Article

# దానియేలు గ్రంథము - మూడవ సంఖ్య

దర్శన ద్వయం

Author

Jeff Pippenger

Published

November 25, 2023

Formats

PDF
Word

ప్రస్తుతం మేము దానియేలు గ్రంథములో లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని "ఏడు సమయములు"ను పరిశీలిస్తున్నాము. తమ కన్నులను మూసుకొనుటకు ఎంచుకున్నవారికి అది మరుగైయున్నది; కానీ చూడదలచినవారికి అది అక్కడే ఉన్నది. మేము దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం, పదమూడు వచనము నుండి ప్రారంభిస్తాము.

> తరువాత నేను ఒక పరిశుద్ధుడు మాటలాడుట విన్నాను; మరియొక పరిశుద్ధుడు మాటలాడిన ఆ పరిశుద్ధునితో ఇట్లనెను: నిత్యహోమమును, పాడుబాటుచేయు అతిక్రమమును గూర్చిన దర్శనము, పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును తొక్కబడునట్లు అప్పగింపబడుటవరకు, ఎంతకాలము ఉండును? దానియేలు 8:13.

ఆ వచనం "అప్పుడు" అనే పదంతో ఆరంభమై, దానియేలు ముందరి పది వచనములలో తాను ఇప్పుడే చూచిన ప్రవచన చరిత్ర దర్శనముతో ఒక భేదాన్ని సూచించుచున్నది. ఈ అధ్యాయములోని వచనములు ఒకటియు రెండును, దానియేలు ఆ దర్శనమును పొందిన సంవత్సరమును, అలాగే దానిని ఉలై నదియొద్ద పొందిన విషయమును తెలియజేయుచున్నవి. మూడవ వచనం నుండి పన్నెండవ వచనం వరకు, అతడు ప్రవచన చరిత్ర యొక్క దర్శనమును "చూచెను". "అప్పుడు" అతడు ప్రశ్నయు సమాధానమును కలిగిన పరలోక సంభాషణను "వినెను". పదిహేనవ వచనములో, తాను ఇప్పుడే "చూచిన" ఆ ప్రవచన చరిత్ర దర్శనము ఏమి సూచించుచున్నదో అన్వేషించుటకు అతడు ఆరంభించెను. కాబట్టి, మూడవ నుండి పన్నెండవ వచనముల వరకు దానియేలు "చూచిన" దర్శనమునకు, అతడు "వినిన" పరలోక సంభాషణకు మధ్యనున్న భేదమును గ్రహించుట అత్యావశ్యకం—ఏలయనగా అవి రెండు భిన్న దర్శనములు.

> కాని మీ కన్నులు ధన్యములు, ఎందుకనగా అవి చూచుచున్నవి; మరియు మీ చెవులు ధన్యములు, ఎందుకనగా అవి వినుచున్నవి. మత్తయి 13:16.

పదమూడు వచనములో ఉన్న ప్రశ్న: ‘ఆ దర్శనము ఎంతకాలము ఉండును?’ అలాగే, పదమూడు వచనములో ‘దర్శనము’గా అనువదించబడిన పదము, పదహారు వచనములో ‘దర్శనము’గా అనువదించబడిన పదముకంటె భిన్నమైన హెబ్రీయ పదము.

> నేను ఉలాయి నదికి ఇరుతీరుల మధ్యనుండి ఒక మనుష్యుని స్వరమును విన్నాను; అది పిలిచిమాట్లాడి యిట్లనెను, గాబ్రియేలు, ఈ మనుష్యునికి దర్శనమును గ్రహింపజేయుము.

పరస్పరం భిన్నమైన రెండు హీబ్రూ పదాలను ఆంగ్లంలోని "vision" అనే ఒకే పదంగా అనువదించినందున, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయంలోని "ఏడు సార్లు" అనే విషయం దృష్టికి బహిరంగంగానే ఉండి దాగినట్లయింది. పైపైగానే చూసి సంతృప్తి పొందే బైబిలు విద్యార్థులు ఈ భిన్నమైన రెండు హీబ్రూ పదాలను ఒకటే పదమని పరిగణిస్తారు; అయితే అలా చేయుట తమ స్వీయ అపాయానికే దారితీస్తుంది.

> పైపైగా చూసి దాటిపోవుట వలన కొద్దిమాత్ర మేలు మాత్రమే కలుగును. దానిని గ్రహించుటకు ఆలోచనాత్మక పరిశోధన, హృదయపూర్వకమైన శ్రమాజనక అధ్యయనం అవసరమగును. వాక్యములో ఉపరితలమున కింద దాచబడిన అమూల్య ధాతు శిరలవలె సత్యములు ఉన్నాయి. మనుష్యుడు బంగారం, వెండి కొరకు త్రవ్వునట్లు వాటికై త్రవ్వగా, ఆ గూఢనిధులు వెలికితీయబడును. సత్యమునకు సాక్ష్యం లేఖనములోనే ఉన్నదని నిశ్చయించుకొనుడి. ఒక లేఖనము ఇతర లేఖనములను తెరచుటకు తాళంచెవిగా నుండును. సమృద్ధమైన గూఢార్థము దేవుని పరిశుద్ధాత్మచేత విప్పబడుచు, మన గ్రహింపునకు వాక్యమును స్పష్టపరచుచున్నది: ‘నీ వాక్యముల ప్రవేశము వెలుగును ఇస్తుంది; అది సరళులకు గ్రహింపును ప్రసాదించును.’ క్రైస్తవ విద్య యొక్క మౌలిక సూత్రాలు, 390.

దేవుని వాక్యమందు “ప్రతి వాస్తవమునకును తన తన అన్వయము కలదు” అని మనకు తెలియజేయబడింది; మరియు, ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో “దృష్టి”గా అనువదింపబడిన రెండు వేర్వేరు హెబ్రీ పదాలు ఉన్నాయనే వాస్తవాన్ని మనము విస్మరించాలని ఎంచుకుంటే, లయొదికయుల అంధత్వాన్ని మనమీదకే తెచ్చికొనుటకు మనమే బాధ్యులమవుతాము. పూర్వ నానుడి ఏననగా, “చూడననుకొనువారికన్నా అంధులు ఎవరూ లేరు.”

> ఇహజీవితం గాని రాబోవు జీవితం గాని ఏదికైన సరే, దానికై యోగ్యులుగా సిద్ధపడుటకు మనుష్యులు అవగతం చేయవలసిన సమస్త సూత్రాలు బైబిలులోనే సమగ్రంగా ఉన్నాయి. ఈ సూత్రాలు సర్వులకు గ్రాహ్యమైనవే. దాని బోధనను మెచ్చి విలువపరచు మనోభావమున్న ఎవరైనను బైబిలులోని ఒక్క భాగమును చదివి దానిలోనుండి ఏదో ఉపకారకమైన ఆలోచనను పొందక మానడు. అయితే బైబిలు యొక్క అత్యంత మౌల్యమైన బోధన అనియతముగా గాని విచ్ఛిన్నముగా గాని చేసే అధ్యయనముచేత లభించదు. దాని మహత్తర సత్యవ్యవస్థ తడవుగా లేదా నిర్లక్ష్యంగా చదివే వానికి సులభంగా పసిగట్టబడునట్లు సమర్పింపబడలేదు. దాని అనేక నిధులు ఉపరితలానికి చాల దిగువనున్నవి; అవి దీక్షావంతమైన పరిశోధనచేత మరియు నిరంతర కృషిచేత మాత్రమే పొందవచ్చు. మహా సమగ్రస్వరూపాన్ని నిర్మించే సత్యములు ‘ఇక్కడ కొంచెం, అక్కడ కొంచెం’ అని కొంచెం కొంచెంగా శోధించబడి సమకూర్చబడవలెను. యెషయా 28:10.

