Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty

Daniel Kitabı - Numara Yüz Kırk

The Last Promise: Unveiling the Role of Elijah Before the Day of the Lord

Son Vaat: Rab'bin Günü'nden önce İlyas'ın görevini açığa çıkarmak

Author

Jeff Pippenger

Published

March 16, 2024

Formats

PDF
Word

The last promise of the Old Testament is that before the great and terrible day of the Lord, Elijah would come.

Eski Ahit'in son vaadi, Rab'bin büyük ve korkunç gününden önce İlyas'ın geleceğidir.

> Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:4–5.

> Kulum Musa’ya Horev’de bütün İsrail için buyurduğum, kuralları ve hükümleriyle birlikte yasayı hatırlayın. İşte, Rab’bin o büyük ve korkunç günü gelmeden önce size peygamber İlyas’ı göndereceğim. Ve o, babaların yüreğini çocuklara, çocukların yüreğini de babalarına döndürecek; yoksa gelirim ve yeryüzünü lanetle vururum. Malaki 4:4-5.

The Elijah that comes in advance of “the great and dreadful day of the Lord,” is an individual messenger, and also the movement associated with the message the messenger proclaims. The Elijah that is sent is therefore the one hundred and forty-four thousand who do not taste death, just as Enoch and Elijah represent. They are those who are lifted up as an ensign at the soon-coming Sunday law.

Rab'bin “o büyük ve korkunç günü”nden önce gelen İlyas, hem bireysel bir habercidir hem de habercinin duyurduğu mesajla ilişkili harekettir. Gönderilen İlyas bu nedenle, tıpkı Hanok ile İlyas’ın temsil ettiği gibi, ölümü tatmayacak olan yüz kırk dört bindir. Onlar, yakında gelecek Pazar yasası sırasında bir sancak olarak yükseltilecek olanlardır.

The last day Elijah was also represented by John the Baptist, but John did not represent the one hundred and forty-four thousand. He represented those who join the movement and accept the message of the last day messenger, who are then murdered by the papacy in the hour of the Sunday law crisis that begins at the soon coming Sunday law and ends when Michael stands up and the papacy comes to its end with none to help.

Son günlerin İlyası, Vaftizci Yahya tarafından da temsil edilmişti, ama Yahya yüz kırk dört bini temsil etmiyordu. O, harekete katılan ve son gün habercisinin mesajını kabul edenleri temsil ediyordu; bunlar daha sonra, yakında çıkacak Pazar yasasıyla başlayıp Mikail ayağa kalktığında ve papalık, kendisine yardım edecek kimse bulunmaksızın sona erdiğinde biten Pazar yasası krizi sırasında, papalık tarafından öldürülür.

Elijah is represented on Mount Carmel and John is represented in Herod’s banquet hall. Those two historical witnesses identify the two groups of God’s last day people represented in Revelation chapter seven. The one hundred and forty-four thousand and the great multitude align with Mount Carmel and Herod’s birthday party. Those two prophetic lines provide a sound point of reference to carefully identify the elements of the eighth head, that is of the seven heads in Revelation seventeen, with enough prophetic detail to clarify how and why the last president, which is the eighth president that is of the seven, becomes the great dictator of the United States in the last movements of the sixth kingdom of Bible prophecy.

İlyas Karmel Dağı’nda, Vaftizci Yahya ise Hirodes’in şölen salonunda temsil edilir. Bu iki tarihî tanık, Vahiy’in yedinci bölümünde temsil edilen Tanrı’nın son günlerdeki halkının iki grubunu belirler. Yüz kırk dört bin ile büyük kalabalık, Karmel Dağı ve Hirodes’in doğum günü şöleniyle paralellik gösterir. Bu iki peygamberlik çizgisi, Vahiy’in on yedinci bölümündeki yedi baştan olan sekizinci başın unsurlarını dikkatle belirlemek için sağlam bir referans noktası sağlar ve Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığının son safhalarında, son başkanın (yani yediden olan sekizinci başkanın) Amerika Birleşik Devletleri’nin büyük diktatörü hâline nasıl ve neden geleceğini netleştirecek kadar peygamberlik ayrıntısı sunar.

