Article

# Future for America and July 18, 2020 - Number Four

Amerika İçin Gelecek ve 18 Temmuz 2020 - Sayı 4

1863

1863

Author

Jeff Pippenger

Published

September 19, 2023

Formats

PDF
Word

The message of Daniel chapters eight and nine which are represented by the Ulai River were unsealed in 1798. The prophecy of chapter eight was interpreted in chapter nine by Gabriel, but not until Daniel had set forth a prayer, that is considered one of the most significant human prayers in the Bible. In that prayer Daniel identifies that he had recognized that the desolation of Jerusalem would last seventy years according to what he had discovered in the book of Jeremiah.

Ulai Irmağıyla temsil edilen Daniel kitabının sekizinci ve dokuzuncu bölümlerine ilişkin mesajın mührü 1798'de açıldı. Sekizinci bölümdeki peygamberlik sözü, dokuzuncu bölümde Cebrail tarafından yorumlandı; ancak bu, Daniel'in, Kutsal Kitap'ta insanların ettiği en önemli dualardan biri sayılan bir dua sunmasından sonra gerçekleşti. O duada Daniel, Yeremya kitabında bulduklarına göre, Yeruşalim'in ıssızlığının yetmiş yıl süreceğini anladığını ifade eder.

> In the first year of Darius the son of Ahasuerus, of the seed of the Medes, which was made king over the realm of the Chaldeans; In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. Daniel 9:1, 2.

> Med soyundan Ahaşveroş’un oğlu Darius’un, Kildaniler ülkesine kral yapıldığı birinci yılda; hükümdarlığının birinci yılında ben Daniel, kitaplardan, Rab’bin peygamber Yeremya’ya bildirdiği Yeruşalim’in ıssızlığının süresinin yetmiş yıl olduğunu anladım. Daniel 9:1, 2.

Jeremiah also identified that at the end of those seventy years Belshazzar would die as Cyrus the General of Darius conquered Babylon.

Yeremya ayrıca, o yetmiş yılın sonunda Darius’un generali Kiros Babil’i fethederken Belşassar’ın öleceğini de belirtti.

> And this whole land shall be a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king of Babylon seventy years. And it shall come to pass, when seventy years are accomplished, that I will punish the king of Babylon, and that nation, saith the Lord, for their iniquity, and the land of the Chaldeans, and will make it perpetual desolations. Jeremiah 25:11, 12.

> Ve bütün bu ülke ıssızlığa ve dehşete dönecek; ve bu uluslar yetmiş yıl Babil kralına hizmet edecekler. Yetmiş yıl tamamlandığında ise, Rab diyor ki, onların kötülükleri yüzünden Babil kralını ve o ulusu, ve Kildanilerin diyarını cezalandıracağım ve onu ebedî ıssızlıklara çevireceğim. Yeremya 25:11, 12.

Daniel also identified that the seventy years of desolation was a fulfillment of a prophecy recorded by Moses.

Daniel ayrıca, yetmiş yıllık ıssızlığın Musa tarafından kaydedilen bir peygamberliğin yerine gelmesi olduğunu tespit etti.

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. And he hath confirmed his words, which he spake against us, and against our judges that judged us, by bringing upon us a great evil: for under the whole heaven hath not been done as hath been done upon Jerusalem. As it is written in the law of Moses, all this evil is come upon us: yet made we not our prayer before the Lord our God, that we might turn from our iniquities, and understand thy truth. Daniel 9:11–13.

> Evet, bütün İsrail Senin yasını çiğnedi; yoldan saparak Senin sesine uymadılar. Bu yüzden Tanrı’nın kulu Musa’nın yasasında yazılı olan lanet ve yemin üzerimize geldi; çünkü biz O’na karşı günah işledik. O da bize ve bizi yargılayan yargıçlarımıza karşı söylediği sözleri, üzerimize büyük bir kötülük getirerek yerine getirdi; çünkü bütün göğün altında Yeruşalim’e yapılan gibi bir şey yapılmamıştır. Musa’nın yasasında yazıldığı gibi bütün bu kötülük başımıza geldi; yine de kötülüklerimizden dönelim ve Senin gerçeğini anlayalım diye Tanrımız Rab’bin önünde dua etmedik. Daniel 9:11-13.

The “oath” that Israel had broken which produced the “curse” was the “seven times” of Leviticus twenty-six. The word translated as “seven times” in Leviticus twenty-six is the same Hebrew word that is translated as “oath,” in Daniel nine. Moses’ oath represented by the word translated as “seven times” is the first time-prophecy discovered by William Miller and it was the first of his foundational truths that was set aside in 1863. William Miller represented Elijah, and this is confirmed by the Spirit of Prophecy.

