Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy-Eight

దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట డెబ్బై ఎనిమిది

Prophetic Parallels: The Unfolding of Daniel 11 in the Last Days

ప్రవచనాత్మక సమాంతరాలు: అంత్యదినములలో దానియేలు గ్రంథము 11వ అధ్యాయపు క్రమవికాసము

Author

Jeff Pippenger

Published

April 8, 2024

Formats

PDF
Word

Verses sixteen through nineteen of Daniel chapter eleven represents the history beginning at the soon coming Sunday law in the United States, until Michael stands up and human probation closes. It therefore also represents the history of verse forty-one through verse forty-five of the same chapter.

దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములోని పదహారవ నుండి పందొమ్మిదవ వచనముల వరకు, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో త్వరలో రానున్న ఆదివారపు ధర్మశాసనము మొదలుకొని మైఖేలు లేచి నిలిచి, మనుష్యుల కృపాకాలము ముగిసే వరకు ఉన్న చరిత్రను సూచించుచున్నవి. కాబట్టి, అవి అదే అధ్యాయములోని నలభై ఒకటవ వచనము నుండి నలభై ఐదవ వచనము వరకు ఉన్న చరిత్రను కూడ సూచించుచున్నవి.

> But he that cometh against him shall do according to his own will, and none shall stand before him: and he shall stand in the glorious land, which by his hand shall be consumed. He shall also set his face to enter with the strength of his whole kingdom, and upright ones with him; thus shall he do: and he shall give him the daughter of women, corrupting her: but she shall not stand on his side, neither be for him. After this shall he turn his face unto the isles, and shall take many: but a prince for his own behalf shall cause the reproach offered by him to cease; without his own reproach he shall cause it to turn upon him. Then he shall turn his face toward the fort of his own land: but he shall stumble and fall, and not be found. Daniel 11:16–19.

> కానీ అతనిమీదికి వచ్చువాడు తన స్వేచ్ఛాసంకల్పము ప్రకారమే చేసెదడు; అతని ఎదుట ఎవడును నిలువడు. అతడు మహిమాన్విత దేశమున నిలుచును; అది అతని చేతి వలన వినాశింపబడును. అతడు తన సమస్త రాజ్యశక్తితోను, తనతో సత్యసంధులును నుండగా, లోనికి ప్రవేశింపవలెనని తన ముఖమును స్థిరపరచును; అట్లే అతడు చేయును. స్త్రీల కుమార్తెను అతనికిచ్చి ఆమెను భ్రష్టుపరచును; అయితే ఆమె అతని పక్షాన నిలువదు, అతనికి అనుకూలముగా కూడ ఉండదు. అనంతరం అతడు ద్వీపములవైపు తన ముఖమును తిప్పి అనేకములను స్వాధీనము చేసికొనును; అయితే తన ప్రయోజనార్థమై యొక అధిపతి అతని చేత కలిగించిన అపమానమును నిలిపివేయును; తనకు అపమానం లేకుండనే దానిని అతనిమీదకు తిప్పివేయును. అప్పుడు అతడు తన స్వదేశపు కోటవైపు తన ముఖమును తిప్పును; అయితే అతడు తొట్రుపడి కూలిపోవును, కనబడకపోవును. దానియేలు 11:16-19.

When Sister White addressed the final fulfillment of Daniel chapter eleven, she stated “that much of the history that has been fulfilled in this prophecy will be repeated.” Verses forty-one through forty-five repeat the prophetic history of these verses. The verses were fulfilled when pagan Rome took control of the world by first conquering three geographical areas.

సోదరి వైట్ దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని తుద నెరవేర్పును ప్రస్తావించినప్పుడు, ఆమె ఇలా పేర్కొన్నారు: “ఈ ప్రవచనంలో ఇప్పటికే నెరవేర్చబడిన చరిత్రలో చాలా భాగం పునరావృతమగును.” నలభై ఒకటి నుండి నలభై ఐదు వరకు వచనాలు, ఈ వచనాలలోని ప్రవచన చరిత్రను పునరావృతం చేస్తాయి. మొదట మూడు భౌగోళిక ప్రాంతాలను జయించడం ద్వారా అన్యదేవారాధక రోము లోకంపై ఆధిపత్యం సాధించినప్పుడు, ఆ వచనాలు నెరవేర్చబడ్డాయి.

> “Although Egypt could not stand before Antiochus, the king of the north, Antiochus could not stand before the Romans, who now came against him. No kingdoms were longer able to resist this rising power. Syria was conquered, and added to the Roman empire, when Pompey, BC 65, deprived Antiochus Asiaticus of his possessions, and reduced Syria to a Roman province.

> “ఉత్తరపు రాజైన ఆంటియోకసు ఎదుట ఐగుప్తు నిలువలేకపోయినప్పటికీ, ఇప్పుడు తనకు విరోధంగా వచ్చిన రోమీయుల ఎదుట ఆంటియోకసు నిలువలేకపోయెను. ఉదయించుచున్న ఈ శక్తిని ఇకపై ఏ రాజ్యములు ప్రతిఘటింపలేకపోయెను. క్రీస్తుపూర్వం 65లో పొంపేయు ఆంటియోకసు ఆసియాటికుసును అతని స్వాస్థ్యముల నుండి వెలివేసి, సిరియాను రోమీయుల ఒక ప్రాంతముగా చేసినప్పుడు, సిరియా జయింపబడి రోమా సామ్రాజ్యములో చేర్చబడెను.”

> “The same power was also to stand in the Holy Land, and consume it. Rome became connected with the people of God, the Jews, by alliance, BC 162, from which date it holds a prominent place in the prophetic calendar. It did not, however, acquire jurisdiction over Judea by actual conquest till BC 63; and then in the following manner.

> “అదే శక్తి పరిశుద్ధ దేశములోను నిలిచి, దానిని భక్షించవలసియుండెను. క్రీ.పూ. 162లో రోము దేవుని ప్రజలైన యూదులతో ఒడంబడికచే సంబంధించెను; ఆ కాలమునుండి అది ప్రవచన కాలక్రమములో ప్రముఖ స్థానమును కలిగియున్నది. అయితే, క్రీ.పూ. 63 వరకు అది యూదయాపై ప్రత్యక్ష జయద్వారా అధికారాధికారాన్ని సంపాదింపలేదు; ఆ తరువాత అది క్రింది విధముగా జరిగినది.”

> “On Pompey’s return from his expedition against Mithridates, king of Pontus, two competitors, Hyrcanus and Aristobulus, were struggling for the crown of Judea. Their cause came before Pompey, who soon perceived the injustice of the claims of Aristobulus, but wished to defer decision in the matter till after his long-desired expedition into Arabia, promising then to return, and settle their affairs as should seem just and proper. Aristobulus, fathoming Pompey’s real sentiments, hastened back to Judea, armed his subjects, and prepared for a vigorous defense, determined, at all hazards, to keep the crown, which he foresaw would be adjudicated to another. Pompey closely followed the fugitive. As he approached Jerusalem, Aristobulus, beginning to repent of his course, came out to meet him, and endeavored to accommodate matters by promising entire submission and large sums of money. Pompey, accepting this offer, sent Gabinius, at the head of a detachment of soldiers, to receive the money. But when that lieutenant-general arrived at Jerusalem, he found the gates shut against him, and was told from the top of the walls that the city would not stand to the agreement.

