Article

# Future for America and July 18, 2020 - Number Six

Amerika için Gelecek ve 18 Temmuz 2020 - Sayı Altı

The Ensign

Asteğmen

Author

Jeff Pippenger

Published

September 23, 2023

Formats

PDF
Word

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> Üç buçuk gün sonra Tanrı’dan gelen yaşam ruhu içlerine girdi ve ayağa kalktılar; onları görenlerin üzerine büyük bir korku düştü. Gökten kendilerine, “Buraya çıkın,” diyen güçlü bir ses duydular. Ve bir bulut içinde göğe yükseldiler; düşmanları onları seyretti. Vahiy 11:11, 12.

After being trampled down in the street, Elijah and Moses receive the Comforter and they then stand upon their feet. Ezekiel’s valley of bones first hear a noise and then experience a shaking, but they were still without breath.

Sokakta ayaklar altına alındıktan sonra, İlyas ve Musa Tesellici’yi alırlar ve sonra ayağa kalkarlar. Hezekiel’in kemikler vadisi önce bir gürültü duyar, sonra bir sarsıntı yaşar, ama hâlâ onlarda soluk yoktur.

> So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:7, 8.

> Böylece bana buyurulduğu gibi peygamberlik ettim; peygamberlik ederken bir gürültü koptu, işte bir sarsıntı oldu ve kemikler, her kemik kendi eşine kavuşarak, bir araya geldiler. Baktım ki üzerlerinde kirişler ve et belirdi, üzerlerini de deri kapladı; ama onlarda nefes yoktu. Hezekiel 37:7, 8.

When the bodies have been reconstituted, they hear the message of the four winds.

Bedenler yeniden oluşturulduğunda, dört rüzgarın mesajını duyarlar.

> Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Ezekiel 37:9, 10.

> Sonra bana dedi ki: Rüzgara peygamberlik et, peygamberlik et, ey insanoğlu, ve rüzgara de: Rab Tanrı şöyle diyor: Dört yelden gel, ey nefes, ve bu öldürülenlerin üzerine üfle ki yaşasınlar. Ben de bana buyurduğu gibi peygamberlik ettim; nefes içlerine girdi, dirildiler ve ayaklarının üzerine doğruldular; çok büyük bir ordu oldular. Hezekiel 37:9, 10.

All the prophets identify the end of the world, so the passage from Ezekiel produces a dilemma for those who wish to avoid the message of Revelation eleven’s two prophets. Of course, for those who wish to reject the message the easiest lie they can tell themselves is that Revelation eleven is just a history that represents the French Revolution, and it has no end of the world application. But if you accept the premise that even Revelation eleven identifies the end of the world, then you must reconcile the fact that the mighty army at the end of the world that presents the third angel’s message in a loud cry is identified as being dead and resurrected in advance of their standing up as God’s army.

Bütün peygamberler dünyanın sonunu işaret eder; bu yüzden Hezekiel’deki pasaj, Vahiy 11’in iki peygamberinin mesajından kaçınmak isteyenler için bir açmaz doğurur. Elbette, mesajı reddetmek isteyenlerin kendilerine söyleyebilecekleri en kolay yalan, Vahiy 11’in yalnızca Fransız Devrimi’ni temsil eden bir tarih anlatısı olduğu ve dünyanın sonuna ilişkin hiçbir uygulaması bulunmadığıdır. Ama Vahiy 11’in dahi dünyanın sonunu işaret ettiğini kabul ederseniz, o zaman dünyanın sonunda üçüncü meleğin mesajını yüksek bir haykırışla ilan eden güçlü ordunun, Tanrı’nın ordusu olarak ayağa kalkmalarından önce ölü ve dirilmiş olarak tanımlandığı gerçeğini bağdaştırmak zorundasınız.

> Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Therefore prophesy and say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, O my people, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, and bring you into the land of Israel. And ye shall know that I am the Lord, when I have opened your graves, O my people, and brought you up out of your graves, And shall put my spirit in you, and ye shall live, and I shall place you in your own land: then shall ye know that I the Lord have spoken it, and performed it, saith the Lord. Ezekiel 37:11–14.

> Sonra bana şöyle dedi: İnsanoğlu, bu kemikler bütün İsrail halkıdır. İşte, şöyle diyorlar: Kemiklerimiz kurudu, umudumuz tükendi; bütünüyle koparıldık. Bu nedenle peygamberlik et ve onlara de: Rab Tanrı şöyle diyor: Bakın, ey halkım, mezarlarınızı açacağım, sizi mezarlarınızdan çıkaracağım ve sizi İsrail ülkesine götüreceğim. Ey halkım, mezarlarınızı açıp sizi mezarlarınızdan çıkardığımda, benim Rab olduğumu bileceksiniz. Ruhumu içinize koyacağım ve yaşayacaksınız; sizi kendi yurdunuza yerleştireceğim. O zaman, ben Rab konuştuğumu ve bunu gerçekleştirdiğimi bileceksiniz, diyor Rab. Hezekiel 37:11-14.

Christ ascended into heaven with a cloud and He returns with clouds, and the clouds represent angels. Moses and Elijah ascend up into heaven in a cloud that represents the message of the third angel that flies in the midst of heaven at the Sunday law in the United States. Moses and Elijah ascend up into heaven at the Sunday law in connection with a message of Islam.

Mesih bir bulutla göğe yükseldi ve bulutlarla geri dönecek; bulutlar melekleri temsil eder. Musa ve İlyas, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasası sırasında göğün ortasında uçan üçüncü meleğin mesajını temsil eden bir bulut içinde göğe yükselirler. Musa ve İlyas, İslam’a dair bir mesajla bağlantılı olarak Pazar yasası sırasında göğe yükselirler.

Isaiah identifies many of the truths connected with this history and in the very same passage that Jesus referenced to identify His work. He employed the prophets Elijah and Elisha as examples of a prophetic message not being received by their own countrymen, and it immediately brought those of the church in Nazareth to anger and they sought to kill him.

Yeşaya, bu öyküyle bağlantılı pek çok gerçeği, İsa’nın kendi hizmetini tanımlamak için atıfta bulunduğu aynı pasajda ortaya koyar. İsa, peygamberlik mesajının kendi hemşehrileri tarafından kabul edilmemesine örnek olarak peygamberler İlyas ve Elisa’yı gösterdi; bu da hemen Nasıra’daki kilisedekileri öfkelendirdi ve onlar onu öldürmek istediler.

