Article

# Daniel Kitabı - Sayı Yüz Yetmiş Bir

Jeopolitik Satranç: Vatikan, Komünizm ve Dünya Hakimiyeti Arayışı

Author

Jeff Pippenger

Published

April 1, 2024

Formats

PDF
Word

Bu Kanın Anahtarları: Papa II. Ioannes Paulus, Mihail Gorbaçov ve Kapitalist Batı Arasında Dünya Hâkimiyeti Mücadelesi adlı kitap, Malachi Martin tarafından yazılmış olup ilk kez 1990 yılında yayımlanmıştır. Martin, Papa II. Ioannes Paulus’un 20. yüzyılın ikinci yarısında küresel siyaset ve diplomasi alanında dönüştürücü bir şahsiyet olarak üstlendiği rolü inceler. Doğu Avrupa’da Komünizmin çöküşündeki Papa’nın rolünü ele alır. Kitap, Daniel on birinci bölüm kırkıncı ayetin son zamanda, 1989’da gerçekleşen yerine gelişini ortaya çıkaran dinamiklere Katolik bir bakış açısı sunar.

Martin, Mihail Gorbaçov liderliğindeki Sovyetler Birliği’nin iç dinamiklerini analiz eder; özellikle Gorbaçov’un “glasnost” (açıklık) ve “perestroika” (yeniden yapılanma) politikalarına odaklanır. Sovyetler Birliği’nin karşı karşıya olduğu zorlukları ve Gorbaçov’un Komünist sistemi reforme etme girişimlerini tartışır. Sovyetler Birliği (güneyin kralı-ejderha), Katolik Kilisesi (kuzeyin kralı-canavar) ve onun kapitalist Batı diye adlandırdığı kesim (kuzeyin kralının vekil ordusu-sahte peygamber) arasındaki jeopolitik gerilimleri ve güç mücadelelerini inceler. Soğuk Savaş dönemine damgasını vuran ideolojik çatışmalar, casusluk ve örtülü operasyonları ele alır ve çeşitli aktörlerin dünyanın geleceğini şekillendirme çabalarını inceler.

Martin, Katolikliğin küresel siyaset ve diplomaside bir güç olarak önemini vurgular. Katolik Kilisesi'nin, Papa II. Jean Paul'ün liderliğinde, bu dönemde tarihin seyrini şekillendirmede ve Soğuk Savaş'ın sonucunu etkilemede belirleyici bir rol oynadığını savunur. II. Jean Paul'ün etkisini Portekiz'in Fatima kentindeki Meryem Ana görünümleri bağlamına yerleştirir ve Fatima'nın küresel olaylar üzerindeki etkisini ve Katolik Kilisesi'nin tarihin akışını biçimlendirmedeki rolünü ortaya koyar. Martin, Fatima'daki olayların, özellikle Soğuk Savaş dönemi bağlamında, önemli kehanetsel ve jeopolitik anlamlar taşıdığını öne sürer.

Martin, 1917'de Fatima'da Meryem Ana tarafından üç genç çoban çocuğa açıklandığı iddia edilen Fatima'nın üç sırrını inceliyor. Üçüncü sırrın, başlangıçta Vatikan tarafından gizli tutulup ancak 2000'de açıklanan, Katolik Kilisesi'nin ve dünyanın geleceğine ilişkin apokaliptik uyarılar içerdiğini öne sürüyor. Martin, Meryem Ana'nın görümleri ve ilettiği mesajlar da dahil olmak üzere Fatima'daki olayların, Soğuk Savaş döneminde küresel siyaset ve komünizm ile kapitalizm arasındaki mücadele üzerinde önemli etkileri olduğunu savunuyor.

Martin, Fatima kehanetlerinin gerçekleşmesinde Papa II. Jean Paul’ün kilit bir figür olarak rolünü vurgular. O, II. Jean Paul’ün kendisini Fatima’nın üçüncü sırrında anılan “beyazlar içindeki piskopos” olarak gördüğünü ve papalığını, kötülük güçleriyle yüzleşmek ve Katolik Kilisesi içinde ve genel olarak toplumda manevi yenilenmeyi teşvik etmek için bir misyon olarak değerlendirdiğini öne sürer.

