Article

# యోవేలు గ్రంథము మరియు లవోదిక్యా సెవెంత్-డే అడ్వెంటిస్టు సంఘము - సంఖ్య నలభై ఒకటి

సంఖ్య నలభై ఒకటి

Author

Jeff Pippenger

Published

February 5, 2026

Formats

PDF
Word

లేవీయకాండము ఇరవైమూడు అధ్యాయం వసంతోత్సవములను మరియు శరదోత్సవములను ఉపస్థాపిస్తుంది; సమగ్ర నిర్మాణంలోనూ, ముఖ్యంగా ఆది–అంత్య నిర్మాణాల పరిపూర్ణ సమన్వయంలోనూ, ఆ ఉత్సవముల ప్రతినిధిత్వం దివ్యంగా అత్యంత లోతైనది. వసంతోత్సవములు మరియు శరదోత్సవములు పరస్పరం సరిగ్గా సమన్వయమయ్యాయి. ఈ అధ్యాయం పునఃపునః ‘అద్భుత సంఖ్యకర్త’ అయిన పల్మోనికి సాక్ష్యమిస్తుంది. ఈ అధ్యాయం నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి సంబంధించిన అంత్యదినాల సందేశముతో దృఢంగా మరియు అద్భుతరీతిగా అనుసంధానమై యున్నది.

సంఖ్య “23” ప్రాయశ్చిత్తమును సూచిస్తుంది; అది దైవత్వము మరియు మానవత్వము యొక్క కలయిక. లేవీయకాండము అనే పేరు ఒక వంద నలభై నాలుగు వేలమందికి సంబంధించిన యాజకత్వాన్ని సూచిస్తుంది; ఏలయనగా సమస్త ప్రవక్తలు అంత్యదినములను గురించి మాటలాడిరి, మరియు అంత్యదినముల యాజకులే పేతురు పరిశుద్ధ యాజకత్వమని గుర్తించిన వారే. పేతురు పేర్కొన్న పరిశుద్ధ యాజకత్వము అనగా అర్ధరాత్రి కేక యొక్క సందేశాన్ని ఉత్పత్తి చేసే జ్ఞానపు పెరుగుదలను గ్రహించిన జ్ఞానులే. మూఢులు, లేదా దానియేలు గుర్తించిన ప్రకారము దుష్టులు, జ్ఞానపు పెరుగుదలను నిరాకరించుదురు; ఈ కారణముచేత వారిని యాజకులుగా తిరస్కరించబడినవారని హోషేయా మనకు తెలియజేస్తున్నాడు.

> నా ప్రజలు జ్ఞానాభావముచేత నశించుచున్నారు; నీవు జ్ఞానమును తిరస్కరించినందున, నిన్నును నేను కూడ తిరస్కరించెదను, నీవు నాకు యాజకుడై యుండకుండునట్లు. నీవు నీ దేవుని ధర్మశాస్త్రమును మరచినందున, నేను నీ సంతానమును కూడ మరచెదను. వారు పెరిగినకొలది, వారు నాయెడల పాపము చేసిరి; అందుచేత వారి మహిమను నేను లజ్జగా మార్చెదను. హోషేయా 4:6, 7.

యెషయా వారిని "మహిమ కిరీటం" అని కూడ పిలిచిన ఎఫ్రాయిము యొక్క మద్యాసక్తుల మహిమ "లజ్జ"గా పరివర్తితమైంది. హోషేయా అంత్యదినములలో జ్ఞానవృద్ధిని తిరస్కరించువారు లవోదిక్యా సప్తమదిన ఆడ్వెంటిస్టు సంఘమేనని స్పష్టంగా పేర్కొనుచున్నాడు, ఏలయనగా అతడు "నా ప్రజలు" అని లిఖించెను. ఆయన ప్రజలు యాజకులుగా తిరస్కరింపబడుదురు; అది చివరిదైన నాలుగవ తరములో జరుగును, యెందుకనగా ఆయన వారి పిల్లలను మరచెదననియున్నాడు, మరియు పిల్లలు అంతిమ తరమును సూచించుదురు.

## ఏకత్వ-స్థితి

‘లేవీయకాండము 23’ అనే శీర్షికకు, ‘నూట నలభై నాలుగు వేలమంది యాజకత్వమునకు సంబంధించిన ప్రాయశ్చిత్తము’ అనే అర్థము కలదు. గ్రంథపేరును అధ్యాయసంఖ్యతో అనుసంధానించుట మాత్రముచేత ఈ సత్యము నిగమించవచ్చును. ‘లేవీయకాండము ఇరవైమూడు’ ప్రస్తావించుచున్న ప్రాయశ్చిత్తము అనగా ‘at-one-ment’; అది దైవత్వము మరియు మానవత్వము యొక్క ఏకీకరణమును గుర్తించుచున్నది. ఆ ఏకీకరణము దేవుని వాక్యములో అనేక చిహ్నములచేత ప్రతీకీకరింపబడియున్నది; వాటిలో ఒకటి, మానవ ఆలయము దివ్య ఆలయముతో ఏకీకృతమగవలెననేది.

మానవ మందిరమునకు "23" పురుష క్రోమోసోములు, "23" స్త్రీ క్రోమోసోములతో కూడిన చట్రము ఉన్నది. పేతురు, ఒక లక్ష నలుబది నాలుగు వేలమందియైన వారి యాజకత్వమును "ఆత్మిక మందిరము" అని అభివర్ణించుచున్నాడు. పురుషుడు స్త్రీయుతో ఏకమగు విధముగా ఆ క్రోమోసోములు ఏకమగుదురు; దేవుడు ఏకం చేసిన దానిని మనుష్యుడు విడదీయకూడదు. వివాహము at-one-ment యొక్క మరియొక ప్రతీక. లేవీయకాండము "23" అనగా పరలోక మహాయాజకుని మందిరము, ఒక లక్ష నలుబది నాలుగు వేలమంది యాజకుల మందిరముతో సమ్మిళితమగుట.

## ఇరవై రెండు వచనాలు

లేవీయకాండము ఇరవై మూడవ అధ్యాయంలో వసంతకాల పండుగలు ఆ అధ్యాయపు ప్రథమ ఇరవై రెండువచనములలో ప్రతినిధీకరించబడినవి; శరదృతు పండుగలు ఆ అధ్యాయపు అంతిమ ఇరవై రెండువచనములలో ప్రతినిధీకరించబడినవి. చివరి వచనం నలభై నాలుగవది; అది 1844కు ఒక చిహ్నము; లేవీయకాండము ఇరవై మూడవ అధ్యాయములో పేర్కొన్న దాని నెరవేర్పులో, ఏడవ నెల పదవ దినమున ప్రతిరూప ప్రాయశ్చిత్త దినము ఆరంభమైంది. ఇరవై మూడవ అధ్యాయం ఇరవై రెండువచనముల చొప్పున రెండు విభాగములుగా విభజింపబడింది; ఈ రెండు ఇరవై రెండువచనాల విభాగములు పండుగలగుటవలన తార్కికముగా అనుసంధానించబడినవే గాని, క్రీస్తు ప్రాకారములోను పరిశుద్ధ స్థలములోను జరిగిన ఆయన సేవ—దానికి వసంతకాలము ప్రతీక—మరియు ఆయన అతిపరిశుద్ధ స్థలములో జరిగిన సేవ—దానికి శరదృతువు ప్రతీక—చేత తార్కికముగా వేరు చేయబడినవిగా కూడ నిలిచాయి.