At the Sunday law the threefold union is accomplished.

Pazar yasası çıkarıldığında üçlü birlik gerçekleşir.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> “Papalığın kurumunu Tanrı’nın yasasını ihlal ederek zorla yürürlüğe koyan kararnameyle, ulusumuz doğruluktan kendisini bütünüyle koparacaktır. Protestanlık, Roma gücünün elini tutmak üzere uçurumun ötesine elini uzattığında; Spiritualizm ile el sıkışmak için derinliğin ötesine eriştiğinde; bu üçlü birliğin etkisi altında ülkemiz, Protestan ve cumhuriyetçi bir hükümet olarak Anayasası’nın her ilkesini reddedecek ve papalığın yalanlarının ve aldatmacalarının yayılması için düzenlemeler yapacak olduğunda, o vakit Şeytan’ın harikulade faaliyetinin zamanının geldiğini ve sonun yakın olduğunu bilebiliriz.” Tanıklıklar, 5. cilt, 451.

Yet in this illustration there is a sequence, and that sequence is a subject of the inspired word. It is an event that happens at the decree, which in one sense is a singular event, but it is actually a very careful sequence of events. At the “decree” the United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy, which means that it is there that the seventh kingdom begins, but the seventh kingdom agrees to give their kingdom unto the beast. When the false prophet is defeated, the dragon takes its position, and immediately gives half its kingdom to the beast.

Yine de bu tasvirde bir sıralama vardır ve bu sıralama esinlenmiş sözün konusudur. Bu, “karar” anında gerçekleşen bir olaydır; bir bakıma tekil bir olaydır, ama aslında son derece özenle düzenlenmiş bir olaylar dizisidir. “Karar” anında Amerika Birleşik Devletleri Kutsal Kitap kehanetindeki altıncı krallık olmaktan çıkar; bu da yedinci krallığın o noktada başladığı anlamına gelir, ancak yedinci krallık krallığını canavara vermeyi kabul eder. Sahte peygamber mağlup edildiğinde, ejderha yerini alır ve hemen krallığının yarısını canavara verir.

At Mount Carmel, there were four hundred and fifty prophets of Baal, and there four hundred prophets of the grove who were in Samaria eating at Jezebel’s table.

Karmel Dağı'nda Baal'ın dört yüz elli peygamberi vardı; ayrıca Samiriye'de İzebel'in sofrasında yemek yiyen koruluğun dört yüz peygamberi de vardı.

> Now therefore send, and gather to me all Israel unto mount Carmel, and the prophets of Baal four hundred and fifty, and the prophets of the groves four hundred, which eat at Jezebel’s table. 1 Kings 18:19.

> Öyleyse şimdi gönder ve bütün İsrail'i Karmel Dağı'na, Baal'ın dört yüz elli peygamberini ve İzebel'in sofrasından yiyen koruların dört yüz peygamberini benim yanıma topla. 1 Krallar 18:19.

Elijah identifies the confrontation at Mount Carmel as a controversy, not only the question of who was the true God, but also that it was a controversy over who was the true prophet.

İlyas, Karmel Dağı'ndaki yüzleşmeyi bir tartışma olarak tanımlar; bu, yalnızca gerçek Tanrı'nın kim olduğu sorusu değil, aynı zamanda gerçek peygamberin kim olduğu üzerine de bir tartışmaydı.

> Then said Elijah unto the people, I, even I only, remain a prophet of the Lord; but Baal’s prophets are four hundred and fifty men. 1 Kings 18:22.

> O zaman İlyas halka dedi: Ben, yalnız ben, Rab'bin peygamberi olarak kaldım; ama Baal'ın peygamberleri dört yüz elli kişidir. 1. Krallar 18:22.

