Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Three

దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య అరవై మూడు

Beyond Miller’s Charts: Islam, the Investigative Judgment, and the Final Testing

మిల్లర్ చార్టులకు అతీతంగా: ఇస్లాం, విచారణ తీర్పు, మరియు తుది పరీక్ష

Author

Jeff Pippenger

Published

January 27, 2024

Formats

PDF
Word

We have been informed that, “God directed the mind of William Miller to the prophecies and gave him great light upon the book of Revelation.” Miller was prevented by the history where he was raised up in from understanding the “great light” located in chapters twelve, thirteen, sixteen, seventeen and eighteen of Revelation, for those chapters identified the work of prophetic kingdoms which he could not see from his historical vantage point.

మనకు తెలియజేయబడినది ఏమనగా, "దేవుడు విలియం మిల్లర్ మనస్సును ప్రవచనాల వైపుకు దారితీశి, ప్రకటన గ్రంథముపై అతనికి మహా వెలుగును అనుగ్రహించాడు." మిల్లర్ లేపబడియున్న చరిత్రయే, ప్రకటన గ్రంథములోని పన్నెండవ, పదమూడవ, పదహారవ, పదిహేడవ మరియు పదెనిమిదవ అధ్యాయములలో ఉన్న "మహా వెలుగు"ను అతడు గ్రహించుటను అడ్డుకొనెను; ఏలయనగా ఆ అధ్యాయములు అతడు తన చారిత్రక దృష్టికోణము నుండి దర్శింపలేని ప్రవచన రాజ్యముల కార్యమును గుర్తించుచున్నవి.

The light given Miller on the book of Revelation was the Churches, Seals and Trumpets, and it is the last three Trumpets, which are identified as “three Woes,” that are represented upon Habakkuk’s two tables. The “great light,” given to Miller in the book of Revelation concerns the role of Islam in Bible prophecy. Yet even that “great light” was limited by his historical setting.

ప్రకటన గ్రంథముపై మిల్లర్‌కు ఇవ్వబడిన వెలుగు సంఘములు, ముద్రలు, కాహళములు గురించినదైయుండెను; వాటిలో, "మూడు విపత్తులు"గా గుర్తింపబడిన చివరి మూడు కాహళములే హబక్కూకు యొక్క రెండు పలకలపై చూపబడ్డవి. మిల్లర్‌కు ప్రకటన గ్రంథములో ఇవ్వబడిన "మహా వెలుగు" బైబిల్ ప్రవచనాలలో ఇస్లాం యొక్క పాత్రను సంబంధించినదే. అయినప్పటికీ, ఆ "మహా వెలుగు" సైతం అతని చారిత్రక సందర్భముచేత పరిమితమైయుండెను.

> “The seven churches of Asia is a history of the church of Christ in her seven forms, in all her windings and turnings, in all her prosperity and adversity, from the days of the apostles down to the end of the world. The seven seals are a history of the transactions of the powers and kings of the earth over the church, and God’s protection of his people during the same time. The seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom. And the seven vials are the seven last plagues sent upon Papal Rome. Mixed with these are many other events, woven in like tributary streams, and filling up the grand river of prophecy, until the whole ends us in the ocean of eternity.

> ఆసియాలోని ఏడు సంఘములు అనేవి, అపొస్తలుల దినములనుండి లోకాంతము వరకు, క్రీస్తు సంఘము తన ఏడు రూపములలోను, తన సమస్త వంకర్లు మలుపులన్నిటిలోను, సుభిక్షములలోను విపత్కాలములలోను సాగిన చరిత్రయే. ఏడు ముద్రలు, సంఘము మీద భూమియందలి శక్తులును రాజులును నిర్వర్తించిన కార్యచర్యముల చరిత్రయైయుండి, అదే కాలములో తన ప్రజలపట్ల దేవుడు కనబరచిన సంరక్షణను కూడ ఆవరించుచున్నవి. ఏడు కాహళములు, భూమిమీద గాని లేదా రోమ రాజ్యముమీద గాని పంపబడిన విశిష్టమై తీవ్రమైన ఏడు తీర్పుల చరిత్రయైయున్నవి. మరియు ఏడు కలశములు, పాపల్ రోముమీదకు పంపబడిన ఆఖరి ఏడు బాధలయైయున్నవి. ఇవాటితో కలసి, ఉపనదులవలె అల్లివేయబడియున్న అనేక ఇతర సంఘటనలు కూడున్నవి; అవి ప్రవచనమనే మహానదిని నింపుచు, సర్వము నిత్యత్వ సముద్రమందు మమ్మును ముగింపునకు చేర్చువరకు కొనసాగుచున్నవి.

> “This, to me, is the plan of John’s prophecy in the book of Revelation. And the man who wishes to understand this book, must have a thorough knowledge of other parts of the word of God. The figures and metaphors used in this prophecy, are not all explained in the same, but must be found in other prophets, and explained in other passages of Scripture. Therefore it is evident that God has designed the study of the whole, even to obtain a clear knowledge of any part.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

> ఇది నా దృష్టిలో ప్రకటన గ్రంథములోని యోహాను యొక్క ప్రవచనముని యోజనము. ఈ గ్రంథమును గ్రహింపదలచినవాడు దేవుని వాక్యములోని ఇతర భాగములయందు సమగ్ర జ్ఞానము కలిగియుండవలెను. ఈ ప్రవచనమందు వినియోగించబడిన చిహ్నములు మరియు రూపకాలు అన్నియు ఇదే గ్రంథములో వివరింపబడలేదు; కాని అవి ఇతర ప్రవక్తలయందు కనిపెట్టబడి, శాస్త్రములోని ఇతర భాగములలో వివరణ పొందవలెను. కాబట్టి ఏ భాగమునిగూర్చి స్పష్టమైన జ్ఞానము పొందుటకైనను, సమస్తమునకు అధ్యయనమును దేవుడు ఉద్దేశించెనని స్పష్టమగుచున్నది. విలియమ్ మిల్లర్, మిల్లర్ ఉపన్యాసములు, సంపుటము 2, ఉపన్యాసము 12, 178.

Notice that Miller understood the seven last plagues as the seven judgments upon papal Rome. He could not understand that papal Rome was given a deadly wound that was to be healed. He recognized the seven trumpets as “a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom,” but was unable to recognize the distinction between the kingdoms of pagan and papal Rome. Therefore, his ability to see the distinction between the first four trumpets and the last three trumpets was limited.

