Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Six

Daniel Kitabı - Numara Yüz Doksan Altı

Prophetic Parallels and Divine Disappointment: The Revelatory Journey of God’s Last Day People in Revelation 10

Peygamberî paralellikler ve ilahî hayal kırıklığı: Vahiy 10'da Tanrı'nın son gün halkının vahiy yolculuğu

Author

Jeff Pippenger

Published

April 27, 2024

Formats

PDF
Word

In chapter ten of Revelation, where the history of the first and second angels’ messages is represented, John, as a symbol of God’s last-day people, was told in advance that there was to be a disappointment in the history he symbolically represented, and that disappointment was the element of the history of the first and second angels that had been sealed up to the Millerites’ understanding, in order to test their faith.

Vahiy kitabının onuncu bölümünde, birinci ve ikinci meleğin mesajlarının tarihinin temsil edildiği yerde, Tanrı’nın son günlerdeki halkının bir sembolü olarak Yuhanna’ya, sembolik olarak temsil ettiği tarihte bir hayal kırıklığı olacağı önceden bildirildi ve bu hayal kırıklığı, imanlarını sınamak için, Milleritlerin anlayışına kapalı tutulmuş olan birinci ve ikinci meleğin mesajlarının tarihindeki unsurdu.

> And the voice which I heard from heaven spake unto me again, and said, Go and take the little book which is open in the hand of the angel which standeth upon the sea and upon the earth. And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. Revelation 10:8–10.

> Ve gökten işittiğim ses yine benimle konuşup şöyle dedi: “Git, denizin ve yerin üzerinde duran meleğin elinde açık olan küçük kitapçığı al.” Ben de meleğin yanına gidip ona, “Bana küçük kitapçığı ver,” dedim. O da bana, “Al ve onu ye; karnını acılaştıracak, ama ağzında bal gibi tatlı olacak,” dedi. Ben de meleğin elinden küçük kitapçığı alıp yedim; ağzımda bal gibi tatlıydı; onu yer yemez karnım acılaştı. Vahiy 10:8-10.

In verse ten, John represents the history from August 11, 1840, when the mighty angel descended with a little book in his hand, unto the Great Disappointment on October 22, 1844. Before he symbolically represented that history, he is told by “the voice which” he “heard from heaven” informing him that when he eats the little book, “it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey.” The bitter disappointment is what tested the faith of the Millerites, and it was not best for them to know about that disappointment before it arrived, but John represents the last-day people who are required to know the facts associated with the delineation of events, that are the history of the first and second angels’ message.

Onuncu ayette, Yuhanna, elinde küçük bir kitapçıkla güçlü bir meleğin indiği 11 Ağustos 1840'tan, 22 Ekim 1844'teki Büyük Hayal Kırıklığı'na kadar olan tarihi temsil eder. Bu tarihi sembolik olarak temsil etmeden önce, gökten işittiği 'ses' ona küçük kitapçığı yediğinde 'karnının acılaşacağını, fakat ağzında bal gibi tatlı olacağını' söyler. Acı hayal kırıklığı, Milleritlerin imanını sınamıştı ve onların bu hayal kırıklığını gelmeden önce bilmeleri onlar için en iyisi değildi; fakat Yuhanna, birinci ve ikinci meleğin mesajlarının tarihini oluşturan olayların sıralanışıyla ilgili gerçekleri bilmesi gereken son gün insanlarını temsil eder.

That sacred history identifies that there would be a test brought upon the last-day people, and it would be a test based upon something that it was not best for them to understand in advance of the test, yet it was not the identical experience of the Millerites, though it perfectly aligned with the delineation of events represented by the first and second angel, for the Seven Thunders also represent, “future events which will be disclosed in their order.”

O kutsal tarih, son günlerin halkının bir sınavla karşı karşıya kalacağını ve bu sınavın, sınavdan önce anlamalarının onlar için en iyisi olmayacak bir şeye dayalı olacağını ortaya koyar; yine de bu, Milleritlerin yaşadığı deneyimle birebir aynı değildi, ancak birinci ve ikinci melek tarafından temsil edilen olayların tasviriyle mükemmel biçimde örtüşüyordu; çünkü Yedi Gök Gürlemesi de “sırasıyla açıklanacak gelecekteki olayları” temsil eder.

Though required to know the foundational history of the Millerites, God’s last-day people would fulfill the same delineation of events as the Millerites, but what tested the Millerites, that was best for them not to know in advance, would be a different test, that was brought about by an element that was sealed up until the time was at hand for the Lion of the tribe of Judah to unseal the Revelation of Jesus Christ, which occurs in the hidden history of verse forty of Daniel eleven.

Milleritlerin temel tarihini bilmeleri gerekmesine rağmen, Tanrı’nın son günlerdeki halkı Milleritlerle aynı olaylar dizisini yerine getirecekti; fakat Milleritleri sınayan şey—ki bunu önceden bilmemeleri onlar için en iyisiydi—farklı bir imtihan olacaktı; bu imtihan, Yahuda oymağının Aslanı’nın İsa Mesih’in Vahyi’nin mührünü açma zamanının geldiği ana kadar mühürlü tutulan bir unsur tarafından meydana getirilecekti; bu da Daniel on birinci bölümün kırkıncı ayetinin gizli tarihinde gerçekleşir.

