Article

# దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య యాభై

దానియేలు గ్రంథము 8వ అధ్యాయములోని ప్రవచనా మర్మాల అవిష్కరణ: పల్మోనియొక్క ప్రకటన

Author

Jeff Pippenger

Published

January 14, 2024

Formats

PDF
Word

దానియేలు పుస్తకంలోని ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో, పవిత్ర గ్రంథ ప్రవచనంలో పేర్కొన్న రాజ్యాల గురించిన ఒక దర్శనం దానియేలుకు కలిగింది; అనంతరం అతడు ప్రశ్న-సమాధాన రూపంలో వ్యక్తమైన ఒక స్వర్గీయ సంభాషణను విన్నాడు.

> అప్పుడు నేను ఒక పరిశుద్ధుడు మాటలాడుట విని, మాటలాడుచున్న ఆ పరిశుద్ధునితో మరియొక పరిశుద్ధుడు ఇట్లనెను: నిత్యహోమము విషయమైను, పాడు కలుగజేసే అధిక్రమణము విషయమైను, పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును పాదముల క్రింద తొక్కబడునట్లు అప్పగింపబడుట విషయమైను గల ఆ దర్శనము ఎంతకాలము నిలిచియుండును? అతడు నాతో ఇట్లనెను: రెండు వేల మూడు వందల దినముల వరకు; అప్పుడు పరిశుద్ధస్థలము పరిశుద్ధీకరింపబడును. దానియేలు 8:13, 14.

మొదటి పన్నెండు వచనములే ఆ దర్శనము; పదమూడు, పద్నాలుగు వచనములు మరొక దర్శనమును నిర్దేశించుచున్నవి. ‘take away’గా అనువదించబడిన వేర్వేరు హీబ్రూ పదములు రెండున్నట్లే, ‘sanctuary’గా అనువదించబడిన వేర్వేరు హీబ్రూ పదములు రెండున్నట్లే, దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయములో ‘vision’గా అనువదించబడిన వేర్వేరు హీబ్రూ పదములు కూడ రెండున్నవి.

"తీసివేయు"గా అనువదించబడిన రెండు పదాల విషయానికి వచ్చినప్పుడు, అడ్వెంటిజం తత్త్వవేత్తలు ఆ రెండింటినీ "తొలగించుట" అనే అర్థంగా గ్రహించవలసినవని వాదిస్తారు. "పరిశుద్ధస్థలము"గా అనువదించబడిన రెండు పదాల విషయానికి వచ్చినప్పుడు, అడ్వెంటిజం తత్త్వవేత్తలు ఆ రెండింటినీ "దేవుని పరిశుద్ధస్థలము"గా అర్థం చేసుకోవలసినవని వాదిస్తారు; అలాగే "దర్శనం"గా అనువదించబడిన రెండు పదాల విషయానికి వచ్చినప్పుడు, అడ్వెంటిజం తత్త్వవేత్తలు, మరల, ఆ రెండు పదాల మధ్యనున్న భేదాలను మరుగుపరుస్తారు. ఆ భేదం దానియేలు కొరకు తగినంత ముఖ్యమైనదై యుండెను గనుక, అతడు ఉద్దేశపూర్వకంగా పరస్పరం ఎంతో భిన్నమైన రెండు హెబ్రీ పదాలను వినియోగించాడు; కాబట్టి మనము ఆ భేదాన్ని గుర్తించి నిలబెట్టాలి. పదమూడు వచనములోని "దర్శనం" అనే పదము హెబ్రీలో "ఖజోన్"; దాని అర్థము స్వప్నము, ప్రకటన, లేదా దైవోక్తి - ఒక దర్శనం.

“vision” అనే పదము దానియేలు గ్రంథంలోని ఎనిమిదవ అధ్యాయములో పది సార్లు ప్రస్తావించబడింది; అయితే అది రెండు వేర్వేరు ఇబ్రీయ పదాలను సూచిస్తుంది. వాటిలో “chazon” అనే పదము (పదమూడవ వచనములో ఉన్నది) మొదటి వచనములోను, రెండవ వచనములో రెండుసార్లు, అలాగే పదమూడవ వచనములోను, మరియు పదిహేనవ, పదిహేడవ, ఇరవై ఆరవ వచనములలో తలోసారి కనిపిస్తుంది. దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయములో “vision” అనే పదము వచ్చిన పది సందర్భాలలో ఏడు సందర్భాలలో అది “chazon” అనే పదమే; దీనికి సాధారణార్థం “ఒక దర్శనము”.

దానియేలు గ్రంథం ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో “దర్శనం” అనే మాట కనిపించే ఇతర మూడు సందర్భాల్లో, అది “మారెహ్” అనే ఇబ్రీ పదమే; దాని అర్థం “దృశ్యం” లేదా “ప్రత్యక్ష రూపం.” అదే అధ్యాయంలో, “మారెహ్” అనే ఇబ్రీ పదాన్ని ఒకసారి మాత్రం “దర్శనం”గా కాక “ప్రత్యక్ష రూపం”గా అనువదించారు; దీనివల్ల ఆ పదార్థం మరింత సముచితంగా స్పష్టమవుతుంది. అనువాదకులు వాటిని ఒకటిగానే పరిగణించేంత సమీపార్థకమైన రెండు వేర్వేరు ఇబ్రీ పదాలను దానియేలు ఎందుకు ఉపయోగించాడు? దానికి ప్రాధాన్యం ఉందా?

