Article

# The Book of Daniel - Number Fifty

దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య యాభై

Unlocking the Prophetic Mysteries of Daniel 8: Palmoni’s Revelation

దానియేలు గ్రంథము 8వ అధ్యాయములోని ప్రవచనా మర్మాల అవిష్కరణ: పల్మోనియొక్క ప్రకటన

Author

Jeff Pippenger

Published

January 14, 2024

Formats

PDF
Word

In Daniel chapter eight, Daniel is given a vision of the kingdoms of Bible prophecy, and thereafter he hears a heavenly dialogue represented by a question and an answer.

దానియేలు పుస్తకంలోని ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో, పవిత్ర గ్రంథ ప్రవచనంలో పేర్కొన్న రాజ్యాల గురించిన ఒక దర్శనం దానియేలుకు కలిగింది; అనంతరం అతడు ప్రశ్న-సమాధాన రూపంలో వ్యక్తమైన ఒక స్వర్గీయ సంభాషణను విన్నాడు.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> అప్పుడు నేను ఒక పరిశుద్ధుడు మాటలాడుట విని, మాటలాడుచున్న ఆ పరిశుద్ధునితో మరియొక పరిశుద్ధుడు ఇట్లనెను: నిత్యహోమము విషయమైను, పాడు కలుగజేసే అధిక్రమణము విషయమైను, పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును పాదముల క్రింద తొక్కబడునట్లు అప్పగింపబడుట విషయమైను గల ఆ దర్శనము ఎంతకాలము నిలిచియుండును? అతడు నాతో ఇట్లనెను: రెండు వేల మూడు వందల దినముల వరకు; అప్పుడు పరిశుద్ధస్థలము పరిశుద్ధీకరింపబడును. దానియేలు 8:13, 14.

The first twelve verses represent the vision, and verses thirteen and fourteen identify another vision. As with the two different Hebrew words that are both translated as “take away,” and the two different Hebrew words that are both translated as “sanctuary,” in Daniel chapter eight there are also two different Hebrew words, that are both translated as “vision.”

మొదటి పన్నెండు వచనములే ఆ దర్శనము; పదమూడు, పద్నాలుగు వచనములు మరొక దర్శనమును నిర్దేశించుచున్నవి. ‘take away’గా అనువదించబడిన వేర్వేరు హీబ్రూ పదములు రెండున్నట్లే, ‘sanctuary’గా అనువదించబడిన వేర్వేరు హీబ్రూ పదములు రెండున్నట్లే, దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయములో ‘vision’గా అనువదించబడిన వేర్వేరు హీబ్రూ పదములు కూడ రెండున్నవి.

When it comes to the two words translated as “take away,” the theologians of Adventism argue that the words should both be understood to mean “remove.” When it comes to the two words translated as “sanctuary,” the theologians of Adventism argue that the words should both be understood to mean “God’s sanctuary”, and when it comes to the two words translated as “vision,” the theologians of Adventism, once again, gloss over the distinctions between the two words. The distinction was important enough to Daniel, that he purposely used two very different Hebrew words, so we should identify and uphold the distinction. The word “vision,” in verse thirteen is the Hebrew word “chazon,” and it means a dream, revelation, or oracle—a vision.

"తీసివేయు"గా అనువదించబడిన రెండు పదాల విషయానికి వచ్చినప్పుడు, అడ్వెంటిజం తత్త్వవేత్తలు ఆ రెండింటినీ "తొలగించుట" అనే అర్థంగా గ్రహించవలసినవని వాదిస్తారు. "పరిశుద్ధస్థలము"గా అనువదించబడిన రెండు పదాల విషయానికి వచ్చినప్పుడు, అడ్వెంటిజం తత్త్వవేత్తలు ఆ రెండింటినీ "దేవుని పరిశుద్ధస్థలము"గా అర్థం చేసుకోవలసినవని వాదిస్తారు; అలాగే "దర్శనం"గా అనువదించబడిన రెండు పదాల విషయానికి వచ్చినప్పుడు, అడ్వెంటిజం తత్త్వవేత్తలు, మరల, ఆ రెండు పదాల మధ్యనున్న భేదాలను మరుగుపరుస్తారు. ఆ భేదం దానియేలు కొరకు తగినంత ముఖ్యమైనదై యుండెను గనుక, అతడు ఉద్దేశపూర్వకంగా పరస్పరం ఎంతో భిన్నమైన రెండు హెబ్రీ పదాలను వినియోగించాడు; కాబట్టి మనము ఆ భేదాన్ని గుర్తించి నిలబెట్టాలి. పదమూడు వచనములోని "దర్శనం" అనే పదము హెబ్రీలో "ఖజోన్"; దాని అర్థము స్వప్నము, ప్రకటన, లేదా దైవోక్తి - ఒక దర్శనం.

The word “vision,” occurs ten times in Daniel chapter eight, but it represents two different Hebrew words. “Chazon,” that is located in verse thirteen, is also found in verse one, then twice in verse two, of course verse thirteen, and one time in verses fifteen, seventeen and twenty-six. Seven of the ten times the word “vision” occurs in Daniel chapter eight, it is the word “chazon,” simply meaning “a vision”.

“vision” అనే పదము దానియేలు గ్రంథంలోని ఎనిమిదవ అధ్యాయములో పది సార్లు ప్రస్తావించబడింది; అయితే అది రెండు వేర్వేరు ఇబ్రీయ పదాలను సూచిస్తుంది. వాటిలో “chazon” అనే పదము (పదమూడవ వచనములో ఉన్నది) మొదటి వచనములోను, రెండవ వచనములో రెండుసార్లు, అలాగే పదమూడవ వచనములోను, మరియు పదిహేనవ, పదిహేడవ, ఇరవై ఆరవ వచనములలో తలోసారి కనిపిస్తుంది. దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయములో “vision” అనే పదము వచ్చిన పది సందర్భాలలో ఏడు సందర్భాలలో అది “chazon” అనే పదమే; దీనికి సాధారణార్థం “ఒక దర్శనము”.

The other three times the word “vision” occurs in Daniel chapter eight, it is the Hebrew word “mareh,” meaning a view; or an appearance. In chapter eight, the Hebrew word “mareh,” is also translated one time not as “vision,” but as “appearance,” thus identifying more perfectly the meaning of the word. Why did Daniel use two different Hebrew words, that are so close in meaning that the translators would treat them as the same word? Does it matter?

దానియేలు గ్రంథం ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో “దర్శనం” అనే మాట కనిపించే ఇతర మూడు సందర్భాల్లో, అది “మారెహ్” అనే ఇబ్రీ పదమే; దాని అర్థం “దృశ్యం” లేదా “ప్రత్యక్ష రూపం.” అదే అధ్యాయంలో, “మారెహ్” అనే ఇబ్రీ పదాన్ని ఒకసారి మాత్రం “దర్శనం”గా కాక “ప్రత్యక్ష రూపం”గా అనువదించారు; దీనివల్ల ఆ పదార్థం మరింత సముచితంగా స్పష్టమవుతుంది. అనువాదకులు వాటిని ఒకటిగానే పరిగణించేంత సమీపార్థకమైన రెండు వేర్వేరు ఇబ్రీ పదాలను దానియేలు ఎందుకు ఉపయోగించాడు? దానికి ప్రాధాన్యం ఉందా?

> “Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.” Education, 123.

