Article

# Panium - Number Ten

Panium - On Numara

The Rise and Fall of Nations: Sealing the 144,000 and the Hidden Prophetic History of Daniel 11:10–16

Ulusların Yükselişi ve Çöküşü: 144.000'in Mühürlenmesi ve Daniel 11:10-16'daki Gizli Peygamberlik Tarihi

Author

Jeff Pippenger

Published

April 16, 2025

Formats

PDF
Word

The theme in verses eleven and twelve is the rise and fall of the king of the south, as is the final rise and fall of the United States represented in the final president in verse two, as is the final earthly representative of the dragon power; the United Nation’s final rise and fall represented in verses three and four. Verses five through nine represent the history of the papal power from 538 unto 1798. 538 marks the empowerment of the papal power, 1798 marks the deadly wound of the papacy, and therefore verses five through nine represent the final rise and fall of the beast. Verse ten marks 1989 as the fall of the king of the south as represented in the former Soviet Union.

On birinci ve on ikinci ayetlerdeki tema, Güney Kralı’nın yükselişi ve düşüşüdür; ikinci ayetteki son başkanla temsil edilen Amerika Birleşik Devletleri’nin nihai yükselişi ve düşüşü de böyledir; aynı şekilde, ejderha gücünün yeryüzündeki son temsilcisi olan Birleşmiş Milletler’in nihai yükselişi ve düşüşü de üçüncü ve dördüncü ayetlerde temsil edilmiştir. Beşinci ila dokuzuncu ayetler, papalık gücünün 538’den 1798’e uzanan tarihini temsil eder. 538, papalık gücünün yetki ve iktidar kazanmasını; 1798 ise papalığın ölümcül yarasını işaret eder; dolayısıyla beşinci ila dokuzuncu ayetler canavarın nihai yükselişini ve düşüşünü temsil eder. Onuncu ayet, eski Sovyetler Birliği’nde temsil edilen Güney Kralı’nın düşüşü olarak 1989’u işaret eder.

> “Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that it might be seen whether it would fulfill the purpose of ‘the Watcher and the Holy One.’ Prophecy has traced the rise and fall of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with nations of less power, history repeated itself. Each had its period of test, each failed, its glory faded, its power departed, and its place was occupied by another. . . .

> Tarih sahnesine çıkan her ulusa, ‘Gözcü ve Kutsal Olan’ın amacını yerine getirip getirmeyeceği görülsün diye yeryüzünde yerini almasına izin verilmiştir. Kehanet, dünyanın büyük imparatorluklarının—Babil, Med-Pers, Yunan ve Roma—yükselişini ve düşüşünü izlemiştir. Bunların her birinde, daha az güçlü uluslarda olduğu gibi, tarih kendini tekrarladı. Her birinin bir sınanma dönemi vardı; her biri başarısız oldu, görkemi soldu, gücü kayboldu ve yerini bir başkası aldı...

> “From the rise and fall of nations as made plain in the pages of Holy Writ, they need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and its magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass’ it has perished. So perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose and expresses His character can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Education, 177, 184.

> Kutsal Yazılar’ın sayfalarında açıkça ortaya konan ulusların yükseliş ve düşüşünden, yalnızca dışsal ve dünyevi görkemin ne denli değersiz olduğunu öğrenmeleri gerekir. Babil, gücü ve ihtişamıyla—benzerini dünyamız o günden beri hiç görmemiştir; o günün insanlarına son derece sağlam ve kalıcı görünen bu güç ve ihtişam—nasıl da bütünüyle geçip gitmiştir! “Çimenin çiçeği” gibi yok olmuştur. Temelinde Tanrı olmayan her şey de böyle yok olur. Yalnızca O’nun amacıyla sıkı sıkıya bağlantılı olan ve O’nun karakterini yansıtan şeyler kalıcı olabilir. Dünyamızda sarsılmaz olanlar yalnızca O’nun ilkeleridir. Eğitim, 177, 184.

Verses eleven and twelve identify the final rise and fall of the king of the south, as represented by Russia. Verses thirteen through fifteen identify the final rise and fall of the United States. The entire prophetic narrative of chapter eleven is built upon the structure of the rise and fall of kingdoms. The student of prophecy must consider this fact if he is to have any possibility of rightly dividing the prophetic message of chapter eleven.

On birinci ve on ikinci ayetler, Rusya tarafından temsil edilen güney kralının nihai yükselişini ve düşüşünü belirler. On üçüncüden on beşinciye kadar olan ayetler, Amerika Birleşik Devletleri'nin nihai yükselişini ve düşüşünü belirler. On birinci bölümün tüm peygamberlik anlatısı, krallıkların yükseliş ve düşüşü kurgusu üzerine inşa edilmiştir. Peygamberlik öğrencisi, on birinci bölümün peygamberlik mesajını doğru biçimde yorumlayabilme ihtimali olsun istiyorsa, bu gerçeği dikkate almak zorundadır.

The foundational perspective of Daniel chapter eleven is that it consists of repeated illustrations of the rise and fall of kingdoms. When Sister White stated, “So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome,” she is identifying “Grecia” as the dragon, “Rome” as the beast and “Medo-Persia” as the false prophet. She is identifying the final rise and fall of the final earthly kingdom which consists of the dragon, the beast and the false prophet who begin their rise at the Sunday law and lead the world to Armageddon in fulfillment of Revelation 16:12–21. She is directing God’s people to “the rise and fall of nations as made plain in the pages of Holy Writ” as the perspective to employ in order “to learn how worthless is mere outward and worldly glory.”

Daniel kitabının on birinci bölümünün temel bakış açısı, krallıkların yükseliş ve düşüşlerinin tekrarlanan tasvirlerinden oluşur. Kız kardeş White, “Böylece Med-Pers İmparatorluğu ile Yunanistan ve Roma krallıkları yok olup gitti” dediğinde, “Yunanistan”ı ejderha, “Roma”yı canavar ve “Med-Pers”i sahte peygamber olarak tanımlamaktadır. O, yükselişlerine Pazar yasasında başlayan ve dünyayı Armageddon’a götüren ejderha, canavar ve sahte peygamberden oluşan son dünyasal krallığın nihai yükseliş ve düşüşünü tanımlamaktadır; bu, Vahiy 16:12-21’in gerçekleşmesidir. O, Tanrı’nın halkını “Kutsal Yazı’nın sayfalarında açıkça ortaya konan ulusların yükselişi ve düşüşüne” yönlendirerek, “salt dışsal ve dünyevi görkemin ne denli değersiz olduğunu öğrenmek” için kullanılacak perspektifi göstermektedir.

The reason we need “to learn how worthless is mere outward and worldly glory,” is to further understand that everything perishes “that has not God for its foundation.” It is therefore a life-or-death proposition to have God or not to have God as your foundation. From that point in the development of the thought Sister White then defines what it means to have God as your foundation when she states, “Only that which is bound up with His purpose and expresses His character can endure.” She has just explained that everything not on God’s foundation perishes, and that a two-fold qualifier of what is built upon the foundation is whether a thing is “bound up with His purposes,” and that which “expresses His character.” His character is His foundation.

Salt dışsal ve dünyevî ihtişamın ne denli değersiz olduğunu “öğrenmeye” duyduğumuz ihtiyacın nedeni, “temeli Tanrı olmayan” her şeyin yok olduğunu daha iyi anlamaktır. Bu nedenle, temeliniz olarak Tanrı’ya sahip olmak ya da olmamak hayat memat meselesidir. Düşüncenin gelişiminin bu noktasında Kardeş White, “Yalnızca O’nun amacıyla bağlantılı olan ve O’nun karakterini ifade eden şey dayanabilir” diyerek, temeliniz olarak Tanrı’ya sahip olmanın ne anlama geldiğini tanımlar. Az önce Tanrı’nın temeli üzerinde olmayan her şeyin yok olduğunu açıkladı ve temel üzerine inşa edilenlere ilişkin iki yönlü ölçütün, bir şeyin “O’nun amaçlarıyla bağlantılı” olup olmadığı ve “O’nun karakterini ifade edip etmediği” olduğunu belirtti. O’nun karakteri O’nun temelidir.

