Article

# దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట అరవై ఐదు

ప్రవచనాత్మక నేతచిత్ర అవిష్కరణ: మహా విజేత అలెగ్జాండర్ నుండి ఆధునిక రోము వరకు

Author

Jeff Pippenger

Published

March 29, 2024

Formats

PDF
Word

ఇప్పుడు అలెగ్జాండరు మహారాజు ఆకస్మిక మరణానంతర కాలంలో జరిగిన చరిత్రను పరిశీలించుదము; అది 538వ సంవత్సరము నుండి 1798లోని అంత్యకాలము వరకు ఉన్న కాలాన్ని ప్రతినిధిత్వం వహిస్తుంది.

> అతడు లేచి నిలుచునప్పుడు, అతని రాజ్యం ఛిన్నభిన్నమై, ఆకాశంలోని నాలుగు గాలివైపులకు విభజింపబడును; అది అతని సంతానానికి కాకుండును, అతడు ఏలిన అధికార ప్రకారముగా కూడ కాకుండును; ఏలయనగా అతని రాజ్యం పీకబడి, వారిని తప్ప మరి ఇతరులకును అప్పగింపబడును. దక్షిణదేశపు రాజు బలవంతుడై యుండును; అతని ప్రభువులలో ఒక్కడు కూడ బలపడును; ఆడు అతనికంటె బలవంతుడై అధికారము పొందును; అతని అధికారము గొప్ప అధికారమై యుండును. సంవత్సరముల అంతమున వారు పరస్పరం కలసికూడుదురు; ఏలయనగా దక్షిణదేశ రాజుని కుమార్తె ఒప్పందము చేయుటకై ఉత్తరదేశ రాజునయొద్దకు వచ్చును; గాని ఆమె భుజబలమును నిలుపుకోదు; అతడును నిలుచువాడుకాడు, అతని భుజమును కూడాను; అయితే ఆమె అప్పగింపబడును, ఆమెను తీసికొనివచ్చిన వారును, ఆమెకు జన్మనిచ్చిన వాడును, ఈ కాలములలో ఆమెను బలపరచిన వాడును కూడాను. కాని ఆమె వేర్లలోని ఒక కొమ్మనుండి అతని స్థానములో ఒక్కడు లేచి నిలుచును; సైన్యముతో వచ్చి ఉత్తరదేశ రాజుని దుర్గములోనికి ప్రవేశించి, వారిమీద చర్య చేసి, వారిమీద విజయం పొందును. వారి దేవతలనును, వారి ప్రధానులతో కూడ, వెండి బంగారముల అమూల్య పాత్రలతో కూడ ఈగుప్తునకు బందీలుగా తీసికొనిపోవును; అతడు ఉత్తరదేశ రాజుకంటె అనేక సంవత్సరములు నిలిచియుండును. కాబట్టి దక్షిణదేశ రాజు అతని రాజ్యములోనికి వచ్చి, తన స్వదేశమునకు తిరిగి పోవును. దానియేలు 11:4-9.

చివరికి, అలెగ్జాండర్ మహా రాజు యొక్క రాజ్యం విరిగి పడ్డ తర్వాత, ఆ పూర్వ రాజ్యంపై ఆధిపత్యం కోసం పోరాడిన వారు రెండు ప్రధాన రాజ్యాలుగా పరిణమించారు. అలెగ్జాండర్ పూర్వ సామ్రాజ్యంలోని దక్షిణ భాగాన్ని ఒక రాజ్యం నియంత్రించగా, ఉత్తర భాగాన్ని మరొక రాజ్యం నియంత్రించింది. ఆ దశనుంచి ప్రవచన వృత్తాంతంలో వారు సరళంగా ‘దక్షిణ రాజు’ మరియు ‘ఉత్తర రాజు’ అని పిలువబడతారు. ప్రపంచాధిపత్యం కోసం పోరాటం ఉత్తర రాజు మరియు దక్షిణ రాజు మధ్య మాత్రమే చిత్రించబడే స్థితికి చేరుకున్న తరువాత, ఆ రెండు రాజ్యాల ప్రతీకలు మొత్తం అధ్యాయం అంతటా కొనసాగుతాయి.

ఐదవ వచనంలో దక్షిణ దేశపు రాజు స్థిరపరచబడి బలవంతుడై యుంటాడు; అయితే ఉత్తర దేశపు రాజును కూడ బలవంతుడే, అతని రాజ్యము మరింత విస్తారమైనది. తరువాత ఆరవ వచనంలో, దక్షిణ దేశపు రాజు ఉత్తర రాజ్యముతో ఒక మైత్రి సంధిని ప్రతిపాదిస్తాడు. ఆ శాంతి ఒడంబడికను స్థిరపరచుటకై దక్షిణ దేశపు రాజు తన కుమార్తెను ఉత్తర దేశపు రాజుకు ఇస్తాడు; తద్వారా ఉత్తర దేశపు రాజు ఆమెను వివాహము చేసికొని, కుటుంబ బంధముచేత వారి మైత్రిని ధృవపరచును. ఉత్తర దేశపు రాజు అందుకు సమ్మతించి, తన భార్యను పక్కనపెట్టి, దక్షిణ దేశమునుండి వచ్చిన రాజకుమార్తెను వివాహము చేసుకున్నాడు; అట్లు ఆ మైత్రి ఆరంభింపబడెను.

