Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Eight

Daniel Kitabı - Numara Otuz Sekiz

Unveiling the Jewels: William Miller’s Prophetic Dream and the Restoration of Truth

Mücevherlerin gün yüzüne çıkarılması: William Miller’ın kehanet niteliğindeki rüyası ve gerçeğin yeniden tesisi

Author

Jeff Pippenger

Published

January 2, 2024

Formats

PDF
Word

In Miller’s dream he was sent a casket by an unseen hand. In his dream he was led to understand the dimensions of the casket as “six square” by “ten inches.” Ten multiplied by six squared equates to three hundred and sixty, which represents the days in a prophetic year. Miller was given a casket that contained the message he was to proclaim, and the message he was to proclaim was based upon the principle that a day in Bible prophecy represents a year. The casket was the Bible, and for Miller the Bible was to be viewed in the dimension of the “day-for-a-year” principle of Bible prophecy.

Miller’in rüyasında, kendisine görünmez bir el tarafından bir kutu gönderildi. Rüyasında, kutunun ölçülerinin “altının karesi” ile “on inç” olduğunu anlamasına yol gösterildi. On sayısının altının karesiyle çarpımı üç yüz altmış eder; bu da bir peygamberlik yılındaki günleri temsil eder. Miller’e ilan etmesi gereken mesajı içeren bir kutu verildi ve ilan etmesi gereken mesaj, Kutsal Kitap peygamberliğinde bir günün bir yılı temsil ettiği ilkesine dayanıyordu. Kutu Kutsal Kitap’tı ve Miller için Kutsal Kitap, Kutsal Kitap peygamberliğinin “gün-yıl” ilkesi çerçevesinde görülmeliydi.

> “Connected with the Word of God there is a key that unlocks the precious casket, to our satisfaction and delight. I feel thankful for every ray of light. In the future, experiences now to us very mysterious will be explained. Some experiences we may never fully comprehend until this mortal shall put on immortality.” Manuscript Releases, volume 17, 261.

> "Tanrı'nın Sözü'yle bağlantılı olarak, memnuniyetimiz ve sevincimiz için kıymetli sandığın kilidini açan bir anahtar vardır. Her bir ışık huzmesi için minnettarım. Gelecekte, şu anda bize çok gizemli gelen tecrübeler açıklanacaktır. Bazı tecrübeleri ise bu ölümlü ölümsüzlüğü giyinceye kadar asla tam olarak kavrayamayabiliriz." Manuscript Releases, 17. cilt, 261.

There was a “key” attached to the casket in Miller’s dream which represented the methodology that Miller was led to employ.

Miller'in rüyasında tabuta bağlı bir "anahtar" vardı; bu anahtar, Miller'in kullanmaya yönlendirildiği metodolojiyi temsil ediyordu.

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted. In the little book entitled Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, Father Miller gives the following simple but intelligent and important rules for Bible study and interpretation:—

> Üçüncü meleğin mesajını ilan edenler, Kutsal Yazılar'ı Miller Baba'nın benimsediği plan uyarınca araştırıyorlar. Peygamberlikler ve Peygamberlik Kronolojisi Üzerine Görüşler adlı küçük kitapta, Miller Baba Kutsal Kitabın incelenmesi ve yorumlanması için aşağıdaki basit ama akıllıca ve önemli kuralları verir:

> “[Rules one through five quoted.]

> [Birden beşe kadar olan kurallar alıntılandı.]

> “The above is a portion of these rules; and in our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth.” Review and Herald, November 25, 1884.

> "Yukarıda verilenler bu kuralların bir kısmıdır; Kutsal Kitap'ı incelerken belirtilen ilkelere dikkat etmek hepimiz için yerinde olacaktır." Review and Herald, 25 Kasım 1884.

When Miller opened the casket, he found “all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.” Miller discovered the jewels of truths that make up the foundational truths of Adventism. The truths he found were “arranged” in perfect order and reflected the light of the sun.

