Article

# Gerçek nedir? - Beş Numara

Avutucu

Author

Jeff Pippenger

Published

September 11, 2023

Formats

PDF
Word

Yedi gök gürültüsü içinde açığa çıkan peygamberî tarih, şu anda içinde bulunduğumuz tarihi tanımlar. Sır, temsil ettiği tarih gelene kadar gizli kaldı. Bu, Teselli Edici’nin, “hakikat”in Ruhu’nun, Yuhanna’nın İsa Mesih’in Vahyi diye adlandırdığı hakikati açıkladığı zamandır; çünkü İsa Mesih Hakikattir. Bu, “hakikat” kelimesinin Tanrı’nın karakterini temsil etmesinden ibaret değildir. Ve bu, harika bir dilbilimcinin, İbranice “hakikat” kelimesinin Kutsal Yazılar boyunca böylesine derin biçimlerde kullanıldığına dair bir vahyinden ibaret de değildir. Ama aynı zamanda, anlaşıldığında Vahiy kitabının peygamberlik sözlerini açmanın anahtarına dönüşen ve böylece tüm Kutsal Kitap’ı açan şaşırtıcı bir mucizedir. Ancak bu, görmek, işitmek ve orada yazılanlara uymak isteyenler içindir; çünkü zaman yakındır.

İnsanların "gerçeği" onunla kutsallaşacakları şekilde tanıyabilmeleri, Kutsal Ruh’un varlığını gerektirir. İnsanlar "gerçek" sözcüğünü zihinsel olarak anlayabilir ve hatta onun önemine hayran kalabilirler, fakat "gerçek" yenmelidir. İçselleştirilmeli ve bir kişinin deneyiminin parçası hâline getirilmelidir; çünkü söz, Mesih’in suretine dönüştürülmeyi arayanlara Tanrı’nın yaratıcı gücünü iletir. "Gerçek" olarak çevrilen İbranice sözcükle ilgili kişisel araştırmamın başlangıç noktalarından biri, "gerçek" sözcüğünün şaşırtıcı doğasını ve Kutsal Kitap’taki kullanımını da ele alan İbranice bilginleriydi. Ama "gerçek" sözcüğüne dair entelektüel anlayışlarının onları Mesih’e götürdüğüne inanmak için bir neden yok.

Kutsal Ruh’un varlığında sözün yenmesi gerektiğine dair peygamberî gerçek, Kardeş White’ın on bakire benzetmesindeki “yağ” tanımını ve ayrıca Damat’ı bekleyen iki grup bakirenin betimlemesini yankılar.

Bir sembol çoğu zaman birden fazla anlama sahiptir ve anlamı, sembolün yer aldığı bağlam tarafından belirlenmelidir. Kelimeye dilbilgisi uzmanının verdiği tanımla ya da kelimenin yazıldığı tarihsel zaman dilimiyle belirlenmemelidir. Bu iki yaklaşıma, "gerçeği" inkâr etmek için Adventizmin ilahiyatçıları sarılmıştır. Bir sembol, kullanıldığı bağlam tarafından tanımlanır. Peygamberlik Ruhu içinde, on bakire benzetmesindeki "yağ" kelimesi, "yağ"ın geçtiği bölümün bağlamına bağlı olarak en az birkaç farklı şeyi temsil eder. Neden bakirelerin bir sınıfı yağa sahip de diğeri değil?

> Kötülük, aldatma ve aldanış içinde, ölümün ta gölgesinde yatan bir dünya var—uykuda, uykuda. Onları uyandırmak için ruhun çilesini kim hissediyor? Onlara hangi ses ulaşabilir? Aklım, şu işaretin verileceği geleceğe götürülüyor: ‘İşte, Damat geliyor; O’nu karşılamaya çıkın.’ Ama bazıları kandillerini dolduracak yağı edinmeyi geciktirmiş olacak ve çok geç fark edecekler ki, yağla temsil edilen karakter devredilemez. O yağ, Mesih’in doğruluğudur. O, karakteri temsil eder ve karakter devredilemez. Hiç kimse onu bir başkası için elde edemez. Her biri, günahın her lekesinden arındırılmış bir karakteri kendisi için edinmelidir. Bible Echo, 4 Mayıs 1896.

Akılsız kızlar, yaklaşan krizde başarılı olmak için gerekli karaktere sahip değiller. Mesih’in doğruluğundan yoksunlar. Ama yağ aynı zamanda bir mesajdır; “son günlerde” on kız benzetmesindeki yağ, işitilmesi, okunması ve tutulması gereken, İsa Mesih’in Vahyi ile temsil edilen son uyarı mesajıdır.

> Bütün yeryüzüne egemen Rab'bin yanında duran meshedilmiş olanlar, bir zamanlar Şeytan'a örtücü keruv olarak verilen göreve sahiptirler. Tahtını kuşatan kutsal varlıklar aracılığıyla, Rab yeryüzünün sakinleriyle sürekli iletişimde kalır. Altın yağ, Tanrı'nın lütfunu simgeler; bu lütuf sayesinde Tanrı, imanlıların kandillerini titreyip sönmemeleri için sürekli besler. Tanrı'nın Ruhu'nun mesajları aracılığıyla bu kutsal yağ gökten dökülmeseydi, kötülüğün güçleri insanlar üzerinde bütünüyle egemenlik kurardı.

