Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Six

Daniel Kitabı - Doksan Altı Numara

The Triple Application of Prophecy: Unlocking the Prophetic Framework for the Last Days

Kehanetin Üçlü Uygulaması: Son Zamanlar İçin Kehanet Çerçevesini Açığa Çıkarmak

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word

The framework of William Miller’s prophetic message was the two desolating powers of paganism followed by papalism, and the framework of Future for America’s prophetic message is the three desolating powers of paganism, followed by papalism, followed by apostate Protestantism, but all being concurrent at the end. A primary prophetic key for Miller’s prophetic understanding was that “the daily” in the book of Daniel was a symbol of paganism, for it established the connection of the two desolating powers which became his framework of prophetic understanding. A primary prophetic key for Future for America’s prophetic understanding is also that “the daily” in the book of Daniel is a symbol of paganism, for the historical fulfillment of paganism established the sequence of events in Daniel eleven verses forty and forty-one, which became the framework of Future for America’s prophetic understanding.

William Miller’ın peygamberlik mesajının çerçevesi, iki yıkıcı güce, yani önce putperestliğe, ardından papalığa dayanıyordu; Future for America’nın peygamberlik mesajının çerçevesi ise üç yıkıcı güçtür: putperestlik, onu izleyen papalık ve onu izleyen dinden dönmüş Protestanlık; ancak bunların hepsi sonunda eşzamanlıdır. Miller’ın peygamberlik anlayışı için başlıca bir anahtar, Daniel kitabındaki “sürekli”nin putperestliği simgelediğiydi; çünkü bu, peygamberlik anlayışının çerçevesini oluşturan iki yıkıcı güç arasındaki bağlantıyı kuruyordu. Future for America’nın peygamberlik anlayışı için başlıca bir anahtar da Daniel kitabındaki “sürekli”nin putperestliği simgelediğidir; çünkü putperestliğin tarihsel gerçekleşmesi, Daniel on birinci bölümün kırkıncı ve kırk birinci ayetlerindeki olayların sıralamasını belirlemiş ve bu da Future for America’nın peygamberlik anlayışının çerçevesi haline gelmiştir.

As is always the case with new light, the advancement of the truth unsealed in 1989 at the collapse of the Soviet Union was warred against by many various voices. The resistance brought against the truth invariably produced a clearer understanding of the truth. In those early controversies against the truth found in the last six verses of Daniel eleven, several prophetic rules that are located in the Bible were recognized as essential proofs to support the increase of knowledge that took place when the book of Daniel was unsealed in 1989. We are currently considering one of those rules, which we call “a triple application of prophecy.”

Yeni ışık söz konusu olduğunda her zaman olduğu gibi, Sovyetler Birliği’nin çöküşüyle 1989’da mühürleri açılan gerçeğin ilerleyişine çok çeşitli sesler tarafından şiddetle karşı çıkıldı. Gerçeğe karşı ortaya konan direniş, kaçınılmaz olarak gerçeğin daha açık anlaşılmasını doğurdu. Daniel kitabının on birinci bölümünün son altı ayetinde bulunan gerçeğe karşı yürütülen o ilk tartışmalarda, Kutsal Kitap’ta yer alan çeşitli peygamberlik kurallarının, Daniel kitabının 1989’da mühürlerinin açılmasıyla gerçekleşen bilgi artışını destekleyen temel kanıtlar olduğu kabul edildi. Şu anda bu kurallardan birini, “peygamberliğin üçlü uygulaması” dediğimiz kuralı inceliyoruz.

We began by looking at two triple applications that at one level are the same line, but at another level they are different. The first two manifestations of Rome (pagan and papal), establish the third manifestation of Modern Rome. The first two manifestations of Babylon (Babel and Babylon), established the third manifestation of Modern Babylon. Modern Rome is the beast of Revelation seventeen that Modern Babylon rides upon and reigns over. They are as distinct as is a cowboy from his horse, but they also commit spiritual fornication with each other, so at that level they are one. There are two other triple applications of prophecy which possess a similar relationship.

Bir düzeyde aynı hat olan, ama başka bir düzeyde farklı olan iki üçlü uygulamaya bakarak başladık. Roma'nın ilk iki tezahürü (putperest Roma ve papalık Roma), Modern Roma'nın üçüncü tezahürünü oluşturur. Babil'in ilk iki tezahürü (Babel ve Babil), Modern Babil'in üçüncü tezahürünü oluşturdu. Modern Roma, Modern Babil'in üzerine bindiği ve üzerinde hüküm sürdüğü Vahiy on yedideki canavardır. Bir kovboyla atı kadar farklıdırlar, ama birbirleriyle ruhsal zina da ederler; bu yüzden o düzeyde birdirler. Benzer bir ilişkiye sahip iki başka üçlü peygamberlik uygulaması daha vardır.

The first two manifestations of Elijah (Elijah and John the Baptist), establish the third Elijah of the last days. Along with that the first two messengers who prepare the way for the Messenger of the Covenant (John the Baptist and William Miller), establish the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant in the last days. There are three important points to recognize with these two lines of triple applications of prophecy.

