Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Fourteen

İsa Mesih'in Vahyi - On Dördüncü

The Seventh Seal

Yedinci Mühür

Author

Jeff Pippenger

Published

November 11, 2023

Formats

PDF
Word

The probationary war of angels, that began with Lucifer in the third heaven represented in Revelation chapter twelve, typifies the probationary war of men and angels, that ends in the first heaven. When Satan and his angels were cast out of the third heaven, Satan opened a new battle front in the garden of Eden. As in the war of the third heaven with Lucifer, God also instituted a period of probation for mankind. The war in the first heaven that begins in earnest at the soon-coming Sunday law represents the end of probationary time for mankind.

Vahiy kitabının on ikinci bölümünde tasvir edilen, üçüncü gökte Lusifer’le başlayan meleklerin sınama savaşı, birinci gökte sona eren insanlar ve meleklerin sınama savaşını simgeler. Şeytan ve melekleri üçüncü gökten atıldığında, Şeytan Aden Bahçesi’nde yeni bir cephe açtı. Üçüncü gökte Lusifer’le olan savaşta olduğu gibi, Tanrı insanlık için de bir sınama dönemi başlattı. Yakında çıkacak Pazar yasasıyla ciddi biçimde başlayacak birinci gökteki savaş, insanlık için sınama süresinin sonunu temsil eder.

In Revelation chapters twelve and thirteen the dragon, the beast and the false prophet are represented. Customarily, those three powers are understood to represent primarily past history of those three powers, but John was told to write the “things that will be,” and the entire book of Revelation speaks of the “last days,” so we are employing the biblical principle that the end is illustrated by the beginning, and applying the symbols of Revelation as present, not past truth.

Vahiy’in on ikinci ve on üçüncü bölümlerinde ejderha, canavar ve sahte peygamber betimlenir. Genellikle, bu üç gücün esas olarak kendi geçmiş tarihlerini temsil ettiği şeklinde anlaşılır; oysa Yuhanna’ya “olacak şeyleri” yazması söylendi ve Vahiy kitabının bütünü “son günler”den söz eder. Bu nedenle, sonun başlangıçla örneklendirildiği Kutsal Kitap ilkesini benimsiyor ve Vahiy’in sembollerini geçmişe değil, bugüne ait gerçekler olarak ele alıyoruz.

Satan has been identified in both the war he began in the third heaven, and the first battle that he brought to men in the garden of Eden as employing “hypnotism” to convey his corrupted communications in order to accomplish his warfare.

Şeytanın, hem üçüncü gökte başlattığı savaşta hem de Aden bahçesinde insanlara getirdiği ilk savaşta, savaşını yürütmek için yozlaşmış mesajlarını iletmek amacıyla “hipnotizm” kullandığı tespit edilmiştir.

> “Satan tempted the first Adam in Eden, and Adam reasoned with the enemy, thus giving him the advantage. Satan exercised his power of hypnotism over Adam and Eve, and this power he strove to exercise over Christ. But after the word of Scripture was quoted, Satan knew that he had no chance of triumphing.

> Şeytan, Aden’de ilk Âdem’i ayarttı ve Âdem, düşmanla tartışarak ona üstünlük sağladı. Şeytan, Âdem ile Havva üzerinde hipnoz gücünü kullandı ve bu gücü Mesih üzerinde de kullanmaya çalıştı. Ama Kutsal Yazılar’dan alıntı yapıldıktan sonra, Şeytan zafer kazanma şansı olmadığını anladı.

> “Men and women are not to study the science of how to take captive the minds of those who associate with them. This is the science that Satan teaches. We are to resist everything of the kind. We are not to tamper with mesmerism and hypnotism—the science of the one who lost his first estate and was cast out of the heavenly courts.” Mind, Character and Personality, 713.

> "Erkekler ve kadınlar, onlarla ilişki kuranların zihinlerini esir almanın bilimini incelememelidir. Bu, Şeytan’ın öğrettiği bilimdir. Bu tür her şeye karşı durmalıyız. Mesmerizm ve hipnotizmle—ilk makamını yitiren ve göksel avlulardan atılanın bilimiyle—uğraşmamalıyız." Zihin, Karakter ve Kişilik, 713.

The “science that Satan teaches” has been perfected by the globalist merchants, and is carried out through the “information super highway” in the “last days.” Satan is the father of lies, and the media giants, not only promote falsehoods, but they also screen out truth, they track those they deem as heretics, and they employ the most sophisticated form of hypnotism ever practiced in the history of planet earth. The war that began in the third heaven emphasizes this attribute of Satan’s warfare, in order that the faithful living when the war of the first heaven gets under way might be forewarned by foreknowledge. When we understand that the control center for the worldwide web, and the “information super highway” is managed and controlled in the United States, we have a view of what it means that the United States, calls fire down out of heaven and deceives the entire world. “Fire” in the book of Revelation represents a message.

