Article

# What is Truth? - Number One

సత్యము ఏమిటి? — సంఖ్య ఒకటి

The Framework of Truth: Revelation, Prophetic Parallels, and the Alpha and Omega

సత్యపు చట్రం: ప్రకటన గ్రంథము, ప్రవచనా సమాంతరాలు, మరియు ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా

Author

Jeff Pippenger

Published

August 5, 2023

Formats

PDF
Word

Before we address the subject of what is truth, we note that we have begun this study with the first three verses of Revelation chapter one, and thereafter added an article about Elijah. A few purposes of these studies are to identify the role of the United States in prophecy, to open up the message of the Revelation of Jesus Christ, to recognize the role of prophets as symbols of God’s people, and to consider the implications of what it means that Jesus is the Alpha. We illustrated that the first three verses of Revelation agree and align with the last verses of Revelation, and in both cases at the beginning and the end, Jesus identifies Himself as the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last.

సత్యం యేమి అనే విషయాన్ని సమాలోచన చేయుటకుముందు, ఈ అధ్యయనాన్ని ప్రకటన గ్రంథము తొలి అధ్యాయములోని మొదటి మూడు వచనములతో ఆరంభించితిమని, తదనంతరం ఏలీయా గురించి ఒక వ్యాసమును చేర్చితిమని గమనించుచున్నాము. ఈ అధ్యయనముల కొన్ని లక్ష్యములు: ప్రవచనములో అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల పాత్రను గుర్తించుట, యేసుక్రీస్తు యొక్క ప్రకటనయొక్క సందేశాన్ని విప్పుచెప్పుట, దేవుని ప్రజల సంకేతాలుగా ప్రవక్తల పాత్రను గుర్తించుట, అలాగే యేసు ఆల్ఫా యని యేమి అర్థమో దాని తాత్పర్యాలను పరిశీలించుట. ప్రకటన గ్రంథములోని మొదటి మూడు వచనములు ఆ గ్రంథములోని చివరి వచనములతో ఏకీభవించి సమన్వయమగుచున్నవని మేము స్పష్టపరచితిమి; మరియు ఆరంభములోను అంత్యములోను రెండింటిలోను, యేసు తన్నుతాను ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా, ఆదియును అంత్యమును, మొదటివాడును కడటివాడునని ప్రకటించుచున్నాడు.

We used a brief discussion of Elijah in the second study in order to demonstrate that the opening verses of the Bible agree with the closing verses of both the Old and New Testaments, and further that the opening verses of the New Testament also agree with the beginning or ending of any way you wish to consider the Bible, either as a whole or as two Testaments.

బైబిలు యొక్క ఆరంభ వచనాలు పాత నిబంధనయు కొత్త నిబంధనయు రెండింటి ముగింపు వచనాలతో సుసంబద్ధమై యున్నవని, అంతేకాక కొత్త నిబంధన ఆరంభ వచనాలు కూడ, బైబిలును మీరు సంపూర్ణ గ్రంథముగా గాని లేదా రెండు నిబంధనలుగా గాని ఏ విధముగా పరిగణించినను, ఆ పరిగణనలో దాని ఆరంభముతో గాని ముగింపుతో గాని సుసంబద్ధమై యున్నవని నిరూపించుటకై, రెండవ అధ్యయనంలో ఏలీయా విషయమై ఒక సంక్షిప్త చర్చను మేము ఉపయోగించాము.

Another point we are seeking to develop is the understanding that Divinity has worked to slowly reveal the godhead throughout history. This is why we have noted that as time proceeds in the biblical theme of covenant history, that God, step-by-step revealed more-and-more of His character through the symbolism of His various names. The Almighty God spoke to Abraham, and the same God spoke to Moses, but informed Moses that from then onward his name was to be known as Jehovah. Then when Christ came, He introduced Himself with a name that was unknown in the Old Testament, other than one expression of that name by a Babylonian in chapter three of Daniel. Not only did Jesus identify that He was the only-begotten of the Father, but He also in that particular covenant history identified Himself as the Son of Man. God also gave Millerite Adventism a name when He entered into covenant with the beginning of Adventism.

మేము అభివృద్ధి పరచదలుచున్న మరొక అంశం ఏమనగా, దేవుడు చరిత్రంతటా తన దైవస్వరూపాన్ని క్రమక్రమంగా వెల్లడించుటకు కృషి చేసినాడనే అవగాహన. అందుకే, నిబంధన-చరిత్ర అనే బైబిలు ప్రధానాంశంలో కాలం ముందుకు సాగుచుండగా, దేవుడు తన వివిధ నామముల ప్రతీకాత్మకత ద్వారా దశలవారీగా తన స్వభావాన్ని మరింతమరింతగా వెల్లడించెను అని మేము గమనించియున్నాము. సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడు అబ్రాహాముతో మాటలాడెను; అదే దేవుడు మోషేతోను మాటలాడెను, అయితే ఆ తర్వాత తన నామము యెహోవా అని ఇకపై తెలిసియుండవలెనని మోషేకు తెలియజేసెను. తరువాత క్రీస్తు వచ్చినప్పుడు, పాతనిబంధనలో తెలియని ఒక నామముతో తన్నుతాను పరిచయంచేసుకొనెను; అయితే దానియేలు మూడవ అధ్యాయములో ఒక బాబులోనియుడు చేసిన ఆ నామమునకు సంబంధించిన ఒక్క ప్రస్తావన మినహా మరొకటి లేదు. యేసు తాను తండ్రియొద్దనుండి జన్మించిన ఏకజాత కుమారుడనని మాత్రమేకాక, ఆ నిర్దిష్ట నిబంధన-చరిత్రలో తన్నుతాను మనుష్యకుమారుడనిగాను ప్రకటించుకొనెను. ఆడ్వెంటిజము ఆరంభముతో దేవుడు నిబంధనలో ప్రవేశించినప్పుడు, మిల్లరైట్ ఆడ్వెంటిజంకు కూడా ఒక నామమును అనుగ్రహించెను.

> “At this time, when we are so near the end, shall we become so like the world in practice that men may look in vain to find God’s denominated people? Shall any man sell our peculiar characteristics as God’s chosen people for any advantage the world has to give? Shall the favor of those who transgress the law of God be looked upon as of great value? Shall those whom the Lord has named His people suppose that there is any power higher than the great I AM? Shall we endeavor to blot out the distinguishing points of faith that have made us Seventh-day Adventists?” Evangelism, 121.

> ఈ సమయమున, అంత్యానికి ఇంత సమీపమైయున్నప్పుడు, దేవుని నామధేయముగల ప్రజలను కనుగొనుటకు జనులు వ్యర్థముగా వెదకవలసినంతవరకు, మనము ఆచరణలో అంతగా లోకసదృశులమైపోవాలా? లోకము ఇవ్వగల ఏ ప్రయోజనమునకైనను, దేవుని ఎన్నుకున్న ప్రజలగు మన విశిష్ట లక్షణాలను ఎవరైనా విక్రయించుదురా? దేవుని ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించువారి కటాక్షమును గొప్ప విలువగా పరిగణించవలెనా? ప్రభువు వారిని తన ప్రజలని పేరుపెట్టిన వారు, మహా ‘నేనే ఉన్నవాడను’ కంటె ఎత్తైన శక్తి యేదైనుందని భావించవలెనా? మనలను సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్టులుగా చేసిన విశ్వాసంలోని భేదింపజేసే అంశాలను తుడిచిపెట్టుటకు మనము ప్రయత్నించుదుమా? Evangelism, 121.

The name given to Seventh-day Adventists was given by the Lord, and Sister White often refers to Adventists as God’s denominated people. “Denominated” means to be named. The only two churches that Sister White identifies as God’s denominated people is ancient Israel and modern Israel.

ఏడవదిన అడ్వెంటిస్టులకు ఇవ్వబడిన నామము ప్రభువిచ్చినదే, మరియు సోదరి వైట్ అడ్వెంటిస్టులను తరచుగా దేవుని నామధేయ ప్రజలుగా పేర్కొంటారు. ‘నామధేయ’ అనగా పేరు పెట్టబడుట. సోదరి వైట్ దేవుని నామధేయ ప్రజలుగా గుర్తించిన ఏకైక రెండు సంఘాలు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు మరియు ఆధునిక ఇశ్రాయేలు.

Therefore, as we proceed in our study of the book of Revelation, I am suggesting that the “new name” that is revealed to the Philadelphians, who are also represented as the one hundred and forty-four thousand is a large part of the prophetic secret that is unsealed just before probation closes.

కాబట్టి, ప్రకటన గ్రంథము అధ్యయనంలో మనము ముందుకు సాగుచుండగా, నూట నలభై నాలుగు వేలుగా కూడా ప్రతినిధీకరించబడిన ఫిలదెల్ఫీయులకు వెల్లడింపబడిన “కొత్త నామము” అనేది, కృపాకాలము ముగియుటకు అతి కొద్దిముందు విముద్రీకరించబడే ప్రవచన రహస్యములోని గణనీయమైన భాగమని నేను సూచిస్తున్నాను.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

> జయించువానిని నా దేవుని ఆలయంలో స్తంభముగా చేయుదును; అతడు ఇకమీదట బయటికి వెళ్లడు; అతనిమీద నా దేవుని నామమును, నా దేవునియొక్క పట్టణముని నామమును—అది నా దేవునియొద్దనుండి పరలోకమునుండి దిగి వచ్చు నూతన యెరూషలేము—వ్రాయుదును; ఇంకా నా నూతన నామమును అతనిమీద వ్రాయుదును. చెవియున్నవాడు సంఘములకు ఆత్మ ఏమి సెలవిచ్చుచున్నదో ఆలకింపవలెను. ప్రకటన గ్రంథము 3:12, 13.

The last message of warning is the message of the Revelation of Jesus Christ and it is a revelation of His character.

అంతిమ హెచ్చరికా సందేశము యేసు క్రీస్తుయొక్క ప్రకటనయొక్క సందేశమే, మరియు అది ఆయన స్వభావమునకు సంబంధించిన ప్రకటనయే.

> “Those who wait for the Bridegroom’s coming are to say to the people, ‘Behold your God.’ The last rays of merciful light, the last message of mercy to be given to the world, is a revelation of His character of love. The children of God are to manifest His glory. In their own life and character they are to reveal what the grace of God has done for them.” Christ’s Object Lessons, 415, 416.

> "వరుడి రాకకు నిరీక్షించువారు ప్రజలకు ఇటుల చెప్పవలెను: 'ఇదిగో మీ దేవుడు.' కరుణామయ వెలుగుయొక్క చివరి కిరణాలు, లోకమునకు ఇవ్వబడవలసిన కరుణయొక్క చివరి సందేశము, ఇవి ఆయన ప్రేమస్వభావముని ప్రకటనయే. దేవుని సంతానం ఆయన మహిమను ప్రకటించవలెను. తమ స్వజీవితములోను స్వభావములోను దేవుని కృప వారికి ఏమి చేసెనో వారు వెల్లడించవలెను." క్రీస్తు యొక్క ఉపమాన పాఠములు, 415, 416.

We have much more to put into the record concerning Jesus as the Word, but we will now take up the word ‘truth.’ The understanding of the “truth” and also the word “truth” and also the letters employed to form “a word of truth” is an understanding of the character of Christ.

వాక్యముగా యేసునిగూర్చి ఆలేఖనంలో చేర్చవలసిన సంగతులు మాకింకా అనేకమున్నవి; అయితే ఇప్పుడు 'సత్యము' అనే పదాన్ని పరిశీలనకు తీసుకుంటాము. 'సత్యము' గూర్చిన అవగాహనయు, 'సత్యము' అనే పదమును గూర్చిన అవగాహనయు, 'సత్యవాక్యము' అను మాటను నిర్మించుటకు వినియోగించబడిన అక్షరములను గూర్చిన అవగాహనయు—ఇవన్నీ కలిసి క్రీస్తు స్వభావమునకు సంబంధించిన అవగాహనే.

> Pilate therefore said unto him, Art thou a king then? Jesus answered, Thou sayest that I am a king. To this end was I born, and for this cause came I into the world, that I should bear witness unto the truth. Everyone that is of the truth heareth my voice. Pilate saith unto him, What is truth? And when he had said this, he went out again unto the Jews, and saith unto them, I find in him no fault at all. John 18:37, 38.

> అప్పుడు పిలాతు ఆయనతో చెప్పెను, అయితే నీవు రాజువా? యేసు ప్రత్యుత్తరమిచ్చెను, నీవే నేను రాజునని చెప్పుచున్నావు. ఇందుకోసమే నేను జన్మించితిని; ఈ కారణార్థమే సత్యమునకు సాక్ష్యము ఇవ్వుటకై నేను లోకములోనికి వచ్చితిని. సత్యమునకు చెందిన ప్రతివాడును నా స్వరమును వింటాడు. పిలాతు ఆయనతో చెప్పెను, సత్యమేమిటి? ఇది చెప్పి అతడు మరల యూదులయొద్దకు వెళ్లి, వారితో చెప్పెను, నేను ఇతనియందు ఏమాత్రమును తప్పును కనుగొనను. యోహాను 18:37, 38.

The Greek word translated as “truth” in the verse is taken from a Hebrew word, that is also a letter and even a number. The first letter of the Hebrew alphabet is ‘aleph.’ In fact, the first two letters of the Hebrew alphabet are “aleph” and “beth,” and they are very similar to the first two letters in Greek which are alpha and beta. Together they form the root for the word “alphabet.” The word “alpha” (from the Hebrew letter aleph) therefore is used as a letter, a word, a number and also as one of the many names of Jesus.

ఆ వచనములో 'సత్యం'గా అనువదించబడిన గ్రీకు పదము, ఒక హెబ్రీ పదమునుండి ఉద్భవించినది; ఆ హెబ్రీ పదము స్వయంగా ఒక అక్షరమై, అంతేకాక ఒక సంఖ్యగానూ ఉంది. హెబ్రీ అక్షరమాలలో మొదటి అక్షరం 'ఆలెఫ్'. వాస్తవానికి, హెబ్రీ అక్షరమాల మొదటి రెండు అక్షరాలు 'ఆలెఫ్' మరియు 'బేత్'; ఇవి గ్రీకు అక్షరమాల మొదటి రెండు అక్షరాలైన 'ఆల్ఫా' మరియు 'బీటా'లకు బహు సమానంగా ఉన్నాయి. ఈ రెండూ కలిసి 'అల్ఫాబెట్' అనే పదానికి మూలాన్ని ఏర్పరుస్తాయి. కాబట్టి 'ఆల్ఫా' అనే పదము (హెబ్రీ అక్షరమైన 'ఆలెఫ్' నుండే ఉద్భవించినది) ఒక అక్షరముగా, ఒక పదముగా, ఒక సంఖ్యగా, అంతేకాక యేసు యొక్క అనేక నామాలలో ఒకటిగా వినియోగించబడుతుంది.

When Pilate asked the question, “What is truth?” Jesus had already told him that the reason that He “came into the world,” and also that the reason He was “born” was to bear witness to the “truth.” He added that “everyone that is of the truth heareth” His voice.

పీలాతు "సత్యము ఏమి?" అని ప్రశ్నించగా, యేసు అతనికి అప్పటికే తెలియజేసియున్నది యేమనగా, తాను "లోకములోనికి వచ్చిన" కారణమును గాను, తాను "జన్మించిన" కారణమును గాను, "సత్యమునకు" సాక్ష్యమిచ్చుటమేనని. ఆయన ఇంకా యీలాగు జోడించెను: "సత్యమునకు చెందిన ప్రతివాడు వింటాడు" — ఆయన స్వరమును.

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

> ఈ ప్రవచనపు వాక్యములను చదివువాడు ధన్యుడు; వాటిని వినువారును, అందులో వ్రాయబడియున్న వాటిని గైకొనువారును ధన్యులు; ఏలయనగా సమయము సమీపమై యున్నది. ప్రకటన గ్రంథము 1:3.

TRUTH: G225—From G227; truth: – true, X truly, truth, verity. G227—From G1 (as a negative particle) and G2990; true (as not concealing): – true, truly, truth. G1; Α. Of Hebrew origin; the first letter of the alphabet: figuratively only (from its use as a numeral) the first. Alpha.

సత్యము: G225- G227 నుండి; సత్యము: - సత్యమైన, X సత్యముగా, సత్యము, సత్యత్వము. G227- G1 (నిరాకార నిపాతంగా) మరియు G2990 నుండి; సత్యమైన (దాచిపెట్టకపోవుట అనే భావంలో): - సత్యమైన, సత్యముగా, సత్యము. G1; Α. హెబ్రీ మూలము గలది; వర్ణమాలయొక్క తొలి అక్షరం: రూపకార్థములో మాత్రము (సంఖ్యగా దాని వినియోగముచేత) ప్రథమము. ఆల్ఫా.

> Jesus saith unto him, I am the way, the truth, and the life: no man cometh unto the Father, but by me. John 14:6.

> యేసు అతనితో ఇట్లనెను: నేనే మార్గము, సత్యము, జీవము; నన్ను గాక తండ్రియొద్దకు ఎవరును రారు. యోహాను 14:6.

When Jesus said “I am… the truth.” He was saying He was a letter, a number and a word for the letter alpha, and the word alpha, and the number alpha are all “truth.” In the book of Daniel, Christ revealed Himself as the wonderful numberer which is the definition of the Hebrew word “Palmoni,” which is translated as “the certain saint which spake,” in Daniel eight.

యేసు “నేనే ... సత్యము” అని చెప్పినప్పుడు, తాను ఒక అక్షరము, ఒక సంఖ్య, మరియు ఒక పదమని చెప్పుచుండెను; ఎందుకనగా “ఆల్ఫా” అనే అక్షరము, “ఆల్ఫా” అనే పదము, మరియు “ఆల్ఫా” అనే సంఖ్య— ఇవన్నియు “సత్యము.” దానియేలు గ్రంథములో క్రీస్తు తనను “అద్భుత సంఖ్యకర్త”గా వెలుగులోనికి తేచెను; అదియే హిబ్రూ పదమైన “పల్మోని” యొక్క నిర్వచనము; అది దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయములో “మాట్లాడిన ఒక నిర్దిష్ట పరిశుద్ధుడు”గా అనువదించబడెను.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> అప్పుడు నేను ఒక పరిశుద్ధుడు మాటలాడుట విని, మాటలాడుచున్న ఆ పరిశుద్ధునితో మరియొక పరిశుద్ధుడు ఇట్లనెను: నిత్యహోమము విషయమైను, పాడు కలుగజేసే అధిక్రమణము విషయమైను, పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును పాదముల క్రింద తొక్కబడునట్లు అప్పగింపబడుట విషయమైను గల ఆ దర్శనము ఎంతకాలము నిలిచియుండును? అతడు నాతో ఇట్లనెను: రెండు వేల మూడు వందల దినముల వరకు; అప్పుడు పరిశుద్ధస్థలము పరిశుద్ధీకరింపబడును. దానియేలు 8:13, 14.

That “certain saint” in verse thirteen is “Palmoni”— the wonderful numberer, or the numberer of secrets. These two verses are where the prophecy of the 2300 years and the two prophecies of 2520 years are set forth. The 2300 years address the “sanctuary” and the two 2520-year prophecies address the “host,” for both the sanctuary and the host would be trodden down by Rome. The 2520-year prophecy represent a trampling down of God’s sanctuary and people. Three profound interconnected prophecies based upon time at the very point in the Bible where Jesus introduces Himself as the wonderful numberer of secrets. Its not simply that he chose these two verses to introduced Himself as the Master of time, but the two verses where He reveals Himself identify the time when He would enter into covenant with modern spiritual Israel and those two verses are also the foundation and central pillar of Adventism.

పదమూడు వచనములో చెప్పబడిన ‘ఆ నిర్దిష్ట పరిశుద్ధుడు’ ‘పల్మోని’యే—ఆద్భుత సంఖ్యకర్త, లేదా రహస్యముల సంఖ్యకర్త. ఈ రెండు వచనములలోనే 2300 సంవత్సరముల ప్రవచనమును, అలాగే 2520 సంవత్సరముల రెండు ప్రవచనములను ప్రతిపాదించబడినవి. 2300 సంవత్సరములు ‘పరిశుద్ధస్థలము’ను సంబంధించుచున్నవి, మరియు 2520 సంవత్సరముల రెండుప్రవచనములు ‘సైన్యము’ను సంబంధించుచున్నవి; ఏలయనగా పరిశుద్ధస్థలమును గాని సైన్యమును గాని రెండును రోముచేత తొక్కబడవలసియుండెను. 2520 సంవత్సరముల ప్రవచనము దేవుని పరిశుద్ధస్థలమును మరియు ప్రజలను తొక్కివేతను సూచించుచున్నది. కాలముపై ఆధారపడి పరస్పర సంబంధముగల మూడు గంభీర ప్రవచనములు, యేసు తన్నుతాను గూఢముల ఆద్భుత సంఖ్యకర్తగా పరిచయము చేయు అదే స్థలమునే బైబిలులో దర్శనమియ్యుచున్నవి. ఆయన ఈ రెండు వచనములను కాలమునకు స్వామిగా తన్నుతాను పరిచయము చేయుటకే ఎంచుకొనెను అనుకొనుట మాత్రము కాదు; తన్నుతాను వెల్లడించు ఆ రెండు వచనములలోనే, తాను ఆధునిక ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలుతో నిబంధనలో ప్రవేశించు కాలమును ఆయన నిర్ధారించుచున్నాడు; ఇంకా ఆ రెండు వచనములే అడ్వెంటిజము యొక్క పునాదియు కేంద్రమైన స్థంభమునై యున్నవి.

> “The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

> అన్ని ఇతర శాస్త్రవచనములన్నిటికంటె పైగా, అడ్వెంట్ విశ్వాసమునకు ప్రాతిపదికయుగాను కేంద్రీయ స్తంభముగాను నిలిచిన శాస్త్రవచనము ఈ ప్రకటనయే: ‘రెండువేల మూడువందల దినములవరకు; ఆ తరువాత పరిశుద్ధస్థలము శుద్ధి చేయబడును.’ [దానియేలు 8:14.] మహా సంగ్రామము, 409.

At the time of the end in 1798, the book of Daniel was unsealed and the first angel’s message arrived in history, marking the increase of prophetic knowledge that took place in the time of the Millerite movement, which was the beginning of Seventh-day Adventism. When the book of Daniel was unsealed to the Millerites, a message from Palmoni—a message of time was understood. God’s Word never fails, and it always identifies the end with the beginning. So, in the end of Adventism there will most certainly be a revelation of His character, as there was in Millerite history. This fact is based upon the beginning and ending of Adventism, but it is also based upon the stated relationship of the book of Daniel with the book of Revelation. Daniel and Revelation represent one book, and in that representation, they are two witnesses, the first being Daniel and the last being Revelation.