> Tanrı’nın onuru, bize gönderdiği mesajları kabul etmediğimizde zedelenir. Böylece, karanlıkta olanlara iletmemiz için ruhlarımıza dökmek istediği altın yağı reddetmiş oluruz. “İşte, damat geliyor; onu karşılamaya çıkın” çağrısı geldiğinde, kutsal yağı almamış, yüreklerinde Mesih’in lütfuna değer vermemiş olanlar, akılsız kızlar gibi, Rab’le buluşmaya hazır olmadıklarını anlayacaklardır. Kendilerinde o yağı elde edecek güç yoktur ve yaşamları mahvolur. Ama Tanrı’nın Kutsal Ruhu istenirse, Musa’nın yaptığı gibi, “Yüceliğini bana göster” diye yalvarırsak, Tanrı’nın sevgisi yüreklerimize dökülecektir. Altın borular aracılığıyla altın yağ bize aktarılacaktır. “Güçle, kuvvetle değil, ancak Ruhumla,” diyor Her Şeye Egemen RAB. Doğruluk Güneşi’nin parlak ışınlarını alarak, Tanrı’nın çocukları dünyada ışıklar gibi parlarlar. Review and Herald, 20 Temmuz 1897.

"Yağ", son mesajdır; bu da bir kez daha İsa Mesih'in Vahyi'dir. Metinde, yağa sahip olmak isteyenlerin, Horeb'deki mağarada Musa'nın yaptığı gibi Tanrı'ya yakarmaları gerekir. Ama şuna dikkat edin: Eğer Musa'nın yaptığı gibi yalvarıp Tanrı'nın bize O'nun "yüceliğini" "göstermesini" istemek istiyorsak, önce Tesellici olan Kutsal Ruh'u istemeliyiz. Bunu yaparsak, melekler ve iki altın boru aracılığıyla Mesih'in doğruluğundan alacağız. Laodikya Adventizminin gelenek ve göreneklerinin önerdiği şekilde Mesih'in karakteri için dua edip yakarabileceğimizi, aynı zamanda da İsa Mesih'in Vahyi'nin mesajını reddedebileceğimizi sanıyorsak, kendimizi aldatıyoruz. O'nun doğruluğu, Tanrı'nın tahtının önünde duran iki meshedilmiş kişinin ilettiği "Tanrı'nın Ruhu'nun mesajları" aracılığıyla bize ulaştırılır. O'nun mesajını reddettiğimizde, O'nun doğruluğunu da reddederiz.

> Ben de cevap verip ona dedim: Şamdanın sağında ve solunda bulunan şu iki zeytin ağacı nedir? Yine cevap verip ona dedim: İki altın boru aracılığıyla içlerinden altın yağı akıtan şu iki zeytin dalı nedir? O da bana cevap verip dedi: Bunların ne olduğunu bilmiyor musun? Ben, “Hayır, efendim” dedim. Bunun üzerine dedi ki: Bunlar, bütün dünyanın Rab’binin yanında duran iki meshedilmiş kişidir. Zekeriya 4:11-14.

“Bütün dünyanın Rab’bi’nin yanında duran” iki “meshedilmiş kişi”, Vahiy’in on birinci bölümündeki iki tanık olarak da temsil edilir.

> İki tanık hakkında peygamber ayrıca şöyle der: “Bunlar, yeryüzünün Tanrısı’nın huzurunda duran iki zeytin ağacı ve iki şamdandır.” Mezmur yazarı şöyle dedi: “Sözün, ayaklarıma kandil, yoluma ışıktır.” Vahiy 11:4; Mezmur 119:105. İki tanık, Eski ve Yeni Antlaşma’nın Kutsal Yazılarını temsil eder. Büyük Anlaşmazlık, 267.

İster Zekeriya’nın ister Yuhanna’nın iki tanıkla ilgili tanıklığını ele alalım, her iki tanıklığın bağlamı da Vahiy 1:1’de, İsa Mesih’in Vahyi’yle bağlantılı olarak ilk zikredilen hakikat olan iletişim sürecidir. Baba’dan Oğul’a, Oğul’dan meleklere, meleklerden bir peygambere, peygamberden kiliseye. Mesih’in insanlığa konuştuğu süreç, son uyarı mesajı kapsamında ortaya koymak istediği önemli bir gerçektir. Bu, hem birinci hem de üçüncü melek mesajlarının sunumundaki vurguyla uyumludur.

