Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Nine

Yoel Kitabı ve Laodikyalı Yedinci Gün Adventist Kilisesi - Yirmi Dokuzuncu

Number Twenty-Nine

Yirmi Dokuz Numara

Author

Jeff Pippenger

Published

January 14, 2026

Formats

PDF
Word

The fifth Messianic prophecy in the book of Matthew is the waymark of disappointment and death. On July 18, 2020, the false prediction of the destruction of Nashville, slew Elijah and Moses.

Matta İncili’ndeki beşinci Mesih’e dair peygamberlik, hayal kırıklığı ve ölümün işaret noktasıdır. 18 Temmuz 2020’de, Nashville’in yıkılacağına dair sahte kehanet, İlyas ile Musa’yı öldürdü.

## The Fifth Messianic Waymark is the Disappointment of July 18, 2020

Beşinci Mesiyanik Yol İşareti, 18 Temmuz 2020'deki Hayal Kırıklığıdır.

> Then was fulfilled that which was spoken by Jeremiah the prophet, saying, In Rama was there a voice heard, lamentation, and weeping, and great mourning, Rachel weeping for her children, and would not be comforted, because they are not. Matthew 2:17, 18.

> Böylece peygamber Yeremya’nın söylediği söz yerine geldi, şöyle diyerek: “Rama’da bir ses işitildi, feryat, ağlayış ve büyük yas; çocukları için ağlayan Rahel, teselli olmak istemedi, çünkü onlar yok.” Matta 2:17, 18.

## Prediction

Tahmin

> Thus saith the Lord; A voice was heard in Ramah, lamentation, and bitter weeping; Rahel weeping for her children refused to be comforted for her children, because they were not. Jeremiah 31:15.

> Rab şöyle diyor: Ramah’ta bir ses duyuldu: ağıt ve acı ağlayış; Rahel çocukları için ağlıyor, çocukları için teselli kabul etmiyor, çünkü artık yoklar. Yeremya 31:15.

Moses and Elijah are slain in the streets of Sodom and Egypt. The last statement of the Old Testament identifies that Elijah would come before the great and dreadful day of the Lord. That dreadful day begins when Michael stands up in Daniel twelve, and announces in Revelation twenty-two that, “he that is just and he who is unjust” will remain in that condition for eternity.

Musa ve İlyas, Sodom ve Mısır’ın sokaklarında öldürülür. Eski Ahit’in son ifadesi, Rab’bin büyük ve korkunç gününden önce İlyas’ın geleceğini bildirir. O korkunç gün, Daniel’in on ikinci bölümünde Mikail ayağa kalktığında başlar ve Vahiy’in yirmi ikinci bölümünde “adil olanın da adaletsiz olanın da” sonsuza dek o durumda kalacağını ilan eder.

> And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 12:1.

> Ve o zamanda, senin halkının çocukları için duran büyük önder Mikail ayağa kalkacak; ve o zaman, o ana dek bir ulus var olduğundan beri görülmemiş türden bir sıkıntı dönemi olacak; ve o zamanda senin halkın kurtulacak—kitapta adı yazılı bulunanların her biri. Daniel 12:1.

> He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:11.

> Adaletsiz olan yine adaletsiz kalsın; murdar olan yine murdar kalsın; doğru olan yine doğru kalsın; kutsal olan yine kutsal kalsın. Vahiy 22:11.

Elijah must appear before probation closes, and he gets slain and resurrected in Revelation eleven, just before probation closes. He is resurrected and presents his message until probation closes, where there is then another resurrection, of righteous and wicked.

İlyas, lütuf kapısı kapanmadan önce ortaya çıkmalıdır ve lütuf kapısı kapanmadan hemen önce Vahiy 11’de öldürülür ve dirilir. Dirildikten sonra lütuf kapısı kapanana dek mesajını duyurur; lütuf kapısı kapandığında ise doğrularla kötülerin dirildiği başka bir diriliş gerçekleşir.

> And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. Daniel 12:2.

> Yerin toprağında uyuyanların birçoğu uyanacak; kimileri sonsuz yaşama, kimileri de utanca ve sonsuz aşağılanmaya. Daniel 12:2.

That special resurrection is followed by the Second Coming of Christ, where the righteous dead are resurrected and then a thousand years where the saints judge the lost. At the end of the thousand years there is another resurrection and the third coming of Christ. The line of prophetic resurrections includes the resurrection of the papal beast, but each of the resurrections are a specific subject of God’s prophetic Word. On July 18, 2020, the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand committed suicide by rebelling against Christ’s command forbidding time applications beyond 1844.

O özel dirilişi, İsa Mesih'in İkinci Gelişi izler; burada doğrular arasından ölmüş olanlar diriltilir ve ardından azizlerin kayıp olanları yargıladığı bin yıllık bir dönem gelir. Bin yılın sonunda başka bir diriliş ve Mesih'in üçüncü gelişi vardır. Peygamberlikte bildirilen dirilişler dizisine Papalık canavarının dirilişi de dahildir, ancak bu dirilişlerin her biri Tanrı'nın peygamberlik Sözü'nde özel bir konudur. 18 Temmuz 2020'de, yüz kırk dört binin Laodikya hareketi, 1844'ün ötesi için zaman belirlemeyi yasaklayan Mesih'in buyruğuna başkaldırarak intihar etti.

A voice was then heard in Rama, meaning pride and self-exaltation. Rachel meaning a good traveler is in mourning because Moses and Elijah are not, and more importantly, they cannot be comforted. They have no comfort, and the Holy Spirit is the Comforter, that would be sent when the voice in the wilderness began in July of 2023.

O zaman Rama’da bir ses duyuldu; bu, gurur ve kendini yüceltme anlamına geliyordu. İyi bir yolcu anlamına gelen Rachel, yas tutuyor çünkü Musa ve İlyas yok ve daha da önemlisi, onlar teselli edilemez. Onların tesellisi yok ve Kutsal Ruh, “çöldeki ses” Temmuz 2023’te başladığında gönderilecek olan Avutucudur.

These things happen just before probation closes, and according to Revelation, just before probation closes the Revelation of Jesus Christ is unsealed. That unsealing is what resurrects Moses and Elijah, who are also Rachel, the good traveler, who had been weeping and mourning for her children, could not be comforted. Her mourning turns to joy when those children are resurrected.

Bu şeyler, mühletin sona ermesinden hemen önce olur ve Vahiy’e göre, mühletin sona ermesinden hemen önce İsa Mesih’in Vahyi’nin mühürleri açılır. O mühürlerin açılması, aynı zamanda iyi yolcu Rahel olan Musa ile İlyas’ı dirilten şeydir; çocukları için ağlayıp yas tutmuş, avutulamamıştı. O çocuklar diriltildiğinde onun yası sevince dönüşür.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. Revelation 22:10.

> Ve bana dedi: Bu kitaptaki peygamberlik sözlerini mühürleme; çünkü vakit yakındır. Vahiy 22:10.

Moses and Elijah were dead in the streets of Sodom and Egypt, and just as with Christ, the one hundred and forty-four thousand would be called out of Egypt, when the gathering began in July of 2023.

Musa ile İlyas, Sodom ve Mısır’ın sokaklarında ölüydüler ve tıpkı Mesih’te olduğu gibi, toplanma 2023 yılının Temmuz ayında başladığında yüz kırk dört bin kişi Mısır’dan çağrılacaklardı.