> The spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them. For I the Lord love judgment, I hate robbery for burnt offering; and I will direct their work in truth, and I will make an everlasting covenant with them. And their seed shall be known among the Gentiles, and their offspring among the people: all that see them shall acknowledge them, that they are the seed which the Lord hath blessed. I will greatly rejoice in the Lord, my soul shall be joyful in my God; for he hath clothed me with the garments of salvation, he hath covered me with the robe of righteousness, as a bridegroom decketh himself with ornaments, and as a bride adorneth herself with her jewels. For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations.

> Rab Tanrı’nın Ruhu üzerimdedir; çünkü Rab beni alçakgönüllülere iyi haberler müjdelemek için meshetti; yüreği kırıkları sarmam, tutsaklara özgürlük ilan etmem ve bağlı olanlara zindanın açılmasını duyurmam için beni gönderdi. Rab’bin kabul ettiği yılı ve Tanrımızın öç alma gününü ilan etmek; yas tutanların hepsini teselli etmek; Siyon’da yas tutanlara kül yerine güzellik, yas yerine sevinç yağı, keder ruhu yerine övgü giysisi vermek; böylece O yüceltilsin diye, Rab’bin diktiği doğruluk ağaçları diye anılsınlar. Eski harabeleri yeniden kuracaklar, önceki yıkımları kaldırıp ayağa dikecekler ve nice kuşakların ıssız bıraktığı kentleri onaracaklar. Yabancılar durup sürülerinizi güdecek, yabancıların oğulları çiftçileriniz ve bağcılarınız olacak. Ama siz Rab’bin Kâhinleri diye adlandırılacaksınız; insanlar size Tanrımızın Hizmetkârları diyecek; ulusların zenginliğini yiyecek ve onların görkemiyle övüneceksiniz. Utancınızın yerine iki katını alacaksınız; aşağılanma yerine paylarında sevinecekler; bu yüzden kendi topraklarında iki katına sahip olacaklar; sonsuz sevinç onların olacaktır. Çünkü ben, Rab, adaleti severim; yakmalık sunu için yapılan soygundan nefret ederim; işlerini sadakatle yöneteceğim ve onlarla sonsuz bir antlaşma yapacağım. Soyları uluslar arasında, zürriyetleri halklar arasında tanınacak; onları görenlerin hepsi, Rab’bin kutsadığı soy olduklarını kabul edecek. Rab’de büyük sevinç duyacağım, canım Tanrımda coşacak; çünkü beni kurtuluş giysileriyle giydirdi, beni doğruluk kaftanıyla örttü; nasıl damat kendini süslerle donatırsa ve gelin kendini mücevherleriyle süslerse, öyle. Çünkü nasıl toprak filizini çıkarır ve bahçe içine ekilenleri yeşertirse, Rab Tanrı da bütün ulusların önünde doğruluğu ve övgüyü yeşertecek.

> For Zion’s sake will I not hold my peace, and for Jerusalem’s sake I will not rest, until the righteousness thereof go forth as brightness, and the salvation thereof as a lamp that burneth. And the Gentiles shall see thy righteousness, and all kings thy glory: and thou shalt be called by a new name, which the mouth of the Lord shall name. Thou shalt also be a crown of glory in the hand of the Lord, and a royal diadem in the hand of thy God. Thou shalt no more be termed Forsaken; neither shall thy land any more be termed Desolate: but thou shalt be called Hephzibah, and thy land Beulah: for the Lord delighteth in thee, and thy land shall be married. For as a young man marrieth a virgin, so shall thy sons marry thee: and as the bridegroom rejoiceth over the bride, so shall thy God rejoice over thee. I have set watchmen upon thy walls, O Jerusalem, which shall never hold their peace day nor night: ye that make mention of the Lord, keep not silence. And give him no rest, till he establish, and till he make Jerusalem a praise in the earth. The Lord hath sworn by his right hand, and by the arm of his strength, Surely I will no more give thy corn to be meat for thine enemies; and the sons of the stranger shall not drink thy wine, for the which thou hast laboured: But they that have gathered it shall eat it and praise the Lord; and they that have brought it together shall drink it in the courts of my holiness. Go through, go through the gates; prepare ye the way of the people; cast up, cast up the highway; gather out the stones; lift up a standard for the people. Behold, the Lord hath proclaimed unto the end of the world, Say ye to the daughter of Zion, Behold, thy salvation cometh; behold, his reward is with him, and his work before him. And they shall call them, The holy people, The redeemed of the Lord: and thou shalt be called, Sought out, A city not forsaken. Isaiah 61:1–62:12.

> Siyon uğruna susmayacağım, Yeruşalim uğruna dinlenmeyeceğim; doğruluğu bir parlaklık gibi ortaya çıkıncaya, kurtuluşu yanan bir kandil gibi parlayıncaya dek. Uluslar senin doğruluğunu, bütün krallar yüceliğini görecek; ve Rabbin ağzının koyacağı yeni bir adla çağrılacaksın. Rabbin elinde bir görkem tacı, Tanrın’ın elinde krallık sorgucu olacaksın. Artık sana “Terk edilmiş” denmeyecek; ülken de artık “Issız” diye adlandırılmayacak; ama senin adın Hefsiva, ülkenin adı Beula konulacak; çünkü Rab senden hoşnut oluyor ve ülken evlenecek. Çünkü genç bir adam nasıl bir kızla evlenirse, senin oğulların da seninle öyle evlenecek; ve damat gelin üzerinde nasıl sevinirse, Tanrın da senin üzerinde öyle sevinecek. Ey Yeruşalim, surlarının üzerine bekçiler koydum; onlar gündüz de gece de hiç susmayacaklar. Rab’bi anan sizler, susmayın. Ve ona, Yeruşalim’i kurup yeryüzünde övgü konusu yapıncaya kadar, hiç rahat vermeyin. Rab sağ eliyle ve gücünün koluyla ant içti: Artık tahılını düşmanlarına yiyecek olarak vermeyeceğim; emek verdiğin şarabını yabancıların oğulları içmeyecek. Ama onu toplayanlar onu yiyip Rab’bi övecek; onu bir araya getirenler onu kutsallığımın avlularında içecek. Geçin, geçin kapılardan; halk için yolu hazırlayın; yolu yükseltin, yükseltin; taşları ayıklayın; halk için bir sancak kaldırın. İşte, Rab dünyanın uçlarına kadar ilan etti: Siyon kızına deyin ki, “İşte, kurtuluşun geliyor; işte, ödülü onunla birlikte, karşılığı önündedir.” Onlara “Kutsal Halk, Rab’bin Kurtardıkları” denecek; ve sana “Aranan, Terk Edilmemiş Bir Kent” denecek. Yeşaya 61:1-62:12.

