Article

# Yoel Kitabı ve Laodikya’daki Yedinci Gün Adventistleri Kilisesi - Numara Otuz Beş

Numara Otuz Beş

Author

Jeff Pippenger

Published

January 27, 2026

Formats

PDF
Word

Early Writings'in 81. sayfasında (ve "81" bir ilahî Başkâhin ve seksen kâhinin sembolüdür), William Miller'ın ikinci rüyası kaydedilmiştir. Nebukadnezar gibi, William Miller'ın da iki rüyası vardı. Daniel kitabının dördüncü bölümünde yer alan Nebukadnezar'ın ikinci rüyası, Musa'nın Levililer 26'daki "yedi zaman"ı bağlamında yer alır. Miller, 2.520'yi öğretirken, Levililer 26'nın "yedi zaman"ını örneklemek için Daniel'in dördüncü bölümünü kullandı; her ne kadar buna "yedi zaman" adını vermiş olsa da. Miller, Nebukadnezar tarafından tiplenmiş olduğunu fark etmedi; fakat dördüncü bölümdeki Nebukadnezar'ın 2.520 günü, Miller'ın rüyasında "kir fırçası adamı" gelmeden önce, hem "dağıtmak" kelimesiyle hem de "yedi zaman" sürdüğü gerçeğiyle temsil edilir.

Miller, Kızkardeş White tarafından “Baba Miller” diye adlandırılır; ancak Katoliklerin yaptığı gibi putperestçe değil, atamız İbrahim’e benzer şekilde ataerkil tarzda. Miller bir semboldür; bir antlaşma adamı olarak, Kutsal Kitap simgelerinin zincirini, yüz kırk dört binle yapılacak nihai antlaşmaya giden yol üzerinde temsil eder. Yoel bize bildirir ki son günlerde ihtiyarlar rüyalar göreceklerdir; William Miller ise tarihimizin ihtiyarıdır ve ayrıca, “Tanrı ömrümü bağışlarsa, çok yıl geçmeden saban süren bir oğlanın Kutsal Yazılar’ı senden daha iyi bilmesini sağlayacağım” diyen William Tyndale’ın peygamberlik sözünü yerine getiren çiftçidir.

> “Tanrı, Kutsal Kitap’a inanmamış olan bir çiftçinin yüreğine dokunmak ve onu peygamberlik sözlerini araştırmaya yöneltmek için meleğini gönderdi. Tanrı’nın melekleri, o seçilmiş kişiyi zihnini yönlendirmek ve Tanrı’nın halkı için şimdiye dek karanlık kalmış peygamberlikleri anlayışına açmak üzere defalarca ziyaret ettiler. Hakikat zincirinin başlangıcı ona verildi ve halka halka araştırmaya yöneltildi; öyle ki sonunda Tanrı’nın Sözü’ne hayret ve hayranlıkla baktı. Orada kusursuz bir hakikat zinciri gördü. Önceden esinlenmemiş saydığı o Söz, şimdi onun görüşü önünde güzelliği ve yüceliğiyle açıldı. Kutsal Yazı’nın bir bölümünün diğerini açıkladığını gördü; bir pasaj anlayışına kapalı olduğunda, Söz’ün başka bir kısmında onu açıklayan şeyi buldu. Tanrı’nın kutsal Sözü’ne sevinçle, en derin saygı ve huşu ile yaklaştı.” Early Writings, 230.

Miller, Tyndale’ın peygamberlik sözünü yerine getiren çiftçiydi ve Daniel 8:14 ayetinin mührünün açılmasıyla elde ettiği peygamberlik bilgisinin ilk neşri, Kutsal Kitap’ın Kral James Çevirisi’nin yayımlanmasından iki yüz yirmi yıl sonra, 1831’de gerçekleşti. John Wycliff, William Tyndale ve Kutsal Kitap’ın Kral James Çevirisi’nin 1611’de yayımlanması, Tyndale’ın saban süren oğlanının Tanrı sözünü, ardından iki başka meleğin izleyeceği birinci meleğin mesajı hakkında açacağı zamanda sona erecek olan iki yüz yirmi yıllık peygamberliği başlatan üç kilometre taşını temsil eder. O birinci melek 1798’de geldi ve üçüncüsü 1844’te. Wycliff, Tyndale ve Kral James, Tyndale’ın peygamberlik sözünü yerine getirecek ve 1798’den 1844’e kadar üç meleğin tarihini simgeleyecek olan o çiftçiyle bağlantılıdır.

William Miller’in alfa keşfi, Levililer 26’daki 2.520 yıldı ve omega keşfi Daniel 8:14’teki 2.300 yıldı. Yahuda’nın 2.520 yıllık dağılma dönemi MÖ 677’de başladı ve 1844’te sona erdi. Daniel 8:14’teki 2.300 yıl 1844’te sona erdi. Her ikisi de 1844’te birlikte sona erdi ve William Miller’in alfa ve omega keşiflerinin başlangıç noktaları birbirinden iki yüz yirmi yıl ayrılıyordu. “İki yüz yirmi”, iki şahit üzerine, William Miller’in bir sembolüdür. Miller’in alfa ve omega keşifleri 1798 ve 1844 ile temsil edilir. Kuzey krallığı aleyhine 2.520’lik dağılma 1798’de sona erdi ve kırk altı yıl sonra, 1844’te, 2.300 yıl sona erdi.

1798’de sona eren 2.520 yıl, o tarihi işaret eder; 1844’te sona eren Yahuda’ya karşı 2.520 yıl ise iki yüz yirmi yıllık bir dönemi ortaya çıkarır. Bu, İsrail’e karşı 2.520’nin kırk altı yıllık peygamberî bir dönem, Yahuda’ya karşı 2.520’nin ise iki yüz yirmi yıllık peygamberî bir dönem teşkil ettiği anlamına gelir. Söz konusu dönemin alfası MÖ 677, omegası MÖ 457’dir; bu da kırk altı yıllık dönemin de iki yüz yirmi yıllık dönemin de alfasının 2.520 ile, her iki çizginin omegasının ise 2.300 ile temsil edildiği anlamına gelir. 2.520 yıllık iki “dağılma”, 2.520 ile başlayıp 2.300 ile sona eren bir döneme ilişkin iki tanık sağlar. Bu çizgilerin her ikisi de William Miller’ın alfa ve omega keşiflerini tanımlar.

