Article

# Daniel Kitabı - Numara Yirmi Yedi

Bir Başka Gizli Rüya

Author

Jeff Pippenger

Published

December 22, 2023

Formats

PDF
Word

Nebukadnezar’ın ikinci rüyası, 1798’de mührü açılan “bilginin artmasını” gelip araştırmaları için ibadet edenlerin iki sınıfının çağrıldığı “son zamanı” işaret eder. Daniel ayrıca Belteşazar olarak adlandırılır; böylece onun Tanrı’nın antlaşma halkına ait olduğu gösterilir, çünkü isim değişikliği peygamberlik bağlamında bir antlaşma ilişkisini işaret eder. Nebukadnezar, Daniel’de Kutsal Ruh’un bulunduğunu kabul etti ve Daniel’le geçmiş deneyimine dayanarak “hiçbir sırrın” onu sıkıntıya sokmayacağını düşündü; ancak bu rüyanın sırrı Daniel’i kaygılandırdı.

> Ey Belteşassar, büyücülerin başı, çünkü biliyorum ki sende kutsal tanrıların ruhu var ve hiçbir sır seni şaşırtmaz; rüyamda gördüklerimi ve yorumunu bana anlat. Yatağımda zihnimde beliren görüntüler şöyleydi: Baktım, işte yeryüzünün ortasında bir ağaç vardı ve boyu çok yüksekti. Ağaç büyüdü, güçlendi; yüksekliği göğe ulaşıyordu, görünüşü de yeryüzünün her ucundan görülüyordu. Yaprakları güzeldi, meyvesi boldu ve herkes için yiyecek vardı; kırın hayvanları gölgesinde barınırdı, göğün kuşları dallarında barınırdı; bütün canlılar ondan besleniyordu. Yatağımda zihnimde beliren görüntülerde baktım, işte gökten bir gözcü, kutsal biri indi. Yüksek sesle bağırdı ve şöyle dedi: Ağacı devirin, dallarını kesin, yapraklarını silkerek dökün ve meyvesini saçın; hayvanlar altından uzaklaşsın, kuşlar da dallarından. Yine de kök kütüğünü toprakta bırakın; kırın taze otları arasında demir ve tunç bir bağla bağlı kalsın; göğün çiyiyle ıslansın ve payı yeryüzünün otları arasında hayvanlarla birlikte olsun. Yüreği insan yüreğinden değiştirilsin ve ona bir hayvan yüreği verilsin; üzerinden yedi zaman geçsin. Bu karar, yaşayanların En Yüce’nin insanların krallığı üzerinde egemenlik sürdüğünü, onu dilediğine verdiğini ve üzerine insanların en aşağısını bile atadığını bilmeleri için gözcülerin buyruğuyla çıktı; bu istek kutsalların sözüyle bildirildi. Bu rüyayı ben, Kral Nebukadnezar, gördüm. Şimdi sen, ey Belteşassar, bunun yorumunu açıkla; çünkü krallığımın bütün bilge adamları bana yorumunu bildiremediler, ama sen yapabilirsin; çünkü kutsal tanrıların ruhu sende. Bunun üzerine, adı Belteşassar olan Daniel bir saat kadar şaşkınlık içinde kaldı ve düşünceleri onu kaygılandırdı. Kral konuşup dedi ki: Belteşassar, rüya ve onun yorumu seni kaygılandırmasın. Belteşassar yanıt verip dedi ki: Efendim, rüya sana nefret besleyenlerin başına gelsin, yorumu da düşmanların için olsun. Daniel 4:9-19.

Daniel, rüya ve yorumdan ötürü "tedirgindir", çünkü yorumun Nebukadnezar’ı nasıl gücendirebileceğini anlayabilir; fakat Nebukadnezar onu konuşmaya teşvik edince, Daniel Nebukadnezar’a gelecek yargıyla ilgili bir uyarı verir. Gelecek yargının uyarısı, 1798’de zamanın sonu geldiğinde ortaya çıkan birinci meleğin uyarısının simgesidir.

> O zaman adı Belteshazzar olan Daniel bir saat kadar şaşkın kaldı ve düşünceleri onu tedirgin etti. Kral konuşup şöyle dedi: Belteshazzar, rüya ve onun yorumu seni tedirgin etmesin. Belteshazzar cevap verip dedi ki: Efendim, rüya senden nefret edenlere, yorumu da düşmanlarına olsun. Daniel 4:19.

