Article

# The Book of Daniel - Number Twelve

దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య పన్నెండు

Darkness

అంధకారము

Author

Jeff Pippenger

Published

December 7, 2023

Formats

PDF
Word

A word or a phrase that is doubled within the inspired word is a symbol of the second angel’s message.

దైవప్రేరిత వాక్యములో ద్విరుక్తమైన పదము గాని పదబంధము గాని, రెండవ దూతయొక్క సందేశమునకు ఒక ప్రతీకము.

> And in the second year of the reign of Nebuchadnezzar Nebuchadnezzar dreamed dreams, wherewith his spirit was troubled, and his sleep brake from him. Then the king commanded to call the magicians, and the astrologers, and the sorcerers, and the Chaldeans, for to shew the king his dreams. So they came and stood before the king. And the king said unto them, I have dreamed a dream, and my spirit was troubled to know the dream. Daniel 2:1–3.

> నెబూకద్నెజరు రాజ్యపాలన రెండవ సంవత్సరమందు, నెబూకద్నెజరు స్వప్నములను కనెను; వాటి వలన అతని ఆత్మ కలత చెంది, అతని నిద్ర అతనిని విడిచిపోయెను. అప్పుడు రాజు, తన స్వప్నములను తనకు తెలుపుటకై, మాంత్రికులను, జ్యోతిష్కులను, మంత్రవాదులను, కస్దీయులను పిలిపింపమని ఆజ్ఞాపించెను. వారు వచ్చి రాజు సన్నిధిలో నిలిచిరి. అప్పుడు రాజు వారితో ఇట్లనెను: నేను ఒక స్వప్నము కనితిని; ఆ స్వప్నమును తెలిసికొనుటకై నా ఆత్మ కలత చెంది యున్నది. దానియేలు 2:1-3.

In the “darkness” of the night, Nebuchadnezzar dreamed of an image, but he could not recollect the dream. In a dream of the night, he dreamed of an image, but the dream of the image was as dark to his understanding as was the night when he had dreamed the dream.

రాత్రియొక్క 'అంధకారం'లో నెబూకద్నెజరు ఒక ప్రతిమను స్వప్నము చూచెను, గాని ఆ స్వప్నమును స్మరించలేకపోయెను. రాత్రి స్వప్నంలో అతడు ఒక ప్రతిమను స్వప్నము చూచెను; అయినప్పటికీ, తాను ఆ స్వప్నము కనిన రాత్రి యెంత అంధకారమై యుండెనో, అతని అవగాహనకు ఆ ప్రతిమయొక్క స్వప్నము అంతే అంధకారమై యుండెను.

> Then spake the Chaldeans to the king in Syriack, O king, live forever: tell thy servants the dream, and we will shew the interpretation. The king answered and said to the Chaldeans, The thing is gone from me: if ye will not make known unto me the dream, with the interpretation thereof, ye shall be cut in pieces, and your houses shall be made a dunghill. But if ye shew the dream, and the interpretation thereof, ye shall receive of me gifts and rewards and great honour: therefore shew me the dream, and the interpretation thereof. Daniel 2:4–7.

> అప్పుడు ఖల్దీయులు రాజుతో అరామేయ భాషలో ఇట్లనిరి: ఓ రాజా, నీవు నిత్యకాలము జీవించుము; ఆ స్వప్నమును నీ సేవకులకు తెలియజేయుము, మేము దాని అర్థమును తెలుపుదుము. రాజు ఖల్దీయులకు ప్రత్యుత్తరమిచ్చి చెప్పెను: ఆ విషయం నా నుండికి తప్పిపోయెను; మీరు ఆ స్వప్నమును దాని అర్థముతో కూడ నాకు తెలియజేయనియెడల, మీరు ముక్కలుగా నరికింపబడెదరు, మీ ఇళ్లు చెత్తమేడలుగా చేయబడెదరు. గాని మీరు ఆ స్వప్నమును దాని అర్థముతో కూడ తెలియజేయునియెడల, మీరు నాయొద్దనుండి కానుకలు, బహుమతులు, గొప్ప ఘనతను పొందెదరు; కావున ఆ స్వప్నమును దాని అర్థమును నాకు తెలుపుడి. దానియేలు 2:4-7.

The test of Nebuchadnezzar’s image dream was a test designed to identify who can provide a correct prophetic description of an image that is cloaked in darkness, along with the interpretation of the dream’s content. The second angel’s message that was joined by the Midnight Cry message in Millerite history, had been typified by Elijah at the contest at Mount Carmel. It too, was a test that would manifest, not only who was the true God, but also who was the true prophet. William Miller, who Sister White directly says was typified by Elijah, represented Elijah at Mount Carmel. Yet it was not William Miller that was being represented, as much as it was the rules of prophetic interpretation that he had been led to understand. At Mount Carmel, the prophets of the male god Baal and the prophets of the female god Ashtaroth were demonstrated to be false prophets. In the history of the Millerites, the Protestant churches were demonstrated to be false prophets as typified by Mount Carmel.

నెబూకద్నెజరు యొక్క ప్రతిమగురించిన స్వప్నమునకు సంబంధించిన పరీక్ష, చీకటితో కప్పబడియున్న ఒక ప్రతిమను సరియైన ప్రవచనాత్మక వర్ణనతో, అలాగే ఆ స్వప్నంలోని విషయవస్తువుకు సంబంధించిన అర్థవ్యాఖ్యతో కూడి సమకూర్చగలవారు ఎవరో నిర్ధారించుటకై రూపకల్పన చేయబడిన పరీక్షయైయుండెను. మిల్లరైట్ చరిత్రలో అర్ధరాత్రి ఘోష సందేశముతో కలుపబడిన రెండవ దూత యొక్క సందేశము, కర్మేలు పర్వతమున జరిగిన పోటీలో ఏలీయా ద్వారా ప్రతిరూపీకరింపబడెను. అదికూడ, యథార్థ దేవుడు ఎవరో మాత్రమేగాక, యథార్థ ప్రవక్త ఎవరోను వెల్లడి చేయు పరీక్షయైయుండెను. సిస్టర్ వైట్ ప్రత్యక్షముగా ఏలీయా ద్వారా ప్రతిరూపింపబడియున్నవాడని చెప్పిన విలియమ్ మిల్లర్, కర్మేలు పర్వతమున ఏలీయాను ప్రతినిధీకరించెను. అయినప్పటికీ, ప్రతినిధీకరించబడినది విలియమ్ మిల్లర్ గాక, అతడు అవగతించుటకు దారి చూపబడియున్న ప్రవచనాత్మక వ్యాఖ్యాన నియమాలే. కర్మేలు పర్వతమున, పురుషదేవుడైన బాళ్ యొక్క ప్రవక్తలును, స్త్రీదేవతయైన అష్టారోతు యొక్క ప్రవక్తలును, అసత్య ప్రవక్తలని నిరూపితమయ్యిరి. మిల్లరైట్ల చరిత్రలోను, కర్మేలు పర్వతమున జరిగిన దానికి ప్రతిరూపముగా, ప్రొటెస్టంట్ సంఘములు అసత్య ప్రవక్తలని నిరూపితమయ్యిరి.

When the Protestant churches manifested their rejection of the rules of prophetic interpretation of William Miller, they became the daughters of Rome. Prophetically, a daughter is an image of her mother. The test that the Protestants failed in Millerite history was the test that identified and produced an image (daughter) of the beast. It is there that the horn of true Protestantism was manifested in opposition to the horn of apostate Protestantism. Nebuchadnezzar was demanding an interpretation, and in doing so, he was providentially involved with producing a manifestation of both the false and the true prophets.

