Article

# Laodikya - Numara Beş

Son Üç

Author

Jeff Pippenger

Published

September 3, 2023

Formats

PDF
Word

İdeal olarak, yedi kilise ve yedi mühür, aynı tarihin içsel ve dışsal çizgilerini temsil eden paralel semboller olarak anlaşılmalıdır. Ayrıca, son üç kilise ile son üç mühür göz önünde bulundurulduğunda, tarihin ilerleyişini temsil eden tarihsel çizginin, sembollerin başlıca konusu olmadığına dikkat etmek önemlidir. Kiliseler paralel tarihler bağlamında uygulandığında, tarihin ilerleyişi sembolizmin vazgeçilmez bir unsurudur; ancak son üç kilise ve mühür kendi başlarına birer sembol olarak ele alındığında durum böyle değildir.

Sembol olarak son üç kilise, üç grubun ilişkisi ve çeşitli kiliselerin temsil ettiği üç ibadetçi grubunun etkileşim dinamikleriyle ilgilidir. Son üç mühür, Tanrı’nın halkını Musa ve İlyas tarafından temsil edilenler olarak tanımlar. İlyas yüz kırk dört bini, Musa ise doğrular arasından ölmüş olanları temsil eder.

> Beşinci mührü açtığında, sunağın altında, Tanrı’nın sözü uğruna ve taşıdıkları tanıklık uğruna öldürülenlerin canlarını gördüm. Yüksek sesle haykırıyorlardı: “Ya Rab, kutsal ve gerçek olan, yeryüzünde oturanları yargılayıp kanımızın öcünü almaya daha ne kadar süre bekleyeceksin?” Onların her birine beyaz kaftanlar verildi; kendileri gibi öldürülecek olan hizmettaşları ve kardeşlerinin sayısı tamamlanıncaya dek biraz daha dinlenmeleri söylendi. Altıncı mührü açtığında, işte, büyük bir deprem oldu; güneş kıldan yapılmış çul gibi karardı, ay kan gibi oldu. Gökteki yıldızlar, güçlü bir rüzgârla sarsılan incir ağacının ham meyvelerini dökmesi gibi, yeryüzüne düştüler. Gök, dürülen bir tomar gibi çekilip gitti; bütün dağlar ve adalar yerlerinden oynadılar. Yeryüzünün kralları, büyükleri, zenginleri, başkomutanları, güçlüleri, her köle ve her özgür kişi, mağaralara ve dağların kayalarına saklandılar. Ve dağlara ve kayalara şöyle dediler: “Üzerimize düşün ve tahtta oturanın yüzünden ve Kuzu’nun gazabından bizi gizleyin! Çünkü gazabının o büyük günü geldi; kim ayakta kalabilir?” Vahiy 6:9-17.

Kardeş White bize beşinci mührün “gelecekteki bir zaman dilimini” ele aldığını bildirir. Beşinci mühürle ilgili ayetler, Tanrı’nın Karanlık Çağlar boyunca Tanrı’nın halkını öldürmesinden dolayı papalığı ne zaman yargılayacağını soruyor. Şu yanıt verildi: “son günlerde” Tanrı, işledikleri cinayetler nedeniyle papalığı yargılayacak ve ayrıca Pazar yasası krizi sırasında papalık tarafından öldürülecek olan başka bir şehitler grubu nedeniyle de yargılayacaktır.

> "'Ve beşinci mührü açtığında . . . [Vahiy 6:9-11]. Burada Yuhanna'ya sunulan sahneler, gerçekte var olmayan, fakat gelecekte bir zamanda gerçekleşecek olanlardı.' Manuscript Releases, cilt 20, 197."

İlham ayrıca şu gerçeği de doğrular: Sunağın altında bulunan ve Tanrı’nın papalığı ne zaman yargılayacağını bilmek isteyen ruhlar, Vahiy’in on sekizinci bölümünde yeryüzünü görkemiyle aydınlatan meleğin iki sesiyle bağlantılıdır.

> "Beşinci mühür açıldığında, Vahiyci Yuhanna görümde sunağın altında, Tanrı'nın Sözü ve İsa Mesih'in tanıklığı uğruna öldürülmüş olan topluluğu gördü. Bundan sonra, sadık ve gerçek olanların Babil'den çıkmaya çağrıldığı Vahiy'in on sekizinci bölümünde betimlenen sahneler geldi. Vahiy 18:1-5 alıntılandı." Manuscript Releases, cilt 20, s. 14.

