Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Nine

యోవేలు గ్రంథము మరియు లవోదికేయ సప్తదిన ఆడ్వెంటిస్టు సంఘము — సంఖ్య ముప్పై తొమ్మిది

Number Thirty-Nine

సంఖ్య ముప్పై తొమ్మిది

Author

Jeff Pippenger

Published

February 2, 2026

Formats

PDF
Word

The internal omega capstone test that follows the external alpha foundation test of 2024, requires a definition of the “storehouse,” and of the “meat” that is kept in the storehouse. The test is prophetic, and has an internal and external line of truth. Are the jewels James White’s remnant, or are they the truths if God’s Word? They are both.

2024 నాటి బాహ్య అల్ఫా పునాది పరీక్షను అనుసరించి వచ్చే అంతర్గత ఓమెగా శిఖరశిల పరీక్ష, "భాండాగారము"కు, మరియు భాండాగారములో నిల్వచేయబడిన "ఆహారం"కు నిర్వచనాన్ని అవసరపరుస్తుంది. ఈ పరీక్ష ప్రవచనాత్మకము, మరియు దీనికి అంతర్గతముగాను బాహ్యముగాను సత్యరేఖలు ఉన్నవి. ఆ రత్నములు జేమ్స్ వైట్ యొక్క అవశేషమా, లేక దేవుని వాక్యపు సత్యములా? అవి రెండునూ కావును.

At 9/11, God’s people were called to eat the little book and return to Jeremiah’s old paths, where the foundations were then laid. At 9/11, it was seen that when John, in Revelation chapter eleven was told to measure, he was told to measure two things. He was told to measure both the temple, and the worshippers therein. He was told to leave off the courtyard of the 1,260 years of the Gentiles trampling down the sanctuary and host. The sanctuary and the host are the temple and the worshippers therein.

9/11 సందర్భములో, దేవుని ప్రజలు చిన్న గ్రంథికను తినుటకును, పునాదులు అప్పుడు వేయబడిన యిర్మియా యొక్క పురాతన మార్గములయొద్దకు తిరిగి వచ్చుటకును పిలువబడిరి. 9/11 న, ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో యోహాను కొలవుమని చెప్పబడినప్పుడు, అతనికి రెండు విషయములను కొలవుమని చెప్పబడినట్లు కనబడెను. అతనికి దేవాలయమును గూడ, దానిలోనున్న ఆరాధకులను గూడ కొలవుమని చెప్పబడెను. అన్యజనులు 1,260 సంవత్సరములు పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును తొక్కివేతు న కాలముతో సంబంధమున్న ఆ ఆవరణమును విడిచి వేయుమని అతనితో చెప్పబడెను. పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును అనేవి దేవాలయమును దానిలోనున్న ఆరాధకులే.

In 2023, the same angel that had descended at 9/11 descended again, unsealing the message of the Midnight Cry, and then in 2024 the external foundational test of whether the symbol of Rome still establishes the vision as it had for the Millerites.

2023 సంవత్సరములో, 9/11 నాడు దిగివచ్చిన అదే దూత మళ్లీ దిగివచ్చి, అర్ధరాత్రి మొఱ్ఱ యొక్క సందేశమునకు ఉన్న ముద్రలను విప్పి బయల్పరచెను; అనంతరం 2024 సంవత్సరములో, మిల్లరైట్లయందు జరిగినదే విధముగా రోము యొక్క చిహ్నము ఇప్పటికీ ఆ దర్శనమును స్థాపించుచున్నదా అనే విషయములో బాహ్య ఆధారభూతమైన పరీక్ష ప్రాప్తమయ్యెను.

The “open windows” of heaven identify the arrival of the internal omega test of the temple and the call to “return.” The test requires identifying two symbols. When the third angel arrived in 1844, and then again at 9/11, John is told to measure the temple and the worshippers therein, thus identifying a prophetic work of measuring the temple and worshippers in 2023. Malachi raises the question of what is the “storehouse,” and what is the “meat?” These same questions in Miller’s dream would be, what is “the casket,” and what is “the jewels.”

ఆకాశపు 'తెరచిన జాలకములు' ఆలయములోని అంతర్గత 'ఓమేగా' పరీక్ష ఆగమనమును, అలాగే 'తిరిగి రావలెననే' పిలుపును సూచించుచున్నవి. ఆ పరీక్షకు రెండు ప్రతీకలను గుర్తించుట అవసరం. 1844లో మూడవ దూత వచ్చినప్పుడు, తదుపరి 9/11న మరల, యోహానుకు ఆలయమును మరియు అందులోని ఆరాధకులను కొలవుమని ఆజ్ఞాపించబడెను; అందువల్ల 2023లో ఆలయమును మరియు ఆరాధకులను కొలుచు ఒక ప్రవచనకార్యము గుర్తింపబడుచున్నది. మలాకీ 'గిడ్డంగి' ఏమిటి? 'ఆహారము' ఏమిటి? అనే ప్రశ్నను లేవనెత్తును. అదే ప్రశ్నలు మిల్లర్‌ యొక్క స్వప్నములోను లేవనెత్తబడును: 'పేటిక' ఏమిటి? 'రత్నాలు' ఏమిటి?

Miller’s dream identifies the open windows of heaven as the point where the church triumphant in Revelation nineteen is raised up in white linen to ride upon the white horses of the army of the Lord of hosts. The open windows are where Malachi’s blessing or curse is poured out. Miller’s open window is where the rubbish is removed and the jewels are gathered into the casket.

మిల్లర్ యొక్క స్వప్నం, ఆకాశపు తెరచిన కిటికీలను, ప్రకటన గ్రంథము పంతొమ్మిదవ అధ్యాయములోని విజయవంతమైన సంఘము సైన్యముల ప్రభువైన యెహోవా యొక్క సైన్యంలోని తెల్ల గుర్రములపై స్వారీ చేయుటకై తెల్లని నార వస్త్రములు ధరించి పైకి లేపబడే స్థలమని గుర్తిస్తుంది. ఆ తెరచిన కిటికీలయే మలాకీ యొక్క ఆశీర్వాదమో లేక శాపమో కురిపించబడే స్థలాలు. మిల్లర్ యొక్క తెరచిన కిటికీ యొద్దనే వ్యర్థపదార్థాలు తొలగింపబడి, రత్నములు పెట్టెలోకి కూడబెట్టబడును.

The first reference to the windows of heaven is in the story of Noah, and when those windows were opened, there was rain for forty days and forty nights. When the windows are opened eight souls are on the ark. The baptism at the Red Sea introduced forty years of wandering until the Jordan was crossed. When Christ was later baptized at that very spot, He was driven into the wilderness for forty days. When He was resurrected, as typified by His baptism He taught the disciples for forty days before He ascended to heaven.

ఆకాశపు కిటికీల గురించి తొలి ప్రస్తావన నోహు వృత్తాంతంలోనే కలదు; ఆ కిటికీలు తెరచబడినప్పుడు నలభై దినములు నలభై రాత్రులు వర్షము కురిసెను. ఆ కిటికీలు తెరచబడినప్పుడు నౌకలో ఎనిమిది ప్రాణులు ఉండిరి. ఎర్ర సముద్రములో కలిగిన బాప్తిస్మము యొర్దాను దాటువరకు నలభై సంవత్సరాల అరణ్య సంచారమునకు ఆరంభమిచ్చింది. తరువాత అదే స్థలంలో క్రీస్తు బాప్తిస్మము పొందినప్పుడు, ఆయన నలభై దినములు అరణ్యములోనికి నెట్టివేయబడెను. ఆయన పునరుత్థానము పొందినప్పుడు, దానికి ఆయన బాప్తిస్మము ప్రతిరూపముగా నిలిచినదైయుండగా, ఆయన పరలోకమునకు ఆరోహించుటకు పూర్వము నలభై దినములు శిష్యులకు బోధించెను.

When the church changes from the church militant unto the church triumphant, thirty-year-old king David will reign for forty years. The church triumphant is represented with a prophet, a priest and a king. The prophet who was thirty years old when he began his ministry of twenty-two years was Ezekiel, and he began that ministry, when the heavens were opened.

యుద్ధములోనున్న సంఘము విజయోత్సవ సంఘముగా మారునప్పుడు, ముప్పై సంవత్సరాల వయస్సుగల రాజు దావీదు నలభై సంవత్సరములు పాలించును. విజయోత్సవ సంఘము ఒక ప్రవక్త, ఒక యాజకుడు, ఒక రాజు ద్వారా ప్రతినిధీకరింపబడును. ఇరవై రెండేండ్ల మంత్రిత్వాన్ని ఆరంభించినప్పుడు ముప్పై సంవత్సరాల వయస్సులో ఉన్న ప్రవక్తయే యెహెజ్కేలు; ఆకాశములు తెరవబడినప్పుడు అతడు ఆ మంత్రిత్వాన్ని ఆరంభించెను.

> Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. Ezekiel 1:1.

> ముప్పత్తియవ సంవత్సరమందు, నాలుగవ నెలలో ఐదవ దినమున, నేను కెబారు నది తీరమున చెరలోనున్న బందీలలో ఉండగా, ఆకాశములు తెరవబడెను; నేను దేవుని దర్శనములను చూచితిని. యెహెజ్కేలు 1:1.

At thirty years old Joseph began to reign as priest and he was confronted with the east wind of Islam bringing an escalating crisis that allowed Egypt, the dragon that lieth in the sea, to implement a one-world government. In that crisis Joseph gathered the meat into the storehouses.

