Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-One

Daniel Kitabı - Numara Elli Bir

Palmoni: Unveiling the Master of Time and Language in Daniel and Revelation

Palmoni: Daniel ve Vahiy'de Zamanın ve Dilin Efendisinin Açığa Çıkarılması

Author

Jeff Pippenger

Published

January 15, 2024

Formats

PDF
Word

That “certain saint which spake” in Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen is Christ as Palmoni. In the book of Revelation, Christ is identified as Alpha and Omega, which among other wonderful truths, identifies Christ as the Wonderful Linguist, and together the books of Daniel and Revelation represent Christ as the Master of time and language. It is beyond human ability to understand the significance and depth of what it means that Christ, as Palmoni (the Numberer of Secrets), introduces that attribute of His character in the two verses that establish the central pillar of Adventism, but the secrets which the Numberer of Secrets chooses to reveal are our responsibility to recognize and defend.

Daniel kitabının sekizinci bölümünün on üç ve on dördüncü ayetlerinde “konuşan o belirli kutsal” Palmoni olarak Mesih’tir. Vahiy kitabında Mesih Alfa ve Omega olarak tanıtılır; bu unvan, diğer harika gerçeklerin yanı sıra Onu Harika Dil Ustası olarak da tanımlar ve Daniel ile Vahiy kitapları birlikte Mesih’i zamanın ve dilin Efendisi olarak temsil eder. Mesih’in, Palmoni (Sırların Sayıcısı) olarak, Adventizmin merkezi direğini tesis eden o iki ayette karakterinin bu niteliğini tanıtmasının ne anlama geldiğinin önemini ve derinliğini kavramak insan idrakinin ötesindedir; ama Sırların Sayıcısı’nın açığa çıkarmayı seçtiği sırları tanımak ve savunmak bizim sorumluluğumuzdur.

> The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever, that we may do all the words of this law. Deuteronomy 29:29.

> Gizli şeyler Tanrımız RAB’be aittir; fakat açığa vurulmuş olanlar sonsuza dek bize ve çocuklarımıza aittir ki, bu yasanın bütün sözlerini yerine getirelim. Yasa’nın Tekrarı 29:29.

A secret that has been revealed is that the Numberer of Secrets (Palmoni), is that “certain saint which spake,” and in the two verses where He reveals Himself, the central pillar of Adventism is identified. In those two verses the Wonderful Numberer identifies the “increase of knowledge” that He, as the Lion of the tribe of Judah unsealed in 1798. In those two verses, the jewels of Miller’s dream, that represent the “increase of knowledge,” were, by the direction of Palmoni’s hand, published upon the two tables of Habakkuk.

Açığa çıkarılmış bir sır şudur: Sırların Sayanı (Palmoni), “konuşan o belirli aziz”dir; ve Kendisi’ni açıkladığı iki ayette Adventizmin merkezi sütunu belirlenir. Bu iki ayette, Harika Sayan, O’nun Yahuda oymağının Aslanı olarak 1798’de mührünü açtığı “bilginin artışı”nı tanımlar. Bu iki ayette, “bilginin artışı”nı temsil eden Miller’in rüyasındaki mücevherler, Palmoni’nin elinin yönlendirmesiyle Habakkuk’un iki levhası üzerinde yayımlandı.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> Sonra bir kutsalın konuşmakta olduğunu işittim; konuşan o belirli kutsala başka bir kutsal, “Gündelik kurbanla, ıssızlık getiren suçla ilgili görüme, hem kutsal yerin hem de ordunun ayak altında çiğnenmek üzere teslim edilmesine kadar ne kadar süre var?” dedi. Ve bana, “İki bin üç yüz akşama sabaha kadar; o zaman kutsal yer temizlenecektir,” dedi. Daniel 8:13, 14.

After Daniel received the prophetic vision of the kingdoms of Bible prophecy, and then heard the heavenly dialogue in verses thirteen and fourteen, he sought to understand the “vision.”

Daniel, Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıklara ilişkin peygamberlik görümünü aldıktan ve on üçüncü ve on dördüncü ayetlerdeki göksel diyalogu işittikten sonra, "görümü" anlamaya çalıştı.

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:15, 16.

> Ben, ben Daniel, görümü gördüğümde ve anlamını araştırdığımda, işte, karşımda bir adam görünümünde biri duruyordu. Ulai ırmağının kıyıları arasından bir adamın sesini duydum; şöyle seslendi: “Cebrail, bu adama görümü açıkla.” Daniel 8:15, 16.