What was sealed up was designed to test God’s last-day people, and the test would align with the waymark where the Millerites were tested, for whether in the first fulfillment in Millerite history or the last fulfillment of the last days, the Seven Thunders was “a delineation of events” “that would be disclosed in their order.”

Mühürlenen şey, Tanrı’nın son günlerdeki halkını sınamak için tasarlanmıştı ve sınama, Milleritlerin sınandığı dönüm noktasına uygun düşecekti; çünkü ister Millerit tarihindeki ilk gerçekleşmede ister son günlerin son gerçekleşmesinde olsun, Yedi Gök Gürültüsü “olayların bir tasviri” “sırasına göre açıklanacak olan”dı.

What has been widely unrecognized is that as John represents the history of the descent of Christ with the little book on August 11, 1840 unto the Great Disappointment of October 22, 1844, that very history was also represented by the descent of the second angel on April 19, 1844. The first disappointment can be understood as the disappointment of John, who, after eating the little book on August 11, 1840, met disappointment on April 19, 1844. When that disappointment arrived the second angel descended with a “writing” in his hand.

Genellikle gözden kaçan şudur: Yuhanna, 11 Ağustos 1840’ta küçük kitapla Mesih’in inişine dair tarihi 22 Ekim 1844’teki Büyük Hayal Kırıklığı’na kadar nasıl temsil ediyorsa, aynı tarihsel süreç 19 Nisan 1844’te ikinci meleğin inişiyle de temsil edilmiştir. İlk hayal kırıklığı, 11 Ağustos 1840’ta küçük kitabı yedikten sonra 19 Nisan 1844’te hayal kırıklığına uğrayan Yuhanna’nın hayal kırıklığı olarak anlaşılabilir. O hayal kırıklığı geldiğinde ikinci melek elinde bir "yazı" ile indi.

> “Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith.” Early Writings, 247.

> Başka bir güçlü melek yeryüzüne inmesi için görevlendirildi. İsa eline yazılı bir belge verdi ve o yeryüzüne indiğinde, "Babil düştü, düştü" diye haykırdı. Sonra hayal kırıklığına uğrayanların yeniden gözlerini göğe kaldırdıklarını, Rab'lerinin gelişini iman ve umutla beklediklerini gördüm. Ama birçoğu sanki uyuyormuş gibi uyuşuk bir halde kalmış gibiydi; yine de yüzlerinde derin bir kederin izini görebiliyordum. Hayal kırıklığına uğrayanlar, Kutsal Yazılar'dan gecikme zamanında olduklarını ve görümün gerçekleşmesini sabırla beklemeleri gerektiğini anladılar. Rab'lerini 1843'te aramalarına yol açan aynı kanıt, O'nu 1844'te beklemelerine de neden oldu. Yine de çoğunluğun, 1843'teki imanlarına damga vuran o gayrete sahip olmadıklarını gördüm. Hayal kırıklıkları imanlarını zayıflatmıştı. Erken Yazılar, 247.

The Millerite history that John represents in chapter ten, is the history of the first and also the second angel. The descent of the first angel with a message and the descent of the second angel with a message, mark the beginning of respective histories that both ended in disappointment, though John is more directly illustrating the entire history of both angels. Even after October 22, 1844, when the third angel arrived with a message, the disappointment of the rebellion of 1863, provides a third witness of a period that begins with a message that ends with disappointment.

Yuhanna’nın onuncu bölümde sunduğu Millerci tarih, birinci ve aynı zamanda ikinci meleğin tarihidir. Birinci ve ikinci meleğin bir mesajla inişleri, her birine ait tarihlerin başlangıcını işaret eder ve her ikisi de hayal kırıklığıyla sonuçlanmıştır; yine de Yuhanna her iki meleğin tüm tarihini daha doğrudan tasvir etmektedir. Üçüncü meleğin bir mesajla geldiği 22 Ekim 1844’ten sonra bile, 1863’teki isyanın yol açtığı hayal kırıklığı, bir mesajla başlayıp hayal kırıklığıyla sona eren bir döneme üçüncü bir tanıklık sağlar.

The first disappointment of the movement of the third angel on July 18, 2020 was the parallel to the first disappointment of the Millerites. A truth was sealed up as was the truth of 1844 sealed up by the Lord holding His hand over a mistake in some of the figures, that produced the first disappointment of the Millerites. When the mistake was thereafter understood, the mistake had been unsealed, as the Lion of the tribe of Judah had removed His hand. The mistake of July 18, 2020, was brought about by the refusal to acknowledge that His hand had been raised on October 22, 1844, while He pronounced that “time should be no longer.”

