Article

# Panium - On Numara

Ulusların Yükselişi ve Çöküşü: 144.000'in Mühürlenmesi ve Daniel 11:10-16'daki Gizli Peygamberlik Tarihi

Author

Jeff Pippenger

Published

April 16, 2025

Formats

PDF
Word

On birinci ve on ikinci ayetlerdeki tema, Güney Kralı’nın yükselişi ve düşüşüdür; ikinci ayetteki son başkanla temsil edilen Amerika Birleşik Devletleri’nin nihai yükselişi ve düşüşü de böyledir; aynı şekilde, ejderha gücünün yeryüzündeki son temsilcisi olan Birleşmiş Milletler’in nihai yükselişi ve düşüşü de üçüncü ve dördüncü ayetlerde temsil edilmiştir. Beşinci ila dokuzuncu ayetler, papalık gücünün 538’den 1798’e uzanan tarihini temsil eder. 538, papalık gücünün yetki ve iktidar kazanmasını; 1798 ise papalığın ölümcül yarasını işaret eder; dolayısıyla beşinci ila dokuzuncu ayetler canavarın nihai yükselişini ve düşüşünü temsil eder. Onuncu ayet, eski Sovyetler Birliği’nde temsil edilen Güney Kralı’nın düşüşü olarak 1989’u işaret eder.

> Tarih sahnesine çıkan her ulusa, ‘Gözcü ve Kutsal Olan’ın amacını yerine getirip getirmeyeceği görülsün diye yeryüzünde yerini almasına izin verilmiştir. Kehanet, dünyanın büyük imparatorluklarının—Babil, Med-Pers, Yunan ve Roma—yükselişini ve düşüşünü izlemiştir. Bunların her birinde, daha az güçlü uluslarda olduğu gibi, tarih kendini tekrarladı. Her birinin bir sınanma dönemi vardı; her biri başarısız oldu, görkemi soldu, gücü kayboldu ve yerini bir başkası aldı...

> Kutsal Yazılar’ın sayfalarında açıkça ortaya konan ulusların yükseliş ve düşüşünden, yalnızca dışsal ve dünyevi görkemin ne denli değersiz olduğunu öğrenmeleri gerekir. Babil, gücü ve ihtişamıyla—benzerini dünyamız o günden beri hiç görmemiştir; o günün insanlarına son derece sağlam ve kalıcı görünen bu güç ve ihtişam—nasıl da bütünüyle geçip gitmiştir! “Çimenin çiçeği” gibi yok olmuştur. Temelinde Tanrı olmayan her şey de böyle yok olur. Yalnızca O’nun amacıyla sıkı sıkıya bağlantılı olan ve O’nun karakterini yansıtan şeyler kalıcı olabilir. Dünyamızda sarsılmaz olanlar yalnızca O’nun ilkeleridir. Eğitim, 177, 184.

On birinci ve on ikinci ayetler, Rusya tarafından temsil edilen güney kralının nihai yükselişini ve düşüşünü belirler. On üçüncüden on beşinciye kadar olan ayetler, Amerika Birleşik Devletleri'nin nihai yükselişini ve düşüşünü belirler. On birinci bölümün tüm peygamberlik anlatısı, krallıkların yükseliş ve düşüşü kurgusu üzerine inşa edilmiştir. Peygamberlik öğrencisi, on birinci bölümün peygamberlik mesajını doğru biçimde yorumlayabilme ihtimali olsun istiyorsa, bu gerçeği dikkate almak zorundadır.

Daniel kitabının on birinci bölümünün temel bakış açısı, krallıkların yükseliş ve düşüşlerinin tekrarlanan tasvirlerinden oluşur. Kız kardeş White, “Böylece Med-Pers İmparatorluğu ile Yunanistan ve Roma krallıkları yok olup gitti” dediğinde, “Yunanistan”ı ejderha, “Roma”yı canavar ve “Med-Pers”i sahte peygamber olarak tanımlamaktadır. O, yükselişlerine Pazar yasasında başlayan ve dünyayı Armageddon’a götüren ejderha, canavar ve sahte peygamberden oluşan son dünyasal krallığın nihai yükseliş ve düşüşünü tanımlamaktadır; bu, Vahiy 16:12-21’in gerçekleşmesidir. O, Tanrı’nın halkını “Kutsal Yazı’nın sayfalarında açıkça ortaya konan ulusların yükselişi ve düşüşüne” yönlendirerek, “salt dışsal ve dünyevi görkemin ne denli değersiz olduğunu öğrenmek” için kullanılacak perspektifi göstermektedir.

