Article

# Rome Establishes the Vision - Number Three

Roma vizyonu ortaya koyuyor - Numara Üç

The United States and the Prophetic Vision: A Call to Deep Biblical Study and Understanding

Amerika Birleşik Devletleri ve Peygamberî Görüm: Derinlemesine Kutsal Kitap incelemesi ve anlayışa çağrı

Author

Jeff Pippenger

Published

July 14, 2024

Formats

PDF
Word

In the previous two articles addressing the private interpretation that claims that the United States has been typified by the “robbers of thy people” who “establish the vision” in Daniel chapter eleven verse fourteen we cited a passage from the pen of Ellen White which stated, “The members of the church will individually be tested and proved.” That proving, testing, sifting process which is represented as the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three cleansing the silver and gold is now under way. In Malachi chapter three it identifies a purging.

Önceki iki makalede, Daniel kitabı on birinci bölüm on dördüncü ayette geçen “görümü doğrulayan” “senin halkının haydutları” ifadesinin Amerika Birleşik Devletleri’ni tiplediğini öne süren kişisel yorumu ele alırken, Ellen White’ın kaleminden şu pasajı aktarmıştık: “Kilise üyelerinin her biri tek tek sınanacak ve doğrulanacaktır.” Malaki üçüncü bölümde Antlaşmanın Elçisi’nin gümüşü ve altını arıtması olarak temsil edilen o doğrulama, sınama ve eleme süreci şu anda sürmektedir. Malaki üçüncü bölümde bir arındırma tanımlanır.

> And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:3, 4.

> O, gümüş arıtıcısı ve arındırıcısı gibi oturacak; Levilileri arıtacak, onları altın ve gümüş gibi arındıracak ki Rab'be doğrulukla sunu sunabilsinler. O zaman Yahuda ile Yeruşalim'in sunusu, eskiden olduğu gibi, önceki yıllarda olduğu gibi Rab'be hoş gelecek. Malaki 3:3–4.

Those who hold to the idea that the United States is the symbol which establishes the vision have been unable or unwilling to understand that the message that was unsealed in July of 2023 is what purges the candidates to be among the one hundred and forty-four thousand. In the synagogue at Capernaum the final purging of the one hundred and forty-four thousand was typified.

Amerika Birleşik Devletleri’nin vizyonu tesis eden sembol olduğu fikrini benimseyenler, 2023 Temmuz ayında mührü açılan mesajın, yüz kırk dört binin arasına girmeye aday olanları tasfiye ettiğini anlamayı başaramamış ya da istememişlerdir. Kapernaum’daki sinagogda yüz kırk dört binin nihai tasfiyesi örneklenmişti.

> “Jesus told them plainly, ‘There are some of you that believe not;’ adding, ‘Therefore said I unto you, that no man can come unto Me, except it were given unto him of My Father.’ He wished them to understand that if they were not drawn to Him it was because their hearts were not open to the Holy Spirit. ‘The natural man receiveth not the things of the Spirit of God: for they are foolishness unto him: neither can he know them, because they are spiritually discerned.’ 1 Corinthians 2:14. It is by faith that the soul beholds the glory of Jesus. This glory is hidden, until, through the Holy Spirit, faith is kindled in the soul.

> İsa onlara açıkça şöyle dedi: 'Aranızda iman etmeyenler var;' ve şöyle ekledi: 'Bu yüzden size, Babam tarafından kendisine verilmedikçe kimsenin Bana gelemeyeceğini söyledim.' Onların şunu anlamasını istedi: Eğer O'na çekilmiyorlarsa, bunun nedeni yüreklerinin Kutsal Ruh'a açık olmamasıydı. 'Doğal insan Tanrı'nın Ruhu'na ait olanları kabul etmez; çünkü bunlar ona saçmalık görünür; onları bilemez de, çünkü onlar ruhsal olarak ayırt edilir.' 1. Korintliler 2:14. Can, İsa'nın yüceliğini imanla görür. Bu yücelik, Kutsal Ruh aracılığıyla iman insanın canında ateşlenene kadar gizlidir.

> “By the public rebuke of their unbelief these disciples were still further alienated from Jesus. They were greatly displeased, and wishing to wound the Saviour and gratify the malice of the Pharisees, they turned their backs upon Him, and left Him with disdain. They had made their choice,—had taken the form without the spirit, the husk without the kernel. Their decision was never afterward reversed; for they walked no more with Jesus.

> İnançsızlıklarının alenen kınanmasıyla bu öğrenciler İsa’dan daha da uzaklaştılar. Çok gücendiler ve Kurtarıcıyı incitmek, Ferisilerin kinini tatmin etmek isteyerek Ona sırtlarını döndüler ve onu hor görerek terk ettiler. Seçimlerini yapmışlardı—ruhsuz biçimi, özsüz kabuğu tercih etmişlerdi. Kararlarından daha sonra asla dönmediler; çünkü artık İsa ile birlikte yürümediler.

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> "'Yabası elindedir; harman yerini iyice temizleyecek ve buğdayını ambarına toplayacaktır.' Matta 3:12. Bu, arındırma zamanlarından biriydi. Gerçeğin sözleriyle saman buğdaydan ayrılıyordu. Uyarıyı kabul edemeyecek kadar kibirli ve kendini doğru sayan, alçakgönüllü bir yaşamı kabullenemeyecek kadar dünyayı seven birçok kişi İsa’dan uzaklaştı. Bugün de hâlâ birçoğu aynı şeyi yapıyor. Ruhlar bugün de Kapernaum’daki havrada bulunan o öğrenciler gibi sınanıyor. Gerçek yüreğe ulaştığında, yaşamlarının Tanrı’nın isteğine uygun olmadığını görürler. Kendilerinde köklü bir değişimin gereğini görürler; ama kendini inkâr etme işini üstlenmeye istekli değildirler. Bu yüzden günahları açığa çıkarıldığında öfkelenirler. Tıpkı öğrencilerin, 'Bu söz çetin; kim dinleyebilir?' diye homurdanarak İsa’dan ayrıldıkları gibi, gücenerek çekip giderler." Çağların Özlemi, 392.