Birinci meleğin mesajı William Miller tarafından temsil edilir. Miller, tanınması gereken birkaç peygamberî niteliğe sahiptir. Hareketin “Babası”ydı; Alfa ve Omega bağlamında bu, bir oğulun da bulunması gerektiği anlamına gelir. “Millerite” adıyla anılan bir hareketi temsil ediyordu; bu ad bir kaya türünün adıdır. Onun aracılığıyla peygamberlik yorumuna ilişkin bir dizi Kutsal Kitap kuralı düzenlendi. Bu kurallar, Tanrı’nın Ruhu’nun mesajlarının iletilmesinin başlıca bir bileşeni hâline geldi; Miller’ın kuşağı, budalaca Laodikya hâllerini sürdürmeyi mi yoksa bilge Filadelfyalılar olmayı mı seçeceklerine karar verirken bu mesajlar ya reddedildi ya da kabul edildi. Birinci meleğin mesajının babası olarak, üçüncü meleğin mesajını ilan edecek bir hareketi temsil eder; ve o hareketin mesaja ilişkin anlayışı, üçüncü meleğin mesajını, Miller’ın birinci meleğin mesajını kurmak için kullanıldığı kadar sağlam biçimde kuran, peygamberlik yorumuna ilişkin özel bir Kutsal Kitap kuralları dizisi tarafından yönlendirilecektir. Tanrı asla değişmez, İsa Mesih dün, bugün ve sonsuza dek aynıdır.

> Aldanmayın, sevgili kardeşlerim. Her iyi armağan ve her kusursuz armağan yukarıdandır ve ışıkların Babası’ndan iner; onda ne değişkenlik vardır ne de dönmenin gölgesi. Kendi isteğiyle bizi gerçeğin sözüyle doğurdu; öyle ki yarattıklarının ilk ürünleri olalım. Yakup 1:16-18.

Adventizmin başında da sonunda da, yağla simgelenen Tanrı’nın Ruhu’nun mesajları iki tanık aracılığıyla iletilir. Başlangıçta, Milleritlerle birlikte, iki tanık Eski ve Yeni Ahit’ti; sonunda ise iki tanık Kutsal Kitap ve Peygamberlik Ruhu’dur. İşte bu nedenle, soruşturma yargısının son günlerinde Tanrı halkının sonunu en yetkin biçimde tasvir eden Yuhanna, Patmos adasındaydı.

> Ben, kardeşiniz ve sıkıntıda, İsa Mesih'in egemenliğinde ve sabrında sizinle paydaş olan Yuhanna, Tanrı'nın sözü ve İsa Mesih'in tanıklığı uğruna Patmos denen adadaydım. Vahiy 1:9.

Patmos’un peygamberî bağlamı, Yuhanna’nın zulüm gördüğünü gösterir. O, Kutsal Kitap ve Peygamberlik Ruhu aracılığıyla İsa Mesih’in Vahyi’ni belirten Tanrı’nın ruhundan gelen mesajları aldığı için zulüm görüyordu.

Tanrı'nın 'son gün' halkına yönelik zulüm, Vahiy'in on birinci bölümünde de temsil edilir; iki tanık sokaklarda öldürüldüğünde herkes onların ölümünü kutlar. On birinci bölümde bu iki tanık İlyas ve Musa'dır. Üç buçuk yıl boyunca tanıklık ettiler ve sonra öldürüldüler; ancak daha sonra diriltildiler.

Tüm peygamberler, kendi tarihlerinden çok, son günlerden söz eder; dolayısıyla, son günlerden söz eden bir kitap varsa, o Kutsal Kitap’taki tüm kitapların buluşup sona erdiği Vahiy Kitabı’dır. Öyleyse son günlerde öldürülen ve ardından dirilen bir "mesaj" olmalıdır. Vahiy 11, Fransız Devrimi’nin tarihini tasvir eder; ancak daha doğrudan olarak, son günlerde üçüncü meleğin mesajına yönelik bir saldırıyı tasvir eder. Miller’ın mesajı ve hareketiyle simgelenen mesaj ve hareket, o saldırıya uğradı ve 18 Temmuz 2020’de öldü. Vahiy 11’e göre, o saldırı dipsiz çukurdan çıkan canavar tarafından gerçekleştirilecektir.

> Ve tanıklıklarını tamamladıklarında, dipsiz çukurdan yükselen canavar onlara karşı savaş açacak, onları yenecek ve öldürecek. Ve cesetleri, ruhsal olarak Sodom ve Mısır diye adlandırılan, Rabbimizin de çarmıha gerildiği büyük kentin sokağında yatacak. Vahiy 11:8, 9.

White Kardeş bize, "dipsiz kuyu"nun şeytani gücün yeni bir tezahürünü temsil ettiğini bildirir.

> "'Tanıklıklarını tamamladıklarında [tamamlamak üzereyken].' İki tanığın çul kuşanmış halde peygamberlik edecekleri dönem 1798'de sona erdi. Gözlerden uzak sürdürdükleri hizmetlerinin sonuna yaklaşırken, onlara 'dipsiz çukurdan çıkan canavar' olarak temsil edilen güç tarafından savaş açılacaktı. Avrupa'nın birçok ülkesinde Kilise ve Devlete hükmeden güçler, yüzyıllar boyunca papalık aracılığıyla Şeytan'ın denetimi altında olmuşlardı. Ama burada şeytani gücün yeni bir tezahürü gözler önüne seriliyor." Büyük Mücadele, 268.