> ఇలాగు శోధించి సమకూర్చినప్పుడు, అవి ఒకదానికొకటి సంపూర్ణముగా సరిపడినవిగా గోచరించును. ప్రతి సువార్త ఇతర వాటికి ఉపపూరకము, ప్రతి ప్రవచనం మరొకదానికి వివరణ, ప్రతి సత్యం మరొక సత్యానికి వికాసము. యూదీయ వ్యవస్థకు చెందిన రూపకాలు సువార్తచేత స్పష్టపరచబడినవి. దేవుని వాక్యములో ప్రతి సూత్రానికి తన స్థానం కలదు, ప్రతి సత్యాంశానికి తన ప్రాసంగికత కలదు. మరియు సమగ్ర నిర్మాణము, రూపకల్పనయందును కార్యాన్వయమందును, తన రచయితకు సాక్ష్యమిస్తుంది. ఇటువంటి నిర్మాణమును సంకల్పించుటకైనను రూపుదిద్దుటకైనను, అనంతుని మనస్సు తప్ప మరే మనస్సు సమర్థము కాదు. ఎడ్యుకేషన్, 123.

"దర్శనం" అనే పదం డానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో పది సార్లు లభిస్తుంది; కాని ఆ పది సందర్భాల్లో రెండు భిన్నమైన హెబ్రీ పదాలు వాడబడ్డాయి, మరియు వాటి అర్థాలు ఒకేలా లేవు. అవి ఒకే విషయాన్ని సూచించినవైతే, ఆ పది ప్రస్తావనలలో ప్రతివాటిలోను డానియేలు వాటిలోని ఒక్క పదాన్నే వినియోగించి ఉండేవాడు. డానియేలు రెండు పదాలను లిఖించాడు, ఎందుకంటే ఆ రెండింటికీ స్వస్వ ప్రత్యేక అర్థాలు కలవు; వాటిలో ఒకటి డానియేలు "చూసిన" దర్శనాన్ని సూచిస్తే, మరొకటి అతడు "వినిన" దర్శనాన్ని సూచిస్తుంది. పదమూడవ వచనంలో, "దర్శనం"గా అనువదించబడిన పదం châzôn; దాని అర్థం "దృశ్యం", లేదా "దర్శనం", "స్వప్నము" లేదా "దైవోక్తి". దాని నిర్వచనంపైనను, అలాగే డానియేలు దానిని ఎట్లా వినియోగిస్తున్నాడో దానిపైనను ఆధారపడి, దానిని నేను "ప్రవచనా చరిత్ర యొక్క దర్శనం" అని పిలుస్తాను.

దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయములోని మొదటి వచనంలో, దానియేలు, "నా యెడల ఒక దర్శనము ప్రత్యక్షమాయెను" అని చెప్పెను; రెండవ వచనంలో అతడు రెండుసార్లు తాను "దర్శనములో చూచితిని" అని పేర్కొన్నాడు. తరువాత పదమూడవ వచనంలో, "ఈ దర్శనము ఎంతకాలము ఉండును?" అనే ప్రశ్న లేవనెత్తబడింది. ఆ అన్ని వినియోగాలలోను వాడబడిన హిబ్రూ పదము "châzôn." అనంతరం పదిహేనవ వచనంలో, దానియేలు అదే పదాన్ని బహుశా అత్యంత ముఖ్యమైన సందర్భంలో ఉపయోగించిన స్థలానికి చేరుతాము; ఎందుకనగా ఆయన, "నాను"..."ఆ దర్శనమును చూచిన తరువాత దాని అర్థమును అన్వేషితిని" అని చెప్పెను. దానియేలు ఆ châzôn దర్శనమును చూచిన తరువాత, దాని అర్థమేమిటో గ్రహించ దలచెను. ఈ సత్యము, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయములోని "ఏడు సార్లు" అనే అంశము ఈ అధ్యాయములో దాచబడిన విషయముతో గణనీయమైన సంబంధము కలిగియున్నది.

ఆయన పదిహేడు మరియు ఇరవై ఆరు వచనాలలో కూడా châzôn అనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తాడు. దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో "vision" అనే పదం పది సార్లు ప్రస్తావించబడింది; వాటిలో ఏడు సందర్భాలను châzôn సూచిస్తుంది. "vision"గా అనువదించబడే మరొక హెబ్రీ పదాన్ని దానియేలు నాలుగు సార్లు ఉపయోగిస్తాడు. ఆ మరొక హెబ్రీ పదం mar'eh; దాని అర్థం "appearance".

దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో Châzôn అనే పదం ఏడు సార్లు, mar'eh అనే పదం నాలుగు సార్లు కనబడును; ఇవి కలిపి, దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో ఆంగ్ల పదం "vision" వచ్చుచున్న పది సార్లను సూచించును. ఏడు తోడు నాలుగు పదకొండు; అయితే దానియేలు mar'eh అనే పదాన్ని ఉపయోగించిన సందర్భాలలో ఒక దఫా అది దాని నిర్వచనానుసారంగానే అనువదించబడెను; ఏలయనగా, పదిహేనవ వచనములో, దానియేలు ప్రవచన చరిత్రకు సంబంధించిన Châzôn దర్శనమునకు అర్థమును అన్వేషించుచుండగా, అతని ఎదుట మనుష్యుని రూపమువలె నిలిచెను. "appearance" అనే పదమే mar'eh. అందువలన, దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో mar'eh నాలుగు సార్లు ఉపయోగించబడెను; వాటిలో ఒకసారి అది తన ప్రాథమిక నిర్వచనమైన "appearance" ప్రకారమే అనువదించబడెను, మరి మిగిలిన మూడుసార్లు అది "vision" గాను అనువదించబడెను.

కింగ్ జేమ్స్ బైబిల్‌ను అనువదించిన అనువాదకులపై నేను ఏ విధమైన విమర్శను ఉద్దేశించడం లేదు. అయితే గమనించవలసినది ఏమనగా, పదమూడు వచనంలో కింగ్ జేమ్స్ బైబిలులో చేర్చబడిన ఏకైక పదం (sacrifice) కనుగొనబడుతుంది; దాని విషయమై ప్రేరణ నిర్థారకంగా “పాఠ్యానికి చెందినది కాదు” అని ప్రకటిస్తుంది. అంతేకాక, ఆ చేర్చబడిన పదం “మానవ జ్ఞానముచే చేర్చబడింది” అని ప్రేరణ మరింతగా పేర్కొంటుంది. అదే అధ్యాయంలోనే, భిన్నమైన రెండు హెబ్రూ పదాలు ఒకే ఆంగ్ల పదంగా అనువదించబడ్డాయి. ఈ రెండు పదాల మధ్య వ్యత్యాసాన్ని తప్పనిసరిగా గుర్తించవలసిన కారణం అత్యంత లోతైన ప్రాధాన్యమున్నది.

