Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-Six

Daniel Kitabı - Sayı Yüz Altmış Altı

Unraveling Prophecy: The French Revolution, Putin’s Russia, and the Ukrainian Conflict

Kehaneti Çözmek: Fransız Devrimi, Putin'in Rusyası ve Ukrayna'daki Çatışma

Author

Jeff Pippenger

Published

March 29, 2024

Formats

PDF
Word

As we begin to consider the typification of the time of the end in 1989, by the prophetic history of verse ten, it is necessary to drop back into the history of the third generation of both horns of the earth beast. In 1913, the earth beast’s horn of Republicanism began its generation of compromise with the globalist banking system, and in 1919, the horn of true Protestantism began its generation of compromise with the theologians of apostate Protestantism and also the American Medical Association as it surrendered the accreditation of its educational system to the world. Both horns began a compromised relationship with the world that would change the direction of their respective messages from that point onward.

Onuncu ayetin peygamberî tarihi aracılığıyla 1989’da sonun zamanının tipolojisini ele almaya başladığımızda, yeryüzü canavarının her iki boynuzunun üçüncü neslinin tarihine geri dönmek gerekir. 1913’te, yeryüzü canavarının Cumhuriyetçilik boynuzu küreselci bankacılık sistemiyle uzlaşma nesline girdi ve 1919’da, hakiki Protestanlığın boynuzu, eğitim sisteminin akreditasyonunu dünyaya teslim ederken, mürtet Protestanlığın ilahiyatçılarıyla ve ayrıca Amerikan Tıp Birliği ile uzlaşma nesline girdi. Her iki boynuz da o noktadan itibaren kendi mesajlarının yönünü değiştirecek dünyayla uzlaşmacı bir ilişki başlattı.

In that history the starting point for the king of the north, and the king of the south of the last days also reached a turning point. The Miracle of Fatima occurred on October 13, 1917, in Fatima, Portugal. It was the culmination of a series of Marian apparitions witnessed by three young shepherd children: Lucia dos Santos and her cousins Francisco and Jacinta Marto. According to the accounts provided by the children, the Virgin Mary, identified as Our Lady of Fatima, appeared to them on the 13th day of each month from May to October 1917.

O tarihte, son günlerin kuzey kralı ile güney kralı için başlangıç noktası da bir dönüm noktasına ulaştı. Fatima Mucizesi, 13 Ekim 1917’de Portekiz’in Fatima kentinde gerçekleşti. Bu olay, üç genç çoban çocuk: Lucia dos Santos ve kuzenleri Francisco ve Jacinta Marto tarafından tanıklık edilen bir dizi Meryem Ana görünmesinin doruk noktasıydı. Çocukların aktardıklarına göre, Fatima’daki Meryem Ana olarak tanımlanan Bakire Meryem, 1917 Mayıs’tan Ekim’e kadar her ayın 13’ünde onlara göründü.

During the final apparition on October 13, 1917, tens of thousands of people gathered at the Cova da Iria, near Fatima, expecting to witness a miracle as predicted by the children. According to the witnesses, the sun appeared to change colors, spin, and dance in the sky. This event came to be known as the Miracle of the Sun or the Miracle of Fatima.

Son görünme sırasında, 13 Ekim 1917'de, çocukların önceden haber verdiği bir mucizeye tanık olmayı umarak, on binlerce kişi Fatima yakınlarındaki Cova da Iria'da toplandı. Görgü tanıklarına göre, güneş gökyüzünde renk değiştiriyor, dönüyor ve dans ediyor gibi göründü. Bu olay Güneş Mucizesi ya da Fatima Mucizesi olarak anılmaya başladı.

The Miracle of Fatima is a significant event in Catholic history and devotion, and it has been the subject of much study, debate, and religious interpretation over the years. The events at Fatima have had a lasting impact on popular piety, Marian devotion, and the interpretation of apocalyptic themes within the Catholic Church.

Fatima Mucizesi, Katolik tarihi ve dindarlığı açısından önemli bir olaydır ve yıllar boyunca çok sayıda araştırma, tartışma ve dinî yoruma konu olmuştur. Fatima'daki olaylar, halk dindarlığına, Meryem'e adanmışlığa ve Katolik Kilisesi içinde apokaliptik temaların yorumlanmasına kalıcı bir etki bırakmıştır.

The Bolshevik Revolution occurred in Russia on November 7, 1917, when Bolshevik forces, led by Vladimir Lenin and the Bolshevik Party, seized key government buildings and infrastructure in Petrograd (now Saint Petersburg). This event marked the culmination of the Russian Revolution of 1917, which had begun with the February Revolution earlier in the year that led to the abdication of Tsar Nicholas II and the establishment of a provisional government.

Bolşevik Devrimi, 7 Kasım 1917'de Rusya'da, Vladimir Lenin ve Bolşevik Partisi'nin önderlik ettiği Bolşevik güçlerin Petrograd'da (bugünkü St. Petersburg) kilit hükümet binaları ve altyapıyı ele geçirmesiyle gerçekleşti. Bu olay, yılın başlarında Şubat Devrimi'yle başlayan ve Çar II. Nikolay'ın tahttan çekilmesine ve geçici bir hükümetin kurulmasına yol açan 1917 Rus Devrimi'nin doruk noktası oldu.

During the Revolution, the Bolsheviks successfully overthrew the provisional government and established Soviet control over Russia. The Bolsheviks proclaimed the establishment of a socialist state and began implementing their revolutionary program, including the nationalization of industry, land redistribution, and the withdrawal of Russia from World War I. The October Revolution ultimately led to the creation of the Soviet Union and had profound and far-reaching consequences for Russia and the world, shaping the course of 20th-century history.

Devrim sırasında, Bolşevikler geçici hükümeti başarıyla devirdiler ve Rusya’da Sovyet iktidarını kurdular. Bolşevikler bir sosyalist devletin kurulduğunu ilan ettiler ve sanayinin kamulaştırılması, toprakların yeniden dağıtımı ve Rusya’nın I. Dünya Savaşı’ndan çekilmesi de dahil olmak üzere devrimci programlarını uygulamaya koydular. Ekim Devrimi sonuçta Sovyetler Birliği’nin kurulmasına yol açtı ve Rusya ve dünya için derin ve geniş kapsamlı sonuçlar doğurarak 20. yüzyıl tarihinin seyrini şekillendirdi.

Jesus illustrates the end with the beginning, and in order to fully see the king of the north and the king of the south of the last days, it is necessary to understand their beginnings. The literal kings of the south and the north that are identified in Daniel chapter eleven are defined as the power that rules the literal area of Egypt as the king of the south, and the power that rules the literal geographical area associated with Babylon as the king of the north.

İsa sonu başlangıçla gösterir; son günlerin kuzey kralını ve güney kralını tam olarak görebilmek için onların başlangıçlarını anlamak gerekir. Daniel kitabının on birinci bölümünde tanımlanan güneyin ve kuzeyin harfî kralları, güneyin kralı olarak Mısır’ın gerçek coğrafi bölgesine hükmeden güç ve kuzeyin kralı olarak Babil’le ilişkili gerçek coğrafi bölgeye hükmeden güç olarak tanımlanır.

Literal prophecy transitioned to spiritual prophecy in the time of the cross, when ancient literal Israel was transitioning to modern spiritual Israel. Literal pagan Rome trampled down literal Jerusalem for three and a half literal years from 67 AD unto 70 AD, and spiritual papal Rome trampled down spiritual Jerusalem for three and a half spiritual years.

Kelimesi kelimesine peygamberlik, eski literal İsrail’in modern ruhsal İsrail’e dönüşmekte olduğu çarmıh zamanında ruhsal peygamberliğe dönüştü. Literal putperest Roma, MS 67’den MS 70’e kadar üç buçuk literal yıl boyunca literal Yeruşalim’i ayaklar altına aldı; ruhsal papalık Roması da ruhsal Yeruşalim’i üç buçuk ruhsal yıl boyunca ayaklar altına aldı.

