Article

# దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య ఆరు

యెహోయాకీము

Author

Jeff Pippenger

Published

December 1, 2023

Formats

PDF
Word

బైబిల్ పాత నిబంధన, కొత్త నిబంధనలతో కూడి ఒకే గ్రంథమై యున్నదనే అదే భావంలో, దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథము ఒకే గ్రంథముగా ఉన్నాయి.

> దేవుని కుమారునిదైన యేసు యొక్క జీవితం, మరణము, పునరుత్థానముల చరిత్ర, పాత నిబంధనలో నిక్షిప్తమైన సాక్ష్యములులేక సంపూర్ణముగా నిరూపింపబడలేను. క్రీస్తు పాత నిబంధనలోను నూతన నిబంధనలోనంతే స్పష్టముగా ప్రకటించబడెను. పాత నిబంధన రాబోయు రక్షకుని గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చును; నూతన నిబంధనయైతే ప్రవక్తలు ముందుగా ప్రకటించిన విధమున వచ్చియున్న రక్షకుని గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చును. విమోచన యోజనను సరిగా అర్థం చేసికొనుటకై పాత నిబంధన శాస్త్రగ్రంథము సమగ్రంగా అవగాహన చేయబడవలెను. గతకాలపు ప్రవక్తల ప్రవచనాలనుండి ప్రసరించే మహిమామయమైన వెలుగే క్రీస్తు జీవితం మరియు నూతన నిబంధన బోధలను స్పష్టతతోను సౌందర్యంతోను ప్రకాశింపజేయుచున్నది. యేసు చేసిన అద్భుతకార్యములు ఆయన దైవత్వానికి సాక్ష్యము; అయితే ఆయన లోక విమోచకుడని అతి బలమైన ప్రమాణములు, నూతన నిబంధన చరిత్రతో సరిపోలించినప్పుడు పాత నిబంధన ప్రవచనములలో కనబడును. యేసు యూదులతో ఈలాగు సెలవిచ్చెను: ‘శాస్త్రగ్రంథములను పరిశోధించుడి; ఎందుకనగా వాటిలో మీకు నిత్యజీవమున్నదని మీరు యోచించుచున్నారు; అవే నా విషయమై సాక్ష్యమిచ్చుచున్నవి.’ ఆ కాలమున పాత నిబంధన శాస్త్రగ్రంథము తప్ప మరే శాస్త్రగ్రంథమును లేనందున, రక్షకుని ఆజ్ఞ స్పష్టమే. ప్రవచనాత్మ, సంపుటము 3, 211.

క్రీస్‍తు ఎవరు, ఆయన స్వరూపం ఏమిటి అన్న విషయములో అత్యంత బలమైన సాక్ష్యం, పాత నిబంధనలోని ప్రవచనములను క్రొత్త నిబంధన చరిత్రలో వాటి నెరవేర్పుతో పోల్చినప్పుడు ప్రత్యక్షమవుతుంది. ఇదే విధంగా, దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథముల మధ్యనున్న సంబంధములోను అంతే.

> ప్రకటన గ్రంథములోనే బైబిలులోని సమస్త గ్రంథములు ఏకమై సమాప్తిని పొందుతాయి. ఇక్కడ దానియేలు గ్రంథమునకు పూరకము కలదు. ఒకటి ప్రవచనము; మరియొకటి ప్రకటన. అపొస్తలుల కార్యములు, 585.

"Complement" అనే పదం పరిపూర్ణం చేయుటను సూచిస్తుంది. పాత నిబంధన ప్రవచనాల నెరవేర్పు క్రీస్తు యొక్క "divinity" కు "the strongest" "proof" గా నిలిచింది. దానియేలు గ్రంథంలోని ప్రవచనాల దైవత్వానికి గల అత్యంత బలమైన సాక్ష్యం, ప్రకటన గ్రంథంలో ప్రతిపాదించబడినట్లుగా, ఆ ప్రవచనాల నెరవేర్పే. దానియేలు గ్రంథంలోని ప్రవచనాలు ప్రకటన గ్రంథంలో కొనసాగింపుపొందాయి; చివరి దినములలో, యేసు క్రీస్తు యొక్క ప్రకటన ముద్రవిప్పబడినప్పుడు, అవి పరిపూర్ణతకు చేర్చబడతాయి.

