Article

# The Book of Daniel - Number Nineteen

Daniel Kitabı - Sayı On Dokuz

The Prophetic Significance of the Word ‘Hour’ in the Book of Daniel

Daniel Kitabı'nda 'Saat' kelimesinin peygamberlik açısından önemi

Author

Jeff Pippenger

Published

December 14, 2023

Formats

PDF
Word

The word “hour” that is only found in the Old Testament in the book of Daniel, is always associated with some type of judgment. In chapter three it represents the Sunday law, with the emphasis upon the ensign represented by Shadrach, Meshach and Abednego.

Eski Ahit'te yalnızca Daniel Kitabı'nda geçen "saat" sözcüğü, her zaman bir tür yargıyla ilişkilendirilir. Üçüncü bölümde ise Pazar yasasını temsil eder; vurgu, Şadrak, Meşak ve Abed-Nego ile temsil edilen sancak üzerindedir.

In chapter four it represents the arrival of the warning of the first angel’s message in 1798. When used the second time in chapter four, it represented the opening of the investigative judgment on October 22, 1844. In chapter four, the two usages of the word “hour” represent the history of the first and second angels’ messages from 1798 until 1844. That history is the history of the seven thunders of Revelation ten. The seven thunders are represented by the two times the word “hour” is employed in chapter four, and therefore also represents the history of the third angel from 1989, until the soon-coming Sunday law.

Dördüncü bölümde, "saat" sözcüğü 1798'de birinci meleğin mesajının uyarısının gelişini temsil eder. Dördüncü bölümde ikinci kez kullanıldığında ise, 22 Ekim 1844'te inceleme yargısının açılışını temsil etti. Dördüncü bölümde "saat" sözcüğünün iki kullanımı, 1798'den 1844'e kadar birinci ve ikinci meleklerin mesajlarının tarihini temsil eder. Bu tarih, Vahiy'in onuncu bölümündeki yedi gök gürültüsünün tarihidir. Yedi gök gürültüsü, dördüncü bölümde "saat" sözcüğünün iki kez kullanılmasıyla temsil edilir ve bu nedenle 1989'dan yakında gelecek Pazar günü yasasına kadar üçüncü meleğin tarihini de temsil eder.

In chapter five, the word “hour” also represents the Sunday law, but the emphasis there is upon the end of the sixth kingdom of Bible prophecy, the United States, as typified by the end of the first kingdom of Bible prophecy, Babylon. In chapter three, the emphasis was upon the ensign in the furnace, but in chapter five the emphasis is on the fate of Belshazzar and his particular judgment, although Daniel does ultimately arrive into the story typifying the ensign.

Beşinci bölümde “saat” sözcüğü aynı zamanda Pazar yasasını da temsil eder, ancak oradaki vurgu, Kutsal Kitap kehanetinin altıncı krallığı olan Amerika Birleşik Devletleri’nin, Kutsal Kitap kehanetinin ilk krallığı Babil’in sonuyla örneklendiği üzere, sonu üzerinedir. Üçüncü bölümde vurgu fırındaki sancak üzerindeydi, ama beşinci bölümde vurgu Belşassar’ın akıbeti ve ona özgü yargı üzerindedir; her ne kadar Daniel sonunda sancağı simgeleyerek hikâyeye dahil olsa da.

At the Sunday law, the “hour” of Nebuchadnezzar’s dedication and the death of Belshazzar are represented. The “hour” represented as the opening of the judgment in chapter four identifies the opening of the investigative judgment on October 22, 1844, and it also identifies the opening of the executive judgment at the Sunday law. Whether the opening of the books of judgment in the heavenly sanctuary on October 22, 1844, or the beginning of the judgment of God brought upon those who have rejected salvation, at the beginning of the executive judgment at the Sunday law the warning for either approaching judgment is represented in Daniel chapter four by the first use of the word “hour,” and the actual beginning of either of the two types of judgment is represented by the second time the word “hour” is used in chapter four.

Pazar yasasında, Nebukadnezar’ın adama töreninin “saati” ve Belşassar’ın ölümü temsil edilir. Dördüncü bölümde yargının açılışı olarak temsil edilen “saat”, 22 Ekim 1844’teki soruşturma yargısının açılışına işaret eder ve aynı zamanda Pazar yasasında icra yargısının açılışına da işaret eder. İster 22 Ekim 1844’te göksel tapınakta yargı kitaplarının açılması olsun, ister Tanrı’nın kurtuluşu reddedenlerin üzerine getirdiği yargının başlangıcı, yani Pazar yasasında icra yargısının başlangıcı olsun; yaklaşan her iki yargı için yapılan uyarı, Daniel kitabının dördüncü bölümünde “saat” kelimesinin ilk kullanımında temsil edilir ve bu iki tür yargıdan herhangi birinin fiilen başlaması, dördüncü bölümde “saat” kelimesinin ikinci kez kullanımında temsil edilir.

The grammatical term for the word “hour” as it is employed by Daniel is that it is a “polysemy”. A polysemy is a word that has various definitions that can all be grouped together under the same heading. The five times Daniel uses the word “hour,” all refer to judgment, but they each address different aspects of either God’s retributive judgment, which is called His executive judgment, or God’s investigative judgment where He is determining who will or will not be saved. Whether it is the investigative judgment that began on October 22, 1844, or the executive judgment that begins at the soon-coming Sunday law, both judgments are progressive in nature. God’s retributive, or executive judgment begins at the Sunday law and progressively escalates, ultimately reaching the close of human probation and the seven last plagues.