The Lord enters into “an everlasting covenant” with the one hundred and forty-four thousand who have previously been “forsaken,” but then become “a city” that is “not forsaken.” They were “desolate,” and dead in the street. Isaiah identifies them as the “Priests of the Lord,” the Lord’s “ministers,” a “holy people” and the “watchmen” on the walls of Zion.

Rab, daha önce "terk edilmiş" olan, ama sonra "terk edilmeyen" bir "şehir" haline gelen yüz kırk dört binle "sonsuz bir antlaşma" yapar. Onlar "ıssız" bırakılmışlardı ve sokak ortasında ölüydüler. Yeşaya onları "Rab'bin kâhinleri", Rab'bin "hizmetkârları", "kutsal bir halk" ve Siyon'un surlarında "bekçiler" olarak tanımlar.

In contrast with those who rejoiced over their dead bodies, God then rejoices over them “as the bridegroom rejoiceth over the bride.” The bride has then been made ready. Just as in the promise to Philadelphia the Lord gives them a “new name,” and He identifies their name as “Hephzibah” and “Beulah.” Hephzibah means my delight is in her, and Beulah means to marry. The Lord marries those represented by Elijah and Moses.

Onların ölü bedenleri üzerine sevinenlerin aksine, Tanrı sonra onlar için "damat gelinle nasıl sevinirse" öyle sevinir. Gelin o zaman hazırlanmıştır. Tıpkı Philadelphia'ya verilen vaatte olduğu gibi, Rab onlara "yeni bir ad" verir ve adlarını "Hephzibah" ve "Beulah" olarak belirler. Hephzibah "hoşnutluğum ondadır" anlamına gelir, Beulah ise "evlenmek" anlamına gelir. Rab, İlyas ve Musa tarafından temsil edilenlerle evlenir.

The work they are given is to prepare the way for Christ Second Coming by preaching the “good tidings” of Christ and His righteousness “unto the end of the world.” They have been anointed by the Comforter in the outpouring of the Spirit and will then be lifted “up as a standard,” as “a great voice from heaven” says “unto them, Come up hither.” They will then be as “a crown of glory” and “a royal diadem” in the hand of the Lord. Zechariah identifies the same crown as an ensign, while also placing the event during the time of the latter rain.

Onlara verilen görev, Mesih’in İkinci Gelişi için yolu hazırlamak üzere Mesih’in ve O’nun doğruluğunun “müjdesini” “dünyanın sonuna kadar” vaaz etmektir. Ruh’un dökülüşünde Tesellici tarafından meshedilmişlerdir ve sonra “bir sancak gibi” yükseltilecekler; gökten gelen “büyük bir ses” de onlara, “Buraya çıkın,” der. O zaman Rab’bin elinde “yücelik tacı” ve “kraliyet diyademi” gibi olacaklar. Zekeriya aynı tacı bir sancak olarak tanımlar ve bu olayın geç yağmur zamanında olacağını belirtir.

> And the Lord their God shall save them in that day as the flock of his people: for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land. For how great is his goodness, and how great is his beauty! corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids. Ask ye of the Lord rain in the time of the latter rain; so the Lord shall make bright clouds, and give them showers of rain, to every one grass in the field. Zechariah 9:16–10:1.

> Ve Rab, onların Tanrısı, o gün onları halkının sürüsü gibi kurtaracak; çünkü onlar, ülkesinin üzerinde bir sancak gibi yükseltilen tacın taşları gibi olacaklar. Onun iyiliği ne büyüktür, güzelliği ne büyüktür! Tahıl gençleri sevindirecek, yeni şarap da genç kızları. Geç yağmur zamanında Rab'den yağmur dileyin; Rab parlak bulutlar yapacak ve herkesin tarlasında ot olsun diye sağanak yağmurlar verecek. Zekeriya 9:16-10:1.

They will be the “flock of His people,” but the Lord has a second flock who are then still in Babylon who he will also call. Their work will be to rebuild the “old” waste places and the “desolations” of many generations. They will be those who return and reestablish the old paths that have been rejected and covered up within Adventism and without Adventism. They will return to the Millerite foundational truths and present them in their purity to Laodicean Adventism and they will also present a message to those outside of Adventism concerning the “old” truths connected with God’s law, especially the Sabbath. In doing so they will use the histories of many generations to illustrate the new history. Their work will take place during the latter rain, when the judgments of God are in the land. When the Lord with His right hand, lifts them up as an ensign the entire world that had previously rejoiced over their dead bodies lying in the street will see the ensign, and hear the watchmen’s warning trumpet.

Onlar "O'nun halkının sürüsü" olacaklar; ama Rab'bin, o sırada hâlâ Babil'de bulunan ve kendisinin ayrıca çağıracağı ikinci bir sürüsü daha vardır. İşleri, "eski" viraneleri ve nice kuşakların "harap olmuş" yerlerini yeniden inşa etmek olacaktır. Onlar, Adventizmin içinde ve dışında reddedilip örtbas edilmiş eski yolları geri getirip yeniden tesis edenler olacaklar. Millerci temel hakikatlere geri dönecek ve onları saf hâlleriyle Laodikya Adventizmine sunacaklar; ayrıca, özellikle Sebt Günü olmak üzere Tanrı'nın yasasıyla bağlantılı "eski" hakikatler konusunda Adventizmin dışındakilere de bir mesaj sunacaklar. Bunu yaparken, yeni tarihi gözler önüne sermek için nice kuşakların tarihlerini kullanacaklar. İşleri, Tanrı'nın yargılarının ülkede olduğu, son yağmur zamanında gerçekleşecek. Rab sağ eliyle onları bir sancak olarak yükselttiğinde, cesetlerinin sokakta yatmasına daha önce sevinmiş olan bütün dünya o sancağı görecek ve nöbetçilerin uyarı borusunu işitecek.

> All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

> Ey dünyanın bütün sakinleri ve yeryüzünde oturanlar, dağlar üzerinde bir sancak kaldırdığında bakın; boru çaldığında dinleyin. Yeşaya 18:3.

In chapter eleven of Revelation when those who had been rejoicing over their dead bodies see them stand up “great fear fell upon them which saw them.”