Vahiy kitabında dipsiz çukurdan çıkan üç güç tanımlanmıştır; ilki, Vahiy dokuzuncu bölüm ikinci ayette zikredilen İslam; ikincisi, on birinci bölüm sekizinci ayette Fransız Devrimi’nin ateizmi; üçüncüsü ise on yedinci bölüm sekizinci ayette modern Roma’dır. Son günlerdeki “yeni tezahür”, yalnızca Millerci hareketle temsil edilen hareketi değil, dünyayı da hedef alacak olan, “Wokecilik” olarak bilinen sahte Gece Yarısı Çığlığı’nın sahte uyanışıdır. Wokecilik, mevcut Cizvit deccal tarafından desteklenen ve tüccarlar, Birleşmiş Milletler’in siyasi liderleri, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Protestanlığın düşmüş kiliselerindeki liberal temsilciler ve “RINO”-Cumhuriyetçilerle birlikte Demokrat Parti aracılığıyla, on birinci bölümde “Sodom” olarak temsil edilen eşcinsel topluluğun sapkın yaşam tarzlarının tüm varyasyonlarının ya bizzat teşvik edilmesi ya da teşvikine izin verilmesi yoluyla yayılan “şeytani gücün yeni bir tezahürü”nü temsil eder. Bu üç güç, dünyayı Armagedon’a sürükleyen unsurlardır ve aynı zamanda, ateizmin ve dünyevîliğin sembolü olan “Mısır” ile de temsil edilirler. Kızkardeş White’ın “şer ittifakı” olarak adlandırdığı yapıyı oluşturan bu üç gücün bir başka unsuru olan Fransız Devrimi’nin anarşisi bağlamında, Wokecilik ya doğrudan teşvik edilir ya da buna izin verilir. Wokecilik, on bakirenin uyanışının şeytani bir sahtesidir. Bu konular üzerinde tartışacak daha çok şeyimiz var, fakat önce 18 Temmuz 2020’de sokakta işlenen cinayetin ardından ortaya çıkan sonuçları ele almamız gerekiyor.

Ayrıca, sevgili Okur, lütfen Cumhuriyetçi Parti’ye sunabileceğim bir desteğim olmadığını anlayın. Güven duyduğum hiçbir siyasi görüş yok. Benim işaret ettiğim şey yalnızca Amerika Birleşik Devletleri’nde, Birleşmiş Milletler’de ve Papalık’ta var olan peygamberî dinamiklerdir. 1798’den Pazar Yasası’na kadar birbirine paralel giden iki boynuzu doğrudan ele almaya başladığımızda, bu dinamikler daha ayrıntılı biçimde ele alınacaktır.

Sahte bir Gece Yarısı Çığlığını temsil eden şeytani wokecilik, gerçek Gece Yarısı Çığlığından önce gelir ve gerçek Gece Yarısı Çığlığının zamanı gelmeden önce, sokaklarda öldürülenler nihayetinde ya akılsız ya da akıllı birer bakireye dönüşeceklerdir. Karakterlerimizin ya yıkım ateşine gidecek demet, ya da göksel ambara toplanacak demet olarak bağlandığı zaman dilimi artık geldi.

Kardeş White, gecikme döneminde Milleritlerin tarihinde akılsız kızların sınayıcı hayal kırıklığına akıllı kızlardan farklı tepki verdiklerini belirterek, böylece gecikme dönemine gelindiğinde karakterlerinin zaten oturmuş olduğunu ima eder. Ancak Yeremya’nın tanıklığı, Tanrı’ya dönmeyi seçebileceğimizi ve O’nun yalnızca bize dönmekle kalmayıp, ardından gelen krizde O’nun sözcüsü olarak hizmet ederken bizi kötülere ve dehşet saçanlara karşı korunaklı bir tunç duvar haline getireceğini bildirir. İşte peygamberlik açısından o noktada İsa bizi teselli edeceğine söz verir. Bu, içinde bulunduğumuz mevcut tarihte yer alan Yuhanna’nın dört bölümünün önemidir.

Yağ, Kutsal Ruh'tur; o, karakterdir ve Tanrı'nın Ruhunun mesajlarıdır. Tanrı'nın Ruhu "Tesellici"dir. Nasıl ki Tanrı dünyayı o kadar sevdi ki biricik Oğlu'nu verdi ve İsa da yaratmış olduğu insanlığı sonsuza dek kendisinin bir parçası olarak kabul etmek üzere tanrısal varlığını gönüllü olarak feda ettiyse, aynı şekilde bu dönemde verilen Kutsal Ruh da sonsuza dek bizimle kalacaktır.

