Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Six

Daniel Kitabı - Sayı Seksen Altı

The Prophetic Unveiling: Understanding the Increase of Knowledge and the Midnight Cry Message

Peygamberliğin Açığa Çıkması: Bilginin Artışını ve Gece Yarısı Çağrısı Mesajını Anlamak

Author

Jeff Pippenger

Published

February 19, 2024

Formats

PDF
Word

We are dealing with the parallel between the movements of the first and third angels, in order to better understand what the increase of knowledge represents symbolically when it is unsealed at the time of the end. We are attempting to demonstrate that it represents an escalation of truth that ultimately climaxes as the latter rain, which is the message of the Midnight Cry. As a symbol, the “increase of knowledge” is derived from the book of Daniel, and it is there identified as the prophetic knowledge that tests and produces two classes of worshippers.

Zamanın sonunda mühürü açıldığında bilginin artışının simgesel olarak neyi temsil ettiğini daha iyi anlayabilmek için birinci ve üçüncü meleklerin hareketleri arasındaki paralellik ile ilgileniyoruz. Bunun, nihayetinde Gece Yarısı Çığlığı’nın mesajı olan son yağmur olarak doruğa ulaşan gerçeğin kademeli artışını temsil ettiğini göstermeye çalışıyoruz. Bir sembol olarak “bilginin artması” Daniel kitabından alınmıştır ve orada, ibadet edenlerin iki sınıfını sınayan ve ortaya çıkaran peygamberlik bilgisi olarak tanımlanır.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> Ve dedi: Git yoluna, ey Daniel; çünkü bu sözler son vakte kadar kapalı ve mühürlüdür. Birçoğu arıtılacak, aklanacak ve denenecek; ama kötüler kötülük etmeye devam edecekler; ve kötülerin hiçbiri anlamayacak; fakat hikmet sahipleri anlayacak. Daniel 12:9, 10.

In 1989 an “increase of knowledge” was unsealed that will ultimately demonstrate two classes of worshippers. Those two classes are illustrated in the context of how they relate to the message of the latter rain. The wicked do not recognize or receive the latter rain, and the wise do. The wicked therefore do not see when the latter rain begins to fall, and it began to fall when the nations were angered on September 11, 2001. We have been addressing the leadership of Laodicean Adventism as represented in Ezekiel chapters eight and nine, and also in Isaiah chapter twenty-eight. In Isaiah the “scornful men” “made lies” their “refuge” and “hid” themselves “under falsehood.”

1989'da, nihayetinde ibadet edenlerin iki sınıfa ayrıldığını gösterecek bir "bilginin artması"nın mührü açıldı. Bu iki sınıf, son yağmur mesajıyla nasıl ilişkilendikleri bağlamında tasvir edilir. Kötüler son yağmuru ne fark eder ne de kabul eder; bilgeler ise eder. Bu nedenle kötüler, son yağmurun ne zaman yağmaya başladığını görmezler ve o da uluslar 11 Eylül 2001'de öfkelendiğinde yağmaya başladı. Hezekiel'in sekizinci ve dokuzuncu bölümlerinde ve ayrıca Yeşaya'nın yirmi sekizinci bölümünde temsil edildiği üzere Laodikya Adventizminin liderliğine hitap etmekteyiz. Yeşaya'da "alaycı adamlar" "yalanı" "sığınak" edindiler ve kendilerini "sahtekârlığın altında" "sakladılar."

> Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves. Isaiah 28:14, 15.

> Bu nedenle, Yeruşalim’de bulunan bu halka hükmeden siz alaycı adamlar, Rab’bin sözünü dinleyin. Çünkü şöyle dediniz: Ölümle bir antlaşma yaptık ve cehennemle uzlaştık; sel gibi gelen felaket geçip gittiğinde bize uğramayacak; çünkü yalanı sığınak edindik ve yalanın ardına saklandık. Yeşaya 28:14, 15.

The ancient men of Jerusalem of the last days fail the test of “the rest and refreshing” that is represented by the methodology of “line upon line,” which allows the wise to recognize the latter rain of the last days, through the historical illustration of the latter rain in the Millerite history. The prophetic characteristic of “the scornful men” that Isaiah emphasizes in the passage, is the lies and falsehood that they hid under and made their refuge. Therefore, in connection with the test of the latter rain message (the rest and refreshing that they would not hear), the ancient men of Jerusalem have accepted a lie.