Şeytan’ın öğrettiği "bilim", küreselci tüccarlar tarafından mükemmelleştirilmiş ve "son günlerde" "bilgi otoyolu" aracılığıyla icra edilmektedir. Şeytan yalanın babasıdır; medya devleri de yalnızca yalanları teşvik etmekle kalmaz, gerçeği de ayıklayıp dışlar, sapkın saydıklarını izler ve yeryüzü tarihinde bugüne dek uygulanmış en sofistike hipnoz biçimini kullanırlar. Üçüncü gökte başlayan savaş, Şeytan’ın savaşının bu özelliğini vurgular; böylece, birinci göğün savaşı başladığında hayatta olacak imanlılar önbilgi sayesinde önceden uyarılmış olsunlar. World Wide Web'in ve "bilgi otoyolu"nun kontrol merkezinin Amerika Birleşik Devletleri'nde yönetilip denetlendiğini anladığımızda, Amerika Birleşik Devletleri'nin gökten ateş indirmesi ve bütün dünyayı aldatması ifadesinin ne anlama geldiğine dair bir fikir ediniriz. Vahiy kitabında "ateş" bir mesajı temsil eder.

The symbolism of Revelation chapter thirteen, and verse thirteen is drawn from the battle of mount Carmel where the prophets of Baal and the prophets of the groves, were unable to call fire down out of heaven to confirm that Baal and Ashtaroth were true gods. Baal, being a male deity and Ashtaroth a female deity represents the image of the beast, the unholy combination of church and state. They were the prophets of Jezebel, who was in an unholy relationship with Ahab. Those two prophetic witnesses of the image of the beast in the story of Mount Carmel, identify the role of the United States in first forming an image of the papal system in the United States, and thereafter in the world. The “fire” at Carmel was to be the evidence of who the true God really was. It represented a revelation from heaven identifying the true God, and the same issue exists when the United States calls fire down from heaven.

Vahiy kitabının on üçüncü bölüm on üçüncü ayetindeki simgesellik, Baal’ın peygamberleriyle korulukların peygamberlerinin, Baal ve Aştoret’in gerçek tanrılar olduklarını doğrulamak için gökten ateş indiremeyip Karmel Dağı’nda karşı karşıya geldikleri olaya dayanır. Eril bir ilah olan Baal ile dişil bir ilah olan Aştoret, canavarın suretini, yani kilise ile devletin kutsal olmayan birleşimini temsil eder. Onlar, Ahav’la kutsal olmayan bir ilişki içindeki İzebel’in peygamberleriydi. Karmel Dağı öyküsünde canavarın suretine dair bu iki peygamberce tanıklık, Amerika Birleşik Devletleri’nin, önce papalık sisteminin bir suretini Amerika Birleşik Devletleri’nde ve ardından dünyada oluşturmadaki rolünü ortaya koyar. Karmel’deki "ateş", gerçek Tanrı’nın kim olduğunu gösterecek kanıt olacaktı. Bu, gerçek Tanrı’yı belirleyen gökten bir vahyi temsil ediyordu ve Amerika Birleşik Devletleri gökten ateş indirdiğinde de aynı mesele söz konusudur.

In the book of Isaiah, the God who identifies the end from the beginning, addresses the very setting of Mount Carmel of old, and also the prophetic setting that is represented when the United States calls down fire out of heaven.

Yeşaya kitabında, başlangıçtan sonu bildiren Tanrı, Karmel Dağı’ndaki o tarihî sahneyi ve ayrıca Amerika Birleşik Devletleri’nin gökten ateş indirmesiyle temsil edilen peygamberlik bağlamını ele alır.

> Produce your cause, saith the Lord; bring forth your strong reasons, saith the King of Jacob. Let them bring them forth, and show us what shall happen: let them show the former things, what they be, that we may consider them, and know the latter end of them; or declare us things for to come. Show the things that are to come hereafter, that we may know that ye are gods: yea, do good, or do evil, that we may be dismayed, and behold it together. Behold, ye are of nothing, and your work of nought: an abomination is he that chooseth you. I have raised up one from the north, and he shall come: from the rising of the sun shall he call upon my name: and he shall come upon princes as upon mortar, and as the potter treadeth clay. Who hath declared from the beginning, that we may know? and beforetime, that we may say, He is righteous? yea, there is none that showeth, yea, there is none that declareth, yea, there is none that heareth your words. The first shall say to Zion, Behold, behold them: and I will give to Jerusalem one that bringeth good tidings. Isaiah 41:21–27.

> Rab diyor ki: Davanızı ortaya koyun; Yakup’un Kralı diyor ki: sağlam kanıtlarınızı getirin. Bırakın onları ortaya koysunlar ve bize neler olacağını göstersinler; önceki şeyleri, ne olduklarını göstersinler ki onları düşünelim ve sonuçlarını bilelim; ya da bize gelecek şeyleri bildirsinler. Bundan sonra olacak şeyleri gösterin ki tanrılar olduğunuzu bilelim; evet, iyilik yapın ya da kötülük yapın ki şaşkına dönelim ve bunu birlikte görelim. İşte, siz bir hiçsiniz, yaptığınız iş de hiçtir; sizi seçen tiksinçtir. Kuzeyden birini kaldırdım ve o gelecek; güneşin doğduğu yerden adımı anacak; ve hükümdarların üzerine harca basar gibi basacak, çömlekçinin kili çiğnediği gibi. Başlangıçtan beri kim bildirdi ki bilelim? Önceden kim duyurdu ki, “O haklıdır” diyelim? Evet, gösteren yok; evet, bildiren yok; evet, sözlerinizi işiten yok. İlki Siyon’a, “İşte, işte onlar” diyecek; ve Yeruşalim’e iyi haber getiren birini vereceğim. Yeşaya 41:21-27.

In the war of the first heaven that gets under way at the soon-coming Sunday law, the United States, and also Satan himself, will be allowed to “produce” their “cause,” and they will call fire down from heaven in an attempt to prove that the god of Jezebel is the true God. The world will be forced to accept the mark of that god’s day of worship. The fire that is brought down from heaven, through the “information super highway” to all mankind is a work of “nought,” and he that chooses the message conveyed through that medium is an “abomination.”

