Article

# Panium - Number Eleven Eleven

Panium - Numara On Bir On Bir

Eleven, Eleven: The Prophetic Witness of Daniel and Revelation

On Bir, On Bir: Daniel'in ve Vahiy'in Peygamberlik Tanıklığı

Author

Jeff Pippenger

Published

August 9, 2025

Formats

PDF
Word

It has been a long process for me to get to this point in the study of Panium, and the title “Eleven, Eleven” is meant to emphasize that the Lion of the tribe of Judah coordinated both the book of Daniel and the book of Revelation to set forth the internal and external lines of the history of the sealing of God’s people in the eleventh chapter and eleventh verse. Just before probation closes a command to unseal the prophecy in Revelation that was sealed until the time when the internal and external prophetic histories represented by the two lines of eleven—eleven, found in the books of Daniel and Revelation became present truth.

Panium üzerine çalışmamda bu noktaya gelmek benim için uzun bir süreç oldu ve “On Bir, On Bir” başlığı, Yahuda oymağının Aslanı’nın, Tanrı’nın halkının mühürlenmesi tarihinin içsel ve dışsal çizgilerini 11. bölüm ve 11. ayette ortaya koymak üzere Daniel kitabıyla Vahiy kitabını uyumlaştırdığını vurgulamayı amaçlar. Sınama dönemi kapanmadan hemen önce, Daniel ve Vahiy kitaplarında bulunan ve “on bir-on bir” olarak temsil edilen iki çizginin ifade ettiği içsel ve dışsal peygamberî tarihler “şimdiki hakikat” haline gelinceye kadar mühürlenmiş olan Vahiy’deki peygamberliğin açılması için bir buyruk verilir.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> Ve bana şöyle dedi: Bu kitabın peygamberlik sözlerini mühürleme; çünkü zaman yakındır. Haksızlık eden yine haksızlık etsin; kirlenen yine kirlensin; doğru olan yine doğruluğunu sürdürsün; kutsal olan yine kutsallığını sürdürsün. Vahiy 22:10, 11.

The “time is at hand” just before the close of probation, and the “time is at hand” when the “Revelation of Jesus Christ” is unsealed.

Lütuf zamanının kapanmasından hemen önce, "vakit yakındır" ve "İsa Mesih'in Vahyi"nin mührü açıldığında da "vakit yakındır".

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to shew unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> Bu, Tanrı’nın, kullarına yakında olması gerekenleri göstermesi için İsa Mesih’e verdiği vahiydir. İsa, bunu meleği aracılığıyla kulu Yuhanna’ya gönderip bildirdi. Yuhanna, Tanrı’nın sözüne, İsa Mesih’in tanıklığına ve gördüğü her şeye tanıklık etti. Ne mutlu bu peygamberliğin sözlerini okuyan ve işitenlere ve onda yazılanlara uyanlara; çünkü zaman yakındır. Vahiy 1:1-3.

When the Lion of the tribe of Judah unseals the “Revelation of Jesus Christ” as He has been doing since the arrival of the message of the Midnight Cry in July of 2023, that unsealing includes the revelation that He is “Palmoni,” the Wonderful Numberer, or the Numberer of Secrets. Failure to accept this truth is to fail the testing process which seals the one hundred and forty-four thousand.

Yahuda oymağının Aslanı, Temmuz 2023’te Gece Yarısı Çığlığı mesajının gelişiyle birlikte yaptığı gibi “İsa Mesih’in Vahyi”nin mühürlerini açtığında, bu mühürlerin açılması O’nun “Palmoni”, Harika Sayıcı ya da Sırların Sayıcısı olduğunu da ortaya koyar. Bu gerçeği kabul etmemek, yüz kırk dört bini mühürleyen sınama sürecinde başarısız olmak demektir.

> I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:11, 12.

> Ben gerçekten sizi tövbe için suyla vaftiz ediyorum; ama benden sonra gelen benden daha güçlüdür; onun ayakkabılarını taşımaya bile layık değilim. O sizi Kutsal Ruh’la ve ateşle vaftiz edecek. Savurma yabası elindedir; harman yerini bütünüyle temizleyecek, buğdayını ambarına toplayacak; ama samanı sönmeyen ateşte yakacak. Matta 3:11, 12.

> “Just how soon this refining process will begin I cannot say, but it will not be long deferred. He whose fan is in His hand will cleanse His temple of its moral defilement. He will thoroughly purge His floor.” Testimonies to Ministers, 372, 373.

> "Bu arındırma sürecinin tam olarak ne zaman başlayacağını söyleyemem, ama çok uzun süre ertelenmeyecek. Elinde yabası olan O, tapınağını ondaki ahlaki kirlilikten arındıracak. Harman yerini iyice temizleyecek." Testimonies to Ministers, 372, 373.

The lines of prophecy which identify the time of the sealing as a prophetic testing process are more than abundant. It is clear that the testing process is based upon the students aptitude and ability to apply the correct or incorrect methodology for studying God’s prophetic Word. This truth is also abundantly set forth within the inspired record.

Mühürlenme zamanını peygamberî bir sınama süreci olarak belirleyen peygamberlik çizgileri pek fazladır. Açıktır ki sınama süreci, Tanrı'nın peygamberlik Sözü'nü incelemek için doğru ya da yanlış yöntemi uygulama konusunda öğrencilerin yatkınlığına ve yeteneğine dayanmaktadır. Bu gerçek aynı zamanda esinli kayıtlarda da bolca ortaya konmuştur.

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:17–20.

> Bu dört gence gelince, Tanrı onlara her türlü öğrenim ve bilgelikte bilgi ve yetenek verdi; Daniel ise bütün görümler ve düşler konusunda anlayış sahibiydi. Kralın onları huzuruna getirmelerini buyurduğu günlerin sonunda, hadımların başı onları Nebukadnezar’ın huzuruna çıkardı. Kral onlarla konuştu; aralarında Daniel, Hananya, Mişael ve Azarya gibisi bulunmadı. Bu yüzden kralın hizmetine girdiler. Kralın onlara sorduğu bilgelik ve anlayışla ilgili bütün konularda, onları ülkesindeki tüm büyücülerden ve müneccimlerden on kat üstün buldu. Daniel 1:17-20.

A premier rule of prophetic interpretation is that truth is established upon the testimony of two, and those who fail to have confidence in the principle are setting themselves up for failure. An element of the testing process during the sealing time, involves the recognition of the connection of the internal and external histories represented in chapter eleven and verse eleven by Daniel and John.

Peygamberlik yorumunun başlıca kuralı, gerçeğin iki tanığın tanıklığıyla doğrulandığıdır; bu ilkeye güvenmeyenler kendi başarısızlıklarını hazırlarlar. Mühürleme zamanı sırasındaki sınama sürecinin bir unsuru, Daniel ve Yuhanna'nın yazılarında 11. bölüm 11. ayette temsil edilen iç ve dış tarihler arasındaki bağlantının kavranmasını içerir.

> “Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

> Vahiy hem mühürlü bir kitaptır hem de açılmış bir kitaptır. Bu dünyanın tarihinin son günlerinde gerçekleşecek olağanüstü olayları kaydeder. Bu kitabın öğretileri kesindir; mistik ve anlaşılmaz değildir. İçinde, Daniel’de olduğu gibi aynı peygamberlik çizgisi ele alınır. Tanrı bazı peygamberlikleri tekrarlamıştır; böylece onlara önem verilmesi gerektiğini göstermiştir. Rab büyük önemi olmayan şeyleri tekrarlamaz. Manuscript Releases, cilt 9, 8.

The books of Daniel and Revelation represent two witnesses, and the one hundred and forty-four thousand are represented as two witnesses in Revelation chapter eleven. In verse eleven of the chapter the two witnesses, represented by Elijah and Moses are resurrected as typified by both John in the boiling oil and Daniel in the lion’s den. The one hundred and forty-four thousand are represented by Daniel and John, and also by Elijah and Moses. To succeed in the testing process which produces the one hundred and forty-four thousand a student must understand that truth is established upon two witnesses, and that the books of Daniel and Revelation represent two witnesses, and that the one hundred and forty-four thousand have been typified as Elijah and Moses and also Daniel and John.