Vahiy 18'de Katolikliğin yargısı iki mislidir; çünkü orada ve o sırada, yalnızca "son günlerde" öldüreceği kişiler için değil, aynı zamanda papalık yönetiminin Karanlık Çağları sırasında cinayet kurbanları için de cezalandırılır.

> Ve gökten şöyle diyen başka bir ses işittim: “Halkım, onun günahlarına ortak olmayasınız ve onun belalarına uğramayasınız diye ondan çıkın. Çünkü onun günahları göğe kadar ulaştı ve Tanrı onun kötülüklerini hatırladı. Size yaptığı gibi siz de ona karşılık verin; yaptıklarına göre ona iki kat verin; doldurduğu kasede ona iki kat doldurun.” Vahiy 18:4-6.

Altıncı mühür, yedi son bela sırasında Mesih’in İkinci Gelişi’nden hemen önce meydana gelen olayların Kutsal Kitap’taki klasik örneklerinden birini sunar. Altıncı mühür, altıncı mührün son ayetinde gündeme getirilen "kim ayakta durabilecek" sorusuna yanıt sağlayan Vahiy’in yedinci bölümüne girişle sona erer. Yedi son bela geldiğinde sona erecek Pazar yasası krizinde, Tanrı’nın sancağı olarak ayakta duracak iki grup vardır. Bu iki grup, İlyas tarafından temsil edilen yüz kırk dört bin ile Musa tarafından temsil edilen "büyük kalabalık"tır. Musa ve İlyas’ın bu iki simgesi, dünyanın sonunda duracak olanlar olarak daha önce tanımlanmıştı; çünkü ikisi de Başkalaşım Dağı’nda Mesih’le birlikte durdu.

Karanlık Çağlar’daki Papalık şehitlerinin ilk grubuna beyaz giysiler verildi ve o grup tamamlanıncaya kadar beklemeleri söylenen ikinci grup da, yine beyaz giysiler giyen “büyük kalabalık”tır. Beşinci ve altıncı mühür, beşinci ve altıncı kiliselerin paralel bir tarihçesini sunmuyorlar; “son günlerde” Rab için bir sancak olarak ayağa kalkan iki grup hakkında tanıklık ediyorlar. Bu iki grup, Vahiy’in on sekizinci bölümündeki iki sesin mesajlarını ilan edenlerdir. Böylece ilan edilen mesaj, Pentekost tarihinin ve Adventizmin başlangıcındaki Gece Yarısı Çığlığı tarihinin örneklediği üzere, Kutsal Ruh’un dökülmesiyle birlikte gelir.

> Üçüncü meleğin mesajının ilanına katılan melek, yeryüzünün tamamını görkemiyle aydınlatacaktır. Burada dünya çapında kapsamı olan ve alışılmadık bir kudrete sahip bir iş öngörülmektedir. 1840-44 yıllarındaki Advent hareketi, Tanrı’nın gücünün görkemli bir tezahürüydü; birinci meleğin mesajı dünyadaki her misyon istasyonuna ulaştırıldı ve bazı ülkelerde, on altıncı yüzyıldaki Reformasyon’dan bu yana herhangi bir ülkede tanık olunan en büyük dinsel ilgi görüldü; ancak bunların hepsini, üçüncü meleğin son uyarısı altında gerçekleşecek kudretli hareket aşacaktır.

> Bu iş, Pentekost Günü’ndekine benzer olacaktır. Nasıl ki müjdenin başlangıcında Kutsal Ruh’un dökülüşüyle değerli tohumun filizlenmesi için ‘ilk yağmur’ verilmişse, aynı şekilde hasadın olgunlaşması için ‘son yağmur’ da müjdenin sonunda verilecektir. ‘Rab’bi tanımaya devam edersek, O’nu tanıyacağız; O’nun gelişi sabah gibi kesindir; O, yağmur gibi, yeryüzüne yağan son ve ilk yağmur gibi bize gelecektir.’ Hoşea 6:3. ‘Öyleyse, ey Siyon’un çocukları, sevinin ve Tanrınız Rab’de coşun; çünkü size ölçülü olarak ilk yağmuru verdi ve sizin için yağmuru, ilk yağmuru ve son yağmuru yağdıracak.’ Yoel 2:23. ‘Son günlerde, diyor Tanrı, Ruhumdan bütün insanların üzerine dökeceğim.’ ‘Ve olacak ki, Rab’bin adını çağıran herkes kurtulacak.’ Elçilerin İşleri 2:17, 21.

