకా ఉన్న చరిత్ర, రెండవదునుండి మూడవదాకా ఉన్న చరిత్రకు నిదర్శనమై నిలుస్తుంది.

A prophetic witness that this is a valid application is found in the alpha and omega of the application. Two parallel lines applied together and the beginning and the ending of both lines identifies the arrival of an angel. Then when they are combined line upon line together into one line, the beginning marks the first disappointment and the ending marks the great disappointment. A further proof is found in the principles of alpha and omega that identifies the end as greater than the beginning. An alpha disappointment that ends with the great omega disappointment identifies the lesser and greater element of alpha and omega.

ఇది చెల్లుబాటుైన అన్వయమని తెలియజేసే ప్రవచన సాక్ష్యం, ఆ అన్వయమునకు సంబంధించిన ఆల్ఫా మరియు ఒమేగాలో లభించును. రెండు సమాంతర రేఖలను కలిసి అన్వయించినప్పుడు, ఆ రెండు రేఖల ఆదియు అంతమూ దూత ఆగమనమును నిర్దేశించును. తరువాత అవి రేఖపై రేఖగా సమ్మిళితమై ఒకే రేఖగా అయినప్పుడు, ఆది మొదటి నిరాశను సూచించును, అంతము మహా నిరాశను సూచించును. అంతము ఆదికంటే గొప్పదని నిర్ధారించే ఆల్ఫా–ఒమేగా సూత్రాలలో మరింత సాక్ష్యం లభించును. మహా ఒమేగా నిరాశతో ముగిసే ఒక ఆల్ఫా నిరాశ, ఆల్ఫా–ఒమేగా యొక్క అల్పమైన మరియు మహత్తరమైన అంశాలను నిర్దేశించును.

When we begin at April 19, 1844, (the arrival of the second angel that leads to the arrival of the third on October 22, 1844); and we then also begin the second line on August 11, 1840, which ends at April 19, 1844, we find the disappointment of April 19, 1844 is both the alpha and omega of the prophetic line which is produced by combining the prophetic line of the first and second angels.

మనము 1844 ఏప్రిల్ 19 నుండి ప్రారంభిస్తే (అది రెండవ దూతుని ఆగమనం; ఆ ఆగమనం 1844 అక్టోబర్ 22 న మూడవ దూతుని ఆగమనానికి దారితీస్తుంది), మరియు తదుపరి 1840 ఆగస్టు 11 న ప్రారంభమై 1844 ఏప్రిల్ 19 న ముగిసే రెండవ ప్రవచనాత్మక రేఖను కూడా ప్రారంభించినపుడు, 1844 ఏప్రిల్ 19 నాటి నిరాశ, మొదటి మరియు రెండవ దూతల ప్రవచనాత్మక రేఖలను సమ్మేళనం చేయడం ద్వారా ఉత్పన్నమయ్యే ప్రవచనాత్మక రేఖకు ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా రెండూ అని మనము గ్రహిస్తాము.

At the end of the period, you have the third angel arriving along with the second angel, thus typifying 9/11, and the two voices of the mighty angel of Revelation chapter eighteen. The two voices are both the second and third angel’s messages, and those two angels touched each other on October 22, 1844, and they meet again when the two histories are brought together line upon line. Brought together in this fashion they represent the history of the first disappointment unto the great disappointment, and the waymark in the middle of that history in the time of the Millerites was the Exeter camp meeting where two classes of worshippers were manifested, representing the rebellion of the foolish virgins in the parable, and identifying the middle waymark as rebellion.

