Article

# Parallel Warnings - Number Four

సమాంతర హెచ్చరికలు - సంఖ్య నాలుగు

Foundations of Faith and the Peril of Forgetting: Lessons from Prophecy and History

విశ్వాసపు పునాదులు మరియు మరచిపోవుట యొక్క అపాయం: భవిష్యద్వాణి మరియు చరిత్ర నుండి పాఠాలు

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts.

> జ్ఞానమును ఆయన ఎవరికి బోధించును? సిద్ధాంతమును ఎవరికి గ్రహింపజేయును? పాలనుండి విడదీయబడినవారికే, వక్షోజములనుండి వేరుపరచబడినవారికే.

> For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little:

> ఆజ్ఞపై ఆజ్ఞ, ఆజ్ఞపై ఆజ్ఞ; వరుసపై వరుస, వరుసపై వరుస; ఇక్కడ కొద్దిగా, అక్కడ కొద్దిగా:

> For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear.

> ఏలయనగా తుతలిన పెదవులతోను మరియొక భాషతోను ఆయన ఈ ప్రజలకు మాటలాడును. వారికి ఆయన ఇట్లు చెప్పెను: అలసినవారు విశ్రాంతి పొందునట్లు చేయు విశ్రాంతి ఇదే; ఇదే ఉపశమనం; అయినను వారు వినకయున్నారు.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> కాని యెహోవా వాక్యము వారికి ఆజ్ఞపై ఆజ్ఞ, ఆజ్ఞపై ఆజ్ఞ; రీతిపై రీతి, రీతిపై రీతి; ఇక్కడ కొద్దిగా, అక్కడ కొద్దిగా అయెను; వారు వెళ్లి, వెనుకకు పడిపోయి, భగ్నమై, ఉచ్చిలో చిక్కి, పట్టుబడునట్లు. యెషయా 28:9-13.

These verses from Isaiah have been addressed repeatedly in Habakkuk’s Tables. Here I need to simply touch upon to take a point or two from these previous verses, to add to the current discussion. This passage shows a people that fail a test for they “go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.” They were a people that failed a test concerning who God would attempt to “teach” to “understand” “knowledge” or “doctrine.” It was a test that was based upon understanding an increase of knowledge, so it was the same test that separated the wise and the wicked in Daniel chapter twelve, for all the prophets agree and identify the end of the world. In Daniel twelve the “wise” understand, but the “wicked” do not understand the increase of knowledge.

యెషయా గ్రంథంలోని ఈ వచనాలు హబక్కూకు పలకలలో పునఃపునః ప్రస్తావించబడ్డాయి. ఇక్కడ ప్రస్తుత చర్చకు తోడ్పడుటకై, ఆ పూర్వ వచనాలనుండి ఒకటి లేదా రెండింటిని మాత్రమే సంక్షిప్తంగా స్పృశించవలెనని నేనభిలషిస్తున్నాను. ఈ ఖండిక ఒక ప్రజలు పరీక్షలో విఫలమైందని చూపుచున్నది; ఎందుకనగా వారు “ఎళ్లి, వెనుకకు పడిపడి, చిన్నాభిన్నమై, ఉచ్చికి చిక్కి, చెరపట్టబడుదురు.” దేవుడు ఎవరికిని “బోధించుటకు,” ఎవరికిని “జ్ఞానం” గాని “ఉపదేశము” గాని “అర్థమయ్యునట్లు” చేయుటకు యత్నించునో అన్న విషయమునుబట్టి జరిగిన పరీక్షలో వారు విఫలులైన ప్రజలు. ఆ పరీక్ష జ్ఞానవృద్ధిని గ్రహించుటపై ఆధారపడినది; కాబట్టి, సమస్త ప్రవక్తలు ఏకాభిప్రాయంతో లోకాంత్యాన్ని నిర్ధారించి సూచించుచున్నందున, అది దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయమునందు జ్ఞానులను దుష్టులనుండి వేరు చేసిన అదే పరీక్షయే. దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయములో “జ్ఞానులు” గ్రహించుదురు, అయితే “దుష్టులు” జ్ఞానవృద్ధిని గ్రహింపరు.

The people in Isaiah’s passage were tested by “the word of the Lord” which “they would not hear.” And the specific “word of the Lord” that they rejected, and that would have allowed them to “understand” the increase of “knowledge” was the biblical rule that defines how to correctly align prophetic histories. Those that fall in Isaiah’s passage rejected the rule that identifies that in order to understand a prophetic history you must seek for that line “here a little, and there a little.” The word of the Lord that produced a test which they rejected was the technique of selecting prophetic lines from here and there, and then to place one of those selected lines of prophetic history in parallel to the other lines of prophetic history that address the same theme. The success of the endeavor to lay line upon line in this way depends on the application of the genuine rules of prophetic interpretation. Those rules, which are “precepts” also to be brought together and they are found here and there within the Bible. Isaiah’s virgins who fail the test, do so because they forget, the main thing they should not have forgotten, and that is, that history repeats.

యెషయా వచనములో పేర్కొన్న ప్రజలు, వారు "వినదలచలేదు"ని చెప్పబడిన అదే "యెహోవా వాక్యము"చేత పరీక్షింపబడ్డారు. వారు తిరస్కరించిన ఆ ప్రత్యేకమైన "యెహోవా వాక్యము"—అది "జ్ఞానం" యొక్క వృద్ధిని వారు "అర్థం చేసుకోవడానికి" వీలు కల్పించేదే—ప్రవచన చరిత్రలను సముచితంగా ఎలా సరిపోల్చవలెనో నిర్వచించే బైబిలీయ నియమము. యెషయా వచనములో పడిపోయినవారు, ప్రవచన చరిత్రను అవగాహన చేసుకోవాలంటే ఆ రేఖను "ఇక్కడ కొంచెం, అక్కడ కొంచెం"గా అన్వేషించవలెనని తెలియజేసే ఆ నియమాన్నే నిరాకరించారు. వారి చేత తిరస్కరింపబడిన, పరీక్షను సృష్టించిన "యెహోవా వాక్యము" అనగా, ఇక్కడక్కడ నుండి ప్రవచన రేఖలను ఎంపికచేసి, అదే అంశాన్ని ప్రతిపాదించే ఇతర ప్రవచన చరిత్ర రేఖలకు సమాంతరంగా ఆ ఎంపికిత ప్రవచన చరిత్ర రేఖలలో ఏదో ఒకదాన్ని అమర్చే పద్ధతి. ఈ విధంగా "రేఖ మీద రేఖ"గా అమర్చే ప్రయత్నం యొక్క విజయము, ప్రవచన వ్యాఖ్యానపు సత్యమైన నియమాల అన్వయము మీద ఆధారపడినది. ఆ నియమములు, అనగా "విధులు", కూడబెట్టబడవలసినవే; అవి బైబిలులో ఇక్కడక్కడ లభ్యమౌతాయి. పరీక్షలో విఫలమగు యెషయా వచనంలోని కన్యలు, తాము మరువకూడని ప్రధాన విషయాన్ని మరచినందున అలా విఫలమగుదురు; అది ఏననగా, చరిత్ర పునరావృతమగును.

> “We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.

> భవిష్యత్తు విషయములో మనకు భయపడవలసినదేదియు లేదు, ప్రభువు మనలను నడిపించిన మార్గమును మరియు మన గత చరిత్రలో ఆయన ఉపదేశమును మనము మరచినచో తప్ప. లైఫ్ స్కెచెస్, 196.

God is not the author of confusion, and an anchor point of that fact is that every prophet in the Bible is identifying the same prophetic line. They do not all see the identical events on the line, but it is always the same line of events at the end of the world. It is the events that lead to the close of probation, followed by the seven last plagues which concludes with the Second Coming of Christ. One prophet’s story might be of God’s faithful people in that line of history, but another prophet’s testimony may be of God’s unfaithful people, or of the United States, the Vatican, the United Nations, the merchants of the earth or Islam, but it is always the same line.

దేవుడు అయోమయమునకు కర్త కాదు; ఆ సత్యానికి ఒక స్థిరాధారం ఏమనగా, పవిత్ర గ్రంథమందలి ప్రతి ప్రవక్త కూడ అదే ప్రవచనా రేఖను గుర్తిస్తున్నాడు. ఆ రేఖలోని యథాతథ సంఘటనలన్నిటిని వారందరూ చూడరు గానీ, అది ఎల్లప్పుడూ లోకాంతమందలి అదే సంఘటనల రేఖయే. అదేమనగా, కృపాకాలము ముగింపుకు దారి తీసే సంఘటనలు; అనంతరం ఏడు చివరి మహామారులు సంభవించి, అవి క్రీస్తు ద్వితీయాగమనంతో ముగియును. ఒక ప్రవక్త వృత్తాంతం ఆ చరిత్రరేఖలో దేవుని విశ్వాసవంతులైన ప్రజల గురించియుండవచ్చును; అయితే మరియొక ప్రవక్తయొక్క సాక్ష్యము దేవుని అవిశ్వాసులైన ప్రజల గురించిగాని, లేక అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు, వాటికన్, సంయుక్త రాజ్య సమితి, భూలోకపు వ్యాపారులు లేదా ఇస్లాం గురించిగాని యుండవచ్చును; అయినప్పటికీ అది ఎల్లప్పుడూ అదే రేఖయే.

Malachi’s Elijah message, as well as the messages represented in Revelation chapters one, fourteen and eighteen, and the message of Daniel eleven and twelve are the very same message. They are all the same line of history, but each with their own special contribution to the story.

మలాకీ యొక్క ఎలీయా సందేశం, అలాగే ప్రకటన గ్రంథంలోని మొదటి, పదనాలుగో, పద్దెనిమిదో అధ్యాయాలలో ప్రతిబింబించబడిన సందేశాలు, మరియు దానియేలు గ్రంథంలోని పదకొండో, పన్నెండో అధ్యాయాల సందేశం—ఇవి అన్నీ మౌలికంగా ఒకటే సందేశం. ఇవన్నీ ఒకే చరిత్రరేఖకు చెందినవి; అయితే ప్రతి ఒక్కటి ఆ వృత్తాంతానికి తనదైన ప్రత్యేక సమర్పణను అందిస్తుంది.

What is almost universally misunderstood about that special message is the fact that it is only revealed to God’s people just before the close of human probation. Knowing that the special message always warns of the soon coming close of probation, we will consider perhaps the clearest illustration of the close of probation in the Bible.

