Article

# The Book of Daniel - Number Twelve

Daniel Kitabı - 12 Numara

Darkness

Karanlık

Author

Jeff Pippenger

Published

December 7, 2023

Formats

PDF
Word

A word or a phrase that is doubled within the inspired word is a symbol of the second angel’s message.

İlhamlı sözün içinde iki kez yinelenen bir kelime veya ifade, ikinci meleğin mesajının bir sembolüdür.

> And in the second year of the reign of Nebuchadnezzar Nebuchadnezzar dreamed dreams, wherewith his spirit was troubled, and his sleep brake from him. Then the king commanded to call the magicians, and the astrologers, and the sorcerers, and the Chaldeans, for to shew the king his dreams. So they came and stood before the king. And the king said unto them, I have dreamed a dream, and my spirit was troubled to know the dream. Daniel 2:1–3.

> Ve Nebukadnezar’ın krallığının ikinci yılında Nebukadnezar rüyalar gördü; bu yüzden ruhu huzursuz oldu ve uykusu kaçtı. Bunun üzerine kral, rüyalarını ona açıklamaları için büyücülerin, müneccimlerin, sihirbazların ve Kildanilerin çağrılmasını buyurdu. Böylece gelip kralın huzurunda durdular. Kral onlara dedi ki: “Bir rüya gördüm ve rüyanın ne olduğunu bilmek için ruhum huzursuz oldu.” Daniel 2:1-3.

In the “darkness” of the night, Nebuchadnezzar dreamed of an image, but he could not recollect the dream. In a dream of the night, he dreamed of an image, but the dream of the image was as dark to his understanding as was the night when he had dreamed the dream.

Gecenin "karanlığında" Nebukadnezar rüyasında bir imge gördü, ama rüyayı hatırlayamadı. Bir gece rüyasında bir imge gördü; ama imgeye dair rüya, rüyayı gördüğü gece ne kadar karanlıksa, onun anlayışı için de o kadar karanlıktı.

> Then spake the Chaldeans to the king in Syriack, O king, live forever: tell thy servants the dream, and we will shew the interpretation. The king answered and said to the Chaldeans, The thing is gone from me: if ye will not make known unto me the dream, with the interpretation thereof, ye shall be cut in pieces, and your houses shall be made a dunghill. But if ye shew the dream, and the interpretation thereof, ye shall receive of me gifts and rewards and great honour: therefore shew me the dream, and the interpretation thereof. Daniel 2:4–7.

> Sonra Kildaniler krala Aramice şöyle konuştular: “Ey kral, sonsuza dek yaşa! Kullarına rüyayı söyle, biz de yorumunu açıklayalım.” Kral Kildanilere cevap verip şöyle dedi: “Bu iş benden çıktı; eğer bana rüyayı ve onun yorumunu bildirmezseniz, parça parça edileceksiniz ve evleriniz gübre yığınına çevrilecek. Ama eğer rüyayı ve onun yorumunu gösterirseniz, benden armağanlar, ödüller ve büyük onur alacaksınız; bu yüzden bana rüyayı ve onun yorumunu gösterin.” Daniel 2:4-7.

The test of Nebuchadnezzar’s image dream was a test designed to identify who can provide a correct prophetic description of an image that is cloaked in darkness, along with the interpretation of the dream’s content. The second angel’s message that was joined by the Midnight Cry message in Millerite history, had been typified by Elijah at the contest at Mount Carmel. It too, was a test that would manifest, not only who was the true God, but also who was the true prophet. William Miller, who Sister White directly says was typified by Elijah, represented Elijah at Mount Carmel. Yet it was not William Miller that was being represented, as much as it was the rules of prophetic interpretation that he had been led to understand. At Mount Carmel, the prophets of the male god Baal and the prophets of the female god Ashtaroth were demonstrated to be false prophets. In the history of the Millerites, the Protestant churches were demonstrated to be false prophets as typified by Mount Carmel.

Nebukadnezar'ın heykel rüyasına dair sınav, karanlıkla örtülü bir heykeli doğru biçimde peygamberce tasvir edip rüyanın içeriğini yorumlayabilecek kişinin kim olduğunu ortaya çıkarmak için tasarlanmıştı. Millerit tarihindeki Gece Yarısı Çığlığı mesajıyla birleşen ikinci meleğin mesajı, Karmel Dağı'ndaki karşılaşmada İlyas tarafından örneklendirilmişti. O da, yalnızca gerçek Tanrı'nın kim olduğunu değil, aynı zamanda gerçek peygamberin kim olduğunu da ortaya koyacak bir sınamaydı. Kardeş White'ın, İlyas tarafından tiplendiğini açıkça söylediği William Miller, Karmel Dağı'nda İlyas'ı temsil ediyordu. Ne var ki temsil edilen, William Miller'ın kendisinden ziyade, anlaması için yönlendirildiği peygamberlik yorumunun kurallarıydı. Karmel Dağı'nda, tanrı Baal'ın peygamberleri ile tanrıça Aştoret'in peygamberlerinin sahte peygamberler oldukları gösterildi. Milleritlerin tarihinde ise, Karmel Dağı örneğinde olduğu gibi, Protestan kiliselerinin sahte peygamberler oldukları ortaya kondu.

When the Protestant churches manifested their rejection of the rules of prophetic interpretation of William Miller, they became the daughters of Rome. Prophetically, a daughter is an image of her mother. The test that the Protestants failed in Millerite history was the test that identified and produced an image (daughter) of the beast. It is there that the horn of true Protestantism was manifested in opposition to the horn of apostate Protestantism. Nebuchadnezzar was demanding an interpretation, and in doing so, he was providentially involved with producing a manifestation of both the false and the true prophets.