> Beni seviyorsanız, buyruklarımı yerine getirin. Ben de Baba’dan isteyeceğim; O da size sonsuza dek sizinle kalsın diye başka bir Tesellici verecek: Gerçeğin Ruhu. Dünya onu alamaz, çünkü onu ne görür ne de tanır; ama siz onu tanıyorsunuz; çünkü sizinle birlikte yaşıyor ve içinizde olacaktır. Sizi tesellisiz bırakmayacağım; size geleceğim. Yuhanna 14:15-18.

Ruh’un insanlarla sonsuza dek birlikte yaşamayı seçmesindeki bu fedakârlık, göksel üçlünün diğer iki kişisinin fedakârlığıyla paralellik gösterir. Belki de Ruh’un, kurtarılanların her birinin içinde sonsuza dek yaşamaya razı oluşundaki fedakârlığı kadar önemli olan şey, bu belirli tarihsel bağlamda “Tesellici”nin gelişinin Tanrı’nın halkının sonsuza dek mühürlendiği zamanı belirlemesidir.

> Tanrı'nın Kutsal Ruhu'nu üzmeyin; O'nunla kurtuluş gününe kadar mühürlendiniz. Efesliler 4:30.

Tesellici'nin vaadinin eksiksiz biçimde yerine getirildiği tarihte—ki bu, yüz kırk dört binin tarihidir—Kutsal Ruh, içimizde "sonsuzlara dek" "kalacak". İncil'in gereklerini yerine getiren her Hristiyan Kutsal Ruh'u aldı ve bu nedenle "kurtuluş günü için mühürlendi"; ancak bu mühürleme, yalnızca içinde bulunduğumuz bu tarihsel dönemde yüz kırk dört binin mühürleneceği zamana işaret eder. Efesliler'de "kurtuluş günü için mühürlenenler" ile "Kutsal Ruh"u "kederlendirenler" karşıt tutulur. Kutsal Ruh'u, Tanrı'nın Ruhu'nun ilettiği mesajları kabul etmeyi reddederek kederlendirirler ve böylece altın yağı reddederler. Mesih bu hayal kırıklığı döneminde bize "Tesellici"yi, "gerçeğin Ruhu"nu göndermeyi vaat ettiğinde, üzerimize O'nun mührünü basmayı vaat etmektedir; ve O'nun mührü, buyruklarını tutmayı, özellikle de Yuhanna'nın vahyi aldığı gün olan Sebt buyruğunu temsil eder; bu da dünyanın yakında yüzleşmek üzere olduğu meseledir.

Akıllı kızların mühürlenmesi, Pazar yasası imtihanından önce tamamlanır; çünkü orada hem akıllı kızların hem akılsız kızların karakterleri açığa çıkacaktır ve karakter hiçbir zaman bir kriz anında geliştirilmez; yalnızca açığa çıkar. Mühürlenme, başka şeylerin yanı sıra, bir Laodikyalının zihniyetinden bir Filadelfyalının zihniyetine dönüşümü temsil eder. Sorun şu ki, bu dönüşümün gerçekleşebilmesi için, her birimiz için ilk imtihan, şimdiye dek Laodikyalı olduğumuzu gerçekten anlamaktır; zira Laodikyalılar olarak başlıca ruhsal tutumumuz, her şeyin yolunda olduğu düşüncesidir, oysa gerçekte her şey bütünüyle yanlıştır. Bu tutum bir kenara bırakılmalıdır; kıymetli olandan ayrılması gereken bayağı şeylerden biridir.

> "Tanrı’nın halkının alınlarına mühür vurulur vurulmaz—bu, gözle görülebilen herhangi bir mühür ya da işaret değil, onların sarsılamayacak şekilde hem zihinsel hem de ruhsal bakımdan gerçeğe yerleşmeleridir—Tanrı’nın halkı mühürlenip sarsıntıya hazırlanır hazırlanmaz, o gelecek. Nitekim çoktan başladı bile; Tanrı’nın yargıları şimdi yeryüzünde, bize uyarı vermek, neyin gelmekte olduğunu bilelim diye." Yedinci Gün Adventist Kutsal Kitap Yorumu, cilt 4, 1161.

İsa’nın öğrencilerine vaat ettiği ve hayal kırıklığı zamanında onları teselli eden “Tesellici”, halkını bütün gerçeğe yöneltir; biz de “gerçeğe yerleşme” yoluyla mühürleniriz. Tanrı’nın halkının bu aşamada yerleşmesi gereken “gerçek”, “zaman yakındır” çünkü lütuf dönemi kapanmadan hemen önce mührü açılan “gerçek”tir. O gerçek, yedi gök gürlemesinin gizli tarihinin yapısıdır ve o gizli tarih, İsa Mesih’in Vahyi’nin açığa çıkarıldığı tarihi belirler. Yedi gök gürlemesinin gizli tarihi, gizli tarih olarak temsil edilen o “gerçek”in mührünün açıldığı tam zamanda gerçekleşecektir. Daha önce mühürlenmiş olan mesajı kabul edenleri mühürleyen şey, “gerçek”in mührünün açılmasıdır.

