Article

# Panium - Number Eighteen

పానియం - సంఖ్య పద్దెనిమిది

Three Times 250

మూడుసార్లు 250

Author

Jeff Pippenger

Published

February 25, 2026

Formats

PDF
Word

We will now address some of the implications of verse twelve of Daniel eleven, and thereafter, bring the three lines of “250” years into the history of verses eleven through fifteen, that was fulfilled at the battle of Panium in 200 BC. The line of “250” years that began in 457 BC ends in 207 BC in the middle of the period that begins with the battle of Raphia and ends with the battle of Panium. The “250” years in the line of Nero ends with the three-step history of Constantine, represented by the years 313, 321 and 330. The “250” years of the United States ends on July 4, 2026.

ఇప్పుడు దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం పన్నెండవ వచనమునకు సంబంధించిన కొన్ని అన్వయార్థాలను మనము పరిశీలించుదుము. తదనంతరం, 200 క్రి.పూ.లో పానియం యుద్ధముతో నెరవేరిన దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం పదకొండవ నుండి పదిహేనవ వచనాల చరిత్రలో, "250" సంవత్సరాల మూడు రేఖలను ప్రవేశపెట్టుదుము. 457 క్రి.పూ.లో ఆరంభమైన "250" సంవత్సరాల రేఖ, రాఫియా యుద్ధంతో ఆరంభమై పానియం యుద్ధంతో ముగిసే కాలమధ్యంలో, 207 క్రి.పూ.లో ముగియును. నీరో రేఖలోని "250" సంవత్సరాలు, 313, 321 మరియు 330 సంవత్సరాలచే సూచింపబడిన కానిస్టాంటైన్ యొక్క మూడుదశల చరిత్రతో ముగియును. యునైటెడ్ స్టేట్స్‌కు సంబంధించిన "250" సంవత్సరాలు 2026 జూలై 4న ముగియును.

Nero’s line represents the history of the image of the beast testing time, first in the United States, and then in the world. The line of 457 BC places Trump at a midpoint militarily between two battles. The period that extends from 1776 also marks a midpoint for Trump’s final presidency. In order to place these lines in their proper place we will first address verse twelve, and the demise of Russia and Putin. Then the three lines of “250” years, then the line of the Hasmonean Dynasty. With those lines in place, we will place Peter in alignment with Panium. When those lines are in place we should be able to recognize how the message of July 18, 2020 is to be corrected and proclaimed, and that it is the message of the book of Joel.

నీరో యొక్క కాలరేఖ మృగము యొక్క ప్రతిరూపానికి సంబంధించిన పరీక్షాకాల చరిత్రను సూచిస్తుంది—మొదట అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో, ఆపై ప్రపంచమంతటిలో. ఈసాపూర్వం 457 యొక్క కాలరేఖ ట్రంప్‌ను రెండు యుద్ధాల మధ్య సైనిక దృష్ట్యా మధ్యబిందువులో స్థాపిస్తుంది. 1776 నుండి విస్తరించే కాలమూ ట్రంప్ యొక్క అంతిమ అధ్యక్షత్వానికి ఒక మధ్యబిందువును సూచిస్తుంది. ఈ కాలరేఖలను వాటి సముచిత స్థానాలలో ఉంచుటకై, మేము ముందుగా పన్నెండవ వచనమును, అలాగే రష్యా మరియు పుతిన్ యొక్క పతనాన్ని పరిశీలిస్తాము. తరువాత “250” సంవత్సరాల మూడు కాలరేఖలను, ఆపై హస్మోనీయ వంశపు కాలరేఖను. ఆ కాలరేఖలు స్థాపితమైన తరువాత, పేతురును పానియముతో సమన్వయంలో ఉంచుతాము. ఆ కాలరేఖలు స్థిరపడినప్పుడు, 2020 జూలై 18 యొక్క సందేశము ఎట్లా సరిదిద్దబడి ప్రకటింపబడవలెనో, అలాగే అది యోవేలు గ్రంథమునకు సంబంధించిన సందేశమని మనము గ్రహించగలము.

## King Uzziah of Judah & Ptolemy King of Egypt

యూదా రాజు ఉజ్జీయా & మిస్రయీము రాజు ప్టోలెమీ

The history that fulfilled verse eleven at the battle of Raphia aligns with the history of king Uzziah. When Isaiah is purified and empowered to proclaim the message of the latter rain, his calling came in the year that Uzziah died.

రాఫియా యుద్ధంలో పదకొండవ వచనాన్ని నెరవేర్చిన చరిత్ర, ఉజ్జీయా రాజు చరిత్రతో అనురూపంగా ఉంది. తుదివర్షపు సందేశాన్ని ప్రఖ్యాపించుటకు యెషయా శుద్ధీకరింపబడి శక్తి ప్రదానం చేయబడినప్పుడు, ఉజ్జీయా మరణించిన సంవత్సరంలోనే అతని పిలుపు వచ్చెను.

> In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Isaiah 6:1.

> రాజు ఉజ్జీయా మరణించిన సంవత్సరమున నేను ప్రభువును ఎత్తుగా, పైకి ఎత్తబడిన సింహాసనముమీద కూర్చొనియుండగా చూచితిని; ఆయన వస్త్రపు అంచులు మందిరమును నింపెను. యెషయా 6:1.

Uzziah’s death was preceded by the rebellion he manifested that paralleled and aligned with the rebellion of Ptolemy just after the victory at the battle of Raphia. Uzziah and Ptolemy are symbols of a southern king whose heart has been lifted up, who rebel by seeking to combining their state authority with church authority. When Uzziah attempted to combine church and state, the leprosy on his forehead typified the mark of the beast.

ఉజ్జీయా మరణమునకు పూర్వం, అతడు ప్రదర్శించిన తిరుగుబాటు రాఫియా యుద్ధములో విజయానంతరం తక్షణమే ప్టోలెమీ చేసిన తిరుగుబాటుతో సమాంతరమై, దానితో అన్వయింపబడియున్నది. హృదయము ఎత్తబడియున్న, రాజ్యాధికారమును సంఘాధికారముతో ఏకం చేయుటకు యత్నించుచు తిరుగుబాటు చేయు దక్షిణ రాజునకు ఉజ్జీయా మరియు ప్టోలెమీ ప్రతీకలు. ఉజ్జీయా సంఘమును రాజ్యముతో ఏకం చేయుటకు యత్నించినప్పుడు, అతని నుదుటిపై పుట్టిన కుష్ఠము మృగముని ముద్రకు ప్రతీకముగా నిలిచెను.

> And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Revelation 14:9–11.

> మూడవ దూత వారిని అనుసరించి, బలమైన స్వరముతో ఇలా చెప్పెను: ఎవడైనను పశువును దాని ప్రతిమను ఆరాధించి, తన నుదుటిపై గాని చేతిపై గాని దాని ముద్రను స్వీకరించినయెడల, వాడు మిశ్రమము లేకుండా ఆయన ఆగ్రహపు పానపాత్రలో కుమ్మరింపబడిన దేవుని కోపమునకు చెందిన ద్రాక్షారసమును త్రాగును; మరియు పరిశుద్ధ దూతల సమక్షమందును, గొఱ్ఱెపిల్ల సమక్షమందును వాడు అగ్ని గంధకముతో బాధింపబడును. వారి యాతన యొక్క ధూమము యుగయుగములకు పైకి ఎగసిపోవును; పశువును దాని ప్రతిమను ఆరాధించువారికిని, దాని నామమునకు చెందిన ముద్రను స్వీకరించువారికిని పగలనూ రాత్రినూ విశ్రాంతి ఉండదు. ప్రకటన గ్రంథము 14:9-11.

Uzziah then represents a progressive death from the time of his rebellious attempt to combine church and state. He then represents a lame-duck co-regency with his son for eleven years. Uzziah lived for eleven years after his rebellion. The beginning of his rebellion symbolizes the Sunday law, where church and state are combined and the mark of the beast is enforced. Eleven years later he died, representing the end of his reign as king of the southern kingdom of Judah, which was the glorious land, which is the United States.

ఆ తరువాత, చర్చి మరియు రాష్ట్రాధికారములను ఏకీకరించుటకు చేసిన తన తిరుగుబాటుదైన యత్నము జరిగిన సమయము నుంచే క్రమంగా చోటుచేసుకున్న మరణావస్థను ఉజ్జీయా ప్రతినిధీకరిస్తాడు. తదుపరి, తన కుమారునితో కలిసి పదకొండు సంవత్సరాలపాటు నామమాత్ర సహరాజ్యాధికార స్థితిని అతడు ప్రతినిధీకరిస్తాడు. తన తిరుగుబాటు తరువాత ఉజ్జీయా పదకొండు సంవత్సరాలు జీవించాడు. ఆయన తిరుగుబాటు ఆరంభం, చర్చి మరియు రాష్ట్రాధికారము ఏకీకృతమై, మృగముని ముద్ర నిర్బంధింపబడే ఆదివారం చట్టాన్ని సూచిస్తుంది. పదకొండు సంవత్సరాల తరువాత అతడు మరణించాడు; ఇది దక్షిణ రాజ్యమైన యూదాపై రాజుగా అతని రాజ్యపాలనకు ముగింపును సూచిస్తుంది; ఆ దక్షిణ రాజ్యం మహిమయుక్త దేశము, అదేనగా అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు.

In prophetic relation to Ptolemy, Uzziah represents Judah, the glorious land and apostate Protestantism, whereas; Ptolemy represents Egypt, which is the dragon power, whose religion is spiritualism. When the two kings are considered as parallel lines, Uzziah ceases to be an illustration of the glorious land and together they become a symbol of two nations. Egypt and Judah are symbols of the religions of spiritualism and apostate Protestantism. They are a symbol of the state and the church. The statecraft and the churchcraft they represent when they are aligned as one symbol contain two nations, as was the Medes and Persians, as was France’s Egypt and Sodom, as is the United States Republican and Protestant horns, as were the northern and southern kingdoms of Israel and Judah, as well as pagan Rome and papal Rome. As a symbol of two kingdoms, they are prophetically tied together by the temple in Jerusalem where both Uzziah and Ptolemy sought to sacrifice at the temple in Jerusalem. Two nations who both rebel at the same sanctuary.

ప్రవచన సంబంధములో ప్టోలెమీయుతో పోల్చినపుడు, ఉజ్జీయా యూదాను, మహిమగల దేశమును, మరియు పతిత ప్రొటెస్టాంటుత్వాన్ని ప్రతినిధ్యం వహించును; అయితే ప్టోలెమీ డ్రాగన్ శక్తియగు ఐగుప్తును, దాని మతము ఆత్మవాదమును సూచించును. ఈ రెండుగురు రాజులను సమాంతర రేఖలుగా పరిగణించినప్పుడు, ఉజ్జీయా ఇకపై మహిమగల దేశమునకు ప్రతిరూపముగా నిలవడు; వారు కలసి రెండు జాతుల ప్రతీకముగా అవుతారు. ఐగుప్తు మరియు యూదా వరుసగా ఆత్మవాద మతమునకు, పతిత ప్రొటెస్టాంటు మతమునకు ప్రతీకములు. అవే రాష్ట్రమును మరియు సంఘమును సూచించు ప్రతీకములు. ఒకే ప్రతీకముగా అమర్చబడినప్పుడు, వారు ప్రతినిధ్యం వహించే రాష్ట్రపాలనా చాతుర్యమునందును సంఘపాలనా చాతుర్యమునందును రెండు జాతులు అంతర్లీనమై యుంటాయి—ఎలాగైతే మాదయులు మరియు పారసికులు ఉన్నట్లుగా, ఫ్రాన్స్ యొక్క ఐగుప్తు మరియు సొదొము ఉన్నట్లుగా, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల రిపబ్లికన్ మరియు ప్రొటెస్టాంటు కొమ్ములు ఉన్నట్లుగా, ఇశ్రాయేలు మరియు యూదాల ఉత్తర, దక్షిణ రాజ్యములు ఉన్నట్లుగా, అలాగే పేగను రోము మరియు పాపల్ రోము ఉన్నట్లుగా. రెండు రాజ్యాల ప్రతీకముగా వారు యెరూషలేము ఆలయముచేత ప్రవచనరీత్యా పరస్పరం బద్ధులైయున్నారు; ఎందుకనగా ఉజ్జీయా, ప్టోలెమీ ఇద్దరూ యెరూషలేము ఆలయంలో బలి అర్పించుటకు ప్రయత్నించారు. అదే పరిశుద్ధస్థలమునందు ఇద్దరూ తిరుగుబాటు చేసిన రెండు జాతులు.

It is important to notice that the rebellion of both kings was in relation to the temple at Jerusalem, which is a symbol of the temple where Daniel saw Christ in chapter ten. Both these king’s histories align at the Ukrainian War, and in so doing they begin their testimony in 2014. They both were lifted up with military victories represented by the battle of Raphia in verse eleven. Raphia marks the borderland of the sixth kingdom of Bible prophecy and the threefold union of the Sunday law. It is also the border of the transition of the church militant unto the church triumphant.

గమనించవలసిన ముఖ్యమైన విషయం ఏమనగా, ఇరువురు రాజుల తిరుగుబాటు యెరూషలేములోని ఆలయముతో సంబంధించియే ఉన్నది; ఆ ఆలయము, దానియేలు పదవ అధ్యాయములో క్రీస్తును దర్శించిన ఆలయమునకు ప్రతీకగా నిలచుచున్నది. ఈ ఇద్దరు రాజుల చరిత్రలు ఉక్రెయిన్ యుద్ధమునొద్ద సమన్వయమగుచు, అట్లుండగా వారి సాక్ష్యము 2014లో ఆరంభమగుచున్నది. వారిరువురును పదకొండవ వచనములో పేర్కొనబడిన రాఫియా యుద్ధముచేత ప్రతినిధీకరింపబడిన సైనిక విజయములవలన ఉన్నతింపబడిరి. రాఫియా, బైబిలు ప్రవచనములలో ఆరవ రాజ్యమునకు సంబంధించిన సరిహద్దునిగాను, ఆదివారపు చట్టముతో సంబంధిత త్రివిధ ఐక్యమునిగాను సూచించుచున్నది. అదేవిధంగా, అది సమరస్థితిలోనున్న సంఘము నుండి విజయసంఘమునకు సంక్రమణ జరిగే సరిహద్దు కూడాను.

After 2014, the richest king announced his intention to run for the presidency in 2015. In 2020 the richest king, representing the Republican horn received its deadly wound that would later be healed. In 2022 the Ukrainian War escalated. Trump then returned in fulfillment of verse thirteen, in the election of 2024. In July of 2023, a voice in the wilderness was sounded. December 31, 2023 the Protestant horn was resurrected, as was the Republican horn in the election of 2024, when Trump returned and then in 2025 the foundation test ended with the arrival of the temple test.

2014 తరువాత, అత్యంత ధనవంతుడైన రాజు 2015లో అధ్యక్ష పదవికై పోటీ చేయాలనే తన సంకల్పాన్ని ప్రకటించెను. 2020లో, రిపబ్లికన్ కొమ్మును ప్రతినిధ్యం వహించిన ఆ అత్యంత ధనవంతుడైన రాజు, తరువాత స్వస్థపడబోవు ఆ కొమ్ము యొక్క మరణాంతక గాయాన్ని పొందెను. 2022లో ఉక్రెయిన్ యుద్ధం తీవ్రతరమైంది. తరువాత 2024 ఎన్నికలో, పదమూడు వచనమునకు నెరవేర్పుగా, ట్రంప్ తిరిగి వచ్చెను. 2023 జూలైలో, అరణ్యంలో ఒక స్వరం వినిపించబడెను. 2023 డిసెంబరు 31న, ప్రొటెస్టెంట్ కొమ్ము పునరుత్థానము పొందెను; అలాగె, 2024 ఎన్నికలో ట్రంప్ తిరిగి వచ్చినప్పుడు రిపబ్లికన్ కొమ్ము కూడ పునరుత్థానము పొందెను; ఆపై 2025లో, ఆలయ పరీక్ష ఆగమనముచేత పునాది పరీక్ష ముగిసెను.

## 1989

౧౯౮౯

The truths which were unsealed in 1989 was twofold. The prophetic parallels of the reform movements and the last six verses of Daniel eleven were unsealed at the same time. There are certain prophetic rules that were employed to establish the initial message of verse forty. Some of those very truths are now the key to the hidden history of the very same verse where those prophetic gems were discovered. I’ll give you an example.

