Article

# The Book of Daniel - Number Ninety

Daniel Kitabı - Numara Doksan

Unraveling the Daily: A Historical Examination of Controversies and Contradictions

Gündelik Olanı Çözümlemek: Tartışmalar ve Çelişkilerin Tarihsel Bir İncelemesi

Author

Jeff Pippenger

Published

February 23, 2024

Formats

PDF
Word

If you looked closely at the last passage in the previous article, you will have looked at the original source of the passage that is found in the book Early Writings, which A. G. Daniells claims to have taken with him in his interview on the subject of “the daily” with Sister White in 1910. Those who were working to establish the “lie” that “the daily,” represents Christ’s sanctuary ministry needed to undermine Sister White’s direct and clear endorsement of the correct view being given to those who gave the judgment hour cry. The “lie” they invented was that the only warning Sister White was being specific about was the warning of time setting. That is what Arthur White works to establish in his biography, and it is what his father, Ellen White’s son, and Daniells were trying to prove by the invented interview.

Önceki makaledeki son pasajı dikkatle incelediyseniz, A. G. Daniells’in 1910’da Sister White ile “the daily” konusunda yaptığı görüşmeye yanında götürdüğünü iddia ettiği Early Writings adlı kitaptaki pasajın asıl kaynağına bakmışsınızdır. “The daily”nin Mesih’in tapınak hizmetini temsil ettiğine dair “yalanı” yerleştirmeye çalışanlar, yargı saati çağrısını verenlere sunulan doğru görüşe Sister White’ın doğrudan ve açık onayını baltalamak zorundaydılar. Uydurdukları “yalan”, Sister White’ın özellikle sözünü ettiği tek uyarının zaman tayiniyle ilgili uyarı olduğuydu. Arthur White biyografisinde bunu yerleştirmeye çalışır; babasının—Ellen White’ın oğlu—ve Daniells’in uydurma görüşmeyle kanıtlamaya çalıştıkları da budur.

As already noted, there is no record of any interview between Sister White and Daniells on the subject of “the daily.” The supposed interview was proposed in 1931. If Sister White had endorsed Daniells fallen view of “the daily” at an interview in 1910, why would he, someone Sister White identified was zealous to promote his view, keep silent about her endorsement for twenty-one years? It wasn’t an interview, it was an invention.

Daha önce de belirtildiği gibi, “günlük” konusu üzerine Sister White ile Daniells arasında hiçbir röportaj kaydı yoktur. Sözde röportaj 1931’de ileri sürüldü. Eğer Sister White 1910’daki bir röportajda Daniells’in “günlük” konusundaki hatalı görüşünü onaylamış olsaydı, Sister White’ın kendi görüşünü hararetle savunup yaymaya hevesli biri olarak tanımladığı bu kişi neden bu onayı yirmi bir yıl boyunca dile getirmezdi? Bu bir röportaj değildi, bir uydurmaydı.

The invention of the interview sought to place the context of her statement of “the daily” as if it was something that was incidental to her warning against time setting, and Arthur White placed his fingerprints on the lie in the fashion he presented in the history of 1931. As a Christian he should have simply reported the history, and left historical revisionism out of the equation. We ended the last article with the passage from 1850, that the passage in Early Writings is derived from. The statement first appeared in 1850, in the Review, and then again in the book Experience and Views. The third time it appears is in the book Early Writings, but in its evolution to the book Early Writings certain changes occurred. However, we would not say that many of the Spirit of Prophecy writings have been changed as some claim in their effort to discredit her work.

Mülakatın uydurulması, onun “the daily” hakkındaki ifadesinin bağlamını sanki zaman belirlemeye karşı uyarısına ikincil bir şeymiş gibi çerçevelemeye çalıştı ve Arthur White, 1931 tarihli tarih çalışmasında onu sunuş tarzıyla bu yalanın üzerinde parmak izlerini bıraktı. Bir Hristiyan olarak yapması gereken, sadece tarihi aktarmak ve tarihsel revizyonizmi işin içine katmamak olmalıydı. Son makaleyi, Early Writings’teki pasajın türetildiği 1850 tarihli pasajla bitirdik. İfade ilk kez 1850’de, Review’da yer aldı ve sonra tekrar Experience and Views adlı kitapta göründü. Üçüncü kez Early Writings adlı kitapta yer aldı, ancak Early Writings kitabına evrilişi sırasında bazı değişiklikler meydana geldi. Ancak, onun çalışmalarını itibarsızlaştırma çabası içindeki bazılarının iddia ettiği gibi, Peygamberlik Ruhu yazılarının çoğunun değiştirildiğini söylemeyiz.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> Rab bana, 1843 tarihli çizelgenin onun eliyle yönlendirildiğini ve hiçbir bölümünün değiştirilmemesi gerektiğini; rakamların da onun istediği gibi olduğunu gösterdi. Elinin üzerlerinde olduğunu ve bazı rakamlardaki bir hatayı gizlediğini, eli çekilene kadar hiç kimsenin onu göremediğini de gösterdi.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> "Sonra 'Daily' ile ilgili olarak, 'kurban' kelimesinin insan bilgeliğiyle metne eklenmiş olduğunu ve metne ait olmadığını; ve Rab'bin bununla ilgili doğru görüşü yargı saati çağrısını verenlere verdiğini gördüm. 1844'ten önce birlik varken, neredeyse herkes 'Daily' konusundaki doğru görüşte birleşmişti; fakat 1844'ten beri, kargaşa içinde başka görüşler benimsendi ve karanlık ve kargaşa bunu izledi." Review and Herald, 1 Kasım 1850.

