Article

# Rome Establishes the Vision - Number Eleven

రోము దర్శనమును స్థాపిస్తుంది - సంఖ్య పదకొండు

Understanding the Triple Application of Prophecy: September 11, 2001, and the Final Testing Process for Laodicean Adventism

ప్రవచన త్రివిధ అన్వయంపై అవగాహన: 2001 సెప్టెంబర్ 11 మరియు లవోదికీయ అడ్వెంటిజం కొరకు అంతిమ పరీక్షా ప్రక్రియ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 30, 2024

Formats

PDF
Word

Just as August 11, 1840, confirmed the rules adopted by Miller, after September 11, 2001 it was seen by those willing to see, that the prophetic principles adopted by Future for America were the true biblical methodology of the latter rain, as set forth in Isaiah chapter twenty-eight. The application of reform line upon reform line as set forth in sacred history established that September 11, 2001, was a repetition of August 11, 1840.

మిల్లర్ స్వీకరించిన నియమాలను 1840 ఆగస్టు 11 నాడు ధృవీకరించినట్లుగానే, 2001 సెప్టెంబరు 11 తరువాత, చూడుటకు సిద్ధులైనవారు గమనించినది ఏమనగా, ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా స్వీకరించిన ప్రవచన సూత్రాలే, యెషయా ఇరవై ఎనిమిదవ అధ్యాయములో వెల్లడి చేసిన ప్రకారం, తరువాతి వర్షమునకు సంబంధించిన నిజమైన బైబిలీయ విధానశాస్త్రమని. పరిశుద్ధ చరిత్రలో సూచించినట్లుగా సంస్కరణ రేఖపై సంస్కరణ రేఖ అనే అన్వయము, 2001 సెప్టెంబరు 11 అనేది 1840 ఆగస్టు 11 యొక్క పునరావృతమని స్థాపించింది.

They saw that as the mighty angel of Revelation ten descended in 1840, He typified His descent in 2001. Both angels descended as a prophecy of Islam was fulfilled. The movement then grew as men and women responded to the effectiveness of the methodology. The leadership of Laodicean Seventh-day Adventism was passed by at the time of the end in 1989, and now that church entered into its final testing process, as the Lord began to select the movement of the third angel to be His last-day spokesmen.

వారు చూచిరి యేమనగా, 1840లో ప్రకటనగ్రంథము పదవ అధ్యాయములోని శక్తిమంతుడైన దూత దిగివచ్చినప్పుడు, ఆయన 2001లో తన దిగివచ్చుటను ప్రతిరూపీకరించెను. ఇస్లాం గూర్చిన ఒక ప్రవచనము నెరవేరినప్పుడు ఈ ఇద్దరు దూతలును దిగివచ్చిరి. తరువాత స్త్రీపురుషులు ఆ విధానముయొక్క సమర్థతకు స్పందించగా ఆ ఉద్యమము వృద్ధిచెందెను. 1989లో కాలాంత్యమందు, లవొదికయ స్థితిలోనున్న సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిజము యొక్క నాయకత్వము దాటివేయబడెను; మరియు ఇప్పుడు ఆ సంఘము తన అంతిమ పరీక్షా ప్రక్రియలోనికి ప్రవేశించెను, ప్రభువు తన చివరి దినముల ప్రతినిధి వక్తలుగా నిలుపుటకై మూడవ దూత ఉద్యమమును ఎన్నుకొనుట ఆరంభించెను.

A premier rule of the rules given for the last days was the triple application of prophecy. Especially so at that time was the triple application of the three woes, which so clearly upheld the event of September 11, 2001. When that truth was honestly investigated, those who were then being led to Jeremiah’s “old paths,” by hearts seeking for the truth, the prophetic fulfillment, along with the validity of the rules of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel.

అంత్యదినాల కోసం ఇవ్వబడిన నియమాలలో ఒక ప్రధాన నియమం ప్రవచనాల త్రివిధ అన్వయం అయినది. ప్రత్యేకంగా ఆ కాలంలో, మూడు శ్రమల త్రివిధ అన్వయమే 2001 సెప్టెంబర్ 11 సంఘటనను అతి స్పష్టంగా ధృవీకరించినది. ఆ సత్యము నిజాయితీతో పరిశోధించబడినప్పుడు, సత్యాన్వేషక హృదయములచే యిర్మీయా యొక్క "పురాతన మార్గాలకు" నడిపించబడిన వారికి, ప్రవచన పరిపూర్తి, అలాగే మూడవ దూత ఉద్యమము స్వీకరించిన ప్రవచన వ్యాఖ్యాన నియమముల ప్రామాణికత స్పష్టమైంది.

It was seen that the correct pioneer understanding of the history of the first woe of Revelation chapter nine represented Islam. The false prophet Mohammed was seen to be the king of that history. In that history Islam would attack the Roman Empire, and their mode of warfare was specifically identified as striking suddenly and unexpectedly. In that regard it was understood that the very mode of warfare of Islam provided the etymological roots of the word “assassin.” In that history Islam would hurt the armies of Rome, and the period concluded under the line of a one-hundred-and-fifty-year time prophecy. When that time prophecy ended on July 27, 1449, the time prophecy and history of the second woe began.

ప్రకటన గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయంలోని మొదటి హాయ్‌కు సంబంధించిన చరిత్రను గూర్చి పూర్వగాముల సరియైన అవగాహన ఇస్లాంని సూచించునని గమనించబడెను. ఆ చరిత్రలో రాజునిగా అబద్ధ ప్రవక్త మహమ్మద్ పరిగణించబడెను. ఆ చరిత్రలో ఇస్లాం రోమన్ సామ్రాజ్యంపై దాడి చేసెను; వారి యుద్ధపద్ధతి ప్రత్యేకంగా ఆకస్మికముగా మరియు అనూహ్యముగా దాడి చేయుటగా గుర్తించబడెను. ఆ సందర్భంలో, ఇస్లాం యుద్ధపద్ధతియే "assassin" అనే పదమునకు వ్యుత్పత్తి మూలమని అర్థించబడెను. ఆ చరిత్రలో ఇస్లాం రోము సైన్యములకు హాని కలుగజేసెను, మరియు ఆ వ్యవధి ఒక నూట యాభై సంవత్సరాల కాలప్రవచన రేఖ కింద ముగిసెను. ఆ కాలప్రవచనం 1449 జూలై 27న ముగిసినప్పుడు, రెండవ హాయ్‌కు సంబంధించిన కాలప్రవచనమును చరిత్రయును ఆరంభమయ్యెను.

It began another time-prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days, that ended on August 11, 1840. In that history the ruler that represented the prophetic work of Islam was Ottman, who had been typified by Mohammed in the history of the first woe. Chapter nine says that in the history of the second woe, Islam would kill the armies of Rome. They would still exercise the mode of warfare, attacking suddenly and unexpectedly, but in that history gunpowder was first invented and employed, so the second woe represented a mode of warfare represented by the assassin’s sudden attack, plus it included explosives.

అది మూడు వందల తొంభై ఒక సంవత్సరాలు మరియు పదిహేను రోజుల మరో కాలప్రవచనాన్ని ఆరంభించింది; అది 1840 ఆగస్టు 11న ముగిసింది. ఆ చరిత్రలో ఇస్లాం యొక్క ప్రవచనాత్మక కార్యమునకు ప్రతినిధిగా నిలిచిన పాలకుడు ఒట్ట్మాన్; మొదటి విపత్తు చరిత్రలో ముహమ్మద్ ద్వారా అతడు ప్రతిరూపింపబడ్డాడు. తొమ్మిదవ అధ్యాయం చెబుతుంది యేమనగా రెండవ విపత్తు చరిత్రలో ఇస్లాం రోము సైన్యములను హతమార్చునని. వారు ఇప్పటికీ అదే యుద్ధ విధానాన్ని కొనసాగించేవారు, అనూహ్యంగా ఆకస్మికంగా దాడి చేయడం; అయితే ఆ చరిత్రలోనే మొదటిసారిగా బారుదు ఆవిష్కరించబడి వినియోగించబడింది. కాబట్టి రెండవ విపత్తు ఘాతుకుని ఆకస్మిక దాడిని సూచించే యుద్ధ విధానాన్ని ప్రతినిధ్యం చేసింది; అంతేకాక, దానిలో పేలుడు పదార్థాల వినియోగం కూడా పొందుపరచబడింది.

On September 11, 2001 the third woe of Islam suddenly struck the spiritual armies of Rome with explosives. That event marked the beginning of several lines of prophetic truth, but it had clearly been established upon the two previous witnesses of the first and second woe. The event clearly demonstrated that just as the empowerment of the Millerite history of August 11, 1840, when the prophecy of Islam of the second woe was fulfilled and the angel of Revelation ten descended, that when the prophecy of Islam of the third woe arrived, it marked the descent of the angel of Revelation eighteen on that date.