## ఇరవై రెండు

వసంత ఋతువు మరియు శరదృతు పర్వాలు రెండూ ఇరవై రెండువచనాలచే ప్రతినిధీకరించబడ్డాయి; ఆ వచనాలు, “22” అక్షరములను కలిగియున్న హెబ్రీ వర్ణమాల సాక్ష్యముతో, సరితూగుచున్నవి. “22” అనేది “220” యొక్క దశమాంశము; “220” అనేది దైవత్వము మరియు మానవత్వము యొక్క సమ్మేళనమునకు చిహ్నము. “220” యూదా చెల్లాచెదరింపబడుటకు సంబంధించిన 2,520 సంవత్సరాల ప్రారంభాన్నియు, ప్రాయశ్చిత్త దినమువరకు గల 2,300 సంవత్సరాల ప్రారంభాన్నియు సూచిస్తుంది. 2,520 యొక్క ప్రారంభ బిందువు క్రీ.పూ. 677; 2,300 యొక్క ప్రారంభ బిందువు క్రీ.పూ. 457—కావున దేవుని సైన్యము తొక్కివేయబడుట విషయమైన ప్రవచనమును, దేవుని పరిశుద్ధస్థలము తొక్కివేయబడుట విషయమైన ప్రవచనమును అనుసంధానించే కలుపు కడియముగా రెండు వందల ఇరవై సంవత్సరములు గుర్తింపబడియున్నవి. ఆ రెండు ప్రవచనములు 1844 అక్టోబరు 22న ప్రతిరూప ప్రాయశ్చిత్త దినము ఆగమనమునందు ముగిశాయి.

ఆ తేదీన, మానవ మందిరాన్ని దివ్య మందిరంతో ఏకీకరించుటలో క్రీస్తు కార్యం ఆరంభమైంది; ఆ సమయమునే హబక్కూకు 2:20 మరియు యోహాను 2:20 రెండూ నెరవేరినవి. హబక్కూకు, ఆ సమయంలో దేవుడు అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలంలో ఉన్నాడని సూచించాడు; యోహాను, ఆ అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలంలో విశ్వాసముచేత ప్రవేశించబోవుచున్న మిల్లరైట్ మందిరం, 1798 నుండి 1844 వరకు మిల్లరైట్ మానవ మందిర నిర్మాణాన్ని సూచించిన నలభై ఆరు సంవత్సరాల కాలాన్ని పూర్తిచేసిందని లిఖించాడు. "23" మరియు "23"లతో కూడిన "46" సంవత్సరాల చరిత్ర, కಿಂಗ್ జేమ్స్ బైబిల్ ప్రచురణకు "220" సంవత్సరాల తరువాత 1831లో ఆ చరిత్ర సందేశాన్ని తొలి సారిగా ప్రకటించడం ప్రారంభించిన విలియం మిల్లర్ యొక్క కార్యముచేత ప్రతినిధీకరించబడింది. 1611లో ప్రచురితమైన దివ్య వాక్యం, "220" సంవత్సరాల తరువాత 1831లో మానవ దూతతో ఏకీకరించబడింది. వసంత పండుగలు మరియు శరదృతు పండుగలు రెండూ "22" వచనాలచేత ప్రతినిధీకరించబడినవి.

అదే అంశమును గూర్చిన రెండు ప్రవచన రేఖలలో ఇరవై రెండేసి వచనములు ఉండుట వలన, ప్రవచనార్థకంగా, మొదటి ఇరవై రెండు వచనములను తరువాతి ఇరవై రెండు వచనములపై అధిరోపించి సరిపోల్చి అమర్చవలెనని అనివార్యమని ఇది సూచించుచున్నది. ఈ విధంగా ఆ రెండు రేఖలను సమాంతరంగా అమర్చినప్పుడు, వసంతకాల ఉత్సవములలో సూచింపబడిన ప్రాంగణము మరియు పరిశుద్ధ స్థలములోని కార్యమును, అత్యంత పరిశుద్ధ స్థలములో క్రీస్తు నిర్వహించు కార్యముతో మీరు సంగమింపజేస్తున్నారు. ఈ ప్రవచన స్థాయిలో అది రెండు ఆలయముల ఏకీకరణమును సూచించుచున్నది; ఇది క్రీస్తు యొక్క ఒకటిగాచేయు కార్యమును దర్శింపజేయుచున్నది.

పద్యాలు ఒకటి నుండి ఇరవై రెండువరకు ఉన్నవాటిని ఇరవై మూడు నుండి నలభై నాలుగు వరకూ ఉన్న పద్యాలతో సమాంతరపరచినపుడు, ఒక ప్రవచనాత్మక రేఖ స్థాపించబడుతుంది; దానికి హెబ్రూ వర్ణమాలలోని ఇరవై రెండు అక్షరాలు సాక్ష్యంగా నిలుస్తాయి, అలాగే ‘22’ అనే సంఖ్య సూచించే ప్రతీకత్వం ద్వారా, ఇంకా పరిశుద్ధ చరిత్రలో వాటి నెరవేర్పుతో సహితంగా ఆ పండుగలు ప్రతిబింబించే ప్రతీకత్వం ద్వారా కూడా సాక్ష్యం లభిస్తుంది.

వసంతకాల ఉత్సవముల ఆరంభము మొదటగా ఏడవ దిన శబ్బతును గుర్తించుచున్నది; శరదృతు ఉత్సవముల ముగింపు ఏడవ సంవత్సర శబ్బతును గుర్తించుచున్నది. ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా యైన క్రీస్తు, నూట నలభై నాలుగు వేల వారి యాజకత్వ క్రమంలో, ‘22’ అనే రెండు సాక్షుల ఆరంభమునను అంతమునను శబ్బతును స్థాపించెను.

1844లోని ప్రతిరూప ప్రాయశ్చిత్త దినమున ఆరంభమందు సప్తమ దిన శబ్బత్ విశేష వెలుగై యుండెను, మరియు సప్తమ సంవత్సరపు శబ్బత్ యొక్క వెలుగు అంత్యమందలి వెలుగై యున్నది. లేవీయకాండము ‘23’లో సప్తమ దిన శబ్బత్ మొదటి పరిశుద్ధ సమాహారముగా కూడ యుండెను; అలాగే ఆ అధ్యాయములో చివరి పరిశుద్ధ సమాహారము సప్తమ సంవత్సరపు శబ్బత్ యే. శబ్బత్ అధ్యాయం ‘23’లో యాజకత్వ శ్రేణియొక్క ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా. మొదటిదైన, సప్తమ దిన శబ్బత్, ఆ ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది వారి యాజకత్వమునకు ఆల్ఫా; మరియు చివరిదైన, సప్తమ సంవత్సరపు శబ్బత్, ఆ ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది వారి యాజకత్వమునకు ఓమెగా.

> దేవునితో సహవాసము గలవారు నీతిసూర్యుని వెలుగులో నడుచుదురు. వారు దేవుని సన్నిధిలో తమ మార్గాన్ని చెడపరచుటద్వారా తమ విమోచకునిని అవమానింపరు. స్వర్గీయ కాంతి వారిమీద ప్రకాశించుచున్నది. ఈ భూమి చరిత్ర అంత్యానికి వారు సమీపించుచుండగా, క్రీస్తు విషయమైను, ఆయనకు సంబంధించిన ప్రవచనముల విషయమైను, వారి జ్ఞానము మహత్తరముగా పెరుగుచున్నది. దేవుని దృష్టిలో వారు అనంత విలువగలవారు; ఏనందుననగా వారు ఆయన కుమారునితో ఏకత్వములో యున్నారు. వారికి దేవుని వాక్యము అతిశయ సౌందర్యముతోను మాధుర్యముతోను నిండినదై యున్నది. దాని ప్రాముఖ్యతను వారు గ్రహించుదురు. సత్యము వారికి వెల్లడింపబడుచున్నది. అవతార సిద్ధాంతము సోమ్య కాంతితో ఆవరింపబడినదై యున్నది. సర్వ రహస్యములను విప్పి, సమస్త క్లిష్టతలను పరిష్కరించు తాళంచెవిగా శాస్త్రగ్రంథమును వారు గ్రహించుదురు. వెలుగును స్వీకరించుటకును వెలుగులో నడుచుటకును ఇష్టపడని వారు దైవభక్తి రహస్యమును గ్రహింపలేరు; కాని సిలువను ఎత్తుకొని యేసును అనుసరించుటలో సంకోచింపని వారు దేవుని వెలుగులో వెలుగును చూచెదరు. ది సదర్న్ వాచ్‌మన్, ఏప్రిల్ 4, 1905.