గమనించండి, మిల్లర్ ఆఖరి ఏడు మహమ్మారులను పాపల్ రోమ్‌పై వచ్చిన ఏడు తీర్పులుగా అర్థం చేసుకున్నాడు. స్వస్థపడబోవు ప్రాణాంతక గాయం పాపల్ రోమ్‌కు కలిగించబడినదని అతడు అర్థం చేసుకోలేకపోయాడు. అతడు ఏడు కాహళములను “భూమిపై, లేదా రోమన్ రాజ్యంపై, పంపబడిన ఏడు విశిష్టమైన మరియు తీవ్రమైన తీర్పుల చరిత్ర”గా గుర్తించినప్పటికీ, పేగన్ రోమ్ రాజ్యము మరియు పాపల్ రోమ్ రాజ్యము మధ్యనున్న భేదాన్ని గుర్తించలేకపోయాడు. అందువల్ల, మొదటి నాలుగు కాహళములు మరియు ఆఖరి మూడు కాహళముల మధ్య ఉన్న భేదాన్ని గ్రహించే అతని సామర్థ్యం పరిమితంగా మిగిలింది.

Miller was unable to recognize that the judgments brought against Rome, were God’s response to Sunday enforcement, for the Millerites were still worshipping on Sunday in their history. Miller was correct in recognizing that the trumpets were judgments upon Rome, but the specific reason the judgments were brought, and the distinction between the first four and last three Trumpets was limited, or non-existent. With that limited view, the “jewel” of the three woes of Islam was still included upon the charts that were directed by the hand of God, and should not be altered.

రోమ్‌పై తీసుకురాబడిన తీర్పులు ఆదివారపు ఆరాధనను బలవంతంగా అమలు చేయుటకు దేవుని ప్రతిస్పందనయని మిల్లర్ గుర్తించలేకపోయెను; ఎందుకంటే మిల్లరైట్లు తమ చరిత్రలో ఇంకా ఆదివారమునే ఆరాధన దినంగా పాటించుచుండిరి. కాహళములు రోమ్‌పై తీర్పులని గుర్తించుటలో మిల్లర్ సరియైయున్నాడు; అయితే ఆ తీర్పులు ఎందుకు తెచ్చబడినవో అనే నిర్దిష్ట కారణమును గూర్చియు, మొదటి నాలుగు కాహళములు మరియు చివరి మూడు కాహళముల మధ్యనున్న భేదమును గూర్చియు ఆయన అవగాహన పరిమితమై యుండెను, లేదా సర్వథా లేనట్టే యుండెను. ఆ పరిమిత దృష్టికోణముతోనే అయినను, దేవుని చేయి మార్గదర్శకత్వముతో రూపొందించబడిన పటములపై ఇస్లాముకు సంబంధించిన మూడు శ్రమలు అనే 'రత్నము' యథావిధిగా చేర్చబడియుండెను; దానిని మార్చరాదు.

Enlightened discernment allows a “wise” student of prophecy to recognize that God not only inspired the holy men who wrote the Bible, but He also governed the work of the men who translated the King James Bible, and He specifically says that He employed the same type of divine oversight in the production of the two sacred charts.

జ్ఞానోదయంతో కూడిన వివేచన, ప్రవచనశాస్త్రంలో “జ్ఞాని”యైన శిష్యునికి ఈ విషయాన్ని గ్రహించునట్లు చేస్తుంది: దేవుడు బైబిలును వ్రాసిన పవిత్ర పురుషులను మాత్రమే ప్రేరేపించలేదు గాక, కింగ్ జేమ్స్ బైబిలును అనువదించిన పురుషుల కార్యాన్నికూడా ఆయన పరిపాలించాడు; అంతేకాక, ఆ రెండు పవిత్ర చార్టుల రూపకల్పనలోను తాను ఇదే విధమైన దివ్య పర్యవేక్షణను వినియోగించినట్లు ఆయనే స్పష్టంగా చెప్పుచున్నాడు.

Miller’s “jewel” of the fifth, sixth and seventh Trumpets (Islam), shines ten times brighter in the last days, for it identifies the subject of the final Midnight Cry. The subject of the Midnight Cry in Millerite history was the date of the conclusion of the prophetic periods, and in this sense the “Midnight Cry” message of the last days (which is the message of Islam of the third Woe), has been typified by the date of October 22, 1844. That date in Millerite history typifies the soon-coming Sunday law, and both October 22, 1844, and the Sunday law were typified by the cross, which was the conclusion of the Triumphal Entry of Christ.

అయిదవ, ఆరవ, ఏడవ కాహళముల (ఇస్లాం) విషయములో మిల్లర్ పేర్కొన్న ‘రత్నము’ అంత్యదినములలో పదింతలు ప్రకాశిస్తుంది; ఎందుకనగా అది తుద ‘మధ్యరాత్రి పిలుపు’ యొక్క విషయవస్తువును గుర్తిస్తుంది. మిల్లరైట్ చరిత్రలో ‘మధ్యరాత్రి పిలుపు’ యొక్క విషయవస్తువు ప్రవచనా కాలముల సమాప్తి యొక్క తేదీయే; ఈ అర్థములో అంత్యదినముల ‘మధ్యరాత్రి పిలుపు’ సందేశము (అది మూడవ Woe కు సంబంధించిన ఇస్లాం యొక్క సందేశము) 1844 అక్టోబరు 22 తేదీచేత రకరూపముగా సూచించబడింది. ఆ తేదీ మిల్లరైట్ చరిత్రలో త్వరలో రాబోయే ఆదివార చట్టమునకు రకరూపముగా నిలుస్తుంది; మరియు 1844 అక్టోబరు 22 గానీ, ఆదివార చట్టము గానీ, రెండింటినీ క్రీస్తు విజయోత్సవ ప్రవేశమునకు సమాప్తి అయిన సిలువ రకరూపముగా సూచిస్తుంది.

Miller’s “jewel” of the fifth, sixth and seventh Trumpets (Islam), shines ten times brighter in the last days, for it identifies Islam in agreement with the theme of the last-day reformatory movement, which is Islam of the third Woe. Therefore, as the theme of the final reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand, it has been typified by the theme of each of the previous reformatory movements, whether it be the theme of “the resurrection” in the reformatory movement of Christ, the theme of “prophetic time” in the history of the Millerites, the theme of “the ark of God” in the reformatory movement of David or the theme of “the covenant” in the reformatory movement of Moses.