1798 సంవత్సరములో కాలముయొక్క అంతము సమయమందు, దానియేలు గ్రంథముపై ఉన్న ముద్ర విప్పబడింది; మరియు మొదటి దూతయొక్క సందేశము చరిత్రలో ప్రత్యక్షమై, మిల్లరైట్ ఉద్యమకాలమందు సంభవించిన ప్రవచన జ్ఞానవృద్ధిని సూచించింది; ఆ ఉద్యమమే సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిజం యొక్క ఆరంభము. మిల్లరైట్లకు దానియేలు గ్రంథము ముద్ర విప్పబడినప్పుడు, పాల్మోని నుండి వచ్చిన, కాలమును గూర్చిన ఒక సందేశము అవగతమైంది. దేవుని వాక్యము ఎప్పుడూ విఫలమవదు; అది ఎల్లప్పుడూ అంతమును ఆరంభముతో గుర్తింపజేస్తుంది. అందుచేత, అడ్వెంటిజం అంత్యంలో, మిల్లరైట్ చరిత్రలో జరిగినట్టే, ఆయన స్వభావమునకు సంబంధించిన ఒక ప్రకటన తప్పకుండ కలుగును. ఈ నిజము అడ్వెంటిజం ఆరంభముతోను అంతముతోను ఆధారపడి యున్నది; అదేవిధంగా దానియేలు గ్రంథమునకు ప్రకటన గ్రంథముతో ఉన్న స్పష్టంగా పేర్కొన్న సంబంధముపైనను ఆధారపడి యున్నది. దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథము కలసి ఒకే గ్రంథమునకు ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నవి; ఆ ప్రతినిధ్యములో అవి రెండు సాక్షులు—మొదటిది దానియేలు, చివరిది ప్రకటన గ్రంథము.

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 972.

> దానియేలు గ్రంథమూ ప్రకటన గ్రంథమూ ఏకమే. ఒకటి ప్రవచనము, మరొకటి ప్రకటన; ఒకటి ముద్రింపబడిన గ్రంథము, మరొకటి తెరవబడిన గ్రంథము. సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ బైబిల్ వ్యాఖ్యానము, సంపుటి 7, 972.

Daniel and Revelation are two books that are one book, the same way the Bible is one book divided into Old and New, or beginning and end. In Revelation eleven the two witnesses that are presented as Moses and Elijah are the Old and New Testaments.

దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథము రెండు గ్రంథాలుగా ఉన్నప్పటికీ, వాస్తవానికి ఒకే గ్రంథము; బైబిల్ పాత నిబంధన, క్రొత్త నిబంధనలుగా, లేదా ఆది మరియు అంతముగా విభజింపబడిన ఒకే గ్రంథమై ఉన్నట్లే. ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో మోషే, ఎలీయాలుగా పరిచయపరచబడిన ఇద్దరు సాక్షులు పాత నిబంధన, క్రొత్త నిబంధనలే.

> “Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament.” The Great Controversy, 267.

> "రెండు సాక్షుల విషయమై ప్రవక్త ఇంకా ఇలా ప్రకటించుచున్నాడు: 'వీవే రెండు జైతూన వృక్షములు, భూమి దేవుని సముఖమున నిలిచియున్న రెండు దీపస్తంభములు.' 'నీ వాక్యము,' అని కీర్తనకర్త చెప్పెను, 'నా పాదములకు దీపము, నా మార్గమునకు వెలుగు.' ప్రకటన 11:4; కీర్తన 119:105. ఆ రెండు సాక్షులు పాతనిబంధన మరియు క్రొత్తనిబంధనల శాస్త్రగ్రంథములను సూచించుచున్నవి." మహా సంఘర్షణ, 267.

Daniel and John are two witnesses who were both persecuted, both taken captive, both given the same line of prophetic history to record, both representing the one hundred and forty-four thousand, both living in the aftermath of the destruction of Jerusalem, both symbols of death and resurrection, (John from the boiling oil and Daniel from the lion’s den).

దానియేలు మరియు యోహాను ఇద్దరు సాక్షులు—ఇద్దరూ హింసింపబడ్డారు, ఇద్దరూ చెరపట్టబడ్డారు, అదే ప్రవచనా చరిత్ర క్రమాన్ని లిఖించుటకు ఇద్దరికీ అప్పగింపబడింది, నూట నలభై నాలుగు వేలమందిని ఇద్దరూ ప్రతినిధులుగా నిలిచారు, యెరూషలేము విధ్వంసానంతర కాలంలో ఇద్దరూ జీవించారు, మరణము మరియు పునరుత్థానమునకు చిహ్నములుగా ఇద్దరూ నిలిచారు (యోహాను మరిగే నూనెలోనుండి, దానియేలు సింహాల గుహనుండి).

Daniel identifies a special revelation of Christ’s character, and he does so in the two verses that inspiration calls the “central pillar and foundation” of the Seventh-day Adventist church. Those two verses were the “capstone” the final stone placed in the foundations that were represented by the works of William Miller. The capstone brought with it the understanding of the heavenly sanctuary, the law of God, the Sabbath, the investigative judgment and the three angels of Revelation fourteen. Daniel is the beginning of the book, John is the end.

దానియేలు క్రీస్తుయొక్క స్వభావమును గూర్చిన ఒక విశేష ప్రకటనను గుర్తించుచున్నాడు; మరియు దేవప్రేరణ సెవెన్త్-డే అడ్వెంటిస్ట్ సంఘము యొక్క “కేంద్ర స్తంభము మరియు పునాది” అని పిలిచే రెండు వచనాలలో ఆయన అట్లు చేయుచున్నాడు. ఆ రెండు వచనాలే విలియం మిల్లర్ కార్యములచే ప్రతినిధీకరింపబడిన పునాదులపై ప్రతిష్ఠింపబడిన అంతిమ శిల, ముఖుటశిల అయ్యాయి. ఆ ముఖుటశిలతో పాటు స్వర్గీయ పరిశుద్ధస్థలము, దేవుని ధర్మశాస్త్రము, సబ్బత్, పరిశోధన తీర్పు, అలాగే ప్రకటన గ్రంథము పదునాలుగవ అధ్యాయంలోని మూడు దూతల గురించిన అవగాహన సమకూరెను. గ్రంథమునకు ఆరంభముగా దానియేలు, అంత్యముగా యోహాను.

John’s writing will identify a revelation of Christ’s character at the end of Adventism. At the beginning of modern Israel, He revealed Himself as the Wonderful Numberer, the Creator of everything mathematical and at the end of modern Israel He is revealing Himself as the wonderful linguist. He is the Creator of everything that is involved with language whether it be the structure of language, the grammatical rules, the words and even the letters of the alphabet. He created communication that is accomplished by words, governed by grammatical rules whether written or spoken, written with an alphabet that was by His design, and beyond all that—He is the Word. By that Word He transforms blind unprepared Laodiceans into sanctified Philadelphians.

యోహాను రచన, అడ్వెంటిజం ముగింపు సమయమున క్రీస్తు స్వభావము గూర్చిన ఒక ప్రకటనను గుర్తించనుంది. ఆధునిక ఇశ్రాయేలు ఆరంభమున ఆయన తనను తానే అద్భుత గణకుడిగా—గణిత సంబంధ సమస్తమునకు సృష్టికర్తగా—ప్రత్యక్షపరచుకొనెను; మరియు ఆధునిక ఇశ్రాయేలు ముగింపున ఆయన తనను తానే అద్భుత భాషావేత్తగా ప్రత్యక్షపరచుచున్నాడు. భాషతో సంబంధమున్న యావత్తుకూ—భాషా నిర్మాణమైనా, వ్యాకరణ నియమాలైనా, పదాలైనా, అక్షరమాల అక్షరాలైనా—ఆయనే సృష్టికర్త. పదములచే నెరవేర్చబడే, వ్యాకరణ నియమములచే పాలితమగు, వ్రాయబడిన గాని పలికిన గాని, తానే రూపకల్పన చేసిన అక్షరమాలచే లిఖితమగు ఆ సమాచార వినిమయాన్ని ఆయనే సృష్టించాడు; ఇవన్నిటిని మించినదై—ఆయనే వాక్యము. ఆ వాక్యమువలన ఆయన అంధులై సిద్ధతలేని లవోదికెయులను పరిశుద్ధీకృత ఫిలదెల్ఫీయులుగా రూపాంతర పరచుచున్నాడు.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> నీవు సత్యముచేత వారిని పరిశుద్ధపరచుము: నీ వాక్యం సత్యము. యోహాను 17:17.

The word translated as “sanctify” means to make holy. The one hundred and forty-four thousand will be holy and they will have attained that condition of character by the “truth” or you could say, by his “word,” for Jesus is the Word and He is the truth.

"sanctify"గా అనువదించబడిన పదమునకు "పవిత్రపరచుట" అనే అర్థమున్నది. నూట నలభై నాలుగు వేలు పవిత్రులై యుందురు; వారు ఆ స్వభావస్థితిని "సత్యము" ద్వారా, లేక చెప్పాలంటే ఆయన "వాక్యము" ద్వారా, పొందియుందురు; ఏలన యేసు వాక్యము, ఆయనే సత్యము.

> In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not anything made that was made. John 1:1–3.

> ఆదిలో వాక్యము ఉండెను; ఆ వాక్యము దేవునియొద్దుండెను; ఆ వాక్యము దేవుడే. అదే ఆదిలో దేవునియొద్దుండెను. సర్వవస్తువులును ఆయనద్వారానే సృష్టింపబడెను; ఆయన లేక సృష్టింపబడినదైనదేమియు లేదు. యోహాను 1:1-3.

Notice that this is the first thing that John writes in his gospel. It of course parallels the first thing written in Genesis. It adds to the testimony, identifying more clearly what is stated in Genesis one.

యోహాను తన సువార్తలో ముందుగా వ్రాసినది ఇదేనని గమనించండి. ఇది నిస్సందేహంగా ఆదికాండములో ముందుగా వ్రాయబడిన విషయముతో సమాంతరముగా నిలుస్తుంది. ఇది సాక్ష్యమునకు పూరకముగా నిలిచి, ఆదికాండము మొదటి అధ్యాయములో ప్రకటించబడిన దానిని మరింత స్పష్టంగా నిర్దేశిస్తుంది.

> In the beginning God created the heaven and the earth. Genesis 1:1.

> ఆదిలో దేవుడు ఆకాశమును భూమిని సృష్టించెను. ఆదికాండము 1:1.

The word translated as “God” in verse one is plural, thus identifying from the very “beginning” that God is more than one. “In the beginning” in the gospel of John the Word was with God and was God. And the Word was the Creator.

మొదటి వచనంలో “దేవుడు”గా అనువదింపబడిన పదము బహువచనములో ఉన్నది; అందువలన “ఆదిలో” నుండే దేవుడు ఒకరే కాదని అది సూచించుచున్నది. యోహాను సువార్త ప్రకారం, “ఆదిలో” వాక్యము దేవునితో నుండెను, వాక్యమే దేవుడు. మరియు ఆ వాక్యమే సృష్టికర్త.

Jesus is the Word, and He produced the Bible through combining divinity with humanity—divinity represented by the Holy Spirit and humanity in the person of those who wrote the words in the books that were to be sent to the churches. Thus, the Bible is a combination of humanity and divinity as is Jesus. The Bible, in spite of the involvement of fallen fleshly human beings is holy, and then the men who penned it were holy too.

యేసువే వాక్యము; ఆయన దైవత్వాన్ని మానవత్వంతో ఏకీకరించి బైబిలును రూపుదిద్దించాడు—అందులో దైవత్వం పరిశుద్ధాత్మచేత ప్రతినిధీకరించబడింది, మానవత్వం అయితే సంఘాలకు పంపబడవలసిన గ్రంథాలలోని వచనాలను లిఖించిన వారి వ్యక్తిత్వంలో వ్యక్తమైంది. అందువలన, యేసువలెనే బైబిలు కూడా మానవత్వం మరియు దైవత్వం యొక్క సమ్మేళనమే. పతిత శారీరక మనుష్యుల ప్రమేయం ఉన్నప్పటికీ బైబిలు పరిశుద్ధమైనదే; దానిని లిఖించిన పురుషులు కూడ పరిశుద్ధులే.

> We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day star arise in your hearts: Knowing this first, that no prophecy of the scripture is of any private interpretation. For the prophecy came not in old time by the will of man: but holy men of God spake as they were moved by the Holy Ghost. 2 Peter 1:19–21.

> మనకు మరింత నిశ్చయమైన ప్రవచన వాక్యము కూడ కలదు; దానిమీద మీరు శ్రద్ధ పెట్టుట మేలైయున్నది; అది అంధకారస్థలములో ప్రకాశించుచున్న దీపమువలె, పగలు వెలసి, ప్రభాత నక్షత్రము మీ హృదయములలో ఉదయించువరకు. ముందుగా ఇదిని తెలిసికొనుడి: శాస్త్రమందలి ఏ ప్రవచనమును వ్యక్తిగత వ్యాఖ్యానమునకు లోబడినది కాదు. ఎందుకనగా ప్రవచనము పూర్వకాలమందు మనుష్యుని చిత్తప్రకారము వచ్చినది కాదు; గాని దేవుని పరిశుద్ధులు పరిశుద్ధాత్మచేత ప్రేరేపింపబడి మాటలాడిరి. 2 పేతురు 1:19-21.

Though the prophets were holy men, they were still fallen human beings, for all have sinned and fallen short of the glory of God. Never-the-less the Bible is a combination of divinity and humanity, and it is holy, for the Word of God came to demonstrate in His life and in His written Word that humanity combined with divinity does not sin. What is true of the Bible is true of Christ for He is the Bible.

ప్రవక్తలు పరిశుద్ధులైన మనుషులైయుండినను, వారు పతితులైన మానవులుగానే ఉండిరి; ఎందుకనగా అందరు పాపము చేసిరి, దేవుని మహిమకు లోటుపడిరి. అయినప్పటికీ, బైబిలు దివ్యత్వము మరియు మానవత్వము యొక్క సంయోగము; అది పరిశుద్ధము; ఏలయనగా దేవుని వాక్యము తన జీవితం లోను తన లిఖిత వాక్యములోను దివ్యత్వముతో ఏకమైయున్న మానవత్వము పాపము చేయదని నిరూపించుటకై వచ్చెను. బైబిలుకు సత్యమైనది క్రీస్తునకును సత్యమే; ఏలయనగా ఆయనే బైబిలు.

Jesus took upon Himself sinful flesh and never sinned, thus providing the example that humanity combined with divinity does not sin.

యేసు తానే పాపమయ మాంసమును స్వీకరించి ఎప్పుడును పాపము చేయలేదు; అట్లుగా దైవత్వముతో ఏకమై ఉన్న మానవత్వము పాపము చేయదని నిదర్శనమును సమకూర్చెను.

> “The story of Bethlehem is an exhaustless theme. In it is hidden ‘the depth of the riches both of the wisdom and knowledge of God.’ Romans 11:33. We marvel at the Saviour’s sacrifice in exchanging the throne of heaven for the manger, and the companionship of adoring angels for the beasts of the stall. Human pride and self-sufficiency stand rebuked in His presence. Yet this was but the beginning of His wonderful condescension. It would have been an almost infinite humiliation for the Son of God to take man’s nature, even when Adam stood in his innocence in Eden. But Jesus accepted humanity when the race had been weakened by four thousand years of sin. Like every child of Adam He accepted the results of the working of the great law of heredity. What these results were is shown in the history of His earthly ancestors. He came with such a heredity to share our sorrows and temptations, and to give us the example of a sinless life.” The Desire of Ages, 48.

> బేత్లెహేము వృత్తాంతము అక్షయమైన విషయము. అందులో ‘దేవుని వివేకమునకును జ్ఞానమునకును గల ఐశ్వర్యముల లోతు’ మరుగైయున్నది. రోమీయులకు 11:33. పరలోక సింహాసనాన్ని పశుగొట్టెతోను, ఆరాధక దూతల సాంగత్యాన్ని కొట్టంలోని పశువుల సమీప్యంతోను మార్పిడి చేసిన రక్షకుని త్యాగమును చూచి మేము ఆశ్చర్యపడుచున్నాము. మనుష్య గర్వమును, స్వయంపైనే ఆధారపడే భావమును, ఆయన సన్నిధిలో గద్దింపబడినవిగా నిలుచున్నవి. అయినప్పటికీ, ఇదంతయు ఆయన అద్భుత అవనతికి కేవలం ఆరంభమాత్రమే. ఆదాము ఏదేను తోటలో తన నిర్దోష స్థితిలో నిలిచియున్న కాలమందే అయినను, దేవుని కుమారుడు మానవ స్వభావమును ధరించుట దాదాపు అనంతమైన అవనతియై యుండెను. కాని యేసు, మనవ జాతి నాలుగు వేల సంవత్సరముల పాపముచేత దుర్బలపరచబడిన కాలమందే, మానవత్వమును అంగీకరించెను. ఆదాము సంతానమైన ప్రతి శిశువు వలెనే, వంశపారంపర్యమనే మహానియమము క్రియాశీలమై కలిగించే ఫలితములను ఆయన అంగీకరించెను. ఆ ఫలితములు ఏమియో ఆయన భౌమిక పూర్వీకుల చరిత్రలో స్పష్టమగుచున్నది. మన దుఃఖములను, శోధనలను పంచుకొనుటకును, పాపరహిత జీవనానికి మనకో నిదర్శనమును ఇవ్వుటకును, ఆయన అలాంటి వంశపారంపర్యముతో వచ్చెను. ది డిజైర్ ఆఫ్ ఏజెస్, 48.

Jesus is the Word, and both Jesus and the Bible are a combination of humanity and divinity. When Jesus produced the Bible over the centuries, he placed rules within the Bible to allow those who will hear, to hear. The rules which govern the Bible are also attributes of His character.

యేసు వాక్యమే; యేసు మరియు బైబిలు రెండూ మానవత్వము మరియు దైవత్వముల సమ్మేళనమును కలిగియున్నవి. యేసు శతాబ్దాలపాటు బైబిలును రచింపజేసినప్పుడు, వినువారు వినునట్లు ఆయన బైబిలులోనే నియమములను స్థాపించెను. బైబిలును నియంత్రించే నియమములు కూడా ఆయన స్వభావ లక్షణములే.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel.” Acts of the Apostles, 585.

> "ప్రకటన గ్రంథములో బైబిలులోని సమస్త గ్రంథములు కలుసుకొని సమాప్తిని పొందుతాయి. ఇక్కడ దానియేలు గ్రంథముకు పరిపూరకము ఉన్నది." అపొస్తలుల కార్యములు, 585.

The word “complement” means to bring to perfection. The testimony of Daniel ends in Revelation, making Daniel’s testimony the beginning and Revelation the end. The beginning of Revelation is repeated at the end of Revelation and in the first verse of Daniel chapter one there is warfare between literal Israel and literal Babylon in which Babylon wins, but at the conclusion of probationary history in Daniel 11:45, 12:1; spiritual Babylon is in a war with spiritual Israel and in the end, Babylon loses and Israel prevails. As with John in the Revelation the beginning of Daniel’s testimony agrees with the end of his testimony. So, what is truth?

"Complement" అనే పదము పరిపూర్ణతకు చేర్చుటను సూచిస్తుంది. దానియేలు సాక్ష్యము ప్రకటన గ్రంథముతో సమాప్తమవుతుంది; అందుచేత దానియేలు సాక్ష్యమే ఆరంభం, ప్రకటన గ్రంథమే ముగింపు. ప్రకటన గ్రంథపు ఆరంభము ప్రకటన గ్రంథాంతమున పునరావృతమగును; అలాగే దానియేలు మొదటి అధ్యాయం మొదటి వచనమందు అక్షరార్థమైన ఇశ్రాయేలు మరియు అక్షరార్థమైన బబిలోను మధ్య యుద్ధము జరుగును; దానిలో బబిలోను గెలుచును. అయితే దానియేలు 11:45; 12:1లలో పరీక్షాకాల చరిత్ర సమాప్తమున, ఆత్మీయ బబిలోను ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలుతో యుద్ధములో ఉండును; అంతిమమున బబిలోను పరాజయమై, ఇశ్రాయేలు విజయము సాధించును. ప్రకటన గ్రంథములో యోహానుతో ఉన్నట్లే, దానియేలు సాక్ష్యముని ఆరంభము అతని సాక్ష్యమునంత్యముతో ఏకీభవించుచున్నది. కాబట్టి సత్యము ఏమిటి?

Doctrine is a word that identifies what a body of believers understand to be correct. Its purpose or use is not restricted to the Bible or Christianity. In so-called Christianity, there are probably more false “doctrines” than true, for spiritual Babylon, the papacy is a cage of every unclean and hateful bird, and those birds represent evil, which is sustained and covered up by churches through false doctrines, such as the law has been abolished. But there is true doctrine.

సిద్ధాంతం అనేది విశ్వాసుల సమూహం సరైందని గ్రహించిన దానిని సూచించే పదం. దాని ఉద్దేశం గాని వినియోగం గాని బైబిలు లేదా క్రైస్తవత్వం వరకే పరిమితం కాదు. అని పిలువబడే క్రైస్తవత్వంలో, నిజమైన వాటికన్నా అసత్య “సిద్ధాంతాలు” బహుశా ఎక్కువగా ఉన్నాయి; ఎందుకంటే ఆధ్యాత్మిక బబులోనైన పాపత్వం ప్రతి అపవిత్రమై ద్వేషించదగిన పక్షులతో నిండిన పంజరం; ఆ పక్షులు దుష్టత్వాన్ని సూచిస్తాయి, ఆ దుష్టత్వాన్ని సంఘాలు ధర్మశాస్త్రం రద్దు చేయబడిందని వంటి అసత్య సిద్ధాంతాల ద్వారా పోషించి కప్పిపుచ్చుతున్నాయి. అయితే సత్య సిద్ధాంతమూ ఉంది.

> “The minds of the Bereans were not narrowed by prejudice. They were willing to investigate the truthfulness of the doctrines preached by the apostles. They studied the Bible, not from curiosity, but in order that they might learn what had been written concerning the promised Messiah. Daily they searched the inspired records, and as they compared scripture with scripture, heavenly angels were beside them, enlightening their minds and impressing their hearts.

> బెరేయుల మనస్సులు పక్షపాతంతో సంకుచితమై పోలేదు. అపొస్తలులు ప్రకటించిన సిద్ధాంతాల సత్యతను పరిశీలించుటకు వారు సిద్ధులై యుండిరి. జిజ్ఞాసార్థం గాక, ప్రత్యుత వాగ్దానితుడైన మెస్సీయను గూర్చి ఏమి వ్రాయబడెనో నేర్చుకొనుటకై వారు పవిత్రగ్రంథమును అధ్యయనం చేసిరి. ప్రతిదినము వారు దైవప్రేరిత లిఖితములను పరిశోధించుచు, శాస్త్రవాక్యమును శాస్త్రవాక్యముతో పోల్చుచుండగా, స్వర్గదూతులు వారియొద్ద నుండుచు, వారి మనస్సులను ప్రకాశపరచి, వారి హృదయములను ప్రభావితం చేసిరి.

> “Wherever the truths of the gospel are proclaimed, those who honestly desire to do right are led to a diligent searching of the Scriptures. If, in the closing scenes of this earth’s history, those to whom testing truths are proclaimed would follow the example of the Bereans, searching the Scriptures daily, and comparing with God’s word the messages brought them, there would today be a large number loyal to the precepts of God’s law, where now there are comparatively few. But when unpopular Bible truths are presented, many refuse to make this investigation. Though unable to controvert the plain teachings of Scripture, they yet manifest the utmost reluctance to study the evidences offered. Some assume that even if these doctrines are indeed true, it matters little whether or not they accept the new light, and they cling to pleasing fables which the enemy uses to lead souls astray. Thus their minds are blinded by error, and they become separated from heaven.