> దేవుని వాక్యములోని ప్రతి సూత్రమునకును తగిన స్థానం కలదు; ప్రతి సత్యమునకును తనదైన ప్రాముఖ్యత ఉన్నది. రూపకల్పనలోను కార్యసాధనలోను ఆ సంపూర్ణ నిర్మాణము తన రచయితకు సాక్ష్యమై నిలుచును. అటువంటి నిర్మాణమును అనంతుని బుద్ధి తప్ప మరే బుద్ధియు కల్పింపగాని రూపింపగాని సామర్థ్యం కలిగియుండదు. ఎడ్యుకేషన్, 123.

The answer to the second question is Yes, that it really does matter why Daniel made the distinction, so it therefore becomes the responsibility of the student of prophecy to seek to understand the first question, which asks why Daniel made the distinction. The distinctions he made concerning the word translated as “sanctuary,” and the word translated as “take away,” have eternal consequences, so why would anyone expect less of an importance with the word translated as “vision?” “Every fact” has “its bearing” “in the word of God,” and impacts the prophetic “structure,” and the fulfillment of the prophecy when it is “executed.”

రెండవ ప్రశ్నకు సమాధానం అవును; దానియేలు ఆ భేదాన్ని ఎందుకు చేశాడో అన్నది నిజముగానే ప్రాధాన్యమైనది. అందుచేత, దానియేలు ఆ భేదాన్ని ఎందుకు చేశాడో విచారించే మొదటి ప్రశ్నను అర్థం చేసికొనుటకు ప్రయత్నించుట ప్రవచనశాస్త్ర విద్యార్థి యొక్క బాధ్యతగా మారుతుంది. "sanctuary"గా అనువదింపబడిన పదమును గూర్చియు, "take away"గా అనువదింపబడిన పదమును గూర్చియు ఆయన చేసిన భేదాలకు శాశ్వత పరిణామాలు ఉన్నవి; అయితే "vision"గా అనువదింపబడిన పదమునకు తక్కువ ప్రాముఖ్యతను ఎవరు ఆశించగలరు? "ప్రతి వాస్తవము"కు "దేవుని వాక్యములో" "దాని ప్రాసంగికత" కలదు; ఇది ప్రవచన "నిర్మాణము"ను ప్రభావితం చేస్తుంది, అలాగే అది "అమలు చేయబడునప్పుడు" ఆ ప్రవచనపు నెరవేర్పును ప్రభావితం చేస్తుంది.

As we begin to consider the word “vision,” in chapter eight, a “fact” that has “bearing” on Daniel’s testimony, is who it was that answered the question of Daniel eight, verse thirteen with, “Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.”

అష్టమ అధ్యాయములోని 'దర్శనము' అనే పదమును మనము పరిశీలన ఆరంభించుచుండగా, దానియేలు సాక్ష్యముతో 'ప్రాసంగికత' గల ఒక 'వాస్తవము' ఏమనగా, దానియేలు గ్రంథము అష్టమ అధ్యాయము పదమూడు వచనంలోని ప్రశ్నకు, "రెండు వేల మూడు వందల దినముల వరకు; అప్పుడు పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధీకరింపబడును" అని సమాధానమిచ్చినవాడు ఎవరు అనేది.

There are four facts that have a direct “bearing” upon Daniel chapter eight, which I intend to address. One is that the vision of the Ulai River has been identified as a prophecy for the last days, and it is also the symbol of the “knowledge” of the book of Daniel which was “unsealed” at the “time of the end” in 1798.

దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయంపై ప్రత్యక్ష 'సంబంధము' కలిగిన నాలుగు వాస్తవాంశాలు ఉన్నాయి; వాటిని నేను చర్చించదలచున్నాను. వాటిలో ఒకటి ఏమనగా, ఉలాయి నది దర్శనం అంత్యదినముల కొరకు ఒక ప్రవచనముగా గుర్తింపబడినది; అలాగే, అది 1798లో 'కాలాంత్యము'యందు 'ముద్ర విప్పబడిన' దానియేలు గ్రంథములోని 'జ్ఞానము'కు కూడా ప్రతీకము.

> “There is need of a much closer study of the Word of God. Especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy, but we should call attention to what the prophets and the apostles have written under the inspiration of the Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy, and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and the Lord God of heaven and His law are to be exalted.

> దేవుని వాక్యమును మరింత లోతుగా అధ్యయనం చేయుటకు గొప్ప అవసరము ఉన్నది. ప్రత్యేకించి, మన కార్యచరిత్ర అంతటిలో ఎప్పుడూ లేనంతగా, దానియేలు గ్రంథమునకును ప్రకటన గ్రంథమునకును మనము అపూర్వమైన శ్రద్ధనిచ్చవలెను. రోమన్ శక్తి గూర్చియు పాపత్వము గూర్చియు కొన్ని విషయములలో మనము తక్కువగా చెప్పవలసి రావచ్చునేమో గాని, దేవుని ఆత్మ ప్రేరణచేత ప్రవక్తలును అపొస్తలులును వ్రాసిన వాటిమీద మనము దృష్టిని ఆకర్షింపవలెను. ప్రవచనము అనుగ్రహింపబడుటలోను, వర్ణించబడిన సంఘటనలలోను, మానవ ప్రతినిధి దృష్టికి దూరముగా ఉంచబడి క్రీస్తులో మరుగునపరచబడి, పరలోక ప్రభువైన దేవుడును ఆయన ధర్మశాస్త్రమును ఉన్నతపరచబడవలెనని బోధించుటకై, పవిత్రాత్మ విషయములను యీలాగు రూపుదిద్దినది.

> “Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented. Behold statesmen, councils, powerful armies, and see how God wrought to abase the pride of men, and lay human glory in the dust. God alone is represented as great. In the vision of the prophet He is seen casting down one mighty ruler and setting up another. He is revealed as the monarch of the universe, about to set up His everlasting kingdom—the Ancient of days, the living God, the Source of all wisdom, the Ruler of the present, the Revealer of the future. Read and understand how poor, how frail, how short-lived, how erring, how guilty, is man in lifting up his soul unto vanity.

> దానియేలు గ్రంథమును చదువుము. అక్కడ ప్రతినిధీకరించబడిన రాజ్యాల చరిత్రను అంశానుసారం ఒక్కొక్కటిగా స్మరించుకొనుము. రాజనీతిజ్ఞులను, పరిషత్తులను, శక్తివంతమైన సైన్యాలను చూచుము; దేవుడు మనుష్యుల గర్వాన్ని ఎలా నమ్రపరచెను, మానవ మహిమను ధూళిలో కలిపెను అనునది గమనించుము. దేవుడొక్కరే మహోన్నతునిగా ప్రతిష్ఠింపబడెను. ప్రవక్తకు కలిగిన దర్శనమందు ఆయన ఒక శక్తిమంత పాలకుడిని కూలద్రోయి, మరియొకరిని నిలపుచున్నవాడై కనబడెను. ఆయన సర్వలోకాధిపతిగా, తన శాశ్వత రాజ్యాన్ని స్థాపించుటకు సిద్ధపడినవాడిగా—ప్రాచీన దినములవాడు, సజీవ దేవుడు, సమస్త జ్ఞానమునకు మూలము, వర్తమానానికి అధిపతి, భవిష్యత్తును వెల్లడించువాడు—ఇట్లుగా ప్రత్యక్షపరచబడియున్నాడు. మనుష్యుడు తన ఆత్మను వ్యర్థతయందు ఎత్తుకొనునప్పుడు తాను ఎంత దయనీయుడో, ఎంత దుర్బలుడో, ఎంత స్వల్పాయుష్యుడో, ఎంత తప్పుపడువాడో, ఎంత దోషిగానో ఉన్నాడో చదివి గ్రహింపుము.