When Elijah’s offering was consumed by the fire that came down out of heaven, he then slew the four hundred and fifty prophets of Baal with his own hands.

İlyas’ın sunusu gökten inen ateş tarafından tüketilince, o da Baal’ın dört yüz elli peygamberini kendi elleriyle öldürdü.

> And Elijah said unto them, Take the prophets of Baal; let not one of them escape. And they took them: and Elijah brought them down to the brook Kishon, and slew them there. 1 Kings 18:40.

> İlyas onlara şöyle dedi: Baal’ın peygamberlerini yakalayın; onlardan birinin bile kaçmasına izin vermeyin. Onlar da onları yakaladılar. İlyas onları Kişon deresine götürdü ve orada öldürdü. 1. Krallar 18:40.

Baal was a false masculine deity, and the four hundred prophets of the grove, who were still with Jezebel, eating at her table in the city of Samaria were the prophets of the female deity, Ashtaroth. The female deity survived Elijah’s slaughter of the prophets of Mount Carmel.

Baal sahte bir erkek tanrıydı ve Samiriye kentinde hâlâ İzevel’le birlikte olup onun sofrasında yiyen korunun dört yüz peygamberi, dişi tanrıça Aştarot’un peygamberleriydi. Dişi tanrıça, İlyas’ın Karmel Dağı’ndaki peygamberleri katliamından sağ çıktı.

> “The people upon the mountain prostrate themselves in terror and awe before the unseen God. They cannot look upon the bright, consuming fire sent from Heaven. They fear that they will be consumed in their apostasy and sins. They cry out with one voice, which resounds over the mountain, and echoes to the plains below them with terrible distinctness, ‘The Lord, he is the God; the Lord, he is the God.’ Israel is at last aroused and undeceived. They see their sin and how greatly they have dishonored God. Their anger is aroused against the prophets of Baal. With fearful terror, Ahab and Baal’s priests witnessed the wonderful exhibition of Jehovah’s power. Again is heard, in startling words of command, the voice of Elijah to the people, ‘Take the prophets of Baal; let not one of them escape.’ And the people were ready to obey the word of Elijah. They seized the false prophets who had deluded them, and brought them to the brook Kishon, and there Elijah, with his own hand, slew these idolatrous priests.” Review and Herald, October 7, 1873.

> Dağdaki halk, görünmeyen Tanrı’nın önünde dehşet ve huşu içinde yere kapanıyor. Gökten gönderilen parlak, yakıp tüketen ateşe bakamıyorlar. Dinden dönmüşlükleri ve günahları yüzünden kendilerinin de yakılıp yok edileceğinden korkuyorlar. Tek bir ağızdan haykırıyorlar; bu ses dağın üzerinde yankılanıyor ve altlarındaki ovalara korkunç bir açıklıkla çınlıyor: “Rab, O Tanrı’dır; Rab, O Tanrı’dır.” İsrail nihayet uyanmış ve aldatılmaktan kurtulmuştur. Günahlarını ve Tanrı’ya ne kadar büyük bir saygısızlık ettiklerini görüyorlar. Öfkeleri Baal’ın peygamberlerine yöneliyor. Ahab ve Baal’ın kâhinleri, Yehova’nın kudretinin bu harika sergilenişine dehşet içinde tanık oldular. Yine, insanı irkilten buyurucu sözlerle, İlyas’ın halka seslenen sesi duyulur: “Baal’ın peygamberlerini yakalayın; onlardan bir tanesi bile kaçmasın.” Ve halk, İlyas’ın sözüne uymaya hazırdı. Kendilerini saptırmış olan sahte peygamberleri yakaladılar ve onları Kişon deresine götürdüler; orada İlyas bu putperest kâhinleri kendi eliyle öldürdü. Review and Herald, 7 Ekim 1873.