> పొంటుసు రాజు మిథ్రిడాతేసుపై తన దండయాత్రనుండి పొంపే తిరిగి వచ్చినప్పుడు, యూదయా కిరీటమునకై హైర్కానస్‌ మరియు అరిస్టోబులస్‌ అనే ఇద్దరు ప్రత్యర్థులు పోరాడుచుండిరి. వారి వివాదము పొంపే ముందుకు తేబడగా, అరిస్టోబులస్‌ యొక్క హక్కుదావాలలోని అన్యాయమును అతడు త్వరలోనే గ్రహించెను; అయినప్పటికిని, తన చిరకాల వాంఛితమైన అరబియాపై దండయాత్ర ముగిసిన తరువాత ఆ విషయములో తీర్పును ఇవ్వుదుమని ఆలస్యం చేయాలని అభిలషించి, అప్పుడు తిరిగి వచ్చి న్యాయోచితమైన విధముగా వారి వ్యవహారములను పరిష్కరించుదునని వాగ్దానం చేసెను. పొంపే యొక్క యథార్థాభిప్రాయములను అవగాహన చేసిన అరిస్టోబులస్‌, వేగముగా యూదయాకు తిరిగి వెళ్లి, తన ప్రజలను ఆయుధసজ্জులను చేసి, దృఢమైన రక్షణకై సమాయత్తమై, విచారణచే మరొకరికి కేటాయింపబడునని ముందుగానే గ్రహించిన ఆ కిరీటమును ఎటువంటి ప్రమాదములనైనను లెక్కచేయక తనవద్దనే నిలుపుదలచెను. పారిపోవుచున్న అతనిని పొంపే సమీపముగా వెంబడించెను. అతడు యెరూషలేమునకు సమీపించినప్పుడు, తన ప్రవర్తనపట్ల పశ్చాత్తాపపడుట ఆరంభించిన అరిస్టోబులస్‌ అతనిని ఎదుర్కొనుటకు బయలుదేరి, సంపూర్ణ వశీకరణమును మరియు విస్తారమైన ధనరాశులను సమర్పించుదునని వాగ్దానం చేసి విషయం సర్దుబాటు చేయుటకు యత్నించెను. ఆ ప్రతిపాదనను అంగీకరించిన పొంపే, సైన్యములోని ఒక దళమునకు నాయకునిగా గాబినియస్‌ను నియమించి, ధనం స్వీకరించుటకు పంపెను. కాని ఆ ఉపసేనాధిపతి యెరూషలేమునకు చేరినప్పుడు, పట్టణ ద్వారములు అతనిమీద మూయబడియున్నవని కనుగొనెను; గోడల పైభాగమునుండి ఈ పట్టణము ఆ ఒప్పందమునకు కట్టుబడి నిలువదని అతనికి తెలియజేయబడెను.

> “Pompey, not to be deceived in this way with impunity, put Aristobulus, whom he had retained with him, in irons, and immediately marched against Jerusalem with his whole army. The partisans of Aristobulus were for defending the place; those of Hyrcanus, for opening the gates. The latter being in the majority, and prevailing, Pompey was given free entrance into the city. Whereupon the adherents of Aristobulus retired to the mountain of the temple, as fully determined to defend that place as Pompey was to reduce it. At the end of three months a breach was made in the wall sufficient for an assault, and the place was carried at the point of the sword. In the terrible slaughter that ensued, twelve thousand persons were slain. It was an affecting sight, observes the historian, to see the priests, engaged at the time in divine service, with calm hand and steady purpose pursue their accustomed work, apparently unconscious of the wild tumult, though all around them their friends were given to the slaughter, and though often their own blood mingled with that of their sacrifices.

> ఈ విధంగా మోసపోయి అది శిక్షలేకుండ పోవనీయకమని నిశ్చయించిన పాంపేయు, తనతోనే నిర్బంధించి ఉంచిన అరిస్టోబులుసును సంకెళ్లలో వేయించి, తక్షణమే తన సమస్త సైన్యంతో యెరూషలేముమీద దండయాత్ర చేసెను. అరిస్టోబులుసుకు అనుకూలులు ఆ స్థలమును రక్షింతుమని సిద్ధపడిరి; హైర్కానుసుకు అనుకూలులు ద్వారములను తెరవుదుమని యుండిరి. తరువాతివారు సంఖ్యలో అధికులై పైచేయి పొందినందున, పాంపేయుకు నగరములోకి స్వేచ్ఛాయుత ప్రవేశము కలిగించిరి. అప్పుడు అరిస్టోబులుసు పక్షస్థులు దేవాలయ పర్వతమునకు వెనుదిరిగి చేరిరి; పాంపేయు దానిని అధీనపరచుననేంత నిశ్చయముతోనే వారు ఆ స్థలమును రక్షించుదుమని దృఢనిశ్చయులై యుండిరి. మూడు నెలల ముగింపునకు, దాడి చేయుటకు చాలునంత గోడలో విరుగుడు కలుగజేయబడెను; ఆ స్థలము ఖడ్గధారపైనే స్వాధీనపరచబడెను. దాని తరువాత సంభవించిన భయంకర నరమేధములో పన్నెండువేలమంది సంహరింపబడిరి. ఇది హృదయవిదారక దృశ్యమైయుండెను అని చరిత్రకారుడు గమనించును: యాజకులు, ఆ సమయమున దైవసేవలో నిమగ్నులై, ప్రశాంత హస్తముతోను స్థిరసంకల్పముతోను తమ నిత్యకృత్యములను కొనసాగించుచుండిరి; చుట్టూ ఉన్మత్త కొలాహలమంతయు వారికెరుగనట్లుగా, వారి చుట్టువారైన స్నేహితులు సంహారార్థం అప్పగింపబడుచుండగా, చాలాసార్లు వారియే స్వరక్తము తమ బలుల రక్తముతో కలిసిపోవుచుండగా కూడ.

> “Having put an end to the war, Pompey demolished the walls of Jerusalem, transferred several cities from the jurisdiction of Judea to that of Syria, and imposed tribute on the Jews. Thus for the first time was Jerusalem placed by conquest in the hands of that power which was to hold the ‘glorious land’ in its iron grasp till it had utterly consumed it.

> యుద్ధమును సమాప్తముచేసి, పాంపే యెరూషలేము ప్రాకారాలను కూలదోసి, యూదయా పరిపాలనా పరిధి నుండి అనేక పట్టణాలను సిరియా పరిధికి బదలాయించి, యూదులపై కప్పం విధించాడు. అట్లు, జయబలముచేత మొదటిసారిగా యెరూషలేము, ‘మహిమముగల దేశము’ను సంపూర్ణముగా నిర్మూలించువరకు ఇనుప పట్టులో బిగిడి ఉంచబోవుచున్న ఆ శక్తి చేతిలో ఉంచబడెను.

> “‘VERSE 17. He shall also set his face to enter with the strength of his whole kingdom, and upright ones with him; thus shall he do: and he shall give him the daughter of women, corrupting her: but she shall not stand on his side, neither be for him.’

> 'వచనము 17. తన సమస్త రాజ్య బలముతో ప్రవేశింపవలెనని తన ముఖమును స్థిరపరచును, మరియు నీతిమంతులును అతనితోకూడ ఉండును; అట్లే చేయును; మరియు అతనికి స్త్రీల కుమార్తెను ఇయ్యును, ఆమెను భ్రష్టుపరచుటకై; అయితే ఆమె అతని పక్షమున నిలువదు, అతనికై ఉండదు.'

