Article

# Daniel Kitabı - Numara On Yedi

Peygamberlik Bağlantıları: Nebukadnezar’ın Altın Heykeli ve Pazar Günü Yasası

Author

Jeff Pippenger

Published

December 12, 2023

Formats

PDF
Word

Kardeş White, Dura ovasındaki altın heykeli sık sık Pazar yasası olarak tanımlar.

> Dura ovalarında altın heykel nasıl dikildiyse, aynı şekilde putperest bir Şabat da kurulmuştur. Ve Babil kralı Nebukadnezar bu heykele eğilip tapınmayan herkesin öldürüleceğine dair bir ferman yayımladıysa, aynı şekilde Pazar kurumuna saygı göstermeyen herkesin hapis ve ölümle cezalandırılacağını bildiren bir duyuru yapılacaktır. Böylece Rab’bin Şabat’ı ayaklar altına alınır. Ama Rab şöyle buyurdu: “Haksız kararnameler çıkaranlara ve buyurdukları zulmü yazanlara vay haline” [Yeşaya 10:1]. [Sefanya 1:14-18; 2:1-3, alıntılandı.] El Yazmaları Yayınları, cilt 14, s. 91.

Bu özel pasajda Kardeş White Sefanya kitabına atıfta bulunur ve bunu yaparken Daniel’in ikinci ve üçüncü bölümleri arasındaki peygamberlik bağlantısına katkıda bulunur. Sefanya, Tanrı’nın halkının ferman çıkmadan önce bir araya gelmesi gerektiğini belirtir. Ayrıca, şehirlere (Devletlere) ve kulelere (Kiliseler) yöneltilen bir uyarı mesajının sembolü olan bir boru mesajını da tanımlar. Levililer yirmi altı duası edildiğinde gerçekleşen ve “yedi kez”in unsuru olan bir toplanmayı tanımlar. Ayrıca “istenmeyen bir ulus”u işaret eder; bu arada Tanrı’nın icraî yargısının gelişini, Pazar yasasıyla başlayıp Mesih’in İkinci Gelişine kadar tırmanan süreci vurgular.

Pazar yasası kararnamesinden önce gelen şey, canavarın suretinin oluşturulmasıdır. Canavarın suretinin oluşturulması, daha önce beslenme imtihanını geçmiş olan Tanrı halkının önüne çıkan görünür imtihandır. Üçüncüsü (turnusol testi) olan bu kararnameden önce, Sefanya’nın “istenmeyen bir ulus” olarak tanımladığı Tanrı halkı bir araya gelmeye çağrılır. Hezekiel’in ilk peygamberlik bildirisi toplanma mesajıdır; ancak bu, dağılmış durumlarının farkına varan ve Daniel’in dokuzuncu bölümde yaptığı gibi Levililer yirmi altı duasını edenler için gerçekleşir.

> Rab’bin büyük günü yakındır, yakındır ve büyük hızla yaklaşmaktadır; işte Rab’bin gününün sesi! Orada yiğit acı acı feryat edecek. O gün öfke günüdür, sıkıntı ve darlık günüdür, viranlık ve ıssızlık günüdür, karanlık ve kasvet günüdür, bulut ve koyu karanlık günüdür; surla çevrili kentlere ve yüksek kulelere karşı boru sesinin ve savaş uyarısının günü. Ve insanlara sıkıntı salacağım; Rab’be karşı günah işledikleri için körler gibi yürüyecekler; kanları toz gibi dökülecek, etleri gübre gibi saçılacak. Ne gümüşleri ne de altınları Rab’bin öfke gününde onları kurtarabilecek; ama O’nun kıskançlığının ateşi bütün ülkeyi yiyip bitirecek; çünkü ülkede yaşayanların hepsini tez elden tümden yok edecek. Toplanın, evet, bir araya gelin, ey istenmeyen ulus; hüküm çıkmadan önce, gün saman gibi geçip gitmeden önce, Rab’bin şiddetli öfkesi üzerinize gelmeden önce, Rab’bin öfke günü üzerinize gelmeden önce. Ey yeryüzünün alçakgönüllüleri, O’nun hükmünü yerine getirenler, Rab’bi arayın; doğruluğu arayın, alçakgönüllülüğü arayın; belki Rab’bin öfke gününde saklanırsınız. Sefanya 1:14-2:3.

Kutsal Yazılarda "güçlü adam" güç sahibi bir adamdır ve "güçlü adam" ifadesinin ilk kez geçtiği kişi Gidyon'dur.

