Article

# Daniel Kitabı - Numara Altı

Yehoyakim

Author

Jeff Pippenger

Published

December 1, 2023

Formats

PDF
Word

Daniel ve Vahiy kitapları, tıpkı Kutsal Kitap’ın Eski ve Yeni Antlaşma’dan oluşan tek bir kitap olması gibi, aynı kitaptır.

> Tanrı’nın Oğlu olan İsa’nın yaşamı, ölümü ve dirilişine ilişkin tarih, Eski Ahit’te yer alan kanıtlar olmaksızın tam olarak kanıtlanamaz. Mesih, Eski Ahit’te de Yeni Ahit’te olduğu kadar açıkça vahyedilmiştir. Birincisi gelecek bir Kurtarıcıya tanıklık ederken, diğeri peygamberlerin önceden bildirdiği şekilde gelmiş olan Kurtarıcıya tanıklık eder. Kurtuluş planını takdir edebilmek için Eski Ahit’in Kutsal Yazıları iyice anlaşılmalıdır. Mesih’in yaşamı ile Yeni Ahit’in öğretilerini açıklık ve güzellikle ortaya çıkaran, peygamberlik geçmişinden gelen yüceltilmiş ışıktır. İsa’nın mucizeleri O’nun tanrılığının bir kanıtıdır; ancak O’nun dünyanın Kurtarıcısı olduğuna dair en güçlü kanıtlar, Eski Ahit’in peygamberlikleri ile Yeni Ahit’in tarihinin karşılaştırılmasında bulunur. İsa Yahudilere şöyle dedi: “Kutsal Yazıları araştırın; çünkü onlarda sonsuz yaşama sahip olduğunuzu düşünüyorsunuz ve onlar benim hakkımda tanıklık edenlerdir.” O sırada Eski Ahit’ten başka hiçbir Kutsal Yazı yoktu; bu nedenle Kurtarıcı’nın buyruğu açıktır. Peygamberlik Ruhu, cilt 3, 211.

Mesih'in kim ve ne olduğuna dair en güçlü kanıt, Eski Antlaşma'daki peygamberlikler Yeni Antlaşma tarihindeki gerçekleşmeleriyle karşılaştırıldığında görülür. Daniel ve Vahiy kitaplarının ilişkisi konusunda da durum böyledir.

> "Vahiy kitabında Kutsal Kitap'ın bütün kitapları buluşur ve son bulur. Burada Daniel kitabının tamamlayıcısı vardır. Biri peygamberliktir; diğeri ise vahiydir." Elçilerin İşleri, 585.

"Complement" kelimesi mükemmelleştirmek anlamına gelir. Eski Ahit'teki peygamberliklerin yerine gelmesi, Mesih'in "ilahlığının" "en güçlü" "kanıtıydı." Daniel kitabındaki peygamberliklerin ilahi niteliğinin en güçlü kanıtı, bu peygamberliklerin Vahiy kitabında temsil edildiği üzere yerine gelmiş olmasıdır. Daniel'deki peygamberlikler Vahiy kitabında sürdürülür ve İsa Mesih'in Vahyi'nin mührü açıldığında, son günlerde kemale erdirilir.

> “Vahiy, mühürlü bir kitaptır, ama aynı zamanda açılmış bir kitaptır. Bu dünyanın tarihinin son günlerinde gerçekleşecek olağanüstü olayları kaydeder. Bu kitabın öğretileri sarih ve kesindir; mistik ve anlaşılmaz değildir. Bunda, Daniel’de olduğu gibi aynı peygamberlik çizgisi ele alınmıştır. Tanrı bazı peygamberlik sözlerini tekrarlamıştır; böylece onlara önem verilmesi gerektiğini göstermektedir. Rab, büyük bir önemi olmayan şeyleri tekrarlamaz.” Manuscript Releases, cilt 9, 8.

> Yahuda kralı Yehoyakim'in saltanatının üçüncü yılında, Babil kralı Nebukadnezar Yeruşalim'e geldi ve onu kuşattı. Daniel 1:1.

Daniel Kitabı’nın ilk ayeti, doğru biçimde ele alındığında, peygamberliğe dair büyük bir zenginlik içerir. İncelememize Yehoyakim ile başlayacağız.

