Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Four

దానియేలు గ్రంథము - సంఖ్య యాభై నాలుగు

Unveiling the Last Days: Daniel’s Quest for Understanding

అంత్యదినముల ఆవిష్కరణ: అవగాహన కొరకు దానియేలుయొక్క అన్వేషణ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 18, 2024

Formats

PDF
Word

We ended a recent article with a passage from Prophets and Kings, where Sister White identified that Daniel was seeking to “understand the relation sustained by the seventy years’ captivity, as foretold through Jeremiah, to the twenty-three hundred years that in vision he heard the heavenly visitant declare should elapse before the cleansing of God’s sanctuary.”

ఇటీవల ప్రచురించిన ఒక వ్యాసాన్ని ‘ప్రవక్తలు మరియు రాజులు’ గ్రంథంలోని ఒక ఉద్ధరణతో ముగించాము; అక్కడ సోదరి వైట్, దానియేలు ‘యిర్మియా ద్వారా ముందుగా తెలియజేయబడిన డెబ్బై సంవత్సరాల చెరబంధము, తాను దర్శనములో పరలోక సందర్శకుని నోట దేవుని పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధీకరింపబడుటకు ముందు రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరములు గడవవలసినదని ప్రకటింపబడిన వాటితో ఏ సంబంధములో నిలిచియున్నదో గ్రహించుటకు’ యత్నించుచున్నాడని గుర్తించెను.

> “Through another vision further light was thrown upon the events of the future; and it was at the close of this vision that Daniel heard ‘one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision?’ Daniel 8:13. The answer that was given, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed’ (verse 14), filled him with perplexity. Earnestly he sought for the meaning of the vision. He could not understand the relation sustained by the seventy years’ captivity, as foretold through Jeremiah, to the twenty-three hundred years that in vision he heard the heavenly visitant declare should elapse before the cleansing of God’s sanctuary. The angel Gabriel gave him a partial interpretation; yet when the prophet heard the words, ‘The vision … shall be for many days,’ he fainted away. ‘I Daniel fainted,’ he records of his experience, ‘and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it.’ Verses 26, 27.” Prophets and Kings, 553, 554.

> "మరొక దర్శనముచేత భవిష్యత్తు సంఘటనలయందు మరింత వెలుగు ప్రసరింపబడెను; మరియు ఈ దర్శనము ముగింపులోనే దానియేలు ‘ఒక పరిశుద్ధుడు మాటలాడుచుండగా, మరియొక పరిశుద్ధుడు ఆ మాటలాడిన ఆ పరిశుద్ధునితో, ఈ దర్శనము ఎంతకాలము ఉండును?’ అని పలికెను’ అని విన్నాడు. దానియేలు 8:13. దీనికి ఇవ్వబడియైన సమాధానం, ‘రెండు వేల మూడు వందల దినములవరకు; అప్పుడు పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధి చేయబడును’ (వచనం 14), అతనిని అయోమయముతో నింపెను. అతడు ఆ దర్శనార్థమును శ్రద్ధగా అన్వేషించెను. యిర్మియా ద్వారా ప్రకటింపబడిన డెబ్బై సంవత్సరాల చెరకు, దేవుని పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధింపబడుటకు ముందు గడుచవలసిన కాలముగా దర్శనమందు తాను స్వర్గీయ సందర్శకుని నోట విన్న రెండువేల మూడువందల సంవత్సరములకు మధ్యనున్న సంబంధము ఏదో అతనికి గ్రహింపలేదు. దూత గబ్రియేలు అతనికి పాక్షిక వివరణనిచ్చెను; అయినప్పటికీ ప్రవక్త ‘ఈ దర్శనము ... అనేక దినములకొరకు ఉండును’ అనే మాటలు విన్నప్పుడు, మూర్ఛపోయెను. ‘నేను దానియేలు మూర్ఛపోయితిని,’ అని తన అనుభవమును లిఖించుచు, ‘కొన్ని దినములు రోగిగా నుండితిని; తరువాత లేచి రాజు కార్యమును చేసితిని; ఆ దర్శనముచేత నేను ఆశ్చర్యపోయితిని, అయితే దానిని ఎవరూ గ్రహించలేదు.’ వచనములు 26, 27." ప్రవక్తలు మరియు రాజులు, 553, 554.

The Millerites never arrived to a complete understanding of the foundational message they proclaimed. When the time arrived that the Lion of the tribe of Judah sought to provide more information upon the “seven times,” they transitioned into the Laodicean experience, and seven years later rejected the light of the “seven times” altogether. They never saw the full relationship of the seventy years and the twenty-three hundred years, which Daniel had earnestly sought to understand. Daniel represents God’s people of the last days.

మిల్లర్‌వాదులు తాము ప్రకటించిన పునాది సందేశమును గూర్చి ఎప్పుడూ సంపూర్ణ అవగాహనకు చేరుకోలేదు. యూదా వంశపు సింహము "ఏడు కాలములు" విషయమై మరింత సమాచారం అందించదలచిన సమయం వచ్చినప్పుడు, వారు లయోదిక్య అనుభవంలోకి ప్రవేశించి, ఏడు సంవత్సరాల తరువాత "ఏడు కాలములు" యొక్క వెలుగును పూర్తిగా తిరస్కరించారు. దానియేలు ఆతురతగా అవగతం చేసికొనుటకై ప్రయత్నించిన డెబ్బై సంవత్సరములు మరియు రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరముల మధ్యనున్న సంపూర్ణ సంబంధాన్ని వారు ఎప్పుడూ చూడలేదు. దానియేలు అంత్యదినాల దేవుని ప్రజలను ప్రతినిధ్యం చేస్తాడు.

The land enjoying its sabbaths is the part of the covenant that was given to ancient Israel that included the light of the resting of the land every seventh year. That covenant included the cycle of seven years repeating seven times. It included the release and restoration of property and slaves at the conclusion ending of the seven cycles of seven years (forty-nine years) during the celebration known as the jubilee. The Jews were disobedient to those covenant principles, and 2 Chronicles identified that the seventy years of captivity, spoken of by Jeremiah the prophet, represented a prior four hundred and ninety years of rebellion. In four hundred and ninety years, if ancient Israel had obeyed the directions within the covenant as set forth in Leviticus twenty-five, there would have been a total of seventy of those years in which the land rested. A biblical year is three hundred and sixty days, and three hundred and sixty days multiplied by seven (“seven times”) equals twenty-five hundred and twenty days.