Then in the closing sentence of the paragraph she states that “His principles are the only steadfast things our world knows.” God’s character is His principles, and His principles express His character. It is a life-or-death proposition on how mankind relates to God as the foundation of all things. I contend that the foundational structure of Daniel chapter eleven is built upon the narrative of the rise and fall of kingdoms. There is a passage where inspiration informs us of a correct type of study.

Sonra, paragrafın kapanış cümlesinde, “O'nun ilkeleri dünyamızın bildiği tek sarsılmaz şeylerdir.” der. Tanrı'nın karakteri O'nun ilkeleridir ve O'nun ilkeleri O'nun karakterini ifade eder. İnsanlığın, her şeyin temeli olan Tanrı'yla nasıl ilişki kurduğu, hayat memat meselesidir. Daniel kitabının on birinci bölümünün temel yapısının, krallıkların yükselişi ve düşüşü anlatısı üzerine kurulu olduğunu öne sürüyorum. İlhamın bize doğru bir çalışma biçimini bildirdiği bir pasaj vardır.

> “There is a study of history that is not to be condemned. Sacred history was one of the studies in the schools of the prophets. In the record of His dealings with the nations were traced the footsteps of Jehovah. So today we are to consider the dealings of God with the nations of the earth. We are to see in history the fulfillment of prophecy, to study the workings of Providence in the great reformatory movements, and to understand the progress of events in the marshaling of the nations for the final conflict of the great controversy.” The Ministry of Healing, 441.

> "Kınanmaması gereken bir tarih incelemesi vardır. Kutsal tarih, peygamberlerin okullarında okutulan derslerden biriydi. O'nun uluslarla olan muamelelerine ilişkin kayıtlarda Yehova'nın ayak izleri takip edilebiliyordu. Öyleyse bugün biz de Tanrı'nın yeryüzünün uluslarıyla olan muamelelerini ele almalıyız. Tarihte peygamberlik sözlerinin yerine gelişini görmeli, büyük reform hareketlerinde İlahi Takdir'in işleyişini incelemeli ve büyük mücadelenin son çatışması için ulusların seferber edilişi sürecinde olayların seyrini anlamalıyız." Şifa Hizmeti, 441.

A sanctified study of history is identified as studying God’s dealing with the nations of the earth and also in God’s providential leading of His reformatory movements, thus a sanctified history includes an external and internal line of study. The purpose of employing history in confirming God’s prophetic Word is to use that prophetic history in order to “understand the progress of events in the marshaling of the nations for the final conflict of the great controversy.” The previous paragraph from Sister White was taken from a very enlightened explanation of the necessity of building a prophetic model of sacred history which is based upon the foundational structure represented in the “rise and fall” of kingdoms.

Kutsanmış bir tarih incelemesi, Tanrı'nın yeryüzündeki uluslarla olan muamelelerini ve kendi ıslah hareketlerini ilahî takdiriyle nasıl yönlendirdiğini incelemek olarak tanımlanır; dolayısıyla kutsanmış bir tarih, dışsal ve içsel bir çalışma hattını içerir. Tanrı'nın peygamberlik Sözü'nü doğrulamak için tarihten yararlanmanın amacı, o peygamberlik tarihini, "Büyük Mücadele"nin son çatışması için ulusların saf tutması sürecinde olayların ilerleyişini anlamak üzere kullanmaktır. Önceki paragraf, Sister White'ın, krallıkların "yükselişi ve çöküşü"nde temsil edilen temel yapıya dayanan kutsal tarihin peygamberî bir modelini inşa etmenin gerekliliğine dair son derece aydınlatıcı bir açıklamasından alınmıştır.

> “As a preparation for Christian work, many think it essential to acquire an extensive knowledge of historical and theological writings. They suppose that this knowledge will be an aid to them in teaching the gospel. But their laborious study of the opinions of men tends to the enfeebling of their ministry, rather than to its strengthening. As I see libraries filled with ponderous volumes of historical and theological lore, I think, Why spend money for that which is not bread? The sixth chapter of John tells us more than can be found in such works. Christ says: ‘I am the Bread of Life: he that cometh to Me shall never hunger; and he that believeth on Me shall never thirst.’ ‘I am the living Bread which came down from heaven: if any man eat of this Bread, he shall live forever.’ ‘He that believeth on Me hath everlasting life.’ ‘The words that I speak unto you, they are spirit, and they are life.’ John 6:35, 51, 47, 63.

> Hristiyan hizmetine hazırlık olarak, birçokları tarihî ve teolojik yazılar hakkında geniş bir bilgi edinmenin vazgeçilmez olduğunu düşünür. Bu bilginin müjdeyi öğretmelerine yardım edeceğini varsayarlar. Oysa insanların görüşleri üzerine yaptıkları zahmetli çalışmalar, hizmetlerini güçlendirmekten çok zayıflatma eğilimindedir. Kütüphanelerin tarihî ve teolojik birikimle dolu ağır ciltlerle dolduğunu gördükçe düşünüyorum: Ekmek olmayan şey için neden para harcansın? Yuhanna’nın altıncı bölümü bize böyle eserlerde bulunabilecek olandan daha fazlasını anlatıyor. Mesih şöyle diyor: “Ben yaşam ekmeğiyim; bana gelen asla acıkmayacak ve bana iman eden asla susamayacaktır.” “Ben gökten inmiş olan diri ekmeğim; bu ekmekten kim yerse sonsuza dek yaşayacaktır.” “Bana iman edenin sonsuz yaşamı vardır.” “Size söylediğim sözler ruhtur ve yaşamdır.” Yuhanna 6:35, 51, 47, 63.

> “There is a study of history that is not to be condemned. Sacred history was one of the studies in the schools of the prophets. In the record of His dealings with the nations were traced the footsteps of Jehovah. So today we are to consider the dealings of God with the nations of the earth. We are to see in history the fulfillment of prophecy, to study the workings of Providence in the great reformatory movements, and to understand the progress of events in the marshaling of the nations for the final conflict of the great controversy.

> Kınanmaması gereken bir tarih incelemesi vardır. Kutsal tarih, peygamber okullarındaki derslerden biriydi. O’nun uluslarla olan ilişkilerine dair kayıtlarda Yehova’nın ayak izleri takip ediliyordu. Öyleyse bugün biz de Tanrı’nın yeryüzündeki uluslarla olan ilişkilerini ele almalıyız. Tarihte peygamberlik sözlerinin gerçekleşmesini görmeli, büyük ıslahat hareketlerinde ilahi takdirin işleyişini incelemeli ve büyük çekişmenin son çatışması için ulusların seferber edilmesinde olayların seyrini anlamalıyız.

> “Such study will give broad, comprehensive views of life. It will help us to understand something of its relations and dependencies, how wonderfully we are bound together in the great brotherhood of society and nations, and to how great an extent the oppression and degradation of one member means loss to all.

> Böyle bir çalışma hayata geniş, kapsamlı bir bakış kazandıracaktır. Hayattaki ilişkileri ve bağımlılıkları bir ölçüde, toplumlar ve ulusların büyük kardeşliği içinde nasıl da hayranlık verici bir biçimde birbirimize bağlı olduğumuzu ve bir bireyin ezilmesi ve aşağılanmasının herkes için ne ölçüde kayıp anlamına geldiğini anlamamıza yardımcı olacaktır.