İlyas’ın ilk iki tezahürü (İlyas ve Vaftizci Yahya), son günlerin üçüncü İlyas’ını ortaya koyar. Buna ek olarak, Antlaşmanın Elçisi’nin yolunu hazırlayan ilk iki elçi (Vaftizci Yahya ve William Miller), son günlerde Antlaşmanın Elçisi’nin yolunu hazırlayacak elçiyi de ortaya koyar. Peygamberliğin bu iki üçlü uygulama çizgisiyle ilgili fark edilmesi gereken üç önemli nokta vardır.

A first point is that the actual historical representatives of the two lines of triple applications of prophecy are essentially the same historical figures, but their purpose in the two representations are distinctly different. The second point is recognizing what the distinction between the two closely related triple applications of prophecy is. The distinction is that Elijah represents an external work in the last days, and the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant, represents an internal work in the last days.

İlk nokta şudur: Peygamberliğin üçlü uygulamalarının iki hattındaki gerçek tarihsel temsilciler esasen aynı tarihsel şahsiyetlerdir, ancak iki temsildeki amaçları belirgin biçimde farklıdır. İkinci nokta, birbiriyle yakından ilişkili bu iki üçlü peygamberlik uygulaması arasındaki ayrımın ne olduğunu anlamaktır. Ayrım şudur: İlyas son günlerde dışsal bir işi temsil eder ve Antlaşma’nın Habercisi’nin yolunu hazırlayan haberci ise son günlerde içsel bir işi temsil eder.

The third point to take note of is that Jesus, as Alpha and Omega, identifies the third Elijah, and also the third messenger that prepares the way, with both a first and a last Elijah messenger, and a first and last messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant. The Elijah messenger of the first angel and the Elijah messenger of the third angel make up the third fulfillment of Elijah, and the messenger who prepares the way is represented as the messenger of the movements of both the first and third angels.

Not edilmesi gereken üçüncü nokta şudur: İsa, Alfa ve Omega olarak, üçüncü İlyas’ı ve yolu hazırlayan üçüncü elçiyi, hem ilk hem de son bir İlyas elçisiyle ve Antlaşma’nın Elçisi için yolu hazırlayan ilk ve son bir elçiyle özdeşleştirir. Birinci meleğin İlyas elçisi ile üçüncü meleğin İlyas elçisi, İlyas’ın üçüncü gerçekleşimini oluşturur; yolu hazırlayan elçi ise hem birinci hem de üçüncü meleğin hareketlerinin elçisi olarak temsil edilir.

Elijah the prophet provides an illustration of the last-day confrontation between God’s people and the threefold union of Modern Rome in the confrontation at Mount Carmel.

İlyas peygamber, Karmel Dağı'ndaki karşılaşma aracılığıyla, Tanrı'nın halkı ile Modern Roma'nın üçlü ittifakı arasındaki son günlerde yaşanacak yüzleşmeye bir örnek sunar.

Mount Carmel is located in northern Israel, near the Mediterranean coast. It runs roughly northwest to southeast and forms a prominent ridge that extends for about 39 miles (63 kilometers). The Valley of Megiddo, also known as the Jezreel Valley, is located to the southeast of Mount Carmel. Mount Carmel and the Valley of Megiddo are relatively close to each other in terms of distance. The distance between them, in a straight line (as the crow flies), is approximately 20 to 25 miles (32 to 40 kilometers). To the west of Mount Carmel lies the Mediterranean Sea, and to the east of the Valley of Megiddo and the Jezreel Valley lies the Sea of Galilee, also known as Lake Tiberias or the Lake of Kinneret.

Karmel Dağı, İsrail’in kuzeyinde, Akdeniz kıyısına yakın bir konumdadır. Kabaca kuzeybatıdan güneydoğuya uzanır ve yaklaşık 39 mil (63 kilometre) boyunca uzanan belirgin bir sırt oluşturur. Jezreel Vadisi olarak da bilinen Megiddo Vadisi, Karmel Dağı’nın güneydoğusunda yer alır. Karmel Dağı ile Megiddo Vadisi mesafe açısından birbirlerine nispeten yakındır. Aralarındaki kuş uçuşu mesafe yaklaşık 20 ila 25 mil (32 ila 40 kilometre)dir. Karmel Dağı’nın batısında Akdeniz bulunur; Megiddo Vadisi ve Jezreel Vadisi’nin doğusunda ise, Tiberias Gölü veya Kinneret Gölü olarak da bilinen Celile Denizi yer alır.

In the Revelation the battle of Armageddon is identifying the Valley of Megiddo, and inspiration did not want students of prophecy to believe that the book of Revelation was identifying its message in literal terms, so when it identified Armageddon (Megiddo) as Armageddon it used the word “har,” which means mountain to make it clear that the battle was a spiritual representation of the final battle which the dragon, beast and false prophet lead the world to.

