Article

# Daniel'in Kitabı - Sayı Altmış Altı

Peygamberlik Senfonisinin Açığa Çıkışı: Mühürlenme Zamanı, Geç Yağmur ve Babil'den Çıkış Çağrısı

Author

Jeff Pippenger

Published

January 30, 2024

Formats

PDF
Word

Önceki makalede ele aldığımız pasaj şunu söylüyordu: Vahiy’in on sekizinci bölümündeki “Kutsal Ruh’un büyük dökülüşü”, Tanrı’yla birlikte emek verenler olmanın ne anlama geldiğini deneyimle bilen aydınlanmış bir topluluk aramızda bulunana kadar gelmeyecek. Ama vaat şudur: “Mesih’in hizmetine bütünüyle, yürekten adandığımızda, Tanrı bu gerçeği Ruhunu ölçüsüzce dökerek tasdik edecektir.” “Büyük dökülüş”ün bu şekilde adlandırılması, daha küçük bir dökülüşü (ölçülüsünü) ima eder.

11 Eylül 2001'de, Vahiy'in on sekizinci bölümünün güçlü meleği indi, ama "kilisenin en büyük kısmı" o zaman da, hâlâ da "Tanrı ile birlikte çalışan emekçiler değiller." 11 Eylül 2001 ile Tanrı'nın nihayet "Mesih'in hizmetine tam, yürekten adanmışlık"a erişmiş bir grubun var olduğunu tespit ettiği an arasındaki dönemde, geç yağmur "ölçülür", dirilerin yargısı gerçekleşir ve yargı Tanrı'nın evinden başlar.

Vahiy 18. bölüm, iki sesi tanımlar; Kardeş White, bunların kiliselere yönelik iki çağrı olduğunu bildirir. İkinci ses (çağrı), yakında gelecek Pazar yasasının ilanında gerçekleşecek Babil’den çıkış çağrısıdır. Birinci ses 11 Eylül 2001’de geldi. O zaman başlayan Kutsal Ruh’un dökülüşü “ölçülü”ydü; çünkü Mesih, büyük deprem saatinde onları bir sancak olarak yükseltirken, sonunda Kutsal Ruh’u “ölçüsüzce” üzerine dökeceği halkı önce arındırmalıydı. Vahiy on sekizinci bölümün ikinci sesi yankılanmadan önce o grubun arındırılması gerekiyordu; çünkü bu mesajı ilan edecek olanlar onlar olacaktı.

1844 baharındaki ilk hayal kırıklığında, Protestanlar mürtet Protestanlar oldular ve o sırada kendilerini bekleme zamanında bulan imanlılar, eskiden Tanrı’nın halkı olmayanların tapınağını temsil ediyorlardı. 11 Eylül 2001’de, Vahiy’in on sekizinci bölümündeki güçlü melek indi ve Tanrı’nın son günlerdeki tapınağının arındırılmasının ve ayağa kaldırılmasının ilk adımı başladı; bu, Laodikya Adventizmi’nin sınanmasıyla başladı. 18 Temmuz 2020’de, sınama sürecinin ikinci adımı başladı. Mesih’in vaftizinde, eski İsrail’in ayrılması süreci başladı; çünkü Mesih o zaman ilk öğrencileri seçti; bunlar, O’nun o tarihte inşa etmekte olduğu Hristiyan tapınağının temelini oluşturuyordu.

Üç buçuk yıllık hizmetinin başında Mesih, “Babasının evi” dediği tapınağı temizledi; ve hizmetinin sonunda, tapınağı ikinci ve son kez temizlediğinde, ilanı şuydu: “Eviniz size ıssız bırakılıyor.” Önceki antlaşma halkı bir kenara bırakılmış, yeni antlaşma halkı ise “O’nun Tapınağı” olarak kurulmuştu. Pazar yasası geldiğinde Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin kurumsal yapısı ıssız bırakılacak.

> Peygamber şöyle der: “Bundan sonra gökten inen başka bir melek gördüm; büyük yetkisi vardı; ve yeryüzü onun görkemiyle aydınlandı. Ve kuvvetli bir sesle yüksek sesle haykırdı: Büyük Babil düştü, düştü, cinlerin meskeni oldu” (Vahiy 18:1, 2). Bu, ikinci melek tarafından verilmiş olan aynı mesajdır. Babil düşmüştür; “çünkü kendi fuhşunun gazap şarabını bütün uluslara içirdi” (Vahiy 14:8). O şarap nedir?—Onun sahte öğretileridir. Dördüncü buyruğun Sebti yerine dünyaya sahte bir şabat vermiştir ve Şeytan’ın başlangıçta Aden’de Havva’ya söylediği yalanı—canın doğal ölümsüzlüğü yalanını—tekrarlamıştır. Buna benzer daha birçok yanlışı her yana yaymış, “insan buyruklarını öğreti diye öğret[erek]” (Matta 15:9).