> "ప్రకటన గ్రంథము ముద్రించబడిన గ్రంథమే; అయితే అది తెరవబడిన గ్రంథముకూడా. ఇది ఈ భూమి చరిత్రయొక్క అంత్యదినములలో సంభవించబోవు అద్భుత సంఘటనలను లిఖించుచున్నది. ఈ గ్రంథములోని బోధనలు స్పష్టమైనవే; అవి గూఢమయమైనవి గాని అగ్రాహ్యమైనవి గాని కావు. దానియేలు గ్రంథములోనాటి అదే ప్రవచన శ్రేణి దీనిలోను కొనసాగించబడింది. కొన్ని ప్రవచనములను దేవుడు పునరావృతం చేసినాడు; అట్లుచేయుటవలన వాటికి ప్రాముఖ్యత ఇవ్వవలసినదని తెలియజేస్తున్నాడు. గొప్ప ప్రాముఖ్యతలేని విషయములను ప్రభువు పునరావృతం చేయడు." మానుస్క్రిప్ట్ రీలీసెస్, సంపుటము 9, పుట 8.

> యూదా రాజైన యెహోయాకీము రాజ్యమునకు మూడవ సంవత్సరమందు బాబులోను రాజైన నెబుకద్నెజరు యెరూషలేమునకు వచ్చి దానిని ముట్టడించెను. దానియేలు 1:1.

సముచితంగా పరిశీలించినప్పుడు, దానియేలు గ్రంథములోని మొదటి వచనంలో ప్రవచన సంబంధిత సమాచార సమృద్ధి ఉంది. మన పరిశీలనను యెహోయాకీముతో ప్రారంభిస్తాము.

యెహోయాకీము యూదాకు చెందిన ఆఖరి ముగ్గురు రాజులలో మొదటివాడు. కావున, అతడు మొదటి దూతయొక్క సందేశమునకు ప్రతీకముగా నిలిచును. అతని కుమారుడైన యెహోయాకీను, యెకోన్యా గాని కొన్యా గాని అని కూడా పిలువబడినవాడు, రెండవ దూతయొక్క సందేశమునకు ప్రతీకముగా నిలిచును. యెహోయాకీనుతరువాత, యూదాకు చెందిన ఆ ముగ్గురు అంతిమ రాజులలో చివరివానైన సిద్కీయా వచ్చెను. సిద్కీయా మూడవ దూతయొక్క సందేశమునకు ప్రతీకముగా నిలిచును. యెహోయాకీము మొదటి దూతయొక్క సందేశమునకు ప్రతీకమని సమర్థించుచు నిలిచే అనేక ప్రవచన సాక్ష్యాలు ఉన్నాయి. ఈ సాక్ష్యములను గ్రహించుట ముఖ్యము; ఎందుకనగా అవి దానియేలు గ్రంథములోని మొదటి అధ్యాయపు ప్రథమ వచనం మొదటి దూతయొక్క సందేశమును సూచించుచున్నదని తెలుపును, ఆ సత్యమే ఒక నంగరువలె నిలిచి, దాని ద్వారా మొదటి అధ్యాయం ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని మొదటి దూతయొక్క సందేశముగా అవగతమగును. మనము ద్వితీయ దినవృత్తాంతముల గ్రంథముతో ప్రారంభించుదము.

> ఖడ్గమునుండి తప్పించుకున్న వారందరినీ అతడు బబులోనుకు చెరగా తీసికొనిపోయెను; అక్కడ వారు పర్ష్యా రాజ్యపు పరిపాలన కాలము వచ్చువరకు అతనికి అతని కుమారులకు సేవకులై యుండిరి. యెహోవా యిర్మియా నోటిచేత పలికించిన తన వాక్యము నెరవేర్చుటకై, భూమి తన శబ్బతులను అనుభవించువరకు; ఎందుకనగా అది పాడై పడియుండినంతకాలము అది శబ్బతును పాటించెను, డెబ్బై సంవత్సరములు నిండువరకు. 2 దినవృత్తాంతములు 36:20, 21.

డెబ్బై సంవత్సరములపాటు బబులోనులో జరిగిన చెర, లేవీయకాండము ఇరవై ఐదవ అధ్యాయం ప్రకారము నెరవేర్చబడని సబ్బతులను భూమి పొందుటకైయే ఉన్నది. డెబ్బై సబ్బత సంవత్సరములు నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాలకు సమానం; ఆ కాలమంతట పురాతన ఇశ్రాయేలు లేవీయకాండము ఇరవై ఐదవ అధ్యాయంలోని నిర్దేశాన్ని నిర్లక్ష్యపరచెను. డెబ్బై సంవత్సరాల చెరకు పూర్వంగా నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాల అవిధేయత నడిచెను. ఆ నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాల అంత్యమున, నెబుకద్నెజరు ముగ్గురు రాజులను అధీనమునకు లోనుచేసెను.

