Article

# The Book of Daniel - Number Nine

Daniel Kitabı - Dokuz Numara

The First Angels’ Message

İlk Meleklerin Mesajı

Author

Jeff Pippenger

Published

December 4, 2023

Formats

PDF
Word

Daniel chapter one, represents the first angel’s message of Revelation chapter fourteen. Jehoiakim symbolically identifies that it is the empowerment of the first angel’s message, not its arrival at the “time of the end.” All prophets are identifying the “last days” of the investigative judgment, so the chapter is representing September 11, 2001, when the testing process of the one hundred and forty-four thousand began. In Malachi chapter three, that process has been represented as a cleansing process when a messenger prepares the way for the messenger of the covenant to come suddenly to his temple. The messenger that prepares the way, who is also the “voice” that cries in the wilderness is also a test, which is part of the cleansing process. In Malachi chapter three, the hundred and forty-four thousand are represented as the sons of Levi. The sons of Levi represent those who stood with the messenger Moses, in the rebellion of the golden calf which represented the image of the beast.

Daniel kitabının birinci bölümü, Vahiy kitabının on dördüncü bölümündeki birinci meleğin mesajını temsil eder. Yehoyakim, simgesel olarak bunun birinci meleğin mesajının “zamanın sonu”ndaki gelişi değil, güçlendirilmesi olduğunu ortaya koyar. Bütün peygamberler, soruşturma yargısının “son günlerini” tanımlamaktadır; dolayısıyla bu bölüm, yüz kırk dört binin sınanma sürecinin başladığı 11 Eylül 2001’i temsil etmektedir. Malaki üçüncü bölümde bu süreç, antlaşmanın elçisinin tapınağına ansızın gelebilmesi için yolu hazırlayan bir elçinin bulunduğu bir arınma süreci olarak temsil edilmiştir. Yolu hazırlayan elçi, aynı zamanda çölde haykıran “ses”tir ve kendisi de arınma sürecinin bir parçası olan bir sınavdır. Malaki üçüncü bölümde yüz kırk dört bin, Levioğulları olarak temsil edilir. Levioğulları, canavarın heykelini temsil eden altın buzağı isyanı sırasında elçi Musa’nın yanında duranları temsil eder.

Passing the test of the image of the beast, is another biblical illustration of the second of the three tests that make up the cleansing process. The sons of Levi must pass that test before they are sealed.

Canavarın heykeliyle ilgili imtihanı geçmek, arınma sürecini oluşturan üç imtihandan ikincisine dair Kutsal Kitap'tan bir başka örnektir. Levioğulları mühürlenmeden önce o imtihanı geçmek zorundadır.

The sealing of Ezekiel chapters eight and nine, is another illustration of the cleansing process that began on September 11, 2001. In chapter eight, those in Jerusalem who ultimately bow down to the sun, represent the four generations of Laodicean Adventism. In chapter nine, those who receive the seal are sighing and crying for the abominations that are taking place within Jerusalem. Jerusalem is God’s church.

Hezekiel kitabının sekizinci ve dokuzuncu bölümlerindeki mühürleme, 11 Eylül 2001'de başlayan arınma sürecinin bir başka örneğidir. Sekizinci bölümde, Yeruşalim'de nihayetinde güneşe eğilerek tapınanlar, Laodikya Adventizminin dört neslini temsil eder. Dokuzuncu bölümde ise, mühürü alanlar, Yeruşalim'in içinde gerçekleşen iğrençlikler için iç çekip ağlayanlardır. Yeruşalim Tanrı'nın kilisesidir.

The three angels’ messages are also an illustration of the cleansing process. The three messages represent a three-step testing process, and it is required that the sons of Levi pass the first test to even be involved with the second test. The third test is a different type of test, for it represents a test that identifies whether the sons of Levi successfully passed the first two tests. It is a prophetic litmus test. The first test is a dietary test (in spiritual terms), for it is passed or failed, based upon whether the sons of Levi accept the message provided by the Holy Spirit through Elijah, the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant.

Üç meleğin mesajları aynı zamanda arınma sürecinin bir örneğidir. Bu üç mesaj, üç aşamalı bir test sürecini temsil eder ve Levi’nin oğullarının ikinci teste dahil olabilmeleri için ilk testi geçmeleri gerekir. Üçüncü test farklı türde bir testtir; çünkü Levi’nin oğullarının ilk iki testi başarıyla geçip geçmediğini belirleyen bir sınamayı temsil eder. Bu, peygamberlik niteliğinde bir turnusol testidir. İlk test beslenmeyle ilgili bir testtir (ruhsal anlamda); çünkü antlaşmanın habercisinin yolunu hazırlayan haberci olan İlyas aracılığıyla Kutsal Ruh’un ilettiği mesajı Levi’nin oğullarının kabul edip etmemesine göre bu testten geçilir ya da kalınır.

The first verse of the book of Revelation emphasizes the seriousness of that message. It purposely identifies that the message which the human messenger, represented as John, sends to the churches, was given to him by Gabriel, who received it from Christ, who in turn received it from the Father. The message of Elijah possesses the authority of divinity, and to reject the message of John, or Elijah, or the “voice crying in the wilderness”, is to reject the Revelation of Jesus Christ.

