Article

# దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట ఎనభై

రోము, మక్కబీయులు, మరియు ఆధునిక కాలం మధ్యనున్న ప్రవచనాత్మక సంగమం: దానియేలు దర్శనాలపై ఒక అధ్యయనం

Author

Jeff Pippenger

Published

April 10, 2024

Formats

PDF
Word

ఉరియా స్మిత్ ఇలా వ్రాశాడు: “రోము క్రీస్తుపూర్వం 162 సంవత్సరంలో దేవుని ప్రజలైన యూదులతో సంధి ద్వారా సంబంధం పొందింది.” చాలా మంది ఆధునిక చరిత్రకారులు ఆ తేదీని క్రీస్తుపూర్వం 161 సంవత్సరంగా సూచిస్తారు; అదే గ్రంథంలో స్మిత్ కూడా రెండుసార్లు క్రీస్తుపూర్వం 161 సంవత్సరాన్ని ప్రస్తావిస్తున్నాడు. అందువల్ల, క్రీస్తుపూర్వం 162 సంవత్సరానికి చేసిన ఈ సూచన ముద్రణాప్రమాదం అయి ఉండవచ్చని నేను భావిస్తున్నాను.

> “23 మరియు 24 వచనాల ద్వారా, క్రీస్తుపూర్వం 161లో యూదులు మరియు రోమీయుల మధ్య జరిగిన ఆ ఒడంబడికకు ఈ ప్రక్క వైపునకు, రోము సర్వలోకాధిపత్యాన్ని సంపాదించుకున్న కాలమునకు మనము తీసికొనివచ్చబడుచున్నాము.” — ఉరియా స్మిత్, Daniel and the Revelation, 273.

పదకొండవ మరియు పన్నెండవ వచనాలు, క్రీ.పూ. 217లో జరిగిన రాఫియా యుద్ధంలోని విజయం మరియు దాని అనంతర పరిణామాలను సూచిస్తున్నాయి; ఆ యుద్ధము మహా అంటియోకుసు మూడవవాని నాయకత్వంలోని సెల్యూసిద్ సామ్రాజ్యము మరియు రాజు టోలెమీ నాలుగవ ఫిలోపేటర్ నాయకత్వంలోని ఈజిప్టు టోలెమేయుల రాజ్యము మధ్య జరిగింది.

క్రీపూ 200లో, పదిహేడు సంవత్సరాల అనంతరం జరిగిన పానియం యుద్ధం, మళ్లీ సెల్యూసిడ్ రాజ్యం మరియు టోలెమైక్ రాజ్యాల మధ్య నడిచింది.

క్రీపూ 167లో ఆరంభమైన మక్కబేయుల తిరుగుబాటు, యూదుల మతాచారాలను అణచివేయుటకు మరియు గ్రీకు సంస్కృతిని రుద్దించుటకు చేసిన సెల్యూసిడ్ సామ్రాజ్యపు ప్రయత్నాలకు వ్యతిరేకంగా యూదులు చేసిన తిరుగుబాటు.

హనుక్కాలో స్మరించబడే చారిత్రక సంఘటన అయిన యెరూషలేములోని ద్వితీయ దేవాలయపు పునఃప్రతిష్ఠ క్రీ.పూ. 164లో, ఇరవై మూడవ వచనంలోని "కూటమి"కన్నా మూడు సంవత్సరాల ముందే సంభవించింది. ఈ సంఘటన, దేవాలయాన్ని అపవిత్రపరచి యూదుల మతాచారాలను నిషేధించిన దుర్నామకుడైన ఆంటియోకుసు నాలుగవ ఎపిఫానేసు నేతృత్వంలోని సెల్యూసిడ్ సామ్రాజ్య బలగాలపై మక్కబీయులు చేపట్టిన విజయవంతమైన సైనిక దండయాత్ర అనంతరం సంభవించింది. హనుక్కా ద్వారా స్మరించబడే ఆ విజయానంతరం స్వల్పకాలానికే ఆంటియోకుసు నాలుగవ ఎపిఫానేసు మరణించాడు; ఆ బిందువునుండి చరిత్రపరంగా సిరియా శక్తి క్షయోన్ముఖమైంది.

క్రీ.పూ. 200లో—అది పానియం యుద్ధకాలముకూడా—రోము మొదటిసారిగా దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం యొక్క ప్రవచనా చరిత్రలో తన్ను చొప్పించుకొనెను. అక్కడ దర్శనాన్ని స్థాపించే ప్రతీకం ఉంది. ఆ చరిత్రలో దాని ఉద్దేశ్యపూర్వక ప్రభావం, పర్దా వెనుకనుండి తీగలు లాగే సంఘముకు ప్రతీకయైన యెజబేలు యొక్క కార్యాన్ని గుర్తింపజేస్తుంది. ఆమె భర్త ఆహాబు, ఆమె ప్రవక్తలు ఎలీయా చేత సంహరింపబడుటను చూచినప్పుడు, యెజబేలు సమార్యలో తన గృహమునే ఉండెను. హెరోదియా హెరోదు జన్మదిన విందులో లేదు; అక్కడ ఆమె కుమార్తె సలోమీ హెరోదును మోహింపజేసెను. యునైటెడ్ స్టేట్స్ చరిత్రలో, తూరు వ్యభిచారిణిగా ప్రతీకీకరించబడిన పాపాధికారం, ప్రతీకాత్మక డెబ్బై సంవత్సరాల అంతమువరకు మరచిపోబడివుంటుంది. తరువాత ఆమె భూమి రాజులకు తన మోసపు గీతాలను ఆలపించుట ఆరంభిస్తుంది. క్రీ.పూ. 200 సంవత్సరం, పదహారవ వచనములో సూచించబడినట్లుగా, త్వరలో రానున్న ఆదివారపు చట్టానికి కొద్దిముందు, అంత్యదినములలో ఆమె రాజులకు బహిరంగముగా తన గీతములను ఆలపించడం మొదలుపెట్టే కాలాన్ని సంకేతపరుస్తుంది.