> “Bishop Newton furnishes another reading for this verse, which seems more clearly to express the sense, as follows: ‘He shall also set his face to enter by force the whole kingdom.’ Verse 16 brought us down to the conquest of Syria and Judea by the Romans. Rome had previously conquered Macedon and Thrace. Egypt was now all that remained of the ‘whole kingdom’ of Alexander, not brought into subjection to the Roman power, which power now set its face to enter by force into that country.

> బిషప్ న్యూటన్ ఈ వచనానికి మరొక పాఠాన్ని ప్రతిపాదించుచున్నాడు; అది భావాన్ని మరింత స్పష్టంగా వ్యక్తపరచునట్లుగా కనిపించుచున్నది; ఇదీ అది: 'అతడు సర్వరాజ్యములో బలవంతముగా ప్రవేశించుటకై తన ముఖమును కూడా స్థిరపరచును.' పదహారవ వచనం మనలను రోమీయులు సిరియాను మరియు యూదయమును జయించిన స్థితికి దాకా నడిపించెను. దానికి పూర్వమే రోము మకేదోనియను, థ్రేసును జయించినది. ఇప్పటికి అలెగ్జాండరుని 'సర్వరాజ్యము'లో రోమ అధికారానికి ఇంకా లోబడని ఏకైక భాగం ఐగుప్తే; ఆ అధికారమేగాను ఇప్పుడు ఆ దేశములో బలవంతముగా ప్రవేశించుటకై తన ముఖమును స్థిరపరచుకొనెను.

> “Ptolemy Auletes died BC 51. He left the crown and kingdom of Egypt to his eldest son and daughter, Ptolemy and Cleopatra. It was provided in his will that they should marry together, and reign jointly; and because they were young, they were placed under the guardianship of the Romans. The Roman people accepted the charge, and appointed Pompey as guardian of the young heirs of Egypt.

> క్రీ.పూ. 51లో ప్టోలెమీ అవ్లేటెస్ మరణించాడు. అతడు ఈజిప్టు యొక్క కిరీటమును మరియు రాజ్యమును తన జ్యేష్ఠ కుమారునికీ కుమార్తెకీ, ప్టోలెమీ మరియు క్లియోపాత్రకూ విడిచిపెట్టాడు. వారు పరస్పరం వివాహము చేసుకొని, సంయుక్తముగా పాలించవలెనని అతని వీలునామాలో నిర్దేశించబడెను; మరియు వారు బాల్యవయస్సులో ఉన్నందున, వారిని రోమీయుల సంరక్షణాధీనమునకు అప్పగించిరి. రోమా ప్రజలు ఆ బాధ్యతను అంగీకరించి, ఈజిప్టు యొక్క యౌవన వారసులకు సంరక్షకునిగా పోంపేయును నియమించిరి.

> “A quarrel having not long after broken out between Pompey and Caesar, the famous battle of Pharsalia was fought between the two generals. Pompey, being defeated, fled into Egypt. Caesar immediately followed him thither; but before his arrival, Pompey was basely murdered by Ptolemy, whose guardian he had been appointed. Caesar therefore assumed the appointment which had been given to Pompey, as guardian of Ptolemy and Cleopatra. He found Egypt in commotion from internal disturbances, Ptolemy and Cleopatra having become hostile to each other, and she being deprived of her share in the government. Notwithstanding this, he did not hesitate to land at Alexandria with his small force, 800 horse and 3200 foot, take cognizance of the quarrel, and undertake its settlement. The troubles daily increasing, Caesar found his small force insufficient to maintain his position, and being unable to leave Egypt on account of the north wind which blew at that season, he sent into Asia, ordering all the troops he had in that quarter to come to his assistance as soon as possible.

> కొద్దికాలానికే పోంపే మరియు సీజర్ మధ్య కలహం చెలరేగి, ఆ ఇద్దరు సేనాధిపతుల మధ్య ప్రసిద్ధ ఫార్సాలియా యుద్ధం సంభవించింది. పోంపే పరాజితుడై ఈజిప్ట్‌కు పారిపోయెను. సీజర్ వెంటనే అతడిని అక్కడివరకు వెంబడించెను; అయితే తాను చేరకమునుపే, ప్టోలెమీ తన సంరక్షకునినే అయిన పోంపేనును నీచరీతిగా హత్య చేయించెను. అందుచేత ప్టోలెమీ మరియు క్లియోపాత్రాల సంరక్షకునిగా పోంపేకు ప్రదత్తమైన నియామకాన్ని సీజర్ తానే స్వీకరించెను. ఈజిప్ట్‌ను అతడు అంతర్గత కల్లోలాలతో కలకలమై యుండగా కనుగొనెను; ప్టోలెమీ మరియు క్లియోపాత్రా పరస్పరం శత్రుత్వానికి దిగిరాగా, ఆమె పాలనలో తన హక్కు భాగం నుంచి వెలివేయబడియుండెను. అయినప్పటికీ, అతడు తన స్వల్ప దళముతో, 800 గుఱ్ఱస్వారులు మరియు 3200 పాదసైనికులతో, అలెగ్జాండ్రియాలో దిగుటకు, వివాదమును విచారించి దాని పరిష్కార బాధ్యతను స్వీకరించుటకు ఏమాత్రం సంకోచించలేదు. సమస్యలు దినదినం విస్తరించుచుండగా, తన స్థానాన్ని నిలుపుకొనుటకు తన స్వల్ప దళం సరిపోవడంలేదని సీజర్ గ్రహించెను; అట్టి కాలమందు ఉత్తర గాలి వీచుచుండుటచేత ఈజిప్ట్‌ను విడిచి వెళ్లలేక, ఆసియాకు సందేశములు పంపి, ఆ ప్రాంతమున తనకు కలిగియున్న సమస్త దళమును యథాశీఘ్రం తన సహాయార్థం రమ్మని ఆదేశించెను.

> “In the most haughty manner he decreed that Ptolemy and Cleopatra should disband their armies, appear before him for a settlement of their differences, and abide by his decision. Egypt being an independent kingdom, this haughty decree was considered an affront to its royal dignity, at which the Egyptians, highly incensed, flew to arms. Caesar replied that he acted by virtue of the will of their father, Auletes, who had put his children under the guardianship of the senate and people of Rome, the whole authority of which was now vested in his person as consul; and that, as guardian, he had the right to arbitrate between them.

> అత్యంత ఔద్ధత్యపూర్వకంగా, ప్టోలెమీ మరియు క్లియోపాత్రా తమ సైన్యాలను విఘటింపజేయవలెనని, తమ మధ్య భేదాల పరిష్కారార్థం తన సన్నిధికి హాజరుకావలెనని, తన తీర్పునకు లోబడవలెనని అతడు ఆజ్ఞాపించాడు. ఈజిప్ట్ స్వతంత్ర రాజ్యమైయుండగా, ఈ ఔద్ధత్యపూరిత ఆజ్ఞను దాని రాజకేయ గౌరవానికి అవమానమని పరిగణించారు; దాంతో తీవ్రంగా ఆగ్రహించిన ఈజిప్తీయులు శస్త్రాలు ఎత్తుకున్నారు. వారి తండ్రియైన ఆవ్లెటిస్ ఇచ్చాపత్రంలోని అధికారబలముచేతనే తాను వ్యవహరిస్తున్నానని సీజరు ప్రత్యుత్తరమిచ్చాడు; తన సంతానాన్ని రోము సేనేటు మరియు రోము ప్రజల సంరక్షణకే ఆవ్లెటిస్ అప్పగించెను, వాటిదగ్గరనున్న సమస్త అధికారమంతయు తాను కాన్సుల్‌గా ఉన్నందున తన వ్యక్తిలో నిక్షిప్తమైయున్నదని; కాబట్టి సంరక్షకునిగా వారిద్దరి మధ్య మధ్యవర్తిత్వం చేసి తీర్పు పలికే హక్కు తనకున్నదని.

