Article

# Parallel Warnings - Number Two

Paralel Uyarılar - İkincisi

Unveiling the Prophetic Tapestry: Decoding the Messages of Revelation 14 in Millerite History and Today

Peygamberlik Dokumasının Perdesini Aralamak: Millerci hareketin tarihinde ve günümüzde Vahiy 14’teki mesajları çözümlemek

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word

When the parable of the ten virgins was fulfilled in Millerite history it took place during the second angel’s message. The second angel’s message represents two distinct messages, both in the period of time which they cover and in terms of the intended audience of the message. The second angel’s message was directed to the Protestant churches that had just returned to Rome and became daughters of Babylon. The Midnight Cry was directed to the sleeping Millerites. The first message was directed outside of the Millerites, the second was directed inside. This will be fulfilled to the letter in our day.

On kız benzetmesi Milleritler tarihinde yerine geldiğinde, bu, ikinci meleğin mesajı sırasında gerçekleşti. İkinci meleğin mesajı, hem kapsadıkları zaman dilimi bakımından hem de mesajın muhatapları bakımından iki ayrı mesajı temsil eder. İkinci meleğin mesajı, henüz Roma’ya geri dönüp Babil’in kızları hâline gelen Protestan kiliselerine yöneltilmişti. Gece Yarısı Çığlığı ise uyuyan Milleritlere yönelikti. İlk mesaj Milleritlerin dışına, ikincisi ise Milleritlerin içine yönelikti. Bu, günümüzde harfiyen yerine gelecektir.

The difference that needs to be noted in the repetition of our day is that in the beginning of Adventism the message of the second angel first went outside the Millerites and then part two of the message went inside the Millerites. At the end of Adventism, when the parable is again repeated, so also is the second angel’s message. We are told that directly more than a handful of times. But the two-fold nature of the message is reversed at the end. The first message goes to Adventism and the second to those outside of Adventism. We are told that the work and message represented by the angel of Revelation eighteen is a repetition of the second angel’s message.

Günümüzdeki tekrarında dikkat edilmesi gereken fark şudur: Adventizmin başlangıcında ikinci meleğin mesajı önce Milleritlerin dışındakilere ulaştı, sonra da mesajın ikinci kısmı Milleritlerin içine ulaştı. Adventizmin sonunda, benzetme yeniden tekrarlandığında, ikinci meleğin mesajı da tekrarlanır. Bize bunun doğrudan defalarca söylendiği söylenir. Ancak mesajın iki yönlü niteliği sonda tersine döner. İlk mesaj Adventizme gider, ikincisi ise Adventizmin dışındakilere. Vahiy 18’deki meleğin temsil ettiği hizmet ve mesajın, ikinci meleğin mesajının bir tekrarı olduğu bize söylenir.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

> Peygamber şöyle diyor: 'Büyük bir kudrete sahip olarak gökten inen başka bir melek gördüm; yeryüzü onun görkemiyle aydınlandı. Ve güçlü bir sesle haykırarak şöyle dedi: Büyük Babil yıkıldı, yıkıldı ve cinlerin meskeni oldu' (Vahiy 18:1, 2). Bu, ikinci meleğin verdiği mesajın aynısıdır. Babil yıkıldı, 'çünkü zinasının kızgınlığının şarabından bütün ulusları içirdi' (Vahiy 14:8). O şarap nedir? - Onun sahte öğretileri. Dördüncü emrin Şabat’ı yerine dünyaya sahte bir Şabat vermiş ve Şeytan’ın ilk kez Aden’de Havva’ya söylediği yalanı—ruhun doğal ölümsüzlüğünü—tekrarlamıştır. Benzer nitelikte pek çok yanlışı da, 'öğreti diye insanların buyruklarını öğreterek' her yere yaymıştır (Matta 15:9).

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> İsa halka açık hizmetine başladığında, Tapınağı kutsala saygısızca kirletilmesinden temizledi. Hizmetinin son eylemleri arasında Tapınağın ikinci kez temizlenmesi de vardı. Aynı şekilde, dünyanın uyarılması için yapılan son işte kiliselere iki ayrı çağrı yapılır. İkinci meleğin mesajı şudur: “Babil yıkıldı, yıkıldı; o büyük şehir! Çünkü bütün ulusları zinasının öfkesinin şarabından içirdi” (Vahiy 14:8). Ve üçüncü meleğin mesajının yüksek sesli çağrısında gökten şöyle diyen bir ses işitilir: “Ey halkım, onun günahlarına ortak olmayasınız ve belalarından pay almayasınız diye ondan çıkın. Çünkü günahları göğe kadar ulaştı ve Tanrı onun kötülüklerini hatırladı” (Vahiy 18:4, 5). Seçme Mesajlar, 2. kitap, 118.

The message of the second angel at the beginning of Adventism is the same message as the message represented by the angel of Revelation eighteen, and in that warning, there are two voices that proclaim a message. The first voice is proclaimed when the earth is lightened by his glory and in verse four John heard another voice saying, “come out of her.”

Adventizmin başlangıcındaki ikinci meleğin mesajı, Vahiy 18'deki melek tarafından temsil edilen mesajla aynıdır ve o uyarıda mesajı bildiren iki ses vardır. Birinci ses, yeryüzü onun yüceliğiyle aydınlandığında ilan edilir ve dördüncü ayette Yuhanna, 'onun içinden çıkın' diyen başka bir ses işitti.

In Millerite history the call out of Babylon came first and the message to the Millerites came second. In Revelation eighteen it is the second voice, or second message that addresses those outside of Adventism. Along with the declaration that there are “two distinct calls made to the churches” we find that the two times Christ cleansed the temple (at the beginning and ending of His ministry) is also an illustration of the beginning and ending of Adventism.

Millerit hareketinin tarihinde Babil'den çık çağrısı önce geldi ve Milleritlere yönelik mesaj ikinci sırada geldi. Vahiy 18'de Adventizm dışındakilere seslenen ikinci ses, yani ikinci mesajdır. “Kiliselere yapılan iki ayrı çağrı” bulunduğuna dair beyanın yanı sıra, Mesih'in hizmetinin başında ve sonunda tapınağı iki kez temizlemesi de Adventizmin başlangıcı ve sonu için bir örnek teşkil eder.

The beginning of Adventism illustrated a purification of the workers that helped in building the foundation that William Miller was used to establish. The foundation was completed at the conclusion of the second angel’s message, for with the arrival of the third angel on October 22, 1844 the truths that make up the foundations of Adventism were made available to understand, for those who are willing to hear.

Adventizmin başlangıcı, William Miller’in kurmasına vesile kılındığı temelin inşasına yardım eden çalışanların arındırıldığını gösterdi. Temel, ikinci meleğin mesajının sonunda tamamlandı; çünkü 22 Ekim 1844’te üçüncü meleğin gelişiyle, Adventizmin temellerini oluşturan hakikatler, duymaya istekli olanların anlaması için erişilebilir kılındı.

The work of building the foundation concluded at the climax of the history of the second angel, when “two distinct calls were made to the churches.” The first call was outside the Millerites, the second was for the Millerites. But another beginning that aligns with Adventism’s beginning is the ministry of Christ when He cleansed His temple the first time. The prophetic illustration of the temple being cleansed is marking a purification at the beginning and end of His ministry, that in turn typifies a purification of Adventism at its beginning and ending. Christ’s two temple cleansings align with the beginning and ending of Adventism, but His message was just for His covenant people who were in the process of forever divorcing themselves from God.

