Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy

Daniel Kitabı - Numara Yüz Yetmiş

The Citadel of the Soul: Understanding the Divine Enthronement and Transformation in Prophetic Context

Ruhun Kalesi: Peygamberlik Bağlamında İlahi Tahta Oturuşu ve Dönüşümün Anlaşılması

Author

Jeff Pippenger

Published

March 31, 2024

Formats

PDF
Word

The key to identifying Russia as the power that initiated the Ukrainian war in 2014 is the “fortress,” which is the head, or the capital of the kingdom. The human temple consists of the head and the body. The head is the higher nature, and the body is the lower nature. The “seven times” that ended in 1844, was then to be joined with Jerusalem, which was the head of Judah. In the temple in Jerusalem the throne of the king, who is the head of Jerusalem, which was the head of Judah was located. The combination of Divinity with humanity, representing the sealing of the one hundred and forty-four thousand, is represented as receiving the “mind of Christ.” The mind is the higher nature, and it is therefore the “head.”

Rusya’yı 2014 yılında Ukrayna savaşını başlatan güç olarak tanımlamanın anahtarı “kale”dir; bu, krallığın başı, yani başkentidir. İnsan tapınağı baş ve bedenden oluşur. Baş, yüksek tabiattır; beden ise aşağı tabiattır. 1844’te sona eren “yedi vakit”, o hâlde Yahuda’nın başı olan Yeruşalim ile birleştirilmeliydi. Yeruşalim’deki tapınakta, Yahuda’nın başı olan Yeruşalim’in başı olan kralın tahtı bulunuyordu. İlâhlığın insanlıkla birleşimi, yüz kırk dört binin mühürlenmesini temsil ederek, “Mesih’in zihnini” almak şeklinde tasvir edilir. Zihin, yüksek tabiattır ve bu nedenle “baş”tır.

When those represented by Daniel see the feminine causative vision that causes them to change into the image of Christ, they have received the mind of Christ, who is the second Adam, and is spiritual. At that point their literal carnal mind, which they inherited from the first Adam after he fell and reversed the order of his creation, is crucified. The carnal mind that wars against the law of God, which they received through no choice of their own at their birth, is replaced with the mind of Christ, which they receive by their own choice, that is perfectly obedient to the law of God. Their new mind, and Christ’s mind, are then one mind, and both reside together upon the throne in heavenly places. There is a place within the temple where God’s throne is located, and human beings, who were created in God’s image, have a specific place within the temple, that is designed for the presence of God.

Daniel’in temsil ettikleri, onları Mesih’in suretine dönüşmeye sevk eden dişil nedensel görümü gördüklerinde, ruhsal olan ikinci Âdem Mesih’in zihnini almış olurlar. O noktada, ilk Âdem’in düşüşünden sonra yaratılış düzenini tersine çevirmesiyle ondan miras aldıkları, kelimenin tam anlamıyla benliğe dayanan zihinleri çarmıha gerilir. Tanrı’nın yasasına karşı savaşan ve doğumlarında kendi seçimleri olmaksızın aldıkları benliğe dayanan zihin, Tanrı’nın yasasına kusursuzca itaat eden ve kendi iradeleriyle aldıkları Mesih’in zihniyle değiştirilir. Yeni zihinleri ile Mesih’in zihni böylece tek bir zihin olur ve ikisi de göksel yerlerde tahtta birlikte oturur. Tapınakta Tanrı’nın tahtının bulunduğu bir yer vardır ve Tanrı’nın suretinde yaratılmış insanların, Tanrı’nın varlığı için tasarlanmış, tapınak içinde belirli bir yeri vardır.

That place is not in their lower nature, represented by the northern kingdom. It is in the place represented by the southern kingdom, which is where God chose to place His name, which is His character. The place is in Jerusalem, but as the capital of Judah, Jerusalem is the head, but the head of the capital is the king. And Jerusalem was chosen to be the capital, but so too was it chosen as the place where God would place His temple. Then in His temple He placed His throne. The southern kingdom represents the higher nature of man, but it also has a special throne room for the king. Sister White calls that place the “citadel” of the soul. A citadel, by definition, is a fortress.

