Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty-Three

Yoel Kitabı ve Laodikya Yedinci Gün Adventist Kilisesi - Sayı Kırk Üç

Number Forty-Three

Kırk Üçüncü

Author

Jeff Pippenger

Published

February 9, 2026

Formats

PDF
Word

A symbol of the eighty human priests combined with the Divine High Priest is the number “81,” which is where we find Miller’s Dream in the book Early Writings. In Revelation “81” we find that when the very last seal is removed, there is silence in heaven for half an hour. Habakkuk 2:20 says that all the earth should keep quiet when the Lord is in His holy temple.

“81” sayısı, İlahi Başkâhin ile birleşen seksen insan kâhinin bir sembolüdür; Early Writings adlı kitapta Miller’in Rüyası’nı burada buluruz. Vahiy “81”de, en son mühür kaldırıldığında, gökte yarım saatlik bir sükût olduğunu görürüz. Habakkuk 2:20, Rab kutsal tapınağında olduğunda bütün dünyanın sükût etmesi gerektiğini söyler.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. Revelation 8:1.

> Ve yedinci mührü açtığında, gökte yaklaşık yarım saatlik bir sükût oldu. Vahiy 8:1.

The removing of the seventh seal takes place in the thirty days, for it is the final seal. On December 31, 2023, Ezekiel’s bones began the resurrection process. Christ then began to teach for forty days. That date marked the end of the 1,260 days since the disappointment of July 18, 2020, and John informs us in Revelation eleven that we are to measure the temple, but leave off the courtyard. The courtyard ends at the end of the scattering, for John informs us 1,260 is given to the Gentiles who are the courtyard. When measuring, that history is to be left off.

Yedinci mührün kaldırılışı, otuz günlük süre içinde gerçekleşir; zira o son mühürdür. 31 Aralık 2023’te Hezekiel’in kemikleri diriliş sürecine girdi. Ardından Mesih kırk gün boyunca öğretmeye başladı. Bu tarih, 18 Temmuz 2020’deki hayal kırıklığından itibaren geçen 1.260 günün sonunu işaret etti ve Yuhanna, Vahiy’in on birinci bölümünde, tapınağı ölçmemiz, fakat avluyu dışarıda bırakmamız gerektiğini bize bildirir. Avlu, dağılmanın sonunda sona erer; çünkü Yuhanna, avlu olan uluslara 1.260’ın verildiğini bize bildirir. Ölçerken, o dönem dışarıda bırakılmalıdır.

When Miller awakens and sees the dirt brush man, the room is empty, and as he raises his voice, Miller is still in the wilderness. From the history of the resurrection until just before the Sunday law, Christ is raising the temple of the one hundred and forty-four thousand, as He did in the forty-six years from 1798 unto 1844.

Miller uyandığında ve kir fırçası taşıyan adamı gördüğünde, oda boştur; Miller sesini yükselttiğinde ise hâlâ çöldedir. Diriliş tarihinden Pazar Yasası’nın hemen öncesine kadar, Mesih yüz kırk dört binin mâbedini, 1798’den 1844’e kadar süren kırk altı yılda yaptığı gibi, yükseltmektedir.

When He begins to teach, He is working in His temple, especially during the thirty days. The angels then keep silent for thirty minutes, while He teaches His priests of three hundred Millerite preachers, or His army of Gideon’s three hundred, or while He publishes the three hundred 1843 charts; and He does all this during the thirty days from the end of the unleavened bread, unto the message of the trumpets. He is sweeping the floor of Miller’s room, but it is His floor, so Miller’s room is His temple. He is finishing the work of blotting out either the sins or the names of those who were called as candidates to be among the one hundred and forty-four thousand.

Öğretmeye başladığında, özellikle de otuz gün boyunca, kendi tapınağında hizmet etmektedir. O vakit melekler, O, kâhinleri olan üç yüz Millerit vaizi veya O’nun ordusu olan Gideon’un üç yüz kişisini eğitirken, yahut da üç yüz adet 1843 çizelgesini neşrederken, otuz dakika boyunca susar; ve bunların hepsini Mayasız Ekmeklerin bitiminden boruların mesajına kadar uzanan otuz gün içinde yapar. O, Miller’in odasının zeminini süpürmektedir; fakat o zemin O’nundur; bu yüzden Miller’in odası O’nun tapınağıdır. Yüz kırk dört bin arasına aday olarak çağrılanların ya günahlarını ya da adlarını silme işini tamamlamaktadır.

The trumpet message that comes five days before the ascension and ten days before judgment is the litmus test. What happens in the thirty minutes that heaven is quiet, or the thirty days of Christ teaching the priests has already produced two classes when the seal is impressed during the three steps of the trumpet, ascension and judgment. It is simple to see.

Göğe yükselişten beş gün ve yargıdan on gün önce gelen borazan bildirisi turnusol testidir. Gökün sessiz olduğu otuz dakikada ya da Mesih’in kâhinlere öğrettiği otuz gün boyunca olup bitenler, borazan, göğe yükseliş ve yargıdan oluşan üç aşama sırasında mühür basıldığında, zaten iki sınıfı ortaya çıkarmış olur. Bunu görmek kolaydır.

If you come to the point where you are to sound the message of the trumpet, and refuse to sound the message—you fail.

Borunun mesajını duyurman gereken ana geldiğinde ve mesajı duyurmayı reddedersen—başarısız olursun.

The three steps of ‘trumpet, ascension and judgment’ are one waymark in three steps, just as in the beginning of the history where one waymark was represented with the ‘death, burial and resurrection.’ The three step test at the end is the litmus test that precedes by five days the Pentecostal Sunday law.

'borazan, göğe yükseliş ve yargı'ya ait üç adım, tıpkı tarihin başlangıcında tek bir yol işaretinin 'ölüm, gömülme ve diriliş' ile temsil edilmesi gibi, üç adım halinde tek bir yol işaretidir. Sondaki üç adımlı sınama, Pentekostal Pazar yasasından beş gün önce gelen turnusol testidir.

Five days after the resurrection the end of the feast of unleavened bread arrives, and that holy convocation marks the first and foundational test of 2024. Are you going to eat the Bread of Heaven or the bread of human reasoning? That test arrived in 2024, and it had been typified by the foundational rebellion of Adam and Eve, Nimrod, Aaron, Jeroboam, Korah and his rebels, the Protestants of Millerite history, the alpha rebellion of John Harvey Kellogg, the rebellion of 1888 and of course the rebellion of 9/11. The foundational rebellion of Cain, conveys the issue of jealousy against your brother, all down the line of foundational rebellions.

Dirilişten beş gün sonra Mayasız Ekmek Bayramı sona erer ve o kutsal toplantı 2024’ün ilk ve temel sınavını işaretler. Gökten inen Ekmek’i mi yiyeceksiniz, yoksa beşerî muhakemenin ekmeğini mi? Bu sınav 2024’te geldi ve şu temel isyanlarla tipolojik olarak örneklendirilmişti: Âdem ile Havva, Nimrod, Harun, Yerovam, Korah ve onun isyancıları; Millerci tarihteki Protestanlar; John Harvey Kellogg’un alfa isyanı; 1888’deki isyan ve elbette 11 Eylül’deki isyan. Kayin’in temel isyanı, temel isyanlar silsilesi boyunca kardeşine karşı kıskançlık meselesini ifade eder.

All the illustrations of foundational rebellion are rebellion against God, but some; such as the rebels of 1888, and the rebels of Korah, include the fact that the chosen messenger is part of the test. The rejection of Miller’s identification that it is Rome that establishes the vision in Daniel 11:14, is a rejection of both the message and the messenger. The test is foundational for not only did Father Miller identify the robbers of verse fourteen as Rome, but also Miller’s son.

Temel nitelikteki isyanın tüm örnekleri Tanrı’ya karşı isyandır; ancak 1888’in isyancıları ve Korah’ın isyancıları gibi bazıları, seçilmiş elçinin sınamanın bir parçası olduğu gerçeğini de ihtiva eder. Miller’ın, Daniel 11:14’te görümü gerçekleştirenin Roma olduğu yönündeki teşhisinin reddi, hem mesaja hem de elçiye yönelik bir reddir. Bu sınama temeldir; çünkü yalnız Miller Baba değil, Miller’ın oğlu da on dördüncü ayetteki yağmacıları Roma olarak teşhis etmiştir.

Five days after the resurrection of December 31, 2023, Miller’s preparatory teaching ministry was taken over by the One who followed after John. For thirty days special instruction to the worshippers in the temple would be given “face to face” by Christ. That preparation was to prepare a priesthood of 80, to proclaim the warning message of the feast of trumpets.

31 Aralık 2023’teki dirilişten beş gün sonra, Miller’in hazırlayıcı öğretim hizmeti, Vaftizci Yahya’nın ardından gelen Kişi tarafından devralındı. Otuz gün boyunca, tapınakta ibadet edenlere Mesih tarafından "yüz yüze" özel öğretim verilecekti. Bu hazırlığın amacı, Boru Çalma Bayramı’nın ikaz mesajını ilan edecek seksen kişilik bir kâhinler zümresini hazırlamaktı.