> "İsa halka açık hizmetine başladığında, tapınağı kutsalın saygısızca çiğnenmesinden arındırdı. Hizmetinin son eylemlerinden biri de tapınağın ikinci kez temizlenmesiydi. Aynı şekilde, dünyanın uyarılması için yapılan son işte, kiliselere iki ayrı çağrı yapılır. İkinci meleğin mesajı şöyledir: 'Babil yıkıldı, yıkıldı, o büyük kent; çünkü fuhuşunun gazabının şarabını bütün uluslara içirdi' (Vahiy 14:8). Ve üçüncü meleğin mesajının gür haykırışında gökten şöyle diyen bir ses işitilir: 'Ey halkım, onun günahlarına ortak olmayasınız ve belalarından payınızı almayasınız diye ondan çıkın. Çünkü günahları göğe kadar ulaştı ve Tanrı onun kötülüklerini hatırladı' (Vahiy 18:4, 5)." Review and Herald, 6 Aralık 1892.

İlk tapınak temizliği, Vahiy kitabının on sekizinci bölümündeki ilk sesle örtüşür; ikinci ses ise Tanrı’nın diğer sürüsünü Babil’den dışarı çağıran gür bir çağrıdır. Birinci ila üçüncü ayetler, New York şehrinin büyük binaları yerle bir edildiğinde yerine geldi. Bu 11 Eylül 2001’de oldu ve ilk tapınak temizliği, yani kiliselere yönelik iki çağrının ilki yapıldı. İlk çağrı, Kutsal Ruh gökten indiğinde ve kadim İsrail için sınav başladığında, Mesih’in vaftizinde başladı. 11 Ağustos 1840’ta, ilk tapınak temizliği, yani kiliselere yönelik iki çağrının ilki Millerci harekete yapıldı.

O zaman, son yağmur ve yüz kırk dört binin mühürlenmesi, Araştırıcı Yargı’nın son sahneleriyle birlikte başladı. Bu son sahnelerde Mesih’in işi, ya imanlıların günahlarının günahlar kitabından silinip ortadan kaldırılması ya da Hıristiyan olduklarını söyleyenlerin adlarının Yaşam Kitabı’ndan silinmesi olarak tasvir edilir. O zaman dilimi, son yağmurun serpilmesi dönemidir; çünkü Tanrı Kutsal Ruh’u ölçüsüzce yalnızca kilise pak olduğunda dökecektir. Pazar Yasası sırasında Kutsal Ruh’un dökülüşü ölçüsüz olacaktır.

> “Büyük hazırlık işinde ne yapıyorsunuz, kardeşler? Dünyayla birleşenler dünyevi kalıbı alıyor ve canavarın işareti için hazırlanıyorlar. Kendilerine güvenmeyen, Tanrı’nın önünde alçalan ve gerçeğe itaat ederek ruhlarını arındıranlar—işte bunlar göksel kalıbı alıyor ve alınlarına Tanrı’nın mührü için hazırlanıyorlar. Buyruk yayımlandığında ve damga basıldığında, karakterleri sonsuza dek saf ve lekesiz kalacaktır.” Tanıklıklar, cilt 5, 216.

> “Kutsal Ruh’un işi, dünyayı günah, doğruluk ve yargı konusunda ikna etmektir. Dünya ancak, gerçeğe iman edenlerin gerçek aracılığıyla kutsallaştırıldıklarını; yüce ve kutsal ilkeler doğrultusunda davrandıklarını; Allah’ın buyruklarını tutanlarla onları ayaklar altına alanlar arasındaki ayrım çizgisini yüksek ve yüce bir anlamda ortaya koyduklarını görerek uyarılabilir. Ruh’un kutsallaştırması, Allah’ın mührüne sahip olanlarla sahte bir dinlenme gününü tutanlar arasındaki farkı belirgin kılar. Deneme zamanı geldiğinde, canavarın damgasının ne olduğu açıkça gösterilecektir. Bu, Pazar gününü tutmaktır. Gerçeği işittikten sonra bu günü kutsal saymayı sürdürənler, vakitleri ve yasaları değiştirmeyi tasarlayan günah adamının işaretini taşırlar.” Bible Training School, 1 Aralık 1903.