O yer, kuzey krallığıyla temsil edilen insanın alt tabiatında değildir. O, güney krallığıyla temsil edilen yerdedir; Tanrı’nın adını, yani karakterini koymayı seçtiği yerdir. Yer Kudüs’tedir; Yahuda’nın başkenti olan Kudüs baştır; ancak başkentin başı kraldır. Ve Kudüs başkent olmak üzere seçildi; ama aynı zamanda Tanrı’nın tapınağını yerleştireceği yer olarak da seçildi. Sonra O, tapınağına tahtını yerleştirdi. Güney krallığı insanın daha yüksek tabiatını temsil eder; ama onda kral için özel bir taht odası da vardır. Kardeş White o yere ruhun “hisarı” der. Hisar, tanımı gereği, bir kaledir.

> “The whole heart is to be given to God, else the truth of God will fail to have a sanctifying effect on life and character. But it is a sad fact that many who profess the name of Christ have never given their hearts to him in simplicity. They have never experienced the contrition of an entire surrender to the claims of Christianity, and the consequence is that the transforming power of the truth is not in their lives; the deep, softening influence of the love of Christ is not made manifest in life and character. But what a work of feeding the flock of God might be done if the under-shepherds were crucified with Christ, and were living unto God to co-operate with the Chief Shepherd of the flock! Christ calls upon men to work as he worked. There is need of a deeper, stronger, more constraining testimony on the power of the truth as seen in the practical godliness of those who profess to believe it. The love of the Saviour in the soul will lead to a decided change in the manner in which workers labor for the souls of those who are perishing. When truth occupies the citadel of the soul, Christ is enthroned in the heart, and the human agent can then say, ‘I am crucified with Christ; nevertheless I live; yet not I, but Christ liveth in me; and the life which I now live in the flesh I live by the faith of the Son of God, who loved me, and gave himself for me.’” Review and Herald, October 9, 1894.

> Bütün yürek Tanrı’ya verilmelidir; yoksa Tanrı’nın gerçeği, yaşam ve karakter üzerinde kutsallaştırıcı bir etki gösteremez. Ne var ki, Mesih’in adını taşıdığını söyleyen birçok kişinin yüreklerini ona yalınlıkla hiç vermemiş olması üzücü bir gerçektir. Hristiyanlığın gereklerine bütünüyle teslim olmanın doğurduğu yürek ezikliğini hiç deneyimlememişlerdir ve bunun sonucu olarak gerçeğin dönüştürücü gücü hayatlarında yoktur; Mesih’in sevgisinin derin, yumuşatıcı etkisi yaşam ve karakterde görünür kılınmamıştır. Oysa yardımcı çobanlar Mesih’le birlikte çarmıha gerilmiş olsalar ve sürünün Baş Çobanı’yla işbirliği yapmak üzere Tanrı için yaşıyor olsalar, Tanrı’nın sürüsünü besleme konusunda ne büyük bir iş yapılabilirdi! Mesih insanları, kendisinin çalıştığı gibi çalışmaya çağırır. Gerçeğe inandığını söyleyenlerin pratik kutsallığında görülen gerçeğin gücü konusunda daha derin, daha güçlü, daha ikna edici bir tanıklığa ihtiyaç vardır. Kurtarıcı’nın sevgisi ruhun içinde olduğunda, çalışanların helak olmakta olanların ruhları için çalışma biçimlerinde kesin bir değişime yol açacaktır. Gerçek ruhun iç kalesini tuttuğunda, Mesih yürekte taht kurar ve insan o zaman şöyle diyebilir: 'Mesih’le birlikte çarmıha gerildim; yine de yaşıyorum; ama artık ben değil, Mesih bende yaşıyor; ve şimdi bedende sürdürdüğüm yaşamı, beni seven ve benim için kendini veren Tanrı’nın Oğlu’na imanla yaşıyorum.' Review and Herald, 9 Ekim 1894.

The “citadel of the soul” is where “Christ is enthroned.” The enthronement of Christ is accomplished when the flesh is crucified, and the flesh by Paul’s definition is the lower nature, and it is the northern kingdom. This is why the northern kingdom’s prophecy only reached to 1798. The lower nature cannot be combined with Divinity, it must be changed in the twinkling of an eye at the second coming. The southern kingdom, which contained the “head” which was Jerusalem, and the “head” which was the sanctuary reached to 1844, for it represented the higher nature that could choose to crucify the flesh and by faith enter into the citadel of the Most Holy Place, and be seated upon the throne with Christ. The place where that joining, and that enthronement takes place is in the citadel of the human temple. Verse ten of chapter eleven defines the head as the fortress, but that truth is only established with the witness of Isaiah, which demands that the truth concerning the fortress (citadel), be understood in its external and internal applications.

