Article

# Daniel Kitabı - Numara 56

Vahiy 17'nin Sırrını Çözmek: Büyük Fahişe ve Canavarla İlgili Son Kehanet

Author

Jeff Pippenger

Published

January 20, 2024

Formats

PDF
Word

Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıkların son tasviri Vahiy kitabının on yedinci bölümünde bulunur. O bölümde, üçüncü ayette, melek, "birçok sular" üzerinde oturan ve "yeryüzünün kralları" ile "zina" etmiş olan peygamberlikteki "büyük fahişe"nin yargısını Yuhanna'ya gösterebilsin diye Yuhanna "çöl"e götürülür.

> Ve elinde yedi kase bulunan yedi melekten biri geldi ve benimle konuşarak şöyle dedi: "Buraya gel; çok sular üzerinde oturan büyük fahişenin yargısını sana göstereceğim. Onunla yeryüzünün kralları zina ettiler ve yeryüzünün sakinleri onun zinasının şarabıyla sarhoş oldular." Sonra o beni ruhta çöle götürdü; ve kızıl renkli, küfür adlarıyla dolu, yedi başı ve on boynuzu olan bir canavarın üzerinde oturan bir kadın gördüm. Vahiy 17:1-3.

Yuhanna’nın kendi sözleriyle “çöl”, 538 yılından 1798’deki son zamana kadar papalık yönetiminin bin iki yüz altmış yılını temsil eder.

> Kadın, Tanrı tarafından kendisi için hazırlanmış bir yeri bulunan çöle kaçtı; orada bin iki yüz altmış gün boyunca beslensin diye. ... Ve kadına büyük bir kartalın iki kanadı verildi; böylece çöle, kendi yerine uçabilsin ve orada yılanın önünden bir zaman, zamanlar ve yarım zaman boyunca beslensin. Vahiy 12:6, 14.

Ruhen, Yuhanna papalığın bin iki yüz altmış yıllık egemenlik dönemine taşındı. Bu yıllar, İzebel, Ahav ve İlyas dönemindeki üç buçuk yıllık kuraklıkla simgelenmişti. Bu yıllar, papalığın 1798’de ölümcül bir yara almasına kadar sürecekti, çünkü bunun, ilk gazabın sonunda gerçekleşmesi “belirlenmişti”; bu da putperestlik ve papalık şeklindeki iki yıkıcı güç aracılığıyla mabede ve orduya getirilen savaşın sonuydu. Bütün bu olgular son makalelerde ortaya konmuştur.

“Büyük fahişe”, Yeşaya’nın Sur fahişesidir; sembolik yetmiş yıl boyunca, yani “bir kralın günleri” boyunca, unutulacaktı. Amerika Birleşik Devletleri’nin tarihi, Kutsal Kitap peygamberliğinin ilk krallığı olan Babil’in egemenliği sırasında yaşanan yetmiş yıllık esaretle örneklenen sembolik yetmiş yılın tarihidir. O tarih boyunca Sur’un büyük fahişesi unutulacaktı. O tarihin sonunda ise hatırlanacak ve yeniden ortaya çıkıp şarkılarını söyleyecek, böylece yeryüzünün krallarıyla fuhuş edecekti. Yuhanna, papalık gücünün yargısını görmek için ruhen papalık yönetiminin tarihine taşındı. Fuhuş eden bir kâhinin kızına verilen hüküm, ateşle yakılmasıydı.

> Herhangi bir kâhinin kızı, fahişelik ederek kendini murdar ederse, babasını murdar eder; ateşle yakılacaktır. Levililer 21:9.

Son yedi beladan birini döken meleklerden biri tarafından Yuhanna’ya verilen büyük fahişenin yargısına dair görümde, şu vardı: onun ateşle yakıldığı.

> Ve gördüğün canavarın üzerindeki on boynuz, fahişeden nefret edecek, onu ıssız ve çıplak bırakacak, etini yiyecek ve onu ateşle yakacak. Vahiy 17:16.

