Article

# దానియేలు గ్రంథము — సంఖ్య వంద యాభై ఒకటి

దేవాలయ ప్రతీకాత్మకత: దైవ-మానవ సంబంధ రహస్యాల అనావరణం

Author

Jeff Pippenger

Published

March 22, 2024

Formats

PDF
Word

రెండు దండాలు కలిపి ఒకే ఆలయముగా చేయబడుతున్నవి. ఆలయమునకు చిహ్నమగినది నలభై ఆరు; ఇంకా ఉత్తర రాజ్యపు చెరను దక్షిణ రాజ్యపు చెరనుండి విడదీయు అంతరము నలభై ఆరు సంవత్సరాలు. అంత్యకాలమందు 1798 లో పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును తొక్కివేత కార్యం సంపూర్తి కాగానే, ఆ రెండు దండాలను ఒక ఆలయముగా కలుపు కాలమూ నలభై ఆరు సంవత్సరాలే. క్రీ.పూ. 723 నుండి క్రీ.పూ. 677 వరకూ, ఆలయం కూలగొట్టబడి తొక్కివేయబడెను. 1798 లో ఆ తొక్కివేత సమాప్తమై, 1844 నాటికి ఒక ఆలయం నిర్మింపబడెను. అక్కడ వారు ఒక రాజుతో ఒకే జనముగా కావలసినది, మరియు నిత్యకాలమంతటికి పాపము చేయుటను విరమించవలసినది. అదే యోజన; అయితే 1863 యొక్క తిరుగుబాటు ఆ యోజనను 2001 వరకు వాయిదావేసెను.

పౌలు సంఘమును దేహముగా, క్రీస్తును శిరస్సుగా పేర్కొంటాడు; అలాగే దేహమును మాంసమునకు ప్రతీకగా ఉపయోగిస్తాడు. పౌలు దృష్టిలో మాంసము మరియు దేహము పరస్పరం ప్రత్యామ్నాయముగా వాడబడే పదాలు.

> ఎందుకనగా మీరు శరీరమును బట్టి జీవించినయెడల మీరు మరణింతురు; అయితే మీరు ఆత్మచేత శరీర క్రియలను చంపినయెడల మీరు జీవింతురు. రోమీయులకు 8:13.

మానవ ఆలయపు రూపకల్పన, దేవుని ఆలయపు రూపకల్పనపై ఆధారితమై యున్నది. శరీరము, అనగా సంఘము, వ్యక్తి ఆలయంలోని మాంసమునకు సమానము. వ్యక్తి ఆలయంలో, మనస్సే శిరస్సు, శరీరమే మాంసము.

> యెందుకనగా మేము ఆయన శరీరమునకును, ఆయన మాంసమునకును, ఆయన ఎముకలకును అంగములమై యున్నాము. ఈ కారణమునుబట్టి మనుష్యుడు తన తండ్రిని తన తల్లిని విడిచిపోయి తన భార్యను అంటికొనును; వారు ఇద్దరూ ఒక దేహమగుదురు. ఇది గొప్ప రహస్యం; అయితే నేను క్రీస్తు గూర్చియు సంఘము గూర్చియు చెప్పుచున్నాను. ఎఫెసీయులకు 5:30-32.

ఏడవ దూత తూర్యము ఊదినప్పుడు, దేవుని రహస్యమును సమాప్తింపచేయు కార్యారంభమును అది సూచించిన సమయములో, యోహాను కొలవవలసిన ఆలయం దేవుని ఆలయమే; అయితే మనుష్యులు నిర్మించిన ఆలయం దేవుని ఆలయ ప్రతిరూపమును అనుసరించి నిర్మించబడింది. అవి పరస్పరం మార్పిడి యోగ్యమైన సంకేతాలు. మోషే పర్వతముపై నలభై ఆరు దినములు నుండెను; ఆ కాలమందు, భౌమిక గుడారమును స్థాపించునప్పుడు అనుసరించవలసిన నమూనా అతనికి చూపబడెను. ఆ నమూనా స్వర్గీయ ఆలయమునుండి స్వీకరించబడెను.

క్రీస్తు స్వర్గీయ ఆలయమై మాంసములో ప్రత్యక్షింపబడెను, మరియు మనుష్యులు ఆయన స్వరూపమునందు సృష్టింపబడిరి గనుక, ఆయన మనుష్య ఆలయపు నమూనాను ప్రతినిధీకరించుచున్నాడు. ఈ కారణముచేత, మనుష్య ఆలయపు నమూనా నలభై ఆరు క్రోమోసోములచే ప్రతినిధీకరించబడుచున్నది.

