Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy-Five

Daniel Kitabı - Numara Yüz Yetmiş Beş

The Glorified Christ: Prophetic Parallels in Daniel and Revelation

Yüceltilmiş Mesih: Daniel ve Vahiy'deki peygamberlik paralellikleri

Author

Jeff Pippenger

Published

April 5, 2024

Formats

PDF
Word

The vision of Christ in Daniel chapter ten, is the same vision which John saw in the Revelation. It was the “marah” vision, which is the feminine expression of the “mareh” vision of Christ’s appearance. “Mareh” is the vision of the twenty-three hundred years, and its primary meaning is “appearance.” The “appearance” of Christ with both Daniel and John were both visions of the glorified Christ.

Daniel kitabının onuncu bölümündeki Mesih görümü, Yuhanna’nın Vahiy kitabında gördüğüyle aynıdır. Bu, Mesih’in görünüşüne ilişkin "mareh" görümünün dişil ifadesi olan "marah" görümüydü. "Mareh", iki bin üç yüz yıllık bir görüm olup asıl anlamı "görünüş"tür. Hem Daniel’in hem de Yuhanna’nın gördüğü Mesih’in "görünüşü", her iki durumda da yüceltilmiş Mesih’in görümüydü.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. Daniel 10:4–6.

> Birinci ayın yirmi dördüncü gününde, Hiddekel denilen büyük ırmağın kıyısındayken, gözlerimi kaldırıp baktım; ve işte, keten giysiler giymiş bir adam gördüm; beline Ufaz’ın saf altınından bir kuşak bağlanmıştı. Bedeni de beril taşı gibiydi, yüzü şimşeğin görünüşü gibiydi, gözleri ateş kandilleri gibiydi; kolları ve ayakları cilalı tunç rengindeydi, sözlerinin sesi ise bir kalabalığın sesi gibiydi. Daniel 10:4-6.

The word “mareh” which means “appearance” is translated as “the appearance of lightning,” in the passage. The word is used four times in chapter ten, and two times it is translated as “vision”, and two times as “appearance.” It’s used three other times in its feminine form. The word “marah” is the feminine expression of the “appearance” vision. It is defined as “a looking glass”, and it is a “causative” adverb that causes something to happen when it is seen.

"görünüş" anlamına gelen "mareh" sözcüğü, metinde "şimşeğin görünüşü" olarak çevrilmiştir. Bu sözcük onuncu bölümde dört kez kullanılır; iki kez "görüm" olarak, iki kez de "görünüş" olarak çevrilmiştir. Dişil biçimiyle üç kez daha kullanılır. "Marah" sözcüğü, "görünüş" görümünün dişil ifadesidir. "Bir ayna" olarak tanımlanır ve görüldüğünde bir şeyin olmasına neden olan "nedensel" bir zarftır.

A causative adverb is derived from an adjective that causes something to happen or produces an effect. In language and grammar, it often refers to verbs or constructions that express the idea of causing someone or something to perform an action or experience a state.

Nedensel bir zarf, bir şeyin gerçekleşmesine neden olan veya bir etki yaratan bir sıfattan türetilir. Dil ve dilbilgisinde bu terim, birine ya da bir şeye bir eylemi yaptırma ya da bir durumu yaşatma fikrini ifade eden fiil ya da yapılara sıklıkla atıfta bulunur.

For example, in the sentence “She made him laugh,” the verb “made” is causative because it indicates that the subject (she) caused the object (him) to perform the action (laughing).

Örneğin, "She made him laugh" cümlesinde "made" fiili ettirgendir; çünkü öznenin (she), nesnenin (him) eylemi (gülme) gerçekleştirmesine neden olduğunu gösterir.

“I had my car repaired.” (In this sentence, the subject “I” caused someone else to perform the action of repairing the car.)

"Arabamı tamir ettirdim." (Bu cümlede, özne olan "ben", arabayı bir başkasına tamir ettirmiştir.)

“She made her students study for the exam.” (Here, the subject “She” caused her students to engage in the action of studying for the exam.)

Öğrencilerini sınava çalıştırdı. (Burada, özne "O", öğrencilerinin sınava çalışmasına neden oldu.)

“He got his hair cut.” (In this case, the subject “He” caused someone else to perform the action of cutting his hair.)

"Saçını kestirdi." (Bu durumda, özne "o", saçını kesme işini başka birine yaptırdı.)

“The company had the building renovated.” (In this sentence, the company caused someone else to carry out the action of renovating the building.)

Şirket binayı yeniletti. (Bu cümlede, şirket binayı yenileme işini bir başkasına yaptırdı.)

“We’ll get the children to help with the chores.” (Here, the subject “We” plans to cause the children to participate in the action of helping with the chores.) In each of these examples, the causative verbs (had, made, got, get) indicate that the subject causes someone else to perform the action specified by the main verb (repaired, study, cut, renovated, help).

"Çocukların ev işlerine yardım etmelerini sağlayacağız." (Burada "Biz" öznesi, çocukların ev işlerine yardım etmelerini sağlamayı planlıyor.) Bu örneklerin her birinde, ettirgen fiiller (had, made, got, get), öznenin asıl fiilin belirttiği eylemi (repaired, study, cut, renovated, help) bir başkasına yaptırdığını gösterir.

The “mareh” vision of the appearance, when expressed in feminine tense “marah”, and as defined as “a looking glass” identifies that the vision of the glorified Christ, is reproduced in those who behold the vision. When Daniel saw the “appearance” of Christ as lightning, a class of persons fled in fear, but for Daniel it produced a miraculous change within him.