> RAB'bin bir meleği geldi ve Abiyezerli Yoash'a ait Ofra'daki bir meşe ağacının altına oturdu; o sırada oğlu Gideon, Midyanlılardan saklamak için şarap teknesinde buğday dövüyordu. RAB'bin meleği ona görünüp, 'Ey yiğit savaşçı, RAB seninle' dedi. Gideon, 'Ey efendim, eğer RAB bizimleyse, başımıza bütün bunlar neden geldi? Atalarımızın bize anlattığı bütün mucizeler nerede? "RAB bizi Mısır'dan çıkarmadı mı?" demediler mi? Ama şimdi RAB bizi terk etti ve Midyanlıların eline teslim etti' dedi. RAB ona bakıp, 'Bu gücünle git ve İsrail'i Midyanlıların elinden kurtar. Seni ben göndermiyor muyum?' dedi. Gideon, 'Ey efendim, İsrail'i nasıl kurtarabilirim? Bak, ailem Manaşşe'de en yoksuldur ve ben de babamın evinde en küçüğüm' dedi. RAB ona, 'Kuşkusuz ben seninle olacağım; Midyanlıları sanki tek bir adamı yener gibi yeneceksin' dedi. Hakimler 6:11-16.

Sefanya’da, aynı zamanda Gidyon olan yiğit, acı acı feryat edecektir. "Cry" sözcüğü son günlerdeki Gece Yarısı Çığlığı’nın simgesidir; "bitter" sözcüğü ise haklı öfkeyi temsil eder. Gidyon, ya da Sefanya’nın "yiğidi", Tanrı’nın halkına günahlarını ve elbette atalarının günahlarını göstermek sorumluluğunu taşıyan İlyas mesajının bir simgesidir.

> Var gücünle bağır, esirgeme; sesini boru gibi yükselt ve halkıma isyanlarını, Yakup soyuna günahlarını bildir. Yeşaya 58:1.

Son günlerde bütün peygamberler birbiriyle örtüşür; bu yüzden Yeşaya’nın borazan çağrısı, Sefanya’daki yiğit adam olan Gidyon’un “haykırışı”dır ve hepsi de son günlerde İlyas habercisini ve onun görevini tanımlamaktadır. Yeşaya’da, aşağıdaki ayetler günahlarını cüretkârlık olarak tanımlar; çünkü onlar aslında Rab’be tapınıp O’na hizmet ettiklerine inanırlar.

> Yine de beni her gün ararlar ve yollarımı bilmekten hoşnut olurlar, doğruluğu işleyen ve Tanrılarının buyruğunu terk etmeyen bir ulus gibi; benden adaletin hükümlerini isterler, Tanrı’ya yaklaşmaktan hoşnut olurlar. Yeşaya 58:2.

Kudretli adamın acı feryadı, Gece Yarısı Çığlığı’nın mesajıdır; bu mesaj, 18 Temmuz 2020’nin Rab’be karşı işlenmiş ve tövbe edilip itiraf edilmesi gereken cüretkâr bir günah olduğunu açığa çıkarır. Gece Yarısı Çığlığı mesajının özü, canavarın suretinin oluşumu ve bunun ardından İslam’ın önce Amerika Birleşik Devletleri’ne, sonra da dünyaya getirdiği yargıdır.

Vahiy 11’deki üç buçuk günlük çöl dönemi sonunda Levililer 26 duası yerine getirildiğinde, değerli ile değersiz ayrılacaktır. Akıllı olanlarla akılsız olanların ya altın yağı olacaktır ya da olmayacaktır; ve o zamanda onlar Gidyon’un “tek adamı” gibi olacaklardır. Sefanya’ya göre, Pazar yasası kararnamesinden önce, Gidyon—ki o İlyas’tır, Hezekiel’dir, yiğit adamdır—Gece Yarısı Çığlığı mesajını, Tanrı’nın halkına 18 Temmuz 2020 tahminine katılma günahlarını ve bu tahmin bütünüyle başarısız olduktan sonra onu haklı çıkarmaya yönelik temelsiz girişimlerini göstermenin acılığıyla birlikte sunacaktır.

Sefanya, son günlerde Tanrı’nın halkının bir araya gelmesini, Pazar günü yasası kararnamesinden önce gelen bir olay olarak tanımlar. Bu bir araya gelme, Hezekiel’in otuz yedinci bölümdeki ilk peygamberliğiyle de temsil edilir.

> Ben de bana buyurulduğu gibi peygamberlik ettim; peygamberlik ederken bir gürültü oldu, işte bir sarsıntı, ve kemikler birbirine geldi, her biri kendi yerine. Baktığımda, işte üzerlerinde sinirler ve et belirdi, üstlerini deri kapladı; ancak onlarda nefes yoktu. Hezekiel 37:7, 8.