Vahiy kitabında Armagedon savaşı Megiddo Vadisi’ne işaret eder ve ilham, kehanet öğrencilerinin Vahiy kitabının mesajını harfi harfine ortaya koyduğuna inanmalarını istemedi; bu yüzden Armagedon’u (Megiddo) olarak adlandırırken, bunun ejderha, canavar ve sahte peygamberin dünyayı sürüklediği son savaşın ruhsal bir temsili olduğunu açıkça göstermek için “dağ” anlamına gelen “har” kelimesini kullandı.

By identifying Megiddo as Armageddon, John made sure it was not to be understood as a literal geographical location, for Megiddo is a valley and has no mountains. In close proximity is Mount Carmel where Elijah’s confrontation with Ahab and the prophets of Jezebel occurred, thus both Megiddo and Mount Carmel are both illustrations of the final battle of Armageddon.

Megiddo’yu Armagedon ile özdeşleştirerek Yuhanna, Armagedon’un gerçek bir coğrafi konum olarak anlaşılmaması gerektiğini belirtmiş oldu; çünkü Megiddo bir vadidir ve dağları yoktur. Yakınında, İlyas’ın Ahab ve İzebel’in peygamberleriyle yüzleştiği Karmel Dağı bulunur; dolayısıyla hem Megiddo hem de Karmel Dağı, Armagedon’daki son savaşın tasvirleridir.

If you were to draw a triangle with Jerusalem, Mount Carmel, and the Valley of Megiddo, Jerusalem would be situated to the southeast corner of that triangle, with Mount Carmel to the northwest and the Valley of Megiddo to the northeast. The area that symbolically represents the battle of Armageddon is bordered by two seas, and the king of the north (the whore of Modern Babylon) comes to his end between the seas and the glorious holy mountain. And at that time human probation closes.

Kudüs, Karmel Dağı ve Megiddo Ovası’nı köşeleri yapan bir üçgen çizseniz, Kudüs o üçgenin güneydoğu köşesinde, Karmel Dağı kuzeybatıda, Megiddo Ovası ise kuzeydoğuda yer alır. Armagedon savaşını sembolik olarak temsil eden bölge iki denizle çevrilidir ve kuzeyin kralı (Modern Babil’in fahişesi) denizlerle görkemli kutsal dağ arasında sonunu bulur. Ve o zaman insanlığın sınanma dönemi kapanır.

> But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:44–12:1.

> Ama doğudan ve kuzeyden gelecek haberler onu tedirgin edecek; bu yüzden büyük bir öfkeyle çıkıp pek çoklarını yok etmek ve tamamen ortadan kaldırmak için gidecek. Ve sarayının çadırlarını denizler arasında, görkemli kutsal dağda dikecek; yine de sonu gelecek ve ona yardım edecek kimse olmayacak. O zamanda, senin halkının çocuklarının yanında duran büyük önder Mikail ayağa kalkacak; ve öyle bir sıkıntı zamanı olacak ki, bir ulus var olalı beri o zamana kadar eşi benzeri görülmemiş olacak; ve o zamanda, senin halkından kitapta adı yazılı bulunanların her biri kurtulacak. Daniel 11:44-12:1.

The triple application of Elijah represents the external confrontation of God’s people with the king of the north, who is the head of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet that leads the world to Armageddon. Elijah’s three enemies that typified the threefold union were Ahab, who was the king of the ten northern tribes representing the ten kings of Revelation seventeen, who commit fornication with the whore of Babylon, and who agree to give their kingdom to the whore for “one hour”, which is “the hour” of the Sunday law crisis. The whore of Babylon was represented by Jezebel, and Jezebel’s prophets of Baal and the priests of the grove represent the false prophet.

İlyas’ın üçlü uygulaması, Tanrı’nın halkının, dünyayı Armageddon’a götüren ejderha, canavar ve sahte peygamberin üçlü birliğinin başı olan Kuzeyin Kralı ile dışsal yüzleşmesini temsil eder. Üçlü birliği örnekleyen İlyas’ın üç düşmanı şunlardı: on kuzey oymağının kralı olan Ahab; bu on oymak, Vahiy on yedideki on kralı temsil eder, Babil’in fahişesiyle zina eder ve krallıklarını “bir saatliğine” fahişeye vermeyi kabul ederler; bu “bir saat”, Pazar yasası krizinin “saati”dir. Babil’in fahişesi İzebel tarafından temsil ediliyordu ve İzebel’in Baal peygamberleri ile koruluğun kâhinleri sahte peygamberi temsil eder.

The Sunday law crisis begins with the soon-coming Sunday law in the United States and ends when Michael stands up. When that Sunday law arrives the second voice of Revelation chapter eighteen, calls God’s other flock out of Babylon. The period of time from the call out of Babylon until the close of probation is the period of the judgment of the whore of Babylon. It is also the period of time when the Holy Spirit is poured out without measure. It is the “hour,” that the ten kings agree to co-rule with the whore of Tyre, who is no longer forgotten. It is the “hour,” of the great “earthquake” of Revelation eleven, when the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign.