Yeşaya, "doğu rüzgârının günü"nü — onu "sert rüzgâr" diye de adlandırır ve bu rüzgârın dizginlendiğini (stayeth) belirtir — "ölçme"nin başladığı nokta olarak belirler.

> Ölçüyle; sürgün verdiğinde onunla çekişeceksin; doğu rüzgârının gününde sert rüzgârını dindirir. Bundan dolayı Yakup’un suçluluğu böylece arındırılacak; günahını ortadan kaldırmanın bütün meyvesi de budur: sunağın bütün taşlarını parça parça dövülmüş kireç taşları gibi yaptığında, koruluklar ve putlar artık ayakta durmayacak. Yine de surlu şehir ıssız kalacak, konut terk edilecek ve çöl gibi bırakılacak; orada buzağı otlayacak, orada yatacak ve dallarını yiyip tüketecek. Dalları kuruduğunda kırılacaklar; kadınlar gelir, onları ateşe verir; çünkü bu anlayışsız bir halktır; bu yüzden onları yaratan onlara merhamet etmeyecek ve onları biçimlendiren onlara lütuf göstermeyecek. O gün olacak ki, Rab ırmağın yatağından Mısır deresine kadar silkeler ve ey İsrailoğulları, siz tek tek toplanacaksınız. O gün büyük boru çalınacak; Asur ülkesinde yok olmaya yüz tutmuş olanlar ve Mısır ülkesindeki sürgünler gelip Yeruşalim’deki kutsal dağda Rab’be tapınacaklar. Yeşaya 27:6-13.

"Doğu rüzgârı", "Tarşiş'in gemilerini" batıran ve Sur'un fahişesi üzerine yargı getiren güçtür. "Doğu rüzgârı", kralları korkutan güçtür. "Doğu rüzgârı", Mısır'a yedi yıllık kıtlığı doğuran "kavurucu" afeti getiren şeydir; Yusuf ve Firavun bütün dünyayı (Mısır'ı) esaret altına alırken, Mısır'dan kurtuluş sırasında her şeyi yiyip bitiren "çekirgeleri" getiren de "doğu rüzgârı"ydı. İslam "doğu rüzgârı"dır.

Kutsal Kitap peygamberliğindeki reform hareketleri, her reform hareketinin kendine özgü bir teması olduğunu ortaya koyar. Yüz kırk dört binin reform hareketinin teması İslam’dır. 11 Eylül 2001’de, Üçüncü Vay’ın İslamı yeryüzü canavarına saldırdı ve George W. Bush, “ikincisi”, derhal “doğu rüzgarı” üzerine bir kısıtlama getirdi. O olayda, Kızkardeş White’ın kaydettiği gibi, New York şehrinin büyük binaları yıkıldığında, Vahiy’in on sekizinci bölümünün bir ila üç ayetleri yerine geldi. Bu üç ayet, Vahiy’in on sekizinci bölümündeki iki sesten ilkini temsil eder. İkinci ses dördüncü ayette yer alır ve Amerika Birleşik Devletleri’nde Pazar yasasıyla başlayan Babil’den çıkış çağrısını tanımlar. Üçüncü Vay’ın İslamı, yüz kırk dört bin mühürlenirken, Vahiy’in yedinci bölümündeki dört melek tarafından dizginlenir.

> Rab Tanrı kıskanç bir Tanrı’dır; yine de bu nesilde halkının günahlarına ve başkaldırılarına uzun süre sabreder. Eğer Tanrı’nın halkı O’nun öğüdünde yürümüş olsaydı, Tanrı’nın işi ilerlemiş olur, gerçeğin mesajları yeryüzünün yüzünde yaşayan bütün halklara taşınmış olurdu. Tanrı’nın halkı O’na iman etmiş ve sözünü yerine getirenler olmuş, O’nun buyruklarını tutmuş olsaydı, melek göklerde uçarak, rüzgârları yeryüzüne esmeleri için salıvermeye hazırlanan dört meleğe şu mesajı getirmezdi: “Tutun, tutun dört rüzgârı; Tanrı’nın kullarını alınlarında mühürleyinceye kadar yeryüzüne esmesinler.” Ama halk, eski İsrail gibi itaatsiz, nankör ve kutsallıktan yoksun olduğundan, gür bir sesle ilan edilen son merhamet mesajını herkes işitebilsin diye zaman uzatılmaktadır. Rab’bin işi engellenmiş, mühürleme zamanı gecikmiştir. Birçoğu gerçeği duymamıştır. Ama Rab onlara işitip dönmeleri için bir fırsat verecek ve Tanrı’nın büyük işi ilerleyecektir. El Yazmaları Yayınları, cilt 15, 292.