ముప్పది సంవత్సరాల వయసులో యోసేపు యాజకునిగా రాజ్యము చేయుటను ఆరంభించెను; అతడు తీవ్రతరమవుతున్న సంక్షోభాన్ని తెచ్చిన ఇస్లాం అనే తూర్పుగాలిని ఎదుర్కొనెను, ఆ సంక్షోభం సముద్రములో పడియుండు నాగమగు మిస్రయీము ఒకే ప్రపంచ ప్రభుత్వాన్ని అమలు పరచుటకు వీలు కలుగజేసెను. ఆ సంక్షోభములో యోసేపు ఆహారమును భండారములలో సేకరించెను.

In July of 2023, a voice was heard in the wilderness, then the Lion of the tribe of Judah began to unseal the message of the Midnight Cry. In 2024, the foundational external alpha test separated two classes, and the process of unsealing continued. Now in 2026, the temple internal omega test that will once again separate two classes has arrived.

2023 జూలైలో, అరణ్యములో ఒక స్వరము వినబడెను; తదనంతరము యూదా గోత్రపు సింహము అర్ధరాత్రి కేక సందేశముపై ఉన్న ముద్రను విప్పుటను ప్రారంభించెను. 2024లో, మూలాధారమైన బాహ్య ఆల్ఫా పరీక్ష రెండు వర్గములను వేర్పరచెను, మరియు ముద్రవిప్పు ప్రక్రియ కొనసాగెను. ఇప్పుడు 2026లో, మళ్లీ రెండు వర్గములను వేర్పరచబోవు ఆలయ అంతర్గత ఒమెగా పరీక్ష ఆగమించింది.

The sacred week that Christ, as the Messenger of the Covenant, confirmed the covenant with many is the courtyard, and the holy place. October 22, 1844 until Michael stands up (as He did at the end of that sacred week when Stephen was stoned) is the Most Holy Place. The spring feasts were fulfilled in the sacred week, and are the alpha of the feasts, and the fall feasts of the trumpets on the first day, the day of Atonement on the tenth day, and then the feast of tabernacles from the fifteenth to twenty-second day are the omega of the feasts.

నిబంధన దూతయైన క్రీస్తు నిబంధనను అనేకులతో స్థిరపరచిన ఆ పవిత్ర వారము ప్రాకారమును మరియు పరిశుద్ధ స్థలమును సూచించుచున్నది. 1844 అక్టోబర్ 22నుండి మీఖాయేలు లేచునంతవరకు (స్తెఫను రాళ్లతో కొట్టబడినప్పుడు ఆ పవిత్ర వారమంత్యమున ఆయన లేచినట్లుగా) గల కాలము అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలమును సూచించుచున్నది. వసంతపు పండుగలు ఆ పవిత్ర వారమందు నెరవేర్చబడ్డవి; అవే పండుగల ఆల్ఫా. అలాగే శరదృతు పండుగలైన—మొదటి దినమున కాహళాల పండుగ, పదవ దినమున ప్రాయశ్చిత్త దినము, తరువాత పదిహేనవ దినమునుండి ఇరవై రెండవ దినము వరకు కుడారాల పండుగ—పండుగల ఒమెగా.

> “In like manner the types which relate to the second advent must be fulfilled at the time pointed out in the symbolic service. Under the Mosaic system the cleansing of the sanctuary, or the great Day of Atonement, occurred on the tenth day of the seventh Jewish month (Leviticus 16:29–34), when the high priest, having made an atonement for all Israel, and thus removed their sins from the sanctuary, came forth and blessed the people. So it was believed that Christ, our great High Priest, would appear to purify the earth by the destruction of sin and sinners, and to bless His waiting people with immortality. The tenth day of the seventh month, the great Day of Atonement, the time of the cleansing of the sanctuary, which in the year 1844 fell upon the twenty-second of October, was regarded as the time of the Lord’s coming. This was in harmony with the proofs already presented that the 2300 days would terminate in the autumn, and the conclusion seemed irresistible.

> అదేవిధముగా, ద్వితీయాగమనమునకు సంబంధించిన పూర్వరూపములు ప్రతీకాత్మక సేవా విధానములో నిర్దేశింపబడిన సమయమందే నెరవేర్చబడవలెను. మోషేయ ధర్మవ్యవస్థలో పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణ, అనగా మహా ప్రాయశ్చిత్త దినము, యూదుల సప్తమ మాసపు దశమ దినమున (Leviticus 16:29-34) జరుగుచుండెను; ఆ దినమున ప్రధానయాజకుడు సమస్త ఇశ్రాయేలునిమిత్తము ప్రాయశ్చిత్తము చేసి, అట్లుగా వారి పాపములను పరిశుద్ధస్థలము నుండి తొలగించి, వెలుపలికి వచ్చి ప్రజలను ఆశీర్వదించెను. అట్లే, మన మహా ప్రధానయాజకుడైన క్రీస్తు పాపమును మరియు పాపులను సంహరించుటద్వారా భూమిని శుద్ధి చేయుటకై ప్రత్యక్షమగును, తనను నిరీక్షించుచున్న ప్రజలను అమృతత్వముతో ఆశీర్వదించునని విశ్వసించబడెను. సప్తమ మాసపు దశమ దినము, అనగా పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణకాలమైన మహా ప్రాయశ్చిత్త దినము, 1844 సంవత్సరమున అక్టోబరు ఇరవై రెండవ తేదీకి సరిపోయిన ఆ దినమును ప్రభువు రాకడ సమయమని భావించిరి. ఇది, 2300 దినములు శరదృతువందు సమాప్తమగును అని ఇప్పటికే సమర్పించబడిన సాక్ష్యములతో సుసంగతమై యుండెను; కాబట్టి ఆ నిర్ణయం అనిరోధ్యమై యున్నట్లు అనిపించెను.

> “In the parable of Matthew 25 the time of waiting and slumber is followed by the coming of the bridegroom. This was in accordance with the arguments just presented, both from prophecy and from the types. They carried strong conviction of their truthfulness; and the ‘midnight cry’ was heralded by thousands of believers.

> మత్తయి 25లోని ఉపమానములో, వేచి ఉండుటయు నిద్రించుటయు గల కాలానంతరం వరుని రాక జరుగును. ఇది ప్రవచనముల నుండియు రూపముల నుండియు ఇప్పుడే ప్రతిపాదించబడిన వాదనలకు అనుగుణమై యుండెను. ఆ వాదనలు తమ సత్యత్వమునుగూర్చి దృఢనిశ్చయాన్ని కలిగించెను; మరియు ‘అర్ధరాత్రి కేక’ వేలాది విశ్వాసులచేత ఘోషింపబడెను.

> “Like a tidal wave the movement swept over the land. From city to city, from village to village, and into remote country places it went, until the waiting people of God were fully aroused. Fanaticism disappeared before this proclamation like early frost before the rising sun. Believers saw their doubt and perplexity removed, and hope and courage animated their hearts. The work was free from those extremes which are ever manifested when there is human excitement without the controlling influence of the word and Spirit of God. It was similar in character to those seasons of humiliation and returning unto the Lord which among ancient Israel followed messages of reproof from His servants. It bore the characteristics that mark the work of God in every age. There was little ecstatic joy, but rather deep searching of heart, confession of sin, and forsaking of the world. A preparation to meet the Lord was the burden of agonizing spirits. There was persevering prayer and unreserved consecration to God.” The Great Controversy, 400.

> ప్రబల జలతరంగంలా ఆ ఉద్యమము దేశమంతట వ్యాపించెను. నగరము నుండి నగరమునకు, గ్రామము నుండి గ్రామమునకు, ఇంకా దూర గ్రామ్యప్రాంతములలోకికిని అది చేరెను, దేవుని నిరీక్షణలోనున్న ప్రజలు సంపూర్ణముగా మేల్కొనువరకు. ఈ ప్రకటనా సమక్షమున, ఉదయించే సూర్యుని ఎదుట ప్రభాతమంచు కరిగిపోయునట్లు, ఉన్మాదభక్తి కనుమరుగైపోయెను. విశ్వాసులు తమ సందేహమును, సందిగ్ధతయును తొలగింపబడియున్నవిగా చూచిరి; ఆశయు ధైర్యము వారి హృదయములను ప్రేరేపించెను. దేవుని వాక్యమును మరియు ఆత్మయు నియంత్రణాత్మక ప్రభావము లేకుండ మనుష్య ఉత్సాహమే ఉన్నచోట ఎల్లప్పుడు ప్రత్యక్షమగు అతి ప్రవృత్తులనుండి, ఈ కార్యము విముక్తమై యుండెను. ఇది స్వభావమునందు, తన దాసులచేత వచ్చిన గద్దింపు సందేశములను అనుసరించి ప్రాచీన ఇశ్రాయేలులో సంభవించిన వినయపరచబడుటయు ప్రభువునొద్దకు మరలికయు జరిగిన కాలములతో సమానమై యుండెను. ప్రతి యుగమందు దేవుని కార్యమును గుర్తింపజేయు లక్షణములను ఇది ధరించియుండెను. అతిరేకానందము తక్కువగానే ఉండెను; అయితే లోతైన హృదయపరిశీలన, పాపస్వీకారము, లోకత్యాగము యే ప్రధానమై యుండెను. ప్రభువును కలుసుకొనుటకై సిద్ధతయే వేదనభరిత ఆత్మల భారమై యుండెను. అచంచలమైన ప్రార్థనయు, దేవునికై ఏ మినహాయింపులులేని సర్వస్వ సమర్పణయు ఉండెను. మహా సంఘర్షణ, 400.

The spring feasts were fulfilled in the sacred week, and the early or alpha rain was then poured out at Pentecost, thus typifying the outpouring of the latter rain in the fall feasts. Those spring feasts are set forth in Leviticus 23, verses one through twenty-two. The fall feasts are in verses 23 to 44. 2300 years brings you to 1844. Twenty-two verses for the spring feasts and twenty-two verses for the fall feasts. Two sets of twenty-two in chapter twenty-three.

