Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Six

Daniel Kitabı - Numara 56

Unlocking the Mystery of Revelation 17: The Final Prophecy of the Great Whore and the Beast

Vahiy 17'nin Sırrını Çözmek: Büyük Fahişe ve Canavarla İlgili Son Kehanet

Author

Jeff Pippenger

Published

January 20, 2024

Formats

PDF
Word

The last representation of the kingdoms of Bible prophecy is found in Revelation chapter seventeen. In that chapter, in verse three, John is carried into the “wilderness”, so that the angel can show John the judgment of the “great whore” of prophecy, who sits upon “many waters” and who committed “fornication” with the “kings of the earth.”

Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıkların son tasviri Vahiy kitabının on yedinci bölümünde bulunur. O bölümde, üçüncü ayette, melek, "birçok sular" üzerinde oturan ve "yeryüzünün kralları" ile "zina" etmiş olan peygamberlikteki "büyük fahişe"nin yargısını Yuhanna'ya gösterebilsin diye Yuhanna "çöl"e götürülür.

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:1–3.

> Ve elinde yedi kase bulunan yedi melekten biri geldi ve benimle konuşarak şöyle dedi: "Buraya gel; çok sular üzerinde oturan büyük fahişenin yargısını sana göstereceğim. Onunla yeryüzünün kralları zina ettiler ve yeryüzünün sakinleri onun zinasının şarabıyla sarhoş oldular." Sonra o beni ruhta çöle götürdü; ve kızıl renkli, küfür adlarıyla dolu, yedi başı ve on boynuzu olan bir canavarın üzerinde oturan bir kadın gördüm. Vahiy 17:1-3.

By John’s own words the “wilderness” represents the twelve hundred and sixty years of papal rule from the year 538, unto the time of the end in 1798.

Yuhanna’nın kendi sözleriyle “çöl”, 538 yılından 1798’deki son zamana kadar papalık yönetiminin bin iki yüz altmış yılını temsil eder.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. … And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:6, 14.

> Kadın, Tanrı tarafından kendisi için hazırlanmış bir yeri bulunan çöle kaçtı; orada bin iki yüz altmış gün boyunca beslensin diye. ... Ve kadına büyük bir kartalın iki kanadı verildi; böylece çöle, kendi yerine uçabilsin ve orada yılanın önünden bir zaman, zamanlar ve yarım zaman boyunca beslensin. Vahiy 12:6, 14.

In the spirit, John was transported into the twelve hundred and sixty years of papal rule. Those years had been typified by the three and a half years of drought during the history of Jezebel, Ahab and Elijah. Those years were to continue until the papacy received its deadly wound in 1798, for that had been “determined” to occur at the end of the first indignation, which was the end of the war brought upon the sanctuary and host through the two desolating powers of paganism and papalism. All of these facts have been set forth in recent articles.

Ruhen, Yuhanna papalığın bin iki yüz altmış yıllık egemenlik dönemine taşındı. Bu yıllar, İzebel, Ahav ve İlyas dönemindeki üç buçuk yıllık kuraklıkla simgelenmişti. Bu yıllar, papalığın 1798’de ölümcül bir yara almasına kadar sürecekti, çünkü bunun, ilk gazabın sonunda gerçekleşmesi “belirlenmişti”; bu da putperestlik ve papalık şeklindeki iki yıkıcı güç aracılığıyla mabede ve orduya getirilen savaşın sonuydu. Bütün bu olgular son makalelerde ortaya konmuştur.

The “great whore,” is Isaiah’s whore of Tyre, who was to be forgotten for seventy symbolic years, which were the “days of one king.” The history of the United States, is the history of the symbolic seventy years, which had been typified by the seventy years of captivity during the reign of Babylon, the first kingdom of Bible prophecy. During that history the great whore of Tyre was to be forgotten. At the end of that history she was to be remembered and once again to go forth and sing her songs, thus committing fornication with the kings of the earth. John was spiritually conveyed into the history of papal rule in order to see the judgment of the papal power. The judgment of a daughter of a priest who committed fornication was that she was to be burnt with fire.

“Büyük fahişe”, Yeşaya’nın Sur fahişesidir; sembolik yetmiş yıl boyunca, yani “bir kralın günleri” boyunca, unutulacaktı. Amerika Birleşik Devletleri’nin tarihi, Kutsal Kitap peygamberliğinin ilk krallığı olan Babil’in egemenliği sırasında yaşanan yetmiş yıllık esaretle örneklenen sembolik yetmiş yılın tarihidir. O tarih boyunca Sur’un büyük fahişesi unutulacaktı. O tarihin sonunda ise hatırlanacak ve yeniden ortaya çıkıp şarkılarını söyleyecek, böylece yeryüzünün krallarıyla fuhuş edecekti. Yuhanna, papalık gücünün yargısını görmek için ruhen papalık yönetiminin tarihine taşındı. Fuhuş eden bir kâhinin kızına verilen hüküm, ateşle yakılmasıydı.