1989లో ముద్ర విప్పబడిన సత్యాలు ద్విప్రకారమైనవి. సంస్కరణోద్యమాల ప్రవచన సమాంతరాలు మరియు దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని చివరి ఆరు వచనాలు ఏకకాలంలో ముద్ర విప్పబడినవి. నలభైయవ వచనంలోని ప్రాథమిక సందేశాన్ని స్థాపించేందుకు కొన్ని నిర్దిష్ట ప్రవచన నియమాలు వినియోగించబడినవి. ఆ ప్రవచన మాణిక్యాలు కనుగొనబడిన అదే వచనంలోని గూఢ చరిత్రకు, ఆ సత్యాలలో కొన్నివే ఇప్పుడు కీలకమయ్యాయి. ఒక ఉదాహరణను ఇస్తాను.

In 1989, there was no unified understanding in Adventism as to what the last six verses of Daniel represented. That lack of unification was twofold. There was no consensus of the meaning of the verses. Those who professed to have understanding of the verses presented human ideas mixed the theology of apostate Protestantism and Catholicism, the birthright heritage they received from their forefathers of the rebellion of 1863, when they fulfilled the role of the disobedient prophet at Jeroboam’s foundational rebellion. Those individual ideas of what the verses were private interpretations, at best. Their ideas of the verses were either contradictory to basic prophetic application, and often contrary to the very premise they themselves identified of the verses.

1989లో, దానియేలు గ్రంథంలోని చివరి ఆరు వచనాలు ఏమి సూచిస్తాయో అనే విషయమై అడ్వెంటిజంలో ఏకీకృత అవగాహన లేదు. ఆ ఏకత్వాభావం రెండు విధాలుగా వ్యక్తమైంది. ఆ వచనాల అర్థంపై ఏకాభిప్రాయం లేదు. ఆ వచనాలపై అవగాహన కలిగినట్లు ప్రకటించిన వారు, మానవీయ ఆలోచనలను విశ్వాసభ్రష్ట ప్రొటెస్టాంటిజం మరియు కతోలికత్వం యొక్క థియాలజీతో కలగలిపి ప్రతిపాదించారు; ఆ థియాలజీయే 1863లో జరిగిన తిరుగుబాటులో వారి పూర్వికుల నుండి వారికి లభించిన జన్మహక్కు వారసత్వం; ఆ సమయంలో ఆ పూర్వికులే యెరోబాము యొక్క స్థాపక తిరుగుబాటులో అవిధేయ ప్రవక్త యొక్క పాత్రను నెరవేర్చారు. ఆ వచనాల సంబంధంగా వారి వ్యక్తిగత ఆలోచనలు, మంచిపక్షంలోనూ, వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానాలే. ఆ వచనాలపై వారి అభిప్రాయాలు ప్రాథమిక ప్రవచనాత్మక అన్వయానికి విరుద్ధమైనవో, తరచుగా తామే ఆ వచనాల విషయమై నిర్ధారించిన పూర్వాధారణకే విరోధమైనవో అయ్యాయి.

What we saw in the verses was a consistent understanding of all six verses. It was the consistency of the message we saw that encouraged me to present my understanding, even when I knew all of Adventism rejected what I understood. What we understood of those verses was published first in 1996, and the understanding there set forth has only grown stronger as time has marched out over thirty years!

ఆ వచనాల్లో మేము గమనించినది, ఆరు వచనాలన్నింటినీ ఆవరించే ఒక ఏకరీతి, స్థిరమైన అవగాహన. మేము చూచిన సందేశంలోని ఆ స్థిరత్వమే, నేను గ్రహించిన విషయాన్ని అడ్వెంటిజం మొత్తం తిరస్కరిస్తుందనే నాకు తెలిసినా, నా అవగాహనను సమర్పించేందుకు నన్ను ప్రేరేపించింది. ఆ వచనాల విషయంగా మేము గ్రహించినది 1996లో తొలిసారిగా ప్రచురించబడింది; అప్పట్లో ప్రతిపాదించిన ఆ అవగాహన కాలం ముప్పై సంవత్సరాలు ముందుకు సాగినకొద్దీ మరింత మాత్రమె దృఢపడింది!

If you consider the very first reference in the magazine The Time of the End, you find Testimonies, volume 9, page 11. Five years before 9/11, the magazine starts with 9/11. One of those understandings that encouraged me was in understanding that at “the time of the end” in verse forty, the kings of the north and south were spiritual, not literal powers. At that time, I already knew that Sister White said that the books of Daniel and Revelation are the same book, and that the same line of prophecy that is in Daniel, is taken up by John in the Revelation. I had found that in Revelation eleven, which was fulfilled in the history surrounding the time of the end in 1798; Sister White’s commentary upon the chapter clearly teaches that France was spiritual Egypt, and she was just as clear that in Revelation seventeen, the whore upon the beast was spiritual Babylon.

The Time of the End అనే పత్రికలోని మొదటి ఉల్లేఖనాన్ని మీరు పరిశీలిస్తే, Testimonies, సంపుటి 9, పుట 11 అని మీరు కనుగొంటారు. 9/11కు ఐదేండ్ల ముందుగానే, ఆ పత్రిక 9/11తోనే ప్రారంభమవుతుంది. నన్ను ఉత్సాహపరిచిన అవగాహనలలో ఒకటి, నలభైవ వచనములోని ‘అంత్యకాలమందు’, ఉత్తరదిక్కు, దక్షిణదిక్కుల రాజులు అక్షరార్థబద్ధమైన శక్తులు కాదు, ఆధ్యాత్మిక శక్తులని గ్రహించటమే. ఆ సమయానికి, దానియేలు గ్రంథమును మరియు ప్రకటన గ్రంథమును ఒకటే గ్రంథమని, దానియేలు గ్రంథములోనున్న అదేరేఖా ప్రవచనాన్ని యోహాను ప్రకటనలో స్వీకరించి కొనసాగించెనని సోదరి వైట్ చెప్పినదని నేనిప్పటికే తెలిసికొన్నాను. 1798లోని అంత్యకాలానికి సంబంధించి జరిగిన చరిత్రలో నెరవేరిన ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంపై సోదరి వైట్ చేసిన వ్యాఖ్యానం, ఫ్రాన్స్ ఆధ్యాత్మిక ఐగుప్తు అని స్పష్టంగా బోధించింది; అలాగే, ప్రకటన గ్రంథము పదిహేడవ అధ్యాయములో మృగముపైన కూర్చున్న వేశ్య ఆధ్యాత్మిక బాబులోనని ఆమె అంతే స్పష్టంగా తెలియజేసింది.

Sister White’s identification of those two powers is in The Great Controversy, and those comments tie together John and Daniel’s testimony. The definition of the king of the south in Daniel chapter eleven is the power that controls Egypt, and the king of the north is the power who controls Babylon. When the Bible and Spirit of Prophecy worked in tandem to establish a truth by bringing Daniel and Revelation together to prove the point, was something I could never surrender to any misguided theologian, or misguided self-appointed leader of a self-supporting ministry.

ఆ రెండు శక్తులకు సంబంధించి సహోదరి వైట్ చేసిన గుర్తింపు ‘ది గ్రేట్ కాంట్రవర్సీ’లో ఉంది, మరియు ఆ వ్యాఖ్యలు యోహాను మరియు దానియేలు వారి సాక్ష్యాలను పరస్పరం ముడిపెడతాయి. దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలో దక్షిణరాజు యొక్క నిర్వచనం ఐగుప్తును నియంత్రించే శక్తి; అలాగే ఉత్తరరాజు అనగా బాబిలోనును నియంత్రించే శక్తి. దానియేలు మరియు ప్రకటన గ్రంథములను ఏకం చేసి అంశాన్ని నిరూపించుటద్వారా సత్యాన్ని స్థాపించుటకు బైబిలు మరియు ప్రవచనాత్మ సమన్వయంగా క్రియపడినపుడు స్థిరపడిన ఆ సత్యాన్ని, తప్పుదారి పట్టిన ఏ ధార్మికవేత్తకైనా గాని, స్వయంసమర్థిత మంత్రిత్వమునకు చెందిన స్వనియమిత నాయకుడికైనా గాని, నేను ఎప్పటికీ వదులుకోలేను.

To understand Ptolemy and Uzziah as symbols of the battle of Raphia and the fallout that occurs after their hearts are lifted up, is to be governed by the fact that Ptolemy represents the dragon power who defeats the proxy power of Rome, only to lose to the proxy power who had defeated Ptolemy in verse ten and in 1989. The historical distinctions are purposeful and important.

రాఫియా యుద్ధానికి, అలాగే వారి హృదయములు ఎత్తుపొందిన తరువాత సంభవించే పరిణామములకు చిహ్నములుగా టోలెమీని, ఉజ్జీయాను అర్థంచేసికొనుట అనగా, టోలెమీ డ్రాగన్ శక్తిని ప్రతినిధిగా నిలుస్తాడనే వాస్తవముచేత నిర్దేశింపబడుట; ఆ శక్తి రోము యొక్క ప్రతినిధి అధికారాన్ని ఓడించును; అయితే చివరికి, పదవ వచనములోను 1989లోను టోలెమీయను ఓడించిన ఆ ప్రతినిధి అధికారానికే తాను ఓడిపోవును. చారిత్రక భేదీకరణలు ఉద్దేశపూర్వకమైనవు, ప్రాముఖ్యమైనవు.

Uzziah receives the mark of the beast when he attempts to bring church and state together, Uzziah is the glorious land, and the glorious land was a major argument in the beginning of the message in 1989. Is the glorious land the United States, or is it the Seventh-day Adventist church? Those who then held to the erroneous idea that the glorious land is the Adventist church, along with any who still do—would argue that the glorious holy mountain of verse forty-five was clearly God’s church, so that meant to them, that a mountain and a land were the same symbol. Standard human reasoning, I suppose.

చర్చి మరియు రాష్ట్రాధికారములను కలిపివేయుటకు ఉజ్జీయా ప్రయత్నించునప్పుడు అతడు మృగముని ముద్రను పొందును. ఉజ్జీయానే మహిమగల దేశము, మరియు మహిమగల దేశము 1989లో సందేశము ఆరంభంలో ప్రధాన వాదనగా నిలిచెను. మహిమగల దేశము అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలేనా, లేక ఏడవ దిన అడ్వెంటిస్ట్ సంఘమా? ఆ కాలమున మహిమగల దేశము అడ్వెంటిస్ట్ సంఘమే అన్న తప్పు భావనకు లోనైనవారు—ఇప్పటికీ అట్లు భావించువారు కూడ—నలభై ఐదవ వచనంలోని మహిమగల పరిశుద్ధ పర్వతము స్పష్టముగా దేవుని సంఘమని వాదించిరి; అందుచేత పర్వతము మరియు దేశము ఒకటే చిహ్నమని వారికి అర్థమయ్యెను. బహుశా అది సాధారణ మానవ తర్కమే.

Uzziah is the glorious land, and Ptolemy is Egypt. Uzziah, as the glorious land has the two horns of Protestantism and Republicanism. The political manifestation of Ptolemy is communism and its varied forms, and the religious manifestation of Ptolemy is spiritualism and its varied forms. A characteristic of the dragon power is that it is a confederacy, but the false prophet, who is the glorious land is a single nation with two horns.

ఉజ్జీయా సుందర దేశము అగును, ప్టోలెమీ ఈజిప్టు అగును. సుందర దేశమైయున్న ఉజ్జీయా ప్రొటెస్టాంటత్వం మరియు గణతంత్రవాదం అనే రెండు కొమ్ములు కలిగియున్నాడు. ప్టోలెమియొక్క రాజకీయ వ్యక్తీకరణ కమ్యూనిజం మరియు దాని వివిధ రూపాలు; ప్టోలెమియొక్క మతపరమైన వ్యక్తీకరణ ఆత్మవాదం మరియు దాని వివిధ రూపాలు. డ్రాగన్ శక్తియొక్క లక్షణాలలో ఒకటి, అది ఒక కూటమి కావుట; అయితే సుందర దేశమైయున్న తప్పుడు ప్రవక్త రెండు కొమ్ములు గల ఒకే దేశము అగును.

Daniel eleven verse forty established that the United States was the proxy power of the papacy when the Soviet Union was swept away in 1989. This truth aligns with the role of the two-horned earth beast of Revelation thirteen, for the two books are the same.

దానియేలు పుస్తకము పదకొండవ అధ్యాయము నలభైవ వచనం, 1989లో సోవియట్ సమాఖ్య తుడిచిపెట్టబడినప్పుడు, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు పాపత్వం యొక్క ప్రతినిధి శక్తిగా ఉన్నదని నిర్ధారిస్తుంది. ఈ సత్యం ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయములోని భూమి నుండి ఉద్భవించిన రెండు కొమ్ముల మృగముని పాత్రతో సరిపోతుంది, ఎందుకనగా ఆ రెండు గ్రంథాలు ఒకటే.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. Revelation 13:11, 12.

> నేను భూమిలోనుండి పైకి వచ్చుచున్న ఇంకొక మృగమును చూచితిని; దానికి కొర్రెపిల్లవలె రెండు కొమ్ములు ఉండెను, అది డ్రాగనువలె మాటలాడెను. అది మొదటి మృగముని సన్నిధిలో, ఆ మొదటి మృగమునకు ఉన్న సమస్త అధికారమును చలాయించుచు, భూమియు అందులో నివసించువారును దాని మరణకరమైన గాయం స్వస్థపడిన మొదటి మృగమును ఆరాధించునట్లు చేయుచున్నది. ప్రకటన గ్రంథము 13:11,12.

Revelation thirteen identifies the United States as the proxy power of the Papacy, for the earth beast “exerciseth al the power of the” beast out of the sea that came “before him.” In verse two the dragon of pagan Rome had given the Papacy its power, seat and great authority. The word translated as “power” means power, but in verse twelve it is a different word that is translated as “power,” meaning “delegated authority.”

భూమి నుండివచ్చిన మృగము, సముద్రమునుండి వచ్చిన మృగముయొక్క 'సమస్త అధికారమును' 'తన సన్నిధిలో' వినియోగించుచున్నందున, ప్రకటన గ్రంథము పదమూడు అధ్యాయం పాపసీ యొక్క ప్రతినిధి శక్తిగా అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలను గుర్తించుచున్నది. రెండవ వచనములో అన్యమత రోము యొక్క డ్రాగను పాపసీకి దాని శక్తిని, సింహాసనమునను, మహా అధికారమును ఇచ్చెను. 'power' అని అనువదింపబడిన పదమునకు శక్తియనే అర్థమే; అయితే పన్నెండవ వచనములో 'power'గా అనువదింపబడినది వేరే పదము; దాని అర్థము 'ప్రత్యాయపరచబడిన అధికారము'.

The United States is the proxy power of the papacy, who has been typified by pagan Rome, who gave its military and economic support to the papacy as set forth in verse two. In doing so pagan Rome typified the United States who would also give its “chariots, ships and horsemen” to do the dirty-work of the papal power.

అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు పాపల్ అధికారానికి ప్రతినిధి శక్తి; ఆ అధికారము బహుదైవారాధన గల రోముచేత రకముగా ప్రతీకరించబడెను, రెండవ వచనంలో నిర్దేశించినట్లు పాపల్ అధికారమునకు సైనికమయినదియు ఆర్థికమయినదియు అయిన వెన్నుదన్నును ఆ రోమే ఇచ్చెను. అట్లుచేయుటవలన, పాపల్ శక్తి కొరకు దుష్కార్యములను చేయుటకై తమ "రథములు, నౌకలు, అశ్వారోహులు"ను కూడ అందజేయబోవు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రములను ఆ బహుదైవారాధన గల రోము రకముగా ప్రతీకరించెను.

When the three battles of verse ten, eleven and fifteen were fulfilled in history, Antiochus Magnus was at each battle. This fact identifies that the power represented in the three battles is a proxy power of the beast, for it is always Antiochus, and Antiochus in 1989 was the proxy power of the United States.

పదో, పదకొండో, పదిహేనో వచనములలోని మూడు యుద్ధములు చరిత్రలో నెరవేరినప్పుడు, ప్రతి యుద్ధమునందు అంటియోకుసు మాగ్నస్ నుండెను. ఈ సత్యము ఆ మూడు యుద్ధములలో ప్రతినిధింపబడియున్న శక్తి మృగమునకు ప్రతినిధి శక్తియని గుర్తించుచున్నది; ఏలయనగా ఎల్లప్పుడును అది అంటియోకుసే, అలాగే 1989లో అంటియోకుసు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ప్రతినిధి శక్తిగా నుండెను.

The three battles that lead to the Sunday law of verse sixteen bear the signature of Alpha and Omega, and also the structure of truth. It is the United States in the first battle and the third battle, identifying an alpha and omega in the first and last battle. The three battles that lead to the Sunday law of verse sixteen also bear the signature of truth. The proxy power of Nazi Ukraine is the battle in the middle that represents the rebellion of the middle waymark in the framework of the Hebrew word truth. The three battles represent 1989 unto the Sunday law, which means they represent the “hidden history” of verse forty.