18 Temmuz 2020’de üçüncü meleğin hareketinin ilk hayal kırıklığı, Milleritlerin ilk hayal kırıklığına paraleldi. Bir gerçek mühürlendi; tıpkı Rab’bin, bazı rakamlardaki bir hatanın üzerine elini koymasıyla 1844 gerçeğini mühürlemesi gibi; bu durum Milleritlerin ilk hayal kırıklığını doğurmuştu. Hata daha sonra anlaşıldığında, Yahuda oymağının Aslanı elini çektiği için, mühür açılmıştı. 18 Temmuz 2020’deki hata ise, O’nun 22 Ekim 1844’te, “artık zaman olmayacaktır” diye ilan ederken elinin kaldırılmış olduğunu kabul etmeyi reddetmekten kaynaklandı.

Whether it was the Philadelphian movement of the first angel’s first disappointment, or the first disappointment of the Laodicean movement of the third angel, His hand represents the waymark. On April 19, 1844 and on July 18, 2020 the disappointment produced a scattering time. Those who had either been gathered on August 11, 1840 or September 11, 2001, were scattered, and thereafter Christ began to gather His people a second time.

İster birinci meleğin ilk hayal kırıklığına ait Filadelfya hareketi olsun, ister üçüncü meleğin Laodikya hareketinin ilk hayal kırıklığı olsun, O'nun eli yol işaretini temsil eder. 19 Nisan 1844’te ve 18 Temmuz 2020’de hayal kırıklığı bir dağılma zamanına yol açtı. 11 Ağustos 1840’ta ya da 11 Eylül 2001’de toplanmış olanlar dağıldı ve ardından Mesih halkını ikinci kez toplamaya başladı.

He had gathered a people beginning on September 11, 2001, for as represented by Christ’s baptism, it is when the divine symbol descends that He begins to gather His disciples, not before. Then, after a scattering, Christ gathers His people a second time. Christ gathered His disciples beginning at His baptism, and after the scattering produced by the cross, He began to gather His disciples a second time. The prophetic fact of a second gathering that began in July 2023, was part of what had been sealed up on July 18, 2020, though it was clearly an element of the history of the Millerites.

O, 11 Eylül 2001'den başlayarak bir halk toplamıştı; çünkü Mesih’in vaftiziyle temsil edildiği gibi, ilahi sembol indiğinde öğrencilerini toplamaya başlar, ondan önce değil. Sonra, bir dağılmanın ardından, Mesih halkını ikinci kez toplar. Mesih, öğrencilerini vaftiziyle birlikte toplamaya başladı ve çarmıhın yol açtığı dağılmanın ardından, öğrencilerini ikinci kez toplamaya başladı. Temmuz 2023’te başlayan ikinci bir toplanmanın peygamberî gerçeği, her ne kadar Milleritlerin tarihinin açık bir unsuru olsa da, 18 Temmuz 2020’de mühürlenmiş olanın bir parçasıydı.

In verse forty of Daniel eleven, the beast from the bottomless pit arose and slew both horns of the earth beast in 2020. In July of 2023, the Lord began to gather His last-day people a second time. The process of gathering is represented within the sacred Millerite history, and in that history, there are two historical witnesses of His gathering His people a second time. The gathering process is a prophetic element that was sealed up until July 2023. The work of gathering His people a second time is fulfilled during the history of the Ukrainian War, just prior to the second election of the eighth president, that is of the seven.

Daniel kitabının on birinci bölümünün kırkıncı ayetinde, dipsiz çukurdan çıkan canavar ortaya çıktı ve 2020 yılında yeryüzü canavarının her iki boynuzunu da öldürdü. 2023 Temmuz ayında Rab, son günlerdeki halkını ikinci kez toplamaya başladı. Toplanma süreci kutsal Millerit tarihinde temsil edilir ve o tarih içinde, O'nun halkını ikinci kez toplamasına dair iki tarihsel tanık vardır. Toplanma süreci, 2023 Temmuz ayına kadar mühürlenmiş olan bir peygamberlik unsurudur. O'nun halkını ikinci kez toplama işi, Ukrayna Savaşı sürecinde, yediden olan sekizinci başkanın ikinci kez seçilmesinden hemen önce yerine getirilir.

On August 11, 1840, the Lord gathered the Millerite movement, and He marked the gathering by the introduction of the 1843 chart, which was published in May of 1842. The chart represented the foundational message, for He was then laying the foundation of the Millerite temple. The descent of the angel of Revelation chapter ten, on August 11, 1840, parallels the baptism of Christ, which among other things marked the beginning of Christ selecting His disciples.

11 Ağustos 1840’ta Rab Millerit hareketini topladı ve bu toplanmayı, Mayıs 1842’de yayımlanan 1843 çizelgesinin tanıtılmasıyla işaretledi. Çizelge temel mesajı temsil ediyordu; çünkü O, o sırada Millerit tapınağının temelini atıyordu. Vahiy’in onuncu bölümündeki meleğin 11 Ağustos 1840’taki inişi, diğer şeylerin yanı sıra Mesih’in öğrencilerini seçmeye başlamasının başlangıcını işaret eden Mesih’in vaftiziyle paralellik gösterir.