> Müjdenin büyük işi, başlangıcını damgalayan Tanrı’nın gücünün tezahüründen daha azıyla sona ermeyecektir. Müjdenin başlangıcında ilk yağmurun dökülmesiyle yerine gelen peygamberlik sözleri, kapanışında son yağmurda yeniden yerine getirilecektir. İşte elçi Petrus’un şöyle derken beklediği “ferahlanma zamanları”: “Bu nedenle tövbe edin ve dönün ki, Rab’bin huzurundan ferahlanma zamanları geldiğinde günahlarınız silinsin; ve O, İsa’yı gönderecektir.” Elçilerin İşleri 3:19, 20. Büyük Mücadele, 611.

Vahiy'in yedinci bölümünde temsil edilen İlyas ve Musa'yı tanıtan soruyu altıncı mühür gündeme getirdikten sonra, yedinci mühür açılır ve bu iki grubun üzerine Kutsal Ruh'un dökülmesini tasvir eder. Anlatımda yarım saatlik bir sessizlik olduğuna dikkat edilmelidir. Yedinci mührün açılmasıyla temsil edilen geç yağmurun dökülüşü, bir sessizlik dönemini içerir.

> Yedinci mührü açtığında, gökte yaklaşık yarım saat kadar bir sessizlik oldu. Ve Tanrı’nın önünde duran yedi meleği gördüm; onlara yedi borazan verildi. Altın bir tütsü kabı taşıyan başka bir melek geldi ve sunağın yanında durdu; kendisine çokça tütsü verildi ki, onu tahtın önünde bulunan altın sunağın üzerinde, bütün kutsalların dualarıyla birlikte sunsun. Kutsalların dualarıyla birlikte yükselen tütsünün dumanı, meleğin elinden Tanrı’nın huzuruna yükseldi. Melek tütsü kabını aldı, onu sunağın ateşiyle doldurdu ve yeryüzüne fırlattı; ve sesler, gök gürlemeleri, şimşekler ve bir deprem oldu. Vahiy 8:1-5.

The Great Controversy'deki pasajda az önce belirtildiği gibi, güçlü melek inip yeryüzünü yüceliğiyle aydınlattığında geç yağmur dökülmeye başlar. Geç yağmur, 11 Eylül 2001'de "New York City'deki büyük binalar yıkıldığında" başladı.

> Şimdi, New York’un bir gelgit dalgasıyla silinip süpürüleceğini ilan ettiğime dair bir haber mi dolaşıyor? Bunu asla söylemedim. Orada yükselen büyük binalara, kat üstüne kat çıktıklarını seyrederken şöyle dedim: ‘Rab, yeri şiddetle sarsmak için ayağa kalktığında ne korkunç sahneler yaşanacak! O zaman Vahiy 18:1-3’ün sözleri yerine gelecek.’ Vahiy’in on sekizinci bölümünün bütünü, yeryüzüne gelecek olana dair bir uyarıdır. Ama New York’un başına nelerin geleceği konusunda özel bir ışığım yok; yalnızca şunu biliyorum: Oradaki büyük binalar bir gün Tanrı’nın gücünün dönüp altüst edişiyle yere serilecek. Bana verilen ışıktan, dünyada yıkımın var olduğunu biliyorum. Rab’den bir tek söz, kudretli gücünün bir tek dokunuşu; ve bu heybetli yapılar çökecek. Korkunçluğunu hayal bile edemeyeceğimiz sahneler yaşanacak. Review and Herald, 5 Temmuz 1906.

11 Eylül 2001’de son yağmur yağmaya başladı ve o yağmurun dökülüşü İlyas ve Musa ile temsil edilenlerin üzerine düştü; bu, bir sessizlik zamanını da içerir. Musa ve İlyas için bir sessizlik zamanı Vahiy’in on birinci bölümünde de temsil edilir; Musa ve İlyas, dünyaya azap veren o iki peygamber, sokaklarda “öldürüldüler”. Ama üç buçuk gün sonra Horev mağarasından çıktılar ve göğe yükseldiler. Son yağmurun tarihinde, o iki haberci tarafından temsil edilen mesaj öldürülür ve sokağa atılır, fakat diriltilene kadar gömülmez. Bu, Yahuda oymağından Aslan’ın şimdi mühürlerini açtığı başlıca gerçeklerden biridir.

Son üç mühür, İlyas ve Musa tarafından temsil edilen Tanrı’nın halkının son hareketini tanımlıyor. Bu hareket ölür ve diriltilir. Bu bir harekettir; çünkü Adventizm, William Miller’in tanımasına yönlendirildiği ilk gerçeği bir kenara bıraktıkları 1863’e kadar devam eden bir hareketle başladı. 1863’te hareket sona erdi; çünkü 1863’te hukuken bir kilise hâline geldiler. Alfa ve Omega, kalan halkını bir hareket olarak başlatmışsa, onu bir hareket olarak da sona erdireceğinde ısrar eder.

