Article

# Daniel Kitabı - Sayı Yüz On

Roma'nın Üçlü İttifakı: Vahiy'deki borazanların peygamberlik açısından öneminin açığa çıkarılması

Author

Jeff Pippenger

Published

March 1, 2024

Formats

PDF
Word

Vahiy kitabının dokuzuncu bölümündeki birinci ve ikinci Vaylarla ilişkilendirilen İslam, Roma’nın üzerine getirilen yargıyı temsil ediyordu. William Miller, borazanları Roma’nın üzerine getirilen “kendine özgü yargılar” olarak adlandırmıştı; ancak Miller, dünyayı Armagedon’a götüren üçlü ittifak olarak Modern Roma’yı göremedi. Uriah Smith, borazanların Tanrı’nın Roma üzerindeki yargısını temsil ettiğini ve beşinci ve altıncı borazanların (birinci ve ikinci Vaylar) Katolik Kilisesi üzerine gelen yargılar olduğunu kabul etti.

> Bu borazanın açıklaması için yine Bay Keith'in yazılarından yararlanacağız. Bu yazar yerinde olarak şöyle diyor: 'Yorumcular arasında, Apokalips'in başka hiçbir bölümü hakkında, beşinci ve altıncı borazanların ya da birinci ve ikinci felaketlerin Sarazenler ve Türklere uygulanması konusundakine benzer ölçüde yeknesak bir görüş birliği neredeyse yoktur. Bu o kadar açıktır ki neredeyse yanlış anlaşılamaz. Her birini işaret eden bir iki ayet yerine, Vahiy'in dokuzuncu bölümünün bütünü, eşit paylar hâlinde, her ikisinin tasvirine ayrılmıştır.'

> "Roma İmparatorluğu, nasıl fetih yoluyla yükseldiyse, aynı şekilde fetihle geriledi; ancak Sarazenler ve Türkler, sahte bir dinin dinden dönmüş bir kilisenin başına bela olmasının araçlarıydı; ve bu yüzden, öncekiler gibi beşinci ve altıncı borazanların yalnızca o adla anılması yerine, bunlara vaylar denir." Uriah Smith, Daniel ve Vahiy, 495.

Miller ve Smith, borazanların Tanrı’nın Roma üzerindeki yargısı olarak anlaşılmasıyla ilgili şu noktayı kavrayamadılar: Bu yargılar, güneşe tapınmanın zorla dayatılmasıyla ortaya çıktı. 321 yılında Konstantin ilk Pazar yasasını çıkardı ve dokuz yıl sonra başkenti Roma kentinden Konstantinopolis’e taşıdı; böylece Roma İmparatorluğu’nun çözülme sürecini başlattı. Daniel’in on birinci bölümüne göre, putperest Roma, “bir zaman” boyunca, MÖ 31’deki Aktium Savaşı’ndan Konstantin’in krallığı Batı ve Doğu olarak böldüğü 330 yılına kadar süren ve üç yüz altmış yılı temsil eden bir dönem boyunca, mutlak egemenlikle hüküm sürecekti.

> Barış içinde eyaletin en verimli yerlerine bile girecek; babalarının da atalarının da yapmadığını yapacak; ganimeti, yağmayı ve serveti aralarında dağıtacak; evet, bir süre için müstahkem yerlere karşı düzenler kuracak. Daniel 11:24.

O üç yüz altmış yıl boyunca Roma İmparatorluğu esasen yenilmezdi, ancak başkent Doğu'ya taşınır taşınmaz böylesine devasa bir imparatorluğu yönetmek artık mümkün değildi. Konstantin, krallığı üç oğlu arasında bölerek denetimi sürdürmeye çalıştı, ancak bu sadece eski imparatorluğun çöküşünü daha da hızlandırdı.

Papalık 538 yılında yeryüzünün tahtına oturduğunda, Üçüncü Orléans Konsili’nde bir Pazar günü yasası kabul edildi. Böylece 606 yılında Muhammed peygamberlik hizmetine başladı ve sembolik olarak, tarihçilerin “mürted bir kilisenin kırbacı” diye adlandırdıkları boruyu temsil ediyordu. 606 yılında Muhammed’in hizmetiyle başlayan birinci ve ikinci “vay”ların tarihi, yedinci boru çaldığında, 22 Ekim 1844’te sona erdi.