“Can kalesi”, “Mesih’in tahtta oturduğu” yerdir. Mesih’in tahta çıkışı, bedenin çarmıha gerilmesiyle gerçekleşir; Pavlus’un tanımına göre beden, aşağı tabiattır ve kuzey krallığıdır. Kuzey krallığının peygamberliğinin yalnızca 1798’e kadar uzanmasının sebebi budur. Aşağı tabiat, İlahiyat ile birleştirilemez; ikinci gelişte göz açıp kapayıncaya kadar değiştirilmelidir. “Baş”ı Yeruşalim olan ve “baş”ı mabed olan güney krallığı ise 1844’e kadar uzanmıştır; çünkü o, bedeni çarmıha germeyi seçebilen ve imanla En Kutsal Yer’in kalesine girip Mesih’le birlikte tahta oturabilen yüksek tabiatı temsil ediyordu. Bu birleşmenin ve bu tahta çıkışın gerçekleştiği yer, insan mabedinin kalesidir. On birinci bölümün onuncu ayeti, başı hisar olarak tanımlar; ancak bu hakikat yalnızca Yeşaya’nın tanıklığıyla tesis edilir; bu da, hisara (kaleye) ilişkin hakikatin dışsal ve içsel uygulamaları içinde anlaşılmasını gerektirir.

> “The word of God is to be our spiritual food. ‘I am the bread of life,’ Christ said; ‘he that cometh to me shall never hunger; and he that believeth on me shall never thirst.’ The world is perishing for want of pure, unadulterated truth. Christ is the truth. His words are truth, and they have a deeper significance than appears on the surface, and a value beyond their unpretending appearance. Minds that are quickened by the Holy Spirit will discern the value of these words. When our eyes are anointed with the holy eye-salve, we shall be able to detect the precious gems of truth, even though they may be buried beneath the surface.

> Tanrı’nın sözü ruhsal gıdamız olmalıdır. Mesih, “Ben hayat ekmeğiyim” dedi; “Bana gelen asla acıkmayacak; ve bana iman eden asla susamayacaktır.” Dünya saf, katıksız gerçeğin yokluğundan dolayı mahvoluyor. Mesih gerçeğin kendisidir. Sözleri gerçektir ve yüzeyde göründüğünden daha derin bir anlam taşır; gösterişsiz görünümlerinin ötesinde bir değere sahiptirler. Kutsal Ruh tarafından canlandırılan zihinler bu sözlerin değerini kavrayacaktır. Gözlerimiz kutsal göz merhemiyle meshedildiğinde, yüzeyin altında gömülü olsalar bile gerçeğin kıymetli mücevherlerini fark edebileceğiz.

> “Truth is delicate, refined, elevated. When it molds the character, the soul grows under its divine influence. Every day the truth is to be received into the heart. Thus we eat Christ’s words, which he declares are spirit and life. The acceptance of truth will make every receiver a child of God, an heir of heaven. Truth that is cherished in the heart is not a cold, dead letter, but a living power.

> Hakikat narin, saf, yücedir. Karakteri yoğurduğunda, ruh onun ilahi etkisi altında büyür. Hakikat her gün kalbe kabul edilmelidir. Böylece, Mesih’in ruh ve hayat olduklarını ilan ettiği sözleriyle besleniriz. Hakikatin kabulü, onu kabul eden herkesi Tanrı’nın çocuğu, göğün mirasçısı yapacaktır. Kalpte beslenen hakikat soğuk, ölü bir harf değil, yaşayan bir kudrettir.

> “Truth is sacred, divine. It is stronger and more powerful than anything else in the formation of a character after the likeness of Christ. In it there is fulness of joy. When it is cherished in the heart, the love of Christ is preferred to the love of any human being. This is Christianity. This is the love of God in the soul. Thus pure, unadulterated truth occupies the citadel of the being. The words are fulfilled, ‘A new heart also will I give you, and a new spirit will I put within you.’ There is a nobleness in the life of the one who lives and works under the vivifying influence of the truth.” Review and Herald, February 14, 1899.

