Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-Eight

Daniel Kitabı - Numara Yüz Altmış Sekiz

Unveiling Prophetic Truth: The Second Battle of the proxy wars and the Sealing of the 144,000

Peygamberlik Gerçeğinin Açığa Çıkarılması: Vekâlet Savaşlarının İkinci Muharebesi ve 144.000’in Mühürlenmesi

Author

Jeff Pippenger

Published

March 30, 2024

Formats

PDF
Word

We are now addressing the second battle of the proxy wars, as illustrated in Daniel chapter eleven, verses eleven and twelve. The second battle in those verses identify the war in the Ukraine, between the atheistic power of Russia, and the nation of Ukraine. In the verses, Putin is victorious, as was Ptolemy IV, but after his victory he will be lifted up in his own heart, and his narcissistic self-exaltation will become the means of his Waterloo. The historical representation of this current history is only beneficial to those who understand what the current history represents spiritually.

Şimdi, Daniel kitabı on birinci bölümün on bir ve on ikinci ayetlerinde resmedildiği üzere, vekâlet savaşlarının ikinci muharebesini ele alıyoruz. Bu ayetlerdeki ikinci muharebe, ateist güç olan Rusya ile Ukrayna ulusu arasındaki Ukrayna’daki savaşı tanımlamaktadır. Ayetlerde Putin, tıpkı IV. Ptolemaios gibi galip gelmektedir; ancak zaferinden sonra kendi yüreğinde yüceltilecek ve narsisistik kendini yüceltmesi, kendi Waterloo’sunun aracı hâline gelecektir. Bu mevcut tarihin tarihsel temsili, ancak mevcut tarihin ruhsal bakımdan neyi temsil ettiğini anlayanlar için yararlıdır.

In verse one, of chapter ten, Daniel, who represents God’s last day people, is identified as understanding both the “vision” and the “thing”. The vision and the thing are repeatedly represented together, but distinct from one another as one line of truth. They are the Ulai and Hiddekel Rivers. They are the “mareh” and “chazon” visions. They are the prophecy of the twenty-five hundred and twenty years in connection with the prophecy of the twenty-three hundred years. They are the internal and external testimony of God’s people. The Lord does not repeat things that are unimportant. The rule of first mention identifies that because the first thing we are told of Daniel, in his final vision, is that he represents God’s last-day people who understand both the “chazon,” and the “mareh”. Therefore the vision and thing are vital to see, if the prophetic history of verses eleven and twelve are to be correctly understood.

Onuncu bölümün birinci ayetinde, Tanrı'nın son günlerdeki halkını temsil eden Daniel'in hem "görüm"ü hem de "şey"i anladığı belirtilir. Görüm ve şey, tekrar tekrar birlikte temsil edilir, ancak tek bir hakikat çizgisi içinde birbirinden ayrı olarak. Onlar Ulai ve Hiddekel nehirleridir. Onlar "mareh" ve "chazon" görümleridir. Onlar, iki bin beş yüz yirmi yıllık peygamberlik sözü ile iki bin üç yüz yıllık peygamberlik sözüyle bağlantılıdırlar. Onlar, Tanrı'nın halkının içsel ve dışsal tanıklığıdır. Rab önemsiz şeyleri tekrar etmez. İlk anılış kuralı şunu ortaya koyar: Daniel hakkında, son görümünde bize söylenen ilk şey, onun hem "chazon"u hem de "mareh"i anlayan Tanrı'nın son günlerdeki halkını temsil ettiğidir. Bu nedenle, 11 ve 12. ayetlerin peygamberlik tarihinin doğru anlaşılabilmesi için, görüm ile şeyin görülmesi hayati önem taşır.

Daniel represents the one hundred and forty-four thousand in Revelation chapter eleven, who have perfectly repeated the parable of the ten virgins, that was fulfilled in the history of the Millerites. They, as with the Millerites, suffered a first disappointment, that in Revelation chapter eleven is represented as being slain by the atheistic “woke” beast from the bottomless pit, and who then lie dead in the street of the great city of Egypt and Sodom, where also Christ was crucified. Their death produced “rejoicing” for the followers of the dragon, but it produced mourning in Daniel.

Daniel, Vahiy’nin on birinci bölümünde yer alan yüz kırk dört bini temsil eder; bunlar, Milleritlerin tarihinde yerine gelen on bakire benzetmesini kusursuz biçimde tekrarlamışlardır. Onlar da, Milleritlerde olduğu gibi, ilk bir hayal kırıklığı yaşadılar; bu durum, Vahiy’nin on birinci bölümünde, dipsiz çukurdan çıkan ateist "woke" canavar tarafından öldürülmeleri ve sonra, Mesih’in de çarmıha gerildiği Mısır ve Sodom denilen büyük kentin sokağında ölü olarak yatmaları şeklinde temsil edilir. Ölümleri, ejderhanın takipçileri için "sevinç" doğurdu, ama Daniel’de yasa yol açtı.

The history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand was also represented by the resurrection of Lazarus, whose resurrection was identified as the sealing act of Christ’s work, and who, as a symbol of those whom Christ seals, led the triumphal entry into Jerusalem, which typified the movement of the Midnight Cry in the Millerite history, and also in the history of the one hundred and forty-four thousand. The resurrection of Lazarus occurred while his sisters, Mary and Martha were in mourning, as was Daniel during the twenty-one days in chapter ten. In chapter ten, Daniel’s mourning ends with the descent of Michael, the very personage whose “voice” brought Lazarus and Moses back to life. The resurrection of the two witnesses in Revelation chapter eleven is represented by Daniel being transformed by the causative vision of the “marah.”

Yüz kırk dört binin mühürlenmesinin tarihi, Lazarus’un dirilişiyle de temsil edilmiştir; bu diriliş, Mesih’in işinin mühürleme eylemi olarak tanımlanmış ve Mesih’in mühürlediklerinin bir simgesi olan Lazarus, Yeruşalim’e yapılan zaferli girişi önderlik etmiştir; bu giriş, Millerci tarihteki Gece Yarısı Feryadı hareketini ve ayrıca yüz kırk dört binin tarihini simgelemiştir. Lazarus’un dirilişi, kız kardeşleri Meryem ve Marta yas tutarken gerçekleşmiştir; tıpkı Daniel’in de onuncu bölümdeki yirmi bir gün boyunca yas tuttuğu gibi. Onuncu bölümde Daniel’in yası, Lazarus’u ve Musa’yı yeniden yaşama döndüren aynı şahsiyet olan Mikail’in inişiyle sona erer. Vahiy kitabının on birinci bölümündeki iki tanığın dirilişi, Daniel’in “marah”ın sebep olan görümüyle dönüştürülmesiyle temsil edilmektedir.