Martin, Fatima'nın mesajlarının ruhsal savaşın önemini ve Katolik Kilisesi'nin, hem kilise içinde hem de dışında, kötülük güçleriyle yüzleşme gereğini vurguladığını öne sürer. O, Fatima'daki olayların modern dünyada insanlığın karşı karşıya olduğu zorlukları anlamak ve ele almak için ruhsal ve ahlaki bir çerçeve sunduğunu savunur. Fatima mesajları, Katolikliği, Şeytanın yakında çıkacak Pazar yasası sırasında Mesih'i "taklit" edeceği zaman onu Mesih olarak kabul etmeye şartlandıran şeytani mesajı temsil eder.

> Şeytan, yeryüzünde yaşayanları aldatmak için mucizeler yapacak. Ruhçuluk, ölülerin taklit edilmesini sağlayarak etkisini gösterecek. Tanrı’nın uyarı mesajlarını dinlemeyi reddeden dinî topluluklar derin bir aldanışa kapılacak ve azizlere zulmetmek için sivil otoriteyle birleşecek. Protestan kiliseler, Tanrı’nın emirlerini tutan halkına zulmetmekte papalık gücüyle birleşecek. İşte bu güç, insanların vicdanları üzerinde manevî bir tahakküm uygulayacak büyük zulüm sistemini oluşturan güçtür.

> "'Kuzu gibi iki boynuzu vardı ve ejderha gibi konuşuyordu.' Tanrı'nın Kuzusu'nun takipçileri olduklarını iddia etmelerine rağmen, insanlar ejderhanın ruhuyla yoğruluyor. Uysal ve alçakgönüllü olduklarını iddia ederler, ama Şeytan'ın ruhuyla konuşur ve yasa yaparlar; eylemleriyle, olduklarını iddia ettiklerinin tam tersi olduklarını gösterirler. Kuzuya benzer bu güç, Tanrı'nın buyruklarını tutan ve İsa Mesih'in tanıklığına sahip olanlara karşı savaş açmak için ejderhayla birleşir. Ve Şeytan, bu dünyanın tanrısı olarak onlarla birlikte hareket ederek Protestanlarla ve papistlerle birleşir; insanlara, sanki onun krallığının tebaasıymışlar gibi, dilediği gibi muamele görüp yönetilmeleri ve denetlenmeleri gerektiğini dikte eder."

> "İnsanlar Tanrı'nın buyruklarını ayaklar altına almayı kabul etmezlerse, ejderhanın ruhu açığa çıkar. Hapsedilirler, kurulların önüne çıkarılırlar ve para cezasına çarptırılırlar. 'Küçük de büyük de, zengin de fakir de, özgür de köle de herkesin sağ eline ya da alınlarına bir işaret aldırır' [Vahiy 13:16]. 'Canavarın suretine yaşam vermeye gücü vardı; öyle ki canavarın suretinin hem konuşmasını, hem de canavarın suretine tapınmayanların öldürülmesini sağladı' [15. ayet]. Böylece Şeytan Yehova'nın yetkilerini gasp eder. Günah adamı Tanrı'nın tahtına oturur, kendini Tanrı ilan eder ve Tanrı'dan üstün davranır." Manuscript Releases, cilt 14, 162.

Deccal, hem Roma papasının hem de Şeytan'ın bir simgesidir; çünkü Roma papası, Şeytan'ın yeryüzündeki temsilcisidir. "Böylece Şeytan, Yehova'nın ayrıcalıklarını gasp eder. Günah adamı Tanrı'nın tahtına oturur, kendini Tanrı ilan eder ve Tanrı'nın üstünde davranır." Şeytan, kontrolü ele aldığında dünyayı öyle bir şekilde kontrol etmeyi amaçlar ki, "insanlara sanki onun krallığının tebaasıymışlar gibi, dilediği gibi muamele edilip yönetilip denetlenmeleri"ni dayatacaktır. Üzerinden hükmedeceği dini bir tahtı olsun diye Katolik Kilisesi'ni, üzerinden hükmedeceği siyasi bir tahtı olsun diye de Birleşmiş Milletler'i kurdu.

> Putperestlik ile Hristiyanlık arasındaki bu uzlaşma, kehanette önceden bildirilen ve Tanrı’ya karşı çıkıp kendisini Tanrı’nın üzerine yükselten 'günah adamı'nın ortaya çıkmasına yol açtı. O devasa sahte din sistemi, Şeytan’ın kudretinin bir şaheseridir - dünyayı kendi iradesine göre yönetmek için kendisini tahta oturtma çabalarının bir anıtıdır. The Great Controversy, 50.

