Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Four

యోవేలు గ్రంథము మరియు లవోదిక్యా స్థితిలోనున్న సప్తమదిన ఆడ్వెంటిస్టు సంఘము - సంఖ్య నాలుగు

Number Four

సంఖ్య నాలుగు

Author

Jeff Pippenger

Published

December 7, 2025

Formats

PDF
Word

In Isaiah twenty-eight the “scornful men which rule” “Jerusalem” are represented as the “drunkards of Ephraim,” and as the “crown of pride.” “Crown” represents leadership and “pride” represents a satanic character.

యెషయా ఇరవై ఎనిమిదవ అధ్యాయములో, "యెరూషలేము"ను పాలించు "అవహేళనకులు" "ఎఫ్రాయిము యొక్క మద్యపులు"గాను, "గర్వపు కిరీటము"గాను చిత్రింపబడ్డారు. "కిరీటము" నాయకత్వమును సూచించును మరియు "గర్వము" శైతానిక స్వభావమును సూచించును.

The drunkards are contrasted with the remnant (“residue”) who become God’s “crown” of glory, for during the latter rain the Lord sets up His “kingdom of glory” as typified by Him setting up the “kingdom of grace” at the cross. The kingdom of grace at the cross typifies the kingdom of glory at the Sunday law. The latter rain began on 9/11 when the sealing of the one hundred and forty-four thousand and the judgment of the living began.

మత్తుకారులు, దేవుని మహిమ యొక్క "కిరీటం"గా మారే శేషము ("residue")తో వ్యతిరేకంగా నిలుపబడుతున్నారు. ఏలయనగా, అంత్య వర్షకాలమందు ప్రభువు తన "మహిమ యొక్క రాజ్యాన్ని" స్థాపిస్తాడు; అది ఆయన శిలువయందు "కృప యొక్క రాజ్యాన్ని" స్థాపించిన దానిచేత మాదిర్యపరచబడినదే. శిలువయందలి "కృప యొక్క రాజ్యం" ఆదివారం చట్టమునందలి "మహిమ యొక్క రాజ్యానికి" మాదిరిగా నిలుస్తుంది. నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి ముద్ర వేయుట మరియు సజీవుల తీర్పు ప్రారంభమైన 9/11 న అంత్య వర్షము ప్రారంభమైంది.

> “I saw that all things are intensely looking and stretching their thoughts on the impending crisis before them. The sins of Israel must go to judgment beforehand. Every sin must be confessed at the sanctuary, then the work will move. It must be done now. The remnant in the time of trouble will cry, My God, My God, why hast Thou forsaken me?

> తమ ముందున్న సమీపిస్తున్న సంకటముపై సర్వమును అత్యుత్కటంగా దృష్టి సారించి, దాని విషయమై తమ ఆలోచనలను విస్తరించుచున్నవని నేను చూచితిని. ఇశ్రాయేలు పాపములు ముందుగా తీర్పునకు పోవలసియున్నవి. ప్రతి పాపమును పరిశుద్ధస్థలమునందు ఒప్పుకొనవలెను; అప్పుడు కార్యము ముందుకు సాగును. ఇది యిప్పుడే చేయబడవలెను. సంకటకాలములోని శేషులు మొరపెట్టుకొనుదురు, ‘నా దేవా, నా దేవా, నన్ను ఎందుకు విడిచివేసితివి?’

> “The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.

> అంత్య వర్షము శుద్ధులైన వారిమీద వచ్చుచున్నది — అప్పుడు వారందరును మునుపటిలాగనే దానిని పొందెదరు.

> “When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can. Christ would help us. All could be overcomers by the grace of God, through the blood of Jesus. All heaven is interested in the work. Angels are interested.” Spalding and Magan, 3.

> నలుగురు దూతలు విడిచిపెట్టినప్పుడు, క్రీస్తు తన రాజ్యాన్ని స్థాపించును. తాము చేయగలిగినదంతటిని చేయుచున్నవారు తప్ప, తరువాతి వర్షమును ఎవరును పొందరు. క్రీస్తు మనకు సహాయము చేయును. దేవుని కృపచేత, యేసు రక్తము ద్వారా, ప్రతివారును జయించువారై యుండగలరు. సర్వ స్వర్గము ఈ కార్యమునందు ఆసక్తి కలిగియున్నది. దూతలకును ఆసక్తి కలిగియున్నది. స్పాల్డింగ్ మరియు మాగన్, 3.

The four winds of Revelation are also represented by Isaiah as a rough wind that had been stayed during the day of the east wind, as are Revelation’s four winds of strife held in check by the four angels. The four winds are identified as an “angry horse seeking to break loose” bringing “death and destruction” by Sister White. The four winds are progressively released, beginning at 9/11 then greatly amplified at the Sunday law, and then fully loosed when human probation closes.

ప్రకటన గ్రంథములోని నాలుగు పవనములు, తూర్పు గాలి దినమున ఆపబడియున్న ప్రచండ పవనముగా యెషయా వలన కూడా ప్రతినిధీకరింపబడ్డవి; అలాగే ప్రకటన గ్రంథంలోని సంఘర్షణల నాలుగు పవనములు నాలుగు దూతలచేత అదుపులో నిలుపబడినవైగా దర్శింపబడినవి. నాలుగు పవనములను సహోదరి వైట్ “బంధనములను ఛేదించి విడిపోవలెనని ప్రయత్నించు క్రోధిత గుర్రము”గా, “మరణము మరియు విధ్వంసము”ను తెచ్చేవిగా గుర్తించారు. నాలుగు పవనములు క్రమంగా విడువబడుచున్నవి: 9/11తో ఆరంభమై, ఆపై ఆదివార చట్టమందు బహుగా తీవ్రతరమగి, అనంతరం మనుష్యుల కృపాకాలము ముగిసినప్పుడు సంపూర్ణముగా విడువబడతాయి.

## Released and Restrained

విడువబడిన మరియు నిరోధించబడిన

The seventh trumpet, which is also the third woe, which announces the finishing of the mystery of God was prophetically sounded at 9/11 when Islam was released and then prophetically restrained by George W. Bush post-911. The mother of Islam, Hagar, Ishmael’s mother is a symbol of restraint and release. She was released by Sarah to procreate with Abraham by Sarah, then because of jealousy she was restrained by Sarah, causing Hagar to run away, until the angel restrained Hagar from running and told her to return. After the birth of Isaac, the strife of Hagar and Sarah continued until Abraham cast out the bondwoman, thus placing another restraint upon her.

మూడవ అపాయముగా కూడా ఉండి, దేవుని రహస్యము సమాప్తమగుటను ప్రకటించు ఏడవ కాహళము, 9/11 నాడు ఇస్లాం విడుదల చేయబడగా, తరువాత 9/11 అనంతరం జార్జ్ డబ్ల్యూ. బుష్ చేత ప్రవచనాత్మకముగా నిరోధింపబడినప్పుడు, ప్రవచనాత్మకముగా మోగించబడెను. ఇస్లాం యొక్క తల్లి, ఇష్మాయేలుని తల్లియైన హాగరు, నిరోధము మరియు విడుదలకు ఒక సంకేతము. సారా చేత ఆమె విడుదల చేయబడి, సారా ప్రేరణతో అబ్రాహాముతో సంతానోత్పత్తి చేయుటకు సమర్పింపబడెను; తరువాత అసూయ కారణంగా సారానే ఆమెను నిరోధించెను, దాంతో హాగరు పారిపోవగా, దూత ఆమెను పారిపోకుండా నిరోధించి, తిరిగి రావలెనని చెప్పెను. ఇస్సాకు జననానంతరం, హాగరు మరియు సారాల మధ్య కలహము కొనసాగెను, అబ్రాహాము ఆ దాసిని వెలివేసినదాకా; ఈ విధముగా ఆమెపై మరియొక నిరోధమును విధించెను.

The four angels of Islam were released at the beginning of the three hundred and ninety-one year and fifteen-day prophecy of Revelation chapter nine verse fifteen and they were then restrained on August 11, 1840.

ఇస్లాములోని నాలుగు దూతలు, ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదో అధ్యాయం పదిహేనవ వచనములో చెప్పబడిన మూడు వందల తొంభై ఒక సంవత్సరములు మరియు పదిహేను దినముల ప్రవచనము ఆరంభములో విడుదల చేయబడ్డారు; అనంతరం 1840 ఆగస్టు 11న వారు నిరోధింపబడ్డారు.

> And the sixth angel sounded, and I heard a voice from the four horns of the golden altar which is before God, Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:13–15.

> ఆరవ దూతుడు బూర ఊదెను; అప్పుడు దేవుని సన్నిధిలోనున్న బంగారు బలిపీఠము యొక్క నాలుగు కొమ్ములలోనుండి ఒక స్వరము నేను విన్నాను; బూరను కలిగిన ఆరవ దూతునితో ఇట్లు చెప్పెను: మహా నది యూఫ్రాతీ యందు బంధింపబడిన నలుగురు దూతులను విడుదలచేయుము. అప్పుడు ఆ నలుగురు దూతులు విడుదల చేయబడ్డారు; వారు ఒక గంటకు, ఒక దినమునకు, ఒక మాసమునకు, ఒక సంవత్సరమునకు సిద్ధపరచబడినవారు, మనుష్యుల మూడవ వంతును సంహరించుటకై. ప్రకటన గ్రంథము 9:13-15.

After Islam of the third woe was released to attack at 9/11, George W. Bush initiated his worldwide war on terrorism and put a restraint on Islam. The first mention of Ishmael, the symbol of Islam identifies that Ishmael descendants would be against every man and every man would be against them.

9/11 న దాడి చేయునట్లు మూడవ విపత్తుతో సంబంధిత ఇస్లాం విడువబడిన తరువాత, జార్జ్ డబ్ల్యూ. బుష్ తన ప్రపంచవ్యాప్త ఉగ్రవాద వ్యతిరేక యుద్ధాన్ని ప్రారంభించి, ఇస్లాంపై నియంత్రణను విధించాడు. ఇస్లాం యొక్క ప్రతీకగా భావింపబడే ఇష్మాయేలు గూర్చిన తొలి ప్రస్తావన, ఇష్మాయేలుని సంతతి ప్రతి మనిషికి విరోధమై యుందురని, ప్రతి మనిషియు వారికిని విరోధమై యుందురని సూచించుచున్నది.

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> యెహోవా దూత ఆమెతో ఇట్లనెను: ఇదిగో, నీవు గర్భవతివై యున్నావు; నీవు కుమారుని ప్రసవింతువు; అతని పేరును ఇష్మాయేలు అని పెట్టవలెను; యెహోవా నీ కష్టమును వినినందున. అతడు ఒక కాటువైన మనిషియై యుండును; అతని చేయి ప్రతివాని మీద యుండును, ప్రతివాని చేయి అతనిమీద యుండును; అతడు తన సహోదరులందరి సమక్షములో నివసించును. ఆదికాండము 16:11, 12.

Islam is the power at the end of the world that “every man’s hand” will be against, and Islam will be against every man, just as it is being perfectly fulfilled today. The particular work of Islam as a symbol of prophecy is to bring about a world war. This subject is confirmed by the story of Elijah, John the Baptist and is represented as “the angering of the nations” in the book of Revelation.

ప్రపంచాంత్యకాలంలో ‘ప్రతి మనిషి చేయి’ దాని మీద విరోధముగా లేచే శక్తి ఇస్లాం; అలాగే ఇస్లాం ప్రతి మనిషికి విరోధముగా నుండును—ఇది నేడు సంపూర్ణముగా నెరవేరుచున్నదే. ప్రవచన చిహ్నముగా ఇస్లాం యొక్క విశేష కార్యము ప్రపంచయుద్ధమును కలుగజేయుట. ఈ విషయం ఏలీయా, బాప్తిస్మమిచ్చిన యోహాను వృత్తాంతముచేత దృఢీకరించబడుచున్నది; మరియు ప్రకటన గ్రంథములో ఇది ‘జాతుల కోపోద్రేకం’గా సూచింపబడుచున్నది.

> “‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> ‘ఇక్కడ ప్రస్తావింపబడిన “ఆ కష్టకాలము యొక్క ఆరంభము” అనగా కీడులు పోసివేయబడుట ఆరంభమగు సమయమును గూర్చి కాదు; గాని అవి పోసివేయబడక మునుపు, క్రీస్తు పరిశుద్ధ మందిరములో నుండియున్న సమయమందలి ఒక స్వల్ప కాలమును సూచించుచున్నది. ఆ కాలమున, రక్షణకార్యము ముగింపుకు చేరుచుండగా, కష్టము భూమిమీదికి వచ్చుచుండును; జాతులు క్రోధించుదురు, అయినను మూడవ దూతయొక్క కార్యమును నిరోధింపకుండునట్లు అవి అదుపులో నిలుపబడుదురు. ఆ కాలమునే “అంత్య వర్షము,” అంటే ప్రభువుయొక్క సన్నిధి నుండి వచ్చు ఉపశమనము, మూడవ దూతయొక్క మహాఘోషకు శక్తిని అనుగ్రహించుటకును, ఏడు అంతిమ కీడులు పోసివేయబడే కాలమందు నిలువునట్లు పరిశుద్ధులను సిద్ధపరచుటకును వచ్చును.’ ఎర్లీ రైటింగ్స్, 85.

In the “days” when the latter rain is falling, Christ sets up His kingdom of glory as represented in the book of Daniel.

అంత్య వర్షము కురియుచున్న “దినముల”లో, దానియేలు గ్రంథములో వర్ణించబడినట్లుగా, క్రీస్తు తన మహిమయొక్క రాజ్యమును స్థాపించును.