భూమి తన శబ్బతులను అనుభవించుట అనేది ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుకు అనుగ్రహించబడిన నిబంధనలోని భాగము; అందులో ప్రతి ఏడవ సంవత్సరమున భూమి విశ్రాంతి పొందుట అనే వెలుగు సమ్మిళితమై యుండెను. ఆ నిబంధనలో ఏడేళ్ల చక్రం ఏడు సార్లు పునరావృతమగుట అంతర్భూతమైయుండెను. ‘యూబిలీ’ అని పరిచితమైన ఉత్సవ సమయములో, ఏడేళ్ల ఏడు చక్రాల (నలభై తొమ్మిది సంవత్సరాల) సమాప్తి వద్ద, ఆస్తుల పునరుద్ధరణయు దాసుల విడుదలయు కలిగినవి. యూదులు ఆ నిబంధన సూత్రాలకు అవిధేయులైరి; ప్రవక్త యిర్మియా చెప్పిన డెబ్బై సంవత్సరాల చెర సమయము, దానికి ముందు జరిగిన నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాల తిరుగుబాటును సూచించెదని 2 దినవృత్తాంతములు తెలియజేసెను. నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరములలో, లేవీయకాండము ఇరవై అయిదవ అధ్యాయములో ప్రతిపాదింపబడిన నిబంధనలోని ఆదేశములకు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు విధేయులైయుండినయెడల, భూమి విశ్రాంతి పొందిన అట్టి సంవత్సరములు మొత్తము డెబ్బైగా ఉండినవు. గ్రంథోక్త సంవత్సరము మూడువందల అరవై దినములు; మూడువందల అరవై దినములను ఏడు సార్లు (‘ఏడు సార్లు’) గుణించగా ఇరవై అయిదు వందల ఇరవై దినములు సమానమగును.

The seventy years is absolutely connected to the land resting, which is absolutely connected with the “seven times.” Daniel was seeking to “understand the relation” of “the seventy years’ captivity,” “to the twenty-three hundred years” “before the cleansing of God’s sanctuary.” He was therefore seeking to understand the relation of the “chazon” vision and the “mareh” vision. It is impossible to understand that relation, without acknowledging the resting of the land in Leviticus twenty-five and twenty-six with the captivity of seventy years spoken of by Jeremiah. If you do not believe the “seven times” represents a prophetic period of twenty-five hundred and twenty years, you remove yourself from being those represented by Daniel in the last days. The Millerites believed the “seven times” was a time prophecy, but Adventism no longer does.

డెబ్బై సంవత్సరములు భూమి విశ్రాంతి పొందుటతో నిర్వివాదముగా అనుసంధానితమైనవి; అదే విధంగా అవి ‘ఏడు సమయములు’తో కూడ నిర్వివాదముగా అనుసంధానితమైనవి. దేవుని పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధీకరణకు పూర్వముగా ఉన్న రెండువేల మూడు వందల సంవత్సరములతో డెబ్బై సంవత్సరాల చెరబంధనమునకు మధ్యనున్న సంబంధమును అర్థము చేసికొనుటకై దానియేలు ప్రయత్నించుచున్నాడు. అందుచేతనే అతడు ‘చజోన్’ దర్శనమునకు, ‘మారెహ్’ దర్శనమునకు మధ్యనున్న సంబంధమును అర్థము చేసికొనుటయే అన్వేషించుచున్నాడు. యిర్మియా చెప్పిన డెబ్బై సంవత్సరాల చెరబంధనముతో అనుసంధానముగా లేవీయకాండము ఇరవై ఐదు, ఇరవై ఆరు అధ్యాయములలో భూమి విశ్రాంతిని అంగీకరించకయే, ఆ సంబంధమును అర్థము చేసికొనుట అసాధ్యము. ‘ఏడు సమయములు’ రెండువేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరముల ప్రవచన కాలవ్యవధిని సూచించును అని మీరు నమ్మకపోతే, మీరు అంత్యదినములలో దానియేలు చేత ప్రతినిధీకరింపబడినవారిలోనుండి మీరే మీను తప్పించుకొనుచున్నారు. మిల్లరైట్లు ‘ఏడు సమయములు’ను కాల ప్రవచనమని నమ్మారు; కాని అడ్వెంటిజం ఇక అట్లు నమ్మదు.

Daniel, as with all prophets, illustrates God’s people at the end of the world, and Sister White’s comments on his desire to understand the relationship between the seventy years (the “seven times”) and the twenty-three hundred years, represents the desire which God’s people of the last days are to possess. As has been stated in previous articles, there are no truths represented upon the 1843 and 1850 charts, that are not directly supported (repeatedly) in the writings of Sister White.

అందరు ప్రవక్తలవలెనే, దానియేలు లోకాంత్యంలో దేవుని ప్రజలకు ప్రతిరూపముగా నిలుస్తాడు; మరియు డెబ్బై సంవత్సరములు ("ఏడు సార్లు") మరియు రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరముల మధ్య సంబంధాన్ని గ్రహించాలనే అతని ఆకాంక్షపై సహోదరి వైట్ చేసిన వ్యాఖ్యలు, చివరి దినములలో దేవుని ప్రజలు కలిగి ఉండవలసిన ఆకాంక్షను ప్రతిబింబిస్తాయి. పూర్వపు వ్యాసాలలో చెప్పినట్లుగా, 1843 మరియు 1850 చార్టులపై ప్రతిపాదించబడిన సత్యములలో, సహోదరి వైట్ రచనలలో ప్రత్యక్షంగా (పునఃపునః) సమర్థింపబడని ఏదియు లేదు.

Miller’s jewels will shine ten times brighter in the Midnight Cry of the last days, and in doing so, the jewels represent the final test for the virgins of Adventism. Those jewels are the foundational truths represented on Habakkuk’s tables, and the jewels in the casket which were placed upon a table in the middle of Miller’s room. The foundational test is the final test, but so too, is the authority of the Spirit of Prophecy. To reject the foundational truths, which were typified as jewels in Miller’s dream is to simultaneously reject the Spirit of Prophecy.

అంత్యకాలపు అర్థరాత్రి పిలుపులో మిల్లర్ యొక్క రత్నాలు పది రెట్లు మిన్నగా ప్రకాశించును; ఆ విధంగానే, ఆ రత్నాలు అడ్వెంటిజంలోని కన్యలకు అంతిమ పరీక్షను సూచించును. ఆ రత్నాలు హబక్కూకు పట్టికలపై ప్రతినిధీకరించబడిన ప్రాధమిక సత్యాలే, అలాగే మిల్లర్ గది మధ్యనున్న బల్లపై ఉంచబడిన రత్నపేటికలోని రత్నాలే. ప్రాధమిక పరీక్షయే అంతిమ పరీక్ష; అలాగే, ప్రవచనాత్మ యొక్క అధికారమూ అంతిమ పరీక్షగానే ఉంటుంది. మిల్లర్ స్వప్నములో రత్నాలుగా ప్రతీకీకరించబడిన ఆ ప్రాధమిక సత్యాలను తిరస్కరించుట అనగా, ఏకకాలములోనే ప్రవచనాత్మను తిరస్కరించుటకే సమానం.