Daniel ve Vahiy kitapları iki tanığı temsil eder ve Vahiy’in on birinci bölümünde yüz kırk dört binin iki tanık olarak temsil edildiği görülür. Bölümün on birinci ayetinde, İlyas ve Musa tarafından temsil edilen iki tanık, hem kaynar yağda Yuhanna hem de aslanlar çukurunda Daniel tarafından tipolojik olarak örneklendirildiği üzere diriltilir. Yüz kırk dört bin, Daniel ve Yuhanna tarafından ve ayrıca İlyas ve Musa tarafından temsil edilir. Yüz kırk dört bini ortaya çıkaran sınama sürecinde başarılı olmak için bir öğrencinin şunları anlaması gerekir: gerçeğin iki tanıkla sabit kılındığını; Daniel ve Vahiy kitaplarının iki tanığı temsil ettiğini; ve yüz kırk dört binin hem İlyas ve Musa hem de Daniel ve Yuhanna olarak tipolojik biçimde örneklendirildiğini.

These truths are only a brief sampling of prophetic truths associated with the internal and external history represented by “eleven, eleven” in both Daniel and Revelation. As Palmoni, Christ guided in the alignment of the two passages, and also that eleven, plus eleven equals twenty-two, which in turn is a tithe or tenth of two hundred and twenty, which is a symbol of the combination of divinity with humanity. Palmoni established upon more than two witnesses that “two hundred and twenty” represents the combination of divinity and humanity, which is in turn a description of the incarnation of Christ when He took upon Himself fallen flesh. In doing so He set forth the example for mankind that if they are willing to meet the requirements of the gospel, Christ is willing to combine His divinity with our humanity. Divinity and humanity are therefore two witnesses.

Bu hakikatler, hem Daniel’de hem de Vahiy’de “on bir, on bir” ile temsil edilen iç ve dış tarihle ilişkili peygamberlik hakikatlerinin yalnızca kısa bir örneklemesidir. Palmoni olarak, Mesih iki pasajın uyumlandırılmasında rehberlik etti ve ayrıca on bir artı on birin yirmi iki ettiğini, bunun da iki yüz yirminin ondalığı ya da onda biri olduğunu, ki bu da tanrısallık ile insanlığın birleşiminin bir sembolüdür, gösterdi. Palmoni, ikiden fazla tanığa dayanarak, “iki yüz yirmi”nin tanrısallık ile insanlığın birleşimini temsil ettiğini ortaya koydu; bu da, Mesih’in düşmüş insan doğasını üzerine aldığında beden alışının bir tasviridir. Böyle yapmakla, insanlığa şu örneği sundu: Müjdenin gereklerini yerine getirmeye istekliyseler, Mesih kendi tanrısallığını bizim insanlığımızla birleştirmeye hazırdır. Bu nedenle tanrısallık ve insanlık iki tanıktır.

The “Revelation of Jesus Christ” that opened up just before probation closes includes that Jesus is the “Word” of God.

Sınama süresi kapanmadan hemen önce açığa çıkan "İsa Mesih'in Vahyi", İsa'nın Tanrı'nın "Sözü" olduğunu da kapsar.

> In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not anything made that was made. In him was life; and the life was the light of men. And the light shineth in darkness; and the darkness comprehended it not. John 1:1–5.

> Başlangıçta Söz vardı; Söz Tanrı’yla birlikteydi ve Söz Tanrı’ydı. O, başlangıçta Tanrı’yla birlikteydi. Her şey O’nun aracılığıyla yaratıldı; yaratılmış olanlardan hiçbir şey O olmadan yaratılmadı. O’nda yaşam vardı; yaşam da insanların ışığıydı. Işık karanlıkta parlar ve karanlık onu alt edemedi. Yuhanna 1:1-5.

The Bible is the “Word” of God which, just as Christ represents the combination of divinity with humanity. The Bible represents the two witnesses of the Old and New Testaments, who are also Moses and Elijah in Revelation chapter eleven.

Kutsal Kitap, tıpkı Mesih'in ilahi olanla insani olanın birleşimini temsil etmesi gibi, Tanrı'nın "Sözü"dür. Kutsal Kitap, Eski ve Yeni Antlaşma'nın iki tanığını temsil eder; bunlar Vahiy kitabının on birinci bölümünde Musa ve İlyas'tır.

> “Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament.” The Great Controversy, 267.

> "İki tanık hakkında peygamber ayrıca şöyle der: 'Bunlar, yerin Tanrısı'nın önünde duran iki zeytin ağacı ve iki şamdandır.' 'Sözün,' dedi mezmur yazarı, 'ayaklarıma kandil, yoluma ışıktır.' Vahiy 11:4; Mezmur 119:105. İki tanık, Eski ve Yeni Antlaşma'nın Kutsal Yazılarını temsil eder." Büyük Mücadele, 267.

The two witnesses are the two olive trees, the two candlesticks and the Old and New Testaments, which is represented in the paragraph as “Thy word.” The “Revelation of Jesus Christ” that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah just before the close of probation is “the final increase of knowledge” which tests those who are candidates to be one of the one hundred and forty-four thousand. The “final increase of knowledge” is also the message of the Midnight Cry in the parable of the ten virgins.

İki tanık, iki zeytin ağacı, iki şamdan ve Eski ile Yeni Ahit'tir; bunlar paragrafta "Senin sözün" olarak temsil edilmektedir. Yahuda oymağından Aslan tarafından sınama süresinin kapanışından hemen önce mührü açılan "İsa Mesih'in Vahyi", yüz kırk dört binin arasına girmeye aday olanları sınayan "bilgide son artış"tır. "Bilgide son artış" aynı zamanda on bakire benzetmesindeki Gece Yarısı Çığlığı mesajıdır.

> “‘Then answered I, and said unto him, What are these two olive trees upon the right side of the candlestick and upon the left side thereof? And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth. Zechariah 4:11–14. These empty themselves into the golden bowls, which represent the hearts of the living messengers of God, who bear the Word of the Lord to the people in warnings and entreaties. The Word itself must be as represented, the golden oil, emptied from the two olive trees that stand by the Lord of the whole earth. This is the baptism by the Holy Spirit with fire. This will open the soul of unbelievers to conviction. The wants of the soul can be met only by the working of the Holy Spirit of God. Man can of himself do nothing to satisfy the longings and meet the aspirations of the heart.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1180.

> “Sonra ben cevap verip ona dedim: ‘Şamdanın sağındaki ve solundaki şu iki zeytin ağacı nedir?’ Yine cevap verip ona dedim: ‘Kendilerinden iki altın boru aracılığıyla altın yağı boşaltan şu iki zeytin dalı nedir?’ O da bana cevap verip dedi: ‘Bunların ne olduğunu bilmiyor musun?’ Ben de, ‘Hayır, efendim,’ dedim. Bunun üzerine dedi ki: ‘Bunlar, bütün yeryüzünün Rabbi’nin yanında duran iki meshedilmiş olandır.’ Zekeriya 4:11-14. Bunlar, Rab’bin Sözünü uyarılar ve yalvarışlarla halka ileten Tanrı’nın yaşayan habercilerinin yüreklerini simgeleyen altın kâselere boşalırlar. Söz’ün kendisi de betimlendiği gibi olmalıdır: bütün yeryüzünün Rabbi’nin yanında duran iki zeytin ağacından boşaltılan altın yağ. Bu, Kutsal Ruh’la ve ateşle vaftizdir. Bu, iman etmeyenlerin ruhunu iknaya açacaktır. Ruhun ihtiyaçları yalnızca Tanrı’nın Kutsal Ruhu’nun işleyişiyle karşılanabilir. İnsan, yüreğin özlemlerini doyurmak ve isteklerini karşılamak için kendi başına hiçbir şey yapamaz.” Yedinci Gün Adventist Kutsal Kitap Yorumu, cilt 4, 1180.

The Word of God is both the Bible and Christ, and the Bible and Christ represent two witnesses, as do the one hundred and forty-four thousand. The two witnesses in turn represent a combination of divinity with humanity. They also represent internal and external prophetic histories. As witnesses, they provided evidence that divinity combined with humanity does not sin. They also represent the connection between divinity and humanity. Whether a ladder, conduit, pipes, angels or any of the other symbols of the communication link between God and man, the message conveyed to man is always life or death.

