Article

# Rome Establishes the Vision - Number Ten

Roma Vizyonu Belirliyor - Numara 10

The Last Controversy: The Book of Joel, the Fall of New York, and the Symbol of Rome in Advent History

Son Çekişme: Yoel Kitabı, New York'un Düşüşü ve Advent Tarihinde Roma'nın Sembolü

Author

Jeff Pippenger

Published

August 26, 2024

Formats

PDF
Word

The final controversy I wish to bring together with the other historical arguments over the symbol of Rome within Advent history is the book of Joel. That controversy took place after September 11, 2001, and without considering the circumstances of that period a few subtle points might very well be missed. To place those circumstances into context requires a consideration of the Millerite history. On August 11, 1840 the time prophecy of Revelation chapter nine, verse fifteen was fulfilled.

Adventist tarihi içinde Roma’nın sembolü üzerine diğer tarihsel argümanlarla birlikte ele almak istediğim son tartışma Yoel kitabıdır. Bu tartışma 11 Eylül 2001’den sonra yaşandı ve o dönemin koşulları dikkate alınmadığında bazı ince noktalar pekâlâ gözden kaçabilir. Bu koşulları bağlama oturtmak, Millerci hareketin tarihini dikkate almayı gerektirir. 11 Ağustos 1840’ta Vahiy 9:15’teki zaman peygamberliği yerine geldi.

> And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:15.

> Ve bir saat, bir gün, bir ay ve bir yıl için hazırlanmış olan dört melek, insanların üçte birini öldürmek üzere serbest bırakıldı. Vahiy 9:15.

The verse identifies the “hour, and a day, and a month, and a year,” as equating to three hundred ninety-one years and fifteen days. The four angels represented when Islam rose to power and brought warfare against Rome, beginning on July 27, 1449. The starting point was determined by employing the ending point of another time prophecy of one hundred and fifty years. The first time prophecy of one hundred and fifty years was set forth in the history of the first woe, which is also the fifth trumpet of Revelation chapter nine. When the one-hundred-and-fifty-year prophecy concluded on July 27, 1449, the time prophecy we are now considering began, and three hundred and ninety-one years and fifteen days later the prophecy ended on August 11, 1840.

Ayet, "bir saat, bir gün, bir ay ve bir yıl" ifadesini üç yüz doksan bir yıl ve on beş güne eşdeğer olarak tanımlar. Dört melek, İslam’ın iktidara yükselip Roma’ya karşı savaşı başlatmasıyla ilişkilendirilir; başlangıç 27 Temmuz 1449’dur. Başlangıç noktası, yüz elli yıllık başka bir zaman kehanetinin bitiş noktası kullanılarak belirlendi. Yüz elli yıllık ilk zaman kehaneti, aynı zamanda Vahiy’in dokuzuncu bölümündeki beşinci boru olan birinci "vay"ın tarihinde ortaya konmuştu. Yüz elli yıllık kehanet 27 Temmuz 1449’da sona erdiğinde, şu anda ele aldığımız zaman kehaneti başladı ve üç yüz doksan bir yıl on beş gün sonra, 11 Ağustos 1840’ta tamamlandı.

William Miller had understood the powers of Revelation nine to represent Islam, and prior to the date of August 11, 1840, a Millerite named Josiah Litch set forth a prediction based upon the prophecy identifying that in 1840, the Ottoman Supremacy would cease. Ten days before August 11, 1840, Litch fine-tuned and updated his prediction to identify not simply the year the prophecy would be fulfilled, but the very year, day and month. Sister White comments on the effect of Litch’s prediction upon the religious world of the Millerites when the event was fulfilled.

William Miller, Vahiy’in dokuzuncu bölümündeki güçlerin İslam’ı temsil ettiğini anlamıştı ve 11 Ağustos 1840 tarihinden önce, Josiah Litch adlı bir Millerci, 1840’ta Osmanlı egemenliğinin sona ereceğini bildiren peygamberliğe dayanarak bir öngörü ortaya koydu. 11 Ağustos 1840’tan on gün önce, Litch öngörüsünü gözden geçirip kesinleştirerek, peygamberliğin yalnızca hangi yılda gerçekleşeceğini değil, bizzat yılını, ayını ve gününü de belirtti. Olay gerçekleştiğinde, Kardeş White, Litch’in öngörüsünün Millercilerin dini dünyası üzerindeki etkisine dair yorumda bulunur.

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> "1840 yılında, kehanetin bir başka dikkat çekici gerçekleşmesi yaygın ilgi uyandırdı. İki yıl önce, İkinci Geliş’i vaaz eden önde gelen vaizlerden biri olan Josiah Litch, Osmanlı İmparatorluğu’nun düşüşünü öngören Vahiy 9’un bir yorumunu yayımlamıştı. Hesaplamalarına göre, bu güç ... 11 Ağustos 1840’ta yıkılacaktı; o tarihte Konstantinopolis’teki Osmanlı gücünün kırılması beklenebilir. Ve bunun böyle olduğu, inanıyorum ki, ortaya çıkacaktır.'"