Ezekiel, Rabbimizin de çarmıha gerildiği Vahiy Kitabı’nın on birinci bölümündeki o şehrin sokağında ölü halde yatan kuru kemiklere peygamberlik etti. Önce bir araya getirilirler.

> Ve onların cesetleri, ruhsal anlamda Sodom ve Mısır diye adlandırılan, Rabbimizin de çarmıha gerildiği o büyük kentin sokağında yatacak. Halklardan, kabilelerden, dillerden ve uluslardan olanlar onların cesetlerini üç buçuk gün boyunca görecek ve cesetlerinin mezara konulmasına izin vermeyecekler. Yeryüzünde yaşayanlar onlar yüzünden sevinecek, bayram edecek ve birbirlerine armağanlar gönderecekler; çünkü bu iki peygamber yeryüzünde yaşayanlara eziyet etmişti. Vahiy 11:8-10.

Üç buçuk gün sona ermek üzereyken onlar bir araya toplanırlar. Üç buçuk gün, Matta yirmi beşinci bölümdeki bekleme zamanını temsil eder; ancak aynı zamanda Levililer yirmi altıncı bölümdeki “yedi zaman”ın da dağılmasını ifade eder. Toplananlar daha önce dağılmışlardır ve Sefanya onları “istenmeyen bir ulus” olarak tanımlar. İstenmeyen ulus, dünya onların ölü bedenleri karşısında sevinirken sokaklarda ölü kalmış olanlardan oluşur; fakat bunlar bir araya toplanır ve ardından, başlarına Sur’un fahişesini geçiren son günlerin ejderha gücünün saldırı hedefi olan ulus haline gelirler.

> Asaf’ın ezgisi ya da mezmuru. Ey Tanrı, susma; sessiz kalma, hareketsiz kalma, ey Tanrı. Çünkü işte, düşmanların kargaşa çıkarıyor; senden nefret edenler başlarını kaldırdı. Halkına karşı kurnazca planlar kurdular, senin gizli olanlarına karşı danıştılar. “Gelin, onları bir ulus olarak ortadan kaldıralım; İsrail adı artık anılmasın” dediler. Çünkü bir ağızdan danıştılar; sana karşı ittifak kurdular. Mezmurlar 83:1-5.

Niyetleri, son günlerin ruhsal İsrail’ini alıp Nebukadnezar’ın kızgın fırınına atmak. Ölü kemikler önce, Gece Yarısı Feryadı’nın mesajını haykıran Yeşaya’nın “sesini” duyar; hâlâ üç buçuk günün çölündedirler. Ardından, Mesih’in göndermeyi vaat ettiği ve onları 18 Temmuz 2020’deki günahları konusunda ikna eden Tesellici’yi kabul edip etmeyeceklerine karar vermek zorundadırlar.

> Teselli edin, teselli edin halkımı, diyor Tanrınız. Yeruşalim’e teselli edici sözler söyleyin ve ona seslenin: Çilesi sona erdi, suçu bağışlandı; çünkü bütün günahları için Rab’bin elinden iki katını aldı. Çölde haykıranın sesi: “Rab için yolu hazırlayın, Tanrımız için çölde dümdüz bir anayol açın.” Her vadi yükseltilecek, her dağ ve tepe alçaltılacak; eğriler düzeltilecek, engebeli yerler düz olacak. Rab’bin yüceliği görünecek ve bütün insanlar hep birlikte onu görecek; çünkü Rab’bin ağzı böyle söyledi. Yeşaya 40:1-5.

Çölde haykıran sesin hizmetini tanımlayan pasaj oldukça ayrıntılı bilgiler içerir. Mesajı, bunun bir göstergesi olarak Mesih’in karakteri olan “yücelik” açığa çıkarılacağından, Mesih’in karakterine dair bir vahye dayanacaktır. Sınama dönemi kapanmadan hemen önce mührü açılan İsa Mesih’in Vahyi, O’nun karakterinin—karakterindeki Alfa ve Omega olarak ifade edilen unsurla temsil edildiği üzere—mührünün çözülmesidir. Ayrıca O’nun karakterinin “gerçek” olduğu da açığa çıkarılacaktır.

Bir başka ayrıntı da şudur: Ses haykırmaya başladığında, hâlâ üç buçuk günün ıssızlığındadır; çünkü ıssızlıkta haykırmaktadır. Peygamberlik bakımından, işi başladığında, iki tanık hâlâ Hezekiel’in vadisinden geçen sokakta ölüdür. Bir başka somut gerçek de, ses işine başladığında tüm dünyanın mesaja erişebilecek olmasıdır. Başka bir gözlem de, mesajın, Mesih’in yüz kırk dört binin günahlarını silmekte olduğu son günler döneminde verilmesidir; çünkü onların suçları bağışlanmıştır. Yine "satır üzerine satır" biçiminde açığa çıkan üzücü gerçek şu ki, o tarihte gerçekleşmekte olan bağışlanmayı yalnızca müjdenin gereklerini karşılayanlar alacaktır.