> İkinci felaket geçti; işte, üçüncü felaket çabucak geliyor. Yedinci melek borazanını çaldı; gökte güçlü sesler duyuldu, şöyle diyorlardı: Bu dünyanın krallıkları Rabbimizin ve O'nun Mesihi'nin oldu; O sonsuzlara dek hüküm sürecektir. Vahiy 11:14, 15.

İlk iki Felaketin tarihi boyunca, Doğu Roma’nın başkenti Konstantinopolis 1453’te fethedildi ve Batı’daki Papalık Roma 1798’de ölümcül yarasını aldı. “Mürtet bir kilisenin kamçısı” hem sivil hem de dini Roma’yı çökertmişti. Modern Roma’nın üçlü birliği, Amerika Birleşik Devletleri’nde yakında çıkacak Pazar yasasıyla tamamlanacaktır.

> "Amerika Birleşik Devletleri’nin Protestanları, Spiritüalizmin elini kavramak için uçurumu aşarak ellerini uzatmada başı çekecek; Roma gücüyle el sıkışmak için derin uçurumun üzerinden uzanacaklar; ve bu üçlü birliğin etkisi altında, bu ülke vicdan haklarını çiğneme konusunda Roma’nın izinden gidecek." Büyük Tartışma, 588.

O zaman, üçüncü Vay’ın İslamı, Modern Roma’nın Pazar günü ibadetini dayatması nedeniyle ona karşı Tanrı’nın yargısını, O’nun putperest Roma ve papalık Roması üzerinde yaptığı gibi, yerine getirecektir. Putperest Roma’ya karşı, 476 yılına gelindiğinde Batı Roma’nın başkentindeki Roma egemenliğine son vermek için ilk dört borazanı kullandı; çünkü 476 yılından sonra şehrin hiçbir yöneticisi Roma soyundan değildi. 1453’e gelindiğinde, İslam’ın beşinci borazanı Doğu Roma’daki Roma egemenliğini sona erdirdi. 1798’e gelindiğinde, Avrupa uluslarının eski on parçalı bölünmesi üzerindeki papalık yönetimi, İslam’ın altıncı borazanının tarihinde sona erdirildi. Roma’nın hem batıdaki hem doğudaki sivil krallığının ve Roma’nın dinsel krallığının çöküşü, putperest güneş ibadetinin dayatılmasının ardından gerçekleşti.

> "Amerika Birleşik Devletleri halkı ayrıcalıklı bir halk olmuştur; ancak din özgürlüğünü kısıtladıklarında, Protestanlıktan vazgeçtiklerinde ve papalığa destek verdiklerinde, suçlarının ölçüsü dolacak ve 'ulusal dinden dönme' gökteki kitaplara kaydedilecektir. Bu dinden dönmenin sonucu ulusal yıkım olacaktır." Review and Herald, 2 Mayıs 1893.

Kehanetin üçlü uygulanışı, ilk iki gerçekleşmenin özelliklerine dayanarak kehanetin nihai gerçekleşmesinin niteliğini belirler. 11 Eylül 2001’de üçüncü “Vay” tarih sahnesine çıktı. Bu aslında ilk olarak 22 Ekim 1844’te gelmişti; çünkü üçüncü “Vay” yedinci borazandır ve o borazan o zaman çalmaya başlamıştı. Ancak eski İsrail’de olduğu gibi, modern İsrail isyanı seçti ve işi tamamlamak yerine çölde dolaşma dönemine yol açtı. Bu nedenle üçüncü meleğin mühürleme zamanı ertelendi; ta ki 11 Eylül 2001’de yeniden başlayana kadar.

> Kırk yıl boyunca, imansızlık, sızlanma ve isyan, eski İsrail’in Kenan diyarına girmesini engelledi. Aynı günahlar, modern İsrail’in göksel Kenan’a girişini geciktirdi. Her iki durumda da suç Tanrı’nın vaatlerinde değildi. Bizi bu günah ve keder dünyasında bunca yıl tutan, Rab’be ait olduklarını söyleyen halkın arasındaki imansızlık, dünyevîlik, adanmamışlık ve çekişmedir. Seçilmiş Mesajlar, kitap 2, 69.

