Article

# İsa Mesih'in Vahyi - Yedi Sayısı

Üçüncü Vay ve Yedinci Krallığın Yükselişi: Pazar Yasasının Peygamberlikteki Önemi

Author

Jeff Pippenger

Published

October 29, 2023

Formats

PDF
Word

Vahiy’in on birinci bölümünde, iki tanık, “şehrin onda birinin” yıkıldığı “aynı saatte” bir sancak olarak göğe yükseltilir. O saatte “ikinci felaket geçmiştir; ve işte, üçüncü felaket çabucak gelmektedir.” İslam, Pazar yasası “depremi”nin “saati”nde gelen yedinci borazan ve üçüncü felakettir.

> Ve gökten onlara, ‘Buraya çıkın’ diyen büyük bir ses işittiler. Ve bir bulut içinde göğe yükseldiler; ve düşmanları onları gördü. Aynı saatte büyük bir deprem oldu, ve kentin onda biri yıkıldı, ve depremde yedi bin kişi öldü; geri kalanlar korkuya kapıldılar ve göğün Tanrısı’na yücelik verdiler. İkinci bela geçti; işte, üçüncü bela çabuk geliyor. Ve yedinci melek borusunu çaldı; ve gökte gür sesler oldu, şöyle diyen: ‘Dünyanın krallıkları Rabbimizin ve O’nun Mesihi’nin krallıkları oldu; ve O sonsuzlara dek hüküm sürecektir.’ Ve Tanrı’nın önünde tahtlarında oturan yirmi dört ihtiyar yüzüstü yere kapandılar ve Tanrı’ya tapındılar, şöyle diyerek: ‘Var olan, var olmuş ve gelecek olan Her Şeye Gücü Yeten Rab Tanrı, sana şükrediyoruz; çünkü büyük gücünü eline aldın ve hüküm sürdün. Uluslar öfkelendi, ve senin gazabın geldi, ve ölülerin yargılanacağı zaman, ve kulların olan peygamberlere, kutsallara ve adından korkan küçüklere ve büyüklere ödül vereceğin, ve yeryüzünü mahvedenleri mahvedeceğin zaman geldi.’ Ve gökte Tanrı’nın tapınağı açıldı, ve tapınağında O’nun antlaşmasının sandığı görüldü; ve şimşekler, sesler ve gök gürlemeleri, bir deprem ve büyük dolu oldu. Vahiy 11:12-19.

İki tanık bir bulut içinde göğe yükselir; bu bulut peygamberlikte bir melekler grubunu simgeler. Bu makalelerde daha önce aktarıldığı üzere ve Habakkuk’un Tablolarında bulunduğu gibi, Bayan White şunu belirtir: birinci, ikinci ve üçüncü melek olarak temsil edilen bireysel mesajlar peygamberlik tarihine girdiklerinde tekil melekler olarak tasvir edilirler; ancak Gece Yarısı Çığlığı mesajı birçok melekle temsil edilir. İki tanık, bir melekler ordusu aracılığıyla Gece Yarısı Çığlığı mesajını ilan ederken göğe kaldırılır; böylece “bir bulut içinde” göğe alınırlar.

> "İkinci meleğin mesajının sonuna doğru, gökten gelen büyük bir ışığın Tanrı'nın halkının üzerine parladığını gördüm. Bu ışığın hüzmeleri güneş gibi parlak görünüyordu. Ve meleklerin şöyle haykıran seslerini duydum: 'İşte, Damat geliyor; O'nu karşılamaya çıkın!'"

> "Bu, ikinci meleğin mesajına güç vermek üzere olan gece yarısı çığlığıydı. Cesareti kırılmış kutsalları uyandırmak ve önlerinde duran büyük işe onları hazırlamak için gökten melekler gönderildi. En yetenekli insanlar bu mesajı ilk alanlar olmadı. Melekler alçakgönüllü, adanmış olanlara gönderildi ve onları şu çığlığı yükseltmeye sevk ettiler: 'İşte, Damat geliyor; O’nu karşılamaya çıkın!' Bu çığlığın emanet edildiği kişiler acele ettiler ve Kutsal Ruh’un gücüyle mesajı duyurdular ve cesareti kırılmış kardeşlerini uyandırdılar. Bu iş, insanların bilgeliği ve eğitimine değil, Tanrı’nın gücüne dayanıyordu ve bu çığlığı duyan O’nun kutsalları ona karşı koyamadılar. En ruhsal olanlar bu mesajı ilk alanlardı ve daha önce bu işe önderlik etmiş olanlar, 'İşte, Damat geliyor; O’nu karşılamaya çıkın!' çığlığını almakta ve onu güçlendirmeye yardım etmekte en sonuncu oldular." Early Writings, 238.