Tanrı'nın Sözü hem Kutsal Kitap hem de Mesih'tir ve Kutsal Kitap ile Mesih, tıpkı yüz kırk dört bin gibi, iki tanığı temsil eder. Bu iki tanık ise tanrısal olan ile insani olanın birleşimini temsil eder. Ayrıca içsel ve dışsal peygamberlik tarihlerini de temsil ederler. Tanıklar olarak, tanrısal olan ile insani olanın birleşiminin günah işlemediğini kanıtladılar. Ayrıca tanrısallık ile insanlık arasındaki bağlantıyı da temsil ederler. İster bir merdiven, bir kanal, borular, melekler ya da Tanrı ile insan arasındaki iletişim bağını simgeleyen diğer semboller söz konusu olsun, insana iletilen mesaj her zaman yaşam ya da ölümdür.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> Bütün dünyanın Rabbi’nin huzurunda duran meshedilmiş olanlar, bir zamanlar Şeytan’a örtücü keruv olarak verilmiş konuma sahiptirler. Tahtını kuşatan kutsal varlıklar aracılığıyla Rab, yeryüzünün sakinleriyle kesintisiz bir iletişim sürdürür. Altın yağ, Tanrı’nın lütfunu simgeler; bu lütufla Tanrı, imanlıların kandillerini titreyip sönmesin diye sürekli besler. Tanrı’nın Ruhu’nun iletileriyle bu kutsal yağ gökten dökülmeseydi, kötülüğün güçleri insanlar üzerinde bütünüyle denetim kurardı.

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> Tanrı’nın onuru, bize gönderdiği iletileri kabul etmediğimizde zedelenir. Böylece karanlıktakilere iletilmek üzere ruhlarımıza dökmek istediği altın yağı reddetmiş oluruz. Çağrı, “İşte, damat geliyor; onu karşılamaya çıkın,” diye geldiğinde, kutsal yağı almamış, yüreklerinde Mesih’in lütfunu özenle saklamamış olanlar, akılsız bakireler gibi, Rableriyle buluşmaya hazır olmadıklarını görecekler. Kendi içlerinde yağı elde edecek güç yoktur ve yaşamları mahvolur. Ama Tanrı’nın Kutsal Ruhu istenirse, Musa’nın yaptığı gibi, “Bana yüceliğini göster,” diye yakarırsak, Tanrı’nın sevgisi yüreklerimize bolca dökülecektir. Altın borular aracılığıyla altın yağ bize aktarılacaktır. “Ne güçle, ne kuvvetle; ancak benim Ruhum’la,” diyor Orduların Rabbi. Doğruluk Güneşi’nin parlak ışınlarını alarak, Tanrı’nın çocukları dünyada ışıklar gibi parlarlar. Review and Herald, 20 Temmuz 1897.

The outpouring of the Holy Spirit occurs during the internal and external histories marked by Daniel and Revelation 11:11. There are “at least” four prophetic characters represented in verses eleven and twelve of Daniel chapter eleven that need to be identified. There are also four that need to be identified in verses thirteen through fifteen, and four in verse sixteen. We are now living in that very history, so it behooves us, as students of prophecy to sort out who the symbolic characters of verses eleven through sixteen are, for they represent a line of prophecy that covers the hidden history of verse forty of the same chapter.

Kutsal Ruh’un dökülüşü, Daniel kitabı ve Vahiy 11:11’in işaret ettiği iç ve dış tarihsel süreçler sırasında gerçekleşir. Daniel kitabının 11. bölümünün 11 ve 12. ayetlerinde, kimliği belirlenmesi gereken “en az” dört peygamberî karakter bulunmaktadır. 13–15. ayetlerde de kimliği belirlenmesi gereken dört karakter, 16. ayette ise dört karakter daha vardır. Şu anda tam da o tarihin içinde yaşıyoruz; bu yüzden, peygamberlik öğrencileri olarak, 11–16. ayetlerdeki sembolik karakterlerin kimler olduğunu belirlememiz gerekir; çünkü onlar, aynı bölümün 40. ayetinin gizli tarihini kapsayan bir peygamberlik çizgisini temsil eder.

It also seems relevant to identify the personalities represented in the history of verse forty which has been unsealing since 1989.

Ayrıca, 1989'dan beri açığa çıkarılmakta olan kırkıncı ayetin tarihinde temsil edilen şahsiyetleri belirlemek de yerinde görünüyor.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> Ve dedi: Yoluna git, Daniel; çünkü bu sözler son zaman gelinceye dek kapatılıp mühürlenmiştir. Birçokları arınacak, aklanacak ve sınanacak; ama kötüler kötülük edecek; ve kötülerden hiçbiri anlamayacak; ama bilge olanlar anlayacak. Daniel 12:9, 10.

Verse forty begins at the time of the end in 1798 with Napoleon of France taking the pope into captivity. Napoleon’s justification was based upon the broken Treaty of Tolentino in 1797. Napoleon and the pope’s battle had previously been typified in the history which fulfilled verses six and seven of Daniel chapter eleven. The broken marriage treaty and the defeat of the northern king by the southern king in fulfillment of verses six and seven were repeated in the history of 1798, and in doing so they represent the prediction of God’s Word in verses six and seven, and the fulfillment of those verses in the beginning of the warfare between Ptolemy Philadelphus, the second and king of Egypt, and Antiochus Theos, third king of Syria. Ptolemy represented the southern king and Antiochus represented the northern king.

Kırkıncı ayet, zamanın sonu döneminde, 1798’de, Fransız Napolyon’un papayı esaret altına almasıyla başlar. Napolyon’un gerekçesi, 1797’de bozulmuş olan Tolentino Antlaşması’na dayanıyordu. Napolyon ile papanın mücadelesi, Daniel kitabının on birinci bölümünün altıncı ve yedinci ayetlerini yerine getiren tarihte daha önce tipolojik olarak örneklendirilmişti. Altıncı ve yedinci ayetlerin yerine gelişi bağlamında bozulmuş evlilik antlaşması ve güney kralının kuzey kralını yenilgiye uğratması, 1798’deki tarihte tekrarlandı; böylece Tanrı’nın Sözünün altıncı ve yedinci ayetlerdeki öngörüsünü ve bu ayetlerin Mısır’ın ikinci kralı Ptolemaios Philadelphos ile Suriye’nin üçüncü kralı Antiokhos Theos arasındaki savaşın başlangıcındaki yerine gelişini temsil ederler. Ptolemaios güney kralını, Antiokhos ise kuzey kralını temsil ediyordu.

The prediction of the verses, brought together with the fulfillment of that prediction in the history of Ptolemy and Antiochus—which in turn typified and the history of Napoleon and the pope in 1798 provide three lines which typify the history of Putin and Zelenskyy in verses eleven and twelve. Thus, understanding that the time of the end in 1798 represents the history of Napoleon and the pope is incomplete if it ends there. We must understand what verses six and seven predict about Napoleon and the pope, and also what the history of Ptolemy and Antiochus teaches of that same period. When we understand those lines of truth, we may then understand that those previous historical fulfillments are identifying the beginning history of verse forty, and in so doing, they are also identifying the ending of verse forty when Putin, who has been typified by Napoleon and Ptolemy—Putin who has been predicted in verses six and seven, fulfills verses eleven and twelve.

Ayetlerin öngörüsü, bu öngörünün Ptolemy ve Antiochus’un tarihindeki gerçekleşmesiyle—ki bu da 1798’de Napolyon ile papanın tarihini tipolojik olarak temsil etmiştir—ve 1798’de Napolyon ile papanın tarihinin kendisiyle birlikte bir araya getirildiğinde, on birinci ve on ikinci ayetlerde Putin ve Zelenskyy’nin tarihini tipolojik olarak temsil eden üç çizgi ortaya koyar. Dolayısıyla, 1798’deki zamanın sonunun Napolyon ile papanın tarihini temsil ettiğini anlamak, orada bırakıldığında eksik kalır. Altıncı ve yedinci ayetlerin Napolyon ve papa hakkında neyi öngördüğünü ve Ptolemy ile Antiochus’un tarihinin aynı dönem hakkında ne öğrettiğini de anlamalıyız. Bu hakikat çizgilerini anladığımızda, o önceki tarihsel gerçekleşmelerin kırkıncı ayetin başlangıçtaki tarihini belirlediğini ve bunu yaparken, Napolyon ve Ptolemy tarafından tip olarak temsil edilmiş ve altıncı ile yedinci ayetlerde önceden bildirilmiş olan Putin’in, on birinci ve on ikinci ayetleri yerine getirdiği anda kırkıncı ayetin sonunu da belirlediğini anlayabiliriz.