> And in the days of these kings shall the God of heaven set up a kingdom, which shall never be destroyed: and the kingdom shall not be left to other people, but it shall break in pieces and consume all these kingdoms, and it shall stand for ever. Daniel 2:44.

> ఆ రాజుల దినములలో పరలోకపు దేవుడు ఎన్నటికిని నశింపని ఒక రాజ్యమును స్థాపించును; ఆ రాజ్యము ఇతర జనులకు అప్పగింపబడదు; అది ఈ రాజ్యములన్నిటిని పగులగొట్టి అంతమును చేయును; అది నిత్యముగా నిలుచును. దానియేలు 2:44.

In the “days” when Christ sets up His kingdom of glory, those who are Christ’s “crown” of glory are contrasted with the drunkards who wear the “crown” of pride. Habakkuk’s “vision” that was to be written and made plain upon “tables” graphically illustrates the historical witness of the foundational truths of Adventism. In Habakkuk’s testimony Joel’s two classes of either “pride” or “glory” are represented as a class who are—justified by faith or who are—lifted up in pride. Verse four of chapter two addresses the two classes and they parallel the classic illustration of the Pharisee and the Publican. The Publican went home justified and the Pharisee’s “soul” is “not upright” for it is “lifted up.”

క్రీస్తు తన మహిమా రాజ్యాన్ని స్థాపించే "దినములలో", క్రీస్తు యొక్క మహిమకు "కిరీటం"గా ఉన్నవారు, గర్వపు "కిరీటం" ధరించిన మద్యపానులతో విరుద్ధంగా ప్రతిపాదించబడుతారు. "ఫలకాల"పై వ్రాయబడి సుస్పష్టంగా చేయబడవలెనని ఆజ్ఞాపించబడిన హబక్కూకు యొక్క "దర్శనం" అడ్వెంటిజము యొక్క ఆధారభూత సత్యాల చారిత్రాత్మక సాక్ష్యాన్ని స్పష్టంగా చిత్రీకరిస్తుంది. హబక్కూకు సాక్ష్యంలో, యోవేలు చెప్పిన "గర్వము" గాని "మహిమ" గాని అనే రెండు వర్గాలు, ఒకవైపు విశ్వాసముచేత నీతీకరింపబడిన వర్గంగాను, మరొకవైపు గర్వమునందు "ఎత్తబడిన" వర్గంగాను ప్రతినిధింపబడినవి. రెండవ అధ్యాయములోని నాల్గవ వచనం ఆ రెండు వర్గాలను ఉద్దేశిస్తుంది; అవి పరిసయ్యుడి మరియు సుంకుకూలీ యొక్క సుప్రసిద్ధ దృష్టాంతానికి సమాంతరముగా నిలుస్తాయి. సుంకుకూలీ నీతీకరింపబడి తన యింటికి వెళ్లెను; కానీ పరిసయ్యుని "ఆత్మ" "యథార్థము కాదు", ఏలయనగా అది "ఎత్తబడియున్నది".

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.

> ఇదిగో, గర్వముచేత ఉప్పొంగిన అతని ప్రాణము అతనిలో నిటారుగా లేదు; అయితే నీతిమంతుడు తన విశ్వాసముచేత బ్రదుకును. హబక్కూకు 2:4.

In the next verse Habakkuk identifies the class whose hearts are lifted up in pride as drunk, thus connecting Isaiah’s and Habakkuk’s drunks with “pride.”

తదుపరి వచనంలో హబక్కూకు, గర్వమునందు హృదయములు ఎత్తబడియున్న వర్గాన్ని మత్తుపట్టిన వారిగా గుర్తించుచున్నాడు; దాంతో యెషయా మరియు హబక్కూకు ప్రస్తావించిన మత్తుపట్టిన వారిని ‘గర్వము’తో సంబంధపరచుచున్నాడు.

> Yea also, because he transgresseth by wine, he is a proud man, neither keepeth at home, who enlargeth his desire as hell, and is as death, and cannot be satisfied, but gathereth unto him all nations, and heapeth unto him all people. Habakkuk 2:5.

> అవును, ద్రాక్షారసముచేత అతడు అతిక్రమించుచున్నందున, అతడు గర్విష్ఠుడు; ఇంటిలో నిలువడు; తన కోరికను పాతాళమువలె విస్తరించుకొనును; మరణమువలెయుండి తృప్తి పొందడు; గాని సకల జాతులను తనయొద్దకు సమేకరించుకొని, సకల ప్రజలను తనయొద్దకు పుంజించుకొనును. హబక్కూకు 2:5.

It is worth remembering that these verses in Habakkuk were not only fulfilled in Millerite history, but their fulfillment was a common subject of both Ellen White and the early pioneers of Adventism. Those who were justified by the faith represented in verse four of Millerite history were those who endured the crisis of the first disappointment, which marked both the tarrying time and the arrival of the second angel’s message announcing the fall of Babylon. The Millerites understood within that testing history that the former covenant people, who had been historically Protestants had become the daughters of Babylon. Those Protestants were Protestants represented by the church of Sardis, representing a covenant people, for they had a “name”, symbol of both character and covenant relationship, but they were dead.

హబక్కూకు గ్రంథములోని ఈ వచనాలు మిల్లర్‌వాదుల చరిత్రలో మాత్రమె నెరవేర్చబడినవని కాదు; వాటి నెరవేర్పు ఎలెన్ వైట్‌కు మరియు అడ్వెంటిజం యొక్క ఆరంభ పయనీకులకు సాధారణమైన అంశమై యుండినదని స్మరించుట యుక్తము. మిల్లర్‌వాదుల చరిత్రకు అన్వయింపబడ్డ నాల్గవ వచనములో వివరించబడిన విశ్వాసముచేత నీతీకరింపబడ్డవారు, మొదటి నిరాశ యొక్క సంకటాన్ని సహించి నిలిచిన వారే; ఆ సంకటమే ఆలస్యకాలమునకును, బాబిలోను పతనమని ప్రకటించిన రెండవ దూత యొక్క సందేశం వచ్చుటకును చిహ్నముగా నిలిచెను. ఆ పరీక్షాత్మక చరిత్రలో మిల్లర్‌వాదులు ఈ సంగతిని గ్రహించారు: పూర్వము నిబంధన ప్రజలుగా ఉన్నవారు, చారిత్రాత్మకంగా ప్రొటెస్టెంట్‌లై యుండి, బాబిలోను కుమార్తెలుగా మారిపోయారని. ఆ ప్రొటెస్టెంట్‌లు సార్దీస్ సంఘముచేత ప్రతినిధింపబడినవారే; సార్దీస్ సంఘము నిబంధన ప్రజలను సూచించెను, ఎందుకనగా వారికొక 'పేరు' ఉండెను — అది స్వభావమునకును నిబంధన సంబంధమునకును చిహ్నము — అయితే వారు మృతులై యుండిరి.

> And unto the angel of the church in Sardis write; These things saith he that hath the seven Spirits of God, and the seven stars; I know thy works, that thou hast a name that thou livest, and art dead. Revelation 3:1.

> సార్దీసులోనున్న సమాజపు దూతకు వ్రాయుము: దేవుని ఏడు ఆత్మలును ఏడు నక్షత్రాలును కలిగియున్న వాడు ఇట్లు సెలవిచ్చుచున్నాడు: నేను నీ క్రియలను తెలిసికొంటిని, నీవు జీవించియున్నవాడనని పేరు నీకున్నది, మరియు నీవు మృతుడవై యున్నావు. ప్రకటన గ్రంథము 3:1.

In the testing process of 1844 that began on April 19 and thereafter ended on October 22—those who failed the testing process were lifted up in pride, and if we would but read the verses that follow verse five, the characteristic of human pride is there exemplified with an illustration of papal arrogance and self-exaltation. It ends in verse twenty where it is pronounced that the Lord is in His holy temple, let all the earth keep silent.

1844లోని పరీక్షా ప్రక్రియ ఏప్రిల్ 19న ఆరంభమై అనంతరం అక్టోబర్ 22న ముగిసెను—ఆ పరీక్షలో విఫలమైన వారు అహంకారములో లేపబడిరి; ఐదవ వచనానంతరముగా వచ్చే వచనములను మనము కేవలం చదివినయెడల, మానవ అహంకారపు లక్షణము అక్కడ పాపత్వ దర్పము మరియు స్వయోన్నతిని దృష్టాంతముగా ఉంచి ఉదాహరించబడినదని గోచరించును. ఇది ఇరవయ్యవ వచనమునందు ముగియుచున్నది; అక్కడ ప్రభువు తన పరిశుద్ధ ఆలయమందున్నాడని ప్రకటింపబడి, భూమి అంతయు మౌనముగా నుండుగాక అని చెప్పబడెను.

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> కాని యెహోవా తన పరిశుద్ధాలయంలో ఉన్నాడు: భూమ్యంతయు ఆయన సన్నిధిలో నిశ్శబ్దముగా నుండుగాక. హబక్కూకు 2:20.

Verse two of Habakkuk chapter two identifies the first disappointment of April 19, 1844 and the chapter ends in verse twenty, which clearly marks October 22, 1844 when the Lord came suddenly to His temple.

హబక్కూకు గ్రంథము రెండవ అధ్యాయంలోని రెండవ వచనం 1844 ఏప్రిల్ 19 నాటి మొదటి నిరాశను సూచించుచున్నది; మరియు ఆ అధ్యాయం ఇరవయ్యవ వచనంతో సమాప్తమై, ప్రభువు తన ఆలయమునకు ఆకస్మికముగా వచ్చిన దినమైన 1844 అక్టోబరు 22 తేదీని స్పష్టముగా సూచించుచున్నది.

## Four Comings on October 22, 1844 (line upon line)

1844 అక్టోబరు 22న నాలుగు ఆగమనములు (వరుసపై వరుస)

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> దానియేలు 8:14లో ప్రత్యక్షపరచబడినట్లుగా పరిశుద్ధస్థల శుద్ధీకరణ కొరకు మన మహాయాజకునిగా క్రీస్తు పరమపవిత్రస్థలమునకు వచ్చుట; దానియేలు 7:13లో వివరించబడినట్లుగా మనుష్యకుమారుడు ప్రాచీనదినములవాడియొద్దకు వచ్చుట; మరియు మలాకీ ముందుగా ప్రవచించిన ప్రభువు తన ఆలయమునకు వచ్చుట—ఇవి అన్నియు ఒకటే సంఘటన యొక్క వర్ణనలు; అలాగే, మత్తయి 25లోని పది కన్యల ఉపమానములో క్రీస్తు వర్ణించిన వరుడు వివాహమునకు వచ్చుటచేత ఇదే సంఘటన ప్రతినిధీకరింపబడింది. మహా వివాదము, 426.

Verses three and four identify the two classes which are produced in the testing process of verse two through to verse twenty, the testing process of April 19, 1844 unto October 22, 1844. Verse four through nineteen are addressing the papal power with the exception of verse fourteen which addresses the history that follows the descent of the angel of Revelation chapter eighteen at 9/11.

రెండవ వచనము నుండి ఇరవయ్యవ వచనము వరకు ఉన్న, 1844 ఏప్రిల్ 19 నుండి 1844 అక్టోబర్ 22 వరకు జరిగిన పరీక్షా ప్రక్రియ ఫలితంగా ఉద్భవించిన రెండు వర్గాలను మూడవ మరియు నాలుగవ వచనాలు గుర్తించుచున్నవి. నాలుగవ వచనము నుండి పంతొమ్మిదవ వచనము వరకు వచనాలు పాపీయ అధికారాన్ని ఉద్దేశించుచున్నవి; అయితే పద్నాలుగవ వచనము మినహాయింపు, అది 9/11 న ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయంలోని దూత దిగిపోవుటకు అనుసరించిన చరిత్రను ఉద్దేశించుచున్నది.

> For the earth shall be filled with the knowledge of the glory of the Lord, as the waters cover the sea. Habakkuk 2:14.

> ఎందుకనగా భూమి ప్రభువు మహిమయొక్క జ్ఞానముతో, సముద్రమును నీళ్లు కప్పినట్లుగా, నిండిపోవును. హబక్కూకు 2:14.

In the testing process of the second angel in Millerite history two classes of worshippers were developed and thereafter manifested at the crisis of October 22, 1844. The character of the wicked in the passage is the character of the papacy, and in that testing period the faithful Millerites came to proclaim in agreement with the message of the second angel that the Protestant church had become the daughters of Rome through their rejection of the Millerite message. The controversy that unfolded between the starting at April 19 and the ending on October 22 is where character either as a proud drinker of Babylon’s wine as was Belshazzar or as someone who like Daniel before Belshazzar was justified by his faith. That controversy is where the drama unfolds that awakens the world to the eternal realities associated with the third angel’s message. The backdrop of the drunk verses the justified is placed within the context of the argument being how the world is enlightened to the issues, “For the earth shall be filled with the knowledge of the glory of the Lord, as the waters cover the sea.” That enlightening began at 9/11.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో రెండవ దూత యొక్క పరీక్షా ప్రక్రియలో ఆరాధకుల రెండు వర్గాలు రూపుదిద్దుకొని, అనంతరం 1844 అక్టోబరు 22 నాటి సంకటసమయంలో స్పష్టమయ్యాయి. ఆ పాఠ్యంలో దుర్మార్గుల లక్షణము పాపత్వపు లక్షణమే; ఆ పరీక్షా కాలంలో విశ్వాసనిష్ఠులైన మిల్లరైట్లు, రెండవ దూత సందేశానుకూలముగా, మిల్లరైట్ సందేశాన్ని తిరస్కరించినద్వారా ప్రొటెస్టంట్ సంఘము రోము కుమార్తెలుగా మారిపోయిందని ప్రకటించారు. ఏప్రిల్ 19న ప్రారంభమై అక్టోబరు 22న ముగిసిన మధ్య విప్పుబడ్డ ఆ వివాదమే, స్వభావం తేల్చబడిన వేదిక—బెల్షజ్జరు వలె బాబిలోను ద్రాక్షారసమును గర్వముతో పానంచేసిన వాడివలెనా, లేక బెల్షజ్జరు సమక్షములోని దానియేలు వలె తన విశ్వాసముచేత నీతీకరించబడిన వాడివలెనా. ఆ వివాదములోనే, మూడవ దూత సందేశముతో సంబంధిత నిత్య వాస్తవాలకు లోకాన్ని మేల్కొలిపే నాటకీయ పరిణామము ఆవిష్కృతమౌతుంది. మత్తునకు లోనైన వాడు మరియు నీతీకరింపబడిన వాడు అన్న ప్రతివ్యతాస నేపథ్యం, లోకము ఈ విషయములయందు ఎట్లు ప్రకాశింపబడునో అన్న వాదసందర్భములో నిలపబడింది—“సముద్రమును నీళ్లు కప్పినట్లుగా యెహోవా మహిమయొక్క జ్ఞానముచేత భూమి నిండిపోవును.” ఆ ప్రకాశనం 9/11 న ఆరంభమైంది.