Şehrin onda birini yıkan depremin saatinde yedi bin kişi öldürülür. Deprem, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasıdır. Peygamberlikte bir şehir bir krallıktır ve Amerika Birleşik Devletleri, Vahiy 17’nin on kralının krallığının onda biridir. Amerika Birleşik Devletleri, Pazar yasasının depreminde devrilir ve Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığı olmaktan çıkar; ardından on kralın önde gelen kralı, yani Kutsal Kitap peygamberliğinin yedinci krallığı hâline gelir; bunlar, krallıklarını yediden olan sekizinci papalığa vermeyi kabul edeceklerdir.

> Gördüğün on boynuz, henüz krallık almamış olan on kraldır; ama canavarla birlikte bir saatliğine krallar olarak yetki alacaklar. Bunların düşüncesi birdir ve güçlerini ve kudretlerini canavara verecekler. Bunlar Kuzu’yla savaşacaklar, ama Kuzu onları yenecek; çünkü O Rablerin Rabbi ve Kralların Kralıdır; O’nunla birlikte olanlar çağrılmış, seçilmiş ve sadıklardır. Ve bana dedi ki: Gördüğün, fahişenin oturduğu sular, halklar, kalabalıklar, uluslar ve dillerdir. Canavarın üzerindeki gördüğün on boynuz ise fahişeden nefret edecekler, onu ıssız ve çıplak bırakacaklar, etini yiyecekler ve onu ateşle yakacaklar. Çünkü Tanrı, kendi sözleri yerine gelene dek, kendi isteğini yerine getirmeleri, aynı düşüncede olmaları ve krallıklarını canavara vermeleri için bunu yüreklerine koydu. Gördüğün kadın ise, yeryüzünün kralları üzerinde egemenlik süren o büyük kenttir. Vahiy 17:12-18.

Birleşmiş Milletler’in on kralı, dünya çapındaki krallıklarını “canavara vermek” konusunda “anlaşır”. “Tek bir düşünceye” sahiptirler; tıpkı Mezmurlar seksen üçte “tek bir mutabakatla birlikte danıştıkları” gibi. Ahab, Yeşaya yirmi üçte Sur’un fahişesiyle zina niteliğindeki yasa dışı ilişkiyi kuran on kabilenin kralıydı. Ahab ile Jezebel’in yasa dışı ilişkisi, İlyas’ın zamanında (Vaftizci Yahya olarak temsil edilen dönemde) Herodes ile Herodias’ın yasa dışı ilişkisini örnekledi. Herodes, Daniel yedide on boynuzla tasvir edilen Roma İmparatorluğu’nun bir temsilcisiydi. On boynuz, Ahab’ın on kabileden oluşan krallığıyla örneklendi ve her ikisi de Birleşmiş Milletler’in on kralına tanıklık eder. Ahab ve Herodes’in söz konusu yasa dışı ilişkilerde devleti temsil etmeleriyle, rolleri, simgesel yetmiş yılın sonunda şarkılarını söyleyen Sur’un fahişesi adına sapkınlara zulmü uygulamaktı.

> "Krallar, yöneticiler ve valiler kendilerine Antikrist'in damgasını vurmuşlardır ve kutsallarla—Tanrı'nın buyruklarını tutan ve İsa'nın imanına sahip olanlarla—savaşmaya giden ejderha olarak tasvir edilirler." Testimonies to Ministers, 38.

Pazar yasasında, yeryüzü canavarı Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığı olarak hüküm sürmeyi bırakır; çünkü az önce İzebel’le zina etmiştir ve ardından Birleşmiş Milletler’in liderliğini üstlenir. Daha sonra, kendi ülkelerinde Pazar yasası sırasında daha önce gerçekleştirdikleri gibi, tüm dünyayı canavarın dünya çapında bir suretini kurmaya zorlar.