Mühürlenenler, Pazar yasasından önce mühürlenir; çünkü dünya ancak Pazar yasası krizinde Tanrı’nın mührüne sahip erkek ve kadınları görerek uyarılabilir ve dolayısıyla Babil’den çıkmaya çağrılabilir. Yüz kırk dört binin mühürlenmesi 11 Eylül 2001’de başladı, ancak mühürleme zamanı geciktirildi.

Tüm peygamberler son nesle hitap ediyor ve bu pasaj doğrudan son nesle yöneliktir. Bu son nesilde Tanrı’nın halkı “O’nun öğüdünde yürümemişti” ve bu nedenle mühürleme zamanı engellendi ve geciktirildi. Mühürleme zamanı, iki peygamberi öldüren, Vahiy kitabının on birinci bölümündeki dipsiz çukurdan çıkan canavar tarafından geciktirildi ve engellendi. O canavar, Fransız Devrimi döneminde ateizmdi ve şu anda dünyayla yüzleşen “woke-izm”i ortaya atanlar tarafından Future for America hareketine sokulan ateist hareketi sembolize ediyordu. Ardından Future for America, Tanrı’nın öğüdünde yürümeyi bıraktı ve modern eşcinsel gündemlerini teşvik edenlerin, zaman tayinini teşvik eden başkalarıyla birlikte, etkisinin mühürleme zamanını engellemesine izin verdi.

> Bana vahyedilen pek çok şey zihnime üşüşüyor; bunları nasıl dile getireceğimi neredeyse bilemiyorum. Yine de sessiz kalamam. Rab, kendilerini hemcinslerini yönetmek için ortaya atan ve Kutsal Ruh’un mahkûm ettiği planları uygulamaya kalkışan kimselere öfkelidir. Tanrı’nın bu adamları görevlendirmediğini ayırt edemeyişinize, ifade edebileceğimden daha çok şaşırıyorum. Yeni düzen sizi tedirgin etmeli; çünkü onun gökten bir onayı yoktu.

> Doğal yürek, Tanrı’nın işine kendi lekeli, yozlaştırıcı ilkelerini taşımamalıdır. İmanımızın ilkeleri gizlenmemelidir. Üçüncü meleğin mesajı, Tanrı’nın halkı tarafından duyurulmalıdır. Bu mesaj, yüksek sesli çağrıya kadar büyümelidir. Rab, işi sona erdireceği belirlenmiş bir zamana sahiptir; peki o zaman ne zamandır? Bu son günler için ilan edilecek hakikat tüm uluslara bir tanıklık olarak duyurulduğunda, o zaman son gelecektir. Eğer Şeytan’ın gücü bizzat Tanrı’nın tapınağına girebilir ve işleri istediği gibi yönlendirebilirse, hazırlık süresi uzatılacaktır.

> İşte Tanrı’nın halkı için bir bereket mesajıyla gönderdiği insanlara karşı çıkmak amacıyla yapılan hareketlerin sırrı budur. Bu insanlardan nefret edildi. Hem bu insanlar hem de Tanrı’nın mesajı, Mesih’in ilk gelişinde bizzat kendisine duyulan nefret ve gösterilen küçümseme kadar gerçek bir şekilde nefret edilip hor görüldü. Sorumlu konumlarda bulunan kişiler, Şeytan’ın ortaya koyduğu niteliklerin aynısını sergilediler. Zihinleri yönetmeye, insanların akıl ve yeteneklerini beşerî otoritenin hükmü altına almaya çalıştılar. Tanrı’nın bilgisi ve bilgeliğine sahip olmayan ya da Kutsal Ruh’un rehberliği altında bir deneyimi bulunmayan insanların denetimi altına Tanrı’nın kullarını sokmak için çaba harcandı. Gün ışığını hiç görmemesi gereken ilkeler doğdu. O gayrimeşru çocuk, daha ilk nefesini alır almaz boğulmalıydı. Sınırlı insanlar Tanrı’ya, gerçeğe ve Rab’bin seçtiği habercilere karşı savaşarak, cesaret edebildikleri her yolla onların çalışmalarını boşa çıkarmaya uğraştılar. Lütfen Tanrı’nın mesajlarını küçümseyen ve tıpkı din bilginleri ve Ferisiler gibi, Tanrı’nın halkının ihtiyaç duyduğu ışığı ve gerçeği sunmak için Tanrı’nın kullandığı kişilerin bizzat kendilerini hor gören kimselerin hikmet ve planlarında hangi erdem bulunduğunu bir düşünün. 1888 Materyalleri, 1525.

