Article

# Daniel Kitabı - Numara Yetmiş Altı

Kehanetlerin Mührünün Açılması: 1856'da Işığın Reddedilişi ve Sonuçları

Author

Jeff Pippenger

Published

February 9, 2024

Formats

PDF
Word

1856’da “yedi zaman” ışığının mührü açıldı ve 1863’e gelindiğinde bu ışık reddedildi. Yahuda’dan gelen peygamber bu ışığı kötü Kral Yerovam’a getirdi ve Yerovam ışığı reddetti. Yeşaya aynı ışığı kötü Kral Ahaz’a getirdi ve o da ışığı reddetti. Şiloah Havuzu’yla bağlantılı ışığı reddettikleri için, Yerovam’ın (kuzeydeki) ve Ahaz’ın (güneydeki) krallıkları sırasıyla MÖ 723’te ve MÖ 677’de kuzeyden gelen bir kral tarafından esarete alındı.

Musa (Harun’un isyanında), Ahaz’la birlikte Yeşaya ve diğer krallarla birlikte Yeremya, Millerci tarihin sadıklarını temsil ediyordu; bunların hepsi, son günlerdeki isyanda ışığın habercilerini temsil ediyordu. 1863’teki "ilk" son gün krizi ve Vahiy’in on birinci bölümündeki "büyük deprem"in "son" son gün krizi (yakında gelecek Pazar günü yasası), tüm bu peygamberlik çizgileri tarafından temsil edilir. Yahuda’dan gelen peygamber, sorumluluğundan geri düşmüş bir peygamberi temsil eder ve sonunda sapmış Protestanlıkla aynı mezara gömülür. Ölümü ve defni, Betel’deki yalancı peygamberin sunduğu yemeği yiyip içmeyi seçmesine bir karşılık olarak gerçekleşti.

Pazar yasası sırasında papalık (Asur kralı) tarafından mağlup edilme hükmü — ki bu, Yeroboam ve Ahaz’ın kuzey ve güney krallıklarının dağıtılmasıyla sembolleştirilmişti — Yahudalı peygamberin akıbetiyle örtüşür; çünkü o, bir “aslan” ile bir “eşek”in arasında öldü. “Aslan”, son günlerde papalıkla özdeşleştirilen Babil’in sembolüdür.

> Ve oldu ki, o ekmek yiyip içtikten sonra, onu geri getiren peygamber onun için eşeği eğerledi. O yola koyulduğunda, yolda bir aslan onunla karşılaştı ve onu öldürdü; cesedi yola atılmıştı; eşek onun yanında duruyordu, aslan da cesedin yanında duruyordu. Ve işte, insanlar oradan geçtiler, yola atılmış cesedi ve cesedin yanında duran aslanı gördüler; gidip yaşlı peygamberin yaşadığı kentte bunu anlattılar. Onu yoldan geri getiren peygamber bunu işitince dedi ki: “Bu, Rab’bin sözüne itaatsizlik eden Tanrı adamıdır; bu yüzden Rab onu aslana teslim etti; aslan onu parçalayarak öldürdü; Rab’bin ona söylediği söz uyarınca.” Sonra oğullarına, “Eşeği benim için eğerleyin,” dedi; onlar da eşeği eğerlediler. Gitti ve onun cesedini yola atılmış halde buldu; eşek ve aslan cesedin yanında duruyordu. Aslan ne cesedi yemişti ne de eşeği parçalamıştı. Peygamber Tanrı adamının cesedini kaldırdı, eşeğin üzerine koydu ve geri getirdi; yaşlı peygamber kente gelip onun için yas tuttu ve onu gömdü. Onun cesedini kendi mezarına koydu; “Vah, kardeşim!” diyerek onun için yas tuttular. Onu gömdükten sonra oğullarına şöyle dedi: “Ben öldüğümde, Tanrı adamının gömüldüğü mezara beni gömün; kemiklerimi onun kemiklerinin yanına koyun. Çünkü Beytel’deki sunağa ve Samiriye kentlerindeki bütün yüksek yerlerin tapınaklarına karşı Rab’bin sözüyle haykırdığı söz mutlaka gerçekleşecektir.” 1. Krallar 13:11-32.

