Article

# దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య నూట అరవై మూడు

భవిష్యద్వాణి ఆవిష్కరణ: దానియేలు గ్రంథములోని పదకొండవ అధ్యాయము పరిశీలన

Author

Jeff Pippenger

Published

March 28, 2024

Formats

PDF
Word

ఇప్పుడు మేము దానియేలు గ్రంథంలోని పదకొండవ అధ్యాయమును క్రమపద్ధతిలో పరిశీలించుటను ప్రారంభిస్తాము.

> అలాగే నేనును, మేదీయుడైన దార్యవేసు తొలి సంవత్సరమందు, నేనే, అతనిని స్థిరపరచి బలపరచుటకై నిలిచియున్నాను. ఇక ఇప్పుడు నీకు సత్యమును తెలియజేయుదును: ఇదిగో, పర్షియాలో ఇంకా ముగ్గురు రాజులు లేచి నిలుదురు; నాలుగవవాడు వారందరికన్నా ఎంతో ధనవంతుడై యుండును; తన ఐశ్వర్యబలముచేత అతడు అందరిని గ్రీసు రాజ్యమునకు విరోధముగా ప్రేరేపించును. అప్పుడు ఒక పరాక్రమి రాజు లేచి నిలిచి, మహా అధికారముతో ఏలుచు, తన చిత్తప్రకారము చేయును. అయితే అతడు ప్రాభవముగా నిలిచిన తరువాత, అతని రాజ్యము విరగిపోయి, ఆకాశమునకు నాలుగు గాలుల వైపులకును విభజింపబడును; అది అతని సంతతికి కాకుండను, అతడు ఏలిన అధికార పరిమితి ప్రకారముగానును కాకుండను; ఏలనగా అతని రాజ్యము పీకివేయబడి, వారికాక ఇతరులకు అప్పగింపబడును. దానియేలు 11:1-4.

గబ్రియేలు, దార్యవేషు మొదటి సంవత్సరమందు తాను అతనితో కూడ పని చేసినట్టుగా దానియేలుకు తెలియజేయుటతో ప్రారంభించుచున్నాడు; అదే ఆ సంవత్సరములో దార్యవేషుని మేనల్లుడు, అతని సేనాధిపతి, బాబిలోనును స్వాధీనపరచుకొని బెల్షస్సరును వధించెను. పదవ అధ్యాయము మొదటి వచనము ప్రకారం, కోరెషు మూడవ సంవత్సరమందు దానియేలు ఈ దర్శనమును పొందుచున్నాడు; అందుచేత గబ్రియేలు ‘అంత్యకాలము’ను సూచించే సంకేతములుగా దార్యవేషును మరియు కోరెషును నిలుపుచున్నాడు. క్రీ.పూ. 538వ సంవత్సరమున మాదయ-పారస్య సామ్రాజ్యము బెల్షస్సరును మరియు బాబిలోనును స్వాధీనపరచుకొనెను.

> “క్రీ.పూ. 538లో కైరుస్ బబులోనును ముట్టడించి, యుక్తితో దానిని స్వాధీనపరచుకున్నాడు; మరియు పర్షీయులు సంహరించిన బేల్షజ్జరు మరణంతో బబులోను రాజ్యం ఉనికిని కోల్పోయింది.” ఉరియా స్మిత్, Daniel and the Revelation, 46.

క్రీ.పూ. 538 సంవత్సరంలో, దానియేలు తొమ్మిదవ అధ్యాయాన్ని లిఖించాడు.

> ముందటి అధ్యాయంలో [ఎనిమిదవ అధ్యాయం] లిఖితమైయున్న దర్శనం బెల్షజ్జరు యొక్క మూడవ సంవత్సరమున, క్రీస్తుపూర్వం 538లో ఇవ్వబడెను. ఇదే సంవత్సరంలో, అది దార్యావేసు యొక్క మొదటి సంవత్సరముకూడ అయి యుండగా, ఈ అధ్యాయములో [తొమ్మిదవ అధ్యాయం] వర్ణింపబడిన సంఘటనలు సంభవించెను.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 205.

క్రీస్తుపూర్వ 538వ సంవత్సరమున, బెల్షజ్జరు యొక్క మూడవదియు చివరిదియు అయిన దార్యవేషు మొదటి సంవత్సరమునందు, ప్రభువు కల్దీయుల దేశమును శిక్షించి దానిని నిర్జనపరచెను.

> మరియు ఈ సమస్త దేశము పాడుబడి శూన్యమై, ఆశ్చర్యమునకు గురియై యుండును; మరియు ఈ జాతులు డెబ్బై సంవత్సరములు బబులోను రాజును సేవచేయుదురు. డెబ్బై సంవత్సరములు నెరవేరినప్పుడు, వారి దుర్నీతికి నిమిత్తముగా, నేను బబులోను రాజును, ఆ జాతిని, మరియు కల్దీయుల దేశమును శిక్షించుదును, అని యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు; దానిని శాశ్వత పాడుబాటులుగా చేయుదును. యిర్మియా 25:11, 12.

పదవ వచనంలో, బబులోనుకు విధించబడిన శిక్ష విషయానికి ప్రవేశింపజేయుచుండగా ప్రభువు “తరువాత” అనే పదాన్ని ఉపయోగించుచున్నాడు. బబులోను పాడుబడినదిగా చేయబడిన “తరువాత,” దేవుని ప్రజల కొరకు ప్రభువు తన శుభకార్యమును నిర్వహించును.

> యెహోవా సెలవిచ్చునదేమనగా, బాబిలోనులో డెబ్బై సంవత్సరములు నెరవేరిన తరువాత నేను మిమ్మును సందర్శించి, ఈ స్థలమునకు మిమ్మును తిరిగికొనిరప్పించుటద్వారా మీ పట్ల నా మేలైన వాక్యమును నెరవేర్చెదను. యిర్మియా 25:10.

