Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Four

Daniel Kitabı - Numara Altmış Dört

Unveiling Prophecy: Connecting September 11, 2001 to the Sealing Time, Latter Rain, and the Final Work of Christ

Kehaneti Açığa Çıkarmak: 11 Eylül 2001 ile Mühürlenme Zamanı, Geç Yağmur ve Mesih'in Son Hizmeti Arasındaki Bağlantı

Author

Jeff Pippenger

Published

January 28, 2024

Formats

PDF
Word

In the recent articles we have been referring to a few passages from the Spirit of Prophecy that identify a period of time from September 11, 2001 until Michael stands up and human probation closes. During that period of time, there are a handful of prophetic illustrations which identify the final work of Christ in the Most Holy Place.

Son makalelerde, Peygamberlik Ruhu’ndan alınmış, 11 Eylül 2001’den başlayıp Mikail’in ayağa kalkmasına ve insan için lütuf zamanının kapanmasına kadar uzanan bir dönemi belirleyen bazı pasajlara atıfta bulunuyoruz. Bu dönem boyunca, En Kutsal Yer’de Mesih’in son hizmetine işaret eden birkaç peygamberlik tasviri vardır.

The work of Christ in the sanctuary is represented in the vision of the Ulai River of Daniel chapter eight, and Sister White has informed us that the vision of the Ulai River is now in the process of fulfillment. The final work accomplished in the heavenly sanctuary, which is now in the process of fulfillment, is represented in a variety of prophetic terms. It is represented as, among other prophetic representations, the sealing time, the latter rain, the closing work of salvation, and the cleansing of the temple. It is important to bring those terms together, and also to place them in their correct historical setting.

Mesih’in kutsal yerdeki işi, Daniel kitabının sekizinci bölümündeki Ulai Nehri görümünde temsil edilir ve Bayan White bize Ulai Nehri görümünün şu anda gerçekleşme sürecinde olduğunu bildirmiştir. Şu anda gerçekleşme sürecinde olan, göksel kutsal yerde yürütülen son iş, çeşitli peygamberî terimlerle temsil edilmektedir. O, diğer peygamberî betimlemelerle birlikte, mühürleme zamanı, son yağmur, kurtuluşun kapanış işi ve tapınağın arındırılması olarak da temsil edilir. Bu terimleri bir araya getirmek ve ayrıca onları doğru tarihsel bağlama oturtmak önemlidir.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> O sırada, kurtuluş işi sona ererken, yeryüzüne sıkıntı gelecek ve uluslar öfkelenecek, fakat üçüncü meleğin işini engellememeleri için dizginlenecekler. O zaman 'son yağmur' ya da Rab'bin huzurundan gelen ferahlık gelecek; üçüncü meleğin gür sesine güç vermek ve son yedi bela döküldüğünde ayakta durabilmeleri için azizleri hazırlamak üzere. Erken Yazılar, 85.

The “work of the third angel” is also “the work of salvation,” which prepares “the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.”

"Üçüncü meleğin işi" aynı zamanda "kurtuluş işi"dir; bu, "yedi son belanın döküleceği dönemde ayakta durabilmeleri için kutsalları hazırlar."

> And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. Revelation 11:18.

> Uluslar öfkelendi; senin gazabın geldi; ölülerin yargılanacağı, kulların olan peygamberlere, kutsallara ve adından korkanların hepsine—büyük küçük—ödül vereceğin ve yeryüzünü yok edenleri yok edeceğin zaman da geldi. Vahiy 11:18.

The nations are angered before probation closes (which is when God’s wrath is poured out), yet when the nations are angered, they are also “held in check.” The “time” when the nations are angered, identifies the beginning of the closing work of salvation, and the closing work of salvation is the sealing of God’s people.

Uluslar, sınama süresi kapanmadan önce öfkelenir (ki bu, Tanrı’nın gazabının döküldüğü zamandır); yine de uluslar öfkelendiğinde aynı zamanda “dizginlenirler.” Ulusların öfkelendiği “zaman” kurtuluşun kapanış çalışmasının başlangıcını belirler ve kurtuluşun kapanış çalışması, Tanrı’nın halkının mühürlenmesidir.

> “The true people of God, who have the spirit of the work of the Lord and the salvation of souls at heart, will ever view sin in its real, sinful character. They will always be on the side of faithful and plain dealing with sins which easily beset the people of God. Especially in the closing work for the church, in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand who are to stand without fault before the throne of God, will they feel most deeply the wrongs of God’s professed people. This is forcibly set forth by the prophet’s illustration of the last work under the figure of the men each having a slaughter weapon in his hand. One man among them was clothed with linen, with a writer’s inkhorn by his side. ‘And the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’” Testimonies, volume 3, 266.

