Article

# Yoel Kitabı ve Laodikya'daki Yedinci Gün Adventistleri Kilisesi - Onuncu

On Numara

Author

Jeff Pippenger

Published

December 14, 2025

Formats

PDF
Word

Yedinci bölümde başlayan ve on ikinci bölümün sonuna kadar devam eden Yeşaya’nın görümünün bir bölümünü ele alıyoruz. Bunu yapıyoruz; çünkü 1850’de “Rab, artakalan halkını toplamak için elini ikinci kez uzattı”. 1844’ten 1863’e kadar olan işaret taşlarını yerlerine koyuyoruz. “1850” ve ikinci toplanma, o işaret taşlarından biridir.

Yeşaya’nın görümü yedinci bölümün birinci ayetinde başladığı andan itibaren, “o gün” benzeri bir ifade her ne zaman bir gönderme olarak kullanılırsa, bunun yedinci bölümde belirlenmiş peygamberlik bağlamına yerleştirilmesi gerekir. Görümü doğru biçimde ayırt etmenin anahtarı, peygamberliğin tekrarlama ve genişletme ilkelerine göre işlediğini anlamaktır ve bu kural görümde etkindir.

Yeşaya’nın görümünde, altıncı bölümden başlayarak belirlenen çeşitli peygamberî hakikatler, “her şeyden önce” şu bakış açısından ele alınmalıdır: Yeşaya, 11 Eylül’de geç yağmurun geldiğini ilan etmek üzere meshedilmiş bir canı temsil etmektedir. O kutsanmış bağlamda, Yeşaya’nın yedinci bölümü, peygamberin altıncı bölümde, “gözleri olup görmeyi reddeden ve kulakları olup işitmeyi reddeden” imandan dönmüş bir kiliseye 11 Eylül mesajını ne kadar süre vermesi gerekeceğini sorguladığında temsil edilen korkunun ta kendisini tasvir eder.

Görümde, kötü ve akılsız Kral Ahaz, onunla yüzleşen ve Yeşaya ve oğulları tarafından temsil edilen bekçilerin sunduğu son yağmur mesajının verdiği uyarıyı kabul etmeyecek bir Laodikyalının sembolüdür.

11 Eylül, Daniel 11:40’ın peygamberlik tarihinde yerini buldu; dolayısıyla Yeşaya altıncı bölümde 11 Eylül’e yerleştirildiğinde, peygamberce olarak Daniel 11’in kırkıncı ayeti içinde konumlandırılmış olur; ama daha da önemlisi, “kırkıncı ayetin gizli tarihi” içinde yer alır. Kırkıncı ayetin gizli tarihi, ayet 1989’da Sovyetler Birliği’nin çöküşüyle yerine geldiğinde başladı. 1989’dan kırk birinci ayetin Pazar Yasası’na kadar olan dönem, tam da o “gizli tarih”te Yahuda oymağının Aslanı tarafından mühürü açılan “kırkıncı ayetin gizli tarihi”dir. Bu, 11 Eylül’den sonra Yeşaya’nın bir geç yağmur habercisini temsil ettiğini düşünmemizde şunu gösterir: Yeşaya’nın ilan ettiği geç yağmur mesajının bir bölümü Daniel 11:41–45’tir.

Yeşaya, onuncu bölümde, peygamberce 11 Eylül’ün bulunduğu noktada durarak, bir sonraki gerçekleşecek olayın “haksız ferman” (yani Pazar yasası) olduğu yönünde bir uyarı sunmaktadır ve bu, Daniel’in on birinci bölümünün kırk birinci ayetinde temsil edilir. Yeşaya’nın son yağmur mesajına ilişkin betimlemesi, kırkıncı ayetin 11 Eylül sonrası “gizli tarihi” içinde yer alır. Kırkıncı ayetin 1989’daki gerçekleşmesi, Yeşaya’yı 1989 sonrasına, 11 Eylül’e yerleştirir; orada sunaktan alınan kor ile meshedilir. Yeşaya, mesajı Daniel’in on birinci bölümünün son altı ayetini içeren bir haberciyi temsil eder.