"Görünüm"ün "mareh" görümü, dişil çekimde "marah" olarak ifade edildiğinde ve "bir ayna" olarak tanımlandığı üzere, yüceltilmiş Mesih'in görümünün bu görümü görenlerde yeniden üretildiğini ortaya koyar. Daniel Mesih'in "görünümünü" şimşek gibi gördüğünde, bir grup kişi korkuyla kaçtı, fakat Daniel için bu, onun içinde mucizevi bir değişim meydana getirdi.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Daniel 10:7, 8.

> Ben, Daniel, yalnız ben görümü gördüm; çünkü benimle olan adamlar görümü görmediler; ama üzerlerine şiddetli bir titreme düştü, öyle ki saklanmak için kaçtılar. Böylece yalnız kaldım ve bu büyük görümü gördüm; içimde hiç güç kalmadı; çünkü bende olan güzellik bozulmaya dönüştü ve güçten tümüyle yoksun kaldım. Daniel 10:7, 8.

The truth is represented by the Hebrew word “truth,” which is created by the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. The first letter and the last letter are always the same for Christ, as Alpha and Omega, always represents the end with the beginning. The middle or thirteenth letter represents rebellion. Daniel states, “I Daniel alone saw the vision,” but the men who were with Daniel, who were living in rebellion, “saw not the vision.” Therefore Daniel “alone” “saw the great vision.” At the beginning and the ending Daniel alone saw the vision, and the second reference caused those who fled to manifest their rebellion. Daniel is representing God’s people in the last days who are changed unto the image of Christ through the process of beholding His image. We are to look at the “looking glass” vision.

Hakikat, İbrani alfabesinin birinci, on üçüncü ve son harflerinden oluşan İbranice “hakikat” sözcüğüyle temsil edilmektedir. Birinci harf ile son harf, Mesih için daima aynıdır; Alfa ve Omega olarak O, her zaman sonu başlangıçla birlikte temsil eder. Ortadaki ya da on üçüncü harf ise isyanı temsil eder. Daniel, “Ben Daniel, görüntüyü tek başıma gördüm,” der; fakat Daniel’le birlikte olan ve isyan içinde yaşayan adamlar, “görüntüyü görmediler.” Bu nedenle Daniel “tek başına” “büyük görüntüyü” gördü. Başlangıçta ve sonda görüntüyü yalnız Daniel gördü ve ikinci gönderme, kaçanların isyanlarını açığa çıkarmasına sebep oldu. Daniel, O’nun suretine bakma süreci aracılığıyla Mesih’in suretine dönüştürülen son günlerdeki Tanrı halkını temsil etmektedir. Biz “ayna” görüntüsüne bakmalıyız.

> “We must have a knowledge of God by living experience. If we follow on to know the Lord, we shall know that His goings forth are prepared as the morning. Christ calls upon us to be filled with all the fulness of God. Then we can truly represent the perfection of the Christian religion. ‘Whosoever drinketh of the water that I shall give him,’ the Saviour declares, ‘shall never thirst; but the water that I shall give him shall be in him a well of water springing up into everlasting life.’ Christ wants us to be co-laborers with Him. When we are emptied of self, He will give us His grace to impart to others. The two olive branches, which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves, will surely supply the cleansed vessels with light and comfort and hope and love for those who are in need. We must render God more than fitful service. But we can do this only by learning of Jesus, cherishing His meekness and lowliness of heart. Let us hide ourselves in God. Let us have confidence in Him. Let us abide in Christ. Then we all ‘with open face beholding as in a glass the glory of the Lord, are changed into the same image from glory to glory,’—from character to character. God does not expect impossibilities from you or me. Beholding Him, we may be changed into His image.” Signs of the Times, April 25, 1900.

> Tanrı bilgisine yaşayan bir deneyimle sahip olmalıyız. Rab'bi tanımaya devam edersek, O'nun gelişinin sabah gibi hazırlanmış olduğunu bileceğiz. Mesih, Tanrı'nın bütün doluluğuyla dolmamızı istiyor. O zaman Hristiyan dininin mükemmelliğini gerçekten temsil edebiliriz. "Benim vereceğim sudan kim içerse," diyor Kurtarıcı, "asla susamayacaktır; ama ona vereceğim su, onun içinde sonsuz yaşama fışkıran bir su pınarı olacaktır." Mesih, kendisiyle birlikte çalışanlar olmamızı istiyor. Benlikten boşaldığımızda, başkalarına aktaralım diye bize kendi lütfunu verecektir. İki altın boru aracılığıyla içlerindeki altın yağı boşaltan iki zeytin dalı, arındırılmış kapları, ihtiyaç içinde olanlar için ışık, teselli, umut ve sevgiyle mutlaka dolduracaktır. Tanrı'ya düzensiz bir hizmetten fazlasını sunmalıyız. Ama bunu yalnızca İsa'dan öğrenerek, O'nun yumuşak huyluluğunu ve yüreğinin alçakgönüllülüğünü benimseyerek yapabiliriz. Kendimizi Tanrı'da saklayalım. O'na güvenelim. Mesih'te kalalım. O zaman hepimiz "açık yüzle, aynada olduğu gibi Rab'bin yüceliğini seyrederek, O'nun aynı suretine yücelikten yüceliğe" — karakterden karaktere — dönüştürülürüz. Tanrı senden ya da benden imkânsız şeyler beklemez. O'na bakarak O'nun suretine dönüştürülebiliriz. Signs of the Times, 25 Nisan 1900.

In Daniel chapter ten and chapter nine, Gabriel provides the interpretation of the external and internal visions of prophecy to Daniel, and Daniel’s first statement in verse one of chapter ten, is that he had understanding of both visions, represented as the “thing” and the “vision.” He received that understanding at the end of twenty-one days in which he had been in mourning. That twenty-one days concluded with the arrival of Michael the archangel. The number two hundred and twenty, and the number twenty-two, which is a tenth or tithe of two hundred and twenty is a symbol for the combination of Divinity with humanity, and it was on the twenty-second day that Daniel was changed into the image of Christ.

