Article

# Daniel Kitabı - Numara Yirmi Üç

Küçümseyen Adamlar

Author

Jeff Pippenger

Published

December 18, 2023

Formats

PDF
Word

Sister White, New York şehrinin büyük binaları yıkıldığında Vahiy kitabının 18. bölümünün 1–3. ayetlerinin yerine geleceğini belirtti.

> Bundan sonra büyük kudrete sahip başka bir meleğin gökten indiğini gördüm; yeryüzü onun yüceliğiyle aydınlandı. Güçlü bir sesle büyük bir kuvvetle haykırdı: “Büyük Babil yıkıldı, yıkıldı; cinlerin meskeni oldu, her murdar ruh için bir zindan ve her murdar ve iğrenç kuş için bir kafes haline geldi. Çünkü bütün uluslar onun fahişeliğinin gazabının şarabından içtiler; yeryüzünün kralları onunla fuhuş yaptılar ve yeryüzünün tüccarları onun lüksünün bolluğu sayesinde zenginleştiler.” Vahiy 18:1-3.

11 Eylül 2001’e gelindiğinde, yeryüzünün “kralları” Roma kilisesiyle zaten zina etmişti. İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra, Başkan Harry S. Truman, ilk kez, 1951’de, Vatikan’a bir büyükelçi atadı. Papalıkla siyasi bir ilişki kurma girişimi Amerika Birleşik Devletleri Kongresi tarafından kesin bir dille reddedildi, ama onlarca yıl sonra, 1984’te, Başkan Ronald Reagan Vatikan’a bir büyükelçi atadığında durum böyle olmadı. 2001’e gelindiğinde, tüm uluslar Sur’un fahişesiyle diplomatik ilişki kurarak Vatikan’la zina etmişti.

11 Eylül 2001 itibarıyla, tüm "uluslar" fuhşunun gazabının şarabını içmişti. Babil’in şarabı, papalık tarafından sunulan çeşitli yalanların tümünü temsil eder; ancak bu ayetlerde tanımlanan özel şarap çeşidi, fuhşunun gazabının şarabıdır. Papalığın gazabı, aynı fikirde olmadığı kimselere uyguladığı zulümdür. Bu zulmü, kirli işini gördürmek için devletin gücünü kullanarak gerçekleştirir. Onun gazabının şarabı, sapkın saydıklarına karşı devleti kullanma eylemini temsil eden, ona özgü bir yanılgı şişesidir.

11 Ağustos 1840'tan 22 Ekim 1844'e kadar olan dönemde, Karanlık Çağlar'dan çağrılmış ve o sırada Roma'nın kızları hâline gelen Protestan kiliselerinden ayrılmış olan Millerci Adventizm, sonra da yeni ortaya çıkmış yeryüzü canavarı üzerindeki gerçek Protestan boynuz oldu. Petrus, Tanrı'nın ulus olarak yeni seçtiği o halkın özelliklerini tanımlar.

> Ama siz seçilmiş bir soy, krallık kâhinliği, kutsal bir ulus, özel bir halksınız; sizi karanlıktan kendi harika ışığına çağıranın övgülerini ilan edesiniz diye seçildiniz. Bir zamanlar halk değildiniz, ama şimdi Tanrı’nın halkısınız; bir zamanlar merhamet bulmamıştınız, ama şimdi merhamet buldunuz. 1. Petrus 2:9, 10.

11 Eylül 2001’e gelindiğinde, Yedinci Gün Adventist Kilisesi, sapkın saydıklarına saldırmak için Amerika Birleşik Devletleri hükümetinin siyasal yapısını çoktan ve sık sık kullanmıştı. 2001’den çok önce ise Adventistler, sapkın saydıklarına saldırmak için devlet gücünün kullanılmasını temsil eden Babil’in özel şarabını zaten benimsemişlerdi.

Efrayim, Yerovam’ın ve İsrail’in kuzey krallığının isyanının bir simgesidir ve Yeşaya, yirmi sekizinci bölüme, Yedinci Gün Adventist Kilisesi’ne Efrayim’in sarhoşları diye hitap ederek başlar.