> ఆ దృష్టిని నేను, అనగా నేనే దానియేలు, చూచినప్పుడు, దాని అర్థమును గ్రహింపదలచి వెదకుచుండగా, ఇదిగో, మనుష్యుని రూపమువంటి ఒకడు నా ఎదుట నిలుచియుండెను. అప్పుడు నేను ఉలయీ నదియొక్క ఒడ్డుల మధ్యనుండి పిలిచుచున్న ఒక మనుష్యుని స్వరమును విని; అది ఇట్లనెను: గబ్రియేలు, ఈ మనుష్యునికి ఆ దృష్టి అర్థమును బోధింపుము. దానియేలు 8:15, 16.

దానియేలు ఇప్పుడే "చూసిన" "châzôn దర్శనము" యొక్క "అర్థమును అన్వేషించుచుండగా", క్రీస్తు, దానియేలు ఇప్పుడే "విన్న" "mar'eh దర్శనమును" గ్రహించునట్లు "చేయుమని" గబ్రియేలునకు ఆజ్ఞాపించెను. దానియేలు ప్రవచనాత్మక చరిత్ర యొక్క దర్శనమును గ్రహించదలచెను; అయితే, పదమూడు వచనములో Palmoni (మాట్లాడిన ఆ నిర్దిష్ట పరిశుద్ధుడు)గా గుర్తింపబడిన క్రీస్తు, "châzôn దర్శనము" గాక, "mar'eh దర్శనమును" దానియేలు గ్రహించునట్లు గబ్రియేలును ఆదేశించెను. పదిహేనవ, పదహారవ వచనములలో, గబ్రియేలు కొరకు తెలుపబడిన ఉద్దేశ్యము ఏమనగా, దానియేలు "mar'eh దర్శనమును" గ్రహించునట్లు చేయుటయే; ఇదే "దర్శనము"గా అనువదించబడిన పదము, దాని అర్థము "దృశ్యరూపము", గాని దానియేలు గ్రహించదలచిన ప్రవచనాత్మక చరిత్ర యొక్క దర్శనము కాదు. గబ్రియేలు యొక్క విధి నియామకమును గుర్తింపకపోతే, లేవీయకాండము ఇరవయ్యారవ అధ్యాయములోని "ఏడు సార్లు" స్పష్ట దృశ్యమందే మరుగై యుండును.

ఇరవయ్యారవ వచనములోనే ‘దర్శనము’గా అనువదించబడే రెండు హెబ్రూ పదాలు రెండూ ఉన్నాయి, మరియు ఆ వచనం దానియేలు యొక్క ‘ఏడు కాలములు’ సాక్ష్యములోని సత్యాన్ని ఆవిష్కరించుటకు ప్రధాన కీలకాలలో ఒకటిగా మారుతుంది.

> తెలియజేయబడిన సాయంకాలము మరియు ప్రాతఃకాలము గూర్చిన దర్శనము సత్యమై యున్నది; కావున నీవు ఆ దర్శనమును ముద్రించుము; అది అనేక దినములవరకు యుండును. దానియేలు 8:26.

ఇరవై ఆరు వచనంలో, "సాయంకాలములు మరియు ప్రాతఃకాలములు" అనే దర్శనం mar'eh దర్శనం; దాని అర్థం "రూపము". అయితే "మూసివేయవలసిన" దర్శనం ప్రవచన చరిత్రకు సంబంధించిన châzôn దర్శనం. "సాయంకాలములు మరియు ప్రాతఃకాలములు" అనే పదప్రయోగమే ఈ రెండు దర్శనముల మధ్యనున్న భేదాన్ని వేరుచేసి గుర్తుపరచుతుంది. అది బైబిలు రూపకల్పనలో మానవాంశం ఎలా కార్యనిర్వహణ చేసిందో చూపించే మరొక ఉదాహరణతో అట్లు చేస్తుంది. ఆ మానవాంశంలో బైబిలు వాక్యములను లిఖించిన ప్రవక్తలతోపాటు, బైబిలును అనువదించినవారు కూడ ఉన్నారు. బైబిలు, క్రీస్తువలెనే, దైవత్వము మరియు మానవత్వము యొక్క సంయోగాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. ఆ మానవత్వము చరిత్ర ప్రవాహములో దిగివచ్చింది—ఆదాము పాపము చేసిన తరువాత నుండీ బైబిలును లిఖించిన, అనువదించిన వారి వరకు. క్రీస్తు మరియు బైబిలు రెండూను దేవుని వాక్యమే; మరియు దేవుని వాక్యము శుద్ధము, ఎందుకనగా ఆ సంయోగమందున్న దైవత్వము శరీరములో ఉన్న పరిమితులన్నిటినీ ఎల్లప్పుడును అధిగమించి ఏలుకొనుచున్నది.

> యేసు క్రీస్తుయొక్క సేవకుడైన పౌలు, అపొస్తలునిగా పిలువబడినవాడు, దేవుని సువార్తకై ప్రత్యేకింపబడినవాడు (ఆయన తన ప్రవక్తలద్వారా పరిశుద్ధ గ్రంథములలో ముందుగా వాగ్దానం చేసినది), ఆ సువార్త తన కుమారుడగు మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తును గూర్చినదైయుండెను; ఆయన శరీర ప్రకారము దావీదు సంతానమునుండి జనించినవాడు. రోమీయులకు 1:1-3.

దేవుని వాక్యములో "సాయంకాలము మరియు ప్రాతఃకాలము" అనే పదప్రయోగము పునరావృతముగా కనిపిస్తుంది; అది ఎల్లప్పుడును "సాయంకాలము మరియు ప్రాతఃకాలము"గానే అనువదించబడుతుంది—ఇరవై ఆరు వచనములో ఉన్నట్లుగానే—మరియు ఆదికాండములోని సృష్టి వర్ణనలోను, "సాయంకాలమును ప్రాతఃకాలమును కలిగెను..." అని పునఃపునః ప్రకటించబడిన స్థలములన్నిటిలోను అట్లే అనువదించబడుతుంది. వాస్తవానికి, ప్రతి వాస్తవానికీ దాని ప్రసక్తి కలదు (మరియు ఈ వాస్తవమును గ్రహించుట అత్యావశ్యకం); బైబిలులో "సాయంకాలము మరియు ప్రాతఃకాలము" అనే పదప్రయోగము (ఇరవై ఆరు వచనములో ఉన్నట్లుగా) "సాయంకాలము మరియు ప్రాతఃకాలము"గానే అనువదించబడని ఏకైక స్థలం దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయములోని పద్నాలుగవ వచనమే. అక్కడ, మరియు దేవుని వాక్యములో అక్కడ మాత్రమే, "సాయంకాలము మరియు ప్రాతఃకాలము" అనే పదప్రయోగము సరళంగా "దినములు"గా అనువదించబడింది.

> అతడు నాతో చెప్పెను, రెండువేల మూడువందల దినముల వరకు; అప్పుడు పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధింపబడును. దానియేలు 8:14.