> “The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18). Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God’s remnant people in the true testimony. He will bring in spurious visions to mislead, and will mingle the false with the true, and so disgust people that they will regard everything that bears the name of visions as a species of fanaticism; but honest souls, by contrasting false and true, will be enabled to distinguish between them.” Selected Messages, volume 2, 78.

> శాతానుయొక్క అంతిమ మోసం దేవుని ఆత్మయొక్క సాక్ష్యమును ప్రభావంలేనిదిగా చేయుటయే. 'దర్శనము లేని చోట ప్రజలు నశించుదురు' (సామెతలు 29:18). నిజమైన సాక్ష్యమునందు దేవుని అవశేషజనులు కలిగియున్న నమ్మకమును అస్థిరపరచుటకై, శాతాను వివిధ విధాలుగా, విభిన్న మాధ్యమముల ద్వారా, చాతుర్యపూర్వకముగా క్రియచేయును. తప్పుదారి పట్టించుటకై మిథ్యా దర్శనములను ప్రవేశపెట్టును, అసత్యమును సత్యముతో కలుపును, అట్టి రీతిగా ప్రజలకు విరక్తి కలిగించును గనుక, దర్శనములు అనే పేరు ధరించిన దేనినైనను మతాంధత్వమనే ఒక రకముగా వారు పరిగణించెదరు; కాని నిష్కపట ప్రాణులు, అసత్యమును సత్యముతో తారతమ్యము చేసి, వాటిమధ్య భేదమును గుర్తింపగలరును. Selected Messages, volume 2, 78.

We are now addressing the increase of knowledge that occurred in the history of the Millerites from 1798, until 1844, but we are identifying that even though the Millerites were correct in their prophetic applications, they were limited by the history where they were raised up. We are now in the last days, and in the final generation (the fourth) of Adventism. In this period of time, Adventism has been so indoctrinated with traditions and customs (counterfeit jewels) that it no longer knows what the foundational truths were. Not knowing what those truths are prevents Adventism from understanding the significance of those truths, and makes meaningless the repeated commands to protect and preserve those truths.

ప్రస్తుతం మేము మిల్లరైట్‌ల చరిత్రలో 1798 నుండి 1844 వరకు జరిగిన జ్ఞానవృద్ధిని పరిశీలుతున్నాము; అయితే, మిల్లరైట్‌లు తమ ప్రవచన అన్వయాలలో సరిగా ఉన్నప్పటికీ, వారు లేవబెట్టబడ్డ ఆ చరిత్ర చేత పరిమితులపాలయ్యారని గుర్తిస్తున్నాము. ఇప్పుడు మేము అంత్యదినాలలోను, అడ్వెంటిజం యొక్క చివరి తరం (నాల్గవది)లోను ఉన్నాము. ఈ కాలంలో, అడ్వెంటిజం సంప్రదాయాలు మరియు ఆచారాలతో (నకిలీ రత్నాలు) అంతగా బోధింపబడి ఆవరించబడింది గనక, ప్రాతిపదిక సత్యాలు ఏవో ఇక తెలియడం లేదు. ఆ సత్యాలు ఏవో తెలియకపోవడం, ఆ సత్యాల ప్రాముఖ్యతను అడ్వెంటిజం గ్రహించకుండా అడ్డుకుంటుంది; అలాగే, ఆ సత్యాలను కాపాడి పరిరక్షించమనే పునరుక్త ఆజ్ఞలను అర్థరహితంగా చేస్తుంది.

Before we proceed further into Gabriel’s interpretation of the vision of the Ulai River, we will address a few relevant points connected with the foundational truths and the authority of the Spirit of Prophecy. The modern theologians argue that the following passage identifies that the longest time prophecy in the Bible is the twenty-three hundred years.

ఉలై నది దర్శనమునకు గబ్రియేలు చేసిన వివరణలో మరింత ముందుకు ప్రవేశించకమునుపు, ఆధారభూత సత్యములతోను ప్రవచనాత్మ యొక్క అధికారముతోను సంబంధమున్న కొన్ని అంశాలను ముందుగా పరిశీలిస్తాము. ఆధునిక దేవశాస్త్రవేత్తలు క్రింది వాక్యభాగం బైబిలులో అతి దీర్ఘమైన కాలప్రవచనం రెండు వేల మూడువందల సంవత్సరాలేనని నిర్ధారించుచున్నదని వాదిస్తున్నారు.

> “The experience of the disciples who preached the ‘gospel of the kingdom’ at the first advent of Christ, had its counterpart in the experience of those who proclaimed the message of His second advent. As the disciples went out preaching, ‘The time is fulfilled, the kingdom of God is at hand,’ so Miller and his associates proclaimed that the longest and last prophetic period brought to view in the Bible was about to expire, that the judgment was at hand, and the everlasting kingdom was to be ushered in. The preaching of the disciples in regard to time was based on the seventy weeks of Daniel 9. The message given by Miller and his associates announced the termination of the 2300 days of Daniel 8:14, of which the seventy weeks form a part. The preaching of each was based upon the fulfillment of a different portion of the same great prophetic period.

> క్రీస్తు ప్రథమాగమన కాలమున ‘రాజ్య సువార్త’ను ప్రకటించిన శిష్యుల అనుభవమునకు, ఆయన ద్వితీయాగమన సందేశాన్ని ప్రకటించిన వారి అనుభవములో సమానమైన ప్రతిరూపము కనబడింది. శిష్యులు, ‘కాలము నెరవేరెను; దేవుని రాజ్యము సమీపమందున్నది’ అని ప్రకటిస్తూ బయలుదేరినట్లే, మిల్లర్ మరియు అతని సహచరులు, బైబిలులో దృష్టికి తెచ్చబడిన అత్యంత దీర్ఘమై చివరిదైన ప్రవచన కాలమునకు గడువు సమీపించుచున్నదని, న్యాయనిర్ణయము సమీపమందున్నదని, శాశ్వత రాజ్యము ప్రవేశింపబోవుచున్నదని ప్రకటించారు. కాలసంబంధమైన శిష్యుల బోధన దానియేలు 9 లోని డెబ్బై వారములపై ఆధారపడినది. మిల్లర్ మరియు అతని సహచరులు ప్రకటించిన సందేశం, దానియేలు 8:14 లోని 2300 దినముల ముగింపును తెలిపింది; అందులో డెబ్బై వారములు ఒక భాగమై యున్నవి. ఇరువురి బోధనలును అదే మహత్తర ప్రవచనకాలములోని వేర్వేరు భాగముల నెరవేర్పుపై ఆధారపడినవి.

> “Like the first disciples, William Miller and his associates did not, themselves, fully comprehend the import of the message which they bore. Errors that had been long established in the church prevented them from arriving at a correct interpretation of an important point in the prophecy. Therefore, though they proclaimed the message which God had committed to them to be given to the world, yet through a misapprehension of its meaning they suffered disappointment.” The Great Controversy, 351.