Jehoiakim, Yahuda’nın son üç kralının ilkiydi. Bu bakımdan, birinci meleğin mesajını temsil eder. Jeconiah veya Coniah olarak da bilinen oğlu Jehoiachin, ikinci meleğin mesajını temsil ediyordu. Jehoiachin’in ardından, Yahuda’nın bu üç son kralının sonuncusu olan Zedekiah geldi. Zedekiah, üçüncü meleğin mesajını temsil eder. Jehoiakim’in birinci meleğin mesajının bir simgesi olduğunu destekleyen birkaç peygamberlik tanıklığı vardır. Bu kanıtları anlamak önemlidir; çünkü bu, Daniel kitabının birinci bölümünün birinci ayetinin birinci meleğin mesajını işaret ettiğini gösterir ve bu gerçek, birinci bölümün Vahiy’in on dördüncü bölümündeki birinci meleğin mesajı olarak anlaşılmasına imkân veren bir çıpadır. İkinci Tarihler ile başlayacağız.

> Ve kılıçtan kurtulanların hepsini Babil’e sürgün etti; orada Pers krallığı hüküm sürünceye dek ona ve oğullarına hizmet ettiler. Bu, Rab’bin Yeremya’nın ağzıyla söylediği sözün yerine gelmesi içindi: ülke Şabatlarını yerine getirinceye dek; çünkü ıssız kaldığı sürece dinlendi, yetmiş yılı tamamlayıncaya kadar. 2. Tarihler 36:20, 21.

Yetmiş yıllık Babil sürgünü, toprağın Levililer yirmi beşte öngörülen fakat yerine getirilmeyen şabat yıllarını yaşayabilmesi içindi. Yetmiş şabat yılı, kadim İsrail’in Levililer yirmi beşteki buyruğu göz ardı ettiği dört yüz doksan yıla tekabül eder. Dört yüz doksan yıllık isyanın ardından yetmiş yıllık sürgün geldi. Dört yüz doksan yılın sonunda, üç kral Nebukadnezar tarafından boyunduruk altına alınacaktı.

Yetmiş yıllık esaretin sonunda Rab, İsrail’in geri dönüp Yeruşalim’i yeniden inşa edebileceğine dair ferman çıkaracak üç kralın ilki olan Cyrus’u ortaya çıkardı. Artaxerxes, bu üç kralın üçüncüsüydü ve üçüncü fermanı MÖ 457 yılında verdi. Üçüncü ferman, Daniel kitabının sekizinci bölümünün on dördüncü ayetindeki iki bin üç yüz yıllık dönemi başlattı. 1798’de gazabın ilk dönemi sona erdi, Daniel kitabının mührü açıldı ve üç meleğin ilki geldi. Üçüncü melek 22 Ekim 1844’te geldi.

Yahuda’nın son üç kralının hepsi Nebukadnezar’la karşı karşıya kaldı ve Yehoyakim’in esaretiyle yetmiş yıllık dönem başladı. Bu, Babil yıkılana kadar sürdü; Babil’i yıkan ve kısa süre sonra kral olan general (Cyrus), üç fermanın ilkini ilan etti. Üçüncü ferman, üç meleğin üçüncüsünün gelişiyle sona eren akşamlar ve sabahlar hakkındaki peygamberliği başlattı. Mesih her zaman sonu başlangıçla özdeşleştirir.

Yetmiş yıl, Nebukadnezar’ın Yeruşalim’e yaptığı ilk saldırıyla başladı. Yetmiş yıl, Babil’in yıkılmasıyla sona erdi. Yeruşalim’in nihai ve tam yıkımı, Nebukadnezar’ın saldırısına uğramış olan üç kraldan üçüncüsünün döneminde gerçekleşti. Yeruşalim’in yıkımı kademeli olarak gerçekleşti. Son üç kral, hepsinin Nebukadnezar tarafından saldırıya uğramış olması bakımından tek bir peygamberî sembolü temsil eder. Onlar, hepsi tek bir sembol oluşturan üç fermanın tipiydi; tıpkı iki bin üç yüz günün sonunda üç meleğin de tek bir sembol olması gibi.

> “Buyruğun bulunduğu yer Ezra’nın yedinci bölümüdür. 12-26. ayetler. Bu, en tam şekliyle, Pers kralı Artahşasta tarafından MÖ 457’de çıkarılmıştır. Fakat Ezra 6:14’te Yeruşalim’de Rabbin evinin, ‘Koreş’in, Darius’un ve Pers kralı Artahşasta’nın buyruğuna [kenar notunda, “ferman”] göre’ yapıldığı söylenir. Bu üç kral, buyruğu başlatmak, yeniden teyit etmek ve tamamlamak suretiyle, onu, 2300 yılın başlangıcını işaretlemek üzere peygamberliğin gerektirdiği yetkinliğe ulaştırdılar. Buyruğun tamamlandığı zaman olan MÖ 457, emir tarihi olarak alındığında, yetmiş hafta hakkında peygamberliğin her bir ayrıntısının yerine gelmiş olduğu görüldü.” The Great Controversy, 326.