దానియేలు గ్రంథంలోని అదే అధ్యాయంలో, పన్నెండు వచనాల తరువాత, హెబ్రూ పదబంధం “సాయంకాలము మరియు ప్రాతఃకాలము” ఎప్పటిలాగే అనువదించబడింది; కాని అడ్వెంటిజం యొక్క కేంద్రీయ స్తంభము మరియు పునాది అయిన ఆ వచనంలో, ఆ పదబంధాన్ని కేవలం “దినములు”గా అనువదించారు. ఇంత ప్రత్యక్షమైన విరుద్ధతను చేయుటకు కింగ్ జేమ్స్ బైబిల్ అనువాదకులను ఏ ప్రభావము ప్రేరేపించింది? బైబిలులో ఆ పదబంధం ప్రత్యక్షమయ్యే మిగతా ప్రతి సందర్భంతో ఏకీభవించే విధంగా, వారు ఇరవై ఆరవ వచనంలో ఆ పదబంధాన్ని అనువదించారు. అయితే ఇరవై ఆరవ వచనానికి పన్నెండు వచనాల ముందున్న పదునాలుగో వచనంలో, పదమూడో వచనంలోని ప్రశ్నకు సమాధానంపై వారి మానవ స్వభావం ఒక ప్రత్యేక విశేషతను మోపింది. ఇంకా, బైబిలుకు చేర్చరానిది అయిన ఏకైక పదము (బలి)ను పదమూడో వచనంలోని ప్రశ్నలో చేర్చారు. దేవుడు పదునాలుగో వచనం అత్యంత గంభీరమైన మరియు విభిన్నమైన విధంగా స్పష్టంగా నిలిచేలా కోరుకున్నాడు. అలా చేయుటలో, దానియేలు గ్రహించునట్లు చేయమని గబ్రియేలు కు ఆదేశించబడినది ఏమిటో ఆయన కూడా నిర్దేశించాడు.

పదహారవ వచనములో, దానియేలు ప్రవచనాత్మక చరిత్రయైన châzôn దర్శనమును గ్రహించుటకై వెదకుచుండినప్పటికిని, యేసు గబ్రియేలు దానియేలు mar'eh దర్శనమును గ్రహించునట్లుచేయుమని ఆజ్ఞాపించెను. ఇరవై ఆరవ వచనము, “చెప్పబడిన సాయంత్రములును ఉదయములును గల దర్శనం” “నిజమైయున్నది” అని చెప్పును. châzôn దర్శనం ప్రవచనాత్మక “దృశ్యము”గా చూచబడినది; కాని mar'eh దర్శనం “చెప్పబడినది”, ఎందుకనగా అది పలుకబడినది. అది పద్నాలుగవ వచనమందు పలుకబడెను, అప్పుడే పల్మోని, “రెండు వేల మూడువందల సాయంత్రములు మరియు ఉదయములు వరకూ; అప్పుడు పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధింపబడును” అని చెప్పెను. ఇరవై ఆరవ వచనం “సాయంత్రములు మరియు ఉదయములు” అనే వ్యక్తీకరణను వినియోగించుచు, దానిని “పలుకబడిన” దర్శనమని నిర్దేశించుచున్నది; దానివలన దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయములోని ఆ రెండుదర్శనముల మధ్యున్న భేదము స్పష్టమగును. దానియేలు “చూచిన” మరియు గ్రహింపదలచిన ప్రవచనాత్మక చరిత్రయొక్క దర్శనం, దానియేలు “వినిన” “పలుకబడిన” దర్శనముతో భిన్నమై యుండెను. అంతకన్నా ముఖ్యముగా, దానియేలు “వినిన” ఆ దర్శనమే గబ్రియేలు దానియేలు గ్రహించునట్లుచేయవలసిన దర్శనము.

పరిశుద్ధ బైబిలు రచనలో భాగమైన మానవాంశము, దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయములో "దృష్టి" అనే పదాన్ని పది సార్లు లిఖించింది; అలా చేయుటద్వారా, "చూచిన" ఒక దృష్టి మరియు "విన్న" మరియొక దృష్టి మధ్యనున్న భేదాన్ని మరుగుపరచింది. దీంతో, దానియేలు "చూచిన" దృష్టిని అవగతం చేసుకొనుటకన్నా అతడు "విన్న" దృష్టిని అవగతం చేసుకొనునట్లు చేయుటయే క్రీస్తు ఉద్దేశ్యమని సూచించే ఆ ప్రాధాన్యత మరుగుపడింది. ఇప్పుడు, తన విధి నియోగాన్ని నెరవేర్చుటకు గబ్రియేలు ఏమి చేయుచున్నాడో మనము పరిశీలించవచ్చు.

> అంతట అతడు నేను నిలిచియున్న స్థలమునకు సమీపముగా వచ్చెను; అతడు వచ్చినప్పుడు నేను భయపడి నా ముఖముతో నేలమీద పడిపోయితిని; అయితే అతడు నాతో ఇట్లనెను, మనుష్యపుత్రుడా, గ్రహింపుము; యెందుకనగా ఈ దర్శనం అంత్యకాల సమయమునకై యున్నది. అతడు నాతో మాటలాడుచుండగా, నేనో గాఢనిద్రలో భూమివైపు ముఖముతో పడియున్నాను; అయితే అతడు నన్ను తాకి, నన్ను నిలువనుండబెట్టెను. అప్పుడు అతడు చెప్పెను, ఇదిగో, ఆగ్రహమునకు అంత్యాంతమందు ఏవేవి సంభవించునో వాటిని నీకు తెలియజేయుదును; యెందుకనగా నియమిత కాలమందు అంతము సంభవించును. దానియేలు 8:17-19.

రెండు వేల మూడు వందల సాయంత్రములు మరియు ప్రాతఃకాలముల దర్శనమును—అది సత్యమైనదైయున్నది—దానియేలు గ్రహించునట్లు చేయుటయందు గబ్రియేలు ఇప్పుడు తన కార్యమును ప్రారంభించెను. ముందుగా, ప్రవచన చరిత్ర యొక్క châzôn దర్శనం 'కాలాంత్యమందు'కైయే అని అతనికి తెలుపెను. తరువాత, దానియేలు ప్రవచనాత్మక నిద్రలో ఉండగా, గబ్రియేలు అతనిని తాకి నిలువుగా నిలిపెను. అతనితో, 'నేను నీకు తెలియజేయుదును' అని చెప్పెను.

అదే పనిని పల్మోని (క్రీస్తు) గబ్రియేలు చేయమని ఆజ్ఞాపించాడు; ఆయన ఇలా అన్నాడు: "గబ్రియేలు, సాయంకాలములును ప్రాతఃకాలములును గూర్చిన mar'eh దర్శనమును ఈ మనుష్యునికి గ్రహింపజేయుము." గబ్రియేలు కూడా దానియేలు "ఆగ్రహమున అంత్యాంతమందు ఏమి కలుగునో తెలిసికొనునట్లు" తాను చేయునని చెబుతాడు. అదిగో అదే! లేవీయకాండము ఇరవయ్యారవ అధ్యాయములోని "ఏడు కాలములు" అక్కడే ఉన్నవి! ప్రవక్తలను పునఃపునః దాని విషయమై సాక్ష్యమిచ్చునట్లు, తమ రచనలలో దానిని వినియోగించునట్లు గబ్రియేలు నడిపించిన అదే ప్రవచన పద్ధతిచేత అది మరుగుపరచబడియున్నది! ఆ పద్ధతి "పంక్తిమీద పంక్తి, ఇక్కడ కొంచెము అక్కడ కొంచెము".