Daniel "bir saat boyunca şaşkın kaldı." "Saat", Daniel kitabında "saat" sözcüğünün geçtiği beş yerden biridir ve Eski Ahit'in başka hiçbir yerinde bulunmaz. Burada, bilginin artışını anlayan "bilge"leri temsil eden Daniel'in, 22 Ekim 1844'te soruşturmalı yargılamanın açılışını ilan eden ilk meleğin uyarısını vermeye hazırlanırken geçirdiği zaman dilimini temsil eder. Daniel'in rüyayı yorumlaması, yalnızca yaklaşan bir yargının duyurusunu değil, aynı zamanda Nebukadnetsar'a günahtan vazgeçmesi çağrısını da içerir; bu, ilk meleğin ebedi müjdesini temsil eder. Bu "saat", peygamberliksel olarak son zaman olan 1798'de, ilk meleğin tarihe girdiği zamanda yer alır. İlk melek, MÖ 723'te başlayarak kuzey krallığına karşı uygulanan Tanrı'nın intikamının "yedi zaman"ının sona erdiği 1798 yılında tarihe girdi.

> Çünkü bunlar, yazılmış olan her şeyin yerine gelmesi için öç alma günleridir. Ama o günlerde gebe olanlar ile emzirenlerin vay haline! Çünkü ülkede büyük sıkıntı olacak ve bu halkın üzerine gazap gelecektir. Kılıçtan geçirilecekler ve tutsak olarak bütün uluslara sürülecekler; ve Yeruşalim uluslar tarafından çiğnenecek, ta ki ulusların zamanları tamamlanıncaya dek. Luka 21:22-24.

Nebukadnezar, Tanrı’nın öç alma dönemi boyunca, ki bu dönem İsrail’in kuzey krallığının üzerine getirilmişti, bir hayvanın yüreğiyle yaşayacaktı; çünkü Nebukadnezar kuzeyin kralıydı. Luka, Yeruşalim’in çiğnenişinin sona erme noktasını işaret ederken, aynı dönemi çoğul olarak “zamanlar” (“ulusların zamanları”) olarak adlandırır.

> Kılıçtan geçirilecekler, tutsak olarak bütün uluslara götürülecekler; Yeruşalim, ulusların zamanları tamamlanıncaya dek uluslar tarafından çiğnenecektir. Luka 21:24.

Vahiy kitabında, ulusların kutsal yeri ve orduyu çiğnemesi için belirlenen süre basitçe bin iki yüz altmış yıl olarak belirtilmişti; çünkü burada yalnızca papalık zulmü dönemi vurgulanıyordu.

> Ama tapınağın dışındaki avluyu bırak, onu ölçme; çünkü o uluslara verilmiştir. Kutsal kenti kırk iki ay boyunca ayakları altında çiğneyecekler. Ve iki tanığıma yetki vereceğim; onlar çuval bezi giyinmiş olarak bin iki yüz altmış gün peygamberlik edecekler. Vahiy 11:2, 3.

Daniel’in Nebukadnezar’a verdiği uyarı mesajı, gelecek yargıya ilişkin uyarıyı temsil eder. O uyarı mesajının gelişi sembolik olarak 1798’e yerleştirilir; bu, birinci meleğin yaklaşmakta olan soruşturma yargısı konusunda uyarmak üzere geldiği zamandır. Nebukadnezar üzerine öngörülen yargı, dördüncü bölümde "saat" sözcüğünün ikinci kullanımında gerçekleşti.

> Bütün bunlar Kral Nebukadnezar’ın başına geldi. On iki ayın sonunda Babil krallığının sarayında gezinirken kral konuşup dedi ki: “Bu, benim kudretimin gücüyle krallık sarayı için kurduğum ve görkemimin onuru için yaptığım o büyük Babil değil mi?” Kralın ağzından bu sözler daha çıkarken gökten bir ses geldi: “Ey Kral Nebukadnezar, sana söyleniyor: Egemenlik senden alındı. İnsanların arasından seni kovacaklar; barınağın kırın hayvanlarıyla birlikte olacak; seni sığırlar gibi ot yemeye zorlayacaklar ve En Yüce’nin insanlar üzerinde egemenlik sürdüğünü ve onu dilediğine verdiğini anlayıncaya kadar üzerinden yedi vakit geçecek.” Aynı saat içinde bu söz Nebukadnezar’ın üzerinde gerçekleşti: İnsanların arasından kovuldu, sığırlar gibi ot yedi, bedeni göğün çiyinden ıslandı; saçları kartal tüyleri gibi, tırnakları kuş pençeleri gibi uzayıncaya kadar. Daniel 4:28-33.

