Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-Seven

Daniel Kitabı - Sayı Yüz Kırk Yedi

The Role of Religious Movements in Shaping American Politics: From Pat Robertson to the Christian Coalition

Dini hareketlerin Amerikan siyasetini şekillendirmedeki rolü: Pat Robertson’dan Hristiyan Koalisyonu’na

Author

Jeff Pippenger

Published

March 20, 2024

Formats

PDF
Word

We ended the last article with the following paragraph:

Geçen yazıyı aşağıdaki paragrafla bitirdik:

> “The miracle-working power manifested through spiritualism will exert its influence against those who choose to obey God rather than men. Communications from the spirits will declare that God has sent them to convince the rejecters of Sunday of their error, affirming that the laws of the land should be obeyed as the law of God. They will lament the great wickedness in the world and second the testimony of religious teachers that the degraded state of morals is caused by the desecration of Sunday. Great will be the indignation excited against all who refuse to accept their testimony.” The Great Controversy, 589, 590.

> "Spiritizm yoluyla tezahür eden mucizekâr güç, insanlara değil de Tanrı'ya itaat etmeyi seçenlere karşı etkisini gösterecektir. Ruhlardan gelen mesajlar, Tanrı'nın onları Pazar gününü reddedenleri hataları konusunda ikna etmek için gönderdiğini ilan edecek ve ülkenin yasalarına, Tanrı'nın yasası gibi itaat edilmesi gerektiğini ileri sürecektir. Onlar, dünyadaki büyük kötülükten yakınacak ve ahlakın yozlaşmış durumunun Pazar gününün kutsallığının çiğnenmesinden kaynaklandığına dair din öğretmenlerinin tanıklığını destekleyeceklerdir. Tanıklıklarını kabul etmeyi reddeden herkes aleyhine büyük bir öfke kışkırtılacaktır." The Great Controversy, 589, 590.

The “testimony of religious teachers that the degraded state of morals is caused by the desecration of Sunday,” is a waymark of the history that leads to the enforcement of the worship of the sun in the United States. Pat Robertson, the American televangelist and founder of the Christian Broadcasting Network (CBN) and the Christian Coalition, ran for President of the United States in the Republican primaries in 1988. Robertson’s campaign focused on mobilizing conservative Christian voters and advocating for social and moral issues aligned with his evangelical beliefs. At the time of the end in 1989, in the history of the first of the eight final presidents, the leader and founder of the Christian Coalition ran for president. The presidential history of Reagan, typifies the history of the last Republican president.

“Pazar gününün kutsallığının çiğnenmesinin ahlakın yozlaşmış hâline yol açtığına dair din adamlarının tanıklığı”, Amerika Birleşik Devletleri’nde güneşe tapınmanın dayatılmasına götüren tarihin bir kilometre taşıdır. Amerikalı televanjelist ve Christian Broadcasting Network (CBN) ile Christian Coalition’ın kurucusu Pat Robertson, 1988’de Cumhuriyetçi ön seçimlerinde Amerika Birleşik Devletleri Başkanlığına aday oldu. Robertson’un kampanyası, muhafazakâr Hristiyan seçmenleri harekete geçirmek ve Evanjelik inançlarıyla uyumlu sosyal ve ahlaki meseleleri savunmaya odaklandı. 1989’daki zamanın sonunda, sekiz son başkandan ilkinin tarihinde, Christian Coalition’ın lideri ve kurucusu başkanlığa aday oldu. Reagan’ın başkanlık tarihi, son Cumhuriyetçi başkanın tarihini temsil eder.

The judgments of God are about to produce the environment that fulfills the previous passage from The Great Controversy, and which parallels the work of the Christian Coalition. The Christian Coalition came about to address the moral and social problems that Sister White identifies are unsolvable by those who hold the reins of government. The Christian Coalition in the history of Reagan, represents a similar movement in the very near future. Prophetically the Christian Coalition was typified by the National Reform Movement during the Sunday law crisis connected with the Blair Bills in the 1880’s and 1890’s. The National Reform Movement was formed in 1888, and Sister White specifically addressed that movement in her writings.

Tanrı’nın yargıları, Büyük Mücadele’deki önceki pasajın yerine gelmesini sağlayacak ve Hristiyan Koalisyonu’nun çalışmalarıyla paralellik taşıyan bir ortamı ortaya çıkarmak üzeredir. Hristiyan Koalisyonu, Bayan White’ın, yönetimin dizginlerini elinde tutanların çözemeyeceğini belirttiği ahlaki ve sosyal sorunları ele almak üzere ortaya çıktı. Reagan dönemindeki Hristiyan Koalisyonu, çok yakın gelecekte benzer bir hareketi temsil etmektedir. Peygamberlik açısından, Hristiyan Koalisyonu, 1880’ler ve 1890’larda Blair Tasarılarıyla bağlantılı Pazar günü yasası krizi sırasında Ulusal Reform Hareketi tarafından örneklenmiştir. Ulusal Reform Hareketi 1888’de kuruldu ve Bayan White yazılarında özellikle bu harekete değindi.

> “A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world. The most momentous struggle of all the ages is just before us. Events which for more than forty years we have upon the authority of the prophetic word declared to be impending are now taking place before our eyes. Already the question of an amendment to the Constitution restricting liberty of conscience has been urged upon the legislators of the nation. The question of enforcing Sunday observance has become one of national interest and importance. We well know what the result of this movement will be. But are we ready for the issue? Have we faithfully discharged the duty which God has committed to us of giving the people warning of the danger before them?