By “words of truth” the gold and silver of Malachi’s illustration of the final temple cleansing of the one hundred and forty-four thousand was represented.

"Hakikat sözleri" ile Malaki'nin yüz kırk dört binin nihai tapınak arındırmasına ilişkin tasvirindeki altın ve gümüş temsil edildi.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap. Malachi 3:1, 2.

> İşte, elçimi göndereceğim; o, önümde yolu hazırlayacak. Aradığınız Rab, sevinç duyduğunuz antlaşmanın elçisi, ansızın tapınağına gelecek. İşte, o gelecek, diyor Her Şeye Egemen Rab. Ama onun geliş gününe kim dayanabilir? O göründüğünde kim ayakta durabilir? Çünkü o, arıtıcının ateşi gibi, çamaşırcının kül suyu gibidir. Malaki 3:1, 2.

All the prophets, including Malachi are identifying the last days. In the first of these articles we cited, The 1888 Materials, page 403, where we are informed, “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth.” Those identified in the same passage “are not close Bible students,” who have “not studied to a purpose” the “passages of Scripture” where there exists “differences of opinion.” Those being addressed “do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness,” they “must study the Scriptures for a purpose.”

Malaki de dahil olmak üzere bütün peygamberler son günleri tanımlamaktadır. Alıntı yaptığımız bu yazıların ilkinde, The 1888 Materials, sayfa 403'te, bize şöyle bildirilir: "Kutsal Yazılar hakkındaki kendi mevcut kusurlu bilgisiyle yetinip bunun kurtuluşu için yeterli olduğunu düşünen kişi, ölümcül bir aldanış içinde bulunmaktadır. Yanlışı ayırt edebilmek ve gerçek diye dayatılan bütün gelenek ve batıl inançları mahkûm edebilmek için gerekli Kutsal Yazılara dayalı kanıtlarla bütünüyle donanmamış pek çok kişi vardır." Aynı pasajda tanımlananlar "özenli Kutsal Kitap öğrencileri değildir," "görüş ayrılıklarının bulunduğu" "Kutsal Yazı pasajlarını" "bir amaç doğrultusunda" incelememişlerdir. Hitap edilenler "Kutsal Kitap'ı [amacıyla] ilik ve yağı kendi canlarına mal etmek için okumazlar. Kendilerine konuşanın Tanrı'nın sesi olduğunu hissetmezler." Ama kurtuluşun yolunu anlamak, Doğruluk Güneşi'nin ışınlarını görmek istiyorsak, onlar "Kutsal Yazıları bir amaç doğrultusunda incelemelidir."

The first article identified that one of the pieces of their misguided prophetic model is the passage from The Great Controversy, which records, “Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Great Controversy, 615. Their private interpretation claims this sentence is identifying “Romanism” as past history and “apostate Protestantism” as the modern world. After the grammatical evidence that the application they make on this sentence has been wrested from its correct meaning, they exhibited no public retraction of the false application. In fact they used the very passage to advertise their next zoom meeting. Yet we are informed that “We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth.” There was no effort to retract the false claim, which appears to be evidence that those promoting this false application are not “inquiring diligently” to “know what is truth.”

İlk makale, yanlış yönlendirilmiş peygamberlik modellerinin unsurlarından birinin The Great Controversy’de yer alan şu pasaj olduğunu tespit etti: “Eski Dünyada Romanizm ve Yeni Dünyada dinden dönmüş Protestanlık, tüm ilahi buyruklara saygı gösterenlere karşı benzer bir yol izleyecektir.” The Great Controversy, 615. Onların kişisel yorumuna göre bu cümle, “Romanizm”i geçmiş tarih, “dinden dönmüş Protestanlık”ı ise günümüz dünyası olarak tanımlamaktadır. Bu cümlenin doğru anlamından saptırılarak uygulandığını gösteren dilbilgisel kanıtlar ortaya konduktan sonra bile, yanlış uygulamayı kamuya açık biçimde geri çekmediler. Hatta bir sonraki Zoom toplantılarını duyurmak için aynı pasajı kullandılar. Oysa bize şu öğretilmiştir: “Herkese, ilahi gerçeği gayretle araştırmanın zorunluluğunu telkin etmeliyiz ki, gerçeğin ne olduğunu bildiklerini bilsinler.” Yanlış iddiayı geri çekmek için hiçbir çaba gösterilmedi; bu da, bu yanlış uygulamayı teşvik edenlerin “gerçeğin ne olduğunu bilmek” için “gayretle araştırmadıklarına” dair bir kanıt gibi görünmektedir.

From the beginning of this controversy, we have approached it as if it was more than simply a disagreement between truth and error over who the robbers of thy people represent, and I still hold that position. The articles on the book of Daniel had reached a point by number two hundred where the significance of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven had been soundly set forth. The verses represent the history from 1989 unto the soon-coming Sunday law that exists in verse forty of Daniel eleven.

Bu tartışmanın başından beri, halkının haydutlarının kimi temsil ettiğine dair doğru ile yanlış arasındaki basit bir anlaşmazlıktan fazlasıymış gibi yaklaştık ve ben hâlâ bu görüşteyim. Daniel kitabına dair makaleler, iki yüzüncü yazıya gelindiğinde, Daniel kitabının on birinci bölümünün on üçten on beşe kadar olan ayetlerinin öneminin sağlam biçimde ortaya konduğu bir noktaya ulaşmıştı. Bu ayetler, 1989'dan, Daniel kitabının on birinci bölümünün kırkıncı ayetinde yer alan ve yakında gelecek olan Pazar Yasası'na kadar uzanan tarihi temsil etmektedir.

