Article

# Amerika için Gelecek ve 18 Temmuz 2020 - Numara 7

Okçular

Author

Jeff Pippenger

Published

September 25, 2023

Formats

PDF
Word

Son zamanlarda yayımladığımız bir yazıda İşaya 22'deki "görüm vadisinin yükü" konusunu ele aldık. Orada "görüm vadisi"ni "son günler"de Laodikyalılar ile Filadelfyalılar arasındaki ayrımın coğrafi bir simgesi olarak tanımladık. Yıkımın ateşlerine atılmak üzere akılsız Laodikyalı bakireleri demetler halinde bağlayanlar "okçular"dı. Kutsal Kitap peygamberliğindeki okçular İslam'ı temsil eder.

> Ve Tanrı İbrahim’e dedi: Çocuk yüzünden ve cariyen yüzünden bu sana ağır gelmesin; Sara’nın sana söylediği her şeyde onun sözünü dinle; çünkü soyun İshak’tan sayılacaktır. Cariyenin oğlundan da bir ulus yapacağım, çünkü o senin soyundandır. İbrahim sabah erkenden kalktı, ekmek ve bir su tulumu aldı; bunları Hacer’in omzuna yükleyip çocuğu da verdi ve onu gönderdi. O da ayrıldı ve Beer-Şeva çölünde dolaştı. Su tulumundaki su tükenince, çocuğu bir çalının altına bıraktı. Sonra gidip ondan bir yay atımı kadar uzaklıkta karşısına oturdu; çünkü, “Çocuğun ölümünü görmeyeyim” dedi. Onun karşısına oturdu, sesini yükseltip ağladı. Tanrı çocuğun sesini işitti; ve Tanrı’nın meleği gökten Hacer’e seslenip dedi: “Sana ne oldu, Hacer? Korkma; çünkü Tanrı çocuğun bulunduğu yerden gelen sesini işitti. Kalk, çocuğu kaldır ve elinden tut; çünkü ondan büyük bir ulus yapacağım.” Tanrı onun gözlerini açtı; o da bir su kuyusu gördü. Gidip su tulumunu suyla doldurdu ve çocuğa içirdi. Tanrı çocukla birlikteydi; çocuk büyüdü, çölde yaşadı ve bir okçu oldu. Yaratılış 21:12-21.

Hacer’in oğlu İsmail, İslam ümmetinin babası olacaktı ve “bir okçu” olarak betimlenirdi. İsmail’den ilk kez söz edilmesi, onun Kutsal Kitap kehanetindeki rolünü belirler.

> Rab'bin meleği ona dedi: "İşte, hamilesin ve bir oğul doğuracaksın; adını İsmail koyacaksın; çünkü Rab sıkıntını işitti. O vahşi bir adam olacak; eli herkese karşı olacak, herkesin eli de ona karşı; ve bütün kardeşlerinin karşısında yaşayacak." Yaratılış 16:11, 12.

İslam milleti “her insana karşı” olacak ve “her insanın eli” “ona karşı” olacak. “Yabani” olarak çevrilen sözcük, Arap yaban eşeğidir; bu nedenle İsmail, peygamberliğin bir sembolü olarak ortaya çıkışının en başından itibaren “at ailesi” ile ilişkilendirilir ve dünyadaki her ulusu kendi milletine karşı bir araya getirecektir.

Milleritler, Vahiy’in dokuzuncu bölümündeki üç “vay”ın İslam’ın peygamberlik tarihini temsil ettiğini tespit ettiler ve bunu yaparken Habakkuk’un iki kutsal levhasının her ikisinde de İslam’ı bir at olarak görsel biçimde tasvir ettiler. Bu levhalar “Rab’bin eli tarafından yönlendirildi” ve Habakkuk’un ikinci bölümünde önceden bildirilmişti. İslam’ın, Vahiy 8:13’teki üç “vay” tarafından temsil edildiği gerçeğini reddetmek, Peygamberlik Ruhu’nu ve Habakkuk’u reddetmektir. Bu, hem Kutsal Kitap’ı hem de Peygamberlik Ruhu’nu reddetmektir.

> Ve gördüm; göğün ortasında uçan bir meleğin yüksek sesle şöyle dediğini işittim: “Vay, vay, vay, yeryüzünün sakinlerine, çünkü henüz borularını çalmamış olan üç meleğin çalacağı diğer boru sesleri yüzünden!” Vahiy 8:13.