క్రీ.పూ. 161 నుండి 158 వరకు జరిగిన యూదుల ‘సంధి’కు ముందుగా, హనుక్కా ద్వారా స్మరించబడే క్రీ.పూ. 164లో, మక్కబీయులు ఆలయాన్ని మళ్లీ ప్రతిష్ఠించారు. తరువాత మూడు సంవత్సరాలకు, సిరియన్లతో కొనసాగుతున్న పోరాటంలోనే ఉండగా, మక్కబీయ యూదులు మద్దతుకోసం రోమును ఆశ్రయించారు. ఆ సమయంలో ఏర్పడిన రోముతో ‘సంధి’ దేవుని అంత్యదినాల ప్రవచన విద్యార్థులకు ఒక ప్రవచనాత్మక పరీక్షగా మారుతుంది.

చరిత్ర ‘సంధి’ జరిగిన సమయంగా క్రీ.పూ. 161 సంవత్సరాన్ని గుర్తిస్తుంది; కానీ పయనీకులు ఆ సంఘటనను క్రీ.పూ. 158 సంవత్సరమని నిర్ధారించారు. మిల్లరే సరైందా, లేక ఆధునిక చరిత్రకారులే సరైందా? మిల్లర్ క్రీ.పూ. 158 సంవత్సరానికి ఆరు వందల అరవై ఆరు (666) సంవత్సరాలు జోడించి, ‘దైనందినము’ తొలగింపబడిన 508 సంవత్సరానికి వచ్చాడు. మీరు ఎంత శోధించినా, యూదులు మరియు రోమీయుల మధ్య సంధి క్రీ.పూ. 158లో జరిగినదని చారిత్రక మద్దతును కనుగొనడం అత్యంత క్లిష్టం; వాస్తవానికి అసాధ్యమై ఉండవచ్చు.

పదహారవ వచనం ఆదివార నియమము; అయితే ఆ చరిత్రకు పూర్వమే, దర్శనాన్ని స్థాపించుటకై క్రీస్తుపూర్వం 200 సంవత్సరంలో రోము చరిత్రలో ప్రవేశిస్తుంది. మక్కబీయుల తిరుగుబాటు క్రీస్తుపూర్వం 167లో మోదేయీన్ వద్ద ప్రారంభమై, అనంతరం వారు క్రీస్తుపూర్వం 164లో ఆలయాన్ని మళ్లీ ప్రతిష్ఠించారు. ఆపై క్రీస్తుపూర్వం 161 నుండి క్రీస్తుపూర్వం 158 వరకు యూదులు రోమీయ అధికారంతో ఒక నిబంధనలో ప్రవేశించారు. క్రీస్తుపూర్వం 161 నుండి క్రీస్తుపూర్వం 158 వరకు “కూటమి” స్థాపించుటకు అవసరమైన కాలవ్యవధిని సూచిస్తుంది. ఈ అవగాహన, చరిత్రకారుల సాక్ష్యానికి అనుగుణంగా “కూటమి”ని గుర్తించడమే కాక, ప్రభువు హస్తముచే నిర్దేశింపబడి మార్చబడకూడని పటముతోను సారూప్యముగా నిలుస్తుంది.

చరిత్రకారులు తెలియజేస్తున్నారు: క్రీస్తుపూర్వ ద్వితీయ శతాబ్దంలో యూదా మరియు రోము వంటి ప్రాచీన దేశాల మధ్య ఒప్పందాలు కుదుర్చుకునే చర్చా ప్రక్రియ, సంబంధిత ప్రత్యేక పరిస్థితులు, దౌత్య నియమావళి, మరియు శక్తి సమీకరణాలపై ఆధారపడి, భిన్నంగా ఉండేది. సాధారణంగా, ఒక పక్షం మరొక పక్షంతో ఒప్పందం లేదా మైత్రి స్థాపన పట్ల ఆసక్తిని వ్యక్తపరచడం ద్వారా ఆ ప్రక్రియ ప్రారంభమయ్యేది. యూదా మరియు రోము విషయంలో, యూదానే రోముతో సంప్రదింపులను ఆరంభించి, ఒక ఔపచారిక మైత్రిని ప్రతిపాదించింది.

ప్రతిపాదనను తెలియజేయుటకు మరియు చర్చలను ప్రారంభించుటకు దౌత్య మార్గాలు వినియోగించబడి ఉండేవి. దీనిలో రోమాకు రాయబారులు లేదా దూతలను పంపించి, అక్కడి నాయకులు లేదా ప్రతినిధులతో భేటీ కావడం అనివార్యంగా అంతర్భూతమై ఉండేది. చర్చలు ప్రారంభమైన తరువాత, ప్రతిపాదిత సంధి యొక్క నిబంధనలను ఇరుపక్షాలు చర్చించేవారు. ఈ దశలో అనేక సమావేశాల శ్రేణి, దౌత్య సందేశాల పరస్పర మార్పిడి, అలాగే చర్చలను సులభతరం చేయుటకు మధ్యస్థులు లేదా మధ్యవర్తుల పాల్గొనుట సమ్మిళితమై ఉండవచ్చు. చర్చల సమయంలో, ప్రతి పక్షము మరొక పక్షము ప్రతిపాదించిన నిబంధనలను పరిశీలించి, ప్రత్యుత్తర ప్రతిపాదనలు సమర్పించవచ్చు లేదా కొన్ని నిబంధనలపై సవరణలను కోరవచ్చు. ఈ ప్రక్రియలో శ్రద్ధపూర్వక పరిచింతన, సలహాదారులతో సంప్రదింపులు, మరియు ప్రతిపాదిత సంధికి సంభావ్యమైన లాభాలు, ప్రతికూలతలపై మదింపులు కూడా ఉండవచ్చు.