> “But history, as commonly studied, is concerned with man’s achievements, his victories in battle, his success in attaining power and greatness. God’s agency in the affairs of men is lost sight of. Few study the working out of His purpose in the rise and fall of nations.

> Ama tarih, genellikle incelendiği şekliyle, insanın başarılarıyla, savaşlardaki zaferleriyle, güç ve büyüklüğe ulaşmadaki başarısıyla ilgilidir. Tanrı'nın insanların işlerinde etkinliği gözden kaçırılır. Az kişi, ulusların yükseliş ve çöküşünde O'nun amacının nasıl gerçekleştiğini inceler.

> “And, to a great degree, theology, as studied and taught, is but a record of human speculation, serving only to ‘darken counsel by words without knowledge.’ Too often the motive in accumulating these many books is not so much a desire to obtain food for mind and soul, as it is an ambition to become acquainted with philosophers and theologians, a desire to present Christianity to the people in learned terms and propositions.

> Ve büyük ölçüde, öğrenilip öğretilen haliyle ilahiyat, insanın spekülasyonlarının bir kaydından ibarettir; yalnızca ‘bilgisiz sözlerle öğüdü karartmaya’ hizmet eder. Çoğu zaman, bu kadar çok kitabı biriktirme güdüsü, zihin ve ruhu besleme arzusundan ziyade, filozoflar ve ilahiyatçılarla aşina olma hırsı, Hristiyanlığı halka öğrenilmiş terim ve önermelerle sunma isteğidir.

> “Not all the books written can serve the purpose of a holy life. ‘Learn of Me’, said the Great Teacher, ‘take My yoke upon you,’ ‘learn My meekness and lowliness.’ Your intellectual pride will not aid you in communicating with souls that are perishing for want of the bread of life. In your study of these books you are allowing them to take the place of the practical lessons you should be learning from Christ. With the results of this study the people are not fed. Very little of the research which is so wearying to the mind furnishes that which will help one to be a successful laborer for souls.

> Yazılmış kitapların tümü kutsal bir yaşamın amacına hizmet edemez. 'Benden öğrenin,' dedi Büyük Öğretmen, 'boyunduruğumu üzerinize alın,' 'yumuşak huyluluğumu ve alçakgönüllülüğümü öğrenin.' Entelektüel gururunuz, yaşam ekmeğinin yokluğundan ötürü mahvolmakta olan ruhlarla iletişim kurmanıza yardımcı olmayacaktır. Bu kitapları incelerken, Mesih'ten öğrenmeniz gereken pratik derslerin yerini almalarına izin veriyorsunuz. Bu çalışmanın sonuçlarıyla insanlar beslenmiyor. Zihni bu denli yoran araştırmaların çok azı, bir kimsenin ruhlar için başarılı bir emekçi olmasına yardımcı olacak olanı sağlar.

> “The Saviour came ‘to preach the gospel to the poor.’ Luke 4:18. In His teaching He used the simplest terms and the plainest symbols. And it is said that ‘the common people heard Him gladly.’ Mark 12:37. Those who are seeking to do His work for this time need a deeper insight into the lessons He has given.

> Kurtarıcı, 'yoksullara müjdeyi duyurmak' için geldi. Luka 4:18. Öğretisinde en basit ifadeleri ve en yalın sembolleri kullandı. Ve 'sıradan insanlar O'nu sevinçle dinledi.' denir. Markos 12:37. Bu zamanda O'nun işini yapmaya çalışanların, O'nun verdiği derslere daha derin bir kavrayışa ihtiyacı vardır.

> “The words of the living God are the highest of all education. Those who minister to the people need to eat of the bread of life. This will give them spiritual strength; then they will be prepared to minister to all classes of people.” The Ministry of Healing, 441–443.

> "Yaşayan Tanrı'nın sözleri, tüm eğitimin en yücesidir. İnsanlara hizmet edenlerin yaşam ekmeğinden yemeleri gerekir. Bu onlara ruhsal güç verecektir; o zaman toplumun her kesiminden insanlara hizmet etmeye hazırlanmış olacaklardır." Şifa Hizmeti, 441-443.

Sister White further defines that recognizing the outworking of God’s power in setting up kings and removing kings based upon the king’s choices is the true philosophy of historical study.

Sister White ayrıca, kralın seçimlerine dayanarak kralları tahta çıkarmada ve tahttan indirmede Tanrı’nın gücünün işleyişini tanımayı tarihsel incelemenin gerçek felsefesi olarak tanımlar.

> “In the history of nations the student of God’s word may behold the literal fulfillment of divine prophecy. Babylon, shattered and broken at last, passed away because in prosperity its rulers had regarded themselves as independent of God, and had ascribed the glory of their kingdom to human achievement. The Medo-Persian realm was visited by the wrath of Heaven because in it God’s law had been trampled underfoot. The fear of the Lord had found no place in the hearts of the vast majority of the people. Wickedness, blasphemy, and corruption prevailed. The kingdoms that followed were even more base and corrupt; and these sank lower and still lower in the scale of moral worth.

> Milletlerin tarihinde, Tanrı’nın sözünün öğrencisi ilahi peygamberliğin harfi harfine gerçekleşmesini görebilir. Babil, sonunda paramparça olup yıkılarak yok olup gitti; çünkü refah döneminde yöneticileri kendilerini Tanrı’dan bağımsız saymış ve krallıklarının görkemini insan başarısına atfetmişlerdi. Med-Pers İmparatorluğu, içinde Tanrı’nın yasası ayaklar altına alındığı için Göklerin gazabına uğradı. Halkın büyük çoğunluğunun yüreğinde Rab korkusu yer bulmamıştı. Kötülük, küfür ve yozlaşma hüküm sürüyordu. Ardından gelen krallıklar daha da bayağı ve yozlaşmıştı; ve bunlar ahlaki değer bakımından gitgide daha alt düzeylere düştüler.

> “The power exercised by every ruler on the earth is Heaven-imparted; and upon his use of the power thus bestowed, his success depends. To each the word of the divine Watcher is, ‘I girded thee, though thou hast not known Me.’ Isaiah 45:5. And to each the words spoken to Nebuchadnezzar of old are the lesson of life: ‘Break off thy sins by righteousness, and thine iniquities by showing mercy to the poor: if it may be a lengthening of thy tranquillity.’ Daniel 4:27.

> Yeryüzündeki her hükümdarın kullandığı otorite gökten verilmiştir; ve ona bağışlanan bu gücü nasıl kullandığına göre başarısı belirlenir. Her biri için ilahi Gözcü’nün sözü şudur: “Beni tanımıyorsun ama ben seni güçlendirdim.” Yeşaya 45:5. Ve her biri için, eskiden Nebukadnezar’a söylenen sözler hayat dersidir: “Günahlarını doğrulukla bırak, haksızlıklarını yoksullara merhamet göstererek terk et; belki esenliğin uzar.” Daniel 4:27.

> “To understand these things,—to understand that ‘righteousness exalteth a nation;’ that ‘the throne is established by righteousness,’ and ‘upholden by mercy;’ to recognize the outworking of these principles in the manifestation of His power who ‘removeth kings, and setteth up kings,’—this is to understand the philosophy of history. Proverbs 14:34; 16:12; 20:28; Daniel 2:21.

> Bu şeyleri anlamak,—'doğruluk bir ulusu yüceltir;' 'taht doğrulukla sağlam kılınır' ve 'merhametle ayakta tutulur' olduğunu anlamak; 'kralları deviren ve kralları kuran' O'nun kudretinin tezahüründe bu ilkelerin işleyişini tanımak,—işte bu, tarihin felsefesini anlamaktır. Özdeyişler 14:34; 16:12; 20:28; Daniel 2:21.