Salt dışsal ve dünyevî ihtişamın ne denli değersiz olduğunu “öğrenmeye” duyduğumuz ihtiyacın nedeni, “temeli Tanrı olmayan” her şeyin yok olduğunu daha iyi anlamaktır. Bu nedenle, temeliniz olarak Tanrı’ya sahip olmak ya da olmamak hayat memat meselesidir. Düşüncenin gelişiminin bu noktasında Kardeş White, “Yalnızca O’nun amacıyla bağlantılı olan ve O’nun karakterini ifade eden şey dayanabilir” diyerek, temeliniz olarak Tanrı’ya sahip olmanın ne anlama geldiğini tanımlar. Az önce Tanrı’nın temeli üzerinde olmayan her şeyin yok olduğunu açıkladı ve temel üzerine inşa edilenlere ilişkin iki yönlü ölçütün, bir şeyin “O’nun amaçlarıyla bağlantılı” olup olmadığı ve “O’nun karakterini ifade edip etmediği” olduğunu belirtti. O’nun karakteri O’nun temelidir.

Sonra, paragrafın kapanış cümlesinde, “O'nun ilkeleri dünyamızın bildiği tek sarsılmaz şeylerdir.” der. Tanrı'nın karakteri O'nun ilkeleridir ve O'nun ilkeleri O'nun karakterini ifade eder. İnsanlığın, her şeyin temeli olan Tanrı'yla nasıl ilişki kurduğu, hayat memat meselesidir. Daniel kitabının on birinci bölümünün temel yapısının, krallıkların yükselişi ve düşüşü anlatısı üzerine kurulu olduğunu öne sürüyorum. İlhamın bize doğru bir çalışma biçimini bildirdiği bir pasaj vardır.

> "Kınanmaması gereken bir tarih incelemesi vardır. Kutsal tarih, peygamberlerin okullarında okutulan derslerden biriydi. O'nun uluslarla olan muamelelerine ilişkin kayıtlarda Yehova'nın ayak izleri takip edilebiliyordu. Öyleyse bugün biz de Tanrı'nın yeryüzünün uluslarıyla olan muamelelerini ele almalıyız. Tarihte peygamberlik sözlerinin yerine gelişini görmeli, büyük reform hareketlerinde İlahi Takdir'in işleyişini incelemeli ve büyük mücadelenin son çatışması için ulusların seferber edilişi sürecinde olayların seyrini anlamalıyız." Şifa Hizmeti, 441.

Kutsanmış bir tarih incelemesi, Tanrı'nın yeryüzündeki uluslarla olan muamelelerini ve kendi ıslah hareketlerini ilahî takdiriyle nasıl yönlendirdiğini incelemek olarak tanımlanır; dolayısıyla kutsanmış bir tarih, dışsal ve içsel bir çalışma hattını içerir. Tanrı'nın peygamberlik Sözü'nü doğrulamak için tarihten yararlanmanın amacı, o peygamberlik tarihini, "Büyük Mücadele"nin son çatışması için ulusların saf tutması sürecinde olayların ilerleyişini anlamak üzere kullanmaktır. Önceki paragraf, Sister White'ın, krallıkların "yükselişi ve çöküşü"nde temsil edilen temel yapıya dayanan kutsal tarihin peygamberî bir modelini inşa etmenin gerekliliğine dair son derece aydınlatıcı bir açıklamasından alınmıştır.

> Hristiyan hizmetine hazırlık olarak, birçokları tarihî ve teolojik yazılar hakkında geniş bir bilgi edinmenin vazgeçilmez olduğunu düşünür. Bu bilginin müjdeyi öğretmelerine yardım edeceğini varsayarlar. Oysa insanların görüşleri üzerine yaptıkları zahmetli çalışmalar, hizmetlerini güçlendirmekten çok zayıflatma eğilimindedir. Kütüphanelerin tarihî ve teolojik birikimle dolu ağır ciltlerle dolduğunu gördükçe düşünüyorum: Ekmek olmayan şey için neden para harcansın? Yuhanna’nın altıncı bölümü bize böyle eserlerde bulunabilecek olandan daha fazlasını anlatıyor. Mesih şöyle diyor: “Ben yaşam ekmeğiyim; bana gelen asla acıkmayacak ve bana iman eden asla susamayacaktır.” “Ben gökten inmiş olan diri ekmeğim; bu ekmekten kim yerse sonsuza dek yaşayacaktır.” “Bana iman edenin sonsuz yaşamı vardır.” “Size söylediğim sözler ruhtur ve yaşamdır.” Yuhanna 6:35, 51, 47, 63.

> Kınanmaması gereken bir tarih incelemesi vardır. Kutsal tarih, peygamber okullarındaki derslerden biriydi. O’nun uluslarla olan ilişkilerine dair kayıtlarda Yehova’nın ayak izleri takip ediliyordu. Öyleyse bugün biz de Tanrı’nın yeryüzündeki uluslarla olan ilişkilerini ele almalıyız. Tarihte peygamberlik sözlerinin gerçekleşmesini görmeli, büyük ıslahat hareketlerinde ilahi takdirin işleyişini incelemeli ve büyük çekişmenin son çatışması için ulusların seferber edilmesinde olayların seyrini anlamalıyız.

> Böyle bir çalışma hayata geniş, kapsamlı bir bakış kazandıracaktır. Hayattaki ilişkileri ve bağımlılıkları bir ölçüde, toplumlar ve ulusların büyük kardeşliği içinde nasıl da hayranlık verici bir biçimde birbirimize bağlı olduğumuzu ve bir bireyin ezilmesi ve aşağılanmasının herkes için ne ölçüde kayıp anlamına geldiğini anlamamıza yardımcı olacaktır.