> “With the calling of John and Andrew and Simon, of Philip and Nathanael, began the foundation of the Christian church. John directed two of his disciples to Christ. Then one of these, Andrew, found his brother, and called him to the Saviour. Philip was then called, and he went in search of Nathanael.” The Desire of Ages, 141.

> Yuhanna, Andreas, Simun, Filipus ve Natanel’in çağrılmasıyla Hristiyan kilisesinin temelleri atılmaya başlandı. Yuhanna iki öğrencisini Mesih’e yönlendirdi. Sonra bunlardan biri, Andreas, kardeşini buldu ve onu Kurtarıcı’ya çağırdı. Ardından Filipus çağrıldı ve Natanel’i aramaya gitti. Çağların Arzusu, 141.

The work of William Miller from the time of the end in 1798, unto August 11, 1840, represented the work of John the Baptist, but when the angel of Revelation ten descended, as typified by the descent of the Holy Spirit at the baptism of Christ, the Lord “gathered” His foundational disciples. These two witnesses identify that Christ gathered His last-day people on September 11, 2001, when the angel of Revelation chapter eighteen descended, but as with the Millerites, they were to be tested by an element of the Seven Thunders which had been sealed up, and then the Lord would gather His people a second time.

William Miller’in, 1798’deki zamanın sonundan 11 Ağustos 1840’a kadar süren çalışması, Vaftizci Yahya’nın hizmetini temsil ediyordu; ancak Vahiy’in onuncu bölümündeki melek indiğinde, Mesih’in vaftizinde Kutsal Ruh’un inişiyle örneklendirildiği gibi, Rab temelini oluşturan öğrencilerini “topladı”. Bu iki şahit, Vahiy’in on sekizinci bölümündeki melek indiğinde, Mesih’in son günlerdeki halkını 11 Eylül 2001’de topladığını belirtir; fakat Milleritlerde olduğu gibi, mühürlenmiş olan Yedi Gök Gürlemesi’nin bir unsuru ile sınanacaklardı ve sonra Rab halkını ikinci kez toplayacaktı.

The second gathering of God’s last-day people began in the history represented at the very ending of verse eleven, of chapter eleven of Daniel, just before Putin’s victory over Ukraine, and just before verse twelve where Russia and Putin’s prophetic testimony ends. Daniel chapter eleven verse eleven, therefore aligns with Revelation chapter eleven, verse eleven, for it is there the two witnesses are brought back to life.

Tanrı'nın son günlerdeki halkının ikinci toplanışı, Daniel kitabının on birinci bölümünün on birinci ayetinin tam sonunda temsil edilen tarihte başladı; Putin'in Ukrayna'ya karşı kazandığı zaferden hemen önce ve Rusya ile Putin'in peygamberlik tanıklığının sona erdiği on ikinci ayetten hemen önce. Bu nedenle Daniel 11:11, Vahiy 11:11 ile örtüşür; çünkü orada iki tanık yeniden diriltilir.

In the sacred Millerite history, the Lord began to gather His people a second time after the disappointment of April 19, 1844, and what was employed by the Lord to gather His people at that time was a recognition that they were fulfilling the tarrying time of the parable of the ten virgins of Matthew chapter twenty-five, and also Habakkuk chapter two. In order for the Millerites to recognize their condition and return, they had to recognize themselves as represented within God’s prophetic Word. They needed to see that they were God’s people in contrast with those who professed to be His people. In gathering His disappointed people, He was providing an illustration of the ensign that is lifted up to the Gentiles, thus emphasizing the distinction between His genuine but disappointed people, and His simply professed people.

Milleritlerin kutsal tarihinde, Rab, 19 Nisan 1844’teki hayal kırıklığının ardından halkını ikinci kez toplamaya başladı; o sırada halkını toplamak için kullandığı şey, onların Matta’nın yirmi beşinci bölümündeki On Bakire benzetmesinin bekleme zamanını ve aynı zamanda Habakkuk’un ikinci bölümünü yerine getirmekte olduklarını fark etmeleriydi. Milleritlerin durumlarını fark edip geri dönebilmeleri için, kendilerini Tanrı’nın peygamberlik sözünde temsil edilmiş olarak görmeleri gerekiyordu. Kendilerinin, O’nun halkı olduklarını iddia edenlerden farklı olarak Tanrı’nın halkı olduklarını görmeleri gerekiyordu. Hayal kırıklığına uğramış halkını toplarken, O, uluslara kaldırılan sancağın bir örneğini ortaya koyuyordu; böylece, gerçek ama hayal kırıklığına uğramış halkıyla, yalnızca sözde O’na ait olan halkı arasındaki ayrımı vurguluyordu.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

> O gün Yişay’ın kökü, halklar için bir sancak olarak duracak; uluslar ona yönelecek, konutu görkemli olacak. O gün Rab, Asur’dan, Mısır’dan, Patros’tan, Kûş’tan, Elam’dan, Şinar’dan, Hamat’tan ve denizin adalarından geride kalan halkını geri getirmek için elini ikinci kez uzatacak. Uluslar için bir sancak dikecek, İsrail’in sürülmüşlerini toplayacak, Yahuda’nın dağılmışlarını yeryüzünün dört bucağından bir araya getirecek. Yeşaya 11:10-12.