> “In the word of God only is this clearly set forth. Here it is shown that the strength of nations, as of individuals, is not found in the opportunities or facilities that appear to make them invincible; it is not found in their boasted greatness. It is measured by the fidelity with which they fulfill God’s purpose.” Prophets and Kings, 501, 502.

> "Yalnız Tanrı’nın sözünde bu durum açıkça ortaya konur. Burada, ulusların gücünün —tıpkı bireylerde olduğu gibi— onları yenilmez kılıyor gibi görünen fırsatlarda ya da imkânlarda bulunmadığı; övündükleri büyüklükte de olmadığı gösterilir. Güç, Tanrı’nın amacını yerine getirme konusundaki bağlılıkla ölçülür." Peygamberler ve Krallar, 501, 502.

The theme in verses eleven and twelve is the rise and fall of the king of the south, but more importantly the verses mark the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and the second of three tests that began at the time of the end in 1989 as represented in verse ten.

On birinci ve on ikinci ayetlerin teması Güney Kralı'nın yükselişi ve düşüşüdür; ancak daha da önemlisi, bu ayetler yüz kırk dört binin mühürlenmesini ve onuncu ayette temsil edildiği gibi 1989'da zamanın sonunda başlayan üç sınavdan ikincisini işaret eder.

That sealing is represented by Daniel in the lion’s den, the three worthies in the fiery furnace, Daniel and the three worthies praying to understand Nebuchadnezzar’s dream of the image of beasts in chapter two, Daniel praying the Leviticus twenty-six prayer in chapter nine, the wise who understand the increase of knowledge, Joshua having his sin removed in Zechariah chapter three, Zerubbabel in chapter four, Joseph becoming the second ruler in Egypt, the disciples in the upper room for ten days in advance of Pentecost, the Millerites at the Exeter camp meeting, Lazarus leading the procession at the Triumphal Entry, and the one hundred and forty-four thousand in Revelation chapter seven.

O mühürleme, Daniel'in aslanlar çukurunda olmasıyla, üç yiğidin kızgın fırında bulunmasıyla, ikinci bölümde Nebukadnezar'ın canavarların heykeliyle ilgili rüyasını anlamak için dua eden Daniel ve üç yiğitle, dokuzuncu bölümde Daniel'in Levililer yirmi altıncı bölüm duasını etmesiyle, bilginin artışını anlayan bilge kişilerle, Zekeriya üçüncü bölümde günahı kaldırılan Yeşu ve dördüncü bölümde Zerubbabil ile, Yusuf'un Mısır'da ikinci adam hâline gelmesiyle, Pentekost'tan önce on gün boyunca üst odada bulunan öğrencilerle, Exeter kamp toplantısındaki Milleritlerle, İsa'nın Yeruşalim'e görkemli girişindeki geçit alayına Lazar'ın önderlik etmesiyle ve Vahiy yedinci bölümdeki yüz kırk dört binle temsil edilir.

Verse eleven arrived in 2014 at the outset of the Ukrainian war and in July of 2023 the visual test, where God’s people are “made white” began. The fifth line in chapter eleven is verses thirteen through fifteen.

On birinci ayet, Ukrayna savaşının başlangıcında, 2014’te geldi ve 2023 Temmuzunda Tanrı’nın halkının “ağartıldığı” görsel sınama başladı. On birinci bölümdeki beşinci satır, on üç ile on beşinci ayetleri kapsar.

## Fifth Line Overview

Beşinci Hat Genel Bakışı

> For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches. And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:13–15.

> Çünkü kuzeyin kralı geri dönecek ve öncekinden daha büyük bir kuvvet toplayacak; belirli yıllardan sonra da kesinlikle büyük bir ordu ve büyük zenginlikle gelecek. O günlerde birçokları güneyin kralına karşı ayaklanacak; senin halkının haydutları da görümü gerçekleştirmek için kendilerini yüceltmeye kalkışacaklar, ama düşecekler. Böylece kuzeyin kralı gelecek, bir kuşatma rampası kuracak ve en tahkimli kentleri ele geçirecek; güneyin kuvvetleri dayanamayacak, ne seçkin birlikleri dayanabilecek, ne de karşı koyacak güç bulunacak. Daniel 11:13-15.

These verses were fulfilled in 200 BC and they identify the Battle of Panium, which includes the opposing kings and their alliances, and the verses are also the point in history where pagan Rome first asserted itself into the history of Daniel eleven. The verses include the final rise and fall of the sixth kingdom of Bible prophecy, but also the biblical history of Christ visiting Caesarea Philippi, where Peter locates the sealing of the one hundred and forty-four thousand. This history typifies the sealing of the one hundred and forty-four thousand with the arrival of the third of the three tests of chapter twelve consisting of being “purified, made white and tried.”

Bu ayetler MÖ 200’de yerine geldi ve karşı karşıya gelen krallar ile onların ittifaklarını da içeren Panium Savaşı’nı tanımlar; ayrıca putperest Roma’nın Daniel 11’in tarihsel anlatısında kendisini ilk kez ortaya koyduğu dönüm noktasını da işaret eder. Ayetler, Kutsal Kitap peygamberliğindeki altıncı krallığın nihai yükseliş ve düşüşünü kapsar; ayrıca Mesih’in, Petrus’un yüz kırk dört binin mühürlenmesini belirlediği yer olan Sezariye Filipi’yi ziyaretine ilişkin Kutsal Kitap tarihini de içerir. Bu tarih, on ikinci bölümdeki üç sınavın üçüncüsünün (“arınmak, aklanmak ve denenmek”) gelişiyle yüz kırk dört binin mühürlenmesini temsil eder.

These three verses lead to verse sixteen where the Sunday law in the United States is represented. When the Exeter camp meeting ended on August 17, 1844 the wise virgins carried the message of the Midnight Cry across the eastern seaboard of the United States in sixty-six days. There is a period when all the virgins awake and one class has no oil, and everything which that identifies. When Simon Barjona’s name was changed to Peter the sealing of the one hundred and forty-four thousand is marked. From that point onward Jesus began to teach the disciples about the events connected with the cross.

Bu üç ayet, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasının temsil edildiği on altıncı ayete götürür. Exeter kamp toplantısı 17 Ağustos 1844’te sona erdiğinde, bilge bakireler Gece Yarısı Çağrısı mesajını altmış altı gün içinde Amerika Birleşik Devletleri’nin doğu kıyı şeridi boyunca taşıdılar. Tüm bakirelerin uyandığı, bir sınıfın yağının bulunmadığı ve bunu tanımlayan her şeyin söz konusu olduğu bir dönem vardır. Simon Barjona’nın adı Petrus olarak değiştirildiğinde, yüz kırk dört binin mühürlenmesi işaretlenir. O andan itibaren İsa, öğrencilerine çarmıhla bağlantılı olaylar hakkında öğretmeye başladı.

The cross is a symbol of the close of probation and William Miller, who had been typified by John the Baptist, who had in turn been typified by Elijah was raised up to present the “events connected with the close of probation” as did both John the Baptist and Elijah. John said it this way.

Haç, mühletin sona ermesinin bir simgesidir ve tipolojik olarak Vaftizci Yahya tarafından — ki o da sırasıyla İlyas tarafından tipolojik olarak temsil edilmişti — temsil edilen William Miller, tıpkı Vaftizci Yahya ile İlyas’ın yaptığı gibi, "mühletin sona ermesiyle bağlantılı olayları" sunmak üzere görevlendirildi. Yahya bunu şöyle söyledi.

> But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Matthew 3:7.

> Fakat Ferisilerle Sadukilerden birçoğunun vaftizine geldiğini görünce onlara şöyle dedi: Ey engerekler soyu, gelecek olan gazaptan kaçmanız için sizi kim uyardı? Matta 3:7.