> And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.

> Herhangi bir kâhinin kızı, fahişelik ederek kendini murdar ederse, babasını murdar eder; ateşle yakılacaktır. Levililer 21:9.

In the vision of the judgment of the great whore that was given to John by one of the angels who poured out one of the seven last plagues was that she was burnt with fire.

Son yedi beladan birini döken meleklerden biri tarafından Yuhanna’ya verilen büyük fahişenin yargısına dair görümde, şu vardı: onun ateşle yakıldığı.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. Revelation 17:16.

> Ve gördüğün canavarın üzerindeki on boynuz, fahişeden nefret edecek, onu ıssız ve çıplak bırakacak, etini yiyecek ve onu ateşle yakacak. Vahiy 17:16.

The waters that the great whore is sitting upon are the people of the world, who will be brought under her authority when the United States deceives the entire world to worship the beast, who is also the great whore. The United States then becomes the premier king of the ten kings who are represented in the prophecy of Revelation seventeen, and in this illustration the United States represents the first king to commit fornication with the whore, though she will accomplish that act with all the kings thereafter.

Üzerinde büyük fahişenin oturduğu sular, dünyanın insanlarıdır; Amerika Birleşik Devletleri tüm dünyayı aynı zamanda büyük fahişe olan canavara tapınmaya aldattığında, onlar onun otoritesi altına sokulacaktır. Ardından Amerika Birleşik Devletleri, Vahiy on yedi peygamberliğinde temsil edilen on kralın baş kralı hâline gelir; ve bu tasvirde Amerika Birleşik Devletleri, fahişe ile zina eden ilk kralı temsil eder, fakat bundan sonra fahişe bu eylemi tüm krallarla gerçekleştirecektir.

The first king of many kings is represented by Ahab, who was married to the great whore, who is represented as Jezebel in the church of Thyatira. The judgment of Jezebel (the great whore), is accomplished by the ten kings, who will be forced into a church and state alliance by the power of the United States. Those kings will agree to allow the papacy to rule the world (sit upon the waters), in spite of their hatred for the whore.

Birçok kralın ilki, Tiyatira’daki kilisede İzebel olarak temsil edilen büyük fahişeyle evli olan Ahab tarafından temsil edilir. İzebel’in (büyük fahişe) yargılanması, Amerika Birleşik Devletleri’nin gücü tarafından kilise ve devlet ittifakına zorlanacak olan on kral tarafından gerçekleştirilecektir. Bu krallar, fahişeden nefret etmelerine rağmen papalığın dünyaya hükmetmesine (sular üzerinde oturmasına) izin vermeyi kabul edecekler.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. And he saith unto me, The waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues. And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:12–18.

> Gördüğün on boynuz, henüz krallık almamış olan on kraldır; ama canavarla birlikte bir saatliğine krallar olarak yetki alacaklar. Bunların düşüncesi birdir ve güçlerini ve kudretlerini canavara verecekler. Bunlar Kuzu’yla savaşacaklar, ama Kuzu onları yenecek; çünkü O Rablerin Rabbi ve Kralların Kralıdır; O’nunla birlikte olanlar çağrılmış, seçilmiş ve sadıklardır. Ve bana dedi ki: Gördüğün, fahişenin oturduğu sular, halklar, kalabalıklar, uluslar ve dillerdir. Canavarın üzerindeki gördüğün on boynuz ise fahişeden nefret edecekler, onu ıssız ve çıplak bırakacaklar, etini yiyecekler ve onu ateşle yakacaklar. Çünkü Tanrı, kendi sözleri yerine gelene dek, kendi isteğini yerine getirmeleri, aynı düşüncede olmaları ve krallıklarını canavara vermeleri için bunu yüreklerine koydu. Gördüğün kadın ise, yeryüzünün kralları üzerinde egemenlik süren o büyük kenttir. Vahiy 17:12-18.

The “ten kings” (the United Nations), actually hate the papacy, but are forced by circumstances to turn their short-lived kingdom over to the papal power in a vain hope to save the world from its increasing calamities. When they realize her deception, they become the instrument to burn her with fire in fulfillment of the law in Leviticus.