Yahudiye’den bir peygamber iki sembolün arasında öldü. Aslan, Babil’in bir simgesidir ve son günlerdeki modern Babil, Daniel kitabı on birinci bölüm kırk beşinci ayette yardımına koşacak kimse olmadan sonuna gelen Kuzey Kralıdır. Otoritesinin işareti, dördüncü iğrençlik olan güneşe tapınmadır; Hezekiel kitabı sekizinci bölümde Laodikya Adventizminin dördüncü kuşağı güneşe doğru eğilirken tasvir edilir. Miller’in rüyasında ona, yalnızca mücevherlerin etrafa saçılıp örtüldüğü değil, Kutsal Kitap’ı temsil eden sandığın da parçalandığı gösterildi.

Adventizmin üçüncü kuşağında, Kutsal Kitap’ın sözde modern çevirilerinin kullanımını tanıtma çalışması Adventizm’in liderliği tarafından teşvik edildi. Bu sözde modern çeviriler, günah adamının teologları ve dinden dönmüş Protestanlık tarafından desteklenen bozulmuş bir el yazması külliyatından türetilmişti. Miller’in sandığı, bozulmamış el yazmalarından çevrilmiş olan Kral James Çevirisiydi.

Laodikya Adventizmi'nin dördüncü nesline gelindiğinde, kilise Roma Kilisesi ve onun kızlarının bir konfederasyonu olan Dünya Kiliseler Konseyi'ne katılmıştı. Adventizm yıllarca, uyuyan sürülerinin hatırına, Dünya Kiliseler Konseyi'nde yalnızca "gözlemci" olduklarını iddia etti; ta ki o kötü konfederasyonun tüzüğü "gözlemci" statüsünün aslında tam oy hakkına sahip bir üye anlamına geldiğini ortaya koyana kadar!

Dördüncü kuşaklarında, “günah adamı”na iki kez altın madalya verdiler. Madalyalardan en az birinin üzerine, Mesih’in İkinci Gelişi’ne dair Katolik anlayış işlenmişti; İsa’nın dönüşünde ayağını yeryüzüne basmasını tasvir ediyor, ayrıca Mesih’in başının arkasında Katolik bir güneş halesi ve dördüncü emrin Katolik kısaltması yer alıyordu; bu kısaltma yalnızca “Sebt gününü hatırla” diyordu. Bir mahkeme sürecinde (bu hukuki bir beyanattır), Genel Konferans Başkanı ifadesinde Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin eskiden papalığın Antikrist olduğuna inandığını, ancak kendi kilisesinin bu inancı çoktan “tarihin çöplüğüne” attığını belirtti.

Dördüncü iğrençlik (nesil), Yeruşalim’deki kilisenin yirmi beş önderinin güneşe tapınmasıdır. Gittikçe artan iğrençlikler, başlangıcı işaretleyen girişe dikilen kıskançlık putuyla başladı. Yahuda’dan gelen peygamber, sapkın Protestanlıkla birlikte gömülür ve aslan (Babil) onu öldürür; çünkü sapkın Protestanlığın yöntemlerine geri dönmüştür ve bu yüzden görümü tesis edenin Roma olduğunu fark edemez. Ve günah insanının simgesiyle tesis edilmiş bir görümün bulunmadığı yerde, eninde sonunda kendini günah insanının safında bulursun.

> “Sözü anlamakta kafası karışan, antikristin ne anlama geldiğini göremeyenler, şüphesiz kendilerini antikristin safına koyacaklardır.” Kress Koleksiyonu, 105.