> "Gerçek kutsaldır, ilahidir. Mesih’e benzer bir karakterin oluşumunda her şeyden daha güçlü ve daha kudretlidir. Onda sevincin doluluğu vardır. Kalpte özenle saklandığında, Mesih sevgisi herhangi bir insana duyulan sevgiden üstün tutulur. Hristiyanlık budur. Bu, ruhtaki Tanrı sevgisidir. Böylece saf, katıksız gerçek varlığın iç kalesine yerleşir. Sözler gerçekleşir: 'Size yeni bir yürek vereceğim ve içinize yeni bir ruh koyacağım.' Gerçeğin canlandırıcı etkisi altında yaşayıp çalışan kişinin yaşamında bir asalet vardır." Review and Herald, 14 Şubat 1899.

That vision of prophetic history in Daniel chapter eleven, begins when verse two, and the sixth and richest president, align with the head, which is Russia in verses eleven through fifteen. In that history the sixth president, will become the eighth that is of the seven, and he will reign when church and state in the United States come together, and consummate their unholy fornication in verse sixteen, at the soon coming Sunday law.

Daniel 11. bölümdeki peygamberlik tarihine dair o görü, 2. ayet ile altıncı ve en zengin kralın, 11’den 15’e kadar olan ayetlerde başı temsil eden Rusya ile hizalanmasıyla başlar. Bu tarihte altıncı kral, yediden biri olup sekizinci olacak ve Amerika Birleşik Devletleri’nde kilise ile devletin bir araya gelerek, yakında gelecek olan Pazar yasasında, 16. ayetteki kutsallıktan yoksun zinayı tamamlamaları sırasında hüküm sürecektir.

The ensign that is then to be lifted up will be disappointed and die for a period of three and a half days, which in Daniel ten, is twenty-one days. At the conclusion of the twenty-one days of mourning for Daniel, which is the conclusion of the three and a half days of death in the street for the two witnesses, who are those in Ezekiel’s valley, who are dead dry bones—there is a prophetic message that brings the dead back to life. That process in Daniel chapter ten, is represented by three steps.

O zaman yükseltilecek olan sancak hüsrana uğrayacak ve üç buçuk gün boyunca ölü kalacaktır; bu, Daniel kitabının onuncu bölümünde yirmi bir gündür. Daniel için tutulan yirmi bir günlük yasın sonunda—ki bu, iki tanığın sokakta üç buçuk gün süren ölümünün sona ermesidir; onlar Hezekiel’in vadisindeki kuru kemiklerdir—ölüleri yeniden hayata döndüren bir peygamberlik mesajı vardır. Bu süreç, Daniel kitabının onuncu bölümünde üç adımla temsil edilir.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:4–14.

> Birinci ayın yirmi dördüncü günü, Hiddekel denilen büyük nehrin kıyısında bulunuyorken; gözlerimi kaldırıp baktım, ve işte, keten giysiler içinde bir adam, beline Uphaz’ın saf altınını kuşanmıştı. Bedeni de beril gibiydi, yüzü şimşeğin görünüşü gibi, gözleri ateşten kandiller gibi, kolları ve ayakları cilalanmış tunç rengindeydi, sözlerinin sesi ise kalabalığın sesi gibiydi. Ve ben, Daniel, yalnız ben bu görümü gördüm; çünkü benimle olan adamlar görümü görmediler; fakat üzerlerine büyük bir titreme düştü, öyle ki saklanmak için kaçtılar. Böylece yalnız kaldım ve bu büyük görümü gördüm; içimde hiç güç kalmadı; çünkü hoş görünüşüm içimde bozulmaya dönüştü ve güçsüz kaldım. Yine de sözlerinin sesini işittim; ve sözlerinin sesini işittiğimde, yüzüm yere dönük olarak yüzüstü derin bir uykuya daldım. Ve işte, bir el bana dokundu; beni dizlerimin ve ellerimin avuçlarının üzerine doğrulttu. Ve bana dedi: Ey Daniel, çok sevilen adam, sana söylediğim sözleri anla ve dik dur; çünkü şimdi sana gönderildim. Bu sözü benimle konuştuğunda, titreyerek ayağa kalktım. Sonra bana dedi: Korkma, Daniel; çünkü yüreğini anlamaya ve Tanrın önünde kendini alçaltmaya koyduğun ilk günden beri sözlerin işitildi ve ben sözlerin için geldim. Fakat Pers krallığının prensi yirmi bir gün bana karşı durdu; ama işte, baş prenslerden biri olan Mikael bana yardım etmeye geldi; ve ben orada Pers krallarıyla kaldım. Şimdi ise son günlerde halkının başına neler geleceğini anlaman için geldim; çünkü görüm daha birçok gün içindir. Daniel 10:4-14.