Temelin inşası, “kiliselere iki ayrı çağrı yapıldığı” ikinci meleğin tarihinin doruk noktasında tamamlandı. İlk çağrı Milleritlerin dışına yönelikti, ikincisi ise Milleritlere yönelikti. Ancak Adventizmin başlangıcıyla örtüşen başka bir başlangıç da Mesih’in tapınağını ilk kez temizlediği sıradaki hizmetidir. Tapınağın temizlenmesine dair peygamberî tasvir, O’nun hizmetinin başında ve sonunda bir arınmayı işaretler; bu da sırasıyla Adventizmin başlangıcında ve sonunda bir arınmayı tipolojik olarak temsil eder. Mesih’in tapınağı iki kez temizlemesi Adventizmin başlangıcı ve sonuyla uyumludur, fakat O’nun mesajı yalnızca Tanrı’dan sonsuza dek ayrılma sürecinde olan antlaşma halkına yönelikti.

The beginning of Adventism presented a message announcing the opening of the judgment and the end of Adventism is announcing the end of judgment. Jesus cleansed the temple the first time and rebuked the Jews for turning His house into a den of thieves, but the second cleansing of the temple was “among the last acts of His ministry.” At the end of His ministry, He no longer told the Jews that they had made His Father’s house a den of thieves, he then told them that their house “was left to them desolate.”

Adventizm’in başlangıcı, yargının başladığını ilan eden bir mesaj sundu; Adventizm’in sonu ise yargının sona erdiğini ilan ediyor. İsa tapınağı ilk kez temizledi ve evini haydutlar mağarasına çevirdikleri için Yahudileri azarladı; fakat tapınağın ikinci kez temizlenmesi, "hizmetinin son eylemleri arasındaydı." Hizmetinin sonunda artık Yahudilere Babasının evini haydutlar mağarasına çevirdiklerini söylemedi; bunun yerine onlara evlerinin "onlara ıssız bırakıldığını" söyledi.

> “Meanwhile worshipers from every nation sought the temple which had been dedicated to the worship of God. Glittering with gold and precious stones, it was a vision of beauty and grandeur. But Jehovah was no longer to be found in that palace of loveliness. Israel as a nation had divorced herself from God. When Christ, near the close of His earthly ministry, looked for the last time upon the interior of the temple, He said, ‘Behold, your house is left unto you desolate.’ Matthew 23:38. Hitherto He had called the temple His Father’s house; but as the Son of God passed out from those walls, God’s presence was withdrawn forever from the temple built to His glory.” Acts of the Apostles, 145.

> Bu arada, her ulustan tapınanlar Tanrı’ya tapınma için adanmış tapınağa akın ediyorlardı. Altın ve değerli taşlarla parıldayan bu tapınak, güzellik ve görkemin bir manzarasıydı. Ama Yehova artık o güzellik sarayında bulunmuyordu. İsrail, bir ulus olarak kendisini Tanrı’dan ayırmıştı. Mesih, yeryüzündeki hizmetinin sonlarına doğru, tapınağın içini son kez seyrettiğinde, ‘İşte, eviniz size ıssız bırakılıyor,’ dedi. Matta 23:38. O zamana dek tapınağa Babası’nın evi demişti; ama Tanrı’nın Oğlu o duvarların arasından çıkıp giderken, Tanrı’nın varlığı, O’nun yüceliği için inşa edilmiş o tapınaktan sonsuza dek çekildi. Elçilerin İşleri, 145.

The temple He cleansed at the beginning was a different temple than what He cleansed at the end. The first temple was His Father’s house, but the second temple was the Jew’s house. The Lord entered into covenant with Adventism at the beginning and Adventists became priests in His temple. At the end of Adventism, they are to be no more priests, and their house will be desolated.

Başlangıçta temizlediği tapınak, sonunda temizlediğinden farklı bir tapınaktı. İlk tapınak O'nun Babasının eviydi, ama ikinci tapınak Yahudilerin eviydi. Rab, başlangıçta Adventizmle antlaşmaya girdi ve Adventistler O'nun tapınağında kâhinler oldular. Adventizmin sonunda artık kâhin olmayacaklar ve evleri ıssız bırakılacak.

The second angel represents two messages. This is one reason the message is represented as Babylon falling twice. This is not the primary reason for the twice repeated announcement of Babylon’s fall, but is one reason. How is it two messages?

İkinci melek iki mesajı temsil eder. Bu, mesajın Babil’in iki kez düşüşü olarak temsil edilmesinin nedenlerinden biridir. Bu, Babil’in düşüşünün iki kez ilan edilmesinin başlıca nedeni değildir, ancak nedenlerden biridir. Bu nasıl iki mesaj olur?

The second angel arrived in response to the rejection of the first angel’s message. When the failed prediction, identifying 1843 as the conclusion of the 2300-year prophecy, the Protestant churches used the erroneous message to reject Miller’s message. Miller’s message was the first angel’s message. At its rejection the Protestant churches, who had been God’s church in the wilderness for over 1260 years, were rejected and became a daughter of Babylon. At that point the second angel arrived with his message.

İkinci melek, birinci meleğin mesajının reddedilmesine yanıt olarak geldi. 2300 yıllık peygamberliğin sonu olarak 1843’ü belirleyen tahmin gerçekleşmeyince, Protestan kiliseleri bu hatalı mesajı Miller’in mesajını reddetmek için kullandılar. Miller’in mesajı birinci meleğin mesajıydı. Onun reddedilmesi üzerine, 1260 yıldan fazla bir süre boyunca çölde Tanrı’nın kilisesi olmuş olan Protestan kiliseleri reddedildi ve Babil’in kızları haline geldiler. O noktada ikinci melek mesajıyla geldi.

There are some very important points involved with the various elements of this history we are considering. There is at least one point that must be developed slowly for it definitely contributes to the understanding of the message of the Revelation of Jesus Christ that is currently being unsealed. For this reason, I am including a very important passage about that history. It is two chapters that I am pointing to, but there is also a third important chapter in the middle of those two chapters. I am not including this at this time in order to limit the scope of our consideration.

Ele almakta olduğumuz bu tarihin çeşitli unsurlarına ilişkin bazı çok önemli noktalar bulunmaktadır. Şu anda mühürleri açılmakta olan İsa Mesih'in Vahyi'nin mesajının anlaşılmasına kesinlikle katkıda bulunduğu için, tedricen ele alınması gereken en az bir nokta vardır. Bu nedenle, o tarihle ilgili çok önemli bir pasajı dahil ediyorum. İşaret ettiğim kısım iki bölümden oluşuyor, ancak bu iki bölümün ortasında ayrıca önemli bir üçüncü bölüm de var. İncelememizin kapsamını sınırlamak amacıyla bunu şimdilik dahil etmiyorum.

Notice which angel is being addressed as you read through, look for the progressive testing process, note in the first paragraph that the prophetic characteristics of the angel of Revelation eighteen are also the characteristics of the first angel. Notice that to crucify one of the messages is to crucify Christ, and notice that the three angels are all presented as single angels, but the Midnight Cry message is a multitude of angels.

Okurken hangi meleğe hitap edildiğine dikkat edin, aşamalı sınama sürecini arayın, ilk paragrafta Vahiy’in on sekizinci bölümündeki meleğin peygamberlik niteliklerinin aynı zamanda ilk meleğin nitelikleri olduğunu not edin. Mesajlardan birini çarmıha germenin Mesih’i çarmıha germek olduğunu ve üç meleğin her birinin tek bir melek olarak sunulduğunu, fakat Gece Yarısı Çağrısı mesajının çok sayıda melekten oluştuğunu fark edin.

> “I was shown the interest which all heaven had taken in the work which had been going on upon the earth. Jesus commissioned a strong and mighty angel to descend and warn the inhabitants of earth to get ready for his second appearing. I saw the mighty angel leave the presence of Jesus in heaven. Before him went an exceedingly bright and glorious light. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory, and warn man of the coming wrath of God. Multitudes received the light. Some seemed to be very solemn, while others were joyful and enraptured. The light was shed upon all, but some merely came under the influence of the light, and did not heartily receive it. But all who received it, turned their faces upward to heaven, and glorified God. Many were filled with great wrath. Ministers and people united with the vile, and stoutly resisted the light shed by the mighty angel. But all who received it withdrew from the world, and were closely united together.

