Article

# Sekizinci Yedidendir - Numara İki

Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıklar

Author

Jeff Pippenger

Published

September 15, 2023

Formats

PDF
Word

Önceki makalede, Milleritlerin, her ne kadar bu iki güç arasındaki ayrımları ele almış olsalar da, Roma’yı putperest ve Papalık Roma’dan fazlası olarak göremediklerini tespit ettik. Milleritler için putperest ve Papalık Roma arasındaki ayrımlar, Papalık Roma’nın putperest Roma’nın dördüncü krallığının ardından gelen beşinci krallık olduğunu fark etmelerine yol açmadı. 1844’teki hayal kırıklığından sonra, Bayan White, Vahiy kitabının 12 ve 13. bölümlerindeki üç gücü şöyle tanımladı: 12. bölümde ejderha; ardından 13. bölümde denizden çıkan canavar olarak papalık; ve onu izleyen, yeryüzünden çıkan canavar olarak Amerika Birleşik Devletleri. Temel atıldıktan sonra Rab, Vahiy’in 16. bölümünde dünyayı Armagedon’a götüren ejderha, canavar ve sahte peygamberin üçlü birliği üzerine ışık verdi.

> Bu sembollerin yer aldığı peygamberlik anlatısı, Mesih’i doğumunda yok etmeye çalışan ejderhayla birlikte Vahiy 12’de başlar. Ejderhanın Şeytan olduğu söylenir (Vahiy 12:9); Kurtarıcı’yı öldürtmek için Kral Hirodes’i kışkırtan da oydu. Ancak Hıristiyanlık Çağı’nın ilk yüzyıllarında, Şeytan’ın Mesih’e ve O’nun halkına karşı savaş açmadaki başlıca aracı, putperestliğin egemen din olduğu Roma İmparatorluğu’ydu. Dolayısıyla ejderha, esas olarak Şeytan’ı temsil ederken, ikincil anlamda putperest Roma’nın da bir simgesidir.

> 13. bölümde (1-10. ayetlerde) “pars’a benzeyen” başka bir canavar anlatılır; ejderha ona “kendi gücünü, tahtını ve büyük yetkiyi” verdi. Bu sembol, çoğu Protestanın inandığı gibi, bir zamanlar eski Roma İmparatorluğu’nun elinde bulunan güç, taht ve yetkinin varisi olan papalığı temsil eder. Pars’a benzeyen canavar hakkında şöyle denir: “Ona büyük sözler ve küfürler söyleyen bir ağız verildi... Ve Tanrı’ya karşı küfretmek için ağzını açtı; O’nun adına, O’nun konutuna ve gökte oturanlara küfretti. Ve ona kutsallarla savaşması ve onları yenmesi için izin verildi; ve ona bütün kavimler, diller ve uluslar üzerinde yetki verildi.” Daniel 7’deki küçük boynuzun tasviriyle neredeyse özdeş olan bu peygamberlik sözü, kuşkusuz papalığı işaret eder.

> "'Ona kırk iki ay boyunca devam etme yetkisi verildi.' Ve peygamber şöyle der: 'Onun başlarından birini sanki ölümcül yara almış gibi gördüm.' Ve yine: 'Esir eden esarete gidecek; kılıçla öldüren kılıçla öldürülecektir.' Kırk iki ay, Daniel 7'deki 'bir vakit, iki vakit ve yarım vakit', yani üç buçuk yıl ya da 1260 gün ile aynıdır - papalık gücünün Tanrı'nın halkını ezmesi gereken süre. Bu dönem, önceki bölümlerde belirtildiği gibi, M.S. 538'de papalığın üstünlüğüyle başladı ve 1798'de sona erdi. O sırada papa Fransız ordusu tarafından esir alındı, papalık gücü ölümcül yarasını aldı ve 'Esir eden esarete gidecek' kehaneti yerine geldi."