Daniel is at the end of the twenty-one days of mourning when he sees the vision of Christ and he hears the words of Christ. The vision of the visual and spoken Word of God, produces a separation of two classes, and Daniel was dead in the street, for he was “in a deep sleep.”

Daniel, yirmi bir gün süren yasın sonunda, Mesih’in görümünü görür ve Mesih’in sözlerini duyar. Tanrı’nın hem görülen hem de konuşulan Sözü’nün görümü, iki sınıfın ayrışmasına yol açar ve Daniel, “derin bir uykuda” olduğu için sokakta ölüydü.

> These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep. Then said his disciples, Lord, if he sleep, he shall do well. Howbeit Jesus spake of his death: but they thought that he had spoken of taking of rest in sleep. Then said Jesus unto them plainly, Lazarus is dead. John 11:11–14.

> Bunları söyledi; ardından onlara şöyle dedi: “Dostumuz Lazarus uyuyor; ama onu uykusundan uyandırmak için gidiyorum.” Bunun üzerine öğrencileri, “Rab, uyuyorsa iyileşir,” dediler. Oysa İsa onun ölümünden söz etmişti; ama onlar uykuda dinlenmekten söz ettiğini sandılar. Bunun üzerine İsa onlara açıkça, “Lazarus öldü,” dedi. Yuhanna 11:11-14.

Then Daniel was touched by Gabriel for the first time, who informs him of the political struggle that has been happening while Daniel was dead (asleep), and that he was now going to provide the interpretation of the vision that had just transformed Daniel into Christ’s image. He is then going to be touched a second time, by Christ Himself.

Sonra Daniel’e Cebrâil ilk kez dokundu; o da Daniel ölü (uykuda) iken süren siyasi mücadeleden onu haberdar etti ve şimdi, Daniel’i az önce Mesih’in suretine dönüştürmüş olan görümün yorumunu açıklayacağını bildirdi. Ardından ona, bizzat Mesih ikinci kez dokunacaktır.

> And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord? for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me. Daniel 10:15–17.

> Bana bu sözleri söylediğinde yüzümü yere çevirdim ve dilim tutuldu. Ve işte, insan suretinde biri dudaklarıma dokundu; o zaman ağzımı açtım, konuştum ve karşımda duran kişiye şöyle dedim: Ey efendim, bu görüm yüzünden kederler üzerime çöktü ve bende hiç güç kalmadı. Çünkü bu efendimin kulu olan ben, bu efendimle nasıl konuşabilirim? Bana gelince, hemen bende hiçbir güç kalmadı; içimde nefes de kalmadı. Daniel 10:15-17.

This is parallel to the first prophecy of Ezekiel in chapter thirty-seven, for in the two prophecies that Ezekiel is told to present to the dead bones in the valley, the first forms the bodies, but they do not then have breath, nor do they have the strength of a mighty army. It is the second prophecy of Ezekiel that the bodies receive the breath from the four winds and stand up as a mighty army, and at Daniel’s second touch, “there remained no strength in me, neither is there breath left in me.” Then Daniel is again touched the third time overall, and the second time by Gabriel.

Bu, Hezekiel’in otuz yedinci bölümdeki ilk peygamberlik sözüyle paraleldir; çünkü Hezekiel’e vadideki ölü kemiklere söylemesi buyurulan iki peygamberlik sözünden ilkinde bedenler oluşur, ama henüz nefes yoktur, güçlü bir ordunun gücüne de sahip değildirler. Hezekiel’in ikinci peygamberlik sözünde ise bedenler dört rüzgârdan nefes alır ve güçlü bir ordu olarak ayağa kalkarlar; ve Daniel’e ikinci kez dokunulduğunda, “bende güç kalmadı, bende nefes de kalmadı.” Sonra Daniel’e yine dokunulur; bu, genel olarak üçüncü, Cebrail tarafından ise ikinci dokunuştur.

> Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Daniel 10:18, 19.

> Sonra yine bir insan görünümünde olan biri geldi ve bana dokundu, beni güçlendirdi ve şöyle dedi: Ey çok sevilen adam, korkma; esenlik sana olsun; güçlü ol, evet, güçlü ol. O bana konuştuktan sonra güçlendim ve dedim: Efendim konuşsun; çünkü beni güçlendirdin. Daniel 10:18, 19.