In chapter ten, Daniel is representing the sealing of the one hundred and forty-four thousand that is also represented in chapter eleven of Revelation. In the chapter, Gabriel plainly states that he had come to Daniel to make Daniel understand what should befall God’s last-day people. The message of what will befall God’s people in the last days, is prophetically set within the context of a message that is confirmed by the methodology of laying prophetic line upon prophetic line. Within that application the rule of first mention demonstrates that the correct understanding will only be seen by those who see both the internal and external truths within the lines that are brought together. They are those who understand the “vision” and the “thing”.

Onuncu bölümde Daniel, Vahiy’in on birinci bölümünde de temsil edilen yüz kırk dört binin mühürlenmesini temsil etmektedir. Bölümde Cebrail, Tanrı’nın son gün halkının başına gelecek olanları Daniel’e anlatmak üzere geldiğini açıkça bildirir. Tanrı’nın halkının son günlerde başına gelecek olanlara dair mesaj, peygamberlik bakımından, peygamberlik çizgisi üzerine peygamberlik çizgisi yerleştirme yöntemiyle doğrulanan bir mesajın bağlamı içine yerleştirilmiştir. Bu uygulama içinde ilk anılma kuralı, doğru anlayışın ancak bir araya getirilen çizgiler içindeki hem içsel hem de dışsal gerçekleri görenler tarafından kavranacağını göstermektedir. Onlar “görümü” ve “şeyi” anlayanlardır.

The one hundred and forty-four thousand will understand the prophetic message, but they will also experience the message, for the message and the experience cannot be separated. It is the message that sanctifies, for the message is God’s Word, and Christ is the Word of God, and the Word of God is Truth. His message is confirmed as the Truth, because it is represented through the principles of prophetic application that are nothing more or less than the principles of who and what He is. He is Palmoni, the Wonderful Numberer, the Numberer of Secrets. He is the Wonderful Linguist, the beginning and the ending, the first and the last, the Alpha and Omega. It is these elements of who He is, that define the prophetic rules which establish the message of prophecy, and produce the experience of prophecy.

Yüz kırk dört bin, peygamberlik mesajını anlayacak, fakat mesajı aynı zamanda tecrübe de edecekler; çünkü mesaj ile tecrübe birbirinden ayrılamaz. Kutsallaştıran şey mesajdır; çünkü mesaj Tanrı’nın Sözüdür, Mesih Tanrı’nın Sözüdür ve Tanrı’nın Sözü Hakikattir. O’nun mesajı, Hakikat olarak doğrulanır; çünkü bu mesaj, O’nun kim ve ne olduğunun ilkelerinden başka bir şey olmayan peygamberliğin uygulanış ilkeleri aracılığıyla temsil edilir. O, Palmoni’dir, Harika Sayıcıdır, Sırların Sayıcısıdır. O, Harika Dilci’dir, başlangıç ve sondur, ilk ve sondur, Alfa ve Omega’dır. Peygamberlik mesajını tesis eden ve peygamberlik tecrübesini doğuran kuralları tanımlayan şey, O’nun kim olduğuna dair bu unsurlardır.

Before the Ulai and Hiddekel, two great rivers of Shinar, reach the Persian Gulf they form a marshy area near their confluence called the Shatt al-Arab, but they do not merge into a single river. The Shatt al-Arab is a river delta formed by the convergence of the Euphrates and Tigris rivers, as well as several smaller rivers and streams. However, even within the delta region, the Euphrates and Tigris maintain their separate identities and flow into the Persian Gulf as distinct rivers. The internal and external messages of prophecy maintain their distinct relationship, but as they reach their conclusion (in the last days), they produce a delta with several contributing rivers and streams. Jesus illustrates the spiritual with the natural, and in the last days the effect of every vision forms a delta flood land, though the two great rivers maintain their distinct roles.

Şinar’ın iki büyük ırmağı olan Ulay ve Hiddekel, Basra Körfezi’ne ulaşmadan önce, birleşme noktalarına yakın bataklık bir bölge meydana getirirler; bu bölgeye Şattü’l-Arab denir; ancak tek bir ırmak hâlinde birleşmezler. Şattü’l-Arab, Fırat ve Dicle ırmaklarının, ayrıca birkaç daha küçük ırmak ve akarsuyun birleşmesiyle oluşan bir ırmak deltasıdır. Bununla birlikte, delta bölgesi içinde dahi Fırat ve Dicle ayrı kimliklerini korur ve Basra Körfezi’ne birbirinden ayrı ırmaklar olarak dökülürler. Peygamberliğin içsel ve dışsal mesajları, kendilerine özgü ilişkilerini muhafaza eder; ancak sonuçlarına ulaştıklarında (son günlerde), katkıda bulunan birçok ırmak ve akarsudan oluşan bir delta meydana getirirler. İsa, ruhsal olanı doğal olanla örneklendirir; ve son günlerde her görümün etkisi bir delta taşkın ovası meydana getirir, gerçi iki büyük ırmak kendilerine özgü rollerini muhafaza eder.

The period of twenty-one days of mourning aligns with the time the two witnesses are dead in the street, and that period of time begins with the first disappointment, and the tarrying time. That period of time occurs within the larger period of time, where the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished. The sealing did not begin at the time of the end in 1989, it began when Christ, as the third angel, descended on September 11, 2001. He brought His people to their second visit at Kadesh, and this time the few who are ready will go into the promised land. The experience of God’s people from the time of the end in 1989 up until September 11, 2001, did not seal them. The sealing began when Christ descended and sounded the first note of the seventh trumpet of the third woe.

Yirmi bir günlük yas dönemi, iki tanığın sokakta ölü bulunduğu süreyle örtüşmektedir; ve bu zaman dilimi ilk hayal kırıklığıyla ve gecikme zamanıyla başlamaktadır. Bu zaman dilimi, yüz kırk dört binin mühürlenmesinin tamamlandığı daha geniş zaman diliminin içinde gerçekleşmektedir. Mühürleme 1989’daki son zamanında başlamadı; Mesih üçüncü melek olarak 11 Eylül 2001’de indiğinde başladı. O, halkını Kadeş’e ikinci ziyaretlerine getirdi ve bu kez hazır olan az sayıdaki kişi vaat edilen ülkeye girecektir. Tanrı’nın halkının 1989’daki son zamanından 11 Eylül 2001’e kadarki tecrübesi onları mühürlemedi. Mühürleme, Mesih’in inip üçüncü vayın yedinci borazanının ilk notasını çalmasıyla başladı.