వసంతకాల ఉత్సవములు పవిత్ర వారములో నెరవేర్చబడ్డవి, తరువాత పెంటెకొస్తు దినమున ప్రారంభమయిన, లేదా ఆల్ఫా, వర్షము కుమ్మరింపబడెను; అట్లుగా శరదృతు ఉత్సవములలో అంత్య వర్షము కుమ్మరింపబడుటను రూపప్రతీకముగా సూచించెను. ఆ వసంతకాల ఉత్సవములు లేవీయకాండము 23లో 1 నుండి 22 వచనములలో ప్రతిపాదించబడ్డవి. శరదృతు ఉత్సవములు 23 నుండి 44 వచనములలో ఉన్నాయి. 2300 సంవత్సరములు 1844 సంవత్సరమునకు చేర్చును. వసంతకాల ఉత్సవములకు ఇరవై రెండు వచనములు, శరదృతు ఉత్సవములకు కూడా ఇరవై రెండు వచనములు. ఇరవై మూడవ అధ్యాయములో ఇరవై రెండేసి వచనముల రెండు విభాగములు.

The feast of trumpets was a warning that judgment would occur in ten days, and the feast of tabernacles was a celebration of joy for sins that were forgiven on the Day of Atonement. The Sabbath and eighth day after the feast represent the earth’s thousand-year Sabbath rest.

కాహళముల పండుగ పది దినములలో తీర్పు జరుగునని హెచ్చరికయై ఉండెను, మరియు ప్రాయశ్చిత్త దినమున క్షమింపబడిన పాపముల నిమిత్తం ఆనందోత్సవముగా గుడారముల పండుగ జరుపబడెను. పండుగ తరువాతి శబ్బత్ దినము మరియు ఎనిమిదవ దినము భూమి యొక్క సహస్రాబ్దిక శబ్బత్ విశ్రాంతికి ప్రతీకలుగా నిలుస్తాయి.

> But, beloved, be not ignorant of this one thing, that one day is with the Lord as a thousand years, and a thousand years as one day. 2 Peter 3:8.

> కాని, ప్రియులారా, ఈ ఒక్క విషయమును మీరు విస్మరించకుండుడి, ప్రభువునొద్ద ఒక దినము వేయి సంవత్సరములవంటిది, వేయి సంవత్సరములు ఒక దినమువంటివి. 2 పేతురు 3:8.

The first angel announced the opening of the judgment, and at that prophetic level, 1798, which was Daniel’s “time of the end,” is the fulfillment of the feast of trumpets, but on August 11, 1840, the unsealed message of the first angel of 1798, was empowered with the fulfillment of the prophecy of the second woe. Islam is part of the warning of the feast of trumpets, that announces the approaching day of judgment.

మొదటి దూత న్యాయవిచారణ ప్రారంభాన్ని ప్రకటించాడు; ఆ ప్రవచనా స్థాయిలో, దానియేలు చెప్పిన ‘అంతకాలం’ అయిన 1798 సంవత్సరం కాహళముల పండుగ నెరవేర్పు. అయితే 1840 ఆగస్టు 11న, 1798లో ప్రకటించిన మొదటి దూత యొక్క ముద్ర విప్పబడిన సందేశం, రెండవ అపాయం గురించిన ప్రవచన నెరవేర్పుతో బలపరచబడింది. న్యాయదినము సమీపిస్తున్నదని ప్రకటించే కాహళముల పండుగ యొక్క హెచ్చరింపులో ఇస్లాం ఒక భాగం.

For those who are willing to see, the fall feasts of trumpets and tabernacles represent alpha and omega feasts, with judgment in the middle. It is not an accident that these feasts are identified in Leviticus twenty-three. Twenty-three is the symbol of the atonement. It is not an accident that the first feast is on the first day of the seventh month and that the last feast ends on the twenty-second day. The feast of trumpets is the first letter of the Hebrew alphabet, the day of Atonement is middle letter and the feast of tabernacles is the twenty-second letter of the Hebrew alphabet.

చూడటానికి సిద్ధులైన వారికి, శరదృతువు పండుగలలోని కాహళముల పండుగయు గుడారముల పండుగయు, మధ్యలో తీర్పుతో కూడిన ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా పండుగలను సూచిస్తాయి. ఈ పండుగలు లేవీయకాండము ఇరవై మూడవ అధ్యాయంలో గుర్తించబడినవి అనేది యాదృచ్ఛికము కాదు. ఇరవై మూడు సంఖ్య ప్రాయశ్చిత్తమునకు సంకేతము. ఏడవ నెల మొదటి దినమున మొదటి పండుగ ఉండటం మరియు ఇరవై రెండవ దినమున చివరి పండుగ సమాప్తమగుట కూడ యాదృచ్ఛికము కాదు. కాహళముల పండుగ హెబ్రీ వర్ణమాల యొక్క మొదటి అక్షరము; ప్రాయశ్చిత్త దినము మధ్య అక్షరము; గుడారముల పండుగ హెబ్రీ వర్ణమాల యొక్క ఇరవై రెండవ అక్షరము.

Chapter twenty-three, verses 23 through 44 of Leviticus is twenty-two verses set within the “framework of truth.” The tenth day in the middle identifies a test, for ten is a symbol of a test, and the day of Atonement is where the rebellion of the lost is registered and resolved, and that rebellion is represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet. The middle letter of the Hebrew word truth is the thirteenth, and it aligns with the tenth day of the seventh month, and as a waymark it possesses the prophetic attributes of the Hebrew alphabet and specific day. Ten plus thirteen is twenty-three. Seventy is the sum of 10 times 7, and the tenth day of the seventh month also equates to seventy, which is a symbol of the end of probation.

లేవీయకాండము ఇరవైమూడు అధ్యాయము, 23 నుండి 44 వచనములు—ఇవి ‘సత్య నిర్మాణరూపం’లో స్థాపింపబడిన ఇరవయ్యిరండు వచనములు. మధ్యనున్న పదవ దినము పరీక్షను సూచించుచున్నది, ఏలయనగా పది అనేది పరీక్షయొక్క చిహ్నము; మరియు ప్రాయశ్చిత్త దినములో తప్పిపోయినవారి తిరుగుబాటు నమోదుచేయబడి పరిష్కరింపబడును, ఆ తిరుగుబాటు హెబ్రీ వర్ణమాలలోని పదమూడవ అక్షరముచేత ప్రతినిధీకరించబడుచున్నది. హెబ్రీ భాషలో ‘సత్యం’ అన్న పదములోని మధ్య అక్షరం పదమూడవదే; అది ఏడవ నెలలోని పదవ దినముతో అనురూపముగా నిలుచు చుండి, మార్గసూచక చిహ్నముగా హెబ్రీ వర్ణమాలకును ఆ నిర్దిష్ట దినమునకును సంబంధించిన ప్రవచనాత్మక లక్షణములను కలిగియుంటుంది. పది తోడు పదమూడు ఇరువైమూడు. డెబ్బై అనేది పది గుణింతం ఏడు యొక్క ఫలము; అలాగే ఏడవ నెలయొక్క పదవ దినము కూడ డెబ్బైతో సమానార్థకము; అది కృపకాలముని ముగింపుకు చిహ్నము.

> Then came Peter to him, and said, Lord, how oft shall my brother sin against me, and I forgive him? till seven times? Jesus saith unto him, I say not unto thee, Until seven times: but, Until seventy times seven. Matthew 18:21, 22.

> అప్పుడు పేతురు ఆయనయొద్దకు వచ్చి అడిగెను: ప్రభువా, నాయెడల నా సహోదరుడు ఎన్ని సార్లు పాపము చేసినయెడల, నేను అతనికి క్షమించవలెనో? ఏడు సార్లు వరకునా? యేసు అతనితో చెప్పెను: నేను నీతో ఏడు సార్లు వరకే అననుచున్నది కాదు; అయితే డెబ్బై సార్లు ఏడు వరకును. మత్తయి 18:21, 22.

Four hundred and ninety years were cut off for ancient Israel. Those years were cut off from the twenty-three hundred years and were represented as seventy weeks, so Jesus identified that the limit of probationary time is four hundred and ninety, that is represented by “seventy” weeks in Daniel nine.

నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాలు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు కొరకు కత్తిరింపబడ్డవి. ఆ సంవత్సరాలు రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాల నుండి కత్తిరింపబడి, డెబ్బై వారములుగా సూచింపబడ్డవి. కాబట్టి యేసు, కృపాకాలపు పరిమితి నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాలేనని, అది దానియేలు తొమ్మిదవ అధ్యాయములో “డెబ్బై” వారములచే సూచింపబడినదని నిర్ధారించెను.

> Seventy weeks are determined upon thy people and upon thy holy city, to finish the transgression, and to make an end of sins, and to make reconciliation for iniquity, and to bring in everlasting righteousness, and to seal up the vision and prophecy, and to anoint the most Holy. Daniel 9:24.

> డెబ్బై వారములు నీ ప్రజలమీదను నీ పరిశుద్ధ పట్టణముమీదను నిర్ణయింపబడినవి, అపరాధమును సమాప్తి చేయుటకు, మరియు పాపములను అంతమొందించుటకు, మరియు అధర్మమునకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయుటకు, మరియు నిత్యనీతిని ప్రవేశపెట్టుటకు, మరియు దర్శనమును ప్రవచనమును ముద్రించుటకు, మరియు అత్యంత పరిశుద్ధమైనదిని అభిషేకించుటకు. దానియేలు 9:24.

