Article

# Daniel Kitabı - Sayı Yirmi Altı

Nebukadnezar’ın Yedi Zamanı: Paganizmi, Papacılığı ve Amerika Birleşik Devletleri’ni gözler önüne seren bir kehanet dokuması

Author

Jeff Pippenger

Published

December 21, 2023

Formats

PDF
Word

Dördüncü bölümdeki Nebukadnezar’ın sembolü şaşırtıcıdır. Onun "yedi vakit"i, putperestliğin (günlük) ve papalığın (yıkıma yol açan başkaldırı) kutsal yeri ve orduyu ayaklar altına aldığı dönemleri simgeliyordu.

> Sonra bir kutsalın konuştuğunu duydum. Konuşan o kutsala başka bir kutsal, “Günlük sunu ve yıkıma yol açan suçla ilgili görüm ne kadar sürecek? Kutsal yerle ordu ne zamana dek ayaklar altında çiğnenecek?” diye sordu. Daniel 8:13.

On üçüncü ayette belirtilen "hem kutsal yerin hem de ordunun çiğnenmesi", Tanrı’nın iki öfke döneminden sonuncusu olan "yedi zamanı" temsil eder; Nebukadnezar’ın "yedi zamanı" ise Tanrı’nın öfke dönemlerinden ilkinin "yedi zamanı"nı temsil eder, ancak peygamberlikte ikisi de aynı hat olarak gösterilir.

> Ve Yeruşalim'in üzerine Samiriye'nin ölçü ipini ve Ahav'ın evinin çekülünü uzatacağım; Yeruşalim'i, bir adam bir tabağı silip onu ters çevirir gibi sileceğim. 2. Krallar 21:13.

Daniel kitabı 8:13, MÖ 677’de başlayıp Yahuda (güney krallığı) üzerine getirilen Tanrı’nın gazaplarının ikinci çizgisini ele alır. Nebukadnezar’ın “yedi vakit”i, MÖ 723’te başlayıp İsrail’in kuzey krallığı üzerine getirilen Tanrı’nın ilk gazabının çizgisini temsil eder. Nebukadnezar’ın “yedi vakit”i, putperestliğin kutsal yeri ve orduyu ayaklar altına aldığı bin iki yüz altmış yılı ve onu izleyen, papalığın kutsal yeri ve orduyu ayaklar altına aldığı bin iki yüz altmış yılı temsil eder.

Papalık, Hristiyanlık iddiasıyla örtülmüş putperestlikten ibarettir. Adeta “vaftiz edilmiş putperestlik.” Katoliklikte Mesih’i ya da Hristiyanlığı temsil eden hiçbir şey yoktur. Dünya bu gerçeği Karanlık Çağların tarihinde öğrendi, ama 1798’den beri unuttu. Papalık, putperestlikle aynı kalbe sahiptir. Din ve dinlerin ayinleri özde aynıdır. Nebukadnezar’ın “yedi vakit” yargısı, ona bir hayvanın yüreğinin verilmesinden ibaretti. Kendisine verilen hayvanın yüreği, ister düpedüz putperestlik, ister Katoliklik biçiminde örtülü putperestlik olsun, putperestliğin dinini temsil eden yürekti. Kardeş White, Vahiy 12’deki ejderhanın Şeytan olduğunu belirtir; ancak ikincil anlamda bu, putperest Roma’dır.

> “Böylece, ejderha birincil olarak Şeytan’ı temsil etmekle birlikte, ikincil anlamda putperest Roma’nın bir sembolüdür.” Büyük Mücadele, 439.

“Nebukadnezar’ın “yedi vakit” boyunca temsil ettiği canavar, bin iki yüz altmış gün boyunca ejderhanın canavarıydı, ardından bir başka bin iki yüz altmış gün boyunca Katolikliğin canavarı oldu. O günlerin sonunda Nebukadnezar, nihayetinde sahte peygamber olan Amerika Birleşik Devletleri’nin bir simgesidir. Peygamberlik açısından Nebukadnezar, ruhsal Babil’i oluşturan ve dünyayı Armagedon’a sürükleyen üçlü güçler olan ejderhayı, canavarı ve sahte peygamberi temsil etti. Nebukadnezar tarihî Babil’i temsil eder ve böylece son günlerin ruhsal Babil’ini oluşturan üç gücün de bir sembolü olarak kullanıldı.”