At the conclusion of the history represented in Habakkuk chapter two the Lord suddenly came to His temple on October 22, 1844. He did so in fulfillment of the prophecy that He set forth as Palmoni in verse fourteen of Daniel eight.

హబక్కూకు గ్రంథము రెండవ అధ్యాయములో సూచింపబడిన చరిత్ర సమాప్తికాలమున, 1844 అక్టోబరు 22న ప్రభువు తన ఆలయములోకి అకస్మాత్తుగా వచ్చెను. దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయము పద్నాలుగవ వచనములో తానే ‘పాల్మోనీ’గా ప్రతిపాదించిన ప్రవచనము నెరవేర్పులో ఆయన అట్లే చేసెను.

## Palmoni

పల్మోనీ

On the tenth day of the seventh month of the biblical calendar, which in 1844 fell upon the twenty-second day of the tenth month, Habakkuk 2:20 was fulfilled, and the symbolical number “220” can be seen in the ‘chapter and verse’ which identifies a dispensational change in the work of Christ in the heavenly sanctuary. A prophetic characteristic of the one hundred and forty-four thousand is that they are those who follow the Lamb whithersoever He goeth. To follow Christ means to follow Him in His Word.

బైబిలీయ పంచాంగములో ఏడవ నెల పదవ దినమున—అది 1844 సంవత్సరములో పదవ నెల ఇరవై రెండవ దినమునకు సమానమైంది—హబక్కూకు 2:20 నెరవేరింది; మరియు 'అధ్యాయం-వచనం' అనే సూచనయందు కనిపించే '220' అనే ప్రతీకాత్మక సంఖ్య, పరలోక పరిశుద్ధస్థలమందు క్రీస్తు సేవలో జరిగిన వ్యవస్థాంతర మార్పును గుర్తించుచున్నది. నూట నలభై నాలుగు వేల వారి ప్రవచనాత్మక లక్షణములో ఒకటి, వారు కుర్రమెముని ఆయన ఎక్కడికి వెళ్లిననూ అనుసరించువారై యుండుట. క్రీస్తును అనుసరించుట అనగా ఆయన వాక్యములో ఆయనను అనుసరించుటయే.

In His Word, the number “220” symbolically represents the combination of divinity and humanity, and the very work Christ began on that date was the work of combining His divinity with humanity. In 1844 on the twenty-second day of the tenth month, or symbolically twenty-two times ten equaling “220” (22 X 10 = 220) or you might say, on the very date that equates symbolically to “220,” Habakkuk “2:20” was fulfilled as Christ moved from the holy place to the Most Holy Place to begin the investigative judgment.

ఆయన వాక్యములో “220” అనే సంఖ్య ప్రతీకాత్మకముగా దైవత్వము మరియు మానవత్వము యొక్క ఏకీకరణమును సూచించుచున్నది; ఆ దినాన క్రీస్తు ఆరంభించిన కార్యము ఆయన తన దైవత్వమును మానవత్వముతో ఏకీకరించుటయే. 1844 సంవత్సరమున పదవ నెల ఇరవై రెండవ దినమున—లేదా ప్రతీకాత్మకముగా ఇరవై రెండును పదితో గుణించగా “220” (22 × 10 = 220) అవునని, అట్టే ప్రతీకాత్మకముగా “220”కు సమానమగు ఆ దినముననే—క్రీస్తు పరిశుద్ధ స్థలమునుండి అతిపరిశుద్ధ స్థలమునకు తరలి పరిశీలనాత్మక న్యాయవిచారణను ఆరంభించుటకై, హబక్కూకు “2:20” వచనం నెరవేరెను.

Palmoni, the Wonderful Number stands within the ‘question and answer’ that is the central pillar of Adventism and most Adventists are fully unaware of that truth.

పల్మోనీ, ఆ అద్భుత సంఖ్య, అడ్వెంటిజం యొక్క కేంద్రీయ స్తంభమైయున్న 'ప్రశ్న-సమాధానం'యందు స్థితిచెందియున్నాడు; ఆ సత్యము విషయమై అధిక భాగము అడ్వెంటిస్టులకు పూర్ణ అవగాహన లేదు.

> “The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

> అన్ని ఇతర శాస్త్రవచనములన్నిటికంటె పైగా, అడ్వెంట్ విశ్వాసమునకు ప్రాతిపదికయుగాను కేంద్రీయ స్తంభముగాను నిలిచిన శాస్త్రవచనము ఈ ప్రకటనయే: ‘రెండువేల మూడువందల దినములవరకు; ఆ తరువాత పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధి చేయబడును.’ [దానియేలు 8:14.] మహా సంగ్రామము, 409.

Daniel chapter eight verses thirteen and fourteen represent a question in verse thirteen that is followed by an answer in verse fourteen. The Hebrew word Palmoni is translated as “that certain saint” in verse thirteen, and that particular name of Christ means the Wonderful Numberer or the Numberer of Secrets.

దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయంలోని పదమూడు, పద్నాలుగు వచనాలలో, పదమూడు వచనంలో ప్రతిపాదితమైన ప్రశ్నకు పద్నాలుగు వచనంలో సమాధానం ఇవ్వబడింది. 'పల్మోని' అనే హీబ్రూ పదం పదమూడు వచనంలో 'ఒక నిర్దిష్ట పరిశుద్ధుడు'గా అనువదించబడింది; క్రీస్తుయొక్క ఆ ప్రత్యేక నామమునకు అర్థం 'అద్భుత గణనకర్త' లేదా 'రహస్యముల గణనకర్త'.

When Ellen White identifies that verse fourteen is the central pillar and foundation of Adventism, she places the divine emphasis upon the question and answer of these two verses which demands that Christ as the Wonderful Numberer must be the primary point of reference. Sister White repeatedly emphasized the importance of viewing Christ as the central truth of any passage, and in verses thirteen and fourteen there is a direct appearance of Christ—“that certain saint,”—who is Palmoni.

ఎలెన్ వైట్ పద్నాలుగవ వచనమే అడ్వెంటిజం యొక్క కేంద్రీయ స్తంభము మరియు పునాదియని గుర్తించునప్పుడు, ఆమె ఈ రెండు వచనములలోని ప్రశ్నా–సమాధానాలపైన దైవిక ప్రాధాన్యాన్ని ఉంచి, ‘అద్భుత సంఖ్యకర్త’యైన క్రీస్తునే ప్రాథమిక సూచనాబిందువుగా ఉండవలెనని నిర్దేశిస్తుంది. వైట్ సోదరి ఏ వాక్యభాగమునైనను దాని కేంద్రీయ సత్యముగా క్రీస్తును దర్శించుటయొక్క ప్రాముఖ్యతను పునఃపునః ఉద్ఘాటించారు; మరియు పదమూడు, పద్నాలుగు వచనములలో క్రీస్తు ప్రత్యక్షత కలదు—‘ఆ నిర్దిష్ట పరిశుద్ధుడు’—అతడే పల్మోని.

When Adventism rejected the “seven times” of Leviticus twenty-six in 1863, they closed their eyes to Palmoni, for the prophetic structure of the question and answer is based upon the relationship of Moses’ “seven times” and Daniel’s “twenty-three hundred days.” Moses’ “seven times” or twenty-five hundred and twenty years and Daniel’s “twenty-three hundred evenings and mornings” or twenty-three hundred years prophetic relationship is established by time, which is represented by numbers, and the Wonderful Numberer is right in the center of the question and answer that are the central pillar of Adventism. Those who may have read the writings of Josephus might remember his logical arguments identifying two special things created by God. One was the Hebrew language and the other was measurable time, which in turns requires mathematics.

1863 సంవత్సరంలో ఆడ్వెంటిజము లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములోని ‘ఏడు సార్లు’ను తిరస్కరించినప్పుడు, వారు పల్మోని పట్ల తమ కళ్లను మూసుకొన్నారు; ఎందుకనగా ప్రశ్న–ప్రత్యుత్తరపు ప్రవచన నిర్మాణము మోషే యొక్క ‘ఏడు సార్లు’ మరియు దానియేలు యొక్క ‘ఇరవై మూడువందల దినములు’ మధ్యనున్న సంబంధంపైనే ఆధారపడియున్నది. మోషే యొక్క ‘ఏడు సార్లు’—అంటే రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరాలు—మరియు దానియేలు యొక్క ‘ఇరవై మూడువందల సాయంత్రములు మరియు ప్రాతఃకాలములు’—అంటే ఇరవై మూడువందల సంవత్సరాలు—అనే ప్రవచన సంబంధము సంఖ్యలచే ప్రతినిధీకరింపబడిన కాలముచేత స్థాపించబడినది; మరియు ఆశ్చర్యకర సంఖ్యగణకుడు, ఆడ్వెంటిజము యొక్క కేంద్రీయ స్తంభమైయున్న ఆ ప్రశ్న–ప్రత్యుత్తరముల కేంద్రమందే ఉన్నాడు. జోసీఫస్ రచనలను చదివినవారు, దేవుడు సృష్టించిన రెండు ప్రత్యేక విషయాలను గుర్తింపజేసే అతని తార్కిక వాదనలను జ్ఞాపకం చేసుకొనివుండవచ్చు. వాటిలో ఒకటి హెబ్రీ భాష; మరొకటి కొలవదగిన కాలము, ఇది తనవంతుకు గణితశాస్త్రాన్ని అవసరపడుతుంది.

Verse thirteen asks “How long?” The verse does not ask “when,” it asks “how long?” If the question is about duration (how long?) or if the question is about a point in time (when?) is essential to correctly understand. The answer to the question in verse fourteen is either identifying a point in time, or a period of time and possibly both, but whatever the answer may be it must be set within the context of the question of verse thirteen. To rightly divide the word, or that is to say to rightly understand the answer of verse fourteen requires a correct understanding of the context of the question. Is it “when” or “then?”

పదమూడవ వచనం ‘ఎంతకాలము?’ అని ప్రశ్నిస్తుంది. ఆ వచనం ‘ఎప్పుడు?’ అని ప్రశ్నించదు; అది ‘ఎంతకాలము?’ అని ప్రశ్నిస్తుంది. ప్రశ్న కాలవ్యవధి గురించా (‘ఎంతకాలము?’) లేక నిర్దిష్ట సమయము గురించా (‘ఎప్పుడు?’) అనేది సరిగా అర్థం చేసికొనుటకు అత్యంత ముఖ్యము. పద్నాలుగవ వచనంలోని ప్రశ్నకు సమాధానం గాని ఒక నిర్దిష్ట సమయాన్ని సూచించవచ్చును, గాని ఒక కాలవ్యవధిని సూచించవచ్చును, లేదా రెండిటినీ కూడ సూచించివుండవచ్చును; అయితే సమాధానం ఏదైనప్పటికిని అది పదమూడవ వచనంలోని ప్రశ్న యొక్క సందర్భములోనే స్థాపింపబడవలెను. వాక్యమును సముచితముగా విభజించుటకై, అంటే పద్నాలుగవ వచనంలోని సమాధానమును సముచితముగా గ్రహించుటకై, ప్రశ్న యొక్క సందర్భము పట్ల సరియైన అవగాహన అవసరము. అది ‘ఎప్పుడు’నా, లేక ‘అప్పుడు’నా?

The drunkards of Ephraim vaguely teach that verse fourteen is identifying a point in time, which they identify as October 22, 1844, and when they do so they may very well refer to the passage we just cited from The Great Controversy, but God’s Word never changes and it never fails. The question of “how long” is identifying duration, not a point in time. October 22, 1844 began the period of the investigative judgment and the truths associated with that work represent the everlasting gospel and are much more important than simply the date it started.

ఎఫ్రాయిమీయుల మదోన్మత్తులు, పద్నాలుగవ వచనం కాలంలో ఒక నిర్దిష్ట బిందువును సూచిస్తున్నదని అస్పష్టంగా బోధిస్తారు; ఆ బిందువును వారు 1844 అక్టోబర్ 22గా నిర్ధారిస్తున్నారు. అలా చేయునపుడు, మేము ఇప్పుడే The Great Controversy నుండి ఉటంకించిన భాగాన్ని వారు సులభంగానే ప్రస్తావించగలరు; అయితే దేవుని వాక్యము ఎప్పుడూ మారదు, అది ఎప్పటికీ విఫలముకాదు. ‘ఎంతకాలం’ అనే ప్రశ్న ఒక కాలవ్యవధిని నిర్దేశించేది గాని, కాలబిందువును కాదు. 1844 అక్టోబర్ 22న పరిశోధనాత్మక తీర్పు కాలం ఆరంభమైంది; ఆ కార్యముతో సంబంధమున్న సత్యాలు నిత్యసువార్తను ప్రతినిధించుచున్నవి, అవి కేవలం దాని ఆరంభ తేదీ కంటే అత్యంత మించిన ప్రాముఖ్యత గలవి.