> సువార్త సత్యములు ఎక్కడ ప్రకటింపబడునో అక్కడ, నీతిని చేయుటకై నిజమనసుతో ఆకాంక్షించువారు లేఖనములను శ్రద్ధాసహితముగా పరిశోధించుటకు ప్రేరేపింపబడుదురు. ఈ భూమి చరిత్రయొక్క ముగింపు ఘట్టములలో, పరీక్షాత్మక సత్యములు ప్రకటింపబడిన వారు బెరోయుల ఆదర్శమును అనుసరించి, ప్రతిదినము లేఖనములను పరిశీలించుచు, తమకు అందిన సందేశములను దేవుని వాక్యముతో పోల్చి చూచినయెడల, ఈదినమున దేవుని ధర్మశాస్త్రపు ఆజ్ఞలకు విధేయులైన వారి సంఖ్య విశేషముగా ఉండెను; అయితే ప్రస్తుతమైతే సాపేక్షముగా కొద్దిమందే ఉన్నారు. కాని జనప్రియంకాని బైబిల్ సత్యములు సమర్పింపబడినపుడు, చాలామంది ఈ పరిశోధన చేయుటకు నిరాకరించుదురు. లేఖనముల స్పష్టమైన బోధలను ఖండించుటకు అసమర్థులైనను, సమర్పింపబడిన సాక్ష్యములను అధ్యయనం చేయుటయందు అత్యంత విముఖతను ప్రదర్శించుదురు. కొందరు ఈ సిద్ధాంతములు నిజమే అయినను, కొత్త ప్రకాశమును తాము స్వీకరించునో లేడో అది ఎంతో తక్కువ కీలకమని అనుకొందురు; మరియు శత్రువు ఆత్మలను తప్పుదోవ పట్టించుటకు ఉపయోగించు ఆకర్షణీయమైన కల్పితకథలను గట్టిగా అంటిపెట్టుకొందురు. ఇట్లుగా భ్రమచేత వారి మనస్సులు అంధీకృతమై, వారు స్వర్గముతో వియోజింపబడుదురు.

> “All will be judged according to the light that has been given. The Lord sends forth His ambassadors with a message of salvation, and those who hear He will hold responsible for the way in which they treat the words of His servants. Those who are sincerely seeking for truth will make a careful investigation, in the light of God’s word, of the doctrines presented to them.” Acts of the Apostles, 231, 232.

> ఇచ్చబడిన వెలుగుకు అనుగుణంగా అందరు తీర్పునకు లోబడుదురు. ప్రభువు రక్షణ సందేశముతో తన ప్రతినిధులను పంపును; ఆయన సేవకుల వాక్యాలను వారు ఏ విధంగా పరిగణించి ప్రవర్తించుచున్నారో, ఆ విషయములో ఆ వాక్యాలను వినువారిని ఆయన బాధ్యులుగా నిలుపును. సత్యమును నిష్కపటంగా వెదకువారు, దేవుని వాక్యపు వెలుగులో, తమకు సమర్పింపబడిన సిద్ధాంతములపై సూక్ష్మ పరిశీలన చేయుదురు. అపొస్తలుల కార్యములు, 231, 232.

There are “doctrines” which are the “truths of the gospel” and they need to be investigated. Some, (if not all) are “testing truths.” The Sabbath is an easy testing truth to understand. There are true and false doctrines. Some of the true doctrines present a test to those who hear them. There is also a type of truth that is designed for a certain period of time. These truths are called “present truth.”

సువార్త యొక్క సత్యాలైన "సిద్ధాంతాలు" ఉన్నాయి; అవి పరిశీలింపబడవలెను. వాటిలో కొన్నివి (అన్నీ కాకపోయినా) "పరీక్షాసత్యాలు." శబ్బతు దినము గ్రహించుటకు సులభమైన పరీక్షాసత్యము. సత్య సిద్ధాంతాలు మరియు అసత్య సిద్ధాంతాలు ఉన్నాయి. సత్య సిద్ధాంతాలలో కొన్నివి వాటిని వినువారికి ఒక పరీక్షగా నిలుస్తాయి. అలాగే, ఒక నిర్దిష్ట కాలానికి ఉద్దేశింపబడిన రకమైన సత్యమూ ఉంది. ఆ సత్యాలను "ప్రస్తుత సత్యము" అని పిలుస్తారు.

> “There are many precious truths contained in the Word of God, but it is ‘present truth’ that the flock needs now. I have seen the danger of the messengers running off from the important points of present truth, to dwell upon subjects that are not calculated to unite the flock and sanctify the soul. Satan will here take every possible advantage to injure the cause.

> దేవుని వాక్యంలో అనేక అమూల్య సత్యములు ఉండినను, మందుకు ఇప్పుడు అవసరమైయున్నది ‘ప్రస్తుత సత్యము’యే. సందేశకులు ప్రస్తుత సత్యములోని ముఖ్య అంశములనుండి పక్కదారి పడుచు, మందును ఏకీకరించుటకును ఆత్మను పరిశుద్ధపరచుటకును అనుకూలంకాని విషయములపై విస్తరించి నిలుచుటయందున్న ప్రమాదమును నేను చూచితిని. ఈ సందర్భములో శాతాను ఉద్యమమునకు హానిచేయుటకై సాధ్యమైన ప్రతీ అవకాశమును వినియోగించుకొనును.

> “But such subjects as the sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus, are perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future. These, I have frequently seen, were the principal subjects on which the messengers should dwell.” Early Writings, 63.

> కాని పరిశుద్ధస్థలము (2300 దినములతో సంబంధముగా), దేవుని ఆజ్ఞలు మరియు యేసు విశ్వాసము వంటి విషయాలు, గత అడ్వెంట్ ఉద్యమాన్ని వివరిచుటకు, మన ప్రస్తుత స్థితి ఏమిటో చూపుటకు, సందేహించువారి విశ్వాసమును స్థిరపరచుటకు, మరియు మహిమమయమైన భవిష్యత్తుకు నిశ్చయతను కలుగజేయుటకు సంపూర్ణముగా అనుకూలమైనవి. ఇవే, నేను తరచుగా చూచిన ప్రకారము, సందేశకులు నిలిచి విశదీకరించవలసిన ప్రధాన విషయాలు. ఎర్లీ రైటింగ్స్, 63.

Adventists often employ this passage to avoid what it actually states. They argue that all which should be emphasized in our messages of “present truth” is the sanctuary, the 2300 days, the commandments and the faith of Jesus. They make this claim to avoid what is identified about these four subjects.

అడ్వెంటిస్టులు ఈ వచనభాగాన్ని తరచుగా, అది యథార్థంగా తెలుపుతున్నదానిని తప్పించుకోవడానికి, వినియోగిస్తారు. మన "ప్రస్తుత సత్యము" సందేశాలలో ఉద్ఘాటించవలసినదంతా పరిశుద్ధ స్థలము, 2300 దినములు, ఆజ్ఞలు, మరియు యేసు యొక్క విశ్వాసమని వారు వాదిస్తారు. ఈ నాలుగు విషయముల విషయమై గుర్తించబడినదానిని తప్పించుకోవడానికే వారు ఈ వాదనను ప్రతిపాదిస్తున్నారు.

The purpose of these four great truths is that they have been “perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future.” These four present truth doctrines are designed to show that the beginning of Adventism (the past Advent movement) illustrates the end of Adventism (our present position). Those four primary doctrines are “calculated perfectly” to explain the principle that the end is illustrated by the beginning. According to this passage of inspiration, this is the “present truth” that the “flock needs now.”

ఈ నాలుగు మహా సత్యాల ఉద్దేశ్యం యేదనగా, అవి ‘గత అడ్వెంట్ ఉద్యమాన్ని వివరించుటకు, మన ప్రస్తుత స్థితి ఏమిటో చూపుటకు, సందేహించువారిలో విశ్వాసాన్ని స్థాపించుటకు, మహిమాన్వితమైన భవిష్యత్తుపై నిశ్చయత్వాన్ని కల్పించుటకు పరిపూర్ణంగా రూపకల్పన చేయబడ్డవి’. ఈ నాలుగు ‘ప్రస్తుత సత్య’ సిద్ధాంతాలు, అడ్వెంటిజం ఆరంభము (గత అడ్వెంట్ ఉద్యమం) అడ్వెంటిజం అంత్యాన్ని (మన ప్రస్తుత స్థితి) చిత్రీకరిస్తుందని చూపుటకు రూపకల్పన చేయబడ్డాయి. ‘అంత్యం ఆరంభముచేత చిత్రితమౌతుంది’ అనే సూత్రాన్ని వివరించుటకు ఆ నాలుగు ప్రాథమిక సిద్ధాంతాలు ‘పరిపూర్ణంగా ఆలోచింపబడి రూపకల్పన చేయబడినవి’. ఈ ప్రేరణాత్మక వాక్యభాగం ప్రకారం, ఇదే ‘మందకు ఇప్పుడు అవసరమైన’ ‘ప్రస్తుత సత్యం’.

Ancient Israel is the beginning of Israel and modern Israel is the end. Ancient literal Israel typified the Seventh-day Adventist people from the time of the end in 1798, until the Sunday law. Before the first coming of Christ “present truth” was unseen by the Jews, for they were blind (Laodicean) due to their dependence upon customs and traditions.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు ఇశ్రాయేలుకు ఆరంభము; ఆధునిక ఇశ్రాయేలు అంత్యము. ప్రాచీన ఆక్షరార్థ ఇశ్రాయేలు, 1798లోని అంత్యకాల సమయం నుండి ఆదివారం చట్టము వరకు, సప్తమదిన అడ్వెంటిస్టు జనులకు ప్రతిరూపముగా నిలిచెను. క్రీస్తు మొదటి ఆగమనానికి ముందు, ‘ప్రస్తుత సత్యము’ యూదులకు ప్రత్యక్షము కాలేదు; ఏలయనగా వారి ఆచారములు, సంప్రదాయములపై ఆధారపడుటవలన వారు అంధులై (లయొదికేయులవలె) ఉండిరి.

> “We want to understand the time in which we live. We do not half understand it. We do not half take it in. My heart trembles in me when I think of what a foe we have to meet, and how poorly we are prepared to meet him. The trials of the children of Israel, and their attitude just before the first coming of Christ, have been presented before me again and again to illustrate the position of the people of God in their experience before the second coming of Christ—how the enemy sought every occasion to take control of the minds of the Jews, and today he is seeking to blind the minds of God’s servants, that they may not be able to discern the precious truth.” Selected Messages, book 2, 406.

> మనము నివసించుచున్న కాలమును గ్రహించదలుచుకొనుచున్నాము. దానిని మనము అరమాత్రమూ అర్థంచేసికొనము. దానిని మనము అరమాత్రమూ మనస్సులోనికి పొందుపరచుకొనము. ఎంత ఘోరమైన శత్రువును మనము ఎదుర్కోవలసి ఉన్నదో, అతనిని ఎదుర్కొనుటకు మన సిద్ధత ఎంత నీరసమై యున్నదో నేను ఆలోచించినపుడు, నా హృదయం నాలో కంపించుచున్నది. క్రీస్తు మొదటి రాకమునకు కాస్త పూర్వము ఇశ్రాయేలు సంతానము ఎదుర్కొన్న పరీక్షలు, వారు ప్రదర్శించిన వైఖరి, ఇవి క్రీస్తు రెండవ రాకమునకు పూర్వము దేవుని ప్రజలు తమ అనుభవమందు పొందు స్థితిని ప్రతిరూపింపజేయుటకై నా ముందర పునఃపునః ఉంచబడినవి—శత్రువు యూదుల మనస్సుల మీద ఆధిపత్యము సంపాదించుటకై ప్రతి అవకాశమును ఎలా వెదకెనో, అలాగే నేడు దేవుని సేవకుల మనస్సులను అంధింపజేయుటకై అతడు ఎలా యత్నించుచున్నాడో, దానివలన వారు అమూల్యమైన సత్యమును వివేచింపలేకుండునట్లు. సెలెక్టెడ్ మెసేజెస్, పుస్తకం 2, పుట 406.

According to our next reference, the Jews had lost sight of the “original truth of God,” and that original truth for the Jews was the history of the deliverance from Egypt. The history of that deliverance was their original truth, it was the truth they were instructed to teach their children throughout their generations. They failed, as has Adventism. In order to present the truth to the blinded Jews, Jesus placed truth into a framework.

మన తదుపరి సూచన ప్రకారం, యూదులు "దేవుని మూల సత్యం" పట్ల దృష్టిని కోల్పోయారు; యూదులకు ఆ మూల సత్యం మిస్రయీము నుండి జరిగిన విమోచనపు చరిత్రయే. ఆ విమోచనపు చరిత్రే వారి మూల సత్యం; తమ తరతరాలకు తమ పిల్లలకు బోధించుమని వారికి ఆజ్ఞాపించబడిన సత్యమది. వారు విఫలమయ్యారు; అడ్వెంటిజం కూడా అలానే విఫలమైంది. అంధులైన యూదులకు సత్యాన్ని ఉపస్థాపించుటకై, యేసు సత్యాన్ని ఒక చట్రంలో అమర్చాడు.

> “In the time of the Saviour, the Jews had so covered over the precious jewels of truth with the rubbish of tradition and fable, that it was impossible to distinguish the true from the false. The Saviour came to clear away the rubbish of superstition and long-cherished errors, and to set the jewels of God’s word in the frame-work of truth. What would the Saviour do if he should come to us now as he did to the Jews? He would have to do a similar work in clearing away the rubbish of tradition and ceremony. The Jews were greatly disturbed when he did this work. They had lost sight of the original truth of God, but Christ brought it again to view. It is our work to free the precious truths of God from superstition and error.

> రక్షకుని కాలమందు యూదులు సంప్రదాయం, దంతకథల చెత్తతో సత్యపు అమూల్య రత్నాలను అంతగా కప్పివేసిరి గనుక, నిజమును అబద్ధమునుండి వేరుచేయుట అసాధ్యమైయుండెను. మూఢనమ్మకాలయొక్కను దీర్ఘకాలంగా పోషింపబడిన భ్రమలయొక్కను చెత్తను తొలగించి, దేవుని వాక్యమునకు చెందిన రత్నాలను సత్యమనే చట్రములో అమర్చుటకై రక్షకుడు వచ్చెను. యూదులయొద్దకు వచ్చినట్లే ఇప్పుడును మనయొద్దకు వచ్చినయెడల రక్షకుడు ఏమి చేయును? సంప్రదాయములు, కర్మకాండముల చెత్తను తొలగించుటయందు ఆయన సదృశ్యమైన కార్యమునే చేయవలసియుండును. ఈ కార్యము ఆయన చేసినప్పుడు యూదులు తీవ్రంగా కలతచందిరి. వారు దేవుని మూలసత్యమునకు దృష్టి కోల్పోయిరి; అయితే క్రీస్తు దానిని మళ్లీ దృశ్యమునకు తెచ్చెను. మూఢనమ్మకాలనుండి, భ్రమలనుండి దేవుని అమూల్య సత్యాలను విముక్తపరచుట మన కార్యము.

> “Glorious truths have been buried out of sight, and have been made lusterless and unattractive by error and superstition. Jesus reveals the light of God, and brings forth the beautiful radiance of the truth in all its divine glory. The minds of the honest are filled with admiration. Their hearts are attracted in holy affections toward him who brought forth the jewels of truth and displayed them to their understanding.

> మహిమామయమైన సత్యములు దృష్టికి అందకుండా పాతిపెట్టబడి, తప్పు మరియు మూఢనమ్మికలచేత నిష్ప్రభంగాను, ఆకర్షణలేనివిగాను చేయబడ్డాయి. యేసు దేవుని వెలుగును వెల్లడి చేయుచున్నాడు, మరియు సత్యమునకు కలిగిన సుందర కాంతిని దాని సమస్త దివ్య మహిమలో వెలికి తేవుచున్నాడు. నిజాయితీగల వారి మనస్సులు విస్మయాభిమానముతో నిండిపోవుచున్నవి. సత్యరత్నాలను వెలికి తీసి, వాటిని వారి అవగాహనకు ప్రదర్శించిన ఆయనవైపు వారి హృదయములు పవిత్రాభిలాషలచేత ఆకర్షింపబడుచున్నవి.

> “The Jews understood some portion of the truth, and taught some part of the word of God; but they did not comprehend the far-reaching nature of the law of God. Christ swept away the rubbish of tradition, and displayed the real kernel and heart of the purposes of God. When he did this, they became exasperated beyond control. They circulated false reports from one town to another that Christ was destroying the work of God. But while Jesus did away with the old forms, he re-instated the old truths, placing them in the frame-work of truth. He matched and joined them together, making a complete and symmetrical system of truth. This was the work our Saviour did; and now what shall we do? Shall we not work in harmony with Christ? Shall we be ruled by hearsay? Shall we let our own imaginings hide from us the light of God? We are to read attentively, to hear understandingly, and to teach others also the things we have learned. We must be constantly hungering for the bread of life, constantly seeking for the living water and the snow of Lebanon, that we may be able to lead the people to the living, cooling waters of the Fountain of truth.” Review and Herald, June 4, 1889.

> యూదులు సత్యములో కొంత భాగమును గ్రహించి, దేవుని వాక్యములో కొంతను బోధించిరి; కాని దేవుని ధర్మశాస్త్రపు విశాల, దూరప్రసరిత స్వరూపమును వారు అవగతం చేసికొనలేదు. క్రీస్తు సంప్రదాయాల చెత్తను పారదోలి, దేవుని సంకల్పాల నిజమైన సారం, హృదయమర్మమును ప్రత్యక్షపరచెను. ఆయన అట్లు చేసినప్పుడు, వారు అదుపుకు అందని స్థాయికి ఆగ్రహితులయ్యిరి. క్రీస్తు దేవుని కార్యమును నశింపజేస్తున్నాడని, వారు పట్టణము నుండి పట్టణమునకు అబద్ధవార్తలను ప్రచారము చేసిరి. అయితే యేసు పాత రూపాలను రద్దుచేసినప్పటికీ, పాత సత్యములను సత్యపు చట్రములో స్థానపరచి పునఃస్థాపించెను. వాటిని పరస్పరం సరిపోల్చి కుదిర్చి కలిపి, సంపూర్ణమై సమపాళ్లుగల సత్యవ్యవస్థను నిర్మించెను. ఇదే మన రక్షకుడు చేసిన కార్యము; మరి ఇప్పుడు మనము ఏమి చేయవలెను? మనము క్రీస్తుతో సమన్వయమున పనిచేయక పోవాలో? వదంతులచే పాలితులమగుదుమా? మన స్వకల్పనలు దేవుని వెలుగును మనకు మరుగుపరచనీయుదుమా? మనము శ్రద్ధగా చదవవలెను, వివేకముతో ఆలకించవలెను, నేర్చుకొన్న విషయములను ఇతరులకు కూడ బోధింపవలెను. జీవరొట్టె కొరకు ఎల్లప్పుడును ఆకలిగొనుచుండి, జీవజలమును మరియు లెబనోను హిమమును నిరంతరం అన్వేషించవలెను, దానివలన సత్యస్రోతస్వపు జీవమయమైన, శీతలకర జలములయొద్దకు ప్రజలను నడిపించగలగుటకై. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, జూన్ 4, 1889.

At his first coming Jesus “re-instated the old truths, placing them in the frame-work of truth. He matched and joined them together, making a complete and symmetrical system of truth.” Jesus used the history at the beginning of ancient Israel in order to reestablish the old truths, and He did so by matching those truths (by topic) and joining them together (in parallel, line upon line). He did so for the purpose of freeing the Jews of the customs and traditions that had blinded them. That history was the ending history of literal Israel.

తన తొలి ఆగమనమందు యేసు “పూర్వ సత్యములను సత్యపు చట్రంలో నిలిపి పునఃస్థాపించాడు. వాటిని సరిపోల్చి పరస్పరం అనుసంధానించి, సంపూర్ణమై సుసంఘటితమైన సత్యవ్యవస్థను నిర్మించాడు.” పూర్వ సత్యములను పునఃస్థాపించుటకై ఆయన పురాతన ఇశ్రాయేలుకు ఆరంభమందలి చరిత్రను ఉపయోగించాడు; అట్టి సత్యములను (విషయానుసారంగా) సరిపోల్చి, (సమాంతరంగా, పంక్తి పంక్తిగా) వాటిని పరస్పరం అనుసంధానించుటద్వారానే ఆయన అలా చేసెను. వారిని అంధులనుగా చేసిన ఆ ఆచారములు, సంప్రదాయముల నుండి యూదులను విమోచించుటకై ఆయన అలా చేసెను. ఆ చరిత్ర యథార్థ ఇశ్రాయేలుకు అంత్య చరిత్రయే.

Adventism is repeating the history of ancient Israel’s ending, and the framework to place the truth into in order to remove the Laodicean blindness of tradition and custom is accomplished now as when Christ interacted with the Jews. The “old truths” are to be placed into the “framework” of truth, in order to bring prophetic lines together with other prophetic lines, “line upon line” in parallel for the purpose of possibly freeing a Laodicean from their blindness. Christ is our example, in all things.

అడ్వెంటిజం పురాతన ఇశ్రాయేలు ముగింపు దశ చరిత్రను పునరావృతం చేస్తున్నది; సంప్రదాయం మరియు ఆచారం మూలమైన లయొదిక్య అంధత్వాన్ని తొలగించుటకై సత్యాన్ని పొందుపరచవలసిన చట్రం, క్రీస్తు యూదులతో వ్యవహరించినప్పటిలాగే, ఇప్పుడు అమలులోనికి తెచ్చబడుతోంది. “పాత సత్యాలు”ను “సత్యపు చట్రం”లో స్థాపించి, ప్రవచనా రేఖలను ఇతర ప్రవచనా రేఖలతో సమాంతరంగా, “వరుసపై వరుస”గా కలిపి ఉంచవలెను; దాని లక్ష్యం, లయొదిక్యుడిని తన అంధత్వం నుండి, సంభవమైతే, విముక్తి చేయుట. అన్ని విషయాలలో క్రీస్తే మన ఆదర్శం.

There are truths in the Bible which are identified as doctrine, and “there are many wonderful truths,” but there is also “present truth” which is a “test to the people of” the “generation” living when the truth is revealed. Prophetically this happens in the fourth generation of Adventism, and the “present truth” “which is a test for this generation” was not a test for early generations of Adventism.

బైబిలులో సిద్ధాంతాలుగా గుర్తించబడిన సత్యములు ఉన్నాయి; అంతేకాక "అనేక అద్భుతమైన సత్యములు ఉన్నాయి," కాని సత్యము వెల్లడింపబడినప్పుడు జీవించి ఉన్న ఆ "తరం"లోని "ప్రజలకు ఒక పరీక్ష"గా ఉండే "ప్రస్తుత సత్యము" కూడా ఉంది. ప్రవచనపరంగా ఇది అడ్వెంటిజం యొక్క నాల్గవ తరంలో సంభవిస్తుంది; మరియు "ఈ తరానికి పరీక్షగా ఉండే" "ప్రస్తుత సత్యము" అడ్వెంటిజం యొక్క ప్రారంభ తరాలకు పరీక్ష కాలేదు.

> “There are in the Scriptures some things which are hard to be understood and which, according to the language of Peter, the unlearned and unstable wrest unto their own destruction. We may not, in this life, be able to explain the meaning of every passage of Scripture; but there are no vital points of practical truth that will be clouded in mystery. When the time shall come, in the providence of God, for the world to be tested upon the truth for that time, minds will be exercised by His Spirit to search the Scriptures, even with fasting and with prayer, until link after link is searched out and united in a perfect chain. Every fact which immediately concerns the salvation of souls will be made so clear that none need err or walk in darkness.