> Tanrı’nın halkını büyük bir kriz bekliyor. Dünyayı bir kriz bekliyor. Tüm çağların en önemli mücadelesi hemen önümüzde. Kırk yılı aşkın bir süredir, peygamberlik sözünün otoritesine dayanarak yaklaştığını ilan ettiğimiz olaylar şimdi gözlerimizin önünde gerçekleşiyor. Vicdan özgürlüğünü kısıtlayacak bir anayasa değişikliği meselesi çoktan ülkenin yasa koyucularının gündemine taşındı. Pazar gününe uyulmasının zorunlu kılınması meselesi ulusal çapta ilgi ve önem kazanmış durumda. Bu hareketin sonucunun ne olacağını çok iyi biliyoruz. Ama bu durumla yüzleşmeye hazır mıyız? Önlerinde duran tehlike konusunda insanları uyarmak gibi Tanrı’nın bize emanet ettiği görevi sadakatle yerine getirdik mi?

> “There are many, even of those engaged in this movement for Sunday enforcement, who are blinded to the results which will follow this action. They do not see that they are striking directly against religious liberty. There are many who have never understood the claims of the Bible Sabbath and the false foundation upon which the Sunday institution rests. Any movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy, which for so many ages has steadily warred against liberty of conscience. Sunday observance owes its existence as a so-called Christian institution to “the mystery of iniquity;” and its enforcement will be a virtual recognition of the principles which are the very cornerstone of Romanism. When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.

> Pazar gününün dayatılmasını savunan bu hareketin içinde yer alanlar arasında bile, bu eylemin ardından gelecek sonuçlara kör olan pek çok kişi vardır. Dini özgürlüğe doğrudan darbe vurduklarını görmüyorlar. Kutsal Kitap’taki Sebt gününe ilişkin iddiaları ve Pazar kurumunun dayandığı sahte temeli hiç anlamamış olan çok kişi vardır. Dini yasamadan yana herhangi bir hareket, aslında, yüzyıllar boyunca vicdan özgürlüğüne karşı kararlı bir savaş yürütmüş olan papalığa verilmiş bir tavizdir. Pazar gününün tutulması, sözde Hristiyan bir kurum olarak varlığını “yasa tanımazlığın gizemi”ne borçludur; ve onun zorla uygulanması, Roma Katolikliğinin bizzat köşe taşını oluşturan ilkelerin fiilen tanınması olacaktır. Ulusumuz, bir Pazar yasası çıkaracak kadar yönetiminin ilkelerinden vazgeçtiğinde, Protestanlık bu eylemle papalıkla el ele vermiş olacaktır; bu, uzun zamandır yeniden etkin bir despotizme sıçramak için fırsat kollayan tiranlığa hayat vermekten başka bir şey olmayacaktır.

> “The National Reform movement, exercising the power of religious legislation, will, when fully developed, manifest the same intolerance and oppression that have prevailed in past ages. Human councils then assumed the prerogatives of Deity, crushing under their despotic power liberty of conscience; and imprisonment, exile, and death followed for those who opposed their dictates. If popery or its principles shall again be legislated into power, the fires of persecution will be rekindled against those who will not sacrifice conscience and the truth in deference to popular errors. This evil is on the point of realization.

> Ulusal Reform Hareketi, dini yasama yetkisini kullanarak, tam olarak geliştiğinde, geçmiş çağlarda hüküm sürmüş olan aynı hoşgörüsüzlük ve baskıyı ortaya koyacaktır. O zamanlar insan kurulları Tanrı’ya özgü yetkileri üstlenmiş, despotik güçleri altında vicdan özgürlüğünü ezmiş; buyruklarına karşı çıkanları ise hapis, sürgün ve ölüm izlemişti. Eğer papalık ya da onun ilkeleri yeniden yasama yoluyla iktidara taşınırsa, yaygın yanılgılara boyun eğmek uğruna vicdanı ve gerçeği feda etmeyecek olanlara karşı zulüm ateşleri yeniden alevlendirilecektir. Bu kötülük gerçekleşmek üzeredir.

> “When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?

> Tanrı bize önümüzdeki tehlikeleri gösteren bir ışık verdiğinde, bunu insanların dikkatine sunmak için elimizden gelen her çabayı göstermeyi ihmal edersek, O’nun gözünde nasıl aklanmış sayılabiliriz? Onları bu hayati meseleyle uyarılmadan yüz yüze bırakmaya razı olabilir miyiz?

> “There is a prospect before us of a continued struggle, at the risk of imprisonment, loss of property, and even of life itself, to defend the law of God, which is made void by the laws of men. In this situation worldly policy will urge an outward compliance with the laws of the land, for the sake of peace and harmony. And there are some who will even urge such a course from the Scripture: ‘Let every soul be subject unto the higher powers…. The powers that be are ordained of God.’

> Önümüzde, insanların yasalarıyla hükümsüz kılınan Tanrı yasasını savunmak için, hapse atılma, mal-mülk kaybı ve hatta can kaybı riskini göze almayı gerektiren süregiden bir mücadele ihtimali var. Bu durumda dünyevi politika, barış ve uyum uğruna ülke yasalarına görünürde itaat etmeyi telkin edecektir. Ve bazıları, Kutsal Yazılar'dan bile böyle bir yolu savunacaktır: 'Her can, üstün otoritelere boyun eğsin.... Mevcut otoriteler Tanrı tarafından atanmıştır.'