డెబ్బై సంవత్సరాల బందీనివాసము ముగిసినప్పుడు, ఇశ్రాయేలు తిరిగి వచ్చి యెరూషలేమును పునర్నిర్మించుటకై ఆజ్ఞలు వెలువరించిన ముగ్గురు రాజులలో మొదటివాడైన కోరేష్‌ను ప్రభువు లేపెను. ఆ ముగ్గురు రాజులలో మూడవవాడు అర్తక్షస్తు; అతడు క్రీ.పూ. 457లో మూడవ ఆజ్ఞను జారీచేశాడు. ఆ మూడవ ఆజ్ఞతో దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం పద్నాలుగవ వచనములో పేర్కొనబడిన రెండు వేల మూడువందల సంవత్సరముల కాలము ఆరంభమైంది. 1798లో, కోపకాలమునకు మొదటి అంతమైంది, దానియేలు గ్రంథము ముద్ర విప్పబడింది, మరియు ముగ్గురు దూతలలో మొదటివాడు వచ్చెను. మూడవ దూత 1844 అక్టోబరు 22న వచ్చెను.

యూదా రాజ్యమునకు చెందిన చివరి ముగ్గురు రాజులందరినీ నెబుకద్నెజరు ఎదుర్కొనెను; యెహోయాకీముని చెరపట్టబడినప్పుడు డెబ్బై సంవత్సరములు ఆరంభమయ్యెను. బాబులోను నశింపబడినదాకా అవి కొనసాగెను; బాబులోనును నశింపజేసిన, అనంతరం కొద్దికాలములోనే రాజైన సేనాధిపతి (కోరెషు), మూడు శాసనములలో మొదటిదానిని జారీచేసెను. ముగ్గురు దూతలలో మూడవ దూత ఆగమనముతో ముగిసిన సాయంకాలములు మరియు ప్రాతఃకాలముల గూర్చిన ప్రవచనమును మూడవ శాసనము ఆరంభించెను. క్రీస్తు ఎల్లప్పుడును ముగింపును ఆరంభముతో ఏకీకరించి తెలియజేయును.

డెబ్బై సంవత్సరాల ఆరంభము యెరూషలేముపై నెబుకద్నెజరు చేసిన తొలి దండయాత్రతో ప్రారంభమైంది. డెబ్బై సంవత్సరాల ముగింపు బాబిలోను నాశనంతో గుర్తించబడింది. నెబుకద్నెజరు దాడికి గురైన ముగ్గురు రాజులలో మూడవ రాజు కాలంలోనే యెరూషలేము యొక్క చివరి, సంపూర్ణ నాశనం సంభవించింది. యెరూషలేము యొక్క నాశనం క్రమక్రమంగా జరిగింది. చివరి ముగ్గురు రాజులు, వారందరిపై నెబుకద్నెజరు దాడి చేసినదనే భావములో, ఒక ప్రవచనా చిహ్నమని సూచించుచున్నారు. వారు, ఏకచిహ్నమై ఉన్న మూడు ఉత్తర్వుల ప్రతిరూపముగా నిలిచియున్నారు; అలాగే రెండు వేల మూడువందల దినముల అంత్యంలో ఉన్న మూడు దూతలును కూడా అటువంటి ఏకచిహ్నముగానే ఉన్నవి.

> “ఎజ్రా గ్రంథములోని ఏడవ అధ్యాయములో ఆ శాసనం కనిపిస్తుంది. వచనములు 12-26. దాని అత్యంత సంపూర్ణ రూపములో అది పర్షియా రాజైన అర్తహషస్తచే క్రి.పూ. 457 సంవత్సరమున జారీ చేయబడెను. అయితే ఎజ్రా 6:14లో యెరూషలేములో ప్రభువు ఆలయము ‘కూరు, దార్యావేషు, పర్షియా రాజైన అర్తహషస్త ఆజ్ఞ ప్రకారము [అంచులో “శాసనం”]’ కట్టబడెనని చెప్పబడినది. ఈ ముగ్గురు రాజులు ఆ శాసనమును ఆరంభించి, దానిని మరల ధృవీకరించి, సంపూర్ణము చేయుట ద్వారా, 2300 సంవత్సరముల ఆరంభమును సూచించుటకు ప్రవచనములో అవసరమైన పరిపూర్ణ స్థితికి దానిని చేర్చిరి. శాసనం సంపూర్ణమైన కాలమైన క్రి.పూ. 457 సంవత్సరమును ఆ ఆజ్ఞ యొక్క తేదీగా తీసుకొనినప్పుడు, డెబ్బది వారములకు సంబంధించిన ప్రవచనములోని ప్రతి విశేషమును నెరవేర్చబడినదిగా చూచబడెను.” The Great Controversy, 326.