Mount Carmel typifies the soon-coming Sunday law in the United States. It is then that the ensign of the one hundred and forty-four thousand (typified by Elijah), is lifted up. It is there that the genuine Protestant horn is distinctly manifested in contrast with the counterfeit Protestant horn, who is in Samaria, eating Jezebel’s diet. It is there that the Republican horn that had become the horn of both church and state leading up to Mount Carmel comes to its end as the sixth kingdom of Bible prophecy. What remains then is Ahab, and his tenfold nation, and Jezebel, who has been hiding in Samaria, while she dines with apostate Protestants. The sixth kingdom is finished, and the rain then comes without measure.

Karmel Dağı, Amerika Birleşik Devletleri’nde yakında çıkacak Pazar yasasını simgeler. O zaman, İlyas’la sembolize edilen yüz kırk dört binin sancağı kaldırılır. Orada, Samiriye’de İzebel’in sofrasından yiyen sahte Protestan boynuzuna karşılık sahici Protestan boynuzu belirgin biçimde ortaya çıkar. Karmel Dağı’na giden süreçte hem kilisenin hem devletin boynuzu hâline gelmiş olan Cumhuriyetçi boynuz, Kutsal Kitap peygamberliğindeki altıncı krallık olarak sonunu bulur. O hâlde geriye kalan, Ahab ve onun on katlı ulusu ile Samiriye’de saklanırken dinden dönmüş Protestanlarla yemek yiyen İzebel’dir. Altıncı krallık bitmiştir ve sonra yağmur ölçüsüzce gelir.

At Herod’s birthday party, Elijah, represented by John the Baptist is in the Roman prison awaiting deliverance or death. There are no prophets of Baal to accomplish the dance of deception, just Salome, Jezebel’s daughter. Herod and his royal friends are drunk with the wine of Babylon, for his birthday also represents the Sunday law, and all nations began to drink the wine of Babylon on September 11, 2001, well before the soon coming Sunday law.

Hirodes’in doğum günü şöleninde, İlyas’ı temsil eden Vaftizci Yahya, Roma zindanında kurtuluşu ya da ölümü beklemektedir. Aldatma dansını gerçekleştirecek Baal’ın peygamberleri yok, sadece İzebel’in kızı Salome var. Hirodes ve saraydaki dostları Babil’in şarabıyla sarhoş; çünkü onun doğum günü aynı zamanda Pazar yasasını da temsil eder ve bütün uluslar 11 Eylül 2001’de, yakında çıkacak Pazar yasasından çok önce, Babil’in şarabını içmeye başladı.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.

> Bundan sonra başka bir meleğin gökten indiğini gördüm; büyük yetkisi vardı ve yeryüzü onun görkemiyle aydınlandı. Ve güçlü bir sesle kuvvetle haykırarak dedi: Büyük Babil yıkıldı, yıkıldı; cinlerin meskeni, her murdar ruhun barınağı ve her murdar ve iğrenç kuşun kafesi oldu. Çünkü bütün uluslar onun zina gazabının şarabından içtiler; yeryüzünün kralları onunla zina ettiler ve yeryüzünün tüccarları onun sefahetinin bolluğuyla zenginleştiler. Vahiy 18:1–3.

These three verses were fulfilled when the great buildings of New York, the twin towers were thrown down by a touch of God.