సంధి నిబంధనల విషయములో ఇరుపక్షాల మధ్య ఏకాభిప్రాయం కలిగినయెడల, ఇరువైపులూ అంగీకరించిన నిబంధనలు మరియు షరతులను వివరిస్తూ, ఔపచారిక పత్రాలు సిద్ధం చేయబడతాయి. తదనంతరం, ఆ సంధి ప్రతి దేశమునకు సంబంధిత అధికారులచే అనుమోదించబడవలసియుంటుంది. రోము విషయములో, ఇది సెనేట్ గాని ఇతర పాలక సంస్థల గాని ఆమోదాన్ని అవసరపరచవచ్చును. అదేవిధంగా, యూదాలోనూ, ఆ సంధికి దాని నాయకత్వము లేదా పాలక మండలి ఆమోదం అవసరమైయుండవచ్చును. ఒకసారి అనుమోదించబడిన తరువాత, ఆ సంధి అమలులోనికి తీసుకురాబడుతుంది, మరియు ఇరుపక్షాలూ దాని నిబంధనలకు కట్టుబడి ఉండవలెను. ఇది, సంధిలో నిర్ధేశించబడినట్లుగా, వివిధ రకాల సహకారం, పరస్పర రక్షణ ఒప్పందాలు, వాణిజ్య సంబంధాలు, లేదా ఇతర దౌత్య పరస్పర చర్యలను కూడా పొందుపరచియుండవచ్చును.

క్రీ.పూ. రెండవ శతాబ్దంలో, యూదయ (తూర్పు మధ్యధరా ప్రాంతంలో ఉన్నది) నుండి రోము (మధ్య ఇటలీలో ఉన్నది)కు ప్రయాణించడం, ముఖ్యంగా ప్రాచీన రవాణా విధానాల పరిమితులను పరిగణనలోకి తీసుకుంటే, సవాలుతో కూడిన మరియు కాలహారకమైన ప్రయత్నంగా ఉండేది. యూదయ మరియు రోము మధ్య దూరం, ఎంచుకున్న నిర్దిష్ట మార్గంపై ఆధారపడి, సుమారు 1,500 నుండి 2,000 కిలోమీటర్లు (930 నుండి 1,240 మైళ్లు) ఉంటుంది. ప్రాచీనకాలంలో భూమార్గ ప్రయాణంతో పోలిస్తే సముద్ర ప్రయాణం తరచుగా వేగవంతంగా మరియు సమర్థవంతంగా ఉండేది; అయితే సముద్ర ప్రయాణం ప్రబల గాలుల ఆధీనంలో ఉండేది. యూదయలోని ఒక నౌకాశ్రయం నుండి ఇటలీలోని ఒక నౌకాశ్రయానికి (ఉదాహరణకు రోము నౌకాశ్రయం అయిన ఒస్టియా) నౌకద్వారా ప్రయాణించడం, గాలి పరిస్థితులు, సముద్ర ప్రవాహాలు, ఉపయోగించిన నౌక రకం వంటి అంశాలపై ఆధారపడి, అనేక వారాలు పట్టవచ్చును.

యూదయా నుండి రోమునకు భూపథము ద్వారా చేసిన ప్రయాణము మెల్లగాను మరింత శ్రమకరముగాను ఉండి యుండేది. ప్రయాణికులు పర్వతములు, లోయలు, నదులు మొదలైన విభిన్న భూభాగముల గుండా సాగవలసి వచ్చేది; అలాగే దోపిడీదారులు మరియు శత్రుత్వభరిత ప్రాంతములు వంటి అడ్డంకులతోనూ తలపడవలసి వచ్చేది. నడకనో గుఱ్ఱపు బండిలోనో చేసిన ప్రయాణమునకు అనేక నెలలు పట్టునని అంచనా వేయబడుతుంది. అదేవిధంగా, రహదారుల స్థితి, నివాససౌకర్యాలు మరియు విశ్రాంతి నిలయాల లభ్యత, అలాగే మార్గమధ్యంలో విశ్రాంతి తీసుకొని పునఃసరఫరా చేసికొనవలసిన అవసరం వంటి అంశాలు కూడా ప్రయాణకాలమును ప్రభావితం చేసి యుండేవి.

మక్కబీయ యూదులు రోముతో సంధి కోరినప్పుడు, వారు రోమాకు రాయబారులను పంపవలసి వచ్చేది. ఆ రాయబారులను రోమీయ అధికారులు స్వీకరించిన అనంతరం, చర్చల ఒక దశ జరిగేది. ఖచ్చితమైన లిఖిత రికార్డు లేనందున, చారిత్రక సిద్ధాంతప్రకారం, ఒప్పందం ఒకసారి ప్రామాణిక రూపం దాల్చిన తరువాత, దానిని దృవీకరణ కొరకు యూదయకు తిరిగి తీసుకెళ్లవలసి వచ్చేది; అనంతరం, బహుశా యూదుల ఆమోదాన్ని ధృవీకరించుటకు దానిని మళ్లీ రోమాకు తీసుకెళ్లవలసి వచ్చేది. ఆ కాలంలో సంధిని స్థాపించే ప్రక్రియ ఒకే సంవత్సరంలో పూర్తయిందని నమ్మడం దాదాపు అసాధ్యం; కాబట్టి, "సంధి" అనేది క్రీస్తుపూర్వం 161 నుండి 158 వరకూ సాగిన ప్రక్రియను సూచించునని ఉన్న అవగాహన, పదహారవ వచనంలోని ఆదివారపు చట్టానికి దారితీసే చరిత్రను గుర్తించే ఇతర ప్రవచన రేఖలతో సరిపోతుంది.

చరిత్రకారులందరూ మక్కబీయ యూదులే ఆరంభించారని ఏకగ్రీవంగా అంగీకరించే ఒక “సంధి” క్రీస్తుపూర్వం 161లో యూదయలో ప్రారంభమైంది. దీని ఉద్దేశ్యం ఏమనగా, క్రీస్తుపూర్వం 167లో తమ తిరుగుబాటు ప్రారంభమైనప్పటి నుండి తాము పోరాడుతూ వచ్చిన సిరియనుల ఎదుట యూదులు మద్దతు పొందాలనుకొనుట. ఈ తిరుగుబాటుకు ప్రేరణ యూదుల యాజకుడైన మత్తతీయా మరియు అతని ఐదుగురు కుమారులు—ప్రత్యేకించి యూదా మక్కబీ—సెల్యూసీదు పాలకుడైన ఆంటియొకుస్ IV ఎపిఫానేస్ అమలు చేసిన హెల్లెనీకరణ విధానాలను ప్రతిఘటించుటకు చేసిన ప్రయత్నాలవల్ల కలిగింది. ఆ విధానాల్లో యూదుల మతాచారాలను అణచివేయుటకై చేసిన ప్రయత్నాలు మరియు గ్రీకు ఆచారములు, విశ్వాసములను బలవంతంగా స్వీకరింపజేయుట కూడా చేర్చబడ్డవి.

