Article

# రోము దర్శనమును స్థాపిస్తుంది - సంఖ్య ఆరు

అడ్వెంటిస్ట్ చరిత్రలోని ప్రవచనాత్మక వివాదాలు: దానియేలు 11:36 విషయమై ఉరియా స్మిత్ మరియు జేమ్స్ వైట్ మధ్యనున్న సంఘర్షణపై అవగాహన

Author

Jeff Pippenger

Published

August 14, 2024

Formats

PDF
Word

1798 నుండి నేటివరకు అడ్వెంటిజం చరిత్రలో సంభవించిన ఆరు ప్రవచనాత్మక వివాద పరంపరలను మేము పరిశీలిస్తున్నాము.

> చరిత్రలోను ప్రవచనంలోను దేవుని వాక్యము సత్యము మరియు అసత్యముల మధ్య దీర్ఘకాలంగా కొనసాగుచున్న సంఘర్షణను వర్ణించుచున్నది. ఆ సంఘర్షణ యింకను కొనసాగుచున్నది. గతమైయున్న విషయములు పునరావృతమగును. పూర్వ వివాదములు పునరుద్ధరించబడును, నూతన సిద్ధాంతములు నిరంతరం ఉద్భవించును. అయితే మొదటి, రెండవ, మూడవ దూతల సందేశముల ప్రకటనలో, తమ విశ్వాసములోను ప్రవచన నెరవేర్పులోను పాత్ర వహించిన దేవుని ప్రజలు తాము ఎక్కడ నిలిచియున్నారో ఎరుగుదురు. వారికి శుద్ధ బంగారముకంటె అమూల్యమైన అనుభవము కలదు. వారు శిలవలె దృఢముగా నిలిచి, తమ నమ్మకమునకు ఆరంభమును అంతమువరకు అచంచలముగా పట్టుకొనియుండవలెను. ఎంపికైన సందేశాలు, గ్రంథం 2, 109.

మునుపటి వ్యాసం రోమా అధికారమును గూర్చిన మొదటి మరియు ఆఖరి వివాదమును చర్చించింది; ఇప్పుడు యూరయ్య స్మిత్ మరియు జేమ్స్ వైట్ మధ్య జరిగిన వివాదమును పరిశీలించుదము. యూరయ్య స్మిత్ ముప్పత్తారవ వచనములో తన స్వీయ "వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానము"ను చొప్పించాడు.

> వచనము 36. రాజు తన చిత్తప్రకారమే చేయును; అతడు తనను ఉన్నతపరచుకొని, ప్రతి దేవునికంటె తనను మహత్కరించుకొనును; దేవతల దేవునికి విరోధముగా అత్యాశ్చర్యకరమైన మాటలు పలుకును; క్రోధము నెరవేరువరకు అతడు వర్ధిల్లును; ఏలయనగా నిర్ణయింపబడినది జరుగును.

> ఇక్కడ పరిచయమైన రాజు, చివరగా గమనింపబడిన అదే శక్తిని—అదేనగా పాపస్వామ్య శక్తిని—సూచించలేడు; ఎందుకంటే ఆ శక్తికి అన్వయించినప్పుడు నిర్దేశిత లక్షణాలు వర్తించవు. ఊరియా స్మిత్, డేనియల్ అండ్ ది రివలేషన్, 292.

స్మిత్ ముందటి వచనంలోని శక్తి ‘పాపసభీయ రోము’ అని అంగీకరించినప్పటికీ, 36వ వచనంలోని లక్షణాలు పాపసభీయ రోమును గుర్తించే ప్రవచనాత్మక లక్షణాలు కావని వాదిస్తున్నాడు. ఆ వాదన తప్పుడు. 1863లోని విద్య్రోహంలో, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని ‘ఏడు సమయములు’ పక్కన పెట్టబడినవని గుర్తుంచుకోవాలి; అందువలన హబక్కూకు యొక్క రెండు పట్టికలలోని ‘ఏడు సమయముల’ ప్రతినిధిత్వము నిరాకరించబడింది. 1843 మరియు 1850 పటములు రెండూ ఆ పటముల నడిమి భాగంలోనే ఏడు సమయములను చిత్రీకరిస్తాయి, మరియు ఆ రెండు చిత్రణలూ ఏడు సమయముల రేఖ యొక్క మధ్యలో సిలువను ఉంచుతాయి. 1856లో ఏడు సమయముల కొత్త వెలుగు వచ్చి, ఆపై అది నిరాకరించబడినప్పుడు, అది హబక్కూకు యొక్క రెండు పట్టికల నిరాకరణను సూచించినదేకాక, ఆ రెండూ పటములు దేవునిచేత మార్గనిర్దేశించబడ్డవని అత్యంత స్పష్టంగా నిర్ధారించే ప్రవచనాత్మ యొక్క అధికారానికీ నిరాకరణగా నిలిచింది.

సిస్టర్ వైట్ ప్రకారం, శైతాను యొక్క ఆఖరి మోసం దేవుని ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యమును నిరర్థకపరచడం; ఇక్కడ మొదటి మోసమూ దేవుని ఆత్మ యొక్క సాక్ష్యమును నిరర్థకపరచడమే; అలాగే, అదే రెండు చార్టులపై ప్రతిష్ఠాపితమైన మౌలిక సత్యాలను—ప్రత్యేకించి ‘ఏడు సార్లు’ను—ఏకకాలంలో తిరస్కరించడాన్ని కూడా సూచించింది.

1863లో జరిగిన తిరుగుబాటులో, 1863 నాటి నకిలీ చార్ట్‌ను రూపొందించినవాడు మరెవరో కాదు, ఉరియా స్మిత్‌నే; అతడు అందులో ఏడు కాలముల రేఖను తొలగించాడు. 1863 నాటికి ఉరియా స్మిత్ ఏడు కాలముల వెలుగుపట్ల కళ్లను మూసుకొని, దానియేలు గుర్తించిన రెండు "ఆగ్రహములు" ఉన్నాయనే విషయాన్ని గ్రహించలేకపోయాడు. ఆ రెండు ఆగ్రహములు ఇశ్రాయేలు ఉత్తర రాజ్యంపైనను యూదా దక్షిణ రాజ్యంపైనను ఉన్న ఏడు కాలములను ప్రతినిధ్యం చేస్తాయి. మొదటిది పది ఉత్తర గోత్రాలపై ఉండి క్రీ.పూ. 723లో ఆరంభమై 1798లో ముగిసింది; రెండోది క్రీ.పూ. 677లో ఆరంభమై 1844లో ముగిసింది.