ఆ కాలపరిధి ముగింపులో, రెండవ దూతతో కలిసి మూడవ దూత రాక సంభవించుచున్నది; దాంతో అది 9/11ను రూపీకరించుచు, ప్రకటన గ్రంథము పద్ధెనిమిదవ అధ్యాయంలోని శక్తిమంత దూతయొక్క రెండు స్వరములను సూచించుచున్నది. ఆ రెండు స్వరములు రెండవదూత, మూడవదూతల సందేశాలే; ఆ రెండు దూతలు అక్టోబర్ 22, 1844 న సంగమించాయి, మరియు రెండు చరిత్రలు పంక్తి మీద పంక్తిగా ఏకత్రీకరించబడినప్పుడు అవి మళ్లీ కలుస్తాయి. ఈ విధంగా కలిపినప్పుడు అవి మొదటి నిరాశ నుండి మహా నిరాశవరకు ఉన్న చరిత్రను ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి; ఆ చరిత్ర మధ్యనున్న మార్గసూచిక మిల్లరైట్ల కాలములోని ఎక్సెటర్ శిబిర సమావేశమే, అక్కడ ఆరాధకుల రెండు వర్గాలు వెల్లడించబడ్డాయి, దృష్టాంతములోని మూఢ కన్యల తిరుగుబాటును సూచించుచు, ఆ మధ్య మార్గసూచికను తిరుగుబాటుగా గుర్తించుచున్నది.

The seven thunders represent the history of the first and second angel’s messages combined line upon line, which then identifies a history from the first disappointment to the great disappointment in the history of the one-hundred and forty-four thousand. The understanding of what that history represents prophetically aligns identically with the message represented in Daniel twelve as being sealed up until the time of the end.

ఏడు ఉరిములు, మొదటి మరియు రెండవ దూతల సందేశములను పంక్తి మీద పంక్తిగా కలిపి ఏర్పడిన చరిత్రను సూచించుచున్నవి; ఆ సమన్వయం, నూట నలభై నాలుగు వేల వారి చరిత్రలోని మొదటి నిరాశ నుండి మహా నిరాశ వరకు సాగిన ఒక చరిత్రను గుర్తించును. ఆ చరిత్ర ప్రవచనాత్మకంగా ప్రతినిధీకరించేది ఏమిటో అన్న అవగాహన, ‘అంత్యకాలము వరకు ముద్రించబడియున్నది’గా దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయములో ప్రతినిధీకరించబడిన సందేశముతో పూర్తిగా ఏకరీతిగా సరిపోతుంది.

We will continue this study in the next article, but I will leave the portion of Daniels last vision which only addresses Daniel’s illustration of God’s people in the latter days. Note in the context of the rule of first mention, that in verse one Daniel is in a class who understands the vision. The first thing mentioned in the vision is an illustration of Daniel as the wise who understand, and the last nine verses are all about the wise who understand on the twenty-second day.

ఈ అధ్యయనమును తదుపరి వ్యాసములో కొనసాగిస్తాము; అయితే, దానియేలుయొక్క చివరి దర్శనములో, అంత్యదినములలో దేవుని ప్రజల విషయమై దానియేలు చేసిన చిత్రణను మాత్రమేం సముద్ధేశించే భాగాన్ని ఇక్కడ అందిస్తున్నాను. మొదటి ప్రస్తావన అనే నియమము పరంగా గమనించవలసినది ఏమనగా, మొదటి వచనములో దానియేలు ఆ దర్శనమును గ్రహించువారైన వర్గమునకు చెందినవాడిగా ఉన్నాడు. ఆ దర్శనములో తొలి ప్రస్తావన దానియేలు అర్థము చేసుకొనువారైన బుద్ధిమంతునిగా చిత్రీకరించబడుటయే; అలాగే ఆఖరి తొమ్మిది వచనములన్నియు ఇరవై రెండవ దినమున అర్థము చేసుకొనువారైన బుద్ధిమంతుల గురించినవే.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision.

> పెర్ష్యా రాజైన కొరూషు మూడవ సంవత్సరమున, బెల్తెషస్సరు అని పిలువబడిన దానియేలుకు ఒక విషయం వెల్లడింపబడెను; ఆ విషయం సత్యమైనదై యుండెను, కాని నియమింపబడిన కాలము దీర్ఘమైయుండెను; అతడు ఆ విషయమును గ్రహించెను, దర్శనమునుగూర్చి అవగాహన పొందెను.

> In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold

> ఆ దినములలో నేను దానియేలు మూడు పూర్ణ వారములు శోకించితిని. రుచికరమైన ఆహారమును నేను తినలేదు; మాంసముగాని ద్రాక్షారసముగాని నా నోటిలోనికి రాలేదు; మూడు పూర్ణ వారములు నిండువరకు ఏ విధంగానూ నన్ను నేను అభిషేకింపలేదు. మొదటి నెల ఇరవై నాలుగవ దినమున, హిద్దేకేలు అను గొప్ప నదియొక్క తీరమున నేనున్నప్పుడు, నేను నా కన్నులను ఎత్తి చూచితిని; ఇదిగో

> a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude.