విలియం మిల్లర్ ప్రతిపాదించిన ప్రవచనవ్యాఖ్యాన నియమాలను ప్రొటెస్టెంట్ సంఘాలు తిరస్కరించిన తమ వైఖరిని వ్యక్తపరచినప్పుడు, అవి రోమ్‌యొక్క కుమార్తెలుగా మారినవి. ప్రవచనపరంగా, కుమార్తె తన తల్లియొక్క ప్రతిరూపము. మిల్లరైట్ చరిత్రలో ప్రొటెస్టెంట్లు విఫలమైన పరీక్ష, మృగమునకు ప్రతిరూపమైన (కుమార్తె)ను గుర్తించి ప్రత్యక్షపరచిన పరీక్షయే. అక్కడనే అపస్థాత ప్రొటెస్టాంటిజం యొక్క కొమ్ముకు విరోధముగా నిజమైన ప్రొటెస్టాంటిజం యొక్క కొమ్ము ప్రత్యక్షమైంది. నెబుకద్నెజరు వ్యాఖ్యానాన్ని కోరుచుండెను; అట్లు చేయుటలో, అబద్ధ ప్రవక్తలును సత్య ప్రవక్తలును రెండింటినీ ప్రత్యక్షపరచు ఫలితము కలుగునట్లు, దైవ నిర్వహణచే అతడు సంబంధింపబడ్డాడు.

> They answered again and said, Let the king tell his servants the dream, and we will shew the interpretation of it. The king answered and said, I know of certainty that ye would gain the time, because ye see the thing is gone from me. But if ye will not make known unto me the dream, there is but one decree for you: for ye have prepared lying and corrupt words to speak before me, till the time be changed: therefore tell me the dream, and I shall know that ye can shew me the interpretation thereof. Daniel 2:7–9.

> వారు మరల ప్రత్యుత్తరమిచ్చి చెప్పిరి, రాజు తన దాసులకు ఆ స్వప్నమును చెప్పునుగాక; అప్పుడు దాని వ్యాఖ్యానమును మేము తెలియజేయుదుము. రాజు ప్రత్యుత్తరమిచ్చి చెప్పెను, మీరు సమయము పొందుదలచుచున్నారనే సంగతి నాకు నిశ్చయముగా తెలియును; ఏలయనగా ఆ విషయం నా యొద్దనుండి పోయినదని మీరు చూచుచున్నారు. అయితే మీరు నాకు ఆ స్వప్నమును తెలియజేయకపోతే, మీ కొరకు ఒకటే తీర్పు ఉన్నది; ఏలయనగా సమయము మారువరకు నాయెదుట చెప్పుటకు మీరు అసత్యములను మరియు వక్రమైన మాటలను సిద్ధపరచితిరి. కాబట్టి ఆ స్వప్నమును నాకు తెలియజేయుడి; అప్పుడు దాని వ్యాఖ్యానమును నాకు తెలియజేయగలరని నేనెరిగెదను. దానియేలు 2:7-9.

At the conclusion of the testing periods, the distinction which had been demonstrated at Mount Carmel, and on October 22, 1844, was also illustrated in Daniel chapter two. In the three prophetic representations of Mount Carmel, Millerite history and Nebuchadnezzar’s dream of the image, the emphasis is upon correct prophetic interpretation as represented by Elijah, Miller and Daniel. The interpretation of the dream is the message that is unsealed in the history where two classes of prophets are manifested.

పరీక్షా కాలముల ముగింపులో, కార్మేలు పర్వతమునందు మరియు 1844 అక్టోబరు 22న ప్రదర్శింపబడిన భేదము, దానియేలు గ్రంథములోని రెండవ అధ్యాయములోను చిత్రీకరించబడింది. కార్మేలు పర్వత సంఘటన, మిల్లరైట్ల చరిత్ర, మరియు ప్రతిమగూర్చిన నెబుకద్నెజరు యొక్క స్వప్నము అనే మూడు ప్రవచన ప్రతిరూపములలో, ఏలీయా, మిల్లర్, దానియేలు ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడిన సరియైన ప్రవచనవ్యాఖ్యపైనే ప్రాముఖ్యత ఉంచబడింది. రెండు వర్గాల ప్రవక్తలు ప్రత్యక్షమయ్యే చరిత్రలో ముద్రవిప్పబడిన సందేశమే ఆ స్వప్నపు వ్యాఖ్య.

> The Chaldeans answered before the king, and said, There is not a man upon the earth that can shew the king’s matter: therefore there is no king, lord, nor ruler, that asked such things at any magician, or astrologer, or Chaldean. And it is a rare thing that the king requireth, and there is none other that can shew it before the king, except the gods, whose dwelling is not with flesh. For this cause the king was angry and very furious, and commanded to destroy all the wise men of Babylon. Daniel 2:10–12.

> కల్దీయులు రాజు సన్నిధిలో ప్రత్యుత్తరమిచ్చి ఇలా అనిరి: భూమిమీద రాజు అడిగిన విషయమును తెలుపగల మనిషి లేడు; కావున ఇట్టి విషయములను ఏ మాంత్రికునియొద్దనైనను, జ్యోతిష్కునియొద్దనైనను, కల్దీయునియొద్దనైనను అడిగిన రాజు గాని ప్రభువు గాని పాలకుడు గాని లేరు. రాజు అభ్యర్థించినది దుర్లభమైనదై యున్నది; మాంసముతో నివాసము చేయని దేవతలు తప్ప రాజు సమక్షమందు దానిని తెలుపగల వేరొకడును లేడు. ఈ కారణముచేత రాజు కోపోద్రిక్తుడై బహుగా ఆగ్రహించి, బబులోనులోని సమస్త జ్ఞానులను సంహరించుమని ఆజ్ఞాపించెను. దానియేలు 2:10-12.

At Mount Carmel, Elijah proposed the test, and the test he proposed was not only to manifest who was the true God, but also who was the true prophet. In Daniel chapter two it is the Chaldeans that identify the test which manifested the distinction between the true and the false. They explain that the interpretation which Nebuchadnezzar is seeking can only be identified by God, and not by men. They also complained that the relationship between Nebuchadnezzar and his religious wise men was an incorrect relationship when they state that “it is a rare thing that the king requireth.” They are wishing that the king, representing the State, would keep out of the religious realm over which they have been understood to be the authorities. They are not protesting against the principles of the combination of church and state, they are protesting that Nebuchadnezzar, representing the State, is demanding to be in control of the church. They would be comfortable with a church-state relationship, if the religious leaders ruled over the state. The image of the beast test is where we decide our eternal destiny–as Nebuchadnezzar’s image dream–is a life-or-death test.

కార్మేలు పర్వతమునందు ఏలీయా ఒక పరీక్షను ప్రతిపాదించాడు; అతడు ప్రతిపాదించిన ఆ పరీక్ష సత్యదేవుడు ఎవరో మాత్రమే కాక, సత్యప్రవక్త ఎవరో కూడ ప్రత్యక్షపరచుటకై ఉండెను. దానియేలు గ్రంథము ద్వితీయ అధ్యాయములో సత్యమును అసత్యముతో వేరుచేసిన ఆ పరీక్ష యొక్క స్వరూపాన్ని గుర్తించినవారు కల్దీయులే. నెబుకద్నెజరు కోరుచున్న భావార్థాన్ని దేవుడే వెల్లడించగలడు, మనుష్యులు కాదు అని వారు వివరించారు. అలాగే, "it is a rare thing that the king requireth" అని ప్రకటించుచు, నెబుకద్నెజరు మరియు అతని మతపరమైన జ్ఞానుల మధ్యనున్న సంబంధము అనుచితమని వారు ఫిర్యాదు చేశారు. తమ అధికారం కిందగా భావింపబడిన మతపరమైన పరిధిలోకి రాష్ట్రానికి ప్రతినిధియైన రాజు ప్రవేశించకూడదని వారు కోరుకున్నారు. సభా-రాజ్య సంయోగ సూత్రాలకు వారు వ్యతిరేకించలేదు; రాష్ట్రానికి ప్రతినిధియైన నెబుకద్నెజరు సభపై అధిపత్యము తనవద్ద ఉండాలని డిమాండ్ చేయుచున్నాడనే విషయానికే వారు అభ్యంతరం వ్యక్తపరిచారు. మత నాయకులు రాజ్యంపై పాలించినయెడల, సభా-రాజ్య సంబంధముతో వారికి సౌకర్యమే. మృగముని బింబమును గూర్చిన పరీక్ష ద్వారానే మన నిత్య గమ్యము నిర్ణయించబడును—నెబుకద్నెజరు యొక్క ప్రతిమ స్వప్నమువలె—అది ప్రాణమో మృత్యువో నిర్ణయించే పరీక్ష.