An important observation concerning the prophetic relationship between the dragon and the beast as John would identify them, or as “the daily and the abomination of desolation” as Daniel would represent them is that they are prophetically very similar. John says it this way.

Yuhanna’nın onları tanımladığı şekliyle ejderha ile canavar arasındaki peygamberlik ilişkisine ya da Daniel’in onları “günlük” ve “ıssızlığın iğrençliği” olarak temsil edişine ilişkin önemli bir gözlem şudur: bunlar peygamberlik açısından birbirine çok benzer. Yuhanna bunu şöyle ifade eder.

> And they worshipped the dragon which gave power unto the beast: and they worshipped the beast, saying, Who is like unto the beast? who is able to make war with him? Revelation 13:4.

> Ve gücü canavara veren ejderhaya tapındılar; ve canavara tapınarak, “Canavar gibisi var mı? Onunla savaşmaya kim güç yetirebilir?” dediler. Vahiy 13:4.

To worship the dragon is to worship the beast, for both represent the religion of paganism. Like unto John, Daniel uses “the little horn” of Daniel chapter eight verses nine through twelve to represent both pagan and papal Rome, though he clearly distinguishes between the two by identifying the little horn of pagan Rome in the masculine sense, and the little horn of papal Rome in the feminine sense. In chapter seven Daniel identifies pagan Rome as “diverse” from the kingdoms before it, and Daniel further identifies that papal Rome was also “diverse.” Rome, whether pagan or papal is diverse. The male symbol of Rome representing pagan Rome is upheld by Ahab and Herod. Both were married to symbols of the papacy. The woman is churchcraft and the man is statecraft, so at the prophetic level when the Word of God speaks of a man and woman becoming one, it is confirming the reality that pagan Rome and papal Rome are very similar in the prophetic sense, for they are one flesh.

Ejderhaya tapmak, canavara tapmaktır; çünkü her ikisi de putperestlik dinini temsil eder. Yuhanna gibi Daniel de, Daniel kitabının sekizinci bölümünün dokuzdan on ikiye kadar olan ayetlerindeki "küçük boynuz"u hem putperest hem de papalık Roma’yı temsil etmek için kullanır; ancak ikisini açıkça ayırt eder; putperest Roma’nın küçük boynuzunu eril, papalık Roma’nın küçük boynuzunu ise dişil anlamda tanımlar. Yedinci bölümde Daniel, putperest Roma’yı kendisinden önceki krallıklardan "farklı" olarak tanımlar ve ayrıca papalık Roma’nın da "farklı" olduğunu belirtir. Roma, ister putperest ister papalık olsun, farklıdır. Putperest Roma’yı temsil eden Roma’nın erkek sembolü Ahab ve Herod tarafından desteklenir. Her ikisi de papalığın sembolleriyle özdeşleştirilen kadınlarla evliydi. Kadın kilise siyasetidir ve erkek devlet siyasetidir; bu nedenle peygamberlik düzeyinde Tanrı’nın Sözü bir erkekle bir kadının bir olmasından söz ettiğinde, bununla putperest Roma ile papalık Roma’nın peygamberlik anlamında birbirine çok benzer olduğunu tasdik etmektedir; çünkü onlar tek bedendir.

France’s relationship to the papacy in 1798 typifies the relationship of the United States with the papacy when the ten kings burn Rome with fire and eat her flesh.

Fransa'nın 1798'de papalıkla ilişkisi, on kral Roma'yı ateşle yakıp etini yediklerinde Amerika Birleşik Devletleri'nin papalıkla ilişkisine örnek teşkil eder.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. Revelation 17:16.

> Ve gördüğün canavarın üzerindeki on boynuz, fahişeden nefret edecek, onu ıssız ve çıplak bırakacak, etini yiyecek ve onu ateşle yakacak. Vahiy 17:16.

France’s relationship to the papacy when it placed the papacy in power in 538, typifies the work of the United States in healing the papacies’ deadly wound at the soon coming Sunday law.

Fransa’nın papalığı 538’de iktidara getirdiği zamandaki papalıkla ilişkisi, yakında yürürlüğe girecek Pazar günü yasasında papalıkların ölümcül yarasını iyileştirme konusundaki Amerika Birleşik Devletleri’nin faaliyetini temsil eder.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. Revelation 13:11–14.

> Ve yeryüzünden çıkan başka bir canavar gördüm; kuzu gibi iki boynuzu vardı ve ejderha gibi konuşuyordu. İlk canavarın bütün yetkisini onun önünde kullanır ve yeryüzünde yaşayanların tümünü, ölümcül yarası iyileşmiş olan ilk canavara tapınmaya zorlar. Büyük harikalar yapar; öyle ki insanların gözleri önünde gökten yere ateş indirir. Ve canavarın önünde yapmaya yetkisi bulunan o mucizelerle yeryüzünde yaşayanları aldatır; yeryüzünde yaşayanlara, kılıç darbesiyle yaralanmış ve hayatta kalmış olan canavarın bir heykelini yapmalarını söyler. Vahiy 13:11-14.

The “time of the end” in 1798 in fulfillment of verse forty identifies the spiritual king of the north being removed by the spiritual king of the south. That prophetic history is the ending history of the twelve hundred and sixty years of papal rule, and therefore the prophetic characteristics of the beginning of that prophetic history is represented at the ending. In 538 the fourth kingdom of Bible prophecy gave way to the fifth kingdom of Bible prophecy and in 1798 the fifth kingdom of Bible prophecy gave way to the sixth kingdom of Bible prophecy.

1798’de, kırkıncı ayetin gerçekleşmesiyle, "sonun zamanı", kuzeyin ruhsal kralının güneyin ruhsal kralı tarafından yerinden edildiğini belirtir. Bu peygamberlik tarihi, papalık yönetiminin bin iki yüz altmış yıllık döneminin son dönemidir; bu nedenle, o peygamberlik tarihinin başlangıcına ait peygamberlik özellikleri, sonunda temsil edilir. 538’de Kutsal Kitap peygamberliğindeki dördüncü krallık beşinciye, 1798’de ise beşinci krallık altıncıya yerini bıraktı.

538 is also a middle waymark of the curse of the “seven times” of Leviticus twenty-six against the northern kingdom of Israel that began in 723 BC, when Assyria took Ephraim into captivity. 1798 therefore possesses not only the prophetic attributes of 538, but also of 723 BC. In 723 BC the ten tribes of Israel were being overthrown by Assyria, and twelve hundred and sixty years later in 538 pagan Rome was being overthrown by papal Rome, who was in turn overthrown by France in 1798 at the conclusion of the “seven times.”

538 aynı zamanda, Asur'un Efrayim'i esarete götürdüğü MÖ 723'te başlayan, İsrail'in kuzey krallığına karşı Levililer yirmi altıncı bölümdeki "yedi kez" lanetinin orta dönüm noktasıdır. Bu nedenle 1798 yalnızca 538'in değil, MÖ 723'ün de peygamberlik niteliklerine sahiptir. MÖ 723'te İsrail'in on oymağı Asur tarafından yıkıma uğratılıyordu ve bin iki yüz altmış yıl sonra, 538'de, putperest Roma, papalık yönetimindeki Roma tarafından yıkılıyordu; o da "yedi kez"in sonunda 1798'de Fransa tarafından devrildi.

In 1798 France, the king of the south, took the papacy off the throne. In 538 France, the premiere symbol of the disintegration of pagan Rome into ten kingdoms placed the papacy on the throne. At the Sunday law the United States repeats the role of France in 538, and when the ten kings burn the papacy with fire and eat her flesh the United States repeats the role of France in 1798.