సిస్టర్ వైట్ ప్రవచనపు సంపూర్ణతకు మూడు రాజాజ్ఞలు అవసరమని గుర్తిస్తుంది. వాటి పరస్పర సంబంధాన్ని ఆమె నిర్వచించుచు, అలా చేయుచూ, హెబ్రీ “సత్యం” అనే పదమునకు సంబంధించిన వ్యాకరణ లక్షణాలను గుర్తిస్తుంది. ఆమె ప్రకారం, మొదటి రాజాజ్ఞ ప్రారంభించింది, రెండవది పునరుద్ధరించింది, మూడవది “డెబ్బై వారములకు సంబంధించిన ప్రవచనంలోని ప్రతి నిర్దేశాన్ని” సంపూర్ణంచేసింది. హెబ్రీ “సత్యం” అనే పదము హెబ్రీ అక్షరమాల యొక్క మొదటి, పదమూడవ, చివరి అక్షరాల సమ్మేళనంతో ఏర్పడింది. మొదటి రాజాజ్ఞ ప్రారంభించింది, రెండవది పునరుద్ధరించింది, చివరి రాజాజ్ఞ ప్రవచనాన్ని సంపూర్ణంచేసింది. ఆ మూడు రాజాజ్ఞలు ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా యొక్క ముద్రను వహించుచున్నవి; బాబిలోనులోని చెరసంబంధ డెబ్బై సంవత్సరాల ప్రవచనాంతంలో అవి నెరవేర్చబడ్డాయి, డెబ్బై సంవత్సరాలు ముగిసిన చాలా కాలం తరువాత మూడవ రాజాజ్ఞ వచ్చినప్పటికీ. ఆ మూడు రాజాజ్ఞలు క్రమానుగతమైనవే; అవి మూడు రాజాజ్ఞలైనప్పటికీ, అవి అయినప్పటికీ ఒకే ప్రవచన చిహ్నముగా నిలిచినవి.

ప్రథమ దూత 1798లో ఆగమించెను, ద్వితీయ దూత 1844 వసంత ఋతువులో ఆగమించెను, తృతీయ దూత 1844 అక్టోబరు 22న ఆగమించెను. ఆ మూడు దూతలు ప్రకటన గ్రంథము పదనాలుగవ అధ్యాయంలోని శాశ్వత సువార్తను ప్రతీకించే ఒక ప్రవచనాత్మక చిహ్నము.

> మొదటి మరియు రెండవ సందేశములు 1843 మరియు 1844 సంవత్సరాల్లో ఇవ్వబడ్డవి; ఇప్పుడు మేము మూడవదాని ప్రకటనా కాలంలో ఉన్నాము; అయినప్పటికిని ఈ మూడు సందేశములన్నియు ఇంకా ప్రకటింపబడవలసి యున్నవి. సత్యాన్వేషకులకు అవి పునర్వినిపించబడుట మునుపెన్నడో అంతఅవసరమై యుండినట్లే ఇప్పటికీ అంతే అత్యావశ్యకము. కలము మరియు వాణి ద్వారము, వాటి క్రమాన్ని వెల్లడిస్తూ, మమ్మును మూడవ దూతయొక్క సందేశమునకు చేర్చు ప్రవచనముల అన్వయాన్ని తెలియజేస్తూ, ఆ ప్రకటనను ఘోషింపవలెను. మొదటిదియు రెండవదియు లేక మూడవది ఉండదు. జరిగినవాటినీ జరగబోవునవాటినీ ప్రవచనాత్మక చరిత్ర పరంపరలో చూపిస్తూ, ఈ సందేశములను ప్రచురణలలోను, ఉపన్యాసములలోను లోకమునకు మేము సమర్పించవలెను. ఎంపికచేసిన సందేశాలు, పుస్తకం 2, పుటలు 104, 105.