> ప్రథమ శిష్యులవలె, విలియం మిల్లర్ మరియు ఆయన సహచరులు తామంతట తాము మోసుకొనిన సందేశముని ప్రాధాన్యతను సంపూర్ణంగా గ్రహించలేదు. సభలో దీర్ఘకాలంగా స్థాపితమైన దోషాలు, ప్రవచనములోని ఒక ముఖ్యాంశమును సరియైన రీతిలో వ్యాఖ్యానించుటకు వారికి అడ్డుగానుండినవి. కావున, దేవుడు లోకమునకు తెలియజేయుటకై వారికి అప్పగించిన సందేశమును వారు ప్రకటించినను, దాని అర్థముపై అనర్థగ్రహణము వలన వారు నిరాశను అనుభవించారు. మహా సంఘర్షణ, 351.

The passage says that, “Miller and his associates proclaimed that the longest and last prophetic period brought to view in the Bible was about to expire,” and the theologians claim that the longest and last prophetic period is the twenty-three hundred years. They further claim that this is what Sister White is identifying in the passage, for she, they claim, is directly addressing the period of twenty-three hundred years. They are blind to any relationship of the seventy years and the period of twenty-three hundred years. They are blind to the light Daniel was seeking to understand.

ఆ భాగము యీలాగు చెప్పుచున్నది: “మిల్లర్ మరియు ఆయన సహచరులు బైబిలులో ప్రదర్శింపబడిన అతి దీర్ఘమైన, అంతిమమైన ప్రవచనకాలము సమాప్తి అంచున ఉందని ప్రకటించిరి,” మరియు దైవశాస్త్రవేత్తలు ఆ అతి దీర్ఘమైన, అంతిమమైన ప్రవచనకాలము ఇరవై మూడు వందల సంవత్సరాలేనని దావా చేస్తున్నారు. ఇంకా, ఆ భాగములో సిస్టర్ వైట్ గుర్తించుచున్నది ఇదే అని వారు వాదిస్తున్నారు; ఎందుకనగా, ఆమె నేరంగా ఇరవై మూడు వందల సంవత్సరాల కాలాన్ని ఉద్దేశించి ప్రసంగిస్తున్నదని వారు అంటున్నారు. డెబ్బై సంవత్సరములు మరియు ఇరవై మూడు వందల సంవత్సరాల కాలముల మధ్యనున్న ఏ సంబంధానికైనా వారు అంధులై యున్నారు. దానియేలు అర్థంచేసికొన గోరిన వెలుగుపట్ల కూడా వారు అంధులై యున్నారు.

Ellen White was a Millerite, and she knew the messages that had been placed upon the 1843 pioneer chart, and upon the 1850 pioneer chart that was published by F. D. Nichols. The 1850 chart, which was produced by Nichols, was prepared in Nichol’s home at the very time when James and Ellen White were living with Nichols. The longest prophetic period in the Bible, that is represented upon both of those charts, is not the twenty-three hundred years, it is the “seven times,” of Leviticus twenty-six.

ఎలెన్ వైట్ మిల్లరైట్; 1843 పయనీర్ చార్ట్‌పై స్థాపించబడిన సందేశాలు, అలాగే ఎఫ్. డి. నికల్స్ ప్రచురించిన 1850 పయనీర్ చార్ట్‌పై స్థాపించబడిన సందేశాలు ఆమెకు తెలిసినవి. నికల్స్ తయారు చేసిన ఆ 1850 చార్ట్, జేమ్స్ మరియు ఎలెన్ వైట్ నికల్స్‌తో కలిసి నివసిస్తున్న అదే సమయంలో, నికల్ ఇంటిలో సిద్ధం చేయబడింది. ఆ రెండు చార్టులపై ప్రదర్శించబడిన బైబిలులోని అత్యంత దీర్ఘమైన ప్రవచన కాలం రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాలు కాదు; 그것ు లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు లోని ‘ఏడు సార్లు’.

To claim that the previous passage is an inspired identification of the twenty-three hundred years as the longest and last prophetic period is to make Sister White’s writings contradict themselves. If she believed what the theologians claim about this passage, then what does it mean when she endorses the charts that uphold the “seven times?”

మునుపటి ఖండిక రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరాలను అత్యంత దీర్ఘమైనదిగా మరియు అంతిమ ప్రవచన కాలమని దేవప్రేరిత విధంగా గుర్తిస్తుందని చెప్పడం, సిస్టర్ వైట్ గారి రచనలను తమతోతాము విరుద్ధాలుగా నిలబెడుతుంది. ఆమె ఈ ఖండిక గురించి ధర్మశాస్త్రవేత్తలు దావా చేసేదాన్ని నమ్మినట్లయితే, ‘ఏడు సార్లు’ను నిలబెట్టే చార్టులను ఆమె ఆమోదించినప్పుడు దాని అర్థం ఏమిటి?

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> నేను చూచితిని—1843 పటము ప్రభువుయొక్క చేయి ద్వారా నిర్దేశింపబడినదని, దానిలో మార్పు చేయకూడదని; అందులోని సంఖ్యలు ఆయన సంకల్పముచొప్పుననే ఉన్నవని; కొన్ని సంఖ్యలలో గల ఒక తప్పును ఆయన చేయి వాటిమీద ఉండి దాచివేసెను గనుక, ఆయన చేయి తొలగింపబడిన వరకు ఎవ్వరును దానిని చూడలేకపోయిరని. ప్రారంభ రచనలు, 74.

Those who wish to uphold their traditions and fables might argue that on the 1843 chart, the Lord held his hand over the error of the “seven times,” until he removed his hand at a later date. The problem with that premise is that Sister White identified when the Lord removed his hand from the figures, His hand was removed before October 22, 1844, just after the first disappointment. In her testimony of that event, she identifies the mistake that was corrected, and it is clear that the mistake was not the “seven times.”

తమ సంప్రదాయాలు మరియు దంతకథలను నిలబెట్టదలచిన వారు, 1843 చార్ట్‌లోని “ఏడు కాలములు” అనే విషయములో వచ్చిన దోషముపై ప్రభువు తన చెయ్యిని ఉంచి దానిని కప్పివేసి, తరువాతి కాలములో తన చెయ్యిని తొలగించెనని వాదించవచ్చు. కానీ ఆ వాదనలో సమస్య ఏమిటంటే, ప్రభువు తన చెయ్యిని అంకెలపై నుండి ఎప్పుడు తొలగించెనో సోదరి వైట్ నిర్దిష్టంగా సూచించింది; మొదటి నిరాశకు వెంటనే, 1844 అక్టోబర్ 22కు ముందే ఆయన చెయ్యి తొలగించబడింది. ఆ సంఘటనకు సంబంధించిన తన సాక్ష్యంలో, ఏ దోషం సరిదిద్దబడిందో ఆమె స్పష్టంగా చెప్పింది; ఆ దోషం “ఏడు కాలములు” కాదనేది స్పష్టము.