> Vay, gururun tacına, Efrayim’in sarhoşlarına! Görkemli güzellikleri solan bir çiçektir; şarapla alt edilmiş olanların semiz vadilerinin başındadır. İşte, Rab’bin güçlü ve kudretli biri var; dolu kasırgası ve yıkıcı fırtına gibi, coşup taşan kudretli suların seli gibi, eliyle yeryüzüne savuracak. Gururun tacı, Efrayim’in sarhoşları, ayaklar altında çiğnenecek; ve semiz vadinin başındaki o görkemli güzellik solan bir çiçek olacak ve yazdan önceki erken meyve gibi; onu gören görür görmez, daha elindeyken onu yer bitirir. O gün Orduların Rabbi, halkının kalanı için bir yücelik tacı ve bir güzellik tacı olacak; yargıda oturana yargı ruhu ve savaşı kapıya çevirenlere güç olacak. Ama onlar da şaraptan saptılar, sert içkiden yolu şaşırdılar; kâhin ile peygamber sert içkiden saptı, şaraba kapıldılar, sert içkiden yolu şaşırdılar; görümde yanılıyorlar, yargıda sendeleyip düşüyorlar. Çünkü bütün masalar kusmuk ve pislik dolu, temiz bir yer kalmamış. Yeşaya 28:1-8.

Üçüncü Vay, 11 Eylül 2001’de geldi ve “Efrayim’in sarhoşlarının” liderliğini temsil eden “taç”ın üzerine geldi. O, yakıtla dolu bir uçakla Maryland’deki kilisenin genel merkezine saldırmadı; fakat Üçüncü Vay kapsamında İslam’ın gelişinin, üçüncü meleğin son yağmur mesajının başlangıcı olduğunu fark edemediklerini gösterdi. Bu, kendilerinin ilan etmek üzere görevlendirildiklerini iddia ettikleri bizzat o mesajın ve hizmetin başlangıcıydı. Onlar, liderliği temsil eden yalnızca “taç” olarak değil, “kibir tacı” olarak da tanımlanırlar; bu da Habakkuk’un ikinci bölümündeki tartışmanın geçmişte ortaya çıkardığı ve bugün de ortaya çıkarmakta olduğu iki ibadet eden sınıfından birini ortaya koyar. 11 Eylül 2001’de Habakkuk’un bekçileri kapıdaki savaşta nöbet yerlerini aldılar.

Kudüs’ün kapıları, Kudüs halkının etkileşimlerini yürüttüğü yerlerdi. Kapılardaki savaş, Yeşaya’nın bir önceki bölümünde, doğu rüzgârının günü (İslam’ın günü) başlayan “tartışma”yı temsil eder. Habakkuk kitabındaki pasajda ibadet edenlerin iki sınıfı, iki taçla temsil edilir. Efrayim’in sarhoşları — ki o noktada sapkın saydıkları kimselere karşı tartışmaları kazanmak için devletin gücünü kullanmışlardı — Orduların Rabbi’nin tacıyla tezat oluştururlar. Mesih, Orduların Rabbi olarak temsil edildiğinde, bu O’nun ordusunun önderi olarak yürüttüğü işe işaret eden sembolik bir ifadedir. Kapılardaki savaş, doğru ve yanlış teolojiye dair tartışmanın temsil ettiği savaştır.

Sadece Genel Konferans liderliği Efrayim’in sarhoşları olarak tasvir edilmez; kâhinler (pastoral hizmet) ve peygamberler (ilahiyatçılar ve eğitimciler) de sert içki yüzünden yoldan çıkmış durumdadır. Yeşaya’nın peygamberliğinin giriş ayetlerinde söylediği gibi, söz konusu olan bütün kilisedir.