Fatima mucizesi ve onun şeytani kehaneti, Şeytan’ın, göründüğünde ve Mesih kılığına büründüğünde Katolik Kilisesi’nin kendisini hızla onun kontrolüne teslim etmesine imkân veren peygamberî bir zemin hazırlamak için kullandığı şeydir. Mesih kılığına bürünmesi, yakında yürürlüğe girecek Pazar yasasıyla başlar; bu yasa Daniel kitabının 11. bölümünün 16., 22., 31. ve 41. ayetlerinde temsil edilmektedir.

> “Papalık kurumunu Tanrı’nın yasasını ihlal ederek yürürlüğe koyan kararnameyle ulusumuz doğruluktan tümüyle kopacaktır. Protestanlık, Roma gücünün elini tutmak üzere uçurumun ötesine elini uzattığında, Ruhçulukla el sıkışmak için derinliğin üzerine uzandığında, bu üçlü birliğin etkisi altında ülkemiz, Protestan ve cumhuriyetçi bir yönetim olarak Anayasası’nın her ilkesini reddedecek ve papalığın yalanlarının ve aldatmacalarının yayılması için düzenleme yapacak olduğunda, o zaman Şeytan’ın harikulade etkinliğinin zamanının geldiğini ve sonun yakın olduğunu bilebiliriz.” Testimonies, cilt 5, 451.

Amerika Birleşik Devletleri’nde Pazar yasası yürürlüğe girdiğinde, "Şeytan’ın olağanüstü işleyişinin zamanı gelmiştir." Vahiy’in on üçüncü bölümünün on birinci ayetinde, Amerika Birleşik Devletleri bir ejderha gibi "konuşur"; ardından, Amerika Birleşik Devletleri’nin Pazar yasasını çıkararak nasıl "konuştuğunu" basitçe ortaya koyan on üçüncü ayette, Şeytan gökten ateş indirmeye çağırıyor gibi görünür.

> Tanrı’nın hizmetkârları, yüzleri kutsal adanmışlığın ışığıyla aydınlanmış ve parıldayan halde, gökten gelen mesajı ilan etmek için bir yerden bir yere aceleyle gidecekler. Yeryüzünün her yerinde, binlerce sesle uyarı verilecek. Mucizeler gerçekleştirilecek, hastalar iyileştirilecek ve iman edenleri işaretler ve harikalar izleyecek. Şeytan da yalancı harikalarla çalışacak; insanların gözü önünde gökten ateş bile indirecek. Vahiy 13:13. Böylece yeryüzünün sakinleri bir tavır almaya mecbur edilecek. Büyük Mücadele, 611, 612.

Fatima’nın mesajları, olay yerine, sözde Meryem Ana’nın Mayıs ayından 13 Ekim 1917’deki mucizeye kadar her ayın on üçüncü gününde üç çocuğu ziyaret ettiği yönünde ileri sürülen iddiaları çürütmek amacıyla katılan ateist hükümet gazetelerinin tanıklık ettiği bir mucizeyle doğrulandı. Mucize sırasında Fatima’da bulunan her ateist haber kuruluşu olayı doğruladı. Bu, gerçek bir mucizeydi (Şeytan’dan).

Malachi Martin’in kitabında belirttiği gibi, Papa Yuhanna Pavlus, Fatima’daki Meryem Ana’ya duyduğu bağlılıkla yönlendiriliyordu. 2000 yılına kadar açıklanmayan Fatima’nın gizli kehaneti elbette şeytani bir kehanetti; ama son günlerde İsa ilk günleri tekrarlar. Kutsal Kitap’taki en eski kitap, Musa’nın yazdığı ilk kitap olan Eyüp kitabıdır ve Eyüp’ün, tüm peygamberlik sözleri en mükemmel biçimde son günlerde yerine geldiği için, yüz kırk dört bini temsil ettiğini belirtir. Eyüp öyküsünde Şeytan’a, Eyüp’ü sınamak amacıyla onun üzerine ölüm ve yıkım getirmesine izin verilir. Şeytan’ın son günlerde gerçekleştirmesine izin verilen mucizeler gerçek mucizelerdir. Bunlar şeytani mucizelerdir; ancak Tanrı, aynı amaçla, tıpkı Eyüp’ü sınamasına izin verdiği gibi, Şeytan’ın en büyük eylemini gerçekleştirmesine de izin vermiştir.