Protestan kiliseler, William Miller’in peygamberlik yorum kurallarını reddettiklerini ortaya koyduklarında, Roma’nın kızları hâline geldiler. Peygamberlik bağlamında, bir kız annesinin suretidir. Millerci tarihte Protestanların başarısız olduğu sınav, canavarın bir suretini (kızını) tanımlayan ve meydana getiren sınavdı. İşte orada, hakiki Protestanlığın boynuzu, irtidat etmiş Protestanlığın boynuzuna karşı tezahür etti. Nebukadnezar bir yorum talep ediyordu ve bunu yaparken, ilahî takdir gereği hem sahte hem de gerçek peygamberlerin tezahür etmesine vesile oldu.

> They answered again and said, Let the king tell his servants the dream, and we will shew the interpretation of it. The king answered and said, I know of certainty that ye would gain the time, because ye see the thing is gone from me. But if ye will not make known unto me the dream, there is but one decree for you: for ye have prepared lying and corrupt words to speak before me, till the time be changed: therefore tell me the dream, and I shall know that ye can shew me the interpretation thereof. Daniel 2:7–9.

> Yine yanıt verip şöyle dediler: “Kral, rüyayı kullarına anlatsın; biz de onun yorumunu açıklayalım.” Kral yanıt verip dedi ki: “Kesin olarak biliyorum ki zaman kazanmak istiyorsunuz, çünkü rüyanın benden geçtiğini görüyorsunuz. Ama bana rüyayı bildirmezseniz, sizin için tek bir hüküm vardır; çünkü zaman değişinceye kadar huzurumda söylemek için yalan ve aldatıcı sözler hazırladınız. Bu nedenle bana rüyayı anlatın ki, onun yorumunu bana açıklayabileceğinizi bileyim.” Daniel 2:7-9.

At the conclusion of the testing periods, the distinction which had been demonstrated at Mount Carmel, and on October 22, 1844, was also illustrated in Daniel chapter two. In the three prophetic representations of Mount Carmel, Millerite history and Nebuchadnezzar’s dream of the image, the emphasis is upon correct prophetic interpretation as represented by Elijah, Miller and Daniel. The interpretation of the dream is the message that is unsealed in the history where two classes of prophets are manifested.

Sınama dönemlerinin sonunda, Karmel Dağı’nda ve 22 Ekim 1844’te sergilenmiş olan ayrım, Daniel kitabının ikinci bölümünde de örneklenmiştir. Karmel Dağı, Millerci hareketin tarihi ve Nebukadnessar’ın heykel rüyasına ilişkin üç peygamberî temsilde vurgu, İlyas, Miller ve Daniel’in temsil ettiği üzere doğru peygamberlik yorumudur. Rüyanın yorumu, iki sınıf peygamberin ortaya çıktığı tarihte mührü açılan mesajdır.

> The Chaldeans answered before the king, and said, There is not a man upon the earth that can shew the king’s matter: therefore there is no king, lord, nor ruler, that asked such things at any magician, or astrologer, or Chaldean. And it is a rare thing that the king requireth, and there is none other that can shew it before the king, except the gods, whose dwelling is not with flesh. For this cause the king was angry and very furious, and commanded to destroy all the wise men of Babylon. Daniel 2:10–12.

> Kildaniler kralın huzurunda cevap vererek şöyle dediler: Yeryüzünde kralın istediği şeyi açıklayabilecek hiçbir insan yoktur; bu nedenle hiçbir kral, bey ya da yönetici böyle bir şeyi herhangi bir büyücüye, müneccime ya da Kildaniliye sormamıştır. Kralın istediği şey alışılmadık bir şeydir; insanlarla birlikte yaşamayan tanrılardan başka, bunu kralın huzurunda açıklayabilecek hiç kimse yoktur. Bunun üzerine kral öfkelendi ve çok hiddetlendi; Babil’in bütün bilge adamlarının öldürülmesini emretti. Daniel 2:10-12.

At Mount Carmel, Elijah proposed the test, and the test he proposed was not only to manifest who was the true God, but also who was the true prophet. In Daniel chapter two it is the Chaldeans that identify the test which manifested the distinction between the true and the false. They explain that the interpretation which Nebuchadnezzar is seeking can only be identified by God, and not by men. They also complained that the relationship between Nebuchadnezzar and his religious wise men was an incorrect relationship when they state that “it is a rare thing that the king requireth.” They are wishing that the king, representing the State, would keep out of the religious realm over which they have been understood to be the authorities. They are not protesting against the principles of the combination of church and state, they are protesting that Nebuchadnezzar, representing the State, is demanding to be in control of the church. They would be comfortable with a church-state relationship, if the religious leaders ruled over the state. The image of the beast test is where we decide our eternal destiny–as Nebuchadnezzar’s image dream–is a life-or-death test.

Karmel Dağı’nda İlyas bir sınama önerdi; önerdiği sınama, kimin gerçek Tanrı olduğunu göstermekle kalmıyor, kimin gerçek peygamber olduğunu da ortaya koyuyordu. Daniel kitabının ikinci bölümünde, doğru ile yanlış arasındaki ayrımı ortaya koyan sınamanın ne olduğunu belirleyenler Keldanilerdir. Nebukadnezar’ın aradığı yorumun ancak Tanrı tarafından bilinebileceğini, insanlar tarafından değil, açıklarlar. Ayrıca “kralın istediği şey nadir bir şeydir” diyerek, Nebukadnezar ile dinî bilginleri arasındaki ilişkinin yanlış bir ilişki olduğunu da şikâyet ettiler. Devleti temsil eden kralın, otorite sahibi oldukları anlaşılan dinî alanın dışında kalmasını istiyorlar. Kilise ile devletin birleşmesi ilkelerine karşı çıkmıyorlar; devleti temsil eden Nebukadnezar’ın kilise üzerinde denetimi ele geçirme talebine karşı çıkıyorlar. Dinî önderlerin devlete hükmettiği bir kilise-devlet ilişkisi olsaydı, bundan memnun olurlardı. Canavarın heykeli sınaması, sonsuz yazgımız hakkında karar verdiğimiz noktadır; Nebukadnezar’ın heykel rüyası gibi, bu bir hayat ya da ölüm sınamasıdır.