The sounding of the seventh trumpet is where the mystery of God is finished, and that mystery represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which takes place during the sounding of that trumpet. That trumpet hits three notes, for it is Truth. The first note was September 11, 2001, the second note was October 7, 2023, and the third of the three notes is at the soon coming Sunday law. Those three notes, are the three steps that always exist in truth. Daniel’s three touches in chapter ten connected his experience to the period of history that is represented by the three notes of the seventh trumpet.

Yedinci borazanın çalınışı, Tanrı’nın sırrının tamamlandığı yerdir; ve bu sır, o borazanın çalınışı sırasında gerçekleşen yüz kırk dört bin kişinin mühürlenmesini temsil eder. O borazan üç nota vurur, çünkü o Hakikattir. Birinci nota 11 Eylül 2001 idi, ikinci nota 7 Ekim 2023 idi ve bu üç notanın üçüncüsü, yakında gelecek olan Pazar yasasındadır. Bu üç nota, hakikatte daima var olan üç adımdır. Daniel’in onuncu bölümdeki üç dokunuşu, onun tecrübesini, yedinci borazanın üç notasının temsil ettiği tarih dönemine bağladı.

The prophetic message that produces the effect of being transformed into the image of Christ, which Daniel illustrates in chapter ten, is the message of what befalls God’s people in the last days, but not the last days in a general sense. It is the message that God’s people understand and experience during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

Daniel'in onuncu bölümde tasvir ettiği, Mesih'in suretine dönüştürme etkisi olan peygamberlik mesajı, son günlerde Tanrı'nın halkının başına gelenleri bildiren mesajdır; fakat "son günler"i genel anlamda kastetmez. Bu, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanında Tanrı'nın halkının anladığı ve deneyimlediği mesajdır.

As Gabriel begins to present the prophetic history represented in chapter eleven, he presents specific lines of prophecy. The first two verses begin with Cyrus (as Bush the first), at the time of the end in 1989, and go forward until the history of Donald Trump as the forty fifth president (the sixth), and there the prophetic history ceases, until the history of the United Nations (Alexander the Great), as the seventh kingdom is addressed in verses three and four. The message of Donald Trump as the rich sixth president that stirs up the globalists, is therefore a truth that is fulfilled in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It is therefore, present truth.

Cebrâil, on birinci bölümde temsil edilen peygamberlik tarihini sunmaya başlarken, belirli peygamberlik çizgilerini ortaya koyar. İlk iki ayet, son zamanda 1989’da Koreş ile (ilk Bush olarak) başlar ve kırk beşinci başkan (altıncı) olarak Donald Trump’ın tarihine kadar ilerler; orada bu peygamberlik tarihi kesilir; ta ki üçüncü ve dördüncü ayetlerde yedinci krallık olarak Birleşmiş Milletler’in (Büyük İskender) tarihine değinilene kadar. Bu nedenle, küreselcileri harekete geçiren zengin altıncı başkan olarak Donald Trump’a dair mesaj, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanında yerine gelen bir gerçektir. Bu sebeple, mevcut hakikattir.

In verses five through nine, the history of the papacy being established upon the throne, in 538 through to the deadly wound and the time of the end in 1798, is set forth. It is of course essential and important truth for it upholds and confirms verse forty, but it provides no specific prophetic narrative that occurs in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Verse ten, like verses five through nine, confirms the validity of verse forty, but does not address the prophetic history that is fulfilled during the sealing time. It does however, mark 1989, and therefore establishes by omission a silent period from 1989, unto the Sunday law in verse forty-one.

Beşinci ayetten dokuzuncu ayete kadar olan bölümlerde, papalığın 538 yılında tahta yerleştirilmesinden ölümcül yaraya ve 1798’deki son zaman vaktine kadar uzanan tarihi ortaya konulmaktadır. Bu, elbette kırkıncı ayeti destekleyip doğruladığı için esaslı ve önemli bir gerçektir; ancak yüz kırk dört binin mühürlenme dönemi içinde meydana gelen belirli bir peygamberlik anlatısını sunmaz. Onuncu ayet, beşinci ayetten dokuzuncu ayete kadar olan ayetler gibi, kırkıncı ayetin geçerliliğini doğrular; fakat mühürlenme zamanı boyunca yerine gelen peygamberlik tarihine değinmez. Bununla birlikte 1989 yılını işaret eder ve böylece, kırk birinci ayetteki Pazar yasasına kadar 1989’dan itibaren süren sessiz bir dönemi, zikretmeyiş yoluyla ortaya koyar.

Verses eleven through fifteen identify history that is fulfilled in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Those verses fit within the hidden history between verses two and three, and between 1989 in verse forty unto the Sunday law in verse forty-one. Those verses are very much present truth, and must be recognized as such if we are to reap the intended benefits of understanding the verses.

On birden on beşe kadar olan ayetler, yüz kırk dört bin kişinin mühürlenmesi döneminde yerine gelen tarihi tanımlamaktadır. Bu ayetler, ikinci ve üçüncü ayetler arasındaki gizli tarih içine ve kırkıncı ayetteki 1989 ile kırk birinci ayetteki Pazar yasası arasına uymaktadır. Bu ayetler bütünüyle şimdiki hakikattir ve eğer bu ayetleri anlamanın murat edilen faydalarını elde edeceksek, bu şekilde tanınmaları gerekir.

The intended benefits are two-fold, for it represents the understanding of the prophetic history represented therein, and also the experience that is produced by the understanding of the truths of that message. The understanding of the message, a final increase of knowledge, which is being fulfilled in the period of the sealing, is what sanctifies those who are to be among the one hundred and forty-four thousand. For this reason, it is important to consider the verses from the perspective of internal and external.

Amaçlanan faydalar iki yönlüdür; zira bunlar, orada temsil edilen peygamberlik tarihinin anlaşılmasını ve o mesajın hakikatlerinin anlaşılmasının doğurduğu tecrübeyi kapsar. Mesajın anlaşılması—mühürleme döneminde yerine gelmekte olan bilgide son bir artış—yüz kırk dört bin arasında yer alacak olanları kutsallaştırandır. Bu nedenle, ayetleri içsel ve dışsal bakış açısından ele almak önemlidir.

The “seven times” of Leviticus twenty-six is absolutely part of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, for Daniel’s two prayers, represented in chapter two and nine, represent a twofold prayer to understand the prophetic history represented by the image of the beast, and also to receive the experience that is produced by those who fulfill the Leviticus twenty-six prayer of forgiveness of their sins and the sins of their fathers. The external prayer identifies the image of the beast, and the internal prayer produces the image of Christ.