Yeşaya, kendisi ve çocuklarının işaretler ve harikalar için olduğunu açıkça belirtir. Yedinci bölümün üçüncü ayetinde, Yeşaya ve oğlu, çamaşırcının tarlası yanındaki ana yolda, üst havuzdan gelen su kanalının yanındadır. Yeşaya, altıncı bölümde ilan etmek üzere meshedildiği son yağmur mesajını sunmakta ve hem son yağmurun üç simgesinin yanında, hem de çocuğu Shearjashub ile birlikte durmaktadır. Üst havuzun su kanalı, Zekeriya’nın tanımladığı ve Sister White’ın sıkça yorumladığı, altın yağ ile dolu iki boruya yönelik peygamberî bir imadır; bu iki boru, son yağmur mesajı içinde üst havuzun kanalından gelen mesajı tanımlar.

Yeşaya’daki su kanalı Zekeriya’daki iki boruyla bağlantılıdır ve Ellen White’ın yorumu Zekeriya’yı on bakire benzetmesiyle ilişkilendirir. Yeşaya, altıncı bölümde Rab’bin yüceliğini gördüğünde toza kadar alçaltılır. Üçüncü ayette temsil edilen mesajı, yeryüzünü Tanrı’nın yüceliğiyle aydınlatan mesaj olarak taşımayı kabul eder. Ve sunağın üzerinden alınan bir közle arındırılır ve ardından yukarı havuzun suyunun oluşturduğu havuzun başında durur. Yirmi sekizinci bölümde Yeşaya, geç yağmur mesajını “satır üstüne satır” olarak tanımlar ve üçüncü ayette yukarı havuz birkaç peygamberlik çizgisini temsil eder.

Yeşaya, 11 Eylül'de bir ruhu temsil ederken, ancak o ruh Yeremya'nın eski yoluna götüren iyi yolu istemiş olsaydı, altın yağın üst havuzdan aşağı indiği yerde duruyor olurdu; burası, Yeremya'nın "dinlenme"sinin bulunduğu Yeşaya'nın "çamaşırcının tarlası yanındaki anayol (yol)"udur. Yeşaya'nın son yağmur mesajı yalnızca on bakirenin çizgisine, Zekeriya'nın iki altın boru çizgisine ve Yeremya'nın eski yol çizgisine dayanmakla kalmaz; ayrıca Yeşaya, Antlaşma'nın Habercisi'nin Levi oğullarını gümüş ve altın gibi arıtıp temizlediği "çamaşırcının tarlası"nda da durmaktadır.

Diğer hatları yedinci bölümün üçüncü ayetine getirmek peygamberlik bakımından son derece kolay bir görevdir. Zekeriya’daki yağ ile on bakire, Yakup’un merdivenine ve Vahiy’in ilk iki ayetine bağlanır; çünkü bunların hepsi Tanrı ile insan arasındaki iletişim sürecini ele almaktadır. Yeremya’nın eski yolu, kötü ve akılsız kral Ahaz’ın duymayı reddettiği boruyu çalan “gözcü”yü içerir. O boru, peygamberliğin bütün borularını ve peygamberlik gözcülerini Yeşaya’nın “şose yolu” içine çeker; burada Yeşaya ile oğlu, Laodikya’nın önderine bir mesaj iletmek üzere durmaktadır.

Yeşaya ve oğlu Şear-Yaşuv —adı “artakalan dönecek” anlamına gelir— birlikte duruyorlar ve 11 Eylül’de gelen “geç yağmur” mesajının ilanını örnekliyorlar. Kötü Kral Ahaz’la buluşmaya giderler ve baba ile oğul olarak “çizgi üstüne çizgi” metodolojisinin temel kuralı olan alfa ve omega’nın bir sembolünü temsil ederler. “Çizgi üstüne çizgi”, Millerci “gün/yıl” ilkesiyle örneklenen kuraldır.