చివరకు దక్షిణపు రాజకుమార్తె ఒక పురుషశిశువును కనెను; అయితే అంతిమంగా ఉత్తరదేశపు రాజు తన కొత్త భార్యపట్ల విసిగి, తన మొదటి భార్యను విడిచిపెట్టినట్లే ఆమెనూ పక్కనబెట్టి, తన మొదటి భార్యను మళ్లీ స్వీకరించును. అయితే ఆ మొదటి భార్య పునఃస్థాపింపబడి, అవకాశము దొరికిన వెంటనే, ఆమె ఉత్తరదేశపు రాజును, అతని దక్షిణపు వధువును, ఆమె శిశువును, ఆమెతో వచ్చిన సమస్త ఐగుప్తీయ పరివారమును సంహరించును. మొదటి భార్య దక్షిణపు రాజకుమార్తెను మరియు ఆమె శిశువును హత్య చేయుటయనే కార్యము దక్షిణపు రాజకుమార్తె కుటుంబమును క్రోధావేశముతో నింపగా, ఆమె సహోదరులలో ఒక్కడు సైన్యమును సమీకరించి ఉత్తర రాజ్యముపై దాడి చేయును.

దక్షిణ సైన్యం ఉత్తర రాజుపై విజయం సాధించెను; తదనంతరం, ఉత్తర రాజును, అతని దక్షిణ భార్యను, ఆమె శిశువును హతమార్చిన మొదటి భార్యకు మరణదండన అమలుచేయబడెను. తండ్రి మరణ సమయమున ఉత్తర రాజ్యపీఠముపై ప్రతిష్ఠింపబడియున్న మొదటి భార్య కుమారుడు, పూర్వ యుద్ధములలో ఉత్తర రాజ్యము దక్షిణ రాజ్యమునుండి అపహరించిన ఐగుప్తు కళావస్తువులు మరియు విగ్రహములలో కొన్నింటితోకూడ, దక్షిణ రాజిచేత బంధింపబడి ఐగుప్తుకు తీసికొనిపోబడెను. ఐగుప్తు చేరిన తరువాత ఆ బంధింపబడిన ఉత్తర రాజు గుర్రముమీదనుండి పడి మరణించెను. ఉరియా స్మిత్ ఈ చరిత్రను యీలాగు వివరిస్తున్నాడు.

> వచనం 6. సంవత్సరముల ఆఖరున వారు పరస్పరం కలిసికొందురు; ఏలయనగా దక్షిణ దేశపు రాజుని కుమార్తె ఉదంబడిక కుదుర్చుటకై ఉత్తర దేశపు రాజునొద్దకు వచ్చును; అయితే ఆమె బాహువుయొక్క బలము నిలిచియుండదు; అతడును నిలువడు, అతని బాహువుకూడ నిలువదు; అయితే ఆమె అప్పగింపబడును, ఆమెను తీసికొని వచ్చినవారును, ఆమెను జన్మింపజేసిన వాడును, ఈ కాలములలో ఆమెను బలపరచిన వాడును కూడను.

> ఈగుప్తు రాజులకును సిరియా రాజులకును మధ్య తరచు యుద్ధములు జరిగిరి. ప్రత్యేకముగా, ఈగుప్తు యొక్క రెండవ రాజైన ప్టోలెమీ ఫిలడెల్ఫస్ మరియు సిరియా యొక్క మూడవ రాజైన అంటియోకస్ థియోస్ యిద్దరి మధ్య యుద్ధములు తరచుగా జరిగిరి. చివరికి, అంటియోకస్ థియోస్ తన పూర్వ భార్య లయోడికేను ఆమె ఇద్దరు కుమారులతో కూడ త్యజించి, ప్టోలెమీ ఫిలడెల్ఫస్ కుమార్తె అయిన బెరెనైస్‌ను వివాహమాడవలెననే నిబంధనపై, వారు శాంతి చేయుటకు అంగీకరించిరి. దాననుబట్టి ప్టోలెమీ తన కుమార్తెను ఆమెతో కూడ అపారమైన వరదక్షిణమును సమకూర్చి అంటియోకునొద్దకు తీసికొని వచ్చి అప్పగించెను.