> “But what has been the course of God’s servants in ages past? When the disciples preached Christ and Him crucified, after His resurrection, the authorities commanded them not to speak any more nor to teach in the name of Jesus. ‘But Peter and John answered and said unto them, Whether it be right in the sight of God to hearken unto you more than unto God, judge ye. For we cannot but speak the things which we have seen and heard.’ They continued to preach the good news of salvation through Christ, and the power of God witnessed to the message.” Testimonies, volume 5, 711–713.

> "Ama geçmiş çağlarda Tanrı’nın kullarının yolu nasıl olmuştur? Havariler, O’nun dirilişinden sonra Mesih’i ve çarmıha gerilmiş olan O’nu vaaz ettiklerinde, yetkililer onlara artık konuşmamalarını ve İsa’nın adıyla öğretmemelerini emrettiler. 'Fakat Petrus ile Yuhanna onlara şöyle cevap verdiler: Tanrı’nın önünde, Tanrı’yı dinlemekten çok sizi dinlemek doğru mudur, kendiniz hükmedin. Çünkü gördüğümüz ve işittiğimiz şeyleri söylemekten geri duramayız.' Onlar Mesih aracılığıyla gelen kurtuluşun müjdesini vaaz etmeyi sürdürdüler ve Tanrı’nın gücü bu mesaja tanıklık etti." Tanıklıklar, cilt 5, 711-713.

The judgments of God are about to produce an environment in the social, economic and religious sphere within the United States, that produces the logic for religious leaders to begin to call for a revival of public morality, as was typified in the 1880’s and 1890’s, and then again in the history of the president who marked the time of the end in 1989. “A great crisis awaits the people of God. A crisis awaits the world.” Sister White asks two questions, “When God has given us light showing the dangers before us, how can we stand clear in His sight if we neglect to put forth every effort in our power to bring it before the people? Can we be content to leave them to meet this momentous issue unwarned?”

Tanrı’nın yargıları, Amerika Birleşik Devletleri’nde toplumsal, ekonomik ve dinî alanlarda, dinî liderlerin kamu ahlâkının yeniden canlandırılması çağrısını dile getirmeye başlamalarını gerekçelendirecek bir ortam üretmek üzeredir; tıpkı bunun 1880’ler ve 1890’larda örneğini gördüğümüz gibi ve 1989’da zamanın sonunu işaretleyen başkanın döneminde bir kez daha olduğu gibi. “Tanrı’nın halkını büyük bir kriz bekliyor. Dünyayı bir kriz bekliyor.” Kardeş White iki soru sorar: “Tanrı bize önümüzdeki tehlikeleri gösteren bir ışık verdiğinde, bunu halkın önüne getirmek için gücümüz yettiğince her çabayı göstermeyi ihmal edersek, O’nun gözünde nasıl aklanmış durumda durabiliriz? Bu çok önemli meseleyle uyarılmadan yüzleşmeleri için onları kendi hallerine bırakmaya razı olabilir miyiz?”

What light has there been showing the dangers before us, and if there has been no light, how could a loving God hold His people accountable for not presenting a warning message, if they had never heard that warning message? Dear Reader, you will be held accountable for the light represented by these articles.

Önümüzdeki tehlikeleri gösteren nasıl bir ışık olmuştur ve eğer hiç ışık olmadıysa, o uyarı mesajını hiç duymamışlarsa, sevgi dolu bir Tanrı halkını bir uyarı mesajı sunmamaktan nasıl sorumlu tutabilir? Sevgili Okuyucu, bu yazıların temsil ettiği ışık nedeniyle sorumlu tutulacaksınız.

The specific descriptions of the characteristics of the Democrat dragon power, the Republican false prophet power, the papal power, Islam and the Laodicean Adventist church, as well as literal Israel in these articles will be considered as hate speech by the powers that be, but they are the message from God’s Word that is established by the methodology of line upon line, and those lines are crying out that the judgments of God are about to increase and escalate in frequency.

Bu makalelerde Demokrat ejderha gücünün, Cumhuriyetçi sahte peygamber gücünün, papalık gücünün, İslam'ın ve Laodikya Adventist kilisesinin, ayrıca harfî İsrail'in özelliklerine dair belirli betimlemeler muktedirler tarafından nefret söylemi olarak kabul edilecektir; ancak bunlar, satır üstüne satır yöntemiyle tesis edilen Tanrı'nın Sözünden gelen mesajı teşkil eder ve o satırlar Tanrı'nın yargılarının artmak ve sıklık bakımından tırmanmak üzere olduğunu haykırıyor.

Prophetically the Christian Coalition that came together in the history just prior to the time of the end in 1989, has a more significant application than simply the parallel to the 1880’s and the 1890’s. In the passage we just cited from Sister White she identifies spiritualism as one of two ways Satan takes the world captive, and then spends some words addressing the miracles that he will perform.

Peygamberî olarak, 1989’daki zamanın sonundan hemen önceki dönemde bir araya gelen Hıristiyan Koalisyonu, 1880’ler ve 1890’larla basit bir paralellikten ibaret olmaktan daha önemli bir uygulamaya sahiptir. Az önce Kardeş White’tan alıntı yaptığımız pasajda, spiritizmi Şeytan’ın dünyayı esir almasının iki yolundan biri olarak tanımlar ve ardından onun gerçekleştireceği mucizelere değinir.