Son günlerdeki Yeruşalim’in ihtiyarları, bilge olanların Millerci tarihteki geç yağmurun tarihsel örneklemesi aracılığıyla son günlerin geç yağmurunu tanımasına imkân veren “satır üstüne satır” yöntemiyle temsil edilen “dinlenme ve ferahlatma” sınavını veremezler. Yeşaya’nın pasajda vurguladığı “alaycı adamlar”ın peygamberî özelliği, altına saklandıkları ve sığınak edindikleri yalan ve sahtekârlıktır. Bu nedenle, geç yağmur mesajının sınavıyla (onların işitmek istemedikleri o dinlenme ve ferahlatmayla) bağlantılı olarak, Yeruşalim’in ihtiyarları bir yalanı kabul etmişlerdir.

The latter rain message arrives with a debate, as represented in Habakkuk chapter two, when the watchman there asks God what he should answer in the “debate” of his history, for the word “reproved” in verse one of chapter two means “argued with”.

Geç yağmur mesajı, Habakkuk’un ikinci bölümünde görüldüğü gibi, bir tartışmayla gelir; oradaki nöbetçi, kendi tarihindeki “tartışma”da ne yanıt vermesi gerektiğini Tanrı’ya sorar; çünkü ikinci bölümün birinci ayetindeki “azarlanmak” sözcüğü “tartışılmak” anlamına gelir.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.

> Nöbetimin başında duracağım, kulede yerimi alacağım ve bana ne diyeceğini, azarlandığımda ne yanıt vereceğimi görmek için gözleyeceğim. Habakkuk 2:1.

The wise during the debate of the latter rain, present the truths represented as Miller’s jewels, which are also the foundational truths identified, established and presented by the Millerites. Those truths are represented as Christ, the Rock of Ages.

Bilgeler, geç yağmur tartışması sırasında, Miller’in mücevherleri olarak temsil edilen hakikatleri sunarlar; bunlar aynı zamanda Milleritler tarafından belirlenen, tesis edilen ve sunulan temel hakikatlerdir. Bu hakikatler, Çağların Kayası olan Mesih olarak temsil edilir.

> “Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

> Siyon’un surlarında Tanrı’nın bekçileri olarak duranlar, halkın önündeki tehlikeleri görebilen; gerçeği yanlıştan, doğruyu eğriden ayırt edebilen adamlar olsun.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “Uyarı gelmiştir: 1842, 1843 ve 1844 yıllarında mesaj geldiğinden beri üzerinde bina etmekte olduğumuz iman temelini sarsacak hiçbir şeyin içeri girmesine izin verilmemelidir. Ben bu mesajın içindeydim ve o zamandan beri, Tanrı’nın bize vermiş olduğu ışığa sadık kalarak dünyanın önünde durmaktayım. Gün be gün Rab’bi içten dua ile arayıp ışık dilerken ayaklarımızın üzerine konulduğu platformdan ayaklarımızı çekmeyi düşünmüyoruz. Sizce Tanrı’nın bana vermiş olduğu ışıktan vazgeçebilir miyim? O, Çağların Kayası gibi olacaktır. Verildiği günden beri bana kılavuzluk etmektedir.” Review and Herald, 14 Nisan 1903.

The ancient men present a false latter rain message that is represented by Isaiah as a “lie” and a falsehood. In Ezekiel chapter eight, the history that identifies when the ancient men of Jerusalem are bowing to the sun, and are contrasted with those who receive the seal of God in the next chapter. The third abomination (generation), represents a false latter rain message, as represented by the “weeping for Tammuz.” In the third generation of Adventism, which began in 1919, a “lie” was introduced in connection with the false gospel publicly presented by W. W. Prescott at the 1919 Bible Conference. That “lie” is a specific subject of the third generation, and the “lie” is the false foundation of the false latter rain message, represented by the “weeping for Tammuz.”

İhtiyarlar, Yeşaya’nın bir "yalan" ve sahtelik olarak nitelediği sahte bir son yağmur mesajı sunar. Hezekiel’in sekizinci bölümünde, Yeruşalim’in ihtiyarlarının güneşe eğilip tapındıkları zaman anlatılır ve bir sonraki bölümde bunlar, Tanrı’nın mührünü alanlarla tezat oluşturacak şekilde karşılaştırılır. Üçüncü iğrençlik (nesil), "Tammuz için ağlamak"la temsil edilen sahte bir son yağmur mesajını ifade eder. 1919’da başlayan Adventizmin üçüncü neslinde, 1919 Kutsal Kitap Konferansı’nda W. W. Prescott tarafından alenen sunulan sahte müjdeyle bağlantılı olarak bir "yalan" ortaya atıldı. Bu "yalan", üçüncü nesle özgü bir konudur ve "Tammuz için ağlamak"la temsil edilen sahte son yağmur mesajının sahte temelini oluşturur.

