Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Sixteen

యేసు క్రీస్తుయొక్క ప్రకటన - సంఖ్య పదహారు

The Unveiling of the Seven Thunders: A Prophetic Analysis of Revelation and Hidden History

సప్త ఉరుముల అనావరణం: ప్రకటన గ్రంథము మరియు గూఢ చరిత్రపై ఒక ప్రవచనా విశ్లేషణ

Author

Jeff Pippenger

Published

November 15, 2023

Formats

PDF
Word

We have been setting forth the sequence of prophetic events that are identified by the hidden history of the seven thunders that is represented in Revelation chapters eleven through thirteen. We have not yet reached the point in the development of these events, where we will overlay the history of the horn of Protestantism and the horn of Republicanism. Nor have we yet prepared a platform of understanding to pinpoint the role of Islam in the message of the Midnight Cry. There is, though, a very important truth connected with these events, that identifies what a person must do when they understand the truths that are being unsealed. The blessing of Revelation includes the responsibility of “keeping” those things that are written.

ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయం నుండి పదమూడవ అధ్యాయం వరకూ చిత్రీకరించబడిన ఏడు గర్జనల గూఢచరిత్రచే గుర్తింపబడిన ప్రవచన సంఘటనల క్రమాన్ని మేము ప్రతిపాదించుచున్నాము. ఈ సంఘటనల వికాసంలో, ప్రొటెస్టాంటిజము యొక్క కొమ్ముకు సంబంధించిన చరిత్రను మరియు రిపబ్లికనిజము యొక్క కొమ్ముకు సంబంధించిన చరిత్రను ఒకదానిపై మరొకదాన్ని అద్దిపెట్టబోవు స్థితికి మేమింకా చేరలేదు. అలాగే, అర్ధరాత్రి కేక సందేశములో ఇస్లాం యొక్క పాత్రను ఖచ్చితంగా నిర్ధారించుటకు కావలసిన అవగాహనా వేదికను కూడా మేమింకా సిద్ధపరచలేదు. అయితే, ఈ సంఘటనలతో అనుసంధానింపబడిన ఒక అత్యంత ముఖ్యమైన సత్యము కలదు; విప్పబడుచున్న సత్యములను ఎవడు గ్రహించినయెడల, అతడు చేయవలసినది ఏమిటో అది నిర్దేశించును. ప్రకటన గ్రంథములోని ఆశీర్వాదము, వ్రాయబడిన వాటిని “పాటించుట” అనే బాధ్యతను కూడా కలిగియున్నది.

The line of history that is being unsealed conveys the creative power of God to those who would hear, read and keep those things written therein. It is therefore time to break away from our consideration of Isaiah’s last prophetic narrative, and Revelation chapters eleven through thirteen in order to establish the significance of the “three and a half days” that Elijah and Moses were dead in the street of the information super highway, that runs through the valley of dead dry bones. What we will identify now, is the symbolism of “the wilderness.”

ముద్రలు విప్పబడుచున్న చరిత్రక్రమం, అందులో వ్రాయబడిన వాటిని విని, చదివి, ఆచరించువారికి దేవుని సృష్టి శక్తిని ప్రకటించుచున్నది. కాబట్టి, పొడిబడిన మృత ఎముకల లోయ గుండా సాగే సమాచార మహామార్గపు వీధిలో ఏలీయా మరియు మోషేలు మృతులై పడి ఉండిన "మూడున్నర దినముల" ప్రాముఖ్యతను స్థాపించుటకై, యెషయా ప్రవక్త తుద ప్రవచన వర్ణనపై మా పరిశీలననుండియు, ప్రకటన గ్రంథములోని పదకొండవ నుండి పదమూడు వ అధ్యాయాలపై మా పరిశీలననుండియు, విరమించుటకు ఇదే సమయం. ఇప్పుడు మనము గుర్తించబోవుచున్నది "అరణ్యం" యొక్క ప్రతీకార్థము.

In the last article we identified four prophetic witnesses of the sequence of events that are established by the hidden history of the seven thunders. The line of the image of Christ, the line of the two witnesses, the line of the image of the beast and the line of the counterfeit king of the north.

గత వ్యాసంలో ఏడు ఉరుముల గూఢ చరిత్ర ద్వారా స్థాపించబడిన సంఘటనల క్రమానికి సంబంధించిన నాలుగు ప్రవచన సాక్ష్యాలను మేము గుర్తించాము. అవి క్రీస్తుయొక్క స్వరూపపు రేఖ, ఇద్దరు సాక్షుల రేఖ, మృగముని ప్రతిమ యొక్క రేఖ, మరియు అనుకృత ఉత్తరపు రాజు యొక్క రేఖ.

The second half of the line of the counterfeit king of the north, begins with the empowerment of the papacy in 538. Then the papacy, the spiritual counterfeit king of the north, trampled down spiritual Jerusalem and spiritual Israel for twelve hundred and sixty years.

నకిలీ ఉత్తర రాజుకు సంబంధించిన శ్రేణి యొక్క రెండవ అర్ధభాగము క్రీశ. 538లో పాపత్వానికి అధికారం కల్పింపబడుటతో ప్రారంభమవుతుంది. తరువాత ఆ పాపత్వమే, ఆత్మీయ నకిలీ ఉత్తర రాజు, ఆత్మీయ యెరూషలేమును మరియు ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలును వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరముల పాటు త్రొక్కివేసింది.

> And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

> మరియు వారు ఖడ్గపు ధారచేత పడుదురు, సమస్త జనములలో చెరబందీలై నడిపించబడుదురు; మరియు యెరూషలేము అన్యజనులచేత తొక్కబడును, అన్యజనుల కాలములు నెరవేరువరకు. లూకా 21:24.

John was told to measure both the sanctuary and the host, but he was also told to leave out the courtyard, for it had been given to the Gentiles for twelve hundred and sixty years.

యోహానుకు పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును రెండింటినీ కొలవుమని చెప్పబడెను; కానీ ఆవరణమును విడిచిపెట్టుమనియు చెప్పబడెను, ఎందుకనగా అది వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములపాటు అన్యజనులకు అప్పగింపబడియుండెను.

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> మరియు దండవంటి ఒక ఈచము నాకు ఇచ్చబడెను; దూత నిలిచి, ఇట్లు చెప్పెను: లేచి, దేవుని ఆలయమును, బలిపీఠమును, అందులో ఆరాధించువారిని కొలచుము. కాని ఆలయముకు వెలుపలనున్న ప్రాంగణమును విడిచి పెట్టుము, దానిని కొలవకుము; ఏలయనగా అది అన్యజనులకు అప్పగించబడెను; మరియు పరిశుద్ధ నగరమును వారు నలభై రెండుమాసములు త్రొక్కుదురు. ప్రకటన గ్రంథము 11:1, 2.

John and Luke testify that the Gentiles “tread under foot” “Jerusalem,” for “forty and two months.” John identifies the duration, and Luke marks the conclusion of the history. These two witnesses are addressing the question of Daniel chapter eight, and verse thirteen.

అన్యజాతులు 'యెరూషలేము'ను 'నలభై రెండు నెలలు' పాటు 'పాదముల క్రింద తొక్కుదురు' అని యోహాను మరియు లూకా సాక్ష్యమిస్తున్నారు. కాలవ్యవధిని యోహాను నిర్దేశిస్తాడు; చరిత్ర యొక్క సమాప్తిని లూకా సూచిస్తాడు. ఈ ఇద్దరు సాక్షులు దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయం, మరియు పదమూడు వచనంలోని ప్రశ్నను ఉద్దేశించి ప్రస్తావిస్తున్నారు.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> తరువాత నేను ఒక పరిశుద్ధుడు మాటలాడుట విన్నాను; మరియొక పరిశుద్ధుడు మాటలాడిన ఆ పరిశుద్ధునితో ఇట్లనెను: నిత్యహోమమును, పాడుబాటుచేయు అతిక్రమమును గూర్చిన దర్శనము, పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును తొక్కబడునట్లు అప్పగింపబడుటవరకు, ఎంతకాలము ఉండును? దానియేలు 8:13.