> Rabbin işinin ve ruhların kurtuluşunun ruhunu yüreklerinde taşıyan Tanrı’nın gerçek halkı, günaha her zaman asıl, günahlı niteliğiyle bakacaktır. Onlar, Tanrı’nın halkını kolayca kuşatan günahlarla sadakatle ve açıkça yüzleşme tarafında daima yer alacaklardır. Özellikle kilise için yapılan kapanış işinde, Tanrı’nın tahtı önünde kusursuz olarak duracak olan yüz kırk dört binin mühürlenme zamanında, Tanrı’ya ait olduğunu iddia eden halkın yanlışlarını en derinden hissedeceklerdir. Bu gerçek, peygamberin son işi, ellerinde öldürücü birer silah bulunan adamlar figürüyle tasvir edişinde güçlü bir biçimde ortaya konur. Onlardan biri keten giysiler içindeydi; yanında bir yazıcının mürekkep hokkası vardı. “Rab ona şöyle dedi: Şehrin ortasından, Yeruşalim’in ortasından geç ve içinde yapılan bütün iğrençlikler yüzünden inleyip ağlayanların alınlarına bir işaret koy.” Tanıklıklar, cilt 3, 266.

The nations are held in check so as to not prevent the sealing of the one hundred and forty-four thousand. In Revelation chapter seven, the angry nations that are held in check are represented as four winds that are held in check during that very same period of time, and that time is specifically identified as a period of time.

Uluslar, yüz kırk dört binin mühürlenmesini engellememeleri için kontrol altında tutuluyor. Vahiy'in yedinci bölümünde, dizginlenen öfkeli uluslar, tam da aynı zaman dilimi boyunca dizginlenen dört rüzgar olarak temsil edilir ve o zaman açıkça bir zaman dilimi olarak tanımlanır.

> “Satan is now using every device in this sealing time to keep the minds of God’s people from the present truth and to cause them to waver. I saw a covering that God was drawing over His people to protect them in the time of trouble; and every soul that was decided on the truth and was pure in heart was to be covered with the covering of the Almighty.

> Şeytan, bu mühürlenme zamanında, Tanrı’nın halkının zihinlerini mevcut hakikatten uzak tutmak ve onları kararsızlığa düşürmek için her türlü yöntemi kullanıyor. Sıkıntı zamanında onları korumak için Tanrı’nın halkının üzerine çekmekte olduğu bir örtü gördüm; ve hakikati seçmiş ve yüreği temiz olan her can, Her Şeye Gücü Yeten’in örtüsüyle örtülecekti.

> “Satan knew this, and he was at work in mighty power to keep the minds of as many people as he possibly could wavering and unsettled on the truth. …

> Şeytan bunu biliyordu ve elinden geldiğince çok insanın zihinlerini gerçek konusunda bocalayan ve kararsız halde tutmak için büyük bir kudretle iş başındaydı...

> “I saw that Satan was at work in these ways to distract, deceive, and draw away God’s people, just now in this sealing time. I saw some who were not standing stiffly for present truth. Their knees were trembling, and their feet sliding, because they were not firmly planted on the truth, and the covering of Almighty God could not be drawn over them while they were thus trembling.

> Şeytan’ın, tam da bu mühürlenme zamanında, Tanrı’nın halkının dikkatini dağıtmak, aldatmak ve onları uzaklaştırmak için bu yollarla çalıştığını gördüm. Şimdiki hakikat uğruna dimdik ayakta durmayan bazılarını gördüm. Dizleri titriyordu ve ayakları kayıyordu; çünkü gerçeğin üzerinde sağlamca durmuyorlardı ve bu şekilde titrerlerken Her Şeye Gücü Yeten Tanrı’nın örtüsü üzerlerine çekilemiyordu.

> “Satan was trying his every art to hold them where they were, until the sealing was past, until the covering was drawn over God’s people, and they left without a shelter from the burning wrath of God, in the seven last plagues. God has begun to draw this covering over His people, and it will soon be drawn over all who are to have a shelter in the day of slaughter. God will work in power for His people; and Satan will be permitted to work also.” Early Writings, 43, 44.

> "Şeytan, mühürleme işi geçip gidene, Tanrı'nın halkının üzerine örtü çekilene ve böylece son yedi belada Tanrı'nın yakıcı gazabına karşı sığınaksız kalsınlar diye onları bulundukları yerde tutmak için her türlü hileye başvuruyordu. Tanrı bu örtüyü halkının üzerine çekmeye başladı ve yakında bu örtü, kıyım gününde sığınak bulacakların hepsinin üzerine çekilecek. Tanrı halkı için kudretle iş görecek; Şeytan'ın da iş görmesine izin verilecek." Erken Yazılar, 43, 44.