Daniel’un onuncu ve dokuzuncu bölümlerinde, Cebrail peygamberliğin dışsal ve içsel görülerinin yorumunu Daniel’e verir; ve Daniel’in onuncu bölümün birinci ayetindeki ilk beyanı, “şey” ve “görü” olarak temsil edilen her iki görüye de anlayış sahibi olduğudur. Bu anlayışı, yas içinde bulunduğu yirmi bir günün sonunda aldı. O yirmi bir gün, başmelek Mikail’in gelişiyle sona erdi. İki yüz yirmi sayısı ve iki yüz yirminin onda biri, yani ondalığı olan yirmi iki sayısı, İlahiyat ile insanlığın birleşiminin bir simgesidir; ve Daniel, yirmi ikinci günde Mesih’in suretine dönüştürüldü.

> I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz. Daniel 10:3–5.

> Lezzetli ekmek yemedim; ne et ne de şarap ağzıma değdi; hiç de yağ sürünmedim; ta ki üç tam hafta tamamlanıncaya kadar. Ve birinci ayın yirmi dördüncü gününde, adı Hiddekel olan o büyük ırmağın kıyısındayken, gözlerimi kaldırıp baktım; ve işte, keten giysili bir adam, belinde Uphaz’ın saf altınından bir kemer vardı. Daniel 10:3-5.

Daniel represents God’s people of the last days who have recognized through God’s prophetic Word that they have been scattered, and who are mourning their scattered condition and seeking for light. Their scattered condition is illustrated as a valley of dead dry bones in Ezekiel chapter thirty-seven. The bones are dead, and they are scattered, but they are identified as the house of Israel. The house of Israel of the last days is the one hundred and forty-four thousand. They are scattered, just as Daniel recognized from the books of Jeremiah and Moses. In Ezekiel the dead identify that they recognize their condition.

Daniel, Allah’ın peygamberlik Sözü aracılığıyla dağılmış olduklarını fark etmiş olan ve dağınık durumları için yas tutup ışık arayan son günlerdeki halkını temsil eder. Onların dağınık durumu, Hezekiel otuz yedinci bölümde ölü, kupkuru kemiklerden oluşan bir vadi olarak tasvir edilir. Kemikler ölüdür ve dağılmıştır, fakat İsrail evi olarak tanımlanırlar. Son günlerdeki İsrail evi yüz kırk dört bindir. Tıpkı Daniel’in Yeremya’nın ve Musa’nın kitaplarından fark ettiği gibi, onlar da dağılmıştır. Hezekiel’de ölü olmaları, durumlarını fark ettiklerini gösterir.

> Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Ezekiel 37:11.

> Sonra bana şöyle dedi: İnsanoğlu, bu kemikler bütün İsrail halkıdır; işte, şöyle diyorlar: Kemiklerimiz kurudu, umudumuz tükendi; biz mahvolduk. Hezekiel 37:11.

The house of Israel, which is the bones, proclaims that they are “cut off for our parts.” They have recognized their scattered condition. The house of Israel of the last days fulfills the parable of the ten virgins to the very letter, and in the Millerite history the fulfillment of recognizing that they were cut off from their parts, identified when the wise virgins came to understand that they were in the tarrying time, and also that the tarrying time was a specific period of the parable. Those in Ezekiel who recognize their scattered condition are those who after the first disappointment recognized they were in the tarrying time.

İsrail evi, yani kemikler, “her birimizin payına düşen şekilde kesilip koparıldık” diye ilan eder. Dağılmış durumlarının farkına varmışlardır. Son günlerdeki İsrail evi, on bakire benzetmesini harfi harfine yerine getirir; Millerci tarihte ise, kendi parçalarından koparıldıklarını fark edişlerinin yerine gelişi, bilge bakirelerin bekleme zamanında olduklarını ve bu bekleme zamanının benzetmede belirli bir dönem olduğunu anladıklarında belirlenmiştir. Hezekiel’de dağılmış durumlarını fark edenler, ilk hayal kırıklığından sonra bekleme zamanında olduklarını kabul edenlerdir.

Both, Ezekiel’s bones, and the wise of the parable of the ten virgins, are represented by Daniel’s mourning during the twenty-one days. After the twenty-one days, on day twenty two, Michael descended, and Daniel was given a vision of the glorified Christ that changed Daniel into the image of Christ. The wise virgins and the dead bones must also go through the transformation accomplished by the looking-glass vision.

Hem Hezekiel’in kemikleri hem de on bakire benzetmesindeki bilge bakireler, Daniel’in yirmi bir gün süren matemiyle temsil edilir. Yirmi bir günün ardından, yirmi ikinci günde, Mikail indi ve Daniel’e, onu Mesih’in suretine dönüştüren yüceltilmiş Mesih’in bir görümü verildi. Bilge bakireler ve ölü kemikler de ayna görümüyle gerçekleştirilen dönüşümden geçmelidir.

Daniel, Ezekiel’s dead bones, and the wise virgins of Millerite history, all align with the two witnesses who are slain in Revelation chapter eleven. Moses and Elijah were slain, but they were to be resurrected at the end of three and a half symbolic days. Moses was resurrected by Michael as identified in the book of Jude.

Daniel, Hezekiel’in ölü kemikleri ve Millerci tarihteki akıllı bakireler, Vahiy’in on birinci bölümünde öldürülen iki tanıkla örtüşür. Musa ve İlyas öldürüldü, ama simgesel üç buçuk günün sonunda diriltileceklerdi. Musa, Yahuda kitabında belirtildiği gibi Mikail tarafından diriltildi.

> Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.

> Oysa başmelek Mikail, İblis’le çekişip Musa’nın bedeni üzerine tartıştığında, ona hakaret dolu bir suçlama yöneltmeye cüret etmedi; ama “Rab seni azarlasın” dedi. Yahuda 1:9.