ఇక్కడ, 'ఈ భూమి చరిత్ర యొక్క ముగింపుకు సమీపములో', ప్రతిరూపాత్మక ప్రాయశ్చిత్త దినముయొక్క అంత్యంలో, 'అవతార సిద్ధాంతము' 'మృదువైన' కాంతిచే ఆవరించబడియున్నది; ప్రతిరూపాత్మక ప్రాయశ్చిత్త దినమున ఆరంభమందు ఏడవ దిన విశ్రాంతి దినముయొక్క సిద్ధాంతము ఎట్లుండెనో అట్లే.

> "యేసు మందసపు మూతను పైకెత్తెను; అప్పుడు పది ఆజ్ఞలు లిఖితమై యున్న రాతి పలకలను నేను చూచితిని. పది ఆజ్ఞల మధ్యములోనే నాలుగవ ఆజ్ఞను, దానిని చుట్టుముట్టి సుకుమారమైన కాంతి వలయం ఉండగా, చూచి నేను ఆశ్చర్యపోయితిని. దూత పలికెను: 'ఆకాశమును భూమిని మరియు వాటిలోనున్న సమస్తమును సృష్టించిన సజీవ దేవునిని నిర్వచించేది పది ఆజ్ఞలలో ఇదొక్కటే. భూమి పునాదులు వేయబడినప్పుడు, విశ్రాంతిదినమునకు కూడ అప్పుడే పునాది వేయబడెను.'" టెస్టిమోనీస్, సంపుటము 1, 75.

లేవీయకాండము "23" అధ్యాయమును ఆరంభించేది "ఆధారము" అయిన ఏడవ దిన సబ్బతు; మరియు వసంత, శరదృతు ఉత్సవములచే ప్రతినిధీకరింపబడిన యాజకుల సాక్ష్యమును ముగించేది ఏడవ సంవత్సర సబ్బతు. ఆధారముపై నిర్మితమగు ఆలయమును ఏడవ సంవత్సర సబ్బతు ప్రతినిధీకరించును. ఏడవ సంవత్సర సబ్బతు అంత్యమందు 2,520 ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడును; అదేవిధంగా ఏడవ దిన సబ్బతు 2,300 ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడును. ఏడవ సంవత్సర సబ్బతు "అవతార సిద్ధాంతము"ను ప్రతినిధీకరించును. ఏడవ దిన సబ్బతు సృష్టికర్తయొక్క చిహ్నము, మరియు ఏడవ సంవత్సర సబ్బతు దైవత్వము-మనుష్యత్వముల ఐక్యానికి చిహ్నము.

## రేఖల సరియైన అమరిక

లేవీయకాండము ఇరవైమూడవ అధ్యాయంలోని వసంతకాల పండుగలను శరదృతు పండుగలతో సరిపోల్చి అమర్చినప్పుడు, పస్కా పండుగను అనుసరించి మరుసటి దినమే ఏడు దినముల పులియని రొట్టెల పండుగ వస్తుంది; మరియు పులియని రొట్టెల ఏడు దినముల పండుగ ప్రారంభమైన మరుసటి దినమున తొలికొతల పండుగ వస్తుంది. మూడు దినములలో మూడు మార్గసూచికలు.

పులియని రొట్టెల పండుగను ఏర్పరచే ఏడు దినముల కాలం పరిశుద్ధ సభతో ప్రారంభమై అదే విధమైన పరిశుద్ధ సభతో ముగుస్తుంది. పులియని రొట్టెల పండుగ ఆరంభమైన దినానికి మరుసటి దినమే ప్రథమ ఫలముల పండుగ జరుగుతుంది; దీనిలో వసంత ఋతువులోని యవపు ప్రథమ ఫల అర్పణ పొందుపరచబడి ఉంటుంది. పెంటెకోస్తు, వారాల పండుగ అని కూడా పిలువబడేది, ప్రథమ ఫలముల పండుగకు యాభై రోజులకు జరుగుతుంది; ప్రథమ ఫలముల పండుగతో ఏడు వారాల కాలం ప్రారంభమై నలభై తొమ్మిదవ దినంతో ముగుస్తుంది, దాని తరువాత యాభై అనే అర్థముగల పెంటెకోస్తు జరుగుతుంది.

పదినాలుగవ దినమున సాయంకాలమున పస్కా ప్రారంభమవుతుంది. పస్కా పరిశుద్ధ సమాగమము కాదు.

తరువాత పదిహేనవ దినమున పులియని రొట్టెల ఏడు దినముల పండుగ ఆరంభమగును. ఆ ఏడు దినముల పండుగలో మొదటి దినమును మరియు చివరి దినమును పరిశుద్ధ సమాగమములై యుండును.

తదుపరి దినము, పదహారవ దినము, అనగా ప్రథమఫలముల దినము, ప్రాప్తమగును. తర్వాత పెంటెకోస్తు పండుగచే గుర్తింపబడిన ఏడు వారములు ప్రారంభమగును, మరియు వసంతఋతు, శరదృతుకాల పండుగలలో సూచింపబడిన ఏడు పవిత్ర సమాగమములలో పెంటెకోస్తు ఒకటి. ప్రథమఫలముల దినము పవిత్ర సమాగమము కాదు.

తదుపరి, ఏడవ నెల మొదటి దినమున, కాహళోత్సవము పరిశుద్ధ సమాగమము.

ఏడవ నెలలో పదవ దినమున ఉన్న ప్రాయశ్చిత్త దినము ఒక పరిశుద్ధ సమావేశము, కాని పండుగ కాదు.

గుడారముల పండుగలో తొలి దినము పరిశుద్ధ సమాగమము. ఏడు దినముల పండుగ అనంతరం గుడారముల ఎనిమిదవ దినము ఉంటుంది; అయినప్పటికీ, ఆ ఎనిమిదవ దినము పండుగలు సూచించే కాలావధుల పరిధికి వెలుపలిదిగా పరిగణించబడుతుంది. ఆ ఎనిమిదవ దినమూ పరిశుద్ధ సమాగమము.

పండుగలకు ఆరంభాన్ని ప్రదానం చేసే ఏడవ దినపు శబ్బతును కూడా చేర్చినపుడు, ఇది ఏడు పరిశుద్ధ సమావేశములకు సమానమవుతుంది. ఏడు పరిశుద్ధ సమావేశములు మరియు ఏడు పండుగలు ఉన్నాయి; అయితే పండుగల అమరిక పరిశుద్ధ సమావేశముల అమరికతో భిన్నంగా ఉంటుంది. మొదటి మరియు చివరి మార్గచిహ్నాలు శబ్బతులే; మొదటిది దినసంబంధమైనది, తరువాతది సంవత్సరసంబంధమైనది. ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా శబ్బతుల మధ్య నిర్దేశించబడిన పండుగలలో ఏడు పండుగలు మరియు ఐదు పరిశుద్ధ సమావేశములు ఉన్నాయి. ఆల్ఫా అయిన ఏడవ దినపు శబ్బతును మరియు ఓమేగా అయిన ఏడవ సంవత్సరపు శబ్బతును కూడా చేర్చినయెడల, ఏడు పరిశుద్ధ సమావేశములు మరియు ఏడు పండుగలు మీవద్ద ఉంటాయి. గుడారాల పండుగలోని ఎనిమిదవ దినము పండుగలలో భాగముకాదని గ్రహించబడుతుంది; తద్వారా ‘ఏడింటిలో ఎనిమిదవది’ అనే గూఢసమస్య ఉద్భవిస్తుంది. ఇక్కడ నేను సూచిస్తున్న అంశమేమనగా, యేసు పాల్మోనిగాను, ‘23’ అధ్యాయములోని సంఖ్యల వైవిధ్యములను పరమ ఆశ్చర్యకరమైన రీతిలో వ్యవస్థపరచినాడు.