That preparation of thirty days consists of a foundational first test in the beginning and a second temple test at the ending. The second temple test is finished before the trumpets are blown, and this detail is therefore represented in Miller’s dream when Christ cast the jewels into the casket. It is after He does this, that He invites Miller to “come and see.” It is from the trumpet warning, to the ascension unto judgment that the ensign is lifted up in advance of the Sunday law. The jewels are all in the temple, before Miller is called to “come and see,” and it is when the two witnesses are lifted up in the clouds, that their enemies behold them.

Söz konusu otuz günlük hazırlık, başlangıçta temel bir ilk imtihandan ve sonunda ikinci bir mâbed imtihanından oluşur. İkinci mâbed imtihanı, borazanlar çalınmadan önce tamamlanır; ve bu ayrıntı da bu nedenle, Mesih’in mücevherleri mücevher sandığına attığı Miller’in rüyasında temsil edilir. Bunu yaptıktan sonradır ki Miller’i "gel ve gör" diye davet eder. Borazan uyarısından yargıya doğru yükselişe kadar olan süreçte, Pazar yasasından önce sancak kaldırılır. Mücevherlerin tamamı, Miller "gel ve gör" diye çağrılmadan önce mâbeddedir; ve iki tanık bulutlar içinde yukarı kaldırıldığında, düşmanları onları görür.

Their prediction of an attack from Islam that failed in 2020, is to be repeated after it is corrected, as was the true Midnight Cry of Snow. Miller had an understanding that he identified as the Midnight Cry, but Samuel Snow corrected Miller’s Midnight Cry message, and for this reason, Snow’s Midnight Cry message is called the “true” Midnight Cry message in Millerite history. The message of the Midnight Cry is a message that has been corrected, and empowered by the correction.

Onların 2020’de başarısız olan, İslam’dan gelecek bir saldırıya ilişkin öngörüleri, Snow’un hakiki Gece Yarısı Çığlığı’nda olduğu gibi, düzeltildikten sonra yeniden ileri sürülecektir. Miller, Gece Yarısı Çığlığı olarak tanımladığı bir anlayışa sahipti; ancak Samuel Snow, Miller’in Gece Yarısı Çığlığı mesajını düzeltti ve bu nedenle, Millerci tarihte Snow’un Gece Yarısı Çığlığı mesajı “hakiki” Gece Yarısı Çığlığı mesajı olarak adlandırılır. Gece Yarısı Çığlığı’nın mesajı, düzeltilmiş ve bu düzeltmeyle güçlendirilmiş bir mesajdır.

> “The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844.” Early Writings, 247.

> "Hayal kırıklığına uğrayanlar, Kutsal Yazılardan gecikme döneminde bulunduklarını ve görümün gerçekleşmesini sabırla beklemeleri gerektiğini gördüler. Rab'lerini 1843'te aramalarına yol açan aynı kanıtlar, O'nu 1844'te beklemelerine yol açtı." Early Writings, 247.

The phenomenon occurred at the end of the period of 1840 to 1844, and it also occurred at the beginning. Josiah Litch predicted a fulfillment of Islam in 1840. He put his prediction into the public record in 1838, and then corrected it ten days before August 11, 1840. The corrected prediction fulfillment empowered the first angel’s message. The second message was empowered by the corrected message of the Midnight Cry. Two witnesses from one history that are an alpha witness and an omega witness. Together they identify the empowerment of a message based upon the correction of a previous message.

Bu olgu, 1840-1844 döneminin hem başında hem de sonunda vuku buldu. Josiah Litch, 1840’ta İslam’a ilişkin bir tahakkuku öngördü. Öngörüsünü 1838’de kamuya açık biçimde kayda geçirdi ve 11 Ağustos 1840’tan on gün önce onu tashih etti. Düzeltilmiş öngörünün tahakkuku birinci meleğin mesajını güçlendirdi. İkinci mesaj, Geceyarısı Çığlığı’nın düzeltilmiş mesajı tarafından güçlendirildi. Tek bir tarihten iki şahit vardır: biri alfa şahidi, diğeri omega şahididir. Birlikte, önceki bir mesajın tashihine dayanarak bir mesajın güçlendirilmesini tespit ederler.

The alpha identifies a prophecy of Islam and the omega identifies a prophecy of a shut door. Line upon line, Islam in 1840 and the shut door in 1844, identifies Islam and a shut door as the message of the Midnight Cry. At the beginning of the message Islam is loosed, as in Christ’s triumphal entry. At that point the door is closed in the parable of the ten virgins, as the door is closed upon the judgment of the house of God. At the conclusion of the message, Islam strikes again as the door is closed upon the United States.

Alfa, İslam’a dair bir peygamberliği; Omega ise kapanmış bir kapıya dair bir peygamberliği işaret eder. Satır üzerine satır: 1840’taki İslam ve 1844’teki kapanmış kapı, Gece Yarısı Çığlığı’nın mesajı olarak İslam’ı ve kapanmış bir kapıyı işaret eder. Mesajın başlangıcında İslam salıverilir; tıpkı Mesih’in muzaffer girişinde olduğu gibi. O noktada, on bakirenin benzetmesinde kapı kapanır; Tanrı’nın evinin yargısı üzerine kapı kapanır. Mesajın sonunda, kapı Amerika Birleşik Devletleri üzerine kapanırken, İslam yeniden vurur.

It is important to see that the line produced by Leviticus twenty-three identifies the three steps of Passover at the beginning and the three steps of the priests at the end. The priests are lifted up as an offering at the Sunday law, but they are purified before that event. When they are lifted up, they are the ensign, and when Christ was lifted up in the three steps at the beginning of the line, He drew all the world unto Himself. The lifting up of the one hundred and forty-four thousand is the end of the line that began with the lifting up of Christ. In both the beginning and ending one waymark of three steps are identified.

Levililer 23'ün ortaya koyduğu hattın, başlangıçta Fısıh'ın üç adımını ve sonda kâhinlerin üç adımını tanımladığını görmek önemlidir. Kâhinler, Pazar yasasında bir sunu olarak yükseltilir, fakat o olaydan önce arındırılırlar. Yükseltildiklerinde sancak olurlar; ve çizginin başlangıcındaki üç adımda Mesih yükseltildiğinde, bütün dünyayı Kendisine çekti. Yüz kırk dört binin yükseltilmesi, Mesih'in yükseltilmesiyle başlayan hattın sonudur. Hem başlangıçta hem sonda, üç adımlı tek bir yol işareti tanımlanmıştır.

Three steps at the beginning that are followed by five days, and three steps at the ending that are followed by five days. From that point on, the story is about the great multitude, for the priesthood has been established as the ensign of the one hundred and forty-four thousand. The seven days of Tabernacles is a period for the Gentiles. If we leave off the time of the Gentiles that begins at the Sunday law, and leave off the three and a half days that ended in 2023, we have the temple of the one hundred and forty-four thousand represented within the fifty days of the Pentecostal season from December 31, 2023 unto the soon-coming Sunday law.

Başlangıçta, ardından beş gün gelen üç adım; ve sonda, ardından beş gün gelen üç adım. O noktadan itibaren anlatı büyük kalabalık hakkındadır; zira kâhinlik, yüz kırk dört binin sancağı olarak tesis edilmiştir. Çardaklar Bayramı’nın yedi günü, Uluslar için bir dönemdir. Pazar Yasası ile başlayan Ulusların zamanını ve 2023’te sona eren üç buçuk günü hariç tutarsak, yüz kırk dört binin mabedi, 31 Aralık 2023’ten yakında gelecek Pazar Yasası’na kadar Pentekost döneminin elli günü içinde temsil edilmektedir.

Five days from the resurrection for the virgins, thirty days that follow for the priests. Then five days of a trumpet message from the virgins, ending with their ascension when the forty days concludes, followed by five days unto judgment, followed by five days to the Sunday law. As a symbol of the virgins, the number “5” sets forth the footsteps of the one hundred and forty-four thousand, who are virgins and who are also priests.

Bakireler için dirilişten itibaren beş gün, kâhinler için onu izleyen otuz gün. Ardından, kırk gün tamamlandığında onların göğe yükselişiyle son bulan, bakirelerden gelen bir borazan mesajının beş günü; bunu yargıya giden beş gün ve bunu da Pazar yasasına giden beş gün takip eder. Bakirelerin bir sembolü olarak “5” sayısı, hem bakire hem de kâhin olan yüz kırk dört binin adımlarını ortaya koyar.

During the thirty days of teaching, the final and seventh seal is removed, and it is in that period that Miller sees the jewels being restored. “Come and see” is a symbol based upon the first four seals, so when the seventh seal was opened, Miller was told to “come and see,” but the angels in heaven all just watch on in silence. Miller’s dream is identifying the sealing of the jewels who are the one hundred and forty-four thousand, while also identifying the jewels that are the message of the Midnight Cry. That message conveys the power to the virgins that accomplishes the sealing, and the dirt brush man identifies the One who controls both the messengers and the message.