> And the decree went forth that the wise men should be slain; and they sought Daniel and his fellows to be slain. Then Daniel answered with counsel and wisdom to Arioch the captain of the king’s guard, which was gone forth to slay the wise men of Babylon: He answered and said to Arioch the king’s captain, Why is the decree so hasty from the king? Then Arioch made the thing known to Daniel. Daniel 2:13–15.

> Ve bilgelerin öldürülmesi yönünde ferman çıktı; Daniel ve arkadaşlarını da öldürmek için aradılar. O zaman Daniel, Babil’in bilgelerini öldürmek üzere yola çıkan kralın muhafızlar komutanı Arioch’a sağduyu ve bilgelikle yanıt verdi. Kralın muhafızlar komutanı Arioch’a, “Kraldan çıkan ferman neden bu kadar acele?” diye sordu. Bunun üzerine Arioch durumu Daniel’e bildirdi. Daniel 2:13-15.

When Daniel is enlightened about the understanding of the life and death circumstances of the dream of the yet unknown image, he is representing the enlightenment of the one hundred and forty-four thousand to the fact that they are in the history of the second and visual test of the three-step testing process. But Daniel is not simply representing those who have chosen to eat the correct diet, and therefore passed the first test, but also represents the human representative that God had given special insight into biblical prophecy.

Daniel, henüz bilinmeyen imgeye ilişkin rüyanın ölüm kalım niteliği taşıyan koşullarını anlaması için aydınlatıldığında, yüz kırk dört binin, üç aşamalı sınama sürecinin ikinci ve görsel sınaması döneminde bulundukları gerçeği konusunda aydınlatılmasını temsil eder. Ancak Daniel yalnızca doğru beslenmeyi seçmiş ve bu nedenle ilk sınamayı geçmiş olanları temsil etmekle kalmaz, aynı zamanda Tanrı’nın Kutsal Kitap peygamberliği konusunda özel bir içgörü verdiği insan temsilciyi de temsil eder.

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:17.

> Bu dört gence gelince, Tanrı onlara her türlü öğrenim ve bilgelikte bilgi ve beceri verdi; Daniel ise bütün görüler ve düşler konusunda anlayış sahibiydi. Daniel 1:17.

Though the four faithful Hebrews all passed the dietary test, Daniel was selected as the messenger of visions and dreams. Daniel is representing the prophetic messenger as represented by Elijah, John the Baptist, John the Revelator, William Miller and Future for America. The prophetic messenger is never separated from the prophetic test.

Her ne kadar dört sadık İbrani’nin hepsi beslenme sınavını geçmiş olsa da, Daniel görümlerin ve rüyaların habercisi olarak seçildi. Daniel, İlyas, Vaftizci Yahya, Vahiyci Yuhanna, William Miller ve Future for America tarafından temsil edilen peygamberlik habercisini temsil eder. Peygamberlik habercisi hiçbir zaman peygamberlik sınavından ayrı değildir.

In the time of Christ, those who rejected the testimony of John, could not be benefitted by Jesus. In the Millerite history, those who rejected the first message (represented by William Miller), could not be benefitted by the second message. In both histories the faithful did not recognize where the testing process was leading to. The disciples refused to see the cross, though they were plainly told that it was to happen. The Millerites could not see the great disappointment. Daniel, when informed by Arioch of the life and death circumstances associated with Nebuchadnezzar’s image dream, did not know what the content of the dream was or where the image test was leading. All he knew was that it was a life and death situation. Daniel therefore needed time to understand the interpretation.

Mesih’in zamanında, Yuhanna’nın tanıklığını reddedenler İsa’dan fayda göremediler. Millerci hareketin tarihinde, ilk mesajı (William Miller tarafından temsil edilen) reddedenler, ikinci mesajdan fayda göremediler. Her iki tarihte de imanlılar sınama sürecinin nereye götürdüğünü fark etmediler. Öğrenciler, bunun olacağı kendilerine açıkça söylendiği hâlde, çarmıhı görmeyi reddettiler. Millerciler büyük hayal kırıklığını göremediler. Daniel, Arioch kendisine Nebukadnezar’ın heykel rüyasıyla bağlantılı ölüm kalım koşullarını bildirdiğinde, rüyanın içeriğinin ne olduğunu ya da heykel imtihanının nereye varacağını bilmiyordu. Bildiği tek şey bunun bir ölüm kalım meselesi olduğuydu. Bu nedenle Daniel, yorumu anlamak için zamana ihtiyaç duydu.

> Then Daniel went in, and desired of the king that he would give him time, and that he would shew the king the interpretation. Daniel 2:16.

> Bunun üzerine Daniel içeri girdi ve kraldan kendisine süre tanımasını istedi; krala da yorumu açıklayacağını söyledi. Daniel 2:16.

Daniel had manifested faith in the diet (methodology) he had decided to eat at the first test. Therefore he was given time, as were the disciples in the time of Christ. The time that was given to the disciples was the timespan of Christ’s death, burial, resurrection and his initial ascension, before He met with the disciples on the road to Emmaus, and then again in the upper room. Then at the end of the time He breathed upon them the Holy Spirit.

Daniel, ilk sınamada yemeye karar verdiği diyet (yöntem) konusunda imanını ortaya koymuştu. Bu nedenle, tıpkı Mesih’in zamanındaki öğrenciler gibi, ona zaman tanındı. Öğrencilere verilen zaman, Mesih’in ölümü, gömülmesi, dirilişi ve ilk göğe yükselişi arasındaki dönemdi; O’nun Emmaus yolunda öğrencilerle buluşmasından ve ardından yine üst odada onlarla buluşmasından önce. Sonra, bu sürenin sonunda, onların üzerine Kutsal Ruh’u üfledi.