> “The Holy Spirit through Isaiah points us to God, the living God, as the chief object of attention—to God as revealed in Christ. ‘Unto us a child is born, unto us a son is given: and the government shall be upon His shoulder: and His name shall be called Wonderful, Counsellor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace’ [Isaiah 9:6].

> పరిశుద్ధాత్మ యెషయా ద్వారా, మన దృష్టిని ప్రధానముగా జీవముగల దేవునివైపు—క్రీస్తులో ప్రకటింపబడిన దేవునివైపు—దారితీసుచున్నాడు. ‘మనకు ఒక శిశువు పుట్టెను, మనకు ఒక కుమారుడు అనుగ్రహింపబడెను; ప్రభుత్వం ఆయన భుజముమీద నుండును; ఆయన నామము ఆశ్చర్యకరుడు, ఆలోచనకర్త, పరాక్రమశాలి దేవుడు, నిత్య తండ్రి, శాంతి అధిపతి అనబడును’ [యెషయా 9:6].

> “The light that Daniel received direct from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon have come to pass.

> దేవుని నుండి నేరుగా దానియేలు పొందిన ప్రకాశము ప్రత్యేకముగా ఈ అంత్యదినాల కొరకు ఇవ్వబడెను. షినారు దేశపు గొప్ప నదులగు ఊలై మరియు హిద్దేకేలు తీరమున అతడు చూచిన దర్శనములు ఇప్పుడు నెరవేరుచున్నవి, మరియు ప్రవచింపబడిన సమస్త సంఘటనలు త్వరలోనే సంభవించి తీరును.

> “Consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies of Daniel were given. The Israelites were in captivity, their temple had been destroyed, their temple service suspended. Their religion had centered in the ceremonies of the sacrificial system. They had made the outward forms all-important, while they had lost the spirit of true worship. Their services were corrupted with the traditions and practices of heathenism, and in the performance of the sacrificial rites they did not look beyond the shadow to the substance. They did not discern Christ, the true offering for the sins of men. The Lord wrought to bring the people into captivity, and to suspend the services in the temple, in order that the outward ceremonies might not become the sum total of their religion. Their principles and practices must be purged from heathenism. The ritual service ceased in order that heart service might be revived. The outward glory was removed that the spiritual might be revealed.

> దానియేలు ప్రవచనాలు ఇవ్వబడిన సమయములో యూద జాతి పరిస్థితులను పరిశీలించండి. ఇశ్రాయేలీయులు చెరలో కూర్చబడియుండిరి; వారి ఆలయం ధ్వంసము చేయబడెను; ఆలయసేవలు నిలిపివేయబడ్డవి. వారి మతం బలి వ్యవస్థలోని క్రతువులలోనే కేంద్రీకృతమై యుండెను. వారు బాహ్య రూపవిధానాలకు సర్వోన్నత ప్రాధాన్యం ఇచ్చి, నిజమైన ఆరాధన యొక్క ఆత్మను కోల్పోయిరి. వారి సేవలు అన్యజన ధర్మసంప్రదాయాలు మరియు ఆచారములచేత కలుషితమయ్యెను; బలిక్రతువులను ఆచరించుటలో వారు నీడను దాటి సారభూత వాస్తవాన్ని దర్శింపలేదు. మనుష్యుల పాపములకు యథార్థ బలియైన క్రీస్తును వారు వివేచింపలేదు. బాహ్య క్రతువులే వారి మతమంతయు కాకుండునట్లు, ప్రజలు చెరలో పడునట్లు చేయుటకును, ఆలయంలోని సేవలను నిలిపివేయుటకును ప్రభువు కార్యంచేసెను. వారి సిద్ధాంతములు మరియు ఆచారములు అన్యజన ధర్మపు కలుషతలనుండి శోధింపబడవలసి యుండెను. హృదయసేవ పునరుజ్జీవింపబడునట్లు ఆచార సేవ నిలిచిపోయెను. ఆధ్యాత్మికమైనది వెలుగుచూడునట్లు బాహ్య మహిమ తొలగింపబడెను.

> “In the land of their captivity, as the people turned unto the Lord with repentance, He manifested Himself unto them. They lacked the outward representation of His presence; but the bright beams of the Sun of Righteousness shone into their minds and hearts. When they called unto God in their humiliation and distress, visions were given to His prophets which unfolded the events of the future—the overthrow of the oppressors of God’s people, the coming of the Redeemer, and the establishment of the everlasting kingdom.” Manuscript Releases, volume 16, 333–335.

> వారి చెరదేశములో, ప్రజలు పశ్చాత్తాపముతో ప్రభువువైపు తిరిగినపుడు, ఆయన తనను తాను వారికి ప్రత్యక్షపరచుకొనెను. ఆయన సన్నిధి యొక్క బాహ్య ప్రతిరూపము వారికి లేకపోయినను; అయితే నీతిసూర్యుని ప్రకాశమాన కిరణములు వారి మనస్సులలోకును హృదయములలోకును ప్రకాశించెను. వారు తమ దీనస్థితిలోను ఆపదలోను దేవునిని పిలిచినప్పుడు, ఆయన ప్రవక్తలకు దర్శనములు అనుగ్రహింపబడెను; వాటి ద్వారా భవిష్యత్తు సంఘటనలు అవిష్కృతమయ్యెను—దేవుని ప్రజల పీడకుల పతనం, విమోచకుని ఆగమనం, మరియు శాశ్వత రాజ్యము స్థాపన. మానుస్క్రిప్ట్ రీలీజెస్, సంపుటము 16, పుటలు 333–335.

The “fact” that the vision of the Ulai River was given for the last days demands that a student of prophecy makes the effort to understand what it has foretold of the events represented in the vision. The prophetic “matters” associated with the vision of the Ulai River were “shaped” by the “Holy Spirit” “both in the giving of the prophecy, and in the events portrayed.” What was happening with a prophet when they receive a vision, as well as the events of prophecy the prophet identifies are to be studied, with the knowledge that both are a prophetic representation of what will be fulfilled in the last days. The previous passage emphasizes that we should recognize that Daniel was in the captivity of the “seven times.”

ఉలై నది యొక్క దర్శనం అంత్యదినముల కొరకు ఇవ్వబడినదనే 'నిజము' ఆ దర్శనంలో ప్రతినిధింపబడిన సంఘటనల విషయమై అది ముందస్తుగా ప్రకటించినదేమిటో అవగతం చేసుకోవడానికి ప్రవచనశాస్త్ర విద్యార్థి శ్రమించవలెననే అవసరాన్ని విధిస్తుంది. ఉలై నది దర్శనముతో సంబంధించిన ప్రవచన 'విషయములు' 'ప్రవచనమును ఇవ్వుటలోను, చిత్రింపబడిన సంఘటనలలోను' రెండింటిలోను 'పరిశుద్ధాత్మ' చేత 'ఆకృతీకరించబడ్డవి'. ప్రవక్తకు దర్శనం లభించుచున్న సమయంలో ఆయనయొద్ద ఏం జరుగుచున్నదో, అలాగే ప్రవక్త గుర్తించు ప్రవచన సంఘటనలును, ఇవిరెండును కూడ అంత్యదినములలో నెరవేర్చబడబోవు దానికి ప్రవచన ప్రతినిధ్యములని తెలిసికొని, పరిశీలనతో అధ్యయనం చేయబడవలెను. మునుపటి ఖండము మనము దానియేలు 'ఏడు కాలముల' చెరలో నుండెనని గుర్తించవలెనని ఉద్ఘాటిస్తుంది.

Daniel represents those who recognize their captivity at the conclusion of the three-and-a-half days of Revelation eleven, who then turn to the Lord with repentance, fulfill the Leviticus twenty-six prayer, separate the precious from the vile, and then the Lord fulfills his promise to gather those who have been scattered, as he manifests Himself unto them. Their “chief object of attention,” then is “God as revealed in Christ.”