New York'un büyük binaları olan İkiz Kuleler, Tanrı'nın bir dokunuşuyla yıkıldığında bu üç ayet tecelli etti.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “Şimdi, New York’un bir gelgit dalgası tarafından silinip süpürüleceğini ilan ettiğime dair söz mü geliyor? Bunu ben asla söylemedim. Orada kat üstüne kat yükselen büyük binaları seyrederken şöyle dedim: ‘Rab, yeri şiddetle sarsmak üzere ayağa kalktığında ne korkunç sahneler meydana gelecek! O zaman Vahiy 18:1–3’ün sözleri yerine gelecektir.’ Vahiy’in on sekizinci bölümünün bütünü, yeryüzünün üzerine gelmekte olan şeylere dair bir uyarıdır. Fakat New York’un başına gelecek olanlar konusunda özellikle bana verilmiş bir ışık yok; yalnızca şunu biliyorum ki, bir gün oradaki büyük binalar Tanrı’nın gücünün döndürmesi ve altüst etmesiyle yıkılacaktır. Bana verilen ışıktan, dünyada yıkımın bulunduğunu biliyorum. Rab’den tek bir söz, O’nun kudretli gücünün tek bir dokunuşu, ve bu devasa yapılar çökecektir. Korkunçluğunu hayal bile edemeyeceğimiz sahneler meydana gelecektir.” Review and Herald, 5 Temmuz 1906.

The soon coming Sunday law is represented by the second voice of Revelation chapter eighteen, and it represents Ahab’s Mount Carmel, and Herod’s birthday party. Herodias, who is also Jezebel, is not present at Herod’s drunken party, just as Jezebel was absent from Mount Carmel. Until the Sunday law, she has been forgotten during the seventy symbolic years of the reign of the earth beast, the sixth kingdom of Bible prophecy. When Jezebel received her deadly wound in 1798 and 1799, the sixth kingdom (the United States) began its term as the sixth kingdom of Bible prophecy. When the sixth kingdom ends, she then returns and begins to sing her songs and commits fornication with all the nations on earth.

Yakında gelecek Pazar yasası, Vahiy kitabının on sekizinci bölümündeki ikinci ses tarafından temsil edilir ve bu ses Ahab’ın Karmel Dağı’ndaki olayını ve Hirodes’in doğum günü şölenini temsil eder. Aynı zamanda İzebel olan Hirodiya, tıpkı İzebel’in Karmel Dağı’nda bulunmaması gibi, Hirodes’in içkili şöleninde de bulunmaz. Pazar yasasına kadar, Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığı olan yeryüzünden çıkan canavarın hükümranlığının yetmiş sembolik yılı boyunca o unutulmuştur. İzebel 1798 ve 1799 yıllarında ölümcül yarasını aldığında, altıncı krallık (Amerika Birleşik Devletleri) Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığı olarak dönemine başladı. Altıncı krallık sona erdiğinde, o geri döner, şarkılarını söylemeye başlar ve yeryüzündeki bütün uluslarla zina eder.

Her songs of fornication and wine was prophetically initiated on September 11, 2001, but that was simply the period of preparation, as had been represented by the thirty years from 508, unto 538, the first time she took the throne. Up until the Sunday law, when the sixth kingdom is slain by the hands of Elijah, she has been hidden in Samaria. At that point John the Baptist is being held in her prison, awaiting either deliverance or death.

Onun zina ve şarap şarkıları 11 Eylül 2001'de peygamberî olarak başlatıldı, ancak bu sadece hazırlık dönemiydi; nitekim 508'den, ilk kez tahta çıktığı 538'e kadar uzanan otuz yıl ile temsil edilmişti. Altıncı krallığın İlyas'ın eliyle öldürüleceği Pazar yasasına kadar, o Samiriye'de gizli kalmıştır. O noktada Vaftizci Yahya onun zindanında tutulmakta, ya kurtuluşu ya da ölümü beklemektedir.

Herod and his noble friends were drunk with the wine of Babylon, when Salome, the daughter of Herodias (Jezebel), performed her highly seductive dance, and Herod manifests his lustful and incestual desires. He is fully captivated by his step-daughters’ sexual overtures, and offers her up to half his kingdom.

Hirodes ve soylu dostları Babil’in şarabıyla sarhoş olmuşken, Herodias’ın (İzebel) kızı Salome son derece baştan çıkarıcı dansını sergiledi ve Hirodes şehvet dolu ve ensest arzularını açığa vurdu. Üvey kızının cinsel yakınlaşmalarına bütünüyle kapıldı ve ona krallığının yarısına kadarını vaat etti.