## వసంత ఋతువు

వసంత ఋతువులోని ఉత్సవములలో పులియని రొట్టెల ఏడు దినాల ఉత్సవకాలము ఉండి, ఆ కాలములో ఆరంభమున ఆల్ఫా పరిశుద్ధ సమాగమము, అంత్యమున ఒమేగా పరిశుద్ధ సమాగమము ఉంటాయి. వసంత ఉత్సవములలో మూడవ పరిశుద్ధ సమాగమము పెంటెకొస్తు. ఏడు వారముల వ్యవధి అనంతరం, యాభైవ దినమున జరిగే ఉత్సవముతో సమాప్తమగు ఆ కాలానికి తరువాత పెంటెకొస్తు సంప్రాప్తమగును. వసంత ఉత్సవములు నాలుగు ఉత్సవదినములు మరియు మూడు కాలములచేత గుర్తింపబడును. పస్కా, పులియని రొట్టెలు, ప్రథమ ఫలములు, పెంటెకొస్తు ఈ నాలుగు ఉత్సవదినములు; మూడు కాలములు ఇవి—పులియని రొట్టెల ఏడు దినములు; పెంటెకొస్తు యాభైవ దినమునకు ముందున్నదై దానిని కూడ చేర్చిన నలభై తొమ్మిది దినములు; మరియు మూడు దశలతో కూడిన ఒక కాలముగా నిలిచిన ప్రథమ మూడు దినములు.

పస్కా కాలంలోని ప్రథమ ఫలముల అర్పణ, పెంటెకోస్తు దినంలోని ప్రథమ ఫలముల అర్పణతో సరితూగుతుంది; అదే విధంగా, పస్కా త్రిదినకాలంలో యవపు ప్రథమ ఫలముల అర్పణలు నిర్వహింపబడగా, నలభై తొమ్మిది-యాభై దినముల పెంటెకోస్తు కాలం ముగింపున పెంటెకోస్తు దినమున గోధుమల ప్రథమ ఫలముల అర్పణ నిర్వహింపబడుతుంది.

## పతనం

శరదృతుకాలపు పండుగలు, తీర్పుకు దారితీసే దశదినకాలాన్ని ఆరంభించే ఒక నిర్దిష్ట పండుగదినముతో ప్రారంభమగును. తీర్పు తరువాత ఐదు దినములకు ఏడు దినముల పండుగ ఉండును; ఆ ఏడు దినములలో మొదటి దినమును, చివరి దినమును పరిశుద్ధ సభలుగా నియమింపబడినవి. పదిహేనవ దినమునుండి ఇరవై రెండవ దినము వరకును గుడారముల పండుగ జరుపబడును, తదనంతరం ఇరవై మూడవ దినమున భూమి యొక్క శబ్బతు గుర్తింపబడును.

శరదృతువులోని పర్వాలను వసంత ఋతువులోని పర్వాలపై అమర్చితే, ఇరువై రెండువచనాలచే ప్రతినిధిత్వం పొందిన రెండు రేఖలు ఉద్భవిస్తాయి; అందువలన అవి హిబ్రూ వర్ణమాలలోని ఇరువై రెండు అక్షరాలచేత సూచింపబడుతాయి. ఇది చేసినపుడు, మొదటి మార్గసూచిక ఏడవ దిన శబ్బతు యొక్క పరిశుద్ధ సమాగమము; చివరి మార్గసూచిక ఏడవ సంవత్సర శబ్బతు యొక్క పరిశుద్ధ సమాగమము.

> అలాగే, ఏడవ నెల పదిహేనవ దినమున, మీరు భూమియొక్క ఫలమును సంగ్రహించిన తరువాత, యెహోవాకు ఏడు దినములు పండుగను ఆచరించవలెను; మొదటి దినమున విశ్రాంతి దినము ఉండును, ఎనిమిదవ దినమున విశ్రాంతి దినము ఉండును. లేవీయకాండము 23:39

పెంటెకోస్తు మొదటి వర్షము అయి యుండెను; గుడారముల పండుగ అయితే వెనుకటి వర్షము. పెంటెకోస్తునాడు పవిత్రాత్మయొక్క కుమ్మరింపు ఒక దినముచేత సూచించబడెను; గుడారముల పండుగచేత సూచింపబడిన కుమ్మరింపు అయితే ఒక కాలవ్యవధి—అది సమాప్తమై, తరువాత శబతము, అదే ఏడు దినముల తరువాతి అష్టమదినము, వచ్చును. పవిత్రాత్మయొక్క కుమ్మరింపుయొక్క తుద ప్రత్యక్షతకు తరువాత వచ్చే శబతము, భూమి వెయ్యి సంవత్సరాల విశ్రాంతి యొక్క శబతమును సూచించును.

> సంకటకాలమందు మేమందరము నగరములనుండియు గ్రామములనుండియు పారిపోయితివిు; అయితే దుష్టులు మమ్మును వెంబడించిరి; వారు ఖడ్గముతో పరిశుద్ధుల ఇళ్ళలోనికి ప్రవేశిరి. మమ్మును సంహరించుదామని వారు ఖడ్గమును ఎత్తిరి; కాని అది విరిగి, గడ్డిపరకవలె శక్తిహీనముగా నేలకూలెను. అప్పుడు మేమందరము రాత్రింబగళ్లు విమోచనార్థము మొఱ్ఱపెట్టితివిు; ఆ మొఱ్ఱ దేవుని సన్నిధికి చేరెను. సూర్యుడు ఉదయించెను; చంద్రముడు స్థిరమాయెను. నదులు ప్రవహింపుట మానెను. గాఢముగా భారముగల మేఘములు ఎగసి వచ్చి పరస్పరం ఢీకొనినవి. కానీ స్థిరముగా నిలిచిన మహిమతో నిండిన ఒక నిర్మల స్థలము ఉండెను; అచ్చటనుండి అనేక జలముల ఘోషవలె ఉన్న దేవుని స్వరం వచ్చి, ఆకాశమును భూమిని కుదిపెను. ఆకాశము తెరచుకొని మూయబడియుండి కలతచెందుచుండెను. పర్వతములు గాలిలో తూలే గట్టిపుల్లవలె కంపించెను; చుట్టుపక్కలకి గరుకైన శిలముక్కలను విసిరివేయుచుండెను. సముద్రము పాత్రవలె మరిగెను; భూమిమీదికి రాళ్లను ఎగదోయెను. దేవుడు యేసు రాకడయొక్క దినమును గడియను ప్రకటించి, తన ప్రజలకు నిత్య నిబంధనను అప్పగించుచుండగా, ఆయన ఒక వాక్యమును పలికి, తరువాత విరామమిచ్చెను; ఆ మాటలు భూమి అంతట వొరులుతూ వ్యాపించుచుండెను. దేవుని ఇశ్రాయేలు వారు తమ దృష్టిని పైకి నిలిపి, యెహోవా నోటి నుంచి వెలువడిన ఆ మాటలను ఆలకించుచుండిరి; అవి అత్యంత ఘోరమైన పిడుగుల మ్రోగులవలె భూమి అంతట వొరులుచుండెను. అది అత్యంత భయానక గంభీరతతో కూడియుండెను. ప్రతి వాక్యాంతమున పరిశుద్ధులు, ‘మహిమ! ఆలేలూయా!’ అని కేకలేసిరి. వారి ముఖములు దేవుని మహిమచేత ప్రకాశించెను; వారు ఆ మహిమతో మెరవుచుండిరి, మోషే సీనాయి నుండి దిగి రాగాన అతని ముఖము మెరిసినట్టే. ఆ మహిమనిమిత్తము దుష్టులు వారిని చూడలేకపోయిరి. ఆయన శబ్భతదినమును పరిశుద్ధముగా కాపాడుటలో దేవుని ఘనపరచిన వారిమీద అంతులేని ఆశీర్వాదము ప్రకటింపబడినప్పుడు, మృగము మీదను దాని ప్రతిరూపము మీదను బలమైన విజయధ్వని లేచెను.