Spiritual Babylon is identified in Revelation chapter seventeen, as the whore who commits fornication with the kings of the earth. Spiritual Egypt is identified in Revelation chapter eleven as atheistic France. The modern manifestations of the spiritual king of the north, that received its deadly wound at the time of the end in 1798 and then retaliated against the modern manifestation of the spiritual king of the south at the time of the end in 1989, are both represented in verse forty of Daniel eleven. Both powers have their origins in their last day manifestation in the 1917 to 1918 time frame, which is the same time frame as the generation of compromise for both horns of the earth beast. Those beginnings must be recognized to rightly apply the endings. The beginnings of the last day kings of the north and south both start at the French Revolution.

Ruhsal Babil, Vahiy 17. bölümde yeryüzünün krallarıyla zina eden fahişe olarak tanımlanır. Ruhsal Mısır, Vahiy 11. bölümde ateist Fransa olarak tanımlanır. Kuzeyin ruhsal kralının modern tezahürü 1798’de zamanın sonunda ölümcül bir yara almış ve 1989’da yine zamanın sonunda güneyin ruhsal kralının modern tezahürüne karşı misillemede bulunmuştur; her ikisi de Daniel 11:40’ta temsil edilir. Her iki gücün de son günlerdeki tezahürlerinin kökeni 1917–1918 zaman aralığına dayanır; bu, yeryüzü canavarının her iki boynuzu için uzlaşma nesliyle aynı zaman aralığıdır. Sonları doğru biçimde tatbik edebilmek için bu başlangıçların tanınması gerekir. Son günlerin kuzey ve güney krallarının başlangıçları da Fransız Devrimi’nde başlar.

> “In the sixteenth century the Reformation, presenting an open Bible to the people, had sought admission to all the countries of Europe. Some nations welcomed it with gladness, as a messenger of Heaven. In other lands the papacy succeeded to a great extent in preventing its entrance; and the light of Bible knowledge, with its elevating influences, was almost wholly excluded. In one country, though the light found entrance, it was not comprehended by the darkness. For centuries, truth and error struggled for the mastery. At last the evil triumphed, and the truth of Heaven was thrust out. ‘This is the condemnation, that light is come into the world, and men loved darkness rather than light.’ John 3:19. The nation was left to reap the results of the course which she had chosen. The restraint of God’s Spirit was removed from a people that had despised the gift of His grace. Evil was permitted to come to maturity. And all the world saw the fruit of willful rejection of the light.

> On altıncı yüzyılda Reformasyon, halkın önüne açık bir Kutsal Kitap koyarak, Avrupa’nın bütün ülkelerine girmeye çalışmıştı. Bazı uluslar onu sevinçle, göğün bir habercisi olarak karşıladı. Diğer diyarlarda ise papalık, onun girişini büyük ölçüde engellemeyi başardı; ve Kutsal Kitap bilgisinin ışığı, yüceltici etkileriyle birlikte, neredeyse bütünüyle dışlandı. Bir ülkede ise, ışık içeri girse de karanlık onu kavramadı. Yüzyıllar boyunca, hakikat ile yanılgı üstünlük için mücadele etti. Nihayet kötülük galip geldi ve göğün gerçeği dışarı atıldı. 'Yargı şudur: Işık dünyaya geldi ama insanlar ışıktan çok karanlığı sevdiler.' Yuhanna 3:19. Ulus, seçtiği yolun sonuçlarını biçmesi için kendi haline bırakıldı. O’nun lütfunun armağanını hor gören bir halktan Tanrı’nın Ruhu’nun engelleyici etkisi kaldırıldı. Kötülüğün olgunluğa ermesine izin verildi. Ve bütün dünya, ışığı bile bile reddetmenin meyvesini gördü.

> “The war against the Bible, carried forward for so many centuries in France, culminated in the scenes of the Revolution. That terrible outbreaking was but the legitimate result of Rome’s suppression of the Scriptures. It presented the most striking illustration which the world has ever witnessed of the working out of the papal policy—an illustration of the results to which for more than a thousand years the teaching of the Roman Church had been tending.

> Fransa’da yüzyıllar boyunca sürdürülen Kutsal Kitap’a karşı savaş, Devrim’in sahnelerinde doruğa ulaştı. O dehşet verici patlama, Roma’nın Kutsal Yazıları bastırmasının yalnızca doğal sonucuydu. Bu, dünyanın şimdiye dek tanık olduğu en çarpıcı örnekti: papalık politikasının uygulanışını—Roma Kilisesi öğretisinin bin yılı aşkın süredir yöneldiği sonuçları—gözler önüne seriyordu.

> “The suppression of the Scriptures during the period of papal supremacy was foretold by the prophets; and the Revelator points also to the terrible results that were to accrue especially to France from the domination of the ‘man of sin.’” The Great Controversy, 265, 266.

> "Papalık üstünlüğü döneminde Kutsal Yazıların bastırılması peygamberler tarafından önceden bildirildi; ve Vahiy yazarı ayrıca 'günah adamı'nın egemenliğinden özellikle Fransa'ya doğacak korkunç sonuçlara da işaret eder." Büyük Mücadele, 265, 266.

The French Revolution was produced by the suppression of the Scriptures “during the period of papal supremacy.” The birth of atheism, which was to become the archenemy of the papacy, was brought about by the papacy itself. The French Revolution took place from 1789 to 1799, but the atheistic revolutionary spirit that began in France continued to spread across Europe and beyond. One-hundred eighteen years after the end of the revolution in France, the Russian Revolution began in Russia. The revolution of atheism that began in France, ended in Russia, and in 1917 Russia became the prophetic representative of the nation symbolized by the atheism of Egypt. The dragon power represented as the king of the south had migrated from France to Russia.

Fransız Devrimi, “papalık üstünlüğü dönemi boyunca” Kutsal Yazılar’ın bastırılmasıyla meydana getirildi. Papalığın baş düşmanı hâline gelecek olan ateizmin doğuşu, bizzat papalığın kendisi tarafından ortaya çıkarıldı. Fransız Devrimi 1789’dan 1799’a kadar sürdü; ancak Fransa’da başlayan ateist devrimci ruh Avrupa’ya ve ötesine yayılmayı sürdürdü. Fransa’daki devrimin sona ermesinden yüz on sekiz yıl sonra, Rus Devrimi Rusya’da başladı. Fransa’da başlayan ateizm devrimi Rusya’da son buldu ve 1917’de Rusya, Mısır’ın ateizmiyle simgelenen ulusun peygamberlikteki temsilcisi hâline geldi. Güney kralı olarak temsil edilen ejderha gücü Fransa’dan Rusya’ya göç etmişti.

The revolution in France was represented politically and prophetically by Napoleon Bonaparte, and in that sense, Napoleon represents the first leader of a nation established in a revolution brought about by the atheism of Egypt. The narcissism of Napoleon is fitly repeated by the narcissism of Putin.

Fransa’daki devrim, siyasi ve kehanet açısından Napolyon Bonapart tarafından temsil edildi ve bu anlamda Napolyon, Mısır’ın ateizminin yol açtığı bir devrimle kurulan bir ulusun ilk liderini temsil eder. Napolyon’un narsisizmi, Putin’in narsisizmiyle yerinde bir biçimde yinelenir.

Napoleon was keenly aware of the power of imagery and propaganda, as is Putin, who was a former KGB officer. The KGB specializes in propaganda. Napoleon used portraiture as a means of projecting his authority, power, and image of leadership to the public. He commissioned portraits from some of the most celebrated artists of his time, including Jacques-Louis David, Antoine-Jean Gros, and Jean-Auguste-Dominique Ingres, among others.