After the election of 1988, thus after the arrival of the Christian Coalition, there was a tremendous manifestation of satanic miracles in the realm of the dragon, the realm of the beast and the realm of the false prophet. It is important to align these phenomenon’s correctly, for they typify the arrival of Satan personating Christ after the soon coming Sunday law in the United States.

1988 seçiminden sonra, yani Hıristiyan Koalisyonu'nun ortaya çıkışının ardından, ejderhanın âleminde, canavarın âleminde ve sahte peygamberin âleminde şeytanî mucizelerin muazzam bir tezahürü görüldü. Bu olguları doğru biçimde yerli yerine oturtmak önemlidir; zira bunlar, Amerika Birleşik Devletleri'nde yakında yürürlüğe konacak Pazar günü yasasının ardından Mesih'in kimliğine bürünerek Şeytan'ın zuhurunu tipolojik olarak temsil etmektedir.

In the realm of Catholicism, in the 1990’s the world watched as the apparitions of the so-called virgin Mary, with the accompanying miracles of bleeding statues of saints, miracles of apparitions in the sky, raining of flower petals from cloudless skies, and other absurd satanic miracles. Pilgrimages of thousands of people all around the world were carried out by the masses during those times, drawn into the delusions accomplished by these events. Books were written about them, journalists investigated, magazines such as Time and Newsweek illustrated these things on their front page.

Katoliklik dünyasında, 1990’larda, dünya, sözde Bakire Meryem’in göründüğü iddia edilen olaylara ve bunlara eşlik eden aziz heykellerinin kanaması, gökyüzünde görümlerin belirmesi, bulutsuz göklerden çiçek yapraklarının yağması ve diğer saçma, şeytani mucizelere tanık oldu. O dönemlerde, bu olayların yarattığı yanılsamalara kapılan kitleler tarafından, dünyanın dört bir yanından binlerce kişinin katıldığı hac yolculukları gerçekleştirildi. Bunlar hakkında kitaplar yazıldı, gazeteciler araştırdı, Time ve Newsweek gibi dergiler bunları kapaklarına taşıdı.

In the realm of the dragon the Hindu statues of India manifested satanic miracles by the statues drinking spoons or glasses of drink offerings that were placed upon the statue’s mouths. The phenomenon that began in one small village in India spread, like the frogs of Egypt, across the whole country. The BBC television news did a commentary on the phenomenon, and as an afterthought the BBC reporter on television raised the question, “I wonder what would happen if we went to the London Museum tomorrow and offered one of the Hindu statues a glass of milk?” The next days evening news showed the very same reporter at the London Museum, and while the cameras rolled, he offered the large Hindu statue a glass of milk. When the glass touched the lips of the statue the milk was immediately sucked into the statue.

Ejderhanın egemenlik alanında, Hindistan’daki Hindu heykelleri, heykellerin ağızlarına konulan kaşık veya bardaklardaki içecek sunularını içmek suretiyle şeytanî mucizeler sergiledi. Hindistan’daki küçük bir köyde başlayan bu olgu, Mısır’ın kurbağaları gibi bütün ülkeye yayıldı. BBC televizyon haberleri bu olgu üzerine bir değerlendirme yaptı ve sonradan aklına gelmişçesine, ekrandaki BBC muhabiri şu soruyu ortaya attı: “Acaba yarın Londra Müzesi’ne gidip Hindu heykellerinden birine bir bardak süt sunsak ne olur?” Ertesi günün akşam haberleri aynı muhabiri Londra Müzesi’nde gösterdi ve kameralar kayıttayken büyük bir Hindu heykeline bir bardak süt sundu. Bardağın heykelin dudaklarına değmesiyle süt derhal heykelin içine çekildi.

Within the spiritualism of the American Indian prophecies, the white buffalo known as “Miracle,” was born on August 20, 1994, on the farm of Dave and Valerie Heider near Janesville, Wisconsin. Miracle was born with white fur, and her birth was considered by some to be a fulfillment of a Native American prophecy. In various Native American traditions, the birth of a white buffalo is seen as a sacred and significant event, symbolizing unity, peace, and spiritual renewal. Miracle gained widespread attention and became a symbol of hope and spiritual significance for many people. The prophecy of the white buffalo is traced back, and directly associated with the most sacred relic of the native American’s spiritualistic religion, for it is in the initial story of the white buffalo, that the “piece pipe” was introduced into the culture.

Yerli Amerikalı kehanetlerinin maneviyatı içinde, “Miracle” olarak bilinen beyaz bufalo 20 Ağustos 1994’te Wisconsin, Janesville yakınlarındaki Dave ve Valerie Heider’ın çiftliğinde doğdu. Miracle beyaz kürkle doğdu ve doğumu bazıları tarafından bir Yerli Amerikalı kehanetinin gerçekleşmesi olarak kabul edildi. Çeşitli Yerli Amerikalı geleneklerinde beyaz bir bufalonun doğumu, birlik, barış ve ruhsal yenilenmeyi simgeleyen kutsal ve önemli bir olay olarak görülür. Miracle geniş çapta ilgi gördü ve birçok insan için umudun ve ruhsal önemin bir sembolü haline geldi. Beyaz bufalo kehanetinin kökeni geriye doğru izlenir ve Yerli Amerikalıların spiritüalist dininin en kutsal emanetiyle doğrudan ilişkilendirilir; çünkü beyaz bufaloyla ilgili ilk öyküde “piece pipe”ın kültüre tanıtıldığı anlatılır.