2001 సెప్టెంబర్ 11 నాడు, ఇస్లాం సంబంధిత మూడవ హాయో పేలుడు పదార్థాలతో రోము యొక్క ఆత్మిక సేనలపై హఠాత్తుగా దాడి చేసింది. ఆ సంఘటన అనేక ప్రవచనా సత్యరేఖల ఆరంభాన్ని సూచించినదైనా, అది మొదటి మరియు రెండవ హాయోలకు సంబంధించిన పూర్వపు రెండు సాక్ష్యాలపై స్పష్టంగా స్థాపించబడినది. ఆ సంఘటన స్పష్టంగా నిరూపించినదేమనగా, 1840 ఆగస్టు 11 న మిల్లరైట్ చరిత్ర సశక్తీకరణ పొందినప్పుడు, రెండవ హాయోకు సంబంధించిన ఇస్లాం గురించిన ప్రవచనం నెరవేరి, ప్రకటన గ్రంథం పదవ అధ్యాయంలోని దూత దిగివచ్చినట్లే, మూడవ హాయోకు సంబంధించిన ఇస్లాం గురించిన ప్రవచనం వచ్చి చేరినప్పుడు, అదే తేదీన ప్రకటన గ్రంథం పదెనిమిదో అధ్యాయంలోని దూత దిగివచ్చినదని అది సూచించింది.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> ఇప్పుడు నేను న్యూయార్క్ ఒక ఉప్పెన అలచేత కడగబడిపోవునని ప్రకటించితినని అన్న మాట వినబడుచున్నదా? ఇది నేనెప్పుడూ అనలేదు. అయితే, అక్కడ అంతస్తు మీద అంతస్తు ఎగసి నిలిచిన మహా భవనములను చూచుచుండగా, నేను ఇలా చెప్పితిని: ‘భూమిని భయంకరముగా కంపింపజేయుటకు ప్రభువు లేచునప్పుడు ఎట్లాటి భయానక దృశ్యములు సంభవించునో! అప్పుడు ప్రకటన గ్రంథము 18:1-3 వాక్యములు నెరవేరును.’ ప్రకటన గ్రంథములోని పదహారవ అధ్యాయమంతయు భూమిమీదికి రానున్న వాటి గురించి ఒక హెచ్చరిక. అయితే న్యూయార్క్‌పై రాబోవు సంగతుల విషయమై నాకు ఏ ప్రత్యేకమైన వెలుగు లేదు; కానీ ఒక దినమున అక్కడి మహా భవనములు దేవుని శక్తి తిప్పివేయుట మరియు తలకిందులు చేయుటచేత కూలదోలబడునని మాత్రం నాకు తెలుసు. నాకు అనుగ్రహింపబడిన వెలుగుచొప్పున, వినాశనం లోకములో ఉన్నదని నేను యెరిగియున్నాను. ప్రభువునుండి ఒక మాట, ఆయన మహా శక్తి యొక్క ఒక స్పర్శ చాలు; ఈ మహా భవనములు కూలిపోవును. మనము ఊహింపలేనంత భయంకరమైన దృశ్యములు సంభవించును. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, జూలై 5, 1906.

The movement of Future for America was then seen, by those willing to see, as the parallel of the Millerite movement. Islam of the third woe became a primary element of the message from that point onward. Inspiration plainly taught that when the angel of Revelation descended the latter rain would arrive.

ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా ఉద్యమం అప్పుడు, చూడటానికి సిద్ధులైనవారిచేత, మిల్లరైట్ ఉద్యమానికి సమాంతరమైనదిగా చూచబడింది. మూడవ అయ్యోబాధకు సంబంధించిన ఇస్లాం ఆ దశనుంచి ముందుకు ఆ సందేశంలోని ప్రధాన అంశంగా మారింది. ప్రకటన గ్రంథంలోని దేవదూత దిగివచ్చినప్పుడు చివరి వర్షము వచ్చును అని దివ్యప్రేరణ స్పష్టంగా బోధించింది.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> తరువాతి వర్షము దేవుని ప్రజలమీద కురియబోవుచున్నది. బలవంతుడైన ఒక దూత పరలోకమునుండి దిగివరబోవుచున్నాడు, మరియు అతని మహిమచేత సమస్త భూమి ప్రకాశింపబోవుచున్నది. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, ఏప్రిల్ 21, 1891.

As the Lion of the tribe of Judah began to open the broader understanding of the latter rain, He led His people to the book of Joel, which is a primary point of reference of the latter rain. At that point some of those men who had joined the movement post September 11, 2001, determined that the insects of Joel that destroy God’s vine, leading up to the awakening of the Midnight Cry, represented Islam. They could not or would not see that the insects represented Rome.

యూదా వంశపు సింహము అంత్య వర్షమునకు సంబంధించిన విశాలమైన అవగాహనను తెరవడం ఆరంభించినప్పుడు, ఆయన తన ప్రజలను అంత్య వర్షమునకు ప్రధాన ప్రామాణిక ఆధారంగా నిలిచిన యోవేలు గ్రంథమునకు నడిపించాడు. ఆ దశలో, 2001 సెప్టెంబర్ 11 అనంతరం ఆ ఉద్యమంలో చేరిన వారిలో కొందరు, దేవుని ద్రాక్షవల్లిని నాశనము చేసి మధ్యరాత్రి కేక మేల్కొలుపుకు దారితీసే యోవేలు గ్రంథములోని కీటకాలు ఇస్లాంనే సూచిస్తాయని నిర్ణయించారు. ఆ కీటకాలు రోమును సూచిస్తున్నాయని వారు గ్రహించలేకపోయారు గాని గ్రహించదలచలేదు.

The powerful light that had been brought about by recognizing the triple application of prophecy in regards to the three woes added an unsanctified logical support to their claim that the insects represented Islam. As is always the case, once a private interpretation is entertained a wresting of the Scriptures takes place in an attempt to uphold the false premise. In their work to uphold their view they demonstrated that they did not understand the principle of type and antitype.

మూడు హాయ్‌ల విషయమై ప్రవచనానికి త్రివిధ అన్వయము ఉన్నదని గుర్తించుటవలన ఉద్భవించిన శక్తివంతమైన ప్రకాశం, కీటకాలు ఇస్లాంని సూచిస్తున్నాయనే వారి వాదనకు అపరిశుద్ధమైన తార్కిక మద్దతును చేర్చింది. సర్వదా జరిగినట్లుగానే, ఒకసారి వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానము ఆమోదించబడినయెడల, తప్పుడు పూర్వాపక్షాన్ని నిలబెట్టుటకు చేసిన యత్నములో శాస్త్రగ్రంథాల వక్రీకరణ జరుగుతుంది. తమ దృష్టికోణాన్ని నిలబెట్టుటలో చేసిన తమ కృద్ధి ద్వారా, రూపము మరియు ప్రతిరూపము అనే సూత్రాన్ని తాము గ్రహించలేదని వారు స్పష్టం చేశారు.

In theological and biblical studies, the terms “type” and “antitype” are used to describe a relationship between two elements, where one prefigures or foreshadows the other. This concept often falls under the broader categories of “shadow” and “substance.”

దైవశాస్త్ర మరియు బైబిలు అధ్యయనములలో, “పూర్వరూపము” మరియు “ప్రతిరూపము” అనే పదాలు రెండు అంశాల మధ్యనున్న సంబంధాన్ని వివరిచుటకు ఉపయోగించబడును; అందులో ఒకటి మరొకదాన్ని పూర్వసూచనగా లేదా నీడివలె ముందుగా సూచిస్తుంది. ఈ భావన తరచుగా “నీడ” మరియు “స్వరూపము” అనే విస్తృత వర్గాల కిందకు వస్తుంది.

A type is an event, person, or institution in the Old Testament that prefigures or foreshadows a corresponding event, person, or institution in the New Testament. It serves as a symbolic precursor. The antitype is the fulfillment or actualization of the type. It is the reality that was foreshadowed by the type. The concept of “shadow” and “substance” parallels the relationship between type and antitype. The “shadow” represents the (type), whereas the “substance” represents the (antitype).

రకము అనేది పాత నిబంధనలోనున్న ఒక సంఘటన, వ్యక్తి, లేదా వ్యవస్థ; అది కొత్త నిబంధనలోనున్న తత్సమాన సంఘటనను, వ్యక్తిని, లేదా వ్యవస్థను పూర్వసూచనగా, చాయవలె ముందుగా సూచించేది. అది ప్రతీకాత్మక పూర్వగామిగా నిలుస్తుంది. ప్రతిరూపము రకమునకు నెరవేర్పు, అనగా దాని సాకారీకరణము. రకముచేత చాయవలె ముందుగా సూచింపబడిన యదార్థమే అది. "నీడ" మరియు "స్వరూపము" అనే భావన రకము-ప్రతిరూపము సంబంధముతో సమాంతరముగా ఉండును. "నీడ" (రకము)ను సూచించును; కాగా "స్వరూపము" (ప్రతిరూపము)ను సూచించును.

> Let no man therefore judge you in meat, or in drink, or in respect of an holyday, or of the new moon, or of the sabbath days: Which are a shadow of things to come; but the body is of Christ. Colossians 2:16, 17.

> కాబట్టి భోజనము విషయములోనైనను పానము విషయములోనైనను పండుగ విషయములోనైనను అమావాస్య విషయములోనైనను విశ్రాంతిదినముల విషయములోనైనను ఎవరును మీమీద తీర్పు పలుకనియ్యకండి; ఇవి రాబోవు వాటి నీడయే గాని దేహము క్రీస్తుదే. కొలస్సయులకు 2:16, 17.