Vahiy kitabının ilk ayeti, söz konusu mesajın ciddiyetini vurgular. Özellikle şunu belirtir: Kiliselere mesajı ileten ve Yuhanna olarak temsil edilen insan haberciye bu mesaj, onu Mesih’ten alan Gabriel tarafından verilmiştir; Mesih ise onu Baba’dan almıştır. İlyas’ın mesajı tanrısal yetke taşır; Yuhanna’nın, İlyas’ın ya da “çölde haykıran ses”in mesajını reddetmek, İsa Mesih’in Vahyi’ni reddetmektir.

The second test is a visual test, for once the sons of Levi have eaten the message of Elijah, that was in the hand of the angel that descended to lighten the earth with his glory, they have accepted the biblical methodology that allows them to rightly discern the signs of the times. That methodology allows the sons of Levi to recognize that those signs of the times are demonstrating that church and state are coming together in the United States, in fulfillment of the image of the beast test. More importantly, those signs of the times, when placed within the context of the sacred reform lines, are the essence of Alpha and Omega, the beginning illustrating the ending. The sacred reform lines identify that God’s people must do all in their power to cooperate in the work of preparing themselves for the seal of God.

İkinci sınav görsel bir sınavdır; çünkü Levioğulları, yeryüzünü görkemiyle aydınlatmak üzere inen meleğin elindeki İlyas’ın mesajını yedikten sonra, zamanın belirtilerini doğru biçimde ayırt etmelerini sağlayan Kutsal Kitap yöntemini kabul etmiş olurlar. Bu yöntem, Levioğullarının, söz konusu zaman belirtilerinin Amerika Birleşik Devletleri’nde kilise ile devletin bir araya gelmekte olduğunu gösterdiğini ve bunun canavarın sureti sınavının gerçekleşmesi olduğunu fark etmelerini sağlar. Daha da önemlisi, bu zaman belirtileri, kutsal reform çizgilerinin bağlamına yerleştirildiğinde, Alfa ve Omega’nın özüdür: başlangıç, sonu örnekler. Kutsal reform çizgileri, Tanrı’nın halkının, Tanrı’nın mührüne hazırlanma işinde ellerinden geleni yaparak iş birliği yapmaları gerektiğini ortaya koyar.

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Do all things without murmurings and disputings: That ye may be blameless and harmless, the sons of God, without rebuke, in the midst of a crooked and perverse nation, among whom ye shine as lights in the world. Philippians 2:12–15.

> Bu nedenle, sevgililerim, her zaman itaat ettiğiniz gibi—yalnızca yanımdayken değil, şimdi yokluğumda çok daha fazla—kendi kurtuluşunuzu korku ve titremeyle gerçekleştirin. Çünkü içinizde, hem istemeyi hem de kendi iyi isteğine göre yapmayı etkin kılan Tanrı’dır. Her şeyi homurdanmadan ve çekişmeden yapın; böylece, eğri ve sapkın bir kuşağın ortasında, azarlanmaya yer bırakmayan Tanrı’nın evlatları olarak kusursuz ve temiz olup, dünyada ışıklar gibi parlayasınız. Filipililer 2:12-15.

Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah, four in number, represent Seventh-day Adventists around the world, who recognize September 11, 2001 as the identification of the descent of the angel of Revelation eighteen, and they choose to take the hidden manna that is in his hand and eat it. The hidden manna that is to be eaten, as the apostle Paul just cited, represents God (the hidden manna), that works within His people to do His will and good pleasure. Paul represents the messenger to the Philadelphians, and to reject his message was death. Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah represent those who choose to eat the hidden manna.

Sayıca dört olan Daniel, Hananya, Mişael ve Azarya, dünya çapındaki Yedinci Gün Adventistlerini temsil eder; bunlar, 11 Eylül 2001’i Vahiy 18. bölümdeki meleğin inişinin belirlenmesi olarak tanıyan ve elindeki gizli mannayı alıp yemeyi seçenlerdir. Elçi Pavlus’un az önce alıntıladığı üzere, yenmesi gereken gizli manna, halkının içinde etkin olarak kendi isteğini ve hoşnutluğunu gerçekleştiren Tanrı’yı (gizli manna) temsil eder. Pavlus, Filadelfyalılara gönderilen habercinin temsilidir ve onun mesajını reddetmek ölümdü. Daniel, Hananya, Mişael ve Azarya, gizli mannayı yemeyi seçenleri temsil eder.

> Now among these were of the children of Judah, Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: Unto whom the prince of the eunuchs gave names: for he gave unto Daniel the name of Belteshazzar; and to Hananiah, of Shadrach; and to Mishael, of Meshach; and to Azariah, of Abednego. But Daniel purposed in his heart that he would not defile himself with the portion of the king’s meat, nor with the wine which he drank: therefore he requested of the prince of the eunuchs that he might not defile himself. Daniel 1:6–8.

> Şimdi bunların arasında Yahuda soyundan Daniel, Hananiah, Mishael ve Azariah vardı. Hadımların başı bunlara adlar verdi: Daniel’e Belteshazzar, Hananiah’a Shadrach, Mishael’e Meshach, Azariah’a ise Abednego adını verdi. Ama Daniel, ne kralın yiyeceğiyle ne de onun içtiği şarapla kendini kirletmemeye yüreğinde karar verdi; bu yüzden kendini kirletmemek için hadımların başından izin istedi. Daniel 1:6-8.