> William Miller'in Rüyası

> Rüyamda Tanrı’nın, görünmeyen bir el aracılığıyla bana, yaklaşık on inç uzunluğunda, kenarları altı inç olan kare biçimli, abanozdan yapılmış ve üzerine inciler özenle kakılmış, özenle işlenmiş bir kutu gönderdiğini gördüm. Kutunun üzerinde bir anahtar bağlıydı. Hemen anahtarı alıp kutuyu açtım; şaşkınlık ve hayretle gördüm ki, kutu her türden ve boydan mücevher, elmas, kıymetli taş ve her ebat ve değerde altın ve gümüş sikkelerle doluydu; hepsi kutunun içinde kendi yerlerine güzelce yerleştirilmişti; bu düzenleriyle, ancak güneşinkiyle kıyaslanabilecek bir ışık ve ihtişam yansıtıyorlardı.

> İçindekilerin parlaklığı, güzelliği ve değeri yüreğimi sevinçten taşırmış olsa da, bu harika manzaranın keyfini tek başıma çıkarmanın benim görevim olmadığını düşündüm. Bu yüzden onu odamda bir orta sehpanın üzerine koydum ve arzu eden herkesin gelerek bu hayatta insanoğlunun gördüğü en görkemli ve en parlak manzarayı görebileceğini duyurdum.

> İnsanlar içeri girmeye başladı; önce sayıları azdı, fakat artarak bir kalabalığa dönüştüler. Mücevher kutusunun içine ilk baktıklarında hayrete düşer ve sevinçten haykırırlardı. Ne var ki seyirciler çoğaldığında, herkes mücevherleri karıştırmaya başlardı; onları kutudan çıkarıp masanın üzerine saçardı.

> Sandığı ve mücevherleri sahibinin yeniden benden talep edeceğini düşünmeye başladım; ve onların saçılıp dağılmasına izin verirsem, onları eskisi gibi sandıkta yerlerine bir daha asla koyamayacağımı; ve bunun hesabını asla veremeyeceğimi hissettim, çünkü bu muazzam olurdu. Bunun üzerine insanlara onlara dokunmamaları ve onları sandıktan çıkarmamaları için yalvarmaya başladım; fakat ben ne kadar yalvardıysam, onlar o kadar çok saçıyorlardı; ve şimdi sanki onları odanın her yanına, yere ve odadaki her bir mobilyanın üzerine saçıyorlardı.

> Sonra, gerçek mücevherler ve sikkelerin arasına sayısız sahte mücevher ve kalp para saçtıklarını gördüm. Aşağılık davranışları ve nankörlükleri beni son derece öfkelendirdi ve bunun için onları azarlayıp payladım; fakat ben onları ne kadar azarladıysam, sahte mücevherlerle sahte parayı o kadar çok gerçeklerin arasına saçtılar.

> O anda nefsen öfkelendim ve onları odadan dışarı atmak için fiziksel güç kullanmaya başladım; ama ben birini dışarı itip çıkarırken üçü daha içeri giriyor ve içeri toz toprak, talaş, kum ve her türden çöp taşıyorlardı; ta ki gerçek mücevherlerin, elmasların ve sikkelerin her birinin üzerini kaplayıp hepsini gözden gizleyinceye kadar. Mücevher kutumu da paramparça ettiler ve çöplerin arasına saçtılar. Kederime ya da öfkeme kimsenin aldırmadığını düşündüm. Tamamen cesaretim kırıldı, yüreğim daraldı ve oturup ağladım.

> Ben de bu hâlde, büyük kaybım ve mesuliyetimden ötürü ağlayıp yas tutarken, Tanrı’yı hatırladım ve bana yardım göndermesi için O’na hararetle dua ettim.

> Derhal kapı açıldı ve orada bulunan herkes çıktıktan sonra bir adam odaya girdi; elinde bir süpürge bulunan bu adam pencereleri açtı ve odadan kir ile çöpleri süpürmeye başladı.

> Ona dur diye haykırdım, çünkü çerçöpün arasında saçılmış bazı değerli mücevherler vardı.

> Bana, 'Korkma' dedi; zira 'onlara bakacaktı'.

> "Sonra, o kir ve çöpleri, sahte mücevherleri ve sahte sikkeleri süpürürken, hepsi bir bulut gibi yükselip pencereden dışarı çıktı ve rüzgâr onları alıp götürdü. O telaşta gözlerimi bir anlığına kapadım; açtığımda, bütün o çerçöp yok olmuştu. Kıymetli mücevherler, elmaslar, altın ve gümüş sikkeler ise odanın dört bir yanına bol bol saçılmıştı."

> Sonra masanın üzerine, öncekinden çok daha büyük ve daha güzel bir sandık koydu ve mücevherleri, elmasları, paraları avuç avuç toplayıp sandığın içine attı; içlerinden bir tek bile kalmayıncaya kadar, oysa elmasların bazısı iğne ucu kadar bile büyük değildi.

> Daha sonra bana 'Gel ve gör.' diye seslendi.

> "Sandığın içine baktım, ama gördüğüm manzara gözlerimi kamaştırdı. Önceki görkemlerinin on katıyla parlıyorlardı. Onları etrafa saçıp toza toprağa karıştırıp çiğneyen o kötü kişilerin ayakları tarafından kumda adeta ovularak parlatılmış olduklarını düşündüm. Sandıkta güzel bir düzen içinde, her biri yerli yerinde dizilmişlerdi; onları içine atan adamın görünür hiçbir çabası olmaksızın. Büyük bir sevinçle haykırdım ve o haykırış beni uyandırdı." Erken Yazılar, 81-83.

Kâhinlerin bir sembolü olan “81” sayfasından itibaren, rüya, Tanrılığın William Miller’in insaniyeti aracılığıyla bir araya getirdiği temel hakikatleri tahrip etme işine dair Laodikya Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin tarihini ortaya koyar. Tarih, Miller “pek büyük sevinçle haykırdığında” ve bu haykırış onu “uyandırdığında” sona erer. Rüyada temsil edilen tarih, Gece Yarısı Çığlığı’nın doruk noktası olan üçüncü meleğin gür haykırışında tamamlanır. Miller’in rüyasının tarihsel anlatısı aynı zamanda Millerci tarihin yol işaretlerini de temsil eder ve bu nedenle yüz kırk dört binin hareketinin paralel tarihini de temsil eder. Aynı derecede mühimdir ki rüyanın tarihsel temsili, 2023’te tekrarlamaya başlayan tarihin peygamberî bir fraktalını da içerir.

Yüz kırk dört binin tarihinde tanınan hakikat mücevherleri, 2004 yılında ve ardından, Habakkuk'un Tabloları'nın sunumunun dağılmaya yazgılı bir grubu bir araya getirdiği 2012 yılında, kamusal kayda geçirildi. Bu hakikatler, 1989'da mühürleri açılmış olan hakikatlerin ilk sunumuyla birlikte, 2004'te masaya konuldu. O vakit mesajı "az" kişi dikkate aldı; fakat 2012'de, Habakkuk'un Tabloları başlıklı 95 sunumdan oluşan seri bir kalabalık topladı; zira "insanlar içeri gelmeye başladı, önce sayıları azdı, fakat artarak bir kalabalığa dönüştüler."