## The Sixth Messianic Waymark is the calling out of Egypt in July of 2023

Altıncı Mesiyanik İşaret, 2023 Temmuzunda Mısır'dan çağrılmadır.

> And was there until the death of Herod: that it might be fulfilled which was spoken of the Lord by the prophet, saying, Out of Egypt have I called my son. Matthew 2:15.

> Hirodes’in ölümüne kadar orada kaldı; bu, Rab’bin peygamber aracılığıyla söylediği şu sözün yerine gelmesi içindi: “Mısır’dan Oğlumu çağırdım.” Matta 2:15.

## Prediction

Tahmin

> When Israel was a child, then I loved him, and called my son out of Egypt. Hosea 11:1.

> İsrail çocukken, onu sevdim ve oğlumu Mısır’dan çağırdım. Hoşea 11:1.

Dead in the Egyptian street, a heavenly voice from the wilderness calls Ezekiel’s valley of dead bones to life. That voice began to sound in July of 2023.

Mısır sokaklarında ölüler varken, çölden gelen semavi bir ses Ezekiel'in ölü kemikler vadisini hayata çağırıyor. O ses Temmuz 2023'te duyulmaya başladı.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> Üç buçuk gün sonra Tanrı’dan gelen yaşam ruhu onların içine girdi; ayakları üzerine kalktılar ve onları görenlerin üzerine büyük bir korku çöktü. Gökten kendilerine, “Buraya çıkın,” diyen yüksek bir ses işittiler. Bulut içinde göğe yükseldiler; düşmanları da onları gördü. Vahiy 11:11, 12.

God calls His Son out of Egypt and He also called Moses out of Egypt, for Moses as the alpha and Jesus as the omega represent the experience of the one-hundred and forty-four thousand, who sing the song of Moses and the Lamb. That song includes the call out of Egypt. In Ezekiel there is represented two steps, that were prefigured by the two steps in the creation of Adam. First the body is formed, and then the breath of life is breathed into the body and it then lives. In Revelation eleven the first step is the entrance of the Spirit of God into the slain, and they then stood upon their feet. When they stand, they are God’s army. What conveys the Spirit in chapter eleven is represented by Ezekiel’s first prophecy. The voice in the wilderness is the prophetic message accompanied by the Holy Spirit.

Tanrı, Kendi Oğlunu Mısır'dan çağırdı ve Musa’yı da Mısır’dan çağırdı; çünkü alfa olan Musa ve omega olan İsa, Musa’nın ve Kuzu’nun ezgisini söyleyen yüz kırk dört binin deneyimini temsil ederler. O ezgi, Mısır’dan çıkış çağrısını da içerir. Hezekiel kitabında, Âdem’in yaratılışındaki iki adımla önceden tasvir edilmiş iki aşama gösterilir. Önce beden biçimlendirilir, sonra bedenin içine yaşam nefesi üflenir ve böylece can bulur. Vahiy 11’de ilk adım, Tanrı’nın Ruhunun öldürülenlerin içine girmesidir ve ardından ayakları üzerinde doğrulurlar. Ayağa kalktıklarında Tanrı’nın ordusu olurlar. On birinci bölümde Ruhu ileten şey, Hezekiel’in ilk peygamberlik sözüyle temsil edilir. Çölde haykıran ses, Kutsal Ruh’un eşlik ettiği peygamberlik mesajıdır.

The book of Matthew contains the twelve chapters that are the omega to the twelve chapters in Genesis that provide two witnesses which represent the covenant with the one hundred and forty-four thousand. Those men and women are sealed for eternity in a relationship of Divinity combined with their humanity. They become the sign for the eleventh-hour workers.

Matta İncili, yüz kırk dört binle yapılan antlaşmayı temsil eden iki tanık sunan Yaratılış'taki on iki bölümün omega'sı konumundaki on iki bölümü içerir. Bu erkek ve kadınlar, Tanrısallığın insanlıklarıyla birleştiği bir ilişkide ebediyen mühürlenirler. Onlar, on birinci saat işçileri için bir işaret olurlar.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> “Kutsal Ruh’un işi, dünyayı günah, doğruluk ve yargı konusunda ikna etmektir. Dünya ancak, gerçeğe iman edenlerin gerçek aracılığıyla kutsanmış olduklarını, yüce ve kutsal ilkeler doğrultusunda hareket ettiklerini, Tanrı’nın buyruklarını tutanlarla onları ayaklar altına alanlar arasındaki ayrım çizgisini yüksek ve ulvi bir anlamda ortaya koyduklarını görerek uyarılabilir. Ruh’un kutsallaştırması, Tanrı’nın mührüne sahip olanlarla sahte bir dinlenme gününü tutanlar arasındaki farkı belirgin kılar. Deneme geldiğinde, canavarın damgasının ne olduğu açıkça gösterilecektir. O, Pazar gününün tutulmasıdır. Gerçeği işittikten sonra bu günü kutsal saymaya devam edenler, vakitleri ve yasaları değiştirmeyi tasarlayan günah adamının alametini taşırlar.” Bible Training School, 1 Aralık 1903.

The ensign of the one hundred and forty-four thousand when they are called up to heaven in chapter eleven of Revelation, they are first called out of Egypt, which is where they were slain. A voice from the wilderness calls them out of Egypt, that they would be the sign for the eleventh-hour workers. Their resurrection in 2024 is also represented as a birth, and an awakening depending on which illustration is being identified. In terms of a birth, they are those who fulfill the parable of the ten virgins, and in this sense, their birth is a virgin birth, and they are the sign.

Vahiy’in on birinci bölümünde göğe çağrılan yüz kırk dört binin işareti şudur: Önce, öldürüldükleri yer olan Mısır’dan çağrılırlar. Çölden gelen bir ses onları Mısır’dan çağırır; böylece on birinci saat işçileri için işaret olurlar. 2024’teki dirilişleri, hangi benzetmenin kastedildiğine bağlı olarak, bir doğum ya da bir uyanış olarak da tasvir edilir. Doğum bağlamında, onlar on bakire benzetmesini yerine getirenlerdir; bu anlamda doğumları bakire bir doğumdur ve onlar işarettir.

## The Seventh Messianic Waymark is 2024

Yedinci Mesiyanik Yol İşareti 2024'tür

> Now all this was done, that it might be fulfilled which was spoken of the Lord by the prophet, saying, Behold, a virgin shall be with child, and shall bring forth a son, and they shall call his name Emmanuel, which being interpreted is, God with us. Matthew 1:22, 23.

> Bütün bunlar, Rab'bin peygamber aracılığıyla söylediği söz yerine gelsin diye oldu: "İşte, bir bakire gebe kalacak ve bir oğul doğuracak; onun adını İmmanuel koyacaklar." Bu, 'Tanrı bizimle' demektir. Matta 1:22, 23.

## Prediction

Tahmin

> Therefore the Lord himself shall give you a sign; Behold, a virgin shall conceive, and bear a son, and shall call his name Immanuel. Isaiah 7:14.

> Bunun için Rab'bin kendisi size bir belirti verecek; işte, bir bakire hamile kalacak, bir oğul doğuracak ve adını İmmanuel koyacak. Yeşaya 7:14.