పదహారవ వచనంలోని ఆదివారపు చట్టానికి దారి తీసే మూడు యుద్ధాలు, ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా యొక్క ముద్రను వహించుచు, సత్యపు నిర్మాణాన్ని కూడ ప్రదర్శించుచున్నవి. మొదటి యుద్ధంలోను మూడవ యుద్ధంలోను సంయుక్త రాష్ట్రాలే ఉన్నవి; ఈ విధంగా మొదటి మరియు చివరి యుద్ధాలలో ఒక ఆల్ఫా, ఒక ఒమెగాను సూచించుచున్నవి. పదహారవ వచనంలోని ఆదివారపు చట్టానికి దారి తీసే ఈ మూడు యుద్ధాలు సత్యపు ముద్రను కూడ వహించుచున్నవి. మధ్యనున్న యుద్ధం నాజీ ఉక్రెయిన్ అనే ప్రతినిధి శక్తియే; అది హీబ్రూ పదం ‘సత్యం’ యొక్క చట్రంలో మధ్య మార్గచిహ్నపు తిరుగుబాటును ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది. ఈ మూడు యుద్ధాలు 1989 నుండి ఆదివారపు చట్టం వరకు ప్రతినిధ్యం చేస్తున్నవి; అంటే అవి నలభయ్యవ వచనంలోని “దాగిన చరిత్ర”ను ప్రతినిధ్యం చేస్తున్నవి.

Verse eleven of Revelation eleven identifies 2023, as the point where both horns are resurrected. Daniel eleven, verse eleven identifies the very same period of history. The internal line of prophecy and the external line of prophecy align in 2023. The internal line is the “thing” Daniel understood and the external line is the “vision” he understood.

ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని పదకొండవ వచనం, రెండు కొమ్ములు పునరుత్థానమొందిన సమయంగా 2023 సంవత్సరాన్ని నిర్ధారిస్తుంది. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని పదకొండవ వచనం కూడా అదే చారిత్రక కాలాన్ని నిర్ధారిస్తుంది. ప్రవచనపు అంతర్గత రేఖ మరియు బాహ్య రేఖలు 2023 సంవత్సరంలో అనుసరణలోకి వస్తాయి. అంతర్గత రేఖ దానియేలు గ్రహించిన "విషయం", బాహ్య రేఖ అతడు గ్రహించిన "దర్శనము"యే.

The temple test that Daniel illustrates began at the twenty-second day, and twenty-two years after 9/11, which is the point that Isaiah entered the temple brings you to 2023. Isaiah identifies the death of Uzziah after living with leprosy for eleven years at 9/11. The work of erecting the temple consists of first laying the foundation, and thereafter erecting the temple and placing the cap stone which then leads to the third litmus test, represented by the feast of trumpets in the line of Leviticus twenty-three. The internal work of the everlasting gospel is accomplished during the history of the external line. In verse eleven Putin has been typified by Ptolemy, and king Uzziah provides a second witness to the illustration of the king of the south who is lifted up through military success, who thereafter attempts to insert themselves into the realm of religion.

దానియేలు చిత్రీకరించిన ఆలయ పరీక్ష ఇరవై రెండవ దినమున ఆరంభమైంది; అలాగే 9/11 తరువాత ఇరవై రెండు సంవత్సరాలు—అదే యెషయా ఆలయంలోనికి ప్రవేశించిన స్థితి—అవి 2023 సంవత్సరానికి చేర్చుతాయి. యెషయా, కుష్ఠరోగంతో పదకొండు సంవత్సరాలు జీవించిన తరువాత ఉజ్జీయా మరణాన్ని 9/11 వద్దగా గుర్తిస్తాడు. ఆలయాన్ని నిలపుటయొక్క కార్యము ముందుగా పునాది వేయుటతో, ఆపై ఆలయాన్ని నిర్మించుటతో, తరువాత శిరశ్శిలను స్థాపించుటతో కూడి యుంటుంది; ఇదే తరువాత లేవీయకాండము ఇరవైమూడు అధ్యాయపు క్రమరేఖలోని కాహళోత్సవముచే ప్రతినిధీకరింపబడిన మూడవ లిట్మస్-పరీక్షకు దారి తీస్తుంది. శాశ్వత సువార్తయొక్క ఆంతరిక కార్యము, బాహ్య రేఖ చరిత్రలో నెరవేర్చబడుతుంది. పదకొండవ వచనములో పుటిన్ టోలెమీ ద్వారా ప్రతిరూపింపబడ్డాడు; యుద్ధ విజయాలవలన గర్వోన్నతుడై, తరువాత మత రాజ్య పరిధిలోకి తనను చొప్పించుకొనుటకు యత్నించు దక్షిణదేశ రాజుని చిత్రణకు ఉజ్జీయా రాజు రెండవ సాక్షిని అందజేస్తాడు.

> And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it. Daniel 11:11, 12.

> దక్షిణదిక్కు రాజు కోపోద్రేకముతో కదిలి బయలుదేరి, అతనితోనే, అనగా ఉత్తరదిక్కు రాజుతో యుద్ధము చేయును; ఉత్తరదిక్కు రాజు మహాసైన్యమును సమీకరించును; అయితే ఆ సైన్యము దక్షిణదిక్కు రాజు చేతికి అప్పగింపబడును. అతడు ఆ సైన్యమును జయించిన తరువాత, అతని హృదయం హెచ్చించబడును; అతడు అనేక దశసహస్రులను కూలదోయును; అయినను దాని చేత అతడు బలపరచబడడు. దానియేలు 11:11, 12.

Uriah Smith addresses Ptolemy Philopator’s history and his attempt to offer sacrifices in Jerusalem’s temple.

యూరియా స్మిత్ ప్టోలెమీ ఫిలోపేటర్ యొక్క చరిత్రను, అలాగే యెరూషలేములోని దేవాలయములో బలులను అర్పించుటకు అతను చేసిన ప్రయత్నాన్ని పరిశీలిస్తాడు.

> “Ptolemy lacked the prudence to make a good use of his victory. Had he followed up his success, he would probably have become master of the whole kingdom of Antiochus; but content with making only a few menaces and a few threats, he made peace that he might be able to give himself up to the uninterrupted and uncontrolled indulgence of his brutish passions. Thus, having conquered his enemies, he was overcome by his vices, and, forgetful of the great name which he might have established, he spent his time in feasting and lewdness.

> తన విజయాన్ని సద్వినియోగం చేసుకొనుటకు కావలసిన సద్వివేకము ప్టోలెమీయుని యొద్ద లోపించెను. సాధించిన విజయాన్ని కొనసాగించియున్నయెడల, అతడు సంభావ్యముగా అంతియోకుసు రాజ్యమంతటిపై స్వామిత్వము స్థాపించియుండెను; కాని కొన్ని హెచ్చరికలతోను కొన్ని బెదిరింపులతోనూ సంతుష్టి పొంది, తన మృగస్వభావిక వాంఛలకు విఘ్నరహితముగా, నియంత్రణలేకుండ ఆస్వాదనకు తన్ను అప్పగించుకొనుటకై శాంతి చేసికొనెను. ఈ విధముగా, శత్రువులను జయించిన అతడు, స్వదోషములచేత జయింపబడి, తాను స్థాపింపగలిగిన మహత్తర నామమును విస్మరించి, విందులలోను అశ్లీలకామాచారములలోను కాలమును గడిపెను.

> “His heart was lifted up by his success, but he was far from being strengthened by it; for the inglorious use he made of it caused his own subjects to rebel against him. But the lifting up of his heart was more especially manifested in his transactions with the Jews. Coming to Jerusalem, he there offered sacrifices, and was very desirous of entering into the most holy place of the temple, contrary to the law and religion of that place; but being, though with great difficulty, restrained, he left the place burning with anger against the whole nation of the Jews, and immediately commenced against them a terrible and relentless persecution. In Alexandria, where the Jews had resided since the days of Alexander, and enjoyed the privileges of the most favored citizens, forty thousand according to Eusebius, sixty thousand according to Jerome, were slain in this persecution. The rebellion of the Egyptians, and the massacre of the Jews, certainly were not calculated to strengthen him in his kingdom, but were sufficient rather almost totally to ruin it.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 254.

> తన విజయముచేత అతని హృదయం అతిశయంతో ఎత్తుపట్టబడింది; అయినప్పటికీ, దాని వలన అతడు బలపరచబడలేదు; ఎందుకంటే దానిని అతడు అపఖ్యాతికరంగా వినియోగించిన విధమే అతని సొంత ప్రజలను అతనిమీద తిరుగుబాటు చేయునట్లు చేసెను. అయితే అతని హృదయపు ఈ అతిశయం యూదులతో అతడు నడిపిన వ్యవహారములలో మరింత స్పష్టముగా ప్రత్యక్షమైంది. యెరూషలేమునకు చేరుకొని, అక్కడ బలులు అర్పించి, ఆ స్థలపు ధర్మశాస్త్రమునకును మతాచారమునకును విరుద్ధముగా ఆలయములోని అత్యంత పరిశుద్ధస్థలములో ప్రవేశించుటకై అతనికి మిక్కిలి ఆకాంక్ష కలిగెను; కాని అతడు అత్యంత కష్టం మీద నిరోధింపబడియేక, యూదుల సమస్త జాతిమీద కోపాగ్నితో దహింపబడి ఆ స్థలాన్ని విడిచి, వెంటనే వారిమీద భయంకరమైన, నిష్కరుణమైన హింసను ఆరంభించెను. అలెగ్జాండరు కాలమునుండి యూదులు నివసించి, అత్యంత అభిమత పౌరుల హక్కులను అనుభవించిన అలెగ్జాండ్రియాలో, యూసేబీయస్ ప్రకారం నలభై వేలమంది, జెరోమ్ ప్రకారం అరవై వేలమంది, ఈ హింసలో హతులయ్యారు. నిస్సందేహముగా ఈగుప్తీయుల తిరుగుబాటు గాని, యూదుల మారణహోమము గాని, అతనిని తన రాజ్యమందు బలపరచుటకు ఏమాత్రమూ ఉపకరించలేదు; విరుద్ధముగా, దానిని దాదాపు సంపూర్ణముగా పాడుచేయుటకే చాలిపోయినవి. ఉరియా స్మిత్, డానియేల్ అండ్ ది రివిలేషన్, 254.

Ptolemy Philopator’s military victory at Raphia in 217 BC, did not strengthen Ptolemy, but it caused “his heart to be lifted up.” Victory in the Ukrainian War will not strengthen Putin, but it will “lift up his heart,” as did military success cause king Uzziah to lift up his heart.

క్రీ.పూ. 217లో రాఫియాలో టోలెమీ ఫిలోపేటర్ సాధించిన సైనిక విజయం టోలెమిని బలపరచలేదు; అయితే అది "అతని హృదయము ఎత్తబడునట్లు" చేసెను. ఉక్రెయిన్ యుద్ధములో విజయం పుటిన్‌ను బలపరచదు; కానీ అది "అతని హృదయము ఎత్తబడునట్లు" చేసును, ఎలాగైతే సైనిక విజయము ఉజ్జీయా రాజును తన హృదయమును ఎత్తుకొనునట్లు చేసినదో అట్లే.

> And Uzziah prepared for them throughout all the host shields, and spears, and helmets, and habergeons, and bows, and slings to cast stones. And he made in Jerusalem engines, invented by cunning men, to be on the towers and upon the bulwarks, to shoot arrows and great stones withal. And his name spread far abroad; for he was marvellously helped, till he was strong. But when he was strong, his heart was lifted up to his destruction: for he transgressed against the Lord his God, and went into the temple of the Lord to burn incense upon the altar of incense. 2 Chronicles 26:14–16.

> ఉజ్జీయా సర్వ సైన్యమునకై ఫలకములు, ఈటెలు, శిరస్త్రాణములు, కవచవస్త్రములు, ధనుస్సులు, రాళ్లను సంధించుటకు గోఫణములను సిద్ధపరచెను. అతడు యెరూషలేములో నైపుణ్యులచేత రూపొందించబడిన యంత్రములను గోపురములమీదను బలప్రాకారములమీదను ఉంచుటకై తయారుచేసెను, వాటిచేత బాణములను మరియు పెద్ద రాళ్లను సంధింపబడునట్లు. అతని పేరు దూర దూర ప్రాంతములవరకు వ్యాపించెను; ఏలయనగా, తాను బలవంతుడగు వరకు అతనికి అద్భుతముగా సహాయము పొందెను. అయితే తాను బలవంతుడైనప్పుడు అతని హృదయము అతని వినాశనమునకై ఎత్తుకొనెను; ఏలయనగా, అతడు తన దేవుడైన యెహోవాను అతిక్రమించి, ధూపబలిపీఠముమీద ధూపము దహించుటకై యెహోవా మందిరములోనికి ప్రవేశించెను. ద్వితీయ దినవృత్తాంతములు 26:14-16.

Two southern kings whose hearts were lifted up from military victories, attempted to enter the same temple and offer and offering, which only a priest was allowed to do. In both cases, the priests resisted the proud kings attempts to do so. One king then initiated a retaliation upon the Jews, and the other was struck in the forehead with leprosy.

యుద్ధ విజయములచేత వారి హృదయములు ఎత్తబడిన దక్షిణ ప్రాంతానికి చెందిన ఇద్దరు రాజులు, యాజకునికే మాత్రమె అనుమతింపబడిన బలిని అర్పించుటకై అదే ఆలయంలోనికి ప్రవేశించుటకు యత్నించిరి. ఇరు సందర్భములలోను యాజకులు ఆ గర్విత రాజుల అట్టి యత్నమును ప్రతిఘటించిరి. తదనంతరం ఒక రాజు యూదులపై ప్రతీకార చర్యను ప్రారంభించెను, మరియొక రాజు నుదుటిపై కుష్ఠురోగము బడియెను.

> And Azariah the priest went in after him, and with him fourscore priests of the Lord, that were valiant men: And they withstood Uzziah the king, and said unto him, It appertaineth not unto thee, Uzziah, to burn incense unto the Lord, but to the priests the sons of Aaron, that are consecrated to burn incense: go out of the sanctuary; for thou hast trespassed; neither shall it be for thine honour from the Lord God. Then Uzziah was wroth, and had a censer in his hand to burn incense: and while he was wroth with the priests, the leprosy even rose up in his forehead before the priests in the house of the Lord, from beside the incense altar. And Azariah the chief priest, and all the priests, looked upon him, and, behold, he was leprous in his forehead, and they thrust him out from thence; yea, himself hasted also to go out, because the Lord had smitten him. And Uzziah the king was a leper unto the day of his death, and dwelt in a several house, being a leper; for he was cut off from the house of the Lord: and Jotham his son was over the king’s house, judging the people of the land. Now the rest of the acts of Uzziah, first and last, did Isaiah the prophet, the son of Amoz, write. 2 Chronicles 26:17–22.

> అప్పుడు యాజకుడైన అజర్యా అతని వెంబడి లోపలికి వెళ్లెను; అతనితోకూడ యెహోవా యాజకులైన ధైర్యవంతులైన ఎనభైమంది ఉండిరి. వారు రాజైన ఉజ్జీయాపై ప్రతిబంధముగా నిలిచి అతనితో ఇట్లనిరి: యెహోవాకు ధూపార్పణము చేయుట నీ వశము కాదు, ఉజ్జీయా; అది ధూపార్పణమునకు ప్రతిష్ఠింపబడిన ఆహరోను కుమారులైన యాజకుల వశము. పరిశుద్ధస్థలమునుండి బయటికి వెల్లు; నీవు అపరాధము చేసితివి; యెహోవా దేవునియొద్ద ఇది నీ ఘనతకై యుండదు. అప్పుడు ఉజ్జీయా కోపించెను; ధూపము వేయుటకై అతని చేతిలో ధూపధాని ఉండెను. అతడు యాజకులమీద కోపముగా నుండగా, యెహోవా మందిరమందు ధూపపీఠముకు పక్కనే అతని నుదుటిపై కుష్ఠము మొలిచెను. ప్రధానయాజకుడైన అజర్యా మరియు యాజకులందరును అతనిని చూచిరి; ఇదిగో, అతని నుదుటిపై కుష్ఠము వచ్చినది గనుక, వారు అతనిని అక్కడనుండి బలవంతముగా బయటికి నెట్టిరి; అవును, యెహోవా అతనిని దండించెను గనుక తానే కూడ త్వరపడి బయటికి వెళ్లెను. రాజైన ఉజ్జీయా తన మరణదినము వరకు కుష్ఠరోగిగా నుండెను; కుష్ఠరోగిగా నుండుటచేత వేరుగా ఒక ఇంటిలో నివసించెను; అతడు యెహోవా మందిరమునుండి వేరుపరచబడియుండెను గనుక. దేశ ప్రజలను తీర్పు తీర్చుచు, అతని కుమారుడైన యోతాము రాజగృహముపై అధిపతిగా నుండెను. ఇక ఉజ్జీయా చేసిన మిగిలిన కార్యములు, మొదటివి నుండియు చివరివి వరకు, ఆమోత్సు కుమారుడైన ప్రవక్త యెషయా వ్రాసెను. 2 దినవృత్తాంతములు 26:17-22.