> “Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844.” Early Writings, 237.

> తమ ప్రభువు ఎందుకు రాలేదో గ్రహించలేక నిరాశకు లోనైన ఆ విశ్వాసస్థులు అంధకారంలో విడిచిపెట్టబడలేదు. మళ్లీ ప్రవచనకాలాలను పరిశోధించుటకై వారిని తమ బైబిలులవద్దకు నడిపింపబడియున్నారు. ఆ లెక్కలపై నుంచీ ప్రభువుయొక్క చేయి తొలగించబడగా, ఆ పొరపాటు వివరింపబడింది. ప్రవచనకాలాలు 1844 వరకు వ్యాపించాయని, అలాగే ప్రవచనకాలాలు 1843లో ముగిశాయని చూపించుటకై తాము సమర్పించిన అదే సాక్ష్యం అవి 1844లోనే సమాప్తమగునని నిరూపించిందని వారు గ్రహించారు. ఎర్లీ రైటింగ్స్, 237.

When the Lord’s hand “was removed from the figures, and the mistake was explained,” they then recognized “that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844.” The prophetic periods that were first thought to close in 1843, are represented upon the 1843 chart, which is the chart that each of the three hundred Millerite preachers used. The prophetic periods that are represented upon that chart that closed in 1843, were the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, verse fourteen, the twenty-five hundred and twenty years of Leviticus twenty-six and the thirteen hundred and thirty-five years of Daniel twelve. After the first disappointment the Lord removed his hand from the mistake and the Millerites then recognized that the same evidence that identified the close of the prophetic periods in 1843, actually proved those periods ended in 1844.

ప్రభువు చేయి "గణనలపై నుండి తొలగింపబడి, మరియు తప్పు వివరించబడగా," వారు అప్పటికి "1843లో ప్రవచన కాలవ్యవధులు ముగిశాయని చూపుటకు తాము ప్రతిపాదించిన అదే ఆధారాలు, అవి 1844లో సమాప్తమగునని నిరూపించాయని" గుర్తించారు. 1843లో ముగుస్తాయని మొదట భావించబడిన ప్రవచన కాలవ్యవధులు 1843 చార్ట్‌పై సూచించబడ్డాయి; ఆ చార్ట్‌ను మూడు వందలమంది మిల్లరైట్ ప్రచారకులలో ప్రతియొక్కరూ ఉపయోగించారు. ఆ చార్ట్‌పై 1843లో ముగిశాయని సూచింపబడ్డ ప్రవచన కాలవ్యవధులు ఇవి: దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయం, పద్నాలుగవ వచనములోని రెండువేల మూడు వందల సంవత్సరములు; లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయం లోని రెండువేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరములు; మరియు దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయం లోని వెయ్యి మూడు వందల ముప్పై ఐదు సంవత్సరములు. మొదటి నిరాశానంతరం ప్రభువు తన చేయిని ఆ తప్పు మీదనుండి తొలగించగా, మిల్లరైట్లు అప్పుడు 1843లో ప్రవచన కాలవ్యవధులు ముగిశాయని సూచించిన అదే ఆధారాలు, వాస్తవముగా ఆ కాలవ్యవధులు 1844లోనే ముగిసినట్లు నిరూపించాయని గుర్తించారు.

The 1850 chart was produced in 1850, and went on sale in January of 1851. Ellen White recorded that the chart was also a fulfillment of Habakkuk, as she had also recorded concerning the 1843 chart. That chart also represented the longest prophetic period as Leviticus twenty-six’s “seven times.”

1850 చార్టు 1850లో సిద్ధం చేయబడింది, 1851 జనవరిలో విక్రయానికి విడుదల చేయబడింది. 1843 చార్టు విషయమై ఆమె ఎలా లిఖించినదో అట్లే, 1850 చార్టు హబక్కూకు గ్రంథంలోని నెరవేర్పుగా కూడా ఉందని ఎలెన్ వైట్ లిఖించారు. ఆ 1843 చార్టు లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయంలోని ‘ఏడు సమయాలు’గా పిలువబడే అతి దీర్ఘమైన ప్రవచన కాలాన్ని కూడా ప్రతినిధిత్వం చేసింది.

> “I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.” Manuscript Releases, volume 13, 359.

> సోదరుడు నికల్స్ ద్వారా ఆ పటము ప్రచురింపబడుటలో దేవుడు ఉన్నాడని నేను చూచితిని. ఈ పటమును గూర్చిన ఒక ప్రవచనం బైబిలులో ఉన్నదని చూచితిని; మరియు ఈ పటము దేవుని ప్రజల కొరకు రూపకల్పన చేయబడినదయితే, అది ఒకరికి సరిపడినచో మరొకరికికూడ సరిపడును; ఇంకా ఎవరికైనా పెద్ద పరిమాణంలో చిత్రింపబడిన కొత్త పటము అవసరమైతే, అందరికికూడ అంతే అవసరమగును. మాన్యుస్క్రిప్ట్ రీలీసెస్, సంపుటి 13, 359.

To claim that Sister White’s reference to the fact that the Millerites “proclaimed that the longest and last prophetic period brought to view in the Bible was about to expire,” is accurate, for they did. To claim that the “longest” “prophetic period” is the twenty-three hundred years turns Sister White’s testimony against itself, and against the historical record. To believe that fable is to believe a lie, and in the last days those that choose to believe a lie, do so because they do not love the truth.

మిల్లరైట్లు ‘బైబిలులో ప్రదర్శింపబడిన అతి దీర్ఘమును అంతిమమునైన ప్రవచన కాలము అంతమగబోవుచున్నదని ప్రకటించిరి’ అనే వాస్తవమునకు సిస్టర్ వైట్ గారి చేసిన సూచన యథార్థమని దావా చేయుట సముచితం; ఏలయనగా వారు నిజముగానే అట్లు ప్రకటించిరి. ‘అతి దీర్ఘమైన’ ‘ప్రవచన కాలము’ రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరములేనని దావా చేయుట, సిస్టర్ వైట్ గారి సాక్ష్యాన్ని తానే తాను విరోధించునట్లుగా తిప్పి, చారిత్రక లేఖనమునకు కూడ విరుద్ధముగా నిలుపును. ఆ కట్టుకథను నమ్ముట అబద్ధమును నమ్ముటే; అంత్యకాలమందు అబద్ధమును నమ్ముటకు ఎంచుకొనువారు సత్యమును ప్రేమింపకపోవుటవలన అట్లు చేయుదురు.

Jesus did not miraculously inoculate Himself with some type of divine anesthesia in order to go through the suffering of the cross. Jesus suffered with divine suffering, far beyond any of His creation could endure. Yet mankind was created in His image, and inspiration identifies that mankind is to overcome as He overcame. What allowed Christ to endure the suffering of the cross was an attribute which He possessed, which mankind also possesses.