> లేఖనములలో అర్థము చేయుటకు కష్టమైన విషయములు కొన్ని ఉన్నవి; వాటిని, పేతురు మాట ప్రకారము, అజ్ఞులును స్థిరతలేనివారును తమ స్వనాశనమునకై వక్రీకరిస్తారు. ఈ జీవమందు లేఖనములలోని ప్రతి భాగమునకు అర్థమును మనము వివరించలేకపోవచ్చును; అయితే జీవనావశ్యకమైన ఆచరణీయ సత్యాంశములలో ఏదియు రహస్యమయ ముసుగులో కప్పబడి ఉండదు. దేవుని పరిపాలనలో ఆ కాలమునకు నియమింపబడిన సత్యముచేత లోకము శోధింపబడవలసిన సమయము వచ్చినప్పుడు, ఆయన ఆత్మచేత బుద్ధులు ప్రేరేపింపబడి, ఉపవాసముతోను ప్రార్థనతోను లేఖనములను పరిశోధించుదురు, కడియము కడియముగా శోధింపబడి సమపూర్ణమైన శృంఖలలో ఏకీకరింపబడువరకు. ఆత్మల రక్షణకే నేరుగా సంబంధించిన ప్రతి సత్యవిషయము అంత స్పష్టముగా చేయబడును గనుక ఎవరికీ తప్పుడు మార్గములో పడవలసినదీ అంధకారములో నడుచవలసినదీ అవసరముండదు.

> “As we have followed down the chain of prophecy, revealed truth for our time has been clearly seen and explained. We are accountable for the privileges that we enjoy and for the light that shines upon our pathway. Those who lived in past generations were accountable for the light which was permitted to shine upon them. Their minds were exercised in regard to different points of Scripture which tested them. But they did not understand the truths which we do. They were not responsible for the light which they did not have. They had the Bible, as we have; but the time for the unfolding of special truth in relation to the closing scenes of this earth’s history is during the last generations that shall live upon the earth.

> మేము ప్రవచనాల శ్రేణిని అనుసరించి వచ్చిన కొద్దీ, మన కాలానికి సంబంధించిన ప్రకటిత సత్యము స్పష్టంగా ప్రత్యక్షమై సముచితంగా వివరణ పొందియున్నది. మాకు అనుభవమవుతున్న విశేష అనుగ్రహాలకు, అలాగే మన మార్గంపై ప్రకాశించుచున్న వెలుగుకుగాను, మేము బాధ్యులము. గత తరాలలో జీవించిన వారు, వారికి ప్రకాశింపబడియుండుటకు అనుమతించబడిన వెలుగుకుగాను బాధ్యులై యుండిరి. వారిని పరీక్షించిన వేదగ్రంథంలోని వివిధ అంశాల విషయమై వారి మనస్సులు శ్రమింపబడియుండెను. అయితే, మనము గ్రహించుచున్న సత్యములను వారు గ్రహింపలేదు. తమయందు లేకపోయిన వెలుగుకై వారు బాధ్యులై యుండలేదు. వారికీ, మనకు ఉన్నట్లే, వేదగ్రంథము కలిగియుండెను; అయితే ఈ భూలోక చరిత్రకు ముగింపు దృశ్యాలతో సంబంధముగల విశేష సత్యము విప్పబడవలసిన కాలము భూమిమీద నివసించబోవు చివరి తరములయందే.

> “Special truths have been adapted to the conditions of the generations as they have existed. The present truth, which is a test to the people of this generation, was not a test to the people of generations far back. If the light which now shines upon us in regard to the Sabbath of the fourth commandment had been given to the generations in the past, God would have held them accountable for that light.” Testimonies, volume two, 692, 693.

> "తరతరాలు ఏ పరిస్థితులలో ఉన్నాయో, వాటికి అనుగుణంగా ప్రత్యేక సత్యాలు అనుకూలింపబడ్డాయి. ఈ తరపు ప్రజలకు పరీక్షగా నిలిచిన వర్తమాన సత్యం, బహు పూర్వ తరాల ప్రజలకు పరీక్షగా కాలేదు. నాలుగవ ఆజ్ఞలోని సబ్బతుదినము విషయమై ఇప్పుడు మనపై ప్రకాశిస్తున్న వెలుగు గత తరతరాలకు ప్రసాదింపబడియుండినయెడల, ఆ వెలుగు విషయమై దేవుడు వారిని బాధ్యత వహింపజేసేవాడు." టెస్టిమోనీస్, రెండవ సంపుటి, 692, 693.

For those who may wish to deny that there are four generations in the history of Adventism I would point you to Habakkuk’s Tables. A very simple way to understand this fact is that the name Laodicea, means a people judged. The beginning of Adventism announced the opening of the judgment and the end of Adventism announces the close of judgment. The close of judgment takes place in the third and fourth generations.

ఆడ్వెంటిజం చరిత్రలో నాలుగు తరములు ఉన్నాయని నిరాకరించదలచిన వారికి నేను హబక్కూకు పట్టికలను సూచిస్తున్నాను. ఈ విషయాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి చాలా సరళమైన విధానం ఏమనగా, ‘లయొదిక్యా’ అనే నామము ‘తీర్పు పొందిన జనులు’ అని అర్థం. ఆడ్వెంటిజం ఆరంభం తీర్పు ప్రారంభమును ప్రకటించింది, మరియు ఆడ్వెంటిజం అంత్యం తీర్పు సమాప్తిని ప్రకటిస్తుంది. తీర్పు సమాప్తి మూడవ మరియు నాలుగవ తరములలో సంభవిస్తుంది.

> Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the Lord thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me; And showing mercy unto thousands of them that love me, and keep my commandments. Exodus 20:4–6.

> నీ కొరకు చెక్కబడియున్న ఏ ప్రతిమయైనను చేయకూడదు; పై పరలోకమందున్న దేనికైనను, కింద భూమిమీదనున్న దేనికైనను, భూమి క్రిందనున్న నీటిలోనున్న దేనికైనను సదృశ్యముగల ఏ రూపమునైనను చేయకూడదు. వాటికి నీవు వంగి నమస్కరింపకూడదు; వాటిని సేవింపకూడదు; ఎందుకనగా నీ దేవుడగు యెహోవాను నేను అసూయపడు దేవుడను, నన్ను ద్వేషించువారి సంతానముమీద పితరుల అక్రమమును మూడవ నాలుగవ తరములవరకు సందర్శించుచున్నాను; మరియు నన్ను ప్రేమించి నా ఆజ్ఞలను గైకొనువారికి వేలమందికిని కృపచేయుచున్నాను. నిర్గమకాండము 20:4-6.

At the close of judgment, the final generation of Laodicean (a people judged) Adventism will be judged and spewed out of the mouth of the Lord, as was ancient Israel at the destruction of Jerusalem. Biblical doctrines, are truths, and there are also testing truths and then there are present truths. Present truth is always a testing truth, but it identifies a testing truth specially designed for the generation that is currently living. The fact of the matter though, is more likely to be that any truth from God’s word which we choose to reject, has just become a testing truth that we just failed.

న్యాయవిచారణ సమాప్తికాలంలో, లవోదిక్యుల (న్యాయించబడిన ప్రజలు) అడ్వెంటిజము యొక్క అంతిమ తరము న్యాయించబడియు, యెరూషలేము విధ్వంసకాలమందు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యెట్లుగా, ప్రభువు నోటి నుండి ఉమ్మివేయబడును. వేదసిద్ధాంతములు సత్యములే; అదేవిధంగా పరీక్షాసత్యములున్నవి; అలాగే వర్తమాన సత్యములుకూడున్నవి. వర్తమాన సత్యము ఎల్లప్పుడూ ఒక పరీక్షాసత్యమే; అయితే అది ప్రస్తుతం జీవించుచున్న తరమునకై ప్రత్యేకముగా రూపకల్పించబడిన పరీక్షాసత్యమును నిర్దిష్టముగా గుర్తిస్తుంది. అయితే వాస్తవానికి, దేవుని వాక్యములోని ఏ సత్యమునైనను మనము తిరస్కరించుటకు ఎంచుకొనినయెడల, అది మనము ఇప్పుడే విఫలమైన పరీక్షాసత్యముగా పరిణమించియుంటుంది.

Jesus is the word of God, and He is the truth. He informed Pilate the reason He “came” “into the world,” was to “bear witness unto the truth,” and that everyone that heard His voice, “is of the truth.” The word “truth” that Pilate and Jesus spoke of comes from a Hebrew word that is translated as “truth” and is found one hundred and twenty-seven times in the Old Testament. That Hebrew word (H571) is translated into various English words, but it is translated ninety-two times as “truth” in the Old Testament. It is one of those words that is profoundly powerful, on many levels.

యేసు దేవుని వాక్యము; ఆయనయే సత్యము. తాను 'లోకములోకి' 'వచ్చిన' కారణము 'సత్యమునకు సాక్ష్యమిచ్చుట' అని, తన స్వరము విన్న ప్రతి వాడూ 'సత్యమునకు చెందినవాడు' అని పీలాతుకు ఆయన తెలియజేసెను. పీలాతు మరియు యేసు ప్రస్తావించిన 'సత్యము' అనే పదము, 'సత్యము'గా అనువదింపబడే ఒక హెబ్రూ పదమునుండి ఉద్భవించింది; ఆ పదము పాత నిబంధనలో నూట ఇరవై ఏడు సార్లు కనిపిస్తుంది. ఆ హెబ్రూ పదము (H571) అనేక ఆంగ్ల పదములుగా అనువదించబడింది; అయితే పాత నిబంధనలో అది తొంభై రెండు సార్లు 'సత్యము'గా అనువదింపబడింది. అది అనేక స్థాయిలలో అత్యంత శక్తివంతంగా నిలిచే పదములలో ఒకటి.

The word translated as “truth” in the Old Testament consists of three Hebrew letters, and with Hebrew letters, the letters have their own definition, so the word that is created from the letters blends the combined meanings of each letter to produce the ultimate meaning of the word. The word “truth” is made up of three Hebrew letters, the first letter of the Hebrew alphabet, a letter in the middle and the last letter of the Hebrew alphabet. “Truth” in the Old Testament is represented by the first and the last letters of the alphabet, with a letter in the middle!

పురాతన నిబంధనలో "సత్యం"గా అనువదించబడిన పదం మూడు హీబ్రూ అక్షరాలతో కూడి ఉంటుంది. హీబ్రూ భాషలో ప్రతి అక్షరానికి తనదైన నిర్వచనం ఉన్నందున, ఆ అక్షరాలనుండి ఏర్పడే పదం ప్రతి అక్షరానికి చెందిన అర్థాలను సమ్మిళితం చేసి, ఆ పదానికి పరమార్థాన్ని ఉత్పత్తి చేస్తుంది. "సత్యం" అనే పదం హీబ్రూ అక్షరమాల మొదటి అక్షరం, మధ్యంలోని ఒక అక్షరం, మరియు ఆ అక్షరమాల చివరి అక్షరం అనే మూడు హీబ్రూ అక్షరాలతో నిర్మితమైంది. పురాతన నిబంధనలో "సత్యం" అక్షరమాల యొక్క మొదటి మరియు చివరి అక్షరాలతో, మధ్యలో ఒక అక్షరంతో ప్రతీకీకరించబడింది!

This is the definition of the biblical “rule of first mention.” The first time a subject is presented is the most significant reference for the word, which is a seed, and it contains all the DNA necessary to produce the entire story. The second most important reference in the “rule of first mention” is the last reference, for that is where all the stories that arise between the beginning and ending are tied together. “In the Revelation all the books of the Bible meet and end,” and Revelation is the last book of the Bible.

బైబిలీయ ‘మొదటి ప్రస్తావన నియమం’ యొక్క నిర్వచనం ఇదే. ఒక విషయము మొదటిసారిగా ప్రదర్శింపబడిన సందర్భమే ఆ విషయమును సూచించే పదానికి అత్యంత ముఖ్యమైన సూచన; ఆ పదము విత్తనము వంటిది, మరియు అది సమస్త కథా వృత్తాంతాన్ని ఉత్పత్తి చేయుటకు అవసరమైన సమస్త డీఎన్ఏను తనలోనే కలిగియున్నది. ‘మొదటి ప్రస్తావన నియమం’లో రెండవ అత్యంత ముఖ్యమైన సూచన అంతిమ సూచనే; ఎందుకనగా ఆరంభమునూ అంతమునూ మధ్య ఉద్భవించే సమస్త వృత్తాంతములు అక్కడే పరస్పరం కుదుర్చబడి ఏకీకృతమగును. “ప్రకటన గ్రంథములో బైబిలు యొక్క సమస్త గ్రంథములు కలుసుకొని ముగియును,” మరియు ప్రకటన గ్రంథమే బైబిలులోని చివరి గ్రంథము.

The Hebrew word “truth” we are considering begins with the letter “Aleph” the thirteenth character is “Mem” and the twenty-second and last letter is “Tav.” Of course, there are various nuances to the definitions of these letters depending upon which linguist you turn to for the definition but the general definitions are very informative.

మనం పరిశీలిస్తున్న హీబ్రూ పదం "truth" యొక్క మొదటి అక్షరం "Aleph"; పదమూడవ అక్షరం "Mem"; మరియు ఇరవై రెండవ మరియు అంతిమ అక్షరం "Tav." నిస్సందేహంగా, నిర్వచనాల విషయంలో, నిర్వచనార్థం మీరు ఏ భాషావేత్తను ఆశ్రయిస్తారో దాని ఆధారంగా ఈ అక్షరాల అర్థవివరణలలో విభిన్నమైన సూక్ష్మాంతరాలు ఉండవచ్చు; అయినప్పటికీ, సాధారణ నిర్వచనలు అత్యంత విజ్ఞానప్రదమైనవి.

א (Aleph): First letter of the Hebrew alphabet, and it is often associated with the unity, and represents the Divine and the eternal, symbolizing the connection between God and creation.

א (అలెఫ్): హెబ్రూ అక్షరమాలలో మొదటి అక్షరం; ఇది తరచుగా ఏకత్వంతో అనుబంధించబడుతుంది, దైవత్వం మరియు నిత్యతను ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది, దేవుడు మరియు సృష్టి మధ్యనున్న సంబంధాన్ని ప్రతీకాత్మకంగా సూచిస్తుంది.

מ (Mem): Thirteenth letter of the Hebrew alphabet and is often associated with water.

מ (మెమ్): హీబ్రూ అక్షరమాలలో పదమూడవ అక్షరం; ఇది తరచుగా జలంతో అనుబంధించబడుతుంది.

ת (Tav): Last letter of the Hebrew alphabet, and it carries the meaning of “mark” or “sign.” It is often associated with the concept of completion or the “seal” of creation. In ancient Hebrew, the letter Tav had the shape of a cross.

ת (తావ్): హెబ్రూ అక్షరమాల యొక్క అంత్య అక్షరం; ఇది "గుర్తు" లేదా "చిహ్నం" అనే అర్థాన్ని కలిగియుంటుంది. ఇది తరచుగా సంపూర్ణత అనే భావనతో, లేదా సృష్టి యొక్క "ముద్ర"తో అనుబంధించబడుతుంది. ప్రాచీన హెబ్రూలో, తావ్ అక్షరానికి సిలువ ఆకృతి ఉండేది.

The Hebrew word translated as “truth” that we are considering is made up of three letters, that together represent the everlasting gospel. What? This is easily recognized if you understand that the three angels’ messages are the everlasting gospel. It is recognizable because the definitions of these three letters represent the three angels’ message.

మనము పరిశీలిస్తున్న ‘సత్యం’గా అనువదించబడే హెబ్రీ పదము మూడు అక్షరాలతో కూడియున్నది; అవి సమష్టిగా నిత్యసువార్తను ప్రతినిధిస్తాయి. ఏమిటి? మూడు దూతల సందేశములే నిత్యసువార్త అని మీరు అర్థం చేసుకుంటే, దీనిని సులభంగా గుర్తించవచ్చు. ఇది గుర్తుపట్టదగినదే, ఎందుకంటే ఈ మూడు అక్షరాల నిర్వచనాలు మూడు దూతల సందేశమును ప్రతినిధిస్తాయి.

The first angel of Revelation fourteen identifies the everlasting gospel and then tells the entire world to “fear God” and glorify Him through worshipping the Creator. The definition of (Aleph) the first of those three letters is “the Divine, Eternal God, and as mankind’s Creator, the God that men should reverently fear and worship.”

ప్రకటన గ్రంథము పదనాలుగవ అధ్యాయంలోని మొదటి దూత శాశ్వత సువార్తను స్పష్టపరచి, అనంతరం సమస్త లోకానికి “దేవుని భయపడుడి” అని, సృష్టికర్తను ఆరాధించి ఆయనకు మహిమనిచ్చుమని ఆజ్ఞాపిస్తుంది. ఆ మూడు అక్షరాలలో మొదటివైన (Aleph) యొక్క నిర్వచనం: “దివ్యుడగు నిత్యదేవుడు; మానవజాతి సృష్టికర్తయై, మనుష్యులు భక్తితో భయపడి ఆరాధించవలసిన దేవుడు.”

Aleph represents the first angel’s message.

ఆలెఫ్ మొదటి దేవదూతుని సందేశమును సూచిస్తుంది.

The second angel’s message calls men out of Babylon, marks when the Holy Spirit is poured out and identifies the rebellion of Babylon. The definition of (Mem) is associated with water, (symbol of the outpouring of the Spirit) and it is the thirteenth number of the alphabet, the number thirteen being a symbol of rebellion, thus identifying Babylon. Mem represents the second angel’s message.

రెండవ దూతుని సందేశం బాబిలోనునుండి మనుష్యులను వెలుపలికి పిలుస్తుంది, పరిశుద్ధాత్మ కుమ్మరింపబడే సమయాన్ని సూచిస్తుంది, మరియు బాబిలోనుయొక్క తిరుగుబాటును గుర్తిస్తుంది. మెమ్ అనే అక్షరపు నిర్వచనం జలంతో సంబంధించియున్నది (పరిశుద్ధాత్మయొక్క కుమ్మరింపునకు ప్రతీక), మరియు అది వర్ణమాలలో పదమూడవ అక్షరం; పదమూడు అనే సంఖ్య తిరుగుబాటుకు ప్రతీకగా ఉండుటవలన, అట్లుగా బాబిలోనును గుర్తిస్తుంది. మెమ్ రెండవ దూతుని సందేశాన్ని ప్రతీకిస్తుంది.

The third angel warns men against receiving the mark of the beast, identifies two classes of worshippers and God’s wrath. The definition of (Tav) is that it represents a “mark,” (the mark of the beast) it represents the seal of creation (the seal of God). The letter itself is shaped as the cross. Tav represents the third angel’s message.

మూడవ దూత మృగముని ముద్రను స్వీకరించకూడదని మనుష్యులను హెచ్చరిస్తాడు; అలాగే ఆరాధకుల రెండు వర్గములను మరియు దేవుని క్రోధమును స్పష్టపరుస్తాడు. (తావ్) యొక్క నిర్వచనం ఏమనగా, అది ‘ముద్ర’ను సూచిస్తుంది (మృగముని ముద్ర); అలాగే సృష్టి యొక్క ముద్రను సూచిస్తుంది (దేవుని ముద్ర). ఆ అక్షరమే సిలువ ఆకారములో ఉంటుంది. తావ్ మూడవ దూత యొక్క సందేశాన్ని సూచిస్తుంది.

> “What is the seal of the living God, which is placed in the foreheads of His people? It is a mark which angels, but not human eyes, can read; for the destroying angel must see this mark of redemption. The intelligent mind has seen the sign of the cross of Calvary in the Lord’s adopted sons and daughters. The sin of the transgression of the law of God is taken away. They have on the wedding garment, and are obedient and faithful to all God’s commands.

> ఆయన ప్రజల నుదుటులపై వేయబడే సజీవ దేవుని ముద్ర ఏమిటి? అది దూతలు చదివి గ్రహించగలిగే, కాని మానవ కళ్లకు చదవలేనటువంటి ఒక గుర్తు; ఎందుకనగా నాశనదూత ఈ విమోచనపు గుర్తును తప్పక చూడవలెను. ప్రభువిచేత దత్తత పొందిన కుమారులయందును కుమార్తెలయందును కాల్వరీ సిలువయొక్క సంకేతాన్ని వివేకమున్న మేధస్సు చూచియున్నది. దేవుని ధర్మశాస్త్ర అతిక్రమణపు పాపము తొలగింపబడింది. వారు వివాహ వస్త్రమును ధరించియున్నారు; దేవుని ఆజ్ఞలన్నింటికీ విధేయులై విశ్వాసపాత్రులై యున్నారు.

> “The Lord will not excuse those who know the truth if they do not in word and deed obey His commands.” Maranatha, 243.

> సత్యమును తెలిసినవారు మాటలలోను క్రియలలోను ఆయన ఆజ్ఞలకు విధేయులై యుండకపోతే, ప్రభువు వారిని క్షమించడు. మరనాథా, 243.

The Hebrew word translated as “truth” consist of three letters that each have their own definitions. Those three definitions are also the definitions of the three angels’ messages. They are also the definitions of the first angel’s message, for the first angel’s message was the message at the beginning of Adventism and the third angel’s message is the message at the end of Adventism. Because Jesus illustrates the end with the beginning, the first angel possesses all the prophetic waymarks of the third angel’s message. In doing so, the definition of the three Hebrew letters become symbols of not only the third angel’s message, but also symbols of the first angel’s message.

హిబ్రూ భాషలో ‘సత్యం’గా అనువదించబడే పదము మూడు అక్షరాలతో కూడి ఉంది; వాటిలో ప్రతి అక్షరానికీ తన స్వతంత్ర నిర్వచనం ఉన్నది. ఆ మూడు నిర్వచనాలే మూడు దూతల సందేశాల నిర్వచనాలు కూడా. అవి మొదటి దూత సందేశం యొక్క నిర్వచనాలుగానూ నిలుస్తాయి; ఎందుకంటే అడ్వెంటిజం ఆరంభంలో ప్రకటించబడిన సందేశం మొదటి దూతదే, మరియు అడ్వెంటిజం అంత్యంలో ప్రకటించబడే సందేశం మూడవ దూతదే. యేసు ఆరంభముచేతనే అంత్యమును చిత్రీకరించుచున్నందున, మొదటి దూత సందేశములో మూడవ దూత సందేశమునకు సంబంధించిన సమస్త ప్రవచనాత్మక మార్గచిహ్నాలు నిక్షిప్తమై ఉన్నాయి. అందుచేత, ఆ మూడు హిబ్రూ అక్షరాల నిర్వచనలు మూడవ దూత సందేశానికి మాత్రమేగాక, మొదటి దూత సందేశానికి కూడా చిహ్నాలుగా నిలుస్తాయి.

John in the Revelation was told to write the things which then were, and in so doing he would simultaneously be writing the things that would be in the future. He recorded the beginning to illustrate the end. In no uncertain terms, Seventh-day Adventists have been informed to study and proclaim the message of the Millerites, which is the message of the first angel. In studying and proclaiming those truths and that history we shall be proclaiming the third angel’s message and repeating the history of the first angel.

ప్రకటన గ్రంథములో యోహానుకు ఆప్పుడు ఉన్న విషయాలను వ్రాయుమని చెప్పబడెను; అట్లా చేయుచుండగా, భవిష్యత్తులో కలుగబోవు విషయములను కూడ ఏకకాలమున వ్రాయుచుండెను. అంత్యాన్ని స్పష్టపరచుటకై ఆయన ఆరంభమును లిఖించెను. అసందిగ్ధముగా, సప్తమ దిన ఆద్వెంటిస్టులకు మిల్లరైట్ల సందేశము, అనగా మొదటి దూతయొక్క సందేశము, అధ్యయనం చేసి ప్రకటింపవలెనని తెలియజేయబడెను. ఆ సత్యములను మరియు ఆ చరిత్రను అధ్యయనం చేసి ప్రకటించుటలో, మేము మూడవ దూతయొక్క సందేశమును ప్రకటించుచుండెదము, మొదటి దూతయొక్క చరిత్రను పునరావృతం చేయుచుండెదము.