మిల్లర్ యొక్క అయిదవ, ఆరవ, ఏడవ కాహళముల (ఇస్లాం) ‘రత్నం’ అంత్యదినములలో పది రెట్లు దీప్తిమంతముగా ప్రకాశిస్తుంది; ఎందుకనగా, చివరి దినముల సంస్కరణోద్యమముయొక్క అంశము మూడవ శాపమునకు సంబంధించిన ఇస్లాం అగును; దానితో అన్వయముగా ఇస్లాంనే అది నిర్దిష్టముగా గుర్తించుచున్నది. అందువలన, ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలవారి అంతిమ సంస్కరణోద్యమముని ప్రధానాంశముగా, అది గత సంస్కరణోద్యమముల ప్రతిదానియొక్క అంశముచేత ప్రతిరూపింపబడినది—అది క్రీస్తు సంస్కరణోద్యమములోని ‘పునరుత్థానము’ అయినను, మిల్లరైట్ల చరిత్రలోని ‘ప్రవచనకాలము’ అయినను, దావీదు సంస్కరణోద్యమములోని ‘దేవుని మందసం’ అయినను, లేక మోషే సంస్కరణోద్యమములోని ‘నిబంధన’ అయినను.

Whether the event of the cross, the date of October 22, 1844, or the various themes of the reformatory movements, every date and theme represented a life-or-death testing question for the generation of that time. Miller’s “jewel” of the three Woes of Islam is a life-or-death test question, as represented in the parable of the ten virgins in terms of the “oil.” Miller’s jewels in the beginning of his dream shone as the sun, but at the end of his dream they shone “ten times brighter”. Miller’s jewels were like kerosene (lamp oil) in the history of the Millerites, but today those jewels are rocket fuel!

సిలువపై జరిగిన సంఘటన కావచ్చు, 1844 అక్టోబర్ 22 తేదీ కావచ్చు, లేదా సంస్కరణోద్యమాల వివిధ అంశాలు కావచ్చు—ఆ కాలపు తరానికి ప్రతి తేదీ, ప్రతి అంశం జీవనమరణ నిర్ణాయక పరీక్షా ప్రశ్నగా నిలిచింది. ఇస్లాం యొక్క మూడు "హాయో"ల గురించిన మిల్లర్ యొక్క "రత్నం" పది కన్యల ఉపమానంలోని "నూనె" పరంగా ప్రతిబింబించినట్లుగా, జీవనమరణ పరీక్షా ప్రశ్నే. మిల్లర్ స్వప్నారంభంలో ఆయన రత్నాలు సూర్యునివలె మెరిశాయి; కాని స్వప్నాంతంలో అవి "పది రెట్లు ప్రకాశవంతంగా" మెరిశాయి. మిల్లరైట్ల చరిత్రలో మిల్లర్ రత్నాలు కెరోసిన్ (దీపనూనె) వంటివి; అయితే నేడు ఆ రత్నాలు రాకెట్ ఇంధనం!

The Millerites understood, and correctly applied, the time prophecy of Islam of the second Woe, that was fulfilled on August 11, 1840, but their understanding of the third Woe, which is the Seventh Trumpet, could not see the third Woe arriving as a judgment upon the sixth kingdom of Bible prophecy, for they did not see a fifth kingdom, let alone the sixth kingdom of Bible prophecy. Yet the “great light” on Revelation that was given to Miller is to shine ten times brighter in the “Midnight Cry” of the last days.

మిల్లరైట్లు రెండవ అపాయములో ఇస్లాం విషయమైన కాలప్రవచనాన్ని గ్రహించి, దానిని సముచితంగా అన్వయించారు; అది 1840 ఆగస్టు 11న నెరవేరింది. అయితే మూడవ అపాయం, అదే ఏడవ బూర, గురించి వారి అవగాహన బైబిల్ ప్రవచనంలోని ఆరవ రాజ్యంపై తీర్పుగా మూడవ అపాయం వచ్చుటను చూడలేకపోయింది; ఎందుకంటే వారు బైబిల్ ప్రవచనంలోని ఐదవ రాజ్యాన్నే చూడలేదు, ఆరవ రాజ్యమైతే చెప్పనవసరం లేదు. అయినప్పటికీ మిల్లర్‌కు అనుగ్రహించబడిన ప్రకటన గ్రంథంపై ఉన్న “మహా వెలుగు” అంత్యదినాలలోని “అర్ధరాత్రి ఘోష”లో పది రెట్లు మరింత ప్రకాశించును.

The truths represented upon Habakkuk’s two tables are essentially truths which were fulfilled in past history. The charts are based upon the time prophecies which Miller was led to assemble, and all those time prophecies had concluded by 1844. Those time prophecies will shine brighter in the last days, for they will be seen to be as accurate today as they were in Millerite history, but they possess no direct time predictions for the last days. They do, however, provide repeating prophetic types of the histories they represented in the past, but with a few of Miller’s jewels, future predictions are directly represented.

హబక్కూకు యొక్క రెండు పట్టికలపై ప్రతినిధింపబడిన సత్యాలు మూలతః గత చరిత్రలో నెరవేర్చబడిన సత్యాలే. ఆ పట్టికలు మిల్లర్ సమీకరించుటకు ప్రేరేపించబడిన కాల ప్రవచనాలపై ఆధారపడి ఉన్నాయి, మరియు ఆ కాల ప్రవచనాలన్నియు 1844 నాటికే ముగిశాయి. ఆ కాల ప్రవచనాలు అంత్యదినాలలో మరింత ప్రకాశించును, ఎందుకనగా అవి మిల్లరైట్ చరిత్రలో ఉన్నంత ఖచ్చితత్వముతోనే నేటికిని కనబడును; అయితే అవి అంత్యదినాల కొరకు ప్రత్యక్ష కాల-నిర్దేశనలను కలిగియుండవు. అయినప్పటికీ, అవి గతంలో ప్రతినిధి చేసిన చరిత్రల పునరావృతమగు ప్రవచన రకాలను సమకూర్చును; అయితే మిల్లర్ యొక్క రత్నాలలో కొన్ని విషయములలో మాత్రం, భవిష్యత్తు సూచనలు ప్రత్యక్షముగా ప్రతినిధింపబడ్డాయి.

The work of Christ in the heavenly sanctuary that began in 1844, continues until that work is finished. The prophecy of the twenty-three hundred days, and the work of cleansing that it identified, is still “in the process of fulfillment,” as Sister White states concerning the Ulai and Hiddekel Rivers, so that prophecy has an end-of-the-world fulfillment.