Otuz günlük öğretim süresince, son ve yedinci mühür açılır ve işte o dönemde Miller mücevherlerin yeniden yerine konulduğunu görür. “Gel ve gör” ifadesi ilk dört mühre dayanan bir semboldür; bu nedenle yedinci mühür açıldığında Miller’a “gel ve gör” denildi, fakat gökteki meleklerin hepsi yalnızca sessizlik içinde seyrettiler. Miller’ın rüyası, yüz kırk dört bin olan mücevherlerin mühürlenmesini tanımlarken, aynı zamanda Gece Yarısı Çığlığı’nın mesajı olan mücevherleri de tanımlamaktadır. Bu mesaj, mühürlemeyi gerçekleştiren kudreti bakirelere iletir ve toz fırçalı adam, hem habercileri hem de mesajı idare eden Zâtı işaret eder.

2024 represents the foundational test, and now in 2026 the temple test has arrived. We are now in the thirty-day period where Christ is teaching, and to not recognize this fact is fatal.

2024, temel imtihanı temsil eder; şimdi ise 2026'da mâbed imtihanı başlamıştır. Şu anda Mesih'in öğretmekte olduğu otuz günlük dönemdeyiz; bu gerçeği idrak etmemek ölümcüldür.

Recognizing the message and the messenger was an element of the foundational test represented by Rome establishing the vision, and is an element of the story of Elijah and Ahab.

Mesajı ve elçiyi tanımak, Roma’nın görümü tesis etmesiyle temsil edilen temel imtihanın bir unsuruydu ve İlyas ile Ahab anlatısının da bir unsurudur.

> And in the thirty and eighth year of Asa king of Judah began Ahab the son of Omri to reign over Israel: and Ahab the son of Omri reigned over Israel in Samaria twenty and two years. And Ahab the son of Omri did evil in the sight of the Lord above all that were before him. And it came to pass, as if it had been a light thing for him to walk in the sins of Jeroboam the son of Nebat, that he took to wife Jezebel the daughter of Ethbaal king of the Zidonians, and went and served Baal, and worshipped him. And he reared up an altar for Baal in the house of Baal, which he had built in Samaria. And Ahab made a grove; and Ahab did more to provoke the Lord God of Israel to anger than all the kings of Israel that were before him. In his days did Hiel the Bethelite build Jericho: he laid the foundation thereof in Abiram his firstborn, and set up the gates thereof in his youngest son Segub, according to the word of the Lord, which he spake by Joshua the son of Nun. And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 16:29–17:1.

> Yahuda Kralı Asa’nın otuz sekizinci yılında, Omri oğlu Ahab İsrail üzerinde krallık etmeye başladı; Omri oğlu Ahab İsrail üzerinde Samiriye’de yirmi iki yıl krallık etti. Omri oğlu Ahab, kendisinden önce gelenlerin hepsinden daha çok, RAB’bin gözünde kötü olanı yaptı. Nevat oğlu Yerovam’ın günahlarında yürümek onun için sanki önemsiz bir şeymiş gibi, Sidonluların Kralı Etbaal’ın kızı İzevel’i kendisine eş olarak aldı; gidip Baal’a kulluk etti ve ona tapındı. Samiriye’de yaptırdığı Baal tapınağında Baal için bir sunak dikti. Ahab bir Aşera putu yaptı; Ahab, İsrail’in Tanrısı RAB’bi, kendisinden önce gelen bütün İsrail krallarının hepsinden daha çok öfkelendirdi. Onun günlerinde Beytelli Hiel Eriha’yı kurdu; temellerini ilk oğlu Aviram’ı yitirerek attı, kapılarını en küçük oğlu Seguv’u yitirerek dikti. Bu, RAB’bin, Nun oğlu Yeşu aracılığıyla söylediği söze göre oldu. Gileat’ın sakinlerinden Tişbeli İlyas Ahab’a şöyle dedi: “Huzurunda durduğum İsrail’in Tanrısı RAB yaşamaktadır ki, bu yıllarda benim sözüm uyarınca olmadıkça ne çiy ne de yağmur olacaktır.” 1 Krallar 16:29–17:1

The numbers associated with Ahab add to the context of the passage. “Thirty-eight” represents a “rising up.” Israel was commanded to “rise up” and enter the Promised Land in the thirty-eighth year.

Ahab’la ilişkilendirilen sayılar, metnin bağlamına katkıda bulunur. “Otuz sekiz” bir “ayağa kalkma”yı temsil eder. İsrail’e, otuz sekizinci yılda “kalkmaları” ve Vaat Edilen Topraklar’a girmeleri buyuruldu.

> Now rise up, said I, and get you over the brook Zered. And we went over the brook Zered. And the space in which we came from Kadeshbarnea, until we were come over the brook Zered, was thirty and eight years; until all the generation of the men of war were wasted out from among the host, as the Lord sware unto them. Deuteronomy 2:13, 14.

> Ben dedim ki: Şimdi kalkın ve Zered Deresi’ni geçin. Biz de Zered Deresi’ni geçtik. Kadeş-Barnea’dan çıktığımızdan Zered Deresi’ni geçinceye kadar geçen süre otuz sekiz yıldı; RAB’bin onlara ant içtiği gibi, savaşçı erkeklerin tüm kuşağı ordu içinden tükenip gidinceye dek. Tesniye 2:13, 14.

Jesus healed the crippled man who was thirty-eight years old when He told him to “rise.”

İsa, ona "Kalk" diye buyurduğunda, otuz sekiz yaşındaki felçli adamı iyileştirdi.

> And a certain man was there, which had an infirmity thirty and eight years. When Jesus saw him lie, and knew that he had been now a long time in that case, he saith unto him, Wilt thou be made whole? The impotent man answered him, Sir, I have no man, when the water is troubled, to put me into the pool: but while I am coming, another steppeth down before me. Jesus saith unto him, Rise, take up thy bed, and walk. And immediately the man was made whole, and took up his bed, and walked: and on the same day was the sabbath. John 5:5–9.

> Orada otuz sekiz yıldır hastalığı olan bir adam vardı. İsa onu orada yatarken görünce ve uzun zamandır bu halde olduğunu anlayınca, ona, “Sağlığına kavuşmak ister misin?” dedi. Hasta adam ona şöyle cevap verdi: “Efendim, su kımıldadığında beni havuza koyacak kimsem yok; ben giderken benden önce bir başkası iniyor.” İsa ona, “Kalk, şilteni topla ve yürü” dedi. Adam hemen şifa buldu, şiltesini topladı ve yürüdü. Ve o gün Şabat günüydü. Yuhanna 5:5-9.

Josiah Litch made a prediction in 1838, that he fine-tuned in 1840. The thirty-eighth year Moses references in Deuteronomy, was also the fortieth year. Josiah Litch’s two-step process paralleled the two-step revival of his namesake, king Josiah. The numbers of 38 and 40 in relation to one another, represent a rising up, which is what happens to the two witnesses when they are lifted up into the clouds.

Josiah Litch 1838’de bir öngörüde bulundu; bunu 1840’ta daha da netleştirdi. Musa’nın Tesniye’de andığı otuz sekizinci yıl, aynı zamanda kırkıncı yıldı. Josiah Litch’in iki aşamalı süreci, adaşı Kral Yoşiya’nın iki aşamalı ıslahıyla paralellik gösteriyordu. 38 ve 40 sayıları, birbirleriyle olan ilişkileri içinde, bir yükselişi temsil eder; bu, iki tanığın bulutlara kaldırıldıklarında gerçekleşen şeydir.

With Litch, the lifting up was accomplished by the message of Islam of the second woe. The lifting up that is marked by Christ’s ascension, comes after the trumpet message of Islam. Those first two steps of the waymark of trumpet, ascension and judgment was typified by Litch, whose two steps were typified by king Josiah’s two step revival and reformation. In Deuteronomy the command was to rise up and go into the Promised Land, and the lifting up of the ensign at the Sunday law is the identical promise.

Litch ile birlikte, yükseltilme, ikinci felakete ait İslam mesajı aracılığıyla gerçekleştirildi. Mesih’in göğe yükselişiyle işaretlenen yükseltilme, İslam’ın borazan mesajından sonra gelir. Borazan, göğe yükseliş ve yargıdan oluşan yol işaretinin ilk iki adımı Litch tarafından tipolojide temsil edildi; Litch’in bu iki adımı ise Kral Yoşiya’nın iki aşamalı uyanış ve reformuyla örneklenmişti. Tesniye’de buyruk, kalkıp Vaat Edilen Diyar’a girmekti; Pazar yasası sırasında sancağın yükseltilmesi de aynı vaattir.

Ahab reigned twenty-two years, thus he reigns during the period when Divinity is combined with humanity, which is the period of thirty days that precedes the trumpet message. Ahab is Trump, who will marry Jezebel in the very near future. In the period of Trump, only Elijah has a message of rain. This fact is foundational, for the movement of the one hundred and forty-four thousand is the movement of the methodology of line upon line; and that methodology is based upon the foundational truth that the reform movement of the one hundred and forty-four thousand has been typified by every reform movement of sacred history. In each of those movements the leaders were part of the testing process. Every time.