దానియేలు, ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని మూడున్నర దినముల ముగింపున తమ చెరస్థితిని గుర్తించి, పశ్చాత్తాపముతో ప్రభువువైపు తిరిగి, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని ప్రార్థనను నెరవేర్చి, మూల్యమైనదానిని హీనమైనదానినుండి వేరు పరచిన వారిని ప్రతినిధించుచున్నాడు; అప్పుడు ప్రభువు తనను వారికి ప్రత్యక్షపరచుచుండగా, చెదరిపోయిన వారిని కూడదీయుదనని తన వాగ్దానమును నెరవేర్చును. వారి "ముఖ్య ధ్యాసవిషయం" అప్పుడు "క్రీస్తులో ప్రకటింపబడిన దేవుడే".

The “bearing” of the vision of the Ulai River, and how it contributes to the “structure” of the prophetic message which was “designed” by Christ, is the first “fact” we have briefly considered, and the passage cited identifies that our chief object should be the revelation of God, as “revealed in Christ.” In Daniel chapter eight, Christ is not presented as He was by Isaiah, when Isaiah identified that Christ’s “name shall be called Wonderful, Counsellor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace.” In Daniel chapter eight, God is revealed in Christ as Palmoni, meaning the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets.

ఉలై నది దృష్టాంతమునకు సంబంధించిన ‘ప్రాధాన్యం’ ఏమిటి, అలాగే క్రీస్తుచే ‘రూపకల్పిత’మైన ప్రవచన సందేశపు ‘నిర్మాణం’కు అది ఏ విధంగా దోహదపడుతుంది అనేదే, మనం సంక్షిప్తంగా పరిగణించిన మొదటి ‘నిజం’; అలాగే ఉటంకించిన వాక్యం మన ప్రాధాన్య లక్ష్యం ‘క్రీస్తులో వెల్లడింపబడిన’ దేవుని ప్రకటనగానే ఉండవలెనని స్పష్టం చేస్తుంది. దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో, యెషయా ప్రవక్త ప్రతిపాదించిన విధంగా క్రీస్తు ప్రతిపాదింపబడలేదు; యెషయా, క్రీస్తు యొక్క ‘నామము ఆశ్చర్యకరుడు, సలహాదారుడు, బలవంతుడైన దేవుడు, నిత్య తండ్రి, శాంతి అధిపతి’ అని పేర్కొన్నప్పుడు చూపిన విధంగా కాదు. దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో, దేవుడు క్రీస్తులో పల్మోని‌గా వెల్లడింపబడ్డాడు, దాని అర్థం ‘అద్భుత సంఖ్యకర్త’ లేదా ‘రహస్యముల సంఖ్యకర్త’.

That “fact” demands that the “bearing” of the name “Palmoni” must be sought for, along with how that name contributes to the “structure” and “design” of the prophecy. A third “fact” in Daniel chapter eight, that should be recognized, is that it is in that chapter that the central doctrinal pillar of the Millerite movement is set forth. Miller’s brightest jewel was found in verse fourteen, and we should seek to understand the “bearing” that “fact” has upon the vision of the Ulai River, that is now in the process of fulfillment.

ఆ "నిజం" ప్రకారం, "పాల్మోనీ" అనే పేరుకు ఉన్న "ప్రాసంగికత"ను, అలాగే ఆ పేరు ఆ ప్రవచనపు "నిర్మాణం" మరియు "రూపకల్పన"కు ఎలా తోడ్పడుతుందో, తప్పనిసరిగా అన్వేషించవలెను. దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయములో గుర్తింపబడవలసిన మూడవ "నిజం" ఏమనగా, మిల్లరైట్ ఉద్యమం యొక్క కేంద్రీయ సిద్ధాంత స్థంభం స్థాపించబడినది ఆ అధ్యాయములోనే అనేది. పదనాలుగవ వచనంలో మిల్లర్ యొక్క అతి ప్రకాశవంతమైన రత్నం కనుగొనబడింది; మరియు ఇప్పుడు నెరవేర్పు ప్రక్రియలో ఉన్న ఉలాయి నది యొక్క దర్శనంపై ఆ "నిజం" కలిగియున్న "ప్రాసంగికత"ను మనము గ్రహించుటకై ప్రయత్నించవలెను.

In Miller’s dream, when the casket was placed upon the table in the center of his room, it shone with the brightness of the sun, but in the last days the casket is larger and shines ten times brighter than it shone when initially placed upon Miller’s table. What is it about the vision of the Ulai River, that includes the central pillar to the Millerite movement, that increases the light of that doctrine by ten times in the last days? What is revealed in the last days that was not revealed at the time of the end in 1798? What are “the events” of the vision of the Ulai River, which Sister White says “are now in the process of fulfillment?”

మిల్లర్ యొక్క స్వప్నములో, అతని గదిమధ్యనున్న బల్లపై పేటికను ఉంచినప్పుడు, అది సూర్యుని ప్రకాశమువలె ప్రకాశించింది; అయితే అంత్యదినములలో ఆ పేటిక మరింత పెద్దదై, అది మొదట మిల్లర్ బల్లపై ఉంచబడినప్పుడు ప్రకాశించినదానికంటె పదింతలు అధిక వెలుగుతో ప్రకాశించుచున్నది. మిల్లరైట్ ఉద్యమమునకు కేంద్రీయ స్తంభమును లోనకలిగియున్న ఉలై నది దృష్టాంతములో ఏది ఉండి, అది అంత్యదినములలో ఆ సిద్ధాంతపు వెలుగును పదింతలు పెంపొందించుచున్నది? 1798లో కాలాంత్యమునందు వెల్లడింపబడని ఏది అంత్యదినములలో వెల్లడించబడుచున్నది? సోదరి వైట్ 'ఇప్పుడు నెరవేర్పు ప్రక్రియలోనే ఉన్నవి' అని చెప్పిన ఉలై నది దృష్టాంతములోని 'సంఘటనలు' ఏవి?

If we candidly bring these first three facts together (the vision of the Ulai, Christ revealed as Palmoni and the central doctrinal pillar), we should be willing to accept a simple premise that will impact our study of the vision of the Ulai River. Those combined facts inform those who wish to see that the message that was unsealed in 1798 was a message that was “hung upon time.” Without the element of predictive time prophecy Miller’s message would not have existed.

ఈ తొలి మూడు తథ్యాలను—ఉలై యొక్క దర్శనం, పల్మోని గా ప్రకటింపబడిన క్రీస్తు, మరియు కేంద్ర సిద్ధాంత స్తంభము—నిష్కాపట్యంతో కలిపి పరిశీలిస్తే, ఉలై నది దర్శనంపై మన అధ్యయనాన్ని ప్రభావితం చేయు ఒక సరళమైన పూర్వాపేక్షను స్వీకరించుటకు మనము సిద్ధంగా ఉండాలి. ఆ సమ్మిళిత తథ్యాలు, గ్రహించదలచిన వారికి, 1798లో ముద్ర విప్పబడిన సందేశము 'కాలముపై వేలాడదీసిన' సందేశమని తెలుపుతాయి. పూర్వసూచక కాల ప్రవచనము అనే అంశము లేకపోయిన యెడల మిల్లర్ యొక్క సందేశము ఉనికిలో ఉండేది కాదు.