> And when he had said this, he breathed on them, and saith unto them, Receive ye the Holy Ghost. John 20:22.

> Bunu söyledikten sonra üzerlerine üfledi ve onlara, "Kutsal Ruh'u alın," dedi. Yuhanna 20:22.

Ezekiel prophesied and the dead bones were brought together. Then Ezekiel prophesied again and the Holy Spirit was breathed upon the newly formed bodies, and they stood up as a mighty army. When Christ breathed upon the disciples, He opened their understanding.

Hezekiel peygamberlikte bulundu ve ölü kemikler bir araya getirildi. Sonra Hezekiel yeniden peygamberlikte bulundu ve yeni oluşmuş bedenlerin üzerine Kutsal Ruh üflendi; onlar da güçlü bir ordu olarak ayağa kalktılar. Mesih öğrencilerinin üzerine üflediğinde, anlayışlarını açtı.

> Then opened he their understanding, that they might understand the scriptures. Luke 24:25.

> Sonra Kutsal Yazıları anlayabilsinler diye onların zihinlerini açtı. Luka 24:25.

All the prophets are speaking of the end of the world, and Daniel is no exception. The time he requested was a period of time that he might receive enlightenment. The time of waiting for the Millerites, was from the first disappointment until they recognized that they were in the tarrying time in connection with the prophecies of Matthew chapter twenty-five and of Habakkuk chapter two. The history of the tarrying time in Millerite history was fulfilled in the time of the second angel’s message. Daniel chapter two is representing that same history, so his request for time prophetically aligns with the Millerites’ tarrying time. Therefore, Daniel’s request for time and the tarrying time of the Millerites represents the tarrying time of the one hundred and forty-four thousand, which began on July 18, 2020.

Tüm peygamberler dünyanın sonundan söz eder ve Daniel de istisna değildir. Talep ettiği süre, aydınlanma elde edebilmesi için bir zaman dilimiydi. Milleritlerin bekleme zamanı, ilk hayal kırıklığından, Matta yirmi beşinci bölüm ve Habakkuk ikinci bölümün peygamberlikleriyle bağlantılı olarak gecikme zamanında olduklarını fark edene kadar olan dönemdi. Milleritlerdeki gecikme zamanına ilişkin tarih, ikinci meleğin mesajı döneminde yerine gelmiştir. Daniel’in ikinci bölümü de aynı tarihi temsil ettiğinden, onun zaman talebi peygamberlik açısından Milleritlerin gecikme zamanı ile örtüşmektedir. Bu nedenle, Daniel’in zaman talebi ve Milleritlerin gecikme zamanı, 18 Temmuz 2020’de başlayan yüz kırk dört binin gecikme zamanını temsil eder.

Daniel’s request for time to understand Nebuchadnezzar’s image dream is represented in Revelation chapter eleven as the three and a half days that the two witness lay dead in the street. In the history of the three and a half days of Revelation eleven, the three and a half days that symbolically represent a prophetic wilderness, there is a voice that cries. The human voice that is employed by the Comforter to awaken and bring the dead dry bones to life is represented by Daniel, who is given the prophetic revelation of what the dream was and what it represented. The voice crying in the wilderness has been given prophetic understanding of dreams and visions, as represented by Daniel. The voice is crying, thus identifying that he has been given the message of the Midnight Cry, and the cry is given at midnight, which represents darkness.

Daniel’in Nebukadnezar’ın heykel rüyasını anlamak için zaman istemesi, Vahiy’in on birinci bölümünde, iki tanığın sokakta ölü olarak yattığı üç buçuk gün olarak temsil edilir. Vahiy 11’de, simgesel olarak peygambersel bir çölü temsil eden bu üç buçuk günün öyküsü içinde haykıran bir ses vardır. Ölü, kurumuş kemikleri uyandırıp hayata döndürmek için Tesellici tarafından kullanılan insan sesi, rüyanın ne olduğunu ve neyi temsil ettiğini bildiren peygamberlik vahyi kendisine verilen Daniel ile temsil edilir. Çölde haykıran sese, Daniel’in temsil ettiği gibi, rüyalar ve görüler konusunda peygambersel bir anlayış verilmiştir. Ses haykırmaktadır; böylece kendisine Gece Yarısı Çığlığı mesajının verildiğini ortaya koyar ve haykırış gece yarısında verilir; bu da karanlığı temsil eder.

In the deepest darkness at midnight the voice (Daniel) was given understanding of a message that was cloaked in darkness. The command given to the voice (Ezekiel), is to prophesy to the dead dry bones. As he does so, the Comforter is breathed upon the dead in the street and they are “revived.” But the revival is only accomplished by prayer. Prayer is a waymark in the history of the revival of the dead dry bones that are slain in the street. Daniel prophetically represents that waymark, right at the appropriate place where the waymark is identified.

Gece yarısının en koyu karanlığında, ses (Daniel)’e karanlığa bürünmüş bir mesajı kavrayabilmesi için anlayış verildi. Sese (Ezekiel) verilen buyruk, ölü kuru kemiklere peygamberlik etmektir. Bunu yaptığında, Tesellici sokaktaki ölülerin üzerine üflenir ve onlar "diriltilir". Ama diriliş yalnızca dua ile gerçekleşir. Dua, sokakta öldürülen ölü, kuru kemiklerin dirilişinin tarihinde bir işaret taşıdır. Daniel, peygamberce o işaret taşını, işaret taşının belirlendiği uygun yerde tam da temsil eder.

