Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Five

Daniel'in Kitabı - Sayı Yüz Elli Beş

Unveiling Daniel’s Last Vision: A Parallel Journey of the Wise Virgins

Daniel'in Son Görümünün Açığa Çıkarılması: Bilge Bakirelerin Paralel Yolculuğu

Author

Jeff Pippenger

Published

March 24, 2024

Formats

PDF
Word

We have begun our consideration of Daniel’s last vision by identifying Daniel as a symbol of God’s last day covenant people, and we have used the first verse in conjunction with the last chapter to begin to identify the prophetic characteristics of those last day people represented by Belteshazzar. God’s last day covenant people represent the Millerites of the movement of the first angel, and the one hundred and forty-four thousand of the movement of the third angel. The Millerites fulfilled the parable of the ten virgins, and that parable is repeated to the very letter in the last days.

Daniel’in son görümünü ele alışımıza, Daniel’i Tanrı’nın son günlerdeki antlaşma halkının bir simgesi olarak tanımlayarak başladık; ve Belteşassar tarafından temsil edilen o son gün halkının peygamberlik niteliğindeki özelliklerini belirlemeye başlamak için ilk ayeti son bölümle birlikte kullandık. Tanrı’nın son günlerdeki antlaşma halkı, birinci meleğin hareketindeki Milleritleri ve üçüncü meleğin hareketindeki yüz kırk dört bini temsil eder. Milleritler, on kız benzetmesini yerine getirdiler; ve bu benzetme son günlerde harfiyen tekrar edilmektedir.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “Bana sık sık, beşi bilge ve beşi akılsız olan on bakirenin benzetmesine atıfta bulunulur. Bu benzetme harfiyen yerine gelmiş ve gelecektir; zira bu zamana özel bir uygulaması vardır ve üçüncü meleğin mesajı gibi, yerine gelmiş, zamanın sonuna dek de mevcut hakikat olmaya devam edecektir.” Review and Herald, 19 Ağustos 1890.

The experience of both movements of the last days, is the experience of Adventism.

Son günlerin her iki hareketinin deneyimi Adventizmin deneyimidir.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “Matta 25’teki on bakire benzetmesi de Advent halkının tecrübesini tasvir eder.” Büyük Mücadele, 393.

The Millerites represented the movement of the first angel, and their experience was also represented by the church of Philadelphia. In 1856, the Philadelphian Millerite movement transitioned to the Laodicean movement, and in the rebellion of 1863, it further transitioned into the Laodicean Seventh-day Adventist church.

Milleritler birinci meleğin hareketini temsil ediyordu ve onların deneyimi de Filadelfya Kilisesi tarafından temsil edildi. 1856’da Filadelfya Millerit hareketi Laodikya hareketine geçti ve 1863’teki isyanla birlikte Laodikya Yedinci Gün Adventist Kilisesi’ne dönüştü.

The one hundred and forty-four thousand represent the movement of the third angel, and their experience was also represented by the church of Philadelphia. In 1989, the book of Daniel was unsealed to the Laodicean Seventh-day Adventist church, and on September 11, 2001, the Laodicean Adventist movement began, and in July of 2023, the transition back to the Philadelphian movement arrived.

Yüz kırk dört bin kişi, üçüncü meleğin hareketini temsil eder ve onların deneyimi de Filadelfya Kilisesi tarafından temsil edilmiştir. 1989'da, Daniel Kitabı'nın mührü Laodikya Yedinci Gün Adventistleri Kilisesi için açıldı ve 11 Eylül 2001'de Laodikya Adventist hareketi başladı; Temmuz 2023'te ise Filadelfya hareketine geri dönüş süreci başladı.

Belteshazzar, or Daniel represents the Philadelphian movement of the last days, that repeats the Philadelphian movement of the Millerites “to the very letter.” The first verse of the last vision represents those last day people, and the last testimony of the last vision must agree with the first testimony of the last vision. The purification process of Daniel chapter twelve identifies the increase of knowledge, and the two classes that are thereby produced. Belteshazzar is the ultimate representation of the wise of the last days. In Daniel chapter twelve there are at least five prophetic truths that were anchors for the Millerite movement, which must be repeated in the movement of the third angel.

Belteşassar ya da Daniel, Millercilerin Filadelfya hareketini harfi harfine tekrarlayan son günlerin Filadelfya hareketini temsil eder. Son görümün ilk ayeti, son günlerdeki o insanları temsil eder; ve son görümün son tanıklığı, son görümün ilk tanıklığıyla uyuşmalıdır. Daniel’in on ikinci bölümündeki arınma süreci, bilginin artışını ve bunun sonucunda ortaya çıkan iki sınıfı tanımlar. Belteşassar, son günlerin bilgelerinin nihai temsilidir. Daniel’in on ikinci bölümünde, Millerci hareket için dayanak olmuş en az beş peygamberlik gerçeği vardır; bunların üçüncü meleğin hareketinde tekrarlanması gerekir.