ఆలయములు ప్రవచనదృష్ట్యా పరస్పరస్థానపరివర్తనీయమైనవి. కాబట్టి, యోహానుకు కొలవమని ఆదేశించబడిన ఆలయం రెండు విభాగములతో మాత్రమే ఉండి, ప్రాకారము లేనిది. మొదటి విభాగము మానవ ఆలయమును, సంఘమును (వధువును), జాతిని, దేహమును, అనగా మాంసమును సూచించుచున్నది. రెండవ విభాగము దివ్య ఆలయమును, వరుని, రాజును, శిరస్సును, అనగా మనస్సును సూచించుచున్నది. అంతిమ దినములలో నూట నలభై నాలుగు వేలమందికై నెరవేర్చబడే నిత్య ఒడంబడికయొక్క వాగ్దానం, యెహెజ్కేలు ముప్పత్తియేడు అధ్యాయములోని రెండు కఱ్ఱలచేత చిత్రీకరించబడింది. అది రెండు విభాగములతో కూడిన యోహానుని ఆలయముద్వారా చిత్రీకరించబడింది. విశ్వాసిలోనున్న క్రీస్తుయొక్క మర్మము, అనగా మహిమయొక్క నిరీక్షణ, గూర్చి పౌలు ఇచ్చిన నిర్దిష్ట నిర్వచనములచేత కూడా అది చిత్రీకరించబడింది.

నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని ముద్రించుటయనే కార్యము, దైవత్వమును మానవత్వముతో శాశ్వతముగా ఏకీకరించుటయనే కార్యమే. ఆ కార్యము ఏడవ బూర ఊదబడుచుండే కాలములో నెరవేర్చబడుతుంది. ఆ ఏకీకరణము లేఖనములందు పంక్తి మీద పంక్తిగా నానావిధములుగా ప్రతిపాదించబడుతుంది. ఆ కార్యమును వివరిచే ధార్మిక పదాలు న్యాయపరచబడుట మరియు పరిశుద్ధీకరణము. న్యాయపరచబడుట అనగా మన స్థానములో నిలిచినవాడిగా క్రీస్తు చేయు కార్యము; పరిశుద్ధీకరణము అనగా మన ఆదర్శముగా క్రీస్తు చేయు కార్యము. న్యాయపరచబడుట మన స్వర్గమునకు హక్కును సూచించును; పరిశుద్ధీకరణము మన స్వర్గమునకు యోగ్యతను సూచించును. ఆ రెండూ కార్యములు పరిశుద్ధాత్ముని సన్నిధి ద్వారా విశ్వాసికి అందించబడుతాయి. నిత్య నిబంధనలో స్వీకరింపబడిన వారి హృదయములయందును మనస్సులయందును దేవుని ధర్మశాస్త్రము వ్రాయబడుటగా ఆ కార్యము చిత్రీకరించబడుతుంది.

‘మనస్సు’ అనేది శిరస్సు నివసించే ఆలయంలోని విభాగాన్ని సూచిస్తుంది. మనస్సే ‘ఉన్నత స్వభావం’గా పిలువబడుతుంది; దానికి విరుద్ధంగా, ‘మాంసము’ ‘నిమ్న స్వభావం’గా ఉంటుంది. మనస్సు మన ఆలోచనలచే సూచింపబడుతుంది; మాంసము మన భావాలచే సూచింపబడుతుంది.

> అనేకులు అనవసరమైన దుఃఖాన్ని అనుభవిస్తారు. తమ మనస్సును యేసువద్దనుండి మళ్లించి, స్వయంపై అతిగా కేంద్రీకరిస్తారు. చిన్న క్లేశాలను పెంచి చూపి, నిరుత్సాహకరమైన మాటలు మాట్లాడుతారు. దేవుని ఏర్పాట్లను గూర్చి అనవసరంగా గొణగుట అనే మహా పాపానికి వారు దోషులు. మనకు ఉన్నదంతటికీ, మనము ఏవరో అన్న దానికీ, దేవునికే రుణపడి ఉన్నాము. ఆయన మాకు శక్తులను అనుగ్రహించాడు; అవి, కొంతవరకు, ఆయన స్వయంగా కలిగిన వాటితో సమానమైనవే; కాబట్టి ఆ శక్తులను అభివృద్ధి చేసుటకు మనము పట్టుదలగా శ్రమించవలెను; స్వయాన్ని ప్రసన్నపరచి, ఎత్తిపోసుటకై కాదు, ఆయనను మహిమపరచుటకై.

> దేవుని పట్లనున్న విధేయత నుండి మన మనస్సులు విక్షేపింపబడుటకు మనము అనుమతించకూడదు. క్రీస్తుద్వారా మనము సంతోషులమగగలము, అలాగే సంతోషులముగా నుండవలసినదే; అంతేకాక స్వీయ నియంత్రణయొక్క శీలాలను ఆర్జించవలెను. మన ఆలోచనలు కూడ దేవుని చిత్తానికి విధేయతలోనికి తేబడియుండవలెను, మరియు భావాలు బుద్ధి మరియు ధర్మముచే నియంత్రింపబడవలెను. మన కల్పనాశక్తి నియంత్రణయు, శిక్షణయు కోసం యత్నములేమియు చేయకుండ తానేచ్చినట్లు ఉచ్ఛృంఖలముగా ప్రసరించుటకై మనకు దయపరచబడినది కాదు. ఆలోచనలు తప్పు అయితే భావాలు కూడ తప్పుతాయి; మరియు ఆలోచనలు, భావాలు కలిపి నైతిక స్వభావాన్ని నిర్మించును. క్రైస్తవులమని, మన ఆలోచనలు మరియు భావాలను అదుపులోనికి తేవలసిన అవసరం మనకు లేదు అని మనము తీర్మానించినప్పుడు, మనము దుష్ట దూతల ప్రభావాధీనులమై, వారి సన్నిధిని మరియు వారి నియంత్రణను మనమే ఆహ్వానించుచున్నాము. మన మనోభావాలకు లోబడిపోయి, మన ఆలోచనలు అనుమానము, సందేహము, పరితాపమనే ప్రవాహంలో ప్రవహించునట్లు అనుమతించినయెడల, మనము అసంతుష్టులమగుదుము, మరియు మన జీవితము విఫలమని తేటతెల్లమగును. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, ఏప్రిల్ 21, 1885.