We have been identifying that history as the hidden history of verse forty. We have also identified that when Sister Whites states “the book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days,” that the hidden history of Daniel chapter eleven verse forty is “that portion of the prophecy of Daniel.” Verses thirteen through fifteen represent the prophetic truth which is unsealed in the last days. Those three verses are therefore also represented as both the “Revelation of Jesus Christ” and the “Seven Thunders” in the book of Revelation that is unsealed just prior to the close of probation. When Sister White refers to that “portion of the book of Daniel,” the passage where the statement is located states:

Biz o tarihi kırkıncı ayetin gizli tarihi olarak tanımlıyoruz. Ayrıca şunu da tespit ettik: Kardeş White “mühürlenmiş olan kitap Vahiy değil, son günlerle ilgili Daniel peygamberliğinin o kısmıdır” dediğinde, Daniel kitabı on birinci bölüm kırkıncı ayetin gizli tarihinin “Daniel peygamberliğinin o kısmı” olduğunu. On üçüncüden on beşinciye kadar olan ayetler, son günlerde mühürü açılan peygamberî gerçeği temsil eder. Bu nedenle bu üç ayet, sınama süresinin kapanmasından hemen önce mühürü açılan Vahiy kitabında hem “İsa Mesih’in Vahyi” hem de “Yedi Gök Gürlemeleri” olarak temsil edilir. Kardeş White Daniel kitabının o “kısmına” atıfta bulunduğunda, söz konusu ifadenin yer aldığı pasaj şöyle der:

> “Let none think, because they cannot explain the meaning of every symbol in the Revelation, that it is useless for them to search this book in an effort to know the meaning of the truth it contains. The One who revealed these mysteries to John will give to the diligent searcher for truth a foretaste of heavenly things. Those whose hearts are open to the reception of truth will be enabled to understand its teachings, and will be granted the blessing promised to those who ‘hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’

> Vahiy’deki her bir sembolün anlamını açıklayamadıkları için, onun içerdiği gerçeğin anlamını öğrenmek amacıyla bu kitabı araştırmanın kendileri için yararsız olduğunu hiç kimse sanmasın. Bu sırları Yuhanna’ya açıklayan O, gerçeği gayretle arayana göksel şeylerin bir ön tadını verecektir. Yürekleri gerçeği kabule açık olanlar onun öğretilerini anlayabilecek ve 'bu peygamberliğin sözlerini işiten ve onda yazılanları yerine getiren' kimselere vaat edilen bereketi alacaklardır.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 584, 585.

> "Vahiy'de Kutsal Kitap'ın bütün kitapları buluşur ve tamamlanır. Burada Daniel kitabının tamamlayanı bulunur. Biri peygamberliktir; diğeri vahiydir. Mühürlenen kitap Vahiy değildir; son günlerle ilgili olan Daniel'in peygamberliğinin o kısmıdır. Melek şöyle buyurdu: 'Ama sen, ey Daniel, sözleri sakla ve kitabı son zamana dek mühürle.' Daniel 12:4." Elçilerin İşleri, 584, 585.

The word “complement” means to bring to perfection. The portion of the book of Daniel that relates to the last days, which is unsealed at the time of the end, is made perfect when combined, “line upon line” with the “Revelation of Jesus Christ,” and “the Seven Thunders.” Those three representations are the message which is unsealed, and therefore represents the “words of truth” that are employed to “purge” the one hundred and forty four thousand in the final temple cleansing of Malachi, as represented in verses thirteen to fifteen of Daniel eleven. The verse in the middle is the verse where the current controversy is represented, and as such represents the identical controversy that confronted the Millerites in their prophetic history.

"Complement" sözcüğü, mükemmelliğe erdirmek anlamına gelir. Zamanın sonunda mührü açılan ve son günlerle ilgili olan Daniel kitabının bölümü, "İsa Mesih'in Vahyi" ve "Yedi Gök Gürlemeleri" ile "satır üstüne satır" bir araya getirildiğinde mükemmel hâle gelir. Bu üç temsil, mührü açılan mesajdır ve bu nedenle, Malaki'deki son tapınak arındırmasında yüz kırk dört bini "arındırmak" için kullanılan "gerçeğin sözlerini" temsil eder; Daniel'in on birinci bölümünün on üç ila on beşinci ayetlerinde temsil edildiği gibi. Ortadaki ayet, mevcut tartışmanın temsil edildiği ayettir ve bu haliyle, Milleritlerin peygamberlik tarihlerinde karşılaştıkları aynı tartışmayı temsil eder.

To claim the “robbers of thy people” in verse fourteen is the United States is a perfect parallel to the Protestants of Millerite history claiming that the robbers represented Antiochus Epiphanes. The controversy will purge the dross from the gold and silver, but the more important issue is that the controversy has been allowed to lead those represented by the Levites of Malachi chapter three to study more deeply than ever before God’s prophetic Word. The “dirt brush Man” of William Miller’s dream is now sweeping the counterfeit coins and jewels out of the room, in advance of His work in reassembling the genuine jewels into a perfect order which shines ten times brighter than the sun.