The Hebrew grammar is clear, and that identical meaning was translated into the King James Version. Not only is the grammar clearly placing the question in the context of duration, but the question “how long” is a symbol of biblical prophecy. It can be demonstrated upon several witnesses that the question “how long” as a symbol represents the history of 9/11 unto the Sunday law. We will first consider the symbol of “how long” before we return to Palmoni and Joel.

హెబ్రీ వ్యాకరణం స్పష్టంగా ఉంది; అదే అర్థం కింగ్ జేమ్స్ వెర్షన్‌లోనూ అలాగే అనువదించబడింది. వ్యాకరణం ఆ ప్రశ్నను స్పష్టంగా కాలవ్యవధి సందర్భంలో ఉంచడమే కాక, ‘ఎంతకాలం?’ అనే ప్రశ్న బైబిలీయ ప్రవచనంలోని ఒక చిహ్నం కూడా. ‘ఎంతకాలం?’ అనే ప్రశ్న చిహ్నంగా 9/11 నుండీ ఆదివారపు చట్టం వరకు ఉన్న చరిత్రను ప్రతినిధిస్తుంది అని అనేక సాక్ష్యాల ఆధారంగా నిరూపించవచ్చు. పాల్మోని మరియు యోవేలు విషయానికి తిరిగి వెళ్లే ముందు, ముందుగా ‘ఎంతకాలం?’ అనే చిహ్నాన్ని పరిశీలిస్తాము.

## How Long? Isaiah Six

ఎంతకాలము? యెషయా ఆరవ అధ్యాయం

In Isaiah chapter six verse three the angels identify that the earth is full of God’s glory.

యెషయా గ్రంథము ఆరవ అధ్యాయం మూడవ వచనమందు దూతలు భూమి దేవుని మహిమతో నిండి యున్నదని ప్రకటించుచున్నారు.

> And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. Isaiah 6:3.

> ఒకడు మరియొకనితో పిలుచుకొని చెప్పెను: సైన్యముల ప్రభువు పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు; భూమి అంతయు ఆయన మహిమతో నిండియున్నది. యెషయా 6:3.

Sister White connects the descent of the angel of Revelation eighteen with the angels if verse three.

సహోదరి వైట్ ప్రకటన గ్రంథము పద్ధెనిమిదవ అధ్యాయంలోని దూత యొక్క అవతరణాన్ని మూడవ వచనంలోని దూతలతో సంబంధపరుస్తుంది.

> “As they [the angels] see the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song of praise is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of Hosts.’” Review and Herald, December 22, 1896.

> వారు [దూతలు] సమస్త భూమి ఆయన మహిమతో నిండియుండబోవు భవిష్యత్ దృశ్యమును దర్శించుచుండగా, సుస్వర గానముతో విజయోత్సవ స్తుతి గీతము పరస్పరం ఒక్కడినుండి మరొకడికి ప్రతిధ్వనించుచున్నది: 'సైన్యముల ప్రభువైన యెహోవా పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు.' రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, 1896 డిసెంబరు 22.

Isaiah is at 9/11 and he asks “how long” he must present the message of 9/11 to a Laodicean people who do not wish to see or hear. He is told he must persevere until the cities are broken down, and the destruction of the cities, which begins at the Sunday law when national apostasy is followed by national ruin.

యెషయా 9/11 వద్ద ఉన్నాడు; చూడక వినక ఇష్టపడని లవోదిక్యపు ప్రజలకు 9/11 యొక్క సందేశాన్ని తాను ఎంతకాలం ప్రకటించవలెనని అతడు ‘ఎంతకాలము?’ అని అడుగుతాడు. పట్టణాలు కూలగొట్టబడునంతవరకు అతడు స్థిరంగా నిలిచియుండవలెనని అతనికి చెప్పబడుతుంది; పట్టణాల వినాశనం జాతీయ అపస్థాస్యాన్ని అనుసరించి జాతీయ పతనం సంభవించెడి ఆదివార చట్ట సమయమున ప్రారంభమగును.

> Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. But yet in it shall be a tenth, and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:11–13.

> అప్పుడు నేను చెప్పితిని, ప్రభువా, ఎన్ని కాలములవరకు? ఆయన ప్రత్యుత్తరమిచ్చెను: పట్టణములు నివాసి లేక పాడైపోయే వరకు, ఇళ్లలో మనుష్యుడు లేకపోయే వరకు, దేశము సంపూర్ణముగా నిర్జనమగు వరకు; యెహోవా మనుష్యులను దూరంగా తొలగించును, దేశమధ్యలో గొప్ప నిర్జనత కలుగును. అయినను దానిలో పదో భాగము ఉండును; అది తిరిగి వచ్చి తినబడును. తమ ఆకులు జారవిడచినను వాటిలో సారం నిలిచియుండునట్లుగా, తెరెబింతు చెట్టువలెను బలూతు చెట్టువలెను; అట్లే పరిశుద్ధ విత్తనమే దాని సారమగును. యెషయా 6:11-13.

At 9/11, when the earth was lightened with God’s glory Isaiah is anointed to present the latter rain message and he asks “how long” does he need to present the message of 9/11 to people whose hearts are fat? The answer is “until” the Sunday law, when there will be “a great forsaking in the midst of the land.” The “great forsaking” is accomplished by Laodicean Adventism who Isaiah in chapter twenty-two, represents as Shebna.

9/11 నాడు, దేవుని మహిమతో భూమి ప్రకాశింపబడినప్పుడు, అంత్య వర్షపు సందేశమును ప్రకటించుటకు యెషయా అభిషిక్తుడయ్యాడు; అప్పుడు హృదయములు మందబారిన ప్రజలకు 9/11 యొక్క సందేశమును తాను ఎంతకాలము ప్రకటించవలెనని అతడు "ఎంతకాలము?" అని అడుగుతాడు. సమాధానం: "ఆదివారపు చట్టము వచ్చువరకు," అప్పుడు "దేశమధ్యలో ఒక మహా పరిత్యాగము" కలుగును. ఆ "మహా పరిత్యాగము" యెషయా ఇరవై రెండవ అధ్యాయములో శేబ్నాగా చిత్రీకరించిన లయొదికీయ అడ్వెంటిజం ద్వారా సాధింపబడుతుంది.

> Behold, the Lord will carry thee away with a mighty captivity, and will surely cover thee. He will surely violently turn and toss thee like a ball into a large country: there shalt thou die, and there the chariots of thy glory shall be the shame of thy lord’s house. And I will drive thee from thy station, and from thy state shall he pull thee down. Isaiah 22:17–19.

> ఇదిగో, ప్రభువు నిన్ను బలమైన చెరలోనికి తీసికొనిపోవును, మరియు నిన్ను తప్పక గట్టిగా చుట్టివేయును. ఆయన నిన్ను నిర్దాక్షిణ్యముగా తిప్పి, బంతిలాగా ఒక విశాలమైన దేశములోనికి తప్పక విసిరివేయును; అక్కడనే నీవు మరణించెదవు, మరియు అక్కడ నీ మహిమయొక్క రథములు నీ యజమాని యింటికి అవమానమగును. మరియు నీ స్థానం నుండి నేను నిన్ను వెళ్లగొట్టెదను; నీ అధికారస్థితి నుండి ఆయన నిన్ను దిగజార్చును. యెషయా 22:17-19.

Laodicean Adventism forsake the truth at the Sunday law and are there “overthrown” as represented in Daniel chapter eleven verse forty-one.

లవోదిక్య స్థితిగల అడ్వెంటిజము ఆదివారపు చట్టము సమయమున సత్యమును త్యజించి, అక్కడ దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయము నలభై ఒకటవ వచనములో వర్ణింపబడినట్లుగా, “పడద్రోసబడును.”

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> అతడు మహిమగల దేశములోకును కూడా ప్రవేశించును, మరియు అనేక దేశములు కూలద్రోయబడును; కాని వీరు అతని చేతిలోనుండి తప్పించుకొందురు, అనగా ఏదోము, మోవాబు, మరియు అమ్మోను సంతానములోని ప్రధానులు. దానియేలు 11:41.

When Isaiah asks “how long,” he is told to present the message to Adventism right up to the Sunday law when the “many” of Daniel eleven verse forty-one will be “overthrown,” when they forsake the Sabbath and God. They will then be spewed out of the mouth of the Lord as represented in the book of Revelation, where all the books of the Bible meet and end, and where Isaiah twenty-two Shebna being “violently” tossed “like a ball into a large country” as they are “removed” “far away.”

యెషయా “ఎంతకాలము?” అని అడిగినప్పుడు, ఆదివారం చట్టము వరకు—అంటే దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం నలభై ఒకటవ వచనంలోని “అనేకులు” “కూల్చబడునప్పుడు,” వారు విశ్రాంతిదినమును మరియు దేవునిని విడిచిపెడునప్పుడు—ఆ సందేశమును ఆడ్వెంటిజానికి ప్రకటించుమని అతనికి చెప్పబడెను. తరువాత వారు ప్రభువుయొక్క నోటినుండి ఉమ్మివేయబడుదురు; బైబిలు గ్రంథములన్నియు సంగమించి ముగియుచున్న ప్రకటన గ్రంథములో ఇది ప్రతిరూపింపబడినది, మరియు అక్కడ యెషయా ఇరవై రెండవ అధ్యాయములో శెబ్నా “బలంగా” “పెద్ద దేశములోనికి బంతిలాగ” విసరబడినట్లు, వారు “దూరంగా” “తొలగింపబడినట్లు.”

In that time period the remnant, represented as a “tenth” (which is a tithe) “return”; who in the passage are compared to trees which have “substance” that remains when the leaves are cast off. “Leaves” represent profession in prophetic symbolism. When Adventism comes to the Sunday law and accepts the first day of the week in place of God’s Sabbath, they will cast off their leaves of “profession” and no longer claim to uphold God’s seventh-day Sabbath.

ఆ కాలవ్యవధిలో ‘దశమభాగము’ (అదే దశమవంతు)గా ప్రతినిధీకరించబడిన శేషజనం ‘తిరిగి వచ్చును’; ఆ వాక్యభాగములో వారు, ఆకులు పారవేయబడినప్పుడు కూడా ‘మూలసారం’ మిగులుచున్న వృక్షములతో పోలిక పొందియున్నారు. ప్రవచన సంకేతభాషలో ‘ఆకులు’ విశ్వాసప్రకటనను సూచించును. అడ్వెంటిజం ఆదివారం చట్టమువద్దకు వచ్చి, దేవుని సబ్బతుకు బదులుగా వారంలోని ప్రథమదినమును అంగీకరించినప్పుడు, వారు తమ ‘విశ్వాసప్రకటన’యనే ఆకులను పారవేసి, ఇకపై దేవుని ఏడవదిన సబ్బతును పాటిస్తున్నామని దావా చేయరు.

> “The cursing of the fig tree was an acted parable. That barren tree, flaunting its pretentious foliage in the very face of Christ, was a symbol of the Jewish nation. The Saviour desired to make plain to His disciples the cause and the certainty of Israel’s doom. For this purpose He invested the tree with moral qualities, and made it the expositor of divine truth. The Jews stood forth distinct from all other nations, professing allegiance to God. They had been specially favored by Him, and they laid claim to righteousness above every other people. But they were corrupted by the love of the world and the greed of gain. They boasted of their knowledge, but they were ignorant of the requirements of God, and were full of hypocrisy. Like the barren tree, they spread their pretentious branches aloft, luxuriant in appearance, and beautiful to the eye, but they yielded “nothing but leaves.” The Jewish religion, with its magnificent temple, its sacred altars, its mitered priests and impressive ceremonies, was indeed fair in outward appearance, but humility, love, and benevolence were lacking.

> అత్తిచెట్టుకు శాపము పలికినది ఒక ఆచరణలో నటింపబడిన దృష్టాంతము. ఆ ఫలహీన వృక్షము, క్రీస్తు ఎదురుగానే తన ఆడంబరమైన పత్రావళిని ప్రదర్శించుచుండి, యూదు జాతియొక్క ప్రతీకమై యుండెను. రక్షకుడు తన శిష్యులకు ఇస్రాయేలు వినాశనానికి గల కారణమును, దాని అనివార్యతను సుస్పష్టముగా చేయదలచెను. ఈ ఉద్దేశ్యార్థమే ఆయన ఆ చెట్టుకు నైతిక లక్షణాలను ఆపాదించి, దానిని దైవసత్యమునకు వ్యాఖ్యాతగా చేసెను. యూదులు సమస్త జాతులకంటె విభిన్నులై, దేవునికి నిశ్ఠను ప్రకటించుచు నిలిచిరి. ఆయన చేత ప్రత్యేక కటాక్షములను పొందియుండి, ఇతరులందరినందు మించు నీతివంతులమని తామే దావా చేసిరి. కాని లోకప్రేమయు లాభలోలుపత్వముచేత వారు భ్రష్టులైరి. తమ జ్ఞానమును అతిశయించిరి; అయితే దేవుడు కోరుచున్నదేమిటో తెలియక, కపటత్వముతో నిండియుండిరి. ఆ ఫలహీన వృక్షమువలె, వారు తమ ఆడంబరమైన కొమ్మలను ఎత్తి చాచిరి; దర్శనమునకు పరిపుష్టముగా, కన్నులకు మనోహరముగా నుండినను, గాని ‘ఆకులే తప్ప మరేమియు’ ఇచ్చలేదు. యూదీయ మతము — దాని భవ్యమైన దేవాలయముతోను, పవిత్ర బలిపీఠములతోను, మిటర్లు ధరించిన యాజకులతోను, గంభీర కర్మకాండములతోను — బాహ్యదర్శనమునకు నిస్సందేహముగా శోభాయమానమై యుండెను; అయితే వినయము, ప్రేమ, ఉదారత లోపించియుండెను.