2012’den 18 Temmuz 2020’ye kadar, o hakikatler tedricen dağıtıldı ve süprüntüyle örtüldü. 18 Temmuz 2020’de, Habakkuk’un Levhalarının mesajının savunucuları üç buçuk gün müddetince dağıtıldı.

> Tanıklıklarını tamamladıklarında, dipsiz uçurumdan yükselen canavar onlara karşı savaş açacak, onları yenecek ve öldürecektir. Cesetleri, mânen Sodom ve Mısır diye adlandırılan, Rabbimizin de çarmıha gerildiği o büyük kentin meydanında serili kalacaktır. Halklardan, kabilelerden, dillerden ve uluslardan olanlar onların cesetlerini üç buçuk gün boyunca görecek ve cesetlerinin mezara konulmasına izin vermeyeceklerdir. Yeryüzünde yaşayanlar onların ardından sevinecek, bayram edecek ve birbirlerine armağanlar göndereceklerdir; çünkü bu iki peygamber yeryüzünde oturanlara azap çektirmişti. Vahiy 11:7-10.

Sebt Günü, 30 Aralık 2023 tarihinde, Future for America, 18 Temmuz 2020’den bu yana ilk kamuya açık toplantısı için bir Zoom toplantısına katıldı. 30 Aralık 2023, 18 Temmuz 2020’den 1.260 gün sonradır; ya da "üç buçuk gün". İlyas ve Musa sokakta ölü iken, öteki zümre "sevinmektedir". Future for America, 2023 Temmuzunda peygamberlik mesajını yayımlamaya geri dönmüştü; zira o sırada bütün yeryüzüne gidecek olan mesajın, peygamberlik gereği "çöl"den gelmesi gerekiyordu. Üç buçuk gün, yani 1.260 gün bir çöldür.

> Kadın çöle kaçtı; orada Tanrı tarafından kendisi için hazırlanmış bir yer vardı. Orada bin iki yüz altmış gün boyunca beslenecekti. Vahiy 12:6.

"Çöl" "bin iki yüz altmış gün"dür; bu 1.260 gündür; bu aynı zamanda "üç buçuk gün"dür ve Vahiy 12:6'da temsil edilir; ayrıca "126", 1.260'ın onda biridir. O vakit mühürü açılan hayret verici hakikatlerden biri, Levililer 26'daki "yedi kez" duasının yerine getirilmesinde tövbenin gerekliliğiydi.

1260 gün aynı zamanda 2520 günün bir simgesidir. Kuzey krallığına karşı “yedi vakit” MÖ 723’te başladı ve 1798’de sona erdi. Orta nokta 538’dir; böylece, putperestliğin kutsal yeri ve orduyu çiğnediği 1260 yılın ardından, papalığın kutsal yeri ve orduyu çiğnediği 1260 yıl ortaya çıkar. Bu peygamberî yapı, Mesih’in vaftizinden çarmıha kadar geçen 1260 günle uyumludur; bunun ardından, müjdenin uluslara gittiği MS 34’e dek 1260 peygamberî gün gelir. Böylece, iki tanığın tanıklığıyla, 1260 gün 2520 günün (ya da Levililer yirmi altıda Musa’nın “yedi vakit”inin) bir parçasıdır.

Şabat Günü, 18 Temmuz 2020'de başlayıp Şabat Günü, 30 Aralık 2023'e kadar süren "çölde haykıranın sesi" dönemi 2023 Temmuz'unda haykırmaya başladı; ve "çöl" dönemi Şabat Günü, 30 Aralık 2023'te sona erdiğinde Musa ile İlyas'ın dirilişi gerçekleşti. Sesin mesajı, her bir reform hareketinde görülen paralel ilk hayal kırıklıklarına ilişkin yol işaretinin, on bakire benzetmesi bağlamında 18 Temmuz 2020 tarihli yanlış öngörüyü açıkladığını belirledi. Bu mesaj, erkekleri ve kadınları Levililer 26 duasıyla temsil edilen tövbeye çağırdı. Miller'ın rüyası, onun şu sözleriyle tam da o tövbeyi temsil eder: "Ben böylece büyük kaybım ve sorumluluğum için ağlayıp yas tutarken Tanrı'yı hatırladım ve bana yardım göndermesi için içtenlikle dua ettim."

## Gel ve Gör

Miller’in rüyası, "gel ve gör" ifadesinin iki kez ortaya çıkmasıyla bölümlenmiştir. İlkinde Miller insanları "gel ve gör" diye çağırır; ikincisinde ise "kir fırçası olan adam" Miller’i "gel ve gör" diye çağırır. "Gel ve gör", mühürü açılmış bir peygamberî hakikati işaret eden peygamberî bir semboldür. İlk dört mühürün her birinde "gel ve gör" buyruğu yer alır.

> Ve Kuzu mühürlerden birini açtığında gördüm; ve gök gürültüsünü andıran bir sesle dört yaratığın birinin "Gel ve gör" dediğini işittim. ... Ve ikinci mührü açtığında, ikinci yaratığın "Gel ve gör" dediğini işittim. ... Ve üçüncü mührü açtığında, üçüncü yaratığın "Gel ve gör" dediğini işittim. ... Ve dördüncü mührü açtığında, dördüncü yaratığın sesinin "Gel ve gör" dediğini işittim. Vahiy 6:1, 3, 5, 7.

Miller’in rüyasının başındaki "gel ve gör" Alfa, sondaki "gel ve gör" ise Omegadır. Rüya, rüyanın başındaki mühürlerin açılmasını, "dizildiklerinde yalnız güneşe denk bir ışık ve ihtişam yansıtıyorlardı" diye tarif edilen mücevherler olarak tanımlar. Mesih, Miller’i "gel ve gör" diyerek Omegayı görmeye davet ettiğinde, Miller şöyle der: "Gözlerim bu manzara karşısında kamaştı. Onlar önceki ihtişamlarının on katıyla parıldıyorlardı." Alfa ışığı güneş gibiydi ve Omega ışığı güneşinkinin on katıydı.

## Dağıtmak

İlk “gel ve gör” ile başlayıp son “gel ve gör” ile sona eren dönemin sonunda, Miller’in matem ve tövbesi temsil edilir. Miller’in halka yönelik bir mesajın mührünü açmasıyla başlayıp Mesih’in Miller’e yönelik bir mesajın mührünü açmasıyla sona eren dönemde, “scatter” kelimesi “yedi kez” zikredilir. Miller bu kelimeyi yeniden kullanacaktır; ancak ilk ve son mührün açılması arasında “scatter” “yedi kez” zikredilir. Kutsal Kitap, “yedi zaman”ın yargısını “scatter” kelimesiyle özdeşleştirir.