Tanrı’nın halkı, Pazar yasası sırasında meydana gelen ve böylece ulusal yıkımı başlatan öfkeli ulusların sarsıntısından önce alınlarına mühürlenir. İsa Mesih’in Vahyi, artık mühürlenmeyecek olan Vahiy kitabının “peygamberliğin sözleri”dir; çünkü zaman yakındır. Bereketlenmek istiyorsak, şimdi okunup işitilip, en önemlisi de tutulması gereken hakikat budur.

> İskariot olmayan Yahuda ona dedi: “Rab, kendini bize, dünyaya değil, nasıl göstereceksin?” İsa ona cevap vererek dedi: “Bir kimse beni severse, sözlerimi tutar; Babam da onu sever ve biz ona gelir, onunla birlikte kalırız. Beni sevmeyen sözlerimi tutmaz; ve sizin işittiğiniz söz benim değil, beni gönderen Baba’nındır. Bu sözleri size, hâlâ aranızdayken söyledim. Ama Tesellici, yani Kutsal Ruh, Baba’nın benim adımla göndereceği, size her şeyi öğretecek ve size söylediğim her şeyi hatırlatacaktır.” Yuhanna 14:22-26.

Mühürü açılmakta olan mesajı koruyanlar için vaat şudur: Tesellici, İsa’nın "size" söylemiş olduğu "her ne" varsa, bize "her şeyi" "öğretecektir." Bu vaat, Emaus’taki öğrencilerde ve ardından on bir öğrencide gerçekleşti. Mesih, Emaus’taki öğrencilerin "tutulu" gözlerinden elini çektiğinde ve ardından on bir öğrencinin "anlayışını" "açıp" Kutsal Yazıları tam olarak "anlayabilsinler" diye, "son günlerde" yaşayan, hayal kırıklıklarından geri dönecek, Laodikya durumlarından tövbe edip "gerçeği" kabul edecek olanlar için bir vaat kaydediyordu. "Son günlerde" "Tesellici", bize "her şeyi" öğretirken "her şeyi" "hatırımıza getirecek." Bize her şeyi öğretirken geçmişteki gerçekleri hatırlatması ne kadar önemliyse, aynı şekilde "gelecek olanları da bize gösterecek."

> Yine de size gerçeği söylüyorum: Benim gitmem sizin için yararlıdır; çünkü gitmezsem Yardımcı size gelmeyecek; ama gidersem onu size göndereceğim. O geldiğinde, dünyayı günah, doğruluk ve yargı konusunda suçlu çıkaracak: Günah konusunda, çünkü bana iman etmiyorlar; doğruluk konusunda, çünkü Baba’ya gidiyorum ve artık beni görmeyeceksiniz; yargı konusunda, çünkü bu dünyanın hükümdarı yargılanmıştır. Size söyleyecek daha çok şeyim var, ama şimdi bunları kaldıramazsınız. Ne var ki o, gerçeğin Ruhu, geldiğinde sizi bütün gerçeğe yöneltecek; çünkü kendiliğinden konuşmayacak, ne işitirse onu söyleyecek ve gelecek olanları size bildirecek. Beni yüceltecek; çünkü benim olandan alacak ve size bildirecek. Yuhanna 16:7-14.

Bu zamanda Tesellici bizi "gerçeğe" "yönlendirecek", "bize her şeyi öğretecek", buna "gelecek şeyler" de dahildir; çünkü bu zamanda İsa'nın hâlâ bize "söyleyeceği birçok şey" vardır. Bu şeyler, ister "hatırlama" ile ilgili şeyler olsun, ister "gelecek şeyler" olsun ya da bize "henüz" söyleyeceği pek çok "şey" olsun, yaklaşan kriz için bizi mühürleyen şeylerdir. Böyledir; çünkü O'nun gerçeği O'nun yaratıcı gücünü temsil eder. Yaklaşan krizden önce bizi mühürler; çünkü kutsal tarihte O'nun halkına karşı gerçekleşecek en büyük zulüm dönemi konusunda önceden uyarılmamızı istemektedir. Bu zulüm özellikle, geçmişte söylediğimiz sözlerin ve yaptığımız eylemlerin hatırlanıp, Mesih'in sözlerinin O'na karşı çarpıtıldığı gibi, aleyhimize kullanılacağını gösterir. Buna rağmen, Hezekiel ve Mesih'te görüldüğü gibi, onların isyanına karşı bir tanıklık olarak mesajı sunmalıyız.

> Size söylediğim sözü hatırlayın: Kul efendisinden büyük değildir. Bana zulmettilerse, size de zulmedecekler; sözümü dinledilerse, sizin sözünüzü de dinleyecekler. Ama bütün bunları size benim adım uğruna yapacaklar; çünkü beni göndereni tanımıyorlar. Eğer gelip onlara konuşmamış olsaydım, günahları olmazdı; ama şimdi günahları için hiçbir mazeretleri yok. Benden nefret eden, Babamdan da nefret eder. Aralarında hiç kimsenin yapmadığı işleri yapmamış olsaydım, günahları olmazdı; ama şimdi hem beni hem de Babamı gördüler ve nefret ettiler. Ama bu, kendi yasalarında yazılı olan söz yerine gelsin diye oldu: “Benden sebepsiz yere nefret ettiler.” Ne var ki, Baba’dan size göndereceğim Yardımcı, yani Baba’dan çıkan Gerçeğin Ruhu, geldiğinde, o benim için tanıklık edecektir. Yuhanna 15:20-26.

