Article

# Daniel Kitabı - Sayı Kırk Altı

Dinlenme ve Tazelenme

Author

Jeff Pippenger

Published

January 10, 2024

Formats

PDF
Word

> Bilgiyi kime öğretecek? Öğretiyi kime kavratacak? Sütten kesilmiş, memeden ayrılmış olanlara mı? Çünkü kural üstüne kural, kural üstüne kural; satır üstüne satır, satır üstüne satır; biraz burada, biraz orada olmalı. Çünkü kekeme dudaklarla ve başka bir dille bu halka konuşacak. Onlara, “İşte yorgunu dinlendirebileceğiniz dinlenme budur; işte ferahlık budur” dedi; ama dinlemek istemediler. Böylece Rabbin sözü onlara kural üstüne kural, kural üstüne kural; satır üstüne satır, satır üstüne satır; biraz burada, biraz orada oldu ki gitsinler, sırtüstü düşsünler, kırılsınlar, tuzağa düşsünler ve yakalansınlar. Bu yüzden, ey Yeruşalim’de bu halka hükmeden alaycı adamlar, Rabbin sözünü işitin. Çünkü, “Ölümle bir antlaşma yaptık, ölüler diyarıyla bir anlaşmaya vardık; taşkın kamçı geçtiğinde bize uğramayacak; çünkü yalanı sığınağımız yaptık ve yalanın ardına gizlendik” dediniz. Bunun için Rab Tanrı şöyle diyor: İşte, Siyon’a temel olarak bir taş koyuyorum, denenmiş bir taş, değerli bir köşe taşı, sağlam bir temel; iman eden telaşa kapılmayacak. Yargıyı da ölçü ipiyle, doğruluğu da çekülle ölçeceğim; ve dolu yalan sığınağını süpürüp götürecek, sular saklanma yerini taşıracak. Ölümle yaptığınız antlaşma bozulacak, ölüler diyarıyla anlaşmanız ayakta durmayacak; taşkın kamçı geçtiğinde, onun tarafından çiğneneceksiniz. Yeşaya 28:9-18.

1863’te, Kudüs’ü yöneten alaycı adamlar Miller’ın mücevherlerini örtbas edip yerlerine sahte sikkeler ve mücevherler koymaya yönelik kademeli bir çalışmaya başladılar. Bunu yaparken ölümle antlaşma yaptılar, yalanı sığınak edindiler ve asılsızlık altında gizlendiler. Ancak Elçilerin İşleri kitabında Petrus’un sözünü ettiği “dinlenme” ve “tazelenme”ye ilişkin son gün mesajıyla sınanacaklardı.

> Ama Tanrı, Mesih’in acı çekeceğini bütün peygamberlerinin ağzıyla önceden bildirmiş olduğu şeyleri böylece yerine getirmiştir. Bu nedenle tövbe edin ve Tanrı’ya dönün ki, Rab’bin huzurundan ferahlama zamanları geldiğinde günahlarınız silinsin; ve size önceden müjdelenmiş olan İsa Mesih’i gönderecektir: Onu, gökler, dünyanın başlangıcından beri Tanrı’nın bütün kutsal peygamberlerinin ağzıyla söylediği her şeyin eski haline getirileceği zamanlara kadar kabul etmek zorundadır. Çünkü Musa atalara şöyle demiştir: ‘Rab Tanrınız, kardeşleriniz arasından benim gibi bir peygamber sizin için çıkaracaktır; size ne söylerse her şeyde onu dinleyeceksiniz.’ Ve o peygamberi dinlemeyen her can, halk arasından yok edilecektir. Evet, Samuel’den başlayıp ardından gelen bütün peygamberlerin hepsi de bu günleri önceden bildirdiler. Elçilerin İşleri 3:18-24.

Petrus, bütün peygamberlerin ferahlatma zamanları ve son yağmurdan söz ettiklerini belirtir; Yeşaya ise, soruşturma yargısının tamamlanışında (günahın silinip atıldığı ve son yağmurun yağdığı sırada) gerçekleşen son ferahlatma zamanlarını reddeden zümreyi tanımlar. O vakit, Yeşaya'nın sözünü ettiği ve ölümle antlaşma yapmış olan bu zümre, Petrus'a göre “halkın arasından yok edilecektir.” Kardeş White sık sık Yeşaya'nın rahat ve ferahlatma zamanına değinir.