İsrail’in bozduğu ve “lanet”e yol açan “yemin”, Levililer yirmi altıncı bölümdeki “yedi kez”di. Levililer yirmi altıncı bölümde “yedi kez” olarak çevrilen sözcük, Daniel dokuzuncu bölümde “yemin” olarak çevrilenle aynı İbranice sözcüktür. “Yedi kez” olarak çevrilen sözcükle temsil edilen Musa’nın yemini, William Miller tarafından keşfedilen ilk zamanla ilgili peygamberliktir ve 1863’te bir kenara bırakılan temel gerçeklerinin ilkiydi. William Miller İlyas’ı temsil ediyordu ve bu, Peygamberlik Ruhu tarafından doğrulanmıştır.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message.” Early Writings, 233.

> "Binlerce kişi, William Miller'ın vaaz ettiği gerçeği benimsemeye yönlendirildi ve Tanrı'nın hizmetkârları, mesajı duyurmak için İlyas'ın ruhu ve gücüyle yetiştirildi." Erken Yazılar, 233.

In 1863 the Millerite movement ended as those who had formerly been in the movement started the Seventh-day Adventist church. When they began as a church the movement ended. It ended when they slew Moses as represented in the “seven times” of Leviticus twenty-six, and when they simultaneously slew Elijah, the messenger that had presented the “oath” of Moses to the movement. Moses and Elijah were both slain in 1863 and were not to be resurrected until post September 11, 2001, when God took the movement Future for America back to the old paths.

1863’te, daha önce hareketin içinde olanların Yedinci Gün Adventist Kilisesi’ni kurmasıyla Millerci hareket sona erdi. Onlar bir kilise olarak faaliyete başladıklarında hareket sona erdi. Levililer yirmi altıdaki "yedi kez" ile temsil edildiği üzere Musa’yı öldürdüklerinde ve aynı anda, Musa’nın "yemin"ini harekete sunmuş olan haberci İlyas’ı öldürdüklerinde sona erdi. Musa ve İlyas’ın her ikisi de 1863’te öldürüldü ve Tanrı Future for America hareketini eski yollara geri götürdüğü 11 Eylül 2001 sonrasına kadar diriltilmeyeceklerdi.

Future for America recognized September 11, 2001 as the arrival of the third woe, and what establishes that the identification of Islam’s attack on September 11 was the history of the first two woes as identified by the Millerites which is specifically represented upon both the 1843 and 1850 pioneer charts. By returning to Millerite history to uphold the modern role of Islam, the Lord then opened Future for America’s understanding of the “seven times” of Leviticus twenty-six, which is graphically represented on both charts in the center column. And in both charts, the center of the center column is the cross. When God directed in the production of both of Habakkuk’s tables, He made sure that the “oath” of Moses, the “seven times” of Leviticus twenty-six was the center of all the other prophetic illustrations and that on both tables Christ was placed in the very center.

Future for America, 11 Eylül 2001’i üçüncü vayın gelişi olarak tanıdı ve İslam’ın 11 Eylül’deki saldırısını tanımlamalarını temellendiren şey, Milleritler tarafından tanımlanan ilk iki vayın tarihiydi; bu tarih, 1843 ve 1850 öncü tablolarının her ikisinde de özellikle temsil edilmiştir. İslam’ın modern rolünü teyit etmek için Millerit tarihine geri dönmek suretiyle Rab, ardından Future for America’nın Levililer yirmi altıdaki “yedi zaman”ı anlayışını açtı; bu, her iki tabloda da orta sütunda grafiksel olarak temsil edilmiştir. Ve her iki tabloda da, orta sütunun merkezinde haç vardır. Tanrı, Habakkuk’un her iki tablosunun hazırlanmasını yönlendirirken, Musa’nın “andı”, yani Levililer yirmi altıdaki “yedi zaman”ın diğer tüm peygamberlik tasvirlerinin merkezi olmasını ve her iki tabloda da Mesih’in tam merkeze yerleştirilmesini sağladı.

This agreed with a period of time located in another prophecy that was interpreted by Gabriel in chapter nine of Daniel which identified that Christ would confirm the covenant with many for one week.

