Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Eight

యోవేలు గ్రంథము మరియు లవోదిక్యా ఏడవ దిన అడ్వెంటిస్టు సంఘము - సంఖ్య ఎనిమిది

Number Eight

సంఖ్య ఎనిమిది

Author

Jeff Pippenger

Published

December 9, 2025

Formats

PDF
Word

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts.

> జ్ఞానమును ఆయన ఎవరికి బోధించును? సిద్ధాంతమును ఎవరికి గ్రహింపజేయును? పాలనుండి విడదీయబడినవారికే, వక్షోజములనుండి వేరుపరచబడినవారికే.

> For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear.

> ఎందుకనగా ఆజ్ఞ మీద ఆజ్ఞ, ఆజ్ఞ మీద ఆజ్ఞ; వరుస మీద వరుస, వరుస మీద వరుస; ఇక్కడ కొంచెం, అక్కడ కొంచెం ఉండవలెను. ఎందుకనగా తడబడే పెదవులతోను మరియొక భాషతోను ఆయన ఈ ప్రజలతో మాటలాడును. వారితో ఆయన ఇట్లనెను: అలసినవారిని మీరు విశ్రాంతి పొందించగల విశ్రాంతి ఇదే; ఇదే పునరుత్తేజము; అయినను వారు వినలేదు.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.

> కాని యెహోవా వాక్యము వారికి నియమము పై నియమము, నియమము పై నియమము; రేఖ పై రేఖ, రేఖ పై రేఖ; ఇక్కడ కొంచెం, అక్కడ కొంచెం అయెను; దాని వలన వారు పోయి, వెనుకకు పడిపోయి, విరిగి, పాశబద్ధులై, పట్టుబడునట్లు.

> Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:9–18.

> కాబట్టి, యెరూషలేములోనున్న ఈ ప్రజలను పాలించుచున్న పరిహాసకులారా, యెహోవా వాక్యమును వినుడి. మీరు ఈలాగు చెప్పియున్నారు: మేము మరణముతో నిబంధన చేసితిమి, పాతాళముతో ఒప్పందమై యున్నాము; ఉప్పొంగి ప్రవహించు శిక్ష దాటుచు పోవునప్పుడు అది మనయొద్దికి రానేరదు; ఎందుకనగా అబద్ధములను మన ఆశ్రయముగా చేసికొన్నాము, అసత్యము క్రింద మనము తమ్మును దాచుకొని యున్నాము. ఆ కారణముచేత ప్రభువగు యెహోవా ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు: ఇదిగో, నేను సీయోనులో పునాదిగా ఒక రాయిని ఉంచుచున్నాను, పరీక్షింపబడిన రాయి, విలువైన మూలస్తంభ రాయి, నిశ్చయమైన పునాది; యందు విశ్వసించువాడు తొందరపడడు. న్యాయమును కొలమాన రేఖగా, నీతిని తూకపు రాయిగా ఉంచుదును; వడగండ్లు అబద్ధాల ఆశ్రయమును తుడిచివేయును, జలములు దాచుకొను స్థలమును ముంచెదరు. మీ మరణముతో చేసిన నిబంధన రద్దు చేయబడును, మీ పాతాళముతో చేసిన ఒప్పందము నిలవదు; ఉప్పొంగి ప్రవహించు శిక్ష దాటుచు పోవునప్పుడు, అప్పుడు మీరు దాని చేత త్రొక్కబడెదరు. యెషయా 28:9-18.

The scornful men that rule Jerusalem are the leaders of the Laodicean Seventh-day Adventist church, who a few verses before, Isaiah identified as the “drunkards of Ephraim” and “the crown of pride.” At Pentecost Peter responded to those who were claiming the message was being proclaimed by drunken men. The time period of the latter rain is about a true and false latter rain message. A message from the Lord always produces two classes of worshippers, and the two classes both drink wine. The sanctified message, or sanctified wine is what is cut off from the mouth of the unfaithful in Joel.

యెరూషలేమును పరిపాలిస్తున్న హేళనకారులు లవోదిక్య స్థితిలోని సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘపు నాయకులు; వారినే, కొద్ది వాక్యాల కిందట, యెషయా “ఎఫ్రాయిము మదోన్మత్తులు”గాను “గర్వపు కిరీటం”గాను గుర్తించాడు. పెంటెకోస్తు దినమున ఈ సందేశము మదోన్మత్తులచేత ప్రకటింపబడుతోంది అని చెప్పినవారికి పేతురు ప్రత్యుత్తరమిచ్చాడు. పిదపటి వాన యొక్క కాలము సత్యమైన పిదపటి వాన సందేశమును మరియు అసత్యమైన పిదపటి వాన సందేశమును గురించినదే. ప్రభువిచేతనుండి వచ్చే సందేశము ఎల్లప్పుడును ఆరాధకుల రెండు వర్గములను కలుగజేయును; మరియు ఆ రెండు వర్గాలవారూ ద్రాక్షారసమును త్రాగుదురు. పరిశుద్ధీకృతమైన సందేశము, అటువంటి పరిశుద్ధీకృత ద్రాక్షారసమే, యోవేలు గ్రంథములో విశ్వాసద్రోహుల నోళ్లనుండి తెంచివేయబడినది.

> Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. Joel 1:5.

> మద్యార్తులారా, మేల్కొనుడి, ఏడువుడి; ద్రాక్షారసము త్రాగువారలందరారా, నూతన ద్రాక్షారసమునిమిత్తము విలపించుడి; ఏలయనగా అది మీ నోటిలోనుండి తెగగొట్టబడెను. యోవేలు 1:5.

In Joel chapter one the wicked husbandmen of the vineyard, representing the Laodicean Seventh-day Adventist church are condemned and judged in connection with the “new wine” being “cut off” from their mouths. God has cut off or withheld the outpouring of God’s Spirit in the latter rain as represented by the “meat and drink offerings” from the wicked drunken husbandmen.

యోవేలు గ్రంథము మొదటి అధ్యాయములో, లవోదిక్యా స్థితిలోనున్న సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘానికి ప్రతినిధులుగా నిలిచిన ద్రాక్షతోటయొక్క దుష్ట కౌలుదారులు, వారి నోటినుండి "కొత్త ద్రాక్షారసం" "త్రుంచబడుట"తో సంబంధించి ఖండింపబడుచు, తీర్పుకు గురి చేయబడుచున్నారు. అన్నార్పణములు మరియు పానార్పణములచేత ప్రతీకరింపబడిన తరువాతి వర్షములో దేవుని ఆత్మయొక్క కుమ్మరింపును, దేవుడు ఆ మద్యపాన మత్తులోనున్న దుష్ట కౌలుదారుల నుండి త్రుంచివేసెను లేదా నిరోధించెను.

> The meat offering and the drink offering is cut off from the house of the Lord; the priests, the Lord’s ministers, mourn. The field is wasted, the land mourneth; for the corn is wasted: the new wine is dried up, the oil languisheth. Be ye ashamed, O ye husbandmen; howl, O ye vinedressers, for the wheat and for the barley; because the harvest of the field is perished. The vine is dried up, and the fig tree languisheth; the pomegranate tree, the palm tree also, and the apple tree, even all the trees of the field, are withered: because joy is withered away from the sons of men. Gird yourselves, and lament, ye priests: howl, ye ministers of the altar: come, lie all night in sackcloth, ye ministers of my God: for the meat offering and the drink offering is withholden from the house of your God. Sanctify ye a fast, call a solemn assembly, gather the elders and all the inhabitants of the land into the house of the Lord your God, and cry unto the Lord, Alas for the day! for the day of the Lord is at hand, and as a destruction from the Almighty shall it come. Is not the meat cut off before our eyes, yea, joy and gladness from the house of our God? Joel 1:9–16.

> యెహోవా మందిరములోనుండి ధాన్యబలియు పానార్పణమును తొలగింపబడెను; యెహోవా సేవకులైన యాజకులు శోకించుచున్నారు. పొలము పాడైపోయెను, దేశము దుఃఖించుచున్నది; ఎందుకనగా ధాన్యము పాడైపోయెను; కొత్త ద్రాక్షారసం ఎండిపోయెను, తైలం వాడిపోవుచున్నది. కృషికులారా, సిగ్గుపడుడి; ద్రాక్షతోట సంరక్షకులారా, కేకలేసుడి; గోధుమలకును యవములకును గూర్చి, ఏలయనగా పొలపు పంట నశించిపోయెను. ద్రాక్షలత ఎండిపోయెను, అంజూరచెట్టు వాడిపోవుచున్నది; దానిమ్మవృక్షము, ఖర్జూరవృక్షము కూడాను, సేపచెట్టును, పొలములలోని సమస్త వృక్షములన్నియు వాడిపోయినవి; ఏలయనగా మనుష్యుల కుమారులయొద్దనుండి ఆనందము వాడిపోయెను. యాజకులారా, నడుము కట్టుకొనుడి, విలపింపుడి; బలిపీఠ సేవకులారా, కేకలేసుడి; నా దేవుని సేవకులారా, రండి, జూటబట్టలు ధరించి రాత్రంతా పడి యుండుడి; ఏలయనగా ధాన్యబలియు పానార్పణమును మీ దేవుని మందిరములోనుండి ఆపబడెను. ఉపవాసమును పరిశుద్ధపరచుడి, పవిత్రసమావేశమును పిలిచికొనుడి, వృద్ధులను మరియు దేశములోనున్న సమస్త నివాసులను మీ దేవుడైన యెహోవా మందిరములో సమకూర్చి, యెహోవాను మొరపడుడి, హాయో ఆ దినమా! యెహోవా దినము సమీపమై యున్నది; అది సర్వశక్తిమంతునియొద్దనుండి వచ్చే వినాశమువలె వచ్చును. మన కళ్ల ఎదుటనే ఆహారము తొలగింపబడినదికాదా? అవును, మన దేవుని మందిరములోనుండి ఆనందమును హర్షమును తొలగింపబడెను. యోవేలు 1:9-16.