Az önce tanımlanan sembolizmi kavrayabilmek için, önce Nebukadnezar’ın, krallığının "yedi zaman"ın sonunda yeniden kurulduğu 1798 yılındaki konumunu belirlemek önemlidir. Bölümü daha sistematik bir biçimde ele almaya başlamadan önce, bu işaret noktasını Daniel kitabının dördüncü bölümünde tespit edeceğiz.

1798’de “zamanın sonu”nda, Daniel kitabının mührü açıldı ve kitap, sınayacak, arındıracak ve ibadet edenlerden iki sınıfı ortaya çıkaracak giderek artan bir ışığı sunma amacını yerine getirdi. Daniel kitabının mührünün açılması, o zamanda açığa çıkarılan hakikatlere dayanan üç aşamalı sınama sürecinin başlangıcını işaret eder.

> O, “Yoluna devam et, Daniel,” dedi, “çünkü bu sözler son çağa dek kapalı kalacak, mühürlenecek. Birçokları arınacak, aklanacak, arıtılacak; fakat kötüler kötülük etmeye devam edecek. Kötülerin hiçbiri anlamayacak; fakat bilge olanlar anlayacak.” Daniel 12:9, 10.

Daniel ve Vahiy kitaplarından oluşan kitabın mühürlerinin açılmasının peygamberlik amacı, kitabın mühürlerinin açıldığı tarihsel süreçte hayatta olan kuşağı sınamaktır. Daniel 12. bölümde belirtilen üç zaman peygamberliği vardır. Birincisi, kutsal halkın gücünün dağıtılacağı bin iki yüz altmış yıllık dönemdir.

> Ama sen, ey Daniel, sözleri sakla ve kitabı son zamana dek mühürle; birçok kişi oraya buraya gidip gelecek ve bilgi artacak. Sonra ben, Daniel, baktım; işte, iki başka kişi duruyordu: biri ırmağın kıyısının bu yanında, öteki o yanında. İçlerinden biri, ırmağın suları üzerinde duran keten giysili adama, “Bu harikaların sonuna kadar ne kadar zaman olacak?” dedi. Ve ırmağın suları üzerinde duran keten giysili adamın, sağ elini ve sol elini göğe kaldırıp ebediyen yaşayanın adına yemin ederek, “Bir zaman, zamanlar ve yarım zaman olacak,” dediğini duydum; ve kutsal halkın gücünü dağıtmayı tamamladığında, bütün bu şeyler sona erecek. Daniel 12:4-7.

On ikinci bölümdeki diğer iki peygamberlik süresi bin iki yüz doksan gün ve bin üç yüz otuz beş gündür.

> Ben işittim, ama anlamadım; o zaman dedim ki: Ey Rabbim, bu şeylerin sonu ne olacak? Ve dedi: Yoluna git, Daniel; çünkü bu sözler sonun zamanına dek kapatılmış ve mühürlenmiştir. Birçokları arınacak, aklanacak ve sınanacak; fakat kötüler kötülük edecek; kötülerden hiçbiri anlamayacak, ama bilge olanlar anlayacaktır. Günlük kurban kaldırıldığı ve ıssız bırakan iğrençlik kurulduğu zamandan itibaren bin iki yüz doksan gün olacaktır. Bekleyen ve bin üç yüz otuz beş güne ulaşan kişiye ne mutlu. Daniel 12:8-12.

Ayetlerde “zamanın sonu” iki kez anılır ve Daniel’in sözlerinin mührünün açılacağı an olarak tanımlanır. “Zamanın sonunda” mührü açılacak olan sözler, bin iki yüz altmış (bir zaman, zamanlar ve yarım zaman), bin iki yüz doksan ve bin üç yüz otuz beşlik üç peygamberî dönemdir. Üç dönemden ikisi “günler” olarak tanımlanır. Bu üç dönemden ikisi 1798’de sona erdi ve üçüncüsü 1843’ün tam sonunda sona erdi. Bu, 1843’ün tam sonundadır; çünkü ayet şöyle der: “Bekleyene ve ulaşana ne mutlu...”