"On kral" (Birleşmiş Milletler) aslında Papalıktan nefret eder, ancak koşullar onları, kısa ömürlü krallıklarını dünyayı giderek artan felaketlerinden kurtarma yönündeki nafile bir umutla Papalık otoritesine devretmeye zorlar. Onun aldatmacasını fark ettiklerinde, Levililer'deki yasanın yerine gelmesi için onu ateşle yakmanın aracı olurlar.

The “ten kings” “make war with the Lamb” through the persecution they bring upon God’s last day people.

"On kral", Tanrı’nın son günlerdeki halkına uyguladıkları zulüm aracılığıyla "Kuzu ile savaşırlar".

> Why do the heathen rage, and the people imagine a vain thing? The kings of the earth set themselves, and the rulers take counsel together, against the Lord, and against his anointed, saying, Let us break their bands asunder, and cast away their cords from us. He that sitteth in the heavens shall laugh: the Lord shall have them in derision. Then shall he speak unto them in his wrath, and vex them in his sore displeasure. Psalms 2:1–5.

> Neden uluslar öfkeye kapılıyor, halklar boş şeyler tasarlıyor? Yeryüzünün kralları saf tutuyor, yöneticiler Rab’be ve O’nun meshettiği kişiye karşı birlikte danışıyorlar, “Bağlarını koparalım, iplerini üzerimizden atalım” diyorlar. Göklerde oturan gülecek; Rab onları alaya alacak. Sonra onlara gazabıyla konuşacak, şiddetli hiddetiyle onları sarsacak. Mezmur 2:1-5.

The persecution that is accomplished for the papacy by the kings of the earth, was also done against Christ at the cross.

Yeryüzünün kralları tarafından papalık adına gerçekleştirilen zulüm, çarmıhta Mesih'e karşı da yapılmıştı.

> Who by the mouth of thy servant David hast said, Why did the heathen rage, and the people imagine vain things? The kings of the earth stood up, and the rulers were gathered together against the Lord, and against his Christ. For of a truth against thy holy child Jesus, whom thou hast anointed, both Herod, and Pontius Pilate, with the Gentiles, and the people of Israel, were gathered together, For to do whatsoever thy hand and thy counsel determined before to be done. Acts 4:25–28.

> Sen, kulun Davut’un ağzıyla şöyle dedin: “Uluslar neden öfkelendi, halklar neden boş şeyler tasarladı? Yeryüzünün kralları ayağa kalktı, yöneticiler Rab’be ve O’nun Mesihi’ne karşı bir araya geldiler.” Çünkü gerçekten, Senin meshettiğin kutsal kulun İsa’ya karşı, hem Hirodes hem de Pontius Pilatus, öteki uluslarla ve İsrail halkıyla birlikte bir araya geldiler; Senin elinin ve tasarının önceden belirlediği her şeyi yapmak için. Elçilerin İşleri 4:25-28.

The “kings of the earth” that stood up against Christ at his crucifixion represents the “ten kings” of Revelation seventeen that make war with the Lamb again by persecuting his people. At the cross, those kings were the “assembly of the wicked” who “compassed” Christ, and who do so again with his last day people.

Mesih’in çarmıha gerilişi sırasında ona karşı ayaklanan “yeryüzünün kralları”, halkına zulmederek Kuzu’yla yeniden savaşan Vahiy 17’deki “on kral”ı temsil eder. Çarmıhta, o krallar Mesih’i “kuşatan” “kötülerin topluluğu”ydu ve aynı şeyi son günlerdeki halkına karşı da yine yaparlar.

> For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.

> Çünkü köpekler beni kuşattı; kötülerin topluluğu beni çevreledi; ellerimi ve ayaklarımı deldiler. Bütün kemiklerimi sayabilirim; bana bakıyor, gözlerini dikiyorlar. Giysilerimi aralarında paylaşıyorlar ve giysim için kura çekiyorlar. Mezmurlar 22:16-18.

The ten kings, who bring judgment upon the great whore burn her with fire, for she is a whore that professes to be a priest’s daughter. Those kings are also represented as “dogs,” and the ten kings will not only burn the great whore with fire, but will “eat her flesh.” The death of Jezebel was brought about when she was thrown from the wall and splattered on the ground, and then the dogs came and ate her flesh.

Büyük fahişe üzerine yargı getiren on kral, onu ateşle yakarlar; çünkü bir rahibin kızı olduğunu ileri süren bir fahişedir. Bu krallar ayrıca "köpekler" olarak da temsil edilir ve onlar büyük fahişeyi yalnızca ateşle yakmakla kalmayacak, aynı zamanda "etini yiyecekler". Jezebel'in ölümü, duvardan aşağı atılıp yere çarpıp parçalanmasıyla gerçekleşti; ardından köpekler gelip etini yediler.