Bu, Daniel’in dokuzuncu bölümünde Cebrail tarafından yorumlanan ve Mesih’in bir hafta boyunca birçoğuyla antlaşmayı pekiştireceğini belirten başka bir peygamberlikte yer alan bir zaman dilimiyle uyuşuyordu.

> And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:27.

> Ve o, bir hafta boyunca birçoklarıyla antlaşmayı pekiştirecek; haftanın ortasında kurbanı ve sunuyu sona erdirecek; iğrençliklerin yayılması yüzünden onu ıssız bırakacak; ve sonuna dek, kararlaştırılmış olan ıssızın üzerine dökülecek. Daniel 9:27.

A prophetic week is twenty-five hundred and twenty symbolic days, and the prophecy that Gabriel was explaining identified that in the “midst” or center of those twenty-five hundred and twenty symbolic days Christ would be crucified. Christ is the center of ‘the twenty-five twenty’ on both of Habakkuk’s tables and also the week He confirmed the covenant with many.

Peygamberlikte bir hafta, iki bin beş yüz yirmi sembolik gündür ve Cebrail’in açıkladığı peygamberlik, bu iki bin beş yüz yirmi sembolik günün “ortasında” ya da merkezinde Mesih’in çarmıha gerileceğini bildirdi. Mesih, Habakkuk’un her iki levhasındaki “iki bin beş yüz yirmi”nin merkezidir ve ayrıca birçoklarıyla antlaşmayı teyit ettiği haftanın da merkezidir.

In 1863 Adventism began as a church and the Millerite movement that had been empowered with the spirit of Elijah was slain. The Millerite movement understood that in the context of the seven churches of Revelation they had been the Philadelphian church. Those that separated from them after the Great Disappointment of 1844, were then identified as Laodiceans. In 1856 James White began a series of articles in the Review and Herald identifying that the movement that began as Philadelphia had become Laodicea and that the members needed then to seek the remedy offered to the Laodicean church. In the same year, in the same publication James White published a series of articles written by Hiram Edson about the twenty-five hundred and twenty year prophecy of Leviticus twenty-six. The articles were never finished.

1863’te Adventizm bir kilise olarak örgütlendi ve İlyas’ın ruhuyla güçlendirilmiş olan Millerci hareket öldürüldü. Millerci hareket, Vahiy’in yedi kilisesi bağlamında kendilerinin Filadelfya kilisesi olduğunu anlamıştı. 1844’teki Büyük Hayal Kırıklığı’ndan sonra onlardan ayrılanlar ise o zaman Laodikyalılar olarak tanımlandı. 1856’da James White, Review and Herald’da, Filadelfya olarak başlayan hareketin Laodikya’ya dönüştüğünü ve üyelerin o hâlde Laodikya kilisesine sunulan çareyi aramaları gerektiğini ortaya koyan bir makale dizisine başladı. Aynı yıl, aynı yayında James White, Hiram Edson tarafından kaleme alınmış, Levililer yirmi altıncı bölümdeki iki bin beş yüz yirmi yıllık peygamberlik hakkında bir dizi makale yayımladı. Makaleler hiçbir zaman tamamlanmadı.

When the Lord led the movement of Future for America back unto the old paths post September 11, 2001 the articles by Edson were rediscovered, and for the first time in history both of the periods twenty-five hundred and twenty years were recognized as two curses. One against the northern ten tribes and the other against the southern two tribes. Miller had identified the seven times against the southern kingdom of Judah, but Edson identified the seven times against the northern kingdom of Israel. Future for America saw that they both were to be applied. When the two scatterings are combined, they produce prophetic light that had never been recognized by Miller or Edson.

Rab, Future for America hareketini 11 Eylül 2001 sonrasında yeniden kadim yollara yönlendirdiğinde, Edson’un makaleleri yeniden keşfedildi ve tarihte ilk kez, iki bin beş yüz yirmi yıllık iki dönemin de iki lanet olduğu kabul edildi. Bunlardan biri kuzeydeki on kabileye, diğeri güneydeki iki kabileye karşıydı. Miller, Yahuda’nın güney krallığına karşı yedi vakti tespit etmişti, Edson ise İsrail’in kuzey krallığına karşı yedi vakti tespit etti. Future for America, her ikisinin de uygulanması gerektiğini gördü. Bu iki dağılış birleştirildiğinde, Miller ya da Edson tarafından hiçbir zaman fark edilmemiş bir peygamberlik ışığı ortaya çıkar.