> Yeryüzünde sürmekte olan işe bütün göğün gösterdiği ilgi bana gösterildi. İsa, güçlü ve kudretli bir meleğe inip yeryüzünün sakinlerini ikinci gelişine hazırlanmaları için uyarmasını emretti. Kudretli meleğin gökte İsa’nın huzurundan ayrıldığını gördüm. Önünden son derece parlak ve görkemli bir ışık gidiyordu. Görevinin, yeryüzünü görkemiyle aydınlatmak ve insanı Tanrı’nın yaklaşan gazabı konusunda uyarmak olduğu bana söylendi. Kalabalıklar ışığı kabul etti. Bazıları çok vakur görünürken, diğerleri sevinçli ve kendinden geçmişti. Işık herkesin üzerine saçıldı, ancak bazıları yalnızca ışığın etkisi altına girdi ve onu yürekten kabul etmedi. Ama onu kabul edenlerin hepsi yüzlerini göğe çevirip Tanrı’yı yüceltti. Birçoğu büyük bir öfkeyle doldu. Din görevlileri ve halk, alçaklarla birleşerek kudretli meleğin saçtığı ışığa şiddetle karşı koydu. Ama onu kabul edenlerin hepsi dünyadan el etek çekti ve birbirlerine sıkı sıkıya bağlandılar.

> “Satan and his angels were busily engaged in seeking to attract the minds of all they could from the light. The company who rejected it were left in darkness. I saw the angel watching with the deepest interest the professed people of God, to record the character they developed, as the message of heavenly origin was introduced to them. And as very many who professed love for Jesus turned from the heavenly message with scorn, derision and hatred, an angel with a parchment in his hand, made the shameful record. All heaven was filled with indignation, because Jesus was slighted by his professed followers.

> Şeytan ve melekleri, mümkün olduğunca çok kimsenin zihnini ışıktan uzaklaştırmak için harıl harıl çalışıyorlardı. Bunu reddeden topluluk karanlıkta bırakıldı. Göksel kökenli mesaj onlara sunulduğunda geliştirdikleri karakteri kaydetmek için, Tanrı’nın halkı olduğunu ileri sürenleri en derin bir ilgiyle izleyen meleği gördüm. Ve İsa’yı sevdiklerini söyleyen pek çoğu göksel mesaja küçümseme, alay ve nefretle sırt çevirince, elinde bir parşömen bulunan bir melek utanç verici bir kayıt tuttu. Bütün gök, İsa sözde takipçileri tarafından hor görüldüğü için öfkeyle doldu.

> “I saw the disappointment of the trusting ones. They did not see their Lord at the expected time. It was God’s purpose to conceal the future, and bring his people to a point of decision. Without this point of time the work designed of God would not have been accomplished. Satan was leading the minds of very many far ahead in the future. A period of time proclaimed for Christ’s appearing must bring the mind to earnestly seek for a present preparation. As the time passed, those who had not fully received the light of the angel, united with those who had despised the heavenly message, and they turned upon the disappointed ones in ridicule. I saw the angels in heaven consulting with Jesus. They had marked the situation of Christ’s professed followers. The passing of the definite time had tested and proved them, and very many were weighed in the balance and found wanting. They all loudly professed to be Christians, yet failed in following Christ in almost every particular. Satan exulted at the state of the professed followers of Christ. He had them in his snare. He had led the majority to leave the straight path, and they were attempting to climb up to heaven some other way. Angels saw the pure, the clean, and holy, all mixed up with sinners in Zion, and the world-loving hypocrite. They had watched over the true lovers of Jesus; but the corrupt were affecting the holy.

> Güvenenlerin hayal kırıklığını gördüm. Beklenen zamanda Rablerini görmediler. Tanrı’nın amacı geleceği gizlemek ve halkını bir karar noktasına getirmekti. Bu belirlenmiş an olmaksızın Tanrı’nın amaçladığı iş yerine gelmezdi. Şeytan pek çoğunun zihinlerini gelecekte çok ileriye sürüklüyordu. Mesih’in gelişi için ilan edilen bir zaman dilimi, zihni bugünden ciddi bir hazırlığa sevk etmeliydi. Zaman geçtikçe, meleğin ışığını tam olarak kabul etmemiş olanlar, göksel mesajı küçümseyenlerle birleştiler ve hayal kırıklığına uğrayanları alaya aldılar. Gökteki meleklerin İsa ile danıştıklarını gördüm. Onlar, Mesih’in takipçisi olduğunu iddia edenlerin durumunu gözlemlemişlerdi. Kesin zamanın geçmesi onları sınamış ve ortaya çıkarmıştı; çokları terazide tartılıp noksan bulundu. Hepsi yüksek sesle Hristiyan olduklarını ilan ediyorlardı, yine de neredeyse her bakımdan Mesih’i izlemekte başarısız oldular. Şeytan, Mesih’in sözde takipçilerinin hali karşısında sevinçten coştu. Onları tuzağına düşürmüştü. Çoğunluğu doğru yoldan ayrılmaya yönlendirmişti ve onlar göğe başka bir yoldan tırmanmaya çalışıyorlardı. Melekler, Siyon’da saf, temiz ve kutsal olanların günahkârlarla ve dünyayı seven ikiyüzlülerle iç içe geçtiğini gördüler. İsa’yı gerçekten sevenleri gözetmişlerdi; fakat bozulmuş olanlar kutsal olanları etkiliyordu.

> “Those whose hearts burned with a longing, intense desire to see Jesus, were forbidden by their professed brethren to speak of his coming. Angels viewed the whole scene, and sympathized with the remnant, who loved the appearing of Jesus. Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to earth, he cried, Babylon is fallen! is fallen! Then I saw the disappointed ones again look cheerful, and raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Bible that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect him in 1844. I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith. But as the disappointed ones united in the cry of the second angel, the heavenly host looked with the deepest interest, and marked the effect of the message. They saw those who bore the name of Christians turn with derision and scorn upon those who had been disappointed. As the words fell from the mocker’s lips, You have not gone up yet! an angel wrote them. Said the angel, They mock God.

> Yürekleri İsa’yı görme özlemiyle, onu görmeye duydukları yoğun arzuyla yananların, sözde kardeşleri tarafından O’nun gelişinden söz etmeleri yasaklandı. Melekler bütün sahneyi izlediler ve İsa’nın gelişini seven geriye kalanların haline üzüldüler. Başka güçlü bir meleğe yeryüzüne inme görevi verildi. İsa eline yazılı bir belge verdi ve o da yeryüzüne inerken şöyle haykırdı: Babil düştü! Düştü! Sonra hayal kırıklığına uğrayanların yeniden neşelendiklerini ve Rab’lerinin gelişini iman ve umutla bekleyerek gözlerini göğe kaldırdıklarını gördüm. Ama birçoğu sanki uyuyormuş gibi uyuşuk bir halde kalmış görünüyordu; yine de yüzlerinde derin bir kederin izini görebiliyordum. Hayal kırıklığına uğrayanlar Kutsal Kitap’tan, gecikme döneminde olduklarını ve görümün gerçekleşmesini sabırla beklemeleri gerektiğini anladılar. Rab’lerini 1843’te aramalarına yol açan aynı kanıtlar, onu 1844’te beklemelerine de yol açtı. Çoğunluğun, 1843’te imanlarını belirleyen o canlılığa sahip olmadığını gördüm. Hayal kırıklıkları imanlarını zayıflatmıştı. Ama hayal kırıklığına uğrayanlar ikinci meleğin çağrısında birleşince, göksel ordu en derin ilgiyle izledi ve mesajın etkisini kaydetti. Hristiyan adını taşıyanların, hayal kırıklığına uğrayanlara alay ve küçümsemeyle yöneldiklerini gördüler. Alaycının dudaklarından, “Henüz yükselmediniz!” sözleri dökülürken, bir melek onları yazdı. Melek, “Tanrı’yla alay ediyorlar,” dedi.