The “vision” which Daniel is seeking to understand is the “chazon” vision, but the “mareh” vision, is what Gabriel is told to make Daniel understand. Every fact has its bearing, and if this fact is missed, the structure and design of the passage is essentially destroyed. In verse fifteen, when Daniel seeks to understand the “chazon” vision, the “mareh” is hidden, but still represented, for with the “appearance of a man” (Gabriel), the Hebrew word “mareh” is translated as “appearance”. In verse fifteen both words which have been translated as “vision” are represented. Daniel, in verse fifteen, seeks to understand the “chazon,” but Palmoni commands Gabriel, in verse sixteen to make Daniel understand the “mareh.” The design of these two verses is purposeful, and emphasizes the connection and difference between the two words.

Daniel'in anlamaya çalıştığı "görüm" "chazon" görümüdür, ama Gabriel'e, Daniel'in "mareh" görümünü anlamasını sağlaması emredilmiştir. Her gerçeğin bir önemi vardır ve bu gerçek gözden kaçarsa, pasajın yapısı ve kurgusu esasen bozulur. On beşinci ayette, Daniel "chazon" görümünü anlamaya çalıştığında, "mareh" gizlidir ama yine de temsil edilir; çünkü "bir adamın görünüşü" (Gabriel) ifadesinde İbranice "mareh" sözcüğü "görünüş" olarak çevrilmiştir. On beşinci ayette "görüm" olarak çevrilmiş her iki sözcük de yer alır. Daniel, on beşinci ayette "chazon"u anlamaya çalışır; ama on altıncı ayette Palmoni, Gabriel'e Daniel'in "mareh"i anlamasını sağlamasını emreder. Bu iki ayetin kurgusu kasıtlıdır ve iki sözcük arasındaki bağlantıyı ve farkı vurgular.

It is Palmoni that commands Gabriel to make Daniel understand the “mareh,” for the One that commands Gabriel is the One who stands upon the water, and Gabriel heard His voice, “a man’s voice between the banks of Ulai.” It is the Ulai river that runs between the banks, and it is Christ who stands upon the water in the Scriptures. Accompanied with that fact, is the fact that Christ, as the archangel, is the One who commands the angels. The voice between the banks, is the voice of “that certain saint” in verse thirteen, and it is His word that commands Gabriel to make Daniel understand the “mareh” vision. In chapter twelve of Daniel, Christ once again is between the banks of the river. In chapter twelve He is clothed in linen, and swares by Him that liveth forever.

Gabriel’e, Daniel’in “mareh”i anlamasını sağlamasını buyuran Palmoni’dir; çünkü Gabriel’e buyuran, suların üzerinde duran O’dur ve Gabriel O’nun sesini işitti: “Ulai’nin iki kıyısı arasından gelen bir adamın sesi.” İki kıyı arasında akan nehir Ulai’dir ve Kutsal Yazılar’da suların üzerinde duran Mesih’tir. Bununla birlikte şu gerçek de vardır: Başmelek olarak Mesih, meleklere buyuran Kişi’dir. İki kıyı arasındaki ses, on üçüncü ayetteki “o belirli kutsal kişi”nin sesidir ve Gabriel’e, Daniel’in “mareh” görümünü anlamasını sağlamasını buyuran O’nun sözüdür. Daniel’in on ikinci bölümünde Mesih yine nehrin iki kıyısı arasındadır. On ikinci bölümde O, keten giysiler giymiştir ve sonsuzlara dek yaşayana yemin eder.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders? And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:4–7.

> Ama sen, ey Daniel, sözleri sakla ve kitabı son zamana dek mühürle; birçok kişi oraya buraya gidip gelecek ve bilgi artacak. Sonra ben, Daniel, baktım; işte, iki başka kişi duruyordu: biri ırmağın kıyısının bu yanında, öteki o yanında. İçlerinden biri, ırmağın suları üzerinde duran keten giysili adama, “Bu harikaların sonuna kadar ne kadar zaman olacak?” dedi. Ve ırmağın suları üzerinde duran keten giysili adamın, sağ elini ve sol elini göğe kaldırıp ebediyen yaşayanın adına yemin ederek, “Bir zaman, zamanlar ve yarım zaman olacak,” dediğini duydum; ve kutsal halkın gücünü dağıtmayı tamamladığında, bütün bu şeyler sona erecek. Daniel 12:4-7.

The Man who was “clothed in linen, which was upon the waters of the river,” “held up His right hand and His left hand unto heaven, and sware by Him that liveth forever,” and He is the same Man, who in chapter eight commanded Gabriel. In Revelation chapter ten, Christ also held up His hand and swore by Him who lives forever, but there He is standing upon both the water and the earth.

“Keten giysiler giymiş, ırmağın sularının üzerinde bulunan” Adam, “sağ elini ve sol elini göğe kaldırdı ve sonsuza dek yaşayana yemin etti”; ve O, sekizinci bölümde Cebrail’e buyruk veren aynı Adamdır. Vahiy kitabının onuncu bölümünde Mesih de elini kaldırıp sonsuza dek yaşayana yemin etti; ama orada hem suyun hem de yerin üzerinde duruyor.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

> Denizin ve yerin üzerinde durduğunu gördüğüm melek elini göğe kaldırdı; göğü ve içindekileri, yeri ve içindekileri, denizi ve içindekileri yaratan, sonsuza dek diri olanın adıyla ant içerek, artık vakit olmayacağını söyledi. Vahiy 10:5, 6.