When Isaiah’s “drunkards of Ephraim” “awake” in Joel, the circumstances they awaken to is the latter rain message—represented as “new wine.” It has been withheld from God’s chosen covenant people. “Corn” in the passage is a general word for grain, and the Word of God is the Bread of Heaven and in the passage, it has been “wasted.”

యెషయా గ్రంథంలోని “ఎఫ్రాయిము యొక్క మత్తెక్కినవారు” యోవేలు గ్రంథంలో “మెలకువకు లేచినప్పుడు”, వారు మేల్కొనగానే ఎదుర్కొనేది “తరువాతి వర్షపు సందేశం”; అది “కొత్త ద్రాక్షారసం”గా ప్రతీకరించబడింది. అది దేవుని ఎన్నుకోబడిన నిబంధన ప్రజల నుండి నిలిపివేయబడింది. ఆ వచనభాగంలో “కార్న్” అన్న పదం ధాన్యమనే సాధారణ పదం; దేవుని వాక్యము పరలోకపు రొట్టె; ఆ భాగంలో అది “వృథా చేయబడింది.”

The “new wine” is the present truth message that arrived at 9/11. The “new wine is dried up” and “cut off” for the “new wine” is only recognized by those returning to Jeremiah’s “old” paths, for a “new” message is always in agreement with the “old” message. The word translated as “dried up” means “to be ashamed” in the Hebrew.

“నూతన ద్రాక్షారసం” అనేది 9/11న ఆగమించిన వర్తమాన సత్య సందేశము. “నూతన ద్రాక్షారసం వాడిపోయెను” మరియు “కత్తిరింపబడెను” అన్న విషయం యిర్మియా యొక్క “పాత” మార్గాలకు తిరిగి వచ్చువారిచేత మాత్రమే గుర్తింపబడుతుంది; ఏలయనగా “క్రొత్త” సందేశము ఎల్లప్పుడును “పాత” సందేశముతో ఏకీభవనములోనే యుండును. “వాడిపోయెను”గా అనువదించిన పదము హెబ్రీయులో “లజ్జపడుట” అర్థమును కలిగియున్నది.

Those who are “ashamed” are a primary subject of Joel and the prophets. The drunkards of Ephraim are ashamed of their counterfeit latter rain message, which is often called a ‘peace and safety’ message. The three symbols of corn, new wine and oil represent the message of the latter rain. The latter rain is also represented as the outpouring of the Holy Spirit.

"లజ్జపడినవారు" యోవేలు గ్రంథములోను ప్రవక్తల రచనలలోను ప్రధాన అంశంగా నిలుస్తారు. ఎఫ్రయిము యొక్క మద్యం మత్తులోనివారు తమ కృతక తుదివాన సందేశమును గూర్చి లజ్జపడుతున్నారు; దానిని తరచుగా 'శాంతి మరియు భద్రత' సందేశమని పిలుస్తారు. ధాన్యము, కొత్త ద్రాక్షారసం, తైలము అనే మూడు సంకేతములు తుదివాన సందేశమును సూచిస్తాయి. తుదివానను పరిశుద్ధాత్ముని కుమ్మరింపగా కూడా ప్రతినిధీకరించబడుతుంది.

The work of the Holy Spirit is to convict of sin, righteousness and judgment, and in that very order. The Word of God convicts of sin, and is represented by “corn.” Possessing the “new wine’ identifies those who are in possession of the Holy Spirit, who is represented by “rain” and also by “wine,” for both “rain” and “wine” are easily demonstrated as a message or doctrine.

పవిత్రాత్మయొక్క కార్యము పాపము, నీతి, తీర్పు విషయములలో ఖండించుట; అదికూడా అచ్చం ఆ క్రమములోనే. దేవుని వాక్యము పాపమునుగూర్చి ఖండించును, మరియు అది "ధాన్యం" ద్వారా ప్రతీకీకరించబడినది. "కొత్త ద్రాక్షారసం"ను కలిగియుండుట పవిత్రాత్మను కలిగియున్న వారిని గుర్తించును; పవిత్రాత్మ "వర్షం" ద్వారానూ, అలాగే "ద్రాక్షారసం" ద్వారానూ ప్రతీకీకరించబడును, ఏలయనగా "వర్షం" గాని "ద్రాక్షారసం" గాని రెండును ఒక సందేశము లేదా సిద్ధాంతముగా సులభముగా నిరూపింపబడగలవు.

> Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now. Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will shew you things to come. John 16:7–13.

> అయినప్పటికిని నేను మీతో సత్యమును చెప్పుచున్నాను: నేను వెళ్లుట మీకు లాభకరము; ఏలయనగా నేను వెళ్లనియెడల సాంత్వనకర్త మీ యొద్దకు రాడు; గాని నేను వెళ్లినయెడల, ఆయనను మీ యొద్దకు పంపుదును. ఆయన వచ్చునప్పుడు, పాపమును గూర్చియూ, నీతిని గూర్చియూ, తీర్పును గూర్చియూ లోకమును నిందించును: పాపమును గూర్చి, వారు నాయందు విశ్వసింపకపోవుటనుబట్టి; నీతిని గూర్చి, నేను తండ్రియొద్దకు పోవుచున్నాను గనుక, ఇకమీదట మీరు నన్ను చూడకపోవుటనుబట్టి; తీర్పును గూర్చి, ఈ లోకపు అధిపతి తీర్పు చేయబడియున్నాడనుబట్టి. మీతో చెప్పవలసిన సంగతులు నాకు ఇంకా అనేకమున్నవి, అయితే మీరు ఇప్పుడు వాటిని భరింపలేరు. అయినను సత్యాత్ముడైన ఆయన వచ్చినప్పుడు, మిమ్మును సర్వ సత్యములోనికి నడిపించును; ఏలయనగా ఆయన తనంతట తాను మాటలాడడు; గాని ఏదైనను విన్నదానినే మాటలాడును; రాబోవు సంగతులను మీకు తెలియజేయును. యోహాను 16:7-13.

Joel’s “corn” is the Word of God, which convicts of “sin.” “Righteousness” is manifested by those who have connected their humanity with divinity through the present truth message represented as “new” (present-truth) “wine” (message). The “oil” is the symbol of “judgment,” for “judgment” is based upon whether those being judged have “oil.” Joel’s corn, new wine and oil is the conviction of sin, righteousness and judgment. All the elements of the work of the Holy Spirit in connection with the outpouring of the latter rain make up the truths that are to test Laodicean Adventism beginning at 9/11 when Joel commands them to “Awake!”

యోవేలు చెప్పిన "ధాన్యము" అనగా దేవుని వాక్యము; అది "పాపము" విషయమై దోషిగా నిలుపుతుంది. "నీతి" అనేది, "కొత్త" (వర్తమాన-సత్యము) "ద్రాక్షారసము" (సందేశము)గా ప్రతీకీకరింపబడిన వర్తమాన సత్య సందేశం ద్వారా తమ మానవత్వాన్ని దైవత్వముతో ఏకీకృతం చేసుకున్నవారి ద్వారా ప్రత్యక్షమౌతుంది. "నూనె" అనేది "తీర్పు"యొక్క చిహ్నము; యెందుకనగా "తీర్పు" అనేది విచారింపబడువారియొద్ద "నూనె" ఉన్నదా లేనిదా అన్నదానిపైనే ఆధారపడి యున్నది. యోవేలు చెప్పిన ధాన్యము, కొత్త ద్రాక్షారసము, నూనె అనేవి పాపము, నీతి, తీర్పు విషయమై నిశ్చయము. పిదపివాన పోశింపబడుటతో సంబంధమున్న పరిశుద్ధాత్ముని కార్యములోని సమస్త అంశములు, యోవేలు వారిని "మేల్కొనుడి!" అని ఆజ్ఞాపించిన 9/11 మొదలు లవోదిక్య అడ్వెంటిజంను పరీక్షించబోవు సత్యములను సమకూర్చుతాయి.

The three symbols of the latter rain message parallel the three angels’ messages of Revelation fourteen, and the “husbandmen” are to be “ashamed” and the “vinedressers” are to “howl.” In Joel God’s people are never to be ashamed.

పిమ్మటి వర్షపు సందేశంలోని మూడు సంకేతాలు, ప్రకటన గ్రంథముయొక్క పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని ముగ్గురు దూతల సందేశములకు అనురూపంగా ఉన్నాయి; మరియు "వ్యవసాయకులు" "లజ్జపడవలెను", "ద్రాక్షతోట సంరక్షకులు" "అరవవలెను". యోవేలు గ్రంథమునందు దేవుని ప్రజలు ఎన్నడును లజ్జపడరని చెప్పబడింది.

> And ye shall know that I am in the midst of Israel, and that I am the Lord your God, and none else: and my people shall never be ashamed. Joel 2:27.

> మరియు మీరు తెలిసికొందురు—నేను ఇశ్రాయేలులో నడుమనున్నానని, నేను మీ దేవుడగిన యెహోవానని, మరియొకడును లేదని; మరియు నా ప్రజలు ఎన్నటికిని సిగ్గుపడరు. యోవేలు 2:27.

The husbandmen and vinedressers are ashamed and howl because the counterfeit latter rain message they present is powerless to produce life in the vineyard they were given to tend. Adventism knows from their prophetess that they were called to fulfill the latter rain experience, but the fruit of the fields are withered. They are ashamed and weep especially “for the wheat and for the barley.” The “barley” first fruit offering on the day of Christ’s resurrection began the Pentecostal season that ended at Pentecost with the “wheat” first fruit offering of Pentecost. The drunkards of Ephraim are ashamed because they are on the wrong side of the Pentecostal season, which is repeated from 9/11 unto the Sunday law, when the latter rain is falling.