యూరియా స్మిత్ రచించిన “దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథముపై ఆలోచనలు” అనే పుస్తకంలో (దీనితో అన్ని అడ్వెంటిస్టులు, అంతేకాక వారి పొరుగువారు కూడా, పరిచితులై ఉండవలెను), స్మిత్ గారు దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయంలోని పదిహేడవ నుండి పందొమ్మిదవ వచనములపై వ్యాఖ్యానిస్తారు:

> నిర్ణీత కాలమందు అంతము కలుగునని, ఆగ్రహమునకు అంత్యాంతమున ఏమి కలుగునో తాను అతనికి తెలియజేయునని అన్న సాధారణ ప్రకటనతో, అతడు దర్శనమునకు వ్యాఖ్యానములో ప్రవేశించెను. ఆ ఆగ్రహము ఒక కాలవ్యవధిని ఆవరించుచున్నదని గ్రహింపవలెను. ఏ కాలము? తమ దుష్టతనిమిత్తము తన ఆగ్రహమును వారిమీద కుమ్మరించునని దేవుడు తన ప్రజలైన ఇశ్రాయేలుతో చెప్పెను; అట్లే ‘ఇశ్రాయేలుయొక్క అపవిత్ర దుష్ట యువరాజు’ విషయమై ఆయన ఈలాగు ఆజ్ఞాపించెను: ‘దియాడెము తొలగింపుము, కిరీటము తీయుము... దానిని నేను తలక్రిందులు చేయుదును, తలక్రిందులు చేయుదును, తలక్రిందులు చేయుదును; అది ఇక మరియుండదు, దాని హక్కుగలవాడు వచ్చువరకు; మరియు నేను దానిని అతనికి ఇస్తును.’ యెహెజ్కేలు 21:25–27, 31.

> ఇదే దేవుని నిబంధన ప్రజలమీద ఆయన ఆగ్రహమునకు గల కాలము; పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును పాదాల క్రింద త్రొక్కివేయబడవలసిన కాలము. ఇశ్రాయేలు బాబులోను రాజ్యాధీనమునకు లోనైనప్పుడు ముకుటము తొలగింపబడి, కిరీటం తీసివేయబడెను. దానిని మేదీయులును పారసీకులును మరల కూలదోయిరి, యవనులును మరల, రోమీయులును మరల—ప్రవక్త ఆ వాక్యమును మూడుసార్లు పునరుక్తి చేసినదానికి అనుగుణముగా. అప్పుడు యూదులు క్రీస్తును తిరస్కరించుటవలన త్వరలోనే భూమి ముఖమంతటికి చెదరిపోయిరి; మరియు ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలు శారీరక సంతతికి బదులుగా ఆ స్థానమును స్వీకరించెను; అయితే వారు పార్థివ అధికారాలకు లోబడియున్నారు, మరియు దావీదుని సింహాసనం మళ్లీ స్థాపింపబడువరకు అట్లే ఉండుదురు—దానికి న్యాయబద్ధ హక్కుగల వారసుడైన మశీహా, శాంతికి అధిపతి, వచ్చువరకు; అప్పుడు అది ఆయనకు అప్పగింపబడును. అప్పుడు ఆ ఆగ్రహము విరమించియుండును. ఈ కాలముని అంత్యాంతమందు ఏమి సంభవించునో, దానిని దూత ఇప్పుడు దానియేలుకు తెలియజేయబోవుచున్నాడు. ఉరియా స్మిత్, దానియేలు మరియు ప్రకటన గ్రంథము, 201, 202.

స్మిత్ సూచించిన "ఆగ్రహము" క్రీ.పూ. 677లో అశ్షూరీయులు మనష్షేను బాబులోనుకు తీసికొనిపోయినప్పుడు ఆరంభమైంది. దురదృష్టవశాత్తు, స్మిత్ క్రీ.పూ. 586లో సిద్కియా పాతనాన్ని తీసుకొని, పందొమ్మిదవ వచనంలోని "ఆగ్రహము" కాలానికి ఆరంభంగా నిర్ణయించాడు. ఆ వచనం "ఆగ్రహమునకు తుదంతము" అని ప్రకటించుచున్నదనగా దాని భావమేమిటో ఆయన అసలు ప్రస్తావించలేదు. దానిని ఆయన కేవలం "ఆగ్రహము"గానే పరిగణించాడు; అయితే "ఆగ్రహమునకు తుదంతము" ఉన్నచో, వ్యాకరణము మరియు తార్కికత కనీసము ఒక "మొదటి అంతము" కూడ ఉండవలెనని తప్పనిసరి చేస్తాయి. స్మిత్‌కు క్రీ.పూ. 606లో నెబూకద్నెజరు యెహోయాకీముపై చేసిన మొదటి దాడితోనే బందీవాసము యొక్క డెబ్బై సంవత్సరాలు ఆరంభమైనవని తెలిసినదే; అయినప్పటికీ, "ఆగ్రహము" కాలమునకు ఆరంభము నెబూకద్నెజరు చేసిన మూడవ దాడియే అని—అది యూదా యొక్క చివరి రాజైన సిద్కియాపై ఆచరింపబడిన దాడి—ఆయన నిర్ణయించాడు.

> “ఇతర ఏ ప్రవక్తయొక్క ప్రారంభ జీవిత విషయమై లిఖించబడిన దానికంటె అతని [దానియేలు యొక్క] ప్రారంభ జీవితం గురించి మనకు మరింత సూక్ష్మమైన వివరణ ఉన్నప్పటికీ, అతడు రాజవంశీయుడైయుండెను, బహుశా ఆ కాలానికి అత్యంత విస్తారమైయున్న దావీదు ఇంటివారిలోనివాడైయుండెను అనునది తప్ప, అతని జన్మమును గాని వంశావళిని గాని సంపూర్ణమైన అంధకారములోనే వదిలివేయబడియున్నవి. బబులోను రాజైన నెబుకద్నెజరు మొదటి సంవత్సరమందు, డెబ్బై సంవత్సరముల చెరప్రారంభ సమయమున, క్రి.పూ. 606లో, అతడు మొదట యూదా దేశపు గొప్ప వంశస్థులైన చెరలోనివారిలో ఒక్కడిగా ప్రత్యక్షమగుచున్నాడు. యిర్మీయా మరియు హబక్కూకు ఇంకా తమ ప్రవచనములను ప్రకటించుచుండిరి. యెహెజ్కేలు కొంతకాలానంతరము ప్రారంభించెను, మరికొంత ఆలస్యముగా ఓబద్యా కూడ; అయితే వీరిద్దరూ దానియేలు యొక్క దీర్ఘమైన మరియు ప్రకాశవంతమైన జీవిత కార్యపరంపర ముగియకముందే అనేక సంవత్సరములు పూర్వమే తమ కార్యమును ముగించిరి. అతని తరువాత ముగ్గురు ప్రవక్తలు మాత్రమే వచ్చిరి—హగ్గయి మరియు జెకర్యా, వీరు క్రి.పూ. 520–518 మధ్యకాలమందు కొద్ది కాలము సమకాలికముగా ప్రవక్తాపదవిని నిర్వహించిరి; మరియు పాత నిబంధన ప్రవక్తలలో చివరివాడైన మలాకీ, ఇతడు క్రి.పూ. 397 ప్రాంతమందు కొద్దికాలము వికసించెను.” ఊరియా స్మిత్, Daniel and the Revelation, 19.