In 1994, in the realm of the false prophet of apostate Protestantism, the Holy Laughter movement, also known as the Toronto Blessing, began in January 1994 at the Toronto Airport Vineyard Church (now known as Catch The Fire Toronto) in Toronto, Ontario, Canada. It was during a series of revival meetings led by pastors John and Carol Arnott that the phenomenon of uncontrollable laughter, along with other manifestations such as shaking, crying, and falling down, or imitating animals and the animals sounds (often referred to as being “slain in the Spirit” or “drunk in the Lord”), began to occur among congregants.

1994 yılında, mürted Protestanlığın sahte peygamberinin etki alanında, Toronto Blessing olarak da bilinen Kutsal Kahkaha hareketi, Kanada’nın Ontario eyaletindeki Toronto’da bulunan Toronto Airport Vineyard Church’te (bugün Catch The Fire Toronto olarak bilinir) 1994 Ocak ayında başladı. Pastörler John ve Carol Arnott’un yönettiği bir dizi uyanış toplantısı sırasında, kontrol edilemeyen kahkaha olgusu—titreme, ağlama ve yere düşme yahut hayvanları ve hayvan seslerini taklit etme gibi diğer tezahürlerle birlikte ve çoğu kez “Ruh’ta yere serilme” ya da “Rab’de sarhoş olma” diye adlandırılan—cemaat mensupları arasında vuku bulmaya başladı.

The laughter and other manifestations were attributed by participants to the presence and work of the Holy Spirit, leading to the term “Holy Laughter” being used to describe the phenomenon. The revival meetings at the Toronto Airport Vineyard Church attracted attention and visitors from around the world, leading to the spread of the movement to other churches and communities. People came from around the world to experience the laughter, and when they returned to their home churches, those churches would often then begin to manifest the same demonic manifestations.

Gülme ve diğer tezahürler, katılımcılar tarafından Kutsal Ruh’un mevcudiyetine ve faaliyetlerine atfedildi; bu fenomeni tanımlamak üzere “Kutsal Kahkaha” terimi kullanılmaya başlandı. Toronto Havalimanı Vineyard Kilisesi’ndeki uyanış toplantıları dünya çapında dikkat ve ziyaretçi çekti; bu da hareketin diğer kiliselere ve cemaatlere yayılmasına yol açtı. İnsanlar, bu kahkahayı tecrübe etmek için dünyanın dört bir yanından geldiler ve kendi yerel kiliselerine döndüklerinde, bu kiliselerde çoğu zaman aynı şeytani tezahürler ortaya çıkmaya başlıyordu.

Pat Robertson founded the Christian Broadcasting Network (CBN) in 1960. CBN was one of the first television networks dedicated to Christian programming, and it played a significant role in the growth of the Christian broadcasting industry in the United States. Over the years, CBN has expanded its reach and influence through television, radio, and digital media, becoming one of the largest Christian media organizations in the world.

Pat Robertson, 1960 yılında Christian Broadcasting Network’ü (CBN) kurdu. CBN, Hristiyan içerikli yayınlara adanmış ilk televizyon ağlarından biriydi ve Amerika Birleşik Devletleri’nde Hristiyan yayıncılık sektörünün büyümesinde önemli bir rol oynadı. Yıllar içinde CBN, televizyon, radyo ve dijital medya aracılığıyla erişimini ve etkisini genişleterek dünyanın en büyük Hristiyan medya kuruluşlarından biri haline geldi.

In 1988, he founded the Christian Coalition, and ran for the presidency of the United States. His beliefs are traced back to the National Reform Movement and the Lord’s Day Alliance. Both of those organizations began in 1888, and advocated for various social reforms based on Christian principles, including the prohibition of alcohol, women’s suffrage, and the observance of the Sabbath (Sunday) as a day of rest and worship. The movement was influenced by evangelical Protestantism and sought to establish a “Christian nation” guided by biblical principles. Robertson represented the same principles as both the National Reform Movement, and the Lord’s Day Alliance. For that reason, he also established Regent University.

1988'de Christian Coalition'ı kurdu ve Amerika Birleşik Devletleri başkanlığına aday oldu. İnançlarının kökeni National Reform Movement ve Lord's Day Alliance'a dayanır. Bu iki kuruluş da 1888'de kuruldu ve alkolün yasaklanması, kadınların oy hakkı ve Sabbath'ın (Pazar) bir dinlenme ve ibadet günü olarak gözetilmesi dahil Hristiyan ilkelere dayalı çeşitli sosyal reformları savundu. Hareket, Evanjelik Protestanlıktan etkilendi ve Kutsal Kitap ilkeleriyle yönlendirilen bir "Hristiyan ulus" kurmayı amaçladı. Robertson, hem National Reform Movement hem de Lord's Day Alliance ile aynı ilkeleri temsil ediyordu. Bu nedenle Regent University'yi de kurdu.

Pat Robertson established Regent University in 1977, in agreement with the Catholic doctrine which William Miller so boldly opposed. Catholicism and apostate Protestantism employ a satanic biblical methodology that among other unsanctified fruits, produces the belief that there will be a thousand years of peace before Jesus actually returns. Robertson believes his university trains men and women to be those who will run Christ’s thousand-year government during the biblical Millennium. The term “regent” means, someone who acts as a representative or deputy for a ruler or monarch, who is out of the country.