The fourth “fact” that has bearing on this chapter is that the Millerites presented a message based upon prophetic time. To emphasize this fact, God was revealed in Christ, in verse thirteen and fourteen as the Wonderful Numberer (Palmoni). The idea that the vision consisted of only identifying October 22, 1844, as the conclusion of the twenty-three hundred days of verse fourteen, is to throw cold water on the revelation of God being revealed through Christ as Palmoni.

ఈ అధ్యాయమునకు సంబంధించిన నాల్గవ “నిజం” ఏమనగా, మిల్లరైట్లు ప్రవచనకాలముపై ఆధారపడి ఒక సందేశాన్ని ప్రకటించారు. ఈ విషయాన్ని బలపరచుటకు, పదమూడు, పద్నాలుగు వచనములలో దేవుడు క్రీస్తులో “అద్భుత సంఖ్యకర్త” (పల్మోని)గా ప్రత్యక్షింపబడ్డాడు. పద్నాలుగవ వచనంలోని రెండు వేల మూడు వందల దినముల సమాప్తిగా 1844 అక్టోబరు 22ను మాత్రమే గుర్తించడమే ఆ దర్శనమంతయు అన్న భావన, దేవుడు క్రీస్తుద్వారా పల్మోని‌గా ప్రత్యక్షమైన ఆ ప్రకటనను నీరుగార్చుటకే సమానము.

The theologians of Adventism have diligently worked to bury the significance of the question of verse thirteen of Daniel chapter eight in order to produce the flavor in their dish of fables, that they have determined will keep the unlearned with the itching ears, from being concerned about the truths connected with the central pillar of Adventism.

అడ్వెంటిజం యొక్క ధర్మతత్త్వవేత్తలు, తమ కల్పకథల వంటకానికి రుచి పుట్టించుటకై, దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం పదమూడవ వచనములోని ప్రశ్న యొక్క ప్రాముఖ్యతను పాతిపెట్టుటలో దీక్షతో కృషి చేశారు; ఎందుకనగా, అట్టి రుచి, కొరికే చెవులు గల అజ్ఞులను, అడ్వెంటిజం యొక్క కేంద్రమస్తంభముతో సంబంధిత సత్యముల విషయమై శ్రద్ధ చూపకుండ నిలుపుతుందని వారు నిశ్చయించారు.

> “The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.] These had been familiar words to all believers in the Lord’s soon coming. By the lips of thousands was this prophecy repeated as the watchword of their faith. All felt that upon the events therein foretold depended their brightest expectations and most cherished hopes. These prophetic days had been shown to terminate in the autumn of 1844. In common with the rest of the Christian world, Adventists then held that the earth, or some portion of it, was the sanctuary. They understood that the cleansing of the sanctuary was the purification of the earth by the fires of the last great day, and that this would take place at the second advent. Hence the conclusion that Christ would return to the earth in 1844.

> ఇతర సమస్త వచనములకంటె ప్రధానమై, ఆడ్వెంటు విశ్వాసమునకు పునాదియు కేంద్రస్థంభమునై నిలిచిన శాస్త్ర వాక్యము ఇదే: ‘రెండు వేల మూడు వందల దినములవరకు; తరువాత పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధీకరింపబడును.’ [దానియేలు 8:14.] ప్రభువుయొక్క సమీప రాకడను విశ్వసించిన వారందరికీ ఇవి సుపరిచిత వాక్యములై యుండెను. వేలాదిమందియొక్క పెదవులచేత ఈ ప్రవచనము వారి విశ్వాసమునకు సంకేతవాక్యముగా పునఃపునః ఉచ్చరింపబడెను. అందరును, అందులో ప్రవచింపబడిన సంఘటనలమీదనే తమ ప్రకాశమయ నిరీక్షణలును అత్యంత చిరప్రీతమైన ఆశలును ఆధారపడి యున్నవని భావించిరి. ఈ ప్రవచన దినములు 1844 సంవత్సరపు శరదృతువులో సమాప్తమగునని సూచింపబడియుండెను. అప్పటికి, ఇతర సమస్త క్రైస్తవ లోకమువలెనే, ఆడ్వెంటిస్టులు భూమియే గాని దాని ఏదో భాగము గాని పరిశుద్ధస్థలమని భావించిరి. పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణము అనగా ఆఖరి మహా దినమున అగ్నిచేత భూమి శుద్ధపరచబడుటేనని, అది ద్వితీయాగమనమందు సంభవించునని వారు గ్రహించిరి. అందుచేత క్రీస్తు 1844 సంవత్సరమున భూమికి తిరిగి వచ్చుననే నిగమనమునకు వచ్చిరి.

> “But the appointed time had passed, and the Lord had not appeared. The believers knew that God’s Word could not fail; their interpretation of the prophecy must be at fault; but where was the mistake? Many rashly cut the knot of difficulty by denying that the 2300 days ended in 1844. No reason could be given for this, except that Christ had not come at the time they expected him. They argued that if the prophetic days had ended in 1844, Christ would then have returned to cleanse the sanctuary by the purification of the earth by fire; and that since he had not come, the days could not have ended.

> కానీ నియమింపబడిన సమయము గడిచిపోయెను, మరియు ప్రభువు ప్రత్యక్షింపలేదు. విశ్వాసులు దేవుని వాక్యము విఫలమగదని తెలిసికొనిరి; ప్రవచనమునకు తాము చేసిన వ్యాఖ్యానములో తప్పు ఉండవలసిందేనని గ్రహించిరి; అయితే పొరపాటు ఎక్కడ? అనేకులు అవివేకంగా, ‘2300 దినములు 1844లో ముగియలేదు’ని నిరాకరించి, ఆ సంక్లిష్టతను ఒక్క దెబ్బతో తెంచివేసిరి. దీనికి, వారు ఆశించిన సమయమున క్రీస్తు రాలేదనే విషయమును తప్ప, మరే కారణమును చూపలేకపోయిరి. ప్రవచన దినములు 1844లో ముగిసినయెడల, అప్పుడు క్రీస్తు అగ్నిద్వారా భూమి శుద్ధీకరణచేత పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణను చేయుటకై తిరిగి వచ్చియుండెనని వారు వాదిరి; కాబట్టి ఆయన రాలేదని గనుక, ఆ దినములు ముగియలేదని తేల్చిరి.

> “To accept this conclusion was to renounce the former reckoning of the prophetic periods. The 2300 days had been found to begin when the commandment of Artaxerxes for the restoration and building of Jerusalem went into effect, in the autumn of B. C. 457. Taking this as the starting-point, there was perfect harmony in the application of all the events foretold in the explanation of that period in Daniel 9:25–27. Sixty-nine weeks, the first 483 of the 2300 years, were to reach to the Messiah, the Anointed One; and Christ’s baptism and anointing by the Holy Spirit, A. D. 27, exactly fulfilled the specification. In the midst of the seventieth week, Messiah was to be cut off. Three and a half years after his baptism, Christ was crucified, in the spring of A. D. 31. The seventy weeks, or 490 years, were to pertain especially to the Jews. At the expiration of this period, the nation sealed its rejection of Christ by the persecution of his disciples, and the apostles turned to the Gentiles, A. D. 34. The first 490 years of the 2300 having then ended, 1810 years would remain. From A. D. 34, 1810 years extend to 1844. ‘Then,’ said the angel, ‘shall the sanctuary be cleansed.’ All the preceding specifications of the prophecy had been unquestionably fulfilled at the time appointed. With this reckoning, all was clear and harmonious, except that it was not seen that any event answering to the cleansing of the sanctuary had taken place in 1844. To deny that the days ended at that time was to involve the whole question in confusion, and to renounce positions which had been established by unmistakable fulfillments of prophecy.