Daniel determines that he desires to eat the message that was brought down out of heaven on September 11, 2001, and also to refuse the message represented as the diet and drink of Babylon. Ashpenaz had selected which of the Judean captives should be brought before the king.

Daniel, 11 Eylül 2001’de gökten indirilen mesajı yemek ve ayrıca Babil’in yiyecek ve içkisi olarak temsil edilen mesajı reddetmek istediğine karar verir. Ashpenaz, Yahuda’dan olan tutsaklardan hangilerinin kralın huzuruna çıkarılacağını seçmişti.

> And the king spake unto Ashpenaz the master of his eunuchs, that he should bring certain of the children of Israel, and of the king’s seed, and of the princes; Children in whom was no blemish, but well favoured, and skilful in all wisdom, and cunning in knowledge, and understanding science, and such as had ability in them to stand in the king’s palace, and whom they might teach the learning and the tongue of the Chaldeans. Daniel 1:4, 5.

> Ve kral, hadımlarının başı Aşpenaz’a, İsrail oğullarından, kral soyundan ve soylulardan bazılarını getirmesini emretti; bedeninde kusur bulunmayan, güzel görünümlü, her türlü bilgelikte usta, bilgide mahir, bilimi anlayan, kralın sarayında hizmet edebilecek yetenekte olan ve Kildanilerin ilmini ve dilini öğretebilecekleri gençler. Daniel 1:4, 5.

If we follow the chain of command identified in Revelation chapter one, and verse one, Nebuchadnezzar had instructed Ashpenaz to select the children who fulfilled the prediction that Isaiah had proclaimed to Hezekiah. Ashpenaz took the message and then gave it to Melzar, the prince of the eunuchs. Nebuchadnezzar represents the heavenly father; Ashpenaz represents Christ and Melzar represents Gabriel. Ashpenaz knew which children to select, and he knew Daniel would make the right dietary decision, before he brought him before the king.

Eğer Vahiy birinci bölüm, birinci ayette belirtilen komuta zincirini izlersek, Nebukadnezar, Yeşaya’nın Hizkiya’ya ilan ettiği kehaneti yerine getiren çocukları seçmesi için Aşpenaz’a talimat vermişti. Aşpenaz bu buyruğu aldı ve sonra hadımların başı Melzar’a iletti. Nebukadnezar göksel Babayı temsil eder; Aşpenaz Mesih’i, Melzar ise Cebrail’i temsil eder. Aşpenaz hangi çocukları seçeceğini biliyordu ve onu kralın huzuruna çıkarmadan önce Daniel’in yemekle ilgili doğru kararı vereceğini de biliyordu.

> Now God had brought Daniel into favour and tender love with the prince of the eunuchs. And the prince of the eunuchs said unto Daniel, I fear my lord the king, who hath appointed your meat and your drink: for why should he see your faces worse liking than the children which are of your sort? then shall ye make me endanger my head to the king. Daniel 1:9, 10.

> Tanrı, Daniel’in hadımların başının gözünde lütuf ve şefkat bulmasını sağladı. Hadımların başı Daniel’e dedi ki: Kraldan korkarım; yiyeceğinizi ve içeceğinizi o belirledi. Neden yüzleriniz, sizin gibi olan öteki gençlerinkinden daha kötü görünsün? O zaman başımı kral karşısında tehlikeye atmış olursunuz. Daniel 1:9, 10.

Melzar here identifies the first step of the three angels’ messages. The first step is to fear God, as illustrated by Melzar’s fear of Nebuchadnezzar. The Hebrew word “truth” that was created by bringing together the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet has previously been demonstrated in these articles to represent the three-step testing process of the three angels. In doing so, it was established upon several witnesses that the first angel’s message contained all three of the three tests that are represented by the three angels’ messages. The first angel’s message is identified as the everlasting gospel, defining it as the same gospel from the days of Adam through to the Second Coming of Christ.

Melzar burada üç meleğin mesajlarının ilk adımını tanımlar. İlk adım, Melzar'ın Nebukadnezar'dan korkmasıyla örneklenen şekilde, Tanrı'dan korkmaktır. İbranice alfabesinin birinci, on üçüncü ve son harfinin bir araya getirilmesiyle oluşturulan “gerçek” anlamındaki İbranice kelimenin, üç meleğin üç aşamalı sınama sürecini temsil ettiği, daha önce bu makalelerde gösterilmiştir. Bu yolla, birkaç tanığın tanıklığına dayanarak, üç meleğin mesajlarının temsil ettiği üç sınamanın tamamını birinci meleğin mesajının içerdiği ortaya konulmuştur. Birinci meleğin mesajı ebedî müjde olarak tanımlanır; bu tanım, onun Âdem'in günlerinden Mesih'in İkinci Gelişine kadar aynı müjde olduğunu bildirir.

> And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. Revelation 14:6, 7.