యూదా రాజ్యమునకు చెందిన ఆఖరి ముగ్గురు రాజులు ఒకే ప్రతీకముగా పరిగణింపబడ్డారు; ఎందుకనగా బాబులోను రాజు వారందరినీ వివిధ స్థాయుల అధీనతకు లోనుచేశాడు. యూదా రాజ్యమునకు చెందిన ఆఖరి ముగ్గురు రాజులు, మూడు ఆజ్ఞలు, మరియు మూడు దూతలు— ఇవి స్పష్టముగా మూడై ఉన్నప్పటికిని, ఒక ప్రవచన ప్రతీకగాను సూచింపబడినవి.

డెబ్బై సంవత్సరాల చెర గురించిన ప్రవచనారంభానికి సంబంధించిన ప్రవచనాత్మక నేపథ్యంలో చివరి ముగ్గురు రాజులు భాగమై ఉన్నారు; అట్లుండగా వారు డెబ్బై సంవత్సరాల చెర ముగింపును సూచించే ఆ ఆరంభంలోని భాగమవుతారు. ఆ చెర మూడు రాజుల క్రమక్రమమైన లోబడింపుతో ఆరంభమై, రాజ్యమును దాని రాజధానిని నాశనపరచుటతో ముగిసింది. ఆ ప్రవచనాంత్యం బాబిలోనీయ జాతి మరియు దాని రాజధాని నాశనంతో గుర్తించబడుతుంది; ఆ నాశనమే క్రమక్రమంగా వచ్చిన మూడు శాసనాల జారీని సూచిస్తుంది. రెండువేల మూడువందల సంవత్సరాల ప్రవచనారంభం క్రమక్రమంగా వచ్చిన మూడు శాసనాలతో గుర్తించబడుతుంది; మూడు క్రమక్రమంగా వచ్చిన సందేశాలతో కూడియున్న ఆ రెండువేల మూడువందల సంవత్సరాల ప్రవచనాంత్యాన్ని ఆ ఆరంభం చూపిస్తుంది.

ముగ్గురు దేవదూతలు, వారికి సంబంధించిన మూడు సందేశాలు, మూడు రాజులు మరియు వారి వరుసగా వెలువడిన మూడు ఆజ్ఞాధేశాలచేత రూపములుగా సూచింపబడ్డాయి. తమ తమ ఆజ్ఞాధేశాలను ప్రకటించిన ఆ మూడు రాజులు, క్రమానుగతంగా వచ్చిన మరి మూడు రాజులచేత రూపములుగా సూచింపబడ్డారు; వారిలో ప్రతి ఒక్కరూ నెబుకద్నెజరుకు విరోధంగా తమ విద్రోహ సందేశాన్ని సమర్పించారు. విద్రోహపు మూడు సందేశాలు మూడు ఆజ్ఞాధేశాలకు రూపములుగా నిలిచాయి; అవి తమవారిగా తిరిగి మూడు సందేశాలకు రూపములుగా నిలిచాయి. వాటిలో ఒకటి డెబ్బై సంవత్సరాల ప్రవచనాన్ని ఆరంభింపజేస్తుంది; అది తనవారిగా రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనారంభంతో సమాప్తమై, 1844లో మూడవ దూతుని ఆగమనముతో ముగుస్తుంది. దేశము తన శబ్బత విశ్రాంతిని అనుభవించవలసిన ఆ డెబ్బై సంవత్సరములు, 1844 అక్టోబర్ 22తో విడదీయరానివి.

యెహోయాకీము, కోరెషు ప్రథమ ఉత్తర్వుకు గాను, అలాగే ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయంలోని ప్రథమ దూత సందేశానికి గాను ప్రతీకగా నిలుస్తాడు. దీనికి అతీతంగా, చివరి ముగ్గురు యూదా రాజుల మూడు సాక్ష్యములు, మూడు ఉత్తర్వులు మరియు మూడు దూతల సందేశములు, యెహోయాకీముని ప్రతీక విషయమై నిర్దిష్టమైన సమాచారాన్ని సమకూర్చుతాయి; ఏలయనగా, మూడు దూతల ప్రవచన చరిత్రను ప్రేరణ అత్యంత జాగ్రత్తతో నిర్దేశించబడినది. ఈ మూడు సందేశములన్నిటికీ చరిత్రాత్మక ఆగమనము ఉండి, తదనంతరం చరిత్రాత్మక శక్తివర్ధన కలదు.