When the Lord returned Future for America to the old paths post 2001 the “oath” of Moses came back to life and stood upon its feet. The message connected with the “oath” was then presented by the messengers of the third angel as it had been presented and typified by the messengers of the first angel. Future for America was the movement that proclaimed the message represented by “Moses” in the power of “Elijah,” and Elijah clearly gave the testimony of Moses until the conclusion of a series of presentations titled Habakkuk’s Tables which finished around 2012. When that series of presentations ended, the beast from the bottomless pit ascended to make war upon Moses and Elijah. That warfare began when Future for America determined to stop the work it had been doing since 1996, and begin a school, which in its pride it called, The School of the Prophets. Better it would have been to call the school, the school of the false prophets!

Rab, 2001 sonrasında Future for America'yı eski yollara geri döndürdüğünde, Musa'nın "yemini" yeniden canlandı ve ayağa kalktı. "Yemin"le bağlantılı mesaj, ilk meleğin habercilerinin sunduğu ve örneklediği şekilde, bu kez üçüncü meleğin habercileri tarafından sunuldu. Future for America, "Musa" tarafından temsil edilen mesajı "İlyas"ın gücüyle ilan eden hareketti; ve İlyas, yaklaşık 2012 civarında tamamlanan Habakkuk'un Levhaları adlı bir sunumlar dizisinin bitimine kadar Musa'nın tanıklığını açıkça verdi. Bu sunumlar dizisi sona erdiğinde, uçurumdan çıkan canavar Musa ve İlyas'a savaş açmak için yükseldi. Bu savaş, Future for America'nın 1996'dan beri yapmakta olduğu işi durdurmaya ve bir okul kurmaya karar verdiğinde başladı; kibri içinde bu okula Peygamberler Okulu adını verdi. Okula Sahte Peygamberler Okulu adını vermeleri daha iyi olurdu!

The chaos and confusion that ensued when the school began allowing those who had never been confirmed by the Lord as His messengers to introduce their own ideas ended with the death of Future for America on July 18, 2020. At that point Moses and Elijah had been slain in the streets.

Okul, Rab tarafından elçileri olarak hiçbir zaman onaylanmamış olanların kendi fikirlerini sunmalarına izin vermeye başladığında ortaya çıkan kaos ve karmaşa, 18 Temmuz 2020'de Future for America'nın ölümüyle sona erdi. O sırada Musa ve İlyas sokaklarda katledilmişti.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. Revelation 11:7, 8.

> Onlar tanıklıklarını tamamladıklarında, dipsiz çukurdan çıkan canavar onlara karşı savaş açacak, onları yenecek ve öldürecek. Ve cesetleri, ruhsal anlamda Sodom ve Mısır diye adlandırılan, Rabbimizin de çarmıha gerildiği o büyük kentin sokağında yatacak. Vahiy 11:7, 8.

The testimony that is trustworthy, is the testimony that ended at the conclusion of the series titled Habakkuk’s Tables. Then the beast attacked. I have no idea who is following these current articles, but I assume it is made up as much by the enemies of Future for America as it is by those who are still trying to come to terms with the disappointment of July 18. I therefore expect that those that are in the category I define as enemies will point out how self-serving this application of prophetic history appears to be in their minds. So be it. Time is too short to pretend that the history of Future for America is not clearly identified as the movement that has been typified by the Millerite movement and it is too short to pretend that the flawed Laodicean human messenger that was raised up to lead out in that movement was not typified by William Miller.

Güvenilir olan tanıklık, “Habakkuk’un Tabloları” adlı dizinin tamamlanmasıyla son bulan tanıklıktır. Sonra canavar saldırdı. Bu güncel yazıları kimlerin takip ettiğine dair hiçbir fikrim yok, ama okuyucu kitlesinin Future for America’nın düşmanları kadar 18 Temmuz hayal kırıklığını kabullenmeye çalışanlardan oluştuğunu varsayıyorum. Bu nedenle, düşman olarak tanımladığım kategoridekilerin, bu peygamberlik tarihinin uygulanışının onların gözünde ne kadar çıkarcı göründüğünü dile getireceklerini bekliyorum. Varsın öyle olsun. Zaman, Future for America’nın tarihinin Millerit hareket tarafından örneklenen bir hareket olarak açıkça tanımlanmadığını iddia etmeye yetecek kadar uzun değil ve aynı şekilde o harekete önderlik etsin diye görevlendirilen kusurlu Laodikyalı insan elçinin William Miller tarafından örneklenmediğini iddia etmeye de yetecek kadar uzun değil.