ఆ ప్రత్యేక సందేశము గురించి దాదాపు సమస్తులచే అపార్థంచేయబడుతున్న విషయం ఏదనగా, మానవుల పరిశీలన కాలము (పరీక్షకాలము) ముగింపుకు కొద్దికాలము ముందుమాత్రమే అది దేవుని ప్రజలకు బహిర్గతమగును. ఆ ప్రత్యేక సందేశము ఎల్లప్పుడును సమీపిస్తున్న పరీక్షకాలము ముగింపును హెచ్చరించునని తెలిసికొని, బహుశా బైబిలులో పరీక్షకాలము ముగింపు యొక్క అత్యంత స్పష్టమైన నిదర్శనాన్ని మనము పరిశీలించుదము.

> He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:11.

> అన్యాయుడు ఇకను అన్యాయుడిగానే యుండునుగాక; అపవిత్రుడు ఇకను అపవిత్రుడిగానే యుండునుగాక; ధర్మికుడు ఇకను ధర్మికుడిగానే యుండునుగాక; పరిశుద్ధుడు ఇకను పరిశుద్ధుడిగానే యుండునుగాక. ప్రకటన గ్రంథము 22:11.

Before the end of probationary time is announced in the sanctuary above with the words of verse eleven, there is to be a special warning prophetic message from the book of Revelation that is unsealed to God’s servants.

స్వర్గీయ పరిశుద్ధస్థలమందు పదకొండవ వచనపు మాటలచేత కృపా కాలముని ముగింపు ప్రకటింపబడుటకన్నా ముందుగా, దేవుని సేవకులకు ముద్ర విప్పబడిన ప్రకటన గ్రంథమునుండి ఒక ప్రత్యేక హెచ్చరికాత్మక ప్రవచన సందేశము ఉండును.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> ఆయన నాతో చెప్పెను: ఈ పుస్తకమందలి ప్రవచనపు వాక్యములను ముద్రింపవద్దు; కాలము సమీపమై యున్నది గనుక. అన్యాయము చేయువాడు ఇంకను అన్యాయము చేయును గాక; మలినుడు ఇంకను మలినముగా ఉండును గాక; నీతిమంతుడు ఇంకను నీతిని ఆచరించును గాక; పరిశుద్ధుడు ఇంకను పరిశుద్ధుడగును గాక. ప్రకటన గ్రంథము 22:10, 11.

There is to be a special prophetic message recognized by God’s people just before the seven last plagues. When that “time is at hand” “the prophecy of this book” (the prophecy of Revelation) that has been sealed is to be unsealed. The only prophecy in the book of Revelation that has been sealed is the prophecy of the seven thunders.

చివరి ఏడు కీడులకు కొద్దిముందే దేవుని ప్రజలు గుర్తించబోయే ఒక విశిష్ట ప్రవచన సందేశము ఉండనుంది. ఆ "కాలము సమీపమై ఉన్నప్పుడు" ముద్రించబడియున్న "ఈ పుస్తకపు ప్రవచనము" (ప్రకటనగ్రంథపు ప్రవచనము) విప్పబడును. ప్రకటనగ్రంథములో ముద్రించబడియున్న ఏకైక ప్రవచనము "ఏడు ఉరుముల" ప్రవచనమే.

> And I saw another mighty angel come down from heaven, clothed with a cloud: and a rainbow was upon his head, and his face was as it were the sun, and his feet as pillars of fire: And he had in his hand a little book open: and he set his right foot upon the sea, and his left foot on the earth, And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices. And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not. Revelation 10:1–4.

> నేను మరియొక పరాక్రమముగల దూత పరలోకమునుండి దిగివచ్చుట చూచితిని; అతడు మేఘమును ధరించి ఉండెను; అతని తలమీద ఇంద్రధనస్సు ఉండెను; అతని ముఖము సూర్యునివలెను, అతని పాదములు అగ్నిస్థంభములవలెను. అతని చేతిలో ఒక చిన్న తెరవబడియున్న గ్రంథము ఉండెను; అతడు తన కుడిపాదమును సముద్రముమీదను, తన ఎడమ పాదమును భూమిమీదను ఉంచెను; సింహము గర్జించునట్లుగా గొప్ప స్వరముతో మొఱ్ఱపెట్టెను; అతడు మొఱ్ఱపెట్టినప్పుడు ఏడు ఉరిములు తమ స్వరములను పలికించెను. ఆ ఏడు ఉరిములు తమ స్వరములను పలికించిన తరువాత, నేను వ్రాయబోవుచుండగా, పరలోకమునుండి నాకు ఇట్లనుచున్న ఒక స్వరము వినిపించెను: ఆ ఏడు ఉరిములు పలికిన సంగతులను ముద్రించి పెట్టుము; వాటిని వ్రాయకుము. ప్రకటన గ్రంథము 10:1-4.

Just before human probation closes, when “the time is at hand” there will be an unsealing of a special Bible truth identifying “things which must shortly come to pass.” The mighty angel of Revelation ten is Jesus Christ, who cried as a Lion.

మానవ జాతి కొరకు కృపాకాలము మూసివేయబడుటకు కాస్త ముందుగా, “సమయం సమీపమై యున్నప్పుడు” ‘శీఘ్రముగా సంభవింపవలసిన కార్యములను’ గుర్తింపజేయు ఒక విశేషమైన బైబిలు సత్యమునకు ముద్ర విప్పబడును. ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములోని బలవంతుడైన దూత సింహమువలె అరచిన యేసుక్రీస్తే.

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> "యోహన్నుకు ఉపదేశించిన పరాక్రమశాలి దూత స్వయంగా యేసుక్రీస్తే. తన కుడి పాదాన్ని సముద్రంపై, ఎడమ పాదాన్ని శుష్కభూమిపై ఉంచుట, సాతానుతోనున్న మహా వివాదమునకు సంబంధించిన ముగింపు దృశ్యాలలో ఆయన పోషిస్తున్న పాత్రను తెలుపుచున్నది. ఈ స్థానము సమస్త భూమిమీద ఆయన సర్వోన్నత శక్తి మరియు అధికారమును సూచించుచున్నది. ఆ వివాదము యుగయుగములుగా మరింత బలపడి, మరింత దృఢపడుతూ వచ్చెను; అంధకార శక్తుల నైపుణ్యపూరిత కార్యాచరణ తమ శిఖరస్థితిని చేరు ముగింపు దృశ్యములవరకు అదే విధంగా కొనసాగును. సాతాను దుష్టులైన మనుష్యులతో ఏకమై, సమస్త లోకమును గాను, సత్యమునకు ప్రేమను గ్రహించని సంఘములను గాను మోసపరచును. కాని ఆ పరాక్రమశాలి దూత శ్రద్ధను కోరుచున్నాడు. ఆయన బలమైన స్వరముతో ఘోషించుచున్నాడు. సత్యమునకు విరోధించుటకై సాతానుతో ఏకమైయున్నవారికి తన స్వరముని శక్తియు అధికారమును ఆయన ప్రదర్శించును." ది సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ బైబిల్ కామెంటరీ, వాల్యూమ్ 7, 971.

At the end the “churches” that “Satan” deceives are deceived because they received not the love of the “truth.” The word “truth” in the passage from second Thessalonians which Sister White just referred to is the primary Greek word that is derived from the Hebrew word translated as “truth” that is composed with three Hebrew letters and represents the Alpha and Omega. Is there any biblical evidence that the truth connected with the rule of first mention that represents an attribute of Christ’s character is the truth that is rejected and consequently produces strong delusion?

చివరికి ‘సాతాను’ మోసపరచు ‘సమాజాలు’ ‘సత్యము’ పట్ల ప్రేమను స్వీకరించకపోవునందున మోసపడియున్నారు. సిస్టర్ వైట్ ఇప్పుడే సూచించిన రెండవ థెస్సలొనీకయులకు గ్రంథంలోని వాక్యభాగంలో ఉన్న ‘సత్యము’ అనే పదము, ‘సత్యము’గా అనువదించబడిన హెబ్రూ పదం నుండి ఉద్భవించిన ప్రముఖ గ్రీకు పదమే; అది మూడు హెబ్రూ అక్షరాలతో నిర్మితమై, ఆల్ఫా మరియు ఓమెగాను ప్రతినిధ్యం చేయునది. క్రీస్తు స్వభావంలోని ఒక గుణాన్ని ప్రతినిధ్యం చేయు, మొదటి ప్రస్తావన నియమంతో సంబంధితమైన ఆ సత్యమే తిరస్కరింపబడి, ఫలితంగా బలమైన మోహమును ఉత్పన్నం చేయునని వెల్లడించే బైబిలు సాక్ష్యం ఏదైనా ఉన్నదా?

> Now we beseech you, brethren, by the coming of our Lord Jesus Christ, and by our gathering together unto him, That ye be not soon shaken in mind, or be troubled, neither by spirit, nor by word, nor by letter as from us, as that the day of Christ is at hand. Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God. Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things? And now ye know what withholdeth that he might be revealed in his time. For the mystery of iniquity doth already work: only he who now letteth will let, until he be taken out of the way. And then shall that Wicked be revealed, whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming: Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:1–12.

> ఇప్పుడు, సోదరులారా, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు వచ్చుటగూర్చియు, ఆయనయొద్దకు మనము సమకూరబడుటగూర్చియు మిమ్మును బతిమాలుకొనుచున్నాము: మీ మనస్సు త్వరితముగా కదలిపోవకూడదు గాని కలవరపడకూడదు; ఆత్మచేతనైనను, వాక్యముచేతనైనను, మేము పంపినట్టు ఉండే లేఖచేతనైనను, క్రీస్తు దినము సమీపమాయెను అని. ఎవడును ఏ విధముచేతను మిమ్మును మోసపరచనీయవద్దు; అందుకే, ముందుగా అపస్థాస్యం సంభవించకయేను, నాశనపుత్రుడగు పాపమనిషి ప్రత్యక్షముకాలకయేను, ఆ దినము రాదు. అతడు దేవుడని పిలువబడునన్ని వాటికిని, ఆరాధింపబడునన్ని వాటికిని విరోధించువాడై, వాటికన్ను తన్ను ఎత్తిపొదుచుకొని, దేవుని ఆలయంలో దేవునిగా కూర్చుండి, తానే దేవుడని తనను తాను చూపించుచున్న వాడు. నేను మీతో కూడ నుండినప్పుడు ఈ సంగతులను మీతో చెప్పితినని మీరు జ్ఞాపకముంచుకొనుట లేదునా? ఇప్పుడు అతడు తన సమయమున ప్రత్యక్షమగుటకై అడ్డగానుండుచున్నది ఏదో మీరు ఎరుగుదురు. ఎందుకంటే అధర్మ రహస్యం ఇప్పుడే క్రియశీలమై యున్నది; అయితే ప్రస్తుతం అడ్డుపడుచున్నవాడు మార్గమునుండి తొలగింపబడువరకు అడ్డుపడుతూనే యుంటాడు. అంతట ఆ దుర్మార్గుడు ప్రత్యక్షమగును; అతనిని ప్రభువు తన నోటిశ్వాసముచేత నశింపజేసి, తన రాకప్రకాశముచేత నిర్మూలించును—అతడే, సాతాను క్రియప్రకారముగా సమస్త శక్తులతోను సూచకములతోను అబద్ధ అద్భుతములతోను వచ్చు వాడు, రక్షింపబడుటకై సత్యపు ప్రేమను స్వీకరింపక నశించుచున్నవారిలో అధర్మమునకు సంబంధించిన సమస్త మోసములతోను. అందువలన దేవుడు వారికి ప్రబలమైన భ్రమను పంపును, వారు అబద్ధమును విశ్వసించునట్లు; సత్యమును విశ్వసింపక అధర్మములో ఆనందించిన వారందరును తీర్పుకు లోనగునట్లు. 2 థెస్సలొనీకయులకు 2:1-12.