Tanrı değişmez ve mevcut ışığa göre yargılar. Modern İsrail’in Eski İsrail’den daha fazla mevcut ışığı vardı ve bize, “aynı günahların modern İsrail’in göksel Kenan’a girişini geciktirdiği” bildirilmiştir. Eğer modern İsrail yalnızca Eski İsrail’in sorumlu tutulduğu ışığa karşı sorumlu tutulmuş olsaydı, bu yeterli olurdu; fakat onların daha fazla ışığı vardı. O hâlde, eğer “aynı günahlar” “Eski İsrail”in “kırk yıl” boyunca çölde dolaşmasına neden olduysa, o zaman modern İsrail yalnızca 1863’teki isyanda “çöl”e sürgün edilmekle kalmadı; orada ölmeye de aynı kesinlikle yazgılıydı. Onların “günahları” üçüncü meleğin işini şimdiye dek geciktirdi.

> “Melek şöyle dedi: ‘Üçüncü melek, onları göksel ambar için demetler hâlinde bağlıyor ya da mühürlüyor.’ Bu küçük topluluk, sanki ağır sınamalar ve mücadelelerden geçmiş gibi, kaygıdan yıpranmış görünüyordu. Ve sanki güneş az önce bir bulutun arkasından doğmuş ve çehrelerine vurmuş gibiydi; bu da onları, zaferleri neredeyse kazanılmış gibi, muzaffer gösteriyordu.” Erken Yazılar, 88.

Eski İsrail’i çölde ölüme sürgün eden aynı günahlar, 22 Ekim 1844’te gelen üçüncü meleğin görevini geciktirmiştir.

> "İsa En Kutsal Yer’in kapısını açtıktan sonra, Sebt gününün ışığı görüldü ve Tanrı’nın halkı, eski zamanlarda İsrailoğullarının sınandığı gibi, Tanrı’nın yasasına uyup uymayacaklarını görmek için sınandı. Üçüncü meleğin yukarıyı işaret ettiğini, hayal kırıklığına uğramış olanlara göksel tapınağın En Kutsal Yeri’ne giden yolu gösterdiğini gördüm. İmanla En Kutsal Yer’e girdiklerinde İsa’yı buluyorlar ve umut ile sevinç yeniden filizleniyor. Geriye bakıp, İsa’nın ikinci gelişinin ilanından başlayarak 1844’te belirlenen zamanın geçip gitmesine dek yaşadıkları deneyimi gözden geçirdiklerini gördüm. Hayal kırıklıklarının açıklığa kavuştuğunu görüyorlar ve sevinç ile kesinlik yeniden onları canlandırıyor. Üçüncü melek geçmişi, bugünü ve geleceği aydınlattı ve Tanrı’nın onları gerçekten gizemli takdiriyle yönlendirdiğini biliyorlar." Erken Yazılar, 254.

Üçüncü melek, mühürleme meleğidir ve 22 Ekim 1844’te geldi, ancak görevi, kadim İsrail’in çölde ölmesine neden olan aynı günahlar tarafından geciktirildi. 1863’teki isyanın yol açtığı gecikme, üçüncü meleğin işinin ertelenmesiydi ve bu nedenle mühürleme yüz yılı aşkın süredir engellenmiş ve geciktirilmiştir.

> [Sayılar 32:6-15'ten alıntı.] Rab Tanrı kıskanç bir Tanrı’dır; yine de bu kuşakta halkının günah ve suçlarına uzun süre katlanır. Tanrı’nın halkı O’nun öğüdüne göre yürümüş olsaydı, Tanrı’nın işi ilerler, gerçeğin mesajları yeryüzünde yaşayan bütün insanlara ulaştırılmış olurdu. Tanrı’nın halkı O’na iman etmiş ve sözünün uygulayıcıları olmuş, buyruklarını tutmuş olsaydı, melek göklerde uçarak, rüzgarları salıverip yeryüzüne estirecek olan dört meleğe, “Tutun, tutun dört rüzgarı; Tanrı’nın kullarını alınlarında mühürleyinceye kadar yeryüzüne esmesinler” diye haykıran mesajla gelmeyecekti. Ama halk itaatsiz, nankör, kutsallıktan yoksun olduğundan, tıpkı eski İsrail gibi, herkes yüksek sesle ilan edilen son merhamet mesajını işitebilsin diye zaman uzatılıyor. Rab’bin işi engellendi, mühürleme zamanı gecikti. Birçoğu gerçeği işitmedi. Ama Rab onlara işitip dönmeleri için bir fırsat verecek ve Tanrı’nın büyük işi ilerleyecek. Manuscript Releases, cilt 15, 292.