In 2014, the globalists of Europe and the Obama regime initiated a color revolution upon the nation of the Ukraine. In 2022 Russia began an invasion that will ultimately lead to a victory for Putin and Russia; represented by Ptolemy and Uzziah, the kings of the south. Verse twelve says that after the victory of Putin, “his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it.” History then records a progressive demise of his kingdom.

2014లో యూరోపాలోని గ్లోబలిస్టులు మరియు ఒబామా పాలన ఉక్రెయిన్ దేశంపై ఒక రంగుల విప్లవాన్ని ప్రారంభించారు. 2022లో రష్యా ఒక దండయాత్రను ఆరంభించింది; అది తుదకు పుతిన్‌కీ రష్యాకీ విజయానికి దారి తీసును; వారు దక్షిణపు రాజులైన తోలెమీ మరియు ఉజ్జీయా చేత ప్రతీకాత్మకంగా సూచింపబడుచున్నారు. పన్నెండవ వచనము ఇట్లనుచున్నది: పుతిన్ విజయానంతరం, “అతని హృదయం ఎత్తబడును; మరియు అతడు పదివేలలకొలది అనేకులను కూలదోయును; గాని దానివలన అతడు బలపరచబడడు.” తదనంతరం చరిత్ర అతని రాజ్యము క్రమంగా క్షయింపబడుటను నమోదు చేయుచున్నది.

The progressive demise led to his death, and by the time Antiochus the Great retaliates for his loss at Raphia, Antiochus was no longer engaged with Ptolemy Philopator, Antiochus was then addressing a young child who was then Egypt’s ruler. A child is a symbol of the last generation, so at one level the child king that Antiochus defeats at Panium is the final generation of the kingdom of the south. At the practical level the child king represents weakness in relation to Antiochus’s strength.

క్రమంగా జరిగిన క్షీణత అతని మరణమునకు దారితీసెను; రాఫియాలో తాను పొందిన నష్టమునకు ప్రతీకారము తీర్చుకొనుటకు అంతియోకుసు మహారాజు తిరిగి ప్రతిదాడి చేసిన సమయానికి, అతడు ఇక టోలెమీ ఫిలోపాటరుతో తలపడుటలో లేడు; అప్పుడు ఐగుప్తును పాలించుచున్న ఒక బాలునినే అతడు ఎదుర్కొనెను. బాలుడు అంతిమ తరమునకు చిహ్నము; కాబట్టి, ఒక స్థాయిలో, పానియములో అంతియోకుసు ఓడించిన ఆ బాలరాజు దక్షిణ రాజ్యమునకు చెందిన అంతిమ తరమే. ప్రాయోగిక స్థాయిలో, ఆ బాలరాజు అంతియోకుసు బలముతో పోల్చినపుడు బలహీనతను సూచించును.

> “The peace concluded between Ptolemy Philopater and Antiochus lasted fourteen years. Meanwhile Ptolemy died from intemperance and debauchery, and was succeeded by his son, Ptolemy Epiphanes, a child then four or five years old. Antiochus, during the same time, having suppressed rebellion in his kingdom, and reduced and settled the eastern parts in their obedience, was at leisure for any enterprise when young Epiphanes came to the throne of Egypt; and thinking this too good an opportunity for enlarging his dominion to be let slip, he raised an immense army “greater than the former” (for he had collected many forces and acquired great riches in his eastern expedition), and set out against Egypt, expecting to have an easy victory over the infant king. How he succeeded we shall presently see; for here new complications enter into the affairs of these kingdoms, and new actors are introduced upon the stage of history.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 255.

> ప్టోలెమీ ఫిలోపేటర్ మరియు ఆంటియోకస్ మధ్య కుదిరిన శాంతి పద్నాలుగు సంవత్సరాలు నిలిచింది. ఇదివేళ ప్టోలెమీ అసంయమనం మరియు దురాచారములవలన మరణించి, అతని కుమారుడు, ప్టోలెమీ ఎపిఫానెస్, అప్పటికి నాలుగు లేదా ఐదు సంవత్సరాల వయస్సుగల శిశువు, వారసుడై సింహాసనాన్ని అధిరోహించాడు. ఇదే మధ్యకాలములో, ఆంటియోకస్ తన రాజ్యములో తిరుగుబాటును అణచి, తూర్పు ప్రాంతములను తన విధేయతలోకి తీసుకొని స్థిరపరచిన తరువాత, బాల ఎపిఫానెస్ ఈగుప్తు సింహాసనాన్ని అధిరోహించినప్పుడు, ఏ ఉపక్రమమునకైన తాను స్వేచ్ఛతో సిద్ధుడై యుండెను; మరియు తన అధికారాన్ని విస్తరించుటకు ఇదొక కోల్పోరాని ఉత్తమ అవకాశమని భావించి, అతడు “మునుపటి కంటే గొప్పదైన” అపార సైన్యాన్ని సమకూర్చి (ఏలయనగా తూర్పు దండయాత్రలో అనేక బలగములను సమీకరించి, మహాసంపదలను సంపాదించియుండెను), శిశు రాజుపై సులభ విజయమును పొందుదుమని ఆశించి ఈగుప్తునకు యెదురుగా దండయాత్రకు బయలుదేరెను. అతడు ఎట్లా విజయవంతమయ్యెనో, మనము వెంటనే చూద్దము; ఏలయనగా ఇక్కడనుండి ఈ రాజ్యాల వ్యవహారములలో నూతన సంక్లిష్టతలు ప్రవేశించుచున్నవి, మరియు చరిత్ర రంగస్థలముపై నూతన పాత్రధారులు రంగప్రవేశం చేయుచున్నారు. ఉరియా స్మిత్, Daniel and the Revelation, 255.

## The King of the South

దక్షిణదేశపు రాజు

To outline the final steps of Russia, is to outline the final steps of the prophetic king of the south. A prophetic characteristic of the spiritual king of the south that arrived in prophetic history at the time of the end in 1798—is how it comes to its end. It is also a prophetic characteristic of the king of the north, and the false prophet. Each of the three powers that lead the world to Armageddon have endings that are specifically identified in God’s Word. Whatever happens to Putin and Russia will have been typified with past lines of the king of the south.

రష్యా యొక్క అంతిమ దశలను రేఖాంకితం చేయుట అనగా, ప్రవచన గ్రంథములలో నిర్దేశితమైన దక్షిణ రాజుని అంతిమ దశలనునే రేఖాంకితం చేయుట. 1798లో అంత్యకాల సమయంలో ప్రవచన చరిత్రలో ప్రత్యక్షమైన ఆత్మిక దక్షిణ రాజునకు సంబంధించిన ఒక ప్రవచన లక్షణము ఏమనగా, అది తన అంత్యానికి ఎలాగు చేరుకొనునో అన్న విషయమే. ఇదే ఉత్తర రాజు, అలాగే అసత్య ప్రవక్తకు సంబంధించిన ప్రవచన లక్షణముకూడా. లోకాన్ని ఆర్మగెద్దోను వైపు నడిపించుచున్న ఈ మూడు శక్తులలో ప్రతి ఒక్కటికీ దేవుని వాక్యములో నిర్దిష్టంగా గుర్తింపబడియున్న ముగింపులు ఉన్నాయి. పుతిన్ మరియు రష్యాకు ఏది సంభవించిననూ, అది దక్షిణ రాజుని గత కాలరేఖలలో నిదర్శింపబడియుండును.

The examples of the spiritual king of the south’s demise were typified by the demise of the first spiritual king of the south, who was atheistic France during the period of the Revolution. The demise of the southern kingdom includes the demise of the southern king. Napoleon’s demise corresponds to the demise of France, and aligns with the demise of the next kingdom of the south, who was Russia. Russia as the modern king of the south began in revolution, just as France, as the king of the south, began with revolution.

ఆధ్యాత్మిక దక్షిణ రాజు పతనానికి సంబంధించిన నిదర్శనాలు, ఆ వర్గంలోని మొదటి ఆధ్యాత్మిక దక్షిణ రాజు—విప్లవ యుగంలో నాస్తిక ఫ్రాన్స్—యొక్క పతనం ద్వారా ప్రతిరూపితమయ్యాయి. దక్షిణ రాజ్యపు పతనంలో దక్షిణ రాజు పతనం అంతర్భాగమే. నెపోలియన్ పతనం ఫ్రాన్స్ పతనానికి అనురూపమై, తదుపరి దక్షిణ రాజ్యమైన రష్యా పతనంతోనూ సరిపోలుతుంది. ఆధునిక దక్షిణ రాజుగా రష్యా విప్లవంతోనే ఆరంభమైంది; దక్షిణ రాజుగా ఫ్రాన్స్ కూడా విప్లవంతోనే ఆరంభమైంది.

Revolution is a characteristic of the dragon, who is the symbol of the southern kings. The dragon, the primary symbol of the king of the south is Satan, and as he attempts a revolution at the end of the millennium, fire comes down out of heaven and devours him. His rebellion in heaven at the beginning was the alpha of his rebellion at the conclusion of the millennium.

తిరుగుబాటు దక్షిణపు రాజుల ప్రతీక అయిన డ్రాగను యొక్క లక్షణం. డ్రాగను, దక్షిణ రాజు యొక్క ప్రధాన ప్రతీక, శాతానే; మరియు సహస్రాబ్దాంతంలో అతడు తిరుగుబాటును ప్రయత్నించినప్పుడు, ఆకాశమునుండి అగ్ని దిగివచ్చి అతనిని గ్రసిస్తుంది. ఆదిలో పరలోకంలో అతని తిరుగుబాటు, సహస్రాబ్దాంతంలోని అతని తిరుగుబాటుకు ఆల్ఫా అయింది.

In 1798, France prophetically took the throne as the spiritual king of the south during the French Revolution. That revolution swept through the nations of Europe and ultimately arrived at the Russian Revolution that was quickly followed by the Bolshevik Revolution in the same year.

1798లో, ఫ్రాన్స్ ఫ్రెంచ్ విప్లవకాలంలో, ప్రవచనాత్మకంగా ఆధ్యాత్మిక దక్షిణ రాజుగా సింహాసనం అధిరోహించింది. ఆ విప్లవం యూరోపు దేశములగుండా ఉధృతంగా విస్తరించి, చివరికి రష్యా విప్లవం వరకు చేరింది; దానికి అదే సంవత్సరంలోనే వెంటనే బోల్షెవిక్ విప్లవం అనుసరించింది.

The Russian Revolution of 1917 consisted of two main steps: the February Revolution (which overthrew the Tsarist monarchy, ended autocracy, and established a provisional government amid a period of dual power with the Soviets) and the October Revolution (also called the Bolshevik Revolution, where the Bolsheviks under Lenin seized power in a coup, leading to the establishment of Soviet rule and the path to socialism/communism).

1917 రష్యా విప్లవం రెండు ప్రధాన దశలతో కూడి ఉంది: ఫిబ్రవరి విప్లవం (ఇది జార్ రాజశాహిని కూలదోసి, ఏకాధిపత్యానికి ముగింపు పలికి, సోవియెట్లతో ద్వంద్వాధికార పరిస్థితి నెలకొన్న కాలంలో తాత్కాలిక ప్రభుత్వాన్ని స్థాపించింది) మరియు అక్టోబర్ విప్లవం (బోల్షెవిక్ విప్లవం అని కూడా పిలుస్తారు; ఇందులో లెనిన్ నేతృత్వంలోని బోల్షెవికులు రాజ్యపలటు ద్వారా అధికారాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నారు; ఫలితంగా సోవియట్ పాలన స్థాపించబడింది మరియు సామ్యవాదం/కమ్యూనిజం వైపు మార్గం ఏర్పడింది).

In historical analyses and revolutionary theory (particularly from Marxist perspectives like those of Trotsky, Luxemburg, and others drawing parallels), the French Revolution (1789–1799) is often seen as typifying or providing a schema for the course of the Russian events. The two steps of the French Revolution that typified these Russian phases are:

చారిత్రక విశ్లేషణల్లోను, విప్లవ సిద్ధాంతంలోను (ప్రత్యేకంగా ట్రోట్స్కీ, లక్సెంబర్గ్ తదితరులు సాదృశ్యాలను రేఖాంకితం చేసిన మార్క్సీయ దృక్కోణాలనుంచి), ఫ్రెంచ్ విప్లవం (1789-1799) రష్యా ఘటనల ప్రవాహానికి ప్రాతినిధ్య నమూనాగా, లేదా వాటి గమనక్రమానికి ఒక రూపరేఖను సమకూర్చినదిగా తరచుగా పరిగణించబడుతుంది. ఈ రష్యా దశలను ప్రతిరూపించిన ఫ్రెంచ్ విప్లవంలోని రెండు దశలు ఇవి:

- The initial moderate/constitutional phase (roughly 1789–1792), which aligns with the February Revolution. This French phase began with the storming of the Bastille, the convening of the Estates-General/National Assembly, the abolition of feudal privileges, the Declaration of the Rights of Man, and the establishment of a constitutional monarchy under the Girondins and moderate reformers. It overthrew absolute monarchy but retained elements of bourgeois/liberal governance and dual/contested power structures (e.g., between the Assembly and the lingering monarchy). Similarly, February 1917 ended Tsarism, but led to a bourgeois provisional government and dual power with the Soviets.

  ఫిబ్రవరి విప్లవంతో సరిపోలే ప్రాథమిక మితవాద/సాంవిధానిక దశ (సుమారు 1789–1792). ఈ ఫ్రెంచు దశ బాస్టిల్ కోట ఆక్రమణతో, ఎస్టేట్స్-జనరల్/జాతీయ అసెంబ్లీని సమావేశపరచడంతో, సామంత ప్రత్యేక హక్కుల రద్దుతో, మానవ హక్కుల ప్రకటనతో, మరియు జిరోండిన్లు మరియు మితవాది సంస్కర్తల ఆధ్వర్యంలో సాంవిధానిక రాజశాహి స్థాపనతో ప్రారంభమైంది. ఇది సర్వాధికార రాజశాహిని కూలదోసినా, బుర్జువా/ఉదార పరిపాలన యొక్క అంశాలను మరియు ద్వంద్వ/పోటీ అధికార నిర్మాణాలను మాత్రం నిలుపుకుంది (ఉదాహరణకు, అసెంబ్లీ మరియు మిగిలిన రాజశాహి మధ్య). అదేవిధంగా, 1917 ఫిబ్రవరి జార్‌శాహికి ముగింపు పలికింది; అయితే, అది బుర్జువా తాత్కాలిక ప్రభుత్వానికి మరియు సోవియెట్లతో కూడిన ద్వంద్వ అధికారానికి దారితీసింది.

- The radical/Jacobin phase (roughly 1792–1794, including the establishment of the First Republic, the execution of Louis XVI, and the Reign of Terror under Robespierre and the Jacobins/Committee of Public Safety) aligns with the October (Bolshevik) Revolution. The Jacobins seized power from the more moderate Girondins through radical action, declared a republic, suppressed counter-revolution, and pushed the revolution toward deeper social transformation and defense against internal/external threats. This mirrors how the Bolsheviks overthrew the provisional government, consolidated proletarian/dictatorship-of-the-proletariat rule, and advanced revolutionary socialism.

  అతివాద/జేకోబిన్ దశ (సుమారు 1792–1794; ప్రథమ గణతంత్ర స్థాపన, లూయీ పదహారవ వానికి శిక్ష అమలు, అలాగే రోబెస్పియర్ మరియు జేకోబిన్లు/ప్రజా భద్రతా కమిటీ ఆధీనంలోని భీతిపాలనను కలిగి ఉన్నది) అక్టోబర్ (బోల్‌షెవిక్) విప్లవంతో సరిపోలుతుంది. జేకోబిన్లు అతివాద చర్యల ద్వారా మరింత మితవాద గిరొండిన్ల నుండి అధికారాన్ని చేజిక్కించుకుని, గణతంత్రాన్ని ప్రకటించి, ప్రతివిప్లవాన్ని అణచివేసి, విప్లవాన్ని మరింత లోతైన సామాజిక రూపాంతరణ వైపు నడిపి, ఆంతరిక/బాహ్య ముప్పులపట్ల రక్షణను బలపరచారు. ఇది బోల్‌షెవికులు తాత్కాలిక ప్రభుత్వాన్ని పడగొట్టి, శ్రామికవర్గీయ/శ్రామికవర్గ నియంతృత్వ పాలనను స్థిరపరచి, విప్లవ సామ్యవాదాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్లిన విధానాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది.