Napolyon, görselliğin ve propagandanın gücünün farkındaydı; tıpkı eski bir KGB subayı olan Putin gibi. KGB’nin uzmanlık alanı propagandadır. Napolyon, otoritesini, gücünü ve liderlik imajını halka yansıtmanın bir aracı olarak portre sanatını kullandı. Jacques-Louis David, Antoine-Jean Gros ve Jean-Auguste-Dominique Ingres’in de aralarında bulunduğu, kendi döneminin en ünlü sanatçılarının bazılarından portreler yaptırdı.

These portraits depicted Napoleon in various poses and settings, ranging from official state portraits to more informal scenes. They served not only as personal mementos for Napoleon himself but also as tools for spreading his image and influence both domestically and internationally. Putin has accomplished the identical work for himself, with a multitude of pictures of himself in settings that rival any of the modern influencers on the Internet.

Bu portreler, resmî devlet portrelerinden daha gayriresmî sahnelere kadar çeşitli poz ve mekânlarda Napolyon’u tasvir ediyordu. Bunlar, yalnızca Napolyon’un bizzat kendisi için kişisel hatıralar olarak değil, aynı zamanda imajını ve etkisini hem ülke içinde hem de uluslararası düzeyde yaymanın araçları olarak da hizmet ettiler. Putin de kendisi için aynı işi başardı; internetteki günümüz influencer’larıyla yarışabilecek ortamlarda çekilmiş sayısız kendi fotoğrafıyla.

At the beginning of the French Revolution the king, his family and staff were overthrown and executed. At the beginning of the Russian Revolution the Czar, his family and staff were overthrown and executed. The revolution that began in France culminated in Russia. The French Revolution is the subject of the prophecy of chapter eleven of Revelation, and therefore the French Revolution is subject to the rules of prophetic interpretation. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, so the Russian Revolution is the end of the French Revolution.

Fransız Devrimi’nin başında kral, ailesi ve maiyeti alaşağı edilip idam edildi. Rus Devrimi’nin başında da Çar, ailesi ve maiyeti alaşağı edilip idam edildi. Fransa’da başlayan devrim Rusya’da doruk noktasına ulaştı. Vahiy kitabının on birinci bölümündeki peygamberlik, Fransız Devrimi’ni konu alır; dolayısıyla Fransız Devrimi, peygamberlik yorumunun kurallarına tabidir. İsa her zaman bir şeyin sonunu o şeyin başlangıcıyla gösterir; bu yüzden Rus Devrimi, Fransız Devrimi’nin sonudur.

Vladimir Putin represents the last leader of a nation established in a revolution brought about with the atheism of Egypt. The first leader of Russia was Vladimir Lenin. The name “Vladimir” is of Slavic origin and is composed of two elements: “vlad” and “mir.” “Vlad” is derived from the Slavic root “vladeti,” which means “to rule” or to wield power. “Mir” means “world”. The first Vladimir (Lenin) typifies the last Vladimir (Putin), who is also typified by the first leader of the revolution of atheism (Napoleon).

Vladimir Putin, Mısır’ın ateizmiyle tetiklenen bir devrim sonucunda kurulan bir ulusun son liderini temsil eder. Rusya’nın ilk lideri Vladimir Lenin’di. “Vladimir” adı Slav kökenlidir ve iki unsurdan oluşur: “vlad” ve “mir”. “Vlad”, “yönetmek” ya da güç kullanmak anlamına gelen Slavca “vladeti” kökünden türetilmiştir. “Mir” ise “dünya” demektir. İlk Vladimir (Lenin), son Vladimir’i (Putin) simgeler; o da ateizm devriminin ilk lideri (Napolyon) tarafından simgelenir.

After Napoleon’s defeat in the War of the Sixth Coalition and the Treaty of Fontainebleau in April 1814, he abdicated the throne of France and was exiled to the Mediterranean island of Elba. He was granted sovereignty over the island and allowed to retain the title of Emperor, albeit in a much-reduced capacity. Napoleon spent around ten months on Elba, during which he made plans to return to power in France. Following his escape from Elba and his brief return to power in France during the Hundred Days, Napoleon was decisively defeated at the Battle of Waterloo in June 1815. After this defeat the Allied powers, particularly Great Britain, were determined to prevent Napoleon from causing any further trouble. Consequently, he was exiled again, this time to the remote island of Saint Helena in the South Atlantic. Napoleon spent the remainder of his life in exile on Saint Helena until his death in 1821.

Napolyon’un Altıncı Koalisyon Savaşı’nda yenilmesi ve Nisan 1814’te imzalanan Fontainebleau Antlaşması’nın ardından, Fransa tahtından feragat etti ve Akdeniz’deki Elba Adası’na sürgüne gönderildi. Ada üzerinde egemenlik kendisine verildi ve yetkileri büyük ölçüde azaltılmış olsa da İmparator unvanını korumasına izin verildi. Napolyon Elba’da yaklaşık on ay geçirdi; bu süre zarfında Fransa’da iktidara dönme planları yaptı. Elba’dan kaçmasının ve Yüz Gün sırasında Fransa’da kısa süreliğine yeniden iktidara gelmesinin ardından, Napolyon Haziran 1815’te Waterloo Muharebesi’nde kesin bir yenilgiye uğradı. Bu yenilgiden sonra Müttefik güçler, özellikle Büyük Britanya, Napolyon’un daha fazla sorun çıkarmasını önlemeye kararlıydı. Bu nedenle, bu kez Güney Atlantik’teki uzak Saint Helena Adası’na yeniden sürgün edildi. Napolyon 1821’deki ölümüne kadar yaşamının geri kalanını Saint Helena’da sürgünde geçirdi.

Putin is a representative of the old guard KGB. The KGB was the main security agency and intelligence agency of the Soviet Union from 1954 until its dissolution in 1991. It was responsible for internal security, counterintelligence, and intelligence gathering, both domestically and internationally. The KGB was known for its extensive network of spies, surveillance operations, and its role in maintaining the Communist regime’s control over the population. Vladimir Putin was a member of the KGB (Committee for State Security), the main security and intelligence agency of the Soviet Union.

Putin, KGB'nin eski kuşağını temsil eder. KGB, 1954'ten 1991'de feshedilmesine kadar Sovyetler Birliği'nin başlıca güvenlik ve istihbarat teşkilatıydı. Hem yurt içinde hem de uluslararası alanda iç güvenlik, karşı istihbarat ve istihbarat toplama faaliyetlerinden sorumluydu. KGB, geniş casus ağı, gözetim operasyonları ve Komünist rejimin halk üzerindeki kontrolünü sürdürmedeki rolüyle tanınıyordu. Vladimir Putin, Sovyetler Birliği'nin başlıca güvenlik ve istihbarat teşkilatı olan KGB'nin (Devlet Güvenlik Komitesi) bir üyesiydi.

Putin joined the KGB in 1975 after graduating from Leningrad State University. Putin worked for the KGB until the collapse of the Soviet Union in 1991, after which he entered politics and eventually became the President of Russia in 2000. His background in the KGB has had a significant influence on his approach to governance and foreign policy. Napoleon’s first exile on the Island of Elba, represents the history of 1991 until the year 2000, when the philosophy of the KGB returned. When Putin is eventually defeated, as represented in verses thirteen to fifteen, that second defeat (the first being 1989), is typified by Waterloo and Napoleon’s second exile, where he died.