> “All the trees in the fig orchard were destitute of fruit; but the leafless trees raised no expectation, and caused no disappointment. By these trees the Gentiles were represented. They were as destitute as were the Jews of godliness; but they had not professed to serve God. They made no boastful pretensions to goodness. They were blind to the works and ways of God. With them the time of figs was not yet. They were still waiting for a day which would bring them light and hope. The Jews, who had received greater blessings from God, were held accountable for their abuse of these gifts. The privileges of which they boasted only increased their guilt.” The Desire of Ages. 582, 583.

> అత్తి తోటలోని సమస్త చెట్లు ఫలహీనమై యుండెను; అయితే ఆకులులేని చెట్లు ఎటువంటి నిరీక్షణను రేపలేదు, నిరాశను కలుగజేయలేదు. ఈ చెట్లద్వారా అన్యజనులు సూచింపబడ్డారు. దైవభక్తి విషయములో వారు యూదులవలెనే శూన్యులై యుండిరి; అయితే దేవునికి సేవచేయుచున్నమని వారు ప్రకటింపలేదు. తమ సద్గుణములను గూర్చి అతిశయోక్తి పూర్వకమైన ఆడంబరప్రకటనలు చేయలేదు. దేవుని క్రియలకును మార్గములకును వారు అంధులై యుండిరి. వారి విషయములో అత్తి పండ్ల కాలము ఇంకా రాలేదు. వారికి వెలుగును ఆశను తేగల దినమును వారు ఇంకా నిరీక్షించుచుండిరి. దేవునియొద్దనుండి అధికమైన ఆశీర్వాదములను పొందిన యూదులు, ఈ వరముల దుర్వినియోగమునకు బాధ్యులుగా పరిగణింపబడ్డారు. వారు అతిశయించిన ఆ ప్రత్యేకాధికారములు వారి అపరాధబాధ్యతను మరింత పెంచెను. ది డిజైర్ ఆఫ్ ఏజెస్. 582, 583.

At the Sunday law Laodicean Adventism’s profession of being God’s covenant people is gone as they accept the mark of the covenant of death and reject the seal of the covenant of life. They then cast off their leaves of profession and what is brought to view is a remnant represented by Isaiah, who at 9/11 “returned” to the old paths, were then humbled into the dust when they (Isaiah) realized his corrupted experience, and was thereafter purified with a coal from off the altar. Sister White informs us the coal from the altar represents purification, but purification is simply what is accomplished by the coal touching Isaiah’s lips.

ఆదివార చట్ట సమయమున, లవోదిక్యా ఆడ్వెంటిజము తమను దేవుని నిబంధన ప్రజలమని చెప్పుకొనే ఘోషణను లుప్తమైపోతుంది; ఎందుకంటే వారు మరణ నిబంధన యొక్క గుర్తును అంగీకరించి, జీవ నిబంధన యొక్క ముద్రను నిరాకరిస్తారు. అప్పుడు వారు తమ విశ్వాసఘోషణ యొక్క ఆకులను విడిచిపారేస్తారు; దృష్టికి వచ్చేది యెషయా ద్వారా ప్రతినిధిగా చూపబడిన ఒక శేషము—అది 9/11న పాత మార్గాలకు ‘తిరిగి వచ్చి’, యెషయా తన భ్రష్టమైన అనుభవాన్ని గ్రహించినప్పుడు ధూళిలోకి వినమ్రులై, అనంతరం బలిపీఠమునుండి తీసిన బొగ్గుతో శుద్ధీకరింపబడెను. సోదరి వైట్ బలిపీఠమునుండి వచ్చిన ఆ బొగ్గు శుద్ధీకరణను సూచించునని మనకు తెలియజేస్తారు; అయితే శుద్ధీకరణ అనేది ఆ బొగ్గు యెషయా పెదవులను తాకినద్వారా నెరవేర్చబడినదే.

> “The live coal is symbolical of purification. If it touches the lips, no impure word will fall from them. The live coal also symbolizes the potency of the efforts of the servants of the Lord.” Review and Herald, October 16, 1888.

> జ్వలమాన అంగారము శుద్ధీకరణకు ప్రతీక. అది పెదవులను స్పృశించినయెడల, వాటినుండి అపవిత్రమైన మాట ఏదియు వెలువడదు. ఆ జ్వలమాన అంగారము ప్రభువు సేవకుల ప్రయత్నాల ప్రభావశక్తిని కూడా సూచిస్తుంది. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, అక్టోబర్ 16, 1888.

The “coal” from the altar that are cast to earth in the last days are the coals cast to earth when the seventh and final seal is opened in the first five verses of Revelation chapter eight. Isaiah, and therefore the one hundred and forty-four thousand are purified by the coal touching their lips, but the “coal” is a message. It touches their lips when they take the book out of the angel’s hand and eat.

అంత్యదినములలో భూమిమీదికి వేయబడే బలిపీఠమునుండి వచ్చిన ‘అగ్గికొయ్యలు’ అనేవి, ప్రకటనగ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయములోని తొలి అయిదు వచనములలో ఏడవదైన తుదిముద్ర తెరవబడినప్పుడు భూమిమీదికి వేయబడిన అగ్గికొయ్యలే. యెషయా, అందుచేత నూట నలభై నాలుగు వేలమందియు, వారి పెదవులను ఆ అగ్గికొయ్య తాకుటవలన శుద్ధీకరింపబడుదురు; అయితే ఆ ‘అగ్గికొయ్య’ ఒక సందేశము. దూత చేతిలోనుండి పుస్తకమును తీసుకొని భుజించినప్పుడు అది వారి పెదవులను తాకును.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> నీవు సత్యముచేత వారిని పరిశుద్ధపరచుము: నీ వాక్యం సత్యము. యోహాను 17:17.

Those who “return” and become the remnant (residue) are represented as being the oak and teal trees, and just as Christ had “invested the tree with moral qualities, and made it the expositor of divine truth” Isaiah’s trees have the “moral quality” within them as represented by the “substance.” The substance remains with the trees, even when those who were only leaves of profession are cast off. The “holy seed” is the “substance” and Christ is the “holy seed” of prophecy. Those trees who are represented as the remnant and by Isaiah himself in chapter six represents men and therefore humanity and the holy seed represent divinity. Thus, Isaiah six identifies the purification of Adventism from 9/11 unto the Sunday law, and the details which Isaiah contributes to that prophetic history are all represented by his question of “how long”. For Isaiah the answer to “how long” was from 9/11 unto the Sunday law.

"తిరిగి" వచ్చి శేషము (అవశేషము) అయ్యే వారు, ఓక్ మరియు టీల చెట్లుగా ప్రతిరూపింపబడ్డారు. క్రీస్తు వృక్షమునకు "నైతిక గుణములు ఆపాదించి, దానిని దివ్యసత్యమునకు వ్యాఖ్యాతగా" చేసినట్లే, యెషయా చెప్పిన ఆ చెట్లలో "సారం"గా ప్రతినిధి చేయబడిన "నైతిక గుణము" అంతర్గతమై యున్నది. కేవలం ప్రకటన యొక్క ఆకులుగానే ఉన్నవారు త్రోసివేయబడినను, ఆ చెట్లయొద్ద "సారం" నిలిచియుండు. "పవిత్ర విత్తు" అదే "సారం"; మరియు క్రీస్తు ప్రవచనమునకు సంబంధించిన "పవిత్ర విత్తు". ఆరవ అధ్యాయములో శేషముగా ప్రతినిధి చేయబడిన ఆ చెట్లు—యెషయా స్వయముగా ప్రతినిధి చేసినట్లుగా—మనుష్యులను, అనగా మానవజాతినే, సూచిస్తాయి; కాగా ఆ పవిత్ర విత్తు దైవత్వాన్ని సూచిస్తుంది. అందువలన, యెషయా ఆరవ అధ్యాయం 9/11 నుండి ఆదివారం చట్టం వరకు అడ్వెంటిజం యొక్క శుద్ధీకరణను నిర్దిష్టపరచును; మరియు ఆ ప్రవక్తా చరిత్రకు యెషయా సమకూర్చిన విశదీకరణలన్నియు అతని "ఎంతకాలం" అనే ప్రశ్నద్వారానే ప్రతినిధి చేయబడినవి. యెషయాకు, "ఎంతకాలం" అన్న ప్రశ్నకు సమాధానం 9/11 నుండి ఆదివారం చట్టం వరకు.

## How Long? 1840–1844

ఎంతకాలము? 1840-1844

August 11, 1840 typified 9/11 and with the prophetic history of August 11, 1840 unto October 22, 1844 the battle of Mount Carmel between Elijah and Jezebel’s prophets took place. Ultimately the prophets of Baal were demonstrated to be false prophets and executed by Elijah, but at the very outset of the confrontation Elijah asked the question, “how long” halt you between two opinions.

1840 ఆగస్టు 11, 9/11‌కు రకమై నిలిచింది; మరియు 1840 ఆగస్టు 11 నుండి 1844 అక్టోబరు 22 వరకు ఉన్న ప్రవచనా చరిత్రతోపాటు, ఎలీయా మరియు యెజబేలు‌కు చెందిన ప్రవక్తల మధ్య కర్మేలు పర్వతమునందు సంగ్రామము జరిగింది. చివరికి బాలు ప్రవక్తలు తప్పుడు ప్రవక్తలని నిరూపితులై, ఎలీయా చేత హతమార్చబడ్డారు; అయితే ఆ సమరమున ఆరంభంలోనే ఎలీయా ఈ ప్రశ్నను అడిగెను: “మీరు రెండు అభిప్రాయముల మధ్య యెంతకాలము కుంటుకుంటిరి?”

> And Elijah came unto all the people, and said, How long halt ye between two opinions? if the Lord be God, follow him: but if Baal, then follow him. And the people answered him not a word. Then said Elijah unto the people, I, even I only, remain a prophet of the Lord; but Baal’s prophets are four hundred and fifty men. 1 Kings 18:21, 22.

> అప్పుడు ఏలీయా సర్వజనులయొద్దకు వచ్చి చెప్పెను, మీరు రెండు అభిప్రాయముల మధ్య ఎంతకాలము తడబడుదురు? యెహోవా దేవుడై యుండిన యెడల ఆయనను అనుసరించుడి; బాలు అయితే అతనిని అనుసరించుడి. జనులు ఆయనకు ఒక్క మాటయైనను ప్రత్యుత్తరమియ్యలేదు. అప్పుడు ఏలీయా జనులతో ఇట్లనెను, యెహోవా యొక్క ప్రవక్తగా నేనే ఒక్కడిని మిగిలియున్నాను; కాని బాలుని ప్రవక్తలు నలువందల యాభైమంది ఉన్నారు. 1 రాజులు 18:21, 22.

Elijah is at August 11, 1840; asking that generation whether the Millerite message is true or is it false? It is another message to Laodicea, as was Isaiah six.

ఎలీయా 1840 ఆగస్టు 11న ఉన్నాడు; ఆ తరాన్ని మిల్లరైట్ సందేశం సత్యమా, అసత్యమా అని అడుగుతున్నాడు. ఇది లవోదిక్యకు మరొక సందేశం; యెషయా ఆరవ అధ్యాయం లాగానే.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance. Their testimony was calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest their real character. And as the solemn warning to flee from the wrath to come was sounded, many who were united with the churches received the healing message; they saw their backslidings, and with bitter tears of repentance and deep agony of soul, humbled themselves before God. And as the Spirit of God rested upon them, they helped to sound the cry, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come.’” Early Writings, 233.

> విలియం మిల్లర్ ప్రకటించిన సత్యాన్ని వేలమంది స్వీకరించుటకు నడిపింపబడియిరి; మరియు ఆ సందేశాన్ని ప్రకటించుటకై ఎలీయా ఆత్మశక్తులతో దేవుని సేవకులు లేవనెత్తబడిరి. యేసుక్రీస్తు పూర్వగామియైన యోహాను వలె, ఈ గంభీర సందేశాన్ని ప్రకటించిన వారు చెట్టు వేరునొద్ద గొడ్డలిని ఉంచుట అనివార్యమని భావించి, పశ్చాత్తాపానికి తగిన ఫలములను కనబరచునట్లు మనుష్యులను పిలిచిరి. వారి సాక్ష్యం సంఘములను మేల్కొల్పి బలంగా ప్రభావితం చేయుటకును, వాటి యథార్థ స్వభావాన్ని ప్రత్యక్షపరచుటకును అనుకూలమైయుండెను. రాబోవు కోపమునుండి పారిపోవుడని గంభీర హెచ్చరిక ధ్వనించెదగానే, సంఘములతో ఏకముగా ఉన్న అనేకులు ఆ స్వస్థతనిచ్చు సందేశాన్ని స్వీకరించిరి; తమ వెనుదిరుగుదలలను గ్రహించి, పశ్చాత్తాపము గల చేదు కన్నీళ్లతోను ఆత్మ యొక్క లోతైన వేదనతోను దేవుని సన్నిధిలో తమ్మును దీనపరచుకొనిరి. దేవుని ఆత్మ వారిమీద నిలిచినప్పుడు, వారు ‘దేవుని భయపడుడి, ఆయనకు మహిమనివ్వుడి; ఆయన తీర్పు సమయం వచ్చియున్నది’ అనే పిలుపును ధ్వనింపజేయుటలో తోడ్పడిరి.” అర్లీ రైటింగ్స్, 233.