అష్టమ అధ్యాయములో మారాహ్ దర్శనమును వివరించుటకై గబ్రియేలు దానియేలు యొద్దకు వచ్చెను; తన కార్యముతో సంబంధముగా 1844 సంవత్సరమునకు రెండవ సాక్ష్యమును కూడ సమకూర్చెను. దానియేలు అష్టమ అధ్యాయములోని రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరములు 1844లో ముగిసినవి; అలాగే ఉత్తర రాజ్యము మరియు దక్షిణ రాజ్యముపై ఉన్న రెండు ఆగ్రహములలో చివరిదియు అట్లనే ముగిసెను.

> అతడు చెప్పెను, చూడు, ఆగ్రహమున అంత్యదశలో ఏమి సంభవించునో దానిని నీకు తెలియజేసెదను; ఏలయనగా నియమిత సమయమందే అంతము సంభవించును. దానియేలు 8:19

చివరి ముగింపు, తొలి ముగింపు ఉన్నదని పూర్వానుమానిస్తుంది. రెండు ఆగ్రహాలలో చివరిది—అది ‘ఏడు సార్లు’ అనే దానికి మరొక సాధారణ వ్యక్తీకరణ మాత్రమే—1844 సంవత్సరంలో ముగిసెను; మరియు తొలి ఆగ్రహము 1798 సంవత్సరంలో ముగిసెను. పాపసత్వాధికారానికి సంబంధించి ఎటువంటి నిర్దేశాలు లేవని స్మిత్ వాదించిన ఆ వచనం, పాపసత్వము తన మరణాంతిక గాయాన్ని ప్రాప్తించబోవు సంవత్సరాన్ని గుర్తించింది.

> రాజు తన చిత్తప్రకారము చేయును; తన్ను ఎత్తుకొని, ప్రతి దైవముకంటె తన్ను గొప్పచేసికొనును; దేవతల దేవునికి విరోధముగా ఆశ్చర్యకరమైన విషయములను పలుకును; కోపము సమాప్తమగు వరకు వర్ధిల్లును; ఏనందుననగా నిర్ణయింపబడినది జరిగి తీరును. దానియేలు 11:36.

"ముప్పై ఆరవ వచనంలోని "రాజు" "ఆగ్రహము సమాప్తమగు వరకును వర్ధిల్లును". ముప్పై ఆరవ వచనాన్ని నెరవేర్చుటకు అవసరమైన సరియైన లక్షణాలు పాపస్వామ్య అధికారమునకు లేవని అతడు వాదించిన అదే గ్రంథములో, దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం, ఇరవై మూడవ మరియు ఇరవై నాలుగవ వచనముల విషయమై స్మిత్ ఏమి వ్రాసెనో గమనించండి."

> వచనము 23. వారి రాజ్యముని అంత్యకాలమందు, అతిక్రమించువారు తమ అతిక్రమములో పరిపూర్ణతకు వచ్చినప్పుడు, కఠోర ముఖముగలవాడు, గూఢోక్తులను గ్రహించువాడు అయిన ఒక రాజు లేచి నిలుచును. 24. అతని శక్తి అతి బలమై యుండును, అయితే అది అతని స్వశక్తిచేత కానే కాదు; అతడు విస్మయకరముగా నాశనము చేయును, సఫలమగును, ఆచరించును, బలవంతులను గూడను పరిశుద్ధ ప్రజలను గూడను నాశనము చేయును. 25. తన యుక్తిచేత అతడు కపటకౌశల్యము తన చేతిలో సఫలమగునట్లు చేయును; తన హృదయమందు తన్నుతాను అతిశయింపజేసికొనును, శాంతిచేత అనేకులను నాశనము చేయును; అదియేకాక అతడు అధిపతులలో అధిపతియెదుట వ్యతిరేకముగా లేచి నిలుచును; అయితే అతడు మనుష్యహస్తము లేకుండనే విచ్ఛిన్నమగును.

> ఈ శక్తి వారి రాజ్యకాలపు ఆఖరి దశలో—అంటే వారి ప్రస్థానము ముగింపునకు చేరువగా—మేక రాజ్యముని నాలుగు విభాగాల తరువాతి స్థానాన్ని అధిరోహిస్తుంది. ఇది, నిస్సందేహంగా, 9వ వచనములోనుండి పేర్కొనబడిన చిన్న కొమ్మయే. 9వ వచనంపై వ్యాఖ్యలలో వివరించిన ప్రకారము దానిని రోమునకు వర్తింపజేయుము; అప్పుడు అన్నియు సుసంబద్ధముగా, స్పష్టముగా నిలుస్తాయి.

> 'కఠోర ముఖముగల రాజు.' ఇదే శక్తివలన యూదులపై రానున్న శిక్షను ముందుగా ప్రకటించుచు మోషే దానిని 'కఠోర ముఖముగల జనము' అని పిలుచును. Deut. 28:49, 50. యుద్ధ సమాయత్తములో రోమీయులకన్నా భీకరమైన రూపంతో ప్రత్యక్షమైన ప్రజలు మరి ఎవరూ లేరు. 'గూఢోక్తులను గ్రహించువాడు.' ఇప్పుడే సూచించిన శాస్త్రవాక్యంలో మోషే, 'వారి భాషను నీవు గ్రహింపవు' అని చెప్పెను. యూదుల విషయమై ఈ మాట బాబిలోనీయులనిగాని, పర్ష్యులనిగాని, యవనులనిగాని గూర్చి చెప్పుట సముచితం కాదు; ఏలయనగా ఖల్దీయ భాషయును గ్రీకు భాషయును పలస్తీన దేశములో తక్కువగానో ఎక్కువగానో వినియోగింపబడియున్నవి. అయితే, లాటిన్ భాష విషయములో ఇది సంగతికాదు.