“cometh” kelimesi, “dokunmak” anlamına gelir. Bu nedenle, bekleyen ve 1844’ün ilk gününe de dokunan kişi ne mutludur. On bakire benzetmesindeki bekleme zamanı, Millerci tarihteki ilk hayal kırıklığında başladı ve o hayal kırıklığı 1843’ün tam son gününde gerçekleşti; ve 1843’ün tam son günü, 1844’ün tam ilk gününe dokunur. Beklemenin bereketi, bekleme zamanı ilk hayal kırıklığında başladığında başladı.

Bu ayetlerde ele alınacak çok daha fazlası var, ancak burada üzerinde durduğumuz nokta Daniel'in peygamberlik rolüdür. Bu pasajda Daniel'in temsil ettiği Daniel kitabının amacı, kitabın mührü açıldığında üç aşamalı bir sınama süreci oluşturmaktır. Daniel'e, kitabın mührünün açılacağı son zaman gelene kadar kendi yoluna gitmesi söylendi. Bölümün sonunda, son zaman geldiğinde neler olacağı vurgulanır.

> Ama sen, son gelinceye dek yoluna devam et; çünkü dinleneceksin ve günlerin sonunda payına düşen yerde duracaksın. Daniel 12:13.

Daniel kitabı, Daniel’in peygamberlik günlerinin sonunda mukadder yerinde duracaktı.

> "Tanrı bir insana yapması için özel bir görev verdiğinde, o kişi Daniel’in yaptığı gibi, kendisine düşen yerde ve konumda durmalı, Tanrı’nın çağrısına yanıt vermeye, O’nun amacını yerine getirmeye hazır olmalıdır." Manuscript Releases, cilt 6, 108.

1798’de, zamanın sonunda, Daniel payında durdu; bu, on üçüncü ayette “günlerin sonunda” olarak ifade edilir. Nebukadnezar’ın “yedi vakit” süren sürgününün sonu 1798’i işaret eder; çünkü o, “günlerin sonunda” tamamlandı.

> Ve günlerin sonunda ben Nebukadnezar gözlerimi göğe kaldırdım ve anlayışım bana geri geldi; Yüceler Yücesi’ni kutsadım, sonsuza dek yaşayanı övdüm ve yücelttim; egemenliği sonsuz bir egemenliktir ve krallığı kuşaktan kuşağa sürer. Ve yeryüzünün bütün sakinleri bir hiç sayılır; o, göklerin ordusunda ve yeryüzünün sakinleri arasında kendi isteğine göre yapar; ve kimse onun elini durduramaz ya da ona, “Ne yapıyorsun?” diyemez. Aynı zamanda aklım bana geri geldi; ve krallığımın görkemi için onurum ve ihtişamım bana geri döndü; danışmanlarım ve beylerim bana başvurdular; krallığımda yerim sağlamlaştırıldı ve bana üstün bir görkem daha eklendi. Şimdi ben Nebukadnezar, göklerin Kralını över, yüceltir ve onurlandırırım; çünkü bütün işleri hakikattir ve yolları adalettir; ve kibir içinde yürüyenleri alçaltmaya gücü yeter. Daniel 4:34-37.

“Günlerin sonu” ifadesi 1798’deki zamanın sonunu temsil eder. Nebukadnezar o zaman krallığında sağlamlaştırılmıştı; artık putperestliğin ve papalığın canavarlarının tarihi değildi. O noktada Nebukadnezar tamamen dönmüş bir adamı temsil ediyordu ve böylece 1798’de hüküm sürmeye başlayan Kutsal Kitap peygamberliğindeki yeryüzü canavarını da temsil ediyordu; bu canavar başlangıçta bir kuzu olarak ortaya çıkmıştı, ancak sonunda bir ejderha gibi konuşmaya yazgılıydı. O, Yeşaya yirmi üçüncü bölümün yerine gelmesi için yetmiş sembolik yıl hüküm sürecek yeryüzü canavarını temsil eder; tıpkı onun gerçek krallığının yetmiş gerçek yıl hüküm sürmesi gibi. Sembolizm “tamamen kusursuz”dur.

Nebukadnezar, Vahiy’in on ikinci ve on üçüncü bölümlerinde temsil edilen üç güç arasında peygamberlik bağı oluşturur. Orada bunlar ejderha, deniz canavarı ve yeryüzü canavarı olarak tanımlanır. Vahiy’in on altıncı bölümünde ise dünyayı Armagedon’a götüren üç güç olarak tanımlanırlar. Nebukadnezar’ın “yedi vakti” bu üç canavarın hepsini birbirine bağlar; çünkü tarihsel Babil, ruhsal Babil’e örnek teşkil eder ve Daniel Kitabı’nda yer alan aynı peygamberlik çizgisi Vahiy Kitabı’nda da ele alınır; zira bu iki kitap birbirini tamamlar.

