Article

# Rome Establishes the Vision - Number Twelve

Roma Vizyonu Belirliyor - On İki Numara

The Triple Application of Prophecy: The Abomination of Desolation and the Last Days Warning to Flee

Peygamberliğin üçlü uygulanışı: yıkıcı iğrençlik ve son günler için kaçma uyarısı

Author

Jeff Pippenger

Published

August 31, 2024

Formats

PDF
Word

The abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet is a sign for Christians in three different eras to flee. The Christians in Jerusalem fled when they saw the standards of the Roman armies encompassing Jerusalem in the year 66 AD. The Christians of the late fifth and early sixth century fled into the wilderness when they saw the man of sin in the temple of God proclaiming that he was God. In 1888 there was a series of Sunday laws introduced into the Congress of the United States by Senator Blair. Those bills were called the Blair bills, and they were an effort to identify Sunday as a National Day of Worship. Sunday worship is the mark of the beast, the mark of papal authority and the Constitution of the United States directly opposes the enforcement of a national religion as a test for the citizens of the United States.

Peygamber Daniel’in sözünü ettiği yıkıcı iğrençlik, Hristiyanların üç farklı dönemde kaçmaları için bir işarettir. Kudüs’teki Hristiyanlar, MS 66 yılında Roma ordularının sancaklarının Kudüs’ü kuşattığını gördüklerinde kaçtılar. Beşinci yüzyılın sonları ile altıncı yüzyılın başlarındaki Hristiyanlar, Tanrı’nın tapınağında Tanrı olduğunu ilan eden günah adamını gördüklerinde ıssız yerlere kaçtılar. 1888’de Senatör Blair tarafından Amerika Birleşik Devletleri Kongresi’ne bir dizi Pazar yasası sunuldu. Bu tasarılara Blair tasarıları deniyordu ve bunlar Pazar gününü Ulusal İbadet Günü olarak belirleme girişimiydi. Pazar ibadeti canavarın işaretidir, papalık otoritesinin işaretidir ve Amerika Birleşik Devletleri Anayasası, Amerika Birleşik Devletleri vatandaşları için bir ölçüt olarak ulusal bir dinin dayatılmasına doğrudan karşı çıkar.

It is this fact that is left out of the flawed application connected with identifying the United States as modern Rome. A triple application of prophecy possesses specific rules that govern its application. The rules identify that the prophetic characteristics of the first fulfillment are to be combined with the prophetic characteristics of the second fulfillment in order to establish the prophetic characteristics of the third fulfillment.

Amerika Birleşik Devletleri’ni modern Roma olarak tanımlamakla bağlantılı hatalı yaklaşımda göz ardı edilen gerçek budur. Kehanetin üçlü uygulamasının, uygulanmasını yöneten belirli kuralları vardır. Bu kurallar, üçüncü gerçekleşmenin peygamberî özelliklerini belirlemek için ilk gerçekleşmenin peygamberî özelliklerinin ikinci gerçekleşmenin peygamberî özellikleriyle birleştirilmesi gerektiğini ortaya koyar.

The warning to flee, is a warning to flee from a coming persecution. In Christ’s era the persecution was the destruction of Jerusalem and the temple in the year 70. The warning sign of that approaching persecution was given in the year 66 AD. The warning to flee in the late fifth and early sixth century was identified by Paul’s as the recognition of a falling away of prophetic Pergamos, which represented pagan Rome. There was to be a falling away first, in order for the man of sin who would proclaim himself as God to be revealed. In the history approaching 538, pagan Rome that had restrained, or as Paul stated “withholdeth” was taken away, and as Pergamos fell away and the sign to flee arrived and directed the faithful to separate from the papal churches communion. Then in 538, at the Counsel of Orleans the papal power passed a Sunday law, and the twelve hundred and sixty years of papal persecution began.