> Ama tarih, genellikle incelendiği şekliyle, insanın başarılarıyla, savaşlardaki zaferleriyle, güç ve büyüklüğe ulaşmadaki başarısıyla ilgilidir. Tanrı'nın insanların işlerinde etkinliği gözden kaçırılır. Az kişi, ulusların yükseliş ve çöküşünde O'nun amacının nasıl gerçekleştiğini inceler.

> Ve büyük ölçüde, öğrenilip öğretilen haliyle ilahiyat, insanın spekülasyonlarının bir kaydından ibarettir; yalnızca ‘bilgisiz sözlerle öğüdü karartmaya’ hizmet eder. Çoğu zaman, bu kadar çok kitabı biriktirme güdüsü, zihin ve ruhu besleme arzusundan ziyade, filozoflar ve ilahiyatçılarla aşina olma hırsı, Hristiyanlığı halka öğrenilmiş terim ve önermelerle sunma isteğidir.

> Yazılmış kitapların tümü kutsal bir yaşamın amacına hizmet edemez. 'Benden öğrenin,' dedi Büyük Öğretmen, 'boyunduruğumu üzerinize alın,' 'yumuşak huyluluğumu ve alçakgönüllülüğümü öğrenin.' Entelektüel gururunuz, yaşam ekmeğinin yokluğundan ötürü mahvolmakta olan ruhlarla iletişim kurmanıza yardımcı olmayacaktır. Bu kitapları incelerken, Mesih'ten öğrenmeniz gereken pratik derslerin yerini almalarına izin veriyorsunuz. Bu çalışmanın sonuçlarıyla insanlar beslenmiyor. Zihni bu denli yoran araştırmaların çok azı, bir kimsenin ruhlar için başarılı bir emekçi olmasına yardımcı olacak olanı sağlar.

> Kurtarıcı, 'yoksullara müjdeyi duyurmak' için geldi. Luka 4:18. Öğretisinde en basit ifadeleri ve en yalın sembolleri kullandı. Ve 'sıradan insanlar O'nu sevinçle dinledi.' denir. Markos 12:37. Bu zamanda O'nun işini yapmaya çalışanların, O'nun verdiği derslere daha derin bir kavrayışa ihtiyacı vardır.

> "Yaşayan Tanrı'nın sözleri, tüm eğitimin en yücesidir. İnsanlara hizmet edenlerin yaşam ekmeğinden yemeleri gerekir. Bu onlara ruhsal güç verecektir; o zaman toplumun her kesiminden insanlara hizmet etmeye hazırlanmış olacaklardır." Şifa Hizmeti, 441-443.

Sister White ayrıca, kralın seçimlerine dayanarak kralları tahta çıkarmada ve tahttan indirmede Tanrı’nın gücünün işleyişini tanımayı tarihsel incelemenin gerçek felsefesi olarak tanımlar.

> Milletlerin tarihinde, Tanrı’nın sözünün öğrencisi ilahi peygamberliğin harfi harfine gerçekleşmesini görebilir. Babil, sonunda paramparça olup yıkılarak yok olup gitti; çünkü refah döneminde yöneticileri kendilerini Tanrı’dan bağımsız saymış ve krallıklarının görkemini insan başarısına atfetmişlerdi. Med-Pers İmparatorluğu, içinde Tanrı’nın yasası ayaklar altına alındığı için Göklerin gazabına uğradı. Halkın büyük çoğunluğunun yüreğinde Rab korkusu yer bulmamıştı. Kötülük, küfür ve yozlaşma hüküm sürüyordu. Ardından gelen krallıklar daha da bayağı ve yozlaşmıştı; ve bunlar ahlaki değer bakımından gitgide daha alt düzeylere düştüler.

> Yeryüzündeki her hükümdarın kullandığı otorite gökten verilmiştir; ve ona bağışlanan bu gücü nasıl kullandığına göre başarısı belirlenir. Her biri için ilahi Gözcü’nün sözü şudur: “Beni tanımıyorsun ama ben seni güçlendirdim.” Yeşaya 45:5. Ve her biri için, eskiden Nebukadnezar’a söylenen sözler hayat dersidir: “Günahlarını doğrulukla bırak, haksızlıklarını yoksullara merhamet göstererek terk et; belki esenliğin uzar.” Daniel 4:27.

> Bu şeyleri anlamak,—'doğruluk bir ulusu yüceltir;' 'taht doğrulukla sağlam kılınır' ve 'merhametle ayakta tutulur' olduğunu anlamak; 'kralları deviren ve kralları kuran' O'nun kudretinin tezahüründe bu ilkelerin işleyişini tanımak,—işte bu, tarihin felsefesini anlamaktır. Özdeyişler 14:34; 16:12; 20:28; Daniel 2:21.