Miller was a Philadelphian and I came into Adventism from the world in 1975, thus am a certified Laodicean Adventist. My life history testifies to that fact. That being said, the merciful God of heaven has recently instructed me to put the message He is now revealing into writing and send it to the churches. His instruction came with the promise that when He resurrects Moses and Elijah, they will be resurrected as Philadelphians, not as Laodiceans. The movement that began in the Millerite history was the time of Philadelphia, that ultimately transcended into Laodicea in 1856 when it began the process of its rejection of the foundations laid by the Millerites. The rejection began with the setting aside the new development of light offered through the pen of Hiram Edson. Seven years later in 1863 the movement of Elijah which had presented the message of Moses was slain. At the same time the movement was slain, a church was introduced to replace the movement. Moses and Elijah were slain at the beginning of Adventism and they were slain again at the ending of Adventism.

Miller bir Filadelfyalıydı ve ben 1975’te dünyadan gelip Adventizme katıldım; dolayısıyla tescilli bir Laodikyalı Adventistim. Hayat hikayem bu gerçeğe tanıklık eder. Bununla birlikte, gökteki merhametli Tanrı bana yakın zamanda, şimdi açıkladığı mesajı yazıya dökmemi ve kiliselere göndermemi buyurdu. O’nun buyruğu şu vaatle birlikte geldi: Musa ile İlyas’ı dirilteceği zaman, onları Laodikyalı olarak değil, Filadelfyalı olarak diriltecek. Millerci tarihte başlayan hareket Filadelfya zamanına aitti; Millercilerin attığı temelleri reddetme sürecine 1856’da başladığında nihayetinde Laodikya’ya evrildi. Reddediş, Hiram Edson’un kalemi aracılığıyla sunulan ışığın yeni bir açılımının bir kenara bırakılmasıyla başladı. Yedi yıl sonra, 1863’te Musa’nın mesajını sunmuş olan İlyas hareketi öldürüldü. Hareketin öldürüldüğü aynı zamanda, hareketin yerine bir kilise kuruldu. Musa ile İlyas Adventizmin başlangıcında öldürüldüler ve Adventizmin sonunda yeniden öldürüldüler.

At the ending of the prophetic Laodicea, in 1989 the vision of the Hiddekel river was unsealed and a movement began that was born of a Laodicean mother. The Lord was not taken unaware and He knew that He would finish His work of the three angels as He began it. He would end it with a movement of Philadelphians, just as He began it and in order to do this the movement that was Laodicean by birth would need to be slain and resurrected as Philadelphians. In doing so, the movement that was brought out of the Laodicean church would become the eighth that is of the seven, in the very history where the three-fold union would become the eighth that is of the seven. And in the very same history the horn of Republicanism will also experience a resurrection of the eighth that was of the seven and had been slain by the “woke-ism” of Egypt and Sodom, but that line of prophecy will be addressed later in the articles.

Peygamberlikte Laodikya’nın sonuna gelindiğinde, 1989’da Hiddekel nehriyle ilgili görümün mührü açıldı ve Laodikyalı bir anneden doğmuş bir hareket başladı. Rab hazırlıksız yakalanmadı ve üç meleğin işini nasıl başlattıysa öylece tamamlayacağını biliyordu. Onu, tıpkı başladığı gibi, Filadelfyalılardan oluşan bir hareketle sona erdirecekti ve bunu yapmak için, doğuştan Laodikyalı olan hareketin öldürülüp Filadelfyalı olarak dirilmesi gerekecekti. Böylece, Laodikya kilisesinden çıkarılan bu hareket, üçlü birliğin de yediden olan sekizinci olacağı aynı tarihsel dönemde, yediden olan sekizinci olacaktı. Ve tam aynı tarihsel dönemde Cumhuriyetçilik boynuzu da, Mısır ve Sodom’un “woke-izm”i tarafından öldürülmüş olan ve yediden olan sekizincinin bir dirilişini yaşayacaktır; ancak o peygamberlik çizgisine makalelerde daha sonra değinilecektir.

> And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:9–11.

> Halklardan, oymaklardan, dillerden ve uluslardan olanlar onların cesetlerini üç buçuk gün boyunca görecek ve cesetlerinin mezara konmasına izin vermeyecekler. Yeryüzünde yaşayanlar onlardan dolayı sevinecek, bayram edecek ve birbirlerine hediyeler gönderecekler; çünkü bu iki peygamber yeryüzünde yaşayanlara eziyet etmişlerdi. Üç buçuk gün sonra Tanrı'dan gelen yaşam ruhu onların içine girdi ve ayağa kalktılar; onları görenlerin üzerine büyük bir korku düştü. Vahiy 11:9-11.