This passage from Thessalonians has been addressed often in Habakkuk’s Tables, so a brief comment is all we will make at this point. What Sister White calls “Satan’s marvelous act” is Paul’s “the working of Satan with all power and signs and lying wonders.” The deceptive work identified by Sister White and Paul begins at the Sunday law in the United States.

థెస్సలొనీకయులకు చెందిన ఈ వాక్యభాగము హబక్కూకుయొక్క పట్టికలలో తరచుగా చర్చింపబడినదై యున్నందున, ప్రస్తుతానికి మేము సంక్షిప్త వ్యాఖ్యానమాత్రమే అందించుచున్నాము. సోదరి వైట్ “సాతాను యొక్క అద్భుత కార్యం” అని పిలిచినది, పౌలు “సమస్త శక్తితోను సూచకములతోను అబద్ధమయిన అద్భుతములతోను ఉన్న సాతాను కార్యము” అని పేర్కొన్నదే. సోదరి వైట్ మరియు పౌలు గుర్తించిన ఆ మోసపూరిత కార్యము అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివారపు చట్టం నుంచి ప్రారంభమగును.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ఉల్లంఘిస్తూ పాపత్వ వ్యవస్థను అమలుచేయుటకు బలవంతపరచు ఉత్తర్వు ద్వారా, మన దేశము నీతి నుండి సంపూర్ణముగా తన్నుతాను వేరుపరచుకొనును. ప్రొటెస్టాంటిజము విభేదమనే అంతరాన్ని దాటి రోమా అధికారముని చేయి పట్టి, అగాధముమీదగా చేయి చాచి ఆత్మవాదముతో చేతులు కలిపి, ఈ త్రివిధ కూటమి ప్రభావమునందు, ప్రొటెస్టెంట్ గణతాంత్రిక ప్రభుత్వమైయున్న తన రాజ్యాంగంలోని ప్రతి సూత్రాన్నియు మన దేశము తృణీకరించి, పాపత్వపు అసత్యములు మరియు వంచనల ప్రచారమునకు ఏర్పాట్లు చేసునప్పుడు, అప్పుడే సాతాను యొక్క ఆశ్చర్యకర కార్యసాధనకు సమయము వచ్చెనని, అంత్యము సమీపమైయున్నదని మనము గ్రహించగలము. సాక్ష్యములు, సంపుటము 5, 451.

In this passage of Thessalonians, we are considering, Paul identifies the pope at the end of the world with four different terms. The pope is the “man of sin,” he is the “son of perdition,” he is the “mystery of iniquity” and “that Wicked.” Paul provides a few other characteristics of the pope beyond the four names, for he informs us that the pope, (who was still future to Paul’s day) “would be revealed in his time.”

మనం పరిశీలిస్తున్న థెస్సలొనీకయులకు పత్రికలోని ఈ భాగములో, పౌలు లోకాంతకాలమందలి పోపును నాలుగు వేర్వేరు పదాలతో గుర్తించుచున్నాడు. పోప్ "పాపపురుషుడు", అతడు "నాశనపుత్రుడు", అతడు "అధర్మముని మర్మము", మరియు "ఆ అధర్మి". ఈ నాలుగు పేర్లకతీతంగా పోప్‌గూర్చి పౌలు మరికొన్ని లక్షణాలను కూడా సూచించుచున్నాడు; ఎందుకనగా అతడు మనకు తెలియజేయునదేమనగా, పోప్ (పౌలు కాలమునాటికి ఇంకా భవిష్యత్తులోనే ఉన్నవాడు) "తన కాలమందు ప్రకటించబడును".

The pope “would be revealed in his time” and the clearest biblical proof, though by no means the only biblical truth; the clearest biblical truth that the pope of the Roman church is the antichrist of Bible prophecy is established by seven different and direct references in the Bible identifying the “time” that the papacy would dominate the earth, the very “time” mankind calls the Dark Ages. The Bible reveals the pope as the papacy by identifying repeatedly the exact period of “time,” from 538 until 1798, that the papacy would rule the world. Paul said he would be revealed in his time.

పోప్ "తన కాలమందు ప్రత్యక్షపరచబడును", మరియు అత్యంత స్పష్టమైన బైబిలు సాక్ష్యము—అది మాత్రం ఏకైక బైబిలు సత్యము కాదు—యేమనగా రోమన్సంఘము యొక్క పోప్ బైబిలు ప్రవచనంలోని ప్రతిక్రీస్తు అని స్పష్టపరచు బైబిలు సత్యము, పాపసత్వము భూమిమీద ఆధిపత్యం చెలాయించు "కాలం"ను గుర్తించి తెలిపే బైబిలులోని ఏడు భిన్నమైన మరియు ప్రత్యక్ష సూచనలచేత స్థాపింపబడింది; మనుష్యజాతి "అంధకార యుగములు" అని పిలిచే అదే "కాలం". బైబిలు, పాపసత్వము ప్రపంచాన్ని పాలించునని నిర్దేశించిన ఖచ్చితమైన "కాలాన్ని"—538 నుండి 1798 వరకు—పునఃపునః గుర్తించి తెలుపుటద్వారా, పోప్‌ను పాపసత్వముగా వెల్లడించుచున్నది. పౌలు అతడు తన కాలమందే వెల్లడింపబడునని చెప్పెను.

Paul also identifies that it is the pope that “opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God.” Among other things this identifies that the antichrist of Bible prophecy is a religious symbol. He is not a Hitler, or an Alexander the Great. This further narrows the identification of the pope down, for he is not simply a religious tyrant, he is a religious tyrant that professes to be within God’s temple. The antichrist claims to be seated within the Christian church.

పౌలు కూడా, "ప్రతిఘటించి, దేవుడని పిలువబడునది గాని ఆరాధింపబడునది గాని వాటన్నిటికంటె తన్నుతానే ఉన్నతపరచుకొని, దేవుని ఆలయమందు దేవునిగా కూర్చుండి, తానే దేవుడని తన్నుతానే ప్రదర్శించుకొనుచున్నాడు" అట్టి వాడే పోప్ అని గుర్తించుచున్నాడు. ఇతర విషయాలతోపాటు, ఇది బైబిలు ప్రవచనములలోని ప్రతిక్రీస్తు ఒక మతపర చిహ్నమని తెలియజేయుచున్నది. అతడు హిట్లర్ గాని, మహా అలెగ్జాండరు గాని కాడు. ఇది పోప్ గురించిన గుర్తింపును మరింత సంకుచితం చేయుచున్నది; ఏలయనగా అతడు కేవలం ఒక మతపర దురంకుశుడు మాత్రమే కాదు, దేవుని ఆలయములో తానున్నాడని ప్రకటించుకొనెడు మతపర దురంకుశుడు. ప్రతిక్రీస్తు తాను క్రైస్తవ సంఘములోనే ఆసీనుడనని ప్రకటించుకొనుచున్నాడు.

According to Paul and Daniel, when the pope is in his professed Christian church, he manifests the character of Satan who desired to be seated upon God’s throne and to be exalted above all things. I say Paul and Daniel for most biblical commentators recognize that when Paul demonstrates that one of the characteristics of the pope is that he is a complete narcissist, that Paul was simply quoting from Daniel’s description of the pope in Daniel chapter eleven where Daniel there records:

పౌలు మరియు దానియేలు ప్రకారం, తాను ప్రకటించుకున్న క్రైస్తవ సంఘంలో పోప్ ఉన్నప్పుడు, దేవుని సింహాసనంపై కూర్చుండి, సమస్తమునకు మించి తన్ను ఉన్నతపరచుకొనవలెనని ఆకాంక్షించిన సాతానుని స్వభావాన్ని అతడు ప్రదర్శిస్తాడు. పౌలు, దానియేలను నేను ప్రస్తావిస్తున్నాను, ఎందుకనగా బహుళ బైబిలు వ్యాఖ్యాతలు అంగీకరిస్తున్నారు: పోప్ యొక్క లక్షణాలలో ఒకటిగా అతడు సంపూర్ణ ఆత్మారాధకుడని పౌలు ప్రదర్శించినప్పుడు, పౌలు దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయములో పోపును గురించిన దానియేలు వర్ణనను కేవలం ఉటంకించడమే చేశాడని; అక్కడ దానియేలు ఇట్లు లిఖించెను:

> “And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

> ఆ రాజు తన చిత్తప్రకారము చేయును; అతడు తన్ను బహుగా ఎత్తుకొని, ప్రతి దేవతకంటె తన్ను గొప్పగా చేసుకొని, దేవతల దేవునికి వ్యతిరేకముగా అద్భుతములైన మాటలు పలుకును; ఆగ్రహము పూర్తియగు వరకు అతడు సఫలమగును; ఎందుకనగా నిర్ణయింపబడినది జరుగును. దానియేలు 11:36.

When Paul addresses the narcissistic character of the pope, he paraphrases Daniel’s verse and states that it is the pope who “opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God.” The verse in Daniel that identifies the character of the papacy also references the “time” which was designed to “reveal” that the papacy was the antichrist as he identifies that the papacy would “prosper” until the “indignation be accomplished.”