Yalnızca Levililer 26 duasıyla bağlantılı gerekliliklere uyanların kendi günahları ve babalarının günahları silinecektir; çünkü onlar “günahlarına karşılık iki katını” almış olacaklardır. Rabbin “eli”, onların günahlarıyla ve babalarının günahlarıyla ilişkilendirilen ilk hayal kırıklığının bir simgesidir; Rab, ilk hayal kırıklığını doğuran bir hatanın üzerine elini koymuştu. Milleritlerin tarihinde O’nun eli, Tanrı halkının gizli bir gerçeği görmesini engelledi. O tarihteki eli, ilahi takdirini temsil ediyordu. Son günlerde ise O’nun eli, Tanrı halkının açıklanmış bir gerçeği reddetmesini temsil eder ve bu kez eli ilahi yargısını temsil eder.

Hezekiel’in ilk peygamberlik sözüyle ölüler bir araya gelip şekillenir, ama henüz güçlü bir ordu olarak ayakta durmazlar. Hezekiel kitabının otuz yedinci bölümündeki ikinci peygamberlik ise, dört rüzgardan gelen soluğu getirerek bunu gerçekleştirir.

> Sonra bana dedi ki: Rüzgâra peygamberlik et, peygamberlik et, ey insanoğlu, ve rüzgâra de ki: Rab Tanrı şöyle diyor: Ey nefes, dört rüzgârdan gel ve yaşasınlar diye bu öldürülenlerin üzerine üfle. Böylece bana buyurduğu gibi peygamberlik ettim, ve nefes onlara girdi, yaşadılar ve ayaklarının üzerinde doğruldular, çok büyük bir ordu oldular. Sonra bana dedi ki: Ey insanoğlu, bu kemikler İsrail evinin tamamıdır: bak, şöyle diyorlar: Kemiklerimiz kurudu, umudumuz tükendi; bütünüyle yok olduk. Bu nedenle peygamberlik et ve onlara de ki: Rab Tanrı şöyle diyor: İşte, ey halkım, mezarlarınızı açacağım, sizi mezarlarınızdan çıkaracağım ve sizi İsrail ülkesine götüreceğim. Ey halkım, mezarlarınızı açıp sizi mezarlarınızdan çıkardığımda benim Rab olduğumu bileceksiniz; Ruhumu içinize koyacağım ve yaşayacaksınız; sizi kendi topraklarınıza yerleştireceğim; o zaman ben, Rab, bunu söylediğimi ve gerçekleştirdiğimi bileceksiniz, diyor Rab. Hezekiel 37:9-14.

Hezekiel’in peygamberliğindeki o nefes, mühürleme mesajıdır; çünkü dört rüzgardan gelir.

> Bundan sonra, yeryüzünün dört köşesinde duran dört melek gördüm; rüzgârın ne yeryüzünde, ne denizde, ne de herhangi bir ağaçta esmemesi için yeryüzünün dört rüzgârını tutuyorlardı. Doğudan yükselen, yaşayan Tanrı’nın mührünü taşıyan başka bir melek gördüm; yeryüzüne ve denize zarar verme yetkisi verilmiş olan dört meleğe gür bir sesle seslenerek şöyle dedi: Biz Tanrımızın kullarının alınlarına mühür vuruncaya dek ne yeryüzüne, ne denize, ne de ağaçlara zarar vermeyin. Vahiy 7:1–3.

Dört rüzgar doğudan yükselir ve kehanete göre, İslam hem "doğu rüzgarı" hem de "doğunun çocukları"dır. Hezekiel’in "nefesi", şekillendirilmiş bedenleri "büyük ve pek büyük bir orduya" dönüştüren, yüz kırk dört bini mühürleyen mesajdır. Vahiy’in yedinci bölümündeki mühürleme mesajı doğudan yükselir. O mesaj, Gece Yarısı Çığlığı mesajıdır ve Sefanya onu "surla çevrili kentlere ve yüksek kulelere karşı alarm" borusu olarak tanımlar.

Bir kule, kilisenin simgesidir.

> "Meselde ev sahibi Tanrı'yı, bağ Yahudi ulusunu ve çit de onları koruyan tanrısal yasayı temsil ediyordu. Kule tapınağı simgeliyordu." Çağların Arzusu, 597.