> Sizi uluslar arasına dağıtacağım ve ardınız sıra kılıcı kınından sıyıracağım; ülkeniz ıssız kalacak, kentleriniz harap olacak. Levililer 26:33.

Miller’in keşfettiği ilk hakikat, Levililer 26’daki “yedi zaman”dı; ve onun rüyasında, Miller’in mesajının yayımlanması ile Mesih’in mesajının yayımlanması arasındaki dönemde, William Miller’ın çalışmasıyla temsil edilen bütün temel hakikatler, Laodikya Yedinci Gün Adventizmi’nin ilahiyatçılarına ait moloz ve sahte sikkelerle örtülecekti. Bu temel hakikatlerin reddi, alfa ile omega arasındaki tarih içinde yedi dağılma olarak temsil edilir. “Yedi zaman”, William Miller’ın çalışmasının bir simgesidir; bu çalışma Yedinci Gün Adventizminin temellerini teşkil eder ve bu temelin merkezî sütunu Daniel 8:14’teki 2.300 gündür. Bu, William Miller’ın ilk ya da alfa keşfi olan 2.520 yıllık dağılmanın bir dönemin başlangıcını işaretlediğini; bu dönemin ise William Miller’ın omega keşfi olan 2.300 gün ile sona erdiğini gösterir.

Laodikyalı Yedinci Gün Adventizmi 1863’te “yedi vakti” bir yana bıraktığında, William Miller’ın ilk keşfini, yani onun alfa keşfini ve temel keşfini, bir yana bırakmış oldu. Miller’ın keşiflerinin sonuncusu 2.300 gündü; bu da onun omega keşfi ve taçlandırıcı keşfiydi. 1798’de sona eren “yedi vakit”, 2.520’nin sonunu işaret etti ve 2.300 gün ise 1844’te işaretlendi.

Mücevherler yedi zaman boyunca saçıldıktan sonra onları bir araya getiren, kir fırçasını elinde tutan adamdır. O zaman mücevher sandığı daha büyük ve daha güzeldir ve güneşten on kat daha parlak ışıldar. On sayısı bir imtihanın simgesidir. Bu nedenle o mücevherler Güneş günü üzerine olan imtihanda parlar; böylece Miller’in rüyası 1798’de başlar ve Pazar yasasında üçüncü meleğin gür haykırışıyla sona erer.

Milleritlerin 1798’den 1863’e kadar olan tarihi, aynı zamanda 1798’den yakında çıkacak olan Pazar yasasına kadar olan tarihtir. William Miller’in rüyasında, Miller’in “gel ve gör” demesi ile “Kir Fırçası” adamının “gel ve gör” demesi arasında yer alan ve temsil edilen tarih, hem 1798’den 1863’e kadar olan dönemdir, hem de 1798’den Pazar yasasına kadar olan dönemdir. 1863’te sona eren hat, 1798’de başlayıp Pazar yasasında sona eren hattın peygamberî bir fraktalıdır. Bu iki hat da Miller’in rüyasında temsil edilmektedir.

22 Ekim 1844’teki kapalı kapı, Pazar günü yasası zamanındaki kapalı kapının tipidir. 1844’te yerine gelen 2.300 yıllık peygamberlik, Pazar günü yasasının tipidir.

> “Mesih’in, kutsal yerin arındırılması için başkâhinimiz olarak en kutsal yere gelişi—Daniel 8:14’te gözler önüne serildiği üzere; İnsanoğlu’nun, Daniel 7:13’te sunulduğu gibi, Günleri Eskisi’ne gelişi; ve Malaki’nin önceden bildirdiği üzere Rab’bin kendi tapınağına gelişi—aynı olayın tasvirleridir; ve bu olay, Mesih’in Matta 25’teki on kız benzetmesinde anlattığı damadın düğüne gelişiyle de temsil edilmektedir.” Büyük Mücadele, 426.

## Satırlar

Miller’in keşiflerinin omega’sı 2300 yıllık peygamberliktir; bu nedenle hem 1844 hem de Pazar yasası 2300 yıl ile temsil edilmektedir. Bu, her iki hattın alfa’sının 2520, omega’sının ise 2300 olduğu anlamına gelir; hatlardan biri 1863’te, diğeri ise Pazar yasasında nihayete erer. Her iki hatta da 2520 peygamberliği alfa ve/veya temel taşıdır. Millercilerin kurucu tarihinde 1798’den 1863’e uzanan fraktal, ayrıca yüz kırk dört binin omega’sı olan tepe taşı mahiyetindeki tarihteki başka bir fraktalla da örtüşmektedir.

11 Eylül’de Tanrı halkını Yeremya’nın eski yollarına, yani temellere, geri dönmeye çağırdı; bu temeller kurucu tarihin habercisiyle temsil edilir ve o da “yedi vakit” konusundaki kurucu nitelikteki alfa keşfiyle temsil edilir. “Yedi vakit”, yüz kırk dört binin temellerinin sembolüdür ve 11 Eylül’de o grubun mühürlenmesi, temellerin sınayıcı mesajıyla başladı; bu mesaj, William Miller ve Adventizm’in ilk temel hakikatiyle temsil edilmektedir. 11 Eylül’de mühürlenme zamanı başladı ve yakında gelecek Pazar yasasında yüz kırk dört binin mühürlenme zamanı tamamlanacaktır.

Söz konusu tarih, 2,520 ile başlayıp 2,300 ile sonlanan bir fraktaldir ve bu tarih, bu nedenle William Miller'in rüyasında temsil edilen peygamberlik tarihinin üçüncü hattıdır. 2,520, 1798'de; 2,300 ise 1844'te tahakkuk etti. İki hatla temsil edilen iş, Mesih'in ilahiyetini beşeriyetimizle birleştirme işidir. Bu, bir günahkârı aziz kılma, yüksek tabiatı aşağı tabiatın üzerinde hak ettiği tahtına iade etme işidir. Bu nedenle insan bedeni, bedendeki her bir hücreyi bütünüyle yeniden üretmek için 2,520 güne ihtiyaç duyar ve aynı beden, erkekten gelen 23 kromozom ile kadından gelen 23 kromozomun birleşimine dayanır. Bunlar birlikte canlı bir mabedi meydana getirirler ki bu "46" sayısıyla temsil edilir; bu da 1798'den 1844'e kadar olan devredir; yani William Miller'in rüyasında 1798'deki 2,520'den 1844'teki 2,300'e uzanan devredir.