> 'కానీ ఆమె బాహువుయొక్క బలమును నిలుపుకొనదు;' అనగా, ఆంథియోకుసు వద్ద ఆమెకున్న ప్రభావమును మరియు అధికారమును. అట్లే తేలింది; ఎందుకనగా, కొద్ది కాలములోనే ప్రేమోన్మాదంలో, ఆంథియోకుసు తన పూర్వభార్య లయొడీకెను, ఆమె పిల్లలను కూడ, మళ్ళీ రాజసభలోనికి తీసికొనివచ్చెను. అప్పుడు ప్రవచనము చెప్పునది, 'అతడు [ఆంథియోకుసు] నిలువడు, అతని బాహువుకూడను,' అనగా అతని సంతతి. ప్రసాదమునకును అధికారమునకును తిరిగి స్థాపింపబడిన లయొడీకె, అతని చంచల స్వభావముచేత ఆంథియోకుసు మళ్ళీ తన్ను అవమానపర్చీ బేరెనీసిని తిరిగి పిలుచుకొందేమోనని భయపడెను; అటువంటి పరిణామమునకు నిరోధకమైన ప్రభావవంతమైన భద్రత అతని మరణము తప్ప ఇంకేదియు కాదని భావించి, కొద్ది కాలములోనే అతనికి విషప్రయోగము చేయింపజేసెను. అలాగే బేరెనీసి ద్వారా జనించిన అతని సంతతి రాజ్యమునందు అతనికి వారసులై నుండలేదు; యెననగా, లయొడీకె వ్యవహారములను అట్టి విధముగా నడిపి, సింహాసనము తన జ్యేష్ఠకుమారుడైన సెల్యూకుసు కాల్లినికస్‌కు సురక్షితపరచెను.

> కాని అట్టి దుష్టత్వము చాలకాలము శిక్షింపబడకుండ నిలిచియుండలేదు; ప్రవచనము మరింతగా అట్లు సూచించినట్లుగా, తదుపరి చరిత్ర దానిని నిరూపించుచున్నది.

> 'వచనం 7. అయితే ఆమె వేరులలోని ఒక కొమ్మనుండి అతని స్థానమునందు ఒకడు లేచి నిలుచును; అతడు సైన్యముతో వచ్చి, ఉత్తరదేశ రాజుని దుర్గములోనికి ప్రవేశించి, వారిమీద యుద్ధము చేసి, గెలుచును: 8. అతడు వారి దేవతలను, వారి ప్రధానులతో కూడ, వెండి బంగారముల అమూల్య పాత్రలను బంధులుగా ఈగుప్తుదేశమునకు తీసికొనిపోవును; మరియు అతడు ఉత్తరదేశ రాజుకంటె ఎక్కువ సంవత్సరములు నిలిచియుందును. 9. కాబట్టి దక్షిణదేశ రాజు అతని రాజ్యములోనికి వచ్చి, తన స్వదేశమునకు తిరిగి పోవును.'

> బెరెనైస్‌తో అదే మూలము నుండిన ఈ కొమ్మ ఆమె సహోదరుడు ప్టోలెమీ యూయెర్గేటెస్. అతడు తన తండ్రి ప్టోలెమీ ఫిలడెల్ఫసును ఈగుప్తు రాజ్యములో వారసుడై అధిష్ఠించిన వెంటనే, తన సహోదరి బెరెనైస్ మరణానికి ప్రతీకారం తీర్చుకొనుటకై ఉద్రిక్తుడై, విస్తారమైన సైన్యాన్ని సమీకరించి, ఉత్తర రాజు యొక్క భూభాగమును—అనగా సిరియాలో తన తల్లి లయోదికేతో కలిసి పరిపాలించుచున్న సెల్యూకస్ కాల్లినికసుదే—దండయాత్ర చేసి ఆక్రమించెను. అతడు వారిమీద విజయం సాధించెను; సిరియా, సిలీషియా, యూఫ్రటీస్ నదికి ఆవలి పైప్రాంతములు, దాదాపు సమస్త ఆసియాను సైతం జయించుటవరకు. అయితే ఈగుప్తులో విద్రోహము ఉద్భవించి, తాను స్వదేశానికి తిరిగి రావలసియున్నదని విని, అతడు సెల్యూకసు రాజ్యమును దోపిడీ చేసి, నలభై సహస్ర తాలెంటుల రజతమును, మహామూల్య పాత్రలును, దేవతల రెండువేల ఐదువందల విగ్రహములను స్వాధీనపరచుకొనెను. ఇవాటిలో కాంబైసెస్ పూర్వము ఈగుప్తు నుండి అపహరించి పర్షియాకు తీసికొనిపోయిన విగ్రహములును ఉండెను. విగ్రారాధనకు సంపూర్ణముగా అంకితులైయున్న ఈగుప్తీయులు, అట్లు అనేక సంవత్సరాల తరువాత తమ బంధిత దేవతలను తిరిగి పొందించినందున కృతజ్ఞతార్పణముగా, ప్టోలెమీకి 'యూయెర్గేటెస్', లేదా 'ఉపకారకుడు' అనే బిరుదును ప్రదానం చేసిరి.