This passage was originally in the publication titled The Present Truth from 1849, but it was printed in the Review and Herald in November, 1850. In the original manuscript Sister White directly states that she is writing out several things which the Lord had recently shown her, and as you read the entire article you will see many subjects addressed. There are about twenty various subjects that she was shown. The point is that in the original article the subject of “the daily,” and the subject of “time setting” were two different revelations of things she was shown.

Bu pasaj aslında 1849 tarihli The Present Truth adlı yayında yer alıyordu, ancak Kasım 1850'de Review and Herald'da basıldı. Orijinal el yazmasında Bayan White, Rabbin kendisine yakın zamanda gösterdiği birkaç şeyi yazıya döktüğünü açıkça belirtir ve makalenin tamamını okuduğunuzda birçok konunun ele alındığını göreceksiniz. Kendisine gösterilen yaklaşık yirmi kadar farklı konu vardır. Önemli olan şudur: özgün makalede "the daily" konusu ile "time setting" konusu, kendisine gösterilen şeylere ilişkin iki ayrı vahiydi.

In the original manuscript they were identified in different paragraphs. When the passage was reprinted in Experience and Views the editors combined the paragraph where Sister White upholds the pioneer view of “the daily,” with the following paragraph that warns against time setting. As you read the original, take note that emphasis is placed upon some subjects through Capitalization. In the paragraph where she endorses the pioneer view of “the daily,” she Capitalizes the word Daily, and in the next paragraph she Capitalizes the word Time, thus marking a direct distinction between the two subjects she was shown.

Orijinal el yazmasında bunlar farklı paragraflarda ele alınmıştı. Pasaj Experience and Views’ta yeniden basıldığında, editörler Sister White’ın “the daily” hakkındaki öncülerin görüşünü savunduğu paragrafı, zaman belirlemeye karşı uyaran sonraki paragrafla birleştirdiler. Orijinali okurken, bazı konuların büyük harfle yazılarak vurgulandığına dikkat edin. “the daily” konusunda öncülerin görüşünü onayladığı paragrafta Daily kelimesini, bir sonraki paragrafta ise Time kelimesini büyük harfle yazar; böylece kendisine gösterilen iki konu arasında doğrudan bir ayrım ortaya koyar.

> “Dear Brethren and Sisters,

> Sevgili erkek kardeşler ve kız kardeşler,

> “I wish to give you a short sketch of what the Lord has recently shown to me in vision. I was shown the loveliness of Jesus, and the love that the angels have for one another. Said the angel—Can ye not behold their love?—follow it. Just so God’s people must love one another. Rather let blame fall on thyself than on a brother. I saw that the message ‘sell that ye have and give alms’ had not been given, by some, in its clear light; that the true object of the words of our Saviour had not been clearly presented. I saw that the object of selling was not to give to those who are able to labor and support themselves; but to spread the truth. It is a sin to support and indulge those who are able to labor, in idleness. Some have been zealous to attend all the meetings; not to glorify God, but for the ‘loaves and fishes.’ Such had much better been at home laboring with their hands, ‘the thing that is good,’ to supply the wants of their families, and to have something to give to sustain the precious cause of present truth.

> Rab'bin bana yakın zamanda bir görümde gösterdiklerini kısaca aktarmak istiyorum. Bana İsa'nın güzelliği ve meleklerin birbirlerine duydukları sevgi gösterildi. Melek şöyle dedi: “Onların sevgisini göremiyor musunuz? Onu takip edin.” Tanrı'nın halkı da tıpkı böyle birbirini sevmelidir. Kabahat bir kardeşine değil, kendine yüklensin. Bazılarının “elinizdekini satıp sadaka verin” mesajını gereken açıklıkla iletmediğini; Kurtarıcımızın sözlerinin gerçek amacının da açıkça ortaya konmadığını gördüm. Satmanın amacının, çalışıp kendini geçindirebilenlere vermek değil, gerçeği yaymak olduğunu gördüm. Çalışabilecek durumda olanları tembellik içinde desteklemek ve yüz vermek günahtır. Bazıları bütün toplantılara katılmakta gayretli olmuş; Tanrı'yı yüceltmek için değil, “ekmek ve balıklar” için. Böyleleri için evde olup elleriyle “iyi olan işi” yapmak, ailelerinin ihtiyaçlarını karşılamak ve şimdiki hakikatin kıymetli davasını desteklemek üzere verecek bir şeylerinin olması çok daha iyi olurdu.

> “Some, I saw, had erred in praying for the sick to be healed before unbelievers. If any among us are sick, and call for the elders of the church to pray over them, according to James 5:14, 15, we should follow the example of Jesus. He put unbelievers out of the room, then healed the sick; so we should seek to be separated from the unbelief of those who have not faith, when we pray for the sick among us.

> Bazılarının, imansızların önünde hastaların iyileşmesi için dua etmekte yanıldığını gördüm. Aramızda hasta olanlar varsa ve Yakup 5:14, 15’e göre kilisenin ihtiyarlarını çağırıp onların üzerlerinde dua etmelerini isterlerse, biz İsa’nın örneğini izlemeliyiz. O, iman etmeyenleri odadan dışarı çıkardı, sonra hastayı iyileştirdi; bu yüzden aramızdaki hastalar için dua ederken, imanı olmayanların imansızlığından ayrı durmaya çalışmalıyız.