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work. There must be earnest effort to obtain the blessing of the Lord, not because God is not willing to bestow His blessing upon us, but because we are unprepared to receive it. Our heavenly Father is more willing to give His Holy Spirit to them that ask Him, than are earthly parents to give good gifts to their children. But it is our work, by confession, humiliation, repentance, and earnest prayer, to fulfill the conditions upon which God has promised to grant us His blessing. A revival need be expected only in answer to prayer. While the people are so destitute of God’s Holy spirit, they cannot appreciate the preaching of the Word; but when the Spirit’s power touches their hearts, then the discourses given will not be without effect. Guided by the teachings of God’s Word, with the manifestation of His Spirit, in the exercise of sound discretion, those who attend our meetings will gain a precious experience, and returning home, will be prepared to exert a healthful influence.

> Aramızda gerçek dindarlığın uyanışı, tüm ihtiyaçlarımızın en büyüğü ve en acil olanıdır. Bunu aramak ilk işimiz olmalıdır. Rab'bin bereketini elde etmek için ciddi bir gayret olmalıdır; Tanrı bize bereketini vermeye istekli olmadığı için değil, onu almaya hazırlıksız olduğumuz için. Göksel Babamız, Kutsal Ruhunu O'ndan dileyenlere vermeye, yeryüzündeki anne babaların çocuklarına iyi armağanlar vermesinden daha isteklidir. Ama Tanrı'nın bize bereketini vermeyi vaat ettiği koşulları, itiraf, alçakgönüllülük, tövbe ve içten dua ile yerine getirmek bizim işimizdir. Bir uyanış ancak duaya verilen cevap olarak beklenmelidir. Halk Tanrı'nın Kutsal Ruhu'ndan bu denli yoksunken, Söz'ün vaazını takdir edemez; ama Kutsal Ruh'un gücü yüreklerine dokunduğunda, verilen vaazlar etkisiz kalmayacaktır. Tanrı Sözü'nün öğretilerinin rehberliğinde, Kutsal Ruh'un tezahürüyle ve sağduyulu davranarak, toplantılarımıza katılanlar değerli bir deneyim kazanacak ve evlerine döndüklerinde sağlıklı bir etkide bulunmaya hazırlıklı olacaklardır.

> “The old standard bearers knew what it was to wrestle with God in prayer, and to enjoy the outpouring of His Spirit. But these are passing off from the stage of action; and who are coming up to fill their places? How is it with the rising generation? Are they converted to God? Are we awake to the work that is going on in the heavenly sanctuary, or are we waiting for some compelling power to come upon the church before we shall arouse? Are we hoping to see the whole church revived? That time will never come.

> Eski sancaktarlar, duada Tanrı’yla güreşmenin ne demek olduğunu bilirlerdi ve O’nun Ruhu’nun dökülüşünün sevincini yaşarlardı. Ama bunlar hizmet sahnesinden çekiliyor; peki yerlerini kim dolduracak? Yetişen kuşak ne durumda? Tanrı’ya döndüler mi? Göksel tapınakta sürdürülen hizmete uyanık mıyız, yoksa uyanıp harekete geçmeden önce kilisenin üzerine gelecek bir tür zorlayıcı gücü mü bekliyoruz? Bütün kilisenin canlandığını görmeyi mi umuyoruz? O zaman asla gelmeyecek.

> “There are persons in the church who are not converted, and who will not unite in earnest, prevailing prayer. We must enter upon the work individually. We must pray more, and talk less. Iniquity abounds, and the people must be taught not to be satisfied with a form of godliness without the spirit and power. If we are intent upon searching our own hearts, putting away our sins, and correcting our evil tendencies, our souls will not be lifted up unto vanity; we shall be distrustful of ourselves, having an abiding sense that our sufficiency is of God.” Selected Messages, book 1, 121, 122.

> Kilisede dönüşmemiş olan ve yürekten, etkili duada birleşmeyecek kişiler vardır. Bu işe bireysel olarak girişmeliyiz. Daha çok dua etmeli, daha az konuşmalıyız. Kötülük çoğalıyor ve insanlara, ruh ve güç olmadan dindarlığın yalnızca bir biçimiyle yetinmemeleri gerektiği öğretilmelidir. Kendi yüreklerimizi sınamaya, günahlarımızı bir kenara bırakmaya ve kötü eğilimlerimizi düzeltmeye niyetliysek, ruhlarımız boş gurura kapılmayacaktır; kendimize güvenmeyip, yeterliliğimizin Tanrı’dan olduğunu kalıcı bir bilinçle taşıyacağız. Seçme Mesajlar, 1. kitap, 121, 122.

Based upon faith in the diet that Daniel had chosen to eat, he was then brought into a visual testing process that required him to use the methodology that was represented by his diet, to first promise that his God would identify and explain the dream, and thereafter accomplish the presentation of that dream to the king. He possessed the correct diet, or the correct methodology, and then he was to visually manifest his faith by presenting the message of Nebuchadnezzar’s image dream that was in absolute “darkness.” His next action, was his visual manifestation of faith, for he then exercised the divine formula for God’s people when they find themselves in darkness.

Daniel’in yemeyi seçtiği diyete olan imanına dayanarak, diyetiyle temsil edilen yöntemi kullanmasını gerektiren görsel bir sınamaya tabi tutuldu; önce Tanrısının rüyayı belirleyip açıklayacağına söz vermesi, ardından da o rüyayı krala sunmayı başarması gerekiyordu. Doğru diyete, yani doğru yönteme sahipti ve mutlak "karanlık" içindeki Nebukadnezar’ın imge rüyasının mesajını sunarak imanını görsel olarak ortaya koyacaktı. Bir sonraki eylemi, imanının görsel bir tezahürüydü; çünkü o anda, Tanrı’nın halkının kendilerini karanlıkta bulduklarında kullanmaları için verilmiş ilahi formülü uyguladı.