Önceden haber verilen yargı, Nebukadnezar’ın gönlünü kibire kaptırdığı tam o “saat”te geldi. Önceden haber verilen soruşturma yargısı ise, Tanrı’nın soruşturma yargısının “saati” başladığında geldi.

Tanrı'nın yargısının 22 Ekim 1844'teki "saati", Daniel kitabının on ikinci bölümünde "bilge" ve "kötü" olarak, on bakire benzetmesinde "bilge" ya da "akılsız" olarak ve Habakkuk kitabının ikinci bölümünde imanla aklananlar olarak tasvir edilen iki sınıf ibadet eden ortaya çıkarmıştı; burada imanla aklananlar, yargısının geldiği "saat"te Nebukadnezar'ın sergilediğiyle aynı karakteri ortaya koyanlarla karşıtlık içinde sunulmuştu.

> İşte, kibirlenenin canı onda doğru değildir; ama doğru kişi imanıyla yaşayacaktır. Habakkuk 2:4.

Üç çizginin her birindeki iki sınıf, 22 Ekim 1844'te onun yargısının "saati" geldiğinde ortaya çıktı; bu, Nebukadnezar'ın yargısının "saati"nin temsil ettiği budur. 1798, "yedi kez"in "ilk" gazabının sonuydu; papalık, ölümcül bir yara aldığı için başarı göstermeyi bıraktı.

> Ve kral dilediğini yapacak; kendini yüceltecek ve kendini her tanrının üzerine çıkaracak, tanrıların Tanrısı’na karşı şaşılası sözler söyleyecek; gazap tamamlanıncaya dek başarılı olacak; çünkü belirlenen şey yapılacaktır. Daniel 11:36.

1844, "son" öfkenin sonuydu:

> Ve dedi: İşte, sana gazabın sonunda ne olacağını bildireceğim; çünkü son, belirlenmiş zamanda olacaktır. Daniel 8:19.

Daniel kitabının dördüncü bölümünde "saat" kelimesinin ilk kullanımı 1798'i temsil eder; bu tarih, Tanrı'nın İsrail'in kuzey krallığına karşı "yedi vakit" süren gazabının "ilk"inin sonu, zamanın sonunda birinci meleğin mesajının gelişi ve Nebukadnezar'ın "yedi vakit"inin "günlerin sonu"nda bitişiydi.

Daniel kitabının dördüncü bölümünde "saat" sözcüğünün ikinci kullanımı, 1844’ü temsil eder; bu da güneydeki Yahuda Krallığı’na karşı "yedi vakit"in "son" gazabının sonuydu. Bu aynı zamanda araştırıcı yargının gelişi ve Nebukadnezar’ın kişisel yargısıydı.

Birinci bölüm, üç aşamalı sınama sürecinin tarihini ortaya koyar ve 11 Ağustos 1840’ta birinci meleğin mesajının güçlendirilmesini işaretler. Dördüncü bölüm, 1798’de sonun zamanında birinci meleğin mesajının gelişini temsil eder ve birinci bölümle örtüştürülmelidir. Dördüncü bölüm, birinci meleğin mesajını ve yaklaşan yargı uyarısını vurgular ve 22 Ekim 1844’ü ve üçüncü meleğin mesajının gelişini işaretler.

Birlikte yalnızca Adventizm’in değil, aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri’nin başlangıcını da temsil ederler. Birinci ila üçüncü bölümler ayrıca Adventizm’in sonundaki tarihi ve Amerika Birleşik Devletleri’nin sonunu da ele alır. Beşinci bölüm ve Belşassar’ın tanıklığı da o ilk üç bölümle uyumludur.

Birinci bölüm, dördüncü bölümle uyumlu olarak, birinci meleğin hareketini ve 1798’de zamanın sonunda Daniel kitabının mühürünün açıldığı dönemin tarihini temsil eder. O sırada mühürü açılan mesaj, Ulai Nehri görümüyle simgelenir; bu görüm, Daniel’in yedinci, sekizinci ve dokuzuncu bölümlerinde yer alan bilgi artışını temsil eder.

> Kral Belşassar’ın krallığının üçüncü yılında, ilkinde bana görünen görümden sonra, bana, yani Daniel’e, bir görüm göründü. Ve görümde gördüm; gördüğümde, Elam ilinde, Şuşan’daki saraydaydım; ve görümde, Ulai Irmağı’nın kıyısındaydım. Daniel 8:1, 2.