In Daniel chapter ten, Daniel receives the looking glass vision when Michael descends after the twenty-one days of mourning. It is the voice of Michael that raises the dead.

Daniel kitabının onuncu bölümünde, Daniel, Mikail yirmi bir günlük yasın ardından indiğinde aynaya bakar gibi bir görüm görür. Ölüleri dirilten Mikail’in sesidir.

> For the Lord himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of the archangel, and with the trump of God: and the dead in Christ shall rise first. 1 Thessalonians 4:16.

> Çünkü Rab'bin kendisi, gür bir haykırışla, başmeleğin sesiyle ve Tanrı'nın borusuyla gökten inecek; Mesih'te ölmüş olanlar önce dirilecek. 1. Selanikliler 4:16.

Daniel chapter ten identifies the transition of the Laodicean movement of the third angel to the Philadelphian movement of the third angel. It aligns with the two witnesses of Revelation chapter eleven, the dead bones of Ezekiel chapter thirty-seven, the wise virgins in the parable of the ten virgins, and the Millerites who fulfilled the parable. Gabriel provided the interpretation of the great looking-glass vision, while finishing the work of interpretation he had begun in chapter nine. The interpretation was accomplished by Gabriel identifying the prophetic history found in chapter eleven, that actually continues into the first three verses of chapter twelve. Then in verse four of chapter twelve, Daniel is told to seal up his book.

Daniel kitabının onuncu bölümü, üçüncü meleğin Laodikyalı hareketinden üçüncü meleğin Filadelfyalı hareketine geçişi tanımlar. Bu, Vahiy kitabının on birinci bölümündeki iki tanıkla, Hezekiel kitabının otuz yedinci bölümündeki ölü kemiklerle, on bakire benzetmesindeki akıllı bakirelerle ve benzetmeyi yerine getiren Millercilerle uyumludur. Cebrail, dokuzuncu bölümde başlatmış olduğu yorumlama işini tamamlayarak büyük ayna görümünün yorumunu verdi. Yorum, Cebrail’in on birinci bölümde bulunan ve aslında on ikinci bölümün ilk üç ayetine kadar devam eden peygamberlik tarihini ortaya koymasıyla tamamlandı. Sonra on ikinci bölümün dördüncü ayetinde Daniel’e kitabını mühürlemesi söylenir.

In Daniel chapter ten, “line upon line”, Daniel represents God’s last day people who are also represented in Daniel chapter two as earnestly seeking (under the threat of death), to understand the external prophetic message represented by Nebuchadnezzar’s secret image of beasts. He is also seeking to understand the vision of the internal prophetic message represented by the twenty-three hundred days. After the twenty-one symbolic days of mourning in chapter ten, he is finally represented as understanding both revelations. His understanding is accomplished when the archangel descends, and he is touched three times.

Daniel kitabının onuncu bölümünde, “satır üstüne satır”, Daniel, Tanrı’nın son gün halkını temsil eder; bu halk, Daniel kitabının ikinci bölümünde de Nebukadnetsar’ın gizli canavar imgesiyle temsil edilen dışsal peygamberlik mesajını anlamak için (ölüm tehdidi altında) içtenlikle arayanlar olarak temsil edilir. O ayrıca, iki bin üç yüz günle temsil edilen içsel peygamberlik mesajının görümünü anlamaya çalışmaktadır. Onuncu bölümdeki yirmi bir sembolik yas gününden sonra, sonunda her iki vahyi de anladığı şeklinde temsil edilir. Bu anlayış, başmelek indiğinde ve kendisine üç kez dokunulduğunda gerçekleşir.

His experience with Michael, the vision of Michael that he alone sees, prepares him to receive the full interpretation of both the internal and external visions of prophecy. That experience is set forth, line upon line, in a very detailed fashion when combined with Ezekiel chapter thirty-seven, Revelation chapter eleven and Isaiah chapter six. The verse in chapter eleven where Gabriel brings the two visions together is verse ten, for there the king of the north proceeds up to the fortress, but no further. The fortress is the nation, or the capital, or the king of Egypt in the verse, as defined by Isaiah in chapter seven.

Mikail'le yaşadığı deneyim, yalnızca kendisinin gördüğü Mikail görümü, onu peygamberliğin hem içsel hem dışsal görümlerinin tam yorumunu almaya hazırlar. Bu deneyim, Hezekiel 37. bölüm, Vahiy 11. bölüm ve Yeşaya 6. bölümle birlikte ele alındığında, satır satır, son derece ayrıntılı bir biçimde ortaya konur. Cebrail'in iki görümü bir araya getirdiği on birinci bölümdeki ayet onuncu ayettir; çünkü orada kuzeyin kralı kaleye kadar ilerler, ama daha ileri gitmez. Yeşaya'nın yedinci bölümde yaptığı tanıma göre, bu ayetteki kale ulusu, başkenti ya da Mısır kralını ifade eder.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Çünkü Suriye’nin başı Şam’dır, Şam’ın başı da Rezin’dir; altmış beş yıl içinde Efrayim öyle kırılacaktır ki artık bir halk olmayacaktır. Efrayim’in başı Samiriye’dir, Samiriye’nin başı da Remalya’nın oğludur. İman etmeyecek olursanız, elbette payidar kılınmayacaksınız. Yeşaya 7:8, 9.

In verse ten, of chapter eleven of Daniel, the king of the north comes up to the border of Egypt, and the verse defines that as the “fortress” of Egypt (the king of the south). Verse ten, can be shown to be representing 1989, when the Soviet Union was swept away by the papacy and its proxy army, the United States. It was the first of three proxy wars, which ultimately becomes World War III at the third proxy war (Panium). The second proxy war is represented by verses eleven and twelve, and is now taking place in the Ukraine, where Russia is representing the king of the south, just as the Soviet Union represented the king of the south in its defeat in 1989.

