Article

# The Book of Daniel - Number Thirty

Daniel Kitabı - Sayı Otuz

The Hour of Fear

Korku Saati

Author

Jeff Pippenger

Published

December 25, 2023

Formats

PDF
Word

Belshazzar’s fear of the mysterious handwriting addresses not only his death and the end of the sixth kingdom of Bible prophecy, but also the point in prophetic history when fear takes hold of the kings of the earth. Their fear is produced by the “east wind” of Islam. Their fear is as a woman in travail, thus identifying a progressively increasing pain, which comes with more and more rapidity. The fear begins at the “hour” of Belshazzar’s feast, though it initially arrived on September 11, 2001. From then onward the winds begin to slip through the hands of the four angels who are holding them during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The lamentation for Tyrus that Ezekiel identifies, defines Tyrus by asking the prophetic question, “What city is like Tyrus, like the destroyed in the midst of the sea?”

Belşazar’ın gizemli el yazısından duyduğu korku, yalnızca onun ölümüne ve Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığının sonuna değil, aynı zamanda korkunun yeryüzünün krallarını yakaladığı peygamberlik tarihindeki noktaya da işaret eder. Korkuları İslam’ın “doğu rüzgârı”ndan kaynaklanır. Korkuları, doğum sancıları içinde olan bir kadın gibidir; bu, giderek artan ve gittikçe daha büyük bir hızla gelen bir acıyı ifade eder. Korku, Belşazar’ın şöleninin “saati”nde başlar; ancak ilk olarak 11 Eylül 2001’de ortaya çıkmıştır. O andan itibaren rüzgârlar, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanı boyunca onları tutan dört meleğin ellerinin arasından sızmaya başlar. Hezekiel’in sözünü ettiği Sur için ağıt, peygamberce şu soruyu sorarak Sur’u tanımlar: “Hangi şehir Sur gibidir, denizin ortasında yıkılmış olan gibi?”

> The ships of Tarshish did sing of thee in thy market: and thou wast replenished, and made very glorious in the midst of the seas. Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Thy riches, and thy fairs, thy merchandise, thy mariners, and thy pilots, thy calkers, and the occupiers of thy merchandise, and all thy men of war, that are in thee, and in all thy company which is in the midst of thee, shall fall into the midst of the seas in the day of thy ruin. The suburbs shall shake at the sound of the cry of thy pilots. And all that handle the oar, the mariners, and all the pilots of the sea, shall come down from their ships, they shall stand upon the land; And shall cause their voice to be heard against thee, and shall cry bitterly, and shall cast up dust upon their heads, they shall wallow themselves in the ashes: And they shall make themselves utterly bald for thee, and gird them with sackcloth, and they shall weep for thee with bitterness of heart and bitter wailing. And in their wailing they shall take up a lamentation for thee, and lament over thee, saying, What city is like Tyrus, like the destroyed in the midst of the sea? When thy wares went forth out of the seas, thou filledst many people; thou didst enrich the kings of the earth with the multitude of thy riches and of thy merchandise. In the time when thou shalt be broken by the seas in the depths of the waters thy merchandise and all thy company in the midst of thee shall fall. All the inhabitants of the isles shall be astonished at thee, and their kings shall be sore afraid, they shall be troubled in their countenance. The merchants among the people shall hiss at thee; thou shalt be a terror, and never shalt be any more. Ezekiel 27:25–36.

> Tarshish'in gemileri senin pazarında senin hakkında şarkı söylediler; denizlerin ortasında zenginleştirildin ve çok görkemli kılındın. Kürekçilerin seni büyük sulara getirdi; doğu rüzgarı seni denizlerin ortasında parçaladı. Zenginliklerin, panayırların, malların, denizcilerin ve kılavuzların, kalafatçıların ve mallarını işletenler ve senin içindeki bütün savaşçılar ve senin ortandaki bütün topluluğun, yıkılışının gününde denizlerin ortasına düşecek. Kılavuzlarının feryadının sesinden çevre yerleşimler sarsılacak. Kürek kullananların hepsi, denizciler ve denizin bütün kılavuzları, gemilerinden inecek, karaya çıkacaklar; ve seslerini sana karşı duyuracak, acı acı feryat edecekler; başlarına toz saçacaklar, küller içinde yuvarlanacaklar; ve senin için saçlarını büsbütün kazıyacaklar ve çul kuşanacaklar; yürek acısıyla ve acı feryatla senin için ağlayacaklar. Ve ağıtlarında senin için bir mersiye kaldıracak ve senin üzerine ağıt yakacaklar, diyerek: Denizin ortasında yıkılmış olan Tyrus gibi hangi şehir var? Malların denizlerden çıktığında, zenginliklerinin ve ticaretinin çokluğu ile birçok halkı bollukla doldurdun; yeryüzünün krallarını zenginleştirdin. Suların derinliklerinde denizler tarafından parçalanacağın zamanda, malların ve içindeki bütün topluluğun düşecek. Adaların bütün sakinleri sana hayret edecek, kralları çok korkacak; yüzleri kaygıya düşecek. Halklar arasındaki tüccarlar sana ıslık çalacak; dehşet olacaksın ve artık bir daha olmayacaksın. Ezekiel 27:25-36.