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> Tam da belirtilen zamanda Türkiye, büyükelçileri aracılığıyla Avrupa’nın müttefik devletlerinin himayesini kabul etti ve böylece Hristiyan ulusların denetimi altına girdi. Bu olay kehaneti tam olarak yerine getirdi. Bu duyulduğunda, kitleler Miller ve arkadaşlarının benimsediği peygamberlik sözlerinin yorumlanmasına ilişkin ilkelerin doğruluğuna ikna oldular ve Advent hareketi olağanüstü bir ivme kazandı. Eğitimli ve mevki sahibi kişiler, hem vaazda hem de onun görüşlerini yayımlamada Miller’e katıldılar ve 1840’tan 1844’e kadar çalışma hızla genişledi. Büyük Çekişme, 334, 335.

Her endorsement of this event has through the years been attacked repeatedly through a variety of ways by Laodicean Seventh-day Adventists. As with the seven times and “the daily”, to attack this truth is to rejected the foundations as represented upon the two sacred tables, and also the authority of the Spirit of Prophecy. The reason Satan has worked to destroy confidence in this history is multifaceted.

Onun bu olayı onaylaması, yıllar boyunca Laodikyalı Yedinci Gün Adventistleri tarafından çeşitli yollarla tekrar tekrar saldırıya uğramıştır. Yedi kez ve "günlük"te olduğu gibi, bu gerçeğe saldırmak, iki kutsal levha üzerinde temsil edilen temelleri ve ayrıca Peygamberlik Ruhu'nun otoritesini reddetmektir. Şeytanın bu tarihe duyulan güveni yok etmek için çalışmasının nedeni çok yönlüdür.

Litch’s prediction employed “the principles of prophetic interpretation adopted by Miller.” Miller was given insight to the element of prophetic time, and any who doubt that Miller’s message was based upon prophetic time, only needs to review the 1843 and 1850 pioneer charts to confirm that this was true. Before August 11, 1840, those opposing Miller’s prediction of the return of Christ would argue that prophetic time could not be employed to understand when Christ would return. They often used the Bible’s statement about not knowing the day nor hour, to resist his message and work.

Litch'in tahmini, "Miller tarafından benimsenen peygamberlik yorumlama ilkelerini" esas alıyordu. Miller'a peygamberlik zamanı konusunda bir anlayış verilmişti ve Miller'in mesajının peygamberlik zamanına dayandığından kuşku duyan herkesin, bunun doğru olduğunu teyit etmek için yalnızca 1843 ve 1850 tarihli öncü tabloları gözden geçirmesi yeterlidir. 11 Ağustos 1840'tan önce, Miller'in Mesih'in dönüşüne ilişkin tahminine karşı çıkanlar, Mesih'in ne zaman döneceğini anlamak için peygamberlik zamanının kullanılamayacağını savunurlardı. Onun mesajına ve çalışmasına direnmek için sık sık Kutsal Kitap'taki günü ve saati kimsenin bilemeyeceğine dair ifadeyi kullanırlardı.

> But of that day and hour knoweth no man, no, not the angels of heaven, but my Father only. But as the days of Noe were, so shall also the coming of the Son of man be. For as in the days that were before the flood they were eating and drinking, marrying and giving in marriage, until the day that Noe entered into the ark, And knew not until the flood came, and took them all away; so shall also the coming of the Son of man be. Then shall two be in the field; the one shall be taken, and the other left. Matthew 24:36–40.

> Ama o günün ve saatin ne olduğunu kimse bilmez; gökteki melekler bile değil, yalnızca Babam bilir. Nuh’un günleri nasılsa, İnsanoğlu’nun gelişi de öyle olacaktır. Çünkü tufandan önceki günlerde, Nuh gemiye girene kadar, yiyip içiyor, evleniyor ve evlendiriliyorlardı. Ve tufan gelip hepsini alıp götürünceye kadar farkına varmadılar; İnsanoğlu’nun gelişi de böyle olacaktır. O zaman tarlada iki kişi olacak; biri alınacak, öteki bırakılacak. Matta 24:36-40.

In spite of this passage the Millerites found too much biblical evidence to support their predictions and carried on and operated upon a principle later identified by Sister White.

Bu pasaja rağmen, Milleritler tahminlerini desteklemek için Kutsal Kitap’tan fazlasıyla kanıt buldular ve yollarına devam ederek daha sonra Sister White tarafından tanımlanan bir ilkeye göre hareket ettiler.