Daniel’in on birinci bölümünün onuncu ayetinde, kuzey kralı Mısır’ın sınırına kadar çıkar ve ayet bunu Mısır’ın “kalesi” olarak tanımlar (güney kralı). Onuncu ayetin, Papalığın ve onun vekil ordusu olan Amerika Birleşik Devletleri’nin Sovyetler Birliği’ni silip süpürdüğü 1989 yılını temsil ettiği gösterilebilir. Bu, nihayet üçüncü vekâlet savaşında (Panium) III. Dünya Savaşı’na dönüşen üç vekâlet savaşının ilkidir. İkinci vekâlet savaşı on birinci ve on ikinci ayetlerle temsil edilmektedir ve şimdi, Rusya’nın güney kralını temsil ettiği Ukrayna’da gerçekleşmektedir; tıpkı 1989’daki yenilgisinde Sovyetler Birliği’nin güney kralını temsil etmiş olması gibi.

I have used the expression “cold war” in the past to make the distinction between these three proxy wars and world wars. There is actually genuine warfare taking place in Ukraine, so it is not actually a cold war, but it is a proxy war between the papacy and its allies and Russia. But there is to be a third world war, where virtually every nation will be considered a target.

Geçmişte, bu üç vekâlet savaşı ile dünya savaşları arasındaki ayrımı belirtmek için “soğuk savaş” ifadesini kullandım. Ukrayna’da fiilen gerçek bir savaş cereyan etmektedir; dolayısıyla bu, gerçekte bir soğuk savaş değildir; ancak papalık ve onun müttefikleri ile Rusya arasında bir vekâlet savaşıdır. Fakat neredeyse her ulusun hedef sayılacağı üçüncü bir dünya savaşı olacaktır.

> “O that God’s people had a sense of the impending destruction of thousands of cities, now almost given to idolatry! . ..

> "Ah keşke Tanrı'nın halkı, şimdi neredeyse putperestliğe teslim olmuş binlerce şehrin yaklaşan yıkımının farkında olsaydı! . ..

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> "Günahkârlık neredeyse sınırına ulaştı. Karmaşa dünyayı dolduruyor ve büyük bir dehşet yakında insanların üzerine çökecek. Son çok yakın. Gerçeği bilen bizler, yakında dünyanın üzerine ezici bir sürpriz olarak çökecek olana hazırlanmalıyız." Review and Herald, 10 Eylül 1903.

In verses eleven and twelve, Russia, the king of the south, will defeat the papacy’s proxy army, represented by the Nazi regime that is directing the Ukrainian war effort, and that is supported by the previous proxy army of the papacy, the United States. In World War II, the proxy army of the papacy, the king of the north, against Communist Russia was Germany’s Nazi regime, and that proxy army lost, just as it will lose again in the Ukraine in the near future.

On bir ve on ikinci ayetlerde, güneyin kralı olan Rusya, Ukrayna savaş çabasını yönlendiren Nazi rejimi tarafından temsil edilen papalığın vekil ordusunu ve papalığın önceki vekil ordusu olan Amerika Birleşik Devletleri tarafından desteklenen bu gücü yenilgiye uğratacaktır. II. Dünya Savaşı’nda, Komünist Rusya’ya karşı kuzeyin kralı olan papalığın vekil ordusu Almanya’nın Nazi rejimiydi; ve bu vekil ordu, tıpkı yakın gelecekte Ukrayna’da yine kaybedeceği gibi, yenilmiştir.

The third proxy war is represented in verses thirteen through fifteen, and was fulfilled in ancient history by the battle of Panium. The third proxy war will be carried out by the United States, the proxy army of the papacy, and the king of the north will prevail in that battle against atheism, as it did in the first proxy war (cold war). In the first and the third proxy war, the king of the north–the papacy–defeats the king of the south (the Soviet Union), and then defeats the United Nations. Its proxy army in those two battles was and will be again, the United States.

Üçüncü vekâlet savaşı on üçüncü ile on beşinci ayetlerde tasvir edilmektedir ve eski tarihte Panium Muharebesi ile yerine gelmiştir. Üçüncü vekâlet savaşı, papalığın vekil ordusu olan Amerika Birleşik Devletleri tarafından yürütülecek ve kuzey kralı, birinci vekâlet savaşında (Soğuk Savaş) olduğu gibi, bu savaşta da ateizme karşı galip gelecektir. Birinci ve üçüncü vekâlet savaşında kuzey kralı—papalık—güney kralını (Sovyetler Birliği’ni) yener ve ardından Birleşmiş Milletler’i de mağlup eder. Bu iki savaşta onun vekil ordusu Amerika Birleşik Devletleri idi ve yine öyle olacaktır.

After the victory of Putin in the Ukraine, Trump will be reelected as the eighth president, that is of the seven presidents that have reigned in the United States since the first proxy war (cold war) was fulfilled in 1989, which was the time of the end for the reform movement of the third angel. Trump is representing the Republican horn on the earth beast, and he received a deadly wound at the hands of the beast of “woke” atheism in 2020, in fulfillment of the Revelation chapter eleven’s two witnesses being slain in the street.

Putin’in Ukrayna’daki zaferinden sonra, Trump sekizinci başkan olarak yeniden seçilecektir; yani, 1989’da ilk vekâlet savaşı (soğuk savaş) tamamlandığından beri Amerika Birleşik Devletleri’nde hüküm sürmüş olan yedi başkandan biridir; bu tarih, üçüncü meleğin reform hareketi için sonun zamanıydı. Trump, yer canavarının Cumhuriyetçi boynuzunu temsil etmektedir ve 2020’de “woke” ateizmi canavarının eliyle ölümcül bir yara almıştır; bu da Vahiy kitabının on birinci bölümündeki iki tanığın sokakta öldürülmesinin yerine gelmesidir.