Yahuda’dan gelen peygamber, onu “kardeşi” olarak nitelendiren Beytel’in yalancı peygamberiyle birlikte gömüldü ve iki simge arasında ölü bulundu. “Aslan” Antikrist’i anlamaktaki başarısızlığını temsil ediyordu ve “merkep” İslam’ın bir sembolüdür. Laodikya Adventizmi, 11 Eylül 2001 konusunda sessiz kalarak, üçüncü “Vah” kapsamında İslam konusunun Gece Yarısı Çığlığı, son yağmur mesajı olduğunu tanımadığını zaten göstermiştir. Son yağmurun mesajını tanıyamamak ölümdür! Son yağmur, Vahiy 18’in kudretli meleği indiğinde ve New York kentinin büyük binaları yıkıldığında, 11 Eylül 2001’de başladı. “Yağmur” bir mesajdır ve bu mesajı almak için onun tanınması gerekir.

> Son yağmuru beklememeliyiz. O, üzerimize yağan lütfun çiğini ve sağanaklarını fark edip benimseyen herkesin üzerine geliyor. Işığın kırıntılarını topladığımızda, O’na güvenmemizden hoşlanan Tanrı’nın kesin merhametlerinin değerini bildiğimizde, o zaman her vaat yerine getirilecek. [Yeşaya 61:11 alıntılandı.] Bütün yeryüzü Tanrı’nın yüceliğiyle dolacak. Yedinci Gün Adventist Kutsal Kitap Yorumu, cilt 7, 984.

“Bütün dünya” 11 Eylül 2001’de ne olduğunu biliyor, ancak orada başlayan ve nihayetinde Tanrı’nın görkemiyle bütün dünyayı aydınlatan mesajı alabilmek için, mesaj tanınmalıdır. “Recognize” kelimesi, “o bilgiye dair bir ikrarla olsun veya olmasın, bir şey hakkındaki bilgiyi yeniden hatırlamak veya geri kazanmak. Uzaktan bir kişiyi, onu daha önce görmüş olduğumuzu veya eskiden tanıdığımızı hatırladığımızda tanırız. Onun yüz hatlarını veya sesini tanırız.” anlamına gelir. Webster’ın 1828 Sözlüğü.

Bir Laodikiyalı Adventistin, 11 Eylül 2001'de gelen Son Yağmur mesajını tanımasının tek yolu, geçmişte aynı ilahi gücün tezahürünü gördüğünü fark etmesidir. 11 Ağustos 1840'ta, İslam'ın ikinci "Vay"ına ilişkin kehanet yerine geldiğinde, Vahiy'in onuncu bölümündeki güçlü melek indi. Bu tarih, 11 Eylül 2001'de, İslam'ın üçüncü "Vay"ının kehaneti yerine geldiğinde, Vahiy'in on sekizinci bölümündeki güçlü melek indiğinde kusursuz biçimde tekrarlandı ve üçüncü "Vay"daki İslam'ı tanıyamamak, vahşi Arap eşeği tarafından modern Babil'in aslanının getirdiği ölüme taşınmak demektir.

Mühürlenmiş kitabı okuyamayan Efrayim’in sarhoşları, Millerci tarihin tekrarını göremez; çünkü bu kavrayış, “çizgi üzerine çizgi” şeklindeki son yağmur metodolojisine dayanır. Millerci tarihte Tanrı’nın kudretinin tezahürünün son günlerde tekrar edileceği düşüncesi, dinden dönmüş Protestanlığın ve Katolikliğin metodolojisiyle temellendirilemez.

> Üçüncü meleğin mesajının ilanına katılan melek yüceliğiyle bütün yeryüzünü aydınlatacaktır. Burada, dünya çapında bir kapsam ve olağanüstü güçte bir iş önceden haber verilmektedir. 1840-44 yıllarındaki Advent hareketi Tanrı’nın gücünün görkemli bir tezahürüydü; birinci meleğin mesajı dünyadaki her misyon istasyonuna ulaştırıldı ve bazı ülkelerde, on altıncı yüzyıldaki Reform’dan bu yana herhangi bir diyarda tanık olunan en büyük dinsel ilgi görüldü; fakat bunların hepsini, üçüncü meleğin son uyarısı altında gerçekleşecek kudretli hareket aşacaktır. Büyük Mücadele, 611.