Tyrus is the city, or kingdom that the merchants of the earth cry bitterly over, and then ask, “what city is like Tyrus?” They do so in the “time,” when the city is broken in the sea. In Revelation chapter eighteen, the whore of Tyre, who is the whore of Rome, who has committed fornication with the kings of the earth and is identified as that great city whose judgment comes in one hour, and in one day. She is the city that raises the prophetic question from the wailing kings and merchants.

Sur, yeryüzünün tüccarlarının acı acı ağlayıp ardından “Sur gibi hangi şehir var?” diye sordukları şehir ya da krallıktır. Bunu, şehrin denizde parçalandığı “zaman”da yaparlar. Vahiy’in on sekizinci bölümünde, Sur’un fahişesi, Roma’nın fahişesi olup yeryüzünün krallarıyla zina etmiş olan, yargısı bir saat içinde ve bir gün içinde gelen o büyük şehir olarak tanımlanır. O, feryat eden kralların ve tüccarların peygamberce soruyu sormalarına neden olan şehirdir.

> Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. And the merchants of the earth shall weep and mourn over her; for no man buyeth their merchandise any more: The merchandise of gold, and silver, and precious stones, and of pearls, and fine linen, and purple, and silk, and scarlet, and all thyine wood, and all manner vessels of ivory, and all manner vessels of most precious wood, and of brass, and iron, and marble, And cinnamon, and odours, and ointments, and frankincense, and wine, and oil, and fine flour, and wheat, and beasts, and sheep, and horses, and chariots, and slaves, and souls of men. And the fruits that thy soul lusted after are departed from thee, and all things which were dainty and goodly are departed from thee, and thou shalt find them no more at all. The merchants of these things, which were made rich by her, shall stand afar off for the fear of her torment, weeping and wailing, And saying, Alas, alas, that great city, that was clothed in fine linen, and purple, and scarlet, and decked with gold, and precious stones, and pearls! For in one hour so great riches is come to nought. And every shipmaster, and all the company in ships, and sailors, and as many as trade by sea, stood afar off, And cried when they saw the smoke of her burning, saying, What city is like unto this great city! And they cast dust on their heads, and cried, weeping and wailing, saying, Alas, alas, that great city, wherein were made rich all that had ships in the sea by reason of her costliness! for in one hour is she made desolate. Revelation 18:8–19.

> Bu nedenle onun belaları bir günde gelecek: ölüm, yas ve kıtlık; ve tamamen ateşle yakılacak; çünkü onu yargılayan Rab Tanrı güçlüdür. Onunla zina eden ve lüks içinde yaşayan yeryüzünün kralları, onun yanışının dumanını gördüklerinde onun için ağlayıp dövünecekler, onun azabından korkarak uzaktan duracak ve şöyle diyecekler: Vah, vah, o büyük kent Babil, o kudretli kent! Çünkü yargın bir saat içinde geldi. Yeryüzünün tüccarları da onun için ağlayıp yas tutacak; çünkü artık kimse mallarını satın almıyor: altın, gümüş, değerli taşlar ve inciler; ince keten, mor, ipek ve kırmızı kumaş; her tür thyine ağacı, her çeşit fildişi kap, en kıymetli ağaçtan yapılmış her çeşit kap, tunç, demir ve mermer; ve tarçın, güzel kokular, merhemler ve günlük; şarap, yağ, ince un ve buğday; hayvanlar, koyunlar, atlar ve arabalar; köleler ve insanların canları. Canının iştahla arzuladığı meyveler senden uzaklaştı; zevkli ve güzel olan bütün şeyler senden uzaklaştı ve artık onları asla bulamayacaksın. Bu şeylerin tüccarları, onunla zenginleşenler, onun azabından korkarak uzakta duracak, ağlayıp feryat ederek şöyle diyecekler: Vah, vah, ince ketene, mora ve kırmızıya bürünmüş, altın, değerli taşlar ve incilerle süslenmiş o büyük kent! Çünkü bu kadar büyük zenginlik bir saat içinde yok oldu. Ve her gemi kaptanı, gemilerdeki bütün topluluk, denizciler ve denizden ticaret yapanların hepsi uzakta durdu ve onun yanışının dumanını gördüklerinde feryat ederek, Bu büyük kente benzer hangi kent var! dediler. Başlarına toz saçtılar ve ağlayıp feryat ederek, Vah, vah, denizde gemisi olan herkesin onun pahalılığı yüzünden zengin olduğu o büyük kent! Çünkü bir saat içinde ıssız bırakıldı, dediler. Vahiy 18:8-19.

The unsealing of the Revelation of Jesus Christ includes the message of the Midnight Cry. That message is the second prophecy of Ezekiel thirty-seven that brings the dead dry bones that have laid in the streets for three and a half days to life as a mighty army. That message is the message that includes the truth that it is Islam that the Lord employs to bring executive judgment upon the United States for Sunday enforcement. That judgment arrives in the “hour” of the great earthquake, which is also the “hour” that the handwriting came upon Belshazzar’s wall. The handwriting produced the fear, that is represented as taking hold of all the kings and merchants when the economic structure of planet earth is taken down by the “east wind” of Islam, who have secretly slipped into Belshazzar’s kingdom, through the neglected lower “wall” to the south.