> “God is not giving us a new message. We are to proclaim the message that in 1843 and 1844 brought us out of the other churches.” Review and Herald, January 19, 1905.

> "దేవుడు మనకు కొత్త సందేశమును ఇవ్వడం లేదు. 1843 మరియు 1844 సంవత్సరములలో ఇతర సంఘముల నుండి మమ్మల్ని వెలుపలికి తీసికొనివచ్చిన ఆ సందేశమును మనము ప్రకటించవలెను." రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, జనవరి 19, 1905.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> 1840 నుండి 1844 వరకు ఇచ్చబడిన సమస్త సందేశములు ప్రస్తుతమున బలంగా ఉద్ఘాటింపబడవలెను, ఎందుకనగా తమ దిశను కోల్పోయిన జనులు అనేకమంది ఉన్నారు. ఆ సందేశములు సకల సంఘములకును చేరవలెను. Manuscript Releases, సంపుటం 21, 437.

> “The truths that we received in 1841, ‘42, ‘43, and ‘44 are now to be studied and proclaimed.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> 1841, 1842, 1843, మరియు 1844 సంవత్సరాలలో మేము స్వీకరించిన సత్యాలు ఇప్పుడు అధ్యయనం చేయబడి ప్రకటింపబడవలెను. మానుస్క్రిప్ట్ రీలీసెస్, ఖండం 15, 371.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> హెచ్చరిక వచ్చియున్నది: 1842, 1843, 1844 లలో సందేశము వచ్చినప్పటి నుండి మనము ఆధారముగా చేసికొని నిర్మించుచు వచ్చుచున్న విశ్వాసపు పునాదిని కలతపరచునట్లుగా ఏదియు లోనికి ప్రవేశింపనీయకూడదు. నేను ఈ సందేశములోనే ఉండి, అప్పటి నుండి దేవుడు మనకు అనుగ్రహించిన వెలుగుకు నిష్ఠగా లోకసమక్షంలో నిలిచియున్నాను. ప్రతిదినము శ్రద్ధయుత ప్రార్థనతో ప్రభువును ఆశ్రయించి, వెలుగును వెదకుచు ఉండగా మా పాదములు ఉంచబడిన ఆ వేదికపై నుండి మా పాదములను తొలగించుదమని మేము ఉద్దేశించము. దేవుడు నాకు అనుగ్రహించిన ఆ వెలుగును నేను విడిచిపెట్టగలనని మీరు అనుకొనుచున్నారా? అది యుగయుగాల శిలవలె ఉండవలెను. అది అనుగ్రహింపబడిన నాటి నుండే నన్ను దారిచూపుచున్నది. రివ్యూ అండ్ హెరాల్డ్, ఏప్రిల్ 14, 1903.

The message of the first angel and the history where that message was presented parallels and illustrates our current history—with some prophetic caveats. Both those histories are also represented by the three letters employed by the Divine linguist to form the word “truth.” And that word “truth” represents the everlasting gospel.

మొదటి దూత యొక్క సందేశము మరియు ఆ సందేశము ప్రకటించబడిన చరిత్ర, కొన్ని ప్రవచన సంబంధిత ఉపశర్తులతో, మన ప్రస్తుత చరిత్రతో సమాంతరముగా నిలిచి దానిని దృష్టాంతంగా చూపిస్తాయి. ఆ రెండు చరిత్రలు కూడా దివ్య భాషావేత్త “truth” అనే పదాన్ని రూపొందించుటకు వినియోగించిన మూడు అక్షరముల ద్వారా ప్రతినిధానింపబడ్డాయి. మరియు ఆ “truth” అనే పదము నిత్య సువార్తకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది.

The history of the Millerites at the beginning of Adventism, represents the first angel and the history at the end of Adventism that is represented by the third angel are parallel histories, but they contain some differences.

అడ్వెంటిజం ఆరంభంలో మిల్లర్‌వాదుల చరిత్ర మొదటి దూతను ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది; అడ్వెంటిజం ముగింపులో మూడవ దూతచే ప్రతినిధ్యం చేయబడే చరిత్రతో కలిపి ఈ రెండూ సమాంతర చరిత్రలే; అయినప్పటికీ, వాటిలో కొన్ని భేదాలు ఉన్నాయి.

The first angel announces the opening of the judgment and the third angel announces the close of the judgment. The prophetic structure upon which the history of Adventism unfolded is identical both in its beginning history and in its ending. Either end can be shown to follow the three steps of the three angels as they arrive in history. And those three angels are also those three letters. Therefore, the prophetic sequence of events at both ends of Adventism are based upon the three steps of the three angels, which are waymarks that are also represented by those three Hebrew letters that create the word “truth.”

మొదటి దూత న్యాయవిచారణ ప్రారంభమును ప్రకటించును; మూడవ దూత న్యాయవిచారణ ముగింపును ప్రకటించును. అడ్వెంటిజము చరిత్ర వెలిగి వచ్చిన ప్రవచనాత్మక నిర్మాణము దాని ఆరంభములోను ముగింపులోను ఒకటే. ప్రారంభమగునది గాని ముగియునది గాని, చరిత్రలో అవి ప్రత్యక్షమగు సందర్భమున మూడు దూతల మూడు దశలను అనుసరించుచున్నవని చూపబడగలవు. ఆ మూడు దూతలే ఆ మూడు అక్షరాలుగా కూడా ప్రతీకీకరించబడుదురు. కాబట్టి, అడ్వెంటిజములోని ఇరు ముగింపులయందు ప్రవచనాత్మక సంఘటనల క్రమము మూడు దూతల మూడు దశల పైననే ఆధారపడియుంటుంది; అవే మైలురాళ్లు, అలాగే “సత్యం” అనే పదాన్ని నిర్మించే మూడు హెబ్రూ అక్షరములు వాటిని కూడా ప్రతినిధిత్వం చేయుచున్నవి.

Alpha is the beginning of Adventism, Omega the end of Adventism and the letter in the middle, being the thirteenth letter, thus identifies the rebellion of Adventism from its beginning unto its end.

ఆల్ఫా అడ్వెంటిజమునకు ఆరంభము, ఓమెగా అడ్వెంటిజమునకు అంతము; మధ్యంలోని అక్షరము, అది పదమూడవ అక్షరమై యుండి, అట్లే అడ్వెంటిజముయొక్క తిరుగుబాటును దాని ఆరంభము నుండి దాని అంతమువరకు గుర్తించును.

We are instructed about where God’s way is:

దేవుని మార్గము ఎక్కడ ఉన్నదో మనకు ఉపదేశించబడింది:

> Thy way, O God, is in the sanctuary: who is so great a God as our God? Psalms 77:13.

> ఓ దేవా, నీ మార్గము పరిశుద్ధస్థలములోనే ఉన్నది; మన దేవునివంటి అంత మహత్తరుడైన దేవుడు ఎవరు? కీర్తనల గ్రంథము 77:13.

In the sanctuary we find that God’s way is the same three steps as the three angels’ messages. In the courtyard the fear of God leads one to make an offering and secure justification. In the holy place sanctification is represented by the prayer life represented by the altar of incense, the study life represented by the table of showbread and life of service represented by the candlesticks. The Most Holy Place represents judgment. When we possess the fear of God as represented in the first angel’s message, we seek justification at the foot of the cross, in the courtyard. When we are justified (made righteous) we walk in the newness of the sanctified life (growth in holiness) as represented by the holy place. The holy place represents the work of a Christian as accomplished by the Millerites during the second angel’s message accompanied by the Midnight Cry. Justified and sanctified we are prepared for the judgment represented by the Most Holy Place. Three sanctuary steps, representing among other things three theological terms—justification, sanctification and glorification and also representing the three angels’ messages, and of course also representing the first angel’s message and of course also representing the three letters that are employed to create the word “truth.”

పరిశుద్ధ ఆలయంలో దేవుని మార్గము మూడు దశలుగానే ఉన్నదని, అవి మూడు దూతల సందేశములలోని మూడు దశలతో సమానమని మనము గమనించుచున్నాము. ప్రాకారములో దేవభయం మనిషిని బలి అర్పించునట్లు నడిపి, తద్వారా న్యాయీకరణను పొందుటకు దారి చూపును. పరిశుద్ధస్థలములో పరిశుద్ధీకరణ ఈ విధంగా సూచింపబడును: ధూపబలిపీఠముతో సూచింపబడిన ప్రార్థనా జీవితం, ప్రదర్శన రొట్టెల పట్టికతో సూచింపబడిన అధ్యయన జీవితం, దీపస్తంభములతో సూచింపబడిన సేవా జీవితం. మహాపరిశుద్ధస్థానము తీర్పును సూచించును. మొదటి దూత సందేశములో సూచింపబడినట్లుగా దేవభయం మనలో కలిగినప్పుడు, ప్రాకారములో సిలువ పాదములయొద్ద న్యాయీకరణను మనము అన్వేషించుదుము. మనము న్యాయీకరింపబడినపుడు (నీతిమంతులనుగా చేయబడినపుడు), పరిశుద్ధస్థలము సూచించుచున్నట్లుగా పరిశుద్ధీకృత జీవితపు నూతనతలో (పవిత్రతయందు వృద్ధిలో) నడచుదుము. అర్ధరాత్రి హూకారముతో కూడిన రెండవ దూత సందేశమునందు మిల్లరైట్లు నిర్వహించిన క్రైస్తవుని కార్యమును పరిశుద్ధస్థలము సూచించును. న్యాయీకరింపబడి పరిశుద్ధీకరింపబడి, మహాపరిశుద్ధస్థానము సూచించుచున్న తీర్పుకు మనము సిద్ధులమగుదుము. పరిశుద్ధ ఆలయములోని ఈ మూడు దశలు, ఇతర విషయములతో కూడి, మూడు ధార్మికతాత్త్విక పదములను—న్యాయీకరణ, పరిశుద్ధీకరణ మరియు మహిమీకరణ—సూచించడమే గాక, మూడు దూతల సందేశములను కూడా సూచించుచున్నవి; మరియు, నిస్సందేహముగా, మొదటి దూత సందేశమును కూడా, మరియు, నిస్సందేహముగా, “సత్యము” అనే పదాన్ని రూపొందించుటకు వినియోగింపబడిన మూడు అక్షరములను కూడా సూచించుచున్నవి.

In the courtyard of the sanctuary, we find all three steps as well. The first step into the sanctuary must illustrate the last step of the sanctuary, just as the first angel parallels the third angel. The first step in the courtyard is the slaying of the offering, representing justification. The second step is the laver where the fat (sin) is removed and the offering cleansed before the final steps. The water of the laver is a characteristic of the second step. The third step is the actual burnt offering, which typified Christ on the cross where judgment was accomplished. The same three steps are in the first step of the sanctuary, just as the same three steps are in the first angel’s message. The principle of alpha and omega is within the sanctuary, as it is in the three angels’ messages, as it is in the letters forming the word “truth.”

పరిశుద్ధస్థలపు ప్రాకారములోను మనకు ఆ మూడు దశలన్నియు కనిపించును. పరిశుద్ధస్థలములోనికి ప్రవేశించుటలోని మొదటి దశ, పరిశుద్ధస్థలపు ఆఖరి దశను సూచించవలెను; మొదటి దూత మూడవ దూతకు సమాంతరమై యున్నట్లే. ప్రాకారములోని మొదటి దశ బలిని వధించుట; అది న్యాయీకరణమును సూచించును. రెండవ దశ స్నానపాత్రముయొద్ద, అక్కడ కొవ్వు (పాపము) తొలగింపబడి, అంతిమ దశలకు పూర్వమే బలి శుద్ధపరచబడును. స్నానపాత్రముని జలము రెండవ దశకు లక్షణము. మూడవ దశ యథార్థ హోమబలి; తీర్పు నిర్వహింపబడిన సిలువమీద యున్న క్రీస్తును అది ప్రతిరూపముగా సూచించును. అదేవిధంగా, ఇదే మూడు దశలు పరిశుద్ధస్థలపు మొదటి దశలోను యున్నవి; మొదటి దూత యొక్క సందేశములోను అలాగే ఇవే మూడు దశలు యున్నవి. ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా సూత్రము పరిశుద్ధస్థలములో అంతర్భూతమై యున్నది; అది మూడు దూతల సందేశములలో యున్నట్లే, "సత్యము" అనే పదమును ఏర్పరచే అక్షరములయందును యున్నది.

The 2300-year prophecy possesses the identical structure. The prophecy began with three decrees and ended at the arrival of the third angel’s message on October 22, 1844. The prophecy sets forth five prophetic lines and the history at the beginning of the 2300-year prophecy represents the ending history of each of those five prophecies. The beginning and ending of the complete 2300-year prophecy has three decrees, and it ends with three messages.

2300 సంవత్సరాల ప్రవచనం అదే నిర్మాణాన్ని కలిగియున్నది. ఈ ప్రవచనం మూడు ఆజ్ఞలతో ఆరంభమై, 1844 అక్టోబర్ 22న మూడవ దూత యొక్క సందేశం ఆగమనంతో సమాప్తమైంది. ఈ ప్రవచనం ఐదు ప్రవచన రేఖలను ప్రతిపాదిస్తుంది; అలాగే 2300 సంవత్సరాల ప్రవచన ఆరంభంలోని చరిత్ర, ఆ ఐదు ప్రవచనాలలో ప్రతియొక్కటి యొక్క సమాప్త చరిత్రకు ప్రతినిధ్యాన్ని వహిస్తుంది. సంపూర్ణ 2300 సంవత్సరాల ప్రవచనపు ఆరంభ భాగములో మూడు ఆజ్ఞలు ఉన్నవి; మరియు అది ముగింపున మూడు సందేశాలతో సమాప్తమవుతుంది.

The beginning of the prophecy in 457 BC took place in troublous times and provided for the Jews to return and rebuild the temple and city. In agreement with the prediction, 49 years later after the work that was started in 457 BC, it was finished in troublous times. The beginning of the 49 years illustrates the end of the 49 years.

ఈసాపూర్వం 457లో భవిష్యద్వాక్యము కష్టకాలములలోనే ఆరంభమై, యూదులు తిరిగి వచ్చి దేవాలయమును మరియు నగరమును పునర్నిర్మించుటకు సదుపాయము కల్పించెను. ఆ ప్రవచనానుసారంగా, ఈసాపూర్వం 457లో ఆరంభమైన కార్యము నలభై తొమ్మిది సంవత్సరముల తరువాత, కష్టకాలములలోనే సమాప్తమైంది. ఆ నలభై తొమ్మిది సంవత్సరముల ఆది వాటి అంత్యమునకు సూచకముగా నిలుస్తుంది.

457 BC marks the beginning of the prophecy that identifies the anointing of Christ at His baptism. His anointing marked the beginning of His work in gathering together a people to be citizens of New, not Old Jerusalem, just as ancient Israel was gathered to re-build literal Jerusalem in 457 BC.

క్రీ.పూ. 457 సంవత్సరం, క్రీస్తు తన బాప్తిస్మమునందు పొందిన అభిషేకాన్ని గుర్తించు ప్రవచనమునకు ఆరంభాన్ని సూచిస్తుంది. ఆయన అభిషేకం, పాత యెరూషలేము గాక నూతన యెరూషలేము పౌరులగునట్లు ఒక ప్రజను సమీకరించుటలో ఆయన కార్యారంభాన్ని సూచించింది; యథా క్రీ.పూ. 457లో సాక్షాత్ యెరూషలేమును పునర్నిర్మించుటకై ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు సమకూర్చబడినట్లే.

457 BC also marks the beginning of the prophecy identifying when Christ would be crucified. Sister White lines the history of the cross up with the Great Disappointment of October 22, 1844, and she also aligns the history of the Red Sea crossing up with the Great Disappointment. In 457 BC there was a disappointment which typified the disappointment of the Hebrews at the Red Sea, the Great disappointment for Adventists, the disappointment of disciples at the cross and of Ezra in 457 BC.

క్రీస్తుపూర్వం 457 సంవత్సరం, క్రీస్తు ఎప్పుడు సిలువేయబడునో నిర్ధారించే ప్రవచన ఆరంభాన్ని కూడా సూచిస్తుంది. సిస్టర్ వైట్ 1844 అక్టోబరు 22నాటి మహా నిరాశతో సిలువ యొక్క చరిత్రను సరిపోల్చి ఉంచుతుంది; అలాగే ఎర్ర సముద్రమును దాటుటకు సంబంధించిన చరిత్రను కూడా ఆ మహా నిరాశతో సంబంధింపజేస్తుంది. క్రీస్తుపూర్వం 457లో ఒక నిరాశ సంభవించింది; అది ఎర్ర సముద్రం వద్ద హెబ్రీయులకు కలిగిన నిరాశకు, అడ్వెంటిస్టుల మహా నిరాశకు, సిలువవద్ద శిష్యులకు కలిగిన నిరాశకు, అలాగే క్రీస్తుపూర్వం 457లో ఎజ్రాకు కలిగిన నిరాశకు ప్రతిరూపమైంది.

> “Ezra had expected that a large number would return to Jerusalem, but the number who responded to the call was disappointingly small. Many who had acquired houses and lands had no desire to sacrifice these possessions. They loved ease and comfort and were well satisfied to remain. Their example proved a hindrance to others who otherwise might have chosen to cast in their lot with those who were advancing by faith.” Prophets and Kings, 612.

> "ఎజ్రా యెరూషలేముకు పెద్ద సంఖ్యలో జనులు తిరిగి వస్తారని నిరీక్షించాడు; అయితే ఆ పిలుపుకు స్పందించిన వారి సంఖ్య నిరాశపరిచేంత తక్కువగా ఉండెను. ఇళ్లను భూములను సంతరించుకొనిన అనేక మందికి ఈ స్వాస్థ్యాలను త్యజించుటయందు ఏ కోరికయూ లేకపోయెను. వారు ఆరామమును సౌఖ్యమును ప్రేమించి, అక్కడే నిలిచియుండుటలో సంతృప్తి పొందిరి. విశ్వాసముచేత ముందుకు సాగుచున్న వారితో తమ భాగ్యాన్ని కలుపుకొనుటకు లేకపోతే ఎంచుకొనగలిగిన ఇతరులకు, వారి ఉదాహరణ ఒక అవరోధమై నిరూపితమాయెను." ప్రవక్తలు మరియు రాజులు, 612.

457 BC also marks the beginning of the prophecy identifying when ancient Israel would be divorced of God and the gospel would be taken to the Gentiles, marking the end of a special probationary time of 490 years especially for ancient Israel. 457 BC therefore marks the beginning of their probationary time and 34 AD marks the end of their probationary time, typifying that Adventism’s probationary time began in 1844 and ends at the Sunday law.

457 క్రీ.పూ. కాలము, పురాతన ఇశ్రాయేలు దేవునిచేత విడాకులు పొందు సమయమును, సువార్త అన్యజాతులయొద్దకు పంపబడే సమయమును నిర్ధారించే ప్రవచనారంభమును సూచిస్తుంది; ఆ ముగింపు సమయమే పురాతన ఇశ్రాయేలుకోసం ప్రత్యేకంగా కేటాయించిన 490 సంవత్సరాల కృపాకాలమునకు ముగింపు. కాబట్టి, 457 క్రీ.పూ. వారి కృపాకాలమునకు ఆరంభమును, 34 క్రీ.శ. వారి కృపాకాలమునకు ముగింపును సూచించును; ఇదే 1844లో అడ్వెంటిజము యొక్క కృపాకాలము ఆరంభమై, ఆదివారపు చట్టమునందు ముగియునని ప్రతిరూపించును.

There are a few other internal time prophecies in the 2300-years prophecy, but they all possess the signature of Alpha and Omega. Their beginnings illustrate their endings.

2300 సంవత్సరాల ప్రవచనంలో మరికొన్ని అంతర్గత కాల ప్రవచనాలు ఉన్నప్పటికీ, అవన్నీ ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా యొక్క ముద్రను కలిగి ఉన్నాయి. వాటి ఆరంభాలు వాటి అంత్యాలను ప్రతిబింబిస్తాయి.

It is important to note that ancient Israel was made the depositaries of the law of God and that modern Israel was made not only the depositaries of His law, but also the depositaries of His prophecies. When the Lord entered into covenant with ancient Israel, He made them the depositaries of the Ten Commandments as written on two tables of stone. When He entered into covenant with modern Israel in the Millerite history, He made them the depositaries of His prophetic word as represented upon the two tables of Habakkuk represented by the 1843 and 1850 pioneer charts. The beginning of ancient Israel illustrates the beginning of modern Israel.

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు దేవుని ధర్మశాస్త్రానికి నిక్షేపితులుగా చేయబడినదని, మరియు ఆధునిక ఇశ్రాయేలు ఆయన ధర్మశాస్త్రముకే గాక ఆయన ప్రవచనాలకును నిక్షేపితులుగా చేయబడినదని గమనించుట ముఖ్యము. యెహోవా ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుతో నిబంధనలో ప్రవేశించినప్పుడు, రాతి రెండు పలకలపై వ్రాయబడిన పదాజ్ఞల నిక్షేపితులుగా వారిని నియమించెను. ఆయన మిల్లరైట్ చరిత్రలో ఆధునిక ఇశ్రాయేలుతో నిబంధనలో ప్రవేశించినప్పుడు, హబక్కూకు పేర్కొన్న రెండు పట్టికలుగా 1843 మరియు 1850 పయనీక చార్టులలో ప్రతినిధీకరింపబడిన తన ప్రవచన వాక్యమునకు నిక్షేపితులుగా వారిని నియమించెను. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు యొక్క ఆరంభము, ఆధునిక ఇశ్రాయేలు యొక్క ఆరంభమును చిత్రీకరించుచున్నది.

> “The Lord called out His people Israel, and separated them from the world, that He might commit to them a sacred trust. He made them the depositaries of His law; and He designed through them to preserve among men the knowledge of Himself. Through them the light of heaven was to shine out to the dark places of the earth, and a voice was to be heard appealing to all peoples to turn from their idolatry to serve the living and true God.

> ప్రభువు తన ప్రజలైన ఇశ్రాయేలును పిలిచెను; పవిత్ర నిక్షేపమును వారికి అప్పగించుటకై వారిని లోకమునుండి వేరుపరచెను. తన ధర్మశాస్త్ర సంరక్షకులుగా వారిని నియమించెను; మరియు వారినుద్వారా తనయెడలనున్న పరిజ్ఞానం మానవులలో నిలిచి ఉండునట్లు ఆయన సంకల్పించెను. వారినుద్వారా పరలోక కాంతి భూమి యొక్క అంధకార ప్రదేశములపై ప్రకాశించవలసియుండెను, మరియు సమస్త ప్రజలు తమ విగ్రారాధననుండి తిరిగి సజీవుడును సత్యుడునైన దేవుని సేవించుటకు ఆహ్వానించు స్వరం వినబడవలసియుండెను.

> “Had the Hebrews been true to their trust, they would have been a power in the world. God would have been their defense, and He would have exalted them above all other nations. His might and truth would have been revealed through them, and they would have stood forth under His wise and holy rule as an example of the superiority of His government over every form of idolatry. But they did not keep their covenant with God. They followed after the idolatrous practises of other nations; and instead of making their Creator’s name a praise in the earth, they brought it into contempt.