> "Yalnız Tanrı’nın sözünde bu durum açıkça ortaya konur. Burada, ulusların gücünün —tıpkı bireylerde olduğu gibi— onları yenilmez kılıyor gibi görünen fırsatlarda ya da imkânlarda bulunmadığı; övündükleri büyüklükte de olmadığı gösterilir. Güç, Tanrı’nın amacını yerine getirme konusundaki bağlılıkla ölçülür." Peygamberler ve Krallar, 501, 502.

On birinci ve on ikinci ayetlerin teması Güney Kralı'nın yükselişi ve düşüşüdür; ancak daha da önemlisi, bu ayetler yüz kırk dört binin mühürlenmesini ve onuncu ayette temsil edildiği gibi 1989'da zamanın sonunda başlayan üç sınavdan ikincisini işaret eder.

O mühürleme, Daniel'in aslanlar çukurunda olmasıyla, üç yiğidin kızgın fırında bulunmasıyla, ikinci bölümde Nebukadnezar'ın canavarların heykeliyle ilgili rüyasını anlamak için dua eden Daniel ve üç yiğitle, dokuzuncu bölümde Daniel'in Levililer yirmi altıncı bölüm duasını etmesiyle, bilginin artışını anlayan bilge kişilerle, Zekeriya üçüncü bölümde günahı kaldırılan Yeşu ve dördüncü bölümde Zerubbabil ile, Yusuf'un Mısır'da ikinci adam hâline gelmesiyle, Pentekost'tan önce on gün boyunca üst odada bulunan öğrencilerle, Exeter kamp toplantısındaki Milleritlerle, İsa'nın Yeruşalim'e görkemli girişindeki geçit alayına Lazar'ın önderlik etmesiyle ve Vahiy yedinci bölümdeki yüz kırk dört binle temsil edilir.

On birinci ayet, Ukrayna savaşının başlangıcında, 2014’te geldi ve 2023 Temmuzunda Tanrı’nın halkının “ağartıldığı” görsel sınama başladı. On birinci bölümdeki beşinci satır, on üç ile on beşinci ayetleri kapsar.

## Beşinci Hat Genel Bakışı

> Çünkü kuzeyin kralı geri dönecek ve öncekinden daha büyük bir kuvvet toplayacak; belirli yıllardan sonra da kesinlikle büyük bir ordu ve büyük zenginlikle gelecek. O günlerde birçokları güneyin kralına karşı ayaklanacak; senin halkının haydutları da görümü gerçekleştirmek için kendilerini yüceltmeye kalkışacaklar, ama düşecekler. Böylece kuzeyin kralı gelecek, bir kuşatma rampası kuracak ve en tahkimli kentleri ele geçirecek; güneyin kuvvetleri dayanamayacak, ne seçkin birlikleri dayanabilecek, ne de karşı koyacak güç bulunacak. Daniel 11:13-15.

Bu ayetler MÖ 200’de yerine geldi ve karşı karşıya gelen krallar ile onların ittifaklarını da içeren Panium Savaşı’nı tanımlar; ayrıca putperest Roma’nın Daniel 11’in tarihsel anlatısında kendisini ilk kez ortaya koyduğu dönüm noktasını da işaret eder. Ayetler, Kutsal Kitap peygamberliğindeki altıncı krallığın nihai yükseliş ve düşüşünü kapsar; ayrıca Mesih’in, Petrus’un yüz kırk dört binin mühürlenmesini belirlediği yer olan Sezariye Filipi’yi ziyaretine ilişkin Kutsal Kitap tarihini de içerir. Bu tarih, on ikinci bölümdeki üç sınavın üçüncüsünün (“arınmak, aklanmak ve denenmek”) gelişiyle yüz kırk dört binin mühürlenmesini temsil eder.

Bu üç ayet, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasının temsil edildiği on altıncı ayete götürür. Exeter kamp toplantısı 17 Ağustos 1844’te sona erdiğinde, bilge bakireler Gece Yarısı Çağrısı mesajını altmış altı gün içinde Amerika Birleşik Devletleri’nin doğu kıyı şeridi boyunca taşıdılar. Tüm bakirelerin uyandığı, bir sınıfın yağının bulunmadığı ve bunu tanımlayan her şeyin söz konusu olduğu bir dönem vardır. Simon Barjona’nın adı Petrus olarak değiştirildiğinde, yüz kırk dört binin mühürlenmesi işaretlenir. O andan itibaren İsa, öğrencilerine çarmıhla bağlantılı olaylar hakkında öğretmeye başladı.

Haç, mühletin sona ermesinin bir simgesidir ve tipolojik olarak Vaftizci Yahya tarafından — ki o da sırasıyla İlyas tarafından tipolojik olarak temsil edilmişti — temsil edilen William Miller, tıpkı Vaftizci Yahya ile İlyas’ın yaptığı gibi, "mühletin sona ermesiyle bağlantılı olayları" sunmak üzere görevlendirildi. Yahya bunu şöyle söyledi.

> Fakat Ferisilerle Sadukilerden birçoğunun vaftizine geldiğini görünce onlara şöyle dedi: Ey engerekler soyu, gelecek olan gazaptan kaçmanız için sizi kim uyardı? Matta 3:7.