> “Üçüncü meleğin bildirisinin ilanına katılan melek, bütün yeryüzünü kendi yüceliğiyle aydınlatacaktır. Burada dünya çapında kapsamı olan ve alışılmadık güçte bir iş önceden bildirilmektedir. 1840–44 advent hareketi, Tanrı’nın gücünün görkemli bir tezahürüydü; birinci meleğin bildirisi dünyadaki her misyon istasyonuna ulaştırıldı ve bazı ülkelerde, on altıncı yüzyıl Reformu’ndan bu yana herhangi bir ülkede tanık olunmuş olan en büyük dinsel ilgi görüldü; ancak bunlar, üçüncü meleğin son uyarısı altındaki kudretli hareket tarafından aşılacaktır.”

> “Bu iş, Pentekost Günü’ndekine benzer olacaktır. Müjdenin başlangıcında Kutsal Ruh’un dökülüşü sırasında değerli tohumun filizlenmesini sağlamak üzere ‘ilk yağmur’ verilmiş olduğu gibi, hasadın olgunlaşması için de sonunda ‘son yağmur’ verilecektir. ‘RAB’bi tanımaya, O’nu tanımak için ardınca gidersek, o zaman bileceğiz; O’nun zuhuru sabah gibi hazırlanmıştır; ve bize yağmur gibi, yeryüzüne yağan son ve ilk yağmur gibi gelecektir.’ Hoşea 6:3. ‘Ey Siyon çocukları, sevinin o halde, ve Tanrınız RAB’de coşun; çünkü size ilk yağmuru ölçülü olarak verdi, ve sizin için yağmuru, ilk yağmuru ve son yağmuru yağdıracaktır.’ Yoel 2:23. ‘Son günlerde, Tanrı diyor, Ruhumdan bütün beden üzerine dökeceğim.’ ‘Ve vaki olacaktır ki, Rab’bin adını çağıran herkes kurtulacaktır.’ Elçilerin İşleri 2:17, 21.”

> Müjdenin büyük işi, başlangıcını damgalayan Tanrı’nın gücünün tezahüründen daha azıyla sona ermeyecektir. Müjdenin başlangıcında ilk yağmurun dökülmesiyle yerine gelen peygamberlik sözleri, kapanışında son yağmurda yeniden yerine getirilecektir. İşte elçi Petrus’un şöyle derken beklediği “ferahlanma zamanları”: “Bu nedenle tövbe edin ve dönün ki, Rab’bin huzurundan ferahlanma zamanları geldiğinde günahlarınız silinsin; ve O, İsa’yı gönderecektir.” Elçilerin İşleri 3:19, 20. Büyük Mücadele, 611.

Sınama, “satır üzerine satır” olarak temsil edilen son yağmurun yöntemine dayanır. Sınama mesajı, “başka bir dilde” konuşan ve “kekeme dudaklara” sahip olarak tasvir edilen nöbetçiler tarafından iletilir. Son yağmurun sınama mesajı, Adventizmin isyan tarihi boyunca benimsediği dinden dönmüş Protestanlık ve Katolikliğin yöntemleriyle eğitilmemiş nöbetçiler tarafından iletilecekti.

> Çok uzak olmayan bir zamanda sınav her bir cana gelecektir. Canavarın işareti bize dayatılacak. Dünyevi taleplere adım adım boyun eğmiş ve dünyevi adetlere uymuş olanlar, kendilerini alaya, hakarete, hapis tehdidine ve ölüme maruz bırakmaktansa, otoritelere boyun eğmeyi zor bir şey olarak görmeyecekler. Mücadele Tanrı’nın buyrukları ile insanların buyrukları arasındadır. Bu zamanda kilisede altın cürufundan ayrılacaktır. Gerçek dindarlık, onun görünüşü ve yaldızlı gösterişinden açıkça ayırt edilecektir. Parlaklığına hayran kaldığımız nice yıldız o zaman karanlıkta sönecek. Saman çöpü, bulut gibi, rüzgârla savrulup gidecek; yalnızca zengin buğday harmanları gördüğümüz yerlerden bile. Kutsal yerin süslerini takınan, fakat Mesih’in doğruluğuyla giyinmemiş olanların hepsi kendi çıplaklıklarının utancıyla görünecekler.