Putin, Leningrad Devlet Üniversitesi’nden mezun olduktan sonra 1975’te KGB’ye katıldı. Putin, Sovyetler Birliği’nin 1991’de dağılmasına kadar KGB’de çalıştı; bunun ardından siyasete girdi ve nihayet 2000 yılında Rusya’nın Devlet Başkanı oldu. KGB’deki geçmişi, yönetim ve dış politikaya yaklaşımı üzerinde önemli bir etkiye sahip olmuştur. Napolyon’un Elba Adası’ndaki ilk sürgünü, KGB felsefesinin geri döndüğü 2000 yılına kadar, 1991’den 2000’e uzanan dönemi temsil eder. Putin sonunda yenilgiye uğradığında, on üçten on beşe kadar olan dizelerde belirtildiği gibi, o ikinci yenilgi (ilki 1989’du) Waterloo ve Napolyon’un ikinci sürgünüyle simgelenir; Napolyon o sürgünde öldü.

Napoleon delivered the deadly wound to the papacy in 1798 and 1799. In 1799 the French Revolution ended in France, but by 1917 it had reached Russia in the Bolshevik Revolution. In 1917 the miracle of Fatima took place in Portugal, and the three children who supposedly communicated with Mary and Joseph were given three secret messages. The three messages were secret in the sense they were only to be read by the pope, the king of the north. The messages directed the pope to call a special meeting with the leaders of the Catholic Church and hold a special ceremony in order to dedicate Russia, which had just become communist Russia the year before, to the virgin Mary.

Napolyon 1798 ve 1799'da Papalığa ölümcül darbeyi vurdu. 1799'da Fransız Devrimi Fransa'da sona erdi, ancak 1917'ye gelindiğinde Bolşevik Devrimi ile Rusya'ya ulaşmıştı. 1917'de Portekiz'de Fatima mucizesi gerçekleşti ve Meryem ve Yusuf'la iletişim kurdukları iddia edilen üç çocuğa üç gizli mesaj verildi. Bu üç mesaj, yalnızca kuzeyin kralı olan papanın okuması için gizliydi. Mesajlar, papanın Katolik Kilisesi'nin liderleriyle özel bir toplantı toplamasına ve bir yıl önce komünist Rusya'ya dönüşmüş olan Rusya'yı Bakire Meryem'e adamak için özel bir tören düzenlemesine talimat veriyordu.

The messages contained a warning that if the pope refused to follow through on the command to dedicate Russia to Mary, the world would suffer another world war (the first world war was to end the month after the miracle). The messages of Fatima became a structure for conservative Catholic prophetic interpretation. It identified a struggle within the Catholic church between conservative Catholicism, represented by pope John Paul II and the first Vatican council, and Liberal Catholicism represented by the current “woke-pope” and the second Vatican council.

Mesajlarda, papa Rusya’yı Meryem’e adama emrini yerine getirmezse, dünyanın başka bir dünya savaşı daha yaşayacağına dair bir uyarı vardı (mucizeden sonraki ay Birinci Dünya Savaşı sona erecekti). Fatima mesajları, muhafazakâr Katolik kehanet yorumuna bir çerçeve haline geldi. Bu mesajlar, Katolik Kilisesi içinde, Papa II. Jean Paul ve Birinci Vatikan Konsili tarafından temsil edilen muhafazakâr Katoliklik ile, mevcut “woke Papa” ve İkinci Vatikan Konsili tarafından temsil edilen liberal Katoliklik arasında bir mücadeleyi ortaya koydu.

In the messages of Fatima the “good pope”, was the “white pope”, and the “bad pope”, was the “black pope”. The good pope, Pope John Paul II, was the conservative pope who identified the Virgin of Fatima as his guiding idol, and the bad pope is the woke-pope, who also rejects any messages from the so-called virgin Mary. When you visit the shrine in Fatima, Portugal as you enter the premises the entrance is set between two giant statues of a black pope on one side and a white pope on the other side, thus representing the internal struggle identified in the Fatima prophecies.

Fatima'nın mesajlarında "iyi papa" "beyaz papa", "kötü papa" ise "siyah papa" idi. İyi papa, Papa II. Jean Paul, rehber idolü olarak Fatima'nın Bakiresi'ni gören muhafazakâr papaydı ve kötü papa, sözde Bakire Meryem'den gelen herhangi bir mesajı da reddeden woke-papadır. Portekiz, Fatima'daki kutsal alanı ziyaret ettiğinizde, giriş bir tarafta siyah papa, diğer tarafta beyaz papa bulunan iki dev heykelin arasında yer alır; böylece Fatima kehanetlerinde tanımlanan içsel mücadeleyi temsil eder.

The other element of the three secret messages of Fatima was its emphasis on the warfare of Catholicism (the king of the north), and atheism (the king of the south). Without recognizing that the warfare of Catholicism and atheistic Russia is a subject of the satanic prophecy, which directs a large percentage of Catholicism, it is difficult, if not impossible to understand the support which the Catholic church provided to Nazi Germany during World War Two.

Fatima'nın üç gizli mesajının diğer unsuru, Katoliklik (kuzeyin kralı) ile ateizm (güneyin kralı) arasındaki savaşa yaptığı vurguydu. Katoliklik ile ateist Rusya arasındaki savaşın, Katolikliğin büyük bir bölümünü yönlendiren şeytani bir kehanetin konusu olduğunu kabul etmeden, Katolik Kilisesi'nin İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası'na verdiği desteği anlamak zor, hatta imkânsızdır.

The Battle of Leningrad, which lasted from September 8, 1941 to January 27, 1944 during World War Two, was one of the longest and most brutal sieges in history. The Battle of Stalingrad, which occurred from August 23, 1942 to February 2, 1943, is often regarded as the bloodiest and most significant battle of World War Two. It resulted in immense casualties on both sides, with estimates of over 2 million total casualties, including deaths, wounded, and captured soldiers. The Battle of Stalingrad also marked a turning point in the war, as it resulted in a decisive Soviet victory over the German Army and led to the eventual defeat of Nazi Germany.

Leningrad Kuşatması, İkinci Dünya Savaşı sırasında 8 Eylül 1941'den 27 Ocak 1944'e kadar sürdü ve tarihteki en uzun ve en acımasız kuşatmalardan biriydi. Stalingrad Muharebesi ise 23 Ağustos 1942'den 2 Şubat 1943'e kadar gerçekleşti ve çoğu zaman İkinci Dünya Savaşı'nın en kanlı ve en önemli muharebesi olarak kabul edilir. Bu muharebe her iki tarafta da muazzam kayıplara yol açtı; ölü, yaralı ve esir alınan askerler dahil toplam kayıp sayısının 2 milyonu aştığı tahmin edilir. Stalingrad Muharebesi ayrıca savaşta bir dönüm noktasını işaret etti; Alman ordusu karşısında kesin bir Sovyet zaferiyle sonuçlanarak Nazi Almanyası'nın nihai yenilgisine giden yolu açtı.

Without recognizing that Nazi Germany’s warfare against Russia, particularly in the two battles just cited, it is difficult to understand the role of Germany as the secret ally of the Catholic Church. Without the understanding of the premises of a spiritual war between Catholicism that was motivated by the satanic prophecy of Mary of Fatima, against the atheism of Russia, and thereafter the Communist Soviet Union, the logic for Catholicism secretly hiding and then transporting Nazi war criminals around the globe post-World War Two is missed. The Nazi’s were Catholicism’s proxy army in their struggle against Russia.

Nazi Almanyası’nın, özellikle de az önce anılan iki muharebede, Rusya’ya karşı yürüttüğü savaşın farkına varmadan, Almanya’nın Katolik Kilisesi’nin gizli müttefiki olarak rolünü anlamak zordur. Fatima Meryem Ana’nın şeytani kehaneti tarafından güdülenmiş Katoliklik ile Rusya’nın ateizmi ve ardından Komünist Sovyetler Birliği arasındaki manevi savaşın temelleri anlaşılmadan, Katolikliğin II. Dünya Savaşı sonrasında Nazi savaş suçlularını gizlice saklayıp ardından dünyanın dört bir yanına taşımış olmasının mantığı gözden kaçar. Naziler, Katolikliğin Rusya’ya karşı yürüttüğü mücadelede vekil ordusuydu.