> “Then I was pointed back to the time that Jesus took his disciples away alone, into an upper room, and first washed their feet, and then gave them to eat of the broken bread, to represent his broken body, and juice of the vine to represent his spilled blood. I saw that all should move understandingly, and follow the example of Jesus in these things, and when attending to these ordinances, should be as separate from unbelievers as possible.

> Sonra, İsa’nın öğrencilerini başkalarından ayrı olarak bir üst odaya götürdüğü zamana dikkatim çevrildi; önce onların ayaklarını yıkadı, sonra da kırılmış bedenini temsil etmek üzere onlara kırılmış ekmekten yemeleri için verdi ve dökülmüş kanını temsil etmek üzere de üzüm suyu verdi. Herkesin bilerek ve anlayarak hareket etmesi, bu konularda İsa’nın örneğini izlemesi ve bu uygulamaları yerine getirirken iman etmeyenlerden olabildiğince ayrı durması gerektiğini gördüm.

> “Then I was shown that the seven last plagues will be poured out, after Jesus leaves the Sanctuary. Said the angel—It is the wrath of God and the Lamb that causes the destruction or death of the wicked. At the voice of God the saints will be mighty and terrible as an army with banners; but they will not then execute the judgment written. The execution of the judgment will be at the close of the 1000 years.

> Sonra bana gösterildi ki, İsa Kutsal Yer'den ayrıldıktan sonra yedi son bela dökülecek. Melek dedi ki: Kötülerin helakına ya da ölümüne neden olan Tanrı'nın ve Kuzunun gazabıdır. Tanrı'nın sesiyle kutsallar sancaklı bir ordu gibi güçlü ve korkunç olacaklar; ama o zaman yazılmış yargıyı yerine getirmeyecekler. Yargının uygulanması bin yılın sonunda olacaktır.

> “After the saints are changed to immortality, and are caught up together, and receive their harps, crowns, &c., and enter the Holy City, Jesus and the saints set in judgment. The books are opened, the book of life and the book of death; the book of life contains the good deeds of the saints, and the book of death contains the evil deeds of the wicked. These books were compared with the Statute book, the Bible, and according to that they were judged. The saints in unison with Jesus pass their judgment upon the wicked dead. Behold ye! said the angel, the saints sit in judgment, in unison with Jesus, and mete out to each of the wicked, according to the deeds done in the body, and it is set off against their names what they must receive, at the execution of the judgment. This, I saw, was the work of the saints with Jesus, in the Holy City before it descends to the earth, through the 1000 years. Then at the close of the 1000 years, Jesus, and the angels, and all the saints with him, leaves the Holy City, and while he is descending to the earth with them, the wicked dead are raised, and then the very men that ‘pierced him,’ being raised, will see him afar off in all his glory, the angels and saints with him, and will wail because of him. They will see the prints of the nails in his hands, and in his feet, and where they thrust the spear into his side. The prints of the nails and the spear will then be his glory. It is at the close of the 1000 years that Jesus stands upon the Mount of Olives, and the Mount parts asunder, and it becomes a mighty plain, and those who flee at that time are the wicked, that have just been raised. Then the Holy City comes down and settles on the plain.

> Azizler ölümsüz kılınıp hep birlikte göğe alındıktan, arpalarını, taçlarını vb. alıp Kutsal Kent’e girdikten sonra, İsa ve azizler yargıya oturur. Kitaplar açılır: yaşam kitabı ve ölüm kitabı; yaşam kitabı azizlerin iyi işlerini, ölüm kitabı ise kötülerin kötü işlerini içerir. Bu kitaplar Yasa kitabı, yani Kutsal Kitap ile karşılaştırıldı ve ona göre hüküm verildi. Azizler, İsa ile birlik içinde, kötü ölüler üzerine hüküm verirler. “Bakın!” dedi melek, “azizler İsa ile birlik içinde yargıya oturmuş ve kötülerden her birine, bedende yapılmış işlere göre hak ettiği karşılığı veriyor; ve yargının infazında ne alacakları, adlarının karşısına yazılıyor.” Bunun, Kutsal Kent yeryüzüne inmeden önce, bin yıl boyunca, İsa ile birlikte azizlerin işi olduğunu gördüm. Sonra, bin yılın sonunda, İsa, melekler ve onunla birlikte tüm azizler Kutsal Kent’ten ayrılır; İsa onlarla birlikte yeryüzüne inerken, kötü ölüler diriltilir; ve o zaman, “onu delen” o adamların kendileri de diriltilmiş olarak, onu, yanında melekler ve azizler varken, tüm görkemi içinde uzaktan görecek ve onun yüzünden feryat edecekler. Elleri ve ayaklarındaki çivilerin izlerini ve mızrağı böğrüne sapladıkları yeri görecekler. O zaman çivilerin ve mızrağın izleri onun görkemi olacak. İsa’nın Zeytin Dağı üzerinde durduğu, dağın yarıldığı ve büyük bir ovaya dönüştüğü zaman bin yılın sonudur; o sırada kaçanlar, az önce diriltilmiş olan kötülerdir. Sonra Kutsal Kent iner ve ovanın üzerine yerleşir.