> Ve yeryüzünde yaşayanları, canavarın huzurunda yapmaya yetkili olduğu o mucizeler aracılığıyla aldatır; yeryüzünde yaşayanlara, kılıç darbesiyle yaralanıp yine de yaşayan canavar için bir suret yapmalarını söyler. Ve canavarın suretine yaşam vermeye yetkisi vardı; öyle ki canavarın sureti hem konuşsun hem de canavarın suretine tapınmayanların öldürülmesini sağlasın. Ve küçüğünden büyüğüne, zenginden yoksula, özgürden köleye herkesin sağ eline ya da alınlarına bir işaret almasını sağlar; ve öyle ki, işareti ya da canavarın adını ya da adının sayısını taşıyanlardan başka hiç kimse satın alamaz veya satamaz. Vahiy 13:14-17.

Ahab, Herod, Roma İmparatorluğu'nun on kralı ve Birleşmiş Milletler'in on kralı, kutsallarla savaşmaya giden ejderhayı temsil ederler; çünkü Jezebel'in sapkın saydığı kimselere yapılan zulmü her zaman Jezebel'in aşığı gerçekleştirir.

> Dolayısıyla ejderha, öncelikle Şeytan'ı temsil ederken, ikincil anlamda putperest Roma'nın bir sembolüdür. Büyük Mücadele, 439.

Pazar yasasının depreminde 'öldürülen' 'yedi bin' kişi vardır. Daniel on birinci bölüm kırk birinci ayette, 'birçoğu düşer.' Pazar yasası geldiğinde düşenler, krize hazırlanmamış olan Laodikyalı Yedinci Gün Adventistleridir. 'Yedi bin' sayısı Tanrı'nın halkının kalanını temsil eder. Tanrı, Pazar yasası krizini temsil eden Karmel Dağı'ndaki kriz sırasında İlyas'a, İsrail'de Baal'a diz çökmemiş 'yedi bin' kişi bulunduğunu söyledi. Elçi Pavlus bu konuda yorum yapar.

> Öyleyse şöyle soruyorum: Tanrı halkını reddetti mi? Kesinlikle hayır. Çünkü ben de İbrahim’in soyundan, Benyamin oymağından bir İsrailli’yim. Tanrı, önceden bildiği halkını reddetmedi. Kutsal Yazı’nın Elias hakkında ne dediğini bilmiyor musunuz? İsrail aleyhine Tanrı’ya yakarıp şöyle der: “Ya Rab, peygamberlerini öldürdüler, sunaklarını yıktılar; ben tek başıma kaldım ve canımı arıyorlar.” Peki, Tanrı ona ne karşılık verdi? “Baal’ın putu önünde diz çökmemiş yedi bin kişiyi kendime sakladım.” Aynı şekilde, şimdi de lütfa göre seçilmiş bir artakalan vardır. Romalılar 11:1-5.

“yedi bin” ifadesi Tanrı’nın halkından geriye kalan bir kesimi temsil eder; ancak onların simgesel olarak tanımlandığı bağlam da hesaba katılmalıdır. Pazar yasası depreminde devrilen adamlar, orada ve o anda modern ruhsal Babil tarafından esir alınan sadakatsiz Yedinci Gün Adventistlerinin geriye kalan kısmıdır. Eski harfî İsrail’in peygamberlik tarihinde, Babil Yeruşalim’i üç seferden ikincisinde harap ettiğinde, “ülkenin” “yiğit” adamlarından “yedi bin” kişi esir alındı.

> Yehoyakin’i Babil’e götürdü; kralın annesini, kralın eşlerini, görevlilerini ve ülkenin yiğitlerini de, bunların hepsini Yeruşalim’den Babil’e sürgüne götürdü. Yiğit adamların tümünü, yani yedi bin kişiyi, zanaatkârlar ve demircilerden bin kişiyi, güçlü ve savaşa elverişli olanların hepsini, Babil kralı esir olarak Babil’e götürdü. Babil kralı onun yerine babasının kardeşi Mattanya’yı kral yaptı ve adını Sidkiya olarak değiştirdi. 2 Krallar 24:15-17.