> "అతిక్రమించువారు తమ అతిక్రమణములో పరిపూర్ణతకు వచ్చినప్పుడు." ఆద్యంతమున, దేవుని ప్రజలును వారిని పీడించువారును మధ్యనున్న సంబంధము దృష్టిలో ఉంచబడుచున్నది. ఆయన ప్రజల అతిక్రమణల నిమిత్తమేగాని, వారు బంధత్వమునకు అమ్మబడిరి. మరియు వారు పాపములో కొనసాగినందున, ఇంకా కఠినతరమైన శిక్ష వారిపై వచ్చింది. రోమీయుల అధికారాధీనములోనికి వచ్చిన కాలములోకన్నా యూదులు జాతిగా నైతికదృష్ట్యా మరింత భ్రష్టులై యుండిన సమయము ఏదియు లేదు.

> 'బలవంతుడు గాని, తన స్వశక్తిచేత కాదు.' రోమీయుల విజయము ప్రధానంగా వారి మిత్రుల సహాయానికీ, అలాగే వారి శత్రువులలోని విభేదాలకీ ఆపాద్యమైంది; వాటిని తమ ప్రయోజనార్థం వినియోగించుటకు వారు ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉండేవారు. పాపీయ రోము కూడ తాను ఆధ్యాత్మిక ఆధిపత్యాన్ని చలాయించిన లౌకిక అధికారముల ద్వారా బలవంతముగా ఉండెను.

> ‘ఆయన అద్భుతముగా నశింపజేయును.’ ప్రభువు ప్రవక్త యెహెజ్కేలు ద్వారా యూదులకు, తాను వారిని ‘నాశనమునకు నైపుణ్యులైన’ మనుష్యుల చేతికి అప్పగించునని తెలియజేసెను; మరియు రోమీయ సైన్యం యెరూషలేమును ధ్వంసము చేసినప్పుడు పదకొండు లక్షల యూదుల వధ సంభవించుట, ఆ ప్రవక్త వాక్యములకు భయంకరమైన ధృవీకరణగా నిలిచెను. అలాగే రోమా తన ద్వితీయ, అనగా పాపల్, దశలో ఐదు కోట్ల రక్తసాక్షుల మరణమునకు బాధ్యురాలైంది.

> "తన విధానముచేతను కూడ తన చేతిలో కపటచాతుర్యం వర్ధిల్లునట్లు చేయును." ఇతర సమస్త శక్తులన్నిటికంటే రోము కపటచాతుర్య విధానమునందు విశిష్టముగా నిలిచెను; దాని ద్వారా అది జాతులను తన ఆధీనములోనికి తెచ్చుకొనెను. ఇది మూర్తిపూజక రోమునకును, పాపత్వ రోమునకును సత్యమే. అట్టి విధముగా శాంతిచేత అనేకులను నశింపజేసెను.

> చివరికి రోము తన ప్రాంతాధిపతులలో ఒకని ద్వారా యేసు క్రీస్తుపై మరణదండన తీర్పును వెలువరించి, అధిపతుల అధిపతికి ఎదురు నిలిచెను. 'కాని అతడు చేతి సహాయము లేకుండనే విరగబడును' అనే వాక్యం, ఈ శక్తి యొక్క నాశనమును రెండవ అధ్యాయంలోని ప్రతిమను కొట్టివేయుటతో సమానమని నిర్దేశిస్తుంది. ఉరియా స్మిత్, డానియేలు మరియు ప్రకటన గ్రంథము, 202-204.

ఆ పాఠ్యంలో స్మిత్, అన్యమత రోము మరియు పోపాధీన రోము యొక్క ప్రవచనాత్మక లక్షణాలు పరస్పరం మార్పిడి చేయగలవని రెండుసార్లు గుర్తించుచున్నాడు; ఎందుకనగా అవి రోము యొక్క రెండు దశల్లోనూ ఒకటే అవిర్భావము మాత్రమే; దానియేలు రెండవ అధ్యాయంలోని ఇనుము మరియు మట్టియొక్క మిశ్రమమువలె, దానిని సహోదరి వైట్ మతాధికార-రాజ్యాధికార చతురతల సంకేతములుగా గుర్తించుచున్నారు. స్మిత్ పరిశీలిస్తున్న వచనములలో దానియేలు రోము గూర్చి ‘విజయవంతమగును, కార్యముచేయును’ అని, అలాగే రోము ‘తన చేతిలో కపటమును విజయవంతమగునట్లు చేయును’ అని పేర్కొన్నపుడు, ముప్పై ఆరవ వచనంలోని ‘ఆగ్రహము నెరవేర్చబడువరకు విజయవంతుడై యుండును’ అని చెప్పబడిన ‘రాజు’ గురించిన ఉల్లేఖనం అన్యమత రోము మరియు పోపాధీన రోము రెండింటికీ వర్తించే ఒక ప్రవచనాత్మక లక్షణాన్ని సూచించుచున్నదని స్మిత్ వాదించుచున్నాడు. తరువాత అతడు, ముప్పై ఆరవ వచనంలో రోము గురించిన ఏ లక్షణమూ పోపాధికారమునకు సంబంధింపబడినదికాదని దావీ చేయుచున్నాడు.

రోమును దర్శనమును స్థాపించు దోపిడీకారులని చేసిన గుర్తింపును సమర్థించుటలో మేము స్మిత్‌ను సూచించాము, మరియు పద్నాలుగవ వచనములోని ప్రవచనాత్మక నాలుగు లక్షణాలలో ఒకటి రోము తన్నుతాను గొప్పపరచుకొనునదనేది.

> ఆ కాలములలో దక్షిణదేశరాజునికి విరోధంగా అనేకులు లేచి నిలుస్తారు; అలాగే నీ ప్రజలలోని దోపిడిదారులు దర్శనమును స్థాపించుటకై తమ్మును ఉన్నతపరచుకుంటారు; అయితే వారు పడిపోతారు. దానియేలు 11:14.