1798'de, güneyin kralı olan Fransa, papalığı tahttan indirdi. 538'de, pagan Roma'nın on krallığa parçalanmasının başlıca sembolü olan Fransa, papalığı tahta oturttu. Pazar yasası sırasında Amerika Birleşik Devletleri 538'deki Fransa'nın rolünü tekrarlar ve on kral papalığı ateşle yakıp etini yediklerinde Amerika Birleşik Devletleri 1798'deki Fransa'nın rolünü tekrarlar.

The judgment of “seven times” against the northern and southern kingdoms of Israel was brought about by kingdoms which came out of the north.

İsrail'in kuzey ve güney krallıklarına karşı "yedi kez" yargısı, kuzeyden gelen krallıklar tarafından uygulandı.

> Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadrezzar king of Babylon hath broken his bones. Jeremiah 50:17.

> İsrail dağılmış bir koyundur; aslanlar onu uzaklara sürdüler: önce Asur kralı onu yiyip bitirdi; en son da Babil kralı Nebukadrezzar onun kemiklerini kırdı. Yeremya 50:17.

Assyria came out of the north and conquered the ten tribes in 723 BC and Babylon took Judah captive in 677 BC. Though Israel was the northern kingdom in relation to Judah, still both kingdoms were conquered by enemies from the north, thus making both Israel and Judah southern kingdoms in relation to the enemy who took them into captivity. 723 BC represents the king of the north conquering a southern tenfold kingdom. 538 represents a transition from paganism to papalism and also a northern kingdom conquering a tenfold kingdom. 1798 represents a northern king being defeated by a southern king who represents a tenfold kingdom.

Asur, kuzeyden gelip MÖ 723’te on kabileyi fethetti ve Babil MÖ 677’de Yahuda’yı esir aldı. İsrail, Yahuda’ya göre kuzey krallığı olmakla birlikte, her iki krallık da kuzeyden gelen düşmanlar tarafından fethedildi; böylece onları esir eden düşmana göre hem İsrail hem de Yahuda güney krallıkları hâline geldi. MÖ 723, kuzey kralının güneydeki on parçalı bir krallığı fethetmesini temsil eder. 538, paganizmden papalizme bir geçişi ve ayrıca bir kuzey krallığının on parçalı bir krallığı fethetmesini temsil eder. 1798, on parçalı bir krallığı temsil eden bir güney kralı tarafından bir kuzey kralının yenilgiye uğratılmasını temsil eder.

> And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:13.

> Tam o saatte büyük bir deprem oldu; şehrin onda biri yıkıldı ve depremde yedi bin kişi öldü. Geriye kalanlar dehşete kapıldılar ve göklerin Tanrısı'na yücelik verdiler. Vahiy 11:13.

The period of transition associated with 538, when Rome changed from pagan to papal, is also the change in Daniel chapter eight from masculine to the feminine, which symbolically is from statecraft to churchcraft. The prophecy of “seven times” bears the signature of “truth” for the first letter (723 BC) illustrates the twenty-second and last letter of the Hebrew alphabet (1798), while the thirteenth and middle letter represents rebellion (538). Daniel identifies that the “transgression” that is symbolized by the expression “the transgression of desolation” was the combination of church and state, with the church in control of the relationship. That “transgression” represents 538, which is the middle and metaphorically the thirteenth letter of the three primary waymarks in the period of the seven times against the ten northern tribes of Israel.

Roma'nın putperestlikten papalığa dönüştüğü 538 ile ilişkilendirilen geçiş dönemi, aynı zamanda Daniel kitabının sekizinci bölümünde erilden dişile geçiştir; bu da simgesel olarak devlet yönetiminden kilise yönetimine geçişi ifade eder. "Yedi zaman" peygamberliği "hakikatin" imzasını taşır; çünkü birinci harf (MÖ 723), İbranice alfabenin yirmi ikinci ve son harfini (1798) gösterir; on üçüncü ve orta harf ise isyanı (538) temsil eder. Daniel, "yıkımın suçu" ifadesiyle simgelenen "suç"un, kilise ile devletin birleşimi olduğunu ve ilişkide denetimin kilisede bulunduğunu belirtir. Söz konusu "suç" 538'i temsil eder; bu da, İsrail'in on kuzey oymağına karşı yedi zaman dönemindeki üç başlıca kilometre taşının ortası ve mecazi olarak on üçüncü harftir.

In 1798, the “time of the end” as set forth in verse forty of Daniel chapter eleven, atheistic France, the king of the south delivered the deadly wound to the papacy, the king of the north. In 1989 the papacy retaliated against the atheistic king of the south, who had then become the Soviet Union. The retaliation included a secret alliance between the United States and the Vatican. The sweeping away of the Soviet Union in 1989 ends the written prophetic message of verse forty, and the next verse, verse forty-one, represents the Sunday law in the United States. Thus, from the collapse of the Soviet Union in 1989 until the Sunday law in the next verse we have been living in the hidden history of verse forty.

1798'de, Daniel kitabının on birinci bölümünün kırkıncı ayetinde ifade edilen "zamanın sonu"nda, ateist Fransa, Güney Kralı, Kuzey Kralı olan Papalığa ölümcül yarayı vurdu. 1989'da Papalık, o sırada Sovyetler Birliği hâline gelmiş olan ateist Güney Kralı'na karşı misillemede bulundu. Bu misilleme, Amerika Birleşik Devletleri ile Vatikan arasında gizli bir ittifakı içeriyordu. 1989'da Sovyetler Birliği'nin süpürülüp ortadan kaldırılması, kırkıncı ayetin yazılı peygamberlik mesajını sona erdirir ve bir sonraki ayet, kırk birinci ayet, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Pazar yasasını temsil eder. Dolayısıyla, 1989'da Sovyetler Birliği'nin çöküşünden, bir sonraki ayetteki Pazar yasasına kadar, kırkıncı ayetin gizli tarihinde yaşıyoruz.

Verse forty begins by identifying a king of the south and north in 1798, and then in 1989 a king of the south and north, as well as a third power represented by the chariots, ships and horsemen.

Kırkıncı ayet, 1798’de güneyin kralı ile kuzeyin kralını tanımlayarak başlar; ardından 1989’da da güneyin kralı ile kuzeyin kralını ve savaş arabaları, gemiler ve atlılarla temsil edilen üçüncü bir gücü tanımlar.

> And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

> Ve son zamanında güneyin kralı ona saldıracak; kuzeyin kralı ise savaş arabalarıyla, atlılarla ve çok sayıda gemiyle kasırga gibi ona karşı gelecek; ülkelere girecek, sel gibi taşacak ve geçip gidecek. Daniel 11:40.

At the “time of the end” in 1798 a literal general of Napoleon entered the Vatican and literally took the pope and incarcerated him. In 1989 the retaliation for 1798 took place. There had been prophetic transitions which took place in the history between 1798 and 1989 that are important to note. Atheistic France, the king of the south in the 1798 time period was the first spiritual king of the south, and Putin’s Russia is destined to be its last. France is identified in Revelation eleven, which is directly identified by Sister White as atheistic France. One of the two symbols which identify France in chapter eleven is Egypt, which Sister White identifies as a symbol of atheism. In the chapter the beast who ascends out of the bottomless pit was atheism that came into history during that time period.

1798’deki “zamanın sonu”nda Napolyon’un bizzat bir generali Vatikan’a girdi ve papa’yı alıp hapse attı. 1989’da 1798’e yönelik misilleme gerçekleşti. 1798 ile 1989 arasında tarihte gerçekleşen ve önemle not edilmesi gereken peygamberî geçişler vardı. Ateist Fransa, 1798 dönemindeki Güney kralı olarak Güney’in ilk ruhsal kralıydı ve Putin’in Rusyası da sonuncusu olmaya yazgılıdır. Fransa, Vahiy’in on birinci bölümünde tanımlanır; Sister White bunu doğrudan ateist Fransa olarak tanımlar. On birinci bölümde Fransa’yı tanımlayan iki sembolden biri Mısır’dır; Sister White Mısır’ı ateizmin bir sembolü olarak tanımlar. Bölümde, dipsiz çukurdan çıkan canavar, o dönemde tarih sahnesine çıkan ateizmdi.