> అప్పుడు భూమి విశ్రమించవలసిన యోబేలు ప్రారంభమాయెను. Early Writings, 34.

యూబిలీ అనేది ఏడు ఏళ్ల ఏడు చక్రాల తరువాతి యాభైయవ సంవత్సరం; అదే, పెంటెకొస్తు యాభైయవ దినమునకు దారితీసే నలభై తొమ్మిది దినముల వంటిది. శరదృతుకాల పండుగల వరుసను వసంతకాల పండుగలతో అనుసంధానించినపుడు, పెంటెకొస్తువరకు దారితీసే నలభై తొమ్మిది దినములు ఉంటాయి; అది గుడారముల పండుగకు చెందిన ఏడు రోజుల కాలారంభాన్ని సూచిస్తుంది. పెంటెకొస్తు మరియు గుడారముల పండుగలు సమన్వయమై, కలిసి, త్వరలో సంభవించబోయే ఆదివారపు చట్టముతో ఆరంభమయ్యే తరువాతి వానకాలాన్ని గుర్తించును; ఆ కాలము కృపకాలము ముగిసే వరకును, ప్రభువు తిరిగి వచ్చు వరకును కొనసాగి, ఆ తరువాత భూమి విశ్రాంతి పొందును—ఆ విశ్రాంతి ఏడవ సంవత్సరపు శబ్బతుచే ప్రతీకీకరించబడినది, అదే గుడారముల పండుగలోని ఆ ఏడింటిలో ఎనిమిదవది.

ఇరవై రెండు వచనములతో కూడిన రెండు శ్రేణులను ఏకీకరించునప్పుడు, అట్లు చేయుటకు మాకు అనేక కారణములు ఉన్నవి. ఈ రెండు శ్రేణులూ ఇరవై రెండు వచనములవే; ఇరవై రెండు అనేది 220 యొక్క దశమ భాగము, దైవత్వము మరియు మనుష్యత్వముల సమ్మేళనానికి ప్రతీకము.

రెండు పంక్తులూ ఇరవై రెండు అక్షరాల హెబ్రూ వర్ణమాలని సూచిస్తున్నాయి.

ఇరు రేఖలూ పర్వదినాలను సూచిస్తున్నాయి.

ఇరు రేఖలూ సంవత్సరపు రెండు కోతకాలాలను సూచిస్తాయి.

ఆ రెండు రేఖలు ప్రాకారంలోను, పరిశుద్ధస్థలములోను, పరిశుద్ధాతిపరిశుద్ధస్థలములోను క్రీస్తు కార్యమును ప్రతినిధానం చేస్తాయి. లేవీయకాండము యాజకులను సూచిస్తుంది; యేసు అయితే పరలోక మహాయాజకుడు. ఈ కారణాలవలన, లేవీయకాండము ఇరవైమూడవ అధ్యాయంలోని నలభై నాలుగు వచనాలకు వరుసపై వరుస విధానాన్ని ప్రయోగించుట న్యాయసమ్మతము.

పెంటెకోస్తు క్రైస్తవ ధర్మానికి ప్రథమ వర్షమై యుండెను, మరియు కుటీరముల పండుగ క్రైస్తవ ధర్మానికి అంత్య వర్షమై యున్నది. కావున వసంతఋతువులోనున్న “పెంటెకోస్తు దినము”ను శరదృతువులోనున్న “కుటీరముల పండుగ ఏడు దినములతో” సరిపోలుస్తాము. సోదరి వైట్ “సంకటకాలంలో మేమంతా పట్టణాలనుండి గ్రామాలనుండి పారిపోయాము” అని తెలిపినప్పుడు, హింస కారణంగా దేవుని ప్రజలు అరణ్యంలో నివసించుచుండే కాలాన్ని ఆమె సూచించుచున్నారు. కుటీరముల పండుగ కాలములో కుటీరములలో నివసించుట, భూమికి శబ్బత్ యూబిలీ విశ్రాంతికి నేరుగా దారితీసే చరిత్రను ప్రతీకీకరిస్తుంది.

పెంటెకోస్తు దినము కూటీరముల పండుగలోని ఏడు దినముల ఆరంభమును సూచించును. తరువాత, యోబేలు కూటీరముల పండుగ యొక్క ఏడు దినముల తరువాతి ఎనిమిదవ దినముచేత సూచింపబడును. కూటీరముల పండుగకు అయిదు దినములు పూర్వమే ప్రాయశ్చిత్తదినము ఉండెను. కాబట్టి, కూటీరముల పండుగ ఆరంభాన్ని సూచించు పెంటెకోస్తు దినమునకు అయిదు దినములు పూర్వమే, న్యాయవిచారణ గుర్తింపబడును. ప్రాయశ్చిత్తదినపు న్యాయవిచారణకు పది దినములు పూర్వమే కాహళముల పండుగ ఉండును. రేఖలు సంయోజింపబడినప్పుడు, పెంటెకోస్తువలన సూచింపబడిన ఆదివార చట్టమునకు అయిదు దినములు పూర్వమే న్యాయవిచారణ గుర్తింపబడును. అదానికంటె పది దినములు పూర్వమే, కాహళముల పండుగ గుర్తింపబడును.

క్రీస్తు బాప్తిస్మము ఆయన మరణము, సమాధి, మరియు పునరుత్థానమును ప్రతీకరించింది. ఆ మూడు దశలు ఆయన పస్కా సమయములో జరిగిన మరణము, శబ్బతు దినమున జరిగిన ఆయన సమాధి చేయబడుట మరియు విశ్రాంతి, అలాగే ఆదివారం జరిగిన ఆయన పునరుత్థానముచేత ప్రతీకరింపబడ్డవి. ఆయన మరణము, సమాధి, పునరుత్థానముల మూడు దినములు మూడు దశలతో కూడిన ఒక మార్గచిహ్నము. కాబట్టి మేము వసంత మరియు శరదృతు పండుగల రెండు రేఖల సమ్మేళనాన్ని పునరుత్థానమునందు ప్రారంభిస్తాము. మూడవ దినమున పునరుత్థానము, పెంటెకోస్తు అను, అదే ఆదివారపు చట్టము, వైపుకు నడిపించే నలభై తొమ్మిది దినముల కాలాన్ని ఆరంభిస్తుంది. ఆ నలభై తొమ్మిది దినముల కాలానికి ముందుగా పులియని రొట్టెల పండుగ ఉంటుంది; అది ప్రథమఫలముల దినముకన్నా ఒక రోజు ముందుగా ఆరంభమై, ఆ దినమును దాటి అయిదు దినముల వరకు విస్తరిస్తుంది.