Vahiy’in on birinci bölümünde, cesetleri üzerinde sevinmiş olanlar onların ayağa kalktığını gördüklerinde, "onları görenlerin üzerine büyük bir korku düştü."

> Then shall the Assyrian fall with the sword, not of a mighty man; and the sword, not of a mean man, shall devour him: but he shall flee from the sword, and his young men shall be discomfited. And he shall pass over to his strong hold for fear, and his princes shall be afraid of the ensign, saith the Lord, whose fire is in Zion, and his furnace in Jerusalem. Isaiah 31:8, 9.

> O zaman Asur kılıçla düşecek, ama bir yiğidin kılıcıyla değil; onu yiyip bitiren kılıç da sıradan bir adamınki olmayacak. O ise kılıçtan kaçacak, gençleri de bozguna uğrayacak. Korkudan muhkem kalesine sığınacak, prensleri sancağın önünde korkuya kapılacak, diyor Rab; ateşi Siyon’da, ocağı Yeruşalim’dedir. Yeşaya 31:8-9.

All the prophet’s testimonies come together in the book of Revelation. The Assyrian represents the king of the north in Daniel eleven verse forty to forty-five who comes to his end with none to help. When the one hundred and forty-four thousand, who are God’s watchmen, blow the trumpet the entire world will hear and be afraid. Those represented by the two prophets will be “anointed” by the Comforter “to preach good tidings” that are the “tidings out of the east and out of the north” that “trouble” the king of the north in Daniel chapter eleven verse forty-four and that marks the beginning of the persecution of the Sunday law crisis. At that time the Gentiles will respond to the message to come out of Babylon and come and join the priests of the Lord, who are also represented as “a root of Jesse,” thus identifying the biblical methodology that they will use to present the warning message unto the Gentiles.

Tüm peygamberlerin tanıklıkları Vahiy kitabında bir araya gelir. Asurlu, Daniel kitabı on birinci bölüm kırkıncıdan kırk beşinci ayete kadar anlatılan ve kendisine yardım eden kimse olmadan sonunu bulan kuzeyin kralını temsil eder. Tanrı’nın nöbetçileri olan yüz kırk dört bin boruyu çaldığında, bütün dünya işitecek ve korkuya kapılacaktır. İki peygamber tarafından temsil edilenler, ‘müjdeyi duyurmak’ için Teselli Edici tarafından ‘meshedilecekler’; bu müjde, Daniel kitabı on birinci bölüm kırk dördüncü ayette kuzeyin kralını ‘rahatsız eden’ ‘doğudan ve kuzeyden gelen haberler’dir ve Pazar yasası krizindeki zulmün başlangıcını işaret eder. O zaman uluslar Babil’den çıkma çağrısına yanıt verecek ve gelip Rab’bin kâhinlerine katılacaklar; onlar aynı zamanda ‘Yişay’ın kökü’ olarak da temsil edilirler ve böylece uyarı mesajını uluslardan olanlara sunmak için kullanacakları Kutsal Kitap’a uygun yöntemi ortaya koyarlar.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

> O gün Yişay’ın kökü, halklar için bir sancak olarak duracak; uluslar ona yönelecek, konutu görkemli olacak. O gün Rab, Asur’dan, Mısır’dan, Patros’tan, Kûş’tan, Elam’dan, Şinar’dan, Hamat’tan ve denizin adalarından geride kalan halkını geri getirmek için elini ikinci kez uzatacak. Uluslar için bir sancak dikecek, İsrail’in sürülmüşlerini toplayacak, Yahuda’nın dağılmışlarını yeryüzünün dört bucağından bir araya getirecek. Yeşaya 11:10-12.

The Lord gathered His people on September 11, 2001 with the message that identified Islam’s attack as the arrival of the third woe. The Lord gathers His people again a second time after they have been dead in the street. When He does so those gathered are identified as “the outcasts of Israel,” the “dispersed of Judah.” They were cast out into the streets on July 18, 2020, but they are gathered a second time to be the ensign that gathers God’s other flock that are still in Babylon. The gathering of those still in Babylon begins at the Sunday law in the United States, which is the second of two voices in Revelation eighteen.

Rab, İslam'ın saldırısını üçüncü “vay”ın gelişi olarak tanımlayan mesajla, 11 Eylül 2001'de halkını topladı. Rab, halkını sokakta ölü kaldıktan sonra ikinci kez yeniden toplar. Bunu yaptığında, toplananlar “İsrail’in kovulmuşları”, “Yahuda’nın dağılmışları” olarak tanımlanır. 18 Temmuz 2020'de sokağa atıldılar, ancak Babil’de hâlâ bulunan Tanrı’nın diğer sürüsünü toplayacak sancak olmak üzere ikinci kez toplanırlar. Babil’de hâlâ bulunanların toplanması, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasıyla başlar; bu, Vahiy on sekizinci bölümdeki iki sesten ikincisidir.

The first gathering took place on September 11, 2001 when Islam struck the United States. As the ensign that is to be gathered a second time they are represented as the root of Jesse, which is a symbol which represents the work of Alpha and Omega illustrating the end of a thing with the beginning of a thing. The first gathering was marked by an Islamic strike upon the United States and illustrates and identifies an Islamic strike upon the United States as the second gathering. When the root of Jesse stands for an ensign to the Gentiles his “rest” shall be glorious, for the ensign will lead those still in Babylon back to the biblical old path of the seventh-day Sabbath, thus marking the raising of the ensign for the Gentiles at the Sunday law crisis.

İlk toplanma, İslam’ın Amerika Birleşik Devletleri’ne saldırdığı 11 Eylül 2001’de gerçekleşti. İkinci kez toplanacak sancak olarak, Jesse’nin kökü olarak temsil edilirler; bu, bir şeyin sonunu bir şeyin başlangıcıyla gösteren Alfa ve Omega’nın işini temsil eden bir semboldür. İlk toplanma, Amerika Birleşik Devletleri’ne yönelik İslami bir saldırıyla işaretlendi ve bu, ikinci toplanmayı Amerika Birleşik Devletleri’ne yönelik İslami bir saldırı olarak hem tasvir eder hem de tanımlar. Jesse’nin kökü uluslar için bir sancak olarak durduğunda, onun "dinlenişi" görkemli olacaktır; çünkü sancak, hâlâ Babil’de olanları Kutsal Kitap’taki Yedinci Gün Sebti’nin eski yoluna geri götürecek, böylece Pazar günü yasası krizi sırasında uluslar için sancağın kaldırılışını işaret edecektir.