These parallels emphasize how revolutions often follow a pattern: an initial broad uprising against the old regime (led by moderates/bourgeois forces), followed by a more extreme seizure of power by radicals to ‘save’ and deepen the revolution amid crisis. The Bolsheviks themselves consciously drew on the French example, viewing their October uprising as akin to the Jacobin coup—necessary to prevent counter-revolution and fulfill the revolution’s potential.

ఈ సారూప్యతలు విప్లవాలు తరచుగా అనుసరించే ఒక నమూనాను బలంగా రేఖాంకితం చేస్తాయి: పాత పాలనకు వ్యతిరేకంగా ఆరంభంలో విస్తృతమైన తిరుగుబాటు (మధ్యమవాదులు లేదా బూర్జువా శక్తుల ఆధ్వర్యంలో), అనంతరం సంక్షోభమధ్యంలో విప్లవాన్ని ‘రక్షించి’ దాన్ని మరింత లోతుపరచేందుకు అతివాదులు తీవ్రమైన విధంగా అధికారాన్ని స్వాధీనం చేసుకోవడం. బోల్షెవికులే స్వయంగా ఫ్రెంచ్ ఉదాహరణను చేతనంగా ఆశ్రయించారు; తమ అక్టోబరు తిరుగుబాటును, వ్యతిరేకవిప్లవాన్ని అడ్డుకొని విప్లవపు సామర్థ్యాన్ని సాకారపరచడానికి అవసరమైన జాకోబిన్‌ల కూప్‌కు సమానమని వారు పరిగణించారు.

This typology appears in works like Trotsky’s History of the Russian Revolution (which explicitly compares the dual power phase in Russia to similar dynamics in France) and Rosa Luxemburg’s writings on the Russian events, where she notes the Russian Revolution’s first period (March–October) follows the schema of the French (and English) revolutions, with the Bolshevik takeover paralleling the Jacobin ascent.

ఈ టైపాలజీ ట్రాట్స్కీ యొక్క ‘రష్యా విప్లవ చరిత్ర’ వంటి కృతుల్లో (అది రష్యాలోని ద్వంద్వాధికార దశను ఫ్రాన్స్‌లోని సమాన గతిశీలతలతో స్పష్టంగా తులన చేస్తుంది) మరియు రష్యా సంఘటనలపై రోజా లుక్సెంబర్గ్ రచనలలో ప్రత్యక్షమవుతుంది; అక్కడ ఆమె రష్యా విప్లవం యొక్క తొలి కాలం (మార్చి–అక్టోబర్) ఫ్రెంచ్ (మరియు ఇంగ్లీష్) విప్లవాల రూపరేఖను అనుసరిస్తుందని, బోల్షెవిక్ అధికార స్వాధీనత జాకొబిన్‌ల ఆరోహణకు సమాంతరమని గమనిస్తుంది.

Jesus always illustrates the end with the beginning, and the demise of Napoleon as the first spiritual king of the south followed the waymarks at the beginning of the revolution, and in so doing represented the demise of the Soviet Union.

యేసు ఎల్లప్పుడూ ఆరంభద్వారాంత్యాన్ని దృష్టాంతపరచును; దక్షిణపు ప్రథమ ఆధ్యాత్మిక రాజుగా నెపోలియన్ పతనం, విప్లవ ఆరంభంలోని మైలురాళ్లను అనుసరించి సంభవించి, అట్లుచేసి సోవియట్ యూనియన్ పతనానికి ప్రతిరూపమైంది.

Napoleon’s progressive (step-by-step) demise aligns closely with the Soviet Union’s gradual decline and 1991 collapse, in the same typological framework where the French Revolution’s two phases prefigured the Russian Revolution’s February and October 1917 stages. The parallel extends into the post-radical consolidation phase (Bonapartism) and its inevitable unraveling. This draws from both general historical patterns and Marxist analyses (especially Trotsky’s in The Revolution Betrayed and related works), which treat Napoleon as the archetype of Bonapartism: a strongman regime that arises after a revolution’s radical peak, balances between classes, preserves key structural gains of the revolution (while suppressing its democratic thrust), builds a personal/military-bureaucratic empire, overextends, and then suffers a phased collapse leading to partial restoration of the old order.

నెపోలియన్ యొక్క క్రమక్రమమైన (దశలవారీ) పతనం, ఫ్రెంచ్ విప్లవం యొక్క రెండు దశలు రష్యా విప్లవంలోని 1917 ఫిబ్రవరి, అక్టోబర్ దశలకు పూర్వరూపాలుగా నిలిచిన అదే ప్రతిరూపాత్మక చట్రంలో, సోవియట్ సమాఖ్య యొక్క క్రమశః క్షీణతతో మరియు 1991లో జరిగిన విలయంతో సన్నిహితంగా సరిపోతుంది. ఈ సాదృశ్యం అతివాది శిఖరానంతర ఏకీకరణ దశ (బోనపార్టిజం) వరకూ, అలాగే దాని అనివార్య విచ్ఛిత్తి వరకూ విస్తరిస్తుంది. ఇది సామాన్య చారిత్రక నమూనాలనుండీ, మార్క్సీయ విశ్లేషణలనుండీ (ప్రత్యేకించి ట్రోట్స్కీ రచించిన ‘ది రివల్యూషన్ బెట్రేయ్డ్’ మరియు సంబంధిత గ్రంథాలలోని) ఆధారం పొందుతుంది; అవి నెపోలియన్‌ను బోనపార్టిజం యొక్క మూలనమూనాగా పరిగణిస్తాయి: ఒక విప్లవం యొక్క అతివాది శిఖరానంతరం అవతరించే, వర్గాల మధ్య సంతులనం సాధించే, విప్లవం సాధించిన నిర్మాణాత్మక ప్రధాన లాభాలను (దాని ప్రజాస్వామ్య ఉద్ధృతిని అణచివేస్తూనే) సంరక్షించే, వ్యక్తిగత-సైనిక-నౌకరశాహీ సామ్రాజ్యాన్ని నిర్మించే, అతివ్యాప్తి చెంది, తరువాత దశలవారీ పతనాన్ని అనుభవించి పాత వ్యవస్థ యొక్క ఆంశిక పునరుద్ధరణకు దారి తీసే దండాధిపత్య-శైలిలోని సర్వాధికార పాలనగా.

## Napoleon’s Bonapartist Rise Parallels the Stalinist Consolidation

నెపోలియన్ యొక్క బోనపార్టిస్టు అధికారారోహణం స్టాలినిస్టు అధికార సుదృఢీకరణంతో సమాంతరంగా ఉంది

After the Jacobin radical phase and Thermidorian reaction (1794), the unstable Directory (1795–1799), Napoleon’s 18 Brumaire coup (1799) establishes the Consulate, then the Empire (1804). He codifies and exports bourgeois revolutionary gains (Napoleonic Code, end of feudal privileges, strong centralized state) but subordinates them to authoritarian rule, military glory, and a new elite.

జాకొబిన్‌ల తీవ్ర దశ మరియు థెర్మిడోరియన్ ప్రతిచర్య (1794), ఆపై అస్థిర డైరెక్టరీ (1795–1799) తరువాత, నెపోలియన్‌ యొక్క 18 బ్రూమేర్ కూ దేతా (1799) ద్వారా కాన్స్ులేట్‌ స్థాపించబడింది; తరువాత సామ్రాజ్యం (1804) ఏర్పడింది. అతడు బుర్జువా విప్లవ సాధనాలను (నెపోలియన్ సంహిత, సామంత ప్రత్యేక హక్కుల అంతం, శక్తివంతమైన కేంద్రీకృత రాష్ట్రం) క్రమబద్ధీకరించి దేశాంతరాలకు విస్తరింపజేస్తాడు; అయితే వాటిని అధికారవాద పాలన, సైనిక కీర్తి, మరియు కొత్త అగ్రవర్గానికి లోబరుస్తాడు.

After the Bolshevik/October radical phase and early Soviet experiments, bureaucratic degeneration sets in (especially from the mid-1920s). Stalin’s consolidation defeats the Left Opposition, enforces “socialism in one country,” and creates a police/military-bureaucratic dictatorship. The planned economy and nationalized property (core gains of October) are preserved but turned into tools of a privileged caste, with internationalism abandoned.

బోల్షెవిక్/అక్టోబర్ విప్లవపు తీవ్ర దశతో పాటు ప్రారంభకాల సోవియట్ ప్రయోగాల అనంతరం, దఫ్తరీ క్షీణత (ప్రత్యేకించి 1920ల మధ్య నుండి) చోటుచేసుకుంటుంది. స్టాలిన్ యొక్క అధికార సమీకరణ ఎడమ ప్రతిపక్షాన్ని ఓడించి, “ఒక దేశంలో సామ్యవాదం”ను అమలు చేయించి, పోలీసు-సైనిక-దఫ్తరీ నియంతృత్వాన్ని సృష్టిస్తుంది. ప్రణాళికాబద్ధ ఆర్థిక వ్యవస్థ మరియు జాతీయీకరించిన ఆస్తి (అక్టోబర్ యొక్క కేంద్రీయ సాధనాలు) సంరక్షించబడినప్పటికీ, అవి ఒక ప్రత్యేకాధికార వర్గానికి సాధనాలుగా మార్చబడి, అంతర్జాతీయవాదం త్యజించబడుతుంది.

In both cases, the revolutionary energy is “frozen” and redirected into state power and expansion under a single figure or apparatus (Trotsky explicitly called the Stalin regime a form of “Soviet Bonapartism,” closer to Napoleon’s Empire than the Consulate).

ఇరు సందర్భాలలోనూ, విప్లవ శక్తి ‘స్థంభింపజేయబడి’, ఒకే వ్యక్తి లేదా యంత్రాంగం ఆధీనంలో ఉన్న రాష్ట్రాధికారం మరియు విస్తరణ దిశగా మళ్లించబడుతుంది (ట్రోట్స్కీ స్పష్టంగా స్టాలిన్ పాలనా వ్యవస్థను ‘సోవియెట్ బోనపార్టిజం’ యొక్క ఒక రూపమని పిలిచాడు; అది కౌన్సులేట్ కంటే నెపోలియన్ సామ్రాజ్యానికి మరింత సమీపమని).

## The Step-by-Step Collapse

దశానుగత పతనం

This is the core alignment—the decline is not one sudden event but a successive series of erosions driven by overextension, internal contradictions, military quagmires, loss of peripheral control, failed reforms, and final dissolution/restoration.

ఇదే మూల సమన్వయం—అవనతి ఒక అకస్మిక సంఘటన కాదు; అది అతివిస్తరణ, అంతర్గత విరుద్ధతలు, సైనిక చిక్కుపట్లు, అంచు ప్రాంతాలపై నియంత్రణ నష్టం, విఫల సంస్కరణలు, మరియు అంతిమ విలయం/పునరుద్ధరణ ద్వారా ప్రేరేపితమైన క్రమానుగత క్షయాల శ్రేణి.

## Napoleonic side (1812 to 1815)

నెపోలియన్ పక్షం (1812 నుండి 1815 వరకు)

- 1812: Disastrous invasion of Russia—Grande Armée (600,000 men) decimated by logistics, winter, and resistance. Catastrophic turning point; massive loss of prestige and manpower.

  1812: రష్యాపై వినాశకర దండయాత్ర—గ్రాండ్ ఆర్మే (ఆరు లక్షల మంది) లోజిస్టిక్స్ వైఫల్యాలు, శీతకాలం, మరియు ప్రతిఘటన వలన దారుణంగా క్షీణించింది. విపత్తుకర మలుపు; ప్రతిష్ఠకూ మనబలానికీ అపార నష్టం.

- 1813: Coalition forms against him; defeat at Leipzig (“Battle of the Nations”)—loss of German allies and territories; empire begins shrinking.

  1813: ఆయనకు వ్యతిరేకంగా కూటమి ఏర్పడింది; లైప్జిగ్‌లో పరాజయం ("జాతుల యుద్ధం"); జర్మన్ మిత్రరాజ్యాలు మరియు భూభూభాగాల నష్టం; సామ్రాజ్యం సంకుచించడం ప్రారంభమైంది.

- 1814: Allies invade France proper; Paris falls; Napoleon abdicates and is exiled to Elba.

  1814: మిత్రసేనలు ఫ్రాన్స్ ప్రధాన భూభాగంలోకి దండెత్తాయి; పారిస్ పతనమైంది; నెపోలియన్ సింహాసనాన్ని త్యజించి ఎల్బా దీవికి నిర్వాసితుడయ్యాడు.

- 1815: Brief return (Hundred Days), final defeat at Waterloo; permanent exile to St. Helena; Bourbon monarchy restored (reactionary rollback of revolutionary gains, though not total—some legal/administrative changes survived).

  1815: స్వల్పకాలిక పునరాగమనం (వంద రోజుల కాలం); వాటర్లూ వద్ద తుది పరాజయం; సెంట్ హెలెనాకు శాశ్వత నిర్బాసనం; బోర్బన్ రాజరికం పునరుద్ధరించబడింది (విప్లవ లబ్ధులపై ప్రతిగామి వెనక్కి తీసివేత, కానీ అది సంపూర్ణం కాదు—కొన్ని న్యాయపర, పరిపాలనాపర మార్పులు నిలిచాయి).

## Soviet side (1970s to 1991)

సోవియట్ పక్షం (1970ల దశకం నుండి 1991 వరకు)

- Late 1970s–1980s: Economic stagnation (“zastoi” under Brezhnev), chronic shortages, technological lag, and crippling arms race with the US/NATO—systemic overextension begins to hollow out the economy.

  1970ల దశకం చివరి భాగం–1980లు: ఆర్థిక స్థబ్ధత (బ్రెజ్‌నెవ్ పాలనలో "zastoi"), దీర్ఘకాలిక కొరతలు, సాంకేతిక వెనుకబాటు, మరియు యు.ఎస్./నాటోతో జరిగిన కుదేలుచేసే ఆయుధ పోటీ—వ్యవస్థాత్మక అతివిస్తరణ ఆర్థిక వ్యవస్థను అంతర్గతంగా క్షీణింపచేయడం ప్రారంభిస్తుంది.

- 1979–1989: Afghanistan war—Soviet “Vietnam”; quagmire drains resources, morale, and international standing (note the ironic parallel: Napoleon destroyed in Russia; USSR bled in a rugged, resistant theater).

  1979–1989: ఆఫ్ఘానిస్తాన్ యుద్ధం—సోవియట్ “వియత్నాం”; ఈ చిక్కుమయ స్థితి వనరులను, ఆత్మస్థైర్యాన్ని, అంతర్జాతీయ ప్రతిష్ఠను క్షీణింపజేసింది (వ్యంగ్యాత్మక సామ్యాన్ని గమనించండి: రష్యాలో నెపోలియన్ నాశనమయ్యాడు; దుర్గమ, ప్రతిఘాతశీల యుద్ధరంగంలో USSR రక్తస్రావాన్ని అనుభవించింది).

- 1985–1989: Gorbachev’s perestroika/glasnost reforms (attempted “saving” of the system, like some late Napoleonic adjustments) instead expose and accelerate contradictions; Eastern Bloc satellites revolt and break free (Berlin Wall falls November 9, 1989, regimes collapse across 1989–1990)—loss of the “outer empire,” exactly like Napoleon’s loss of allied states.

  1985-1989: గోర్బచేవ్ యొక్క పెరెస్ట్రోయికా/గ్లాస్‌నోస్ట్ సంస్కరణలు (వ్యవస్థను 'రక్షించడం' అనే ప్రయత్నం, నెపోలియన్ యుగం చివరి దశలో చేసిన కొన్ని సర్దుబాట్లవలె) వ్యతిరేకాభాసాలను బహిర్గతం చేసి, మరింత వేగవంతం చేశాయి; తూర్పు బ్లాక్‌లోని ఉపగ్రహ రాష్ట్రాలు తిరుగుబాటు చేసి విముక్తి పొందాయి (బెర్లిన్ గోడ 1989 నవంబరు 9న కూలింది, 1989-1990 అంతటా పాలక వ్యవస్థలు కూలిపోయాయి) - 'బాహ్య సామ్రాజ్యం' కోల్పోవడం, నెపోలియన్ మిత్ర రాష్ట్రాలను కోల్పోయినట్లే అచ్చంగా.

- 1990–1991: Internal nationalist crises, republics declare sovereignty; August 1991 hardliner coup fails spectacularly; Gorbachev resigns December 25, 1991; USSR dissolves into 15 states. Capitalist restoration follows (Yeltsin-era shock therapy, oligarchs, privatization)—analogous to the Bourbon restoration: pre-revolutionary class elements (or their equivalents) return, rolling back full revolutionary property relations while keeping some administrative forms.