> “The matter was finally brought before him, and advocates appointed to plead the cause of the respective parties. Cleopatra, aware of the foible of the great Roman conqueror, judged that the beauty of her presence would be more effectual in securing judgment in her favor than any advocate she could employ. To reach his presence undetected, she had recourse to the following stratagem: Laying herself at full length in a bundle of clothes, Apollodorus, her Sicilian servant, wrapped it up in a cloth, tied it with a thong, and raising it upon his Herculean shoulders, sought the apartments of Caesar. Claiming to have a present for the Roman general, he was admitted through the gate of the citadel, entered into the presence of Caesar, and deposited the burden at his feet. When Caesar had unbound this animated bundle, lo! the beautiful Cleopatra stood before him. He was far from being displeased with the stratagem, and being of a character described in 2 Peter 2:14, the first sight of so beautiful a person, says Rollin, had all the effect upon him she had desired.

> చివరికి ఆ వ్యవహారం ఆయన సమక్షానికి తీసుకురాబడెను, మరియు తమ తమ పక్షాల తరఫున వాదించుటకు న్యాయవాదులు నియమింపబడియున్నారు. మహా రోమీయ విజేతయైన అతని దౌర్భల్యాన్ని తెలుసుకున్న క్లియోపాత్రా, తాను నియమించగల ఏ న్యాయవాదికన్నా తన సాన్నిధ్య సౌందర్యమే తన పక్షాన తీర్పును పొందడంలో మరింత ప్రభావవంతమని నిర్ణయించింది. ఆయన సన్నిధిని ఎవరికీ తెలియకుండ చేరుటకై ఆమె ఈ యుక్తిని ఆశ్రయించింది: వస్త్రాల కట్టలో తాను పొడవుగా పరచుకొని, తన సిసిలీ దేశస్థుడైన సేవకుడు అపొల్లోదొరుస్ దానిని మరొక గుడ్డతో చుట్టి, పట్టీతో బిగించి, తన హెర్క్యులియన్ భుజాలమీద ఎత్తుకున్నాడు; ఆపై కేసరు యొక్క గృహగదులవద్దకు దారి తీశాడు. రోమీయ సేనాధిపతికి ఒక కానుక తెచ్చినట్టు తెలిపి, అతడు కోట ద్వారమునంచే లోనికి అనుమతించబడి, కేసరు సమక్షంలో ప్రవేశించి, ఆ భారమును అతని పాదాలయొద్ద ఉంచెను. కేసరు ఈ సజీవ ముడిని విప్పినప్పుడు—ఇదిగో! సుందరియైన క్లియోపాత్రా అతని ఎదుట నిలిచియుండెను. ఆ యుక్తి తనకు అసంతృప్తికరంగా ఏమాత్రమూ అనిపించలేదు; అంతేకాక, 2 పేతురు 2:14లో వర్ణింపబడిన స్వభావముగల వాడైయుండుటవలన, అటివంటి సుందరిని మొదటి దర్శనములోనే, రోలిన్ చెప్పిన ప్రకారము, ఆమె కోరుకున్న ప్రభావమంతయు అతనిమీద కలిగెను.

> “Caesar at length decreed that the brother and sister should occupy the throne jointly, according to the intent of the will. Pothinus, the chief minister of state, having been principally instrumental in expelling Cleopatra from the throne, feared the result of her restoration. He therefore began to excite jealousy and hostility against Caesar, by insinuating among the populace that he designed eventually to give Cleopatra the sole power. Open sedition soon followed. Achillas, at the head of 20,000 men, advanced to drive Caesar from Alexandria. Skillfully disposing his small body of men in the streets and alleys of the city, Caesar found no difficulty in repelling the attack. The Egyptians undertook to destroy his fleet. He retorted by burning theirs. Some of the burning vessels being driven near the quay, several of the buildings of the city took fire, and the famous Alexandrian library, containing nearly 400,000 volumes, was destroyed.

> చివరికి సీజర్, ఇచ్చాపత్రంలోని ఉద్దేశ్యానుసారం, సోదర సోదరి సింహాసనాన్ని సంయుక్తంగా అధిష్ఠించవలెనని ఉత్తర్వు జారీచేశాడు. రాజ్య ప్రధానమంత్రి పోతీనస్, క్లియోపాట్రాను సింహాసనం నుండి దింపివేయుటలో ప్రధాన పాత్ర వహించినవాడై, ఆమె పునఃస్థాపన ఫలితాన్ని భయపడ్డాడు. అందుచేత, తుదకు క్లియోపాట్రాకే ఏకాధికారాన్ని ప్రసాదించదలచినవాడని సీజర్‌పై అనుమానాన్ని జనసమూహమందు నాటుతూ, అతనికి విరుద్ధముగా అసూయను, శత్రుత్వాన్ని రగుల్చుట ఆరంభించాడు. త్వరలోనే బహిరంగ తిరుగుబాటు చెలరేగింది. ఇరవై వేలమంది సైనికులకు సారథ్యముగా ఉన్న అకిల్లాస్, సీజర్‌ను అలెగ్జాండ్రియ నుండి వెళ్లగొట్టుటకై ముందుకు సాగాడు. పట్టణంలోని వీధులలోను సందులలోను తన స్వల్ప సైన్యాన్ని నైపుణ్యంతో మోహరించి, దాడిని తిప్పికొట్టుటలో సీజర్‌కు ఎటువంటి కష్టమూ కలగలేదు. ఈజిప్తీయులు అతని నౌకాదళాన్ని నశింపజేయుటకు ఉపక్రమించారు. దానికి ప్రతిగా అతడు వారి నౌకాదళాన్ని దహింపజేశాడు. దహనమవుతున్న కొన్ని నౌకలు బండరుకట్ట సమీపానికి తోసుకుపోయినందున, పట్టణంలోని అనేక భవనాలు అగ్నికి గురయ్యాయి, మరియు దాదాపు నాలుగు లక్షల సంపుటాలను కలిగియున్న అలెగ్జాండ్రియాలోని ప్రసిద్ధ గ్రంథాలయం నాశనమైంది.

> “The war growing more threatening, Caesar sent into all the neighboring countries for help. A large fleet came from Asia Minor to his assistance. Mithridates set out for Egypt with an army raised in Syria and Cilicia. Antipater the Idumean joined him with 3,000 Jews. The Jews, who held the passes into Egypt, permitted the army to pass on without interruption. Without this co-operation on their part, the whole plan must have failed. The arrival of this army decided the contest. A decisive battle was fought near the Nile, resulting in a complete victory for Caesar. Ptolemy, attempting to escape, was drowned in the river. Alexandria and all Egypt then submitted to the victor. Rome had now entered into and absorbed the whole of the original kingdom of Alexander.