> And when Jehu was come to Jezreel, Jezebel heard of it; and she painted her face, and tired her head, and looked out at a window. And as Jehu entered in at the gate, she said, Had Zimri peace, who slew his master? And he lifted up his face to the window, and said, Who is on my side? who? And there looked out to him two or three eunuchs. And he said, Throw her down. So they threw her down: and some of her blood was sprinkled on the wall, and on the horses: and he trode her under foot. And when he was come in, he did eat and drink, and said, Go, see now this cursed woman, and bury her: for she is a king’s daughter. And they went to bury her: but they found no more of her than the skull, and the feet, and the palms of her hands. Wherefore they came again, and told him. And he said, This is the word of the Lord, which he spake by his servant Elijah the Tishbite, saying, In the portion of Jezreel shall dogs eat the flesh of Jezebel: And the carcase of Jezebel shall be as dung upon the face of the field in the portion of Jezreel; so that they shall not say, This is Jezebel. 2 Kings 9:30–37.

> Yehu Yizreel’e geldiğinde, İzevel bunu duydu; gözlerini boyadı, başını süsledi ve bir pencereden dışarı baktı. Yehu kapıdan içeri girerken, “Efendisini öldüren Zimri huzur buldu mu?” dedi. Yehu yüzünü pencereye kaldırıp, “Benim yanımda kim var? Kim?” diye seslendi. Bunun üzerine iki ya da üç hadım pencereden ona baktı. O da, “Onu aşağı atın” dedi. Böylece onu aşağı attılar; kanının bir kısmı duvara ve atların üzerine sıçradı; o da onu atlarıyla çiğnedi. İçeri girince yedi içti ve, “Gidin, şimdi şu lanetli kadına bakın ve onu gömün; çünkü o kralın kızıdır” dedi. Onu gömmeye gittiler; ama ondan, kafatası, ayakları ve ellerinin avuçlarından başka bir şey bulamadılar. Bunun üzerine geri dönüp ona haber verdiler. O da, “Bu, RAB’bin, hizmetkârı Tişbeli İlyas aracılığıyla söylediği sözdür: Yizreel’in arazisinde köpekler İzevel’in etini yiyecek; İzevel’in cesedi Yizreel’in arazisindeki tarlanın yüzünde gübre gibi olacak ki, ‘Bu İzevel’dir’ denmesin” dedi. 2 Krallar 9:30-37.

The ten kings, who are the United Nations, whose premier king is the United States, will bring judgment upon the papacy by burning her with fire and eating her flesh. That judgment is what the angel came to show to John, and in order to do so he carried John into the history of the wilderness, but not simply a random point in the history of the wilderness, but to the very end of the period. It is evident that John was placed at the end of the twelve hundred and sixty years, for when he sees the woman she was already drunk with the blood of persecution and already identified as the mother of harlots.

On kral — ki bunlar Birleşmiş Milletler’dir ve baş kralı Amerika Birleşik Devletleri’dir — papalığın üzerine yargı getirecek; onu ateşle yakacak ve etini yiyecekler. Bu yargı, meleğin Yuhanna’ya göstermek için geldiği şeydir ve bunu yapmak için Yuhanna’yı çöl tarihinin içine taşıdı; ancak çöl tarihinin rastgele bir noktasına değil, dönemin ta sonuna. Yuhanna’nın bin iki yüz altmış yılın sonuna yerleştirildiği açıktır; çünkü kadını gördüğünde, o zaten zulüm yüzünden dökülen kanla sarhoştu ve zaten fahişelerin annesi olarak tanınmıştı.

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:3–6.

> Ruh beni çöle götürdü; kızıl renkli, küfür adlarıyla dolu, yedi başlı ve on boynuzlu bir canavarın üzerinde oturan bir kadın gördüm. Kadın mor ve kırmızıya bürünmüş, altın, değerli taşlar ve incilerle süslenmişti; elinde, iğrençliklerle ve fuhşunun pislikleriyle dolu altın bir kadeh vardı. Alnında şu ad yazılıydı: SIR, BÜYÜK BABİL, YERYÜZÜNDEKİ FAHİŞELERİN VE İĞRENÇLİKLERİN ANASI. Kadının kutsalların kanıyla ve İsa’nın şehitlerinin kanıyla sarhoş olduğunu gördüm; onu görünce büyük bir hayretle şaşırdım. Vahiy 17:3-6.