> Amoz oğlu Yeşaya’nın, Yahuda kralları Uzziya, Yotam, Ahaz ve Hizkiya’nın günlerinde, Yahuda ve Yeruşalim hakkında gördüğü görüm. Ey gökler, dinleyin; ey yer, kulak ver: çünkü Rab konuştu: “Çocuklar büyüttüm, besledim, ama bana başkaldırdılar.” Öküz sahibini, eşek efendisinin yemliğini bilir; ama İsrail bilmez, halkım anlamaz. Ah, günahkâr ulus, günahla yüklü halk, kötülük yapanların soyu, yoldan çıkaran çocuklar! Rab’bi terk ettiler, İsrail’in Kutsalı’nı öfkelendirdiler, geriye döndüler. Neden artık daha fazla vurulasınız? Daha da çok isyan edeceksiniz; bütün baş hasta, bütün yürek bitkin. Yeşaya 1:1-5.

Günahkâr ulus hastadır ve kalbini ve zihnini değiştirebilecek herhangi bir çarenin sağlanabileceği zamanı geride bırakmıştır. Yeşaya, sarhoşların yoldan çıktığını belirtir; Yeremya ise bu yolu "eski yollar" olarak tanımlar. 11 Eylül 2001’de son yağmur yağmaya başladı ve Yeremya, sarhoşların dışında kaldıkları "yol" olan eski yollarda yürüdüğümüzde son yağmurun rahatını bulduğumuzu ifade eder.

> Rab şöyle diyor: Yollarda durun ve bakın, eski yolları sorun, iyi yolun nerede olduğunu, ve o yolda yürüyün; ve canlarınız için huzur bulacaksınız. Ama onlar, “O yolda yürümeyeceğiz,” dediler. Ayrıca üzerinize bekçiler koydum, şöyle diyerek: “Boru sesine kulak verin.” Ama onlar, “Dinlemeyeceğiz,” dediler. Bu nedenle işitin, ey uluslar; ve bilin, ey topluluk, onların arasında ne olduğunu. Ey yeryüzü, işit: İşte, bu halkın üzerine kötülük getireceğim, yani düşüncelerinin meyvesini; çünkü ne sözlerime ne de kanunuma kulak verdiler, tersine onu reddettiler. Yeremya 6:16-19.

Efrayim'in sarhoşları 11 Eylül 2001'de yoldan çıktılar ve 1863'te, "eski yolları" reddetme sürecini başlattıklarında, "geriye doğru döndüler". "Eski yollar"dadır ki, "geç yağmur"un rahatı ve ferahlığı bulunur ve o yağmur, üzerlerine "Vay" ilan edildiği tam zamanda başladı. İslam'ın üçüncü "Vay"ı, Efrayim'in gurur tacı tarafından tanınmadı; çünkü peygamberlikte İslam'ın rolünü belirleyen temel gerçekleri gitgide reddetmişlerdi. Yeremya, o zamanda Rabbin bekçiler yetiştirdiğini belirtir; bunlar Habakkuk'un bekçileridir; ve onlar, kapılardaki savaşta Efrayim'in sarhoşlarına boru sesine kulak vermeleri gerektiğini ilan ettiler. 11 Eylül 2001'de gelen üçüncü "Vay", yedinci boruydu.

Yeşaya, “kuvvetli içki yüzünden yoldan çıktılar; görümde yanılıyor, yargıda tökezliyorlar. Çünkü bütün masalar kusmuk ve pislikle dolu, öyle ki temiz bir yer yok” diye belirtir. 1863’te ortaya konan, “yedi vakit”i kaldıran ve ona eşlik etmesi için açıklayıcı bir el broşürü gerektiren sahte levha, Habakkuk’un iki kutsal levhasının sahtesini temsil eder; ancak sarhoşların kullandığı sahte “masalar” kusmukla doludur ve onlar görümde yanılırlar. Habakkuk ve Yeremya’nın bekçilerine, yöntem tartışmasında “görümü” “levhalar” üzerine yazmaları söylendi; ama sarhoşun sahte masaları yanlış bir görüm sunar.

> Görü olmayınca halk dizginsizleşir; ama Yasa’yı tutan mutludur. Özdeyişler 29:18.

