Article

# The Book of Daniel - Number Forty-Two

దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నలభై రెండు

Connecting Links

అనుసంధాన లంకెలు

Author

Jeff Pippenger

Published

January 6, 2024

Formats

PDF
Word

John the Baptist was a connecting link prophet.

బాప్తిస్మమిచ్చువాడైన యోహాను ఒక సంధాన కడియమైన ప్రవక్త.

> “The prophet John was the connecting link between the two dispensations. As God’s representative he stood forth to show the relation of the law and the prophets to the Christian dispensation. He was the lesser light, which was to be followed by a greater. The mind of John was illuminated by the Holy Spirit, that he might shed light upon his people; but no other light ever has shone or ever will shine so clearly upon fallen man as that which emanated from the teaching and example of Jesus. Christ and His mission had been but dimly understood as typified in the shadowy sacrifices. Even John had not fully comprehended the future, immortal life through the Saviour.” The Desire of Ages, 220.

> “ప్రవక్తయైన యోహాను రెండు నిర్వహణల మధ్య సంధాన కడియమయ్యాడు. దేవుని ప్రతినిధిగా, ధర్మశాస్త్రమునకును ప్రవక్తలకును క్రైస్తవ నిర్వహణతో ఉన్న సంబంధాన్ని వెల్లడించుటకై అతడు నిలిచాడు. అతడు తక్కువ ప్రకాశము; దాని తరువాత మరింత గొప్ప ప్రకాశము రావలసినది. తన ప్రజలపై ప్రకాశింపజేయునట్లుగా యోహానుయొక్క మనస్సు పరిశుద్ధాత్మచేత ప్రకాశింపబడెను; అయితే యేసు బోధనయు ఆదర్శము నుండి ప్రసరించిన వెలుగువలె పతిత మానవునిమీద అంత స్పష్టముగా మరే వెలుగును ఎప్పుడును ప్రకాశింపలేదు; భవిష్యత్తులోను ప్రకాశింపదు. నీడసదృశమైన బలులలో ప్రతిరూపముగా సూచింపబడిన ప్రకారమే క్రీస్తునియు ఆయన కార్యమును గూర్చి కేవలం మసకగానే గ్రహింపబడెను. రక్షకుని ద్వారా కలిగే భవిష్యత్తు, అమర జీవితం విషయమై యోహాను కూడ సంపూర్ణముగా గ్రహింపలేదు.” యుగాల ఆకాంక్ష, 220.

Jesus was also a connecting link prophet.

యేసు కూడా అనుసంధాన కడియమయిన ప్రవక్త అయ్యెను.

> “Christ has led the way from earth to heaven. He forms the connecting link between the two worlds. He brings the love and condescension of God to man, and brings man up through His merits to meet the reconciliation of God. Christ is the way, the truth, and the life. It is hard work to follow on, step by step, painfully and slowly, onward and upward, in the path of purity and holiness. But Christ has made ample provision to impart new vigor and divine strength at every advance step in the divine life. This is the knowledge and experience that the hands in the office all want, and must have, or they daily bring reproach upon the cause of Christ.” Testimonies, volume 3, 193.

> భూమి నుండి పరలోకమునకు క్రీస్తు మార్గం చూపించి ముందుగా నడిపించాడు. ఆయన రెండు లోకాల మధ్య సంధిసూత్రమై నిలుచున్నాడు. ఆయన దేవుని ప్రేమను మరియు ఆయన దయతో దిగివచ్చుటను మనుష్యుని యొద్దకు తీసుకొని వచ్చి, తన యోగ్యతలచేత మనుష్యుని పైకి ఎత్తి, దేవునితో సమాధానమునకు చేర్చుచున్నాడు. క్రీస్తే మార్గము, సత్యము, జీవము. శుద్ధతయు పరిశుద్ధతయు గల మార్గమునందు ఒక్కో అడుగు వేసుకుంటూ, వేదనతోను నెమ్మదిగాను, ముందుకు పైకి సాగుట కఠిన శ్రమ. అయితే దైవిక జీవనములో ప్రతి ముందడుగునకు క్రొత్త ఉత్సాహమును దైవ బలమును అనుగ్రహించుటకు క్రీస్తు సమృద్ధమైన ఏర్పాటును చేసియున్నాడు. ఇదే ఆ జ్ఞానమును, అనుభవమును, కార్యాలయమునందలి సేవకులందరికి కావలసినదియు తప్పనిసరిగా కలిగి తీరవలసినదియు; లేని పక్షమున వారు ప్రతిదినము క్రీస్తు ధ్యేయంపై నిందను తెస్తారు. టెస్టిమోనీస్, సంపుటము 3, 193.

John the Baptist’s prophetic work included connecting the dispensation of the earthly to the heavenly sanctuary. The first words John said when he first saw Jesus was:

బాప్తిస్మకర్త యోహాను యొక్క ప్రవక్తీయ సేవలో, భూమ్యస్థ నిర్వహణను పరలోక పరిశుద్ధస్థలముతో అనుసంధానించుట కూడ సమ్మిళితమై యుండెను. యేసును మొదటిసారిగా దర్శించినప్పుడు యోహాను పలికిన తొలి మాటలు ఇవి:

> The next day John seeth Jesus coming unto him, and saith, Behold the Lamb of God, which taketh away the sin of the world. John 1:29.

> మరుసటి రోజున యోహాను తనయొద్దకు వచ్చుచున్న యేసును చూచి చెప్పెను, ఇదిగో లోకపు పాపమును తొలగించు దేవుని గొఱ్ఱెపిల్ల. యోహాను 1:29.

But even though John was to identify the transition from ancient Israel unto spiritual Israel, his understanding of that transition was limited.

కాని, యోహాను ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు నుండి ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలుకు జరుగుతున్న పరివర్తనాన్ని గుర్తించవలసినవాడై ఉన్నప్పటికీ, ఆ పరివర్తనము గూర్చిన ఆయన అవగాహన పరిమితమైనదే.

> “Said Christ, in vindication of John, ‘But what went ye out for to see? A prophet? yea, I say unto you, and more than a prophet.’ Not only was John a prophet to foretell future events, but he was a child of promise, filled with the Holy Spirit from his birth, and was ordained of God to execute a special work as a reformer, in preparing a people for the reception of Christ. The prophet John was the connecting link between the two dispensations.

> యోహానును సమర్థిస్తూ క్రీస్తు సెలవిచ్చెను: ‘కాని మీరు ఏమి చూడుటకు బయలుదేరి వెళ్లితిరి? ప్రవక్తనా? అవును, మీతో నేను చెప్పుచున్నాను, అతడు ప్రవక్తకన్నా మిన్నవాడు.’ యోహాను కేవలం భవిష్యత్తు సంఘటనలను ముందుగా ప్రకటించు ప్రవక్త మాత్రమే కాదు; అతడు వాగ్దాన సంతానము; తన జననము నుండే పరిశుద్ధాత్మతో నిండినవాడు; మరియు క్రీస్తును స్వీకరించుటకు ప్రజలను సిద్ధపరచుటలో సంస్కర్తగా ఒక విశేష కార్యమును నిర్వర్తించుటకై దేవునిచేత నియమింపబడినవాడు. ప్రవక్తయైన యోహాను రెండు వ్యవస్థల మధ్య అనుసంధాన కడియముగా నిలిచెను.