స్మిత్ ప్రకారం, ముప్పై ఆరవ వచనంలోని రాజు యొక్క లక్షణాలు పాపాస్థాన అధికారముతో సరిపోలవు; కాగా ఆయన ముందుగా, పద్నాలుగవ వచనంలో తనను తానే ఎత్తుకొనేది రోమునేనని సమర్థించాడు. అయినప్పటికీ, ముప్పై ఆరవ వచనంలోని ఆ రాజు "తనను తానే ఎత్తుకొనును." అదే రాజు, ముప్పై ఆరవ వచనంలో, "దేవతల దేవునికి వ్యతిరేకముగా విస్మయకర విషయములను చెప్పును." దానియేలు గ్రంథములో పాపాస్థాన అధికారము "అత్యున్నతునికి వ్యతిరేకముగా గొప్ప మాటలను పలుకును," మరియు ప్రకటన గ్రంథములో పాపాస్థాన అధికారము అత్యున్నతుని దూషించును.

> గొప్ప విషయములను మరియు దేవదూషణలను పలుకుచున్న నోరు అతనికి ఇచ్చబడెను; నలభై రెండు నెలలు కొనసాగుటకు అధికారము అతనికి ఇచ్చబడెను. దేవునిమీద దేవదూషణ చేయుటకై అతడు తన నోరును తెరిచెను; ఆయన నామమును, ఆయన గుడారమును, పరలోకమందు నివసించువారిని దూషించుటకై. ప్రకటన గ్రంథము 13:5, 6.

పాపాధికారమునకు సంబంధించిన ప్రతి ప్రవచనాత్మక లక్షణము ముప్పత్తారవ వచనమందు గుర్తించబడుతుంది.

> రాజు తన చిత్తప్రకారము చేయును; తన్ను ఎత్తుకొని, ప్రతి దైవముకంటె తన్ను గొప్పచేసికొనును; దేవతల దేవునికి విరోధముగా ఆశ్చర్యకరమైన విషయములను పలుకును; కోపము సమాప్తమగు వరకు వర్ధిల్లును; ఏనందుననగా నిర్ణయింపబడినది జరిగి తీరును. దానియేలు 11:36.

మానవ వ్యాఖ్యాతలు అనేకసార్లు విశ్వసనీయులు కారు; అయినప్పటికీ, అపొస్తలుడు పౌలు రెండవ థెస్సలొనీకయులకు లేఖలో పాపపురుషునిని ఉద్దేశించి మాట్లాడినప్పుడు ఆయన పునర్వ్యాఖ్యానించినది ముప్పైఆరవ వచనమే అని ఆ స్పష్టమైన సత్యానికి అనేక మంది అడ్వెంటిస్ట్ వ్యాఖ్యాతలు సాక్ష్యం ఇస్తున్నారు.

> ఏ విధముగానైనను ఎవడును మిమ్మును మోసపరచనీయకుడి; ఏననగా ఆ దినము రాదు, ముందుగా తిరుగుబాటు సంభవించి, అధర్మమనిషియైన నాశనపుత్రుడు బయలుపడకయే; దేవుడని పేరుపడిన దానినిగాని, ఆరాధింపబడిన దానినిగాని అతడు వ్యతిరేకించి, వాటన్నిటికంటె తనను తానే ఎత్తికొనును; అంతేకాక దేవుని ఆలయంలో దేవునిగాను కూర్చుండి, తానే దేవుడని తనను తాను చూపించును. 2 థెస్సలొనీకయులకు 2:2, 3.

ముప్పత్తారవ వచనం, ‘తనను తాను ఉన్నతపరచుకొని, ప్రతి దేవుని పైన తనను తాను మహిమపరచును’ అని చెప్పుచున్నది; మరియు పౌలు, ‘పాపపు మనిషి, నశనపుత్రుడు, వెలుగులోనికి వచ్చును; దేవుడని పిలువబడినదంతటికాని, ఆరాధింపబడినదంతటికాని అన్నిటికీ విరోధించి, వాటన్నిటిపైన తనను తాను ఉన్నతపరచుకొనువాడు’ అని చెప్పెను. స్పష్టముగా, ముప్పత్తారవ వచనంలోని రాజు, ముప్పత్తారవ వచనానికి దారి తీసే వచనములలో చర్చింపబడిన రాజుతో భిన్నుడని దావా చేయుటకు స్మిత్‌కు ఏ ప్రవచనాధికారమూ లేదు. వ్యాకరణపరంగా తన లోపభూయిష్టమైన అన్వయానికి అతనికి ఏమాత్రమూ సమర్థన లేదు; అలాగే, ముప్పత్తారవ వచనములో పాపల్ అధికారానికి సంబంధించిన లక్షణములు లేవని కారణంగా తాను అట్లు చేసెనని అతని వాదన, స్వీయ వ్యాఖ్యానమును స్థాపించుటకై శాస్త్రవచనమును వక్రీకరించుటే అయింది.

> మనకు మరింత నిశ్చయమైన ప్రవచన వాక్యము కూడ కలదు; దానిమీద మీరు శ్రద్ధ పెట్టుట మేలైయున్నది; అది అంధకారస్థలములో ప్రకాశించుచున్న దీపమువలె, పగలు వెలసి, ప్రభాత నక్షత్రము మీ హృదయములలో ఉదయించువరకు. ముందుగా ఇదిని తెలిసికొనుడి: శాస్త్రమందలి ఏ ప్రవచనమును వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానమునకు లోబడినది కాదు. ఎందుకనగా ప్రవచనము పూర్వకాలమందు మనుష్యుని చిత్తప్రకారము వచ్చినది కాదు; గాని దేవుని పరిశుద్ధులు పరిశుద్ధాత్మచేత ప్రేరేపింపబడి మాటలాడిరి. 2 పేతురు 1:19-21.