> యుద్ధము మరింత భయానకంగా మారుచుండగా, సీజర్ సహాయార్థం సమీప దేశాలన్నిటికి విజ్ఞప్తులు పంపెను. ఆయనకు సహాయార్థం ఆసియా మైనర్ నుండి విపుల నౌకాదళము ఆగమించెను. సిరియా మరియు సిలీషియాలలో సమీకరించిన సైన్యముతో మిథ్రిడేటెస్ ఈజిప్టు వైపు ప్రస్థానమాయెను. ఇడుమేయుడైన ఆంటిపేటర్ మూడు వేల యూదులతో అతనితో కలిశెను. ఈజిప్టులోనికి ప్రవేశించే ఘాట్లను తమ ఆధీనంలో ఉంచిన యూదులు, సైన్యము ఎటువంటి అంతరాయము లేకుండ ముందుకు సాగుటకు అనుమతించిరి. వారి ఈ సహకారము లేకపోయినచో, సమస్త యోజన విఫలమైయుండెను. ఈ సైన్యముని రాకతో పోరాటముని గతి నిర్ణయింపబడెను. నైలు సమీపంలో ఒక నిర్ణాయక సంగ్రామము జరిగి, సీజర్‌కు సంపూర్ణ విజయము లభించెను. పారిపోవటానికి యత్నించిన ప్టోలెమీ నదిలో మునిగి మరణించెను. తరువాత అలెగ్జాండ్రియా మరియు సమస్త ఈజిప్టు విజేతకు లోబడెను. అప్పటికి రోము అలెగ్జాండర్ యొక్క మూల రాజ్యమంతటిలోనికి ప్రవేశించి, దానినంతటిని తనలో లీనపరచుకొనియుండెను.

> “By the ‘upright ones’ of the text are doubtless meant the Jews, who gave him the assistance already mentioned. With out this, he must have failed; with it, he completely subdued Egypt to his power, BC 47.

> “ఈ పాఠంలోని ‘యథార్థులు’ అనగా, సందేహమేలేక, ముందుగా పేర్కొన్న సహాయాన్ని అతనికి అందించిన యూదులనే ఉద్దేశించినవారు. అది లేకపోయి ఉంటే, అతడు తప్పక విఫలమై ఉండేవాడు; అయితే దానితో, క్రి.పూ. 47లో అతడు ఐగుప్తును పూర్తిగా తన అధికారాధీనంలోకి తెచ్చుకున్నాడు.

> “‘The daughter of women, corrupting her.’ The passion which Caesar had conceived for Cleopatra, by whom he had one son is assigned by the historian as the sole reason of his undertaking so dangerous a campaign as the Egyptian war. This kept him much longer in Egypt than his affairs required, he spending whole nights in feasting and carousing with the dissolute queen. ‘But,’ said the prophet, ‘she shall not stand on his side, neither be for him.’ Cleopatra afterward joined herself to Antony, the enemy of Augustus Caesar, and exerted her whole power against Rome.

> ‘స్త్రీల కుమార్తె, ఆమెను భ్రష్టుపరచుట.’ క్లియోపాత్రపట్ల సీజరు పొందిన కామావేశమే—ఆమెతో అతనికి ఒక కుమారుడు పుట్టెను—ఈజిప్టు యుద్ధమనే అతి ప్రమాదకరమైన యుద్ధయాత్రను అతడు స్వీకరించినదానికి ఏకైక కారణమని చరిత్రకారుడు పేర్కొనుచున్నాడు. ఇది అతని వ్యవహారాలకు అవసరమైనదానికంటె అతనిని ఈజిప్టులో ఎంతో దీర్ఘకాలం నిలిపివేసెను; దురాచారిణియైన ఆ రాణితో విందులు, మదకోత్సవాలలో అతడు సంపూర్ణ రాత్రులన్నియు గడిపెను. ‘కాని,’ అని ప్రవక్త చెప్పెను, ‘ఆమె అతని పక్షమున నిలువదు; అతనికై ఉండదు.’ అనంతరముగా క్లియోపాత్ర, ఆగస్టస్ సీజరు శత్రువైన ఆంటోనితో తనను తాను కలుపుకొని, రోమునకు విరోధముగా తన సమస్త శక్తిని ప్రయోగించింది.

> “‘VERSE 18. After this shall he turn his face unto the isles, and shall take many: but a prince for his own behalf shall cause the reproach offered by him to cease; without his own reproach he shall cause it to turn upon him.’

> వచనం 18. ఇదనంతరం అతడు తన ముఖమును ద్వీపదేశములవైపు త్రిప్పి, అనేకములను స్వాధీనపరచుకొనును; కాని స్వపక్షార్థముగా ఒక అధిపతి అతని చేత కలిగించబడిన నిందను నిలిపివేయించును; స్వనింద లేకుండనే దానిని అతనిమీదకే తిరిగించును.

> “War with Pharnaces, king of Cimmerian Bosphorus, at length drew him away from Egypt. ‘On his arrival where the enemy was,’ says Prideaux, ‘he, without giving any respite either to himself or them, immediately fell on, and gained an absolute victory over them; an account whereof he wrote to a friend of his in these three words: Veni, vidi, vici; I came, I saw, I conquered.’ The latter part of this verse is involved in some obscurity, and there is difference of opinion in regard to its application. Some apply it further back in Caesar’s life, and think they find a fulfilment in his quarrel with Pompey. But preceding and subsequent events clearly defined in the prophecy, compel us to look for the fulfilment of this part of the prediction between the victory over Pharnaces, and Caesar’s death at Rome, as brought to view in the following verse. A more full history of this period might bring to light events which would render the application of this passage unembarrassed.

> సిమ్మేరియన్ బోస్పోరస్ రాజైన ఫార్నాసేసుతో యుద్ధము చివరికి అతనిని ఐగుప్తు నుండి దూరముచేసెను. ‘శత్రువు ఉన్న స్థలమునకు అతడు చేరుకొనగానే,’ అని Prideaux చెప్పుచున్నాడు, ‘తనకైనను వారికి అయినను ఏ విశ్రాంతియు ఇవ్వకుండనే, తక్షణమే దాడిచేసి, వారిమీద సంపూర్ణ విజయమును పొందెను; దాని సంగతిని తన మిత్రుల్లో ఒకనికి ఈ మూడు మాటలతో వ్రాసెను: Veni, vidi, vici; వచ్చితిని, చూచితిని, జయించితిని.’ ఈ వచనములోని ఉత్తరార్థము కొంత అస్పష్టతలో నిగూఢమై యున్నది; దాని అన్వయ విషయమై అభిప్రాయ భేదమూ కలదు. కొందరు దానిని సీజర్ జీవితములో మరింత పూర్వ దశలకు వర్తింపజేసి, అతని పొంపేయ్‌తో కలహమునందు దాని నెరవేర్పు కనుగొనుచున్నామని భావిస్తున్నారు. అయితే ప్రవచనములో స్పష్టముగా నిర్దేశింపబడ్డ పూర్వాపర సంఘటనలు, తదుపరి వచనములో చూపబడిన ప్రకారము, ఈ ప్రవచనంలోని ఈ భాగమునకు నెరవేర్పును ఫార్నాసేసుపై విజయం మరియు రోములో సీజర్ మరణం మధ్యకాలములో అన్వేషించుటకు మమ్మల్ని నిర్బంధిస్తున్నాయి. ఈ కాలానికి గూర్చిన మరింత సమగ్ర చరిత్ర లభించిన యెడల, ఈ ప్రకరణమునకు అవాంతరరహితమైన అన్వయమును కలుగజేసునట్లు సంఘటనలను వెలుగులోనికి తేగలదు.

> “‘VERSE 19. Then he shall turn his face toward the fort of his own land: but he shall stumble and fall, and not be found.’