యేసుక్రీస్తు సిలువయాతన గుండా వెళ్లుటకై, ఏదోరకమైన దైవిక నిశ్చేతనతో తమను తాను అద్భుతరీతిగా నిశ్చేతనపరచుకోలేదు. యేసుక్రీస్తు దివ్య వ్యథను అనుభవించాడు; ఆ వ్యథ ఆయన సృష్టిలోని ఏ సృష్టి భరించగలదానికన్నా ఎంతో దూరంగా ఉంది. అయినప్పటికీ, మనుజాతి ఆయన స్వరూపంలో సృష్టింపబడింది, మరియు ప్రేరణ మనుజాతి ఆయన జయించినట్లే జయింపవలెనని ప్రకటిస్తుంది. సిలువయాతనను భరించుటకు క్రీస్తుకు వీలు కల్పించినది ఆయనలోనున్న ఒక లక్షణమే; ఆ లక్షణం మనుజాతిలోను ఉంది.

> Looking unto Jesus the author and finisher of our faith; who for the joy that was set before him endured the cross, despising the shame, and is set down at the right hand of the throne of God. Hebrews 12:1.

> మన విశ్వాసమునకు ఆరంభకర్తయు సంపూర్ణకర్తయునగు యేసువైపు చూచుచు; ఆయనకు ముందుంచబడిన ఆనందము కొరకు సిలువను సహించి, అవమానమును తృణీకరించి, దేవుని సింహాసనమున కుడిపార్శ్వమందు ఆసీనుడైయున్నాడు. హెబ్రీయులకు 12:1.

Jesus endured the sufferings of the cross, because he had a goal set before him, and we have been created in his image, and as such, are beings that are motivated by goals. It’s part of our design. If we have been led to believe that it is unimportant to understand the foundations of Adventism, we will have no motivation to do that very thing. The only divine motivation that can be aroused by the Holy Spirit to overcome that Laodicean condition is a love of the truth. The love of the truth will be tested by the availability of easy customs and traditions designed to soothe our itching ears. If, in our Laodicean comfort we have no desire to understand truth for ourselves we will be lost. This is where Adventism stands today.

తన ముందుంచబడిన లక్ష్యము గలందున యేసు సిలువయొక్క వేదనలను సహించాడు; అలాగే, మనము ఆయన స్వరూపములో సృష్టింపబడినవారమై, అట్టి వారమైయుండగా, లక్ష్యములచేత ప్రేరేపింపబడే సత్త్వులము. అది మన రూపకల్పనలో భాగమే. అడ్వెంటిజము యొక్క పునాదులను అవగతం చేసికొనడం ప్రాముఖ్యతలేనిదని మనము నమ్మేలా నడిపించబడితే, అదే విషయాన్ని చేయుటకు మన కు ఏ ప్రేరణయు ఉండదు. ఆ లయొదిక్య స్థితిని జయించుటకై పరిశుద్ధాత్మ ఉద్దీపింపజేయగల ఏకైక దైవిక ప్రేరణ సత్యముపై ప్రేమయే. సత్యముపై ఆ ప్రేమ, మన చెవులు గోరుకొనునట్లు మమ్మును సాంత్వనపరచుటకై రూపొందించబడిన సులభమైన ఆచారములు, సంప్రదాయములు లభ్యమయ్యుటచేత పరీక్షించబడును. మన లయొదిక్య సౌఖ్యములో మనమే సత్యమును గ్రహించుటకు ఆకాంక్ష లేకపోతే, మనము నశించెదము. ఇదే నేటి అడ్వెంటిజముయొక్క స్థితి.

Daniel is an example of God’s people in the last days who are seeking through the prophetic word to understand the relationship between the seventy year captivity and the twenty-three hundred year prophecy. To identify the twenty-three hundred year prophecy as the longest and last prophetic period is to reject the foundational truths of Adventism, and simultaneously reject the authority of the Spirit of Prophecy. To claim that when the Millerites presented the longest and last prophetic period that it was the twenty-three hundred years is to reject the historical record.

అంత్యదినములలో, ప్రవచన వాక్యముచేత డెబ్బై సంవత్సరాల చెరయు రెండు వేలు మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనమునకు మధ్యనున్న సంబంధమును గ్రహించుటకు అన్వేషించుచున్న దేవుని ప్రజలకు దానియేలు ఒక నిదర్శనం. రెండు వేలు మూడు వందల సంవత్సరాల ప్రవచనాన్ని అత్యంత దీర్ఘముగానూ, అంతిమ ప్రవచన కాలవ్యవధిగానూ గుర్తించుట అనగా అడ్వెంటిజం యొక్క పునాది సత్యములను తిరస్కరించుటయే; అదే సమయంలో ప్రవచనా ఆత్మయొక్క అధికారమును కూడ నిరాకరించుటయే. మిల్లరైట్లు అత్యంత దీర్ఘమై, అంతిమమైయున్న ప్రవచన కాలవ్యవధిని సమర్పించినప్పుడు అది రెండు వేలు మూడు వందల సంవత్సరాలేనని వాదించుట అనగా చారిత్రక ఆధారమును నిరాకరించుటయే.

> “We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.

> భవిష్యత్తు విషయములో మనకు భయపడవలసినదేదియు లేదు, ప్రభువు మనలను నడిపించిన మార్గమును మరియు మన గత చరిత్రలో ఆయన ఉపదేశమును మనము మరచినచో తప్ప. లైఫ్ స్కెచెస్, 196.

Gabriel came to give Daniel understanding of both the “mareh” and the “chazon” visions and he instructed Daniel to mentally separate the two visions, though they obviously had a prophetic relationship. The vision included the kingdoms of Bible prophecy in chapters seven and eight, that were a repeat and enlargement of those same kingdoms in chapter two. The information included the heavenly dialogue that represented the one vision as the trampling down of God’s sanctuary and people, and the other vision of the work of restoring the people and sanctuary.

"మారెహ్" మరియు "హజోన్" అనే రెండూ దర్శనముల విషయమై దానియేలు అవగాహన పొందునట్లు చేయుటకై గబ్రియేలు వచ్చెను; అవి స్పష్టముగా ప్రవచన సంబంధమును కలిగియున్నప్పటికీ, ఆ రెండును మనస్సులో వేరుగా విభజించవలెనని అతడు దానియేలుకు ఉపదేశించెను. ఆ దర్శనము బైబిలు ప్రవచనములో ఏడు, ఎనిమిదవ అధ్యాయములలో పేర్కొన్న రాజ్యములను కలిగియుండెను; అవి రెండవ అధ్యాయములోని అదే రాజ్యముల పునరావృతము మరియు విస్తరణయై యుండెను. ఆ సమాచారములో పరలోక సంభాషణ కూడ ఉండెను; అది ఒక దర్శనమును దేవుని పరిశుద్ధస్థలమును మరియు ప్రజలను త్రొక్కివేయబడుటగా నిరూపించి, మరియొక దర్శనమును ప్రజలను మరియు పరిశుద్ధస్థలమును పునరుద్ధరించు కార్యముగా ప్రతిపాదించెను.