11 Ağustos 1840'ta Vahiy 9'un ikinci 'vay'ı bağlamında İslam'a ilişkin bir kehanet yerine geldi ve Millerci 'gün/yıl' ilkesi teyit edildi; böylece bu ilkeye dayanan Miller'in 1843'e dair öngörüsüne güç verilmiş oldu. 11 Eylül 2001'de Vahiy 9, 10 ve 11'in üçüncü 'vay'ı bağlamında İslam'a ilişkin bir kehanet yerine geldi ve New York'un büyük binaları çökerken Vahiy 18'in kudretli meleği indi; tıpkı 11 Ağustos 1840'ta, omegayı tipleyen alfanın yerine geldiği sırada Vahiy 10'un kudretli meleğinin inmiş olması gibi; böylece alfa (8-11-1840) ve omega (9/11) ilkesi teyit edildi.

Yeşaya ve oğlu yalnızca “satır üstüne satır” ilkesinin başlıca örneğini temsil etmekle kalmaz, aynı zamanda bir baba ile çocukları arasındaki ilişkiyle tasvir edilen bir mesaj olan İlyas mesajını da temsil ederler. Rab’bin büyük ve korkunç gününden hemen önce ilan edilen İlyas mesajı, Tanrı’nın icra yargısı başlamadan hemen önce gelen bir mesajı tanımlar. Tanrı’nın icra yargıları, “Rab’bin büyük ve korkunç günü” olan bir dönemi ifade eder. Bu dönem Pazar yasasıyla başlar ve son yedi belaya kadar devam eder. Dönem Pazar yasasıyla başlar ve son yedi belayla biter. Bu nedenle İlyas mesajı, alfa ve omega ilkesine ve lütuf kapısının kapanışının yaklaşmakta olduğuna dair uyarıyla birlikte dayanır. İlyas mesajıyla birlikte İlyas’a dayanan çeşitli peygamberlik çizgileri de vardır; çünkü İsa’ya göre İlyas Vaftizci Yahya’yı temsil ediyordu ve Ellen White’a göre hem İlyas hem de Yahya William Miller’ı temsil ediyordu. Birlikte ise İlyas ile Vaftizci Yahya hem yüz kırk dört bini (İlyas) hem de Vahiy 7’deki büyük kalabalığı (Yahya) temsil eder.

Yeşaya ve oğlu, temeller olan eski yolların üzerinde duruyorlar ve altın yağını alıyorlar; çünkü onlar, 22 Ekim 1844’te gerçekleşen ve Pazar yasasını sembolize eden ağartıcının arındırma sürecinden geçen akıllı bakirelerdir. Yeşaya ve geri dönen kalan (çünkü oğlu Shearjashub’un adının anlamı budur), 9/11’de eski yollara “geri dönen” kalanı temsil eder. Baba-kalan ilişkisi—ki bu aynı zamanda alfa ve omega ilişkisi olup İlyas’ın “babaların ve çocukların yürekleri” ilişkisidir—Miller Baba ile birinci meleğin kalan hareketi arasındaki ilişkinin Filadelfya’nın alfa hareketi olduğunu ortaya koyar. Alfa hareketinde Miller Baba, İlyas ve Vaftizci Yahya olarak tanımlandı; İsa da, Antlaşma’nın Habercisi için yolu hazırlayan habercinin böyle olduğunu belirtmişti. Birinci ve ikinci meleklerin alfa tarihindeki tüm bu peygamberlik gerçekleşmeleri, üçüncü meleğin omega tarihinde tekrarlanır.

Yeşaya’nın görümdeki tasviri hakkında daha önemli gerçekler vardır, ancak burada yalnızca, Yeşaya’nın 11 Eylül’ün son yağmur mesajının kalbini oluşturan çeşitli hakikatleri özellikle belirlediğini tespit ediyoruz. Az önce tartıştığımız bu hatların hepsi ve elbette daha birçoğu yedinci bölümün üçüncü ayetinde yer alır.

Sekizinci ayette peygamberlik gerçeği, “kırkıncı ayetin gizli tarihinin” kilidini açan anahtarı tespit ederken yoğunlaşır ve şaşırtıcı biçimde, bu anahtar, her iki 2520 yıllık zaman peygamberliğinin başlangıçlarının belirlendiği bizzat aynı ayetin içinde tanımlanır.