> “Then Satan imbues the wicked, that have been raised, with his spirit. He flatters them that the army in the City is small, and that his army is large, and that they can overcome the saints and take the City. While Satan was rallying his army, the saints were in the City, beholding the beauty and glory of the Paradise of God. Jesus was at their head, leading them. All at once the lovely Saviour was gone from our company; but soon we heard his lovely voice, saying, ‘Come ye blessed of my Father inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world.’ We gathered about Jesus, and just as he closed the gates of the City, the curse was pronounced upon the wicked. The gates were shut. Then the saints used their wings and mounted to the top of the wall of the City. Jesus was also with them; his crown looked brilliant and glorious. It was a crown within a crown, seven in number. The crowns of the saints were of the most pure gold, decked with stars. Their faces shone with glory, for they were in the express image of Jesus; and as they arose, and moved all together to the top of the City, I was enraptured with the sight.

> Sonra Şeytan, diriltilmiş kötüleri kendi ruhuyla doldurur. Onları, Şehirdeki ordunun küçük, kendi ordusunun büyük olduğuna ve azizleri yenip Şehri ele geçirebileceklerine inandırarak pohpohlar. Şeytan ordusunu toplarken, azizler Şehirdeydi; Tanrı’nın Cenneti’nin güzelliğini ve görkemini seyrediyorlardı. İsa başlarında, onlara önderlik ediyordu. Bir anda o sevgili Kurtarıcı aramızdan ayrılmıştı; ama çok geçmeden onun tatlı sesini duyduk: ‘Ey Babamın kutsadıkları, dünyanın kuruluşundan beri sizin için hazırlanmış olan krallığı miras alın.’ İsa’nın etrafında toplandık ve o Şehrin kapılarını kapatırken tam o anda kötüler üzerine lanet okundu. Kapılar kapandı. O zaman azizler kanatlarını kullanıp Şehrin surlarının tepesine yükseldiler. İsa da onlarla birlikteydi; tacı parlak ve görkemli görünüyordu. İç içe geçmiş taçlardan oluşuyordu; toplamda yediydi. Azizlerin taçları en saf altındandı, yıldızlarla süslenmişti. Yüzleri görkemle parlıyordu; çünkü İsa’nın tam suretindeydiler; ve kalkıp hep birlikte Şehrin tepesine doğru ilerlerken, bu manzara karşısında büyülendim.

> “Then the wicked saw what they had lost; and fire was breathed from God upon them, and consumed them. This was the Execution of the Judgment. The wicked then received according as the saints in unison with Jesus had meted out to them during the 1000 years. The same fire from God that consumed the wicked, purified the whole earth. The broken ragged mountains melted with fervent heat, the atmosphere, also, and all the stubble was consumed. Then our inheritance opened before us, glorious and beautiful, and we inherited the whole earth made new. We all shouted with a loud voice, Glory, Alleluia.

> O zaman kötüler neyi kaybettiklerini gördüler; ve Tanrı’dan üzerlerine bir ateş üflendi ve onları tüketti. Bu, hükmün infazıydı. Kötüler, o zaman, kutsalların İsa ile birlik içinde bin yıl boyunca onlar için takdir ettikleri hükme göre karşılığını aldılar. Kötüleri tüketen aynı Tanrı’dan gelen ateş, bütün yeryüzünü arındırdı. Kırık dökük, parçalanmış dağlar şiddetli bir hararette eridi; atmosfer de eridi ve bütün anız yok oldu. Sonra mirasımız görkemli ve güzel bir halde önümüzde açıldı ve yenilenmiş bütün yeryüzünü miras aldık. Hepimiz yüksek sesle bağırdık: Yücelik, Haleluya.

> “I also saw that the shepherds should consult those in whom they have reason to have confidence, those who have been in all the messages, and are firm in all the present truth, before they advocate any new point of importance, which they may think the Bible sustains. Then the shepherds will be perfectly united, and the union of the shepherds will be felt by the church. Such a course I saw would prevent unhappy divisions, and then there would be no danger of the precious flock being divided, and the sheep scattered, without a shepherd.

> Ayrıca şunu da gördüm: Çobanlar, Kutsal Kitap’ın desteklediğini düşünebilecekleri önemli herhangi bir yeni noktayı savunmadan önce, güvenmekte haklı oldukları, bütün mesajlarda yer almış ve mevcut hakikatin tümünde sağlam duran kimselerle istişare etmelidir. O zaman çobanlar bütünüyle birleşmiş olacak ve çobanların birliği kilise tarafından hissedilecektir. Böyle bir yolun üzücü bölünmeleri önleyeceğini gördüm; o zaman da değerli sürünün bölünmesi ve koyunların çobansız kalıp dağılması tehlikesi olmayacaktır.

> “September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.