> “I was pointed back to the translation of Elijah. His mantle fell on Elisha, and wicked children (or young people) followed him, mocking, crying, Go up thou bald head! Go up thou bald head! They mocked God, and met their punishment there. They had learned it of their parents. And those who have scoffed and mocked at the idea of the saints’ going up, will be visited with the plagues of God, and will realize that it is not a small thing to trifle with him.

> Dikkatim yeniden İlyas’ın göğe alınmasına çevrildi. Pelerini Elisa’nın üzerine düştü ve kötü çocuklar (ya da gençler) peşine takılıp alay ederek, “Yukarı çık, kel kafalı! Yukarı çık, kel kafalı!” diye bağırdılar. Tanrı’yla alay ettiler ve cezalarını orada buldular. Bunu anne-babalarından öğrenmişlerdi. Ve kutsalların yukarı alınacağı fikriyle alay edip küçümseyenler, Tanrı’nın musibetlerine uğrayacak ve O’nu hafife almanın küçük bir şey olmadığını anlayacaklar.

> “Jesus commissioned other angels to fly quickly to revive and strengthen the drooping faith of his people, and prepare them to understand the message of the second angel, and of the important move which was soon to be made in heaven. I saw these angels receive great power and light from Jesus, and fly quickly to earth to fulfill their commission to aid the second angel in his work. A great light shone upon the people of God as the angels cried. Behold the Bridegroom cometh, go ye out to meet him. Then I saw those disappointed ones rise, and in harmony with the second angel, proclaim, Behold the Bridegroom cometh, go ye out to meet him. The light from the angels penetrated the darkness everywhere. Satan and his angels sought to hinder this light from spreading, and having its designed effect. They contended with the angels of God, and told them that God had deceived the people, and that with all their light and power, they could not make the people believe that Jesus was coming. The angels of God continued their work, although Satan strove to hedge up the way, and draw the minds of the people from the light. Those who received it looked very happy. They fixed their eyes up to heaven, and longed for the appearing of Jesus. Some were in great distress, weeping and praying. Their eyes seemed to be fixed upon themselves, and they dared not look upward.

> İsa, halkının solan imanını diriltip güçlendirmek ve onları ikinci meleğin mesajını ve yakında gökte yapılacak önemli hareketi anlamaya hazırlamak için, diğer melekleri süratle uçmakla görevlendirdi. Bu meleklerin İsa’dan büyük güç ve ışık aldıklarını ve ikinci meleğin işinde ona yardım etme görevlerini yerine getirmek üzere hızla yeryüzüne uçtuklarını gördüm. Melekler şöyle haykırırken Tanrı’nın halkının üzerine büyük bir ışık parladı: “İşte Damat geliyor, onu karşılamaya çıkın.” Sonra, hayal kırıklığına uğramış olanların ayağa kalktıklarını ve ikinci melekle uyum içinde şu ilanı yaptıklarını gördüm: “İşte Damat geliyor, onu karşılamaya çıkın.” Meleklerden gelen ışık her yerdeki karanlığa nüfuz etti. Şeytan ve onun melekleri bu ışığın yayılmasını ve amaçlanan etkisini göstermesini engellemeye çalıştılar. Tanrı’nın melekleriyle çekiştiler ve Tanrı’nın insanları aldattığını, ayrıca bütün ışıklarına ve güçlerine rağmen insanlara İsa’nın gelmekte olduğuna inandıramayacaklarını onlara söylediler. Şeytan yolu kapatmaya ve insanların zihinlerini ışıktan uzaklaştırmaya çalışsa da, Tanrı’nın melekleri işlerini sürdürdüler. Onu kabul edenler çok mutlu görünüyorlardı. Gözlerini göğe diktiler ve İsa’nın görünmesini özlemle arzuladılar. Bazıları büyük sıkıntı içindeydi, ağlıyor ve dua ediyordu. Gözleri sanki kendilerine çevrilmişti ve yukarı bakmaya cesaret edemiyorlardı.

> “A precious light from heaven parted the darkness from them, and their eyes, which had been fixed in despair upon themselves, were turned upward, while gratitude and holy joy were expressed upon every feature. Jesus and all the angelic host looked with approbation upon the faithful, waiting ones.

> Gökten gelen kıymetli bir ışık, karanlığı onlardan ayırdı ve umutsuzluk içinde kendilerine dikilmiş olan gözleri yukarı çevrildi; minnettarlık ve kutsal sevinç her bir yüzde kendini gösteriyordu. İsa ve bütün melek ordusu sadık, bekleyenlere takdirle baktılar.

> “Those who rejected and opposed the light of the first angel’s message, lost the light of the second, and could not be benefited by the power and glory which attended the message, Behold the Bridegroom cometh. Jesus turned from them with a frown. They had slighted and rejected him. Those who received the message were wrapt in a cloud of glory. They waited and watched and prayed to know the will of God. They greatly feared to offend him. I saw Satan and his angels seeking to shut this divine light from the people of God; but as long as the waiting ones cherished the light, and kept their eyes raised from earth to Jesus, Satan could have no power to deprive them of this precious light. The message given from heaven enraged Satan and his angels, and those who professed to love Jesus, but despised his coming, scorned and derided the faithful, trusting ones. But an angel marked every insult, every slight, every abuse they received from their professed brethren. Very many raised their voices to cry, Behold the Bridegroom cometh, and left their brethren who did not love the appearing of Jesus, and who would not suffer them to dwell upon his second coming. I saw Jesus turn his face from those who rejected and despised his coming, and then he bade angels lead his people out from among the unclean, lest they should be defiled. Those obedient to the messages stood out free and united. A holy and excellent light shone upon them. They renounced the world, tore their affections from it, and sacrificed their earthly interests. They gave up their earthly treasure, and their anxious gaze was directed to heaven, expecting to see their loved Deliverer. A sacred, holy joy beamed upon their countenances, and told of the peace and joy which reigned within. Jesus bade his angels go and strengthen them, for the hour of their trial drew on. I saw that these waiting ones were not yet tried as they must be. They were not free from errors. And I saw the mercy and goodness of God in sending a warning to the people of earth, and repeated messages to bring them up to a point of time, to lead them to a diligent search of themselves, that they might divest themselves of errors which have been handed down from the heathen and papists. Through these messages God has been bringing out his people where he can work for them in greater power, and where they can keep all his commandments. . . .