11 Eylül 2001'de üçüncü melek yeniden geldi ve 1863'teki isyandan beri geciktirilmiş olan mühürleme zamanı yeniden başladı. Bu, üçüncü Vay'a ait İslam'ın gelişiydi; üçüncü Vay ise aynı zamanda mühürleme zamanının başlangıcını işaret eden yedinci borazandır. Mühürleme zamanı, yedinci borazan çalmaya başladığında, 22 Ekim 1844'te üçüncü meleğin gelişiyle başladı, ancak o borazan engellendi ve geciktirildi.

> Ve denizin ve yeryüzünün üzerinde durduğunu gördüğüm melek elini göğe kaldırdı ve sonsuzlara dek yaşayan, göğü ve onda bulunanları, yeri ve onda bulunanları, denizi ve onda bulunanları yaratan üzerine ant içti: artık zamanın olmayacağını. Ama yedinci meleğin sesi duyulduğu günlerde, borusunu çalmaya başladığında, Tanrı’nın sırrı, kulları olan peygamberlere bildirdiği gibi, tamamlanacaktır. Vahiy 10:5-7.

Yedinci meleğin "sesi", New York şehrinin büyük binaları yıkıldığında inen Vahiy'in on sekizinci bölümündeki meleğin sesidir.

> Bundan sonra başka bir meleğin gökten indiğini gördüm; büyük yetkisi vardı ve yeryüzü onun görkemiyle aydınlandı. Güçlü bir sesle yüksek sesle haykırarak şöyle dedi: Büyük Babil düştü, düştü; cinlerin meskeni, her murdar ruhun barınağı, her murdar ve nefret edilen kuşun kafesi oldu. Çünkü bütün uluslar onun fuhşunun gazap şarabından içtiler; yeryüzünün kralları onunla zina ettiler ve yeryüzünün tüccarları onun sefahatinin bolluğuyla zengin oldular. Vahiy 18:1–3.

İnen kudretli meleğin "sesi", meleklere, kopup kurtulmaya ve geçtiği her yere ölüm ve yıkım getirmeye çalışan "öfkeli bir at" olarak tasvir edilen dört rüzgârı tutmalarını emreder.

> Tanrı’nın melekleri O’nun buyruğunu yerine getiriyor, yeryüzünün rüzgârlarını tutuyorlar; ta ki Tanrı’nın kullarının alınlarına mühür vurulana kadar rüzgârlar ne yeryüzünün üzerine, ne denizin üzerine, ne de herhangi bir ağacın üzerine essin. Kudretli bir meleğin doğudan (ya da gün doğusundan) yükseldiği görülür. Bu meleklerin en kudretlisinin elinde, yaşayan Tanrı’nın, yani yalnızca yaşam verebilenin ve alınlara işareti ya da yazıyı kazıyabilenin mührü vardır; öyle bir işaret ki, onu taşıyanlara ölümsüzlük, sonsuz yaşam verilecektir. İşte bu en yüce meleğin sesi, bu iş tamamlanıncaya ve onları salıvermeleri için çağrıyı yapıncaya kadar dört meleğe dört rüzgârı dizginlemelerini emretme yetkisine sahipti. Din Görevlilerine Tanıklıklar, 445.

Dört meleğe rüzgârları tutmalarını emreden melek, Vahiy'in on sekizinci bölümünde yeryüzünü O'nun yüceliğiyle aydınlatan melektir ve onun "güçlü sesi" yedinci meleğin sesidir.