Daniel tarafından kullanıldığı şekliyle "saat" kelimesi için dilbilimsel terim, bunun bir "çok anlamlılık" olduğudur. Çok anlamlılık, aynı başlık altında toplanabilecek çeşitli tanımları bulunan bir kelimedir. Daniel’in "saat" kelimesini beş kez kullanmasının tümü yargıya atıfta bulunur; ancak her biri ya O’nun icraî yargısı olarak adlandırılan Tanrı’nın cezalandırıcı yargısının ya da Tanrı’nın kimin kurtulup kurtulmayacağını belirlediği soruşturma yargısının farklı yönlerini ele alır. İster 22 Ekim 1844’te başlayan soruşturma yargısı olsun ister yakında gelecek Pazar yasasıyla başlayacak icraî yargı olsun, her iki yargı da doğası gereği aşamalıdır. Tanrı’nın cezalandırıcı, yani icraî yargısı Pazar yasasıyla başlar ve kademeli olarak tırmanır; nihayet insanlığın deneme süresinin kapanışına ve yedi son belaya ulaşır.

Daniel chapter five uses the word “hour,” to illustrate God’s executive judgment as represented by the death of Belshazzar, and the end of the nation he ruled.

Daniel kitabının beşinci bölümü, Tanrı'nın icraî yargısını, Belşassar'ın ölümü ve yönettiği ulusun sona ermesiyle temsil edildiği üzere, göstermek için "saat" kelimesini kullanır.

> In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:5.

> Aynı saatte bir adamın elinin parmakları belirdi ve şamdanın karşısında, kralın sarayının duvarının sıvası üzerine yazdı; ve kral yazan elin parçasını gördü. Daniel 5:5.

The executive judgment begins at the Sunday law, which is also represented by Nebuchadnezzar’s dedication of the golden image, but that “hour” is more about the deliverance of God’s people in the crisis that is brought about at the Sunday law. The executive judgment of the whore of Tyre, and also of the United States begins at the Sunday law, which is the “hour” that is a symbol of judgment in the book of Daniel.

İcrâî yargı, Nebukadnezar’ın altın heykeli adamasıyla da temsil edilen Pazar yasasıyla başlar; ancak o “saat”, Pazar yasasının yol açtığı krizde Tanrı’nın halkının kurtuluşuna daha çok odaklanır. Sur’un fahişesine ve ayrıca Amerika Birleşik Devletleri’ne yönelik icrâî yargı da, Daniel kitabında yargının simgesi olan “saat” olarak tanımlanan Pazar yasasıyla başlar.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. Revelation 18:4–10.

> Ve gökten başka bir ses işittim; şöyle diyordu: Halkım, ondan çıkın ki günahlarına ortak olmayasınız ve belalarından pay almayasınız. Çünkü günahları göğe kadar ulaştı ve Tanrı onun kötülüklerini hatırladı. Size yaptığı gibi siz de ona karşılığını verin; işlerine göre ona iki kat verin; doldurduğu kâsede ona iki kat doldurun. Ne kadar kendini yüceltmiş ve zevk sefa içinde yaşamışsa, ona o kadar azap ve keder verin; çünkü yüreğinde, “Kraliçe olarak oturuyorum, dul değilim ve asla keder görmeyeceğim” diyor. Bu yüzden onun belaları bir gün içinde gelecek: ölüm, yas ve kıtlık; ve bütünüyle ateşle yakılacak; çünkü onu yargılayan Rab Tanrı güçlüdür. Onunla zina eden ve onunla birlikte zevk ve sefa içinde yaşayan yeryüzünün kralları, yanışının dumanını gördüklerinde onun için ağlayıp yas tutacaklar, onun azabından korkarak uzakta duracak ve şöyle diyecekler: Eyvah, eyvah, o büyük kent Babil, o güçlü kent! Çünkü senin yargın bir saat içinde geldi. Vahiy 18:4-10.

The Sunday law in the United States, which is the beginning of the executive judgment, which is also progressive, begins in the “hour” that God’s children who are still in Babylon are called out by the ensign. It is the “hour” that the judgment comes upon “that Great city, Babylon”. Her judgment, represented by the word “hour,” covers the period when God’s other flock are called out of Babylon.

Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Pazar yasası, aynı zamanda tedrici olan icrai yargının başlangıcıdır; Tanrı'nın hâlâ Babil'de bulunan çocuklarının sancağın işaretiyle oradan dışarı çağrıldığı "saat"te başlar. Bu, yargının "o büyük şehir, Babil"in üzerine geldiği "saat"tir. Onun yargısı, "saat" kelimesiyle temsil edilen, Tanrı'nın diğer sürüsünün Babil'den dışarı çağrıldığı dönemi kapsar.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

> O gün Yişay’ın kökü, halklar için bir sancak olarak duracak; uluslar ona yönelecek, konutu görkemli olacak. O gün Rab, Asur’dan, Mısır’dan, Patros’tan, Kûş’tan, Elam’dan, Şinar’dan, Hamat’tan ve denizin adalarından geride kalan halkını geri getirmek için elini ikinci kez uzatacak. Uluslar için bir sancak dikecek, İsrail’in sürülmüşlerini toplayacak, Yahuda’nın dağılmışlarını yeryüzünün dört bucağından bir araya getirecek. Yeşaya 11:10-12.

The Lord called people out of Babylon in the movement of the first angel in 1844, and the second angel of that history is to be repeated in the last days, when “the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people.” The remnant of the people He is “again” calling out, is not the ensign, for the ensign are the “root of Jesse,” which stand up as the “ensign” whom the “Gentiles seek”. For a second time, God will call the nations out of Babylon.

Rab, 1844’te birinci meleğin hareketinde insanları Babil’den dışarı çağırdı ve o tarihteki ikinci melek, “Rab halkının kalanını geri almak için elini ikinci kez yine uzatacağı” zaman, son günlerde yeniden tekrarlanacaktır. “Yeniden” çağırdığı halkın kalanı sancak değildir; çünkü sancak, “ulusların aradığı” “sancak” olarak ayağa kalkan “Yişay’ın kökü”dür. Tanrı, ulusları ikinci kez Babil’den dışarı çağıracak.