> Birinci meleğin mesajının ışığını reddedip karşı çıkanlar, ikincisinin ışığını kaybettiler ve “İşte Damat geliyor” mesajına eşlik eden güç ve görkemden yarar göremediler. İsa kaşlarını çatarak onlardan yüzünü çevirdi. Ona değer vermemiş ve onu reddetmişlerdi. Mesajı alanlar bir yücelik bulutuna bürünmüştü. Tanrı’nın isteğini bilmek için beklediler, gözlediler ve dua ettiler. Onu gücendirmekten çok korktular. Şeytan’ın ve meleklerinin bu ilahi ışığı Tanrı’nın halkından gizlemeye çalıştığını gördüm; ama bekleyenler bu ışığı yüreklerinde besledikleri ve gözlerini dünyadan kaldırıp İsa’ya çevirdikleri sürece, Şeytan’ın onları bu değerli ışıktan yoksun bırakmaya gücü yetmiyordu. Gökten verilen mesaj Şeytan’ı ve meleklerini öfkelendirdi; İsa’yı sevdiklerini ileri süren, ama onun gelişini küçümseyenler ise sadık, güvenenlerle alay edip onları hor gördüler. Ama bir melek, sözde kardeşlerinden gördükleri her hakareti, her küçümsemeyi, her kötü muameleyi kaydetti. Pek çokları seslerini yükselterek, “İşte Damat geliyor,” diye haykırdı ve İsa’nın görünüşünü sevmeyen, onun ikinci gelişinden söz etmelerine katlanmayan kardeşlerini bıraktılar. İsa’nın gelişini reddedip hor görenlerden yüzünü çevirdiğini gördüm ve sonra meleklerine, kirli olanların arasından halkını çıkarıp götürmelerini buyurdu ki kirlenmesinler. Mesajlara itaat edenler özgür ve birleşmiş halde dışarı çıktılar. Üzerlerine kutsal ve yüce bir ışık parladı. Dünyadan vazgeçtiler, gönüllerini ondan kopardılar ve dünyevi çıkarlarını feda ettiler. Dünyevi hazinelerinden vazgeçtiler ve sevdikleri Kurtarıcıyı görmeyi bekleyerek kaygılı bakışlarını göğe çevirdiler. Yüzlerinde kutsal, mübarek bir sevinç parladı ve içlerinde hüküm süren esenlik ve sevinci belli ediyordu. İsa, sınanma saatleri yaklaştığı için meleklerine gidip onları güçlendirmelerini buyurdu. Bu bekleyenlerin olması gerektiği gibi henüz sınanmadıklarını gördüm. Hatalardan arınmış değillerdi. Ve Tanrı’nın merhametini ve iyiliğini, yeryüzünün insanlarına bir uyarı göndermesinde ve onları belirli bir zamana getirmek, kendilerini dikkatle sınamaya yöneltmek için tekrarlanan mesajlar göndermesinde gördüm; ta ki putperestlerden ve papacılardan miras kalmış hatalardan kendilerini sıyırabilsinler. Bu mesajlar aracılığıyla Tanrı, halkını onlar için daha büyük bir güçle çalışabileceği ve onların O’nun bütün buyruklarını yerine getirebilecekleri bir yere çıkarıyor. . . .

> “As the ministration of Jesus closed in the Holy place, and he passed into the Holiest, and stood before the ark containing the law of God, he sent another mighty angel to earth with the third message. He placed a parchment in the angel’s hand, and as he descended to earth in majesty and power, he proclaimed a fearful warning, the most terrible threatening ever borne to man. This message was designed to put the children of God upon their guard, and show them the hour of temptation and anguish that was before them. Said the angel, They will be brought into close combat with the beast and his image. Their only hope of eternal life is to remain steadfast. Although their lives are at stake, yet they must hold fast the truth. The third angel closes his message with these words, Here is the patience of the saints; here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. As he repeated these words he pointed to the heavenly Sanctuary. The minds of all who embrace this message are directed to the Most Holy place where Jesus stands before the ark, making his final intercession for all those for whom mercy still lingers, and for those who have ignorantly broken the law of God. This atonement is made for the righteous dead as well as for the righteous living. Jesus makes an atonement for those who died, not receiving the light upon God’s commandments, who sinned ignorantly.

> İsa’nın Kutsal Yer’deki hizmeti sona erdiğinde, En Kutsal Yer’e geçti ve Tanrı’nın yasasını içeren Antlaşma Sandığı’nın önünde durdu; o zaman üçüncü mesajla birlikte yeryüzüne başka bir kudretli melek gönderdi. Meleğin eline bir parşömen koydu ve melek azamet ve kudret içinde yeryüzüne inerken, insanoğluna şimdiye dek ulaştırılmış en dehşet verici tehdit olan korkunç bir uyarı ilan etti. Bu mesaj, Tanrı’nın çocuklarını tetikte olmaya çağırmak ve önlerinde duran ayartı ve ıstırap saatini onlara göstermek için tasarlanmıştı. Melek şöyle dedi: Onlar canavar ve onun suretiyle çetin bir çatışmaya sürüklenecekler. Sonsuz yaşam için tek umutları sarsılmaz kalmaktır. Canları tehlikede olsa da gerçeğe sıkı sıkıya sarılmak zorundadırlar. Üçüncü melek mesajını şu sözlerle bitirir: İşte kutsalların sabrı; işte Tanrı’nın buyruklarını tutanlar ve İsa’nın imanına sahip olanlar. Bu sözleri tekrar ederken göksel Tapınağı işaret etti. Bu mesajı benimseyen herkesin düşünceleri, İsa’nın Antlaşma Sandığı’nın önünde durduğu, merhametin hâlâ sürdüğü herkes için ve Tanrı’nın yasasını bilmeden çiğnemiş olanlar için son aracılığını yaptığı En Kutsal Yer’e yönlendirilir. Bu kefaret, doğru yaşayanlar kadar doğru ölmüş olanlar için de yapılır. İsa, Tanrı’nın buyrukları konusundaki ışığı almadan ölen ve bilmeden günah işleyenler için kefaret yapar.

> “After Jesus opened the door of the Most Holy the light of the Sabbath was seen, and the people of God were to be tested and proved, as God proved the children of Israel anciently, to see if they would keep his law. I saw the third angel pointing upward, showing the disappointed ones the way to the Holiest of the heavenly Sanctuary. They followed Jesus by faith into the Most Holy. Again they have found Jesus, and joy and hope spring up anew. I saw them looking back reviewing the past, from the proclamation of the second advent of Jesus, down through their travels to the passing of the time in 1844. They see their disappointment explained, and joy and certainty again animate them. The third angel has lighted up the past, present and future, and they know that God has indeed led them by his mysterious providence.

> İsa Kutsallar Kutsalı’nın kapısını açtıktan sonra Sebt gününün ışığı görüldü ve Tanrı’nın halkı, yasasını tutup tutmayacaklarını görmek için Tanrı’nın eski zamanlarda İsrail oğullarını sınadığı gibi sınanıp denenmeliydi. Üçüncü meleğin yukarıyı işaret ettiğini ve hayal kırıklığına uğrayanlara göksel Tapınağın Kutsallar Kutsalı’na giden yolu gösterdiğini gördüm. İsa’yı imanla Kutsallar Kutsalı’na kadar izlediler. Yeniden İsa’yı buldular ve sevinç ile umut tekrar filizlendi. Onların geriye bakıp geçmişi gözden geçirdiklerini gördüm; İsa’nın ikinci gelişinin ilanından başlayıp, yolculukları boyunca 1844’te belirlenen zamanın geçip gitmesine kadar. Hayal kırıklıklarının açıklanmış olduğunu görüyorlar ve sevinç ile güven yeniden onları canlandırıyor. Üçüncü melek geçmişi, bugünü ve geleceği aydınlattı ve Tanrı’nın gerçekten onları gizemli ilahi takdiriyle yönlendirdiğini biliyorlar.

> “It was represented to me that the remnant followed Jesus into the Most Holy place, and beheld the ark, and the mercy-seat, and were captivated with their glory. Jesus raised the cover of the ark, and behold! the tables of stone, with the ten commandments written upon them. They trace down the lively oracles; but they start back with trembling when they see the fourth commandment living among the ten holy precepts, while a brighter light shines upon it than upon the other nine, and a halo of glory is all around it. They find nothing there informing them that the Sabbath has been abolished, or changed to the first day of the week. It reads as when spoken by the mouth of God in solemn and awful grandeur upon the mount, while the lightnings flashed and the thunders rolled, and when written with his own holy finger in the tables of stone. Six days shalt thou labor and do all thy work; but the seventh day is the Sabbath of the Lord thy God. They are amazed as they behold the care taken of the ten commandments. They see them placed close by Jehovah, overshadowed and protected by his holiness. They see that they have been trampling upon the fourth commandment of the decalogue, and have observed a day handed down by the heathen and papists, instead of the day sanctified by Jehovah. They humble themselves before God, and mourn over their past transgressions.