కర్షకులు మరియు ద్రాక్షతోట పరిరక్షకులు సిగ్గుపడి ఆర్తనాదముచేయుచున్నారు; ఎందుకనగా వారు ప్రచారముచేయు నకిలీ చివరి వాన సందేశము, తాము పోషించుటకై వారికి అప్పగింపబడియున్న ద్రాక్షతోటలో జీవము కలుగజేయుటకు శక్తి లేనిదైయున్నది. తమ ప్రవక్తురాలి ద్వారా అడ్వెంటిజము తెలుసుకొన్నదేమనగా, వారు చివరి వాన అనుభవమును నెరవేర్చుటకు పిలువబడినవారని; అయితే క్షేత్రముల ఫలములు వాడిపోయినవి. వారు ప్రత్యేకించి "గోధుమలకును యవాలకును" గూర్చి సిగ్గుపడి విలపించుచున్నారు. క్రీస్తు పునరుత్థాన దినమున జరిగిన "యవము" మొదటి ఫలార్పణము పెంటెకోస్తు కాలమునకు ఆరంభమై, పెంటెకోస్తు నాడు జరిగిన "గోధుమ" మొదటి ఫలార్పణముతో అది ముగిసెను. ఎఫ్రాయిము యొక్క మద్యపానులు సిగ్గుపడుచున్నారు; ఎందుకనగా చివరి వాన కురిసుచున్న 9/11 నుండి ఆదివార చట్టము వరకు పునరావృతమగు ఆ పెంటెకోస్తు కాలమునకు తాము తప్పు వైపున నిలిచియున్నారు.

> “Many have in a great measure failed to receive the former rain. They have not obtained all the benefits that God has thus provided for them. They expect that the lack will be supplied by the latter rain. When the richest abundance of grace shall be bestowed, they intend to open their hearts to receive it. They are making a terrible mistake. The work that God has begun in the human heart in giving His light and knowledge must be continually going forward. Every individual must realize his own necessity. The heart must be emptied of every defilement and cleansed for the indwelling of the Spirit. It was by the confession and forsaking of sin, by earnest prayer and consecration of themselves to God, that the early disciples prepared for the outpouring of the Holy Spirit on the Day of Pentecost. The same work, only in greater degree, must be done now. Then the human agent had only to ask for the blessing, and wait for the Lord to perfect the work concerning him. It is God who began the work, and He will finish His work, making man complete in Jesus Christ. But there must be no neglect of the grace represented by the former rain. Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

> ముందరి వర్షమును స్వీకరించుటలో అనేకులు బహు మేరకు విఫలమయ్యారు. దేవుడు వారికొరకు ఈ విధముగా సమకూర్చిన సమస్త ప్రయోజనాలను వారు పొందలేదు. ఆ లోటు అంత్య వర్షమువల్ల నెరవేరునని వారు ఆశిస్తున్నారు. కృప యొక్క అత్యంత సమృద్ధి అనుగ్రహింపబడునపుడు, దానిని స్వీకరించుటకై తమ హృదయములను తెరవుదమని వారు భావిస్తున్నారు. వారు భయంకరమైన తప్పు చేస్తున్నారు. తన వెలుగును మరియు జ్ఞానమును మనుష్య హృదయమునకు అనుగ్రహించుటలో దేవుడు ఆరంభించిన కార్యము నిరంతరంగా ముందుకు సాగవలెను. ప్రతి వ్యక్తి తన స్వీయ అవసరాన్ని గ్రహించవలెను. పరిశుద్ధాత్మ నివాసార్థము హృదయం ప్రతి మలినతనుండి ఖాళీ చేయబడి, శుద్ధి చేయబడవలెను. పాపమును ఒప్పుకొని విడిచిపెట్టుటద్వారా, ఆతురప్రార్థనచేత, మరియు తమను దేవునికి అర్పించుటద్వారా, ఆదికాల శిష్యులు పెంటెకోస్తు దినమున పరిశుద్ధాత్మ కుమ్మరింపును స్వీకరించుటకు సిద్ధపడ్డారు. అదే కార్యము, యిప్పుడు మరింత స్థాయిలో, జరగవలెను. అప్పుడు మనుష్యునికి చేయవలసినది ఆశీర్వాదమును అడగుట మాత్రమే, మరియు ప్రభువు తనను గూర్చి ఉన్న కార్యమును పరిపూర్ణ పరచినంతవరకు నిరీక్షించుట. కార్యమును ఆరంభించినది దేవుడే; మరియు ఆయన యేసు క్రీస్తునందు మనుష్యుని సంపూర్ణునిగా చేసి, తన కార్యమును సమాప్తి చేయును. అయితే ముందరి వర్షముచేత సూచింపబడిన కృపను నిర్లక్ష్యం చేయరాదు. తమకున్న జ్యోతికి అనుగుణముగా జీవించువారే మరింత గొప్ప జ్యోతిని స్వీకరించుదురు. ప్రతిదినము క్రియాశీల క్రైస్తవ సద్గుణములను ఆచరణలో నిరూపించుచు ముందుకు సాగనియెడల, అంత్య వర్షమందు పరిశుద్ధాత్మ యొక్క ప్రకటింపులను మనము గుర్తింపము. అది మన చుట్టుపక్కల హృదయములపై కురిసియుండినను, మనము దానిని గ్రహించము గాని స్వీకరించము గాని. సేవకులకు సాక్ష్యములు, 506, 507.

In the context of the line which Sister White calls the “Pentecostal season,” the “former rain” was Christ breathing on the disciples after He descended from His heavenly meeting after He was resurrected. The “latter rain” in this context was Pentecost. At the alpha of the Pentecostal season a few drops were breathed upon the disciples and at the omega the disciples who had been breathed upon were speaking with tongues of fire to the entire world. A manifestation of the Holy Spirit at the beginning and the ending. Divinity conveying the Holy Spirit to humanity through a message at the beginning and divinity and humanity combined as represented by tongues (humanity) and fire (Divinity) and conveying the Holy Spirit to humanity through a message at the ending. The barley first fruit offering at the beginning aligns with Christ’s resurrection and the two loaves of wheat at the Pentecostal first fruit offering aligns with Pentecost.

వైట్ సోదరి "పెంటెకోస్తు కాలము" అని పిలిచిన ఆ కాలరేఖ యొక్క సందర్భంలో, "ముందటి వర్షము" అనగా, క్రీస్తు పునరుత్థానానంతరం ఆయన పరలోక సమాగమమునుండి దిగివచ్చి, శిష్యులమీద తన శ్వాసను ఊదినది. ఈ సందర్భంలో "తరువాతి వర్షము" పెంటెకోస్తు. పెంటెకోస్తు కాలమున ఆల్ఫా వద్ద, కొద్దిచినుకులవలె శిష్యులమీదకు ఊదబడెను; ఒమేగా వద్ద, ఆ ఊదబడిన శిష్యులు సమస్త లోకమునకు అగ్నిజ్వాలలవంటి నాలుకలతో మాటలాడుచుండిరి. ఆదిలోను అంత్యంలోను పరిశుద్ధాత్మయొక్క ప్రకటన. ప్రారంభమందు దివ్యత్వము ఒక సందేశద్వారా పరిశుద్ధాత్మను మానవత్వమునకు ప్రదానం చేసెను; అంత్యంలో, నాలుకలు (మానవత్వము) మరియు అగ్ని (దివ్యత్వము) చేత ప్రతినిధీకరించబడిన దివ్య-మానవ ఏకత్వము, ఒక సందేశద్వారానే పరిశుద్ధాత్మను మానవత్వమునకు ప్రదానం చేసెను. ఆదిలోని యవపు తొలి ఫలార్పణము క్రీస్తు పునరుత్థానముతో అన్వయించుచున్నది; పెంటెకోస్తు తొలి ఫలార్పణములోని రెండు గోధుమ రొట్టెలు పెంటెకోస్తుతో అన్వయించుచున్నవి.

Those two loaves are the only offering which included leaven, a symbol of sin. The loaves were baked, thus representing the removal of sin, but upholding the truth that the two wave loaves representing the one hundred and forty-four thousand were men and woman who were sinners that had been purged from those sins by the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three. Thus, the alpha of the Pentecostal season represented the Bread of Heaven teaching His disciples and the omega of that season had those same disciples symbolized as two loaves of bread that were lifted up to heaven. Thus, the symbol of divinity and humanity of the tongues of fire and the lifting up of the wave offering which typified the disciples taking the message to the world combine to identify that the one hundred and forty-four thousand are to be lifted up as an offering which perfectly represents Jesus Christ, and Jesus Christ represents that Divinity combined with humanity does not sin.

ఆ రెండు రొట్టెలే పాపానికి ప్రతీక అయిన పులియబెట్టిన పదార్థాన్ని కలిగిన ఏకైక అర్పణ. ఆ రొట్టెలు కాల్చబడినవి; అట్లుచేసి పాప నిర్మూలనను సూచించాయి; అయినప్పటికీ, ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందిని సూచించిన ఆ రెండు ఊపి అర్పించబడిన రొట్టెలు పాపులైయున్న పురుషులును స్త్రీలును కాగా, వారు మలాకీ మూడవ అధ్యాయమందలి నిబంధనదూతచేత ఆ పాపములనుండి శోధింపబడినవారనే సత్యాన్ని నిలబెట్టాయి. కావున, పెంటెకొస్తు కాలపు ఆల్ఫా భాగము స్వర్గీయ రొట్టె తన శిష్యులకు బోధించుటను సూచించెను, ఆ కాలపు ఓమెగా భాగములో అదే శిష్యులు ఆకాశమునకు ఎత్తి అర్పించబడిన రెండు రొట్టెలుగా ప్రతీకీకరించబడ్డారు. అందుచేత, అగ్ని నాలుకల ద్వారా వ్యక్తమైన దివ్యత్వము మరియు మానవత్వము అనే ప్రతీక, ప్రపంచమునకు సందేశమును తీసికొనిపోవుటలో శిష్యులను ప్రతిరూపించిన ఊపి అర్పణను ఎత్తి అర్పించుటతో కలసి, ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలుమంది యేసు క్రీస్తును సంపూర్ణంగా ప్రతినిధానం చేసే అర్పణగా ఎత్తి చూపబడవలెనని సుస్పష్టపరచుచున్నవి; మరియు యేసు క్రీస్తు దేవత్వము మానవత్వముతో ఏకమైయుండిన స్థితి పాపము చేయదని ప్రతినిధానం చేయుచున్నాడు.

