Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Four

Daniel Kitabı - Sayı Yüz Elli Dört

Understanding Daniel’s Last Vision: The Significance of Belteshazzar and the Unveiling of Prophecy

Daniel’in Son Görümünü Anlamak: Belteşassar’ın Önemi ve Kehanetin Açığa Çıkışı

Author

Jeff Pippenger

Published

March 23, 2024

Formats

PDF
Word

The last vision of Daniel consists of the last three chapters. The first of those chapters, as with the last of those three chapters identifies the experience of Daniel, and the middle chapter identifies the prophetic history that addresses the final rise and fall of the counterfeit king of the north. The first chapter is as the last, and the middle chapter represents the rebellion of the counterfeit king of the north. Daniel’s last vision, the vision of the Hiddekel River, bears the signature of Alpha and Omega, who is the Truth. As we begin to address Daniel’s last vision, we will start with verse one.

Daniel’in son görümü son üç bölümden oluşur. Bu bölümlerden ilki, tıpkı bu üç bölümün sonuncusu gibi, Daniel’in deneyimini tanımlar ve ortadaki bölüm ise sahte Kuzey Kralı’nın nihai yükseliş ve çöküşünü ele alan peygamberî tarihi tanımlar. İlk bölüm sonuncusu gibidir ve ortadaki bölüm sahte Kuzey Kralı’nın isyanını temsil eder. Daniel’in son görümü, Hiddekel Nehri görümü, Hakikat olan Alfa ve Omega’nın imzasını taşır. Daniel’in son görümünü ele almaya başlarken, birinci ayetten başlayacağız.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> Pers Kralı Koreş’in üçüncü yılında, Belteşatsar diye adlandırılan Daniel’e bir şey vahyedildi; ve o şey gerçekti, fakat belirlenen süre uzundu; ve o şeyi anladı ve görüme dair anlayış sahibi oldu. Daniel 10:1.

There are several truths wrapped up in this verse. The first is Daniel’s name of “Belteshazzar”.

Bu ayette birkaç gerçek saklıdır. İlki, Daniel'in adının "Belteshazzar" olmasıdır.

> Unto whom the prince of the eunuchs gave names: for he gave unto Daniel the name of Belteshazzar; and to Hananiah, of Shadrach; and to Mishael, of Meshach; and to Azariah, of Abednego. Daniel 1:7.

> Hadımların başı onlara adlar koydu: Daniel’e Belteshazzar, Hananiah’a Shadrach, Mishael’e Meshach, Azariah’a ise Abednego adını verdi. Daniel 1:7.

Daniel was given the name “Belteshazzar” in chapter one, and he is never identified as “Belteshazzar” again until his last vision is introduced. Belteshazzar is therefore his name in his first and last testimony. The change of a name in prophecy represents a symbol of the covenant relation between God and His people. When the Lord entered into covenant with Abram and Sarai, He changed their names to Abraham and Sarah. He changed Jacob’s name to Israel, and He promises to give His last day covenant people a new name.

Daniel’e birinci bölümde "Belteshazzar" adı verildi ve son görümü tanıtılıncaya kadar bir daha "Belteshazzar" olarak anılmaz. Bu nedenle Belteshazzar, onun ilk ve son tanıklığındaki adıdır. Peygamberlikte bir adın değişmesi, Tanrı ile halkı arasındaki antlaşma ilişkisinin bir simgesidir. Rab, Abram ve Sarai ile antlaşma yaptığında, onların adlarını Abraham ve Sarah olarak değiştirdi. Jacob’un adını da Israel olarak değiştirdi ve son günlerdeki antlaşma halkına yeni bir ad vereceğine söz verir.

> For Zion’s sake will I not hold my peace, and for Jerusalem’s sake I will not rest, until the righteousness thereof go forth as brightness, and the salvation thereof as a lamp that burneth. And the Gentiles shall see thy righteousness, and all kings thy glory: and thou shalt be called by a new name, which the mouth of the Lord shall name. Isaiah 61:1, 2.