It is in this prophetic logic that Putin, the head of atheistic Russia, is involved in a war in the Ukraine, whose leaders are openly known to be Nazi’s. The ground troops of Fatima’s war against atheism from World War Two and onward is fascism, and Nazism. Of course, even though this reality of the leaders of the Ukrainian government is well-documented, the modern manifestation of Hitler’s Reich Ministry of Public Enlightenment and Propaganda (the mainstream media), has covered these facts as best they could.

Bu kehanet mantığı içinde, ateist Rusya’nın lideri Putin, liderlerinin açıkça Naziler olduğu bilinen Ukrayna’daki bir savaşa karışmış durumdadır. Fatima’nın İkinci Dünya Savaşı’ndan itibaren ateizme karşı yürüttüğü savaşın piyadeleri faşizm ve Nazizmdir. Elbette, Ukrayna hükümeti liderleriyle ilgili bu gerçek iyi belgelenmiş olmasına rağmen, Hitler’in Reich Halkı Aydınlatma ve Propaganda Bakanlığı’nın modern tezahürü olan ana akım medya bu gerçekleri olabildiğince örtbas etmiştir.

The name “Ukraine” is derived from the Slavic word “ukraina,” which means “borderland” or “the edge.” The term historically referred to the border regions of the Kievan Rus’, the medieval state that preceded modern-day Ukraine, and is situated on the crossroads between Eastern Europe and Eurasia. Throughout history, it has served as a meeting point between various cultures, civilizations, and empires, including the Byzantine Empire, the Ottoman Empire, the Russian Empire, and others. Its strategic location made it a frontier region that experienced significant cultural, political, and military interactions. During the medieval period, Ukraine was the border region of the Kievan Rus’, which was a powerful state that encompassed parts of modern-day Ukraine, Russia, and Belarus. As the Kievan Rus’ expanded and contracted over time, its borders often shifted, and Ukraine remained on the periphery of the state.

Ukrayna adı, “sınır bölgesi” ya da “kenar” anlamına gelen Slavca “ukraina” sözcüğünden türetilmiştir. Bu terim tarihsel olarak, modern Ukrayna’dan önce var olan Orta Çağ devleti Kiev Rusyası’nın sınır bölgelerini ifade ediyordu; Ukrayna ise Doğu Avrupa ile Avrasya’nın kesişim noktasında yer alır. Tarih boyunca, Bizans İmparatorluğu, Osmanlı İmparatorluğu, Rus İmparatorluğu ve diğerleri dahil çeşitli kültürler, uygarlıklar ve imparatorluklar arasında bir buluşma noktası işlevi gördü. Stratejik konumu, onu önemli kültürel, siyasal ve askeri etkileşimlere sahne olan bir sınır bölgesi haline getirdi. Orta Çağ döneminde Ukrayna, günümüz Ukrayna, Rusya ve Belarus’un bazı kısımlarını kapsayan güçlü bir devlet olan Kiev Rusyası’nın sınır bölgesiydi. Kiev Rusyası zaman içinde genişleyip daraldıkça sınırları sık sık değişti ve Ukrayna bu devletin çeperinde kalmaya devam etti.

After the collapse of the Soviet Union in 1989, as represented in verse ten, verses eleven and twelve identify a battle where the king of the south retaliates and prevails over the king of the north. That battle was fought at Raphia, which was the borderline of the domains of the king of the south and the king of the north.

1989'da Sovyetler Birliği'nin çöküşünün ardından, onuncu ayette temsil edildiği üzere, on birinci ve on ikinci ayetler güneyin kralının karşılık verip kuzeyin kralına üstün geldiği bir savaşı tanımlar. Bu savaş, güneyin kralının ve kuzeyin kralının topraklarının sınır hattı olan Raphia'da yapıldı.

The Battle of Raphia, which took place in 217 BC, comes from the name of the town near which the battle occurred. Raphia was a town located in the coastal region of ancient Palestine, near the border between the Ptolemaic Kingdom of Egypt and the Seleucid Empire. At the time of the battle the border between the Ptolemaic Kingdom of Egypt, ruled by King Ptolemy IV Philopator, and the Seleucid Empire, ruled by King Antiochus III, was located in the vicinity of Raphia. The battle was fought near this border region as both sides sought to assert control over strategic territories in the Levant.

MÖ 217 yılında gerçekleşen Raphia Muharebesi, adını muharebenin cereyan ettiği yerin yakınındaki kasabadan alır. Raphia, eski Filistin’in sahil bölgesinde, Mısır’daki Ptolemaios Krallığı ile Seleukos İmparatorluğu arasındaki sınırın yakınında bulunan bir kasabaydı. Muharebe sırasında, Kral IV. Ptolemaios Philopator tarafından yönetilen Mısır’daki Ptolemaios Krallığı ile Kral III. Antiochus tarafından yönetilen Seleukos İmparatorluğu arasındaki sınır, Raphia civarında bulunuyordu. Muharebe, her iki tarafın da Levant’taki stratejik bölgeler üzerinde hâkimiyet kurmaya çalışması sebebiyle, bu sınır bölgesinin yakınında yapıldı.

The ancient town of Raphia, is located near the modern city of Rafah. Rafah is a city situated in the southern Gaza Strip, which is part of the Palestinian territories. After Ptolemy’s victory at Raphia in 217 BC, he initiated persecutions against the Jews in Jerusalem, and also in Egypt. The victory was short-lived and he met his Waterloo, so to speak, in the next three verses. In verse thirteen, the previously defeated king of the north returns and by verse fifteen he overwhelms the king of the south.

Antik Raphia kenti, günümüz Rafah kentinin yakınında yer alır. Rafah, Filistin topraklarının bir parçası olan Gazze Şeridi’nin güneyinde bulunan bir şehirdir. MÖ 217’de Raphia’da Ptolemaios’un kazandığı zaferin ardından, Kudüs’teki ve Mısır’daki Yahudilere karşı zulümlere girişti. Zafer kısa ömürlü oldu ve deyim yerindeyse sonraki üç ayette Waterloo’sunu yaşadı. On üçüncü ayette, daha önce yenilgiye uğramış olan kuzeyin kralı geri döner ve on beşinci ayete gelindiğinde güneyin kralını alt eder.

The victory of Putin in the Ukraine will be used by Putin, a former KGB officer who specialized in propaganda, to most likely expose the Nazi roots of the Ukrainian leadership, and also expose those in the Western World who supported the regime for economic greed, and no doubt also expose the hidden black-sites and bio-labs employed by the globalists, which have been funded by the taxpayers of the United States.

Putin'in Ukrayna'daki zaferi, propaganda konusunda uzmanlaşmış eski bir KGB subayı olan Putin tarafından, büyük olasılıkla Ukrayna liderliğinin Nazi kökenlerini ifşa etmek, ayrıca rejimi ekonomik açgözlülük nedeniyle destekleyen Batı dünyasındakileri ifşa etmek ve kuşkusuz küreselcilerin kullandığı, Amerika Birleşik Devletleri'nin vergi mükellefleri tarafından finanse edilmiş gizli hapishaneler ile biyolojik laboratuvarları da ifşa etmek için kullanılacaktır.

Those revelations will destroy the current talking points of the world globalists, and also of the Democratic talking heads in the United States. That victory for Putin will provide the mandate for the eighth President, that is of the seven, to take his role as the prophetic despot that arrives into history just before verse sixteen; and verse sixteen is the soon coming Sunday law.