Atheism comes into history beginning with France in the 1798 time period and by 1989 the spiritual king of atheism has become the Soviet Union. The sweeping away of the Soviet Union in 1989 in fulfillment of a secret alliance between Pope John Paul II and Ronald Reagan had been typified in verse ten of Daniel chapter eleven, and a second witness to verse ten is found in Isaiah’s passage of the two curses of twenty-five hundred and twenty years against the northern and southern kingdoms of Israel as set forth in chapters seven through eleven.

Ateizm, 1798 döneminde Fransa ile başlayarak tarihe girer ve 1989’a gelindiğinde ateizmin manevi kralı Sovyetler Birliği olmuştur. 1989’da Sovyetler Birliği’nin, Papa II. Jean Paul ile Ronald Reagan arasındaki gizli ittifakın gerçekleşmesiyle silip süpürülmesi, Daniel kitabının 11. bölümünün 10. ayetinde önceden örneklenmişti; onuncu ayete ilişkin ikinci bir tanıklık ise, Yeşaya kitabında 7–11. bölümlerde ortaya konan ve İsrail’in kuzey ve güney krallıklarına karşı iki bin beş yüz yirmi yıl süren iki lanetle ilgili pasajda bulunur.

1989 therefore becomes the point of reference for resolving the prophetic riddles of the last days. It was then that verse forty was unsealed. It can now be recognized that verse forty begins in 1798 and ends at the Sunday law of verse forty-one.

Bu nedenle 1989, son günlerin peygamberlik muammalarını çözmede referans noktası haline gelir. İşte o zaman kırkıncı ayetin mührü açıldı. Artık şu anlaşılabilir: kırkıncı ayet 1798’de başlar ve kırk birinci ayetin Pazar günü yasasında sona erer.

At the Sunday law the United States will speak as a dragon and end its rule as the sixth kingdom of Bible prophecy. It began its time to reign in 1798, when the fifth kingdom received a deadly wound. In 1798 the United States passed the Alien and Sedition Acts, thus typifying the end of the sixth kingdom at it’s very beginning. Verse forty is therefore the history of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy.

Pazar yasası geldiğinde Amerika Birleşik Devletleri bir ejderha gibi konuşacak ve Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığı olarak egemenliğine son verecek. İktidar dönemi, beşinci krallık ölümcül bir yara aldığında, 1798’de başladı. 1798’de Amerika Birleşik Devletleri Yabancılar ve İsyan Yasaları’nı kabul etti ve böylece altıncı krallığın sonunu daha en başında simgelemiş oldu. Bu nedenle kırkıncı ayet, Amerika Birleşik Devletleri’nin Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığı olarak tarihidir.

1798 is the first letter of the Hebrew alphabet, the Sunday law is the twenty-second and last letter of the Hebrew alphabet and 1989 is the waymark in the middle that represents the rebellion symbolized by the number thirteen and the thirteenth letter of the Hebrew alphabet. 1989 represents the rebellion of Reagan’s secret alliance with the antichrist of Bible prophecy. 1989 introduces the first of the last eight presidents that reign during a period of escalating rebellion against the Constitution. 1989 began a testing process among Seventh-day Adventists that is designed to produce two classes of worshippers. The faithful are the few the unfaithful are the many. 1989 represents the center waymark of verse forty, and it represents the rebellion symbolized by the thirteenth letter. Verse forty bears the signature of “truth.”

1798, İbranice alfabenin ilk harfidir; Pazar yasası, İbranice alfabenin yirmi ikinci ve son harfidir ve 1989, on üç sayısının ve İbranice alfabenin on üçüncü harfinin simgelediği isyanı temsil eden ortadaki yol işaretidir. 1989, Kutsal Kitap peygamberliğindeki Mesih karşıtıyla Reagan’ın gizli ittifakının isyanını temsil eder. 1989, Anayasa’ya karşı tırmanan bir isyan döneminde görev yapan son sekiz başkanın ilkini ortaya çıkarır. 1989, Yedinci Gün Adventistleri arasında, ibadet edenlerden iki sınıf ortaya çıkarmak üzere tasarlanmış bir sınama sürecini başlattı. Sadık olanlar azdır, sadık olmayanlar ise çoktur. 1989, kırkıncı ayetin ortadaki yol işaretini temsil eder ve on üçüncü harfin simgelediği isyanı temsil eder. Kırkıncı ayet “hakikat”in imzasını taşır.

Verse forty has kings of the north and the south who are different in the history at the end of the verse. It also has the United States, who according to John is the false prophet who works with the dragon and beast to lead the world to Armageddon. The king of the south in verse forty is the dragon, the king of the north is the beast; the chariots, ships and horsemen are the false prophet. The fulfillment of verse forty in 1989 becomes an important prophetic attribute for understanding verses eleven through fifteen. If you are not right on 1989, you cannot logically be right about the history we are in today.

Kırkıncı ayette kuzeyin ve güneyin kralları vardır; ayetin sonundaki tarihte bunlar farklıdır. Ayrıca, Yuhanna’ya göre dünyayı Armageddon’a götürmek için ejderha ve canavarla birlikte çalışan sahte peygamber olan Amerika Birleşik Devletleri de vardır. Kırkıncı ayette güneyin kralı ejderha, kuzeyin kralı canavardır; savaş arabaları, gemiler ve atlılar sahte peygamberdir. Kırkıncı ayetin 1989’daki gerçekleşmesi, on birden on beşe kadar olan ayetleri anlamak için önemli bir peygamberlik niteliği haline gelir. 1989 konusunda doğru değilseniz, bugün içinde bulunduğumuz tarih hakkında mantıken doğru olamazsınız.

From 1989 unto the Sunday law three proxy wars for the papacy are represented in verses ten through fifteen. These verses must be considered as one continuous history for the same “Antiochus Magnus” is found in the three battles represented in the historical fulfillment of verses ten through fifteen.

1989'dan Pazar yasasına kadar, papalık için üç vekalet savaşı onuncu ayetten on beşinci ayete kadar olan ayetlerde temsil edilmektedir. Bu ayetler, aynı "Antiochus Magnus"un onuncu ile on beşinci ayetlerin tarihsel gerçekleşmesindeki üç savaşın her birinde bulunması nedeniyle, tek bir kesintisiz tarih olarak değerlendirilmelidir.

All three battles are one prophetic line, for Antiochus Magnus was in each of the three battles. Verse ten, and Isaiah 8:8 provide two witnesses to the fulfillment of verse forty in 1989. Verse forty is the point of reference in verse ten and Isaiah 8:8. The “chariots, ships and horsemen” represent the two horns of the earth beast in chapter thirteen of Revelation. At the end, when the United States “speaks as a dragon” the two horns are no longer Republicanism and Protestantism. At that time the so-called Protestants will join with Catholicism, and the Constitutional Republic will be changed into a dictatorship. In that time period the two horns of the earth beast will be economic and military strength. In chapter thirteen of Revelation the United States forces the world to accept the mark of the beast in order to buy and sell, and also upon threat of death. Those two horns are Daniel’s “ships” representing economic power and his “horsemen and chariots” representing military strength.

Üç savaşın tümü tek bir kehanet çizgisidir; çünkü Antiochus Magnus üç savaşın her birinde yer almıştır. Onuncu ayet ve Yeşaya 8:8, kırkıncı ayetin 1989'daki gerçekleşmesine iki tanık sunar. Kırkıncı ayet, onuncu ayette ve Yeşaya 8:8'de referans noktasıdır. "Savaş arabaları, gemiler ve atlılar", Vahiy'in on üçüncü bölümündeki yeryüzü canavarının iki boynuzunu temsil eder. Sonunda, Amerika Birleşik Devletleri "bir ejderha gibi konuştuğunda" iki boynuz artık Cumhuriyetçilik ve Protestanlık olmayacaktır. O zamanda, sözde Protestanlar Katoliklikle birleşecek ve Anayasal Cumhuriyet bir diktatörlüğe dönüştürülecektir. O dönemde yeryüzü canavarının iki boynuzu ekonomik ve askeri güç olacaktır. Vahiy'in on üçüncü bölümünde Amerika Birleşik Devletleri, satın alıp satabilmek için ve ayrıca ölüm tehdidi altında dünyayı canavarın işaretini kabul etmeye zorlar. Bu iki boynuz, ekonomik gücü temsil eden Daniel'in "gemileri" ve askeri gücü temsil eden onun "atlıları ve savaş arabaları"dır.