Üzerinde büyük fahişenin oturduğu sular, dünyanın insanlarıdır; Amerika Birleşik Devletleri tüm dünyayı aynı zamanda büyük fahişe olan canavara tapınmaya aldattığında, onlar onun otoritesi altına sokulacaktır. Ardından Amerika Birleşik Devletleri, Vahiy on yedi peygamberliğinde temsil edilen on kralın baş kralı hâline gelir; ve bu tasvirde Amerika Birleşik Devletleri, fahişe ile zina eden ilk kralı temsil eder, fakat bundan sonra fahişe bu eylemi tüm krallarla gerçekleştirecektir.

Birçok kralın ilki, Tiyatira’daki kilisede İzebel olarak temsil edilen büyük fahişeyle evli olan Ahab tarafından temsil edilir. İzebel’in (büyük fahişe) yargılanması, Amerika Birleşik Devletleri’nin gücü tarafından kilise ve devlet ittifakına zorlanacak olan on kral tarafından gerçekleştirilecektir. Bu krallar, fahişeden nefret etmelerine rağmen papalığın dünyaya hükmetmesine (sular üzerinde oturmasına) izin vermeyi kabul edecekler.

> Gördüğün on boynuz, henüz krallık almamış olan on kraldır; ama canavarla birlikte bir saatliğine krallar olarak yetki alacaklar. Bunların düşüncesi birdir ve güçlerini ve kudretlerini canavara verecekler. Bunlar Kuzu’yla savaşacaklar, ama Kuzu onları yenecek; çünkü O Rablerin Rabbi ve Kralların Kralıdır; O’nunla birlikte olanlar çağrılmış, seçilmiş ve sadıklardır. Ve bana dedi ki: Gördüğün, fahişenin oturduğu sular, halklar, kalabalıklar, uluslar ve dillerdir. Canavarın üzerindeki gördüğün on boynuz ise fahişeden nefret edecekler, onu ıssız ve çıplak bırakacaklar, etini yiyecekler ve onu ateşle yakacaklar. Çünkü Tanrı, kendi sözleri yerine gelene dek, kendi isteğini yerine getirmeleri, aynı düşüncede olmaları ve krallıklarını canavara vermeleri için bunu yüreklerine koydu. Gördüğün kadın ise, yeryüzünün kralları üzerinde egemenlik süren o büyük kenttir. Vahiy 17:12-18.

"On kral" (Birleşmiş Milletler) aslında Papalıktan nefret eder, ancak koşullar onları, kısa ömürlü krallıklarını dünyayı giderek artan felaketlerinden kurtarma yönündeki nafile bir umutla Papalık otoritesine devretmeye zorlar. Onun aldatmacasını fark ettiklerinde, Levililer'deki yasanın yerine gelmesi için onu ateşle yakmanın aracı olurlar.

"On kral", Tanrı’nın son günlerdeki halkına uyguladıkları zulüm aracılığıyla "Kuzu ile savaşırlar".

> Neden uluslar öfkeye kapılıyor, halklar boş şeyler tasarlıyor? Yeryüzünün kralları saf tutuyor, yöneticiler Rab’be ve O’nun meshettiği kişiye karşı birlikte danışıyorlar, “Bağlarını koparalım, iplerini üzerimizden atalım” diyorlar. Göklerde oturan gülecek; Rab onları alaya alacak. Sonra onlara gazabıyla konuşacak, şiddetli hiddetiyle onları sarsacak. Mezmur 2:1-5.

Yeryüzünün kralları tarafından papalık adına gerçekleştirilen zulüm, çarmıhta Mesih'e karşı da yapılmıştı.

> Sen, kulun Davut’un ağzıyla şöyle dedin: “Uluslar neden öfkelendi, halklar neden boş şeyler tasarladı? Yeryüzünün kralları ayağa kalktı, yöneticiler Rab’be ve O’nun Mesihi’ne karşı bir araya geldiler.” Çünkü gerçekten, Senin meshettiğin kutsal kulun İsa’ya karşı, hem Hirodes hem de Pontius Pilatus, öteki uluslarla ve İsrail halkıyla birlikte bir araya geldiler; Senin elinin ve tasarının önceden belirlediği her şeyi yapmak için. Elçilerin İşleri 4:25-28.