> Birçok kişi, ruhsal tezahürleri bütünüyle medyumun sahtekârlığına ve el çabukluğuna bağlayarak açıklamaya çalışır. Ancak, hilekârlığın sonuçlarının sık sık gerçek tezahürler diye yutturulduğu doğru olmakla birlikte, dikkate değer doğaüstü güç gösterileri de olmuştur. Modern spiritizmin başladığı o gizemli vurma sesleri, insani hile ya da kurnazlığın sonucu değil, ruhları mahveden aldanışların en başarılılarından birini bu yolla ortaya koyan kötü meleklerin doğrudan işiydi. Birçok kişi, spiritizmin yalnızca insan işi bir aldatmaca olduğuna inanarak tuzağa düşecek; doğaüstü saymaktan başka çare bulamayacakları tezahürlerle yüz yüze geldiklerinde aldatılacak ve bunları Tanrı’nın büyük gücü olarak kabul etmeye sevk edilecekler.

> Bu kişiler, Şeytan ve onun adamları tarafından gerçekleştirilen harikalarla ilgili Kutsal Yazıların tanıklığını göz ardı ediyor. Şeytani yardım sayesinde Firavun’un büyücüleri Tanrı’nın işini taklit edebildiler. Pavlus, Mesih’in ikinci gelişinden önce benzer şeytani güç tezahürlerinin olacağını belirtir. Rab’bin gelişinden önce, "Şeytan’ın bütün güç, belirtiler ve yalancı harikalarla ve haksızlığın her türlü aldatıcılığıyla işleyişi" olacaktır. 2 Selanikliler 2:9,10. Ve elçi Yuhanna, son günlerde ortaya çıkacak mucizeler yapma gücünü anlatırken şöyle der: "Büyük harikalar yapar; öyle ki insanların gözü önünde gökten yere ateş indirir; ve yapmaya gücü yettiği o mucizeler aracılığıyla yeryüzünde yaşayanları aldatır." Vahiy 13:13,14. Burada salt sahtekârlıklardan söz edilmiyor. İnsanlar, Şeytan’ın adamlarının yapma gücüne sahip oldukları mucizelerle aldatılır; yapıyormuş gibi göründükleriyle değil. Büyük Mücadele, 553.

Fatima’nın mesajları, Malachi Martin’in kitabında, kilise içinde bir iç mücadeleyle bağlantılı olarak, Katolikliğin son günlerdeki peygamberî yapısı olarak sunulur; bu mücadele ya iyi papa ile kötü papa arasında ya da muhafazakâr papa ile liberal papa arasında olarak temsil edilebilir. Muhafazakâr papa — ve Martin’in mucizeye ilişkin yorumuna göre iyi papa — anlayışını, 8 Aralık 1869’dan 20 Temmuz 1870’e kadar gerçekleşen, Papa IX. Pius tarafından toplanan ve esas olarak papalığın yanılmazlığı dogmasının tanımlanmasına ve o dönemde Katolik Kilisesi’nin karşı karşıya olduğu çeşitli teolojik ve doktrinsel meselelerin ele alınmasına odaklanan I. Vatikan Konsili’ne (Vatican I) dayandırır. Yaygın olarak Vatican II olarak bilinen II. Vatikan Konsili ise çok daha sonra, 11 Ekim 1962’den 8 Aralık 1965’e kadar yapıldı. Bu konsil Papa XXIII. Ioannes tarafından toplandı ve XXIII. Ioannes’in ölümünden sonra Papa VI. Paulus tarafından sürdürüldü.

Martin’in ifade ettiği üzere Katolikliğin son günleri, Roma Kilisesi’nin I. Vatikan Konsili’nde ortaya konduğu şekliyle yanılmazlığı ve üstün otoritesi ile, woke Papa Franciscus tarafından bugünlerde sergilenen ve II. Vatikan Konsili’nin belgelerinde temsil edilen liberalizm arasındaki mücadeleyi tanımlar. Martin, kiliseyi kontrol etmenin bu iki yaklaşımı arasındaki mücadele sırasında üçüncü dünya savaşının patlak verdiğini ve İsa’nın geri dönüp yeryüzüne inerek iyi papayı kutsadığını ve Katolik Kilisesi’nin tahtına oturduğunu öne sürer.

Daniel on birinci bölümün on üçten on beşe kadar olan ayetlerinde, on altıncı ayetteki Pazar yasasından hemen önce gelen tarih, vekâlet savaşlarının üçüncü ve son muharebesini tasvir eder. Bu, Putin’in on bir ve on ikinci ayetlerdeki zaferini izleyen muharebedir; ancak bu üç ayetin ortasında, on dördüncü ayet, Katolisizmin son günlerin tarihine ne zaman dâhil olduğunu belirtir.