He will do so by first assembling “the outcasts of Israel,” who are “the dispersed of Judah,” and who come “from the four corners of the earth,” when they are gathered together at the end of three and a half days of laying dead in the street of Revelation chapter eleven, that runs through Ezekiel’s valley of dead and dry bones.

Bunu, önce "İsrail’in sürgünlerini"—ki bunlar "Yahuda’nın dağılmışlarıdır" ve "yeryüzünün dört bucağından" gelirler—bir araya getirerek yapacaktır; onlar, Ezekiel’in ölü ve kuru kemikler vadisinden geçen Vahiy’in on birinci bölümündeki sokakta üç buçuk gün boyunca ölü olarak yatmalarının sonunda toplanacaklardır.

The “hour” when the executive judgment begins for “Babylon” that “mighty city,” is the same “hour” of the “great earthquake” of Revelation eleven. God’s executive judgment begins at that “hour,” for in Revelation chapter eleven, there are seven thousand that are slain in the “hour” of the earthquake. Those seven thousand were represented by the “most mighty men” of Nebuchadnezzar, who died throwing Shadrach, Meshach and Abednego into the furnace that had been heated “seven times” above normal. In the French Revolution the “seven thousand” represented the royalty of France, or its mighty men. Not only was Belshazzar slain in chapter five, but his army was destroyed. The “hour” of the Sunday law begins the persecution represented by God’s people being thrown into the furnace, but it also marks the beginning of God’s executive judgment upon the great city Babylon.

'Babil', o 'güçlü şehir' için icraî yargının başladığı 'saat', Vahiy'in on birinci bölümündeki 'büyük deprem'in 'saat'i ile aynıdır. Tanrı'nın icraî yargısı o 'saat'te başlar; çünkü Vahiy'in on birinci bölümünde, depremin 'saat'inde öldürülen yedi bin kişi vardır. O yedi bin kişi, Şadrak, Meşak ve Abed-Nego'yu normalden 'yedi kat' fazla ısıtılmış fırına atarken ölen Nebukadnezar'ın 'en güçlü adamları' tarafından temsil ediliyordu. Fransız Devrimi'nde 'yedi bin', Fransa'nın kraliyetini ya da onun güçlü adamlarını temsil ediyordu. Beşinci bölümde yalnızca Belşassar öldürülmedi, ordusu da yok edildi. Pazar yasasının 'saati', Tanrı'nın halkının fırına atılmasıyla temsil edilen zulmü başlatır, ama aynı zamanda büyük şehir Babil üzerindeki Tanrı'nın icraî yargısının başlangıcını da işaret eder.

It is also the “hour” of the great earthquake in Revelation chapter eleven’s great earthquake, when the formerly dead bones that were slain in the street by the beast from the bottomless pit are lifted up into heaven as an ensign. There it is also the same “hour” that the third Woe, which is also the seventh trumpet is sounded. The seventh trumpet is the third Woe, and the purpose of that final Woe trumpet is not only to bring judgment upon those that enforce Sunday worship, but also to anger the nations. The third Woe, the seventh trumpet, and the angering of the nations, are all symbols that address the prophetic role of Islam, and they are all placed in the “hour” of the great earthquake.

Ayrıca, Vahiy kitabının on birinci bölümündeki büyük depremin “saati”dir; dipsiz çukurdan çıkan canavar tarafından sokakta öldürülen ve önceden ölü olan kemikler göğe bir sancak olarak kaldırıldığında. Orada, aynı “saat” içinde, aynı zamanda yedinci borazan olan üçüncü “Vay” da çalınır. Yedinci borazan üçüncü “Vay”dır ve o son “Vay” borazanının amacı yalnızca Pazar günü ibadetini dayatanlara yargı getirmek değil, aynı zamanda ulusları öfkelendirmektir. Üçüncü “Vay”, yedinci borazan ve ulusların öfkelendirilmesi, İslam’ın kehanetsel rolünü ele alan simgelerdir ve bunların hepsi büyük depremin “saati” içine yerleştirilmiştir.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned. And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. Revelation 11:12–18.

> Ve gökten onlara, "Buraya çıkın," diyen güçlü bir ses duydular. Ve onlar bulut içinde göğe yükseldiler; düşmanları da onları seyretti. Aynı saatte büyük bir deprem oldu; kentin onda biri yıkıldı; depremde yedi bin kişi öldü. Geri kalanlar korkuya kapıldı ve gökteki Tanrı'ya yücelik verdiler. İkinci bela geçti; işte, üçüncü bela hızla geliyor. Yedinci melek borusunu çaldı; gökte büyük sesler duyuldu ve şöyle diyorlardı: "Dünyanın krallıkları Rabbimizin ve O'nun Mesihi'nin krallıkları oldu; O sonsuzlara dek hüküm sürecek." Tanrı'nın önünde oturan yirmi dört ihtiyar yüzüstü yere kapanıp Tanrı'ya tapındılar ve şöyle dediler: "Var olan, var olmuş olan ve gelecek olan Her Şeye Gücü Yeten Rab Tanrı, sana şükrediyoruz; çünkü büyük gücünü eline aldın ve hüküm sürmeye başladın. Uluslar öfkelendi; senin gazabın geldi; ölülerin yargılanacağı, senin kulların olan peygamberlere, kutsallara ve adından korkan küçük ve büyüklere ödül vereceğin ve yeryüzünü mahvedenleri mahvedeceğin zaman geldi." Vahiy 11:12-18.

Ezekiel’s dead bones ascend “up to heaven in a cloud; and their enemies” behold “them” in the “hour” when Nebuchadnezzar’s music begins to play, and the whore of Tyre begins to sing, and apostate Israel begins to dance. Apostate Israel is representing the false prophet, king Nebuchadnezzar is the dragon and the whore of Tyre is the beast. The dance is illustrated by the prophets of Baal and the prophets of the grove in the story of Elijah. It was also illustrated by the dance of Salome, the daughter of Herodias. Baal is the false male deity and Ashtaroth is the prophets of the grove which is a female deity. Together they represent the combination of church (the woman) and state (the man). Together they represent the false prophet of the United States. Salome identifies that the false prophet is the daughter of Rome, whose image is the combination of church and state in the United States.