The first is the purification process that produces two classes of worshippers, and therefore fulfills the parable of the ten virgins in both the beginning and ending movements.

Birincisi, ibadet edenleri iki sınıfa ayıran arınma sürecidir ve bu nedenle on kız benzetmesini hem başlangıç hem de bitiş aşamalarında yerine getirir.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. . .. And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4, 9, 10.

> Ama sen, ey Daniel, bu sözleri sakla ve kitabı son zaman gelinceye kadar mühürle: Birçokları gidip gelecek ve bilgi artacak. ... Ve dedi: Kendi yoluna git, Daniel; çünkü bu sözler son zaman gelinceye dek kapatılıp mühürlendi. Birçoğu arınacak, aklanacak ve sınanacak; ama kötüler kötülük yapacak; kötülerden hiçbiri anlamayacak; ama bilge olanlar anlayacak. Daniel 12:4, 9, 10.

The distinction between the wise and the wicked (foolish), is based upon their understanding (mentally dividing) the increase of knowledge that is opened up at the time of the end, either in 1798 for the Millerites, or 1989 for the one hundred and forty-four thousand. God’s people are required to know that Adventism is the experience of the parable of the ten virgins, for without that understanding they will not seek to understand when the “time of the end” for the final generation arrived, or what was the message that was then unsealed. Without the understanding that the Adventist experience is a three-step testing process, based upon a progressive development of truth, which leads to a “life-or-death” outcome it is impossible to recognize the high calling of every Seventh-day Adventist. Belteshazzar represents a people who know they went through the purification process represented as being “purified, made white, and tried.” That very three-step purification process is specifically identified as the work of the Holy Spirit.

Hikmetli olanlarla kötü (akılsız) olanlar arasındaki ayrım, Milleritler için 1798'de, yüz kırk dört bin içinse 1989'da son zamanda açığa çıkarılan bilgi artışını anlamalarına (zihnen ayırt etmelerine) dayanır. Tanrı'nın halkının, Adventizmin on bakire benzetmesinin deneyimi olduğunu bilmesi gerekir; çünkü bu anlayış olmadan, son nesil için "son zaman"ın ne zaman geldiğini ya da o sırada hangi mesajın mühürünün açıldığını anlamaya çalışmayacaklardır. Adventist deneyiminin, gerçeğin aşamalı bir gelişimine dayanan ve "yaşam ya da ölüm" sonucuna götüren üç aşamalı bir sınama süreci olduğunu anlamadan, her Yedinci Gün Adventisti'nin yüce çağrısını fark etmek imkânsızdır. Belteshazzar, "arınmış, ak kılınmış ve sınanmış" olarak temsil edilen arınma sürecinden geçtiklerini bilen bir halkı temsil eder. İşte o üç aşamalı arınma süreci, özellikle Kutsal Ruh'un işi olarak tanımlanır.

> Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now. Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will show you things to come. John 16:7–13.

> Yine de size gerçeği söylüyorum; benim gitmem sizin için yararlıdır. Çünkü gitmezsem Yardımcı size gelmez; ama gidersem onu size göndereceğim. O geldiğinde, dünyayı günah, doğruluk ve yargı konusunda ikna edecek: Günah konusunda, çünkü bana iman etmedikleri için; doğruluk konusunda, çünkü Baba’ya gidiyorum ve artık beni görmeyeceksiniz; yargı konusunda, çünkü bu dünyanın egemeni yargılanmıştır. Size söyleyecek daha çok şeyim var, ama şimdi bunları kaldıramazsınız. Ne var ki O, gerçeğin Ruhu, gelince sizi bütün gerçeğe götürecek; çünkü kendiliğinden konuşmayacak; ne işitirse onu söyleyecek; ve gelecek olanları size bildirecek. Yuhanna 16:7-13.

The work of the Holy Spirit in guiding the wise virgins into “all truth,” requires that He reproves, which means to admonish or convict, the world of sin, righteousness and judgment, which is the very same three steps that produces either a wise or foolish virgin in Daniel chapter twelve. The message that Jesus identified as the work of the Holy Spirit is the “oil,” that reveals the distinction between the wise and the wicked in Daniel twelve. God’s last day people must understand the increase of knowledge for their generation, and that knowledge includes their recognition that they are either foolish or wise virgins in the parable of Matthew chapter twenty-five.