Ahab yirmi iki yıl hüküm sürdü; böylece, ilâhî olan ile insanî olanın birleştiği dönemde, yani boru mesajından önce gelen otuz günlük dönemde hüküm sürmektedir. Ahab, çok yakın bir gelecekte Jezebel ile evlenecek olan Trump’tır. Trump döneminde yalnızca Elijah’ın yağmur mesajı vardır. Bu gerçek temel niteliktedir; zira yüz kırk dört binin hareketi, satır üzerine satır metodolojisinin hareketidir; ve bu metodoloji, yüz kırk dört binin reform hareketinin kutsal tarihteki her reform hareketi tarafından tiplenmiş olduğu temel hakikatine dayanır. Bu hareketlerin her birinde önderler imtihan sürecinin bir parçasıydı. Her defasında.

Ahab is the seventh king from Jeroboam, and we have repeatedly shown how Ahab is the state during the Sunday law crisis. We have shown how the Laodicean Seventh-day Adventist church rebuilt Jericho in 1863, costing the Whites their oldest and youngest sons, and typifying Jericho at the Sunday law. 1863 typifies the Sunday law.

Ahab, Yeroboam’dan itibaren yedinci kraldır ve Ahab’ın Pazar Yasası krizi sırasında devlet olduğunu defalarca gösterdik. Laodikyalı Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin 1863’te Eriha’yı yeniden inşa ettiğini, bunun White ailesine en büyük ve en küçük oğullarına mal olduğunu ve Pazar Yasası’nda Eriha’nın tipini teşkil ettiğini gösterdik. 1863, Pazar Yasası’nın tipidir.

The passage is full of symbolism identifying the period as the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and in that time period to reject Miller’s understanding of a truth that was placed upon Habakkuk’s 1843 table is foundational rebellion, that includes a disregard for God’s chosen messenger under the same pretext as Korah’s rebels and the rebels of 1888, who claimed that all the congregation is holy.

Bu pasaj, dönemi yüz kırk dört binin mühürlenmesi olarak belirleyen sembolizmle doludur; ve o zaman diliminde, Habakkuk’un 1843 tablosuna yerleştirilmiş bir hakikate dair Miller’in kavrayışını reddetmek, “bütün topluluğun kutsal olduğu” bahanesini ileri süren Kora’nın isyancıları ve 1888’in isyancılarıyla aynı gerekçeyle Tanrı’nın seçtiği elçiyi hiçe saymayı da içeren, temel mahiyette bir isyandır.

We are now in the test of the temple when the windows of heaven are opened along with a dispensational door. The dispensational door marks the transition for the priests from Laodicea unto the priests of Philadelphia. It marks the separation of the counterfeit and true jewels of Miller’s dream. The windows identify a curse or a blessing. Malachi three, premises the test upon returning. Miller’s dream emphasizes the restoration of both the priesthood and the message. Revelation nineteen identifies the army of the Lord that is raised up when a prediction of a trumpet message of Islam is fulfilled.

Şimdi, göklerin pencerelerinin dispenzasyonal bir kapıyla birlikte açıldığı mâbedin imtihanının içindeyiz. Dispenzasyonal kapı, kâhinlerin Laodikya’dan Filadelfya’nın kâhinlerine geçişini işaretler. Bu, Miller’in rüyasındaki sahte ve hakiki mücevherlerin ayrımını işaretler. Pencereler bir laneti ya da bir bereketi belirler. Malaki üç, imtihanı dönüş üzerine temellendirir. Miller’in rüyası, hem kâhinliğin hem de mesajın yeniden tesisini vurgular. Vahiy on dokuz, İslam’ın bir boru bildirisine dair bir kehanet yerine geldiğinde ayağa kaldırılan Rab’bin ordusunu tanımlar.

The test that precedes the litmus test of the trumpet message is the second and it is the temple test. Miller’s dream produces a doubling, that is always associated with the second test, for Miller’s dream uses jewels as both the messages and the messengers. The temple test involves the application of the line upon line methodology of the latter rain. It requires the priests to see the temple in the various lines of prophecy in order to align the messages. The dirt brush man’s larger casket is the temple of the one hundred and forty-four thousand, and Malachi’s storehouse is the same. The heart of the temple furnishing is the ark of the covenant, which the covering cherubim’s continually look to, thus emphasizing the focus of all holy beings. The holy in this history need to look unto the temple and gaze into the ark.

Borazan mesajının turnusol testinden önce gelen imtihan, ikincisidir ve tapınak imtihanıdır. Miller’in rüyası bir ikileme meydana getirir; bu, daima ikinci imtihanla ilişkilidir; zira Miller’in rüyasında mücevherler hem mesajlar hem de haberciler olarak kullanılır. Tapınak imtihanı, geç yağmurun satır üzerine satır metodolojisinin uygulanmasını içerir. Bu, mesajları birbiriyle uyumlu hâle getirmek için kâhinlerin peygamberliğin çeşitli çizgilerinde tapınağı görmelerini gerektirir. Kir fırçasını kullanan adamın daha büyük sandığı, yüz kırk dört binin tapınağıdır; Malaki’nin ambarı da aynıdır. Tapınak teçhizatının kalbi, örtücü keruvların sürekli yöneldiği Ahit Sandığı’dır; böylece bütün kutsal varlıkların odak noktasını vurgular. Bu tarihteki kutsalların tapınağa yönelmeleri ve Ahit Sandığı’nın içine dikkatle bakmaları gerekir.

The temple of the one hundred and forty-four thousand is the subject of Leviticus twenty-three and it presents a historical line that was fulfilled in the time of Christ with what Sister White calls “the Pentecostal season.” From the resurrection unto Pentecost, or from December 31, 2023 unto the Sunday law Leviticus twenty-three’s prophetic line represents the temple of the one hundred and forty-four thousand. That history begins with a waymark of three steps followed by five days and it ends with a waymark of three steps followed by five days. In the middle of the alpha and omega histories is the thirty days of sealing the priests. That overall line begins with the seventh-day Sabbath and ends with the seventh-year Sabbath. At this level the temple of the one hundred and forty-four thousand is the ark that will carry 8 souls to the earth made new, and it is also the ark of the covenant that is shadowed by two angels, just as the two Sabbaths shadow the temple of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand represented with the Pentecostal season.

Yüz kırk dört binin tapınağı, Levililer yirmi üçte ele alınan konudur ve Kızkardeş White’ın “Pentekost mevsimi” diye adlandırdığı şeyle Mesih zamanında yerine gelmiş bir tarihsel çizgi sunar. Dirilişten Pentekost’a, yahut 31 Aralık 2023’ten Pazar yasasına kadar, Levililer yirmi üçün peygamberî çizgisi yüz kırk dört binin tapınağını temsil eder. O tarihçe, ardından beş gün gelen üç basamaklı bir işaret noktasıyla başlar ve ardından beş gün gelen üç basamaklı bir işaret noktasıyla sona erer. Alfa ve omega tarihlerinin ortasında kâhinlerin mühürlenmesinin otuz günü vardır. Bu bütüncül çizgi yedinci gün Sebti ile başlar ve yedinci yıl Sebti ile sona erer. Bu düzeyde, yüz kırk dört binin tapınağı, sekiz canı yenilenmiş dünyaya taşıyacak olan gemidir; ve aynı zamanda iki melek tarafından gölgelenen antlaşma sandığıdır; tıpkı Pentekost mevsimiyle temsil edilen yüz kırk dört binin kâhinlik tapınağını iki Sebtin gölgelemesi gibi.

Leviticus twenty-three is about the priesthood of the one hundred and forty-four thousand during the final manifestation of the Pentecostal season that began at Christ’s resurrection and continued until fifty days later at the Day of Pentecost. The Pentecostal season is established when the first twenty-two verses of Leviticus twenty-three is aligned with the last twenty-two verses. William Miller’s dream identifies that the jewels of God’s word are both the message and the messengers.

Levililer 23. bölüm, Mesih’in dirilişiyle başlayıp elli gün sonra Pentekost Günü’ne kadar süren Pentekost döneminin nihai tezahürü sırasında yüz kırk dört binin kâhinliğini ele alır. Levililer 23. bölümün ilk yirmi iki ayeti, son yirmi iki ayetle yan yana getirildiğinde Pentekost dönemi tesis edilir. William Miller’in rüyası, Tanrı’nın sözünün mücevherlerinin hem mesaj hem de haberciler olduğunu ortaya koyar.

> “I have had precious opportunities to obtain an experience. I have had an experience in the first, second, and third angels’ messages. The angels are represented as flying in the midst of heaven, proclaiming to the world a message of warning, and having a direct bearing upon the people living in the last days of this earth’s history. No one hears the voice of these angels, for they are a symbol to represent the people of God who are working in harmony with the universe of heaven. Men and women, enlightened by the Spirit of God, and sanctified through the truth, proclaim the three messages in their order.” Life Sketches, 429.