> దేవుని వాక్యములోని ప్రతి సూత్రమునకును తగిన స్థానం కలదు; ప్రతి సత్యమునకును తనదైన ప్రాముఖ్యత ఉన్నది. రూపకల్పనలోను కార్యసాధనలోను ఆ సంపూర్ణ నిర్మాణము తన రచయితకు సాక్ష్యమై నిలుచును. అటువంటి నిర్మాణమును అనంతుని బుద్ధి తప్ప మరే బుద్ధియు కల్పింపగాని రూపింపగాని సామర్థ్యం కలిగియుండదు. ఎడ్యుకేషన్, 123.

రెండవ ప్రశ్నకు సమాధానం అవును; దానియేలు ఆ భేదాన్ని ఎందుకు చేశాడో అన్నది నిజముగానే ప్రాధాన్యమైనది. అందుచేత, దానియేలు ఆ భేదాన్ని ఎందుకు చేశాడో విచారించే మొదటి ప్రశ్నను అర్థం చేసికొనుటకు ప్రయత్నించుట ప్రవచనశాస్త్ర విద్యార్థి యొక్క బాధ్యతగా మారుతుంది. "sanctuary"గా అనువదింపబడిన పదమును గూర్చియు, "take away"గా అనువదింపబడిన పదమును గూర్చియు ఆయన చేసిన భేదాలకు శాశ్వత పరిణామాలు ఉన్నవి; అయితే "vision"గా అనువదింపబడిన పదమునకు తక్కువ ప్రాముఖ్యతను ఎవరు ఆశించగలరు? "ప్రతి వాస్తవము"కు "దేవుని వాక్యములో" "దాని ప్రాసంగికత" కలదు; ఇది ప్రవచన "నిర్మాణము"ను ప్రభావితం చేస్తుంది, అలాగే అది "అమలు చేయబడునప్పుడు" ఆ ప్రవచనపు నెరవేర్పును ప్రభావితం చేస్తుంది.

అష్టమ అధ్యాయములోని 'దర్శనము' అనే పదమును మనము పరిశీలన ఆరంభించుచుండగా, దానియేలు సాక్ష్యముతో 'ప్రాసంగికత' గల ఒక 'వాస్తవము' ఏమనగా, దానియేలు గ్రంథము అష్టమ అధ్యాయము పదమూడు వచనంలోని ప్రశ్నకు, "రెండు వేల మూడు వందల దినముల వరకు; అప్పుడు పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధీకరింపబడును" అని సమాధానమిచ్చినవాడు ఎవరు అనేది.

దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయంపై ప్రత్యక్ష 'సంబంధము' కలిగిన నాలుగు వాస్తవాంశాలు ఉన్నాయి; వాటిని నేను చర్చించదలచున్నాను. వాటిలో ఒకటి ఏమనగా, ఉలాయి నది దర్శనం అంత్యదినముల కొరకు ఒక ప్రవచనముగా గుర్తింపబడినది; అలాగే, అది 1798లో 'కాలాంత్యము'యందు 'ముద్ర విప్పబడిన' దానియేలు గ్రంథములోని 'జ్ఞానము'కు కూడా ప్రతీకము.

> దేవుని వాక్యమును మరింత లోతుగా అధ్యయనం చేయుటకు గొప్ప అవసరము ఉన్నది. ప్రత్యేకించి, మన కార్యచరిత్ర అంతటిలో ఎప్పుడూ లేనంతగా, దానియేలు గ్రంథమునకును ప్రకటన గ్రంథమునకును మనము అపూర్వమైన శ్రద్ధనిచ్చవలెను. రోమన్ శక్తి గూర్చియు పాపత్వము గూర్చియు కొన్ని విషయములలో మనము తక్కువగా చెప్పవలసి రావచ్చునేమో గాని, దేవుని ఆత్మ ప్రేరణచేత ప్రవక్తలును అపొస్తలులును వ్రాసిన వాటిమీద మనము దృష్టిని ఆకర్షింపవలెను. ప్రవచనము అనుగ్రహింపబడుటలోను, వర్ణించబడిన సంఘటనలలోను, మానవ ప్రతినిధి దృష్టికి దూరముగా ఉంచబడి క్రీస్తులో మరుగునపరచబడి, పరలోక ప్రభువైన దేవుడును ఆయన ధర్మశాస్త్రమును ఉన్నతపరచబడవలెనని బోధించుటకై, పవిత్రాత్మ విషయములను యీలాగు రూపుదిద్దినది.

> దానియేలు గ్రంథమును చదువుము. అక్కడ ప్రతినిధీకరించబడిన రాజ్యాల చరిత్రను అంశానుసారం ఒక్కొక్కటిగా స్మరించుకొనుము. రాజనీతిజ్ఞులను, పరిషత్తులను, శక్తివంతమైన సైన్యాలను చూచుము; దేవుడు మనుష్యుల గర్వాన్ని ఎలా నమ్రపరచెను, మానవ మహిమను ధూళిలో కలిపెను అనునది గమనించుము. దేవుడొక్కరే మహోన్నతునిగా ప్రతిష్ఠింపబడెను. ప్రవక్తకు కలిగిన దర్శనమందు ఆయన ఒక శక్తిమంత పాలకుడిని కూలద్రోయి, మరియొకరిని నిలపుచున్నవాడై కనబడెను. ఆయన సర్వలోకాధిపతిగా, తన శాశ్వత రాజ్యాన్ని స్థాపించుటకు సిద్ధపడినవాడిగా—ప్రాచీన దినములవాడు, సజీవ దేవుడు, సమస్త జ్ఞానమునకు మూలము, వర్తమానానికి అధిపతి, భవిష్యత్తును వెల్లడించువాడు—ఇట్లుగా ప్రత్యక్షపరచబడియున్నాడు. మనుష్యుడు తన ఆత్మను వ్యర్థతయందు ఎత్తుకొనునప్పుడు తాను ఎంత దయనీయుడో, ఎంత దుర్బలుడో, ఎంత స్వల్పాయుష్యుడో, ఎంత తప్పుపడువాడో, ఎంత దోషిగానో ఉన్నాడో చదివి గ్రహింపుము.