There were signs in the history of Moses and Christ, as there were in Millerite history. In the last days, Laodicean Adventism will be seeking after a sign, and their only sign, is the sign of Jonah. There is also a sign for those who are resurrected in 2024. Their sign is the “seven times” of Leviticus twenty-six.

Musa'nın ve Mesih'in tarihinde, Millercilerin tarihinde olduğu gibi, alametler vardı. Son günlerde, Laodikya Adventizmi bir alamet arayacak ve onların tek alameti, Yunus'un alametidir. 2024'te diriltilecek olanlar için de bir alamet vardır. Onların alameti, Levililer yirmi altıdaki "yedi kez"dir.

> And this shall be a sign unto thee, Ye shall eat this year such things as grow of themselves, and in the second year that which springeth of the same; and in the third year sow ye, and reap, and plant vineyards, and eat the fruits thereof. And the remnant that is escaped of the house of Judah shall yet again take root downward, and bear fruit upward. For out of Jerusalem shall go forth a remnant, and they that escape out of mount Zion: the zeal of the Lord of hosts shall do this. 2 Kings 19:29–31.

> Bu sana bir belirti olacaktır: Bu yıl kendiliğinden bitenleri yiyeceksiniz; ikinci yıl da onlardan kendiliğinden çıkanları; üçüncü yıl ise ekin ekin, biçin, bağlar dikin ve ürünlerini yiyin. Yahuda evinden kaçıp kurtulan kalıntı yeniden aşağıya doğru kök salacak, yukarıya doğru meyve verecek. Çünkü Yeruşalim’den bir kalıntı çıkacak, Siyon Dağı’ndan da kaçıp kurtulanlar; bunu Orduların Rab’binin gayreti gerçekleştirecek. 2 Krallar 19:29-31.

> And if ye shall say, What shall we eat the seventh year? behold, we shall not sow, nor gather in our increase: Then I will command my blessing upon you in the sixth year, and it shall bring forth fruit for three years. And ye shall sow the eighth year, and eat yet of old fruit until the ninth year; until her fruits come in ye shall eat of the old store. Leviticus 25:20–22.

> Ve eğer, “Yedinci yılda ne yiyeceğiz? İşte, ekmeyeceğiz ve ürünümüzü toplamayacağız” derseniz; o zaman altıncı yılda size bereketimi vereceğim ve o yıl üç yıl yetecek ürün verecek. Ve sekizinci yılda ekeceksiniz ve dokuzuncu yıla kadar eski üründen yiyeceksiniz; ürün gelinceye kadar eski stoktan yiyeceksiniz. Levililer 25:20-22.

Those who escape, are also represented as the outcasts of Israel, and they were cast out by their brethren which hated them. Their brethren cast them out, for they hated them because they could not refute the sabbath truth represented by Moses’ “seven times.”

Kaçıp kurtulanlar, İsrail'in dışlanmışları olarak da temsil edilir ve onlardan nefret eden kardeşleri tarafından dışarı atıldılar. Kardeşleri onları dışarı attı; çünkü Musa'nın "yedi kez"iyle temsil edilen Şabat gerçeğini çürütemedikleri için onlardan nefret ediyorlardı.

> The Lord doth build up Jerusalem: he gathereth together the outcasts of Israel. Psalms 147:2.

> Rab Yeruşalim’i kurar: İsrail’in sürgünlerini bir araya toplar. Mezmurlar 147:2.

The Lord began gathering the remnant in July 2023, and the remnant are the “outcasts” of Israel. In July 2023, He set His hand a second time to gather His outcasts. He set His hand in 1849 a second time, in advance of the omega light of Moses seven times in 1856. The alpha light was represented by Miller’s first prophetic discovery—Moses’ seven times.

Rab, Temmuz 2023’te kalanları toplamaya başladı ve kalanlar İsrail’in “dışlanmışlarıdır”. Temmuz 2023’te, dışlanmışlarını toplamak için elini ikinci kez uzattı. Elini 1849’da ikinci kez uzattı; bu, 1856’da Musa’nın “yedi kez”iyle ilgili omega ışığından önceydi. Alfa ışığı, Miller’in ilk peygamberce keşfi olan Musa’nın “yedi kez”i ile temsil edildi.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

> O gün Yişay’ın kökü, halklar için bir sancak olarak duracak; uluslar ona yönelecek, konutu görkemli olacak. O gün Rab, Asur’dan, Mısır’dan, Patros’tan, Kûş’tan, Elam’dan, Şinar’dan, Hamat’tan ve denizin adalarından geride kalan halkını geri getirmek için elini ikinci kez uzatacak. Uluslar için bir sancak dikecek, İsrail’in sürülmüşlerini toplayacak, Yahuda’nın dağılmışlarını yeryüzünün dört bucağından bir araya getirecek. Yeşaya 11:10-12.

When the outcasts are lifted up as the sign, they will then gather the eleventh-hour workers, who can “only be warned by seeing” “the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day.” The sign for the eleventh-hour workers is the outcasts, and the sign OF the outcasts, is the enigma of, eating “this year such things as grow of themselves, and in the second year that which springeth of the same; and in the third year sow ye, and reap, and plant vineyards, and eat the fruits thereof.”

Dışlanmışlar işaret olarak yükseltildiklerinde, o zaman on birinci saat işçilerini toplayacaklar; bunlar, "yalnızca görerek" "Tanrı'nın mührüne sahip olanlarla sahte bir dinlenme gününü tutanlar arasındaki fark" konusunda uyarılabilen kimselerdir. On birinci saat işçileri için işaret dışlanmışlardır ve dışlanmışların işareti de şu muammadır: "Bu yıl kendi kendine bitenleri, ikinci yıl da onlardan filizlenenleri yiyeceksiniz; üçüncü yılda ise ekin ekin, biçin, bağlar dikin ve onların meyvelerini yiyin."

The enigma of the passage is that it represents the “seven times” of Leviticus twenty-five and twenty-six. The Sabbath of the land resting is a component of the covenant that identifies both the blessing or the curse, of either observing or rejecting the seventh-year rest for the promised land. The sign of the one hundred and forty-four thousand is the component of the threefold promise of the covenant that is represented by the seventh-year Sabbath of the land. The foundational truth of the “seven times,” identifies one of three elements of the covenant that promises a new heart and mind, and a new body and also a land to live in.

Bu pasajın gizemi, Levililer 25 ve 26’daki “yedi kez”i temsil etmesidir. Toprağın Şabatı, vaat edilen toprak için yedinci yıl dinlenmesini gözetip gözetmemeye bağlı olarak hem bereketi hem de laneti belirleyen antlaşmanın bir unsurudur. Yüz kırk dört binin işareti, antlaşmanın üçlü vaadinin toprağın yedinci yıl Şabatıyla temsil edilen unsurudur. “Yedi kez”in temel gerçeği, yeni bir yürek ve zihin, yeni bir beden ve ayrıca üzerinde yaşanacak bir toprak vaat eden antlaşmanın üç unsurundan birini tanımlar.

The seventh-day Sabbath is the sign between God and His people, but that seventh-day Sabbath also represents the covenant responsibility given to ancient Israel. They were to be the protectors, the depositaries of the Ten Commandments. Sister White is clear that modern Israel in 1844 in alignment with ancient Israel was made the depositaries of not only the Ten Commandments, but also of God’s prophetic Word.