Sister White wrote these words in 1851, five years before God’s people entered into the Laodicean condition, and delayed the sealing process by rejecting the increased light of the “seven times.” That light would have increased and finished God’s work of covering His people in advance of the seven last plagues. Instead, God’s people rebelled and were consigned to wander in the wilderness of Laodicea, as typified by ancient Israel’s rebellion and wilderness wandering. How many of ancient Israel’s rebels entered into the Promised Land? What passage in the Bible, or the Spirit of Prophecy identifies any Laodiceans that will be saved? The answer is, “None!” for a Laodicean is just as lost as those of ancient Israel who died in the wilderness.

Kardeş White bu sözleri 1851’de, Tanrı’nın halkının Laodikya durumuna girmesinden ve “yedi vakit”in artan ışığını reddederek mühürleme sürecini geciktirmesinden beş yıl önce yazdı. O ışık artmış ve, yedi son bela gelmeden önce, Tanrı’nın halkını örtme işini tamamlamış olacaktı. Bunun yerine, Tanrı’nın halkı isyan etti ve, Eski İsrail’in isyanı ve çöldeki dolaşmasıyla örneklendiği gibi, Laodikya’nın çölünde dolaşmaya mahkûm edildi. Eski İsrail’in isyankârlarından kaçı Vaat Edilen Topraklar’a girdi? Kutsal Kitap’ta ya da Peygamberlik Ruhu’nda kurtulacak herhangi bir Laodikyalıyı belirten hangi metin vardır? Yanıt: “Hiçbiri!” Çünkü bir Laodikyalı, çölde ölen Eski İsrailliler kadar kaybolmuştur.

The sealing of the one hundred and forty-four thousand is a period of time, and it begins when the four angels restrain the four winds, which is also when the nations are angered, yet held in check. During the sealing time God prepares His people to stand in the time of the seven last plagues, and that preparation is represented as pulling “a covering” over His people, and it is also represented as finishing the work of salvation and finishing the work of the third angel. The preparation which is represented by all these illustrations is based upon the reception of “present truth.”

Yüz kırk dört binin mühürlenmesi bir zaman dilimidir ve dört melek dört rüzgarı dizginlediğinde başlar; bu, ulusların öfkelendiği ancak kontrol altında tutulduğu zamandır. Mühürleme döneminde Tanrı halkını, yedi son belanın zamanında ayakta durabilmeleri için hazırlar; bu hazırlık, halkının üzerine "bir örtü" çekmek olarak temsil edilir ve aynı zamanda kurtuluş işinin tamamlanması ve üçüncü meleğin işinin bitirilmesi olarak da temsil edilir. Bu tasvirlerin tümünün ifade ettiği hazırlık, "şimdiki hakikat"in kabulüne dayanır.

Those who will not stand “stiffly for present truth,” are those who were “wavering,” because their minds were not focused upon “present truth.” She writes that she “saw some who were not standing stiffly for present truth. Their knees were trembling, and their feet sliding, because they were not firmly planted on the truth, and the covering of Almighty God could not be drawn over them while they were thus trembling.”

"Şimdiki hakikat için dimdik durmayacak olanlar", zihinleri "şimdiki hakikate" odaklanmadığı için "bocalayanlar"dır. Şöyle yazıyor: "Şimdiki hakikat için dimdik durmayan bazılarını gördüm. Dizleri titriyordu ve ayakları kayıyordu; çünkü hakikat üzerinde sağlam durmuyorlardı ve böyle titrerlerken Her Şeye Gücü Yeten Tanrı'nın örtüsü onların üzerine çekilemiyordu."

The “present truth” is what provides the “covering” and the “covering” is also represented as the “seal of God.” The “seal of God” was typified by the blood that covered the doors of the Hebrews, that allowed the destroying angel to pass over the homes where the door was “covered” with the blood. The “covering” is the “sealing,” and the “sealing” is accomplished by the “present truth.”

"Şimdiki hakikat" "örtü"yü sağlar ve "örtü" aynı zamanda "Tanrı'nın mührü" olarak da temsil edilir. "Tanrı'nın mührü", İbranilerin kapılarını örten ve kapısı kanla "örtülmüş" olan evlerin üzerinden yok edici meleğin geçmesine izin veren kanla temsil edilmişti. "Örtü" "mühürleme"dir ve "mühürleme" "şimdiki hakikat" aracılığıyla gerçekleştirilir.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> Onları senin gerçeğinle kutsal kıl: senin sözün gerçektir. Yuhanna 17:17.