Future for America did not get put into the grave, it just laid there in the street where it had been slain, while its enemies rejoiced over its apparent death. Yet “after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet.” Time is no longer, so the three and a half days is symbolic of twelve hundred and sixty days or years, that in Revelation twelve verses six and fourteen represent the wilderness where the sanctuary and the host were trodden down. If they had been put into the grave, they would not be in a street where they could be trodden down. The treading down of Future for America is not only a symbolic period, but it is the symbolic period of the message of the “seven times” represented by the oath of Moses.

Future for America mezara konulmadı; sadece öldürüldüğü yerde, sokakta öylece yatıyordu, düşmanları onun görünürdeki ölümü üzerine sevinirken. Yine de "üç gün ve yarım sonra Tanrı'dan gelen yaşam Ruhu onların içine girdi ve onlar ayakları üzerinde durdular." Artık zaman yok; bu nedenle üç buçuk gün, Vahiy on ikinin altıncı ve on dördüncü ayetlerinde kutsal yerin ve ordunun çiğnendiği çölü temsil eden bin iki yüz altmış gün ya da yılın sembolüdür. Eğer gömülmüş olsalardı, çiğnenebilecekleri bir sokakta bulunmazlardı. Future for America'nın çiğnenmesi sadece sembolik bir dönem değildir; aynı zamanda Musa'nın yeminiyle temsil edilen "yedi zaman" mesajının sembolik dönemidir.

> And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

> Onlar kılıçtan geçirilecek ve tutsak olarak bütün uluslara götürülecekler; Yeruşalim, uluslar tarafından, ulusların zamanları tamamlanıncaya kadar çiğnenecek. Luka 21:24.

There are three times Jerusalem has been trodden down. First by Babylon from 677 BC until 607 BC. The second trampling down was by pagan Rome from 66 AD until 70 AD. The third time was by spiritual Rome from 538 through to 1798. The treading down of Jerusalem by the Gentiles identified in Luke twenty-one was the twelve hundred and sixty years of papal rule. Revelation eleven, where we find the testimony of Moses and Elijah opens with the identification of that period of time.

Yeruşalim üç kez ayaklar altında çiğnenmiştir. Birincisi, MÖ 677'den 607'ye kadar Babil tarafından gerçekleşti. İkincisi, MS 66'dan 70'e kadar putperest Roma tarafından gerçekleşti. Üçüncüsü ise MS 538'den 1798'e kadar ruhanî Roma tarafından gerçekleşti. Luka yirmi birde belirtilen ulusların Yeruşalim'i çiğnemesi, papalık yönetiminin bin iki yüz altmış yıllık dönemiydi. Musa ve İlyas'ın tanıklığını bulduğumuz Vahiy on bir, o zaman diliminin tanımlanmasıyla açılır.

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> Bana asa gibi bir kamış verildi; melek durup şöyle dedi: Kalk, Tanrı’nın tapınağını, sunağı ve orada ibadet edenleri ölç. Ama tapınağın dışındaki avluyu dışarıda bırak, onu ölçme; çünkü o uluslara verilmiştir; kutsal kenti kırk iki ay çiğneyecekler. Vahiy 11:1, 2.

The command for John to measure the temple and the worshippers therein represents the opening of the judgment in 1844, for the previous two verses identify John as having experienced the bitterness of the Great Disappointment in 1844, then after he is told that he must repeat the work of proclaiming the message, verse one of chapter eleven identifies that judgment has just begun.

Yuhanna’ya tapınağı ve içindeki ibadet edenleri ölçmesi için verilen emir, 1844’te yargının açılışını temsil eder; çünkü önceki iki ayet, Yuhanna’nın 1844’te Büyük Hayal Kırıklığı’nın acılığını yaşadığını belirtir; ardından, mesajı ilan etme işini tekrarlaması gerektiği kendisine söylendikten sonra, on birinci bölümün birinci ayeti yargının henüz yeni başladığını bildirir.

> “The time has come when everything is to be shaken that can be shaken, that those things that can not be shaken may remain. Every case is coming in review before God; for he is measuring the temple of God, and the worshipers therein. ‘These things, saith he that holdeth the seven stars in his right hand, who walketh in the midst of the seven golden candlesticks; I know thy works…. I have somewhat against thee, because thou hast lost thy first love; remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove the candlestick out of his place.’ ‘Repent; or else I will come unto thee quickly, and will fight against thee with the sword of my mouth. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches: To him that overcometh will I give to eat of the hidden manna, and will give him a white stone, and in the stone a new name written, which no man knoweth saving him that receiveth it.’” The 1888 Materials, 1116.