As Gabriel presented the interpretation, which ultimately became the heart of the message proclaimed by the Millerites, there was a relationship that existed between the two visions, which is to be noted by those who fulfill the command to make a mental separation of the interpretation. One of the distinctions is represented by the two words that are both translated as “determined.”

చివరికి మిల్లరైట్లు ప్రకటించిన సందేశమునకు హృదయసారముగా నిలిచిన ఆ వ్యాఖ్యానాన్ని గాబ్రియేలు సమర్పించినప్పుడు, రెండు దర్శనముల మధ్య ఒక సంబంధము ఉందని, వ్యాఖ్యానాన్ని మానసికంగా వేరుచేయుమనే ఆజ్ఞను నెరవేర్చువారు గమనించవలసినది. ఆ భేదములలో ఒకటి, రెండూ 'determined'గా అనువదించబడిన రెండు పదములచేత సూచించబడుతుంది.

> Seventy weeks are determined upon thy people and upon thy holy city, to finish the transgression, and to make an end of sins, and to make reconciliation for iniquity, and to bring in everlasting righteousness, and to seal up the vision and prophecy, and to anoint the most Holy. Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. And after threescore and two weeks shall Messiah be cut off, but not for himself: and the people of the prince that shall come shall destroy the city and the sanctuary; and the end thereof shall be with a flood, and unto the end of the war desolations are determined. And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:24–27.

> డెబ్బై వారములు నీ ప్రజలమీదను నీ పరిశుద్ధ పట్టణముమీదను నిర్ణయింపబడినవి: అపరాధమును సమాప్తం చేయుటకై, పాపములకు అంతమును కలుగజేయుటకై, అధర్మమునకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయుటకై, నిత్య నీతిని ప్రవేశపెట్టుటకై, దర్శనమును మరియు ప్రవచనమును ముద్రించుటకై, అత్యంత పరిశుద్ధమును అభిషేకించుటకై. కాబట్టి తెలిసికొనుము, గ్రహించుము: యెరూషలేమును పునరుద్ధరించి కట్టించుటకు ఆజ్ఞ వెలువడిన కాలము మొదలుకొని అభిషిక్త ప్రధానుని వరకు ఏడు వారములు, మరియు అరవై రెండువారములు ఉండును; కష్టకాలములలోనే వీధియు ప్రాకారమును తిరిగి కట్టబడును. అరవై రెండువారముల తరువాత అభిషిక్తుడు తొలగింపబడును, అయితే తనకొరకై కాదు; రాబోవు అధిపతియొక్క ప్రజలు పట్టణమును పరిశుద్ధస్థలమును నాశనంచేయుదురు; దాని అంతము ప్రవాహముతో నుండును, యుద్ధముయొక్క అంతమువరకు పాడుచేయుటలు నిర్ణయింపబడినవి. అతడు అనేకులతో ఒక వారముని కొలది నిబంధనను స్థిరపరచును; ఆ వారముని మధ్యలో బలియు నైవేద్యమును నిలిపివేయించును; మరియు అరుచకముల విస్తరణనిమిత్తము అతడు దానిని పాడుచేయును, సంపూర్ణాంతమువరకు; నిర్ణయింపబడినది పాడుబడిన దాని మీద కుమ్మరింపబడును. దానియేలు 9:24-27.

Seventy weeks (four hundred and ninety years) are determined upon the people and the holy city. The word translated “determined” means “cut off”, and the word identifies a period or probation for the Jews and Jerusalem. It also represented the period of rebellion that brought about the destruction of Jerusalem and the captivity of the seventy years. The four hundred and ninety years was then “determined”, beginning at the third decree. The first four hundred and ninety years of rebellion brought about Nebuchadnezzar’s three attacks, the ultimate destruction of Jerusalem and a scattering and captivity of seventy years of literal Israel in literal Babylon.

డెబ్బై వారములు (నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరములు) జనులమీదను మరియు పరిశుద్ధ పట్టణముమీదను నిర్ణయింపబడ్డవి. 'నిర్ణయింపబడ్డవి'గా అనువదించబడిన పదము 'కత్తిరింపబడ్డవి' అని అర్థం; ఆ పదము యూదులకును యెరూషలేముకును కేటాయించబడిన కాలపరిమితి, దయకాలమును సూచించుచున్నది. అదేవిధంగా, యెరూషలేము వినాశానికిని డెబ్బై సంవత్సరాల బంధనానికిని దారితీసిన తిరుగుబాటు కాలమును కూడా అది ప్రతినిధ్యం చేసింది. ఆపై ఆ నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరములు మూడవ రాజాజ్ఞ మొదలైనది నుండి 'నిర్ణయింపబడ్డవి'. మొదటి నాలుగు వందల తొంభై సంవత్సరాల తిరుగుబాటుతో, నెబుకద్నెజరు చేసిన మూడు దాడులు సంభవించెను, యెరూషలేము తుదకు వినాశనం పొందెను, మరియు ఆక్షరార్థ బాబులోనులో ఆక్షరార్థ ఇశ్రాయేలు డెబ్బై సంవత్సరములు చెదరగొట్టబడి బందీ చేయబడెను.

The first decree marked the end of the captivity and the beginning of the work of rebuilding Jerusalem. The third decree marked the beginning of the twenty-three hundred years. The arrival of the first angel marked the end of the captivity of spiritual Israel in spiritual Babylon for twelve hundred and sixty years, and it marked the beginning of a period of forty-six years, when Christ used the Millerites to come out of captivity and erect a spiritual temple.

మొదటి ఉత్తర్వు చెరదాస్యమునకు అంతమును, యెరూషలేము పునర్నిర్మాణ కార్యారంభమును సూచించింది. మూడవ ఉత్తర్వు రెండు వేల మూడు వందల సంవత్సరముల ఆరంభమును సూచించింది. ప్రథమ దూతుని ఆగమనం, ఆధ్యాత్మిక బబులోనులో ఆధ్యాత్మిక ఇశ్రాయేలు వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములపాటు అనుభవించిన చెరదాస్యమునకు ముగింపును సూచించింది; అలాగే, క్రీస్తు మిల్లరైటులను ఉపయోగించి వారు చెరనుండి బయటపడి ఒక ఆధ్యాత్మిక ఆలయాన్ని నిర్మించిన నలభై ఆరు సంవత్సరముల కాలారంభమును కూడ అది సూచించింది.

The word that is translated twice as “determined” in verses twenty-six and twenty-seven is “charats” and it means “to wound” and “a decree”. It was prophetically “decreed” that the papacy would receive a deadly “wound,” at the end of the first indignation. It is the same word Daniel uses in chapter eleven, verse thirty-six.