Failing to “receive the former rain” while expecting “that the lack” of “all the benefits that God” “provided” with the “former rain” “will be supplied by the latter rain” is “a terrible mistake.” The former rain is Jeremiah’s “old paths,” that were identified as the path to walk in at 9/11. It is a “terrible mistake” and also a strong delusion that leads people to think they have a latter rain message that is built upon a rock, only to find that their message was built upon sand.

"పూర్వ వర్షం"ను స్వీకరించకుండ, దేవుడు "పూర్వ వర్షం" ద్వారా సమకూర్చిన సమస్త ప్రయోజనాల "లోటు"ను "పిదప వర్షం" పూరించును అని ఆశించడం "భయంకరమైన తప్పు." "పూర్వ వర్షం" అనేది యిర్మియా చెప్పిన "పురాతన మార్గములు"; అవే 9/11 న నడచవలసిన మార్గముగా గుర్తించబడినవి. ఇది "భయంకరమైన తప్పు" మాత్రమే కాక, ప్రజలను తాము శిలపై నిర్మించబడిన "పిదప వర్ష" సందేశమును కలిగియున్నారు అని భావింపజేసే ప్రబలమైన మోహమును కూడాను; అయితే తుదకు వారి సందేశము ఇసుకపై నిర్మితమైనదని తేటతెరపడును.

Peter was not ashamed to directly explain who was and was not drunk in his representation of the one hundred and forty-four thousand during the latter rain time period. All the prophets speak of the last days and Joel is identifying the “drunkards of Ephraim” awakening and being confronted with clear evidence that the privilege of being the people who would proclaim the loud cry of the third angel under latter rain power has been forever removed. The one hundred and forty-four thousand are developed and sealed during the latter rain time period from 9/11 unto the Sunday law. They are those who follow the Lamb whithersoever He goeth.

అంత్య వర్షకాలంలో ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమందికి ప్రాతినిధ్యం వహించుచూ, ఎవరు మత్తులో ఉన్నారు, ఎవరు లేరు అని నేరుగా వివరిచుటకు పేతురు సిగ్గుపడలేదు. సకల ప్రవక్తలును అంత్యదినములను గూర్చి మాటలాడుదురు; యోవేలు అయితే ‘ఎఫ్రాయిము మదిరాభిమానులు’ మేలుకొనుచుండుటను, అలాగే అంత్య వర్షశక్తి క్రింద మూడవ దూత యొక్క బలమైన పిలుపును ప్రకటించు ప్రజలై యుండుటయనే ప్రత్యేక హక్కు తమవద్దనుండి శాశ్వతముగా తొలగింపబడినదని స్పష్టమైన సాక్ష్యముచేత వారు ఎదిరింపబడుచుండుటను గుర్తించుచున్నాడు. ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది 9/11 నుండి ఆదివారపు చట్టము వరకు కొనసాగే అంత్య వర్షకాలంలో రూపుదిద్దబడి, ముద్రింపబడుదురు. వారు ఆయన ఎక్కడికి పోయినను ఆ గొఱ్ఱెపిల్లను వెంబడించువారే వారు.

Peter at Pentecost represents those people proclaiming the latter rain message, which he bases upon the book of Joel. The Jews, who had been given the responsibility to observe Pentecost throughout their entire history were being informed by Peter that the Pentecost that all the prior Pentecost’s pointed forward to was now being fulfilled. The Jews, as the drunkards of Ephraim were so drunk on the wine of Babylon that they accused Peter and the eleven of being drunk as they presented the latter rain message in the context of the book of Joel. When the drunkards of Ephraim “awake” in verse five of Joel’s first chapter, they are confronted with the testing process of the latter rain where two classes are developed. In the testing process one class recognizes the latter rain message and the other class does not.

పెంటెకొస్తు దినమున పేతురు, యోవేలు గ్రంథముపై ఆధారపడి తుదివాన సందేశాన్ని ప్రకటించువారిని ప్రతినిధిగా నిలుస్తాడు. తమ సమస్త చరిత్రంతటా పెంటెకొస్తును ఆచరించుటయనే బాధ్యత అప్పగింపబడిన యూదులకు, గతపు సమస్త పెంటెకొస్తులు ముందుకు చూపి సూచించిన ఆ పెంటెకొస్తు ఇప్పుడే నెరవేరుచున్నదని పేతురు తెలియజేశాడు. యూదులు, ఎఫ్రయిము యొక్క మదిరాగ్రస్తులవలె బాబిలోను ద్రాక్షారసమునకు అంతగా మత్తై, యోవేలు గ్రంథము సందర్భములో తుదివాన సందేశాన్ని సమర్పించుచుండగా పేతురును మరియు ఆ పదకొండుగురిని మత్తులో ఉన్నవారని ఆరోపించారు. యోవేలు గ్రంథములో మొదటి అధ్యాయము ఐదవ వచనమందు ‘మేలుకొనుడి’ అని పలుకబడిన ఎఫ్రయిము మదిరాగ్రస్తులు మేలుకొనినప్పుడు, రెండు వర్గాలు రూపుదిద్దుకొనే తుదివానకు సంబంధించిన పరీక్షా ప్రక్రియను వారు ఎదుర్కొంటారు. ఆ పరీక్షా ప్రక్రియలో ఒక వర్గం తుదివాన సందేశాన్ని గుర్తిస్తుంది, మరియొక వర్గం గుర్తించదు.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. ‘For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations.’ Isaiah 61:11. The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> "పిదపటి వర్షమునకు మనము నిరీక్షించకూడదు. మనపై కురియుచున్న కృపయొక్క మంచు చినుకులను మరియు జల్లులను గుర్తించి వాటిని తమకు అన్వయించుకొనువారందరిమీద అది వచ్చుచున్నది. మనము జ్యోతి శకలాలను కూడబెట్టినప్పుడు, మనము ఆయనయందు విశ్వాసము ఉంచుటను ఇష్టించువాడు అయిన దేవుని నిశ్చయమైన కరుణలను మూల్యపరచినప్పుడు, అప్పుడు ప్రతి వాగ్దానము నెరవేర్చబడును. ‘భూమి తన మొగ్గను మొలకెత్తించునట్లును, తోట దానిలో విత్తబడిన వాటిని మొలకెత్తించునట్లును, అట్లే ప్రభువైన దేవుడు సకల జాతుల సమక్షంలో నీతిని మరియు స్తోత్రమును మొలకెత్తించును.’ యెషయా 61:11. సర్వభూమియు దేవుని మహిమతో నింపబడును." సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ బైబిల్ వ్యాఖ్యానం, సంపుటము 7, 984.

To “recognize” means “to recollect or recover knowledge” for the message of the latter rain is recognized by past sacred histories which illustrate the latter rain history. The history of Peter at Pentecost was set within the historical structure set forth by Joel. Joel’s setting with Peter’s fulfillment provides two witnesses to the history of the Midnight Cry of 1844. Those three witnesses (and others) are to be “recognized” as illustrations of the history, setting and message of the latter rain.

"గుర్తించుట" అనగా "స్మరించుట లేదా జ్ఞానాన్ని పునరుద్ధరించుట" అని అర్థం; ఎందుకంటే ఆఖరి వర్షమునకు సంబంధించిన సందేశము, ఆ ఆఖరి వర్షము చరిత్రను ఉదాహరించే గత పవిత్ర చరిత్రలచే గుర్తింపబడుతుంది. పెంటెకోస్తు సమయములో పేతురుని చరిత్ర, యోవేలు ప్రతిపాదించిన చారిత్రక నిర్మాణములో స్థాపించబడింది. యోవేలు నిర్దేశించిన సందర్భం పేతురుని నెరవేర్పుతో కలసి, 1844 లోని మధ్యరాత్రి ఘోష చరిత్రకు రెండు సాక్షులను సమకూర్చుతుంది. ఆ మూడు సాక్షులు (మరియు ఇతరులు) ఆఖరి వర్షమునకు సంబంధించిన చరిత్ర, సందర్భం, మరియు సందేశమునకు నిదర్శనాలుగా "గుర్తింపబడవలెను".

When Christ breathed upon the disciples after He ascended and then returned, it was as “a few drops” before the great outpouring at Pentecost. At the beginning and ending there was a manifestation of the Holy Spirit being poured out. The few drops from Christ to His disciples are the alpha of the Pentecostal season that ends with the omega and the pouring out of the message from the disciples to the world. The alpha is marked by the first fruit offering of barley and ends with the first fruit offering of wheat. The beginning of the latter rain was marked by the bringing down of the great buildings of New York City on 9/11. It marks the beginning of the history that leads to the Sunday law. 9/11 is represented by the barley first fruit offering and the Sunday law is the wheat first fruit offering.