> "ఇది, బిషప్ న్యూటన్ చెప్పిన ప్రకారం, ప్రాచీన చరిత్రకారుల రచనల నుండి సంగ్రహింపబడిన జెరోమ్ యొక్క వివరణ; అయితే, ఇదే విశేషాలలో అనేక విషయాలను ధృవీకరించు రచయితలు ఇప్పటికీ లభ్యమై ఉన్నారని ఆయన చెప్పుచున్నాడు. అప్పియన్ తెలియజేయునదేమనగా, లయొడికే అంతియోకుసును హతముచేసి, తరువాత బెరెనికేను ఆమె శిశువును కూడ సంహరించగా, ఆ హత్యల ప్రతీకారార్థం ఫిలడెల్ఫసు కుమారుడైన ప్టోలెమీ సిరియలోనికి దండెత్తి, లయొడికేను వధించి, బాబిలోను వరకూ ముందుకు సాగెను. పొలిబీయసు వలన మనకు తెలియునదేమనగా, యూయెర్గెటెస్ అను బిరుదుపొందిన ప్టోలెమీ, తన సహోదరి బెరెనికేపై జరుగిన క్రూర వ్యవహారముచేత తీవ్రంగా ఆగ్రహించి, సైన్యముతో సిరియలోనికి దండయాత్ర చేసి, సెలూకియా నగరమును స్వాధీనపరచుకొనెను; అది అనంతరమున కొన్నేండ్లు ఈజిప్టు రాజుల కాపలాదళములచేత కాపాడబడెను. ఈ విధముగా అతడు ఉత్తరపు రాజుని దుర్గములోనికి ప్రవేశించెను. పోల్యాయెనస్ నిర్ధారించునదేమనగా, టౌరస్ పర్వతమునుండి భారతదేశము వరకున్న సమస్త దేశమును యుద్ధముగానీ సంగ్రామముగానీ లేకుండనే ప్టోలెమీ స్వాధీనపరచుకొనెను; అయితే, దానిని అతడు కుమారునికాక తండ్రికే తప్పుగా ఆపాదించెను. జస్టిన్ వెల్లడించునదేమనగా, గృహాంతర కలహముచేత ప్టోలెమీ ఈజిప్టుకు పిలిపింపబడకపోయినయెడల, సెల్యూకుసు రాజ్యమంతయు అతని స్వాధీనమునకే వచ్చి ఉండెను. ప్రవక్త ముందుగా ప్రవచించిన ప్రకారమే, దక్షిణపు రాజు ఈ విధముగా ఉత్తరపు రాజుని అధికారప్రాంతములోనికి ప్రవేశించి, తన స్వదేశమునకు తిరిగెను. మరియు అతడు ఉత్తరపు రాజుకంటె ఎక్కువ సంవత్సరములు జీవించెను; ఏలనగా, సెల్యూకుసు కాల్లినికసు ప్రవాసములో గుర్రమీదనుండి పడిపోవుటచేత మరణించెను; ప్టోలెమీ యూయెర్గెటెస్ అతనికన్నా నాలుగు లేదా ఐదు సంవత్సరములు పైగా జీవించెను." ఉరియా స్మిత్, దానియేలు మరియు ప్రకటన గ్రంథము, 250-252.

రోమునకు చెందిన ఒక ప్రవచన లక్షణము—అందుచేత ఉత్తరరాజునికియును వర్తించునది—ఇదే: సింహాసనముపై స్థాపించబడుటకై మూడు భౌగోళిక అడ్డంకులను జయించవలెను. అలెగ్జాండరు రాజ్యము చీలిన తరువాత మొట్టమొదటి ఉత్తరరాజ్యాన్ని స్థాపించినవాడు సెల్యూకస్ నికేటర్; అతడు క్రీస్తుపూర్వం 316 నుండియు 312 వరకును కొంతకాలం దక్షిణరాజైన ప్టోలెమీకి సేనాధిపతిగా సేవలందించాడు. “దక్షిణరాజు బలవంతుడగును; అతని అధికారులలో ఒక్కడును బలవంతుడగును; అతడు అతనికంటె బలవంతుడగును” అని చెప్పునప్పుడు ఐదవ వచనం ఈ విషయాన్ని సూచిస్తుంది. ప్టోలెమీ దక్షిణరాజు; అతనికి ఒక సేనాధిపతి (అతని అధికారులలో ఒక్కడు) ప్టోలెమీకంటె బలవంతుడగుటకు నియోజింపబడియున్నాడు; మరియు ఐదవ వచనమున చివరి భాగము, “అధికారము పొందును; అతని అధికారము మహా అధికారమగును” అని చెప్పుచున్నది. ప్టోలెమీయి సేనాధిపతియైన సెల్యూకసే మొట్టమొదటి ఉత్తరరాజుగా కావలసినవాడు. అయితే సెల్యూకస్ ఉత్తరరాజుగా కావాలంటే, దక్షిణరాజుతో వేరుపడవలెను; ఆ తరువాత మూడు భౌగోళిక ప్రాంతములను జయించవలెను.

సెల్యూకస్ మొదట క్రీ.పూ. 301లో తూర్పును జయించాడు. తరువాత అతను, కసాండర్ యొక్క వారసుని అధీనంలో ఉన్న పశ్చిమాన్ని, క్రీ.పూ. 286లో జయించాడు. ఆపై క్రీ.పూ. 281లో లైసీమాకసును జయించినప్పుడు, ఉత్తరంలో తన మూడవ ప్రాంతాన్ని స్వాధీనపరచుకున్నాడు. ఉత్తరపు రాజు క్రీ.పూ. 281లో సింహాసనంపై స్థాపించబడ్డాడు.