The “ensign” first experiences a purification process that has been illustrated in Malachi chapter three, the two temple cleansings of Christ and of course the parable of the ten virgins at the end of the Millerite movement. The purification process at the beginning is repeated to the very letter at the end, and is represented by Isaiah in connection with a singular table that has been noted in a book. The rebellion of Adventism is the counterfeit table produced in 1863 to reject and replace the two tables noted in the book of Habakkuk chapter two.

"sancak" önce, Malaki’nin üçüncü bölümünde, Mesih’in yaptığı iki tapınak temizliğinde ve elbette Millerci hareketin sonunda yer alan on bakire benzetmesinde tasvir edilen bir arınma sürecini yaşar. Başlangıçtaki arınma süreci, sonunda harfi harfine tekrarlanır ve Yeşaya tarafından, bir kitapta kaydedilen tek bir levhayla bağlantılı olarak temsil edilir. Adventizmin isyanı, Habakkuk kitabının ikinci bölümünde belirtilen iki levhayı reddetmek ve onların yerine geçmek üzere 1863’te üretilen sahte levhadır.

> Now go, write it before them in a table, and note it in a book, that it may be for the time to come for ever and ever: That this is a rebellious people, lying children, children that will not hear the law of the Lord: Which say to the seers, See not; and to the prophets, Prophesy not unto us right things, speak unto us smooth things, prophesy deceits: Get you out of the way, turn aside out of the path, cause the Holy One of Israel to cease from before us. Wherefore thus saith the Holy One of Israel, Because ye despise this word, and trust in oppression and perverseness, and stay thereon: Therefore this iniquity shall be to you as a breach ready to fall, swelling out in a high wall, whose breaking cometh suddenly at an instant. And he shall break it as the breaking of the potters’ vessel that is broken in pieces; he shall not spare: so that there shall not be found in the bursting of it a sherd to take fire from the hearth, or to take water withal out of the pit. For thus saith the Lord God, the Holy One of Israel; In returning and rest shall ye be saved; in quietness and in confidence shall be your strength: and ye would not. But ye said, No; for we will flee upon horses; therefore shall ye flee: and, We will ride upon the swift; therefore shall they that pursue you be swift. One thousand shall flee at the rebuke of one; at the rebuke of five shall ye flee: till ye be left as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill. And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. For the people shall dwell in Zion at Jerusalem: thou shalt weep no more: he will be very gracious unto thee at the voice of thy cry; when he shall hear it, he will answer thee. Isaiah 30:8–19.

> Şimdi git, bunu onların önünde bir levhaya yaz ve bir kitaba kaydet; ileride, sonsuzlara dek kalsın diye: Bu, isyankâr bir halktır; yalancı çocuklar, Rab’bin yasasını dinlemek istemeyen çocuklar; görenlere, “Görmeyin” diyen; peygamberlere, “Bize doğru olanı peygamberlik etmeyin; bize tatlı şeyler söyleyin, aldatıcı şeyler peygamberlik edin. Yoldan çekilin, patikadan ayrılın; İsrail’in Kutsalı’nı önümüzden kaldırın” diyen. Bu yüzden, İsrail’in Kutsalı şöyle diyor: Bu sözü hor gördüğünüz, zorbalık ve çarpıklığa güvendiğiniz ve ona dayandığınız için, bu suçunuz size, yıkılmaya hazır yüksek bir duvardaki kabarmış bir çatlak gibi olacak; onun yıkılışı ansızın, bir anda gelecek. O, çömlekçinin kabını kırar gibi onu kırıp paramparça edecek; esirgemeyecek; öyle ki, parçalanışında ne ocaktan ateş almaya, ne de çukurdan su çekmeye yarayacak bir çömlek parçası bulunmayacak. Çünkü Rab Tanrı, İsrail’in Kutsalı şöyle diyor: Dönüş ve sükûnetle kurtulacaksınız; dinginlik ve güven gücünüz olacak; ama siz istemediniz. Siz, “Hayır, atlara binip kaçacağız” dediniz; bu yüzden kaçacaksınız. “Hızlı atlara bineceğiz” dediniz; bu yüzden sizi kovalayanlar hızlı olacak. Bir kişinin azarıyla bin kişi kaçacak; beş kişinin azarıyla siz kaçacaksınız; ta ki bir dağın tepesinde bir işaret direği, bir tepenin üstünde bir sancak gibi yapayalnız kalıncaya dek. Bunun için Rab, size lütfetmek için bekleyecek; size merhamet etmek için kendini yüceltecek. Çünkü Rab yargı Tanrısıdır; O’nu bekleyenlerin tümü ne mutludur. Çünkü halk Siyon’da, Yeruşalim’de oturacak; artık ağlamayacaksın. Feryadının sesini duyunca sana çok lütfedecek; onu işittiğinde sana karşılık verecek. Yeşaya 30:8-19.

In 1863 Adventism began the process of rejecting the prophetic message of William Miller as represented upon the two sacred tables of Habakkuk. Jesus illustrates the end with the beginning. In this passage the rebels at the beginning of Adventism, also represent the rebels at the end of Adventism. In both cases the rebellion represents a rejection of the prophetic message and methodology of each history, when they proclaim to the “seers,” “See not; and to the prophets, Prophesy not unto us right things, speak unto us smooth things, prophesy deceits.”

1863’te Adventizm, Habakkuk’un iki kutsal levhası üzerinde temsil edildiği üzere William Miller’ın peygamberlik mesajını reddetme sürecine girdi. İsa, sonu başlangıçla açıklar. Bu pasajda Adventizmin başlangıcındaki isyancılar, Adventizmin sonundaki isyancıları da temsil eder. Her iki durumda da isyan, her tarihsel dönemin peygamberlik mesajı ve yönteminin reddini temsil eder; çünkü onlar “görenlere”, “Görmeyin”; “peygamberlere” ise, “Bize doğru şeyleri peygamberlik etmeyin, hoş sözler söyleyin, aldatıcı şeyleri peygamberlik edin” derler.

They also determine to leave the path when they proclaim “Get you out of the way, turn aside out of the path, cause the Holy One of Israel to cease from before us.” The path of the righteous is the “old paths” of Jeremiah chapter six verses sixteen and seventeen. The rebels determine not to walk in the foundational truths or to hearken to the sound of the trumpet that is blown by the watchmen that have been lifted up, representing the Millerite movement and the movement of Future for America.