Mesih’in çarmıha gerilişi sırasında ona karşı ayaklanan “yeryüzünün kralları”, halkına zulmederek Kuzu’yla yeniden savaşan Vahiy 17’deki “on kral”ı temsil eder. Çarmıhta, o krallar Mesih’i “kuşatan” “kötülerin topluluğu”ydu ve aynı şeyi son günlerdeki halkına karşı da yine yaparlar.

> Çünkü köpekler beni kuşattı; kötülerin topluluğu beni çevreledi; ellerimi ve ayaklarımı deldiler. Bütün kemiklerimi sayabilirim; bana bakıyor, gözlerini dikiyorlar. Giysilerimi aralarında paylaşıyorlar ve giysim için kura çekiyorlar. Mezmurlar 22:16-18.

Büyük fahişe üzerine yargı getiren on kral, onu ateşle yakarlar; çünkü bir rahibin kızı olduğunu ileri süren bir fahişedir. Bu krallar ayrıca "köpekler" olarak da temsil edilir ve onlar büyük fahişeyi yalnızca ateşle yakmakla kalmayacak, aynı zamanda "etini yiyecekler". Jezebel'in ölümü, duvardan aşağı atılıp yere çarpıp parçalanmasıyla gerçekleşti; ardından köpekler gelip etini yediler.

> Yehu Yizreel’e geldiğinde, İzevel bunu duydu; gözlerini boyadı, başını süsledi ve bir pencereden dışarı baktı. Yehu kapıdan içeri girerken, “Efendisini öldüren Zimri huzur buldu mu?” dedi. Yehu yüzünü pencereye kaldırıp, “Benim yanımda kim var? Kim?” diye seslendi. Bunun üzerine iki ya da üç hadım pencereden ona baktı. O da, “Onu aşağı atın” dedi. Böylece onu aşağı attılar; kanının bir kısmı duvara ve atların üzerine sıçradı; o da onu atlarıyla çiğnedi. İçeri girince yedi içti ve, “Gidin, şimdi şu lanetli kadına bakın ve onu gömün; çünkü o kralın kızıdır” dedi. Onu gömmeye gittiler; ama ondan, kafatası, ayakları ve ellerinin avuçlarından başka bir şey bulamadılar. Bunun üzerine geri dönüp ona haber verdiler. O da, “Bu, RAB’bin, hizmetkârı Tişbeli İlyas aracılığıyla söylediği sözdür: Yizreel’in arazisinde köpekler İzevel’in etini yiyecek; İzevel’in cesedi Yizreel’in arazisindeki tarlanın yüzünde gübre gibi olacak ki, ‘Bu İzevel’dir’ denmesin” dedi. 2 Krallar 9:30-37.

On kral — ki bunlar Birleşmiş Milletler’dir ve baş kralı Amerika Birleşik Devletleri’dir — papalığın üzerine yargı getirecek; onu ateşle yakacak ve etini yiyecekler. Bu yargı, meleğin Yuhanna’ya göstermek için geldiği şeydir ve bunu yapmak için Yuhanna’yı çöl tarihinin içine taşıdı; ancak çöl tarihinin rastgele bir noktasına değil, dönemin ta sonuna. Yuhanna’nın bin iki yüz altmış yılın sonuna yerleştirildiği açıktır; çünkü kadını gördüğünde, o zaten zulüm yüzünden dökülen kanla sarhoştu ve zaten fahişelerin annesi olarak tanınmıştı.