Artık yedi kilise ve yedi mühürle ilgili genel özeti tamamladık. Son üç mühürde, Musa ve İlyas tarafından temsil edilen kurtarılanların iki sınıfını görüyoruz. Bu mühürlerin hepsi Vahiy 18’in kudretli meleğine tanıklık eder. O 11 Eylül 2001’de indiğinde, kurtarılanların iki sınıfı, Adventizmin başlangıcındaki hareket tarafından önceden örneklenmiş olduğu gibi, Adventizmin sonundaki hareket içinde iki sınıf ibadet edeni açığa çıkarmak ve ayırmak üzere tasarlanmış bir arınma sürecine girdi. Daniel, kötüler diye adlandırdığı bir sınıfın bilgi artışını anlamayacağını, fakat bilgelerin anlayacağını belirtir. Matta, açığa çıkarılmış bilginin anlayışından yoksun olan bakirenin akılsız olarak nitelendirildiğini bildirir. Bilge bakireler, gece yarısındaki krizde bilgi artışını anladıklarını ve ona sahip olduklarını gösterirler. Bilgeler ve akılsızlar, Filadelfya kilisesi ya da Laodikya kilisesiyle temsil edilir. Laodikya’nın kötü, akılsız bakireleri Rab’bin ağzından kusulacaktır ve bilge olanlar Tanrı’nın adını, yani O’nun karakterini alınlarına alırlar. Altıncı kilise olan Filadelfya bilgeleri temsil ediyorsa, yedinci kilise olan Laodikya nasıl olur da kötülere karşılık gelir? Eğer durum buysa, sıra bozulmuş olmuyor mu? Elbette cevap Alfa ve Omega ile çözülür.

Tanrı’nın adını taşıyan ilk halk olan kadim İsrail’in başlangıcında, Musa, o halkın sonunda gelecek Mesih’in bir tipiydi.

> Çünkü Musa gerçekten atalara şöyle dedi: Rab, Tanrınız, kardeşleriniz arasından size benim gibi bir peygamber çıkaracaktır; size söyleyeceği her şeyde onu dinleyeceksiniz. Ve şöyle olacaktır ki, o peygamberi dinlemeyen her can halkın arasından yok edilecektir. Elçilerin İşleri 3:22, 23.

Tanrı'nın ilk adlandırılmış halkının sonunda, Vaftizci Yuhanna, Mesih'in ilk gelişinin yolunu hazırlayan İlyas elçisiydi. İsa daha sonra çarmıhta kurbanını sunacak ve ardından göksel mabedin Kutsal Yeri'nde Başkâhinlik hizmetine başlayacaktı. Tanrı'nın ikinci adlandırılmış halkının, modern İsrail'in başlangıcında, William Miller, Mesih'in İkinci Gelişi'nin yolunu hazırlayan İlyas elçisiydi. İsa sonra ansızın En Kutsal Yer'e geldi ve yargıyı başlattı. Tanrı'nın ikinci adlandırılmış halkının sonunda, son bir İlyas elçisi, Mesih'in yaşayanların yargısı dönemini başlatması, Göksel Başkâhin olarak hizmetini tamamlaması ve O'nun İkinci Gelişi için yolu hazırladı.

William Miller yalnızca haberciyi değil, ilişkili olduğu hareketi de simgeler.

> Titreyerek, William Miller Tanrı'nın egemenliğinin sırlarını insanlara açmaya başladı, dinleyicilerini peygamberlikler boyunca Mesih'in ikinci gelişine kadar götürerek. Her çabasıyla güçlendi. Nasıl ki Vaftizci Yahya İsa'nın ilk gelişini duyurup O'nun gelişi için yolu hazırladıysa, aynı şekilde William Miller ve ona katılanlar da Tanrı'nın Oğlu'nun ikinci gelişini ilan ettiler....

> "William Miller tarafından vaaz edilen gerçeği benimsemeye binlerce kişi yönlendirildi ve Tanrı'nın kulları, mesajı ilan etmek için İlyas'ın ruhu ve gücüyle ortaya çıkarıldı." Early Writings, 229, 230, 233.