> “The darkness of the evil one encloses those who neglect to pray. The whispered temptations of the enemy entice them to sin; and it is all because they do not make use of the privileges that God has given them in the divine appointment of prayer. Why should the sons and daughters of God be reluctant to pray, when prayer is the key in the hand of faith to unlock heaven’s storehouse, where are treasured the boundless resources of Omnipotence? Without unceasing prayer and diligent watching we are in danger of growing careless and of deviating from the right path. The adversary seeks continually to obstruct the way to the mercy seat, that we may not by earnest supplication and faith obtain grace and power to resist temptation.” Steps to Christ, 94.

> Kötünün karanlığı, dua etmeyi ihmal edenleri kuşatır. Düşmanın fısıldadığı ayartılar onları günaha çeker; ve bunun sebebi, Tanrı'nın duaya ilişkin ilahi düzenlemesiyle onlara verdiği ayrıcalıklardan yararlanmamalarıdır. Dua, imanın elindeki anahtar olup, Her Şeye Gücü Yeten'in sınırsız kaynaklarının saklandığı göğün ambarının kilidini açarken, Tanrı'nın oğulları ve kızları neden dua etmeye isteksiz olsun? Aralıksız dua ve dikkatle uyanık kalma olmadan, ihmalkârlaşma ve doğru yoldan sapma tehlikesiyle karşı karşıyayız. Düşman, samimi yakarış ve imanla ayartıya direnmek için lütuf ve güç elde etmeyelim diye, merhamet tahtına giden yolu durmaksızın engellemeye çalışır. Mesih'e Doğru Adımlar, 94.

With the darkness of the content of Nebuchadnezzar’s dream of the night, Daniel pressed together with his three companions and prayed.

Nebukadnezar’ın gece gördüğü rüyanın karanlık içeriği yüzünden Daniel, üç yoldaşıyla birlikte bir araya gelip dua etti.

> Then Daniel went to his house, and made the thing known to Hananiah, Mishael, and Azariah, his companions: That they would desire mercies of the God of heaven concerning this secret; that Daniel and his fellows should not perish with the rest of the wise men of Babylon. Then was the secret revealed unto Daniel in a night vision. Then Daniel blessed the God of heaven. Daniel answered and said, Blessed be the name of God for ever and ever: for wisdom and might are his: And he changeth the times and the seasons: he removeth kings, and setteth up kings: he giveth wisdom unto the wise, and knowledge to them that know understanding: He revealeth the deep and secret things: he knoweth what is in the darkness, and the light dwelleth with him. I thank thee, and praise thee, O thou God of my fathers, who hast given me wisdom and might, and hast made known unto me now what we desired of thee: for thou hast now made known unto us the king’s matter. Daniel 2:17–23.

> Sonra Daniel evine gitti ve durumu arkadaşları Hananya, Mişael ve Azarya’ya bildirdi. Bu sır konusunda göklerin Tanrısı’ndan merhamet dilesinler ki Daniel ve arkadaşları Babil’in öteki bilge adamlarıyla birlikte yok olmasınlar. Derken bu sır Daniel’e gece görümünde açığa vuruldu. Bunun üzerine Daniel göklerin Tanrısı’nı övdü. Daniel konuşup dedi: “Tanrı’nın adı sonsuza dek kutsansın; çünkü bilgelik ve güç O’nundur. Zamanları ve dönemleri değiştirir; kralları indirir, kralları tahta çıkarır; bilgelere bilgelik, anlayış sahiplerine bilgi verir. Derin ve gizli şeyleri açığa çıkarır; karanlıkta ne olduğunu bilir ve ışık O’nunla birlikte bulunur. Ey atalarımın Tanrısı, sana şükrediyor ve seni övüyorum; çünkü bana bilgelik ve güç verdin ve şimdi senden dilediğimiz şeyi bana bildirdin; çünkü şimdi bize kralın meselesini bildirdin.” Daniel 2:17-23.

Daniel was then rewarded by Him that “knoweth what is in the darkness.” The movement for Sunday legislation is going on in darkness, and those who have made a profession of consuming the divine diet are required to recognize the formation of the image of the beast that prepares the religious and political platform for enforcing the mark of papal authority.

Daniel o zaman, "karanlıkta ne olduğunu bilen" O tarafından ödüllendirildi. Pazar günü yasalarının çıkarılması için yürütülen hareket karanlıkta sürüyor ve ilahi gıdayla beslendiklerini beyan edenlerin, papalık otoritesinin işaretinin dayatılması için dini ve siyasi zemini hazırlayan canavarın suretinin oluşumunu tanımaları gerekmektedir.

Daniel chapter two is identifying not simply the history of the second angel in Millerite history, but more directly he is illustrating the history of the second angel in the movement of the third angel. In the testing of Nebuchadnezzar’s image dream, the test of the image of the beast is represented. The prophetic steps of God’s people awakening to the life and death circumstances of the approaching Sunday law is being very specifically identified in the books of Daniel and Revelation.

Daniel kitabının ikinci bölümü, yalnızca Millerci tarihindeki ikinci meleğin tarihini tanımlamakla kalmıyor; daha doğrudan, üçüncü melek hareketindeki ikinci meleğin tarihini de gözler önüne seriyor. Nebukadnezar’ın heykel rüyasının sınanmasında, canavarın suretinin sınavı temsil edilmektedir. Yaklaşan Pazar yasasının yaşam ve ölümle ilgili koşullarına uyanan Tanrı’nın halkının peygamberî adımları, Daniel ve Vahiy kitaplarında çok özel bir şekilde tanımlanmaktadır.

Daniel, represents the messenger of the history where the life-or-death message of the image dream goes forth. He stands upon the diet he has come to understand, and by faith states that God can make known the vision, but he requests time. The time is the tarrying time. At the conclusion of the tarrying time, he is given knowledge of what was in Nebuchadnezzar’s dark dream, but not simply that. He not only receives understanding of the image dream, which typifies the image of the beast and its associated test, but he is also praising God at the end of the tarrying time for God “giveth wisdom unto the wise, and knowledge to them that know understanding: He revealeth the deep and secret things: he knoweth what is in the darkness, and the light dwelleth with him.”