Levililer yirmi altıncı bölümdeki “yedi vakit”, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanının kesinlikle bir parçasıdır; zira ikinci ve dokuzuncu bölümlerde temsil edilen Daniel’in iki duası, canavarın suretiyle temsil edilen peygamberlik tarihini anlamaya yönelik ikili bir duayı ve ayrıca kendi günahlarının ve babalarının günahlarının bağışlanması için Levililer yirmi altıncı bölüm duasını yerine getirenlerin ürettiği tecrübeyi almaya yönelik bir duayı temsil eder. Dışsal dua canavarın suretini tanımlar, içsel dua ise Mesih’in suretini üretir.

Understanding the history represented in the various passages in Daniel eleven, that specifically address history that is fulfilled within the sealing time, is represented by Daniel’s prayer in chapter two. He and the three worthies sought to understand the secret message of Nebuchadnezzar’s dream of the image of the metals. When the correct understanding of the prophetic history represented in Nebuchadnezzar’s hidden dream is recognized, the understanding identifies to those who understand, that they are without hope, unless they personally accomplish the experience of complete repentance represented by Daniel’s prayer in chapter nine.

Daniel kitabının on birinci bölümünde yer alan ve özellikle mühürleme zamanı içinde gerçekleşen tarihe değinen çeşitli pasajlarda temsil edilen tarihi anlamak, Daniel kitabının ikinci bölümündeki dua ile temsil edilir. O ve üç yiğit, Nebukadnezar’ın madenlerden yapılmış heykel ile ilgili rüyasının gizli anlamını kavramaya çalıştılar. Nebukadnezar’ın gizli rüyasında temsil edilen peygamberî tarih doğru olarak kavrandığında, bu anlayış, onu kavrayanlara, Daniel kitabının dokuzuncu bölümündeki duada temsil edilen tam bir tövbe deneyimini bizzat yaşamadıkça umutsuz olduklarını gösterir.

To separate the experience represented by Daniel in chapter ten, from the prophetic narrative of end time events in chapter eleven, is to fail as a student of prophecy. In Daniel chapter eleven, verses eleven and twelve, the war of the borderline, the Battle of Raphia and the victory of the southern king, represents the second of the three proxy wars which are marked in God’s prophetic Word. The key that brings this revelation of truth into view is the Wonderful Linguist’s use of the king of the north overflowing and passing over, up to the fortress (the neck), in verse ten. He provided two other verses that address the overflowing and passing over, and in so doing He brings together the prophetic narrative of events and the experience the understanding of those events is to produce.

Onuncu bölümde Daniel tarafından temsil edilen deneyimi, on birinci bölümdeki son zaman olaylarının peygamberlik anlatısından ayırmak, peygamberlik öğrencisi olarak başarısız olmaktır. Daniel on birinci bölüm, on bir ve on ikinci ayetlerde, sınır hattı savaşı, Rafya Muharebesi ve güney kralının zaferi, Tanrı’nın peygamberlik Sözü’nde işaretlenmiş olan üç vekâlet savaşının ikincisini temsil eder. Bu hakikat vahyini görünür kılan anahtar, Harika Dilbilimci’nin onuncu ayette kuzey kralının kaleye (boyna) kadar taşıp geçmesini kullanışıdır. O, taşmak ve geçmekten söz eden iki başka ayet daha vermiştir; bunu yapmakla da olayların peygamberlik anlatısını ve o olayların anlaşılmasının üretmesi gereken deneyimi bir araya getirmektedir.

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it. Daniel 11:10–12.

> Ama onun oğulları harekete geçirilecek ve büyük kuvvetlerden oluşan kalabalık bir ordu toplayacaklar; içlerinden biri kesinlikle gelip taşkın gibi akacak, geçip gidecek; sonra geri dönecek ve kendi kalesine kadar yeniden harekete geçecek. Güneyin kralı öfkelenecek, ileri çıkıp onunla, yani kuzeyin kralıyla savaşacak; o da büyük bir kalabalık çıkaracak, ama kalabalık onun eline teslim edilecek. Kalabalığı bertaraf ettiğinde yüreği yücelecek; on binlercesini yere serecek, ama bununla güçlenmeyecek. Daniel 11:10-12.

In 2014, Putin began a war in the Ukraine, and in order to recognize this truth as represented in verse eleven of chapter eleven, a student of prophecy must first be able to see that verse ten represents a history that illustrates the second part of verse forty of Daniel chapter eleven. When they recognize that, they then see that what verse ten adds to verse forty, is that when the Soviet Union was swept away in 1989, that the king of the north only went up to his fortress (the “neck”). But a student of prophecy would not know what that indicated, until he saw Isaiah chapter eight verse eight. Then he would have the prophetic authority to identify that all three verses are tied together by an expression that is only employed three times in the Bible.

2014 yılında Putin, Ukrayna’da bir savaş başlattı; ve bu gerçeği on birinci bölümün on birinci ayetinde temsil edildiği şekliyle tanıyabilmek için, bir peygamberlik öğrencisinin önce onuncu ayetin, Daniel on birinci bölüm kırkıncı ayetin ikinci kısmını örnekleyen bir tarihi temsil ettiğini görebilmesi gerekir. Bunu kavradıklarında, onuncu ayetin kırkıncı ayete eklediği hususun şu olduğunu görürler: 1989’da Sovyetler Birliği silinip süpürüldüğünde, kuzey kralı ancak kendi kalesine (“boyun”) kadar çıkmıştı. Fakat bir peygamberlik öğrencisi, Yeşaya sekizinci bölüm sekizinci ayeti görene kadar bunun neye işaret ettiğini bilemezdi. O zaman, bu üç ayetin, Kutsal Kitap’ta yalnızca üç kez kullanılan bir ifade aracılığıyla birbirine bağlandığını saptamak için peygamberlik yetkisine sahip olurdu.

The student would then need a second witness that the three times the expression “overflow and pass over” occur in the Bible, is a purposeful repetition. The second witness to this fact is established because all three verses (witnesses), identify a king of the north attacking a southern king. Together the three witnesses, that are confirmed as the same symbolic history by two types of internal witnesses, lead the student of prophecy to then lay all three verses upon each other, in a line upon line fashion. That application expands the content of the verses, which portray the battle between a king of the north and the king of the south.