Hezekiel’in ölü kemikleri “bir bulut içinde göğe” yükselir; “ve düşmanları” onları “görür” Nebukadnessar’ın müziğinin çalmaya başladığı “saatte”, Sur’un fahişesi şarkı söylemeye başlar ve dinden dönmüş İsrail dans etmeye başlar. Dinden dönmüş İsrail sahte peygamberi temsil etmektedir; Kral Nebukadnessar ejderhadır ve Sur’un fahişesi canavardır. Dans, İlyas’ın öyküsünde Baal’ın peygamberleri ve koruluğun peygamberleri tarafından örneklendirilir. Ayrıca, Hirodiyas’ın kızı Selome’nin dansıyla da örneklendirilmiştir. Baal sahte bir erkek ilâhtır ve Aştoret, “koruluğun peygamberleri”yle temsil edilen kadın bir ilâhtır. Birlikte, kilise (kadın) ile devletin (erkek) birleşimini temsil ederler. Birlikte, Amerika Birleşik Devletleri’nin sahte peygamberini temsil ederler. Selome, sahte peygamberin Roma’nın kızı olduğunu ve onun imgesinin Amerika Birleşik Devletleri’nde kilise ile devletin birleşimi olduğunu ortaya koyar.

> Wherefore at that time certain Chaldeans came near, and accused the Jews. They spake and said to the king Nebuchadnezzar, O king, live forever. Thou, O king, hast made a decree, that every man that shall hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of musick, shall fall down and worship the golden image: And whoso falleth not down and worshippeth, that he should be cast into the midst of a burning fiery furnace. There are certain Jews whom thou hast set over the affairs of the province of Babylon, Shadrach, Meshach, and Abednego; these men, O king, have not regarded thee: they serve not thy gods, nor worship the golden image which thou hast set up. Daniel 3:8–12.

> Bunun üzerine o sırada bazı Kildaniler yaklaşıp Yahudileri suçladılar. Kral Nebukadnezar’a konuşup dediler ki: Ey kral, sonsuza dek yaşa. Sen, ey kral, şöyle bir ferman çıkardın: boru, flüt, arp, sakbut, çenk ve santurun ve her tür müziğin sesini işiten herkes yere kapanıp altın heykele tapınacak. Yere kapanıp tapınmayan herkes alev alev yanan kızgın fırının içine atılacak. Senin Babil eyaletinin işleri üzerine atadığın bazı Yahudiler var: Şadrak, Meşak ve Abed-Nego. Bu adamlar, ey kral, seni dikkate almıyorlar; senin ilahlarına hizmet etmiyorlar ve diktiğin altın heykele tapınmıyorlar. Daniel 3:8-12.

In that “hour,” the enemies of Shadrach, Meshach and Abednego saw that they refused the mark of the beast, and they then petitioned the king to execute the prescribed judgment. In that “hour,” the Sunday law, which is the shaking that confronts the earth beast (the earthquake), Nebuchadnezzar’s rage and fury is manifested.

O “saatte”, Şadrak, Meşak ve Abed-Nego’nun canavarın damgasını reddettiklerini gören düşmanları, öngörülen hükmü uygulaması için krala başvurdular. O “saatte”, yeryüzü canavarının yüzleştiği sarsıntı (deprem) olan Pazar yasasıyla Nebukadnezar’ın öfkesi ve gazabı açığa çıkar.

> Then Nebuchadnezzar in his rage and fury commanded to bring Shadrach, Meshach, and Abednego. Then they brought these men before the king. Daniel 3:13.

> O zaman Nebukadnessar öfke ve hiddetle Şadrak, Meşak ve Abed-Nego'nun getirilmesini emretti. Böylece bu adamları kralın huzuruna getirdiler. Daniel 3:13.

The persecution that is carried out against God’s two witnesses (Shadrach, Meshach and Abednego), is carried out when they refuse to bow, or as Revelation eleven identifies—they stand upon their feet.

Tanrı'nın iki tanığına (Shadrach, Meshach ve Abednego) karşı uygulanan zulüm, onların eğilmeyi reddettiklerinde—ya da Vahiy 11'in belirttiği gibi ayakta durduklarında—uygulanır.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> Üç buçuk gün sonra Tanrı’dan gelen yaşam soluğu onlara girdi; ayakları üzerinde doğruldular; onları görenlerin üzerine büyük bir korku düştü. Gökten onlara, “Buraya çıkın!” diyen gür bir ses işittiler. Bulut içinde göğe yükseldiler; düşmanları da onları seyretti. Vahiy 11:11, 12.

Refusing to bow, they stand upon their feet as Ezekiel’s mighty army. They stand when they receive and then proclaim the sealing message that protests the formation of the union of church and state in the United States, and warns of the soon-coming Sunday law, and identifies that God’s retributive judgment is about to be accomplished by Islam of the third Woe. The Midnight Cry message is represented by the “secret” that was revealed to Daniel in chapter two, and when God’s last day people settle into that “truth,” they cannot and will not be shaken by the imminent earthquake.

Boyun eğmeyi reddederek, Hezekiel'in kudretli ordusu gibi ayakları üzerinde dururlar. Amerika Birleşik Devletleri'nde kilise ile devletin birliğinin kurulmasını protesto eden, yakında gelecek Pazar yasası konusunda uyaran ve Tanrı'nın cezalandırıcı yargısının Üçüncü Vay dönemindeki İslam tarafından gerçekleştirilmek üzere olduğunu belirten mühürleme mesajını alıp ardından ilan ettiklerinde, ayakta dururlar. Gece Yarısı Çığlığı mesajı, Daniel'e ikinci bölümde vahyedilen "sır" ile temsil edilir ve Tanrı'nın son günlerdeki halkı o "gerçeğe" kök saldığında, yaklaşan deprem tarafından sarsılamaz ve sarsılmayacaktır.