Eski İsrail’in başlangıcında Tanrı, Mısır’da kırk yıl boyunca yozlaşmış bir eğitim alan Musa’yı çağırdı; bu, karakterinden Mısır’ın etkisini silmek için kırk yıllık bir çöl yaşamını gerektiriyordu. Doğumundan kırk yıl sonra, Tanrı’nın halkını Mısır’dan çıkarmak üzere seçildiğini anlayınca, Musa kendi gücüne güvenip bir Mısırlıyı öldürdü. Kırk yıl sonra, yanan çalıda Tanrı’nın çağrısına isyan etti. Çağrıyı nihayet kabul ettikten sonra bile, ölümle tehdit edilene kadar oğlunu sünnet etme buyruğunu ihmal etti. Vaat Edilen Ülke’nin sınırında isyan etti ve Kayaya ikinci kez vurdu. Eski İsrail’in başlangıcında Musa, bir Laodikyalının karakter özelliklerine sahipti. Buna rağmen, Eski İsrail’in sonunda Mesih’i tipolojik olarak temsil etmesi de dahil, yüce ve kutsal çağrısını yine de yerine getirdi. Münakaşacı Yahudilerle ya da Yahudi olduklarını söyleyip de olmayanlarla mücadele eden Mesih, bir Filadelfiyalının karakterini temsil ediyordu. Eski İsrail’in başlangıcında Musa, altın, göz merhemi ve beyaz giysilere ihtiyaç duyan bir Laodikyalıyı temsil ediyordu. Sonunda Mesih bir Filadelfiyalıdır.

Adventizmin başlarında, giysilerini kirletmemiş olan Sardis’teki o azınlıkla temsil edilen William Miller de, onunla ilişkili hareket de Filadelfyalıydı. Adventizmin sonunda, 1989’da zamanın sonunu tanıyan hareket, Musa ne kadar Laodikyalıysa o kadar Laodikyalıydı. Millerci hareket, şu peygamberî kayıtla Future for America hareketini tipolojik olarak örnekler: ilk hareket Filadelfya döneminde Filadelfyalılar tarafından yerine getirildi ve son hareket Laodikya döneminde Laodikyalılar tarafından yerine getirilmektedir.

1989'dan bu yana bu hareketin peygamberlik tarihine, Future for America'nın tarihiyle bağlantılı herkesten daha fazla tanıklık etmiş biriyim ve 1989'da başlayıp devam eden tarihi tasdikli bir Laodikyalı Adventist olarak bizzat yaşayarak geçtiğime tanıklık ederim. O yolda tanıklığımı destekleyecek pek çok kişi vardır. Ayrıca kesin olarak şuna da tanıklık edebilirim: Adventizmin sonundaki hareketle bağlantılı olanlar da tasdikli Laodikyalı Adventistlerdi. İlk adlandırılmış halk, Filadelfyalıya dönüşen bir Laodikyalı ile başlar ve bir Filadelfyalı ile son bulur. İkinci adlandırılmış halk ise bir Filadelfyalı ile başlar ve Filadelfyalı olmaya çağrılan bir Laodikyalı ile sona erer. Bu, Alfa ve Omega'nın imzasıdır.

Önderin ve ona katılanların sefil, perişan ruhsal körlüğüne rağmen, Tanrı 1989’dan bugüne kadar gerçekleşen peygamberlik işaretlerini yine de yönlendirdi ve kontrol etti. Önderin ve ona katılanların ruhsal çıplaklığına ve yoksulluğuna rağmen, Tanrı açmayı uygun gördüğü gerçeklerin mühürlerinin açılmasını yine de yönlendiriyordu. Hakikatinden asla ayrılmayan merhametinde, bir Laodikyalının ölmesine ve ardından bir Filadelfiyalı olarak dirilmesine imkân tanıyan bir arındırma süreci tasarladı. Bu ölüm ve diriliş, her ikisi de simgesel olarak öldürülüp diriltilen Daniel ve Vahiy kitaplarının yazarları tarafından örneklendi. Yuhanna, kaynar yağ dolu bir kazana atılmakla gelen ölümden; Daniel ise aç aslanların ininden diriltildi. Böylece, aslında tek bir kitap olan bu iki kitap, şimdi mühürü açılmakta olan mesajın bir parçası olarak ölüm ve diriliş sembolüne vurgu yapar.

Araştırıcı yargının “son günlerinde” (Millerci hareket tarafından örneklenen) hareket zamanın sonuna yaklaşırken, Tanrı liderin ve hareketin öldürülüp ardından diriltilmesini planladı. Yedi kilise bağlamında Laodikya 18 Temmuz 2020’de öldürüldü ve yaklaşan Pazar yasasından önce Filadelfya olarak diriltilecekti. Diriltilen hareket yedi kiliseye ait olacaktı, ama sekizinci olacaktı. Hareket sekizinci olacaktı; yani yedilerden biri.