డెబ్బై సంవత్సరాల బంధివాసము క్రీస్తుపూర్వం 606లో ఆరంభమైంది.

> “క్రీ.పూ. 606లో ప్రారంభమైన ఆ డెబ్బై సంవత్సరాలు ఇప్పుడు తమ ముగింపుకు చేరువవుతున్నాయని దానియేలు గ్రహించాడు.” ఉరియా స్మిత్, Daniel and the Revelation, 205.

డెబ్బై సంవత్సరాల చెర 606 క్రీస్తుపూర్వంలో ఆరంభమై, 536 క్రీస్తుపూర్వంలో ముగిసెను; అది 538 క్రీస్తుపూర్వంలో బేల్షజ్జరు మరణము మరియు బబులోను పాడైపోవుటకు రెండేండ్ల తరువాత జరిగినది. అది కోరెషు మూడవ సంవత్సరము. గబ్రియేలు హిద్దెకేలు నది సంబంధమైన ప్రవచనాన్ని కోరెషు మూడవ సంవత్సరములో ఉంచి, పదకొండవ అధ్యాయపు కథనాన్ని దార్యావేషు మొదటి సంవత్సరాన్ని సూచిస్తూ ఆరంభించును; అట్లు చేయుటద్వారా అతడు రెండు నిర్దిష్ట సంవత్సరాలను గుర్తించుచున్నాడు. 538 క్రీస్తుపూర్వము మరియు 536 క్రీస్తుపూర్వము రెండును నియమిత కాలములే; 538 క్రీస్తుపూర్వము డెబ్బై సంవత్సరాల ప్రవచనం ముగియుటకు నియమిత కాలము, మరియు 536 క్రీస్తుపూర్వము 538 క్రీస్తుపూర్వము “తర్వాత” ప్రభువు తన ప్రజలకొరకు తన శుభకార్యమును నెరవేర్చు నియమిత ప్రవచన కాలము.

క్రీస్తుపూర్వం 538 మరియు 536 సంవత్సరాలు రెండూ "నియమిత కాలములు"; అవి రెండు చారిత్రక వ్యక్తులచేత ప్రతినిధ్యం చేయబడినవి—మొదటివాడు మీదీయుల మొదటి రాజు, రెండవాడు పారసీకుల మొదటి రాజు. అక్షరార్థ ఇశ్రాయేలు అక్షరార్థ బాబిలోనులో చెరలో నుండిన డెబ్బై సంవత్సరముల సమాప్తి, ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు ఆత్మీయ బాబిలోనులో చెరలో నుండిన వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములకు (క్రీ.శ. 538 నుండి 1798 వరకు) ప్రతీకగా నిలిచింది. 1798 ఒక "నియమిత కాలము"; ఆ తరువాత ప్రవచనాత్మకముగా "కాలాంత్యము"గా గుర్తింపబడిన కాలం ఆరంభమైంది. "నియమిత కాలము"గా సూచింపబడిన క్రీస్తుపూర్వం 538 మరియు 536 సంవత్సరాలు కూడ, "కాలాంత్యము"గా ప్రతినిధ్యం చేయబడిన ఒక కాలవ్యవధి ఆరంభాన్ని కూడా సూచించుచున్నవి.

> “అవిరత హింసాచారముతో కూడిన ఈ దీర్ఘకాలమంతటిలో, నిర్బంధకాలములో బబులోనులో చెరలో పట్టబడియున్న ఇశ్రాయేలు సంతానము యథార్థముగా చెరస్థితిలో ఉన్నట్లే, భూమిమీదనున్న దేవుని సంఘమును కూడ యథార్థముగా చెరస్థితిలోనే ఉన్నది.” ప్రవక్తలు మరియు రాజులు, 714.

సర్వ ప్రవచనములు మొదట నెరవేరిన దినములకన్నా మరింత ప్రత్యేకముగా అంత్యదినములను ఉద్దేశించుచున్నవి; కాబట్టి క్రీ.పూ. 538 మరియు రాజైన దార్యావేషు, అలాగే క్రీ.పూ. 536 మరియు రాజైన కోరెషు, 1989లోని “అంత్యకాలమును” సూచించుచున్నవి; ఈ ఇద్దరు రాజులు అధ్యక్షుడు రీగన్ మరియు మొదటి అధ్యక్షుడు బుష్‌కు ప్రతిరూపములై యున్నారు. క్రీ.పూ. 538 మరియు క్రీ.పూ. 536 ఒక మార్గచిహ్నమును సూచించుచున్నవి; ఈ రెండు తేదీలు ఆ ఒక్క మార్గచిహ్నానికే ప్రాతినిధ్యమిచ్చినవిగా గ్రహింపబడినప్పుడు అది నెరవేరును. “అంత్యకాల” మార్గచిహ్నము రెండు చిహ్నములతో కూడియున్నది; మరియు కొన్నిసార్లు, రీగన్ మరియు మొదటి బుష్ విషయములోవలె, ఆ రెండు చిహ్నములును ఒకే సంవత్సరములో నెరవేరును. అయితే అది నియమమునకు మినహాయింపుగా నిలుచును; ఎందుకనగా మోషే కాలమందలి “అంత్యకాల” మార్గచిహ్నము అహరోను మరియు మోషే ఇద్దరి జననములే, అవి మూడు సంవత్సరముల విరామముతో వేరుపరచబడియుండెను. క్రీస్తు చరిత్రలో, అది బాప్తిస్మమిచ్చు యోహాను మరియు క్రీస్తు జననములే, అవి ఆరు నెలల విరామముతో వేరుపరచబడియుండెను.