ఆయన ఆరోహణము పొందిన తరువాత తిరిగి వచ్చి శిష్యులమీద ఊదినప్పుడు, అది పెంటెకొస్తు నాడు సంభవించిన మహా కురిపింపుకి పూర్వమైన "కొన్ని బిందువులు" వలెయుండెను. ఆరంభమునను అంతమునను పవిత్రాత్మ కురిపింపబడుటయొక్క ప్రకటన కలిగెను. క్రీస్తు తన శిష్యులయందు కురిపించిన ఆ "కొన్ని బిందువులు" పెంటెకొస్తు కాలమునకు ఆల్ఫా; అది ఓమేగాతోను, శిష్యులనుండి లోకమునకు సందేశము వెలువరింపబడుటతోను ముగియును. ఈ ఆల్ఫా యవము యొక్క ప్రథమఫల సమర్పణచేత గుర్తింపబడి, గోధుమల ప్రథమఫల సమర్పణతో ముగియును. చివరి వాన యొక్క ఆరంభము 9/11 న న్యూయార్క్ నగరంలోని గొప్ప భవనాలు కూల్చివేయబడుటచేత గుర్తించబడెను. అది ఆదివారం చట్టమువరకు దారితీసే చరిత్రకు ఆరంభమును సూచించుచున్నది. 9/11 యవము యొక్క ప్రథమఫల సమర్పణచేత సూచింపబడుచున్నది, మరియు ఆదివారం చట్టము గోధుమల ప్రథమఫల సమర్పణయై నిలిచియున్నది.

The drunkards of Ephraim are awakened to the reality that their kingdom would be taken from them and given to a people who would bear the appropriate fruits. Joel sets forth the disobedience of the drunkards by identifying that the “meat” and “drink” offerings have been cut off from the house of the Lord and that the “new wine” has been cut off from their mouths. The “new wine” is freshly squeezed juice in the Hebrew, but the “wine” which the drunkards drink in verse five is fermented juice. Two types of wine, which represents doctrine and in the context of Joel the doctrine is the latter rain message. The drunkards of Ephraim have been drinking fermented juice, and they are “cut off” from the “new” freshly squeezed juice. Two types of wine represent two latter rain messages, and the drunkards are “cut” off from the pure message. The Hebrew word translated as “cut off” is based upon the ancient covenant practice of cutting animals and walking in between the parts. To be “cut off” is to be rejected as God’s covenant people.

ఎఫ్రయిము యొక్క మదోన్మత్తులు, వారియొక్క రాజ్యము వారివద్దనుండి తీసివేయబడి తగిన ఫలములను కలిగించు ప్రజలకు అప్పగింపబడుననే వాస్తవమునకు మేల్కొనబడియున్నారు. యోవేలు, "మాంసార్పణ" మరియు "పానార్పణ"లు యెహోవా మందిరమునుండి "కత్తిరింపబడినవి"యని, అలాగే "నూతన ద్రాక్షారసం" వారి నోళ్లనుండి "కత్తిరింపబడినది"యని గుర్తించించి, ఆ మదోన్మత్తుల అవిధేయతను ప్రతిపాదించుచున్నాడు. "నూతన ద్రాక్షారసం" అనగా హిబ్రూలో తాజాగా పిండిన రసం; అయితే ఐదవ వచనములో మదోన్మత్తులు త్రాగుచున్న "ద్రాక్షారసం" పులియబెట్టిన రసము. ఈ రెండు విధాల ద్రాక్షారసం సిద్ధాంతమును సూచించును; యోవేలు సందర్భములో ఆ సిద్ధాంతము అంత్య వాన సందేశము. ఎఫ్రయిము యొక్క మదోన్మత్తులు పులియబెట్టిన రసమనే దానినే పానంచేసి వచ్చుచున్నారు; వారు "నూతన"గా తాజాగా పిండిన రసమునుండి "కత్తిరింపబడి" యున్నారు. ఈ రెండు విధాల ద్రాక్షారసములు రెండు అంత్య వాన సందేశములను సూచించుచున్నవి; మరియు ఆ మదోన్మత్తులు శుద్ధమైన సందేశమునుండి "కత్తిరింపబడి" యున్నారు. "కత్తిరింపబడుట"గా అనువదింపబడిన హిబ్రూ పదము, జంతువులను చీల్చి వాటి ముక్కల మధ్యన నడచి వెళ్లే ప్రాచీన నిబంధనాచారముపై ఆధారపడి యున్నది. "కత్తిరింపబడుట" అనగా దేవుని నిబంధన ప్రజలుగా తిరస్కరింపబడుట అనే అర్థము.

The book of Joel is identifying God’s people in the last days beginning with the Millerites who were brought about in consequence to the unsealing of the book of Daniel in 1798, and ending with the one hundred and forty-four thousand who are brought about in consequence to the unsealing of the book of Daniel in 1989. In the beginning the outpouring of the Holy Spirit was represented by the period of time from the Exeter camp meeting to the disappointment of October 22, 1844. That history fulfilled the parable of the ten virgins of Matthew twenty-five which is repeated to the very letter in the history of the one hundred and forty-four thousand.

యోవేలు గ్రంథము అంత్య దినములలో దేవుని ప్రజలను గుర్తించుచున్నది; 1798లో దానియేలు గ్రంథమునకు ముద్రలు విప్పబడిన ఫలితంగా ఉద్భవించిన మిల్లర్ వాదులతో ఆ ప్రారంభమై, 1989లో దానియేలు గ్రంథమునకు ముద్రలు విప్పబడిన ఫలితంగా ఉద్భవించిన నూట నలభై నాలుగు వేలమందితో ముగియుచున్నది. ఆదిలో పరిశుద్ధాత్మయొక్క కుమ్మరింపబడుట, ఎక్సెటర్ శిబిర సమావేశము మొదలుకొని 1844 అక్టోబరు 22నాటి నిరాశ వరకు గల కాలముచేత ప్రతినిధీకరించబడెను. ఆ చరిత్ర మత్తయి సువార్త ఇరవై ఐదవ అధ్యాయమందలి పది కన్యల ఉపమానమును నెరవేర్చెను; అదే ఉపమానం నూట నలభై నాలుగు వేలమంది చరిత్రలో అక్షరాలా పునరావృతమగును.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> "మత్తయి సువార్త 25వ అధ్యాయములోని పది కన్యల ఉపమానం కూడా అడ్వెంటిస్టు జనుల అనుభవమును చిత్రీకరిస్తుంది." మహా సంఘర్షణ, 393.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> "నన్ను తరచుగా పదిమంది కన్యకల ఉపమానమునకు సూచించుదురు; అందులో ఐదుగురు జ్ఞానులు, ఐదుగురు మూర్ఖులు. ఈ ఉపమానం అక్షరశః నెరవేరియున్నది, అక్షరశః నెరవేరును కూడా; యేలనగా దీనికి ఈ కాలమునకు ప్రత్యేక అన్వయము కలదు. మూడవ దూతవారి సందేశమువలె, ఇది నెరవేరియున్నది మరియు కాలాంతము వరకు ప్రస్తుత సత్యముగా కొనసాగును." రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, ఆగస్టు 19, 1890.

> “There is a world lying in wickedness, in deception, and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind is carried to the future when the signal will be given, ‘Behold the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable. That oil is the righteousness of Christ. It represents character, and character is not transferable. No man can secure it for another. Each must obtain for himself a character purified from every stain of sin.” Bible Echo, May 4, 1896.

> దుర్మార్గములోను, వంచనలోను, భ్రాంతిలోను, మరణపు నీడయందే పడి యున్న ఒక లోకము ఉంది—నిద్రలో, నిద్రలో. వారిని మేల్కొలిపించుటకు ఆత్మలో ప్రసవవేదనను అనుభవించువారు ఎవరు? ఏ స్వరము వారిని చేరగలదు? నా మనస్సు భవిష్యత్తువై లాగబడుచున్నది; అప్పుడు సంకేతము ఇవ్వబడును: ‘ఇదిగో, వరుడు వచ్చుచున్నాడు; ఆయనను కలిసికొనుటకై బయలుదేరుడి.’ కాని తమ దీపములను నింపుటకై తైలమును సమకూర్చుకొనుటలో కొందరు ఆలస్యము చేసినివారైయుందురు; మరియు ఆలస్యమై, ఆ తైలము సూచించుచున్న చరిత్ర బదిలీ చేయలేనిదని వారు గ్రహింతురు. ఆ తైలము క్రీస్తుయొక్క నీతియే. అది చరిత్రను సూచించుచున్నది; మరియు చరిత్ర బదిలీ చేయలేనిది. ఎవడును దానిని మరొకరి కొరకు సంపాదింపలేడు. ప్రతి వ్యక్తి తనకొరకు పాపముయొక్క ప్రతి మచ్చనుండి శుద్ధింపబడిన చరిత్రను తానే సంపాదించుకొనవలెను. బైబిల్ ఎకో, మే 4, 1896.

Who “are feeling travail of soul to awaken” “a world lying in wickedness?” Joel answers the question:

దుష్టతలో పడియున్న లోకాన్ని మేల్కొలుపుటకై ఆత్మయందు ప్రసవవేదనను అనుభవించుచున్నవారు ఎవరు? యోవేలు ఆ ప్రశ్నకు సమాధానమిచ్చెను:

> And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be delivered: for in mount Zion and in Jerusalem shall be deliverance, as the Lord hath said, and in the remnant whom the Lord shall call. Joel 2:32.

> అప్పుడు యెహోవా నామమును పిలిచిన ప్రతివాడును రక్షింపబడును; యెహోవా పలికిన ప్రకారము సీయోను పర్వతములోను యెరూషలేములోను రక్షణ కలుగును; యెహోవా పిలిచిన అవశేషులయందును అది కలుగును. యోవేలు 2:32.

We will continue these things in the following article.

ఈ అంశాలను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

> “Late in the afternoon of the day of the resurrection, two of the disciples were on their way to Emmaus, a little town eight miles from Jerusalem. These disciples had had no prominent place in Christ’s work, but they were earnest believers in Him. They had come to the city to keep the Passover, and were greatly perplexed by the events that had recently taken place. They had heard the news of the morning in regard to the removal of Christ’s body from the tomb, and also the report of the women who had seen the angels and had met Jesus. They were now returning to their homes to meditate and pray. Sadly they pursued their evening walk, talking over the scenes of the trial and the crucifixion. Never before had they been so utterly disheartened. Hopeless and faithless, they were walking in the shadow of the cross.