పోప్ యొక్క ఆత్మారాధనాత్మక స్వభావాన్ని పౌలు ప్రస్తావించినప్పుడు, ఆయన దానియేలు వచనాన్ని పర్యాయార్థంగా ఉటంకించి, "దేవుడని పిలువబడునదైనను గాని, ఆరాధింపబడునదైనను గాని యావత్తునకు విరోధించి, వాటన్నింటికంటె తనను ఎత్తి, దేవునిలాగు దేవుని ఆలయంలో కూర్చుండి, తానే దేవుడని తనను తాను ప్రత్యక్షపరచుకొనువాడు" అట్టి వాడు పోపేనని పేర్కొన్నాడు. పోపత్వ స్వభావాన్ని గుర్తింపజేసే దానియేలు వచనం, పోపత్వమే ప్రతిక్రీస్తు అని "వెలికితెచ్చుటకై" నియోజింపబడిన "కాలము" గురించియు సూచించుచున్నది; ఎందుకనగా అతడు "ఆగ్రహము నెరవేరువరకు" పోపత్వము "వర్ధిల్లును" అని గుర్తించుచున్నాడు.

The “indignation” ended in 1798, so Daniel in the verse (though this is not one of the seven direct places in the books of Daniel and Revelation where the 1260-year history is mentioned), does however directly identify the papal power and marks that it received “a deadly wound,” as John calls it, in 1798. Thus, the verse identifies the end of the period of papal rule, though not identifying the duration of the rule.

“ఆగ్రహము” 1798లో ముగిసెను; కాబట్టి ఆ వాక్యము (1260 సంవత్సరాల చరిత్ర ప్రస్తావించబడిన దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథములలోని ఏడు ప్రత్యక్ష ప్రస్తావనలలో ఇదొకటి కాకపోయినను), అయినప్పటికీ నేరుగా పాపాధికారాన్ని గుర్తించుచు, యోహాను పిలిచిన ప్రకారముగా, దానికి 1798లో “మరణాంతక గాయం” తగిలినదని సూచించుచున్నది. అట్టి విధముగా, ఆ వాక్యము పాపాధిపత్య కాలమునకు అంత్యాన్ని గుర్తించుచున్నది, అయితే ఆ పాలన యొక్క వ్యవధిని నిర్దేశించుటలేదు.

In the passage, Paul also identifies a power that would restrain the papacy from taking control of the world in 538, when he stated that the Thessalonians who he was writing to already knew this particular truth. He raised the question, “Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things?” He reminds them that they already knew “what withholdeth” (meaning restrains) the papacy until he would “be revealed in his time.” The power that preceded and prevented the papacy from taking control of the world was the power in control of the world when Paul wrote the letter. It was pagan Rome. Paul wrote that pagan Rome would be “taken out of the way” in order for the papacy to take control of the world.

ఆ భాగములో, 538 వరకూ పాపసీ లోకముపై అధికారం చేపట్టుటను నిరోధించు ఒక శక్తిని పౌలు కూడా గుర్తించెను; తాను వ్రాస్తున్న తస్సలొనీకీయులు ఈ నిర్దిష్ట సత్యమును అప్పటికే తెలిసికొనియున్నారని ఆయన పేర్కొన్నాడు. ఆయన ఈ ప్రశ్నను లేవనెత్తెను: “నేను మీయొద్ద ఉండినప్పుడు ఈ విషయములను మీకు చెప్పితినని మీరు జ్ఞాపకము చేసికొనుటలేదా?” “తన కాలమందు ప్రత్యక్షపరచబడును” వరకు పాపసీని “అడ్డగించుచున్నది” (అర్థం: నిరోధించుట) ఏమిటో వారు ముందే తెలిసికొనియున్నారని ఆయన వారికి జ్ఞాపకపరచెను. పాపసీ లోకపాలనను స్వీకరించుటను ముందుగానే అడ్డగించిన శక్తి, పౌలు ఆ లేఖను వ్రాసినప్పుడు లోకపాలకత్వములో ఉన్న శక్తియే. అది విగ్రహారాధక రోము. పాపసీ లోకపాలనను స్వీకరించునట్లుగా ఆ విగ్రహారాధక రోము “మార్గమునుండి తొలగింపబడును” అని పౌలు వ్రాసెను.

It was this understanding that led William Miller to recognize that the power symbolized as “the daily” in the book of Daniel was pagan Rome. Adventism acknowledges that the structure, and therefore all of William Miller’s prophetic understandings, were based upon his understanding of the books of Daniel and Revelation and that those two books address the two desolating powers of pagan Rome and papal Rome. In the passage in Thessalonians Miller, already knowing (as every Protestant knew in his day, that the pope was the antichrist); when he recognized that pagan Rome was the historical power that preceded the papal rule, and that Paul had stated that pagan Rome was to be taken away in advance of the papacy ascending to the throne of the earth, he then connected this with the book of Daniel and “the daily,” where it references three times that the daily had to be “taken away” before the papacy took control of the world. Paul’s testimony allowed Miller to see that pagan Rome was Daniel’s “daily,” and thereafter he could recognize that Daniel’s two desolating powers were pagan and papal Rome. This truth represents the foundation of the Millerite movement. Adventism most certainly rejects the work of Miller today, but they still understand that this overview of Miller’s development of understanding of “the daily” in Daniel proves that the power that Paul says “withholds” the rise of the papal power until it was removed was pagan Rome, is the correct analysis of Miller’s thinking on these subjects.

ఇదే అవగాహన విలియం మిల్లర్‌ను, దానియేలు గ్రంథములో 'నిత్యము'గా సంకేతీకరించబడిన శక్తి పేగన్ రోమనేనని గుర్తించునట్లు నడిపించింది. ఆడ్వెంటిజం అంగీకరించేది యేమనగా, ఆ నిర్మాణమూ—అందుచేత విలియం మిల్లర్ యొక్క సమస్త ప్రవచన అవగాహనలూ—దానియేలు మరియు ప్రకటన గ్రంథములపై ఆయనకు ఉన్న గ్రహింపుపైనే స్థాపితమైయున్నవి; ఇంకా ఆ రెండు గ్రంథములు పేగన్ రోము మరియు పాపల్ రోము అనే రెండు పాడుచేయు శక్తులను ఉద్దేశించుచున్నవి. థెస్సలొనీకయులకు లేఖలోని ఆ భాగములో, మిల్లర్ అప్పటికే (తన కాలంలోని ప్రతి ప్రోటెస్టెంటువలెనే) పోపే ప్రతిక్రీస్తువని తెలిసికొనియుండెను; పాపల్ పాలనకు పూర్వగామిగా చరిత్రలో నిలిచిన శక్తి పేగన్ రోమని, భూమిమీద సింహాసనమునకు పాపసంస్థ ఆరూఢమగుటకు ముందుగా పేగన్ రోము తొలగింపబడవలెనని పౌలు పేర్కొన్నాడని అతడు గుర్తించగా, దానిని దానియేలు గ్రంథంలోని 'నిత్యము'తో అనుసంధానించెను; అక్కడ, పాపసంస్థ లోకాధిపత్యమును స్వీకరించకమునుపే ఆ 'నిత్యము' 'తొలగింపబడవలెనని' మూడుసార్లు సూచింపబడియున్నది. పౌలు సాక్ష్యము మిల్లర్‌కు, దానియేలు యొక్క 'నిత్యము' పేగన్ రోమేనని చూచునట్లు అనుమతించెను; ఆ తరువాత, దానియేలు పేర్కొన్న రెండు పాడుచేయు శక్తులు పేగన్ మరియు పాపల్ రోమని అతడు గుర్తించెను. ఈ సత్యమే మిల్లరైట్ ఉద్యమానికి పునాదిగా నిలుస్తుంది. నేటి ఆడ్వెంటిజం మిల్లర్ యొక్క కృతిని నిశ్చయంగా తిరస్కరించినప్పటికీ, దానియేలు గ్రంథంలోని 'నిత్యము' విషయమై మిల్లర్ తన అవగాహనను ఎలా అభివృద్ధి చేసుకున్నాడో అన్న ఈ అవలోకనం, పాపల్ అధికారోదయాన్ని అది తొలగింపబడినదాకా 'అడ్డుకొనుచున్నది'గా పౌలు పేర్కొన్న శక్తి పేగన్ రోమేనని నిరూపించుచున్నదని, అలాగే ఈ విషయములలో మిల్లర్ ఆలోచనపై ఇదే సరియైన విశ్లేషణమని వారు ఇప్పటికీ గ్రహిస్తున్నారు.

With the truth of “the daily” in the book of Daniel being a symbol of pagan Rome that preceded the kingdom of papal Rome which Daniel had represented as the abomination of desolation, Miller could then recognize the prophetic times associated with the kingdoms of Bible prophecy, and as his mind was opened up to these insights he assembled a series of truths that represent the foundations of Adventism. Those truths became enshrined on the two tables of the 1843 and 1850 pioneer charts. Those truths are the foundation of Adventism and they were based upon the recognition of “time.” The history of when the foundations were put in place is a primary discussion on Habakkuk’s Tables.

దానియేలు గ్రంథములోని “దైనందినము” అనే సత్యము—దానియేలు “పాడుచేయు హేయకార్యము”గా చిత్రీకరించిన పాపత్వ రోము రాజ్యమునకు పూర్వంగా ఉన్న బహుదైవారాధక రోమును సూచించే సంకేతమని—అవగతమైన తరువాత, మిల్లర్ బైబిలు ప్రవచనములలోని రాజ్యములకు అనుసంధానమైన ప్రవచనకాలములను గుర్తించగలిగాడు; ఈ అవగాహనలకు అతని మనస్సు తెరచబడినప్పుడు, అడ్వెంటిసము యొక్క పునాదులై నిలిచిన సత్యాల శ్రేణిని అతడు సమీకరించాడు. ఆ సత్యాలు 1843 మరియు 1850 పయనీర్ చార్టుల రెండుపలకలపై ప్రతిష్ఠింపబడ్డాయి. ఆ సత్యాలే అడ్వెంటిసము యొక్క పునాది; అవి “కాలము” యొక్క గుర్తింపుపై ఆధారపడ్డవి. పునాదులు ఎప్పుడు స్థాపించబడినవో అనే చరిత్ర, హబక్కూకు యొక్క పలకలపై ఒక ప్రధాన చర్చావిషయము.

What is not pointed out in Habakkuk’s Tables is that the foundations that were based upon time produced a structure that provides the view necessary for the final generation to recognize that there were truths that were represented as the foundations. There was a first truth that was the very first stone placed in the foundation, but “the daily” in the book of Daniel was not Miller’s first truth. The truth that would become the first stone in the foundation that Miller was raised up to build was “the seven times” of Leviticus twenty-six, but without the truth of “the daily,” Miller would not have recognized the structure of prophecy he needed to recognize in order to present the first angel’s message. His structure was placing prophecy in the perspective of two desolating powers. Miller was addressing the dragon (pagan Rome) and the beast (the papacy). The third angel addresses the dragon (United Nations), the beast (the papacy), and the false prophet (the United States).