> “The religion of the Jews, in consequence of their departure from God, consisted mostly in ceremony. John was the lesser light, which was to be followed by a greater light. He was to shake the confidence of the people in their traditions, and call their sins to their remembrance, and lead them to repentance; that they might be prepared to appreciate the work of Christ. God communicated to John by inspiration, illuminating the prophet that he might remove the superstition and darkness from the minds of the honest Jews, which had been, through false teachings for generations, gathering upon them.

> దేవుని నుండి తాము దూరమైపోయిన ఫలితంగా, యూదుల మతం ప్రధానంగా కర్మకాండములోనే నిలిచిపోయెను. యోహాను తక్కువ జ్యోతి; దానిని అనుసరించి మహత్తర జ్యోతి రావలసియుండెను. తమ సంప్రదాయములయందు ప్రజలు ఉంచిన నమ్మకమును అతడు కుదిపివేయవలెను, వారి పాపములను వారికి జ్ఞాపకపరచవలెను, వారిని పశ్చాత్తాపమునకు నడిపించవలెను; తద్వారా వారు క్రీస్తు కార్యమును సముచితముగా గ్రహించుటకు సిద్ధపడునట్లు. దేవుడు ప్రేరణచేత యోహానుతో సంభాషించి, ఆ ప్రవక్తను ప్రకాశింపజేసెను, తద్వారా తరతరాలుగా తప్పుడు బోధలచేత వారిమీద పేరుకుపోయిన మూఢనమ్మకమును మరియు చీకటిని నిజాయితీపరులైన యూదుల మనస్సులనుండి తొలగించగలుగునట్లు.

> “The least disciple that followed Jesus, that witnessed his miracles, and listened to his divine lessons of instruction, and heard the comforting words which fell from his lips, was more privileged than John the Baptist, for he had a clearer light. No other light has shone, or ever will shine, upon the intellect of sinful, fallen man, save that which was, and is, communicated through Him who is the light of the world. Christ and his mission had been but dimly understood through the shadowy sacrifices. Even John thought that the reign of Christ would be in Jerusalem, and that he would set up a temporal kingdom, the subjects of which would be holy.” Review and Herald, April 8, 1873.

> యేసును అనుసరించి, ఆయన అద్భుతములను దర్శించి, ఆయన దివ్య బోధనలను ఆలకించి, ఆయన పెదవులనుండి వెలువడిన సాంత్వనకర వాక్యాలను విన్న అత్యల్పమైన శిష్యుడుకూడ, తనకు మరింత సుస్పష్టమైన వెలుగు కలిగియుండెను గనుక, బాప్తిస్మమిచ్చిన యోహానునికంటె అధిక వరప్రాప్తి గలవాడు. లోకమునకు వెలుగైన ఆయన ద్వారా గతములోను వర్తమానములోను వెల్లడింపబడిన ఆ వెలుగు తప్ప, పాపిష్టుడై పతనమైన మనిషి మేధస్సుమీద వేరే ఏ వెలుగును ఇంతవరకు ప్రకాశింపలేదు; ఇక ఎప్పటికీ ప్రకాశింపబోదు. క్రీస్తును ఆయన దౌత్యమును నీడస్వరూపమైన బలుల ద్వారా కేవలం మసకగా మాత్రమె గ్రహింపబడెను. యోహాను కూడ క్రీస్తు పరిపాలన యెరూషలేములో ఉండును, ఆయన కాలిక రాజ్యమును స్థాపించును, దాని ఆధీనులు పరిశుద్ధులై యుండెదరు అని భావించాడు. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, ఏప్రిల్ 8, 1873.

The apostle Paul was also a connecting link prophet that was to identify the prophetic applications of the literal transitioning unto the spiritual. He understood that literal Jerusalem was no longer the Jerusalem of prophecy, for it then had transitioned unto heavenly Jerusalem.

భౌతికము నుండి ఆత్మికమునకు జరుగుతున్న పరివర్తనానికి సంబంధించిన ప్రవచన అన్వయాలను గుర్తించుటకై సేతువుగా ఉన్న ప్రవక్తగాను అపొస్తలుడు పౌలు కూడ ఉండెను. భౌతిక యెరూషలేము ఇక ప్రవచనములోని యెరూషలేము కాదని అతడు గ్రహించెను; ఏలయనగా, అది అప్పటికే ఆకాశీయ యెరూషలేముగా పరివర్తితమై యుండెను.

> For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. Galatians 4:25, 26.

> ఎందుకనగా ఈ హాగరు అరేబియాలోని సీనాయి పర్వతము; అది ప్రస్తుతమున్న యెరూషలేముతో సరిపోలును; ఆమె తన సంతానముతో కూడ బంధనములో యున్నది. కాని పైనున్న యెరూషలేము స్వతంత్రమైనది; ఆమె మనందరికి తల్లి. గలతీయులకు 4:25, 26.

In chapter two of 2 Thessalonians, which we have been considering, Paul identified that literal pagan Rome was the power that restrained spiritual papal Rome from ascending to the throne until the year 538. In the chapter he identifies that the “man of sin” which is seated in the temple of God, was the same “king” that Daniel identified in chapter eleven, verse thirty-six. The proof that the “king of the north” in the last six verses of Daniel eleven is the papacy became the key to establish the framework of truth employed by Future for America from the increase of knowledge in 1989.

మనము పరిశీలిస్తున్న 2 థెస్సలొనీకయులకు రెండవ అధ్యాయంలో, ఆధ్యాత్మిక పాపత్వ రోము సింహాసనారోహణాన్ని 538 సంవత్సరము వరకు నిరోధించిన శక్తి సాక్షాత్ అన్యమతీయ రోమని పౌలు గుర్తించాడు. ఆ అధ్యాయంలోనే, దేవుని ఆలయంలో ఆసీనుడైయున్న 'పాపపురుషుడు' దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం ముప్పై ఆరవ వచనంలో గుర్తించిన అదే 'రాజు' అని ఆయన నిర్ధారించాడు. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని చివరి ఆరు వచనాలలోని 'ఉత్తర రాజు' పాపత్వమేనని నిరూపితమవడం, 1989లోని జ్ఞానవృద్ధి నుండి ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా అనుసరించిన సత్యపు రూపరేఖను స్థాపించుటకు కీలకమైంది.

In the same chapter, Paul identified pagan Rome’s work of restraining the rise of the papacy, until the time when pagan Rome would be taken away, and thus identified that “the daily” in the book of Daniel was pagan Rome. That truth became the very key to establish the framework of truth which produced the increase of knowledge in 1798.

అదే అధ్యాయంలో, అపొస్తలుడు పౌలు, విగ్రహారాధక రోము తొలగింపబడే సమయము వచ్చేవరకు పాపస్వామ్యోదయాన్ని నిరోధించిన విగ్రహారాధక రోముని కార్యాన్ని గుర్తించాడు; అట్లే, దానియేలు గ్రంథములోని ‘దైనందినము’ అనేది విగ్రహారాధక రోమునేనని ఆయన నిర్ధారించాడు. ఆ సత్యమే, 1798లో జ్ఞానవృద్ధికి దారి తీసిన సత్యపు చట్రాన్ని స్థాపించుటకు కీలకమైంది.