Every reform movement had its own specific theme, and the theme of the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand is “Islam of the third Woe”. The “present truth” in the last days is Islam of the third Woe.

Her reform hareketinin kendine özgü bir teması vardı ve yüz kırk dört binin ıslah hareketinin teması "Üçüncü Vay'ın İslamı"dır. Son günlerdeki "şimdiki hakikat" Üçüncü Vay'ın İslamıdır.

> “The Scriptures are constantly opening to the people of God. There always has been and always will be a truth specially applicable to each generation.” Review and Herald, June 29, 1886.

> "Kutsal Yazılar Tanrı'nın halkına sürekli açılıyor. Her nesle özel olarak uygulanabilir bir hakikat her zaman olmuştur ve her zaman olacaktır." Review and Herald, 29 Haziran 1886.

It is a present truth “message” that seals God’s people in the last days, and the sealing time is represented as beginning when the four winds are held in check. The nations were angered on September 11, 2001, and at that point the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, as the latter rain, which is “a message”, began to be unsealed.

Bu, Tanrı’nın halkını son günlerde mühürleyen güncel hakikat “mesajıdır” ve mühürleme zamanının, dört rüzgâr dizginlendiğinde başladığı şeklinde temsil edilir. Uluslar 11 Eylül 2001’de öfkelendi ve o noktada yüz kırk dört binin mühürlenmesi başladı; çünkü “bir mesaj” olan geç yağmurun mührü çözülmeye başladı.

> “To John were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. He saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing messages which are to ripen the harvest of the earth, either as sheaves for the heavenly garner or as fagots for the fires of destruction. Subjects of vast importance were revealed to him, especially for the last church, that those who should turn from error to truth might be instructed concerning the perils and conflicts before them. None need be in darkness in regard to what is coming upon the earth.” The Great Controversy, 341.

> Yuhanna’ya, kilisenin deneyimine dair derin ve heyecan verici sahneler gösterildi. Tanrı’nın halkının durumunu, tehlikelerini, çatışmalarını ve nihai kurtuluşunu gördü. O, yeryüzünün hasadını olgunlaştıracak son mesajları kayda geçirir; bu hasat ya göksel ambara konulacak başak demetleri ya da yıkımın ateşleri için odun demetleri olacaktır. Ona, özellikle son kilise için, muazzam önemde konular açığa çıkarıldı; böylece yanlıştan gerçeğe dönecek olanlar, önlerinde duran tehlikeler ve çatışmalar konusunda eğitilsinler. Yeryüzünün üzerine gelecek olanlar konusunda hiç kimsenin karanlıkta kalmasına gerek yoktur. Büyük Mücadele, 341.

When the nations were angered, they were simultaneously held in check, and the “latter rain” began to fall, and the latter rain is the message of “present truth” that seals God’s people.

Uluslar öfkelendiğinde, aynı anda kontrol altında tutuldular ve "geç yağmur" yağmaya başladı ve geç yağmur, Tanrı'nın halkını mühürleyen "şimdiki hakikat" mesajıdır.

> “The work in Battle Creek is after the same order. The leaders in the sanitarium have mingled with unbelievers, admitting them to their councils, more or less, but it is like going to work with their eyes shut. They lack the discernment to see what is going to break upon us at any time. There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already. The judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 10, 252.

> Battle Creek'teki çalışma aynı mahiyettedir. Sanatoryumdaki liderler inanmayanlarla karışmış, onları az çok kurullarına kabul etmişlerdir; ama bu, gözleri kapalı işe koyulmak gibidir. Her an üzerimize ansızın çökecek olanı görebilecek bir ayırt etme yetisinden yoksundurlar. Umutsuzluk, savaş ve kan dökülmesi ruhu vardır ve bu ruh zamanın ta sonuna kadar artacaktır. Tanrı'nın halkı alınlarında mühürlenir mühürlenmez—bu, görülebilen herhangi bir mühür ya da işaret değil; aklen ve ruhen gerçeğe yerleşip kök salmalarıdır ki böylece sarsılamazlar—Tanrı'nın halkı mühürlenip sarsıntıya hazırlanır hazırlanmaz, o gelecektir. Nitekim zaten başlamıştır. Tanrı'nın yargıları şimdi ülkenin üzerindedir; bize uyarı vermek, neyin geldiğini bilelim diye. Manuscript Releases, cilt 10, 252.