The Hebrew word translated as “cut off” is only used in this verse in the Old Testament, and it means “determined or decreed.” It is different than the word typically employed that is translated as “cut off,” which is based on Abram cutting the offerings in the first step of the covenant in Genesis fifteen. It was “determined” and “decreed” that Israel would have four hundred and ninety years of probationary time, and then they would be cut off as God’s covenant people. Two different “cut offs;” one that represents the period as a probationary period that was “cut off” of a larger number by the number seventy, and when Joel’s “new wine” is “cut off” from their mouths, probation closes. Seventy represents the close of probation.

హెబ్రీ భాషలో “cut off”గా అనువదించబడిన పదము పాత నిబంధనలో ఈ వచనమునందు మాత్రమే వినియోగించబడింది; దాని అర్థం “నిర్ణీతము” లేదా “విధించబడినది.” ఇది సాధారణంగా “cut off”గా అనువదించబడే పదముతో భిన్నము; ఆ పదము ఆదికాండము పదిహేనవ అధ్యాయములో నిబంధన యొక్క మొదటి దశలో అబ్రాము బలులను కత్తిరించిన క్రియపై ఆధారపడి ఉంటుంది. ఇశ్రాయేలు వారికి నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరముల పరీక్షాకాలము ఉండవలెనని “నిర్ణయించబడింది” మరియు “విధించబడింది”; ఆ తరువాత వారు దేవుని నిబంధన ప్రజలుగా నుండుటనుండి “cut off” చేయబడుదురు. ఇలా రెండు వేర్వేరు “cut off”లు ఉన్నాయి: ఒకటి, డెబ్బై అనే సంఖ్యద్వారా ఒక పెద్ద సంఖ్యలోనుండి “cut off” చేయబడి ప్రత్యేకింపబడిన కాలమును పరీక్షాకాలముగా సూచించేది; మరియు యోవేలు గ్రంథంలోని “నూతన ద్రాక్షారసం” వారి నోటలనుండి “cut off” చేయబడినప్పుడు పరీక్షాకాలము ముగియును. డెబ్బై సంఖ్య పరీక్షాకాలము ముగింపును సూచించును.

The fall feasts possess the three steps of the Hebrew word “truth.” The fall feasts begin in Leviticus 23:23, the middle waymark of the Day of Atonement is the tenth day and the thirteenth letter, equating to 23, and the feast of Tabernacles ends on the twenty-second day, and then a high Sabbath that follows the feast, and the passage ends at 23:44.

శరదృతుపండుగలు హెబ్రీ భాషలోని ‘సత్యము’ అనే పదంలోని మూడు దశలను కలిగివున్నవి. శరదృతుపండుగలు లేవీయకాండము 23:23లో ప్రారంభమవుతాయి; ప్రాయశ్చిత్త దినమునకు సంబంధించిన మధ్య మైలురాయి పదవ దినము, అలాగే పదమూడవ అక్షరము—ఇవి కలిపి 23కు సమానమవుతాయి; కూడారముల పండుగ ఇరవయ్యిరెండవ దినమున ముగుస్తుంది; ఆ పండుగను అనుసరించి ఒక మహా శబ్బతు ఉంటుంది; మరియు ఆ విభాగము 23:44 వద్ద ముగుస్తుంది.

Leviticus means the Levitical priesthood. The spring feasts are represented in chapter 23:1–22, then the fall feasts are represented in 23:23–44. The spring feasts are represented by twenty-two verses, and the Hebrew alphabet is twenty-two letters. The fall feasts are also set forth in twenty-two verses. The feast of trumpets announces the approach of judgment at the Day of Atonement. Then the feast of Tabernacles lasts for seven days, that ends on the twenty-second day of the seventh month. The first of the seven days was a ceremonial Sabbath, as was the eighth day, which was the day after the seven-day feast. The first and eighth day make the eighth day a symbol of the eighth that is of the seven.

లేవీయకాండము అంటే లేవీయుల యాజకత్వము. వసంతకాలపు పండుగలు 23:1-22లో నిర్దేశించబడినవి; ఆపై శరదృతు పండుగలు 23:23-44లో నిర్దేశించబడినవి. వసంత పండుగలు ఇరవై రెండువచనముల ద్వారా ప్రతిపాదించబడినవి; హెబ్రీ అక్షరమాల ఇరవై రెండక్షరములు గలది. శరదృతు పండుగలు కూడా ఇరవై రెండువచనములలో ప్రతిపాదించబడినవి. కాహళోత్సవము పరిహారదినమున తీర్పు సమీపించుచున్నదని ప్రకటించును. తరువాత గుడారముల పండుగ ఏడు దినములు కొనసాగును; అది ఏడవ నెల ఇరవై రెండవ దినమున ముగియును. ఆ ఏడు దినములలో మొదటి దినము విధి ప్రకారపు విశ్రాంతిదినముగా నిర్దేశించబడెను; అలాగే, ఏడు దినాల ఉత్సవానంతరము వచ్చే ఎనిమిదవ దినమును కూడ విధి ప్రకారపు విశ్రాంతిదినముగా నిర్దేశించబడెను. మొదటి దినమును మరియు ఎనిమిదవ దినమును అట్లా కలిపి ఉంచుటవలన, ఎనిమిదవ దినము ఏడింటి యొక్క ఎనిమిదవది అనే ప్రతీకగా నిలుస్తుంది.

> Speak unto the children of Israel, saying, The fifteenth day of this seventh month shall be the feast of tabernacles for seven days unto the Lord. On the first day shall be an holy convocation: ye shall do no servile work therein. Seven days ye shall offer an offering made by fire unto the Lord: on the eighth day shall be an holy convocation unto you; and ye shall offer an offering made by fire unto the Lord: it is a solemn assembly; and ye shall do no servile work therein. … Also in the fifteenth day of the seventh month, when ye have gathered in the fruit of the land, ye shall keep a feast unto the Lord seven days: on the first day shall be a sabbath, and on the eighth day shall be a sabbath. Leviticus 23:34–36, 39.

> ఇశ్రాయేలీయుల సంతానముతో ఇట్లు సెలవిచ్చుము: ఈ ఏడవ నెల పదిహేనవ దినము యెహోవాకు గుడారముల పండుగయై ఏడు దినములు ఉండును. మొదటి దినమున పరిశుద్ధ సమాగమము ఉండును; మీరు దానిలో ఏ శ్రమకార్యమును చేయకూడదు. ఏడు దినములు మీరు యెహోవాకు అగ్నిబలిని అర్పించవలెను; ఎనిమిదవ దినమున మీకు పరిశుద్ధ సమాగమము ఉండును; ఆ దినమున మీరు యెహోవాకు అగ్నిబలిని అర్పించవలెను; అది విశేష సమాగమము; దానిలో మీరు ఏ శ్రమకార్యమును చేయకూడదు. ... అలాగే ఏడవ నెల పదిహేనవ దినమున, దేశముయొక్క ఫలమును మీరు ఏరి కూడగట్టినప్పుడు, మీరు యెహోవాకు ఏడు దినములు పండుగను ఆచరించవలెను; మొదటి దినమున విశ్రాంతిదినము, ఎనిమిదవ దినమున విశ్రాంతిదినము. లేవీయకాండము 23:34-36, 39.

The eighth-day ceremonial Sabbath, represents the Sabbath of the millennium, which follows the feast of Tabernacles. Ancient Israel’s wandering in the wilderness for forty years is commemorated by living in booths during the days of the feast of Tabernacles, and it represents not only the outpouring of the latter rain, but the time of Jacob’s trouble, when angels have led God’s faithful into the hills and mountains for protection.

అష్టమదినపు ఆచారిక శబ్బతు, గూడారముల పండుగను అనుసరించు సహస్రాబ్దపు శబ్బతును సూచిస్తుంది. గూడారముల పండుగ దినములలో గూడారములలో నివసించుటద్వారా, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు అరణ్యంలో నలభై సంవత్సరములు సంచరించిన సంగతి స్మరించబడుతుంది; మరియు అది తుదివాన యొక్క కుమ్మరింపును మాత్రమేగాక, దేవదూతలు రక్షణార్థం దేవుని విశ్వాసులను కొండలకును పర్వతాలకును నడిపించిన యాకోబు కష్టకాలమును కూడా ప్రతినిధీకరిస్తుంది.

> “In the time of trouble, we all fled from the cities and villages, but were pursued by the wicked, who entered the houses of the saints with the sword. They raised the sword to kill us, but it broke, and fell as powerless as a straw. Then we all cried day and night for deliverance, and the cry came up before God. The sun came up, and the moon stood still. The streams ceased to flow. Dark heavy clouds came up, and clashed against each other. But there was one clear place of settled glory, from whence came the voice of God like many waters, which shook the heavens, and the earth. The sky opened and shut, and was in commotion. The mountains shook like a reed in the wind, and cast out ragged rocks all around. The sea boiled like a pot, and cast out stones upon the land. And as God spake the day and hour of Jesus’ coming, and delivered the everlasting covenant to his people, he spake one sentence, and then paused, while the words were rolling through the earth. The Israel of God stood with their eyes fixed upwards, listening to the words as they came from the mouth of Jehovah, and rolled through the earth like peals of loudest thunder. It was awfully solemn. At the end of every sentence, the saints shouted, Glory! Hallelujah! Their countenances were lighted up with the glory of God; and they shone with the glory as Moses’ face did when he came down from Sinai. The wicked could not look on them for the glory. And when the never-ending blessing was pronounced on those who had honored God, in keeping his Sabbath holy, there was a mighty shout of victory over the Beast, and over his Image.