The question about the duration that the sanctuary and host were to be trodden under foot, identifies two desolating powers that would accomplish the act of treading down Jerusalem, which in Daniel is represented as the “sanctuary” and also the “host.” The correct foundational understanding of this verse, as expressed by J. N. Andrews, is that the verse identifies two desolating powers, which trampled down both the sanctuary and the host. The first desolating power identified in the verse is paganism, and the second is papalism. The word “host,” is Daniel’s expression for what John identifies as the “worshippers” in the temple, that is in Jerusalem.

పరిశుద్ధస్థలము మరియు సైన్యము ఎంతకాలము కాలితో తొక్కబడవలెనని ఉన్న ప్రశ్న, దానియేలు గ్రంథమునందు “పరిశుద్ధస్థలం”గాను “సైన్యము”గాను ప్రతినిధీకరింపబడిన యెరూషలేమును తొక్కివేత క్రియను నిర్వహించు రెండు శూన్యపరచు శక్తులను గుర్తుపరచుచున్నది. ఈ వచనమునకు సంబంధించిన సరియైన ఆధారభూత అవగాహనను J. N. Andrews వెలిబుచ్చిన ప్రకారము, ఆ వచనము పరిశుద్ధస్థలమును గూడ, సైన్యమును గూడ, రెండిటినీ తొక్కివేసిన రెండు శూన్యపరచు శక్తులను నిర్దిష్టముగా సూచించుచున్నదని తెలియజేయుచున్నది. ఆ వచనములో గుర్తింపబడిన మొదటి శూన్యపరచు శక్తి అన్యదేవారాధన; రెండవది పాపత్వము. “సైన్యము” అనే పదము, యోహాను “ఆలయంలో ఆరాధించువారు,” అనగా యెరూషలేములోని ఆరాధకులు, అని పేర్కొనిన వారికై దానియేలు చేసిన అభివ్యక్తి.

> “THERE ARE TWO ‘DESOLATIONS’ IN DANIEL 8.—This fact is made so plain by Josiah Litch that we present his words:

> దానియేలు గ్రంథం 8వ అధ్యాయంలో రెండు ‘పాడుబాట్లు’ ఉన్నాయి.—ఈ విషయాన్ని యోషియా లిచ్ అంత స్పష్టంగా చాటిచెప్పినందున, ఆయన మాటలను ఇక్కడ ఉటంకిస్తున్నాము:

> “‘The daily sacrifice’ is the present reading of the English text. But no such thing as sacrifice is found in the original. This is acknowledged on all hands. It is a gloss or construction put on it by the translators. The true reading is, ‘the daily and the transgression of desolation,’ daily and transgression being connected together by “and;” the daily desolation and the transgression of desolation. They are two desolating powers, which were to desolate the sanctuary and the host.’—Prophetic Expositions, Volume 1, page 127.

> ' "దైనందిన బలి" అనేది ఆంగ్ల పాఠ్యంలో ప్రస్తుత పాఠాంతరం. అయితే మూలపాఠ్యంలో అలాంటి "బలి" అనే సంగతియేమీ లేదు. ఇది సర్వత్ర సమ్మతింపబడిన విషయమే. ఇది అనువాదకులు దానిపై ఆపాదించిన వ్యాఖ్యాజోడింపు గాని, నిర్మిత అన్వయముగాని. నిజమైన పఠనం: "దైనందినము మరియు పాడుబాటు యొక్క అతిక్రమణము;" ఇందులో "దైనందినము" మరియు "అతిక్రమణము" అనేవి "మరియు" అనే సంధిద్వారా పరస్పర అనుసంధానితమై యున్నవి: "దైనందిన పాడుబాటు" మరియు "పాడుబాటు యొక్క అతిక్రమణము." అవి పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును పాడుచేయబోవు రెండు పాడుబాటుదాయక శక్తులు.'—Prophetic Expositions, సంపుటము 1, పుట 127.

> “It is plain that the sanctuary and the host were to be trodden under foot by the daily and the transgression of desolation. The careful reading of verse 13 settles this point. And this fact establishes another, viz.: that these two desolations are the two grand forms under which Satan has attempted to overthrow the worship and the cause of Jehovah. Mr. Miller’s remarks on the meaning of these two terms, and the course pursued by himself in ascertaining that meaning, is presented under the following head:

> పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును నిత్యముచేతను పాడుచేయు అతిక్రమముచేతను పాదముల క్రింద నలుగబడవలసియున్నవని స్పష్టమైయున్నది. పదమూడవ వచనమును శ్రద్ధతో పఠించుట ఈ అంశమును స్థిరపరచును. మరియు ఈ సత్యము మరియొక విషయమును స్థాపించుచున్నది, అదేమనగా: ఈ రెండు పాడుచేయింపులు సాతాను యెహోవా ఆరాధనను మరియు యెహోవా కార్యమును కూలద్రోయుటకు ప్రయత్నించిన రెండు ప్రధాన రూపములు. ఈ రెండు పదాల అర్థమునుగూర్చి మిల్లర్ గారి వ్యాఖ్యలు, మరియు ఆ అర్థాన్ని నిర్ధారించుటలో ఆయన అనుసరించిన విధానము, క్రింది శీర్షిక క్రింద సమర్పించబడుచున్నవి:

> “THE TWO DESOLATIONS ARE PAGANISM AND PAPACY

> రెండు పాడుబాట్లు అన్యమతారాధన మరియు పాపత్వము.

> “‘I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, ‘take way;’ he shall take away, ‘the daily;’ ‘from the time the daily shall be taken away’, etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally, I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, oh! how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is ‘the daily!’ Well now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and the ‘wicked,’ popery is meant. Well, what is it which hinders popery from being revealed? Why, it is paganism; well, then, ‘the daily’ must mean paganism.’—Second Advent Manual, page 66.” J. N. Andrews, The Sanctuary and the 2300 Days, 33, 34.

> "‘నేను ముందుకు చదువుతూ పోయి చూడగా, దానియేలు గ్రంథములో తప్ప, అది [నిత్యము] కనబడిన మరే సందర్భమును కనుగొనలేకపోయాను. ఆ తరువాత [ఒక పదానుక్రమణిక సహాయంతో] దానితో సంబంధముగా ఉన్న ఆ మాటలను తీసుకున్నాను, ‘తీసివేయు;’ అతడు తీసివేయును, ‘నిత్యము;’ ‘నిత్యము తీసివేయబడిన కాలమునుండి,’ ఇత్యాది. నేను ముందుకు చదువుతూ, ఆ వచనంపై ఏ వెలుగును పొందనని భావించాను; తుదకు, 2 థెస్సలొనీకయులకు 2:7, 8 వద్దకు చేరాను. ‘అధర్మ రహస్యము ఇప్పుడే కార్యరతమై యున్నది; ఇప్పుడే నిరోధించుచున్నవాడు తాను మధ్యనుండి తొలగింపబడువరకు నిరోధించుచుండును; అప్పుడు ఆ దుష్టుడు బయలుపరచబడును,’ ఇత్యాది. ఆ వచనమునొద్దకు వచ్చినప్పుడు, ఓహ్! సత్యము ఎంత స్పష్టముగా, మహిమముగా ప్రత్యక్షమైందో! అదే అక్కడ ఉంది! అదే ‘నిత్యము!’ మరి, ‘ఇప్పుడు నిరోధించుచున్నవాడు,’ లేదా అడ్డుపడుచున్నవాడు అని పౌలు దేనిని ఉద్దేశించెను? ‘పాపపురుషుడు,’ మరియు ‘దుష్టుడు’ అను పదములచేత పాపస్వామ్యము ఉద్దేశింపబడెను. అయితే, పాపస్వామ్యము బయలుపరచబడుటకు అడ్డుపడుచున్నది దేనివలన? అదేమిటంటే, అది పేగనిజము; కాబట్టి, ‘నిత్యము’ అనగా తప్పక పేగనిజమనే అర్థము.’-సెకండ్ అడ్వెంట్ మాన్యువల్, పుట 66." జె. ఎన్. ఆండ్రూస్, పరిశుద్ధస్థలము మరియు 2300 దినములు, 33, 34.