> “‘No man knoweth the day nor the hour’ was the argument most often brought forward by rejecters of the advent faith. The scripture is: ‘Of that day and hour knoweth no man, no not the angels of heaven, but My Father only.’ Matthew 24:36. A clear and harmonious explanation of this text was given by those who were looking for the Lord, and the wrong use made of it by their opponents was clearly shown. The words were spoken by Christ in that memorable conversation with His disciples upon Olivet after He had for the last time departed from the temple. The disciples had asked the question: ‘What shall be the sign of Thy coming, and of the end of the world?’ Jesus gave them signs, and said: ‘When ye shall see all these things, know that it is near, even at the doors.’ Verses 3, 33. One saying of the Saviour must not be made to destroy another. Though no man knoweth the day nor the hour of His coming, we are instructed and required to know when it is near. We are further taught that to disregard His warning, and refuse or neglect to know when His advent is near, will be as fatal for us as it was for those who lived in the days of Noah not to know when the flood was coming. And the parable in the same chapter, contrasting the faithful and the unfaithful servant, and giving the doom of him who said in his heart, ‘My Lord delayeth His coming,’ shows in what light Christ will regard and reward those whom He finds watching, and teaching His coming, and those denying it. ‘Watch therefore,’ He says. ‘Blessed is that servant, whom his Lord when He cometh shall find so doing.’ Verses 42, 46. ‘If therefore thou shalt not watch, I will come on thee as a thief, and thou shalt not know what hour I will come upon thee.’ Revelation 3:3.” The Great Controversy, 370.

> "'Hiç kimse günü ve saati bilmez' Geliş inancını reddedenler tarafından en sık öne sürülen argümandı. Kutsal Yazı şöyledir: 'O günü ve saati kimse bilmez; gökteki melekler bile bilmez; yalnız Babam bilir.' Matta 24:36. Rab'bi bekleyenler bu metne açık ve uyumlu bir açıklama getirdiler ve karşıtlarının onu nasıl kötüye kullandıkları açıkça gösterildi. Bu sözler, Mesih'in tapınaktan son kez ayrıldıktan sonra öğrencileriyle Zeytin Dağı'nda yaptığı o unutulmaz konuşmada söylenmişti. Öğrenciler şu soruyu sormuşlardı: 'Senin gelişinin ve dünyanın sonunun belirtisi ne olacak?' İsa onlara işaretler verdi ve şöyle dedi: 'Bütün bunları gördüğünüzde, O'nun yakın olduğunu, hatta kapıda olduğunu bilin.' 3 ve 33. ayetler. Kurtarıcı'nın bir sözü bir başka sözünü geçersiz kılacak şekilde kullanılmamalıdır. O'nun gelişinin gününü ve saatini kimse bilmese de, ne zaman yakın olduğunu bilmemiz gerektiği bize öğretilmiş ve bizden istenmiştir. Ayrıca, O'nun uyarısını dikkate almamanın ve O'nun gelişinin ne zaman yakın olduğunu bilmeyi reddetmenin ya da ihmal etmenin, Nuh günlerinde yaşayanların tufanın ne zaman geleceğini bilmemeleri kadar bizim için de ölümcül olacağı öğretilir. Ve aynı bölümde, sadık ve sadık olmayan hizmetçiyi karşılaştıran ve yüreğinde, 'Efendim gelişini geciktiriyor' diyene verilen akıbeti bildiren benzetme, Mesih'in uyanık bulduğu ve O'nun gelişini öğretenleri nasıl değerlendireceğini ve ödüllendireceğini, onu inkâr edenlere ise ne hüküm vereceğini gösterir. 'Öyleyse uyanık kalın,' der O. 'Efendisi geldiğinde onu böyle yaparken bulacağı kul ne mutludur.' 42 ve 46. ayetler. 'Bunun için uyanık olmazsan, hırsız gibi sana geleceğim; hangi saatte üzerine geleceğimi bilmeyeceksin.' Vahiy 3:3." Büyük Mücadele, 370.

When Litch’s prediction was fulfilled men “of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” Miller’s message was empowered when his rules of prophetic interpretation were confirmed as valid rules. In response to the fulfillment of the time prophecy, not only was Miller’s rule confirmed, and many then joined the Millerite movement, but just as prophetically significant was that it was the primary rule of Miller’s rules that had been confirmed. Also, the fact that the confirmation was accomplished by the application of a prophecy of the second of three woes, which are also the fifth, sixth and seventh trumpet.

Litch'in kehaneti gerçekleştiğinde, "eğitimli ve mevki sahibi kişiler Miller'le birleştiler; hem vaaz ederek hem de onun görüşlerini yayımlayarak; 1840'tan 1844'e kadar çalışma hızla genişledi." Miller'in mesajı, peygamberlik yorumuna ilişkin kurallarının geçerli kurallar olarak teyit edilmesiyle güç kazandı. Zaman kehanetinin gerçekleşmesine karşılık olarak, yalnızca Miller'in kuralı teyit edilmekle kalmadı, birçok kişi de o sırada Millerci harekete katıldı; bunun kadar peygamberlik açısından anlamlı olan bir diğer husus ise, teyit edilenin Miller'in kuralları arasındaki temel kural olmasıydı. Ayrıca, teyidin, aynı zamanda beşinci, altıncı ve yedinci borazan olan üç belânın ikincisine ilişkin bir kehanetin uygulanmasıyla gerçekleştirilmiş olması gerçeği.