In William Miller’s history the message was proclaimed when a transition from the Philadelphian to the Laodicean movement was to take place. In Future for America’s history the transition from a Laodicean movement unto the Philadelphian movement is now taking place.

విలియం మిల్లర్ యొక్క చరిత్రలో, ఫిలడెల్ఫియా ఉద్యమము నుండి లవోదికియా ఉద్యమమునకు మార్పు సంభవించవలసిన సమయమున ఆ సందేశము ప్రకటించబడెను. ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా యొక్క చరిత్రలో, లవోదికియా ఉద్యమము నుండి ఫిలడెల్ఫియా ఉద్యమమునకు మార్పు ప్రస్తుతం సంభవించుచున్నది.

The truth that Paul set forth in 2 Thessalonians that identified the transition from literal pagan Rome unto spiritual papal Rome became the framework for Miller’s prophetic understanding. Both John the Baptist and Paul were raised up to explain the transition from literal to spiritual. William Miller was typified by John the Baptist and in his work it was essential that he recognized the relation and transition of pagan and papal Rome, the transition that John was raised up to identify.

రెండవ థెస్సలొనీకయులకు పత్రికలో పౌలు ప్రతిపాదించి స్పష్టపరచిన, సాక్షాత్ విగ్రహారాధక రోమునుండి ఆధ్యాత్మిక పోపాధీన రోమునకు జరిగిన పరివర్తనను గుర్తించి తెలుపిన సత్యము, మిల్లర్‌ యొక్క ప్రవచన అవగాహనకు చట్రమైంది. సాక్షాత్తు నుండీ ఆధ్యాత్మికానికి జరిగే పరివర్తనను వివరిచుటకై స్నానకర్త యోహాను కూడా, పౌలు కూడా లేపబడియారు. విలియం మిల్లర్‌కు స్నానకర్త యోహాను ప్రాతిరూపుడయ్యాడు; అతని కార్యములో, విగ్రహారాధక రోము మరియు పోపాధీన రోము మధ్యనున్న సంబంధమును, వాటి మధ్యనున్న పరివర్తనను—యోహాను గుర్తించుటకై లేపబడిన ఆ పరివర్తననే—గుర్తించుట అతనికి అత్యావశ్యకమైంది.

There are five references to “the daily” in the book of Daniel, and they always precede a symbol of the papal power. In the context of the prophetic transition we are considering, all five references include the transition from literal Rome to spiritual Rome. “The daily” in the book of Daniel is one of the truths represented upon Habakkuk’s two tables, and is therefore a foundational truth that was to be defended; a truth which would ultimately become covered up with false and counterfeit jewels and coins. It is no accident that every truth represented upon the two sacred charts has direct inspired endorsements within the writings of Ellen White. To reject any of the foundational truths (including “the daily”), is to simultaneously reject the authority of the Spirit of Prophecy.

దానియేలు గ్రంథములో 'నిత్యము' గురించిన ఐదు ఉల్లేఖనలు ఉన్నవి; అవన్నియు పాపత్వ శక్తి సంకేతముకంటే ముందుగా కనిపించుచున్నవి. మేము పరిశీలిస్తున్న ప్రవచనా దశాంతరము యొక్క సందర్భములో, ఆ ఐదు ఉల్లేఖనములన్నియు సాక్షాత్ రోము నుండి ఆధ్యాత్మిక రోమునకు జరిగే మార్పును లోనుచేసుకున్నవే. దానియేలు గ్రంథములోని 'నిత్యము' హబక్కూకు యొక్క రెండు పట్టికలపై ప్రతినిధికరించబడిన సత్యములలో ఒకటి గనుక, అది రక్షింపబడవలసిన స్థాపక సత్యము; చివరికి తప్పుడు మరియు నకిలీ రత్నములు, నాణములతో కప్పివేయబడబోయే సత్యము. ఆ రెండు పవిత్ర పటములపై ప్రతినిధికరించబడిన ప్రతి సత్యమునకు ఎలెన్ వైట్ రచనలలో నేరుగా ప్రేరిత సమర్థనలు ఉండుట యాదృచ్ఛికము కాదు. స్థాపక సత్యములలో ఏదైనను (అందులో 'నిత్యము'ను కూడా) తిరస్కరించుట అనగా, ప్రవచనాత్మ యొక్క అధికారమును ఏకకాలములో తిరస్కరించుటయే.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> అప్పుడు నేను ‘దైనందినము’ సంబంధించి చూచినదేమనగా, ‘బలి’ అనే మాటను మనుష్యుల జ్ఞానము చేర్చినదై, అది పాఠ్యమునకు చెందదు; మరియు తీర్పు సమయ ఘోషను ప్రకటించిన వారికి దాని విషయమై సరియైన దృక్కోణమును ప్రభువు అనుగ్రహించెను. 1844 కంటే పూర్వము ఐక్యత ఉన్నపుడు, దాదాపు అందరును ‘దైనందినము’ యొక్క సరియైన దృక్కోణముపై ఏకముగా ఉండిరి; కాని 1844 నుండి, గందరగోళములో, ఇతర దృెక్కోణములను అంగీకరించిరి, ఫలితముగా చీకటి మరియు గందరగోళము అనుసరించెను. Review and Herald, November 1, 1850.

Those “who gave the judgment hour cry,” understood “the daily” as a symbol of paganism, and/or pagan Rome. Their understanding included the fact that they understood that the word “sacrifice” did not belong in the passage in Daniel, where it had been added by the translators (by human wisdom) of the King James Bible. The pioneer understanding also included that “the daily” was always presented in connection with one of the two symbols of the papal power, and that paganism (“the daily”), always preceded the papal symbol. They were always identified in the sequence in which they arrived into prophetic history. The books of Daniel and Revelation never deviate from the historical sequence of paganism preceding papalism, and when the book of Revelation introduces the third desolating power of the false prophet, that sequence is always upheld.

“తీర్పు సమయపు పిలుపు”ను ప్రకటించిన వారు, “the daily”ను పేగనిజము, లేదా పేగన్ రోము, లేదా రెండింటినీ సూచించే చిహ్నమని అర్థంచేసుకున్నారు. వారి అవగాహనలో ఈ విషయమూ ఉండెను: దానియేలు గ్రంథంలోని ఆ భాగములో “sacrifice” అనే పదము అసలుగా చెందదు; దానిని కింగ్ జేమ్స్ బైబిలు అనువాదకులు (మానవ జ్ఞానముచేత) చేర్చినదని వారు గ్రహించారు. ఆదికాల పయనీరుల అవగాహనలో ఇదియు భాగమైయుండెను: “the daily” ఎల్లప్పుడూ పాపత్వాధికారానికి సంబంధించిన రెండు చిహ్నాలలో ఏదో ఒకదానితో అనుబంధముగా ప్రతిపాదించబడుతుంది; మరియు పేగనిజము (“the daily”) ఎల్లప్పుడూ ఆ పాపత్వ చిహ్నానికి పూర్వముగా నిలుస్తుంది. ఆ చిహ్నాలు ప్రవచన చరిత్రలో ప్రవేశించిన క్రమంలోనే ఎల్లప్పుడూ గుర్తింపబడ్డాయి. దానియేలు మరియు ప్రకటన గ్రంథాలు, పాపత్వమునకు పూర్వంగా పేగనిజము ఉండే చారిత్రక క్రమం నుండి ఎప్పుడూ తప్పవు; మరియు ప్రకటన గ్రంథము అబద్ధ ప్రవక్త అను మూడవ వినాశనకారి శక్తిని పరిచయం చేసినప్పుడు, ఆ క్రమం ఎల్లప్పుడూ నిలుపబడుతుంది.