> Ve Vahiy 7'de, düşünmemiz, teselli ve cesaret bulmamız için ne güçlü bir tasvir sunuluyor! Dört melek yeryüzünde bir iş yapmakla görevlendiriliyor. Ama kendini fidye olarak vererek dünyayı satın alan O'nun seçtiği birkaçı vardır. Kim onlar? Tanrı'nın bütün buyruklarını yerine getiren ve İsa'nın imanına sahip olanlar.

> John'un dikkati başka bir sahneye çekildi: 'Ve yaşayan Tanrı'nın mührünü taşıyan, doğudan yükselen başka bir meleği gördüm' (Vahiy 7:2). Bu kim? Antlaşmanın Meleği. Güneşin doğduğu yerden gelir. O, yüceden gelen Şafak'tır. O, dünyanın ışığıdır. 'O'nda yaşam vardı; ve yaşam insanların ışığıydı' (Yuhanna 1:4). Yeşaya'nın tasvir ettiği de O'dur: 'Bize bir Çocuk doğdu, bize bir Oğul verildi; ve yönetim O'nun omzunda olacak; ve O'nun adı Harika, Öğütçü, Güçlü Tanrı, Ebedi Baba, Barışın Prensi olarak çağrılacak' (Yeşaya 9:6). O, gökteki melek orduları üzerinde üstünlüğe sahip Biri olarak, yeryüzüne ve denize zarar verme yetkisi verilmiş olanlara şöyle diyerek bağırdı: 'Tanrı'mızın kullarını alınlarında mühürleyinceye kadar ne yeryüzüne, ne denize, ne de ağaçlara zarar vermeyin' (Vahiy 7:2, 3).

> Burada ilahi olanla insani olan birleşmiştir. Dört meleğe, O’nun çağrısını alana kadar dört rüzgarı dizginlemeleri emri verilir. Bütün bölümü okuyun. ‘Zarar vermeyin’ haykırışı Onarıcı, Kurtarıcı tarafından dile getirilir.

> "Yargı ve gazap, belirli bir iş tamamlanıncaya dek yalnızca kısa bir süre için bastırılacaktı. Mesaj, yani uyarı ve merhametin son mesajı, paraya duyulan bencil sevgi, rahatına duyulan bencil düşkünlük ve insanın yapılması gereken bir işi yapmaya ehil olmayışı nedeniyle işini yapmakta gecikmiştir. Yeryüzünü kendi yüceliğiyle aydınlatacak olan melek, göğün ışığının parlayabileceği insan vasıtalarını beklemiştir; böylece onlar, dünyanın kaderini belirleyecek olan mesajı, kutsal ve ciddi önemiyle iletmek üzere iş birliği yaparlar." Manuscript Releases, cilt 15, s. 222.

Mesih olan üçüncü melek, aynı zamanda 22 Ekim 1844’te gelen mühürleme meleğidir; ancak Tanrı’nın halkının itaatsizliği nedeniyle yüz kırk dört bini mühürleme işi 11 Eylül 2001’e kadar ertelenmiştir. Sonra üçüncü “Vay” dönemindeki İslam, New York’un büyük binalarını yıktı ve mühürleme süreci başladı. O noktada uluslar “öfkeli oldular, ama dizginlendiler”. Vahiy kitabının on sekizinci bölümündeki ilk ses, Tanrı’nın halkı mühürlenirken dört meleğe beklemelerini emreden sestir.

İsa her zaman sonu başlangıçla gösterir ve 26 Şubat 1993’te Üçüncü Bela’nın İslamı, Dünya Ticaret Merkezi’nin Kuzey Kulesi’nin yeraltı otoparkında bir kamyon bombası patlattı. Patlama binada ciddi hasara yol açtı; altı kişinin ölümüne ve binden fazla kişinin yaralanmasına neden oldu. Saldırı kuleleri yıkmamış olsa da, ABD topraklarında önemli bir terör eylemiydi ve 11 Eylül 2001 olaylarının habercisiydi.