Modern İsrail’in kör liderleri, metodolojileri nedeniyle, eski yıllarda olduğu gibi son günlerde Tanrı’nın gücünün yeniden tezahür edeceği gerçeğini reddetmeye zorlanıyorlar.

> "Burada görüyoruz ki kilise—Rab'bin mabedi—Tanrı'nın gazabının darbesini ilk hisseden oldu. İhtiyarlar, Tanrı'nın büyük bir ışık verdiği ve halkın ruhsal çıkarlarının bekçileri olarak duranlar, emanetlerine ihanet etmişlerdi. Eskiden olduğu gibi mucizeleri ve Tanrı'nın kudretinin belirgin tezahürünü aramamıza gerek olmadığını savunan bir tutum benimsemişlerdi. Zaman değişti. Bu sözler onların imansızlığını güçlendiriyor ve şöyle diyorlar: Rab ne iyilik yapacak ne de kötülük. Halkını yargıyla ziyaret etmeyecek kadar merhametlidir. Böylece, 'Barış ve güvenlik' haykırışı, Tanrı'nın halkına onların suçlarını ve Yakup'un evinin günahlarını göstermek için seslerini bir daha asla boru gibi yükseltmeyecek olan insanlardan gelir. Havlamayan bu dilsiz köpekler, gücenmiş bir Tanrı'nın adil intikamını hissedenlerdir. Erkekler, genç kızlar ve küçük çocuklar hep birlikte helak olur." Tanıklıklar, cilt 5, 211.

Yeruşalim’in eğitimsizlerini yöneten bilginlerin Laodikya körlüğü, geç yağmuru tanımalarını engelliyor; çünkü yalnızca yozlaşmış bir Kutsal Kitap yorum yöntemi kullanmakla kalmıyorlar, yanlış akıl yürütmelerinin vardığı sonuçlar da onları, eski devirlerde olduğu gibi, Tanrı’nın gücünün gelecekteki herhangi bir tezahürünü inkâr edecekleri bir konuma getiriyor. Oysa Malaki 3, Antlaşmanın Elçisi Levi’nin oğullarını arındırdığında sununun eski günlerdeki gibi olacağını bildirir.

> Sadık ve Gerçek Şahit şöyle beyan eder: 'İşlerini biliyorum.' 'Tövbe et ve ilk işlerini yap.' Bu, gerçek sınavdır; Tanrı'nın Ruhunun yürekte çalışarak seni sevgisiyle doldurduğunun kanıtıdır. 'Tez sana geleceğim ve tövbe etmezsen şamdanını yerinden kaldıracağım.' Kilise, çiği, yağmuru ve güneşi aldığı hâlde bol meyve vermesi gerekirken vermeyen, fakat ilahi teftişin onda yapraktan başka bir şey bulmadığı verimsiz bir ağaç gibidir. Kiliselerimiz için ne ciddi bir düşünce! Hatta her bir birey için ne kadar ciddi! Tanrı'nın sabrı ve hoşgörüsü hayranlık vericidir; ama 'tövbe etmezsen' tükenecektir; kiliselerimiz, kurumlarımız, 'Zenginim, malım mülküm arttı ve hiçbir şeye ihtiyacım yok' derken, güçsüzlükten güçsüzlüğe, soğuk biçimsellikten cansızlığa doğru gidecektir. Sadık ve Gerçek Şahit şöyle der: 'Ve senin sefil, bedbaht, yoksul, kör ve çıplak olduğunu bilmez misin?' Durumlarını hiç apaçık görebilecekler mi?