Kaçma uyarısı, yaklaşan bir zulümden kaçmaya yönelik bir uyarıdır. Mesih’in döneminde bu zulüm, MS 70 yılında Yeruşalim’in ve tapınağın yıkılmasıydı. Yaklaşan o zulmün uyarı işareti MS 66 yılında verildi. Beşinci yüzyılın sonları ile altıncı yüzyılın başlarında kaçma uyarısı, Pavlus’un putperest Roma’yı temsil eden, peygamberlikte yer alan Pergamos’taki bir dinden dönmenin fark edilmesi olarak tanımladığı şeydi. Kendini Tanrı ilan edecek olan günah adamının ortaya çıkması için önce bir dinden dönme olacaktı. 538’e yaklaşan tarihte, engelleyen —Pavlus’un dediği gibi “alıkoyan”— putperest Roma ortadan kaldırıldı ve Pergamos dinden dönerken kaçma işareti geldi ve imanlıları papalık kiliselerinin paydaşlığından ayrılmaya yönlendirdi. Sonra 538’de, Orleans Konseyinde papalık otoritesi bir Pazar yasası çıkardı ve papalık zulmünün bin iki yüz altmış yılı başladı.

The first two witnesses identify clearly that the third fulfillment of the warning to flee given by Christ preceded the actual persecution. The destruction of Jerusalem came exactly three and a half years after the siege of Cestius began in 66 AD, thus allowing the Christians to flee in advance of the horrors of the second siege which was instigated by Titus and concluded with the destruction of the temple and city. In advance of the year 538, the Christians separated from the church of papal Rome, and prophetically fled into the wilderness, which represents the destruction of spiritual Jerusalem.

İlk iki tanık, Mesih’in verdiği kaçış uyarısının üçüncü kez yerine gelmesinin asıl zulümden önce olduğunu açıkça ortaya koyuyor. Kudüs’ün yıkımı, MS 66’da Cestius’un kuşatmasının başlamasından tam üç buçuk yıl sonra gerçekleşti; böylece Hristiyanların, Titus tarafından başlatılan ve tapınak ile şehrin yıkılmasıyla sonuçlanan ikinci kuşatmanın dehşetinden önce kaçmalarına imkân tanıdı. 538 yılından önce Hristiyanlar, papalık Roması’nın kilisesinden ayrıldılar ve peygamberî anlamda, ruhsal Kudüs’ün yıkımını temsil eden çöle kaçtılar.

> But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

> Ama tapınağın dışındaki avluyu bırak, onu ölçme; çünkü o uluslara verilmiştir. Kutsal kenti kırk iki ay boyunca ayakları altında çiğneyecekler. Ve iki tanığıma yetki vereceğim; onlar çuval bezi giyinmiş olarak bin iki yüz altmış gün peygamberlik edecekler. Vahiy 11:2, 3.

In both illustrations of the warning to flee, the warning precedes the persecution, and the persecution is represented by Rome, whether pagan or papal, trampling down Jerusalem, whether literal or spiritual. The warning to flee for Seventh-day Adventist was the Blair bill in 1888. In the first fulfillment in the history of pagan Rome the Christians were to flee from Jerusalem, and in fulfillment of papal Rome the Christians fled into the wilderness. For Adventism the warning was to flee into the country.

Kaçmaya dair uyarının her iki örneğinde de, uyarı zulümden önce gelir; ve zulüm, Roma'nın, putperest ya da papalık olması fark etmeksizin, ister gerçek ister ruhsal anlamdaki Kudüs'ü ayaklar altına almasıyla temsil edilir. Yedinci Gün Adventistleri için kaçma uyarısı 1888'deki Blair yasa tasarısıydı. Putperest Roma dönemindeki ilk gerçekleşmede Hristiyanların Kudüs'ten kaçmaları gerekiyordu; Papalık Roması'ndaki gerçekleşmede ise Hristiyanlar çöle kaçtılar. Adventizm için uyarı, kırsala kaçmaktı.

> “It is no time now for God’s people to be fixing their affections or laying up their treasure in the world. The time is not far distant, when, like the early disciples, we shall be forced to seek a refuge in desolate and solitary places. As the siege of Jerusalem by the Roman armies was the signal for flight to the Judean Christians, so the assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us. It will then be time to leave the large cities, preparatory to leaving the smaller ones for retired homes in secluded places among the mountains.” Testimonies, volume 5, 464.

> Şimdi Tanrı’nın halkının gönüllerini dünyaya bağlamasının ya da hazinelerini dünyada biriktirmesinin zamanı değil. O zaman çok uzak değil; biz de ilk dönem öğrencileri gibi ıssız ve tenha yerlerde sığınak aramaya zorlanacağız. Romalı orduların Kudüs’ü kuşatması Yahudiye’deki Hristiyanlar için kaçış işareti olduğu gibi, ulusumuzun papalık şabatını zorunlu kılan bir kararnameyle yetkiyi üstlenmesi de bizim için bir uyarı olacaktır. O zaman, dağlar arasındaki tenha yerlerdeki inziva evlerine çekilmek üzere daha sonra küçük şehirleri de bırakmaya hazırlık olarak büyük şehirleri terk etmenin zamanı gelecektir. Tanıklıklar, cilt 5, 464.