ఆలోచనలు మరియు భావాలు సమ్మిళితమై నైతిక చరిత్రను రూపుదిద్దుతాయి. మన చరిత్ర హీన స్వభావము మరియు ఉన్నత స్వభావము అనే ద్వంద్వంతో నిర్మితమైయున్నది; అందులో మనస్సే ఉన్నత స్వభావము; మరియు మనస్సు యొక్క ఆలోచనలు పరిశుద్ధీకరింపబడినయెడల, మన భావాలు కూడ పరిశుద్ధీకరించబడును. ఇదంతటికి కారణం ఏమనగా, మనుష్యత్వాన్ని రూపొందించు ఆ రెండు స్వభావాలలో నియంత్రణాధిక్యముగల ఉన్నత స్వభావము మనస్సే. మన అస్తిత్వంలోని భాగముగా సంకల్పింపబడిన "శక్తులు" "కొంతమేరకు" క్రీస్తు "కలిగియున్న" వాటితో "సదృశ్యమైనవి"; ఎందుకనగా మనము ఆయన స్వరూపమునందు సృజించబడియున్నాము; కాబట్టి ఆ "శక్తులను" "వికసింపజేయుటకు దీక్షతో శ్రమించవలెను" మనము.

మానవుని ఉన్నత స్వభావానికి, లేదా మనస్సుకు, చెందిన శక్తులు నిర్ణయశక్తి, స్మృతి, మనస్సాక్షి, మరియు ముఖ్యంగా సంకల్పశక్తి.

> చాలామంది ఇలా విచారిస్తున్నారు: ‘నేను నన్ను దేవునికి ఎట్లా సమర్పించగలను?’ మీరు మీరును ఆయనకు సమర్పించదలచుతున్నారు; కాని మీరు నైతిక బలములో బలహీనులై, సందేహ దాస్యంలో ఉండి, పాపజీవితపు అలవాట్ల ఆధీనములో ఉన్నారు. మీ వాగ్దానాలు మరియు నిర్ణయాలు ఇసుక తాడులవంటివి. మీ ఆలోచనలను, ఉద్దీపనలను, అనురాగాలను మీరు నియంత్రించలేరు. మీరు చేసిన వాగ్దానాలను భంగపరచిన సంగతి, మీ ప్రతిజ్ఞలను చేజార్చుకున్న దాని జ్ఞానం, మీ స్వీయ సత్యనిష్ఠపైన మీ నమ్మకాన్ని బలహీనపరచి, దేవుడు మిమ్మల్ని స్వీకరించలేడనిపించేలా చేస్తుంది; అయితే మీరు నిరాశ చెందవలసిన అవసరం లేదు. మీరు గ్రహించవలసింది సంకల్పశక్తి యొక్క యథార్థ బలం. ఇదే మనుష్య స్వభావములోని పాలకశక్తి, అంటే నిర్ణయము, ఎంపిక చేయు శక్తి. సంకల్పము యొక్క సరియైన కార్యాచరణపై సమస్తమూ ఆధారపడినది. ఎంపిక చేయు అధికారమును దేవుడు మనుష్యులకు ఇచ్చియున్నాడు; దానిని వినియోగించుట వారిదే. మీరు మీ హృదయాన్ని మార్చలేరు; దాని అనురాగాలను మీ స్వంత శక్తితో దేవునికి అర్పించలేరు; అయితే ఆయనను సేవించుటను మీరు ఎంచగలరు. మీ సంకల్పమును ఆయనకు అప్పగించగలరు; అప్పుడు ఆయన తన మంచి చిత్తానుసారముగా మీలో సంకల్పించుటకును చేయుటకును క్రియచేయును. ఈ విధంగా మీ సమస్త స్వభావము క్రీస్తు ఆత్మయొక్క నియంత్రణలోనికి తీసుకురాబడును; మీ అనురాగములు ఆయనపైనే కేంద్రీకృతమగును; మీ ఆలోచనలు ఆయనతో సామరస్యములో ఉండును.