1844లో ఆరంభమైన పరలోక పరిశుద్ధస్థలంలోని క్రీస్తు కార్యము, ఆ కార్యము సమాప్తమగు వరకు కొనసాగుచున్నది. రెండువేల మూడువందల దినముల ప్రవచనము, దానిచేత సూచింపబడిన శుద్ధీకరణ కార్యముతో కూడి, ఉలయి మరియు హిద్దేకేలు నదుల విషయమై సహోదరి వైట్ పేర్కొన్నట్లుగా, ఇప్పటికీ "నెరవేర్పు ప్రక్రియలో"నే ఉంది; కాబట్టి ఆ ప్రవచనముకు లోకాంత నెరవేర్పు కలదు.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> "దేవుని యొద్దనుండి దానియేలు పొందిన వెలుగు ప్రత్యేకంగా ఈ అంత్యదినాల కొరకు అనుగ్రహింపబడింది. శినార్ దేశపు మహా నదులైన ఉలై మరియు హిద్దెకేలు నదుల తీరాలయొద్ద అతడు చూచిన దర్శనములు ఇప్పుడు నెరవేర్పులోనికి ప్రవేశించియున్నవి; మునుపటే ప్రవచింపబడిన సమస్త సంఘటనలూ త్వరలోనే సంభవించును." టెస్టిమోనీస్ టు మినిస్టర్స్, 112.

Portions of the visions of Daniel chapters seven and eight, which are on the two tables, are yet future, for they both identify the sanctuary work of Christ. Yet the histories of the kingdoms of Bible prophecy in those two chapters end with papal Rome receiving its deadly wound. The “stone” that is “cut out of the mountain without hands”, and the eighth kingdom of Daniel two are still future. But most of what is represented upon the charts in relation to Daniel chapters two, seven and eight has been fulfilled.

రెండు పట్టికలపై ఉన్న దానియేలు గ్రంథము ఏడవ, ఎనిమిదవ అధ్యాయాల దర్శనములలోని కొంత భాగం ఇంకా భవిష్యత్తులోకే చెందును; ఎందుకంటే అవి రెండూ క్రీస్తు యొక్క పరిశుద్ధస్థల సేవను సూచించుచున్నవి. అయితే ఆ రెండు అధ్యాయాలలో బైబిలు ప్రవచనంలోని రాజ్యాల చరిత్రలు పాపత్వ సంబంధమైన రోము తన మరణాంతక గాయము పొందుటతో ముగుస్తాయి. "హస్తములచేత కాక పర్వతమునుండి తెంచబడిన" అని చెప్పబడిన "రాయి", అలాగే దానియేలు రెండవ అధ్యాయంలోని ఎనిమిదవ రాజ్యం కూడా ఇంకా భవిష్యత్తులోనే ఉన్నాయి. అయితే దానియేలు గ్రంథము రెండవ, ఏడవ, ఎనిమిదవ అధ్యాయాలకు సంబంధించి ఆ పట్టికలపై చూపబడిన వాటిలో ఎక్కువ భాగం ఇప్పటికే నెరవేర్చబడినది.

The work of Christ in the sanctuary, and the third Woe of Islam are essentially the two subjects that represent prophetic history beyond the time of the Millerites. Along with those two themes, is the last-day history that is typified when the two charts are brought together upon one line. When that is done, the first disappointment of 1843, as represented upon the first chart, finds its correction upon the second chart. Together they produce and identify the “hidden history” of the Seven Thunders, which is now being unsealed in connection with the unsealing of the Revelation of Jesus Christ.

పరిశుద్ధ మందిరములో క్రీస్తు కార్యము, అలాగే ఇస్లాం యొక్క మూడవ విపత్తు, మిల్లరైట్ల కాలానంతర ప్రవచన చరిత్రను ప్రతినిధిత్వం వహించే మూలకమైన రెండు అంశాలు. ఆ రెండింటితోపాటు, రెండు చార్టులను ఒకే రేఖపై సమకూర్చినప్పుడు ఆదిరూపముగా వ్యక్తమగు అంత్యకాల చరిత్ర కూడ ఉంది. అలా చేసినప్పుడు, మొదటి చార్టులో ప్రదర్శించబడిన 1843 యొక్క మొదటి నిరాశకు దాని సవరణ రెండవ చార్టులో లభిస్తుంది. ఇవి కలసి “ఏడు ఉరుముల” యొక్క “దాచబడిన చరిత్రను” రూపుదిద్దించి, దానిని గుర్తింపజేయుచున్నవి; అది యేసు క్రీస్తు ప్రకటన గ్రంథమునకు సంబంధించిన ముద్రల విప్పుతో సంబంధించి ఇప్పుడు విప్పబడుచున్నది.

That “hidden history” is structured upon the “truth,” which is the three Hebrew letters that when combined, create the word “truth.” The word is created by the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet, and represent Jesus not only as the Truth, but as Alpha and Omega. The “hidden history” begins and ends with a disappointment, and has rebellion in the middle, for “thirteen” is a number which represents rebellion.

ఆ "గూఢ చరిత్ర" "సత్యం"పై స్థాపించబడి నిర్మితమై ఉంది; ఇక్కడ "సత్యం" అనగా, కలిపినప్పుడు "సత్యం" అనే పదమును ఏర్పరచే మూడు హెబ్రూ అక్షరాలు. ఆ పదము హెబ్రూ వర్ణమాల యొక్క మొదటి, పదమూడవ, మరియు చివరి అక్షరాలచే ఏర్పడినది; అవి యేసును కేవలం సత్యముగానే కాదు, ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా గానూ సూచిస్తాయి. ఆ "గూఢ చరిత్ర" నిరాశతో ఆరంభమై నిరాశతోనే ముగియును, మధ్యలో తిరుగుబాటు కలిగియుంటుంది; ఏనందుననగా "పదమూడు" అనేది తిరుగుబాటును సూచించే సంఖ్య.

The year 1843, illustrated upon the first chart, identifies the first disappointment and the arrival of the tarrying time. The tarrying time leads to the arrival of the message of the Midnight Cry, where the rebellion of the foolish virgins is manifested. The message of the Midnight Cry is then proclaimed until the last disappointment. That “hidden history” of the Midnight Cry is repeated (to the very letter) in the last days.