In the testing history of 1840 to 1844 the Protestants who rejected the message of Elijah became the daughters of Rome and surrendered the mantle of Protestantism unto Millerite Adventism. With Isaiah and Elijah, we have two witnesses which testify to the fact that the question “how long” is a symbol of the history that begins at 9/11 and ends at the Sunday law. In the Millerite history August 11, 1840 aligns with 9/11, and October 22, 1844 aligns with the Sunday law. When fire came down out of heaven and consumed Elijah’s offering the twelve stones were all illuminated with the offering, thus marking the one hundred and forty-four thousand as an ensign represented as illuminated stones. The false prophets were then slain by Elijah just as the United States, the false prophet is slain as the sixth kingdom at the Sunday law.

1840 నుండి 1844 వరకూ జరిగిన పరీక్షా చరిత్రలో, ఏలీయా సందేశమును తిరస్కరించిన ప్రొటెస్టాంటులు రోముని కుమార్తెలై, ప్రొటెస్టాంటిజము యొక్క మాంటిలును మిల్లరైట్ అడ్వెంటిజమునకు అప్పగించారు. యెషయా, ఏలీయా అనే ఇద్దరు సాక్షులు, ‘ఎంతకాలం’ అనే ప్రశ్న 9/11 న ప్రారంభమై ఆదివారపు చట్టముతో ముగిసే చరిత్రకు ఒక చిహ్నమని సాక్ష్యమిచ్చుచున్నారు. మిల్లరైట్ చరిత్రలో, 1840 ఆగస్టు 11 9/11తో సదృశమై నిలుచును; 1844 అక్టోబరు 22 ఆదివారపు చట్టముతో సదృశమై నిలుచును. ఆకాశమునుండి అగ్ని దిగివచ్చి ఏలీయా బలిని భక్షించినప్పుడు, పన్నెండు రాళ్లన్నియు ఆ బలితోకూడ ప్రకాశించెను; ఈ విధముగా ప్రకాశించే రాళ్లుగా ప్రతిరూపింపబడిన ఒక లక్ష నలభై నాలుగు వేలమంది పతాకముగా గుర్తింపబడిరి. తరువాత అబద్ధప్రవక్తలు ఏలీయాచేత సంహరింపబడిరి; అదేవిధముగా, ఆరవ రాజ్యముగా ఉన్న అబద్ధప్రవక్తయైన అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు ఆదివారపు చట్టమునందు సంహరింపబడును.

Isaiah six is emphasizing a testing, purging and purification process among God’s people from 9/11 unto the Sunday law. Elijah is addressing the Laodicean attitude of God’s people, but also providing evidence between a true and false prophet and in turn a true or false message. Thus, beginning from August 11, 1840 and ending on October 22, 1844 a prophetic test was brought upon the Protestants of the period of Sardis, and just as the fire at Mount Carmel produced a division into two classes, two classes were manifested in 1844. One class in the testing process was the soon-to-be “former” covenant people, and the other class was Millerite Adventism that God would enter into covenant with on October 22, 1844. The period of testing and division is the story of the vineyard as Millerite Adventism was shown to be the true prophet at the same point that Sardian Protestantism began to fulfill its role as apostate Protestantism. Just as the prophets of Baal were exposed as false, so to was the former covenant people exposed and then identified by the Millerites as a daughter of Rome. The story of Mount Carmel and also the fulfillment of that history in the time of the Millerites provides a second witness to Isaiah six’s that the question, “how long” is a symbol of the period of time from 9/11 unto the Sunday law.

యెషయా ఆరు అధ్యాయం దేవుని ప్రజలలో 9/11 నుండి ఆదివారపు చట్టం వరకు జరిగే పరీక్ష, శోధన మరియు శుద్ధీకరణ ప్రక్రియను ప్రాముఖ్యతనిచ్చి రేఖాంకితం చేస్తుంది. ఏలీయా దేవుని ప్రజల లవోదిక్యా ధోరణిని ఉద్దేశించి మాటలాడుటతో పాటు, నిజ ప్రవక్తకూ అబద్ధ ప్రవక్తకూ మధ్య, దానికి అనుగుణంగా నిజమయిన సందేశమునకూ అబద్ధ సందేశమునకూ మధ్య తేడాను నిర్ధారించే సాక్ష్యాన్ని సమకూరుస్తున్నాడు. అట్లుగా, 1840 ఆగస్టు 11 నుండి 1844 అక్టోబర్ 22 వరకు సార్దీస్ కాలంలోని ప్రొటెస్టెంటులపై ఒక ప్రవచనపరమైన పరీక్ష తీసుకురాబడెను; మరియు కర్మేలు పర్వతమందు అగ్ని ఎలా రెండు వర్గాలుగా విభజనను కలుగజేసెనో, అట్లే 1844లో రెండు వర్గాలు ప్రత్యక్షమయ్యాయి. పరీక్షా ప్రక్రియలో ఒక వర్గము త్వరలోనే 'మాజీ' నిబంధన ప్రజలుగా మారబోయినవారు; మరియొక వర్గము 1844 అక్టోబర్ 22న దేవుడు నిబంధనలో ప్రవేశించిన మిల్లరైట్ అడ్వెంటిజమే. ఈ పరీక్షా మరియు విభజన కాలమేగాని ద్రాక్షతోట కథనం; ఏలాగంటే, మిల్లరైట్ అడ్వెంటిజం నిజ ప్రవక్తగా నిరూపితమైయిన అదే సమయంలో సార్దీయ ప్రొటెస్టాంటిజం విశ్వాసద్రోహి ప్రొటెస్టాంటిజంగా తన పాత్రను నెరవేర్చుటను ఆరంభించింది. బాలు ప్రవక్తలు అసత్యులని ఎలా బహిర్గతమయ్యారో, అట్లే మాజీ నిబంధన ప్రజలు కూడా బహిర్గతమై, తరువాత మిల్లరైట్‌లు వారిని రోమ్ కుమార్తెగా గుర్తించారు. కర్మేలు పర్వత కథనం, అలాగే ఆ చరిత్ర మిల్లరైట్‌ల కాలంలో నెరవేర్పు, యెషయా ఆరు అధ్యాయం బోధించిన దానికి రెండవ సాక్ష్యమును సమకూరుస్తుంది; అదేనగా, "ఎంతకాలం?" అనే ప్రశ్న 9/11 నుండి ఆదివారపు చట్టం వరకు ఉన్న కాలవ్యవధికి ఒక చిహ్నమని.

> “‘Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel,’ the prophet pleads, ‘let it be known this day that Thou art God in Israel, and that I am Thy servant, and that I have done all these things at Thy word. Hear me, O Lord, hear me, that this people may know that Thou art the Lord God, and that Thou hast turned their heart back again.’

> ‘అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, ఇశ్రాయేలుల దేవుడైన ప్రభువా,’ అని ప్రవక్త వేడుకొనుచు, ‘ఈ దినమున ఇశ్రాయేలులో నీవే దేవుడవని, నేను నీ దాసుడనని, నీ వాక్యము ప్రకారమే నేను ఈ సంగతులన్నియు చేసితినని తెలియబడునట్లుగా చేయుము. ప్రభువా, నన్ను ఆలకింపుము, నన్ను ఆలకింపుము, ఈ ప్రజలు నీవే ప్రభువగు దేవుడవని, నీవు వారి హృదయమును మరల తిరిగించితివని తెలిసికొనునట్లుగా.’

> “A silence, oppressive in its solemnity, rests upon all. The priests of Baal tremble with terror. Conscious of their guilt, they look for swift retribution.

> దాని గాంభీర్యముచేత అణిచివేసే ఒక మౌనం సమస్తంపై నెలకొంది. బాలు యాజకులు భీతితో వణుకుతున్నారు. తాము దోషులమని గ్రహించి, వారు శీఘ్ర శిక్షను నిరీక్షిస్తున్నారు.

> “No sooner is the prayer of Elijah ended than flames of fire, like brilliant flashes of lightning, descend from heaven upon the upreared altar, consuming the sacrifice, licking up the water in the trench, and consuming even the stones of the altar. The brilliancy of the blaze illumines the mountain and dazzles the eyes of the multitude. In the valleys below, where many are watching in anxious suspense the movements of those above, the descent of fire is clearly seen, and all are amazed at the sight. It resembles the pillar of fire which at the Red Sea separated the children of Israel from the Egyptian host.

> ఎలీయా యొక్క ప్రార్థన ముగియగానే, విద్యుత్‌ మెరుపులవలె దీప్తిమంతమైన అగ్నిజ్వాలలు ఆకాశమునుండి ఎత్తుగా నిలబెట్టిన బలిపీఠముమీదికి దిగివచ్చి, బలిని దహించెను, కందకములోని నీటినంత త్రాగివేసెను, బలిపీఠపు రాళ్లకూడను దగ్ధముచేసెను. ఆ జ్వాలల దీప్తి పర్వతమంతటిని ప్రకాశింపజేసి, జనసమూహపు దృష్టిని మైమరపింపజేసెను. పై ఉన్న వారి కదలికలను ఉత్కంఠతో గమనించుచున్న అనేకులు ఉన్న క్రిందనున్న లోయలలోనూ, ఆ అగ్ని అవతరణము స్పష్టముగా కనబడెను; ఆ దృశ్యాన్ని చూచి అందరును ఆశ్చర్యచకితులయ్యిరి. అది ఎర్ర సముద్రమునొద్ద ఇశ్రాయేలు సంతానమును ఐగుప్తు సైన్యమునుండి వేరు చేసిన అగ్నిస్థంభమును పోలి యుండెను.

> “The people on the mount prostrate themselves in awe before the unseen God. They dare not continue to look upon the Heaven-sent fire. They fear that they themselves will be consumed; and, convicted of their duty to acknowledge the God of Elijah as the God of their fathers, to whom they owe allegiance, they cry out together as with one voice, ‘The Lord, He is the God; the Lord, He is the God.’ With startling distinctness the cry resounds over the mountain and echoes in the plain below. At last Israel is aroused, undeceived, penitent. At last the people see how greatly they have dishonored God. The character of Baal worship, in contrast with the reasonable service required by the true God, stands fully revealed. The people recognize God’s justice and mercy in withholding the dew and the rain until they have been brought to confess His name. They are ready now to admit that the God of Elijah is above every idol.” Prophets and Kings, 153.

> పర్వతముపై ఉన్న ప్రజలు అదృశ్యుడైన దేవుని ముందుట భయభక్తులతో సాష్టాంగంగా పడిపోతారు. ఆకాశమునుండి వచ్చిన అగ్నిని ఇక చూడటానికి వారు ధైర్యం చేయరు. తామే దగ్ధులవుతామేమో అని వారు భయపడుతున్నారు; మరియు, తమ విధేయత పాత్రుడైయున్న పితరుల దేవునిగా ఏలీయా దేవునిని అంగీకరించవలసిన తమ కర్తవ్యము విషయమై బుద్ధిపొందినవారై, వారు ఏకకంఠంగా ఒకటే స్వరంతో మొరపెత్తుతారు: 'యెహోవాయే దేవుడు; యెహోవాయే దేవుడు.' ఆశ్చర్యకరమైన స్పష్టతతో ఆ అరుపు పర్వతమంతట మార్మోగి దిగువనున్న సమతలంలో ప్రతిధ్వనిస్తుంది. చివరకు ఇశ్రాయేలు మేల్కొనింది, మోసభ్రమలు విడిచింది, పశ్చాత్తాపపడింది. చివరకు ప్రజలు తాము దేవునిని ఎంతగా అపమానించారో గ్రహిస్తున్నారు. నిజదేవుడు కోరుకొను యుక్తమైన సేవకు విరుద్ధముగా బాళ్ ఆరాధన స్వరూపం సంపూర్ణంగా బహిర్గతమౌతోంది. తమను ఆయన నామాన్ని ఒప్పుకొనుటవరకు మంచును వర్షమును నిలిపివేసినందులో దేవుని న్యాయమును కరుణను ప్రజలు గుర్తిస్తున్నారు. ఇప్పుడు ఏలీయా దేవుడు ప్రతి విగ్రహముకంటె శ్రేష్ఠుడని ఒప్పుకోవడానికి వారు సిద్ధపడ్డారు. ప్రవక్తలు మరియు రాజులు, 153.

## How Long? Moses

ఎంతకాలము? మోషే

The first time the symbolic question, “how long” is raised in the prophetic Word is in the eighth plague upon the Egyptians in the time of Moses. The eighth plague is “locusts” (a symbol of Islam) that are brought by an “east wind” (a symbol of Islam).

ప్రవచన వాక్యంలో "ఎంతకాలము?" అనే ప్రతీకాత్మక ప్రశ్న మొదటిసారిగా మోషే కాలంలో ఐగుప్తీయులపై వచ్చిన ఎనిమిదవ కీడులో లేవనెత్తబడింది. ఆ ఎనిమిదవ కీడు "మిడతలు" (ఇస్లాం యొక్క ప్రతీక); అవి "తూర్పుగాలి" (ఇస్లాం యొక్క ప్రతీక) ద్వారా తీసుకురాబడినవి.

> And Moses and Aaron came in unto Pharaoh, and said unto him, Thus saith the Lord God of the Hebrews, How long wilt thou refuse to humble thyself before me? let my people go, that they may serve me. Else, if thou refuse to let my people go, behold, tomorrow will I bring the locusts into thy coast: And they shall cover the face of the earth, that one cannot be able to see the earth: and they shall eat the residue of that which is escaped, which remaineth unto you from the hail, and shall eat every tree which groweth for you out of the field: And they shall fill thy houses, and the houses of all thy servants, and the houses of all the Egyptians; which neither thy fathers, nor thy fathers’ fathers have seen, since the day that they were upon the earth unto this day. And he turned himself, and went out from Pharaoh.