> Bana, kalanların İsa’yı En Kutsal Yer’e kadar izledikleri, ahd sandığını ve bağışlanma kapağını gördükleri ve görkemleriyle büyülendikleri gösterildi. İsa sandığın kapağını kaldırdı ve işte! üzerinde On Emir’in yazılı olduğu taş levhalar. Yaşayan hükümleri satır satır izlerler; ama on kutsal buyruk arasında dördüncü buyruğun yaşadığını gördüklerinde, üzerine öteki dokuzunkinden daha parlak bir ışık vururken ve etrafını bir görkem hâlesi sarmışken, titreyerek geri çekilirler. Orada Sebt gününün kaldırıldığına ya da haftanın ilk gününe çevrildiğine dair kendilerine bildiren hiçbir şey bulmazlar. Bu buyruk, şimşekler çakıp gök gürlerken dağda Tanrı’nın ağzından haşmetli ve korku salan bir heybetle söylendiği ve kendi kutsal parmağıyla taş levhalara yazıldığı zamanki gibi okunur: Altı gün çalışacak ve bütün işini yapacaksın; ama yedinci gün Tanrın Rab’bin Sebt günüdür. On Emir’e gösterilen özeni gördüklerinde hayretler içinde kalırlar. Onları Yehova’nın yanı başına konmuş, kutsallığıyla gölgelenmiş ve korunmuş olarak görürler. On Emir’in dördüncü buyruğunu çiğnemiş olduklarını ve Yehova tarafından kutsanmış gün yerine, putperestler ve papistler tarafından nesilden nesile aktarılmış bir günü tutmuş olduklarını görürler. Tanrı’nın önünde alçalırlar ve geçmiş günahları için yas tutarlar.

> “I saw the incense in the censer smoke as Jesus offered their confessions and prayers to his Father. And as it ascended, a bright light rested upon Jesus, and upon the mercy-seat; and the earnest, praying ones, who were troubled because they had discovered themselves to be transgressors of God’s law, were blest, and their countenances lighted up with hope and joy. They joined in the work of the third angel, and raised their voices and proclaimed the solemn warning. But few at first received the message, yet they continued with energy to proclaim the warning. Then I saw many embrace the message of the third angel, and unite their voices with those who had first proclaimed the warning, and they exalted God and magnified him by observing his sanctified Rest-day.

> İsa onların itiraflarını ve dualarını Babasına sunarken, buhurdandaki buhurun tütüp dumanlandığını gördüm. Ve duman yükselirken, parlak bir ışık İsa’nın üzerine ve bağışlanma kapağının üzerine kondu; Tanrı’nın yasasını çiğnemiş olduklarını fark ettikleri için kaygılanan, yürekten dua edenler kutsandı ve yüzleri umut ve sevinçle aydınlandı. Üçüncü meleğin hizmetine katıldılar, seslerini yükselterek o ciddi uyarıyı ilan ettiler. Başlangıçta pek az kişi bu mesajı kabul etti; yine de onlar uyarıyı büyük bir gayretle duyurmaya devam ettiler. Sonra birçok kişinin üçüncü meleğin mesajını benimsediğini ve uyarıyı ilk duyuranların seslerine kendi seslerini kattıklarını gördüm; ve O’nun kutsal kıldığı Dinlenme Günü’nü tutarak Tanrı’yı yücelttiler ve O’nu ululadılar.

> “Many who embraced the third message had not an experience in the two former messages. Satan understood this, and his evil eye was upon them to overthrow them; but the third angel was pointing them to the Most Holy place, and those who had an experience in the past messages were pointing them the way to the heavenly Sanctuary. Many saw the perfect chain of truth in the angels’ messages, and gladly received it. They embraced them in their order, and followed Jesus by faith into the heavenly Sanctuary. These messages were represented to me as an anchor to hold the body. And as individuals receive and understand them, they are shielded against the many delusions of Satan.

> Üçüncü mesajı benimseyenlerin çoğu, önceki iki mesajda tecrübeye sahip değildi. Şeytan bunu anladı ve onları devirmek için kötü gözünü onların üzerine dikti; ama üçüncü melek onları En Kutsal Yer’e işaret ediyordu ve geçmiş mesajlarda tecrübesi olanlar onlara göksel Tapınağa giden yolu gösteriyordu. Birçokları meleklerin mesajlarında gerçeğin kusursuz zincirini gördü ve onu sevinçle kabul etti. Onları sıralarıyla benimsediler ve İsa’yı imanla izleyip göksel Tapınağa girdiler. Bu mesajlar bana topluluğu bir arada tutacak bir çıpa olarak gösterildi. Ve bireyler onları kabul edip anladıkça, Şeytan’ın birçok aldatmacasına karşı korunurlar.

> “After the great disappointment in 1844, Satan and his angels were busily engaged in laying snares to unsettle the faith of the body. He was affecting the minds of individuals who had a personal experience in these things. They had an appearance of humility. They changed the first and second messages, and pointed to the future for their fulfillment, while others pointed far back in the past, declaring that they had been there fulfilled. These individuals were drawing the minds of the inexperienced away, and unsettling their faith. Some were searching the Bible to try to build up a faith of their own, independent of the body. Satan exulted in all this; for he knew that those who broke loose from the anchor, he could affect by different errors and drive about with winds of doctrine. Many who had led in the first and second messages, denied them, and division and scattering was throughout the body. I then saw Wm. Miller. He looked perplexed, and was bowed with sorrow and distress for his people. He saw the company who were united and loving in 1844, losing their love for each other, and opposing one another. He saw them fall back into a cold, backslidden state. Grief wasted his strength. I saw leading men watching Wm. Miller, and fearing lest he should embrace the third angel’s message and the commandments of God. And as he would lean towards the light from heaven, these men would lay some plan to draw his mind away. I saw a human influence exerted to keep his mind in darkness, and to retain his influence among them. At length Wm. Miller raised his voice against the light from heaven. He failed in not receiving the message which would have fully explained his disappointment, and cast a light and glory on the past, which would have revived his exhausted energies, brightened up his hope, and led him to glorify God. But he leaned to human wisdom instead of divine, and being broken with arduous labor in his Master’s cause, and by age, he was not as accountable as those who kept him from the truth. They are responsible, and the sin rests upon them. If Wm. Miller could have seen the light of the third message, many things which looked dark and mysterious to him would have been explained. His brethren professed such deep love and interest for him, he thought he could not tear away from them. His heart would incline towards the truth; but then he looked at his brethren. They opposed it. Could he tear away from those who had stood side and shoulder with him in proclaiming Jesus’ coming? He thought they surely would not lead him astray.