> సంకటకాలములో మేమందరము పట్టణములను గ్రామములను విడిచి పాలాయనమయ్యితిమి; అయితే దుష్టులు మమ్మును వెంబడించిరి; వారు ఖడ్గముతో పరిశుద్ధుల ఇళ్లలోనికి ప్రవేశించిరి. మమ్మును సంహరించుటకై వారు ఖడ్గమును లేపిరి; అయితే అది విరిగి, పుల్లంత అశక్తమై కూలిపోయెను. అప్పుడు మేమందరము విమోచనార్థము రాత్రింబగళ్ళు మొఱ్ఱపెట్టితిమి; ఆ క్రందనము దేవుని సన్నిధికి ఎగసి చేరెను. సూర్యుడు ఉదయించెను, చంద్రుడు నిలిచిపోయెను. వాగుల ప్రవాహము నిలిచిపోయెను. గాఢాంధకారమయిన ఘన మేఘములు పైకెక్కి పరస్పరం ఢకొీనిరి. కాని నిశ్చల మహిమతో నిర్మలమైన ఒక స్థలం ఉండెను; దాని నుండి అనేక జలముల స్వనమువలె దేవుని స్వరం వచ్చెను; అది ఆకాశమును భూమిని కంపింపజేసెను. ఆకాశము తెరచి మళ్లీ మూసుకుపోవుచు, కలకలముగా కదలాడెను. గాలిలో వూగు వేడు కంచమువలె పర్వతములు సంపించెను, చుట్టుపక్కల రాగిడైన శిలలను విసర్జించెను. సముద్రము పాత్రవలె మరిగి, భూమిమీదికి రాళ్లను ఎగదోయుచుండెను. మరియు దేవుడు యేసు రాకడయొక్క దినమును గడియను పలుకుచుండగా, తన ప్రజలకు నిత్య నిబంధనను అప్పగించుచుండగా, ఆయన ఒక వాక్యము పలికి, ఆ మాటలు భూమి అంతట గిరగిరలాడుచు పరచుకొనుచుండగా, కొద్దిక్షణము విరమించెను. దేవుని ఇశ్రాయేలు తమ దృష్టిని పైకి స్థిరపరచుకొని నిలిచి, యెహోవా నోటి నుండి వచ్చిన ఆ మాటలను ఆలకించిరి; అవి ఘనమైన ఉరుముల ఘోషలవలె భూమి అంతటికి గిరగిరలాడుచు వ్యాపించెను. అది మిక్కిలి భయానకముగా గంభీరముగా యుండెను. ప్రతి వాక్యము అంతమున పరిశుద్ధులు, మహిమ! హల్లెలూయా! అని ఘోషించిరి. వారి ముఖములు దేవుని మహిమచేత ప్రకాశించెను; సీనయి నుండికి దిగివచ్చినప్పుడు మోషే ముఖము ఎలా మహిమతో మెరియెనో, వారును అట్లే ఆ మహిమతో కాంతివంతులై యుండిరి. ఆ మహిమనిమిత్తము దుష్టులు వారిని చూడలేకపోయిరి. మరియు తన శబ్బతును పరిశుద్ధముగా కాపాడుటలో దేవునిని ఘనపరచిన వారిమీద ఎప్పటికీ అంతములేని ఆశీర్వాదము ప్రకటింపబడినప్పుడు, మృగముమీదను దాని ప్రతిరూపముమీదను గొప్ప జయఘోష లేచెను.

> “Then commenced the jubilee, when the land should rest.” Review and Herald, July 21, 1851.

> "తదనంతరం భూమి విశ్రాంతి పొందవలసిన యూబిలీ ఆరంభమైంది." రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, జూలై 21, 1851.

Jesus returns and the earth rests for one thousand years, as typified by the seventh-year Sabbath of the land and the jubilee. In verse three, of Leviticus twenty-three the seventh-day Sabbath for man is identified as the introduction of the chapter that ends with the eighth, that is of the seven, and represents the seventh-year-Sabbath for the land resting.

యేసు తిరిగి వచ్చును, భూమియు వెయ్యి సంవత్సరములు విశ్రాంతి పొందును; ఈ విషయం భూమికి కలిగిన ఏడవ సంవత్సర సబ్బతముచేతను యోబేలు సంవత్సరముచేతను రూపసూచితమై యున్నది. లేవీయకాండము ఇరవై మూడవ అధ్యాయము మూడవ వచనములో, మనుష్యునికైన ఏడవ దిన సబ్బతము ఈ అధ్యాయానికి ఉపోద్ఘాతముగా సూచింపబడెను; ఈ అధ్యాయం ఏడువాటికి చెందిన ఎనిమిదవదితో ముగియును, మరియు భూమి విశ్రాంతి కొరకు ఉన్న ఏడవ సంవత్సర సబ్బతమునకు ప్రతిరూపముగా నిలుచును.

> And the Lord spake unto Moses, saying, Speak unto the children of Israel, and say unto them, Concerning the feasts of the Lord, which ye shall proclaim to be holy convocations, even these are my feasts. Six days shall work be done: but the seventh day is the sabbath of rest, an holy convocation; ye shall do no work therein: it is the sabbath of the Lord in all your dwellings. Leviticus 23:1–3.

> యెహోవా మోషేతో సెలవించి ఇట్లనెను: ఇశ్రాయేలు సంతానముతో మాటలాడి, వారికి ఇట్లు చెప్పుము: మీరు పరిశుద్ధ సమాగమములై యుండునట్లు ప్రకటించవలసిన యెహోవాకు చెందిన ఉత్సవముల విషయమై — ఇవే నా ఉత్సవములు. ఆరు దినములలో పని చేయబడును; అయితే ఏడవ దినము విశ్రాంతి దినమైన సబ్బతు, పరిశుద్ధ సమాగమము; దానిలో మీరు ఏ పనియు చేయకూడదు; అది మీ నివాసములన్నిటిలో యెహోవాకు సబ్బతు. లేవీయకాండము 23:1-3.

The alpha of chapter twenty-three is the seventh-day Sabbath, and the omega of the chapter is the thousand years of the earth being empty, which has been typified by the seventh-year Sabbath for the land and the jubilee. The alpha of the chapter is the spring feasts that begins with the seventh-day Sabbath and ends in verse twenty-two; whereas, the omega of the chapter ends on the twenty-second day of the seventh month, followed by the eighth day ceremonial Sabbath that represents the seventh-year Sabbath of the land.

ఇరవైమూడవ అధ్యాయమునకు ఆల్ఫా ఏడవ దిన శబ్బతు; ఆ అధ్యాయమునకు ఓమెగా భూమి శూన్యముగా ఉండే సహస్రవత్సరములు, వాటిని భూమికి సంబంధించిన ఏడవ-సంవత్సర శబ్బతు మరియు యోబేలు రూపకముగా సూచించియున్నవి. ఆ అధ్యాయమునకు ఆల్ఫా, ఏడవ దిన శబ్బతుతో ఆరంభమై ఇరవై రెండవ వచనమున సమాప్తమగు వసంతకాలపు పండుగలు; కాగా, ఆ అధ్యాయమునకు ఓమెగా, ఏడవ నెల ఇరవై రెండవ దినమున సమాప్తమై, దాని తరువాత భూమియొక్క ఏడవ-సంవత్సర శబ్బతునకు ప్రతీకముగా నిలుచు ఎనిమిదవ దిన ఆచార శబ్బతు వచ్చును.

Verses one to twenty-two represent Christ’s work as the Heavenly High Priest in the holy place; verses twenty-three to forty-four represent His work in the Most Holy Place. Leviticus is a symbol of the priests, and it represents Christ High Priestly ministry. The alpha Sabbath of the seventh-day reaches back to creation, and the omega seventh-year Sabbath reaches to the Earth made new. Leviticus twenty-three historically spans from creation to re-creation.

వచనములు 1 నుండి 22 వరకు పరిశుద్ధస్థలములో పరలోక మహాయాజకునిగా క్రీస్తు చేసిన కార్యాన్ని ప్రతినిధానపరచును; వచనములు 23 నుండి 44 వరకు అత్యంత పరిశుద్ధస్థలములో ఆయన కార్యాన్ని ప్రతినిధానపరచును. లేవీయకాండము యాజకుల ప్రతీకయై నిలిచి, క్రీస్తు మహాయాజకత్వ సేవను ప్రతిబింబించును. ఏడవ దినపు ఆల్ఫా విశ్రాంతి దినము సృష్టివరకు వెనుకకు వ్యాపించును, మరియు ఓమెగా ఏడవ సంవత్సరపు విశ్రాంతి నూతనీకృత భూమివరకు ముందుకు వ్యాపించును. లేవీయకాండము ఇరవైమూడవ అధ్యాయం చారిత్రకంగా సృష్టి నుండి పునఃసృష్టి వరకు విస్తరించును.

The joy or shame of the prophetic message is a symbol of those who have the message of the Midnight Cry or a counterfeit. Until this truth is factored into the narrative, the issue that produces the shame is missed. Those who possess the genuine oil, will not miss this point. The joy is represented by those whose sins have been removed, and they are presented by those who are celebrating the feast of tabernacles.

ప్రవచనా సందేశంతో సంబంధమున్న ఆనందమో లజ్జయో, మధ్యరాత్రి పిలుపు అనే సందేశాన్ని కలిగియున్నవారిని గాని, లేక దానికి నకిలీని కలిగియున్నవారిని గాని సూచించే చిహ్నముగా నిలుస్తుంది. ఈ సత్యం ఆ ఆఖ్యానంలో పరిగణనలోకి తీసుకోబడే వరకూ, లజ్జను కలుగజేసే అంశం గమనించబడదు. నిజమైన నూనెను కలిగినవారు ఈ అంశాన్ని విస్మరించరు. ఆనందం అనేది, పాపాలు తొలగింపబడ్డవారిచేత ప్రతినిధీకరించబడుతుంది; అది గుడారముల పండుగను ఆచరించువారి రూపంలో ప్రదర్శింపబడుతుంది.