> Ruh beni çöle götürdü; kızıl renkli, küfür adlarıyla dolu, yedi başlı ve on boynuzlu bir canavarın üzerinde oturan bir kadın gördüm. Kadın mor ve kırmızıya bürünmüş, altın, değerli taşlar ve incilerle süslenmişti; elinde, iğrençliklerle ve fuhşunun pislikleriyle dolu altın bir kadeh vardı. Alnında şu ad yazılıydı: SIR, BÜYÜK BABİL, YERYÜZÜNDEKİ FAHİŞELERİN VE İĞRENÇLİKLERİN ANASI. Kadının kutsalların kanıyla ve İsa’nın şehitlerinin kanıyla sarhoş olduğunu gördüm; onu görünce büyük bir hayretle şaşırdım. Vahiy 17:3-6.

Sur’un fahişesi, aynı zamanda Vahiy’in on yedinci bölümünde anlatılan “büyük fahişe”ydi ve şarkılarını yeniden söyleyip yeryüzünün krallarıyla fuhuş yapacağı zamana kadar unutulacaktı.

1950'den önce yayımlanmış herhangi bir saygın sözlük, Vahiy 17'de kızıl giysiler içinde tasvir edilen kadının Roma Katolik Kilisesi'ni simgelediğini belirtir; oysa bugün dünya Katolik Kilisesi'nin Hıristiyan bir kilise olduğunu sanıyor. Dünya onun gerçekte kim olduğunu unuttu.

John onu gördüğünde, Karanlık Çağlar'ın zulmü sonuna gelmişti, çünkü o çoktan azizlerin kanıyla sarhoştu. Doğal olan, ruhsal olana örnek teşkil eder ve bir kişi içtikten sonra sarhoş olur, önce değil.

1798'den yüzyıllar önce Katoliklikten kopan Protestanlar, 1798'e gelindiğinde Katolik birliğine geri dönüş yolculuklarına çoktan başlamışlardı; çünkü o “FAHİŞELERİN ANASI” olarak tanımlanmıştı. Yuhanna onu görüp şaşırdığında, daha önce onunla olan birlikten ayrılmış kiliseler çoktan geri dönmüştü. Böylece Yuhanna 1798 yılına götürüldü; o zamanda büyük fahişe zaten milyonlarca Hristiyanı öldürmüş ve eski Protestan kiliselerini, 533 yılında Justinianus’un onu tanımladığı gibi, kiliselerin başı olduğu yönündeki küstah iddiasını kabul etmeye çoktan ayartmıştı.

1798 yılının peygamberlik bakış açısından, melek o zaman Yuhanna’ya Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıkların son tasvirini sundu.

> Melek bana, “Neden hayret ettin?” dedi. Sana kadının ve onu taşıyan, yedi başı ve on boynuzu olan canavarın sırrını söyleyeceğim. Gördüğün canavar vardı, şimdi yok; ama uçurumdan çıkacak ve yıkıma gidecek. Dünya üzerinde yaşayanlar, dünyanın kuruluşundan beri adları yaşam kitabına yazılmamış olanlar, vardı, şimdi yok, ama yine de var olan canavarı gördüklerinde hayrete düşecekler. İşte bilgelik gerekir: Yedi baş, kadının oturduğu yedi dağdır. Ve yedi kral vardır: Beşi düştü, biri var, ötekiyse henüz gelmedi; geldiğinde de kısa bir süre kalması gerekir. Ve vardı, şimdi olmayan canavar, sekizincidir; yediden olup yıkıma gider. Gördüğün on boynuz, henüz krallık almamış on kraldır; ama canavarla birlikte bir saatliğine krallar olarak yetki alacaklar. Vahiy 17:7-12.

Canavar, Kutsal Kitap peygamberliğinde, Daniel’in yedinci ve sekizinci bölümlerinde kolayca görüldüğü gibi, bir krallıktır ve meleğin Yuhanna’ya sunduğu sır, canavarın ve onun üzerinde oturan kadının sırrıdır. Canavarın üzerindeki kadın, yeryüzünün krallarıyla zina eden büyük fahişedir. O, İzebel’dir ve kocası Ahab’dır.

> Bu nedenle bir adam babasını ve annesini bırakacak, karısına bağlanacak; ve ikisi tek bir beden olacak. Yaratılış 2:24.