> Deneyim edinmek için kıymetli fırsatlarım oldu. Birinci, ikinci ve üçüncü meleklerin mesajları konusunda deneyim kazandım. Melekler, göğün ortasında uçarak dünyaya bir uyarı mesajı ilan ederken resmedilir; bu mesajlar, bu dünyanın tarihinin son günlerinde yaşayan insanları doğrudan ilgilendirir. Hiç kimse bu meleklerin sesini duymaz; çünkü onlar, göksel âlemle uyum içinde çalışan Tanrı’nın halkını temsil eden bir semboldür. Tanrı’nın Ruhu tarafından aydınlatılmış ve hakikat aracılığıyla kutsallaştırılmış erkekler ve kadınlar, bu üç mesajı sırasıyla ilan eder. Life Sketches, 429.

The angels are symbols of God’s people who proclaim the message represented by the angel.

Melekler, melek tarafından temsil edilen mesajı tebliğ eden Tanrı’nın halkının sembolleridir.

> “Time is short. The first, second, and third angel’s messages are the messages to be given to the world. We hear not literally the voice of the three angels, but these angels in Revelation represent a people who will be upon the earth and give these messages.

> Zaman kısadır. Birinci, ikinci ve üçüncü meleklerin mesajları, dünyaya verilecek mesajlardır. Üç meleğin sesini kelimenin tam anlamıyla işitmeyiz, ancak Vahiy’deki bu melekler, yeryüzünde bulunacak ve bu mesajları verecek bir halkı temsil eder.

> “John saw ‘Another angel come down from heaven, having great power; and the whole earth was lightened with his glory.’ Revelation 18:1. That work is the voice of the people of God proclaiming a message of warning to the world.” The 1888 Materials, 926.

> Yuhanna, 'Büyük bir güce sahip başka bir meleğin gökten indiğini; bütün yeryüzünün onun görkemiyle aydınlandığını' gördü. Vahiy 18:1. O hizmet, Tanrı'nın halkının dünyaya bir uyarı mesajı ilan eden sesidir. The 1888 Materials, 926.

Angels represent the people who give the messages represented by the angels. William Miller is represented prophetically in a multitude of applications. One of those applications is that Miller is represented by the first and the last time prophecies he was led to proclaim. The seven times or 2,520 years that ended in 1798, was Miller’s alpha discovery and the cleansing of the sanctuary at the end of 2,300 evenings and mornings on October 22, 1844 was Miller’s omega discovery. Millerite history is represented from 1798 to 1844, and though it was the history of the first and second angels’ it is called by the name of the messenger of that history. Millerite history identifies that Miller was the “voice” proclaiming the first and second angels’ message, and the first angel announced the beginning of judgment on October 22, 1844, and the first angel arrived at the time of the end in 1798, at the conclusion of the “seven times” scattering of the kingdom of Israel. Miller is a symbol of both the 2,520-year prophecy and the 2,300-year prophecy.

Melekler, kendileriyle simgelenen mesajları ileten insanları temsil eder. William Miller, çok sayıda uygulamada peygamberî biçimde temsil edilmektedir. Bu uygulamalardan biri, Miller’in ilan etmeye yönlendirildiği ilk ve son “zaman” peygamberlikleriyle temsil edilmesidir. 1798’de sona eren “yedi zaman” ya da 2.520 yıl, Miller’in alfa keşfiydi; 22 Ekim 1844’te 2.300 akşam ve sabahın sonunda mabedin arındırılması ise Miller’in omega keşfiydi. Millerci tarih 1798’den 1844’e kadar olan dönemle temsil edilir ve bu, birinci ve ikinci meleklerin tarihi olsa da, o tarihin habercisinin adıyla anılır. Millerci tarih, Miller’in birinci ve ikinci meleğin mesajlarını ilan eden “ses” olduğunu ortaya koyar; birinci melek 22 Ekim 1844’te yargının başlangıcını ilan etmişti ve birinci melek, İsrail krallığının “yedi zaman” süren dağıtılışının sonunda, 1798’de, “zamanın sonu”nda geldi. Miller, hem 2.520 yıllık peygamberliğin hem de 2.300 yıllık peygamberliğin bir sembolüdür.

The first waymark of 1798 announced that the judgment would begin when the 2,300-years ended on October 22, 1844. Then the Lord opened up the light of the seventh-day Sabbath, and it was His intent to finish the work, so He attempted to open up further light upon the seven times in 1856, but rebellion was manifested, instead of faith. The seven times is the alpha of Millerite history and the 2,300 is the omega.

1798’deki ilk yol işareti, 2.300 yıl 22 Ekim 1844’te sona erdiğinde yargının başlayacağını ilan etti. Ardından Rab Yedinci Gün Sebti’nin ışığını açığa çıkardı ve işi tamamlamak O’nun maksadıydı; bu nedenle 1856’da yedi zaman konusunda daha fazla ışık açığa çıkarmaya teşebbüs etti, fakat iman yerine isyan tezahür etti. Yedi zaman, Millerci tarihin alfasıdır ve 2.300 de omegadır.

The seven times is represented by the seventh-year Sabbath and the 2,300 is represented by the seventh-day Sabbath. Millerite history is represented by 1798 and 1844, and 1798 represents the seven times and 1844 represents the 2,300 years. Those two Sabbaths are the bookends to the history represented in Leviticus twenty-three. Those two Sabbaths represent two messages, that make one message. Those two messages represent the Millerites, for the people that proclaim the messages represent the angels that symbolize the message. 1798 the first angel arrived and in 1844 the third angel arrived.

Yedi vakit, yedinci yıl Şabatı ile; iki bin üç yüz ise yedinci gün Şabatı ile temsil edilir. Milleritlerin tarihi 1798 ve 1844 ile temsil edilir; 1798 yedi vakti, 1844 ise iki bin üç yüz yılı temsil eder. Bu iki Şabat, Levililer’in yirmi üçüncü bölümünde temsil edilen tarihin parantezlerini teşkil eder. Bu iki Şabat, tek bir mesaj teşkil eden iki mesajı temsil eder. Bu iki mesaj, Milleritleri temsil eder; çünkü mesajları ilan eden halk, mesajı simgeleyen melekleri temsil eder. 1798’de birinci melek geldi ve 1844’te üçüncü melek geldi.

Leviticus twenty-three has seven feasts and seven holy convocations, though every feast is not a holy convocation and vise versa. The feasts all fall between the first and the last holy convocation, which is the seventh-day Sabbath in the beginning and the seventh-year Sabbath at the end. The history of the feasts is bookended with the two Sabbaths that represent William Miller and the Millerites.

Levililer 23. bölümde yedi bayram ve yedi kutsal toplantı vardır; ancak her bayram kutsal bir toplantı değildir, her kutsal toplantı da bir bayram değildir. Bayramların hepsi, ilk kutsal toplantı olan başlangıçtaki yedinci gün Şabatı ile son kutsal toplantı olan sondaki yedinci yıl Şabatı arasında yer alır. Bayramların tarihi, William Miller ve Millercileri temsil eden iki Şabatla çerçevelenmiştir.

When the first twenty-two verses and the last twenty-two verses are combined in Leviticus twenty-three the Pentecostal season is identified. The structure that is established by bringing the lines together is absolutely divine. The Pentecostal season of the structure clearly illustrates the three steps of the three angels. It bears the signature of “Truth.” It bears the signature of Alpha and Omega. It bears the signature of Palmoni. It leads a student to the very heart of the Most Holy Place. It identifies the temple of the one hundred and forty-four thousand. It extends all the way to the earth made new.

Levililer 23’te ilk yirmi iki ayet ile son yirmi iki ayet birleştirildiğinde, Pentekost dönemi belirlenir. Hatları bir araya getirmek suretiyle tesis edilen yapı, mutlak surette ilahidir. Bu yapının Pentekost dönemi, üç meleğin üç adımını açıkça ortaya koyar. Bu yapı, "Hakikat"in imzasını taşır. Alfa ve Omega'nın imzasını taşır. Palmoni'nin imzasını taşır. Bir öğrenciyi Kutsalların Kutsalı'nın bizzat kalbine götürür. Yüz kırk dört binin tapınağını tanımlar. Yeni kılınmış yeryüzüne kadar uzanır.

This truth of Leviticus twenty-three is now being unsealed in connection with the temple test that precedes the litmus and third test. The third angel arrived in 1844, and then again at 9/11 and then again in 2023. When the third angel arrived in 1844 the faithful were to by faith follow Christ into the Most Holy Place. Leviticus twenty-three is the path into the Most Holy Place and represents an element of the temple test. John was told to measure the temple and also the worshippers therein.

Levililer yirmi üçteki bu gerçek, turnusol sınaması ve üçüncü sınamadan önce gelen mâbed sınamasıyla bağlantılı olarak şimdi mührü açılmaktadır. Üçüncü melek 1844’te geldi, sonra 11 Eylül’de ve sonra da 2023’te yeniden geldi. Üçüncü melek 1844’te geldiğinde, sadıklar imanla Mesih’i En Kutsal Yer’e dek izlemeliydi. Levililer yirmi üç, En Kutsal Yer’e giden yoldur ve mâbed sınamasının bir unsurunu temsil eder. Yuhanna’ya mâbedi ve orada ibadet edenleri ölçmesi buyuruldu.