It is important to spend time pinpointing the “lie” in prophecy, for the “lie” is the major reason Laodicean Adventism cannot see the increase of knowledge in 1989. The “lie” is that “the daily” in the book of Daniel represents Christ’s sanctuary ministry. Applying “the daily” prophetically as Christ’s sanctuary ministry is a false and incorrect prophetic application, but the “lie” is not simply identifying the false identification of “the daily” as a prophetic symbol, it also represents a “lie” that claims that Sister White agreed with the false application, and then using that falsehood to then establish the incorrect application as established truth.

Peygamberlikteki “yalanı” tam olarak saptamak için zaman ayırmak önemlidir, çünkü bu “yalan”, Laodikeia Adventizmi’nin 1989’daki bilginin artmasını görememesinin başlıca nedenidir. “Yalan”, Daniel kitabındaki “günlük”ün Mesih’in kutsal yer hizmetini temsil ettiğidir. “Günlük”ü peygamberlikte Mesih’in kutsal yer hizmeti olarak uygulamak, yanlış ve hatalı bir peygamberlik uygulamasıdır; ancak “yalan”, “günlük”ün bir peygamberlik sembolü olarak yanlış tanımlanmasından ibaret değildir; aynı zamanda Bayan White’ın bu yanlış uygulamayı onayladığını iddia eden bir “yalanı” da temsil eder ve ardından bu yanlışlığı kullanarak hatalı uygulamayı yerleşik bir hakikat olarak kabul ettirir.

The correct understanding of the last six verses of Daniel eleven, have been typified by verses thirty to thirty-six, and when Sister White identifies the complete fulfillment of Daniel chapter eleven, she states that “scenes similar to those described” in verses thirty to thirty-six “will be repeated.”

Daniel on birinci bölümün son altı ayetinin doğru anlaşılması, otuz ila otuz altıncı ayetlerde örneklendirilmiştir; ve Kardeş White, Daniel on birinci bölümün tam olarak yerine gelişini tanımladığında, otuz ila otuz altıncı ayetlerde “tasvir edilenlere benzer sahnelerin” “tekrarlanacağını” belirtir.

Employing the false definition of “the daily,” produces a false historical structure. The history represented in Daniel chapter eleven, verses thirty to thirty-six, includes the taking away of “the daily.” “The daily” is either the Millerite application, or application of Prescott and Daniells. Depending on which application is chosen, two different historical structures will be produced.

"günlük"ün yanlış tanımını kullanmak, yanlış bir tarihsel yapı oluşturur. Daniel kitabının on birinci bölümünün otuzdan otuz altıya kadar olan ayetlerinde temsil edilen tarih, "günlük"ün ortadan kaldırılmasını içerir. "günlük" ya Millerci yorumdur ya da Prescott ve Daniells'in yorumudur. Hangi yorumun seçildiğine bağlı olarak iki farklı tarihsel yapı ortaya çıkacaktır.

> And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:31.

> Onun tarafında kuvvetler ayağa kalkacak; tapınak kalesini kirletecekler, günlük sunuyu kaldıracaklar ve yıkıma yol açan iğrençliği dikecekler. Daniel 11:31.

According to inspiration the prophetic history represented in this verse, and including verse thirty, and verses thirty-two through thirty-six is to be repeated in verses forty through forty-five of Daniel eleven.

İlhama göre, bu ayette temsil edilen ve 30. ayet ile 32'den 36'ya kadar olan ayetleri de kapsayan peygamberlik tarihi, Daniel 11'in 40-45. ayetlerinde tekrar edilecektir.

> “The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, [Daniel 11:30–36 quoted.]

> Daniel kitabının on birinci bölümündeki peygamberlik sözü neredeyse bütünüyle yerine gelmiştir. Bu peygamberlik sözünün gerçekleşmesiyle yaşanan tarihin büyük bir bölümü tekrarlanacaktır. Otuzuncu ayette 'kederlenecek' bir güçten söz edilir, [Daniel 11:30-36 alıntılandı.]