İsa Mesih’in Vahyi’nin mühürlerinin açılması, Gece Yarısı Çığlığı mesajını da içerir. Bu mesaj, üç buçuk gün boyunca sokaklarda yatmış olan ölü, kuru kemikleri güçlü bir ordu olarak hayata döndüren Hezekiel’in otuz yedinci bölümündeki ikinci peygamberlik sözüdür. Bu mesaj, Rab’bin Pazar günü zorlaması nedeniyle Amerika Birleşik Devletleri üzerine icraî yargıyı getirmek için İslam’ı kullandığı gerçeğini içeren mesajdır. Bu yargı, büyük depremin "saat"inde gelir; bu aynı zamanda yazının Belşassar’ın duvarında belirdiği "saat"tir. Bu yazı, İslam’ın "doğu rüzgârı" tarafından yeryüzünün ekonomik yapısı çökertildiğinde ve güneydeki ihmal edilmiş alt "sur"dan Belşassar’ın krallığına gizlice sızmış olduklarında, bütün kralların ve tüccarların yüreğine çöktüğü şeklinde tasvir edilen korkuyu doğurdu.

The “city” or kingdom that the kings and merchants lament of and ask, “what city is like unto this great city” is the kingdom of the whore of Tyre, who is then singing her songs and committing fornication with those very kings. All the prophets speak of the end of the world and they agree with one another, so Ezekiel’s merchants are the same merchants in Revelation chapter eighteen. Three times in Revelation chapter eighteen they lament “alas, alas,” as the great city and the financial structure of planet earth is taken down. The Greek word translated as “alas,” in the passage, is the very same word that is translated three times in Revelation chapter eight, and verse thirteen, which is there translated with a different English word.

Kralların ve tüccarların ağıt yakıp “Bu büyük şehre benzer hangi şehir var?” diye sordukları “şehir” ya da krallık, Sur’un fahişesinin krallığıdır; o da o sırada şarkılarını söyleyip tam o krallarla zina etmektedir. Bütün peygamberler dünyanın sonundan söz eder ve birbirleriyle hemfikirdirler; dolayısıyla Hezekiel’in tüccarları, Vahiy’in on sekizinci bölümündeki tüccarların aynısıdır. Vahiy’in on sekizinci bölümünde, büyük şehir ve yeryüzünün mali yapısı yıkılırken, üç kez “eyvah, eyvah” diye ağıt yakarlar. Bu pasajda “eyvah” olarak çevrilen Yunanca sözcük, Vahiy’in sekizinci bölümün on üçüncü ayetinde üç kez geçen ve orada farklı bir İngilizce kelimeyle çevrilen sözcüğün aynısıdır.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> Ve baktım ve göğün ortasında uçan bir melek gördüm; yüksek sesle şöyle diyordu: Henüz borazan çalacak olan öteki üç meleğin borazan sesleri yüzünden, yeryüzünde yaşayanların vay hâline, vay hâline, vay hâline! Vahiy 8:13.

The kings and merchants are lamenting the destruction of the world’s economy with the words, “alas, alas,” meaning “woe, woe,” and the “Woe” is a symbol of Islam. The fear that takes hold of Belshazzar and his lords when the handwriting appears on the wall, is the fear produced when the economic structure of planet earth is destroyed by ongoing attacks from Islam, which God employs as His providential tool to bring about His executive judgment upon those who drink the wine of Babylon, that is Sunday enforcement. This truth is the theme of the Isaiah twenty-three “burden” of the whore of “Tyre.”

Krallar ve tüccarlar, dünyanın ekonomisinin yıkımına "eyvah, eyvah", yani "vah, vah" diyerek ağıt yakıyor; "Vah" ise İslam’ın bir sembolüdür. Duvarda yazı belirdiğinde Belşazar’ı ve soylularını saran korku, Tanrı’nın ilahî takdiriyle bir araç olarak kullandığı İslam’dan gelen süregelen saldırılarla dünya gezegeninin ekonomik düzeni yıkıldığında ortaya çıkan korkudur; Tanrı bunu, Babil’in şarabını içenlerin üzerine ilahî hükmünü uygulamak için yapar; Babil’in şarabı ise Pazar gününün zorla dayatılmasıdır. Bu gerçek, Yeşaya’nın yirmi üçüncü bölümünde yer alan "Sur’un fahişesi" üzerine "yük"ün temasını oluşturur.