> For the law having a shadow of good things to come, and not the very image of the things, can never with those sacrifices which they offered year by year continually make the comers thereunto perfect. Hebrews 10:1.

> ఏలయనగా ధర్మశాస్త్రము వచ్చబోవు మేలుల నీడయే గలదే గాని, ఆ సంగతుల యథార్థ రూపము కాదు; కాబట్టి వారు ఏటేటా నిరంతరముగా అర్పించే ఆ బలులతో అదియొద్దకు చేరువగువారిని అది ఎప్పటికిని పరిపూర్ణులుగా చేయజాలదు. హెబ్రీయులకు 10:1.

In the post September 11, 2001 controversy over Joel, and the correct identification of papal Rome as symbolized by four insects, thus outlining the progressive destruction of Laodicean Adventism, those arguing that the insects were Islam, not only placed an unsanctified emphasis upon the triple application of the three woes, but they also pointed to types which pointed to the antitype of Rome, and claimed those types actually identified Islam. In doing so, they gave evidence that they either did not truly understand the principle of type and antitype, or they believed misrepresenting the types was a worthy means to justify the end.

2001 సెప్టెంబర్ 11 అనంతరం యోయేలు గ్రంథంపై వెలసిన వివాదంలో, నాలుగు కీటకాలచేత ప్రతీకీకరించబడిన పాపాధికార రోమును సరిగా గుర్తించడం—అద్వారా లయొదిక్య స్థితిలోని ఆడ్వెంటిజం యొక్క దశలవారీ విధ్వంసానికి రూపురేఖలు వేయడం—సందర్భంగా, ఆ కీటకాలు ఇస్లాం అని వాదించినవారు, మూడు హాయోల త్రిగుణ అన్వయంపై అనుచితమైన అతిశయ ప్రాధాన్యాన్ని ఉంచడమే గాక, రోము అనే ప్రతిరూపాన్ని సూచించే పూర్వరూపాలను చూపించి, ఆ పూర్వరూపాలే వాస్తవానికి ఇస్లాంను గుర్తించాయని దావా చేశారు. అలా చేయడం ద్వారా, వారు పూర్వరూప-ప్రతిరూప సూత్రాన్ని యథార్థంగా గ్రహించలేదన్నదానికి, లేదా అంతిమ లక్ష్యాన్ని సమర్థించుటకై పూర్వరూపాలను వక్రీకరించడం సముచిత సాధనం అని నమ్మారన్నదానికి సాక్ష్యమిచ్చారు.

In the current controversy over Rome, there is once again evidence that those holding to the flawed idea that the “robbers” of Daniel chapter eleven, verse fourteen is the United States do not correctly understand both the triple application of prophecy, or the principle of type and antitype.

రోమును గురించి జరుగుతున్న ప్రస్తుత వివాదములో, దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయం పదనాలుగవ వచనములోని 'దొంగలు' యునైటెడ్ స్టేట్స్ అని తప్పుడు భావనను పట్టియున్న వారు, ప్రవచనానికి త్రివిధ అన్వయమును గాని, రకము–ప్రతిరూపము సూత్రమును గాని సరిగా గ్రహించరని, మరల సాక్ష్యము లభిస్తున్నది.

When those who hold the view that the “robbers” are the United States seek to uphold their position they employ an application of a triple application of the three Rome’s, to supposedly prove that modern Rome, the third manifestation of Rome is the United States. Trusting that they are not purposely bearing false witness, and that they are only manifesting a blind ignorance of the rules of a triple application of prophecy, they employ a prophetic characteristic of the first two Rome’s and argue that a characteristic of Rome’s history identifies modern Rome.

“దోపిడీదారులు” అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలేనని భావించే వారు తమ స్థానాన్ని సమర్థించుటకు యత్నించినప్పుడు, మూడు రోములకు వర్తించే ప్రవచన త్రివిధ అన్వయ సూత్రాన్ని వినియోగించి, ఆధునిక రోమ్—అంటే రోమ్ యొక్క మూడవ ప్రతిరూపం—అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలేనని నిరూపించగలమని ప్రకటిస్తారు. వారు ఉద్దేశపూర్వకంగా తప్పుడు సాక్ష్యం ఇస్తున్నారు అనే కాదు, ప్రవచన త్రివిధ అన్వయ నియమాల విషయములో అంధ అజ్ఞానాన్ని మాత్రమే ప్రదర్శిస్తున్నారు అని విశ్వసిస్తూ, మొదటి రెండు రోములలోని ఒక ప్రవచనా లక్షణాన్ని ఆధారంగా తీసుకుని, రోమ్ చరిత్రకు స్వభావమైన ఆ లక్షణమే ఆధునిక రోమ్‌ను సుపరిచయం చేస్తుందని వాదిస్తారు.

Pagan Rome is the first of three prophetic fulfillments of Rome. In Daniel chapter eight pagan Rome is the masculine little horn. In chapter two pagan Rome is statecraft. In Daniel seven pagan Rome divides into a ten-fold kingdom.

బహుదైవారాధక రోము, రోమును గూర్చిన మూడు ప్రవచన నెరవేర్పులలో మొదటిది. దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయములో బహుదైవారాధక రోము పురుషలింగంలో పేర్కొనబడిన చిన్న కొమ్ముగా వర్ణించబడుతుంది. దానియేలు గ్రంథము ద్వితీయ అధ్యాయములో బహుదైవారాధక రోము రాజ్యపాలనా కళగా చిత్రింపబడుతుంది. దానియేలు గ్రంథము ఏడవ అధ్యాయములో బహుదైవారాధక రోము పది భాగాల రాజ్యముగా విభజించబడుతుంది.

The second manifestation of Rome is papal Rome, who in chapter eight is the feminine little horn, and who is churchcraft in chapter two, and who is the horn speaking blasphemies and plucks up three horns in chapter seven. Pagan Rome is a singular power, but papal Rome is a twofold power, representing the papal church as ruling over the statecraft of the previous political structures of pagan Rome. In 1798, the papal power received its deadly wound, but it did not cease to be a church, it only ceased to be a beast of Bible prophecy for the civil power it had previously controlled was removed.

రోమ్ యొక్క ద్వితీయ ప్రత్యక్షరూపం పాపల్ రోమ్; అది అష్టమ అధ్యాయములో స్త్రీలింగ చిన్న శృంగముగా, ద్వితీయ అధ్యాయములో సభాధిపత్యముగా, సప్తమ అధ్యాయములో దేవనిందలు పలుకుచు మూడు శృంగములను పీకివేసిన శృంగముగాను ఉంటుంది. పేగన్ రోమ్ ఏకైక శక్తి; కాని పాపల్ రోమ్ ద్వంద్వ శక్తి—అది పేగన్ రోమ్‌కు చెందిన పూర్వ రాజకీయ నిర్మాణాల రాజ్యపాలనా కళపై పరిపాలించుచున్న పాపల్ సంఘమునకు ప్రతినిధిత్వం చేస్తుంది. 1798లో పాపల్ శక్తి మరణాంతక గాయాన్ని పొందెను; అయితే అది సంఘమని ఉండుట మానలేదు; అది కేవలం బైబిల్ ప్రవచనంలోని మృగమని తన స్థితిని మాత్రమే కోల్పోయింది, ఎందుకనగా అది మునుపు నియంత్రించిన పౌర అధికారము తొలగించబడింది.

The second Rome is papal Rome and it only functioned as a power (beast) of Bible prophecy when it had the ability to control the power of the state to carry out its blasphemous plans. The first Rome was a singular power, the second Rome was a twofold power and the third Rome is a threefold power. The three manifestations of Rome are governed by the same principles as every triple application of prophecy. Prophetically there are three woes, three Babylon’s, three Rome’s and three Elijah’s. In terms of type and antitype the first two manifestation of any of the triple applications are types which provide the shadow of the third fulfillment, which is the antitype and substance of the triple application of prophecy.

రెండవ రోమ్ అనగా పోపాధీన రోమ్; అది తన దేవనిందకర యోజనలను అమలు చేయుటకు రాష్ట్రాధికార శక్తిని నియంత్రించగల సామర్థ్యం కలిగినప్పుడే, బైబిలు ప్రవచనంలోని శక్తి (మృగము)గా ప్రవర్తించింది. మొదటి రోమ్ ఏకవిధ శక్తి, రెండవ రోమ్ ద్వివిధ శక్తి, మూడవ రోమ్ త్రివిధ శక్తి. రోమ్ యొక్క ఈ మూడు వ్యక్తీకరణలు, ప్రవచనంలోని ప్రతి త్రివిధ అన్వయానికి వర్తించే అదే సూత్రాలకు లోబడివున్నవి. ప్రవచన పరంగా మూడు అయ్యోబాధలు, మూడు బబులోన్లు, మూడు రోమ్‌లు, మూడు ఏలీయాలు ఉన్నాయి. రూపం–నిజరూపం పరంగా, ఏ త్రివిధ అన్వయంలోనైనా మొదటి రెండు వ్యక్తీకరణలు మూడవ నెరవేర్పు యొక్క చాయను సమకూర్చు రూపాలే; ఆ మూడవదే ఆ ప్రవచన త్రివిధ అన్వయానికి సంబంధించిన నిజరూపము మరియు వస్తుస్వరూపము.