Elijah bunu şöyle söyledi.

> Ahab bir koruluk yaptı; ve Ahab, kendisinden önceki bütün İsrail krallarından daha fazla, İsrail'in Rab Tanrısını öfkelendirdi. Onun günlerinde Beytelli Hiel Eriha’yı inşa etti: onun temelini ilk oğlu Abiram uğruna attı, kapılarını da en küçük oğlu Segub uğruna dikti; bu, Rab’bin, Nun oğlu Yeşu aracılığıyla söylemiş olduğu söz uyarıncaydı. Gilad sakinlerinden olan Tişbeli İlyas Ahab’a dedi ki: “Huzurunda durduğum İsrail’in Rab Tanrısı diri iken, bu yıllarda benim sözüm olmadıkça ne çiy olacak ne de yağmur.” 1. Krallar 16:33-17:1.

Bayan White, William Miller’in modern bir reformcu olarak çalışmalarından söz ederken şöyle belirtti:

> İnsanların tehlikede olduklarının farkına vardırılması ve sınama döneminin sona ermesiyle bağlantılı ciddi olaylara hazırlanmaya sevk edilmeleri gerekliydi.

Daniel 11'in son altı ayeti, "sınama döneminin kapanışıyla bağlantılı olayları" temsil eder. Bu olayların mühürleri, sonun zamanı olan 1989'da açıldı ve bunlar açıkça ortaya konuldu.

> "Çarmıha gerilmesinden önce Kurtarıcı, öldürüleceğini ve mezardan yeniden dirileceğini öğrencilerine açıkladı; O'nun sözlerini zihinlere ve yüreklere nakşetmek için melekler de oradaydı. Ancak öğrenciler Roma boyunduruğundan dünyevi bir kurtuluş bekliyorlardı ve bütün umutlarının merkezinde bulunan O'nun onursuz bir ölüme uğrayacağı düşüncesine tahammül edemiyorlardı. Hatırlamaları gereken sözler zihinlerinden silindi; ve sınanma zamanı geldiğinde onları hazırlıksız buldu. İsa'nın ölümü, sanki onları önceden uyarmamış gibi, umutlarını bütünüyle yok etti. Aynı şekilde, peygamberlik sözlerinde gelecek, Mesih'in sözleriyle öğrencilerine açıldığı kadar açık bir biçimde önümüzde açılmıştır. Sınama zamanının kapanışıyla bağlantılı olaylar ve sıkıntı zamanı için hazırlık işi açıkça sunulmuştur. Ama kalabalıkların çoğu, sanki hiç açıklanmamış gibi, bu önemli gerçekleri anlamamaktadır. Şeytan, onlara kurtuluş için bilgelik kazandıracak her izlenimi kapıp götürmek için tetikte bekler ve sıkıntı zamanı onları hazırlıksız bulacaktır." Büyük Mücadele, 595.

Mesih, öğrencilerine çarmıh hakkında öğretmeye Sezariye Filipi'de başladı; yani Panium'da, yani on üçüncüden on beşinciye kadar olan ayetlerde. Böylece 22 Ekim 1844'e kadar Exeter kamp toplantısının tarihini tipolojik olarak temsil ediyordu. Yüz kırk dört binin ıslah hareketinin başlangıcında "sınama süresinin kapanışıyla bağlantılı olaylar" açığa çıkarıldı ve yüz kırk dört binin hareketinin sonunda "sınama süresinin kapanışıyla bağlantılı olaylar" kırkıncı ayetin gizli tarihi içinde açığa çıkarılır.

> "Bugün, İlyas'ın ve Vaftizci Yahya'nın ruhu ve gücüyle, Tanrı'nın atadığı haberciler, yargılanmaya mahkûm bir dünyanın dikkatini, sınama döneminin kapanış saatleri ve Mesih İsa'nın Kralların Kralı ve Rablerin Rabbi olarak görünmesiyle bağlantılı olarak yakında gerçekleşecek ciddi olaylara çekiyorlar." Peygamberler ve Krallar, 715, 716.

“Lütuf zamanının kapanışıyla bağlantılı olaylar”, kırkıncı ayetin gizli tarihinde mühürleri açılan olaylardır. Zekeriya kitabının üçüncü bölümünde araştırıcı yargının son sahneleri tasvir edilir. İlham, Zekeriya’nın tanıklığını Hezekiel kitabının dokuzuncu bölümünde mühürlenenlerle birleştirir.