The mighty angel of chapter ten of Revelation, is Palmoni, who spake to Gabriel from between the banks of the river in chapter eight, and identified when the “end of” the “wonders” would occur in chapter twelve. In Revelation chapter ten, He is the one who roared as a “lion,” for He is there represented as the Lion of the tribe of Judah.

Vahiy'in onuncu bölümündeki kudretli melek, sekizinci bölümde nehrin iki kıyısı arasından Cebrail'e seslenen ve on ikinci bölümde 'harikaların' 'sonu'nun ne zaman gerçekleşeceğini bildiren Palmoni'dir. Vahiy'in onuncu bölümünde, 'aslan' gibi kükreyen O'dur; çünkü orada Yahuda oymağının Aslanı olarak tasvir edilir.

> And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. And I beheld, and, lo, in the midst of the throne and of the four beasts, and in the midst of the elders, stood a Lamb as it had been slain, having seven horns and seven eyes, which are the seven Spirits of God sent forth into all the earth. And he came and took the book out of the right hand of him that sat upon the throne. Revelation 5:5–7.

> Ve ihtiyarlardan biri bana dedi: “Ağlama; işte, Yahuda oymağından olan Aslan, Davut’un kökü, kitabı açmaya ve onun yedi mührünü çözmeye galip geldi.” Ben de baktım, ve işte, tahtın ve dört yaratığın ortasında ve ihtiyarların ortasında, sanki boğazlanmış gibi duran bir kuzu duruyordu; yedi boynuzu ve yedi gözü vardı; bunlar, bütün yeryüzüne gönderilmiş olan Tanrı’nın yedi Ruhu’dur. Ve gelip tahtta oturanın sağ elinden kitabı aldı. Vahiy 5:5-7.

As the Lion of the tribe of Judah, Christ is the lamb that prevailed to unseal the book that was sealed with seven seals. Whether He is walking upon the water in the book of Daniel, or has one foot on the sea and the other on the earth in Revelation, each of the prophetic representations are associated with prophetic time. And as the Lion of the tribe of Judah, Christ both seals up and unseals His Word. As He sealed up the book of Daniel, He also sealed up the seven thunders in Revelation chapter ten.

Yahuda oymağından Aslan olarak Mesih, yedi mühürle mühürlenmiş kitabın mühürlerini açmaya layık olan Kuzu’dur. İster Daniel kitabında sular üzerinde yürürken, ister Vahiy’de bir ayağı denizde, öteki ayağı karada dururken olsun, bu peygamberî tasvirlerin her biri peygamberî zamanla ilişkilidir. Ve Yahuda oymağından Aslan olarak Mesih, Sözü’nü hem mühürler hem de mühürlerini açar. Daniel kitabını nasıl mühürlediyse, Vahiy’in onuncu bölümündeki yedi gök gürlemesini de mühürledi.

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.

> Yuhanna’ya yol gösteren kudretli melek, İsa Mesih’ten başkası değildi. Sağ ayağını denizin, sol ayağını karanın üzerine koyması, Şeytan’la büyük çekişmenin kapanış sahnelerinde üstlendiği rolü gösterir. Bu duruş, tüm yeryüzü üzerindeki en üstün güç ve yetkisini ifade eder. Çekişme çağdan çağa daha da güçlenmiş ve kararlılık kazanmış, karanlık güçlerin ustalıklı faaliyetleri doruğa ulaştığında yaşanacak kapanış sahnelerine kadar da böyle devam edecektir. Şeytan, kötü insanlarla birleşerek, gerçeğin sevgisini kabul etmeyen tüm dünyayı ve kiliseleri aldatacaktır. Ama kudretli melek dikkat istiyor. Gür bir sesle haykırıyor. Gerçeğe karşı çıkmak için Şeytan’la birleşenlere sesinin güç ve yetkesini gösterecek.

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order. Daniel shall stand in his lot at the end of the days. John sees the little book unsealed. Then Daniel’s prophecies have their proper place in the first, second, and third angels’ messages to be given to the world. The unsealing of the little book was the message in relation to time.

> Bu yedi gök gürültüsü seslerini dile getirdikten sonra, küçük kitapla ilgili olarak Yuhanna’ya, Daniel’e olduğu gibi şu buyruk gelir: ‘Yedi gök gürültüsünün söylediklerini mühürle.’ Bunlar, sırayla açığa çıkarılacak gelecekteki olaylarla ilgilidir. Günlerin sonunda Daniel, kendisine düşen yerde duracaktır. Yuhanna küçük kitabın mühürünün açıldığını görür. Böylece Daniel’in peygamberlik sözleri, dünyaya verilecek birinci, ikinci ve üçüncü meleklerin mesajlarında yerli yerine oturur. Küçük kitabın mühürünün açılması, zamana ilişkin mesajdı.