With Rome the characteristics of the first two Rome’s identify that both pagan and papal Rome gave the title of Pontifex Maximus to their ruler. Therefore, the title of the ruler of modern Rome would be Pontifex Maximus, a title never attributed to any president of the United States. The first two Rome’s would overcome three geographical obstacles in order to establish the authority upon the throne of their specific period of history. There is no evidence of the United States overcoming three geographical obstacles leading up to 1798.

రోమ్ విషయానికివస్తే, మొదటి రెండు రోముల లక్షణాలు పేగన్ రోమ్ మరియు పాపల్ రోమ్ రెండూ తమ పాలకునికి ‘పొంటిఫెక్స్ మాక్సిమస్’ అనే బిరుదును ప్రదానం చేసినట్లు తెలియజేస్తాయి. అందువలన ఆధునిక రోమ్ పాలకుని బిరుదు ‘పొంటిఫెక్స్ మాక్సిమస్’యే; ఆ బిరుదు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల ఏ అధ్యక్షునికీ ఎప్పుడూ అపాదించబడలేదు. తమ తమ నిర్దిష్ట చారిత్రక కాలంలో సింహాసనాధికారాన్ని స్థాపించుటకై తొలి రెండు రోములు మూడు భౌగోళిక అడ్డంకులను జయించాయి. 1798 వరకు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు మూడు భౌగోళిక అడ్డంకులను జయించాయని ఎలాంటి సాక్ష్యమూ లేదు.

The first two Rome’s had a specific period of time identified when they would rule supremely. In verse twenty-four of Daniel eleven pagan Rome is identified ruling for a “time,” or three hundred and sixty years, which it did from the Battle of Actium in 31 BC, until the year 330 AD. Repeatedly papal Rome is identified as ruling for twelve hundred and sixty years after the three horns were removed, from 538 until 1798. In Isaiah chapter twenty-three the United States is identified as reigning for seventy symbolic years, as the days of one king, but it never removed three geographical obstacles in advance of its ruling for seventy symbolic years.

మొదటి రెండు రోములకు, అవి పరమాధికారంగా పాలించే నిర్దిష్ట కాలము స్పష్టంగా నిర్ధారించబడింది. దానియేలు గ్రంథము 11వ అధ్యాయం 24వ వచనములో అన్యమత రోము ఒక “కాలం,” అనగా 360 సంవత్సరాలు, పాలించేదిగా గుర్తించబడుతుంది; అది క్రీ.పూ. 31లో ఆక్టియం యుద్ధము నుండి క్రీ.శ. 330 వరకు పాలించింది. పునఃపునః పాపత్వ రోము మూడు కొమ్ములు తొలగించబడిన తరువాత, 538 నుండి 1798 వరకు, వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరాలు పాలించేదిగా గుర్తించబడుతుంది. యెషయా గ్రంథము 23వ అధ్యాయములో అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు ఒక రాజు దినములవలె ప్రతీకాత్మక డెబ్బై సంవత్సరాలు పాలించేదిగా గుర్తించబడుతుంది; అయితే, ఆ ప్రతీకాత్మక డెబ్బై సంవత్సరాల పాలనకు పూర్వమే మూడు భౌగోళిక అడ్డంకులను అది ఎన్నడూ తొలగించలేదు.

Modern Rome is represented as overcoming the three geographical obstacles of the king of the south, the glorious land and Egypt in Daniel chapter eleven, verses forty to forty-two, and when those three obstacles are defeated and brought into the submission of Rome they then form the threefold union of the dragon, the beast and false prophet. John also informs us that the papal beast’s deadly wound is healed and that it then rules for forty-two symbolic months.

ఆధునిక రోము, దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయము నలభై నుండీ నలభై రెండవ వచనములలో, దక్షిణపు రాజు, సుందర దేశము, ఈగిప్తు అనే మూడు భౌగోళిక అడ్డంకులను అధిగమించువానిగా చిత్రీకరించబడింది; మరియు ఆ మూడు అడ్డంకులు ఓడింపబడి రోము అధికారానికి లోబడినప్పుడు, అవి డ్రాగను, మృగము, తప్పుడు ప్రవక్తల త్రివిధ ఐక్యతను ఏర్పరచును. యోహాను కూడా మనకు తెలియజేయును, పాపత్వానికి సంబంధించిన మృగమునకు కలిగిన మరణాంతక గాయము స్వస్థపడునని, అనంతరం అది సంకేతాత్మక నలభై రెండు నెలలపాటు పాలించునని.

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. And they worshipped the dragon which gave power unto the beast: and they worshipped the beast, saying, Who is like unto the beast? who is able to make war with him? And there was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies; and power was given unto him to continue forty and two months. Revelation 13:3–5.

> ఆ మృగముని తలలలో ఒకటి మరణాంతక గాయము పొందినట్టుగా నేను చూచితిని; అయితే అతని ఆ మరణాంతక గాయం స్వస్థపడెను; అప్పుడు సర్వలోకమంతయు ఆ మృగము వెనుక ఆశ్చర్యపడి నడచెను. మరియు మృగమునకు అధికారము ఇచ్చిన డ్రాగనును వారు ఆరాధించిరి; మృగమును కూడ ఆరాధించుచు, ‘మృగమువంటి వాడు ఎవడు? దానితో యుద్ధము చేయగలవాడు ఎవడు?’ అని చెప్పిరి. అతనికి గొప్ప సంగతులును దూషణలును మాటలాడునట్లుగా ఒక నోరు ఇవ్వబడెను; నలభై రెండునెలలపాటు కొనసాగుటకు అతనికి అధికారము ఇవ్వబడెను. ప్రకటన గ్రంథము 13:3-5.

The beast that rules for forty-two symbolic months after its deadly wound is healed is the Roman power.

దాని మరణాంతక గాయం స్వస్థత పొందిన తరువాత ప్రతీకాత్మక నలభై రెండు నెలలు శాసించే ఆ మృగమే రోమీయ శక్తి.

> The prophecy of Revelation 13 declares that the power represented by the beast with lamblike horns shall cause ‘the earth and them which dwell therein’ to worship the papacy—there symbolized by the beast ‘like unto a leopard.’ . .. In both the Old and the New World, the papacy will receive homage in the honor paid to the Sunday institution, that rests solely upon the authority of the Roman Church.” The Great Controversy, 578.

> ప్రకటన గ్రంథము 13వ అధ్యాయంలోని ప్రవచనం, గొర్రెపిల్లవలె కొమ్ములు కలిగిన మృగముచే సూచింపబడిన శక్తి, ‘భూమియు దాని లోనివారును’ పాపత్వమును ఆరాధింపజేయును అని ప్రకటించుచున్నది—అక్కడ పాపత్వము ‘చిరుతవలె ఉన్న’ మృగముచే సూచింపబడినది. … పాత లోకమునందును నూతన లోకమునందును, రోమన సంఘపు అధికారంపైనే మాత్రముగా ఆధారపడిన ఆదివారపు వ్యవస్థకు చెల్లించబడే గౌరవమునందు, పాపత్వము వందనమును స్వీకరించును.” ది గ్రేట్ కాంట్రవర్సీ, 578.

Pagan, the first Rome, ruled supremely for three hundred and sixty years in fulfillment of Daniel chapter eleven, verse twenty-four, and it did so after it removed three geographical obstacles in fulfillment of Daniel chapter eight, verse nine.

మొదటి రోము అయిన పేగన్, దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయం ఇరవై నాలుగవ వచనము నెరవేర్పుగా, మూడు వందల అరవై సంవత్సరములు సర్వాధికారంగా పరిపాలించింది, మరియు దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం తొమ్మిదవ వచనము నెరవేర్పుగా, భౌగోళికమైన మూడు అడ్డంకులను తొలగించిన తరువాత అలా చేసింది.

Papal, the second Rome ruled supremely for twelve hundred and sixty years in fulfillment of several passages of Scripture, and it did so after it removed three geographical obstacles in fulfillment of Daniel chapter seven, verses eight and twenty.

ద్వితీయ రోము అయిన పాపల్ రోము, పరిశుద్ధ లేఖనములోని అనేక వచనముల నెరవేర్పుగా, వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు సర్వోన్నతాధికారముతో పరిపాలించింది; మరియు దానియేలు గ్రంథము ఏడవ అధ్యాయం, ఎనిమిదవ మరియు ఇరవయ్యవ వచనముల నెరవేర్పుగా మూడు భౌగోళిక అవరోధములను తొలగించిన తరువాత అట్లుగా చేసింది.

Modern Rome overcomes the king of the south in verse forty of Daniel eleven, and then in verse forty-one it overcomes the glorious land and in verse forty-two it overcomes Egypt. Modern Rome is the king of the north of Daniel chapter eleven.

దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని నలభైవ వచనములో ఆధునిక రోము దక్షిణ రాజును జయించును; తదుపరి నలభై ఒకటవ వచనములో అది మహిమగల దేశమును, నలభై రెండవ వచనములో ఈగుప్తును జయించును. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలోని ఉత్తర రాజు ఆధునిక రోమువే.