Future for America represents the true Protestant horn during the identical history, and in 2020, Future for America received a deadly wound at the hands of the beast of “woke” atheism. In 2023, twenty-two years after 2001, Michael descended to begin the process represented by Ezekiel, John, Daniel and Isaiah of resurrecting a mighty army that will be lifted up as an ensign at the soon coming Sunday law.

Future for America, aynı tarihsel dönemde gerçek Protestan boynuzunu temsil eder ve 2020’de Future for America, “woke” ateizmi canavarının elinden ölümcül bir yara aldı. 2023’te, 2001’den yirmi iki yıl sonra, Mikail, Hezekiel, Yuhanna, Daniel ve Yeşaya’nın temsil ettiği, yakında gelecek Pazar yasası sırasında bir sancak olarak yükseltilecek kudretli bir ordunun diriltilmesi sürecini başlatmak için indi.

In 1856, the Philadelphian Millerite movement transitioned into the Laodicean Millerite movement, and there and then rejected the increased knowledge of the seven times, and then fully finalized their rebellion in 1863. The Millerites transitioned from the condition represented by the sixth church of Philadelphia, unto the experience of the seventh church, and that turning point aligns with the history of 2023, when the Laodicean movement of Future for America transitions from the experience of the seventh church, back to the experience of the sixth church of Philadelphia. In this prophetic application, the true Protestant horn, as with the Republican horn, becomes the eighth, that was of the seven.

1856’da, Filadelfiyalı Millerî hareket Laodikyalı Millerî harekete dönüştü ve orada ve o anda yedi zamanla ilgili artan bilgiyi reddetti; ardından 1863’te isyanını bütünüyle kesinleştirdi. Millerîler, altıncı kilise olan Filadelfiya tarafından temsil edilen durumdan yedinci kilisenin tecrübesine geçtiler ve bu dönüm noktası, Future for America’nın Laodikyalı hareketinin yedinci kilisenin tecrübesinden yeniden altıncı kilise olan Filadelfiya’nın tecrübesine geçtiği 2023 tarihçesiyle örtüşmektedir. Bu peygamberlik uygulamasında, gerçek Protestan boynuz, Cumhuriyetçi boynuzda olduğu gibi, yediden olup sekizinci olur.

The key to recognizing that the Ukrainian war is the second proxy war, is the “fortress” of verse ten, and verse seven. In verse seven, which represented the papacy receiving its deadly wound in 1798, the king of the south entered into the “fortress,” of the king of the north, and this was fulfilled by Napoleon’s general walking into the Vatican and taking the pope captive. The king of the south had entered into the fortress. In verse ten the king of the north, representing the papacy and its proxy army the United States, swept away the structure of the Soviet Union, but it left the “fortress” standing. The “fortress” was the head, the capital—it was Russia.

Ukrayna savaşının ikinci vekâlet savaşı olduğunu tanımanın anahtarı, onuncu ayetteki ve yedinci ayetteki “hisar”dır. Papalığın 1798’de ölümcül yarasını alışını temsil eden yedinci ayette, güney kralı kuzey kralının “hisar”ına girdi; bu, Napolyon’un generalinin Vatikan’a girip papayı tutsak almasıyla yerine gelmiştir. Güney kralı hisara girmişti. Onuncu ayette ise, papalığı ve onun vekil ordusu olan Amerika Birleşik Devletleri’ni temsil eden kuzey kralı, Sovyetler Birliği’nin yapısını süpürüp götürdü, fakat “hisar”ı ayakta bıraktı. “Hisar” baş, başkent idi—o, Rusya’ydı.

But the “head,” or fortress, can only be established upon two or three witnesses by employing Isaiah chapter seven, verses seven and eight. Isaiah seven, verse eight and nine, was the primary point of reference for Hiram Edson’s series of articles on the “seven times” that were published in 1856. The two verses that establish that Russia is the fortress that prevails in the current Ukrainian war, are also the two verses that establish the starting point for both “seven times,” against the northern and southern kingdoms of Israel. Verse ten of chapter eleven identifies the external vision, which Sister White teaches is based upon the rise and fall of kingdoms.

Ama "baş" ya da "kale", Yeşaya yedinci bölümün yedinci ve sekizinci ayetlerine başvurularak, ancak iki ya da üç tanığın tanıklığına dayanarak tesis edilebilir. Yeşaya yedinci bölümün sekizinci ve dokuzuncu ayetleri, 1856'da yayımlanan "yedi zaman" üzerine Hiram Edson'un makale dizisinin başlıca referans noktasıydı. Güncel Ukrayna savaşında üstün gelen kalenin Rusya olduğunu ortaya koyan iki ayet, aynı zamanda İsrail'in kuzey ve güney krallıklarına karşı her iki "yedi zaman"ın da başlangıç noktasını belirleyen iki ayettir. On birinci bölümün onuncu ayeti, Bayan White'ın krallıkların yükselişi ve düşüşüne dayandığını öğrettiği dışsal görümü tanımlar.

> “From the rise and fall of nations as made plain in the books of Daniel and the Revelation, we need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass,’ it has perished. James 1:10. So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome. And so perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose, and expresses His character, can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Prophets and Kings, 548.

> "Daniel ve Vahiy kitaplarında açıkça ortaya konan ulusların yükselişi ve düşüşünden, sırf dışsal ve dünyasal görkemin ne kadar değersiz olduğunu öğrenmemiz gerekir. Babil, dünyamızın o zamandan beri benzerini hiç görmediği bütün gücü ve ihtişamıyla—o günün insanlarına öylesine sağlam ve kalıcı görünen o güç ve ihtişamla—ne kadar bütünüyle ortadan yok olup gitmiştir! 'Otun çiçeği' gibi yok olup gitmiştir. Yakup 1:10. Aynı şekilde Med-Pers krallığı ile Yunan ve Roma krallıkları da yok olup gittiler. Ve temeli Tanrı olmayan her şey de böylece yok olur. Yalnızca O’nun amacıyla bağlantılı olan ve O’nun karakterini yansıtan şeyler ayakta kalabilir. Dünyamızın bildiği tek sarsılmaz şeyler O’nun ilkeleridir." Peygamberler ve Krallar, 548.