The whore of Tyre, who is also the “great whore” that is represented in Revelation seventeen, was to be forgotten until the time when she would once again sing her songs and commit fornication with the kings of the earth.

Sur’un fahişesi, aynı zamanda Vahiy’in on yedinci bölümünde anlatılan “büyük fahişe”ydi ve şarkılarını yeniden söyleyip yeryüzünün krallarıyla fuhuş yapacağı zamana kadar unutulacaktı.

Any reputable dictionary that was published before 1950 identifies that the woman arrayed in scarlet in Revelation seventeen is a symbol of the Roman Catholic church, but today the world thinks the Catholic church is a Christian church. The world has forgotten who she really is.

1950'den önce yayımlanmış herhangi bir saygın sözlük, Vahiy 17'de kızıl giysiler içinde tasvir edilen kadının Roma Katolik Kilisesi'ni simgelediğini belirtir; oysa bugün dünya Katolik Kilisesi'nin Hıristiyan bir kilise olduğunu sanıyor. Dünya onun gerçekte kim olduğunu unuttu.

When John saw her the persecution of the Dark Ages was at its end, for she was already drunk with the blood of the saints. The natural illustrates the spiritual, and a person gets drunk after they drink, not before.

John onu gördüğünde, Karanlık Çağlar'ın zulmü sonuna gelmişti, çünkü o çoktan azizlerin kanıyla sarhoştu. Doğal olan, ruhsal olana örnek teşkil eder ve bir kişi içtikten sonra sarhoş olur, önce değil.

The Protestants that broke from Catholicism centuries before 1798, had already begun their journey back to the Catholic communion by 1798, for she was identified as the “MOTHER OF HARLOTS.” When John saw her and wondered, the churches that had formerly separated from her fellowship had already returned. Thus John was carried to 1798, when the great whore already had murdered millions of Christians, and who had already seduced the former Protestant churches to accept her presumptuous claim that she was the head of the churches, as Justinian had identified her in the year 533.

1798'den yüzyıllar önce Katoliklikten kopan Protestanlar, 1798'e gelindiğinde Katolik birliğine geri dönüş yolculuklarına çoktan başlamışlardı; çünkü o “FAHİŞELERİN ANASI” olarak tanımlanmıştı. Yuhanna onu görüp şaşırdığında, daha önce onunla olan birlikten ayrılmış kiliseler çoktan geri dönmüştü. Böylece Yuhanna 1798 yılına götürüldü; o zamanda büyük fahişe zaten milyonlarca Hristiyanı öldürmüş ve eski Protestan kiliselerini, 533 yılında Justinianus’un onu tanımladığı gibi, kiliselerin başı olduğu yönündeki küstah iddiasını kabul etmeye çoktan ayartmıştı.

From the prophetic vantage point of 1798, the angel then presented John with the last representation of the kingdoms of Bible prophecy.

1798 yılının peygamberlik bakış açısından, melek o zaman Yuhanna’ya Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıkların son tasvirini sundu.

> And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. The beast that thou sawest was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition: and they that dwell on the earth shall wonder, whose names were not written in the book of life from the foundation of the world, when they behold the beast that was, and is not, and yet is. And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. Revelation 17:7–12.

> Melek bana, “Neden hayret ettin?” dedi. Sana kadının ve onu taşıyan, yedi başı ve on boynuzu olan canavarın sırrını söyleyeceğim. Gördüğün canavar vardı, şimdi yok; ama uçurumdan çıkacak ve yıkıma gidecek. Dünya üzerinde yaşayanlar, dünyanın kuruluşundan beri adları yaşam kitabına yazılmamış olanlar, vardı, şimdi yok, ama yine de var olan canavarı gördüklerinde hayrete düşecekler. İşte bilgelik gerekir: Yedi baş, kadının oturduğu yedi dağdır. Ve yedi kral vardır: Beşi düştü, biri var, ötekiyse henüz gelmedi; geldiğinde de kısa bir süre kalması gerekir. Ve vardı, şimdi olmayan canavar, sekizincidir; yediden olup yıkıma gider. Gördüğün on boynuz, henüz krallık almamış on kraldır; ama canavarla birlikte bir saatliğine krallar olarak yetki alacaklar. Vahiy 17:7-12.

A beast is a kingdom in Bible prophecy as easily identified in chapters seven and eight of Daniel, and the mystery that the angel is presenting to John is the mystery of the beast and the woman that rides upon the beast. The woman on the beast is the great whore who commits fornication with the kings of the earth. She is Jezebel and her husband is Ahab.