Sister White, peygamberliğin kemale ermesi için üç fermanın gerekli olduğunu belirtir. Onların birbirleriyle ilişkisini tanımlar ve bunu yaparken İbranice "hakikat" kelimesinin dilbilgisel özelliklerini de ortaya koyar. İlk fermanın başlattığını, ikincisinin yeniden teyit ettiğini ve üçüncüsünün ise "yetmiş hafta ile ilgili peygamberliğin her bir ayrıntısını" tamamladığını söyler. İbranice "hakikat" sözcüğü, İbrani alfabesinin birinci, on üçüncü ve son harflerinin birleşiminden oluşur. İlk ferman başlattı, ikincisi yeniden teyit etti ve son ferman peygamberliği tamamladı. Üç ferman Alfa ve Omega'nın imzasını taşır ve üçüncü ferman yetmiş yıl sona erdikten epey sonra gelmiş olsa da, Babil'deki sürgünün yetmiş yıllık peygamberliğinin sonunda yerine geldiler. Bu üç ferman aşamalıydı ve üç ferman olsalar da, yine de tek bir peygamberlik sembolünü teşkil ediyorlardı.

İlk melek 1798’de geldi, ikinci melek 1844 baharında geldi ve üçüncü melek 22 Ekim 1844’te geldi. Bu üç melek, Vahiy’in on dördüncü bölümündeki sonsuz müjdeyi temsil eden tek bir peygamberî semboldür.

> Birinci ve ikinci mesajlar 1843 ve 1844’te verildi ve şimdi üçüncüsünün ilanı sürmektedir; ancak mesajların üçü de hâlâ ilan edilmelidir. Gerçeği arayanlara bunların tekrar edilmesi, şimdi de eskiden olduğu kadar gereklidir. Kalemle ve sözle, onların sırasını ve bizi üçüncü meleğin mesajına götüren peygamberliklerin uygulanışını göstererek ilanı duyurmalıyız. Birincisi ve ikincisi olmadan üçüncüsü olamaz. Bu mesajları, peygamberlik tarihinin çizgisinde olmuş olanları ve olacak olanları göstererek, yayınlar yoluyla ve konuşmalarda dünyaya sunmalıyız. Seçme Mesajlar, kitap 2, 104, 105.

Yahuda’nın son üç kralı tek bir sembol olarak görülüyordu; çünkü hepsi Babil kralı tarafından çeşitli derecelerde boyunduruk altına alınmıştı. Yahuda’nın son üç kralı, üç ferman ve üç melek, her ne kadar açıkça üçer tane olsalar da, aynı zamanda tek bir peygamberlik sembolü olarak da temsil edilir.

Son üç kral, yetmiş yıllık esaret peygamberliğinin başlangıcına ait peygamberî çerçevenin bir parçasıdır ve bu itibarla, yetmiş yıllık esaretin sonunu tasvir eden başlangıcın bir bölümünü oluştururlar. Esaret, üç kralın kademeli olarak boyunduruk altına alınmasıyla başladı ve krallığın ile başkentinin yıkımıyla sona erdi. Peygamberliğin sonu, Babil ülkesinin ve başkentinin yıkımını işaret eder; bu da üç ardışık fermanın gelişine işaret eder. İki bin üç yüz yıllık peygamberliğin başlangıcı üç ardışık fermanla belirlenir ve bu, üç ardışık bildiriden oluşan iki bin üç yüz yıllık peygamberliğin sonunu tasvir eder.

Üç melek ve onların üçer mesajı, üç kral ve onların art arda gelen üç fermanı tarafından simgelenmişti. Kendi üçer fermanlarını ilan eden bu üç kral da, her biri Nebukadnezar’a karşı isyan mesajını sunmuş olan art arda gelen üç kral tarafından simgelenmişti. İsyanın üç mesajı, üç fermanı simgeledi; bu fermanlar da karşılığında üç mesajı simgeledi. Bunlardan biri yetmiş yıllık peygamberlik dönemini başlatır; bu da iki bin üç yüz yıllık peygamberlik döneminin başlamasıyla sona erer; o dönem ise 1844’te üçüncü meleğin gelişiyle biter. Toprağın Şabat dinlenmesini yaşayacağı yetmiş yıl, 22 Ekim 1844’ten ayrı düşünülemez.