మొదటి ఫలముల పునరుత్థానము నుండి ఆదివారపు చట్టము వరకూ నలభై తొమ్మిది దినములు; ఆదివారపు చట్టము యాభైవ దినమై యుండును. ఆదివారపు చట్టమునకు ఐదు దినములు ముందు తీర్పు ప్రతినిధింపబడును, ఆ తీర్పుకు పది దినములు ముందు కాహళముల హెచ్చరిక చిహ్నితమగును. పునరుత్థానమే మొదటి మార్గచిహ్నము; దాని తరువాత ఐదు దినములకు పులియని రొట్టెల కాలము సమాప్తమగును. పులియని రొట్టెల సమాప్తమునకు ముప్పై దినముల తరువాత కాహళముల హెచ్చరిక జరుగును. తదుపరి పది దినములకు ప్రాయశ్చిత్త దినపు తీర్పు చిహ్నితమగును, మరి అయిదు దినముల తరువాత పెంటెకోస్తు ఆదివారపు చట్టము సంభవించును.

ఇది వసంతమును శరదృతువును సంబంధించిన పండుగలను రేఖపై రేఖ పద్ధతిలో అన్వయించినప్పుడు గుర్తింపబడే ఏడు మార్గచిహ్నాలను సూచిస్తుంది; అవి: పులియని రొట్టెల ఆరంభము, పునరుత్థానం, పులియని రొట్టెల ముగింపు, కాహళముల హెచ్చరిక, తీర్పు, పెంటెకోస్తు మరియు పిమ్మటి వర్షము. ఆ ఏడు మార్గచిహ్నాలు ఆల్ఫా ఏడవదిన విశ్రాంతిదినము మరియు ఓమెగా ఏడవసంవత్సర విశ్రాంతి అనే రెండింటి మధ్య స్థాపించబడ్డాయి. ఆ రెండు విశ్రాంతుల మధ్య సంధిపెట్టబడిన ఆ ఏడు మార్గచిహ్నాలు, మొదట ఐదు దినముల వ్యవధిని, దానికి అనుసరించి ముప్పై దినముల వ్యవధి, పది దినముల వ్యవధి, ఐదు దినముల వ్యవధి మరియు ఏడు దినముల వ్యవధిని వేరు చేసి నిర్దేశిస్తాయి.

మనము క్రీస్తు పునరుత్థానాన్ని సమన్వయపరచినప్పుడు, ఆయన శిష్యులను "ముఖాముఖిగా" బోధించిన నలభై రోజుల కాలాన్ని గమనిస్తాము; అనంతరం ఆయన ఆకాశారోహణము చేసెను. తదుపరి పది రోజులపాటు శిష్యులు మేడిమందిరములో ఉండిరి. ఆ పది రోజులు పెంటెకొస్తు దినమున ముగిసినవి; అది ఆదివారపు చట్టము. దీనివలన లేవీయకాండము "23" ద్వారా ప్రతినిధీకృతమైన యాజకుల క్రమరేఖకు నలభై రోజుల ఒక కాలమును మరియు పది రోజుల ఒక కాలమును జోడించబడతాయి.

పునరుత్థానమునుండి పులియని రొట్టెల పండుగ ముగింపు వరకు ఐదు దినములు, తరువాత కాహళ హెచ్చరిక వరకు ముప్పై దినములు, తరువాత క్రీస్తుయొక్క ఆకాశారోహణము వరకు ఐదు దినములు, తరువాత తీర్పు వరకు ఐదు దినములు, తరువాత పెంటెకోస్తుయొక్క తుదివానయొక్క ఏడు దినములకు ఐదు దినములు.

పులియని రొట్టెల ఏడు దినముల ఆరంభానికి తరువాతి దినమున ఆద్యఫలముల పునరుత్థానం సంభవించును. ఆ పునరుత్థానం పులియని రొట్టెల ఆ ఏడు దినములలోనే సంభవించును; మరియు పునరుత్థానము జరిగిన ఐదు దినముల తరువాత పులియని రొట్టెల కాలము ముగియును.

పులియని రొట్టెల సమాప్తి నుండి ముప్పై రోజులకు, కాహళములు హెచ్చరికకు సంకేతమగును.

కాహళాల హెచ్చరికకు ఐదు దినముల తరువాత, నలభై దినములు బోధించిన క్రీస్తు ఆకాశారోహణము చేసెను. ఆయన ఆకాశారోహణము పైగదిలోని పది దినముల ఆరంభమును సూచించింది.

అప్పుడు ఆయన ఆకాశారోహణానంతరం ఐదవ దినమున తీర్పు నియమించబడును.

ఐదు దినముల తరువాత పెంటెకోస్తుకు సంబంధించిన ఆదివారపు చట్టము అంత్య వర్షమునకు సంబంధించిన ఏడు దినముల వ్యవధిని ప్రారంభిస్తుంది.

నూట నలభై నాలుగు వేలమంది అనగా, గొఱ్ఱపిల్లను ఆయన ఎక్కడికి వెళితే అక్కడికే అనుసరించువారే. ఎలీయా మరియు మోషే 2020 జూలై 18న హతులైనారు. మన ప్రభువు సిలువ వేయబడిన స్థలములోనే వారు హతులైనారు. క్రీస్తుయొక్క పునరుత్థానం, 2023 డిసెంబరు 31నాటి పునరుత్థానమునకు ప్రతిరూపముగా నిలిచెను. ఆ తేదీకి పూర్వము, 2023 జూలైలో, అరణ్యంలో ఒక స్వరం పులియని రొట్టెగా ప్రతీకింపబడిన ఒక సందేశమును వినిపించుట ప్రారంభించెను. పులియము తప్పు, కపటము, పాపములను సూచిస్తుంది; అరణ్యమునుండి వచ్చిన ఆ సందేశము పులియరహితమైనది. 2023 డిసెంబరు 31 నుండీ ఆదివారపు చట్టమువరకు, లేవీయకాండము 23వ అధ్యాయం నూట నలభై నాలుగు వేలమందియొక్క ప్రాయశ్చిత్తమునకు సంబంధించిన ఒక రూపరేఖను నిర్దేశించింది. ఆ రూపరేఖ మిల్లర్ యొక్క స్వప్నముతోను, మలాకీ మూడవ అధ్యాయముతోను, ప్రకటన గ్రంథము పందొమ్మిదవ అధ్యాయములోని ఆకాశపు కిటికీలతోను సరితూగుచున్నది. ఇది క్రీ.శ. 27 నుండి 34 వరకు గల పవిత్ర వారములోని మూడవ ఘడియతోను తొమ్మిదవ ఘడియతోను సైతం సరిపోలుచున్నది.

ఈ విషయాలను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

> 'జ్ఞానముచేత గృహ గదులు సర్వ మూల్యమైనయు మనోహరమైన ఐశ్వర్యములతో నిండును.'

> మనస్సుకును ఆత్మకును, అలాగే శరీరమునకును కూడ, బలము ప్రయత్నముచేతనే సంపాదింపబడునని దేవుని నియమము ఉన్నది. అభ్యాసమే అభివృద్ధి పరచును. ఈ నియమముతో సమ్మతముగా, మానసిక, ఆధ్యాత్మిక వికాసమునకై కావలసిన ఉపాయములను దేవుడు తన వాక్యములోనే సమకూర్చియున్నాడు.