Yedinci gün Şabatı, Tanrı ile O'nun halkı arasındaki işarettir; ama bu yedinci gün Şabatı, eski İsrail'e verilen antlaşma sorumluluğunu da temsil eder. Onlar, On Emir'in koruyucuları, emanetçileri olacaktı. Kardeş White, 1844'teki modern İsrail'in, eski İsrail'le uyum içinde, yalnızca On Emir'in değil, Tanrı'nın peygamberlik sözünün de emanetçisi kılındığını açıkça belirtir.

> “God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world. The three angels of Revelation 14 represent the people who accept the light of God’s messages and go forth as His agents to sound the warning throughout the length and breadth of the earth.” Testimonies, volume 5, 455.

> “Tanrı, eski İsrail’i çağırdığı gibi, bugün de kilisesini yeryüzünde bir ışık olarak durmaya çağırmıştır. Hakikatin kudretli satırıyla, birinci, ikinci ve üçüncü meleğin mesajları aracılığıyla, onları kiliselerden ve dünyadan ayırarak Kendisine kutsal bir yakınlığa getirmiştir. Onları yasasının emanetçileri kılmış ve bu zaman için peygamberliğin büyük gerçeklerini onlara tevdi etmiştir. Eski İsrail’e emanet edilen kutsal bildiriler gibi, bunlar da dünyaya iletilmek üzere verilmiş kutsal bir emanettir. Vahiy 14’ün üç meleği, Tanrı’nın mesajlarının ışığını kabul eden ve uyarıyı yeryüzünün dört bir yanına duyurmak üzere O’nun temsilcileri olarak öne çıkan halkı temsil eder.” Testimonies, 5. cilt, 455.

The Ten Commandments are represented by the sign of the seventh-day Sabbath, and the laws of prophecy are represented by the seventh-year Sabbath. Laodicean Seventh-day Adventism will be greatly embarrassed when they jump ship and begin worshipping the sun, but the Sabbath commandment they first rejected is Moses’ “seven times.”

On Emir, yedinci gün Şabatının işaretiyle; peygamberlik yasaları ise yedinci yıl Şabatıyla temsil edilir. Laodikyalı Yedinci Gün Adventistleri gemiyi terk edip güneşe tapınmaya başladıklarında büyük bir utanca uğrayacaklar, ama ilkin reddettikleri Şabat buyruğu Musa'nın "yedi kez"idir.

To win the promised land God’s people must understand and uphold not only the seventh-day Sabbath, but also the seven-year Sabbath. Laodicean Adventism cannot refute this biblical truth, though they cover it with lies. This is the root of their hatred that leads them to cast out those who will be the ensign.

Vaat edilen diyarı kazanmak için Tanrı’nın halkı yalnızca yedinci gün Şabatını değil, aynı zamanda yedi yıllık Şabatı da anlamalı ve gözetmelidir. Laodikya Adventizmi, onu yalanlarla örtbas etseler de, bu Kutsal Kitap gerçeğini çürütemez. Bu, nefretlerinin köküdür ve onları sancak olacak olanları kovmaya sevk eder.

> “Most of my father’s family were full believers in the advent, and for bearing testimony to this glorious doctrine seven of us were at one time cast out of the Methodist Church. At this time the words of the prophet were exceedingly precious to us: ‘Your brethren that hated you, that cast you out for My name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but He shall appear to your joy, and they shall be ashamed.’ Isaiah 66:5.

> Babamın ailesinin çoğu İsa’nın ikinci gelişine yürekten inanıyordu ve bu görkemli öğretiye tanıklık ettikleri için bir keresinde aramızdan yedimiz Metodist Kilisesi’nden çıkarıldık. Bu sırada peygamberin sözleri bizim için son derece kıymetliydi: “Sizden nefret eden, adım uğruna sizi dışlayan kardeşleriniz şöyle dedi: Rab yüceltilsin; ama O sizin sevinciniz için görünecek ve onlar utanacaklar.” Yeşaya 66:5.

> “From this time, up to December, 1844, my joys, trials, and disappointments were like those of my dear Advent friends around me. At this time I visited one of our Advent sisters, and in the morning we bowed around the family altar. It was not an exciting occasion, and there were but five of us present, all women. While I was praying, the power of God came upon me as I had never felt it before. I was wrapped in a vision of God’s glory, and seemed to be rising higher and higher from the earth, and was shown something of the travels of the Advent people to the Holy City, as narrated below.” Early Writings, 13.

> "Bu zamandan 1844 yılının Aralık ayına kadar, sevinçlerim, sıkıntılarım ve hayal kırıklıklarım çevremdeki sevgili Adventçi dostlarımınkiler gibiydi. Bu sırada Adventçi kız kardeşlerimizden birini ziyaret ettim ve sabah aile sunağının çevresinde diz çöktük. Bu heyecan verici bir toplantı değildi ve orada yalnızca beş kişiydik, hepsi kadındı. Dua ederken, Tanrı'nın gücü daha önce hiç hissetmediğim şekilde üzerime geldi. Tanrı'nın görkemine dair bir görümün içine alındım ve sanki yerden gitgide daha yükseğe yükseliyordum, ve aşağıda anlatıldığı gibi, Advent halkının Kutsal Kent'e yolculuklarına dair bazı şeyler bana gösterildi." Erken Yazılar, 13.

Ellen White’s first vision, was given when five women, (representing five wise virgins) were gathered together after being cast out by their brethren that hated them. They hated them for the doctrine of the Second Coming, thus typifying the outcasts of the latter days.

Ellen White’ın ilk görümü, kendilerinden nefret eden kardeşleri tarafından kovulmalarından sonra (beş bilge bakireyi temsil eden) beş kadın bir araya geldiğinde verildi. Kardeşleri onlardan İkinci Geliş öğretisi yüzünden nefret ediyordu; böylece son günlerin dışlanmışlarını simgeliyorlardı.

> “I saw the nominal church and nominal Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics to obtain their influence to come against the truth. The saints then will be an obscure people, little known to the Catholics; but the churches and nominal Adventists who know of our faith and customs (for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it) will betray the saints and report them to the Catholics as those who disregard the institutions of the people; that is, that they keep the Sabbath and disregard Sunday.

> Yahuda gibi, sözde kilisenin ve sözde Adventistlerin, Katoliklerin nüfuzunu elde edip gerçeğe karşı gelebilmek için bizi Katoliklere ele vereceklerini gördüm. O vakit kutsallar, Katoliklerin pek az tanıdığı, adı sanı bilinmeyen bir topluluk olacak; fakat imanımızı ve adetlerimizi bilen kiliseler ve sözde Adventistler (çünkü Sebt yüzünden bizden nefret ediyorlardı; onu çürütemedikleri için) kutsallara ihanet edecek ve onları, halkın müesseselerini hiçe sayanlar olarak Katoliklere ihbar edecekler; yani Sebt gününü tuttuklarını ve Pazarı hiçe saydıklarını.