1989 establishes that when applying the historical fulfillment of the battles of Raphia and Panium in verses eleven through fifteen, the same prophetic methodology that was employed to understand 1989 and the collapse of the Soviet Union must be used for Antiochus Magnus was in all three battles represented in verses ten through fifteen. Antiochus represents the power of chariots, ships and horsemen, who in 1989 was Ronald Reagan, the first of eight presidents, of which the last was also the sixth and is now the eighth that is of the seven.

1989 şunu ortaya koyar: On birden on beşe kadar olan ayetlerde Raphia ve Panium savaşlarının tarihsel gerçekleşmesi uygulandığında, 1989’u ve Sovyetler Birliği’nin çöküşünü anlamak için kullanılan aynı peygamberî metodoloji kullanılmalıdır; çünkü Antiochus Magnus, on ile on beşinci ayetler arasında temsil edilen üç savaşın hepsinde yer almıştır. Antiochus, savaş arabaları, gemiler ve atlıların gücünü temsil eder; bu güç 1989’da, sekiz başkanın ilki olan Ronald Reagan’dı; bunlardan sonuncusu aynı zamanda altıncıydı ve şimdi de yediden olan sekizinci.

According to Isaiah twenty-three the papal power, (the whore who commits fornication with the kings of the earth) would be hidden during the reign of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. In 1989 the United States, that had been typified by Antiochus Magnus was the proxy power of the papacy in its warfare against the beast of atheism that delivered it a deadly wound in 1798.

Yeşaya 23'e göre, papalık gücü (yeryüzünün krallarıyla zina eden fahişe), Kutsal Kitap peygamberliğindeki altıncı krallık olarak Amerika Birleşik Devletleri'nin egemenliği sırasında gizli kalacaktı. 1989'da, daha önce Antiochus Magnus tarafından simgelenmiş olan Amerika Birleşik Devletleri, 1798'de papalığa ölümcül bir yara vurmuş olan ateizm canavarına karşı papalığın yürüttüğü savaşta vekil gücüydü.

The three battles of verse ten through fifteen represent warfare between the king of the north, who as the hidden whore of Tyre, employs proxy powers as she moves towards the restoration of her power and the defeat of the king of atheism—the king of the south. The historical fulfillments of the three battles of verses ten through fifteen instruct us that in the first and last battles Antiochus Magnus won, but the middle battle he lost. The prophetic characteristics of the 1989 Ronald Reagan years with Pope John Paul II and the collapse of the Soviet Union will have a counterpart in the last of the three battles, for these verses are what is unsealed just before probation closes. As verse forty was unsealed in 1798 and then again in 1989, the verse was unsealed at the end, beginning in July 2023.

Onuncu ayetten on beşinci ayete kadarki üç savaş, kuzeyin kralı ile güneyin kralı arasındaki savaşı temsil eder; kuzeyin kralı, Sur’un gizli fahişesi olarak, gücünü yeniden tesis etmeye ve ateizmin kralı—güneyin kralını—yenmeye doğru ilerlerken vekil güçleri kullanır. Onuncu ayetten on beşinci ayete kadarki üç savaşın tarihsel gerçekleşmeleri bize şunu öğretir: birinci ve son savaşlarda Antiochus Magnus kazandı, ama ortadaki savaşı kaybetti. 1989’daki Ronald Reagan yıllarının, Papa II. Jean Paul ve Sovyetler Birliği’nin çöküşüyle birlikte görülen peygamberî özellikleri, üç savaşın sonuncusunda bir karşılık bulacaktır; çünkü sınama dönemi kapanmadan hemen önce mühürleri açılan ayetler bunlardır. Kırkıncı ayetin 1798’de ve sonra 1989’da mühürünün açılması gibi, söz konusu ayetin mühürü sonda, Temmuz 2023’ten itibaren açıldı.

The Revelation of Jesus Christ is unsealed just before probation closes and it includes the preeminent truth that Jesus is the first and the last, and as such always illustrates the end with the beginning. Probation closes for Adventism at the Sunday law, and just before the close of probation the Revelation of Jesus Christ is unsealed. The message which concludes at the closed door of the Sunday law is the message of the Midnight Cry, which led to the closed door of October 22, 1844 in Millerite history. The unsealing of 1798 in the beginning of verse forty which is also the beginning of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy typified the unsealing of 1989 in the middle of verse forty and the start of the progressive ending of the United States. The unsealing in 1798 which typified 1989 represents two witnesses to the unsealing of the message of the Midnight Cry in 2023. The line, with its three waymarks 1798, 1989 and 2023 identifies the internal work of purifying ten virgins and the external line of the sixth kingdom of Bible prophecy.

İsa Mesih’in Vahyi’nin mühürleri, lütuf kapısı kapanmadan hemen önce açılır ve İsa’nın ilk ve son olduğuna dair en yüce gerçeği içerir; bu nedenle her zaman sonu başlangıçla ortaya koyar. Adventizm için lütuf kapısı Pazar yasasında kapanır ve lütuf kapısının kapanmasından hemen önce İsa Mesih’in Vahyi’nin mühürleri açılır. Pazar yasasının kapalı kapısında sona eren mesaj, Millerit tarihinde 22 Ekim 1844’ün kapalı kapısına götüren Geceyarısı Çığlığı mesajıdır. Kırkıncı ayetin başındaki, aynı zamanda Kutsal Kitap peygamberliğinde altıncı krallık olarak Amerika Birleşik Devletleri’nin başlangıcı olan 1798’deki mühürlerin açılması, kırkıncı ayetin ortasındaki 1989’daki mühürlerin açılmasını ve Amerika Birleşik Devletleri’nin kademeli sonunun başlangıcını tipolojik olarak örnekledi. 1989’u tipleyen 1798’deki mühürlerin açılması, 2023’te Geceyarısı Çığlığı mesajının mühürlerinin açılmasına iki tanığı temsil eder. 1798, 1989 ve 2023 olmak üzere üç işaret taşı bulunan hat, on bakirenin arındırılmasına ilişkin içsel çalışmayı ve Kutsal Kitap peygamberliğindeki altıncı krallığın dış hattını tanımlar.

The battle set forth in verse eleven which was fulfilled at the Battle of Raphia when Antiochus was defeated by Ptolemy, represents a defeat of the papal proxy power, who in this current battle is the Nazi’s of the Ukraine allied with the Western European globalist nations that make up the EU, NATO and are in lock step with the political and economic globalists of the United Nations. If Antiochus Magnus was at all three battles and represents the papal proxy power against the king of the south, how can it be the United States in 1989, then the Ukrainians as typified by the Battle of Raphia and then the United States again at the Battle of Panium? Verse ten is the key to verses eleven through fifteen for its fulfillment in 1989 provides an illustration of the prophetic characteristics of the first of the three proxy wars. What is the prophetic justification for identifying Antiochus as the papal proxy power, while not applying the United States to each of the three battles?

On birinci ayette dile getirilen ve Antiokhos'un Ptolemaios tarafından yenildiği Raphia Savaşı'nda gerçekleşen savaş, Papalık adına hareket eden vekil gücün bir yenilgisini temsil eder; bu mevcut savaşta söz konusu vekil güç, AB ve NATO'yu oluşturan Batı Avrupalı küreselci uluslarla ittifak hâlindeki Ukrayna'nın Nazileridir ve bunlar Birleşmiş Milletler'in siyasi ve ekonomik küreselcileriyle tam bir uyum içindedir. Antiokhos Magnus üç savaşın tamamında yer alıyor ve güneyin kralına karşı Papalık vekil gücünü temsil ediyorsa, bu nasıl olur da 1989'da Amerika Birleşik Devletleri, sonra Raphia Savaşıyla örneklenen biçimiyle Ukraynalılar ve ardından Panium Savaşı'nda yeniden Amerika Birleşik Devletleri olabilir? Onuncu ayet, on birinci ayetten on beşinci ayete kadar olan ayetlerin anahtarıdır; çünkü 1989'daki gerçekleşmesi, üç vekâlet savaşının ilkine ilişkin peygamberlik özelliklerinin bir örneğini sunar. Antiokhos'u Papalık vekil gücü olarak tanımlamanın, buna karşın üç savaşın her birini Amerika Birleşik Devletleri'ne atfetmemenin peygamberlik gerekçesi nedir?