మొదటి పటముపై చిత్రింపబడిన 1843వ సంవత్సరం, ప్రథమ నిరాశను మరియు ఆలస్యకాలముని ఆగమనాన్ని సూచించుచున్నది. ఆ ఆలస్యకాలము అర్ధరాత్రి అరుపు యొక్క సందేశము ఆగమనానికి దారితీయును; అక్కడ మూర్ఖ కన్యల తిరుగుబాటు ప్రత్యక్షమగును. తదనంతరం అర్ధరాత్రి అరుపు యొక్క సందేశము అంతిమ నిరాశ వరకు ప్రకటింపబడును. అర్ధరాత్రి అరుపు యొక్క ఆ "రహస్య చరిత్ర" అంత్యదినములలో అక్షరాలా పునరావృతమగును.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> "నన్ను తరచుగా పదిమంది కన్యకల ఉపమానమునకు సూచించుదురు; అందులో ఐదుగురు జ్ఞానులు, ఐదుగురు మూర్ఖులు. ఈ ఉపమానం అక్షరశః నెరవేరియున్నది, అక్షరశః నెరవేరును కూడా; యేలనగా దీనికి ఈ కాలమునకు ప్రత్యేక అన్వయము కలదు. మూడవ దూతవారి సందేశమువలె, ఇది నెరవేరియున్నది మరియు కాలాంతము వరకు ప్రస్తుత సత్యముగా కొనసాగును." రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, ఆగస్టు 19, 1890.

When rightly understood, the previous statement identifies that the only group of people in the last days who have a possibility of being either a foolish or wise virgin, are people within a group who have suffered a disappointment. The disappointment is what produces the tarrying time, and the parable that “has been and will be fulfilled to the very letter” is premised upon the effects produced internally within the virgins during a tarrying time that begins with a disappointment. That disappointment that slew the “two witnesses” in the street of the city, and reduced them to dead, dry bones in the valley of death took place on July 18, 2020. Adventism, by and large, was not involved with that disappointment. If anything, they celebrated the failed prediction as the “two witnesses” lay slain in the street. To the very letter means “to the very letter”.

సరిగా అవగాహన చేసినపుడు, మునుపటి ప్రకటన ఈ విషయాన్ని నిర్ధారిస్తుంది: అంత్యదినాలలో మూర్ఖ కన్యకగానో జ్ఞానముగల కన్యకగానో నిలిచే అవకాశమున్న ఏకైక వర్గం, నిరాశను అనుభవించిన ఒక సమూహంలోనివారేనని. ఆ నిరాశయే ఆలస్యకాలాన్ని కలిగిస్తుంది; మరియు “ప్రతి అక్షరానికీ నెరవేర్చబడినది, ఇంకా ప్రతి అక్షరానికీ నెరవేరును” అని చెప్పబడిన ఆ ఉపమానం, నిరాశతో ఆరంభమయ్యే ఆలస్యకాలంలో కన్యల అంతరంగంలో ఉత్పన్నమయ్యే ప్రభావాలనే పునాదిగా కలిగివుంది. నగర వీధిలో “రెండు సాక్షులను” హతమార్చి, వారిని మరణపు లోయలోని మృత, ఎండిన ఎముకలకే తగ్గించిన ఆ నిరాశ 2020 జూలై 18న సంభవించింది. మొత్తంగా తీసుకుంటే, అడ్వెంటిజం ఆ నిరాశలో భాగస్వామ్యం కాలేదు. కాకపోతే, “రెండు సాక్షులు” వీధిలో హతులై పడిఉండగా, వారు ఆ విఫలమైన అంచనాను సంబరించుకున్నారు. “ప్రతి అక్షరానికీ” అంటే “ప్రతి అక్షరానికీ” అన్నదే.

In the Millerite history, the former covenant people (Protestantism), celebrated the failed prediction of 1843 (the first disappointment), and at that point the Protestants passed the limits of their probationary testing time. The testing time had begun on August 11, 1840, when the mighty angel of Revelation ten descended at the fulfillment of the time prophecy of the second Woe (Islam). The Protestants rejected prophetic time at the first disappointment, for the erroneous prediction provided them with an excuse for no longer seeking truth. The theme of all of the waymarks of the Millerite history was “time prophecy”.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో, మునుపటి నిబంధన ప్రజలు (ప్రొటెస్టెంట్లు) 1843 విషయమైన విఫలమైన భవిష్యద్వాణిని (మొదటి నిరాశ) జరుపుకున్నారు; ఆ దశలోనే ప్రొటెస్టెంట్లు తమ పరీక్షాత్మక కృపాకాలపు పరిమితులను అతిక్రమించారు. ఆ పరీక్షాకాలం 1840 ఆగస్టు 11న, రెండవ హాయ్ (ఇస్లాం) యొక్క కాల భవిష్యద్వాణి నెరవేర్పు సందర్భంగా ప్రకటన గ్రంథం పదో అధ్యాయంలోని పరాక్రమశాలి దూత దిగివచ్చినప్పుడు, ఆరంభమైంది. ప్రొటెస్టెంట్లు మొదటి నిరాశ వద్ద ప్రవచన కాలాన్ని తిరస్కరించారు, ఎందుకంటే ఆ తప్పైన భవిష్యద్వాణి వారికి ఇకపై సత్యాన్ని అన్వేషించకపోవడానికి ఒక సాకును సమకూర్చింది. మిల్లరైట్ చరిత్రలోని సమస్త మార్గసూచికల ప్రధాన అంశం "కాల భవిష్యద్వాణి"యే.

On September 11, 2001, the angel of Revelation eighteen descended at the fulfillment of the prophecy of the third Woe (Islam). The theme of all of the waymarks in the last days is Islam. The first disappointment marks the end of a cleansing of the former covenant people, as the former covenant people were then provided with an excuse for no longer seeking the truth. The testing time then began for “the virgins” of the last days, for the testing of the former covenant people that began with the descent of the angel, ended at the first disappointment. Thus, the testing of those who are represented as virgins began, and that process of testing will ultimately manifest whether the virgins are either foolish or wise.

2001 సెప్టెంబర్ 11న, మూడవ శాపము (ఇస్లాం) గూర్చిన ప్రవచనము నెరవేర్పు సందర్భములో, ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయములోని దూత దిగివచ్చెను. చివరి దినములలోని సమస్త మార్గసూచికల ప్రధాన అంశము ఇస్లామే. ప్రథమ నిరీక్షాభంగము, పూర్వ ఒడంబడిక ప్రజల శుద్ధీకరణ ప్రక్రియకు ముగింపు సంకేతము; ఎందుకనగా ఆ కాలమున పూర్వ ఒడంబడిక ప్రజలకు ఇకపై సత్యాన్వేషణ చేయకుండుటకు ఒక నెపము సమకూర్చబడెను. తదనంతరం, చివరి దినముల ‘కన్యల’కు పరీక్షాకాలము ఆరంభమయ్యెను; ఏలనగా దూత దిగివచ్చుటతో ప్రారంభమైన పూర్వ ఒడంబడిక ప్రజల పరీక్ష, ప్రథమ నిరీక్షాభంగమునందు సమాప్తమాయెను. అట్లుండగా, కన్యలుగా ప్రతీకరింపబడిన వారియొక్క పరీక్ష ఆరంభమై, ఆ పరీక్షా ప్రక్రియ అంతిమమందు ఆ కన్యలు మూర్ఖులో గాని జ్ఞానులో గాని ఎవరో బహిర్గతం చేయును.