> “Scenes similar to those described in these words will take place.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> "Bu sözlerde anlatılanlara benzer sahneler gerçekleşecektir." Manuscript Releases, sayı 13, 394.

The verse where we find “the daily,” is verse thirty-one.

"the daily," ifadesini bulduğumuz ayet, otuz birinci ayettir.

> And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:31.

> Onun tarafında kuvvetler ayağa kalkacak; tapınak kalesini kirletecekler, günlük sunuyu kaldıracaklar ve yıkıma yol açan iğrençliği dikecekler. Daniel 11:31.

The “arms” in the verse stand up on “his part.” The “arms” are a power, as is the one they “stand up” for. It is the “arms” in the verse that “stand on his part,” and the “arms” that “pollute the sanctuary of strength,” and the “arms” “take away the daily” and it is also the “arms” that “place the abomination that maketh desolate.” In Revelation chapter thirteen, the dragon, which is pagan Rome provides three things for the papacy.

Ayetteki "kollar" "onun tarafında" ayağa kalkar. "Kollar" bir güçtür; uğruna "ayağa kalktıkları" kişi de öyledir. Ayette "onun tarafında duran" "kollar"dır; "kudretin mabedini kirleten" "kollar"dır; "kollar" "günlük olanı ortadan kaldırır" ve ayrıca "kollar" "ıssız bırakan iğrençliği yerleştirir." Vahiy'in on üçüncü bölümünde, ejderha, yani putperest Roma, papalığa üç şey sağlar.

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

> Gördüğüm canavar pars gibiydi; ayakları ayı ayakları gibiydi; ağzı da aslan ağzı gibiydi; ejderha ona kendi kudretini, tahtını ve büyük yetki verdi. Vahiy 13:2.

The leopard-like beast is identified by Sister White as the papacy, and in chapter twelve Sister White identifies that the dragon is both Satan, and also pagan Rome.

Leopar benzeri canavar, Sister White tarafından papalık olarak tanımlanır ve on ikinci bölümde Sister White, ejderhanın hem Şeytan hem de putperest Roma olduğunu belirtir.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> “Böylece ejderha, öncelikle Şeytan’ı temsil etmekle birlikte, ikincil anlamda putperest Roma’nın bir simgesidir.” Büyük Mücadele, 439.

In verse two, of Revelation chapter thirteen, pagan Rome gave its military power, its “arms”, unto the papacy, beginning with Clovis king of the Franks (France), in the year 496. Pagan Rome gave papal Rome its seat of authority in the year 330, when the emperor Constantine vacated the city of Rome and moved the capitol of imperial Rome to the city of Constantinople. Pagan Rome gave the civil authority to the papacy in the year 533, when Justinian issued a decree identifying the papacy as the head of all the churches, and the corrector of heretics.

Vahiy 13:2’de, putperest Roma, askerî gücünü, “silahlarını”, papalığa verdi; bu, 496 yılında Frankların (Fransa) kralı Clovis ile başladı. Putperest Roma, 330 yılında, İmparator Konstantin Roma kentini terk edip imparatorluk Roma’nın başkentini Konstantinopolis’e taşıdığında, papalık Roma’sına otorite makamını verdi. Putperest Roma, 533 yılında, Jüstinyen papalığı tüm kiliselerin başı ve sapkınların düzelticisi olarak tanımlayan bir ferman yayımladığında, papalığa sivil yetkiyi verdi.

In verse thirty-one the “arms” that stand up, are the military forces of pagan Rome, that stood up for the papacy beginning with Clovis in the year 496. For this act the papacy identifies France as the “first born of the Catholic church,” and sometimes as “the eldest daughter of the Catholic church.” In verse thirty-one, after Constantine passed a Sunday law in the year 321, and then moved the capital from the city of Rome unto the city of Constantinople in the year 330, the formerly invincible empire began to crumble, as the first four Trumpet powers of Revelation chapter eight began an ongoing warfare against the Roman empire. The focus of the attacks carried out by the Barbarians and Genseric were directed against the city of Rome, which before the year 330, had been the “sanctuary of strength” for the Roman empire. From the year 330 and onward invading barbarian warfare was to “pollute the sanctuary of strength,” until the “arms” of pagan Rome were to stand up for the papacy, beginning in the year 496.