Without Paul’s instruction that the literal things of prophecy transitioned to the spiritual in the time period of the cross, a dilemma is produced with Christ’s prediction of the destruction of Jerusalem found in all the gospels except John. The two symbols of the papacy connected with “the daily” in the book of Daniel are the abomination of desolation and the transgression of desolation. Those two symbols represent the mark of the beast (the abomination) and the image of the beast (the transgression).

శిలువ సమయంలో ప్రవచనంలోని పదశః విషయాలు ఆత్మీయమైనవిగా పరివర్తించెనని పౌలు బోధన లేకుంటే, యోహాను తప్ప మిగిలిన సమస్త సువార్తలలో లభ్యమయ్యే యెరూషలేము వినాశనమునుగూర్చిన క్రీస్తు ప్రవచనముతో ఒక ద్వంద్వస్థితి ఏర్పడుతుంది. దానియేలు గ్రంథములోని 'దైనందినము'తో అనుసంధానితమైన పోపత్వానికి చెందిన రెండు సంకేతాలు 'పాడుబాటు కలిగించే అఘోరము' మరియు 'పాడుబాటు కలిగించే అతిక్రమము'. ఆ రెండు సంకేతాలు మృగముని ముద్రను (అఘోరము) మరియు మృగముని బింబాన్ని (అతిక్రమము) సూచిస్తాయి.

The transgression that allows the papacy to murder those it deems as heretics is the combination of church and state, with the church in control of the relationship. Thus, Daniel represents the combination of church and state which is the image of the papal beast, as the transgression of desolation. The Bible identifies idolatry as an abomination, and all the idolatry of the papal power is represented with its idol sabbath, which John calls the mark of the beast, and Daniel calls the abomination that maketh desolate.

పాపాసనం తాను విధర్ములని తేల్చిన వారిని హత్య చేయుటకు వీలు కల్పించు అతిక్రమణ, చర్చి–రాష్ట్ర సమైక్యమే; ఆ సంబంధాన్ని చర్చియే నియంత్రించుచున్నది. అందువలన, దానియేలు చర్చి–రాష్ట్ర సమైక్యాన్నే—అది పాపాసన పశువుయొక్క ప్రతిరూపము—నాశనము కలుగజేయు అతిక్రమణగా సూచించుచున్నాడు. పవిత్ర గ్రంథము విగ్రహారాధనను అఘోరకార్యమని నిర్ధారించుచున్నది; మరియు పాపాసన అధికారమంతటి విగ్రహారాధన దాని విగ్రహ సబ్బత్ ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడుచున్నది; దానినే యోహాను పశువుయొక్క ముద్ర అని పిలుచుచున్నాడు, దానియేలు నాశనము కలుగజేయు అఘోరకార్యం అని పిలుచుచున్నాడు.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:9–12.

> వాటిలో ఒకటినుండి ఒక చిన్న కొమ్ము వెలువడెను; అది దక్షిణదిక్కునకును తూర్పుదిక్కునకును సుందర దేశమునకును అత్యంతముగా గొప్పదైయెను. అది పరలోక సైన్యమువరకు కూడ గొప్పదై, సైన్యములోనుండి కొందరిని, నక్షత్రములలో కొన్నింటిని భూమిమీదికి కూలదోయి, వాటిని త్రొక్కెను. అవును, అది సైన్యాధిపతివరకును తనను అధికపరచుకొని, దాని వలన నిత్య బలి తొలగింపబడెను; ఆయన పరిశుద్ధస్థలముని స్థానం కూలదోయబడెను. అపరాధము నిమిత్తమై నిత్య బలికి విరోధముగా ఒక సైన్యము దానికి అప్పగింపబడెను; అది సత్యమును భూమిమీదికి కూలదోయి, ఆచరించి, సఫలమైయెను. దానియేలు 8:9-12.

We will address these verses in greater detail in another article, but in verse eleven, the power that magnified itself against Christ was pagan Rome, when they attempted to kill him at his birth and then finally did so at the cross. The verse states that “by him” (pagan Rome), “the daily was taken away.” The Hebrew word translated as “taken away” is “rum,” and it means “to lift up and exalt”. Pagan Rome would lift up and exalt the religion of paganism, and they did that very thing in history. This is why they are called “pagan” Rome.

మేము ఈ వచనములను మరొక వ్యాసంలో మరింత విశదంగా పరిశీలించబోతున్నాము; అయితే, పదకొండవ వచనంలో క్రీస్తుకు విరోధంగా తనను తాను గొప్పపరచుకున్న అధికారము పేగను రోము. వారు ఆయన జనన సమయంలోనే ఆయనను హతముచేయుటకు ప్రయత్నించారు; చివరికి సిలువమీద ఆయనను హతముచేశారు. ఆ వచనం "తనచేత" (పేగను రోము), "దైనందినము తీసివేయబడెను" అని పేర్కొంటుంది. "తీసివేయబడెను"గా అనువదించబడిన హెబ్రీ పదము "rum"; దాని అర్థం "ఎత్తి నిలుపుట మరియు ఉన్నతపరచుట". పేగను రోము బహుదేవతారాధనమనే మతమును ఎత్తిపట్టి ఉన్నతపరచింది, మరియు చరిత్రలో వారు అచ్చంగా అదే చేశారు. అందుకే వారిని "పేగను" రోము అని పిలుస్తారు.

The next verse identifies that papal Rome, was given a “host” (military power), that was against, or was to overcome “the daily” (paganism). This also is a fact of history, for military strength was employed by the papacy (though she never has her own army), to overcome the restraint placed upon her rise to power. That power came from pagan Rome. The military power that she employed was given unto her through “transgression,” for the transgression that allowed her to control the armies of the kings that placed her on the throne in the year 538, was the transgression of the combination of church and state. First pagan Rome is addressed in verse eleven, informing the student that pagan Rome would stand up against Christ, and that it would exalt the religion of paganism.