ఇరవై ఆరు మరియు ఇరవై ఏడు వచనములలో రెండుసార్లు "determined" అని అనువదించబడిన పదము "charats"; దాని అర్థము "గాయపరచుట" మరియు "ఒక నిర్దేశము". మొదటి ఆగ్రహము అంత్యంలో పాపత్వము మరణాంతకమైన "గాయం" పొందునని ప్రవచనాత్మకముగా "నిర్దేశింపబడెను". ఇదే పదమును దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయము, ముప్పై ఆరవ వచనములో వినియోగించెను.

> And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

> రాజు తన చిత్తప్రకారమే చేయును; అతడు తనను యెత్తిపెట్టి, ప్రతి దేవునికంటె తన్ను గొప్పదిగా చేసికొని, దేవతల దేవునికి వ్యతిరేకముగా ఆశ్చర్యకరమైన మాటలు పలుకును; కోపము తీరువరకు అతడు సఫలమగును; ఏలయనగా నిర్ణయింపబడినది జరుగును. దానియేలు 11:36.

In verse thirty-six, “the king” is the papacy. The papacy was to prosper until 1798, when it received its deadly wound. Then the first “indignation” was to “be accomplished,” for that “indignation” had been “determined” (decreed) to “be done.” At the end of the first indignation against the northern kingdom of Israel, which began in 723 BC and ended in 1798, the papacy received a “deadly wound.” The word “determined” means “wound.”

ముప్పై ఆరవ వచనములో, 'రాజు' అనగా పాపసీ. పాపసీ క్రీ.శ. 1798 వరకు వర్థిల్లవలసి ఉన్నది; ఆ సంవత్సరంలో అది తన ప్రాణాంతక గాయాన్ని పొందింది. ఆపై మొదటి 'indignation' 'be accomplished' కావలసి వచ్చెను; ఏలయనగా ఆ 'indignation' 'be done' కావలెనని ముందుగానే 'determined' (decreed) చేయబడియున్నది. ఇశ్రాయేలు ఉత్తర రాజ్యముమీద మొదటి 'indignation'కు ముగింపు సమయమున, అది క్రీ.పూ. 723లో ఆరంభమై క్రీ.శ. 1798లో సమాప్తమైంది, పాపసీ 'ప్రాణాంతక గాయం'ను పొందింది. 'determined' అనే పదానికి 'wound' అనే అర్థం.

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. Revelation 13:3.

> దాని తలలలో ఒకటి ప్రాణాంతక గాయము పొందినట్లు నేను చూచితిని; దాని ప్రాణాంతక గాయం స్వస్థపడెను; మరియు సమస్త లోకము ఆశ్చర్యపడి ఆ మృగమును వెంబడిరి. ప్రకటన గ్రంథము 13:3.

The Millerites’ prophetic framework was based upon the two desolating powers of paganism followed by papalism. They understood those two powers were to trample down the sanctuary and host as represented by the “chazon” vision of Daniel chapter eight, verse thirteen.

మిల్లరైట్ల ప్రవచనాత్మక చట్రము, ముందుగా పేగనిజము, ఆ తరువాత పాపత్వము అనే రెండు శూన్యపరచు అధికారాలపై ఆధారితమైంది. ఆ రెండు అధికారాలు పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును తొక్కివేయుదురని, దానియేలు గ్రంథము ఎనిమిదవ అధ్యాయము పదమూడవ వచనంలోని "chazon" దర్శనం సూచించినట్లు వారు గ్రహించారు.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> తరువాత నేను ఒక పరిశుద్ధుడు మాటలాడుట విన్నాను; మరియొక పరిశుద్ధుడు మాటలాడిన ఆ పరిశుద్ధునితో ఇట్లనెను: నిత్యహోమమును, పాడుబాటుచేయు అతిక్రమమును గూర్చిన దర్శనము, పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును తొక్కబడునట్లు అప్పగింపబడుటవరకు, ఎంతకాలము ఉండును? దానియేలు 8:13.

The papal desolating power was to trample down the sanctuary and host for twelve hundred and sixty years.

పోపుయొక్క పాడుచేయు శక్తి వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములపాటు పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును తొక్కివేయబోవుచుండెను.

> But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

> కాని ఆలయమునకు వెలుపలనున్న ప్రాంగణమును విడిచిపెట్టు; దానిని కొలవకు; ఎంతోకనగా అది అన్యజనులకు అప్పగింపబడినది. వారు నలభై రెండునెలలపాటు పరిశుద్ధ పట్టణమును పాదముల క్రింద త్రొక్కుదురు. ఇంకా నా ఇద్దరు సాక్షులకు నేను అధికారమిచ్చెదను; వారు గోనెబట్టలు ధరించి వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములు ప్రవచించుదురు. ప్రకటన గ్రంథము 11:2, 3.

At the end of the first indignation in 1798, prophecy had determined to “wound” the papacy. In Daniel nine, that determination is represented in the last two verses, and the word twice translated as “determined” in those verses is associated with the “chazon” vision, whereas the word translated as “determined” in verse twenty-four, is a different Hebrew word and is associated with the “mareh” vision. Daniel, representing God’s people of the last days, was seeking to understand the relationship of those two visions, which Gabriel had told him to mentally separate.

1798లో మొదటి ఆగ్రహము ముగింపు నాటికి, ప్రవచనము పాపసీని "గాయపరచుటకు" నిర్ణయించియుండెను. దానియేలు తొమ్మిదవ అధ్యాయములో ఆ నిర్ణయం ఆఖరి రెండు వచనములలో సూచింపబడినది, మరియు ఆ వచనములలో రెండుసార్లు "determined" గా అనువదించబడిన పదము "chazon" దర్శనముతో అనుబంధమైయున్నది; అయితే ఇరవై నాలుగవ వచనములో "determined" గా అనువదించబడిన పదము వేరొక హీబ్రూ పదమై, "mareh" దర్శనముతో అనుబంధమైయున్నది. అంత్యదినములలోని దేవుని జనులను ప్రతినిధిగా నిలిచిన దానియేలు, గాబ్రియేలు వాటిని మనస్సులో వేరుచేయుమని తనకు చెప్పిన ఆ రెండు దర్శనముల మధ్య ఉన్న సంబంధమును అవగాహన చేసికొనుటకు ప్రయత్నించుచుండెను.

We will continue this subject in the next article.

తదుపరి వ్యాసంలో ఈ విషయాన్ని కొనసాగిస్తాము.

> “God is not giving us a new message. We are to proclaim the message that in 1843 and 1844 brought us out of the other churches.” Review and Herald, January 19, 1905.

> "దేవుడు మనకు కొత్త సందేశమును ఇవ్వడం లేదు. 1843 మరియు 1844 సంవత్సరములలో ఇతర సంఘముల నుండి మమ్మల్ని వెలుపలికి తీసికొనివచ్చిన ఆ సందేశమును మనము ప్రకటించవలెను." రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, జనవరి 19, 1905.

Back to Articles