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.

> Daniel kitabı ile Vahiy kitabı birdir. Biri bir peygamberliktir, diğeri bir vahiydir; biri mühürlü bir kitap, diğeri açılmış bir kitaptır. Yuhanna, gök gürültülerinin dile getirdiği sırları işitti, ama onları yazmaması emredildi.

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> Yuhanna'ya verilen ve yedi gök gürlemesinde dile getirilen özel ışık, birinci ve ikinci meleklerin mesajları altında gerçekleşecek olayların bir tasviriydi. Yedinci Gün Adventistleri Kutsal Kitap Yorumu, cilt 7, 971.

Christ, represented as Palmoni, the Man in chapters eight and twelve who is upon the water, is also the mighty angel with the little book in His hand. He is the Lion of the tribe of Judah that seals and unseals His Word, and He is the one who commands Gabriel, for He is Michael the archangel.

Palmoni olarak, sekizinci ve on ikinci bölümlerde suların üzerinde duran adam olarak temsil edilen Mesih, aynı zamanda elinde küçük bir kitapçık bulunan kudretli melektir. O, sözünü mühürleyen ve mührünü açan Yahuda oymağının aslanıdır; Cebrail’e buyuran da O’dur, çünkü O başmelek Mikail’dir.

> Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.

> Oysa başmelek Mikail, İblis’le çekişip Musa’nın bedeni üzerine tartıştığında, ona hakaret dolu bir suçlama yöneltmeye cüret etmedi; ama “Rab seni azarlasın” dedi. Yahuda 1:9.

Michael is Christ’s name, and that name represents that He is the commander of not only the angels, but He is also the one who has the power to resurrect. The name Michael means “who is like God”. When Nebuchadnezzar saw one like unto the son of God in the furnace with the three worthies, he saw Michael. And the archangel Michael, is also the prince of God’s people that the little horn of pagan Rome magnified themselves against at the cross in fulfillment of Daniel chapter eight, verse eleven.

Mikail, Mesih’in adıdır; bu ad O’nun sadece meleklerin komutanı olduğunu değil, aynı zamanda diriltme gücüne sahip olduğunu da ifade eder. Mikail adı “Tanrı gibi kim?” anlamına gelir. Nebukadnezar, fırında üç sadık kişiyle birlikte Tanrı Oğlu’na benzeyen birini gördüğünde, o Mikail’di. Ayrıca başmelek Mikail, Tanrı’nın halkının önderidir; Daniel 8:11’in yerine gelişinde putperest Roma’nın küçük boynuzu çarmıhta kendini ona karşı yüceltti.

> But I will show thee that which is noted in the scripture of truth: and there is none that holdeth with me in these things, but Michael your prince. Daniel 10:21.

> Ama sana gerçeğin kitabında kaydedilmiş olanı bildireceğim; bu konularda benim yanımda duran hiç kimse yoktur, yalnızca önderiniz Mikail. Daniel 10:21.

It is Michael who commands the angels, who resurrects the dead and who decides when probation closes.

Meleklere komuta eden, ölüleri dirilten ve deneme süresinin ne zaman sona ereceğine karar veren Mikail'dir.

> “‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, everyone that shall be found written in the book.’ When this time of trouble comes, every case is decided; there is no longer probation, no longer mercy for the impenitent. The seal of the living God is upon His people. This small remnant, unable to defend themselves in the deadly conflict with the powers of earth that are marshaled by the dragon host, make God their defense. The decree has been passed by the highest earthly authority that they shall worship the beast and receive his mark under pain of persecution and death. May God help His people now, for what can they then do in such a fearful conflict without His assistance!” Testimonies, volume 5, 212.

> "Ve o zamanda, senin halkının çocukları için duran büyük prens Mikail ayağa kalkacak; ve o zamana dek bir ulus var olduğundan beri hiç görülmemiş bir sıkıntı zamanı olacak; ve o zamanda, senin halkın kurtulacak, kitapta yazılı olarak bulunanların her biri." Bu sıkıntı zamanı geldiğinde, her dava karara bağlanır; artık lütuf zamanı yoktur, artık tövbe etmeyen için merhamet yoktur. Yaşayan Tanrı'nın mührü O'nun halkının üzerindedir. Ejderhanın orduları tarafından seferber edilen yeryüzünün güçleriyle ölümcül bir çatışmada kendilerini savunmaktan aciz olan bu küçük kalıntı, Tanrı'yı siper edinir. Yeryüzündeki en yüksek otorite tarafından, zulüm ve ölüm tehdidi altında canavara tapınmaları ve onun işaretini almaları yönünde bir karar çıkarılmıştır. Tanrı şimdi halkına yardım etsin; çünkü O'nun yardımı olmadan böyle korkunç bir çatışmada o zaman ne yapabilirler!" Tanıklıklar, cilt 5, 212.