> Kiliselerde Tanrı'nın gücünün harika bir tezahürü olacak; ancak Rab'bin önünde alçalmamış ve itiraf ve tövbe ile yüreklerinin kapısını açmamış olanların üzerinde etkili olmayacaktır. Tanrı'nın yüceliğiyle yeryüzünü aydınlatan o gücün tezahüründe, körlükleri içinde tehlikeli sandıkları, korkularını uyandıracak bir şeyden başka bir şey görmeyecekler ve ona karşı direnmeye kendilerini hazırlayacaklar. Rab, onların düşünce ve beklentilerine göre çalışmadığı için, O'nun işine karşı çıkacaklar. “Neden,” derler, “onca yıldır bu hizmetin içinde olduğumuz hâlde Tanrı'nın Ruhunu bilmeyelim?” — Çünkü Tanrı'dan gelen mesajların uyarılarına ve yalvarışlarına karşılık vermediler; tersine ısrarla, “Zenginim, malım mülküm arttı ve hiçbir şeye ihtiyacım yok,” dediler. Yetenek ve uzun deneyim, insanlar kendilerini Doğruluk Güneşi'nin parlak ışınlarının altına koymadıkça ve Kutsal Ruh'un bahşettiği kudretle çağrılıp, seçilip, hazırlanmadıkça onları birer ışık kanalı yapmayacaktır. Kutsal şeylerle uğraşan insanlar Tanrı'nın kudretli eli altında alçaldıklarında, Rab onları yüceltecektir. Onları basiret sahibi, Ruhu'nun lütfuyla zengin insanlar kılacaktır. Dünyanın Işığı'ndan yayılan ışığın aydınlığında, onların güçlü, bencil karakter özellikleri, inatçılıkları açığa çıkacaktır. “Tövbe etmezsen, tez zamanda sana geleceğim ve lamba ayağını yerinden kaldıracağım.” Rab'bi bütün yüreğinle ararsan, O'nu bulursun. Review and Herald, 23 Aralık 1890.

Yahudalı peygamberin ölümü, hem peygamberlik tarihine ilişkin vizyonu tesis eden bir peygamberlik sembolü olan modern Babil’in "aslanı" ile hem de "eşek" ile sembolize edilir. Kutsal Yazılar’da İslam’dan ilk kez, İsmail "vahşi bir adam" olarak tanıtıldığında söz edilir.

> Ve o vahşi bir adam olacak; eli herkese karşı olacak, herkesin eli de ona karşı olacak; ve bütün kardeşlerinin huzurunda yaşayacak. Yaratılış 16:12.

Kutsal Yazılarda ilk bahsediliş kuralı, sembolün tüm özelliklerinin orada yer aldığını belirtir; çünkü Tanrı'nın Sözü bir tohumdur ve tohum, bütün bitkinin meyve vermesi için gerekli olan tüm DNA'yı taşır. "Vahşi adam" olarak çevrilen sözcük, "vahşi Arap eşeği" için kullanılan sözcüktür. Kutsal Yazılarda "eşek", İslam'ın sembollerinden biridir.

Hezekiel kitabının otuz yedinci bölümünde, ölü kemikleri diriltip onların güçlü bir ordu olarak ayağa kalkmasını sağlayan mesaj, üçüncü “Vay”daki İslam mesajıdır; ve bu mesaj, son günlerin Gece Yarısı Çığlığı mesajıdır. Kardeş White, Mesih’in Yeruşalim’e zaferli girişinin Gece Yarısı Çığlığı mesajını temsil ettiğini açıkça öğretir.