> Bu noktada başka bir sembol tanıtılır. Peygamber şöyle diyor: "Yerden çıkan başka bir canavar gördüm; kuzununkine benzer iki boynuzu vardı." 11. ayet. Bu canavarın hem görünüşü hem de ortaya çıkış tarzı, temsil ettiği ulusun, önceki sembollerle tasvir edilenlerden farklı olduğunu gösterir. Dünyaya hükmetmiş büyük krallıklar, peygamber Daniel’e, "göğün dört rüzgârı büyük denize saldırdığında" ortaya çıkan yırtıcı hayvanlar olarak sunulmuştu. Daniel 7:2. Vahiy 17’de bir melek, suların "halkları, kalabalıkları, ulusları ve dilleri" temsil ettiğini açıklar. Vahiy 17:15. Rüzgârlar çatışmanın simgesidir. Göğün dört rüzgârının büyük deniz üzerinde çarpışması, krallıkların iktidara yükselmelerini sağlayan fetih ve devrimlerin korkunç sahnelerini temsil eder.

> Fakat kuzuya benzer boynuzları olan canavarın 'yeryüzünden yükseldiği' görüldü. Kendisini kurmak için diğer güçleri devirmek yerine, bu şekilde temsil edilen ulus daha önce yerleşilmemiş bir bölgede ortaya çıkmalı ve yavaş yavaş, barışçıl bir biçimde büyümelidir. Öyleyse, Eski Dünya’nın kalabalık ve mücadele halindeki milliyetleri arasında, o 'halklar, topluluklar, uluslar ve diller'den oluşan çalkantılı denizde, ortaya çıkamazdı. O hâlde Batı Kıtası’nda aranmalıdır.

> 1798’de Yeni Dünya’nın hangi ulusu güç kazanmakta, kuvvet ve büyüklük vaat etmekte ve dünyanın dikkatini çekmekteydi? Sembolün uygulanması hiçbir şüpheye yer bırakmamaktadır. Bir ulus, ve yalnızca bir ulus, bu peygamberliğin şartlarını karşılar; bu, apaçık biçimde Amerika Birleşik Devletleri’ni işaret eder. Bu ulusun yükselişini ve büyümesini tasvir ederken, hatip ve tarihçi, kutsal yazarın düşüncesini, hatta neredeyse aynı sözlerini, defalarca farkında olmadan kullanmıştır. Canavarın “yerden çıkmakta olduğu” görüldü; ve çevirmenlere göre burada “çıkmakta” diye çevrilen sözcük kelimenin tam anlamıyla “bir bitki gibi büyümek ya da filizlenmek” demektir. Ve gördüğümüz gibi, ulus daha önce yerleşilmemiş bir toprakta ortaya çıkmalıdır. Önde gelen bir yazar, Amerika Birleşik Devletleri’nin yükselişini anlatırken “boşluktan ortaya çıkışının gizemi”nden söz eder ve şöyle der: “Sessiz bir tohum gibi imparatorluğa doğru büyüdük.”-G. A. Townsend, Yeni Dünya Eskiyle Karşılaştırıldığında, s. 462. 1850’de bir Avrupa gazetesi, Amerika Birleşik Devletleri’nden “yükselmekte olan” ve “yeryüzünün sessizliği içinde her gün gücünü ve gururunu artıran” harika bir imparatorluk olarak söz etti.-The Dublin Nation. Edward Everett, bu ulusun Hacı kurucuları üzerine yaptığı bir söylevde şöyle dedi: “Leyden’in küçük kilisesinin vicdan özgürlüğünden yararlanabileceği, ücra, belirsizliğiyle kimseyi rahatsız etmeyen ve uzaklığıyla güvenli bir yer mi aradılar? Bakın, barışçıl bir fetihle, ... haçın sancaklarını taşıdıkları o kudretli bölgelere!”-22 Aralık 1824’te Massachusetts, Plymouth’ta yapılan konuşma, s. 11.