> Meyvesiz ağaçlar toprağı boş yere işgal edenler olarak kesildiğinde, çok sayıdaki sahte kardeş gerçeğinden ayırt edildiğinde, o zaman gizli olanlar görünür olacak ve Hozanna nidalarıyla Mesih’in sancağı altında saf tutacaklar. Çekingen ve kendinden kuşkulu olanlar, Mesih ve O’nun gerçeğinden yana olduklarını açıkça ilan edecekler. Kilisedeki en zayıf ve tereddütlü olanlar bile Davut gibi—yapmaya ve göze almaya istekli—olacak. Tanrı’nın halkı için gece ne kadar derinleşirse, yıldızlar o kadar parlak olur. Şeytan sadıkları şiddetle taciz edecek; ama İsa’nın adıyla, galiplerden de üstün çıkacaklar. O zaman Mesih’in kilisesi “ay kadar güzel, güneş kadar parlak ve sancaklar taşıyan bir ordu kadar heybetli” görünecek.

> Misyonerlik çabalarıyla ekilen hakikat tohumları o zaman filizlenecek, çiçek açacak ve meyve verecek. Sıkıntıya katlanacak ve İsa uğruna acı çekebildikleri için Tanrı’yı yüceltecek ruhlar gerçeği kabul edecek. 'Dünyada sıkıntınız olacak; fakat cesur olun; ben dünyayı yendim.' Sel gibi taşan bela yeryüzünden geçerken, Yehova’nın harman yerini savurma yelpazesiyle temizlediği zaman, Tanrı halkının yardımcısı olacak. Şeytanın zafer nişaneleri yükseklere dikilebilir, ama saf ve kutsal olanların imanı yılmayacaktır.

> İlyas, Elişa’yı sabanın başından alıp üzerine kendi adanma abasını attı. Bu büyük ve ciddi göreve çağrı, ilim ve mevki sahibi kimselere sunuldu; bunlar kendi gözlerinde küçük olsaydı ve Rab’be bütünüyle güvenselerdi, O da onları sancağını zafere taşımakla onurlandırırdı. Ama onlar Tanrı’dan uzaklaştılar, dünyanın etkisine boyun eğdiler ve Rab de onları reddetti.

> Birçok kişi bilimi yüceltip bilimin Tanrısını gözden kaçırdı. Bu durum, kilisenin en saf dönemlerinde böyle değildi.

> Tanrı, günümüzde pek az kişinin beklediği bir işi yapacaktır. Aramızda, bilimsel kurumların dışsal eğitiminden ziyade Kendi Ruhu'nun meshedişiyle eğitilmiş olanları ortaya çıkarıp yüceltecektir. Bu kurumlar hor görülüp kınanmamalıdır; bunlar Tanrı tarafından uygun görülmüştür, ama yalnızca dışsal nitelikleri sağlayabilirler. Tanrı, bilgili ve kendini önemli gören ölümlülere bağımlı olmadığını gösterecektir. Tanıklıklar, cilt 5, 81, 82.

"sel gibi taşan bela", Vahiy 11’deki büyük depremin saatinde başlayan Pazar yasasının bir sembolüdür. Aşamalı Pazar yasası sınanma dönemini temsil eder.

> “Yabancı uluslar Birleşik Devletler’in örneğini izleyeceklerdir. O önderlik etse de, aynı kriz dünyanın her yerindeki halkımızın üzerine gelecektir.” Testimonies, 6. cilt, 395.

Pazar yasasından hemen önce, Miller'in rüyasındaki sahte sikkeler pencereden dışarı süpürülür; Laodikyalı Adventistler de Rab'bin ağzından kusulur. O zaman kilise bir sancak olarak yükseltilir, "ay gibi güzel, güneş gibi parlak ve sancaklar açmış bir ordu kadar heybetli". "Başka bir dil"den ve "kekeme dudaklar"dan gelen Yeşaya'nın mesajı, bilimsel kurumların dışsal eğitiminden ziyade O'nun Ruhu'nun meshedişiyle öğretilen ve kaldırılıp yüceltilenleri temsil eder. Efrayim'in sarhoşları "satır üstüne satır" sınavını geçemezler; çünkü bilgelerinin bilgeliği yok olmuştur. Onlar için peygamberlik mühürlü bir kitap gibi olmuştur.