తదుపరి వచనం పాపాధీన రోమ్‌కు “host” (సైనిక శక్తి) అనుగ్రహించబడినదని, అది “the daily” (పేగన్ మతం)కు విరోధముగా, లేదా దానిని జయించుటకై నియోగించబడినదని తెలుపుతుంది. ఇది కూడా చరిత్రసత్యమే; ఎందుకంటే పాపాధికారము (ఆమెకు స్వసైన్యం ఎప్పుడూ లేకపోయినప్పటికీ) తన అధికారారోహణపై అమలైన నిరోధాన్ని అధిగమించుటకు సైనిక బలాన్ని వినియోగించింది. ఆ శక్తి పేగన్ రోమ్ నుండే వచ్చింది. ఆమె వినియోగించిన సైనిక శక్తి ఆమెకు “transgression” ద్వారా అనుగ్రహించబడింది; ఎందుకంటే 538 సంవత్సరంలో ఆమెను సింహాసనంపై కూర్చోబెట్టిన రాజుల సైన్యాలను ఆమె నియంత్రించుటకు అవకాశం కల్పించిన అతిక్రమణ, చర్చి–రాజ్యాధికారాల కలయిక అనే అతిక్రమణమే. మొదటగా పదకొండవ వచనం పేగన్ రోమ్‌ను ఉద్దేశించి, పేగన్ రోమ్ క్రీస్తుకు వ్యతిరేకంగా లేచి నిలుచునదని, అలాగే పేగన్ మతాన్ని మహిమపరచునదని విద్యార్థికి తెలియజేస్తుంది.

The next verse describes the transgression of the combination of church and state that allowed the papacy to overcome and remove the restraint that pagan Rome had exercised against her. History upholds the application of both those verses. “The daily” represents either pagan Rome, the power that stood against Christ, or the religion of paganism that was exalted by pagan Rome. The symbol of “the daily” is then followed by the papacy, as it identifies the transgression of church and state that is what empowers the papacy with an army to do its dirty work. Daniel’s third use of “the daily,” is the question that produces the answer, that is the central pillar of Adventism.

తదుపరి వచనం, చర్చి-రాష్ట్ర కలయికయన అపరాధమును వర్ణిస్తుంది; అదే బహుదేవారాధన రోము పాపసీపై ప్రయోగించిన నియంత్రణను పాపసీ అధిగమించి దాన్ని తొలగించుటకు అనుమతించినది. ఆ రెండు వచనాల అన్వయాన్ని చరిత్ర సమర్థిస్తుంది. "నిత్యము" అనేది, క్రీస్తుకు ప్రతిబంధకముగా నిలిచిన శక్తియైన బహుదేవారాధన రోమును గాని, లేదా బహుదేవారాధన మతమును గాని—దానిని బహుదేవారాధన రోము ఉన్నతపరిచెను—ప్రతినిధీకరిస్తుంది. "నిత్యము" అనే ప్రతీకానంతరం పాపసీ సూచింపబడుతుంది, ఎందుకనగా అక్కడ చర్చి-రాష్ట్ర కలయికయిన అపరాధమే గుర్తింపబడుతుంది; అదే కలయిక పాపసీకి దుష్కార్యములు చేయుటకు సైన్యముతో శక్తినిచ్చును. దానియేలు గ్రంథములో "నిత్యము" అనే పదమునకు మూడవ వినియోగము ఒక ప్రశ్నగా నిలిచియుండి, దానిచేత ఉత్పన్నమైన సమాధానమే అడ్వెంటిజము యొక్క కేంద్రీయ స్తంభము.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> తరువాత నేను ఒక పరిశుద్ధుడు మాటలాడుట విన్నాను; మరియొక పరిశుద్ధుడు మాటలాడిన ఆ పరిశుద్ధునితో ఇట్లనెను: నిత్యహోమమును, పాడుబాటుచేయు అతిక్రమమును గూర్చిన దర్శనము, పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును తొక్కబడునట్లు అప్పగింపబడుటవరకు, ఎంతకాలము ఉండును? దానియేలు 8:13.

In this verse, the question is asked of how long shall the vision be, thus asking for an answer that represents duration, and not a point in time. The question is not on what date will the vision be fulfilled, but what is the duration of the vision. The verse does not ask “When?”, it asks, “How long?” The vision is about the desolating powers of paganism, represented as “the daily,” and papalism as represented by the transgression of the papacy that is accomplished when she commits fornication with the kings of the earth. Those two desolating powers of paganism followed by papalism were to trample down the sanctuary and the host for a period of “seven times.”

ఈ వచనములో, దర్శనము ఎంతకాలము ఉండునో అని ప్రశ్నించబడుచున్నది; అందువలన అడుగబడిన సమాధానం కాలవ్యవధిని సూచించునది, కాని ఒక నిర్దిష్ట సమయక్షణాన్ని కాదు. ప్రశ్న దర్శనము ఏ తేదీన నెరవేరునో అన్నది కాదు; దర్శనమునకు ఉన్న కాలవ్యవధి ఏమిటో అన్నది. ఈ వచనము “ఎప్పుడు?” అని అడగదు; “ఎంతకాలము?” అని అడుగుతుంది. ఆ దర్శనము పౌరాణికత్వమనే శూన్యపరచు శక్తులగూర్చియు, అవి “దైనందినము”గా ప్రతినిధింపబడినవి; అలాగే, ఆమె భూమియొక్క రాజులతో వ్యభిచారం చేయునప్పుడు సంభవించు పాపత్వపు అతిక్రమణచేత ప్రతినిధింపబడిన పాపత్వవాదముగూర్చియు యున్నది. ఆ రెండు శూన్యపరచు శక్తులు—ముందుగా పౌరాణికత్వము, తరువాత పాపత్వవాదము—“ఏడు సమయములు”నకు పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును తొక్కివేయవలసియుండెను.

It is important to recognize that the trampling down of the literal sanctuary which began in the time of Babylon, and continued through to the destruction of Jerusalem by pagan Rome in 70 AD, was done by pagan powers from the beginning of the history to the end. Thus, it was literal paganism in the plural that trampled down the literal sanctuary and literal host (God’s people). But it was spiritual Rome that trampled down spiritual Jerusalem and spiritual Israel.

బాబులోను కాలమున ఆరంభమై, క్రీ.శ. 70 సంవత్సరంలో విగ్రారాధక రోము చేత యెరూషలేము నాశనమువరకు కొనసాగిన యథార్థ పరిశుద్ధస్థలముపై జరిగిన తొక్కివేత, ఆది నుండి అంతమువరకు విగ్రారాధక శక్తులచేతనే చేయబడినదని గుర్తించడం ముఖ్యము. అందుచేత, యథార్థ పరిశుద్ధస్థలమును మరియు యథార్థ సైన్యమును (దేవుని ప్రజలు) తొక్కివేసినది, బహువచనార్థంలో యథార్థ విగ్రారాధకత్వమే. కానీ, ఆధ్యాత్మిక యెరూషలేమును మరియు ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలును తొక్కివేసినది ఆధ్యాత్మిక రోమునే.

> But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

> కాని ఆలయమునకు వెలుపలనున్న ప్రాంగణమును విడిచిపెట్టు; దానిని కొలవకు; ఎంతోకనగా అది అన్యజనులకు అప్పగింపబడినది. వారు నలభై రెండునెలలపాటు పరిశుద్ధ పట్టణమును పాదముల క్రింద త్రొక్కుదురు. ఇంకా నా ఇద్దరు సాక్షులకు నేను అధికారమిచ్చెదను; వారు గోనెబట్టలు ధరించి వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములు ప్రవచించుదురు. ప్రకటన గ్రంథము 11:2, 3.

John the Baptist was a connecting link prophet that identified the change of dispensation from the earthly sanctuary to the heavenly, without knowing the fullness of his work. Paul was a connecting link prophet that identified the change of dispensation from literal Israel (the host) to spiritual Israel. The Jerusalem that was trampled down for forty-two months was spiritual Jerusalem.