> మోషే మరియు అహరోను ఫిరవోనియొద్దకు వచ్చి అతనితో ఇట్లు చెప్పిరి: ఇబ్రీయుల దేవుడైన యెహోవా ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు: నా సన్నిధిలో నీను వినయపరచుకొనుటకు నీవెంతకాలము నిరాకరింతువు? నా ప్రజలను విడిచిపంపుము, వారు నన్ను సేవించునట్లు. లేకపోతే, నా ప్రజలను విడిచిపంపుటకు నీవు నిరాకరించిన యెడల, ఇదిగో, రేపు నేను నీ సరిహద్దులలో మిడతలను రప్పించుదును. అవి భూమి ముఖమును కప్పివేయును, భూమి కనబడకుండునట్లు; వడగళ్ళనుండి తప్పించుకొని మీకు మిగిలిన అవశేషమంతయు అవి తినివేయును; మైదానమునుండి మీకొరకు పెరిగుచున్న ప్రతి వృక్షమును కూడ తినివేయును. అవి నీ యిల్లు, నీ సేవకులందరి యిల్లు, సమస్త ఐగుప్తీయుల యిల్లులన్నిటిని నింపివేయును; వారు భూమిమీద నున్న దినము మొదలుకొని ఈ దినము వరకు నీ పితరులుగాని వారి పితరులుగాని ఎన్నడును చూడని విధముగా. అప్పుడు అతడు తిరిగి, ఫిరవోనియొద్దనుండి వెళ్లిపోయెను.

> And Pharaoh’s servants said unto him, How long shall this man be a snare unto us? let the men go, that they may serve the Lord their God: knowest thou not yet that Egypt is destroyed?

> ఫరోహుకు అతని సేవకులు ఇట్లనిరి: ఈ మనుష్యుడు మనకు పాశముగా నుండుట ఎంతకాలము? పురుషులను పంపించుము, వారు తమ దేవుడైన ప్రభువును సేవించునట్లుగా; ఈగుప్తు నాశనమైపోయినదని నీవింకను తెలిసికొనలేదా?

> And Moses and Aaron were brought again unto Pharaoh: and he said unto them, Go, serve the Lord your God: but who are they that shall go?

> అప్పుడు మోషే మరియు అహరోను మళ్లీ ఫరోహు సన్నిధికి రప్పింపబడిరి; అతడు వారితో ఇట్లనెను, పోయి మీ దేవుడైన యెహోవాను సేవించుడి; కాని వెళ్లుదురు వారు ఎవరెల్లరు?

> And Moses said, We will go with our young and with our old, with our sons and with our daughters, with our flocks and with our herds will we go; for we must hold a feast unto the Lord.

> మోషే సెలవిచ్చెను, మా యౌవనులతోను మా వృద్ధులతోను, మా కుమారులతోను మా కుమార్తెలతోను, మా గొఱ్ఱెల మందలతోను మా పశువుల మందలతోను మేము పోవుదుము; ఏలయనగా యెహోవాకు పండుగను జరుపవలసియున్నది.

> And he said unto them, Let the Lord be so with you, as I will let you go, and your little ones: look to it; for evil is before you. Not so: go now ye that are men, and serve the Lord; for that ye did desire. And they were driven out from Pharaoh’s presence.

> అతడు వారితో ఇట్లనెను: నేను మిమ్మును మీ చిన్నపిల్లలతో కూడ పోనిచ్చునట్లుగా యెహోవా మీతో అట్లుండునుగాక; చూడుడి, కీడు మీ ఎదుట నున్నది. అట్లుకాదు; ఇప్పుడే పురుషులైన మీరు వెళ్లి యెహోవాను సేవించుడి; ఎందుకనగా అదే మీరు కోరినది. అప్పుడు వారు ఫరో సమక్షమునుండి తొలగింపబడిరి.

> And the Lord said unto Moses, Stretch out thine hand over the land of Egypt for the locusts, that they may come up upon the land of Egypt, and eat every herb of the land, even all that the hail hath left. And Moses stretched forth his rod over the land of Egypt, and the Lord brought an east wind upon the land all that day, and all that night; and when it was morning, the east wind brought the locusts. And the locusts went up over all the land of Egypt, and rested in all the coasts of Egypt: very grievous were they; before them there were no such locusts as they, neither after them shall be such. For they covered the face of the whole earth, so that the land was darkened; and they did eat every herb of the land, and all the fruit of the trees which the hail had left: and there remained not any green thing in the trees, or in the herbs of the field, through all the land of Egypt.

> అప్పుడు యెహోవా మోషేతో చెప్పెను: మిడతల నిమిత్తము నీ చేతిని ఐగుప్తు దేశము మీద చాపుము, అప్పుడు అవి ఐగుప్తు దేశము మీదికి వచ్చి, దేశమందలి ప్రతి పచ్చికను, వడగళ్ళు మిగిల్చినదంతయును తినివేయునట్లు. అప్పుడు మోషే తన దండమును ఐగుప్తు దేశము మీద చాపెను; యెహోవా ఆ దినమంతయు ఆ రాత్రంతయు ఆ దేశము మీదకు తూర్పు గాలిని రప్పించెను; ఉదయమైనప్పుడు ఆ తూర్పు గాలి మిడతలను తెచ్చెను. మిడతలు ఐగుప్తు దేశమంతటిమీదికి ఎగసివచ్చి, ఐగుప్తు సరిహద్దులన్నిటిలోను దిగివుండెను; అవి అత్యంత ఘోరములు; వాటివలె మునుపెన్నడును మిడతలు లేను, తరువాతను అలాంటివి ఉండవు. ఎందుకనగా అవి భూమి ముఖమంతయు కప్పివేసెను గనుక దేశము చీకటిగాయెను; దేశమందలి ప్రతి పచ్చికను గూడా, వడగళ్ళు మిగిల్చిన చెట్ల ఫలమంతటినిగూడా అవి తినివేసెను; అందుచేత ఐగుప్తు దేశమంతటా చెట్లలో గాని, పొలపు పచ్చికలలో గాని ఏ పచ్చదానియు మిగిలియుండలేదు.

> Then Pharaoh called for Moses and Aaron in haste; and he said, I have sinned against the Lord your God, and against you. Now therefore forgive, I pray thee, my sin only this once, and intreat the Lord your God, that he may take away from me this death only. And he went out from Pharaoh, and intreated the Lord. And the Lord turned a mighty strong west wind, which took away the locusts, and cast them into the Red sea; there remained not one locust in all the coasts of Egypt. Exodus 10:3–19.

> అప్పుడు ఫరో ఆతురపడి మోషేను, అహరోనును పిలిపించి చెప్పెను: మీ దేవుడైన యెహోవాపైనును, మీమీదను, నేను పాపము చేసితిని. కాబట్టి, దయచేసి, ఈ ఒక్కసారికే నా పాపమును క్షమించుము; ఈ మరణము మాత్రము నాయొద్దనుండి తొలగించునట్లుగా మీ దేవుడైన యెహోవాను వేడుకొనుము. అప్పుడు అతడు ఫరోయొద్దనుండి బయలుదేరి యెహోవాను వేడుకొనెను. యెహోవా బలమైన పడమర గాలిని తిప్పి పంపెను; అది మిడతలను తీసికొని వెళ్లి వాటిని ఎర్ర సముద్రములోనికి విసిరివేసెను; ఐగుప్తు యావత్తు సరిహద్దులన్నిటిలోను ఒక్క మిడత కూడ మిగిలిపోలేదు. నిర్గమకాండము 10:3-19.

First “the Lord God of the Hebrews” asks, How long wilt thou refuse to humble thyself before me?” and then Pharaoh’s servants thereafter asked Pharaoh again, “How long shall this man be a snare unto us?” The question is asked during the eighth plague, which aligns with 9/11 for several reasons. The tenth plague is the slaying of the first born, which aligns with the cross and is followed by the disappointment by the Red Sea, which inspiration aligns with the disappointment of the disciples at the cross, which aligns with the great disappointment of the Millerites in 1844. Those three witnesses all align with the Sunday law. The tenth plague is the Sunday law and two plagues earlier the eighth plague brought the “locusts” upon an “east wind.” The “locusts” filled the entire earth, just as Islam is shaking the entire world today as it has spread its darkness through forced immigration. The “desert locust’s” Latin name is “locusta migratoria,” representing the spread of Islam through immigration that is typified in the natural world as migration.

మొదట 'హెబ్రీయుల దేవుడైన ప్రభువగు దేవుడు' ఇలా ప్రశ్నించెను, "నా సన్నిధిలో నీను వినయపడుటకు నీవెంతకాలము నిరాకరించుదువు?" తరువాత ఫరో సేవకులు ఫరోను మళ్లీ అడిగిరి, "ఈ మనిషి మనకు ఎంతకాలము ఉచ్చుగా నుండును?" ఆ ప్రశ్న ఎనిమిదవ ప్లేగు కాలమందు అడుగబడెను; అనేక కారణాలవలన అది 9/11తో సారిపోలును. పదవ ప్లేగు జ్యేష్ఠజాతుల వధయే; అది సిలువతో సారిపోలును; దాని తరువాత ఎర్ర సముద్రపు వద్ద కలిగిన నిరాశ వచ్చెను; దానిని దివ్యప్రేరణ సిలువయందు శిష్యులకు కలిగిన నిరాశతో సారిపోల్చుచున్నది; అది తిరిగి 1844లో మిల్లరైట్ల మహా నిరాశతో సారిపోలుచున్నది. ఆ మూడు సాక్ష్యములన్నియు ఆదివారపు చట్టముతో సారిపోలును. పదవ ప్లేగు అదే ఆదివారపు చట్టము; మరియు రెండు ప్లేగులు ముందుగా, ఎనిమిదవ ప్లేగు 'తూర్పుగాలి' ద్వారా 'మిడతలను' తెచ్చెను. ఆ 'మిడతలు' భూమి అంతటిని నింపెను; అదేవిధంగా బలవంతపు వలసల ద్వారా తన చీకటిని వ్యాప్తి చేసి ఇస్లాం నేడు సమస్త లోకమును కదిలించుచున్నది. 'ఎడారి మిడత'కు లాటిన్ పేరు 'locusta migratoria', ఇది సహజలోకములో వలసరూపంగా ప్రతిరూపింపబడిన ప్రకారము వలసద్వారా ఇస్లాం వ్యాప్తిని సూచించుచున్నది.

The ninth plague was a darkness that could be felt.

తొమ్మిదవ శిక్ష స్పృశ్యమైన చీకటి.

> And the Lord said unto Moses, Stretch out thine hand toward heaven, that there may be darkness over the land of Egypt, even darkness which may be felt. And Moses stretched forth his hand toward heaven; and there was a thick darkness in all the land of Egypt three days: They saw not one another, neither rose any from his place for three days: but all the children of Israel had light in their dwellings. Exodus 10:21–23.

> యెహోవా మోషేతో ఇట్లనెను: ఐగుప్తు దేశముమీద అంధకారం ఉండునట్లు, స్పృశింపదగిన అంధకారమును కలుగునట్లు, నీవు నీ చేయిని ఆకాశమువైపు చాపుము. మోషే తన చేయిని ఆకాశమువైపు చాపెను; అప్పుడు ఐగుప్తు దేశమంతట మూడురోజులు గాఢాంధకారం కలిగెను. వారు ఒకరినొకరు చూడలేదు; మూడురోజులపాటు ఎవరును తన స్థలమునుండి లేచలేదు; అయితే ఇశ్రాయేలు సంతానమంతయు తమ నివాసములలో వెలుగు ఉండెను. నిర్గమకాండము 10:21-23.

In the symbolism of “how long” represented by Mount Carmel and Elijah there is a distinction manifested when the fire comes down out of heaven. Elijah’s God did what Baal cannot do. In Millerite history the distinction was made between fallen Sardian Protestantism and Millerite Adventism. With Moses the distinction was darkness or light. There was light in the Hebrew homes. Isaiah further informs us that those who have no light in Moses line, who are also those destroyed by Elijah, and those who lose the mantle of Protestantism in the Millerite time period are a “people” who “hear” “indeed, but understand not; and see” “indeed, but perceive not.” Then a pronouncement is made of these people which states, “Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed.”

కార్మేలు పర్వతము మరియు ఏలీయా ద్వారా ప్రతినిధీకరింపబడిన “ఎంతకాలము” అనే ప్రతీకలో, ఆకాశమునుండి అగ్ని దిగివచ్చినప్పుడు ఒక భేదము ప్రత్యక్షమవుతుంది. ఏలీయా దేవుడు బాలు చేయలేనిదాన్ని చేసెను. మిల్లరైట్ చరిత్రలో ఆ భేదము పతిత సార్దిస్ ప్రోటెస్టాంటిజము మరియు మిల్లరైట్ అడ్వెంటిజము మధ్య నిర్ధారింపబడెను. మోషేతొ ఆ భేదము చీకటి గాని వెలుగు గానియుండెను. హెబ్రీయుల గృహములలో వెలుగు ఉండెను. యెషయా మరింతగా తెలియజేయునదేమనగా, మోషేయ రేఖలో వెలుగు లేనివారు, ఏలీయా చేత సంహరింపబడినవారే, అలాగే మిల్లరైట్ కాలంలో ప్రోటెస్టాంటిజము యొక్క మంటెల్‌ను కోల్పోయినవారే—వీరు “విని వినుదురు గాని గ్రహింపరు; చూచి చూచుదురు గాని ఎరుగరు” అనబడిన ఒక “జనము.” తరువాత ఈ జనుల విషయమై ఇటులని ఒక ప్రకటన చేయబడెను: “ఈ జనుల హృదయమును మందబార్చుము, వారి చెవులను భారముగా చేయుము, వారి కన్నులను మూయుము; వారు తమ కన్నులతో చూడకుండునట్లు, తమ చెవులతో వినకుండునట్లు, తమ హృదయముతో గ్రహించకుండునట్లు, తిరుగకుండునట్లు, స్వస్థపడకుండునట్లు.”