“The assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us,” was fulfilled when the abomination of desolation, in agreement with Mark’s words was “standing where it ought not.” In 1888, the Congress of the United States was considering a law in direct contradiction to a primary element of the Constitution, and at that point Seventh-day Adventists were to leave the cities and move to the country.

“Papalık Şabatını dayatan bir kararnameyle ulusumuzun devlet gücünü kullanmasının bize bir uyarı olacağı” ifadesi, Markos’un sözleriyle uyumlu olarak yıkıcı iğrenç şey “olmaması gereken yerde dikildiğinde” gerçekleşti. 1888’de Amerika Birleşik Devletleri Kongresi, Anayasa’nın temel bir unsuruyla doğrudan çelişen bir yasayı görüşüyordu ve o noktada Yedinci Gün Adventistlerinin şehirlerden ayrılıp kırsala taşınmaları gerekiyordu.

> “Not one Christian perished in the destruction of Jerusalem. Christ had given His disciples warning, and all who believed His words watched for the promised sign. . . . Without delay they fled to a place of safety—the city of Pella, in the land of Perea, beyond Jordan.” The Great Controversy, 30.

> Kudüs’ün yıkımı sırasında tek bir Hristiyan bile ölmedi. Mesih öğrencilerini uyarmıştı ve sözlerine inananların hepsi vaat edilen işareti bekledi. ... Gecikmeden, Perea diyarında, Şeria’nın ötesinde bulunan Pella kentine—güvenli bir yere—kaçtılar. Büyük Tartışma, 30.

The prophetic characteristics of the first of the warning signs to flee, represent the third and final fulfillment. Sometimes those prophetic characteristics produce a double fulfillment in the third fulfillment. An example of this is the three Elijah’s. The line of Elijah in his confrontation with Jezebel, Ahab and the prophets of Baal, combined with the characteristics of John the Baptist, the second Elijah, in his confrontation with Herodias, Herod and Salome establish that in the last days, for the third and final fulfillment of a triple application is always in the last days, Elijah and John represent two classes of God’s people. One class represented by Elijah do not die, and the other class represented by John do die. The two classes are also represented in Revelation chapter seven as the one hundred and forty-four thousand, who do not die, and the great multitude that do die.

Kaçmak için uyarı işaretlerinin ilkinin peygamberlik özellikleri, üçüncü ve nihai gerçekleşmeyi temsil eder. Bazen bu peygamberlik özellikleri, üçüncü gerçekleşmede çifte bir gerçekleşme ortaya çıkarır. Bunun bir örneği üç İlyas’tır. İlyas’ın İzebel, Ahab ve Baal’ın peygamberleriyle yüzleşmesi; ikinci İlyas olan Vaftizci Yahya’nın Herodias, Hirodes ve Salome ile yüzleşmesindeki özelliklerle birleştiğinde, şuna işaret eder: üçlü bir uygulamanın üçüncü ve son gerçekleşmesi daima son günlerde olduğundan, bu son günlerde İlyas ve Yahya Tanrı’nın halkının iki sınıfını temsil eder. İlyas’ın temsil ettiği sınıf ölmez, Yahya’nın temsil ettiği sınıf ise ölür. Bu iki sınıf, Vahiy’in yedinci bölümünde de, ölmeyen yüz kırk dört bin ve ölen büyük kalabalık olarak temsil edilir.

In the three Babylon’s a similar element of the prophetic message is that the first Babylon is represented by Nimrod, but the second Babylon is represented by the first and last kings, Nebuchadnezzar and Belshazzar. Nebuchadnezzar represents those in Babylon who will be saved, and Belshazzar, those in Babylon who will be lost.

Üç Babil'de peygamberlik mesajının benzer bir unsuru şudur: Birinci Babil'i Nemrut temsil eder, ancak ikinci Babil'i ilk ve son krallar, Nebukadnezar ve Belşassar temsil eder. Nebukadnezar, Babil'dekilerden kurtulacak olanları; Belşassar ise Babil'dekilerden helak olacak olanları temsil eder.