The third touch of Daniel, is Ezekiel’s second prophecy, which brings the bodies to their feet as a mighty army. His prophecy is addressed to a people that recognize that they are dead, for they were in mourning, as was Daniel.

Daniel'in üçüncü dokunuşu, bedenleri güçlü bir ordu gibi ayağa kaldıran Hezekiel'in ikinci peygamberliğidir. Onun peygamberliği, ölü olduklarını kabul eden bir halka yöneliktir; çünkü onlar da Daniel gibi yas tutuyorlardı.

> Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Ezekiel 37:9–11.

> Sonra bana dedi ki: “Rüzgâra peygamberlik et, peygamberlik et, ey insanoğlu, ve rüzgâra de: Rab Tanrı şöyle diyor: Dört rüzgârdan gel, ey nefes, ve bu öldürülmüşlerin üzerine üfle ki yaşasınlar.” Ben de bana buyurduğu gibi peygamberlik ettim; nefes onların içine girdi, canlandılar ve ayakları üzerinde doğruldular; son derece büyük bir orduydu. Sonra bana dedi ki: “İnsanoğlu, bu kemikler İsrail halkının tamamıdır. Bak, şöyle diyorlar: Kemiklerimiz kurudu, umudumuz tükendi; tamamen koparıldık.” Hezekiel 37:9-11.

The Lord commands Ezekiel to prophesy, and he tells them the testimony of the house of Israel is that they are dead, without hope and cut off. They are mourning, as was Daniel, because they are disappointed by the failed prediction of July 18, 2020, and in that condition, Ezekiel is told to prophesy.

Rab, Hezekiel’e peygamberlik etmesini buyurur ve onlara, İsrail evinin tanıklığının onların ölü, umutsuz ve kesilip atılmış oldukları yönünde olduğunu söyler. Onlar, Daniel gibi yas tutuyorlar; çünkü 18 Temmuz 2020’ye ilişkin başarısız çıkan tahmin nedeniyle hayal kırıklığına uğramış durumdalar ve bu durumda Hezekiel’e peygamberlik etmesi söylenir.

> Therefore prophesy and say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, O my people, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, and bring you into the land of Israel. And ye shall know that I am the Lord, when I have opened your graves, O my people, and brought you up out of your graves, And shall put my spirit in you, and ye shall live, and I shall place you in your own land: then shall ye know that I the Lord have spoken it, and performed it, saith the Lord. Ezekiel 37:12–14.

> Bu nedenle peygamberlik et ve onlara de ki: Rab Tanrı şöyle diyor: İşte, ey halkım, mezarlarınızı açacağım, sizi mezarlarınızdan çıkaracağım ve sizi İsrail ülkesine getireceğim. Ey halkım, mezarlarınızı açtığımda ve sizi mezarlarınızdan çıkardığımda, benim Rab olduğumu bileceksiniz. Ruhumu içinize koyacağım ve yaşayacaksınız; sizi kendi toprağınıza yerleştireceğim. O zaman, bunu konuşup yerine getirenin ben Rab olduğumu bileceksiniz, diyor Rab. Hezekiel 37:12-14.

The Lord, who is Michael the archangel opens their graves and the two witnesses of Revelation eleven, who are then resurrected and given the Holy Spirit and stand up, just as the Holy Spirit was given to those who stand up when they are brought out of their graves in Ezekiel’s second prophecy.

Başmelek Mikail olan Rab, onların mezarlarını açar; Vahiy on birdeki iki tanık da daha sonra diriltilir, onlara Kutsal Ruh verilir ve ayağa kalkarlar; tıpkı Hezekiel’in ikinci peygamberliğinde, mezarlarından çıkarıldıklarında ayağa kalkanlara Kutsal Ruh’un verildiği gibi.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:11.

> Ve üç buçuk gün sonra, Tanrı’dan gelen yaşam Ruhu onların içine girdi; ayakları üzerine dikildiler; ve onları görenlerin üzerine büyük bir korku çöktü. Vahiy 11:11.

Those two witnesses are represented as Moses and Elijah, and Moses was also resurrected by the voice of the archangel.

O iki tanık Musa ve İlyas olarak gösterilir ve Musa da başmeleğin sesiyle diriltildi.

> Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.

> Oysa başmelek Mikail, İblis’le çekişip Musa’nın bedeni üzerine tartıştığında, ona hakaret dolu bir suçlama yöneltmeye cüret etmedi; ama “Rab seni azarlasın” dedi. Yahuda 1:9.

Michael, the Prince and the Archangel, is the One who came and helped Gabriel in Daniel chapter ten, and it is His voice that calls men and women to life.

Prens ve Başmelek olan Mikail, Daniel 10. bölümde gelip Cebrail’e yardım eden O’dur; erkekleri ve kadınları hayata çağıran da O’nun sesidir.

> For the Lord himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of the archangel, and with the trump of God: and the dead in Christ shall rise first. 1 Thessalonians 4:16.

> Çünkü Rab'bin kendisi, gür bir haykırışla, başmeleğin sesiyle ve Tanrı'nın borusuyla gökten inecek; Mesih'te ölmüş olanlar önce dirilecek. 1. Selanikliler 4:16.

Daniel’s three touches represent the transition of the Laodicean movement of the third angel, unto the Philadelphian movement of the third angel, and in Daniel ten, the vision that accomplishes the transition from the image of Laodicea, unto the image of Philadelphia, is represented by the prophetic history represented in chapter eleven. That vision is represented by Ezekiel as the vision of Islam of the third woe. In 2014, Russia initiated the second proxy war. In 2015, the richest president began his efforts to become the sixth president.

Daniel’ın üç dokunuşu, üçüncü meleğin Laodikya hareketinden üçüncü meleğin Filadelfya hareketine geçişi temsil eder; ve Daniel 10’da, Laodikya’nın suretinden Filadelfya’nın suretine geçişi gerçekleştiren görü, 11. bölümde temsil edilen peygamberlik tarihiyle temsil edilir. Bu görü, Hezekiel tarafından üçüncü vayın İslâm görüsü olarak temsil edilir. 2014 yılında Rusya ikinci vekâlet savaşını başlattı. 2015 yılında, en zengin başkan altıncı başkan olmak için çabalarına başladı.

In 2020, that president, representing the Republican horn was slain by the “woke” atheist beast from the bottomless pit, and in the same year the Laodicean Protestant horn was also slain. In 2023, both horns came back to life, both beginning their transition into the eighth that is of the seven. One transitioning into the political image of the beast as Church and State are brought together in the United States, and the other horn transitioning from the image of Laodicea to the image of Christ. Both will be lifted up at the soon coming Sunday law. One will become “Alexander the Great”, the premier king of the ten kings who give their seventh kingdom to the whore of Rome, and the other lifted up as an ensign.

2020’de, Cumhuriyetçi boynuzu temsil eden o başkan, dipsiz kuyudan çıkan “woke” ateist canavar tarafından öldürüldü; aynı yıl Laodikya Protestan boynuzu da öldürüldü. 2023’te her iki boynuz da dirildi; ikisi de “yediden olan sekizinci”ye geçişlerine başladılar. Bunlardan biri, Amerika Birleşik Devletleri’nde Kilise ile Devlet bir araya getirilirken canavarın siyasi suretine dönüşüyor; öteki boynuz ise Laodikya suretinden Mesih’in suretine dönüşüyor. Yakında gelecek Pazar günü yasasında her ikisi de yüceltilecek. Biri “Büyük İskender” olacak; Roma’nın fahişesine yedinci krallıklarını veren on kralın baş kralı, diğeri ise bir sancak olarak yükseltilecek.

The vision that produces both of these transitions is the history that unfolds between September 11, 2001 and the Sunday law. Verse eleven, of Daniel chapter eleven, is specifically identified within the context that if you will not believe, you will not be established.

Bu iki geçişi ortaya çıkaran görüm, 11 Eylül 2001 ile Pazar yasası arasında gelişen tarihtir. Daniel kitabının on birinci bölümünün on birinci ayeti, özellikle şu bağlamda tanımlanır: “İnanmazsanız, ayakta duramazsınız.”

We will continue this study in the next article.

Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.

> “Bible rules are to be the guide of the daily life. The cross of Christ is to be the theme, revealing the lessons we must learn and practice. Christ must be brought into all the studies, that students may drink in the knowledge of God and may represent Him in character. His excellence is to be our study in time as well as in eternity. The word of God, spoken by Christ in the Old and New Testaments, is the bread from heaven; but much that is called science is as dishes of human invention, adulterated food; it is not the true manna.