> 23 Eylül'de, Rab bana, halkının geride kalanını toplamak için elini ikinci kez uzattığını ve bu toplanma döneminde çabaların iki katına çıkarılması gerektiğini gösterdi. Dağılma döneminde İsrail vurulmuş ve parçalanmıştı; ama şimdi toplanma döneminde Tanrı halkını iyiletecek ve yaralarını saracaktır. Dağılma döneminde gerçeği yaymak için yapılan çabaların çok az etkisi oldu, az ya da hiçbir şey başardı; fakat toplanma döneminde, Tanrı halkını toplamak için elini uzattığında, gerçeği yayma çabaları beklenen etkisini gösterecektir. Herkes bu işte birlik olmalı ve gayretli olmalıdır. Toplanma döneminde bizi yönlendirecek örnekler almak için dağılma dönemine atıfta bulunmanın utanç verici olduğunu gördüm; çünkü Tanrı şimdi bizim için o zaman yaptığından daha fazlasını yapmazsa, İsrail asla toplanmayacaktır. Gerçeğin vaaz edilmesi kadar, bir gazetede yayımlanması da gereklidir.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> Rab bana, 1843 tarihli çizelgenin onun eliyle yönlendirildiğini ve hiçbir bölümünün değiştirilmemesi gerektiğini; rakamların da onun istediği gibi olduğunu gösterdi. Elinin üzerlerinde olduğunu ve bazı rakamlardaki bir hatayı gizlediğini, eli çekilene kadar hiç kimsenin onu göremediğini de gösterdi.

> “Then I saw in relation to the “Daily,” that the word “sacrifice” was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.

> Sonra “Günlük” ile ilgili olarak, “kurban” sözcüğünün insan bilgeliğiyle metne eklendiğini ve metne ait olmadığını; ve Rabbin, yargı saati çağrısını verenlere bunun doğru anlayışını verdiğini gördüm. Birlik varken, 1844’ten önce, neredeyse herkes “Günlük” konusunda doğru görüşte birleşmişti; fakat 1844’ten beri, karışıklık içinde, başka görüşler benimsendi ve karanlık ile karışıklık bunu izledi.

> “The Lord showed me that Time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test.

> Rab bana 1844’ten beri zamanın bir imtihan olmadığını ve zamanın bir daha asla bir imtihan olmayacağını gösterdi.

> “Then I was pointed to some who are in the great error, that the saints are yet to go to Old Jerusalem, &c., before the Lord comes. Such a view is calculated to take the mind and interest from the present work of God, under the message of the third angel; for if we are to go to Jerusalem, then our minds will naturally be there, and our means will be withheld from other uses, to get the saints to Jerusalem. I saw that the reason why they were left to go into this great error, is because they have not confessed and forsaken their errors, that they have been in for a number of years past.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “Sonra, Rab gelmeden önce azizlerin Eski Kudüs’e vb. hâlâ gidecekleri gibi büyük bir yanılgı içinde olan bazıları bana gösterildi. Böyle bir görüş, üçüncü meleğin mesajı kapsamında Tanrı’nın şu anki işinden zihinleri ve ilgiyi uzaklaştırmaya hizmet eder; çünkü eğer Kudüs’e gideceksek, zihinlerimiz doğal olarak orada olacaktır ve azizleri Kudüs’e götürmek için kaynaklarımız, başka amaçlar için kullanılmaktan alıkonacaktır. Onların bu büyük yanılgıya düşmelerine neden izin verildiğini, birkaç yıldır içinde bulundukları hataları itiraf edip terk etmedikleri için olduğunu gördüm.” Review and Herald, 1 Kasım 1850.

The passage begins by stating, “I wish to give you a short sketch of what the Lord has recently shown to me in vision.” There were several subjects presented, and she did not combine the paragraph addressing “the daily,” with the next paragraph. That was done later by editors who placed the passage in Experience and Views, and thereafter in Early Writings. In Experience and Views, the editors left off the first eight paragraphs, and combined the paragraphs addressing what she was shown of “the daily” and of time setting. Experience and Views was published in 1851, and then Early Writings was published in 1882.

Metin şu sözlerle başlıyor: “Rabbin bana yakın zamanda bir görümde gösterdiklerinin kısa bir taslağını size vermek istiyorum.” Çeşitli konular sunulmuştu ve “the daily”yi ele alan paragrafı bir sonraki paragrafla birleştirmemişti. Bu, söz konusu bölümü önce “Experience and Views”e, ardından da “Early Writings”e yerleştiren editörler tarafından daha sonra yapıldı. “Experience and Views”de editörler ilk sekiz paragrafı çıkardılar ve onun “the daily” ve zaman tayini hakkında kendisine gösterilenlere değinen paragrafları birleştirdiler. “Experience and Views” 1851’de, ardından “Early Writings” 1882’de yayımlandı.

Early Writings was essentially the same four paragraphs that had appeared in Experience and Views, but with one significant exception. In Experience and Views, the one sentence paragraph that addressed time setting was combined with the previous paragraph that addressed “the daily.” Then the paragraph that originally followed the paragraph addressing time setting was included. In Early Writings a paragraph that came from a different passage in Experience and Views, was placed between the paragraph that now addresses both “the daily,” and time setting, which was originally followed by a paragraph identifying why it was wrong to make pilgrimages to old Jerusalem.

Early Writings esasen Experience and Views'de yer alan aynı dört paragraftan oluşuyordu, ancak önemli bir istisna vardı. Experience and Views'de, zaman belirleme konusunu ele alan tek cümlelik paragraf, "the daily"yi ele alan önceki paragrafla birleştirilmişti. Ardından, zaman belirlemeyi ele alan paragrafı aslında izleyen paragraf da dahil edilmişti. Early Writings'te ise, Experience and Views'deki başka bir pasajdan gelen bir paragraf, artık hem "the daily"yi hem de zaman belirlemeyi ele alan paragraf ile aslında onu izleyen ve Eski Kudüs'e hac ziyareti yapmanın neden yanlış olduğunu açıklayan paragrafın arasına yerleştirilmişti.