Erkek erkektir ve kadın kadındır, ama birlikte tek bir beden olurlar. Canavarın gizemi, onun kilise ile devletin birleşimi olmasıdır; yani kadının (kilisenin) ve canavarın (kralların) iki parçadan oluşan tek bir krallık halinde birleşmesidir. Devlet yönetimi ile kilise yönetiminin, ilişkide kontrolün kadında olduğu şekilde birleşmesi, "canavarın sureti"dir. Yuhanna’ya kadının canavar tarafından taşındığı gösterilir; çünkü ilişkide kontrol eden odur.

> Ve senin gördüğün kadın, yeryüzünün kralları üzerinde hüküm süren o büyük kenttir. Vahiy 17:18.

Canavar ve kadın birlikte tek bir krallığı (tek bedeni) temsil eder, ancak melek, büyük fahişenin yeryüzünün krallarıyla ilişkisini vurguluyor. "Canavar ki" "vardı ve şimdi yok"; "uçurumdan yükselecek ve mahvoluşa gidecek"; "yeryüzünde yaşayanların hayretle peşinden gideceği" bu canavar, büyük fahişenin ölümcül yarası iyileştiğinde papalıktır. O, Kutsal Kitap peygamberliğinde beşinci krallık "idi", ancak 1798'de ölümcül bir yara alacağı "belirlenmişti".

John ruhen 1798'e götürüldüğünde, o bir canavar "değil"di ve "yine de", yakında gelecek Pazar yasasıyla son bulacak olan yetmiş sembolik yılın sonunda ölümcül yarası iyileştiğinde, o yine "hayattadır", şarkılarını söylemekte, zina etmekte ve Hristiyanları öldürmektedir.

On yedinci bölüm, Kutsal Kitap peygamberliğinde yer alan krallıkların son sunumudur ve bu nedenle Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıkların ilk kez anılışıyla uyumlu olmalıdır. Bu krallıkların ilk kez anıldığı yer Daniel kitabının ikinci bölümüdür; bu bölüm, Habakkuk’un “görümü yaz ve levhalar üzerine açıkça yaz” buyruğunu yerine getiren her iki tabloda da temsil edilmiştir.

Millerciler, Daniel’in iki, yedi ve sekizinci bölümlerinde temsil edildiği gibi Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıkları doğru anladılar, ancak anlayışları eksikti. Miller’in Daniel’in ikinci bölümündeki mücevherleri, son günlerde on kat daha parlak parlar; çünkü bunun yalnızca Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıkların ilk atfını değil, aynı zamanda “sekizincinin yediden biri olduğu” vahyinin ilk atfını da belirlediği kabul edilir. İsa, bir şeyin sonunu her zaman o şeyin başlangıcıyla açıklar.

Bütün peygamberler son günlerden söz eder; Yuhanna ise Vahiy 17'de, "vardı ve yoktur; dipsiz çukurdan çıkacak ve helaka gidecektir" dediği "canavarı" sunarak son yeryüzü krallığını tanımlıyor. Canavar "dipsiz çukur"dan çıkar; bu, "şeytani gücün yeni bir tezahürü"nün bir sembolüdür.

> "'Tanıklıklarını tamamladıklarında [tamamlamak üzereyken].' İki tanığın çul kuşanmış halde peygamberlik edecekleri dönem 1798'de sona erdi. Gözlerden uzak sürdürdükleri hizmetlerinin sonuna yaklaşırken, onlara 'dipsiz çukurdan çıkan canavar' olarak temsil edilen güç tarafından savaş açılacaktı. Avrupa'nın birçok ülkesinde Kilise ve Devlete hükmeden güçler, yüzyıllar boyunca papalık aracılığıyla Şeytan'ın denetimi altında olmuşlardı. Ama burada şeytani gücün yeni bir tezahürü gözler önüne seriliyor." Büyük Mücadele, 268.