హబక్కూకు ఫలకములలో సూచింపబడని విషయం ఏమనగా, కాలాన్ని ఆధారంగా చేసుకున్న పునాదులు ఒక నిర్మాణాన్ని ఉత్పత్తి చేశాయి; ఆ నిర్మాణం అంత్య తరానికి, పునాదులుగా ప్రతినిధింపబడ్డ సత్యములు ఉన్నాయని గ్రహించుటకు అవసరమైన దర్శనాన్ని సమకూర్చింది. పునాదిలో అతి మొదట ఉంచబడిన ప్రథమ శిలైన ఒక సత్యం ఉండెను; అయినప్పటికీ, దానియేలు గ్రంథంలోని "దైనందినము" మిల్లర్ యొక్క మొదటి సత్యం కాదు. మిల్లర్ నిర్మించుటకై లేపబడిన ఆ పునాదిలో ప్రథమ శిలగా నిలిచిన సత్యము లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని "ఏడు సార్లు" యే; కానీ "దైనందినము" అనే సత్యము లేకుండా, మొదటి దూత సందేశాన్ని సమర్పించుటకు తాను గుర్తించవలసిన ప్రవచనా నిర్మాణాన్ని మిల్లర్ గుర్తించలేకపోయేవాడు. ఆయన నిర్మాణం ప్రవచనమును రెండు నిర్జనపరచు శక్తుల దృష్టికోణంలో స్థాపించుటయే. మిల్లర్ డ్రాగను (పేగన్ రోము)ను మరియు మృగము (పాపసత్వము)ను సంభోధించుచుండెను. మూడవ దూత డ్రాగను (సంయుక్త రాజ్య సమితి), మృగము (పాపసత్వము), మరియు కపట ప్రవక్త (అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు)ను సంభోధించుచున్నాడు.

If a person accepts all, not some, but all the time prophecies set forth by the Millerites on the two sacred pioneer charts, that person would need to investigate those truths personally. How could you accept them, if you had never inspected them? If those persons investigating the foundational truths make those truths their personal responsibility to test, and thereafter accepts all those truths, then they have built upon the Rock and not the sand.

ఒక వ్యక్తి ఆ రెండు పవిత్ర పయనీకుల చార్టులపై మిల్లరైట్లు ప్రతిపాదించిన సమయ ప్రవచనాలన్నిటినీ—కొన్నింటిని కాదు, అన్నిటినే—ఆమోదిస్తే, ఆ వ్యక్తి ఆ సత్యాలను స్వయంగా పరిశీలించవలసి ఉంటుంది. వాటిని ఎప్పుడూ పరిశీలించకుండానే మీరు వాటిని ఎలా ఆమోదించగలరు? మౌలిక సత్యాలను పరిశోధిస్తున్న వారు ఆ సత్యాలను పరీక్షించుటను తమ వ్యక్తిగత బాధ్యతగా స్వీకరించి, అనంతరం ఆ సత్యాలన్నిటినీ ఆమోదిస్తే, అప్పుడు వారు ఇసుకమీద కాదు, శిలమీద కట్టినవారవుతారు.

> “Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

> సీయోను ప్రాకారాలమీద దేవుని కాపలాదారులై నిలిచినవారు, ప్రజల ఎదుటనున్న అపాయములను చూచగలవారై, సత్యమును భ్రమనుండి, నీతిని అధర్మమునుండి వివేచించగల పురుషులై యుండవలెను.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> హెచ్చరిక వచ్చియున్నది: 1842, 1843, 1844 లలో సందేశము వచ్చినప్పటి నుండి మనము ఆధారముగా చేసికొని నిర్మించుచు వచ్చుచున్న విశ్వాసపు పునాదిని కలతపరచునట్లుగా ఏదియు లోనికి ప్రవేశింపనీయకూడదు. నేను ఈ సందేశములోనే ఉండి, అప్పటి నుండి దేవుడు మనకు అనుగ్రహించిన వెలుగుకు నిష్ఠగా లోకసమక్షంలో నిలిచియున్నాను. ప్రతిదినము శ్రద్ధయుత ప్రార్థనతో ప్రభువును ఆశ్రయించి, వెలుగును వెదకుచు ఉండగా మా పాదములు ఉంచబడిన ఆ వేదికపై నుండి మా పాదములను తొలగించుదమని మేము ఉద్దేశించము. దేవుడు నాకు అనుగ్రహించిన ఆ వెలుగును నేను విడిచిపెట్టగలనని మీరు అనుకొనుచున్నారా? అది యుగయుగాల శిలవలె ఉండవలెను. అది అనుగ్రహింపబడిన నాటి నుండే నన్ను దారిచూపుచున్నది. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, ఏప్రిల్ 14, 1903.

In order for those who would hear to analyze the time prophecies of the Millerite history it requires the action of looking at the historical periods that are represented by the time prophecies. This represents the work of illustrating events upon a time line. When a student of prophecy has reached the level of investigation where he considers these prophetic periods, identified by the Millerites from the Bible and thereafter supported by the historical record, he will be in a position to recognize that the history at the beginning of the time prophecy symbolically typifies the history at the end of that same prophecy. With that vantage point the student should learn that history is repeated. With that understanding in place He should also see that Jesus illustrates the end with the beginning.

మిల్లరైట్ల చరిత్రకు సంబంధించిన కాల ప్రవచనాలను విశ్లేషించు దిశగా సాగువారికి, ఆ కాల ప్రవచనాలు ప్రతినిధ్యం వహించే చారిత్రక కాలఖండాలను పరిశీలించుట అనివార్యం. ఇది కాలరేఖపై సంఘటనలను చిత్రీకరించే కార్యాన్ని సూచిస్తుంది. వేదగ్రంథమునుండి మిల్లరైట్లు నిర్ధారించి, అనంతరం చారిత్రక ఆధారముచేత సమర్థింపబడిన ఈ ప్రవచనకాలాలను పరిశీలించే పరిశోధనస్థాయికి ఒక ప్రవచన విద్యార్థి చేరినప్పుడు, కాల ప్రవచన ఆరంభంలోని చరిత్ర అదే ప్రవచనాంతంలోని చరిత్రను ప్రతీకాత్మకంగా ప్రతిరూపించునని అతడు గ్రహించగల స్థితికి వచ్చును. ఆ దృక్కోణముతో విద్యార్థి చరిత్ర పునరావృతమగునని నేర్చుకొనవలెను. ఆ అవగాహన స్థిరపడిన తరువాత, యేసు ఆరంభముచేత అంత్యాన్ని చిత్రీకరించుచున్నాడని అతడు కూడా గ్రహించవలెను.

And from the prophetic line of prophecy that portrays the end of the world as the “building of a temple,” the student should know that there is a final capstone that is placed upon the temple that is built upon the foundation. He should come to see that the temple foundation that Miller was used to bring to light (which represents Jesus Christ, for there is no other foundation that can be laid than Jesus Christ), was a foundation built upon prophetic time. Because Jesus illustrates the end with the beginning the student should also see that the capstone, the final stone on the temple—must parallel the foundation. The foundation of the temple for Miller was prophetic time, but the foundation was none-the-less Jesus Christ.

మరియు లోకాంత్యాన్ని ‘ఆలయ నిర్మాణము’గా చిత్రించు ప్రవచనరేఖ నుండి, పునాదిమీద నిర్మింపబడిన ఆ ఆలయముపై అంతిమ శిరశిల స్థాపింపబడునని విద్యార్థి గ్రహించవలెను. మిల్లర్ ద్వారా వెలుగులోనికి తేవబడిన ఆలయపు పునాది (అది యేసు క్రీస్తును సూచించుచున్నది; యేసు క్రీస్తు తప్ప వేరొక పునాది వేయబడజాలదు గనుక) ప్రవచనకాలముమీద స్థాపితమైన పునాదియై యున్నదని అతడు అవగతం చేసికొనవలెను. యేసు ఆరంభముతోనే అంత్యమును తెలియజేయుచున్నందున, ఆ శిరశిల—అనగా ఆలయములోని అంతిమ శిల—పునాదికి అనురూపమై యుండవలెనని విద్యార్థి కూడా దర్శించవలెను. మిల్లర్ కొరకు ఆలయపు పునాది ప్రవచనకాలమే; అయినను ఆ పునాది యేసు క్రీస్తే.

> According to the grace of God which is given unto me, as a wise masterbuilder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. 1 Corinthians 3:10, 11.

> నాకిచ్చబడిన దేవుని కృప ప్రకారము, జ్ఞానవంతుడైన ప్రధాన కట్టడకారునివలె నేను పునాది వేసితిని; మరొకడు దాని మీద కట్టుచున్నాడు. కాని ప్రతివాడును తాను దాని మీద ఎట్లా కట్టుచున్నాడో జాగ్రత్తపడవలెను. ఏలయనగా ఇప్పటికే వేయబడిన పునాదిని తప్ప మరియొక పునాదిని ఎవరును వేయలేరు; ఆ పునాది యేసు క్రీస్తే. 1 కొరింథీయులకు 3:10, 11.

Paul is identifying his work as the erecting of a temple of which he laid the foundation or beginning. He was the apostle to the Gentiles and he was used to lay the foundation of the Christian church. In the same passage Paul also identifies that our bodies are the temple of the Holy Spirit. There is also the temple of Solomon and the sanctuary from the wilderness that all have foundations that are all represented as Jesus Christ. The foundation that Miller was used to erect was the temple of Adventism, and the foundation of that temple is most certainly Jesus Christ, but it is more specifically the temple that is erected with materials that are spiritual and prophetic.

తాను పునాదిని, అనగా ఆరంభాన్ని, వేసిన ఒక ఆలయాన్ని నిర్మించుటగానే తన సేవను పౌలు గుర్తిస్తున్నాడు. అతడు అన్యజనులకు అపొస్తలుడై, క్రైస్తవ సంఘపు పునాదిని వేయుటకు అతని ద్వారా దేవుడు ఉపయోగించెను. అదే వాక్యభాగంలో పౌలు మన శరీరాలే పరిశుద్ధాత్మ ఆలయమని కూడా నిర్ధారిస్తాడు. ఇంకా సొలొమోను ఆలయం, అరణ్యములోనున్న పరిశుద్ధస్థలం కూడా ఉన్నాయి; వాటన్నిటి పునాదులు యేసుక్రీస్తునిగానే సూచింపబడినవి. మిల్లర్ ద్వారా నిలబెట్టబడిన పునాది అడ్వెంటిజం యొక్క ఆలయమే; ఆ ఆలయపు పునాది నిస్సందేహంగా యేసుక్రీస్తే; అయితే, మరింత ప్రత్యేకించి, అది ఆత్మీయమైనవియు ప్రవచనసంబంధమైనవియు అయిన నిర్మాణసామగ్రితో నిర్మింపబడిన ఆలయం.