> And the Word was made flesh, and dwelt among us, (and we beheld his glory, the glory as of the only begotten of the Father,) full of grace and truth. John 1:14.

> వాక్యము మాంసమాయెను, మన మధ్య నివసించెను; (మేము అతని మహిమను చూచితిమి, అది తండ్రియొక్క ఏకజాత కుమారుని మహిమవలెయుండెను,) కృపయు సత్యముతో నిండియుండెను. యోహాను 1:14.

The Greek word translated as “dwelt” means “to tabernacle.” Jesus became flesh and tabernacled with us. He took our human nature, our tabernacle, our tent, our booth, our flesh. Peter said it this way:

‘నివసించెను’ అని అనువదించబడిన గ్రీకు పదము ‘గుడారము వేసి నివసించుట’ అనే అర్థమును కలిగియున్నది. యేసు మాంసమై మనతో కూడ గుడారము వేసి నివసించెను. ఆయన మనుష్య స్వభావమును—మన గుడారమును, మన డేరును, మన కుటీరమును, మన మాంసమును—స్వీకరించెను. పేతురు దీనిని ఈ విధంగా చెప్పెను:

> Yea, I think it meet, as long as I am in this tabernacle, to stir you up by putting you in remembrance; Knowing that shortly I must put off this my tabernacle, even as our Lord Jesus Christ hath shewed me. 2 Peter 1:13, 14.

> అవును, నేను ఈ గుడారములో ఉన్నంతకాలము మీకు జ్ఞాపకము చేయుటచేత మిమ్మును ఉద్దీపింపజేయుట యుక్తమని నేననుకొనుచున్నాను; మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు నాకు తెలియజేసినట్టే, త్వరలోనే నేను ఈ నా గుడారమును విడనాడవలెనని నేనెరుగుదును. 2 పేతురు 1:13, 14.

Paul said it this way:

పౌలు ఇట్లు చెప్పెను:

> For we know that if our earthly house of this tabernacle were dissolved, we have a building of God, an house not made with hands, eternal in the heavens. For in this we groan, earnestly desiring to be clothed upon with our house which is from heaven: If so be that being clothed we shall not be found naked. For we that are in this tabernacle do groan, being burdened: not for that we would be unclothed, but clothed upon, that mortality might be swallowed up of life. 2 Corinthians 5:1–4.

> ఎందుకనగా, ఈ గుడారమగు మా భూమ్య గృహము విచ్ఛిన్నమైతే, దేవునివలన కలిగిన ఒక భవనము, అనగా చేతులతో చేయబడనిది, పరలోకములో నిత్యమైన గృహము, మనకు కలదని యెరుగుదుము. దీనిలోనే మనము నిట్టూర్పులు విడిచుచు, స్వర్గమునుండి వచ్చియున్న మన గృహమును పైనుండి ధరించుటకు ఆతురతగా కోరుచున్నాము; అట్లు, ధరించియుండగా, మేము నిర్వస్త్రముగా కనబడకుండునట్లు. ఎందుకనగా ఈ గుడారములోనున్న మనము భారపడి నిట్టూర్పులు విడుచుచున్నాము; నిర్వస్త్రమగుటకై కాదు గాని, పైనుండి ఆవరింపబడుటకై, అట్లు మర్త్యత్వము జీవముచేత మింగబడునట్లు. 2 కోరింథీయులకు 5:1-4.

The feast of tabernacles is symbolic of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is accomplished when the windows of heaven are opened. When the sins of the one hundred and forty-four thousand are removed, the Holy Spirit will be poured out without measure upon the church triumphant. Judgment is finished for the one hundred and forty-four thousand and they that are sealed go forth to proclaim the loud cry of the third angel under the power of the Holy Spirit as represented with the feast of Tabernacle’s.

గుడారముల పండుగ, ఆకాశపు కిటికీలు తెరచబడినప్పుడు నెరవేర్చబడే నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ముద్రకల్పనకు ప్రతీకాత్మకం. నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క పాపములు తొలగింపబడినప్పుడు, పరిశుద్ధాత్మ కొలమానం లేకుండా అపరిమితముగా విజయసంఘంపై ఊరువిడచబడును. నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి గల తీర్పు సమాప్తమగును; మరియు ముద్రింపబడిన వారు, గుడారముల పండుగ ద్వారా సూచింపబడిన ప్రకారము, పరిశుద్ధాత్మ శక్తిచేత మూడవ దూతయొక్క బలమైన మొరను ప్రకటించుటకు బయలుదేరుదురు.

Our body is a temple, and a tent, which is a tabernacle. Those who gathered to Jerusalem to celebrate the feast of tabernacles, were celebrating that their sins had been blotted out. Moses was used to raise the tabernacle in the wilderness, and the feast of tabernacles at the end was celebrated by living in booths in the wilderness, for Jesus always illustrates the end with the beginning.

మన శరీరము ఆలయము; అలాగే గుడారము, అనగా కూడారము, కూడాను. కూడారముల పండుగను ఆచరించుటకై యెరూషలేమునకు సమకూరినవారు, తమ పాపములు తుడిచివేయబడినవని ఉత్సవించిరి. అరణ్యములో కూడారమును నిలపించుటకై మోషే వినియోగింపబడ్డాడు; మరియు అంత్యమందు కూడారముల పండుగను అరణ్యములో కూటెలలో నివసించుటద్వారా ఆచరించిరి, ఎందుకనగా యేసు ఎల్లప్పుడును అంత్యమును ఆదితో సూచించుచున్నాడు.

> Wherefore, holy brethren, partakers of the heavenly calling, consider the Apostle and High Priest of our profession, Christ Jesus; Who was faithful to him that appointed him, as also Moses was faithful in all his house. For this man was counted worthy of more glory than Moses, inasmuch as he who hath builded the house hath more honour than the house. For every house is builded by some man; but he that built all things is God. And Moses verily was faithful in all his house, as a servant, for a testimony of those things which were to be spoken after; But Christ as a son over his own house; whose house are we, if we hold fast the confidence and the rejoicing of the hope firm unto the end. Hebrews 3:1–6.

> కాబట్టి, పరిశుద్ధ సహోదరులారా, స్వర్గీయ పిలుపులో భాగస్వాములైనవారలారా, మన స్వీకారవాక్యమునకు అపొస్తలుడును మహాయాజకుడునైన క్రీస్తు యేసును గమనించుడి; తనను నియమించిన వానికి ఆయన నమ్మకస్థుడై యుండెను, అలాగే మోషే కూడ ఆయన యింటి అంతట నమ్మకస్థుడై యుండెను. ఎందుకనగా ఈయన మోషేపైకంటె ఎక్కువ మహిమకు అర్హుడని పరిగణింపబడెను; యెందుకంటే ఇంటిని నిర్మించినవానికి ఆ ఇంటికంటె ఎక్కువ గౌరవము కలదు. ఏలయనగా ప్రతి ఇల్లు ఎవరో ఒకరిచేత నిర్మింపబడును; అయితే సమస్తమును నిర్మించినవాడు దేవుడు. మరియు మోషే యథార్థముగా ఆ యింటి అంతట సేవకునిగా ఉండి, తరువాత పలుకబడబోవు వాటికి సాక్ష్యమై నమ్మకస్థుడై యుండెను; కాని క్రీస్తు తన స్వయ యింటిమీద కుమారునిగా; ఆ యింటివారు మనమే, అంతము వరకును ధైర్యమును మరియు ఆశయందలి ఉల్లాసమును దృఢముగా పట్టుకొనినయెడల. హెబ్రీయులకు 3:1-6.

Moses was the faithful servant that God used to erect the tabernacle temple, but Christ as the High Priest and Apostle hath more honor than the servant Moses. Every house, from Moses’ tabernacle temple, to Solomon’s temple, to Herod’s forty-six-year remodeled temple, the human temple with its 46 chromosomes and the Millerite temple of 1798 unto 1844 were all built by God. In the prophetic line of the various manifestations of temples, that would begin in the Garden of Eden, then after sin, at the gate of the Garden, then after the flood at altars unto Moses; the three primary waymarks are Moses, Christ and the one hundred and forty-four thousand.

దేవుడు గుడారమందిరమును నిలపుటకు వినియోగించిన విశ్వాసవంతుడైన సేవకుడు మోషే; అయితే మహాయాజకుడును అపొస్తలుడునైయున్న క్రీస్తు, సేవకుడైన మోషేపేక్ష అధికమైన మహిమ కలవాడు. మోషే యొక్క గుడారమందిరము, సొలొమోను మందిరము, నలభై ఆరు సంవత్సరములు పునర్నిర్మింపబడిన హేరోదు మందిరము, తన నలభై ఆరు క్రోమోసోములతో కూడిన మానవ మందిరము, మరియు 1798 నుండి 1844 వరకున్న మిల్లరైట్ మందిరము—ఇట్టి సమస్త గృహములు దేవుడిచేతనే నిర్మింపబడినవి. మందిరముల వివిధ ప్రకటనల ప్రవచన శ్రేణి ఏదెన్ తోటలో ఆరంభమై, పాపానంతరం తోట ప్రవేశద్వారమునందు, తరువాత ప్రళయానంతరం బలిపీఠములయొద్ద, అట్టి శ్రేణి మోషేవరకు సాగెను; ఆ శ్రేణిలోని ప్రధానమైన మూడు మార్గసూచికలు మోషే, క్రీస్తు, మరియు నూట నలభై నాలుగు వేలమంది.