The paragraph that was removed from a different page of Experience and Views, and then was inserted into the passage of Early Writings, only added to the confusion about “the daily” that had begun since 1844. The paragraph was not in Sister White’s original narrative of her vision.

Experience and Views'in başka bir sayfasından çıkarılan ve sonra Early Writings'teki bir bölüme eklenen paragraf, 1844'te başlamış olan "the daily" konusundaki karışıklığı yalnızca artırdı. Paragraf, Kardeş White'ın görümüne ilişkin özgün anlatısında yoktu.

> “The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48.

> "Rab bana, üçüncü meleğin mesajının yayılması ve Rab'bin dağılmış çocuklarına ilan edilmesi gerektiğini ve bunun zamana bağlanmaması gerektiğini gösterdi; çünkü zaman artık bir daha asla bir imtihan olmayacaktır. Bazılarının zamanı vaaz etmekten doğan sahte bir heyecana kapıldığını, üçüncü meleğin mesajının zamanın sağlayabileceğinden daha güçlü olduğunu gördüm. Bu mesajın kendi temeli üzerinde durabileceğini, onu güçlendirmek için zamana ihtiyaç duymadığını ve büyük bir güçle ilerleyeceğini, işini yapacağını ve doğruluk içinde kısaltılacağını gördüm." Deneyimler ve Görüşler, 48.

The paragraph from page forty-eight of Experience and Views, was inserted after the paragraph in Early Writings, that had been created by combining two different paragraphs, and it placed an emphasis upon time setting that did not exist in the original narrative.

Experience and Views’un kırk sekizinci sayfasındaki paragraf, iki farklı paragrafın birleştirilmesiyle oluşturulmuş Early Writings’taki paragrafın ardına eklendi ve özgün anlatıda bulunmayan bir zaman tayini vurgusu getirdi.

In 1931, the ancient men that ruled the people of Jerusalem invented a story which claimed Daniells had interviewed Sister White in 1910, and in the testimony that Daniells provided he refers to the 1843 chart, and says he pointed to the non-existent sanctuary on the chart, as he interviewed Sister White. He supposedly had the book Early Writings with him, and as he asked her about what she meant, and based upon her responses he could only conclude that the passage endorsing the pioneer view of “the daily,” in Early Writings, was actually a warning against time setting. Twenty-one years after the invented interview and sixteen years after the death of the persons supposedly interviewed, Daniells places the testimony into the history of the third generation.

1931'de, Kudüs halkını yöneten yaşlı adamlar, Daniells'in 1910'da Sister White ile röportaj yaptığını iddia eden bir hikâye uydurdular; Daniells, sunduğu tanıklıkta 1843 çizelgesine atıfta bulundu ve Sister White ile röportaj yaparken çizelgede var olmayan tapınağı işaret ettiğini söyledi. Yanında Early Writings adlı kitabın bulunduğu varsayılır ve ondan ne demek istediğini sorarken, aldığı yanıtlara dayanarak Early Writings'te öncülerin 'the daily' görüşünü onaylayan pasajın aslında zaman belirlemeye karşı bir uyarı olduğu sonucuna ancak varabildi. Uydurulmuş röportajdan yirmi bir yıl ve sözde röportaj yapılan kişilerin ölümünden on altı yıl sonra, Daniells bu tanıklığı üçüncü kuşağın tarihine yerleştirir.

F. C. Gilbert was a Hebrew scholar and he did not simply support the correct view of the “daily” as Paganism because the pioneers and Ellen White said it was so. He defended it based upon an understanding of the Hebrew text that Daniel the prophet had employed. He was the prominent Adventist Hebrew scholar during the time period. As the controversy about “the daily” that Daniells and Prescott were pushing continued to grow, Gilbert was one of the prominent scholars who stood in defense of the pioneer position. He had an interview with Ellen White on June 8, 1910, and he later recorded what he and Sister White discussed. Daniells’ testimony is completely contrary to F. C. Gilbert’s.

F. C. Gilbert bir İbranice bilginiydi ve ‘günlük’ün Putperestlik olduğu yönündeki doğru görüşü, öncüler ve Ellen White öyle dedi diye basitçe desteklemedi. Bunu, peygamber Daniel’in kullandığı İbranice metne dair bir anlayışa dayanarak savundu. O dönemde önde gelen Adventist İbranice bilginiydi. Daniells ve Prescott’un ileri sürdüğü ‘günlük’ konusundaki tartışma büyümeye devam ederken, Gilbert öncülerin görüşünü savunan önde gelen bilginlerden biriydi. 8 Haziran 1910’da Ellen White ile bir görüşme yaptı ve daha sonra Kardeş White ile neler konuştuklarını kaydetti. Daniells’in tanıklığı, F. C. Gilbert’inkine tamamen aykırıdır.

In volume twenty, pages seventeen through twenty-two, of Manuscript Releases, Sister White’s addresses Daniells’ and Prescott’s position on the “daily”. The phrases that you find in F. C. Gilbert’s report of his interview with Ellen White are almost identical to what Sister White herself stated in the passage from Manuscript Releases. So, for many years before Manuscript Releases were published and released, there was no concrete inspired testimony to refute or uphold Daniells’ claim about the content of the interview he supposedly had with Sister White. More importantly, there was no inspired endorsement for his flawed view of the “daily”. Even more importantly, now that Manuscript Releases are available—there still isn’t an inspired endorsement for his flawed view of “the daily!”