Elijah said it this way.

Elijah bunu şöyle söyledi.

> And Ahab made a grove; and Ahab did more to provoke the Lord God of Israel to anger than all the kings of Israel that were before him. In his days did Hiel the Bethelite build Jericho: he laid the foundation thereof in Abiram his firstborn, and set up the gates thereof in his youngest son Segub, according to the word of the Lord, which he spake by Joshua the son of Nun. And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 16:33–17:1.

> Ahab bir koruluk yaptı; ve Ahab, kendisinden önceki bütün İsrail krallarından daha fazla, İsrail'in Rab Tanrısını öfkelendirdi. Onun günlerinde Beytelli Hiel Eriha’yı inşa etti: onun temelini ilk oğlu Abiram uğruna attı, kapılarını da en küçük oğlu Segub uğruna dikti; bu, Rab’bin, Nun oğlu Yeşu aracılığıyla söylemiş olduğu söz uyarıncaydı. Gilad sakinlerinden olan Tişbeli İlyas Ahab’a dedi ki: “Huzurunda durduğum İsrail’in Rab Tanrısı diri iken, bu yıllarda benim sözüm olmadıkça ne çiy olacak ne de yağmur.” 1. Krallar 16:33-17:1.

Speaking of William Miller’s work as a modern reformer Sister White stated:

Bayan White, William Miller’in modern bir reformcu olarak çalışmalarından söz ederken şöyle belirtti:

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> İnsanların tehlikede olduklarının farkına vardırılması ve sınama döneminin sona ermesiyle bağlantılı ciddi olaylara hazırlanmaya sevk edilmeleri gerekliydi.

The last six verses of Daniel eleven represent the “events connected with the close of probation.” Those events were unsealed at the time of the end in 1989, and they were clearly revealed.

Daniel 11'in son altı ayeti, "sınama döneminin kapanışıyla bağlantılı olayları" temsil eder. Bu olayların mühürleri, sonun zamanı olan 1989'da açıldı ve bunlar açıkça ortaya konuldu.

> “Before His crucifixion the Saviour explained to His disciples that He was to be put to death and to rise again from the tomb, and angels were present to impress His words on minds and hearts. But the disciples were looking for temporal deliverance from the Roman yoke, and they could not tolerate the thought that He in whom all their hopes centered should suffer an ignominious death. T he words which they needed to remember were banished from their minds; and when the time of trial came, it found them unprepared. The death of Jesus as fully destroyed their hopes as if He had not forewarned them. So in the prophecies the future is opened before us as plainly as it was opened to the disciples by the words of Christ. The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.” The Great Controversy, 595.

> "Çarmıha gerilmesinden önce Kurtarıcı, öldürüleceğini ve mezardan yeniden dirileceğini öğrencilerine açıkladı; O'nun sözlerini zihinlere ve yüreklere nakşetmek için melekler de oradaydı. Ancak öğrenciler Roma boyunduruğundan dünyevi bir kurtuluş bekliyorlardı ve bütün umutlarının merkezinde bulunan O'nun onursuz bir ölüme uğrayacağı düşüncesine tahammül edemiyorlardı. Hatırlamaları gereken sözler zihinlerinden silindi; ve sınanma zamanı geldiğinde onları hazırlıksız buldu. İsa'nın ölümü, sanki onları önceden uyarmamış gibi, umutlarını bütünüyle yok etti. Aynı şekilde, peygamberlik sözlerinde gelecek, Mesih'in sözleriyle öğrencilerine açıldığı kadar açık bir biçimde önümüzde açılmıştır. Sınama zamanının kapanışıyla bağlantılı olaylar ve sıkıntı zamanı için hazırlık işi açıkça sunulmuştur. Ama kalabalıkların çoğu, sanki hiç açıklanmamış gibi, bu önemli gerçekleri anlamamaktadır. Şeytan, onlara kurtuluş için bilgelik kazandıracak her izlenimi kapıp götürmek için tetikte bekler ve sıkıntı zamanı onları hazırlıksız bulacaktır." Büyük Mücadele, 595.

It was at Caesarea Philippi, which is Panium, which is verses thirteen through fifteen that Christ began to teach His disciples about the cross, thus typifying the history of the Exeter camp meeting until October 22, 1844. At the beginning of the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand the “events connected with the close of probation” were unsealed and at the end of the movement of the one hundred and forty-four thousand the “events connected with the close of probation” are unsealed within the hidden history of verse forty.

Mesih, öğrencilerine çarmıh hakkında öğretmeye Sezariye Filipi'de başladı; yani Panium'da, yani on üçüncüden on beşinciye kadar olan ayetlerde. Böylece 22 Ekim 1844'e kadar Exeter kamp toplantısının tarihini tipolojik olarak temsil ediyordu. Yüz kırk dört binin ıslah hareketinin başlangıcında "sınama süresinin kapanışıyla bağlantılı olaylar" açığa çıkarıldı ve yüz kırk dört binin hareketinin sonunda "sınama süresinin kapanışıyla bağlantılı olaylar" kırkıncı ayetin gizli tarihi içinde açığa çıkarılır.

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords.” Prophets and Kings, 715, 716.

> "Bugün, İlyas'ın ve Vaftizci Yahya'nın ruhu ve gücüyle, Tanrı'nın atadığı haberciler, yargılanmaya mahkûm bir dünyanın dikkatini, sınama döneminin kapanış saatleri ve Mesih İsa'nın Kralların Kralı ve Rablerin Rabbi olarak görünmesiyle bağlantılı olarak yakında gerçekleşecek ciddi olaylara çekiyorlar." Peygamberler ve Krallar, 715, 716.

The “events connected with the close of probation” are the events that are unsealed in the hidden history of verse forty. In Zechariah chapter three the final scenes of the investigative judgment are illustrated. Inspiration combines Zechariah’s testimony with those who are sealed in Ezekiel chapter nine.

“Lütuf zamanının kapanışıyla bağlantılı olaylar”, kırkıncı ayetin gizli tarihinde mühürleri açılan olaylardır. Zekeriya kitabının üçüncü bölümünde araştırıcı yargının son sahneleri tasvir edilir. İlham, Zekeriya’nın tanıklığını Hezekiel kitabının dokuzuncu bölümünde mühürlenenlerle birleştirir.

> “The people of God are sighing and crying for the abominations done in the land. With tears they warn the wicked of their danger in trampling upon the divine law, and with unutterable sorrow they humble themselves before the Lord on account of their own transgressions. The wicked mock their sorrow, ridicule their solemn appeals, and sneer at what they term their weakness. But the anguish and humiliation of God’s people is unmistakable evidence that they are regaining the strength and nobility of character lost in consequence of sin. It is because they are drawing nearer to Christ, and their eyes are fixed upon His perfect purity, that they so clearly discern the exceeding sinfulness of sin. Their contrition and self-abasement are infinitely more acceptable in the sight of God than is the self-sufficient, haughty spirit of those who see no cause to lament, who scorn the humility of Christ, and who claim perfection while transgressing God’s holy law. Meekness and lowliness of heart are the conditions for strength and victory. The crown of glory awaits those who bow at the foot of the cross. Blessed are these mourners, for they shall be comforted.