> “The work in Battle Creek is after the same order. The leaders in the sanitarium have mingled with unbelievers, admitting them to their councils, more or less, but it is like going to work with their eyes shut. They lack the discernment to see what is going to break upon us at any time. There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already. The judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 10, 252.

> Battle Creek'teki çalışma aynı mahiyettedir. Sanatoryumdaki liderler inanmayanlarla karışmış, onları az çok kurullarına kabul etmişlerdir; ama bu, gözleri kapalı işe koyulmak gibidir. Her an üzerimize ansızın çökecek olanı görebilecek bir ayırt etme yetisinden yoksundurlar. Umutsuzluk, savaş ve kan dökülmesi ruhu vardır ve bu ruh zamanın ta sonuna kadar artacaktır. Tanrı'nın halkı alınlarında mühürlenir mühürlenmez—bu, görülebilen herhangi bir mühür ya da işaret değil; aklen ve ruhen gerçeğe yerleşip kök salmalarıdır ki böylece sarsılamazlar—Tanrı'nın halkı mühürlenip sarsıntıya hazırlanır hazırlanmaz, o gelecektir. Nitekim zaten başlamıştır. Tanrı'nın yargıları şimdi ülkenin üzerindedir; bize uyarı vermek, neyin geldiğini bilelim diye. Manuscript Releases, cilt 10, 252.

The sealing represents a mark that at first cannot be seen by humans, but is thereafter seen by everyone. When God’s people accept the message of the Midnight Cry, that has been represented by the “secret” that was revealed to Daniel in chapter two, they have accepted the “secret” of the image of the beast that leads to the mark of the beast, which brings the judgment of God, which is accomplished through Islam. This takes place at a time where a “spirit of desperation, of war and bloodshed” is increasing. That time is now. It takes place when the leaders of Adventism cannot see due to Laodicean blindness. During the sealing process that is finalized at the Midnight Cry, the seal is impressed upon the foreheads of the wise virgins, but it is unseen. Shadrach, Meshach and Abednego represent those who have settled into the truth as illustrated through their dialogue with Nebuchadnezzar.

Mühürleme, başlangıçta insanlar tarafından görülmeyen, fakat sonrasında herkesçe görülen bir işareti temsil eder. Tanrı'nın halkı, Daniel kitabının ikinci bölümünde açığa çıkarılan "sır" ile temsil edilen Gece Yarısı Çığlığı mesajını kabul ettiğinde, canavarın işaretine götüren canavarın suretinin "sırrını" kabul etmiş olurlar; bu ise Tanrı'nın yargısını getirir ve bu yargı İslam aracılığıyla yerine getirilir. Bu, "umutsuzluk, savaş ve kan dökülmesi ruhu"nun arttığı bir zamanda gerçekleşir. O zaman şimdidir. Bu, Laodikya körlüğü nedeniyle Adventizmin liderlerinin göremediği bir zamanda olur. Gece Yarısı Çığlığı'nda tamamlanan mühürleme sürecinde, mühür akıllı bakirelerin alınlarına basılır, fakat görünmez. Şadrak, Meşak ve Abednego, Nebukadnezar ile diyaloglarında gösterildiği üzere, hakikatte kökleşmiş olanları temsil eder.

> Nebuchadnezzar spake and said unto them, Is it true, O Shadrach, Meshach, and Abednego, do not ye serve my gods, nor worship the golden image which I have set up? Now if ye be ready that at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of musick, ye fall down and worship the image which I have made; well: but if ye worship not, ye shall be cast the same hour into the midst of a burning fiery furnace; and who is that God that shall deliver you out of my hands? Shadrach, Meshach, and Abednego, answered and said to the king, O Nebuchadnezzar, we are not careful to answer thee in this matter. If it be so, our God whom we serve is able to deliver us from the burning fiery furnace, and he will deliver us out of thine hand, O king. But if not, be it known unto thee, O king, that we will not serve thy gods, nor worship the golden image which thou hast set up. Daniel 3:14–18.

> Nebuchadnezzar konuşup onlara dedi: “Bu doğru mu, ey Shadrach, Meshach ve Abednego, benim ilahlarıma hizmet etmiyor ve diktiğim altın heykele tapmıyor musunuz? Şimdi, kornet, flüt, arp, sakbut, psaltır ve santurun ve her tür müziğin sesini işittiğiniz anda yere kapanıp yaptığım heykele tapmaya hazırsanız, pekâlâ; ama tapmazsanız, aynı saat kızgın alevli fırının ortasına atılacaksınız; ve sizi elimden kurtaracak hangi tanrı var?” Shadrach, Meshach ve Abednego krala cevap vererek şöyle dediler: “Ey Nebuchadnezzar, bu konuda sana cevap vermeye gerek görmüyoruz. Eğer öyleyse, hizmet ettiğimiz Tanrımız bizi kızgın alevli fırından kurtarmaya kadirdir; ey kral, O bizi senin elinden de kurtaracaktır. Ama değilse de, ey kral, bil ki, senin ilahlarına hizmet etmeyeceğiz ve diktiğin altın heykele tapmayacağız.” Daniel 3:14-18.

Thereafter the three worthies will manifest the seal of God that can be seen. Only those who first have the seal within that cannot be seen, will be involved with manifesting the seal of God in the time when it must be seen.

Bundan sonra üç ulu kişi, gözle görülebilen Tanrı’nın mührünü ortaya çıkaracak. Yalnızca önce içlerinde görülemeyen mührü taşıyanlar, Tanrı’nın mührünün görülmesi gerektiği zamanda onu görünür kılma sürecine dahil olacak.