Bu peygamberlik sırrı, her ne kadar şimdiye dek fark edilmemiş olsa da, Vahiy kitabında birkaç tanıkla desteklenmektedir. Bu zaman diliminde, şimdi canavarın suretinin imtihanına giriyoruz; Sister White bize bunun Pazar yasasından önce gelen imtihan olduğunu bildirir. Tanrı’nın mührü, Pazar yasası sırasında o dönemin Filadelfyalıları üzerine basılır. Ancak deneme süresi kapanmadan önce gelen canavarın suretinin imtihanını geçmeleri gerekir.

> Rab bana açıkça gösterdi ki, sınama dönemi kapanmadan önce canavarın sureti oluşturulacak; çünkü bu, Tanrı'nın halkı için, sonsuz yazgılarının belirleneceği büyük sınav olacaktır. Görüşünüz öylesine tutarsızlıklarla dolu bir karmaşa ki, ancak pek az kişi aldanacaktır.

> Vahiy 13'te bu konu açıkça sunulmuştur; [Vahiy 13:11-17, alıntılandı].

> Bu, mühürlenmeden önce Tanrı’nın halkının geçmesi gereken sınavdır. Onun yasasına uyarak ve sahte bir Sebt’i kabul etmeyi reddederek Tanrı’ya sadakatlerini kanıtlayan herkes, Rab Tanrı Yehova’nın sancağı altında saf tutacak ve yaşayan Tanrı’nın mührünü alacaktır. Göksel kökenli gerçeği bırakıp Pazar günü Sebti’ni kabul edenler ise canavarın işaretini alacaklardır. Manuscript Releases, cilt 15, 15.

Şu anda içinde bulunduğumuz tarihsel süreçte, eskiden Cumhuriyetçilik ve Protestanlık olarak tanımlanan iki boynuz artık demokrasi ve mürted Protestanlığa dönüşmüştür. Bu iki boynuz bütünüyle birleştiğinde, tek bir güç, tek bir boynuz oluştururlar. Aynı dönemde Tanrı, canavarın suretine karşı uyarmak için Protestanlığın gerçek boynuzunu ortaya çıkarıp yüceltecektir. Bu iki boynuz, Amerika Birleşik Devletleri Kutsal Kitap peygamberliğine göre altıncı krallık olmaktan çıkıncaya dek birbirine paralel seyreder.

Vahiy 17, ejderha (Birleşmiş Milletler), canavar (papalık gücü) ve sahte peygamberin (Amerika Birleşik Devletleri) oluşturduğu üçlü birliğin, yedi baştan olup sekizinci baş olan güç olduğunu belirtir. Bu yedi baş, Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıklardır; Babil ile başlayıp ardından Med-Pers, Yunanistan ve sonra putperest Roma gelir. Beşinci krallık ise, peygamberlik sözlerine göre 1798’de ölümcül bir yara alan papalık Romasıdır. Tarihin o noktasında Kutsal Kitap peygamberliğindeki altıncı krallık olan Amerika Birleşik Devletleri tahta çıktı ve yakında çıkacak Pazar yasasıyla devrilecektir.

Birleşmiş Milletler o zaman, tüm dünyayı zorlayan güç tarafından canavarın heykelini dikmeye zorlanacak. O noktada altıncı krallık da ölümcül bir yara almış olacaktır, ancak Amerika Birleşik Devletleri o zaman tüm dünyayı, Birleşmiş Milletler üzerindeki liderliğini kabul etmeye zorlayacak ve ayrıca Papalığın üçlü birliği yönetme konusundaki ahlaki otoritesini kabul etmelerini talep edecektir.

> Ve canavarın önünde yapmaya gücü olduğu o mucizeler aracılığıyla yeryüzünde yaşayanları aldatır; yeryüzünde yaşayanlara, kılıç yarası alıp yine de yaşayan canavarın heykelini yapmalarını söyler. Ve canavarın heykeline yaşam vermeye gücü vardı; öyle ki canavarın heykeli hem konuşsun hem de canavarın heykeline tapmayanların hepsinin öldürülmesini sağlasın. Vahiy 13:13, 14.

İlhamın verdiği “canavarın sureti”ne dair tek tanım, bunun kilise (papalık gücü) ile devletin (Birleşmiş Milletler; Amerika Birleşik Devletleri diğer dokuz kralı kontrol eder) birleşimini temsil etmesidir. İzevel papalık gücüdür; Ahav ise on kuzey oymağının kralı olan Amerika Birleşik Devletleri’dir.