Yakında yürürlüğe girecek Pazar günü yasasıyla başlayacak birinci göğün savaşında, Amerika Birleşik Devletleri’ne ve bizzat Şeytan’ın kendisine, "gerekçelerini" "üretmelerine" izin verilecek; ve onlar, İzebel’in tanrısının gerçek Tanrı olduğunu kanıtlamak amacıyla gökten ateş indirecekler. Dünya, o tanrının ibadet gününün işaretini kabul etmeye zorlanacak. Gökten indirilen bu ateşin, "bilgi süper otoyolu" aracılığıyla bütün insanlığa ulaştırılması, bir "hiçlik" işidir; ve o ortam aracılığıyla iletilen mesajı seçen kimse bir "iğrençlik"tir.

In that warfare the one hundred and forty-four thousand, and thereafter the great multitude, will be God’s witnesses in the argument of who is the true God. The messages conveyed from both sides of the war are represented as “fire.” All the nations will be gathered to determine who is the true God, and there will be two classes of witnesses in order to establish the “truth.”

O savaşta yüz kırk dört bin ve ardından büyük kalabalık, kimin gerçek Tanrı olduğu konusundaki tartışmada Tanrı’nın tanıkları olacaktır. Savaşın her iki tarafından iletilen mesajlar "ateş" olarak temsil edilir. Tüm uluslar kimin gerçek Tanrı olduğunu belirlemek için toplanacak ve "gerçeği" ortaya koymak için iki sınıf tanık olacaktır.

> Let all the nations be gathered together, and let the people be assembled: who among them can declare this, and show us former things? let them bring forth their witnesses, that they may be justified: or let them hear, and say, It is truth. Ye are my witnesses, saith the Lord, and my servant whom I have chosen: that ye may know and believe me, and understand that I am he: before me there was no God formed, neither shall there be after me. I, even I, am the Lord; and beside me there is no saviour. I have declared, and have saved, and I have showed, when there was no strange god among you: therefore ye are my witnesses, saith the Lord, that I am God. Isaiah 43:9–12.

> Bütün uluslar toplansın, halklar da bir araya gelsin: içlerinden kim bunu ilan edebilir ve bize geçmişte olanları gösterebilir? Aklansınlar diye tanıklarını getirsinler; ya da işitsinler ve “Bu gerçektir” desinler. Rab diyor ki: Siz benim tanıklarımsınız; seçtiğim kul da öyle; ta ki beni tanıyıp bana inanasınız ve benim o olduğumu anlayasınız. Benden önce hiçbir tanrı oluşmadı, benden sonra da olmayacaktır. Ben, evet ben, Rab’bin ta kendisiyim; benden başka kurtarıcı yoktur. Aranızda yabancı bir tanrı yokken ben ilan ettim, kurtardım ve gösterdim; bu nedenle benim Tanrı olduğuma siz tanıklık edersiniz, diyor Rab. Yeşaya 43:9-12.

The final manifestation of Mount Carmel, has witnesses for Satan and witnesses for God. The demonstration is to prove who is the true God, but what are God’s faithful witnesses supposed to bear witness to?

Karmel Dağı’nın nihai tezahüründe Şeytan’ın ve Tanrı’nın şahitleri vardır. Bu gösteri, gerçek Tanrı’nın kim olduğunu kanıtlamak içindir, ama Tanrı’nın sadık şahitleri neye şahitlik etmelidir?

> Thus saith the Lord the King of Israel, and his redeemer the Lord of hosts; I am the first, and I am the last; and beside me there is no God. And who, as I, shall call, and shall declare it, and set it in order for me, since I appointed the ancient people? and the things that are coming, and shall come, let them show unto them. Fear ye not, neither be afraid: have not I told thee from that time, and have declared it? ye are even my witnesses. Is there a God beside me? yea, there is no God; I know not any. They that make a graven image are all of them vanity; and their delectable things shall not profit; and they are their own witnesses; they see not, nor know; that they may be ashamed. Isaiah 44:6–9.

> Böyle diyor İsrail’in Kralı Rab ve onun Kurtarıcısı, Her Şeye Egemen Rab: Ben birinciyim ve sonuncuyum; benden başka Tanrı yoktur. Eski halkı atadığımdan beri, benim gibi kim çağırıp ilan edebilir, işi düzene koyabilir? Gelecek olanları ve olacakları onlara bildirsinler. Korkmayın, ürkmeyin; o zamandan beri size bildirmedim mi, ilan etmedim mi? Siz benim tanıklarımsınız. Benden başka Tanrı var mı? Hayır, yok; ben tanımıyorum. Oyma put yapanların hepsi bir hiçtir; gönül verdikleri şeyler fayda getirmez; kendi yaptıkları onların tanıklarıdır; görmezler, bilmezler ki utanca düşsünler. Yeşaya 44:6-9.

The faithful in the final confrontation of Mount Carmel are to witness to the truth that God is the first and the last. He is the God that “appointed the ancient people,” in order to identify the “things that are coming.” God’s witnesses are to present the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before the final battle of Mount Carmel.