> పరిశుద్ధాత్మ యెషయా ద్వారా, మన దృష్టిని ప్రధానముగా జీవముగల దేవునివైపు—క్రీస్తులో ప్రకటింపబడిన దేవునివైపు—దారితీసుచున్నాడు. ‘మనకు ఒక శిశువు పుట్టెను, మనకు ఒక కుమారుడు అనుగ్రహింపబడెను; ప్రభుత్వం ఆయన భుజముమీద నుండును; ఆయన నామము ఆశ్చర్యకరుడు, ఆలోచనకర్త, పరాక్రమశాలి దేవుడు, నిత్య తండ్రి, శాంతి అధిపతి అనబడును’ [యెషయా 9:6].

> దేవుని నుండి నేరుగా దానియేలు పొందిన ప్రకాశము ప్రత్యేకముగా ఈ అంత్యదినాల కొరకు ఇవ్వబడెను. షినారు దేశపు గొప్ప నదులగు ఊలై మరియు హిద్దేకేలు తీరమున అతడు చూచిన దర్శనములు ఇప్పుడు నెరవేరుచున్నవి, మరియు ప్రవచింపబడిన సమస్త సంఘటనలు త్వరలోనే సంభవించి తీరును.

> దానియేలు ప్రవచనాలు ఇవ్వబడిన సమయములో యూద జాతి పరిస్థితులను పరిశీలించండి. ఇశ్రాయేలీయులు చెరలో కూర్చబడియుండిరి; వారి ఆలయం ధ్వంసము చేయబడెను; ఆలయసేవలు నిలిపివేయబడ్డవి. వారి మతం బలి వ్యవస్థలోని క్రతువులలోనే కేంద్రీకృతమై యుండెను. వారు బాహ్య రూపవిధానాలకు సర్వోన్నత ప్రాధాన్యం ఇచ్చి, నిజమైన ఆరాధన యొక్క ఆత్మను కోల్పోయిరి. వారి సేవలు అన్యజన ధర్మసంప్రదాయాలు మరియు ఆచారములచేత కలుషితమయ్యెను; బలిక్రతువులను ఆచరించుటలో వారు నీడను దాటి సారభూత వాస్తవాన్ని దర్శింపలేదు. మనుష్యుల పాపములకు యథార్థ బలియైన క్రీస్తును వారు వివేచింపలేదు. బాహ్య క్రతువులే వారి మతమంతయు కాకుండునట్లు, ప్రజలు చెరలో పడునట్లు చేయుటకును, ఆలయంలోని సేవలను నిలిపివేయుటకును ప్రభువు కార్యంచేసెను. వారి సిద్ధాంతములు మరియు ఆచారములు అన్యజన ధర్మపు కలుషతలనుండి శోధింపబడవలసి యుండెను. హృదయసేవ పునరుజ్జీవింపబడునట్లు ఆచార సేవ నిలిచిపోయెను. ఆధ్యాత్మికమైనది వెలుగుచూడునట్లు బాహ్య మహిమ తొలగింపబడెను.

> వారి చెరదేశములో, ప్రజలు పశ్చాత్తాపముతో ప్రభువువైపు తిరిగినపుడు, ఆయన తనను తాను వారికి ప్రత్యక్షపరచుకొనెను. ఆయన సన్నిధి యొక్క బాహ్య ప్రతిరూపము వారికి లేకపోయినను; అయితే నీతిసూర్యుని ప్రకాశమాన కిరణములు వారి మనస్సులలోకును హృదయములలోకును ప్రకాశించెను. వారు తమ దీనస్థితిలోను ఆపదలోను దేవునిని పిలిచినప్పుడు, ఆయన ప్రవక్తలకు దర్శనములు అనుగ్రహింపబడెను; వాటి ద్వారా భవిష్యత్తు సంఘటనలు అవిష్కృతమయ్యెను—దేవుని ప్రజల పీడకుల పతనం, విమోచకుని ఆగమనం, మరియు శాశ్వత రాజ్యము స్థాపన. మానుస్క్రిప్ట్ రీలీజెస్, సంపుటము 16, పుటలు 333–335.

ఉలై నది యొక్క దర్శనం అంత్యదినముల కొరకు ఇవ్వబడినదనే 'నిజము' ఆ దర్శనంలో ప్రతినిధింపబడిన సంఘటనల విషయమై అది ముందస్తుగా ప్రకటించినదేమిటో అవగతం చేసుకోవడానికి ప్రవచనశాస్త్ర విద్యార్థి శ్రమించవలెననే అవసరాన్ని విధిస్తుంది. ఉలై నది దర్శనముతో సంబంధించిన ప్రవచన 'విషయములు' 'ప్రవచనమును ఇవ్వుటలోను, చిత్రింపబడిన సంఘటనలలోను' రెండింటిలోను 'పరిశుద్ధాత్మ' చేత 'ఆకృతీకరించబడ్డవి'. ప్రవక్తకు దర్శనం లభించుచున్న సమయంలో ఆయనయొద్ద ఏం జరుగుచున్నదో, అలాగే ప్రవక్త గుర్తించు ప్రవచన సంఘటనలును, ఇవిరెండును కూడ అంత్యదినములలో నెరవేర్చబడబోవు దానికి ప్రవచన ప్రతినిధ్యములని తెలిసికొని, పరిశీలనతో అధ్యయనం చేయబడవలెను. మునుపటి ఖండము మనము దానియేలు 'ఏడు కాలముల' చెరలో నుండెనని గుర్తించవలెనని ఉద్ఘాటిస్తుంది.