The final secret which the Lion of the tribe of Judah unseals is the Revelation of Jesus Christ, and it includes that He is in control of the design and structure of every element of His prophetic Word. The Man in linen that stands upon the waters, who lifts up His hand and swares by Him that liveth forever, and who cries as a Lion, which causes seven thunders to utter their voices, is He who seals up the book of Daniel and seals up the seven thunders of Revelation. It is He who unseals the book that is sealed with seven seals, who has the power to resurrect, and who is the great Prince that stands up and announces the end of probation. When Palmoni commanded Gabriel to make Daniel to understand the “mareh” vision, He meant exactly that.

Yahuda oymağının Aslanı’nın açtığı son sır, İsa Mesih’in Vahyi’dir; ve bu, O’nun peygamberlik sözünün her bir unsurunun tasarım ve yapısı üzerinde egemen olduğunu da içerir. Suların üzerinde duran, elini kaldırıp sonsuza dek yaşayan üzerine yemin eden ve aslan gibi haykırınca yedi gökgürlemesinin seslerini duyurmasına neden olan keten giysili adam, Daniel kitabını ve Vahiy’deki yedi gökgürlemesini mühürleyen O’dur. Yedi mühürle mühürlenmiş kitabın mühürlerini açan, diriltme kudretine sahip olan ve ayağa kalkıp lütuf zamanının sonunu ilan eden büyük önder O’dur. Palmoni, Gabriel’e Daniel’in "mareh" görümünü anlamasını sağlamasını buyurduğunda, tam olarak bunu kastetti.

He did not command Gabriel to make Daniel understand the “chazon” vision. The “chazon” vision is the vision of the kingdoms of Bible prophecy in Daniel chapter eight, verses one through twelve, and it is also the “vision” that is referenced in verse thirteen, within a question of duration. “How long shall be the vision?” The “chazon” vision concerns the daily (paganism) and the transgression (papalism) desolating powers that trample down the sanctuary and host.

O, Cebrail’e Daniel’in "chazon" görümünü anlamasını sağlamasını emretmedi. "Chazon" görümü, Daniel kitabının sekizinci bölümünde, birden on ikiye kadar olan ayetlerde yer alan Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıkların görümüdür ve ayrıca on üçüncü ayette, süreye ilişkin bir soru içinde atıfta bulunulan "görüm"dür. "Görüm ne kadar sürecek?" "Chazon" görümü, kutsal yeri ve orduyu çiğneyen harap edici güçler olan günlük (putperestlik) ve isyan (Papalık) ile ilgilidir.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> Sonra bir kutsalın konuştuğunu duydum; konuşmakta olan o belirli kutsala başka bir kutsal dedi ki: Sürekli kurban, yıkıma götüren suç ve hem kutsal yerin hem de ordunun ayaklar altına alınmasıyla ilgili görüm ne zamana dek sürecek? Daniel 8:13.

Christ, as Palmoni (the Wonderful Numberer), is asked “how long” shall be the “chazon” vision, and he answers, “unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.” Daniel then desires to understand the “chazon” vision which concerns “the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot.” But Gabriel is commanded to make Daniel understand the “mareh” vision. Every fact has its bearing in God’s Word. The “mareh” vision, is the vision of the evening and mornings identified in verse twenty-six.

Mesih, Palmoni (Harika Sayıcı) olarak, kendisine “chazon” görüsünün “ne kadar” süreceği sorulur ve O da şöyle cevap verir: “İki bin üç yüz gün; sonra Kutsal Yer arındırılacak.” Daniel daha sonra, “günlük sunu ve viran bırakma suçu, hem Kutsal Yer’i hem de orduyu ayaklar altında çiğnetmek” ile ilgili olan “chazon” görüsünü anlamak ister. Ama Gabriel’e, Daniel’e “mareh” görüsünü anlamasını sağlamak emredilir. Tanrı’nın Sözünde her gerçeğin bir yeri vardır. “Mareh” görüsü, yirmi altıncı ayette belirtilen akşam ve sabahların görüsüdür.

> And the vision of the evening and the morning which was told is true: wherefore shut thou up the vision; for it shall be for many days. Daniel 8:26.

> Akşamla sabah hakkında anlatılan görüm gerçektir; bu yüzden bu görümü mühürle, çünkü çok sonraki günler içindir. Daniel 8:26.

The word “vision” is mentioned twice in the verse. The first reference is the “mareh” vision and the second is the “chazon” vision. The “mareh” vision is the vision of “the evening and mornings.” The Hebrew expression of “evening and mornings” is often found in the Bible, and it is always translated as “evening and mornings,” as it is in verse twenty-six. The only place in the Bible where it is translated differently than “evening and mornings,” is in verse fourteen, where it is translated as simply “days.” The actual Hebrew of verse fourteen would read, “Unto twenty-three hundred evenings and mornings.”