Manuscript Releases’in yirminci cildinin on yediden yirmi ikiye kadar olan sayfalarında, Kardeş White “günlük” konusundaki Daniells ve Prescott’un tutumunu ele alır. F. C. Gilbert’in Ellen White ile yaptığı görüşmeye ilişkin raporunda yer alan ifadeler, Manuscript Releases’teki söz konusu pasajda Kardeş White’ın bizzat dile getirdikleriyle neredeyse birebir aynıdır. Dolayısıyla, Manuscript Releases yayımlanıp dolaşıma girmeden önceki uzun yıllar boyunca, Kardeş White ile yaptığı iddia edilen görüşmenin içeriğine dair Daniells’in iddiasını ne çürüten ne de destekleyen somut, esinli bir tanıklık yoktu. Daha da önemlisi, “günlük” konusundaki kusurlu görüşü için esinli bir onay yoktu. Dahası, Manuscript Releases artık erişilebilir olduğuna göre—“günlük” hakkındaki kusurlu görüşü için hâlâ esinli bir onay yok!

And yet today, Laodicean Adventism is taught that Sister White has no position on the “daily”, except that it is not a “test question” and we should “keep quiet on this subject”. Something is reversed today, and what is reversed is that the true position of “the daily” is now in the minority opinion among God’s people. In 1910, the minority view was Conradi’s view that was being pushed by Daniells and Prescott, and the majority view was the pioneer position.

Oysa bugün, Laodikya ruhlu Adventizmde, Kızkardeş White’ın “günlük” konusunda bir görüşü olmadığı, yalnızca bunun bir “sınama konusu” olmadığı ve bu konuda “sessiz kalmamız gerektiği” öğretiliyor. Bugün bir şey tersine dönmüş durumda; tersine dönen, “günlük” konusundaki gerçek görüşün artık Tanrı’nın halkı arasında azınlık görüşü olmasıdır. 1910’da azınlık görüşü, Daniells ve Prescott tarafından ileri sürülen Conradi’nin görüşüydü ve çoğunluk görüşü öncülerin görüşüydü.

The following is F. C. Gilbert’s statement about his interview with Sister White, that should be compared with Manuscript Releases, that has been placed in its entirety, in the eighty-first article of this The Book of Daniel series.

Aşağıdaki metin, Sister White ile yaptığı röportaja ilişkin F. C. Gilbert’in beyanıdır; Manuscript Releases ile karşılaştırılmalıdır ve bu The Book of Daniel serisinin seksen birinci makalesinde bütünüyle yer almıştır.

> “Daniells and Prescott . . . would not give the older brethren in the cause any chance to say anything. . . . Daniells was here to see me, and I would not see him. . . . I would not have anything to say to him about anything. About the ‘daily’ that they are trying to work up, there is nothing to it. . . . When I was in Washington there seemed to be something that just encased their minds, and I could not seem to touch them. We are to have nothing to do with this subject of the ‘daily’ . . . I knew they would work against my message, and then the people would not think there was anything to my message. I have written to him and told him that he was showing himself not fit to be president of the General Conference. . . . not the man to keep the Presidency.

> Daniells ve Prescott . . . dava uğrunda çalışan yaşlı kardeşlere hiçbir söz hakkı tanımıyorlardı. . . . Daniells benimle görüşmek için buradaydı, ama ben onunla görüşmeyi kabul etmedim. . . . Onunla hiçbir konuda konuşmak istemedim. Gündeme getirmeye çalıştıkları 'günlük' hakkında, bunda hiçbir şey yok. . . . Washington'dayken zihinlerini adeta kuşatan bir şey var gibiydi ve onlara dokunamıyor gibiydim. Bizim bu 'günlük' konusuyla hiçbir alakamız olmamalı . . . Mesajıma karşı çalışacaklarını biliyordum ve o zaman insanlar mesajımda hiçbir şey olmadığını düşüneceklerdi. Ona yazdım ve Genel Konferans başkanı olmaya uygun olmadığını gösterdiğini söyledim. . . . Başkanlığı elinde tutacak adam değil.

> “If this message of the ‘daily’ were a testing message the Lord would have shown me. These people do not see the end from the beginning in this thing. . . .I utterly refuse to see any of them who are engaged in this work.

> Eğer ‘günlük’le ilgili bu mesaj bir sınama mesajı olsaydı, Rab bunu bana gösterirdi. Bu meselede bu insanlar sonu başından görmüyorlar. ... Bu işte yer alanların hiçbiriyle kesinlikle görüşmeyi kabul etmiyorum.

> “The light that was given me of God is that Brother Daniells has stood in the Presidency long enough. . . . and I was told not to have any more conversation with him about any of these things. I would not see Daniells about the matter, and I would not have one word with him. They pled with me to give him an interview, but I would not. . . . I was told to warn our people not to have anything to do with this thing they are teaching. . . . I was forbidden of the Lord to listen to it. I have expressed myself as not having a particle of confidence in it. . . . This whole thing they are doing is a scheme of the devil.” F. C. Gilbert’s report of an interview given him by Ellen White on June 8, 1910.