Miller’s casket is the temple and the jewels are the worshippers therein. Malachi’s storehouse is the temple and the tithes are the worshippers therein. The Pentecostal season, as represented in the line upon line application of Leviticus twenty-three represents the temple of the one hundred and forty-four thousand. More directly it illustrates the ark of the covenant, with the covering cherubs looking at the Ten Commandments, Aaron’s rod that budded and the golden pot of manna.

Miller’ın mücevher kutusu tapınaktır ve içindeki mücevherler de oradaki tapınanlardır. Malaki’nin ambarı tapınaktır ve onda birler oradaki tapınanlardır. Levililer 23’ün satır satır uygulanışında gösterildiği üzere, Pentekost dönemi, yüz kırk dört binin tapınağını temsil eder. Daha doğrudan ise, Antlaşma Sandığı’nı tasvir eder; örten keruvlar On Emir’e, filizlenmiş Harun’un asasına ve manna dolu altın kaba bakmaktadır.

The covering cherubs are angels, and angels represent a message and the messenger. The message that is the alpha message of Leviticus twenty-three is the seventh-day Sabbath, and the omega message is the seventh-year Sabbath. Both are messages, and they are also the alpha and omega messages of William Miller and the Millerites, with the fulfillment of the “seven times,” in 1798, a symbol of the seventh-year Sabbath, and in 1844, God led His people into the Most Holy Place, where they discovered the seventh-day Sabbath. Those two Sabbaths are the first and last holy convocations in Leviticus twenty-three, and the Pentecostal season is positioned between them both, just as the ark was positioned between the two covering cherubs.

Örtücü keruvlar meleklerdir ve melekler bir mesajı ve habercisini temsil eder. Levililer 23’ün alfa mesajı yedinci gün Şabatıdır; omega mesajı ise yedinci yıl Şabatıdır. Her ikisi de birer mesajdır; ayrıca William Miller ve Millercilerin alfa ve omega mesajlarıdır. “Yedi zaman”ın 1798’de yerine gelmesi yedinci yıl Şabatının bir simgesidir; 1844’te ise Tanrı halkını Kutsalların Kutsalı’na götürdü ve orada yedinci gün Şabatını keşfettiler. Bu iki Şabat, Levililer 23’teki ilk ve son kutsal toplantılardır; Pentekost dönemi ise, tıpkı iki örtücü keruvun arasında Antlaşma Sandığı’nın yer almış olması gibi, ikisinin arasında konumlanmıştır.

The temple is to be measured, and it includes leaving off the courtyard that is given to the Gentiles. At the Sunday law judgment for the house of God ends, and the judgment of the Gentiles begins. The times of the Gentiles ended in 1798, at the end of 1,260 years, and at the end of three and a half days, (a symbol of 1,260) John was to leave off the courtyard.

Tapınak ölçülecektir ve bu, uluslara verilmiş olan avlunun dışarıda bırakılmasını da kapsar. Pazar Yasası sırasında Tanrı’nın evi üzerindeki yargı sona erer ve ulusların yargısı başlar. Ulusların zamanları, 1.260 yılın bitiminde, 1798’de nihayete erdi; ve üç buçuk günün sonunda (1.260’ın bir simgesi olarak) Yuhanna’ya avluyu dışarıda bırakması buyurulmuştu.

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> Bana değneğe benzer bir kamış verildi; ve melek durup şöyle dedi: Kalk, Tanrı’nın tapınağını, sunağı ve orada tapınanları ölç. Ama tapınağın dışında olan dış avluyu dışarıda bırak ve onu ölçme; çünkü o uluslara verilmiştir; ve onlar kutsal kenti kırk iki ay ayakları altında çiğneyeceklerdir. Vahiy 11:1, 2.

The court was to be left off, for it was given to the Gentiles, who trod it under foot for three and a half days, or forty-two months.

Avlu hariç tutulacaktı; çünkü o, onu üç buçuk gün yahut kırk iki ay boyunca ayaklar altında çiğneyen uluslara verilmişti.

> And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

> Kılıcın ağzıyla düşecekler ve bütün uluslar arasına tutsak olarak götürüleceklerdir; ve Yeruşalim, ulusların zamanları tamamlanıncaya dek milletler tarafından ayaklar altına alınacaktır. Luka 21:24.

The times of the Gentiles was fulfilled in 1798, when the book of Daniel was unsealed.

Ulusların zamanları 1798'de, Daniel kitabının mührü açıldığında, tamamlandı.

> “In the temple at Jerusalem a low wall separated the outer court from all other portions of the sacred building. Upon this wall were inscriptions in different languages, stating that none but Jews were allowed to pass this boundary. Had a Gentile presumed to enter the inner enclosure, he would have desecrated the temple, and would have paid the penalty with his life. But Jesus, the originator of the temple and its service, drew the Gentiles to Him by the tie of human sympathy, while His divine grace brought to them the salvation which the Jews rejected.” The Desire of Ages, 194.

> Kudüs’teki tapınakta alçak bir duvar, dış avluyu kutsal yapının diğer bölümlerinden ayırıyordu. Bu duvarın üzerinde, bu sınırı Yahudilerden başkasının geçmesine izin verilmediğini belirten çeşitli dillerde yazıtlar bulunuyordu. Yahudi olmayan biri iç bölgeye girmeye kalkışsaydı, tapınağı kirletmiş olur ve bunun cezasını canıyla öderdi. Oysa tapınağın ve tapınak hizmetinin asıl kurucusu olan İsa, insanî şefkat bağıyla Yahudi olmayanları kendisine çekti; ilahî lütfu ise Yahudilerin reddettiği kurtuluşu onlara getirdi. Çağların Arzusu, 194.

December 31, 2023 ended the three and a half prophetic days from the disappointment of July 18, 2020. That three and a half years identifies that a prophetic message would then be unsealed, and that the times of the Gentiles was fulfilled, and left off of the measuring of the temple and the worshippers therein. At the Sunday law, which in the Pentecostal season was the Day of Pentecost, judgment passes unto the Gentiles. When we leave off the times of the Gentiles when measuring the temple of the one hundred and forty-four thousand, we find that December 31, 2023 unto the Sunday law is the temple.

31 Aralık 2023, 18 Temmuz 2020’deki hüsrandan itibaren üç buçuk peygamberî günü sona erdirdi. Bu üç buçuk yıl, o vakitte bir peygamberî mesajın mühürünün açılacağını ve milletlerin zamanının tamamlanarak, mâbedin ve onun içindeki ibadet edenlerin ölçülmesinin dışında bırakıldığını bildirir. Pentikost döneminde Pentikost Günü olan Pazar yasasında, yargı milletlere intikal eder. Yüz kırk dört binin mâbedini ölçerken milletlerin zamanını bir kenara bıraktığımızda, 31 Aralık 2023’ten Pazar yasasına kadar olan dönemin mâbedi teşkil ettiğini tespit ederiz.

The witness of the temple is that it is raised up in two steps; first the foundation, then the temple is identified as finished when the foundation stone that was rejected, marvelously becomes the head of the corner. The foundation was laid when ancient Israel came out of Babylon in the history of the first decree, and the temple was finished in the history of the second decree, but before the third decree. The foundational test occurred in 2024 and we are now in the temple test. That temple test ends at the third and litmus test, and the temple test requires God’s people to measure the temple.

Tapınağın şehadeti şudur: O, iki aşamada inşa edilir; önce temel atılır, sonra da reddedilen temel taşı, harikulade surette köşenin baş taşı olduğunda tapınak tamamlanmış sayılır. İlk fermanın tarihinde kadim İsrail Babil’den çıktığında temel atıldı ve tapınak ikinci fermanın tarihinde, fakat üçüncü fermanın öncesinde tamamlandı. Temel imtihanı 2024 yılında vuku buldu ve şimdi tapınak imtihanındayız. Bu tapınak imtihanı, üçüncü ve turnusol testinde sona erer; ve tapınak imtihanı, Tanrı’nın halkının tapınağı ölçmesini gerektirir.

The temple in Leviticus twenty-three is raised up from December 31, 2023 unto the Sunday law, and within that prophetic history the three tests that always occur when a prophecy is unsealed are represented. The last of the three is the litmus test, that was represented by the Exeter camp meeting. At that meeting you either attended the meetings in the tent where Elder Snow twice presented his message of the true Midnight Cry, or you attended the emotional and unbalanced meetings over at the Watertown tent. When the meetings ended the message of the true Midnight Cry went like a tidal wave. Exeter was the litmus test, and the litmus test represents the sealing.