> And the decree went forth that the wise men should be slain; and they sought Daniel and his fellows to be slain. Then Daniel answered with counsel and wisdom to Arioch the captain of the king’s guard, which was gone forth to slay the wise men of Babylon: He answered and said to Arioch the king’s captain, Why is the decree so hasty from the king? Then Arioch made the thing known to Daniel. Daniel 2:13–15.

> జ్ఞానులు సంహరింపబడవలెనని ఆజ్ఞ వెలువడెను; అందువల్ల దానియేలు మరియు అతని సహచరులను సంహరించుటకై వారు అన్వేషించిరి. అప్పుడు బాబిలోన జ్ఞానులను సంహరించుటకు బయలుదేరియున్న రాజు రక్షకుల అధిపతి అరియోకు ను ఉద్దేశించి దానియేలు సలహాతోను జ్ఞానంతోను ప్రత్యుత్తరమిచ్చెను: అతడు రాజు రక్షకుల అధిపతి అరియోకు తో ఇట్లనెను, రాజునుండి ఈ ఆజ్ఞ యింత తొందరగా నెందుకు వెలువడెను? అప్పుడు అరియోకు ఆ విషయమును దానియేలుకు తెలియజేసెను. దానియేలు 2:13-15.

When Daniel is enlightened about the understanding of the life and death circumstances of the dream of the yet unknown image, he is representing the enlightenment of the one hundred and forty-four thousand to the fact that they are in the history of the second and visual test of the three-step testing process. But Daniel is not simply representing those who have chosen to eat the correct diet, and therefore passed the first test, but also represents the human representative that God had given special insight into biblical prophecy.

ఇంకా తెలియని బింబమును గూర్చిన స్వప్నంలోని జీవన–మరణ పరిస్థితుల అవగాహన విషయమై దానియేలుకు జ్ఞానోదయం కలిగినప్పుడు, ఆయన, మూడు-దశల పరీక్షా ప్రక్రియలో రెండవదైన దృశ్య పరీక్ష యొక్క చారిత్రిక సందర్భంలో తాము ఉన్నారనే విషయమును గ్రహించుటలో నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి కలిగిన జ్ఞానోదయాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తున్నాడు. అయితే దానియేలు కేవలం సరియైన ఆహారపు నియమాన్ని అనుసరించుటకై ఎంచుకొని, కాబట్టి తొలి పరీక్షను ఉత్తీర్ణులైన వారిని మాత్రమె సూచించడు; అంతేకాక, దేవుడు బైబిలు ప్రవచనములయందు విశేష అంతర్దృష్టిని ప్రసాదించిన మానవ ప్రతినిధిని కూడ ఆయన ప్రతినిధ్యం చేస్తున్నాడు.

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:17.

> ఈ నలుగురు బాలుల విషయమైతే, దేవుడు వారికి సమస్త విద్యలోను మరియు వివేకములోను జ్ఞానమును పటిమను అనుగ్రహించెను; దానియేలు అయితే సమస్త దర్శనములయందును స్వప్నములయందును గ్రహింపుగలవాడైయుండెను. దానియేలు 1:17.

Though the four faithful Hebrews all passed the dietary test, Daniel was selected as the messenger of visions and dreams. Daniel is representing the prophetic messenger as represented by Elijah, John the Baptist, John the Revelator, William Miller and Future for America. The prophetic messenger is never separated from the prophetic test.

నాలుగు విశ్వాసవంతులైన హెబ్రీయులందరు ఆహార సంబంధిత పరీక్షలో ఉత్తీర్ణులైనప్పటికీ, దర్శనములు మరియు స్వప్నముల దూతగా దానియేలు ఎన్నుకోబడెను. ఎలీయా, బాప్తిస్మదాత యోహాను, ప్రకటనకర్త యోహాను, విలియం మిల్లర్ మరియు ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా ద్వారా ప్రతినిధీకరింపబడినట్లుగా, దానియేలు ప్రవచనా దూతను ప్రతినిధీకరించుచున్నాడు. ప్రవచనా దూత ప్రవచనా పరీక్షనుండి ఎప్పటికీ వేరుపరచబడడు.

In the time of Christ, those who rejected the testimony of John, could not be benefitted by Jesus. In the Millerite history, those who rejected the first message (represented by William Miller), could not be benefitted by the second message. In both histories the faithful did not recognize where the testing process was leading to. The disciples refused to see the cross, though they were plainly told that it was to happen. The Millerites could not see the great disappointment. Daniel, when informed by Arioch of the life and death circumstances associated with Nebuchadnezzar’s image dream, did not know what the content of the dream was or where the image test was leading. All he knew was that it was a life and death situation. Daniel therefore needed time to understand the interpretation.

క్రీస్తు కాలమందు, యోహాను సాక్ష్యమును నిరాకరించిన వారు యేసుచేత ఉపకారము పొందలేకపోయిరి. మిల్లరైట్ చరిత్రలో, మొదటి సందేశమును (విలియం మిల్లర్ చేత ప్రతినిధీకృతమైనదాన్ని) నిరాకరించిన వారు, రెండవ సందేశముచేత ఉపకారము పొందలేకపోయిరి. ఇరు చరిత్రలలోను విశ్వాసులు పరీక్షా ప్రక్రియ ఎటువైపు దారి తీస్తుందో గుర్తించలేదు. వారికి 그것ి సంభవించవలెనని స్పష్టముగా తెలియజేయబడియున్నప్పటికిని, శిష్యులు సిలువను చూడటానికి నిరాకరించిరి. మిల్లరైట్లు మహా నిరాశను పూర్వమే చూడలేకపోయిరి. నెబుకద్నెజరు యొక్క ప్రతిమ-స్వప్నముతో సంబంధమున్న జీవన మరణ పరిస్థితుల విషయమై అర్యోకు ద్వారా తెలియజేయబడినప్పుడు, దానియేలు ఆ స్వప్నపు విషయం ఏమిటో గాని, ప్రతిమ పరీక్ష ఎటువైపు దారితీస్తుందో గాని ఎరుగలేదు. అతనికి తెలిసినదల్లా అది జీవన మరణ సంబంధమైన పరిస్థితి అనేదే. కాబట్టి వ్యాఖ్యానమును గ్రహించుటకు దానియేలుకు కాలము అవసరమైంది.

> Then Daniel went in, and desired of the king that he would give him time, and that he would shew the king the interpretation. Daniel 2:16.

> అప్పుడు దానియేలు లోనికి ప్రవేశించి, తనకు సమయము ఇవ్వునట్లు, తాను రాజునకు ఆ వ్యాఖ్యానమును తెలియజేయునని, రాజును వేడుకొనెను. దానియేలు 2:16.

Daniel had manifested faith in the diet (methodology) he had decided to eat at the first test. Therefore he was given time, as were the disciples in the time of Christ. The time that was given to the disciples was the timespan of Christ’s death, burial, resurrection and his initial ascension, before He met with the disciples on the road to Emmaus, and then again in the upper room. Then at the end of the time He breathed upon them the Holy Spirit.

మొదటి పరీక్షలో తినుటకు తాను నిర్ణయించిన ఆహార విధానం (విధానశాస్త్రం) విషయములో దానియేలు తన విశ్వాసాన్ని ప్రదర్శించెను. అందుచేత క్రీస్తు కాలమందున్న శిష్యులకు అనుగ్రహింపబడినట్లే, అతనికిని ఒక కాలవ్యవధి అనుగ్రహింపబడెను. శిష్యులకు అనుగ్రహింపబడిన ఆ కాలము, క్రీస్తు యొక్క మరణం, సమాధి, పునరుత్థానం, మరియు ఆయన శిష్యులను ఎమ్మావుకు వెళ్తున్న మార్గములో కలుసుకొని, తరువాత మళ్లీ పైగదిలో వారికి ప్రత్యక్షమగుటకన్నా ముందుగా జరిగిన తొలి ఆరోహణతో కూడిన కాలవ్యవధి. అప్పుడు ఆ కాలము సమాప్తి వద్ద ఆయన వారిమీద పరిశుద్ధాత్మను ఊదెను.