తరువాత దక్షిణ రాజుతో కుదిరిన శాంతి ఒప్పందం క్రీ.పూ. 252లో జరిగింది. ఆరు సంవత్సరాల తరువాత, క్రీ.పూ. 246లో, బెరెనికే (దక్షిణ రాజకుమారి), ఆమె కుమారుడు, మరియు ఆమె పరివారమంతా హతమార్చబడ్డారు. అనంతరం దక్షిణ రాజు లయోదికే కుమారుడైన సెల్యూకస్ కాల్లినికస్‌ను బంధిగా పట్టుకొని, అతనిని తనతో పాటు తిరిగి ఈజిప్టుకు తీసుకువెళ్లాడు; అక్కడ అతడు గుర్రం మీదనుంచి పడిపడి మరణించాడు. ఉత్తరపు మొదటి రాజు యొక్క పాలన క్రీ.పూ. 281 నుండి క్రీ.పూ. 246 వరకు సాగింది; ఇది ముప్పై అయిదు సంవత్సరాలకు సమానం.

పదకొండవ అధ్యాయంలోని తొలి ఉత్తర రాజు సింహాసనంపై స్థాపింపబడుటకై మూడు భౌగోళిక అవరోధాలను జయించాడు. పేగన్ రోము కూడా సింహాసనంపై స్థాపింపబడుటకై మూడు భౌగోళిక అవరోధాలను జయించింది [దానియేలు 8:9 చూడండి], అలాగే పాపల్ రోము సింహాసనంపై స్థాపింపబడుటకై మూడు భౌగోళిక అవరోధాలను జయించింది [దానియేలు 7:20 చూడండి]. ఆధునిక రోము కూడా సింహాసనంపై స్థాపింపబడుటకై మూడు భౌగోళిక అవరోధాలను జయిస్తుంది [దానియేలు 11:40-43 చూడండి].

సింహాసనముమీద స్థాపించబడిన తరువాత, ఉత్తరదేశపు మొదటి రాజు ముప్పై ఐదు సంవత్సరములు పాలించాడు. సింహాసనముమీద స్థాపించబడిన తరువాత, అన్యజన రోము “కాలము” (మూడు వందల అరవై సంవత్సరములు) పాటు పాలించింది. సింహాసనముమీద స్థాపించబడిన తరువాత, పాపీయ రోము “ఒక కాలము, కాలములు, అర్ధకాలము” (వెయ్యి రెండు వందల అరవై సంవత్సరములు) పాటు పాలించింది. సింహాసనముమీద స్థాపించబడిన తరువాత, ఆధునిక రోము సూచకమైన నలభై రెండు నెలలు (“ఒక గంట” అని కూడా సూచింపబడినది) పాటు పాలించును.

సహోదరి వైట్ గారు మనకు తెలియజేస్తున్నారు: "దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయములో లిఖింపబడిన చరిత్రలో చాలా భాగము మరల పునరావృత్తమగును." తదుపరి ఆమె ముప్పై ఒకటి నుండి ముప్పై ఆరు వచనములను ఉదహరించి, "ఈ మాటలలో వివరించబడినవాటితో సమానమైన దృశ్యాలు సంభవించును" అని పేర్కొంటున్నారు. ఆ వచనములలో పాపాధిపత్య రోము (పాడుచేయు హేయకార్యము) 538లో అధికార సింహాసనముమీదకు "స్థాపింపబడెను"; ఆ తరువాత అది దేవుని ప్రజలను "బహు దినములు" (వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు) హింసించెను, మొదటి "ఆగ్రహము నెరవేరుట" 1798లో సంభవించువరకు. ముప్పై ఒక్కటి నుండి ముప్పై ఆరు వచనముల చరిత్ర పదకొండవ అధ్యాయములోని చివరి ఆరు వచనములలో పునరావృత్తమగును; అయితే ఆ చరిత్ర అయిదు నుండి తొమ్మిదవ వచనములలోను సంపూర్ణంగా ప్రతిరూపితమై యున్నది.

క్రి.పూ. 281లో ఉత్తర రాజుగా సెల్యూకస్‌ను స్థాపించుట, 538 సంవత్సరముతో సరిపోలుతుంది. ఇవి రెండూ మూడు భౌగోళిక అవరోధాలను జయించుట ముగింపునందు ఉత్తర రాజు సింహాసనారోహణాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి. పోప్‌ అధికార పరిపాలన కాలము అనేక రీతులలో వ్యక్తపరచబడింది: వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములు, నలభై రెండు నెలలు, ఒక కాలము, కాలములు, అరకాలము, ఒక వ్యవధి, మరియు మూడున్నర సంవత్సరాలు. సెల్యూకస్ పరిపాలనకు నిడివి ముప్పై ఐదు సంవత్సరములు; ముప్పై ఐదు యొక్క పదవ భాగము, లేదా తీతు, మూడున్నర. ముప్పై ఐదు సంవత్సరముల యొక్క పదవ భాగము "మూడుపాయింట్ ఐదు" (3.5) సంవత్సరములుగా కూడా వ్యక్తీకరించబడుతుంది. "మూడున్నర" అనేది పోప్‌ అధికార పరిపాలన కాలమునకు ఒక సంకేతము.