> “Then the Catholics bid the Protestants to go forward, and issue a decree that all who will not observe the first day of the week, instead of the seventh day, shall be slain. And the Catholics, whose numbers are large, will stand by the Protestants. The Catholics will give their power to the image of the beast. And the Protestants will work as their mother worked before them to destroy the saints. But before their decree bring or bear fruit, the saints will be delivered by the Voice of God.” Spalding and Magan, 1, 2.

> Sonra Katolikler, Protestanlara öne çıkmalarını ve yedinci gün yerine haftanın ilk gününü tutmayanların hepsinin öldürüleceğine dair bir ferman yayımlamalarını emredecekler. Ve sayıları çok olan Katolikler Protestanların yanında duracak. Katolikler güçlerini canavarın suretine verecek. Ve Protestanlar, azizleri yok etmek için, annelerinin kendilerinden önce yaptığı gibi çalışacak. Ama onların fermanı sonuç doğurmadan önce, azizler Tanrı'nın Sesi tarafından kurtarılacak. Spalding ve Magan, 1, 2.

The “nominal” (meaning in name only), “Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics.” They did so because “they hated” the outcasts “on account of the Sabbath.” Nominal Adventists profess to observe the seventh-day Sabbath, so this cannot be the Sabbath that is referenced. They hate the outcasts, for they know that they cannot refute the foundational truth of Moses’ seven times, that was the alpha understanding of Elijah in the person of William Miller.

"‘Sözde’ (yalnızca isimde) Adventistler, Yahuda gibi, bizi Katoliklere ele vereceklerdi." Bunu, "Şabat yüzünden" dışlananlardan "nefret ettikleri" için yaptılar. Sözde Adventistler yedinci gün Şabatını tuttuklarını iddia ederler; dolayısıyla burada kastedilen Şabat bu olamaz. Dışlananlardan nefret ederler; çünkü William Miller şahsında İlyas’ın alfa anlayışı olan Musa’nın "yedi vakit"inin temel hakikatini çürütemeyeceklerini bilirler.

> “God is not giving us a new message. We are to proclaim the message that in 1843 and 1844 brought us out of the other churches.” Review and Herald, January 19, 1905.

> “Tanrı bize yeni bir mesaj vermiyor. Bizim ilan etmemiz gereken mesaj, 1843 ve 1844 yıllarında bizi diğer kiliselerden çıkarmış olan mesajdır.” Review and Herald, 19 Ocak 1905.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> "1840-1844 arasında verilen bütün mesajlar, yönünü kaybetmiş pek çok insan olduğu için, şimdi kuvvetle vurgulanmalıdır. Mesajlar bütün kiliselere gitmelidir." Manuscript Releases, 21. cilt, 437.

> “The truths that we received in 1841, ‘42, ‘43, and ‘44 are now to be studied and proclaimed.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> "1841, '42, '43 ve '44 yıllarında aldığımız hakikatler şimdi incelenip ilan edilmelidir." Manuscript Releases, cilt 15, 371.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “Uyarı gelmiştir: 1842, 1843 ve 1844’te verilen mesajdan beri inşa etmekte olduğumuz imanın temelini sarsacak hiçbir şeyin içeri girmesine izin verilmemelidir. Ben bu mesajın içindeydim ve o zamandan beri, Tanrı’nın bize verdiği ışığa sadık kalarak dünyanın önünde durdum. Gün be gün ciddi duayla Rab’bi arayıp ışık dilerken ayaklarımızın üzerine yerleştirildiği platformdan ayaklarımızı çekmeyi düşünmüyoruz. Sizce Tanrı’nın bana verdiği ışıktan vazgeçebilir miyim? O, Çağların Kayası gibi olacaktır. Verildiği andan beri bana rehberlik etmektedir.” Review and Herald, 14 Nisan 1903.

Judas is not a symbol of the Sanhedrin made up of Sadducees and Pharisees, Judas was one of the twelve disciples. He was one of the covenant bride, which Christ was about to marry at Pentecost. The betrayal against the outcasts comes from Judas, the Laodicean Seventh-day Adventist church. They are represented with many symbols, such as the Levites who are rejected by the Messenger of the Covenant in Malachi three. The Levites are separated at that purging, and their number is 25, whether faithful or unfaithful. The Levites are purged in advance of being lifted up as an offering, as in former years.

Yahuda, Sadukiler ve Ferisilerden oluşan Sanhedrin’in bir simgesi değildir; Yahuda on iki öğrenciden biriydi. Pentekost’ta Mesih’in evlenmek üzere olduğu antlaşma gelininin bir parçasıydı. Dışlanmışlara karşı ihanet, Laodikya Yedinci Gün Adventist Kilisesi olan Yahuda’dan gelir. Onlar, Malaki 3’te Antlaşmanın Elçisi tarafından reddedilen Levililer gibi birçok sembolle temsil edilir. Levililer o tasfiyede ayrılır ve sadık olsunlar ya da olmasınlar sayıları 25’tir. Levililer, eskiden olduğu gibi, bir sunu olarak yükseltilmeden önce arındırılır.

> And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:3, 4.

> O, gümüş arıtıcısı ve arındırıcısı gibi oturacak; Levilileri arıtacak, onları altın ve gümüş gibi arındıracak ki Rab'be doğrulukla sunu sunabilsinler. O zaman Yahuda ile Yeruşalim'in sunusu, eskiden olduğu gibi, önceki yıllarda olduğu gibi Rab'be hoş gelecek. Malaki 3:3–4.

The Levites are the offering, for they perfectly reflect the character of Christ, who is the great offering. When those twenty-five Levites are lifted up as an offering, the twenty-five counterfeit Levites are bowing to the sun in Ezekiel 8.

Levililer sunudur; çünkü büyük sunu olan Mesih’in karakterini kusursuz biçimde yansıtırlar. O yirmi beş Levili bir sunu olarak yükseltildiğinde, Hezekiel 8’deki yirmi beş sahte Levili güneşe secde ediyorlar.

Judas does not only represent a wicked Levite, but he is also a wicked priest that has been prepared for thirty years, as represented by Judas’ thirty pieces of silver.

Yahuda yalnızca kötü bir Leviliyi temsil etmez, aynı zamanda Yahuda’nın otuz gümüşüyle simgelendiği üzere, otuz yıl boyunca hazırlanmış kötü bir kâhindir.

> Then Judas, which had betrayed him, when he saw that he was condemned, repented himself, and brought again the thirty pieces of silver to the chief priests and elders, Saying, I have sinned in that I have betrayed the innocent blood. And they said, What is that to us? see thou to that. And he cast down the pieces of silver in the temple, and departed, and went and hanged himself. Matthew 27:3–5.

> Sonra onu ele vermiş olan Yahuda, onun mahkûm edildiğini görünce pişman oldu; otuz gümüş sikkeyi başkâhinlere ve ihtiyarlara geri götürdü ve, “Masum kanı ele vererek günah işledim,” dedi. Onlar ise, “Bundan bize ne? Sen düşün,” dediler. Bunun üzerine o, gümüş sikkeleri mabede fırlatıp ayrıldı; gidip kendini astı. Matta 27:3-5.

The thirty pieces of silver that Judas cast out, represents the Messenger of the Covenant casting out (purging) the dross (counterfeit silver) in Malachi three. That wicked priesthood was represented by the rebellion of Korah, Dathan and Abiram and the rebels of 1888. The wicked priesthood is swallowed up when the United States, the earth-beast opens up its mouth. Then fire destroys their followers, during the full outpouring of the latter rain, that begins at the Sunday law.