> And when he had said this, he breathed on them, and saith unto them, Receive ye the Holy Ghost. John 20:22.

> ఆయన ఇది చెప్పిన తరువాత, వారిమీద ఊదెను; వారితో చెప్పెను, పరిశుద్ధాత్మను స్వీకరించుడి. యోహాను 20:22.

Ezekiel prophesied and the dead bones were brought together. Then Ezekiel prophesied again and the Holy Spirit was breathed upon the newly formed bodies, and they stood up as a mighty army. When Christ breathed upon the disciples, He opened their understanding.

యెహెజ్కేలు ప్రవచించెను; అప్పుడు మృత ఎముకలు ఒకదానితో ఒకటి కలిసికూడెను. తరువాత యెహెజ్కేలు మరల ప్రవచించెను; అప్పుడు కొత్తగా ఏర్పడిన దేహములమీద పరిశుద్ధాత్మ ఊదబడెను, వారు శక్తివంతమైన సైన్యముగా నిలిచిరి. క్రీస్తు శిష్యులమీద శ్వాసించినప్పుడు, ఆయన వారి గ్రహింపును తెరిచెను.

> Then opened he their understanding, that they might understand the scriptures. Luke 24:25.

> అప్పుడు ఆయన వారి మనస్సులను తెరిచెను, వారు లిఖితగ్రంథములను గ్రహించునట్లు. లూకా 24:25.

All the prophets are speaking of the end of the world, and Daniel is no exception. The time he requested was a period of time that he might receive enlightenment. The time of waiting for the Millerites, was from the first disappointment until they recognized that they were in the tarrying time in connection with the prophecies of Matthew chapter twenty-five and of Habakkuk chapter two. The history of the tarrying time in Millerite history was fulfilled in the time of the second angel’s message. Daniel chapter two is representing that same history, so his request for time prophetically aligns with the Millerites’ tarrying time. Therefore, Daniel’s request for time and the tarrying time of the Millerites represents the tarrying time of the one hundred and forty-four thousand, which began on July 18, 2020.

సమస్త ప్రవక్తలు లోకాంతమును గూర్చి పలుకుచున్నారు; దానియేలు ఇందుకు అపవాదము కాదు. జ్ఞానోదయము పొందుటకై అతడు యాచించినది ఒక కాలవ్యవధియే. మిల్లరైట్ల వేచియుండుటయొక్క కాలము, ప్రథమ నిరాశనుండి, మత్తయి ఇరవై ఐదవ అధ్యాయం మరియు హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయం ప్రవచనములతో సంబంధముగా తాము ఆలస్యకాలములో ఉన్నారని వారు గ్రహించిన దాకా సాగింది. మిల్లరైట్ చరిత్రలోని ఆలస్యకాల చరిత్ర, రెండవ దేవదూతుని సందేశకాలములో నెరవేరింది. దానియేలు రెండవ అధ్యాయం అదే చరిత్రను ప్రతినిధీకరించుచున్నది; అందువలన అతని కాలమునకు చేసిన యాచన, ప్రవచనపరముగా మిల్లరైట్ల ఆలస్యకాలముతో సమన్వయమగుచున్నది. కాబట్టి, దానియేలు చేసిన కాలయాచనయు, మిల్లరైట్ల ఆలస్యకాలమును కూడ, ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది వారి ఆలస్యకాలమును ప్రతినిధీకరించుచున్నవి; అది జూలై 18, 2020 న ఆరంభమైంది.

Daniel’s request for time to understand Nebuchadnezzar’s image dream is represented in Revelation chapter eleven as the three and a half days that the two witness lay dead in the street. In the history of the three and a half days of Revelation eleven, the three and a half days that symbolically represent a prophetic wilderness, there is a voice that cries. The human voice that is employed by the Comforter to awaken and bring the dead dry bones to life is represented by Daniel, who is given the prophetic revelation of what the dream was and what it represented. The voice crying in the wilderness has been given prophetic understanding of dreams and visions, as represented by Daniel. The voice is crying, thus identifying that he has been given the message of the Midnight Cry, and the cry is given at midnight, which represents darkness.

నెబూకద్నెస్సరు యొక్క ప్రతిమకు సంబంధించిన స్వప్నమును అవగతము చేసికొనుటకై కొంత కాలము యిచ్చవలెనని దానియేలు చేసిన అభ్యర్థన, ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయమందు, ఇద్దరు సాక్షులు వీధిలో మృతులై పడియుండిన మూడున్నర దినములచేత ప్రతినిధీకరింపబడెను. ప్రకటన పదకొండవ అధ్యాయంలోని ఆ మూడున్నర దినముల చరిత్రలో—ప్రతీకాత్మకముగా ప్రవచనీయ అరణ్యమును సూచించు ఆ మూడున్నర దినముల కాలములో—ఒక మొఱ్ఱ మ్రోగు స్వరము ఉన్నది. మృతులై ఎండిన ఎముకలను మేల్కొల్పి జీవింపజేయుటకై సాంత్వనకర్త చేత వినియోగింపబడే మానవ స్వరము, ఆ స్వప్నము ఏమిటి, అది ఏమి సూచించెనో అను విషయములయందు ప్రవచన ప్రకటన పొందిన దానియేలు చేత ప్రతినిధీకరింపబడినది. అరణ్యములో మొఱ్ఱపడుచున్న ఆ స్వరమునకు, దానియేలు ప్రతినిధ్యముచేయునట్లు, స్వప్నములును దర్శనములయందు ప్రవచనీయ అవగాహన అనుగ్రహింపబడెను. ఆ స్వరము మొఱ్ఱపడుచున్నది; అట్లుండగా అతనికి ‘అర్ధరాత్రి మొఱ్ఱ’ యనే సందేశము అప్పగింపబడినదని దీనివలన తెలియజేయబడుచున్నది; ఆ మొఱ్ఱ అర్ధరాత్రియందే ఇయ్యబడును; అర్ధరాత్రి అంధకారమునకు సూచకము.

In the deepest darkness at midnight the voice (Daniel) was given understanding of a message that was cloaked in darkness. The command given to the voice (Ezekiel), is to prophesy to the dead dry bones. As he does so, the Comforter is breathed upon the dead in the street and they are “revived.” But the revival is only accomplished by prayer. Prayer is a waymark in the history of the revival of the dead dry bones that are slain in the street. Daniel prophetically represents that waymark, right at the appropriate place where the waymark is identified.

అర్ధరాత్రి యొక్క అత్యంత గాఢాంధకారంలో, ఆ స్వరమునకు (దానియేలు) అంధకారముతో ఆవరించబడియున్న ఒక సందేశము గూర్చిన అవగాహన అనుగ్రహింపబడెను. ఆ స్వరమునకు (యెహెజ్కేలు) ఇచ్చిన ఆజ్ఞ, మృత ఎండిన ఎముకలకు ప్రవచింపవలెననుటే. అతడు అట్లుచేసినప్పుడు, ఆశ్వాసకుని శ్వాస వీధిలోని మృతులమీదకు ఊదబడెను; అప్పుడు వారు ‘పునర్జీవింపబడిరి’. అయితే ఆ పునర్జీవనము కేవలం ప్రార్థనద్వారానే సంపన్నమగును. వీధిలో హతులై పడివున్న మృత ఎండిన ఎముకల పునర్జీవన చరిత్రలో, ప్రార్థనే ఒక మార్గసూచక చిహ్నము. ఆ మార్గసూచక చిహ్నము గుర్తింపబడిన సముచిత స్థలమున కచ్చితముగానే, దానియేలు దానిని ప్రవచనాత్మకంగా ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నాడు.