దక్షిణ రాజైన నపోలియన్ బోనపార్ట్ ("అదృష్టవంతుని కుమారుడు" అనే అర్థం), పోప్‌ను చెరపట్టుటకై తన సేనాధిపతిని పంపిన 1798 సంవత్సరంలో, పాపసీ తన మరణాంతక గాయాన్ని పొందింది. ఒక సంవత్సరం తరువాత, 1799లో, పోప్ నిర్వాసితునిగా మరణించాడు; దక్షిణ రాజుచేత చెరపట్టబడిన మొట్టమొదటి ఉత్తర రాజు కూడా అలాగే మరణించాడు. ఈజిప్టులో చెరలో ఉన్నప్పుడే సెల్యూకస్ కాలినికస్ గుర్రం మీదనుంచి పడిపడి మరణించాడు. మృగముపై స్వారోహణ చేసినవాడు పోపే. ఆ మృగము, పోప్ తన శైతానిక కార్యాలను నెరవేర్చుటకు వినియోగించిన రాజకీయ వ్యవస్థను ప్రతినిధ్యం చేసింది. ఆ మృగము 1798లో హతమైంది; మృగముపై స్వారోహణ చేసి దానిమీద రాజ్యము చేసిన పోప్ ఒక సంవత్సరం తరువాత మరణించాడు. సెల్యూకస్ కాలినికస్ తాను స్వారీ చేసిన గుర్రం (అతడు స్వారీ చేసిన ఆ "మృగము") మీదనుండి పడిపడి మరణించాడు. 1798, 1799ల్లో పాపసీకి జరిగిన చెరబంధం, మొదటి ఉత్తర రాజు చెరపడిన సంఘటనచేత సంపూర్ణంగా ప్రతిరూపింపబడింది.

ఉత్తరరాజుమీదకు దక్షిణరాజు యొక్క కోపం రావడానికి కారణమైనది లంఘించబడిన శాంతి ఒడంబడికయే; దానికి ప్రతీకగా, దక్షిణ వధువైన బెరెనికెను పక్కన పెట్టివేయబడింది, తదనంతరం ఆమె లయోదికె చేతిలో మరణించింది. నెపోలియన్ 1797లో విప్లవ ఫ్రాన్స్ మరియు పాపల్ రాష్ట్రాల మధ్య శాంతి ఒడంబడికను కుదుర్చుకున్నాడు. ఆ ఒడంబడికకు, సంతకం ఇటలీలోని ఆంకోనాలోని టోలెంటినో పట్టణంలో జరిగినందున, టోలెంటినో అనే పేరు ఇవ్వబడింది. ఫ్రాన్స్ పోపును బందీగా తీసుకున్నప్పుడు, 1798 ఫిబ్రవరిలో, అది అధికారపూర్వకంగా ముగిసింది. ఆ ఒడంబడిక రద్దుకాబడ్డ కారణం ఫ్రాన్స్ తన విప్లవాన్ని ప్రసరింపజేయాలన్న ప్రయత్నమే.

నెపోలియన్‌కు చెందిన జనరల్ డ్యుఫోట్, ఆ సమయంలో ఫ్రాన్స్ యొక్క పాలక ప్రభుత్వం అయిన డైరెక్టరీ పంపించిన ఫ్రెంచ్ దండయాత్ర దళంలో భాగంగా, 1797లో రోములో ఉన్నాడు. జనరల్ డ్యుఫోట్ రోములో ఉండటాన్ని కూడా కలిగిన ఇటలీపై ఫ్రెంచ్ దండయాత్ర యొక్క ఉద్దేశ్యం, ఇటాలియన్ ద్వీపకల్పంలో ఫ్రెంచ్ విప్లవ బలగాలు స్థాపించిన స్వల్పకాలిక ఆధీన రాష్ట్రమైన రోమన్ గణరాజ్యానికి మద్దతు అందించడమే. ఈ కాలంలో యూరప్ అంతట ఫ్రెంచ్ వారు విప్లవోద్యమాలకు మద్దతు ఇవ్వడంలోను, విప్లవ సిద్ధాంతాలను వ్యాప్తి చేయడంలోను చురుకుగా నిమగ్నమై ఉండేవారు. ఇటలీలో, వారు రాజ్యాలను కూలదోసి, ఫ్రెంచ్ గణరాజ్యాన్ని ఆదర్శంగా తీసుకున్న గణరాజ్యాలను స్థాపించడానికి యత్నించారు.