ప్రథమ దూత 1798లో ఆగమించి, 1840 ఆగస్టు 11న ఒక దినమునకు ఒక సంవత్సరము సూత్రము యొక్క ధృవీకరణతో శక్తివంతమైంది.

> 1840 సంవత్సరంలో ప్రవచనమునకు మరొక విశిష్ట నెరవేర్పు సర్వత్ర విస్తృత ఆసక్తిని రేకెత్తించింది. రెండు సంవత్సరాల క్రితం, ద్వితీయాగమనాన్ని బోధిస్తున్న ప్రముఖ సేవకులలో ఒక్కడైన జోసియా లిచ్, ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయంపై ఒక వ్యాఖ్యానాన్ని ప్రచురించి, ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య పతనాన్ని పూర్వసూచించాడు. “ఆయన గణనల ప్రకారం, ఈ అధికారము ... 1840 ఆగస్టు 11న కూలదోయబడవలెను; ఆ దినమున కోన్స్టాంటినోపుల్‌లోని ఒట్టోమన్ అధికారము భంగమగునని ఆశించవచ్చును. ఇదియు, నేను నమ్మునట్లు, అట్లేనని కనుగొనబడును.”

> నిర్దేశించబడిన సమయానికే, టర్కీ తన రాయబారుల ద్వారా యూరోపు మిత్రశక్తుల సంరక్షణను అంగీకరించి, ఈ విధంగా క్రైస్తవ జాతుల నియంత్రణాధీనంలోనికి ప్రవేశించింది. ఆ సంఘటన ఆ భవిష్యద్వాణిని ఖచ్చితంగా నెరవేర్చింది. ఇది తెలిసినప్పుడు, మిల్లర్ మరియు అతని సహచరులు అనుసరించిన భవిష్యద్వాణి వ్యాఖ్యాన సూత్రాల సరియైనతనాన్ని బహుజనులు నిశ్చయంగా అంగీకరించి, ఆగమనోద్యమానికి అద్భుతమైన ఊపుదక్కింది. పాండిత్యము మరియు ప్రతిష్ఠ కలిగినవారు మిల్లర్‌తో ఏకమై, అతని అభిప్రాయాలను ప్రసంగించడంలోను ప్రచురించడంలోను పాలుపంచుకొని, 1840 నుండి 1844 వరకు ఆ కార్యం వేగంగా విస్తరించింది." మహా వివాదము, 334, 335.

మొదటి దూత 1798లో న్యాయవిచారణ ప్రారంభమైందని ప్రకటిస్తూ వచ్చెను; అయితే ఆ సందేశము, బైబిలు ప్రవచనములలో ఒక రోజు ఒక సంవత్సరాన్ని సూచించునని విలియం మిల్లర్ చేసిన నిర్ధారణ యొక్క ప్రమాణికతపై ఆధారపడి యుండెను. ఆ సూత్రము "1840 ఆగస్టు 11న," ధృవీకరించబడెను, మరియు మొదటి సందేశము శక్తి పొందెను. క్రీస్తు తిరిగి రానున్నాడనే అంచనా బైబిలు సంవత్సరమైన 1843లో విఫలమై, అది 1844 సంవత్సరములోకిని దీర్ఘింపబడియుండగా, ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని రెండవ దూత వచ్చెను. 1844 వసంతకాలమందు ఆ అంచనా విఫలమైనప్పుడు, ప్రొటెస్టెంట్ సంఘములు మిల్లర్ ప్రతిపాదించిన రోజుకు సంవత్సరం అనే నియమమును తిరస్కరించి, బాబిలోను కుమార్తెలాయినవి. ఆ సందేశము నంతరం, 1844 గ్రీష్మకాలమందు, అర్ధరాత్రి కేక అనే సందేశము దానితో ఏకమై యుండగా, అది శక్తి పొందెను. 1844 అక్టోబర్ 22న అర్ధరాత్రి కేక యొక్క సందేశము నెరవేరినప్పుడు, మూడవ దూత తన సందేశముతో వచ్చెను.

1863లో లవోదిక్య స్థితిలోని ఆడ్వెంటిజం చేసిన అవిధేయత కారణంగా, దేవుని ప్రజలు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఎడారిలో సంచరించిన చరిత్రను పునరావృతం చేయుటకు నియోగింపబడ్డారు. మూడవ సందేశమునకు సబలీకరణ 2001 సెప్టెంబరు 11 వరకు నిరీక్షించవలసి వచ్చింది. ఈ మూడు సందేశములలో ప్రతి ఒక్కటి చరిత్రలో ఆవిర్భవించి, తదనంతరం సబలపరచబడును.