Otuz birinci ayette ayağa kalkan "kollar", 496 yılında Klovis'le başlayarak Papalık adına ayağa kalkan putperest Roma'nın askeri güçleridir. Bu eylem nedeniyle Papalık, Fransa'yı "Katolik Kilisesi'nin ilk doğanı" ve kimi zaman da "Katolik Kilisesi'nin en büyük kızı" olarak tanımlar. Otuz birinci ayette, Konstantin 321 yılında bir Pazar yasasını kabul edip 330'da başkenti Roma kentinden Konstantinopolis'e taşıdıktan sonra, daha önce yenilmez olan imparatorluk çözülmeye başladı; zira Vahiy kitabının sekizinci bölümündeki ilk dört Borazan gücü Roma İmparatorluğu'na karşı kesintisiz bir savaş başlattı. Barbarlar ve Genseric tarafından gerçekleştirilen saldırıların odağı, 330 yılından önce Roma İmparatorluğu için "gücün sığınağı" olan Roma kentiydi. 330 yılından itibaren istilacı barbar savaşları "gücün sığınağını kirletecekti"; ta ki 496 yılından başlayarak putperest Roma'nın "kolları" Papalık adına ayağa kalkana kadar.

Not only did pagan Rome provide three things for the papal power, by giving it the military power, the civil authority and the seat of the city of Rome, but it also removed three horns for papal Rome.

Putperest Roma, papalık gücüne askerî güç, sivil otorite ve Roma şehrindeki merkezi vererek üç şey sağlamakla kalmadı; aynı zamanda Papalık Roması için üç boynuzu da ortadan kaldırdı.

> I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.

> Boynuzlara bakıyordum; işte, aralarından başka bir küçük boynuz çıktı; onun önünde ilk boynuzlardan üçü köklerinden sökülmüştü; ve işte, bu boynuzda insan gözleri gibi gözler ve büyük sözler söyleyen bir ağız vardı. Daniel 7:8.

The three horns that were to be “plucked up” in Daniel chapter seven, represented three primary powers that were resisting the rise of the papacy to power. The last of those three horns was removed when the Goths were driven from the city of Rome in the year 538. They were driven out of the city by the “arms” of pagan Rome, for those “arms” were to place the papacy (the abomination of desolation), on the throne of the then-known world in the year 538.

Daniel’in yedinci bölümünde “koparılacağı” belirtilen üç boynuz, papalığın iktidara yükselişine direnen üç asli gücü temsil ediyordu. Bu üç boynuzun sonuncusu, 538 yılında Gotlar Roma şehrinden sürüldüğünde ortadan kaldırıldı. Onlar, putperest Roma’nın “kolları” tarafından şehirden sürüldüler; çünkü bu “kollar”, 538 yılında papalığı (yıkıcı iğrençlik) o zamanlar bilinen dünyanın tahtına oturtacaktı.

Verse thirty-one of Daniel eleven, identifies four things the “arms” (pagan Rome), were going to do. They were to “stand up” for the papacy, as they did in the year 496. They were to pollute the “sanctuary of strength” as represented by the military struggles that were carried out upon the city of Rome for roughly two centuries. They were to “place” the papacy on the throne of the earth in the year 538, and they were also to “take away the daily.”

Daniel’in on birinci bölümünün otuz birinci ayeti, "kolların" (putperest Roma) yapacakları dört şeyi belirtir. Papalık için "ayağa kalkacaklardı"; nitekim bunu 496 yılında yaptılar. Yaklaşık iki yüzyıl boyunca Roma şehrinde sürdürülen askerî mücadelelerle temsil edildiği üzere "güç mabedini" kirleteceklerdi. 538 yılında Papalığı yeryüzünün tahtına "yerleştireceklerdi" ve ayrıca "günlük"ü ortadan kaldıracaklardı.

The Hebrew word translated as “take away” in the verse (sur), means “to remove”. By the year 508, the resistance from paganism that existed in the Roman empire, that had been working to prevent the rise of the papacy to power, had been fully brought into subjection or eliminated.

Ayette "take away" olarak çevrilen İbranice kelime (sur), "ortadan kaldırmak" anlamına gelir. 508 yılına gelindiğinde, Roma İmparatorluğu’nda var olan ve papalığın iktidara yükselişini önlemeye çalışan paganizmin direnişi tamamen boyun eğdirilmiş veya ortadan kaldırılmıştı.