The capstone therefore must also be Jesus Christ, but the capstone must also include a premier prophetic rule, for Miller was given a set of rules which contains the premier rule of the Millerites which was the “year-for-a-day” principle. Without that rule, there is no recognition of time prophecy and there is therefore no foundation. There must be a counterpart at the end that represents Jesus Christ (the Foundation) that is a premier rule within a set of rules that establishes the Revelation of Jesus Christ. The rule is of course the rule of “first mention”, representing the attribute of Christ’s character that identifies the end from the beginning.

అందువలన శిరోశిలయు యేసుక్రీస్తే కావలెను; అయితే ఆ శిరోశిలకు ఒక ప్రధాన ప్రవచన సూత్రం కూడా అంతర్భాగమై ఉండవలెను, ఎందుకనగా మిల్లర్‌కు మిల్లరైట్ల ప్రముఖ సూత్రమైన “ఒక దినానికి ఒక సంవత్సరం” అనే సూత్రాన్ని కలిగిన నియమాల సమాహారం అప్పగింపబడింది. ఆ సూత్రం లేకపోతే కాల ప్రవచనానికి గుర్తింపే ఉండదు; అందుచేత పునాది లేదు. అంత్యమందు యేసుక్రీస్తును (పునాదిని) ప్రతినిధ్యం చేసే ఒక ప్రతిరూపం తప్పకుండవలెను; అది యేసుక్రీస్తు యొక్క ప్రకటనను స్థాపించే నియమాల సమాహారములోని ప్రముఖ నియమమైయుండవలెను. ఆ నియమం నిస్సందేహంగా “ఆద్య ప్రస్తావన” అనే నియమమే; అది ఆది నుండే అంత్యమును గుర్తించి చూపు క్రీస్తు స్వభావలక్షణాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది.

In 2 Thessalonians those who received not the love of the truth that they might be saved, rejected the truth as represented by the Greek word that is derived from the Hebrew word created by three letters which is translated as “truth” in the Old Testament. The group that receives the strong delusion, because they believed a lie, refused to return to the old paths, the foundations of Adventism as represented upon the two sacred charts. So, in the passage we have been considering for some time now states:

రెండవ థెస్సలొనీకయులకు లేఖలో, రక్షింపబడునట్లు సత్యమునకు ప్రేమను స్వీకరించని వారు, పురాతన నిబంధనలో “సత్యము”గా అనువదించబడిన, మూడు అక్షరాలతో ఏర్పడిన హెబ్రూ పదమునుండి ఉద్భవించిన గ్రీకు పదముచేత సూచింపబడిన సత్యమును తిరస్కరించారు. అబద్ధమును నమ్మినందున బలమైన మోసమును స్వీకరించు ఆ సమూహము, రెండు పవిత్ర పటములపై ప్రతిపాదించబడినట్లుగా, అడ్వెంటిజము యొక్క పునాదులైన పాత మార్గములకు తిరిగి రావుటను నిరాకరించింది. అందువలన, మనము కొంతకాలంగా పరిశీలిస్తున్న ఆ వచన భాగము ఈ విధంగా పేర్కొనుచున్నది:

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> "యోహన్నుకు ఉపదేశించిన పరాక్రమశాలి దూత స్వయంగా యేసుక్రీస్తే. తన కుడి పాదాన్ని సముద్రంపై, ఎడమ పాదాన్ని శుష్కభూమిపై ఉంచుట, సాతానుతోనున్న మహా వివాదమునకు సంబంధించిన ముగింపు దృశ్యాలలో ఆయన పోషిస్తున్న పాత్రను తెలుపుచున్నది. ఈ స్థానము సమస్త భూమిమీద ఆయన సర్వోన్నత శక్తి మరియు అధికారమును సూచించుచున్నది. ఆ వివాదము యుగయుగములుగా మరింత బలపడి, మరింత దృఢపడుతూ వచ్చెను; అంధకార శక్తుల నైపుణ్యపూరిత కార్యాచరణ తమ శిఖరస్థితిని చేరు ముగింపు దృశ్యములవరకు అదే విధంగా కొనసాగును. సాతాను దుష్టులైన మనుష్యులతో ఏకమై, సమస్త లోకమును గాను, సత్యమునకు ప్రేమను గ్రహించని సంఘములను గాను మోసపరచును. కాని ఆ పరాక్రమశాలి దూత శ్రద్ధను కోరుచున్నాడు. ఆయన బలమైన స్వరముతో ఘోషించుచున్నాడు. సత్యమునకు విరోధించుటకై సాతానుతో ఏకమైయున్నవారికి తన స్వరముని శక్తియు అధికారమును ఆయన ప్రదర్శించును." ది సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ బైబిల్ కామెంటరీ, వాల్యూమ్ 7, 971.

In this previous passage “the churches who received not the love of the truth” are Daniel’s and Matthew’s wicked and foolish virgins that Amos 8:12 identifies will begin to search for God’s final warning message when it is too late. It is too late, because they believed a lie concerning the foundations of Adventism. Adventism first began to imbibe in that lie in 1863, and from then on it was simply downhill all the way.

మునుపటి భాగంలో పేర్కొన్న 'సత్యమునకు ప్రేమను అంగీకరింపని సభలు' అనేవారు, ఆలస్యమైనప్పుడు దేవుని అంతిమ హెచ్చరిక సందేశాన్ని వెదకడం ఆరంభించు వారని ఆమోసు 8:12 గుర్తించుచున్న, దానియేలు చెప్పిన దుర్మార్గులును మత్తయి చెప్పిన మూర్ఖ కన్యలునే. అది ఆలస్యమైపోయింది, ఏలయనగా వారు అడ్వెంటిజం పునాదులకు సంబంధించి ఒక అబద్ధాన్ని నమ్మారు. ఆ అబద్ధాన్ని అడ్వెంటిజం మొదట 1863లో ఆత్మసాతం చేయడం ఆరంభించింది; అప్పటి నుండి అది నిరంతరం దిగజారుదిశలోనే సాగింది.

What I am about to write is totally subjective I suppose, but what new prophetic light was introduced into Adventism since 1863? Ellen White says of Jones and Waggoners’ 1888 message, that it was the message she had been presenting for years. Their message may have sounded new and shocking to Adventism in 1888, but the newness and the shock were produced not by a new message, but by a blindness that had been settling upon God’s people since 1863.

నేను ఇప్పుడీ వ్రాయబోవుచున్నది సంపూర్ణంగా వ్యక్తిగతాభిప్రాయాధీనమైందని భావిస్తున్నాను; అయితే, 1863 నుండి అడ్వెంటిజంలో ప్రవేశపెట్టబడిన నూతన ప్రవచనాత్మక వెలుగు ఏది? జోన్స్ మరియు వాగ్గనర్‌ల 1888 సందేశమును గూర్చి ఎలెన్ వైట్ చెప్పినది, అది తాను అనేక సంవత్సరాలుగా ప్రకటించుచు వచ్చియున్న సందేశమేనని. వారి సందేశం 1888లో అడ్వెంటిజంకు కొత్తదిగా, దిగ్భ్రాంతికరముగా అనిపించి ఉండవచ్చు; కాని ఆ కొత్తదనమును, ఆ దిగ్భ్రాంతిని కలుగజేసింది కొత్త సందేశము గాక, 1863 నుండి దేవుని ప్రజలపై కమ్ముకొనుచు వచ్చిన అంధత్వమే.

Ellen White identified Adventism as in the Laodicean condition before 1863, so the blindness of Laodicea was already encroaching upon Adventism before 1863, but in 1863 the church officially set aside the truth concerning the “seven times” of Leviticus twenty-six, which was the very first “time prophecy” Miller discovered. There has been no prophetic light that has surfaced in Adventism since 1863! What changed?

ఎలెన్ వైట్ 1863కు ముందే అడ్వెంటిజం లవోదిక్యా స్థితిలో ఉందని గుర్తించారు; కాబట్టి 1863కు ముందే లవోదిక్యా యొక్క అంధత్వం అడ్వెంటిజంపై దాపురించి ఉండేది. అయితే, 1863లో సంఘం లేవీయకాండము ఇరవై ఆరులోని “ఏడు సార్లు” విషయమైన సత్యాన్ని అధికారికంగా పక్కన పెట్టింది; అదే మిల్లర్ కనుగొన్న మొట్టమొదటి “కాల ప్రవచనం.” 1863 నుండి అడ్వెంటిజంలో ఏ ప్రవచన కాంతియూ వెలుగులోకి రాలేదు! ఏమి మారింది?

The very first stone of the temple foundation that was built upon prophetic time and represented Jesus Christ, was set aside by Adventism in 1863. The first stone placed by Miller into the temple foundation that was based upon time as presented in Daniel by Christ who represented Himself as Palmoni the “wonderful numberer” was rejected and set aside. The very first stone Miller discovered…

ప్రవచన కాలముపై నిర్మితమై యేసు క్రీస్తును సూచించిన దేవాలయ పునాదిలోని ఆ అతి మొదటి రాయి, 1863లో అడ్వెంటిజము చేత పక్కన పెట్టబడింది. దానియేలు గ్రంథములో తన్నుతానే “ఆశ్చర్యకర లెక్కగణకుడు” అయిన పల్మోని అని తెలియజేసిన క్రీస్తు ప్రదర్శించిన కాలముపై ఆధారపడి, మిల్లర్ దేవాలయ పునాదిలో ఉంచిన ఆ మొదటి రాయి, తిరస్కరించబడి పక్కన పెట్టబడింది. మిల్లర్ కనుగొన్న ఆ అతి మొదటి రాయి...