Karmel Dağı’ndaki nihai karşılaşmada imanlılar, Tanrı’nın ilk ve son olduğuna dair gerçeğe tanıklık edeceklerdir. O, "gelmekte olan şeyleri" belirtmek için "kadim halkı" tayin eden Tanrı’dır. Tanrı’nın tanıkları, Karmel Dağı’ndaki son savaşın hemen öncesinde mühürü açılan İsa Mesih’in Vahyi’ni sunacaklardır.

Satan’s Mount Carmel message is represented as fire that comes down out of heaven.

Şeytan’ın Karmel Dağı mesajı, gökten inen ateş olarak temsil edilir.

> And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, Revelation 13:13.

> Ve büyük mucizeler yapar; öyle ki insanların gözleri önünde gökten yeryüzüne ateş indirir, Vahiy 13:13.

The verse is describing the miracles that the United States accomplishes through the modern science of hypnotism that is conveyed to mankind on “the information super highway.” But the verse is also speaking to the appearance of Satan himself when he personates Christ.

Ayet, “bilgi otoyolu” üzerinden insanlığa aktarılan hipnozun modern bilimi aracılığıyla Amerika Birleşik Devletleri’nin gerçekleştirdiği mucizeleri tasvir ediyor. Ancak ayet, Şeytan’ın Mesih’in kılığına girdiğinde bizzat görünmesine de değiniyor.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> Üçüncü meleğin mesajının ilanına katılan melek, yüceliğiyle bütün yeryüzünü aydınlatacaktır. Burada, dünya çapında bir kapsam ve alışılmadık bir güç taşıyan bir iş öngörülmektedir. 1840-44’teki Advent hareketi Tanrı’nın gücünün görkemli bir tezahürüydü; birinci meleğin mesajı dünyanın her misyon istasyonuna taşındı ve bazı ülkelerde, on altıncı yüzyıldaki Reformasyon’dan bu yana herhangi bir ülkede tanık olunan en büyük dini ilgi görüldü; ancak bunların hepsi, üçüncü meleğin son uyarısıyla birlikte gerçekleşecek güçlü hareket tarafından aşılacaktır.

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> Yapılacak iş Pentikost Günü’ndekine benzer olacaktır. Müjde’nin başlangıcında Kutsal Ruh’un dökülüşünde ‘ilk yağmur’ nasıl kıymetli tohumun filizlenmesi için verildiyse, ‘son yağmur’ da sonunda hasadın olgunlaşması için verilecektir. ‘O zaman, RAB’bi tanımaya gayret edersek, onu tanıyacağız; onun gelişi sabah gibi kesindir; bize yağmur gibi, yeryüzüne son ve ilk yağmur gibi gelecektir.’ Hoşea 6:3. ‘Öyleyse, ey Siyon’un çocukları, sevinin ve Tanrınız RAB’de coşun; çünkü size ölçülü olarak ilk yağmuru verdi ve sizin için yağmuru, ilk yağmuru ve son yağmuru yağdıracak.’ Yoel 2:23. ‘Son günlerde, diyor Tanrı, Ruhumdan bütün insanların üzerine dökeceğim.’ ‘Ve olacak ki, RAB’bin adını çağıran herkes kurtulacak.’ Elçilerin İşleri 2:17, 21.

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.

> Müjdenin büyük işi, başlangıcını belirleyen Tanrı’nın gücünün tecellisinden daha azıyla sona ermeyecektir. Müjdenin açılışında 'ilk yağmur'un dökülüşünde yerine gelen peygamberlik sözleri, kapanışında 'son yağmur'un dökülüşünde yeniden yerine gelecektir. İşte, elçi Petrus’un şöyle derken özlemle beklediği 'ferahlık zamanları': "Bundan dolayı tövbe edin ve dönün ki günahlarınız silinsin; Rab’bin huzurundan ferahlık zamanları geldiğinde O, İsa’yı göndersin." Elçilerin İşleri 3:19, 20.

> “Servants of God, with their faces lighted up and shining with holy consecration, will hasten from place to place to proclaim the message from heaven. By thousands of voices, all over the earth, the warning will be given. Miracles will be wrought, the sick will be healed, and signs and wonders will follow the believers. Satan also works, with lying wonders, even bringing down fire from heaven in the sight of men. Revelation 13:13. Thus the inhabitants of the earth will be brought to take their stand.” The Great Controversy, 611, 612.

> Tanrı’nın hizmetkârları, yüzleri kutsal adanmışlığın ışığıyla aydınlanmış ve parıldayan halde, gökten gelen mesajı ilan etmek için bir yerden bir yere aceleyle gidecekler. Yeryüzünün her yerinde, binlerce sesle uyarı verilecek. Mucizeler gerçekleştirilecek, hastalar iyileştirilecek ve iman edenleri işaretler ve harikalar izleyecek. Şeytan da yalancı harikalarla çalışacak; insanların gözü önünde gökten ateş bile indirecek. Vahiy 13:13. Böylece yeryüzünün sakinleri bir tavır almaya mecbur edilecek. Büyük Mücadele, 611, 612.

When we reach the time when Satan calls fire down out of heaven, “the inhabitants of earth will be brought to take their stand.” In that time, God’s witness “will hasten from place to place to proclaim the message from heaven. By thousands of voices, all over the earth, the warning will be given.” The work God’s witnesses accomplish “will be similar to that of the Day of Pentecost,” when the “angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory.” At Pentecost, fire was the symbol of the outpouring of the Holy Spirit, and fire is also the symbol of the outpouring of Satan’s unholy spirit.