> ఇహజీవితం గాని రాబోవు జీవితం గాని ఏదికైన సరే, దానికై యోగ్యులుగా సిద్ధపడుటకు మనుష్యులు అవగతం చేయవలసిన సమస్త సూత్రాలు బైబిలులోనే సమగ్రంగా ఉన్నాయి. ఈ సూత్రాలు సర్వులకు గ్రాహ్యమైనవే. దాని బోధనను మెచ్చి విలువపరచు మనోభావమున్న ఎవరైనను బైబిలులోని ఒక్క భాగమును చదివి దానిలోనుండి ఏదో ఉపకారకమైన ఆలోచనను పొందక మానడు. అయితే బైబిలు యొక్క అత్యంత మౌల్యమైన బోధన అనియతముగా గాని విచ్ఛిన్నముగా గాని చేసే అధ్యయనముచేత లభించదు. దాని మహత్తర సత్యవ్యవస్థ తడవుగా లేదా నిర్లక్ష్యంగా చదివే వానికి సులభంగా పసిగట్టబడునట్లు సమర్పింపబడలేదు. దాని అనేక నిధులు ఉపరితలానికి చాల దిగువనున్నవి; అవి దీక్షావంతమైన పరిశోధనచేత మరియు నిరంతర కృషిచేత మాత్రమే పొందవచ్చు. మహా సమగ్రస్వరూపాన్ని నిర్మించే సత్యములు ‘ఇక్కడ కొంచెం, అక్కడ కొంచెం’ అని కొంచెం కొంచెంగా శోధించబడి సమకూర్చబడవలెను. యెషయా 28:10.

> ఇట్లు వెదికి ఏకీకరించినపుడు, అవి పరస్పరం సంపూర్ణముగా సరిచేరినవిగా తేలుతాయి. ప్రతి సువార్త మిగిలిన వాటికి పూరకమై యున్నది; ప్రతి ప్రవచనము మరొకదానికి వివరణై యున్నది; ప్రతి సత్యము మరొక సత్యమునకు వికాసమై యున్నది. యూదుల ధర్మవ్యవస్థలోని రూపములు సువార్తచేత స్పష్టమగును. దేవుని వాక్యములోని ప్రతి సిద్ధాంతమునకు తన స్థానం కలదు; ప్రతి నిజమునకు తన సంబంధము కలదు. ఆ సంపూర్ణ నిర్మాణము, రూపకల్పనయందును నిర్వహణయందును, దాని కర్తకు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నది. అట్టి నిర్మాణమును అనంతుని బుద్ధి తప్ప మరే బుద్ధి సంకల్పింప గాని రూపుదిద్ద గాని శక్యము కాదు.

> వివిధ భాగాలను అన్వేషించి వాటి పరస్పర సంబంధాన్ని అధ్యయనం చేయుటలో, మానవ మనస్సు యొక్క అత్యున్నత సామర్థ్యాలు తీవ్రమైన క్రియాశీలతకు ఉద్ధీపింపబడుతాయి. మేధోశక్తి అభివృద్ధి పొందకుండ అటువంటి అధ్యయనంలో ఎవరూ నిమగ్నమగలరు కాదు.

> సత్యాన్ని అన్వేషించి దానిని సమన్వయపరచడంలో మాత్రమేగాక, బైబిలు అధ్యయనమునకు సంబంధించిన మానసిక విలువ అంతటితోనే పరిమితముకాదు. సమర్పింపబడిన విషయాలను గ్రహించుటకు అవసరమైన శ్రమయందును అది నిలిచియున్నది. సాధారణ విషయాలయందే నిమగ్నమైన మనస్సు క్రమేపి సంకుచితమై బలహీనమగును. విశాలమై దూరప్రభావముగల సత్యాలను గ్రహించుటకు అది ఎప్పుడును సవాలు చేయబడనియెడల, కొంతకాలానంతరము వృద్ధి శక్తిని కోల్పోతుంది. ఈ హ్రాసమునకు నిరోధముగాను, అభివృద్ధికి ప్రేరణగాను, దేవుని వాక్యపు అధ్యయనముతో సమానించగలది మరేదియు లేదు. బౌద్ధిక శిక్షణకు సాధనముగా, బైబిలు ఇతర ఏ గ్రంథముకన్నా, సమస్త గ్రంథములను కలిపి చూసినదానికన్నా కూడ ప్రభావవంతమైయున్నది. దాని విషయాల మహిమ, దాని వాక్యాల గౌరవనీయ సరళత, దాని చిత్రకల్పన యొక్క సౌందర్యం, ఇతర దేనితోను సాధ్యంకాని విధముగా మన చింతనలను చురుకుగాచేసి ఉన్నతపరచును. ప్రకటనలోని మహత్తర సత్యాలను గ్రహించుటకై చేసిన శ్రమ ప్రసాదించు మానసిక శక్తిని మరే అధ్యయనమును గాని అందించజాలదు. ఈ విధముగా అనంతుని చింతనలతో సన్నిహితముగా సంపర్కింపబడిన మనస్సు విస్తరించకమానదు; బలపడకమానదు.

> ఆధ్యాత్మిక స్వభావ వికాసంలో బైబిలు శక్తి మరింత మేటిది. దేవునితో సహవాసమునకు సృష్టింపబడిన మనిషి, అట్టి సహవాసములోనే తన నిజమైన జీవితం మరియు వికాసాన్ని కనుగొనగలడు. దేవునియందు తన పరమానందాన్ని పొందుటకై సృష్టింపబడ్డవాడు, హృదయ వాంఛలను శాంతపరచి, ఆత్మ యొక్క ఆకలి దాహములను తృప్తిపరచగలదైన దాన్ని దేవుని తప్ప మరే దానిలోను కనుగొనలేడు. దాని సత్యాలను గ్రహించదలచి, నిష్కపట హృదయముతోను బోధనకు లొంగిన మనస్సుతోను దేవుని వాక్యమును అధ్యయనం చేసేవాడు, దాని రచయితయైన దేవునితో సన్నిహిత సంబంధములోనికి తేవబడును; మరియు, అతని స్వీయ ఎంపిక తప్ప, అతని వికాస సాధ్యతలకు ఎట్టి పరిమితియూ లేదు.

> తన శైలులూ విషయాల విస్తారంలో, బైబిలు ప్రతి మేధస్సును ఆసక్తిపరచుటకును ప్రతి హృదయాన్ని స్పృశించి ఆకర్షించుటకును తగినదానిని కలిగియున్నది. దాని పుటలలో అత్యంత ప్రాచీనమైన చరిత్ర, జీవితసత్యానికి అత్యంత సమీపమైన జీవితచరిత్ర, రాష్ట్ర నియంత్రణకును గృహ నిర్వహణకును గల పరిపాలనా సూత్రములు—వాటికి మానవ జ్ఞానం ఎప్పుడును సరితూగలేదు—కనబడును. దీనిలో అత్యంత గంభీరమైన తత్త్వశాస్త్రము, అత్యంత మధురమును మహోన్నతమును, అత్యుత్కటమును హృదయవిదారకమును గల కవిత్వము నిండి యున్నవి. ఇట్లుగా మాత్రమే పరిగణించినప్పటికికూడ, బైబిలు రచనల మౌల్యం ఏ మానవ రచయితకు సంబంధించిన కృతుల కంటే అపమేయంగా శ్రేష్ఠమైనది; అయితే మహత్తర కేంద్రభావముతో వాటి సంబంధములో వీటిని దర్శించినపుడు, అవి పరిధిలో అనంత విశాలతను, మౌల్యంలో అనంత అధికత్వాన్ని కలిగియుంటాయి. ఈ భావప్రకాశంలో చూచినపుడు, ప్రతి అంశమునకును నూతన ప్రాధాన్యం కలుగును. అత్యంత సరళముగా ప్రతిపాదింపబడిన సత్యములలోనే, ఆకాశమంత ఎత్తైన మరియు నిత్యత్వాన్ని ఆవరించు సూత్రములు అంతర్లీనమై యున్నవి.