Miller sandığı açtığında, "her türden ve boyda mücevherler, elmaslar, kıymetli taşlar ve her türlü ebat ve değerde altın ve gümüş sikkeler, sandıkta kendi yerlerine özenle yerleştirilmişti; ve bu şekilde yerleştirildiklerinde, ancak güneşinkiyle eş tutulabilecek bir ışık ve ihtişam yansıtıyorlardı." Miller, Adventizmin temel gerçeklerini oluşturan hakikat mücevherlerini keşfetti. Bulduğu gerçekler kusursuz bir düzen içinde "düzenlenmiş"ti ve güneşin ışığını yansıtıyordu.

Miller then placed the truths “on a center table” and called all to “come and see.” “Come and see,” is a symbol drawn from the opening of the seals in the book of Revelation, and Miller represents the wise that understand the message of Daniel that was unsealed in 1798. The truths that Miller placed upon the table, were the unsealed truths from the book of Daniel that had been unsealed by the Lion of the tribe of Judah, and were to test the generation that was alive when they were unsealed. For this reason, the four beasts of Revelation associated with the first four seals, and Miller, called out for that generation to “come and see.”

Miller daha sonra hakikatleri "orta bir masanın üzerine" koydu ve herkesi "Gel ve gör" diye çağırdı. "Gel ve gör", Vahiy kitabındaki mühürlerin açılmasından alınmış bir semboldür ve Miller, 1798'de mühürleri açılan Daniel’in mesajını anlayan bilgeleri temsil eder. Miller’in masanın üzerine koyduğu hakikatler, Yahuda kabilesinin Aslanı tarafından mühürleri açılmış olan Daniel kitabından alınan, açığa çıkarılmış hakikatlerdi ve mühürleri açıldığı sırada hayatta olan nesli sınamak içindi. Bu nedenle, ilk dört mühürle ilişkilendirilen Vahiy’deki dört canlı varlık ve Miller, o nesle "Gel ve gör" diye seslendiler.

> And I saw when the Lamb opened one of the seals, and I heard, as it were the noise of thunder, one of the four beasts saying, Come and see. And I saw, and behold a white horse: and he that sat on him had a bow; and a crown was given unto him: and he went forth conquering, and to conquer. And when he had opened the second seal, I heard the second beast say, Come and see. And there went out another horse that was red: and power was given to him that sat thereon to take peace from the earth, and that they should kill one another: and there was given unto him a great sword. And when he had opened the third seal, I heard the third beast say, Come and see. And I beheld, and lo a black horse; and he that sat on him had a pair of balances in his hand. And I heard a voice in the midst of the four beasts say, A measure of wheat for a penny, and three measures of barley for a penny; and see thou hurt not the oil and the wine. And when he had opened the fourth seal, I heard the voice of the fourth beast say, Come and see. And I looked, and behold a pale horse: and his name that sat on him was Death, and Hell followed with him. And power was given unto them over the fourth part of the earth, to kill with sword, and with hunger, and with death, and with the beasts of the earth. Revelation 6:1–8.

> Ve Kuzu mühürlerden birini açtığında, ben gördüm ve sanki gök gürültüsü gibi bir ses işittim; dört yaratığın birinin, “Gel ve gör” dediğini. Baktım, işte beyaz bir at; üzerinde oturanın elinde bir yay vardı; ona bir taç verildi; ve fethederek ve fethetmek üzere yola çıktı. İkinci mührü açtığında, ikinci yaratığın, “Gel ve gör” dediğini işittim. Derken başka bir at çıktı, kızıl renkteydi; üzerinde oturana yeryüzünden barışı kaldırma ve insanların birbirlerini öldürmeleri için yetki verildi; ve ona büyük bir kılıç verildi. Üçüncü mührü açtığında, üçüncü yaratığın, “Gel ve gör” dediğini işittim. Baktım, işte siyah bir at; üzerinde oturanın elinde bir terazi vardı. Ve dört yaratığın ortasından bir ses işittim: “Bir ölçek buğday bir dinara, üç ölçek arpa bir dinara; ama yağa ve şaraba zarar verme.” Dördüncü mührü açtığında, dördüncü yaratığın sesini işittim: “Gel ve gör.” Baktım, işte solgun bir at; üzerinde oturanın adı Ölümdü ve Ölüler diyarı onun ardından geliyordu. Onlara yeryüzünün dörtte biri üzerinde kılıçla, açlıkla, ölümle ve yeryüzünün hayvanlarıyla öldürme yetkisi verildi. Vahiy 6:1-8.