Ayette "vision" kelimesi iki kez geçer. İlk gönderme "mareh" görümüne, ikincisi ise "chazon" görümüne dairdir. "Mareh" görümü, "akşamlar ve sabahlar" görümüdür. "Akşamlar ve sabahlar" şeklindeki İbranice ifade Kutsal Kitap’ta sıkça geçer ve yirmi altıncı ayette olduğu gibi her zaman "akşamlar ve sabahlar" olarak çevrilir. Kutsal Kitap’ta "akşamlar ve sabahlar"dan farklı çevrildiği tek yer, yalnızca "günler" olarak çevrildiği on dördüncü ayettir. On dördüncü ayetin İbranicesinin aslı şöyle okunur: "İki bin üç yüz akşam sabaha kadar."

The verse that is the central pillar of Adventism, is the only verse in God’s Word where “evening and mornings” is expressed simply as “days.” Every fact has its bearing, and if nothing else, it is clear that Palmoni was purposely emphasizing the verse. He did so by directing the minds of those who translated the King James Bible to write the phrase differently than it is always written in His Word. The point that is to be derived from this fact, is that when Gabriel is told to make Daniel understand the “mareh” vision, he is being told to make Daniel understand the vision of the appearance of 1844, and not the “chazon” vision concerning the trampling down the sanctuary and the host.

Adventizmin temel direği olan ayet, Tanrı’nın Sözünde “akşamlar ve sabahlar”ın basitçe “günler” olarak ifade edildiği tek ayettir. Her olgunun bir etkisi vardır ve başka hiçbir şey olmasa bile, Palmoni’nin bu ayeti bilerek vurguladığı açıktır. Bunu, Kral James İncili’ni çevirenlerin zihinlerini yönlendirerek, ifadenin O’nun Sözünde her zaman yazıldığı biçimden farklı yazmalarını sağlayarak yaptı. Bu olgudan çıkarılması gereken nokta şudur: Gabriel’e, Daniel’in “mareh” görümünü anlamasını sağlaması söylendiğinde, ona, kutsal yerin ve ordunun çiğnenmesiyle ilgili “chazon” görümü değil, 1844’ün görünümüyle ilgili görümü anlamasını sağlaması söylenmektedir.

The vision of the “evening and mornings” is about an appearance that occurs when the cleansing of the sanctuary began on October 22, 1844. The vision of the appearance of October 22, 1844, is not about the trampling down of the sanctuary, but of the cleansing of the sanctuary. Was there a prophetic appearance on that date?

"Akşamlar ve sabahlar" görümü, mabedin arındırılması 22 Ekim 1844'te başladığında gerçekleşen bir tezahüre dairdir. 22 Ekim 1844'teki tezahüre ilişkin görüm, mabedin çiğnenmesine değil, arındırılmasına ilişkindir. O tarihte peygamberî bir tezahür oldu mu?

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “Mesih’in, Daniel 8:14’te gözler önüne serildiği üzere mabedin temizlenmesi için başkâhinimiz olarak en kutsal yere gelişi; Daniel 7:13’te sunulduğu üzere İnsanoğlu’nun Günleri Eskisi’ne gelişi; ve Malaki’nin önceden bildirdiği üzere Rab’bin Kendi mabedine gelişi, aynı olayın tasvirleridir; ve bu, Matta 25’teki on kız benzetmesinde Mesih tarafından anlatılan güveyin düğüne gelişiyle de temsil edilmektedir.” The Great Controversy, 426.

Gabriel was instructed to make Daniel understand the prophetic appearance of Christ in His temple on October 22, 1844. For this reason, Gabriel gave Daniel a second witness to the date of October 22, 1844, for Gabriel led every Bible author that recorded some form of the biblical principle that identifies that truth is established upon the testimony of two. If Gabriel was to make Daniel understand October 22, 1844, he would need a second witness to establish “the vision of the appearance.”

Cebrail’e, 22 Ekim 1844’te Mesih’in kendi tapınağındaki peygamberî görünüşünü Daniel’in anlamasını sağlaması talimatı verildi. Bu nedenle Cebrail, 22 Ekim 1844 tarihine ilişkin Daniel’e ikinci bir tanık sağladı; çünkü Cebrail, gerçeğin iki tanığın tanıklığıyla sabit olduğuna dair Kutsal Kitap ilkesinin bir biçimini kayda geçen her Kutsal Kitap yazarına önderlik etmişti. Cebrail, Daniel’in 22 Ekim 1844’ü anlamasını sağlayacaksa, “görünüşe dair görüm”ü doğrulamak için ikinci bir tanığa ihtiyaç duyacaktı.

