Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Eight

Yoel Kitabı ve Laodikyalı Yedinci Gün Adventist Kilisesi - Sayı Otuz Sekiz

Number Thirty-Eight

Otuz Sekizinci Numara

Author

Jeff Pippenger

Published

January 30, 2026

Formats

PDF
Word

The test of the Bread of Heaven was the omega test of discipleship in the days of Jesus, and it was also the omega in relation to the manna test that is represented in the alpha of ancient Israel’s covenant history. The beginning was manna; the end was the Bread of Heaven. The omega is always the largest, so the largest desertion of disciples’ marks Capernaum as the omega in the history of Christ and the test of discipleship.

Gökten İnen Ekmek sınaması, İsa’nın günlerinde öğrenciliğin omega sınamasıydı; ayrıca, kadim İsrail’in antlaşma tarihinin alfa’sında temsil edilen manna sınamasıyla ilişkisi bakımından da omega idi. Başlangıç manna idi; son ise Gökten İnen Ekmek idi. Omega daima en büyüğüdür; bu nedenle, öğrencilerin en büyük terk edişi, Kefarnahum’u Mesih’in tarihinde ve öğrencilik sınamasında omega olarak işaretler.

> Then said Jesus unto his disciples, If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me. For whosoever will save his life shall lose it: and whosoever will lose his life for my sake shall find it. For what is a man profited, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? or what shall a man give in exchange for his soul? For the Son of man shall come in the glory of his Father with his angels; and then he shall reward every man according to his works. Verily I say unto you, There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the Son of man coming in his kingdom. Matthew 16:24–28.

> O zaman İsa öğrencilerine şöyle dedi: “Kim ardımdan gelmek isterse, kendini inkâr etsin, çarmıhını yüklenip beni izlesin. Çünkü kim canını kurtarmak isterse onu yitirecektir; kim de benim uğruma canını yitirirse onu bulacaktır. İnsan bütün dünyayı kazanıp da kendi canını yitirirse, ne kâr eder? Ya da insan, canının karşılığında ne verebilir? Çünkü İnsanoğlu, Babasının yüceliğinde melekleriyle birlikte gelecek; o zaman her birine yaptıklarına göre karşılığını verecektir. Size doğrusunu söylerim: Burada duranlardan bazıları, İnsanoğlunu krallığı içinde gelirken görmeden ölümü tatmayacaklardır.” Matta 16:24-28.

Capernaum is an omega test. The test at Capernaum is the test of oil in the parable of the ten virgins; that begins at the cry at midnight, and initiates a period that includes the foolish virgins recognizing they have no oil. They then begin to panic as they approach the closing door of the Sunday law, as represented in the crisis at Capernaum in John 6:66. Prophetically they are “ashamed.”

Kefernahum bir omega sınamasıdır. Kefernahum’daki sınama, on bakire benzetmesindeki yağ sınamasıdır; bu, gece yarısı çığlığıyla başlar ve akılsız bakirelerin yağlarının olmadığını fark etmelerini de içeren bir dönemi başlatır. Ardından, Yuhanna 6:66’da Kefernahum’daki krizle temsil edildiği gibi, Pazar yasasının kapanmakta olan kapısına yaklaşırken paniğe kapılmaya başlarlar. Peygamberlik bağlamında onlar “utanmışlardır.”

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> İşte, günler geliyor, Rab Yahve diyor ki, memlekete bir kıtlık göndereceğim; ekmek kıtlığı değil, su susuzluğu değil, Rab’bin sözlerini işitme kıtlığı. Ve denizden denize, kuzeyden doğuya kadar dolaşacaklar; Rab’bin sözünü aramak için oraya buraya koşacaklar, fakat onu bulamayacaklar. O gün güzel bakireler ve genç erkekler susuzluktan bayılacak. Samiriye’nin günahı üzerine ant içenler ve, “Ey Dan, ilâhın yaşıyor” diyenler ve, “Beer-Şeva’nın yolu yaşıyor” diyenler de düşecek ve bir daha asla kalkmayacaklar. Amos 8:11–14.

The omega test at Capernaum typifies the omega test that follows the foundational test of 2024. The omega test is where the bride is sealed in advance of the Sunday law. It is where the separation is forever finalized, for once she is pure, no more strangers (Gentiles) will walk through Jerusalem anymore forever.

Kefernahum’daki omega imtihanı, 2024’teki temel imtihanı izleyen omega imtihanını tipolojik olarak temsil eder. Omega imtihanı, gelinin Pazar Yasası’ndan önce mühürlendiği merhaledir. Orada ayrışma ebediyen kesinleşir; çünkü o bir kez pak kılındığında, artık yabancılar (Gentiles) Yeruşalim’in içinden sonsuza dek geçmeyecektir.

> The Lord also shall roar out of Zion, and utter his voice from Jerusalem; and the heavens and the earth shall shake: but the Lord will be the hope of his people, and the strength of the children of Israel. So shall ye know that I am the Lord your God dwelling in Zion, my holy mountain: then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her any more.

> RAB Siyon’dan da kükreyecek, Yeruşalim’den sesini yükseltecek; gökler ve yer sarsılacak. Ama RAB halkının umudu ve İsrail oğullarının gücü olacaktır. Böylece, Siyon’da, kutsal dağımda oturan Tanrınız RAB olduğumu bileceksiniz; o vakit Yeruşalim kutsal olacaktır ve bundan böyle onun içinden yabancı geçmeyecektir.

> And it shall come to pass in that day, that the mountains shall drop down new wine, and the hills shall flow with milk, and all the rivers of Judah shall flow with waters, and a fountain shall come forth of the house of the Lord, and shall water the valley of Shittim.

> Ve o gün olacak ki, dağlar yeni şarap damlatacak, tepeler sütle akacak, Yahuda’nın bütün ırmakları suyla akacak; Rab’bin evinden bir pınar çıkacak ve Şittim Vadisi’ni sulayacak.

> Egypt shall be a desolation, and Edom shall be a desolate wilderness, for the violence against the children of Judah, because they have shed innocent blood in their land. But Judah shall dwell forever, and Jerusalem from generation to generation. For I will cleanse their blood that I have not cleansed: for the Lord dwelleth in Zion. Joel 3:16–21.

> Mısır bir viranlık olacaktır, Edom ise ıssız bir çöl olacaktır; Yahuda’nın oğullarına karşı işledikleri şiddet yüzünden—çünkü onların diyarında masum kan döktüler. Ama Yahuda sonsuza dek kalacak, Yeruşalim de nesilden nesile. Çünkü temizlemediğim kanlarını temizleyeceğim; çünkü Rab Siyon’da ikamet eder. Yoel 3:16-21.

Jerusalem is cleansed of sin in the final movements of the investigative judgment, which in Zechariah chapter three, is where the white linen Philadelphian garment is given to Joshua to replace the dirty Laodicean garment. “Then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her anymore,” for the wheat has been separated from the tares and gathered as a first fruit offering. This occurs in the omega test, and it occurs when the windows of heaven are opened, and Jesus cast the jewels into the casket and says to the world, “come and see.” “Come and see” the ensign of my kingdom, my bride, my offering of Levites as in days of old. “Come and see” my temple, my casket full of jewels—each prepared as part of the crown of the kingdom of glory.

Yeruşalim, inceleme yargısının son safhalarında günahtan arındırılır; Zekeriya üçüncü bölümde bu, kirli Laodikya giysisinin yerine Yeşu'ya beyaz keten Filadelfya giysisinin verildiği yerdir. "O zaman Yeruşalim kutsal olacak ve artık onun içinden yabancı geçmeyecek," çünkü buğday deliceden ayrılmış ve ilk ürün sunusu olarak toplanmıştır. Bu, omega sınamasında ve göklerin pencereleri açıldığında, İsa mücevherleri sandığa koyup dünyaya "Gel ve gör" dediğinde gerçekleşir. "Gel ve gör" krallığımın sancağını, gelinimi, eski günlerde olduğu gibi Levililerden yaptığım sunuyu. "Gel ve gör" tapınağımı, mücevherlerle dolu sandığımı - her biri yücelik krallığının tacının bir parçası olarak hazırlanmış.