It was Christ, represented as the Lion of the tribe of Judah, who unsealed the book sealed with seven seals in the book of Revelation, and it was the Lion of the tribe of Judah that unsealed the jewels that Miller placed upon the table, and then proclaimed for all to “come and see.”

Yahuda oymağının Aslanı olarak temsil edilen Mesih, Vahiy’de yedi mühürle mühürlenmiş kitabın mühürlerini açan oydu; masanın üzerine Miller’in koyduğu mücevherlerin mühürlerini açan da Yahuda oymağının Aslanıydı ve sonra herkese “gelin ve görün” diye ilan etti.

The truths he discovered were graphically illustrated upon the 1843 pioneer chart, which Sister White said was directed by the hand of the Lord, which was the same unseen hand that had brought Miller the casket full of jewels. The three hundred charts that were produced in 1842, were a fulfillment of Habakkuk’s command to write the vision and make it plain upon tables. Miller’s table in the center of his room represented the three hundred charts (tables) the Millerite messengers took to the world in 1842 and 1843. That chart, along with the 1850 pioneer chart, were the “tables” of Habakkuk chapter two.

Keşfettiği gerçekler, 1843 tarihli öncü şeması üzerinde çarpıcı biçimde gösterilmişti. Bayan White, bu şemanın Rab'bin eliyle yönlendirildiğini söylemişti; bu, Miller'a mücevherlerle dolu bir kutu getiren aynı görünmez eldi. 1842'de üretilen üç yüz şema, Habakkuk'un “görümü yaz ve onu levhalar üzerine apaçık yaz” buyruğunun yerine getirilmesiydi. Miller'in odasının ortasındaki masa, Millerci habercilerin 1842 ve 1843'te dünyaya götürdükleri üç yüz şemayı (levhayı) temsil ediyordu. O şema, 1850 tarihli öncü şemasıyla birlikte, Habakkuk'un ikinci bölümündeki “levhalar”dı.

> “It was the united testimony of Second Advent lecturers and papers, when standing on ‘the original faith,’ that the publication of the chart was a fulfillment of Habakkuk 2:2, 3. If the chart was a subject of prophecy (and those who deny it leave the original faith), then it follows that BC 457 was the year from which to date the 2300 days. It was necessary that 1843 should be the first published time in order that ‘the vision’ should ‘tarry,’ or that there should be a tarrying time, in which the virgin band was to slumber and sleep on the great subject of time, just before they were to be aroused by the Midnight Cry.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume 1, Number 2.

> “İkinci Geliş hatipleri ile yayın organlarının, ‘aslî iman’ üzerinde durdukları sırada, birleşik tanıklığı, çizelgenin yayımlanmasının Habakkuk 2:2, 3’ün bir yerine gelişi olduğu yönündeydi. Eğer çizelge peygamberlik konusu idiyse (ve bunu inkâr edenler aslî imanı terk ederler), o hâlde 2300 günün başlangıç tarihi olarak MÖ 457 yılının alınması gerektiği sonucu çıkar. ‘Görüm’ün ‘gecikmesi’ yahut bir gecikme zamanının bulunması için, 1843’ün yayımlanan ilk zaman olarak belirlenmesi gerekliydi; bu süre içinde bakireler topluluğu, Gece Yarısı Çığlığı ile uyandırılmalarından hemen önce, zamanın bu büyük konusu üzerinde uyuklayıp uyuyacaktı.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Cilt 1, Sayı 2.

The people who began to respond to the message (jewels) that was thereafter represented on Habakkuk’s table, were at first a few, but with the confirmation of the day-for-a-year principle on August 11, 1840, the people “increased to a crowd.”