Kutsal Kitap peygamberliğinde bir şehir bir krallıktır. Papalık, "Babil", "o büyük şehir"dir. Fransa ve ardından Amerika Birleşik Devletleri, "Sodom ve Mısır"ın "büyük şehri"dir. Kudüs, gökten inen "büyük şehir"dir. Zefanya'nın mesajı şehirlere ve kulelere karşıdır; ya da tanımı gereği canavarın sureti olan kilise ile devletin birleşimine karşıdır. Bu, Daniel'in ikinci bölümünün "gizli" mesajıdır.

Daniel kitabının üçüncü bölümündeki Nebukadnezar’ın altın heykel imtihanı olan Pazar yasası kararnamesinden hemen önce, ölüler uyanır ve kilise ile devletin birleşiminin oluşumunu teşhis eden ve ona karşı çıkan; aynı zamanda, geçmişte olduğu gibi, Pazar günü ibadetini dayatanlar üzerinde yargısını icra etmek için Tanrı’nın kullandığı takdiri bir araç olarak İslam’ı da teşhis eden mesajı ilan etmek üzere güçlü bir orduya dönüştürülür. Mesaj, suret bütünüyle teşekkül edip canavarın işaretini dayattığında yargının tecelli edeceğini bildirir.

Daniel’in üçüncü bölümünde, Pazar yasasına götüren ve orada olgunluğuna ulaşan canavarın suretine doğrudan bir atıf yoktur; ancak birinci ve ikinci olmadan üçüncü bir mesaj olamaz, çünkü Daniel’in ikinci bölümü, üçüncü bölümde temsil edilen gerçeklerin açığa çıkarılmasına dahil edilmelidir. İkinci bölümdeki heykel rüyasının "sırrı", Tanrı’nın halkının Nebukadnessar’ın canavarın sureti olan heykelinin ölüm kalım sonuçlarının farkına varmaya başladığını gösterir.

Kutsal mantık şunu gerektirir: Nebukadnezar altın putuna bir adama töreni yapmaya karar verdiğinde, önce putun inşa edilmiş olması ve törende çalacak müzisyenlerin müziği prova etmeleri gerekiyordu. Bir süreye yayılan kazı, temel atma, iskele kurulması ve işçilerin girip çıkması gibi ön hazırlıkların sürmesi gerekiyordu; bu hazırlık da Nebukadnezar’ın rüyasındaki suretin şekillendirilmesiydi. Ne var ki Nebukadnezar’ın kibri, Kutsal Kitap peygamberliğindeki bütün krallıkların değil, yalnızca tek bir canavarın suretini yapmaya onu sevk etti. O suretin inşası, Tanrı’nın halkının, sınanma dönemi kapanmadan ve onlar mühürlenmeden, müzik çalmadan önce geçmesi gereken sınavdır.

Kutsanmış muhakeme şunu da gösterir: Şadrak, Meşak ve Abednego, altın heykelin adanma töreni için yapılan ön hazırlıklara tanık olan tek İbrani köleler değildi. Sadece onlar, o hazırlıkların ne anlama geldiğini bir ölüm kalım uyarısı olarak kavradılar ve yaklaşan kriz için kendi kişisel hazırlıklarını yaptılar.

Bayan White, bu makalenin başındaki alıntısında, yalnızca Sefanya'nın hükmünü Nebukadnezar'ın altın heykeli ve Pazar yasasıyla ilişkilendirmekle kalmaz, aynı zamanda Yeşaya'nın adaletsiz hükmünü de tespit eder.

> Adaletsiz hükümler çıkaranlara, buyurdukları zulmü yazıya dökenlere yazıklar olsun; muhtaç olanı adaletten uzaklaştırmak, halkımın yoksulunun hakkını elinden almak, dulları avları haline getirmek ve öksüzleri soymak için! Peki, cezalandırma gününde ve uzaktan gelecek yıkım geldiğinde ne yapacaksınız? Yardım için kime sığınacaksınız? Görkeminizi nereye bırakacaksınız? Isaiah 10:1-3.

Yeşaya'nın "adaletsiz fermanı" Pazar yasasıdır ve bu, Amerika Birleşik Devletleri için "ziyaret günü" ve "ıssızlık"tır; çünkü "ulusal imandan dönme"yi "ulusal yıkım" izler. Yeşaya'ya göre, aynı zamanda Nebukadnezar'ın altın heykeli olan Pazar yasası sırasında "ıssızlık" "uzaktan gelecektir".