> ఈ నిర్ణయాన్ని అంగీకరించుట అనగా ప్రవచన కాలముల పూర్వ లెక్కింపును త్యజించుటవలె అయ్యెను. 2300 దినముల ఆరంభము యెరూషలేము పునరుద్ధరణకును కట్టడమునకును అర్తక్షస్తు రాజు జారీ చేసిన ఆజ్ఞ అమల్లోకి వచ్చిన క్రీ.పూ. 457 శరదృతువులోనని కనుగొనబడెను. దీనిని ప్రారంభబిందువుగా తీసుకొనగా, దానియేలు 9:25–27 లో ఆ కాలమునకు ఇచ్చిన వివరణలో ముందుగా ప్రకటింపబడిన సమస్త సంఘటనల అన్వయం సంపూర్ణ సమన్వయములో నుండెను. అరవై తొమ్మిది సప్తాహములు, అనగా 2300 సంవత్సరములలో మొదటి 483 సంవత్సరములు, మసీహా, అభిషిక్తుని వరకు చేరవలసినవని; మరియు క్రీ.శ. 27 లో క్రీస్తుయొక్క బాప్తిస్మమును పరిశుద్ధాత్మచేత అభిషేకమును పొందుట, ఆ నిర్దేశాన్ని యథాతథముగా నెరవేర్చెను. డెబ్బవ సప్తాహములో నడిమి కాలములో మసీహా తొలగింపబడవలెనని. ఆయన బాప్తిస్మానంతరం మూడున్నర సంవత్సరములకు, క్రీ.శ. 31 వసంతఋతువులో క్రీస్తు శిలువ వేయబడ్డాడు. డెబ్బై సప్తాహములు, అనగా 490 సంవత్సరములు, విశేషముగా యూదులకు సంబంధించినవని. ఈ కాలము ముగిసినప్పుడు, ఆయన శిష్యులను హింసించుటద్వారా ఆ జాతి క్రీస్తునకు చేసిన తిరస్కారమును ముద్రించింది; అపొస్తలులు అన్యజనులవైపు తిరిగారు, క్రీ.శ. 34. అప్పుడు 2300లోని మొదటి 490 సంవత్సరములు ముగిసినందున, మిగిలినవి 1810 సంవత్సరములు. క్రీ.శ. 34 నుండి 1810 సంవత్సరములు లెక్కిస్తే 1844 కు చేరును. “అప్పుడు,” అని దూత చెప్పెను, “పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధీకరింపబడును.” ఆ ప్రవచనమునకు పూర్వంగా నిర్దేశింపబడిన సమస్త అంశములు నిర్ణీత కాలమందు సందేహరహితముగా నెరవేర్చబడ్డవి. ఈ లెక్కింపుతో సమస్తమును స్పష్టముగాను సమన్వయముగాను ఉండెను; అయితే 1844 లో పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణకు సమానమైన ఏదేని సంఘటన సంభవించెనని కనబడకపోవుట మాత్రము మినహాయింపు. ఆ కాలమునే ఆ దినములు ముగిసినవని తిరస్కరించుటయనగా, సమస్త విషయాన్ని గందరగోళములోనికి నెట్టుటకును, ప్రవచనముల స్పష్ట నెరవేర్పులచేత స్థాపించబడిన స్థితులను త్యజించుటకును సమానం.

> “But God had led his people in the great Advent movement; his power and glory had attended the work, and he would not permit it to end in darkness and disappointment, to be reproached as a false and fanatical excitement. He would not leave his word involved in doubt and uncertainty. Though many abandoned their former reckoning of the prophetic periods, and denied the correctness of the movement based thereon, others were unwilling to renounce points of faith and experience that were sustained by the Scriptures and by the witness of the Spirit of God. They believed that they had adopted sound principles of interpretation in their study of the prophecies, and that it was their duty to hold fast the truths already gained, and to continue the same course of Biblical research. With earnest prayer they reviewed their position, and studied the Scriptures to discover their mistake. As they could see no error in their reckoning of the prophetic periods, they were led to examine more closely the subject of the sanctuary.” The Great Controversy, 409, 410.

> కానీ దేవుడు తన ప్రజలను మహా ఆగమన ఉద్యమములో నడిపించెను; ఆయన శక్తియు మహిమయు ఆ కార్యముతో కూడ నుండెను; అది అంధకారములోను నిరాశలోను అంతమగునట్లు, అసత్యమయిన మతాంధోత్సాహమని నిందింపబడునట్లు ఆయన అనుమతించడు. తన వాక్యమును సందేహములోను అనిశ్చయములోను ఆవరింపబడియుండునట్లు ఆయన విడిచిపెట్టడు. ప్రవచనకాలముల గూర్చిన తమ మునుపటి గణనను చాలామంది విడిచిపట్టి, దానిపైన ఆధారపడిన ఆ ఉద్యమము సరియై యుండుటను నిరాకరించినను, శాస్త్రగ్రంథములచేతను దేవుని ఆత్మ సాక్ష్యముచేతను బలపరచబడిన విశ్వాసము మరియు అనుభవమునకు సంబంధించిన అంశములను విడనాడుటకు ఇతరులు సిద్ధపడలేదు. ప్రవచనముల అధ్యయనములో వ్యాఖ్యానమునకు సంబంధించి తాము సవ్యమైన సూత్రములను అవలంబించితిమని, ఇప్పటికే పొందిన సత్యములను గట్టిగా పట్టుకొని, అదే విధమైన శాస్త్రగ్రంథ పరిశోధనను కొనసాగించుట తమ కర్తవ్యమని వారు నమ్మిరి. దీక్షతో కూడిన ప్రార్థనలతో వారు తమ స్థితిని పునర్విమర్శించి, తమ తప్పును కనుగొనుటకై శాస్త్రగ్రంథములను అధ్యయనం చేసిరి. ప్రవచనకాలముల వారి గణనలో తాము దోషమేదియు చూడలేకపోయినచో, పరిశుద్ధస్థలము విషయమును మరింత సవివరంగా పరిశీలించుటకు వారు ప్రేరేపింపబడిరి. మహా సంఘర్షణ, 409, 410.

We have been informed by Sister White, in the same passage where the vision of the Ulai River is identified, that there “is need of a much closer study of the Word of God.” The theologians will present the subject of “prophetic periods” in the previous passage from The Great Controversy, as if the “prophetic periods” Sister White is limiting her commentary to, is the five prophecies that are represented within the twenty-three hundred year prophecy. After all, they claim, four of those prophecies are specifically addressed in the passage. But a “much closer study” of the subject demonstrates that the term “prophetic periods” in the plural, in Sister White’s writings more accurately refers to the two prophecies that were to be fulfilled on October 22, 1844.

ఉలై నది దర్శనం గుర్తించబడిన అదే పాఠ్యభాగంలోనే, "దేవుని వాక్యాన్ని మిక్కిలి లోతైన అధ్యయనం చేయవలసిన అవసరం ఉంది" అని సిస్టర్ వైట్ ద్వారా మనకు తెలియజేయబడింది. ధర్మశాస్త్రవేత్తలు, The Great Controversy యందలి పూర్వ పాఠ్యభాగంలో "ప్రవచన కాలములు" అనే విషయాన్ని, సిస్టర్ వైట్ తన వ్యాఖ్యానాన్ని పరిమితం చేసిన "ప్రవచన కాలములు" అనేవి రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనములో ప్రతిపాదింపబడిన అయిదు ప్రవచనాలేనని సూచించునట్లుగా సమర్పిస్తారు. ఎందుకనగా, తమ వాదన ప్రకారం, ఆ ప్రవచనాలలో నలుగు ప్రవచనాలు ఆ పాఠ్యభాగంలో ప్రత్యేకంగా చర్చించబడ్డాయని వారు అంటారు. అయితే, ఆ విషయంపై "మిక్కిలి లోతైన అధ్యయనం" ఒక సంగతిని నిరూపిస్తుంది: సిస్టర్ వైట్ రచనలలో బహువచనముగా ఉన్న "ప్రవచన కాలములు" అనే పదము, 1844 అక్టోబరు 22న నెరవేర్చబడవలసిన రెండు ప్రవచనాలనే మరింత యథార్థంగా సూచించుచున్నదని.