Petrus’a göre, Samuel’den bu yana bütün peygamberlerin sözünü ettiği tarih, son yağmur mesajını reddeden Adventistlerin yıkımına dair çeşitli örnekler sunar, ama Pazar yasası sırasında onların maruz kaldığı şey fiziksel ölüm değildir, aksine, sonsuza dek kaybolmuş olma gerçeğinin farkına varılmasının eşlik ettiği ruhsal bir ölümdür, Amos kitabında kaybolmuş oldukları gerçeğine uyanan akılsız bakireler tarafından temsil edildiği gibi.

> İşte, günler geliyor, Rab Yehova diyor ki, ülkeye bir kıtlık göndereceğim; ekmek kıtlığı değil, su susuzluğu değil, fakat Rab’bin sözlerini işitme kıtlığı. Ve denizden denize, kuzeyden doğuya kadar dolaşacaklar; Rab’bin sözünü aramak için oraya buraya koşacaklar, fakat onu bulamayacaklar. O günde güzel bakireler ve genç erkekler susuzluktan bayılacaklar. Samiriye’nin günahı üzerine ant içenler ve, Ey Dan, senin ilahın yaşıyor; ve, Beer-şeva’nın yolu yaşıyor, diyenler de düşecek ve bir daha asla kalkmayacaklar. Amos 8:11–14.

"Taşan kırbaç" sembolüyle Pazar yasasının zamanına atıfta bulunduktan sonra, Yeşaya ölümle antlaşma yapanların süregelen korku ve kaygısını ele alır.

> Ve ölümle yaptığınız antlaşma bozulacak, cehennemle yaptığınız anlaşma ayakta durmayacak; taşkın felaket üzerinizden geçtiğinde, onun tarafından çiğnenip ezileceksiniz. Yola çıkar çıkmaz sizi yakalayacak; çünkü her sabah, gece ve gündüz üzerinizden geçecek; ve sadece haberini anlamak bile dehşet olacak. Yeşaya 28:18, 19.

Miller’ın mücevherleriyle temsil edilen bilgi artışına dair anlayış o zaman erişilemeyecektir, fakat aşamalı Pazar yasası krizi raporuna dair "anlayış", ölümle yaptıkları antlaşmanın geçersiz kılındığını ortaya koyacaktır. "Yalanın altında" saklananlar, o zaman "Rab Tanrı"nın, "Siyon’da temel olarak bir taş, denenmiş bir taş, değerli bir köşe taşı, sağlam bir temel" koymuş olduğunu fark edeceklerdir; fakat artık çok geç olacaktır. Tarih boyunca ilerlerken altına saklandıkları yalanlar o zaman süpürülüp götürülür. O bariz yalanların çoğu, Ulai Nehri görümünde kolayca fark edilebilir.

Milleritler, Daniel’in ikinci bölümüne ilişkin anlayışlarıyla uyumlu olarak Daniel’in sekizinci bölümündeki krallıkları, yedinci bölümde temsil edilen aynı krallıklar olarak tanımladılar. İki bölüm arasındaki fark, yedinci bölümün krallıkların siyasal unsurlarını, sekizinci bölümün ise krallıkların dinsel unsurlarını temsil etmesidir. Bu nedenle, Daniel’in sekizinci bölümü tapınak terminolojisiyle betimlenir.

Daniel kitabının sekizinci bölümü, krallıkları temsil etmek için tapınak sembolizmini kullanır, ancak bölümde yer alan her tapınak sembolü bozulmuştur; bu da Mesih’in gerçek dini ile Şeytan’ın sahte dini arasındaki ayrımı ortaya koyar. Koç, Tanrı’nın tapınağında kurban olarak kullanılan bir hayvandı, ancak tapınakta sunulan her kurban kusursuz olmalıydı. Sekizinci bölümdeki koç ise, boynuzları aynı olmadığı için Tanrı’nın tapınağında kurban olarak kullanılmaya uygun değildi.