Yahuda’nın fırlatıp attığı otuz gümüş, Malaki üçte Antlaşmanın Elçisi’nin cürufu (sahte gümüşü) dışarı atmasını (arındırmasını) temsil eder. O kötü kâhinlik, Korah, Dathan ve Abiram’ın isyanı ve 1888’in isyancılarıyla temsil edildi. Yeryüzü canavarı olan Amerika Birleşik Devletleri ağzını açtığında, o kötü kâhinlik yutulur. O zaman, Pazar yasasıyla başlayan geç yağmurun tam dökülüşü sırasında, ateş onların takipçilerini yok eder.

The virgin birth as a sign in Christ’s day, represents the sign of the wise virgins in the latter days. In that period the Sanhedrin, the Laodicean Seventh-day Adventist church will seek for a sign, but will be unable to see the only sign given to Laodicea. The sign for the great multitude, the eleventh-hour workers is seeing men and women keeping the seventh-day Sabbath during the Sunday law testing period. The sign of the remnant in their controversy with the former covenant people is the seventh-year Sabbath, representing the foundations of Adventism as identified as the central pillar of both of Habakkuk’s sacred tables. The sign given to Laodicean Adventism is the sign of Jonah, which is addressed in the dialogue between Christ and Peter.

Mesih’in gününde bir işaret olarak bakire doğum, son günlerdeki akıllı bakirelerin işaretini temsil eder. O dönemde Sanhedrin, Laodikyalı Yedinci Gün Adventist Kilisesi, bir işaret arayacak, fakat Laodikya’ya verilen tek işareti göremeyecektir. Büyük kalabalık, yani on birinci saatin işçileri için işaret, Pazar yasasının sınama döneminde erkeklerin ve kadınların yedinci gün Sebtini tutuyor olduklarını görmektir. Kalan topluluğun eski antlaşma halkıyla olan anlaşmazlığındaki işaret, Habakkuk’un kutsal iki tablosunun her ikisinde de merkezi sütun olarak tanımlanan Adventizmin temellerini temsil eden yedinci yıl Sebtidir. Laodikyalı Adventizme verilen işaret, Mesih ile Petrus arasındaki diyalogda ele alınan Yunus’un işaretidir.

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am?

> İsa, Sezariye Filipi bölgesine geldiğinde, öğrencilerine, “İnsanlar, İnsanoğlu olan benim kim olduğumu söylüyor?” diye sordu. Onlar, “Kimi senin Vaftizci Yahya olduğunu, kimi İlyas olduğunu, kimileri de Yeremya ya da peygamberlerden biri olduğunu söylüyor” dediler. İsa onlara, “Peki ya siz, benim kim olduğumu söylüyorsunuz?” dedi.

> And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven.

> Simun Petrus cevap verip dedi: Sen Mesih, yaşayan Tanrı'nın Oğlusun. İsa cevap verip ona dedi: Ne mutlusun, Simun Barjona; çünkü bunu sana açıklayan et ve kan değil, göklerdeki Babamdır. Ben de sana diyorum ki: Sen Petrus'sun ve kilisemi bu kayanın üzerine kuracağım; cehennemin kapıları ona karşı üstün gelemeyecek. Sana göklerin krallığının anahtarlarını vereceğim; yeryüzünde bağlayacağın her şey göklerde bağlanmış olacak; yeryüzünde çözeceğin her şey göklerde çözülmüş olacak.

> Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:13–20.

> Sonra öğrencilerine, kendisinin İsa Mesih olduğunu hiç kimseye söylememelerini emretti. Matta 16:13-20.

The sign for the Sanhedrin, and therefore Adventism is the sign of Jonah. Simon Barjona is introduced into the passage as a symbol of a covenant man, for his name is about to be changed. Abram’s name was changed at the covenant. Saul’s named was changed to Paul. Jacob’s name was changed to Israel. Those three witnesses establish that when a biblical character’s name is changed, they represent a covenant man, and therefore typify the last covenant people, who are the one hundred and forty-four thousand. Those three witnesses also establish that a covenant man’s name represents the prophetic symbolism associated with the person whose name is changed. Saul means “selected,” for he was selected to carry the gospel to the Gentiles. His name was changed to Paul, meaning small, for he in his own eyes was the smallest of the apostles, for he had persecuted God’s church. Jacob the supplanter, was changed in both name and experience to an overcomer, as Israel means. Peter’s name was Simon, meaning one who hears; and Barjona, meaning the son of Jonah.

Sanhedrin’in ve dolayısıyla Adventizm’in işareti, Yunus’un işaretidir. Simun Barjona, adı değişmek üzere olduğundan, metne bir antlaşma insanının simgesi olarak dahil edilir. Avram’ın adı antlaşmada değiştirildi. Şaul’un adı Pavlus olarak değiştirildi. Yakup’un adı İsrail olarak değiştirildi. Bu üç tanık şunu ortaya koyar: Bir Kutsal Kitap kişisinin adı değiştirildiğinde, o kişi bir antlaşma insanını temsil eder ve bu nedenle son antlaşma halkını, yani yüz kırk dört bini örnekler. Bu üç tanık ayrıca, bir antlaşma insanının adının, adı değiştirilen kişiyle bağlantılı peygamberlik sembolizmini temsil ettiğini de ortaya koyar. Şaul “seçilmiş” demektir; çünkü Müjde’yi uluslara taşımak üzere seçilmiştir. Adı “küçük” anlamına gelen Pavlus’a çevrildi; çünkü Tanrı’nın kilisesine zulmetmiş olduğu için kendi gözünde elçilerin en küçüğüydü. Yerini alan Yakup, hem adında hem deneyiminde, İsrail’in anlamı olan “galip gelene” dönüştürüldü. Petrus’un adı Simun’du; Simun “işiten” demektir; Barjona ise “Yunus’un oğlu” demektir.

Peter is representing the last generation of Jonah, for he was Jonah’s son. Jonah means “dove,” and Simon is he who heard the message of the dove, and Simon Barjona had heard the message of the anointing of Jesus, when He was baptized and became Jesus Christ, and the Holy Spirit descended in the form of a dove. The message of Jonah was the message of the dove which represented the anointing of Jesus with power at His baptism. The message of Jonah was represented as Jonah being three days in the belly of a whale. Those three days are the three days of Passover to the feast of first fruits, which are typified by Christ’s baptism and by Jonah’s time in the belly of the whale.

Petrus, Yunus’un soyunun son kuşağını temsil ediyor; çünkü o Yunus’un oğluydu. Yunus “güvercin” anlamına gelir; Simun ise güvercinin mesajını işitendir. Simun Bar-Yona, İsa vaftiz edilip İsa Mesih olduğunda ve Kutsal Ruh güvercin biçiminde indiğinde, İsa’nın meshedilişinin mesajını işitmişti. Yunus’un mesajı, İsa’nın vaftizinde kudretle meshedilişini temsil eden güvercinin mesajıydı. Yunus’un mesajı, Yunus’un balinanın karnında üç gün kalmasıyla temsil edildi. Bu üç gün, Fısıh’tan İlk Ürünler Bayramı’na kadar olan üç gündür; bunlar Mesih’in vaftizi ve Yunus’un balinanın karnında geçirdiği süre ile örneklendirilmiştir.