Bu ifşalar, dünya çapındaki küreselcilerin ve ayrıca Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Demokrat televizyon yorumcularının mevcut argümanlarını yerle bir edecek. Putin için o zafer, sekizinci başkana, yani yediye ait olana, ayet on altıdan hemen önce tarihe giren ve kehanette öngörülen despot olarak rolünü üstlenmesi için yetki sağlayacak; ve ayet on altı da yakında gelecek Pazar yasasıdır.

In verse thirteen, the king of the north regroups his army, and in verse fourteen, pagan Rome is introduced into history for the first time, though it is not yet the king of the north. It is there identified as the symbol which “establishes the vision”, and as the power who exalts himself and then falls. After the victory of Putin in the war in the Ukraine, the papacy will begin to lift itself up into world politics, just in advance of the Sunday law in verse sixteen.

On üçüncü ayette Kuzeyin Kralı ordusunu yeniden toparlar ve on dördüncü ayette putperest Roma, her ne kadar henüz Kuzeyin Kralı olmasa da, tarih sahnesine ilk kez çıkar. Orada “görümü tesis eden” sembol ve kendini yücelten, sonra da düşen güç olarak tanımlanır. Ukrayna’daki savaşta Putin’in zaferinden sonra, papalık dünya siyasetinde kendini öne çıkarmaya başlayacaktır; bu da on altıncı ayetteki Pazar yasasından hemen önce olacaktır.

The French Revolution, and its connection with the Russian Revolution; Napoleon and Putin; the miracle of Fatima, and its three secrets; the secret alliance between the Vatican and Hitler, the secret alliance between the Vatican and Reagan, are all prophetic “wheels” that intersect in the history of verses eleven through fifteen, which occur during the history of September 11, 2001 until the Sunday law in the United States. It was important to provide a brief summary of these prophetic “wheels” before we take up verse ten.

Fransız Devrimi ve Rus Devrimi ile bağlantısı; Napolyon ve Putin; Fatima mucizesi ve onun üç sırrı; Vatikan ile Hitler arasındaki gizli ittifak, Vatikan ile Reagan arasındaki gizli ittifak, bunların hepsi, 11 Eylül 2001 tarihinden itibaren Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasına kadar uzanan dönemde gerçekleşen on birinci ila on beşinci ayetlerin tarihinde kesişen peygamberî "tekerlekler"dir. Onuncu ayete geçmeden önce bu peygamberî "tekerlekler"in kısa bir özetini sunmak önemliydi.

The following article is taken from “NBC news,” which is as “Main Stream Media,” as it gets, and the “MSM” is the modern version of Hitler’s World War Two propaganda machine. The article is of course anti-Putin, anti-Russian, and pro-Ukraine, but that is not the point. As citizens of the heavenly kingdom, God’s people should not endorse either side of a satanic work, and all warfare is a satanic work.

Aşağıdaki makale “NBC News”ten alınmıştır; bu kuruluş “ana akım medya” denen şeyin olabileceği kadar tipik bir örneğidir ve “MSM” de Hitler’in İkinci Dünya Savaşı propaganda makinesinin modern versiyonudur. Makale elbette Putin karşıtı, Rus karşıtı ve Ukrayna yanlısıdır, ama asıl mesele bu değil. Göksel krallığın vatandaşları olarak, Tanrı’nın halkı şeytani bir işin taraflarından hiçbirini desteklememelidir ve her savaş şeytani bir iştir.

The purpose of this article is to allow those who are unfamiliar with the prophetic warfare between Catholicism (the king of the north) and atheism (the king of the south), and the fact that in the warfare of those two prophetic powers, Naziism has been employed as Catholicism’s proxy army (just as the United States was used in 1989). Students of prophecy need to have enough evidence to see that the background history of World War Two, and of the Cold War, are represented in the current war in Ukraine, as it fulfills verses eleven and twelve, of chapter eleven of Daniel.

Bu makalenin amacı, Katoliklik (kuzeyin kralı) ile ateizm (güneyin kralı) arasındaki peygamberlikte tasvir edilen savaş ve bu iki peygamberliksel gücün mücadelesinde Nazizmin Katolikliğin vekil ordusu olarak kullanılmış olduğu gerçeği (tıpkı 1989’da Amerika Birleşik Devletleri’nin kullanıldığı gibi) konusunda aşina olmayanların bunu anlamasını sağlamaktır. Ukrayna’daki mevcut savaş, Daniel kitabının 11. bölümünün 11 ve 12. ayetlerini yerine getirirken, İkinci Dünya Savaşı’nın ve Soğuk Savaş’ın arka plan tarihinin temsil edildiğini görebilmeleri için peygamberlik öğrencilerinin yeterli kanıta sahip olmaları gerekir.

> “Historical events, showing the direct fulfillment of prophecy, were set before the people, and the prophecy was seen to be a figurative delineation of events leading down to the close of this earth’s history.” Selected Messages, book 2, 102.

> Kehanetin doğrudan gerçekleştiğini gösteren tarihsel olaylar halkın önüne konuldu ve kehanetin, bu dünyanın tarihinin sonuna dek uzanan olayların mecazi bir betimlemesi olduğu görüldü. Selected Messages, 2. kitap, 102.

NBC News Article: “Ukraine’s Nazi problem is real, even if Putin’s ‘denazification’ claim isn’t”

NBC News makalesi: “Putin’in ‘Nazilerden arındırma’ iddiası doğru olmasa da, Ukrayna’nın Nazi sorunu gerçektir”

> Of the many distortions manufactured by Russian President Vladimir Putin to justify Russia’s assault on Ukraine, perhaps the most bizarre is his claim that the action was taken to “denazify” the country and its leadership. In making his case for entering his neighbor’s territory with armored tanks and fighter jets, Putin has stated that the move was undertaken “to protect people” who have been “subjected to bullying and genocide,” and that Russia “will strive for the demilitarization and denazification of Ukraine.”

> Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in, Rusya’nın Ukrayna’ya yönelik saldırısını meşrulaştırmak için uydurduğu birçok çarpıtmadan belki de en tuhafı, eylemin ülkeyi ve liderliğini “Nazilerden arındırmak” için yapıldığı yönündeki iddiasıdır. Komşusunun topraklarına zırhlı tanklar ve savaş uçaklarıyla girmesine gerekçe sunarken Putin, bu adımın “zorbalık ve soykırıma maruz bırakılan” insanları “korumak için” atıldığını ve Rusya’nın “Ukrayna’nın askerden arındırılması ve Nazilerden arındırılması için çaba göstereceğini” belirtti.

> Putin’s destructive actions — among them the devastation of Jewish communities — make clear that he’s lying when he says his goal is to ensure anyone’s welfare.

> Putin'in yıkıcı eylemleri - aralarında Yahudi topluluklarının yıkıma uğratılması da olmak üzere - hedefinin herhangi birinin refahını güvence altına almak olduğunu söylediğinde yalan söylediğini açıkça gösteriyor.

> On its face, Putin’s smear is absurd, not least because Ukrainian President Volodymyr Zelenskyy is Jewish and has said that members of his family were killed during World War II. There is also no evidence of recent mass killings or ethnic purges taking place in Ukraine. Moreover, labeling enemies Nazis is a common political ploy in Russia, especially from a leader who favors disinformation campaigns and wants to stir up feelings of national vengeance against a WWII foe to justify conquest.

> İlk bakışta, Putin’in karalaması saçma; özellikle de Ukrayna Devlet Başkanı Volodymyr Zelenskyy’nin Yahudi olması ve ailesinin bazı üyelerinin II. Dünya Savaşı sırasında öldürüldüğünü söylemiş olması nedeniyle. Ayrıca Ukrayna’da yakın zamanda gerçekleşen kitlesel katliamlar ya da etnik temizliklere dair hiçbir kanıt yok. Dahası, düşmanları Nazi diye yaftalamak Rusya’da yaygın bir siyasi taktiktir; özellikle de dezenformasyon kampanyalarını tercih eden ve fetihleri meşrulaştırmak için II. Dünya Savaşı’ndaki bir düşmana karşı ulusal intikam duygularını körüklemek isteyen bir lider söz konusu olduğunda.