Nebukadnezar, 1798’i ejderha, canavar ve sahte peygamber arasında peygamberî bir bağ olarak sunar. 1798, birinci meleğin mesajı ve Millerci tarih için “zamanın sonu”ydu. William Miller, paganizmin ejderhası ve Katolikliğin canavarına dair kavrayışına dayanarak peygamberlik yapısının tamamını bunun üzerine inşa etmeye yönlendirildi, ancak Amerika Birleşik Devletleri’ni yeryüzü canavarı ve sahte peygamber olarak görmedi. 1798’deki “zamanın sonu”ndan önceki tarihi görebiliyordu, ama gelecek hâlâ önündeydi. 1989’daki “zamanın sonu”nda ise bu üç gücün tamamı o zaman tanınacaktı.

Ejderha ve canavarın peygamberliksel tanınmasına ilişkin mührün 1798’de açılması, yedinci, sekizinci ve dokuzuncu bölümlerdeki Ulai Nehri ile temsil edilir. Ejderha, canavar ve yalancı peygamberin peygamberliksel tanınmasına ilişkin mührün 1989’da açılması, onuncu, on birinci ve on ikinci bölümlerdeki Hiddekel Nehri ile temsil edilir. Nebukadnezar, 1798’de gelen birinci meleğin hareketini temsil eder ve 1989’da gelen üçüncü meleğin hareketini temsil eden Belşassar’ın tipidir. Bu nedenle, dördüncü bölümdeki Nebukadnezar’ın ikinci rüyası, birinci meleğin mesajını temsil eder.

Nebukadnezar’ın “yedi vakti” 1798’de, “zamanın sonu”nda, gelecek yargı hakkında uyarı mesajının gelişiyle sona erdi. “Günlerin sonunda” o, tövbe etmiş bir adamdır; böylece, yeryüzü canavarının kuzu gibi olduğu dönemdeki Cumhuriyetçi boynuzu temsil eder. Aynı zamanda yeryüzü canavarının Filadelfya dönemi Protestan boynuzunu da temsil eder.

Babil’in ilk kralı olarak, Babil’in son kralı Belşassar’ı simgeler. Onun yargısı, Nemrut’un yargısıyla simgelenmişti ve aynı zamanda Belşassar’ın yargısını da simgeliyordu. Onun yargısı, 22 Ekim 1844’te araştırıcı yargının açılışını temsil ediyordu.

> Kral Nebukadnezar’dan, yeryüzünde yaşayan bütün halklara, uluslara ve dillere: Size esenlik çoğalsın. Yüce Tanrı’nın benim için gerçekleştirdiği işaretleri ve harikaları bildirmeyi uygun gördüm. İşaretleri ne kadar büyüktür! Harikaları ne kadar kudretlidir! Onun krallığı sonsuz bir krallıktır, egemenliği kuşaktan kuşağa sürer. Ben Nebukadnezar, evimde huzur içindeydim ve sarayımda refah içindeydim; beni korkutan bir rüya gördüm ve yatağımdayken düşüncelerim ile kafamdaki görüler beni tedirgin etti. Daniel 4:1-5.

Rüya Nebukadnezar’ı korkuttu ve rüyanın sembolizmi, insanlara “Tanrı’dan korkun” diye buyuran birinci meleğin sonsuz müjdesini temsil eder.

> Ve göğün ortasında uçan başka bir melek gördüm; yeryüzünde yaşayanlara ve her ulusa, her oymağa, her dile ve her halka duyurmak üzere sonsuz müjdeyi taşıyordu. Gür bir sesle şöyle diyordu: Tanrı’dan korkun ve O’na yücelik verin; çünkü O’nun yargı saati geldi; göğü, yeri, denizi ve su kaynaklarını yaratana tapının. Vahiy 14:6-7.