> Kutsal Kitap ilkeleri günlük yaşamın rehberi olmalıdır. Mesih’in çarmıhı, öğrenip uygulamamız gereken dersleri açığa çıkaran tema olmalıdır. Öğrencilerin Tanrı bilgisini özümseyebilmeleri ve karakterlerinde O’nu yansıtabilmeleri için, Mesih bütün çalışmalara dahil edilmelidir. O’nun mükemmelliği, zaman içinde olduğu gibi sonsuzlukta da bizim inceleme konumuz olmalıdır. Eski ve Yeni Antlaşma’da Mesih tarafından söylenen Tanrı’nın sözü, gökten gelen ekmektir; ama bilim diye adlandırılan şeylerin çoğu insan icadı yemekler, tağşiş edilmiş gıdalardır; gerçek man değildir.

> “In God’s word is found wisdom unquestionable, inexhaustible—wisdom that originated, not in the finite, but in the infinite mind. But much of that which God has revealed in His word is dark to men, because the jewels of truth are buried beneath the rubbish of human wisdom and tradition. To many the treasures of the word remain hidden, because they have not been searched for with earnest perseverance until the golden precepts were understood. The word must be searched in order to purify and prepare those who receive it to become members of the royal family, children of the heavenly King.

> Tanrı'nın sözünde, tartışılmaz ve tükenmez bir bilgelik bulunur; bu bilgelik kaynağını sonludan değil, sonsuz akıldan almıştır. Ama Tanrı'nın sözünde açıkladıklarının çoğu insanlar için karanlıktır; çünkü hakikatin mücevherleri, insan bilgeliği ve geleneğinin çerçöpünün altında gömülüdür. Birçoğu için Tanrı'nın sözünün hazineleri gizli kalır; çünkü altın ilkeler anlaşılıncaya kadar onları ciddi bir sebatla aramamışlardır. Tanrı'nın sözü, onu kabul edenleri arındırıp göksel Kral'ın çocukları, kraliyet ailesinin üyeleri olmaya hazırlamak için araştırılmalıdır.

> “The study of God’s word should take the place of the study of those books that have led minds into mysticism and away from the truth. Its living principles, woven into our lives, will be our safeguard in trials and temptations; its divine instruction is the only way to success. As the test comes to every soul, there will be apostasies. Some will prove to be traitors, heady, high-minded, and self-sufficient, and will turn away from the truth, making shipwreck of faith. Why? Because they did not live ‘by every word that proceedeth out of the mouth of God.’ They did not dig deep and make their foundation sure.

> Tanrı’nın sözünü incelemek, zihinleri mistisizme sürükleyip hakikatten uzaklaştıran kitapları incelemenin yerini almalıdır. Onun yaşayan ilkeleri, yaşamımıza işlendiğinde, sınamalar ve ayartılar karşısında güvencemiz olacaktır; ilahi öğretisi başarıya giden tek yoldur. Sınama her bir cana geldiğinde, dinden dönmeler olacaktır. Bazıları hain, dikbaşlı, kibirli ve kendini yeterli gören olduklarını kanıtlayacak ve hakikatten yüz çevirerek imanlarını karaya oturtacaklar. Neden? Çünkü ‘Tanrı’nın ağzından çıkan her sözle’ yaşamadılar. Derine inip temellerini sağlamlaştırmadılar.

> “When the words of the Lord through His chosen messengers are brought to them, they murmur and think the way is made too strait. In the sixth chapter of John we read of some who were thought to be disciples of Christ, but who, when the plain truth was presented to them, were displeased and walked no more with Him. In like manner these superficial students also will turn away from Christ.” Testimonies, volume 6, 132.

> "Rab'bin sözleri seçtiği habercileri aracılığıyla onlara ulaştırıldığında, homurdanırlar ve yolun fazla dar hale getirildiğini düşünürler. Yuhanna'nın altıncı bölümünde, Mesih'in öğrencisi oldukları sanılan bazıları hakkında okuruz; ancak apaçık gerçek onlara sunulduğunda hoşnutsuz oldular ve artık O'nunla birlikte yürümediler. Aynı şekilde bu yüzeysel öğrenciler de Mesih'ten yüz çevirecekler." Testimonies, cilt 6, 132.

Back to Articles