Şeytanın gökten ateş indireceği zamana ulaştığımızda, "yeryüzünün sakinleri taraflarını belli etmeye zorlanacak." O dönemde, Tanrı'nın tanığı "gökten gelen mesajı ilan etmek için bir yerden bir yere koşacak. Dünyanın dört bir yanında, binlerce sesle uyarı verilecek." Tanrı'nın tanıklarının yapacağı iş "Pentikost Günü'ndekine benzer olacak," o zaman "üçüncü meleğin mesajının ilanına katılan melek yüceliğiyle bütün yeryüzünü aydınlatacaktır." Pentikost'ta ateş, Kutsal Ruh'un dökülüşünün simgesiydi; ateş aynı zamanda Şeytan'ın kutsal olmayan ruhunun dökülüşünün de simgesidir.

After John represents the one hundred and forty-four thousand and the great multitude in Revelation chapter seven, he identifies the opening of the seventh and final seal. The final or seventh seal represents the unsealing of the Revelation of Jesus Christ, and the only prophecy in the book of Revelation that was to be unsealed just before probation closes. The seventh seal, the seven thunders and the Revelation of Jesus Christ are all symbols of the same truth, that is opened up just before probation closes. The Revelation of Jesus Christ emphasizes Christ’s character and creative power as the Alpha and Omega. The seven thunders identify the history where the one hundred and forty-four thousand are sealed, and the seventh seal identifies the outpouring of the Holy Spirit during the history when the two witnesses are resurrected and receive the creative power of the “truth” of God, that is conveyed from the Father, to the Son, to Gabriel, to the prophet unto those who choose to read, hear and keep the power contained therein.

Yuhanna, Vahiy’in yedinci bölümünde yüz kırk dört bini ve büyük kalabalığı tasvir ettikten sonra, yedinci ve son mührün açılışını bildirir. Son, yani yedinci mühür, İsa Mesih’in Vahyi’nin mühürünün açılmasını temsil eder ve Vahiy kitabında lütuf kapısı kapanmadan hemen önce mühürü açılacak tek peygamberliktir. Yedinci mühür, yedi gök gürlemesi ve İsa Mesih’in Vahyi, lütuf kapısı kapanmadan hemen önce açığa çıkarılan aynı gerçeğin sembolleridir. İsa Mesih’in Vahyi, Mesih’in Alfa ve Omega olarak karakterini ve yaratıcı gücünü vurgular. Yedi gök gürlemesi, yüz kırk dört binin mühürlendiği tarihi belirtir; yedinci mühür ise, iki tanığın diriltildiği ve Tanrı’nın "gerçek"inin yaratıcı gücünü aldıkları dönemde Kutsal Ruh’un dökülmesini tanımlar; bu "gerçek", Baba’dan Oğul’a, Oğul’dan Cebrail’e, Cebrail’den peygambere ve onda içerilen gücü okumayı, işitmeyi ve tutmayı seçenlere iletilir.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> Ve yedinci mühür açılınca, gökte yarım saat kadar bir sessizlik oldu. Tanrı’nın önünde duran yedi meleği gördüm; onlara yedi borazan verildi. Başka bir melek geldi ve sunağın önünde durdu; elinde altın bir buhurdan vardı. Tahtın önünde bulunan altın sunak üzerinde, bütün kutsalların dualarıyla birlikte sunması için ona çok tütsü verildi. Kutsalların dualarıyla birlikte tütsünün dumanı, meleğin elinden Tanrı’nın önüne yükseldi. Melek buhurdanı aldı, onu sunağın ateşiyle doldurdu ve yeryüzüne fırlattı; ve sesler, gök gürlemeleri, şimşekler ve bir deprem oldu. Vahiy 8:1-5.

In the verses, “seven angels” “stood before God” with “seven trumpets.” Those seven trumpet angels have been correctly understood customarily to represent God’s judgments against Rome for the enforcement of Sunday worship. Pagan Rome, under Constantine, passed the first Sunday law in the year 321, and by the year 330, his empire was divided into east and west. From that point on the first four trumpets began to sound, and they represented the historical forces which were brought against his empire, and which by the year 476, left the city of Rome where it never again had another Roman ruling over the city, which was the symbol of Rome’s strength and glory. When the papacy passed the Sunday law at the Council of Orleans in the year 538, Mohammed was raised up to bring judgment against the Roman church, as represented by the fifth and sixth trumpets, which were also the first and second woe, and represented Islam. As correct as the traditional understanding of those trumpets are, they are defined in the passage where they are presented in Revelation nine as “plagues.”

Ayetlerde, "yedi melek" "yedi borazan"la "Tanrı'nın huzurunda durdu". Bu yedi borazan meleği, geleneksel olarak, Pazar günü ibadetini zorla dayatması nedeniyle Roma'ya karşı Tanrı'nın yargılarını temsil ettiği şeklinde doğru biçimde anlaşılmıştır. Putperest Roma, Konstantin döneminde, 321 yılında ilk Pazar günü yasasını yürürlüğe koydu ve 330 yılına gelindiğinde imparatorluğu doğu ve batı olarak bölünmüştü. O andan itibaren ilk dört borazan çalmaya başladı ve bunlar, imparatorluğuna karşı sevk edilen tarihsel güçleri temsil ediyordu; bu güçler, 476 yılına gelindiğinde, Roma'nın güç ve görkeminin simgesi olan Roma kentini, artık kent üzerinde bir Romalının bir daha asla hüküm sürmediği bir duruma bıraktılar. Papalık 538 yılında Orleans Konsili'nde Pazar günü yasasını çıkardığında, Muhammed Roma kilisesine karşı yargı getirmek üzere ortaya çıkarıldı; bu, beşinci ve altıncı borazanla temsil edildi ve aynı zamanda birinci ve ikinci "eyvah" idi ve İslam'ı temsil ediyordu. Bu borazanların geleneksel anlayışı ne kadar doğru olursa olsun, Vahiy 9'da sunuldukları pasajda "belalar" olarak tanımlanırlar.