Pat Robertson, William Miller’ın böylesine cesurca karşı çıktığı Katolik doktriniyle uyum içinde, 1977’de Regent Üniversitesi’ni kurdu. Katoliklik ve dinden dönmüş Protestanlık, diğer kutsal olmayan meyvelerinin yanı sıra, İsa gerçekten geri dönmeden önce bin yıllık bir barış dönemi olacağı inancını doğuran şeytani bir Kutsal Kitap metodolojisi kullanır. Robertson, üniversitesinin Kutsal Kitap’taki Bin Yıl sırasında Mesih’in bin yıllık yönetimini yürütecek olanlar olmaları için erkek ve kadınları yetiştirdiğine inanır. Regent terimi, ülke dışında bulunan bir yönetici veya monark adına temsilci ya da vekil olarak hareket eden kişi anlamına gelir.

Before the time of the end in 1989, beginning at least by 1960, the modern counterparts of the organizations who were pushing for Sunday legislation in 1888, arrived into history. After 1989, satanic manifestations rocked all three elements of the religious realm of the dragon, the beast, and the false prophet. Jesus always identifies the end of a thing with the beginning of a thing, and 1989, “the time of the end” in verse forty of Daniel eleven, begins a prophetic period that ends at the soon-coming Sunday law of verse forty-one. When that Sunday law arrives, Satan appears to “personate” Christ, and his crowning act of deception begins, with miracles and healings.

1989’da vuku bulan "zamanın sonu"ndan önce, en azından 1960’tan itibaren, 1888’de Pazar yasasının çıkarılması için bastıran kuruluşların modern muadilleri tarih sahnesine çıktı. 1989’dan sonra şeytanî tezahürler, ejderha, canavar ve sahte peygamberden oluşan dinsel alanın üç unsurunun tümünü sarstı. İsa her zaman bir şeyin sonunu onun başlangıcıyla özdeşleştirir ve Daniel on birin kırkıncı ayetindeki "zamanın sonu" olan 1989, kırk birinci ayetteki yakında gelecek Pazar yasasında sona erecek peygamberî bir dönemi başlatır. O Pazar yasası geldiğinde, Şeytan Mesih’in "kılığına girmiş" gibi görünür ve mucizeler ve şifalarla aldatmasının taçlandırıcı eylemi başlar.

The history that begins that prophetic period identifies a work of an apostate Protestant movement, that leads to the Sunday law, which was typified by 1989, the beginning of that period. In 1989, the “wall” of “the iron curtain” came down, and at the end of this period the “wall of separation of Church and State” comes down. The beginning of the period marks the first two presidents of the eight final presidents. The beginning marks the papacy overcoming its enemy of atheism in the Soviet Union, and the last marks the papacy overcoming its enemy of Protestantism in the United States. The beginning identifies the first of those eight presidents (a Republican), joining hands with the antichrist of Bible prophecy, and the ending marks the last of those eight presidents joining hands with the antichrist of Bible prophecy. That first president is understood to be responsible for bringing down the wall, and the last is the one who will build the wall.

O peygamberlik dönemini başlatan tarih, Pazar yasasına götüren dinden sapmış bir Protestan hareketinin bir eylemini tanımlar; ki bu da, o dönemin başlangıcı olan 1989 ile temsil edilmişti. 1989'da "Demir Perde"nin "duvarı" yıkıldı ve bu dönemin sonunda "Kilise ile devletin ayrımı duvarı" yıkılır. Bu dönemin başlangıcı, son sekiz başkandan ilk ikisini işaret eder. Başlangıç, papalığın Sovyetler Birliği'ndeki ateizm düşmanını alt etmesini; sonu ise papalığın Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Protestanlık düşmanını alt etmesini işaret eder. Başlangıç, o sekiz başkandan ilkinin (bir Cumhuriyetçi) Kutsal Kitap peygamberliğindeki Antikrist'le el ele verdiğini tanımlar; bitiş ise o sekiz başkandan sonuncusunun Kutsal Kitap peygamberliğindeki Antikrist'le el ele vermesini işaret eder. O ilk başkanın duvarı yıkmaktan sorumlu olduğu kabul edilir; sonuncusu ise duvarı inşa edecek olandır.

In 1960, through to the time of the end in 1989, the modern National Reform Movement began. After the election, satanic miracles began. Before the Sunday law the final manifestation of the national reformers will raise their political head again. At the Sunday law, the time has come for the marvelous working of Satan. In advance of the Sunday law there will, of prophetic necessity, need to be judgments which not only remove the national prosperity of the United States, but those judgments will of prophetic necessity need to be so severe and fearful that the logic is put in place that allows for those in the final national reform movement, the Christian Nationalists, to be identifying the reason for those judgments, as the citizens who are desecrating what they call the Lord’s Day.