Daha sonra Habakkuk'un tablosunda temsil edilen mesaja (mücevherler) yanıt vermeye başlayan insanlar başlangıçta az sayıdaydı, ancak 11 Ağustos 1840'ta gün-yerine-yıl ilkesinin doğrulanmasıyla "kalabalığa dönüştüler."

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> “Belirtilen tam zamanda Türkiye, elçileri aracılığıyla Avrupa’nın müttefik güçlerinin himayesini kabul etti ve böylece kendisini Hristiyan ulusların denetimi altına koydu. Olay, öngörüyü tam olarak yerine getirdi. Bu durum öğrenildiğinde, kalabalıklar Miller ve onun çalışma arkadaşları tarafından benimsenen peygamberlik yorumu ilkelerinin doğruluğuna ikna oldular ve advent hareketine harika bir ivme kazandırıldı. Öğrenimli ve mevki sahibi adamlar, gerek onun görüşlerini vaaz etmede gerek yayımlamada Miller’la birleştiler ve 1840’tan 1844’e kadar çalışma hızla genişledi.” The Great Controversy, 334, 335.

Then the crowd began to trouble the jewels. At that point Miller is going to identify the scattering of the jewels. The word “scatter” is one of the primary symbols of Leviticus twenty-six’s “seven times,” and Miller employs some variation of the word “scatter” ten times in the presentation of his dream. “Ten” is the symbol of a test, and marks the correct understanding of the symbolic meaning of Miller’s “scattered” jewels as a prophetic test for those upon whom the ends of the world are come.

Sonra kalabalık mücevherleri kurcalamaya başladı. O noktada Miller, mücevherlerin saçılışını belirleyecektir. "Saçmak" sözcüğü Levililer 26'daki "yedi kez" temasının başlıca simgelerinden biridir ve Miller, rüyasını aktarırken "saçmak" sözcüğünün farklı biçimlerini on kez kullanır. "On", bir sınamanın simgesidir ve Miller'in "saçılmış" mücevherlerinin simgesel anlamının doğru kavranışını, dünyanın sonunun üzerlerine geldiği kimseler için peygamberlik sınaması olarak işaret eder.

The rejection of the jewel of the “seven times” was the first jewel set aside by Laodicean Adventism as they failed the test of Moses’ “scattering,” which had been presented by Elijah (Miller), in 1863. From that point on the jewels were to be increasingly scattered, mixed with counterfeits and ultimately fully covered up. The covering up of the precious jewels would ultimately reach a point where the casket (the Bible) would be destroyed.

"Yedi kez" mücevherinin reddedilmesi, 1863’te İlyas (Miller) tarafından sunulan Musa’nın "dağıtma" sınavında başarısız olan Laodikya Adventizmi tarafından bir kenara konan ilk mücevherdi. O noktadan itibaren mücevherler giderek daha fazla saçılacak, sahtelerle karışacak ve nihayetinde bütünüyle örtülecekti. Kıymetli mücevherlerin örtülmesi sonunda, sandığın (Kutsal Kitap) yok edileceği bir noktaya ulaşacaktı.

In Miller’s dream there is a marked distinction between the first “seven times” the word “scatter” is employed by Miller, and the last three times he uses the word. After he mentions “scatter” “seven times,” he “became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.”

Miller’in rüyasında, Miller’ın “scatter” kelimesini ilk “yedi kez” kullanışı ile son üç kez kullanışı arasında belirgin bir ayrım vardır. “Scatter”ı “yedi kez” andıktan sonra “tamamen cesareti kırıldı ve ümitsizliğe kapıldı; oturup ağladı.”

Before Christ, represented as the Lion of the tribe of Judah, began his work of unsealing the book that was sealed with seven seals in the book of Revelation, John wept. John and Miller both wept when they understood the casket (God’s Word) had been buried up by counterfeit jewels.