> Suriye’nin başı Şam’dır, Şam’ın başı da Rezin’dir; ve altmış beş yıl içinde Efrayim yıkılacak, öyle ki artık bir halk olmayacak. Efrayim’in başı Samiriye’dir, Samiriye’nin başı da Remalya’nın oğludur.

> Eğer iman etmezseniz, kesinlikle sağlam duramazsınız. Yeşaya 7:8, 9.

Yeşaya’nın Geç Yağmur mesajına ilişkin tasviri, Musa’nın “yedi kat”ını içerir; çünkü sekizinci ayetteki altmış beş yıllık peygamberlik, İsrail’in kuzey ve güney krallıklarının 2520 yıllık dağılmasının başlangıç noktasını belirler. Aynı ayette, 1989’daki Sovyetler Birliği’nin çöküşüne dair Daniel 11:40, ayrıca Daniel 11:10 ve Yeşaya 8:8 olmak üzere üç peygamberlik çizgisini açan anahtar da bulunur. Bu üç çizginin anahtarı, sekizinci ve dokuzuncu ayetlerdeki “başlar”dır. “Başlar” anahtarı bu üç paralel ayete uygulandığında, Ukrayna Savaşı’nın tarihi ve yakında gelecek Üçüncü Dünya Savaşı’nın kapısı açılır. O peygamberlik kapısı açıldığında, Daniel 11:11-16’nın, 1989’daki Sovyetler Birliği’nin çöküşünden sonraki Daniel 11:40 ile paralel bir tarih olduğu görülür. “Kırkıncı ayetin gizli tarihinin” açılması, lütuf kapısı kapanmadan hemen önce İsa Mesih’in Vahyi’nin mühürlerinin açılmasıyla bağlantılı olarak mühürleri açılan az sayıdaki gerçeklerden biridir.

Yeşaya’nın sekizinci bölümünün birinci ayeti “Bununla beraber” sözcüğüyle başlar; bu da sekizinci bölümün yedinci bölümün üzerine binen bir katman gibi ele alınması gerektiğini gösterir. İlk sözcüğün “bununla beraber” olmasının ötesinde, sekizinci bölümün üçüncü ayeti, iki bölümün “satır üstüne satır” uygulanması gerektiğine ikinci bir tanıklık olarak yedinci bölümün üçüncü ayetiyle bağlanmıştır. Her iki “üçüncü ayet” de Yeşaya’nın oğullarından birini tanımlar; her iki isim de anlatının içindeki peygamberlik mesajına işaret eder. Shearjashub “artakalan geri dönecek” ve Mahershalalhashbaz “yağmaya çabuk” anlamına gelir. Önce Shearjashub’dan, sonra Mahershalalhashbaz’dan söz edilir (bu da Kutsal Kitap’taki en uzun isimdir). “1” ile temsil edilen alfa daha küçüktür ve bu durumda hatta bir “artakalan” olarak tanımlanır; “22” ile temsil edilen omega ise daha büyüktür ve Kutsal Kitap’taki en uzun adla temsil edilirken Pazar yasasının hızlı hareketlerini simgeler.

Shearjashub tarafından temsil edilen alfa artakalanı, üçüncü ayette babası Isaiah ile birliktedir. Birlikte alfa ve omega’dırlar ve son yağmura ilişkin üç farklı atıftan oluşan bir yerde durmaktadırlar.

> Sonra RAB Yeşaya'ya dedi: Oğlun Şear-Yaşuv'la birlikte, Çamaşırcı Tarlası yolu üzerindeki Yukarı Havuz'un suyolunun sonunda, Ahaz'ın karşısına çık. Yeşaya 7:3.

Yeşaya, yüz kırk dört binin bir sembolüdür ve 11 Eylül’ün çağrısını temsil ederken, Temmuz 2023’ün çağrısını da temsil eder. 11 Eylül’de Yeşaya, Adventizmin Rab’bin ağzından kusulduğu bir zamanda, Esav’ın ilk doğanlık hakkını almak üzere olan hilekâr Yakup tarafından temsil edilen bir Laodikyalıdır; ve 2023’te Yeşaya, galip İsrail’i temsil eder. Yeşaya, Tanrı’nın mesajını sunmakta olan, Laodikyalı olduğunun farkına uyan ve ardından bir kor parçasıyla arınıp Filadelfyalı olan birini temsil eder.