> Siyon uğruna susmayacağım, Yeruşalim uğruna dinlenmeyeceğim, onun doğruluğu parlaklık gibi ortaya çıkıncaya ve kurtuluşu yanan bir kandil gibi parlayıncaya kadar. Uluslar senin doğruluğunu, bütün krallar senin görkemini görecek; Rab'bin ağzının koyacağı yeni bir adla anılacaksın. Yeşaya 61:1, 2.

To the Philadelphians, who are the one hundred and forty-four thousand of the last days, He also makes this promise.

O, son günlerin yüz kırk dört bini olan Filadelfyalılara bu vaatte de bulunuyor.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

> Yenen kişiyi Tanrımın tapınağında bir sütun yapacağım; bir daha oradan çıkmayacak. Onun üzerine Tanrımın adını, Tanrımın kenti olan Tanrımdan gökten inen Yeni Kudüs'ün adını ve kendi yeni adımı yazacağım. Kulağı olan, Ruh'un kiliselere ne dediğini işitsin. Vahiy 3:12, 13.

The prophets illustrate God’s people of the last days, and unlike Abraham, Sarah and Israel the precise meaning of Belteshazzar is unknown. The name God gives to His last day people to represent His covenant relationship is an unknown name until the time when He gives them the name. The name Belteshazzar is identifying Daniel as God’s covenant people of Philadelphia in the last days, but the actual name is hidden until the sealing, for the name is written upon their foreheads, which is also where the seal is written.

Peygamberler, son günlerin Tanrı halkını tasvir eder ve İbrahim, Sara ve İsrail’den farklı olarak Belteshazzar’ın tam anlamı bilinmemektedir. Tanrı’nın antlaşma ilişkisini temsil etmesi için son günlerdeki halkına verdiği ad, onlara o adı verdiği zamana kadar bilinmeyen bir addır. Belteshazzar adı, Daniel’i son günlerde Philadelphia’daki Tanrı’nın antlaşma halkıyla özdeşleştirir, ancak asıl ad mühürleme zamanına kadar gizlidir; çünkü ad alınlarına yazılır ve mühürün de yazıldığı yer orasıdır.

> And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. Revelation 14:1.

> Ve baktım, işte, Siyon Dağı'nda duran bir Kuzu ve onunla birlikte, alınlarında Babasının adı yazılı yüz kırk dört bin kişi. Vahiy 14:1.

Daniel is called Belteshazzar in chapter one and then in chapter ten, thus identifying himself as a symbol of the movement of the first angel, and the movement of the third angel, for chapter one, represents the first angel’s message, as previously identified in detail in earlier articles. Chapter ten therefore represents the movement of the third angel, and the covenant people of the last days. The verse then identifies Belteshazzar as a symbol of those who understand the increase of knowledge that was unsealed in the reform movement that began in 1989. This is represented by the emphasis upon what Daniel (Belteshazzar) knew.

Daniel’e birinci bölümde ve ardından onuncu bölümde Belteşassar denir; böylece kendisini birinci meleğin hareketinin ve üçüncü meleğin hareketinin bir sembolü olarak tanımlar; çünkü birinci bölüm, daha önceki yazılarda ayrıntılı biçimde ortaya konduğu üzere, birinci meleğin mesajını temsil eder. Bu nedenle onuncu bölüm, üçüncü meleğin hareketini ve son günlerin antlaşma halkını temsil eder. Ayet, 1989’da başlayan reform hareketinde mührü açılan bilginin artışını anlayanların bir sembolü olarak Belteşassar’ı tanımlar. Bu, Daniel’in (Belteşassar) ne bildiğine yapılan vurgu ile temsil edilir.

Daniel is identified as knowing the “thing” which “was revealed unto Daniel,” “and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision.” Daniel understood the “thing,” and also “the vision.” The Hebrew word “dabar,” is translated as “thing” in the verse, and it means “word.” Prophetically the “word” represents both the vision of the “seven times,” but also it represents Christ, who is the Word. Both the “seven times,” and Christ are the Rock which the builders rejected, and Daniel represents a people who understand both elements of the symbolism of the Word.