> And when a convenient day was come, that Herod on his birthday made a supper to his lords, high captains, and chief estates of Galilee; And when the daughter of the said Herodias came in, and danced, and pleased Herod and them that sat with him, the king said unto the damsel, Ask of me whatsoever thou wilt, and I will give it thee. And he sware unto her, Whatsoever thou shalt ask of me, I will give it thee, unto the half of my kingdom. And she went forth, and said unto her mother, What shall I ask? And she said, The head of John the Baptist. And she came in straightway with haste unto the king, and asked, saying, I will that thou give me by and by in a charger the head of John the Baptist. And the king was exceeding sorry; yet for his oath’s sake, and for their sakes which sat with him, he would not reject her. And immediately the king sent an executioner, and commanded his head to be brought: and he went and beheaded him in the prison, And brought his head in a charger, and gave it to the damsel: and the damsel gave it to her mother. Mark 6:21–28.

> Ve uygun bir gün geldiğinde, Kral Hirodes doğum gününde asilzadelerine, üst düzey komutanlarına ve Celile’nin ileri gelenlerine bir ziyafet verdi. Bu sırada Hirodiya’nın kızı içeri girip dans etti ve Hirodes’i ve onunla birlikte oturanları memnun etti. Bunun üzerine kral genç kıza, “Benden ne dilersen iste, sana vereceğim” dedi. Ve yemin ederek, “Benden ne istersen, krallığımın yarısına kadar, sana vereceğim” dedi. Kız dışarı çıkıp annesine, “Ne isteyeyim?” dedi. Annesi, “Vaftizci Yahya’nın başını” dedi. Kız hemen aceleyle kralın yanına girip, “İsterim ki bana hemen bir tepside Vaftizci Yahya’nın başını veresin” diyerek istedi. Kral çok üzüldü; ama yemininden ve onunla birlikte oturanların hatırı için onu geri çevirmedi. Hemen kral bir cellat gönderip başının getirilmesini buyurdu; cellat gidip onun başını hapishanede kesti. Başını bir tepside getirip kıza verdi; kız da onu annesine verdi. Markos 6:21-28.

The first voice of Revelation eighteen sounded on September 11, 2001, and the second voice sounds at the soon coming Sunday law. In the history represented in John chapter six, the first voice of 2001 was the voice of Christ informing His disciples that they must eat His flesh and drink His blood, for He was the true Bread of Heaven. That period began in Galilee and ended with a purging of His disciples who turned away from Him in John chapter SIX, verse SIXTY-SIX. That history began at Galilee with a dietary test, and ended at the enforcement of the mark of the beast, as typified by the number of the pope’s name, which is SIX, SIX, SIX. Galilee means “turning point,” and September 11, 2001 was a prophetic “turning point” (Galilee), and Herod’s birthday was with the leadership of Galilee. The beginning voice of Revelation chapter eighteen, and the ending voice of Revelation eighteen, are both represented by Galilee, which is a turning point.

Vahiy 18’in ilk sesi 11 Eylül 2001’de duyuldu ve ikinci ses yakında gelecek olan Pazar yasasında duyulacaktır. Yuhanna 6’da temsil edilen tarihte, 2001’in ilk sesi, öğrencilerine O’nun bedenini yemeleri ve kanını içmeleri gerektiğini bildiren Mesih’in sesiydi; çünkü O, gökten inen gerçek Ekmekti. O dönem Celile’de başladı ve Yuhanna 6:66’da O’ndan yüz çeviren öğrencilerinin ayıklanmasıyla sona erdi. Bu tarihçe Celile’de bir beslenme sınavıyla başladı ve canavarın işaretinin dayatılmasıyla sona erdi; bu da papanın adının sayısıyla simgelenmiştir; yani 666’dır. Celile “dönüm noktası” anlamına gelir ve 11 Eylül 2001 peygamberlikte bir “dönüm noktası”ydı (Celile); ayrıca Hirodes’in doğum günü kutlaması Celile’nin önderliğiyle birlikteydi. Vahiy 18’in başlangıç sesi de Vahiy 18’in bitiş sesi de, bir dönüm noktası olan Celile ile temsil edilir.