Efrayim'in ayyaşları Tanrı'nın yasasını reddettiler, ancak "tartışma"nın, kapıdaki savaşın bağlamı, birinci ve üçüncü meleklerin hareketinde tesis edilen yöntemle temsil edildiği üzere, Tanrı'nın peygamberlik yasasıdır. Yeşaya, yirmi sekizinci bölümün ilk sekiz ayetinde zeminini oluşturduktan sonra, daha sonra geç yağmur olan yöntemi tanımlar ve özellikle ayyaşları "Yeruşalim'de hükmeden alaycı adamlar" olarak tanımlar.

> Kime bilgi öğretecek? Kime öğretiyi anlayış verecek? Sütten kesilmiş, memeden ayrılmış olanlara mı? Çünkü kural üstüne kural, kural üstüne kural; ölçü üstüne ölçü, ölçü üstüne ölçü; biraz burada, biraz orada olmalıdır. Çünkü kekeme dudaklarla ve başka bir dille bu halka konuşacak. Onlara, “Yorgunu dinlendirebileceğiniz rahat budur; ferahlık budur” dedi; ama kulak asmadılar. Ama Rab’bin sözü onlar için kural üstüne kural, kural üstüne kural; ölçü üstüne ölçü, ölçü üstüne ölçü; biraz burada, biraz orada oldu; öyle ki gitsinler, sırtüstü düşsünler, kırılsınlar, tuzağa düşüp yakalansınlar. Bu nedenle, Yeruşalim’deki bu halka hükmeden alaycı adamlar, Rab’bin sözünü işitin. Çünkü siz, “Ölümle bir antlaşma yaptık, Ölüler diyarıyla uzlaştık; sel gibi taşan kırbaç geçtiğinde bize erişmeyecek; çünkü yalanı sığınağımız yaptık ve yalanın altında gizlendik” dediniz. Bunun için Rab Tanrı şöyle diyor: İşte, Siyon’a temel olarak bir taş koyuyorum; denenmiş bir taş, değerli bir köşe taşı, sağlam bir temel; iman eden acele etmeyecek. Yargıyı ölçü ipiyle, doğruluğu çekülle koyacağım; ve dolu, yalan sığınağını süpürüp götürecek, sular gizlenme yerini basıp aşacak. Ölümle yaptığınız antlaşma bozulacak, Ölüler diyarıyla yaptığınız anlaşma ayakta kalmayacak; sel gibi taşan kırbaç geçtiğinde onun tarafından çiğneneceksiniz. Yeşaya 28:9–18.

Buradaki "tartışma", "Kime bilgi öğretecek? Ve kime öğretiyi anlayış kazandıracak?" şeklinde tanımlanır. "Kime" hitabı potansiyel öğrencilere yöneliktir; ancak konu, bilgi niteliğindeki öğretinin anlaşılmasıdır. Daniel kitabının mührü açıldığında bilgi artışı olur; bu, Tanrı'nın Sözü'nün gerçeklerine dair artan bir anlayışı temsil eder. "Öğreti" sözcüğü, belirli bir düşünce sistemi ya da bir bilgi bütünü oluşturan inançlar, ilkeler, öğretiler veya kurallar bütününü ifade eder. Kutsal Kitap'a ait "öğretileri" anlamak, bilgi bütününü oluşturmak için Kutsal Kitap temelli bir yöntemi gerektirir.

Yöntem şu şekilde tanımlanır: "kural üstüne kural olmalı, kural üstüne kural; satır üstüne satır, satır üstüne satır; biraz burada, biraz orada." 11 Eylül 2001’i üçüncü 'Vay'ın gelişi olarak belirleyen yöntem, birinci 'Vay'ın peygamberlik çizgisini ikinci 'Vay'ın peygamberlik çizgisiyle bir araya getirme esasına dayanır; bu da üçüncü 'Vay'ın çizgisine iki tanık sağlar. Bu yöntem, ibadet edenleri iki sınıfa ayıran "tartışma"nın sınavıdır; çünkü "Rab'bin sözü onlara kural üstüne kural, kural üstüne kural; satır üstüne satır, satır üstüne satır; biraz burada, biraz orada; öyle ki gidip geriye düşsünler, kırılsınlar, tuzağa düşsünler ve yakalansınlar."