> 'వచనం 19. తరువాత అతడు తన స్వదేశపు దుర్గమువైపు తన ముఖము త్రిప్పును; అయితే అతడు తడబడి కూలిపోవును, కనుగొనబడడు.'

> “After this conquest, Caesar defeated the last remaining fragments of Pompey’s party, Cato and Scipio in Africa and Labienus and Varus in Spain. Returning to Rome, the ‘fort of his own land,’ he was made perpetual dictator; and such other powers and honors were granted him as rendered him in fact absolute sovereign of the whole empire. But the prophet had said that he should stumble and fall. The language implies that his overthrow would be sudden and unexpected, like a person accidentally stumbling in his walk. And so this man, who fought and won five hundred battles, taken one thousand cities, and slain one million one hundred and ninety-two thousand men, fell, not in the din of battle and the hour of strife, but when he thought his pathway was smooth and strewn with flowers, and when danger was supposed to be far away; for, taking his seat in the senate chamber upon his throne of gold, to receive at the hands of that body the title of king, the dagger of treachery suddenly struck him to the heart. Cassius, Brutus, and other conspirators rushed upon him, and he fell, pierced with twenty-three wounds. Thus he suddenly stumbled and fell, and was not found, BC 44.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 258–264.

> “ఈ విజయం తరువాత, ఆఫ్రికాలో కాటో మరియు స్కిపియోను, స్పెయిన్‌లో లాబియేనస్ మరియు వారుస్‌ను జయించడం ద్వారా, పొంపేయి పక్షానికి చెందిన మిగిలిన చివరి అవశేషాలను సీజరు ఓడించాడు. తన స్వదేశపు ‘కోట’ అయిన రోముకు తిరిగి వచ్చిన అతడు, శాశ్వత నియంతగా నియమించబడ్డాడు; అంతేకాక, సమస్త సామ్రాజ్యంపై వాస్తవానికి పరిపూర్ణ సార్వభౌమాధికారిగా అతనిని నిలబెట్టిన మరిన్ని అధికారాలు మరియు గౌరవాలు అతనికి అనుగ్రహించబడ్డాయి. అయితే అతడు తడబడి పడిపోవలెనని ప్రవక్త చెప్పియున్నాడు. ఆ భాష అతని పతనం ఆకస్మికమై, ఊహించనిదై ఉండునని సూచిస్తుంది; అనుకోకుండా నడుస్తూ తడబడిన మనుష్యుని వలె. అలాగే, ఐదు వందల యుద్ధములు చేసి వాటిలో గెలిచి, వెయ్యి పట్టణాలను స్వాధీనపరచుకొని, పదకొండు లక్షల తొంభై రెండు వేలమంది మనుష్యులను సంహరించిన ఈ మనిషి, యుద్ధ గర్జన మధ్యలోను పోరాట ఘడియలోను కాక, తన మార్గము మృదువై పుష్పములతో పరచబడియున్నదని తాను అనుకొన్నప్పుడు, అపాయం ఎంతో దూరములో ఉందని భావించబడిన సమయమందు పడిపోయాడు; ఎందుకంటే రాజు అనే బిరుదును ఆ సభ చేతులనుండి స్వీకరించుటకు, బంగారు సింహాసనముపై సెనేటు మందిరములో తన ఆసనమును అధిష్ఠించినప్పుడు, ద్రోహపు కత్తి అకస్మాత్తుగా అతని హృదయమును దూసి తాకింది. కాస్సియస్, బ్రూటస్ మరియు ఇతర కుట్రదారులు అతని మీదికి దూసుకొచ్చారు; ఇరవై మూడు గాయములతో ఛేదింపబడి అతడు పడిపోయాడు. ఈ విధంగా అతడు ఆకస్మికముగా తడబడి పడిపోయెను, కనబడలేదు; క్రీస్తుపూర్వం 44.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 258–264.

The historical fulfillment of pagan Rome (the king of the north), being established upon the throne is a history that prefigures the history of modern Rome’s enthronement at the threefold union which takes place at the soon coming Sunday law. The history is also typified in verses thirty through thirty-six, which identified when the papacy was first placed upon the throne in 538. Verses sixteen through nineteen, and verses thirty-one through thirty-six both represent the final rise and fall of the whore of Tyre. That history was also represented in verses five through nine, when the first king of the north was established after conquering three geographical areas. Thereafter he entered into a treaty with the king of the south, but broke the treaty, and in response the king of the south delivered a deadly wound, and the king of the north died in the captivity of Egypt.

అన్యజన రోము (ఉత్తరపు రాజు) సింహాసనంపై స్థాపించబడిన చారిత్రక నెరవేర్పు, త్వరలో రానున్న ఆదివారపు ధర్మశాసన సమయంలో సంభవించు త్రివిధ ఐక్యమునందు ఆధునిక రోము సింహాసనారోహణ చరిత్రను పూర్వసూచకముగా ప్రతిబింబించే చరిత్రయే. ఈ చరిత్ర ముప్పది నుండి ముప్పత్తారు వచనములలోను ప్రతిరూపించబడెను; ఆ వచనములు 538 సంవత్సరములో పాపసభ మొదటిసారిగా సింహాసనంపై ఎప్పుడు స్థాపించబడెనో గుర్తించుచున్నవి. పదహారు నుండి పందొమ్మిది వచనములు, అలాగే ముప్పత్తొకటి నుండి ముప్పత్తారు వచనములు రెండును తూరు వ్యభిచారిణి యొక్క అంతిమ ఉద్ధరణను మరియు పతనమును సూచించుచున్నవి. ఆ చరిత్ర ఐదు నుండి తొమ్మిది వచనములలోను ప్రతినిధీకరించబడెను; అక్కడ ఉత్తరపు మొదటి రాజు మూడు భౌగోళిక ప్రాంతములను జయించిన తరువాత స్థాపించబడెను. ఆ తరువాత అతడు దక్షిణపు రాజుతో ఒడంబడికలో ప్రవేశించెను; అయితే ఆ ఒడంబడికను భంగపరచెను; దానికి ప్రతిస్పందనగా దక్షిణపు రాజు ఘోరమైన గాయమును కలుగజేసెను; అప్పుడు ఉత్తరపు రాజు ఐగుప్తు చెరలో మరణించెను.

Verses five through nine, verses sixteen through nineteen, and verses thirty through thirty-six provide three prophetic lines that are fulfilled in verses forty through forty-five. When Sister White identified that “much of the history that has been fulfilled in this prophecy will be repeated,” it actually meant that the entire chapter illustrates verses forty through forty-five. Verses twenty through twenty-two identify the birth and the death of Christ, thus representing the time of the end in both 1798 and 1989 by His birth, and then His death on the cross represented October 22, 1844, and the Sunday law.

ఐదవ నుండి తొమ్మిదవ వచనములు, పదహారవ నుండి పందొమ్మిదవ వచనములు, మరియు ముప్పయ్యవ నుండి ముప్పై ఆరవ వచనములు, నలభయ్యవ నుండి నలభై ఐదవ వచనములలో నెరవేర్చబడే మూడు ప్రవచన రేఖలను ప్రతిపాదిస్తాయి. సిస్టర్ వైట్ “ఈ ప్రవచనములో నెరవేరిన చరిత్రలో చాలావరకు మళ్లీ పునరావృతమగును” అని పేర్కొన్నప్పుడు, దాని వాస్తవార్థం ఏమనగా, సంపూర్ణ అధ్యాయం నలభయ్యవ నుండి నలభై ఐదవ వచనములను చిత్రిస్తున్నదనే విషయం. ఇరవయ్యవ నుండి ఇరవై రెండవ వచనములు క్రీస్తు జననమును మరియు మరణమును గుర్తించుచున్నవి; కాబట్టి ఆయన జననము 1798లోను 1989లోను అంత్య సమయానికి ప్రతినిధిగా నిలిచెను; ఆపై ఆయన సిలువపై మరణము అక్టోబర్ 22, 1844కును, అలాగే ఆదివార చట్టంకును ప్రతినిధిగా నిలిచెను.