> పట్టుబట్టలు ధరించిన ఒక మనిషి, ఆయన నడుము ఉఫాజు యొక్క ఉత్కృష్టమైన బంగారముతో కట్టబడియుండెను; ఆయన దేహము విదూర్యమువలె ఉండెను, ఆయన ముఖము మెరుపు రూపమువలె, ఆయన కన్నులు అగ్నిదీపములవలె, ఆయన భుజములును ఆయన పాదములును వర్ణములో మెరుగుపరచిన కంచువలె ఉండెను, ఆయన మాటల ధ్వని జనసమూహ ధ్వనివలె నుండెను.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength.

> నేనైన దానియేలు మాత్రమె ఆ దర్శనమును చూచితిని; నాతోకూడనున్న మనుష్యులు ఆ దర్శనమును చూడలేదు; కాని గొప్ప వణుకు వారిమీద పడియెను; అందుచేత వారు తమను దాచుకొనుటకై పారిపోయిరి. కాబట్టి నేను ఒంటరిగా మిగిలి, ఈ గొప్ప దర్శనమును చూచితిని, మరియు నాలో బలము ఏమియు మిగలలేదు; ఎందుకనగా నా రూపకాంతి నాలో క్షీణించి పాడైపోయెను, నేను బలమును నిలుపుకొనలేదు.

> Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me,

> అయినను నేను ఆయన మాటల ధ్వనిని వినితిని; ఆయన మాటల ధ్వనిని వినినప్పుడు, నేను నా ముఖముమీద పడి, నా ముఖము నేలవైపుగా నుండగా, గాఢనిద్రలో పడియుంటిని. మరియు ఇదిగో, ఒక చేయి నన్ను తాకి, నన్ను మోకాళ్లమీదను చేతుల అరలమీదను ఉంచెను. మరియు అతడు నాతో చెప్పెను,

> O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent.

> ఓ దానియేలూ, మిక్కిలి ప్రియుడవైన వాడా, నేను నీతో మాటలాడుచున్న మాటలను గ్రహించుము; నిలువగా నిలుచుము; ఏలయనగా నేను ఇప్పుడు నీ యొద్దకు పంపబడితిని.

> And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me,

> అతడు ఈ మాటను నాతో పలికిన తరువాత, నేను వణికుచు నిలిచితిని. అప్పుడు అతడు నాతో ఇట్లనెను,

> Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia.

> దానియేలు, భయపడకుము; ఎందుకనగా నీవు గ్రహించుటకు నీ హృదయమును సంకల్పించి, నీ దేవుని సన్నిధిలో తన్నుతాను వినయపరచుకొనిన మొదటి దినమునుండి, నీ మాటలు వినబడినవి; నీ మాటల నిమిత్తమైనే నేను వచ్చితిని. అయితే పర్ష్యా రాజ్యపు అధిపతి ఇరవై ఒక దినములపాటు నన్ను ప్రతిఘటించెను; కాని చూచుము, ప్రధానాధిపతులలో ఒక్కడైన మీఖాయేలు నాకు సహాయము చేయుటకు వచ్చెను; మరియు నేను అక్కడ పర్ష్యా రాజులతో నిలిచియుండితిని.

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days.

> ఇప్పుడు అంత్యదినములలో నీ ప్రజలమీద ఏమి సంభవించునో నీకు అవగతముచేయుటకై నేను వచ్చియున్నాను; ఏలయనగా ఆ దర్శనము ఇంకా అనేక దినములకు సంబంధించినది.

> And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me,

> ఇలాటి వాక్యములు అతడు నాతో పలికినపుడు నేను నేలవైపు నా ముఖము పెట్టి మూగనైనాను. ఇదిగో, మనుష్యుల సంతానమువలె సాదృశ్యముగలవాడు నా పెదవులను తాకెను; అప్పుడు నేను నోరు తెరచి మాటలాడి, నా ఎదుట నిలుచియున్న వానితో ఇట్లనిను,

> O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord?