Levililer yirmi üçüncü bölümdeki Tapınak, 31 Aralık 2023’ten Pazar yasasına kadar yükseltilmektedir; o peygamberî tarihin içinde ise, bir peygamberlik sözünün mührü açıldığında daima vuku bulan üç imtihan temsil edilmektedir. Bu üçünün sonuncusu, Exeter kamp toplantısıyla temsil edilmiş olan turnusol testidir. O toplantıda ya Presbiter Snow’un gerçek Geceyarısı Çığlığı mesajını iki kez sunduğu çadırdaki oturumlara katıldınız ya da Watertown çadırındaki duygusal ve dengesiz toplantılara katıldınız. Toplantılar sona erdiğinde, gerçek Geceyarısı Çığlığı’nın mesajı bir gelgit dalgası gibi yayıldı. Exeter turnusol testiydi ve turnusol testi mühürlemeyi temsil eder.

The Exeter camp meeting was typified by Christ triumphal entry into Jerusalem, and Lazarus led the ass Jesus rode upon. Lazarus death was the disappointment of July 18, 2020, but he was also Christ’s crowning miracle and the “seal” of His divinity.

Exeter kamp toplantısı, Mesih’in Kudüs’e muzaffer girişiyle tipolojik olarak temsil edilmişti ve Lazar, İsa’nın bindiği merkebi önden götürdü. Lazar’ın ölümü 18 Temmuz 2020’deki hayal kırıklığıydı; ancak o aynı zamanda Mesih’in taçlandıran mucizesi ve ilahiyetinin “mührü”ydü.

> “Had Christ been in the sickroom, Lazarus would not have died; for Satan would have had no power over him. Death could not have aimed his dart at Lazarus in the presence of the Life-giver. Therefore Christ remained away. He suffered the enemy to exercise his power, that He might drive him back, a conquered foe. He permitted Lazarus to pass under the dominion of death; and the suffering sisters saw their brother laid in the grave. Christ knew that as they looked on the dead face of their brother their faith in their Redeemer would be severely tried. But He knew that because of the struggle through which they were now passing their faith would shine forth with far greater power. He suffered every pang of sorrow that they endured. He loved them no less because He tarried; but He knew that for them, for Lazarus, for Himself, and for His disciples, a victory was to be gained.

> Mesih hasta odasında bulunmuş olsaydı, Lazar ölmezdi; çünkü Şeytan’ın onun üzerinde hiçbir gücü olmazdı. Yaşam Veren’in huzurunda Ölüm, okunu Lazar’a doğrultamazdı. Bu nedenle Mesih uzakta kaldı. Düşmanın kudretini icra etmesine müsaade etti ki onu, mağlup bir düşman olarak, geri püskürtsün. Lazar’ın ölümün egemenliği altına girmesine izin verdi; acı çeken kız kardeşler de kardeşlerinin mezara konulduğunu gördüler. Mesih, onlar kardeşlerinin ölü yüzüne bakarken, Kurtarıcılarına olan imanlarının şiddetle sınanacağını biliyordu. Ama şimdi içinden geçmekte oldukları bu mücadelenin sonucu olarak imanlarının çok daha büyük bir güçle parlayacağını da biliyordu. Onların çektiği her keder sancısını O da çekti. Gecikti diye onları daha az sevmedi; fakat onlar için, Lazar için, Kendisi için ve öğrencileri için kazanılacak bir zafer vardı.

> “‘For your sakes,’ ‘to the intent ye may believe.’ To all who are reaching out to feel the guiding hand of God, the moment of greatest discouragement is the time when divine help is nearest. They will look back with thankfulness upon the darkest part of their way. ‘The Lord knoweth how to deliver the godly,’ 2 Peter 2:9. From every temptation and every trial He will bring them forth with firmer faith and a richer experience.

> 'Sizin uğrunuza,' 'iman edesiniz diye.' Tanrı’nın yönlendirici elini hissetmek için uzanan herkes için, en büyük cesaret kırıklığı anı, ilahî yardımın en yakın olduğu zamandır. Yollarının en karanlık bölümüne şükranla geriye dönüp bakacaklardır. 'Rab, takva sahiplerini nasıl kurtaracağını bilir,' 2 Petrus 2:9. Her ayartıdan ve her sınamadan onları daha sarsılmaz bir imanla ve daha zengin bir tecrübeyle çıkaracaktır.

> “In delaying to come to Lazarus, Christ had a purpose of mercy toward those who had not received Him. He tarried, that by raising Lazarus from the dead He might give to His stubborn, unbelieving people another evidence that He was indeed ‘the resurrection, and the life.’ He was loath to give up all hope of the people, the poor, wandering sheep of the house of Israel. His heart was breaking because of their impenitence. In His mercy He purposed to give them one more evidence that He was the Restorer, the One who alone could bring life and immortality to light. This was to be an evidence that the priests could not misinterpret. This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 528, 529.

> Lazar’a gelmeyi geciktirmesinde Mesih’in, kendisini kabul etmemiş olanlara yönelik merhamet dolu bir amacı vardı. Oyalanmıştı ki, Lazar’ı ölümden dirilterek inatçı, iman etmeyen halkına gerçekten ‘diriliş ve yaşam’ olduğuna dair bir kanıt daha versin. İsrail evinin yoksul, başıboş dolaşan koyunları olan bu halktan tüm umudunu kesmek istemiyordu. Tövbe etmeyişleri yüzünden yüreği parçalanıyordu. Merhametiyle, Yenileyici olduğunu ve yalnızca kendisinin yaşamı ve ölümsüzlüğü ışığa çıkarabileceğini onlara gösterecek bir kanıt daha vermeyi amaçladı. Bu, kâhinlerin yanlış yorumlayamayacağı bir kanıt olacaktı. Beytanya’ya gidişini geciktirmesinin nedeni buydu. Bu taçlandırıcı mucize, Lazar’ın diriltilmesi, O’nun işine ve tanrılık iddiasına Tanrı’nın mührünü vuracaktı. Çağların Arzusu, 528, 529.

The triumphal entry began with the loosing of an ass for Christ to ride upon.

Muzaffer giriş, Mesih’in bineceği bir eşeğin bağının çözülmesiyle başladı.

> And when they drew nigh unto Jerusalem, and were come to Bethphage, unto the mount of Olives, then sent Jesus two disciples, Saying unto them, Go into the village over against you, and straightway ye shall find an ass tied, and a colt with her: loose them, and bring them unto me. And if any man say ought unto you, ye shall say, The Lord hath need of them; and straightway he will send them. All this was done, that it might be fulfilled which was spoken by the prophet, saying, Tell ye the daughter of Sion, Behold, thy King cometh unto thee, meek, and sitting upon an ass, and a colt the foal of an ass. And the disciples went, and did as Jesus commanded them. Matthew 21:1–6.

> Yeruşalim’e yaklaştıklarında ve Zeytin Dağı’ndaki Beytfage’ye geldiklerinde, İsa iki öğrenciyi gönderdi. Onlara, “Karşınızdaki köye gidin; hemen orada bağlı bir eşek ve yanında sıpası bulacaksınız; onları çözün ve bana getirin. Size biri bir şey söylerse, ‘Rab’bin onlara ihtiyacı var’ deyin; hemen onları gönderecektir” dedi. Bütün bunlar, peygamber aracılığıyla söylenen söz yerine gelsin diye oldu: “Siyon kızına söyleyin: İşte, Kralın sana geliyor; alçakgönüllü; bir eşeğe ve bir eşeğin sıpasına binmiş olarak.” Öğrenciler gidip İsa’nın kendilerine buyurduğu gibi yaptılar. Matta 21:1-6.

The Midnight Cry message joined the message of the second angel that had arrived at the first disappointment. In the time of Christ that disappointment was the death of Lazarus, and for the Millerites it was the failed prediction of 1843, that arrived on April 19, 1844. Both those disappointments represent July 18, 2020.

Gece Yarısı Çığlığı mesajı, ilk hayal kırıklığı sırasında gelmiş olan ikinci meleğin mesajıyla birleşti. Mesih’in zamanında bu hayal kırıklığı Lazar’ın ölümüydü; Millerciler içinse 19 Nisan 1844’te ortaya çıkan, 1843 yılına ilişkin gerçekleşmeyen öngörüydü. Bu iki hayal kırıklığının her ikisi de 18 Temmuz 2020’yi temsil eder.

In the Pentecostal season represented by Leviticus twenty-three the litmus test is represented by the threefold waymark of the feast of trumpets, Christ’s ascension and the Day of Atonement. Those three steps represent the litmus test in relation to the first two tests of the foundation and the temple. Those three steps come five days before the Sunday law of Pentecost and represent a lifting up of the one hundred and forty-four thousand as the ensign. If they pass the litmus test, they are lifted up, if they don’t, they are blown out of the windows of Miller’s dream.

Levililer 23’te temsil edilen Pentekost döneminde turnusol testi, Boru Çalma Bayramı, Mesih’in Göğe Yükselişi ve Kefaret Günü’nden oluşan üçlü yol işaretiyle temsil edilir. Bu üç adım, temel ve tapınakla ilgili ilk iki sınav bağlamında turnusol testini ifade eder. Bu üç adım, Pentekost’un Pazar yasasından beş gün öncesine tekabül eder ve yüz kırk dört binin sancak olarak kaldırılmasını temsil eder. Turnusol testini geçerlerse kaldırılırlar; geçmezlerse Miller’in rüyasının pencerelerinden dışarı savrulurlar.