There are five specific time prophecies that Gabriel identified for Daniel that are part of the twenty-three hundred years. The first identifies forty-nine years, when the “streets and walls would be built in troublous times.” The second was Christ’s baptism after four hundred and eighty-three years from the starting point of 457 BC. The third was His crucifixion, the fourth identified when the gospel would go to the Gentiles at the end of the four hundred and ninety-years that were set apart especially for the Jewish nation, and the fifth, and only the fifth, time prophecy, ended on October 22, 1844. The previous four time prophecies ended well before 1844. So, what does Sister White actually mean when she uses the expression “prophetic periods” in the plural, that were to end in 1844?

రెండువేల మూడు వందల సంవత్సరాల భాగమైన, గబ్రియేలు దానియేలు కొరకు గుర్తించి తెలిపిన ఐదు నిర్దిష్ట కాల ప్రవచనాలు ఉన్నాయి. మొదటిది నలభై తొమ్మిది సంవత్సరాలను సూచిస్తుంది; ఆ కాలంలో “కష్టకాలమందు వీధులును ప్రాకారమును కట్టబడును.” రెండవది క్రీ.పూ. 457 సంవత్సరాన్ని ఆరంభ బిందువుగా తీసుకొని నాలుగు వందల ఎనభై మూడు సంవత్సరాల అనంతరం క్రీస్తుయొక్క బాప్తిస్మము. మూడవది ఆయన శిలువవేయబడుట; నాల్గవది యూదజాతికి ప్రత్యేకంగా కేటాయించిన నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాల ముగింపునందు సువార్త అన్యజనులవద్దకు వెళ్లిన సమయాన్ని గుర్తించింది; ఐదవది—మరియు ఐదవదే ఒక్కటే—కాల ప్రవచనం 1844 అక్టోబరు 22న ముగిసింది. దీనికన్నా ముందు ఉన్న నాలుగు కాల ప్రవచనాలు 1844కు చాల ముందే ముగిశాయి. అయితే, 1844లో ముగియవలసిన “ప్రవచనకాలాలు” అనే బహువచన పదప్రయోగాన్ని ఉపయోగించినప్పుడు, సోదరి వైట్ వాస్తవంగా దేనిని ఉద్దేశిస్తున్నారు?

Addressing the first disappointment of the Millerites she identifies the answer to that question:

మిల్లరైట్ల తొలి నిరాశను పరిశీలిస్తూ, ఆ ప్రశ్నకు సమాధానాన్ని ఆమె గుర్తిస్తుంది:

> “I saw the people of God joyful in expectation, looking for their Lord. But God designed to prove them. His hand covered a mistake in the reckoning of the prophetic periods. Those who were looking for their Lord did not discover this mistake, and the most learned men who opposed the time also failed to see it. God designed that His people should meet with a disappointment. The time passed, and those who had looked with joyful expectation for their Saviour were sad and disheartened, while those who had not loved the appearing of Jesus, but embraced the message through fear, were pleased that He did not come at the time of expectation. Their profession had not affected the heart and purified the life. The passing of the time was well calculated to reveal such hearts. They were the first to turn and ridicule the sorrowful, disappointed ones who really loved the appearing of their Saviour. I saw the wisdom of God in proving His people and giving them a searching test to discover those who would shrink and turn back in the hour of trial.

> తమ ప్రభువును ఆశతో ఎదురు చూచుచూ ఆనందోత్సాహాలతో ఉన్న దేవుని ప్రజలను నేను చూచితిని. కాని దేవుడు వారిని శోధించుటకు సంకల్పించెను. ప్రవచనా కాలముల లెక్కింపులో తలెత్తిన ఒక తప్పును ఆయన చేయి కప్పివేసెను. తమ ప్రభువును ఆశించి ఎదురు చూచిన వారు ఈ తప్పును కనుగొనలేదు, మరియు ఆ సమయమును వ్యతిరేకించిన అత్యంత పాండితులైన వారుకూడ దానిని చూడలేకపోయిరి. తన ప్రజలు ఒక నిరాశను అనుభవించునట్లు దేవుడు ఉద్దేశించెను. సమయము గతించెను, మరియు తమ రక్షకుని కొరకు ఆనందకర నిరీక్షణతో ఎదురు చూచిన వారు దుఃఖించి నిరుత్సాహపడ్డారు, అయితే యేసు ప్రత్యక్షతను ప్రేమించని గాని భయవశాత్తు ఆ సందేశాన్ని స్వీకరించినవారు, నిరీక్షణ సమయమున ఆయన రాలేదని సంతోషించిరి. వారి ఘోషిత విశ్వాసము హృదయమును ప్రభావితం చేయలేదు, జీవనమును పవిత్రపరచలేదు. కాలము గడిచిపోవుట అలాటి హృదయాలను బయలుపరచుటకు సముచితమైన ఏర్పాటుగా నిలిచెను. తమ రక్షకుని ప్రత్యక్షతను నిజముగా ప్రేమించినవారు దుఃఖించి నిరాశ చెందిన వారిని పరిహసించుటకు మొదటగా తిరిగినవారు వీరే. పరీక్షా ఘడియలో వెనుకడుగు వేసి తిరిగి పోయువారిని వెలికితీయుటకై తన ప్రజలను శోధించి, వారికి ఒక శోధనాత్మక పరీక్షను యెదురుపెట్టిన విషయములో దేవుని జ్ఞానమును నేను చూచితిని.

> “Jesus and all the heavenly host looked with sympathy and love upon those who had with sweet expectation longed to see Him whom their souls loved. Angels were hovering around them, to sustain them in the hour of their trial. Those who had neglected to receive the heavenly message were left in darkness, and God’s anger was kindled against them, because they would not receive the light which He had sent them from heaven. Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844.” Early Writings, 235–237.

> వారి ఆత్మలు ప్రేమించిన ఆయనను దర్శించుటకై మధుర నిరీక్షణతో ఆకాంక్షించిన వారియెడల యేసయు సమస్త పరలోక సైన్యమంతయు కరుణతోను ప్రేమతోను దృష్టిపాతముపరచిరి. వారి పరీక్షావేళలో వారిని నిలబెట్టుటకై దేవదూతలు వారి చుట్టూ పరిభ్రమించుచుండిరి. ఆకాశీయ సందేశమును స్వీకరించుటను నిర్లక్ష్యపరచినవారు అంధకారమందు విడిచిపెట్టబడియిరి; ఆయన పరలోకమునుండి వారికి పంపిన వెలుగును స్వీకరింప నొప్పకపోయినందున దేవుని కోపము వారిమీద రగిలెను. ఎందుకు వారి ప్రభువు రాలేదో అర్థంచేసికోలేకపోయిన విశ్వాసవంతులైన, నిరాశానుభవించిన వారు అంధకారమందు విడిచిపెట్టబడలేదు. మరల ప్రవచనా కాలములను అన్వేషించుటకై వారిని వారి బైబిళ్లవైపు నడిపింపబడియిరి. లెక్కలమీదనుండి ప్రభువుయొక్క చేయి తొలగింపబడెను; పొరపాటు వివరింపబడెను. ప్రవచనా కాలములు 1844 వరకూ వ్యాపించియున్నవని వారు చూచిరి; అలాగే, ప్రవచనా కాలములు 1843లో ముగిసినవని చూపుటకై తాము సమర్పించిన అదే సాక్ష్యాలు, అవి 1844లోనే సమాప్తమగునని నిరూపించెనని గ్రహిరి. ఎర్లీ రైటింగ్స్, 235-237.