The empowerment of Miller’s message became one of the most significant waymarks of the Millerite reform movement. It had been typified by Jesus’ baptism. It marked that the final testing process of the former covenant people (the Protestants) had begun. It became the focus of Satan’s attack against the overall Millerite movement and message.

Miller’in mesajının güç kazanması, Millerci reform hareketinin en önemli kilometre taşlarından biri haline geldi. Bu, İsa’nın vaftiziyle simgelenmişti. Bu, eski antlaşma halkının (Protestanların) son sınanma sürecinin başladığını gösteriyordu. Millerci hareketin ve mesajın bütününe yönelik Şeytanın saldırısının odağı haline geldi.

> “Any question that Satan can arouse in the mind to create doubt in regard to the grand history of the past travels of the people of God will please his satanic majesty and is an offense to God. The tidings of the Lord’s soon coming in power and great glory to our world is truth, and in 1840 many voices were raised in its proclamation.” Manuscript Releases, volume 9, 134.

> "Tanrı'nın halkının geçmişteki yolculuklarının görkemli tarihi hakkında şüphe oluşturmak üzere Şeytan'ın zihinde uyandırabileceği herhangi bir soru, şeytani majestelerini memnun eder ve Tanrı'yı gücendirir. Rab'bin yakında güç ve büyük görkem içinde dünyamıza gelişine dair haber gerçektir ve 1840 yılında bunun ilanında birçok ses yükseldi." Manuscript Releases, cilt 9, 134.

On September 11, 2001 the third woe arrived into prophetic history. The event confirmed the primary rule of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel that began in 1989. The first truth opened up to the messenger of that reform movement was opened up in 1989, and it was not the last six verses of Daniel eleven. It was the truth that all the reform movements run parallel to each other and are to be brought together line upon line in order to identify the characteristics of the movement of the one hundred and forty-four thousand which is the movement of the third angel. The first public presentation I ever gave was at a camp meeting in 1994, or perhaps 1995. The presentation was not on the last six verses of Daniel eleven, it was on the reform lines running parallel to each other.

11 Eylül 2001'de üçüncü “vay” peygamberlik tarihine girdi. Bu olay, 1989'da başlayan Üçüncü Melek hareketinin benimsediği peygamberlik yorumunun temel kuralını doğruladı. O reform hareketinin habercisine açılan ilk hakikat 1989'da açılmıştı ve bu, Daniel'in on birinci bölümünün son altı ayeti değildi. Bu, tüm reform hareketlerinin birbirine paralel ilerlediği ve Üçüncü Melek hareketi olan yüz kırk dört binin hareketinin özelliklerini belirlemek için bunların çizgi üzerine çizgi bir araya getirilmesi gerektiği gerçeğiydi. Hayatımda yaptığım ilk halka açık sunum 1994'te, belki de 1995'te bir kamp toplantısındaydı. Sunum Daniel'in on birinci bölümünün son altı ayeti üzerine değildi; birbirine paralel ilerleyen reform çizgileri üzerineydi.

When the prophecy of Islam of the third woe was fulfilled on September 11, 2001, it paralleled August 11, 1840. In 1840 a prophecy of the first and second woes confirmed the message of the Millerites, and on September 11, 2001 a prophecy of the third woe confirmed the message of Future for America. The recognition of that fact brought a multitude into the movement, where it had previously been primarily one individual. The message of the movement and the messenger then became under attack, just as the history of 1840 had become the focus of satanic attack through the decades that followed.

İslam’la ilgili üçüncü belaya dair peygamberlik 11 Eylül 2001’de yerine geldiğinde, 11 Ağustos 1840’a paralellik gösterdi. 1840’ta birinci ve ikinci belaya ilişkin bir peygamberlik Milleritlerin mesajını doğruladı ve 11 Eylül 2001’de üçüncü belaya ilişkin bir peygamberlik Future for America’nın mesajını doğruladı. Bu gerçeğin fark edilmesi, daha önce esasen tek bir kişiden ibaret olan harekete çok sayıda insanın katılmasına yol açtı. Ardından, hareketin mesajı ve habercisi saldırı altına girdi; tıpkı 1840 tarihinin onu izleyen on yıllar boyunca şeytani saldırıların odağı hâline gelmesi gibi.

Those who joined the movement of Future for America adopted the rules of prophetic interpretation assembled by the messenger of that history. One of those rules, perhaps the most significant of those rules was and is a triple application of prophecy. The messenger had come to understand that certain prophetic truths were illustrated upon three specific fulfillments. Believing that the Millerite history was repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand it was seen that August 11, 1840 typified September 11, 2001, and that the other sacred reform lines also possessed that very same waymark.

Future for America hareketine katılanlar, o tarihin elçisi tarafından derlenen peygamberlik yorumlama kurallarını benimsediler. Bu kurallardan biri, belki de en önemlisi, peygamberliğin üçlü uygulamasıydı ve hâlâ da öyledir. Elçi, bazı peygamberlik hakikatlerinin üç belirli gerçekleşme üzerinden örneklendirildiğini anlamıştı. Millerit tarihinin yüz kırk dört binin tarihinde tekrarlandığına inanıldığından, 11 Ağustos 1840’ın 11 Eylül 2001’i tipolojik olarak temsil ettiği ve diğer kutsal reform çizgilerinin de aynı yol işaretine sahip olduğu görüldü.