> “In quoting the prophecy of the rejected stone, Christ referred to an actual occurrence in the history of Israel. The incident was connected with the building of the first temple. While it had a special application at the time of Christ’s first advent, and should have appealed with special force to the Jews, it has also a lesson for us. When the temple of Solomon was erected, the immense stones for the walls and the foundation were entirely prepared at the quarry; after they were brought to the place of building, not an instrument was to be used upon them; the workmen had only to place them in position. For use in the foundation, one stone of unusual size and peculiar shape had been brought; but the workmen could find no place for it, and would not accept it. It was an annoyance to them as it lay unused in their way. Long it remained a rejected stone. But when the builders came to the laying of the corner, they searched for a long time to find a stone of sufficient size and strength, and of the proper shape, to take that particular place, and bear the great weight which would rest upon it. Should they make an unwise choice for this important place, the safety of the entire building would be endangered. They must find a stone capable of resisting the influence of the sun, of frost, and of tempest. Several stones had at different times been chosen, but under the pressure of immense weights they had crumbled to pieces. Others could not bear the test of the sudden atmospheric changes. But at last attention was called to the stone so long rejected. It had been exposed to the air, to sun and storm, without revealing the slightest crack. The builders examined this stone. It had borne every test but one. If it could bear the test of severe pressure, they decided to accept it for the cornerstone. The trial was made. The stone was accepted, brought to its assigned position, and found to be an exact fit. In prophetic vision, Isaiah was shown that this stone was a symbol of Christ. He says:

> తిరస్కరించబడిన రాయి గురించిన ప్రవచనాన్ని ఉటంకించుచూ, క్రీస్తు ఇశ్రాయేలు చరిత్రలో జరిగిన ఒక నిజమైన సంఘటనను సూచించాడు. ఆ సంఘటన మొదటి ఆలయ నిర్మాణముతో సంబంధించియుండెను. క్రీస్తు మొదటి అవతరణకాలమున దానికి విశేషమైన వర్తన కలిగి, యూదులకు ప్రత్యేక ప్రభావముతో బోధింపవలసినదై యుండెను; అయితే అది మనకును పాఠమును అందించుచున్నది. శలోమోను ఆలయం నిర్మింపబడినప్పుడు, గోడలకును పునాదికిని అవసరమైన విపులమైన రాళ్లు శిలఖనిలోనే సంపూర్ణముగా సిద్ధపరచబడినవి; అవి నిర్మాణస్థలమునకు తీసికొనివచ్చిన తరువాత, వాటిమీద ఒక్క పనిముట్టును కూడ ప్రయోగింపకూడదనబడెను; కార్మికులకు వాటిని తగు స్థానములలో అమర్చుట మాత్రమే చేయవలసి వచ్చెను. పునాదిలో ఉపయోగించుటకై అసాధారణ పరిమాణముతోను విశిష్టాకృతితోను గల ఒక రాయి తీసికొనివచ్చిరి; అయితే దానికి తగిన స్థలమును కార్మికులు కనుగొనలేక, దానిని స్వీకరింపలేదు. ఉపయోగము లేకుండ తమ దారిలోనే అది పడివుండుటచేత వారికి అది విసుగుచేయుచుండెను. చాలాకాలము అది తిరస్కృత రాయిగానే నిలిచియుండెను. అయితే నిర్మాతలు మూలశిలను ఉంచుటకు వచ్చిరేపుడు, ఆ ప్రత్యేక స్థానము ధరింపగలిగి దానిమీద నిలిచే మహాభారమును భరించగలిగేంత పరిమాణముతోను బలముతోను సరియైన ఆకృతితోను గల రాయిని కనుగొనుటకై వారు దీర్ఘకాలము వెదకిరి. ఈ అత్యంత ప్రాముఖ్యస్థానమునకు అవివేకమైన ఎంపిక జరిగినయెడల, సర్వ నిర్మాణమునకు భద్రత ప్రమాదపుటకు గురికాగలదు. సూర్యతాపమునకు, మంచుకాటుకు, ఘోర తుఫానులకును ప్రతిఘటించగల రాయిని వారు తప్పక కనుగొనవలసి వచ్చెను. భిన్నకాలములలో అనేక రాళ్లు ఎన్నుకొనబడియున్నను, అపార భారముల ఒత్తిడిలో అవి ముక్కలై కూలిపోయినవి. మరి కొన్ని ఆకస్మిక వాయుమండల మార్పుల పరీక్షను భరింపలేకపోయినవి. అవసానమున అంతకాలము తిరస్కరింపబడిన ఆ రాయిమీద దృష్టి పడెను. అది గాలికిగాను, సూర్యప్రభకిగాను, తుఫానులకిగాను బహిర్గతమైయుండి, అతి సూక్ష్మమైన పగుళును కూడ కనబరచలేదు. నిర్మాతలు ఆ రాయిని పరిశీలించిరి. అది ఒకటి తప్ప సమస్త పరీక్షలను భరించియుండెను. తీవ్రమైన పీడనపరీక్షను అది భరించగలిగినయెడల, దానిని మూలశిలగా స్వీకరించుదమని వారు నిర్ణయించిరి. పరీక్ష చేయబడెను. ఆ రాయి ఆమోదింపబడి, తన నియోజిత స్థానమునకు తీసికొనివచ్చి ఉంచబడెను; అది సరిగ్గా సరిపోయినదని కనబడెను. ప్రవచన దర్శనమందు, ఈ రాయి క్రీస్తునకు చిహ్నమని యెషయాకు చూపబడెను. అతడు చెప్పుచున్నాడు:

> “‘Sanctify the Lord of hosts Himself; and let Him be your fear, and let Him be your dread. And He shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offense to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.’ Carried down in prophetic vision to the first advent, the prophet is shown that Christ is to bear trials and tests of which the treatment of the chief cornerstone in the temple of Solomon was symbolic. ‘Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious cornerstone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste.’ Isaiah 8:13–15; 28:16.

> 'సైన్యములకధిపతియగు యెహోవానినే పరిశుద్ధపరచుకొనుడి; వానినే మీరు భయపడవలెను, వానినే మీరు కంపించవలెను. అతడు పరిశుద్ధస్థలమగును; గాని ఇశ్రాయేలుయొక్క ఇరు ఇంటివారికి మాత్రం అడ్డుకల్లు గాను, అడ్డగట్టు శిల గాను, యెరూషలేము నివాసులకు ఉచ్చముగానును వలగానును నుండును. వారిలో అనేకులు తడబడి, కూలి, విరిగి, ఉచ్చిలో చిక్కి, పట్టుబడుదురు.' ప్రవచన దర్శనముచేత తొలి ఆగమనం కాలమునకు దింపబడియుండగా, సొలొమోను ఆలయమందలి ప్రధాన మూలకోణశిలతో జరిగిన వ్యవహారం చిహ్నార్థకముగా సూచించిన శోధనలును పరీక్షలును క్రీస్తు భరించవలెనని ప్రవక్తకు చూపబడెను. 'కాబట్టి ప్రభువగు దేవుడు యీలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు, ఇదిగో, నేను సీయోనులో పునాదికై ఒక రాయిని, శోధింపబడిన రాయిని, అమూల్యమైన మూలకోణశిలను, ధృఢమైన పునాదిని ఉంచుచున్నాను; విశ్వసించువాడు తొందరపడడు.' యెషయా 8:13-15; 28:16.

> “In infinite wisdom, God chose the foundation stone, and laid it Himself. He called it ‘a sure foundation.’ The entire world may lay upon it their burdens and griefs; it can endure them all. With perfect safety they may build upon it. Christ is a ‘tried stone.’ Those who trust in Him, He never disappoints. He has borne every test. He has endured the pressure of Adam’s guilt, and the guilt of his posterity, and has come off more than conqueror of the powers of evil. He has borne the burdens cast upon Him by every repenting sinner. In Christ the guilty heart has found relief. He is the sure foundation. All who make Him their dependence rest in perfect security.

> తన అనంత జ్ఞానమందు దేవుడు ఆ పునాది శిలను ఎన్నుకొని, తానే దానిని స్థాపించెను. దానిని ఆయన 'నిశ్చయమైన పునాది' అని పిలిచెను. సమస్త లోకము తమ భారములను, దుఃఖములను దానిమీద మోపవచ్చును; వాటన్నిటినీ అది భరించగలదు. సంపూర్ణ భద్రతతో వారు దానిమీద నిర్మించవచ్చును. క్రీస్తు 'పరీక్షిత శిల'యైయున్నాడు. ఆయనయందు విశ్వాసము ఉంచువారిని ఆయన ఎప్పటికీ నిరాశపరచడు. ప్రతి పరీక్షను ఆయన భరించెను. ఆదాము యొక్క దోషపు పీడనమును, అతని వారసుల దోషపు పీడనమును ఆయన సహించెను, మరియు దుష్టశక్తులపై విజేతకన్నా అధికుడై నిలిచెను. ప్రతి పశ్చాత్తాపపడు పాపి ఆయనమీద మోపిన భారములను ఆయన భరించెను. క్రీస్తులో దోషభారిత హృదయం ఉపశమనాన్ని కనుగొన్నది. ఆయనే నిశ్చయమైన పునాది. ఆయనను తమ ఆధారముగా చేసికొనువారందరూ సంపూర్ణ భద్రతలో విశ్రాంతి పొందుదురు.

> “In Isaiah’s prophecy, Christ is declared to be both a sure foundation and a stone of stumbling. The apostle Peter, writing by inspiration of the Holy Spirit, clearly shows to whom Christ is a foundation stone, and to whom a rock of offense:

> యెషయా ప్రవచనములో క్రీస్తు స్థిరమైన పునాదియు తడబడుటకు రాయియు అయినవాడని ప్రకటించబడెను. అపొస్తలుడు పేతురు, పరిశుద్ధాత్మ ప్రేరణచేత వ్రాసి, క్రీస్తు యెవరికైతే పునాది రాయియైయున్నాడో, యెవరికైతే అపరాధమునకు శిలయైయున్నాడో స్పష్టముగా చూపుచున్నాడు:

> “‘If so be ye have tasted that the Lord is gracious. To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the Scripture, Behold, I lay in Sion a chief cornerstone, elect, precious: and he that believeth on Him shall not be confounded. Unto you therefore which believe He is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, and a stone of stumbling, and a rock of offense, even to them which stumble at the word, being disobedient.’ 1 Peter 2:3–8.

> 'ప్రభువు కృపామయుడని మీరు రుచి చూచినయెడల. మనుష్యులచేత నిజముగా తిరస్కరింపబడినను, దేవునిచేత ఎన్నుకోబడినవాడును అమూల్యుడునైయున్న జీవరాయి అయిన ఆయనయొద్దకు వచ్చుచు, మీరు కూడ జీవరాళ్లై ఆత్మిక గృహముగా, పరిశుద్ధ యాజకత్వముగా నిర్మింపబడుచున్నారు, యేసు క్రీస్తు ద్వారా దేవునికి స్వీకార్యమగు ఆత్మిక బలులను అర్పించుటకై. కాబట్టి వేదవాక్యమందును ఇలా వ్రాయబడియున్నది, ఇదిగో, నేను సీయోనులో ఎన్నికైనదియు అమూల్యమైనదియైన మూలకోణశిలను ఉంచుచున్నాను; ఆయనమీద విశ్వసించువాడు లజ్జింపడు. కాబట్టి విశ్వసించుచున్న మీకు ఆయన అమూల్యుడు; కానీ అవిధేయులవారికి—కట్టుదారులు తిరస్కరించిన ఆ రాయి—అదే మూలకోణమునకు తలశిలగా చేయబడెను, మరి తడబడుటకు రాయి గాను, ఆటంకపు బండగాను; వాక్యమునకు అవిధేయులై దానివలన తడబడువారికే.' 1 పేతురు 2:3-8.