> “There are lessons to be learned from the history of the past; and attention is called to these, that all may understand that God works on the same lines now that He ever has done. His hand is seen in His work and among the nations now, just the same as it has been ever since the gospel was first proclaimed to Adam in Eden.

> Geçmişin tarihinden öğrenilmesi gereken dersler vardır; ve herkes, Tanrı’nın şimdi de her zaman yaptığı gibi aynı ilkelerle işlediğini anlasın diye bunlara dikkat çekilmektedir. O’nun eli, şimdi de, O’nun işinde ve uluslar arasında, tıpkı müjdenin ilk kez Aden’de Âdem’e ilan edildiği zamandan beri olduğu gibi görülmektedir.

> “There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement.” Bible Echo, August 26, 1895.

> Ulusların ve kilisenin tarihinde dönüm noktası olan dönemler vardır. Tanrı’nın takdiriyle, bu farklı krizler geldiğinde, o zaman için ışık verilir. Kabul edilirse ruhsal ilerleme olur; reddedilirse, ardından ruhsal gerileme ve batış izler. Rab, kendi sözünde, Müjde’nin taarruzi çalışmasının geçmişte nasıl yürütüldüğünü ve gelecekte, şeytani güçlerin son olağanüstü hamlesini yapacakları nihai çatışmaya kadar, nasıl yürütüleceğini açığa koymuştur. Bible Echo, 26 Ağustos 1895.

Galilee at 2001, and Galilee at the soon coming Sunday law, identify when the light of the latter rain is poured out. In 2001 it was a measured outpouring, but at the second voice it is poured out without measure, as represented by the tremendous outpouring after Elijah slew the prophets of Baal, which occurred at Herod’s birthday party. Herod’s birthday identifies the birth of the seventh kingdom of Bible prophecy, which immediately follows the death of the preceding kingdom. The United States began to reign in 1798, at the death of the fifth kingdom, and at the death of the prophets of Baal, the seventh kingdom’s birthday has arrived. That seventh kingdom is represented by Ahab’s tenfold kingdom of the north, and by Herod, a representative of the tenfold northern kingdom of pagan Rome.

2001’deki Celile ve yakında gelecek Pazar yasası sırasındaki Celile, geç yağmurun ışığının ne zaman döküleceğini belirler. 2001’de bu, ölçülü bir dökülüştü; ancak ikinci sesle birlikte ölçüsüzce dökülür; bu, İlyas’ın Baal’ın peygamberlerini öldürmesinden sonra gerçekleşen muazzam yağışla temsil edilir ve Hirodes’in doğum günü şöleninde gerçekleşmiştir. Hirodes’in doğum günü, Kutsal Kitap peygamberliğindeki yedinci krallığın doğumunu tanımlar; bu, kendinden önceki krallığın ölümünü hemen takip eder. Amerika Birleşik Devletleri, beşinci krallığın ölümünde, 1798’de hüküm sürmeye başladı ve Baal’ın peygamberlerinin ölümünde, yedinci krallığın doğum günü gelmiş oldu. Söz konusu yedinci krallık, Ahab’ın kuzeydeki on parçalı krallığıyla ve putperest Roma’nın kuzeydeki on parçalı krallığının bir temsilcisi olan Hirodes ile temsil edilir.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:16–18.

> Ve canavarın üzerinde gördüğün on boynuz, fahişeden nefret edecek, onu ıssız ve çıplak bırakacak, onun etini yiyecek ve onu ateşle yakacak. Çünkü Tanrı, kendi isteğini yerine getirmeleri, anlaşmaları ve krallıklarını canavara vermeleri için bunu yüreklerine koydu; ta ki Tanrı’nın sözleri yerine gelinceye kadar. Ve gördüğün kadın, yeryüzünün kralları üzerinde egemenlik süren o büyük kenttir. Vahiy 17:16-18.