Jehoiakim, Cyrus'un ilk fermanını ve ayrıca Vahiy kitabının on dördüncü bölümündeki birinci meleğin mesajını temsil eder. Bunun ötesinde, Yahuda'nın son üç kralı, üç ferman ve üç meleğin mesajlarından oluşan üç tanık, Jehoiakim'in sembolü hakkında kesin bilgiler sağlar; çünkü üç meleğin peygamberlik tarihi ilhamla çok dikkatli bir şekilde işaretlenmiştir. Üç mesajın da tarihsel bir ortaya çıkışı ve ardından tarihsel bir güçlendirilmesi vardır.

İlk melek 1798'de geldi ve 11 Ağustos 1840'ta, bir gün bir yıl ilkesinin doğrulanmasıyla güç kazandı.

> 1840 yılında peygamberlik sözünün dikkate değer bir başka gerçekleşmesi yaygın ilgi uyandırdı. İki yıl önce, İkinci Geliş’i vaaz eden önde gelen vaizlerden biri olan Josiah Litch, Vahiy’in 9. bölümüne dair bir tefsir yayımlamış ve Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılışını öngörmüştü. Hesaplamalarına göre, bu güç devrilecekti... Konstantinopolis’teki Osmanlı gücünün kırılmasının beklenebileceği tarih olan 11 Ağustos 1840’ta. Ve bunun böyle olduğu, kanaatimce, ortaya çıkacaktır.

> “Tam belirtilen zamanda Türkiye, büyükelçileri aracılığıyla, Avrupa’nın müttefik devletlerinin himayesini kabul etti ve böylece kendisini Hristiyan ulusların idaresi altına soktu. Bu olay öngörüyü tam olarak doğruladı. Bu durum duyulduğunda, Miller ve çalışma arkadaşlarının benimsediği peygamberliklerin yorum ilkelerinin doğruluğu konusunda çok sayıda insan ikna oldu ve Advent hareketine olağanüstü bir ivme kazandırıldı. Öğrenim görmüş ve mevki sahibi kişiler, hem vaaz ederek hem de Miller’in görüşlerini yayımlayarak, Miller’le birlik oldular ve 1840’tan 1844’e kadar hizmet hızla genişledi.” Büyük Mücadele, 334, 335.

İlk melek 1798’de yargının açılışını ilan ederek geldi; ancak mesaj, Kutsal Kitap peygamberliğinde bir günün bir yılı temsil ettiğine dair William Miller’ın yaptığı tespitin geçerliliğini esas alıyordu. Bu ilke “11 Ağustos 1840’ta” doğrulandı ve ilk mesaj güç kazandı. 1844’e kadar uzayan Kutsal Kitap takvimindeki 1843 yılı için Mesih’in dönüşüne dair öngörünün boşa çıkmasıyla, Vahiy’in on dördüncü bölümündeki ikinci melek geldi. 1844 baharında tahminin boşa çıkmasıyla, Protestan kiliseleri Miller’in “bir gün bir yıl” kuralını reddetti ve Babil’in kızları oldu. Bu mesaj, 1844 yazında, Gece Yarısı Çığlığı mesajı ona katılınca güç kazandı. Gece Yarısı Çığlığı mesajının 22 Ekim 1844’te gerçekleşmesiyle, üçüncü melek mesajıyla geldi.

1863'te Laodikya Adventizmi'nin itaatsizliği nedeniyle, Tanrı'nın halkına kadim İsrail'in çölde dolaşmasının tarihini tekrar etme görevi verildi. Üçüncü mesajın güçlendirilmesi 11 Eylül 2001'e kadar bekleyecekti. Üç mesajın her biri tarihte ortaya çıkar ve ardından güçlendirilir.

Jehoiakim ve Cyrus, birinci meleğin gelişi değil, güçlendirilmesini temsil eder. Her ne kadar Jehoiakim, Yahuda’nın son üç kralının ilki olsa ve her ne kadar birinci meleğin mesajını temsil etse de, onun ve ayrıca Cyrus’un sergilediği peygamberlik nitelikleri, ikisinin de birinci meleğin güçlendirilmesinin sembolleri olduğunu ve birinci meleğin gelişinin sembolleri olmadıklarını gösterir. Jehoiakim’in tarihinde birinci mesajın gelişi, Yahuda’nın son yedi kralının ilki olan Manasseh idi.