ఆ తిరుగుబాటుకు ప్రేరక సంఘటన మోదీన్ అనే గ్రామంలో జరిగినది. అక్కడ మత్తతీయు గ్రేకు దేవతకు బలి అర్పింపవలెనని జారీ చేసిన రాజాజ్ఞను అనుసరించుటకు నిరాకరించాడు. "మోదీన్" అనే పేరు హెబ్రూ "మోడియా" అనే పదం నుండి ఉద్భవించింది; దాని అర్థం "ప్రకటించుట" లేదా "నిరసించుట". తన నిరసనలో, బలి సమర్పించబోవుచున్న యూద మతత్యాగిని మత్తతీయు సంహరించాడు; తరువాత తాను తన కుమారులతోకూడ కొండలలోకి పారిపోయి, సెల్యూసిడ్ దళాలపై గెరిల్లా యుద్ధ కార్యాచరణను ఆరంభించారు. మక్కబీయుల తిరుగుబాటు అనేక సంవత్సరాలపాటు కొనసాగింది; ఆ కాలమంతట మక్కబీయులు సెల్యూసిడ్లతోను వారి మిత్రబలగాలతోను అనేక యుద్ధాలలో పోరాడారు. శత్రువులు సంఖ్యపరంగా, సామగ్రిపరంగా వారికంటే అత్యధికులైనప్పటికీ, మక్కబీయులు అనేక గణనీయ విజయాలను సాధించారు.

సెల్యూసిడ్ సామ్రాజ్యం యూదులపై గ్రీస్ మతాన్ని రుద్దుటకు ప్రయత్నించుచుండెను; మరియు గ్రీసువారు అంత్యదినముల గ్లోబలిస్టులను సూచించుదురు. వారి మతం ప్రస్తుతం యునైటెడ్ స్టేట్స్‌పైను ప్రపంచంపైనును బ్యాంకింగ్ వ్యవస్థ, ప్రధానప్రవాహ మాధ్యమాలు, విద్యా కేంద్రాలు, అలాగే అక్రమ విదేశీయుల బలవంతపు వలసల ద్వారా జాతీయ భేదాలను కూలదోయుట మొదలైన గ్లోబలిస్టు శక్తులచేత రుద్దబడుచున్న వోక్‌వాదములో వ్యక్తమగుచున్నది. ఆంటియోకస్ ఎపిఫానెస్ యూదులపై గ్రీస్ మతాన్ని బలవంతముగా రుద్దుచుండినప్పుడు, అతని ప్రయత్నములతో సహకరించుచున్న యూదులును కలిగియుండిరి. మక్కబీయులు గ్రీస్ మతాన్ని ప్రతిఘటించుచున్న మతభ్రష్ట యూదుల ఒక వర్గాన్ని సూచించుదురు; అయితే గ్రీస్ మతాన్ని అమలు చేయు కార్యానికి మద్దతు ఇస్తున్న మరియొక వర్గపు మతభ్రష్ట యూదులును కూడ కలిగియుండిరి.

పదహారవ వచనము త్వరలో రాబోవు ఆదివారపు చట్టమును, అలాగే డ్రాగను, మృగము, అబద్ధ ప్రవక్తల త్రివిధ కూటమిని సూచించును. ఆ చరిత్రకు పూర్వంగా పదమూడు నుండి పదిహేను వరకైన వచనములు వచ్చును; అక్కడ నలభయ్యవ వచనములోని మూడు యుద్ధములు—వచనము పది (1989), వచనములు పదకొండు మరియు పన్నెండు (ఉక్రెయిన్ యుద్ధము), మరియు పానియం యుద్ధము—లో సంభవించును. పానియం యుద్ధము అనగా, రెండు కొమ్ముల భూమి మృగము సార్వత్రికవాదుల మతమయ, రాజకీయ తత్త్వసిద్ధాంతములపై విజయం సాధించు యుద్ధమును సూచించును.

ఆ సమరములో, సంయుక్త రాష్ట్రాల అంతిమ అధ్యక్షుడు, పదకొండవ మరియు పన్నెండవ వచనములలో వర్ణింపబడిన పుతిన్ విజయము మరియు తదనంతర పతనమునకు సంభవించిన అనంతర పరిణామములను ఎదుర్కొనవలసి యుండును. రష్యా పతనము మూలంగా ఉద్భవించిన పర్యవసానములను పరిష్కరించుటకై, ఆయన నాటోతో గానీ, ఐక్యరాజ్యసమితితో గానీ మైత్రి కూటమి స్థాపించును; ఆ కూటమి పరిణామక్రమములో, పానియము యుద్ధములో ఆయన ఐక్యరాజ్యసమితిని నిమగ్నం చేయును. నలభైవ వచనంలోని మూడవ యుద్ధము, నలభైవ వచనంలోని మొదటి యుద్ధమువలే ఉండును. సంయుక్త రాష్ట్రాల ఆర్థికమరియు సైనిక బలముకింద సోవియట్ యూనియన్ కూలిపోయినట్లే, ఐక్యరాజ్యసమితిలోని గ్లోబలిస్టులు ‘పెరెస్ట్రోయికా’ — సోవియట్ యూనియన్‌ను సంస్కరించుటకు గోర్బచెవ్ చేసిన ప్రయత్నములలోని ముఖ్య ఘటకం — ను పునరావృతం చేయుటకు బలవంతపరచబడుదురు; అయినను, అవి తుదకు సోవియట్ వ్యవస్థ విప్పివేయబడుటకును, చివరికి సోవియట్ యూనియన్ విఘటనకును దోహదపడ్డవే.