> మంచితనము మరియు పవిత్రత కొరకు కలిగిన ఆకాంక్షలు వాటి వరకే సముచితమై యున్నవి; కాని ఇక్కడనే ఆగిపోతే, అవి ఏమీ ఉపకరించవు. క్రైస్తవులగుటకై ఆశించుచూ, ఆకాంక్షించుచూ ఉండగానే అనేకులు నశించిపోవుదురు. తమ చిత్తమును దేవునికి లోబరచు స్థితికి వారు చేరరు. వారు ఇప్పుడు క్రైస్తవులగుటను ఎన్నుకోరు.

> చిత్తాన్ని సముచితంగా వినియోగించుటద్వారా, మీ జీవితములో సంపూర్ణ పరివర్తన సంభవించగలదు. మీ చిత్తాన్ని క్రీస్తుకు సమర్పించుటద్వారా, సకల ప్రభుత్వములకును అధికారములకును పైనున్న శక్తితో మీరు ఏకమగుదురు. మిమ్మును స్థిరముగా నిలుపుటకు పైనుండి బలము మీకు కలుగును; అట్లు, దేవునికి నిరంతర సమర్పణచేత, మీరు నూతన జీవితం, అనగా విశ్వాసజీవితము, జీవించుటకు సమర్థులగుదురు. Steps to Christ, 47, 48.

ఇచ్చాశక్తి మనుష్యుని స్వభావములోని "పాలక శక్తి"; మరియు ఆ పాలకుడు, "ప్రధానాధికారములకును అధికారములకును పైనున్న శక్తితో" అనుసంధానమైన మనుష్య ఆలయములోని గదిలో స్థితిచెందియున్నాడు. మనుష్య ఆలయములో దైవత్వము మానవత్వముతో ఏకమగు స్థలమే ఆత్మ యొక్క దుర్గము. ప్రతి మనిషికి ఒక దుర్గము ఉన్నది; అది క్రీస్తు చేత గాని, లేక క్రీస్తుకు ప్రధాన శత్రువు చేత గాని అధిష్ఠించబడియుండును.

> క్రీస్తు ఆత్మదుర్గమును స్వాధీనపరచుకొనినప్పుడు, మానవుడు ఆయనతో ఏకమగును. క్రీస్తుతో ఏకమై, ఆ ఏకత్వాన్ని నిలుపుకుంటూ, ఆయనను హృదయంలో సింహాసనపరచి, ఆయన ఆజ్ఞలను పాటించే వాడు, దుష్టుని ఉచ్చులనుండి సురక్షితుడగును. క్రీస్తుతో ఏకమై, క్రీస్తు కృపలను తనకు సమకూర్చుకొని, ఆత్మలను ఆయనవద్దకై గెలుచుటలో ప్రభువుకు తన బలం, దక్షత, శక్తిని అంకితం చేయును. రక్షకునితో సహకారముచేత, దేవుడు పనిచేయు సాధనముగా తానే అవుతాడు. అప్పుడు సాతాను వచ్చి, ఆత్మను స్వాధీనపరచుకొనుటకై ప్రయత్నించినప్పుడు, క్రీస్తు అతనిని ఆయుధసన్నద్ధుడైన బలవంతునికంటె బలవంతునిగా చేసియున్నాడని సాతానే గ్రహించును. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, 1899 డిసెంబరు 12.

మనుష్యుని హృదయమూ మనస్సే ప్రాణమునకు దుర్గము. కొత్త నిబంధన యొక్క వాగ్దానము విశ్వాసికి మూడు ప్రధాన వాగ్దానములను పేర్కొంటుంది. అతనికి నివసించుటకు ఒక భూమి వాగ్దానము చేయబడింది, ఏదేన్ తోట ఆదాము, హవ్వలకు ఏలాగు ఉండెనో అట్లానే; అది తిరిగి ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుతో ఆయన చేసిన నిబంధనలోని వాగ్దాన దేశమును ప్రతీకరించింది; అది మరల ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు కొరకు ఆధ్యాత్మిక మహిమామయ దేశమును ప్రతీకరించింది; మరియు ఈ మూడూ కలసి, వరుసపై వరుసగా, ఆయన జయించినట్లే జయించువారికై కొత్తగా చేయబడిన భూమి గురించిన వాగ్దానమునకు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నవి.

ఆదాము, హవ్వ పాపము చేసినప్పుడు, వారు "ఏడు సమయములు" కాలం వరకు ఏదెన్ తోటనుండి "చెల్లాచెదురుగా" చేయబడ్డారు; మరియు ఏడు సహస్రాబ్దముల అనంతరం భూమి నూతనముగా చేయబడును, ఏదెన్ తోట పునరుద్ధరింపబడును. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు "ఏడు సమయములు" చెల్లాచెదురుకాబడుటకు, ఆదాము, హవ్వల చెల్లాచెదురుకాబడుట రూపకమై నిలిచెను. నిబంధన నివసించుటకు ఒక దేశమును వాగ్దానం చేయును; అది పునరుద్ధరింపబడిన ఏదెన్ గూర్చిన వాగ్దానమే. పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును త్రొక్కివేయుట, ఆదాము పాపముతో ఆరంభమైన మానవకుటుంబములోని పాపము క్రమేపీ ఉద్ధృతమగుటను ప్రతీకరించుచున్నది.