Öğrenci daha sonra, Kutsal Kitap’ta “taşarak geçmek” ifadesinin üç kez geçmesinin kasıtlı bir tekrar olduğuna dair ikinci bir tanıklığa ihtiyaç duyacaktır. Bu olgunun ikinci tanıklığı, üç ayetin de (tanığın da) kuzey kralının güneydeki bir krala saldırdığını tanımlamasıyla ortaya konur. Aynı simgesel tarih oldukları iki tür iç tanıklıkla doğrulanan bu üç tanık birlikte, peygamberlik öğrencisini daha sonra bu üç ayeti satır üzerine satır biçiminde birbiri üzerine yerleştirmeye yönlendirir. Bu uygulama, kuzey kralı ile güney kralı arasındaki savaşı tasvir eden ayetlerin içeriğini genişletir.

Isaiah chapter seven, verses eight and nine, provide the key to solving the riddle of what the “fortress” in verse ten represents, for the Hebrew word for “fortress” is also the “fortress” that the king of the south entered into in verse seven of chapter eleven. “Fortress” is also translated as “strength” in the expression “sanctuary of strength” in verse thirty-one of Daniel eleven. Thus, the two verses (seven and thirty-one), provide two witnesses that the “fortress” is the capital of a kingdom or a king. With that fact established upon two witnesses (both in chapter eleven), then what Isaiah identifies in his cryptic passage in chapter seven, verses eight and nine, when he establishes with two internal witnesses that the fortress is the capital of a kingdom, or the king of the kingdom, establishes that prior to 1989, the Soviet Union, the capital of which was Russia, with its capital city of Moscow, had a head that was Mikal Gorbachev. It is not an accident that the visual characteristic of Gorbachev was his forehead.

Yeşaya yedinci bölüm, sekizinci ve dokuzuncu ayetler, onuncu ayetteki “kale”nin neyi temsil ettiğine dair bilmeceyi çözmenin anahtarını verir; çünkü “kale” için kullanılan İbranice sözcük, on birinci bölümün yedinci ayetinde güneyin kralının girdiği “kale” ile aynıdır. “Kale” sözcüğü, Daniel on birinci bölümün otuz birinci ayetindeki “gücün kutsal yeri” ifadesinde “güç” olarak da çevrilir. Böylece bu iki ayet (yedi ve otuz bir), “kale”nin bir krallığın başkentini ya da bir kralı temsil ettiğine dair iki tanık sunar. Bu olgu iki tanıkla (ikisi de on birinci bölümde) teyit edildiğine göre, Yeşaya’nın yedinci bölüm, sekizinci ve dokuzuncu ayetlerdeki gizemli pasajında iki iç tanıkla kalenin bir krallığın başkenti ya da krallığın kralı olduğunu ortaya koyması, 1989’dan önce başkenti Rusya olan ve başkent şehri Moskova bulunan Sovyetler Birliği’nin başında Mikal Gorbaçov’un bulunduğunu ortaya koyar. Gorbaçov’un göze çarpan özelliğinin alnı olması tesadüf değildir.

Line upon line, the conclusion of this application emphasizes its importance when it states, “If ye will not believe, surely ye shall not be established.” Jesus said, “O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken.” [See Luke 24:25] Ezra wrote, “And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.” [See 2 Chronicles 20:20] Seven times in the book of Revelation the command is given to hear. “He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.”

Satır satır, bu uygulamadan çıkan sonuç şöyle diyerek önemini vurgular: "Eğer iman etmezseniz, kesinlikle ayakta duramazsınız." İsa dedi ki: "Ey akılsızlar ve yürekleri peygamberlerin söylediklerinin tümüne iman etmekte ağır olanlar." [Bkz. Luka 24:25] Ezra şöyle yazdı: "Sabah erkenden kalktılar ve Tekoa Çölü'ne doğru yola çıktılar; yola çıkarken Yehoşafat durup şöyle dedi: Beni dinleyin, ey Yahuda ve ey Yeruşalim'in sakinleri; Tanrınız Rab'be iman edin, böylece sağlam durursunuz; peygamberlerine iman edin, böylece başarılı olursunuz." [Bkz. 2. Tarihler 20:20] Vahiy kitabında yedi kez işitme buyruğu verilir. "Kulağı olan, Ruh'un kiliselere söylediklerini işitsin."

To be established, is to be among the wise virgins, for fools are slow of heart to believe the prophets. The wise believe what God has spoken through His prophets, and they are established and prosper, for they hear what the Spirit saith to the churches. The identification of Russia, and the war it began in 2014 against the Ukraine, is what establishes those who are the wise students of prophecy in the period when Christ unseals that very truth.

Sağlam kılınmak, bilge bakireler arasında olmaktır; çünkü akılsızlar, peygamberlere iman etmekte ağırkanlıdır. Bilgeler, Tanrı’nın peygamberleri aracılığıyla söylediğine iman ederler; Ruh’un kiliselere ne dediğini işittikleri için sağlam durur ve gelişirler. Rusya’nın tanımlanması ve 2014’te Ukrayna’ya karşı başlattığı savaş, Mesih’in o gerçeğin mührünü açtığı dönemde, peygamberliğin bilge öğrencilerini sağlamlaştıran şeydir.

That truth arrived in history in 2014, which is after 2001, and therefore is located within the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The next year, 2015, the richest president, who is the sixth president from the time of the end in 1989, began to stir up the globalists. Verse ten identifies the history of 1989, but it also establishes Russia as the “fortress,” and in the next two verses, Russia would begin the second battle of the proxy wars, and Putin will win that battle. The truth of the verses is unsealed when the history it represents is fulfilled.

Bu hakikat tarihte 2014 yılında ortaya çıktı; bu tarih 2001’den sonradır ve dolayısıyla yüz kırk dört binin mühürlenme zamanı içinde yer almaktadır. Sonraki yıl, 2015’te, 1989’daki son zamanlardan itibaren altıncı başkan olan en zengin başkan, küreselcileri kışkırtmaya başladı. Onuncu ayet 1989 tarihini tanımlar, ancak aynı zamanda Rusya’yı “hisar” olarak da ortaya koyar; sonraki iki ayette ise Rusya vekâlet savaşlarının ikinci muharebesini başlatacak ve Putin o muharebeyi kazanacaktır. Ayetlerin hakikati, temsil ettikleri tarih yerine geldiğinde mühürsüz hâle gelir.

> “Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfilment in these last days, they will explain themselves.” The Kress Collection, 105.

> Daniel, payına düşen yerde ve kendi yerinde duruyor. Daniel’in ve Yuhanna’nın peygamberlik sözleri anlaşılmalıdır. Bunlar birbirlerini açıklar. Herkesin anlaması gereken gerçekleri dünyaya sunarlar. Bu peygamberlik sözleri dünyada tanıklık olacaktır. Bu son günlerde gerçekleşmeleriyle kendilerini açıklayacaklar. Kress Koleksiyonu, 105.