  1990-1991: అంతర్గత జాతీయవాద సంక్షోభాలు; గణరాజ్యాలు సార్వభౌమాధికారాన్ని ప్రకటించాయి; 1991 ఆగస్టులో కఠినవాదుల రాజ్యాపహరణ యత్నం ఘోరంగా విఫలమైంది; గోర్బచేవ్ 1991 డిసెంబర్ 25న రాజీనామా చేశారు; సోవియట్ సమాఖ్య 15 రాష్ట్రాలుగా విచ్ఛిన్నమైంది. దీని తరువాత పూంజీవాద పునరుద్ధరణ జరిగింది (యెల్ట్సిన్ యుగంలోని షాక్ థెరపీ, ఒలిగార్కులు, ప్రైవేటీకరణ)—బోర్బన్ పునరుద్ధరణతో సదృశమైనది: విప్లవపూర్వ వర్గ శక్తులు (లేదా వాటి సమానాలు) తిరిగి వచ్చి, కొన్ని పరిపాలనా రూపాలను నిలుపుకుంటూ, సంపూర్ణ విప్లవాత్మక ఆస్తి సంబంధాలను వెనక్కి తిప్పాయి.

In both, the “empire” (French Continental System vs. Soviet Eastern Bloc/COMECON influence) fragments outward-in, internal decay accelerates, a final crisis exposes the hollowness, and the old social forces reassert (monarchy/capitalism). Bonapartism proves unsustainable—a “pyramid balanced on its point,” as Trotsky put it—because it rests on suppressing the revolution’s democratic base while defending (but distorting) its economic base amid hostile external pressures. The Soviet collapse was not “sudden” in the long view but the culmination of progressive internal rot, just as Napoleon’s empire did not vanish overnight but eroded through successive defeats until restoration.

రెండింటిలోను, “సామ్రాజ్యం” (ఫ్రెంచ్ కాంటినెంటల్ సిస్టమ్ vs. సోవియట్ ఈస్టర్న్ బ్లాక్/COMECON ప్రభావం) బాహ్య అంచులనుండి అంతర్భాగాల వైపు చీలిపోతుంది, అంతర్గత క్షీణత వేగవంతమవుతుంది, తుదిసంక్షోభం దాని శూన్యతను బట్టబయలు చేస్తుంది, అప్పుడు పూర్వపు సామాజిక శక్తులు (రాజ్యతంత్రం/పుంజీవాదం) తమ ప్రభావాన్ని పునరుద్ఘాటిస్తాయి. బోనపార్టిజం నిలకడలేనిదిగా—ట్రాట్స్కీ చెప్పినట్లుగా, ‘దాని కొనపై సమతుల్యం చేసిన పిరమిడ్’లా—నిరూపితమవుతుంది; ఎందుకంటే అది విప్లవం యొక్క ప్రజాస్వామ్య ఆధారాన్ని అణచివేయుటపై నిలబడి, అదే సమయంలో వైరి బాహ్య ఒత్తిడుల నడుమ దాని ఆర్థిక ఆధారాన్ని కాపాడుతూ (కాని వక్రీకరించుచూ) ఉంటుంది. దీర్ఘకాలిక దృక్కోణంలో సోవియట్ పతనం ‘ఆకస్మికం’ కాదు, అది పెరుగుతున్న అంతర్గత క్షీణత యొక్క పరాకాష్ట; అలాగే నెపోలియన్ సామ్రాజ్యం కూడా ఒక్కరాత్రిలో కనుమరుగుకాలేదు, పునరుద్ధరణ సంభవించే వరకు వరుస పరాజయాల ద్వారా క్రమంగా క్షీణించింది.

The beginning and ending of France and the Soviet Union align with the testimony of king Uzziah and Ptolemy. Ptolemy IV Philopator wins a decisive victory at the Battle of Raphia (217 BC) against the king of the north (Antiochus III), but “he shall not be strengthened by it”—he makes peace instead of pressing the advantage, returns to luxury and self-exaltation, then (per the record preserved in 3 Maccabees 1–2) Ptolemy visits Jerusalem after his triumph. His heart lifted up, he attempts to enter the Holy of Holies and offer sacrifice himself—an act of usurpation and defiance against the true God. He is divinely struck (paralysis), humiliated, and turns to persecution of God’s people. His reign thereafter is one of progressive decline: moral corruption, internal revolts, and loss of strength until his death. This is the exact mirror of King Uzziah (2 Chronicles 26:16–21) whose heart was lifted up after military success., who then entered the temple to burn incense (usurping the priests) and was struck with leprosy in the forehead, which was a public, visible judgment. From then on Uzziah lived in isolation, cut off from the house of the Lord, until death—a slow, lingering demise rather than instant destruction.

ఫ్రాన్స్ మరియు సోవియట్ సమాఖ్యల ఆరంభమూ ముగింపూ, రాజైన ఉజ్జీయా మరియు ప్టోలెమీ గురించిన సాక్ష్యముతో సరిగ్గా సరిపోతాయి. ప్టోలెమీ నాలుగవ ఫిలోపేటర్, ఉత్తర రాజైన (అంతియోకుసు మూడవవాడు) పై రాఫియా సంగ్రామము (క్రీ.పూ. 217)లో నిర్ణయాత్మక విజయాన్ని గెలిచెను; అయితే, “దానివలన అతడు బలపరచబడడు.” అతడు లభించిన అవకాశాన్ని మరింతగా ముందుకు సాగించకుండా, శాంతిని కుదుర్చుకొని, భోగవిలాసములకును ఆత్మోన్నతికిని తిరిగెను. తదుపరి (3 మక్కబీయులు 1–2లో సంరక్షిత వృత్తాంతము ప్రకారం) తన విజయం తరువాత యెరూషలేమును సందర్శించెను. అతని హృదయం ఎత్తుకుపోయి, పరమపవిత్ర స్థలములోనికి ప్రవేశించి తానే బలిని అర్పించుటకు ప్రయత్నించెను—అది సత్యదేవునికి విరోధముగా చేసిన అధికారదురాక్రమణ. అతడు దైవదెబ్బ (పక్షాఘాతం) పొందినవాడై, అవమానింపబడి, తదనంతరము దేవుని ప్రజలను హింసించుటకు తిరిగెను. అటుపిమ్మట అతని పరిపాలన క్రమంగా పతనమొందెను: నైతిక అవినీతి, అంతర్గత తిరుగుబాట్లు, మరియు మరణము వరకూ బలక్షీణతతో. ఇది రాజైన ఉజ్జీయా (2 దినవృత్తాంతములు 26:16–21) విషయమునకు సరిగ్గా ప్రతిబింబము. సైనిక విజయానంతరం అతని హృదయం గర్వముతో ఎత్తుకుపోయి, తరువాత అతడు ఆలయములోనికి ప్రవేశించి ధూపము దహించుటకు యత్నించెను (యాజకుల అధికారాన్ని హరిస్తూ); దాంతో అతనికి నుదిటిపై కుష్ఠురోగము తగిలెను—అది బహిరంగముగా గోచరించిన తీర్పు. అప్పటినుండి ఉజ్జీయా యెహోవా మందిరము నుండి వేరుపరచబడి, ఏకాంతవాసిగా మరణము వరకూ జీవించెను; అది తక్షణ నాశనము కాదు, గాని దీర్ఘకాలిక క్షీణతతో కూడిన మరణము.

Both are southern kings whose pride manifests in a temple intrusion at Jerusalem, followed by a progressive, erosive ending instead of immediate collapse. This is the typological template for every later “king of the south.”

ఇద్దరూ దక్షిణ రాజులే; వారి గర్వము యెరూషలేములోని ఆలయంలోకి చేసిన అనధికార చొరబాటులో ప్రతిఫలించును, తరువాత వారికి తక్షణ పతనం కాదు, గాని క్రమేణ క్షయకరమైన అంత్యమును పొందును. ఇదే తరువాత కాలమందలి ప్రతి ‘దక్షిణ రాజు’కు రకశాస్త్ర సంబంధిత నమూనా.

## 1798: France Becomes the Spiritual King of the South

1798: ఫ్రాన్స్ దక్షిణపు ఆత్మిక రాజుగా అవుతుంది

At “the time of the end” (1798), atheistic France (the power that had just manifested the spiritual characteristics of Egypt—open denial of God, as in Revelation 11:8) pushes at the king of the north (the Papacy) by taking the Pope captive. Napoleon is the military embodiment of that push. France wears the crown of the south in 1798, because it exalts the same atheistic spirit that ancient Egypt embodied.

"అంత్యకాలము" (1798) నందు, నాస్తికత్వముగల ఫ్రాన్స్ (ఈగిప్తు యొక్క ఆధ్యాత్మిక లక్షణాలను—ప్రకటన 11:8 లోనున్నట్లుగా దేవునికి బహిరంగ నిరాకరణను—ఇప్పుడే ప్రదర్శించిన శక్తి) పోపును బందీకరించుటచేత ఉత్తరపు రాజు (పాపసీ) పై గుద్దుకొనెను. ఆ గుద్దుటకు సైనిక సాకారరూపము నెపోలియన్. 1798 లో ఫ్రాన్స్ దక్షిణపు కిరీటము ధరించెను, యెందుకనగా ప్రాచీన ఈగిప్తు సాకారముచేసిన అదే నాస్తిక స్ఫూర్తిని అది ఉన్నతపరచెను.

But just as Ptolemy could not “make the most of his victory,” the French Revolution’s radical phase could not sustain or fully export its gains. The crown of the south passes onward as the philosophy of atheism matures and finds a new governmental voice.

కానీ ప్టోలెమీ తన విజయాన్ని "సర్వోత్తమంగా సద్వినియోగం" చేసుకోలేకపోయినట్లే, ఫ్రెంచ్ విప్లవంలోని రాడికల్ దశ తన సాధనాలను నిలబెట్టుకోలేకపోయింది గానీ వాటిని సంపూర్ణంగా బయటి ప్రపంచానికి విస్తరింపజేయలేకపోయింది. నాస్తికత తత్వశాస్త్రం పరిపక్వత పొందుతూ, కొత్త రాజ్యపాలనా స్వరాన్ని పొందుతున్నప్పుడు, దక్షిణ దేశపు కిరీటం హస్తాంతరమవుతుంది.

## Progressive Leadership Symbols: Napoleon to Lenin to Stalin

ప్రగతిశీల నాయకత్వ ప్రతీకలు: నెపోలియన్ నుండి, లెనిన్ మీదుగా, స్టాలిన్ వరకు

These three are not random; they are progressive endings—each representing a further stage in the king of the south’s trajectory toward its own slow dissolution. Napoleon—the first great symbol after 1798. Victorious in Egypt (the literal south), he overreaches (Russian campaign of 1812 was a disaster beginning a series of losses to his peripheral empire step by step (1813–1814), suffers final defeat (Waterloo 1815), and is exiled twice. Napoleon represents a progressive, phased demise—exactly like unto the Ptolemy and Uzziah.

ఈ మూడు యాదృచ్ఛికమైనవి కావు; అవి క్రమశః సంభవించే ముగింపులు—దక్షిణ రాజు తన స్వీయ మెల్లని క్షీణత వైపు సాగుతున్న గమనపథంలో ప్రతి ఒక్కటి మరొక తదుపరి దశను ప్రతినిధ్యం వహిస్తున్నది. 1798 తరువాతి మొదటి మహా సంకేతం నెపోలియన్. అక్షరార్థ దక్షిణమైన ఈజిప్టులో విజయం సాధించిన అతడు, అతిశయించి పరిమితులు అతిక్రమించాడు; 1812 రష్యా యాత్ర ఘోర విపత్తై, 1813–1814లో అతని ఉపాంతప్రాంతాలవరకు విస్తరించిన సామ్రాజ్యానికి దశలవారీ నష్టాల శ్రేణికి ఆరంభమైంది; అనంతరం అతడు తుదిపరాజయాన్ని (1815 వాటర్లూ) చవిచూసి, రెండుసార్లు నిర్వాసితుడయ్యాడు. నెపోలియన్ క్రమశః, దశలవారీ పతనానికి ప్రతీక—టోలెమీతోను ఉజ్జీయాతోను యథాతథంగా.

Lenin seized the crown in the 1917 October Revolution. The Bolshevik “push” continues the war against the old order (including religious power). But the radical phase cannot stabilize; Lenin’s own health fails early, and the system begins to bureaucratize.

1917 అక్టోబర్ విప్లవంలో లెనిన్ కిరీటాన్ని స్వాధీనపరచుకున్నాడు. బోల్షెవిక్‌ల ‘దూకుడు’ పాత వ్యవస్థకు (మతాధికారాన్ని సైతం కలుపుకొని) విరోధంగా సాగుతున్న యుద్ధాన్ని కొనసాగిస్తుంది. అయితే ఆ తీవ్ర దశ స్థిరపడలేకపోతుంది; లెనిన్ స్వయంగా ఆరోగ్యం త్వరగా క్షీణిస్తుంది, మరియు వ్యవస్థ క్రమేపీ అధికార యంత్రాంగాధీనంగా మారడం ఆరంభమవుతుంది.

Stalin, the consolidator (Soviet Bonapartism) “freezes” the revolution into a military-bureaucratic empire, preserves the core gains (nationalized economy the anti-feudal parallel to Napoleon’s Code), but turns the power inward (purges) and outward (expansion). Yet the heart is lifted up in atheism; the system cannot truly “make the most of its victory.” Overextension (Afghanistan parallel to Napoleon’s Russia), stagnation, failed reforms (perestroika was the last desperate attempt), loss of satellites (1989–90 = loss of “allies”), and final dissolution (1991).

ఏకీకర్త స్టాలిన్ (సోవియట్ బోనాపార్టిజం) విప్లవాన్ని ఒక సైనిక-అధికారతంత్ర సామ్రాజ్యంగా “గడ్డకట్టిస్తాడు”, ప్రధాన సాధనాలను సంరక్షిస్తాడు (జాతీయీకృత ఆర్థిక వ్యవస్థ—నెపోలియన్ కోడ్‌కు సామంతవ్యతిరేక సమాంతరం), అయితే అధికారాన్ని లోపలికి (శుద్ధీకరణలు) మరియు వెలుపలికి (విస్తరణ) దారిమళ్లిస్తాడు. అయినప్పటికీ హృదయం నాస్తికత్వంలో ఉద్ధతపడుతుంది; వ్యవస్థ తన విజయాన్ని నిజంగా “సర్వోత్తమంగా సద్వినియోగం చేయుట”కు అసమర్థం. అతివిస్తరణ (ఆఫ్ఘానిస్తాన్—నెపోలియన్ రష్యాకు సమాంతరం), స్థబ్దత, విఫల సంస్కరణలు (పెరెస్ట్రోయికా ఆ చివరి నిరాశామయ ప్రయత్నమే), అనుబంధ రాష్ట్రాల కోల్పోవడం (1989–90 = “మిత్రులు” కోల్పోవుట), మరియు చివరి విఘటన (1991).

The Soviet Union’s collapse was not sudden—it was progressive, exactly as Napoleon’s empire eroded step by step and as Ptolemy’s and Uzziah’s reigns withered after their temple-pride moment. The “spiritual” king of the south (atheism in governmental form) received its own lingering judgment: hollowed out from within, unable to sustain the lie, swept away in the counter-movement of the king of the north (the Papacy’s resurgence in the vacuum).

సోవియట్ యూనియన్ పతనం ఆకస్మికం కాదు—అది క్రమాత్మకంగా జరిగింది; నెపోలియన్ సామ్రాజ్యం అడుగు అడుగుగా క్షీణించినట్లుగానే, తమ ఆలయ-గర్వ క్షణానంతరం ప్టొలెమీ మరియు ఉజ్జీయా వారి పరిపాలనలు క్షీణించిపోయినట్లుగా. ‘ఆధ్యాత్మిక’ దక్షిణ రాజు (ప్రభుత్వ రూపంలోని నాస్తికత) తనకంటూ ఒక సుదీర్ఘ న్యాయశిక్షను పొందాడు: లోపల నుంచే రిత్తిగా మారి, తన అసత్యాన్ని నిలబెట్టలేక, ఉత్తర రాజు యొక్క ప్రతిచలనంలో (ఆ ఖాళీలో పాపసీ యొక్క పునరుదయం) కొట్టుకుపోయాడు.

The French Revolution (two steps) typifies the Russian Revolution (February and October/Bolshevik). Napoleonic Bonapartism and progressive demise typify Stalinist consolidation and Soviet progressive demise. All of it is the modern outworking of Daniel 11’s king of the south line, from Ptolemy’s Raphia failure and temple arrogance, through Uzziah’s identical sin and slow end, to France in 1798 and its atheistic heir (Lenin–Stalin era) that could not strengthen itself by its victories.