Verse twenty-three identifies the league between the Jews and Rome, during the history of the Maccabean revolt. The “league” in that history is represented by the dates of 161 BC and 158 BC. The Maccabean history represents an internal line that finds its beginning with a “league” between Rome and the Maccabean Jews that was initiated by the Jews, and ultimately ended with the Jews pronouncing that they have no king but Caesar. Verse twenty-three of course follows verses twenty-one and twenty-two, and verse twenty-one identifies the birth of Christ, which is a prophetic time of the end, and verse twenty-two identifies the cross, which represents the Sunday law.

ఇరవై మూడవ వచనం మక్కబేయ తిరుగుబాటు చరిత్ర కాలంలో యూదులు మరియు రోము మధ్య జరిగిన "సంధి"ని గుర్తిస్తుంది. ఆ చరిత్రలోని ఆ "సంధి" క్రీ.పూ. 161 మరియు క్రీ.పూ. 158 సంవత్సరాలచే సూచింపబడుతుంది. మక్కబేయ చరిత్ర, యూదులచే ఆరంభించబడిన రోము మరియు మక్కబేయ యూదుల మధ్యనున్న ఆ "సంధి"తో తన ఆరంభాన్ని పొందే, మరియు అంతిమంగా యూదులు తమకు కైసరు తప్ప రాజు లేడని ప్రకటించుటతో ముగిసే ఒక అంతర్గత రేఖను ప్రతినిధిస్తుంది. సహజంగానే, ఇరవై మూడవ వచనం ఇరవై ఒకటవ మరియు ఇరవై రెండవ వచనాల తరువాత వస్తుంది; ఇరవై ఒకటవ వచనం క్రీస్తు జననాన్ని గుర్తిస్తుంది, అది ప్రవచనాత్మకమైన "అంత్యకాలము"; మరియు ఇరవై రెండవ వచనం సిలువను గుర్తిస్తుంది, అది ఆదివారపు చట్టాన్ని ప్రతినిధిస్తుంది.

At the cross the Jews identified Caesar (Rome) as their king, and the “league” of verse twenty-three references the beginning of the Jews’ choice to serve Rome, right at the ending point of the Jews proclaiming their allegiance to Rome. The ending of the Jews, as represented at the cross, is followed by the beginning of the Jews’ association with Rome.

సిలువవద్ద యూదులు కైసరుని (రోము) తమ రాజువని ప్రకటించారు; అలాగే, ఇరవై మూడవ వచనంలోని ‘సంధి’ యూదులు రోమును సేవించుటకు చేసిన ఎంపిక యొక్క ఆరంభాన్ని సూచిస్తుంది; అదికూడా, రోమునకు తమ విధేయతను యూదులు ప్రకటించిన సమాప్తి క్షణానికే. సిలువవద్ద సూచింపబడిన యూదుల సమాప్తిని వెంటనే రోముతో యూదుల అనుబంధ ఆరంభం అనుసరిస్తుంది.

Verses twenty-four through thirty describe the three hundred and sixty years that pagan Rome ruled supremely from the Battle of Actium in 31 BC, unto the transfer of the capital from Rome to Constantinople in the year 330. The period of three hundred and sixty years typifies the twelve hundred and sixty years papal Rome ruled supremely, and together they represent the period from verse forty-one, and the threefold union that occurs at the soon coming Sunday law, unto the close of probation.

ఇరవై నాలుగవ వచనం నుండి ముప్పైయవ వచనం వరకు, క్రీపూ 31లో జరిగిన అక్టియం యుద్ధము నుండి, క్రీశ 330లో రాజధానిని రోము నుండి కాన్స్టాంటినోపుల్‌కు మార్చిన దాకా, హేతన రోము సార్వోన్నతాధిక్యముతో పరిపాలించిన మూడు వందల అరవై సంవత్సరాలను వివరిస్తాయి. ఈ మూడు వందల అరవై సంవత్సరాల కాలము, పాపల్ రోము సార్వోన్నతాధిక్యముతో పరిపాలించిన వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరాలకు సంకేతాత్మక ప్రతిరూపముగా నిలుస్తుంది; మరియు ఇవి సమిష్టిగా, నలభై ఒకటవ వచనము నుండి, త్వరలో రాబోయే ఆదివార చట్టమునందు సంభవించు త్రివిధ ఐక్యమును కూడ కలుపుకొని, కృపాకాల ముగింపు వరకు ఉన్న కాలాన్ని ప్రతినిధానం చేస్తాయి.

All the prophetic lines of history in chapter eleven, align with the last six verses of Daniel eleven, but it is the prophetic history from the time of the end in 1989, represented in verse forty through to the Sunday law in verse forty-one, that is “that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.” The history that is left blank in verse forty, is the Revelation of Jesus Christ that is unsealed when the time is at hand, just before probation closes.

పదకొండవ అధ్యాయంలోని సమస్త ప్రవచనా చరిత్రరేఖలు దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం యొక్క చివరి ఆరు వచనాలతో సమన్వయమగును; కాని 1989లోని ‘అంత్యకాలము’ నుండి, నలభై వచనములో సూచింపబడి, నలభై ఒకటవ వచనంలోని ఆదివారం చట్టము వరకు విస్తరించిన ప్రవచనా చరిత్రయే, “అంత్యదినాలకు సంబంధించిన దానియేలు ప్రవచనంలోని ఆ భాగము.” నలభై వచనములో ఖాళీగా ఉంచబడిన చరిత్రయే, కాలము సమీపమైయున్నప్పుడు—కృపాకాలము ముగియుటకు కొద్దిముందు—ముద్రలు విప్పబడే యేసుక్రీస్తుయొక్క ప్రకటన.

We will continue this study in the next article.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

> “We have the commandments of God and the testimony of Jesus Christ, which is the spirit of prophecy. Priceless gems are to be found in the word of God. Those who search this word should keep the mind clear. Never should they indulge perverted appetite in eating or drinking.

> మనయొద్ద దేవుని ఆజ్ఞలు, యేసు క్రీస్తు సాక్ష్యము ఉన్నవి; యేసు క్రీస్తు సాక్ష్యమే ప్రవచన ఆత్మ. దేవుని వాక్యంలో అమూల్య రత్నాలు లభ్యమగును. ఈ వాక్యమును అన్వేషించువారు తమ మనస్సును నిర్మలముగా ఉంచవలెను. ఆహారములో గాని పానములో గాని వికృత భుక్తాసక్తిని ఎట్టి పరిస్థితులలోను పరిపోషించకూడదు.

> “If they do this, the brain will be confused; they will be unable to bear the strain of digging deep to find out the meaning of those things which relate to the closing scenes of this earth’s history.

> వారు ఇది చేస్తే, మెదడు గందరగోళానికి లోనవుతుంది; ఈ భూమి చరిత్ర సమాప్తి ఘట్టాలకు సంబంధించిన విషయాల అర్థాన్ని గ్రహించుటకు లోతుగా పరిశోధించుట వలన కలిగే ఒత్తిడిని వారు భరింపలేరు.