> The burden of Tyre. Howl, ye ships of Tarshish; for it is laid waste, so that there is no house, no entering in: from the land of Chittim it is revealed to them. Be still, ye inhabitants of the isle; thou whom the merchants of Zidon, that pass over the sea, have replenished. And by great waters the seed of Sihor, the harvest of the river, is her revenue; and she is a mart of nations. Be thou ashamed, O Zidon: for the sea hath spoken, even the strength of the sea, saying, I travail not, nor bring forth children, neither do I nourish up young men, nor bring up virgins. As at the report concerning Egypt, so shall they be sorely pained at the report of Tyre. Pass ye over to Tarshish; howl, ye inhabitants of the isle. Is this your joyous city, whose antiquity is of ancient days? her own feet shall carry her afar off to sojourn. Who hath taken this counsel against Tyre, the crowning city, whose merchants are princes, whose traffickers are the honourable of the earth? The Lord of hosts hath purposed it, to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth. Pass through thy land as a river, O daughter of Tarshish: there is no more strength. He stretched out his hand over the sea, he shook the kingdoms: the Lord hath given a commandment against the merchant city, to destroy the strong holds thereof. And he said, Thou shalt no more rejoice, O thou oppressed virgin, daughter of Zidon: arise, pass over to Chittim; there also shalt thou have no rest. Behold the land of the Chaldeans; this people was not, till the Assyrian founded it for them that dwell in the wilderness: they set up the towers thereof, they raised up the palaces thereof; and he brought it to ruin. Howl, ye ships of Tarshish: for your strength is laid waste. And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. And her merchandise and her hire shall be holiness to the Lord: it shall not be treasured nor laid up; for her merchandise shall be for them that dwell before the Lord, to eat sufficiently, and for durable clothing. Isaiah 23:1–18.

> Sur’la ilgili bildiri. Feryat edin, ey Tarşiş gemileri; çünkü o viran edildi, ne ev kaldı ne de içeri giren çıkan; bu haber onlara Kittim diyarından bildirildi. Susun, ey ada sakinleri; denizi aşan Sidon’un tüccarlarının zenginleştirdiği sizler. Büyük sularla taşınan Şihor’un tohumu, ırmağın hasadı onun geliridir; o, ulusların ticaret merkezidir. Utan, ey Sidon; çünkü deniz, hatta denizin gücü şöyle dedi: Ben sancı çekmem, çocuk doğurmam; ne delikanlı büyütürüm ne de kız yetiştiririm. Mısır’la ilgili haber nasıl acı verdiyse, Sur’la ilgili haber de öylece büyük acı verecek. Tarşiş’e geçin; feryat edin, ey ada sakinleri. Sevinciniz olan bu kent bu mu, kökeni çok eski günlere dayanan? Kendi ayakları onu uzaklara, gurbet elde konaklamaya götürecek. Taç giydiren şehir Sur’a karşı bu tasarıyı kim aldı? Tüccarları prenslerdi, alışveriş edenleri yeryüzünün saygınlarıydı. Her Şeye Egemen RAB bunu tasarladı; her görkemin gururunu lekelemek ve yeryüzünün bütün saygınlarını hor görülür kılmak için. Ülkeni bir ırmak gibi geç, ey Tarşiş kızı; artık güç kalmadı. Elini denizin üzerine uzattı, krallıkları sarstı; RAB ticaret kentine karşı buyruğunu verdi, onun sağlam kalelerini yok etmek için. Ve dedi ki: Artık sevinmeyeceksin, ey ezilen bakire, Sidon kızı; kalk, Kittim’e geç; orada da huzur bulamayacaksın. İşte Keldanilerin diyarı: Bu halk, Asur çölde yaşayanlar için onu kurana dek yoktu; kulelerini kurdular, saraylarını yükselttiler; o da onu yıkıma uğrattı. Feryat edin, ey Tarşiş gemileri; çünkü gücünüz viran oldu. O gün olacak ki, Sur yetmiş yıl, bir kralın günleri kadar, unutulacak; yetmiş yılın sonunda Sur bir fahişe gibi şarkı söyleyecek. Bir lir al, kenti dolaş, ey unutulmuş fahişe; tatlı ezgiler çal, birçok şarkı söyle ki hatırlanasın. Ve yetmiş yılın sonunda olacak ki, RAB Sur’u ziyaret edecek; o da kazancına dönecek ve yeryüzünün yüzündeki bütün krallıklarla zina edecek. Onun ticareti ve kazancı RAB’be kutsal olacak; biriktirilmeyecek, yığılıp saklanmayacak; çünkü onun malı, RAB’bin huzurunda yaşayanlar için yeterli yiyecek ve dayanıklı giysi olacaktır. Yeşaya 23:1-18.

The seventy years, which is as “the days of one king”, is represented by the kingdom of Babylon, for a king is a kingdom, and literal Babylon reigned for seventy years. The seventy years of literal Babylon ended in the “hour” the handwriting appeared upon the walls of Belshazzar’s banquet hall. That very night he was slain, by the power that came through the “wall” unnoticed, for he was having a party drinking the wine of Babylon, while Nebuchadnezzar’s orchestra was playing the music, and the whore of Tyre sang the sweet melody, and apostate Israel danced and bowed.