> Yeşaya Tanrı’nın görkemini harika bir şekilde gördü. Tanrı’nın gücünün tezahürünü gördü ve O’nun yüceliğini seyrettikten sonra, gidip belirli bir işi yapması için ona bir çağrı geldi. Bu işe bütünüyle layık olmadığını hissetti. Onu kendini layık görmemeye sevk eden neydi? Tanrı’nın görkemini görmeden önce kendini değersiz mi sanıyordu? Hayır; Tanrı’nın önünde kendini doğru bir durumda sanıyordu. Ama Orduların Rabbi’nin görkemi ona açıklandığında, Tanrı’nın tarif edilemez yüceliğini gördüğünde, “Vay başıma! Mahvoldum; çünkü ben dudakları kirli bir adamım ve dudakları kirli bir halkın arasında yaşıyorum; çünkü gözlerim Kral’ı, Orduların Rabbi’ni gördü.” dedi. “Bunun üzerine seraflardan biri bana doğru uçtu; elinde sunaktan maşayla aldığı kor bir köz vardı, onu ağzıma dokundurdu ve dedi ki: ‘İşte, bu dudaklarına değdi; suçun kaldırıldı ve günahın arındı.’” Bu, bireyler olarak hayatımızda yapılmasına ihtiyacımız olan iştir. Sunağın üzerinden alınan o kor közün dudaklarımıza konmasını istiyoruz. Şu sözün söylendiğini duymak istiyoruz: “Suçun kaldırıldı ve günahın arındı.” Review and Herald, 4 Haziran 1889.

Yeşaya’nın altıncı bölümündeki “Ne zamana kadar?” ifadesi, 11 Eylül’den Pazar yasasına kadar bir simgedir ve altıncı bölüm 11 Eylül’ün bir temsilidir. Yedinci ila dokuzuncu bölümler, Yeşaya’nın Yahuda’nın sapmış önderliğine verdiği mesajı ve Efrayim’in sarhoşları sendelerken yüz kırk dört binin mühürlenme zamanında meydana gelen tasviri sunar. Aynı görümde Yeşaya şöyle kaydeder:

> İşte, ben ve RAB'bin bana verdiği çocuklar, Siyon Dağı'nda oturan Her Şeye Egemen RAB'den, İsrail'de birer işaret ve harikayız. Yeşaya 8:18.

Yeşaya ve çocukları, yedinci ila dokuzuncu bölümlerde bulunan gizemlerin içinde işaretlerdir. Yedinci ila dokuzuncu bölümler, “o gün” ya da “o zaman” ifadelerine yapılan her gönderme açısından, tüm görümün referans noktasıdır. On sekizinci ayet, Yeşaya ve oğullarının işaretler olduğunu bildirir; on sekizinci ayetin çevresindeki ayetler ise bu işaretlerin hangi zaman diliminde tanınacağını belirler.

> Onlardan birçoğu sendeleyip düşecek, parçalanacak, tuzağa düşecek ve yakalanacak. Tanıklığı bağla, yasayı öğrencilerimin arasında mühürle. Ve yüzünü Yakup'un soyundan gizleyen Rab'bi bekleyeceğim ve onu arayacağım.

> İşte, ben ve Rab’bin bana verdiği çocuklar, İsrail’de, Siyon Dağı’nda oturan Orduların Rabbi’nden gelen işaretler ve harikalarız. Yeşaya 8:15-18.

‘Rab’bi bekleyenler’ Yeşaya ve iki oğlu tarafından temsil edilir. Onlar, Rabbin ‘yüzünü’ gizlediği kimselerdir; bu, Temmuz 2023 sonrasında Levililer 26 duasının gereklerine uyanların taşıdığı bir özelliktir. İtiraflarının Rabbin onlara karşı yürüdüğünü, yani yüzünü onlardan gizlediğini içermesi gerektiği gerçeğine uyanırlar.