Ondördüncü ayette geçen "senin halkının haydutları"nın Amerika Birleşik Devletleri olduğunu ileri sürmek, Millerci tarihte Protestanların haydutların Antiokus Epifanes'i temsil ettiğini iddia etmesiyle tam bir paralellik gösterir. Bu tartışma altın ve gümüşten cürufu arındıracaktır; ancak daha önemlisi, bu tartışmanın, Malaki üçüncü bölümdeki Levililerle temsil edilenleri Tanrı'nın peygamberlik Sözü'nü hiç olmadığı kadar derinlemesine incelemeye sevk etmesine izin verilmiş olmasıdır. William Miller'in rüyasındaki "kir fırçası Adam" şimdi sahte madeni paraları ve mücevherleri odanın dışına süpürüyor; bu, O'nun gerçek mücevherleri güneşten on kat daha parlak parlayan kusursuz bir düzen içinde yeniden bir araya getirme işine girişmesinden önceki bir hazırlıktır.

The controversy was allowed to take place to accomplish that very work, for we have been informed that, “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth.”

Bu tartışmanın yaşanmasına, tam da o işi gerçekleştirmek için izin verildi; çünkü bize bildirildi ki, “Tanrı halkını uyandıracaktır; başka yollar başarısız olursa, aralarına sapkın öğretiler girecek ve onları eleyip buğdayı samandan ayıracaktır. Rab, sözüne iman eden herkesi uykudan uyanmaya çağırıyor. Bu zaman için uygun, değerli bir ışık gelmiştir. Bu, tam üzerimizde olan tehlikeleri gösteren Kutsal Kitap gerçeğidir. Bu ışık, bizi Kutsal Yazılar’ı titizlikle incelemeye ve benimsediğimiz görüşleri son derece eleştirel bir biçimde gözden geçirmeye yönlendirmelidir. Tanrı, gerçeğin bütün yönlerinin ve bağlantılarının dua ve oruçla, etraflıca ve yılmadan araştırılmasını ister. İmanlılar, gerçeği neyin oluşturduğuna ilişkin varsayımlara ve belirsiz düşüncelere dayanıp kalmamalıdır.”

The “heresies” He allows and employs to arouse His sleeping saints are “old controversies.”

O'nun uyuyan azizlerini uyandırmak için izin verip kullandığı "sapkın öğretiler" "eski tartışmalar"dır.

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising. But God’s people, who in their belief and fulfillment of prophecy have acted a part in the proclamation of the first, second, and third angels’ messages, know where they stand. They have an experience that is more precious than fine gold. They are to stand firm as a rock, holding the beginning of their confidence steadfast unto the end.” Selected Message, book 2, 109.

> "Tarihte ve peygamberlikte Tanrı'nın Sözü, hakikat ile yanılgı arasındaki uzun süren çatışmayı tasvir eder. Bu çatışma hâlâ devam etmektedir. Geçmişte olanlar tekrar edecektir. Eski tartışmalar yeniden canlanacak ve yeni teoriler sürekli ortaya çıkacaktır. Ancak Tanrı'nın halkı, inançlarında ve peygamberliğin yerine gelişinde birinci, ikinci ve üçüncü meleğin mesajlarının ilanında rol almış olanlar, nerede durduklarını bilirler. Onların sahip olduğu tecrübe saf altından daha değerlidir. Başlangıçtaki güvenlerini sona kadar sıkıca tutarak, kaya gibi sapasağlam durmalıdırlar." Seçilmiş Mesaj, kitap 2, 109.

The controversy over the “robbers of thy people” is an old controversy from the Millerite history, which is the “beginning of their confidence” that they are told to hold “steadfast to the end.” The “beginning of” the one hundred and forty-four thousand’s “confidence” is the foundational truths which are represented upon the 1843 and 1850 pioneer charts.

"Senin halkının soyguncuları" konusundaki tartışma, Millerit tarihinden kalma eski bir tartışmadır; bu, onlara "sona kadar sıkı sıkıya" tutmaları söylenen "güvenlerinin başlangıcı"dır. Yüz kırk dört binin "güveni"nin "başlangıcı", 1843 ve 1850 öncü tablolarında gösterilen temel hakikatlerdir.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give John for his people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin, and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

> Düşman, erkek ve kadın kardeşlerimizin zihinlerini, bu son günlerde ayakta duracak bir halkı hazırlama işinden saptamaya çalışıyor. Onun safsataları, zihinleri içinde bulunduğumuz zamanın tehlikeleri ve görevlerinden uzaklaştırmak üzere tasarlanmıştır. Mesih’in, halkı için Yuhanna’ya vermek üzere gökten getirdiği o ışığa hiçbir değer vermiyorlar. Önümüzdeki olayların özel bir dikkati hak edecek kadar önemli olmadığını öğretiyorlar. Göksel kökenli hakikati boşa çıkarıyor ve Tanrı’nın halkını geçmiş deneyimlerinden mahrum bırakıp bunun yerine sahte bir bilim veriyorlar.

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’

> 'RAB şöyle der: Yollarda durun, bakın ve eski yolları sorun; iyi yol nerededir, orada yürüyün.'

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith,—the foundations that were laid at the beginning of our work, by prayerful study of the Word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way, and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> Hiç kimse imanımızın temellerini—çalışmamızın başlangıcında Söz’ün dua içinde incelenmesi ve vahiy aracılığıyla atılan temelleri—söküp atmaya kalkışmasın. Son elli yıldır bu temeller üzerine inşa ediyoruz. İnsanlar yeni bir yol bulduklarını ve atılmış olandan daha sağlam bir temel atabileceklerini sanabilirler. Ama bu büyük bir aldatmadır. Atılmış olandan başka bir temel kimse atamaz.

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand?—It soon fell; for it was not founded upon the Rock.

> Geçmişte birçok kişi yeni bir inancın inşasına, yeni ilkelerin tesisine girişti. Peki kurdukları yapı ne kadar ayakta kaldı? Kısa sürede yıkıldı; çünkü Kaya’nın üzerine kurulmamıştı.