Between the first and the last disappointment is the message of the Midnight Cry. The theme of the message of the Midnight Cry for the Millerites was “time”, and the theme of the message of the Midnight Cry in the last days is “Islam”. In Miller’s dream he is awakened with a shout (cry), and at that time, his jewels shine ten times brighter than they formerly shone. The jewels upon the charts that directly identifies a prediction for the last days is Islam and the investigative judgment. As such, the tests of the “message” of the Midnight Cry and of the “experience” represented by the investigative judgment, is not for the former covenant people, but for those who profess to be the last virgins.

మొదటి నిరాశ మరియు చివరి నిరాశ మధ్యలో అర్ధరాత్రి కేక అనే సందేశం ఉంది. మిల్లరైట్లకు అర్ధరాత్రి కేక సందేశపు కేంద్రవిషయం "కాలము" కాగా, అంత్యదినాలలో అర్ధరాత్రి కేక సందేశపు కేంద్రవిషయం "ఇస్లాం". మిల్లర్ యొక్క స్వప్నంలో, అతను ఒక ఘోషతో (కేకతో) మేల్కొల్పబడ్డాడు; ఆ సమయములో, అతని రత్నాలు ముందుకన్నా పది రెట్లు ప్రకాశించాయి. అంత్యదినాల గురించిన ప్రవచనాలను నేరుగా గుర్తింపజేసే చార్టులపైని రత్నాలు ఇవి: ఇస్లాం మరియు విచారణాత్మక తీర్పు. కాబట్టి, అర్ధరాత్రి కేక యొక్క "సందేశం" సంబంధిత పరీక్షలు, అలాగే విచారణాత్మక తీర్పు ప్రతినిధ్యం చేసే "అనుభవం" సంబంధిత పరీక్షలు, పూర్వ నిబంధన ప్రజల కొరకు కాదు, చివరి కన్యలమని ప్రకటించుకునే వారికోసమే.

The illustration that is produced when both charts are brought together, which identifies the history of the first to the last disappointment, identifies that in the time when the “hidden history” of the Seven Thunders is occurring, the final work of the investigative judgment is being accomplished. That final work is the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and it takes place during the “troublous times” of Daniel nine, during the angering of the nations in Revelation eleven, the holding of the “four winds” of Revelation chapter seven, the “staying of the rough wind in the day of the east wind,” of Isaiah chapter twenty-seven, and the restraint of the “angry horse that is seeking to break loose and bring death and destruction” upon the world. All of these prophetic witnesses represent Islam of the third Woe, as represented upon the sacred charts.

రెండు చార్టులను కలిపినప్పుడు ఏర్పడే చిత్రణ—అది మొదటి నిరీక్షాభంగం నుండి చివరి నిరీక్షాభంగం వరకు ఉన్న చరిత్రను నిర్ధారించేది—‘ఏడు ఉరుముల’ దాగి ఉన్న చరిత్ర సంభవిస్తున్న కాలములో పరిశోధన తీర్పు యొక్క తుదికార్యము నిర్వర్తింపబడుచున్నదని తెలిపుచున్నది. ఆ తుదికార్యము నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని ముద్రించుటయే; మరియు అది దానియేలు తొమ్మిదవ అధ్యాయంలోని ‘క్లేశకాలములలో,’ ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో జాతులు ఆగ్రహించుచున్న సమయంలో, ప్రకటన గ్రంథము ఏడవ అధ్యాయములోని ‘నాలుగు గాలులను’ ఆపివేయుటలో, యెషయా ఇరవై ఏడవ అధ్యాయములోని ‘తూర్పుగాలి దినమున ఘోర గాలిని నిలిపివేయుట’లో, ఇంకా లోకముమీద మరణమును వినాశనమును తెచ్చుటకు విడిపోవలెనని తపనపడుచున్న ‘కోపగుఱ్ఱం’ను అదుపుచేయుటలో జరుగుచున్నది. ఈ సమస్త ప్రవచన సాక్ష్యములు, పరిశుద్ధ చార్టులపై ప్రదర్శింపబడిన ప్రకారం, మూడవ శోకములోని ఇస్లాంను సూచించుచున్నవి.

The three primary elements of the two sacred charts of Habakkuk that are specifically addressing events that were future to the publication of the charts, is the sealing of the one hundred and forty-four thousand, Islam and the fulfillment of the parable of the ten virgins. The charts identify a testing, sealing process of both an “experience” and a “message.” The experience necessary for a foolish virgin is “Christ in you the hope of glory”, which represents the perfection represented by the one hundred and forty-four thousand.

హబక్కూకు యొక్క రెండు పవిత్ర పటములలో, వాటి ప్రచురణానంతర కాలమునకు సంబంధించిన భవిష్యత్ సంఘటనలను ప్రత్యేకంగా ఉద్దేశించిన మూడు ప్రధాన అంశాలు ఇవి: ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందికి ముద్ర వేయబడుట, ఇస్లాం, మరియు పది కన్యల ఉపమానము నెరవేర్పు. ఈ పటములు "అనుభవము" మరియు "సందేశము" రెండింటికి సంబంధించిన ఒక పరీక్ష మరియు ముద్రణ ప్రక్రియను గుర్తించుచున్నవి. మూర్ఖ కన్యకు అవసరమైన అనుభవము "మీలో క్రీస్తు, మహిమయొక్క నిరీక్షణ"; ఇది ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందిచే ప్రతినిధీకరించబడిన పరిపూర్ణతను సూచించును.

> Even the mystery which hath been hid from ages and from generations, but now is made manifest to his saints: To whom God would make known what is the riches of the glory of this mystery among the Gentiles; which is Christ in you, the hope of glory: Whom we preach, warning every man, and teaching every man in all wisdom; that we may present every man perfect in Christ Jesus. Colossians 1:26–28.