Gerçeği reddetmek, yıkımın ateşlerine mahkûm olmaktır ve Adventizm gerçeği kademeli olarak reddetmeye 1863’te başladı. Üçüncü bela sırasında dünyanın tüm uluslarını bir araya getiren mesele İslam’dır. Bu birlik 11 Eylül 2001’de örneklendi; yedi gök gürlemesinin ilk kilometre taşı olarak bu tarih, aynı zamanda yedi gök gürlemesinin son kilometre taşını da temsil etmelidir. “Son günlerde” yedi gök gürlemesinin son kilometre taşı Pazar yasasıdır; ardından üçüncü bela hızla gelir. Ulusları öfkelendiren güç İslam’dır ve son günlerde İslam 11 Eylül 2001’de ulusları öfkelendirdi, fakat aynı anda “dizgin altında tutuldular.” O sırada, gelin kendini hazırladığında gerçekleşecek tam dökülüşten önce, geç yağmur çiselemeye başladı.

> O sırada, kurtuluş işi sona ererken, yeryüzüne sıkıntı gelecek ve uluslar öfkelenecek, fakat üçüncü meleğin işini engellememeleri için dizginlenecekler. O zaman 'son yağmur' ya da Rab'bin huzurundan gelen ferahlık gelecek; üçüncü meleğin gür sesine güç vermek ve son yedi bela döküldüğünde ayakta durabilmeleri için azizleri hazırlamak üzere. Erken Yazılar, 85.

11 Eylül 2001’de yaşayanların yargısı başladı, uluslar İslam’ın Amerika Birleşik Devletleri’ne saldırısı nedeniyle öfkelendi ve son yağmur yağmaya başladı. Yargı Tanrı’nın evinden başlar ve Tanrı’nın evinin yargısı Pazar yasası krizinde sona erer; ardından Tanrı’nın diğer sürüsünün yargısı başlar. Bu en önemli gerçekle bağlantılı pek çok şey vardır, ancak bu gerçekler Habakkuk’un Tabloları adlı dizide iyi belgelenmiştir. Vahiy 11’in anlatısına geri dönmeden önce bu hususlara burada makalede yer vermek önemliydi.

> Ve aynı saatte büyük bir deprem oldu; şehrin onda biri yıkıldı ve depremde yedi bin kişi öldü; geri kalanlar korkuya kapıldılar ve göklerin Tanrısı'na yücelik verdiler. İkinci felaket geçti; işte, üçüncü felaket tez geliyor. Vahiy 11:13, 14.

Fransız Devrimi’nde Fransa ulusunun altüst oluşunu işaretleyen "büyük deprem", Pazar yasasında Amerika Birleşik Devletleri’nin altüst oluşunu temsil eder. Ulusal irtidatı ulusal yıkım izleyecektir ve Amerika Birleşik Devletleri yıkıma uğradığında bütün yeryüzü özüne kadar sarsılacaktır; bu nedenle "deprem" sembolü. O noktada "üçüncü vay hızla gelir." İslam, iki kutsal tabloda Vahiy dokuzda birinci ve ikinci vay olarak tanımlanır; birinci vay İslam ve ikinci vay da İslam ise, o hâlde üçüncü vay da İslam olmalıdır; çünkü iki tanığın tanıklığıyla bir şey kesinleşir. Pazar yasasında Amerika Birleşik Devletleri İslam tarafından yeniden vurulacaktır.

Hezekiel’in kemikler vadisinden söz ederken, Kardeş White şöyle kaydeder.

> Melekler dört rüzgarı tutuyor; bütün yeryüzünün üzerinden kopup kurtulup dört nala koşmak isteyen öfkeli bir at olarak temsil edilen bu rüzgarlar, geçtikleri her yere yıkım ve ölümü getirir.

> "Sonsuzluk âleminin tam eşiğinde mi uyuyacağız? Donuk, soğuk ve ölü mü olacağız? Ah, keşke kiliselerimizde Tanrı’nın Ruhu ve nefesi O’nun halkına üflenmiş olsa da, onlar ayağa kalkıp yaşasınlar. Yolun dar, kapının da dar olduğunu görmeliyiz. Ama dar kapıdan geçerken, onun genişliği sınırsızdır." Manuscript Releases, cilt 20, 217.

Vahiy 11’deki iki peygamberi ayağa kaldıran “dört rüzgar”ın mesajı, Kutsal Kitap kehanetlerinde öfkeli atla simgelenen mesajdır; bu, Kutsal Yazıların tanıklığı boyunca görüldüğü gibi, Habakkuk’un iki kutsal levhası üzerinde de görsel olarak temsil edilmiştir. İlyas ile Musa’yı ayağa kaldıran mesaj, onların ayağa kaldırılmasının hemen ardından gelen üçüncü “vay” mesajıdır; çünkü Pazar günü yasası geldiğinde ve İslam yeniden vurduğunda, Musa ve İlyas uluslara bir sancak olarak yükseltilir.

İslam’ın üçüncü belası aynı zamanda yedinci borazandır. Yedinci borazanın çalınması, yargılamanın başladığı gün olan 22 Ekim 1844’te başladı.