Mühürlenme zamanı 11 Eylül 2001'de başladı, ancak başlamasından sekiz yıl önce bir ön uyarı vardı. 7 Ekim 2023'te İsrail'e yönelik İslami saldırı, mühürlenme zamanının sona ermesinin bir ön uyarısıdır. Üçüncü 'Vay'ın peygamberlik özellikleri, ilk iki 'Vay'ın peygamberlik özellikleriyle birlikte belirlenmiştir. Vahiy kitabının dokuzuncu bölümünün açılış ayetlerinde yüz kırk dört binin mühürlenmesi tasvir edilmektedir.

O konuyu bir sonraki yazıda ele alacağız.

> Bu tür sahneler gelecekse, günahkâr bir dünya üzerine böylesine dehşetli yargılar inecekse, Tanrı’nın halkı için sığınak neresi olacak? Gazap geçip gidinceye kadar nasıl korunacaklar? Yuhanna, doğanın unsurlarının—deprem, fırtına ve siyasal çekişmenin—dört melek tarafından tutulduğu şeklinde tasvir edildiğini görür. Bu rüzgârlar, salıverilmeleri için Tanrı buyruğu verinceye kadar denetim altındadır. İşte Tanrı’nın kilisesinin güvenliği bundadır. Tanrı’nın melekleri O’nun buyruğunu yerine getirir; yeryüzünün rüzgârlarını geri tutarlar ki, Tanrı’nın kullarının alınlarına mühür vurulana dek rüzgârlar ne yeryüzüne, ne denize, ne de herhangi bir ağaca esmesin. Kudretli bir meleğin doğudan (ya da gündoğumundan) yükseldiği görülür. Bu meleklerin en kudretlisinin elinde, yaşayan Tanrı’nın—yalnızca yaşam verebilenin—mührü vardır; ölümsüzlüğün, sonsuz yaşamın bahşedileceği kimselerin alınlarına damgayı ya da yazıyı nakşedebilen O’nun mührü. Bu en yüce meleğin sesi, bu iş tamamlanıncaya kadar ve onları salıvermeleri için çağrıyı yapıncaya kadar dört meleğe dört rüzgârı dizginlemelerini buyurma yetkisine sahipti.

> Dünya, benlik ve İblis’e galip gelenler, yaşayan Tanrı’nın mührünü alacak lütuf bulanlardır. Elleri temiz, yürekleri pak olmayanlar, yaşayan Tanrı’nın mührünü almayacaklardır. Günah planlayıp onu işleyenler görmezden gelinecek. Yalnızca Tanrı’nın önündeki tutumlarıyla, büyük antitipik Kefaret Günü’nde günahlarını itiraf edip tövbe edenlerin yerini alanlar, Tanrı’nın korumasına layık olarak tanınıp işaretlenecekler. Kurtarıcılarının ortaya çıkışını sabırla gözleyip bekleyen ve kollayan—sabahı bekleyenlerden daha içten ve özlemle—kimselerin adları, mühürlenenlerle birlikte sayılacaktır. Ruhlarının üzerine gerçeğin bütün ışığı parıldarken, ikrar ettikleri imana uygun işler göstermeleri gerekirken, günah tarafından ayartılan, yüreklerinde putlar kuran, Tanrı’nın önünde canlarını yozlaştıran ve kendileriyle birlikte günaha ortak olanları kirletenlerin adları yaşam kitabından silinecek ve kaplarında, lambaları için yağ olmadan, gece yarısı karanlığında bırakılacaklar. ‘Adımdan korkan sizler için Doğruluk Güneşi kanatlarında şifa ile doğacak.’

> Tanrı’nın hizmetkârlarının bu mühürlenmesi, Hezekiel’e görümde gösterilenle aynıdır. Yuhanna da bu en sarsıcı vahye tanıklık etmişti. Denizin ve dalgaların gürlediğini ve korkudan insanların yüreklerinin çöktüğünü gördü. Yerin sarsıldığını ve dağların denizin ortasına taşındığını (bu kelimenin tam anlamıyla gerçekleşmektedir), sularının gürleyip kudurduğunu ve kabarmasıyla dağların sarsıldığını gördü. Ona, belaların, salgın hastalığın, kıtlığın ve ölümün korkunç görevlerini yerine getirdikleri gösterildi. Hizmetkârlara Tanıklıklar, 445.

Back to Articles