దానియేలు, ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని మూడున్నర దినముల ముగింపున తమ చెరస్థితిని గుర్తించి, పశ్చాత్తాపముతో ప్రభువువైపు తిరిగి, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని ప్రార్థనను నెరవేర్చి, మూల్యమైనదానిని హీనమైనదానినుండి వేరు పరచిన వారిని ప్రతినిధించుచున్నాడు; అప్పుడు ప్రభువు తనను వారికి ప్రత్యక్షపరచుచుండగా, చెదరిపోయిన వారిని కూడదీయుదనని తన వాగ్దానమును నెరవేర్చును. వారి "ముఖ్య ధ్యాసవిషయం" అప్పుడు "క్రీస్తులో ప్రకటింపబడిన దేవుడే".

ఉలై నది దృష్టాంతమునకు సంబంధించిన ‘ప్రాధాన్యం’ ఏమిటి, అలాగే క్రీస్తుచే ‘రూపకల్పిత’మైన ప్రవచన సందేశపు ‘నిర్మాణం’కు అది ఏ విధంగా దోహదపడుతుంది అనేదే, మనం సంక్షిప్తంగా పరిగణించిన మొదటి ‘నిజం’; అలాగే ఉటంకించిన వాక్యం మన ప్రాధాన్య లక్ష్యం ‘క్రీస్తులో వెల్లడింపబడిన’ దేవుని ప్రకటనగానే ఉండవలెనని స్పష్టం చేస్తుంది. దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో, యెషయా ప్రవక్త ప్రతిపాదించిన విధంగా క్రీస్తు ప్రతిపాదింపబడలేదు; యెషయా, క్రీస్తు యొక్క ‘నామము ఆశ్చర్యకరుడు, సలహాదారుడు, బలవంతుడైన దేవుడు, నిత్య తండ్రి, శాంతి అధిపతి’ అని పేర్కొన్నప్పుడు చూపిన విధంగా కాదు. దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో, దేవుడు క్రీస్తులో పల్మోని‌గా వెల్లడింపబడ్డాడు, దాని అర్థం ‘అద్భుత సంఖ్యకర్త’ లేదా ‘రహస్యముల సంఖ్యకర్త’.

ఆ "నిజం" ప్రకారం, "పాల్మోనీ" అనే పేరుకు ఉన్న "ప్రాసంగికత"ను, అలాగే ఆ పేరు ఆ ప్రవచనపు "నిర్మాణం" మరియు "రూపకల్పన"కు ఎలా తోడ్పడుతుందో, తప్పనిసరిగా అన్వేషించవలెను. దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయములో గుర్తింపబడవలసిన మూడవ "నిజం" ఏమనగా, మిల్లరైట్ ఉద్యమం యొక్క కేంద్రీయ సిద్ధాంత స్థంభం స్థాపించబడినది ఆ అధ్యాయములోనే అనేది. పదనాలుగవ వచనంలో మిల్లర్ యొక్క అతి ప్రకాశవంతమైన రత్నం కనుగొనబడింది; మరియు ఇప్పుడు నెరవేర్పు ప్రక్రియలో ఉన్న ఉలాయి నది యొక్క దర్శనంపై ఆ "నిజం" కలిగియున్న "ప్రాసంగికత"ను మనము గ్రహించుటకై ప్రయత్నించవలెను.

మిల్లర్ యొక్క స్వప్నములో, అతని గదిమధ్యనున్న బల్లపై పేటికను ఉంచినప్పుడు, అది సూర్యుని ప్రకాశమువలె ప్రకాశించింది; అయితే అంత్యదినములలో ఆ పేటిక మరింత పెద్దదై, అది మొదట మిల్లర్ బల్లపై ఉంచబడినప్పుడు ప్రకాశించినదానికంటె పదింతలు అధిక వెలుగుతో ప్రకాశించుచున్నది. మిల్లరైట్ ఉద్యమమునకు కేంద్రీయ స్తంభమును లోనకలిగియున్న ఉలై నది దృష్టాంతములో ఏది ఉండి, అది అంత్యదినములలో ఆ సిద్ధాంతపు వెలుగును పదింతలు పెంపొందించుచున్నది? 1798లో కాలాంత్యమునందు వెల్లడింపబడని ఏది అంత్యదినములలో వెల్లడించబడుచున్నది? సోదరి వైట్ 'ఇప్పుడు నెరవేర్పు ప్రక్రియలోనే ఉన్నవి' అని చెప్పిన ఉలై నది దృష్టాంతములోని 'సంఘటనలు' ఏవి?

ఈ తొలి మూడు తథ్యాలను—ఉలై యొక్క దర్శనం, పల్మోని గా ప్రకటింపబడిన క్రీస్తు, మరియు కేంద్ర సిద్ధాంత స్తంభము—నిష్కాపట్యంతో కలిపి పరిశీలిస్తే, ఉలై నది దర్శనంపై మన అధ్యయనాన్ని ప్రభావితం చేయు ఒక సరళమైన పూర్వాపేక్షను స్వీకరించుటకు మనము సిద్ధంగా ఉండాలి. ఆ సమ్మిళిత తథ్యాలు, గ్రహించదలచిన వారికి, 1798లో ముద్ర విప్పబడిన సందేశము 'కాలముపై వేలాడదీసిన' సందేశమని తెలుపుతాయి. పూర్వసూచక కాల ప్రవచనము అనే అంశము లేకపోయిన యెడల మిల్లర్ యొక్క సందేశము ఉనికిలో ఉండేది కాదు.