> Tanrı’nın halkı, ülkede işlenen iğrençlikler için iç çekip ağlıyor. Gözyaşlarıyla, ilahi yasayı çiğnemenin tehlikesi konusunda kötülere uyarıda bulunuyorlar ve tarifsiz bir kederle, kendi günahları yüzünden Rab’bin huzurunda kendilerini alçaltıyorlar. Kötüler onların kederiyle alay ediyor, vakur yakarışlarını küçümsüyor ve zayıflık diye nitelendirdikleri şeye burun kıvırıyor. Oysa Tanrı’nın halkının ıstırabı ve alçalışı, günah yüzünden yitirdikleri karakter gücünü ve asaletini yeniden kazandıklarının kuşku götürmez kanıtıdır. Mesih’e daha çok yaklaştıkları ve gözlerini O’nun kusursuz saflığına diktikleri içindir ki, günahın son derece kötülüğünü bu denli açık seçik ayırt edebiliyorlar. Onların tövbesi ve kendini alçaltmaları, Tanrı’nın gözünde, yas tutmak için hiçbir neden görmeyen, Mesih’in alçakgönüllülüğünü küçümseyen ve Tanrı’nın kutsal yasasını çiğnerken kusursuzluk iddiasında bulunanların kendi kendine yeter, mağrur ruhundan ölçülemeyecek kadar daha makbuldür. Uysallık ve yüreğin alçakgönüllülüğü, güç ve zaferin şartlarıdır. Çarmıhın dibinde eğilenleri yücelik tacı bekler. Ne mutlu bu yas tutanlara, çünkü teselli edilecekler.

> “The faithful, praying ones are, as it were, shut in with God. They themselves know not how securely they are shielded. Urged on by Satan, the rulers of this world are seeking to destroy them; but could their eyes be opened, as were the eyes of Elisha’s servant at Dothan, they would see the angels of God encamped about them, by their brightness and glory holding in check the hosts of darkness.

> İmanlı, dua edenler sanki Tanrı’yla birlikte içeriye alınmış gibidirler. Kendileri, ne kadar güvenle korunduklarını bilmezler. Şeytan tarafından kışkırtılan bu dünyanın yöneticileri onları yok etmeye çalışmaktadır; ama gözleri, Dotan’da Elisa’nın hizmetkârının gözleri gibi açılabilseydi, Tanrı’nın meleklerinin çevrelerinde ordugâh kurmuş olduklarını, parlaklıkları ve görkemleriyle karanlığın ordularını dizginlediklerini görürlerdi.

> “As the people of God afflict their souls before Him, pleading for purity of heart, the command is given, ‘Take away the filthy garments’ from them, and the encouraging words are spoken, ‘Behold, I have caused thine iniquity to pass from thee, and I will clothe thee with change of raiment.’ The spotless robe of Christ’s righteousness is placed upon the tried, tempted, yet faithful children of God. The despised remnant are clothed in glorious apparel, nevermore to be defiled by the corruptions of the world. Their names are retained in the Lamb’s book of life, enrolled among the faithful of all ages. They have resisted the wiles of the deceiver; they have not been turned from their loyalty by the dragon’s roar. Now they are eternally secure from the tempter’s devices. Their sins are transferred to the originator of sin. And the remnant are not only pardoned and accepted, but honored. ‘A fair miter’ is set upon their heads. They are to be as kings and priests unto God. While Satan was urging his accusations and seeking to destroy this company, holy angels, unseen, were passing to and fro, placing upon them the seal of the living God. These are they that stand upon Mount Zion with the Lamb, having the Father’s name written in their foreheads. They sing the new song before the throne, that song which no man can learn save the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. ‘These are they which follow the Lamb whithersoever He goeth. These were redeemed from among men, being the first fruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God.’”

> Tanrı’nın halkı O’nun önünde yüreklerinin saflığı için yalvararak canlarını alçaltırken, şu buyruk verilir: ‘Kirli giysileri üzerlerinden alın’ ve şu cesaret verici sözler söylenir: ‘İşte, suçunu senden uzaklaştırdım ve seni yeni giysilerle giydireceğim.’ Mesih’in doğruluğunun lekesiz giysisi, sınanmış, ayartılmaya uğramış, yine de sadık kalan Tanrı’nın çocuklarının üzerine giydirilir. Hor görülen artakalanlar görkemli giysilerle giydirilir; artık dünyanın yozlaşmalarıyla bir daha asla kirletilmeyeceklerdir. Adları Kuzu’nun yaşam kitabında korunur, çağların tümündeki sadıkların arasına yazılır. Aldatıcının düzenlerine direndiler; ejderhanın kükremesi onları bağlılıklarından döndüremedi. Şimdi ayartıcının düzenlerinden sonsuza dek güvendedirler. Günahları günahın başlatıcısına aktarılır. Ve artakalanlar yalnızca bağışlanıp kabul edilmekle kalmaz, onurlandırılırlar. ‘Temiz bir başlık’ başlarına konur. Tanrı’ya kral ve kâhinler gibi olacaklardır. Şeytan suçlamalarını ileri sürüp bu topluluğu yok etmeye çalışırken, görünmeyen kutsal melekler gidip geliyorlardı, onların üzerine yaşayan Tanrı’nın mührünü koyuyorlardı. Bunlar, alınlarında Baba’nın adı yazılı olarak Kuzu’yla birlikte Siyon Dağı’nda duranlardır. Tahtın önünde yeni ezgiyi söylerler; yeryüzünden kurtarılan yüz kırk dört bin dışında hiç kimsenin öğrenemeyeceği o ezgiyi. ‘Bunlar, Kuzu nereye giderse onu izleyenlerdir. Bunlar insanlar arasından kurtarıldı; Tanrı’ya ve Kuzu’ya ilk ürünler olarak. Ağızlarında hile bulunmadı; çünkü Tanrı’nın tahtı önünde kusursuzdurlar.’

> “Now is reached the complete fulfillment of those words of the Angel: ‘Hear now, O Joshua the high priest, thou, and thy fellows that sit before thee: for they are men wondered at: for, behold, I will bring forth My servant the Branch.’ Christ is revealed as the Redeemer and Deliverer of His people. Now indeed are the remnant ‘men wondered at,’ as the tears and humiliation of their pilgrimage give place to joy and honor in the presence of God and the Lamb. ‘In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even everyone that is written among the living in Jerusalem.”’ Testimonies, volume 5, 474–476.

> "Şimdi meleğin şu sözleri bütünüyle yerine geldi: 'Şimdi dinle, ey başkâhin Yeşu, sen ve önünde oturan arkadaşların; çünkü onlar ibretlik adamlardır; çünkü işte, Kulum Filiz'i ortaya çıkaracağım.' Mesih, halkının fidye ödeyeni ve kurtarıcısı olarak açığa çıkar. Şimdi gerçekten de artakalanlar 'ibretlik adamlar'dır; çünkü yolculuklarının gözyaşları ve alçaltılmaları, Tanrı'nın ve Kuzu'nun huzurunda sevince ve onura yerini bırakır. 'O gün RAB'bin Filizi güzel ve görkemli olacak, yeryüzünün ürünü ise İsrail'den kaçıp kurtulanlar için mükemmel ve hoş olacaktır. Ve öyle olacak ki, Siyon'da sağ kalan ve Yeruşalim'de artakalan herkes, hatta Yeruşalim'de yaşayanlar arasında adı yazılı olan herkes kutsal diye anılacaktır.'" Tanıklıklar, cilt 5, 474-476.

The one hundred and forty-four thousand in the book of Revelation are Ezekiel’s group that are “sealed” as they “sigh and cry” for the abominations that are in the land. They are sealed when they are given the garment of Christ’s righteousness and the fair miter which represents Peter’s “kings and priests,” who were not the people of God, but have now become the people of God.

Vahiy kitabındaki yüz kırk dört bin kişi, ülkede bulunan iğrençlikler için "inleyip ağlayan" ve bu yüzden "mühürlenen" Hezekiel’in topluluğudur. Onlara Mesih’in doğruluğunun giysisi ve Petrus’un "krallar ve kâhinler"ini temsil eden "temiz başlık" verildiğinde mühürlenirler; bunlar bir zamanlar Tanrı’nın halkı değilken şimdi Tanrı’nın halkı olmuş olanlardır.