> 1844’teki büyük hayal kırıklığından sonra, Şeytan ve melekleri, cemaatin imanını sarsmak için tuzaklar kurmakla harıl harıl meşguldüler. Bu hususlarda kişisel tecrübeye sahip kişilerin zihinlerini etkiliyordu. Alçakgönüllü bir görünümleri vardı. Birinci ve ikinci mesajları değiştirdiler ve gerçekleşmelerini geleceğe havale ettiler; diğerleri ise çok geriye, geçmişe işaret ederek, onların orada yerine getirildiğini ilan ettiler. Bu kişiler deneyimsizlerin zihinlerini başka yöne çekiyor ve imanlarını sarsıyorlardı. Bazıları, cemaatten bağımsız kendilerine ait bir iman oluşturmak için Kutsal Kitap’ı araştırıyordu. Şeytan bunların hepsinde seviniyordu; çünkü demirden kopanları çeşitli hatalarla etkileyebileceğini ve öğreti rüzgârlarıyla oradan oraya savurabileceğini biliyordu. Birinci ve ikinci mesajlarda önderlik etmiş olanların birçoğu onları inkâr etti ve cemaatin her yanında bölünme ve dağılma baş gösterdi. Sonra Wm. Miller’ı gördüm. Şaşkın görünüyordu ve halkı için duyduğu keder ve sıkıntıdan iki büklüm olmuştu. 1844’te birleşmiş ve birbirini seven topluluğun, birbirlerine olan sevgilerini yitirdiklerini ve birbirlerine karşı çıktıklarını görüyordu. Onların soğuk, gerilemiş bir duruma geri düştüklerini gördü. Keder gücünü tüketti. Önde gelen adamların Wm. Miller’ı gözlediklerini ve üçüncü meleğin mesajını ve Tanrı’nın emirlerini benimsemesinden korktuklarını gördüm. Ve o gökten gelen ışığa meylettikçe, bu adamlar onun zihnini başka tarafa çekmek için bir plan kurarlardı. Zihnini karanlıkta tutmak ve onların arasındaki etkisini korumak için insani bir etkinin uygulandığını gördüm. Nihayet Wm. Miller gökten gelen ışığa karşı sesini yükseltti. Hayal kırıklığını bütünüyle açıklayacak ve geçmişin üzerine ışık ve yücelik saçacak olan mesajı kabul etmeyerek başarısız oldu; bu mesaj tükenmiş güçlerini canlandıracak, umudunu aydınlatacak ve onu Tanrı’yı yüceltmeye yöneltecekti. Fakat ilahi olan yerine insani hikmete dayandı ve Efendisinin davası uğruna çektiği ağır emeklerle ve yaşlılıkla yıpranmış olduğundan, onu gerçekten alıkoyanlar kadar sorumlu değildi. Sorumluluk onlara aittir ve günah onların üzerindedir. Wm. Miller üçüncü mesajın ışığını görebilmiş olsaydı, ona karanlık ve gizemli görünen birçok şey açıklanmış olacaktı. Kardeşleri ona karşı öyle derin bir sevgi ve ilgi beyan ediyorlardı ki, onlardan kopamayacağını düşündü. Yüreği gerçeğe doğru meylederdi; ama sonra kardeşlerine bakardı. Onlar buna karşı çıkarlardı. İsa’nın gelişini ilan etmede onunla yan yana, omuz omuza durmuş olanlardan kopabilir miydi? Onların kendisini kesinlikle yoldan çıkarmayacaklarını düşündü.

> “God suffered him to come under the power of Satan, and death to have dominion over him. He hid him in the grave, away from those who were constantly drawing him from God. Moses erred just as he was about to enter the promised land. So also, I saw that Wm. Miller erred as he was soon to enter the heavenly Canaan, in suffering his influence to go against the truth. Others led him to this. Others must account for it. But angels watch the precious dust of this servant of God, and he will come forth at the sound of the last trump.

> Tanrı, onun Şeytan’ın gücü altına girmesine ve ölümün onun üzerinde egemenlik kurmasına izin verdi. Onu, kendisini sürekli Tanrı’dan uzaklaştıranlardan uzakta, mezarda sakladı. Musa, vaat edilen diyara girmek üzereyken hata yaptı. Aynı şekilde, Wm. Miller’ın, yakında göksel Kenan’a girmek üzereyken, etkisinin gerçeğe karşı gitmesine izin vererek hata yaptığını gördüm. Onu bu duruma başkaları getirdi. Bunun hesabını başkaları vermelidir. Ama melekler bu Tanrı kulunun kıymetli tozunu gözetiyor ve son borunun sesiyle o ortaya çıkacaktır.

> “I saw a company who stood well guarded and firm, and would give no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—one, two and three—the first, second and third angels’ messages. Said the angel, Woe to him who shall move a block, or stir a pin in these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received. I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. Step by step had God brought them along, until he had placed them upon a solid, immovable platform. Then I saw individuals as they approached the platform, before stepping upon it examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the laying of the foundation of the platform. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform and examined it, then found fault with it, declaring it to be laid wrong. I saw that nearly all stood firm upon the platform, and exhorted others who had stepped off to cease their complaints, for God was the master-builder, and they were fighting against him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union nearly all raised their eyes to heaven, and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained, and left the platform, and again they with humble look stepped upon it.

> Sıkı korunan ve dimdik duran bir cemaat gördüm; cemaatin yerleşik imanını sarsmak isteyenlere hiçbir surette yüz vermiyorlardı. Tanrı onlara hoşnutlukla baktı. Bana üç basamak—bir, iki ve üç—birinci, ikinci ve üçüncü meleğin mesajları—gösterildi. Melek şöyle dedi: Bu mesajlarda bir taşı yerinden oynatan ya da bir çiviyi kımıldatanın vay haline. Bu mesajların doğru anlaşılması hayati önemdedir. Canların kaderi, bunların nasıl kabul edildiğine bağlıdır. Bu mesajların üzerinden yeniden geçirildim ve Tanrı halkının deneyimlerini ne kadar pahalıya mal ederek edindiğini gördüm. Bunu çok acı çekerek ve şiddetli çatışmalarla elde etmişlerdi. Tanrı onları adım adım ilerletmişti; onları sağlam, sarsılmaz bir platformun üzerine yerleştirene dek. Sonra platforma yaklaşan kişilerin, üzerine çıkmadan önce temeli incelediklerini gördüm. Bazıları sevinçle hemen üzerine çıktı. Diğerleri platformun temelinin atılışında kusur bulmaya başladılar. İyileştirmeler yapılmasını istediler; o zaman platform daha kusursuz olacak, halk çok daha mutlu olacaktı. Bazıları platformdan inip onu incelediler; sonra onda kusur bulup, temelinin yanlış atıldığını ilan ettiler. Neredeyse hepsinin platform üzerinde sapasağlam durduğunu gördüm ve platformdan inmiş olanları şikayetlerini kesmeye teşvik ettiler; çünkü Tanrı baş mimardı ve onlar O’na karşı savaşıyorlardı. Onları sağlam platforma götüren Tanrı’nın harika işlerini anlattılar ve birlik içinde neredeyse hepsi gözlerini göğe kaldırıp yüksek sesle Tanrı’yı yücelttiler. Bu, şikayet eden ve platformdan ayrılanların bazılarını etkiledi; ve onlar da yine mütevazı bir bakışla onun üzerine çıktılar.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way for Jesus’ coming. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the proclamation of his first advent placed them where they could not readily receive the strongest evidence of his being the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still further, to reject Jesus and crucify him. In doing this, they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly Sanctuary. The rending of the vail of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered, and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly Sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by his own blood, and shed upon his disciples the benefits of his atonement. The Jews were left in complete deception and total darkness. They lost all the light they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. They could not be benefited by the mediation of Christ in the Holy place. The heavenly Sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the way to the heavenly.