Pagan, the first Rome, was a persecuting power, and papal, the second Rome, was a persecuting power and therefore modern Rome will be a persecuting power.

పేగన్, ప్రథమ రోము, పీడక శక్తియైనది, మరియు పాపల్, ద్వితీయ రోము, పీడక శక్తియైనది; అందువలన ఆధునిక రోము పీడక శక్తిగా ఉండును.

The United States will participate in the third persecution accomplished by modern Rome, but this doesn’t identify the United States as the papal power, it simply identifies a characteristic of the United States’ relationship to the papal power in the last days.

ఆధునిక రోమ్ చేత చేపట్టబడిన మూడవ పీడనలో అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు పాల్గొంటుంది, కానీ దీనివల్ల అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు పాపత్వాధికారిగా గుర్తింపబడదు; ఇది కేవలం అంత్యదినములలో పాపత్వాధికారముతో అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల సంబంధంలోని ఒక లక్షణాన్ని మాత్రమే గుర్తిస్తుంది.

Those who wish to argue that the United States is the “robbers of thy people” in the last days employ the triple application of the three Rome’s to incorrectly identify the United States. The flawed method they employ in the context of a triple application is based upon identifying a characteristic of the first two Rome’s, and insisting that a prophetic characteristic of Rome, and not Rome itself, is the third Rome.

అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రములే అంత్యకాలమందు ‘నీ ప్రజల దొంగలు’ అని వాదించదలచినవారు, రోమ్ యొక్క మూడు స్వరూపాల త్రివిధ అన్వయాన్ని ఉపయోగించి, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రములను తప్పుడు రీతిగా గుర్తిస్తారు. త్రివిధ అన్వయ సందర్భంలో వారు అనుసరించే లోపభూయిష్ట పద్ధతి, మొదటి రెండు రోమ్ స్వరూపాలలోని ఒక లక్షణాన్ని గుర్తించడం మీద ఆధారపడినదే; అలాగే, రోమ్ తానే కాక రోమ్‌కు సంబంధించిన ఒక ప్రవచనాత్మక లక్షణమే మూడవ రోమ్ అని వారు దృఢంగా నొక్కి వాదిస్తారు.

They identify Constantine’s first historical Sunday law in 321 AD, and then papal Rome’s Sunday law in 538 AD, to claim the soon-coming Sunday law in the United States defines the United States as modern Rome, and they also mix their flawed application by associating Jesus’ warning to flee when the “abominations of desolation” spoken of by Daniel, as the Sunday law. The “abomination of desolation” Jesus spoke of, points to two Sunday laws in the last days, but it is a very different symbolism in that it is a warning to flee, not the warning to shun the mark of the beast. Their flawed idea doesn’t even address that there are two specific Sunday laws in the last days.

క్రీ.శ. 321లో కాన్స్టాంటిన్ ప్రకటించిన మొదటి చారిత్రక ఆదివారపు చట్టాన్నీ, క్రీ.శ. 538లో పాపీయ రోములో ఏర్పడిన ఆదివారపు చట్టాన్నీ వారు గుర్తించి, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో త్వరలో రానున్న ఆదివారపు చట్టం సంయుక్త రాష్ట్రాలను ఆధునిక రోముగా నిర్వచిస్తుందనీ వాదిస్తున్నారు; అంతేకాక, దానియేలు ప్రస్తావించిన “పాడుచేయు హేయకార్యములు” ప్రత్యక్షమగు కాలంలో పారిపోవలెనని యేసు ఇచ్చిన హెచ్చరికను ఆదివారపు చట్టమని అనుసంధానించి తమ లోపభూయిష్ట అన్వయాన్ని మేళవిస్తారు. యేసు ప్రస్తావించిన “పాడుచేయు హేయకార్యం” అంత్యదినాల్లోని రెండు ఆదివారపు చట్టాలకు సూచిస్తుంది; అయితే, దాని ప్రతీకాత్మకత పూర్తిగా భిన్నమైనది—అది పారిపోవాలనే హెచ్చరిక, మృగపు చిహ్నాన్ని నిరాకరింపవలనే హెచ్చరిక కాదు. అంత్యదినాల్లో రెండు నిర్దిష్టమైన ఆదివారపు చట్టాలు ఉన్నాయనే విషయాన్నికూడా వారి లోపభూయిష్ట సిద్ధాంతం స్పృశించదు.

> When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) Then let them which be in Judaea flee into the mountains: Let him which is on the housetop not come down to take any thing out of his house: Neither let him which is in the field return back to take his clothes. And woe unto them that are with child, and to them that give suck in those days! But pray ye that your flight be not in the winter, neither on the sabbath day. Matthew 24:15–20.

> కాబట్టి, దానియేలు ప్రవక్త చెప్పిన పాడుచేయు హేయకార్యము పరిశుద్ధ స్థలములో నిలిచియుండుటను మీరు చూచునప్పుడు (చదివువాడు గ్రహించుగాక), అప్పుడు యూదయాలోనున్నవారు కొండలలోకే పారిపోవలెను. మేడమీదనున్నవాడు తన యింటనుండి ఏదైనను తీసికొనుటకై క్రిందికి దిగకూడదు. అలాగే, పొలములోనున్నవాడు తన వస్త్రములను తీసికొనుటకై వెనుతిరిగి రాకూడదు. ఆ దినములలో గర్భిణులకును స్తన్యపానమిచ్చువారికిని హాయో! కాని మీ పరారీతనం శీతకాలమందు గాని విశ్రాంతిదినమున గాని కాకుండునట్లు ప్రార్థించుడి. మత్తయి 24:15-20.

“The abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet,” was a sign which Jesus gave to His people that identified when they should flee from the coming destruction of Jerusalem as pagan Rome besieged and thereafter destroyed the sanctuary and city from the year 66 to the year 70 AD.

‘ప్రవక్త దానియేలు పలికిన నిర్జనతను కలుగజేయు అఘోరమైనది’ అనేది యేసు తన ప్రజలకు ఇచ్చిన సంకేతము; క్రీస్తుశకం 66 నుండి 70 వరకు విగ్రహారాధక రోము యెరూషలేమును ముట్టడించి అనంతరం పరిశుద్ధస్థలమును మరియు పట్టణమును నాశనము చేసినప్పుడు సంభవించబోయిన యెరూషలేము వినాశనమునుండి వారు ఎప్పుడు పారిపోవలెనో దానిచే నిర్దేశింపబడెను.

> “Jesus declared to the listening disciples the judgments that were to fall upon apostate Israel, and especially the retributive vengeance that would come upon them for their rejection and crucifixion of the Messiah. Unmistakable signs would precede the awful climax. The dreaded hour would come suddenly and swiftly. And the Saviour warned His followers: ‘When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) then let them which be in Judea flee into the mountains.’ Matthew 24:15, 16; Luke 21:20, 21. When the idolatrous standards of the Romans should be set up in the holy ground, which extended some furlongs outside the city walls, then the followers of Christ were to find safety in flight. When the warning sign should be seen, those who would escape must make no delay. . ..

> యేసు, తన మాట వింటున్న శిష్యులకు, అపస్థాత ఇశ్రాయేలుపై పడబోవు తీర్పులను, ముఖ్యంగా మెస్సీయాను తిరస్కరించి సిలువపెట్టినందుకు వారిమీద వచ్చుచున్న న్యాయప్రతీకారాన్ని ప్రకటించాడు. సందేహరహిత సూచనలు ఆ భయానక పరాకాష్టకు పూర్వమే ప్రత్యక్షమగును. భయముగొల్పు ఘడియ అకస్మాత్తుగా మరియూ వేగంగా చేరును. మరియు రక్షకుడు తన అనుచరులను హెచ్చరించి యీ విధముగా చెప్పెను: ‘కాబట్టి మీరు ప్రవక్త డానియేలు చెప్పిన పాడుచేయు హేయకార్యము పరిశుద్ధ స్థలమందు నిలిచియుండుటను చూచినప్పుడు, (చదివువాడు ఎవరైతే, అతడు గ్రహించునుగాక:) అప్పుడు యూదయలో ఉన్నవారు పర్వతములవైపు పారిపోవలెను.’ మత్తయి 24:15, 16; లూకా 21:20, 21. నగర ప్రాకారములకు వెలుపల కొన్ని ఫర్లాంగుల మేర విస్తరించిన పరిశుద్ధ భూమిలో రోమీయుల విగ్రహారాధనా ధ్వజచిహ్నాలు స్థాపింపబడినప్పుడు, క్రీస్తు అనుచరులు పారిపోవుటలోనే రక్షణను పొందవలెను. ఆ హెచ్చరికా సూచన కనబడిన వెంటనే, తప్పించుకొనదలచిన వారు ఏ ఆలస్యం చేయకూడదు. . ..

> “Not one Christian perished in the destruction of Jerusalem. Christ had given His disciples warning, and all who believed His words watched for the promised sign. . . . Without delay they fled to a place of safety—the city of Pella, in the land of Perea, beyond Jordan.” The Great Controversy, 25, 30.