మూడవ యుద్ధానికి దృష్టాంతమై నిలిచేది మొదటి యుద్ధమే; మరియు ఆర్థిక, సైనిక ఒత్తిడుల ద్వారా, రీగన్ ద్వారా ప్రాతినిధ్యం పొందిన ట్రంప్, ఐక్యరాజ్యసమితిని “పెరెస్ట్రోయికా”లోకి బలవంతపరుస్తాడు, దాని అర్థం పునర్‌వ్యవస్థీకరణ లేదా సంస్కరణ. ఈ పునర్‌వ్యవస్థీకరణ ఫలితంగా, “పది రాజుల” వ్యవస్థ అయిన ఐక్యరాజ్యసమితిలో సంయుక్త రాష్ట్రాలు శిరస్సుగా ప్రతిష్ఠించబడతాయి. ఆ సమరంలో, అప్పటికి ట్రంప్ జయిస్తున్న ఆ వ్యవస్థకు తానే రక్షకుడనని వాదిస్తూ, పాపసీ అప్పుడు చరిత్ర వేదికపైకి ప్రవేశిస్తుంది.

అదే చారిత్రక సందర్భంలో ట్రంప్, అబ్రహాం లింకన్ పరిష్కరించుటకు బలవంతింపబడినట్లే, తాను పరిష్కరించుటకు బలవంతింపబడబడు ఒక అంతర్గత పౌరయుద్ధాన్ని ఎదుర్కొనును. ఆ పౌరయుద్ధం సంయుక్త రాష్ట్రాల లోపలనున్న పరస్పర విరుద్ధమైన రెండు అపస్థాత వర్గాల మధ్య జరుగును. ఒక వర్గము వోక్-ఇజం అనే మతమును మరియు తత్వశాస్త్రమును ఆంగీకరించిన వారిచే ప్రతినిధింపబడుచున్నది; వీరే రెండు రాజకీయ పార్టీలలోనూ ఉన్న ప్రగతిశీల గ్లోబలిస్టులు. మరో వర్గము (మాగా-ఇజం) తాము యథార్థ ప్రొటెస్టెంట్లమని ప్రకటించుకొనుచున్నది; అయినప్పటికీ ఆ వస్త్రమును వారు 1844లో కోల్పోయిరి.

అధ్యక్షుని పక్షం మాగా-వాదం ద్వారా ప్రతినిధిత్వం పొందుతూ, నిజమైన ప్రొటెస్టాంటిజాన్ని మరియు రాజ్యాంగాన్ని పోషిస్తున్నామనే భ్రాంతిప్రాయమైన దావాపై ఆధారపడినది. వోక్-వాదం యొక్క దావా ఏమనగా: భూమాత ధర్మం, న్యూ ఏజ్, అలాగే రాజ్యాంగం సమాజపు ప్రస్తుత ప్రమాణాల పరిస్థితుల ప్రకారమే వర్తింపబడాలని, స్థాపక పితామహుల పాతబడ్డ ఆలోచనల ప్రకారం కాదు, అనే విశ్వాసం.

యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లోని గ్లోబలిస్టు–ప్రగతిశీల డెమోక్రాట్ల ప్రయత్నాలను, క్రీపూ 167లో మోదీన్‌లో ఆరంభమైన తిరుగుబాటుతో సూచింపబడినట్లుగా, మత్తతీయా (ట్రంప్) అంతం చేయును. అనంతరం ట్రంప్, మక్కబీయులు దేవాలయాన్ని క్రీపూ 164లో పునఃప్రతిష్ఠించిన చరిత్రను, హనుక్కా ఆచరణ ద్వారా స్మరించబడినట్లుగా, పునరావృతం చేయును. ఆపై, క్రీపూ 161 నుండి 158 వరకును సూచించే కాలంలో, మతాధికారము మరియు రాజకీయాధికారముల మధ్య విధి విరుద్ధ సంబంధాన్ని గుర్తించే ప్రతిమ అయిన పాపసీ యొక్క ప్రతిమను నెలకొల్పుటకు, ట్రంప్ తుదిప్రయత్నాన్ని ఆరంభించును. క్రీపూ 158లో, పదహారు వచనంలోని త్వరలో రాబోయే ఆదివార చట్టము అమలులోనికి తెచ్చబడగా, ఆ సఖ్యత కార్యరూపం దాల్చును.

దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం ముందుగా రోము రాజకీయపరంగా అధీనంలోకి తెచ్చుకున్న విధానాన్ని గుర్తిస్తుంది; అనంతరం, అదే చరిత్రను దానియేలు పునరుక్తి చేసి విస్తరింపజేసి, అదే చరిత్రలో దేవుని ప్రజలతో రోము ఎలా వ్యవహరించినదో గుర్తించు ఒక కథనంతో దానిని ప్రతిపాదిస్తాడు. పదహారవ వచనము నుండి పంతొమ్మిదవ వచనము వరకు, ప్రపంచంపై ఆధిపత్యం సాధించుటకు విగ్రహారాధక రోముకు ముందున్న మూడు అడ్డంకులు చిత్రీకరించబడ్డాయి. పదహారవ వచనములో, క్రీస్తుపూర్వం 65లో సిరియా విగ్రహారాధక రోముచేత జయించబడెను; తరువాత క్రీస్తుపూర్వం 63లో పొంపేయ్ యూదయాను జయించెను. పదహారవ వచనము రోము మహిమగల దేశములో నిలుచునే కాలాన్ని నిర్ధారిస్తుంది; ఆ విధంగా, అదే అధ్యాయములోని నలభై ఒకటవ వచనములో పేర్కొన్న ఆదివారం చట్టముకు ఇది రూపకముగా నిలుస్తుంది.

గమనించవలసిన ముఖ్యమైన విషయం ఏమనగా, యెరూషలేములో జరుగుతున్న ఒక గృహయుద్ధమధ్యలో, ఆ ఆక్రమణం క్రీ.పూ. 63లో [1863కు సమాంతరంగా] జరిగింది. ఉరియా స్మిత్ ఇలా పేర్కొన్నాడు: "పొంటస్ రాజు మిత్రిడేట్స్‌పై చేసిన దండయాత్ర నుండి పొంపేయ్ తిరిగివచ్చినప్పుడు, యూదయా రాజ్యపు కిరీటమునకు ఇద్దరు ప్రత్యర్థులు—హైర్కానస్ మరియు అరిస్టోబులస్—పరస్పరం పోరాడుచున్నారు."