The three proxy wars are “made plain in the books of Daniel and the Revelation,” and the key to this truth is the “fortress” of verse ten, of Daniel eleven. But verse ten also addresses the internal vision, for the starting point for both “seven times,” is also identified in Isaiah chapter seven verses eight and nine. The external and internal cannot be separated, and the two periods of twenty-five hundred and twenty years are also Ezekiel’s two sticks, which when joined together, represent the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is the combination of Divinity with humanity.

Üç vekâlet savaşı, “Daniel ve Vahiy kitaplarında açıkça ortaya konmuştur” ve bu gerçeğin anahtarı, Daniel on birinci bölümün onuncu ayetindeki “kale”dir. Fakat onuncu ayet aynı zamanda içsel görümü de ele alır; zira her iki “yedi vakit” için başlangıç noktası, Yeşaya yedinci bölüm sekiz ve dokuzuncu ayetlerde de belirtilmiştir. Dışsal ile içsel birbirinden ayrılamaz ve iki bin beş yüz yirmi yıllık bu iki dönem, aynı zamanda Hezekiel’in birleştirildiklerinde yüz kırk dört bin kişinin mühürlenmesini temsil eden iki değneğidir; bu da İlahiyat ile insanlığın birleşimidir.

Daniel’s experience with the causative “marah” vision represents the line of prophecy where Michael descends and resurrects His last-day people. That resurrection represents the steps that Christ accomplishes to combine His Divinity with His last day people’s humanity. It is accomplished by the joining of the Divine mind with the human mind so that they have one mind, and it is accomplished in the throne room, in the Most Holy Place, which is the “fortress” that Sister White identifies as the “citadel” (fortress) of the soul.

Daniel’in sebep bildirici “marah” görümüyle olan tecrübesi, Mikail’in inip son gün halkını dirilttiği peygamberlik çizgisini temsil eder. Bu diriliş, Mesih’in Kendi İlahiliğini son gün halkının insanlığıyla birleştirmek üzere gerçekleştirdiği adımları temsil eder. Bu, İlahi zihnin insan zihniyle birleşmesiyle gerçekleştirilir; öyle ki tek bir zihne sahip olurlar; ve bu, taht odasında, En Kutsal Yer’de, yani Kız Kardeş White’ın ruhun “hisarı” olarak tanımladığı “kale”de (hisar) gerçekleştirilir.

In the throne room God’s last-day people receive the mind of Christ and are then seated with Christ in heavenly places. The heavenly place where Christ is seated is the fortress or the head of the temple. The body temple has a lower nature, which is the flesh, or the body. It also has a higher nature, which is the mind. In verse ten of Daniel chapter eleven, the key that marks the fortress of the external vision, also marks the fortress of the internal vision, and in doing so it identifies the history where the horns of Republicanism and of Protestantism transition into the image of the beast (Republicanism), or the image of God (true Protestantism). Both horns then become the eighth that is of the seven.

Taht odasında Tanrı’nın son günlerdeki halkı Mesih’in düşüncesine sahip olur ve ardından Mesih’le birlikte göksel yerlerde oturtulur. Mesih’in oturduğu göksel yer, kaledir ya da tapınağın başıdır. Beden tapınağının daha aşağı bir doğası vardır; bu, et ya da bedendir. Ayrıca daha yüksek bir doğası vardır; bu da zihindir. Daniel kitabının on birinci bölümünün onuncu ayetinde, dış görümün kalesini işaretleyen anahtar, iç görümün kalesini de işaretler ve böylece Cumhuriyetçilik ile Protestanlığın boynuzlarının, canavarın suretine (Cumhuriyetçilik) ya da Tanrı’nın suretine (gerçek Protestanlık) dönüştüğü tarihi belirler. Sonra her iki boynuz da, yediden olan sekizinci olur.

The true horn of Protestantism is then the Philadelphian horn that is Ezekiel’s mighty army, and Isaiah’s ensign that is lifted up in the warfare against the image of the beast, first in the United States and then in the world. Daniel eleven, verse ten, identifies the point in sacred history that the joining of the sticks begins. The Ukrainian war began in 2014, but it was not until 2022 that Russia began to invade the Ukraine. In 2023, twenty-two years after 2001, Michael began His work of resurrecting those who had suffered their first disappointment in fulfillment of the parable of the ten virgins in 2020. He first raised up a “voice” which is now crying in the wilderness. In July 2023, that voice began to cry, and it was the same voice that was raised up at the beginning of the reform movement of the third angel in 1989, for Jesus always illustrates the ending with the beginning.

O hâlde Protestanlığın gerçek boynuzu, Hezekiel’in kudretli ordusu ve önce Amerika Birleşik Devletleri’nde, ardından da dünyada canavarın suretine karşı yürütülen savaşta yukarı kaldırılan Yeşaya’nın sancağı olan Filadelfiyalı boynuzdur. Daniel on birinci bölüm, onuncu ayet, kutsal tarihte değneklerin birleşmesinin başlamaya başladığı noktayı tanımlar. Ukrayna savaşı 2014’te başladı, fakat Rusya’nın Ukrayna’yı işgale başlaması ancak 2022’de oldu. 2023’te, 2001’den yirmi iki yıl sonra, Mikail, 2020’de on bakire benzetmesinin yerine gelişinde ilk hayal kırıklıklarını yaşamış olanları diriltme işine başladı. O, önce şimdi çölde haykırmakta olan bir “ses” yükseltti. Temmuz 2023’te bu ses haykırmaya başladı ve bu, İsa’nın her zaman sonu başlangıçla örneklendirmesi nedeniyle, 1989’da üçüncü meleğin reform hareketinin başlangıcında yükseltilmiş olan aynı sestir.