To identify “the daily,” as Christ’s sanctuary ministry is a false application, but the actual work that was accomplished in Laodicean Adventist history that identified the false application as the truth, was based upon a specific “lie” that was accomplished in the third generation of Adventism. Sister White’s direction that the history of verses thirty to thirty-six will be repeated in the final fulfillment of Daniel eleven, made it impossible for “the scornful men” that rule Jerusalem to place an interpretation upon verse thirty-one without simultaneously rejecting the Spirit of Prophecy.

"the daily"i Mesih’in mabed hizmeti olarak tanımlamak yanlış bir uygulamadır; fakat Laodikya dönemi Adventist tarihinde gerçekleştirilen ve bu yanlış uygulamayı hakikat olarak tanıtan asıl çalışma, Adventizmin üçüncü neslinde uydurulmuş belirli bir "yalan"a dayanıyordu. Kardeş White’ın, Daniel 11’in nihai gerçekleşmesinde 30–36. ayetlerdeki tarihin tekrarlanacağına dair yönergesi, Yeruşalim’e hükmeden "alaycı adamlar"ın, 31. ayete aynı anda Peygamberlik Ruhu’nu reddetmeksizin bir yorum getirmelerini imkânsız kıldı.

The “scornful men” teach that the papacy took away the true understanding of Christ’s sanctuary ministry, by the introduction of the papal mass, which is a counterfeit of Christ’s work in the heavenly sanctuary. If this were the actual meaning of “the daily,” then the “arms” that stood up in verse thirty-one would be the papacy, for the grammatical structure of the verse demands that the “arms” are the power that takes away “the daily.”

"Alaycı adamlar", Papalığın, göksel kutsal mekândaki Mesih’in işinin bir taklidi olan papalık ayinini getirerek, Mesih’in kutsal mekândaki hizmetine dair doğru anlayışı ortadan kaldırdığını öğretiyorlar. Eğer "günlük"ün gerçek anlamı bu olsaydı, o zaman otuz birinci ayette ayağa kalkan "kollar" Papalık olurdu; çünkü ayetin dilbilgisel yapısı, "kolların" "günlüğü" ortadan kaldıran güç olduğunu gerektirir.

In order to uphold their dish of fables, they argue that the papacy (arms) polluted Christ’s heavenly sanctuary. The Hebrew word translated as “sanctuary (miqdash) of strength” is either a pagan sanctuary or God’s sanctuary. If Daniel wanted to convey that God’s sanctuary was to be polluted by the papacy, he would have employed the Hebrew word “qodesh”, which can only represent God’s sanctuary. So where is it recorded in the Bible or the Spirit of Prophecy that the heavenly sanctuary ever was or ever will be, polluted by the papacy?

Masal yığınlarını ayakta tutmak için, papalığın (kuvvetler) Mesih’in göksel tapınağını kirlettiğini iddia ederler. “Güç tapınağı (miqdash)” diye çevrilen İbranice sözcük, ya putperest bir tapınak ya da Tanrı’nın tapınağıdır. Daniel, Tanrı’nın tapınağının papalık tarafından kirletileceğini anlatmak isteseydi, yalnızca Tanrı’nın tapınağını ifade edebilen İbranice “qodesh” sözcüğünü kullanırdı. Öyleyse Kutsal Kitap’ta ya da Peygamberlik Ruhu’nda, göksel tapınağın papalık tarafından bir zamanlar kirletildiği ya da kirletileceği nerede kaydedilmiştir?

Certainly, the sins of Christians are registered in the books of the heavenly sanctuary, but that representation does not mean God’s sanctuary was polluted. The cleansing of the sanctuary represented the cleansing of the record books that are located in the sanctuary. Furthermore, the papal power has never been Christian, so it has never been entered into the books of the investigative judgment. The only judgment identified for the papacy is the executive judgment of God’s wrath.

Elbette, Hristiyanların günahları göksel tapınağın kitaplarına kaydedilmiştir, ancak bu tasvir Tanrı’nın tapınağının kirlendiği anlamına gelmez. Tapınağın arındırılması, tapınakta bulunan kayıt kitaplarının arındırılmasını temsil ediyordu. Ayrıca, papalık gücü hiçbir zaman Hristiyan olmamıştır; dolayısıyla araştırıcı yargının kitaplarına hiç kaydedilmemiştir. Papalık için belirlenen tek yargı, Tanrı’nın gazabının icraî yargısıdır.