Gabriel begins his work by first addressing Daniel’s desire to understand the “chazon” vision, and he does so by identifying that the “chazon” vision, is the vision that concludes at the “time of the end” in 1798.

Gabriel, önce Daniel'in "chazon" görümünü anlama isteğini ele alarak işe başlar ve bunu, "chazon" görümünün 1798'de "zamanın sonu"nda sona eren görüm olduğunu belirterek yapar.

> And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Daniel 8:16, 17.

> Ve Ulai’nin kıyıları arasında çağıran bir adamın sesini duydum ve şöyle dedi: Cebrail, bu adama görüyü anlamasını sağla. Bunun üzerine durduğum yere yaklaştı; ve geldiğinde korktum, yüzüstü yere kapandım; ama bana dedi: Anla, ey insanoğlu; çünkü görü son zamanla ilgilidir. Daniel 8:16, 17.

The “vision” in the previous verse, that is “at the time of the end” is the “chazon” vision, and the “time of the end” in the book of Daniel is 1798. This is the “vision” which Daniel had sought to understand, but it was not the “vision” Gabriel was told to make Daniel to understand. For that Gabriel is going to provide a second witness.

Önceki ayetteki "görüm", yani "sonun zamanında" olan, "chazon" görümüdür; ve Daniel kitabındaki "sonun zamanı" 1798'dir. Bu, Daniel'in anlamaya çalıştığı "görüm"dü; ama Cebrail'e Daniel'e açıklaması söylenen "görüm" bu değildi. Bunun için Cebrail ikinci bir tanıklık sunacak.

> So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Now as he was speaking with me, I was in a deep sleep on my face toward the ground: but he touched me, and set me upright. And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. Daniel 8:17–19.

> Bunun üzerine durduğum yere yaklaştı; yanına geldiğinde korktum ve yüzüstü yere kapandım. Ama bana dedi ki: “Anla, ey insanoğlu; çünkü görüm son zaman içindir.” O benimle konuşurken, yüzüm yere dönük, derin bir uyku içindeydim; ama bana dokundu ve beni doğrulttu. Ve dedi: “İşte, gazabın sonlarında neler olacağını sana bildireceğim; çünkü belirlenen zamanda son olacaktır.” Daniel 8:17-19.

Gabriel takes up his job assignment by informing Daniel to, “behold,” which is informing Daniel to consider the next fact. The next fact is that the “last indignation,” of the two “seven times” of Leviticus twenty-six, ends in 1844. The “last indignation” is directly identified as a time prophecy, for it has a “time appointed” that it will “end.” The “indignation” must represent a period of time, for it has a “time appointed” for its ending. If the “indignation” was simply a point in time it would not have an end, it would simply be the point when it took place.

Gabriel, Daniel’e "bak" diyerek görevine başlar; bu, ondan sıradaki gerçeği dikkate almasını istemektir. Sıradaki gerçek, Levililer yirmi altıdaki iki "yedi vakit"ten "son gazap"ın 1844’te sona erdiğidir. "Son gazap", "sona ereceği" "belirlenmiş bir vakti" olduğundan, doğrudan bir zaman kehaneti olarak tanımlanır. "Gazap" bir zaman dönemini temsil etmelidir; çünkü bitişi için "belirlenmiş bir vakti" vardır. Eğer "gazap" basitçe zamanın tek bir noktası olsaydı, bir sonu olmazdı; yalnızca gerçekleştiği an olurdu.

The “indignation” had an ending point that is marked, so it represents the end of a period of time. The period of time is represented as “the last indignation.” If there is a last, then there must be a first. The “first indignation” is identified in Daniel chapter eleven, and there it is also a period of time, for the papacy was going to “practice and prosper” until the end of the “indignation”.

"Gazap"ın belirlenmiş bir bitiş noktası vardı, bu yüzden bir zaman diliminin sonunu temsil eder. Bu zaman dilimi "son gazap" olarak ifade edilir. Bir son varsa, o hâlde bir ilk de olmalıdır. "İlk gazap" Daniel'in on birinci bölümünde tanımlanır ve orada da bir zaman dilimidir; çünkü papalık, "gazabın" sonuna kadar "faaliyet gösterecek ve başarılı olacaktı".

> And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:35, 36.

> Ve anlayış sahiplerinden bazıları, onları sınamak, arıtmak ve tertemiz kılmak için düşecek; bu, sonun zamanına kadar sürecek; çünkü bu henüz belirlenmiş bir vakit içindir. Ve kral kendi isteğine göre davranacak; kendini yüceltecek ve her tanrının üzerine çıkacak; tanrıların Tanrısı’na karşı şaşılası sözler söyleyecek; gazap tamamlanıncaya kadar başarılı olacak; çünkü kararlaştırılmış olan yapılacaktır. Daniel 11:35, 36.