> Ama yedinci meleğin sesinin işitileceği günlerde, o seslenmeye başladığında, Tanrı’nın sırrı, bunu kulları olan peygamberlere bildirdiği gibi tamamlanacaktır. Vahiy 10:7.

“Yedinci meleğin sesinin duyulduğu günler”, 22 Ekim 1844’te başlayan soruşturma yargısının günleridir. O zaman ölülerin yargısı başladı. Üçüncü felaket hızla geldiğinde, yedinci borazanın çalınışı yeniden işaretlenir. Bu çalınış, soruşturma yargısının başlangıcı değil, Tanrı’nın evinin yargısının sonu ve Tanrı’nın diğer sürüsünün yargısının başlangıcıdır.

> Yedinci melek borazanını çaldı; gökte büyük sesler duyuldu: “Dünyanın krallıkları Rabbimizin ve Mesih’inin krallıkları oldu; O sonsuzlara dek egemenlik sürecek.” Tanrı’nın önünde tahtlarında oturan yirmi dört ihtiyar yüzüstü yere kapandı ve Tanrı’ya tapındı. Şöyle dediler: “Var olan, var olmuş ve gelecek olan, ey Her Şeye Gücü Yeten Rab Tanrı, sana şükrediyoruz; çünkü büyük kudretini eline aldın ve egemenlik sürdün.” Vahiy 11:15-17.

Tanrı’nın “sırrı”, içimizdeki Mesih, yani yücelik umududur; bu umut, Musa ile İlyas’ın ayağa kalkıp, Tanrı’nın Sözü’nden gelen ve İslam’ı tanımlayan bir mesaj aracılığıyla diriltildikleri zaman diliminde tamamlanır. Mesaj kabul edilirse, bir canı göksel ambara alınmak üzere bağlar; ancak mesajı reddedenler için, onları yıkımın ateşlerinde yakılmak üzere demetler hâlinde bağlayan, İslam’ın okçularının mesajıdır. Yedinci borazanın mesajı, Tanrı’nın diğer sürüsünü toplamak üzere bir sancak olarak yükseltilmelerinden önce yüz kırk dört bini mühürler. Dünya uyarılmadan önce iki dirilmiş peygamber mühürlenmelidir.

> Kutsal Ruh’un görevi, dünyayı günah, doğruluk ve yargı konusunda ikna etmektir. Dünya, ancak gerçeğe inananların gerçekle kutsallaştırıldığını, yüce ve kutsal ilkelere göre davrandıklarını ve Tanrı’nın buyruklarını tutanlarla onları ayaklarının altına alanlar arasındaki ayrım çizgisini yüce bir biçimde gösterdiklerini görerek uyarılabilir. Kutsal Ruh’un kutsallaştırması, Tanrı’nın mührüne sahip olanlarla sahte bir dinlenme gününü tutanlar arasındaki farkı işaret eder. Sınama geldiğinde, canavarın damgasının ne olduğu açıkça gösterilecektir. Bu, Pazar gününü tutmaktır. Gerçeği işittikten sonra da bu günü kutsal saymaya devam edenler, zamanları ve yasaları değiştirmeyi tasarlayan günah adamının imzasını taşırlar. Bible Training School, 1 Aralık 1903.

Yüz kırk dört bin uluslara bir sancak olarak kaldırıldığında, uluslar öfkelenecek. Kutsal Kitap peygamberliğinde ulusları öfkelendiren güç İslam’dır. İslam, Pazar yasası sırasında Amerika Birleşik Devletleri’ne bir kez daha saldıracak.

> Uluslar öfkelendiler; senin gazabın geldi; ölülerin yargılanacağı zaman, kulların olan peygamberlere, kutsallara ve adından korkan küçük büyük herkese ödül verileceği zaman ve yeryüzünü mahvedenlerin mahvedileceği zaman geldi. Ve gökte Tanrı’nın tapınağı açıldı ve tapınağında O’nun Antlaşma Sandığı görüldü; şimşekler, sesler, gök gürlemeleri, bir deprem ve iri dolu oldu. Vahiy 11:18, 19.

Bu peygamberlik olayları dizisinden sonra, John sancak olacak kiliseyi sunar.

> Ve gökte büyük bir belirti göründü: güneşle giyinmiş bir kadın, ay ayaklarının altında ve başında on iki yıldızdan bir taç. Ve gebe olan kadın, doğum sancıları içinde feryat etti ve doğurmak için acı çekti. Vahiy 12:1.

Burada öldürülmüş, çiğnenmiş, dirilmiş ve ardından Tanrı’nın sancağı olarak göğe alınmış kilise, güneşin görkemiyle parlıyor. Ayın üzerinde durmaları, taçlarının üzerindeki on iki yıldızın gölgesini temsil eder. Bu gölge, kadim İsrail’in on iki oymağıdır; bunlar, onun tacındaki on iki yıldız olan on iki havariyi örnekleyip yansıtır. Bu tasvirde, kadim İsrail’in başlangıcı, kadim İsrail’in sonunu temsil eder.