Daniel, "Daniel’e açıklanan" "şeyi" bildiği şeklinde tanımlanır; "ve şey doğruydu, fakat belirlenen zaman uzundu: ve o, şeyi anladı ve görüm hakkında anlayışa sahipti." Daniel "şeyi" ve ayrıca "görümü" anladı. İbranice "dabar" sözcüğü ayette "şey" olarak çevrilmiştir ve "söz" anlamına gelir. Peygamberlik bağlamında "söz" hem "yedi zaman"ın görümünü temsil eder, hem de Söz olan Mesih’i temsil eder. Hem "yedi zaman" hem de Mesih, yapıcıların reddettiği Kaya’dır ve Daniel, Söz’ün sembolizminin her iki unsurunu da anlayan bir halkı temsil eder.

In Daniel chapter nine, verse twenty-three we find one of the most important verses connected with the time prophecies of the twenty-three hundred years and twenty-five hundred and twenty years, which are represented by the question of Daniel chapter eight, verse thirteen, and the answer in verse fourteen. The question asks, “How long shall be the “chazon” vision identifying the trampling down of the sanctuary and host that was accomplished by paganism and then papalism?” The trampling down took twenty-five hundred and twenty years, in fulfillment of Leviticus twenty-six’s “seven times.”

Daniel kitabının dokuzuncu bölümünde, yirmi üçüncü ayette, Daniel sekizinci bölüm on üçüncü ayetteki soru ve on dördüncü ayetteki yanıtla temsil edilen iki bin üç yüz yıl ve iki bin beş yüz yirmi yıla ilişkin zaman peygamberlikleriyle bağlantılı en önemli ayetlerden birini buluruz. Soru şöyle der: “Önce putperestlik, ardından papalık tarafından gerçekleştirilen kutsal yerin ve ordunun ayaklar altına alınmasını belirten ‘chazon’ görümü ne kadar sürecek?” Bu çiğneme, Levililer 26’daki “yedi zaman”ın yerine gelişi olarak iki bin beş yüz yirmi yıl sürdü.

The answer to verse thirteen’s question was unto twenty-three hundred years, then shall the sanctuary that has been trampled down, be cleansed, and the “mareh” vision of twenty-three hundred years ties the two time prophecies together, and in verse twenty-three of Daniel nine, Gabriel is leading Daniel to understand the relation of the two visions.

On üçüncü ayetteki sorunun cevabı iki bin üç yüz yıla kadardı; o zaman ayaklar altında çiğnenmiş olan tapınak arındırılacaktır; ve iki bin üç yüz yıllık “mareh” görüsü iki zamanla ilgili peygamberliği birbirine bağlar; ve Daniel dokuzun yirmi üçüncü ayetinde Cebrail, Daniel’i iki görü arasındaki ilişkiyi anlamaya yönlendiriyor.

> At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to shew thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:23.

> Senin dua ve yakarışlarının başlangıcında buyruk çıktı ve ben sana bildirmek için geldim; çünkü sen çok sevilen birisin. Bu yüzden konuyu anla ve görüm üzerinde düşün. Daniel 9:23.

The word translated both as “understand,” “consider” in the verse is the Hebrew word “biyn,” and it means “to mentally separate”. Gabriel informs Daniel to make a mental separation between “the matter” and “the vision.” The “vision” in the verse is the Hebrew word “mareh,” and it is the vision of the twenty-three hundred years that concluded on October 22, 1844. The Hebrew word translated as “matter,” is the same word translated as “thing,” in verse one of chapter ten. It is the Hebrew word “dabar,” and it represents the vision of the twenty-five hundred and twenty years that also concluded on October 22, 1844.

Ayette hem "anlamak" hem de "düşünmek" olarak çevrilen kelime İbranice "biyn"dir ve "zihinsel olarak ayırmak" anlamına gelir. Gabriel, Daniel’e "mesele" ile "görüm" arasında zihinsel bir ayrım yapmasını bildirir. Ayetteki "görüm" İbranice "mareh" kelimesidir ve 22 Ekim 1844’te sona eren iki bin üç yüz yıllık görümü ifade eder. "Mesele" olarak çevrilen İbranice kelime, onuncu bölümün birinci ayetinde "şey" olarak çevrilenle aynıdır. Bu İbranice kelime "dabar"dır ve yine 22 Ekim 1844’te sona eren iki bin beş yüz yirmi yıllık görümü temsil eder.