లావోదిక్య అడ్వెంటిజం కాలమంతటా, స్మిత్ యొక్క అన్వయం సరైనదా లేక తప్పుడు దా అన్న విషయంపై తమ అభిప్రాయాన్ని వ్యక్తపరచిన అడ్వెంటిస్ట్ దైవశాస్త్రవేత్తలు, పాస్టర్లు, రచయితలు అనేకమంది ఉన్నారు. ఎన్నాళ్ల క్రితమే మరణించిన ఆస్ట్రేలియా పాస్టరు లూయిస్ వేర్, స్మిత్ యొక్క తప్పుడు ప్రవచన నమూనిని వ్యతిరేకించడంలో తన సేవాకాలపు ఎక్కువ భాగాన్ని వెచ్చించాడు. అతని వ్యతిరేకతకు కారణం, స్మిత్ చివరికి నలభై ఐదవ వచనంలో తన అంతమునకు వచ్చు రాజును టర్కీగా గుర్తించినదే మాత్రమే కాదు; స్మిత్ యొక్క వ్యాఖ్యాన పద్ధతి ఆర్మగెద్దోను విషయములోను తప్పుడు అన్వయాన్ని ఉత్పత్తి చేసింది. 1980ల దశకంలో లేదా దాని సమీపకాలంలో, “అడ్వెంటిస్టులు మరియు ఆర్మగెద్దోను, మనము ప్రవచనమును తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నామా?” అనే శీర్షికతో ఒక అడ్వెంటిస్ట్ రచయిత గ్రంథాన్ని రచించాడు. ఆ రచయిత పేరు డోనాల్డ్ మాన్సెల్, ఆ గ్రంథం ఇప్పటికీ లభ్యముగా ఉంది.

మాన్సెల్ మొదటి ప్రపంచయుద్ధం మరియు రెండవ ప్రపంచయుద్ధానికి దారితీసిన చరిత్రను అనుసరిస్తూ, ఆ రెండు యుద్ధాలు సమీపిస్తున్నట్లు కనిపించినప్పుడు అడ్వెంటిస్టు సువార్తకులు ఆర్మగెద్దోను మరియు లోకాంతమునకు సూచికగా ‘టర్కీ యథార్థ యెరూషలేము వైపు దండయాత్ర చేస్తుంది’ అనే స్మిత్ ప్రతిపాదించిన తప్పుడు అన్వయాన్ని వినియోగించడం ప్రారంభించారని చూపిస్తున్నాడు. అలాగే, చర్చి సభ్యత్వ జాబితాల ద్వారా, ప్రతి యుద్ధం సమీపించేకొద్దీ స్మిత్ యొక్క లోపభూయిష్ట ఆర్మగెద్దోను అవగాహన నుంచి ఉద్భవించిన సువార్తకుల ప్రవచన ప్రాధాన్యాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని అనేక ఆత్మలు అడ్వెంటిస్టు చర్చి సభ్యత్వంలోకి చేర్చబడినట్టు ఆయన నిరూపిస్తున్నాడు.

ఆ రెండు యుద్ధాలలో ఏదైనా ముగిసినపుడు, మరియు ఆ లోపభూయిష్ట ప్రవచనాలు నెరవేరకపోయినప్పుడు, స్మిత్ నిర్మించిన ప్రవచన నమూని ద్వారా చర్చి పొందిన సభ్యులకన్నా ఎక్కువమందిని కోల్పోయింది.

మిల్లరైట్ల ఆధారభూత సందేశాన్ని స్మిత్ తిరస్కరించటంతో పాటు, దానియేలు గ్రంథంలోని ముప్పై ఆరు నుండి నలభై ఐదు వచనాలపై తన వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానాన్ని ప్రోత్సహించడానికి ఆయన సిద్ధపడటంతో, స్మిత్ యొక్క తర్కం సమకాలీన సంఘటనలపై ఆధారమైన ఒక ప్రవచనాత్మక నమూనాను సృష్టించింది.

దానియేలు గ్రంథములో పదకొండవ అధ్యాయం చివరి వచనమందు తన అంతమునకు చేరే రాజును గూర్చి స్మిత్ మరియు జేమ్స్ వైట్‌ల మధ్య జరిగిన వివాదములో, స్మిత్ యొక్క ఇసుకలాటి ప్రవచనా పునాదిని సంక్షిప్తంగా ప్రతిబింబించిన తర్కాన్ని జేమ్స్ వైట్ సమర్పించాడు. వైట్ బోధించినది ఏమనగా, "ప్రవచనమే చరిత్రను ఉత్పన్నం చేస్తుంది; అయితే చరిత్ర ప్రవచనాన్ని ఉత్పన్నం చేయదు."

రెండు యుద్ధాలకు పూర్వం పనిచేసిన అడ్వెంటిజానికి చెందిన సువార్తకులు, పరిణమిస్తున్న చరిత్రను వినియోగించి స్మిత్ యొక్క లోపభూయిష్టమైన ఆర్మగెద్దోను ప్రవచన నమూనాను సమర్పించారు; యుద్ధాలకు ముందున్న కాలంలో వారి కార్యం అత్యంత ఆశీర్వదించబడినదిగా కనిపించినప్పటికీ, ఆ ప్రవచన నమూనా వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానంపై ఆధారపడి ఉందని నిరూపించబడినప్పుడు అది నికర నష్టాన్నే కలిగించింది.

> తప్పుడు ప్రవక్తలను జాగ్రత్తపడుడి; వారు గొర్రెల చర్మధారణతో మీ యొద్దకు వచ్చుదురు, అయితే అంతరంగములో వారు దోపిడీ నక్కలు. వారి ఫలములచేత మీరు వారిని తెలిసికొందురు. ముళ్లచెట్లనుండి ద్రాక్షపండ్లు గానీ, ముండ్లనుండి అత్తిపండ్లు గానీ మనుష్యులు పోగు చేసుకొందురా? అదేవిధంగా ప్రతి మంచి వృక్షము మంచి ఫలమును కాయించును; కానీ చెడు వృక్షము చెడు ఫలమును కాయించును. మంచి వృక్షము చెడు ఫలమును కాయింపజాలదు; అలాగే చెడు వృక్షము మంచి ఫలమును కాయింపజాలదు. మంచి ఫలమును కాయింపనిదైన ప్రతి వృక్షము నరికివేయబడి అగ్నిలో పడేయబడును. కావున వారి ఫలములచేతనే మీరు వారిని తెలిసికొందురు. మత్తయి 7:15-20.