Yetmiş yıl, ki “bir kralın günleri” gibidir, Babil krallığıyla temsil edilir; çünkü kral bir krallıktır ve tarihî Babil yetmiş yıl hüküm sürdü. Tarihî Babil’in yetmiş yılı, Belşassar’ın ziyafet salonunun duvarlarında yazının belirdiği “saat”te sona erdi. O gece, fark edilmeden “duvardan” sızan güç tarafından öldürüldü; çünkü Babil’in şarabını içerek eğlence yapıyordu, Nebukadnezar’ın orkestrası müzik çalıyor, Sur’un fahişesi tatlı ezgiyi söylüyor ve dinden dönen İsrail dans ediyor ve eğilip tapınıyordu.

Then fear took hold of all involved, for God had “taken counsel against Tyre” and had “purposed” “to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth.” God therefore “shook the kingdoms” with the “great earthquake” of that “hour,” for God had “given a commandment against the merchant” kingdom, “to destroy the strong holds thereof.” In the “hour” of fear for Belshazzar, the kings and the merchants began a search to understand the meaning of the fiery words on the wall. The death of Belshazzar is about to happen, but at that point, he is still alive. He therefore sought to understand the mysterious words and offered rewards to the wise men, if they could interpret the writing, but it could not be done, for the wise men of Babylon employ the methodology of biblical study that was a counterfeit of truth. The mysterious words are as the vision of a book that is sealed.

Sonra korku, işin içinde olanların hepsini sardı; çünkü Tanrı "Sur'a karşı tasarı kurmuş" ve "tasarlamıştı", "tüm görkemin gururunu lekelemek ve yeryüzünün bütün saygınlarını aşağılamak" için. Bu nedenle Tanrı, o "saatin" "büyük depremi"yle "krallıkları sarstı"; çünkü Tanrı "tüccar" krallığa karşı "bir buyruk vermişti", "onun hisarlarını yıkmak" için. Belşassar için "korku saatinde", krallar ve tüccarlar duvardaki ateşli sözlerin anlamını çözmek için bir arayışa giriştiler. Belşassar'ın ölümü olmak üzeredir, ama o anda hâlâ hayattadır. Bu yüzden gizemli sözleri anlamaya çalıştı ve yazıyı yorumlayabilirlerse bilgelere ödüller teklif etti; ama bu yapılamadı, çünkü Babil'in bilge adamları gerçeğin sahte bir taklidi olan bir Kutsal Yazılar inceleme yöntemi kullanıyorlardı. Gizemli sözler, mühürlü bir kitabın görümü gibidir.

> Then came in all the king’s wise men: but they could not read the writing, nor make known to the king the interpretation thereof. Then was king Belshazzar greatly troubled, and his countenance was changed in him, and his lords were astonied. Now the queen by reason of the words of the king and his lords came into the banquet house: and the queen spake and said, O king, live forever: let not thy thoughts trouble thee, nor let thy countenance be changed: There is a man in thy kingdom, in whom is the spirit of the holy gods; and in the days of thy father light and understanding and wisdom, like the wisdom of the gods, was found in him; whom the king Nebuchadnezzar thy father, the king, I say, thy father, made master of the magicians, astrologers, Chaldeans, and soothsayers; Forasmuch as an excellent spirit, and knowledge, and understanding, interpreting of dreams, and showing of hard sentences, and dissolving of doubts, were found in the same Daniel, whom the king named Belteshazzar: now let Daniel be called, and he will show the interpretation. Then was Daniel brought in before the king. And the king spake and said unto Daniel, Art thou that Daniel, which art of the children of the captivity of Judah, whom the king my father brought out of Jewry? I have even heard of thee, that the spirit of the gods is in thee, and that light and understanding and excellent wisdom is found in thee. And now the wise men, the astrologers, have been brought in before me, that they should read this writing, and make known unto me the interpretation thereof: but they could not show the interpretation of the thing: And I have heard of thee, that thou canst make interpretations, and dissolve doubts: now if thou canst read the writing, and make known to me the interpretation thereof, thou shalt be clothed with scarlet, and have a chain of gold about thy neck, and shalt be the third ruler in the kingdom. Daniel 5:8–16.

> Bunun üzerine kralın bütün bilge adamları içeri girdiler; ama yazıyı okuyamadılar ve yorumunu krala bildiremediler. Bunun üzerine Kral Belşassar büyük bir sıkıntıya düştü; yüzünün rengi değişti ve beyleri şaşkına döndü. O sırada, kralın ve beylerinin sözleri üzerine kraliçe şölen evine geldi; kraliçe konuşup dedi ki: Ey kral, ebediyen yaşa! Düşüncelerin seni tasalandırmasın, yüzünün rengi değişmesin. Ülkende bir adam var; onda kutsal tanrıların ruhu var. Babanın günlerinde onda aydınlık, anlayış ve tanrıların bilgeliğine benzer bilgelik bulundu; kral Nebukadnezar, baban—evet, kral, baban—onu büyücülerin, müneccimlerin, Kildanilerin ve falcıların başı yaptı. Çünkü kralın Belteşassar adını verdiği aynı Daniel’de olağanüstü bir ruh, bilgi ve anlayış, düşleri yorumlama, zor sözleri açıklama ve kuşkuları çözme yetisi bulundu. Şimdi Daniel çağrılsın; yorumunu açıklayacaktır. Bunun üzerine Daniel kralın önüne getirildi. Kral konuşup Daniel’e dedi: Sen, Yahuda sürgünlerinden olup babam kralın Yahuda diyarından getirdiği Daniel misin? Senin hakkında, tanrıların ruhunun sende olduğu ve sende aydınlık, anlayış ve üstün bilgelik bulunduğunu işittim. Şimdi bilgeler, müneccimler bu yazıyı okusunlar ve bana yorumunu bildirsinler diye önüme getirildiler; ama bu şeyin yorumunu gösteremediler. Ama senin hakkında, yorumlar yapabildiğini ve kuşkuları çözebildiğini duydum. Şimdi eğer yazıyı okuyabilir ve bana onun yorumunu bildirebilirsen, kızıl giysilerle giydirileceksin, boynuna bir altın zincir takılacak ve krallıkta üçüncü yönetici olacaksın. Daniel 5:8-16.