Ayrıca, “Yoldan çekilin, yoldan sapın, İsrail’in Kutsalı’nı önümüzden uzaklaştırın” diye ilan ettiklerinde yolu terk etmeye de karar verirler. Doğruların yolu, Yeremya’nın altıncı bölüm, on altı ve on yedinci ayetlerindeki “eski yollar”dır. Asiler, temel hakikatlerde yürümemeye ve Millerci hareketi ile Future for America hareketini temsil eden, yükseltilmiş nöbetçilerin üflediği borunun sesine kulak vermemeye karar verirler.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. Jeremiah 6:16–19.

> Rab şöyle diyor: Yollarda durun ve bakın, eski yolları sorun, iyi yolun nerede olduğunu, ve o yolda yürüyün; ve canlarınız için huzur bulacaksınız. Ama onlar, “O yolda yürümeyeceğiz,” dediler. Ayrıca üzerinize bekçiler koydum, şöyle diyerek: “Boru sesine kulak verin.” Ama onlar, “Dinlemeyeceğiz,” dediler. Bu nedenle işitin, ey uluslar; ve bilin, ey topluluk, onların arasında ne olduğunu. Ey yeryüzü, işit: İşte, bu halkın üzerine kötülük getireceğim, yani düşüncelerinin meyvesini; çünkü ne sözlerime ne de kanunuma kulak verdiler, tersine onu reddettiler. Yeremya 6:16-19.

The rebels’ refusal to walk in the old paths is also represented as their desire to “cause the Holy One of Israel to cease from before them”, and represents the rejection of the message of the Midnight Cry which is premised upon the Alpha and Omega illustrating the end of Adventism with the beginning.

Asilerin eski yollarda yürümeyi reddetmeleri, aynı zamanda “İsrail’in Kutsalı’nı önlerinden uzaklaştırmak” arzuları olarak da ifade edilir ve Alfa ve Omega’nın başlangıçla Adventizmin sonunu tasvir etmesine dayanan Gece Yarısı Çağrısı mesajının reddini temsil eder.

> “They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> Yolun başında, arkalarında yerleştirilmiş parlak bir ışık vardı; bir melek bunun 'gece yarısı çağrısı' olduğunu söyledi. Bu ışık tüm yol boyunca parlıyordu ve ayaklarını aydınlatıyordu, böylece tökezlemesinler diye.

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> Hemen önlerinde olup onları şehre götüren İsa’dan gözlerini ayırmadıkları sürece güvendeydiler. Ama kısa süre sonra bazıları yoruldu ve şehrin çok uzakta olduğunu, oraya çoktan girmiş olmayı beklediklerini söylediler. Bunun üzerine İsa görkemli sağ kolunu kaldırarak onları cesaretlendirirdi; kolundan çıkan bir ışık advent kafilesinin üzerinde dalgalanırdı ve onlar da ‘Aleluya!’ diye haykırırlardı. Bazıları ise düşüncesizce arkalarındaki ışığı inkâr ettiler ve kendilerini buralara kadar götürenin Tanrı olmadığını söylediler. Arkalarındaki ışık söndü, ayaklarını tam bir karanlıkta bıraktı; onlar da sendeleyip işareti de İsa’yı da gözden kaybettiler ve patikadan aşağı, aşağıdaki karanlık ve kötü dünyaya düştüler. Ellen G. White’ın Hıristiyan Deneyimi ve Öğretileri, 57.

The purification process represented by the Midnight Cry produces two classes of worshippers, and Isaiah chapter thirty represents the foolish virgins lack of oil as an inability to gather water or fire, which are both symbols of the Comforter when Isaiah writes, “whose breaking cometh suddenly at an instant. And he shall break it as the breaking of the potters’ vessel that is broken in pieces; he shall not spare: so that there shall not be found in the bursting of it a sherd to take fire from the hearth, or to take water withal out of the pit.” Their judgment comes “suddenly” as represented by the cry at midnight, when they then find that it is too late to obtain the oil. The fire and water in Isaiah’s testimony are simply another representation of the oil in the parable of the ten virgins. Oil, water and fire represent character, they represent the message and also the presence of the Comforter. None of these symbols can be obtained when the judgment of the ten virgins “cometh suddenly at an instant.” It is then too late.

Gece Yarısı Feryadı’nın temsil ettiği arınma süreci, ibadet edenlerin iki sınıfını ortaya çıkarır ve Yeşaya’nın otuzuncu bölümü, akılsız bakirelerin yağdan yoksun oluşunu su ya da ateş toplayamama olarak temsil eder; bu ikisi de, Yeşaya şöyle yazdığında, Tesellici’nin sembolleridir: “onun kırılışı bir anda, ansızın gelir. Ve onu, çömlekçinin kabının parça parça kırılışı gibi kıracaktır; esirgemeyecektir; öyle ki, yıkılışında, ocaktan ateş almak için veya çukurdan su almak için bir çanak parçası dahi bulunmayacaktır.” Yargıları, gece yarısı feryadıyla temsil edildiği üzere “ansızın” gelir; o zaman yağ edinmek için artık çok geç olduğunu anlarlar. Yeşaya’nın tanıklığındaki ateş ve su, on bakire meselindeki yağın yalnızca başka bir temsilidir. Yağ, su ve ateş karakteri temsil eder; mesajı ve aynı zamanda Tesellici’nin varlığını da temsil ederler. On bakirenin yargısı “bir anda ansızın” geldiğinde, bu sembollerden hiçbiri edinilemez. O zaman artık çok geçtir.

The only safety is in “returning,” which is the promise made to Jeremiah when he represented those that were disappointed at the first disappointment. If God’s people would return unto Him, He would return unto them, but the rebels refuse and the light that illuminated the path went out. The light at the beginning was the Midnight Cry and the path forward was illuminated by Christ’s glorious right arm all the way into eternity. Christ was in front of those on the path and the light behind must be the same light, for Christ illustrates the end of the path with the beginning of the path. The Midnight Cry was and is present truth.