The evidence of the repetition of every sacred reform line in the line of the third angel was then opened up by the Lion of the tribe of Judah. It was seen that just as the Millerite history fulfilled the parable of the ten virgins to the very letter, so too did the history of Future for America.

Üçüncü meleğin hattı içindeki her kutsal reform hattının tekrarlandığına dair kanıt, sonra Yahuda oymağının Aslanı tarafından açığa çıkarıldı. Millerci tarihin On Bakire Meseli'ni harfi harfine yerine getirdiği gibi, Future for America'nın tarihi de aynı şekilde yerine getirdi.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> Sık sık, beşinin akıllı, beşinin akılsız olduğu on bakirenin benzetmesine yönlendirilirim. Bu benzetme, bu zaman için özel bir uygulaması olduğu için harfi harfine gerçekleşmiştir ve gerçekleşecektir; ve üçüncü meleğin mesajı gibi, gerçekleşmiş ve zamanın sonuna dek şimdiki hakikat olmaya devam edecektir. Review and Herald, 19 Ağustos 1890.

The seven thunders of Revelation ten were recognized to identify that the experience of the Millerites from August 11, 1840 to October 22, 1844, and also the history of September 11, 2001 unto the soon-coming Sunday law.

Vahiy 10’daki yedi gök gürlemesinin, Milleritlerin 11 Ağustos 1840’tan 22 Ekim 1844’e kadar olan deneyimini ve ayrıca 11 Eylül 2001’den yakında gelecek Pazar yasasına kadar olan tarihi tanımladığı kabul edilmiştir.

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. . . .

> Yuhanna’ya verilen ve yedi gökgürlemesinde ifade edilen özel ışık, birinci ve ikinci meleklerin mesajlarının ilanı sırasında gerçekleşecek olayların bir tasviriydi. . . .

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> Bu yedi gök gürlemesi seslerini dile getirdikten sonra, küçük kitapçıkla ilgili olarak Yuhanna’ya, Daniel’e olduğu gibi, şu buyruk gelir: "Yedi gök gürlemesinin dile getirdiği şeyleri mühürle." Bunlar, kendi sırasına göre açığa çıkarılacak olan gelecekteki olaylarla ilgilidir. Yedinci Gün Adventistleri Kutsal Kitap Yorumu, cilt 7, 971.

It was recognized that Sister White directly said that the movement of the third angel runs parallel with the movement of the first and second angels.

Anlaşıldı ki Kardeş White, üçüncü meleğin hareketinin birinci ve ikinci meleklerin hareketiyle paralel ilerlediğini doğrudan söyledi.

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> Tanrı, Vahiy 14'ün mesajlarına peygamberlik çizgisinde yerlerini vermiştir ve görevleri bu dünyanın tarihinin sonuna kadar son bulmayacaktır. Birinci ve ikinci meleklerin mesajları hâlâ bu zaman için gerçektir ve ardından gelen mesajla paralel olarak yürümelidir. Üçüncü melek uyarısını gür bir sesle ilan eder. 'Bundan sonra,' dedi Yuhanna, 'gökten büyük bir yetkiye sahip başka bir meleğin indiğini gördüm ve yeryüzü onun görkemiyle aydınlandı.' Bu aydınlanmada, üç mesajın tümünün ışığı birleşir. The 1888 Materials, 803, 804.

The movement of the first and second angels runs parallel with the movement of the third angel. The prophecy that empowered the movement of the first and second angel, was empowered by a fulfillment of a time prophecy of the first and second woe, and the empowerment of the movement of the third angel was empowered by a fulfillment of a prophecy of the third woe.

Birinci ve ikinci meleğin hareketi, üçüncü meleğin hareketiyle paralel seyreder. Birinci ve ikinci meleğin hareketini güçlendiren peygamberlik sözü, birinci ve ikinci belaya ilişkin bir zaman peygamberliğinin gerçekleşmesiyle güçlendirildi; üçüncü meleğin hareketinin güç kazanması ise üçüncü belaya ilişkin bir peygamberliğin gerçekleşmesiyle sağlandı.

As with August 11, 1840, when the message of Future for America was confirmed “multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted” by Future for America, and “a wonderful impetus was given to the advent movement.” “Men of learning and position united” with Future for America, “both in preaching and in publishing” the prophetic message of Future for America. The specific rule of Future for America which clearly confirmed September 11, 2001 as a fulfillment of prophecy was a “triple application of prophecy.”

11 Ağustos 1840’ta olduğu gibi, Future for America’nın mesajı doğrulandığında, Future for America tarafından benimsenen peygamberlik yorumlama ilkelerinin doğruluğuna “kalabalıklar ikna oldu” ve “Advent hareketine harika bir ivme kazandırıldı.” “Öğrenim ve mevki sahibi erkekler” Future for America ile, Future for America’nın peygamberlik mesajını “hem vaaz etmede hem de yayımlamada” birlik oldular. 11 Eylül 2001’i bir peygamberliğin gerçekleşmesi olarak açıkça doğrulayan Future for America’nın belirli kuralı “peygamberliğin üçlü uygulaması”ydı.