"Gerçeğin Ruhu" olan "Yardımcı", "gerçek" olan Mesih için "tanıklık edecek". Ve "gerçek" Alfa ve Omega'dır, ilk ve son, başlangıç ve sondur. Şimdi mührü açılmakta olan yedi gök gürlemesinin gizli tarihi, yüz kırk dört binin mühürleme mesajıdır. 18 Temmuz 2020'nin ardından, Yeremya, ilk bizi seven O'na dönmeyi seçebilmemiz için örnek teşkil eder. Bu dönüş işini yerine getirirken, kıymetliyi bayağıdan ayırma sorumluluğumuz vardır. Eğer kurtuluşumuzu, korku ve titremeyle gerçekleştirir ve o işi tamamlarsak, mühürleneceğiz ve derhal yeryüzü tarihinin en büyük krizine gireceğiz. Ayrıca, peygamberlerin, kralların ve doğru insanların görmeyi arzuladığı tarihi deneyimleme ayrıcalığına da sahip olacağız.

O işi üstlenip geri dönenler "Tanrı'nın tahtından çıkan ışıkta yürüyecekler" ve "melekler aracılığıyla gökle yer arasında sürekli bir iletişim olacaktır"; bu da Vahiy kitabının açılış ayetinde belirtilen iletişim sürecidir.

> Bu dünyada herkes Tanrı’ya karşı düşmanın yanında yer almadı. Herkes sadakatsiz olmadı. Tanrı’ya sadık kalan az sayıda kişi var; çünkü Yuhanna şöyle yazar: ‘İşte burada, Tanrı’nın buyruklarını ve İsa’ya olan imanı koruyanlar.’ Vahiy 14:12. Yakında, Tanrı’ya hizmet edenlerle O’na hizmet etmeyenler arasında şiddetli bir savaş verilecek. Yakında sarsılabilir olan her şey sarsılacak ki sarsılamayanlar ayakta kalsın.

> Şeytan gayretli bir Kutsal Kitap öğrencisidir. Zamanının kısa olduğunu bilir ve Rab’bin bu dünyadaki işini her fırsatta boşa çıkarmaya çalışır. Göksel yücelik ile geçmişteki zulümlerin tekrarı iç içe geçtiğinde, yeryüzünde hayatta olacak Tanrı halkının yaşayacağı deneyime dair herhangi bir fikir vermek imkânsızdır. Tanrı’nın tahtından çıkan ışıkta yürüyeceklerdir. Melekler aracılığıyla gökle yeryüzü arasında sürekli bir iletişim olacaktır. Ve Şeytan, kötü meleklerle kuşatılmış olarak ve Tanrı olduğunu iddia ederek, mümkünse seçilmişlerin bile aldanması için her türden mucizeler yapacaktır. Tanrı’nın halkı güvenliğini mucizeler yapmakta bulmayacaktır, çünkü Şeytan gerçekleştirilecek mucizeleri taklit edecektir. Sınanmış ve denenmiş Tanrı halkı güçlerini Çıkış 31:12-18’de sözü edilen belirtide bulacaklardır. Onlar, ‘Yazılmıştır’ diyen yaşayan Söz üzerinde sağlam durmalıdır. Bu, güvenle üzerinde durabilecekleri tek temeldir. Tanrı ile yaptıkları antlaşmayı bozmuş olanlar ise o gün Tanrısız ve umutsuz kalacaklardır.

> Tanrı’ya tapanlar, dördüncü buyruğa gösterdikleri saygıyla özellikle ayırt edileceklerdir; çünkü bu, Tanrı’nın yaratıcı gücünün işareti ve insanın O’na göstermekle yükümlü olduğu saygı ve hürmet üzerindeki hakkının tanıklığıdır. Kötüler ise Yaratıcı’nın anıtını yıkma ve Roma kurumunu yüceltme çabalarıyla ayırt edileceklerdir. Çatışmanın sonucunda bütün Hristiyan dünyası iki büyük sınıfa ayrılacaktır: Tanrı’nın buyruklarını tutan ve İsa’nın imanına sahip olanlar ile canavara ve heykeline tapınan ve onun işaretini alanlar. Kilise ve devlet, “küçük ve büyük, zengin ve yoksul, özgür ve köle” herkesin canavarın işaretini almasını zorlamak için güçlerini birleştirecek olsa da, Tanrı’nın halkı bunu kabul etmeyecektir. Vahiy 13:16. Patmos’taki peygamber, “canavarın, heykelinin, işaretinin ve adının sayısı üzerinde zafer kazananların, Tanrı’nın lirlerini ellerinde tutarak cam gibi denizin üzerinde durduklarını” ve Musa’nın ve Kuzu’nun ilâhisini söylediklerini görür. Vahiy 15:2.