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work. There must be earnest effort to obtain the blessing of the Lord, not because God is not willing to bestow His blessing upon us, but because we are unprepared to receive it. Our heavenly Father is more willing to give His Holy Spirit to them that ask Him, than are earthly parents to give good gifts to their children. But it is our work, by confession, humiliation, repentance, and earnest prayer, to fulfill the conditions upon which God has promised to grant us His blessing. A revival need be expected only in answer to prayer. While the people are so destitute of God’s Holy spirit, they cannot appreciate the preaching of the Word; but when the Spirit’s power touches their hearts, then the discourses given will not be without effect. Guided by the teachings of God’s Word, with the manifestation of His Spirit, in the exercise of sound discretion, those who attend our meetings will gain a precious experience, and returning home, will be prepared to exert a healthful influence.

> మనలో సత్యమైన దైవభక్తికి పునరుజ్జీవనం కలుగుట మన సమస్త అవసరాల్లో అతి గొప్పదైనది, అత్యావశ్యమైనది. దీనిని అన్వేషించుట మన తొలి కార్యమై యుండాలి. ప్రభువుని ఆశీర్వాదాన్ని పొందుటకై గాఢమైన యత్నము ఉండవలెను; అది దేవుడు తన ఆశీర్వాదాన్ని మనమీద అనుగ్రహించుటకు ఇష్టపడనందున కాదు, మనమే దానిని స్వీకరించుటకు సిద్ధముకాలేకపోయినందున. మన పరలోక తండ్రి, తనను అడుగువారికి తన పరిశుద్ధాత్మను అనుగ్రహించుటకు, భూలోక తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలకు మేలైన వరములను ఇవ్వుటకన్నా మరింత సిద్ధమైనవాడు. అయితే, దేవుడు మనకు తన ఆశీర్వాదమును అనుగ్రహించెదనని వాగ్దానం చేసిన నిబంధనలను, పాపాంగీకారం, వినయదీనత, పశ్చాత్తాపం, గాఢమైన ప్రార్థనల ద్వారా నెరవేర్చుట మా కర్తవ్యము. పునరుజ్జీవనం అనేది ప్రార్థనకు ప్రత్యుత్తరంగానే ఆశింపదగినది. ప్రజలు దేవుని పరిశుద్ధాత్మకు ఇంతగా లేమిగలవారైయుండగా, వారు వాక్యప్రబోధమును సముచితంగా అంచనా వేయలేరు; కాని ఆత్మయొక్క శక్తి వారి హృదయాలను తాకినప్పుడు, ఇవ్వబడిన ప్రసంగాలు ఫలము లేకుండ ఉండవు. దేవుని వాక్యపు బోధలచేత నడిపింపబడి, ఆయన ఆత్మయొక్క ప్రకటనతో, సద్వివేకాన్ని ఆచరించుచు, మన సమావేశాలకు హాజరయ్యే వారు అమూల్యమైన అనుభవాన్ని పొందుదురు; మరియు తమ ఇళ్లకు తిరిగి వెళ్ళునపుడు, హితకరమైన ప్రభావాన్ని చూపుటకు సిద్ధులై యుందురు.

> “The old standard bearers knew what it was to wrestle with God in prayer, and to enjoy the outpouring of His Spirit. But these are passing off from the stage of action; and who are coming up to fill their places? How is it with the rising generation? Are they converted to God? Are we awake to the work that is going on in the heavenly sanctuary, or are we waiting for some compelling power to come upon the church before we shall arouse? Are we hoping to see the whole church revived? That time will never come.

> పురాతన ధ్వజవాహకులు ప్రార్థనలో దేవునితో మల్లయుద్ధము చేయుట ఏమిటో ఎరిగి, ఆయన ఆత్మ కుమ్మరింపును అనుభవించినవారు. అయితే వారు కార్యరంగస్థలము నుండి క్రమంగా నిష్క్రమిస్తున్నారు; వారి స్థానాలను భర్తీ చేయుటకు ఎవరు ఎదిగి వస్తున్నారు? ఉదయమాన తరముని స్థితి ఏది? వారు దేవునియొద్దకు తిరిగి మరలినవారా? స్వర్గీయ పరిశుద్ధాలయంలో జరుగుచున్న కార్యమునకు మనము మేల్కొని జాగరూకులమా, లేక మనము మేలుకొను ముందుగానే సంఘంపై ఏదో బలవంతపరచు శక్తి వచ్చును అని ఎదురుచూస్తున్నామా? సమస్త సంఘము పునరుజ్జీవింపబడుటను చూచెదమని మనము ఆశిస్తున్నామా? అటువంటి సమయం ఎన్నటికిని రాదు.

> “There are persons in the church who are not converted, and who will not unite in earnest, prevailing prayer. We must enter upon the work individually. We must pray more, and talk less. Iniquity abounds, and the people must be taught not to be satisfied with a form of godliness without the spirit and power. If we are intent upon searching our own hearts, putting away our sins, and correcting our evil tendencies, our souls will not be lifted up unto vanity; we shall be distrustful of ourselves, having an abiding sense that our sufficiency is of God.” Selected Messages, book 1, 121, 122.

> "సంఘములో హృదయపరివర్తనము పొందని వ్యక్తులు ఉన్నారు; వారు గాఢమైన, విజయపూర్వకమైన ప్రార్థనలో ఏకమగుటకు సిద్ధపడరు. మనం ఈ కార్యమును వ్యక్తిగతముగా ఆరంభించవలెను. మనం ఎక్కువగా ప్రార్థించి, తక్కువగా మాటలాడవలెను. అధర్మము విస్తరించుచున్నది; ఆత్మయు శక్తియు లేకుండ దైవభక్తి యొక్క రూపమాత్రంతో సంతుష్టిపడకూడదని ప్రజలకు బోధింపవలెను. మన స్వహృదయములను శోధించుటలోను, మన పాపములను తొలగించుటలోను, మన దుష్ప్రవృత్తులను సరిదిద్దుటలోను మనము దృఢనిశ్చయముతో ఉన్నచో, మన ప్రాణములు వ్యర్థ అతిశయమునకు ఎత్తబడవు; మన సమర్థత దేవునివలననేనన్న నిలకడైన అవగాహన మనకు ఉండి, మనమీద నమ్మకము లేకుండునము." ఎంపిక చేసిన సందేశాలు, పుస్తకము 1, 121, 122.

Based upon faith in the diet that Daniel had chosen to eat, he was then brought into a visual testing process that required him to use the methodology that was represented by his diet, to first promise that his God would identify and explain the dream, and thereafter accomplish the presentation of that dream to the king. He possessed the correct diet, or the correct methodology, and then he was to visually manifest his faith by presenting the message of Nebuchadnezzar’s image dream that was in absolute “darkness.” His next action, was his visual manifestation of faith, for he then exercised the divine formula for God’s people when they find themselves in darkness.

దానియేలు తినుటకై ఎంచుకున్న ఆహార నియమమందలి విశ్వాసమునుబట్టి, అనంతరం అతడు తన ఆహార నియమముచేత ప్రతినిధీకరించబడిన విధానశాస్త్రాన్ని ఉపయోగించవలసిన దృశ్య పరీక్షా ప్రక్రియలోనికి నడిపించబడెను; మొదటగా తన దేవుడు ఆ స్వప్నాన్ని వెల్లడించి వివరిస్తాడని హామీ ఇవ్వుటకై, తదనంతరం ఆ స్వప్నాన్ని రాజునకు సమర్పించుటను సాధించుటకై. అతడు సరియైన ఆహార నియమమును, అట్లు సరియైన విధానశాస్త్రమును కలిగియుండెను; అట్టి తరువాత, సంపూర్ణ ‘అంధకారంలో’నున్న నెబూకద్నెజరు యొక్క ప్రతిమ స్వప్నపు సందేశమును సమర్పించుటద్వారా తన విశ్వాసాన్ని దృశ్యముగా ప్రకటించవలసి వచ్చెను. అతని తదుపరి క్రియ అతని విశ్వాసానికి దృశ్య ప్రకటనయే; ఏలయనగా, తమ్మును అంధకారములోనని కనుగొనునపుడు దేవుని జనులకొరకు దైవిక సూత్రమును అప్పుడతడు అమలుచేసెను.