When we accept the foundational view of Islam of the first and second woes, as represented on both sacred charts, in conjunction with the written testimony of those who taught the message, we recognize specific prophetic characteristics associated with the first woe, and the second woe. The Bible repeatedly teaches, in a variety of ways, that truth is established upon the testimony of two. The prophetic characteristics of the first woe, combined with the prophetic characteristics of the second woe, establishes the prophetic characteristics of the third woe. The triple application of Islam is so specific in identifying the arrival of the third woe on September 11, 2001, that it is impossible not to see, though most choose to close their eyes to the evidence.

Birinci ve ikinci felakete ilişkin İslam’a dair temel görüşü, her iki kutsal tabloda da temsil edildiği üzere ve mesajı öğretenlerin yazılı tanıklığıyla birlikte kabul ettiğimizde, birinci ve ikinci felaketle ilişkilendirilen belirli peygamberlik niteliklerini tanırız. Kutsal Kitap, gerçeğin iki tanığın tanıklığıyla tesis edildiğini çeşitli yollarla defalarca öğretir. Birinci felaketin peygamberlik nitelikleri, ikinci felaketin peygamberlik nitelikleriyle birleştiğinde, üçüncü felaketin peygamberlik niteliklerini tesis eder. İslam’ın üçlü uygulaması, 11 Eylül 2001’de üçüncü felaketin gelişini belirlemede öylesine belirgindir ki, çoğu insan kanıtlara gözlerini kapatmayı seçse de, bunu görmemek imkânsızdır.

The triple application of prophecy firmly established that the third woe arrived on September 11, 2001. It was then seen that the rule had been directly associated with the second angel’s message, which in the time of the Millerites and also in the time of the one hundred and forty-four thousand is the period when the Holy Spirit is poured out. Both histories are a fulfillment of the parable of the ten virgins, and in the parable the message of the Midnight Cry is where the distinction between the wise and foolish is manifested, and it is where the message of the second angel is empowered.

Peygamberliğin üçlü uygulanışı, üçüncü belanın 11 Eylül 2001'de geldiğini kesin olarak ortaya koydu. O zaman, ilkenin doğrudan ikinci meleğin mesajıyla bağlantılı olduğu görüldü; bu mesaj, gerek Millerciler döneminde gerekse yüz kırk dört binin döneminde Kutsal Ruh'un döküldüğü dönemi ifade eder. Her iki tarihsel dönem de on bakire benzetmesinin bir gerçekleşmesidir ve bu benzetmede Gece Yarısı Çığlığı mesajı, akıllılar ile akılsızlar arasındaki ayrımın görünür olduğu yerdir ve burada ikinci meleğin mesajı güç kazanır.

> “Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> İkinci meleğin mesajı kapanırken, gökten gelen büyük bir ışığın Tanrı’nın halkının üzerine parladığını gördüm. Bu ışığın ışınları güneş kadar parlak görünüyordu. Ve meleklerin şöyle haykırdıklarını duydum: “İşte Damat geliyor; O’nu karşılamaya çıkın!”

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.

> "Bu, ikinci meleğin mesajına güç verecek olan gece yarısı çağrısıydı. Cesareti kırılmış kutsalları uyandırmak ve onları önlerinde duran büyük işe hazırlamak için gökten melekler gönderildi. En yetenekli kişiler bu mesajı ilk alanlar olmadı. Melekler alçakgönüllü, adanmış olanlara gönderildi ve onları şu çağrıyı haykırmaya zorladılar: 'İşte, Damat geliyor; O'nu karşılamaya çıkın!'" Erken Yazılar, 238.

In the history of the first and second angels, the outpouring of the Holy Spirit is accomplished by the Midnight Cry joining the second angels’ message. This is repeated in the history of the third angel.

İlk ve ikinci meleklerin tarihinde, Kutsal Ruh'un dökülmesi, Gece Yarısı Çığlığı'nın ikinci meleklerin mesajıyla birleşmesiyle gerçekleşir. Bu, üçüncü meleğin tarihinde tekrarlanır.

> “Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound everywhere, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message, and joined it, as the midnight cry joined the second angel’s message in 1844. The glory of God rested upon the patient, waiting saints, and they fearlessly gave the last solemn warning, proclaiming the fall of Babylon, and calling upon God’s people to come out of her; that they might escape her fearful doom.” Spiritual Gifts, volume 1, 195.