> Then was Nebuchadnezzar full of fury, and the form of his visage was changed against Shadrach, Meshach, and Abednego: therefore he spake, and commanded that they should heat the furnace one seven times more than it was wont to be heated. And he commanded the most mighty men that were in his army to bind Shadrach, Meshach, and Abednego, and to cast them into the burning fiery furnace. Then these men were bound in their coats, their hosen, and their hats, and their other garments, and were cast into the midst of the burning fiery furnace. Therefore because the king’s commandment was urgent, and the furnace exceeding hot, the flame of the fire slew those men that took up Shadrach, Meshach, and Abednego. And these three men, Shadrach, Meshach, and Abednego, fell down bound into the midst of the burning fiery furnace. Then Nebuchadnezzar the king was astonied, and rose up in haste, and spake, and said unto his counsellors, Did not we cast three men bound into the midst of the fire? They answered and said unto the king, True, O king. He answered and said, Lo, I see four men loose, walking in the midst of the fire, and they have no hurt; and the form of the fourth is like the Son of God. Daniel 3:19–25.

> Bunun üzerine Nebuchadnezzar öfkeyle doldu ve Shadrach, Meshach ve Abednego’ya karşı yüzünün ifadesi değişti; bu yüzden konuştu ve fırının her zamankinden yedi kat daha fazla kızdırılmasını emretti. Ve ordusundaki en güçlü adamlara Shadrach, Meshach ve Abednego’yu bağlamalarını ve onları alev alev yanan fırına atmalarını emretti. Böylece bu adamlar ceketleri, pantolonları, şapkaları ve diğer giysileri üzerlerindeyken bağlanıp, alev alev yanan fırının ortasına atıldılar. Kralın buyruğu acele olduğundan ve fırın aşırı derecede sıcak olduğundan, Shadrach, Meshach ve Abednego’yu götüren o adamları ateşin alevi öldürdü. Ve bu üç adam, Shadrach, Meshach ve Abednego, bağlı halde alev alev yanan fırının ortasına düştüler. Bunun üzerine Kral Nebuchadnezzar şaşkına döndü, telaşla ayağa kalktı, konuşup danışmanlarına dedi ki: Ateşin ortasına bağlı üç adam atmadık mı? Onlar yanıt verip krala dediler ki: Doğrudur, ey kral. O da cevap verip dedi: İşte, ben dört adam görüyorum; bağsızlar, ateşin ortasında yürüyorlar ve onlara bir zarar gelmemiş; ve dördüncünün görünüşü Tanrı’nın Oğlu’na benzer. Daniel 3:19-25.

The two witnesses, represented by Shadrach, Meshach and Abednego are then lifted up as an ensign, and then the seal will be seen.

Shadrach, Meshach ve Abednego tarafından temsil edilen iki tanık, ardından bir sancak olarak kaldırılır ve o zaman mühür görülecek.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws. Bible Training School, December 1, 1903.

> Kutsal Ruh’un görevi, dünyayı günah, doğruluk ve yargı konusunda ikna etmektir. Dünya, ancak gerçeğe inananların gerçekle kutsallaştırıldığını, yüce ve kutsal ilkelere göre davrandıklarını ve Tanrı’nın buyruklarını tutanlarla onları ayaklarının altına alanlar arasındaki ayrım çizgisini yüce bir biçimde gösterdiklerini görerek uyarılabilir. Kutsal Ruh’un kutsallaştırması, Tanrı’nın mührüne sahip olanlarla sahte bir dinlenme gününü tutanlar arasındaki farkı işaret eder. Sınama geldiğinde, canavarın damgasının ne olduğu açıkça gösterilecektir. Bu, Pazar gününü tutmaktır. Gerçeği işittikten sonra da bu günü kutsal saymaya devam edenler, zamanları ve yasaları değiştirmeyi tasarlayan günah adamının imzasını taşırlar. Bible Training School, 1 Aralık 1903.

At the Sunday law, the United States will turn to the United Nations in order to accomplish her prophetic work. She is to deceive the world by those miracles she performs, as represented by the dance of Salome. As she does her dance of deception, the whore of Tyre will be singing her songs, and Nebuchadnezzar’s orchestra will play the music. The United States takes the lead in forcing the world to accept the song, and bow down before the image.

Pazar yasası yürürlüğe girdiğinde, Amerika Birleşik Devletleri peygamberlik görevini yerine getirmek için Birleşmiş Milletler'e başvuracak. Salome'nin dansıyla temsil edildiği gibi, yapacağı o mucizelerle dünyayı aldatacaktır. Aldatma dansını yaparken, Sur'un fahişesi şarkılarını söyleyecek ve Nebukadnezar'ın orkestrası müziği çalacaktır. Amerika Birleşik Devletleri, dünyayı o şarkıyı kabul etmeye ve heykelin önünde eğilmeye zorlamada öncülük edecektir.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:11–18.

> Yeryüzünden çıkan başka bir canavar daha gördüm; kuzununkine benzer iki boynuzu vardı ve ejderha gibi konuşuyordu. İlk canavarın bütün yetkisini onun huzurunda kullanıyordu ve yeryüzünü ve orada yaşayanları, ölümcül yarası iyileşen ilk canavara tapınmaya zorluyordu. Büyük harikalar yapıyordu; öyle ki insanların gözü önünde gökten yere ateş indiriyordu. Canavarın önünde yapma yetkisi verilmiş olan o mucizelerle yeryüzünde yaşayanları aldatıyordu ve yeryüzünde yaşayanlara, kılıçla yaralanıp yine de hayatta kalan canavarın bir heykelini yapmalarını söylüyordu. Canavarın heykeline yaşam nefesi vermeye gücü vardı; böylece canavarın heykeli hem konuşuyordu hem de canavarın heykeline tapınmayanların öldürülmesini sağlıyordu. Küçük de büyük de, zengin de fakir de, özgür de köle de herkesin sağ eline ya da alnına bir damga almasını sağlıyordu; öyle ki, canavarın damgasını ya da adını ya da adının sayısını taşımayan hiç kimse satın alamaz veya satamazdı. İşte burada bilgelik var. Anlayışı olan, canavarın sayısını hesaplasın; çünkü bu bir insanın sayısıdır. Onun sayısı altı yüz altmış altıdır. Vahiy 13:11-18.