The foundational alpha test of 2024, leads to the temple omega test. The omega test occurs when the windows of heaven are opened, which is when the bride makes herself ready. The foolish virgins and their false peace and safety latter rain message are blown out through the open windows by the wind, for the message of this history is the message of the east wind. The message is Isaiah’s rough wind that is stayed, in the day of the east wind; it is John’s four winds that are restrained during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

2024’ün temel alfa sınaması, tapınak omega sınamasına götürür. Omega sınaması, göğün pencereleri açıldığında gerçekleşir; bu da gelinin kendini hazırladığı zamandır. Akılsız bakireler ve onların sahte barış ve güvenlik son yağmur mesajı, rüzgâr tarafından açık pencerelerden dışarı savrulurlar; çünkü bu tarihin mesajı doğu rüzgârının mesajıdır. Bu mesaj, Yeşaya’nın, doğu rüzgârı gününde dizginlenen sert rüzgârıdır; Yuhanna’nın ise yüz kırk dört binin mühürlenme zamanında dizginlenen dört rüzgârıdır.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “Melekler, öfkeli bir atın kurtulup bütün yeryüzünün üzerine atılmaya çalışan hâliyle tasvir edilen dört rüzgârı tutmaktadır; bu at, geçtiği her yere yıkım ve ölüm getirmektedir.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> "Ebedi dünyanın tam eşiğinde mi uyuyacağız? Donuk, soğuk ve ölü mü olacağız? Ah, keşke kiliselerimizde, halkına üflenen Tanrı'nın ruhu ve nefesi bulunsa da, ayağa kalkıp yaşasınlar." Manuscript Releases, cilt 20, 217.

Those who reject that message of the east wind of Islam, are blown out the window by the wind—the very symbol of their rebellion. The rubbish of error is forever attached to the foolish class who have no oil. Ephraim has again been joined to its idols. They rejected the increase of the knowledge of the sealing time, and its relation to Islam of the third woe. God will turn the glory of their counterfeit latter rain message into “shame.”

İslam’ın doğu rüzgârının mesajını reddedenler, isyanlarının bizzat simgesi olan rüzgâr tarafından pencereden dışarı savrulurlar. Yanılgının çerçöpü, yağı olmayan akılsızlar zümresine ilelebet yapışmıştır. Efrayim yine putlarına bağlanmıştır. Mühürlenme zamanına ilişkin bilginin artışını ve onun üçüncü vay bağlamında İslam ile olan ilişkisini reddettiler. Tanrı, sahte son yağmur mesajlarının görkemini "utanç"a dönüştürecektir.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children.

> Halkım bilgi eksikliği yüzünden helâk oluyor: çünkü sen bilgiyi reddettin, ben de seni reddedeceğim, öyle ki benim için kâhin olmayasın; madem ki Tanrının yasasını unuttun, ben de çocuklarını unutacağım.

> As they were increased, so they sinned against me: therefore will I change their glory into shame. They eat up the sin of my people, and they set their heart on their iniquity. And there shall be, like people, like priest: and I will punish them for their ways, and reward them their doings. For they shall eat, and not have enough: they shall commit whoredom, and shall not increase: because they have left off to take heed to the Lord. Whoredom and wine and new wine take away the heart. My people ask counsel at their stocks, and their staff declareth unto them: for the spirit of whoredoms hath caused them to err, and they have gone a whoring from under their God. They sacrifice upon the tops of the mountains, and burn incense upon the hills, under oaks and poplars and elms, because the shadow thereof is good: therefore your daughters shall commit whoredom, and your spouses shall commit adultery. I will not punish your daughters when they commit whoredom, nor your spouses when they commit adultery: for themselves are separated with whores, and they sacrifice with harlots: therefore the people that doth not understand shall fall.

> Onlar çoğaldıkça bana karşı günah işlediler; bu nedenle şanlarını utanca çevireceğim. Halkımın günahını yiyip tüketirler ve yüreklerini onların suçuna bağlarlar. Halk nasılsa kâhin de öyle olacak; ve yollarından ötürü onları cezalandıracağım, yaptıklarına göre onlara karşılık vereceğim. Çünkü yiyecekler ama doymayacaklar; fuhuş edecekler ama çoğalmayacaklar; çünkü Rab’be kulak vermeyi bıraktılar. Fuhuş, şarap ve yeni şarap yüreği alıp götürür. Halkım kütüklerinden öğüt ister, değnekleri onlara bildirir; çünkü fuhuş ruhu onları saptırdı ve Tanrılarından uzaklaşıp fuhşa saptılar. Dağların doruklarında kurban keser, tepelerde buhur yakarlar; gölgeleri güzel olduğu için meşe, kavak ve karaağaçların altında. Bu yüzden kızlarınız fuhuş edecek, gelinleriniz zina edecek. Kızlarınız fuhuş ettiğinde, gelinleriniz zina ettiğinde onları cezalandırmayacağım; çünkü kendileri fahişelerle birlikte olur, fahişelerle birlikte kurban keserler; bu yüzden anlayışsız halk düşecek.

> Though thou, Israel, play the harlot, yet let not Judah offend; and come not ye unto Gilgal, neither go ye up to Bethaven, nor swear, The Lord liveth. For Israel slideth back as a backsliding heifer: now the Lord will feed them as a lamb in a large place.

> Sen zina etsen de, ey İsrail, yine de Yahuda günah işlemesin; Gilgal’a gelmeyin, Bethaven’e çıkmayın; “RAB sağdır” diye yemin etmeyin. Çünkü İsrail, geri dönen dikbaşlı bir düve gibidir; şimdi RAB onları geniş bir yerde bir kuzu gibi otlatacaktır.

> Ephraim is joined to idols: let him alone.

> Efrayim putlara bağlanmıştır; bırakın onu.

> Their drink is sour: they have committed whoredom continually: her rulers with shame do love, Give ye. The wind hath bound her up in her wings, and they shall be ashamed because of their sacrifices. Hosea 4:6–19.

> İçkileri ekşimiştir; sürekli zina ettiler; onun önderleri utancı sever: Veriniz. Rüzgâr onu kanatlarına sarmıştır ve kurbanları yüzünden utanacaklar. Hoşea 4:6-19.

The rubbish that is removed is both the foolish virgins and their erroneous doctrines which they are joined to. We are what we eat, and they rejected the message of the east wind, chose instead the lie which brings strong delusion in its wake, and became joined to their counterfeit peace and safety latter rain message. Joel’s new wine, is cut off from their mouths, right where Jeremiah becomes God’s mouth.

Uzaklaştırılan süprüntü, hem akılsız bakirelerdir hem de onların bağlandığı hatalı öğretilerdir. Kişi ne yerse odur; onlar da doğu rüzgârının mesajını reddedip bunun yerine peşi sıra kuvvetli bir aldanış getiren yalanı seçtiler ve kendi sahte esenlik ve güvenlik ‘geç yağmur’ mesajlarına bağlandılar. Yoel’in yeni şarabı, tam da Yeremya’nın Tanrı’nın ağzı olduğu yerde, ağızlarından kesilmiştir.

> “In rejecting the truth, men reject its Author. In trampling upon the law of God, they deny the authority of the Law-giver. It is as easy to make an idol of false doctrines and theories as to fashion an idol of wood or stone. By misrepresenting the attributes of God, Satan leads men to conceive of Him in a false character. With many, a philosophical idol is enthroned in the place of Jehovah; while the living God, as He is revealed in His word, in Christ, and in the works of creation, is worshiped by but few. Thousands deify nature while they deny the God of nature. Though in a different form, idolatry exists in the Christian world today as verily as it existed among ancient Israel in the days of Elijah. The God of many professedly wise men, of philosophers, poets, politicians, journalists—the God of polished fashionable circles, of many colleges and universities, even of some theological institutions—is little better than Baal, the sun-god of Phoenicia.” The Great Controversy, 583.