> పునరుత్థాన దినపు సాయంత్రం చివరవైపు, శిష్యులలో ఇద్దరు యెరూషలేము నుండి ఎనిమిది మైళ్ళ దూరంలోనున్న చిన్న పట్టణమైన ఎమ్మావు వైపు వెళుతున్నారు. ఈ శిష్యులు క్రీస్తు కార్యములో ప్రాముఖ్యస్థానం పొందినవారు కారు; అయితే వారు ఆయనయందు గాఢ విశ్వాసులు. వారు పస్కా పండుగను ఆచరించుటకై నగరమునకు వచ్చి, ఇటీవలి ఘటనలచేత బహుగా గందరగోళానికి లోనయ్యారు. ఉదయమే సమాధి నుండి క్రీస్తుయొక్క శరీరం తొలగించబడిందని వచ్చిన వార్తను విన్నారు; దూతలను దర్శించి యేసును కలిసిన స్త్రీల నివేదననూ విన్నారు. ఇప్పుడు ధ్యానించుటకును ప్రార్థించుటకును వారు తమ నివాసాలకు తిరుగు పయనమయ్యారు. దుఃఖముతో తమ సాయంకాల నడకను కొనసాగించుచు, న్యాయవిచారణయొక్క దృశ్యములను మరియు సిలువీకరణను పరస్పరం సంభాషించుచున్నారు. ఇంతగా సంపూర్ణ నిరుత్సాహానికి వారు ఇటువరకు ఎప్పుడును లోనుకాలేదు. ఆశలేనివారై విశ్వాసరహితులై, వారు సిలువయొక్క నీడలో నడచుచున్నారు.

> “They had not advanced far on their journey when they were joined by a stranger, but they were so absorbed in their gloom and disappointment that they did not observe him closely. They continued their conversation, expressing the thoughts of their hearts. They were reasoning in regard to the lessons that Christ had given, which they seemed unable to comprehend. As they talked of the events that had taken place, Jesus longed to comfort them. He had seen their grief; He understood the conflicting, perplexing ideas that brought to their minds the thought, Can this Man, who suffered Himself to be so humiliated, be the Christ? Their grief could not be restrained, and they wept. Jesus knew that their hearts were bound up with Him in love, and He longed to wipe away their tears, and fill them with joy and gladness. But He must first give them lessons they would never forget.

> తమ ప్రయాణంలో వారు చాలా దూరం ముందుకు సాగకముందే, ఒక అపరిచితుడు వచ్చి వారితో కలిశాడు; అయితే వారు తమ విషాదములోను నిరాశలోను అంతగా మునిగిపోయి యుండగా, అతనిని శ్రద్ధగా గమనించలేదు. వారు హృదయాలోచనలను వ్యక్తపరుస్తూ తమ సంభాషణను కొనసాగించారు. క్రీస్తు ఇచ్చిన బోధల విషయమై వారు తర్కించుచుండిరి; అయితే వాటిని గ్రహించుటకు తాము అసమర్థులై యున్నట్లు కనిపించెను. జరిగిన సంఘటనలను వారు చర్చించుచుండగా, యేసు వారిని ఓదార్చుటకు బహుగా ఆకాంక్షించెను. వారి శోకమును ఆయన చూచెను; ‘తనను తానే ఇంత అవమానింపబడుటను సహించుకొనిన ఈ మనుష్యుడు క్రీస్తువేనా?’ అనే భావానికి వారిని నెట్టిన పరస్పర విరుద్ధమై గందరగోళకరమైన ఆలోచనలను ఆయన గ్రహించెను. వారి దుఃఖమును నిరోధింపలేక, వారు రోదించిరి. వారి హృదయాలు ప్రేమలో ఆయనతో బంధింపబడ్డాయని యేసు తెలిసికొనెను; వారి కన్నీళ్లను తుడిచివేసి, వారిని సంతోషముచే మోదముచే నింపాలని ఆయన ఆకాంక్షించెను. కాని మొదట, వారు ఎప్పటికీ మరచిపోని బోధలను వారికి అందించవలసి యుండెను.

> “‘He said unto them, What manner of communications are these that ye have one to another, as ye walk, and are sad? And the one of them, whose name was Cleopas, answering said unto Him, Art Thou only a stranger in Jerusalem, and hast not known the things which are come to pass there in these days?’ They told Him of their disappointment in regard to their Master, ‘which was a prophet mighty in deed and word before God and all the people;’ but ‘the chief priests and our rulers,’ they said, ‘delivered Him to be condemned to death, and have crucified Him.’ With hearts sore with disappointment, and with quivering lips, they added, ‘We trusted that it had been He which should have redeemed Israel: and beside all this, today is the third day since these things were done.’

> "ఆయన వారితో చెప్పెను, 'మీరు నడుచుచు విచారపడుచుండగా ఒకరితో ఒకరు చెప్పుకొనుచున్న ఈ మాటలు ఎట్లాటివి?' అప్పుడు వారిలో క్లెయోపాసు అని పేరుగల ఒకడు ప్రత్యుత్తరమిచ్చి ఆయనతో చెప్పెను, 'యెరూషలేములో పరదేశిగా ఉన్నవాడా నీవొక్కడవా? ఈ దినములలో అక్కడ జరిగిన సంగతులను నీకు తెలియవా?' వారు తమ ప్రభువును గూర్చిన తమ నిరాశను ఆయనకు తెలుపుతూ, 'దేవుని సమక్షమందును సమస్త ప్రజలయొద్దను క్రియయందును వాక్యమందును శక్తివంతుడైన ప్రవక్తయై యుండినవాడు' అని చెప్పిరి; అయితే, 'ముఖ్యయాజకులును మా అధిపతులును,' అని వారు తెలిపారు, 'ఆయనను మరణదండనకు అప్పగించి, సిలువ వేయించిరి.' నిరాశబాధతో నిండిన హృదయములతోను కంపిస్తున్న పెదవులతోను వారు ఇంకను చేర్చిరి, 'ఇశ్రాయేలును విమోచించవలసినవాడు ఇతడేనని మేము నమ్మితిమి; అదియేకాక, ఈ సంగతులు జరిగిననుండి ఈ దినముతో మూడవ దినము అయెను.'"

> “Strange that the disciples did not remember Christ’s words, and realize that He had foretold the events which had come to pass! They did not realize that the last part of His disclosure would be just as verily fulfilled as the first part, that the third day He would rise again. This was the part they should have remembered. The priests and rulers did not forget this. On the day ‘that followed the day of the preparation, the chief priests and Pharisees came together unto Pilate, saying, Sir, we remember that that deceiver said, while He was yet alive, After three days I will rise again.’ Matthew 27:62, 63. But the disciples did not remember these words.

> విచిత్రమైన విషయమేమనగా, శిష్యులు క్రీస్తు వాక్యములను జ్ఞాపకం చేసుకోకపోవడం, ఇప్పటికే సంభవించిన సంఘటనలను ఆయన ముందుగానే ప్రకటించియున్నాడని గ్రహించకపోవడం! తాను వెల్లడించిన దానిలోని ఆఖరి భాగమును కూడా తొలి భాగమువలే నిజముగానే నెరవేరునని—అదేనగా, మూడవ దినమున ఆయన పునరుత్థానమొందునని—వారెరుగలేదు. వారు జ్ఞాపకముంచవలసినది ఇదే భాగము. యాజకులును ప్రధానులును అయితే దానిని మరువలేదు. ‘సన్నాహ దినమును అనుసరించిన దినమున ప్రధాన యాజకులును పరిసయ్యులును కలిసి పీలాతు నొద్దకు వచ్చి, ప్రభూ, ఆ మోసగాడు ఇంకా జీవించి యుండగా, మూడుదినముల తరువాత నేను పునరుత్థానమొందెదనని అన్నాడని మాకు జ్ఞాపకమున్నది’ అని చెప్పిరి. Matthew 27:62, 63. అయితే శిష్యులు ఈ వాక్యములను జ్ఞాపకం చేసుకోలేదు.

> “‘Then He said unto them, O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken: ought not Christ to have suffered these things, and to enter into His glory?’ The disciples wondered who this stranger could be, that He should penetrate to their very souls, and speak with such earnestness, tenderness, and sympathy, and with such hopefulness. For the first time since Christ’s betrayal, they began to feel hopeful. Often they looked earnestly at their companion, and thought that His words were just the words that Christ would have spoken. They were filled with amazement, and their hearts began to throb with joyful expectation.

> 'అప్పుడు ఆయన వారితో ఇట్లనెను: "ఓ మూర్ఖులారా, ప్రవక్తలు పలికిన సమస్తమును నమ్ముటలో హృదయమందు మందగించువార్లారా? క్రీస్తు ఈ సంగతులను బాధపడవలసి, తన మహిమలోనికి ప్రవేశింపవలసి లేనిదా?"' శిష్యులు ఈ పరదేశి ఎవరో అని ఆశ్చర్యపడ్డారు; ఎందుకనగా ఆయన వారి అంతరాత్మల వరకు చొచ్చుకొని చేరి, ఇంత గంభీరతతో, సౌమ్యతతో, సానుభూతితో, ఇంకా అంతటి ఆశాభావంతో మాటలాడుచుండెను. క్రీస్తు ద్రోహింపబడిన నాటి నుండి మొదటిసారిగా వారికి మళ్లీ ఆశ కలుగసాగింది. తమతో కూడ నడచుచున్న సహచరుని వారు తరచుగా ఏకాగ్రంగా చూచుచు, ఆయన మాటలే క్రీస్తు పలికియుండే మాటలని తలంచిరి. వారు విస్మయముతో నిండిపోయిరి; ఆనందపూర్వక నిరీక్షణతో వారి హృదయాలు ఉల్లాసభరితమై కొట్టుకొనసాగినవి.