The “prophetic periods” were the “prophetic periods” that “reached to 1844,” which the Millerites had initially believed reached to 1843. The “prophetic periods” that reached to 1844, were three prophetic periods,” and all are represented upon Habakkuk’s tables. One of the three periods simply “touches” 1844, and the other two reach to October 22, 1844. The thirteen hundred and thirty-five days reached to the very first day of 1844, when the first disappointment of the Millerites arrived, and the tarrying time of both Habakkuk chapter two, and of the parable of the ten virgins in Matthew twenty-five began.

"ప్రవచన కాలములు" అనేవి "1844 వరకు చేరిన" కాలములే; అవి మొదట 1843 వరకే చేరుతాయని మిల్లరైట్లు నమ్మారు. 1844 వరకూ చేరిన "ప్రవచన కాలములు" మూడు ప్రవచన కాలములు; అవన్నీ హబక్కూకు పట్టికలపై సూచింపబడ్డాయి. ఆ మూడింటిలో ఒకటి కేవలం 1844ను "స్పృశిస్తుంది", మిగిలిన రెండూ 1844 అక్టోబరు 22 వరకు చేరుతాయి. వెయ్యి మూడు వందల ముప్పై ఐదు దినములు 1844 యొక్క మొదటి దినానికే చేరినవి; అప్పుడు మిల్లరైట్ల తొలి నిరాశ సంభవించినది, మరియు హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయములోను, మత్తయి ఇరవై ఐదవ అధ్యాయంలోని పది కన్యల ఉపమానములోను ఉన్న వేళాపాటు కాలములు ఆరంభమయ్యాయి.

The twenty-three hundred days of Daniel chapter eight, verse fourteen reached to October 22, 1844, and the twenty-five hundred and twenty years, of the “seven times” against the southern kingdom of Judah ended there as well. Palmoni introduces himself as the Wonderful Numberer in verse thirteen of Daniel eight, and the prophetic “structure” and “design” that he then set forth included at least ten interconnected time prophecies.

దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం, పద్నాలుగవ వచనములోని రెండు వేల మూడు వందల దినములు 1844 అక్టోబర్ 22 నాటికి చేరినవి; అలాగే యూదా దక్షిణ రాజ్యంపై ప్రకటించబడిన "ఏడు సార్లు" యొక్క రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరములు కూడా అదే తేదీన సమాప్తమయ్యాయి. పల్మోని తనను "అద్భుత సంఖ్యకర్త"గా దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం, పదమూడవ వచనములో పరిచయం చేసుకొనెను; ఆ తరువాత ఆయన స్థాపించిన ప్రవచన "నిర్మాణం" మరియు "రూపకల్పన"లో పరస్పరం అనుసంధానమైన కనీసం పది కాలప్రవచనాలు అంతర్భూతమై యున్నవి.

We will begin to consider these truths further in the next article.

మేము తదుపరి వ్యాసంలో ఈ సత్యాలపై మరింత పరిశీలనను ప్రారంభిస్తాము.

> “Christ gave to the world a lesson that should be engraved on mind and soul. ‘This is life eternal,’ he said, ‘that they might know thee the only true God, and Jesus Christ, whom thou hast sent.’ But Satan works on human minds, saying, Do this or that action, and ye shall be as gods. By deceptive reasoning he led Adam and Eve to doubt God’s word, and to supply its place with a theory that led to transgression and disobedience. And his sophistry is doing today what it did in Eden. When Christ came to our world, he selected humble fishermen as the foundation of his church. To these disciples he tried to explain the nature of his kingdom and mission. But their limited comprehension imposed a restraint upon him. They had been receiving the sayings of the scribes and Pharisees, and therefore much of what they believed was untrue. And though Christ had many things to say to them, they were unable to hear much of what he longed to communicate.

> క్రీస్తు లోకమునకు మనస్సు, ఆత్మలపై చెక్కివేయదగిన ఒక పాఠమును ఇచ్చెను. “ఇదే నిత్యజీవము,” అని ఆయన చెప్పెను, “అదేనగా, వారు నిన్ను ఏకైక సత్యదేవునిగా, నీవు పంపిన యేసుక్రీస్తును తెలిసికొనుట.” కానీ సాతాను మనుష్యుల మనస్సులపై పని చేయుచు, “ఇది గాని అది గాని క్రియ చేయుడి; అప్పుడు మీరు దేవతలవలె అవుదురు” అని చెప్పుచున్నాడు. మోసపూరిత తార్కికతచేత అతడు ఆదాము, హవ్వలను దేవుని వాక్యమును సందేహింపజేసి, దాని స్థానమున అతిక్రమణకూ అవిధేయతకూ దారితీయు ఒక సిద్ధాంతమును ప్రతిష్ఠింపజేసెను. అతని కపటతర్కము ఈ నాడునకును ఏదెనులో చేసినదానినే చేయుచున్నది. క్రీస్తు మన లోకమునకు వచ్చెనప్పుడు, తన సంఘమునకు పునాది రాళ్లుగా వినయవంతులైన మత్స్యకారులను ఆయన ఎన్నుకొనెను. ఈ శిష్యులకు తన రాజ్యముని యథార్థ స్వరూపమును మరియు తన నియోగమును వివరిచుటకు ఆయన ప్రయత్నించెను. కానీ వారి పరిమిత గ్రహణశక్తి ఆయనకు అడ్డుకట్టయెను. వారు శాస్త్రులు మరియు ఫరిసయ్యుల బోధలనును స్వీకరించుచు వచ్చిరి; అందుచేత వారు నమ్మిన వాటిలో చాలాభాగము అసత్యమై యుండెను. క్రీస్తు వారికి చెప్పవలసిన అనేక విషయములు కలిగియుండినను, ఆయన తెలియజేయకాంక్షించిన వాటిలో చాలామటుకు వారు వినలేకపోయిరి.

> “Christ finds the religionists of this time so full of erroneous sentiments that there is no room in their minds for the truth. With the education given, teachers mingle the sentiments of infidel authors. Thus they have sown tares in the minds of the youth. They give utterance to sentiments that should not be presented to young or old, never thinking of what kind of seed they are sowing, or of the harvest they will have to garner as the result.” Review and Herald, July 3, 1900.

> ఈ కాలమందలి మతవాదులు తప్పుడు భావాలతో ఇంతగా నిండిపోయియుండుటవలన, వారి మనస్సులలో సత్యానికి స్థలమే లేకపోవునట్లు క్రీస్తు కనుగొనుచున్నారు. ఇచ్చబడుతున్న విద్యయందు, ఉపాధ్యాయులు అవిశ్వాసి రచయితల భావాలను కలగలుపుచున్నారు. అట్లు వారు యువజనుల మనస్సులలో కలుపు విత్తియున్నారు. యువకులకైనను వృద్ధులకైనను సమర్పింపకూడనివి గల భావాలను వారు వెలిబుచ్చుచున్నారు; తాము ఏ విధమైన విత్తనమును విత్తుచున్నారు, లేదా దాని ఫలితముగా తాము చివరికి కూడదీయవలసి వచ్చు పంట ఏదో యెన్నడును ఆలోచించరు. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, జూలై 3, 1900.

Back to Articles