The sign of Jonah is the sign of the anointing of Christ at His baptism, which typifies the descent of the angel of Revelation eighteen on 9/11. 9/11 began a three-step testing process as represented by Jonah’s three days. Those three steps are also illustrated in Millerite history. August 11, 1840 marked the test of the first angel, April 19, 1844 the test of the second angel and October 22, 1844 the third test. Those three steps represent 9/11, July 18, 2020 and the Sunday law.

Yunus’un işareti, Mesih’in vaftizinde meshedilmesinin işaretidir; bu da Vahiy 18’deki meleğin 11 Eylül’de inişini sembolize eder. Yunus’un üç gününde simgelendiği gibi, 11 Eylül üç aşamalı bir sınama sürecini başlattı. Bu üç adım Millerit tarihinde de görülür. 11 Ağustos 1840 birinci meleğin sınamasını, 19 Nisan 1844 ikinci meleğin sınamasını ve 22 Ekim 1844 üçüncü sınamayı işaretledi. Bu üç adım 11 Eylül’ü, 18 Temmuz 2020’yi ve Pazar yasasını temsil eder.

At the Sunday law, Jonah is spat out of the mouth of a fish, right where Christ is spitting Laodicea out of His mouth, which is right where Balaam’s ass opens his mouth and speaks, which is right where John the Baptist’s father Zechariah speaks, which is also where the United States speaks as a dragon. Jonah then gives the final warning to the world as the symbol of those who were resurrected with Moses and Elijah in 2024. Those souls died in the streets of Sodom and Egypt, and are thereafter resurrected as Ezekiel’s mighty army. At their resurrection they become the sign of Jonah, for he represents those who have died and are resurrected to give the final message to Nineveh. Jonah in the belly of the whale, Daniel in the lion’s den, John in the pot of boiling oil represent the one hundred and forty-four thousand who have experienced a symbolic death and resurrection. The anointing at 9/11 unto the resurrection of Ezekiel’s mighty army represents the baptism of Christ unto His resurrection.

Pazar yasası sırasında, Yunus bir balığın ağzından dışarı tükürülür; tam orada Mesih Laodikya’yı ağzından tükürmektedir; aynı yerde Balaam’ın eşeği ağzını açıp konuşur; Vaftizci Yahya’nın babası Zekeriya konuşur; ayrıca Amerika Birleşik Devletleri de orada bir ejderha gibi konuşur. Yunus, daha sonra 2024’te Musa ve İlyas’la birlikte diriltilenlerin simgesi olarak dünyaya son uyarıyı verir. O ruhlar Sodom ve Mısır’ın sokaklarında öldüler ve ardından Hezekiel’in kudretli ordusu olarak diriltildiler. Diriltildiklerinde Yunus’un işaretine dönüşürler; çünkü o, Ninova’ya son mesajı vermek üzere ölmüş ve diriltilmiş olanları temsil eder. Balinanın karnındaki Yunus, aslanların inindeki Daniel, kaynayan yağ kazanındaki Yuhanna, sembolik bir ölüm ve diriliş deneyimlemiş olan yüz kırk dört bini temsil eder. 11 Eylül’deki meshedilmeden Hezekiel’in kudretli ordusunun dirilişine kadar olan süreç, Mesih’in vaftizinden O’nun dirilişine kadar olan süreci temsil eder.

> The Pharisees also with the Sadducees came, and tempting desired him that he would shew them a sign from heaven. He answered and said unto them, When it is evening, ye say, It will be fair weather: for the sky is red. And in the morning, It will be foul weather to day: for the sky is red and lowring. O ye hypocrites, ye can discern the face of the sky; but can ye not discern the signs of the times? A wicked and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given unto it, but the sign of the prophet Jonas. And he left them, and departed. Matthew 16:1–4.

> Ferisiler de Sadukilerle birlikte geldiler ve onu denemek için gökten kendilerine bir belirti göstermesini istediler. O onlara şöyle cevap verdi: “Akşam olunca, ‘Hava güzel olacak’ dersiniz; çünkü gök kızarmıştır. Sabah olunca da, ‘Bugün kötü hava olacak’ dersiniz; çünkü gök kızarmış ve kapalıdır. Ey ikiyüzlüler, göğün görünüşünü ayırt edebiliyorsunuz; ama zamanın belirtilerini ayırt edemiyor musunuz? Kötü ve zina eden kuşak bir belirti arar; ona Yunus Peygamber’in belirtisinden başka bir belirti verilmeyecektir.” Sonra onları bırakıp oradan ayrıldı. Matta 16:1-4.

The crowning miracle was the resurrection of Lazarus.

Mucizelerin doruk noktası Lazar’ın dirilişiydi.

> “In delaying to come to Lazarus, Christ had a purpose of mercy toward those who had not received Him. He tarried, that by raising Lazarus from the dead He might give to His stubborn, unbelieving people another evidence that He was indeed ‘the resurrection, and the life.’ He was loath to give up all hope of the people, the poor, wandering sheep of the house of Israel. His heart was breaking because of their impenitence. In His mercy He purposed to give them one more evidence that He was the Restorer, the One who alone could bring life and immortality to light. This was to be an evidence that the priests could not misinterpret. This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 528, 529.

> Lazar’a gelmeyi geciktirmesinde Mesih’in, kendisini kabul etmemiş olanlara yönelik merhamet dolu bir amacı vardı. Oyalanmıştı ki, Lazar’ı ölümden dirilterek inatçı, iman etmeyen halkına gerçekten ‘diriliş ve yaşam’ olduğuna dair bir kanıt daha versin. İsrail evinin yoksul, başıboş dolaşan koyunları olan bu halktan tüm umudunu kesmek istemiyordu. Tövbe etmeyişleri yüzünden yüreği parçalanıyordu. Merhametiyle, Yenileyici olduğunu ve yalnızca kendisinin yaşamı ve ölümsüzlüğü ışığa çıkarabileceğini onlara gösterecek bir kanıt daha vermeyi amaçladı. Bu, kâhinlerin yanlış yorumlayamayacağı bir kanıt olacaktı. Beytanya’ya gidişini geciktirmesinin nedeni buydu. Bu taçlandırıcı mucize, Lazar’ın diriltilmesi, O’nun işine ve tanrılık iddiasına Tanrı’nın mührünü vuracaktı. Çağların Arzusu, 528, 529.

Christ tarried before He resurrected Lazarus, and Lazarus was not only the “crowning miracle,” he was also the “seal” upon God’s work. In the passage the sign of Jonah is the only sign for the adulterous and wicked generation. It is important to see that the timing of the sealing process is very specific. In the passage we are addressing where Peter’s name is changed, it informs us that from that point onward Jesus began to reveal that He was to be put to death, yet in the last verse Matthew records, “Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ.” Then in the very next verse he records, “From that time forth began Jesus to shew unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.”