ఒడంబడికకు సంబంధించిన మరి రెండు వాగ్దానాలు ఇవి: విశ్వాసులు ఒక కొత్త శరీరమును మరియు ఒక కొత్త మనస్సును, అదియే క్రీస్తు మనస్సును, పొందుదురు. శరీరము అనగా మాంసము, అధమ స్వభావము; క్రీస్తుతో సంబంధములో అది సంఘము. మనస్సు అనగా ఉన్నత స్వభావము; దానినే సిస్టర్ వైట్ “ఆత్మ యొక్క దుర్గము”గా పేర్కొంటారు. పౌలు స్పష్టముగా బోధించుచున్నది ఏమనగా, సువార్త యొక్క ఆవశ్యకతలను మనము అంగీకరించు క్షణమునే, అనగా మనము న్యాయపరచబడినప్పుడు, క్రీస్తు మనస్సును మనము పొందుదుము. అతడు ఇంకా బోధించుచున్నది ఏమనగా, ద్వితీయాగమనము వరకు మనము కొత్తయు మహిమపరచబడిన శరీరమును పొందము.

> ఇదిగో, నేను మీకు ఒక రహస్యమును తెలియజేయుచున్నాను: మనమందరము నిద్రింపము గాని, మనమందరును మార్పు పొందుదుము—క్షణములోనే, కన్నుగీటుమాత్రములోనే, చివరి తూర్యధ్వనియందు. ఎందుకనగా తూర్యము ఘోషించును, మృతులు అక్షయులై లేపబడుదురు, మనమును మార్పు పొందుదుము. ఎందుకనగా ఈ క్షయశీలమైనది అక్షయత్వమును ధరించవలెను, ఈ మరణశీలమైనది అమరత్వమును ధరించవలెను. కాబట్టి ఈ క్షయశీలమైనది అక్షయత్వమును ధరించినప్పుడు, ఈ మరణశీలమైనది అమరత్వమును ధరించినప్పుడు, అప్పుడు వ్రాయబడియున్న ఈ వాక్యము నెరవేరును: విజయములో మరణము మింగబడెను. ఓ మరణమా, నీ గాటు ఎక్కడ? ఓ సమాధియో, నీ విజయం ఎక్కడ? మరణమునకు గాటు పాపము; పాపమునకు బలము ధర్మశాస్త్రము. 1 కొరింథీయులకు 15:51-56.

యోహాను చెప్పిన ప్రకారం అటువంటి మోసపూరిత బోధనలను విశ్వసించువారిని క్రీస్తు వ్యతిరేకులుగా గుర్తించు ఒక సిద్ధాంతం, క్రీస్తు ఆదాము పాపము నాటినుండి మానవ వంశమును ప్రభావింపసాగిన పాపపు ప్రభావాలకు లోబడిన శరీరమును ఎప్పటికీ స్వీకరించలేదని వాదించుచున్నది.

> మాంసములో వచ్చెను అని యేసుక్రీస్తును ఒప్పుకొనని ప్రతి ఆత్మ దేవుని నుండిది కాదు; మీరు అది రానున్నదని విని యున్న ఆ అంటిక్రీస్తు యొక్క ఆత్మయే ఇదే; మరియు ఇప్పుడే అది లోకములోనే యున్నది. 1 యోహాను 4:3.

‘నిష్కళంక గర్భధారణ’ను బోధించు బాబిలోను యొక్క ద్రాక్షారసం (ప్రతిక్రీస్తు) యేసు జననం దైవత్వపు గర్భధారణ (పరిశుద్ధాత్మ) మీదను, పరిపూర్ణ మానవత్వము (మర్యము)తోకూడి ఆధారపడునట్లుగా, పాపము చేయకమునుపు ఆదాము, హవ్వలవలె మర్యము పరిపూర్ణురాలిగా చేయబడినదని దావి చేయుచున్నది. నిష్కళంక గర్భధారణ అనే తప్పుడు సిద్ధాంతము యేసు మర్యము గర్భములో ఎప్పుడు గర్భితుడయ్యాడో అన్న విషయానికిగాక, మర్యము ఆదాము, హవ్వల పరిపూర్ణతతో తానేలాగు గర్భింపబడెనో అన్న విషయానికే సంబంధించుచున్నది. మనుష్యుని విమోచనార్థం వచ్చినప్పుడు క్రీస్తు తనపై ధరించిన శరీరము వంశానుగత ప్రభావములు లేనిదై పాపరహిత శరీరమేనని సూచించుట ప్రతిక్రీస్తు బోధ.