> Melekler, gökten gelen kudretli meleğe yardım etmek üzere gönderildi ve sanki her yerden gelen sesler duydum: “Çıkın ondan, ey halkım, onun günahlarına ortak olmayasınız ve belalarından pay almayasınız; çünkü onun günahları göklere kadar yükseldi ve Tanrı onun kötülüklerini hatırladı.” Bu mesaj, üçüncü mesaja bir ek gibi görünüyordu ve 1844’te gece yarısı haykırışının ikinci meleğin mesajıyla birleştiği gibi onunla birleşti. Tanrı’nın yüceliği sabırla bekleyen kutsalların üzerinde tecelli etti ve onlar korkusuzca son ciddi uyarıyı verdiler; Babil’in düşüşünü ilan ederek ve Tanrı’nın halkını ondan çıkmaya çağırarak, böylece onun korkunç yazgısından kurtulabilsinler. Spiritual Gifts, cilt 1, 195.

In terms of a triple application of prophecy, the second angel’s message represents a triple application of prophecy, for the message in either history is Babylon twice fallen.

Peygamberliğin üçlü uygulanışı açısından, ikinci meleğin mesajı peygamberliğin üçlü bir uygulanışını temsil eder; çünkü her iki tarihsel bağlamda da mesaj, Babil’in iki kez düşmüş olduğudur.

> And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Revelation 14:8.

> Ve ardından başka bir melek daha geldi ve şöyle dedi: Babil yıkıldı, yıkıldı; o büyük şehir, çünkü fuhşunun gazap şarabını bütün uluslara içirdi. Vahiy 14:8.

The mighty angel of Revelation ten descended with the fulfillment of a prophecy of the first and second woe on August 11, 1840, and in so doing it typified the descent of the mighty angel of Revelation chapter eighteen on September 11, 2001. That angel who lightens the earth with His glory then made a proclamation.

Vahiy'in onuncu bölümündeki kudretli melek, 11 Ağustos 1840'ta birinci ve ikinci 'vay'a ilişkin bir peygamberliğin yerine gelmesiyle indi ve böylece 11 Eylül 2001'de Vahiy'in on sekizinci bölümündeki kudretli meleğin inişini simgeledi. Yüceliğiyle yeryüzünü aydınlatan o melek daha sonra bir duyuruda bulundu.

> And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. Revelation 18:2.

> Ve güçlü bir sesle haykırdı: “Yıkıldı, yıkıldı o büyük Babil! Cinlerin meskeni oldu; her kötü ruhun zindanı ve her murdar ve nefret edilen kuşun kafesi oldu.” Vahiy 18:2.

The message of the second angel of chapter fourteen, and of the mighty angel of chapter eighteen is identifying that Babylon has twice fallen, and the message is identifying Babylon of the last days. It identifies Babylon of the last days, for the two times Babylon previously fell in the time of Nimrod, and in the time of Nebuchadnezzar unto Belshazzar establishes the prophetic characteristics of the fall of the whore of Revelation seventeen who has written on her forehead, “Babylon the Great.” To identify that fall of Babylon in the last days requires the two witnesses of the two previous falls of Babylon, for the message of the last days is Babylon is fallen, is fallen. When the mighty angel descended when the great buildings of New York City were brought down by a touch of God, by His proclamation He identifies the rule of a triple application of prophecy. The triple application of prophecy that established September 11, 2001 as a fulfillment of God’s prophetic word was the triple application of the three woes.

On dördüncü bölümün ikinci meleğinin ve on sekizinci bölümün güçlü meleğinin mesajı, Babil’in iki kez düştüğünü belirtmekte ve bu mesaj son günlerin Babil’ini tanımlamaktadır. Son günlerin Babil’ini tanımlar; çünkü Babil’in daha önce, Nimrut zamanında ve Nebukadnezar’dan Belşassar’a kadar olan dönemde iki kez düşmüş olması, alnında “Büyük Babil” yazılı olan Vahiy on yedideki fahişenin düşüşünün peygamberlik özelliklerini ortaya koyar. Son günlerdeki Babil’in bu düşüşünü tanımlamak, Babil’in önceki iki düşüşünün iki tanığını gerektirir; çünkü son günlerin mesajı, “Babil yıkıldı, yıkıldı”dır. Tanrı’nın bir dokunuşuyla New York kentinin büyük binaları yıkıldığında güçlü melek indiğinde, kendi bildirisiyle peygamberliğin üçlü uygulanışı kuralını tanımlar. Tanrı’nın peygamberlik sözünün bir gerçekleşmesi olarak 11 Eylül 2001’i belirleyen bu peygamberliğin üçlü uygulanışı, üç felaketin üçlü uygulanışıydı.

At that fulfillment many joined the movement of Future for America, and they were convinced of the principles of prophetic interpretation that had been employed by Future for America. August 11, 1840 repeated, and in so doing the repetition did not confirm the primary rule of Miller, that being that a day represents a year in Bible prophecy, for the primary rule of Future for America was that the Millerite history of the first and second angels’ messages is repeated in the history of the movement of the third angel.