> “Beginning at Moses, the very Alpha of Bible history, Christ expounded in all the Scriptures the things concerning Himself. Had He first made Himself known to them, their hearts would have been satisfied. In the fullness of their joy they would have hungered for nothing more. But it was necessary for them to understand the witness borne to Him by the types and prophecies of the Old Testament. Upon these their faith must be established. Christ performed no miracle to convince them, but it was His first work to explain the Scriptures. They had looked upon His death as the destruction of all their hopes. Now He showed from the prophets that this was the very strongest evidence for their faith.

> బైబిలు చరిత్రకు ఆల్ఫా అయిన మోషే యొద్దనుండి మొదలుకొని, క్రీస్తు తన్నుగూర్చిన విషయములను సమస్త గ్రంథములలో వ్యాఖ్యానించెను. ఆయన ముందుగా తనను వారికి తెలియజేసి యుండినయెడల, వారి హృదయములు తృప్తిపొందినవే; వారి ఆనందపూర్ణతలో ఇంకేమియు ఆకాంక్షించరైయుండిరి. అయితే పురాతన నిబంధనలోని ప్రతిరూపములు మరియు ప్రవచనములచేత ఆయనకు ఇవ్వబడిన సాక్ష్యమును వారు గ్రహించుట వారికి అవసరమైయుండెను; వాటిమీదనే వారి విశ్వాసము స్థాపింపబడవలసినదైయుండెను. వారిని నమ్మించుటకు క్రీస్తు ఏ అద్భుతమును చేయలేదు; కానీ గ్రంథములను వివరించడం ఆయన తొలి కార్యమైయుండెను. ఆయన మరణమును తమ సమస్త ఆశల వినాశనముగా వారు చూచిరి. ఇప్పుడు ప్రవక్తలచేత, ఇదే వారి విశ్వాసమునకు అత్యంత బలమైన సాక్ష్యమని ఆయన చూపెను.

> “In teaching these disciples, Jesus showed the importance of the Old Testament as a witness to His mission. Many professed Christians now discard the Old Testament, claiming that it is no longer of any use. But such is not Christ’s teaching. So highly did He value it that at one time He said, ‘If they hear not Moses and the prophets, neither will they be persuaded, though one rose from the dead.’ Luke 16:31.

> ఈ శిష్యులకు బోధించుచూ, తన దౌత్యానికి సాక్షిగా పాత నిబంధనకు ఉన్న ప్రాముఖ్యతను యేసు తెలియజేసెను. క్రైస్తవులమని ప్రకటించుకొనే అనేకులు ఇప్పుడు పాత నిబంధనను తిరస్కరించి, అది ఇక ప్రయోజనం లేనిదని వాదిస్తున్నారు. కాని అది క్రీస్తు బోధ కాదు. దానిని ఆయన అంతగాను మహత్తువనిచ్చెను గనుక, ఒక సందర్భంలో ఇలా అన్నాడు: ‘మోషేను మరియు ప్రవక్తలను వారు విననియెడల, మృతులలోనుండి ఎవడో లేచినను వారు ఒప్పించబడరు.’ లూకా 16:31.

> “It is the voice of Christ that speaks through patriarchs and prophets, from the days of Adam even to the closing scenes of time. The Saviour is revealed in the Old Testament as clearly as in the New. It is the light from the prophetic past that brings out the life of Christ and the teachings of the New Testament with clearness and beauty. The miracles of Christ are a proof of His divinity; but a stronger proof that He is the world’s Redeemer is found in comparing the prophecies of the Old Testament with the history of the New.

> ఆదాము రోజులనుండి కాలాంత్య దృశ్యములవరకు, పితామహులును ప్రవక్తలును ద్వారా పలుకుచున్నది క్రీస్తుయొక్క స్వరమే. ఉద్ధారకుడు పాత నిబంధనలోను, కొత్త నిబంధనలోలాగానే, స్పష్టముగా ప్రకటించబడ్డాడు. క్రీస్తుయొక్క జీవనమును మరియు కొత్త నిబంధన బోధనలను స్పష్టతతోను సౌందర్యంతోను వెలుగులోకి తెచ్చేది ప్రవచనాత్మక గతము నుండి వచ్చే కాంతియే. క్రీస్తుయొక్క అద్భుతములు ఆయన దైవత్వానికి సాక్ష్యములు; అయితే ఆయన లోకవిమోచకుడని మరింత బలమైన సాక్ష్యం పాత నిబంధన ప్రవచనములను కొత్త నిబంధన చరిత్రతో తులన చేసినపుడు లభిస్తుంది.

> “Reasoning from prophecy, Christ gave His disciples a correct idea of what He was to be in humanity. Their expectation of a Messiah who was to take His throne and kingly power in accordance with the desires of men had been misleading. It would interfere with a correct apprehension of His descent from the highest to the lowest position that could be occupied. Christ desired that the ideas of His disciples might be pure and true in every specification. They must understand as far as possible in regard to the cup of suffering that had been apportioned to Him. He showed them that the awful conflict which they could not yet comprehend was the fulfillment of the covenant made before the foundation of the world was laid. Christ must die, as every transgressor of the law must die if he continues in sin. All this was to be, but it was not to end in defeat, but in glorious, eternal victory. Jesus told them that every effort must be made to save the world from sin. His followers must live as He lived, and work as He worked, with intense, persevering effort.

> ప్రవచనాల ఆధారంగా వివేచించి, మానవత్వములో తాను ఏవిధంగా ఉండబోవునో గూర్చి క్రీస్తు తన శిష్యులకు సముచిత అవగాహనను అనుగ్రహించాడు. మనుష్యుల కోరికలకు అనుగుణంగా సింహాసనాన్ని అధిష్ఠించి రాజాధికారాన్ని స్వీకరించబోవు మెస్సీయా గురించిన వారి నిరీక్షణ తప్పుదారి పట్టించినది. అది పరమోన్నత స్థితి నుండి ఆక్రమింపబడగల అతి తక్కువ స్థానానికి ఆయన దిగివచ్చిన విషయాన్ని సరిగా గ్రహించుటకు అంతరాయమాయెను. తన శిష్యుల భావనలు ప్రతి అంశములోను నిర్మలముగా, నిజముగా ఉండాలని క్రీస్తు ఆకాంక్షించాడు. తనకు విహితమైన యాతనల పానపాత్ర విషయమై వారు సాధ్యమైనంతవరకు గ్రహించవలెను. ఇంకా తాము గ్రహించలేని ఆ భయానక సంఘర్షణ, లోకస్థాపనకు ముందే కుదిరిన నిబంధనయొక్క నిర్వర్తనమని ఆయన వారికి తెలియజేశాడు. ధర్మశాస్త్ర అతిక్రమకుడు పాపములో నిలిచినయెడల ఎలాగు చావవలసి వచ్చునో, అట్లే క్రీస్తు మరణింపవలసియున్నది. ఇవన్నియు సంభవించవలసినవే; అయితే అవి ఓటమితో కాక, మహిమైన, నిత్యమైన విజయముతో సమాప్తమగవలసినవి. లోకమును పాపమునుండి రక్షించుటకై సమస్త శ్రమయత్నములు చేయవలెనని యేసు వారితో చెప్పెను. ఆయనను అనుసరించువారు ఆయన జీవించినట్లే జీవించవలెను, ఆయన చేసినట్లే కార్యములు చేయవలెను, తీవ్రమైన, అచంచల పట్టుదలతో.

> “Thus Christ discoursed to His disciples, opening their minds that they might understand the Scriptures. The disciples were weary, but the conversation did not flag. Words of life and assurance fell from the Savior’s lips. But still their eyes were holden. As He told them of the overthrow of Jerusalem, they looked upon the doomed city with weeping. But little did they yet suspect who their traveling companion was. They did not think that the subject of their conversation was walking by their side; for Christ referred to Himself as though He were another person. They thought that He was one of those who had been in attendance at the great feast, and who was now returning to his home. He walked as carefully as they over the rough stones, now and then halting with them for a little rest. Thus they proceeded along the mountainous road, while the One who was soon to take His position at God’s right hand, and who could say, ‘All power is given unto Me in heaven and in earth,’ walked beside them. Matthew 28:18.

> ఈ విధముగా క్రీస్తు తన శిష్యులతో సంభాషించి, వారు వేదవచనములను గ్రహించునట్లుగా వారి మనస్సులను తెరిచెను. శిష్యులు క్లాంతులై యుండిరి, అయినను సంభాషణ క్షీణించలేదు. జీవమును మరియు నిశ్చయమును నింపిన వాక్యములు రక్షకుని అధరాలనుండి ప్రసరించెను. అయినను వారి కన్నులు అదుపుపరచబడియుండెను. ఆయన యెరూషలేము విధ్వంసమును వారికి తెలియజేయుచుండగా, వారు వినాశనార్థముగా నిర్ణయింపబడిన ఆ పట్టణమును ఏడ్చుచూ చూచిరి. అయితే తమ సహయాత్రికుడు యెవరో అన్న సంగతిని వారు ఇంకా అసలు ఊహింపలేదు. తమ సంభాషణయొక్క అంశమే తమ పక్కన నడుచుచున్నాడని వారు అనుకోలేదు; ఎందుకనగా క్రీస్తు తానే మరొక వ్యక్తి వలె తన విషయమై ప్రస్తావించెను. ఆయన మహా పండుగకు హాజరైన వారిలో ఒక్కడని, ఇప్పుడు తన యింటికి తిరిగి వెళుచున్నాడని వారు భావించిరి. వారు నడచినట్లే ఆయన కూడ అసమ శిలలమీదుగా అత్యంత జాగ్రత్తగా నడచెను; అప్పుడప్పుడు స్వల్ప విశ్రాంతికై వారితో కూడ ఆగెను. ఈ విధంగా వారు ఆ పర్వతమార్గమున సాగుచుండిరి; దేవుని కుడిపార్శ్వమందు త్వరలో తన స్థానము గ్రహించబోవుచున్నవాడును, ‘ఆకాశమునందును భూమిమీదను సమస్తాధికారం నాకు అప్పగించబడెను’ అని పలుకగల వాడును, వారి పక్కన నడచుచుండెను. మత్తయి 28:18.