> Ve göğün ortasında uçan başka bir melek gördüm; yeryüzünde yaşayanlara ve her ulusa, her oymağa, her dile ve her halka duyurmak üzere sonsuz müjdeyi taşıyordu. Gür bir sesle şöyle diyordu: Tanrı’dan korkun ve O’na yücelik verin; çünkü O’nun yargı saati geldi; göğü, yeri, denizi ve su kaynaklarını yaratana tapının. Vahiy 14:6-7.

The first step of the first angel’s message is the fear of God. The second step is to give him glory and the third is the arrival of the hour of his judgment. In relation to the other two angels’ messages, the first angel’s message is, “fear God.” The second angel’s message then announces the fall of Babylon, and whether in the Millerite movement of the first angel, or the movement of the third angel the call out of Babylon is where the manifestation of the outpouring of the Holy Spirit is accomplished. In that period of time, whether it is represented as the Midnight Cry, the loud cry, or the latter rain those proclaiming the message glorify God. The second angel’s message is where God is given glory, and that period of time leads to a point in time where the investigative judgment began in the Millerite history, or the judgment of the whore of Babylon which takes place in the Sunday law crisis.

Birinci meleğin mesajının ilk adımı Tanrı korkusudur. İkinci adım O'nu yüceltmek, üçüncü adım ise O'nun yargısının saatinin gelmesidir. Diğer iki meleğin mesajları bağlamında, birinci meleğin mesajı “Tanrı’dan korkun”dur. İkinci meleğin mesajı ise Babil’in düşüşünü duyurur ve ister birinci melekle ilişkili Millerci harekette, ister üçüncü meleğin hareketinde olsun, Babil’den çıkış çağrısı, Kutsal Ruh’un dökülüşünün tezahürünün gerçekleştiği evredir. O dönemde, ister Gece Yarısı Çığlığı, ister Gür Sesli Çağrı, ister Geç Yağmur olarak temsil edilsin, mesajı ilan edenler Tanrı’yı yüceltir. Tanrı’nın yüceltildiği evre ikinci meleğin mesajıdır ve o zaman dilimi, ya Millerci tarihte Araştırma Yargısı’nın başladığı bir ana ya da Pazar yasası krizinde gerçekleşen Babil’in fahişesinin yargısına götürür.

Melzar’s fear represents the first angel’s message, and it begins the dietary testing of ten days, which the number ten also signifies a test. Melzar’s expression of fearing the king, was the same as Daniel fearing God more than the king, and purposing in his heart not to be defiled with the diet of Babylon. The period of time that the testing of Daniel and the three worthies was three years, thus representing the three steps of the three angels’ messages.

Melzar’ın korkusu birinci meleğin mesajını temsil eder ve on gün süren beslenme sınamasını başlatır; on sayısı da sınamayı simgeler. Melzar’ın kraldan korktuğunu dile getirmesi, Daniel’in kraldan çok Tanrı’dan korkması ve yüreğinde Babil’in yiyecekleriyle kirlenmemeye karar vermesiyle aynı doğrultudaydı. Daniel ile üç yiğidin sınanma süresi üç yıldı; böylece bu, üç meleğin mesajlarının üç aşamasını temsil ediyordu.

> And the king appointed them a daily provision of the king’s meat, and of the wine which he drank: so nourishing them three years, that at the end thereof they might stand before the king. Daniel 1:5.

> Kral, onlara kralın sofrasındaki yemekten ve içtiği şaraptan günlük bir pay ayırdı; böylece onları üç yıl boyunca besledi ki, sürenin sonunda kralın huzuruna çıkabilsinler. Daniel 1:5.

Daniel chapter one represents the empowerment of the first angel’s message, and there marks the beginning of the dietary test, which in Millerite history was represented by the eating of the little book. The testing period for Daniel and the three worthies was accomplished in the initial ten days, of those three years. Ten is a symbol of a testing process as represented by ancient Israel when they rejected the tenth test represented by the message of Joshua and Caleb. It is also represented in the time of persecution in the church of Smyrna.

Daniel kitabının birinci bölümü, birinci meleğin mesajının güçlendirilmesini temsil eder ve orada beslenmeyle ilgili sınavın başlangıcını işaret eder; bu, Millerit tarihinde küçük kitabın yenmesiyle temsil edilmiştir. Daniel ve üç yiğit için sınanma dönemi, o üç yılın ilk on gününde tamamlandı. On, bir sınanma sürecinin simgesidir; eski İsrail’in, Yeşu ve Kalev’in mesajıyla temsil edilen onuncu sınavı reddetmesinde görüldüğü gibi. Bu, Smirna kilisesindeki zulüm zamanında da temsil edilir.

> Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:10.

> Çekeceğin şeylerden hiçbirinden korkma; işte, İblis, sınanasınız diye bazılarınızı zindana atacak; on gün sıkıntı çekeceksiniz. Ölüme dek sadık kal ve sana yaşam tacını vereceğim. Vahiy 2:10.

The counsel to the church of Smyrna was to not fear the testing process, for if they feared God, He would reward their godly fear with a crown of life. That godly fear is represented by Daniel’s desire to eat the heavenly manna.

Smyrna kilisesine verilen öğüt, sınanma sürecinden korkmamalarıydı; çünkü eğer Tanrı’dan korkarlarsa, O onların Tanrı korkularını yaşam tacıyla ödüllendirecekti. Bu Tanrı korkusu, Daniel’in göksel manayı yeme arzusuyla temsil edilir.