Sonsuz müjde üç adımlı bir mesajdır; birinci adım, birinci melek tarafından temsil edildiği gibi, Tanrı’dan korkmaktır; ikinci adım O’na yücelik vermek, üçüncüsü ise O’nun yargısının saatiyle temsil edilir. “Yücelik” karakteri temsil eder ve Nimrod’un isyanı öyküsündeki ikinci “haydi” ifadesi, şehrin ve kulenin karakterinin incelendiği aşamadır. Bu, araştırıcı bir yargıydı. Kilise ile devletin birleşimi canavarın suretidir ve Nimrod’un ikinci adımı canavarın suretini ortaya koymaktı; oysa sonsuz müjdenin ikinci adımı, Nimrod’unkini değil, Tanrı’nın karakterini yüceltir.

Nebukadnezar'ın korkusu, tıpkı Daniel'in Tanrı'dan korktuğu için Babil'in yemeklerini yememeyi seçmesi gibi, ilk sınamanın bir sembolüdür. Birinci melek tarihte 1798'de geldi ve ardından 11 Ağustos 1840'ta güçlendirildi. Nebukadnezar'ın rüyası, ilk mesajın gelişini 1798'de zamanın sonuna yerleştirir.

> Beni korkutan bir rüya gördüm; yatağımda aklımdaki düşünceler ve zihnimdeki görüler beni huzursuz etti. Bu yüzden rüyanın yorumunu bana bildirsinler diye Babil’in bütün bilge adamlarının huzuruma getirilmesi için bir ferman çıkardım. Bunun üzerine büyücüler, müneccimler, Kildaniler ve kâhinler geldiler; rüyayı onların huzurunda anlattım, ama yorumunu bana bildiremediler. Sonunda, tanrımın adından ötürü adı Belteşassar olan ve onda kutsal tanrıların ruhu bulunan Daniel huzuruma geldi; ona rüyayı anlattım ve şöyle dedim: Ey Belteşassar, büyücülerin başı, çünkü kutsal tanrıların ruhunun sende olduğunu ve hiçbir sırrın seni kaygılandırmadığını biliyorum; rüyamda gördüğüm görüler ile yorumunu da bana söyle. Daniel 4:5-9.

1798'de, zamanın sonunda, Nebukadnezar'ın korkusuyla temsil edilen ilk mesajın gelişi, Daniel kitabının mührünün açılacağı anı işaret eder.

> Ama sen, ey Daniel, sözleri sakla ve kitabı mühürle, son zamana kadar; birçokları oraya buraya gidip gelecek ve bilgi artacak. ... Ve dedi: Yoluna git, Daniel; çünkü sözler son zamana dek kapatılmış ve mühürlenmiştir. Birçokları arıtılacak, beyazlatılacak ve sınanacak; fakat kötüler kötülük edecek; kötülerden hiçbiri anlamayacak; ama bilge olanlar anlayacak. Daniel 12:4, 9, 10.

Daniel Kitabı "son zaman"da mühürü açıldığında, insanlar gelip bilginin artışını araştırmaya çağrıldı ve bu çağrı sonunda ibadet edenlerin iki sınıfa ayrılmasına yol açtı. Bir sınıf anlayamadı, diğeri ise anladı. "Büyücüler, müneccimler, Keldaniler ve falcılar" olarak temsil edilen Babil’in bilge adamları anlayamadı, ama Daniel anladı. Babil’in "bilge adamları" anlayamadı ve bu nedenle kötüleri temsil eder. Daniel ise bilgeleri temsil etti.

Bir sonraki makalede Daniel kitabının dördüncü bölümüne devam edeceğiz.

> Tanrı’nın işine sadakatsiz olanlar ilke sahibi değildirler; niyetleri her koşulda doğruyu seçmelerine yol açacak nitelikte değildir. Tanrı’nın hizmetkârları, her an efendilerinin gözü önünde olduklarını hissetmelidir. Belşassar’ın kutsala saygısız şölenini gözetleyen O, bütün kurumlarımızda, tüccarın muhasebe odasında, özel atölyede hazırdır; ve kansız el, Tanrı’ya küfreden kralın korkunç hükmünü nasıl kaydettiyse, sizin ihmalinizi de aynı kesinlikle kaydetmektedir. Belşassar’ın mahkûmiyeti ateşten harflerle yazılmıştı: 'Terazide tartıldın ve eksik bulundun'; ve Tanrı’nın sana verdiği yükümlülükleri yerine getirmezsen, senin mahkûmiyetin de aynı olacaktır. Gençlere Mesajlar, 229.

Back to Articles