The “arms” also were to “place the abomination that maketh desolate,” which would be what power? What power did the papacy place? And what power is it, in the very opening of verse thirty-one that the papacy stood up for?

"Kuvvetler" ayrıca "ıssız bırakan iğrenç şeyi yerleştirecekti"; bu hangi güç olurdu? Papalık hangi gücü yerleştirdi? Ve otuz birinci ayetin hemen başında, Papalık hangi güç için ayağa kalktı?

The unlearned in Laodicean Adventism who have placed their eternal life into the hands of men who have been identified as being unable to read the book that is sealed, may be comfortable having their itching ears soothed with that type of corrupted biblical application, but it is even more absurd to try and take the history they must identify to uphold their error, and align it with the last six verses of Daniel eleven.

Laodikya Adventizmi’ndeki eğitimsizler, ebedî yaşamlarını mühürlü kitabı okuyamadığı belirlenmiş kişilerin ellerine teslim etmiş olanlar, kaşınan kulaklarının bu tür yozlaşmış Kutsal Kitap uygulamalarıyla okşanmasından rahatlık duyabilirler; ancak hatalarını sürdürmek için tanımlamak zorunda oldukları tarihi alıp Daniel 11’in son altı ayetiyle uyumlu hâle getirmeye çalışmak daha da saçmadır.

In the history leading up to the collapse of the Soviet Union, which can be shown to be represented as the King of the South in verse forty of Daniel eleven, the military strength of the United States stood up for the papacy, as Ronald Reagan formed a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy. In so doing, it signaled that any Protestant resistance to the rise of the papacy had been subdued in the United States, as typified by the removal of the resistance of paganism in the year 508. The King of the North (the papacy) in the passage first swept away the Soviet Union in 1989, and did so in partnership with “chariots” and “horseman,” representing the military strength of the United States, and also with the economic strength of the United States as represented by the “ships.”

Daniel kitabının on birinci bölümünün kırkıncı ayetinde Güneyin Kralı olarak temsil edildiği gösterilebilen Sovyetler Birliği’nin çöküşüne giden süreçte, Amerika Birleşik Devletleri’nin askeri gücü papalığın yanında yer aldı; Ronald Reagan, Kutsal Kitap kehanetindeki Mesih karşıtıyla gizli bir ittifak kurdu. Böylece, papalığın yükselişine karşı her türlü Protestan direnişinin Amerika Birleşik Devletleri’nde bastırılmış olduğunu, 508 yılında paganizmin direnişinin ortadan kaldırılmasıyla örneklendiği gibi, göstermiş oldu. Söz konusu pasajda Kuzeyin Kralı (papalık) önce 1989’da Sovyetler Birliği’ni silip süpürdü ve bunu, Amerika Birleşik Devletleri’nin askeri gücünü temsil eden “savaş arabaları” ve “atlılar” ile, ayrıca “gemiler”in temsil ettiği Amerika Birleşik Devletleri’nin ekonomik gücüyle ortaklık içinde yaptı.

The United States was the “arms” that stood up for the papacy. Protestantism was taken away, just as the resistance of paganism was subdued by the year 508. In verse forty-one the United States will be conquered by the papacy, and the Constitution of the United States, which is the “sanctuary of strength” of the United States will be overturned as the United States places the King of the North (the papacy), upon the throne of the earth, as did pagan Rome in 538. If you are reading the articles on this website, then you can download The Time of the End magazine, and read a more thorough presentation of the last six verses of Daniel eleven, but we are now simply identifying that the identification of “the daily,” as Christ’s sanctuary ministry is a false application of the symbol. We are doing this in order to show that the false application was brought upon Laodicean Adventism by a purposeful lie.

Amerika Birleşik Devletleri, papalığın yanında ayağa kalkan “kollar”dı. Protestanlık ortadan kaldırıldı; tıpkı paganizmin direncinin 508 yılında bastırılması gibi. Kırk birinci ayette Amerika Birleşik Devletleri papalık tarafından fethedilecek ve ABD, Kuzey Kralı’nı (papalığı) yeryüzünün tahtına oturturken, ABD’nin “kuvvetin mabedi” olan Anayasası hükümsüz kılınacaktır; tıpkı putperest Roma’nın 538’de yaptığı gibi. Bu web sitesindeki makaleleri okuyorsanız, The Time of the End dergisini indirebilir ve Daniel on birin son altı ayetinin daha kapsamlı bir sunumunu okuyabilirsiniz; ancak biz şu anda sadece “the daily”nin Mesih’in mabetteki hizmeti olarak tanımlanmasının simgenin yanlış bir uygulanışı olduğunu belirtmekteyiz. Bunu, bu yanlış uygulamanın Laodikya Adventizmine kasıtlı bir yalan yoluyla getirildiğini göstermek için yapıyoruz.