The third step of the sealing is the Day of Atonement and it represents the blotting out of sin. The second step is the lifting up of Malachi’s offering of Levites and the first step is the message of the trumpets. Since 1844 mankind has been living in the history of the sounding of the seventh trumpet. The external message of the seventh trumpet is the message of the third woe of Islam and the internal message of the seventh trumpet is Christ’s work of combining His Divinity with the humanity of the one hundred and forty-four thousand.

Mühürlenmenin üçüncü adımı Kefaret Günü’dür ve günahın silinip ortadan kaldırılmasını temsil eder. İkinci adım, Malaki’deki Levililerin sunusunun yükseltilmesidir ve birinci adım borazanların bildirisidir. 1844’ten beri insanlık yedinci borazanın çalınması döneminde yaşamaktadır. Yedinci borazanın dışsal bildirisi İslâm’ın üçüncü vayının bildirisidir ve yedinci borazanın içsel bildirisi Mesih’in ulûhiyetini yüz kırk dört binin beşeriyetiyle birleştirme hizmetidir.

We will continue in the next article.

Bir sonraki yazıda devam edeceğiz.

> “In the writings of the prophets are portrayed scenes that, although hoary with age, appear to us in the freshness and power of new revelations. Through faith we understand that these records of God’s dealings with his people in past ages have been preserved in order that we may discern the lessons God desires to teach us by present-day experiences.

> Peygamberlerin yazılarında, çağların ihtiyarlığıyla ağarmış olsalar da, bize yeni vahiylerin tazeliği ve kudretiyle görünen sahneler tasvir edilir. İmanla anlarız ki, Tanrı’nın geçmiş çağlarda kendi halkıyla olan muamelelerine dair bu kayıtlar, Tanrı’nın bugünkü tecrübeler aracılığıyla bize öğretmek istediği dersleri ayırt edebilelim diye muhafaza edilmiştir.

> “Living, as we are, in no less momentous a period than that just prior to Christ’s second advent, we need to be especially careful to avoid making mistakes similar to those made by the Jews living in the time of Christ’s first advent.

> İsa Mesih’in ikinci gelişinin hemen öncesindeki dönem kadar mühim bir çağda yaşadığımızdan, İsa Mesih’in ilk gelişi zamanında yaşayan Yahudilerin düştükleri hatalara benzer hatalara düşmekten sakınmak için özellikle dikkatli olmamız gerekir.

> “Like the Jewish leaders, who gradually devised a formal system of worship, in which the importance of unessential matters was greatly magnified, some men are now in danger of losing sight of the important truths applicable to this generation, and of seeking for those things that are new, strange, entrancing.

> Zamanla, ikincil meselelerin öneminin ziyadesiyle büyütüldüğü biçimsel bir ibadet sistemi geliştiren Yahudi önderleri gibi, bazı kimseler de bugün bu nesle tatbik edilebilir mühim hakikatleri gözden kaçırma ve yeni, tuhaf, büyüleyici şeylerin peşine düşme tehlikesiyle karşı karşıyadır.

> “There is need of cherishing elevated principles. Those who search after and advocate fanciful ideas need to be taught what is truth before they attempt to teach others. Man-made theories and suppositions are not to be sought after as truth.

> Ulvî ilkelerin itinayla korunup yaşatılmasına ihtiyaç vardır. Hayalî fikirlerin peşine düşen ve onları savunanların, başkalarına öğretmeye teşebbüs etmeden önce hakikatin ne olduğu kendilerine öğretilmelidir. İnsan yapımı teoriler ve varsayımlar, hakikat diye aranıp peşine düşülmemelidir.

> “There are many who are as true as steel to principle, and these will be helped and blessed; for they are weeping between the porch and the altar, saying, ‘Spare thy people, O Lord, and give not thine heritage to reproach.’ We must let the foundation principles of the third angel’s message stand out clear and distinct. The great pillars of our faith will hold all the weight that can be placed upon them.

> İlkelere çelik gibi sadık olan birçok kişi vardır ve bunlar yardım görecek, kutsanacaktır; çünkü onlar, ‘Ey Rab, halkını esirge ve mirasını zıllete uğratma’ diyerek revak ile sunak arasında ağlamaktadırlar. Üçüncü meleğin mesajının temel ilkelerinin açık ve seçik bir biçimde öne çıkmasına izin vermeliyiz. İmanımızın büyük sütunları, üzerlerine konabilecek bütün ağırlığı taşıyacaktır.

> “In this age of error, of day-dreaming and reverie, we need to learn the first principles of the doctrine of Christ. Let us strive to be able to say with the apostle, ‘We have not followed cunningly devised fables when we made known unto you the power and coming of our Lord Jesus Christ.’ The Lord calls upon us to follow high and noble principles.

> Yanılgının, gündüz düşünün ve hülyanın hüküm sürdüğü bu çağda, Mesih’in öğretisinin ilk esaslarını öğrenmemiz gerekmektedir. Elçiyle birlikte şöyle diyebilecek duruma gelmek için gayret edelim: “Rabbimiz İsa Mesih’in kudretini ve gelişini size bildirdiğimizde, kurnazca uydurulmuş masalları izlemedik.” Rab, bizi yüce ve asil ilkeleri izlemeye çağırmaktadır.

> “Truth, present truth, is all that the word of God represents it to be. The Lord would have his people keep themselves from all superfluities, from all that tends to mysticism. Let those who are tempted to indulge in fanciful, imaginary doctrines sink the shaft deep into the quarries of heavenly truth, and secure the treasure that means life eternal to the receiver. In the word there are the most precious truths. These will be found by those who study with earnestness; for heavenly angels will direct the search.

> Hakikat — şimdiki hakikat — Tanrı sözünün onu nasıl takdim ediyorsa tam da odur. Rab, halkının tüm lüzumsuzluklardan ve mistisizme meyleden her şeyden kendilerini sakınmalarını ister. Hayalî ve tasavvurî öğretilere meyletmeye ayartılanlar, kuyuyu göksel hakikatin ocaklarının derinliklerine indirsinler ve onu kabul eden için ebedî hayat anlamına gelen hazineyi elde etsinler. Tanrı sözünde en kıymetli hakikatler vardır. Bunlar, ciddiyetle tetkik edenler tarafından bulunacaktır; zira göksel melekler arayışa rehberlik edecektir.

> “Referring to those who are now living upon the earth, Paul declared: ‘The time will come when they will not endure sound doctrine, but after their own lusts shall they heap to themselves teachers, having itching ears; and they shall turn away their ears from the truth, and shall be turned unto fables.’

> Yeryüzünde şimdi yaşayanlara atıfta bulunarak Pavlus şöyle beyan etti: “Öyle bir zaman gelecek ki, sağlam öğretiye katlanmayacaklar; tersine, kulakları kaşınan kimseler olarak kendi arzularına göre kendilerine öğretmenler yığacaklar; ve kulaklarını hakikatten çevirip masallara yönelecekler.”

> “How significant, how soul-stirring, is the charge Paul gave at the time he prophesied concerning those who would not endure sound doctrine: ‘I charge thee therefore before God, and the Lord Jesus Christ, who shall judge the quick and the dead at his appearing and his kingdom: Preach the word; be instant in season, out of season; reprove, rebuke, exhort with all long-suffering and doctrine.’

> Sağlam öğretiye katlanmayacak olanlar hakkında peygamberlikte bulunduğu sırada Pavlus’un verdiği bu buyruk ne denli önemli, ne denli ruhu sarsıcıdır: “Şu nedenle, Tanrı’nın ve gelişi ve egemenliği sırasında dirileri ve ölüleri yargılayacak olan Rab İsa Mesih’in huzurunda sana buyuruyorum: Sözü ilan et; uygun zamanda da uygunsuz zamanda da hazır ol; ikaz et, azarla, bütün sabır ve öğreti ile öğütle.”

> “Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

> Tanrı ile paydaşlık edenler, Doğruluk Güneşi'nin ışığında yürürler. Tanrı'nın önünde yollarını bozarak Kurtarıcılarını küçük düşürmezler. Göksel ışık üzerlerine parlar. Bu dünyanın tarihinin sonuna yaklaştıkça, Mesih'e ve O'na ilişkin peygamberlik sözlerine dair bilgileri büyük ölçüde artar. Tanrı'nın gözünde sonsuz değere sahiptirler; çünkü O'nun Oğlu ile birlik içindedirler. Onlar için Tanrı'nın sözü benzersiz bir güzellik ve hoşluk taşır. Onun önemini görürler. Gerçek onlara açılır. Enkarnasyon öğretisi yumuşak bir ışıltıyla bezenir. Kutsal Yazı'nın tüm gizemleri açan ve tüm güçlükleri çözen anahtar olduğunu görürler. Işığı kabul etmek ve ışıkta yürümek istememiş olanlar tanrısallığın sırrını anlayamayacaklardır, ama haçı yüklenip İsa'yı izlemekten çekinmemiş olanlar, Tanrı'nın ışığında ışık göreceklerdir. The Southern Watchman, 4 Nisan 1905.

Back to Articles