Kutsal Ruh’un akıllı bakireleri “bütün gerçeğe” yönlendirme işi, O’nun dünyayı günah, doğruluk ve yargı konusunda uyarmasını—yani azarlamak ya da suçlu olduğuna ikna etmek—gerektirir; bu da Daniel’in on ikinci bölümünde birini ya akıllı ya da akılsız bir bakire yapan aynı üç adımdır. İsa’nın Kutsal Ruh’un işi olarak tanımladığı mesaj, Daniel’in on ikinci bölümünde akıllılar ile kötüler arasındaki ayrımı ortaya koyan “yağ”dır. Tanrı’nın son günlerdeki halkı, kendi kuşakları için bilgi artışını anlamalıdır; bu bilgi, Matta’nın yirmi beşinci bölümündeki benzetmede kendilerinin ya akılsız ya da akıllı bakireler olduklarını kabul etmelerini de içerir.

> “John was shown these things in holy vision. He saw the company represented by the five wise virgins, with their lamps trimmed and burning, and he exclaimed in rapture, ‘Here is the patience of the saints; here are they that keep the commandments of God and the faith of Jesus. And I heard a voice from heaven saying unto me, Write, Blessed are the dead which die in the Lord from henceforth: Yea, saith the Spirit, that they may rest from their labors; and their works do follow them.’

> Yuhanna’ya bu şeyler kutsal bir görümde gösterildi. Beş bilge bakireyle temsil edilen topluluğu, kandilleri hazırlanmış ve yanar haldeyken gördü ve vecd içinde haykırdı: “İşte kutsalların sabrı; işte Tanrı’nın buyruklarını tutanlar ve İsa’ya iman edenler. Ve gökten bana şöyle diyen bir ses işittim: Yaz: Bundan böyle Rab’de ölenler ne mutlu! Evet,” diyor Ruh, “emeklerinden dinlensinler diye; çünkü yaptıkları onları izler.”

> “Many who heard the first and second angels’ messages thought they would live to see Christ coming in the clouds of heaven. Had all who claimed to believe the truth acted their part as wise virgins, the message would ere this have been proclaimed to every nation, kindred, tongue, and people. But five were wise and five were foolish. The truth should have been proclaimed by the ten virgins, but only five had made the provision essential to join that company who walked in the light that had come to them. The third angel’s message was needed. This proclamation was to be made. Many who went forth to meet the Bridegroom under the messages of the first and second angels, refused the third angel’s message, the last testing message to be given to the world.

> Birinci ve ikinci meleklerin mesajlarını işitenlerin çoğu, Mesih’in göklerin bulutları içinde gelişini yaşarken göreceklerini düşündüler. Gerçeğe inandığını ileri sürenlerin hepsi akıllı bakireler gibi üzerlerine düşeni yapsaydı, bu mesaj şimdiye kadar her ulusa, her kavme, her dile ve her halka duyurulmuş olurdu. Ama beşi akıllıydı, beşi akılsızdı. Gerçek on bakire tarafından ilan edilmeliydi, fakat yalnızca beşi, kendilerine gelmiş olan ışıkta yürüyen o topluluğa katılmak için gerekli hazırlığı yapmıştı. Üçüncü meleğin mesajı gerekliydi. Bu duyurunun yapılması gerekiyordu. Birinci ve ikinci meleklerin mesajları doğrultusunda Damat’ı karşılamaya çıkanların çoğu, dünyaya verilecek son sınayıcı mesaj olan üçüncü meleğin mesajını reddetti.

> “A similar work will be accomplished when that other angel, represented in Revelation 18, gives his message. The first, second, and third angels’ messages will need to be repeated. The call will be given to the church, ‘Come out of her, My people, that ye be not partakers of her sins.’ ‘Babylon, the great, is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies…. Come out of her, My people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues: for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ [Revelation 18:2–5].

> Vahiy 18’de tasvir edilen o diğer melek mesajını verdiğinde benzer bir çalışma gerçekleştirilecektir. Birinci, ikinci ve üçüncü meleğin mesajlarının tekrarlanması gerekecektir. Kiliseye şu çağrı yapılacaktır: “Ey halkım, onun günahlarına ortak olmamanız için ondan çıkın.” “Büyük Babil yıkıldı, yıkıldı; cinlerin barınağı, her murdar ruhun sığınağı ve her necis ve iğrenç kuş için bir kafes haline geldi. Çünkü bütün uluslar onun fuhşunun öfkesinin şarabından içtiler; yeryüzünün kralları onunla zina ettiler ve yeryüzünün tüccarları sefahatinin bolluğu sayesinde zenginleştiler.... Ey halkım, onun günahlarına ortak olmayasınız ve belalarından pay almayasınız diye ondan çıkın; çünkü günahları göğe kadar ulaştı ve Tanrı onun kötülüklerini hatırladı” [Vahiy 18:2-5].