Mesih, Lazar’ı diriltmeden önce bekledi; ve Lazar yalnızca “zirve mucizesi” değil, aynı zamanda Tanrı’nın işine vurulan “mühür”dü. Bu pasajda, Yunus’un işareti zina eden ve kötü nesil için tek işarettir. Mühürleme sürecinin zamanlamasının çok kesin olduğunu görmek önemlidir. Ele aldığımız, Petrus’un adının değiştirildiği pasajda, o noktadan itibaren İsa’nın öldürüleceğini açıklamaya başladığını öğreniyoruz; ne var ki Matta son ayette, “O zaman öğrencilerine, kendisinin İsa Mesih olduğunu hiç kimseye söylememelerini buyurdu” diye kaydeder. Hemen sonraki ayette ise şöyle yazar: “O zamanlardan itibaren İsa, Yeruşalim’e gitmesi, ihtiyarların, başkâhinlerin ve yazıcıların elinden birçok acı çekmesi, öldürülmesi ve üçüncü gün tekrar dirilmesi gerektiğini öğrencilerine göstermeye başladı.”

The passage begins with Jesus asking who men think He is, and then a follow-up question where He asked the disciples who they thought He was.

Metin, İsa’nın insanların O’nun kim olduğunu düşündüğünü sormasıyla başlar ve ardından öğrencilerine O’nun kim olduğunu düşündüklerini sorduğu bir soruyla devam eder.

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? Matthew 16:13–15.

> İsa, Sezariye Filipi yöresine geldiğinde, öğrencilerine sordu: “İnsanlar, İnsanoğlu olan beni kim sayıyor?” Onlar, “Bazıları senin Vaftizci Yahya olduğunu, bazıları İlyas; başkalarıysa Yeremya ya da peygamberlerden biri olduğunu söylüyor” dediler. O da onlara, “Peki ya siz, siz beni kim sayıyorsunuz?” dedi. Matta 16:13-15.

When Peter answers he identifies that Jesus was the Christ and the son of the living God. The word Christ is the Greek word for the Hebrew word Messiah. Jesus raises the question about who He is, and leads the disciples to the fact that He is the Messiah, but immediately informs them that they should tell no man. From that time, He began to teach that He would fulfill the twenty-three waymarks in the last three chapters of Matthew, but it was of necessity the truths associated with the Christ should be opened up in a step-by-step fashion.

Petrus cevap verdiğinde, İsa’nın Mesih ve yaşayan Tanrı’nın Oğlu olduğunu ilan eder. Christ kelimesi, İbranice Mesih kelimesinin Yunanca karşılığıdır. İsa, kendisinin kim olduğu sorusunu gündeme getirir ve öğrencilerini onun Mesih olduğu gerçeğine götürür, fakat hemen kimseye söylememeleri gerektiğini bildirir. O andan itibaren, Matta’nın son üç bölümündeki yirmi üç işareti yerine getireceğini öğretmeye başladı; ancak Mesih’le ilgili gerçeklerin adım adım bir şekilde açığa çıkarılması gerekliydi.

We will continue these Messianic waymarks in the next article.

Bu mesiyanik yol işaretlerine bir sonraki makalede devam edeceğiz.

## Alpha light of the third angel

Üçüncü meleğin Alfa ışığı

> “In the autumn of 1846 we began to observe the Bible Sabbath, and to teach and defend it. My attention was first called to the Sabbath while I was on a visit to New Bedford, Massachusetts, earlier in the same year. I there became acquainted with Elder Joseph Bates, who had early embraced the advent faith, and was an active laborer in the cause. Elder B. was keeping the Sabbath, and urged its importance. I did not feel its importance, and thought that Elder B. erred in dwelling upon the fourth commandment more than upon the other nine. But the Lord gave me a view of the heavenly sanctuary. The temple of God was opened in heaven, and I was shown the ark of God covered with the mercy seat. Two angels stood, one at each end of the ark, with their wings spread over the mercy seat, and their faces turned toward it. My accompanying angel informed me that these represented all the heavenly host looking with reverential awe toward the holy law which had been written by the finger of God. Jesus raised the cover of the ark, and I beheld the tables of stone on which the Ten Commandments were written. I was amazed as I saw the fourth commandment in the very center of the ten precepts, with a soft halo of light encircling it. Said the angel: ‘It is the only one of the ten which defines the living God who created the heavens and the earth and all things that are therein. When the foundations of the earth were laid, then was laid the foundation of the Sabbath also.’” Testimonies, volume 1, 75.

> 1846 sonbaharında Kutsal Kitap’taki Sebt Günü’nü tutmaya, onu öğretip savunmaya başladık. Dikkatim ilk kez aynı yılın daha erken döneminde Massachusetts’te New Bedford’u ziyaret ederken Sebt’e çekildi. Orada, Advent inancını erken benimsemiş ve dava uğrunda etkin bir emekçi olan Elder Joseph Bates ile tanıştım. Elder B. Sebt’i tutuyordu ve önemini ısrarla vurguluyordu. Ben onun önemini hissetmiyordum ve Elder B.’nin dördüncü buyruğun üzerinde diğer dokuzundan daha çok durmakla hata ettiğini düşünüyordum. Ama Rab bana göksel mabede dair bir görü verdi. Tanrı’nın tapınağı gökte açıldı ve üzeri merhamet kapağıyla örtülü Tanrı’nın Sandığı bana gösterildi. Sandığın her iki ucunda, kanatları merhamet kapağı üzerinde yayılmış, yüzleri ona dönük iki melek duruyordu. Bana eşlik eden melek, bunların, Tanrı’nın parmağıyla yazılmış kutsal yasaya huşu ve saygıyla bakan göksel ordunun tamamını temsil ettiğini bildirdi. İsa sandığın kapağını kaldırdı ve On Emir’in yazılı olduğu taş levhaları gördüm. On buyruk arasında dördüncü buyruğu tam ortada, onu çevreleyen yumuşak bir ışık halesiyle görünce hayrete düştüm. Melek şöyle dedi: “Gökleri ve yeri ve içindekilerin tümünü yaratan yaşayan Tanrı’yı tanımlayan on buyruktan tek olan odur. Yeryüzünün temelleri atıldığında, Sebt’in temeli de o zaman atıldı.” Tanıklıklar, cilt 1, 75.

## Omega light of the third angel

Üçüncü meleğin Omega ışığı

> “Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

> Tanrı ile paydaşlık edenler, Doğruluk Güneşi'nin ışığında yürürler. Tanrı'nın önünde yollarını bozarak Kurtarıcılarını küçük düşürmezler. Göksel ışık üzerlerine parlar. Bu dünyanın tarihinin sonuna yaklaştıkça, Mesih'e ve O'na ilişkin peygamberlik sözlerine dair bilgileri büyük ölçüde artar. Tanrı'nın gözünde sonsuz değere sahiptirler; çünkü O'nun Oğlu ile birlik içindedirler. Onlar için Tanrı'nın sözü benzersiz bir güzellik ve hoşluk taşır. Onun önemini görürler. Gerçek onlara açılır. Enkarnasyon öğretisi yumuşak bir ışıltıyla bezenir. Kutsal Yazı'nın tüm gizemleri açan ve tüm güçlükleri çözen anahtar olduğunu görürler. Işığı kabul etmek ve ışıkta yürümek istememiş olanlar tanrısallığın sırrını anlayamayacaklardır, ama haçı yüklenip İsa'yı izlemekten çekinmemiş olanlar, Tanrı'nın ışığında ışık göreceklerdir. The Southern Watchman, 4 Nisan 1905.

Back to Articles