Yahuda oymağının Aslanı olarak tasvir edilen Mesih, Vahiy kitabında yedi mühürle mühürlenmiş kitabın mühürlerini açma işine başlamadan önce, Yuhanna ağladı. Yuhanna ve Miller, sandığın (Tanrı’nın Sözü) sahte mücevherlerin altında kalmış olduğunu anladıklarında ikisi de ağladı.

> And I saw in the right hand of him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals. And I saw a strong angel proclaiming with a loud voice, Who is worthy to open the book, and to loose the seals thereof? And no man in heaven, nor in earth, neither under the earth, was able to open the book, neither to look thereon. And I wept much, because no man was found worthy to open and to read the book, neither to look thereon. And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. Revelation 5:1–5.

> Ve tahtta oturanın sağ elinde, içi de dışı da yazılı, yedi mühürle mühürlenmiş bir kitap gördüm. Ve güçlü bir meleğin yüksek sesle şöyle ilan ettiğini gördüm: "Kitabı açmaya ve mühürlerini çözmeye kim layıktır?" Ne gökte, ne yeryüzünde, ne de yer altında hiç kimsenin kitabı açmaya, hatta ona bakmaya bile gücü yetmedi. Kitabı açmaya ve okumaya, hatta ona bakmaya layık kimse bulunmadığı için çok ağladım. İhtiyarlardan biri bana, "Ağlama! Bak, Yahuda oymağının Aslanı, Davut'un Kökü, kitabı açmaya ve onun yedi mührünü çözmeye galip geldi" dedi. Vahiy 5:1-5.

Once the escalating rejection of the jewels that Miller discovered and presented to the world reached the point where the Bible (the casket) was destroyed, then Miller wept.

Miller’in keşfedip dünyaya sunduğu mücevherlerin giderek artan reddi, Kutsal Kitap’ın (mücevher kutusunun) yok edildiği noktaya ulaştığında, Miller ağladı.

> “I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.

> Sonra, gerçek mücevherler ve sikkelerin arasına sayısız sahte mücevher ve kalp para saçtıklarını gördüm. Aşağılık davranışları ve nankörlükleri beni son derece öfkelendirdi ve bunun için onları azarlayıp payladım; fakat ben onları ne kadar azarladıysam, sahte mücevherlerle sahte parayı o kadar çok gerçeklerin arasına saçtılar.

> “I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.”

> Sonra cismani ruhum öfkelendi ve onları odadan dışarı itip çıkarmak için fiziki kuvvete başvurmaya başladım; ne var ki ben birini dışarı atarken üçü daha içeri giriyor, beraberlerinde kir, talaş, kum ve her türden çerçöp getiriyorlardı; ta ki gerçek mücevherlerin, elmasların ve sikkelerin her birini örtüp hepsini gözden büsbütün gizleyinceye kadar. Ayrıca mücevher kutumu parçalara ayırdılar ve onu çerçöpün arasına saçtılar. Kimsenin kederime ya da öfkeme aldırmadığını düşündüm. Büsbütün cesaretim kırıldı, ümidim söndü ve oturup ağladım.

At this point in his dream the word “scatter” has been employed “seven times.” The last three occurrences are distinct, from the first seven, thus placing a prophetic signature upon the seven scatterings as a symbol of the “seven times” of Leviticus twenty six. Miller’s second dream, as with Nebuchadnezzar’s second dream, symbolically identifies the “seven times.”

Rüyasının bu noktasında "scatter" sözcüğü "yedi kez" kullanılmıştır. Son üç kullanım ilk yediden farklıdır; böylece Levililer yirmi altının "yedi vakti"nin bir simgesi olarak yedi dağılma üzerine peygamberî bir damga vurmaktadır. Miller'in ikinci rüyası, Nebukadnezar'ın ikinci rüyasında olduğu gibi, "yedi vakti" simgesel olarak tanımlar.

As with John in Revelation chapter five, when Miller wept, the dirt brush man (the Lion of the tribe of Judah), then “opened a door” and entered the room. The visual representation of the Father holding the book which was sealed with seven seals, that no man could open, and that had caused John to weep, began in verse one of chapter four.