The “sealing” is “a settling into truth.” In the context of the sealing time she writes, “There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time.” When the nations are angered, they will be held in check, but the “war and bloodshed,” represented as the four winds “will increase until the very close of time.” Islam of the third Woe progressively escalates its warfare until the very close of time, and the prophetic understanding of Islam as the “theme” in the reformation of the one hundred and forty-four thousand, simultaneously increases during the same period of time. The progressive escalation accomplished by Islam runs parallel to the outpouring of the latter rain during the identical period of time, for the latter rain is a “message”.

"Mühürleme", "hakikate yerleşme"dir. Mühürleme zamanı bağlamında şöyle yazar: "Bir çaresizlik, savaş ve kan dökülmesi ruhu var; ve bu ruh zamanın en sonuna kadar artacaktır." Uluslar öfkelendiğinde dizgin altında tutulacaklardır, fakat dört rüzgâr olarak temsil edilen "savaş ve kan dökülmesi" "zamanın en sonuna kadar artacaktır." Üçüncü Vay'daki İslam, savaşını kademeli olarak zamanın en sonuna kadar tırmandırır ve İslam'ın yüz kırk dört binin ıslahındaki "tema" olduğu yönündeki peygamberlik anlayışı da aynı zaman dilimi boyunca eşzamanlı olarak artar. İslam tarafından gerçekleştirilen kademeli tırmanış, aynı zaman dilimi boyunca son yağmurun dökülmesiyle paralellik gösterir; çünkü son yağmur bir "mesaj"dır.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “Bütün yeryüzünün Rabbinin yanında duran meshedilmiş olanlar, bir zamanlar örtücü keruv olarak Şeytan’a verilmiş olan mevkiye sahiptirler. Rab, tahtını çevreleyen kutsal varlıklar aracılığıyla yeryüzünün sakinleriyle sürekli bir iletişimi sürdürür. Altın yağ, Tanrı’nın imanlıların kandillerini sönükleşip sönmesinler diye beslenmiş halde tutmak için sağladığı lütfu temsil eder. Bu kutsal yağ, Tanrı’nın Ruhunun mesajları aracılığıyla gökten dökülüyor olmasaydı, kötülüğün etkenleri insanlar üzerinde bütünüyle egemen olurdu.

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> “Tanrı, bize gönderdiği bildirileri kabul etmediğimizde onuru zedelenir. Böylece, karanlıkta bulunanlara iletilmek üzere canlarımıza dökmek istediği altın yağı reddetmiş oluruz. ‘İşte, güvey geliyor; onu karşılamaya çıkın’ çağrısı geldiğinde, kutsal yağı almamış, Mesih’in lütfunu yüreklerinde besleyip korumamış olanlar, akılsız bakireler gibi, Rablerini karşılamaya hazır olmadıklarını göreceklerdir. Yağı elde etme gücü kendilerinde yoktur ve yaşamları mahvolmuştur. Fakat Tanrı’nın Kutsal Ruhu istenirse, eğer Musa’nın yaptığı gibi, ‘Bana yüceliğini göster’ diye yalvarırsak, Tanrı’nın sevgisi yüreklerimize dökülecektir. Altın borular aracılığıyla altın yağ bize iletilecektir. ‘Kuvvetle değil, kudretle değil, ancak orduların RAB’bi benim Ruhum’la, diyor.’ Doğruluk Güneşi’nin parlak ışınlarını almakla, Tanrı’nın çocukları dünyada ışıklar gibi parlar.” Review and Herald, 20 Temmuz 1897.

The latter rain begins to “sprinkle” and ultimately escalates to a full outpouring. The “sprinkling” of the latter rain is identified as the rain being “measured”, and the full outpouring is when it is poured out “without measure”. Sister White clearly identifies a time when the latter rain is falling, and some receive it, and some don’t. At that time the rain is being “measured”, or it is “sprinkling”.

Son yağmur önce "çiselemeye" başlar ve en sonunda tam bir dökülmeye dönüşür. Son yağmurun "çiselemesi", yağmurun "ölçülü" olması olarak tanımlanır; tam dökülme ise "ölçüsüz" olarak döküldüğünde gerçekleşir. Bayan White, son yağmurun yağmakta olduğu ve kimilerinin onu aldığı, kimilerinin ise almadığı bir zamanı açıkça belirtir. O sırada yağmur "ölçülüdür" ya da "çiseler".

Some people will recognize that something is happening, but it will only frighten them.

Bazı insanlar bir şeylerin yaşandığını fark edecek, ama bu onları sadece korkutacak.