> “The darkness of the evil one encloses those who neglect to pray. The whispered temptations of the enemy entice them to sin; and it is all because they do not make use of the privileges that God has given them in the divine appointment of prayer. Why should the sons and daughters of God be reluctant to pray, when prayer is the key in the hand of faith to unlock heaven’s storehouse, where are treasured the boundless resources of Omnipotence? Without unceasing prayer and diligent watching we are in danger of growing careless and of deviating from the right path. The adversary seeks continually to obstruct the way to the mercy seat, that we may not by earnest supplication and faith obtain grace and power to resist temptation.” Steps to Christ, 94.

> ప్రార్థనను నిర్లక్ష్యము చేయువారిని దుష్టుని అంధకారం ఆవరించును. శత్రువు గుసగుసలాడే శోధనలు వారిని పాపమునకు ప్రలోభింపజేయును; ఇదంతయు, దైవ నియామకమైన ప్రార్థనలో దేవుడు వారికి అనుగ్రహించిన విశేషాధికారాలను వారు వినియోగించకపోవుట వలనమే. సర్వశక్తిమంతుని అశేష వనరులు నిధులై నిల్వచేయబడియున్న పరలోక భాండారమును తెరవుటకు విశ్వాస హస్తములోని తాళముగా ప్రార్థన ఉన్నపుడు, దేవుని కుమారులును కుమార్తెలును ఎందుకు ప్రార్థించుటలో వెనుకాడవలెను? అవిశ్రాంత ప్రార్థనయు శ్రద్ధతో జాగరించుటయు లేకపోతే, మనము అజాగ్రత్తకు లోనై సన్మార్గమునుండి విపథించు ప్రమాదములో నుండెదము. మనము గాఢ విన్నపముచేతను విశ్వాసముచేతను శోధనకు ప్రతిఘటించుటకు కృపయు శక్తియు పొందకుండునట్లు, వ్యతిరేకి కృపాసనమునకు దారిని నిరంతరం అడ్డుకొనుటకై ప్రయత్నించుచున్నాడు. స్టెప్స్ టు క్రైస్ట్, 94.

With the darkness of the content of Nebuchadnezzar’s dream of the night, Daniel pressed together with his three companions and prayed.

రాత్రిలో నెబుకద్నెజరు కనిన స్వప్న విషయమందలి అంధకారమునుబట్టి, దానియేలు తన ముగ్గురు సహచరులతో దట్టముగా చేరి ప్రార్థించెను.

> Then Daniel went to his house, and made the thing known to Hananiah, Mishael, and Azariah, his companions: That they would desire mercies of the God of heaven concerning this secret; that Daniel and his fellows should not perish with the rest of the wise men of Babylon. Then was the secret revealed unto Daniel in a night vision. Then Daniel blessed the God of heaven. Daniel answered and said, Blessed be the name of God for ever and ever: for wisdom and might are his: And he changeth the times and the seasons: he removeth kings, and setteth up kings: he giveth wisdom unto the wise, and knowledge to them that know understanding: He revealeth the deep and secret things: he knoweth what is in the darkness, and the light dwelleth with him. I thank thee, and praise thee, O thou God of my fathers, who hast given me wisdom and might, and hast made known unto me now what we desired of thee: for thou hast now made known unto us the king’s matter. Daniel 2:17–23.

> అప్పుడు దానియేలు తన యింటికి వెళ్లి, తన సహచరులైన హనన్యా, మీసాయేలు, అజర్యాలకు ఆ విషయమును తెలియజేసెను; ఈ రహస్యమును గూర్చి వారు పరలోక దేవుని కరుణలను వేడుకొనునట్లు, దానియేలు తన సహచరులతో కూడ బాబులోనిలోని జ్ఞానుల మిగతావారితో పాటు నశింపకుండునట్లు. అప్పుడు ఆ రహస్యం రాత్రి దర్శనములో దానియేలుకు వెల్లడింపబడెను. అప్పుడు దానియేలు పరలోక దేవునిని స్తుతించెను. దానియేలు ప్రత్యుత్తరమిచ్చి చెప్పెను, దేవుని నామము యుగయుగములకు ధన్యము గాక; జ్ఞానమును పరాక్రమమును ఆయనవే. ఆయన కాలములను సమయములను మార్పు చేయును; రాజులను తొలగించును, రాజులను స్థాపించును; ఆయన జ్ఞానులకు జ్ఞానమును, వివేకము తెలిసినవారికి పరిజ్ఞానమును అనుగ్రహించును. ఆయన లోతైనవియు రహస్యమైనవియు బయలుపరచును; అంధకారములో ఉన్నదేమిటో ఆయన ఎరుగును, వెలుగు ఆయనయొద్ద నివసించుచున్నది. నా పితరుల దేవా, నీవు నాకుజ్ఞానమును పరాక్రమమును అనుగ్రహించి, మేము నీయొద్ద వేడుకొన్నదాన్ని ఇప్పుడే నాకు తెలియజేసితివి గనుక, నేను నిన్ను కృతజ్ఞతతో స్తుతించుచున్నాను; ఏలయనగా నీవు రాజు విషయమును ఇప్పుడే మాకు తెలియజేసితివి. దానియేలు 2:17-23.

Daniel was then rewarded by Him that “knoweth what is in the darkness.” The movement for Sunday legislation is going on in darkness, and those who have made a profession of consuming the divine diet are required to recognize the formation of the image of the beast that prepares the religious and political platform for enforcing the mark of papal authority.

అప్పుడు దానియేలు, “అంధకారములోనున్నది ఏమిటో ఎరిగి యుండువాడైన” ఆయనచేత పురస్కృతుడాయెను. ఆదివారపు చట్టాన్ని ప్రవేశపెట్టుటకు జరుగుచున్న ఉద్యమము అంధకారములోనే నడుచుచున్నది, మరియు దైవిక ఆహారమును భుజించుచున్నామని ప్రకటించిన వారు, పాపాస్థానాధికారమునకు చెందిన ముద్రను విధింపుటకై ధార్మికమరియు రాజకీయ వేదికను సిద్ధపరచు మృగముని ప్రతిరూపము ఏర్పడుటను గుర్తించవలసియున్నారు.

Daniel chapter two is identifying not simply the history of the second angel in Millerite history, but more directly he is illustrating the history of the second angel in the movement of the third angel. In the testing of Nebuchadnezzar’s image dream, the test of the image of the beast is represented. The prophetic steps of God’s people awakening to the life and death circumstances of the approaching Sunday law is being very specifically identified in the books of Daniel and Revelation.

దానియేలు గ్రంథము రెండవ అధ్యాయం, మిల్లరైట్ల చరిత్రలోని రెండవ దూత యొక్క చరిత్రను మాత్రమేగాక గుర్తించుచున్నది; అంతకన్నా ప్రత్యక్షముగా, మూడవ దూత ఉద్యమములో రెండవ దూత యొక్క చరిత్రను చిత్రీకరించుచున్నది. నెబూకద్నెజరు యొక్క ప్రతిమ-స్వప్నము సంబంధిత పరీక్షలో, మృగపు ప్రతిమ యొక్క పరీక్ష ప్రతినిధీకరించబడినది. సమీపిస్తున్న ఆదివారపు చట్టముచేత ఉద్భవించే ప్రాణమరణ పరిస్థితులపట్ల దేవుని ప్రజలు మేల్కొనుచు సాగు ప్రవచనాత్మక దశలు, దానియేలు గ్రంథములోను ప్రకటన గ్రంథములోను అత్యంత నిర్దిష్టముగా గుర్తించబడుచున్నవి.

Daniel, represents the messenger of the history where the life-or-death message of the image dream goes forth. He stands upon the diet he has come to understand, and by faith states that God can make known the vision, but he requests time. The time is the tarrying time. At the conclusion of the tarrying time, he is given knowledge of what was in Nebuchadnezzar’s dark dream, but not simply that. He not only receives understanding of the image dream, which typifies the image of the beast and its associated test, but he is also praising God at the end of the tarrying time for God “giveth wisdom unto the wise, and knowledge to them that know understanding: He revealeth the deep and secret things: he knoweth what is in the darkness, and the light dwelleth with him.”