స్మిత్ పంతొమ్మిదవ వచనంలోని "indignation"ను ఒక కాలవ్యవధిగా సరిగ్గా గుర్తించాడు. దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయం పదమూడవ వచనంతో సమ్మతంగా, ఆయన ఆ కాలవ్యవధిని పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును త్రొక్కివేతగా సరిగా నిర్ధారించాడు; అలాగే దాని ముగింపు తేది 1844 అక్టోబర్ 22 అని సరిగ్గా గుర్తించాడు.

స్మిత్ కొంతవరకు సరిగా ఉన్నాడు, కాని తన ప్రవచన అన్వయాలకు లక్షణమైన పద్ధతినే అనుసరించడం వల్ల సత్యాన్ని చేజార్చుకున్నాడు. ఆయన తన ప్రవచన వాక్య వివరణను చరిత్రే దారితీయునట్లు అనుమతించాడు; అయితే తన చరిత్రావగాహనను ప్రవచన వాక్యమే దారితీయునట్లు చేయలేదు. ప్రవచన చరిత్రను బైబిల్ నిర్వచించునట్లు మనము అనుమతిస్తే, అప్పుడు చరిత్రను సమీపించుటకు మనకు సరియైన సమాచారము లభిస్తుంది.

బైబిలు బోధించుచున్నది యేమనగా, ఎవరిచేత మనిషి జయింపబడునో, అతడు ఆ వ్యక్తికే దాసుడగును.

> వారికి స్వాతంత్య్రమును వాగ్దానం చేయుచుండగా, తామే భ్రష్టతయొక్క దాసులై యున్నారు; ఎందుకనగా ఎవనిచేత మనుష్యుడు జయింపబడెనో, అతనికే అతడు బంధింపబడును. 2 పేతురు 2:19.

క్రీపూ 677లో మనశ్షే బాబిలోనుకు బందీగా తీసికొనిపోవబడెను. అప్పుడే యూదా జయింపబడి దాస్యానికి లోనుచేయబడెను. ఇదే 1843 మరియు 1850 పటముల రెండింటిలోను సూచింపబడిన ప్రారంభబిందువు; ఆ పటములను సిస్టర్ వైట్ సరియై ఉన్నవిగా సమర్థించుచున్నారు. దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయము పదమూడు వచనములో చెప్పబడిన “తొక్కివేత”ను స్మిత్ యూదా రాజులలో చివరివాడైన జెడెకియాతో ఆరంభించుచున్నాడు. జెడెకియా దశలవారీగా జరిగిన తీర్పు యొక్క ముగింపు గాని, ఆరంభము కాదు. రాబోవుచున్న వాటికి మనశ్షే యొక్క బాబిలోను చెర “ముందస్తు పణం”యై ఉందని సిస్టర్ వైట్ గుర్తించుచున్నారు. “ముందస్తు పణం” అనగా కొనుగోలు కార్యంలో ముందుగా ఇచ్చే భాగచెల్లింపు; అది ఆ కొనుగోలు ఆరంభమైనదని, తదనంతర చెల్లింపులు ఇంకా అనుసరించబోవుచున్నవని సూచిస్తుంది.

> విశ్వాసపూర్వకంగా ప్రవక్తలు తమ హెచ్చరికలనూ ప్రబోధాలనూ కొనసాగించిరి; నిర్భయముగా వారు మనష్షేకు అతని ప్రజలకు మాటలాడిరి; అయితే ఆ సందేశములు అవహేళనకు గురయ్యెను; తిరోగమించిన యూదా శ్రద్ధచేయలేదు. వారు పశ్చాత్తాపరహితులై కొనసాగినయెడల వారిపై ఏది సంభవించునో దానికి ముందస్తు సూచకముగాను, ప్రభువు వారి రాజును అస్సూరీయ సైనికుల ఒక బృందముచేత పట్టుబడుటకు అనుమతించెను; వారు ‘అతనిని శృంఖలములతో కట్టి, తమ తాత్కాలిక రాజధానియైన బాబిలోనునకు అతనిని తీసికొనిపోయిరి.’ ఈ క్లేశము రాజును స్పృహకు తెచ్చెను; ‘తన దేవునియైన యెహోవాను అతడు వేడుకోని, తన పితరుల దేవుని సన్నిధిలో బహుగా వినయపడి, ఆయనను ప్రార్థించెను; మరియు ఆయన అతని విన్నపమును ప్రసన్నముగా ఒప్పుకొని, అతని మనవి ఆలకించి, అతనిని మరల యెరూషలేమునకు అతని రాజ్యములోనికి తీసికొనివచ్చెను. అప్పుడు మనష్షే యెహోవాయే దేవుడని తెలిసికొనెను.’ 2 దినవృత్తాంతములు 33:11-13. అయితే ఈ పశ్చాత్తాపము, అది విశేషమైనదై యుండినను, అనేక సంవత్సరముల విగ్రహారాధనాచారముల భ్రష్టపరచు ప్రభావమునుండి రాజ్యమును రక్షించుటకు చాలా ఆలస్యముగా వచ్చెను. అనేకులు తొట్రుపడి కూలిపోయిరి; మరల ఎప్పటికిని లేచలేదు. ప్రవక్తలు మరియు రాజులు, 382.

మనస్సే, "ఏడు సార్ల" యొక్క "శాపము" ఆరంభమయ్యెడి "ముందస్తు చెల్లింపు"కు సంకేతమైయుండెను; అది "చివరి ఆగ్రహము", ఎందుకంటే "ప్రథమ ఆగ్రహము"యితే క్రీ.పూ. 723లో ఉత్తర రాజ్యము చెరపట్టబడినప్పుడే ఆరంభమైయుండెను. అనంతరం యెహోయాకీముని పతనకాలంలో, దానియేలు చెరపట్టబడియెప్పుడు, యిర్మియా నిర్దేశించిన డెబ్బై సంవత్సరముల చెర క్రీ.పూ. 606లో ఆరంభమైంది. యెహోయాకీముని తరువాత ఇద్దరు రాజులు గడచిన తర్వాత, యెరూషలేము ధ్వంసము చేయబడెను; యూదా యొక్క చివరి రాజైన సిద్కియా తన కుమారులు తన సమక్షంలో వధింపబడుటను చూచెను; తదుపరి అతని కన్నులు తొలిచివేయబడి, అతణ్ని చెరగా బబులోనునకు తీసికొనిపోయిరి.

స్మిత్ సమస్త క్రమానుగత తీర్పును జెదెక్యాకు అన్వయించి, తన ఉహకు ప్రమాణవచనంగా జెదెక్యాపై తీర్పునే వినియోగించాడు. ‘దుర్మార్గియు అపవిత్రుడైన అధిపతి’యైన జెదెక్యాపై ప్రకటింపబడిన తీర్పు, క్రీస్తు రాజ్యాన్ని స్థాపించుటకు వచ్చు వరకు యూదా కిరీటం తొలగింపబడవలెనని ప్రత్యక్షపరచింది. స్మిత్ ఇలా అన్నాడు: “వారు లోక అధికారములకు లోబడియున్నారు; మళ్లీ దావీదు సింహాసనం స్థాపింపబడువరకు—దాని యథార్థ వారసుడైన మెస్సీయా, శాంతి అధిపతి వచ్చువరకు—అట్లే ఉండుదురు; అప్పుడు అది ఆయనకు అప్పగింపబడును.” 1844 అక్టోబర్ 22న, దానియేలు ఏడవ అధ్యాయం పదమూడవ, పద్నాలుగవ వచనాల నెరవేర్పులో, మనుష్యకుమారునిగా ప్రతినిధింపబడిన క్రీస్తు, రాజ్యము స్వీకరించుటకై తండ్రి సన్నిధికి వచ్చెను.