Vahiy’in beşinci bölümünde Yuhanna’nın yaşadığı gibi, Miller ağladığında, toz fırçalı adam (Yahuda oymağının Aslanı) “bir kapı açtı” ve odaya girdi. Yedi mühürle mühürlenmiş, hiç kimsenin açamadığı ve Yuhanna’yı ağlatan kitabı elinde tutan Baba’nın görsel betimlemesi, dördüncü bölümün birinci ayetinde başladı.

> After this I looked, and, behold, a door was opened in heaven: and the first voice which I heard was as it were of a trumpet talking with me; which said, Come up hither, and I will show thee things which must be hereafter. Revelation 4:1.

> Bundan sonra baktım; işte, gökte bir kapı açılmıştı. Duyduğum ilk ses, benimle konuşan bir borazan sesi gibiydi; şöyle dedi: “Buraya çık ve sana bundan sonra olması gerekenleri göstereceğim.” Vahiy 4:1.

Miller wept and saw a door opened. “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.” The Lion of the tribe of Judah and the dirt brush man arrived at the opening of a door, when John and Miller wept. The opening of a door is a symbol of a dispensational change.

Miller ağladı ve bir kapının açıldığını gördü. “Böylece büyük kaybım ve sorumluluğum için ağlayıp yas tutarken Tanrı’yı hatırladım ve bana yardım göndermesi için içtenlikle dua ettim. Hemen kapı açıldı ve bir adam odaya girdi; o sırada odadakilerin hepsi dışarı çıktı. Adam, elinde bir kir fırçası olduğu hâlde pencereleri açtı ve odadaki kir ve çöpü süpürmeye başladı.” Yahuda oymağından Aslan ve kir fırçalı adam, Yuhanna ve Miller ağlarken açılan bir kapıda belirdiler. Bir kapının açılması, çağsal bir değişimin sembolüdür.

With Miller, he wept and a door was opened, but he also prayed. “I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept. While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.”

Miller gibi, ağladı ve bir kapı açıldı; ama ayrıca dua etti. "Tamamen cesaretim kırıldı ve yılgınlığa düştüm; oturup ağladım. Böyle ağlayıp büyük kaybım ve sorumluluğum için yas tutarken Tanrı’yı hatırladım ve bana yardım göndermesi için içtenlikle dua ettim. Hemen kapı açıldı ve bir adam odaya girdi; o girince oradaki herkes çıktı. Elinde bir toz fırçası vardı; pencereleri açtı ve odadaki toz ve süprüntüyü fırçalamaya başladı."

The prayer that is a waymark in the history of the last days, is the prayer marked by Daniel and the three worthies in chapter two, and also by Daniel in chapter nine. It is the Leviticus twenty-six prayer of the “seven times,” which the two witnesses of Revelation eleven are to pray when they realize that they had been scattered. The two witnesses are to repeat what Daniel had done in chapter nine, when he recognized that he had been “scattered” in fulfillment of the curse of Moses. The two witnesses are to repeat what Miller illustrated in his dream when he reached the point where his jewels had been scattered “seven times.”

Son günler tarihindeki bir yol işareti olan dua, hem ikinci bölümde Daniel ve üç yiğit tarafından hem de dokuzuncu bölümde Daniel tarafından işaret edilen duadır. Bu, Vahiy'in on birinci bölümündeki iki tanığın, dağıtılmış olduklarını fark ettiklerinde etmesi gereken, Levililer'in yirmi altıncı bölümündeki "yedi kez" duasıdır. İki tanık, Daniel'in Musa'nın lanetinin gerçekleşmesiyle "dağıtılmış" olduğunu fark ettiğinde dokuzuncu bölümde yaptığını tekrarlamalıdır. İki tanık, Miller'in rüyasında, mücevherlerinin "yedi kez" etrafa saçıldığı noktaya ulaştığında tasvir ettiğini tekrarlamalıdır.

When that prayer is marked a door is opened, the dirt brush man arrives, and the room is empty. The wicked crowd were gone, and a new dispensation had arrived. Then the Lion of the tribe of Judah, whose fan is in His hand, “opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room,” and as “he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away.”