> ఎందుకనగా యేసు క్రీస్తు శరీరములో వచ్చెనని ఒప్పుకొనని అనేకమంది మోసగాళ్లు లోకములోనికి వచ్చియున్నారు. అటువాడు మోసగాడును ప్రతిక్రీస్తునై యున్నాడును. 2 యోహాను 1:7

క్రీస్తు పునరుత్థానము పొందినప్పుడు, అప్పుడే ఆయనకు మహిమపొందిన దేహము ఉన్నదని దైవప్రేరణ స్పష్టముగా సూచిస్తుంది. ఆయన పునరుత్థానం, ఆయన ద్వితీయాగమనమందు ధర్ముల పునరుత్థానమునకు ప్రతిరూపమై నిలిచింది; మరియు ఆ సందర్భమందే మనము నూతన దేహమునుగూర్చిన నిబంధన వాగ్దానమును స్వీకరించెదము.

> "క్రీస్తు తన తండ్రి సింహాసనమునకు ఆరోహించుటకు కాలము వచ్చియుండెను. దైవిక విజేతగా ఆయన విజయం యొక్క చిహ్నములను తీసుకొని పరలోక సభలలోనికి తిరిగి వచ్చుటకు సిద్ధముగానుండెను. తన మరణమునకు పూర్వము ఆయన తన తండ్రితో, ‘నీవు నాకు చేయుటకిచ్చిన కార్యమును నేను ముగించితిని.’ యోహాను 17:4. తన పునరుత్థానానంతరం, తన శిష్యులు ఆయనను పునరుత్థితుడై మహిమపరచబడిన తన దేహములో పరిచయపడునట్లు, ఆయన కొంతకాలము భూమిమీద నిలిచియుండెను. ఇప్పుడు ఆయన వీడ్కోలుకు సిద్ధపడియుండెను. తాను జీవించుచున్న రక్షకుడననే సత్యమును ఆయన నిరూపించియుండెను. ఆయన శిష్యులు ఇకపై ఆయనను సమాధితో సంబంధపరచవలసిన అవసరము లేకుండెను. వారు ఆయనను పరలోక విశ్వము సమక్షములో మహిమింపబడినవాడిగా భావించగలిగిరి." The Desire of Ages, 829.

నివాసమునకు దేశమును గురించిన ఒడంబడిక వాగ్దానం, ఏదేను పునఃస్థాపింపబడి, మొదటి ఆదాము సంతానమైన మానవజాతి చెల్లాచెదరింపబడుటకు సంబంధించిన "ఏడు సార్లు" (ఏడు వేల సంవత్సరాలు) సమాప్తమగునప్పుడు, కొత్త భూమిలో నెరవేరును. కొత్తదైన, మహిమపరచబడిన శరీరమును గురించిన ఒడంబడిక వాగ్దానం ద్వితీయాగమనమునందు, కంటిమెలుకువలోనే, ప్రసాదించబడును.

> బేత్లెహేము వృత్తాంతము అక్షయమైన విషయము. అందులో ‘దేవుని వివేకమునకును జ్ఞానమునకును గల ఐశ్వర్యముల లోతు’ మరుగైయున్నది. రోమీయులకు 11:33. పరలోక సింహాసనాన్ని పశుగొట్టెతోను, ఆరాధక దూతల సాంగత్యాన్ని కొట్టంలోని పశువుల సమీప్యంతోను మార్పిడి చేసిన రక్షకుని త్యాగమును చూచి మేము ఆశ్చర్యపడుచున్నాము. మనుష్య గర్వమును, స్వయంపైనే ఆధారపడే భావమును, ఆయన సన్నిధిలో గద్దింపబడినవిగా నిలుచున్నవి. అయినప్పటికీ, ఇదంతయు ఆయన అద్భుత అవనతికి కేవలం ఆరంభమాత్రమే. ఆదాము ఏదేను తోటలో తన నిర్దోష స్థితిలో నిలిచియున్న కాలమందే అయినను, దేవుని కుమారుడు మానవ స్వభావమును ధరించుట దాదాపు అనంతమైన అవనతియై యుండెను. కాని యేసు, మనవ జాతి నాలుగు వేల సంవత్సరముల పాపముచేత దుర్బలపరచబడిన కాలమందే, మానవత్వమును అంగీకరించెను. ఆదాము సంతానమైన ప్రతి శిశువు వలెనే, వంశపారంపర్యమనే మహానియమము క్రియాశీలమై కలిగించే ఫలితములను ఆయన అంగీకరించెను. ఆ ఫలితములు ఏమియో ఆయన భౌమిక పూర్వీకుల చరిత్రలో స్పష్టమగుచున్నది. మన దుఃఖములను, శోధనలను పంచుకొనుటకును, పాపరహిత జీవనానికి మనకో నిదర్శనమును ఇవ్వుటకును, ఆయన అలాంటి వంశపారంపర్యముతో వచ్చెను. ది డిజైర్ ఆఫ్ ఏజెస్, 48.