> "Hakikati reddederken insanlar onun Müellifini reddederler. Tanrı'nın yasasını çiğnerken Yasa Koyucu'nun otoritesini inkâr ederler. Sahte öğretilerden ve kuramlardan put yapmak, tahta ya da taştan put yontmak kadar kolaydır. Tanrı'nın sıfatlarını çarpıtarak, Şeytan insanları O'nu yanlış bir mahiyette tasavvur etmeye sevk eder. Birçoğunun nezdinde Yehova'nın yerine felsefi bir put tahta çıkarılmıştır; yaşayan Tanrı ise, O'nun Sözü'nde, Mesih'te ve yaratılışın işlerinde açığa çıkarıldığı üzere, ancak pek az kimse tarafından tapınılmaktadır. Binlercesi doğayı ilahlaştırırken doğanın Tanrısı'nı inkâr eder. Farklı bir biçimde de olsa, putperestlik bugün Hıristiyan dünyasında, İlyas'ın günlerinde eski İsrail'de var olduğu kadar hakikaten mevcuttur. Kendilerini bilge sayan birçok kişinin, filozofların, şairlerin, politikacıların, gazetecilerin Tanrısı; zarif ve modaya uygun çevrelerin, birçok kolej ve üniversitenin, hatta bazı ilahiyat kurumlarının Tanrısı, Fenike'nin güneş tanrısı Baal'den pek de üstün değildir." Büyük Mücadele, 583.

At the separation of the genuine and false in Miller’s dream the wind carries the false virgins out, while the Lord seals His bride during the omega internal test of the open window.

Miller’in rüyasında, hakikî olan ile sahte olanın ayrılışı sırasında rüzgâr sahte bakireleri dışarı savurur; Rab ise açık pencerenin omega dâhilî imtihanı sırasında kendi gelinini mühürler.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> İşte, habercimi gönderiyorum; önümde yolu hazırlayacak. Ve aradığınız Rab, ahit habercisi, kendisinden hoşnut olduğunuz O, ansızın mabedine gelecektir; işte, gelecektir, diyor orduların Rabbi. Fakat O’nun geliş gününe kim dayanabilir? Ve göründüğü zaman kim ayakta kalabilir? Çünkü O, arıtıcının ateşi gibi ve çamaşırcı kül suyu gibidir. Gümüşü arıtan ve temizleyen gibi oturacak; Levi oğullarını arıtacak, onları altın ve gümüş gibi paklayacak; öyle ki, Rab’be doğruluk içinde takdim sunabilsinler. O zaman Yahuda’nın ve Yeruşalim’in takdimi, eski günlerde olduğu gibi, önceki yıllarda olduğu gibi, Rab’be hoş gelecektir. Malaki 3:1–4.

The sons of Levi are the sons of those Levites who were faithful at Aaron’s image of the beast test, and then again at Jeroboam’s image of the beast test. They are those who pass the image of the beast test, which is the test by which their eternal destiny is decided, and the test they must pass—before we are sealed.

Levioğulları, Harun’un canavarın sureti imtihanında ve sonra yine Yeroboam’ın canavarın sureti imtihanında sadık kalan o Levililerin oğullarıdır. Onlar, canavarın sureti imtihanını geçenlerdir; bu imtihan, ebedî akıbetlerinin belirlendiği ve biz mühürlenmeden önce geçmek zorunda oldukları imtihandır.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.

> Rab bana açıkça gösterdi ki lütuf kapısı kapanmadan önce canavarın sureti oluşacaktır; çünkü bu, Tanrı halkı için, sonsuz yazgılarının belirleneceği büyük sınav olacaktır.

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.

> "Bu, Tanrı'nın halkının mühürlenmeden önce vermesi gereken sınavdır. Tanrı'nın yasasına uyarak ve sahte bir Sebt gününü kabul etmeyi reddederek Tanrı'ya sadakatlerini kanıtlayanların tümü, Rab Tanrı Yehova'nın sancağı altında saf tutacak ve yaşayan Tanrı'nın mührünü alacaklardır. Göksel kökenli gerçeği terk edip Pazar gününü Sebt olarak kabul edenler, canavarın işaretini alacaklardır." Yedinci Gün Adventist Kutsal Kitap Yorumu, cilt 7, 976.

The image of the beast test is the test before the mark of the beast test at the Sunday law, and it must be passed before the door closes.

Canavarın sureti imtihanı, Pazar yasasındaki canavarın işareti imtihanından önceki imtihandır ve kapı kapanmadan önce geçilmelidir.

It is the test that purifies the righteous and also separates the righteous from the unrighteous. It is the test where Daniel, Shadrach, Meshach and Abednego are found to be visually fairer and fatter than those who ate the Babylonian diet. One class had eaten the bread of Heaven and the other the bread of Babylon. It is the test of bread in the synagogue at Capernaum.

Bu, doğruları arındıran ve doğrularla doğruluktan yoksun olanları birbirinden ayıran imtihandır. Bu, Daniel, Şadrak, Meşak ve Abed-Nego’nun, Babil’in yiyecekleriyle beslenenlerden görünüşçe daha güzel ve daha semiz bulundukları imtihandır. Bir zümre Göklerin ekmeğini yemişti, diğeri ise Babil’in ekmeğini. Bu, Kefernahum’daki havrada ekmeğe ilişkin imtihandır.

Externally the testing time that we are now in is the test of the image of the beast, the combination of church and state within the United States. The parallel internal testing time identifies a class of virgins who manifest the image of humanity and another class of virgins who manifest the image of Divinity combined with humanity. After Malachi identifies the purification and purging of the Levites, God proposes a test.

Dıştan bakıldığında, şu anda içinde bulunduğumuz sınanma zamanı, canavarın sureti sınamasıdır; bu, Amerika Birleşik Devletleri içinde kilise ile devletin birleşimidir. Buna paralel içsel sınanma zamanı ise, insanlığın suretini tezahür ettiren bir bakireler sınıfını ve insanlıkla birleşmiş İlâhiyetin suretini tezahür ettiren başka bir bakireler sınıfını belirler. Malaki, Levililerin arındırılması ve tasfiyesini tanımladıktan sonra, Tanrı bir sınama ortaya koyar.

> And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts.

> Ve yargı için size yaklaşacağım; büyücülere, zinakârlara, yalancı yemin edenlere, ücretli işçiye ücretinde zulmedenlere, dula ve öksüze zulmedenlere, yabancıyı hakkından çevirenlere ve benden korkmayanlara karşı tez bir şahit olacağım, diyor Orduların RAB’bi.

> For I am the Lord, I change not; therefore ye sons of Jacob are not consumed. Malachi 3:5, 6.

> Çünkü ben RAB’bim, değişmem; bu nedenle, ey Yakup’un oğulları, helak olmadınız. Malaki 3:5, 6.

The first test is to fear God, and the class that failed the testing of the Messenger of the Covenant are then addressed with five condemnations, one for each of the foolish virgins that align with being wretched, miserable, poor, blind, naked; five prophetic attributes for five foolish virgins that summarized under the phrase “and fear not me.” These are those who failed the foundational first alpha test. They failed because they did not understand that God never changes. These are those who failed the foundational external alpha test of 2024.

İlk sınav Tanrı’dan korkmaktır ve Antlaşmanın Elçisi’nin sınamasında başarısız olan zümreye, sefil, bedbaht, yoksul, kör ve çıplak olmakla örtüşen akılsız bakirelerin her biri için birer tane olmak üzere beş kınama yöneltilir; beş akılsız bakireye tekabül eden bu beş peygamberî nitelik, “ve Benden korkmazlar” ibaresiyle özetlenmiştir. Bunlar, temel ilk alfa sınavında başarısız olanlardır. Tanrı’nın asla değişmediğini anlamadıkları için başarısız oldular. Bunlar, 2024 yılındaki temel dışsal alfa sınavında başarısız olanlardır.