> And the rest of the men which were not killed by these plagues yet repented not of the works of their hands, that they should not worship devils, and idols of gold, and silver, and brass, and stone, and of wood: which neither can see, nor hear, nor walk: Neither repented they of their murders, nor of their sorceries, nor of their fornication, nor of their thefts. Revelation 9:20, 21.

> Bu belalarla öldürülmeyen insanların geri kalanları, ellerinin yaptıklarından yine de tövbe etmediler; cinlere ve altından, gümüşten, tunçtan, taştan ve ağaçtan yapılmış, ne görebilen, ne işitebilen, ne de yürüyebilen putlara tapmayı bırakmadılar. Ne cinayetlerinden, ne büyücülüklerinden, ne cinsel ahlaksızlıklarından, ne de hırsızlıklarından tövbe ettiler. Vahiy 9:20, 21.

The perfect and final fulfillment of the seven trumpets is the seven last plagues of Revelation chapter sixteen. Even a casual survey of the prophetic characteristics of the seven trumpets of Revelation chapter nine demonstrates they possess parallel characteristics of the seven last plagues. The opening of the seventh seal takes place in the history when probation is about to close and the wrath of God, as represented by the seven last plagues, is about to be poured out.

Yedi borazanın tam ve nihai gerçekleşmesi, Vahiy 16. bölümdeki yedi son beladır. Vahiy 9. bölümdeki yedi borazanın peygamberlik niteliklerine yüzeysel bir göz atmak bile, onların yedi son belalarla paralel nitelikler taşıdığını gösterir. Yedinci mührün açılması, tarihte lütuf zamanının kapanmak üzere olduğu ve yedi son belayla temsil edilen Tanrı’nın gazabının dökülmek üzere bulunduğu bir dönemde gerçekleşir.

When Christ, as the Lion of the tribe of Judah, “opened the seventh seal” an angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand.” The outpouring of the Holy Spirit on Pentecost was preceded by the unified prayer of the believers that were assembled in Jerusalem.

Mesih, Yahuda oymağının Aslanı olarak "yedinci mührü açtığında" elinde altın bir buhurdan olan bir melek gelip sunağın yanında durdu; ve tahttan önce bulunan altın sunakta bütün kutsalların dualarıyla birlikte sunması için kendisine çok miktarda tütsü verildi. Ve kutsalların dualarıyla birlikte tütsünün dumanı, Tanrı’nın önünde meleğin elinden yükseldi." Pentekost’ta Kutsal Ruh’un dökülmesinden önce, Yeruşalim’de toplanmış olan imanlılar birlik içinde dua etmişlerdi.

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work. There must be earnest effort to obtain the blessing of the Lord, not because God is not willing to bestow His blessing upon us, but because we are unprepared to receive it. Our heavenly Father is more willing to give His Holy Spirit to them that ask Him, than are earthly parents to give good gifts to their children. But it is our work, by confession, humiliation, repentance, and earnest prayer, to fulfill the conditions upon which God has promised to grant us His blessing. A revival need be expected only in answer to prayer.” Selected Messages, book 1, 121.

> "Aramızda gerçek dindarlıkta bir uyanış, tüm ihtiyaçlarımızın en büyüğü ve en acil olanıdır. Bunu aramak ilk işimiz olmalıdır. Rab'bin bereketini elde etmek için ciddi bir gayret gösterilmelidir; Tanrı bize bereketini vermek istemediği için değil, biz onu almaya hazırlıksız olduğumuz için. Göksel Babamız, Kendisinden isteyenlere Kutsal Ruh'unu vermeye, yeryüzündeki anne babaların çocuklarına iyi armağanlar vermesinden daha isteklidir. Ancak Tanrı'nın bize bereketini vermeyi vaat ettiği şartları, itiraf, alçalma, tövbe ve içten dua ile yerine getirmek bizim işimizdir. Bir uyanış ancak duaya verilen cevap olarak beklenmelidir." Selected Messages, book 1, 121.

The opening of the seventh seal is identifying the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The sealing is initiated by prayer, but not simply by the activity of prayer, but by a specific prayer. The specific prayer is identified in the book of Daniel, which is of course, also the book of Revelation.

Yedinci mührün açılması, yüz kırk dört binin mühürlenmesini gösterir. Mühürleme dua ile başlatılır; ancak sadece dua etme eylemiyle değil, belirli bir dua ile. Bu belirli dua, elbette Vahiy kitabı da olan Daniel kitabında belirtilir.

John in the Revelation and Daniel in his book, represent the one hundred and forty-four thousand in the “last days.” In the “last days” those who are to be God’s witnesses during the battle of the first heaven will bear witness to the prophecy that is unsealed just before probation closes. This is represented as the seventh seal in the verses we are now considering. The prayers that come to the angel with the “golden censer” are represented by Daniel’s prayer in chapter nine of his book. That prayer is a specific prayer, which was outlined by Moses in connection with the prophecy of the “seven times.” The prayer is two-fold, and Daniel places the context of his two-fold prayer in the terms of “the curse” and “the oath” of Moses. The books of Daniel and Revelation are the same book, and the same lines of prophecy that are in the book of Daniel are taken up in the book of Revelation.