> “There is to be in the churches a wonderful manifestation of the power of God, but it will not move upon those who have not humbled themselves before the Lord, and opened the door of their heart by confession and repentance. In the manifestation of that power which lightens the earth with the glory of God, they will see only something which in their blindness they think dangerous, something which will arouse their fears, and they will brace themselves to resist it. Because the Lord does not work according to their expectations and ideal, they will oppose the work. “Why,” they say, “should we not know the Spirit of God, when we have been in the work so many years?” Because they did not respond to the warnings, the entreaties, of the messages of God, but persistently said, “I am rich, and increased with goods, and have need of nothing.”” Maranatha, 219

> "Kiliselerde Tanrı’nın gücünün harika bir tezahürü olacak, fakat Rabbin önünde alçalmamış ve itiraf ve tövbe ile yüreklerinin kapısını açmamış olanların üzerinde etkili olmayacak. Tanrı’nın görkemiyle yeryüzünü aydınlatan o gücün tezahüründe, körlükleri içinde tehlikeli sandıkları, korkularını uyandıracak bir şeyden başka bir şey görmeyecekler ve ona karşı koymaya kendilerini hazırlayacaklar. Rab onların beklentilerine ve ideallerine göre işlemediği için, bu işe karşı çıkacaklar. “Neden,” derler, “bunca yıldır bu işte bulunduğumuz halde Tanrı’nın Ruhu’nu bilmeyelim?” Çünkü Tanrı’nın mesajlarının uyarılarına, yalvarışlarına karşılık vermediler; aksine ısrarla, “Zenginim, malım mülküm arttı ve hiçbir şeye ihtiyacım yok” dediler." Maranatha, 219

> “Many have in a great measure failed to receive the former rain. They have not obtained all the benefits that God has thus provided for them. They expect that the lack will be supplied by the latter rain. When the richest abundance of grace shall be bestowed, they intend to open their hearts to receive it. They are making a terrible mistake. The work that God has begun in the human heart in giving His light and knowledge must be continually going forward. Every individual must realize his own necessity. The heart must be emptied of every defilement and cleansed for the indwelling of the Spirit. It was by the confession and forsaking of sin, by earnest prayer and consecration of themselves to God, that the early disciples prepared for the outpouring of the Holy Spirit on the Day of Pentecost. The same work, only in greater degree, must be done now. Then the human agent had only to ask for the blessing, and wait for the Lord to perfect the work concerning him. It is God who began the work, and He will finish His work, making man complete in Jesus Christ. But there must be no neglect of the grace represented by the former rain. Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

> Birçokları, erken yağmuru büyük ölçüde almada başarısız oldu. Tanrı’nın onlar için bu şekilde sağladığı tüm bereketleri elde etmediler. Eksikliğin geç yağmurla giderileceğini bekliyorlar. Lütfun en zengin bolluğu bahşedildiğinde, onu almak için yüreklerini açmayı düşünüyorlar. Korkunç bir hata yapıyorlar. Tanrı’nın ışığını ve bilgisini vererek insan yüreğinde başlattığı iş sürekli olarak ilerlemelidir. Her birey kendi ihtiyacını fark etmelidir. Yürek her türlü kirlilikten boşaltılmalı ve Kutsal Ruh’un içimizde yaşaması için temizlenmelidir. Pentekost Günü’nde Kutsal Ruh’un dökülüşüne, ilk öğrenciler günahlarını itiraf edip terk ederek, içten dua ederek ve kendilerini Tanrı’ya adayarak hazırlandılar. Aynı çalışma, yalnızca daha büyük ölçüde, şimdi yapılmalıdır. O zaman insana düşen tek şey bereketi istemek ve Rab’bin onunla ilgili işi mükemmelleştirmesini beklemekti. Çalışmayı başlatan Tanrı’dır ve O, insanı İsa Mesih’te yetkin kılarak kendi işini tamamlayacaktır. Ama erken yağmurla temsil edilen lütuf asla ihmal edilmemelidir. Sadece sahip oldukları ışığa göre yaşayanlar daha büyük ışık alacaklardır. Etkin Hristiyan erdemlerini uygulamada her gün ilerlemiyorsak, geç yağmurda Kutsal Ruh’un tezahürlerini tanıyamayacağız. Belki de etrafımızdaki yüreklere yağıyordur, ama biz onu ayırt edemeyecek ve alamayacağız. Din Görevlilerine Tanıklıklar, 506, 507.

In the passage she identifies that there is a time when “the richest abundance of grace shall be bestowed,” thus identifying a time when the latter rain is poured out without measure. In connection with that fact, she identifies that only those who are living up to the light they have will receive greater light. In that principle, it is clear that the light (which is the present truth) progressively increases. In the last sentence she identifies a time when the latter rain is falling, and some are recognizing and receiving it, and others are not. If you don’t recognize the message, which is the latter rain, you will not receive it.