> But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should shew forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. Dearly beloved, I beseech you as strangers and pilgrims, abstain from fleshly lusts, which war against the soul; Having your conversation honest among the Gentiles: that, whereas they speak against you as evildoers, they may by your good works, which they shall behold, glorify God in the day of visitation. 1 Peter 2:9–12.

> Ama siz seçilmiş bir soy, krallık kâhinliği, kutsal bir ulus, Tanrı’ya ait bir halksınız; sizi karanlıktan kendi harika ışığına çağıranın yüceliklerini duyurasınız diye. Bir zamanlar halk değildiniz, ama şimdi Tanrı’nın halkısınız; önceden merhamet bulmamıştınız, ama şimdi merhamet buldunuz. Sevgili kardeşler, dünyada yabancılar ve konuklar olarak size yalvarıyorum: canınıza karşı savaşan bedensel tutkulardan sakının. Uluslar arasında yaşayışınız dürüst olsun; öyle ki, sizi kötülük yapanlar diye kötüleseler bile, görüp tanık olacakları iyi işlerinizden dolayı ziyaret gününde Tanrı’yı yüceltsinler. 1. Petrus 2:9-12.

> Now therefore, if ye will obey my voice indeed, and keep my covenant, then ye shall be a peculiar treasure unto me above all people: for all the earth is mine: And ye shall be unto me a kingdom of priests, and an holy nation. These are the words which thou shalt speak unto the children of Israel. Exodus 19:5, 6.

> Şimdi öyleyse, sözümü gerçekten dinleyip antlaşmama bağlı kalırsanız, bütün halklar arasından bana ait özel bir hazine olacaksınız; çünkü bütün yeryüzü benimdir. Bana kâhinler krallığı ve kutsal bir ulus olacaksınız. İsrailoğullarına söyleyeceğin sözler bunlardır. Çıkış 19:5, 6.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed. ‘In that day I will make a covenant for them with the beasts of the field, and with the fowls of heaven, and with the creeping things of the ground: and I will break the bow and the sword and the battle out of the earth, and I will make them to lie down safely. And I will betroth thee unto me forever; yea, I will betroth thee unto me in righteousness, and in judgment, and in loving-kindness, and in mercies. I will even betroth thee unto me in faithfulness; and thou shalt know the Lord.’

> Bu yeryüzünün tarihinin son günlerinde, Tanrı’nın buyruklarına uyan halkıyla yaptığı antlaşma yenilenecektir. “O gün onlar için kırın hayvanlarıyla, göğün kuşlarıyla ve yerin sürünenleriyle bir antlaşma yapacağım; yayı, kılıcı ve savaşı yeryüzünden ortadan kaldıracağım ve güven içinde yatmalarını sağlayacağım. Seni sonsuza dek kendime nişanlayacağım; evet, seni doğrulukta, adalette, sevgiyle ve merhametle kendime nişanlayacağım. Seni sadakatle de kendime nişanlayacağım; ve Rab’bi tanıyacaksın.”

> “‘And it shall come to pass in that day, I will hear, saith the Lord, I will hear the heavens, and they shall hear the earth; and the earth shall hear the corn, and the wine, and the oil; and they shall hear Jezreel. And I will sow her unto me in the earth; and I will have mercy upon her that had not obtained mercy; and I will say to them which were not my people, Thou art my people; and they shall say, Thou art my God.’ Hosea 2:14–23.

> 'Rab şöyle diyor: O gün ben cevap vereceğim; göklere cevap vereceğim ve onlar da yeryüzüne cevap verecek; yeryüzü de tahıla, şaraba ve yağa cevap verecek; onlar da Yizreel'e cevap verecekler. Onu kendim için yeryüzünde ekeceğim; merhamet bulmamış olana merhamet edeceğim; halkım olmayanlara, "Halkımsınız" diyeceğim; onlar da, "Sen benim Tanrımsın" diyecekler.' Hoşea 2:14-23.

> “‘In that day, . . . the remnant of Israel, and such as are escaped of the house of Jacob, . . . shall stay upon the Lord, the Holy One of Israel, in truth.’ Isaiah 10:20. From ‘every nation, and kindred, and tongue, and people’ there will be those who will gladly respond to the message, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come.’ They will turn from every idol that binds them to this earth, and will ‘worship him at that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ They will free themselves from every entanglement, and will stand before the world as monuments of God’s mercy. Obedient to every divine requirement, they will be recognized by angels and by men as those that ‘keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:6–7, 12.

> "'O gün, . . . İsrail'in kalanı ve Yakup'un evinden kurtulmuş olanlar, . . . hakikat içinde İsrail'in Kutsalı Rab'be dayanacaklar.' Yeşaya 10:20. 'Her ulustan, her oymaktan, her dilden ve her halktan' şu mesaja memnuniyetle karşılık verecek olanlar olacaktır: 'Tanrı'dan korkun ve O'na yücelik verin; çünkü O'nun yargı saati gelmiştir.' Onları bu dünyaya bağlayan her puttan yüz çevirecekler ve 'göğü, yeri, denizi ve suların pınarlarını yapan'a' tapacaklar. Kendilerini her türlü bağdan kurtaracaklar ve dünyanın önünde Tanrı'nın merhametinin anıtları olarak duracaklar. İlahi her buyruğa itaat ederek, melekler ve insanlar tarafından 'Tanrı'nın buyruklarını ve İsa'nın imanını tutanlar' olarak tanınacaklar. Vahiy 14:6-7, 12."

> “‘Behold, the days come, saith the Lord, that the plowman shall overtake the reaper, and the treader of grapes him that soweth seed; and the mountains shall drop sweet wine, and all the hills shall melt. And I will bring again the captivity of my people of Israel, and they shall build the waste cities, and inhabit them; and they shall plant vineyards, and drink the wine thereof; they shall also make gardens, and eat the fruit of them. And I will plant them upon their land, and they shall no more be pulled up out of their land which I have given them, saith the Lord thy God. Amos 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

> "'İşte, günler geliyor, diyor Rab, saban süren biçiciyi yetişecek, üzüm çiğneyen de tohum ekeni; ve dağlar tatlı şarap damlatacak, ve bütün tepeler eriyecek. Ve İsrail halkımı sürgünden geri döndüreceğim, ve viran şehirleri yeniden kuracak ve onlarda oturacaklar; ve bağlar dikecek ve şarabını içecekler; ayrıca bahçeler yapacak ve meyvelerini yiyecekler. Ve onları kendi topraklarına dikeceğim, ve kendilerine verdiğim topraklardan artık sökülüp çıkarılmayacaklar, diyor Rab, Tanrın. Amos 9:13-15.'" Review and Herald, 26 Şubat 1914.

It is evident that from the point when the final chosen generation of the one hundred and forty-four thousand are sealed that there are still Gentiles who can be influenced by the one hundred and forty-four thousand’s life style (conversation) during the day of the Gentile’s visitation.

Yüz kırk dört binin son seçilmiş kuşağı mühürlendiği andan itibaren, Yahudi olmayanlar arasında hâlâ, Yahudi olmayanların ziyaret gününde yüz kırk dört binin yaşam tarzından (davranışlarından) etkilenebilecek olanların bulunduğu açıktır.

> “Human power and human might did not establish the church of God, and neither can they destroy it. Not on the rock of human strength, but on Christ Jesus, the Rock of Ages, was the church founded, ‘and the gates of hell shall not prevail against it.’ Matthew 16:18. The presence of God gives stability to His cause. ‘Put not your trust in princes, nor in the son of man,’ is the word that comes to us. Psalm 146:3. ‘In quietness and in confidence shall be your strength.’ Isaiah 30:15. God’s glorious work, founded on the eternal principles of right, will never come to nought. It will go on from strength to strength, ‘not by might, nor by power, but by My Spirit, saith the Lord of hosts.’ Zechariah 4:6.