Tek güvenlik “geri dönmek”tedir; bu, Yeremya’ya, ilk hayal kırıklığında hayal kırıklığına uğrayanları temsil ettiğinde verilen vaattir. Tanrı’nın halkı O’na dönerse, O da onlara döner; fakat isyankârlar geri dönmeyi reddediyor ve yolu aydınlatan ışık söndü. Başlangıçtaki ışık Gece Yarısı Feryadı idi ve ileriye giden yol, ta sonsuzluğa kadar, Mesih’in görkemli sağ kolu tarafından aydınlatılıyordu. Mesih yoldakilerin önündeydi ve arkadaki ışığın da aynı ışık olması gerekir; çünkü Mesih, yolun sonunu yolun başlangıcıyla gösterir. Gece Yarısı Feryadı, şimdiki hakikatti ve hâlâ öyledir.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> "Bana sık sık, beşinin akıllı, beşinin ise akılsız olduğu on bakirenin benzetmesi hatırlatılır. Bu benzetme harfi harfine yerine gelmiş ve gelecektir; çünkü bu zaman için özel bir uygulaması vardır ve üçüncü meleğin mesajı gibi, yerine gelmiş ve zamanın sonuna dek şimdiki hakikat olmaya devam edecektir." Review and Herald, 19 Ağustos 1890.

A desire to cause the Holy One to cease from before them is a rejection of not only Christ, but Christ as the Alpha and Omega. It is the rejection of the Midnight Cry message. The Midnight Cry message in the beginning of Adventism was a correction of the failed prediction.

Kutsal Olan’ı onların önünden uzaklaştırma isteği, yalnızca Mesih’i değil, Alfa ve Omega olan Mesih’i de reddetmektir. Bu, Gece Yarısı Çığlığı mesajının reddidir. Adventizmin başlangıcındaki Gece Yarısı Çığlığı mesajı, tutmayan tahminin bir düzeltmesiydi.

The rebels who rejected the “old paths” and created a counterfeit “table” separate from the righteous as represented in the Millerite movement’s fulfillment of the Midnight Cry. Then “One thousand” fled “at the rebuke of one” and the movement suddenly went from fifty thousand down to fifty. They fled because of the “rebuke” which came from the “five” wise virgins who told them they had no oil to share, and that they must go and buy their own oil. The separation of the foolish from the wise left the wise virgins “as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill.” The rebellion of the foolish virgins on October 22, 1844 illustrated the rebellion of 1863, for October 22, 1844 was the beginning of the nineteen years that represents the end of the “seven times” of Leviticus twenty-six. We have more to say on this subject, but the rebellion in 1844 typified the rebellion of 1863 and marks the point when the counterfeit table was created.

"Eski yolları" reddedip doğrulardan ayrı sahte bir "tablo" oluşturan isyancılar, Millerci hareketin Gece Yarısı Çağrısı’nın yerine getirilişinde temsil edildi. Ardından "Bin kişi" "birinin azarlamasıyla" kaçtı ve hareket aniden elli binden elliye düştü. Paylaşacak yağları olmadığını söyleyen ve gidip kendi yağlarını satın almaları gerektiğini bildiren "beş" akıllı bakireden gelen "azarlama" yüzünden kaçtılar. Akılsızların akıllılardan ayrılması, akıllı bakireleri "dağın tepesinde bir işaret ve bir tepenin üzerinde bir sancak gibi" bıraktı. 22 Ekim 1844’teki akılsız bakirelerin isyanı, 1863’teki isyanı örnekledi; çünkü 22 Ekim 1844, Levililer yirmi altının "yedi kez"inin sonunu temsil eden on dokuz yılın başlangıcıydı. Bu konuda söyleyecek daha çok şeyimiz var, ama 1844’teki isyan 1863’teki isyanı örnekledi ve sahte tablonun oluşturulduğu noktayı işaret eder.

The fear that is experienced by the foolish virgins, is the fear represented when the wise virgins are brought back to life and stand upon their feet. It is then too late to return from the disappointment of July 18, 2020, and the next thing to happen is the ascension up into heaven that takes place at the Sunday law. It is then that a great earthquake takes place.

Akılsız bakirelerin yaşadığı korku, akıllı bakireler diriltildiklerinde ve ayağa kalktıklarında temsil edilen korkudur. O zaman, 18 Temmuz 2020’nin hayal kırıklığından geri dönmek için artık çok geçtir ve sıradaki olay, Pazar yasası sırasında gerçekleşecek göğe yükseliştir. İşte o zaman büyük bir deprem meydana gelir.

> And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:13, 14.

> Ve aynı saatte büyük bir deprem oldu; şehrin onda biri yıkıldı ve depremde yedi bin kişi öldü. Geriye kalanlar korkuya kapıldılar ve göklerin Tanrısı’na yücelik verdiler. İkinci bela geçti; işte, üçüncü bela çabucak geliyor. Vahiy 11:13, 14.

Revelation eleven identifies that during the French Revolution a tenth part of the city fell, and in that history the nation of France, a nation that consisted of two prophetic horns represented as Sodom and Egypt was overthrown. The two horns of France typify the two horns of the United States.

Vahiy 11, Fransız Devrimi sırasında şehrin onda birinin yıkıldığını belirtir ve o dönemde, Sodom ve Mısır olarak temsil edilen iki peygamberî boynuza sahip Fransa ulusu devrildi. Fransa’nın iki boynuzu, Amerika Birleşik Devletleri’nin iki boynuzuna örnek teşkil eder.

France was prophetically one of ten kingdoms that represent pagan Rome in Daniel seven, and therefore a tenth part of the kingdom (city) fell. In fact, of those ten horns of Daniel seven that ultimately placed the papacy on the throne of the earth in 538, France was the primary kingdom that established the papacy. As one of the ten powers of Daniel seven France typifies the role of the two horned earth beast of Revelation thirteen. The United States accomplishes the same work for the papacy at the end as France did at the beginning. The United States is the premier power of ten kings that represent the United Nations, and it falls at the earthquake of the Sunday law. We will address these verses more fully in the next article.

Fransa, peygamberlik açısından Daniel’in yedinci bölümünde putperest Roma’yı temsil eden on krallıktan biriydi ve bu nedenle krallığın (şehrin) onda biri yıkıldı. Nitekim, 538’de papalığı yeryüzünün tahtına nihayet oturtan Daniel’in yedinci bölümündeki o on boynuzdan papalığı tesis eden başlıca krallık Fransa’ydı. Daniel’in yedinci bölümündeki on güçten biri olarak Fransa, Vahiy on üçüncü bölümdeki iki boynuzlu yeryüzü canavarının rolünü örnekler. Birleşik Devletler, sonunda papalık için başlangıçta Fransa’nın yaptığıyla aynı işi yerine getirir. Birleşik Devletler, Birleşmiş Milletleri temsil eden on kralın en önde gelen gücüdür ve Pazar yasasının depreminde yıkılır. Bu ayetleri bir sonraki makalede daha kapsamlı ele alacağız.