Moses and Christ represent the alpha and omega of ancient Israel, and together they represent the combination of humanity and Divinity, which is also represented by the one hundred and forty-four thousand. At the arrival of the third angel, in Revelation chapter eleven, John is told to measure the temple, and at the arrival of that same angel at 9/11, John is told to measure the temple again. In both cases he is told to leave off the courtyard of 1,260 days. In 2023, the same angel arrived, and God’s people are now called to measure the temple. The 1,260 days, or three days and a half ended in 2023, and from that point until just before the Sunday law the temple is to be raised. 2024 marked the laying of the foundations, and it saw the rebellion manifested as a group which “despised the day of small things,” protesting Miller’s identification of the symbol that establishes the vision.

మోషే మరియు క్రీస్తు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుకు ఆల్ఫా మరియు ఓమెగాగా నిలుస్తారు; వారు కలిసి మానవత్వం మరియు దైవత్వం యొక్క సమైక్యాన్ని ప్రతినిధీకరిస్తారు, దానిని నూట నలభై నాలుగు వేలమంది కూడా ప్రతినిధీకరిస్తారు. ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో మూడవ దూత ఆగమనమునందు, యోహానుకు ఆలయమును కొలవుమని ఆజ్ఞాపించబడెను; అదే దూత 9/11 న వచ్చినప్పుడు కూడా, యోహానుకు మరల ఆలయమును కొలవుమని చెప్పబడెను. ఇరు సందర్భాలలోను 1,260 దినముల ప్రాంగణమును విడిచిపెట్టుమని అతనికి చెప్పబడెను. 2023లో అదే దూత వచ్చెను, మరియు దేవుని ప్రజలు ఇప్పుడు ఆలయమును కొలవుటకు పిలువబడ్డారు. 1,260 దినములు, లేదా మూడు దినములన్నర, 2023లో సమాప్తమయ్యాయి; ఆ బిందువునుండి ఆదివార చట్టానికి కాస్త ముందువరకు ఆలయము లేవనెత్తబడవలెను. 2024లో పునాదులు వేయబడ్డాయి, మరియు ఆ సంవత్సరంలో "చిన్న సంగతుల దినమును తృణీకరించిన" సమూహముగా తిరుగుబాటు వ్యక్తమై, దర్శనమును స్థాపించే సంకేతమునకు సంబంధించి మిల్లరు చేసిన గుర్తింపును నిరసించింది.

> Moreover the word of the Lord came unto me, saying, The hands of Zerubbabel have laid the foundation of this house; his hands shall also finish it; and thou shalt know that the Lord of hosts hath sent me unto you. For who hath despised the day of small things? for they shall rejoice, and shall see the plummet in the hand of Zerubbabel with those seven; they are the eyes of the Lord, which run to and fro through the whole earth. Zechariah 4:8–10.

> తదుపరి యెహోవా వాక్యము నాయొద్దకు వచ్చి ఇట్లు చెప్పెను: ఈ గృహమునకు పునాది వేసినవి జెరుబ్బాబేలు చేతులే; దానిని కూడా అతని చేతులే సంపూర్ణపరచును; అప్పుడు సర్వసైన్యములకు అధిపతియైన యెహోవా నన్ను మీ యొద్దకు పంపెనని నీవు తెలిసికొనెదవు. స్వల్ప విషయముల దినమును తృణీకరించినవాడు ఎవడు? యెందుకనగా వారు ఉల్లసించెదరు, ఆ ఏడు తోడుగా జెరుబ్బాబేలు చేతిలోని కొలమాన తీగను చూచెదరు; అవే యెహోవా కన్నులు, సమస్త భూమి అంతట సంచరించుచున్నవి. జెకర్యా 4:8-10.

To reject Miller’s identification that it is Rome that establishes the vision, is to reject the foundations, and it is “to despise the day of small things.” The Millerite movement was the alpha movement of the first and second angels’ and the movement of the one hundred and forty-four thousand is the omega movement of the third angel. It is twenty-two times more powerful than the alpha. In this prophetic sense the foundations of the Millerite movement is “the day of small things.” To despise any foundational truth represented upon Habakkuk’s two tables, is to die, for the vision that is established in verse fourteen of Daniel eleven is the same vision Solomon identified.

దర్శనమును స్థాపించేది రోము అని మిల్లర్ చేసిన గుర్తింపును తిరస్కరించుట పునాదులను తిరస్కరించుటయే; అది “చిన్న విషయాల దినమును తృణీకరించుట”యే. మిల్లరైట్ ఉద్యమము మొదటి మరియు రెండవ దూతల ఆల్ఫా ఉద్యమము; నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ఉద్యమము మూడవ దూత యొక్క ఓమెగా ఉద్యమము. అది ఆల్ఫా కంటే ఇరవై రెండు రెట్లు శక్తివంతమైనది. ఈ ప్రవచనా భావములో మిల్లరైట్ ఉద్యమపు పునాదులు “చిన్న విషయాల దినము.” హబక్కూకు యొక్క రెండు ఫలకములపై ప్రదర్శింపబడిన ఏ పునాది సత్యముననైనను తృణీకరించుట మరణమే; ఎందుకనగా దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయములోని పదనాలుగవ వచనములో స్థాపించబడిన దర్శనము సొలొమోను గుర్తించిన అదే దర్శనము.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> దర్శనము లేకయెడల జనులు నశించుదురు; కాని ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించువాడు ధన్యుడగును. సామెతలు 29:18.

The capstone vision is marvelous, for it identifies that the foundational cornerstone is also the capstone, but with twenty-two times more power. The alpha foundational test of 2024 was the external intellectual sealing message and the omega temple test of 2026 is the internal spiritual sealing message. One identifies the image and mark of the beast and the other the image and mark of God. That omega internal test is represented by the two symbols of Miller’s dream that must be defined in the context of the events of the latter days. What is the storehouse? and what is the meat?

తలరాయి దర్శనం అద్భుతమైనది; ఎందుకనగా పునాది మూలశిలయే తలరాయిగా కూడ ఉందని, అయితే ఇరవై రెండింతల శక్తితోనని, అది తెలుపుచున్నది. 2024 యొక్క ఆల్ఫా పునాది పరీక్ష బాహ్య బౌద్ధిక ముద్రికరణ సందేశమై యుండెను, 2026 యొక్క ఓమెగా ఆలయ పరీక్ష అయితే అంతరంగిక ఆధ్యాత్మిక ముద్రికరణ సందేశమై యున్నది. ఒకటి మృగముని ప్రతిరూపమును మరియు ముద్రను గుర్తించును; మరొకటి దేవుని ప్రతిరూపమును మరియు ముద్రను. ఆ ఓమెగా అంతరంగిక పరీక్ష, అంత్యదినముల సంఘటనల సందర్భములో నిర్వచింపబడవలసిన మిల్లర్ యొక్క స్వప్నములోని రెండు చిహ్నములచే ప్రతినిధానమగుచున్నది. భండారము ఏమిటి? ఆహారము ఏమిటి?

We will continue these things in the next article.

ఈ విషయాలను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

A Jewish marriage in Jesus’ time unfolded in three major phases, often spread over months or a year. The first step was the legal marriage, called the betrothal, at which point the marriage is legally established, but the bride and groom remain separated, while the groom returned to his father’s house to prepare a place for his bride. This is why Mary, Joseph’s wife was called his wife, even before they lived together. Unfaithfulness in this period of time was considered adultery.

యేసు కాలములో యూదుల వివాహము సాధారణంగా మూడు ప్రధాన దశలలో సాగేది; అనేకసార్లు అది కొన్ని నెలలుగానీ ఒక సంవత్సరముగానీ వ్యాపించి ఉండేది. మొదటి దశ ‘నిశ్చయము’ అను న్యాయపరమైన వివాహము; ఆ దశలో వివాహము న్యాయపరంగా స్థాపితమవుతుందిగాని, వధూవరులు వేరుగా ఉండేవారు, వరుడు తన వధువుకై స్థలము సిద్ధపరచుటకు తన తండ్రి యింటికి తిరిగి వెళ్లేవాడు. అందుచేత, వారు కలసి నివసించకమునుపే యోసేపు భార్య అయిన మరియను అతని భార్యగా పిలిచారు. ఈ కాలంలో విశ్వాసద్రోహము వ్యభిచారముగా పరిగణించబడేది.

The waiting period was uncertain and could be days, weeks or months. The uncertainty is an essential element of the parable. The father might wait for up to a year, to confirm the brides celibacy. The groom did not announce the exact day or hour of his return, for it was his father’s decision to decide when, so the bride knew the wedding was coming—but not when. This uncertainty was intentional, and until the father commanded the groom to go and get his bride everything involved tarried.

నిరీక్షణకాలము అనిశ్చితమై యుండెను; అది రోజులు, వారాలు, లేదా నెలలు కావచ్చును. ఈ అనిశ్చితత ఆ దృష్టాంతములోని అత్యావశ్యక అంశము. వధువు కన్యత్వమును నిర్ధారించుటకై తండ్రి ఒక సంవత్సరము వరకు సైతం నిరీక్షించవచ్చును. తన తిరుగు ఖచ్చితమైన దినమును గాని గంటను గాని వరుడు ప్రకటించలేదు; ఎందుకనగా ఎప్పుడు అనునది నిర్ణయించుట అతని తండ్రి అధికారము; అందుచేత వివాహము సమీపించుచున్నదని వధువుకు తెలిసినను, అది ఎప్పుడు అనునది తెలియదు. ఈ అనిశ్చితత ఉద్దేశపూర్వకమైనదే; తండ్రి వరునికి వెళ్లి తన వధువును తీసుకొనిరమ్మని ఆజ్ఞాపించు వరకు సంబంధిత సమస్త కార్యములు విలంబించుచుండెను.