Birinci ila üçüncü bölümler, beşinci bölümle uyumlu olarak, üçüncü meleğin hareketini ve Daniel kitabının 1989'da mühürünün açıldığı dönemin tarihini temsil eder. O sırada mühürü açılan mesaj, Hiddekel Nehri görümüyle simgelenmiştir; bu görüm, onuncu, on birinci ve on ikinci bölümlerde yer alan bilginin artışını temsil eder.

> Ve birinci ayın yirmi dördüncü gününde, Hiddekel denilen büyük ırmağın kıyısındaydım. Daniel 10:4.

Nebukadnezar ve Belşassar'ın soyunu incelemeye bir sonraki yazıda devam edeceğiz.

> Tanrı’nın Sözü’nün çok daha derinlemesine incelenmesine ihtiyaç vardır. Özellikle Daniel ve Vahiy kitaplarına, hizmetimizin tarihinde daha önce hiç olmadığı kadar ilgi gösterilmelidir. Roma gücü ve papalıkla ilgili bazı konularda daha az şey söyleyebiliriz, ama Tanrı’nın Ruhu’nun esiniyle peygamberlerin ve elçilerin yazdıklarına dikkat çekmeliyiz. Kutsal Ruh, hem peygamberliğin verilmesinde hem de tasvir edilen olaylarda, işleri öyle biçimlendirmiştir ki, insani unsur gözlerden uzak tutulmalı, Mesih’te gizlenmeli ve göğün Rab Tanrısı ile O’nun yasası yüceltilmelidir.

> Daniel kitabını okuyun. Orada temsil edilen krallıkların tarihini madde madde gözünüzün önüne getirin. Devlet adamlarını, kurulları, kudretli orduları görün; Tanrı'nın insanların gururunu alçaltarak insan görkemini toza nasıl serdiğini görün. Yalnızca Tanrı büyük olarak gösterilir. Peygamberin görümünde O’nun güçlü bir hükümdarı alaşağı edip yerine bir başkasını yükselttiği görülür. O, evrenin hükümdarı olarak açığa çıkar; sonsuz krallığını kurmak üzeredir—Günlerin Eskisi, diri Tanrı, bütün bilgeliğin Kaynağı, bugünün Hükümdarı, geleceğin Açıklayıcısı. Okuyun ve anlayın: insanın, ruhunu beyhudeliğe yüceltirken ne denli yoksul, ne denli zayıf, ne denli kısa ömürlü, ne denli yanılır ve ne denli suçlu olduğunu.

> Kutsal Ruh, Yeşaya aracılığıyla, başlıca dikkat odağı olarak Tanrı’ya, yaşayan Tanrı’ya—Mesih’te açığa çıkarıldığı hâliyle Tanrı’ya—bizi yöneltir. “Bize bir çocuk doğdu, bize bir oğul verildi; yönetim O’nun omzunda olacak; ve adı Harika, Öğütçü, Güçlü Tanrı, Ebedi Baba, Barışın Önderi diye anılacak” [Yeşaya 9:6].

> Daniel'in Tanrı'dan doğrudan aldığı ışık özellikle bu son günler için verilmişti. Şinar'ın büyük ırmakları olan Ulai ve Hiddekel'in kıyılarında gördüğü görüler şimdi yerine gelmektedir ve önceden bildirilen bütün olaylar yakında gerçekleşmiş olacak.

> "Daniel’in peygamberliklerinin verildiği sırada Yahudi ulusunun içinde bulunduğu koşulları düşünün. İsrailliler sürgündeydi, tapınakları yıkılmış, tapınak hizmetleri askıya alınmıştı. Dinleri kurban sisteminin törenlerine odaklanmıştı. Dışsal biçimleri her şeyin üstünde tutmuşlar, gerçek ibadetin ruhunu yitirmişlerdi. İbadetleri putperestliğin gelenek ve uygulamalarıyla bozulmuştu ve kurban ayinlerini yerine getirirken gölgenin ötesindeki özü görmüyorlardı. İnsanların günahları için gerçek sunu olan Mesih’i ayırt etmiyorlardı. Rab, dışsal törenlerin dinlerinin bütünü haline gelmemesi için halkı sürgüne götürdü ve tapınaktaki hizmetleri askıya aldı. İlke ve uygulamaları putperestlikten arındırılmalıydı. Yürekten ibadet yeniden canlansın diye törensel hizmet sona erdi. Ruhsal olan açığa çıksın diye dışsal görkem kaldırıldı." Manuscript Releases, 16. cilt, s. 333, 334.

Back to Articles