బాప్తిస్మకర్త యోహాను తన కార్యమునకు సంబంధించిన పూర్ణత్వము తెలియకుండానే, భౌమ పరిశుద్ధస్థలమునుండి స్వర్గీయ పరిశుద్ధస్థలమునకు జరిగిన దైవిక యుగవిధాన మార్పును గుర్తించిన, సేతువులా నిలిచిన ప్రవక్తయైయున్నాడు. పౌలు కూడా, శారీరక ఇశ్రాయేలు (సైన్యము) నుండి ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలుకు జరిగిన దైవిక యుగవిధాన మార్పును గుర్తించిన సేతువులా నిలిచిన ప్రవక్తయైయున్నాడు. నలభై రెండునెలములు పాటు త్రొక్కబడిన యెరూషలేము, ఆత్మీయ యెరూషలేమే.

> “The periods here mentioned—forty and two months,” and ‘a thousand two hundred and threescore days’—are the same, alike representing the time in which the church of Christ was to suffer oppression from Rome. The 1260 years of papal supremacy began in A.D. 538, and would therefore terminate in 1798. At that time a French army entered Rome and made the pope a prisoner, and he died in exile. Though a new pope was soon afterward elected, the papal hierarchy has never since been able to wield the power which it before possessed.” The Great Controversy, 266.

> "ఇక్కడ పేర్కొన్న కాలములు—'నలభై రెండు నెలలు,' మరియు 'ఒకవేల రెండువందల అరవై రోజులు'—ఒకటే; అవి రెండూ క్రీస్తు సంఘము రోము చేత పీడింపబడవలసిన కాలమును సూచించుచున్నవి. పోపీయ ఆధిపత్యమునకు సంబంధించిన 1260 సంవత్సరములు క్రీస్తుశకం 538లో ఆరంభమై, కాబట్టి 1798లో సమాప్తమగవలెను. ఆ సమయమున ఫ్రెంచు సైన్యము రోములో ప్రవేశించి పోప్‌ను బంధియుగా చేసెను, మరియు అతడు నిర్వాసితునిగా మరణించెను. తరువాత కొద్దికాలంలోనే కొత్త పోప్ ఎన్నుకోబడినను, అప్పటినుండి పోపీయ పీఠాధికార వ్యవస్థ పూర్వముగా తనకు కలిగిన శక్తిని ఇక చెలాయించుటకు ఎప్పుడును సామర్థ్యము పొందలేదు." The Great Controversy, 266.

Paul identified that at the transition which took place in the history of the cross, spiritual Jerusalem which “is above,” became the city which God chose to place his name, and literal Jerusalem ceased to be the Jerusalem of Bible prophecy.

పౌలు పేర్కొన్నది ఏమనగా, సిలువ యొక్క చరిత్రలో జరిగిన ఆ సంక్రమణ సమయంలో, ‘పైనుంది’ అని చెప్పబడిన ఆత్మీయ యెరూషలేము దేవుడు తన నామమును ఉంచుటకై ఎన్నుకొన్న పట్టణముగా అయ్యెను; భౌతిక యెరూషలేము అయితే బైబిలు ప్రవచనాల యెరూషలేముగా నిలువుట మానెను.

> For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. Galatians 4:25, 26.

> ఎందుకనగా ఈ హాగరు అరేబియాలోని సీనాయి పర్వతము; అది ప్రస్తుతమున్న యెరూషలేముతో సరిపోలును; ఆమె తన సంతానముతో కూడ బంధనములో యున్నది. కాని పైనున్న యెరూషలేము స్వతంత్రమైనది; ఆమె మనందరికి తల్లి. గలతీయులకు 4:25, 26.

This truth is essential to understand correctly, and the false application of literal Jerusalem as the symbol of Bible prophecy is part of the deception created by the Jesuits to undermine the truth that the pope of Rome is the antichrist. That false teaching produces a belief within apostate Protestantism that allows them to incorrectly look to the modern Jewish nation of Israel as a symbol of prophecy. Literal Jerusalem ceased to be God’s Jerusalem in the time of the cross.

ఈ సత్యాన్ని సముచితంగా అవగతం చేసికొనుట అత్యావశ్యకం; మరియు బైబిలు ప్రవచనంలోని ప్రతీకగా అక్షరార్థ యెరూషలేమును వర్తింపజేయుటయనే తప్పుడు ప్రయోగము, రోము యొక్క పోప్ ప్రతిక్రీస్తు అనే సత్యాన్ని దెబ్బతీయుటకై జెసుయిట్లు రూపకల్పన చేసిన మోసములో భాగమై యున్నది. ఆ తప్పుడు బోధన భ్రష్ట ప్రొటెస్టాంటిజములో ఒక నమ్మకాన్ని పుట్టించి, ప్రవచన ప్రతీకగా ఆధునిక యూద జాతియైన ఇశ్రాయేలు దేశాన్ని వారు తప్పుడు రీతిలో చూడుటకు వారికి వీలు కలిగిస్తుంది. శిలువ సమయముననే అక్షరార్థ యెరూషలేము దేవుని యెరూషలేముగా ఉండుట మానింది.

> “The city of Jerusalem is no longer a sacred place. The curse of God is upon it because of the rejection and crucifixion of Christ. A dark blot of guilt rests upon it, and never again will it be a sacred place until it has been cleansed by the purifying fires of heaven. At the time when this sin-cursed earth is purified from every stain of sin, Christ will again stand upon the Mount of Olives. As His feet rest upon it, it will part asunder, and become a great plain, prepared for the city of God.” Review and Herald, July 30, 1901.

> యెరూషలేము పట్టణము ఇకపై పరిశుద్ధ స్థలము కాదు. క్రీస్తును తిరస్కరించుటచేతను ఆయన సిలువ వేయింపబడుటచేతను దాని మీద దేవుని శాపము నిలిచియున్నది. దాని మీద దోషమనే గాఢ మచ్చ నిలిచియున్నది; స్వర్గీయ శుద్ధీకరణ అగ్నులచేత అది శుద్ధి చేయబడిన వరకు అది ఇక పరిశుద్ధ స్థలముగా ఉండదు. పాపశాపగ్రస్తమైన ఈ భూమి పాపమునకు సంబంధించిన ప్రతి మచ్చనుండి శుద్ధి చేయబడునప్పుడు, క్రీస్తు తిరిగి జైతూని పర్వతముపై నిలుచును. ఆయన పాదములు దానిమీద నిలిచినప్పుడు, అది చీలిపోవును, దేవుని నగరమునకై సిద్ధపరచబడిన గొప్ప సమతలముగా మారును. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, జూలై 30, 1901.

The relevance of the distinction between literal Jerusalem and spiritual Jerusalem will be addressed as we consider Christ’s prophecy of the end of the world. The fourth time Daniel identifies “the daily,” is in chapter eleven.

ప్రపంచాంతమును గూర్చిన క్రీస్తు ప్రవచనాన్ని పరిశీలించునపుడు, భౌతిక యెరూషలేము మరియు ఆధ్యాత్మిక యెరూషలేము మధ్యనున్న భేదం యొక్క ప్రాసంగికత ప్రస్తావించబడును. దానియేలు 'నిత్యము'ను నాలుగవ సారి గుర్తించినది పదకొండవ అధ్యాయములో.