> ఓ నా ప్రభువా, ఈ దర్శనముచేత నా వేదనలు నాపై వచ్చెను, నాలో బలమేమియు మిగిలి యుండలేదు. ఏలయనగా, ఈ నా ప్రభువు యొక్క దాసుడు ఈ నా ప్రభువుతో ఎట్లు సంభాషించగలడు?

> for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me. Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said,

> నాకైతే, వెంటనే నా యందు బలమేమియు మిగలలేదు; నాలో శ్వాస కూడ మిగలలేదు. అప్పుడు మరల మనుష్యుని స్వరూపసాదృశ్యముగల వాడు వచ్చి నన్ను తాకెను; అతడు నన్ను బలపరచెను, మరియు పలికెను,

> O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. …

> ఓ అత్యంత ప్రియమైన మనుష్యుడా, భయపడకుము; శాంతి నీకు ఉండుగాక; బలపడుము, అవును, బలపడుము. ఆయన నాతో మాటలాడినప్పుడు నేను బలపరచబడితిని; అప్పుడు నేను చెప్పితిని, నా ప్రభువు మాటలాడునుగాక; నీవు నన్ను బలపరచితివి గనుక. ...

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.

> కాని నీవు, ఓ దానియేలు, ఆ వాక్యములను మూసివేయుము, గ్రంథమును అంత్యకాలము వరకు ముద్రించుము; అనేకులు అటుఇటు సంచరించుదురు, జ్ఞానం పెరుగును.

> Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders?

> అప్పుడు నేను, దానియేలు, చూచితిని; ఇదిగో, అక్కడ మరో ఇద్దరు నిలిచియుండిరి—వారిలో ఒక్కడు నదితీరమున ఈ వైపునను, మరియొకడు నదితీరమున ఆ వైపునను. వారిలో ఒక్కడు నదిజలములపై యుండిన సన్నగుడ్డలు ధరించిన మనుష్యునితో ఇట్లు అడిగెను: “ఈ అద్భుతముల అంతము వరకు ఇంకెంతకాలమగును?”

> And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished.

> నది జలాలపై ఉన్న నారవస్త్రము ధరించిన మనుష్యుని నేను వినితిని; అతడు తన కుడిచేతినీ ఎడమచేతినీ ఆకాశమునకు ఎత్తి, నిత్యముగా జీవించువాని చేత ప్రమాణముచేసి, ఇది ఒక కాలము, కాలములు, మరియు అరకాలము వరకు నుండునని చెప్పెను; ఇంకా అతడు పరిశుద్ధ ప్రజల శక్తిని చెదరగొట్టుటను సంపూర్ణముగా చేసినప్పుడు, ఈ సమస్తములు సమాప్తమగును.

> And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things?

> నేను విన్నాను, కాని గ్రహింపలేదు; అప్పుడు నేనంటిని, ఓ నా ప్రభువా, ఈ సంగతుల అంతము యేమియైయుండును?

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.

> అతడు చెప్పెను, దానియేలు, నీ మార్గమున పోవుము; ఎందుకనగా ఈ మాటలు అంత్యకాలము వరకును మూయించియుంచబడినవియు ముద్రించబడినవియు అయి యున్నవి. అనేకులు శుద్ధింపబడుదురు, తెల్లబడుదురు, శోధింపబడుదురు; కాని దుష్టులు దుష్టకార్యములనే చేయుదురు; దుష్టులలో ఎవ్వరును గ్రహింపరు; కాని బుద్ధిమంతులు గ్రహింతురు.

> And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days.

> నిత్యహోమము తొలగించబడి, పాడుచేయు హేయకార్యము స్థాపింపబడినప్పటి నుండి, వేయి రెండువందల తొంభై దినములు ఉండును.

> Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days.

> నిరీక్షించుచు, వెయ్యి మూడు వందల ముప్పై ఐదు దినముల వరకు చేరుకొనువాడు ధన్యుడు.

> But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 10:1–18; 12:4–13.

> కాని నీవు అంతము కలుగువరకు నీ మార్గమున నడుచుకొనుము: ఎందుకనగా నీవు విశ్రాంతి పొందెదవు, దినముల అంతమున నీ నియమిత భాగములో నిలిచెదవు. దానియేలు 10:1-18; 12:4-13.

Back to Articles