Canavar, Kutsal Kitap peygamberliğinde, Daniel’in yedinci ve sekizinci bölümlerinde kolayca görüldüğü gibi, bir krallıktır ve meleğin Yuhanna’ya sunduğu sır, canavarın ve onun üzerinde oturan kadının sırrıdır. Canavarın üzerindeki kadın, yeryüzünün krallarıyla zina eden büyük fahişedir. O, İzebel’dir ve kocası Ahab’dır.

> Therefore shall a man leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one flesh. Genesis 2:24.

> Bu nedenle bir adam babasını ve annesini bırakacak, karısına bağlanacak; ve ikisi tek bir beden olacak. Yaratılış 2:24.

A man is a man and a woman is a woman, but together they are one flesh. The mystery of the beast is that it is a combination of church and state, the combination of woman (church) and beast (kings) that are one kingdom, which consists of two parts. Statecraft and churchcraft combined, with the woman in control of the relationship, is the “image of the beast.” John is shown the woman being carried by the beast, for she is the one in control of the relationship.

Erkek erkektir ve kadın kadındır, ama birlikte tek bir beden olurlar. Canavarın gizemi, onun kilise ile devletin birleşimi olmasıdır; yani kadının (kilisenin) ve canavarın (kralların) iki parçadan oluşan tek bir krallık halinde birleşmesidir. Devlet yönetimi ile kilise yönetiminin, ilişkide kontrolün kadında olduğu şekilde birleşmesi, "canavarın sureti"dir. Yuhanna’ya kadının canavar tarafından taşındığı gösterilir; çünkü ilişkide kontrol eden odur.

> And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.

> Ve senin gördüğün kadın, yeryüzünün kralları üzerinde hüküm süren o büyük kenttir. Vahiy 17:18.

Together the beast and the woman represent one kingdom (one flesh), but the angel is emphasizing the relationship of the great whore with the kings of the earth. “The beast that” “was, and is not”, which “shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition,” that “they that dwell on the earth shall wonder” after is the papacy when the great whore’s deadly wound is healed. She “was” the fifth kingdom of Bible prophecy, but it was “determined” that she would receive a deadly wound in 1798.

Canavar ve kadın birlikte tek bir krallığı (tek bedeni) temsil eder, ancak melek, büyük fahişenin yeryüzünün krallarıyla ilişkisini vurguluyor. "Canavar ki" "vardı ve şimdi yok"; "uçurumdan yükselecek ve mahvoluşa gidecek"; "yeryüzünde yaşayanların hayretle peşinden gideceği" bu canavar, büyük fahişenin ölümcül yarası iyileştiğinde papalıktır. O, Kutsal Kitap peygamberliğinde beşinci krallık "idi", ancak 1798'de ölümcül bir yara alacağı "belirlenmişti".

When John was spiritually transported to 1798, she was “not” a beast, and “yet” when her deadly wound is healed at the end of the seventy symbolic years that conclude at the soon-coming Sunday law, she “is” again alive, singing her songs, committing fornication and murdering Christians.

John ruhen 1798'e götürüldüğünde, o bir canavar "değil"di ve "yine de", yakında gelecek Pazar yasasıyla son bulacak olan yetmiş sembolik yılın sonunda ölümcül yarası iyileştiğinde, o yine "hayattadır", şarkılarını söylemekte, zina etmekte ve Hristiyanları öldürmektedir.

Chapter seventeen is the last presentation of the kingdoms of Bible prophecy, and as such it must agree with the first mention of the kingdoms of Bible prophecy. The first mention of those kingdoms is found in Daniel chapter two, which is represented upon both of the charts that were a fulfillment of Habakkuk’s command to write the vision and make it plain upon tables.

On yedinci bölüm, Kutsal Kitap peygamberliğinde yer alan krallıkların son sunumudur ve bu nedenle Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıkların ilk kez anılışıyla uyumlu olmalıdır. Bu krallıkların ilk kez anıldığı yer Daniel kitabının ikinci bölümüdür; bu bölüm, Habakkuk’un “görümü yaz ve levhalar üzerine açıkça yaz” buyruğunu yerine getiren her iki tabloda da temsil edilmiştir.