The “voice” crying in the wilderness began to sound by presenting Revelation chapter one, where the combination of Divinity with humanity is represented as the Revelation of Jesus Christ, a revelation that is opened up just before probation closes. Daniel experienced that revelation in chapter ten, with the “causative” vision. The combination of Divinity with humanity in the first verses of Revelation represents the most important truth, based upon the rule of first mention. The combination of Divinity with humanity, which is the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished by the Word of God. That Word is given from the Father to the Son, who gives it to His angel, who then gives the message to a human representative. The first two steps are represented by the Divinity. Those two steps possess the distinction that the second step of divinity represents the Divinity that created all things. The next two steps are represented by God’s creatures. The first step is an unfallen angel, and the second manifestation of God’s creation was the one that had been given the power to recreate after his own kind. That fourth step, representing humanity, was then to take the message and send it to the churches, that the churches might “read and hear” those things which were written therein.

Çölde haykıran “ses”, Vahiy kitabının birinci bölümünü sunarak duyulmaya başlamıştır; burada İlahiyat ile insanlığın birleşimi, deneme süresi kapanmadan hemen önce açılan bir vahiy olarak, İsa Mesih’in Vahyi şeklinde temsil edilmektedir. Daniel, onuncu bölümde, “etken” görüyle o vahyi tecrübe etti. İlk değinme kuralına dayalı olarak, Vahiy’in ilk ayetlerindeki İlahiyat ile insanlığın birleşimi, en önemli hakikati temsil eder. Yüz kırk dört binin mühürlenmesi olan İlahiyat ile insanlığın birleşimi, Tanrı’nın Sözü aracılığıyla gerçekleştirilir. O Söz, Baba’dan Oğul’a verilir; Oğul onu Kendi meleğine verir; melek de mesajı beşerî bir temsilciye verir. İlk iki adım İlahiyat tarafından temsil edilir. Bu iki adım, ilahiyatın ikinci adımının her şeyi yaratmış olan İlahiyatı temsil etmesi gibi ayırt edici bir özelliğe sahiptir. Sonraki iki adım ise Tanrı’nın yaratıkları tarafından temsil edilir. İlk adım düşmemiş bir melektir ve Tanrı’nın yaratılışının ikinci tezahürü, kendi cinsine göre yeniden yaratma gücü verilmiş olan tezahürdü. İnsanlığı temsil eden o dördüncü adımın görevi, mesajı alıp kiliselere göndermekti; öyle ki kiliseler, orada yazılmış olan şeyleri “okusun ve işitsin.”

We will continue this study in the next article.

Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. John to the seven churches which are in Asia: Grace be unto you, and peace, from him which is, and which was, and which is to come; and from the seven Spirits which are before his throne; And from Jesus Christ, who is the faithful witness, and the first begotten of the dead, and the prince of the kings of the earth. Unto him that loved us, and washed us from our sins in his own blood, And hath made us kings and priests unto God and his Father; to him be glory and dominion for ever and ever. Amen. Behold, he cometh with clouds; and every eye shall see him, and they also which pierced him: and all kindreds of the earth shall wail because of him. Even so, Amen. I am Alpha and Omega, the beginning and the ending, saith the Lord, which is, and which was, and which is to come, the Almighty. I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:1–11.

> Tanrı’nın, kullarına yakında olması gerekenleri göstermek üzere O’na verdiği İsa Mesih’in Vahyi; O da bunu meleği aracılığıyla kulu Yuhanna’ya gönderip bildirdi: O, Tanrı’nın sözüne, İsa Mesih’in tanıklığına ve gördüğü her şeye tanıklık etti. Okuyan, bu peygamberliğin sözlerini işiten ve onda yazılanlara uyan mutludur; çünkü vakit yakındır. Asya’daki yedi kiliseye Yuhanna’dan: Var olan, var olmuş ve gelecek olandan; tahtının önündeki Yedi Ruh’tan; ve sadık tanık, ölülerden ilk doğan ve yeryüzünün krallarının hükümdarı olan İsa Mesih’ten sizlere lütuf ve esenlik olsun. Bizi seven ve bizi günahlarımızdan kendi kanıyla yıkayan O’na, bizi kendi Tanrısı ve Babası’na bir krallık ve kâhinler yapan O’na, yücelik ve egemenlik sonsuzlara dek olsun. Âmin. İşte, bulutlarla geliyor; her göz O’nu görecek, O’nu delip deşenler de; yeryüzünün bütün oymakları O’nun yüzünden dövünecek. Evet, Âmin. “Ben Alfa ve Omega’yım, başlangıç ve sonum,” diyor Rab, var olan, var olmuş ve gelecek olan, Her Şeye Gücü Yeten. Ben, kardeşiniz ve İsa Mesih’te sıkıntıda, egemenlikte ve sabırda paydaşınız Yuhanna, Tanrı’nın sözü ve İsa Mesih’in tanıklığı uğruna Patmos denilen adadaydım. Rab’bin gününde Ruh’taydım ve arkamda borazan sesi gibi güçlü bir ses işittim; şöyle diyordu: “Ben Alfa ve Omega’yım, ilk ve sonum; gördüğünü bir kitaba yaz ve onu Asya’daki yedi kiliseye gönder: Efes’e, İzmir’e, Bergama’ya, Tiyatira’ya, Sardis’e, Filadelfya’ya ve Laodikya’ya.” Vahiy 1:1-11.

Back to Articles