> హెబ్రీయులు తమకు అప్పగింపబడిన బాధ్యతకు నిజనిష్ఠులై యుండినయెడల, వారు లోకమందు శక్తిమంతులైయుండిరి. దేవుడు వారి రక్షణగా యుండెను; మరియు ఆయన వారిని సమస్త ఇతర జనములకన్నా ఎత్తి నిలిపి యుండెను. ఆయన పరాక్రమమును సత్యమును వారిచేత ప్రకటింపబడియుండెను, మరియు ఆయన జ్ఞానముగాను పరిశుద్ధముగానున్న పరిపాలనకు లోబడినవారై, విగ్రహారాధన యొక్క ప్రతి రూపముపై ఆయన ప్రభుత్వ శ్రేష్ఠతకు ఒక మాదిరిగానూ నిలిచియుండిరి. కాని వారు దేవునితో తాము చేసుకున్న నిబంధనను నిలుపుకోలేదు. వారు ఇతర జనముల విగ్రహారాధనా ఆచారములను అనుసరించిరి; మరియు భూమిమీద తమ సృష్టికర్త నామమును స్తుతిపాత్రముగా చేయుటకు బదులుగా, దానిని తిరస్కారమునకు లోనుచేసిరి.

> “Yet the purpose of God must be accomplished. The knowledge of His will must be given to the world. God brought the hand of oppression upon His people, and scattered them as captives among the nations. In affliction many of them repented of their transgressions, and sought the Lord. Thus scattered throughout the countries of the heathen, they spread abroad the knowledge of the true God.

> అయినప్పటికీ దేవుని సంకల్పము తప్పక నెరవేర్చబడవలెను. ఆయన చిత్తజ్ఞానం లోకమునకు తప్పక అందించబడవలెను. దేవుడు తన ప్రజలపై పీడనయొక్క చేయిని మోపి, వారిని జనముల మధ్య బందీలుగా చెదరగొట్టాడు. క్లేశములో వారిలో అనేకులు తమ అతిక్రమములనుగూర్చి పశ్చాత్తాపపడి, ప్రభువును అన్వేషించారు. అట్లు అన్యజనుల దేశములంతటా చెదరిపోయిన వారు, సత్యదేవుని పరిజ్ఞానమును వ్యాప్తి చేశారు.

> “In this day, God has called His church, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth,—the messages of the first, second, and third angels,—He has separated a people from the churches and from the world, to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositories of His law, and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world.

> ఈ దినమున, దేవుడు తన సంఘమును, ఆయన ప్రాచీన ఇశ్రాయేలును పిలిచినట్లే, భూమిపై వెలుగుగా నిలిచుటకై పిలిచియున్నాడు. సత్యమనే శక్తివంతమైన గొడ్డలిచేత—అంటే మొదటి, రెండవ, మూడవ దూతల సందేశములచేత—ఆయన సంఘములనుండియు లోకమునుండియు ఒక ప్రజను వేరుచేసి, వారిని తనయెడల పరిశుద్ధ సన్నిహితత్వములోనికి చేర్చుటకై ఏర్పరచెను. తన ధర్మశాస్త్రానికి భాండాగారులుగా వారిని నిలుపెను, అలాగే ఈ కాలమునకు సంబంధించిన ప్రవచనముల గొప్ప సత్యములను వారికి అప్పగించెను. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలుకు అప్పగింపబడిన పవిత్ర వాక్యములవలె, ఇవి లోకమునకు ప్రకటింపబడవలసిన పరిశుద్ధ నమ్మకాభారము.

> “Prophecy declares that the first angel would make his announcement to ‘every nation, and kindred, and tongue, and people.’ The warning of the third angel, which forms a part of the same threefold message, and is the message for this time, will be no less widespread. The banner on which is inscribed, ‘The commandments of God and the faith of Jesus,’ is to be raised aloft. The power of the first and second messages is to be intensified in the third. It is represented in the prophecy as being proclaimed with a loud voice by an angel flying in the midst of heaven, and it will command the attention of the world.

> ప్రవచనము ప్రకటించుచున్నది యేమనగా, మొదటి దూత తన ప్రకటనను ‘ప్రతి జాతి, తెగ, భాష, ప్రజలకు’ చేయును. అదే త్రివిధ సందేశంలో భాగమై, ఈ కాలమునకు కలిగిన సందేశమైన మూడవ దూత యొక్క హెచ్చరిక కూడా ఏ మాత్రం తక్కువగా కాకుండా విస్తృతంగా వ్యాపించును. ‘దేవుని ఆజ్ఞలు మరియు యేసు యొక్క విశ్వాసము’ అని లేఖింపబడిన పతాకము పైకెత్తబడవలెను. మొదటి మరియు రెండవ సందేశముల శక్తి మూడవదానిలో తీవ్రతరమగును. ప్రవచనములో అది ఆకాశమధ్యమున ఎగురుచున్న దూతచే బలమైన స్వరముతో ప్రకటింపబడుచున్నదిగా చిత్రితమైయున్నది; మరియు అది లోకమంతటి శ్రద్ధను ఆకర్షించును.

> “The most fearful threatening ever addressed to mortals is contained in the third angel’s message. That must be a terrible sin which calls down the wrath of God unmingled with mercy. But men are not left in darkness concerning this important matter; the warning against the worship of the beast and his image is to be given to the world before the visitation of God’s judgments, that all may know why the judgments are inflicted, and may have opportunity to escape.” Signs of the Times, January 25, 1910.

> మరణశీలులైన మనుష్యులకు ఎప్పుడైనా ఉద్దేశింపబడిన అత్యంత భయంకరమైన బెదిరింపు మూడవ దూత యొక్క సందేశములో అంతర్భూతమై యున్నది. కనికరముతో ఏ మాత్రం కలయికలేని దేవుని కోపమును తనపై దిగివచ్చునట్లు పిలుచు అట్టి పాపము తప్పక భయంకరమైనదై యుండవలెను. అయితే ఈ ప్రధాన విషయమునుబట్టి మనుష్యులు అంధకారములో విడిచివేయబడలేదు; దేవుని తీర్పుల సందర్శనకు ముందుగానే, మృగమును మరియు దాని ప్రతిమను ఆరాధించుటకు వ్యతిరేకమైన హెచ్చరిక లోకమంతటికి ప్రకటింపబడవలెను, తద్వారా తీర్పులు ఎందుకు విధింపబడుచున్నవో అందరును తెలిసికొని, తప్పించుకొనుటకు అవకాశము పొందునట్లు. సైన్స్ ఆఫ్ ది టైమ్స్, జనవరి 25, 1910.

The production of the two tables in fulfillment of Habakkuk chapter two was a fulfillment of several prophecies.

హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయం నెరవేర్పులో జరిగిన రెండు పలకల సిద్ధీకరణ కొన్ని ప్రవచనాల నెరవేర్పుగా నిలిచింది.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry.

> నేను నా కాపలాపై నిలిచి, గోపురముమీద నిలిచికొని, ఆయన నాకు ఏమి మాటలాడునో చూచుటకై జాగరూకముగా గమనించెదను; నన్ను శాసించునప్పుడు నేనేమి ప్రత్యుత్తరమిచ్చుదునో గూర్చి కూడ పరిశీలించెదను. యెహోవా నాకు ప్రత్యుత్తరమిచ్చి సెలవిచ్చెను: దర్శనమును వ్రాయుము; దానిని పలకలమీద స్పష్టముగా వ్రాయుము, దానిని చదువువాడు పరుగెత్తునట్లు. ఏలయనగా ఆ దర్శనము నిర్ణీతకాలమునకై యున్నది; అయితే చివరికి అది మాటలాడును, అబద్ధమాడదు; అది ఆలస్యం చేసిననూ దాని కొరకై నిరీక్షించుము; ఎందుకనగా అది నిశ్చయముగా వచ్చును, ఆలస్యం చేయదు.

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:1–4.

> ఇదిగో, అతని ప్రాణము అతిశయించుటచేత యథార్థము కాదు; కానీ ధర్మి తన విశ్వాసముచేత జీవించును. హబక్కూకు 2:1-4.

The production of both the 1843 pioneer chart and the 1850 pioneer chart was a fulfillment of prophecy. The study of Habakkuk’s Tables provides ample evidence of this. But the passage in Habakkuk makes an important contribution to this point in our discussion.

1843 పయనీకుల చార్టు మరియు 1850 పయనీకుల చార్టు రెండింటి సిద్ధీకరణ ప్రవచన నెరవేర్పు అయింది. దీనికి హబక్కూకు పట్టికల అధ్యయనం పుష్కల సాక్ష్యాన్ని సమకూర్చుతుంది. అయితే హబక్కూకు గ్రంథంలోని ఆ పాఠ్య భాగం మన చర్చలోని ఈ అంశానికి ఒక ముఖ్యమైన దోహదం చేస్తుంది.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74, 75.

> నేను చూచినదేమనగా, 1843 చార్ట్ ప్రభువు స్వహస్తముచేత దిశానిర్దేశింపబడెను, దానిలో మార్పు చేయకూడదు; అందులోని సంఖ్యలు ఆయన యిష్టానుసారమే నుండిరి; ఆయన చేయి దాని మీద ఉండి, కొన్ని సంఖ్యలలోని ఒక దోషాన్ని మరుగుపరచెను, గనుక ఆయన చేయి తొలగింపబడువరకు ఎవరును దానిని చూడలేకపోయిరి. ప్రారంభ రచనలు, 74, 75.

After 1843 the Lord directed to make another chart, but that the first (1843) chart should not be altered, except by inspiration.

1843 అనంతరం ప్రభువు మరొక చార్టును రూపొందించుమని ఆదేశించాడు; అయితే మొదటి (1843) చార్టును ప్రేరణ ద్వారా తప్ప మార్పుచేయకూడదని.

> “I saw that the truth should be made plain upon tables, that the earth and the fullness thereof is the Lord’s, and that necessary means should not be spared to make it plain. I saw that the old chart was directed by the Lord, and that not a figure of it should be altered except by inspiration. I saw that the figures of the chart were as God would have them, and that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none should see it till His hand was removed.” Spalding and Magan, 2.

> నేను చూచితిని యేమనగా, సత్యము పట్టికలపై సుస్పష్టముగా ప్రదర్శింపబడవలెనని, భూమియు దానిలోనున్న పూర్ణతయు ప్రభువునివైయున్నవని, దానిని సుస్పష్టపరచుటకై అవసరమైన సాధనములు కించిత్తు కూడ మినహాయింపబడకూడదని. నేను చూచితిని యేమనగా, పాత పట్టిక ప్రభువిచేత నిర్దేశింపబడినదని, దివ్యప్రేరణ తప్ప దానిలోని ఒక్క సంఖ్యయును కూడ మార్చకూడదని. నేను చూచితిని యేమనగా, పట్టికయందలి సంఖ్యలు దేవుడు ఏలాగు ఉండాలని కోరుకొనునో అట్లేనైయుండెను, ఆయన చేయి వాటిమీద నుండెను గనుక కొన్ని సంఖ్యలలోనున్న ఒక తప్పును ఆయన కప్పి దాచెను, ఆయన తన చేయిని తొలగించువరకు దానిని ఎవరును చూడకుండునట్లు. స్పాల్డింగ్ మరియు మేగన్, 2.

While living with Brother Nichols (who produced the 1850 chart), during the time he made the chart, Sister White said she saw the 1850 chart in the Bible.

సోదరుడు నికల్స్‌ (1850 పటాన్ని రూపొందించినవాడు)తో కలిసి నివసించుచుండగా, ఆయన ఆ పటాన్ని రూపొందించుచున్న కాలంలోనే, సహోదరి వైట్ తాను 1850 పటాన్ని బైబిలులో చూచినట్లు పేర్కొంది.

> “I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.” Manuscript Releases, volume 13, 359.

> సోదరుడు నికల్స్ ద్వారా ఆ పటము ప్రచురింపబడుటలో దేవుడు ఉన్నాడని నేను చూచితిని. ఈ పటమును గూర్చిన ఒక ప్రవచనం బైబిలులో ఉన్నదని చూచితిని; మరియు ఈ పటము దేవుని ప్రజల కొరకు రూపకల్పన చేయబడినదయితే, అది ఒకరికి సరిపడినచో మరొకరికికూడ సరిపడును; ఇంకా ఎవరికైనా పెద్ద పరిమాణంలో చిత్రింపబడిన కొత్త పటము అవసరమైతే, అందరికికూడ అంతే అవసరమగును. మాన్యుస్క్రిప్ట్ రీలీసెస్, సంపుటి 13, 359.

Habakkuk had commanded “Write the vision, and make it plain upon tables.” The two tables of Habakkuk were the symbol of the covenant God made with Adventism when He made them depositaries of His prophecies, just as He did when he entered into covenant with ancient Israel and gave the two tables of the law and the responsibility to be the depositaries of the law. But Habakkuk identifies two classes of worshippers in relation to the tables that were to make the vision plain. One class whose “soul which is lifted up” and “is not upright,” and another class that are identified as “the just” who “shall live by his faith.”

హబక్కూకు “దర్శనమును వ్రాయుము, దానిని పట్టికలమీద స్పష్టముగా వ్రాయుము” అని ఆజ్ఞాపించాడు. తన ప్రవచనముల భాండాగారస్థులుగా వారిని చేసినప్పుడు దేవుడు ఆడ్వెంటిజంతో కుదుర్చిన నిబంధనకు హబక్కూకు యొక్క రెండు పట్టికలు చిహ్నమయ్యాయి; అలాగే, ఆయన పురాతన ఇశ్రాయేలుతో నిబంధనలోనికి ప్రవేశించినప్పుడు ధర్మశాస్త్రపు రెండు పట్టికలను ఇచ్చి, ధర్మశాస్త్ర భాండాగారస్థులగు బాధ్యతను అప్పగించాడు. అయితే, దర్శనమును స్పష్టపరచుటకు ఉద్దేశించిన ఆ పట్టికలతో సంబంధించి హబక్కూకు ఆరాధకుల రెండు వర్గాలను గుర్తిస్తున్నాడు. ఒక వర్గం “తన ప్రాణము ఉబ్బినది”గా ఉండి “తనయందు యథార్థము లేనివారు”; మరియొక వర్గం “ధర్మి,” “తన విశ్వాసముచేత జీవించును” అని గుర్తింపబడినవారు.

The context of Habakkuk identifies that those who are justified are living by a faith that is based upon the prophetic Word, as represented by the two tables, and therefore those who are not justified have rejected the beginnings of Adventism. The point I wish to make is based upon a passage we considered some time back. It reads:

హబక్కూకు గ్రంథపు సందర్భం ప్రకారం, నీతీకరింపబడిన వారు, రెండు పట్టికలచే సూచింపబడిన ప్రవచన వాక్యముపైన ఆధారపడిన విశ్వాసముచేత జీవించుచున్నారు; కావున నీతీకరింపబడనివారు ఆడ్వెంటిజము యొక్క ఆరంభాలను తిరస్కరించారు. నేను ఉంచదలచిన అంశము మనము కొంతకాలము క్రితం పరిశీలించిన ఒక ఖండముమీద ఆధారపడియున్నది. అది ఇలా చెప్పుచున్నది:

> “But such subjects as the sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus, are perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future. These, I have frequently seen, were the principal subjects on which the messengers should dwell.” Early Writings, 63.

> కాని పరిశుద్ధస్థలము (2300 దినములతో సంబంధముగా), దేవుని ఆజ్ఞలు మరియు యేసు విశ్వాసము వంటి విషయాలు, గత అడ్వెంట్ ఉద్యమాన్ని వివరిచుటకు, మన ప్రస్తుత స్థితి ఏమిటో చూపుటకు, సందేహించువారి విశ్వాసమును స్థిరపరచుటకు, మరియు మహిమమయమైన భవిష్యత్తుకు నిశ్చయతను కలుగజేయుటకు సంపూర్ణముగా అనుకూలమైనవి. ఇవే, నేను తరచుగా చూచిన ప్రకారము, సందేశకులు నిలిచి విశదీకరించవలసిన ప్రధాన విషయాలు. ఎర్లీ రైటింగ్స్, 63.

We have just reviewed all four of these truths; the sanctuary, the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus. We placed all four of these truths into the framework of truth that has been “perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is.” That framework is “the rule of first mention,” it is the signature of Alpha and Omega, and it is the framework of truth, for the word “truth” contains the very same signature as all four of the truths that are identified as “present truth” which was designed to explain the beginning of Adventism.

ఈ నాలుగు సత్యాలన్నింటినీ ఇప్పుడే సమీక్షించాము: పరిశుద్ధస్థలము, రెండువేల మూడువందల దినములు, దేవుని ఆజ్ఞలు, యేసు యొక్క విశ్వాసము. గత ఆడ్వెంటు ఉద్యమాన్ని వివరిచి మన ప్రస్తుత స్థితి ఏమిటో చూపుటకు "సంపూర్ణంగా రూపకల్పన చేయబడిన" సత్యపు చట్రంలో ఈ నాలుగు సత్యాలన్నింటినీ మనము స్థానపరచాము. ఆ చట్రము "ప్రథమ ప్రస్తావన నియమము"; అది ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా యొక్క ముద్ర; అది సత్యము యొక్క చట్రము; ఎందుకనగా "సత్యము" అనే పదములో, ఆడ్వెంటిజం ఆరంభమును వివరిచుటకై రూపకల్పన చేయబడిన "వర్తమాన సత్యము"గా గుర్తించబడిన ఆ నాలుగు సత్యాలన్నిటికీ సమానమైన అదే ముద్ర నిక్షిప్తమై యున్నది.

If nothing else, this means that the word translated as “truth” which we are considering is the framework of the everlasting gospel, and it is the framework for the final warning message, and it is the framework of the third angel’s message, and it is a large part of the Revelation of Jesus Christ.

మరేమీ లేకపోయినా, దీనర్థము ఏమనగా, మనము పరిశీలిస్తున్న 'సత్యం'గా అనువదింపబడిన పదము నిత్య సువార్త యొక్క ఆధార నిర్మాణము, అలాగే అది అంతిమ హెచ్చరికా సందేశమునకు ఆధార నిర్మాణము, అలాగే మూడవ దూత యొక్క సందేశమునకు ఆధార నిర్మాణము, మరియు అది యేసు క్రీస్తు యొక్క ప్రకటనలో ఒక విశాల భాగము.

The final warning message represented as the Revelation of Jesus Christ in the first three verses of Revelation chapter one is testified to a second time at the end of Revelation. The end of Revelation testifies of the first verses of the Old Testament and also the last verses of the Old Testament. With those four references it can be deduced by employing the divine rule of placing prophetic line upon prophetic line that the final warning message has to do with the Creator’s relationship to His created beings. It has to do with His creative power. It has to do with how His creative power is communicated to His church. It has to do with the attribute of Divinity that identifies the end with the beginning. It is a message that arrives just before the close of probation and more. When considered together it is about God’s creative power! And the first mention of His creative power is in the beginning of Genesis one from the first verse through to the second chapter verse three.

ప్రకటన గ్రంథము మొదటి అధ్యాయము తొలి మూడు వచనములలో యేసుక్రీస్తుయొక్క ప్రకటనగా పరిచయము చేయబడిన చివరి హెచ్చరిక సందేశము, ప్రకటన గ్రంథము ముగింపున రెండవ సారిగా సాక్ష్యపరచబడింది. ప్రకటన గ్రంథము యొక్క ముగింపు, పాత నిబంధన యొక్క ఆది వచనములను గూర్చియు, అలాగే పాత నిబంధన యొక్క అంత్య వచనములను గూర్చియు సాక్ష్యమిచ్చుచున్నది. ఆ నాలుగు సూచనల ఆధారముగా, ప్రవచన గీతమీద ప్రవచన గీతాన్ని అమర్చు దివ్య నియమాన్ని అనుసరించినపుడు, ఆ చివరి హెచ్చరిక సందేశము సృష్టికర్తకు తన సృష్టింపబడిన సత్త్వములతోనున్న సంబంధమునకే సంబంధించినదని తేటతెల్లమగును. అది ఆయన సృజనాత్మక శక్తిని గూర్చినదే. ఆయన సృజనాత్మక శక్తి ఆయన సంఘమునకు ఏ విధంగా ప్రకటింపబడుచున్నదో దానినిగూర్చినదే. ఆరంభమును ముగింపుతో ఏకీకరించి గుర్తించు దైవత్వ లక్షణమును గూర్చినదే. అది కృపాకాలము ముగియుటకు అతి సమీపమున ఆవిర్భవించే సందేశము; మరియు అంతకన్నా మరింతను కూడ సంకేతపరచునది. ఇవన్నియు సమగ్రంగా పరిగణించినపుడు, అది దేవుని సృజనాత్మక శక్తి గురించినదే! ఆయన సృజనాత్మక శక్తి గురించిన ప్రథమ ప్రస్తావన ఆదికాండములో ఆరంభమునే ఉంది, మొదటి అధ్యాయములోని తొలి వచనము మొదలుకొని రెండవ అధ్యాయము మూడవ వచనము వరకూ.

> In the beginning God created the heaven and the earth. And the earth was without form, and void; and darkness was upon the face of the deep. And the Spirit of God moved upon the face of the waters.

> ఆదిలో దేవుడు ఆకాశమును భూమిని సృష్టించెను. భూమి రూపరహితమై శూన్యమై యుండెను; అగాధపు ముఖముమీద చీకటి యుండెను. దేవుని ఆత్మ జలముల ముఖముమీద తేలియాడుచుండెను.

> And God said, Let there be light: and there was light. And God saw the light, that it was good: and God divided the light from the darkness. And God called the light Day, and the darkness he called Night. And the evening and the morning were the first day.

> దేవుడు పలికెను, "ప్రకాశము కలుగునుగాక"; అప్పుడు ప్రకాశము కలిగెను. దేవుడు ఆ ప్రకాశమును చూచి అది మంచిదని యెరిగెను; మరియు దేవుడు ప్రకాశమును అంధకారమునుండి వేరుచేసెను. దేవుడు ప్రకాశమును "పగలు" అని పిలిచెను, అంధకారమును ఆయన "రాత్రి" అని పిలిచెను. సాయంకాలమును ఉదయమును కలిసి ప్రథమ దినమయ్యెను.

> And God said, Let there be a firmament in the midst of the waters, and let it divide the waters from the waters. And God made the firmament, and divided the waters which were under the firmament from the waters which were above the firmament: and it was so. And God called the firmament Heaven. And the evening and the morning were the second day.

> దేవుడు సెలవిచ్చెను, జలముల మధ్యలో ఆకాశమండలము కలుగునుగాక; అది జలములను జలములనుండి వేరుచేయునుగాక. అప్పుడు దేవుడు ఆ ఆకాశమండలమును చేసెను, ఆకాశమండలమునకు క్రిందనున్న జలములను ఆకాశమండలమునకు పైనున్న జలములనుండి వేరు చేసెను; అట్లు జరిగినది. దేవుడు ఆ ఆకాశమండలమునకు ఆకాశము అని నామమిచ్చెను. సాయంకాలమును ప్రాతఃకాలమును కలిపి రెండవ దినమాయెను.

> And God said, Let the waters under the heaven be gathered together unto one place, and let the dry land appear: and it was so. And God called the dry land Earth; and the gathering together of the waters called he Seas: and God saw that it was good. And God said, Let the earth bring forth grass, the herb yielding seed, and the fruit tree yielding fruit after his kind, whose seed is in itself, upon the earth: and it was so. And the earth brought forth grass, and herb yielding seed after his kind, and the tree yielding fruit, whose seed was in itself, after his kind: and God saw that it was good. And the evening and the morning were the third day.