“హైర్కానస్” మరియు “అరిస్టోబులస్” అనే పేర్లు రెండూ గ్రీకు మూలమున్నవే; ముఖ్యంగా హెల్లెనిస్టిక్ కాలంలోను హస్మోనీయ వంశ చరిత్ర సందర్భంలోను యూదుల చరిత్రలో చారిత్రక ప్రాముఖ్యత కలిగినవి. “హైర్కానస్” అనే పేరు గ్రీకు పదమైన “హుర్కానోస్” నుండి ఉద్భవించింది; అది బహుశః పర్షియన్ భాషలో “తోడేలు” అనే అర్థమున్న “హుర్కాన్” అనే పదం నుండి పుట్టి ఉండవచ్చు. హైర్కానస్ అనే పేరు అనేక హస్మోనీయ పరిపాలకులు ధరించిన పేరు. “అరిస్టోబులస్” అంటే “అత్యుత్తమ సలహాదారు” లేదా “శ్రేష్ఠ ఉపదేశకుడు.” అరిస్టోబులస్ కూడా అనేక హస్మోనీయ పరిపాలకులు ధరించిన మరో పేరు. “హైర్కానస్” మరియు “అరిస్టోబులస్” అనే ఈ రెండు పేర్లు హస్మోనీయ కాలములో యూదుల చరిత్రలో ప్రాముఖ్యమైన వ్యక్తులతో సంబంధం కలిగిన పేర్లు. వీరు యూదయాలోని హస్మోనీయ రాజ్య పరిపాలనలోను విస్తరణలోను ముఖ్యమైన పాత్రలు పోషించిన పాలకులు. క్రీస్తు కాలంలో హస్మోనీయ రాజ్యానికి ప్రవచనాత్మక వారసులును ప్రతినిధులును అయినవారు పరిసయ్యులు.

పొంపేయు యెరూషలేమును జయించినప్పుడు, రెండు రాజకీయ పక్షాలూ తమ మూలాలను క్రి.పూ. 167లో మోదీన్ ప్రతినిధిత్వం వహించిన తిరుగుబాటు కాలానికి ఆన్వయించుకున్నవి. పొంపేయు ఆ తిరుగుబాటులోకి లాగబడిన తరువాత, యెరూషలేమును స్వాధీనపరచుకొనవలెనని అతడు నిశ్చయించుకొన్నాడు; అరిస్టోబులోస్ పక్షం అతనికి ప్రతిఘటించవలెనని నిశ్చయించుకొన్నది, అయితే హైర్కానుస్ పక్షం పొంపేయుకై నగర ద్వారములను తెరవవలెనని నిశ్చయించుకొన్నది. ఆపై పొంపేయు యెరూషలేముపై తన దాడిని ఆరంభించెను; మూడు నెలల తరువాత యెరూషలేము శాశ్వతంగా రోము అధికార పరిధిలోనికి చేరెను.

పదొమ్మిదవ వచనమునాటికి మూడవదియు తుదమైన అడ్డంకియైన ఐగుప్తు రోముచేత స్వాధీనపరచబడెను. తరువాత ఇరవయ్యవ వచనములో, ఆ చరిత్రలో దేవుని ప్రజలతో రోము ఎట్లా వ్యవహరించునో దానియేలు వివరించుట ఆరంభించుచుండగా, క్రీస్తు జననం గుర్తింపబడుచున్నది. ఇరవై ఒకటవ, ఇరవై రెండవ వచనములలో క్రీస్తు శిలువవేయబడెను. ఇరవై మూడవ వచనములో, క్రీ.పూ. 161 నుండి క్రీ.పూ. 158 వరకు ఆరంభమైన సంధి, అపస్థాత యూదులు “మాకు కైసరు తప్ప మరే రాజు లేడు” అని ప్రకటించిన శిలువను వివరించే వచనముల వెంటనే గుర్తింపబడుచున్నది. గ్రీక మత తత్వశాస్త్రపు దురాక్రమణలను ప్రతిఘటించిన మక్కబీయులచేత ప్రతినిధీకరింపబడిన అపస్థాత యూదుల పరంపర, ఆ ప్రక్రియలో రోముతో అపవిత్ర సంబంధాన్ని ఏర్పరచి, వారి ఆ అపవిత్ర సంబంధపు ఫలము సంపూర్ణముగా ప్రత్యక్షమైన శిలువ చరిత్రను నిర్దేశించే వచనానంతరం అనుసరించుచున్నది.

చెరలో ఉన్న డెబ్బై సంవత్సరముల తరువాత నిర్మింపబడిన మందిరమునకు షెకీనాహ్ మహిమ ఎప్పుడును తిరిగి రాలేదు. క్రీస్తుపూర్వము ఐదవ శతాబ్దమున మధ్యకాలమున మలాకీ ప్రకటించినదే చివరి ప్రవచన సాక్ష్యము. మక్కబేయులు విశ్వవాద గ్రీకు ప్రభావమునకు వ్యతిరేకముగా లేచి నిలబడక మునుపు, శతాబ్దాలపాటు దేవుని దృశ్య సన్నిధి గానీ, ఏ ప్రవచన సాక్ష్యము గానీ లేదు. తమ తిరుగుబాటు ఆరంభంలోనే, ప్టోలెమీ మరియు రాజు ఉజ్జీయా ఇద్దరూ యాజకుని పాత్రను తామే నిర్వర్తించి మందిరములో సమర్పణ చేయదలచి ప్రయత్నించిన అదే తిరుగుబాటును వారు కార్యరూపం దాల్చారు.