> Sarsılabilecek olan her şeyin sarsılacağı; sarsılamayanların ise kalacağı zaman geldi. Herkesin durumu Tanrı’nın huzurunda gözden geçiriliyor; çünkü O, Tanrı’nın tapınağını ve orada ibadet edenleri ölçüyor. “Sağ elinde yedi yıldızı tutan, yedi altın şamdanın arasında yürüyen şöyle diyor: İşlerini biliyorum... Sana karşı bir şeyim var; çünkü ilk sevgini kaybettin. Bu yüzden nereden düştüğünü hatırla, tövbe et ve ilk işlerini yap; yoksa çabucak sana geleceğim ve şamdanı yerinden kaldıracağım.” “Tövbe et; yoksa çabucak sana geleceğim ve ağzımın kılıcıyla sana karşı savaşacağım. Kulağı olan, Ruh’un kiliselere ne dediğini işitsin: Galip gelene gizli mannadan yedireceğim; ona beyaz bir taş da vereceğim ve taşın üzerinde, onu alan kişiden başka kimsenin bilmediği yeni bir ad yazılı olacak.” 1888 Materyalleri, 1116.

As John is representing the opening of the investigative judgment in 1844, he is told to leave off the courtyard of the temple, for it is given to the Gentiles who would trample down the holy city for twelve hundred and sixty years. Luke twenty-one identifies that the Gentiles would trample down Jerusalem until the “times” of the Gentiles was fulfilled. John in chapter eleven has just identified that the time of the treading down of Jerusalem by the Gentiles was the history of 538 until 1798. John identifies this period twice in chapter twelve as the wilderness, a period of time that the church fled into to avoid the persecution being brought by the pope.

Yuhanna 1844’te inceleme yargısının açılışını temsil ederken, tapınağın avlusunu dışarıda bırakması söylenir; çünkü kutsal kenti bin iki yüz altmış yıl boyunca çiğneyecek olan uluslara verilmiştir. Luka yirmi bir, ulusların “zamanları” doluncaya dek ulusların Yeruşalim’i çiğneyeceğini belirtir. Yuhanna, on birinci bölümde, ulusların Yeruşalim’i çiğneme zamanının 538’den 1798’e kadar olan dönem olduğunu belirtir. Yuhanna, on ikinci bölümde bu dönemi iki kez “çöl” olarak tanımlar; kilisenin, papanın getirdiği zulümden kaçınmak için sığındığı bir zaman dilimi.

When Moses and Elijah are slain and left in the street to be trodden down for a period of three and a half days, the three previous histories when Jerusalem was trodden down are to be understood as typifying that period of time. In Luke twenty-one the Gentiles would tread down the holy city until the “times” of the Gentiles would be fulfilled.

Musa ile İlyas öldürülüp üç buçuk gün boyunca ayaklar altında çiğnensinler diye sokakta bırakıldıklarında, Kudüs’ün ayaklar altına alındığı daha önceki üç tarihsel dönemin o zaman dilimini simgelediği şeklinde anlaşılmalıdır. Luka 21’de, “ulusların zamanları” tamamlanıncaya kadar kutsal kent uluslar tarafından çiğnenecektir.

Thus, Luke identifies more than one time of the Gentiles, but we know the time of the Gentiles being fulfilled was 1798. The first “time of the Gentiles” began in 723 BC when the northern kingdom of Israel was trodden down by Assyria. That treading down began a trampling down by a pagan power and continued until 538 when the papal power carried on the work until 1798. Paganism scattered and trampled down literal Israel and papalism scattered and trampled down spiritual Israel. The “times” of the Gentiles represent the twenty-five hundred and twenty years of Leviticus twenty-six that represents two periods of treading down. The first was carried out by paganism as represented by Assyria, then Babylon, then pagan Rome. Then the second desolating power that Miller identified in the sacred framework of prophecy he employed, was papalism which would continue the treading down until 1798. The treading down of both paganism and papalism is the very question that is raised in the heavenly dialogue that produces the answer that is the foundation and central pillar of Adventism.