O dua işaretlenince bir kapı açıldı, kirleri süpüren adam geldi ve oda boştu. Kötü güruh gitmişti ve yeni bir dönem gelmişti. Sonra, elinde yelpazesi bulunan Yahuda oymağının Aslanı, "pencereleri açtı ve odadaki kir ve çöpü süpürmeye başladı," ve "o kir ve çöpü süpürdükçe, sahte mücevherler ve kalp para hep birlikte bir bulut gibi yükselip pencereden dışarı çıktı, ve rüzgâr onları alıp götürdü."

The open windows also mark a division, for as the rubbish is carried out of the window, those who have fulfilled the command found in Malachi, that directs the “priests” of the last days to, “bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.” The open door and the open windows represent a change in dispensation that is fulfilled at the time the wicked priests are removed, and the righteous priests are being blessed.

Açık pencereler aynı zamanda bir ayrımı da işaret eder; çünkü çerçöp pencereden dışarı taşınırken, Malaki’de bulunan şu emri—son günlerin “kâhinlerine” yönelik—yerine getirmiş olanlar: “Bütün ondalıkları ambara getirin ki evimde yiyecek bulunsun; ve şimdi bununla beni sınayın, diyor Orduların Rabbi; bakın, göklerin pencerelerini sizin için açmayacak mıyım ve üzerinize öyle bir bereket boşaltacağım ki, almaya yer kalmayacak.” Açık kapı ve açık pencereler, kötü kâhinlerin uzaklaştırıldığı ve doğru kâhinlerin bereketlendiği zamanda gerçekleşen bir dönem değişimini temsil eder.

As the dirt brush man begins to purge his floor, Miller closes his eyes for a moment. “In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.” The precious and the vile were then fully separated.

Yer fırçasıyla zemini temizlemeye başlayan adam işe koyulurken, Miller bir anlığına gözlerini kapatır. "Koşuşturma içinde bir anlığına gözlerimi kapadım; açtığımda bütün çerçöp yok olmuştu. Kıymetli mücevherler, elmaslar, altın ve gümüş sikkeler odanın dört bir yanına bolca saçılmıştı." Böylece kıymetli olanla değersiz olan bütünüyle ayrılmıştı.

The larger casket was then placed upon the table, and the scattered jewels were cast into it. “He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.” Miller’s foundational truths were then brought together with not only the Bible, but with the Spirit of Prophecy, and those truths were more beautiful and brighter than they originally were.

Daha büyük mücevher kutusu sonra masanın üzerine kondu ve saçılmış mücevherler onun içine atıldı. "Daha sonra, öncekinden çok daha büyük ve daha güzel bir mücevher kutusunu masanın üzerine koydu ve mücevherleri, elmasları, paraları avuç avuç toplayıp kutuya attı; bazı elmaslar iğnenin ucundan daha büyük olmasa da, hiçbiri kalmayana dek hepsini kutuya doldurdu." Miller’ın temel hakikatleri daha sonra yalnızca Kutsal Kitap’la değil, Peygamberlik Ruhu’yla da bir araya getirildi ve bu hakikatler ilk hâllerinden daha güzel ve daha parlak hâle geldiler.

As we evaluate the vision of the Ulai River in the terms of the message that was unsealed in 1798, it is to be understood that some of those truths were limited by the framework given to Miller. It is also to be expected that some of those truths will therefore be larger and more beautiful, even though some of them might appear small or minor.

1798'de mühürü açılan mesajın bağlamında Ulai Nehri'ndeki görümü değerlendirirken, o hakikatlerin bazılarının Miller'e verilen çerçeve tarafından sınırlandırılmış olduğu anlaşılmalıdır. Bu nedenle, o hakikatlerin bazılarının daha geniş ve daha güzel olacağı da beklenmelidir; her ne kadar bazıları küçük ya da önemsiz görünebilse de.