ఈ అధ్యాయమునకు సంబంధించిన నాల్గవ “నిజం” ఏమనగా, మిల్లరైట్లు ప్రవచనకాలముపై ఆధారపడి ఒక సందేశాన్ని ప్రకటించారు. ఈ విషయాన్ని బలపరచుటకు, పదమూడు, పద్నాలుగు వచనములలో దేవుడు క్రీస్తులో “అద్భుత సంఖ్యకర్త” (పల్మోని)గా ప్రత్యక్షింపబడ్డాడు. పద్నాలుగవ వచనంలోని రెండు వేల మూడు వందల దినముల సమాప్తిగా 1844 అక్టోబరు 22ను మాత్రమే గుర్తించడమే ఆ దర్శనమంతయు అన్న భావన, దేవుడు క్రీస్తుద్వారా పల్మోని‌గా ప్రత్యక్షమైన ఆ ప్రకటనను నీరుగార్చుటకే సమానము.

అడ్వెంటిజం యొక్క ధర్మతత్త్వవేత్తలు, తమ కల్పకథల వంటకానికి రుచి పుట్టించుటకై, దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం పదమూడవ వచనములోని ప్రశ్న యొక్క ప్రాముఖ్యతను పాతిపెట్టుటలో దీక్షతో కృషి చేశారు; ఎందుకనగా, అట్టి రుచి, కొరికే చెవులు గల అజ్ఞులను, అడ్వెంటిజం యొక్క కేంద్రమస్తంభముతో సంబంధిత సత్యముల విషయమై శ్రద్ధ చూపకుండ నిలుపుతుందని వారు నిశ్చయించారు.

> ఇతర సమస్త వచనములకంటె ప్రధానమై, ఆడ్వెంటు విశ్వాసమునకు పునాదియు కేంద్రస్థంభమునై నిలిచిన శాస్త్ర వాక్యము ఇదే: ‘రెండు వేల మూడు వందల దినములవరకు; తరువాత పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధీకరింపబడును.’ [దానియేలు 8:14.] ప్రభువుయొక్క సమీప రాకడను విశ్వసించిన వారందరికీ ఇవి సుపరిచిత వాక్యములై యుండెను. వేలాదిమందియొక్క పెదవులచేత ఈ ప్రవచనము వారి విశ్వాసమునకు సంకేతవాక్యముగా పునఃపునః ఉచ్చరింపబడెను. అందరును, అందులో ప్రవచింపబడిన సంఘటనలమీదనే తమ ప్రకాశమయ నిరీక్షణలును అత్యంత చిరప్రీతమైన ఆశలును ఆధారపడి యున్నవని భావించిరి. ఈ ప్రవచన దినములు 1844 సంవత్సరపు శరదృతువులో సమాప్తమగునని సూచింపబడియుండెను. అప్పటికి, ఇతర సమస్త క్రైస్తవ లోకమువలెనే, ఆడ్వెంటిస్టులు భూమియే గాని దాని ఏదో భాగము గాని పరిశుద్ధస్థలమని భావించిరి. పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణము అనగా ఆఖరి మహా దినమున అగ్నిచేత భూమి శుద్ధపరచబడుటేనని, అది ద్వితీయాగమనమందు సంభవించునని వారు గ్రహించిరి. అందుచేత క్రీస్తు 1844 సంవత్సరమున భూమికి తిరిగి వచ్చుననే నిగమనమునకు వచ్చిరి.

> కానీ నియమింపబడిన సమయము గడిచిపోయెను, మరియు ప్రభువు ప్రత్యక్షింపలేదు. విశ్వాసులు దేవుని వాక్యము విఫలమగదని తెలిసికొనిరి; ప్రవచనమునకు తాము చేసిన వ్యాఖ్యానములో తప్పు ఉండవలసిందేనని గ్రహించిరి; అయితే పొరపాటు ఎక్కడ? అనేకులు అవివేకంగా, ‘2300 దినములు 1844లో ముగియలేదు’ని నిరాకరించి, ఆ సంక్లిష్టతను ఒక్క దెబ్బతో తెంచివేసిరి. దీనికి, వారు ఆశించిన సమయమున క్రీస్తు రాలేదనే విషయమును తప్ప, మరే కారణమును చూపలేకపోయిరి. ప్రవచన దినములు 1844లో ముగిసినయెడల, అప్పుడు క్రీస్తు అగ్నిద్వారా భూమి శుద్ధీకరణచేత పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణను చేయుటకై తిరిగి వచ్చియుండెనని వారు వాదిరి; కాబట్టి ఆయన రాలేదని గనుక, ఆ దినములు ముగియలేదని తేల్చిరి.