Daniel, heykel rüyasının ölüm-kalım mesajının yayıldığı dönemin habercisini temsil eder. O, anladığı perhize dayanır ve imanla Tanrı'nın görümü açıklayabileceğini söyler, fakat zaman ister. Bu zaman, bekleme zamanıdır. Bekleme zamanının sonunda, Nebukadnezar'ın karanlık rüyasında ne olduğunun bilgisi kendisine verilir; ama mesele yalnızca bundan ibaret değildir. O, yalnızca heykel rüyasını — ki bu, canavarın suretini ve ona bağlı sınavı simgeler — anlamakla kalmaz, aynı zamanda bekleme zamanının sonunda Tanrı'nın "bilgelere bilgelik, anlayışı bilenlere bilgi verdiği; derin ve gizli şeyleri açığa çıkardığı; karanlıkta ne olduğunu bildiği ve ışığın O'nun katında bulunduğu" için Tanrı'yı över.

Daniel is here placing his praise in the context that there has been an “increase of knowledge”, for he who identifies in chapter twelve that the “wise” will understand the “increase of knowledge”, and is also praising God that He had given “wisdom” and “knowledge” to “the wise.” He is directly referencing the wise virgins, and connecting his time with the tarrying time. He is placing the illustration found in chapter two directly into the perfect fulfillment of the tarrying time of Matthew twenty-five in the movement of the third angel. More significantly is the fact that the book of Revelation identifies that just before the close of probation, John was told to seal not the sayings of the prophecies of the books of Daniel and Revelation, for they are the same book.

Daniel burada övgüsünü “bilginin artması” gerçekleştiği bağlamında dile getiriyor; çünkü o, on ikinci bölümde “bilgeler”in “bilginin artmasını” anlayacaklarını ifade eder ve ayrıca Tanrı’nın “bilgelik” ve “bilgi”yi “bilgelere” verdiği için O’nu över. Doğrudan akıllı kızlara atıfta bulunuyor ve kendi zamanını gecikme zamanı ile ilişkilendiriyor. İkinci bölümdeki tasviri, üçüncü meleğin hareketi içinde Matta 25’teki gecikme zamanının tam gerçekleşmesiyle doğrudan ilişkilendiriyor. Daha da önemlisi, Vahiy kitabı, lütuf kapısının kapanmasından hemen önce Yuhanna’ya, Daniel ve Vahiy kitaplarının peygamberlik sözlerini mühürlememesi söylendiğini bildirir; çünkü bunlar aynı kitaptır.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> Ve bana dedi ki: Bu kitabın peygamberlik sözlerini mühürleme; çünkü zaman yakındır. Haksız olan haksızlığını sürdürsün; murdar olan murdarlığını sürdürsün; doğru olan doğruluğunu sürdürsün; kutsal olan kutsallığını sürdürsün. Vahiy 22:10, 11.

The time when the prophecies of Daniel and Revelation are to be unsealed is in the tarrying time of the parable of the ten virgins, and that time is represented by Daniel’s request for time. His request for time was followed by prayer, which must take place in advance of the resurrection of the dead dry bones. In the time period that the increase of knowledge and the understanding of the dream image that is cloaked in darkness was revealed, God did something else for Daniel. “He revealeth the deep and secret things.” The secret thing of the history of the Midnight Cry is the prophecy in Revelation that is unsealed just before probation closes. That “deep and secret” thing is “truth.”

Daniel ve Vahiy’in peygamberlik sözlerinin mühürlerinin açılacağı zaman, on bakire benzetmesindeki gecikme dönemidir; ve bu zaman, Daniel’in zaman istemesiyle temsil edilir. Onun zaman istemesini dua izledi; bu dua, ölü kuru kemiklerin dirilişinden önce gerçekleşmelidir. Bilginin artışının ve karanlığa bürünmüş rüyadaki heykelin anlaşılmasının açığa çıkarıldığı dönemde, Tanrı Daniel için başka bir şey yaptı. "O, derin ve gizli şeyleri açığa çıkarır." Gece Yarısı Çığlığı’nın tarihindeki gizli şey, lütuf süresi kapanmadan hemen önce mührü açılan Vahiy’deki peygamberliktir. O "derin ve gizli" şey "gerçek"tir.

Truth becomes the prophetic key that is opened to the messenger represented by Daniel that allows the hidden history of the “seven thunders” to be recognized. The hidden history is the history of three waymarks. The first is a disappointment and the last is a disappointment as illustrated in Millerite history. The Hebrew word that is translated as “truth” was created by the “Wonderful Linguist”, through the combination of the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. Jesus is the first and last, and He is the “truth.” The structure of the word that was created by the “Wonderful Linguist” identifies the three prophetic waymarks that are the hidden history of the “seven thunders,” that were to be sealed until Daniel asked for “time” and went to prayer.

Gerçek, Daniel tarafından temsil edilen elçiye açılan ve "yedi gök gürlemesi"nin gizli tarihinin tanınmasını sağlayan peygamberî bir anahtar haline gelir. Gizli tarih, üç yol işaretinin tarihidir. Birincisi bir hayal kırıklığıdır ve sonuncusu da Millerci hareketin tarihinde görüldüğü gibi bir hayal kırıklığıdır. "Gerçek" olarak tercüme edilen İbranice kelime, "Harika Dilbilimci" tarafından İbranice alfabenin birinci, on üçüncü ve son harfinin birleştirilmesiyle oluşturulmuştur. İsa ilk ve sondur ve O "gerçek"tir. "Harika Dilbilimci" tarafından oluşturulan kelimenin yapısı, Daniel "zaman" isteyip duaya yönelene kadar mühürlü kalması gereken "yedi gök gürlemesi"nin gizli tarihi olan üç peygamberî yol işaretini tanımlar.