> “There are lessons to be learned from the history of the past; and attention is called to these, that all may understand that God works on the same lines now that He ever has done. His hand is seen in His work and among the nations now, just the same as it has been ever since the gospel was first proclaimed to Adam in Eden.

> Geçmişin tarihinden öğrenilmesi gereken dersler vardır; ve herkes, Tanrı’nın şimdi de her zaman yaptığı gibi aynı ilkelerle işlediğini anlasın diye bunlara dikkat çekilmektedir. O’nun eli, şimdi de, O’nun işinde ve uluslar arasında, tıpkı müjdenin ilk kez Aden’de Âdem’e ilan edildiği zamandan beri olduğu gibi görülmektedir.

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement.” Bible Echo, August 26, 1895.

> Ulusların ve kilisenin tarihinde dönüm noktası olan dönemler vardır. Tanrı’nın takdiriyle, bu farklı krizler geldiğinde, o zaman için ışık verilir. Kabul edilirse ruhsal ilerleme olur; reddedilirse, ardından ruhsal gerileme ve batış izler. Rab, kendi sözünde, Müjde’nin taarruzi çalışmasının geçmişte nasıl yürütüldüğünü ve gelecekte, şeytani güçlerin son olağanüstü hamlesini yapacakları nihai çatışmaya kadar, nasıl yürütüleceğini açığa koymuştur. Bible Echo, 26 Ağustos 1895.

Laodiceans do not see that God’s dealing with men is ever the same. If the light, or the oil is received, there is a blessing, if not, there is a shipwreck.

Laodikyalılar, Tanrı’nın insanlarla muamelesinin her zaman aynı olduğunu görmezler. Işık yahut yağ alınırsa, bereket vardır; alınmazsa, gemi kazasına uğranır.

> “In past ages the Lord God of heaven revealed his secrets to his prophets. The present and the future are equally clear to him. The voice of God echoes down the ages, telling man what is to take place. Kings and princes take their places at their appointed time. They think they are carrying out their own purposes, but in reality they are fulfilling the word that God has spoken.

> Geçmiş çağlarda Rab, göklerin Tanrısı, sırlarını peygamberlerine vahyetti. O’nun katında şimdiki zaman da gelecek de aynı ölçüde açıktır. Tanrı’nın sesi çağlar boyunca yankılanır, insana nelerin vuku bulacağını bildirir. Krallar ve prensler kendileri için takdir edilmiş zamanda yerlerini alırlar. Kendi tasarılarını icra ettiklerini sanırlar; oysa gerçekte Tanrı’nın buyurduğu sözü yerine getirmektedirler.

> “Paul declares that the records of God’s dealings with mankind in the past ‘are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ Daniel’s history is given us for our admonition. ‘The secret of the Lord is with them that fear him.’ Daniel’s God still lives and reigns. He has not closed heaven against his people. As in the Jewish age, so in this age, God reveals his secrets to his servants the prophets.

> Pavlus, Tanrı’nın geçmişte insanlıkla olan muamelelerine dair kayıtların “çağların sonunun üzerimize geldiği bizlerin uyarısı için yazılmış olduğunu” beyan eder. Daniel’in tarihi bizim uyarımız için verilmiştir. “Rab’bin sırrı O’ndan korkanlarla birliktedir.” Daniel’in Tanrısı hâlâ yaşar ve hüküm sürer. O, halkına karşı gökleri kapamamıştır. Yahudi çağında olduğu gibi, bu çağda da Tanrı sırlarını kulları olan peygamberlere açıklar.

> “The apostle Peter says: ‘We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day-star arise in your hearts: knowing this first, that no prophecy of the Scripture is of any private interpretation. For the prophecy came not in old time by the will of man: but holy men of God spake as they were moved by the Holy Ghost.’

> Elçi Petrus şöyle der: 'Bizde ayrıca daha sağlam peygamberlik sözü de vardır; karanlık bir yerde parlayan bir ışığa dikkat eder gibi, gün ağarıncaya ve sabah yıldızı yüreklerinizde doğuncaya dek ona kulak vermeniz iyi olur; önce şunu bilerek: Kutsal Yazı’daki hiçbir peygamberlik sözü özel bir yoruma bağlı değildir. Çünkü peygamberlik eskiden insan iradesiyle gelmedi; fakat Tanrı’nın kutsal insanları, Kutsal Ruh tarafından sevk edilerek konuştular.'

> “The unbelieving and godless do not discern the importance of the signs of the times, foretold in the prophetic word. In ignorance they may refuse to accept the inspired record. But when professed Christians speak sneeringly of the ways and means employed by the great I AM to make his purposes known, they show themselves to be ignorant both of the Scriptures and of the power of God. The Creator knows just what elements he has to deal with in human nature. He knows what means to employ to obtain the desired results.

> İmansız ve tanrısız olanlar, peygamberlik sözüyle önceden bildirilen zamanın alametlerinin önemini ayırt edemezler. Cehaletlerinden ötürü esinli kaydı kabul etmeyi reddedebilirler. Ne var ki, Hristiyan olduklarını iddia edenler, yüce “Ben Ben’im”in tasarılarını bildirmek için kullandığı yol ve vasıtalardan küçümseyerek söz ettiklerinde, hem Kutsal Yazılar’dan hem de Tanrı’nın kudretinden habersiz olduklarını gösterirler. Yaratıcı, insan tabiatında hangi unsurlarla muhatap olduğunu tam olarak bilir. Murad edilen neticeleri elde etmek için hangi vasıtaları kullanacağını bilir.

> “Man’s word fails. He who makes the assertions of men his dependence, may well tremble; for he will someday be as a shipwrecked vessel. God’s word is infallible, and endures forever. Christ declares, ‘Verily I say unto you, Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in no wise pass from the law, till all be fulfilled.’ God’s word will endure throughout the ceaseless ages of eternity.” Youth Instructor, December 1, 1903.

> İnsanın sözü boşa çıkar. İnsanların iddialarını kendine dayanak edinen kimse titremekte haklıdır; çünkü bir gün enkaza dönmüş bir gemi gibi olacaktır. Tanrı’nın sözü yanılmazdır ve ebediyen bakidir. Mesih şöyle buyurur: “Doğrusu size derim ki, gök ve yer geçip gitmedikçe, her şey yerine gelinceye kadar, Yasa’dan bir nokta ya da bir çizgi dahi hiçbir surette geçmeyecektir.” Tanrı’nın sözü, sonsuzluğun tükenmez çağları boyunca baki kalacaktır. Youth Instructor, 1 Aralık 1903.

God never changes and He works upon the same lines as He has always done.

Tanrı asla değişmez ve O, her zaman yaptığı gibi aynı esaslar üzere iş görür.

> “The work of God in the earth presents, from age to age, a striking similarity in every great reformation or religious movement. The principles of God’s dealing with men are ever the same. The important movements of the present have their parallel in those of the past, and the experience of the church in former ages has lessons of great value for our own time.” The Great Controversy, 343.

> "Tanrı’nın yeryüzündeki işi, çağdan çağa, her büyük reform ya da dinî harekette dikkat çekici bir benzerlik sergiler. Tanrı’nın insanlarla muamelesinin ilkeleri her zaman aynıdır. Günümüzdeki önemli hareketlerin geçmiştekilerde bir karşılığı vardır ve kilisenin eski çağlardaki deneyimi, kendi zamanımız için büyük değer taşıyan dersler içerir." Büyük Tartışma, 343.