1960'ta, 1989'daki Sonun Zamanına kadar uzanan süreçte, modern Ulusal Reform Hareketi başladı. Seçimlerin ardından şeytanî mucizeler başladı. Pazar Yasasından önce, ulusal reformcuların nihai tezahürü yeniden siyasî başını kaldıracaktır. Pazar Yasasıyla birlikte, Şeytan'ın olağanüstü faaliyeti için zaman gelmiş olacaktır. Pazar Yasasından önce, peygamberî bir zorunluluk gereği, yalnızca Amerika Birleşik Devletleri'nin ulusal refahını ortadan kaldırmakla kalmayan, fakat aynı zamanda öylesine şiddetli ve dehşet verici olacak yargılar gerekecektir ki, bu, son ulusal reform hareketindeki Hristiyan Milliyetçilerin, söz konusu yargıların sebebi olarak, Rab'bin Günü diye adlandırdıkları şeyin kutsallığını çiğneyen vatandaşları teşhis edebilmelerine imkân veren mantıksal gerekçeyi tesis etsin.

We will continue this study in the next article.

Bu incelemeye bir sonraki makalede devam edeceğiz.

> “If our people continue in the listless attitude in which they have been, God cannot pour upon them His Spirit. They are unprepared to co-operate with Him. They are not awake to the situation and do not realize the threatened danger. They should feel now, as never before, their need of vigilance and concerted action.

> Halkımız, şimdiye dek içinde bulundukları lakayt tutumu sürdürürse, Tanrı Ruhunu onların üzerine dökemez. O'nunla işbirliği yapmaya hazır değiller. Durumun farkında değiller ve yaklaşan tehlikeyi kavramıyorlar. Şimdi, hiç olmadığı kadar, teyakkuz ve ortak hareket etme ihtiyaçlarını hissetmeliler.

> “The peculiar work of the third angel has not been seen in its importance. God meant that His people should be far in advance of the position which they occupy today. But now, when the time has come for them to spring into action, they have the preparation to make. When the National Reformers began to urge measures to restrict religious liberty, our leading men should have been alive to the situation and should have labored earnestly to counteract these efforts. It is not in the order of God that light has been kept from our people—the very present truth which they needed for this time. Not all our ministers who are giving the third angel’s message really understand what constitutes that message. The National Reform movement has been regarded by some as of so little importance that they have not thought it necessary to give much attention to it and have even felt that in so doing they would be giving time to questions distinct from the third angel’s message. May the Lord forgive our brethren for thus interpreting the very message for this time.

> Üçüncü meleğin özel görevinin önemi gerektiği gibi anlaşılmamıştır. Tanrı, halkının bugün bulundukları konumdan çok daha ileride olmasını istemişti. Ama şimdi, onların harekete geçme zamanı geldiğinde, hazırlık yapmaları gerekiyor. Ulusal Reformcular din özgürlüğünü kısıtlayacak önlemleri dayatmaya başladıklarında, önderlerimiz durumun farkında olmalı ve bu çabalara karşı koymak için içtenlikle çalışmalıydılar. Halkımızdan ışığın—tam da bu zaman için ihtiyaç duydukları güncel gerçeğin—esirgenmesi Tanrı’nın düzenine uygun değildir. Üçüncü meleğin mesajını veren vaizlerimizin tümü aslında bu mesajın neyi içerdiğini gerçekten anlamış değildir. Ulusal Reform hareketi bazılarınca o denli önemsiz görülmüştür ki, ona fazla dikkat göstermeyi gerekli saymamışlar, hatta böyle yapmakla üçüncü meleğin mesajından ayrı konulara zaman ayırmış olacaklarını düşünmüşlerdir. Rab, kardeşlerimizin bu zaman için olan mesajı bu şekilde yorumlamalarını bağışlasın.

> “The people need to be aroused in regard to the dangers of the present time. The watchmen are asleep. We are years behind. Let the chief watchmen feel the urgent necessity of taking heed to themselves, lest they lose the opportunities given them to see the dangers.

> Halk, bugünün tehlikeleri konusunda uyandırılmalıdır. Nöbetçiler uyuyor. Yıllar gerisindeyiz. Baş nöbetçiler, kendilerine dikkat etmeleri gerektiğinin aciliyetini hissetsinler ki, tehlikeleri görebilmeleri için kendilerine verilmiş fırsatları kaçırmasınlar.

> “If the leading men in our conferences do not now accept the message sent them by God, and fall into line for action, the churches will suffer great loss. When the watchman, seeing the sword coming, gives the trumpet a certain sound, the people along the line will echo the warning, and all will have opportunity to make ready for the conflict. But too often the leader has stood hesitating, seeming to say: ‘Let us not be in too great haste. There may be a mistake. We must be careful not to raise a false alarm.’ The very hesitancy and uncertainty on his part is crying: “‘Peace and safety.” Do not get excited. Be not alarmed. There is a great deal more made of this religious amendment question than is demanded. This agitation will all die down.’ Thus he virtually denies the message sent from God, and the warning which was designed to stir the churches fails to do its work. The trumpet of the watchman gives no certain sound, and the people do not prepare for the battle. Let the watchman beware lest, through his hesitancy and delay, souls shall be left to perish, and their blood shall be required at his hand.