> యుగాలనుండియు తరములనుండియు మరుగుపరచబడిన ఆ రహస్యము, ఇప్పుడాయన పరిశుద్ధులకు బయలుపరచబడెను; అన్యజాతులలో ఈ రహస్యముని మహిమయొక్క ఐశ్వర్యము ఏమిటో వారికితెలియజేయవలెనని దేవుడు సంకల్పించెను—అదే మీలోనున్న క్రీస్తు, మహిమయొక్క నిరీక్షణ. ఆయనే మేము ప్రకటించుచున్నాము; ప్రతి మనుష్యునిని హెచ్చరించుచు, ప్రతి మనుష్యునికి సమస్త జ్ఞానముతో బోధించుచు, క్రీస్తు యేసునందు ప్రతి మనుష్యునిని సంపూర్ణుడై యుండునట్లు సమర్పించుటకై. కొలస్సయులకు 1:26-28.

The one hundred and forty-four thousand are represented as a group of people who have came out of a “captivity”. The captivity that is directly represented in the book of Revelation is the captivity of being dead in the street for three and a half days, as represented in Revelation chapter eleven. The captivity of a symbolic death is representing the “seven times” of Leviticus twenty-six, and that captivity requires the manifestation of repentance, as illustrated by Daniel’s prayer, in chapter nine.

నూట నలభై నాలుగు వేలమంది, ‘చెర’నుండి విడుదల పొందిన ప్రజల సమూహంగా ప్రతినిధింపబడ్డారు. ప్రకటన గ్రంథములో ప్రత్యక్షముగా సూచించబడిన చెరయేమనగా, పదకొండవ అధ్యాయములో చూపినట్లుగా, వీధిలో మూడు దినములన్నర మృతులై పడి ఉండుటయనే చెర. ప్రతీకాత్మక మరణమనే ఈ చెర, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయములోని ‘ఏడు పర్యాయములు’ను ప్రతినిధిస్తుంది; మరియు ఆ చెర, దానియేలు గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయములోని దానియేలు ప్రార్థనలో చూపినట్లుగా, పశ్చాత్తాపం ప్రత్యక్షంగా వ్యక్తమవుటను అవసరపరుస్తుంది.

When the dead dry bones are brought back to life, they are immediately lifted up as an “ensign”. In death they were without Christ within them, the hope of glory. Part of their required repentance was their acknowledgment that they had walked contrary to God, and that God had walked contrary to them. When they meet the requirements prophetically identified, Christ then “comes suddenly to His temple”, and the “experience” is attained that is needed in order to be a member of the ensign that is then lifted up.

మృత శుష్క ఎముకలు పునర్జీవింపబడినప్పుడు, వారు తక్షణమే “పతాకము”గా ఎత్తి నిలుపబడుదురు. మరణస్థితిలో వారు లోనగు మహిమయొక్క నిరీక్షణయైన క్రీస్తును కలిగియుండలేదు. వారికి అవసరమైన పశ్చాత్తాపములో భాగమై, తాము దేవునికి విరోధముగా నడచితిరని, దేవుడును వారికిని విరోధముగా నడచెనని అంగీకరించుట కలిగెను. ప్రవచనాత్మకముగా నిర్దేశించబడిన ఆవశ్యకతలను వారు నెరవేర్చినప్పుడు, క్రీస్తు “తన ఆలయమునకు అకస్మాత్తుగా వచ్చును”, అప్పుడు ఎత్తి నిలుపబడుచున్న ఆ పతాకమునకు సభ్యునిగా ఉండుటకు అవసరమైన “అనుభవము” సాధించబడును.

The “experience” that is illustrated when the two charts are brought together, is accomplished by the final work of Christ in the heavenly sanctuary. That “experience” is represented by the “mareh” vision, which is the vision of “the appearance”. The “message” that is needed is the “chazon” vision, of prophetic history. That “message” is identified as the message of God’s impending judgment upon a rebellious world that is brought about by Islam of the third Woe.

రెండు చార్టులను కలిపి ఉంచినప్పుడు చిత్రీకరించబడే "experience" అనేది, పరలోక పరిశుద్ధస్థలములో క్రీస్తు యొక్క తుదికార్యము ద్వారా నెరవేర్చబడుతుంది. ఆ "experience" ను "mareh" దర్శనం ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది; అదియే "రూపము" యొక్క దర్శనం. అవసరమైన "message" అనేది ప్రవచన చరిత్రకు సంబంధించిన "chazon" దర్శనం. ఆ "message" ను, మూడవ "Woe" యొక్క ఇస్లాం వలన తీసుకురాబడిన, తిరుగుబాటు ప్రపంచంపై దేవుని సమీపిస్తున్న తీర్పు యొక్క సందేశంగా గుర్తించబడుతుంది.

In 1856, the Lord sought to finish the rebuilding of spiritual Jerusalem in Adventism. Under the arrival of the three angels from 1798 unto 1844, the Millerite temple had been built upon the foundations, represented as “jewels” in Miller’s dream, as represented by the prophetic truths on the two pioneer charts (1843 and 1850) that fulfilled Habakkuk chapter two. He then led His people to erect the wall of His seventh-day Sabbath law, and returned them to the “old paths” of ancient Israel to finish the work of the “street to walk in”. BUT, the old path included a doctrine, a prophecy, that was designed to test and separate them. In 1863, Adventism failed the test of the “seven times”, and began to wander in the wilderness of Laodicea.

1856లో, ప్రభువు అడ్వెంటిజములో ఆత్మీయ యెరూషలేము పునర్నిర్మాణమును పూర్తి చేయుటకై ఉద్దేశించెను. 1798 నుండి 1844 వరకు మూడు దూతల ఆగమనం సంభవించిన కాలమున, మిల్లర్ యొక్క స్వప్నములో “మాణిక్యములు”గా ప్రతీకీకరించబడిన స్థాపనలపై, హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయమును నెరవేర్చిన రెండు పయనీర్ చార్టుల (1843 మరియు 1850) పై ఉన్న ప్రవచన సత్యములచే సూచింపబడిన ప్రకారము, మిల్లరైట్ ఆలయము నిర్మింపబడెను. తరువాత ఆయన తన ప్రజలను తన ఏడవ దిన సబ్బతు ధర్మశాసనమనే గోడను నిర్మింపుటకు నడిపించెను, మరియు “నడచుటకు వీధి” యొక్క కార్యమును ముగించుటకై వారిని ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క “పాత మార్గముల”కు తిరిగి చేర్చెను. కానీ, ఆ పాత మార్గము వారిని పరీక్షించి వేరుచేయుటకు ఉద్దేశింపబడిన ఒక సిద్ధాంతము, ఒక ప్రవచనమును సమ్మిళితమై యుండెను. 1863లో, అడ్వెంటిజము “ఏడు కాలములు” అనే పరీక్షలో విఫలమై, లయొదికియా అరణ్యములో సంచరించుట ఆరంభించెను.