> ఈ నిర్ణయాన్ని అంగీకరించుట అనగా ప్రవచన కాలముల పూర్వ లెక్కింపును త్యజించుటవలె అయ్యెను. 2300 దినముల ఆరంభము యెరూషలేము పునరుద్ధరణకును కట్టడమునకును అర్తక్షస్తు రాజు జారీ చేసిన ఆజ్ఞ అమల్లోకి వచ్చిన క్రీ.పూ. 457 శరదృతువులోనని కనుగొనబడెను. దీనిని ప్రారంభబిందువుగా తీసుకొనగా, దానియేలు 9:25–27 లో ఆ కాలమునకు ఇచ్చిన వివరణలో ముందుగా ప్రకటింపబడిన సమస్త సంఘటనల అన్వయం సంపూర్ణ సమన్వయములో నుండెను. అరవై తొమ్మిది సప్తాహములు, అనగా 2300 సంవత్సరములలో మొదటి 483 సంవత్సరములు, మసీహా, అభిషిక్తుని వరకు చేరవలసినవని; మరియు క్రీ.శ. 27 లో క్రీస్తుయొక్క బాప్తిస్మమును పరిశుద్ధాత్మచేత అభిషేకమును పొందుట, ఆ నిర్దేశాన్ని యథాతథముగా నెరవేర్చెను. డెబ్బవ సప్తాహములో నడిమి కాలములో మసీహా తొలగింపబడవలెనని. ఆయన బాప్తిస్మానంతరం మూడున్నర సంవత్సరములకు, క్రీ.శ. 31 వసంతఋతువులో క్రీస్తు శిలువ వేయబడ్డాడు. డెబ్బై సప్తాహములు, అనగా 490 సంవత్సరములు, విశేషముగా యూదులకు సంబంధించినవని. ఈ కాలము ముగిసినప్పుడు, ఆయన శిష్యులను హింసించుటద్వారా ఆ జాతి క్రీస్తునకు చేసిన తిరస్కారమును ముద్రించింది; అపొస్తలులు అన్యజనులవైపు తిరిగారు, క్రీ.శ. 34. అప్పుడు 2300లోని మొదటి 490 సంవత్సరములు ముగిసినందున, మిగిలినవి 1810 సంవత్సరములు. క్రీ.శ. 34 నుండి 1810 సంవత్సరములు లెక్కిస్తే 1844 కు చేరును. “అప్పుడు,” అని దూత చెప్పెను, “పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధీకరింపబడును.” ఆ ప్రవచనమునకు పూర్వంగా నిర్దేశింపబడిన సమస్త అంశములు నిర్ణీత కాలమందు సందేహరహితముగా నెరవేర్చబడ్డవి. ఈ లెక్కింపుతో సమస్తమును స్పష్టముగాను సమన్వయముగాను ఉండెను; అయితే 1844 లో పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణకు సమానమైన ఏదేని సంఘటన సంభవించెనని కనబడకపోవుట మాత్రము మినహాయింపు. ఆ కాలమునే ఆ దినములు ముగిసినవని తిరస్కరించుటయనగా, సమస్త విషయాన్ని గందరగోళములోనికి నెట్టుటకును, ప్రవచనముల స్పష్ట నెరవేర్పులచేత స్థాపించబడిన స్థితులను త్యజించుటకును సమానం.

> కానీ దేవుడు తన ప్రజలను మహా ఆగమన ఉద్యమములో నడిపించెను; ఆయన శక్తియు మహిమయు ఆ కార్యముతో కూడ నుండెను; అది అంధకారములోను నిరాశలోను అంతమగునట్లు, అసత్యమయిన మతాంధోత్సాహమని నిందింపబడునట్లు ఆయన అనుమతించడు. తన వాక్యమును సందేహములోను అనిశ్చయములోను ఆవరింపబడియుండునట్లు ఆయన విడిచిపెట్టడు. ప్రవచనకాలముల గూర్చిన తమ మునుపటి గణనను చాలామంది విడిచిపట్టి, దానిపైన ఆధారపడిన ఆ ఉద్యమము సరియై యుండుటను నిరాకరించినను, శాస్త్రగ్రంథములచేతను దేవుని ఆత్మ సాక్ష్యముచేతను బలపరచబడిన విశ్వాసము మరియు అనుభవమునకు సంబంధించిన అంశములను విడనాడుటకు ఇతరులు సిద్ధపడలేదు. ప్రవచనముల అధ్యయనములో వ్యాఖ్యానమునకు సంబంధించి తాము సవ్యమైన సూత్రములను అవలంబించితిమని, ఇప్పటికే పొందిన సత్యములను గట్టిగా పట్టుకొని, అదే విధమైన శాస్త్రగ్రంథ పరిశోధనను కొనసాగించుట తమ కర్తవ్యమని వారు నమ్మిరి. దీక్షతో కూడిన ప్రార్థనలతో వారు తమ స్థితిని పునర్విమర్శించి, తమ తప్పును కనుగొనుటకై శాస్త్రగ్రంథములను అధ్యయనం చేసిరి. ప్రవచనకాలముల వారి గణనలో తాము దోషమేదియు చూడలేకపోయినచో, పరిశుద్ధస్థలము విషయమును మరింత సవివరంగా పరిశీలించుటకు వారు ప్రేరేపింపబడిరి. మహా సంఘర్షణ, 409, 410.

ఉలై నది దర్శనం గుర్తించబడిన అదే పాఠ్యభాగంలోనే, "దేవుని వాక్యాన్ని మిక్కిలి లోతైన అధ్యయనం చేయవలసిన అవసరం ఉంది" అని సిస్టర్ వైట్ ద్వారా మనకు తెలియజేయబడింది. ధర్మశాస్త్రవేత్తలు, The Great Controversy యందలి పూర్వ పాఠ్యభాగంలో "ప్రవచన కాలములు" అనే విషయాన్ని, సిస్టర్ వైట్ తన వ్యాఖ్యానాన్ని పరిమితం చేసిన "ప్రవచన కాలములు" అనేవి రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనములో ప్రతిపాదింపబడిన అయిదు ప్రవచనాలేనని సూచించునట్లుగా సమర్పిస్తారు. ఎందుకనగా, తమ వాదన ప్రకారం, ఆ ప్రవచనాలలో నలుగు ప్రవచనాలు ఆ పాఠ్యభాగంలో ప్రత్యేకంగా చర్చించబడ్డాయని వారు అంటారు. అయితే, ఆ విషయంపై "మిక్కిలి లోతైన అధ్యయనం" ఒక సంగతిని నిరూపిస్తుంది: సిస్టర్ వైట్ రచనలలో బహువచనముగా ఉన్న "ప్రవచన కాలములు" అనే పదము, 1844 అక్టోబరు 22న నెరవేర్చబడవలసిన రెండు ప్రవచనాలనే మరింత యథార్థంగా సూచించుచున్నదని.