Pazar günü yasası krizi, yakında Amerika Birleşik Devletleri’nde çıkacak Pazar günü yasasıyla başlar ve Mikail ayağa kalktığında sona erer. O Pazar günü yasası geldiğinde, Vahiy’in on sekizinci bölümündeki ikinci ses, Tanrı’nın diğer sürüsünü Babil’den çıkmaya çağırır. Babil’den çık çağrısından lütuf süresinin kapanışına kadar olan zaman dilimi, Babil fahişesinin yargılanması dönemidir. Bu aynı zamanda Kutsal Ruh’un ölçüsüzce döküldüğü dönemdir. Bu, artık unutulmayan Sur’un fahişesiyle birlikte ortak hükmetmek üzere on kralın anlaştığı “saat”tir. Bu, Vahiy on birdeki büyük “deprem”in “saati”dir; yüz kırk dört binin bir sancak gibi kaldırıldığı zamandır.

> And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. Revelation 18:9, 10.

> Yeryüzünün kralları, onunla zina eden ve onunla sefahat sürenler, yanmasının dumanını gördüklerinde onun için ağlayıp yas tutacaklar; azabından duydukları korkudan uzakta durarak, “Eyvah, eyvah, o büyük kent Babil, o güçlü kent! Çünkü hükmün bir saatte geldi” diyecekler. Vahiy 18:9, 10.

Just as John identified Megiddo as the mountain (“har”) of Megiddo to identify a spiritual and not a literal truth, the judgment of the whore of Babylon and Tyre is identified as occurring during the “hour,” and also in a “day.”

Yuhanna, harfî değil ruhsal bir gerçeği ortaya koymak için Megiddo’yu Megiddo’nun dağı ("har") olarak nitelendirdiği gibi, Babil’in fahişesiyle Sur’a yönelik yargının da bir "saat" sırasında ve ayrıca bir "gün" içinde gerçekleştiği belirtilir.

> Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. Revelation 18:8.

> Bu nedenle onun belaları bir günde gelecek: ölüm, yas ve kıtlık; ve o bütünüyle ateşle yakılacaktır; çünkü onu yargılayan Rab Tanrı kudretlidir. Vahiy 18:8.

After October 22, 1844 prophetic time is no longer to be applied prophetically and the judgment of the papal power is therefore represented as occurring in an “hour,” and also as in a “day.” The “hour” of her judgment is the prophetic period from the Sunday law in the United States until probation closes. It is important to mark this period when considering the Elijah of the last days, for Elijah’s battle of Mount Carmel follows the internal testing of God’s people of the last days, and the testing period for both the church and the world contain the same prophetic beginnings and endings.

22 Ekim 1844’ten sonra kehanî zaman hesapları artık uygulanmayacak ve bu nedenle papalık gücünün yargısı bir “saat”te ve ayrıca bir “gün”de gerçekleşiyor olarak tasvir edilir. Onun yargısının “saati”, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasından sınama süresinin sona ermesine kadar süren kehanî dönemdir. Son günlerin İlyası’nı ele alırken bu dönemi belirlemek önemlidir; çünkü İlyas’ın Karmel Dağı’ndaki mücadelesi, son günlerin Tanrı halkının içsel sınanmasının ardından gelir ve hem kilise hem de dünya için sınanma dönemi aynı kehanî başlangıç ve bitişlere sahiptir.

The two voices of Revelation eighteen, represent two distinct calls to two churches. The first church is the one hundred and forty-four thousand of Revelation chapter seven, and the second church that is called is the great multitude of Revelation chapter seven. The call to the one hundred and forty-four thousand is made while the Holy Spirit is being poured out in measure, and the call to the great multitude is made when the Holy Spirit is being poured out without measure.

Vahiy'in on sekizinci bölümündeki iki ses, iki kiliseye yönelik iki ayrı çağrıyı temsil eder. İlk kilise, Vahiy'in yedinci bölümündeki yüz kırk dört bindir ve çağrılan ikinci kilise, Vahiy'in yedinci bölümündeki büyük kalabalıktır. Yüz kırk dört bine yapılan çağrı, Kutsal Ruh'un ölçüyle döküldüğü sırada yapılır; büyük kalabalığa yapılan çağrı ise Kutsal Ruh'un ölçüsüz olarak döküldüğü zamanda yapılır.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils” (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, “teaching for doctrines the commandments of men” (Matthew 15:9).

> Peygamber şöyle diyor: "Büyük bir yetkiye sahip başka bir meleğin gökten indiğini gördüm; yeryüzü de onun görkemiyle aydınlandı. Gür bir sesle haykırarak şöyle dedi: Büyük Babil yıkıldı, yıkıldı ve cinlerin barınağı oldu" (Vahiy 18:1, 2). Bu, ikinci melek tarafından verilen mesajın aynısıdır. Babil, "zinasının gazabı şarabından bütün uluslara içirdiği için" yıkıldı (Vahiy 14:8). O şarap nedir? - Onun sahte öğretileri. Dördüncü buyruğun Sebt Günü yerine dünyaya sahte bir Sebt vermiş ve Şeytan’ın Aden’de ilk olarak Havva’ya söylediği yalanı - ruhun doğal ölümsüzlüğü - tekrarlamıştır. Benzer nitelikte birçok yanılgıyı da dört bir yana yaymış, "öğreti diye insan buyruklarını öğreterek" (Matta 15:9).