ఫ్రెంచ్ విప్లవము (రెండు దశలు) రష్యా విప్లవమునకు (ఫిబ్రవరి మరియు అక్టోబరు/బోల్షెవిక్) ప్రతిరూపముగా నిలుస్తుంది. నపోలియన్ బోనపార్టిజం మరియు క్రమానుగత పతనము, స్టాలినిస్ట్ అధికార స్థిరీకరణను మరియు సోవియట్ క్రమానుగత పతనాన్ని ప్రతిరూపిస్తాయి. ఇది అంతా దానియేలు 11లోని దక్షిణరాజు రేఖ యొక్క ఆధునిక ఫలితరూప పరిణామము; ప్టోలెమేయుని రాఫియా పరాజయము మరియు ఆలయ దర్పము నుండి, ఉజ్జీయా చేసిన అదే పాపము మరియు అతని నెమ్మదిగా వచ్చిన అంత్యము ద్వారా, 1798లోని ఫ్రాన్స్ వరకు, అలాగే తన విజయాల ద్వారా తన్ను తాను దృఢపరచుకోలేని దాని నాస్తిక వారసుడు (లెనిన్–స్టాలిన్ యుగము) వరకు.

Lenin, the radical founder or seizer of power (parallel to the Jacobin/Bolshevik ascent; the “push” phase post-1917, is akin to Napoleon’s early Consulate after Brumaire). Stalin was the Bonapartist consolidator (Soviet empire builder, purges, WWII victory, Cold War peak; heart lifted up in atheism, but unable to fully “strengthen” the victory long-term—overextension begins).

లెనిన్—అధికారాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్న తీవ్రపంథీయ స్థాపకుడు (జాకబిన్/బోల్షెవిక్ ఆరోహణకు సమాంతరంగా; 1917 అనంతర “దూకుడు” దశ బ్రుమైర్ తర్వాత నపోలియన్ యొక్క ఆరంభ కాన్స్ులేట్‌కు సదృశమైనది). స్టాలిన్ బోనపార్టిస్టు స్థిరీకర్త (సోవియెట్ సామ్రాజ్య నిర్మాణకర్త, శుద్ధీకరణలు, ద్వితీయ ప్రపంచయుద్ధ విజయం, శీతయుద్ధ శిఖరస్థితి; నాస్తిక్యగర్వంతో హృదయం ఉద్ధతపడినప్పటికీ, విజయాన్ని దీర్ఘకాలంలో సంపూర్ణంగా ‘దృఢపరచలేకపోయాడు’—అతి విస్తరణ ప్రారంభమైంది).

Khrushchev was the post-peak “thaw” leader (1953–1964): denounces Stalin (Secret Speech 1956), exposes some corruption, attempts limited reforms, but fails to resolve systemic contradictions. This parallels a “Thermidorian” or early-decline phase—loosening terror while the core atheist structure remains, yet prestige erodes (e.g., Cuban Missile Crisis humiliation 1962 mirrors minor Napoleonic setbacks before the big ones).

ఖ్రుష్చేవ్ శిఖరానంతర “విగళన” దశకు చెందిన నాయకుడు (1953–1964): స్టాలిన్‌ను ఖండించాడు (1956 “రహస్య ప్రసంగం”), కొంత అవినీతిని బహిర్గతం చేశాడు, పరిమిత సంస్కరణల ప్రయత్నాలు చేశాడు, అయితే వ్యవస్థాగత విరోధాభాసాలను పరిష్కరించడంలో విఫలమయ్యాడు. ఇది “థెర్మిడోరియన్” లేదా ప్రారంభ అవనతి దశతో సమాంతరంగా ఉంటుంది—మూల నాస్తిక నిర్మాణం యథాతథంగా మిగిలే ఉండగా భీతిపాలన సడలించబడుతుంది, అయినప్పటికీ ప్రతిష్ఠ క్షీణిస్తుంది (ఉదాహరణకు, 1962 క్యూబా క్షిపణి సంక్షోభంలోని అవమానం, తరువాతి మహా పరాజయాలకు ముందు చోటుచేసుకున్న స్వల్ప నపోలియనిక్ వెనుకడుగులను ప్రతిబింబిస్తుంది).

Gorbachev was the desperate reformer (1985–1991) with perestroika (restructuring) and glasnost (openness) as last-ditch efforts to “save” the system, but they accelerate collapse—loss of the Eastern Bloc (1989 Berlin Wall), internal revolts. This is the clearest “progressive ending” marker: like unto Napoleon’s late attempts at adjustment before the 1814 invasion, or Ptolemy/Uzziah’s lingering decline after temple-pride. Gorbachev’s 1989 concordat/meeting with Pope John Paul II (king of the north) symbolizes the spiritual defeat—the southern king’s atheism yielding to papal resurgence.

గోర్బచెవ్ (1985–1991) వ్యవస్థను 'రక్షించుటకు' చేసిన చివరి ప్రయత్నాలుగా పెరెస్ట్రోయికా (పునర్వ్యవస్థీకరణ) మరియు గ్లాస్నోస్ట్ (పారదర్శకత)ను ప్రవేశపెట్టిన ఆపద్కాల సంస్కర్త; అయితే అవే పతనాన్ని వేగవంతం చేశాయి—తూర్పు బ్లాక్‌ను కోల్పోవడం (1989లో బెర్లిన్ గోడ కూలిక), అంతర్గత తిరుగుబాట్లు. ఇది 'క్రమశః ముగింపు'కు అతి స్పష్టమైన సూచిక: 1814 ఆక్రమణకు మునుపు నెపోలియన్ చేసిన ఆలస్య సర్దుబాటు-ప్రయత్నాల వలె, లేక దేవాలయ-గర్వం అనంతరం ప్టోలెమీ/ఉజ్జియా యొక్క దీర్ఘకాలిక క్షీణత వలె. 1989లో పోప్ జాన్ పాల్ II (ఉత్తర రాజు)తో గోర్బచెవ్ చేసిన ఒప్పందం/సమావేశం ఆధ్యాత్మిక పరాజయాన్ని సూచిస్తుంది—దక్షిణ రాజు యొక్క నాస్తికత్వం పాపసత్వ పునరుద్భవానికి లోబడుట.

Yeltsin was the final dissolution figure (1991 onward) who led to the August 1991 coup resistance, becomes president of Russia, oversees USSR breakup (December 1991), shock therapy privatization, capitalist restoration. He embodies the chaotic end and partial “restoration” of pre-revolutionary elements (oligarchic capitalism, like Bourbon’s return post-Napoleon). The southern king’s palace is swept away, fulfilling Daniel 11:40’s whirlwind conquest by the north (Papacy via US alliance).

యెల్ట్సిన్ (1991 నుండి) చివరి విచ్ఛిన్నతకు ప్రతినిధి అయిన వ్యక్తి; ఆయన ఆగస్టు 1991 రాజ్యపలటు ప్రయత్నానికి వ్యతిరేక ప్రతిఘటనకు నాయకత్వం వహించి, రష్యా అధ్యక్షునిగా అయ్యి, USSR విభజనను (డిసెంబరు 1991) పర్యవేక్షించి, ‘షాక్ థెరపీ’ ప్రైవేటీకరణను ప్రవేశపెట్టి, పుంజీవాద పునరుద్ధరణను అమలు చేశాడు. అతడు విప్లవపూర్వ మూలకాల అల్లకల్లోల అంత్యాన్ని మరియు భాగిక ‘పునరుద్ధరణ’ను ప్రతిబింబిస్తాడు (ఒలిగార్కిక పుంజీవాదం, నెపోలియన్ అనంతరం బోర్బన్‌ల పునరాగమనంవలె). దక్షిణ రాజు యొక్క రాజభవనం తుడిచిపెట్టబడుతుంది; దీంతో ఉత్తర రాజు చేత సుడిగాలి వలె జరిగే జయము (అమెరికా సంధి ద్వారా పాపసీ) అనే దానియేలు 11:40 యొక్క వాక్యం నెరవేరుతుంది.

The typology emphasizes lingering, step-by-step judgment rather than instant fall, just as Ptolemy IV’s Raphia victory led to pride, temple intrusion, divine striking, and slow decay; Uzziah’s leprosy isolation until death; Napoleon’s phased losses (Russia, Leipzig, Paris, Elba, Waterloo). The Soviet line identifies the peak strength under Stalin, the progressive hollowing during Khrushchev’s thaw that exposes the cracks in the system. Then the Brezhnev-era stagnation and then Gorbachev’s reforms become accelerants; Yeltsin’s era completes the sweep (USSR dissolved, atheism’s governmental form ends). The “heart lifted up” manifests across the line (atheistic defiance), but none “makes the most of victory.”

టైపాలజీ తక్షణ పతనంకన్నా విలంబితమైన, దశలవారీ తీర్పుకే ప్రాధాన్యమిస్తుంది; యథా టొలెమీ నాలుగవవాని రాఫియా విజయము గర్వమునకు, దేవాలయంలో అనధికార ప్రవేశమునకు, దివ్య ప్రహారమునకు, ఇంకా మందగమ్య క్షయమునకు దారితీసినట్లు; ఉజ్జీయా కుష్ఠవ్యాధి చేత మరణము వరకు వేరుగా నిర్బంధింపబడినట్లు; నపోలియన్‌ యొక్క దశలవారీ పరాజయములు (రష్యా, లైప్జిగ్, పారిస్, ఎల్బా, వాటర్లూ). సోవియట్ రేఖ స్టాలిన్ ఆధీనంలోని శిఖర బలాన్ని, క్రుష్చెవ్‌ 'థా' కాలములో వ్యవస్థలోని పగుళ్లను బహిర్గతం చేసిన క్రమానుగత అంతర్బల హ్రాసాన్ని గుర్తిస్తుంది. తరువాత బ్రెజ్‌నెవ్ యుగ స్థబ్దత, అనంతరం గోర్బచెవ్ సంస్కరణలు వేగవర్ధకాలై నిలుస్తాయి; యెల్ట్సిన్ యుగం ఆ స్వీపును సంపూర్ణం చేస్తుంది (సోవియట్ సంఘం విఘటించెను, నాస్తికత్వపు ప్రభుత్వ రూపము ముగిసెను). "హృదయం ఎత్తబడుట" ఆ రేఖ అంతట ప్రత్యక్షమౌతుంది (నాస్తిక ధిక్కారం), అయితే ఎవ్వరూ "విజయాన్ని పూర్తిగా సద్వినియోగం చేసికొనరు".

The end of the southern kings are progressive, Satan’s demise began at the cross, and he is ultimately sent into exile for 1,000 years and then he dies.

దక్షిణ రాజుల అంత్యం క్రమశః జరుగుతుంది, సాతాను యొక్క వినాశనం సిలువయందు ఆరంభమైంది, మరియు చివరికి అతడు వెయ్యి సంవత్సరాలపాటు నిర్వాసనకు పంపబడును, మరియు తరువాత అతడు మరణించును.

> And I saw an angel come down from heaven, having the key of the bottomless pit and a great chain in his hand. And he laid hold on the dragon, that old serpent, which is the Devil, and Satan, and bound him a thousand years, And cast him into the bottomless pit, and shut him up, and set a seal upon him, that he should deceive the nations no more, till the thousand years should be fulfilled: and after that he must be loosed a little season.

> నేను పరలోకమునుండి దిగివచ్చుచున్న ఒక దూతను చూచితిని; అతని చేతిలో అగాధకూపమునకు తాళము మరియు మహా సంకెళ్లు ఉండెను. అతడు డ్రాగనును, ఆ ప్రాచీన సర్పమును, దయ్యమైయున్న సాతానును పట్టుకొని, అతనిని వెయ్యి సంవత్సరములు బంధించెను. అతనిని అగాధకూపములో విసిరి, దానిని మూసి, అతని మీద ముద్రను వేసెను, వెయ్యి సంవత్సరములు నెరవేరువరకు అతడు ఇక జాతులను మోసపరచకుండునట్లు; ఆ తరువాత కొద్దికాలమునకు అతడు తప్పక విడిపింపబడవలెను.

> And I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them: and I saw the souls of them that were beheaded for the witness of Jesus, and for the word of God, and which had not worshipped the beast, neither his image, neither had received his mark upon their foreheads, or in their hands; and they lived and reigned with Christ a thousand years. But the rest of the dead lived not again until the thousand years were finished.

> నేను సింహాసనాలను దర్శించితిని; వాటిమీద వారు ఆసీనులై యుండిరి, వారికే న్యాయవిచారణాధికారం అనుగ్రహింపబడెను. మరి యేసుకు సాక్ష్యమునకును దేవుని వాక్యమునకును గాను శిరఛ్ఛేదన పొందినవారి ఆత్మలను కూడ చూచితిని; వారు మృగముని గాని దాని ప్రతిరూపమును గాని ఆరాధింపలేదు; వారి నుదుటలపై గాని వారి చేతులలో గాని దాని ముద్రను స్వీకరించలేదు; వారు జీవించుకొని క్రీస్తుతో కలిసి వెయ్యి సంవత్సరములు పాలించిరి. అయితే మిగిలిన మృతులు ఆ వెయ్యి సంవత్సరములు పూర్తయ్యేవరకు మరల జీవింపలేదు.

> This is the first resurrection. Blessed and holy is he that hath part in the first resurrection: on such the second death hath no power, but they shall be priests of God and of Christ, and shall reign with him a thousand years.

> ఇదే మొదటి పునరుత్థానం. మొదటి పునరుత్థానంలో భాగము పొందినవాడు ధన్యుడును పరిశుద్ధుడునై యున్నాడు; అట్టి వారిమీద రెండవ మరణానికి ఏ అధికారమూ లేదు; వారు దేవునికి క్రీస్తికి యాజకులై, ఆయనతో కూడ వెయ్యేండ్లు రాజ్యము చేయుదురు.

> And when the thousand years are expired, Satan shall be loosed out of his prison, And shall go out to deceive the nations which are in the four quarters of the earth, Gog and Magog, to gather them together to battle: the number of whom is as the sand of the sea. And they went up on the breadth of the earth, and compassed the camp of the saints about, and the beloved city: and fire came down from God out of heaven, and devoured them. And the devil that deceived them was cast into the lake of fire and brimstone, where the beast and the false prophet are, and shall be tormented day and night for ever and ever. Revelation 20:1–10.

> వెయ్యి సంవత్సరములు ముగిసిన తరువాత సాతాను తన బంధాగారమునుండి విడిపింపబడును; భూమి నలుదిక్కులలోనున్న జనములను—గోగును మాగోగును—మోసపరచుటకై బయలుదేరి, యుద్ధమునకు వారిని సమకూర్చును; వారి సంఖ్య సముద్రపు ఇసుకవలెయున్నది. వారు భూమి విశాలస్థలముపైకి ఎగసి, పరిశుద్ధుల శిబిరమును, ప్రియమైన పట్టణమును చుట్టుముట్టిరి; అప్పుడు దేవునివలన పరలోకమునుండి అగ్ని దిగి వచ్చి వారిని భక్షించెను. వారిని మోసపరచిన సాతాను, మృగమును అబద్ధప్రవక్తయు ఉన్న అగ్ని గంధకమునకు సరస్సులో ఎగదోయబడెను; వారు యుగానుగాలము పగలు రాత్రియు యాతనను అనుభవించెదరు. ప్రకటన గ్రంథము 20:1-10.

We will continue our considerations of the southern king in Daniel eleven, verses eleven through fifteen in the next article.

దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని 11 నుండి 15 వచనాలలో పేర్కొనబడిన దక్షిణదేశపు రాజు విషయమై మా పరిశీలనలను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.

The Time of the End magazine was published in 1996 and it represents the prophecy from the book of Daniel that was unsealed in 1989. Recently the magazine was read by ChatGPT and asked to evaluate the role of Ukraine in the history of verse forty represented in the magazine. The following is the breakdown of the magazine that has been in the public record for thirty years. The first passage from the writings of Ellen White in the magazine is Testimonies, volume 9, 11.

ది టైమ్ ఆఫ్ ద ఎండ్ పత్రిక 1996లో ప్రచురించబడింది, మరియు అది 1989లో ముద్ర విప్పబడ్డ దానియేలు గ్రంథంలోని ప్రవచనానికి ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది. ఇటీవల ఆ పత్రికను ChatGPT చదివి, పత్రికలో ప్రతినిధ్యం చేయబడిన నలభై వచనపు చరిత్రలో ఉక్రెయిన్ యొక్క పాత్రను మూల్యాంకించమని అభ్యర్థించబడింది. క్రింది విధంగా, ముప్పై సంవత్సరాలుగా ప్రజా రికార్డులో ఉన్న ఆ పత్రిక యొక్క విభజన ఇవ్వబడింది. ఆ పత్రికలో ఎలెన్ వైట్ రచనల నుండి మొదటి ఉద్ధరణ టెస్టిమోనీస్, సంపుటం 9, 11.