> Then said Daniel to Melzar, whom the prince of the eunuchs had set over Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah, Prove thy servants, I beseech thee, ten days; and let them give us pulse to eat, and water to drink. Then let our countenances be looked upon before thee, and the countenance of the children that eat of the portion of the king’s meat: and as thou seest, deal with thy servants. So he consented to them in this matter, and proved them ten days. Daniel 1:10–14.

> Sonra, hadımların başının Daniel, Hananya, Mişael ve Azarya’nın üzerine görevlendirdiği Melzar’a Daniel şöyle dedi: Sana yalvarırım, kullarını on gün dene; bize yememiz için sebze ve içmemiz için su verilsin. Sonra senin huzurunda bizim yüzlerimize ve kralın yiyecek payından yiyen gençlerin yüzlerine bakılsın; ve nasıl görürsen, kullarınla öyle davran. Böylece o bu konuda onlara razı oldu ve onları on gün denedi. Daniel 1:10-14.

The first test was to fear God, as illustrated by Melzar and Daniel purposing in his heart to not defile himself with Babylonian food and drink. The second element of the first angel’s message is to give God glory, which represents a visual manifestation of the effects of the diet. At the end of ten days, Daniel and the three worthies glorified God by their physical appearance.

İlk sınav Tanrı’dan korkmaktı; bu, Melzar ve Daniel örneğinde, Daniel’in yüreğinde Babil’in yiyecek ve içecekleriyle kendini kirletmemeye karar vermesiyle gösterildi. Birinci meleğin mesajının ikinci unsuru Tanrı’ya yücelik vermektir; bu da diyetin etkilerinin gözle görülür biçimde tezahür etmesini temsil eder. On günün sonunda, Daniel ve üç yiğit fiziksel görünümleriyle Tanrı’yı yücelttiler.

> And at the end of ten days their countenances appeared fairer and fatter in flesh than all the children which did eat the portion of the king’s meat. Thus Melzar took away the portion of their meat, and the wine that they should drink; and gave them pulse. As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:15–17.

> On günün sonunda, kralın yiyeceğinden pay yiyen bütün gençlere göre yüzleri daha güzel, etçe daha semizdi. Böylece Melzar onlara ayrılan yemek payını ve içmeleri gereken şarabı kaldırdı; onlara sebze verdi. Bu dört gence gelince, Tanrı onlara her türlü öğrenim ve bilgelikte bilgi ve beceri verdi; Daniel ise bütün görüler ve rüyalar konusunda anlayış sahibiydi. Daniel 1:15-17.

The four children passed the first test of diet, which is where Adam and Eve fell, and which represented the first test Christ addressed immediately after His baptism. Christ’s baptism was the empowerment of the first message in his prophetic line. It empowered and endorsed the message proclaimed by the “voice in the wilderness”. Then, as with Daniel and the three worthies, Christ was tested upon diet for forty days, as was Daniel for ten days. Daniel and Christ were typifying the test of the hidden manna in the angel’s hand that descended on September 11, 2001. Two tests would follow for Christ, and for Daniel. The second test was where Daniel and the three worthies glorified God by their countenances. The test that followed the dietary test for Christ also represented glory.

Bu dört genç, Âdem ile Havva'nın düştüğü ve Mesih'in vaftizinden hemen sonra O'nun ele aldığı ilk sınavı temsil eden beslenme konusundaki ilk sınavı geçtiler. Mesih'in vaftizi, peygamberlik çizgisindeki ilk mesajın yetkilendirilmesiydi. Bu, "çölde haykıran ses"in duyurduğu mesajı güçlendirdi ve tasdik etti. Sonra, Daniel ve üç yiğitte olduğu gibi, Mesih de kırk gün boyunca beslenme konusunda sınandı; Daniel ise on gün sınandı. Daniel ve Mesih, 11 Eylül 2001'de inen meleğin elindeki gizli mannanın sınavını örnekliyorlardı. Mesih'in de, Daniel'in de önünde iki sınav daha vardı. İkinci sınav, Daniel ile üç yiğidin çehreleriyle Tanrı'yı yücelttikleri sınavdı. Mesih için beslenme sınavını izleyen sınav da yüceliği temsil ediyordu.

> And the devil said unto him, If thou be the Son of God, command this stone that it be made bread. And Jesus answered him, saying, It is written, That man shall not live by bread alone, but by every word of God. And the devil, taking him up into an high mountain, showed unto him all the kingdoms of the world in a moment of time. And the devil said unto him, All this power will I give thee, and the glory of them: for that is delivered unto me; and to whomsoever I will I give it. If thou therefore wilt worship me, all shall be thine. And Jesus answered and said unto him, Get thee behind me, Satan: for it is written, Thou shalt worship the Lord thy God, and him only shalt thou serve. Matthew 4:3–8.