> Tanrı’nın halkı, ülkede işlenen iğrençlikler için iç çekip ağlıyor. Gözyaşlarıyla, ilahi yasayı çiğnemenin tehlikesi konusunda kötülere uyarıda bulunuyorlar ve tarifsiz bir kederle, kendi günahları yüzünden Rab’bin huzurunda kendilerini alçaltıyorlar. Kötüler onların kederiyle alay ediyor, vakur yakarışlarını küçümsüyor ve zayıflık diye nitelendirdikleri şeye burun kıvırıyor. Oysa Tanrı’nın halkının ıstırabı ve alçalışı, günah yüzünden yitirdikleri karakter gücünü ve asaletini yeniden kazandıklarının kuşku götürmez kanıtıdır. Mesih’e daha çok yaklaştıkları ve gözlerini O’nun kusursuz saflığına diktikleri içindir ki, günahın son derece kötülüğünü bu denli açık seçik ayırt edebiliyorlar. Onların tövbesi ve kendini alçaltmaları, Tanrı’nın gözünde, yas tutmak için hiçbir neden görmeyen, Mesih’in alçakgönüllülüğünü küçümseyen ve Tanrı’nın kutsal yasasını çiğnerken kusursuzluk iddiasında bulunanların kendi kendine yeter, mağrur ruhundan ölçülemeyecek kadar daha makbuldür. Uysallık ve yüreğin alçakgönüllülüğü, güç ve zaferin şartlarıdır. Çarmıhın dibinde eğilenleri yücelik tacı bekler. Ne mutlu bu yas tutanlara, çünkü teselli edilecekler.

> İmanlı, dua edenler sanki Tanrı’yla birlikte içeriye alınmış gibidirler. Kendileri, ne kadar güvenle korunduklarını bilmezler. Şeytan tarafından kışkırtılan bu dünyanın yöneticileri onları yok etmeye çalışmaktadır; ama gözleri, Dotan’da Elisa’nın hizmetkârının gözleri gibi açılabilseydi, Tanrı’nın meleklerinin çevrelerinde ordugâh kurmuş olduklarını, parlaklıkları ve görkemleriyle karanlığın ordularını dizginlediklerini görürlerdi.

> Tanrı’nın halkı O’nun önünde yüreklerinin saflığı için yalvararak canlarını alçaltırken, şu buyruk verilir: ‘Kirli giysileri üzerlerinden alın’ ve şu cesaret verici sözler söylenir: ‘İşte, suçunu senden uzaklaştırdım ve seni yeni giysilerle giydireceğim.’ Mesih’in doğruluğunun lekesiz giysisi, sınanmış, ayartılmaya uğramış, yine de sadık kalan Tanrı’nın çocuklarının üzerine giydirilir. Hor görülen artakalanlar görkemli giysilerle giydirilir; artık dünyanın yozlaşmalarıyla bir daha asla kirletilmeyeceklerdir. Adları Kuzu’nun yaşam kitabında korunur, çağların tümündeki sadıkların arasına yazılır. Aldatıcının düzenlerine direndiler; ejderhanın kükremesi onları bağlılıklarından döndüremedi. Şimdi ayartıcının düzenlerinden sonsuza dek güvendedirler. Günahları günahın başlatıcısına aktarılır. Ve artakalanlar yalnızca bağışlanıp kabul edilmekle kalmaz, onurlandırılırlar. ‘Temiz bir başlık’ başlarına konur. Tanrı’ya kral ve kâhinler gibi olacaklardır. Şeytan suçlamalarını ileri sürüp bu topluluğu yok etmeye çalışırken, görünmeyen kutsal melekler gidip geliyorlardı, onların üzerine yaşayan Tanrı’nın mührünü koyuyorlardı. Bunlar, alınlarında Baba’nın adı yazılı olarak Kuzu’yla birlikte Siyon Dağı’nda duranlardır. Tahtın önünde yeni ezgiyi söylerler; yeryüzünden kurtarılan yüz kırk dört bin dışında hiç kimsenin öğrenemeyeceği o ezgiyi. ‘Bunlar, Kuzu nereye giderse onu izleyenlerdir. Bunlar insanlar arasından kurtarıldı; Tanrı’ya ve Kuzu’ya ilk ürünler olarak. Ağızlarında hile bulunmadı; çünkü Tanrı’nın tahtı önünde kusursuzdurlar.’

> "Şimdi meleğin şu sözleri bütünüyle yerine geldi: 'Şimdi dinle, ey başkâhin Yeşu, sen ve önünde oturan arkadaşların; çünkü onlar ibretlik adamlardır; çünkü işte, Kulum Filiz'i ortaya çıkaracağım.' Mesih, halkının fidye ödeyeni ve kurtarıcısı olarak açığa çıkar. Şimdi gerçekten de artakalanlar 'ibretlik adamlar'dır; çünkü yolculuklarının gözyaşları ve alçaltılmaları, Tanrı'nın ve Kuzu'nun huzurunda sevince ve onura yerini bırakır. 'O gün RAB'bin Filizi güzel ve görkemli olacak, yeryüzünün ürünü ise İsrail'den kaçıp kurtulanlar için mükemmel ve hoş olacaktır. Ve öyle olacak ki, Siyon'da sağ kalan ve Yeruşalim'de artakalan herkes, hatta Yeruşalim'de yaşayanlar arasında adı yazılı olan herkes kutsal diye anılacaktır.'" Tanıklıklar, cilt 5, 474-476.