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying, ‘Other foundation can no man lay than that is laid’?

> İlk öğrenciler insanların sözleriyle yüzleşmek zorunda kalmadılar mı? Yanlış teorileri dinlemek ve sonra, her şeyi yaptıktan sonra, “Atılmış olandan başka bir temel kimse atamaz” diyerek sarsılmadan durmak zorunda kalmadılar mı?

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Review and Herald, March 3, 1904.

> O halde başlangıçtaki güvenimizi sonuna dek sarsılmadan sürdürmeliyiz. Tanrı ve Mesih, bu halka güç dolu sözler gönderdiler; bu sözler onları dünyadan adım adım çıkarıp şimdiki hakikatin apaçık ışığına getirdi. Kutsal ateşe değmiş dudaklarla, Tanrı'nın hizmetkârları mesajı ilan ettiler. İlahî beyan, ilan edilen hakikatin gerçekliğine mührünü vurdu. Review and Herald, 3 Mart 1904.

Jeremiah’s “old paths,” are the “foundations that were laid at the beginning of our work.” Those truths were founded “upon the Rock,” and in the Millerite history those foundational truths were the “present truth” message that was proclaimed in 1842, 1843 and 1844.

Yeremya'nın "eski yolları", "işimizin başlangıcında atılmış temeller"dir. Bu hakikatler "Kaya'nın üzerine" kurulmuştu ve Millerit tarihindeki bu temel hakikatler, 1842, 1843 ve 1844'te ilan edilen "şimdiki hakikat" mesajıydı.

> “May God help you to receive the words that I have spoken. Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

> Tanrı, söylediğim sözleri kabul etmenize yardım etsin. Siyon’un surlarında Tanrı’nın nöbetçileri olarak duranlar, halkın önündeki tehlikeleri görebilen—doğru ile yanlışı, doğruluk ile eğriliği ayırt edebilen—adamlar olsun.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given. Brethren and sisters, God lives and reigns and works today. His hand is on the wheel, and in his providence he is turning the wheel in accordance with his own will. Let not men fasten themselves to documents, saying what they will do, and what they will not do. Let them fasten themselves to the Lord God of heaven. Then the light of heaven will shine into the soul-temple, and we shall see the salvation of God.” Review and Herald, April 14, 1903.

> Uyarı geldi: 1842, 1843 ve 1844’te mesaj geldiğinden beri üzerine inşa ettiğimiz iman temelini sarsacak hiçbir şeyin aramıza girmesine izin verilmemelidir. Ben bu mesajın içindeydim ve o zamandan beri Tanrı’nın bize verdiği ışığa sadık kalarak dünyanın önünde duruyorum. İçten dualarla her gün Rab’bi arayıp ışık dilerken ayaklarımızın yerleştirildiği zeminden ayaklarımızı çekmeyi düşünmüyoruz. Tanrı’nın bana verdiği ışıktan vazgeçebileceğimi mi sanıyorsunuz? O, Çağların Kayası gibi olmalıdır. Verildiği günden beri beni yönlendiriyor. Kardeşlerim, Tanrı bugün de yaşar, hüküm sürer ve iş görür. Eli çarkın üzerindedir ve takdiriyle çarkı kendi isteğine göre çeviriyor. İnsanlar, ne yapacaklarını ve ne yapmayacaklarını söyleyen belgelere kendilerini bağlamasınlar. Kendilerini göğün Rab Tanrı’sına bağlasınlar. O zaman göğün ışığı can mabedine ışıyacak ve Tanrı’nın kurtuluşunu göreceğiz. Review and Herald, 14 Nisan 1903.

The message that was proclaimed “in 1842, 1843, and 1844” is the message represented upon the 1843 pioneer chart. In May of 1842, three hundred 1843 charts were printed. Ellen White and the pioneers all gave testimony that the chart was a fulfillment of Habakkuk chapter two’s command to write the vision and make it plain upon tables. In that very history there were three hundred Millerite preachers, and SDA historians testify to the fact that they all employed the 1843 chart.

"1842'de, 1843'te ve 1844'te" ilan edilen mesaj, 1843 öncü tablosunda temsil edilen mesajdır. 1842 yılının Mayıs ayında, üç yüz adet 1843 tablosu basıldı. Ellen White ve öncüler, tablonun Habakkuk'un ikinci bölümündeki "görümü yaz ve onu levhalar üzerine açıkça yaz" buyruğunun yerine getirilişi olduğuna tanıklık ettiler. Tam da o dönemde üç yüz Millerci vaiz vardı ve SDA tarihçileri, onların hepsinin 1843 tablosunu kullandıklarına tanıklık eder.

What would possess a person to claim that the pioneer identification of Rome as the robbers of thy people, as represented upon the chart, is erroneous? What would possess someone to receive that claim? Yet, what possesses those of us that claim to accept the pioneer understanding that Rome is symbolized with the expression, “robbers of thy people,” and yet in reality not be able to defend that understanding for themselves?

Tabloda gösterildiği üzere Roma’nın "senin halkının haydutları" olarak öncülerin yaptığı tanımlamanın yanlış olduğunu iddia etmeye bir kişiyi ne sevk eder? Birini böyle bir iddiayı kabul etmeye ne sevk eder? Yine de, Roma’nın "senin halkının haydutları" ifadesiyle simgelendiğine dair öncü anlayışı benimsediğini iddia eden bizleri, iş gerçeğe geldiğinde bu anlayışı kendi başlarına savunamaz hâle getiren şey nedir?

In the first article we cited the following passage:

İlk makalede aşağıdaki bölümü alıntıladık:

> “Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us.” Testimonies, volume 5, 708.