యెహోయాకీము మరియు కోరెషు మొదటి దూత సశక్తీకరణను సూచిస్తారు, దాని ఆగమనాన్ని కాదు. యెహోయాకీము యూదా యొక్క చివరి ముగ్గురు రాజులలో మొదటివాడైయుండి, అతడు మొదటి దూత యొక్క సందేశాన్ని సూచించినప్పటికీ, అతడు మరియు కోరెషు ప్రదర్శించే ప్రవచనా లక్షణాలు వారిరువురును మొదటి దూత సశక్తీకరణకు ప్రతీకలుగా, కానీ మొదటి దూత ఆగమనానికి ప్రతీకలుగా కాదని చూపుచున్నవి. యెహోయాకీముని చరిత్రలో మొదటి సందేశం యొక్క ఆగమనం యూదా యొక్క చివరి ఏడు రాజులలో మొదటివాడైన మనస్సే అయింది.

యెరూషలేము యొక్క సంపూర్ణ మరియు అంతిమ వినాశనానికి పూర్వం ఏడు రాజులు ఉన్నారు. ఆ ఏడు రాజులు క్రమోన్నత చరిత్రను సూచిస్తారు; వారు 1798 నుండి 1844 వరకు ప్రతిరూపించిన చరిత్ర కూడా ఆ విధంగానే ఉన్నది. మొదటి దూత 1798లో వచ్చెను, మూడవ దూత 1844 అక్టోబర్ 22న వచ్చెను. 1798 నుండి 1844 వరకు ఉన్న చరిత్రయే మొదటి మరియు రెండవ దూతల చరిత్ర. మూడవ దూత యొక్క చరిత్ర 1844లో ఆరంభమాయెను. ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములోని ఏడు ఉరుముల చిహ్నార్థాన్ని సిస్టర్ వైట్ నిర్దేశించినప్పుడు, ఆమె చెప్పునది, ఆ ఏడు ఉరుములు మొదటి మరియు రెండవ దూతల చరిత్రను సూచించును గాని, మూడవ దూతను కాదు.

> "యోహానుకు ప్రసాదింపబడిన ప్రత్యేక ప్రకాశము, ఏడు ఉరుములలో వ్యక్తమై, అది మొదటి మరియు రెండవ దూతల సందేశముల క్రింద సంభవించబోయే సంఘటనల యొక్క ఒక చిత్రణ అయింది." సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ బైబిల్ వ్యాఖ్యానము, సంపుటి 7, 971.

ప్రకటన గ్రంథములోని దశమ అధ్యాయంలోని ఏడు ఉరుముల చరిత్ర, 1840 ఆగస్టు 11న మొదటి దూత యొక్క శక్తివంతీకరణ నుండి 1844 అక్టోబరు 22నాటి మహా నిరాశ వరకు ఉన్న చరిత్రను ప్రధానంగా రేఖాంకితం చేస్తుంది; అయినప్పటికీ, అది మొదటి మరియు రెండవ దూతల సమస్త చరిత్రను కూడా సమాహరిస్తుంది. ఏడు ఉరుముల సాధారణ అన్వయం ఏమనగా, అవి 1798 నుండి 1844 అక్టోబరు 22 వరకు కాలాన్ని ప్రతినిధిత్వం చేస్తాయి. 1798 నుండి మహా నిరాశ వరకు మొదటి దూత రాకకు సంబంధించిన చరిత్ర, అదే మొదటి మరియు రెండవ దూతల చరిత్ర; అది ప్రవచనాత్మకంగా ఏడు ఉరుములుగా ప్రతినిధింపబడింది. ఏడు ఉరుములు యూదా యొక్క చివరి ఏడు రాజులచేత కూడా ప్రతిరూపింపబడ్డాయి. ఆ రాజులలోని చివరి ముగ్గురు రాజులు కేవలం అనుక్రమ రాజులను గుర్తించడమే కాక, సమిష్టిగా మొదటి, మధ్య, చివరి అనే భాగాలతో కూడిన ఒకే చిహ్నముగా ఏర్పడినవి.