"Şahitliği bağla, yasayı mühürle" ifadesi, "birçok kişi"yle karşıtlık içinde olan yüz kırk dört binin mühürlenmesidir. "Çağrılan çoktur, seçilen azdır." Birçok kişi, azı temsil eden Yeşaya ve iki oğluyla karşıtlık içinde gösterilir. "Birçok kişi" beş akılsız bakiredir ve bu nedenle başlarına beş şey gelir: "tökezlemek, düşmek, kırılmak, tuzağa düşmek ve yakalanmak." Geç yağmur mesajını reddettikleri için tökezlerler.

> Çünkü bu halka kekeme dudaklarla ve başka bir dille konuşacak. Onlara şöyle dedi: Bu, yorgunu dinlendirebileceğiniz dinlenmedir; bu da ferahlamadır; yine de dinlemek istemediler. Ama Rab'bin sözü onlara buyruk üstüne buyruk, buyruk üstüne buyruk; satır üstüne satır, satır üstüne satır; biraz burada, biraz orada oldu; öyle ki gidip sırtüstü düşsünler, kırılsınlar, tuzağa düşsünler ve yakalansınlar. Yeşaya 28:11-13.

Yeşaya, sekizinci bölümün mühürleme zamanında, Ahaz ile örneklenen kötülerin düşüşünü tasvir eder ve aynı grubu yirmi sekizinci bölümün on üçüncü ayetinde de tanımlar. “Düşmelerinin” nedeni, kendilerine “satır üstüne satır” olan ve kekeme dudaklara sahip olarak tasvir edilenler tarafından sunulan son yağmur mesajını reddetmeleridir. Pentekost’ta itirazcı Yahudiler, mesajı anlayamadıkları için öğrencileri sarhoşlukla suçladılar. Onların gözünde mesaj kekeme dudaklarla sunuluyordu.

Yedinci bölümün üçüncü ayetinde, Yeşaya, oğlu Şear-Yaşuv için peygamberî alfadır; Şear-Yaşuv ise babasına göre omega, kardeşine göre de alfadır. Alfa ve Omega’nın temsilcileri olarak, göksel tapınaktan gelen iki altın borunun bir havuz oluşturduğu yerde, Yeremya’nın eski yolunun ana yolunda, ketenin lekelerden saf beyaza dönüştüğü, Antlaşma’nın Elçisi’nin Levi’nin oğullarını, ayrıca Yeşaya’yı ve Şear-Yaşuv’u arıttığı tarlada dururlar. Oraya varınca da, kötü ve akılsız Kral Ahaz’a Levililer 26’daki “yedi kez” üzerine Musa’nın eski yoluna dair mesajı sunar; bu da aynı ayette “baş”ın bir kralı, ya da kralın krallığını ya da bir krallığın başkentini ifade ettiğini belirtir.

O anahtar, Tanrı’nın Sözünün ışığını açığa çıkarır; böylece 2014’te başlayan Ukrayna Savaşı, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanı ve Amerika Birleşik Devletleri’nin son üç başkanının tarihi sırasında gerçekleşiyor olarak temsil edilen bir Kutsal Kitap peygamberliği konusu olarak görülebilir. Geç yağmur mesajı, Yeşaya tarafından on ve on birinci bölümlerde temsil edilir ve Daniel on birinci bölümün son altı ayetinin iç ve dış tarihini tanımlar. İlk ayet, yani kırkıncı ayet, Yeşaya’da altıdan dokuza kadar olan bölümlerde tasvir edilir; ardından onuncu ve on birinci bölümlerde, 1989’da mühürü açılan mesajın iç ve dış tarihleri ortaya konur. Geç yağmur mesajının tüm ana unsurları görümde temsil edilir.

Onuncu bölümün son ayetleri, on birinci bölümün son ayetlerinin temsil ettiği aynı peygamberî tarihi tanımlar. Onuncu bölüm dışsal, on birinci bölüm ise içseldir. Vahiy kitabında yedi kilise içsel, mühürler ise dışsaldır. Onuncu bölümün son ayetlerinde, papalık gücü Kudüs’e karşı elini sallar; bu, Daniel kitabının on birinci bölümünün kırk beşinci ayetinde yardım edecek kimse olmadan papalık gücünün sonuna gelmesiyle paralel bir pasajdır.