Vahiy kitabındaki yüz kırk dört bin kişi, ülkede bulunan iğrençlikler için "inleyip ağlayan" ve bu yüzden "mühürlenen" Hezekiel’in topluluğudur. Onlara Mesih’in doğruluğunun giysisi ve Petrus’un "krallar ve kâhinler"ini temsil eden "temiz başlık" verildiğinde mühürlenirler; bunlar bir zamanlar Tanrı’nın halkı değilken şimdi Tanrı’nın halkı olmuş olanlardır.

> Ama siz seçilmiş bir soy, krallık kâhinliği, kutsal bir ulus, Tanrı’ya ait bir halksınız; sizi karanlıktan kendi harika ışığına çağıranın yüceliklerini duyurasınız diye. Bir zamanlar halk değildiniz, ama şimdi Tanrı’nın halkısınız; önceden merhamet bulmamıştınız, ama şimdi merhamet buldunuz. Sevgili kardeşler, dünyada yabancılar ve konuklar olarak size yalvarıyorum: canınıza karşı savaşan bedensel tutkulardan sakının. Uluslar arasında yaşayışınız dürüst olsun; öyle ki, sizi kötülük yapanlar diye kötüleseler bile, görüp tanık olacakları iyi işlerinizden dolayı ziyaret gününde Tanrı’yı yüceltsinler. 1. Petrus 2:9-12.

> Şimdi öyleyse, sözümü gerçekten dinleyip antlaşmama bağlı kalırsanız, bütün halklar arasından bana ait özel bir hazine olacaksınız; çünkü bütün yeryüzü benimdir. Bana kâhinler krallığı ve kutsal bir ulus olacaksınız. İsrailoğullarına söyleyeceğin sözler bunlardır. Çıkış 19:5, 6.

> Bu yeryüzünün tarihinin son günlerinde, Tanrı’nın buyruklarına uyan halkıyla yaptığı antlaşma yenilenecektir. “O gün onlar için kırın hayvanlarıyla, göğün kuşlarıyla ve yerin sürünenleriyle bir antlaşma yapacağım; yayı, kılıcı ve savaşı yeryüzünden ortadan kaldıracağım ve güven içinde yatmalarını sağlayacağım. Seni sonsuza dek kendime nişanlayacağım; evet, seni doğrulukta, adalette, sevgiyle ve merhametle kendime nişanlayacağım. Seni sadakatle de kendime nişanlayacağım; ve Rab’bi tanıyacaksın.”

> 'Rab şöyle diyor: O gün ben cevap vereceğim; göklere cevap vereceğim ve onlar da yeryüzüne cevap verecek; yeryüzü de tahıla, şaraba ve yağa cevap verecek; onlar da Yizreel'e cevap verecekler. Onu kendim için yeryüzünde ekeceğim; merhamet bulmamış olana merhamet edeceğim; halkım olmayanlara, "Halkımsınız" diyeceğim; onlar da, "Sen benim Tanrımsın" diyecekler.' Hoşea 2:14-23.

> "'O gün, . . . İsrail'in kalanı ve Yakup'un evinden kurtulmuş olanlar, . . . hakikat içinde İsrail'in Kutsalı Rab'be dayanacaklar.' Yeşaya 10:20. 'Her ulustan, her oymaktan, her dilden ve her halktan' şu mesaja memnuniyetle karşılık verecek olanlar olacaktır: 'Tanrı'dan korkun ve O'na yücelik verin; çünkü O'nun yargı saati gelmiştir.' Onları bu dünyaya bağlayan her puttan yüz çevirecekler ve 'göğü, yeri, denizi ve suların pınarlarını yapan'a' tapacaklar. Kendilerini her türlü bağdan kurtaracaklar ve dünyanın önünde Tanrı'nın merhametinin anıtları olarak duracaklar. İlahi her buyruğa itaat ederek, melekler ve insanlar tarafından 'Tanrı'nın buyruklarını ve İsa'nın imanını tutanlar' olarak tanınacaklar. Vahiy 14:6-7, 12."

> "'İşte, günler geliyor, diyor Rab, saban süren biçiciyi yetişecek, üzüm çiğneyen de tohum ekeni; ve dağlar tatlı şarap damlatacak, ve bütün tepeler eriyecek. Ve İsrail halkımı sürgünden geri döndüreceğim, ve viran şehirleri yeniden kuracak ve onlarda oturacaklar; ve bağlar dikecek ve şarabını içecekler; ayrıca bahçeler yapacak ve meyvelerini yiyecekler. Ve onları kendi topraklarına dikeceğim, ve kendilerine verdiğim topraklardan artık sökülüp çıkarılmayacaklar, diyor Rab, Tanrın. Amos 9:13-15.'" Review and Herald, 26 Şubat 1914.

Yüz kırk dört binin son seçilmiş kuşağı mühürlendiği andan itibaren, Yahudi olmayanlar arasında hâlâ, Yahudi olmayanların ziyaret gününde yüz kırk dört binin yaşam tarzından (davranışlarından) etkilenebilecek olanların bulunduğu açıktır.