జీవనమరణ సంబంధమగు ప్రతిమ-స్వప్న సందేశము బయలుదేరి వ్యాపించు ఆ చారిత్రక కాలములోని దూతను దానియేలు ప్రతినిధీకరించుచున్నాడు. తాను గ్రహించిన ఆహార నియమముపై నిలిచి, విశ్వాసముచేత దేవుడు దర్శనమును తెలియజేయగలడని ప్రకటించుచు, సమయమును యాచించెను. ఆ సమయమే వేచియుండే కాలము. వేచియుండే కాలము ముగిసినప్పుడు, నెబుకద్నెజరు యొక్క అంధకార స్వప్నములోనున్నదేమియో దాని జ్ఞానము అతనికి అనుగ్రహింపబడెను; అయితే అంతటితో మాత్రము కాదు. అతడు కేవలం ప్రతిమ-స్వప్నమునుగూర్చిన అవగాహనను పొందుట మాత్రమేగాక—అది మృగమునకు ప్రతిమనూ దానితో అనుబంధితమైన పరీక్షనూ ప్రతిరూపింపుచున్నదైయుండగా—వేచియుండే కాలము అంత్యమున, ‘బుద్ధిమంతులకు జ్ఞానమును, వివేకము తెలిసినవారికి పరిజ్ఞానమును అనుగ్రహించువాడు; ఆయన లోతైన గూఢ విషయములను వెల్లడి చేయును; చీకటిలోనున్నదేమి ఆయనకు తెలిసినదే, కాంతి ఆయనయొద్దనే నివసించుచున్నది’ని పలికి దేవుని స్తుతించుచున్నాడు.

Daniel is here placing his praise in the context that there has been an “increase of knowledge”, for he who identifies in chapter twelve that the “wise” will understand the “increase of knowledge”, and is also praising God that He had given “wisdom” and “knowledge” to “the wise.” He is directly referencing the wise virgins, and connecting his time with the tarrying time. He is placing the illustration found in chapter two directly into the perfect fulfillment of the tarrying time of Matthew twenty-five in the movement of the third angel. More significantly is the fact that the book of Revelation identifies that just before the close of probation, John was told to seal not the sayings of the prophecies of the books of Daniel and Revelation, for they are the same book.

ఇక్కడ దానియేలు, 'జ్ఞానవృద్ధి' సంభవించిన నేపథ్యంలో తన స్తోత్రాన్ని స్థాపించుచున్నాడు; ఎందుకనగా ద్వాదశ అధ్యాయములో 'బుద్ధిమంతులు' 'జ్ఞానవృద్ధి'ని గ్రహించెదరని పేర్కొనిన ఆయనే, దేవుడు 'బుద్ధిమంతులకు' 'వివేకము'ను మరియు 'జ్ఞానము'ను అనుగ్రహించెనని దేవుని స్తుతించుచున్నాడు. ఆయన నేరంగా బుద్ధిమంతులైన కన్యలను సూచించుచూ, తన కాలమును ఆ విలంబకాలముతో అనుసంధానించుచున్నాడు. ఆయన ద్వితీయ అధ్యాయములోని ఉదాహరణను, మత్తయి ఇరవయ్యైదవ అధ్యాయంలోని విలంబకాలము యొక్క సంపూర్ణ నెరవేర్పుగా, మూడవ దూత ఉద్యమములో, నేరుగా స్థాపించుచున్నాడు. ఇంకా మరింత ప్రాముఖ్యమైనది ఏమనగా, కృపకాలము ముగియుటకు కాస్తముందు, దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటనగ్రంథముల ప్రవచన వాక్యములను 'ముద్రింపకూడదని' యోహానుకు ఆజ్ఞాపించబడినదని ప్రకటనగ్రంథమే సాక్ష్యపరచుచున్నది; ఏలయనగా అవి ఒకటే గ్రంథమని.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> ఆయన నాతో చెప్పెను: ఈ పుస్తకమందలి ప్రవచనపు వాక్యములను ముద్రింపవద్దు; కాలము సమీపమై యున్నది గనుక. అన్యాయము చేయువాడు ఇంకను అన్యాయము చేయును గాక; మలినుడు ఇంకను మలినముగా ఉండును గాక; నీతిమంతుడు ఇంకను నీతిని ఆచరించును గాక; పరిశుద్ధుడు ఇంకను పరిశుద్ధుడగును గాక. ప్రకటన గ్రంథము 22:10, 11.

The time when the prophecies of Daniel and Revelation are to be unsealed is in the tarrying time of the parable of the ten virgins, and that time is represented by Daniel’s request for time. His request for time was followed by prayer, which must take place in advance of the resurrection of the dead dry bones. In the time period that the increase of knowledge and the understanding of the dream image that is cloaked in darkness was revealed, God did something else for Daniel. “He revealeth the deep and secret things.” The secret thing of the history of the Midnight Cry is the prophecy in Revelation that is unsealed just before probation closes. That “deep and secret” thing is “truth.”

దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథములలోని ప్రవచనములు విముద్రింపబడవలసిన కాలము, పది కన్యల ఉపమానములోని వేళాపాటు కాలమునే; ఆ కాలమును దానియేలు కాలమును కోరిన మనవి ద్వారా సూచించబడినది. ఆయన చేసిన కాలము కొరకు మనవి తరువాత ప్రార్థన జరిగింది; అది మృత శుష్క ఎముకల పునరుత్థానమునకు ముందుగానే జరగవలసినది. జ్ఞానవృద్ధి సంభవించిన కాలమందు, అంధకారంతో ఆవరించబడిన స్వప్నప్రతిమయొక్క అవగాహన వెల్లడింపబడినప్పుడు, దేవుడు దానియేలు కొరకు మరియొక కార్యము చేసెను. "ఆయన లోతైన మరియు రహస్యమైన విషయములను వెల్లడించును." అర్థరాత్రి ఘోష చరిత్రలోని రహస్య విషయం, అనుగ్రహకాలము ముగియుటకు సరిగ్గా ముందే విముద్రింపబడే ప్రకటన గ్రంథములోని ప్రవచనమే. ఆ "లోతైన మరియు రహస్య" విషయమే "సత్యము".

Truth becomes the prophetic key that is opened to the messenger represented by Daniel that allows the hidden history of the “seven thunders” to be recognized. The hidden history is the history of three waymarks. The first is a disappointment and the last is a disappointment as illustrated in Millerite history. The Hebrew word that is translated as “truth” was created by the “Wonderful Linguist”, through the combination of the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. Jesus is the first and last, and He is the “truth.” The structure of the word that was created by the “Wonderful Linguist” identifies the three prophetic waymarks that are the hidden history of the “seven thunders,” that were to be sealed until Daniel asked for “time” and went to prayer.

సత్యము, దానియేలు ప్రతినిధ్యం చేసిన దూతకు తెరవబడే ప్రవచన తాళంచెవిగా మారి, "ఏడు ఉరుములు" యొక్క గుప్తచరిత్ర గుర్తింపబడుటకు వీలుకల్పిస్తుంది. ఆ గుప్తచరిత్ర అనగా మూడు మైలురాళ్ల చరిత్ర. మొదటిది ఒక నిరాశ; చివరిదీ ఒక నిరాశ; మిల్లరైట్ల చరిత్రలో చూపబడినట్లుగా. "సత్యము"గా అనువదించబడే హెబ్రీ పదం, హెబ్రీ వర్ణమాలలోని మొదటి, పదమూడవ, మరియు చివరి అక్షరాల సంయోగంతో "అద్భుత భాషావేత్త" చే నిర్మింపబడియున్నది. యేసు మొదటివాడును చివరివాడును; ఆయనే "సత్యము." ఆ "అద్భుత భాషావేత్త" నిర్మించిన ఆ పదనిర్మాణమే, "ఏడు ఉరుములు"యొక్క గుప్తచరిత్ర అయిన మూడు ప్రవచన మైలురాళ్లను గుర్తింపజేస్తుంది; ఆ గుప్తచరిత్ర, దానియేలు "కాలము" కొరకు అభ్యర్థించి ప్రార్థనలో ప్రవేశించువరకు ముద్రింపబడి యుండవలసినదైయుండెను.