Egypt in the last days represents the world (then governed by the United Nations), but there is a “Woe” (a symbol of Islam), that has been pronounced against those (the United States) that turn to Egypt for help. When the three worthies are thrown into the furnace and become the ensign for the world, the furnace is not actually Nebuchadnezzar’s furnace.

Son günlerde Mısır, dünyayı (o zaman Birleşmiş Milletler tarafından yönetilen) temsil eder, fakat Mısır’dan yardım isteyenlere (Amerika Birleşik Devletleri) karşı ilan edilmiş bir "Woe" (İslam’ın bir sembolü) vardır. Üç değerli kişi fırına atılıp dünya için bir sancak haline geldiklerinde, fırın aslında Nebukadnezar’ın fırını değildir.

> Woe to them that go down to Egypt for help; and stay on horses, and trust in chariots, because they are many; and in horsemen, because they are very strong; but they look not unto the Holy One of Israel, neither seek the Lord! Yet he also is wise, and will bring evil, and will not call back his words: but will arise against the house of the evildoers, and against the help of them that work iniquity. Now the Egyptians are men, and not God; and their horses flesh, and not spirit. When the Lord shall stretch out his hand, both he that helpeth shall fall, and he that is holpen shall fall down, and they all shall fail together. For thus hath the Lord spoken unto me, Like as the lion and the young lion roaring on his prey, when a multitude of shepherds is called forth against him, he will not be afraid of their voice, nor abase himself for the noise of them: so shall the Lord of hosts come down to fight for mount Zion, and for the hill thereof. As birds flying, so will the Lord of hosts defend Jerusalem; defending also he will deliver it; and passing over he will preserve it. Turn ye unto him from whom the children of Israel have deeply revolted. For in that day every man shall cast away his idols of silver, and his idols of gold, which your own hands have made unto you for a sin. Then shall the Assyrian fall with the sword, not of a mighty man; and the sword, not of a mean man, shall devour him: but he shall flee from the sword, and his young men shall be discomfited. And he shall pass over to his strong hold for fear, and his princes shall be afraid of the ensign, saith the Lord, whose fire is in Zion, and his furnace in Jerusalem. Isaiah 31:1–9.

> Yardım için Mısır’a gidenlere vay; atlara dayanır, çok oldukları için savaş arabalarına, çok güçlü oldukları için atlılara güvenirler; ama İsrail’in Kutsalı’na bakmaz, Rab’bi de aramazlar! Oysa O da bilgedir, felaket getirecek ve sözlerini geri almayacaktır; ama kötülük yapanların evine ve kötülük işleyenlere yapılan yardıma karşı kalkacaktır. Mısırlılar insandır, Tanrı değil; atları bedendir, ruh değil. Rab elini uzatınca, yardım eden de düşecek, yardım gören de yere serilecek; hepsi birlikte çökecek. Çünkü Rab bana şöyle dedi: Avının üzerinde kükreyen aslan ve genç aslan gibi, üzerine çok sayıda çoban çağrılsa da onların sesinden korkmaz, gürültülerinden yılmaz; işte böylece Her Şeye Egemen Rab Siyon Dağı ve onun tepesinde savaşmak için inecek. Uçan kuşlar gibi, Her Şeye Egemen Rab Yeruşalim’i savunacak; savunarak onu kurtaracak, üzerinden geçerek onu esirgeyecek. İsrailoğulları’nın derinden isyan ettiği O’na siz dönün. Çünkü o gün, her biriniz, ellerinizin kendiniz için günah olsun diye yaptığı gümüş ve altın putlarını fırlatıp atacak. O zaman Asur, yiğit bir adamın kılıcıyla değil, düşecek; onu, sıradan bir adama ait olmayan bir kılıç yiyecek. Ama o kılıçtan kaçacak ve gençleri bozguna uğrayacak. Korkudan sağlam kalesine sığınacak ve önderleri sancaktan dehşete düşecek, diyor, Siyon’da ateşi, Yeruşalim’de ocağı olan Rab. Yeşaya 31:1-9.

Jerusalem is the furnace the world will look to, and they will see four men walking therein.

Kudüs, dünyanın bakacağı fırındır ve onun içinde yürüyen dört adamı görecekler.

> Then Nebuchadnezzar came near to the mouth of the burning fiery furnace, and spake, and said, Shadrach, Meshach, and Abednego, ye servants of the most high God, come forth, and come hither. Then Shadrach, Meshach, and Abednego, came forth of the midst of the fire. And the princes, governors, and captains, and the king’s counsellors, being gathered together, saw these men, upon whose bodies the fire had no power, nor was an hair of their head singed, neither were their coats changed, nor the smell of fire had passed on them. Then Nebuchadnezzar spake, and said, Blessed be the God of Shadrach, Meshach, and Abednego, who hath sent his angel, and delivered his servants that trusted in him, and have changed the king’s word, and yielded their bodies, that they might not serve nor worship any god, except their own God. Daniel 3:26–28.

> Sonra Nebukadnezar kızgın ateşli fırının ağzına yaklaşıp konuştu ve şöyle dedi: “Şadrak, Meşak ve Abed-Nego, en yüce Tanrı’nın kulları, dışarı çıkın ve buraya gelin.” Bunun üzerine Şadrak, Meşak ve Abed-Nego ateşin ortasından dışarı çıktılar. Beyler, valiler, komutanlar ve kralın danışmanları toplanıp bu adamları gördüler; ateşin bedenleri üzerinde hiçbir etkisi olmamıştı, başlarından bir saç teli bile kavrulmamış, giysileri zarar görmemiş, üzerlerine ateş kokusu bile sinmemişti. Sonra Nebukadnezar konuşup şöyle dedi: “Şadrak, Meşak ve Abed-Nego’nun Tanrısı yüceltilsin! Çünkü meleğini gönderip kendisine güvenen kullarını kurtardı; kralın buyruğunu hiçe saydılar ve kendi bedenlerini teslim ettiler; böylece kendi Tanrıları dışında hiçbir tanrıya hizmet edip tapınmadılar.” Daniel 3:26-28.