Malachi chapter three’s first four verses identify the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant, and the purging and purification of the Levites. Then the Lord pronounces judgment upon Laodicea, identifying they fear not God, meaning they failed the foundational alpha test of the third angel. Their lack of fear represents a purposeful rejection of knowledge, and the context of the knowledge they refuse is the acceptance of the history of the messenger who prepares the way and the Divine messenger who follows. All the prophets identify the latter days, and there would be no reason to identify a counterfeit reformatory movement, if there was not a genuine.

Malaki’nin üçüncü bölümünün ilk dört ayeti, Antlaşmanın Elçisi’nin yolunu hazırlayan habercinin kimliğini ve Levililerin tasfiye edilip arındırılmasını belirler. Sonra Rab, Laodikya üzerine yargı ilan eder; Tanrı’dan korkmadıklarını teşhis eder; bu da üçüncü meleğin temel alfa sınavında başarısız oldukları anlamına gelir. Onlardaki korku eksikliği, bilginin kasıtlı olarak reddedilmesini temsil eder ve reddettikleri bilginin bağlamı, yolu hazırlayan haberci ile onu izleyen İlahî Elçi’ye ilişkin tarihin kabulüdür. Bütün peygamberler son günleri tanımlar ve gerçek bir hareket mevcut olmasaydı, sahte bir ıslah hareketini teşhis etmenin bir nedeni olmazdı.

> “But Satan was not idle. He now attempted what he has attempted in every other reformatory movement—to deceive and destroy the people by palming off upon them a counterfeit in place of the true work. As there were false Christ’s in the first century of the Christian church, so there arose false prophets in the sixteenth century.” The Great Controversy, 186.

> “Fakat Şeytan boş durmuyordu. Şimdi, diğer her reform hareketinde denediğini denedi—gerçek işin yerine onlara sahtesini kabul ettirerek halkı aldatmak ve mahvetmek. Hristiyan kilisesinin birinci yüzyılında nasıl sahte Mesihler ortaya çıktıysa, on altıncı yüzyılda da sahte peygamberler ortaya çıktı.” The Great Controversy, 186.

The context of the first six verses of Malachi three is the purging and purification of the Levites of the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand. Future for America is either that very movement, or one of many counterfeits. Then Malachi states:

Malaki 3’ün ilk altı ayetinin bağlamı, yüz kırk dört binin ıslah hareketi içindeki Levililerin ayıklanması ve arıtılmasıdır. Future for America ya bizzat o hareketin kendisidir ya da çok sayıdaki sahtelerinden biridir. Ardından Malaki şöyle der:

> Even from the days of your fathers ye are gone away from mine ordinances, and have not kept them. Return unto me, and I will return unto you, saith the Lord of hosts. Malachi 3:7.

> Atalarınızın günlerinden beri hükümlerimden saptınız ve onları tutmadınız. Bana dönün, ben de size dönerim, diye buyuruyor Orduların Rabbi. Malaki 3:7.

The progressive rebellion over the four generations is the introduction and setting of the book of Joel, and Malachi here identifies the same progressive rebellion when he says, “even from the days of your fathers ye are gone away.” From 1863, the days of the fathers of the first generation of rebellion, they have increasingly went further and further away from God. The pronouncement against their continuous sin is tempered with the Laodicean call that in mournful tones promises that if they would but only return, God would return unto them.

Dört nesle yayılan tedricî isyan, Yoel kitabının girişini ve zeminini teşkil eder; Malaki de burada, “ta atalarınızın günlerinden beri uzaklaştınız” dediğinde aynı tedricî isyanı teşhis eder. 1863’ten, isyanın ilk neslinin atalarının günlerinden bu yana, onlar Tanrı’dan gitgide daha da uzaklaştılar. Süregiden günahları aleyhine ilan edilen hüküm, Laodikya çağrısıyla dengelenir; bu çağrı, hazin bir tonla, yalnızca geri dönerlerse Tanrı’nın da onlara döneceğini vaat eder.

> But ye said, Wherein shall we return? Will a man rob God? Yet ye have robbed me. But ye say, Wherein have we robbed thee? In tithes and offerings. Ye are cursed with a curse: for ye have robbed me, even this whole nation.

> Fakat siz, “Hangi hususta döneceğiz?” dediniz. İnsan Tanrı’yı soyar mı? Oysa siz benden çaldınız. Ama siz, “Senden hangi hususta çaldık?” diyorsunuz. Onda birlerde ve sunularda. Bir lanetle lanetlendiniz; çünkü benden çaldınız, hem de bütün bu ulus.

> Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.

> Bütün ondalıkları ambara getirin ki evimde yiyecek bulunsun; şimdi beni bununla sınayın, diyor Orduların RAB’bi: size göklerin pencerelerini açıp üzerinize öyle bir bereket dökmeyecek miyim ki, onu alacak kadar yer kalmasın.

> And I will rebuke the devourer for your sakes, and he shall not destroy the fruits of your ground; neither shall your vine cast her fruit before the time in the field, saith the Lord of hosts. And all nations shall call you blessed: for ye shall be a delightsome land, saith the Lord of hosts. Malachi 3:5–12.

> Ve sizin uğrunuza yiyip bitireni azarlayacağım; o toprağınızın ürünlerini yok etmeyecek; asmanız tarlada meyvesini vaktinden önce dökmeyecek, diyor orduların Rabbi. Ve bütün uluslar sizi kutsanmış sayacak; çünkü siz hoş bir diyar olacaksınız, diyor orduların Rabbi. Malaki 3:5-12.

The alpha foundational external test of 2024 is followed by the capstone internal test of 2026. That capstone test occurs when the windows of heaven are opened, and three places where those open windows are identified in the context of the church triumphant are Malachi three, Miller’s dream and Revelation nineteen. Malachi is the alpha, Miller’s dream is the middle and Revelation is the omega. The test is illustrated by Christ, as the dirt brush man, casting the jewels into the casket. Those jewels are both truths perfectly arranged in their order, and the remnant. The storehouse is where the meat is gathered and distributed. As with the test of manna, the test of Capernaum and the Bread of Heaven—“meat” is the subject.

2024’teki alfa nitelikli temel haricî sınavı, 2026’daki taç taşı mahiyetindeki dâhilî sınav izler. O taç taşı sınav, göklerin pencereleri açıldığında gerçekleşir; muzaffer kilise bağlamında bu açık pencerelerin tanımlandığı üç yer Malaki üç, Miller’ın rüyası ve Vahiy on dokuzdur. Malaki alfadır, Miller’ın rüyası orta safhadır ve Vahiy omegadır. Sınav, Mesih’in toz fırçalı adam olarak mücevherleri mücevher sandığına atmasıyla tasvir edilir. Bu mücevherler hem kendi sıraları içinde kusursuzca tertip edilmiş hakikatleri hem de geriye kalanı temsil eder. Ambar, yiyeceğin toplandığı ve dağıtıldığı yerdir. Manna sınavında, Kefernahum sınavında ve Göklerin Ekmeği’nde olduğu gibi—“yiyecek” konudur.

The “meat” is oil in the parable of the virgins, and it represents character, the Holy Spirit and the prophetic message that brings the Holy Spirit into the hearts and minds of those who develop the character of Christ. The “meat” is Joel’s “new wine” that is cut off from the drunkards of Ephraim. To pass the internal capstone temple test of the second angel you must have passed the external first alpha foundational test. If you haven’t accepted the foundation, you cannot be part of the temple which is raised upon the foundation, but if you are not of the number who passed that foundational test, you will build your spiritual counterfeit house upon sand. John calls that counterfeit spiritual house, “the synagogue of Satan” and Jeremiah, “the assembly of mockers.”