> "Korkunç imtihanlar ve denemeler Tanrı'nın halkını bekliyor. Savaş ruhu, yeryüzünün bir ucundan öteki ucuna ulusları kışkırtıyor. Ama yaklaşmakta olan sıkıntı zamanının ortasında—uluslar var olduğundan beri benzeri görülmemiş bir sıkıntı zamanı—Tanrı'nın seçilmiş halkı sarsılmadan ayakta duracak. Şeytan ve ordusu onları yok edemeyecekler, çünkü kudretçe üstün olan melekler onları koruyacak." Tanıklıklar, cilt 9, 15-17.

Şunu fark etmekte fayda var ki bu pasaj, Testimonies adlı eserin dokuzuncu cildinin on birinci sayfasında başlayan bir bölümün sonudur; bu da dokuz-on biri (9/11) temsil ettiği şeklinde görülebilir. Başlığın gelecek olan Damatla ilgili olduğuna ve ayrıca Pavlus’un İbraniler kitabında yazdığı ayeti aldığı yer olan Habakkuk’un tablolarına dikkat etmekte de fayda vardır. Bölümün başlangıcı, 11 Eylül 2001’de başlayan tarihi, Adventizmin başlangıcında akdedilen peygamberlik antlaşmasının iki tablosunu ve başlığın “son kriz” olduğunu, bunun da son Gece Yarısı Çığlığını tanımladığını işaret eder. Bölümün sonu başlangıçla tamamen uyumludur; çünkü hem başlangıç hem de son nihai krizi ele alır.

> Bölüm 1 - Kralın Gelişi İçin

> "Biraz daha zaman, gelecek olan gelecek ve gecikmeyecek." İbraniler 10:37.

> Son Kriz

> "Zamanın sonu döneminde yaşıyoruz. Zamanın hızla gerçekleşen işaretleri, Mesih'in gelişinin çok yakın olduğunu ilan ediyor. İçinde yaşadığımız günler ciddi ve önemlidir. Tanrı'nın Ruhu yeryüzünden yavaş yavaş ama kesin olarak çekiliyor. Tanrı'nın lütfunu hor görenlerin üzerine belalar ve yargılar şimdiden düşüyor. Karada ve denizdeki felaketler, toplumun istikrarsız durumu, savaş uyarıları, uğursuz alametlerdir. En büyük çapta yaklaşan olayları haber veriyorlar." Tanıklıklar, cilt 9, 11.

Geri döner ve Yeremya'nın örneklediği gibi Tanrı'nın "ağzı" olma yüce çağrısını kabul edersek, çok yakında kutsal tarihin en büyük hasadına katılacağız.

> Onlara ayrıca umut ve cesaret veren sözler söyledi. “Yüreğiniz sıkılmasın,” dedi; “Tanrı’ya inanıyorsunuz; bana da inanın. Babamın evinde çok konut var; böyle olmasaydı, size söylerdim. Sizin için yer hazırlamaya gidiyorum. Gider ve size yer hazırlarsam, yine gelip sizi yanıma alacağım; ben neredeysem, siz de orada olasınız diye. Gittiğim yeri biliyorsunuz, yolu da biliyorsunuz.” Yuhanna 14:1-4. Sizin uğrunuza dünyaya geldim; sizin için çalıştım. Ben gittikten sonra da sizin için gayretle çalışmaya devam edeceğim. İman edesiniz diye, kendimi size göstermek için dünyaya geldim. Sizin yararınıza onunla birlikte çalışmak için benim babama ve sizin babanıza gidiyorum.

> "Doğrusu, doğrusu, size derim ki: Bana iman eden, benim yaptığım işleri o da yapacaktır; hatta bunlardan daha büyüklerini yapacaktır; çünkü ben Baba'ma gidiyorum." Yuhanna 14:12. Bununla Mesih, öğrencilerin kendisinin yaptığından daha yüce çabalar göstereceklerini kastetmedi; onların işinin daha büyük çapta olacağını kastetti. O, yalnızca mucizeler gerçekleştirmekten söz etmedi; Kutsal Ruh'un aracılığıyla gerçekleşecek her şeyden söz etti. "Tesellici geldiğinde," dedi, "size Baba'dan göndereceğim, Baba'dan çıkan, yani Gerçeğin Ruhu olan O, benim hakkımda tanıklık edecektir; ve siz de tanıklık edeceksiniz, çünkü başlangıçtan beri benimle birlikte oldunuz." Yuhanna 15:26, 27.

> "Bu sözler olağanüstü bir şekilde yerine geldi. Kutsal Ruh’un inişinden sonra, öğrenciler O’na ve O’nun uğruna öldüğü insanlar için öyle bir sevgiyle dolmuşlardı ki, söyledikleri sözler ve ettikleri dualar yürekleri eritiyordu. Kutsal Ruh’un gücüyle konuştular; o gücün etkisi altında binlerce kişi imana geldi." Elçilerin İşleri, 21, 22.

Back to Articles