> Şeytan ona dedi ki: “Eğer Tanrı’nın Oğluysan, bu taşa ekmek olmasını emret.” İsa ona şöyle cevap verdi: “Şöyle yazılmıştır: İnsan yalnız ekmekle yaşamaz, Tanrı’nın her sözüyle yaşar.” Şeytan onu yüksek bir dağa çıkarıp bir anda dünyanın bütün krallıklarını ona gösterdi. Şeytan ona dedi ki: “Bütün bu yetkiyi ve onların görkemini sana vereceğim; çünkü bunlar bana teslim edildi ve dilediğime veririm. O halde bana taparsan, hepsi senin olacak.” İsa cevap verip ona dedi: “Çekil önümden, Şeytan! Çünkü şöyle yazılmıştır: Rab Tanrın’a tapacaksın ve yalnız O’na kulluk edeceksin.” Matta 4:3-8.

After Christ passed the test of diet, Satan then offered the “glory” of all the kingdoms of the world, and Christ instead chose to glorify the King of all kings. Adam and Eve failed the first test, and immediately sought to hide their countenances with fig leaves, for they no longer demonstrated the glory of God, as represented by the robe of light they had previously worn. When Daniel and the three worthies passed the dietary test, they were then given “knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams.”

Mesih beslenme sınavını geçtikten sonra, Şeytan bu kez dünyanın bütün krallıklarının “görkemini” teklif etti; oysa Mesih bunun yerine Kralların Kralı’nı yüceltmeyi seçti. Adem ile Havva ilk sınavda başarısız oldular ve hemen yüzlerini incir yapraklarıyla gizlemeye çalıştılar; çünkü daha önce giydikleri ışık giysisinin temsil ettiği Tanrı’nın görkemini artık sergilemiyorlardı. Daniel ve üç yiğit beslenme sınavını geçtiklerinde, onlara “her tür öğrenimde ve bilgelikte bilgi ve beceri verildi; Daniel’e ise bütün görüler ve düşler konusunda anlayış verildi.”

They passed the second test, which was a visual test that had been administered by Melzar. In Millerite history, the second angel’s message marked the distinction between those who accepted and those who rejected the message of the “voice” crying in the wilderness, as represented by William Miller. Prophetically the Millerite movement then became the visible and only true horn of Protestantism, and those who rejected the message and movement became the daughters of Rome. They had chosen to eat the diet and drink the wine of Babylon, as opposed to the little book. At the end of three years, Daniel and the worthies were brought in to be judged by Nebuchadnezzar.

İkinci sınavı geçtiler; bu, Melzar’ın uyguladığı görsel bir sınavdı. Millerci tarihte, ikinci meleğin mesajı, William Miller tarafından temsil edilen çölde haykıran “ses”in mesajını kabul edenlerle reddedenler arasındaki ayrımı işaretledi. Peygamberlik bakımından Millerci hareket de o zaman Protestanlığın görünür ve tek gerçek boynuzu hâline geldi; mesajı ve hareketi reddedenler ise Roma’nın kızları oldular. Onlar, küçük kitapçık yerine Babil’in yiyeceğini yemeyi ve şarabını içmeyi seçmişlerdi. Üç yılın sonunda, Daniel ve seçkinler Nebukadnessar tarafından yargılanmak üzere huzura getirildiler.

> Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. And Daniel continued even unto the first year of king Cyrus. Daniel 1:18–21.

> Ve kralın onları huzuruna getirmelerini emrettiği günlerin sonunda, hadımların başı onları Nebukadnezar'ın önüne çıkardı. Kral onlarla görüştü; aralarında Daniel, Hananya, Mişael ve Azarya gibisi bulunmadı. Bu yüzden kralın huzurunda durdular. Kralın onlara danıştığı bilgelik ve anlayışla ilgili bütün konularda, onları bütün krallığındaki büyücüler ve müneccimlerin hepsinden on kat üstün buldu. Daniel, Kral Koreş'in birinci yılına kadar sarayda kaldı. Daniel 1:18-21.

Daniel and the three worthies passed the test of “ten” days, and then were found to be “ten” times wiser than all the others when they passed their final exam/test.

Daniel ve üç seçkin kişi "on" günlük sınavı geçtiler ve nihai sınavlarını/testlerini geçtiklerinde, diğerlerinin hepsinden "on" kat daha bilge oldukları anlaşıldı.

Daniel chapter one, is the first reference to the first angel’s message in the book that consists of the books of Daniel and Revelation. It possesses the identical characteristics as the first angel of Revelation chapter fourteen. It upholds the truth first mentioned in Revelation’s first verse, for Nebuchadnezzar gave a message to Ashpenaz, who in turn gave the message to Melzar, who then interacted with Daniel. The Father gave a message to Christ, who in turn gave the message to Gabriel, who then interacted with John.

Daniel kitabının birinci bölümü, Daniel ve Vahiy kitaplarından oluşan kitapta birinci meleğin mesajına yapılan ilk atıftır. Vahiy'in on dördüncü bölümündeki birinci melekle aynı niteliklere sahiptir. Vahiy'in birinci ayetinde ilk kez dile getirilen gerçeği destekler; çünkü Nebukadnezar Aşpenaz'a bir mesaj verdi, o da mesajı Melzar'a verdi, o da Daniel'le görüştü. Baba bir mesajı Mesih'e verdi, o da mesajı Cebrail'e verdi, o da Yuhanna ile görüştü.