యోనాతాను అప్పుస్ (యోనాతాను మక్కబయుడు అని కూడా ప్రసిద్ధుడు) మత్తతీయుని కుమారులలో ఒకడు. మత్తతీయుడే మక్కబయుల తిరుగుబాటుకు శ్రీకారం చుట్టినవాడు; యోనాతాను సెల్యూకిదు సామ్రాజ్యానికి వ్యతిరేకంగా యూదుల తిరుగుబాటుకు నాయకత్వం వహించుటలో విశేషమైన పాత్ర పోషించాడు. తన సహోదరుడైన యూదా మక్కబయుడు యుద్ధంలో మరణించిన తరువాత, యోనాతాను మక్కబయుల సైన్యాల నాయకత్వాన్ని స్వీకరించాడు. తన సైనిక మరియు రాజకీయ నాయకత్వానికి తోడు, యోనాతాను ప్రధానయాజకుని పాత్రను కూడా స్వీకరించి, యూద ప్రజల ఆధ్యాత్మిక నాయకునిగా సేవచేశాడు. నాయకుడిగానూ ప్రధానయాజకుడిగానూ యోనాతాను నిర్వహించిన ఈ ద్విపాత్రాభినయం యూదుల చరిత్రలో ఒక ముఖ్యమైన పరిణామంగా నిలిచింది; ఎందుకంటే దాని ద్వారా రాజకీయ మరియు మతపరమైన అధికారముల రెండూ హస్మోనీయ వంశంలో ఏకీకృతమయ్యాయి. అతని నాయకత్వం యూదుల స్వయంపాలనను బలపరచుటకు తోడ్పడి, యూదయలో హస్మోనీయుల పాలనను స్థాపించుటలో కీలకమైంది.

రాఫియా విజయానంతరం టోలెమీ ప్రయత్నించిన అదే పాపం మక్కబీయుల తిరుగుబాటు ఆరంభముననే నిజముగా నెరవేర్చబడింది. అదే పాపమును రాజు ఉజ్జీయా కాలమందు యాజకులు ప్రతిఘటించారు; అయితే దేవుని ఆలయ సేవలను రక్షించుచున్నామని మక్కబీయులు ప్రకటించినది, సంఘమును రాజ్యముతో కలిపివేయుట అనే సంగమం యొక్క తప్పుదారి పట్టినదియు తిరుగుబాటు స్వభావముగలదియు అయిన ఒక వ్యక్తీకరణగా నిలిచింది; అందుచేత, అది ఇప్పుడు బైడెన్ యొక్క గ్లోబలిస్టు వోక్-వాద చొరబాట్లకు వ్యతిరేకముగా ట్రంప్‌కు మద్దతుగా సమీకృతమవుచున్న మతభ్రష్ట ప్రొటెస్టాంటిజం యొక్క తిరుగుబాటును సూచించుచున్నది.

బైబిలు ప్రకారం, వారి ఫలములచేత మీరు వారిని తెలిసికొందురు; మరియు క్రీస్తు కాలమందున్న పరిసయ్యులు మత్తత్యాహుతో ఆరంభమైన హస్మోనేయ వంశమునకు చివరి అవశేషములు. మత్తత్యాహు, అతడు ఆరంభించిన తిరుగుబాటు కూడ, పరిసయ్యత్వపు ఫలములను ఉత్పత్తి చేసింది; అలాగే “Make America Great Again” అనే భావనకు మద్దతు ఇస్తున్న విశ్వాసభ్రష్ట ప్రొటెస్టెంట్లు కూడ అటువంటి ఫలములనే కనుపరచుచున్నారు. రాజ్యాంగమును సంఘమును రాష్ట్రాన్ని పరస్పరముగా వేరు వేరుగా నిలుపవలెనని అర్థము చేసికొనబడిన కాలమందు అమెరికా గొప్పదై యుండెను; అయితే హనుక్కా పండుగచేత స్మరించబడే విజయముచే సూచింపబడిన ఆ కపట అద్భుతమందు, ఆదివారపు శాసనమునకు సంబంధించిన ఉద్యమము బహిరంగముగా బయటపడును.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

> ఇంతవరకు మూడవ దూత సందేశములోని సత్యాలను ఉపస్థాపించిన వారు తరచుగా కేవలం భయాందోళన సృష్టికర్తలుగా పరిగణించబడ్డారు. అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో మత అసహనం అధికారం చేపడుతుందనీ, దేవుని ఆజ్ఞలను గైకొనువారిని హింసించుటకు చర్చి మరియు ప్రభుత్వం ఏకమగుదురనీ వారి ప్రవచనాలు ఆధారరహితమని, అసంబద్ధమని ప్రకటించబడ్డాయి. ఈ దేశము ఎప్పటిలాగునే—మత స్వేచ్ఛ యొక్క పరిరక్షకునిగా—ఉండి, వేరొకదానిగా ఎన్నటికీ మారదని ధైర్యంగా ప్రకటించబడింది. కాని ఆదివారపు ఆచరణను బలవంతంగా అమలు చేయుట అనే ప్రశ్న విస్తృతంగా చర్చించబడుచుండగా, ఇంతకాలంగా సందేహింపబడి, నమ్మబడియానిది అయిన ఆ సంఘటన సమీపించుచున్నదని కనబడుచున్నది; మరియు మూడవ దూత సందేశము ఇంతకుముందు ఎప్పుడును కలుగజేయలేని ప్రభావమును కలుగజేయును.

> ప్రతి తరమందు దేవుడు లోకమందును సంఘమందును పాపమును గద్దించుటకై తన సేవకులను పంపియున్నాడు. కాని ప్రజలు తమకు మృదువైన మాటలు చెప్పబడుటనే కోరుదురు; నిర్మలమైన, అలంకారరహితమైన సత్యము వారికి స్వీకారయోగ్యము కాదు. అనేకమంది సంస్కర్తలు తమ కార్యములో ప్రవేశించుచు, సంఘముయొక్కను జాతియొక్కను పాపములను ఎదిరించుటలో మహా సావధానతను ఆచరించవలెనని నిర్ణయించిరి. నిర్మల క్రైస్తవ జీవన ఆదర్శముచేత ప్రజలను తిరిగి బైబిలులోని సిద్ధాంతముల యొద్దకు నడిపించగలనని వారు ఆశపెట్టిరి. కాని దేవుని ఆత్మ ఏలీయాపై వచ్చినట్లే వారిమీదను వచ్చి, దుర్మార్గ రాజు మరియు దేవుని మార్గమునకు విముఖులైన ప్రజల పాపములను గద్దించునట్లు అతనిని ప్రేరేపించినట్లుగానే వారిని ప్రేరేపించెను; వారు బైబిలులోని సుస్పష్ట వాక్యములను—తాము ప్రతిపాదించుటకు సంకోచించిన ఆ సిద్ధాంతములను—ప్రసంగించుటనుండి తమ్మును అదుపుచేసికొనలేకపోయిరి. వారు సత్యమును మరియు ఆత్మలకు ముప్పు కలుగజేయుచున్న అపాయమును ఉత్సాహపూర్వకముగా ప్రకటించుటకు ప్రేరేపింపబడియుండిరి. ప్రభువు వారికిచ్చిన మాటలను వారు పర్యవసానములను ఏమాత్రము భయపడక ధైర్యముగా ఉచ్చరించిరి; ప్రజలు ఆ హెచ్చరికను విని తీరవలసి వచ్చెను.