> Sonra gözlerimi kaldırıp baktım; işte, ırmağın önünde iki boynuzlu bir koç duruyordu. Boynuzları uzundu; ama biri ötekinden daha uzundu ve daha uzun olan en son çıktı. Daniel 8:3.

Boynuzları farklı uzunlukta olan bir koç, Tanrı’nın tapınağında sunu olarak kabul edilmezdi; ancak söz konusu simge Tanrı’nın gerçek dinine değil, Şeytan’ın sahte dini olan putperestliktir. Bir sonraki krallık bir keçiyle temsil edilmişti; o da bir tapınak sunusudur; ama yine keçi bozulmuştu, çünkü gözlerinin arasında bir boynuz vardı ve tapınak sunusundan beklenen kusursuz simetriye sahip değildi.

> Ben düşünürken, işte, batıdan bütün yeryüzü boyunca gelen bir teke çıkageldi; yere hiç değmiyordu; ve tekenin gözlerinin arasında dikkat çekici bir boynuz vardı. Daniel 8:5.

Sonunda keçinin boynuzu kırıldı ve yerine dört boynuz çıktı; bu da onu Tanrı'nın kutsal tapınağında sunu olmaya elverişsiz kılar.

> Böylece teke çok büyüdü; güçlendiğinde, büyük boynuzu kırıldı; onun yerine göğün dört rüzgarına doğru yönelen dört belirgin boynuz çıktı. Daniel 8:8.

Daniel kitabının sekizinci bölümü, Babil krallığına bir sembolle atıfta bulunulmadan başlar. Kutsal Kitap peygamberliğinin ilk krallığı olan Babil, 2. ve 7. bölümlerdeki iki tanık aracılığıyla Kutsal Kitap’ta zaten ortaya konmuştur; ancak 8. bölümde, papalığın sonunda iyileştirilecek ölümcül bir yara alacağına ilişkin peygamberî niteliği vurgulamak için Babil kasıtlı olarak gizlenmiştir. Ölümcül yarayı almasından iyileşmesine kadar geçen dönemde, papalık peygamberî olarak gizlenmiş ya da unutulmuştur. Bu gizleniş, Nebukadnezar’ın krallığının elinden alınması ve ardından geri verilmesiyle de temsil edilmiştir.

Daniel’in sekizinci bölümü, Med-Pers krallığını temsil eden koçu tanıtarak ikinci krallığın doğrudan bir simgesiyle başlar; bunu Yunan krallığını temsil eden bozulmuş bir teke izler. Sonra, Yunan krallığının dört boynuzunun dağıldığı dört rüzgârdan birinden Daniel, dördüncü krallık olan Roma’yı temsil eden küçük bir boynuz görür. Küçük boynuz, Roma’nın her iki safhasını da temsil eder ve bu dört ayette dile getirilir. Putperest Roma, küçük boynuzun eril cinsle; Papalık dönemindeki Roma ise küçük boynuzun dişil cinsle temsil edilir.

> Onlardan birinden küçük bir boynuz çıktı; güneye, doğuya ve güzel ülkeye doğru son derece büyüdü. Göklerin ordusuna kadar büyüdü; ordunun ve yıldızların bazılarını yere attı ve onları çiğnedi. Evet, ordunun önderine kadar kendini yüceltti; onun tarafından günlük sunu kaldırıldı ve onun tapınağının yeri yıkıldı. Ve suç nedeniyle, günlük sunuya karşı ona bir ordu verildi; gerçeği yere attı; istediğini yaptı ve başarılı oldu. Daniel 8:9-12.

Dokuzuncu ayette anlatıya giren Roma’nın küçük boynuzu, eril olarak temsil edilir; sonra onuncu ayette küçük boynuz dişil olarak temsil edilir; ardından on birinci ayette küçük boynuz yine eril olarak temsil edilir ve on ikinci ayette küçük boynuz bir kez daha dişil olarak temsil edilir.

Daniel’in sekizinci bölümü ilk krallığı gizler; ardından sonraki iki krallık yozlaşmış tapınak hayvanları olarak, dördüncü krallık ise bir boynuzla temsil edilir. Boynuz kehaneten yozlaşmıştır; çünkü önce bir erkek, sonra bir kadın, sonra yine bir erkek ve sonra bir kadın olarak görünür.