> Kutsal Yazılardaki kanıt açık ve kesin olsa da, gece yarısı haykırışı pek argümana dayanmıyordu. Onunla birlikte ruhu harekete geçiren itici bir güç vardı. Ne şüphe vardı ne de sorgulama. Mesih'in Yeruşalim'e zaferle girişinde, bayramı kutlamak için ülkenin her yanından toplanmış olan halk Zeytin Dağı'na akın etti; İsa'ya eşlik eden kalabalığa katıldıklarında, o anın ilhamını aldılar ve 'Rab'bin adıyla gelene ne mutlu!' [Matta 21:9.] haykırışını daha da yükseltmeye katkıda bulundular. Aynı şekilde Adventist toplantılarına akın eden imansızlar—kimileri meraktan, kimileri sadece alay etmek için—'İşte, Damat geliyor!' mesajına eşlik eden ikna edici gücü hissettiler. Peygamberliğin Ruhu, cilt 4, 250.

İsa Mesih’in Vahyi, son günlerde mührü açılan nihai mesajdır ve üçüncü “Vay” ile bağlantılı İslam’ı da içerir. Mührü açılan mesaj olan Mesih, Yeruşalim’e girdiğinde ve böylece son günlerin Gece Yarısı Çığlığı’nı örneklendirdiğinde, bir “eşek” tarafından taşındı (mesajı taşındı). Mesih’in doğruluğunun nihai mesajı İslam tarafından taşınır.

İslam, vahşi bir adamdı, öyledir ve öyle olacaktır; Arap yaban eşeğiyle temsil edildiği üzere. Görmek isteyen herkes (ve görmek istemeyenler de çoktur), İslam’ın şu anda yürüttüğü savaşın vahşi bir delilik olduğunu kolayca “fark edebilir”. Ahirette büyük bir cinsel ödül olacağına inanarak intihar etmeye istekli olmak, şeytani bir deliliktir. İslam’dan ilk söz edildiğinde, İslam’ın vahşi bir adam olacağı belirtilmişti.

İslam’ın savaş yürütme tarzı, Üçüncü Belanın tırmanan savaşına karşı koymak üzere tüm insanlığı bir araya getirir. İslam, tek dünya hükümetinin hayata geçirilmesine yönelik peygamberî mantığı temsil eder ve küreselciler, İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Yahudileri kasten İsrail topraklarına geri getirdiklerini, böylece İslam’ın Yahudilere karşı kadim nefretini kullanarak üçüncü bir dünya savaşını başlatabileceklerini öğretiyorlar. Küreselciler, tek dünya hükümetlerini gerçekleştirmek için üçüncü bir dünya savaşına ihtiyaçları olacağına inanıyor ve bunu onlarca yıldır öğretiyorlar. Küreselcilerin kendi sözleriyle ifade edilen yozlaşmış güdüleri, İslam’ın Kutsal Kitap’taki rolüne uymaktadır.

İsmail'in peygamberî DNA'sının, ilk kez anıldığı ayette geçen, muhtemelen en ciddi unsuru, onun ruhunun - ki bu, 'vahşi bir adam'ın ruhudur - 'bütün kardeşlerinin arasında yaşaması'dır. Radikal İslam'ın sadece bazı mezheplerinin üçüncü 'Vay'da yer alacağı fikri, Tanrı'nın Sözü ile bağdaşmaz. Her dinî eğilimde birkaç çürük elma bulunduğu ve Müslümanların çoğunluğunun barışsever vatandaşlar olduğu yönündeki yaygın, politik olarak doğru sayılan görüş, ne onların kendi kutsal kitaplarıyla ne de Kutsal Kitap'la uyuşur.

Kur'an, tüm dünyayı Şeriat hukukuna uygun hale getirmenin Allah'ın her takipçisinin görevi olduğunu öğretir. Yaratılış kitabında İslam'a yapılan ilk atıf, İsmail'in "vahşi adam" ruhunun İslam'ın her takipçisinde bulunacağını belirtir. Kur'an, tıpkı Katoliklikte olduğu gibi, dini yönetimlerini halka zorla dayatma gücüne henüz sahip olmadıkları bölgelerde yaşadıklarında takipçilerine edepliymiş gibi davranmayı doğrudan öğretir.