> But even though Putin is engaging in propaganda, it’s also true that Ukraine has a genuine Nazi problem — both past and present. Putin’s destructive actions — among them the devastation of Jewish communities — make clear that he’s lying when he says his goal is to ensure anyone’s welfare. But important as it is to defend the yellow-and-blue flag against the Kremlin’s brutal aggression, it would be a dangerous oversight to deny Ukraine’s antisemitic history and collaboration with Hitler’s Nazis, as well as the latter-day embrace of neo-Nazi factions in some quarters.

> Ancak Putin propaganda yapıyor olsa da, Ukrayna’nın hem geçmişte hem bugün gerçek bir Nazi sorunu olduğu da doğrudur. Putin’in yıkıcı eylemleri — aralarında Yahudi topluluklarının tahrip edilmesi de var — amacının insanların refahını güvence altına almak olduğunu söylerken yalan söylediğini açıkça gösteriyor. Kremlin’in acımasız saldırganlığına karşı sarı-mavi bayrağı savunmak ne kadar önemliyse, Ukrayna’nın antisemitik tarihini ve Hitler’in Nazileriyle işbirliğini, ayrıca bazı çevrelerde neo-Nazi fraksiyonlarının son dönemde benimsenmesini inkâr etmek de o kadar tehlikeli bir ihmalkârlık olur.

> Why are fleeing Ukrainians being talked about with such sympathy? They are white.

> Kaçan Ukraynalılardan neden bu kadar sempatiyle söz ediliyor? Onlar beyaz.

> On the eve of World War II, Ukraine was home to one the largest Jewish communities in Europe, with estimates as high as 2.7 million, a remarkable number considering the territory’s long record of antisemitism and pogroms. By the end, more than half would perish. When German troops took control of Kyiv in 1941, they were welcomed by “Heil Hitler” banners. Soon after, nearly 34,000 Jews — along with Roma and other “undesirables” — were rounded up and marched to fields outside the city on the pretext of resettlement only to be massacred in what became known as the “Holocaust by bullets.”

> İkinci Dünya Savaşı arifesinde Ukrayna, tahminlerin 2,7 milyona kadar çıktığı, Avrupa’daki en büyük Yahudi topluluklarından birine ev sahipliği yapıyordu; bu, bölgenin uzun bir antisemitizm ve pogrom sicili olduğu düşünüldüğünde dikkat çekici bir sayıydı. Savaşın sonunda bunların yarıdan fazlası hayatını kaybedecekti. Alman birlikleri 1941’de Kiev’i ele geçirdiğinde, "Heil Hitler" pankartlarıyla karşılandılar. Çok geçmeden, yaklaşık 34.000 Yahudi (Romanlar ve diğer "istenmeyenler" ile birlikte) yeniden yerleştirme bahanesiyle toplanıp kentin dışındaki arazilere yürütüldü; ancak burada, sonradan "kurşunla soykırım" olarak anılacak bir katliamda öldürüldü.

> The Babyn Yar ravine continued to fill up as a mass grave for two years. With as many as 100,000 murdered there, it became one of the largest single killing sites of the Holocaust outside of Auschwitz and other death camps. Researchers have noted the key role locals played in fulfilling Nazi kill orders at the site.

> Babiy Yar vadisi iki yıl boyunca toplu mezar olarak dolmaya devam etti. Orada öldürülenlerin sayısı 100.000'e kadar ulaşınca, Auschwitz ve diğer ölüm kampları dışında, Holokost'un en büyük katliam alanlarından biri hâline geldi. Araştırmacılar, Nazi öldürme emirlerinin söz konusu yerde yerine getirilmesinde yerel halkın oynadığı kilit role dikkat çekti.

> Nowadays, Ukraine counts between 56,000 to 140,000 Jews, who enjoy freedoms and protections never imagined by their grandparents. That includes an updated law passed last month criminalizing antisemitic acts. Unfortunately, the law was intended to address a pronounced uptick in public displays of bigotry, including swastika-laden vandalism of synagogues and Jewish memorials, and eerie marches in Kyiv and other cities that celebrated the Waffen SS.

> Günümüzde Ukrayna’da 56.000 ile 140.000 arasında Yahudi bulunuyor; bunlar, dedelerinin ve ninelerinin hayal bile edemediği özgürlük ve korumalardan yararlanıyor. Buna, geçen ay kabul edilen ve antisemitik eylemleri suç sayan güncellenmiş bir yasa da dahil. Ne yazık ki yasa, sinagoglara ve Yahudi anıtlarına yönelik gamalı haçlı vandalizm ile Kiev ve diğer şehirlerde Waffen SS’i yücelten ürkütücü yürüyüşler gibi kamusal bağnazlık gösterilerindeki belirgin artışı ele almak amacıyla çıkarılmıştı.

> In another ominous development, Ukraine has in recent years erected a glut of statues honoring Ukrainian nationalists whose legacies are tainted by their indisputable record as Nazi proxies. The Forward newspaper cataloged some of these deplorables, including Stepan Bandera, leader of the Organization of Ukrainian Nationalists (OUN), whose followers acted as local militia members for the SS and German army. “Ukraine has several dozen monuments and scores of street names glorifying this Nazi collaborator, enough to require two separate Wikipedia pages,” the Forward wrote.

> Kaygı verici bir başka gelişme olarak, Ukrayna son yıllarda, mirasları Nazi’lerin adına hareket ettiklerine dair inkâr edilemez sicilleriyle lekelenmiş olan Ukraynalı milliyetçileri onurlandıran aşırı sayıda heykel dikti. Forward gazetesi, aralarında Ukrayna Milliyetçileri Örgütü’nün (OUN) lideri Stepan Bandera’nın da bulunduğu bu utanç verici kişilerin bazılarını listeledi; Bandera’nın takipçileri SS ve Alman ordusu için yerel milis olarak görev yapmıştı. Forward, “Ukrayna’nın bu Nazi işbirlikçisini yücelten birkaç düzine anıtı ve çok sayıda sokak adı var; iki ayrı Vikipedi sayfasını gerektirecek kadar,” diye yazdı.

> Another frequent honoree is Roman Shukhevych, revered as a Ukrainian freedom fighter but also the leader of a feared Nazi auxiliary police unit that the Forward notes was “responsible for butchering thousands of Jews and … Poles.” Statues have also been raised for Yaroslav Stetsko, a one-time chair of the OUN, who wrote “I insist on the extermination of the Jews in Ukraine.”

> Sık sık onurlandırılan bir diğer kişi Roman Shukhevych’tir; Ukraynalı bir özgürlük savaşçısı olarak saygı görür, ancak Forward’ın belirttiğine göre "binlerce Yahudinin ve ... Polonyalının katledilmesinden sorumlu" olan korkulan bir Nazi yardımcı polis biriminin de lideriydi. OUN’un bir dönem başkanı olan Yaroslav Stetsko için de heykeller dikildi; kendisi "Ukrayna’daki Yahudilerin imha edilmesi konusunda ısrar ediyorum" diye yazmıştı.

> Far-right groups have also gained political currency in the past decade, none more chilling than Svoboda (formerly the Social National Party of Ukraine), whose leader claimed the country was controlled by a “Muscovite-Jewish mafia” and whose deputy used an antisemitic slur to describe Ukrainian-born Jewish actor Mila Kunis. Svoboda has sent several members to Ukraine’s Parliament, including one who called the Holocaust a “bright period” in human history, according to Foreign Policy.