> Tanrı’nın kilisesini insan gücü ve insan kudreti kurmadı; insan gücü ve kudreti onu yıkamaz da. Kilisenin temeli insan gücünün kayası üzerine değil, Çağların Kayası Mesih İsa’nın üzerine atıldı; ‘ve cehennemin kapıları ona karşı üstün gelemeyecek.’ Matta 16:18. Tanrı’nın varlığı O’nun davasına sağlamlık verir. ‘Prenslere de, insanoğluna da güvenmeyin,’ bize gelen sözdür. Mezmur 146:3. ‘Sükûnet ve güven, sizin gücünüz olacaktır.’ Yeşaya 30:15. Doğruluğun ebedî ilkeleri üzerine kurulmuş olan Tanrı’nın görkemli işi asla boşa çıkmayacaktır. O, güçten güce ilerleyecek, ‘ne kudretle ne kuvvetle, ancak Benim Ruhumla,’ diyor Orduların Rabbi. Zekeriya 4:6.

> “The promise, ‘The hands of Zerubbabel have laid the foundation of this house; his hands shall also finish it,’ was literally fulfilled. Verse 9. ‘The elders of the Jews builded, and they prospered through the prophesying of Haggai the prophet and Zechariah the son of Iddo. And they builded, and finished it, according to the commandment of the God of Israel, and according to the commandment of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia. And this house was finished on the third day of the month Adar [the twelfth month], which was in the sixth year of the reign of Darius the king.’ Ezra 6:14, 15.” Prophets and Kings, 595, 596.

> "Zerubbabil'in elleri bu evin temelini attı; onun elleri onu da tamamlayacaktır" vaadi harfiyen yerine geldi. 9. ayet. "Yahudilerin ileri gelenleri inşa ettiler ve Peygamber Hagay ile İddo oğlu Zekeriya'nın peygamberlikleri sayesinde başarılı oldular. Ve İsrail'in Tanrısı'nın buyruğuna ve Pers kralı Kiros'un, Darius'un ve Artahşasta'nın buyruğuna göre inşa ettiler ve onu tamamladılar. Bu ev de Adar ayının [on ikinci ay] üçüncü gününde, Kral Darius'un krallığının altıncı yılında tamamlandı." Ezra 6:14, 15. Peygamberler ve Krallar, 595, 596.

Verses thirteen to fifteen represent the prophetic events that lead to the close of probation for Sabbath-keepers at the Sunday law. They also represent the third of three steps in verse ten of Daniel twelve. Verse ten is the “purification,” verses eleven and twelve represent the “made white” and verses thirteen to fifteen represent the litmus test where the Sabbath-keeping virgins are “tried.”

On üçüncü ila on beşinci ayetler, Pazar yasasında Şabat’ı tutanlar için lütuf zamanının kapanışına götüren peygamberî olayları temsil eder. Bunlar ayrıca Daniel 12:10’daki üç adımın üçüncüsünü temsil eder. Onuncu ayet “arınma”dır; on bir ve on ikinci ayetler “aklanma”yı, on üçüncü ila on beşinci ayetler ise Şabat’ı tutan bakirelerin “sınandığı” turnusol testini temsil eder.

The internal message in the book of Daniel is represented by the Ulai River vision of chapters seven through nine and the external message is represented by the Hiddekel River vision of chapters ten through twelve. Chapter twelve is the climax of both the internal and external visions, and it presents the method in which Christ raises up and cleanses the one hundred and forty-four thousand. Verses ten through sixteen represent the hidden history of verse forty from 1989 unto the Sunday law of verse forty-one and sixteen. The verses that fit into the hidden history represent the perfect fulfillment of verse ten of chapter twelve.

Daniel kitabındaki içsel mesaj, yedinci ila dokuzuncu bölümlerdeki Ulai Nehri görüsüyle; dışsal mesaj ise onuncu ila on ikinci bölümlerdeki Hiddekel Nehri görüsüyle temsil edilir. On ikinci bölüm, hem içsel hem de dışsal görünün doruk noktasıdır ve Mesih’in yüz kırk dört bini ayağa kaldırıp arındırma yöntemini sunar. Onuncu ila on altıncı ayetler, 1989’dan başlayıp kırk birinci ve on altıncı ayetlerdeki Pazar yasasına kadar uzanan kırkıncı ayetin gizli tarihini temsil eder. Gizli tarihe uyan ayetler, on ikinci bölümün onuncu ayetinin tam gerçekleşmesini temsil eder.

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:10–12.

> Birçokları arınacak, paklanacak ve sınanacak; ama kötüler kötülük edecek; kötülerden hiçbiri anlamayacak, fakat bilge olanlar anlayacak. Günlük sununun kaldırıldığı ve yıkım getiren iğrenç şeyin kurulduğu zamandan itibaren bin iki yüz doksan gün olacaktır. Bekleyip bin üç yüz otuz beş güne ulaşana ne mutlu. Daniel 12:10-12.

The “wise” who understand verses ten through sixteen and who have been sealed both “intellectually” and “spiritually” are those who understand the external prophetic message represented in the hidden history of verse forty, and they have been “intellectually” settled into that understanding before the Sunday law. The “wise” are those who have been transformed by the internal message represented by Revelation chapter eleven and verse eleven and they have settled into the experience before the Sunday law.

Onuncu ayetten on altıncıya kadar olan ayetleri anlayan ve hem "zihinsel" hem de "ruhsal" olarak mühürlenmiş olan "bilge" olanlar, kırkıncı ayetin gizli tarihinde temsil edilen dışsal peygamberlik mesajını anlayanlardır ve Pazar yasasından önce o anlayışta "zihinsel" olarak yerleşmişlerdir. "Bilge" olanlar, Vahiy kitabının on birinci bölümünün on birinci ayetinde temsil edilen içsel mesaj tarafından dönüştürülmüş olanlardır ve Pazar yasasından önce bu deneyime yerleşmişlerdir.

The “wise” are those who have received the “blessing” associated with “waiting,” marking the one hundred and forty-four thousand as those who fulfill the perfect and final fulfillment of the ten virgins. Revelation eleven verse eleven arrived in July of 2023, thus marking the “time of the end,” when Daniel and Revelation mark with two witnesses that the increase of knowledge which was unsealed in July of 2023 identifies the sealing process of the one hundred and forty-four thousand. Eleven plus eleven equals twenty-two, which is a symbol of the combination of divinity with humanity, and those who pass the three-step purification process that produces the one hundred and forty-four thousand are identified in Daniel twelve, verse twelve providing another signature of Palmoni, for twelve times twelve equals one hundred and forty-four thousand.

"Bilge" olanlar, "bekleme" ile ilişkili "bereketi" almış olanlardır; bu da yüz kırk dört bini, on bakirenin mükemmel ve nihai gerçekleşmesini yerine getirenler olarak işaretler. Vahiy 11:11 Temmuz 2023’te geldi; böylece "zamanın sonu"nu işaretledi; o zaman Daniel ve Vahiy, Temmuz 2023’te mührü kaldırılan "bilgi artışı"nın yüz kırk dört binin mühürlenme sürecini tanımladığını iki tanık aracılığıyla işaretler. On bir artı on bir yirmi iki eder; bu, tanrısallık ile insanlığın birleşiminin bir sembolüdür ve yüz kırk dört bini ortaya çıkaran üç aşamalı arınma sürecinden geçenler Daniel 12:12’de tanımlanır; bu da Palmoni’nin başka bir imzasını sağlar, çünkü on iki çarpı on iki yüz kırk dört bindir.

We will continue this study in the next article.

Bu çalışmaya bir sonraki yazıda devam edeceğiz.

Back to Articles