In the last days there are two Sunday laws that are the subject of Bible prophecy. The first is the soon-coming Sunday law in the United States, and the second is the Sunday law that is forced upon the entire world. Those two Sunday laws were typified by the Sunday law of pagan Rome, when in the year 321, Constantine enforced the first Sunday law, followed by the Sunday law of Papal Rome in 538. Pagan Rome is one of several prophetic types that prefigure the United States, and the Sunday law of 321, typifies the soon-coming Sunday law in the United States. The papal Sunday law of 538 typifies the Sunday law that is enforced upon the entire world. The flawed view that the United States is typified by the robbers in Daniel eleven tries to employ the soon-coming Sunday law in the United States as evidence to claim that the Sunday law in the United States proves that the United States is modern Rome, and disregards that there is another Sunday law that is forced upon every nation of the world by the threefold union of the dragon, the beast and false prophet.

Son günlerde, Kutsal Kitap peygamberliklerinin konusu olan iki Pazar yasası vardır. Birincisi, Amerika Birleşik Devletleri'nde yakında çıkacak Pazar yasasıdır; ikincisi ise tüm dünyaya dayatılacak Pazar yasasıdır. Bu iki Pazar yasası, 321 yılında Konstantin'in ilk Pazar yasasını yürürlüğe koyduğu putperest Roma'nın Pazar yasası ve 538'de Papalık Roma'sının Pazar yasasıyla tipolojik olarak önceden gösterilmiştir. Putperest Roma, ABD'yi önceden haber veren birkaç peygamberlik tipinden biridir ve 321 yılındaki Pazar yasası, ABD'de yakında çıkacak Pazar yasasını tipolojik olarak temsil eder. 538'deki papalık Pazar yasası ise tüm dünyaya dayatılacak Pazar yasasını tipolojik olarak temsil eder. ABD'nin Daniel 11'deki haydutlar tarafından tipolojik olarak temsil edildiğini ileri süren hatalı görüş, ABD'de yakında çıkacak Pazar yasasını, ABD'deki Pazar yasasının ABD'nin modern Roma olduğunu kanıtladığını iddia etmek için delil olarak kullanmaya çalışır ve ejderha, canavar ve sahte peygamberin üçlü birliği tarafından dünyanın her ulusuna dayatılacak başka bir Pazar yasası bulunduğunu görmezden gelir.

If a Sunday law in the United States identifies the United States as Modern Rome, then what does the worldwide Sunday law identify? The three Rome’s identify that Modern Rome, which is threefold, will enforce two distinct Sunday laws. The first is in the United States and was typified by Constantine’s Sunday law in 321, and the second is the entire world, as typified by the papal Sunday law of 538. To employ the Sunday law in the United States in the context of a triple application of prophecy to claim that the Sunday law proves who is Modern Rome, is to disregard the prophetic characteristics established by pagan and papal Rome. There are two distinct Sunday laws in the last days, and neither is a proof to identify the robbers of the people are the United States. When the testimony of pagan and papal Rome is misrepresented to uphold a private interpretation, as is currently being done, it demonstrates that those seeking to uphold their private interpretation do not understand type and antitype.

Amerika Birleşik Devletleri’ndeki bir Pazar yasası, Amerika Birleşik Devletleri’ni Modern Roma olarak tanımlıyorsa, dünya çapındaki Pazar yasası neyi tanımlar? Üç Roma, üçlü olan Modern Roma’nın iki ayrı Pazar yasasını dayatacağını ortaya koyar. Birincisi Amerika Birleşik Devletleri’nde olup 321’de Konstantin’in Pazar yasasıyla örneklendirilmiştir; ikincisi ise 538 tarihli papalık Pazar yasasıyla örneklendirildiği üzere tüm dünyayı kapsamaktadır. Kehanetin üçlü uygulaması bağlamında Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasını kullanarak, Pazar yasasının Modern Roma’nın kim olduğunu kanıtladığını iddia etmek, putperest ve papalık Roması tarafından belirlenmiş peygamberlik niteliklerini göz ardı etmektir. Son günlerde iki ayrı Pazar yasası vardır ve bunların hiçbiri halkın soyguncularının Amerika Birleşik Devletleri olduğunu göstermek için bir kanıt değildir. Putperest ve papalık Roması’nın tanıklığı, özel bir yorumu desteklemek için, şu anda yapıldığı gibi, çarpıtıldığında, kendi özel yorumlarını savunmaya çalışanların tip ve antitipi anlamadıklarını gösterir.