Yeruşalim'i yöneten alaycı adamların beş tökezlemesi, beş akılsız bakireyi temsil eder. Bu yöntem açıkça bir sınamadır; çünkü Efrayim'in sarhoşları Yeremya'nın eski yollarını reddettiler, nöbetçilerin boru uyarısına kulak vermeyi reddettiler, sahte tablolar ürettiler ve ölümle bir antlaşma yaptılar; tam da kapıdaki savaşta Her Şeye Egemen RAB'bin tacını takanların yaşamla bir antlaşma yaptıkları sırada.

11 Eylül 2001'de, dinlenme ve ferahlatma olan geç yağmur yağmaya başladı ve yüz kırk dört binin mühürlenmesi başladı. Bu, Efrayim'in ayyaşlarının yöntemi ve İlyas habercisinin temsil ettiği yöntem üzerine bir tartışma başlattı. "Birçoğu" ayyaşlarla birlikte düşecek, ama seçilecek azlar Rab'bi bekleyenlerdir.

> Çünkü Rab güçlü bir elle bana şöyle konuştu ve bu halkın yolunda yürümemem için beni uyardı, diyerek: Bu halkın “İttifak” diyeceği her şeye siz “İttifak” demeyin; onların korktuğundan korkmayın, ürkmeyin. Her Şeye Egemen Rab’bi kutsal sayın; korkunuz O olsun, dehşetiniz O olsun. O bir sığınak olacak; ama İsrail’in iki evine sürçme taşı ve tökezleme kayası, Yeruşalim’in sakinlerine ise tuzak ve kapan olacak. Onlardan birçokları sendeleyecek, düşecek, kırılacak; tuzağa düşecek ve yakalanacak. Tanıklığı bağla, yasayı öğrencilerimin arasında mühürle. Yüzünü Yakup’un evinden gizleyen Rab’bi bekleyeceğim; O’nu arayacağım. Yeşaya 8:8-17.

Hiç kuşkusuz Yeşaya kendi sözleriyle tutarlıdır; dolayısıyla yirmi sekizinci bölümde düşen pek çok kişi, sekizinci bölümde düşenlerle aynıdır. Sekizinci bölümde, onların düşüşünün 11 Eylül 2001’de başlayan mühürleme zamanında gerçekleştiğini görüyoruz. Sekizinci bölümdeki uyarı, bu halkın “yolunda” yürümemektir; çünkü onlar, geç yağmur mesajının bulunduğu, Yeremya’nın “eski yollar” dediği yolda yürümeyi reddedenlerdir. Sekizinci bölümde düşenler, Babil’in özel şarabını temsil eden ittifaka güvenenlerdir; bu özel şarap, sapkın olarak görülenlere karşı çıkmak amacıyla kilise ile devletin oluşturduğu bir ittifakı temsil eder. Onların sekizinci bölümde sürçmelerine neden olan şey, 1863’teki temel gerçeğin ilk reddini temsil eden sürçme taşıdır: Levililer 26’daki “yedi kez”; bu, 1863’te “yapıcılar” tarafından reddedilmiştir. Bu reddedişte, melekler tarafından William Miller’a verilen mesajı reddetmek için sapkın Protestan yöntemlerine geri döndüler.

Yirmi sekizinci bölümde, taşın reddedilmesi, Kutsal Kitap’ta canavarın işaretinin simgesi olan taşkın kırbacın yargısını doğurur; bu, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar Yasasıyla başlar ve ardından tüm dünyayı sel gibi kaplar. Pazar Yasasında Adventist kilisesinin "ölüm" ve "cehennem"le yaptığı antlaşma süpürülüp götürülecektir. Efrayim’in ölümle yaptığı antlaşmanın sarhoşları süpürülüp götürülürken, onların "yalan sığınağı" kaldırılacaktır. "Yalan sığınağı", Elçi Pavlus tarafından güçlü bir aldanış getiren yalan olarak temsil edilir ve Yeruşalim’i yöneten alaycı adamların üzerine dökülen bu güçlü aldanış, gerçeğe duydukları nefrete bir karşılıktır.