Yeşaya’ya göre, Kutsal Kitap peygamberliğindeki altıncı krallığın sembolik yetmiş yıllık saltanatı sırasında Roma’nın fahişesi unutulur. Papalık 538’de ilk kez yeryüzünde tahta çıkarıldığında, tahta çıkarılışını önceleyen kilometre taşı 533 tarihli Jüstinyen fermanıydı.

Justinian’ın fermanına ilişkin tarih, Justinian’ın, krallıkta kargaşaya yol açan dinsel tartışmaya son vererek krallığı üzerindeki hakimiyetini pekiştirmeye çalıştığını ortaya koyar. Bu tartışma, doğuda Konstantinopolis’teki kilisenin mi, yoksa batıda Roma’daki kilisenin mi sözde Hristiyan kilisesinin başı olduğu meselesiydi. On üçüncü ayette, Amerika Birleşik Devletleri’nin son başkanı, gücünü pekiştirmek için gerekli siyasi desteği tesis etmek amacıyla, Justinian’ın tarihine paralel bir tutum takınmaya ve Katolik kilisesinin kiliselerin başı ve sapkınların düzelticisi olduğunu ilan etmeye zorlayan bir anlaşmazlıkla karşı karşıya kalacaktır.

Fatıma’nın şeytani kehanetlerine hiçbir güven beslememeliyiz; ancak Tanrı’nın Sözü’nde açıklananı görmemiz gerekmektedir. Yirminci yüzyılın başlarında yeryüzü canavarının her iki boynuzu da üçüncü kuşaklarına girdi; bu kuşak uzlaşma kuşağıdır. Cumhuriyetçi boynuz, mali sistemini kökenleri Kızıl Kalkan hanesine, yani Rothschild’lere uzanan dünya bankacılarına ve onların İlluminati, Masonluk, gizli cemiyetler ve Cizvit tarikatıyla olan esrarengiz bağlantılarına teslim etti. Kardeş White bu yapılara doğrudan uyarıda bulunur. Aynı dönemde Protestan boynuz olarak Laodikya Adventizmi de eğitim ve dinî kurumlarını dünyanın yönetimine teslim etti.

Tam da o zaman diliminde, güneyin modern kralı tarihini Rus Devrimi ile başlatır ve kuzeyin modern kralı da tarihini Fatima mucizesiyle başlatır. Malachi Martin’in kitabında vurguladığı gibi, iyi ve kötü papa arasındaki iç mücadelenin ötesinde, Fatima mesajları, genel olarak Katolikliğin ateizme, daha özel olarak da Rusya’nın ateizmine karşı mücadelesini tanımladı. 1917’de papanın gereğini yapması beklenen sır, şu (şeytani) vaadi içeriyordu: Papa bir konklav toplar ve Rusya’yı Meryem Ana’ya adarsa, ikinci bir dünya savaşı olmayacaktı. Ayrıca, papanın bunu reddetmesi hâlinde Rusya’nın felsefesini dört bir yana yayacağını ve o zaman bir başka dünya savaşı daha olacağını da belirtiyordu.

İkinci Dünya Savaşı, Katolikliğin Rusya’nın Komünizmine karşı yürüttüğü savaşı da içeriyordu. Katolikliğin bu savaştaki vekil ordusu Nazi Almanyası idi. Papalık her zaman vekil ordular kullanır. 1933 yılında Katolik Kilisesi, Kardinal Pacelli’nin çalışmaları aracılığıyla, Adolf Hitler ile Hitler’in Almanya’nın denetimini ele geçirmesine imkân veren bir konkordato imzaladı ve Hitler’in bizzat kendi tanıklığına göre, Yahudi meselesini çözmesine imkân veren şey bu sözleşmeydi (konkordato). Naziler, II. Dünya Savaşı’nda papalığın ateist Rusya’ya karşı kullandığı vekil güçtü ve şimdi Ukrayna’da gerçekleşmekte olan vekâlet savaşlarının ikinci muharebesinde, bu başka bir Nazi vekil ordusu tarafından yürütülmektedir.

Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.