Bu pasajda, “lütfun en zengin bolluğu bağışlanacaktır” denilen bir zaman bulunduğunu belirtir; böylece, geç yağmurun ölçüsüzce döküldüğü bir zamanı da işaret etmiş olur. Bu gerçekle bağlantılı olarak, yalnızca ellerindeki ışığa göre yaşayanların daha büyük ışık alacağını belirtir. Bu ilke uyarınca, ışığın (yani şimdiki hakikatin) giderek arttığı açıktır. Son cümlede, geç yağmurun yağmakta olduğu ve bazılarının onu tanıyıp kabul ettiği, bazılarının ise etmediği bir zamanı belirtir. Mesajı, yani geç yağmuru, tanımazsanız onu almayacaksınız.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> Son yağmuru beklememeliyiz. O, üzerimize yağan lütfun çiğini ve sağanaklarını fark edip benimseyen herkesin üzerine geliyor. Işığın kırıntılarını topladığımızda, O’na güvenmemizden hoşlanan Tanrı’nın kesin merhametlerinin değerini bildiğimizde, o zaman her vaat yerine getirilecek. [Yeşaya 61:11 alıntılandı.] Bütün yeryüzü Tanrı’nın yüceliğiyle dolacak. Yedinci Gün Adventist Kutsal Kitap Yorumu, cilt 7, 984.

At the time when the angry nations are held in check, the latter rain begins to be “measured.” When “the richest abundance of grace shall be bestowed,” is identifying when the latter rain is poured out without measure.

Öfkeli uluslar dizginlendiğinde, geç yağmur "ölçülmeye" başlar. "Lütfun en zengin bolluğu bahşedilecektir" ifadesi, geç yağmurun ölçüsüzce döküldüğü zamanı belirtir.

At the time when the nations are angered, yet held in check, the latter rain begins to fall, but it is “measured” because the church at that point is mixed with wheat and tares. It is the rain that brings both the wheat and the tares to maturity, and the latter rain is the message of present truth that is either recognized and received, or not. All of these prophetic concepts are clearly identified in the Scriptures. On September 11, 2001, the latter rain began to “sprinkle”, and it escalates progressively until the Midnight Cry message arrives and the wise and foolish virgins are forever separated.

Ulusların öfkelendiği, ama yine de dizginlendiği bir zamanda, son yağmur yağmaya başlar; ancak “ölçülü”dür, çünkü o sırada kilise buğday ve ayrık otlarıyla karışıktır. Bu, hem buğdayı hem de ayrık otlarını olgunluğa getiren yağmurdur ve son yağmur, ya tanınıp kabul edilen ya da edilmeyen şimdiki hakikat mesajıdır. Bu peygamberlik kavramlarının tümü Kutsal Yazılarda açıkça tanımlanmıştır. 11 Eylül 2001’de son yağmur “çiselemeye” başladı ve Gece Yarısı Çığlığı mesajı gelene ve akıllı ve akılsız kızlar sonsuza dek ayrılana kadar kademeli olarak artar.

The wise are then lifted up as an ensign to call God’s other flock out of Babylon, and the latter rain is then poured out without measure, and continues to fall until Michael stands up and human probation closes.

O zaman bilge olanlar, Tanrı’nın diğer sürüsünü Babil’den çıkmaya çağırmak için bir sancak olarak yükseltilir; ardından son yağmur ölçüsüzce dökülür ve Mikail ayağa kalkana ve insanların sınama süresi kapanana kadar yağmaya devam eder.

> “I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Early Writings, 36.

> "Gördüm ki, dört melek İsa'nın tapınakta yaptığı iş tamamlanıncaya kadar dört rüzgarı tutacak ve sonra son yedi bela gelecek." Erken Yazılar, 36.

The holding of the four winds, represents God’s providential control over the escalating judgments that he allows to take place in the last days. The four angels hold the four winds during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, but in that period of time there is the “spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase.” When the last of God’s children have been sealed, Michael will stand up and the four winds will be fully released, and the Seven Last Plagues will arrive.

Dört rüzgârın tutulması, Tanrı'nın, son günlerde gerçekleşmesine izin verdiği giderek artan yargıları takdiriyle kontrol ettiğini temsil eder. Dört melek, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanında dört rüzgârı tutar; ancak o dönemde "umutsuzluk, savaş ve kan dökülmesi ruhu" vardır ve bu ruh artacaktır. Tanrı'nın çocuklarının sonuncusu da mühürlendiğinde, Mikail ayağa kalkacak, dört rüzgâr tamamen salıverilecek ve Yedi Son Bela gelecek.