> ఈ విధంగానే మూడవ దూతి సందేశము ప్రకటింపబడును. ఆ సందేశము అత్యధిక శక్తితో బోధింపవలసిన సమయము సమీపించుచుండగా, ప్రభువు వినమ్రమైన సాధనముల ద్వారా కార్యము చేయుచు, తన సేవకై తమ్మును అర్పించుకొనిన వారి మనస్సులను నడిపించును. విద్యాసంస్థల శిక్షణతోకన్నా, ఆయన ఆత్మాభిషేకముచేతనే ఆ కార్మికులు అర్హులుగా నిలుపబడుదురు. విశ్వాసముతోను ప్రార్థనతోను నిలిచిన పురుషులు, దేవుడు వారికి ఇచ్చు వాక్యములను ప్రకటించుచు, పవిత్ర ఉత్సాహముతో ముందుకు వెళ్లుటకు ప్రేరేపింపబడుదురు. బాబులోను పాపములు బహిర్గతము చేయబడును. పౌర అధికారముచేత సమాజపు ఆచారములను బలవంతపెట్టుటవలన కలిగే భయానక ఫలితములు, ఆత్మవాదముని చొరబాటు, పాపాస్థానపు శక్తి యొక్క గోప్యమైన గాని శీఘ్రమైన పురోగతి—ఇవన్నియు ముసుగు తొలగించబడి బహిర్గతమగును. ఈ గంభీర హెచ్చరికలచేత ప్రజలు కదిలించబడుదురు. ఇటువంటి మాటలను నెన్నడును వినని వేల మీద వేలమంది వినుదురు. ఆశ్చర్యముతో వారు ఈ సాక్ష్యమును వినుదురు—బాబులోను అనేది చర్చి; ఆమె తన దోషములు, పాపముల కారణముగాను, తనకు ఆకాశమునుండి పంపబడిన సత్యమును తిరస్కరించినందునను పతనమై యున్నదని. ప్రజలు తమ పూర్వ బోధకుల యొద్దకు, ‘ఈ విషయములు యథార్థమై యున్నవా?’ అనే ఉత్సుకతామయ ప్రశ్నతో వెళ్లునప్పుడు, వారి భయములను శమనపరచి, మెలుకువ పొందిన మనస్సాక్షిని నిశ్చలపరచుటకై, మంత్రులు కట్టుకథలను ప్రతిపాదించుచు, మృదువైన సంగతులను ప్రవచింతురు. కాని అనేకులు మానవ అధికారమాత్రముతో సంతృప్తి చెందుటకు నిరాకరించి, స్పష్టమైన ‘యెహోవా ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు’ అని కోరుచుండగా, పూర్వకాల ఫరీషీయులవలె, తమ అధికారము ప్రశ్నింపబడుటవలన కోపముతో నిండిపోయిన ప్రజాప్రసిద్ధ మంత్రివర్గము, ఆ సందేశమును సాతానునుండినదని అపఖ్యాతిపరచి, దానిని ప్రకటించువారిని దూషించుటకును హింసించుటకును పాపప్రియ సమూహములను రెచ్చగొట్టుదురు.

> వివాదము కొత్త ప్రాంతాలలోకి విస్తరించుచూ, ప్రజల మనస్సులు దేవుని తొక్కబడిన ధర్మశాస్త్రము వైపు పిలువబడుచున్నప్పుడు, శాతాను చురుగ్గా కదలాడును. ఆ సందేశముతో కూడి ఉన్న శక్తి దానికి విరోధించువారిని మాత్రమె ఉన్మాదపరచును. వెలుగు వారి మందలపై ప్రకాశింపకుండునట్లు, యాజకవర్గం దాదాపు అతిమానవ ప్రయత్నములు చేయును. తమ అధీనములోనున్న ప్రతి సాధనముచేత ఈ అత్యావశ్యకమైన ప్రశ్నలపై చర్చను అణచివేయుటకు వారు శ్రమించుదురు. సభ పౌరాధికారమనే బలమైన భుజమును ఆశ్రయించి విజ్ఞప్తి చేయును; ఈ కార్యములో పాపిస్టులు మరియు ప్రొటెస్టాంటులు ఏకమగుదురు. ఆదివారపు ఆచరణను బలవంతపరచు ఉద్యమము మరింత ధైర్యశాలిగా, నిర్ణయాత్మకముగా మారుచుండగా, ఆజ్ఞాపాలకులయెదుట చట్టము ప్రయోగింపబడును. వారికి జరిమానాలు మరియు కారాగారదండనలతో బెదిరింపులుండును; మరికొందరికి తమ విశ్వాసమును త్యజించునట్లు ప్రలోభాలుగా ప్రభావవంతమైన పదవులు, ఇతర బహుమతులు మరియు లాభములు అందించబడును. అయితే వారి అచంచల ప్రత్యుత్తరం ఇదే: ‘దేవుని వాక్యమునుండి మా దోషమును మా యెదుట చూపించుడి’—సదృశ పరిస్థితులలో లూథర్ చేసిన అదే విన్నపము. న్యాయస్థానముల యెదుట హాజరుచేయబడిన వారు సత్యమునకు బలమైన సమర్థన చేయుదురు; వారిని విన్న కొందరు దేవుని సమస్త ఆజ్ఞలను కాపాడుటలో నిలబడుటకు ప్రేరేపింపబడుదురు. ఇట్లుగా, లేనిచో ఈ సత్యముల విషయమై ఏమీ ఎరుగని వేలాదిమందియెడల వెలుగు ముందుంచబడును.

Back to Articles