> బైబిలు యొక్క కేంద్రీయ విషయము—గ్రంథమంతటిలోని ఇతర సమస్త విషయాలన్నియు దాని చుట్టూ సమీకృతమగు ఆ విషయము—విమోచన సంకల్పము, అదేనగా మానవ ఆత్మలో దేవుని స్వరూపముని పునఃస్థాపన. ఏదేను తోటలో పలికిన తీర్పు వాక్యములోని ఆశయొక్క ప్రథమ సూచననుండి, ప్రకటన గ్రంథములోని ఆ అంతిమ మహిమామయ వాగ్దానమైన, 'వారు ఆయన ముఖమును దర్శించెదరు; ఆయన నామము వారి నుదుటులమీద ఉండును' (ప్రకటన గ్రంథము 22:4) వరకును, బైబిలులోని ప్రతి గ్రంథమునకును ప్రతి వాక్యభాగమునకును ప్రధాన భారం ఇదే: ఈ అద్భుత విషయముని విప్పితీయుట—మనిషి యొక్క ఉన్నతీకరణము—దేవుని శక్తి, 'మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తుద్వారా మనకు జయమును నిచ్చు' (1 కొరింథీయులకు 15:57).

> ఈ ఆలోచనను గ్రహించినవాడి యెదుట అధ్యయనార్థం అనంతమైన క్షేత్రము విస్తరించి యున్నది. దేవుని వాక్యముయొక్క సంపూర్ణ నిధి భాండాగారమును అతనికై తెరవగల తాళపు చెవి అతని వద్ద యున్నది.

> విమోచనశాస్త్రమే సర్వశాస్త్రాల శాస్త్రము; దేవదూతలకును అపతిత లోకాలలోని సమస్త బుద్ధిమంత సత్త్వములకును అధ్యయనవిషయమగు శాస్త్రము; మన ప్రభువు మరియు రక్షకుడి దృష్టిని ఆకర్షించు శాస్త్రము; అనంతుని మనస్సులో ధ్యానింపబడిన—‘శాశ్వత కాలములవరకు మౌనముగా ఉంచబడిన’ (రోమీయులకు 16:25, R.V.)—సంకల్పములో ప్రవేశించు శాస్త్రము; అంతులేని యుగములన్నిటిలోను దేవునిచేత విమోచింపబడినవారి అధ్యయనమగు శాస్త్రము. ఇదే మనుష్యుడు నిమగ్నమగగలిగిన అత్యున్నత అధ్యయనము. ఇతర ఏ అధ్యయనమునకైన సాధ్యంకాని విధముగా, ఇది బుద్ధిని సజీవపరచి ఆత్మను ఉన్నతపరచును.

> 'జ్ఞానమునకు ఉన్న శ్రేష్ఠత్వము యిదే: వివేకము దానిని కలిగినవారికి జీవమిచ్చును.' 'నేను మీతో చెప్పుచున్న వాక్యములు,' యేసు సెలవిచ్చెను, 'ఆత్మవును జీవమునును గలవే.' 'నీవు ఏకైక సత్యదేవుడవని, నీవు పంపిన వానిని వారు తెలిసికొనుటయే నిత్యజీవము.' ప్రసంగి 7:12; యోహాను 6:63; 17:3, R.V.

> లోకములను ఉనికిలోనికి పిలిచిన సృష్టిశక్తి దేవుని వాక్యమందే ఉన్నది. ఈ వాక్యము శక్తిని ప్రసాదించును; అది జీవమును జన్మింపజేయును. ప్రతి ఆజ్ఞయు ఒక వాగ్దానమే; చిత్తముచేత స్వీకరింపబడి, ఆత్మలో గ్రహింపబడినప్పుడు, అది తనతోకూడ అనంతుని జీవమును తీసుకొని వచ్చును. అది స్వభావమును రూపాంతరింపజేసి, ఆత్మను దేవుని స్వరూపమందు పునఃసృష్టించును.

> ఈ విధంగా ప్రదత్తమైన జీవము అదే విధముగా పోషింపబడును. ‘దేవుని నోటినుండి వెలువడే ప్రతి వాక్యముచేత’ (మత్తయి 4:4) మనిషి జీవించును.

> మనస్సు, ఆత్మ, ఏ దానితో పోషించబడునో, దానివలననే అది నిర్మితమై బలపడుతుంది; అలాగే అది ఏదివలన పోషింపబడవలెనో నిర్ణయించుట మన వశములోనే ఉంది. ఆలోచనలను ఆక్రమించి స్వభావాన్ని తీర్చిదిద్దు విషయాలను ఎన్నుకొనుట ప్రతి ఒక్కరి వశములోనే ఉంది. పవిత్ర గ్రంథములకు ప్రవేశము కలిగిన ప్రతి మనుష్యుని విషయమై దేవుడు ఇలా చెప్పుచున్నాడు: ‘నా ధర్మశాసనములోనున్న మహత్తర విషయములను నేను అతనికి వ్రాసియున్నాను.’ ‘నన్ను పిలువుము, నేను నీకు ఉత్తరమిచ్చి, నీకు తెలియనివైన గొప్ప మరియు బలమైన సంగతులను నీకు చూపుదును.’ హోషేయా 8:12; యిర్మియా 33:3.

> దేవుని వాక్యము తన చేతిలో ఉండగా, జీవితంలో తన పరిస్థితి ఏదై ఉన్నను, ప్రతి మానవుడు తాను ఎంచుకొనినట్లాటి అటువంటి సహవాసమును పొందగలడు. దాని పుటలలో, అతడు మానవజాతిలో మహనీయులైన ఉత్తములతో సంభాషించగలడు; మరియు మనుష్యులతో వాక్యమాడుచున్న నిత్యుని స్వరమును ఆలకించగలడు. ‘దూతలు దర్శింప గోరిన’ (1 పేతూరు 1:12) విషయములను అధ్యయనము చేసి ధ్యానించుచున్నప్పుడు, వారితో అతనికి సహవాసము కలుగును. అతడు స్వర్గీయ ఉపాధ్యాయుని అడుగుజాడలను అనుసరించి, ఆయన పర్వతముపైనను, సమతలములందును, సముద్రతీరమందును బోధించినప్పుడు వలె ఆయన వాక్యములను ఆలకించగలడు. అతడు ఈ లోకములోనూ స్వర్గ వాతావరణమందే నివసించుచు, భూమిపై దుఃఖించువారికిని శోధింపబడువారికిని ఆశాభావములను, పరిశుద్ధతయందు లాలసలను పంచుచు; తానే అదృశ్యునితో సాంగత్యమునందు మరింత మరింత సమీపించుచు; పూర్వకాలమున దేవునితో నడిచిన వానికి సదృశ్యముగా, నిత్యలోక గడపకు మరింత మరింత చేరుచు, ద్వారములు తెరుచునంతవరకు; అప్పుడతడు లోనికి ప్రవేశించును. అతడు తనను అపరిచితునిగా కనుగొనడు. అతనిని స్వాగతించు స్వరములు, భూమిపై అదృశ్యులుగానే అతనికి సహచరులైయున్న పరిశుద్ధుల స్వరములే—ఇక్కడ అతడు గుర్తించుటకును ప్రేమించుటకును నేర్చుకున్న ఆ స్వరములే. దేవుని వాక్యముచేత స్వర్గముతో సాంగత్యములో జీవించిన వాడు, స్వర్గీయ సహవాసములో తాను ఇంటివాడనిగానే భావించును. విద్య, 123-127.

Back to Articles