> “During the journey the sun had gone down, and before the travelers reached their place of rest, the laborers in the fields had left their work. As the disciples were about to enter their home, the stranger appeared as though He would continue His journey. But the disciples felt drawn to Him. Their souls hungered to hear more from Him. ‘Abide with us,’ they said. He did not seem to accept the invitation, but they pressed it upon Him, urging, ‘It is toward evening, and the day is far spent.’ Christ yielded to this entreaty and ‘went in to tarry with them.’

> ప్రయాణమధ్యలో సూర్యుడు అస్తమించెను; యాత్రికులు తమ విశ్రాంతి స్థలమునకు చేరుకొనుటకంటె ముందే, క్షేత్రాలలోని కూలీలు తమ పనిని విరమించిరి. శిష్యులు తమ గృహములోనికి ప్రవేశించబోవుచుండగా, ఆ అన్యుడు తన ప్రయాణాన్ని కొనసాగించును అనియుండెను. అయితే శిష్యులు ఆయనవైపు ఆకర్షింపబడ్డిరి; ఆయనయొద్దనుండి మరి యెక్కువ వినుటకై వారి ఆత్మలు ఆకలిగొనినవి. ‘మాతోనే నిలిచి యుండుము,’ అని వారు పలికిరి. ఆయన ఆహ్వానమును గ్రహించినట్లు తోచలేదు; కాని వారు ఆయనను వత్తిడి చేసి, ‘ఇదిగో సాయంకాలము సమీపించుచున్నది, దినము బహుగా గడిచిపోయెను’ అని విన్నవించిరి. ఈ వినతికి క్రీస్తు ఒప్పుకొని, వారితోకూడ నిలిచి యుండుటకై లోపలికి ప్రవేశించెను.

> “Had the disciples failed to press their invitation, they would not have known that their traveling companion was the risen Lord. Christ never forces His company upon anyone. He interests Himself in those who need Him. Gladly will He enter the humblest home, and cheer the lowliest heart. But if men are too indifferent to think of the heavenly Guest, or ask Him to abide with them, He passes on. Thus many meet with great loss. They do not know Christ any more than did the disciples as He walked with them by the way.

> శిష్యులు తమ ఆహ్వానాన్ని పట్టుదలగా వినతిచేయకపోయియుండినయెడల, తమతో ప్రయాణించినవాడు పునరుత్థిత ప్రభువే అని వారు తెలిసికొనకుండిపోయేవారు. క్రీస్తు తన సాన్నిధ్యాన్ని ఎవరి మీదనూ బలవంతపరచడు. ఆయనను అవసరపడువారి విషయమై తానే శ్రద్ధ చూపుతాడు. ఆనందముతో అత్యంత వినమ్ర గృహములోనికి ఆయన ప్రవేశించి, అత్యంత వినమ్ర హృదయాన్ని సాంత్వనపరచి ఉల్లాసపరచును. కాని మనుష్యులు స్వర్గీయ అతిథిని గూర్చి ఆలోచించుటకును, తన్ను తమయొద్ద వాసముండుమని యాచించుటకును అతి నిరాసక్తులై యుండినచో, ఆయన ముందుకు సాగిపోవును. ఈ విధంగా అనేకులు గొప్ప నష్టమును అనుభవించుదురు. ఆయన వారితో మార్గమున నడచుచుండగా శిష్యులు ఆయనను ఏమాత్రమును ఎరిగియుండనట్లే, వీరికి కూడ క్రీస్తు తెలియదు.

> “The simple evening meal of bread is soon prepared. It is placed before the guest, who has taken His seat at the head of the table. Now He puts forth His hands to bless the food. The disciples start back in astonishment. Their companion spreads forth His hands in exactly the same way as their Master used to do. They look again, and lo, they see in His hands the print of nails. Both exclaim at once, It is the Lord Jesus! He has risen from the dead!

> సరళమైన సాయంత్రపు భోజనమైన అప్పము త్వరలోనే సిద్ధమైంది. భోజనమేజ అగ్రస్థానంలో ఆసీనుడైన అతిథి ముందర అది ఉంచబడింది. ఇప్పుడాయన ఆ ఆహారమును ఆశీర్వదించుటకు తన చేతులను చాచెను. శిష్యులు ఆశ్చర్యభరితులై వెనుకకు తగ్గిరి. వారి సహచరుడు వారియొక్క గురువు చేయుచు వచ్చెదపుడు ఎలా చేయునో అచ్చంగా అదే విధంగా తన చేతులను విస్తరించెను. వారు మళ్లీ చూచిరి; ఇదిగో, ఆయన చేతులలో మేకుల ముద్రను దర్శించిరి. ఇద్దరూ ఒకేసారిగా పలికిరి, ప్రభువైన యేసు ఆయనే! ఆయన మృతులలోనుండి లేచియున్నాడు!

> “They rise to cast themselves at His feet and worship Him, but He has vanished out of their sight. They look at the place which had been occupied by One whose body had lately lain in the grave, and say to each other, ‘Did not our heart burn within us, while He talked with us by the way, and while He opened to us the Scriptures?’

> ఆయన పాదములయొద్ద తమను తాము పడవేసి ఆయనను ఆరాధించుటకై వారు లేచిరి; అయితే ఆయన వారి దృష్టికి కనుమరుగైయెను. ఇటీవలి కాలమున సమాధియందు ఆయన దేహము పడియుండిన ఆ వాడు కాసేపటి క్రితం ఆసీనుడైయున్న స్థలమును వారు చూచి, పరస్పరం ఇటులనిరి: ‘ఆయన మార్గమున మనతో మాటలాడుచుండగా, మనకు శాస్త్రగ్రంథములను విప్పి వివరించుచుండగా, మన హృదయము మనలో జ్వలింపలేదు గదా?’

> “But with this great news to communicate they cannot sit and talk. Their weariness and hunger are gone. They leave their meal untasted, and full of joy immediately set out again on the same path by which they came, hurrying to tell the tidings to the disciples in the city. In some parts the road is not safe, but they climb over the steep places, slipping on the smooth rocks. They do not see, they do not know, that they have the protection of Him who has traveled the road with them. With their pilgrim staff in hand, they press on, desiring to go faster than they dare. They lose their track, but find it again. Sometimes running, sometimes stumbling, they press forward, their unseen Companion close beside them all the way.

> కానీ ఇంత మహాశుభవార్తను తెలియజేయవలసి ఉండగా వారు కూర్చొని మాటలాడలేరు. వారి అలసట, ఆకలి తొలగిపోయాయి. వారు భోజనాన్నే రుచి చూడకుండ వదిలివేసి, పరమానందభరితులై, తాము వచ్చిన అదే మార్గంలో వెంటనే మళ్లీ ప్రయాణం ఆరంభించి, నగరంలోని శిష్యులకు ఈ శుభవార్తను తెలిపుటకై త్వరపడుతారు. కొన్ని చోట్ల ఆ మార్గం సురక్షితం కాదు; అయినప్పటికీ వారు నిటారైన ప్రదేశాలను అధిరోహిస్తూ, నిగనిగలాడే శిలలపై జారుచు దాటుతారు. తమతోకూడ ఈ మార్గమును నడిచిన ఆయన రక్షణ తమకు ఉందని వారు చూడరు; వారికి తెలియదు. తీర్థయాత్రికుని దండాన్ని చేతిలో ధరించి, తాము ధైర్యపడి చేయగలదానికన్నా వేగంగా పోవాలని ఆకాంక్షిస్తూ, వారు ముందుకు సాగుతారు. తమ దారిని కోల్పోయినా, దానిని మళ్లీ కనుగొంటారు. కొన్నిసార్లు పరిగెడుతూ, కొన్నిసార్లు తడబడుతూ, వారు ముందుకు సాగుతారు; వారికి కనిపించని సహయాత్రికుడు మార్గమంతా వారి పక్కనే అతి సమీపంగా ఉన్నాడు.

> “The night is dark, but the Sun of Righteousness is shining upon them. Their hearts leap for joy. They seem to be in a new world. Christ is a living Savior. They no longer mourn over Him as dead. Christ is risen—over and over again they repeat it. This is the message they are carrying to the sorrowing ones. They must tell them the wonderful story of the walk to Emmaus. They must tell who joined them by the way. They carry the greatest message ever given to the world, a message of glad tidings upon which the hopes of the human family for time and for eternity depend.” The Desire of Ages, 795–801.

> రాత్రి గాఢాంధకారంగా ఉన్నా, నీతిసూర్యుడు వారిమీద ప్రకాశిస్తున్నాడు. వారి హృదయాలు ఆనందంతో ఉప్పొంగుతున్నాయి. వారికి తాము నూతన లోకంలో ఉన్నట్టనిపిస్తోంది. క్రీస్తు సజీవ రక్షకుడు. ఆయనను మృతునిగా ఇక వారు శోకించరు. క్రీస్తు లేచియున్నాడు—దీనిని వారు మళ్లీమళ్లీ పలుకుతున్నారు. దుఃఖితులయొద్దకు వారు తీసుకెళ్తున్న సందేశమిదే. ఎమ్మావు దారిలో నడచిన ఆ అద్భుతమైన కథను వారికి చెప్పవలెను. మార్గమధ్యంలో వారితో కలిసినవాడు ఎవరో వారుతెలియజేయవలెను. వారు ప్రపంచానికి ఎప్పుడైనా ఇవ్వబడిన గొప్పతమ సందేశాన్ని మోసికొని వెళుతున్నారు—శుభవార్తయైన ఆ సందేశంపైనే కాలానికిని నిత్యానికిని మానవకుటుంబపు ఆశలు ఆధారపడియున్నవి. ది డిజైర్ ఆఫ్ ఏజెస్, 795-801.

Back to Articles