Pagan Rome is a type of the United States, and papal Rome typifies modern Rome. Along with this misapplication of a triple application of prophecy, and the claim that what is being taught is set in the context of “type and antitype,” is the other failure of defining the “abomination of desolation” as it is represented within the context of a triple application of prophecy.

Putperest Roma, Amerika Birleşik Devletleri’nin bir tipidir; Papalık Roma’sı modern Roma’nın tipidir. Peygamberliğin üçlü uygulanmasına ilişkin bu yanlış uygulamaya ve öğretilenin “tip ve antitip” bağlamında sunulduğu iddiasına ek olarak, “yıkıcı iğrençlik”in peygamberliğin üçlü uygulanışı bağlamında temsil edildiği şekliyle tanımlanmasında da bir başka başarısızlık vardır.

From the year 66 to the year 70 AD, two Roman generals attacked Jerusalem. Both generals, Cestius and Titus began with a siege, but only one withdrew from the siege for a brief period of time, which providentially allowed the Christians to flee. It was the first siege under Cestius that the Christians recognized the warning to flee. When Titus arrived to carry on the warfare against Jerusalem in the year 70 AD, he began with a siege and did not cease until Jerusalem and the temple were destroyed. The warning of Jesus contains two steps. First is the sign to flee, and thereafter the persecution. In the fulfillment of the warning in the fifth and sixth centuries the Christians separated from the corrupt Roman church before 538, and then the persecution began.

MS 66 yılından MS 70 yılına kadar iki Roma generali Kudüs’e saldırdı. Her iki general, Cestius ve Titus, kuşatmayla başladı; ancak yalnızca biri kısa bir süreliğine kuşatmayı kaldırdı; bu da ilahî takdirle Hristiyanların kaçmasına olanak sağladı. Hristiyanlar, kaçmaları gerektiğine dair uyarıyı Cestius’un komutasındaki ilk kuşatma sırasında fark ettiler. MS 70 yılında Titus, Kudüs’e karşı savaşı sürdürmek üzere geldiğinde kuşatmayla başladı ve Kudüs ile tapınak yıkılana kadar durmadı. İsa’nın uyarısı iki aşamalıdır. İlk olarak kaçış işareti gelir, ardından zulüm. Bu uyarının beşinci ve altıncı yüzyıllardaki gerçekleşmesinde, Hristiyanlar yozlaşmış Roma kilisesinden MS 538’den önce ayrıldılar ve ardından zulüm başladı.

Paul is very clear that all the recorded history of ancient Israel was written for those living in the last days, and that all those histories were types, although the Greek word “typos,” meaning types is translated as ensamples in his classic presentation of this truth.

Paul, antik İsrail’in kayda geçmiş bütün tarihinin son günlerde yaşayanlar için yazıldığını ve bu tarihlerin hepsinin tipler olduğunu çok net belirtir; ancak “tipler” anlamına gelen Yunanca “typos” sözcüğü, onun bu gerçeği ortaya koyduğu klasik sunumunda “ensamples” olarak çevrilmiştir.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> Şimdi bütün bunlar, onlara ibret olsun diye başlarına geldi; çağların sonu bize eriştiği için de bizim uyarımız için yazıldı. 1. Korintliler 10:11.

The histories in chapter ten which Paul uses to set the context for this truth was not a history of ancient Israel acting righteously.

Bu gerçeğe bağlam oluşturmak için Pavlus’un onuncu bölümde kullandığı tarihsel anlatılar, eski İsrail’in doğru bir şekilde davrandığını anlatmıyordu.

> But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness. Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play. Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand. Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents. 1 Corinthians 10:5–9.

> Ama onların birçoğundan Tanrı hoşnut değildi; çünkü çölde öldürüldüler. Bunlar, onların arzuladığı gibi biz de kötü şeyleri arzulamayalım diye, bizim için örnek oldu. Onlardan bazıları gibi putperest olmayın; çünkü yazılmıştır: “Halk yiyip içmek için oturdu, eğlenmek için ayağa kalktı.” Onlardan bazılarının yaptığı gibi zina etmeyelim; nitekim bir günde yirmi üç bin kişi öldü. Onlardan bazılarının yaptığı gibi Mesih’i de denemeyelim; onlar yılanlar tarafından yok edildiler. 1. Korintliler 10:5-9.