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> İsa halka açık hizmetine başladığında, Tapınağı kutsala saygısızca yapılan kirletilmesinden arındırdı. Hizmetinin son eylemlerinden biri de Tapınağın ikinci kez temizlenmesiydi. Böylece, dünyayı uyarmaya yönelik son çalışmada kiliselere iki ayrı çağrı yapılır. İkinci meleğin mesajı şudur: 'Babil düştü, düştü, o büyük şehir; çünkü fuhşunun öfkesinin şarabını bütün uluslara içirdi' (Vahiy 14:8). Ve üçüncü meleğin mesajının gür sesli çağrısında gökten şu ses işitilir: 'Ey halkım, ondan dışarı çıkın ki onun günahlarına ortak olmayasınız ve onun belalarından pay almayasınız. Çünkü onun günahları göğe kadar ulaştı ve Tanrı onun kötülüklerini hatırladı' (Vahiy 18:4, 5). Seçilmiş Mesajlar, cilt 2, 118.

The mighty angel came down in fulfillment of Revelation chapter eighteen, when the great buildings of New York City were brought down on September 11, 2001, with the arrival of the “east wind” of Islam. He then cried “mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils.” And then in verse four another voice “is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people.’” Those two voices are “two distinct calls made to the churches.” The two distinct churches of God in the last days are identified as the one hundred and forty-four thousand and the great multitude.

Kudretli melek, Vahiy'in on sekizinci bölümünün yerine gelişi olarak, İslam'ın "doğu rüzgârı"nın gelişiyle New York şehrinin büyük binaları 11 Eylül 2001'de yıkıldığında indi. Sonra güçlü bir sesle kuvvetle haykırdı: "Büyük Babil yıkıldı, yıkıldı ve cinlerin meskeni oldu." Ve sonra dördüncü ayette, gökten "Halkım, ondan çıkın" diyen başka bir ses duyulur. Bu iki ses, "kiliselere yapılmış iki ayrı çağrıdır." Son günlerde Tanrı'nın iki ayrı kilisesi, yüz kırk dört bin ve büyük kalabalık olarak tanımlanır.

The testing period for the one hundred and forty-four thousand begins with Islam of the third Woe, which Isaiah identifies as the “day of the east wind.” That testing period ends with the soon-coming Sunday law in the United States and the enforcement of the mark of the beast. The beast is the counterfeit king of the north, the head of modern Babylon. Babylon is the lion in Daniel chapter seven, and the disobedient prophet from Judah, who represents Laodicean Adventism, that dies in the period that begins with the “ass” of Islam (September 11, 2001), and ends with the “lion,” (Modern Babylon).

Yüz kırk dört binin sınanma dönemi, Yeşaya’nın “doğu rüzgârının günü” olarak tanımladığı üçüncü belanın İslamı ile başlar. Bu sınanma dönemi, Amerika Birleşik Devletleri’nde yakında çıkacak Pazar yasası ve canavarın işaretinin zorla uygulanmasıyla sona erer. Canavar, modern Babil’in başı olan kuzeyin sahte kralıdır. Babil, Daniel kitabının yedinci bölümündeki aslandır; Laodikya Adventizmini temsil eden Yahuda’dan itaatsiz peygamber ise, İslam’ın “merkebi” (11 Eylül 2001) ile başlayıp “aslan”la (Modern Babil) sona eren dönemde ölür.

In the period of time represented as “the tomb” of the disobedient prophet of Laodicean Adventism, the latter rain is measured out, as a distinct call is made to the church of the one hundred and forty-four thousand. When that period ends, at the “hour” of the “great earthquake”, representing the Sunday law in the United States; the period of the second voice of Revelation eighteen, arrives with the implementation of the mark of the beast, which is the mark of the king of the north. At the same time Islam of the third Woe is used to bring a progressive escalating judgment upon an apostate world. The message proclaimed by the “ensign” of the one hundred and forty-four thousand during that second distinct call to the church of the “great multitude” identifies the “mark” of the “king of the north”, and the role of Islam of the third Woe, represented as the “children of the east”.

Laodikya Adventizminin itaatsiz peygamberinin “mezarı” olarak temsil edilen zaman diliminde, yüz kırk dört binin kilisesine ayrı bir çağrı yapılırken, son yağmur dökülür. O dönem, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasını temsil eden “büyük deprem”in “saatinde” sona erdiğinde; Vahiy on sekizinci bölümün ikinci sesinin dönemi, kuzey kralının işareti olan canavarın işaretinin uygulanmasıyla gelir. Aynı zamanda, üçüncü Vay’ın İslam’ı, dinden dönmüş bir dünyaya kademeli olarak artan bir yargı getirmek için kullanılır. “Büyük kalabalık”ın kilisesine yönelik o ikinci ayrı çağrı sırasında, yüz kırk dört binin “sancağı” tarafından ilan edilen mesaj, “kuzey kralı”nın “işaretini” ve “doğunun çocukları” olarak temsil edilen üçüncü Vay’ın İslam’ının rolünü tanımlar.