Yahuda’dan gelen peygamber, krallığı ilk kez ilan edildiğinde Jeroboam’la yüzleşti. Dinden dönmüş Protestanlık 1844’te başladı ve En Kutsal Yer’e girip Tanrı’nın yasasını, yedinci gün Şabatı dâhil, keşfetmiş olan Millerci Adventizm buna derhal karşı koydu. Yeremya’yla temsil edildiği üzere, Millerci Adventizm’e Tanrı’ya dönmesi, ama asla “alaycıların topluluğuna” dönmemesi söylendi. Yahuda’dan gelen peygambere, geldiği yoldan geri dönmemesi ve Beyt-El’in yalancı peygamberinin sunduğu yiyecek ve içeceği tüketmemesi söylenmişti; ama o yine de bunu yaptı. Yahuda’dan gelen peygamberin ölümü, Papalık’ı ve İslam’ı temsil eden iki sembolün arasına simgesel olarak yerleştirildi. Laodikya Adventizmi bu iki gerçeği göremez; çünkü 1863’te kendi ruhsal gözlerini oydular ve Adventizmin temellerini sahte sikkeler ve mücevherlerle ve dinden dönmüş Protestanlığın ve Katolikliğin yöntemleriyle kurmak amacıyla, William Miller’ın kullandığı mücevherleri ve yöntemi örtbas etme sürecini başlattılar.

“Kir fırçalı Adam” şimdi O'nun yerini süpürüyor, mücevherleri eski hâline getiriyor ve onları Miller'a masasına koyması için veriyor, ancak Adventizm, 1844'te O'nun halkı olarak ortaya çıkarılan artakalan halk oldukları inancıyla körleşmiş durumda.

> Kendi kendinize, ‘Babamız İbrahim’dir’ demeyi aklınızdan geçirmeyin; çünkü size şunu söylüyorum: Tanrı bu taşlardan bile İbrahim’e çocuklar çıkarabilir. Şimdiden balta ağaçların köküne dayandı; bu yüzden iyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılır. Ben ise sizi tövbe için suyla vaftiz ediyorum; ama benden sonra gelen benden daha güçlüdür; ben onun ayakkabılarını taşımaya bile layık değilim. O sizi Kutsal Ruh’la ve ateşle vaftiz edecektir. Yabası elindedir; harman yerini iyice temizleyecek, buğdayını ambarına toplayacak, samanı ise sönmeyen ateşle yakacaktır. Matta 3:9-12.

Laodikya Adventizmi, tövbe edenler hariç, Rabbin ağzından kusulacaktır. Laodikya Adventizmi, Miller’in mesajını reddeden eski antlaşma halkının gömülü olduğu aynı mezara gömülecektir; çünkü onlar da artık yüz kırk dört binle bağlantıları açısından eski antlaşma halkıdır. 1863’teki isyan, Yahuda’dan gelen peygamberle tasvir edilir; o, Kral Yoşiya hakkında da kehanette bulunmuştur.

Bu incelemeye bir sonraki makalede devam edeceğiz.

> Dünyaya benzemek yerine, dünyadan gitgide daha belirgin biçimde ayrılmalıyız. Şeytan, Tanrı'nın gerçeğine karşı ustaca bir çaba yürütmek için kiliselerle işbirliği yapmış ve yapmayı sürdürecektir. Tanrı'nın halkının dünyaya etkide bulunmak için yaptığı her şey, karanlık güçlerden kararlı bir karşı koyuşu tetikleyecektir. Düşmanın son büyük çatışması son derece kararlı olacaktır. Bu, karanlık güçlerle ışığın güçleri arasındaki son savaş olacaktır. Tanrı'nın her gerçek çocuğu, Mesih'in safında cesurca savaşacaktır. Bu büyük krizde kendilerini Tanrı'dan çok dünyanın tarafında olmaya bırakanlar, sonunda bütünüyle dünyanın tarafına geçeceklerdir. Sözü anlama konusunda zihinleri karışanlar, Mesih karşıtının ne anlama geldiğini göremeyenler, kuşkusuz Mesih karşıtının safında yer alacaklardır. Artık dünyayla kaynaşmaya vaktimiz yok. Daniel, payına düşen yerde ve konumunda duruyor. Daniel'in ve Yuhanna'nın peygamberlik sözleri anlaşılmalıdır. Bunlar birbirlerini açıklar. Herkesin anlaması gereken gerçekleri dünyaya sunarlar. Bu peygamberlik sözleri dünyada tanıklık edecektir. Bu son günlerde yerine gelmeleriyle, kendilerini açıklayacaklardır.