In fulfillment of the “seven times” of Leviticus twenty-six, paganism trampled down the sanctuary and host for twelve hundred and sixty years, and then papalism did the same work for an additional twelve hundred and sixty years. The papacy had trampled down Jerusalem for twelve hundred and sixty years according to Luke and John, until the papacy received its deadly wound in 1798. Subtracting twelve hundred and sixty years from 1798, arrives at 538. Subtracting twelve hundred and sixty years from 538, arrives at 723 BC, when Assyria, the literal king of the north at that time, took the northern kingdom of Israel into slavery.

లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని “ఏడు సార్లు” నెరవేర్పులో, అన్యమతము వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములపాటు పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును తొక్కివేసింది; తదుపరి, పాపస్వామ్యము అదనంగా మరో వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు అదే కార్యమును చేసింది. లూకా మరియు యోహాను ప్రకారం, పాపస్వామ్యము 1798లో ప్రాణాంతక గాయము పొందువరకు వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములపాటు యెరూషలేమును తొక్కివేసింది. 1798 నుండి వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములను తీసివేస్తే 538 వస్తుంది. 538 నుండి వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములను తీసివేస్తే క్రీ.పూ. 723 వస్తుంది; ఆ కాలములో యథార్థ ఉత్తర రాజైన అస్సిరియా, ఇశ్రాయేలు యొక్క ఉత్తర రాజ్యాన్ని బంధత్వములోనికి తీసుకుపోయింది.

John only refers to the twelve hundred and sixty years that the papacy trampled down the sanctuary and the host, but Luke addresses both periods of twelve hundred and sixty years that paganism and papalism trampled down Jerusalem, for he states “until the times of the Gentiles be fulfilled.” Luke identifies the trampling down of Jerusalem as more than a single “time”, for he calls it the fulfillment of the “times” of the Gentiles.

యోహాను, పోపత్వము పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును తొక్కివేసిన వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములను మాత్రమె సూచించుచున్నాడు; అయితే లూకా, పేగనిజము గాను పోపత్వవాదము గాను యెరూషలేమును తొక్కివేసిన వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరముల రెండు కాలములను ప్రస్తావించుచున్నాడు, యెందుకనగా అతడు, "అన్యజాతుల కాలములు నెరవేరు వరకు" అని చెప్పుచున్నాడు. లూకా యెరూషలేము తొక్కివేయుటను ఒకే 'కాలము'కన్నా అధికమని తెలియజేయుచున్నాడు, ఏలయనగా అతడు దానిని 'అన్యజాతుల కాలముల' నెరవేర్పు అని పిలుచుచున్నాడు.

Of course, in 1856, Millerite Adventism became Laodicean, and seven years later they rejected the truth of the “seven times” of Leviticus twenty-six, so it is impossible for Adventism to see these simple biblical facts. The fact that I am identifying is that the hidden history of the seven thunders, which identifies three waymarks, and a period of time between the first and second waymark, and then a second period of time between the second and third waymark, is represented within the prophetic line of the counterfeit king of the north.

సహజంగానే, 1856లో మిల్లరైట్ అడ్వెంటిజము లవొదికయ స్థితికి దిగజారింది, మరియు ఏడు సంవత్సరాల తరువాత వారు లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని ‘ఏడు పర్యాయములు’ అనే సత్యాన్ని తిరస్కరించారు; కాబట్టి ఈ సరళమైన శాస్త్రసత్యములను అడ్వెంటిజము గ్రహించుట అసాధ్యం. నేను నిర్దిష్టపరుస్తున్న సత్యమేమనగా, మూడు మార్గసూచికలను గుర్తించుచూ, మొదటి మరియు రెండవ మార్గసూచికల మధ్య ఒక కాలవ్యవధిని, తరువాత రెండవ మరియు మూడవ మార్గసూచికల మధ్య రెండవ కాలవ్యవధిని సూచించుచున్న ఏడు ఉరుముల రహస్య చరిత్ర, నకిలీ ఉత్తరరాజు యొక్క ప్రవచన రేఖలో ప్రతినిధీకరింపబడియున్నది.

That line started in 723 BC, with the northern kingdom of Israel going into slavery at the hands of the king of Assyria, a literal king of the north. Then in 538, the spiritual king of the north was empowered, and he then trampled down spiritual Jerusalem for another twelve hundred and sixty years, until he received a deadly wound in 1798. From 723 BC, until 538, the powers that held Israel in subjection were always pagan powers.

ఆ క్రమం క్రీపూ 723లో ప్రారంభమైంది; అప్పుడు ఇశ్రాయేలు యొక్క ఉత్తర రాజ్యం ఉత్తరపు యథార్థ రాజైన అష్షూరు రాజు చేతిలో పడి బానిసత్వమునకు లోనైంది. తర్వాత 538లో ఆధ్యాత్మిక ఉత్తర రాజునికి అధికారము ప్రసాదించబడింది; ఆపై అతడు 1798లో మరణాంతక గాయము పొందువరకు, ఇంకా వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు ఆధ్యాత్మిక యెరూషలేమును తొక్కివేసెను. క్రీపూ 723 నుండి 538 వరకూ, ఇశ్రాయేలును అధీనంలో ఉంచిన శక్తులు ఎల్లప్పుడూ అన్యజన శక్తులే.

The line of Christ identifies the anointing of the true king of the north at His baptism in the year 27, and twelve hundred and sixty prophetic days later, He was crucified. His disciples were then empowered to present the message of the true king of the north, until the stoning of Stephen in the year 34. The only time Christ did not walk in the entire twelve hundred and sixty days of His ministry, was when he rode into Jerusalem in the triumphal entry. He therefore trod down Jerusalem for twelve hundred and sixty days, as did His disciples after the cross. Both lines, the counterfeit king of the north and Christ, the true king of the north, trod down Jerusalem and the host for twelve hundred and sixty days.

క్రీస్తు యొక్క కాలరేఖ, క్రీ.శ. 27 సంవత్సరంలో ఆయన బాప్తిస్మమునందు నిజమైన ఉత్తరపు రాజుని అభిషేకమును నిర్ధారిస్తుంది; ఆ తరువాత ప్రవచనదినముల ప్రకారము వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములకు ఆయన శిలువ వేయబడెను. అనంతరం, క్రీ.శ. 34 సంవత్సరంలో స్తెఫాను రాళ్లతో కొట్టి హతముచేయబడుటవరకు, నిజమైన ఉత్తరపు రాజుని సందేశమును ప్రకటించుటకు ఆయన శిష్యులకు శక్తి మరియు అధికారము అనుగ్రహింపబడెను. ఆయన పరిచర్యయైన సంపూర్ణ వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములలో, క్రీస్తు నడవని ఏకైక సందర్భము, విజయప్రవేశములో ఆయన యెరూషలేములోనికి సవారిగా ప్రవేశించినప్పుడే. అందువలన ఆయన వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములు యెరూషలేమును త్రొక్కెను; సిలువ తరువాత ఆయన శిష్యులును అట్లే చేసిరి. రెండు కాలరేఖలును—కృతక ఉత్తరపు రాజు, అలాగే నిజమైన ఉత్తరపు రాజైన క్రీస్తు—వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములపాటు యెరూషలేమును మరియు సైన్యమును త్రొక్కిరి.