The message that is conveyed, which is the message that is now being unsealed, identifies the communication process of the Father to His church. The first thing the Father chooses to identify for His church, is the three-step testing process of the three angels. God’s prophetic Word has very carefully detailed the process with several lines of prophecy, and also with the history of the Millerites. These truths are an essential element of the hidden manna that was in the angel’s hand, when he descended on September 11, 2001.

İletilen mesaj—ki şu anda mührü açılmakta olan mesajdır—Baba'nın kendi kilisesiyle iletişim kurma sürecini tanımlar. Baba'nın kilisesi için ilk olarak tanımlamayı seçtiği şey, üç meleğin üç aşamalı sınama sürecidir. Tanrı'nın peygamberlik sözü bu süreci birkaç peygamberlik çizgisiyle ve ayrıca Milleritlerin tarihiyle son derece özenle ayrıntılandırmıştır. Bu hakikatler, 11 Eylül 2001'de indiğinde meleğin elinde bulunan gizli mannanın temel bir unsurudur.

It is impossible to participate, and therefore to pass the second test, if you have not passed the first test. This truth was clearly represented in the history of Christ and the Millerites. Daniel chapter two is the second test, by which as Sister White states, “our eternal destiny will be decided.” She further states that it is the test we must “pass, before we are sealed.” That test is now almost finished.

İlk sınavı geçmemişseniz, ikinci sınava giremez, dolayısıyla onu da geçemezsiniz. Bu gerçek, Mesih’in ve Milleritlerin tarihinde açıkça gösterilmiştir. Daniel kitabının ikinci bölümü, Kızkardeş White’ın belirttiği gibi, “ebedî kaderimizin karara bağlanacağı” ikinci sınavdır. Ayrıca bunun, “mühürlenmeden önce geçmemiz gereken” sınav olduğunu da söyler. Bu sınav şimdi neredeyse tamamlanmış durumda.

Daniel chapter two, is about the test of the image of the beast, and it is only fitting that the chapter is about a great image, and that it was only because Daniel had passed the dietary test, and been blessed with “ten times” more “understanding” and “wisdom” that he could recognize that test. As with the warning of the test in the writings of Ellen White, the image test in Daniel chapter two is a test representing life or death consequences.

Daniel kitabının ikinci bölümü, canavarın sureti sınavıyla ilgilidir; bölümün büyük bir heykelle ilgili olması da yerindedir ve Daniel o sınavı yalnızca beslenme sınavını geçmiş ve kendisine "anlayış" ve "bilgelik"te "on kat" fazlası verilmiş olduğu için tanıyabildi. Ellen White’ın yazılarındaki sınava ilişkin uyarıda olduğu gibi, Daniel kitabının ikinci bölümündeki heykel sınavı, yaşam ya da ölüm sonuçlarını temsil eden bir sınavdır.

> For this cause the king was angry and very furious, and commanded to destroy all the wise men of Babylon. And the decree went forth that the wise men should be slain; and they sought Daniel and his fellows to be slain. Daniel 2:12, 13.

> Bunun üzerine kral öfkelendi ve çok hiddetlendi; Babil'in bütün bilginlerinin yok edilmesini emretti. Bilginlerin öldürüleceğine dair ferman yayımlandı; Daniel'i ve arkadaşlarını da öldürmek için aradılar. Daniel 2:12, 13.

There are a few other prophetic issues in Daniel chapter one we need to address, and we will continue with those issues in the next article.

Daniel kitabının birinci bölümünde ele almamız gereken birkaç başka peygamberlik meselesi daha var ve bu meselelere bir sonraki yazıda devam edeceğiz.

> “I saw a company who stood well-guarded and firm, giving no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—the first, second, and third angels’ messages. Said my accompanying angel, ‘Woe to him who shall move a block or stir a pin of these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received.’ I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. God had led them along step by step, until He had placed them upon a solid, immovable platform. I saw individuals approach the platform and examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the foundation. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform to examine it and declared it to be laid wrong. But I saw that nearly all stood firm upon the platform and exhorted those who had stepped off to cease their complaints; for God was the Master Builder, and they were fighting against Him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union raised their eyes to heaven and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained and left the platform, and they with humble look again stepped upon it.