> Kadın erkeğe ait giysiyi giymesin; erkek de kadının giysisini giymesin. Çünkü böyle yapanların tümü Rab Tanrın'a iğrençtir. Tesniye 22:5.

Putperest Roma’nın küçük boynuzunun eril tezahürü dokuzuncu ve on birinci ayetlerde, Papalık Roma’sının küçük boynuzunun dişil tezahürü ise onuncu ve on ikinci ayetlerde yer alır. Küçük boynuzun gramatik cinsiyeti, Daniel’in sözleri özgün metin düzeyinde ele alındığında anlaşılır; bunu Miller göremezdi, çünkü yalnızca Cruden’in Konkordansı’nı kullanmıştı ve Cruden’in Konkordansı özgün dil hakkında hiçbir bilgi vermez. Dört ayet boyunca cinsiyetlerin değişimi Kral James İncili’nin çevirmenleri tarafından fark edilmişti ve neye bakmanız gerektiğini biliyorsanız, pasajda cinsiyetleri korumuşlardır.

Çevirmenler, dokuzuncu ila on ikinci ayetlerde küçük boynuzun eril ve dişil hâlleri arasındaki ayrımı fark ettiler ve bu ayrımı "it" sözcüğüyle temsil ettiler. "It" sözcüğü, küçük boynuz dişil zamanda olduğunda kullanılır. Daniel kitabı, sekizinci bölüm, onuncu ayete bakınız:

> Öyle büyüdü ki göğün ordusuna kadar ulaştı; ordudan ve yıldızlardan bazılarını yere düşürdü ve onları çiğnedi. Daniel 8:10.

O, "çok büyüdü" ve "yere attı"; böylece küçük boynuz kadın olarak tanımlanır. On ikinci ayet şöyle der:

> Ve isyan yüzünden, günlük sunuya karşı kendisine bir ordu verildi; gerçeği yere serdi; yaptı ve başarılı oldu. Daniel 8:12.

On ikinci ayette "him" sözcüğü eklenmiştir ve küçük boynuzu doğru biçimde yansıtmaz; çünkü ayette küçük boynuz iki kez "it" olarak tanımlanır, dolayısıyla dişili temsil eder. Çevirmenler açıkça Daniel'in cinsiyet ayrımını fark ettiler, ancak Daniel'in ne amaçladığından emin değillerdi ve ayetteki küçük boynuzu italik yazılmış "him" sözcüğünü ekleyerek eril cinste kılmaya çalıştılar; fakat bu, Daniel'in asıl sözleriyle desteklenmez. Onun sözleri küçük boynuzu dişil ve "it" (dişil küçük boynuz) olarak tanımlar; ve "it" (dişil küçük boynuz) gerçeği yere attı ve "it" (dişil küçük boynuz) uyguladı ve başarı kazandı.

Dokuzuncu ayette, “küçük bir boynuz” ifadesi eril dilbilgisel cinstedir ve putperest Roma’yı temsil eder. Yunan İmparatorluğu’nun dağıldığı “dört rüzgâr”dan birinden gelmiştir. Ayette, tarihle uyumlu olarak, putperest Roma yeryüzünün tahtındaki yerini alırken üç coğrafi bölgeyi fethetti.

> Onlardan birinden küçük bir boynuz çıktı; güneye, doğuya ve güzel ülkeye doğru son derece büyüdü. Daniel 8:9.

On birinci ayette (ki “the daily” konusundaki tartışmanın başlıca savaş alanlarından birinin bulunduğu yerdir), küçük boynuz “o”, “onu” ve “onun” olarak temsil edilir.

> Evet, kendini ordunun önderine kadar yüceltti; onun tarafından günlük sunu kaldırıldı ve tapınağının yeri yıkıldı. Daniel 8:11.

Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.

> "Tanrı'nın sözündeki her ilkenin bir yeri, her gerçeğin bir önemi vardır. Ve tasarımında ve uygulamasında, bütün yapı Yazarına tanıklık eder. Böyle bir yapıyı, Sonsuz'unkinden başka hiçbir zihin tasavvur edemez veya biçimlendiremezdi." Eğitim, 123.

Back to Articles