When the truths are restored, they are cast into a larger casket, then the call is once again made, not by Miller, but by Christ, (who is the dirt brush man, who is the Lion of the tribe of Judah) to, “come and see.” This identifies that an unsealing has just taken place, and the final unsealing is the Revelation of Jesus Christ that takes place just before probation closes, or as Sister White identifies, when the dirt brush man has entered.

Hakikatler yeniden yerine konduğunda, daha büyük bir sandığa konulurlar; sonra çağrı bir kez daha yapılır—bunu yapan Miller değil, Mesih’tir (O, kir fırçası adamıdır, Yahuda oymağının Aslanıdır)—“gel ve gör.” Bu, az önce bir mühür açılışının gerçekleştiğini gösterir ve son mühür açılışı, lütuf kapısı kapanmadan hemen önce gerçekleşen İsa Mesih’in Vahyi’dir; Sister White’ın belirttiği gibi de, kir fırçası adamı içeri girdiğinde.

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, everyone in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 83.

> “Mücevher kutusunun içine baktım, ama gözlerim gördüğüm manzaradan kamaştı. Önceki görkemlerinin on katıyla parlıyorlardı. Onları etrafa saçıp tozların içinde çiğneyen o kötü kişilerin ayaklarının, kumda onları ovup arındırmış olduğunu düşündüm. Mücevher kutusunda, her biri yerli yerinde, onları kutuya atan adamın görünür hiçbir çabası olmaksızın, güzel bir düzen içinde dizilmişlerdi. Sevinçten haykırdım ve o haykırış beni uyandırdı.” Erken Yazılar, 83.

The tarrying time and the first disappointment arrived on July 18, 2020, and since July of 2023, the Lion of the tribe of Judah has been unsealing the message of the Revelation of Jesus Christ. That unsealing includes the book of Daniel, and we will finish our consideration of Miller’s dream in the next article.

Bekleme zamanı ve ilk hayal kırıklığı 18 Temmuz 2020'de meydana geldi ve Temmuz 2023'ten beri Yahuda oymağından Aslan, İsa Mesih'in Vahyi'nin mesajının mühürlerini açmaktadır. Bu mühürlerin açılması Daniel kitabını da kapsıyor ve Miller'ın rüyasına ilişkin değerlendirmemizi bir sonraki yazıda tamamlayacağız.

The work of the dirt brush man is carried out in cooperation with the “wise priests”, and the work of those “priests”, who are the two witnesses of Revelation chapter eleven, and who are the resurrected dead bones of Ezekiel chapter thirty-seven are also represented by other lines of God’s Word. We will employ a few of those lines as second witnesses for what we have identified concerning William Miller’s second dream.

Kir fırçalı adamın işi “bilge kâhinlerle” işbirliği içinde yürütülür ve Vahiy on birinci bölümdeki iki tanık olan ve Hezekiel otuz yedinci bölümdeki diriltilmiş ölü kemikler olan bu “kâhinlerin” işi de Tanrı’nın sözünün diğer hatlarında temsil edilir. William Miller’ın ikinci rüyasıyla ilgili olarak tespit ettiklerimiz için ikinci tanıklar olarak o hatların birkaçını kullanacağız.

> “The Scriptures are given for our benefit that we may have instruction in righteousness. Precious rays of light have been obscured by the clouds of error, but Christ is ready to sweep away the mists of error and superstition, and to reveal to us the brightness of the Father’s glory, so that we shall say as did the disciples, ‘Did not our heart burn within us, while he talked with us by the way?’” Publishing Ministry, 68.

> Kutsal Yazılar, doğrulukta eğitilmemiz için yararımıza verilmiştir. Kıymetli ışık ışınları yanılgı bulutları tarafından perdelenmiştir; ancak Mesih, yanılgı ve batıl inanç sislerini süpürüp dağıtmaya ve Baba’nın yüceliğinin parlaklığını bize açığa çıkarmaya hazırdır; öyle ki biz de öğrenciler gibi, “O yolda bizimle konuşurken yüreklerimiz içimizde yanmıyor muydu?” diyeceğiz. Yayıncılık Hizmeti, 68.

Back to Articles