రెండువేల మూడు వందల సంవత్సరాల భాగమైన, గబ్రియేలు దానియేలు కొరకు గుర్తించి తెలిపిన ఐదు నిర్దిష్ట కాల ప్రవచనాలు ఉన్నాయి. మొదటిది నలభై తొమ్మిది సంవత్సరాలను సూచిస్తుంది; ఆ కాలంలో “కష్టకాలమందు వీధులును ప్రాకారమును కట్టబడును.” రెండవది క్రీ.పూ. 457 సంవత్సరాన్ని ఆరంభ బిందువుగా తీసుకొని నాలుగు వందల ఎనభై మూడు సంవత్సరాల అనంతరం క్రీస్తుయొక్క బాప్తిస్మము. మూడవది ఆయన శిలువవేయబడుట; నాల్గవది యూదజాతికి ప్రత్యేకంగా కేటాయించిన నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాల ముగింపునందు సువార్త అన్యజనులవద్దకు వెళ్లిన సమయాన్ని గుర్తించింది; ఐదవది—మరియు ఐదవదే ఒక్కటే—కాల ప్రవచనం 1844 అక్టోబరు 22న ముగిసింది. దీనికన్నా ముందు ఉన్న నాలుగు కాల ప్రవచనాలు 1844కు చాల ముందే ముగిశాయి. అయితే, 1844లో ముగియవలసిన “ప్రవచనకాలాలు” అనే బహువచన పదప్రయోగాన్ని ఉపయోగించినప్పుడు, సోదరి వైట్ వాస్తవంగా దేనిని ఉద్దేశిస్తున్నారు?

మిల్లరైట్ల తొలి నిరాశను పరిశీలిస్తూ, ఆ ప్రశ్నకు సమాధానాన్ని ఆమె గుర్తిస్తుంది:

> తమ ప్రభువును ఆశతో ఎదురు చూచుచూ ఆనందోత్సాహాలతో ఉన్న దేవుని ప్రజలను నేను చూచితిని. కాని దేవుడు వారిని శోధించుటకు సంకల్పించెను. ప్రవచనా కాలముల లెక్కింపులో తలెత్తిన ఒక తప్పును ఆయన చేయి కప్పివేసెను. తమ ప్రభువును ఆశించి ఎదురు చూచిన వారు ఈ తప్పును కనుగొనలేదు, మరియు ఆ సమయమును వ్యతిరేకించిన అత్యంత పాండితులైన వారుకూడ దానిని చూడలేకపోయిరి. తన ప్రజలు ఒక నిరాశను అనుభవించునట్లు దేవుడు ఉద్దేశించెను. సమయము గతించెను, మరియు తమ రక్షకుని కొరకు ఆనందకర నిరీక్షణతో ఎదురు చూచిన వారు దుఃఖించి నిరుత్సాహపడ్డారు, అయితే యేసు ప్రత్యక్షతను ప్రేమించని గాని భయవశాత్తు ఆ సందేశాన్ని స్వీకరించినవారు, నిరీక్షణ సమయమున ఆయన రాలేదని సంతోషించిరి. వారి ఘోషిత విశ్వాసము హృదయమును ప్రభావితం చేయలేదు, జీవనమును పవిత్రపరచలేదు. కాలము గడిచిపోవుట అలాటి హృదయాలను బయలుపరచుటకు సముచితమైన ఏర్పాటుగా నిలిచెను. తమ రక్షకుని ప్రత్యక్షతను నిజముగా ప్రేమించినవారు దుఃఖించి నిరాశ చెందిన వారిని పరిహసించుటకు మొదటగా తిరిగినవారు వీరే. పరీక్షా ఘడియలో వెనుకడుగు వేసి తిరిగి పోయువారిని వెలికితీయుటకై తన ప్రజలను శోధించి, వారికి ఒక శోధనాత్మక పరీక్షను యెదురుపెట్టిన విషయములో దేవుని జ్ఞానమును నేను చూచితిని.

> వారి ఆత్మలు ప్రేమించిన ఆయనను దర్శించుటకై మధుర నిరీక్షణతో ఆకాంక్షించిన వారియెడల యేసయు సమస్త పరలోక సైన్యమంతయు కరుణతోను ప్రేమతోను దృష్టిపాతముపరచిరి. వారి పరీక్షావేళలో వారిని నిలబెట్టుటకై దేవదూతలు వారి చుట్టూ పరిభ్రమించుచుండిరి. ఆకాశీయ సందేశమును స్వీకరించుటను నిర్లక్ష్యపరచినవారు అంధకారమందు విడిచిపెట్టబడియిరి; ఆయన పరలోకమునుండి వారికి పంపిన వెలుగును స్వీకరింప నొప్పకపోయినందున దేవుని కోపము వారిమీద రగిలెను. ఎందుకు వారి ప్రభువు రాలేదో అర్థంచేసికోలేకపోయిన విశ్వాసవంతులైన, నిరాశానుభవించిన వారు అంధకారమందు విడిచిపెట్టబడలేదు. మరల ప్రవచనా కాలములను అన్వేషించుటకై వారిని వారి బైబిళ్లవైపు నడిపింపబడియిరి. లెక్కలమీదనుండి ప్రభువుయొక్క చేయి తొలగింపబడెను; పొరపాటు వివరింపబడెను. ప్రవచనా కాలములు 1844 వరకూ వ్యాపించియున్నవని వారు చూచిరి; అలాగే, ప్రవచనా కాలములు 1843లో ముగిసినవని చూపుటకై తాము సమర్పించిన అదే సాక్ష్యాలు, అవి 1844లోనే సమాప్తమగునని నిరూపించెనని గ్రహిరి. ఎర్లీ రైటింగ్స్, 235-237.