The disappointment of July 18, 2020, was the first waymark, and it illustrates the disappointment associated with the last of three waymarks, which is the Sunday law. The middle letter, the thirteenth letter is a symbol of rebellion, and it is a symbol of the middle waymark of the hidden history of the seven thunders. The rebellion is represented by the foolish virgins at the Midnight Cry, for the Midnight Cry is the middle waymark of the three-step history of July 18, 2020, the Midnight Cry and the soon-coming Sunday law. As soon as it is midnight, time moves into the thirteenth hour, where the visible manifestation of the foolish virgins is demonstrated by their recognition that they do not have the golden oil.

18 Temmuz 2020’deki hayal kırıklığı ilk yol işaretiydi ve bu, üç yol işaretinin sonuncusu olan Pazar yasasıyla ilişkili hayal kırıklığını gösterir. Ortadaki harf, yani on üçüncü harf, isyanın bir sembolüdür ve yedi gök gürlemesinin gizli tarihindeki orta yol işaretinin de bir sembolüdür. Bu isyan, Gece Yarısı Çığlığı’nda akılsız bakireler tarafından temsil edilir; çünkü Gece Yarısı Çığlığı, 18 Temmuz 2020, Gece Yarısı Çığlığı ve yakında gelecek Pazar yasasından oluşan üç aşamalı tarihin orta yol işaretidir. Gece yarısı olur olmaz, zaman on üçüncü saate girer; burada akılsız bakirelerin görünür tezahürü, altın yağa sahip olmadıklarını fark etmeleriyle gösterilir.

In the symbolic “wilderness” of the “three and a half days” of Revelation chapter eleven, God’s people are represented as being in the symbolic history of the curse of “seven times.” At the end of that period, they are to recognize that they have been scattered, that they have sinned, that their fathers have sinned, that they have been walking contrary to God and that God has been walking contrary to them. That recognition is to lead them to pray the Leviticus twenty-six prayer. That recognition that they must pray the prayer of Leviticus’s twenty-six prayer aligns prophetically with Daniel’s prayer of Daniel chapter two, and it is illustrated by Daniel’s prayer in chapter nine. The reason that Daniel prayed the Leviticus twenty-six prayer in chapter nine was based upon his recognition that he was at the end of the seventy years of Jeremiah’s prophecy of the captivity of God’s people.

Vahiy’in on birinci bölümündeki “üç buçuk gün”ün sembolik “çölünde”, Tanrı’nın halkı “yedi kat” lanetinin sembolik tarihinde bulunuyormuş gibi temsil edilir. Bu dönemin sonunda, dağıtılmış olduklarını, günah işlediklerini, babalarının da günah işlediğini, Tanrı’ya aykırı davrandıklarını ve Tanrı’nın da onlara aykırı davrandığını fark etmeleri gerekir. Bu fark ediş onları Levililer’in yirmi altıncı bölümündeki duayı etmeye yönlendirmelidir. Levililer’in yirmi altıncı bölümündeki duayı etmeleri gerektiğine dair bu fark ediş, peygamberlik açısından Daniel kitabının ikinci bölümündeki Daniel’in duasıyla uyum sağlar ve dokuzuncu bölümdeki Daniel’in duasıyla örneklenir. Daniel’in dokuzuncu bölümde Levililer 26 duasını etmesinin nedeni, Tanrı’nın halkının esaretine ilişkin Yeremya’nın peygamberliğindeki yetmiş yılın sonuna gelindiğini fark etmesine dayanıyordu.

Those same seventy years represent the history of the sealing of God’s people. Those seventy years represent the cleansing of Malachi chapter three and Christ’s two temple cleansings. They represent the history of the test of the image of the beast. That history began on September 11, 2001, and ends at the soon-coming Sunday law. At the end of that symbolic seventy-year period, Daniel seeks a “tarrying time” so he can pray. His prayer was answered when the final secret of prophecy was revealed unto him. That revelation came while God’s true Protestant people were still in the “wilderness” scattering time after July 18, 2020. At that time the “truth” was revealed to the “voice crying in the wilderness”.

Aynı yetmiş yıl, Tanrı’nın halkının mühürlenmesinin tarihini temsil eder. Bu yetmiş yıl, Malaki üçüncü bölümdeki arınmayı ve Mesih’in iki tapınak temizleyişini temsil eder. Ayrıca canavarın suretinin imtihanının tarihini temsil eder. Bu tarihçe 11 Eylül 2001’de başladı ve yakında gelecek Pazar yasasında sona erecek. O sembolik yetmiş yıllık dönemin sonunda Daniel, dua edebilmek için bir “bekleme zamanı” ister. Kendisine peygamberliğin son sırrı vahyedildiğinde duası cevaplandı. Bu vahiy, Tanrı’nın gerçek Protestan halkı 18 Temmuz 2020’den sonra hâlâ “çölde” dağılma dönemindeyken geldi. O sırada “gerçek”, “çölde haykıran ses”e vahyedildi.

We will continue Daniel chapter two in the next article.

Bir sonraki makalede Daniel'in ikinci bölümüne devam edeceğiz.

> And the anger of the Lord was kindled against this land, to bring upon it all the curses that are written in this book: And the Lord rooted them out of their land in anger, and in wrath, and in great indignation, and cast them into another land, as it is this day. The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever, that we may do all the words of this law. Deuteronomy 29:27–29.

> RAB'bin bu ülkeye karşı öfkesi alevlendi ve bu kitapta yazılı bütün lanetleri onun üzerine getirdi. RAB öfkeyle, gazapla ve büyük hiddetle onları topraklarından söküp çıkardı ve bugün olduğu gibi onları başka bir ülkeye sürdü. Gizli olanlar Tanrımız RAB'be aittir; açıklananlar ise sonsuza dek bize ve çocuklarımıza aittir ki bu yasanın bütün sözlerini yerine getirelim. Tesniye 29:27-29.

Back to Articles