Kudüs'ün güçlü adamları Pazar yasasının depremi sırasında yıkıldıklarında, "üçüncü felaket çabucak gelir. Ve yedinci melek borazanı çaldı." Üçüncü felaket, yedinci meleğin çaldığı yedinci borazandır. Pazar yasasındaki "deprem"in "saat"inde İslam vurur!

İlk ve ikinci belâlar döneminde İslam’ın başlıca özelliklerinden biri, savaş tarzlarının, peygamberlik rollerini yerine getirdikleri dönemde tarihte yaygın olan savaş taktiklerinden farklı oluşu şeklindeki tarihî bir olguydu. Savaş tarzları, aniden ve beklenmedik biçimde saldırmaktı. "Assassin" kelimesi, tarihin o dönemindeki İslam savaşçılarının uygulamalarından türemiştir. Saldırıları, İkinci Dünya Savaşı’nın Japon Kamikazeleri gibiydi. İslam savaşçıları, hedeflerine suikast düzenlediklerinde ölmeyi beklerlerdi. Bu nedenle, savaşçılar arasında yaygın bir uygulama, ölüm korkusunu bastırmaya yardımcı olması için saldırıdan önce haşişle kendilerini sarhoş ederek ölüme hazırlanmaktı. Kurbanlarına saldırdıklarında bu ani ve beklenmedikti ve aradıkları zihinsel duruma ulaşmak için haşişe olan bağımlılıkları, gizli saldırıyla birleşince, haşiş sözcüğüyle bağlantısı nedeniyle "assassin" kelimesinin etimolojik temelini oluşturdu.

Üçüncü felaket ve yedinci borazan "tez gelir".

Benzer şekilde, 22 Ekim 1844’te antlaşmanın habercisi tapınağına “ansızın” geldi. Kardeş White, antlaşmanın habercisinin gelişindeki “ani”liği, onun gelişinin “beklenmedik” olduğunu ifade edecek biçimde tanımladı. Bu nedenle 22 Ekim 1844’te gerçekleşen dört “geliş”in tamamı beklenmedik ve aniydi.

> Daniel 8:14’te gözler önüne serilen, tapınağın arındırılması için başkâhinimiz olarak Mesih’in En Kutsal Yer’e gelişi; Daniel 7:13’te sunulan, İnsanoğlu’nun Günlerin Eskisi’ne gelişi; ve Malaki’nin önceden bildirdiği Rab’bin tapınağına gelişi, aynı olayın tasvirleridir; ve bu, Matta 25’te Mesih’in anlattığı on bakire benzetmesinde damadın düğüne gelişiyle de temsil edilir. Büyük Mücadele, 426.

On kız benzetmesi harfi harfine tekrarlanır; dolayısıyla 22 Ekim 1844’te gerçekleşen dört "geliş"in tümü, Pazar yasası olan deprem sırasında yeniden harfi harfine gerçekleşecektir. Kızlar benzetmesi üzerine yorum yaparken Bayan White, Gece Yarısı Çağrısı’nın mükemmel gerçekleşmesi olan Pazar yasasının depreminde simgelenen ani ve beklenmedik oluşu belirleyen tanıklığa eklemelerde bulunur.

> Karakter bir krizle açığa çıkar. Gece yarısı ciddi bir ses, “İşte, damat geliyor; onu karşılamaya çıkın” diye ilan ettiğinde, uyuyan bakireler uykularından uyandılar ve olay için kimin hazırlık yapmış olduğu görüldü. Her iki taraf da gafil avlandı, ama biri bu ani duruma hazırlıklıydı, diğeri ise hazırlıksız yakalandı. Karakteri koşullar açığa çıkarır. Acil durumlar karakterin gerçek değerini ortaya çıkarır. Ani ve beklenmedik bir felaket, bir yas ya da kriz, beklenmedik bir hastalık veya ıstırap—ruhu ölümle yüz yüze getiren herhangi bir şey—karakterin gerçek iç yüzünü ortaya çıkaracaktır. Tanrı’nın sözünün vaatlerine gerçek bir iman olup olmadığı açığa çıkacaktır. Ruhun lütufla ayakta tutulup tutulmadığı, kandille birlikte kapta yağ olup olmadığı da açığa çıkacaktır.