> “Take each verse of this chapter, and read it carefully, especially the last two: ‘And the light of a candle shall shine no more at all in thee; and the voice of the bridegroom and of the bride shall be heard no more at all in thee: for thy merchants were the great men of the earth; for by thy sorceries were all nations deceived. And in her was found the blood of prophets, and of saints, and of all that were slain upon the earth.’

> Bu bölümün her bir ayetini ele alın ve dikkatle okuyun; özellikle de son ikisini: 'Ve senin içinde artık bir mumun ışığı hiç parlamayacak; ve damadın ve gelinin sesi artık senin içinde hiç işitilmeyecek; çünkü senin tüccarların yeryüzünün büyükleriydi; çünkü büyülerinle bütün uluslar aldatıldı. Ve onda peygamberlerin, kutsalların ve yeryüzünde öldürülenlerin hepsinin kanı bulundu.'

> “The parable of the ten virgins was given by Christ Himself, and every specification should be carefully studied. A time will come when the door will be shut. We are represented either by the wise or the foolish virgins. We cannot now distinguish, nor have we authority to say, who are wise and who foolish. There are those who hold the truth in unrighteousness, and these appear outwardly like the wise.” Manuscript Releases, volume 16, 270.

> "On kız benzetmesini bizzat Mesih verdi ve her ayrıntısı dikkatle incelenmelidir. Kapının kapatılacağı bir zaman gelecek. Biz ya akıllı ya da akılsız kızlar tarafından temsil ediliyoruz. Şu anda kimin akıllı, kimin akılsız olduğunu ayırt edemeyiz; bunu söyleme yetkimiz de yoktur. Gerçeği haksızlıkla tutanlar vardır ve bunlar dıştan akıllılar gibi görünür." Manuscript Releases, cilt 16, 270.

As Adventists who are to call men and women out of Babylon at the soon-coming Sunday law, we “are represented either by the wise or the foolish virgins.” The company that John saw “represented by the five wise virgins, with their lamps trimmed and burning,” who John further identified as those who possess “the patience of the saints,” and who “keep the commandments of God and the faith of Jesus” are the one hundred and forty-four thousand who are required to keep God’s commandments, exercise the faith of Jesus, and know they are the virgins in the parable of Matthew twenty-five. Not only do they need to understand that they are either wise or foolish virgins, but they must repeat the experience represented by Daniel as being “purified, made white and tried.”

Yakında çıkacak Pazar yasası sırasında Babil'den kadın ve erkekleri çıkmaya çağıracak Adventistler olarak biz, "ya akıllı ya da akılsız bakirelerle temsil ediliriz." Yuhanna'nın "kandilleri hazırlanmış ve yanan beş akıllı bakireyle temsil edilen" olarak gördüğü ve ayrıca "kutsalların sabrına sahip olanlar" ve "Tanrı'nın buyruklarını yerine getirip İsa'nın imanına bağlı kalanlar" diye tanımladığı topluluk, Tanrı'nın buyruklarını tutmaları, İsa'nın imanını yaşamaları ve Matta yirmi beşinci bölümdeki benzetmedeki bakireler olduklarını bilmeleri gereken yüz kırk dört bindir. Yalnızca kendilerinin ya akıllı ya da akılsız bakireler olduğunu anlamaları değil, aynı zamanda Daniel tarafından "arınmış, aklanmış ve denenmiş" olarak temsil edilen deneyimi de tekrarlamaları gerekir.

> And they sung as it were a new song before the throne, and before the four beasts, and the elders: and no man could learn that song but the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God. Revelation 14:3–5.

> Ve onlar, tahtın önünde, dört canlı varlığın ve ihtiyarların önünde sanki yeni bir ezgi söylediler; ve o ezgiyi yeryüzünden kurtarılmış olan yüz kırk dört binden başkası öğrenemedi. Bunlar kadınlarla kirlenmemiş olanlardır; çünkü bakiredirler. Bunlar Kuzu nereye giderse onu izleyenlerdir. Bunlar, insanlar arasından kurtarılmış, Tanrı’ya ve Kuzu’ya ilk ürünler olarak sunulmuş olanlardır. Ağızlarında hile bulunmadı; çünkü Tanrı’nın tahtının önünde kusursuzdurlar. Vahiy 14:3-5.