> O kişinin gelişi, Şeytan’ın etkinliğine göre, her türlü güç, belirti ve yalancı harikalarla ve helak olanlar arasında haksızlığın her türlü aldatıcılığıyla olacaktır; çünkü kurtulmaları için gerçeğin sevgisini kabul etmediler. Bu nedenle Tanrı onlara güçlü bir aldanış gönderecek ki yalana inansınlar; öyle ki gerçeğe iman etmeyip haksızlıktan zevk alanların hepsi yargılansın. Ama Rab tarafından sevilen kardeşler, sizin için Tanrı’ya her zaman şükretmekle yükümlüyüz; çünkü Tanrı başlangıçtan beri sizi Ruh’un kutsallaştırması ve gerçeğe iman yoluyla kurtuluşa seçti. Bu amaçla sizi bizim müjdemiz aracılığıyla çağırdı; Rabbimiz İsa Mesih’in yüceliğine kavuşasınız diye. Bu nedenle, kardeşler, sebat edin ve ister sözle, ister bizim mektubumuzla size öğretilmiş olan öğretilere sımsıkı sarılın. 2. Selanikliler 2:9-15.

"Yalanların sığınağı"nın ürettiği "güçlü bir aldanış", nihayetinde yakında gelecek Pazar günü yasasının getireceği cezayı beraberinde getirir. Elçi Pavlus, gerçeği sevmeyen bir kesimi ve gerçekle kutsal kılınan bir kesimi tanımlar; böylece Habakkuk'un ikinci bölümündeki tartışmada yer alan iki kesime atıfta bulunur. Yirmi dokuzuncu bölümde Yeşaya, "Ariel" sözcüğünü iki kez yineler; "Ariel", Yeruşalim'in bir diğer adıdır.

> Vay Ariel’e, Ariel’e, Davut’un oturduğu şehre! Yıla yıl katın; kurbanlar kesilsin. Yeşaya 29:1.

"Ariel"in (Kudüs şehri) sembolik olarak iki kez zikredilmesi bir "vay" ile yeniden kınanır. "Yıldan yıla" kurbanların kesilmesi, 1863'te başlayan aşamalı isyanı temsil eder. Aşağıdaki ayetler, Pazar yasası krizi döneminde Yedinci Gün Adventist Kilisesi üzerinde gerçekleşecek yargıyı ana hatlarıyla çizer. Dokuzuncu ayette yöntem tartışmasını vurgulayan bir "harika" tespit edilir; bu, Adventizmin isyankâr durumunu Gece Yarısı Çığlığı mesajının bir unsuru olarak da tanımlar ve söz konusu mesaj, birinci ayette "Ariel"in iki kez zikredilmesiyle temsil edildiği üzere, ikinci melekle ilişkilidir.

> Durun ve hayret edin; bağırın ve haykırın: Sarhoşturlar, ama şarapla değil; sendeleyip dururlar, ama kuvvetli içkiyle değil. Çünkü Rab üzerinize derin uyku ruhunu döktü ve gözlerinizi kapadı; peygamberlerinizi, önderlerinizi, görenleri örtüp kapadı. Bütün bu görüm size mühürlü bir kitabın sözleri gibi oldu; insanlar onu eğitimli olana verip, ‘Ne olur bunu oku’ derler; o da, ‘Okuyamam; çünkü mühürlüdür’ der. Ve kitap eğitimli olmayan kişiye verilerek, ‘Ne olur bunu oku’ denir; o da, ‘Ben eğitimli değilim’ der. Bunun için Rab dedi ki: Bu halk ağızlarıyla bana yaklaşır ve dudaklarıyla beni onurlandırır, ama yüreklerini benden uzaklaştırmışlardır; bana duydukları korku, insanların buyruğuyla öğretilmiş bir şeydir. Bu yüzden, işte, ben bu halk arasında olağanüstü bir iş, evet, olağanüstü bir iş ve bir harika yapmaya koyulacağım; çünkü bilge adamlarının bilgeliği yok olacak ve sağduyulularının anlayışı gizlenecek. Yeşaya 29:9-14.