> İnsanın entelektüel ilerlemesi ne olursa olsun, daha fazla ışık için Kutsal Yazıları kapsamlı ve sürekli biçimde araştırmaya gerek olmadığını bir an bile düşünmesin. Bir halk olarak, her birimiz peygamberlik sözlerinin öğrencisi olmaya çağrıldık. Tanrı’nın bize sunacağı herhangi bir ışık huzmesini ayırt edebilmek için ciddi bir dikkatle uyanık olmalıyız. Tanıklıklar, cilt 5, 708.

I claim the “light which God” is now presenting “to us” is that we have not fully awakened to our responsibility to personally understand the first fifteen verses of Daniel eleven, and that we have not understood that verses thirteen to fifteen of that same chapter represent the truths that accomplish the final purging and sealing of the one hundred and forty-four thousand. If there were no heresies introduced in this very history it would provide evidence that we are wide awake. But this controversy proves otherwise.

Şunu iddia ediyorum: Tanrı’nın şimdi “bize” sunduğu “ışık”, Daniel kitabının on birinci bölümünün ilk on beş ayetini bizzat anlamak konusundaki sorumluluğumuza bütünüyle uyanmadığımız ve aynı bölümün on üçten on beşe kadar olan ayetlerinin, yüz kırk dört binin son arındırılması ve mühürlenmesini gerçekleştiren gerçekleri temsil ettiğini kavrayamadığımızdır. Eğer tam bu tarihsel süreçte hiçbir sapkınlık ortaya atılmamış olsaydı, bütünüyle uyanık olduğumuza dair bir kanıt olurdu. Ama bu tartışma bunun aksini kanıtlıyor.

> “The fact that there is no controversy or agitation among God’s people should not be regarded as conclusive evidence that they are holding fast to sound doctrine. There is reason to fear that they may not be clearly discriminating between truth and error. When no new questions are started by investigation of the Scriptures, when no difference of opinion arises which will set men to searching the Bible for themselves to make sure that they have the truth, there will be many now, as in ancient times, who will hold to tradition and worship they know not what. . ..

> Tanrı’nın halkı arasında hiçbir tartışma ya da çalkantı olmaması, onların sağlam öğretiye sıkı sıkıya bağlı kaldıklarının kesin kanıtı olarak görülmemelidir. Gerçek ile yanlışı açıkça ayırt edemiyor olabileceklerinden korkmak için neden vardır. Kutsal Yazıların incelenmesi yeni sorular doğurmadığında, insanların gerçeğe sahip olduklarından emin olmak için Kutsal Kitap’ı bizzat araştırmalarına sevk edecek hiçbir görüş ayrılığı ortaya çıkmadığında, eski zamanlarda olduğu gibi şimdi de geleneğe bağlı kalan ve neye taptıklarını bilmeyen birçok kişi olacaktır...

> “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.

> Tanrı halkını uyandıracaktır; başka yollar başarısız olursa, aralarına sapkın öğretiler girecek ve onları elekten geçirip samandan buğdayı ayıracaktır. Rab, sözüne iman edenlerin hepsini uykudan uyanmaya çağırıyor. Bu zamana uygun kıymetli bir ışık gelmiştir. Bu, tam üzerimize gelmiş olan tehlikeleri gösteren Kutsal Kitap gerçeğidir. Bu ışık, Kutsal Yazıları özenle incelemeye ve benimsediğimiz görüşleri en titiz biçimde sınamaya yöneltmelidir. Tanrı, gerçeğin bütün yönlerinin ve ilkelerinin dua ve oruçla, etraflıca ve sebatla araştırılmasını ister. İnananlar, gerçeği neyin oluşturduğuna dair varsayımlar ve muğlak düşüncelerle yetinmemelidir. İmanları, sınanma zamanı geldiğinde ve imanları için hesap vermek üzere konseylerin önüne çıkarıldıklarında, içlerindeki umudun gerekçesini yumuşak huyluluk ve saygıyla sunabilsinler diye, Tanrı’nın sözü üzerine sağlam bir biçimde temellendirilmiş olmalıdır.

> “Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound.” Testimonies, volume 5, 708.

> "Tartışın, tartışın, tartışın. Dünyaya sunduğumuz konular bizim için yaşayan bir gerçeklik olmalıdır. İnancın temel esasları olarak gördüğümüz öğretileri savunurken, bütünüyle sağlam olmayan argümanlara asla başvurmamamız önemlidir." Testimonies, cilt 5, 708.

As we move forward in this consideration of the robbers of God’s people we will demonstrate that the argument upon verse fourteen of Daniel eleven between the Protestants and the Millerites is identical to the argument between the new and private interpretation that the United States, and not Rome, establishes the vision. The position that The Great Controversy uses the expression, “old world” to identify past history is a “supposition and ill-defined idea” and it is an illustration of an “argument that is not wholly sound.”

Tanrı’nın halkını soyanlara ilişkin bu değerlendirmeyi sürdürürken, Protestanlarla Milleritler arasında Daniel’in on birinci bölümünün on dördüncü ayeti üzerine yürütülen tartışmanın, görümü gerçekleştirmenin Roma’nın değil Amerika Birleşik Devletleri’nin işi olduğunu öne süren yeni ve şahsi yoruma ilişkin tartışmayla özdeş olduğunu göstereceğiz. The Great Controversy’nin geçmiş tarihi tanımlamak için "old world" ifadesini kullandığı yönündeki görüş, bir "varsayım ve belirsiz bir fikir"dir ve "bütünüyle sağlam olmayan bir argüman"ın bir örneğidir.