Amerika Birleşik Devletleri, Pazar yasası döneminde düştüğünde, 1798’den beri unutulmuş olan Sur (Papalık) “hatırlanır” ve baştan çıkarıcı şarkılarını söylemeye başlar. Ellen White’ın yazılarında “ulusal yıkım” diye adlandırılan mali çöküş nedeniyle, Amerika Birleşik Devletleri, ona karşı herkesin elini birleştiren ve Kutsal Kitap’ta tanımlanan güçle başa çıkmak için tüm dünyayı bir araya getirmek zorunda kalır. Bu güç, İslam’ın atası İsmail tarafından temsil edilen İslam’dır.

> Rab'bin meleği ona şöyle dedi: İşte, hamilesin, bir oğul doğuracaksın ve adını İsmail koyacaksın; çünkü Rab sıkıntını işitti. O yabani bir adam olacaktır; eli herkese karşı olacaktır ve herkesin eli ona karşı olacaktır; ve tüm kardeşlerinin huzurunda yaşayacaktır. Yaratılış 16:11, 12.

Amerika Birleşik Devletleri, liderliği üstlenerek diğer dokuz kralla bir ittifak kurar. Bunu yalnızca kısa bir süreliğine yapar ve ardından papalık otoritesinin hepsinin başına geçmesi için ısrar eder; tıpkı Jezebel’in Ahab’ı kontrol ettiği gibi.

Böylece, ejderha, canavar ve sahte peygamberden oluşan üçlü birlik hep birlikte Armageddon’a doğru yürür. Sekiz sayısı dirilişi temsil eder ve kehanette ölümcül bir yara aldığı belirtilen krallık beşinci krallıktı; yani papalık gücü. Papalık diriltildiğinde, sekizinci krallık haline gelir ve üçlü birliğin kontrolü ona verilir. O sekizinci krallık, yedi krallık arasındaki, ölümcül yara aldığı belirtilen o tek baştır; ancak ilham, o ölümcül yaranın iyileşmesini de bildirir.

> "Son krize yaklaşırken, Rab'bin araçları arasında uyum ve birliğin bulunması hayati önem taşır. Dünya fırtına, savaş ve ihtilafla doludur. Yine de tek bir baş altında—papalık gücü—insanlar, Tanrı'ya O'nun tanıkları şahsında karşı koymak için birleşecekler. Bu birlik büyük mürted tarafından pekiştirilir. Gerçeğe karşı savaşta ajanlarını birleştirmeye çalışırken, gerçeğin savunucularını bölmek ve dağıtmak için çalışacaktır. Kıskançlık, kötü zanda bulunma ve kötüleme, uyumsuzluk ve ayrılık üretmek için onun tarafından kışkırtılır." Tanıklıklar, cilt 7, 182.

O noktada beşinci krallık, altıncı krallık ve yedinci krallık kendi ayrı krallıklarını kaybetmiş olur; bu yüzden her birinin krallığı, üç bölümden oluşan tek bir krallık olarak birlikte yeniden dirilir; bu da Tanrılığın üçlü yapısının sahte bir taklididir.

Kuzu gibi iki boynuzla başlayan ve ejderha gibi konuşan tek bir boynuz olarak sona eren altıncı krallık, canavarın suretine dönüştüğü için papalık gücünün peygamberî niteliğini taşır. Yeniden dirilmiş, yediden olan sekizinci krallık olarak başlıca temsil edilen canavar, yani papalık gücüdür. Ancak sekizincinin yediden olması şeklindeki peygamberî bilmeciyi en doğrudan yerine getiren papalık gücü olsa da, Amerika Birleşik Devletleri papalığın suretini oluşturur ve bu nedenle peygamberî bakımdan papalık gücüyle aynı özellikleri sergiler.

Amerika Birleşik Devletleri, Yeşaya 23’e göre Sur’un, yani papalık gücünün, altıncı krallığın sonuna kadar unutulması gereken 1798 yılında başladı. 1798, Adventizmin başlangıcında Millerciler için zamanın sonuydu. 1844 baharına gelindiğinde Millerci Adventizm, Amerika Birleşik Devletleri hükümetini temsil eden Cumhuriyetçilik boynuzuyla paralel giden Protestanlığın misyonunu üstlenmişti. İki boynuz aynı hayvanın üzerindedir, bu yüzden tarih boyunca birlikte ilerlerler. Adventizmin başlangıcı ve bitişi Cumhuriyetçilik boynuzuyla paralel seyreder. 1798’den, Protestanlar ilk meleklerin mesajını reddedene kadar olan dönem, Tanrı’nın o Protestan boynuzunu tesis ettiği dönemdi. Bunu, Cumhuriyetçilik boynuzunda yaptığı gibi, bir sınama süreci aracılığıyla yaptı. Paralel boynuzlar hakkında söylenecek çok şey var, ama şimdi değil.