One of the primary issues of this article is that it is a message that brings God’s people to their feet, for the Comforter that brings them to their feet represents the oil, which not only represents the Holy Spirit but also the communications that God sends to His people. The message of Revelation eleven that brings Moses and Elijah to their feet is also represented with the promise given to Jeremiah.

Bu makalenin başlıca meselelerinden biri, Tanrı’nın halkını ayağa kaldıran bir mesaj oluşudur; çünkü onları ayağa kaldıran Tesellici, yağı temsil eder; yağ ise yalnızca Kutsal Ruh’u değil, Tanrı’nın halkına gönderdiği mesajları da temsil eder. Musa ile İlyas’ı ayağa kaldıran Vahiy 11’in mesajı, Yeremya’ya verilen vaatle de temsil edilir.

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brazen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:19–21.

> Bundan dolayı RAB şöyle diyor: Eğer geri dönersen, seni yeniden getireceğim ve önümde duracaksın; eğer değerliyi değersiz olandan ayırırsan, benim ağzım olacaksın. Onlar sana dönsün; ama sen onlara dönme. Ve seni bu halka karşı muhkem bir tunç duvar yapacağım; sana karşı savaşacaklar, ama sana üstün gelemeyecekler; çünkü seni kurtarmak ve seni çekip kurtarmak için seninleyim, diyor RAB. Seni kötülerin elinden kurtaracağım ve seni korkunç olanın elinden geri satın alacağım. Yeremya 15:19-21.

Isaiah had made the same appeal when he said “For thus saith the Lord God, the Holy One of Israel; In returning and rest shall ye be saved.” Isaiah added that the “returning” was in connection with the tarrying time of the parable, for he wrote, “And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him.”

Yeşaya, "Çünkü Rab Tanrı, İsrail’in Kutsalı, şöyle diyor: Dönüş ve sükûnetle kurtulacaksınız." dediğinde aynı çağrıyı yapmıştı. Yeşaya ayrıca, "dönüş"ün benzetmedeki bekleme zamanı ile bağlantılı olduğunu da eklemişti; çünkü şöyle yazdı: "Bu yüzden Rab size lütuf gösterebilmek için bekleyecek, bu yüzden size merhamet edebilmek için yücelecek; çünkü Rab yargı Tanrısıdır; O’nu bekleyenlerin hepsi ne mutlu."

The privilege of being God’s “mouth” as Jeremiah identified is the privilege of speaking for God at the time when the United States “speaks as a dragon.” The words that will then be spoken by God’s people is the warning against the mark of the papal beast. To partake in that glorious movement requires that we return.

Yeremya’nın belirttiği gibi Tanrı’nın “ağzı” olma ayrıcalığı, Amerika Birleşik Devletleri “ejderha gibi konuştuğunda” Tanrı adına konuşma ayrıcalığıdır. O zaman Tanrı’nın halkının söyleyeceği sözler, papalık canavarının işaretine karşı bir uyarı olacaktır. O görkemli harekete katılmak, geri dönmemizi gerektirir.

> If thou wilt return, O Israel, saith the Lord, return unto me: and if thou wilt put away thine abominations out of my sight, then shalt thou not remove. And thou shalt swear, The Lord liveth, in truth, in judgment, and in righteousness; and the nations shall bless themselves in him, and in him shall they glory. For thus saith the Lord to the men of Judah and Jerusalem, Break up your fallow ground, and sow not among thorns. Circumcise yourselves to the Lord, and take away the foreskins of your heart, ye men of Judah and inhabitants of Jerusalem: lest my fury come forth like fire, and burn that none can quench it, because of the evil of your doings. Declare ye in Judah, and publish in Jerusalem; and say, Blow ye the trumpet in the land: cry, gather together, and say, Assemble yourselves, and let us go into the defenced cities. Set up the standard toward Zion: retire, stay not: for I will bring evil from the north, and a great destruction. The lion is come up from his thicket, and the destroyer of the Gentiles is on his way; he is gone forth from his place to make thy land desolate; and thy cities shall be laid waste, without an inhabitant. Jeremiah 4:1–7.

> Eğer dönecek olursan, ey İsrail, diyor Rab, bana dön; ve iğrençliklerini gözümün önünden kaldırırsan, o zaman sürülmeyeceksin. Ve şöyle ant içeceksin: “Rab yaşıyor”—gerçekte, yargıda ve doğrulukta; uluslar O’nda kendilerini kutsayacak ve O’nda övünecekler. Çünkü Rab Yahuda ve Yeruşalim’in insanlarına şöyle diyor: Nadasa bırakılmış toprağınızı sürün, dikenler arasına ekmeyin. Kendinizi Rab için sünnet edin, yüreğinizin sünnetsizliğini kaldırın, ey Yahuda adamları ve Yeruşalim sakinleri; yoksa öfkem ateş gibi fışkırır ve yaptığınız kötülük yüzünden kimse söndüremeden yakıp kavurur. Yahuda’da ilan edin, Yeruşalim’de duyurun; deyin: Ülkede boru çalın; haykırın, toplanın ve deyin: Bir araya gelin, müstahkem şehirlere gidelim. Siyon’a doğru işaret sancağını dikin; geri çekilin, durmayın; çünkü kuzeyden kötülük ve büyük bir yıkım getireceğim. Aslan çalılığından çıkmış, ulusların yok edicisi yola koyulmuş; ülkeni ıssız etmek için yerinden çıkmıştır; ve şehirlerin, içinde oturan kalmadan, viran olacak. Yeremya 4:1-7.

> But the spirit of the Lord came upon Gideon, and he blew a trumpet; and Abiezer was gathered after him. And he sent messengers throughout all Manasseh; who also was gathered after him: and he sent messengers unto Asher, and unto Zebulun, and unto Naphtali; and they came up to meet them. Judges 6:34, 35.

> Ama Rab'bin Ruhu Gidyon'un üzerine indi; o da boru çaldı; Abiezerliler onun ardından toplandı. Bütün Manaşşe'ye ulaklar gönderdi; onlar da onun ardından toplandılar. Aşer'e, Zevulun'a ve Naftali'ye de ulaklar gönderdi; onlar da onlarla buluşmak için yola çıktılar. Hakimler 6:34, 35.

Back to Articles