The prophecy of verses eleven and twelve, are unsealed through their historical fulfillment in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, but “line upon line,” there is another important fact connected with these verses. In order for the student of prophecy to bring the three passages of the “overflowing, and passing over” together, the student must also bring the prophecy of the sixty-five years into the prophetic line. The sixty-five year prophecy marks the beginning of the two twenty-five hundred and twenty year prophecies, and it identifies that they begin forty-six years apart from one another. In identifying the sixty-five years in the beginning, it also identifies that Alpha and Omega would produce sixty-five years at the ending.

On birinci ve on ikinci ayetlerin peygamberliği, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanındaki tarihsel yerine gelişi aracılığıyla mühürsüz hâle getirilir; ancak “satır üzerine satır” olarak, bu ayetlerle bağlantılı başka önemli bir gerçek daha vardır. Peygamberlik öğrencisinin “taşan ve üzerinden geçen”e dair üç bölümü bir araya getirebilmesi için, altmış beş yıl peygamberliğini de peygamberlik çizgisine dâhil etmesi gerekir. Altmış beş yıllık peygamberlik, iki bin beş yüz yirmi yıllık iki peygamberliğin başlangıcını işaret eder ve bunların birbirlerinden kırk altı yıl arayla başladığını gösterir. Başlangıçta altmış beş yılı belirlemekle, Alfa ve Omega’nın sonda da altmış beş yıl ortaya koyacağını da göstermektedir.

The sixty-five years at both the beginning and ending, each possess the signature of three waymarks. The first was 742 BC, then nineteen years later 723 BC, then forty-six years later 677 BC. Those three waymarks are represented at the end with 1798, 1844, and 1863. The period of forty-six years in the beginning (Alpha), represent the trampling down of the temple and host, and the forty-six years at the ending (Omega), represent the restoration of the sanctuary and host, when the Messenger of the Covenant (who is also Alpha and Omega), would suddenly enter into the temple He had raised up in the forty-six years from 1798 to 1844.

Hem başlangıçta hem de sonda yer alan altmış beş yılın her biri, üç işaret noktasının mührünü taşır. İlki MÖ 742 idi; sonra on dokuz yıl sonra MÖ 723; ardından kırk altı yıl sonra MÖ 677. Bu üç işaret noktası, sonda 1798, 1844 ve 1863 ile temsil edilir. Başlangıçtaki (Alfa) kırk altı yıllık dönem, mabedin ve ordunun ayaklar altına alınmasını temsil eder; sondaki (Omega) kırk altı yıl ise, Antlaşmanın Habercisi’nin (ki O aynı zamanda Alfa ve Omega’dır), 1798’den 1844’e kadar geçen kırk altı yılda kendisinin ayağa kaldırmış olduğu mabede ansızın gireceği zamanda, kutsal yerin ve ordunun yeniden eski haline getirilmesini temsil eder.

The forty-six years that are preceded by nineteen years in the time when Isaiah set forth the prophecy in the year 742 BC, represent forty-six years at their conclusion, that are then followed by nineteen years in a chiastic pattern. The nineteen years from 1844 to 1863 provide an illustration of Christ’s intentions for the one hundred and forty-four thousand that was left unfulfilled due to the rebellion that occurred in that history. The work that is required of a student of prophecy to rightly divide the word of truth concerning verses ten through twelve of Daniel chapter eleven, not only establishes (if you believe) that Russia would initiate a war in the Ukraine in 2014, but that the war would be initiated in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. As important as the prophetic history represented in the verses is, the history where the truth of that very history is unsealed, is also represented by the history of the nineteen years from 1844 to 1863.

MÖ 742 yılında Yeşaya’nın peygamberliği ortaya koyduğu dönemde, öncesinde on dokuz yıl bulunan ve bitiminde kırk altı yılı temsil eden kırk altı yıllık dönem, kiastik bir düzenle on dokuz yıl tarafından takip edilir. 1844’ten 1863’e kadar olan on dokuz yıl, o tarihte yaşanan isyan nedeniyle yerine getirilemeyen yüz kırk dört bin için Mesih’in niyetlerine bir örnek sunar. Peygamberlik öğrencisinin, Daniel kitabının on birinci bölümünün onuncu ile on ikinci ayetleri konusunda gerçeğin sözünü doğru biçimde ayırabilmesi için yapması gereken çalışma, yalnızca (eğer inanırsanız) Rusya’nın 2014’te Ukrayna’da bir savaş başlatacağını ortaya koymakla kalmaz, aynı zamanda savaşın yüz kırk dört binin mühürlenme zamanında başlatılacağını da ortaya koyar. Ayetlerde temsil edilen peygamberî tarih ne denli önemliyse, bizzat o tarihin gerçeğinin mühürünün açıldığı tarih de 1844’ten 1863’e kadarki on dokuz yıllık tarihle temsil edilir.

1844 identifies the arrival of the third angel, and it typifies the arrival of the third angel on September 11, 2001. 1863 represents the rebellion symbolized by the rebuilding of Jericho. The waymark of 1863 also typifies the obedience of the one hundred and forty-four thousand who are used to “bring down the walls of Jericho”, at the soon coming Sunday law. In the verses we are considering, verse sixteen represents the Sunday law in the United States. Verse eleven marks from 2014 to Putin’s ultimate victory. The verses identify the beginning of the second proxy war that is followed by the third proxy war, as represented in verses thirteen to fifteen.

1844, üçüncü meleğin gelişini belirler ve 11 Eylül 2001’de üçüncü meleğin gelişini simgeler. 1863, Eriha’nın yeniden inşasıyla simgelenen isyanı temsil eder. 1863 işaret taşı, aynı zamanda, pek yakında gelecek Pazar yasasında “Eriha’nın surlarını yıkmak” için kullanılan yüz kırk dört binin itaatini de simgeler. Ele almakta olduğumuz ayetlerde, on altıncı ayet Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasını temsil eder. On birinci ayet, 2014’ten Putin’in nihai zaferine kadar olan dönemi işaret eder. Ayetler, on üçüncü ila on beşinci ayetlerde temsil edildiği üzere üçüncü vekâlet savaşını izleyen ikinci vekâlet savaşının başlangıcını tanımlar.

Bringing verse two together with verses eleven and twelve, we identify the Ukrainian war beginning in 2014, which was then followed by the US Presidential campaign of 2015, and the subsequent election of the richest president in 2016. Verse twelve is followed by the retaliation of the last president before the Sunday law, in the third proxy war. The second proxy war, which is the battle of the borderline, began just before the election of the sixth and richest president.