Those who have used the passage to uphold their supposition that the Millerites were incorrect in identifying Rome as the robbers of thy people, should fulfill their Christian obligation and publicly retract their claim, for it is unsustainable grammatically and historically. For those sitting on the side-lines of this controversy, you are responsible to rightly divide the word of truth, for you have been called to be an individual who is a student of prophecy, not a follower of a man’s idea.

Bu pasajı, Milleritlerin Roma’yı ‘senin halkının soyguncuları’ olarak tanımlamakta yanıldıkları yönündeki varsayımlarını desteklemek için kullananlar, Hristiyanlık görevlerini yerine getirip iddialarını alenen geri çekmelidir; zira bu iddia dilbilgisel ve tarihsel bakımdan savunulamaz. Bu tartışmada kenarda duranlar için, siz gerçeğin sözünü doğru biçimde ayırt etmekle sorumlusunuz; çünkü bir insanın düşüncesinin takipçisi değil, peygamberliğin öğrencisi bir kişi olmaya çağrıldınız.

Men wrest the Scriptures to their own destruction.

İnsanlar Kutsal Yazıları kendi yıkımlarına çarpıtırlar.

> And account that the longsuffering of our Lord is salvation; even as our beloved brother Paul also according to the wisdom given unto him hath written unto you; As also in all his epistles, speaking in them of these things; in which are some things hard to be understood, which they that are unlearned and unstable wrest, as they do also the other scriptures, unto their own destruction. Ye therefore, beloved, seeing ye know these things before, beware lest ye also, being led away with the error of the wicked, fall from your own stedfastness. But grow in grace, and in the knowledge of our Lord and Saviour Jesus Christ. To him be glory both now and forever. Amen. 2 Peter 3:15–18.

> Ve şunu bilin ki Rabbimizin sabrı kurtuluştur; nitekim sevgili kardeşimiz Pavlus da kendisine verilen bilgelik uyarınca size yazmıştır; mektuplarının hepsinde de bu konulardan söz eder; bunların içinde anlaşılması güç bazı şeyler vardır; bilgisiz ve istikrarsız olanlar, diğer Kutsal Yazılarda yaptıkları gibi, bunları da kendi yıkımlarına çarpıtırlar. Bu yüzden, sevgililer, bunları önceden bildiğiniz için, kötülerin yanılgısına kapılıp siz de kendi sağlam duruşunuzdan düşmeyesiniz diye sakının. Ama lütufta ve Rabbimiz ve Kurtarıcımız İsa Mesih'i tanımakta büyüyün. O'na şimdi de sonsuza dek yücelik olsun. Amin. 2 Petrus 3:15-18.

Peter states that it is the “unlearned and unstable” who “wrest” the Scriptures “unto their own destruction.” In agreement with that fact is Sister White’s repeated warnings to us to study for ourselves. If we are not fulfilling our responsibility to be students of prophecy, we are determining our own destruction.

Petrus, "cahil ve dengesiz" olanların Kutsal Yazıları "kendi yıkımlarına" olacak şekilde çarpıttıklarını söyler. Bu gerçekle uyumlu olarak, Kardeş White’ın bize kendi başımıza incelememiz için defalarca yaptığı uyarılar vardır. Eğer peygamberlik konusunda öğrenci olma sorumluluğumuzu yerine getirmiyorsak, kendi yıkımımızı kendimiz belirliyoruz.

It is the robbers of thy people who establish the vision, and Solomon identifies that where there is no vision the people perish.

Görümü belirleyenler, senin halkını soyanlardır; Süleyman ise, görüm olmadığı yerde halkın helak olduğunu belirtir.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> Görümün olmadığı yerde halk mahvolur; ama yasayı gözeten mutludur. Özdeyişler 29:18.

One of the definitions of “perish” is to be made naked. Where there is an incorrect understanding of the vision, it is based upon the fact that the symbol that establishes the vision is not understood, or incorrectly understood. To be among those who perish in Solomon’s warning is to secure the nakedness represented by the Laodiceans who are spewed out of the mouth of the Lord at the soon coming Sunday law. Why would we accept an idea that misrepresents the clear meaning of Sister White’s comments upon the old and new world, and that rejects the Millerite identification that it is Rome who establishes the vision, which was directly represented upon the 1843 chart, which represents the foundational truths of Adventism, and which is Christ, the Rock of Ages that is represented by all sacred illustration of the foundations?

"Perish" sözcüğünün tanımlarından biri çıplak bırakılmaktır. Görümün yanlış anlaşılması söz konusu olduğunda, bu, görümü tesis eden sembolün anlaşılmamasına ya da yanlış anlaşılmasına dayanır. Süleyman’ın uyarısında helak olanlar arasında olmak, yakında gelecek Pazar yasası sırasında Rab’bin ağzından kusulup atılan Laodikyalıların temsil ettiği çıplaklığı güvence altına almak demektir. Neden, Kızkardeş White’ın eski ve yeni dünya hakkındaki açıklamalarının açık anlamını çarpıtan ve görümü tesis edenin Roma olduğunu ortaya koyan Millerci tanımlamayı reddeden bir fikri kabul edelim ki, bu tanımlama 1843 çizelgesinde doğrudan temsil edilmişti; söz konusu çizelge Adventizmin temel gerçeklerini temsil eder ve bu temel gerçekler de, temellerin tüm kutsal tasvirlerinde temsil edilen Çağların Kayası Mesih’tir?

> “But every building erected on other foundation than God’s word will fall. He who, like the Jews in Christ’s day, builds on the foundation of human ideas and opinions, of forms and ceremonies of man’s invention, or on any works that he can do independently of the grace of Christ, is erecting his structure of character upon the shifting sand. The fierce tempests of temptation will sweep away the sandy foundation and leave his house a wreck on the shores of time.