> 'Ve kuzu gibi iki boynuzu vardı.' Kuzu gibi boynuzlar gençliği, masumiyeti ve yumuşak huyluluğu ifade eder; 1798'de peygambere 'yükselmekte olan' olarak sunulduğunda Birleşik Devletler'in karakterini yerinde biçimde temsil eder. Amerika'ya ilk kaçan ve kraliyet baskısı ile ruhban hoşgörüsüzlüğünden sığınak arayan Hristiyan sürgünler arasında, sivil ve din özgürlüğünün geniş temeli üzerine bir hükümet kurmaya kararlı olan birçok kişi vardı. Görüşleri, 'bütün insanların eşit yaratıldığı' ve 'yaşam, özgürlük ve mutluluğun peşinden koşma' devredilemez haklarıyla donatıldığı büyük gerçeğini ortaya koyan Bağımsızlık Bildirgesi'nde yer buldu. Ve Anayasa, halk oyu ile seçilen temsilcilerin yasaları çıkarmasını ve uygulamasını öngörerek, halka kendi kendini yönetme hakkını güvence altına alır. Dini inanç özgürlüğü de tanındı; herkesin vicdanının gerektirdiği şekilde Tanrı'ya ibadet etmesine izin verildi. Cumhuriyetçilik ve Protestanlık ulusun temel ilkeleri haline geldi. Bu ilkeler, onun güç ve refahının sırrıdır. Hristiyan âleminin dört bir yanındaki ezilen ve horlananlar, ilgi ve umutla bu topraklara yöneldi. Milyonlar kıyılarına akın etti ve Birleşik Devletler, yeryüzünün en güçlü ulusları arasında bir konuma yükseldi.

> "Ancak kuzu gibi boynuzları olan canavar, 'ejderha gibi konuştu. Ve onun huzurunda, ilk canavarın sahip olduğu bütün yetkiyi kullanır ve yeryüzünü ve üzerinde yaşayanları, ölümcül yarası iyileştirilmiş olan ilk canavara tapınmaya zorlar; ... yeryüzünde yaşayanlara, kılıç darbesiyle yaralanmış ama yaşamış olan canavarın heykelini yapmalarını söyleyerek.' Vahiy 13:11-14." Büyük Çatışma, 438-441.

Bu pasaj, on ikinci ve on üçüncü bölümlerin, Vahiy on altıncı bölümde dünyayı Armageddon’a götüren üç güç olan ejderha, canavar ve sahte peygamberi tanımladığını belirtir. Bu üç gücün her birinin, aynı peygamberlik tarihini kapsayan kendine özgü bölümleri vardır. Daniel on birinci bölümün son altı ayeti, “Ve son zamanda” sözleriyle başlar; bu da 1798’di. Ardından bu altı ayet, Daniel on ikinci bölümün birinci ayetinde Mikail’in ayağa kalkmasına ve insanların denenme süresinin kapanıp yedi son belanın başlamasına kadar papalığın son hareketlerini tanımlar. On birinci bölümün kırk dördüncü ayetinde, papalığı öfkelendiren ve denenme süresi kapanmadan hemen önce gerçekleşen kan banyosunu başlatan zamanın mesajı, “doğudan ve kuzeyden gelen haberler” olarak temsil edilir.

Doğu ve kuzey mesajı, nihai uyarı mesajını temsil eder; çünkü bu mesaj, Mikail ayağa kalkmadan hemen önce ilan edilir. Bu, Kutsal Ruh’un dökülüşü sırasında ilan edilen üçüncü meleğin mesajıdır. Daniel bu mesajı iki yönlü olarak ortaya koymuştur. Papalığı öfkelendiren "kuzey" mesajı, "kuzeyin kralı"nı papalık gücü olarak tanımlayan mesajdır; "doğu" mesajı ise doğunun çocuklarının mesajıdır; bu da İslam’dır. Elbette başka önemli anlamları da vardır, ancak doğu İslam’ın bir simgesidir ve Mesih Karşıtı gerçek Kuzeyin Kralı’nın taklididir. Kuzeyin kralının işaretini (canavarın işareti) almaya karşı uyaran üçüncü meleğin mesajı, ayrıca Amerika Birleşik Devletleri için günah kâsesi dolduğunda İslam’ın vuracağı konusunda da uyarır. ABD ise Pazar yasasıyla günah kâsesini doldurur.