అంటీక్రీస్తు చరిత్రలో “అంత్యకాలము” 1798 మరియు 1799 సంవత్సరములలో సంభవించెను. ఫ్రెంచ్ విప్లవము ప్రవచనవిషయము; అది 1789లో ఆరంభమై, పది సంవత్సరములు కొనసాగి, తన నియమిత కాలమునందు 1799లో సమాప్తమాయెను; 1798యు అట్లే ఒక నియమిత కాలమై యుండెను. ఇవి రెండును కలిపి, మృగమునకు ఇవ్వబడిన మరణాంతక గాయమును, అలాగే మృగముమీద స్వారీ చేసి దానిమీద ఏలిన స్త్రీయను గుర్తించును. దార్యావేషు అనే రాజు తన సైన్యమును “గోడ” గుండా లోనికి పంపి తన శత్రువును జయించెను; అతడు “ఇనుప తెర” అనే “గోడ”ను కూలదోయి తన శత్రువును జయించిన రేగన్‌ను సూచించుచున్నాడు. కోరేశు మొదటి బుష్‌ను సూచించుచున్నాడు; యేలయనగా కోరեշు “మహానైన కోరేశు”యని ప్రసిద్ధి, మరియు జార్జ్ బుష్ మొదటివాడు “బుష్ గొప్పవాడు”, అలాగే చివరి బుష్ “బుష్ చిన్నవాడు”.

ఎందుకంటే ఈ ఇద్దరు రాజులు, అలాగే వారు ప్రతినిధిత్వం చేసే రెండు తేదీలు, అసలుకు ఒకే సంకేతమై యున్నవి. వాటిలో ఒకటి బాబులోను పాలించే డెబ్బై సంవత్సరాలను సూచిస్తుంది. ఆ డెబ్బై సంవత్సరాల కాలము తన నియమిత సమయమును క్రీ.పూ. 538లో పొందెను; దానికి ప్రతీకగా దార్యు నిలిచియున్నాడు. బంధనకాలములోని డెబ్బై సంవత్సరాల పరిపూర్తి తన నియమిత సమయమును క్రీ.పూ. 536లో పొందెను; దానికి ప్రతీకగా కోరెషు నిలిచియున్నాడు. వీరిద్దరూ కలిసి ప్రవచన కాంతి ముద్రవిచ్ఛేదింపబడవలసిన “అంత్యకాలము”ను సూచిస్తున్నారు. క్రీ.శ. 1798లో ప్రకటన గ్రంథము పద్నాలుగవ అధ్యాయములోని మొదటి దూత “అంత్యకాలము”కు వచ్చెను; ఆ దూత “యేసుక్రీస్తే తప్ప మరెవడూ కాదు” అని సిస్టర్ వైట్ అన్నారు.

కోరెషు పాలనయొక్క మూడవ సంవత్సరములో, దేవుని ప్రజల అధిపతియు దూతలకు నాయకుడగు ముఖ్యదూతయైన మీకాయేలు, కోరెషుతో వ్యవహరించుటకును, దేవుని ప్రజలు యెరూషలేమునకు తిరిగి వచ్చి పట్టణమును, పరిశుద్ధస్థలమును, వీధులను గోడలను పునర్నిర్మించుటకు అనుమతించు మూడు ఫర్మానములలో మొదటిదాన్ని కోరెషు జారీ చేయునట్లుగా దారిచూపు ఆ వెలుగును దృఢపరచుటకును దిగివచ్చెను. ఆ కార్యము, 1798లో "కాలాంత్యము"లో ఆరంభమైన మొదటి మరియు రెండవ దూతల కార్యమునకు ప్రతిరూపముగా నిలిచెను.

దరయవేశు మరియు కూరు రోజులలోని "అంత్యకాలములో" మైఖేలు దిగివచ్చినది, 1798లో మొదటి దూత రాకను ప్రతినిధ్యం చేసింది; అవి రెండూ కలసి, 1989లోని "అంత్యకాలములో" అదే దూత రాకను సూచించుచున్నవి. 1989తో "అంత్యకాలము"యొక్క కాలపరంపర ఆరంభమైంది; అది ఒక నిశ్చయించిన సమయమూ అయింది. నిశ్చయించిన సమయము అనగా ఒక ప్రవచన కాలవ్యవధి ముగింపును గుర్తించును. ఆధునిక ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు కొరకు మొదటి "కాదేశ్" వద్ద 1863లో జరిగిన తిరుగుబాటు, 1989లో "నిశ్చయించిన సమయము" వద్ద ముగిసిన 126 సంవత్సరాల కాలవ్యవధికి ఆరంభమైంది. 126 అనేది 1260 యొక్క దశమాంశము, లేదా దశవంతు; మరియు 1798లో 1260 సంవత్సరాల ముగింపున మొదటి దూతయొక్క ఉద్యమము చరిత్రలోకి ప్రవేశించింది. 1989లో 126 సంవత్సరాల ముగింపున మూడవ దూతయొక్క ఉద్యమము చరిత్రలోకి ప్రవేశించింది.

దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయము మొదటి వచనమందు, ప్రతినిధీకరింపబడిన చరిత్ర 1989లోని అంత్యకాలమున కోరెషుతో ఆరంభమగునని, గబ్రియేలు తన గుర్తింపులో అత్యంత జాగ్రత్తగా, ఖచ్చితముగా నిర్ధారించుచున్నాడు. అక్కడ మహానైన కోరెషు, బుష్ పెద్దవాడిని ప్రతినిధించుచున్నాడు; అతనిని తరువాత ముగ్గురు రాజులు అనుసరించి, ఆపై వారందరిని మించిన అత్యంత ధనవంతుడైన నాల్గవ రాజు కలుగును. కాబట్టి, యావత్ యవనదేశమంతయు కదిలించువాడైన ఆ ధనవంతమైన నాల్గవ రాజు, 1989 నుండి లెక్కించినపుడు ఆరో అధ్యక్షుడు.