When the father said, “go and get your bride,” the groom would come at night, with friends, shouting and blowing a trumpet. It would always occur at night to avoid travelling long distances in the heat of the day, which can be oppressive in land of Israel. Torches and oil were required, for there were no street lights, and the procession could last hours. The actual ritual expression in the ancient Hebrew marriages that was proclaimed during the processions was, “Behold the bridegroom cometh!”

తండ్రి, "వెళ్ళి నీ వధువును తీసికొని రా" అని చెప్పినప్పుడు, వరుడు రాత్రివేళ తన స్నేహితులతో కూడి, ఘోషించుచూ, కాహళము ఊదుచూ వచ్చుచుండెను. ఇశ్రాయేలు దేశములో పగటి వేడి భరించరానంతగా ఉండుటచేత, దీర్ఘదూర ప్రయాణాన్ని నివారించుటకు అది ఎల్లప్పుడును రాత్రివేళనే జరుగుచుండెను. వీధి దీపములు లేనందున, మరియు ఊరేగింపు గంటల తరబడి కొనసాగగలదనుచేత, జ్యోతులు మరియు నూనె అవసరమయ్యెను. ప్రాచీన హెబ్రీ వివాహములలో ఊరేగింపుల సమయంలో విధిగా ప్రకటింపబడే ఆచార వాక్యం ఇదియే: "ఇదిగో, వరుడు వచ్చుచున్నాడు!"

The virgins (bridesmaids) in the parable were not random women, they were the bride’s attendants, waiting with her, expected to join the procession, and responsible to be ready at any hour and to carry their own oil to light the path to the groom’s house. The torches burned fast, so it was a necessity to bring extra oil, in case of a long journey. There was no communal sharing of the oil.

దృష్టాంతంలో ప్రస్తావించిన కన్యలు (వధువు సహచరీలు) యాదృచ్ఛిక స్త్రీలు కాదు; వారు వధువు సహచరీలై, ఆమెతో కూడ నిరీక్షించుచు, శోభాయాత్రలో చేరవలసినవారై, ఏ వేళయైన సిద్ధులై ఉండుటకును, వరుని ఇంటికి దారిని వెలిగించుటకై తమ తమ నూనెను తామే మోయుటకును బాధ్యతగలవారు. జ్యోతులు త్వరగా కాలిపోవుచుండెను గనుక, ప్రయాణం దీర్ఘమైతే అదనపు నూనెను తీసికొనివెళ్లుట అనివార్యమై యుండెను. నూనెను సామూహికంగా పంచుకొనుట లేదు.

The delay is normal in the ancient procession and marriage and was not a problem culturally. Delays were expected, and falling asleep was normal. The distinction is not in the sleeping, but in the preparation, not the wakefulness. The foolish virgins didn’t plan for a delay as the wise ones did. Everyone would sleep for the period from the legal betrothal to the consummation may take a year.

ప్రాచీనకాలంలోని ఊరేగింపులలోను వివాహ వ్యవహారాల్లోను ఆలస్యం సాధారణమే; సాంస్కృతికంగా అది సమస్యగా పరిగణింపబడలేదు. ఆలస్యాలు ముందస్తుగా ఊహించబడేవి, నిద్రపోవడమూ సర్వసాధారణమే. భేదం నిద్రలో లేదు; జాగరణలో కాదు, సిద్ధతలోనే ఉంది. మూర్ఖ కన్యలు, జ్ఞానవతులు చేసినట్లుగా ఆలస్యాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకొని ఏర్పాట్లు చేయలేదు. న్యాయబద్ధ నిశ్చితార్థం నుండి వైవాహిక సంపూర్ణతవరకు గల విరామం ఒక సంవత్సరం వరకు పడవచ్చును; కాబట్టి ఆ గడువులో అందరూ నిద్రపోవడమే సర్వసాధారణం.

Once the procession reached the groom’s house, the marriage feast began and the door was shut permanently and late arrivals were not admitted. This was not cruelty—it was custom, for anyone knocking later after the door was shut meant they were not part of the procession.

ఊరేగింపు వరుని గృహమునకు చేరిన తరువాత, వివాహ విందు ప్రారంభించబడెను; ద్వారం శాశ్వతముగా మూయబడెను; ఆలస్యముగా వచ్చినవారికి ప్రవేశము కల్పింపబడలేదు. ఇది క్రూరత్వము కాదు; ఇది సంప్రదాయమే; ఎందుకనగా, ద్వారం మూయబడిన పిమ్మట వచ్చి తట్టిన వారెవ్వరైనా, వారు ఆ ఊరేగింపులో భాగస్తులు కాదని అది సూచించుచుండెను.

Jesus wasn’t inventing imagery, and He provided no explanation of this parable as He often did. He did not need to provide an explanation, for all these cultural details were fully understood by His audience. Jesus was identifying a literal Eastern marriage, not abstraction.

యేసు కొత్త రూపకబింబాలను కల్పించలేదు; అలాగే ఆయన సాధారణంగా చేసినట్లుగా ఈ దృష్టాంతానికి ఎటువంటి వివరణనూ ఇవ్వలేదు. అట్టి వివరణ ఆయనకు అవసరం లేదు; ఎందుకనగా ఈ సాంస్కృతిక వివరములన్నియు ఆయన శ్రోతలకు సంపూర్ణంగా అవగతమైయుండెను. యేసు అమూర్త భావనను గాక, యథార్థ తూర్పుదేశీయ వివాహాన్నే సూచించెను.

The details are upheld fully from the Hebrew testimony, as well as the historians of the Roman and Greek periods.

ఈ వివరాలు హెబ్రీ సాక్ష్యంతోపాటు, రోమన్ మరియు గ్రీకు కాలాల చరిత్రకారుల సాక్ష్యాలచేత కూడా సంపూర్ణంగా ధృవీకరించబడుతున్నాయి.

The Mishnah (2nd century AD, but preserving pre-70 AD Temple-era customs)

మిష్నా (క్రీ.శ. 2వ శతాబ్ద నాటిది, అయినప్పటికీ క్రీ.శ. 70కు పూర్వము దేవాలయ యుగపు ఆచారాలను పరిరక్షించుచున్నది)

The Talmud (later compilation, but quoting earlier practice)

తల్మూద్ (తరువాత కాలపు సంకలనం, అయితే పూర్వ కాలపు ఆచారములను ఉటంకించేది)

Josephus (1st century Jewish historian)

జోసీఫస్ (క్రీ.శ. ప్రథమ శతాబ్దానికి చెందిన యూద చరిత్రకారుడు)

Rabbinic wedding liturgy and legal discussions

రబ్బీయుల వివాహ లిటర్జీ మరియు న్యాయపర చర్చలు

Greco-Roman observers of Judea

యూదయాపై గ్రీకో-రోమన్ పరిశీలకులు

Josephus does not give a neat “wedding manual,” but the legal and cultural details he assumes align exactly with the Mishnah/Talmud descriptions. The Mishnah is the key source.

జోసెఫస్ సుస్పష్టమైన "వివాహ హస్తపుస్తకం"ను అందించడు; అయితే అతడు పూర్వానుమానంగా పరిగణించిన న్యాయ, సాంస్కృతిక వివరాలు మిష్నా/తల్ముడ్ వర్ణనలతో యథాతథంగా సరిపోతాయి. కీలక మూలం మిష్నానే.

The parable landed so hard on a 1st-century Jewish listener, for nothing in Matthew 25 needed explaining. The midnight arrival was normal, the lamps and oil were obvious necessities, and a delay between the legal marriage betrothal and the midnight procession was expected, and the shut door was standard operating procedure! The virgins who were excluded, were ashamed, and to the Jewish audience of Jesus’ period, the foolish virgin’s shame was absolutely deserved. Fully knowing the ritual, Jesus’ audience would have no sympathy for the foolish virgins, for everyone knew the preparation was an absolute responsibility for any virgin that was asked to be in the procession. These truths were so obvious to the Jewish audience that Jesus never needed to provide any explanation of the parable.

మొదటి శతాబ్దపు యూద శ్రోతకు ఆ దృష్టాంతం అత్యంత బలంగా ప్రభావం చూపింది; ఎందుకనగా మత్తయి 25లో ఏ విషయానికీ ప్రత్యేక వివరణ అవసరం లేదు. అర్థరాత్రి రాక సాధారణమే, దివ్వెలు మరియు నూనె స్పష్టమైన అవసరాలు, చట్టబద్ధమైన వివాహ నిశ్చితార్థము మరియు అర్థరాత్రి ఊరేగింపు మధ్య ఆలస్యం ఉండటం ఊహించిందే, అలాగే తలుపు మూయబడటం నియమిత విధానమే! బయటపెట్టబడిన ఆ కన్యలు లజ్జను అనుభవించారు; మరియు యేసు కాలమునాటి యూద శ్రోతలకు, మూఢ కన్యల లజ్జ సంపూర్ణంగా సముచితమైనదే. ఆ కర్మకాండం గురించి సంపూర్ణంగా తెలిసినవారగనుక, యేసు శ్రోతలు మూఢ కన్యల పట్ల ఏ కనికరమూ చూపలేదు; ఎందుకంటే ఆ ఊరేగింపులో భాగమగుటకు పిలువబడిన ఏ కన్యకయినా సిద్ధత చేయుట పరిపూర్ణ కర్తవ్యం అని అందరికీ తెలిసిన విషయమే. ఈ సత్యాలు యూద శ్రోతలకు అంత స్పష్టంగా ఉండినవే గనుక, ఆ దృష్టాంతానికి యేసు ఎటువంటి వివరణనైనా ఇవ్వవలసిన అవసరం లేదు.

Back to Articles