We will continue to consider the prophetic lie in the next article.

Bir sonraki yazıda kehanet yalanını ele almaya devam edeceğiz.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.

> Kaybedecek zamanımız yok. Önümüzde sıkıntılı zamanlar var. Dünya savaş ruhuyla çalkalanıyor. Yakında kehanetlerde sözü edilen sıkıntı sahneleri gerçekleşecek. Daniel kitabının on birinci bölümündeki kehanet neredeyse tamamen yerine gelmiş durumda. Bu kehanetin gerçekleşmesiyle yaşanmış tarihsel olayların büyük bir kısmı tekrarlanacaktır.

> “In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. And such as do wickedly against the covenant shall he corrupt by flatteries: but the people that do know their God shall be strong, and do exploits. And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done.’ Daniel 11:30–36.

> "Otuzuncu ayette şöyle bir güçten söz edilir: 'kederlenecek, geri dönecek ve kutsal antlaşmaya karşı öfkeye kapılacak; böyle yapacaktır; hatta geri dönecek ve kutsal antlaşmayı terk edenlerle anlaşacaktır. Ve kuvvetler onun tarafında duracak ve kale gibi olan kutsal yeri kirletecek, günlük kurbanı ortadan kaldıracak ve ıssızlaştıran iğrençliği yerleştirecekler. Antlaşmaya karşı kötülük yapanları ise tatlı sözlerle yozlaştıracak; ama Tanrılarını bilen halk güçlü olacak ve büyük işler yapacak. Halk arasındaki anlayışlı olanlar birçok kişiyi eğitecek; yine de birçok gün boyunca kılıçla, ateşle, esaretle ve yağmayla düşecekler. Şimdi, düştüklerinde az bir yardımla desteklenecekler; ama birçokları yağcılıkla onlara yapışacak. Anlayışlı olanlardan bazısı da onları denemek, arındırmak ve aklamak için, son zamana kadar düşecek; çünkü bu, belirlenmiş bir zamana kadardır. Ve kral dilediğini yapacak; kendini yüceltecek ve kendini her tanrının üzerine yükseltecek ve tanrıların Tanrısına karşı akıl almaz sözler söyleyecek ve öfke tamamlanıncaya kadar başarılı olacak; çünkü kararlaştırılan şey yerine getirilecektir.' Daniel 11:30-36."

> “Scenes similar to those described in these words will take place. We see evidence that Satan is fast obtaining the control of human minds who have not the fear of God before them. Let all read and understand the prophecies of this book, for we are now entering upon the time of trouble spoken of:

> Bu sözlerde anlatılanlara benzer sahneler yaşanacak. Tanrı korkusu taşımayan insanların zihinleri üzerinde Şeytan’ın hızla hâkimiyet kurmakta olduğuna dair kanıtlar görüyoruz. Herkes bu kitabın peygamberliklerini okusun ve anlasın; çünkü artık bu kitabın sözünü ettiği sıkıntı zamanına giriyoruz:

> “‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> "Ve o zaman, senin halkının çocuklarını koruyan büyük önder Mikail ayağa kalkacak; o zaman, ulus var olduğundan beri o zamana dek eşi görülmemiş bir sıkıntı olacak; o zaman senin halkın, kitapta adı yazılı bulunan herkes, kurtulacak. Yeryüzünün toprağında uyuyanların birçoğu uyanacak; kimileri sonsuz yaşama, kimileri de utanca ve sonsuz aşağılanmaya. Bilge olanlar gökkubbenin parlaklığı gibi parlayacak; birçoklarını doğruluğa döndürenler ise sonsuza dek, yıldızlar gibi. Ama sen, ey Daniel, sözleri sakla ve kitabı son zamana kadar mühürle; birçokları gidip gelecek ve bilgi artacak." Daniel 12:1-4. El Yazmaları Yayınları, sayı 13, 394.

Back to Articles