There are at least five truths represented in Daniel chapter twelve, which are truths associated with the Millerite movement of the first angel, that will be repeated and understood more fully by the movement of the one hundred and forty-four thousand. One of those truths is the three-step purification process associated with the parable of the ten virgins. The first truth William Miller understood in terms of prophetic time, was the “seven times,” of Leviticus twenty-six, and that truth is identified in Daniel twelve, and it is the first truth of Millerite history that is there mentioned.

Daniel'in on ikinci bölümünde temsil edilen en az beş hakikat vardır; bunlar, birinci meleğin Millerci hareketiyle ilişkili hakikatlerdir ve yüz kırk dört binin hareketi tarafından tekrarlanacak ve daha kapsamlı biçimde anlaşılacaktır. Bu hakikatlerden biri, on bakirenin benzetmesiyle ilişkilendirilen üç aşamalı arınma sürecidir. William Miller'in peygamberlik zamanı bağlamında anladığı ilk hakikat, Levililer yirmi altıdaki 'yedi zaman'dı ve o hakikat Daniel'in on ikinci bölümünde tanımlanır; orada anılan Millerci tarihin ilk hakikatidir.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders? And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things? And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4–10.

> Ama sen, ey Daniel, sözleri sakla ve kitabı mühürle, ta ki son zamana kadar; birçokları gidip gelecek ve bilgi artacak. Sonra ben, Daniel, baktım; ve işte, iki başkası duruyordu, biri ırmağın bu yakasında, öteki öbür yakasında. Ve birisi, ırmağın suları üzerinde duran keten giyinmiş adama dedi: Bu harikaların sonuna kadar ne kadar zaman olacak? Ben de ırmağın suları üzerinde duran keten giyinmiş adamı işittim; o, sağ elini ve sol elini göğe kaldırdı ve sonsuza dek yaşayana ant içti ki, bir vakit, vakitler ve yarım vakit olacaktır; ve kutsal halkın gücü dağıtılınca bütün bu şeyler sona erecektir. Ben işittim, ama anlamadım; sonra dedim: Ey efendim, bunların sonu ne olacak? Ve o dedi: Yoluna git, Daniel; çünkü sözler son zamana dek kapatıldı ve mühürlendi. Birçokları arınacak, paklanacak ve sınanacak; ama kötüler kötülük edecek; kötülerden hiçbiri anlamayacak, fakat bilge olanlar anlayacak. Daniel 12:4-10.

This passage begins with the book of Daniel being sealed up until the time of the end, and the passage concludes with the book of Daniel being sealed up to the time of the end. Between the first and last sealings of Daniel’s words, the sworn testimony of “Him, that liveth forever,” was “that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished.”

Bu bölüm, Daniel kitabının son zaman gelinceye kadar mühürlenmesiyle başlar ve Daniel kitabının son zaman gelinceye kadar mühürlenmesiyle sona erer. Daniel’in sözlerinin ilk ve son mühürlenişi arasında, “ebediyen yaşayan”ın yeminli tanıklığı şuydu: “Bunun bir vakit, iki vakit ve yarım vakit süreceği; ve kutsal halkın gücünü dağıtmayı tamamladığında, bütün bu şeylerin sona ereceği.”

The One who provided this sworn testimony was the One who was upon the waters, clothed in linen. Daniel saw an angel on one bank of the Hiddekel River and another angel on the other bank, and one of those angel’s asked a question, which the One upon the waters answered. The question was, “How long?” This is the same first two words of the question asked in verse thirteen of Daniel chapter eight.

Bu yeminli tanıklığı veren, ketene bürünmüş olarak suların üzerinde bulunan O’ydu. Daniel, Hiddekel Nehri’nin bir kıyısında bir melek, öteki kıyısında ise başka bir melek gördü; meleklerden biri bir soru sordu ve suların üzerindeki O bu soruya cevap verdi. Soru şuydu: “Ne kadar süre?” Bu, Daniel kitabının sekizinci bölüm on üçüncü ayetinde sorulan sorunun ilk iki sözcüğüyle aynıdır.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> Sonra bir kutsalın konuştuğunu işittim; ve konuşmakta olan o belirli kutsala başka bir kutsal şöyle dedi: “Gerek kutsal yeri gerekse orduyu ayak altına alınmak üzere teslim eden, gündelik kurban ve viranelik getiren isyanla ilgili görü bu ne kadar sürecek?” O da bana dedi: “İki bin üç yüz akşama sabaha kadar; o zaman kutsal yer arındırılacaktır.” Daniel 8:13, 14.