The message that enrages the papal power in verse forty-four of Daniel chapter eleven, and the message that initiates the final papal bloodbath, is represented as “tidings out of the east” (Islam) and “the north” (the mark of the beast). In that period, as with the previous period, Islam of the “east wind” brings judgment upon the United States to begin the period, and the period ends when the king of the north comes to his end, “between the seas and the glorious holy mountain”, in the valley of Megiddo and the Mount at Carmel.

Daniel kitabının on birinci bölümünün kırk dördüncü ayetinde papalık gücünü öfkelendiren mesaj ve son papalık katliamını başlatan mesaj, "doğudan gelen haberler" (İslam) ve "kuzey" (canavarın işareti) olarak temsil edilir. O dönemde, önceki dönemde olduğu gibi, "doğu rüzgârı" İslamı, dönemi başlatmak için Amerika Birleşik Devletleri üzerine yargı getirir ve dönem, kuzeyin kralı "denizlerle görkemli kutsal dağ arasında", Megiddo vadisinde ve Karmel Dağı'nda sonunu bulduğunda sona erer.

The judgment period for modern Babylon that represents her deathbed (tomb), begins with the symbol of the east and ends with the symbol of the north, just as the deathbed for the disobedient Laodicean prophet ended in the first distinct call to the churches. The tomb (deathbed) that both the lying prophet of Bethel and the disobedient prophet of Judah are buried in is represented between an “ass” and a “lion”.

Modern Babil’in ölüm döşeğini (mezarını) temsil eden yargı dönemi, doğunun simgesiyle başlar ve kuzeyin simgesiyle biter; tıpkı itaatsiz Laodikyalı peygamberin ölüm döşeğinin kiliselere yapılan ilk belirgin çağrıda sona erdiği gibi. Betel’in yalancı peygamberi ile Yahuda’nın itaatsiz peygamberinin gömüldüğü mezar (ölüm döşeği), bir "eşek" ile bir "aslan" arasında temsil edilir.

Elijah represents God’s last day people who were confronted with a threefold enemy represented by Ahab, Jezebel and Jezebel’s prophets. Jezebel is the symbol of the papal power in the fourth church of Thyatira, and her prophets at Carmel were represented by the prophets of Baal and the priests of the grove. Baal represents a male deity and the priests of the grove represented Ashtaroth, a female deity, thus Jezebel’s false prophets consisted of male and female, representing the combination of Church and State that is represented by the image of the beast in the book of Revelation.

Elijah, Ahab, Jezebel ve Jezebel’in peygamberleriyle temsil edilen üçlü bir düşmanla karşı karşıya kalan Tanrı’nın son günlerdeki halkını temsil eder. Jezebel, Thyatira’nın dördüncü kilisesinde papalık gücünün simgesidir ve Carmel’deki peygamberleri, Baal’ın peygamberleri ile koruluğun rahipleri tarafından temsil ediliyordu. Baal erkek bir tanrıyı temsil eder ve koruluğun rahipleri de dişi bir tanrıça olan Ashtaroth’u temsil ediyordu; böylece Jezebel’in sahte peygamberleri erkek ve dişiden oluşuyordu ve Vahiy kitabında canavarın suretiyle temsil edilen Kilise ve Devletin birleşimini temsil ediyorlardı.

It is the United States that first erects an image of the beast in the United States and thereafter in the world, and it is the United States that is the false prophet of the threefold union. Ahab, the king of the ten tribes, represents the ten kings of Revelation seventeen, that is the dragon, and Jezebel is the beast. Elijah was in confrontation with the threefold union of Modern Babylon, at Mount Carmel, where the whore of Babylon comes to her end with none to help. The triple application of Elijah represents the external confrontation which is brought against God’s last-day people, and Elijah represents the prophet that is in direct confrontation with those three powers.

Canavarın suretini önce Amerika Birleşik Devletleri'nde, ardından dünyada yapan ülke Amerika Birleşik Devletleri'dir. Üçlü birliğin sahte peygamberi olan da Amerika Birleşik Devletleri'dir. On oymakların kralı Ahab, Vahiy 17'deki on kralı, yani ejderhayı temsil eder; İzevel ise canavardır. İlyas, Modern Babil'in üçlü birliğiyle Karmel Dağı'nda yüzleşti; orası, Babil'in fahişesinin yardım edecek kimse olmadan sonuna geldiği yerdir. İlyas'ın üçlü uygulaması, Tanrı'nın son günlerdeki halkına karşı yöneltilen dışsal yüzleşmeyi temsil eder ve İlyas, o üç güçle doğrudan yüzleşen peygamberi temsil eder.

An important element of Elijah’s story is the “rain,” which represents the latter rain that is poured out in the history of the confrontation. Leading up to the confrontation at Mount Carmel, Elijah has plainly stated that there would be no rain, except at his word. The period that leads up to the “hour” of Jezebel’s judgment is the period represented by the first distinct “voice” given to the churches. That “voice” arrived on September 11, 2001, and in that period the “rain” was only “measured”, and in that period, there were two competing latter rain messages that were involved with Habakkuk’s debate. One was the counterfeit message of weeping for Tammuz, that represented a “peace and safety message”, and the other was the true message of the third Woe of Islam.