Nebuchadnezzar then made another decree. That decree symbolizes the final decree in the last days. He issues a death decree, which in his feeble attempt to lift up the God of heaven, is in actuality the prophetic symbolism of the death decree at the end of the world. Nebuchadnezzar, representing a king at the end of the world, is a symbol of the dragon’s ten kings that commit fornication with the whore of Rome. The next decree in the prophetic scenario is the death decree, and even though Nebuchadnezzar is making a proclamation for his time, he is in actuality representing the last decree of the three-fold union in the last days. That decree is the death decree that is put in force after probation closes, but is never carried out against God’s people.

Nebukadnezar ardından başka bir ferman yayımladı. Bu ferman, son günlerdeki nihai fermanı simgeler. Göğün Tanrısı’nı yüceltmeye yönelik zayıf bir girişimi içinde bir ölüm fermanı yayımladı; ancak bu, aslında dünyanın sonunda verilecek ölüm fermanının peygamberî bir simgesidir. Dünyanın sonunda bir kralı temsil eden Nebukadnezar, Roma’nın fahişesiyle zina eden ejderhanın on kralının bir simgesidir. Peygamberlik senaryosundaki bir sonraki ferman ölüm fermanıdır; Nebukadnezar kendi zamanı için bir ilan yapıyor olsa da, gerçekte son günlerdeki üçlü birliğin son fermanını temsil etmektedir. Bu ferman, mühlet kapandıktan sonra yürürlüğe konan ölüm fermanıdır; ancak Tanrı’nın halkına karşı asla uygulanmaz.

> Therefore I make a decree, That every people, nation, and language, which speak anything amiss against the God of Shadrach, Meshach, and Abednego, shall be cut in pieces, and their houses shall be made a dunghill: because there is no other God that can deliver after this sort. Then the king promoted Shadrach, Meshach, and Abednego, in the province of Babylon. Daniel 3:29, 30.

> Bu nedenle bir ferman çıkarıyorum: Şadrak, Meşak ve Abednego’nun Tanrısı aleyhinde kötü bir söz söyleyen her halktan, ulustan ve dilden olan herkes parça parça edilecek ve evleri gübrelik yapılacaktır; çünkü bu şekilde kurtarabilen başka Tanrı yoktur. Sonra kral, Şadrak, Meşak ve Abednego’yu Babil ilinde yükseltti. Daniel 3:29, 30.

We have now put enough of the first three chapters of Daniel into the record to begin our consideration of the fourth and fifth chapters, which are governed by the prophetic principle of “repeat and enlarge”. Daniel chapter four identifies 1798 and the beginning of the earth beast, and Daniel chapter five identifies the Sunday law, and the end of the earth beast as it speaks as a dragon. The two chapters are to be brought together “line upon line” with the first three chapters in order to build upon the structure of the three angels’ messages. Because of this fact, we will first carefully define the principle of “line upon line”.

Şimdi Daniel’in ilk üç bölümünden yeterince şeyi kayda geçirdiğimiz için, "tekrar ve genişletme" peygamberlik ilkesince yönlendirilen dördüncü ve beşinci bölümleri ele almaya başlayabiliriz. Daniel’in dördüncü bölümü 1798’i ve yeryüzü canavarının başlangıcını, beşinci bölümü ise Pazar yasasını ve ejderha gibi konuştuğunda yeryüzü canavarının sonunu işaret eder. Bu iki bölüm, üç meleğin mesajlarının yapısı üzerine inşa etmek amacıyla, ilk üç bölümle "satır üstüne satır" bir araya getirilmelidir. Bu nedenle, önce "satır üstüne satır" ilkesini dikkatle tanımlayacağız.

We will continue in the next article.

Bir sonraki yazıda devam edeceğiz.

> “Belshazzar had been given many opportunities for knowing and doing the will of God. He had seen his grandfather Nebuchadnezzar banished from the society of men. He had seen the intellect in which the proud monarch gloried taken away by the One who gave it. He had seen the king driven from his kingdom, and made the companion of the beasts of the field. But Belshazzar’s love of amusement and self-glorification effaced the lessons he should never have forgotten; and he committed sins similar to those that brought signal judgments on Nebuchadnezzar. He wasted the opportunities graciously granted him, neglecting to use the opportunities within his reach for becoming acquainted with truth. ‘What must I do to be saved?’ was a question that the great but foolish king passed by indifferently.” Bible Echo, April 25, 1898.

> Belşatsar’a Tanrı’nın isteğini bilmek ve yerine getirmek için birçok fırsat verilmişti. Büyükbabası Nebukadnetsar’ın insanların toplumundan sürüldüğünü görmüştü. Gururlu hükümdarın övündüğü zekânın, onu veren tarafından geri alındığını görmüştü. Kralın krallığından kovulduğunu ve kırın hayvanlarının yoldaşı yapıldığını görmüştü. Ancak Belşatsar’ın eğlence ve kendini yüceltme sevgisi, asla unutmaması gereken dersleri silip süpürdü; ve Nebukadnetsar’ın başına ibret verici yargılar getirenlere benzer günahlar işledi. Kendisine lütufla bahşedilen fırsatları heba etti; gerçeği tanımak için elinin altındaki imkânları kullanmayı ihmal etti. “Kurtulmak için ne yapmalıyım?” sorusu, büyük ama akılsız kralın kayıtsızca bir kenara ittiği bir soruydu. Bible Echo, 25 Nisan 1898.

Back to Articles