యెవడు సువార్త యొక్క ఆవశ్యకతలను నెరవేర్చునో, అతడు అదే క్షణమున క్రొత్త మనస్సును, అదేవిధంగా క్రీస్తు మనస్సునే, ప్రాప్తించును; అయితే శరీరం, దీనిని పౌలు ‘మాంసము’ అని కూడ పిలుచును, ద్వితీయాగమనమందు మార్పు పొందును. భావములతో కూడిన హీన స్వభావము పరివర్తన సమయమున నిర్మూలింపబడదు. నైతిక స్వభావములోని ఒక భాగమై ఉన్న ఆ భావములు ద్వితీయాగమనము వరకు నిలిచి యుంటాయి. ఆ భావములు హార్మోన్ల వ్యవస్థతో సంబంధమున్న భావోద్వేగ వ్యవస్థను సూచించును. అవి నాడీవ్యవస్థతో అనుసంధానమైన ఇంద్రియములను ప్రతినిధ్యం వహించును. మనుష్యుని హీన స్వభావములో భావములుగా పరిగణించబడే సమస్త అంశములు రెండు ప్రాథమిక వర్గములుగా విభజింపబడును. ఒక వర్గము మన పూర్వీకుల నుండి వారసత్వముగా వచ్చిన ప్రవృత్తులు; మరియొక వర్గము మన స్వీయ నిర్ణయములచేత మనమే పెంపొందించుకొనిన ప్రవృత్తులు.

కొన్ని అనువంశిక ప్రవృత్తులు కేవలం మానవ రూపకల్పనకు అంతర్భాగాలే; అలాగే అనువంశిక ప్రవృత్తులలో కొన్ని రకాలు చెడును చేయుటకు ప్రేరేపించేవి. పెంపొందిత భావధోరణులు మన స్వంత ఎంపికలచేత మనమే ఏర్పరచుకొనేవే; మరియు అనువంశిక ప్రవృత్తులు ‘అనువంశికత్వపు మహా నియమం’ ద్వారా సంక్రమింపబడును.

యేసు "మానవజాతి నాలుగు వేల సంవత్సరముల పాపముచే బలహీనపరచబడిన కాలమందు మానవత్వాన్ని స్వీకరించెను. ఆదాముని సంతానమంతటివలే, వంశపారంపర్య మహా నియమము పనిచేయుటవలన ఉత్పన్నమైన ఫలితములను ఆయన స్వీకరించెను. ఆ ఫలితములు ఏమిటో ఆయన భౌమిక పూర్వీకుల చరిత్రలో చూపబడినవి. అటువంటి వంశపారంపర్యంతోనే మన దుఃఖములను మరియు ప్రలోభములను పంచుకోుటకై, మరియు పాపరహిత జీవనానికి మనకు ఆదర్శము ఇవ్వుటకై ఆయన వచ్చెను." వంశపారంపర్య మహా నియమము నాలుగు వేల సంవత్సరములు పనిచేసిన ఫలితములు ఆయనయందు ఉన్నప్పటికినీ, తన సంకల్పశక్తి వినియోగముచేత ఆ ప్రవృత్తులన్నిటిని ఆయన ఎల్లప్పుడును వశంలో ఉంచెను; మరియు ఏ పాపాత్మక భావములనైనను పెంపొందించుటలో ఆయన ఒక్కసారియైనను పాలుపంచుకొనలేదు.

యేసు, మానవజాతి నాలుగు వేల సంవత్సరాల అవనతిచేత సంభవించిన బలహీనత యొక్క ఫలితాలను స్వీకరించకుండ, ఆదాము, హవ్వ పాపం చేయుటకు పూర్వమున్న స్థితిలోని మనుష్య శరీరాన్ని స్వీకరించి యుండినయెడల, దేవుని ప్రతి సంతానము ఎట్లు జయించగలదో దాని గురించిన ఆదర్శము ఆయన సమకూర్చి యుండేవాడు కాదు.

మేము ఈ అధ్యయనాన్ని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

> క్రీస్తు మరియు సాతాను మధ్యనున్న ఈ సంఘర్షణ తమ వ్యక్తిగత జీవితంతో ప్రత్యేక సంబంధములేనిదిగా అనేకులు భావించుచున్నారు; అందుచేత దానియెడల వారికి కొద్దిపాటి ఆసక్తి మాత్రమే కలదు. అయితే ప్రతి మానవ హృదయపు పరిధిలోను ఈ వివాదం పునరావృతమవుతుంది. దేవుని సేవ కొరకు చెడుశిబిరాన్ని విడిచి వెలువడువాడు సాతానుని దాడులను ఎదుర్కొనకుండ ఉండడు. క్రీస్తు ప్రతిఘటించిన మోహపెట్టింపులే మనకు ప్రతిఘటించుట అత్యంత క్లేశకరమైనవిగా కనిపిస్తున్నవి. ఆయన స్వభావము మన కంటె ఎట్లెంత శ్రేష్ఠమో, అట్టి ప్రమాణమునే ఆ ప్రలోభములు ఆయనపై మరింత తీవ్రముగా ఒత్తిడించబడినవి. లోకాల పాపముల భయంకరమైన భారము ఆయనపై ఉండగా, క్రీస్తు ఆహారాసక్తి మీదనూ, లోకప్రేమ మీదనూ, అవివేక ధీమాకు దారితీయు ప్రదర్శనాప్రియత మీదనూ వచ్చిన పరీక్షలను తట్టుకొని నిలిచెను. ఇవే ప్రలోభములు ఆదాము మరియు హవ్వలను జయించెను; మనలను కూడ సులభముగానే జయించుచున్నవి.