> Bunu hatırlayın ve adam olun; ey isyankârlar, bunu yeniden aklınıza getirin. Önceki çağların eski olaylarını hatırlayın; çünkü ben Tanrı’yım, başkası yok; ben Tanrı’yım, benzerim yok. Sonu daha baştan, çok eski zamanlardan henüz gerçekleşmemiş olanları bildiririm; şöyle derim: Tasarım kesinlikle gerçekleşecek ve hoşuma giden her şeyi yapacağım. Doğudan yırtıcı bir kuşu, uzak bir ülkeden tasarımı yerine getirecek adamı çağırırım. Evet, ben söyledim, bunu da gerçekleştireceğim; ben tasarladım, onu da yapacağım. Beni dinleyin, doğruluktan uzak katı yürekli olanlar: Doğruluğumu yaklaştırıyorum; uzak olmayacak ve kurtuluşum gecikmeyecek: Siyon’a, yüceliğim olan İsrail için, kurtuluşu yerleştireceğim. Yeşaya 46:8-13.

Yeşaya bu bölümü bekleme döneminin sonuna yerleştirir; çünkü o zaman onun 'kurtuluşu' artık 'gecikmeyecek'. Bu, Vahiy’in on birinci bölümündeki üç buçuk günün sonunda gerçekleşir. Bekleme döneminin sonu, Hezekiel’in büyük ordusunun ayağa kalktığı anda gelen Gece Yarısı Çığlığı mesajıyla işaretlenir. Ayağa kalktıklarında, Vahiy’in on birinci bölümünde bir sancak gibi yükseltilirler.

> Üç buçuk gün sonra Tanrı'dan gelen yaşam ruhu onların içine girdi ve ayağa kalktılar; onları görenlerin üzerine büyük bir korku düştü. Ve gökten onlara, “Yukarı çıkın,” diyen büyük bir ses işittiler. Ve bir bulut içinde göğe yükseldiler; düşmanları da onları seyretti. Aynı saatte büyük bir deprem oldu; kentin onda biri yıkıldı ve depremde yedi bin kişi öldü. Sağ kalanlar dehşete kapıldılar ve göğün Tanrısı'na yücelik verdiler. İkinci felaket geçti; işte, üçüncü felaket hızla geliyor. Vahiy 11:11-14.

Vahiy’in on birinci bölümündeki iki tanık, Pazar yasası olan depremle aynı saatte, bir sancak olarak göğe yükselir. O zamanda, ya da Yuhanna’nın dediği gibi “o saatte”, Yeşaya’nın kırk altıncı bölümüne göre Tanrı, tasarısını yerine getiren “adam”ı, yani “doğudan gelen yırtıcı bir kuş”u çağırır. Tanrı’nın tasarısını yerine getirmek için kullandığı “adam” olan o yırtıcı kuş, “uzak bir ülkeden” gelir. Yeşaya’nın onuncu bölümünde, Pazar yasası olan “haksız ferman” zamanında, Amerika Birleşik Devletleri’nin “yıkımı” “uzaktan” gelir. “Doğu”, İslam’ın bir sembolüdür; çünkü peygamberlikte onlar hem “doğunun çocukları” hem de “doğu rüzgârı”dır. Peygamberlikte “kuş” bir dini temsil eder; Babil’in nefret edilen ve murdar kuşlarla dolu bir kafes olarak tasvir edilmesinde olduğu gibi. “Doğuda uzak bir ülkeden gelen” “yırtıcı kuş”, İslam dinidir.

> Ve büyük bir kudretle gür bir sesle haykırdı, şöyle diyerek: Büyük Babil yıkıldı, yıkıldı; cinlerin meskeni, her murdar ruhun sığınağı ve her murdar ve iğrenç kuş için bir kafes oldu. Vahiy 18:2.

Modern Babil’in üçlü birliği üç yönetim biçimini ve aynı zamanda üç din biçimini temsil eder. Birleşmiş Milletler’in dini ruhçuluktur, Amerika Birleşik Devletleri’nin dini dinden dönmüş Protestanlık ve papanın dini Katolikliktir. Bu dinî akımların tümü kimi zaman kadınlar, kimi zaman da kuşlar olarak sembolize edilir. Amerika Birleşik Devletleri’nin başlıca kral olduğu Birleşmiş Milletler’in dinî ve siyasi gücü, papalığı yeryüzünün tahtına oturtur. Zekeriya kitabında, Havarî Pavlus’un 2. Selanikliler’de “o kötü” diye tanımladığı papayı yerleştiren iki kuştur.