పదవ అధ్యాయపు సంఘటనలలో, దానియేలు శోకించువానిగా చిత్రింపబడెను; మరియు తన శోకానుభవములో, దర్శనమును అవలోకించుచుండగా, అతడు క్రీస్తు స్వరూపమునకు రూపాంతరింపబడెను. శోకమునకు ఇరవై ఒక దినముల కాలము, పునరుత్థానముతో సమాప్తమగు మరణకాలమును ప్రతినిధానం చేయుచున్నది. పదవ అధ్యాయమునందు మిఖాయేలు స్వర్గమునుండి దిగివచ్చెను; మరియు యూదా ఏడు లో, ఆయన దిగివచ్చునప్పుడు, మోషేను పునరుత్థాపించును. ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో మోషే (ఎలీయాతో కూడ) హతులై, మూడు అర ప్రతీకాత్మక దినములు పాటు వీధిలో మృతులై పడియున్నారు. తరువాత, మోషే (ఎలీయాతో కూడ) "ఒక గొప్ప స్వరము" ద్వారా పునరుత్థాపింపబడిరి.

> మూడు దినములన్నర తరువాత దేవునియొద్దనుండి వచ్చిన జీవాత్మ వారిలో ప్రవేశించెను; వారు తమ పాదములమీద నిలిచిరి; వారిని చూచిన వారిమీద గొప్ప భయం పడియెను. ఆకాశములోనుండి వారికి, ఇక్కడికి పైకి రండి అని చెప్పిన గొప్ప స్వరము వినిపించెను. అప్పుడు వారు మేఘములో పరలోకమునకు ఎక్కిరి పోయిరి; వారి శత్రువులు వారిని చూచిరి. ప్రకటన గ్రంథము 11:11, 12.

పునరుత్థానము కలుగజేసే "మహా స్వరము" ప్రధానదూత యొక్క స్వరమే; ఆ ప్రధానదూత మీకాయేలు.

> యెందుకనగా ప్రభువు తానే పరలోకమునుండి ఘోషతోను, ప్రధానదూతుని స్వరముతోను, దేవుని కాహళ ధ్వనితోను దిగివచ్చును; క్రీస్తునందు మృతులైనవారు ముందుగా లేచెదరు. 1 థెస్సలొనీకయులకు 4:16.

మోషే మరియు ఏలీయా హతమార్చబడి తిరిగి లేపబడిన చరిత్ర, లక్ష నలభై నాలుగు వేల మందికి ముద్రవేయబడుట యొక్క చరిత్రయే. ఆ చరిత్ర ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయంలోని దూత యొక్క “మొదటి స్వరము”తో, 2001 సెప్టెంబరు 11న ఆరంభమైంది; మహా న్యూయార్క్ నగరపు భవనాలు కూలదోయబడ్డప్పుడు ఆ స్వరము వచ్చెనని సిస్టర్ వైట్ గుర్తించుచున్నది. ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయంలోని “రెండవ స్వరము” త్వరలో రానున్న ఆదివారపు ధర్మశాసన సమయమందు వినిపించును; అప్పుడు దేవుని మరియొక మంద బబులోనులోనుండి పిలువబడును. అదే ఆ చరిత్ర, అనగా ముద్రవేత యొక్క చరిత్ర, అందులో “మారా” దర్శనమును దర్శించుట ద్వారా దానియేలు క్రీస్తు స్వరూపమునకు మార్పింపబడినవానిగా ప్రతినిధీకరించబడుచున్నాడు; అది “మారెహ్” దర్శనమునకు స్త్రీలింగ వ్యక్తీకరణ. అది “కారణక” దర్శనము; దర్శించబడిన స్వరూపము దానిని దర్శించువారిలో పునరుత్పత్తి చేయబడునట్లు “కలుగజేయు” దర్శనము.

ముద్ర వేయబడుటకు గల ఆ చరిత్రయందును, మరియు దానియేలు పుస్తకము పదవ అధ్యాయములోని దానియేలు యొక్క రూపాంతరమునకు గల చరిత్రయందును, మోషే, ఏలీయా, దానియేలు ద్వారా ప్రతినిధీకరింపబడినవారిని ఆయన పునరుత్థాన పరచి రూపాంతర పరచునప్పుడు మీకాయేలు అవతరించుట కూడా అంతర్భూతమై యున్నది. ఆయన ఆ పునరుత్థానాన్ని ముఖ్యదూత యొక్క "మహా స్వరము"తో నెరవేర్చును; ఈ విధంగా మొదటి మరియు అంతిమ స్వరముల మధ్య ఒక మూడవ "స్వరమును" సమకూర్చును; ఆ మొదటిదియు అంతిమదియు రెండూ ఒకటే; ఎందుకనగా అవి రెండూ ప్రకటన గ్రంథము పద్దెనిమిదవ అధ్యాయములోని స్వరమే. ఆ మధ్య స్వరమునందు తిరుగుబాటు ప్రతీకరింపబడుచున్నది; ఎందుకనగా మీకాయేలు మోషేను పునరుత్థాన పరచినప్పుడు, తిరుగుబాటుకు కర్తయైన సాతాను వ్యతిరేకించుటకు అక్కడ ఉండినను, ఆయనతో వాదింపలేదు.