‘Yiyecek’, bakireler benzetmesinde yağdır ve karakteri, Kutsal Ruh’u ve Mesih’in karakterini geliştirenlerin yüreklerine ve zihinlerine Kutsal Ruh’u getiren peygamberî mesajı temsil eder. ‘Yiyecek’, Efrayim’in ayyaşlarından kesilen Yoel’in ‘yeni şarabı’dır. İkinci meleğin içsel tepe taşı tapınak sınavını geçebilmek için dışsal birinci (alfa) temel sınavını geçmiş olmanız gerekir. Temeli kabul etmediyseniz, temel üzerine yükseltilen tapınağın bir parçası olamazsınız; fakat o temel sınavını geçenler arasında değilseniz, ruhsal sahte evinizi kum üzerine inşa edeceksiniz. Yuhanna o ruhsal sahte eve ‘Şeytan’ın havrası’, Yeremya ise ‘alaycıların meclisi’ der.

Bring ye all the tithes and offerings into the storehouse is the internal test where the seal is impressed. The dirt brush man cast the remnant people of God into the enlarged casket, and in so doing He was illustrating the work of bringing all the tithes into the storehouse. The Levites are the offering that is lifted up when He pours out a blessing from the windows of heaven. The dirt brush man’s jewels are His remnant people and in Isaiah chapter six those remnant people are identified as a tithe.

“Bütün ondalıkları ve sunuları ambara getirin” buyruğu, mührün vurulduğu içsel sınamadır. Kir fırçasını kullanan adam, Tanrı’nın artakalan halkını büyütülmüş sandığın içine attı; böyle yapmakla, bütün ondalıkların ambara getirilmesi işini tasvir ediyordu. Levililer, O göklerin pencerelerinden bereket döktüğünde yukarı kaldırılan sunudur. Kir fırçasını kullanan adamın mücevherleri O’nun artakalan halkıdır ve Yeşaya’nın altıncı bölümünde bu artakalan halk onda bir olarak tanımlanır.

> Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. But yet in it shall be a tenth, and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:11–13.

> O zaman ben, “Ya Rab, ne zamana kadar?” dedim. O da şöyle yanıtladı: Kentler ıssız kalıp içinde oturan kalmayıncaya, evlerde insan bulunmayıncaya ve ülke bütünüyle viran oluncaya dek; Rab insanları uzaklara sürünceye ve ülkenin ortasında büyük bir terk ediliş oluncaya dek. Ama yine de içinde bir onda bir kalacak; geri dönecek ve tüketilecektir: yapraklarını döktüklerinde özleri içlerinde olan terebint ve meşe gibi; kutsal tohum da onun özü olacaktır. Yeşaya 6:11-13.

The Lord identifies the question of “how long” on multiple witnesses as pointing to the Sunday law, and in verse three of Isaiah six the angels proclaim “Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory.” Sister White connects this with the mighty angel of Revelation eighteen.

Rab, birden çok şahitliğe dayanarak “Ne zamana kadar?” sorusunu Pazar Yasası’na işaret eden olarak belirler ve Yeşaya 6:3’te melekler, “Kutsal, kutsal, kutsal, Orduların Rabbi; bütün yeryüzü O’nun yüceliğiyle doludur” diye ilan ederler. Kardeş White bunu Vahiy’in on sekizinci bölümündeki kudretli melekle ilişkilendirir.

> “As they [the angels] see the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song of praise is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of Hosts.’ They are fully satisfied to glorify God; and in His presence, beneath His smile of approbation, they wish for nothing more. In bearing His image, in doing His service and worshiping Him, their highest ambition is fully reached.” Review and Herald, December 22, 1896.

> Onlar [melekler], bütün yeryüzünün O'nun yüceliğiyle dolacağı geleceği görürlerken, muzaffer övgü ezgisi melodik bir ilahi olarak birinden diğerine yankılanır: 'Kutsal, kutsal, kutsal, Orduların RAB'bi.' Tanrı'yı yüceltmek onları bütünüyle tatmin eder; ve O'nun huzurunda, onaylayıcı gülümsemesinin altında, daha fazlasını istemezler. O'nun suretini taşımakta, O'na hizmet etmekte ve O'na tapınmakta en yüce emellerine bütünüyle ulaşırlar." Review and Herald, 22 Aralık 1896.

Isaiah six identifies 9/11, when the earth was lightened with the glory of the first voice of Revelation eighteen’s two voices. When Isaiah asked “how long” the history of the chapter is identified as the period from 9/11 unto the Sunday law, where the second voice arrives. Isaiah informs us that at the Sunday law there will be a remnant—who are a tithe. The remnant has substance within them—oil in their vessels.

Yeşaya’nın altıncı bölümü, Vahiy on sekizinci bölümdeki iki sesten ilkinin görkemiyle yeryüzünün aydınlatıldığı 11 Eylül’ü tespit eder. Yeşaya “Ne zamana kadar?” diye sorduğunda, bölümün tarihi, ikinci sesin geldiği Pazar Yasası’na kadar, 11 Eylül’den Pazar Yasası’na uzanan dönem olarak tanımlanır. Yeşaya, Pazar Yasası’nda, onda bir olan bir artakalan bulunacağını bildirir. Artakalanın içinde öz vardır—kaplarında yağ vardır.

> But yet in it shall be a tenth [tithe], and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:13.

> Fakat yine de onun içinde bir onda bir [öşür] kalacaktır; o geri dönecek ve yenilecektir: yapraklarını döktüklerinde özleri içlerinde olan terebint ve meşe gibi; böylece kutsal tohum onun özü olacaktır. Yeşaya 6:13.

The “tenth” are those who have “returned” in answer to Malachi’s and also Jeremiah’s call to return. They are trees of humanity, combined with Divinity (the holy seed). They will be eaten, for they are not only the messengers, but they are the ensign of the Pentecostal wave loaves; they are the message which the Gentiles shall eat.

‘Onda bir’ olanlar, Malaki’nin ve ayrıca Yeremya’nın dönüş çağrısına cevap vererek ‘geri dönenler’dir. Onlar, Tanrılık (kutsal tohum) ile birleşmiş insanlığın ağaçlarıdır. Yenileceklerdir; çünkü onlar yalnızca haberciler değil, aynı zamanda Pentikost’un sallama sunusu ekmeklerinin sancağıdırlar; ulusların yiyeceği olan mesajdırlar.

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. Jeremiah 15:19.

> Bu nedenle RAB şöyle diyor: Eğer geri dönersen, seni yine geri getireceğim ve önümde duracaksın; eğer değerlisini değersizden ayırırsan, ağzım gibi olacaksın; bırak onlar sana dönsünler, fakat sen onlara dönme. Yeremya 15:19.

Jeremiah represents those who ate the message in the angel’s hand, which was the alpha and foundational test represented by August 11, 1840, 1888, and 9/11, for he says he found the words and did eat them.

Yeremya, meleğin elindeki, 11 Ağustos 1840, 1888 ve 11 Eylül ile temsil edilen alfa ve temel imtihan olan mesajı yiyenleri temsil eder; zira sözleri bulduğunu ve onları yediğini ifade eder.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. Jeremiah 15:16.

> Sözlerin bulundu, ben de onları yedim; sözün bana yüreğimin sevinci ve coşkusu oldu: çünkü senin adınla çağrılıyorum, ey orduların Tanrısı Rab. Yeremya 15:16.

Jeremiah is called by God’s name when he ate the little book in the angel’s hand, and that message produced joy and rejoicing, as opposed to shame. When God’s name is given to Jeremiah, he is representing the one hundred and forty-four thousand who are Philadelphians.

Yeremya, meleğin elindeki küçük kitabı yediğinde Tanrı’nın adıyla çağrıldı; ve o mesaj, utancın aksine, sevinç ve sürur doğurdu. Tanrı’nın adı Yeremya’ya verildiğinde, o, Filadelfyalılar olan yüz kırk dört bini temsil eder.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. Revelation 3:12.

> Yenen kişiyi Tanrımın tapınağında bir sütun kılacağım; artık oradan bir daha çıkmayacak. Onun üzerine Tanrımın adını ve Tanrımın kentinin adını—Tanrımdan gökten inen Yeni Yeruşalim’i—ve kendi yeni adımı yazacağım. Vahiy 3:12.