Yeruşalim’in tam ve nihai yıkımından önce yedi kral hüküm sürdü. Bu yedi kral, 1798’den 1844’e kadar örnekledikleri tarih gibi, ilerleyen bir tarihi temsil eder. Birinci melek 1798’de geldi, üçüncü melek ise 22 Ekim 1844’te geldi. 1798’den 1844’e kadar olan tarih, birinci ve ikinci meleklerin tarihidir. Üçüncü meleğin tarihi 1844’te başladı. Sister White, Vahiy kitabının onuncu bölümündeki yedi gök gürlemesinin simgeselliğini tanımladığında, yedi gök gürlemesinin birinci ve ikinci meleklerin tarihini temsil ettiğini, fakat üçüncü meleğin tarihini temsil etmediğini söyler.

> Yuhanna'ya verilen ve yedi gök gürlemesinde dile getirilen özel ışık, birinci ve ikinci meleklerin mesajları altında gerçekleşecek olayların bir tasviriydi. Yedinci Gün Adventistleri Kutsal Kitap Yorumu, cilt 7, 971.

Vahiy kitabının onuncu bölümündeki yedi gök gürlemesinin tarihi, 11 Ağustos 1840’ta birinci meleğin güçlendirilmesinden 22 Ekim 1844’teki Büyük Hayal Kırıklığı’na kadar olan dönemi vurgular; ancak yine de birinci ve ikinci meleklerin tüm tarihini içerir. Yedi gök gürlemesi genel anlamda 1798’den 22 Ekim 1844’e kadar olan dönemi temsil eder. 1798’den Büyük Hayal Kırıklığı’na kadar birinci meleğin gelişinin tarihi, birinci ve ikinci meleklerin tarihidir ve peygamberlik sözlerinde yedi gök gürlemesi olarak temsil edilir. Yedi gök gürlemesi ayrıca Yahuda’nın son yedi kralıyla da simgelenmişti. Bu kralların son üçü yalnızca ardışık kralları tanımlamakla kalmıyor; birlikte ilk, orta ve sondan oluşan tek bir simgeyi teşkil ediyor.

Üç meleğin tarihinde, ilk mesaj 11 Ağustos 1840’ta güçlendirildi ve hem Jehoiakim hem de Cyrus o olayı simgeledi.

Bir sonraki yazıda bu en önemli gerçekleri belirlemeye devam edeceğiz.

> Her öğrenci katıksız dürüstlüğe değer vermelidir. Her zihin, saygılı bir dikkatle Tanrı'nın vahyedilmiş sözüne yönelmelidir. Böylece Tanrı'ya itaat edenlere ışık ve lütuf verilecektir. O'nun yasasında harikalar göreceklerdir. Pentekost gününden beri dikkate alınmadan ve görülmeden kalmış büyük gerçekler, Tanrı'nın sözünden öz saflığıyla parlayacaktır. Tanrı'yı gerçekten sevenlere Kutsal Ruh, zihinlerden silinmiş gerçekleri açıklayacak ve bütünüyle yeni gerçekleri de bildirecektir. Tanrı'nın Oğlu'nun etini yiyip kanını içenler, Daniel ve Vahiy kitaplarından Kutsal Ruh'un esinlediği gerçekleri ortaya çıkaracaklardır. Bastırılamayacak güçleri harekete geçireceklerdir. İnsanların zihinlerinden gizlenmiş sırları ilan etmek için çocukların dudakları açılacaktır. Rab, bilge olanları utandırmak için dünyanın akılsız şeylerini, güçlü olanları utandırmak için de dünyanın zayıf şeylerini seçmiştir.

> Kutsal Kitap, imansızlığın arasına sıkıştırılmak üzere okullarımıza getirilmemelidir. Kutsal Kitap eğitimin temeli ve konusu yapılmalıdır. Yaşayan Tanrı’nın sözünü geçmişte bildiğimizden çok daha iyi bildiğimiz doğrudur, ama öğrenilecek daha çok şey vardır. Kutsal Kitap, yaşayan Tanrı’nın sözü olarak kullanılmalı ve her şeyde ilk, son ve en üstün olarak değer görmelidir. O zaman gerçek ruhsal büyüme görülecektir. Öğrenciler, Tanrı Oğlu’nun bedenini yiyip kanını içtikleri için, sağlıklı dinî karakterler geliştireceklerdir. Ancak gözetilip beslenmezse, ruhun sağlığı bozulur. Işığın mecrasında kalın. Kutsal Kitap’ı inceleyin. Tanrı’ya sadakatle hizmet edenler kutsanacaktır. Sadık hiçbir emeği ödülsüz bırakmayan O, sadakat ve dürüstlüğün her eylemini sevgisinin ve takdirinin özel nişaneleriyle taçlandıracaktır. Review and Herald, 17 Ağustos 1897.

Back to Articles