> నేను రాత్రి దర్శనములలో చూచితిని; ఇదిగో, మనుష్యకుమారుని వలె యొకడు ఆకాశమేఘములతో వచ్చుచుండెను; దినపురాతనుని యొద్దకు వచ్చెను; అతనిని దినపురాతనుని సమక్షమునకు తేగొనిరి. అతనికి అధికారమును, మహిమను, రాజ్యమును ఇచ్చబడెను, సర్వ ప్రజలు, జనములు, భాషలు ఆయనకు సేవచేయునట్లు. ఆయన అధికారము నిత్యాధికారము; అది గతించదు; ఆయన రాజ్యము నశింపనిది. దానియేలు 7:13, 14.

దానియేలు గ్రంథము ఏడవ అధ్యాయంలోని పదమూడు, పద్నాలుగు వచనాలు 1844 అక్టోబర్ 22న నెరవేర్చబడ్డాయని సోదరి వైట్ దృవీకరిస్తున్నారు.

> దానియేలు 8:14లో ప్రత్యక్షపరచబడినట్లుగా పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణ కొరకు మన మహాయాజకునిగా క్రీస్తు పరమపవిత్రస్థలమునకు వచ్చుట; దానియేలు 7:13లో వివరించబడినట్లుగా మనుష్యకుమారుడు ప్రాచీనదినములవాడియొద్దకు వచ్చుట; మరియు మలాకీ ముందుగా ప్రవచించిన ప్రభువు తన ఆలయమునకు వచ్చుట—ఇవి అన్నియు ఒకటే సంఘటన యొక్క వర్ణనలు; అలాగే, మత్తయి 25లోని పది కన్యల ఉపమానములో క్రీస్తు వర్ణించిన వరుడు వివాహమునకు వచ్చుటచేత ఇదే సంఘటన ప్రతినిధీకరింపబడింది. మహా వివాదము, 426.

‘ఆగ్రహముని తుదంతము’ అనే ప్రధాన అంశాన్ని స్మిత్ పరిశీలించలేదు. మనష్షే కాలమునందు యూదా అధీనపరచబడెనని, అలాగే సిద్కియాకు ముందుగా ఇద్దరు రాజుల కాలముననే ప్రారంభమైన బందీత్వం, సిద్కియా తన విధిని ఎదుర్కొనకమునుపే యూదా బాబులోను ఆధీనములో ఇప్పటికే యున్నదని సూచించిన బైబిలు సూత్రాన్ని ఆయన పక్కనబెట్టాడు. ఈ స్పష్టమైన ఉపేక్షల మధ్యనయినను, ఆయన ఇంకా ఇలా పేర్కొన్నాడు: ‘ఇదే దేవుని నిబంధన ప్రజలమీదనున్న ఆయన ఆగ్రహకాలము; పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును పాదముల క్రింద త్రొక్కబడవలసిన కాలము.’ అందువలన, ఆయన ‘దేవుని ఆగ్రహకాలము’నును దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయముతోను, పదమూడవ వచనమందలి ‘ఎంతకాలము?’ అనే ప్రశ్నతోను నేరుగా అనుసంధానించాడు. దాని సమాధానము పదనాలుగవ వచనమందు, 1844 అక్టోబరు 22 వరకు అని.

బాబులోనీయ దాస్యములోనికి చెదరగొట్టింపబడుట అనేది క్రమవర్ధమాన చరిత్ర; అది క్రీ.పూ. 677లో ఆరంభమై, 1844 వరకు కొనసాగింది. ఆ కాలవ్యవధి రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరాలకు సమానం; అది స్పష్టముగా లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని “ఏడు సార్లు”యే. ఆ కాలము 1844 అక్టోబరు 22న ముగియుటచేత, రెండు వేల మూడు వందల సాయంకాలములు మరియు ఉదయముల “mar'eh” దర్శనానికి దానియేలుకు రెండవ సాక్ష్యమును సమకూర్చింది.

ఆ దర్శనమును దానియేలు గ్రహించునట్లు చేయుమని గబ్రియేలకు ఆజ్ఞాపించబడెను; అప్పుడు గబ్రియేలు చేసినది, ముగింపు తేదీ అయిన 1844 అక్టోబరు 22కు రెండవ సాక్షిని సమకూర్చుటయే. అతడు రెండు కాల ప్రవచనముల నెరవేర్పుల తేదీని స్థిరపరచుటకై రెండవ సాక్షిని సమకూర్చడమే కాదు, స్మిత్ సరిగా సూచించినట్లుగా, 1844కు సంబంధించిన ఆ రెండవ సాక్షితో అనుబంధితమైన కాలవ్యవధి, పదమూడు వచనమందు పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును పాదముల క్రింద త్రొక్కబడవలసిన సమయమని గుర్తింపబడెను. పదమూడు వచనములోని ప్రశ్న ఇదే: "దైనందిన బలి విషయముగా గాని, పాడుబాటును కలుగజేసే అతిక్రమము విషయముగా గాని, పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును రెండింటిని పాదముల క్రింద త్రొక్కబడుటకు అప్పగించుటవరకు, ఆ దర్శనము ఎంతకాలము ఉండును?" ఆ కాలవ్యవధి లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములోని 'ఏడు సార్లు' యే.

స్మిత్ గారు గమనించకపోయినది, లేదా గుర్తించడాన్ని ఉద్దేశపూర్వకంగా తప్పించుకున్నది, ఇదే—పంతొమ్మిదవ వచనంలోని “కోపము” అనేది ఆ కోపమునకు సంబంధించిన “చివరి అంతమే”. “చివరి” ఉన్నచో “మొదటి” కూడ ఉండవలెను; దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయములో “మొదటి కోపము” ఎప్పుడు సమాప్తమైందో తెలియజేస్తాడు. ఆయన అంధకారయుగములలో పరిపాలించిన పాపత్వమును సూచిస్తూ, ఆ కోపము నెరవేర్చబడువరకు, లేదా సమాప్తమగువరకు, పాపత్వము వర్ధిల్లునని పేర్కొంటాడు.

> రాజు తన చిత్తప్రకారమే చేయును; అతడు తనను యెత్తిపెట్టి, ప్రతి దేవునికంటె తన్ను గొప్పదిగా చేసికొని, దేవతల దేవునికి వ్యతిరేకముగా ఆశ్చర్యకరమైన మాటలు పలుకును; కోపము తీరువరకు అతడు సఫలమగును; ఏలయనగా నిర్ణయింపబడినది జరుగును. దానియేలు 11:36.

ముప్పత్తారవ వచనమే అపొస్తలుడైన పౌలు థెస్సలొనీకయులకు రాసిన తన రెండవ లేఖలో భావార్థంగా పునర్వ్యాఖ్యానించిన వచనమని విస్తృతంగా గ్రహించబడుతోంది.