When the prophet Jeremiah represents those who were disappointed on April 19, 1844, he identified that he no longer associated with “the assembly of mockers,” who employed the failed prediction of 1843, as evidence that those represented by Jeremiah were false prophets.

Peygamber Yeremya, 19 Nisan 1844’te hayal kırıklığına uğrayanları temsil ederken, 1843’te gerçekleşmeyen kehaneti Yeremya’nın temsil ettiklerinin sahte peygamberler olduğuna kanıt olarak kullanan “alaycılar topluluğu” ile artık ilişki içinde olmadığını belirtti.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Jeremiah 15:17.

> Alaycıların topluluğunda oturmadım, sevinmedim de; senin elin yüzünden tek başıma oturdum; çünkü beni hiddetle doldurdun. Yeremya 15:17.

The “assembly of mockers” had cast out those represented by Jeremiah.

"Alaycıların topluluğu" Yeremya tarafından temsil edilenleri kovmuştu.

> “Many were persecuted by their unbelieving brethren. In order to retain their position in the church, some consented to be silent in regard to their hope; but others felt that loyalty to God forbade them thus to hide the truths which He had committed to their trust. Not a few were cut off from the fellowship of the church for no other reason than expressing their belief in the coming of Christ. Very precious to those who bore this trial of their faith were the words of the prophet: ‘Your brethren that hated you, that cast you out for My name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but He shall appear to your joy, and they shall be ashamed.’ Isaiah 66:5.” The Great Controversy, 372.

> Birçoğu, iman etmeyen kardeşleri tarafından zulme uğradı. Kilisedeki konumlarını korumak için bazıları umutları konusunda susmayı kabul ettiler; ancak diğerleri, Tanrı’ya sadakatin, O’nun kendilerine emanet ettiği gerçekleri bu şekilde gizlemelerini yasakladığını düşündüler. Azımsanmayacak sayıda kişi, Mesih’in gelişine olan inançlarını dile getirmelerinden başka hiçbir nedenle değil, kilisedeki paydaşlıktan çıkarıldı. İmanlarının bu imtihanına katlananlar için peygamberin şu sözleri çok kıymetliydi: “Sizden nefret eden, adım uğruna sizi dışlayan kardeşleriniz, ‘Rab yüceltilsin’ dediler; ama O, sizin sevinciniz için görünecek ve onlar utanacaklar.” Yeşaya 66:5. Büyük Mücadele, 372.

When the Lord lifts up an ensign to the Gentiles, it will occur when He has stretched forth His hand a second time to gather the remnant of His people, who are the outcasts of Israel. They are those who no longer sit in the “assembly of mockers.”

Rab uluslara bir sancak kaldırdığında, bu, O’nun İsrail’in sürgünleri olan halkının artakalanını toplamak için elini ikinci kez uzattığı zaman gerçekleşecektir. Onlar artık "alaycıların meclisi"nde oturmayanlardır.

The “root of Jesse” is a symbol of two blood lines, one from Judaism combined with a bloodline from outside of Judaism, and represents not only the bloodline of Jesus, but is also a symbol of the combination of divinity with humanity, for the ensign that is lifted up represents a people who have been sealed forever into the condition and experience of the combination of divinity with humanity, which is also represented in verse ten of Daniel chapter eleven by the symbol of the “fortress”. In verse ten, the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is inferred by the prophetic understanding of the fortress, which is the head. In the history of verse eleven and the Ukrainian War, the Lord stretches His hand a second time to gather the outcasts who have been disappointed.

"Yişay'ın kökü", biri Yahudilikten, diğeri Yahudilik dışından gelen iki soy çizgisinin simgesidir ve yalnızca İsa'nın soyunu temsil etmekle kalmaz, aynı zamanda tanrısallığın insanlıkla birleşmesinin de simgesidir; çünkü kaldırılan sancak, tanrısallıkla insanlığın birleşiminin durumuna ve deneyimine sonsuza dek mühürlenmiş bir halkı temsil eder; bu durum, Daniel kitabının on birinci bölümünün onuncu ayetinde "kale" simgesiyle de ifade edilir. Onuncu ayette, baş olan kale simgesine dair kehanetsel anlayış, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanını ima eder. On birinci ayetin tarihinde ve Ukrayna Savaşı'nda, Rab, hayal kırıklığına uğramış sürgünleri toplamak için elini ikinci kez uzatır.

Therefore, with the testimony of Daniel eleven as the structure, we have identified the intrusion of the papacy into prophetic history, just before the Sunday law. We have seen the work of the Republican horn represented by Trump as he becomes the eighth that is of the seven, and begins the work of combining Church and State. We have the line of the apostate horn of Protestantism, as represented by the Maccabees. In the same history represented by those verses, we apply the line of the Seven Thunders, which is also the line of the parable of the ten virgins, identifying the experience of the one hundred and forty-four thousand, as well as the line of the three angels that outline the work of the true Protestant horn. One of the events for the true Protestant horn in that history is the second gathering.