The disappointment of July 18, 2020, was the first waymark, and it illustrates the disappointment associated with the last of three waymarks, which is the Sunday law. The middle letter, the thirteenth letter is a symbol of rebellion, and it is a symbol of the middle waymark of the hidden history of the seven thunders. The rebellion is represented by the foolish virgins at the Midnight Cry, for the Midnight Cry is the middle waymark of the three-step history of July 18, 2020, the Midnight Cry and the soon-coming Sunday law. As soon as it is midnight, time moves into the thirteenth hour, where the visible manifestation of the foolish virgins is demonstrated by their recognition that they do not have the golden oil.

2020 జూలై 18 నాటి నిరాశే ప్రథమ మార్గసూచిక; అది మూడు మార్గసూచికలలో చివరిదైన ఆదివార ధర్మశాసనముతో సంబంధిత నిరాశను ప్రతిబింబిస్తుంది. మధ్య అక్షరము, అనగా పదమూడవ అక్షరము, తిరుగుబాటుకు చిహ్నము; అలాగే, 그것 ఏడు గర్జనల గుప్త చరిత్రలోని మధ్య మార్గసూచికకు కూడా చిహ్నమే. ఆ తిరుగుబాటు అర్ధరాత్రి మొర సమయమున మూర్ఖ కన్యలచేత ప్రతీకీకరించబడుతుంది; ఏలయనగా, 2020 జూలై 18, అర్ధరాత్రి మొర, మరియు త్వరలో రానున్న ఆదివార ధర్మశాసనం అనే మూడు దశల చరిత్రలో అర్ధరాత్రి మొరయే మధ్య మార్గసూచికము. అర్ధరాత్రి కాగానే, కాలము పదమూడు వ గంటలోనికి ప్రవేశించును; అప్పుడు, తమ వద్ద సువర్ణ తೈನము లేనని వారు గ్రహించుటవలన మూర్ఖ కన్యల దృశ్య ప్రదర్శన వ్యక్తమగును.

In the symbolic “wilderness” of the “three and a half days” of Revelation chapter eleven, God’s people are represented as being in the symbolic history of the curse of “seven times.” At the end of that period, they are to recognize that they have been scattered, that they have sinned, that their fathers have sinned, that they have been walking contrary to God and that God has been walking contrary to them. That recognition is to lead them to pray the Leviticus twenty-six prayer. That recognition that they must pray the prayer of Leviticus’s twenty-six prayer aligns prophetically with Daniel’s prayer of Daniel chapter two, and it is illustrated by Daniel’s prayer in chapter nine. The reason that Daniel prayed the Leviticus twenty-six prayer in chapter nine was based upon his recognition that he was at the end of the seventy years of Jeremiah’s prophecy of the captivity of God’s people.

ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని “మూడు నర దినములు” అన్న సంకేతాత్మక “అరణ్యము”లో, దేవుని ప్రజలు “ఏడు సార్లు” అనే శాపమునకు సంబంధించిన సంకేతాత్మక చరిత్రలో ఉన్నవారిగా వర్ణించబడుచున్నారు. ఆ కాలాంతంలో, తాము చెల్లాచెదురుగా చేయబడియున్నట్లు, తాము పాపము చేసినట్లు, తమ పితరులు పాపము చేసినట్లు, తాము దేవునికి విరుద్ధముగా నడచి వచ్చియున్నట్లు, దేవుడు తమకు విరుద్ధముగా నడచి వచ్చియున్నాడని వారు గ్రహించవలెను. ఆ గుర్తింపువల్ల వారు లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయపు ప్రార్థనను చేయుటకు దారితీయవలెను. తాము లేవీయకాండము యొక్క ఇరవై ఆరవ అధ్యాయపు ప్రార్థనను చేయవలెననే ఆ గుర్తింపు, ప్రవచనార్ధముగా, దానియేలు గ్రంథము రెండవ అధ్యాయములోని దానియేలు చేసిన ప్రార్థనతో సరిపోలుగా నిలుస్తుంది; మరియు అది తొమ్మిదవ అధ్యాయములో దానియేలు చేసిన ప్రార్థనచేత నిరూపింపబడుతుంది. దేవుని ప్రజల చెరబంధము విషయమై యిర్మియా ప్రవచించిన డెబ్బై సంవత్సరముల సమాప్తిలో తాను ఉన్నాడని దానియేలు గ్రహించినందుననే, అతడు తొమ్మిదవ అధ్యాయములో లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయపు ప్రార్థనను చేసెను.

Those same seventy years represent the history of the sealing of God’s people. Those seventy years represent the cleansing of Malachi chapter three and Christ’s two temple cleansings. They represent the history of the test of the image of the beast. That history began on September 11, 2001, and ends at the soon-coming Sunday law. At the end of that symbolic seventy-year period, Daniel seeks a “tarrying time” so he can pray. His prayer was answered when the final secret of prophecy was revealed unto him. That revelation came while God’s true Protestant people were still in the “wilderness” scattering time after July 18, 2020. At that time the “truth” was revealed to the “voice crying in the wilderness”.

ఆ అదే డెబ్బై సంవత్సరములు దేవుని ప్రజలను ముద్రించుటయొక్క చరిత్రను సూచించుచున్నవి. ఆ డెబ్బై సంవత్సరములు మలాకీ మూడో అధ్యాయములోని శుద్ధీకరణను, అలాగే క్రీస్తు చేసిన రెండు ఆలయ-శుద్ధీకరణలను సూచించుచున్నవి. అవి మృగముని ప్రతిమకు సంబంధించిన పరీక్షా చరిత్రను సూచించుచున్నవి. ఆ చరిత్ర 2001 సెప్టెంబరు 11న ఆరంభమై, త్వరలో రానున్న ఆదివారపు చట్టముతో ముగియును. ఆ ప్రతీకాత్మక డెబ్బై సంవత్సరాల కాలాంతమున, తాను ప్రార్థించుటకై దానియేలు "tarrying time" ను కోరుకొనెను. ప్రవచనముయొక్క అంతిమ రహస్యం ఆయనకు వెల్లడించబడినప్పుడు ఆయన ప్రార్థనకు సమాధానము లభించెను. ఆ ప్రకటన 2020 జూలై 18 తరువాత, దేవుని నిజమైన ప్రొటెస్టెంట్ ప్రజలు ఇంకా "wilderness" చెల్లాచెదురు కాలములో ఉండగా వచ్చెను. ఆ కాలమున "voice crying in the wilderness" కు "truth" వెల్లడించబడెను.

We will continue Daniel chapter two in the next article.

తదుపరి వ్యాసంలో దానియేలు గ్రంథంలోని ద్వితీయ అధ్యాయాన్ని కొనసాగిస్తాము.

> And the anger of the Lord was kindled against this land, to bring upon it all the curses that are written in this book: And the Lord rooted them out of their land in anger, and in wrath, and in great indignation, and cast them into another land, as it is this day. The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever, that we may do all the words of this law. Deuteronomy 29:27–29.

> ఈ దేశముమీద ప్రభువు యొక్క కోపము రగులుకొనెను; ఈ పుస్తకములో లిఖితమైన శాపములన్నిటిని దాని మీదకు తేవుటకై. మరియు కోపముతోను, ఉగ్రక్రోధముతోను, మహా ఆగ్రహముతోను ప్రభువు వారిని వారి దేశములోనుండి వేరుతో సహా పీకివేసి, ఈ దినమునున్నట్లే వారిని మరియొక దేశములోకి విసిరివేసెను. గోప్య విషయములు మా దేవుడగు ప్రభువుకే చెందును; అయితే ప్రత్యక్షపరచబడిన విషయములు మనకును మన సంతానమునకును నిత్యముగా చెందును, మనము ఈ ధర్మశాస్త్రము వాక్యములన్నిటిని ఆచరించుటకై. ద్వితీయోపదేశకాండము 29:27-29.

Back to Articles