> Aşırı sağ gruplar da son on yılda siyasi ağırlık kazandı; bunların en ürkütücüsü, eskiden Ukrayna Sosyal-Nasyonel Partisi olarak bilinen Svoboda. Partinin lideri, ülkenin “Moskof-Yahudi mafyası” tarafından kontrol edildiğini iddia etti; yardımcısı ise Ukrayna doğumlu Yahudi oyuncu Mila Kunis’i tanımlamak için antisemitik bir hakaret kullandı. Foreign Policy’ye göre, Svoboda, aralarında Holokost’u insanlık tarihinin “parlak bir dönemi” olarak nitelendiren birinin de bulunduğu birkaç üyesini Ukrayna Parlamentosu’na gönderdi.

> Just as disturbing, neo-Nazis are part of some of Ukraine’s growing ranks of volunteer battalions. They are battle-hardened after waging some of the toughest street fighting against Moscow-backed separatists in eastern Ukraine following Putin’s Crimean invasion in 2014. One is the Azov Battalion, founded by an avowed white supremacist who claimed Ukraine’s national purpose was to rid the country of Jews and other inferior races. In 2018, the U.S. Congress stipulated that its aid to Ukraine couldn’t be used “to provide arms, training or other assistance to the Azov Battalion.” Even so, Azov is now an official member of the Ukraine National Guard.

> Aynı derecede rahatsız edici olan, neo-Nazilerin Ukrayna'da sayıları artan bazı gönüllü taburların bünyesinde yer almasıdır. 2014'te Putin'in Kırım'ı işgalinin ardından Ukrayna'nın doğusunda Moskova destekli ayrılıkçılara karşı en çetin sokak çatışmalarından bazılarını vererek savaşta çelikleştiler. Bunlardan biri, Ukrayna'nın ulusal amacının ülkeyi Yahudilerden ve diğer aşağı ırklardan arındırmak olduğunu iddia eden, açıkça beyaz üstünlükçüsü olduğunu ilan eden biri tarafından kurulan Azov Taburu. 2018'de ABD Kongresi, Ukrayna'ya sağlanan yardımın "Azov Taburu'na silah, eğitim veya başka bir yardım sağlamak için" kullanılamayacağını şart koştu. Buna rağmen, Azov artık Ukrayna Ulusal Muhafızları'nın resmî bir üyesi.

> For sure, none of this disturbing context justifies the misery that has befallen Ukrainians over the past several weeks — and it’s unlikely that Putin was motivated by any of it when he launched his invasion. Indeed, thanks to Putin, Jews living in Odessa, Kharkiv and other eastern cities are under extreme duress. While many have taken refuge in local synagogues and Jewish centers, others have fled to foreign countries, including Israel, which has urged all Jews to leave Ukraine.

> Kesinlikle, bu rahatsız edici bağlamın hiçbiri, son birkaç hafta boyunca Ukraynalıların çektiği acıları haklı çıkarmaz ve Putin'in işgali başlatırken bunlardan herhangi birinin onu motive ettiğine de pek ihtimal yok. Nitekim, Putin sayesinde Odesa, Harkiv ve diğer doğu kentlerinde yaşayan Yahudiler son derece ağır bir baskı altında. Birçoğu yerel sinagoglara ve Yahudi merkezlerine sığınırken, diğerleri, aralarında tüm Yahudilere Ukrayna'yı terk etmeleri çağrısında bulunan İsrail'in de bulunduğu yabancı ülkelere kaçtı.

> My own grandparents themselves had to flee western Ukraine to escape persecution, and it is tragic to see this cycle continue. If the country devolves into chaos and insurgency, Jews could once again be at risk from some of their fellow citizens. Not acknowledging this threat means that little is being done to guard against it.

> Benim büyükbabam ve büyükannem bizzat zulümden kaçmak için Ukrayna’nın batısını terk etmek zorunda kaldılar ve bu döngünün sürmesini görmek acı verici. Ülke kaosa ve ayaklanmaya sürüklenirse, Yahudiler bazı yurttaşlarından gelebilecek tehlikelerle yeniden karşı karşıya kalabilir. Bu tehdidi kabul etmemek, ona karşı korunmak için pek az şey yapıldığı anlamına gelir.

> But even if some elements of the country have been entangled with one of history’s most loathsome movements, standing with Ukraine is without doubt the honorable posture to take in this drama. Right now, every day that Putin ratchets up his assault against the Ukrainian people with scorched-earth zeal, it’s hard not to see who truly deserves the N-word.

> Yine de, ülkenin bazı kesimleri tarihin en iğrenç hareketlerinden biriyle iç içe geçmiş olsa bile, bu dramda Ukrayna’nın yanında durmak hiç kuşkusuz takınılması gereken onurlu tutumdur. Şu anda, Putin Ukrayna halkına yönelik saldırısını yakıp yıkma hırsıyla her gün biraz daha tırmandırdıkça, gerçekten kimin N kelimesini hak ettiğini görmemek zor.

> Allen Ripp, March 5, 2022 – Source

> Allen Ripp, 5 Mart 2022 – Kaynak

We will continue this study in our next article.

Bu çalışmaya bir sonraki makalemizde devam edeceğiz.

> “Those who cannot remember the past are condemned to repeat it.” George Santayana.

> "Geçmişi hatırlayamayanlar onu tekrar etmeye mahkûmdurlar." George Santayana.

> “All that God has in prophetic history specified to be fulfilled in the past has been, and all that is yet to come in its order will be. Daniel, God’s prophet, stands in his place. John stands in his place. In the Revelation the Lion of the tribe of Judah has opened to the students of prophecy the book of Daniel, and thus is Daniel standing in his place. He bears his testimony, that which the Lord revealed to him in vision of the great and solemn events which we must know as we stand on the very threshold of their fulfillment.

> Tanrı’nın peygamberlik tarihinde geçmişte yerine getirileceğini belirlediği her şey gerçekleşmiştir; ve sırasına göre henüz gelmesi gereken her şey de gerçekleşecektir. Tanrı’nın peygamberi Daniel yerinde durmaktadır. Yuhanna yerinde durmaktadır. Vahiy’de, Yahuda oymağından Aslan, peygamberliğin öğrencilerine Daniel kitabını açmıştır; böylece Daniel yerinde durmaktadır. O tanıklığını verir; bu tanıklık, Rab’bin ona, gerçekleşmelerinin tam eşiğinde dururken bilmemiz gereken büyük ve ciddi olaylar hakkında görümde açıkladığıdır.

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising. But God’s people, who in their belief and fulfillment of prophecy have acted a part in the proclamation of the first, second, and third angels’ messages, know where they stand. They have an experience that is more precious than fine gold. They are to stand firm as a rock, holding the beginning of their confidence steadfast unto the end.” Selected Messages, book 2, 109.

> Tarih ve peygamberlikte Tanrı’nın Sözü, hakikat ile yanılgı arasındaki uzun süren çatışmayı tasvir eder. Bu çatışma hâlâ sürmektedir. Olmuş olanlar tekrarlanacaktır. Eski tartışmalar yeniden canlandırılacak ve sürekli olarak yeni teoriler ortaya çıkacaktır. Ama imanlarıyla ve peygamberliğin gerçekleşmesinde birinci, ikinci ve üçüncü meleklerin mesajlarının ilanında rol almış olan Tanrı’nın halkı, nerede durduklarını bilirler. Onların, saf altından daha değerli bir deneyimi vardır. Başlangıçtaki güvenlerini sonuna dek sıkı sıkıya koruyarak kaya gibi sarsılmaz durmalıdırlar. Seçilmiş Mesajlar, 2. kitap, 109.

Back to Articles