In verse one of chapter ten, God’s covenant people of the last days are represented by Belteshazzar, and they have understood the increase of knowledge that arrived at the time of the end in 1989, that allowed them to understand the connection of the two visions, which the Millerites of the movement of the first angel only partially understood. In the verse, the vision represented as the “thing” is identified as the longest of the two prophecies, because coupled in between the two references in the verse to the “thing,” Daniel identifies the time appointed to the “thing” (the dabar) was “long”, in relation to the vision (mareh).

Onuncu bölümün birinci ayetinde, son günlerin Tanrı’nın antlaşma halkı Belteşassar ile temsil edilir; 1989’da sonun zamanı geldiğinde vuku bulan bilginin artışını kavramışlar ve bu artış, birinci meleğin hareketinin Milleritlerinin ancak kısmen anladığı iki görüm arasındaki bağlantıyı idrak etmelerine imkân vermiştir. Ayette, “şey” olarak temsil edilen görüm, iki peygamberlikten en uzunu olarak tanımlanır; zira ayette “şey”e yapılan iki atıf arasına yerleştirilen ifadede Daniel, “şey”e (dabar) tayin edilen zamanın, görümle (mareh) nispetle “uzun” olduğunu belirtir.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> Pers Kralı Koreş’in üçüncü yılında, adı Belteşassar diye anılan Daniel’e bir şey vahyedildi; ve o şey gerçekti, fakat belirlenen vakit uzundu; ve o şeyi anladı, ve görü hakkında anlayış sahibi oldu. Daniel 10:1.

The subtle truth that the “seven times,” is the longest time prophecy which the Millerites proclaimed, is denied by Laodicean Adventism, based upon a passage that they wrest to their own destruction. By rejecting the “seven times,” in the rebellion of 1863, they do not see the relation of the two prophecies, and can only, or will only, see the next passage as identifying the twenty-three hundred years.

“Yedi vakit”in, Milleritlerin ilan ettiği en uzun peygamberlik zamanı olduğu yönündeki incelikli gerçek, kendi yıkımlarına yol açacak şekilde çarpıttıkları bir pasajı temel alan Laodikya Adventizmi tarafından inkâr edilmektedir. 1863’teki isyanda “yedi vakit”i reddettikleri için, iki peygamberliğin ilişkisini göremezler ve bir sonraki pasajı ancak iki bin üç yüz yılı belirleyen olarak görürler ya da sadece öyle görmeyi tercih ederler.

> “The experience of the disciples who preached the ‘gospel of the kingdom’ at the first advent of Christ, had its counterpart in the experience of those who proclaimed the message of His second advent. As the disciples went out preaching, ‘The time is fulfilled, the kingdom of God is at hand,’ so Miller and his associates proclaimed that the longest and last prophetic period brought to view in the Bible was about to expire, that the judgment was at hand, and the everlasting kingdom was to be ushered in. The preaching of the disciples in regard to time was based on the seventy weeks of Daniel 9. The message given by Miller and his associates announced the termination of the 2300 days of Daniel 8:14, of which the seventy weeks form a part. The preaching of each was based upon the fulfillment of a different portion of the same great prophetic period.” The Great Controversy, 351.

> "Mesih'in ilk gelişinde 'krallığın müjdesi'ni vaaz eden öğrencilerin deneyimi, O'nun ikinci gelişinin mesajını ilan edenlerin deneyiminde karşılığını buldu. Nasıl ki öğrenciler, 'Zaman doldu, Tanrı'nın Egemenliği yaklaştı' diye vaaz etmek üzere dışarı çıktılarsa, Miller ve arkadaşları da Kutsal Kitap'ta gözler önüne serilen en uzun ve son peygamberlik döneminin bitmek üzere olduğunu, yargının kapıda olduğunu ve ebedi krallığın kurulacağını ilan ettiler. Öğrencilerin zamana ilişkin vaazı, Daniel 9'daki yetmiş haftaya dayanıyordu. Miller ve arkadaşlarının verdiği mesaj ise, yetmiş haftanın bir parçasını oluşturduğu Daniel 8:14'teki 2300 günün sona ermesini ilan ediyordu. Her birinin vaazı, aynı büyük peygamberlik döneminin farklı bir bölümünün yerine gelmesine dayanıyordu." Büyük Mücadele, 351.