> "యెరూషలేము విధ్వంసములో ఒక్క క్రైస్తవుడుకూడా నశించలేదు. క్రీస్తు తన శిష్యులకు హెచ్చరిక ఇచ్చియుండెను; ఆయన వాక్యమును నమ్మిన వారందరు వాగ్దత్త సంకేతమును కాచుచుండిరి. . . . ఆలస్యం చేయక వారు భద్రస్థానమైన యోర్దాను ఆవల పెరేయా దేశమందలి పెల్లా నగరమునకు పారిపోయిరి." The Great Controversy, 25, 30.

As the year 538 approached, the Christians of that era recognized that the church had been corrupted by a compromise with the religion of paganism, and based upon the warning of Christ, and in conjunction with the light given through the apostle Paul’s testimony in Second Thessalonians chapter two, they fled into the prophetic wilderness of the twelve hundred and sixty years.

క్రీశ 538 సంవత్సరం సమీపించగా, ఆ కాలమున క్రైస్తవులు సంఘము విగ్రహారాధన మతముతో రాజీపడి కలుషితమైందని గ్రహించి, క్రీస్తు హెచ్చరికను ఆధారముగా చేసుకొని, మరియు రెండవ థెస్సలొనీకయులకు పత్రిక రెండవ అధ్యాయములో అపొస్తలుడైన పౌలు ఇచ్చిన సాక్ష్యం ద్వారా కలిగిన వెలుగుతో కూడి, వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరాల ప్రవచనాత్మక అరణ్యములోనికి పారిపోయారు.

> “But before the coming of Christ, important developments in the religious world, foretold in prophecy, were to take place. The apostle declared: ‘Be not soon shaken in mind, or be troubled, neither by spirit, nor by word, nor by letter as from us, as that the day of Christ is at hand. Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshiped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God.’

> కాని క్రీస్తు రాకమునకు పూర్వమే, ప్రవచనములచేత ముందుగానే తెలియజేయబడిన విధంగా, ధార్మిక లోకములో ముఖ్యమైన పరిణామములు సంభవించవలసి ఉన్నవి. అపొస్తలుడు యీలాగు ప్రకటించెను: ‘మీరు త్వరలోనే మీ మనస్సులో కదలకూడదు, కలతపడకూడదు; ఆత్మవలన గాని, వాక్యముచేత గాని, మాతోనుండి వచ్చినదని చెప్పబడిన లేఖవలన గాని—క్రీస్తుయొక్క దినము సమీపమైయున్నదని. ఎవరును ఏ విధముగానైనను మిమ్మును మోసగింపనియ్యకుడి; యెందుకనగా ఆ దినము రాదు, ముందుగా మతభ్రంశము సంభవించి, పాపమునకు మనిషియగు నాశనపుత్రుడు ప్రత్యక్షమగునంతవరకు; దేవుడని పిలువబడినదానికైనను, ఆరాధింపబడుచున్న దేనికైనను మించి, వాటికి విరోధించుచు, తనను తాను ఎత్తిపోసుకొనువాడు; దేవుడనైయున్నట్టు దేవుని ఆలయమందు కూర్చుండి, తానే దేవుడని తన్నుతాను ప్రకటించుకొనువాడు.’

> “Paul’s words were not to be misinterpreted. It was not to be taught that he, by special revelation, had warned the Thessalonians of the immediate coming of Christ. Such a position would cause confusion of faith; for disappointment often leads to unbelief. The apostle therefore cautioned the brethren to receive no such message as coming from him, and he proceeded to emphasize the fact that the papal power, so clearly described by the prophet Daniel, was yet to rise and wage war against God’s people. Until this power should have performed its deadly and blasphemous work, it would be in vain for the church to look for the coming of their Lord. ‘Remember ye not,’ Paul inquired, ‘that, when I was yet with you, I told you these things?’

> పౌలు వాక్యాలను వక్రీకరించకూడదు. తాను ప్రత్యేక ప్రకటనచేత క్రీస్తు తక్షణాగమనమును గూర్చి థెస్సలొనీకయులను హెచ్చరించెనని బోధింపబడకూడదు. అటువంటి దృక్కోణము విశ్వాసములో గందరగోళమును కలిగించును; ఎందుకంటే నిరాశ తరచుగా అవిశ్వాసమునకు దారితీయును. అందుచేత అపోస్తలుడు సహోదరులను, తననుండి వచ్చెనని చెప్పబడిన అట్టి సందేశమును ఏదియు స్వీకరింపవద్దని హితవు పలికెను; అలాగే ప్రవక్త దానియేలు అత్యంత స్పష్టముగా వర్ణించిన పాపత్వ అధికారము ఇంకా లేచి దేవుని ప్రజలయెడల యుద్ధము చేయబోవుచున్నదని ఆయన బలపరచెను. ఈ శక్తి తన మారకమును దేవదూషణాత్మకమును గల కార్యమును నెరవేర్చువరకు, సంఘము తమ ప్రభువుయొక్క రాకడను ఎదురుచూడుట వ్యర్థమే అవుతుంది. 'మీరు జ్ఞాపకముంచుకొనుటలేదా?' అని పౌలు ప్రశ్నించెను, 'నేను మీయొద్ద యుండినప్పుడు ఈ విషయములను మీతో చెప్పితిని గదా?'

> “Terrible were the trials that were to beset the true church. Even at the time when the apostle was writing, the ‘mystery of iniquity’ had already begun to work. The developments that were to take place in the future were to be ‘after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness in them that perish.’

> నిజమైన సంఘమును ఆవరించబోవు శోధనలు భయంకరమైనవే. అపొస్తలుడు వ్రాస్తున్న కాలములోనే, ‘అధర్మమును గూర్చిన రహస్యం’ అప్పటికే క్రియాపరమైయుండెను. భవిష్యత్తులో సంభవించబోవు పరిణామాలు ‘శాతానుని క్రియ ప్రకారము, సమస్త శక్తులతోను చిహ్నములతోను అబద్ధ అద్భుతములతోను, మరియు నశించువారిలో ఉన్న అధర్మమునకు సంబంధించిన సమస్త మోసకరతతోను’ ఉండవలసియుండెను.

> “Especially solemn is the apostle’s statement regarding those who should refuse to receive ‘the love of the truth.’ ‘For this cause,’ he declared of all who should deliberately reject the messages of truth, ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ Men cannot with impunity reject the warnings that God in mercy sends them. From those who persist in turning from these warnings, God withdraws His Spirit, leaving them to the deceptions that they love.” Acts of the Apostles, 265, 266.

> ‘సత్యంపట్ల ప్రేమ’ను స్వీకరించుటకు నిరాకరించువారిగూర్చి అపొస్తలుని ప్రకటన విశేషంగా గంభీరమైనది. ‘ఈ కారణముచేత,’ సత్యసందేశములను ఉద్దేశపూర్వకముగా తిరస్కరించువారందరినిగూర్చి అతడు ప్రకటించినది ఏమనగా, ‘దేవుడు వారికి బలమైన భ్రమను పంపును, వారు అబద్ధమును నమ్మునట్లు: సత్యమును నమ్మక, అధర్మములో ప్రసన్నత పొందిన వారందరు దండింపబడునట్లు.’ దేవుడు కృపచేత వారికి పంపు హెచ్చరికలను మనుష్యులు శిక్షించబడకుండ తిరస్కరించలేరు. ఈ హెచ్చరికలనుండి తిరుగుటలో పట్టుదల చూపువారి యొద్దనుండి దేవుడు తన ఆత్మను ఉపసంహరించును; వారు ప్రేమించు వంచనలకు వారిని అప్పగించును. అపొస్తలుల కార్యములు, 265, 266.

The compromise between paganism and the church was the warning sign that led the Christians of that era to separate from papal Rome, but it should be noted that the light that Paul contributed to Jesus’ warning to flee, is the same passage that William Miller came to understand that “the daily” of the book of Daniel represented pagan Rome. The prophetic relationship between pagan Rome restraining, and then falling away in order for papal Rome to ascend to the throne was a truth that must be understood, for the consequences of not recognizing that the prophetic relationship would bring strong delusion upon those who did not love that truth. Sister White addresses the same history:

మూర్తిపూజకత్వము మరియు సంఘము మధ్య జరిగిన రాజీ, ఆ యుగపు క్రైస్తవులను పాపల్ రోము నుండి వేరుపడుటకు నడిపించిన హెచ్చరికచిహ్నమాయెను; అయితే గమనించవలసినదేమనగా, పారిపోవలెనని యేసు చేసిన హెచ్చరికకు పౌలు సమకూర్చిన ప్రకాశమే, దానియేలు గ్రంథములోని "the daily" అనేది మూర్తిపూజక రోముని సూచించునని విలియం మిల్లర్ గ్రహించిన అదే వాక్యభాగము. మూర్తిపూజక రోము అడ్డగింపుచేయుటకును, తరువాత తొలగింపబడుటవలన పాపల్ రోము సింహాసనమునెక్కుటకును మధ్యనున్న ప్రవచన సంబంధము తప్పనిసరిగా గ్రహింపవలసిన సత్యమై యుండెను; ఏలయనగా, ఆ ప్రవచన సంబంధమును గ్రహింపకపోవుటవలన, ఆ సత్యమును ప్రేమింపని వారిమీద బలమైన మోసము వచ్చును. సహోదరి వైట్ అదే చరిత్రను ప్రస్తావించుచున్నారు:

> “It required a desperate struggle for those who would be faithful to stand firm against the deceptions and abominations which were disguised in sacerdotal garments and introduced into the church. The Bible was not accepted as the standard of faith. The doctrine of religious freedom was termed heresy, and its upholders were hated and proscribed.