> దేవుని ధర్మశాస్త్రము అన్యాయమని, దానిని పాటించుట అసాధ్యమని నిరూపణగా సాతాను ఆదాము యొక్క పాపమును సూచించాడు. మనుష్యత్వములోనే క్రీస్తు, ఆదాము చేసిన వైఫల్యాన్ని విమోచించవలసియుండెను. కాని శోధించువాడు అతనిని ఆক্রমించినప్పుడు, పాపపు ప్రభావములలో ఏదియు అతనిమీద ఉండలేదు. అతడు సంపూర్ణ పౌరుష శక్తిలో నిలిచి, మనస్సు మరియు శరీరపు సంపూర్ణ ఉత్సాహమును కలిగియుండెను. అతడు ఏదేను మహిమలచేత ఆవరింపబడి, పరలోకీయ సత్త్వములతో దినదినమున సాంగత్యములో నుండెను. సాతానును ఎదుర్కొనుటకై యేసు అరణ్యములో ప్రవేశించినప్పుడు, ఆయనకు అయితే స్థితి అట్లు లేదు. నాలుగు వేల సంవత్సరములుగా మనవజాతి శారీరక బలమునందును, మానసిక శక్తియందును, నైతిక విలువయందును క్షీణించుచుండెను; మరియు క్రీస్తు పతిత మనుష్యత్వపు దౌర్బల్యములను తనమీద ధరించెను. ఈ విధంగానే ఆయన మనిషిని అతని అధోగతిలోని అతి లోతైన స్థితినుండి రక్షింపగలిగెను.

> క్రీస్తు శోధనచేత పరాజితుడగుట అసాధ్యమని అనేకులు వాదిస్తున్నారు. అట్లయితే ఆయనను ఆదాముని స్థితిలో నిలపలేరు; ఆదాము పొందలేకపోయిన విజయాన్ని ఆయన సాధించలేడు. మనకు ఏ విధంగానైన క్రీస్తికన్నా మరింత శ్రమకరమైన సంఘర్షణ ఉండి ఉంటే, అప్పుడు ఆయన మనకు సహాయపడలేడు. అయితే మన రక్షకుడు మనుష్యత్వాన్ని దానికి సంబంధించిన సమస్త దుర్బలతలతో కూడి స్వీకరించాడు. ఆయన శోధనకు లోబడగల సాధ్యతతో కూడిన మనుష్య స్వభావాన్ని ధరించాడు. మనం భరించవలసినదై ఆయన భరింపనిది ఏదియు లేదు.

> ఏదేను తోటలోని పవిత్ర దంపతులయందున్నట్లే, క్రీస్తుయందును తొలిమహా పరీక్షకు ఆధారము భుక్తివాంఛయే. పతనం ఎక్కడ ఆరంభమైందో, మన విమోచనకార్యము కూడ అచ్చటనే ఆరంభింపవలెను. భుక్తివాంఛను తృప్తిపరచుటవలన ఆదాము పతనమాయెను; అలాగే భుక్తివాంఛను నిరాకరించుటద్వారా క్రీస్తు జయించవలెను. 'ఆయన నలబది రోజులును నలబది రాత్రులును ఉపవాసముండిన తరువాత ఆకలిగొనెను. పరీక్షకుడు ఆయనయొద్దకు వచ్చి చెప్పెను, నీవు దేవుని కుమారుడవైతే, ఈ రాళ్లు రొట్టెలై యుండునట్లు ఆజ్ఞాపించుము. కానీ ఆయన ప్రత్యుత్తరమిచ్చి చెప్పెను, వ్రాయబడినదేమనగా, మనుష్యుడు అన్నముచేత మాత్రమేగాక, దేవుని నోటనుండి వెలువడుచున్న ప్రతి వాక్యముచేత బ్రదకును.'

> ఆదాము కాలము మొదలుకొని క్రీస్తు కాలము వరకు, స్వభోగాసక్తి దేహవాంఛలు మరియు వికారాల శక్తిని పెంచుతూ వచ్చింది; అవి దాదాపు పరిమితిలేని ఆధిపత్యాన్ని సాధించిన వరకూ. ఇలా మనుష్యులు పతితులై రోగగ్రస్తులయ్యారు; మరియు తమంతట తాము వాటిని జయించుట వారికి అసాధ్యమైంది. మనుష్యుల కొరకు, క్రీస్తు అతి తీవ్రమైన పరీక్షను భరిచి జయించాడు. మన కొరకు ఆయన ఆకలి గాని మరణం గాని కన్నా బలమైన ఆత్మనిగ్రహాన్ని ఆచరించాడు. మరియు ఈ ప్రథమ విజయములో, అంధకార శక్తులతో మన సమస్త పోరాటాలలో ప్రవేశించే ఇతర అంశాలును కూడా అంతర్భూతమైయున్నవి. యుగాల ఆకాంక్ష, 117.

Back to Articles