Bazı ilahiyatçılar, Vahiy 11’deki “dipsiz çukurdan çıkan canavar”ın ilgili pasajda Fransız Devrimi’nin ateizmi olarak tanımlanmış olmasından hareketle, “dipsiz çukur” ifadesinin ateizmin bir simgesi olduğunu ileri süreceklerdir. Oysa Vahiy 9’da İslam “dipsiz çukur”dan çıkmıştır ve İslam ateizm değildir. Dipsiz çukur şeytani bir tezahürü temsil eder.

> “Ona, Rab’bin bana bir görümde mesmerizmin Şeytandan, dipsiz çukurdan olduğunu ve onu kullanmaya devam edenlerle birlikte yakında oraya gideceğini gösterdiğini söyledim.” Review and Herald, 21 Temmuz 1851.

"Şeytan"dan gelen bir şey, "dipsiz uçurum"dan gelen bir şeydir. Vahiy'in on yedinci bölümünde, dipsiz uçurumdan çıkan canavar, mahvoluşa giden güçtür ve adları kitapta yazılı olmayanlar onun ardından hayretle gideceklerdir. "Mahvoluş" sonsuz lanetlenme demektir ve Vahiy'de "ateş gölü" olarak temsil edilir; canavar da oraya atılır.

> Ve canavar yakalandı; onunla birlikte, onun önünde mucizeler yapan ve bu mucizelerle canavarın işaretini almış olanları ve onun suretine tapanları aldatan sahte peygamber de yakalandı. İkisi de diri diri kükürtle yanan ateş gölüne atıldı. Vahiy 19:20.

On üçüncü bölümde denizden çıkan ilk canavarın kimliği belirlenir; Sister White onu doğrudan papalık olarak tanımlar. O pasajda dünya papalık canavarının peşinden hayranlıkla gider.

> Ve başlarından birinin sanki ölümcül biçimde yaralandığını gördüm; ölümcül yarası iyileşti; ve bütün dünya canavarın ardınca şaşkınlıkla gitti. Vahiy 13:13.

Vahiy 17'de sözü edilen ve "yeryüzünde oturanların hayran kalacağı" canavar, papalığın ölümcül yarası yakında yürürlüğe girecek Pazar yasası sırasında iyileştiğinde ortaya çıkacak şeytanî gücün nihai tezahürüdür. On yedinci bölümdeki kadının ve bindiği canavarın her peygamberî özelliği, 1950'den önce yayımlanan sözlüklerin de belirttiği gibi, Roma Kilisesi'ni işaret eder.

Vahiy 17’deki canavar, kilise ile devletin birleşiminin bir sembolüdür; bu birleşim, canavarın suretidir. Yedi başlı ve on boynuzlu canavar, kadının üzerine bindiği ve hükmettiği, on kraldan (Birleşmiş Milletler) oluşan krallıktır. Kadın, Büyük Babil, fahişelerin anası olarak tanımlanan papalıktır. Semboller tanımlandıktan sonra 1798’e dönebiliriz; Yuhanna’nın, Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıkların son tasvirini almak üzere götürüldüğü tarihsel noktaya.

Bu krallıkları ve Daniel kitabının ikinci bölümündeki temsilini bir sonraki yazıda ele alacağız.

> Tarih sahnesine çıkan her ulusa, ‘Gözcü ve Kutsal Olan’ın amacını yerine getirip getirmeyeceği görülsün diye yeryüzünde yerini almasına izin verilmiştir. Peygamberlik sözleri, dünyanın büyük imparatorluklarının—Babil, Med-Persya, Yunan ve Roma—yükselişini ve çöküşünü ortaya koymuştur. Daha az güçlü uluslarda olduğu gibi, bunların her birinde de tarih tekerrür etti. Her birinin bir sınanma dönemi oldu; her biri başarısız oldu, görkemi soldu, gücü yitti ve yerini bir başkası aldı.

> "Milletler Tanrı’nın ilkelerini reddederken ve bu reddedişle kendi yıkımlarını hazırlarken, yine de ilahi, egemen tasarının onların tüm eylemleri aracılığıyla etkin olduğu apaçıktı." Eğitim, 177.

Back to Articles