The queen in the palace was not Belshazzar’s wife, but the queen of his grandfather, and she knew who could read the writing on the wall. There was a church (for a woman is a church prophetically), in the kingdom that knew who could understand the secrets of God.

Saraydaki kraliçe Belshazzar'ın karısı değil, onun büyükbabasının kraliçesiydi ve duvardaki yazıyı kimin okuyabileceğini biliyordu. Krallıkta, Tanrı'nın sırlarını kimin anlayabileceğini bilen bir kilise vardı (çünkü peygamberlikte kadın bir kilisedir).

> “There was in the palace a woman who was wiser than them all,—the queen of Belshazzar’s grandfather. In this emergency she addressed the king in language that sent a ray of light into the darkness. ‘O king, live forever,’ she said, ‘let not thy thoughts trouble thee, nor let thy countenance be changed. There is a man in thy kingdom in whom is the spirit of the holy gods; and in the days of thy father light and understanding and wisdom, like the wisdom of the gods, was found in him; whom the king Nebuchadnezzar, thy father, the king, I say, thy father, made master of the magicians, astrologers, Chaldeans, and soothsayers; …now let Daniel be called, and he will show the interpretation.’

> "Sarayda hepsinden daha bilge bir kadın vardı—Belşazar'ın büyükbabasının kraliçesi. Bu sıkıntılı anda, karanlığı aydınlatan sözlerle krala seslendi. 'Ey kral, sonsuza dek yaşa,' dedi, 'düşüncelerin seni kaygılandırmasın, çehren değişmesin. Ülkende, kutsal tanrıların ruhunun bulunduğu bir adam var; ve babanın günlerinde onda tanrıların bilgeliğine benzer ışık, anlayış ve bilgelik bulundu; kral Nebukadnezar—baban, evet kral, baban—onu büyücülerin, müneccimlerin, Kildanilerin ve falcıların başı yapmıştı; …şimdi Daniel çağrılsın, yorumu açıklayacaktır.'"

> “‘Then was Daniel brought in before the king.’ Making an effort to brace himself and to show his authority, Belshazzar said, ‘Art thou that Daniel which art of the children of the captivity of Judah, which the king, my father, brought out of Jewry? I have even heard of thee, that the spirit of the gods is in thee, and that light and understanding and excellent wisdom is found in thee…. Now if thou canst read the writing, and make known to me the interpretation thereof, thou shalt be clothed with scarlet, and have a chain of gold about thy neck, and shalt be the third ruler in the kingdom.’

> 'Sonra Daniel kralın huzuruna getirildi.' Kendini toparlayıp otoritesini göstermeye çalışarak, Belşassar şöyle dedi: 'Kral olan babamın Yahuda diyarından getirdiği, Yahuda sürgününden olan o Daniel sen misin? Senin hakkında, tanrıların ruhunun sende olduğunu ve sende ışık, anlayış ve üstün bilgelik bulunduğunu dahi işittim... Şimdi, eğer yazıyı okuyabilir ve yorumunu bana bildirebilirsen, al renkli giysilerle giydirileceksin, boynuna altın bir zincir takılacak ve krallıkta üçüncü yönetici olacaksın.'

> “Daniel was not awed by the king’s appearance, nor confused or intimidated by his words. ‘Let thy gifts be to thyself,’ he answered, ‘and give thy rewards to another; yet I will read the writing unto the king, and make known to him the interpretation. O thou king, the most high God gave Nebuchadnezzar thy father a kingdom, and majesty, and glory, and honour…. But when his heart was lifted up, and his mind hardened in pride, he was deposed from his kingly throne, and they took his glory from him…. And thou his son, O Belshazzar, hast not humbled thine heart, though thou knewest all this, but hast lifted up thyself against the God of heaven; and they have brought the vessels of His house before thee, and thou, and thy lords, thy wives, and thy concubines, have drunk in them, and thou hast praised the gods of silver and gold, of brass, iron, wood, and stone, which see not, nor hear, nor know; and the God in whose hand thy breath is, and whose all thy ways, hast thou not glorified.’