> Şeytan, ruhun ölümsüzlüğü ve Pazar gününün kutsallığı adlı iki büyük yanılgı aracılığıyla insanları aldatmalarının etkisi altına sokacak. Birincisi spiritizmin temelini atarken, ikincisi Roma ile bir sempati bağı oluşturur. Amerika Birleşik Devletleri’nin Protestanları, uçurumun üzerinden ellerini uzatıp spiritizmin elini kavramakta başı çekecek; Roma gücüyle el sıkışmak için uçurumun üzerinden uzanacaklar; ve bu üçlü birliğin etkisi altında, bu ülke vicdan haklarını çiğneme konusunda Roma’nın izinden gidecektir.

> Ruhçuluk, bugünün sözde Hristiyanlığını ne kadar yakından taklit ederse, aldatma ve ağına düşürme gücü o kadar artar. Şeytan’ın kendisi bile, modern düzenin icabınca dönmüş gibi görünür. Işık meleği kılığında görünecektir. Ruhçuluğun aracılığıyla mucizeler gerçekleşecek, hastalar iyileştirilecek ve inkâr edilemez birçok harika iş yapılacaktır. Ve ruhlar Kutsal Kitap’a iman ettiklerini beyan edecek, kilise kurumlarına saygı gösterecek; böylece yaptıkları iş ilahi kudretin bir tezahürü olarak kabul edilecektir.

> Hristiyan olduğunu söyleyenlerle dinsizler arasındaki ayrım çizgisi artık güçlükle ayırt edilebiliyor. Kilise üyeleri dünyanın sevdiklerini seviyor ve onlara katılmaya hazır; Şeytan ise hepsini tek bir beden hâlinde birleştirmeye kararlı ve böylece hepsini spiritizmin saflarına sürükleyerek davasını güçlendirmeyi amaçlıyor. Gerçek kilisenin kesin işareti olarak mucizelerle övünen Papacılar bu mucizeler gerçekleştiren güç tarafından kolayca aldatılacak; gerçeğin kalkanını bir kenara atan Protestanlar da aldatılacak. Papacılar, Protestanlar ve dünyaperestler gücünden yoksun bir dindarlık biçimini hep birlikte kabul edecek ve bu birlik içinde dünyanın imana kazanılması için görkemli bir hareket ve uzun zamandır beklenen binyılın başlatılması anlamını görecekler.

> Ruhçuluk aracılığıyla Şeytan, insanlığın hayırseveri gibi görünür; insanların hastalıklarını iyileştirir ve yeni ve daha yüce bir dinî inanç sistemi sunduğunu ileri sürer; ancak aynı zamanda bir yıkıcı olarak faaliyet gösterir. Onun ayartmaları kitleleri yıkıma sürükler. Ölçüsüzlük aklı tahtından indirir; bedensel hazlara düşkünlük, çekişme ve kan dökülmesi bunu izler. Şeytan savaştan hoşlanır; çünkü bu, ruhun en kötü tutkularını kışkırtır ve sonra da günaha ve kana bulanmış kurbanlarını ebediyete sürükler. Onun amacı ulusları birbirlerine karşı savaşa kışkırtmaktır; çünkü böylece insanların zihinlerini Tanrı’nın gününde durabilmek için hazırlık yapma işinden saptırabilir.

> Şeytan, hazırlıksız ruhlardan oluşan hasadını toplamak için doğa unsurları aracılığıyla da çalışır. Doğanın laboratuvarlarının sırlarını incelemiştir ve Tanrı’nın izin verdiği ölçüde unsurları kontrol etmek için bütün gücünü kullanır. Eyüp’ü musibete uğratmasına izin verildiğinde, koyun ve sığır sürüleri, hizmetkârlar, evler, çocuklar ne kadar da çabuk silinip süpürüldü; sanki bir an içinde, bir bela ötekini izledi. Yarattıklarını koruyan ve onları yok edicinin gücüne karşı çitle çeviren Tanrı’dır. Ama Hristiyan dünyası Yehova’nın yasasını hor görmüştür; ve Rab, yapacağını beyan ettiği şeyi aynen yapacaktır—bereketlerini yeryüzünden geri çekecek ve yasasına karşı isyan edenlerden ve başkalarını da aynısını yapmaya öğreten ve zorlayanlardan koruyucu bakımını kaldıracaktır. Tanrı’nın özel olarak korumadığı herkes üzerinde Şeytan’ın denetimi vardır. Kendi tasarılarını ilerletmek için bazılarını kayırıp refaha erdirecek, başkalarının üzerine ise sıkıntılar getirecek ve insanları kendilerine sıkıntı verenin Tanrı olduğuna inandıracaktır.

Back to Articles