Kadın bir çocuk dünyaya getirmek üzeredir; bu, kadim İsrail döneminin sonunda Mesih’in doğuşuna işaret eder, ancak şimdi Babil’den çıkıp yüz kırk dört bine katılan uluslardan olanların doğuşunu temsil eder. İlyas ve Musa sancak olarak kaldırılır kaldırılmaz, o sancağa karşılık verecek olan Tanrı’nın diğer sürüsünü dünyaya getirir.

“Dünya ancak, Amerika Birleşik Devletleri’nde Pazar yasasıyla başlayan kriz sırasında yüz kırk dört binin bir sancak olarak yükseltildiğini görerek uyarılabilir.” Babil’den çıkan ve yüz kırk dört binle birlikte duranlar, büyük kalabalık olarak temsil edilir. Vahiy’in yedinci bölümünde yer alan bu iki grup, Başkalaşım Dağı’nda Musa ve İlyas tarafından temsil edilir; ve diriltilip bir sancak olarak yükseltilen Tanrı’nın muzaffer kilisesi, o son kriz döneminde hâlâ Babil’de bulunan Tanrı’nın diğer sürüsüyle bir araya gelir.

> RAB’bin sözünden titreyenler, O’nun sözünü işitin: Sizden nefret eden, benim adım uğruna sizi dışlayan kardeşleriniz, “RAB yüceltilsin!” dediler; ama O sizin sevinciniz için görünecek, onlar ise utanca düşecekler. Kentten bir gürültü, tapınaktan bir ses, düşmanlarına hak ettikleri karşılığı veren RAB’bin sesi! Doğum sancısını çekmeden doğurdu; ağrıları gelmeden bir erkek çocuk dünyaya getirdi. Böyle bir şeyi kim işitti? Böyle şeyleri kim gördü? Yeryüzü bir günde doğurur mu? Bir ulus bir anda doğar mı? Çünkü Siyon sancı çeker çekmez çocuklarını doğurdu. “Doğum anına getirip de doğurtmayacak mıyım?” diyor RAB. “Doğurtup da rahmi kapatacak mıyım?” diyor senin Tanrın. Yeruşalim’le birlikte sevinin, onu sevenlerin hepsi onunla coşsun; onun için yas tutanların hepsi onunla birlikte sevinçle sevinsin; tesellilerinin memelerinden emip doyasınız, yüceliğinin bolluğundan emip zevk alasınız diye. Çünkü RAB şöyle diyor: “İşte, ona esenliği ırmak gibi, ulusların yüceliğini coşkun bir sel gibi akıtacağım; o zaman emeceksiniz, kalçaları üzerinde taşınacak, dizlerinde okşanıp sallanacaksınız. Annesi nasıl avutursa, ben de sizi öyle avutacağım; Yeruşalim’de avunacaksınız. Bunu gördüğünüzde yüreğiniz sevinecek, kemikleriniz taze ot gibi filizlenecek; RAB’bin eli kullarına karşı kendini gösterecek, öfkesi ise düşmanlarına karşı.” Yeşaya 66:5-14.

Göğe yükseldiklerinde doğanlar, onlardan nefret eden kardeşleri tarafından dışarı atılmış olanlardır. Onlardan nefret eden ve ölümlerine sevinen kardeşleri, Yahudi olduklarını söyleyen ama olmayanlardır. Onlar, Şeytan’ın sinagoguna mensupturlar; "İsrail’in dışlanmışları"ndan oluşan sancağın ayaklarına kehaneten secde edeceklerdir.

> Uluslar için bir sancak kaldıracak, İsrail'in sürgünlerini toplayacak ve Yahuda'nın dağılanlarını dünyanın dört bucağından bir araya getirecek. Yeşaya 11:12.

> "Azizlerin ayakları önünde tapınanların (Vahiy 3:9) sonunda kurtulacağını düşünüyorsun. Burada sana katılamıyorum; çünkü Tanrı bana bu sınıfın, Adventist olduklarını söyleyen, ancak dinden dönmüş ve 'Tanrı'nın Oğlunu yeniden kendileri için çarmıha gerip onu alenen utandıran' kimseler olduğunu gösterdi. Ve herkesin gerçek karakterini açığa çıkaracak olan, henüz gelmemiş 'imtihan saatinde', sonsuza dek kaybolduklarını bilecekler ve ruhlarının ıstırabıyla ezilmiş olarak azizlerin ayakları önünde eğilecekler." Küçük Sürüye Söz, 12.

Kulağı olan, Ruh’un kiliselere ne dediğini işitsin.

Back to Articles