> “To those who believe, Christ is the sure foundation. These are they who fall upon the Rock and are broken. Submission to Christ and faith in Him are here represented. To fall upon the Rock and be broken is to give up our self-righteousness and to go to Christ with the humility of a child, repenting of our transgressions, and believing in His forgiving love. And so also it is by faith and obedience that we build on Christ as our foundation.

> విశ్వసించువారికి క్రీస్తు దృఢమైన పునాది. వారే ఆ శిలమీద పడిపోయి చూర్ణమగువారు. ఇక్కడ క్రీస్తునకు లొంగుబాటు, ఆయనయందలి విశ్వాసము సూచింపబడుచున్నవి. శిలమీద పడిపోయి చూర్ణమగుట అనగా మన స్వనీతిని త్యజించి, శిశువులవలె వినయముతో క్రీస్తునియొద్దకు వెళ్లి, మన అతిక్రమముల గూర్చి పశ్చాత్తాపపడుచు, ఆయన క్షమాపరమైన ప్రేమయందు విశ్వసించుట. అట్లే విశ్వాసముచేతను విధేయతచేతను మనము క్రీస్తునే పునాదిగా చేసికొని నిర్మించుచున్నాము.

> “Upon this living stone, Jews and Gentiles alike may build. This is the only foundation upon which we may securely build. It is broad enough for all, and strong enough to sustain the weight and burden of the whole world. And by connection with Christ, the living stone, all who build upon this foundation become living stones. Many persons are by their own endeavors hewn, polished, and beautified; but they cannot become ‘living stones,’ because they are not connected with Christ. Without this connection, no man can be saved. Without the life of Christ in us, we cannot withstand the storms of temptation. Our eternal safety depends upon our building upon the sure foundation. Multitudes are today building upon foundations that have not been tested. When the rain falls, and the tempest rages, and the floods come, their house will fall, because it is not founded upon the eternal Rock, the chief cornerstone Christ Jesus.

> ఈ సజీవ రాయిమీద, యూదులును అన్యజనులును సమానముగా నిర్మించుకొనగలరు. మనము భద్రంగా నిర్మించగల ఏకైక పునాది ఇదే. ఇది అందరికి చాలినంత విశాలమైయుండి, సమస్త లోకపు భారమును బరువును ధరింపగలంత బలముగలదై యున్నది. మరియు సజీవ రాయియైన క్రీస్తుతో సంబంధము వలన, ఈ పునాదిమీద నిర్మించువారందరు సజీవ రాళ్లగుదురు. అనేకులు తమ స్వప్రయత్నములచేత చెక్కబడి, మెరుగుపోసబడి, సుందరపరచబడియున్నా, క్రీస్తుతో సంబంధము లేనందున వారు ‘సజీవ రాళ్లు’ కాలేరు. ఈ సంబంధము లేకుండా ఎవనియు రక్షింపబడలేడు. క్రీస్తు జీవము మనలో లేనిచో, శోధనల తుపానులను మనము తట్టుకోలేము. మన నిత్య భద్రత మనము దృఢమైన పునాదిమీద నిర్మించుటపైనే ఆధారపడినది. నేడు అనేకులు పరీక్షింపబడని పునాదులపై నిర్మించుచున్నారు. వర్షము పడినప్పుడు, తుపాను ఉద్ధృతించినప్పుడు, ప్రవాహములు వచ్చినప్పుడు, వారి ఇల్లు కూలిపోవును; ఏలయనగా అది నిత్య శిలయై, ప్రధాన మూలకోణపు రాయియైయున్న క్రీస్తు యేసుమీద స్థాపింపబడలేదు గనుక.

> “‘To them which stumble at the word, being disobedient,’ Christ is a rock of offense. But ‘the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner.’ Like the rejected stone, Christ in His earthly mission had borne neglect and abuse. He was ‘despised and rejected of men; a man of sorrows, and acquainted with grief: … He was despised, and we esteemed Him not.’ Isaiah 53:3. But the time was near when He would be glorified. By the resurrection from the dead He would be declared ‘the Son of God with power.’ Romans 1:4. At His second coming He would be revealed as Lord of heaven and earth. Those who were now about to crucify Him would recognize His greatness. Before the universe the rejected stone would become the head of the corner.

> ‘వాక్యమునందు తొట్లబడుచు, అవిధేయులగు వారికి,’ క్రీస్తు అపముఖతకు గల రాతిబండయున్నాడు. అయితే, ‘కట్టుదారులు నిరాకరించిన ఆ రాయి తానే మూలమూల శిలగా చేసబడెను.’ నిరాకరింపబడిన ఆ రాయివలె, భౌమిక సేవలో క్రీస్తు నిర్లక్ష్యమును అవహేళనను భరించాడు. ఆయన ‘మనుష్యులచేత తృణీకరింపబడి, తిరస్కరింపబడినవాడు; దుఃఖాల మనిషి, వ్యథలకు పరిచితుడు: ... ఆయన తృణీకరింపబడ్డాడు, మేము ఆయనను గౌరవింపలేదు.’ యెషయా 53:3. అయితే ఆయన మహిమపడబోవు సమయం సమీపములోనే యుండెను. మృతులలోనుండి పునరుత్థానముచేత ఆయన ‘శక్తితో దేవుని కుమారుడు’ అని ప్రకటించబడును. రోమా 1:4. తన రెండవ రాకడయందు ఆయన ఆకాశమునకును భూమికిని ప్రభువుగా ప్రత్యక్షమగును. ఇప్పుడు ఆయనను సిలువ వేయబోవుచున్న వారే ఆయన మహత్తును గుర్తించెదరు. సమస్త విశ్వమునెదుట నిరాకరింపబడిన ఆ రాయి మూలమూల శిలగా స్థాపింపబడును.

> “And on ‘whomsoever it shall fall, it will grind him to powder.’ The people who rejected Christ were soon to see their city and their nation destroyed. Their glory would be broken, and scattered as the dust before the wind. And what was it that destroyed the Jews? It was the rock which, had they built upon it, would have been their security. It was the goodness of God despised, the righteousness spurned, the mercy slighted. Men set themselves in opposition to God, and all that would have been their salvation was turned to their destruction. All that God ordained unto life they found to be unto death. In the Jews’ crucifixion of Christ was involved the destruction of Jerusalem. The blood shed upon Calvary was the weight that sank them to ruin for this world and for the world to come. So it will be in the great final day, when judgment shall fall upon the rejecters of God’s grace. Christ, their rock of offense, will then appear to them as an avenging mountain. The glory of His countenance, which to the righteous is life, will be to the wicked a consuming fire. Because of love rejected, grace despised, the sinner will be destroyed.

> “మరియు, ‘అది ఎవరిమీద పడునో, వాని చూర్ణముచేయును.’” క్రీస్తును త్రోసికొట్టిన జనులు తమ నగరమును తమ జాతిని నాశనమగుటను త్వరలోనే చూడవలసి వచ్చెను. వారి మహిమ విరగబడును, గాలికి ముందున్న ధూళివలె చెల్లాచెదురగును. యూదులను నాశనానికి గురిచేసినది ఏమి? వారు దానిమీద నిర్మించియుంటే వారికి భద్రతయై ఉండిన ఆ శిలయే. తృణీకరింపబడిన దేవుని మేలే, త్రోసివేయబడిన నీతియే, అలక్ష్యంచేయబడిన కరుణయే. మనుష్యులు దేవునికి విరోధముగా తమను తాము నిలిపిరి; వారి రక్షణకు ఉండవలసినదంతయు వారి నాశనముగా మారెను. జీవనార్థముగా దేవుడు నియమించినదంతయు తమకు మరణార్థమై యుందని వారు తెలిసికొందురు. యూదులు క్రీస్తును శిలువవేసిన కార్యములోనే యెరూషలేము వినాశనం అంతర్భూతమైయుండెను. కల్వరీయందు స్రవించిన రక్తమే, ఈ లోకములోను రాబోయే లోకములోను వారిని వినాశనమునకు ముంచివేసిన భారమైయుండెను. అలాగే మహా అంతిమ దినమునను, దేవుని కృపను తిరస్కరించినవారి మీద తీర్పు పడునప్పుడు జరుగును. క్రీస్తు—వారి అపరాధానికి బండయినవాడు—అప్పుడు వారికి ప్రతీకార పర్వతముగా ప్రత్యక్షమగును. నీతిమంతులకు జీవమైయున్న ఆయన ముఖకాంతి మహిమ దుష్టులకు భస్మపరచు అగ్నియగును. ప్రేమను తిరస్కరించుటవలన, కృపను తృణీకరించుటవలన, పాపి నశించును.

> “By many illustrations and repeated warnings, Jesus showed what would be the result to the Jews of rejecting the Son of God. In these words He was addressing all in every age who refuse to receive Him as their Redeemer. Every warning is for them. The desecrated temple, the disobedient son, the false husbandmen, the contemptuous builders, have their counterpart in the experience of every sinner. Unless he repent, the doom which they foreshadowed will be his.” Desire of Ages, 597–600.

> అనేక దృష్టాంతములచేతను పునఃపునః చేసిన హెచ్చరికలచేతను, యూదులు దేవుని కుమారుని నిరాకరించినచో వారికి సంభవించు పరిణామము ఏమిటో యేసు వెల్లడించెను. ఈ మాటలలో ఆయన, తన్ను తమ విమోచకునిగా స్వీకరించుటకు నిరాకరించువారిని ప్రతి యుగమునందలి వారందరినీ ఉద్దేశించెను. ప్రతి హెచ్చరికయు వారికోసమే. అపవిత్రపరచబడిన ఆలయం, అవిధేయ కుమారుడు, కపట కౌలుదారులు, తృణీకారులైన నిర్మాతలు—ఇవన్నింటికీ ప్రతి పాపి అనుభవములో ప్రతిరూపములు కలవు. అతడు పశ్చాత్తాపపడనిచో, ఇవి ముందుగా సంకేతపరచిన శిక్షావిధి అతనిదైయుండును. యుగాల ఆకాంక్ష, 597-600.

We will continue this in the next article.

దీనిని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

Back to Articles