> Rab, dünyanın kötülüğü yüzünden dünyayı cezalandırmak üzeredir. Kendilerine verilmiş olan ışığı ve gerçeği reddettikleri için dinî kurumları cezalandırmak üzeredir. Birinci, ikinci ve üçüncü meleğin mesajlarını birleştiren büyük mesaj dünyaya verilecektir. Bu, çalışmamızın ana yükü olmalıdır. Mesih’e gerçekten iman edenler, Yehova’nın yasasına açıkça uyacaklardır. Sebt, Tanrı ile halkı arasındaki işarettir ve Sebt’i tutarak Tanrı’nın yasasına uyumumuzu görünür kılmalıyız. Bu, Tanrı’nın seçilmiş halkıyla dünya arasındaki ayırt edici işaret olacaktır. Tanrı’ya sadık olmak çok şey ifade eder. Bu, sağlık reformunu da kapsar. Bu, beslenmemizin sade olması gerektiği ve her şeyde ölçülü olmamız gerektiği anlamına gelir. Masalarda sıkça görülen çok çeşitli yiyecekler gerekli değildir, bilakis son derece zararlıdır. Zihin ve beden mümkün olan en iyi sağlık durumunda korunmalıdır. Sorumluluk üstlenmek üzere yalnızca Tanrı bilgisi ve korkusunda eğitilmiş olanlar seçilmelidir. Uzun zamandır gerçeğin içinde oldukları hâlde, doğruluğun saf ilkeleri ile kötülüğün ilkelerini ayırt edemeyen, adalet, merhamet ve Tanrı sevgisi konusunda anlayışları bulanıklaşmış olanlar sorumluluktan alınmalıdır.

> Tanrı’nın, halkının öğrenmesi gereken önemli dersleri vardır. Bu dersler daha önce öğrenilmiş olsaydı, O’nun davası bugün bulunduğu yerde olmazdı. Bir şey yapılmalıdır. Gerçek, hoşnutsuzluklarını üzerimize çekmekten korkarak din görevlilerinden ya da sorumluluk makamındaki kişilerden saklanmamalıdır. Kurumlarımızla bağlantılı, alçakgönüllülükle ve bilgelikle Tanrı’nın bütün öğüdünü ilan edecek insanlar bulunmalıdır. Tanrı’nın öfkesi, bedensel güvenlik ve bedel içinde O’nun idaresini küçümsemiş olanlara karşı alevlenmiştir. Onlar, davanın başarısını tehlikeye atmaktadır.

> Her bâtıl yol bir aldatmadır ve sürdürülürse, nihayetinde yıkıma yol açar. Bu nedenle Rab, bâtıl planları sürdürenlerin helak olmasına izin verir. Övgü ve dalkavukluk seslerinin duyulduğu anda ani yıkım gelir. Başkalarının sadakatsizlikleri yüzünden aldıkları azarı bildikleri hâlde, uyarıdan yüz çevirenler vardır. Bunlar iki kat suçludur. Rab'bin iradesini biliyorlardı ve onu yapmadılar. Cezaları suçlarıyla orantılı olacaktır. Rab'bin sözüne kulak asmadılar. Kress Koleksiyonu, 105, 106.

Back to Articles