> అయినను ప్రధానదూత మికాయేలు, సాతానుతో తర్కించుచు మోషే శరీరమునుగూర్చి వాదించుచుండగా, అతనిమీద దూషణారోపణను చేయుటకు ధైర్యపడలేదు; కాని, ప్రభువు నిన్ను గద్దించును గాక అని చెప్పెను. యూదా 7.

2001 సెప్టెంబరు 11న ప్రారంభమై, త్వరలో రానున్న ఆదివారపు ధర్మశాసనంతో ముగియబోవు ముద్రవేత కాలపు ఆరంభం “సత్యము” అనే ముద్రతో సూచింపబడింది; ఎందుకనగా ఆ కాలమధ్యంలో, 2023 జూలైలో, మహాదూతుని గొప్ప స్వరము, తన మధ్య స్వరమును ఆలకించుటకు ఎంచుకొనిన క్రీస్తునందలి మృతులను పునరుత్థాన పరచు కార్యమును ప్రారంభించెను. 2023 సంవత్సరం 2001 తరువాత ఇరవై రెండు సంవత్సరాలకు వచ్చునని గమనించుము; మరియు ఇరవై రెండు అనేది రెండువందల ఇరవైలో పదవ వంతు, అది దైవత్వమునకును మానవత్వమునకును మధ్యనున్న అనుసంధానమునకు చిహ్నమైయుండి, పునరుద్ధరణకు కూడ చిహ్నమైయున్నది.

2023 జూలైలో, యేసు క్రీస్తు స్వయంగా తప్ప మరెవ్వరూ కాని ఆ బలవంతుడైన దూత, సత్యమైయున్నవాడు, మికాయేలు కూడాను, తన చేతిలో ఒక సందేశముతో దిగివచ్చుచున్న ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా. ఆయన చేతిలోనున్న ఆ చిన్న గ్రంథము, అంత్యదినముల వరకు ముద్రింపబడియున్న దానియేలు గ్రంథంలోని భాగమే.

> ప్రకటన గ్రంథములో బైబిలు గ్రంథములన్నియు సమాగమించి తమ ముగింపును పొందుతాయి. ఇక్కడ దానియేలు గ్రంథమునకు పూరకము కలదు. ఒకటి ప్రవచనము; మరొకటి ప్రకటనము. ముద్రింపబడియున్న గ్రంథము ప్రకటన గ్రంథము కాదు; అది అంత్యకాలమునకు సంబంధించిన దానియేలు ప్రవచనములోని ఆ భాగమే. దూత ఆజ్ఞాపించెను: ‘కాని నీవు, ఓ దానియేలూ, ఆ మాటలను దాచిపెట్టి, గ్రంథమును అంత్యకాలము వరకు ముద్రించుము.’ దానియేలు 12:4. అపొస్తలుల కార్యములు, 585.

దానియేలు ప్రవచనములో అంత్యదినములకు సంబంధించిన భాగము పదకొండవ అధ్యాయము. అది పదకొండవ అధ్యాయములోని చివరి ఆరు వచనములు; అయితే, మరింత నిర్దిష్టంగా, ఆ అధ్యాయములో పొందుపరచబడిన చరిత్రలే ఆ చివరి ఆరు వచనములలో పునర్వర్ణించబడుచున్నవి.

> మనకు వృథా చేయుటకు సమయము లేదు. సంకటకాలములు మన ముందున్నవి. ప్రపంచము యుద్ధస్ఫూర్తిచే ఉద్దీపితమైయున్నది. త్వరలో ప్రవచనములలో ప్రస్తావింపబడిన ఆపదసన్నివేశములు సంభవించును. దానియేలు గ్రంథములో పదకొండవ అధ్యాయమునున్న ప్రవచనము దాని సంపూర్ణ నెరవేర్పుకు దాదాపు చేరుకొనియున్నది. ఈ ప్రవచనము నెరవేర్పులో జరిగిన చరిత్రలో బహుభాగము మళ్లీ పునరావృతమగును. మానుస్క్రిప్ట్ రిలీసెస్, సంఖ్య 13, 394.

దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని పదహారవ వచనం, నలభై ఒకటవ వచనంలో పునరావృతమయ్యే ఒక చరిత్రను వివరిస్తుంది; ఏలయనగా, ఆ వచనంలో ఉత్తర రాజు మహిమాన్విత దేశములో నిలిచియున్నాడు. పదహారవ వచనంలోని ఆ చరిత్ర, రోమీయ సేనాధిపతి పొంపేయు యూదా దేశమును మరియు యెరూషలేమును బంధత్వములోనికి చేర్చిన కాలాన్ని సూచిస్తుంది.

> కాని అతని మీదికి వచ్చువాడు తన ఇష్టప్రకారమే చేసికొనును; అతని ఎదుట నిలిచువాడు ఎవరును ఉండరు; అతడు మహిమగల దేశములో నిలుచును, అది అతని చేతివల్ల నశింపబడును. దానియేలు 11:16.

ఈ వచనానికి ముందు ఉన్న వచనాలను మన పరిశీలనకు ఆధారబిందువుగా ఈ వచనాన్ని ఉపయోగించాలనే నా ఉద్దేశ్యం; కావున ఈ అవగాహనను ముందుగా స్థాపించుదుము. మూడవ మరియు నాల్గవ వచనాలలో అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్ రాజ్య విభజన తరువాత కొనసాగు చరిత్ర 1989లో ప్రారంభమవుతుందని, తదనంతరం ప్రస్తుత ఉక్రెయిన్ యుద్ధాన్ని, పాశ్చాత్య శక్తులపై పుతిన్ సాధించిన విజయాన్ని, అలాగే పుతిన్‌కు అనంతరంగా సంభవించే ఓటమిని సూచించి, అది పదహారవ వచనమునకు దారితీస్తుందని మేము చూపించుదుము.