ముప్పై ఆరవ వచనంలో రాజుకు సంబంధించిన వ్యక్తిగత ప్రవచనాత్మక నమూనాను ప్రోత్సహించేందుకు స్మిత్ చూపిన సిద్ధత, ఆరవ మహమ్మారి మరియు ఆర్మగెడ్డోనుపై తప్పుడు అన్వయాన్ని కూడా సృష్టించడానికి దారి తీసింది.

> ఆరవ దూత తన పాత్రను మహా నది యూఫ్రాతీ మీద కుమ్మరించెను; దాని నీరు ఎండిపోయెను, తూర్పు ప్రాంతముల రాజులకు మార్గము సిద్ధపడునట్లు. నేను కప్పలవలె ఉన్న మూడు అపవిత్రాత్మలు డ్రాగనుని నోటి నుండియు, మృగముని నోటి నుండియు, తప్పుడు ప్రవక్తయొక్క నోటి నుండియు వెలువడుటను చూచితిని. ఏలయనగా అవి అద్భుత కార్యములు చేయు దయ్యాల ఆత్మలు; అవి భూమియొక్క రాజులయొద్దకును, సమస్త లోకమునందలి రాజులయొద్దకును వెళ్లి, సర్వశక్తిమంతుడగు దేవుని ఆ మహా దినమున జరిగే యుద్ధమునకై వారిని సమకూర్చుటకు బయలుదేరుచున్నవి. ఇదిగో, నేను దొంగవలె వచ్చుచున్నాను. జాగరూకుడై తన వస్త్రములను కాపాడుకొనువాడు ధన్యుడు; లేకపోతే అతడు నగ్నుడై నడచి, వారు అతని సిగ్గును చూచెదరు. అతడు వారిని హెబ్రీ భాషలో ఆర్మగెద్దోను అని పిలువబడే స్థలములో సమకూర్చెను. ప్రకటన గ్రంథము 16:12-16.

మునుపే మనము సూచించినట్లుగా, ఆరవ కీడు మానవుల అనుగ్రహకాలము ముగిసిన తరువాత సంభవించును; అందుచేత, ‘నీ వస్త్రములను కాపాడుకొనుము’ అనే హెచ్చరిక, మీకాయేలు లేచుటకూ, మానవుల అనుగ్రహకాలము ముగియుటకూ, మొదటి కీడు ఆరంభమగుటకూ మునుపే జరిగెడి ఒక పరీక్షాత్మక విషయమును సూచించవలెను. ఆరవ కీడు డ్రాగన్, మృగము, అబద్ధ ప్రవక్తల కార్యాచరణలను గుర్తించును; వీరే త్వరలో రానున్న ఆదివారం చట్టము సమయమున ఏకమగు త్రివిధ ఐక్యత అవుదురు. ఆ త్రివిధ ఐక్యతయే ఆధునిక రోము; మరియు ఆధునిక రోమున త్రివిధ ఐక్యతను గుర్తించి స్థాపించునట్లు సూచించు చిహ్నముగా నిలిచినవారు ‘నీ ప్రజల దోపిడీచేసువారు’; వారు ‘దర్శనమును స్థాపించుటకై తమ్మును ఎత్తుకొనుదురు’ మరియు ‘పడిపోవుదురు’.

ఆరవ మహామారికి సంబంధించిన హెచ్చరికను సరిగా గ్రహించినపుడు, ఒక ఆత్మ తన వస్త్రములను కాపాడుకొనగలదు; అయితే దానిని తిరస్కరించినయెడల, ఆ ఆత్మను నగ్నంగా విడిచిపెడుతుంది; ఇది లవోదిక్య స్థితి యొక్క ఐదు లక్షణాలలో ఒకటి. ఆ హెచ్చరికను స్థాపించే సంకేతము ‘నీ ప్రజల దోపిడీదారులు’; వారు తమ్మును తాము ఉన్నతపరచుకొని, చివరికి పతనమగుదురు. దేవుని ప్రజలకు ఆ దర్శనం లేకపోతే వారు నశించుదురు అని సొలొమోను చెప్పెను.

> దర్శనము లేకయెడల జనులు నశించుదురు; కాని ధర్మశాస్త్రమును ఆచరించువాడు ధన్యుడగును. సామెతలు 29:18.

హీబ్రూ భాషలోని "perish" అనే పదము "నగ్నముగా చేయుట" అని అర్థము; మరియు యోహాను ఇలా లేఖించాడు, "జాగరూకుడై తన వస్త్రాలను కాపాడుకొనువాడు ధన్యుడు; లేనిచో అతడు నగ్నుడై నడుచును, వారు అతని లజ్జను చూచెదరు." ఉత్తరదేశ రాజు విషయములో స్మిత్ తప్పు పడ్డాడు, మరియు ఆ తప్పుడు ప్రవచనాత్మక పునాది అతనికి ఒక ప్రవచనాత్మక అన్వయాన్ని అభివృద్ధి చేసుకొనుటకు వీలు కల్పించింది; దానిని అంగీకరించినయెడల అది నగ్నతను సృష్టిస్తుంది, ఇది ప్రభువు నోటిలోనుండి ఉమ్మివేయబడిన లవోదికయుల సంకేతము.

ప్రవక్తురాలి భర్త జేమ్స్ వైట్‌కు వ్యతిరేకంగా, ‘ఉత్తర రాజు’ గురించిన తన కొత్త తప్పుడు గుర్తింపును సమర్థిస్తూ వాదించడంలో స్మిత్‌కు ఏమాత్రం ఇబ్బందీ లేదు. ఆడ్వెంటిస్టు చరిత్రకారులు, అలాగే సిస్టర్ వైట్, వారి ప్రసిద్ధ విభేదాన్ని ప్రస్తావిస్తారు. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయంలో ‘ఉత్తర రాజు’ ద్వారా ఎవరు ప్రతినిధీకరించబడ్డారు అన్న విషయంపై తమ అభిప్రాయ భేదాన్ని ప్రజా వేదికపైకి తీసుకొచ్చినందుకు, ఎలెన్ వైట్ తన భర్తనూ స్మిత్‌నూ శాసించింది. 1844 మహా నిరాశ అనంతరం వెలువడిన ఆడ్వెంటిస్టుల తొలి ప్రచురణలోనే, జేమ్స్ వైట్ ఇలా వ్రాశాడు:

> యేసు లేచి, తలుపు మూసి, తన రాజ్యమును స్వీకరించుటకై ప్రాచీన దినములవాడు యొద్దకు, 1844 సంవత్సరము 7వ నెలలో వచ్చెను అని నేను సంపూర్ణముగా విశ్వసించుచున్నాను. లూకా 13:25; మత్తయి 25:10; దానియేలు 7:13,14 చూడండి. అయితే దానియేలు 12:1లోని మిఖాయేలుని లేచుట, భిన్నమైన ఉద్దేశ్యార్థముగల వేరొక సంఘటనా వలె ప్రత్యక్షమగుచున్నది. ఆయన 1844లో లేచుట అనగా తలుపు మూసుటకును, తన తండ్రి యొద్దకు వచ్చి తన రాజ్యమును, పాలనాధికారమును స్వీకరించుటకును; కాని మిఖాయేలుయొక్క లేచుట అనగా దుష్టుల వినాశనమందును తన ప్రజల విమోచనమందును, ఆయనకు ఇప్పటికే కలిగియున్న తన రాజాధికారమును ప్రకటించుటకై. 11వ అధ్యాయమందలి ఆ చివరి శక్తి తన అంతమునకు వచ్చి, అతనికి సహాయకులు ఎవరును లేకపోయే సమయమున మిఖాయేలు లేచును. ఈ శక్తి దేవుని సత్యసంఘమును త్రొక్కు ఆఖరి శక్తి; మరియు సత్యసంఘము యావత్ క్రైస్తవలోకముచేత ఇప్పటికీ త్రొక్కబడి, వెలివేయబడియున్నందున, ఆ చివరి అణచివేత శక్తి ఇంకా ‘తన అంతమునకు రాలేదు’; కాబట్టి మిఖాయేలు ఇంకా లేచలేదు. పరిశుద్ధులను త్రొక్కు ఆ ఆఖరి శక్తి ప్రకటన గ్రంథము 13:11-18లో దర్శింపబడెను. అతని సంఖ్య 666. జేమ్స్ వైట్, ఎ వర్డ్ టు ది లిటిల్ ఫ్లాక్, 8.

స్మిత్ దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయములోని 'చివరి శక్తి' అంశముపై తన కథిత 'క్రొత్త వెలుగు'ను ప్రవేశపెట్టినప్పుడు, జేమ్స్ వైట్ స్మిత్ చేసిన ఆ అన్వయాన్ని క్రొత్త వెలుగుగా కాక, పునాదులపై దాడిగా చూశాడు. దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయములో ఉత్తర రాజుగా రోము అనే అంశంపై ఉరియా స్మిత్ మరియు జేమ్స్ వైట్‌ల మధ్య జరిగిన వివాదానికి కొన్ని ప్రత్యేక లక్షణాలు ఉన్నాయి; ప్రవచన శాస్త్ర విద్యార్థులమైన మనము, రోము అనే ప్రతీకకు సంబంధించి అడ్వెంటిస్ట్ చరిత్రలోని ఇతర వివాదాలతో వాటిని సమీకరించవలెను.

ఆ లక్షణాలలో ఒకటి వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానాన్ని ప్రవేశపెట్టుట. మరొక లక్షణం ఏమనగా, ఆ వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానాన్ని అన్వయించుటకు సరళమైన వ్యాకరణాన్ని వక్రీకరించుట అవసరమవుతుంది; ఎందుకనగా, స్మిత్ ముప్పై ఆరు వచనంలోని ప్రతి ప్రవచనాత్మక లక్షణం రోమును ఉద్దేశించుచున్నదన్న విషయాన్ని మాత్రమె నిర్లక్ష్యం చేసినదేగాక, వ్యాకరణ నిర్మాణం ముప్పై ఆరు వచనంలోని రాజు మునుపటి పాఠ్య భాగంలో ప్రతిపాదించబడిన అదే రాజు కావలెనని నిర్దేశిస్తున్నదన్న విషయాన్నికూడ నిర్లక్ష్యం చేశాడు.

మరొకటి ఏమనగా, ఆ వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానం మూలసత్యాల నిరాకరణమే అయి యుండెను. మరొకటి ఏమనగా, అది ప్రవచనాత్మ యొక్క అధికార నిరాకరణను ప్రతిఫలించుచున్నది. మరొక లక్షణము ఏమనగా, రోము గూర్చిన తొలి దోషపూరిత ఆలోచన, మానవ పరీక్షాకాలము ముగింపునకు ఒక వ్యక్తి సమీపించుచుండగా, తన వస్త్రములను కాపాడుకొనుటను అనుమతించని ఒక ప్రవచన నమూనాకు దారితీయును. మరొకటి, తన వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానాన్ని బహిరంగముగా ప్రచారం చేయుటకు అతని సిద్ధతయే అయి యుండెను. మరొకటి ఏమనగా, ఆ వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానం ఎల్లప్పుడూ "కొత్త వెలుగు"గా గుర్తింపబడుచున్నది. ఈ లక్షణాలన్నియు "నీ ప్రజల దోపిడీదారులు" గురించిన ప్రస్తుత చర్చలో ప్రతిఫలించుచున్నవి.

రోమునకు సంబంధించిన చివరి వివాదము, ‘నీ ప్రజల దోపిడీదారులు’ను గుర్తించిన రోమునకు సంబంధించిన మొదటి వివాదముచే రకరూపముగా సూచింపబడినది, దానిని ఉరియా స్మిత్ మరియు జేమ్స్ వైట్‌ల వివాదమునకు సంబంధించిన ప్రవచన రేఖతో ఏకీకరించినప్పుడు, ఒక వర్గం పునాది సత్యాన్ని తిరస్కరించు వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానంపై తమ ప్రవచన నమూనాను నిర్మించుచుండునని మనము గమనింతుము.