> O gün hâlâ Nob'da kalacak; Siyon kızının dağına, Yeruşalim'in tepesine karşı elini sallayacak. İşte, Rab, Orduların Rabbi, dehşetle dalı budayacak; uzun boylular kesilip devrilecek ve kibirliler alçaltılacak. Demirle ormanın sık çalılıklarını kesecek ve Lübnan bir kudretli tarafından devrilecek. Yeşaya 10:32-34.

Onuncu bölümün sonu, insanlığa tanınan deneme süresinin kapanışıdır; Daniel’in on birinci bölümünün sonu da aynı noktada kapanır.

> Ve sarayının çadırlarını denizler arasında, görkemli kutsal dağda dikecek; yine de onun sonu gelecek ve kimse ona yardım etmeyecek. Ve o zamanda, senin halkının çocukları için duran büyük önder Mikail ayağa kalkacak; ve öyle bir sıkıntı zamanı olacak ki, o zamana dek bir ulus var olduğundan beri böylesi olmamıştır; ve o zamanda, senin halkın, kitapta adı yazılı bulunan herkes, kurtulacak. Daniel 11:45, 12:1.

Onuncu bölüm, birinci ayette, Sister White'ın Pazar yasası olarak tanımladığı "adaletsiz ferman" ile başlar.

> Adaletsiz yasalar çıkaranlara ve dayattıkları zulmü kaleme alanlara yazıklar olsun! Yeşaya 10:1.

Onuncu bölüm, Daniel’in on birinci bölümünün kırk birinci ayetiyle örtüşen Pazar yasasıyla başlar ve Daniel’in on birinci bölümünün kırk beşinci ayetindeki tarihsel anlatıda Mikail’in ayağa kalkmasına paralel bir şekilde sona erer.

> Dura ovalarında altın heykel nasıl dikildiyse, aynı şekilde putperest bir Şabat da kurulmuştur. Ve Babil kralı Nebukadnezar bu heykele eğilip tapınmayan herkesin öldürüleceğine dair bir ferman yayımladıysa, aynı şekilde Pazar kurumuna saygı göstermeyen herkesin hapis ve ölümle cezalandırılacağını bildiren bir duyuru yapılacaktır. Böylece Rab’bin Şabat’ı ayaklar altına alınır. Ama Rab şöyle buyurdu: “Haksız kararnameler çıkaranlara ve buyurdukları zulmü yazanlara vay haline” [Yeşaya 10:1]. [Sefanya 1:14-18; 2:1-3, alıntılandı.] El Yazmaları Yayınları, cilt 14, s. 91.

Vahiy on birinci bölümde, on üçüncü ayette Pazar yasasını temsil eden “büyük deprem”de, Vahiy on üçüncü bölümün yeryüzü canavarı ejderha gibi konuştuğunda onu sarsan “deprem”le bağlantılı İslam’a ait üç sembol vardır. Yeşaya onuncu bölümde, Pazar yasası üzerine “vay” ilan edilen “haksız bir ferman” olarak temsil edilir. Vahiy on birinci bölümdeki, on üçüncü ayetten on sekizinci ayete kadar uzanan “büyük deprem”de, üçüncü “vay” bağlamındaki İslam, İslam’a ait dört sembolle ve Pazar yasası sırasında Amerika Birleşik Devletleri’ne indirdiği darbeyle tanımlanır; “Ve aynı saatte büyük bir deprem oldu” ve “İkinci vay geçti; ve işte, üçüncü vay çabucak geliyor. Ve yedinci melek boru çaldı” “ve uluslar öfkelendi.”

Onuncu bölüm, Daniel 11’deki kırk birinci ayetten papalığın sona erdiği kırk beşinci ayete kadar papalık gücünü tasvir etmektedir. Kırkıncı ayet, onuncu bölümdeki anlatının parçası değildir; çünkü Yeşaya, Ahaz tarafından temsil edilen dinden dönmüş bir kiliseye geç yağmur mesajı sunulduğunda kırkıncı ayetin “gizli tarihini” ortaya koymaktadır. On birinci bölümün sonucu, aynı tarihî süreç içinde papalık gücünden kurtuluşu göstermektedir.