> “ఉత్తర రాజైన ఆంటియోకుసు ఎదుట ఐగుప్తు నిలువలేకపోయినప్పటికీ, ఇప్పుడు తనకు విరోధముగా వచ్చిన రోమీయుల ఎదుట ఆంటియోకుసు నిలువలేకపోయెను. పైకెత్తబడుచున్న ఈ శక్తిని ఇకపై ఏ రాజ్యములూ ఎదిరించగలుగలేదు. క్రీ.పూ. 65లో పోంపేయు ఆంటియోకుసు ఆసియాటికుసును అతని స్వాస్థ్యములనుండి వంచించి, సిరియాను రోమీయుల పరిపాలనలోని ఒక ప్రావిన్సుగా మార్చినప్పుడు, సిరియా జయింపబడి రోమా సామ్రాజ్యమునకు చేర్చబడెను.”

> “అదే శక్తి పరిశుద్ధ దేశములోను నిలిచి, దానిని భక్షించవలసి యుండెను. క్రీస్తుపూర్వం 161 సంవత్సరమున రోము దేవుని ప్రజలైన యూదులతో ఒడంబడికచే సంబంధించెను; ఆ తేదీ నుండి అది ప్రవచన కాలపట్టికలో ప్రముఖ స్థానమును కలిగియున్నది. అయితే, యథార్థ జయముచేత యూదయాపై అధికార పరిపాలనను అది క్రీస్తుపూర్వం 63 సంవత్సరము వరకు సంపాదించలేదు; తరువాత అది ఈ విధముగా జరిగెను.”

> పొంటుసు రాజు మిథ్రిడాతేసుపై తన దండయాత్రనుండి పొంపే తిరిగి వచ్చినప్పుడు, యూదయా కిరీటమునకై హైర్కానస్‌ మరియు అరిస్టోబులస్‌ అనే ఇద్దరు ప్రత్యర్థులు పోరాడుచుండిరి. వారి వివాదము పొంపే ముందుకు తేబడగా, అరిస్టోబులస్‌ యొక్క హక్కుదావాలలోని అన్యాయమును అతడు త్వరలోనే గ్రహించెను; అయినప్పటికిని, తన చిరకాల వాంఛితమైన అరబియాపై దండయాత్ర ముగిసిన తరువాత ఆ విషయములో తీర్పును ఇవ్వుదుమని ఆలస్యం చేయాలని అభిలషించి, అప్పుడు తిరిగి వచ్చి న్యాయోచితమైన విధముగా వారి వ్యవహారములను పరిష్కరించుదునని వాగ్దానం చేసెను. పొంపే యొక్క యథార్థాభిప్రాయములను అవగాహన చేసిన అరిస్టోబులస్‌, వేగముగా యూదయాకు తిరిగి వెళ్లి, తన ప్రజలను ఆయుధసজ্জులను చేసి, దృఢమైన రక్షణకై సమాయత్తమై, విచారణచే మరొకరికి కేటాయింపబడునని ముందుగానే గ్రహించిన ఆ కిరీటమును ఎటువంటి ప్రమాదములనైనను లెక్కచేయక తనవద్దనే నిలుపుదలచెను. పారిపోవుచున్న అతనిని పొంపే సమీపముగా వెంబడించెను. అతడు యెరూషలేమునకు సమీపించినప్పుడు, తన ప్రవర్తనపట్ల పశ్చాత్తాపపడుట ఆరంభించిన అరిస్టోబులస్‌ అతనిని ఎదుర్కొనుటకు బయలుదేరి, సంపూర్ణ వశీకరణమును మరియు విస్తారమైన ధనరాశులను సమర్పించుదునని వాగ్దానం చేసి విషయం సర్దుబాటు చేయుటకు యత్నించెను. ఆ ప్రతిపాదనను అంగీకరించిన పొంపే, సైన్యములోని ఒక దళమునకు నాయకునిగా గాబినియస్‌ను నియమించి, ధనం స్వీకరించుటకు పంపెను. కాని ఆ ఉపసేనాధిపతి యెరూషలేమునకు చేరినప్పుడు, పట్టణ ద్వారములు అతనిమీద మూయబడియున్నవని కనుగొనెను; గోడల పైభాగమునుండి ఈ పట్టణము ఆ ఒప్పందమునకు కట్టుబడి నిలువదని అతనికి తెలియజేయబడెను.

> ఈ విధంగా మోసపోయి అది శిక్షలేకుండ పోవనీయకమని నిశ్చయించిన పాంపేయు, తనతోనే నిర్బంధించి ఉంచిన అరిస్టోబులుసును సంకెళ్లలో వేయించి, తక్షణమే తన సమస్త సైన్యంతో యెరూషలేముమీద దండయాత్ర చేసెను. అరిస్టోబులుసుకు అనుకూలులు ఆ స్థలమును రక్షింతుమని సిద్ధపడిరి; హైర్కానుసుకు అనుకూలులు ద్వారములను తెరవుదుమని యుండిరి. తరువాతివారు సంఖ్యలో అధికులై పైచేయి పొందినందున, పాంపేయుకు నగరములోకి స్వేచ్ఛాయుత ప్రవేశము కలిగించిరి. అప్పుడు అరిస్టోబులుసు పక్షస్థులు దేవాలయ పర్వతమునకు వెనుదిరిగి చేరిరి; పాంపేయు దానిని అధీనపరచుననేంత నిశ్చయముతోనే వారు ఆ స్థలమును రక్షించుదుమని దృఢనిశ్చయులై యుండిరి. మూడు నెలల ముగింపునకు, దాడి చేయుటకు చాలునంత గోడలో విరుగుడు కలుగజేయబడెను; ఆ స్థలము ఖడ్గధారపైనే స్వాధీనపరచబడెను. దాని తరువాత సంభవించిన భయంకర నరమేధములో పన్నెండువేలమంది సంహరింపబడిరి. ఇది హృదయవిదారక దృశ్యమైయుండెను అని చరిత్రకారుడు గమనించును: యాజకులు, ఆ సమయమున దైవసేవలో నిమగ్నులై, ప్రశాంత హస్తముతోను స్థిరసంకల్పముతోను తమ నిత్యకృత్యములను కొనసాగించుచుండిరి; చుట్టూ ఉన్మత్త కొలాహలమంతయు వారికెరుగనట్లుగా, వారి చుట్టువారైన స్నేహితులు సంహారార్థం అప్పగింపబడుచుండగా, చాలాసార్లు వారియే స్వరక్తము తమ బలుల రక్తముతో కలిసిపోవుచుండగా కూడ.