In the “hour of the great earthquake” of Revelation chapter eleven, the “troublous times,” of Daniel chapter nine, when the street and wall are finished, is the time when “the nations will be angry.” In that time period, the latter rain will be poured out in “measure.” Isaiah identifies the time when the latter rain is measured, and he marks that time as the “day of the east wind.” The “day of the east wind,” was September 11, 2001.

Vahiy kitabının on birinci bölümündeki "büyük depremin saati" ile, sokak ve surların tamamlandığı Daniel kitabının dokuzuncu bölümündeki "sıkıntılı zamanlar", "ulusların öfkeleneceği" zamandır. O dönemde, geç yağmur "ölçüyle" dökülecektir. Yeşaya, geç yağmurun ölçüldüğü zamanı tanımlar ve o zamanı "doğu rüzgârının günü" olarak işaret eder. "Doğu rüzgârının günü" 11 Eylül 2001’di.

We will continue to consider the “measuring” of the latter rain in the next article, but it should be remembered that the jewel of Miller’s dream that is represented upon the sacred tables of Habakkuk as the three Woes of Islam, is to shine ten times brighter in the last days, than when it was first gathered together by Miller.

Bir sonraki makalede son yağmurun 'ölçülmesini' ele almaya devam edeceğiz, ancak hatırlanmalıdır ki Habakkuk’un kutsal levhalarında İslam’ın Üç Vay’ı olarak temsil edilen Miller’in rüyasının mücevheri, son günlerde, Miller tarafından ilk kez bir araya getirildiği zamankinden on kat daha parlak parlayacaktır.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> Bir seferinde, New York’ta bulunduğum sırada, gece vakti, kat üstüne kat göğe doğru yükselen binaları görmeye çağrıldım. Bu binaların yangına dayanıklı olduğu garanti ediliyordu ve sahiplerini ve inşa edenleri yüceltmek için yapılmışlardı. Bu binalar daha ve daha yükseğe yükseliyor, içlerinde en pahalı malzemeler kullanılıyordu. Bu binaların sahipleri kendi kendilerine şunu sormuyorlardı: “Tanrı’yı en iyi nasıl yüceltebiliriz?” Tanrı düşüncelerinde yoktu.

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> "Şöyle düşündüm: 'Ah, kaynaklarını böyle yatıranlar izledikleri yolu Tanrı'nın gördüğü gibi görebilselerdi! Peş peşe görkemli binalar dikiyorlar, ama evrenin Hâkimi'nin gözünde planları ve tasarıları ne kadar da akılsızdır. Tanrı'yı nasıl yüceltebileceklerini kalp ve aklın tüm güçleriyle araştırmıyorlar. Bunu, insanın ilk görevi olan şeyi, gözden kaçırmışlar.'"

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> Bu göğe yükselen binalar dikildikçe, sahipleri kendilerini tatmin etmek ve komşularının kıskançlığını kışkırtmak için kullanacak paraları olduğundan hırslı bir gururla sevindiler. Böylece yatırdıkları paranın büyük kısmı haksız tahsilatla, yoksulları ezmek suretiyle elde edilmişti. Gökte her ticari işlemin hesabının tutulduğunu unuttular; her haksız anlaşma, her sahtekârlık orada kayda geçirilir. İnsanlar hilekârlık ve küstahlıklarında Rab’bin geçmelerine izin vermeyeceği bir sınıra ulaşacakları bir zaman geliyor ve Yehova’nın tahammülünün de bir sınırı olduğunu öğrenecekler.

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

> Gözlerimin önünden geçen bir sonraki sahne bir yangın alarmıydı. İnsanlar yüksek ve sözde yangına dayanıklı binalara bakıp, 'Bunlar tamamen güvenli,' dediler. Ama bu binalar sanki ziften yapılmış gibi kül oldu. İtfaiye araçları yıkımı önlemek için hiçbir şey yapamadı. İtfaiyeciler makineleri çalıştıramadı.

> “I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.” Testimonies, volume 9, 12, 13.

> "Bana bildirildi ki Rab'bin vakti geldiğinde, kibirli ve hırslı insanların kalplerinde hiçbir değişiklik gerçekleşmemişse, insanlar kurtarmada güçlü olan elin yok etmede de güçlü olacağını görecekler. Yeryüzündeki hiçbir güç Tanrı'nın elini durduramaz. Tanrı'nın yasasına aldırış etmedikleri ve bencil hırsları nedeniyle insanlara cezasını göndermek için belirlediği zaman geldiğinde, binaların inşasında onları yıkımdan koruyacak hiçbir malzeme kullanılamaz." Tanıklıklar, cilt 9, 12, 13.

Back to Articles