William Miller’ın rüyası ayrıca dikkat çekici bir başka fraktal da içerir. 11 Eylül’den Pazar yasasına kadar olan dönem, 1798’den Pazar yasasına kadar olanın bir fraktalıdır; tıpkı 1798’den 1863’e kadar olduğu gibi. 2023’ten Pazar yasasına kadar olan dönem, 11 Eylül’den Pazar yasasına kadar olanın bir fraktalıdır; ve bu, Miller’ın rüyası içindeki bütün hatların omega’sı olarak işaret ettiği tarihsel dönemdir. Bu, aslî hakikatlerin güneşin on katı ölçüsünde büyütüldüğü dönemdir.

## İki Turnür

1840’larda “bustle” sözcüğü (isim olarak) yaygın biçimde enerjik, meşgul ya da gürültülü faaliyet anlamına geliyordu; çoğu kez telaş, heyecan, acele veya galeyan nüansı taşırdı. Kalabalıkta, bir hanede, bir pazarda ya da belirli bir hadise sırasında canlı hareketi, kargaşayı yahut telaşlı koşuşturmayı ifade ederdi. Dolayısıyla, Miller’in rüyasındaki “bustle”, tam o anda cereyan eden faaliyet, heyecan veya acil meşguliyetin anlık patlak verişini—mevcut durum ya da vesileye ait gelip geçici hareketlenme yahut kargaşayı—tasvir eder.

Miller şöyle belirtir: "Sonra, o toz toprağı ve çerçöpü, sahte mücevherleri ve kalp sikkeleri süpürürken, hepsi bir bulut gibi yükselip pencereden dışarı çıktı ve rüzgâr onları alıp götürdü. Bu hengâme içinde gözlerimi bir anlığına kapattım; açtığımda, çerçöpün hepsi yok olmuştu."

“Kargaşa”, Miller’ın rüyasında iki noktayı işaret eder: ilki, kalabalığın mücevherleri dağıttığı andır; ikincisi ise kir fırçalı adamın pencereleri açıp sahte mücevherleri dışarı süpürmeye başladığı an. Birinci ve alfa kargaşa mücevherlerin örtülmesidir; ikinci ve omega kargaşa ise mücevherlerin iadesidir. Kargaşa sırasında Miller gözlerini kapadı. Miller 1849’da ebedî istirahate yatırıldı; tam da Mesih’in, halkının bakiyesini toplamak üzere elini ikinci kez uzattığı noktada. Böylece Miller gözlerini kapadı ve 1850’de, Habakkuk’un görümü yaz ve onu açık kıl buyruğunun yerine getirilmesiyle, onun hakikatleri yeniden bir masanın üzerine konuldu. O kargaşa döneminde Miller gözlerini kapar ve uyandığında mücevherlerin geri getirilişi sürmektedir.

Rüyasında ikinci hareketlilik, yüz kırk dört binin sancağı Zekeriya’nın taç üzerindeki mücevherler olarak nitelediği sancak olarak ihya edilip arındırılıp pak kılındığında vuku bulur.

> Ve Rab Tanrıları, o gün onları, halkının sürüsü gibi kurtaracaktır; çünkü onlar, onun ülkesinde bir sancak gibi yükseltilen bir tacın taşları gibi olacaklar. Çünkü onun iyiliği ne büyüktür, güzelliği ne büyüktür! Tahıl delikanlıları sevindirecek, yeni şarap da genç kızları. Son yağmur zamanında Rab’den yağmur dileyin; böylece Rab parlak bulutlar yapacak ve onlara yağmur sağanakları verecek, tarlada herkese ot sağlayacak. Çünkü putlar boş söz söylediler, falcılar yalan gördüler ve yalan rüyalar anlattılar; boşuna teselli ediyorlar. Bu yüzden sürü gibi dolaştılar, çoban olmadığı için sıkıntıya düştüler. Öfkem çobanlara karşı alevlendi ve tekeleri cezalandırdım; çünkü orduların Rabbi, sürüsü olan Yahuda evini gözetti ve onları savaşta kendi soylu atı gibi kıldı. Zekeriya 9:16–10:3.

"O'nun halkının sürüsü" hem bir sancak hem de bir tacın üzerindeki taşlar (mücevherler)dir. O'nun halkının sürüsü, son yağmur sırasında ayırt edilir; çünkü buyruk, son yağmur zamanında son yağmuru istemektir. Sürü, Yeremya'nın "eski yollar" dediği yolu değil, kendi yollarına giden "sürü"yle tezat hâlindedir. Son yağmur zamanında, O'nun sürüsü olan mücevherler, savaşta O'nun görkemli atı olacaktır. Bu "görkemli at", muzaffer kilisedir; ilk Hristiyan gelinde temsil edilir ve Petrus tarafından simgelenir; birinci mühür döneminde beyaz bir at olarak "fethederek ve fethetmek üzere" ileri çıkan odur.

> Ve Kuzu mühürlerden birini açtığında gördüm; gök gürültüsünü andıran bir ses işittim: dört canlı varlıktan biri, 'Gel ve gör' diyordu. Ve baktım, işte beyaz bir at: üzerinde oturanın elinde bir yay vardı; ona bir taç verildi; ve fethederek, fethetmek üzere yola çıktı. Vahiy 6:1, 2.

Şu halde Petrus, yağmurun Pentekost’taki dökülüşü sırasında havarilerin dönemindeki ilk Hıristiyan kilisesinin sembolüdür ve Pentekost’taki dökülüşle tipolojik olarak önceden tasvir edilmiş olan son yağmur sırasında da son Hıristiyan kilisesinin sembolüdür.

> Ve göğün açıldığını gördüm; işte, beyaz bir at; onun üzerinde oturanın adı Sadık ve Gerçek’ti, ve doğrulukla yargılar ve savaşır. Gözleri ateş alevi gibiydi, başında birçok taç vardı; üzerinde yazılı bir adı vardı ki onu kendisinden başka kimse bilmiyordu. Kana batırılmış bir kaftana bürünmüştü; ve adı Tanrı’nın Sözü diye anılır. Ve gökteki ordular, beyaz atlar üzerinde, ince ketenden, beyaz ve pak giysilere bürünmüş olarak onu izliyorlardı. Vahiy 19:11-14.