In these two verses, the king that does according to his will and exalts himself is the subject. Verse thirty-six is the verse Paul paraphrases, as he identifies the “man of sin” who is seated in the temple of God showing himself that he is God. The persecution of the Dark Ages from the year 538 through to 1798 is identified in verse thirty-five, and it continues until “the time of the end” which was 1798, which was the “time appointed.” Verse thirty-six then identifies that the papacy would “prosper” “till the indignation be accomplished.” The verse identifies that the papacy prospered until 1798, at which point, the first “indignation,” had been “accomplished.” God’s prophetic Word had “determined” that the papacy would continue for twelve hundred and sixty years, until 1798, which was the “time of the end.”

Bu iki ayette, kendi isteğine göre davranan ve kendini yücelten kral konudur. Otuz altıncı ayet, Pavlus'un, Tanrı'nın tapınağında oturup kendisinin Tanrı olduğunu gösteren 'günah insanı'nı tanımlarken yeniden ifade ettiği ayettir. 538 yılından 1798'e kadar Karanlık Çağlar'daki zulüm otuz beşinci ayette belirtilir ve 1798 olan 'son zaman'a, yani 'belirlenen zamana' kadar sürer. Ardından otuz altıncı ayet, Papalığın 'gazap tamamlanıncaya kadar' 'başarılı olacağını' belirtir. Ayet, Papalığın 1798'e kadar başarı sağladığını, bu noktada ilk 'gazap'ın 'tamamlanmış' olduğunu belirtir. Tanrı'nın peygamberlik Sözü, Papalığın, 'son zaman' olan 1798'e kadar, bin iki yüz altmış yıl boyunca süreceğini 'kararlaştırmıştı'.

The first “indignation” ended in 1798, and “the last indignation” ended in 1844. Both indignations are represented as periods of time, which had specific endings, thus identifying them both as time prophecies. Gabriel was commanded by Palmoni to make Daniel understand the appearance vision (“mareh”), of the “evening and mornings” (days) that identified October 22, 1844, and he did so by providing a second witness to that date.

İlk "gazap" 1798’de sona erdi ve "son gazap" 1844’te sona erdi. Her iki gazap da belirli bitişleri olan zaman dönemleri olarak temsil edilir; bu da her ikisini zaman peygamberlikleri olarak tanımlar. Palmoni, Gabriel’e, 22 Ekim 1844’ü belirleyen "akşamlar ve sabahlar" (günler) ile ilgili "görünüş" görümünü ("mareh") Daniel’e kavratmasını emretti ve Gabriel de bunu o tarihe ikinci bir tanık sunarak yaptı.

The “chazon” vision of verse thirteen, which Daniel desired to understand, was the vision of the trampling down that ended at the “time of the end” in 1798. The “mareh” vision of verse fourteen, ended with the appearance of Christ in the Most Holy Place on October 22, 1844, in fulfillment of the time prophecy of twenty-three hundred years, and also the fulfillment of the time prophecy of the twenty-five hundred and twenty years. Both of those time prophecies are represented upon Habakkuk’s sacred tables, which Sister White identifies were directed by the hand of the Lord, and should not be altered.

Daniel’in anlamak istediği on üçüncü ayetteki “chazon” görümü, 1798’de “zamanın sonu”nda sona eren çiğnenme görümüydü. On dördüncü ayetteki “mareh” görümü ise, 22 Ekim 1844’te Mesih’in En Kutsal Yer’de görünmesiyle sona erdi; bu, iki bin üç yüz yıllık zaman peygamberliğinin ve aynı zamanda iki bin beş yüz yirmi yıllık zaman peygamberliğinin yerine gelmesiydi. Bu iki zaman peygamberliği, Habakkuk’un kutsal tablolarında gösterilmiştir; Kardeş White, bunların Rab’bin eliyle yönlendirildiğini ve değiştirilmemesi gerektiğini belirtir.

We will continue this study in the next article.

Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.

> “We have many lessons to learn, and many, many to unlearn. God and heaven alone are infallible. Those who think that they will never have to give up a cherished view, never have occasion to change an opinion, will be disappointed. As long as we hold to our own ideas and opinions with determined persistency, we cannot have the unity for which Christ prayed.” Review and Herald, July 26, 1892.

> Öğrenecek çok dersimiz var ve unutmamız gereken çok, çok şey var. Sadece Tanrı ve gökler yanılmazdır. Kıymet verdiği bir görüşten asla vazgeçmek zorunda kalmayacağını, bir kanaatini değiştirmesine hiç gerek olmayacağını düşünenler hayal kırıklığına uğrayacaklardır. Kendi düşünce ve görüşlerimize inatçı bir kararlılıkla sarıldığımız sürece, Mesih’in uğruna dua ettiği birliği elde edemeyiz. Review and Herald, 26 Temmuz 1892.

Back to Articles