> Daniel ne kralın görünüşünden ürktü, ne de sözleri karşısında şaşırıp sindi. ‘Hediyelerin kendine kalsın,’ diye cevap verdi, ‘ve ödüllerini başkasına ver; yine de yazıyı krala okuyacağım ve yorumunu ona açıklayacağım. Ey kral, Yüceler Yücesi Tanrı baban Nebukadnezar’a bir krallık, ihtişam, yücelik ve onur verdi.... Ama yüreği yükselip aklı kibirle katılaştığında, krallık tahtından indirildi ve görkemi ondan alındı.... Ve ey oğlu Belşassar, bütün bunları bildiğin hâlde yüreğini alçaltmadın; tersine kendini göklerin Tanrısı’na karşı yücelttin; ve O’nun evinin kaplarını önüne getirdiler, sen ve beylerin, eşlerin ve cariyelerin onlarla içtiniz, ve görmeyen, işitmeyen, bilmeyen gümüş ve altın, tunç, demir, ağaç ve taştan tanrıları övdün; ama soluğun O’nun elinde olan ve bütün yolların kendisine ait olduğu Tanrı’yı yüceltmedin.’

> “‘This is the writing that was written, Mene, Mene, Tekel, Upharsin. This is the interpretation of the thing: Mene: God hath numbered thy kingdom and finished it. Tekel: Thou art weighed in the balances, and art found wanting. Peres: Thy kingdom is divided and given to the Medes and Persians.’

> 'Yazılan yazı şudur: Mene, Mene, Tekel, Upharsin. Sözün yorumu da şudur: Mene: Tanrı senin krallığını saydı ve sona erdirdi. Tekel: Terazide tartıldın ve eksik bulundun. Peres: Krallığın bölündü ve Medlere ve Perslere verildi.'

> “Daniel did not swerve from his duty. He held the king’s sin before him, showing him the lessons he might have learned but did not. Belshazzar had not heeded the events so significant to him. He had not read his grandfather’s history correctly. The responsibility of knowing truth had been laid upon him, but the practical lesson he might have learned and acted upon had not been taken to heart; and his course of action brought the sure result.

> Daniel görevinden sapmadı. Kralın günahını onun önüne koydu; ondan öğrenebileceği ama öğrenmediği dersleri ona gösterdi. Belşassar, kendisi için bu denli önemli olan olaylara kulak asmamıştı. Dedesinin geçmişini doğru okuyamamıştı. Gerçeği bilme sorumluluğu onun üzerine yüklenmişti, ama öğrenip uygulayabileceği pratik dersi yüreğine almamıştı; ve izlediği yol kesin sonucu doğurdu.

> “This was the last feast of boasting held by the Chaldean king; for He who bears long with man’s perversity had passed the irrevocable sentence. Belshazzar had greatly dishonoured the One who had exalted him as king, and his probation was taken from him. While the king and his nobles were at the height of their revelry, the Persians turned the Euphrates out of its channel, and marched into the unguarded city. As Belshazzar and his lords were drinking from the sacred vessels of Jehovah, and praising their gods of silver and gold, Cyrus and his soldiers stood under the walls of the palace. ‘In that night,’ the record says, ‘was Belshazzar the king of the Chaldeans slain. And Darius the Median took the kingdom.’” Bible Echo, May 2, 1898.

> Bu, Kildani kralının düzenlediği son böbürlenme şöleniydi; çünkü insanın sapkınlığına uzun süre sabreden O, geri alınamaz hükmü vermişti. Belşassar, onu kral olarak yücelten O’na büyük saygısızlık etmişti ve sınanma süresi ondan alınmıştı. Kral ve soyluları eğlencelerinin doruğundayken, Persler Fırat’ı yatağından çevirdiler ve korunmasız kente yürüdüler. Belşassar ve beyleri Yehova’nın kutsal kaplarından içerken ve gümüşten ve altından olan tanrılarını överken, Kiros ve askerleri sarayın duvarlarının dibinde duruyordu. “O gece,” kayıt şöyle der, “Kildanilerin kralı Belşassar öldürüldü. Ve Medli Dareyos krallığı ele geçirdi.” Bible Echo, 2 Mayıs 1898.

In the midst of the crisis, the queen (a church), identified that there is a source that can identify the “Future for America”. Daniel once again stands in his lot to fulfill his purpose at the end of the days. The witness of the ensign given in the fiery furnace by Shadrach, Meshach and Abednego is now given by Daniel, as he adds to the line of truth that in the “hour” of the Sunday law crisis, those who represent the ensign will be brought before the state authorities to testify of the truth.

Krizin ortasında kraliçe (bir kilise), "Amerika için Gelecek"i belirleyebilecek bir kaynağın mevcut olduğunu tespit etti. Daniel, günlerin sonunda amacını yerine getirmek üzere bir kez daha yerini alıyor. Shadrach, Meshach ve Abednego'nun kızgın fırında ortaya koyduğu sancak niteliğindeki tanıklık şimdi Daniel tarafından ortaya konuyor; o, Pazar yasası krizinin "saatinde" sancağı temsil edenlerin hakikate tanıklık etmek üzere devlet yetkililerinin önüne çıkarılacağını bildiren hakikat çizgisine yeni bir halka ekliyor.