Beyaz atlar, Hezekiel 37’de diriltilen Mesih’in ordusunu temsil eder; onlar muzaffer kilisedir ve bir tacın taşlarıdır; çünkü Mesih, son yağmur zamanında görkem krallığını kurar. Krallığının temsilcileri olarak yüz kırk dört bin, tacın üzerindeki mücevherlerdir; taç ise, Mesih’in 2.300 günün tamamlanışında aldığı krallığın sembolüdür; bu tamamlanış hem 22 Ekim 1844’tü hem de Pazar Yasası’nda yeniden olacaktır. O beyaz atlar krallığı, göğün pencerelerinin açıldığı son yağmur sırasında yükseltilir; çünkü Yuhanna, gök açıldığında beyaz atı gördü.

1849’daki alfa telaşı sırasında Miller, kısa bir anlığına ölümle gözlerini kapadı. Miller İlyas’tı ve İlyas 18 Temmuz 2020’de öldü; omega telaşına ulaşıncaya kadar sokakta 1.260 gün yattı ve sonra uyandırıldı. Onun uyanışının gelişi, çerçöpü dışarı süpürmek için kir fırçası olan adamın göğün penceresini açtığı ana işaret edilir. Göğün penceresi açıldığında beyaz atların ordusu kaldırılır ve bu gerçekleştiğinde hak ile batılın ayrımı tespit edilir. Bu ayrım Malaki kitabında da tespit edilir.

> Bütün ondalıkları ambara getirin ki evimde yiyecek bulunsun; ve bununla şimdi beni deneyin, diyor Her Şeye Egemen Rab: Sizin için göğün pencerelerini açmaz mıyım ve üzerinize öyle bir bereket dökmem mi ki, onu alacak yer kalmayacak. Malaki 3:10.

Peygamberlerin ruhları peygamberlere tabidir; ve Vahiy’deki Yuhanna, Miller’ın rüyası ve Malaki, göklerin pencerelerinin açıldığı vakte dair üç şahit teşkil eder. Miller’ın rüyasında bu, “gel ve gör” çağrısının omega safhasındadır. Alfa’daki hareketlilik, dağılmanın başladığı vakitti; omega ise toplanmanın başladığı vakittir.

Miller’ın rüyasına daha derinlemesine girmeden önce, rüya üzerine James White’ın yorumuna da yer vermek istiyoruz. James White, gerçek mücevherleri Tanrı’nın gerçek halkı, sahte mücevherleri ise kötüler olarak tanımlar. Ben ise mücevherleri, hataya karşıt hakikatler olarak tanımlıyorum. Mücevherler de sahte mücevherler de, hataya ve sahte habercilere karşıt olarak, hem mesajı hem de habercileri temsil ederler.

> MILLER KARDEŞ'İN RÜYASI

> Aşağıdaki rüya, iki yıldan da fazla bir süre önce Advent Herald’da yayımlandı. O zaman bunun, geçmişteki İkinci Geliş deneyimimizi açıkça ortaya koyduğunu ve Tanrı’nın bu rüyayı dağılmış sürünün yararı için verdiğini gördüm.

> Rab'bin büyük ve korkunç gününün yaklaştığını gösteren belirtiler arasında Tanrı rüyalara yer vermiştir. Bkz. Joel 2:28-31; Acts 2:17-20. Rüyalar üç yoldan gelebilir; birincisi, 'işlerin çokluğundan dolayı.' Bkz. Ecclesiastes 5:3. İkincisi, Şeytan'ın kötü ruhunun ve aldatmasının etkisi altında olanlar, onun etkisiyle rüyalar görebilir. Bkz. Deuteronomy 8:1-5; Jeremiah 23:25-28; 27:9; 29:8; Zechariah 10:2; Jude 8. Ve üçüncüsü, meleklerin ve Kutsal Ruh'un aracılığıyla gelen rüyalarla Tanrı halkına her zaman az çok öğretmiş, hâlâ da öğretmektedir. Gerçeğin apaçık ışığında duranlar, Tanrı onlara bir rüya verdiğinde bunu bilir; ve böyleleri sahte rüyalarla aldatılıp yoldan çıkarılmaz.

> 'Ve dedi: Şimdi sözlerimi işitin; aranızda bir peygamber varsa, ben, Rab, ona bir görümde kendimi bildireceğim ve rüyada onunla konuşacağım.' Sayılar 12:6. Yakup dedi ki, 'Rab'bin meleği rüyada benimle konuştu.' Yaratılış 31:2. 'Ve Tanrı, geceleyin rüyada Suriyeli Laban'a geldi.' Yaratılış 31:24. Yusuf'un rüyalarını okuyun, [Yaratılış 37:5-9,] ve ardından bunların Mısır'da gerçekleşmesinin ilginç hikâyesini. 'Gibeon'da Rab, geceleyin rüyada Süleyman'a göründü.' 1. Krallar 3:55. Daniel'in ikinci bölümündeki büyük ve önemli heykel rüyada verildi; aynı şekilde yedinci bölümdeki dört canavar vb. de. Herodes bebek Kurtarıcı'yı yok etmek istediğinde, Yusuf Mısır'a kaçması için rüyada uyarıldı. Matta 2:13.

> 'Ve SON GÜNLERDE, şöyle diyor Tanrı: Ruhumdan bütün insanların üzerine dökeceğim; oğullarınız ve kızlarınız peygamberlik edecek, gençleriniz görümler görecek, yaşlılarınız rüyalar görecek.' Elçilerin İşleri 2:17.

> Peygamberlik armağanı, rüyalar ve görümler aracılığıyla, burada Kutsal Ruh’un meyvesidir ve son günlerde bir işaret oluşturacak kadar açığa çıkacaktır. Bu, müjde kilisesinin armağanlarından biridir.

> "Ve o, bazılarını elçi olarak; bazılarını PEYGAMBER olarak; bazılarını müjdeci olarak; bazılarını da çoban ve öğretmen olarak verdi; kutsalların yetkinleştirilmesi için, hizmet işi için, Mesih'in bedeninin bina edilmesi için." Efesliler 4:11, 12.

> 'Ve Tanrı, kilisede bazılarını atadı: önce elçiler, ikinci olarak PEYGAMBERLER,' vb. 1. Korintliler 12:28. 'PEYGAMBERLİK SÖZLERİNİ küçümsemeyin.' 1. Selanikliler 5:20. Ayrıca bkz. Elçilerin İşleri 13:1; 21:9; Romalılar 7:6; 1. Korintliler 14:1, 24, 39. Peygamberler yahut peygamberlik sözleri, Mesih’in kilisesinin bina edilmesi içindir; ve Tanrı sözünden, onların müjdeciler, çobanlar ve öğretmenlerden önce sona ereceğine dair ileri sürülebilecek hiçbir kanıt yoktur. Fakat itiraz eden şöyle der: 'O kadar çok sahte görüm ve rüya oldu ki, bu türden hiçbir şeye güven duyamıyorum.' Şeytanın kendi taklidi vardır. Onun her zaman sahte peygamberleri olmuştur ve kuşkusuz, aldatma ve zaferinin bu son saatinde şimdi de onları beklemeliyiz. Sahtesinin varlığını gerekçe göstererek bu tür özel vahiyleri reddedenler, aynı ölçüde yerinde sayarak bir adım daha atıp Tanrı’nın insana bir rüyada ya da bir görümde kendisini hiç vahyetmediğini de inkâr edebilirler; çünkü sahtesi her zaman var olmuştur.