O gerçekleştiğinde birçok kişi Future for America hareketine katıldı ve Future for America’nın kullandığı kehanetlerin yorumlanmasına ilişkin ilkelerin doğruluğuna ikna oldular. 11 Ağustos 1840’ın tekrarı gerçekleşti ve böylece bu tekrar, Miller’ın temel kuralını—Kutsal Kitap kehanetlerinde bir günün bir yılı temsil ettiği kuralını—doğrulamadı; çünkü Future for America’nın temel kuralı, birinci ve ikinci meleğin mesajlarının Millerci tarihinin, üçüncü meleğin hareketinin tarihinde tekrarlandığı yönündeydi.

It seems self-evident that if the year 1840 became a specific attack of his satanic majesty, as Sister White identifies Satan, then the history of September 11, 2001 would also be subject to a similar attack. Thus, we find conspiracy theories identifying the role of the globalist, or the Jesuits, or the CIA, or the Bushes or some combination of those powers. Those theories, though containing some elements of truth are designed to refute the idea that it was a touch from God that brought down the great buildings of New York City, thus marking the arrival of the third woe into the history of the movement of the one hundred and forty-four thousand.

Kardeş White’ın Şeytan’ı “Şeytani Majesteleri” olarak tanımladığı üzere, 1840 yılı onun özel bir saldırısına sahne olduysa, aşikârdır ki 11 Eylül 2001’in tarihi de benzer bir saldırıya maruz kalmıştır. Böylece, küreselcilerin, Cizvitlerin, CIA’nın, Bush’ların ya da bu güçlerin bir kombinasyonunun rolünü belirlemeye çalışan komplo teorileriyle karşılaşırız. Bu teoriler, bazı gerçek unsurlar barındırsalar da, New York şehrinin büyük binalarını yıkanın Tanrı’dan gelen bir müdahale olduğunu ve bunun da yüz kırk dört bin hareketinin tarihine üçüncü felaketin gelişini işaretlediğini ileri süren düşünceyi çürütmek üzere tasarlanmıştır.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> "Şimdi de New York'un bir gelgit dalgasıyla silinip süpürüleceğini ilan ettiğimi söylediğim yolunda haber mi çıktı? Bunu asla söylemedim. Orada kat üstüne kat yükselen o büyük binalara bakarken şunu söyledim: 'Rab yeryüzünü dehşetle sarsmak için kalktığında ne korkunç sahneler yaşanacak! O zaman Vahiy 18:1-3'teki sözler yerine gelecek.' Vahiy'in on sekizinci bölümünün tamamı, yeryüzüne gelecek olana dair bir uyarıdır. Ama New York'ta neler olacağı konusunda özel bir ışığa sahip değilim; yalnız şunu biliyorum ki bir gün oradaki büyük binalar Tanrı'nın dönüp deviren gücüyle yıkılacak. Bana verilen ışıkla biliyorum ki dünyada yıkım var. Rab'den bir tek söz, kudretli gücünün bir tek dokunuşu; bu devasa yapılar yıkılır. Korkunçluğunu hayal bile edemeyeceğimiz sahneler yaşanacak." Review and Herald, 5 Temmuz 1906.

The conspiracy theories, whether containing no truth or partial truths all undermine the truth that it was God’s providential activity that brought about the events of that date. Those various conspiracy theories are Satan’s attack from the outside of the movement against the truth, but he also worked to undermine the truth from within the movement. One of those internal attacks is based upon a rejection of Rome as the subject of the book of Joel.

Komplo teorileri, ister hiç doğruluk payı taşımayan ister kısmi doğrular içeren olsun, o tarihteki olayları Tanrı'nın takdirinin meydana getirdiği gerçeğini zayıflatır. Bu çeşitli komplo teorileri, gerçeğe karşı Şeytan'ın harekete dışarıdan yönelttiği saldırılardır; ancak o, gerçeği hareketin içinden de baltalamak için çalıştı. Bu iç saldırılardan biri, Yoel Kitabı'nda konu edilen tarafın Roma olduğu görüşünün reddine dayanmaktadır.

We will consider that controversy in the next article.

O tartışmayı bir sonraki yazıda ele alacağız.

> The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel. Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation. That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpiller eaten. Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. For a nation is come up upon my land, strong, and without number, whose teeth are the teeth of a lion, and he hath the cheek teeth of a great lion. Joel 1:1–6.

> Petuel oğlu Yoel’e gelen RAB’bin sözü. Bunu işitin, ey ihtiyarlar; kulak verin, ey ülkenin bütün sakinleri. Böyle bir şey sizin günlerinizde, hatta babalarınızın günlerinde oldu mu? Bunu çocuklarınıza anlatın; çocuklarınız da kendi çocuklarına, onların çocukları da başka bir kuşağa anlatsın. Yalayıcı böceğin bıraktığını çekirge yedi; çekirgenin bıraktığını kemirici böcek yedi; kemirici böceğin bıraktığını tırtıl yedi. Uyanın, ey sarhoşlar, ağlayın; ey bütün şarap içenler, yeni şaraptan ötürü feryat edin; çünkü o ağzınızdan kesildi. Çünkü güçlü ve sayısız bir ulus ülkemin üzerine çıktı; dişleri aslanın dişleri gibidir, büyük bir aslanın azı dişlerine sahiptir. Yoel 1:1-6.

Back to Articles