> యాజకిక వస్త్రాల ముసుగులో సంఘములో ప్రవేశపెట్టబడిన మోసములు మరియు అరుచికరమైన కార్యములను ఎదిరించి అచంచలంగా నిలబడుటకు నమ్మకస్థులై ఉండదలచినవారికి అత్యంత కఠినమైన సంగ్రామము అవసరమైంది. విశ్వాసపు ప్రమాణంగా బైబిలు అంగీకరింపబడలేదు. మత స్వాతంత్ర్యము యొక్క సిద్ధాంతము విధర్మమని పిలువబడింది, దానిని సమర్థించినవారు ద్వేషింపబడియు బహిష్కరింపబడిరి.

> “After a long and severe conflict, the faithful few decided to dissolve all union with the apostate church if she still refused to free herself from falsehood and idolatry. They saw that separation was an absolute necessity if they would obey the word of God. They dared not tolerate errors fatal to their own souls, and set an example which would imperil the faith of their children and children’s children. To secure peace and unity they were ready to make any concession consistent with fidelity to God; but they felt that even peace would be too dearly purchased at the sacrifice of principle. If unity could be secured only by the compromise of truth and righteousness, then let there be difference, and even war.” The Great Controversy, 45, 46.

> దీర్ఘమైన మరియు తీవ్రమైన ఘర్షణ అనంతరం, విశ్వాసనిష్ఠులైన కొద్దిమంది, ధర్మభ్రష్ట చర్చి ఇంకను అసత్యము మరియు విగ్రహారాధన నుండి తన్నుతాను విముక్తి చేసికొనుటకు నిరాకరించినచో, ఆ చర్చితోనున్న సమస్త సంబంధమును విచ్ఛిన్నపరచాలని నిర్ణయించారు. దేవుని వాక్యానికి విధేయులగుటకై వేరుపాటు సర్వథా అవసరమని వారు గ్రహించారు. తమ స్వఆత్మలకు ప్రాణాంతకమైన దోషములను సహించడానికిగాని, తమ సంతానముని, వారి సంతానముని విశ్వాసాన్ని ప్రమాదంలోనికి నెడతగిన ఆదర్శమును స్థాపించడానికిగాని వారు ధైర్యపడలేదు. శాంతి మరియు ఐక్యతను సాధించుటకై, దేవునిపట్ల నిష్ఠకు అనుకూలమైన ఏ రాయితీకైన సిద్ధంగా ఉన్నారు; అయితే, సిద్ధాంతాన్ని బలిగా అర్పించుట ద్వారా పొందబడిన శాంతి అయితే, అది మితిమీరిన మూల్యంతో కొనబడినదై ఉంటుందని వారు భావించారు. సత్యము మరియు నీతి మీద రాజీపడుట ద్వారమే ఐక్యత సాధ్యమైతే, భేదము ఉండనివ్వాలి; యుద్ధముకూడా. The Great Controversy, 45, 46.

The prophetic relationship between the United States and the papacy in the last days has been typified, and emphasized, by Paul’s identification of the relationship between pagan and papal Rome leading up to 538 AD. In the triple application of Rome, pagan Rome fulfilled Jesus words identifying the abomination of desolation as a sign to flee, and papal Rome also fulfilled Jesus’ words. Sister White identifies another fulfillment of Christ’s words.

చివరి దినములలో సంయుక్త రాష్ట్రాలు మరియు పాపాధికారము మధ్యనున్న ప్రవచనా సంబంధము, క్రీ.శ. 538 వరకు దారితీసిన సందర్భములో అన్యదైవారాధక రోము మరియు పాపల్ రోము మధ్యనున్న సంబంధమును పౌలు గుర్తించిన ప్రకారంగా, ప్రతిరూపముగా చూపబడి బలంగా ఉద్ఘాటించబడింది. రోమునకు వర్తించే త్రివిధ అన్వయములో, పారిపోవుటకు సూచనగా శూన్యపరచు అఘోరమును గుర్తించిన యేసు వాక్యములు అన్యదైవారాధక రోముచేత నెరవేరినవి; పాపల్ రోముచేత కూడ యేసు వాక్యములు నెరవేరినవి. సోదరి వైట్ క్రీస్తు వాక్యముల మరొక నెరవేర్పును గుర్తిస్తుంది.

> “It is no time now for God’s people to be fixing their affections or laying up their treasure in the world. The time is not far distant, when, like the early disciples, we shall be forced to seek a refuge in desolate and solitary places. As the siege of Jerusalem by the Roman armies was the signal for flight to the Judean Christians, so the assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us. It will then be time to leave the large cities, preparatory to leaving the smaller ones for retired homes in secluded places among the mountains.” Testimonies, volume 5, 464.

> ఇప్పుడు దేవుని ప్రజలు తమ హృదయాభిమానాలను లోకములో స్థిరపరచుటకాని, తమ నిధిని లోకములో కూడబెట్టుటకాని చేయవలసిన సమయము కాదు. దూరములో కాని సమయము సమీపములోనే యున్నది; తొలికాలపు శిష్యులవలె, నిర్జనముగాను ఏకాంతముగాను ఉన్న ప్రదేశములలో మనము ఆశ్రయం వెదకవలసినదిగా నిర్బంధింపబడెదము. రోమా సైన్యములు యెరూషలేమును ముట్టడించినది యూదయ క్రైస్తవులకు పారిపోవుటకు సంకేతమైనట్లే, పాపల్ సబ్బతును అమలు చేయు ఆజ్ఞ విషయములో మన దేశము అధికారాన్ని స్వీకరించునపుడు, అది మనకు హెచ్చరికగానుండును. అప్పుడు మహానగరములను విడిచి వెళ్లవలసిన సమయం వచ్చును; తరువాత పర్వతముల మధ్యనున్న ఏకాంత ప్రదేశములలో ఒంటరి గృహములలో నివాసముండుటకై చిన్న పట్టణములను కూడ విడిచి వెళ్లుటకు ఇది ముందస్తు సిద్ధతయగును. సాక్ష్యాలు, ఖండము 5, పుట 464.

For the Christians of Christ’s time period the warning identified when to flee Jerusalem. In the fifth and sixth century the warning for the Christians led them to flee into the wilderness.

క్రీస్తు కాలమునున్న క్రైస్తవులకు ఆ హెచ్చరిక యెరూషలేము నుండి ఎప్పుడు పారిపోవలెనో స్పష్టపరిచింది. ఐదవ మరియు ఆరవ శతాబ్దములలో క్రైస్తవుల కొరకు ఉన్న ఆ హెచ్చరిక వారిని అరణ్యములోకి పారిపోవుటకు దారితీసింది.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. . .. And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. And the serpent cast out of his mouth water as a flood after the woman, that he might cause her to be carried away of the flood. And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. And the dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ. Revelation 12:6, 15–17.

> దేవునిచేత సిద్ధపరచబడిన స్థలము గల అరణ్యమునకు స్త్రీ పారిపోయెను; అక్కడ ఆమె వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములు పోషింపబడునట్లు. మరియు స్త్రీకు మహా గద్దయొక్క రెండు రెక్కలు ఇచ్చబడెను, ఆమె అరణ్యమునకు, తన స్థలమునకు, ఎగిరి వెళ్లునట్లు; అక్కడ ఆమె ఒక కాలము, కాలములు, అర కాలము సర్పమున ముఖమునుండి పోషింపబడుచుండునట్లు. సర్పము తన నోటి నుండి స్త్రీ వెనుకనికి ప్రవాహమువలె నీటిని విసర్జించెను, ఆమెను ఆ ప్రవాహముచేత మోయించబడునట్లు. భూమి స్త్రీకి సహాయము చేసెను; భూమి తన నోరు తెరచి, అజగరు తన నోటి నుండి విసర్జించిన ఆ ప్రవాహమును మ్రింగెను. అప్పుడు అజగరు స్త్రీయెడల క్రోధించి, దేవుని ఆజ్ఞలను గైకొని యేసుక్రీస్తుయొక్క సాక్ష్యమును కలిగియున్న ఆమె సంతానములో మిగిలిన వారితో యుద్ధము చేయుటకు వెళ్లెను. ప్రకటన గ్రంథము 12:6, 15-17.

Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of the thing, for He is Alpha and Omega. The warning of the abomination of desolation in the history of papal Rome was recognized when the papal power was recognized as standing in the holy place.

యేసు ఎల్లప్పుడూ ఏ విషయానికైనను దాని ఆరంభముచేత దాని అంత్యాన్ని దృష్టాంతముగా చూపిస్తాడు; ఎందుకనగా ఆయన ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా. పాప్ అధికారము పరిశుద్ధ స్థలములో నిలిచియున్నదని గుర్తించబడినప్పుడు, పాపాధీన రోము చరిత్రలోని పాడుచేయు అఘోరము గురించిన హెచ్చరిక గుర్తించబడెను.