Jeremiah ate the message of 9/11 and suffered the disappointment of July 18, 2020.

Yeremya, 11 Eylül’ün mesajını yedi ve 18 Temmuz 2020’nin hayal kırıklığını çekti.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Jeremiah 15:17, 18.

> Alaycıların meclisinde oturmadım, ne de sevindim; Senin elin yüzünden yalnız oturdum; çünkü içimi hiddetle doldurdun. Neden acım dâimîdir, yaram neden sağalmaz, şifa kabul etmez? Sen bana büsbütün bir yalancı gibi ve kuruyan sular gibi mi olacaksın? Yeremya 15:17, 18.

Jeremiah’s “assembly of the mockers,” is Philadelphia and Smyrna’s “synagogue of Satan,” who say they are Jews, but they are not. Jeremiah did not rejoice for the message he had proclaimed was a false message, producing only shame, not joy. Jeremiah’s “perpetual wound that refused to be healed,” was the three and a half days that the assembly of mockers rejoiced while Jeremiah, Moses and Elijah were dead in the street that ran through the valley of dead dry bones. In the midst of that period of doubt and uncertainty, the Lord asked Jeremiah to return.

Yeremya’nın “alaycıların meclisi”, kendilerini Yahudi diye tanıtan ama olmayanların, Filadelfya ve Smirna’daki “Şeytan’ın sinagogu”dur. Yeremya sevinmedi; çünkü ilan ettiği mesaj sahteydi; sevinç değil, yalnızca utanç üretiyordu. Yeremya’nın “iyileşmeyi reddeden sürekli yarası”, alaycıların meclisinin, Yeremya, Musa ve İlyas’ın, kurumuş ölü kemikler vadisinin içinden geçen sokakta ölü oldukları sırada sevindiği üç buçuk gündü. Kuşku ve belirsizlikle dolu o dönemin ortasında Rab, Yeremya’dan geri dönmesini istedi.

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brasen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:19–21.

> Bu nedenle RAB şöyle diyor: Eğer geri dönersen, seni yeniden kabul ederim ve huzurumda durursun; ve eğer değerliyi değersiz olandan ayıklarsan, benim ağzım olursun. Bırak onlar sana dönsün; ama sen onlara dönme. Bu halka karşı seni tunçtan sağlam bir sur yapacağım. Sana karşı savaşacaklar, ama sana üstün gelemeyecekler; çünkü seni kurtarmak ve seni özgür kılmak için seninleyim, diyor RAB. Kötülerin elinden seni kurtaracağım, zalimlerin elinden seni fidyeyle kurtaracağım. Yeremya 15:19-21.

If Jeremiah would return, God would make him an army, represented as a brazen wall that both the “wicked” and the “terrible” will fight against, but not prevail. This is the army of the white horses with horsemen arrayed in uniforms of white linen. That army, or brazen wall is raised up when Jeremiah returns; if and when, he separates the precious from the vile. In Ezekiel thirty-seven, the army that Sister White says is God’s remnant people stands up when they have returned. The remnant returns, then stands up a mighty army, when they separate the precious and the vile and they then become God’s mouth. They must rightly divide the word of truth, separating the chaff from the wheat for they are using the same rules adopted by their father, who was a miller who specialized in preparing the very best bread. If they separate the precious from the vile; the truth from the error, they will be God’s watchman when God separates the wicked and the wise.

Eğer Yeremya geri dönerse, Tanrı onu bir ordu kılacaktır; bu ordu, hem “kötüler”in hem de “dehşetli olanlar”ın ona karşı savaşacakları, fakat galip gelemeyecekleri tunç bir duvar olarak tasvir edilir. Bu, beyaz atlardan oluşan ve binicileri beyaz keten giysiler kuşanmış ordudur. O ordu, yani tunç duvar, Yeremya döndüğünde; eğer ve ne zaman ki o kıymetliyi değersizden ayırırsa, ayağa kaldırılır. Hezekiel otuz yedinci bölümde, Kızkardeş White’ın Tanrı’nın artakalan halkı olduğunu söylediği ordu, onlar geri döndüklerinde ayağa kalkar. Artakalan geri döner; sonra, kıymetliyi değersizden ayırdıklarında, güçlü bir ordu olarak ayağa kalkar ve o zaman Tanrı’nın ağzı olurlar. Gerçeğin sözünü hakkıyla bölüp ayırmalı, samanı buğdaydan ayırmalıdırlar; çünkü onlar, en iyi ekmeği hazırlamakta uzmanlaşmış bir değirmenci olan babalarının benimsediği aynı kuralları kullanmaktadırlar. Eğer kıymetliyi değersizden, gerçeği yanlıştan ayırırlarsa, Tanrı kötüleri ve bilgeleri ayırdığında O’nun bekçisi olacaklardır.

Jeremiah answered the call to return in 2023, then in 2024 he was disappointed as a large group separated at the foundational test of Rome establishing the vision. Jeremiah rightly separated the precious from the vile, the truth from error, and carried on until the omega internal test at the opening of the windows of heaven. When the heavens are opened, the church triumphant has made herself ready. She passed the foundational external alpha test, then she passed the internal omega test of the windows of heaven. She either passes and becomes part of God’s army, or she is blown out of the windows by the wind. She is cast out into a large field, as was Shebna in Isaiah twenty-two or she is cast into the casket. She is either cast into the casket, or cast out of the temple as Nehemiah cast out Tobiah or Christ cast out the money changers. When the dirt brush man casts the jewels into the casket, the casket is either the Word of God in a new framework of truth or the casket is the temple of God, both of which are symbols of Christ, and Christ is not to be divided.

Yeremya 2023’te geri dönme çağrısına yanıt verdi; ardından 2024’te, görümü tesis ettiği temel sınamada Roma yüzünden büyük bir grubun ayrılmasıyla hayal kırıklığına uğradı. Yeremya, kıymetliyi bayağıdan, gerçeği yanlıştan haklı olarak ayırdı ve göğün pencerelerinin açılışındaki içsel omega sınamasına kadar yoluna devam etti. Gökler açıldığında, muzaffer kilise kendini hazırlamış olur. Temel dışsal alfa sınamasını geçti; sonra da göğün pencereleriyle ilgili içsel omega sınamasını geçti. Ya geçer ve Tanrı’nın ordusunun bir parçası olur ya da rüzgâr tarafından pencerelerden dışarı savrulur. Yeşaya yirmi ikide Şebna’nın başına geldiği gibi geniş bir tarlaya atılır ya da sandığa atılır. Ya sandığa atılır ya da Nehemya’nın Tovya’yı dışarı attığı gibi veya Mesih’in para bozanları dışarı attığı gibi tapınaktan dışarı atılır. Kir süpürgesi tutan adam mücevherleri sandığa attığında, sandık ya gerçeğin yeni bir çerçevesi içinde Tanrı’nın Sözü’dür ya da sandık Tanrı’nın Tapınağıdır; her ikisi de Mesih’in simgesidir ve Mesih bölünmemelidir.

> Is Christ divided? was Paul crucified for you? or were ye baptized in the name of Paul? 1 Corinthians 1:13.

> Mesih bölündü mü? Sizin için Pavlus mu çarmıha gerildi? Yoksa Pavlus’un adıyla mı vaftiz edildiniz? 1. Korintliler 1:13.

Christ is not separated from Paul. Divinity was not separated from the humanity of Paul. When Paul the human baptized in the name of Divinity their was no division, for the human messenger is combined with the Divine message. Paul was joined to Divinity as certainly as Ephraim was joined to its idols.

Mesih, Pavlus’tan ayrı değildir. Tanrılık, Pavlus’un beşeriyetinden ayrılmış değildi. Beşer olan Pavlus Tanrılığın adıyla vaftiz ettiğinde bölünme yoktu; çünkü beşerî elçi İlâhî mesajla birleşir. Pavlus, Efrayim’in putlarına bağlandığı kadar kesin olarak Tanrılığa bağlanmıştı.