రోమ్‌లో డ్యుఫోట్ యొక్క సాన్నిధ్యం మరియు చర్యలు, పాపస్వామ్య రాష్ట్రాల మద్దతుదారులు తోడు స్థానిక అరిస్టోక్రసీని కలుపుకున్న పరిరక్షక వర్గాల ప్రతిఘటనను ప్రేరేపించాయి. 1797 డిసెంబరులో, ఫ్రెంచు సైనిక దళాలు మరియు పాపస్వామ్య రాష్ట్రాల మద్దతుదారుల మధ్య జరిగిన ఘర్షణలో జనరల్ డ్యుఫోట్ హత్య చేయబడ్డాడు; దాంతో, తదుపరి సంవత్సరంలో పోప్‌ను చెరపట్టుటకు జనరల్ బెర్తియేను పంపుటకై నెపోలియన్‌కు అవసరమైన సాకు ఏర్పడింది. దక్షిణ రాజు మరియు ఉత్తర రాజు మధ్య లంఘించబడిన శాంతి ఒప్పందమే, ఇరు వృత్తాంతాలలోను, ఉత్తర రాజు దక్షిణ రాజచేత చెరపట్టబడుటకు ప్రేరకంగా నిలిచింది.

ఎనిమిదవ వచనం, “తమ దేవుళ్లనును, వారి అధిపతులతోకూడ, వెండి బంగారముల అమూల్య పాత్రలతోకూడ ఐగుప్తుకు చెరగా తీసికొనిపోవును” అని చెప్పుచున్నది. ఈ వచనపూర్ణతలో ప్టోలెమీ ఐగుప్తుకు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, ఉత్తర రాజు పూర్వము వారియొద్దనుండి తీసికొనిపోయిన వారి విగ్రహములనును, పవిత్ర వస్తువులనును తిరిగి అందించిన కార్యమునకు సత్కారార్థముగా ఐగుప్తీయులు అతనికి “యూయెర్గేటీస్” (ఉపకారి) అనే బిరుదును ఇచ్చిరి. క్రీస్తు శకం 1798లో ఫ్రెంచువారిచేత రోము దోపిడీ చేయబడినది. చరిత్రకారులు లిఖించిన ప్రకారం, ఒక్క రోజునే బలమైన సైనిక కాపలాకింద ఐదు వందల గుర్రాలచే లాగబడిన వాహనములు పట్టణమును విడిచిపోవుట కనబడినది.

ఆ ఊరేగింపులో ప్రాచీన శిల్పాలు మరియు పునర్జన్మయుగ చిత్రాలు అపార సంఖ్యలో ఉన్నాయి; అవి టొలెంటినో యొక్క భగ్నమైన శాంతి ఒప్పందానుసారం ఫ్రాన్స్ స్వాధీనపరచుకుంటున్నవే. ఆ కళాఖండాలలో లావోకూన్ సమూహం, బెల్వెడేర్ అపోల్లో, డయింగ్ గాల్, క్యూపిడ్ అండ్ సైకీ, నాక్సోస్‌పై ఆర్యాడ్నీ, మెడిచీ వీనస్, అలాగే టైబర్ మరియు నైల్ నదుల విపులాకార ప్రతిమలు ఉన్నాయి; రాఫాయేలు రచించిన గుడిచీరలు మరియు చిత్రాలు, వాటిలో Transfiguration, Madonna di Foligno, Madonna della Sedia, టిషియన్ యొక్క Santa Conversazione; మరియు ఇంకా అనేక ఇతర కృతులు కూడా ఉన్నాయి. ఈ దొంగిలించబడిన నిధులు 1807లో ప్రారంభించబడిన లూవ్ర్‌లోని Musee Napoleonian లో ప్రదర్శింపబడింది అయితే, అది కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత మాత్రమే జరిగింది. ప్టోలెమీ ఐగుప్తీయులకు వారి నిధులను తిరిగి ఇచ్చినందుకు ప్రసిద్ధి పొందినట్లే, రోమా నుండి తీసుకువచ్చిన నిధులు నపోలియన్ పేరుమీద పెట్టబడిన మ్యూజియం విభాగంలో ఉంచబడ్డాయి.

ఐదవ వచనము నుండి తొమ్మిదవ వచనము వరకు, క్రీస్తుశకం 538 సంవత్సరమున ఆరంభమై 1798 మరియు 1799 సంవత్సరములలో ముగిసిన చరిత్రకు సంపూర్ణ సమాంతరముగా ఉన్నవి. అవి ముప్పత్తొకటవ వచనము నుండి ముప్పత్తారవ వచనము వరకు ఉన్న వాటికి సరిసమానమై యున్నవి; ఆ విషయం అధ్యాయపు చివరి ఆరు వచనములలో ప్రతిఫలించబడుచున్నది; అవి ఆధునిక రోమా మూడు ఆటంకములను జయించుచు తుదకు సహాయకుడు ఎవరును లేకుండ తన అంతమును పొందు చివరి శక్తివర్ధనను వివరిస్తున్నవి. తరువాత పదవ వచనము 1989 సంవత్సరపు చరిత్రను పరిశీలించుచున్నది.

> కాని అతని కుమారులు ఉద్యుక్తులై, బలమైన సైన్యబలగాల మహాసమూహాన్ని సమీకరించుదురు; వారిలో ఒక్కడు నిశ్చయముగా వచ్చి, ఉప్పొంగి, దాటిపోవును; తరువాత అతడు తిరిగి వచ్చి, అతని కోటవరకు కూడ ఉద్యుక్తుడగును. దానియేలు 11:10.