The Millerites were correct in their understanding of Daniel’s kingdoms of Bible prophecy as represented in chapters two, seven and eight, but their understanding was incomplete. Miller’s jewels of Daniel chapter two, shines ten times brighter in the last days, for it is recognized as identifying the first reference, not only of the kingdoms of Bible prophecy, but also of the first reference of the revelation that the eighth is of the seven. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

Millerciler, Daniel’in iki, yedi ve sekizinci bölümlerinde temsil edildiği gibi Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıkları doğru anladılar, ancak anlayışları eksikti. Miller’in Daniel’in ikinci bölümündeki mücevherleri, son günlerde on kat daha parlak parlar; çünkü bunun yalnızca Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıkların ilk atfını değil, aynı zamanda “sekizincinin yediden biri olduğu” vahyinin ilk atfını da belirlediği kabul edilir. İsa, bir şeyin sonunu her zaman o şeyin başlangıcıyla açıklar.

All the prophets are speaking of the last days, and John, in Revelation seventeen is identifying the last earthly kingdom when he presents “the beast that” “was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition.” The beast ascends out of “the bottomless pit,” which is a symbol of a “new manifestation of satanic power.”

Bütün peygamberler son günlerden söz eder; Yuhanna ise Vahiy 17'de, "vardı ve yoktur; dipsiz çukurdan çıkacak ve helaka gidecektir" dediği "canavarı" sunarak son yeryüzü krallığını tanımlıyor. Canavar "dipsiz çukur"dan çıkar; bu, "şeytani gücün yeni bir tezahürü"nün bir sembolüdür.

> “‘When they shall have finished [are finishing] their testimony.’ The period when the two witnesses were to prophesy clothed in sackcloth ended in 1798. As they were approaching the termination of their work in obscurity, war was to be made upon them by the power represented as ‘the beast that ascendeth out of the bottomless pit.’ In many of the nations of Europe the powers that ruled in Church and State had for centuries been controlled by Satan, through the medium of the papacy. But here is brought to view a new manifestation of Satanic power.” The Great Controversy, 268.

> "'Tanıklıklarını tamamladıklarında [tamamlamak üzereyken].' İki tanığın çul kuşanmış halde peygamberlik edecekleri dönem 1798'de sona erdi. Gözlerden uzak sürdürdükleri hizmetlerinin sonuna yaklaşırken, onlara 'dipsiz çukurdan çıkan canavar' olarak temsil edilen güç tarafından savaş açılacaktı. Avrupa'nın birçok ülkesinde Kilise ve Devlete hükmeden güçler, yüzyıllar boyunca papalık aracılığıyla Şeytan'ın denetimi altında olmuşlardı. Ama burada şeytani gücün yeni bir tezahürü gözler önüne seriliyor." Büyük Mücadele, 268.

Some of the theologians will argue that because the “beast that ascendeth out of the bottomless pit” in Revelation eleven, is identified in the passage as the atheism of the French Revolution, that the expression “bottomless pit” is a symbol of atheism. But Islam ascended out of the “bottomless pit” in Revelation nine, and Islam is not atheism. The bottomless pit represents a satanic manifestation.

Bazı ilahiyatçılar, Vahiy 11’deki “dipsiz çukurdan çıkan canavar”ın ilgili pasajda Fransız Devrimi’nin ateizmi olarak tanımlanmış olmasından hareketle, “dipsiz çukur” ifadesinin ateizmin bir simgesi olduğunu ileri süreceklerdir. Oysa Vahiy 9’da İslam “dipsiz çukur”dan çıkmıştır ve İslam ateizm değildir. Dipsiz çukur şeytani bir tezahürü temsil eder.

> “I told him that the Lord had shown me in vision that mesmerism was from the Devil, from the bottomless pit, and that it would soon go there, with those who continued to use it.” Review and Herald, July 21, 1851.

> “Ona, Rab’bin bana bir görümde mesmerizmin Şeytandan, dipsiz çukurdan olduğunu ve onu kullanmaya devam edenlerle birlikte yakında oraya gideceğini gösterdiğini söyledim.” Review and Herald, 21 Temmuz 1851.

Something from “the Devil,” is something from “the bottomless pit.” In Revelation seventeen the beast that ascends out of the bottomless pit is the power that goes into perdition and those whose names are not written in the book shall wonder after. “Perdition” means eternal damnation and is represented in Revelation as the “lake of fire,” which is where the beast is cast into.

"Şeytan"dan gelen bir şey, "dipsiz uçurum"dan gelen bir şeydir. Vahiy'in on yedinci bölümünde, dipsiz uçurumdan çıkan canavar, mahvoluşa giden güçtür ve adları kitapta yazılı olmayanlar onun ardından hayretle gideceklerdir. "Mahvoluş" sonsuz lanetlenme demektir ve Vahiy'de "ateş gölü" olarak temsil edilir; canavar da oraya atılır.