> Rüyalar ve görümler, Tanrı’nın insana kendisini açıkladığı araçlardır. Bu yolla peygamberlere konuştu; peygamberlik armağanını İncil kilisesine verilen armağanlar arasına yerleştirdi ve rüyaları ve görümleri 'SON GÜNLER'in diğer belirtileri arasında saydı. Amin.

> Yukarıdaki mülahazalarda maksadım, itirazları Kutsal Yazılara uygun bir surette bertaraf etmek ve okuyucunun zihnini müteakip kısım için hazırlamak olmuştur.

> WM. MILLER,

> Low Hampton, N. Y., 3 Aralık 1847. James White, Kardeş Miller'in Rüyası, 1-6.

> 1. 'Sandık', dünyaya ilan etmesi için Miller Kardeş’e verilmiş olan, Rabbimiz İsa Mesih’in ikinci gelişine ilişkin Kutsal Kitap’ın büyük hakikatlerini temsil eder.

> 2. “İliştirilen anahtar”, onun Peygamberlik Sözü’nü yorumlama yöntemiydi—Kutsal Yazı’yı Kutsal Yazı ile karşılaştırmak—Kutsal Kitap kendi kendisinin yorumcusudur. Bu anahtarla Miller Kardeş, “sandığı”—yani gelişin büyük gerçeğini—dünyaya açtı.

> 3. 'Her türden ve her boyda' olan ve 'sandığın içinde kendi yerlerine öylesine güzelce dizilmiş' bulunan 'mücevherler, elmaslar vb.'; Advent inancını kabul etmiş ve hakikatin kutsal davasında bulundukları çeşitli mevkilerde cesur bir duruş sergiledikleri görülen, bütün kiliselerden ve hayatın neredeyse her mevki ve durumundan gelen Tanrı'nın çocuklarını [Malaki 3:17,] temsil eder. Bu düzen içinde hareket ederken, her biri kendi vazifesine bakıp Tanrı'nın önünde alçakgönüllülükle yürürken, dünyaya 'bir ışık ve yücelik yansıttılar' ki bunun bir benzeri ancak havarilerin günlerindeki kilisede görülebilirdi. Mesaj [Vahiy 14:6,7,] sanki rüzgârın kanatları üzerinde gidiyormuş gibi yayıldı ve davet, 'Gelin, çünkü her şey şimdi hazır,' [Luka 14:17.] güç ve etkiyle her yana yayıldı.

> 4. 'Halk içeri gelmeye başladı; başlangıçta sayıları azdı, fakat giderek bir kalabalığa dönüştü.' Advent Doktrini ilk kez Miller Kardeş ve pek az sayıda başkası tarafından vaaz edildiğinde, bunun pek az etkisi oldu ve onunla uyandırılanlar da pek azdı; ancak 1840'tan 1844'e kadar, vaaz edildiği her yerde, bütün topluluk uyandırıldı.

> 5. Uçan melek [Vahiy 14:6-7] “Tanrı’dan korkun ve O’na yücelik verin; çünkü O’nun yargısının saati gelmiştir.” diyerek ebedî müjdeyi ilk kez vaaz etmeye başladığında, İsa’nın gelişinin ve her şeyin eski hâline iadesinin beklentisiyle pek çoğu sevinç çığlıkları attı; ancak bunlar daha sonra, az önce kendilerini sevinçle doldurmuş olan gerçeğe karşı çıkıp onu alaya aldılar ve küçümsediler. Kıymetli taşları altüst edip etrafa saçtılar. Bu da bizi, saçılma zamanının başladığı 1844 sonbaharına getirir.

> Şunu iyi biliniz: Mücevherleri sarsıp dağıtanlar, vaktiyle 'sevinçten haykıranlar'dı. Ve 1844'ten beri, sürüyü bu denli etkili biçimde dağıtıp yoldan saptıranlar, bir zamanlar hakikati vaaz etmiş ve ondan sevinç duymuş olanlardan başkası olmamıştır; ne var ki bunlar, o zamandan beri Tanrı'nın işini ve geçmiş Advent tecrübemizde peygamberlik sözünün yerine gelişini inkâr etmişlerdir.

> 6. Hakikilerin arasına serpiştirilmiş 'sahte mücevherler ve sahte sikke', kapı 1844’te kapandığından beri, sahte mühtedileri yahut [Hoşea 5:7]’deki 'yabancı çocuklar'ı açıkça temsil eder.

> 7. 'Kir ve talaş, kum ve her türlü süprüntü', 1844 yılının sonbaharından beri İkinci Advent imanlılarının arasına sokulmuş olan çeşitli ve çok sayıda yanılgıyı temsil eder. Burada bunlardan birkaçına değineceğim.

> 1. Gece yarısı çağrısı verilir verilmez, bazı “çobanlar”ın küstahça benimsedikleri tutum, yedinci ay hareketine eşlik eden Kutsal Ruh’un o vakur yumuşatıcı kudretinin, mesmerik bir etki olduğuydu. George Storrs bu tutumu benimseyenlerin ilkleri arasındaydı. New York Şehri’nde yayımlanmakta olan Midnight-Cry’da, 1844’ün sonlarına ait yazılarına bakınız. J. V. Himes, 1845 ilkbaharında Albany Konferansı’nda, yedinci ay hareketinin yedi fit derinliğinde mesmerizm meydana getirdiğini söyledi. Bunu, orada bulunup bu sözü işiten birinden duydum. Yedinci ay çağrısında etkin rol alan diğerleri de, o hareketi sonradan Şeytan’ın işi olarak ilan ettiler. Mesih’in ve Kutsal Ruh’un işini Şeytan’a atfetmek, Kurtarıcımızın günlerinde küfürdü ve şimdi de küfürdür. 2. Belirli zamana dair çok sayıdaki deneme. 2300 gün 1844’te sona erdiğinden beri, onların bitimi için farklı kişilerce hayli zamanlar tayin edilmiştir. Bunu yapmakla “sınır taşlarını” yerinden oynattılar ve bütün advent hareketinin üzerine karanlık ve şüphe saldılar. 3. Spiritüalizm, bütün hayalleri ve aşırılıklarıyla. Şeytan’ın bu hilesi, dehşetli bir ölüm işini gerçekleştirmiş olup, “talaşlar” ve “her türlü süprüntü” ile pek yerinde temsil edilmiştir. Spiritüalizmin zehrini içenlerin çoğu, geçmiş advent tecrübemizin hakikatini kabul ettiler; bu olgudan ötürü de, pek çok kişi, Tanrı’nın 1843 ve 1844’te büyük advent hareketlerini yürüttüğüne inanmanın doğal meyvesinin spiritüalizm olduğu kanaatine sevk edilmiştir. Petrus, “onları satın alan Rab’bi bile inkâr ederek helak getirici sapkınlıklar sokacak olanlar”dan söz ederken şöyle der: “BUNLAR YÜZÜNDEN HAKİKAT YOLU KÖTÜLENİR.” 4. S. S. Snow’un kendisinin “Peygamber İlyas” olduğunu iddia etmesi. Bu adam, tuhaf ve çılgın seyri içinde, bu ölüm işinde de kendi payına düşeni yapmış ve gidişatı, birçok dürüst canın zihninde, bekleyen azizlerin doğru konumunu itibarsızlaştırma eğilimi doğurmuştur.