Cumhuriyetçi boynuz, mürted Protestanlıkla zina eder; gerçek Protestan boynuzuyla değil, çünkü gerçek boynuz Kuzunun gelinidir ve o bakiredir. 1989’daki son zaman döneminden beri yedi başkan oldu. Bu başkanların altıncısı, Adventizmin sonundaki hareketin de ölümcül bir yara aldığı tam o yıl, ölümcül bir yara aldı. 1989’daki son zamanlardan bu yana sekizinci başkan, ölümcül bir yara alıp iyileşen kişi olacaktır. O, yediden biri olan bir başkan olmalıdır. Aynı zamanda, altıncı başkanın ölümcül yarasını aldığı 2020’de, şimdi Protestan kisvesini taşıyan boynuz da öldürüldü. Katoliklik canavarında olduğu gibi, mürted Protestanlığın canavarının suretinde olduğu gibi, gerçek Protestanlığın boynuzunda da durum böyledir. Protestanlığın boynuzu, altıncı kilise olarak temsil edilir; sekizinci olur, ama yediden biridir.

Bu iddiaları sınarken, lütuf kapısı kapanmadan hemen önce mührü açılan mesajın, başlangıcın sonu tasvir ettiği bağlamda mutlaka sunulacağını unutmayın. O mesaj, dünyanın sonunu belirlemek için Kutsal Kitap tarihini dünya tarihiyle uyumlu biçimde kullanan "tarihselcilik" yöntemiyle sunulacaktır. O mesaj yeryüzünden çıkar.

> Hakikat yerden filizlenecek; ve doğruluk gökten bakacak. Evet, Rab iyi olanı verecek; ve toprağımız ürününü verecek. Doğruluk onun önünden gidecek; ve bizi adımlarının yoluna koyacak. Mezmurlar 85:11-13.

Söz konusu pasajda "yeryüzü"nün bir "diyar" olarak tanımlanmış olmasından ibaret değildir. Mezmurlar'daki pasaj, "diyar"ı Vahiy on üçteki "yeryüzü" canavarı olarak tanımlamakla kalmaz, aynı zamanda "gerçek"in yeryüzünden "filizlendiğini" de belirtir.

> "Yeni Dünya'da 1798'de hangi ulus güce yükseliyor, kuvvet ve büyüklük vaat ediyor ve dünyanın dikkatini çekiyordu? Sembolün uygulanışı hiçbir kuşkuya yer bırakmaz. Bu peygamberliğin tarifine bir ulus, hem de yalnız bir ulus uyar; bu, açıkça Amerika Birleşik Devletleri'ni işaret eder. Bu ulusun yükselişini ve büyümesini tasvir ederken, hatipler ve tarihçiler defalarca, farkında olmadan kutsal yazarın düşüncesini, hatta neredeyse aynı sözlerini kullanmışlardır. Canavarın 'yeryüzünden yükselmekte' olduğu görülmüştü; ve çevirmenlere göre burada 'yükselmek' diye çevrilen sözcük, kelimenin tam anlamıyla 'bir bitki gibi büyümek ya da filizlenmek' anlamına gelir." Büyük Mücadele, 440.

Amerika Birleşik Devletleri, yeryüzünden “yükselen” canavardır. Bu nedenle, bu makalelerde öne sürülen iddiaları sınarken, ilham, mesajın sonun başlangıçla tasvir edilmesi ilkesine dayanacağını, tarihsel çizgi üzerine tarihsel çizgi bağlamına yerleştirileceğini ve Amerika Birleşik Devletleri’ndeki bir sesten gelmesi gerektiğini belirtir. Elbette Amerika Birleşik Devletleri içinde sahte sesler vardır, ancak Tanrı’nın Sözü’nün yetkisine göre ve ona dayanarak, Amerika Birleşik Devletleri dışında bulunan veya kökeni Amerika Birleşik Devletleri’nin dışında olan herhangi bir haberci ya da hizmet sahte bir ışıktır. Adventizm Amerika Birleşik Devletleri’nde, bir adamın sesiyle ve Amerika Birleşik Devletleri’nde kurulmuş bir hareketle başladı. İsa, bir şeyin sonunu onun başlangıcıyla örnekler.

Kulağı olan, Ruh'un kiliselere ne dediğini işitsin.

Back to Articles