Bu nedenle, çerçeve olarak Daniel 11’in tanıklığıyla, Pazar yasasından hemen önce papalığın kehanet tarihine müdahalesini belirledik. Trump tarafından temsil edilen Cumhuriyetçi boynuzun, “yedilerden olan sekizinci” hâline gelirken ve Kilise ile Devleti birleştirme işine başlarken yaptığı işi gördük. Protestanlığın dinden dönen boynuzunun, Makabiler tarafından temsil edilen çizgisi de var. O ayetlerin temsil ettiği aynı tarihte, Yedi Gök Gürlemesi’nin çizgisini uygularız; bu çizgi aynı zamanda On Bakire benzetmesinin çizgisidir, yüz kırk dört binin deneyimini tanımlar ve gerçek Protestan boynuzunun işini ana hatlarıyla ortaya koyan üç meleğin çizgisini de kapsar. O tarihte gerçek Protestan boynuzu için olaylardan biri ikinci toplanıştır.

The second gathering occurred in the history of the second angel’s message, and it also occurred in the history of the third angel from 1844 unto 1863, establishing two witnesses from Millerite history of the Lord stretching His hand a second time to gather His scattered flock.

İkinci toplanma, ikinci meleğin mesajının tarihinde gerçekleşti ve aynı zamanda 1844’ten 1863’e kadar üçüncü meleğin tarihinde de gerçekleşti; böylece Rab’bin dağılmış sürüsünü toplamak için elini ikinci kez uzattığına dair Millerci tarihten iki şahit ortaya koydu.

> “September 23, the Lord showed me that He had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering, Israel was smitten and torn, but now in the gathering time God will heal and bind up His people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering, when God has set His hand to gather His people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was wrong for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God should do no more for us now than He did then, Israel would never be gathered.” Early Writings, 74.

> "23 Eylül'de Rab bana, halkının geriye kalanını geri kazanmak için elini ikinci kez uzattığını ve bu toplanma zamanında çabaların iki katına çıkarılması gerektiğini gösterdi. Dağılma sırasında İsrail vurulup parçalandı, ama şimdi toplanma zamanında Tanrı halkını iyileştirip yaralarını saracak. Dağılmada gerçeği yaymak için yapılan çabaların pek az etkisi oldu, pek az ya da hiçbir şey başardı; ama toplanmada, Tanrı halkını toplamak için elini uzattığında, gerçeği yayma çabaları amaçlanan etkisini gösterecek. Herkes bu işte birlik içinde ve gayretli olmalı. Toplanma zamanında bizi yönlendirecek örnekler için dağılma dönemine atıfta bulunmanın yanlış olduğunu gördüm; çünkü Tanrı şimdi bizim için o zaman yaptığından daha fazlasını yapmasaydı, İsrail asla toplanmayacaktı." Erken Yazılar, 74.

In the appendix to Early Writings, Sister White explains the comment just cited:

Early Writings'in ekinde, Bayan White az önce alıntı yapılan yorumu açıklar:

> “3. The view that the Lord ‘had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people,’ on page 74, refers only to the union and strength once existing among those looking for Christ, and to the fact that He had begun to unite and to raise up His people again.” Early Writings, 86.

> "3. 74. sayfada geçen, Rab'bin 'kendi halkının kalanını geri almak için ikinci kez elini uzattığı' yönündeki görüş, yalnızca Mesih'i arayanlar arasında bir zamanlar var olan birlik ve güce ve O'nun halkını yeniden birleştirmeye ve ayağa kaldırmaya başladığı gerçeğine ilişkindir." Erken Yazılar, 86.

The sacred history of the Seven Thunders representing August 11, 1840 unto October 22, 1844, typified the sacred history of October 22, 1844 unto the rebellion of 1863. Line upon line, the first history represented an illustration of wise virgins, and the second line represented provides an illustration of foolish virgins. Both histories began when an angel descended with a message that was to be eaten. The arrival of the angel in both histories began a testing process that produced a scattering, and by 1849, Sister White was being shown that the Lord was again stretching forth His hand a second time, this time to gather those who had been scattered on October 22, 1844.

11 Ağustos 1840 ile 22 Ekim 1844 arasını temsil eden Yedi Gök Gürlemeleri’nin kutsal tarihi, 22 Ekim 1844’ten 1863’teki isyana kadar olan kutsal tarihi tipolojik olarak örnekliyordu. Hat üstüne hat, ilk tarih akıllı bakirelerin bir örneğini temsil ediyordu ve ikinci hat ise akılsız bakirelerin bir örneğini sunuyordu. Her iki tarih de, yenmesi gereken bir mesajla bir meleğin indiği anda başladı. Her iki tarihte de meleğin gelişi, bir dağılmaya yol açan bir sınama sürecini başlattı ve 1849’a gelindiğinde Kızkardeş White’a Rab’bin elini yeniden, ikinci kez uzattığı; bu kez 22 Ekim 1844’te dağılmış olanları toplamak için uzattığı gösteriliyordu.