Paganism was a counterfeit of the worship system of the earthly sanctuary service of the literal Jews, and papalism is a counterfeit of the heavenly sanctuary service of the spiritual Jews. Paganism’s twelve hundred and sixty years, was parallel to Christ’s twelve hundred and sixty days, and papalism’s twelve hundred and sixty years, was parallel to the disciples’ twelve hundred and sixty days.

శారీరక యూదుల భూమ్య పరిశుద్ధస్థల సేవలోని ఆరాధనా వ్యవస్థకు పేగనిజం కృతిమ ప్రతిరూపమై యుండెను, మరియు ఆధ్యాత్మిక యూదుల ఆకాశీయ పరిశుద్ధస్థల సేవకు పాపత్వము కృతిమ ప్రతిరూపమై యున్నది. పేగనిజముయొక్క వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు క్రీస్తుయొక్క వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములతో సరితూగెను, మరియు పాపత్వముయొక్క వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు శిష్యుల వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములతో సరితూగెను.

Each of the two lines contain the identical prophetic structure of the hidden history of the seven thunders, that began to be publicly unsealed in July, 2023. The unsealing was accomplished in part by the recognition of the Millerite movement’s first disappointment. Their first disappointment ushered in a period of time, called the “tarrying time” in the parable of the ten virgins. The “tarrying time” ended at the Exeter, New Hampshire camp meeting, when the message of the Midnight Cry had been fully established. The Exeter camp meeting became the second waymark, which then ushered in a period of time where the message of the Midnight Cry was proclaimed, until the third waymark of judgment and the last disappointment arrived.

రెండు రేఖలలో ప్రతిొక్కటి, జూలై, 2023లో ప్రజాసమక్షంలో ముద్రలు విప్పబడుట ఆరంభమైన ఏడు ఉరుముల గూఢ చరిత్రకు సంబంధించిన ఏకసదృశ ప్రవచన నిర్మాణాన్నే కలిగివున్నది. ఆ ముద్రవిప్పబడుట కొంతవరకు మిల్లరైట్ ఉద్యమపు మొదటి నిరాశను గుర్తించుట ద్వారా సాధించబడింది. వారి మొదటి నిరాశ, పది కన్యల ఉపమానంలో "వేళంబకాలం" అని పిలువబడే ఒక కాలానికి నాంది పలికింది. "వేళంబకాలం" న్యూ హాంప్షైర్‌లోని ఎక్సెటర్ శిబిరసమావేశంలో ముగిసింది; అప్పటికి మధ్యరాత్రి కేక అనే సందేశం సంపూర్ణంగా స్థాపించబడింది. ఎక్సెటర్ శిబిరసమావేశం రెండవ మార్గచిహ్నమై నిలిచింది; ఆ తరువాత మధ్యరాత్రి కేక సందేశం ప్రకటింపబడిన ఒక కాలాన్ని ఆరంభించింది, అది న్యాయవిచారణకు సంబంధించిన మూడవ మార్గచిహ్నం మరియు తుద నిరాశ వచ్చువరకు కొనసాగింది.

The three waymarks were the first disappointment, the Midnight Cry message and the last disappointment. Those three waymarks align with the Hebrew word “truth” which represent the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. The first and the last both being disappointments, represents the signature of Alpha and Omega.

ఆ మూడు మార్గసూచికలు మొదటి నిరాశ, ‘అర్ధరాత్రి కేక’ సందేశము, మరియు చివరి నిరాశ. ఆ మూడు మార్గసూచికలు హెబ్రీ భాషలోని ‘సత్యం’ అనే పదంతో అనుసంధానమై ఉన్నాయి; ఆ పదము హెబ్రీ వర్ణమాలలోని మొదటి, పదమూడవ, మరియు చివరి అక్షరాలను సూచిస్తుంది. మొదటిదీ చివరిదీ రెండూ నిరాశలే కావడం, ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా యొక్క సంతకమును సూచిస్తుంది.

There is no direct representation of twelve hundred and sixty days in the Millerite history, yet the Millerite history is the history of the first movement and therefore typifies the last movement. The history of the first disappointment in the last movement began on July 18, 2020, and it is illustrated in Revelation chapter eleven. In Revelation chapter eleven, the two witnesses are slain, marking the first disappointment in the last movement, that was typified by the first movement.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో వెయ్యి రెండువందల అరవై దినముల ప్రత్యక్ష ప్రతిరూపము లేదు; అయితేనేగానీ మిల్లరైట్ చరిత్ర మొదటి ఉద్యమపు చరిత్ర గనుక, అది చివరి ఉద్యమమునకు రూపముగా నిలుస్తుంది. చివరి ఉద్యమములోని మొదటి నిరీక్షాభంగమునకు సంబంధించిన చరిత్ర జూలై 18, 2020న ఆరంభమైంది, మరియు అది ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో చిత్రీకరించబడింది. ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో రెండు సాక్షులు హతము చేయబడతారు; అది మొదటి ఉద్యమము రూపముగా నిలిచిన ఆ చివరి ఉద్యమములోని మొదటి నిరీక్షాభంగమును సూచిస్తుంది.

In Revelation eleven the disappointment ushered in a period of twelve hundred and sixty days that their dead bodies were in the street, thus marking the tarrying time of the parable. At their resurrection they are lifted up as an ensign in the same hour as the judgment of the Sunday law. The history of the two witnesses includes a symbolic period of twelve hundred and sixty days.

ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో, ఆ నిరాశ వలన వారి మృతదేహాలు వీధిలో పడి యుండిన వెయ్యి రెండువందల అరవై దినముల ఒక కాలము ప్రవేశించి, అట్లే ఆ ఉపమానంలోని ఆలస్యకాలానికి అది గుర్తుగా నిలిచింది. వారి పునరుత్థాన సమయంలో, ఆదివారం చట్టమునకు సంబంధించిన తీర్పు జరిగిన అదే గంటలో, వారు పతాకముగా ఎత్తబడిరి. ఆ ఇద్దరు సాక్షుల చరిత్రలో ప్రతీకాత్మకమైన వెయ్యి రెండువందల అరవై దినముల ఒక కాలము అంతర్భూతమై యున్నది.

The details of the movement of the third angel in the hidden history of the seven thunders provides much more specification than the other parallel lines, but the line of the third angel, the line of the true king of the north, and the line of the counterfeit king of the north, all possess the same prophetic characteristics of a beginning point, followed by a period of time that reaches to a middle point, that is followed by a period of time that reaches to judgment at the end-point.

ఏడు ఉరుముల గూఢచరిత్రలో మూడవ దూతుని కదలికల విశదవివరాలు, ఇతర సమాంతర రేఖలకన్నా చాలా ఎక్కువ విశదీకరణను అందిస్తాయి; అయితే మూడవ దూతుని రేఖ, సత్య ఉత్తర రాజు యొక్క రేఖ, మరియు వేషధారి ఉత్తర రాజు యొక్క రేఖ—ఈ అన్నింటికీ ఒకే ప్రవచన లక్షణాలు కలవు: ఒక ఆరంభ బిందువు, దాని తరువాత మధ్య బిందువుకు చేరే ఒక కాలవ్యవధి, తదనంతరం అంత్య బిందువులో జరిగే తీర్పువరకు తీసుకువెళ్లే మరొక కాలవ్యవధి.