> యుద్ధానికి తెరదించి, పోంపేయు యెరూషలేము ప్రాకారములను కూల్చి, యూదయ అధికార పరిధి నుండి అనేక పట్టణాలను సిరియా అధికార పరిధికి హస్తాంతరం చేసి, యూదులపై పన్నును విధించెను. అట్లుగా, మొట్టమొదటిసారిగా, జయద్వారా, 'మహిమావంతమైన దేశము'ను సర్వాంతముగా గ్రసించువరకు తన ఇనుపపట్టులో బిగించి ఉంచబోవు ఆ శక్తి చేతుల్లో యెరూషలేము ఉంచబడెను. Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 259, 260.

మా తదుపరి వ్యాసంలో ఈ అధ్యయనాన్ని కొనసాగిస్తాము.

> దేవుని ప్రజలలో వివాదము గాని కలకలము గాని లేకపోవుటనే వాస్తవము, వారు శుద్ధోపదేశమును దృఢంగా ఆవలంబించియున్నారనే తుదాప్రమాణముగా పరిగణింపకూడదు. వారు సత్యమును తప్పును స్పష్టముగా వేరుచేయకపోవచ్చుననే భయపడవలసిన కారణము కలదు. శాస్త్రగ్రంథముల పరిశోధనచేత నూతన ప్రశ్నలు ఉద్భవించనప్పుడు, తమవద్ద సత్యమున్నదని నిర్ధారించుకొనుటకై వారిని స్వయంగా శాస్త్రగ్రంథములను శోధించుటకు ప్రేరేపించు అభిప్రాయభేదము ఏదియు ఉద్భవించనప్పుడు, ప్రాచీన కాలమందు నున్నట్లే, ఇప్పుడును అనేకులు సంప్రదాయమును ఆశ్రయించి, తాము ఎరుగని దానిని ఆరాధించుదురు.

> నాకు చూపబడినది ఏమనగా, ప్రస్తుత సత్యమునకు జ్ఞానము కలిగినవారమని ప్రకటించుకొనేవారిలో అనేకులు తాము ఏమి విశ్వసించుచున్నారో తెలియదు. తమ విశ్వాసమునకు సంబంధించిన సాక్ష్యములను వారు గ్రహింపరు. ప్రస్తుత కాలమునకు అప్పగింపబడిన కార్యమునకు తగిన అవగాహన వారికిలేదు. పరీక్షా సమయము వచ్చినప్పుడు, ప్రస్తుతం ఇతరులకు బోధించుచున్న కొందరు, తాము పట్టుకున్న సిద్ధాంతస్థానాలను సమీక్షించినపుడు, వాటికి తగిన సమాధానకరమైన కారణమును ఇచ్చలేని అనేక విషయములున్నవని గ్రహించుదురు. ఇలాగు పరీక్షింపబడువరకు తమ గొప్ప అజ్ఞానమును వారు ఎరుగలేదు. అంతేకాక, సంఘమునందు అనేకులు తాము ఏది విశ్వసించుచున్నారో దానిని తాము గ్రహించియున్నామని అట్టే పరిగణించుకొనుచున్నారు; కాని, వివాదము ఉద్భవించువరకు తాము లోనైన బలహీనతను వారు ఎరుగరు. తమతో ఏకవిశ్వాసముగలవారినుండి వేరుపరచబడి, తమ విశ్వాసమును వివరించుటకు ఒంటరిగాను ఏకాకిగాను నిలబడవలసి వచ్చునప్పుడు, తాము సత్యమని అంగీకరించిన విషయముల విషయమై తమ భావనలు ఎంత గందరగోళముగా ఉన్నవో చూచి వారు ఆశ్చర్యపడుదురు. నిశ్చయమేనగా, మన మధ్య సజీవుడైన దేవుని నుండి వేరుపడి మనుష్యులవైపు తిరుగుదల కలిగియున్నది; దైవ జ్ఞాన స్థానమునకు మానవ జ్ఞానమును ప్రతిష్ఠించుట జరుగుచున్నది.