İkinci ayeti on birinci ve on ikinci ayetlerle birlikte ele aldığımızda, 2014’te başlayan Ukrayna savaşını, bunu izleyen 2015 ABD Başkanlık kampanyasını ve ardından 2016’da en zengin başkanın seçilmesini tespit ederiz. On ikinci ayeti, Pazar yasasından önceki son başkanın üçüncü vekâlet savaşındaki misillemesi izler. Sınır hattı savaşı olan ikinci vekâlet savaşı, altıncı ve en zengin başkanın seçilmesinden hemen önce başladı.

In the history of 1844 to 1863, the two sticks of Ezekiel were to be joined. Their joining represented the combination of divinity and humanity, which is the work of sealing the one hundred and forty-four thousand. In 1844 the third angel arrived and unsealed the light associated with the heavenly sanctuary, the law of God, the Sabbath, and the third angel. In 1849 the Lord stretched forth His hand a second time to gather the scattered flock that had suffered a scattering at the great disappointment. In 1850 He led His people to prepare Habakkuk’s second chart, to graphically illustrate the message His people were to proclaim as He led them to “bring down the walls of Jericho”. That chart included the “seven times” as did the “old chart”.

1844’ten 1863’e kadar olan dönemde, Hezekiel’in iki çubuğu birleştirilecekti. Onların birleşmesi tanrısallık ile insanlığın birleşimini temsil ediyordu; bu da yüz kırk dört binin mühürlenmesi işidir. 1844’te üçüncü melek geldi ve göksel tapınak, Tanrı’nın yasası, Sebt Günü ve üçüncü melekle ilgili ışığın mührünü çözerek onu açığa çıkardı. 1849’da Rab, Büyük Hayal Kırıklığı’nda bir dağılma yaşamış olan dağınık sürüyü toplamak için elini ikinci kez uzattı. 1850’de ise halkını, ilan etmeleri gereken mesajı görsel olarak göstermek için Habakkuk’un ikinci tablosunu hazırlamaya yönlendirdi; onları “Eriha’nın surlarını yıkmaya” yönlendirirken. O tablo, tıpkı “eski tablo”da olduğu gibi, “yedi vakit”i de içeriyordu.

In 1856, He unsealed the light that was to seal His people in advance of the “Battle of Jericho”. That light was an increase of the first light that Alpha and Omega had revealed to William Miller. It was the light of the “seven times,” as repeatedly represented in the ancient Battle of Jericho. The light that was to seal His people, was also the Laodicean message that was to awaken them, and transition them back again to the experience of Philadelphia. That last light was an increase of the first light, but His people neglected the light and by default chose to wander in the wilderness of Laodicea. 1844, 1849, 1850, 1856 and 1863 represent five waymarks that are represented in the history of September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law.

1856'da O, "Eriha Savaşı"ndan önce halkını mühürleyecek olan ışığın mührünü kaldırdı. O ışık, Alfa ve Omega'nın William Miller'a açığa çıkardığı ilk ışığın bir artışıydı. Bu, eski Eriha Savaşı'nda defalarca temsil edildiği gibi, "yedi kez"in ışığıydı. Halkını mühürleyecek olan ışık, aynı zamanda onları uyandıracak ve yeniden Filadelfya deneyimine döndürecek olan Laodikya mesajıydı. O son ışık, ilk ışığın bir artışıydı; fakat halkı ışığı ihmal etti ve zımnen Laodikya'nın çölünde dolaşmayı seçti. 1844, 1849, 1850, 1856 ve 1863, 11 Eylül 2001'den yakında gelecek Pazar yasasına kadar uzanan tarihsel süreçte karşılığı bulunan beş işaret taşıdır.

We will continue this study in the next article.

Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.

> Now Jericho was straitly shut up because of the children of Israel: none went out, and none came in. And the Lord said unto Joshua, See, I have given into thine hand Jericho, and the king thereof, and the mighty men of valour. And ye shall compass the city, all ye men of war, and go round about the city once. Thus shalt thou do six days. And seven priests shall bear before the ark seven trumpets of rams’ horns: and the seventh day ye shall compass the city seven times, and the priests shall blow with the trumpets. And it shall come to pass, that when they make a long blast with the ram’s horn, and when ye hear the sound of the trumpet, all the people shall shout with a great shout; and the wall of the city shall fall down flat, and the people shall ascend up every man straight before him. And Joshua the son of Nun called the priests, and said unto them, Take up the ark of the covenant, and let seven priests bear seven trumpets of rams’ horns before the ark of the Lord. And he said unto the people, Pass on, and compass the city, and let him that is armed pass on before the ark of the Lord. And it came to pass, when Joshua had spoken unto the people, that the seven priests bearing the seven trumpets of rams’ horns passed on before the Lord, and blew with the trumpets: and the ark of the covenant of the Lord followed them. And the armed men went before the priests that blew with the trumpets, and the rereward came after the ark, the priests going on, and blowing with the trumpets. And Joshua had commanded the people, saying, Ye shall not shout, nor make any noise with your voice, neither shall any word proceed out of your mouth, until the day I bid you shout; then shall ye shout.

> O sırada Eriha, İsrail oğulları yüzünden sımsıkı kapalıydı; dışarı çıkan da yoktu, içeri giren de. Ve RAB Yeşu’ya dedi: Bak, Eriha’yı, onun kralını ve yiğit savaşçılarını senin eline verdim. Siz de, bütün savaşçılar, kentin çevresini dolaşacaksınız; kentin etrafında bir kez döneceksiniz. Bunu altı gün yapacaksın. Ve yedi kâhin, sandığın önünde koç boynuzundan yapılmış yedi boru taşıyacak; yedinci gün ise kentin çevresini yedi kez dolaşacaksınız ve kâhinler boruları çalacaklar. Ve öyle olacak ki, koç boynuzunu uzun uzun öttürdüklerinde ve siz borunun sesini işittiğinizde, bütün halk büyük bir haykırışla bağıracak; o zaman kentin suru dümdüz yere yıkılacak ve halk, herkes doğruca önüne doğru, yukarı çıkacaktır. Ve Nun oğlu Yeşu kâhinleri çağırdı ve onlara dedi: Ahit Sandığı’nı kaldırın ve yedi kâhin RAB’bin Sandığı’nın önünde koç boynuzundan yapılmış yedi boru taşısın. Ve halka dedi: İlerleyin ve kentin çevresini dolaşın; silahlı olanlar da RAB’bin Sandığı’nın önünden geçsin. Ve öyle oldu ki, Yeşu halka söyledikten sonra, koç boynuzundan yapılmış yedi boruyu taşıyan yedi kâhin RAB’bin önünden ilerlediler ve boruları çaldılar; RAB’bin Ahit Sandığı da onların ardından geliyordu. Silahlı adamlar boruları çalan kâhinlerin önünde gidiyor, artçı birlik ise sandığın ardından geliyordu; kâhinler ilerliyor ve boruları çalıyorlardı. Ve Yeşu halka buyurmuştu: Ben size bağırmanızı söyleyeceğim güne dek ne bağıracaksınız, ne sesinizi duyuracaksınız, ne de ağzınızdan tek bir söz çıkacak; o zaman bağıracaksınız.