> Ben iyi korunmuş ve sarsılmaz duran bir topluluk gördüm; cemaatin yerleşik imanını sarsmak isteyenleri hiçbir surette tasvip etmiyorlardı. Tanrı onlara hoşnutlukla baktı. Bana üç basamak gösterildi—birinci, ikinci ve üçüncü meleklerin mesajları. Yanımdaki melek şöyle dedi: “Bu mesajlardan bir taşını yerinden oynatan ya da bir çivisini kıpırdatanın vay haline. Bu mesajların doğru anlaşılması hayati önemdedir. Canların kaderi, onların nasıl kabul edildiklerine bağlıdır.” Yine bu mesajların içinden geçirildim ve Tanrı’nın halkının deneyimlerini ne denli pahalıya mal ederek edindiklerini gördüm. Bu, çok acı çekme ve şiddetli mücadeleler yoluyla elde edilmişti. Tanrı onları adım adım yönlendirmiş, sonunda onları sağlam, sarsılmaz bir platformun üzerine yerleştirmişti. Bazı kişilerin platforma yaklaşıp temeli incelediklerini gördüm. Kimileri sevinçle derhal üzerine çıktı. Diğerleri ise temelde kusur bulmaya başladılar. İyileştirmeler yapılmasını istediler; o zaman platform daha mükemmel olacak ve insanlar çok daha mutlu olacaktı. Bazıları onu incelemek için platformdan inip temelin yanlış atılmış olduğunu ilan ettiler. Fakat gördüm ki neredeyse hepsi platform üzerinde sıkı sıkıya duruyor ve inenlere şikayetlerine son vermeleri için öğütte bulunuyorlardı; çünkü Tanrı Usta Yapıcıydı ve onlar O’na karşı savaşıyorlardı. Onları sağlam platforma getirmiş olan Tanrı’nın harika işlerini anlattılar ve birlik içinde gözlerini göğe kaldırıp yüksek sesle Tanrı’yı yücelttiler. Bu, şikayet etmiş ve platformdan ayrılmış olanların bazısını etkiledi; onlar da alçakgönüllü bir ifadeyle yeniden onun üzerine çıktılar.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The [rending] of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> Dikkatim Mesih’in ilk gelişinin ilanına geri yönlendirildi. İsa’nın yolunu hazırlamak için Yahya, İlyas’ın ruhu ve gücüyle gönderildi. Yahya’nın tanıklığını reddedenler İsa’nın öğretilerinden yarar görmediler. O’nun gelişini önceden bildiren mesaja karşı çıkışları, O’nun Mesih olduğuna dair en güçlü kanıtı kolayca kabul edemeyecekleri bir konuma onları getirdi. Şeytan, Yahya’nın mesajını reddedenleri daha da ileri gidip Mesih’i reddetmeye ve O’nu çarmıha germeye yöneltti. Bunu yapmakla, kendilerini Pentekost günündeki ve onlara göksel tapınağa giden yolu öğretecek olan bereketi alamayacakları bir konuma yerleştirdiler. Tapınak perdesinin [yırtılması], Yahudi kurbanlarının ve ayinlerinin artık kabul edilmeyeceğini gösterdi. Büyük Kurban sunulmuş ve kabul edilmişti; ve Pentekost gününde inen Kutsal Ruh, öğrencilerin zihinlerini yeryüzündeki tapınaktan göksel olana yöneltti; İsa’nın, kefaretinin yararlarını öğrencilerinin üzerine dökmek için kendi kanıyla girdiği yere. Ama Yahudiler bütünüyle karanlıkta kaldı. Kurtuluş planı hakkında sahip olabilecekleri bütün ışığı yitirdiler ve hâlâ yararsız kurban ve sunularına güveniyorlardı. Göksel tapınak yeryüzündekinin yerini almıştı, ama bu değişiklikten haberleri yoktu. Bu yüzden Kutsal Yer’de Mesih’in aracılık hizmetinden yararlanamadılar.

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 258–261.

> "Birçoğu, Yahudilerin Mesih’i reddedip çarmıha germesi karşısında dehşete kapılır; ve Onun utanç verici kötü muamelelere uğrayışının hikâyesini okurken, Onu sevdiklerini düşünür ve Petrus’un yaptığı gibi Onu inkâr etmeyeceklerini ya da Yahudilerin yaptığı gibi Onu çarmıha germeyeceklerini sanırlar. Ama herkesin yüreklerini okuyan Tanrı, duyduklarını ileri sürdükleri İsa sevgisini sınamadan geçirdi. Bütün gök, birinci meleğin mesajının kabul edilişini derin bir ilgiyle izledi. Fakat İsa’yı sevdiğini söyleyen ve haçın hikâyesini okurken gözyaşı döken birçok kişi, Onun gelişine dair müjdeyle alay etti. Mesajı sevinçle kabul edeceklerine, bunun bir aldanış olduğunu ilan ettiler. Onun görünüşünü sevenlerden nefret ettiler ve onları kiliselerden dışladılar. İlk mesajı reddedenler, ikincisinden yarar göremediler; aynı şekilde, göksel mabedin en kutsal yerine imanla İsa’yla birlikte girmeye hazırlamak için verilmiş olan gece yarısı haykırışından da yarar görmediler. Ve önceki iki mesajı reddederek, anlayışlarını öylesine kararttılar ki, en kutsal yere giden yolu gösteren üçüncü meleğin mesajında hiçbir ışık göremiyorlar. Gördüm ki, Yahudiler İsa’yı çarmıha gerdiği gibi, isimde kalan kiliseler de bu mesajları çarmıha germişti; bu yüzden en kutsal yere giden yolu bilmiyorlar ve orada İsa’nın aracılığından yararlanamıyorlar. Yahudilerin işe yaramaz kurbanlarını sundukları gibi, onlar da İsa’nın terk ettiği bölmeye işe yaramaz dualar sunuyorlar; ve Şeytan, bu aldatmacadan memnun olarak, dindar bir kimliğe bürünüyor ve bu sözde Hristiyanların zihinlerini kendine çekiyor; onları ağına bağlamak için gücüyle, alametleriyle ve yalancı harikalarıyla çalışıyor." Erken Yazılar, 258-261.

Back to Articles