They had been scattered by the Great Disappointment, as the wise on April 19, 1844 had been scattered by their first disappointment. The second gathering identified that the Lord “had begun to unite and to raise up His people again.” At the second gathering the Lord’s work includes lifting up an ensign that is united with one another upon the message, and whose humanity is united with His divinity. The purpose of the ensign is to call God’s other flock out of Babylon, which is accomplished by men and women seeing the ensign.

Büyük Hayal Kırıklığı yüzünden dağılmışlardı; tıpkı 19 Nisan 1844'te ilk hayal kırıklıkları yüzünden dağılan bilgeler gibi. İkinci toplanma, Rab'bin "halkını yeniden birleştirmeye ve ayağa kaldırmaya başlamış olduğunu" tespit etti. İkinci toplanmada Rab'bin işi, mesaj etrafında birbiriyle birleşmiş ve insanlığı O'nun tanrılığıyla birleşmiş bir sancağı yükseltmeyi de içerir. Sancağın amacı Tanrı'nın diğer sürüsünü Babil'den çıkmaya çağırmaktır; bu da kadınların ve erkeklerin sancağı görmesiyle gerçekleşir.

The ensign is the army of those who have united their humanity with Christ’s divinity in the time of the Sunday law testing time. Thus, the second gathering identifies the “root of Jesse,” will be lifted up, carrying the twofold prophetic symbolism of Ruth, a heathen who is gathered by the ensign being joined with Boaz, a symbol of the one hundred and forty-four thousand, and also a symbol of the Redeemer, who paid the price for Ruth, and was her near kinsmen. In the incarnation of Christ’s divine nature with the fallen flesh of human nature He became our near kinsman. The ensign that is lifted up are those united by the message, who finalize the work of joining their humanity to Christ’s divinity in advance of the Sunday law.

Sancak, Pazar günü yasasının deneme zamanında, insan doğalarını Mesih’in ilahi doğasıyla birleştirmiş olanların ordusudur. Böylece, ikinci toplanma, “Yesse’nin kökü”nü tanımlar; bu kök, Ruth’un iki yönlü peygamberî simgeselliğini taşıyarak yükseltilecektir: sancak tarafından toplanan ve Boaz’la birleşen bir putperest olan Ruth; Boaz, yüz kırk dört binin bir simgesidir ve aynı zamanda Ruth’un bedelini ödeyen ve onun yakın akrabası olan Kurtarıcı’nın da bir simgesidir. Mesih’in ilahi doğasının insan doğasının düşmüş bedeniyle beden alışında O bizim yakın akrabamız oldu. Yükseltilen sancak, mesajla birleştirilmiş olanlardır; bunlar, Pazar günü yasasından önce, insan doğalarını Mesih’in ilahi doğasıyla birleştirme işini tamamlarlar.

We will continue this study in the next article.

Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.

> “The appreciation of the Bible grows with its study. Whichever way the student may turn, he will find displayed the infinite wisdom and love of God.

> Kutsal Kitap, incelendikçe daha çok takdir edilir. Öğrenci hangi yöne bakarsa baksın, Tanrı'nın sonsuz bilgeliği ve sevgisinin gözler önüne serildiğini görecektir.

> “The significance of the Jewish economy is not yet fully comprehended. Truths vast and profound are shadowed forth in its rites and symbols. The gospel is the key that unlocks its mysteries. Through a knowledge of the plan of redemption, its truths are opened to the understanding. Far more than we do, it is our privilege to understand these wonderful themes. We are to comprehend the deep things of God. Angels desire to look into the truths that are revealed to the people who with contrite hearts are searching the word of God, and praying for greater lengths and breadths and depths and heights of the knowledge which He alone can give.

> Yahudi din düzeninin önemi henüz tam olarak kavranmamıştır. Ayinlerinde ve sembollerinde engin ve derin gerçekler sembolik olarak ifade edilmiştir. Müjde, onun gizemlerini açan anahtardır. Kurtuluş planını bilmek sayesinde, onun gerçekleri anlayışa açılır. Bu harika konuları, şu anda anladığımızdan çok daha fazla anlamak bizim ayrıcalığımızdır. Tanrı’nın derinliklerini kavramalıyız. Melekler, pişman yüreklerle Tanrı’nın Sözünü araştıran ve yalnızca O’nun verebileceği bilginin daha büyük genişliği, uzunluğu, derinliği ve yüksekliği için dua eden insanlara açıklanan gerçeklerin içine eğilip bakmayı arzu eder.

> “As we near the close of this world’s history, the prophecies relating to the last days especially demand our study. The last book of the New Testament scriptures is full of truth that we need to understand. Satan has blinded the minds of many, so that they have been glad of any excuse for not making the Revelation their study. But Christ through His servant John has here declared what shall be in the last days, and He says, ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’ Revelation 1:3.