> Sınanma zamanları herkesin başına gelir. Tanrı’nın sınaması ve denemesi altında nasıl davranıyoruz? Lambalarımız sönüyor mu, yoksa hâlâ yanık mı tutuyoruz? Lütuf ve hakikatle dolu O’nunla olan bağımız sayesinde her türlü acil duruma hazırlıklı mıyız? Beş bilge bakire, karakterlerini beş akılsız bakireye aktaramadı. Karakter, bireyler olarak bizim tarafımızdan şekillendirilmelidir. Review and Herald, 17 Ekim 1895.

Pazar yasasının depremiyle birlikte, Amerika Birleşik Devletleri Kutsal Kitap peygamberliğindeki altıncı krallık olmaktan çıkar. Krize hazırlanmamış yedi bin Laodikyalı Adventistin kalanı, canavarın işaretine hazırlanmış bir karakter sergileyecektir. Sonra İslam aniden ve beklenmedik bir şekilde gelir; çünkü “yedinci melek” borusunu çaldığında “üçüncü felaket çabuk gelir”!

22 Ekim 1844’te tamamı gerçekleşen dört “geliş” daha sonra tekrarlanır. İlk geliş, Daniel 8:14’ün gerçekleşmesi olarak yargının açılışını ortaya koydu. Bu, O’nun yargısının “saati”nin geldiğini ilan eden birinci meleğin mesajını doğruladı. Bu gerçekleşme, Pazar yasasıyla başlayan depremin “saat”ini örnekler ve İslam’ın bir Pazar yasasının kabulü nedeniyle Amerika Birleşik Devletleri’ne “O’nun yargısını” getirdiği “saat”tir.

Malaki kitabının üçüncü bölümündeki antlaşmanın habercisi, kendisinin 1798’den 1844’e kadar kırk altı yılda yükselttiği tapınağa, Millerci tarihin “Levilileri”yle antlaşma yapmak için ansızın geldi. Pazar yasası depremi sırasında, antlaşmanın habercisi, diriltilmiş kuru kemiklerin tapınağına girmek ve yüz kırk dört binin tarihindeki “Levililer”le antlaşma yapmak için ansızın gelir.

Pazar yasası depremi sırasında İnsanoğlu, Daniel 7:13’ün yerine getirilmesi için bir krallık almak üzere Baba’nın yanına gelir; tıpkı 22 Ekim 1844’te yaptığı gibi; çünkü depremin “saat”inde gökte “sesler” vardır; onlar şöyle ilan eder: “Bu dünyanın krallıkları Rabbimizin ve Mesihi’nin krallıkları oldu; O da sonsuzlara dek egemenlik sürecektir.” Ve Tanrı’nın önünde tahtlarında oturan yirmi dört ihtiyar yüzüstü yere kapandılar ve Tanrı’ya tapındılar; şöyle diyerek: “Sana şükrediyoruz, ey Her Şeye Gücü Yeten Rab Tanrı, var olan, var olmuş ve gelecek olan; çünkü büyük kudretini eline aldın ve egemenlik sürdün.”

Depremin saatinde, Onun yargısı geldiğinde ve öldürüldükleri caddeden daha önce diriltilmiş olan iki tanık ayağa kalktığında, o zaman kudretli bir ordu gibi göğe kaldırılırlar; bu sırada Laodikya Adventistlerinden geriye kalan yedi bin kişi altüst edilir. Hikmetli buğday, tam orada ve o anda, akılsız delice ottan ayrılmıştır. Sonra Mesih krallığını alır ve aynı zamanda üçüncü bela olan yedinci borazan çalar; bu da ansızın ve beklenmedik bir şekilde gelir ve sonra "uluslar" "öfkelenir ve senin gazabın gelir."

Ulusların öfkelendirilmesi, İslam’ın kehanetsel rolüdür ve depremin saatinde başlar; “gazabın geldi” sözleriyle ifade edilen bu iki olaya—insanlığın deneme süresinin sona ermesi ve son yedi bela—kadar sürer. Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasası ile, Tanrı’nın gazabının son yedi belada açığa çıktığı deneme süresinin sona ermesi arasındaki dönemde; üçüncü eyvah (İslam’ın bir sembolü), yedinci boru (İslam’ın bir sembolü) ve ulusların öfkelendirilmesi (İslam’ın bir sembolü), Geceyarısı Çığlığı mesajının, Pazar yasasında İslam’ın gelişiyle yerine geldiğine dair üç simgesel tanık sunar.