> Ama Tanrı'nın sözünden başka bir temel üzerine inşa edilen her bina yıkılacaktır. Mesih'in zamanındaki Yahudiler gibi, temelini insan düşünceleri ve görüşleri üzerine, insan icadı olan biçimler ve törenler üzerine ya da Mesih'in lütfundan bağımsız olarak yapabileceği herhangi bir iş üzerine kuran kimse, karakter yapısını oynak kumların üzerine inşa ediyor. Ayartının azgın fırtınaları bu kumdan temeli silip süpürecek ve evini zamanın kıyılarında bir enkaz halinde bırakacak.

> “‘“Therefore thus saith the Lord God, … Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place.’ Isaiah 28:16, 17.

> 'Bu nedenle Rab Tanrı şöyle diyor: ... Yargıyı ölçü ipiyle, doğruluğu çekülle ölçeceğim; dolu yalanların sığınağını süpürüp götürecek, sular da saklanma yerini basacak.' Yeşaya 28:16, 17.

> “But today mercy pleads with the sinner. ‘As I live, saith the Lord God, I have no pleasure in the death of the wicked; but that the wicked turn from his way and live: turn ye, turn ye from your evil ways; for why will ye die?’ Ezekiel 33:11. The voice that speaks to the impenitent today is the voice of Him who in heart anguish exclaimed as He beheld the city of His love: ‘O Jerusalem, Jerusalem, which killeth the prophets, and stoneth them that are sent unto her! how often would I have gathered thy children together, even as a hen gathereth her own brood under her wings, and ye would not! Behold, your house is left unto you desolate.’ Luke 13:34, 35 , R.V. In Jerusalem, Jesus beheld a symbol of the world that had rejected and despised His grace. He was weeping, O stubborn heart, for you! Even when Jesus’ tears were shed upon the mount, Jerusalem might yet have repented, and escaped her doom. For a little space the Gift of heaven still waited her acceptance. So, O heart, to you Christ is still speaking in accents of love: ‘Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear My voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with Me.’ ‘Now is the accepted time; behold, now is the day of salvation.’ Revelation 3:20; 2 Corinthians 6:2.

> Ama bugün merhamet günahkâra yalvarıyor. 'Diri olduğum gibi, diyor Rab Tanrı, kötünün ölümünden hoşnut değilim; tersine, kötünün yolundan dönüp yaşamasını isterim. Dönün, dönün kötü yollarınızdan! Neden ölesiniz?' Hezekiel 33:11. Bugün tövbe etmeyene konuşan ses, sevgisinin kentini seyrederken yüreğinin acısıyla haykıran O’nun sesidir: 'Ey Yeruşalim, Yeruşalim, peygamberleri öldüren, kendisine gönderilenleri taşlayan! Kaç kez senin çocuklarını, bir tavuğun kendi yavrularını kanatları altına topladığı gibi toplamak istedim de siz istemediniz! İşte, eviniz ıssız bırakılıyor.' Luka 13:34, 35, R.V. Yeruşalim’de, İsa lütfunu reddedip hor gören dünyanın bir simgesini gördü. Ey inatçı yürek, O senin için ağlıyordu! İsa’nın gözyaşları dağda dökülürken bile, Yeruşalim yine de tövbe edebilir ve yıkımından kurtulabilirdi. Kısa bir süre daha göğün armağanı onun kabulünü hâlâ bekliyordu. Öyleyse, ey yürek, sana Mesih hâlâ sevgi dolu bir sesle sesleniyor: 'İşte, kapıda durmuş, kapıyı çalıyorum: Bir kimse sesimi işitir ve kapıyı açarsa, içeri gireceğim; onunla ben, o da benimle yemek yiyeceğiz.' 'Şimdi kabul edilen zamandır; işte, şimdi kurtuluş günüdür.' Vahiy 3:20; 2. Korintliler 6:2.

> “You who are resting your hope on self are building on the sand. But it is not yet too late to escape the impending ruin. Before the tempest breaks, flee to the sure foundation. ‘Thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious cornerstone, of sure foundation: he that believeth shall not make haste.’ ‘Look unto Me, and be ye saved, all the ends of the earth: for I am God, and there is none else.’ ‘Fear thou not; for I am with thee: be not dismayed; for I am thy God: I will strengthen thee; yea, I will help thee; yea, I will uphold thee with the right hand of My righteousness.’ ‘Ye shall not be ashamed nor confounded world without end.’ Isaiah 28:16, R.V.; 45:22; 41:10; 45:17.” Thoughts from the Mount of Blessing, 150–152.

> Umudunu kendine bağlayan sen, kum üzerine inşa ediyorsun. Ama yaklaşan yıkımdan kaçmak için henüz çok geç değil. Fırtına kopmadan önce, sağlam temele sığın. “Rab Tanrı şöyle diyor: İşte, Siyon’da temel olsun diye bir taş, sınanmış bir taş, değerli bir köşe taşı, sağlam bir temel yerleştiriyorum; iman eden paniğe kapılmayacak.” “Bana bakın ve kurtulun, ey dünyanın bütün uçları; çünkü ben Tanrı’yım ve başkası yoktur.” “Korkma; çünkü seninleyim; yılma; çünkü ben senin Tanrı’nım; seni güçlendireceğim, evet, sana yardım edeceğim, evet, seni doğruluğumun sağ eliyle destekleyeceğim.” “Utandırılmayacak ve şaşkınlığa düşmeyeceksiniz, sonsuzluk boyunca.” Yeşaya 28:16, R.V.; 45:22; 41:10; 45:17. Bereket Dağı’ndan Düşünceler, 150-152.

We will continue this study in the next article.

Bu çalışmaya bir sonraki makalede devam edeceğiz.

Back to Articles