Vahiy 13, 11. ayetten itibaren ve sonrasında aynı peygamberlik tarihini ortaya koyar; bu peygamberlik tarihi de 1798’de, sonun zamanında başlar.

> "Yeni Dünya'nın hangi ulusu 1798'de güçlenmekte, kuvvet ve büyüklük vaat etmekte ve dünyanın dikkatini çekmekteydi? Sembolün uygulanışı tartışmaya yer bırakmaz. Bir ulus—ve yalnızca bir ulus—bu peygamberliğin ölçütlerini karşılar; bu, şüphe götürmez biçimde Amerika Birleşik Devletleri'ni işaret eder." Büyük Mücadele, 440.

Vahiy on üçüncü bölümün on birinci ayetinden on sekizinci ayetine kadar, Daniel on birinci bölümün kırkıncı ayetinden kırk beşinci ayetine kadar kapsananla aynı kehanet tarihi ele alınmaktadır. Daniel'deki ayetlerde olduğu gibi, Amerika Birleşik Devletleri'nin rolüne ilişkin anlatı, Amerika Birleşik Devletleri'nin dünyayı canavarın işaretini kabul etmeye zorlamasıyla lütuf kapısının kapanmasıyla sona erer. Ardından, Daniel on birde olduğu gibi, zamanın mesajı on dördüncü bölümde sunulur. Her iki pasajda da yapı aynıdır; tek istisna, Daniel'deki ayetlerin Papalığın faaliyetlerini tasvir etmesi, Vahiy on üçünün ise Amerika Birleşik Devletleri'nin rolünü tanımlamasıdır. Bu iki çizgiyle, Vahiy'in on yedinci bölümünün aynı tarihi kapsadığını, fakat Birleşmiş Milletler olan on kral olarak temsil edilen ejderhanın rolünü vurguladığını görürüz. Bu üç bölüm satır satır incelendiğinde, on altıncı bölümde dünyayı Armagedon'a götüren ejderhanın, canavarın ve sahte peygamberin rolü belirlenir; bu nedenle Yuhanna'nın, on yedinci bölüm başlarken, yedi son belayı dökmüş olan meleklerden birinin gelip Yuhanna'ya Roma fahişesinin yargısını bildirdiğini bize aktarması önemlidir.

> Yedi kâseyi taşıyan yedi melekten biri geldi ve benimle konuştu: “Buraya gel; birçok suyun üzerinde oturan büyük fahişenin yargısını sana göstereceğim. Onunla yeryüzünün kralları zina ettiler; yeryüzünde yaşayanlar da onun fuhşunun şarabıyla sarhoş edildiler.” Vahiy 17:1, 2.

Milleritler için mesele putperest Roma ve Papalık Roma’sıydı, ama nihayetinde konu üçlü birliktir. O, on ikinci ve on üçüncü bölümlerde bu üç gücü tanımladığı gibi, on yedinci bölümdeki kadını da açıkça Papalık olarak tanımlar.

> Vahiy 17'deki kadın [Babil], 'mor ve kızıl renklere bürünmüş, altın, değerli taşlar ve incilerle süslenmiş, elinde iğrençliklerle ve murdarlıklarla dolu altın bir kadeh tutan: ... ve alnında şöyle yazılı bir ad vardı: "Sır, Büyük Babil, fahişelerin annesi".' olarak tasvir edilir. Peygamber şöyle der: 'Kadının kutsalların kanıyla ve İsa'nın şehitlerinin kanıyla sarhoş olduğunu gördüm.' Babil'in ayrıca 'yeryüzünün kralları üzerinde hüküm süren o büyük kent' olduğu ilan edilir. Vahiy 17:4-6, 18. Yüzyıllar boyunca Hristiyan âleminin hükümdarları üzerinde despotik bir egemenlik sürdüren güç Roma'dır. Büyük Mücadele, 382.