> And the beast was taken, and with him the false prophet that wrought miracles before him, with which he deceived them that had received the mark of the beast, and them that worshipped his image. These both were cast alive into a lake of fire burning with brimstone. Revelation 19:20.

> Ve canavar yakalandı; onunla birlikte, onun önünde mucizeler yapan ve bu mucizelerle canavarın işaretini almış olanları ve onun suretine tapanları aldatan sahte peygamber de yakalandı. İkisi de diri diri kükürtle yanan ateş gölüne atıldı. Vahiy 19:20.

In chapter thirteen the first beast that comes from the sea, which Sister White directly identifies as the papacy is identified. In that passage the world wonders after the papal beast.

On üçüncü bölümde denizden çıkan ilk canavarın kimliği belirlenir; Sister White onu doğrudan papalık olarak tanımlar. O pasajda dünya papalık canavarının peşinden hayranlıkla gider.

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. Revelation 13:13.

> Ve başlarından birinin sanki ölümcül biçimde yaralandığını gördüm; ölümcül yarası iyileşti; ve bütün dünya canavarın ardınca şaşkınlıkla gitti. Vahiy 13:13.

The beast of Revelation seventeen that “they that dwell on the earth shall wonder” after is the final manifestation of satanic power that occurs when the deadly wound of the papacy is healed at the soon-coming Sunday law. Every prophetic characteristic of the woman and the beast she rides upon in chapter seventeen, identifies the church of Rome, just as the dictionaries published before 1950 identified.

Vahiy 17'de sözü edilen ve "yeryüzünde oturanların hayran kalacağı" canavar, papalığın ölümcül yarası yakında yürürlüğe girecek Pazar yasası sırasında iyileştiğinde ortaya çıkacak şeytanî gücün nihai tezahürüdür. On yedinci bölümdeki kadının ve bindiği canavarın her peygamberî özelliği, 1950'den önce yayımlanan sözlüklerin de belirttiği gibi, Roma Kilisesi'ni işaret eder.

The beast of Revelation seventeen, is a symbol of the combination of church and state, which is the image of the beast. The beast with seven heads and ten horns is the kingdom that is composed of the ten kings (the United Nations), which the woman rides upon and rules over. The woman is the papacy, who is identified as Babylon the great, the mother of harlots. After the symbols are identified we can return to 1798; the point in history where John was carried to in order to receive the last representation of the kingdoms of Bible prophecy.

Vahiy 17’deki canavar, kilise ile devletin birleşiminin bir sembolüdür; bu birleşim, canavarın suretidir. Yedi başlı ve on boynuzlu canavar, kadının üzerine bindiği ve hükmettiği, on kraldan (Birleşmiş Milletler) oluşan krallıktır. Kadın, Büyük Babil, fahişelerin anası olarak tanımlanan papalıktır. Semboller tanımlandıktan sonra 1798’e dönebiliriz; Yuhanna’nın, Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıkların son tasvirini almak üzere götürüldüğü tarihsel noktaya.

We shall address those kingdoms, and their representation in Daniel chapter two, in the next article.

Bu krallıkları ve Daniel kitabının ikinci bölümündeki temsilini bir sonraki yazıda ele alacağız.

> “Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that it might be seen whether it would fulfill the purpose of ‘the Watcher and the Holy One.’ Prophecy has traced the rise and fall of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with nations of less power, history repeated itself. Each had its period of test, each failed, its glory faded, its power departed, and its place was occupied by another.

> Tarih sahnesine çıkan her ulusa, ‘Gözcü ve Kutsal Olan’ın amacını yerine getirip getirmeyeceği görülsün diye yeryüzünde yerini almasına izin verilmiştir. Peygamberlik sözleri, dünyanın büyük imparatorluklarının—Babil, Med-Persya, Yunan ve Roma—yükselişini ve çöküşünü ortaya koymuştur. Daha az güçlü uluslarda olduğu gibi, bunların her birinde de tarih tekerrür etti. Her birinin bir sınanma dönemi oldu; her biri başarısız oldu, görkemi soldu, gücü yitti ve yerini bir başkası aldı.

> “While the nations rejected God’s principles, and in this rejection wrought their own ruin, it was still manifest that the divine, overruling purpose was working through all their movements.” Education, 177.

> "Milletler Tanrı’nın ilkelerini reddederken ve bu reddedişle kendi yıkımlarını hazırlarken, yine de ilahi, egemen tasarının onların tüm eylemleri aracılığıyla etkin olduğu apaçıktı." Eğitim, 177.

Back to Articles