Herod agrees to fulfill the oath he made to Salome, and give her the head of John, and his oath was represented as up to half his kingdom. The ten kings of the United Nations, in spite of hating the whore, agree to give their seventh kingdom unto the eighth head, that is of the seven previous heads. They agree to a kingdom that is premised upon the combination of the worldwide State, being combined with her worldwide Church. But the marriage is a Latin marriage, not an English marriage, for their marriage is represented by the “woman” reigning “over the kings.” In a Latin marriage the family retains the woman’s surname, not the mans’, and the name of this twofold marriage is an important element of the prophetic narrative.

Herod, Salome’ye ettiği yemini yerine getirmeyi ve ona John’un başını vermeyi kabul eder. Yemini de krallığının yarısına kadarını kapsayacak şekilde ifade edilmişti. Birleşmiş Milletler’in on kralı, fahişeden nefret etmelerine rağmen, yedinci krallıklarını, önceki yedi baştan olan sekizinci başa vermeyi kabul ederler. Dünya çapındaki devlet ile onun dünya çapındaki kilisesinin birleşimine dayanan bir krallık üzerinde anlaşırlar. Ama evlilik bir Latin evliliğidir, İngiliz evliliği değildir; çünkü onların evliliği, "kadının" "kralların üzerinde" hüküm sürmesiyle temsil edilir. Latin evliliğinde aile erkeğin değil, kadının soyadını taşır ve bu iki yönlü evliliğin adı kehanet anlatısının önemli bir unsurudur.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.

> “Krallar, hükümdarlar ve valiler, kendi üzerlerine Mesih karşıtının damgasını vurmuşlardır; ve Tanrı’nın buyruklarını tutan ve İsa’nın imanına sahip olan kutsallarla savaş açmaya giden ejderha olarak tasvir edilmektedirler.” Testimonies to Ministers, 38.

We will continue this study in the next article.

Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.

> The word that Isaiah the son of Amoz saw concerning Judah and Jerusalem. And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. . .. And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem: When the Lord shall have washed away the filth of the daughters of Zion, and shall have purged the blood of Jerusalem from the midst thereof by the spirit of judgment, and by the spirit of burning. Isaiah 2:1–3, 4:1–4.

> Amoz oğlu Yeşaya’nın Yahuda ve Yeruşalim hakkında gördüğü söz. Son günlerde olacak ki, Rab’bin Evi’nin dağı dağların başında kurulacak, tepelerin üstünde yükselecek; bütün uluslar ona akacak. Birçok halk gelip diyecek ki, “Gelin, Rab’bin dağına, Yakup’un Tanrısı’nın evine çıkalım; O bize yollarını öğretecek ve biz de O’nun yollarında yürüyeceğiz.” Çünkü yasa Siyon’dan, Rab’bin sözü Yeruşalim’den çıkacak. . .. Ve o gün yedi kadın bir erkeğe tutunup şöyle diyecek: “Kendi ekmeğimizi yiyecek, kendi giysilerimizi giyeceğiz; yeter ki adınla anılalım, utancımızı kaldır.” O gün Rab’bin filizi güzel ve görkemli olacak, yeryüzünün meyvesi de İsrail’den kurtulanlar için üstün ve güzel olacak. Ve olacak ki Siyon’da kalan ve Yeruşalim’de artakalan kutsal diye çağrılacak; Yeruşalim’de yaşayanlar arasında adı yazılı olan herkes: Rab Siyon’un kızlarının kirliliğini yıkayıp, Yeruşalim’in kanını içinden yargı ruhuyla ve yakıp arındıran ruhla temizlediğinde. Yeşaya 2:1-3, 4:1-4.

Back to Articles