İlyas’ın öyküsünün önemli bir unsuru “yağmur”dur; bu, karşılaşmanın tarihsel sürecinde yağdırılan son yağmuru temsil eder. Karmel Dağı’ndaki yüzleşmeye giden süreçte, İlyas açıkça onun sözü olmadıkça yağmur olmayacağını söylemişti. İzebel’in yargısının “saatine” giden dönem, kiliselere verilen ilk belirgin “ses”in temsil ettiği dönemdir. Bu “ses” 11 Eylül 2001’de geldi ve o dönemde “yağmur” yalnızca “ölçülü” olarak verildi; yine o dönemde, Habakkuk’un tartışmasıyla ilişkili, birbiriyle rekabet eden iki son yağmur mesajı vardı. Bunlardan biri, bir “barış ve güvenlik mesajı”nı temsil eden Tammuz için ağlamaya dair sahte bir mesajdı; diğeri ise İslam’ın üçüncü “Vay”ının gerçek mesajıydı.

The true “latter rain” message was based upon the role of Islam of the third Woe. That message originated at one source (which was Future for America), and the two messages contended for supremacy until history confirmed the validity of the true message, and also confirmed the foolishness of a “peace and safety” message in such a time as this.

Gerçek "geç yağmur" mesajı, üçüncü "Vay"daki İslam’ın rolüne dayanıyordu. Bu mesaj tek bir kaynaktan (Future for America) çıkmıştı ve iki mesaj, tarih gerçek mesajın geçerliliğini doğrulayana ve ayrıca böylesi bir zamanda "barış ve güvenlik" mesajının akılsızlığını da doğrulayana kadar üstünlük için çekişti.

> “The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> "Daniel ve Yuhanna'nın kehanetleri anlaşılmalıdır. Birbirlerini açıklarlar. Dünyaya herkesin anlaması gereken gerçekleri sunarlar. Bu kehanetler dünyada tanıklık etmelidir. Bu son günlerde gerçekleşmeleriyle kendilerini açıklayacaklardır." Kress Koleksiyonu, 105.

The first fulfillment of Elijah in the triple application of Elijah, is confirmed by the second Elijah, who Jesus identified as John the Baptist. Together those two witnesses establish the third Elijah.

İlyas’ın üçlü tecellisinin ilki, İsa’nın Vaftizci Yahya olarak tanımladığı ikinci İlyas tarafından doğrulanır. Birlikte bu iki tanık üçüncü İlyas’ı ortaya koyar.

> And as they departed, Jesus began to say unto the multitudes concerning John, What went ye out into the wilderness to see? A reed shaken with the wind? But what went ye out for to see? A man clothed in soft raiment? behold, they that wear soft clothing are in kings’ houses. But what went ye out for to see? A prophet? yea, I say unto you, and more than a prophet. For this is he, of whom it is written, Behold, I send my messenger before thy face, which shall prepare thy way before thee. Verily I say unto you, Among them that are born of women there hath not risen a greater than John the Baptist: notwithstanding he that is least in the kingdom of heaven is greater than he. And from the days of John the Baptist until now the kingdom of heaven suffereth violence, and the violent take it by force. For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:7–15.

> Onlar ayrılırken, İsa kalabalıklara Yahya hakkında konuşmaya başladı. Çöle ne görmeye çıktınız? Rüzgarın salladığı bir kamış mı? Ama ne görmeye çıktınız? İnce giysiler giymiş bir adam mı? Bakın, ince giysi giyenler kralların saraylarındadır. Ama ne görmeye çıktınız? Bir peygamber mi? Evet, size söylüyorum, bir peygamberden de fazlasıdır. Çünkü hakkında şöyle yazılmış olan odur: İşte, senin önünden habercimi gönderiyorum; o, senin önünde yolunu hazırlayacak. Doğrusu size derim ki, kadınlardan doğanlar arasında Vaftizci Yahya’dan daha büyüğü çıkmamıştır; ne var ki, göklerin egemenliğinde en küçük olan ondan büyüktür. Vaftizci Yahya’nın günlerinden bugüne dek göklerin egemenliği zorbalığa uğruyor ve zorbalar onu zorla ele geçiriyor. Çünkü bütün peygamberler ve Yasa Yahya’ya kadar peygamberlik ettiler. Ve eğer bunu kabul ederseniz, gelmesi gereken İlyas odur. Kulağı olan işitsin. Matta 11:7-15.

We will continue this study in the next article.

Bu incelemeye bir sonraki makalede devam edeceğiz.

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords. Soon every man is to be judged for the deeds done in the body. The hour of God’s judgment has come, and upon the members of His church on earth rests the solemn responsibility of giving warning to those who are standing as it were on the very brink of eternal ruin. To every human being in the wide world who will give heed must be made plain the principles at stake in the great controversy being waged, principles upon which hang the destinies of all mankind.