Sacred history is a record of both the righteousness and unrighteousness of God’s people, but in either record the history is still a type for God’s people living in the last days. The history of the rebellion in Minneapolis in 1888, is a record of unrighteousness, in spite of what Adventist historians’ claim. The rebellion was so profound that Ellen White determined to leave the meeting, and only stayed because an angel told her it was her responsibility to stay and record the rebellion that was a parallel to the rebellion of Korah, Dathan and Abiram in the history of Moses. At that meeting the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended, but the message He brought was rejected.

Kutsal tarih, Tanrı’nın halkının hem doğruluğunun hem de adaletsizliğinin bir kaydıdır; ancak hangi tür kayıt olursa olsun, bu tarih yine de son günlerde yaşayan Tanrı’nın halkı için bir örnektir. Adventist tarihçilerin iddialarına rağmen, 1888’de Minneapolis’teki isyanın tarihi bir adaletsizlik kaydıdır. İsyan o kadar büyüktü ki Ellen White toplantıdan ayrılmaya karar verdi ve yalnızca bir melek ona, Musa’nın tarihindeki Korah, Dathan ve Abiram’ın isyanına paralel olan bu isyanı kayda geçirmek için kalmanın kendi sorumluluğu olduğunu söylediği için kaldı. O toplantıda Vahiy’in on sekizinci bölümündeki kudretli melek indi, ancak getirdiği mesaj reddedildi.

That history typified September 11, 2001, when the great buildings of New York city were brought down. That history included the first Sunday law bill that was to be introduced by Senator Blair. His efforts to enforce Sunday as a National Day of Worship failed, but it was part of a sacred history that typified the last days. Senator Blair’s bill was the warning to flee the cities. Before 1888 when Sister White spoke of the necessity of living out of the cities, she spoke in the future tense. She pointed to a time in the near future when God’s people must move to the country. After 1888, all of Sister White’s references to the necessity of country living placed her counsel in the context that the time to be in the country had already arrived. The Blair bill in 1888, was the sign of Sunday enforcement, as Luke put it, in a place where it ought not be. Sunday enforcement was not to be brought into the Congress of the United States, for it was a denial of a primary principle of the Constitution.

O tarih, New York şehrinin büyük binalarının yıkıldığı 11 Eylül 2001'i örnekliyordu. Bu tarih, Senatör Blair tarafından sunulacak olan ilk Pazar yasası tasarısını da içeriyordu. Pazar gününü Ulusal İbadet Günü olarak zorunlu kılma çabaları başarısız oldu, ancak bu, son günleri örnekleyen kutsal tarihin bir parçasıydı. Senatör Blair'in tasarısı, şehirlerden kaçma uyarısıydı. 1888'den önce, Bayan White şehirlerin dışında yaşamanın gerekliliğinden söz ettiğinde, gelecek zaman kullanıyordu. Tanrı'nın halkının kırsala taşınmak zorunda olacağı yakın bir gelecekteki zamana işaret ediyordu. 1888'den sonra, Bayan White'ın kırsalda yaşamanın gerekliliğine dair tüm atıfları, öğüdünü, artık kırsalda bulunma zamanının gelmiş olduğu bağlamına yerleştirdi. 1888'deki Blair tasarısı, Luka'nın dediği gibi, olmaması gereken bir yerde Pazar gününün zorla uygulanmasının işaretiydi. Pazar gününün zorla uygulanması Birleşik Devletler Kongresi'ne getirilmemeliydi; çünkü bu, Anayasa'nın temel bir ilkesinin inkârıydı.

The history of 1888 was recorded in order to typify the prophetic history that began on September 11, 2001. The Blair Bill in 1888 typified the Patriot Act of 2001. It was the warning that preceded the actual enforcement of the mark of the beast. No one who is following Christ should be living in a city after September 11, 2001. It was the prophetic siege that directed God’s people to flee. And just as there are two Sunday laws that are the subject of the prophetic model of the last days, as represented by the Sunday laws of pagan and papal Rome, both Sunday laws are preceded by the warning to flee.