> “‘They will deliver you up to councils, … yea and before governors and kings shall ye be brought for My sake, for a testimony to them and to the Gentiles.’ Matthew 10:17, 18, R. V. Persecution will spread the light. The servants of Christ will be brought before the great men of the world, who, but for this, might never hear the gospel. The truth has been misrepresented to these men. They have listened to false charges concerning the faith of Christ’s disciples. Often their only means of learning its real character is the testimony of those who are brought to trial for their faith. Under examination these are required to answer, and their judges to listen to the testimony borne. God’s grace will be dispensed to His servants to meet the emergency. ‘It shall be given you,’ says Jesus, ‘in that same hour what ye shall speak. For it is not ye that speak, but the Spirit of your Father which speaketh in you.’ As the Spirit of God illuminates the minds of His servants, the truth will be presented in its divine power and preciousness. Those who reject the truth will stand to accuse and oppress the disciples. But under loss and suffering, even unto death, the Lord’s children are to reveal the meekness of their divine Example. Thus will be seen the contrast between Satan’s agents and the representatives of Christ. The Saviour will be lifted up before the rulers and the people.” The Desire of Ages, 354.

> "'Sizi mahkemelere teslim edecekler, ... evet, benim uğruma, onlara ve uluslara bir tanıklık olsun diye valilerin ve kralların önüne çıkarılacaksınız.' Matta 10:17, 18, R. V. Zulüm ışığı yayacaktır. Mesih'in hizmetkarları, bu olmasa müjdeyi asla duymayabilecek olan dünyanın büyüklerinin önüne çıkarılacaktır. Gerçek bu adamlara yanlış tanıtılmıştır. Mesih'in öğrencilerinin imanına ilişkin asılsız suçlamaları dinlemişlerdir. Çoğu zaman onun gerçek niteliğini öğrenmelerinin tek yolu, imanları uğruna yargılanmak üzere getirilenlerin tanıklığıdır. Sorgu sırasında onlardan yanıt vermeleri istenir ve yargıçları da sunulan tanıklığı dinlemek zorundadırlar. Tanrı'nın lütfu, bu acil durumla yüzleşmeleri için kullarına bağışlanacaktır. İsa şöyle diyor: 'Ne söyleyeceğinize o saatte size verilecektir. Çünkü konuşan siz değilsiniz; içinizde konuşan Babanızın Ruhu'dur.' Tanrı'nın Ruhu kullarının zihinlerini aydınlattıkça, gerçek ilahi gücü ve değeriyle sunulacaktır. Gerçeği reddedenler, öğrencileri suçlamak ve onlara zulmetmek için ayağa kalkacaklardır. Ama kayıp ve acı, hatta ölüme kadar varan durumlar altında Rab'bin çocukları ilahi Örneklerinin uysallığını ortaya koymalıdır. Böylece Şeytan'ın araçlarıyla Mesih'in temsilcileri arasındaki karşıtlık görülecektir. Kurtarıcı yöneticilerin ve halkın önünde yüceltilecektir." Çağların Arzusu, 354.

As with the three worthies, Daniel was not interested in any gifts, nor did he need to rehearse what he was going to say. He very simply presented the interpretation of the “seven times,” represented upon the wall.

Üç yiğitle olduğu gibi, Daniel de hiçbir hediyeye ilgi göstermedi; ne söyleyeceğini prova etmeye de ihtiyacı yoktu. Duvarda temsil edilen "yedi kez"in yorumunu son derece yalın bir biçimde sundu.

We will continue the story of Belshazzar in the next article.

Belshazzar'ın hikâyesine bir sonraki makalede devam edeceğiz.

> “Those who are unfaithful to the work of God are lacking in principle; their motives are not of a character to lead them to choose the right under all circumstances. The servants of God are to feel at all times that they are under the eye of their employer. He who watched the sacrilegious feast of Belshazzar is present in all our institutions, in the counting-room of the merchant, in the private workshop; and the bloodless hand is as surely recording your neglect as it recorded the awful judgment of the blasphemous king. Belshazzar’s condemnation was written in words of fire, ‘Thou art weighed in the balances, and art found wanting’; and if you fail to fulfill your God-given obligations your condemnation will be the same.” Messages to Young People, 229.

> Tanrı’nın işine sadakatsiz olanlar ilke sahibi değildirler; niyetleri her koşulda doğruyu seçmelerine yol açacak nitelikte değildir. Tanrı’nın hizmetkârları, her an efendilerinin gözü önünde olduklarını hissetmelidir. Belşassar’ın kutsala saygısız şölenini gözetleyen O, bütün kurumlarımızda, tüccarın muhasebe odasında, özel atölyede hazırdır; ve kansız el, Tanrı’ya küfreden kralın korkunç hükmünü nasıl kaydettiyse, sizin ihmalinizi de aynı kesinlikle kaydetmektedir. Belşassar’ın mahkûmiyeti ateşten harflerle yazılmıştı: 'Terazide tartıldın ve eksik bulundun'; ve Tanrı’nın sana verdiği yükümlülükleri yerine getirmezsen, senin mahkûmiyetin de aynı olacaktır. Gençlere Mesajlar, 229.

Back to Articles