> Dikkatim Mesih’in ilk gelişinin ilanına geri çevrildi. Yahya, İsa’nın gelişine yolu hazırlamak için İlyas’ın ruhu ve gücüyle gönderildi. Yahya’nın tanıklığını reddedenler İsa’nın öğretilerinden yarar görmediler. O’nun ilk gelişinin ilanına karşı çıkmaları, O’nun Mesih olduğuna dair en güçlü kanıtları kolayca alamayacakları bir konuma onları koydu. Şeytan, Yahya’nın mesajını reddedenleri daha da ileri götürerek İsa’yı da reddetmeye ve O’nu çarmıha germeye yöneltti. Bunu yapmakla, kendilerini, göksel Kutsal Yer’e giden yolu kendilerine öğretecek olan Pentekost günündeki bereketi alamayacakları bir duruma koydular. Tapınağın perdesinin yırtılması, Yahudi kurbanlarının ve törenlerinin artık kabul edilmeyeceğini gösterdi. Büyük Kurban sunulmuş ve kabul edilmişti; Pentekost gününde inen Kutsal Ruh, öğrencilerin zihinlerini yeryüzündeki Kutsal Yer’den göksel olana taşıdı; İsa’nın kendi kanıyla girdiği ve kefaretinin yararlarını öğrencilerinin üzerine döktüğü yere. Yahudiler tam bir aldanış ve mutlak karanlık içinde bırakıldılar. Kurtuluş planına dair sahip olabilecekleri bütün ışığı yitirdiler ve yine de yararsız kurbanlarına ve sunularına güvenmeye devam ettiler. Kutsal Yer’de Mesih’in aracılığından yarar göremediler. Göksel Kutsal Yer yeryüzündekinin yerini almıştı; yine de göksele giden yolu bilmiyorlardı.

> “Many look with horror at the course the Jews pursued toward Jesus in rejecting and crucifying him. And as they read the history of his shameful abuse, they think they love Christ, and would not have denied him like Peter, or crucified him like the Jews. But God who has witnessed their professed sympathy for his Son, has proved them, and has brought to the test that love which they professed for Jesus.

> Birçoğu, Yahudilerin İsa’yı reddedip çarmıha gererek ona karşı izledikleri tutuma dehşetle bakar. Ve onun utanç verici kötü muameleye maruz kalışının tarihini okurken, Mesih’i sevdiklerini ve Petrus gibi onu inkâr etmeyeceklerini ya da Yahudiler gibi onu çarmıha germeyeceklerini düşünürler. Ama Oğluna duyduklarını ileri sürdükleri sempatiye tanıklık eden Tanrı, onları sınamış ve İsa’ya duyduklarını söyledikleri sevgiyi sınamaya tabi tutmuştur.

> “All heaven watched with the deepest interest the reception of the message. But many who profess to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, instead of receiving the message with gladness, are stirred, with anger, and deride the good news of Jesus’ coming, and declare it to be delusion. They would not fellowship those who loved his appearing, but hated them, and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second, and were not benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the Most Holy place of the heavenly Sanctuary. And by rejecting the two former messages, they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the Most Holy place. I saw that the nominal churches, as the Jews crucified Jesus, had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the move made in heaven, or of the way into the Most Holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left, and Satan, pleased with the deception of the professed followers of Christ, fastens them in his snare, and assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, and works with his power, his signs and lying wonders. Some he deceives in one way and some in another. He has different delusions prepared to affect different minds. Some look with horror upon one deception, while they readily receive another. Satan deceives some with Spiritualism. He also comes as an angel of light, and spreads his influence over the land. I saw false reformations everywhere. The churches were elated, and considered that God was marvelously working for them, when it was another spirit. It will die away and leave the world and the church in a worse condition than before.

> Bütün gökler, mesajın nasıl karşılandığını en derin ilgiyle izledi. Ama İsa’yı sevdiklerini söyleyen ve çarmıhın öyküsünü okurken gözyaşı döken birçokları, mesajı sevinçle kabul etmek yerine öfkeye kapılıyor, İsa’nın gelişinin müjdesiyle alay ediyor ve bunu bir aldanış ilan ediyor. Onun gelişini sevenlerle paydaşlık etmez, onlardan nefret eder ve onları kiliselerin dışına atarlar. İlk mesajı reddedenler ikincisinden yararlanamadı ve göksel Tapınağın En Kutsal Yeri’ne imanla İsa’yla birlikte girmeye hazırlamak için verilen gece yarısı çığlığından da fayda görmediler. Ve önceki iki mesajı reddetmekle, En Kutsal Yer’e giden yolu gösteren üçüncü meleğin mesajında hiçbir ışık göremezler. Sözde kiliselerin, Yahudilerin İsa’yı çarmıha germesi gibi, bu mesajları çarmıha gerdiklerini gördüm; bu nedenle, gökte gerçekleştirilen işten ya da En Kutsal Yer’e giden yoldan habersizler ve orada İsa’nın aracılığından yararlanamıyorlar. Yahudilerin yararsız kurbanlar sunması gibi, onlar da İsa’nın terk ettiği bölüme yararsız dualar sunuyorlar; ve Mesih’in sözde izleyicilerinin aldanmış olmasından memnun olan Şeytan, onları ağına iyice bağlıyor, dindar bir kimliğe bürünüyor, bu sözde Hristiyanların zihinlerini kendine yönlendiriyor ve kendi gücüyle, alametleriyle ve yalan harikalarıyla iş görüyor. Kimisini bir yolla, kimisini başka bir yolla aldatır. Farklı zihinleri etkilemek için hazırlanmış farklı aldanışları vardır. Bazıları bir aldanışı dehşetle karşılar, ama bir başkasını kolayca kabul eder. Şeytan bazılarını Spiritüalizmle aldatır. Ayrıca bir ışık meleği olarak gelir ve etkisini her yana yayar. Her yerde sahte reform hareketleri gördüm. Kiliseler coşkundaydı ve Tanrı’nın onlar için olağanüstü işler yaptığını düşünüyorlardı; oysa bu bambaşka bir ruhtu. Bu sönüp gidecek ve dünyayı da kiliseyi de öncekinden daha kötü bir durumda bırakacak.

> “I saw that God had honest children among the nominal Adventists, and the fallen churches, and ministers and people will yet be called out from these churches, before the plagues shall be poured out, and they will gladly embrace the truth. Satan knows this, and before the loud cry of the third angel, raises an excitement in these religious bodies, that those who have rejected the truth may think God is with them. He hopes to deceive the honest, and lead them to think that God is still working for the churches. But the light will shine, and every one of the honest ones will leave the fallen churches, and take their stand with the remnant.” Spiritual Gifts, volume 1, 151–172.

> "Tanrı’nın sözde Adventistler ve düşmüş kiliseler arasında dürüst çocukları bulunduğunu gördüm; belalar dökülmeden önce, bu kiliselerden din adamları ve halk çağrılacak ve gerçeği sevinçle kucaklayacaklar. Şeytan bunu bilir ve üçüncü meleğin gür çağrısından önce, bu dinî topluluklarda bir heyecan uyandırır ki gerçeği reddedenler Tanrı’nın onlarla olduğunu sansınlar. O, dürüst olanları aldatmayı ve Tanrı’nın hâlâ kiliseler için çalıştığını düşündürmeyi umar. Ama ışık parlayacak ve dürüst olanların her biri düşmüş kiliseleri bırakıp kalanın yanında yer alacaktır." Ruhsal Armağanlar, cilt 1, 151-172.

This passage has so many important truths, but I am using the passage to isolate some characteristics of the messages of Millerite history, in order to understand how those typify our history. All three of the angels of Revelation fourteen have a message in their hands. The second and third angel are identified as having a “parchment,” with them as they descend with their message. Each angel represents a message, and the arrival of each message causes an effect.

Bu pasajda pek çok önemli gerçek var; ancak ben, bunların bizim tarihimize nasıl örnek olduklarını anlamak için, Millerci tarihin mesajlarının bazı özelliklerini ayırt etmek amacıyla bu pasajı kullanıyorum. Vahiy 14’teki üç meleğin de ellerinde bir mesaj vardır. İkinci ve üçüncü meleğin, mesajlarıyla birlikte inerken yanlarında bir “parşömen” taşıdıkları belirtilir. Her melek bir mesajı temsil eder ve her mesajın gelişi bir etki doğurur.

We will continue this subject in the next article.

Bir sonraki makalede bu konuya devam edeceğiz.

Back to Articles