The same prophetic structure is found in both conversations, except that in chapter eight, Daniel is by the Ulai River, and not the Hiddekel River. In chapter eight an angel (saint) “said unto that certain saint which spake, how long.” The Hebrew word translated as “that certain saint,” is the Hebrew word “Palmoni,” meaning the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets. In chapter eight Jesus (the Wonderful Numberer) was speaking, and another saint asked Jesus (that certain saint), “how long.”

Aynı peygamberlik yapısı her iki konuşmada da vardır; ancak sekizinci bölümde Daniel Hiddekel Nehri’nde değil, Ulai Nehri’nin yanındadır. Sekizinci bölümde bir melek (aziz), konuşan o belirli azize, “Ne zamana kadar?” diye seslendi. “O belirli aziz” olarak çevrilen İbranice sözcük “Palmoni”dir; “Harika Sayıcı” ya da “Sırların Sayıcısı” anlamına gelir. Sekizinci bölümde İsa (Harika Sayıcı) konuşuyordu ve başka bir aziz de İsa’ya (yani o belirli azize) “Ne zamana kadar?” diye sordu.

In chapter twelve, the One who is standing on the water is asked by an angel who was on one of the banks of the Hiddekel River, “how long.” These two passages must be considered together, line upon line. The first question of chapter eight is “how long is the vision concerning the trampling down of the sanctuary and host, that is accomplished first by paganism, and then by papalism?” The question of chapter twelve is, “how long shall it be to the end of these wonders.” The sworn answer is then given by Palmoni, the Wonderful Numberer who was clothed in linen and standing upon the waters, “it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished.”

On ikinci bölümde, suların üzerinde duran O’na, Hiddekel Nehri’nin kıyılarından birinde bulunan bir melek tarafından “ne kadar zaman” diye sorulur. Bu iki pasaj, satır üzerine satır, birlikte ele alınmalıdır. Sekizinci bölümdeki ilk soru şudur: “Önce paganizm, ardından papalık tarafından gerçekleştirilen mabedin ve ordunun çiğnenmesine ilişkin görüm ne kadar sürecek?” On ikinci bölümdeki soru ise şudur: “Bu harikaların sonuna kadar ne kadar zaman olacak?” Bunun üzerine, keten giysiler içinde olan ve suların üzerinde duran Harika Sayıcı Palmoni tarafından yeminle verilen cevap şudur: “Bir zaman, iki zaman ve yarım zaman; ve kutsal halkın gücünü dağıtmayı tamamladığında, bütün bu şeyler sona erecek.”

The questions of the Ulai and Hiddekel Rivers are “how long shall be the vision of the scattering of God’s people that is accomplished by paganism and then papalism as they trample down the sanctuary and host?” The answer is the trampling down ends in 1798, when the work of Palmoni in raising up the Millerite temple begins, and then ends forty-six years later in 1844 when the sanctuary was to be cleansed.

Ulai ve Hiddekel nehirleriyle ilgili soru şudur: “Putperestlik ve ardından papalık, mâbedi ve orduyu ayaklar altında çiğnerken Tanrı’nın halkının dağıtılmasına ilişkin görüm ne kadar sürecek?” Cevap ise, çiğneme 1798’de sona erer; o vakit Palmoni’nin Millerit mâbedini kurma işi başlar ve bu iş, kırk altı yıl sonra, mâbedin arındırılacağı 1844’te tamamlanır.

In chapter twelve Daniel heard the conversation, “but I understood not.” Daniel expressed a desire to understand, as represented by him asking Christ. “O my Lord, what shall be the end of these things?” His expression of desire to understand represented the desire of the wise virgins to understand, for the entire dialogue was placed between the two references of the book of Daniel being sealed to the time of the end. Daniel represented the desire placed upon William Miller to understand the truth which was unsealed in 1798, and the first truth he was led to recognize was the trampling down of the sanctuary and host, first by paganism and then papalism during the period when the power of the holy people was scattered in fulfillment of the “seven times,” of Leviticus twenty-six.

On ikinci bölümde Daniel konuşmayı işitti, “ama anlamadım.” Daniel, Mesih’e sorarak anlama arzusunu ifade etti: “Ey Rabbim, bu şeylerin sonu ne olacaktır?” Onun anlama arzusunu dile getirmesi, akıllı bakirelerin anlama arzusunu temsil ediyordu; çünkü tüm diyalog, Daniel kitabının sonun zamanına kadar mühürlü olduğuna dair iki atıf arasına yerleştirilmişti. Daniel, 1798’de mührü açılan gerçeği anlaması için William Miller’a verilen arzuyu temsil ediyordu ve onun fark etmeye yönlendirildiği ilk gerçek, mabedin ve ordunun ayaklar altında çiğnenmesiydi; önce putperestlik, sonra da papalık tarafından, kutsal halkın gücünün Levililer yirmi altıdaki “yedi zaman”ın yerine gelmesi çerçevesinde dağıtıldığı dönem boyunca.