1888'in tarihi, 11 Eylül 2001'de başlayan peygamberlik tarihini tipolojik olarak temsil etmek amacıyla kayda geçirildi. 1888'deki Blair Yasa Tasarısı, 2001'deki Vatanseverlik Yasası'nı tipolojik olarak örnekliyordu. Bu, canavarın işaretinin fiilî olarak uygulanmasından önceki uyarıydı. Mesih'i izleyen hiç kimse 11 Eylül 2001'den sonra bir şehirde yaşamamalıdır. Bu, Tanrı'nın halkını kaçmaya yönlendiren, peygamberlikte bildirilen kuşatmaydı. Ve tıpkı, putperest ve papalık Roma'nın Pazar yasalarıyla temsil edilen son günlerin peygamberlik modelinde konu edilen iki Pazar yasası olduğu gibi, her iki Pazar yasasından önce de kaçma uyarısı gelir.

For those who profess to be Seventh-day Adventists, they were to prophetically recognize the Patriot Act as a sign to flee the cities for the country in advance of the soon-coming Sunday law. That very same Sunday law was the sign for God’s other flock who are still in Babylon to flee out of Babylon in advance of the Sunday enforcement that is to be brought upon every nation.

Yedinci Gün Adventisti olduğunu beyan edenlerin, Patriot Act’i, yakında çıkacak Pazar yasasından önce şehirlerden kırsala kaçmanın bir işareti olarak peygamberlik açısından tanımaları gerekiyordu. Tam da aynı Pazar yasası, hâlâ Babil’de bulunan Tanrı’nın diğer sürüsü için, her ulusa dayatılacak Pazar zorunluluğundan önce Babil’den çıkmaları için bir işaretti.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> "Din özgürlüğünün diyarı olan Amerika, vicdanları zorlamada ve insanları sahte Şabatı kutsal tutmaya zorlamada Papalıkla birleştiğinde, yeryüzündeki her ülkenin halkları onun örneğini izlemeye yönlendirilecektir." Testimonies, cilt 6, 18.

Just as the triple application of the three Elijah’s establishes that there are two classes of God’s people in the last days, the triple application of Rome identifies that there are two distinct Sunday laws. Those who wish to claim that the United States is the robbers of thy people, and therefore the prophetic role of the United States establishes the vision suggest that the soon-coming Sunday law in the United States is the abomination of desolation that Christ identified as a warning for His people to flee from the coming persecution. They fail to identify the distinction between the siege, which is the warning sign to flee, and the second siege that represents when the actual enforcement of a Sunday law begins the persecution of the last days. They fail to address the distinction established upon two witnesses that there is to be two distinct Sunday laws that fulfill prophecy in the last days. In doing so they argue the soon-coming Sunday law in the United States is the warning represented as the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, and it is, but not as they define it.

Nasıl ki üç İlyas’ın üçlü uygulanışı, son günlerde Tanrı’nın halkının iki sınıfı olduğunu ortaya koyuyorsa, Roma’nın üçlü uygulanışı da iki ayrı Pazar günü yasası olduğunu gösterir. Birleşik Devletler’in “halkının yağmacıları” olduğunu ve dolayısıyla Birleşik Devletler’in kehanetteki rolünün görüyü tesis ettiğini iddia etmek isteyenler, Birleşik Devletler’de yakında çıkacak Pazar günü yasasının, Mesih’in halkına yaklaşan zulümden kaçmaları için uyarı olarak tanımladığı ıssız bırakan iğrençlik olduğunu öne sürerler. Kaçış için uyarı işareti olan kuşatma ile, Pazar günü yasasının fiilen uygulanmasının son günlerin zulmünü başlattığını temsil eden ikinci kuşatma arasındaki farkı ayırt edemezler. Son günlerde peygamberliği yerine getirecek iki ayrı Pazar günü yasası olacağına ilişkin, iki tanığa dayalı olarak kurulmuş ayrımı da ele almazlar. Böyle yapmakla, Birleşik Devletler’de yakında çıkacak Pazar günü yasasının, peygamber Daniel’in sözünü ettiği ıssız bırakan iğrençlik olarak temsil edilen uyarı olduğunu savunurlar; öyledir de, ama onların tanımladığı şekilde değil.

The Sunday law in the United States is the warning for God’s other flock that is still in Babylon to flee from her communion. It is therefore a warning of the coming Sunday law that is enforced upon all the nations.

Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasası, hâlâ Babil’de bulunan Tanrı’nın diğer sürüsüne, Babil ile olan paydaşlığı terk edip ondan kaçmaları için bir uyarıdır. Bu nedenle, tüm uluslara dayatılacak olan yaklaşan Pazar yasasına dair bir uyarıdır.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> Yabancı uluslar Amerika Birleşik Devletleri'ni örnek alacak. Başını çekse de, aynı kriz dünyanın her yerinde halkımızın başına gelecektir. Tanıklıklar, 6. cilt, 395.