> And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:31.

> అతని పక్షాన బలగములు నిలుచును; వారు దృఢమైన పరిశుద్ధస్థలమును అపవిత్రపరచి, నిత్యహోమమును తీసివేసి, శూన్యతను కలుగజేయు హేయకార్యమును స్థాపింతురు. దానియేలు 11:31.

This verse is identifying the work of pagan Rome in placing the papacy on the throne of the earth in the year 538. The “arms” represent the military strength of pagan Rome that stood up for the papacy beginning with Clovis, king of the Franks in the year 496. Different European kings worked for the placement of the papacy following Clovis, but the verse is identifying four things the European kings (arms) did for the papacy, once they transgressed by forming a church and state alliance with the whore of Tyre.

ఈ వచనం 538వ సంవత్సరంలో పాపత్వాన్ని భూలోక సింహాసనంపై ప్రతిష్ఠించడంలో అన్యజన రోము చేసిన కార్యాన్ని గుర్తిస్తోంది. ‘బాహువులు’ అనగా, 496వ సంవత్సరంలో ఫ్రాంకుల రాజు క్లోవిస్‌తో ఆరంభమై పాపత్వానికి మద్దతుగా నిలిచిన అన్యజన రోము యొక్క సైనిక శక్తిని సూచిస్తున్నవి. క్లోవిస్ తరువాత వివిధ యూరోపీయ రాజులు పాపత్వ ప్రతిష్ఠాపనకు సహకరించినప్పటికీ, వారు తూరు వ్యభిచారిణితో చర్చి–రాజ్య కూటమి నెలకొల్పి అతిక్రమించిన తరువాత, యూరోపీయ రాజులు (అనే ‘బాహువులు’) పాపత్వం కొరకు చేసిన నాలుగు కార్యములను ఆ వచనం గుర్తిస్తోంది.

Once they stood up for the papacy, they “polluted” or destroyed the city of Rome, which was the symbol of strength of both pagan and papal Rome. The pollution of the verse was carried out repeatedly through the years, as the city of Rome was brought under continuous military attacks. Those European kings (the arms), would also “take away the daily.” The Hebrew word translated as “take away” in this verse is not “rum,” as it was in chapter eight. In this verse, the word translated as “take away,” is “sur,” and it means to remove. The arms of the European kings would remove the pagan resistance to the rise of the papacy in the year 508. Then in the year 538, those arms would place the papacy on the throne of the earth. Then at the Counsel of Orleans, in that very year, the papacy implemented a Sunday law.

వారు పాపసీకి మద్దతుగా నిలిచిన వెంటనే, రోమ్ నగరాన్ని వారు ‘కాలుష్యపరచి’ గాని లేక ధ్వంసపరచి యుండిరి; అది విగ్రహారాధక రోమ్‌కును, పోప్‌ అధికారంలోని రోమ్‌కును, రెండింటి బలమునకు చిహ్నమై యుండెను. ఆ వచనములో పేర్కొన్న ఆ ‘కాలుష్యము’ సంవత్సరాలపాటు పునఃపునః నిర్వహింపబడెను, ఏలనగా రోమ్ నగరము నిరంతర సైనిక దాడుల క్రిందకు తెచ్చబడెను. ఆ యూరోపీయ రాజులు (శస్త్రబలములు) ‘దైనందినమును’ కూడాను తీసివేయుదురు. ఈ వచనములో ‘తీసివేయు’గా అనువదింపబడిన హెబ్రీ పదము, అష్టమ అధ్యాయములోలాగ ‘రూమ్’ కాదు. ఈ వచనములో ‘తీసివేయు’గా అనువదింపబడినది ‘సూర్’; దాని అర్థము తొలగించుట. యూరోపీయ రాజుల శస్త్రబలములు క్రీస్తుశకం 508లో పాపసీ ఎదుగుదలకు విగ్రహారాధక ప్రతిఘటనను తొలగించెను. తరువాత క్రీస్తుశకం 538లో, ఆ శస్త్రబలములే పాపసీని భూమియొక్క సింహాసనముమీద స్థాపించెను. అటుతరువాత అదే సంవత్సరములో, కౌన్సెల్ ఆఫ్ ఓర్లియాన్స్‌లో, పాపసీ ఒక ఆదివార చట్టమును అమలులోనికి తేచెను.

Sunday as a day of worship is what Sister White calls the “idol” sabbath, and idolatry is the perfect biblical definition of the word “abomination”. In the year 538, the arms of pagan Rome placed the abomination that maketh desolate.

ఆరాధన దినముగా ఆదివారాన్ని సిస్టర్ వైట్ ‘విగ్రహ సబ్బత్’ అని పిలుస్తారు; మరియు ‘abomination’ అనే పదానికి సంపూర్ణమైన బైబిలు నిర్వచనం విగ్రహారాధనే. క్రీ.శ. 538వ సంవత్సరంలో, విగ్రహపూజక రోము యొక్క సైనిక బలము నాశనమును కలిగించు హేయకార్యాన్ని స్థాపించింది.

> “All who will exalt and worship the idol Sabbath, a day that God has not blessed, help the devil and his angels with all the power of their God-given ability, which they have perverted to a wrong use. Inspired by another spirit, which blinds their discernment, they cannot see that the exaltation of Sunday is entirely the institution of the Catholic Church.” Selected Messages, book 3, 423.

> "దేవుడు ఆశీర్వదింపని విగ్రహ శబతు దినమును ఉన్నతపరచి ఆరాధించువారందరు, తాము దేవునిచే అనుగ్రహింపబడిన సామర్థ్యమును చెడు ప్రయోజనమునకు వికృతపరచి, దానియొక్క సమస్త శక్తితో, శాతానికును అతని దూతలకును సహకరించుదురు. వారి వివేచనాన్ని అంధపరచు ఇతరాత్మచే ప్రేరేపింపబడి, ఆదివారమును ఉన్నతపరచుట సర్వంగా కాథలిక్ సంఘము స్థాపించినదేనని వారు చూడలేరు." ఎంచుకున్న సందేశాలు, పుస్తకం 3, 423.

Prophecy and history uphold the application we have just identified for verse thirty-one. When we say prophecy upholds this application, we are referring to the fact that there are other prophecies which address these same facts, without bringing them into the discussion at this time. The fifth and final time Daniel uses “the daily,” is found in chapter twelve.

ముప్పత్తొకటవ వచనానికి మనము ఇప్పుడే గుర్తించిన వర్తింపుకు భవిష్యవాణి మరియు చరిత్ర మద్దతు ఇస్తాయి. భవిష్యవాణి ఈ వర్తింపును మద్దతు ఇస్తుందని మనము చెప్పినప్పుడు, ఇదే విషయాలను స్పృశించే ఇతర భవిష్యవాణులు ఉన్నాయని ఉద్దేశిస్తున్నాము; అయితే వాటిని ప్రస్తుతానికి ఈ చర్చలోకి తేవడం లేదు. దానియేలు “నిత్యము”ను ఉపయోగించిన ఐదవదియు చివరిదియు అయిన సందర్భం పన్నెండవ అధ్యాయంలో కనబడుతుంది.