Miller’s desire to know the truth is represented by Daniel’s desire, but Miller’s understanding was incomplete. Daniel represents Miller’s desire, and Belteshazzar represents those that have a complete understanding of the thing and the vision. There are at least five important truths that were part of the experience of the Millerites in chapter twelve of Daniel, that will find a parallel counterpart in the history of the one hundred and forty-four thousand. One is that they fulfilled and understood that they were fulfilling the parable of the ten virgins, with its three-step testing process, and the other is that they understand the foundation stone of the “seven times,” of Leviticus chapter twenty-six.

Miller’in gerçeği bilme arzusu, Daniel’in arzusu tarafından temsil edilir, ancak Miller’in anlayışı eksikti. Daniel, Miller’in arzusunu temsil eder ve Belteshazzar, mesele ve görüm konusunda tam bir anlayışa sahip olanları temsil eder. Daniel’in on ikinci bölümünde, Milleritlerin deneyiminin bir parçası olan ve yüz kırk dört binin tarihinde paralel bir karşılık bulacak en az beş önemli gerçek vardır. Bunlardan biri, kendi üç aşamalı sınanma süreciyle on bakire meselini yerine getirdikleri ve bunu yerine getirdiklerini anladıklarıdır; diğeri ise Levililer’in yirmi altıncı bölümündeki “yedi zaman”ın temel taşını anladıklarıdır.

We will continue this study in our next article.

Bu çalışmaya bir sonraki makalemizde devam edeceğiz.

> “‘Then shall the kingdom of heaven be likened unto ten virgins, which took their lamps, and went forth to meet the bridegroom. And five of them were wise, and five were foolish. They that were foolish took their lamps, and took no oil with them; but the wise took oil in their vessels with their lamps. While the bridegroom tarried, they all slumbered and slept. And at midnight there was a cry made, Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him. Then all those virgins arose, and trimmed their lamps. And the foolish said unto the wise, Give us of your oil; for our lamps are gone out. But the wise answered, saying, Not so; lest there be not enough for us and you: but go ye rather to them that sell, and buy for yourselves. And while they went to buy, the bridegroom came; and they that were ready went in with him to the marriage: and the door was shut. Afterward came also the other virgins, saying, Lord, Lord, open to us. But he answered and said, Verily I say unto you, I know you not. Watch therefore; for ye know neither the day nor the hour wherein the Son of man cometh.’

> 'O zaman Göklerin Egemenliği, kandillerini alıp damadı karşılamaya çıkan on bakireye benzetilecektir. Onların beşi akıllıydı, beşi de akılsızdı. Akılsız olanlar kandillerini aldılar ama yanlarına yağ almadılar; akıllılar ise kandilleriyle birlikte kaplarında yağ aldılar. Damat gecikince hepsi uyukladı ve uyudu. Gece yarısında bir ses yükseldi: İşte damat geliyor; onu karşılamaya çıkın. O zaman o bakirelerin hepsi kalkıp kandillerinin fitillerini düzelttiler. Akılsız olanlar akıllılara, Yağınızdan bize verin; çünkü kandillerimiz söndü, dediler. Ama akıllılar cevap verip, Olmaz; yoksa hem bize hem size yetmeyebilir. Bunun yerine satıcılara gidin, kendiniz için satın alın, dediler. Onlar satın almaya giderken damat geldi; hazır olanlar onunla birlikte düğüne girdiler ve kapı kapatıldı. Daha sonra öteki bakireler de gelip, Efendimiz, Efendimiz, bize aç, dediler. O ise cevap verip, Size doğrusunu söylüyorum, sizi tanımıyorum, dedi. Bu yüzden uyanık kalın; çünkü İnsanoğlu’nun geleceği günü de saati de bilmiyorsunuz.'