Yirmi yedinci bölümde kaydedilen ve doğru yöntem ile yanlış yöntem arasındaki tartışmayı temsil eden “tartışmada”, Kudüs’ü yöneten alaycı adamların sarhoşluğu, Adventizm’in liderliğinin mühürlü kitabı anlamasını engelleyen bir körlük olarak tanımlanır. Daniel ve Vahiy kitapları aynı kitaptır ve sınama süresi kapanmadan hemen önce mührü açılan kısmı İsa Mesih’in Vahyi’dir. Bu, “yediden olan sekizinci” bilmecesini içerir. İkinci bölümde Daniel’e anlaması için verilen “sır” ile temsil edilir. Bu, Yedi Gök Gürlemesi’nin “gizli tarihi”dir. Bu, üçüncü “Vay”a ilişkin İslam mesajı ve “Gece Yarısı Çığlığı” mesajıdır.

Daniel ve Vahiy'den oluşan tek bir kitap, Mesih zamanında Sanhedrin tarafından temsil edilenlere verilir; bunlar, Tanrı'nın gerçeğini koruyup savunduklarını iddia eden, fakat sonunda Gerçeğin çarmıha gerilmesine katılan bir liderlik sistemini simgeler. Sanhedrin'le örneklenen bu sistem, Kudüs'ü yöneten alaycı adamlardır. Onlara mühürlü kitap verilir ve kitabın ne anlama geldiğine dair seçkin, eğitimli ve akademik yanıtları şudur: Onu okuyamazlar, çünkü o mühürlüdür. Sonra, yalnızca lider olarak ayrılmış olanları takip etmek üzere eğitilmiş sürüye de aynı kitap verilir; onların tepkisi ise, Kudüs'ü yöneten alaycı adamlar, yani son günlerin Sanhedrini, onun ne anlama geldiğini kendilerine söylerse ancak bunu anlayabilecekleridir.

William Miller’a ve ardından Future for America’ya verilen metodoloji, peygamberlik tarihinin bir yol işaretidir. Ölüm kalım sınaması niteliğindeki bir soruyu belirleyen bir yol işaretidir. Doğru metodoloji olmadan geç yağmurun mesajı “mühürlenmiş bir kitabın sözleri gibidir.” Geç yağmurun mesajı olmadan ise, mesajın ortaya çıkardığı deneyimi elde etmek imkansızdır. O metodoloji, Kutsal Kitap’ın şurasından ve burasından, peygamberlik çizgisi üzerine peygamberlik çizgisi getirme sürecidir. Metodolojiye ilişkin tartışma, son günlerin hem başlangıç hem de kapanış dönemlerinde, ilk mesaj güçlendirildiğinde başladı.

Millerci hareketin tarihinin başlangıcında tartışma 11 Ağustos 1840’ta başladı ve o tarihin sonunda, Filadelfya Millerci hareketinin Laodikya Millerci hareketine geçiş yaptığı dönemde tekrarlandı. Tartışma, üçüncü meleğin Laodikya hareketinin tarihinde 11 Eylül 2001’de yeniden başladı ve bu hareketin sonunda, üçüncü meleğin Laodikya hareketi yüz kırk dört binin Filadelfya hareketine geçiş yaptığında tekrarlanır. Millercilerin hem başlangıç imtihanında hem de bitiş imtihanında, imtihan İlyas habercisinin metodolojisiyle temsil edildi. İsa, Alfa ve Omega olarak, her zaman sonu başlangıçla gösterir.