The twelve hundred and sixty days is a primary element of the hidden history of the seven thunders. The twelve hundred and sixty days is symbolized as a “wilderness” in Revelation chapter twelve.

వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములు ఏడు ఉరుముల గూఢ చరిత్రలో ఒక ప్రధాన మూలాంశము. వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములు ప్రకటన గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయములో "అరణ్యం"గా ప్రతీకీకరించబడినవి.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. Revelation 12:6.

> ఆ స్త్రీ అరణ్యములోనికి పారిపోయెను; అక్కడ దేవుడు ఆమెకొరకు సిద్ధపరచిన ఒక స్థలము ఉండెను; అక్కడ వారు ఆమెను వెయ్యి రెండు వందల అరువది దినములు పోషింతురు. ప్రకటన గ్రంథము 12:6.

The church fled into the wilderness to escape the treading down of the papal power for twelve hundred and sixty years. Verse fourteen provides another witness.

సమాజము పాపస్వామ్య అధికారము వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములపాటు చేసే తొక్కివేత నుండి తప్పించుకొనుటకై అరణ్యమునకు పారిపోయెను. పదనాలుగవ వచనము మరియొక సాక్ష్యమును యిచ్చుచున్నది.

> And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:14.

> స్త్రీకి మహా గద్దయొక్క రెండు రెక్కలు ఇవ్వబడెను, ఆమె అరణ్యములోనున్న తన స్థలమునకు ఎగిరి పోవునట్లు; అక్కడ ఆమె ఒక కాలము, కాలములు, అరకాలము వరకు సర్పముని సన్నిధి నుండి పోషింపబడును. ప్రకటన గ్రంథము 12:14.

The church fled from the persecution of the dragon and the papacy for twelve hundred and sixty years, and therefore the “wilderness” is a symbol of the twelve hundred and sixty days. That number occurs directly seven times in the books of Daniel and Revelation, but it is represented several other ways in the Scriptures. In each case, it represents the “seven times” of Leviticus twenty-six.

సభ డ్రాగను మరియు పాపత్వము యొక్క పీడనమునుండి ఒకవేల రెండు వందల అరవై సంవత్సరములు పారిపోయెను; అందువలన "అరణ్యము" అనేది ఆ ఒకవేల రెండు వందల అరవై దినముల ప్రతీకము. ఆ సంఖ్య దానియేలు గ్రంథములోను ప్రకటన గ్రంథములోను నేరుగా ఏడు సార్లు కనిపించును; అయితే అది పవిత్ర లేఖనములలో మరికొన్ని విధములలోను వ్యక్తపరచబడును. ప్రతి సందర్భములోను అది లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయములోని "ఏడు సార్లు"ననే సూచించును.

Whether it was paganism trampling down the sanctuary and host from 723 BC to the year 538, or the papacy trampling down spiritual Jerusalem and the worshippers therein, it was an illustration of the scattering of God’s people, that was brought about by God’s people breaking the “sabbaths-of-the-land” covenant as represented in Leviticus chapters twenty-five and twenty-six. In chapter twenty-six it is called the quarrel of God’s covenant.

క్రీపూ 723 నుండి 538 సంవత్సరము వరకు అన్యమతము పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును తొక్కి నలపినదా, లేదా పాపత్వము ఆత్మీయ యెరూషలేమును, దానిలోని ఆరాధకులను తొక్కి నలపినదా, ఏదైనప్పటికీ, అది దేవుని ప్రజలు చెల్లాచెదురుపరచబడుటకు ఒక దృష్టాంతము; ఆ చెల్లాచెదురుపరచబడుట, లేవీయకాండము ఇరవై అయిదవ, ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములలో వివరింపబడిన ‘భూమి యొక్క శబ్బతములు’ అనే ఒడంబడికను దేవుని ప్రజలు భంగం చేయుటవలన సంభవించినది. ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములో దానిని ‘దేవుని ఒడంబడికయొక్క కలహము’ అని పిలువబడుతుంది.

> And I will bring a sword upon you, that shall avenge the quarrel of my covenant: and when ye are gathered together within your cities, I will send the pestilence among you; and ye shall be delivered into the hand of the enemy. Leviticus 26:25.

> మీ మీదికి నేను ఖడ్గమును తెచ్చెదను; అది నా నిబంధనకు సంబంధించిన వివాదమునకు ప్రతీకారము తీర్చును; మీరు మీ పట్టణములలో కూడినప్పుడు, మీ మధ్యకు మహమ్మారిని పంపెదను; మీరు శత్రు హస్తమునకు అప్పగింపబడెదరు. లేవీయకాండము 26:25.

The rebellion against God’s covenant brought upon God’s people the slavery and scattering that is represented as the “quarrel of my covenant.” Without understanding the punishment, which Daniel calls Moses’ “curse” and “oath”, that is also called the “quarrel of my covenant,” blinds a person from seeing the deeper meaning of Christ’s work as represented in Daniel chapter nine. A consistent evaluation of God’s people who are in Laodicean blindness in the writings of Ellen White is that they cannot “reason from cause, to effect.” You may profess to understand the twelve hundred and sixty years of the Dark Ages, but if you don’t know the “cause” of that trampling down you are blind.

దేవుని నిబంధనకు వ్యతిరేకమైన తిరుగుబాటు వలన దేవుని ప్రజల మీదకు బానిసత్వమును, చెల్లాచెదురైపోవుటను తీసుకొచ్చింది; ఇవే "నా నిబంధనయొక్క వివాదము"గా చూపబడినవి. దానియేలు దానిని మోషేయొక్క "శాపము" మరియు "శపథము" అని పిలుచును; అలాగే "నా నిబంధనయొక్క వివాదము"యని కూడా పిలువబడే ఆ శిక్షను అవగతం చేసికొనకపోవుట వలన, దానియేలు తొమ్మిదవ అధ్యాయములో ప్రతిపాదించబడిన క్రీస్తు కార్యమునకు గల లోతైన అర్థమును దర్శించుటనుండి ఒక వ్యక్తి అంధుడనైపోతాడు. ఎల్లెన్ వైట్ యొక్క రచనలయందు లవొదిక్యా అంధత్వములోనున్న దేవుని ప్రజల విషయమై సుసంగతమైన మదింపు ఏమనగా, వారు "కారణం నుండి ఫలితానికి తర్కించలేరు." నీవు అంధకారయుగముల వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములను అర్థం చేసుకున్నావని ప్రకటించవచ్చును; అయితే ఆ తొక్కివేతకు గల "కారణము" నీకు తెలియనియెడల నీవు అంధుడవు.

> And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:27.

> అతడు ఒక వారం కొరకు అనేకులతో నిబంధనను స్థిరపరచును; ఆ వారం మధ్యలో బలియు నైవేద్యమును నిలిపివేయును; అరుచకముల విస్తారము నిమిత్తము అతడు పాడుబాటును కలుగజేయును, సమాప్తి వచ్చువరకు; మరియు నిర్ణయింపబడినది పాడుబడినదానిమీద కుమ్మరింపబడును. దానియేలు 9:27.

Christ’s confirmation of the covenant is directly associated with the “quarrel of His covenant.” The duration of the “curse” was twenty-five hundred and twenty years, and the duration of Christ confirming that very same covenant was twenty-five hundred and twenty days. In agreement with the Hebrew word “truth” which provides the structure of the hidden history of the seven thunders, the prophetic week that Christ was to confirm His covenant possessed three waymarks that are represented by the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet.