In the history of the Ukrainian war, which has been typified by the battle of Raphia the United States employed the Nazi’s of the Ukraine as their proxy power in the very history where they are forming and image of the papacy, the power who always and only uses proxy powers to do her dirty work.

Rafia Muharebesiyle örneklenen Ukrayna savaşı tarihinde, Amerika Birleşik Devletleri Ukrayna’daki Nazileri vekil gücü olarak kullandı; hem de papalığın, kirli işlerini yapmak için her zaman ve yalnızca vekil güçler kullanan o gücün, bir imgesini oluşturduğu tam o tarihte.

To answer the question of proxy powers in verses ten through fifteen involves a prophetic study of the characteristics of Antiochus as a symbol. The Diadochi Wars were a series of conflicts from 323–281 BC among the Diadochi (Greek for “successors”), the generals and successors of Alexander the Great, who fought for control of his vast empire after his death in 323 BC. The first Antiochus was Antiochus I Soter, the son of Seleucus I Nicator, one of Alexander’s Diadochi (successors), who founded the Seleucid Empire.

Onuncu ila on beşinci ayetlerdeki vekâlet güçleri sorusunu yanıtlamak, Antiokhos’un bir sembol olarak özelliklerine dair peygamberî bir incelemeyi gerektirir. Diadoklar Savaşları, MÖ 323-281 yılları arasında, Büyük İskender’in generalleri ve ardılları olan Diadoklar (Yunanca “ardıllar” demektir) arasında, onun MÖ 323’teki ölümünün ardından geniş imparatorluğu üzerindeki kontrol için yapılan bir dizi çatışmaydı. İlk Antiokhos, Seleukos İmparatorluğu’nu kuran, Büyük İskender’in diadoklarından (ardıllarından) biri olan Seleukos I Nikator’un oğlu Antiokhos I Soter’di.

The name Antiochus can be understood to mean one who stands in place of, in order to support. Antiochus is a symbol of Rome, and papal Rome is the antichrist, which possesses a similar symbolism as does Antiochus. Antiochus as a name represented the son of the founder of the Seleucid Empire, and in that sense, Antiochus stood in the place of his father, he stood as his proxy. Sister White identifies both Satan and the pope as the antichrist, and states that the pope is Satan’s representative on earth. It became a prominent dynastic name in the Seleucid Empire, partly due to its association with Antiochus I Soter and the city of Antioch, named after either Seleucus I’s father or son. The pope is the proxy for Satan, and symbolically the name Antiochus represents a proxy for his father, the founder of the northern kingdom who located its capital in Babylon.

Antiokhos adı, desteklemek için birinin yerine geçen kişi anlamında anlaşılabilir. Antiokhos, Roma’nın bir simgesidir ve Papalık Roması Mesih karşıtıdır; Antiokhos gibi benzer bir sembolizme sahiptir. Antiokhos adı, Seleukos İmparatorluğu’nun kurucusunun oğlunu ifade ediyordu ve bu bakımdan Antiokhos babasının yerine geçmiş, onun vekili olarak durmuştur. Kardeş White hem Şeytan’ı hem de papayı Mesih karşıtı olarak tanımlar ve papayı yeryüzünde Şeytan’ın temsilcisi olarak belirtir. Bu ad, kısmen I. Antiokhos Soter ve adını I. Seleukos’un ya babasından ya da oğlundan alan Antakya kentiyle olan bağlantısı nedeniyle Seleukos İmparatorluğu’nda belirgin bir hanedan adı haline geldi. Papa Şeytan’ın vekilidir ve simgesel olarak Antiokhos adı, başkentini Babil’e yerleştiren kuzey krallığının kurucusu olan babasının yerine geçen bir vekili temsil eder.

After Alexander the Great’s death in 323 BC, his empire fragmented among the Diadochi (successors). In the Partition of Babylon (323 BC), Seleucus was initially appointed as the commander of the Companion cavalry (a prestigious military post) under Perdiccas, the regent of Alexander’s empire. By 321 BC, Seleucus was appointed satrap (governor) of Babylonia during the Partition of Triparadisus, following Perdiccas’ death and further negotiations among the Diadochi. In 316 BC, Antigonus I Monophthalmus, another Diadoch, forced Seleucus to flee Babylon due to Antigonus’ growing power. Seleucus sought refuge with Ptolemy I Soter in Egypt. In 312 BC, Seleucus returned to Babylon with a small force provided by Ptolemy. He defeated Antigonus’ forces and retook Babylon, marking the establishment of his power base. This event is often considered the founding of the Seleucid Empire, with 312 BC as the start of the Seleucid Era in historical reckoning.

Büyük İskender’in MÖ 323’teki ölümünden sonra, imparatorluğu Diyadoklar (halefler) arasında parçalandı. Babil Paylaşımı’nda (MÖ 323), Seleucus başlangıçta, İskender’in imparatorluğunun naibi Perdiccas’ın emrinde Yoldaşlar süvarisinin komutanlığına (itibarlı bir askerî görev) atandı. MÖ 321’e gelindiğinde, Perdiccas’ın ölümünün ve Diyadoklar arasındaki ek müzakerelerin ardından Triparadisus Paylaşımı sırasında Seleucus, Babilonya’nın satrabı (valisi) olarak atandı. MÖ 316’da, bir başka Diyadok olan Antigonus I Monophthalmus, artan gücü nedeniyle Seleucus’u Babil’den kaçmaya zorladı. Seleucus, Mısır’da Ptolemy I Soter’e sığındı. MÖ 312’de, Seleucus Ptolemy’nin sağladığı küçük bir kuvvetle Babil’e döndü. Antigonus’un kuvvetlerini yenerek Babil’i yeniden ele geçirdi; böylece iktidarının temelini atmış oldu. Bu olay, çoğu zaman Seleukos İmparatorluğu’nun kuruluşu olarak kabul edilir ve tarihsel hesaplamalarda Seleukos Çağı’nın başlangıcı olarak MÖ 312 esas alınır.

The name Seluecus is derived from Greek and comes from the root selas (σέλας), meaning “light,” “radiance,” or “flame.” The name suggests brilliance or illumination, fitting for a prominent figure like Seleucus I Nicator, the founder of the Seleucid Empire and who typifies the father who had been the light bearer in heaven.

Seluecus adı Yunancadan türemiştir ve “ışık”, “parıltı” veya “alev” anlamına gelen selas (σέλας) kökünden gelir. Ad, parlaklık ya da aydınlığı çağrıştırır; Seleukid İmparatorluğu’nun kurucusu olan ve gökte ışık taşıyıcısı olmuş babayı simgeleyen Seleucus I Nicator gibi önde gelen bir figüre yakışır.

> “To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.

> Dünyevi kazançları ve onurları güvence altına almak için kilise, yeryüzünün ileri gelenlerinin lütfunu ve desteğini aramaya yöneltildi; ve böylece Mesih'i reddedince, Şeytan'ın temsilcisine—Roma piskoposuna—bağlılığını sunmaya sevk edildi. Büyük Tartışma, 50.

Antiochus Magnus represents the proxy of papal power, as the pope represents the proxy of Satan. The symbolism of Antiochus allows for differing proxy powers, just as there have been many popes. Reagan was the proxy of 1989, the Ukraine became the proxy of the United States in 2014 and Trump is the proxy at the Battle of Panium. Reagan was the first, Trump is the last and Zelenskyy is the rebellion in the middle.

Antiochus Magnus, papalık gücünün vekilini temsil eder; tıpkı papanın Şeytan’ın vekilini temsil etmesi gibi. Antiochus’un sembolizmi, farklı vekil güçlere izin verir; tıpkı çok sayıda papanın olması gibi. Reagan 1989’un vekiliydi, Ukrayna 2014’te Amerika Birleşik Devletleri’nin vekili oldu ve Trump Panium Savaşı’ndaki vekildir. Reagan ilkti, Trump sonuncu ve Zelenskyy ortadaki isyandır.

Back to Articles