పదవ వచనపు చారిత్రక నెరవేర్పు 1989 సంవత్సరాన్ని ప్రతిరూపిస్తుంది; అప్పుడు పాపసింహాసనం రోనాల్డ్ రీగన్‌తో గూఢ కూటమిలో ఉండి, పెరెస్ట్రోయికా అనంతర పరిణామాల ప్రభావంతో సోవియట్ యూనియన్ (USSR) విచ్ఛిన్నమైపోయినప్పుడు, దాని కోటయైన (రష్యా) మాత్రమే మిగిలేలా, సోవియట్ యూనియన్‌పై “పొంగిపొర్లి” “దాటిపోయెను.”

> అంత్యకాలమందు దక్షిణరాజు అతని మీదికి తోసుకొనివస్తాడు; ఉత్తరరాజు రథములతోను గుర్రస్వారులతోను అనేక నౌకలతోను సుడిగాలివలె అతని మీదికి వచ్చును; అతడు దేశములలోనికి ప్రవేశించి ముంచెత్తి దాటిపోవును. దానియేలు 11:40.

పదవ వచనపు చరిత్ర, క్రీ.పూ. 246లో దక్షిణ రాజు ఉత్తర రాజును జయించిన కార్యానికి వ్యతిరేకంగా జరిగిన ప్రతీకారాన్ని సూచిస్తుంది; అలాగే 1798లో దక్షిణ రాజు ఉత్తర రాజును జయించిన కార్యానికి వ్యతిరేకంగా జరిగిన ప్రతీకారానికి రూపముగా నిలుస్తుంది. నలభై వచనం 1798లోని అంత్యకాలముతో ఆరంభమై, ఆ సమయంలో దక్షిణ రాజు (నాస్తిక ఫ్రాన్స్) ఉత్తర రాజుకు (పాపల్ అధికారము) మరణాంతక గాయాన్ని కలిగించెను; మరియు 1989లో అంత్యకాలమున సోవియట్ యూనియన్ పతనముతో నెరవేరింది. 1798లోని అంత్యకాలము నలభై వచనములో ఈ వాక్యంతో సూచింపబడింది, "అంత్యకాలమందు దక్షిణ రాజు వాని మీద తోసుకొనివచ్చును." ఆ వచనము యొక్క చివరి భాగాన్ని విభజించే "ద్విబిందువు" (:) 1989లోని తదుపరి "అంత్యకాలము"ను సూచిస్తుంది. "మరియు ఉత్తర రాజు రథములతోను, గుర్రపు సైన్యములతోను, అనేక నౌకలతోను సుడిగాలివలె వానికి విరోధముగా వచ్చును; అతడు దేశములలోనికి ప్రవేశించి, ముంచెత్తి దాటి పోవును."

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

> చరిత్ర రంగస్థలంలో రంగప్రవేశం చేసిన ప్రతి జాతి, అది ‘జాగరూకుడు మరియు పరిశుద్ధవాడు’ యొక్క ఉద్దేశ్యాన్ని నెరవేర్చునదో లేదో తెలిసివచ్చునట్లు, భూమిపై తన స్థానాన్ని ఆక్రమించుటకు అనుమతించబడెను. ప్రవచనము ప్రపంచంలోని మహాసామ్రాజ్యాలైన బాబులోను, మీదో-పారసీ, గ్రీసు, రోమా—వాటి ఉదయమును పతనమును సూచించెను. ఇవన్నిటిలోను, తక్కువ శక్తిగల జాతులయందు జరిగినట్లే, చరిత్ర తన్నుతాను పునరావృతం చేసుకుంది. ప్రతిదానికి తన పరీక్షాకాలం కలిగెను; ప్రతిదీ విఫలమాయెను; దాని మహిమ క్షీణించెను; దాని శక్తి తొలగించబడెను; దాని స్థానం మరొకదిచేత ఆక్రమింపబడెను. . . .

> పవిత్ర లేఖనముల పుటలలో స్పష్టపరచబడిన జాతుల ఉదయాస్తమయములనుండి, కేవలం బాహ్యమై భౌతికమైయున్న మహిమ ఎంత అసారమో వారు నేర్చుకొనవలెను. బాబిలోను, దాని సమస్త శక్తియు మహిమయుతో—మన లోకము అప్పటి నుండి అలాంటిదాన్ని ఎప్పుడూ చూడలేదు—ఆ దినముల ప్రజలకు అంత స్థిరముగా, నిలకడగా అనిపించిన ఆ శక్తియు మహిమయు—అది ఎంత సంపూర్ణముగా అంతరించి పోయింది! అది ‘గడ్డి పుష్పము’ వలె నశించింది. దేవుని ఆధారముగా లేనిదంతయు అట్లే నశించిపోతుంది. ఆయన సంకల్పముతో ముడిపడి, ఆయన స్వభావమును వ్యక్తపరచునదే నిలిచి ఉండగలదు. ఆయన సిద్ధాంతాలే మన లోకము తెలిసిన ఏకైక అచంచల సంగతులు. Education, 177, 184.

Back to Articles