> Eğer konferanslarımızdaki önde gelen kişiler Tanrı tarafından kendilerine gönderilen mesajı şimdi kabul etmez ve harekete geçmek için saf tutmazlarsa, kiliseler büyük zarar görecektir. Gözcü kılıcın geldiğini gördüğünde boruya net bir ses verdiğinde, hat boyunca bulunan halk uyarıyı yankılar ve herkes savaşa hazırlanma fırsatı bulur. Ama çoğu kez önder tereddüt ederek durmuş, sanki şöyle der gibi olmuştur: “Çok acele etmeyelim. Bir hata olabilir. Sahte bir alarm vermemeye dikkat etmeliyiz.” Kendisindeki bizzat bu tereddüt ve belirsizlik şöyle haykırıyor: “Barış ve güvenlik. Heyecanlanmayın. Telaşa kapılmayın. Bu dinî değişiklik meselesi gereğinden çok büyütülüyor. Bu çalkantı da zamanla dinecek.” Böylece fiilen Tanrı’dan gönderilen mesajı inkâr eder ve kiliseleri harekete geçirmek üzere tasarlanmış uyarı görevini yapamaz. Gözcünün borusu net bir ses vermez ve halk savaşa hazırlanmaz. Gözcü, tereddütü ve gecikmesi yüzünden canlar yok olup gider ve kanlarının hesabı kendisinden sorulur diye sakınsın.

> “We have been looking many years for a Sunday law to be enacted in our land; and, now that the movement is right upon us, we ask: Will our people do their duty in the matter? Can we not assist in lifting the standard and in calling to the front those who have a regard for their religious rights and privileges? The time is fast approaching when those who choose to obey God rather than man will be made to feel the hand of oppression. Shall we then dishonor God by keeping silent while His holy commandments are trodden underfoot?

> Uzun yıllardır ülkemizde bir Pazar günü yasasının çıkarılmasını bekliyorduk; ve şimdi bu hareket kapımıza kadar gelmişken soruyoruz: Halkımız bu meselede görevini yerine getirecek mi? Dini hak ve özgürlüklerine değer verenleri öne çağırmak ve sancağı yükseltmek için yardım edemez miyiz? İnsana değil de Tanrı’ya itaat etmeyi seçenlerin zulmün elini hissedecekleri zaman hızla yaklaşıyor. O halde O’nun kutsal buyrukları ayaklar altına alınırken susarak Tanrı’ya saygısızlık mı edeceğiz?

> “While the Protestant world is by her attitude making concessions to Rome, let us arouse to comprehend the situation and view the contest before us in its true bearings. Let the watchmen now lift up their voice and give the message which is present truth for this time. Let us show the people where we are in prophetic history and seek to arouse the spirit of true Protestantism, awaking the world to a sense of the value of the privileges of religious liberty so long enjoyed.

> Protestan dünyası tavrıyla Roma’ya tavizler verirken, uyanalım; durumu kavrayalım ve önümüzdeki mücadeleyi gerçek mahiyetiyle görelim. Nöbetçiler şimdi seslerini yükseltsin ve bu zaman için geçerli hakikat mesajını ilan etsinler. İnsanlara peygamberlik tarihinin neresinde olduğumuzu gösterelim ve gerçek Protestanlık ruhunu uyandırmaya çalışalım; dünyayı, uzun süredir yararlandığı din özgürlüğü ayrıcalıklarının değerini idrak etmeye uyandıralım.

> “God calls upon us to awake, for the end is near. Every passing hour is one of activity in the heavenly courts to make ready a people upon the earth to act a part in the great scenes that are soon to open upon us. These passing moments, that seem of so little value to us, are weighty with eternal interests. They are molding the destiny of souls for everlasting life or eternal death. The words we utter today in the ears of the people, the works we are doing, the spirit of the message we are bearing, will be a savor of life unto life or of death unto death.

> Tanrı bizi uyanmaya çağırıyor; çünkü son yakındır. Her geçen saat, yakında üzerimize açılacak büyük sahnelerde pay almak üzere yeryüzünde bir halkı hazırlamak için göksel mahkemelerde süren bir faaliyet saatidir. Bize pek az değerliymiş gibi görünen bu gelip geçen anlar, ebediyete ilişkin büyük bir ağırlık taşır. Onlar, ruhların kaderini sonsuz yaşam ya da ebedi ölüm için şekillendiriyor. Bugün halkın kulağına söylediğimiz sözler, yapmakta olduğumuz işler, taşıdığımız mesajın ruhu, yaşamdan yaşama götüren bir koku ya da ölümden ölüme götüren bir koku olacak.

> “My brethren, do you realize that your own salvation, as well as the destiny of other souls, depends upon the preparation you now make for the trial before us? Have you that intensity of zeal, that piety and devotion, which will enable you to stand when opposition shall be brought against you? If God has ever spoken by me, the time will come when you will be brought before councils, and every position of truth which you hold will be severely criticized. The time that so many are now allowing to go to waste should be devoted to the charge that God has given us of preparing for the approaching crisis.” Testimonies, volume 5, 714–716.

> "Kardeşlerim, hem kendi kurtuluşunuzun hem de başka ruhların akıbetinin, önümüzde duran sınama için şimdi yapacağınız hazırlığa bağlı olduğunu fark ediyor musunuz? Size karşı muhalefet yöneltildiğinde ayakta durmanızı sağlayacak o yoğunlukta bir gayrete, o dindarlık ve adanmışlığa sahip misiniz? Tanrı benim aracılığımla bir kez bile konuştuysa, öyle bir zaman gelecek ki kurulların önüne çıkarılacaksınız ve benimsediğiniz her bir hakikat öğretisi sert biçimde eleştirilecektir. Şu anda pek çoğunun boşa gitmesine izin verdiği zaman, yaklaşan krize hazırlanmamız yönünde Tanrı’nın bize verdiği göreve adanmalıdır." Tanıklıklar, cilt 5, 714-716.

Back to Articles