> దేవుడు సెలవిచ్చెను, ఆకాశము క్రిందనున్న జలములు ఒకచోటకే కూడును గాక; వెలివైన భూమి ప్రత్యక్షమగును గాక. అలానే అయెను. దేవుడు ఆ వెలివైన భూమికి భూమి అని పేరుపెట్టెను; జలముల సమాహారమునకు సముద్రములు అని పేరుపెట్టెను. అది మంచిదని దేవుడు చూచెను. దేవుడు సెలవిచ్చెను, భూమి పచ్చికను, విత్తనమిచ్చు మూలికను, తన వర్గమునుబట్టి ఫలమిచ్చు, తనలోనే విత్తనమును కలిగియుండే వృక్షమును భూమిమీద వెలువరించును గాక. అలానే అయెను. భూమి పచ్చికను వెలువరించెను, తన తన వర్గమునుబట్టి విత్తనమిచ్చు మూలికను, తనలోనే విత్తనమును కలిగియుండి తన వర్గమునుబట్టి ఫలమిచ్చు వృక్షమును. అది మంచిదని దేవుడు చూచెను. సాయంకాలమును ఉదయమును మూడవ దినమాయెను.

> And God said, Let there be lights in the firmament of the heaven to divide the day from the night; and let them be for signs, and for seasons, and for days, and years: And let them be for lights in the firmament of the heaven to give light upon the earth: and it was so. And God made two great lights; the greater light to rule the day, and the lesser light to rule the night: he made the stars also. And God set them in the firmament of the heaven to give light upon the earth, And to rule over the day and over the night, and to divide the light from the darkness: and God saw that it was good. And the evening and the morning were the fourth day.

> దేవుడు సెలవిచ్చెను, పగలును రాత్రిని వేరుచేయుటకై ఆకాశ విస్తారమందు ప్రకాశకములు కలుగునుగాక; అవి సూచకములకును, కాలములకును, దినములకును, సంవత్సరములకును ఉండునుగాక. భూమిమీద వెలుగు ప్రసరించుటకై ఆకాశ విస్తారమందు అవి ప్రకాశకములై ఉండునుగాక. అట్లే జరిగింది. దేవుడు రెండు గొప్ప ప్రకాశకములను చేసెను; పగలును పాలించుటకై గొప్ప ప్రకాశకము, రాత్రిని పాలించుటకై చిన్న ప్రకాశకము; నక్షత్రములను కూడా చేసెను. భూమిమీద వెలుగు ప్రసరించుటకై దేవుడు వాటిని ఆకాశ విస్తారమందు స్థాపించెను, పగలిమీదను రాత్రిమీదను పాలించుటకై, ప్రకాశమును చీకటినుండి వేరుచేయుటకై. అది మేలనని దేవుడు చూచెను. సాయంకాలమును ఉదయమును నాలుగవ దినమాయెను.

> And God said, Let the waters bring forth abundantly the moving creature that hath life, and fowl that may fly above the earth in the open firmament of heaven. And God created great whales, and every living creature that moveth, which the waters brought forth abundantly, after their kind, and every winged fowl after his kind: and God saw that it was good. And God blessed them, saying, Be fruitful, and multiply, and fill the waters in the seas, and let fowl multiply in the earth. And the evening and the morning were the fifth day.

> దేవుడు సెలవిచ్చెను, ప్రాణముగల చలించు జీవులను నీళ్లు సమృద్ధిగా ఉత్పత్తి చేయునట్లు జరుగుగాక; ఆకాశమండలమునందలి విశాల విస్తారమందు భూమిమీద ఎగరునట్లు పక్షులు ఉండునట్లు జరుగుగాక. దేవుడు సముద్రదైత్యములను, వాటి జాతి ప్రకారము నీళ్లు సమృద్ధిగా ఉత్పత్తి చేసిన చలించు ప్రాణముగల ప్రతి జీవిని, మరియు రెక్కలుగల ప్రతి పక్షిని దాని జాతి ప్రకారము సృజించెను; దేవుడు అది మంచిదని చూచెను. దేవుడు వాటిని ఆశీర్వదించి సెలవిచ్చెను: ఫలించి విస్తరించి సముద్రములలోని జలములను నింపుడి; భూమిమీద పక్షులు విస్తరించునుగాక. సాయంకాలమును ఉదయమును ఐదవ దినమాయెను.

> And God said, Let the earth bring forth the living creature after his kind, cattle, and creeping thing, and beast of the earth after his kind: and it was so. And God made the beast of the earth after his kind, and cattle after their kind, and everything that creepeth upon the earth after his kind: and God saw that it was good. And God said, Let us make man in our image, after our likeness: and let them have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over the cattle, and over all the earth, and over every creeping thing that creepeth upon the earth. So God created man in his own image, in the image of God created he him; male and female created he them. And God blessed them, and God said unto them, Be fruitful, and multiply, and replenish the earth, and subdue it: and have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over every living thing that moveth upon the earth. And God said, Behold, I have given you every herb bearing seed, which is upon the face of all the earth, and every tree, in the which is the fruit of a tree yielding seed; to you it shall be for meat. And to every beast of the earth, and to every fowl of the air, and to everything that creepeth upon the earth, wherein there is life, I have given every green herb for meat: and it was so. And God saw everything that he had made, and, behold, it was very good. And the evening and the morning were the sixth day. Thus the heavens and the earth were finished, and all the host of them. And on the seventh day God ended his work which he had made; and he rested on the seventh day from all his work which he had made. And God blessed the seventh day, and sanctified it: because that in it he had rested from all his work which God created and made. Genesis 1:1–2:3.

> దేవుడు సెలవిచ్చెను, భూమి తన తన జాతి ప్రకారము సజీవ ప్రాణులను—పశువులను, పాకుచు సంచరించువాటిని, భూమ్య మృగములను తమ తమ జాతి ప్రకారము—ఉత్పత్తి చేయునట్లుండుగాక; అట్లు జరిగెను. దేవుడు భూమ్య మృగములను వారి వారి జాతి ప్రకారము చేసెను, పశువులను వారి వారి జాతి ప్రకారము చేసెను, భూమిమీద పాకుచు సంచరించు ప్రతిదానిని వారి వారి జాతి ప్రకారము చేసెను; దేవుడు అది మంచిదని చూచెను. దేవుడు సెలవిచ్చెను, మన స్వరూపములోను మన సాదృశ్యమునుబట్టియు మనుష్యుని చేసుకుందము; వారు సముద్రపు చేపలమీదను, ఆకాశపు పక్షులమీదను, పశువులమీదను, సమస్త భూమిమీదను, భూమిమీద పాకుచు సంచరించు ప్రతిదానిమీదను ఏలుబడి చేయునట్లు ఉండుగాక. అంతట దేవుడు తన స్వరూపములో మనుష్యుని సృష్టించెను; దేవుని స్వరూపములో ఆయన అతనిని సృష్టించెను; పురుషునిగాను స్త్రీగాను వారిని సృష్టించెను. దేవుడు వారిని ఆశీర్వదించి వారితో ఈలాగు సెలవిచ్చెను, ఫలించి విస్తరించి భూమిని నింపుడి, దానిని వశపరచుకొనుడి; సముద్రపు చేపలమీదను, ఆకాశపు పక్షులమీదను, భూమిమీద కదలుచు ప్రతి సజీవదానిమీదను ఏలుడి. దేవుడు సెలవిచ్చెను, ఇదిగో, భూమి ముఖమంతయందున్న విత్తనమిచ్చు ప్రతి సస్యమును, అలాగే విత్తనమిచ్చు ఫలముగల ప్రతి వృక్షమును మీకిచ్చితిని; అవి మీకు ఆహారమై యుందురు. అలాగే భూమ్య మృగములన్నిటికిని, ఆకాశపు పక్షులన్నిటికిని, జీవము కలిగియున్న భూమిమీద పాకుచు సంచరించు ప్రతిదానికి ప్రతి పచ్చిక సస్యమును ఆహారముగా ఇచ్చితిని; అట్లు జరిగెను. దేవుడు తన చేసిన సమస్తమును చూచెను; ఇదిగో, అది మిక్కిలి మంచిదై యుండెను. సాయంకాలమును ఉదయమును కలసి ఆరవ దినమాయెను. ఈలాగు ఆకాశమును భూమియు వాటి సమస్త సైన్యముతోకూడ పూర్తి చేయబడెను. ఏడవ దినమున దేవుడు తాను చేసిన కార్యమును ముగించెను; తాను చేసిన సమస్త కార్యములోనుండి ఆయన ఏడవ దినమున విశ్రాంతి పొందెను. దేవుడు ఏడవ దినమును ఆశీర్వదించి దానిని పరిశుద్ధపరచెను; దేవుడు సృష్టించి చేసిన తన సమస్త కార్యములోనుండి ఆ దినమున విశ్రాంతి పొందినందునయే. ఆదికాండము 1:1-2:3.

The previous verses represent the entire testimony of creation, emphasizing that God’s word possesses creative power.

మునుపటి వచనాలు సృష్టియొక్క సమగ్ర సాక్ష్యాన్ని ప్రతినిధ్యం వహిస్తూ, దేవుని వాక్యము సృష్టిశక్తిని కలిగియున్నదని ఉద్ఘాటిస్తున్నవి.

> Let all the earth fear the Lord: let all the inhabitants of the world stand in awe of him. For he spake, and it was done; he commanded, and it stood fast. Psalms 33:8, 9.

> భూమి అంతయు యెహోవాను భయపడుగాక; లోకనివాసులందరును ఆయనయెడల భయభక్తులతో నిలుచుండుగాక. యెందుకనగా ఆయన పలికెను, అది సంభవించెను; ఆయన ఆజ్ఞాపించెను, అది స్థిరముగా నిలిచెను. కీర్తనల గ్రంథము 33:8, 9.

The same creative power that made the world is employed by Christ to transform men.

ప్రపంచమును సృష్టించిన అదే సృష్టి శక్తి క్రీస్తిచేత మానవులను రూపాంతరపరచుటకు నియోగింపబడుచున్నది.

> “The creative energy that called the worlds into existence is in the word of God. This word imparts power; it begets life. Every command is a promise; accepted by the will, received into the soul, it brings with it the life of the Infinite One. It transforms the nature and re-creates the soul in the image of God.

> లోకములను ఉనికిలోనికి పిలిచిన సృష్టిశక్తి దేవుని వాక్యమందే ఉన్నది. ఈ వాక్యము శక్తిని ప్రసాదించును; అది జీవమును జన్మింపజేయును. ప్రతి ఆజ్ఞయు ఒక వాగ్దానమే; చిత్తముచేత స్వీకరింపబడి, ఆత్మలో గ్రహింపబడినప్పుడు, అది తనతోకూడ అనంతుని జీవమును తీసుకొని వచ్చును. అది స్వభావమును రూపాంతరింపజేసి, ఆత్మను దేవుని స్వరూపమందు పునఃసృష్టించును.

> “The life thus imparted is in like manner sustained. ‘By every word that proceedeth out of the mouth of God’ (Matthew 4:4) shall man live.” Education, 126.

> ఇట్లుగా ప్రసాదింపబడిన జీవము అదే విధంగా పోషింపబడును. ‘దేవుని నోటిలోనుండి వెలువడే ప్రతి వాక్యముచేత’ (మత్తయి 4:4) మనుష్యుడు జీవించును. Education, 126.

The Revelation of Jesus Christ emphasizes how the Word of God is conveyed to men. It comes from the Father, to the Son, to an angel, to a prophet who writes it down and sends it to the churches. The communication process set forth at the beginning and ending of the book of Revelation is also illustrated with Jacob’s ladder with angels ascending and descending the ladder. It is illustrated with Zechariah’s two golden pipes that bring the oil into the sanctuary. The communication process between God and man is a subject of Bible prophecy and the message that is sent forth contains the creative power that made the universe. In the communication process in chapter one of Revelation, it is to be understood that the message handed down to the churches contains the power to transform a Laodicean unto a Philadelphian.

యేసుక్రీస్తు యొక్క ప్రకటన, దేవుని వాక్యం మనుష్యులకు ఏ విధంగా తెలియజేయబడునో దానిపై దృష్టి సారించుచున్నది. అది తండ్రి నుండి కుమారునికి, కుమారుని నుండి దూతకు, ఆపై దానిని లిఖించి సంఘములకు పంపు ప్రవక్తకు సంక్రమించును. ప్రకటన గ్రంథమున ఆరంభమునను ముగింపునను ప్రతిపాదితమైన ఈ సమాచార ప్రసరణ విధానం, యాకోబు మెట్టుపై దూతలు ఎక్కుచు దిగుచుండిన రూపకముచేతను ప్రదర్శింపబడుచున్నది. పరిశుద్ధస్థలములోనికి నూనెను ప్రవహింపజేయు జెకర్యా ప్రవక్త చెప్పిన రెండు బంగారు గొట్టముల రూపకముచేతను ఇది చిత్రీకరించబడుచున్నది. దేవుని మరియు మనుష్యుని మధ్యనున్న ఈ సమాచార ప్రక్రియ బైబిలు ప్రవచనములలో ఒక విషయమై నిలుచుచున్నది; వెలువడుచున్న ఆ సందేశములో విశ్వమును సృజించిన సృజనాత్మక శక్తి అంతర్లీనమై యున్నది. ప్రకటన గ్రంథము మొదటి అధ్యాయములోని ఆ సమాచార ప్రక్రియ పరంగా, సంఘములకు అప్పగింపబడిన సందేశము లవోదికేయుని ఫిలదెల్ఫీయునిగా రూపాంతర పరచు శక్తిని కలిగియున్నదని గ్రహింపవలెను.

Whether we consider the beginning or ending of the Old or the New Testament it is the same message. God is conveying the final warning message and it contains the creative power of God if it is heard and kept by those that hear. The message that accomplishes this is set within the divine framework of the Alpha and Omega. The beginning, middle and ending. The three Hebrew letters that go together to create the word “truth” are the everlasting gospel, and the letters and their meanings, and the word they produce when combined with one another symbolize the principle and also the One who is Alpha and Omega. It emphasizes His creative power. The last three words of the creation story, each begin with the three letters, in the order that make up the word “truth.”

పాత నిబంధనయైనా కొత్త నిబంధనయైనా, ఆది గాని అంతము గాని ఏదిని పరిగణించినను, సందేశము ఒకటే. దేవుడు అంతిమ హెచ్చరిక సందేశమును తెలియజేయుచున్నాడు; దానిని వినినవారు దాన్ని కాచుకొనినయెడల, ఆ సందేశములో దేవుని సృజనాత్మక శక్తి అంతర్లీనమై యున్నది. దీనిని నెరవేర్చు ఆ సందేశము ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా అనే దివ్య చట్రములో స్థాపించబడియున్నది—ఆది, మధ్యము, అంతము. “సత్యము” అనే పదమును నిర్మించుటకు కలిసే మూడు హెబ్రీ అక్షరాలే శాశ్వత సువార్త; ఆ అక్షరాలు మరియు వాటి అర్థాలు, అలాగే అవి పరస్పరం కలిసినప్పుడు ఉత్పత్తి చేసే పదము, ఆ తత్త్వమును గాను, ఆల్ఫా మరియు ఓమెగా అయిన ఆయననుగాను సంకేతపరచుచున్నవి. ఇది ఆయన సృజనాత్మక శక్తిని ప్రాధాన్యంగా రేఖాంకితం చేస్తుంది. సృష్టి కథనంలోని చివరి మూడు పదములలో ప్రతి ఒక్కటి, “సత్యము” అనే పదమును ఏర్పరచు అదే క్రమములోనున్న ఆ మూడు అక్షరాలతోనే ఆరంభమగును.

The three words that are the ending of the creation story begin with the three letters which together create the word “truth.” The last three words of the verse begin with the letters א (Aleph), מ (Mem), and ת (Tav) in order. Those three words are translated as “God,” “created” and “made.” These three words each start with the letters א (Aleph), מ (Mem), and ת (Tav) in that order, further emphasize the completeness and orderliness of the creation narrative. This pattern has been noted by Jewish commentators as an interesting linguistic feature of the Hebrew text.

సృష్టి వృత్తాంతం ముగింపులో ఉన్న మూడు పదాలు, కలిసి 'సత్యం' అనే పదాన్ని నిర్మించే మూడు అక్షరాలతో ప్రారంభమవుతాయి. ఆ వచనం యొక్క చివరి మూడు పదాలు క్రమంగా א (Aleph), מ (Mem), మరియు ת (Tav) అక్షరాలతో ప్రారంభమవుతాయి. ఆ మూడు పదాలు వరుసగా 'దేవుడు', 'సృష్టించెను', మరియు 'చేసెను' అని అనువదించబడతాయి. అదే క్రమంలో א (Aleph), מ (Mem), మరియు ת (Tav) అక్షరాలతో ఈ మూడు పదాలు ప్రతి ఒక్కటి ప్రారంభమవడం, సృష్టి వృత్తాంతపు సంపూర్ణతను మరియు క్రమబద్ధతను మరింత బలపరుస్తుంది. ఈ నమూనాను హెబ్రీ పాఠ్యంలోని ఒక ఆసక్తికర భాషా లక్షణంగా యూద వ్యాఖ్యాతలు గమనించారు.

The creation story begins with the words “in the beginning” and it ends with three words that represent the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last. The creative power illustrated in the Genesis testimony begins and ends with the signature of the wonderful linguist.

సృష్టి కథ "ఆదిలో" అనే పదాలతో ఆరంభమై, అల్ఫా మరియు ఓమెగా, ఆది మరియు అంత్యము, మొదటివాడును చివరివాడును సూచించే మూడు పదాలతో సమాప్తమగుచున్నది. ఆదికాండములోని సాక్ష్యంలో వర్ణింపబడిన సృష్టిశక్తి, అద్భుత భాషావేత్తయైన వాని సంతకంతోనే ఆరంభమై అదే సంతకంతోనే సమాప్తమగుచున్నది.

The first of a thing illustrating the last of a thing is what the prophet John emphasized when by writing what then was, he was then simultaneously writing what would be.

ఏ విషయములోనైనను దాని మొదటిది దాని ఆఖరిని చిత్రీకరించుననే సూత్రాన్నే ప్రవక్త యోహాను ఉద్ఘాటించెను; ఏలయనగా, ఆయన అప్పటిలో ఉన్నదానిని వ్రాయుచుండగా, ఏకకాలముననే భవిష్యత్తులో ఉండబోవుదానినిగూర్చియు వ్రాయుచుండెను.

The final warning message of Elijah represented at the end of the Old Testament identifies the same prophetic principle, within the context of the Sunday law crisis and the approaching seven last plagues.

పాత నిబంధన ముగింపున ఉన్న ఏలీయా యొక్క అంతిమ హెచ్చరిక సందేశం, ఆదివారపు చట్ట సంక్షోభం మరియు సమీపించుచున్న ఆఖరి ఏడు కష్టాల సందర్భంలో, అదే ప్రవచన సూత్రాన్ని సూచిస్తుంది.

The “rule of first mention” and all that it represents is the “framework” that “present truth” is to be placed within. That framework is “the rule of first mention” that is also one of the attributes of God.

“ప్రథమ ప్రస్తావన నియమం” మరియు అది సూచించే సమస్తమే, “ప్రస్తుత సత్యం”ను అందులో స్థాపించబడవలసిన “చట్రం” అవుతుంది. ఆ చట్రమే “ప్రథమ ప్రస్తావన నియమం”; అది దేవుని లక్షణాలలో ఒకటిగా కూడా పరిగణించబడుతుంది.

In the book of Daniel representing the beginning of Adventism and the book of Revelation representing the end of Adventism, we find amazing parallels when we look at it with the principle of the first illustrating the last. The book of Daniel sets forth an attribute of Jesus when it uses the name Palmoni, meaning the wonderful numberer of secrets. Daniel also introduces Jesus as Michael the archangel. John is employed to do the same as Daniel, and he identifies not the master of math, or the leader of the angels, but the master of language. When we consider Jesus as the master of the alphabet, we should consider Psalms 119, the longest chapter in the Bible.

అడ్వెంటిజం యొక్క ఆరంభాన్ని ప్రతీకీకరించే దానియేలు గ్రంథములోను, అడ్వెంటిజం యొక్క అంత్యాన్ని ప్రతీకీకరించే ప్రకటన గ్రంథములోను, ‘మొదటిది చివరిదిని చిత్రింపజేస్తుంది’ అనే సూత్రంతో వీటిని పరిశీలించినప్పుడు, మేము విస్మయకరమైన సారూప్యతలను కనుగొంటాము. ‘రహస్యములను అద్భుతముగా లెక్కించువాడు’ అనే అర్థముగల పల్మోని అనే నామమును వినియోగించినపుడు, దానియేలు గ్రంథము యేసు యొక్క ఒక లక్షణాన్ని ప్రతిపాదిస్తుంది. దానియేలు యేసును ప్రధానదూత మీకాయేలు గానూ పరిచయం చేస్తాడు. దానియేలువలే అదే కార్యాన్ని చేయుటకు యోహాను కూడా నియోజించబడ్డాడు; అయితే అతడు గణితశాస్త్రాధిపతినిగానీ, దూతల నాయకునిగానీ కాదు, భాషాధిపతినిగానే ఆయనను గుర్తించుచున్నాడు. యేసును అక్షరమాలాధిపతిగా పరిగణించినప్పుడు, బైబిలులో అతి దీర్ఘమైన అధ్యాయమైన కీర్తన 119ను పరిగణించవలెను.

Psalms 119 is an alphabetic acrostic, meaning that the first letters of each set of eight verses starts with the same letter. There are twenty-two letters in the Hebrew alphabet, so there twenty-two sections of eight verses. Each section begins with the letter of the alphabet in the order of the alphabet, and thereafter each of the eight verses assigned to that letter begin with that letter. There are eight verses for each letter, thus eight verses times the twenty-two letters of the Hebrew alphabet equal one hundred and seventy-six lines. The Psalm emphasizes obedience to a God who is a God of order (hence the acrostic structure), not of chaos.

కీర్తన 119 ఒక అక్షరక్రమ ఆక్రోస్టిక్; అనగా, ఎనిమిది వచనాల ప్రతి సమూహములోని ప్రతి వచనము ఒకే అక్షరంతో ఆరంభమగును. హెబ్రీ అక్షరమాలలో ఇరవై రెండు అక్షరాలు ఉన్నందున, ఎనిమిది వచనముల చొప్పున ఇరవై రెండు విభాగాలు ఉన్నాయి. అక్షరమాల క్రమానుసారంగా ప్రతి విభాగం ఆ అక్షరంతోనే ప్రారంభమై, తరువాత ఆ అక్షరానికి కేటాయించిన ఆ విభాగంలోని ఎనిమిది వచనములన్నీ అదే అక్షరంతో మొదలవును. ప్రతి అక్షరానికి ఎనిమిది వచనాలు ఉన్నవి; అందుచేత, ఎనిమిది వచనాలను హెబ్రీ అక్షరమాల ఇరవై రెండు అక్షరాలతో గుణించినపుడు మొత్తం నూట డెబ్బై ఆరు పంక్తులు అవుతాయి. ఈ కీర్తన, క్రమమునకు దేవుడైన దేవునికి విధేయతను ప్రాధాన్యపరచుతుంది (అందుకే ఆక్రోస్టిక్ నిర్మాణం); ఆయన గందరగోళమునకు దేవుడుకాదు.