> Tanrı’nın kilisesini insan gücü ve insan kudreti kurmadı; insan gücü ve kudreti onu yıkamaz da. Kilisenin temeli insan gücünün kayası üzerine değil, Çağların Kayası Mesih İsa’nın üzerine atıldı; ‘ve cehennemin kapıları ona karşı üstün gelemeyecek.’ Matta 16:18. Tanrı’nın varlığı O’nun davasına sağlamlık verir. ‘Prenslere de, insanoğluna da güvenmeyin,’ bize gelen sözdür. Mezmur 146:3. ‘Sükûnet ve güven, sizin gücünüz olacaktır.’ Yeşaya 30:15. Doğruluğun ebedî ilkeleri üzerine kurulmuş olan Tanrı’nın görkemli işi asla boşa çıkmayacaktır. O, güçten güce ilerleyecek, ‘ne kudretle ne kuvvetle, ancak Benim Ruhumla,’ diyor Orduların Rabbi. Zekeriya 4:6.

> "Zerubbabil'in elleri bu evin temelini attı; onun elleri onu da tamamlayacaktır" vaadi harfiyen yerine geldi. 9. ayet. "Yahudilerin ileri gelenleri inşa ettiler ve Peygamber Hagay ile İddo oğlu Zekeriya'nın peygamberlikleri sayesinde başarılı oldular. Ve İsrail'in Tanrısı'nın buyruğuna ve Pers kralı Kiros'un, Darius'un ve Artahşasta'nın buyruğuna göre inşa ettiler ve onu tamamladılar. Bu ev de Adar ayının [on ikinci ay] üçüncü gününde, Kral Darius'un krallığının altıncı yılında tamamlandı." Ezra 6:14, 15. Peygamberler ve Krallar, 595, 596.

On üçüncü ila on beşinci ayetler, Pazar yasasında Şabat’ı tutanlar için lütuf zamanının kapanışına götüren peygamberî olayları temsil eder. Bunlar ayrıca Daniel 12:10’daki üç adımın üçüncüsünü temsil eder. Onuncu ayet “arınma”dır; on bir ve on ikinci ayetler “aklanma”yı, on üçüncü ila on beşinci ayetler ise Şabat’ı tutan bakirelerin “sınandığı” turnusol testini temsil eder.

Daniel kitabındaki içsel mesaj, yedinci ila dokuzuncu bölümlerdeki Ulai Nehri görüsüyle; dışsal mesaj ise onuncu ila on ikinci bölümlerdeki Hiddekel Nehri görüsüyle temsil edilir. On ikinci bölüm, hem içsel hem de dışsal görünün doruk noktasıdır ve Mesih’in yüz kırk dört bini ayağa kaldırıp arındırma yöntemini sunar. Onuncu ila on altıncı ayetler, 1989’dan başlayıp kırk birinci ve on altıncı ayetlerdeki Pazar yasasına kadar uzanan kırkıncı ayetin gizli tarihini temsil eder. Gizli tarihe uyan ayetler, on ikinci bölümün onuncu ayetinin tam gerçekleşmesini temsil eder.

> Birçokları arınacak, paklanacak ve sınanacak; ama kötüler kötülük edecek; kötülerden hiçbiri anlamayacak, fakat bilge olanlar anlayacak. Günlük sununun kaldırıldığı ve yıkım getiren iğrenç şeyin kurulduğu zamandan itibaren bin iki yüz doksan gün olacaktır. Bekleyip bin üç yüz otuz beş güne ulaşana ne mutlu. Daniel 12:10-12.

Onuncu ayetten on altıncıya kadar olan ayetleri anlayan ve hem "zihinsel" hem de "ruhsal" olarak mühürlenmiş olan "bilge" olanlar, kırkıncı ayetin gizli tarihinde temsil edilen dışsal peygamberlik mesajını anlayanlardır ve Pazar yasasından önce o anlayışta "zihinsel" olarak yerleşmişlerdir. "Bilge" olanlar, Vahiy kitabının on birinci bölümünün on birinci ayetinde temsil edilen içsel mesaj tarafından dönüştürülmüş olanlardır ve Pazar yasasından önce bu deneyime yerleşmişlerdir.

"Bilge" olanlar, "bekleme" ile ilişkili "bereketi" almış olanlardır; bu da yüz kırk dört bini, on bakirenin mükemmel ve nihai gerçekleşmesini yerine getirenler olarak işaretler. Vahiy 11:11 Temmuz 2023’te geldi; böylece "zamanın sonu"nu işaretledi; o zaman Daniel ve Vahiy, Temmuz 2023’te mührü kaldırılan "bilgi artışı"nın yüz kırk dört binin mühürlenme sürecini tanımladığını iki tanık aracılığıyla işaretler. On bir artı on bir yirmi iki eder; bu, tanrısallık ile insanlığın birleşiminin bir sembolüdür ve yüz kırk dört bini ortaya çıkaran üç aşamalı arınma sürecinden geçenler Daniel 12:12’de tanımlanır; bu da Palmoni’nin başka bir imzasını sağlar, çünkü on iki çarpı on iki yüz kırk dört bindir.

Bu çalışmaya bir sonraki yazıda devam edeceğiz.

Back to Articles