> Bu dünyanın tarihinin sonuna yaklaştıkça, son günlerle ilgili peygamberlik sözleri özellikle incelememizi gerektirir. Yeni Ahit yazılarının son kitabı, anlamamız gereken gerçeklerle doludur. Şeytan birçok insanın zihinlerini kör etmiştir; öyle ki Vahiy’i incelememek için her türlü bahaneyi memnuniyetle benimsemişlerdir. Ama Mesih, hizmetkârı Yuhanna aracılığıyla burada son günlerde neler olacağını bildirmiş ve şöyle demiştir: "Ne mutlu okuyana, bu peygamberliğin sözlerini işitenlere ve onda yazılanlara uyanlara." Vahiy 1:3.

> “‘This is life eternal,’ Christ said, ‘that they might know Thee the only true God, and Jesus Christ, whom Thou hast sent.’ John 17:3. Why is it that we do not realize the value of this knowledge? Why are not these glorious truths glowing in our hearts, trembling upon our lips, and pervading our whole being?

> Mesih şöyle dedi: “Sonsuz yaşam budur: tek gerçek Tanrı olan Seni ve gönderdiğin İsa Mesih’i tanımalarıdır.” Yuhanna 17:3. Bu bilginin değerinin farkına neden varamıyoruz? Neden bu yüce gerçekler yüreklerimizde ışıldamıyor, dudaklarımızda titremiyor ve bütün benliğimizi sarmıyor?

> “In giving us His word, God has put us in possession of every truth essential for our salvation. Thousands have drawn water from these wells of life, yet there is no diminishing of the supply. Thousands have set the Lord before them, and by beholding have been changed into the same image. Their spirit burns within them as they speak of His character, telling what Christ is to them, and what they are to Christ. But these searchers have not exhausted these grand and holy themes. Thousands more may engage in the work of searching out the mysteries of salvation. As the life of Christ and the character of His mission are dwelt upon, rays of light will shine forth more distinctly at every attempt to discover truth. Each fresh search will reveal something more deeply interesting than has yet been unfolded. The subject is inexhaustible. The study of the incarnation of Christ, His atoning sacrifice and mediatorial work, will employ the mind of the diligent student as long as time shall last; and looking to heaven with its unnumbered years he will exclaim, ‘Great is the mystery of godliness.’

> Bize Sözünü verdiğinde Tanrı, kurtuluşumuz için gerekli olan her gerçeği bize sunmuştur. Binlerce kişi bu yaşam kaynaklarından su çekmiştir, yine de bu kaynak hiç eksilmemiştir. Binlercesi Rab’bi gözlerinin önüne koymuş ve O’na bakarak aynı benzerliğe dönüşmüştür. Onlar O’nun karakterinden söz ederken, Mesih’in onlar için ne olduğunu ve kendilerinin Mesih için ne ifade ettiğini anlatırken, içlerindeki ruh alev alev yanar. Ama bu araştırmacılar bu yüce ve kutsal konuları tüketmiş değildir. Binlercesi daha kurtuluşun gizemlerini araştırma işine koyulabilir. Mesih’in yaşamı ve hizmetinin niteliği üzerinde duruldukça, gerçeği keşfetmeye yönelik her girişimde ışık huzmeleri daha belirgin biçimde parlayacaktır. Her yeni araştırma, şimdiye dek açığa çıkarılandan daha derin ilgi uyandıran bir şeyi açığa çıkaracaktır. Bu konu tükenmez. Mesih’in beden alışının, kefaret sunusunun ve aracılık hizmetinin incelenmesi, zaman var oldukça gayretli öğrencinin zihnini meşgul edecektir; ve sayısız yıllarıyla göğe bakarak, ‘Tanrısallığın sırrı büyüktür’ diye haykıracaktır.

> “In eternity we shall learn that which, had we received the enlightenment it was possible to obtain here, would have opened our understanding. The themes of redemption will employ the hearts and minds and tongues of the redeemed through the everlasting ages. They will understand the truths which Christ longed to open to His disciples, but which they did not have faith to grasp. Forever and forever new views of the perfection and glory of Christ will appear. Through endless ages will the faithful Householder bring forth from His treasure things new and old.” Christ’s Object Lessons, 132–134.

> "Ebediyette, burada elde edilmesi mümkün olan aydınlanmayı almış olsaydık, anlayışımızı açacak olanları öğreneceğiz. Kurtuluşun temaları, ebedi çağlar boyunca kurtarılanların yüreklerini, zihinlerini ve dillerini meşgul edecektir. Mesih’in, öğrencilerine açmayı özlediği, fakat onların kavrayacak imana sahip olmadığı gerçekleri anlayacaklar. Ebediyen ve ebediyen Mesih’in yetkinliğinin ve yüceliğinin yeni görünümleri belirecektir. Sadık Ev Sahibi, sonsuz çağlar boyunca, hazinesinden yeniler de eskiler de çıkaracaktır." Mesih'in İbret Dersleri, 132-134.

Back to Articles