## Overview: Ukraine in the Prophetic Framework

అవలోకనం: ప్రవచనాత్మక చట్రంలో ఉక్రెయిన్

Within the magazine’s prophetic outline of Daniel 11:40–45, Ukraine is discussed in connection with the collapse of the Soviet Union and the struggle between the Papacy (king of the north) and atheistic communism (king of the south). Ukraine is presented as a key religious and geopolitical battleground during the closing stages of the proxy wars, particularly in relation to the Ukrainian Catholic Church and its legalization after decades of suppression under Soviet rule.

పత్రికలోని దానియేలు 11:40–45 ప్రవచన రూపరేఖలో, సోవియట్ యూనియన్ పతనంతోను, అలాగే పాపసభ (ఉత్తర రాజు) మరియు నాస్తిక కమ్యూనిజం (దక్షిణ రాజు) మధ్యనున్న పోరాటంతోను సంబంధించి ఉక్రెయిన్ చర్చించబడింది. ముఖ్యంగా ఉక్రెయినియన్ కాథలిక్ చర్చి మరియు సోవియట్ పాలన కింద దశాబ్దాల నిర్బంధం అనంతరం దానికి లభించిన చట్టబద్ధతకు సంబంధించి, ప్రతినిధి యుద్ధాల తుదిదశలలో ఉక్రెయిన్ ఒక ప్రధాన మతపరమైన మరియు భౌగోళిక-రాజకీయ సమరభూమిగా ప్రతిపాదించబడింది.

The magazine presents Ukraine as part of the broader prophetic fulfillment of Daniel 11:40, describing the sweeping away of the king of the south through a Vatican–United States alliance. Ukraine is shown as evidence of the weakening of Soviet atheism and the resurgence of Catholic influence in Eastern Europe.

పత్రిక, దానియేలు 11:40 యొక్క విస్తృతమైన ప్రవచన పరిపూరణలో ఒక భాగంగా ఉక్రేనును ఉపస్థాపిస్తూ, వాటికన్–అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల మైత్రి ద్వారా దక్షిణ రాజు సమూలంగా తొలగింపబడుటను వర్ణిస్తుంది. ఉక్రేను, సోవియట్ నాస్తికత్వం క్షీణతకు మరియు తూర్పు యూరోపులో కాథలిక ప్రభావం పునరుజ్జీవనానికి సాక్ష్యంగా చూపబడింది.

## Ukraine in the War Between the King of the North and South

ఉత్తరరాజు మరియు దక్షిణరాజు మధ్యనున్న యుద్ధములో ఉక్రెయిన్

The magazine teaches that the king of the south is atheism, embodied first by France (1798) and later by Soviet Russia. The king of the north is the papacy and Daniel 11:40 describes a spiritual war beginning in 1798 and culminating in the collapse of the Soviet Union in 1989. Ukraine appears within this context as part of the Soviet bloc that is swept away in fulfillment of Daniel 11:40. The publication presents the collapse of the Soviet Union as the first step in the healing of the Papacy’s deadly wound (Revelation 13).

ఆ పత్రిక దక్షిణ రాజు నాస్తికత్వమని, అది మొదట ఫ్రాన్స్ (1798) ద్వారా, తరువాత సోవియట్ రష్యా ద్వారా మూర్తీభవించిందని బోధిస్తుంది. ఉత్తర రాజు పాపా పీఠాధిపత్యమని; దానియేలు గ్రంథము 11:40 1798లో ఆరంభమైన ఆధ్యాత్మిక యుద్ధాన్ని వర్ణించి, అది 1989లో సోవియట్ యూనియన్ పతనంతో పరాకాష్ఠకు చేరుతుందని తెలుపుతుంది. ఈ సందర్భంలో ఉక్రెయిన్, దానియేలు 11:40 నెరవేర్పులో ఊడ్చివేయబడిన సోవియట్ బ్లాక్‌లోని భాగంగా ప్రత్యక్షమవుతుంది. ఆ ప్రచురణ, సోవియట్ యూనియన్ పతనాన్ని, పాపా పీఠాధిపత్యానికి కలిగిన మరణగాయం స్వస్థతలో తొలి అడుగుగా (ప్రకటన గ్రంథము 13) ప్రతిపాదిస్తుంది.

## Suppression of the Ukrainian Catholic Church (Quoted Sources)

ఉక్రేనియన్ కతోలిక చర్చి యొక్క అణచివేత (ఉటంకిత మూలాలు)

The magazine includes secular documentation of Catholic persecution under Soviet rule.

ఆ పత్రిక సోవియట్ పరిపాలన కింద కాథలికుల పీడనకు సంబంధించిన లౌకిక దస్తావేజులను పొందుపరుస్తుంది.

From Time Magazine, December 4, 1989:

టైమ్ పత్రిక, డిసెంబర్ 4, 1989 నుండి:

> “After World War II, fierce but generally less bloody persecution spread into the Ukraine and the new Soviet bloc, affecting millions of Roman Catholics and Protestants as well as Orthodox.”

> ద్వితీయ ప్రపంచ యుద్ధానంతరం, భీకరమైన, అయితే సాధారణంగా తక్కువ రక్తపాతంతో కూడిన పీడనం ఉక్రెయిన్‌ మరియు నూతన సోవియట్ బ్లాక్‌లో వ్యాపించి, రోమన్ కాథలికులు, ప్రొటెస్టెంట్లు, అలాగే ఆర్థోడాక్స్ క్రైస్తవులలో మిలియన్ల మందిని ప్రభావితం చేసింది.

Ukraine is identified as a major area where Catholicism was suppressed under communism.

కమ్యూనిజం ఆధీనంలో కతోలిక మతం అణచివేయబడిన ప్రధాన ప్రాంతంగా ఉక్రెయిన్ గుర్తించబడుతుంది.

## Legalization of the Ukrainian Catholic Church

ఉక్రేనియన్ కతోలిక చర్చి యొక్క చట్టబద్ధీకరణ

A major focus of the Ukraine discussion is the legalization of the long-banned Ukrainian Catholic Church.

ఉక్రెయిన్‌పై చర్చలో ఒక ప్రధాన అంశం, దీర్ఘకాలంగా నిషేధితమైన ఉక్రెయిన్ కతోలిక చర్చి యొక్క చట్టబద్ధీకరణ.

From Life Magazine, December 1989:

లైఫ్ మ్యాగజీన్, డిసెంబరు 1989 నుండి:

> “Three new Catholic bishops have recently been named in Czechoslovakia. And this month Gorbachev meets Pope John Paul II during a visit to Italy—the first face-to-face encounter between leaders of the Kremlin and the Vatican. The sessions may lead to legalization of the long-banned Ukrainian Catholic Church in the U.S.S.R.”

> ఇటీవల చెకోస్లోవేకియాలో ముగ్గురు కొత్త కతోలిక బిషప్‌లు నియమించబడ్డారు. అలాగే ఈ నెల ఇటలీ పర్యటన సందర్భంగా గోర్బచెవ్ పోప్ జాన్ పాల్ ద్వితీయులను కలుసుకోనున్నారు—ఇది క్రెమ్లిన్ మరియు వాటికన్ నాయకుల మధ్య తొలి ప్రత్యక్ష ముఖాముఖి భేటీ అవుతుంది. ఈ సమావేశాలు యు.ఎస్.ఎస్.ఆర్‌లో దీర్ఘకాలంగా నిషేధితమై ఉన్న ఉక్రేనియన్ కతోలిక చర్చ్ చట్టబద్ధీకరణకు దారితీయవచ్చు.

From U.S. News & World Report, December 11, 1989:

యు.ఎస్. న్యూస్ అండ్ వరల్డ్ రిపోర్ట్, 1989 డిసెంబర్ 11 నుండి:

> “The revival of religious freedom is expected to include lifting of an official ban on the five-million-member Ukraine Catholic Church, which has survived underground since 1946 when Stalin ordered it absorbed into the Russian Orthodox Church. Winning legalization for the Ukrainian Church has been a primary aim of the pope’s.”

> మత స్వేచ్ఛ పునరుజ్జీవనంలో భాగంగా, యాభై లక్షల మంది సభ్యులు గల ఉక్రెయిన్ కాథలిక్ చర్చి‌పై అమలులో ఉన్న అధికారిక నిషేధాన్ని ఎత్తివేయడం కూడా ఉండబోతుందని ఆశించబడుతోంది; 1946లో స్టాలిన్ దానిని రష్యన్ ఆర్థోడాక్స్ చర్చిలో విలీనం చేయమని ఆదేశించిన నాటి నుండి, ఆ చర్చీ భూగర్భంగా అస్తిత్వాన్ని నిలుపుకుని వచ్చింది. ఉక్రెయిన్ కాథలిక్ చర్చికి చట్టబద్ధతను సాధించడం పోప్ యొక్క ప్రధాన లక్ష్యాలలో ఒకటిగా ఉంది.

The magazine presents this as evidence of the weakening of atheistic control, the restoration of Catholic power. It is identified as a direct outcome of Vatican diplomatic pressure and a milestone in Daniel 11:40’s fulfillment is set forth as the Ukraine as a visible example of the Papacy regaining influence in former communist territory.

ఆ పత్రిక దీనిని నాస్తిక నియంత్రణ బలహీనతకు, కాథలిక్ అధికార పునరుద్ధరణకు సాక్ష్యంగా ప్రతిపాదిస్తుంది. దీనిని వేటికన్ రాజనీతిక ఒత్తిడికి నేర ఫలితంగా, అలాగే దానియేలు 11:40 నెరవేర్పులో ఒక మైలురాయిగా గుర్తిస్తూ, పూర్వ కమ్యూనిస్టు భూభాగాల్లో పాపత్వం తన ప్రభావాన్ని తిరిగి పొందుతున్నదనడానికి ఉక్రెయిన్‌ను దృశ్యమాన ఉదాహరణగా ముందుంచుతుంది.

## Ukraine as Evidence of the Papacy’s Advance

పాపత్వపు అగ్రగతికి సాక్ష్యభూతంగా ఉక్రెయిన్

The collapse of communism not merely as political change but as a spiritual defeat of atheism, a geopolitical advance of the Papacy and the beginning of the Papacy’s return to world dominance. The Ukraine becomes a case study in the dismantling of Soviet religious suppression and a strategic victory of Rome in Eastern Europe. It represents the visible shift from enforced atheism to restored Catholic authority and the legalization of the Ukrainian Catholic Church is treated as prophetic confirmation that the king of the north was sweeping away the king of the south “like a whirlwind.”

కమ్యూనిజం పతనం కేవలం రాజకీయ మార్పుగా మాత్రమే కాక, నాస్తికత్వంపై ఆధ్యాత్మిక పరాభవంగా, పాపత్వమునకు భూరాజకీయ పురోగమనంగా, అలాగే పాపత్వము ప్రపంచాధిపత్యమునకు పునరాగమనానికి ఆరంభంగా పరిగణించబడుతుంది. ఉక్రెయిన్, సోవియట్ మతదమన విచ్ఛిన్నీకరణకు మాదిరి అధ్యయనంగా మారి, తూర్పు యూరోపాలో రోము సాధించిన వ్యూహాత్మక విజయముగా నిలుస్తుంది. ఇది బలవంతంగా విధింపబడిన నాస్తికత్వం నుండి పునరుద్ధరిత కతోలిక అధికారమునకు జరిగిన దృశ్యమాన మార్పుకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది, మరియు ఉక్రేనియన్ కతోలిక చర్చి యొక్క చట్టబద్ధీకరణ ఉత్తర రాజు దక్షిణ రాజును "సుడిగాలివలె" కొట్టివేసుచున్నాడనే ప్రవచనాత్మక ధృవీకరణగా పరిగణించబడుతుంది.

## Ukraine and the Broader Prophetic Sequence

ఉక్రెయిన్ మరియు విస్తృత ప్రవచన క్రమము

1. 1. 1798 – Papacy receives deadly wound.

   1798 - పాపసీ మరణాంతక గాయాన్ని పొందింది.

2. 2. 1917 – Atheism relocates to Russia (Bolshevik Revolution).

   1917 - నాస్తికత్వం రష్యాకు స్థానాంతరమైంది (బోల్షెవిక్ విప్లవం).

3. 3. 1989 – Soviet Union collapses.

   1989 - సోవియట్ సమాఖ్య పతనమైంది.

4. 4. Ukraine – Catholic Church legalized.

   ఉక్రెయిన్ — కతోలిక సంఘం చట్టబద్ధీకరించబడింది.

5. 5. Papacy regains geopolitical influence.

   పాపత్వం భూ-రాజకీయ ప్రభావాన్ని పునఃసంపాదిస్తుంది.

6. 6. United States eventually comes under Papal influence (Daniel 11:41).

   అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు తుదకు పాపాధికార ప్రభావాధీనమవుతుంది (దానియేలు 11:41).

7. 7. Entire world follows (Daniel 11:42–43).

   సర్వలోకము అనుసరించును (దానియేలు 11:42-43).

Ukraine fits into stages 3–4 as part of the transition between Soviet atheism and restored Papal influence.

సోవియెట్ నాస్తికత్వం మరియు పునరుద్ధరిత పాపీయ ప్రభావం మధ్యనున్న సంక్రమణంలో భాగంగా, ఉక్రెయిన్ మూడో–నాల్గో దశల పరిధిలోకి వస్తుంది.

## Sources Referenced in Ukraine Discussion

ఉక్రెయిన్‌పై చర్చలో ఉటంకించబడిన మూలాలు

- Jeff Pippenger (primary theological framework)

  జెఫ్ పిప్పెంజర్ (ప్రధాన దైవశాస్త్ర చట్రం)

Spirit of Prophecy

ప్రవచనయొక్క ఆత్మ

- The Great Controversy

  మహా సంఘర్షణము

- Selected Messages

  ఎంపికైన సందేశాలు

- Testimonies for the Church

  సమాజమునకు సాక్ష్యములు

Secular Press

లౌకిక పత్రికా మాధ్యమం

- Time Magazine

  టైమ్ పత్రిక

- Life Magazine

  లైఫ్ మ్యాగజైన్

- U.S. News & World Report

  యు.ఎస్. న్యూస్ & వరల్డ్ రిపోర్ట్

Ukraine is mentioned in connection with:

ఉక్రెయిన్ క్రింది అంశాలకు సంబంధించి ఉల్లేఖించబడింది:

- Post-WWII Catholic persecution

  ద్వితీయ ప్రపంచయుద్ధానంతర కతోలికులపై పీడనం

- Underground survival of the Ukrainian Catholic Church

  ఉక్రేనియన్ కాథలిక్ చర్చి యొక్క భూగర్భ స్థితిలో అస్తిత్వ పరిరక్షణ

- Gorbachev–Vatican diplomacy

  గోర్బచెవ్–వాటికన్ దౌత్యం

- Legal restoration of Catholic hierarchy

  కతోలిక పీఠాధికార క్రమం యొక్క చట్టబద్ధ పునరస్థాపన

## Summary of Ukraine’s Role in the Newsletter

న్యూస్‌లెటర్‌లో ఉక్రెయిన్ యొక్క పాత్ర సారాంశం

The Ukraine was a stronghold of suppressed Catholicism under Soviet atheism. The legalization of the Ukrainian Catholic Church signaled the weakening of the king of the south. The Vatican’s influence in the Ukraine demonstrated the Papacy’s resurgence and the Ukraine’s religious shift served as tangible evidence that Daniel 11:40 was being fulfilled. The events surrounding Ukraine formed part of the first step in the healing of the Papacy’s deadly wound. The Ukraine is therefore presented not as an isolated political event, but as a prophetic marker within the final movements of Daniel 11.

సోవియట్ నాస్తికత్వం క్రింద ఉక్రెయిన్, అణచివేయబడ్డ కతోలికత్వానికి ఒక దుర్గంగా నిలిచింది. ఉక్రెయిన్ కతోలిక చర్చిని చట్టబద్ధీకరించడం, దక్షిణ రాజు యొక్క బలహీనతను సూచించింది. ఉక్రెయిన్‌లో వాటికన్ ప్రభావం పాపత్వం యొక్క పునరుజ్జీవనాన్ని ప్రదర్శించింది, అలాగే ఉక్రెయిన్‌లోని మతపరమైన మార్పు దానియేలు 11:40 నెరవేరుతోందని స్పష్టమైన సాక్ష్యంగా నిలిచింది. ఉక్రెయిన్ చుట్టూ జరిగిన సంఘటనలు, పాపత్వంపై పడిన ప్రాణాంతక గాయం స్వస్థపడుటలో తొలి అడుగులో భాగమయ్యాయి. అందువల్ల ఉక్రెయిన్‌ను ఒక ఒంటరి రాజకీయ సంఘటనగా కాక, దానియేలు 11 యొక్క అంత్య కదలికలలోని ఒక ప్రవచన సూచికగా వివరించబడింది.

Back to Articles