> “We are now living in a most perilous time, and not one of us should be tardy in seeking a preparation for the coming of Christ. Let none follow the example of the foolish virgins, and think that it will be safe to wait until the crisis comes before gaining a preparation of character to stand in that time. It will be too late to seek for the righteousness of Christ when the guests are called in and examined. Now is the time to put on the righteousness of Christ,—the wedding garment that will fit you to enter into the marriage supper of the Lamb. In the parable, the foolish virgins are represented as begging for oil, and failing to receive it at their request. This is symbolic of those who have not prepared themselves by developing a character to stand in a time of crisis. It is as if they should go to their neighbors and say, Give me your character, or I shall be lost. Those that were wise could not impart their oil to the flickering lamps of the foolish virgins. Character is not transferable. It is not to be bought or sold; it is to be acquired. The Lord has given to every individual an opportunity to obtain a righteous character through the hours of probation; but he has not provided a way by which one human agent may impart to another the character which he has developed by going through hard experiences, by learning lessons from the great Teacher, so that he can manifest patience under trial, and exercise faith so that he can remove mountains of impossibility. It is impossible to impart the fragrance of love,—to give to another gentleness, tact, and perseverance. It is impossible for one human heart to pour into another the love of God and humanity.

> Şimdi son derece tehlikeli bir zamanda yaşıyoruz ve hiçbirimiz Mesih’in gelişine hazırlanmayı geciktirmemeliyiz. Hiç kimse akılsız bakirelerin örneğini izlemesin ve o gün ayakta durabilecek bir karakter edinmeden önce krizin gelmesini beklemenin güvenli olacağını düşünmesin. Konuklar içeri çağrılıp gözden geçirildiğinde, Mesih’in doğruluğunu aramak için artık çok geç olacaktır. Şimdi, Mesih’in doğruluğunu — sizi Kuzu’nun düğün şölenine girmeye yaraşır kılacak düğün giysisini — kuşanmanın zamanıdır. Benzetmede, akılsız bakireler yağ için yalvaran ve yalvarmalarına rağmen onu alamayanlar olarak tasvir edilmiştir. Bu, bir kriz zamanında ayakta duracak bir karakter geliştirerek kendilerini hazırlamamış olanların simgesidir. Sanki komşularına gidip, “Bana karakterini ver, yoksa kaybolacağım,” diyorlarmış gibidir. Bilge olanlar, yağlarını akılsız bakirelerin sönmekte olan kandillerine aktaramadılar. Karakter devredilemez. Satın alınıp satılmaz; edinilir. Rab, herkesin sınanma saatleri boyunca doğru bir karakter elde etmesi için fırsat vermiştir; ancak bir insanın, zorlu deneyimlerden geçerek, Büyük Öğretmen’den dersler öğrenerek geliştirdiği ve böylece denemeler altında sabır sergileyebildiği, imkânsızlık dağlarını yerinden oynatacak şekilde imanını uygulayabildiği karakteri bir başkasına aktarabileceği bir yol sağlamamıştır. Sevginin hoş kokusunu aktarmak — bir başkasına yumuşak huyluluk, incelik ve sebat vermek — imkânsızdır. Bir insan yüreğinin Tanrı ve insan sevgisini başka birinin yüreğine dökmesi imkânsızdır.

> “But the day is coming, and it is close upon us, when every phase of character will be revealed by special temptation. Those who remain true to principle, who exercise faith to the end, will be those who have proved true under test and trial during the previous hours of their probation, and have formed characters after the likeness of Christ. It will be those who have cultivated close acquaintance with Christ, who, through his wisdom and grace, are partakers of the divine nature. But no human being can give to another, heart-devotion and noble qualities of mind, and supply his deficiencies with moral power. We can each do much for each other by giving to men a Christlike example, thus influencing them to go to Christ for the righteousness without which they cannot stand in the judgment. Men should prayerfully consider the important matter of character-building, and frame their characters after the divine model.” The Youth Instructor, January 16, 1896.

> Ama gün geliyor — ve çok yakınımızda — ki karakterin her yönü özel bir ayartıyla açığa çıkarılacak. İlkelere sadık kalanlar, imanlarını sonuna dek koruyanlar, sınanma dönemlerinin önceki saatlerinde sınav ve denemeler altında sadakatlerini kanıtlamış ve karakterlerini Mesih’in benzerliğine göre biçimlendirmiş olanlar olacaktır. Bunlar, Mesih’le yakın bir ilişki geliştirmiş, onun hikmeti ve lütfu aracılığıyla ilahi tabiata paydaş olmuş olanlardır. Ama hiçbir insan bir başkasına yürekten bağlılığı ve zihnin soylu niteliklerini veremez ve ahlaki güçle onun eksiklerini telafi edemez. Her birimiz insanlara Mesih’e benzer bir örnek sunarak birbirimiz için çok şey yapabiliriz; böylece onları, onsuz yargıda ayakta duramayacakları doğruluk için Mesih’e gitmeye yönlendirmiş oluruz. İnsanlar, karakter inşası gibi önemli bir konuyu dua ederek düşünmeli ve karakterlerini ilahi örneğe göre biçimlendirmelidir. The Youth Instructor, 16 Ocak 1896.

Back to Articles