> Benimle konuşan melek ileri çıkıp bana dedi: “Şimdi gözlerini kaldır ve dışarı çıkan bu şeyin ne olduğuna bak.” Ben, “Nedir?” dedim. O, “Bu, dışarı çıkan bir efadır” dedi. Ayrıca, “Bu, bütün yeryüzünde onların görünüşüdür” dedi. Ve işte, bir talantlık kurşun kaldırıldı; ve efanın ortasında oturan bir kadın vardı. O, “Bu kötülüktür” dedi. Ve onu efanın ortasına attı; sonra da onun ağzına kurşun ağırlığını attı. Sonra gözlerimi kaldırıp baktım; işte, iki kadın çıktı, kanatlarında rüzgâr vardı; çünkü kanatları leyleğin kanatları gibiydi; ve efayı yer ile gök arasına kaldırdılar. O zaman benimle konuşan meleğe, “Efayı nereye götürüyorlar?” dedim. O da bana, “Şinar diyarında ona bir ev yapmak için; orada kurulacak ve kendi kaidesi üzerine yerleştirilecek” dedi. Zekeriya 5:5-11.

Bir efa, ölçmek için kullanılan bir sepettir. Efa'yı (yani papalığın ortasında oturduğu sepeti) yerleştiren iki kadın, iki kilisedir. İki din, Kutsal Kitap'ta "o kötü" olarak tanımlanan dini alacak ve Şinar diyarında ona bir ev inşa edecek. Şinar, Babil'in bir başka adıdır ve Katolik Kilisesi, son günlerde büyük Babil'dir.

Babil’de kötü kadını “yerleştiren” iki kadının “kanatlarında rüzgâr” vardır. Bu kadınlar aynı zamanda kuşlardır, çünkü “kanatları” vardır; kadını yerleştirmelerinin gerekçesi ise İslam’ın “rüzgârı”dır, çünkü İslam her insanın elini bir araya getirir. Yukarı kaldırılan kadın, 1798’de aldığı ölümcül yaradan beri efanın içinde hapsolmuştu; çünkü içinde bulunduğu efanın ağzına bir kurşun kapak konmuştu. Ama Nebukadnezar’ın tapınma töreninin müziği başlayınca, dinden dönmüş Protestanlık ve Spiritüalizmin o iki kadın kurşun kapağı kaldırırlar ve yediden olan sekizinci başı yukarı kaldırırlar.

> “Son krize yaklaşırken, Rab’bin vasıtaları arasında uyum ve birliğin bulunması hayati önem taşır. Dünya fırtına, savaş ve anlaşmazlıkla doludur. Ne var ki tek bir baş—papalık gücü—altında halk, Tanrı’ya O’nun tanıklarının şahsında karşı koymak üzere birleşecektir. Bu birlik büyük mürted tarafından sağlamlaştırılır. O, gerçeğe karşı savaşta kendi yandaşlarını birleştirmeye çalışırken, gerçeğin savunucularını bölmek ve dağıtmak için çalışacaktır. Uyuşmazlık ve ayrılık çıkarmak için kıskançlık, kötü zan ve karalayıcı konuşmalar onun tarafından kışkırtılır.” Testimonies, volume 7, 182.

Üçlü birlik papalığı baş olarak yüceltir; çünkü istenmeyen ulusu yok etmeyi amaçlıyorlar.

> İşte, düşmanların kargaşa çıkarıyor; senden nefret edenler başlarını kaldırdılar. Halkına karşı kurnazca plan kurdular, gizlediklerine karşı komplo kurdular. Şöyle dediler: “Gelin, onları bir ulus olmaktan çıkaralım; İsrail adı artık anılmasın.” Mezmur 83:2-4.

Bir kuş bir dindir ve Tanrı’nın, Geceyarısı Çığlığı mesajı duyurulurken, Pazar yasasının “saatinde” çağırdığı “doğudan yırtıcı kuş” İslam’dır. Bu yüzden, dirilen ölüler sancak olarak göğe yükseldikleri tam o saatte, İslam’ın “üçüncü Vay”ı hemen gelir. Bu yüzden Yeşaya onuncu bölüm birinci ayette şöyle der: “Haksız hükümler ilan edenlerin vay haline.” Vahiy’deki “Vaylar” İslam’dır ve İslam, Tanrı’nın Pazar ibadetini zorunlu kıldığı için Amerika Birleşik Devletleri’ni cezalandırmakta kullandığı takdiri ilahi yargı ya da araç ya da sopadır (Yeşaya 10:5).

Yeşaya'nın kırk altıncı bölümü, "doğudan gelen yırtıcı kuş"u "öğüdümü yerine getiren adam" olarak tanımlar. O "adam" İslam'dır ve o, "uzak bir ülkeden" diye adlandırılır; çünkü Tanrı, pazar gününün zorunlu kılınması nedeniyle, tıpkı geçmişte putperest Roma ve ilk dört borazan aracılığıyla ve sonra papalık Roma aracılığıyla beşinci ve altıncı "Vay" borazanlarında yaptığı gibi, önce Amerika Birleşik Devletleri'ni, ardından da dünyayı yargılamayı "tasarladı". Tanrı'nın Yeşaya'nın kırk altıncı bölümündeki amacı "doğudan gelen yırtıcı kuş"u çağırmaktır ve öğüdünü ve amacını anlamak isteyen halkına şöyle bildirir: "Eskiden olanları hatırlayın: çünkü ben Tanrı'yım, başkası yoktur; ben Tanrı'yım, benzerim yoktur; başlangıçtan sonu ve çok eski çağlardan henüz olmamış olanları bildiririm; şöyle derim: Öğüdüm duracak ve dilediğimin hepsini yapacağım."