> ఏ విధముగానైనను ఎవడును మిమ్మును మోసపరచనీయకుడి; యెందుకనగా ముందుగా అపస్థానము సంభవించక, పాపపు మనుష్యుడగు నాశనపు కుమారుడు బయలుపరచబడక ఆ దినము రాదు; అతడు దేవుడని పిలువబడే ప్రతి దానికి గాని, ఆరాధింపబడే ప్రతి దానికి గాని విరోధించి, వాటన్నిటికంటె తన్ను ఉన్నతపరచుకొని, దేవునిగా దేవుని ఆలయంలో కూర్చుండి, తానే దేవుడని తన్నుతాను చూపించును. 2 థెస్సలొనీకయులకు 2:3, 4.

పౌలు పేర్కొన్న “పాపపు మనిషి,” అనగా “నాశనపుత్రుడు,” “దేవుడని పిలువబడే దేనియైనను లేదా ఆరాధింపబడే దేనియైనను మించి తాను ప్రతిఘటించి తన్నే ఉన్నతపరచుకొనువాడు,” వాడే “తన చిత్తప్రకారము చేయును; తన్నే ఉన్నతపరచుకొని, ప్రతి దేవునికంటె తన్నే మహిమపరచుకొనును” అని చెప్పబడిన “రాజు” కూడా. ఈ రెండు వచనభాగాలు రోములోని పోప్‌ను సూచించుచున్నవి. దానియేలు వ్రాసినదేమనగా, ఆ పోప్ “ఆగ్రహము నెరవేర్చబడువరకు” సఫలమగును; ఇది “ముందుకు నెట్టుకొనిపోవుట” అనే అర్థమును కలిగియున్నది. ముప్పై ఆరవ వచనములోని ఆ “ఆగ్రహము” “determined” అయి యున్నది. “determined” అనే పదము “గాయపరచుట” అని అర్థం.

పాపసీ 1798లో తన "మరణాంతక గాయం" నొందింది; ఆ సమయములోనే "మొదటి ఆగ్రహము" సంపన్నమైంది లేదా ముగిసింది. "accomplish" అనే పదము ముగియుట లేదా నిలిచిపోవుట అని అర్థం. ఎనిమిదవ అధ్యాయములో, పందొమ్మిదవ వచనములోని "ఆగ్రహము" యొక్క అంత్యము, పరిశుద్ధస్థలము మరియు సైన్యము త్రొక్కబడవలసిన కాలం యొక్క ముగింపును సూచించింది. ఆ కాలం 1844లో ముగిసింది; అయితే "మొదటి" ఆగ్రహము 1798లోనే ముగిసింది.

"చివరి ఆగ్రహము" 1844లో ముగిసింది, అంటే క్రీ.పూ. 677లో అస్సూరీయులు రాజు మనస్సేను బాబిలోనుకు తీసికొనిపోయిన తరువాత రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరముల తరువాత. "మొదటి" ఆగ్రహము 1798లో ముగిసింది, అంటే క్రీ.పూ. 723లో అస్సూరీయులు ఇశ్రాయేలుయొక్క ఉత్తర రాజ్యమును బంధవాస్యమునకు తీసికొనిపోయిన తరువాత రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరముల తరువాత.

దానియేలు గ్రంథములోని గూఢమైన 'ఏడు కాలములు' గూర్చి ఇంకా చెప్పవలసినది ఉంది; ఆ విషయాన్ని మా తదుపరి వ్యాసంలో పరిశీలిస్తాము.

> లవోదిక్యుల సంఘదూతునికి వ్రాయుము: ఆమేనయగు వాడు, విశ్వాస్యుడును సత్యసాక్షియు, దేవుని సృష్టి ఆది యగు వాడు, ఇట్లు సెలవిచ్చుచున్నాడు: నీ క్రియలను నేను ఎరుగుదును; నీవు చల్లగానియు కాదు, వేడిగానియు కాదు; నీవు చల్లగానైనను గాని వేడిగానైనను గాని యుండినయెడల బాగుండును. కాబట్టి నీవు గోరువెచ్చనివాడవై, చల్లగానియు వేడిగానియు కాక యుండుటచేత, నేను నిన్ను నా నోటినుండి ఉమ్మివేసెదను. నీవు చెప్పుచున్నావు, నేను ధనవంతుడను, ఐశ్వర్యముచేత సమృద్ధి పొందితిని, నాకు ఏదియు అవసరము లేదు అని; గాని నీవు దుర్దశగ్రస్తుడవని, దయనీయుడవని, బీదుడవని, అంధుడవని, నగ్నుడవని ఎరుగవు.

> ప్రభువు ఇక్కడ మనకు ఇది చూపుచున్నాడు: ప్రజలను హెచ్చరించుటకై తాను పిలిచిన పరిచారకులచేత తన ప్రజలకు చేర్చవలసిన సందేశము “శాంతి, సురక్ష” అనే సందేశము కాదు. అది కేవలం సిద్ధాంతాత్మకమైనదికాదు; ప్రతి అంశములోను ఆచరణాత్మకమైనదే. లవొదికయులకు ఇవ్వబడిన సందేశములో దేవుని ప్రజలు శరీరప్రకృతి ఆధారిత నిశ్చింతలో ఉన్న స్థితిలోనివారిగా ప్రతిపాదింపబడిరి. తాము ఆత్మిక సాధనలలో ఉన్నత స్థితిలోనున్నవారమని నమ్మి నిశ్చింతగా యున్నారు. “నీవు, నేను ధనవంతుడనని, సిరిసంపదలో వృద్ధి పొందితినని, నాకు ఏదియు అవసరములేదని చెప్పుచున్నావు; అయితే నీవు దుస్థితిగలవాడవని, దయనీయుడవని, బీదవని, అంధుడవని, నగ్నుడవని నీకు తెలియదు.”

> "మనుష్య మనస్సులపై, వారంతా తప్పులోనే ఉన్నప్పుడు తాము సరి అని నమ్ముకొనుటకన్నా గొప్ప వంచన మరేమి సంభవించగలదు! సత్యసాక్షియొక్క సందేశం దేవుని ప్రజలను శోచనీయమైన వంచనలో కనుగొనుచున్నది; అయితే ఆ వంచనలోనూ వారు నిష్కపటులే. దేవుని దృష్టిలో తమ స్థితి దయనీయమని వారికి తెలియదు. సంబోధింపబడిన వారు తమను తాము మెచ్చుకొనుచు తాము ఉన్నతాత్మిక స్థితిలో ఉన్నామని భావించుచుండగా, సత్యసాక్షియొక్క సందేశం వారి నిజమైన స్థితి—ఆత్మీయ అంధత్వము, దారిద్ర్యం, దౌర్భాగ్యము—యనవాటిని విస్మయపరిచే ఖండనతో బహిర్గతపరచి, వారి భద్రతాభ్రాంతిని ఛేదించుచున్నది. సునిశితమై, కఠోరమైన ఈ సాక్ష్యం తప్పు కావలేను; యెందుకనగా మాటలాడువాడు సత్యసాక్షియే, ఆయన సాక్ష్యం తప్పక సరిగానే ఉండవలెను." టెస్టిమోనీస్, సంపుటి 3, పుట 252.

Back to Articles