> So the ark of the Lord compassed the city, going about it once: and they came into the camp, and lodged in the camp. And Joshua rose early in the morning, and the priests took up the ark of the Lord. And seven priests bearing seven trumpets of rams’ horns before the ark of the Lord went on continually, and blew with the trumpets: and the armed men went before them; but the rereward came after the ark of the Lord, the priests going on, and blowing with the trumpets. And the second day they compassed the city once, and returned into the camp: so they did six days. And it came to pass on the seventh day, that they rose early about the dawning of the day, and compassed the city after the same manner seven times: only on that day they compassed the city seven times. And it came to pass at the seventh time, when the priests blew with the trumpets, Joshua said unto the people, Shout; for the Lord hath given you the city.

> Böylece RAB’bin Sandığı kenti kuşattı, onu bir kez dolaştı; sonra ordugâha geldiler ve ordugâhta gecelediler. Yeşu sabah erkenden kalktı, kâhinler de RAB’bin Sandığı’nı kaldırdılar. RAB’bin Sandığı’nın önünde yedi koç boynuzu boru taşıyan yedi kâhin durmadan ilerliyor ve boruları çalıyorlardı; silahlı adamlar onların önünden gidiyordu; artçı birlik ise RAB’bin Sandığı’nın ardından geliyordu; kâhinler ilerliyor ve boruları çalıyorlardı. İkinci gün de kenti bir kez dolaşıp ordugâha döndüler; altı gün boyunca böyle yaptılar. Yedinci gün ise, gün doğarken erkenden kalktılar ve aynı biçimde kenti yedi kez dolaştılar; yalnız o gün kenti yedi kez dolaştılar. Yedinci kez, kâhinler boruları çaldığında, Yeşu halka, “Haykırın; çünkü RAB size kenti verdi” dedi.

> And the city shall be accursed, even it, and all that are therein, to the Lord: only Rahab the harlot shall live, she and all that are with her in the house, because she hid the messengers that we sent. And ye, in any wise keep yourselves from the accursed thing, lest ye make yourselves accursed, when ye take of the accursed thing, and make the camp of Israel a curse, and trouble it. But all the silver, and gold, and vessels of brass and iron, are consecrated unto the Lord: they shall come into the treasury of the Lord. So the people shouted when the priests blew with the trumpets: and it came to pass, when the people heard the sound of the trumpet, and the people shouted with a great shout, that the wall fell down flat, so that the people went up into the city, every man straight before him, and they took the city.

> Ve şehir, kendisi ve içinde bulunan her şeyle birlikte, RAB’be adanmış olarak yok edilmeye mahkûm olacaktır; yalnız, gönderdiğimiz ulakları gizlediği için, fahişe Rahav, kendisi ve evde onunla birlikte bulunanların tümü sağ kalacaktır. Ve siz, her ne suretle olursa olsun, kendinizi bu adanmış şeyden uzak tutun; yoksa adanmış şeyden alarak kendinizi de yok edilmeye mahkûm eder, İsrail ordugâhını lanete uğratır ve onu felakete sürüklersiniz. Ama bütün gümüş, altın, tunç ve demir kaplar RAB’be kutsanmıştır; onlar RAB’bin hazinesine girecektir. Böylece, kâhinler boruları çaldığında halk bağırdı; ve vaki oldu ki, halk borunun sesini işitince, büyük bir haykırışla bağırdı; duvar dümdüz yere yıkıldı; öyle ki, halk doğruca her biri önüne düşen yerden şehre çıktı ve şehri ele geçirdiler.

> And they utterly destroyed all that was in the city, both man and woman, young and old, and ox, and sheep, and ass, with the edge of the sword. But Joshua had said unto the two men that had spied out the country, Go into the harlot’s house, and bring out thence the woman, and all that she hath, as ye sware unto her. And the young men that were spies went in, and brought out Rahab, and her father, and her mother, and her brethren, and all that she had; and they brought out all her kindred, and left them without the camp of Israel. And they burnt the city with fire, and all that was therein: only the silver, and the gold, and the vessels of brass and of iron, they put into the treasury of the house of the Lord. And Joshua saved Rahab the harlot alive, and her father’s household, and all that she had; and she dwelleth in Israel even unto this day; because she hid the messengers, which Joshua sent to spy out Jericho. And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his firstborn, and in his youngest son shall he set up the gates of it. So the Lord was with Joshua; and his fame was noised throughout all the country. Joshua 6:1–27.

> Kentte olan her şeyi, erkek ve kadın, genç ve yaşlı, öküz, koyun ve eşekleri kılıçtan geçirerek büsbütün yok ettiler. Fakat Yeşu, ülkeyi gözetlemiş olan iki adama, “Fahişenin evine gidin ve ona ant içtiğiniz gibi, o kadını ve ona ait olan her şeyi oradan çıkarın” demişti. Casus olan genç adamlar içeri girdiler; Rahav’ı, babasını, annesini, kardeşlerini ve ona ait olan her şeyi dışarı çıkardılar; bütün akrabalarını da çıkarıp İsrail ordugâhının dışında bıraktılar. Kenti ve içinde olan her şeyi ateşle yaktılar; yalnız gümüşü, altını, tunç ve demir kapları RAB’bin evinin hazinesine koydular. Böylece Yeşu, fahişe Rahav’ı, babasının ev halkını ve ona ait olan her şeyi sağ bıraktı; çünkü Yeşu’nun Eriha’yı gözetlemek üzere gönderdiği ulakları gizlemişti; bu nedenle Rahav bugüne dek İsrail’in arasında yaşamaktadır. Yeşu o sırada onlara ant içirerek şöyle dedi: “RAB’bin önünde, kalkıp bu kent Eriha’yı yeniden kuran adam lanetli olsun! Onun temelini ilk oğlu pahasına atacak, kapılarını en küçük oğlu pahasına dikecektir.” Böylece RAB Yeşu ile birlikteydi; ünü bütün ülkeye yayıldı. Yeşu 6:1–27.

Back to Articles