Peki, on yedinci bölümde sunulan peygamberlik tarihi ne zaman başlar?

> Ruh beni çöle götürdü; kızıl renkli, küfür adlarıyla dolu, yedi başlı ve on boynuzlu bir canavarın üzerinde oturan bir kadın gördüm. Kadın mor ve kırmızıya bürünmüş, altın, değerli taşlar ve incilerle süslenmişti; elinde, iğrençliklerle ve fuhşunun pislikleriyle dolu altın bir kadeh vardı. Alnında şu ad yazılıydı: SIR, BÜYÜK BABİL, YERYÜZÜNDEKİ FAHİŞELERİN VE İĞRENÇLİKLERİN ANASI. Kadının kutsalların kanıyla ve İsa’nın şehitlerinin kanıyla sarhoş olduğunu gördüm; onu görünce büyük bir hayretle şaşırdım. Vahiy 17:3-6.

Yuhanna’nın kadını görmesi için, peygamberlik görümünde çöle götürülür; Yuhanna’nın kendisi de çölü, iki tanığın tanıklığıyla, on ikinci bölümde papalık yönetiminin bin iki yüz altmış yılı olarak zaten tanımlamıştır.

> Ve kadın çöle kaçtı; orada Tanrı’nın onun için hazırladığı bir yer vardı; orada bin iki yüz altmış gün boyunca beslensin diye. ... Ve kadına, çöle, kendi yerine uçabilsin diye büyük bir kartalın iki kanadı verildi; orada yılanın önünden bir zaman, iki zaman ve yarım zaman boyunca beslenir. Vahiy 12:6, 14.

Yuhanna peygamberlik yoluyla çöl dönemine götürüldü, ancak üçüncü ayet ve sonrası, Yuhanna’nın bin iki yüz altmış yılın neresine götürüldüğünü tam olarak belirtir; çünkü kadın zulmün kanıyla zaten sarhoş olmuştu ve zaten “fahişelerin anası”ydı. Yuhanna çöl döneminin sonuna götürüldü; çünkü kadın zulmün kanından zaten içmişti ve Protestan kiliseler çoktan ona geri dönüyor ve onun kızları hâline geliyorlardı; zira o, o dönemde “fahişelerin anası” olarak tanınıyordu. Onun zaten kızları vardı. Yuhanna’nın 17. bölümdeki tanıklığı 1798’de başlar; Daniel 11. bölümde canavarı ve Vahiy 13. bölümde sahte peygamberi temsil eden aynı peygamberî tarih de 1798’de başlar.

Diğer iki çizgide olduğu gibi, on yedinci bölüm tamamlandığında, ardından on sekizinci bölüm de zamanın mesajını tanımlar. Üç peygamberlik çizgisi vardır; üçlü birliğin her biri için bir tane. Hepsi 1798'de başlayıp sınama süresinin sonuna kadar devam eden aynı tarihsel yapı üzerinde tasvir edilir ve üçü de son uyarı mesajını vurgular.

Habakkuk’un Tabloları, Vahiy 17. bölümün konusunu çok daha ayrıntılı biçimde ele alıyor; bu yüzden şimdi Kutsal Kitap peygamberliğinde sekiz krallığı ortaya koyan bölümde sunulan bilmeceye geçeceğim.

> Bilgelik gerektiren anlam şudur: Yedi baş, kadının oturduğu yedi tepedir. Yedi kral vardır: Beşi düşmüştür, biri vardır, öteki ise henüz gelmemiştir; geldiğinde kısa bir süre kalması gerekir. Vardı, şimdi yok olan canavarın kendisi de sekizincidir; yediden biridir ve yıkıma gider. Vahiy 17:9-11.

Daniel Nebukadnezar'a, "Sen bu altın başsın," dedi.