> “When the books of Daniel and Revelation are better understood, believers will have an entirely different religious experience. They will be given such glimpses of the open gates of heaven that heart and mind will be impressed with the character that all must develop in order to realize the blessedness which is to be the reward of the pure in heart.

> దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథము మరింత లోతుగా గ్రహింపబడినప్పుడు, విశ్వాసులు సర్వతా భిన్నమైన ఆధ్యాత్మిక అనుభవమును పొందుదురు. వారికి స్వర్గమునకు తెరచిన ద్వారముల అటువంటి జలకాలు అనుగ్రహింపబడును, తద్వారా, శుద్ధహృదయులకు ప్రతిఫలముగా లభించబోయే ధన్యత్వమును సాక్షాత్కరించుటకై ప్రతివాడును అభివృద్ధి చేయవలసిన స్వభావము వారి హృదయమందును మనస్సులోను గాఢముగా ముద్రించబడును.

> “The Lord will bless all who will seek humbly and meekly to understand that which is revealed in the Revelation. This book contains so much that is large with immortality and full of glory that all who read and search it earnestly receive the blessing to those ‘that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’

> ప్రకటన గ్రంథములో వెలుగుచేయబడియున్నదానిని అవగాహన చేసికొనుటకై వినయపూర్వకముగా, మృదుత్వముతో అన్వేషించు వారందరిని ప్రభువు ఆశీర్వదించును. ఈ గ్రంథములో అమరత్వముతో సమృద్ధిగా, మహిమతో పరిపూర్ణమై యున్న విషయములు ఎంతో నిండియున్నవి గనుక, దానిని ఆత్మార్థంగా చదివి శోధించు వారందరు, 'ఈ ప్రవచనపు మాటలను వినువారును, అందులో వ్రాయబడియున్న వాటిని గైకొనువారును' వారికి ప్రకటింపబడిన ఆశీర్వాదమును పొందుదురు.

> “One thing will certainly be understood from the study of Revelation—that the connection between God and His people is close and decided.

> ప్రకటన గ్రంథమును అధ్యయనం చేయుటవలన ఒక విషయం నిస్సందేహముగా అవగతమగును—దేవుడు మరియు ఆయన ప్రజల మధ్యనున్న సంబంధము సన్నిహితమై నిశ్చితమైనదని.

> “A wonderful connection is seen between the universe of heaven and this world. The things revealed to Daniel were afterward complemented by the revelation made to John on the Isle of Patmos. These two books should be carefully studied. Twice Daniel inquired, How long shall it be to the end of time?

> పరలోక విశ్వము మరియు ఈ లోకము మధ్య ఒక అద్భుతమైన సంబంధము గోచరమవుచున్నది. దానియేలకు ప్రత్యక్షపరచబడిన విషయములు అనంతరం పత్మోసు ద్వీపములో యోహానుకు కలిగిన ప్రకటనచేత పూరకముగా నిలిచినవి. ఈ రెండు గ్రంథములను శ్రద్ధాపూర్వకముగా అధ్యయనం చేయవలెను. దానియేలు రెండుసార్లు విచారించి, ‘కాలాంతము వరకు ఇంకా ఎంతకాలము?’ అని ప్రశ్నించెను.

> “‘And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things? And He said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.’

> 'నేను ఆలకించితిని గాని గ్రహింపలేదు; అప్పుడు నేను చెప్పితిని, ఓ నా ప్రభువా, ఈ సంగతుల అంతము ఏమియగును? ఆయన సెలవిచ్చెను, దానియేలో, నీవు నీ మార్గమున సాగుము; యెందుకనగా ఈ మాటలు అంత్యకాలమువరకు మూయబడియుండి ముద్రింపబడియున్నవి. అనేకులు శుద్ధింపబడుదురు, తెల్లబడుదురు, పరీక్షింపబడుదురు; కాని దుర్మార్గులు దుర్మార్గముగా ప్రవర్తించుదురు; దుర్మార్గులలో ఎవడును గ్రహింపడు, గాని జ్ఞానులు గ్రహింతురు. నిత్యబలి తొలగింపబడి, విరానము కలిగించు హేయమైనది స్థాపింపబడిన సమయము మొదలుకొని, వెయ్యి రెండువందల తొంభై దినములు ఉండును. నిరీక్షించి వెయ్యి మూడు వందల ముప్పై ఐదు దినములవరకు వచ్చు వాడు ధన్యుడు. అయితే నీవు అంతము వచ్చు దాకా నీ మార్గమున సాగుము; యెందుకనగా నీవు విశ్రాంతి పొందుదువు, దినముల అంత్యమున నీ భాగములో నిలిచెదవు.'

> “It was the Lion of the tribe of Judah who unsealed the book and gave to John the revelation of what should be in these last days.

> గ్రంథముమీదున్న ముద్రలను విప్పి, ఈ అంత్యదినములలో జరగవలసిన వాటి గూర్చిన ప్రకటనను యోహానుకు అనుగ్రహించినవాడు యూదా గోత్రములోని సింహమే.

> “Daniel stood in his lot to bear his testimony which was sealed until the time of the end, when the first angel’s message should be proclaimed to our world. These matters are of infinite importance in these last days; but while ‘many shall be purified, and made white, and tried,’ ‘the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand.’ How true this is! Sin is the transgression of the law of God; and those who will not accept the light in regard to the law of God will not understand the proclamation of the first, second, and third angel’s messages. The book of Daniel is unsealed in the revelation to John, and carries us forward to the last scenes of this earth’s history.

> మన లోకమునకు ప్రథమ దూతుని సందేశము ప్రకటింపబడవలసిన అంత్యకాలమువరకు ముద్రించబడియున్న తన సాక్ష్యమును ప్రకటించుటకై దానియేలు తన వంతులో నిలిచెను. ఈ చివరి దినములలో ఈ విషయములు అనంత ప్రాముఖ్యత గలవైయున్నవి; అయితే, ‘అనేకులు పరిశుద్ధీకరించబడుదురు, తెల్లనుగా చేయబడుదురు, శోధింపబడుదురు,’ ‘దుర్మార్గులు దుర్మార్గతమే చేయుదురు; దుర్మార్గులలో ఎవడును గ్రహింపడు.’ ఇదెంత సత్యమో! పాపము దేవుని ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించుటయే; మరియు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును గూర్చిన వెలుగును అంగీకరించని వారు ప్రథమ, ద్వితీయ, తృతీయ దూతల సందేశముల ప్రకటనను గ్రహింపరు. యోహానుకు కలిగిన ప్రకటనలో దానియేలు గ్రంథము ముద్ర తొలగించబడెను, మరియు అది ఈ భూమి చరిత్ర యొక్క అంతిమ దృశ్యములవరకు మనలను ముందుకు నడిపించుచున్నది.

> “Will our brethren bear in mind that we are living amid the perils of the last days? Read Revelation in connection with Daniel. Teach these things.” Testimonies to Ministers, 114, 115.

> "మన సహోదరులు మనము అంతిమ దినముల అపాయముల నడుమ జీవించుచున్నామనే విషయాన్ని మనస్సులో ఉంచుకొందురా? దానియేలు గ్రంథముతో అనుసంధానముగా ప్రకటన గ్రంథమును చదువుడి. ఈ విషయములను బోధించుడి." టెస్టిమోనీస్ టు మినిస్టర్స్, 114, 115.

Back to Articles