Bir sonraki yazıda Daniel’in dördüncü ve beşinci bölümlerini ele alırken satır satır ilerleme yöntemini kullanacağız.

> Mesih’in geleceği ya da gelmeyeceği zamanı kesin olarak belirleyen gerçek bir mesaj hiç kimsede yok. Şundan emin olun: Tanrı, Mesih’in gelişini beş yıl, on yıl ya da yirmi yıl geciktirdiğini söyleme yetkisini hiç kimseye vermemiştir. “Siz de hazır olun; çünkü beklemediğiniz saatte İnsanoğlu gelecektir” (Matta 24:44). İşte bizim mesajımız; göğün ortasında uçan üç meleğin ilan ettiği de tam olarak budur. Şimdi yapılması gereken iş, bu son merhamet mesajını düşmüş bir dünyaya duyurmaktır. Gökten yeni bir yaşam geliyor ve Tanrı’nın bütün halkını etkisi altına alıyor. Ama kilisede bölünmeler olacak. İki grup ortaya çıkacak. Buğday ve delice hasada kadar birlikte büyür.

> Hizmet derinleşecek ve zamanın sonuna kadar daha da ciddi hâle gelecek. Ve Tanrı ile birlikte emek verenlerin hepsi, bir kez kutsallara emanet edilmiş olan iman uğruna var güçleriyle mücadele edecekler. Onlar, görkemiyle yeryüzünü şimdiden aydınlatmakta olan şimdiki mesajdan saptırılamayacaklar. Tanrı’nın görkeminden başka uğruna mücadele etmeye değer hiçbir şey yoktur. Ayakta kalacak tek kaya, Çağların Kayası’dır. İsa’da olduğu gibi olan gerçek, bu yanılgı günlerinde sığınaktır....

> Peygamberlik sözleri adım adım yerine geliyor. Üçüncü meleğin mesajının sancağı altında ne kadar sağlam durursak, Daniel’in peygamberliğini o kadar açık anlayacağız; çünkü Vahiy, Daniel’in tamamlayıcısıdır. Tanrı’nın adanmış hizmetkârları aracılığıyla Kutsal Ruh’un sunduğu ışığı ne kadar bütünüyle kabul edersek, kadim peygamberliğin gerçekleri o kadar derin ve o kadar sarsılmaz, tıpkı ebedi taht gibi, görünecek; Tanrı adamlarının Kutsal Ruh’un esiniyle konuştuklarından emin olacağız. İnsanların, Kutsal Ruh’un peygamberler aracılığıyla olan beyanlarını anlayabilmeleri için kendilerinin de Kutsal Ruh’un etkisi altında olmaları gerekir. Bu mesajlar, peygamberlik sözlerini dile getirenler için değil, onların gerçekleşmelerinin ortasında yaşayan bizler için verildi.

> Rab bana bu görevi vermemiş olsaydı, bunları sunabileceğimi düşünmezdim. Sizin dışınızda, bir iki kişiden de fazla, tıpkı sizin gibi yeni bir ışığa sahip olduklarını düşünen ve bunu insanlara sunmaya hazır olan başkaları da var. Ama Tanrı’yı hoşnut edecek olan, zaten verilmiş olan ışığı kabul edip onun içinde yürümeleri ve imanlarını, Tanrı halkının uzun yıllar boyunca benimsediği görüşleri destekleyen Kutsal Yazılar üzerine temellendirmeleridir. Ebedî müjde insan aracıları tarafından ilan edilmelidir. Göğün ortasında uçarken tasvir edilen meleklerin mesajlarını, düşmüş bir dünyaya yönelik son uyarıyla birlikte duyurmamız gerekir. Peygamberlik etmeye çağrılmamış olsak bile, peygamberlik sözlerine iman etmeye ve başkalarının zihinlerine ışık vermede Tanrı’yla iş birliği yapmaya çağrılmışızdır. Biz de bunu yapmaya çalışıyoruz. Seçilmiş Mesajlar, 2. kitap, 113, 114.

Back to Articles