మూడు దూతల చరిత్రలో, మొదటి సందేశము 1840 ఆగస్టు 11న శక్తివంతముగా చేయబడెను, అలాగే యెహోయాకీము మరియు కోరెషు ఇద్దరూ ఆ సంఘటనకు పూర్వచిహ్నములై నిలిచారు.

తదుపరి వ్యాసంలో కూడా ఈ అత్యంత ముఖ్యమైన సత్యాల గుర్తింపును మేము కొనసాగిస్తాము.

> ప్రతి విద్యార్థి కఠిన సత్యనిష్ఠను పోషించవలెను. ప్రతి మనస్సు దేవుని ప్రత్యక్షీకృత వాక్యముపై భక్తిపూర్వక శ్రద్ధను సారింపవలెను. ఇట్లు దేవునికి విధేయులగు వారికి ప్రకాశము మరియు కృప అనుగ్రహింపబడును. వారు ఆయన ధర్మశాస్త్రములోనుండి అద్భుత సంగతులను దర్శించెదరు. పెంటెకొస్తు దినము నుండి నిర్లక్షింపబడి అగోచరమై పడియున్న మహాసత్యములు, తమ స్వరూప నిర్మలత్వములో దేవుని వాక్యమునుండి ప్రకాశించబోవుచున్నవి. దేవునిని నిజముగా પ્રેમించువారికి పరిశుద్ధాత్ముడు మనస్సులలో మసకబారిపోయిన సత్యములను వెల్లడి చేయును; ఇంకా సంపూర్ణముగా నూతనమైన సత్యములను కూడ ప్రత్యక్షపరచును. దేవుని కుమారుని మాంసము తిని ఆయన రక్తము త్రాగువారు, దానియేలు గ్రంథమునుండియు ప్రకటన గ్రంథమునుండియు పరిశుద్ధాత్మ ప్రేరణతోనిదైన సత్యమును వెలికితీయుదురు. అణచివేయలేని శక్తులను వారు కార్యచరణలోనికి తేవుదురు. మనుష్యుల మనస్సులనుండి దాచబడియున్న రహస్యములను ప్రకటించుటకై పిల్లల పెదవులు తెరవబడును. ప్రభువు లోకమందలి మూర్ఖమైన వాటిని జ్ఞానులను సిగ్గుపడచేయుటకై ఎన్నుకొనెను, అలాగే లోకమందలి బలహీనమైన వాటిని బలవంతులను సిగ్గుపడచేయుటకై ఎన్నుకొనెను.

> అవిశ్వాసమధ్య ఇరుక్కుపోయే విధంగా మా పాఠశాలల్లో బైబిలును ప్రవేశపెట్టకూడదు. విద్యకు బైబిలే పునాది, విషయవస్తువుగా చేయబడవలెను. గతంలోకన్నా ఇప్పుడు సజీవుడైన దేవుని వాక్యమును గురించి మాకు ఎక్కువ జ్ఞానం ఉందనేది నిజమే; అయినప్పటికీ, ఇంకా నేర్చుకొనవలసినది చాలానే మిగిలి ఉంది. దానిని సజీవుడైన దేవుని వాక్యముగానే ఉపయోగించవలెను; మరియు ప్రతివిషయమందు అది మొదటిదిగా, ఆఖరుదిగా, శ్రేష్ఠమైందిగాను గౌరవింపబడవలెను. అప్పుడు నిజమైన ఆధ్యాత్మిక వృద్ధి కనబడును. దేవుని కుమారుని మాంసమును భుజించి ఆయన రక్తమును పానంచేయుచున్నందున విద్యార్థులు ఆరోగ్యవంతమైన ధార్మిక స్వభావములను వికసింపజేసుకొందురు. అయితే జాగ్రత్తగా గమనించి పోషింపకపోతే, ఆత్మయొక్క ఆరోగ్యం క్షీణించును. వెలుగు మార్గములో నిలిచి యుండుడి. బైబిలును అభ్యసించుడి. దేవునికి విశ్వాసపాత్రతతో సేవచేయువారు ఆశీర్వదింపబడుదురు. విశ్వాసపాత్రమైన ఏ కార్యమును ప్రతిఫలము లేకుండుండనీయని ఆయన, నిబద్ధతయు సత్యనిష్ఠయు గల ప్రతి కార్యమును తన ప్రేమయు ఆమోదమునకు విశేష చిహ్నములతో కిరీటపూర్వకముగా సత్కరించును. Review and Herald, ఆగస్టు 17, 1897.

Back to Articles