Vahiy’de Yuhanna ve kendi kitabında Daniel, “son günlerde” yüz kırk dört bini temsil ederler. “Son günlerde” birinci gökteki savaş sırasında Tanrı’nın tanıkları olacak olanlar, mühlet kapanmadan hemen önce mühürleri açılan peygamberlik sözüne tanıklık edeceklerdir. Şu anda ele aldığımız ayetlerde bu, yedinci mühür olarak temsil edilir. “Altın buhurdan”lı meleğe gelen dualar, Daniel kitabının dokuzuncu bölümündeki Daniel’in duasıyla temsil edilir. O dua, “yedi zaman” peygamberliğiyle bağlantılı olarak Musa tarafından ana hatları çizilmiş belirli bir duadır. Dua iki yönlüdür ve Daniel, iki yönlü duasının bağlamını Musa’nın “lanet” ve “yemin”i terimleriyle ortaya koyar. Daniel ve Vahiy kitapları aynı kitaptır ve Daniel kitabındaki aynı peygamberlik hatları Vahiy kitabında ele alınmıştır.

The prayer that brings about the outpouring of holy fire in the movement of the mighty angel of Revelation eighteen, is Daniel’s prayer of the “seven times.” It is the prayer that brought the angel Gabriel down from heaven to explain the prophecies to Daniel. At the conclusion of his prayer, which covers the first twenty verses of Daniel nine, Gabriel came down about the time of the evening oblation. The prayers that ascend that the angel with the golden censer receives are prayers that ascend as the sun is setting, in the evening of “the last days.”

Vahiy’in on sekizinci bölümündeki güçlü meleğin hareketinde kutsal ateşin dökülmesini sağlayan dua, Daniel’in "yedi vakit" duasıdır. Bu, peygamberlik sözlerini Daniel’e açıklamak için melek Cebrail’i gökten indiren duadır. Daniel dokuzuncu bölümün ilk yirmi ayetini kapsayan duasının sonunda, Cebrail akşam sunusu vaktine doğru indi. Altın buhurdanlı meleğin kabul ettiği dualar, güneş batarken, "son günler"in akşamında göğe yükselen dualardır.

> And whiles I was speaking, and praying, and confessing my sin and the sin of my people Israel, and presenting my supplication before the Lord my God for the holy mountain of my God; Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. Daniel 9:20, 21.

> Ve ben konuşurken, dua ederken ve günahımı ve halkım İsrail’in günahını itiraf ederken, Rab Tanrım’ın huzurunda, Tanrımın kutsal dağı için yalvarışımı sunarken; evet, ben duada konuşurken, başlangıçta görümde gördüğüm o adam Cebrail, hızla uçarak, akşam sunusu vakti dolaylarında bana dokundu. Daniel 9:20, 21.

Daniel’s prayer was a confession of not only his sins, but also the sins of God’s people. His prayer is the blueprint of the prayer of repentance connected with the “seven times” of Leviticus twenty-six.

Daniel’in duası yalnızca kendi günahlarının değil, Tanrı’nın halkının günahlarının da itirafıydı. Onun duası, Levililer 26’daki "yedi kez" ile bağlantılı tövbe duasının örneğidir.

> And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. Leviticus 26:39–42.

> Aranızdan sağ kalanlar, düşmanlarınızın ülkelerinde kendi suçları yüzünden eriyip gidecek; ayrıca babalarının suçları yüzünden de eriyip gidecekler. Eğer kendi suçlarını ve babalarının suçlarını, bana karşı işledikleri suçu ve bana karşı geldiklerini itiraf eder; benim de onlara karşı olduğumu ve onları düşmanlarının ülkesine götürdüğümü kabul eder; sünnetsiz yürekleri alçalır ve suçlarının cezasını kabullenirlerse, o zaman Yakup’la yaptığım antlaşmayı anımsayacağım; İshak’la yaptığım antlaşmayı da, İbrahim’le yaptığım antlaşmayı da anımsayacağım; ve ülkeyi anımsayacağım. Levililer 26:39-42.

After Moses sets forth the punishment associated with the “seven times,” which he calls the “quarrel of” God’s “covenant,” he identifies what God’s people are to do if and when they become aware that they are slaves in the enemy’s land, such as Daniel was. They needed, as Daniel represented, to confess their sins, and also the sins of their fathers.

Musa, "yedi vakitle" ilişkili ve Tanrı’nın "antlaşmasının çekişmesi" diye adlandırdığı cezayı ortaya koyduktan sonra, Tanrı’nın halkının, tıpkı Daniel’in olduğu gibi, düşman ülkesinde köle olduklarının farkına vardıklarında ne yapmaları gerektiğini belirtir. Daniel’in örneklediği gibi, kendi günahlarını ve babalarının günahlarını da itiraf etmeleri gerekiyordu.

When this specific prayer is offered by those called to be the one hundred and forty-four thousand, the angel with the golden censer will take “the censer, and” fill “it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake.” The holy fire that represents the message of “truth” in contrast with the counterfeit message of “fire”, that the United States and Satan call down out of heaven, takes place in the hour of the “earthquake” that is the Sunday law.