October 22, 1844, typifies the soon-coming Sunday law, and at the Sunday law the work will be accomplished represented by the forty-nine years of finishing the street and wall in troublous times, as identified by Daniel.

1844 అక్టోబరు 22 తేదీ త్వరలో రానున్న ఆదివార చట్టానికి ప్రతిరూపమై నిలుస్తుంది; మరియు ఆదివార చట్టము సంభవించునప్పుడు, దానియేలు గుర్తించిన ప్రకారము, కష్టకాలములలో వీధియు ప్రాకారమును కట్టించుటకు గల నలభై తొమ్మిది సంవత్సరములచే సూచింపబడిన కార్యము సమాప్తమగును.

> Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. Daniel 9:25.

> కాబట్టి నీవు తెలిసికొని గ్రహింపుము: యెరూషలేమును పునరుద్ధరించుటకును కట్టించుటకును ఆజ్ఞ వెలువడిన నాటి నుండి అభిషిక్తాధిపతి వరకు ఏడు వారములు, అరవై రెండు వారములు ఉండును; వీధియు గోడయు సంకటకాలములలోనైనను మరల కట్టబడును. దానియేలు 9:25.

All the prophets agree with one another, and the “troublous times” of Daniel is also identified in the passage from Early Writings which we have been considering.

ప్రవక్తలందరూ ఒకరితో ఒకరు ఏకాభిప్రాయంలో ఉన్నారు, మరియు మనము పరిశీలిస్తున్న "Early Writings" లోని పాఠ్యభాగములో దానియేలు గ్రంథములోని 'బాధాకర కాలములు' కూడా గుర్తింపబడినవి.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> ఆ కాలమున, రక్షణకార్యము ముగింపుకు చేరుచుండగా, భూమిపై క్లేశము సంభవించును; జాతులు కోపమొందునుగాని, మూడవ దూతుని కార్యమును అడ్డుకోకుండునట్లు అవి అదుపులో నిలుపబడును. ఆ కాలమునే ‘అనంతర వాన’, అనగా ప్రభువుయొక్క సన్నిధి నుండి సేదతీరుట, వచ్చును; అది మూడవ దూతుని గంభీర స్వరమునకు శక్తి నిచ్చుటకును, ఏడు ఆఖరి మహమ్మారులు కుమ్మరింపబడునప్పుడు స్థిరంగా నిలబడునట్లు పరిశుద్ధులను సిద్ధపరచుటకును వచ్చును. Early Writings, 85.

We will continue this study in the next article.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

> “Just as long as those who profess the truth are serving Satan, his hellish shadow will cut off their views of God and heaven. They will be as those who have lost their first love. They cannot view eternal realities. That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’

> సత్యమును అంగీకరించితిమని చెప్పుకొంటూనే శాతానునకు సేవచేయుచున్నంతకాలము, అతని నరకమయ నీడ దేవునిగూర్చియు పరలోకముగూర్చియు వారి దర్శనమును తెగదెంపును. వారు తమ మొదటి ప్రేమను కోల్పోయినవారివలె అయ్యుదురు. నిత్య వాస్తవాలను వారు దర్శింపలేరు. మనకొరకు దేవుడు సిద్ధపరచినది జెకర్యా గ్రంథములో 3వ మరియు 4వ అధ్యాయములలోను, అలాగే 4:12–14లోను ప్రతిరూపింపబడియున్నది: ‘అప్పుడు నేను మరల ప్రత్యుత్తరమిచ్చి అతనితో చెప్పితిని, ఈ రెండు బంగారు గొట్టముల గుండా తమలోనుండి బంగారు నూనెను పారజొప్పించుచున్న ఈ రెండు జీతుని చెట్టు కొమ్మలు ఏమిటి? అతడు నాతో చెప్పెను, ఇవేమిటో నీకెరుగదా? నేను చెప్పితిని, కాదు, ప్రభువా. అప్పుడు అతడు చెప్పినదేమనగా, సర్వ భూలోక ప్రభువు సన్నిధియందు నిలిచియున్న ఇద్దరు అభిషిక్తులు వీరే.’

> “The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> ప్రభువు వనరుల సమృద్ధితో పరిపూర్ణుడు. ఆయనకు సదుపాయాలలో ఎటువంటి లోటు లేదు. మన విశ్వాసహీనత, మన లోకికత్వము, మన తుచ్ఛ భాషణము, మా సంభాషణలలో వ్యక్తమగు మన అవిశ్వాసము వలననే, అంధకారపు నీడలు మన చుట్టూ గూడుకొనుచున్నవి. సర్వాంగసుందరుడై, పదివేలమందిలో శ్రేష్ఠుడని, వాక్యములో గాని శీలములో గాని క్రీస్తు ప్రకటింపబడుట లేదు. ఆత్మ వ్యర్థత్వమునకు తన్నుతాను ఎత్తుకొనుటలో సంతుష్టి చెందినపుడు, ప్రభువుయొక్క ఆత్మ దానికి చేయగలది స్వల్పమే. మన అల్పదృష్టి నీడను మాత్రమే దర్శించుచున్నది; కాని దానికతీతమైన మహిమను చూడలేకపోతున్నది. దూతలు నాలుగు గాలులను పట్టికొనియున్నారు; అవి కోపభరితమైన గుర్రముగా ప్రతిరూపింపబడి, బంధములను విరిచి విడిపోవడానికి, సమస్త భూమి మేదినిమీదుగా విరుచుకుపడి పరిగెత్తడానికి ప్రయత్నించుచున్నవి; దాని మార్గములో నాశనమును మరణమును మోసికొనియున్నవి.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> నిత్య లోకపు అంచుననే మనము నిద్రపోవాలా? మనము ఆత్మస్ఫూర్తిలేని, చల్లబడిన, మృతులవలె ఉండాలా? అయ్యో, మన సంఘములలో, ఆయన ప్రజలయందు దేవుని ఆత్మయును శ్వాసయును ఊదబడగా, వారు తమ పాదముల మీద నిలిచి జీవించునట్లు కలుగునుగాక. మార్గము సంకుచితమైనదని, ద్వారం ఇరుకైనదని మనము గ్రహించవలెను. అయితే, ఆ ఇరుకు ద్వారము గుండా మనము ప్రవేశించినపుడు, దాని విశాలతకు ఎటువంటి పరిమితి ఉండదు. మానుస్క్రిప్ట్ రీలీసెస్, సంపుటము 20, పుట 217.

Back to Articles