Another prominent theme in Psalms 119 is the profound truth that the Word of God is all-sufficient. There are eight different terms referring to the Word of God throughout the Psalm: law, testimonies, precepts, statutes, commandments, judgments, word, and ordinances. In almost every verse, the Word of God is mentioned. Psalms 119 affirms not only the character of the Scriptures, but it affirms that God’s Word reflects the very character of God Himself. Notice these attributes of God set forth in Psalms 119:

కీర్తన 119లో మరో ప్రముఖ అంశం దేవుని వాక్యము సర్వసంపూర్ణమనే లోతైన సత్యం. ఆ కీర్తన అంతటా దేవుని వాక్యమును సూచించుటకు ఎనిమిది భిన్న పదాలు వినియోగించబడినవి: ధర్మశాస్త్రము, సాక్ష్యములు, విధులు, కట్టడములు, ఆజ్ఞలు, తీర్పులు, వాక్యము, నియమాలు. దాదాపు ప్రతి వచనంలో దేవుని వాక్యము ప్రస్తావించబడింది. కీర్తన 119 పవిత్ర శాస్త్రగ్రంథముల స్వభావమును మాత్రమే కాదు, దేవుని వాక్యము దేవుని స్వరూప స్వభావాన్నే ప్రతిబింబించుచున్నదని కూడా దృఢీకరించుచున్నది. కీర్తన 119లో ప్రతిపాదించబడిన దేవుని ఈ లక్షణాలను గమనించండి:

1. 1. Righteousness (verses 7, 62, 75, 106, 123, 138, 144, 160, 164, 172)

   నీతి (వచనములు 7, 62, 75, 106, 123, 138, 144, 160, 164, 172)

2. 2. Trustworthiness (verse 42)

   విశ్వసనీయత (వచనం 42)

3. 3. Truthfulness (verses 43, 142, 151, 160)

   సత్యనిష్ఠ (వచనాలు 43, 142, 151, 160)

4. 4. Faithfulness (verse 86)

   విశ్వాస్యత (86వ వచనము)

5. 5. Unchangeableness (verse 89)

   అపరివర్తనశీలత (వచనం 89)

6. 6. Eternality (verses 90, 152)

   నిత్యత్వము (వచనములు 90, 152)

7. 7. Light (verse 105)

   వెలుగు (వచనము 105)

8. 8. Purity (verse 140)

   శుద్ధత (పద్యము 140)

The Psalm opens with two beatitudes. “Blessed” are those whose ways are blameless, who live according to God’s law, who keep His statutes and seek Him with all their heart. These are the lessons for us in this great Psalm. The Word of God is sufficient to make us wise, train us in righteousness, and equip us for every good work (2 Timothy 3:15–17).

ఆ కీర్తన రెండు ధన్యవచనాలతో ప్రారంభమవుతుంది. ‘ధన్యులు’ వారు: తమ మార్గములలో నిర్దోషులై, దేవుని ధర్మశాస్త్రమును అనుసరించి జీవించి, ఆయన విధులను కాచుకొని, సర్వహృదయముతో ఆయనను అన్వేషించువారు. ఈ మహా కీర్తనలో మనకు ఇవే బోధలు. దేవుని వాక్యము మనలను జ్ఞానుల్ని చేయుటకును, నీతిలో శిక్షణనిచ్చుటకును, ప్రతి సత్కార్యమునకు మనలను సిద్ధపరచుటకును సరిపోతుంది (2 తిమోతికి 3:15-17).

Of course, Psalms 119 is part of a subject that is pretty much unresolved in the religious world. It has to do with which verse is the middle verse of the Bible and which chapter is the middle chapter of the Bible. If you search the internet, you will find the various arguments centered around which Bible you use and so on and so forth. The problem with every position in the argument is that the definition of the middle of the Bible, whether a verse or a chapter should be defined by the author of the Bible, not the human student or critic of the Bible.

నిశ్చయంగా, కీర్తనల గ్రంథంలోని 119వ కీర్తన ధార్మిక లోకంలో ఇప్పటికీ చాలావరకు పరిష్కరించబడని ఒక అంశానికి సంబంధించినది. అది బైబిలులో మధ్యవచనం ఏది, మధ్య అధ్యాయం ఏది అన్న విషయానికి సంబంధించినది. మీరు ఇంటర్నెట్‌లో శోధిస్తే, మీరు ఏ బైబిలును ఉపయోగిస్తున్నారన్న దానిని కేంద్రంగా చేసుకుని, తదితర విషయాలపై వివిధ వాదనలు కనుగొంటారు. ఆ వాదనలోని ప్రతి స్థానానికి సంబంధించిన సమస్య ఇదే: బైబిలులో ‘మధ్యం’ అనే నిర్వచనం—అది వచనమైనా లేదా అధ్యాయమైనా—బైబిలు రచయితచే నిర్వచింపబడవలెను; బైబిలు యొక్క మానవ విద్యార్థి లేదా విమర్శకుడిచేత కాదు.

The Bible teaches that there is a beginning and end to everything. To everything there is a season.

సర్వ విషయములకు ఆది మరియు అంతము ఉన్నాయని బైబిలు ఉపదేశిస్తుంది. ప్రతి విషయమునకును ఒక కాలము కలదు.

> To everything there is a season, and a time to every purpose under the heaven: A time to be born, and a time to die; a time to plant, and a time to pluck up that which is planted. Ecclesiastes 3:1, 2.

> ప్రతి విషయమునకును ఒక కాలము కలదు, ఆకాశము క్రింద ప్రతి కార్యమునకును ఒక సమయము కలదు: పుట్టుటకు సమయము, మరణించుటకు సమయము; నాటుటకు సమయము, నాటిన దానిని పీకుటకు సమయము. సభాపదేశకుడు 3:1, 2.

There is a time to be born and a time to die, yet there is also the life that takes place in the middle of the beginning and ending of our lives. The birth is a brief moment in time, as is death. The life is the middle and has generally much more history connected with it than the time when we are born and time when we die.

జనించుటకు ఒక కాలము, మరణించుటకు ఒక కాలము ఉన్నాయి; అయినప్పటికీ, మన జీవితం యొక్క ఆరంభమునకును అంత్యమునకును మధ్యలో సాగే జీవితం కూడ ఉంది. జననము కాలములోని క్షణిక ఘట్టము; మరణమును అట్లే. జీవితం ఆ మధ్య భాగము; అది సాధారణంగా, మనము జనించే సమయముతోను మరణించే సమయముతోను పోల్చితే, తనతో ఎంతో విస్తారమైన చరిత్ర అనుసంధానమై ఉంటుంది.

The middle in the “rule of first mention” generally has much more testimony than the first and last. To seek a single verse or chapter in the Bible and define it as the middle is to disregard the biblical evidence even if the beginning and ending are essentially points in time; the middle is generally a period of time. Of course, the beginning, ending and middle will agree with one another, though often the identical waymark at the end is the opposite of the beginning.

‘ప్రథమ ఉల్లేఖన నియమం’లో మధ్యము సాధారణంగా ప్రథమమును అంతిమమును కంటే ఎంతో అధిక సాక్ష్యమును కలిగియుంటుంది. బైబిలులో ఒకే వచనము గాని అధ్యాయము గాని ఏదో ఒకదానిని మధ్యమని నిర్ణయించుట బైబిలు సాక్ష్యమును పరిగణలోనికి తీసుకోకపోవుటయే, ఆరంభమును అంత్యమును మూలతః కాలంలోని బిందువులుగా పరిగణించినప్పటికీ; మధ్యము సాధారణంగా ఒక కాలవ్యవధి అవుతుంది. నిశ్చయంగా, ఆరంభము, అంత్యము, మరియు మధ్యము పరస్పర అన్వయములోనే ఉంటాయి; అయినప్పటికీ తరచుగా అంత్యంలో కనిపించే అదే మార్గసూచిక ఆరంభమునకు విరుద్ధమైయుంటుంది.

Jesus identified John the Baptist as Elijah, and they both illustrate the same prophetic sequence of events, but Elijah was persecuted by a wicked woman (Jezebel) who sought to imprison and kill Elijah, but she never did. John who was a symbol of Elijah was sought by an evil woman (Herodias) to imprison and kill him, and she did. Elijah and John are interchangeable symbols but they have some prophetic characteristics that are opposite characteristics, but still parallel each other. Elijah never died, John did. Understanding that prophetic waymarks that align with each other are often opposites allows those who wish to see that the middle of the Bible is Psalms 118.

బాప్తిస్మదాత యోహాను ఏలీయా అని యేసు స్వయంగా నిర్ధారించాడు; వారిద్దరూ అదే ప్రవచన సంఘటనల శ్రేణిని ప్రతిబింబిస్తారు. అయితే ఏలీయాను బంధించి చంపుదామని యత్నించిన దుష్ట స్త్రీ యెజబేలు అతనిని హింసించినా, ఆ సంకల్పాన్ని కార్యరూపం దాల్చలేకపోయింది. ఏలీయునకు సంకేతమైన యోహానును బంధించి చంపుటకు ప్రయత్నించిన దుష్ట స్త్రీ హెరోదియా మాత్రం దాన్ని సాధించింది. ఏలీయా, యోహానులు పరస్పరం ప్రత్యామ్నాయ సంకేతాలుగా నిలుస్తారు; అయినప్పటికీ వారి కొన్నిన్ని ప్రవచన లక్షణాలు పరస్పర విరుద్ధాలే అయినా, పరస్పర సమాంతరత్వంలో నిలుస్తాయి. ఏలీయా మరణాన్ని పొందలేదు; యోహాను అయితే పొందాడు. ఒకదానికొకటి సరిపోలే ప్రవచన మార్గచిహ్నాలు తరచుగా విరుద్ధ స్వరూపమునుండునని గ్రహించుట, బైబిలు మధ్యభాగం కీర్తన 118నే అని దర్శించదలచినవారికి దానిని గుర్తించుటకు వీలునిస్తుంది.

When we use the principle of rule of first mention as we have been defining it, we find that the beginning of the middle of the Bible is Psalms 117, the shortest chapter in the Bible, consisting of two verses. It is followed by chapter 118, which is the middle of the Bible, and chapter 118 is followed by 119 which is the longest chapter in the Bible and the ending of the middle of the Bible. The wonderful linguist marks the beginning with the shortest chapter, then marks the ending with the longest chapter. They are two opposite chapters. The beginning is the seed, and the ending is where the fully mature plant is developed where all the testimonies located within the middle are tied together. Notice Psalms 117.

మనం నిర్వచించినట్లుగా ప్రథమ ప్రస్తావన నియమమును ఉపయోగించినప్పుడు, బైబిలు మధ్యభాగమునకు ఆరంభం కీర్తన 117 అని మనకు తెలుస్తుంది. అది బైబిలులో అతి చిన్న అధ్యాయం; రెండు వచనాలతో కూడినది. దాని తరువాత 118వ అధ్యాయం వస్తుంది; అది బైబిలు యొక్క మధ్యము. 118వ అధ్యాయం తరువాత 119వ అధ్యాయం వస్తుంది; అది బైబిలులో అతి దీర్ఘ అధ్యాయం, అలాగే బైబిలు మధ్యభాగమునకు అంత్యము. ఆద్భుతమైన భాషావేత్త ఆరంభాన్ని అతి చిన్న అధ్యాయంతో గుర్తిస్తాడు; తరువాత ముగింపును అతి దీర్ఘ అధ్యాయంతో గుర్తిస్తాడు. అవి పరస్పర విరుద్ధమైన రెండు అధ్యాయాలు. ఆరంభము విత్తనము; అంత్యము పూర్ణ పరిపక్వమైన మొక్క అభివృద్ధి చెంది నిలిచే స్థలం, మధ్యంలో ఉన్న సమస్త సాక్ష్యాలు అక్కడ పరస్పరం అనుసంధానింపబడి ఏకముగా కట్టుబడును. కీర్తన 117ను గమనించండి.

> O Praise the Lord, all ye nations: praise him, all ye people. For his merciful kindness is great toward us: and the truth of the Lord endureth forever. Praise ye the Lord. Psalms 117:1, 2.

> ఓ సమస్త జాతులారా, ప్రభువును స్తుతించుడి; సమస్త ప్రజలారా, ఆయనను కీర్తించుడి. ఎందుకనగా మనయెడల ఆయన కరుణామయ దయ బలముగానున్నది; ప్రభువుయొక్క సత్యము నిత్యము నిలచియుండును. ప్రభువును స్తుతించుడి. కీర్తనల గ్రంథము 117:1, 2.

The word we are considering that is made up of three letters is translated as “truth” in verse two, and represents the beginning of the middle of the Bible, (the middle of the Bible being Psalms 117–119). The end of the middle is Psalms 119. Psalms 118 is the middle of the middle. Psalms 118 is sandwiched between the shortest and longest chapters in the Bible, and the shortest which is the beginning sets forth the word “truth” which is created by three letters that represent the three-steps of the everlasting gospel, and are the framework of understanding the truth. The framework being the principle representing Christ’s character as the Alpha and Omega.

మూడక్షరాలతో కూడిన, మనము పరిశీలిస్తున్న ఆ పదము, రెండవ వచనములో 'సత్యము'గా అనువదించబడెను; అది బైబిలు మధ్యభాగము యొక్క ఆరంభమును సూచించుచున్నది (బైబిలు మధ్యభాగము కీర్తనలు 117–119). మధ్యభాగమునకు ముగింపు కీర్తన 119. కీర్తన 118 మధ్యభాగములోని మధ్యము. కీర్తన 118 బైబిలులోని అతి చిన్న మరియు అతి దీర్ఘ అధ్యాయముల మధ్యన నిలిచియున్నది; మరియు ఆ ఆరంభమగు అతి చిన్నది, మూడక్షరాలచే నిర్మితమైన 'సత్యము' అనే పదమును ప్రతిపాదించుచున్నది. ఆ మూడక్షరాలే నిత్యసువార్త యొక్క మూడు దశలను సూచించుచు, సత్యమును గ్రహించుటకు చట్రమైయున్నవి. ఆ చట్రమనే సూత్రము క్రీస్తు స్వభావమును ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా అని ప్రతినిధించుచున్నది.

The ending of the middle, being chapter 119 is an alphabetic acrostic placed in the middle of the Bible emphasizing the wonderful linguist. Four times in chapter 119 the same word is translated as truth.

మధ్యాంతం, అనగా 119వ అధ్యాయం, బైబిలు మధ్యలోనే ఉంచబడిన అక్షరక్రమ ఆక్రోస్టిక్‌గా ఉంది; అది అద్భుత భాషావేత్తను ప్రాధాన్యపరుస్తుంది. 119వ అధ్యాయంలో నాలుగు సార్లు అదే పదం ‘సత్యము’గా అనువదించబడింది.

> And take not the word of truth utterly out of my mouth; for I have hoped in thy judgments. Verse 43.

> మరియు సత్యవాక్యమును నా నోటినుండి సర్వథా తొలగింపకుము; ఎందుకనగా నీ తీర్పులయందు నేను ఆశపెట్టితిని. వచనం 43.

> Thy righteousness is an everlasting righteousness, and thy law is the truth. Verse 142.

> నీ నీతి నిత్యమైన నీతి, మరియు నీ ధర్మశాస్త్రమే సత్యము. వచనము 142.

> Thou art near, O Lord; and all thy commandments are truth. Verse 151.

> నీవు సమీపమందే ఉన్నావు, ఓ ప్రభువా; నీ ఆజ్ఞలన్నియు సత్యమే. 151వ వచనము.

> Thy word is true from the beginning: and every one of thy righteous judgments endureth forever. Verse 160.

> నీ వాక్యము ఆదినుండే సత్యము; నీ నీతిమంత తీర్పులన్నియు నిత్యము నిలిచియుండును. వచనం 160.

Truth in these verses is a rule of Bible prophecy identifying the end from the beginning, and the truth in the verses is that the Alpha and Omega has placed His signature upon the middle of the Bible, as He has done for the beginning and the end. The signature of the first and last is the “framework” for presenting the final warning message of the third angel. The last of the middle includes four verses which use the word translated as “truth,” though the fourth reference is translated simply as “true.” The last final of those four verses identifies that “from the beginning,” the word is “true.”

ఈ వచనములలోని సత్యము, బైబిలు ప్రవచనములో ఆదినుండి అంతమును తెలియజేయు ఒక సూత్రము. అలాగే, ఆ వచనములలోని సత్యమేమనగా, ఆల్ఫా మరియు ఓమేగా, ఆదియందును అంత్యందును చేసినట్లే, బైబిలు మధ్యభాగముమీదను తన సంతకమును ఉంచియున్నాడు. మొదటివాడును తుదివాడునగు ఆయన సంతకము, మూడవ దూత యొక్క తుదీ హెచ్చరిక సందేశమును ప్రకటించుటకు ఒక "చట్రం"యై నిలుచుచున్నది. మధ్యభాగంలోని చివరి భాగములో, "సత్యము"గా అనువదింపబడిన పదమును వినియోగించిన నాలుగు వచనములు కలవు; అయితే ఆ నాలుగు సూచనలలో నాల్గవది మాత్రం "సత్యము" గాక, "సత్యమైనది"గా అనువదింపబడెను. ఆ నాలుగు వచనములలో చివరిదైనది, "ఆదినుండి" వాక్యము "సత్యమైనది" అని నిర్ధారించుచున్నది.

In the beginning in the creation story of Genesis one and two, The word “truth” though not directly written is represented in the final three words of the creation story, for each word begins with the letters, in order, that create the word “truth.” In the beginning was the word, and by Him were all things created, and the testimony of the creation in Genesis begins with the words, “In the beginning” and ends with three words representing the truths associated with an attribute of Christ that in Isaiah is defined as the proof that He is the one and only God.

ఆదికాండము మొదటి మరియు రెండవ అధ్యాయాలలోని సృష్టి కథనములో, ఆ ఆరంభమందు, ‘సత్యము’ అనే పదము ప్రత్యక్షముగా వ్రాయబడకపోయినను, ఆ సృష్టికథనము ముగింపుననున్న మూడు పదములచేత అది ప్రతినిధీకరించబడింది; ఎందుకనగా ఆ మూడు పదములలో ప్రతి ఒక్కటి, క్రమానుసారంగా, ‘truth’ అనే పదాన్ని రూపొందించు అక్షరంతోనే ప్రారంభమగుచున్నది. ఆదిలో వాక్యము ఉండెను, సమస్తమును ఆయన ద్వారానే సృష్టింపబడెను; మరియు ఆదికాండములోని సృష్టి గూర్చిన సాక్ష్యం ‘ఆదిలో’ అనే మాటలతో ప్రారంభమై, యెషయాలో ఆయననే ఏకైక దేవుడని నిరూపణగా నిర్వచింపబడిన క్రీస్తు యొక్క ఒక గుణలక్షణముతో సంబంధిన సత్యములను ప్రతినిధీకరించే మూడు పదములతో ముగియును.

The middle of the Bible (Psalms 117–119) begins in chapter 117 by referencing the truth that the beginning represents the end through its use of the word “truth.” The word is created by three letters which represent the everlasting gospel and the three angels’ messages, and identify the ending of the creation story. The end of the middle of the Bible is a presentation of the alphabet that the wonderful linguist produced to establish the understanding that what is now being revealed concerning His character is in agreement with the definition of the word revelation, for the Revelation of Jesus Christ is a message that is designed to present an aspect of Christ character that here-to-fore has not been fully recognized, if at all. The revelation is consistent with the lines of covenant history, for covenant history includes evidence of God’s effort to reveal Himself through names as His-story unfolded.

బైబిలు యొక్క మధ్యభాగము (కీర్తనల గ్రంథము 117–119) 117వ అధ్యాయములో, ‘సత్యము’ అనే పదప్రయోగముచే, ఆది అంత్యమును ప్రతినిధానం చేస్తుందనే సత్యాన్ని సూచిస్తూ ఆరంభమవుతుంది. ఆ పదము మూడు అక్షరాలచేత నిర్మితమై యుండి, అవి నిత్య సువార్తను మరియు మూడు దేవదూతల సందేశములను సూచించి, సృష్టి కథనపు ముగింపును గుర్తింపజేస్తాయి. బైబిలు మధ్యభాగపు అంత్యము, ఆ మహత్తర భాషావేత్త రూపొందించిన వర్ణమాల యొక్క ఒక సమర్పణయై, ఇప్పుడాయన స్వభావమునుగూర్చి వెలువడుతున్నది ‘ప్రకటన’ అనే పదము యొక్క నిర్వచనముతో ఏకీభవించునని గ్రహింపును స్థాపించుటకై ఉద్దేశింపబడినది; ఏలయనగా ‘యేసు క్రీస్తు యొక్క ప్రకటన’ అనేది, క్రీస్తు స్వభావంలోని ఇంతకు ముందెన్నడూ, ఉన్నచోట కూడా, పూర్తిగా గుర్తింపబడని ఒక అంశాన్ని ప్రత్యేకంగా సమర్పించుటకై రూపకల్పన చేయబడిన సందేశమే. ఆ ప్రకటన ఒడంబడిక చరిత్ర యొక్క రేఖలతో సుసంబద్ధము; ఎందుకనగా ఒడంబడిక చరిత్రలో, ఆయన చరిత్ర విస్తరించిన కొద్దీ, నామముల ద్వారా తన్నుతాను ప్రకటించుటకై దేవుడు చేసిన ప్రయత్నముల సాక్ష్యములు కలిగియున్నవి.

> “The great principles of the law, of the very nature of God, are embodied in the words of Christ on the mount. Whoever builds upon them is building upon Christ, the Rock of Ages. In receiving the word, we receive Christ. And only those who thus receive His words are building upon Him. ‘Other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ.’ 1 Corinthians 3:11. ‘There is none other name under heaven, given among men, whereby we must be saved.’ Acts 4:12. Christ, the Word, the revelation of God,—the manifestation of His character, His law, His love, His life,—is the only foundation upon which we can build a character that will endure.” Mount of Blessings, 148.

> ధర్మశాస్త్రము యొక్క మహాసూత్రాలు—దేవుని స్వరూప స్వభావమే—పర్వతముపై క్రీస్తు పలికిన మాటలలో మూర్తీభవించియున్నవి. వాటిమీద నిర్మించువాడు ఎవడైనను యుగయుగాల శైలమయిన క్రీస్తుమీదనే నిర్మించుచున్నాడు. వాక్యమును స్వీకరించునప్పుడు, మనము క్రీస్తునే స్వీకరించుచున్నాము. మరియు ఈ విధంగా ఆయన వాక్యములను స్వీకరించువారే ఆయనమీద నిర్మించుచున్నారు. ‘వేయబడియున్నదైన యేసు క్రీస్తు తప్ప, మరియొక పునాదిని ఏ మనుష్యుడునైనను వేయలేడు.’ 1 కొరింథీయులకు 3:11. ‘ఆకాశముక్రింద మనుష్యులకు అనుగ్రహింపబడిన, మనము రక్షింపబడవలసిన మరియొక నామము లేదు.’ అపొస్తలుల కార్యములు 4:12. క్రీస్తు—వాక్యము, దేవుని ప్రకటన, ఆయన స్వభావము, ఆయన ధర్మశాస్త్రము, ఆయన ప్రేమ, ఆయన జీవము యొక్క ప్రత్యక్షతయైయున్న వాడు—మనము నిలిచే గుణచరిత్రను నిర్మించగల ఏకైక పునాది. మౌంట్ ఆఫ్ బ్లెసింగ్స్, 148.

There is of course much more to address concerning this truth, but we will leave off here.

నిస్సందేహంగా ఈ సత్యమునుబట్టి ఇంకా చర్చింపవలసిన విషయాలు విస్తారముగా ఉన్నప్పటికీ, ఇక్కడితోనే ఆపుదము.

Back to Articles