11 Eylül 2001'de başlayan mühürleme dönemi, Şeytan'ın temsilcilerinin bizzat Tanrı'nın tapınağına girmelerine izin verildiği için sekteye uğradı. Burada görülmesi gereken mesele şudur: 1798'den 1844'e kadar Millerci tapınak inşa edildi ve 22 Ekim 1844'te antlaşmanın habercisi ansızın kendi tapınağına geldi. Tapınak ve ordu, papalık tarafından bin iki yüz altmış yıl boyunca ayaklar altına alınmıştı ve papalık ölümcül yarasını aldığında Mesih Millerci tapınağı inşa etme işine başladı; tapınağın simgesi ise birkaç tanıkta kırk altı sayısıdır.

11 Ağustos 1840’ta Vahiy 10’daki melek indi ve Protestanlığın yargılanması başladı. O tarih harfi harfine tekrarlanır.

Kutsal Yazılar’da Tarşiş’in gemilerini batıran, o büyük şehir Sur’u yıkan ve krallar ile tüccarların üç kez “eyvah, eyvah” diye haykırmasına neden olan “doğu rüzgarı”dır. Ama ele aldığımız Yeşaya pasajında “doğu rüzgarının” günü, Tanrı’nın “sert rüzgarını durdurduğu” gündür. Bu pasajda “doğu rüzgarı”, üçüncü meleğin görevini engellemesin diye dizginlenmiştir; bu görev son yağmur zamanında yerine getirilir. Bu pasajda dizginlenen “doğu rüzgarı” konusu, son yağmuru, üçüncü meleğin görevini ve Babil’deki Tanrı’nın diğer çocuklarının dışarı çıkarılıp toplanmasını tanımlamaktadır. O zaman diliminde, yüz kırk dört binin mühürlenmesi sırasında dört melek dört rüzgarı tutmaktadır.

> Bundan sonra yeryüzünün dört köşesinde duran, yeryüzünün dört yelini tutan dört melek gördüm; öyle ki, yel ne yeryüzü üzerinde, ne deniz üzerinde, ne de herhangi bir ağaç üzerinde essin. Sonra doğudan yükselen başka bir melek gördüm; yaşayan Tanrı’nın mührüne sahipti. Yeryüzüne ve denize zarar verme yetkisi kendilerine verilmiş olan dört meleğe yüksek sesle haykırarak dedi ki: “Tanrımız’ın kullarını alınlarına mühürleyinceye dek ne yeryüzüne, ne denize, ne de ağaçlara zarar verin.” Vahiy 7:1–3.

"doğu rüzgarı"nın tutulması, "öfkeli uluslar"ın dizginlenmesi ve "dört rüzgar"ın tutulması, hepsi geç yağmur sırasında gerçekleşir; çünkü Tanrı’nın mührü halkının üzerine geç yağmur döneminde konur. Dört melek tarafından dizginlenen "dört rüzgar", İslam’ın bir sembolüdür.

> “Melekler, bütün yeryüzünün yüzü üzerinde kopup koşmak isteyen, önüne yıkım ve ölüm taşıyan öfkeli bir atla simgelenen dört rüzgârı tutmaktadır.”

> “Ebedî dünyanın tam eşiğinde uyuyacak mıyız? Donuk, soğuk ve ölü mü olacağız? Ah, keşke kiliselerimizde Tanrı’nın Ruhu ve nefesi, halkının içine üflenmiş olsa da ayakları üzerinde dursalar ve yaşasalar. Yolun dar, kapının ise sıkı olduğunu görmemiz gerekir. Fakat o sıkı kapıdan geçtiğimizde, onun genişliği sınırsızdır.” Manuscript Releases, cilt 20, 217.

Bu gerçekleri bir sonraki yazıda daha ayrıntılı ele alacağız, çünkü Tanrı, Kutsal Kitap peygamberliğindeki, krallıklardan "yediden biri" olan sekizinci krallıkla temsil edilen "bu kralların günlerinde" sonsuz bir krallık kurar.

> Ve bu kralların günlerinde göklerin Tanrısı öyle bir krallık kuracaktır ki, bu krallık asla yıkılmayacaktır; ve krallık başka bir halka bırakılmayacak, fakat bütün bu krallıkları parçalayıp tüketecek ve kendisi sonsuza dek duracaktır. Senin, taşın dağdan eller olmaksızın kesildiğini ve demiri, tuncu, kili, gümüşü ve altını parçaladığını görmüş olmandan dolayı, büyük Tanrı bundan sonra olacak şeyleri krala bildirmiştir; ve rüya kesindir, onun yorumu da güvenilirdir. Daniel 2:44, 45.

Back to Articles