> Bugün, İlyas’ın ve Vaftizci Yahya’nın ruhu ve gücüyle, Tanrı tarafından görevlendirilen haberciler, lütuf zamanının kapanış saatleri ve Mesih İsa’nın Kralların Kralı ve Rablerin Rabbi olarak görünmesiyle bağlantılı olarak yakında gerçekleşecek ciddi olaylara, yargılanmaya yazgılı bir dünyanın dikkatini çekiyorlar. Yakında herkes, bedende yaptığı işlerden ötürü yargılanacaktır. Tanrı’nın yargı saati gelmiştir ve yeryüzündeki O’nun kilisesinin üyelerinin üzerinde, adeta sonsuz yıkımın eşiğinde duranlara uyarıda bulunma gibi ağır bir sorumluluk durmaktadır. Dünyanın dört bir yanında kulak vermeye hazır her insana, sürmekte olan büyük mücadelede söz konusu olan ilkeler—bütün insanlığın kaderinin bağlı olduğu ilkeler—açıkça anlatılmalıdır.

> “In these final hours of probation for the sons of men, when the fate of every soul is so soon to be decided forever, the Lord of heaven and earth expects His church to arouse to action as never before. Those who have been made free in Christ through a knowledge of precious truth, are regarded by the Lord Jesus as His chosen ones, favored above all other people on the face of the earth; and He is counting on them to show forth the praises of Him who hath called them out of darkness into marvelous light. The blessings which are so liberally bestowed are to be communicated to others. The good news of salvation is to go to every nation, kindred, tongue, and people.

> İnsanoğullarının bu son sınanma saatlerinde, her bir canın kaderinin çok yakında sonsuza dek kararlaştırılacağı bu zamanda, göğün ve yerin Rabbi, kilisesinin daha önce hiç olmadığı gibi harekete geçmesini bekliyor. Kıymetli gerçeğin bilgisi aracılığıyla Mesih’te özgür kılınmış olanlar, Rab İsa tarafından yeryüzündeki tüm diğer insanlardan üstün tutulmuş seçilmişleri olarak görülürler; ve O, onları karanlıktan harika ışığına çağıranın övgülerini ilan etmelerine güveniyor. Böylesine cömertçe bağışlanan bereketler başkalarına da iletilmelidir. Kurtuluş müjdesi her ulusa, her soya, her dile ve her halka ulaşmalıdır.

> “In the visions of the prophets of old the Lord of glory was represented as bestowing special light upon His church in the days of darkness and unbelief preceding His second coming. As the Sun of Righteousness, He was to arise upon His church, ‘with healing in His wings.’ Malachi 4:2. And from every true disciple was to be diffused an influence for life, courage, helpfulness, and true healing.

> Eski peygamberlerin görülerinde, yüceliğin Rabbi, ikinci gelişinden önceki karanlık ve imansızlık günlerinde kilisesine özel bir ışık bahşeden olarak tasvir edilmişti. Doğruluk Güneşi olarak, “kanatlarında şifa ile” kilisesi üzerine doğacaktı. Malaki 4:2. Ve her gerçek öğrenciden yaşam, cesaret, yardımseverlik ve gerçek şifa etkisi etrafa yayılacaktı.

> “The coming of Christ will take place in the darkest period of this earth’s history. The days of Noah and of Lot picture the condition of the world just before the coming of the Son of man. The Scriptures, pointing forward to this time, declare that Satan will work with all power and ‘with all deceivableness of unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:9, 10. His working is plainly revealed by the rapidly increasing darkness, the multitudinous errors, heresies, and delusions of these last days. Not only is Satan leading the world captive, but his deceptions are leavening the professed churches of our Lord Jesus Christ. The great apostasy will develop into darkness deep as midnight. To God’s people it will be a night of trial, a night of weeping, a night of persecution for the truth’s sake. But out of that night of darkness God’s light will shine.” Prophets and Kings, 716, 717.

> Mesih'in gelişi, bu dünyanın tarihinin en karanlık döneminde gerçekleşecektir. Nuh'un ve Lut'un günleri, İnsanoğlu'nun gelişinden hemen önce dünyanın durumunu resmeder. Kutsal Yazılar, bu zamana işaret ederek, Şeytan'ın bütün güçle ve "haksızlığın her türlü aldatıcılığı ile" çalışacağını bildirir. 2. Selanikliler 2:9, 10. Onun etkinliği, hızla artan karanlıkta, bu son günlerin sayısız yanlışı, sapkınlıkları ve aldanışlarıyla açıkça görülmektedir. Şeytan yalnızca dünyayı tutsak edip peşinden sürüklemekle kalmıyor, aldatmaları Rabbimiz İsa Mesih'e bağlı olduğunu söyleyen kiliseleri de mayalıyor. Büyük imandan ayrılış, gece yarısı kadar derin bir karanlığa dönüşecektir. Tanrı'nın halkı için bu, bir sınanma gecesi, bir ağlayış gecesi, gerçeğin uğruna bir zulüm gecesi olacaktır. Ama o karanlık gecenin içinden Tanrı'nın ışığı parlayacaktır." Peygamberler ve Krallar, 716, 717.

Back to Articles