> And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:11, 12.

> నిత్య బలి తొలగింపబడి, పాడుచేయు అసహ్యకార్యము స్థాపింపబడిన కాలమునుండి వెయ్యి రెండువందల తొంభై దినములు కలుగును. నిరీక్షించి, వెయ్యి మూడువందల ముప్పై అయిదు దినములకు చేరుకొనువాడు ధన్యుడు. దానియేలు 12:11, 12.

Prophecy and history uphold that in the year 508, the resistance to the rise of the papacy essentially ended, when the last of three geographical obstacles (the Goths), were plucked up as Daniel chapter seven identifies.

ప్రవచనమూ చరిత్రయూ, క్రీ.శ. 508లో, దానియేలు గ్రంథములోని ఏడవ అధ్యాయం పేర్కొన్నట్లుగా, మూడు భౌగోళిక అడ్డంకులలో చివరిదైన (గోతులు) పీకివేయబడినప్పుడు, పాపత్వము ఎదుగుదలకు ఉన్న ప్రతిఘటన సారభూతముగా అంతమైందని ధృవీకరిస్తున్నాయి.

> I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.

> నేను ఆ కొమ్మలను పరిశీలించుచుండగా, ఇదిగో, వాటిలో మరియొక చిన్న కొమ్మ ఎగసి వచ్చెను; దాని ముందర మొదటి కొమ్మలలో మూడింటిని వేరుతోనే పీకివేయబడియుండెను; ఇదిగో, ఆ కొమ్మలో మనుష్యుని కన్నులవలె కన్నులు ఉండెను, మరియు గొప్ప మాటలు పలుకుచున్న ఒక నోరు ఉండెను. దానియేలు 7:8.

The three horns being removed are illustrated on the two sacred tables, and when the third of those three geographical obstacles was driven out of the city of Rome, in the year 508, the resistance against the rise of the papal power was taken away. The setting up referenced in verse eleven, represents the thirty years between 508 and 538. It identifies thirty years where the preparation of establishing the man of sin in the temple of God was accomplished.

మూడు కొమ్మల తొలగింపును రెండు పవిత్ర ఫలకాలపై చిత్రీకరింపబడియున్నది; మరియు ఆ మూడు భౌగోళిక ప్రతిబంధకాలలో మూడవది క్రీస్తుశకం 508 సంవత్సరంలో రోము నగరము నుండి బహిష్కరింపబడినప్పుడు, పాప్ అధికారము యొక్క ఉద్భవమునకు వ్యతిరేకమైన ప్రతిఘటన తొలగించబడెను. పదకొండవ వచనములో సూచింపబడిన స్థాపన 508 నుండి 538 వరకు గల ముప్పై సంవత్సరాలను సూచించుచున్నది. దేవుని ఆలయంలో అధర్మ మనిషిని స్థాపించుటకు సిద్ధీకరణ సాధించబడిన కాలమైయున్న ముప్పై సంవత్సరములను అది గుర్తించుచున్నది.

The word translated as “taken away” is also “sur,” which means to remove, and in 508, the resistance against the rise of the papacy was removed (taken away). From that date, twelve hundred and ninety years takes you to 1798, and the deadly wound of the papacy. Thirteen hundred and thirty-five days takes you to the first disappointment, and the beginning of the tarrying time at the very end of the year 1843. The verse promises a blessing to those who “cometh” to 1843. The word “cometh” means to touch. The first day of 1844, marks the first disappointment, but the last day of 1843, touches the first moment of 1844. The last day of a year touches the first day of the following year. The blessing associated with that date is upheld by history and prophecy.

"తొలగించబడినది" అని అనువదింపబడిన పదము "సూర్" కూడాను; దాని అర్థం "తొలగించుట". 508లో, పాపసీ ఎదుగుదలకు వ్యతిరేకమైన ప్రతిఘటన తొలగింపబడింది (తొలగించబడినది). ఆ తేదీ నుండి వెయ్యి రెండువందల తొంభై సంవత్సరాలు లెక్కిస్తే 1798కు, అట్లే పాపసీ యొక్క ప్రాణాంతక గాయమునకు, చేరుకుంటారు. వెయ్యి మూడు వందల ముప్పై ఐదు దినములు లెక్కిస్తే, 1843 సంవత్సరమున అతి అంత్యమందు, మొదటి నిరాశకును, మరియు విలంబకాలము ఆరంభమునకును, చేరుకుంటారు. ఆ వచనం 1843కు "cometh" అయ్యువారికి ఒక ఆశీర్వాదమును వాగ్దానము చేయుచున్నది. "cometh" అనే పదము "స్పర్శించుట" అని అర్థము కలిగియున్నది. 1844 సంవత్సరములో మొదటి దినము మొదటి నిరాశను సూచించును; అయితే 1843 యొక్క చివరి దినము 1844 యొక్క ప్రథమ క్షణమును స్పర్శించును. ఏ సంవత్సరమునయినా చివరి దినము, తరువాతి సంవత్సరమున మొదటి దినమును స్పర్శించును. ఆ తేదీతో అనుసంధానమైన ఆ ఆశీర్వాదము చరిత్రతోను ప్రవచనంతోను సమర్థింపబడియున్నది.

We will continue our consideration of the significance of “the daily” as a foundational truth in the next article.

ఆధారభూత సత్యంగా ఉన్న "the daily" యొక్క ప్రాముఖ్యతపై మా పరిశీలనను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> 1840 నుండి 1844 వరకు ఇచ్చిన సమస్త సందేశాలు ఇప్పుడు శక్తివంతంగా ప్రకటించబడవలెను, ఎందుకనగా తమ దిశాజ్ఞానాన్ని కోల్పోయినవారు అనేకమంది ఉన్నారు. ఆ సందేశాలు సమస్త సంఘములకు చేరవలెను.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> క్రీస్తు సెలవిచ్చెను: 'మీ కన్నులు ధన్యములు, అవి చూచుచున్నవి గనుక; మీ చెవులు ధన్యములు, అవి వినుచున్నవి గనుక. నిజముగా నేను మీతో చెప్పుచున్నాను: మీరు చూడుచున్న వాటిని చూచుటకు అనేక ప్రవక్తలును నీతిమంతులును కోరి చూచలేదు; మీరు వినుచున్న వాటిని వినుటకు కోరి వినలేదు' [మత్తయి 13:16, 17]. 1843 మరియు 1844లో దర్శింపబడిన వాటిని చూచిన కన్నులు ధన్యములు.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> "సందేశము ఇవ్వబడెను. ఆ సందేశమును పునరుద్ఘాటించుటలో ఆలస్యం ఉండకూడదు, ఎందుకనగా కాల సూచకాలు నెరవేరుచున్నవి; ముగింపు కార్యము చేయబడవలెను. స్వల్ప కాలంలో మహత్తర కార్యము చేయబడును. దేవుని నియామకముచేత త్వరలో ఒక సందేశము ఇవ్వబడును; అది బలమైన ఘోషగా వృద్ధిచెందును. అప్పుడు దానియేలు తన సాక్ష్యమును ఇవ్వుటకై తన భాగములో నిలుచును." మాన్యుస్క్రిప్ట్ రిలీసెస్, సంపుటము 21, 437.

Back to Articles