> Bu yanlışlar kataloğuna, geçmişte olduğu ileri sürülen Vahiy 20:4, 7’deki “bin yıl”, Vahiy 7:4; 14:1’deki 144.000, Mesih’in dirilişinden sonra “dirilip mezarlardan çıkanlar”, “iş yapılmaması” doktrini, bebeklerin yok edilmesi öğretisi vb. vb. gibi daha nicelerini ekleyebilirim. Bu yanlışlar öylesine gayretkeşlikle yayılıyor ve bekleyen sürüye o denli ısrarla telkin ediliyordu ki, Kardeş Miller rüyayı gördüğü sırada hakiki mücevherler “gözlerden ırak tutulmuştu” ve peygamberin sözleri yerindeydi - “Ve hüküm geriye çevrildi, ve adalet uzakta duruyor” vb. vb. Bkz. Yeşaya 56:14.

> O vakit memlekette, şimdiki hakikatin davasını savunan hiçbir Adventist yayın organı yoktu. 'Day-Dawn', küçük sürünün gerçek konumunu savunan sonuncusuydu; fakat Rab Kardeş Miller’e bu rüyayı vermeden birkaç ay önce o da öldü; ve son can çekişmesinde, yorgun, iç çeken kutsalları, o zaman için gelecekte otuz yıl ileride olan 1877 yılına, nihai kurtuluşlarının zamanı olarak işaret etti. Vah! Vah! Kardeş Miller’in rüyasında bu hazin durum karşısında “oturup ağlaması” hiç de şaşırtıcı değildir.

> 8. Sandık, Matta 25:1-11’deki on bakire benzetmesinde belirtildiği üzere, Miller Kardeş’in dünyaya ilan ettiği İkinci Geliş gerçeğini temsil eder. İlk olarak zaman, 1843; ikincisi gecikme zamanı; üçüncüsü 1844 yılının yedinci ayındaki gece yarısı haykırışı; ve dördüncüsü kapalı kapı. 1843’ten beri İkinci Geliş yayınlarını okuyan hiç kimse, Miller Kardeş’in İkinci Geliş tarihindeki bu dört önemli noktayı savunduğunu inkâr etmeyecektir. Bu uyumlu hakikat sistemi yahut “sandık”, kendi tecrübelerini reddeden ve Miller Kardeş’le birlikte dünyaya bu denli korkusuzca vaaz ettikleri bizzat hakikatleri inkâr edenler tarafından paramparça edilmiş ve süprüntülerin arasına saçılmıştır.

> 9. 'Kir fırçasını' elinde tutan adam, üçüncü meleğin bildirisiyle [Vahiy 14:9-12,] gözler önüne serilen şimdiki hakikatin berrak ışığını temsil etmektedir; bu ışık şimdi kalanların arasından hataları arındırmaktadır. Şimdiki hakikatin davası 1848 baharında canlanmaya başladı ve o zamandan bugüne dek yükselmekte ve güç kazanmaktadır. 'Kir fırçası' hareket hâlindedir ve hatalar hakikatin berrak ışığı karşısında yok olup gitmektedir; çok kısa bir süre öncesine kadar karanlık ve hata tarafından örtülüp gözlerden gizlenen kıymetli mücevherlerden bazıları şimdi şimdiki hakikatin berrak ışığında durmaktadırlar.

> Mücevherleri ortaya çıkarmak ve yanlışı ayıklayıp arındırmak şeklindeki bu çalışma hızla artmaktadır; ve kutsalların tümü araştırılıp bulununcaya ve yaşayan Tanrı’nın mührünü alıncaya kadar gitgide artan bir kudretle ilerlemeye mukadderdir. Bunu Hezekiel’in otuz dördüncü bölümüyle karşılaştırın; ve göreceksiniz ki Tanrı, 1844’ten beri bu karanlık ve bulutlu günde dağılmış olan sürüsünü toplayacağını vaat etmiştir. İsa gelmeden önce, ‘küçük sürü’ ‘imanın birliği’ içinde toplanacaktır. İsa şimdi ‘kendi için, iyi işlerde gayretli, kendine ait bir halkı’ arındırmaktadır; ve geldiğinde ‘kilisesini leke veya buruşukluk ya da buna benzer herhangi bir şeyden yoksun’ bulacaktır. ‘Onun yelpazesi elindedir; harman yerini bütünüyle temizleyecek ve buğdayını ambara toplayacaktır, vb.’ Matta 3:12.

> 10. Dağılmış 'mücevherler', 'elmaslar' ve sikkelerin toplandığı, 'öncekinden çok daha büyük ve daha güzel olan' ikinci 'sandık', dağılmış sürünün — hatta 144.000’in, hepsinin yaşayan Tanrı’nın mührünü taşıdığı — toplanacağı yaşayan şimdiki hakikatin geniş sahasını temsil eder. Değerli elmaslardan bir tanesi bile karanlıkta bırakılmayacaktır. Kimileri bir iğne ucundan daha büyük olmasa da, Tanrı’nın mücevherlerini bir araya getirdiği bu günde gözden kaçırılmayacak ve dışarıda bırakılmayacaklardır. [Malachi 3:16-18] Lot’u Sodom’dan çıkardığı gibi, meleklerini gönderip onları aceleyle dışarı çıkarabilir. 'Rab yeryüzünde kısa bir iş yapacaktır.' 'Onu doğruluk içinde kısa kesecektir.' Bkz. Romans 9:28. James White, Kardeş Miller’in Rüyasına Dipnotlar.

Back to Articles