Their claim is that the Sunday law in the United States is identifying the United States as the symbol which establishes the prophetic vision, but in the context of the warning to flee given by Christ, that Sunday law represents a world-wide warning to the eleventh-hour workers to flee from Babylon.

Onların iddiası, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasının, Amerika Birleşik Devletleri’ni peygamberlik vizyonunu temellendiren sembol olarak belirlediği, ancak Mesih’in verdiği kaçma uyarısının bağlamında bu Pazar yasasının, on birinci saat işçilerine Babil’den kaçmaları için dünya çapında bir uyarıyı temsil ettiğidir.

When Sister White addresses the warning to flee, she addresses the Sunday law issue that overtakes the whole world. That movement begins at the Sunday law in the United States. She identifies that the Sunday law in the United States is the warning of the coming persecution.

Sister White, kaçma uyarısını ele alırken, tüm dünyayı etkisi altına alan Pazar yasası meselesine değinir. Bu hareket, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Pazar yasasıyla başlar. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Pazar yasasının yaklaşan zulmün uyarısı olduğunu belirtir.

> “By the decree enforcing the institution of the papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.

> Tanrı yasasına aykırı olarak Papalık kurumunu dayatan bir kararnameyle, ulusumuz doğruluktan bütünüyle kopacaktır. Protestanlık, Roma gücünün elini kavramak için aradaki uçurumun üzerinden elini uzattığında; spiritüalizmle el sıkışmak üzere derin uçurumun üzerinden uzandığında; bu üçlü birliğin etkisi altında ülkemiz, Protestan ve cumhuriyetçi bir yönetim olarak, Anayasasının her ilkesini reddedip papalık yalanlarının ve aldanışlarının yayılması için zemin hazırladığında; o zaman, Şeytan’ın olağanüstü etkinliğinin zamanının geldiğini ve sonun yakın olduğunu bilebiliriz.

> “As the approach of the Roman armies was a sign to the disciples of the impending destruction of Jerusalem, so may this apostasy be a sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return. The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress which prophets have described as the time of Jacob’s trouble. The cries of the faithful, persecuted ones ascend to heaven. And as the blood of Abel cried from the ground, there are voices also crying to God from martyrs’ graves, from the sepulchers of the sea, from mountain caverns, from convent vaults: ‘How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?’” Testimonies, volume 5, 451.

> Roma ordularının yaklaşması, öğrenciler için Kudüs’ün yaklaşan yıkımının bir işareti olduğu gibi, bu dinden sapma da bize Tanrı’nın sabrının sınırına varıldığının, ulusumuzun günah ölçüsünün dolduğunun ve merhamet meleğinin uçup gitmek üzere olduğunun, bir daha asla dönmeyeceğinin bir işareti olabilir. O zaman Tanrı’nın halkı, peygamberlerin Yakup’un sıkıntısı zamanı olarak tanımladığı o ıstırap ve darlık sahnelerinin içine atılacaktır. Sadık, zulüm görenlerin feryatları göğe yükselir. Ve nasıl ki Habil’in kanı topraktan haykırdıysa, şehitlerin mezarlarından, denizin mezarlarından, dağ mağaralarından, manastır mahzenlerinden de Tanrı’ya haykıran sesler yükseliyor: “Ne zamana dek, ey Rab, kutsal ve gerçek olan, yargılamayacak ve yeryüzünde yaşayanlardan kanımızın öcünü almayacaksın?” Tanıklıklar, cilt 5, 451.

Sister White is identifying the Sunday law in the United States, and identifies it as a “sign” that probationary time for the United States is over. But God’s people in the other nations of the world are also to be confronted with the same test. There is a period of time from the Sunday law in the United States until Michael stands up and human probation closes. When it closes, “the angel of mercy takes her flight.”

Kardeş White, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasını tespit ediyor ve bunu, Amerika Birleşik Devletleri için lütuf zamanının sona erdiğinin bir "işaret" olarak tanımlıyor. Ama dünyanın diğer uluslarındaki Tanrı’nın halkı da aynı sınamayla karşı karşıya kalacaktır. Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasından, Mikail’in ayağa kalkmasına ve insanlığın lütuf zamanının kapanmasına kadar geçen bir süre vardır. Bu kapandığında, "merhamet meleği uçup gider."

Back to Articles