"ప్రవచన కాలములు" అనేవి "1844 వరకు చేరిన" కాలములే; అవి మొదట 1843 వరకే చేరుతాయని మిల్లరైట్లు నమ్మారు. 1844 వరకూ చేరిన "ప్రవచన కాలములు" మూడు ప్రవచన కాలములు; అవన్నీ హబక్కూకు పట్టికలపై సూచింపబడ్డాయి. ఆ మూడింటిలో ఒకటి కేవలం 1844ను "స్పృశిస్తుంది", మిగిలిన రెండూ 1844 అక్టోబరు 22 వరకు చేరుతాయి. వెయ్యి మూడు వందల ముప్పై ఐదు దినములు 1844 యొక్క మొదటి దినానికే చేరినవి; అప్పుడు మిల్లరైట్ల తొలి నిరాశ సంభవించినది, మరియు హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయములోను, మత్తయి ఇరవై ఐదవ అధ్యాయంలోని పది కన్యల ఉపమానములోను ఉన్న వేళాపాటు కాలములు ఆరంభమయ్యాయి.

దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం, పద్నాలుగవ వచనములోని రెండు వేల మూడు వందల దినములు 1844 అక్టోబర్ 22 నాటికి చేరినవి; అలాగే యూదా దక్షిణ రాజ్యంపై ప్రకటించబడిన "ఏడు సార్లు" యొక్క రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరములు కూడా అదే తేదీన సమాప్తమయ్యాయి. పల్మోని తనను "అద్భుత సంఖ్యకర్త"గా దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం, పదమూడవ వచనములో పరిచయం చేసుకొనెను; ఆ తరువాత ఆయన స్థాపించిన ప్రవచన "నిర్మాణం" మరియు "రూపకల్పన"లో పరస్పరం అనుసంధానమైన కనీసం పది కాలప్రవచనాలు అంతర్భూతమై యున్నవి.

మేము తదుపరి వ్యాసంలో ఈ సత్యాలపై మరింత పరిశీలనను ప్రారంభిస్తాము.

> క్రీస్తు లోకమునకు మనస్సు, ఆత్మలపై చెక్కివేయదగిన ఒక పాఠమును ఇచ్చెను. “ఇదే నిత్యజీవము,” అని ఆయన చెప్పెను, “అదేనగా, వారు నిన్ను ఏకైక సత్యదేవునిగా, నీవు పంపిన యేసుక్రీస్తును తెలిసికొనుట.” కానీ సాతాను మనుష్యుల మనస్సులపై పని చేయుచు, “ఇది గాని అది గాని క్రియ చేయుడి; అప్పుడు మీరు దేవతలవలె అవుదురు” అని చెప్పుచున్నాడు. మోసపూరిత తార్కికతచేత అతడు ఆదాము, హవ్వలను దేవుని వాక్యమును సందేహింపజేసి, దాని స్థానమున అతిక్రమణకూ అవిధేయతకూ దారితీయు ఒక సిద్ధాంతమును ప్రతిష్ఠింపజేసెను. అతని కపటతర్కము ఈ నాడునకును ఏదెనులో చేసినదానినే చేయుచున్నది. క్రీస్తు మన లోకమునకు వచ్చెనప్పుడు, తన సంఘమునకు పునాది రాళ్లుగా వినయవంతులైన మత్స్యకారులను ఆయన ఎన్నుకొనెను. ఈ శిష్యులకు తన రాజ్యముని యథార్థ స్వరూపమును మరియు తన నియోగమును వివరిచుటకు ఆయన ప్రయత్నించెను. కానీ వారి పరిమిత గ్రహణశక్తి ఆయనకు అడ్డుకట్టయెను. వారు శాస్త్రులు మరియు ఫరిసయ్యుల బోధలనును స్వీకరించుచు వచ్చిరి; అందుచేత వారు నమ్మిన వాటిలో చాలాభాగము అసత్యమై యుండెను. క్రీస్తు వారికి చెప్పవలసిన అనేక విషయములు కలిగియుండినను, ఆయన తెలియజేయకాంక్షించిన వాటిలో చాలామటుకు వారు వినలేకపోయిరి.

> ఈ కాలమందలి మతవాదులు తప్పుడు భావాలతో ఇంతగా నిండిపోయియుండుటవలన, వారి మనస్సులలో సత్యానికి స్థలమే లేకపోవునట్లు క్రీస్తు కనుగొనుచున్నారు. ఇచ్చబడుతున్న విద్యయందు, ఉపాధ్యాయులు అవిశ్వాసి రచయితల భావాలను కలగలుపుచున్నారు. అట్లు వారు యువజనుల మనస్సులలో కలుపు విత్తియున్నారు. యువకులకైనను వృద్ధులకైనను సమర్పింపకూడనివి గల భావాలను వారు వెలిబుచ్చుచున్నారు; తాము ఏ విధమైన విత్తనమును విత్తుచున్నారు, లేదా దాని ఫలితముగా తాము చివరికి కూడదీయవలసి వచ్చు పంట ఏదో యెన్నడును ఆలోచించరు. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, జూలై 3, 1900.

Back to Articles