Willing to do the work, but overwhelmed with the assignment to preach to those who will not listen Isaiah “then said,” “Lord, how long?”

కార్యమును చేయుటకు సిద్ధుడై యున్నను, వినకపోవు వారికి ప్రసంగించుమనే అప్పగింపబడిన నియామకభారముచేత అక్రాంతుడై, అప్పుడు యెషయా పలికెను: ‘ప్రభువా, ఎంతకాలము?’

The last three of Egypt’s ten plagues provide a witness of the three steps from 9/11 unto the Sunday law. On August 11, 1840 the first angel’s message was empowered, and on April 19, 1844 the second angel arrived and was empowered at the Exeter Camp Meeting August 12–17, and the third angel arrived on October 22, 1844. The third angel aligns with the Sunday law, and therefore identifies a three-step process for you cannot have a third, without a first and a second.

ఈగుప్తు యొక్క పది మారులలో చివరి మూడు, 9/11 నుండి ఆదివారపు చట్టము వరకు ఉన్న మూడు దశలకు సాక్ష్యముగా నిలుస్తాయి. 1840 ఆగస్టు 11న మొదటి దూతుని సందేశము శక్తినొందెను; 1844 ఏప్రిల్ 19న రెండవ దూతు వచ్చెను, మరియు అది ఆగస్టు 12-17న ఎక్సెటర్ శిబిర సమావేశములో శక్తినొందెను; 1844 అక్టోబరు 22న మూడవ దూతు వచ్చెను. మూడవ దూతు ఆదివారపు చట్టముతో సరిపోవుచున్నది; కాబట్టి ఇది మూడు దశల ప్రక్రియను సూచించుచున్నది, ఎందుకనగా మొదటియు రెండవదియు లేకుండ మూడవది ఉండదు.

> “The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

> మొదటి మరియు రెండవ సందేశములు 1843 మరియు 1844 సంవత్సరాల్లో ఇవ్వబడ్డవి; ఇప్పుడు మేము మూడవదాని ప్రకటనా కాలంలో ఉన్నాము; అయినప్పటికిని ఈ మూడు సందేశములన్నియు ఇంకా ప్రకటింపబడవలసి యున్నవి. సత్యాన్వేషకులకు అవి పునర్వినిపించబడుట మునుపెన్నడో అంతఅవసరమై యుండినట్లే ఇప్పటికీ అంతే అత్యావశ్యకము. కలము మరియు వాణి ద్వారము, వాటి క్రమాన్ని వెల్లడిస్తూ, మమ్మును మూడవ దూతయొక్క సందేశమునకు చేర్చు ప్రవచనముల అన్వయాన్ని తెలియజేస్తూ, ఆ ప్రకటనను ఘోషింపవలెను. మొదటిదియు రెండవదియు లేక మూడవది ఉండదు. జరిగినవాటినీ జరగబోవునవాటినీ ప్రవచనాత్మక చరిత్ర పరంపరలో చూపిస్తూ, ఈ సందేశములను ప్రచురణలలోను, ఉపన్యాసములలోను లోకమునకు మేము సమర్పించవలెను. ఎంపికచేసిన సందేశాలు, పుస్తకం 2, పుటలు 104, 105.

The tenth plague of Egypt has been aligned by inspiration with the cross and the following disappointment associated with it. The tenth plague is therefore the third message, which of prophetic necessity must be preceded by a first and second message. At 9/11 the Lord asked Pharaoh, “how long” and immediately thereafter Pharaoh’s servants also asked, “how long.” After Moses delivered God’s question of “how long” to Pharaoh, and just before the servants repeat the question of Moses to Pharaoh, Moses marks a turning point as, “he turned himself, and went out from Pharaoh.” Exodus 10:6.

ఐగుప్తు యొక్క పదవ ప్లేగు, దైవప్రేరణచేత శిలువతోను దానితో సంబంధితమైన తదనంతర నిరాశతోను అనుసంధానింపబడియున్నది. అందువలన ఆ పదవ ప్లేగే మూడవ సందేశము; ప్రవచన అవసరముచేత దానికి ముందుగా మొదటి మరియు రెండవ సందేశములు తప్పనిసరిగా ఉండవలెను. 9/11 నాడు ప్రభువు ఫరోవును, "ఎంతకాలము?" అని ప్రశ్నించెను; వెంటనే అనంతరం ఫరోవు సేవకులును కూడ, "ఎంతకాలము?" అని అడిగిరి. దేవుని "ఎంతకాలము" అనే ప్రశ్నను మోషే ఫరోవునకు తెలియజేసిన తరువాత, సేవకులు మోషే యొక్క ప్రశ్నను ఫరోవునకు పునరావృతం చేయుటకు కొద్దిముందే, మోషే ఒక మలుపును సూచించుచు, "తాను వెనుతిరిగి, ఫరోవు యొద్దనుండి బయలుదేరి వెళ్లెను." నిర్గమకాండము 10:6.

9/11 was a prophetic turning point, that was typified when Moses delivered the plague of locusts that came on the east wind.

9/11 ఒక ప్రవచనాత్మక కీలక మలుపు; తూర్పు గాలిచేత వచ్చిన మిడతల బాధను మోషే తెచ్చినప్పుడు అది రూపముగా సూచించబడింది.

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given.” Bible Echo, August 26, 1895.

> జాతుల చరిత్రయందును సంఘ చరిత్రయందును మలుపు దశలైన కాలములు ఉన్నవి. దైవ ప్రబంధముచొప్పున, ఈ వివిధ సంక్షోభములు వచ్చునప్పుడు, ఆ కాలమునకు తగిన వెలుగు ప్రసాదింపబడును. బైబిల్ ఎకో, ఆగస్టు 26, 1895.

The next plague produced darkness or light depending on which class you were in. 9/11 was a “turning point in the history of nations and of the church.” At that point God’s people were called to return and walk in the old paths, but they refused to walk therein and hearkened not to the sound of the trumpet. A separation between darkness and light was accomplished after Elijah, and Moses asked, “how long?” She further states in the passage:

తదుపరి బాధ, ఎవరు ఏ వర్గమునకు చెందిరో దాని ప్రకారము, కొందరికి చీకటిని మరికొందరికి వెలుగును కలుగజేసెను. 9/11 "జాతుల చరిత్రలోను మరియు సంఘ చరిత్రలోను ఒక నిర్ణాయక మలుపు" అయెను. ఆ సమయమున దేవుని ప్రజలు పూర్వ మార్గములలో నడచుటకై తిరిగి రమ్మని పిలువబడిరి; అయినను వారు అందులో నడచుటకు నిరాకరించి, కాహళధ్వనికి చెవినియ్యలేదు. ఏలీయా అనంతరం చీకటి మరియు వెలుగు మధ్య ఒక విభజన స్థాపింపబడెను; మరియు మోషే, "ఎంతకాలము?" అని ప్రశ్నించెను. ఆమె ఆ పాఠ్యంలో ఇంకా ఇలా పేర్కొంటుంది:

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow.” Bible Echo, August 26, 1895.

> జాతుల చరిత్రలోను, సంఘము చరిత్రలోను, మలుపుతిప్పే ఘట్టాలుగా నిలిచే కాలఖండాలు ఉన్నాయి. దైవ నిర్వహణలో, ఈ వివిధ సంక్షోభాలు సంభవించినప్పుడు, ఆ కాలమునకు తగిన వెలుగు అనుగ్రహింపబడుతుంది. దానిని స్వీకరించినయెడల ఆత్మీయ పురోగతి కలుగును; దానిని తిరస్కరించినయెడల ఆత్మీయ అవనతి మరియు నౌకాభంగము అనుసరిస్తాయి. బైబిల్ ఎకో, ఆగస్టు 26, 1895.

We will continue the subject of “how long” in the next article.

తదుపరి వ్యాసంలో 'ఎంతకాలం' అనే విషయాన్ని కొనసాగిస్తాము.

> “In May, 1842, a General Conference was convened in Boston, Massachutes. At the opening of this meeting, Brethren Charles Fitch and Apollos Hale, of Haverhill, presented the pictorial prophecies of Daniel and John, which they had painted on cloth, with the prophetic numbers, showing their fulfillment. Brother Fitch in explaining from his chart before the Conference, said, while examining these prophecies, he had thought if he could get out something of the kind as here presented it would simplify the subject and make it easier for him to present to an audience. Here was more light in our pathway. These brethren had been doing what the Lord had shown Habakkuk in his vision 2,468 years before, saying, ‘Write the vision and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time.’ Habakkuk 2:2.

> 1842 మే నెలలో, బోస్టన్, మాసాచుసెట్స్‌లో ఒక సామాన్య మహాసభ కూడబెట్టబడెను. ఈ సమావేశ ఆరంభమున, హేవర్‌హిల్‌కు చెందిన సహోదరులు చార్ల్స్ ఫిచ్ మరియు అపోలోస్ హేల్, దానియేలు మరియు యోహాను గ్రంథములలోని ప్రవచనాలను, వాటి నెరవేర్పును చూపించు ప్రవచన సంఖ్యలతో కూడి, తాము వస్త్రంపై చిత్రించిన చిత్రరూపముగా సమర్పించిరి. మహాసభ సమక్షమున తన చార్ట్ నుండే వివరణ ఇస్తూ, ఫిచ్ సహోదరుడు యీలాగు చెప్పెను—ఈ ప్రవచనాలను పరిశీలించుచుండగా, ఇక్కడ సమర్పించబడినట్లుగా యీలాటి దానిని తాను సిద్ధం చేయగలిగితే, విషయం సరళమై, శ్రోతల సమక్షమున దానిని తాను ప్రతిపాదించుటకు మరింత సౌలభ్యం కలుగునని తాను ఆలోచించితినని. ఇక్కడ మా మార్గమున మరింత వెలుగు కలిగెను. ఈ సహోదరులు, 2,468 సంవత్సరముల క్రితమే ప్రభువు హబక్కూకుకు తన దర్శనమందు చూపి ఈలాగు సెలవిచ్చినదానినే చేయుచుండిరి: ‘దర్శనమును వ్రాయి, దానిని పలకలయందు స్పష్టముగా చేయుము, దానిని చదివువాడు పరుగెత్తునట్లును. ఏలయనగా ఆ దర్శనం నిర్ణీత కాలమునకే గలదు.’ హబక్కూకు 2:2.

> “After some discussion on the subject, it was voted unanimously to have three hundred similar to this one lithographed, which was soon accomplished. They were called ‘the ‘43 charts.’ This was a very important Conference.” The Autobiography of Joseph Bates, 263.

> ఆ విషయంపై కొంత చర్చ అనంతరం, ఇదివంటి మూడు వందలను లిథోగ్రఫీ ద్వారా ముద్రింపజేయుటకు ఏకగ్రీవంగా తీర్మానించబడింది; ఆ తీర్మానం త్వరలోనే కార్యరూపం దాల్చింది. వాటిని ‘43 పటములు’ అని పిలిచేవారు. ఇది అత్యంత ప్రాధాన్యమైన సమావేశం. జోసెఫ్ బేట్స్ ఆత్మకథ, 263.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> నేను చూచితిని—1843 పటము ప్రభువుయొక్క చేయి ద్వారా నిర్దేశింపబడినదని, దానిలో మార్పు చేయకూడదని; అందులోని సంఖ్యలు ఆయన సంకల్పముచొప్పుననే ఉన్నవని; కొన్ని సంఖ్యలలో గల ఒక తప్పును ఆయన చేయి వాటిమీద ఉండి దాచివేసెను గనుక, ఆయన చేయి తొలగింపబడిన వరకు ఎవ్వరును దానిని చూడలేకపోయిరని. ప్రారంభ రచనలు, 74.

> “It was the united testimony of Second Advent lecturers and papers, when standing on ‘the original faith,’ that the publication of the chart was a fulfillment of Habakkuk 2:2, 3. If the chart was a subject of prophecy (and those who deny it leave the original faith), then it follows that BC 457 was the year from which to date the 2300 days. It was necessary that 1843 should be the first published time in order that ‘the vision’ should ‘tarry,’ or that there should be a tarrying time, in which the virgin band was to slumber and sleep on the great subject of time, just before they were to be aroused by the Midnight Cry.” Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume I, Number 2, James White.

> “‘మూల విశ్వాసము’పై నిలిచియుండినప్పుడు, పటము ప్రచురించబడుట హబక్కూకు 2:2, 3 యొక్క నెరవేర్పు అని చెప్పుట రెండవ రాకడ ఉపన్యాసకుల మరియు పత్రికల ఏకమత సాక్ష్యమైయుండెను. పటము ప్రవచన విషయమైయుండిన యెడల (దానిని నిరాకరించువారు మూల విశ్వాసమును విడిచిపెడుదురు), అప్పుడు 2300 దినములను లెక్కింపవలసిన ఆరంభ సంవత్సరము క్రీస్తుపూర్వము 457 అనునది తథ్యముగా నిలుచును. ‘దర్శనము’ ‘ఆలస్యపడుటకు,’ లేదా ఆలస్యకాలము ఉండుటకు, 1843 మొదట ప్రచురింపబడిన కాలమై యుండవలసిన అవసరముండెను; ఆ కాలమందు, కన్యకల సమూహము అర్ధరాత్రి కేకచేత మేల్కొల్పబడక మునుపు, కాలమనే మహత్తర విషయములో నిద్రమత్తులో మునిగి నిద్రించవలసియుండెను.” Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume I, Number 2, James White.

Back to Articles