ఆధారభూత సత్యాల నిరాకరణ, ఆ సత్యాలను సుదృఢంగా సమర్థించి కాపాడే ప్రవచనాత్మ యొక్క అధికారాన్ని స్వయంగా నిరాకరించినట్లుగా నిలుస్తుంది. ఆ వర్గం కూడా, ఆ బోధన ప్రపంచమంతటా ఉన్న దేవుని ప్రజలపై కలిగించగల ప్రభావం గురించి ఏవిధమైన ఆందోళనలు వ్యక్తం చేయబడినా, తమ దృక్కోణాన్ని బహిరంగంగా ప్రతిపాదించడానికి సిద్ధంగానే ఉంటుంది.

1844 తరువాత వెంటనే, అడ్వెంటిజం తొలి తరంలో, రోమా గురించిన మరొక వివాదం ప్రవేశపెట్టబడింది. ఆ వివాదం, అడ్వెంటిజం మూడవ తరంలో ఆ తప్పుడు అభిప్రాయం ఆమోదించబడే వరకు, నిరంతరం రెచ్చగొట్టబడుతూ కొనసాగింది. ‘line upon line’ అనే నమూనాలో మేము ప్రస్తుతం పరిశీలిస్తున్న ఆరు గీతలలో నాల్గవదిగా, ‘daily’ గురించిన వివాదాన్ని పరిగణించనున్నాము.

కాని రోముతో సంబంధిత వివాదాల నాల్గవ రేఖను పరిశీలనకు తీసుకొనుటకు ముందుగా, మునుపటి వ్యాసంలో, దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయంలోని పదవ వచనాన్ని పరిశీలించినప్పుడు, మేము ఈ విధంగా పేర్కొన్నాము: "పదవ వచనం కూడా లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని 'ఏడు సార్లు'ను లుక్కిత చరిత్రతో నేరుగా అనుసంధానించుచున్నది; అయితే ఆ సత్యరేఖ మనము ఇక్కడ ప్రతిపాదించుచున్న విషయ పరిధికి వెలుపలనున్నది."

1863 లో ఏడు కాలములను తిరస్కరించటంలో ఉరియా స్మిత్ నాయకత్వం వహించాడు. ఆ విషయమై 1856 లో రివ్యూలో ప్రచురించబడిన, హైరం ఎడ్సన్ రచించిన వ్యాసాలలో ప్రతిపాదించబడిన జ్ఞానవృద్ధిని అతడు తిరస్కరించాడు. ఏడు కాలములను ప్రతిపాదించిన ఒక ఉద్యమముతో స్మిత్ సంబంధబడి ఉండి, తరువాత అదే విషయమై వచ్చిన జ్ఞానవృద్ధిని తిరస్కరించిన వాస్తవం ఏ సూచనాత్మక తాత్పర్యాలను కలిగిస్తుందో అన్నది, ఉత్తర రాజు విషయమై తాను కొత్త వెలుగు అని పేర్కొంటూ స్మిత్ చేసిన పరిచయపు లక్షణాల అంశపరిధికి కూడా అతీతమైనదే; అయితే రోము విషయమై అడ్వెంటిస్టుల వివాదాల వరుసపై మన సమీక్షను ముగించిన తరువాత, దానియేలు గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయం పదవ వచనపు ప్రాముఖ్యతకూ, అలాగే ఏడు కాలములపై జ్ఞానవృద్ధితో కూడి 1856 లో వచ్చిన లవోదికయ సందేశాన్ని స్మిత్ తిరస్కరించుట ద్వారా ఏమి ప్రతినిధితం చేయబడినదో అన్న విషయానికీ మేము తిరిగి చేరుకుంటాము.

> ప్రథమ, ద్వితీయ, తృతీయ దూతల సందేశాలకు సంబంధించి మన విశ్వాసము సరియైనదే. మనము దాటి వచ్చిన మహత్తర మార్గసూచక చిహ్నాలు అచంచలమైనవి. నరక సైన్యాలు వాటిని వాటి పునాదుల నుండి వేరు చేయుటకు యత్నించినను, తాము విజయము సాధించామనే భావనతో ఉల్లాసించినను, వారు విజయము సాధించరు. ఈ సత్యస్థంభాలు నిత్యపర్వతాలవలె దృఢముగా నిలిచి యుంటాయి; శాతాను మరియు అతని సైన్యముల యత్నములతో మనుషుల సమస్త యత్నములు కలిసినను అవి కదలవు. మనము చాలాను నేర్చుకొనగలము; మరియు ఈ సంగతులు అట్లే యున్నవో లేదో చూచుటకై నిరంతరం పవిత్రశాస్త్రములను పరిశోధింపవలెను. ఎవాంజెలిజం, 223.

> ప్రవచనాత్మక చరిత్రలో మన స్థానం, దిశలను మనకు తెలియజేసే సత్యపు మహా మార్గసూచక చిహ్నాలు, అవి కూలగొట్టబడి, నిజమైన వెలుగుకన్నా గందరగోళాన్ని కలిగించే సిద్ధాంతాలతో భర్తీ చేయబడకుండునట్లు, అత్యంత జాగ్రత్తతో సంరక్షింపబడవలెను. Selected Messages, ద్వితీయ గ్రంథం, పుటలు 101, 102.

> ఈ సమయమున పరిశుద్ధస్థల ప్రశ్న విషయమై మన విశ్వాసమును చలింపజేయుటకై అనేక ప్రయత్నములు చేయబడును; అయితే మనము చలింపకు లోనుకాకూడదు. మన విశ్వాసపు పునాదులనుండి రోమమాత్రమును కూడ కదలించరాదు. సత్యము సత్యమే. అనిశ్చితులగిన వారు తప్పుద సిద్ధాంతములవైపు తరలిపోవుదురు; చివరికి సత్యమేమి అనే విషయమునుగూర్చి మనకు గతములో లభించిన సాక్ష్యముపట్ల అవిశ్వాసులై తాము తమ్మును కనుగొందురు. మన దిశాబోధము కోల్పోకుండునట్లు పూర్వ మార్గసూచక చిహ్నములను సంరక్షింపవలెను. మానుస్క్రిప్ట్ రిలీసెస్, సంపుటి 1, 55

Back to Articles