Yüz kırk dört bin olarak çağrılanlar tarafından bu belirli dua sunulduğunda, altın buhurdanlı melek "buhurdanı alacak ve onu sunağın ateşiyle doldurup yeryüzüne atacak; ve sesler, gök gürlemeleri, şimşekler ve bir deprem oldu." "Gerçek" mesajını temsil eden kutsal ateş, Amerika Birleşik Devletleri ve Şeytan'ın gökten indirdiği sahte "ateş" mesajına karşıt olarak, "deprem" olan Pazar günü yasasının saatinde gerçekleşir.

In the book of Zechariah, we are informed that Zerubbabel laid both the foundation and the headstone of the temple in the history of the rebuilding of the temple and Jerusalem after the return from the slavery that Daniel was part of.

Zekeriya kitabında, Daniel'in de parçası olduğu esaretten dönüşün ardından tapınağın ve Kudüs'ün yeniden inşası sürecinde Zerubbabel'in hem tapınağın temelini attığı hem de tepe taşını koyduğu bildirilir.

> Then he answered and spake unto me, saying, This is the word of the Lord unto Zerubbabel, saying, Not by might, nor by power, but by my spirit, saith the Lord of hosts. Who art thou, O great mountain? before Zerubbabel thou shalt become a plain: and he shall bring forth the headstone thereof with shoutings, crying, Grace, grace unto it. Moreover the word of the Lord came unto me, saying, The hands of Zerubbabel have laid the foundation of this house; his hands shall also finish it; and thou shalt know that the Lord of hosts hath sent me unto you. For who hath despised the day of small things? for they shall rejoice, and shall see the plummet in the hand of Zerubbabel with those seven; they are the eyes of the Lord, which run to and fro through the whole earth. Zechariah 4:6–10.

> Sonra bana cevap verip şöyle dedi: Bu, Zerubbabil’e yönelik RAB’bin sözüdür: “Ne güçle, ne kuvvetle, ancak Benim Ruhumla,” diyor Orduların RAB’bi. “Ey büyük dağ, sen kimsin? Zerubbabil’in önünde düzlük olacaksın; ve o, ‘Lütuf, lütuf onun üzerine!’ diye bağırışlar arasında onun tepe taşını ortaya çıkaracak.” Ayrıca RAB’bin sözü bana geldi: “Bu evin temelini Zerubbabil’in elleri attı; onu yine onun elleri tamamlayacak; ve Orduların RAB’binin beni size gönderdiğini bileceksin. Çünkü küçük şeylerin gününü kim hor gördü? Çünkü onlar sevinecek ve o yediyle birlikte Zerubbabil’in elinde çekülü görecekler; bunlar bütün yeryüzünü dolaşan RAB’bin gözleridir.” Zekeriya 4:6-10.

Zerubbabel means “offspring of Babylon”, and is a symbol of the second angel’s message, which when combined with the message of the Midnight Cry, laid the “foundation” in the beginning movement of Adventism. Zerubbabel also represents the repetition of the second angel’s message in the ending movement of Adventism in the movement of Future for America, when the “headstone” is placed.

Zerubbabel “Babil’in soyundan gelen” anlamına gelir ve Gece Yarısı Feryadı’nın mesajıyla birleştiğinde Adventizmin başlangıç hareketinde “temeli” atan ikinci meleğin mesajının bir sembolüdür. Zerubbabel ayrıca, “başlık taşı” yerleştirildiğinde, Adventizmin son hareketi olan Future for America hareketinde ikinci meleğin mesajının tekrarlanmasını temsil eder.

The world rejoiced over the two witnesses that had been slain in the valley of dead bones in the street that is the “information super highway.” When those two witnesses were brought back to life the world feared, and the heavens rejoiced. Zechariah, like all prophets, is identifying the “last days” when God’s people rejoice. Zechariah informs us that they rejoice at the resurrection of the two witnesses, when they see “those seven.” “Those seven” is the same Hebrew word translated as “seven times” in Leviticus twenty-six. The movement of the first angel placed the foundation stone of Moses’ seven times, and that “truth” is also to be the headstone of the movement of the third angel, in spite of its rejection in 1863.

Dünya, "bilgi otoyolu" olan caddede yer alan ölü kemikler vadisinde öldürülmüş olan iki tanık nedeniyle sevindi. O iki tanık hayata döndürüldüğünde dünya korktu ve gökler sevindi. Zekeriya, tüm peygamberlerde olduğu gibi, Tanrı’nın halkının sevineceği "son günleri" tanımlıyor. Zekeriya, "o yedileri" gördüklerinde, iki tanığın dirilişine sevindiklerini bize bildiriyor. "O yediler", Levililer yirmi altıda "yedi kez" olarak çevrilen aynı İbranice sözcüktür. Birinci meleğin hareketi Musa’nın "yedi kez"inin temel taşını yerine koydu ve bu "hakikat", 1863’te reddedilmiş olmasına rağmen, üçüncü meleğin hareketinin de başköşe taşı olacaktır.

When it is recognized and fulfilled, and acted upon with the appropriate two-fold prayer, the true fire will be cast to the earth, as it was at Pentecost.

O tanınıp yerine getirilip ve uygun iki yönlü bir dua ile harekete geçildiğinde, gerçek ateş, Pentikost'ta olduğu gibi, yeryüzüne indirilecektir.

We will continue to address the opening of the seventh seal in the next article.

Yedinci mührün açılmasını bir sonraki yazıda ele almaya devam edeceğiz.

Back to Articles