> Rab Mısır denizinin dilini büsbütün yok edecek; güçlü rüzgârıyla ırmağın üzerine elini sallayacak, onu yedi kola ayıracak ve insanların kuru ayakla geçmesini sağlayacak. Ve Asur’dan arta kalan halkı için bir ana yol olacak; tıpkı Mısır diyarından çıktığı gün İsrail için olduğu gibi. Yeşaya 11:15, 16.

Yeşaya’nın onuncu bölümü aynı tarihsel anlatının dış yönüdür; on birinci bölümü ise iç yönüdür. Tanrı’nın Sözünde dış ve iç paralellikler bolca bulunur ve bu iki paralel bölüm, Yeşaya’nın ortaya koyduğu şekliyle üçüncü meleğin uyarısını temsil eder. Üçüncü meleğin uyarısı esin yoluyla birçok şekilde özetlenmiştir; ancak bu uyarının çok yararlı bir açıklaması şudur: Lütuf kapısının kapanışıyla bağlantılı olayları temsil eder ve ayrıca kişisel hazırlık gereğini vurgular. Yeşaya’nın onuncu bölümü olaylardır; on birinci bölüm ise hazırlıkla ilgilidir.

> Sınanma süresinin sona ermesiyle ve sıkıntı zamanına hazırlık çalışmasıyla bağlantılı olaylar açıkça ortaya konmuştur. Ne var ki, pek çok insan bu önemli gerçekleri sanki hiç açıklanmamış gibi anlamaz. Şeytan, onları kurtuluşa yöneltecek her etkiyi kapıp almak için tetikte bekler ve sıkıntı zamanı onları hazırlıksız yakalayacaktır.

> Tanrı, göğün ortasında uçan kutsal melekler tarafından duyurulduğu şeklinde tasvir edilen kadar önemli uyarıları insanlara gönderdiğinde, akıl sahibi herkesin bu mesaja kulak vermesini ister. Canavara ve onun heykeline tapınmaya karşı ilan edilen korkunç yargılar (Vahiy 14:9-11), herkesin canavarın işaretinin ne olduğunu ve onu almaktan nasıl kaçınacaklarını öğrenmek için peygamberlik sözlerini özenle incelemeye yöneltmelidir. Ama halk yığınları gerçeği işitmekten kulaklarını çeviriyor ve masallara yöneliyor. Elçi Pavlus, son günlere bakarak şöyle ilan etti: “Sağlam öğretiye katlanamayacakları bir zaman gelecek.” 2. Timoteos 4:3. O zaman artık tamamen geldi. Kalabalıklar Kutsal Kitap gerçeğini istemiyor, çünkü bu, günahlı, dünyayı seven yüreğin arzularına engel olur; Şeytan da onların hoşlandığı aldatmacaları sunar.

> Ama Tanrı'nın, yeryüzünde, Kutsal Kitap'ı—ve yalnızca Kutsal Kitap'ı—bütün öğretilerin ölçütü ve tüm reformların temeli olarak muhafaza edecek bir halkı olacaktır. Âlimlerin görüşleri, bilimin çıkarımları, kilise kurullarının inanç bildirgeleri ya da kararları—temsil ettikleri kiliseler kadar çok ve birbiriyle uyumsuz—, çoğunluğun sesi—bunların hiçbiri, hatta hepsi birden bile, dinî inancın herhangi bir noktası lehine ya da aleyhine delil sayılmamalıdır. Herhangi bir öğretiyi ya da buyruğu kabul etmeden önce, onu destekleyen açık bir 'Rab şöyle diyor' sözü talep etmeliyiz.

> Şeytan, dikkati Tanrı’nın yerine insana çekmek için sürekli çabalamaktadır. İnsanları, görevlerini kendileri öğrenmek için Kutsal Yazıları araştırmak yerine, rehberleri olarak piskoposlara, papazlara, ilahiyat profesörlerine bakmaya yönlendirir. Sonra da, bu önderlerin zihinlerini kontrolü altına alarak, kitleleri kendi isteğine göre etkileyebilir. Büyük Mücadele, 594, 595.

Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.

Back to Articles