Böylece Luka, Ulusların birden fazla zamanından söz eder; ancak Ulusların zamanının tamamlandığı yılın 1798 olduğunu biliyoruz. İlk “Ulusların zamanı” MÖ 723’te, İsrail’in kuzey krallığı Asur tarafından ayaklar altına alınıp çiğnendiğinde başladı. Bu çiğneme, putperest bir güç tarafından yürütülen ayaklar altına alma sürecini başlattı ve 538’e kadar sürdü; 538’de papalık gücü bu işi devraldı ve 1798’e kadar sürdürdü. Putperestlik etnik İsrail’i dağıtıp çiğnedi; papalık ise ruhsal İsrail’i dağıtıp çiğnedi. “Ulusların zamanları”, iki çiğnenme dönemini ifade eden Levililer 26’daki iki bin beş yüz yirmi yılı temsil eder. İlki, Asur, ardından Babil ve sonra putperest Roma ile temsil edilen putperestlik tarafından gerçekleştirildi. Daha sonra, kullandığı kutsal peygamberlik çerçevesinde Miller’in tanımladığı ikinci yıkıcı güç, çiğnemeyi 1798’e kadar sürdürecek olan papalık sistemiydi. Hem putperestliğin hem de papalığın çiğnemesi, Adventizmin temeli ve merkez direği olan yanıtı ortaya çıkaran göksel diyalogda gündeme getirilen asıl sorudur.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> Sonra bir kutsal varlığın konuştuğunu duydum; konuşan o kutsal varlığa başka bir kutsal varlık şöyle dedi: “Günlük sunuyla ıssız bırakan suçla ilgili görüm ne kadar sürecek; hem kutsal yer hem de ordu ayaklar altında çiğnenmek üzere teslim edilinceye kadar mı?” O da bana, “İki bin üç yüz gün; sonra kutsal yer arındırılacak” dedi. Daniyel 8:13, 14.

The angel Gabriel and other angels led Miller to understand that the “daily” represented paganism and that the “transgression of desolation” represented papalism. Both paganism and papalism would trample down the sanctuary and host. Therefore the “times” of the Gentiles which Luke refers to is the two trampling down periods of twelve hundred and sixty years, that together are the seven times of Leviticus twenty-six.

Melek Cebrail ve diğer melekler, Miller'ın "günlük"ün putperestliği ve "ıssız kılan günah"ın papalığı temsil ettiğini anlamasına rehberlik ettiler. Hem putperestlik hem de papalık, kutsal yeri ve orduyu ayaklar altına alacaktı. Bu nedenle Luka'nın sözünü ettiği "ulusların zamanları", her biri bin iki yüz altmış yıl süren iki çiğnenme dönemidir; bunlar birlikte Levililer 26'daki yedi zamanı oluşturur.

The message of the “oath” of Moses was slain in 1863, along with the messenger Elijah who had presented the message of Moses. Both the message of Moses and the Elijah messenger was resurrected post September 11, 2001. After the message of Moses that was once again proclaimed by Elijah, they were both slain and then left in the street and not buried for twelve hundred and sixty days is a direct connection to the message of the “seven times” that Daniel calls the “oath” of Moses. The movement and the messenger that repeats the Elijah message of Moses as typified by Miller and the Millerites will ultimately stand upon its feet and be resurrected.

Musa'nın "yemini" mesajı, Musa'nın mesajını sunmuş olan haberci İlyas ile birlikte 1863'te öldürüldü. Musa'nın mesajı da haberci İlyas da 11 Eylül 2001 sonrasında diriltildi. Musa'nın mesajının İlyas tarafından yeniden ilan edilmesinden sonra her ikisinin de öldürülüp sokakta bırakılması ve bin iki yüz altmış gün boyunca gömülmemesi, Daniel'in "Musa'nın yemini" diye adlandırdığı "yedi kez" mesajıyla doğrudan bağlantılıdır. Miller ve Milleritler tarafından örneklenen, İlyas'ın Musa'ya dair mesajını tekrarlayan hareket ve haberci eninde sonunda ayağa kalkacak ve dirilecek.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> Üç buçuk gün sonra, Tanrı’dan gelen yaşamın Ruhu onların içine girdi ve ayağa kalktılar; onları görenlerin üzerine büyük bir korku düştü. Gökten onlara, “Buraya çıkın” diyen güçlü bir ses işittiler. Ve bir bulut içinde göğe yükseldiler; düşmanları da onları seyretti. Vahiy 11:11, 12.

We will address this truth in the next article.

Bu gerçeği bir sonraki makalede ele alacağız.

Back to Articles