క్రీస్తు నిబంధనను బలపరచుట అనేది, ఆయన నిబంధనయొక్క 'వివాదము'తో నేరుగా సంబంధించియున్నది. ఆ 'శాపము' యొక్క కాలవ్యవధి రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరములు; అదే నిఖ్యందనను క్రీస్తు బలపరచిన కాలవ్యవధి రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై దినములు. ఏడు గర్జనల గూఢచరిత్రకు నిర్మాణరూపకట్టును కల్పించే 'సత్యము' అనే హెబ్రీ పదముతో అనుగుణంగా, క్రీస్తు తన నిబంధనను బలపరచుటకై నిర్దేశింపబడిన ఆ ప్రవచన వారం, హెబ్రీ వర్ణమాల యొక్క మొదటి, పదమూడవ, మరియు చివరి అక్షరములచే ప్రతీకీకరించబడిన మూడు మార్గసూచికలను కలిగియుండెను.

The first waymark of the week was His baptism, the second waymark was the cross and the last was the death of Stephen. To refuse to see the “seven times” of Leviticus twenty-six, as the heavenly angels led William Miller to see the “seven times,” eliminates the ability to fully see the very prophecy where Christ shed His blood and confirmed the very covenant that His literal ancient people had rejected. Everyone that is ultimately saved will have only a partial and incomplete understanding of “truth.” But no one gets saved that purposely refuses to see the “truth.” There is only one way to the Father, and that is through Jesus, and Jesus is the “truth.”

ఆ వారపు తొలి మార్గసూచక చిహ్నము ఆయన బాప్తిస్మము; ద్వితీయ మార్గసూచక చిహ్నము సిలువ; చివరిది స్తెఫనుని మరణము. స్వర్గదూతలు విలియం మిల్లర్‌ను “ఏడు సార్లు”ను దర్శించునట్లు నడిపినట్లే, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరులోని “ఏడు సార్లు”ను చూడుటకు నిరాకరించుట, క్రీస్తు తన రక్తము కుమ్మరించి, ఆయన శరీరానుసారముగా ఉన్న ప్రాచీన ప్రజలు తిరస్కరించిన అదే నిబంధనను స్థిరపరిచిన అదే ప్రవచనమును సంపూర్ణముగా దర్శించుటకున్న సామర్థ్యమును అపహరించును. అంతిమముగా రక్షింపబడు ప్రతివానికి “సత్యము”యందు భాగికమగు, అసంపూర్ణమగు అవగాహన మాత్రమె ఉండును. కాని “సత్యము”ను దర్శించుటకు ఉద్దేశపూర్వకముగా నిరాకరించువాడు ఎవడును రక్షింపబడడు. తండ్రియొద్దకు దారియొకటే; అది యేసుద్వారానే. యేసు “సత్యము”యే.

This is a worthwhile understanding to ponder, for it speaks to the covenant of Leviticus twenty-five and twenty-six. The “curse” of the “seven times” was brought upon ancient literal Israel through their unwillingness to implement the guidelines of allowing the land to rest, and of fulfilling the Jubilee instructions. It was a sin of omission. The curse was brought upon them for their omitting a work they were commanded to do, rather than because they had directly broken a commandment, such as thou shalt not kill or thou shalt not steal. They simply ignored the guidelines associated with allowing the land to rest. Adventists that simply do not accept the “seven times” (that the angels led William Miller to discover) because for whatever unsanctified reason, simply have never taken the time to truly investigate the truth, and are accomplishing the same type of rebellion of omission by disregarding the very same covenant information that ancient literal Israel disregarded. The beginning illustrates the ending.

ఇది ధ్యానించదగిన విలువైన అవగాహన; ఎందుకనగా ఇది లేవీయకాండము ఇరవై అయిదవ, ఇరవై ఆరవ అధ్యాయాలలోని నిబంధనను సూచించుచున్నది. “ఏడు సార్లు” అనే “శాపము” పురాతన యథార్థ ఇశ్రాయేలు మీదికి వచ్చెను, భూమికి విశ్రాంతి అనుమతించుటకు సంబంధించిన మార్గదర్శకాలను అమలు చేయుటకు, యోబేలు ఆజ్ఞలను నెరవేర్చుటకు వారు ఇష్టపడకపోవుటవలన. అది ఉపేక్షాపాపము. హత్య చేయకూడదు, దొంగతనము చేయకూడదు వంటి ఆజ్ఞలను ప్రత్యక్షంగా ఉల్లంఘించినందుకు గాక, చేయుమని ఆజ్ఞాపింపబడిన కార్యాన్ని విడిచిపెట్టినందున వారికి ఆ శాపము వచ్చెను. వారు భూమికి విశ్రాంతి ఇవ్వుటకు సంబంధించి ఉన్న మార్గదర్శకాలను కేవలం పట్టించుకోలేదు. ఏ అపరిశుద్ధ కారణం వలనయైనను, దేవదూతలు విలియం మిల్లర్‌ను కనుగొనునట్లు నడిపించిన “ఏడు సార్లు”ను కేవలం అంగీకరించని అడ్వెంటిస్టులు, సత్యాన్ని నిజముగా పరిశోధించుటకు సమయాన్ని ఎన్నడూ కేటాయించక, పురాతన యథార్థ ఇశ్రాయేలు తృణీకరించిన నిబంధనలోని అదే వివరాలను తృణీకరిస్తూ, ఉపేక్ష ద్వారా జరిగే తిరుగుబాటు యొక్క అదే రూపాన్ని ఆచరిస్తున్నారు. ఆది అంత్యాన్ని వెల్లడించును.

The twelve hundred and sixty days in Revelation twelve that is identified as a “wilderness,” is a symbol of the “seven times.” Both the twelve hundred and sixty days of Christ’s ministry, and the twelve hundred and sixty days of the disciple’s ministry represent the entire week that the covenant was being confirmed. Both the twelve hundred and sixty years that paganism trampled down God’s people, and the twelve hundred and sixty years that papalism trampled down God’s people, represent the entire “seven times” of the curse of Moses.

ప్రకటన గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయములో “అరణ్యం”గా గుర్తించబడిన వెయ్యి రెండువందల అరవై దినముల కాలం, “ఏడు కాలములు”కు ప్రతీకము. క్రీస్తు సేవాకాలమునకు చెందిన వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములును, శిష్యుల సేవాకాలమునకు చెందిన వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములును రెండూను, ఒడంబడిక స్థిరపరచబడుచున్న ఆ సంపూర్ణ వారమును ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నవి. అలాగే, విగ్రహారాధన దేవుని ప్రజలను తొక్కి అదిమికొన్న వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములును, పాపత్వం దేవుని ప్రజలను తొక్కి అదిమికొన్న వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములును రెండూను, మోషే యొక్క శాపములోని సంపూర్ణ “ఏడు కాలములు”ను ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నవి.

In Revelation eleven, after twelve hundred and sixty days, the dead bones are brought back to life in order to enter into covenant as the one hundred and forty-four thousand. But in order for them to accomplish that covenant relationship, they are required to fulfill the terms of the covenant, just as Daniel did in chapter nine. The terms of the covenant of the “seven times” contains specific directions for those who find themselves in the land of the enemy. When those who wake up to the reality that they have been scattered desire to return to the Lord, Leviticus twenty-six provides directions for how they are to return.

ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో, వెయ్యి రెండువందల అరవై దినముల తరువాత, మృత ఎముకలు నూర నలభై నాలుగు వేలమందిగా నిబంధనలో ప్రవేశించుటకై పునరుజ్జీవింపబడుదురు. అయితే ఆ నిబంధన సంబంధాన్ని నెరవేర్చుటకై, వారు నిబంధనలో పేర్కొన్న నియమావళిని నెరవేర్చవలెను; దానియేలు గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయములో చేసినట్టే. ‘ఏడు సార్లు’ నిబంధన యొక్క ప్రమాణములు, శత్రు దేశములో తాము ఉన్నారని గ్రహించువారికై నిర్దిష్ట దిశానిర్దేశాలను కలిగియున్నవి. తాము చెదరగొట్టబడియున్నారనే వాస్తవానికి మేల్కొని ప్రభువునొద్దకు తిరిగి రావలెనని కోరువారికి, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయం వారు ఎలా తిరిగి రావలెనో దిశానిర్దేశాలను సమకూర్చును.