Yeşaya kitabının onuncu bölümünün üçüncü ayetinde, Yeşaya üç önemli soruyu kaydeder:

> Cezalandırma gününde ve uzaktan gelecek yıkımda ne yapacaksınız? Yardım için kime sığınacaksınız? Görkeminizi nereye bırakacaksınız? Yeşaya 10:3.

Son soru, şanlı diyarın adaletsiz kararname çıkarıldığında şanını kaybettiğini ortaya koyar. Amerika Birleşik Devletleri'nin şanı Anayasa'dır; Anayasa ise Pazar yasasıyla tamamen geçersiz kılınır.

> Ve Anayasa, halk oyuyla seçilen temsilcilerin yasaları çıkarmasını ve uygulamasını öngörerek, halka kendi kendini yönetme hakkını güvence altına alır. Dinî inanç özgürlüğü de tanındı; herkesin vicdanının gereklerine göre Tanrı’ya ibadet etmesine izin verildi. Cumhuriyetçilik ve Protestanlık, ulusun temel ilkeleri haline geldi. Bu ilkeler, onun güç ve refahının sırrıdır. Büyük Tartışma, 441.

Pazar yasasında toza gömülen görkemi belirleyen şey Anayasadır.

> Tanrı’nın böylesine olağanüstü bir şekilde çalıştığı ve Kadir-i Mutlak’ın kalkanını üzerine yaydığı ulus, Protestan ilkeleri terk edip yasama organı aracılığıyla din özgürlüğünü sınırlama konusunda Roma Katolikliğine onay ve destek verdiğinde, Tanrı kendisine sadık olan halkı için kendi kudretiyle harekete geçecektir. Roma’nın zorbalığı uygulanacaktır, ama Mesih bizim sığınağımızdır. Hizmetkârlara Tanıklıklar, 206.

Yeşaya’nın “adaletsiz hükmü”, yani Pazar yasası sırasında Amerika Birleşik Devletleri’nin görkemi yok olur ve ülke, üçüncü “Vay”daki İslam saldırısıyla başa çıkmak için yardım almak üzere, Vahiy kitabının on yedinci bölümünde söz edilen on kraldan oluşan konfederasyon olan Birleşmiş Milletler’e kehanetsel olarak kaçarak, Yeşaya’nın ikinci sorusunu derhal yanıtlar. Üç sorunun ilki, Amerika Birleşik Devletleri’ni, Papa’nın kontrolündeki kutsal olmayan ilişkide Birleşmiş Milletler ile Katolik Kilisesi’nin birleşmesiyle temsil edilen kilise-devlet birleşimini tüm dünyaya kabul ettirmeye zorlamaya yönelik bir sonraki işine başlamaya sevk eden Pazar yasasının yol açtığı yıkımın bağlamını tanımlar. Bu yıkımı “ziyaret günü” olarak adlandırır. Bu peygamberlik gerçeklerinin tümü, Nebukadnessar’ın altın heykele adama töreniyle uyumludur.

Daniel'in üçüncü bölümüne bir sonraki makalede devam edeceğiz.

> Nebukadnezar ve Belşassar’ın tarihsel anlatısında Tanrı günümüz insanlarına sesleniyor. Bugün yeryüzünün sakinlerinin üzerine gelecek mahkûmiyet, ışığı reddetmelerinden ötürü olacaktır. Yargıda mahkûmiyetimiz, yanılgı içinde yaşamış olmamızdan değil, gerçeği keşfetmek için gökten gönderilen fırsatları ihmal etmiş olmamızdan kaynaklanacaktır. Gerçekle aşinalık kazanmanın yolları herkesin erişimindedir; ama zevkine düşkün, bencil kral gibi, zihni zenginleştiren, gerçeğin ilahi hazineleri yerine kulağı okşayan, göze hoş gelen ve damağı tatmin eden şeylere daha çok dikkat ediyoruz. Büyük soruya, ‘Kurtulmak için ne yapmalıyım?’ ancak gerçek aracılığıyla cevap verebiliriz. Bible Echo, 17 Eylül 1894.

Back to Articles