Millerci hareketin başlangıcında olduğu gibi, Gece Yarısı Çığlığı mesajı da başarısız bir tahminin düzeltilmesiydi. Millerci tarihte bu, gerçekleşmesi öngörülen olayın gerçekleşmemesiydi. Millerci tarihin başlangıcında Filadelfiyalılar, çünkü Tanrı 1843 çizelgesindeki bir hatanın üzerini eliyle örtmüştü, başarısız tahminlerini sundular.

Future for America’nın sonundaki Laodikya hareketinde, Tanrı bu hatanın üzerini asla örtmedi. Artık peygamberî uygulamada zamanın kullanılmaması gerektiği gerçeğini örten insan elleriydi. İnsan elleri, insan işlerini temsil eder.

Yüz kırk dört binin kapanış hareketinde, zaman tayininde bulunma yanlışı günahtı; çünkü peygamberlik zamanının uygulanması artık yapılmayacaktı. Günahlı zaman tayini, Musa’nın oğlunu sünnet etmesi yönündeki Tanrı buyruğunu göz ardı etmesiyle ve Uzza’nın, sandığa yalnızca kâhinlerin el sürebileceğine dair Tanrı buyruğunu göz ardı etmesiyle örneklendirilmişti. Bu günahlı eylemlerin ya da eylemsizliklerin herhangi birinin Tanrı halkı tarafından gerçekleştirilmesi Rab’bin isteği değildi. Günahın tek bir tanımı vardır ve bu da yasanın çiğnenmesidir. Musa Tanrı’nın sünnet yasasını çiğnedi, Uzza Tanrı’nın kutsal yer yasasını çiğnedi ve bu hareket Tanrı’nın peygamberlik yasasını çiğnedi. Eski İsrail Tanrı’nın yasasının emanetçileri kılındı ve Advent hareketi de başlangıcında da sonunda da Tanrı’nın peygamberlik hakikatlerinin emanetçisi kılındı.

Sıkıntısı içinde Zipporah, oğlunu bizzat sünnet etme eylemini derhal gerçekleştirdi; böylece, mesajla zamanın uygulanmasının ilişkilendirilmesine izin veren günahlı eylemsizlik için, bu harekete dahil olanların derhal sergilemeleri gereken tövbeyi temsil etmiş oldu. Davut da aynı şekilde Uzzah’ın eylemi için derin bir tövbe sergiler. Hareketin, 18 Temmuz 2020 tahmininde zamanın uygulanmasının bir şekilde doğru olduğunu, bunun bir biçimde Tanrı’nın iradesi olduğunu savunması, Musa ile Zipporah’ın Tanrı’nın açık buyruklarını gerçekten yerine getirmek zorunda olmadıklarını ve Tanrı’nın Uzzah’ın sandığa dokunup dokunmamasını aslında umursamadığını savunmak anlamına gelir. 18 Temmuz 2020 yanlış bir tahmindi ve yanlış olan unsur zaman unsuruydu.

Bu gerçekler bir sonraki makalede daha ayrıntılı olarak incelenecektir.

> "Rab bana, üçüncü meleğin mesajının yayılması ve Rab'bin dağılmış çocuklarına ilan edilmesi gerektiğini ve bunun zamana bağlanmaması gerektiğini gösterdi; çünkü zaman artık bir daha asla bir imtihan olmayacaktır. Bazılarının zamanı vaaz etmekten doğan sahte bir heyecana kapıldığını, üçüncü meleğin mesajının zamanın sağlayabileceğinden daha güçlü olduğunu gördüm. Bu mesajın kendi temeli üzerinde durabileceğini, onu güçlendirmek için zamana ihtiyaç duymadığını ve büyük bir güçle ilerleyeceğini, işini yapacağını ve doğruluk içinde kısaltılacağını gördüm." Deneyimler ve Görüşler, 48.

Back to Articles