> And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. Leviticus 26:39–42.

> మీలో మిగిలినవారు మీ శత్రువుల దేశములలో తమ అధర్మముచేత క్షీణించుదురు; తమ పితరుల అధర్మములనుబట్టి వారితోకూడ క్షీణించుదురు. వారు తమ అధర్మమును, తమ పితరుల అధర్మమును, నాయెడల తాము చేసిన అపరాధమును, తాము నాయెడల వ్యతిరేకముగా నడచిన విషయమును ఒప్పుకొనినయెడల; అదియును నేనును వారియెడల వ్యతిరేకముగా నడచి వారిని వారి శత్రువుల దేశములోనికి తెచ్చితినని; ఆ తరువాత వారి అసున్నత హృదయములు వినయపడినయెడల, వారు తమ అధర్మదండనను అంగీకరించినయెడల: అప్పుడు యాకోబుతో చేసిన నా నిబంధనను జ్ఞాపకము చేసికొందును; ఇస్సాకుతో చేసిన నా నిబంధనను కూడ, అబ్రాహాముతో చేసిన నా నిబంధనను కూడ జ్ఞాపకము చేసికొందును; దేశమును కూడ జ్ఞాపకము చేసికొందును. లేవీయకాండము 26:39-42.

The expression “pine away” in the Scriptures means to be dissolved, corrupted and consumed away. To pine away is to deteriorate into dead dry bones. And the instruction identifies death, for it represents those that awaken to their condition as being “in your enemies land.”

శాస్త్రగ్రంథములలో "pine away" అనే పదప్రయోగం విలీనమగుట, దుషితమగుట, గ్రసింపబడి నశించుటను సూచిస్తుంది. "Pine away" అనగా మృత శుష్క ఎముకల స్థితికి క్షీణించుట. మరియు ఆ బోధ మరణమనే సంగతిని నిగ్గు తేల్చుతుంది; ఎందుకనగా అది తమ స్థితికి మేల్కొన్నవారిని "నీ శత్రువుల దేశములో" ఉన్నవారిగా ప్రతిపాదిస్తుంది.

> The last enemy that shall be destroyed is death. 1 Corinthians 15:26.

> నాశింపబడబోవు అంతిమ శత్రువు మరణమే. 1 కోరింథీయులకు 15:26

July 18, 2020, the first disappointment in the movement of the third angel took place. It has been typified by all the other first disappointments in the sacred prophetic reform lines. Ezekiel chapter thirty-seven identifies God’s people in the last days as having been dissolved, corrupted and consumed away until they were simply a valley of dead dry bones. They are in the enemy’s land, which is the land of death. In Revelation eleven, the two witnesses were slain and left in the street. All the prophets agree with each other. Moses is therefore speaking to those that are dead in the street that runs through Ezekiel’s valley. In their disappointed condition they are given instruction through Jeremiah.

2020 జూలై 18న, మూడవ దూత యొక్క ఉద్యమంలో మొదటి నిరాశ సంభవించింది. అది పవిత్ర ప్రవచన సంస్కరణ రేఖలలోని సమస్త ఇతర మొదటి నిరాశలచేత ప్రతిరూపింపబడింది. యెహెజ్కేలు ముప్పత్తి ఏడవ అధ్యాయం ఆఖరి దినములలో దేవుని ప్రజలను, కరిగిపోయి, భ్రష్టులై, క్షయించిపోయి, చివరకు కేవలం మృత, ఎండిన ఎముకల యొక్క లోయ మాత్రమేగా నిలిచిన వారిగా గుర్తిస్తుంది. వారు శత్రువు యొక్క భూమిలో ఉన్నారు; అది మరణభూమి. ప్రకటన గ్రంథం పదకొండవ అధ్యాయంలో, ఇద్దరు సాక్షులు హతమార్చబడి వీధిలో వదిలివేయబడ్డారు. అందరు ప్రవక్తలు పరస్పరం ఏకాభిప్రాయంలో ఉన్నారు. కాబట్టి, యెహెజ్కేలు యొక్క లోయ గుండా వెళ్లే వీధిలో మృతులై పడి ఉన్నవారితో మోషే మాటలాడుతున్నాడు. వారి నిరాశకర స్థితిలో వారికి యిర్మీయా ద్వారా ఉపదేశం ఇవ్వబడుతోంది.

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. Jeremiah 15:19.

> కాబట్టి యెహోవా ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు: నీవు తిరిగి వచ్చినయెడల, నిన్ను మళ్లీ తీసుకొని రప్పించెదను; నీవు నా సన్నిధిలో నిలిచెదవు; మరియు నీవు హీనమైనదానిలోనుండి మూల్యమైన దానిని వేరుచేసినయెడల, నీవు నా నోటి వలె నుండెదవు. వారు నీ యొద్దకే తిరిగి రానుగాక; కానీ నీవు వారియొద్దకు తిరిగి పోరాదు. యిర్మియా 15:19.

Jeremiah is informed that if he desires to speak for God, he must return, and in so doing he must separate the precious from the vile. The context of the passage identifies that the vile are those that he is not to return unto. When he is represented in the passage as being in his disappointed state, he identifies that he was alone.

దేవుని తరఫున మాటలాడుటకు అతనికి ఆకాంక్ష ఉన్నయెడల, తాను తిరిగి రావలెనని యిర్మియాకు తెలియజేయబడింది; అలా చేయుచున్నప్పుడు, మూల్యమైనదానిని తుచ్ఛమైనదానినుండి వేరు చేయవలెనని కూడా. ఆ పాఠభాగపు సందర్భం ప్రకారం, అతడు తిరిగి వారియొద్దకు వెళ్లకూడనివారే తుచ్ఛమైనవారని గుర్తించబడుతుంది. ఆ భాగంలో అతడు నిరుత్సాహస్థితిలో ఉన్నవాడిగా ప్రతిపాదింపబడినప్పుడు, తాను ఒంటరిగా ఉన్నానని అతడు పేర్కొంటున్నాడు.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Jeremiah 15:17.

> హేళనకారుల సభలో నేను కూర్చుండలేదు; ఆనందింపలేదు; నీ చేతివలన నేను ఏకాంతముగా కూర్చుండితిని; యందుకనగా నీవు నన్ను ఆగ్రహముతో నింపితివి. యిర్మియా 15:17.

Jeremiah was not seated in the “assembly of mockers,” for he was seated alone. He was not to return to the vile, who are the assembly of mockers. In 1863, Adventism began its return to the “assembly of mockers” when it returned to the biblical methodology of the daughters of Babylon in order to reject Moses’ “seven times.” But Jeremiah is more specifically speaking of the last days, than the Millerite history. When those in the valley of dead bones awaken to the fact that they are in the enemies’ land, they are never to return to those that rejoiced over their death in the street. That group can return unto Jeremiah, but he cannot return unto them.