Those in Miller’s dream who are cast into the temple (casket), are the tithes of Malachi three who are to be brought into the storehouse, where the meat is stored and distributed. That storehouse is the temple of the one hundred and forty-four thousand, or as Peter stated, “a spiritual house, an holy priesthood.” The casket is the spiritual house and the jewels are the priesthood. For this reason Miller’s dream is recorded on page “81,” a symbol of the Divine High Priest combined with eighty human priests.

Miller’in rüyasında mâbede (mücevher kutusuna) atılanlar, gıdanın saklanıp dağıtıldığı ambara getirilecek olan Malaki 3’teki ondalıklardır. O ambar, yüz kırk dört binin mâbedidir; yahut Petrus’un belirttiği gibi, “ruhsal bir ev, kutsal bir kâhinlik.” Mücevher kutusu ruhsal evdir ve mücevherler kâhinliktir. Bu sebeple Miller’in rüyası “81” sayfasında kaydedilmiştir; bu sayı, İlâhî Başkâhinin seksen beşerî kâhinle birleşimini simgeler.

In Miller’s dream the dirt brush man illustrates bringing the jewels, (which are Isaiah’s tithes and Malachi’s offerings), when He casts the jewels into the temple, which is the storehouse, which is the casket. There are often two questions involved with the second angel, and the omega test is the second angel in relation to the alpha test and the third litmus test. The call is to return, and the return is demonstrated by bringing all the tithes and offerings into the storehouse, that there might be meat in His house. The two questions here are what is the “meat?” and what is the “storehouse?”

Miller’in rüyasında, pislik fırçası olan adam, mücevherleri, (ki onlar Yeşaya’nın ondalıkları ve Malaki’nin sunularıdır), tapınağa — ki o ambar, ki o da sandıktır — attığında, mücevherlerin getirilmesini tasvir eder. İkinci melekle ilgili olarak çoğu kez iki soru söz konusudur; ve omega imtihanı, alfa imtihanına ve üçüncü turnusol testine nispetle ikinci meleğe tekabül eder. Çağrı dönüşedir; ve dönüş, O’nun evinde yiyecek bulunsun diye bütün ondalıkların ve sunuların ambara getirilmesiyle gösterilir. Buradaki iki soru şunlardır: “yiyecek” nedir ve “ambar” nedir?

If the jewels are the messengers, or if the jewels are the message determines how those two questions are answered. If it is the messengers, then they are the tithe that make up the temple, that is always erected in the second step. If it is the message, it is the message of the Midnight Cry that is brought to perfection as the capstone of the temple, and of the empowerment of the second angel’s message.

Mücevherlerin haberciler mi, yoksa mesaj mı olduğu, o iki sorunun nasıl yanıtlanacağını belirler. Eğer habercilerse, o zaman onlar, her zaman ikinci adımda inşa edilen tapınağı teşkil eden ondalıktır. Eğer mesaj ise, o zaman bu, tapınağın tepe taşı olarak kemale erdirilen Gece Yarısı Çığlığı mesajı ve ikinci meleğin mesajının güçlendirilmesidir.

> And said, For this cause shall a man leave father and mother, and shall cleave to his wife: and they twain shall be one flesh? Wherefore they are no more twain, but one flesh. What therefore God hath joined together, let not man put asunder. Matthew 19:5, 6.

> Ve dedi: Bu nedenle adam babasını ve annesini bırakacak ve karısına bağlanacak; ve ikisi tek beden olacak mıdır? Bundan dolayı artık ikisi değil, tek bedendir. O halde Tanrı’nın birleştirdiğini insan ayırmasın. Matta 19:5, 6.

We will continue this study in the next article.

Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> Dikkatim Mesih’in ilk gelişinin ilanına yeniden yöneltildi. Yahya, İsa’nın yolunu hazırlamak için İlyas’ın ruhu ve kudretiyle gönderildi. Yahya’nın tanıklığını reddedenler, İsa’nın öğretilerinden yarar görmediler. Onun gelişini önceden haber veren mesaja karşı çıkmaları, onları O’nun Mesih olduğuna dair en güçlü kanıtı kolayca elde edemeyecekleri bir noktaya getirdi. Şeytan, Yahya’nın mesajını reddedenleri daha da ileri götürerek Mesih’i reddetmeye ve O’nu çarmıha germeye sevk etti. Bunu yapmakla kendilerini, göksel tapınağa giden yolu öğretecek olan Pentekost gününün bereketini alamayacakları bir duruma koydular. Tapınağın perdesinin yırtılması, Yahudi kurbanlarının ve törenlerinin artık kabul edilmeyeceğini gösterdi. Büyük Kurban sunulmuş ve kabul edilmişti; Pentekost gününde inen Kutsal Ruh, öğrencilerin zihinlerini yeryüzündeki tapınaktan göksel olana taşıdı; İsa’nın kendi kanıyla girdiği o yerde, kefaretinin yararlarını öğrencilerinin üzerine dökmek için. Ama Yahudiler bütünüyle karanlıkta bırakıldılar. Kurtuluş planına dair sahip olabilecekleri bütün ışığı yitirdiler ve hâlâ işe yaramaz kurbanlarına ve sunularına güvenmeye devam ettiler. Göksel tapınak yeryüzündekinin yerini almıştı; yine de bu değişiklikten haberleri yoktu. Bu nedenle, Kutsal Yer’deki Mesih’in aracılığından yararlanamadılar.

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> "Birçok kişi, Yahudilerin Mesih’i reddetmeleri ve O’nu çarmıha germeleri karşısında dehşete kapılır; ve O’na yapılan utanç verici kötü muamelenin tarihini okurken, O’nu sevdiklerini düşünür ve Petrus’un yaptığı gibi O’nu inkâr etmeyeceklerini ya da Yahudilerin yaptığı gibi O’nu çarmıha germeyeceklerini sanırlar. Ama herkesin yüreğini okuyan Tanrı, onların hissettiklerini iddia ettikleri İsa sevgisini sınadı. Bütün gök, birinci meleğin mesajının nasıl karşılandığını en derin ilgiyle izledi. Ne var ki İsa’yı sevdiklerini söyleyen ve çarmıhın hikâyesini okurken gözyaşı döken birçok kişi, O’nun gelişinin müjdesiyle alay etti. Mesajı sevinçle kabul etmek yerine, onun bir aldanış olduğunu ilan ettiler. O’nun gelişini sevenlerden nefret ettiler ve onları kiliselerden dışladılar. İlk mesajı reddedenler ikincisinden yarar göremediler; imanla İsa’yla birlikte göksel tapınağın En Kutsal Yeri’ne girmeye hazırlamak için verilen gece yarısı haykırışından da yararlanmadılar. Ve önceki iki mesajı reddederek anlayışlarını öyle kararttılar ki, En Kutsal Yer’e giden yolu gösteren üçüncü meleğin mesajında hiçbir ışık göremiyorlar. Yahudiler İsa’yı nasıl çarmıha gerdilerse, yalnızca adı Hristiyan olan kiliseler de bu mesajları öylece çarmıha germiş; bu yüzden En Kutsal Yer’e giden yolu bilmiyorlar ve orada İsa’nın aracılığından yararlanamıyorlar. Kullanışsız kurbanlarını sunan Yahudiler gibi, onlar da İsa’nın ayrıldığı bölüme işe yaramaz dualarını sunuyorlar; ve Şeytan, bu aldatmacadan memnun kalarak, dindar bir karaktere bürünüyor ve bu sözde Hristiyanların zihinlerini kendine çekiyor; onları tuzağına sıkıca bağlamak için kendi gücüyle, alametleriyle ve yalancı harikalarıyla çalışıyor." Erken Yazılar, 259-261.

Back to Articles