> దేవుడు తన ప్రజలను మేలుకొలుపును; ఇతర సాధనములు విఫలమైతే, అపసిద్ధాంతాలు వారి మధ్యకు ప్రవేశించి, వారిని గాలించి, గోధుమల నుండి భూసిని వేరు చేయును. తన వాక్యమును నమ్మిన వారందరిని నిద్రనుండి మేలుకొనుడని ప్రభువు పిలుచుచున్నాడు. ఈ కాలానికి తగిన అమూల్యమైన వెలుగు వచ్చియున్నది. అది మనమీద తక్షణముగా వున్న ప్రమాదములను వెల్లడించు ధర్మశాస్త్ర సత్యము. ఈ వెలుగు మనలను శాస్త్రగ్రంథముల శ్రద్ధాపూర్వక అధ్యయనమునకును, మనము పట్టుకొనియున్న స్థితుల విషయమై అత్యంత విమర్శనాత్మక పరిశీలనకును దారితీయవలెను. ప్రార్థనతోను ఉపవాసముతోను సత్యమునకు సంబంధించిన సమస్త అంశములు, స్థితులు సమగ్రముగాను పట్టుదలతోనూ అన్వేషింపబడవలెనని దేవుని చిత్తము. సత్యమేమనేది గూర్చిన కేవలం ఊహలలోను అస్పష్ట భావనలలోను విశ్వాసులు స్థిరపడకూడదు. పరీక్షాకాలము వచ్చినప్పుడు, తమ విశ్వాసమునుగూర్చి సమాధానము ఇవ్వుటకై వారిని పరిషత్తుల ఎదుటకు తీసికొనివచ్చినపుడు, తమలోనున్న నిరీక్షణకుగల కారణమును వినయముతోను భయముతోను వివరించుటకు వారు సామర్థ్యము గలవారై యుండునట్లు, వారి విశ్వాసము దేవుని వాక్యముమీద దృఢమైన పునాదియందు స్థాపింపబడియుండవలెను.

> కదిలించుడి, కదిలించుడి, కదిలించుడి. లోకమునకు మనము సమర్పించు విషయములు మనకు సజీవ వాస్తవములై యుండవలెను. విశ్వాసమునకు మౌలిక అంశాలుగా మనము పరిగణించే సిద్ధాంతములను రక్షించుచుండగా, సంపూర్ణంగా సబలమికాని వాదనలను ప్రయోగించుటకు మనకు మనము ఎన్నడును అనుమతింపకూడదు. అవి ప్రతివాదిని మౌనింపజేయుటకు ఉపయోగపడవచ్చును; గాని అవి సత్యమును ఘనపరచవు. మేము సబలమైన వాదనలను సమర్పించవలెను; అవి మా ప్రత్యర్థులను మౌనింపజేయుట మాత్రమేగాక, అత్యంత సూక్ష్మమైన మరియు అత్యంత పరిశోధనాత్మక పరిశీలనను సైతం తట్టుకొనునట్లుండవలెను. వాదులుగా తమను తాము తీర్చిదిద్దుకున్న వారియొద్ద ఒక మహా ప్రమాదమున్నది—అటువంటి వారు దేవుని వాక్యమును పక్షపాతం లేక సమన్యాయముతో నిర్వహించకపోవచ్చును. ప్రతివాదిని ఎదుర్కొనునప్పుడు, కేవలం విశ్వాసికి ధైర్యము కలుగునట్లు చేయుటను అన్వేషించుటకు బదులు, అతని మనస్సులో నిశ్చయాన్ని మేల్కొల్పునట్లుగా విషయములను ఎత్తిచూపుట మన నిష్ఠతో కూడిన ప్రయత్నమై యుండవలెను.

> మనిషి యొక్క మేధోన్నతి ఎంతటి స్థాయికి ఎదిగిననూ, అధిక వెలుగుకోసం పవిత్ర శాస్త్రములను సమగ్రంగా, నిరంతరంగా పరిశోధించవలసిన అవసరం లేదని అతడు క్షణమాత్రమును కూడ తలంచకూడదు. ప్రజలమైయున్న మనమందరము, ప్రతివ్యక్తిగాను ప్రవచనశాస్త్రపు విద్యార్థులమై యుండుటకు పిలువబడియున్నాము. దేవుడు మనకు అందించు ఏ వెలుగు కిరణమునైనను మనము వివేచించుటకై శ్రద్ధాపూర్వకంగా జాగరూకులై యుండవలెను. సత్యముని తొలి కిరణాలను మనము అందిపుచ్చుకొనవలెను; మరియు ప్రార్థనాత్మకమైన అధ్యయనము ద్వారా ఇంకా స్పష్టమైన వెలుగు పొందవచ్చును, దానిని ఇతరుల యెదుట ఉంచవచ్చును.

> దేవుని ప్రజలు సౌకర్యమునందు ఉండి, తమ ప్రస్తుత ప్రకాశముతో సంతృప్తి చెంది యుండినప్పుడు, దేవుడు వారిని అనుగ్రహించడు అని మనము నిశ్చయముగా చెప్పగలము. వారికోసం ప్రకాశించుచున్న పెరిగినదియు నిరంతరం పెరుగుచున్న ప్రకాశమును స్వీకరించుటకై వారు ఎల్లప్పుడును ముందుకు సాగుచుండవలెనని ఇదే ఆయన చిత్తము. సమాజముయొక్క ప్రస్తుత వైఖరి దేవునికి ప్రసన్నకరము కాదు. మరింత సత్యమునకును మహత్తర ప్రకాశమునకును ఏ అవసరమూ లేదని వారు భావించునట్లుగా చేయు ఒక ఆత్మవిశ్వాసము లోనికి వచ్చియున్నది. సాతాను మన కుడిపక్కను ఎడమపక్కను, మన ముందును వెనుకను క్రియాశీలుడై యున్న కాలమున మనము జీవించుచున్నాము; అయినప్పటికిని, ప్రజలమై యున్న మనము నిద్రముగ్ధులమై యున్నాము. తన ప్రజలను కార్యాచరణకు మేల్కొల్పునట్లుగా ఒక స్వరము వినిపించవలెనని దేవుడు సంకల్పించుచున్నాడు. సాక్ష్యములు, ఖండము 5, పుటలు 707, 708.

Back to Articles