యిర్మీయా "హేళనకుల సమాజములో" కూర్చుండలేదు; ఎందుకనగా అతడు ఏకాంతంగా కూర్చుండెను. హేళనకుల సమాజమగు నీచులయొద్దకు అతడు తిరిగి వెళ్లరాదు. 1863లో, ఆడ్వెంటిజము మోషే యొక్క "ఏడు సార్లు"ను తిరస్కరించుటకై బాబిలోను కుమార్తెల వేదగ్రంథపరమైన పద్ధతికి తిరిగినప్పుడు, "హేళనకుల సమాజము"వైపు తన తిరుగు ప్రయాణాన్ని ఆరంభించింది. అయితే యిర్మీయా, మిల్లరైట్ చరిత్రకంటె, అంత్యదినములను మరింత ప్రత్యేకంగా సూచించుచున్నాడు. ఎండిన ఎముకల లోయలో ఉన్నవారు తాము శత్రువుల దేశములో ఉన్నారని గ్రహించి మేల్కొనినప్పుడు, వీధిలో తమ మరణముమీద ఆనందించిన వారి యొద్దకు వారు ఏనాటికిని తిరిగి వెళ్లరాదు. ఆ సమూహము యిర్మీయావద్దకు తిరిగి రాగలదు; అయితే అతడు వారియొద్దకు తిరిగి వెళ్లలేడు.

But if they are to return, they also must fulfill the directions given by Moses that are directly associated with the “seven times.” Those that are dead in the street in Revelation eleven, are dead for three and a half days, which prophetically is the “wilderness.”

కాని వారు తిరిగి రావాలయితే, "ఏడు సార్లు"తో ప్రత్యక్ష సంబంధమున్న మోషే ఇచ్చిన నిర్దేశాలను వారును కూడా తప్పనిసరిగా అమలుచేయవలెను. ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో వీధిలో మృతులై ఉన్న వారు మూడున్నర దినములు మృతులై యుండిరి; అది ప్రవచనార్థముగా "అరణ్యము"యే.

This is why the initial awakening of the dead is accomplished by a message that causes the bones to be formed together, but they are not yet alive. It takes the message of the four winds, which is the sealing message, to turn them into a mighty army. The first message that brings them together comes from a “voice.”

ఈ కారణంగా, మృతుల ప్రారంభ మేల్కొలుపు ఎముకలు పరస్పరం కలసి ఏర్పడునట్లు చేసే ఒక సందేశం ద్వారా సాధించబడుతుంది; అయితే వారు ఇంకా సజీవులు కారు. వారిని ప్రబలమైన సైన్యంగా మార్చుటకు, నాలుగు గాలుల సందేశం—అదే ముద్రించే సందేశం—అవసరమవుతుంది. వారిని కూడదీసే మొదటి సందేశం ఒక "స్వరము" నుండి వస్తుంది.

> Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain. Isaiah 40:1–4.

> ఆశ్వాసపరచుడి, ఆశ్వాసపరచుడి నా ప్రజలను, మీ దేవుడు సెలవిచ్చుచున్నాడు. యెరూషలేముతో సాంత్వనకర వాక్యములు పలుకుడి, ఆమెకు బిగ్గరగా ప్రకటింపుడి, ఆమె యుద్ధము సమాప్తమాయెను, ఆమె దోషము క్షమింపబడెను అని; ఏలయనగా తన సమస్త పాపములకొరకు యెహోవా చేయి నుండి ఆమె ద్విగుణమై పొందెను. అరణ్యంలో మొఱ్ఱపెట్టువాని స్వరం: యెహోవాకు మార్గము సిద్ధపరచుడి, మరుభూమిలో మన దేవునికై మహామార్గమును నిటారుపరచుడి. ప్రతి లోయ ఎత్తబడును, ప్రతి పర్వతము, ప్రతి కొండ తగ్గింపబడును; వక్రమైనది నిటారుపరచబడును, విషమస్థలములు సమతలమగును. యెషయా 40:1-4.

The voice comes from the wilderness, which is a symbol of the scattering of the “seven times.” That voice is in the wilderness, for Ezekiel was also taken to the valley of dead bones. He was testifying from the very valley, not from a distance.

ఆ స్వరం అరణ్యమునుండి వచ్చుచున్నది; అది "ఏడు కాలముల" చెదరిపోవుటకు సంకేతము. ఆ స్వరం అరణ్యములోనే ఉంది, ఏలయనగా యెహెజ్కేలు కూడ మృత ఎముకల లోయకు తీసికొనిపోబడెను. అతడు దూరమునుండి గాక, అదే లోయ నుండే సాక్ష్యమిచ్చెను.

> The hand of the Lord was upon me, and carried me out in the spirit of the Lord, and set me down in the midst of the valley which was full of bones. Ezekiel 37:1.

> ప్రభువుయొక్క చేయి నా మీద ఉండెను; ప్రభువుయొక్క ఆత్మలో ఆయన నన్ను తీసికొని వెళ్లి, ఎముకలతో నిండియున్న లోయ మధ్యలో నన్ను దింపెను. యెహెజ్కేలు 37:1

The valley is the wilderness of three and a half days. The promise of the voice is that Jerusalem’s iniquity is pardoned and that her warfare is finished. The promise is representing the sealing of the one hundred and forty-four thousand that is accomplished in the last days. But the pardoning of her iniquity is associated with her receiving “double” for all her sins. The remedy offered by Moses requires a confession of not only their iniquities, but also the iniquities of their fathers. If they will fulfill that command, their iniquity will be pardoned.

ఆ లోయ మూడున్నర దినముల అరణ్యము. స్వరముని వాగ్దానం యేమనగా, యెరూషలేము యొక్క అన్యాయము క్షమింపబడెను, మరియు ఆమె యుద్ధము సమాప్తమైయున్నది. ఆ వాగ్దానం, అంత్యదినములలో నెరవేర్చబడే నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి ముద్ర వేయింపబడుటను సూచిస్తుంది. అయితే ఆమె అన్యాయము క్షమింపబడుట, ఆమె సమస్త పాపముల కొరకు "ద్విగుణము" స్వీకరించుటతో సంబంధించియున్నది. మోషే సమర్పించిన పరిహారము, వారి స్వీయ అన్యాయములను మాత్రమేగాక, వారి పితరుల అన్యాయములను కూడ అంగీకరించుటను అవసరపరచును. వారు ఆ ఆజ్ఞను నెరవేర్చినయెడల, వారి అన్యాయము క్షమింపబడును.

We will continue these truths in the next article.

ఈ సత్యములను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగించెదము.

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. And he hath confirmed his words, which he spake against us, and against our judges that judged us, by bringing upon us a great evil: for under the whole heaven hath not been done as hath been done upon Jerusalem. As it is written in the law of Moses, all this evil is come upon us: yet made we not our prayer before the Lord our God, that we might turn from our iniquities, and understand thy truth. Daniel 9:11–13.

> అవును, ఇశ్రాయేలు అంతయు నీ ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించిరి; నీ స్వరమునకు లోబడకుండునట్లు దారి విడిచి మరలిపోయిరి; కాబట్టి శాపము మాపై కుమ్మరింపబడెను; దేవుని సేవకుడైన మోషే ధర్మశాస్త్రమందు వ్రాయబడిన శపథమును కూడ మాపై వచ్చెను; యేమనగా మేము ఆయనకు విరోధముగా పాపము చేసితివిము. అతడు మా మీదను, మమ్మును తీర్పుచేసిన మా న్యాయాధిపతులమీదను పలికిన తన వాక్యములను, మా మీద గొప్ప కీడును రప్పించుటద్వారా స్థిరపరచెను; యెరూషలేముమీద జరిగిందనాటివిధముగా, సమస్త ఆకాశముక్రింద మరెక్కడను జరగలేదు. మోషే ధర్మశాస్త్రమందు వ్రాయబడినట్లుగా, ఈ సమస్త కీడు మాపై వచ్చెను; అయినను మా దుర్మార్గములనుండి మరలుటకును నీ సత్యమును గ్రహించుటకును యెహోవా మా దేవుని సన్నిధిలో మేము ప్రార్థన చేయలేదు. దానియేలు 9:11-13.

Back to Articles