> O, insanoğullarının yaşadığı her yerde, kırdaki hayvanları ve göğün kuşlarını senin eline verdi ve hepsine egemen kıldı. Sen bu altın başsın. Daniel 2:38.

Daniel ayrıca Nebukadnezar'a şöyle dedi: "Ey kral, sen kralların kralısın."

> Sen, ey kral, kralların kralısın; çünkü göklerin Tanrısı sana krallık, kudret, güç ve yücelik verdi. Daniel 2:37.

Nebukadnezar “baş”tı ve bir kraldı; kralların kralıydı da, çünkü heykelde simgelenen krallıkların ilkini o simgeliyordu. Nebukadnezar altınla temsil edilen kraldı; diğer krallıklar ve krallar heykeldeki diğer metallerle temsil edilecekti, ama Nebukadnezar ilkti ve bu nedenle kralların kralıydı. Şu anda ele almayacağımız bir başka düzey de şudur: Babil krallığı, kralların gerçek Kralı olan Mesih’i taklit etmeye çalışan krallığı temsil eder.

Yeşaya'nın iki bin beş yüz yirmi yıllık peygamberliklere (Levililer 26'daki 'yedi kez') dair tanıklığının başında, Yeşaya kralları başlar olarak tanımlar.

> Çünkü Suriye'nin başı Şam'dır, Şam'ın başı da Rezin'dir; ve altmış beş yıl içinde Efrayim kırılacak, öyle ki artık bir halk olmayacak. Efrayim'in başı Samiriye'dir, Samiriye'nin başı da Remalya'nın oğludur. Eğer inanmazsanız, kesinlikle ayakta duramazsınız. Yeşaya 7:7, 8.

Yeşaya, Samiriye’nin kuzey krallığına ve Yahuda’nın güney krallığına karşı iki ayrı, iki bin beş yüz yirmi yıllık dönemin başlangıç noktasını belirtiyor; bunu yaparken de bir ulusun başkentinin o ulusun başı olduğunu ve kralın da başkentin başı olduğunu gösteren iki tanık sunuyor. “Baş”, hem bir kralı hem de bir krallığı ifade eder. Vahiy’de, tıpkı Daniel’de olduğu gibi, aynı peygamberlik çizgisi ele alınır.

Dolayısıyla, Yuhanna 1798’e götürülüp yedi “baş” bulunduğunu belirten bilmece kendisine sunulduğunda, bunun yedi krallık olduğunu belirler. Ardından, başların ya da krallıkların beşinin yıkıldığı kendisine söylenir. 1798’de, Kutsal Kitap peygamberliğindeki beşinci krallık, sonunda iyileşecek olan ölümcül bir yara aldığı sırada az önce yıkılmıştı.

1798'de, zamanın sonu döneminde duran John'a, başlardan birinin 'vardır' olduğu da söylenir. İncil peygamberliğindeki altıncı krallık 1798'de başladı; bu yüzden John peygamberlik yoluyla 1798'e götürüldüğünde, o sırada var olan krallık Amerika Birleşik Devletleri'dir ve kendisine ayrıca yedinci krallığın 1798'e göre hâlâ gelecekte olduğu, çünkü henüz gelmediği bildirildi. 1798'e göre hâlâ gelecekte olan yedinci krallık, on kral tarafından temsil edilen ve Vahiy on yedinin konusu olan Birleşmiş Milletler'dir. Ama yediden olan bir sekizinci de vardır. Roma her zaman sekizinci olarak ortaya çıkar ve yedidendir.

On yedinci bölümün içeriği hakkında söylenecek çok şey var; ancak biz, Millerci dört krallık anlayışının Vahiy 17’deki sekiz krallıkla nasıl örtüştüğünü görebilmek için, Vahiy 17’de temsil edilen Kutsal Kitap peygamberliğinin sekiz krallığını belirlemekle yetiniyoruz.

Bu konuyu bir sonraki yazıda ele alacağız.

Back to Articles