The warning is recorded by Matthew, Mark and Luke, and each reference has a slight variation of words. Matthew states, “When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place,” and Mark states, “when ye shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, standing where it ought not.” Luke states, “when ye shall see Jerusalem compassed with armies, then know that the desolation thereof is nigh. Then let them which are in Judaea flee to the mountains.”

ఈ హెచ్చరికను మత్తయి, మార్కు, లూకా లు లిఖించిరి; ప్రతి ఉల్లేఖనములోను స్వల్పమైన పదభేదమున్నది. మత్తయి ఇట్లనెను: “కాబట్టి మీరు దానియేలు ప్రవక్తచేత పలుకబడిన పాడుబాటును కలిగించు అఘోరకార్యం పవిత్రస్థలములో నిలిచియున్నదని చూచినప్పుడు,” మార్కు ఇట్లనెను: “మీరు దానియేలు ప్రవక్తచేత పలుకబడిన పాడుబాటును కలిగించు అఘోరకార్యం తగని స్థలమున నిలిచియున్నదని చూచినప్పుడు.” లూకా ఇట్లనెను: “మీరు యెరూషలేము సైన్యములచేత చుట్టుముట్టబడినదని చూచినప్పుడు, దాని పాడుబాటు సమీపమై యున్నదని తెలిసికొనుడి. అప్పుడు యూదయలో ఉన్నవారు పర్వతములవైపు పారిపోవలెను.”

All three testimonies apply together. I a more specific application Luke’s reference of Jerusalem being compassed with armies identifies the warning that when pagan Rome began its siege against Jerusalem in the year 66 AD, that Christians still in Jerusalem were to immediately flee. Matthew’s reference of “the holy place,” corresponds with Paul identifying the “man of sin” who “sitteth in the temple of God, showing himself that he is God,” thus representing the papal fulfillment of the “abomination of desolation.” Mark identifies the abomination of desolation standing where it ought not, and it corresponds to the warning to flee given to Adventism in the last days. Two of the warnings are associated with the command that whoever reads the warning should understand, and they all address a sign that was to inform the Christians of the era to flee.

అన్ని మూడు సాక్ష్యాలు సమిష్టిగా వర్తిస్తాయి. మరింత నిర్దిష్టమైన అన్వయంలో, సైన్యముచేత యెరూషలేము చుట్టుముట్టబడుటనుగూర్చిన లూకా యొక్క సూచన, క్రీ.శ. 66లో అన్యమత రోము యెరూషలేముమీద ముట్టడిని ఆరంభించినప్పుడే, యెరూషలేములో ఇంకా ఉన్న క్రైస్తవులు తక్షణమే పారిపోవలెననే హెచ్చరికను గుర్తిస్తుంది. మత్తయి పేర్కొన్న ‘పరిశుద్ధస్థలము’ విషయము, ‘దేవుని ఆలయములో కూర్చొని, తాను దేవుడని ప్రకటించుకొనువాడు’యైన ‘పాపపురుషుని’ని పౌలు చేసిన గుర్తింపుతో సరిపోతుంది; ఈ విధంగా అది ‘పాడుచేయు హేయకార్యము’యొక్క పాపత్వ సంబంధిత నెరవేర్పును ప్రతిబింబిస్తుంది. మార్కు, తగనియెడల నిలిచియుండే ‘పాడుచేయు హేయకార్యము’ను గుర్తించుచున్నాడు; ఇది అంత్యదినములందు ఆడ్వెంటిజానికి ఇచ్చబడిన పారిపోవాలనే హెచ్చరికతో సరిసంబంధమై యున్నది. ఆ హెచ్చరికలలో రెండిటికి, ఎవడు చదివినను గ్రహించునుగాక అనే ఆజ్ఞ అనుసంధానమై యున్నది; మరియు అవన్నియు, ఆ యుగమున క్రైస్తవులు పారిపోవలెనని తెలియజేయు ఒక చిహ్నమును ఉద్దేశించి చెప్పబడినవులే.

The false application of a triple application that is misrepresented by those who claim the “robbers of thy people” are the United States, identifies that when the “abomination of desolation” is fulfilled at the Sunday law in the United States, that the Sunday law that then is enforced identifies the United States as Modern Rome, for pagan and papal Rome both previously enforced a Sunday law.

"నీ ప్రజల దోపిడీదారులు" అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలేనని వాదించువారు వక్రీకరించిన త్రివిధ అన్వయమునందలి తప్పుడు అన్వయము ఈలాగు తెలుపుచున్నది: అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఆదివారపు చట్టము ప్రవేశపెట్టబడిన సందర్భమున "పాడుచేయు ఘోరకార్యము" నెరవేరునని; అప్పుడు అమలుపరచబడే ఆ ఆదివారపు చట్టమే అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలను ఆధునిక రోముగా గుర్తింపజేయునని; ఎందుకనగా బహుదైవారాధక (పగన్) రోము మరియు పాపాధిపత్య (పాపల్) రోము రెండూ ఇంతకుముందే ఆదివారపు చట్టమును అమలుచేసియున్నవి.

The problem with that flawed application is that the Sunday law of pagan Rome took place in the year 321 AD, but pagan Rome’s fulfillment of the “abomination of desolation” was fulfilled in the year 66 AD, 255 years before the Sunday law of 321 AD. So too, the compromise that produced the “man of sin” was already occurring in the time of Paul, who said, “the mystery of iniquity doth already work,” yet the papal Sunday law came over four centuries later. The first two witnesses in a triple application of prophecy establish the characteristics of the third fulfillment of the last days. The “abomination of desolation” in the last days, upon two historical witnesses, and three biblical records of Christ’s words, represents a warning to flee, not the enforcement of a Sunday law.

ఆ దోషపూరిత అన్వయములోని సమస్య ఇదే: అన్యమత రోము యొక్క ఆదివార చట్టము క్రీస్తుశకం 321లో జారీ చేయబడినప్పటికీ, ‘శూన్యపర్చు హేయకార్యం’యొక్క అన్యమత రోము ద్వారా నెరవేర్పు క్రీస్తుశకం 66లోనే జరిగింది—అంటే 321లోని ఆ ఆదివార చట్టముకంటే 255 సంవత్సరములు పూర్వమే. అదేవిధంగా, ‘పాపపురుషుడు’ను ఉద్భవింపజేసిన రాజీభావము పౌలు కాలంలోనే జరుగుచుండెను; ఆయన, ‘అధర్మరహస్యం యిప్పటికే పని చేయుచున్నది’ అని చెప్పెను. అయినప్పటికీ, పాపత్వసంబంధిత ఆదివార చట్టము నాలుగు శతాబ్దాలకు పైగా అనంతరమే వచ్చెను. ప్రవచనమునకు త్రివిధ అన్వయంలోని తొలి రెండు సాక్ష్యాలు అంత్యదినాల మూడవ నెరవేర్పు యొక్క లక్షణాలను స్థిరపరుస్తాయి. అంత్యదినాలలోని ‘శూన్యపర్చు హేయకార్యం’ విషయమై, రెండు చారిత్రక సాక్ష్యములను, క్రీస్తు వాక్యాల మూడు బైబిలీయ లేఖన సాక్ష్యములను ఆధారంగా చేసుకొని చూడగా, అది పారిపోవలనే హెచ్చరికను సూచించును గాని, ఆదివార చట్టమును అమలు చేయుటను కాదు.

In the next article we will break down why the application is flawed in the context of established rules associated with a triple application of prophecy, and why the identification of the Sunday law in the context of the warning given by Christ is a misrepresentation of prophetic history.

తదుపరి వ్యాసములో, ప్రవచనము యొక్క త్రిగుణ అన్వయముతో సంబంధిత స్థాపిత నియమముల నేపథ్యములో ఆ అన్వయము ఎందుకు లోపభూయిష్టమైందో, అలాగే క్రీస్తు ఇచ్చిన హెచ్చరిక యొక్క సందర్భములో ఆదివారం చట్టమును చేసిన గుర్తింపు ప్రవచన చరిత్రకు వక్రీకరణమై ఎందుకు నిలుస్తుందో, మేము విశదీకరించెదము.

> “This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 50.

> "హేతీన్యము మరియు క్రైస్తవ మతము మధ్య జరిగిన ఈ రాజీ, ప్రవచనములలో దేవునికి విరోధముగా నిలుచు వాడిగాను, తన్నుతాను దేవునికన్నా ఎత్తిపోసుకొనువాడిగాను ముందుగానే ప్రకటించబడిన ‘పాపపురుషుడు’ యొక్క వికాసానికి దారి తీసింది. ఆ విరాటమైన అసత్యమత వ్యవస్థ, సాతాను శక్తియొక్క కృతిశిఖరం—తన చిత్తానుసారం భూమిని పాలించుటకై సింహాసనముపై తానే అధిష్ఠించునట్లు చేయుటలో అతడు చేసిన యత్నముల యొక్క స్మారకచిహ్నము." The Great Controversy, 50.

Back to Articles