> "Tanrı'nın bana verdiği ışık şudur: Kardeş Daniells başkanlık görevinde yeterince uzun süre kaldı... ve bu konuların hiçbirine dair onunla artık konuşmamam söylendi. Bu mesele hakkında Daniells'le görüşmeyecektim ve onunla tek kelime etmeyecektim. Onunla bir görüşme yapmam için bana yalvardılar, ama yapmayacaktım... Öğrettikleri bu şeyle hiçbir şekilde ilişki kurmamaları için halkımızı uyarmam söylendi... Bunu dinlemem Rab tarafından yasaklandı. Buna zerre kadar güvenim olmadığını dile getirdim... Yaptıkları bütün bu iş şeytanın bir düzenidir." 8 Haziran 1910'da Ellen White'ın kendisiyle yaptığı bir görüşmeye dair F. C. Gilbert'in raporu.

We will continue this subject in the next article.

Bir sonraki makalede bu konuya devam edeceğiz.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ ‘Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> "Görünenin ötesini gören, bütün insanların yüreklerini okuyan biri, büyük bir ışık almış olanlar hakkında şöyle der: 'Ahlaki ve ruhsal durumları yüzünden kederlenip şaşkına dönmüş değiller.' 'Evet, kendi yollarını seçtiler ve canları iğrençliklerinden zevk alıyor. Ben de onların kuruntularını seçeceğim ve korktuklarını başlarına getireceğim; çünkü çağırdığımda kimse yanıt vermedi; konuştuğumda işitmediler: ama gözlerimin önünde kötülük yaptılar ve hoşnut olmadığım şeyi seçtiler.' 'Tanrı onlara yalana inansınlar diye güçlü bir aldanış gönderecek,' çünkü kurtulsunlar diye gerçeğin sevgisini kabul etmediler,' 'ama haksızlıktan zevk aldılar.' Yeşaya 66:3, 4; 2 Selanikliler 2:11, 10, 12."

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’

> “Göksel Öğretmen sordu: ‘Gerçekte dünyasal siyaset doğrultusunda birçok şeyi yerine getiriyor ve Yehova’ya karşı günah işliyor olduğunuz hâlde, doğru temel üzerine inşa etmekte olduğunuz ve Tanrı’nın işlerinizi kabul ettiği iddiasından daha güçlü hangi aldanış zihni ayartabilir? Ah, bir zamanlar gerçeği bilmiş olan insanlar, tanrısallığın biçimini onun ruhu ve kudretiyle karıştırdıklarında; zengin, mallarca çoğalmış ve hiçbir şeye ihtiyaçları yok sanırken, gerçekte her şeye muhtaç olduklarında, zihinleri ele geçiren büyük bir aldatmaca, büyüleyici bir yanılsamadır bu.’”

> “God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.

> “Tanrı, giysilerini lekesiz tutan sadık kullarına karşı değişmemiştir. Fakat birçoğu, üzerlerine ansızın yıkım gelmekteyken, ‘Esenlik ve güvenlik’ diye haykırıyor. Kapsamlı bir tövbe olmadıkça, insanlar yüreklerini itirafla alçaltıp gerçeği İsa’da olduğu gibi kabul etmedikçe, göğe asla girmeyeceklerdir. Aramızda arınma gerçekleştiğinde, artık zengin olduğumuz, mallarca artmış bulunduğumuz ve hiçbir şeye ihtiyacımız olmadığıyla övünerek rehavet içinde oturmayacağız.”

> “Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? “How is the faithful city become an harlot!” My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’

> "Kim dürüstçe şöyle diyebilir: 'Altınımız ateşte sınanmıştır; giysilerimiz dünya tarafından lekelenmemiştir'? Öğretmenimizin sözde doğruluk giysilerini işaret ettiğini gördüm. Onları çıkararak altındaki murdarlığı gözler önüne serdi. Sonra bana şöyle dedi: 'Onların murdarlıklarını ve karakterlerinin çürüklüğünü riyakarca nasıl örtbas ettiklerini görmüyor musun? "Sadık şehir nasıl fahişe oldu!" Babamın evi bir ticarethaneye çevrildi, ilahi huzurun ve yüceliğin çekip gittiği bir yer haline geldi! Bu yüzden zayıflık var ve kudret eksik.'"

> “Unless the church, which is now being leavened with her own backsliding, shall repent and be converted, she will eat of the fruit of her own doing, until she shall abhor herself. When she resists the evil and chooses the good, when she seeks God with all humility and reaches her high calling in Christ, standing on the platform of eternal truth and by faith laying hold upon the attainments prepared for her, she will be healed. She will appear in her God-given simplicity and purity, separate from earthly entanglements, showing that the truth has made her free indeed. Then her members will indeed be the chosen of God, His representatives.” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> "Şu anda kendi dönekliğiyle mayalanmakta olan kilise, tövbe edip dönmedikçe, kendisinden tiksinene dek kendi yaptıklarının meyvesini yiyecektir. Kötülüğe direndiğinde ve iyiyi seçtiğinde, Tanrı’yı bütün alçakgönüllülükle aradığında ve Mesih’teki yüce çağrısına eriştiğinde, ebedi gerçeğin temelinde durup imanla kendisi için hazırlanmış kazanımlara sarılarak, şifa bulacaktır. Tanrı’nın verdiği sadelik ve saflık içinde, dünyevi bağlardan ayrı olarak görünecek, gerçeğin onu gerçekten özgür kıldığını gösterecektir. O zaman onun üyeleri gerçekten Tanrı’nın seçtikleri, O’nun temsilcileri olacaktır." Tanıklıklar, cilt 8, 249, 250.

Back to Articles