Don’t miss the inherent logic of this last passage. Laodicean Adventism does not teach the world that the Millerites thought the sanctuary to be cleansed was the heavenly sanctuary, for they, and any who wish to look at the historical record, know that the Millerites believed the sanctuary to be cleansed was the earth. The passage Laodicean Adventism wrests to their own destruction is “so Miller and his associates proclaimed that the longest and last prophetic period brought to view in the Bible was about to expire”, which they insist is the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, verse fourteen.

Bu son pasajın özündeki mantığı gözden kaçırmayın. Laodikya Adventizmi, Millercilerin temizlenecek mabedin göksel mabet olduğunu düşündüklerini dünyaya öğretmez; çünkü onlar ve tarihî kayıtlara bakmak isteyen herkes, Millercilerin temizlenecek mabedin yeryüzü olduğuna inandıklarını bilir. Laodikya Adventizmi’nin kendi helaklerine yol açacak şekilde çarpıttığı pasaj şudur: “Böylece Miller ve arkadaşları, Kutsal Kitap’ta ortaya konan en uzun ve son peygamberlik döneminin sona ermek üzere olduğunu ilan ettiler”; bunun Daniel 8:14’teki iki bin üç yüz yıl olduğunu ise ısrarla savunurlar.

Adventism’s own history books identify that the three hundred Millerite preachers ALL used the 1843 pioneer chart in their presentations, and it is crystal clear on the chart, in the rest of the historical testimony, that the “seven times,” (twenty-five hundred and twenty years), was the prophecy they identified as the “longest and last prophetic period,” which was “about to expire.” Due to their rebellion of 1863, when they rejected the foundation stone of the “seven times,” they now blindly insist that Sister White is re-writing established history in the passage from The Great Controversy.

Adventizm’in kendi tarih kitapları, üç yüz Millerci vaizin sunumlarında 1843 tarihli öncü çizelgeyi tümünün kullandığını belirtir; ve çizelgede, tarihî tanıklıkların geri kalanında da, “yedi zaman”ın (iki bin beş yüz yirmi yıl) onların “en uzun ve son peygamberlik süresi” olarak tanımladıkları ve “sona ermek üzere” olan peygamberlik olduğu apaçık ortadadır. 1863’teki isyanları sırasında “yedi zaman”ın temel taşını reddetmiş olmalarından ötürü, şimdi Kardeş White’ın Büyük Mücadele’deki pasajda yerleşik tarihi yeniden yazdığını körü körüne ısrarla iddia ediyorlar.

In verse one of Daniel chapter ten, Belteshazzar represents God’s people of the last days, and they understand both the question and answer of Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen, that Sister White identifies as the foundation and central pillar of the Advent faith. The portrayal that Daniel represents in the verse, he is marking a distinction between God’s covenant people of the last days, and Laodicean Adventism, for they are those who understand the increase of knowledge in 1989.

Daniel kitabının onuncu bölümünün birinci ayetinde Belteşassar, Tanrı’nın son günlerdeki halkını temsil eder; ve onlar, Sister White’ın Advent imanının temeli ve merkezî sütunu olarak tanımladığı, Daniel kitabının sekizinci bölümünün on üçüncü ve on dördüncü ayetlerindeki hem soruyu hem de cevabı anlarlar. Ayette Daniel’in sunduğu tasvir, Tanrı’nın son günlerdeki antlaşma halkı ile Laodikya Adventizmi arasında bir ayrımı işaret etmektedir; zira 1989’da vuku bulan bilginin artışını anlayanlar onlardır.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> Pers Kralı Koreş’in üçüncü yılında, adı Belteşatsar diye çağrılan Daniel’e bir şey vahyedildi; ve o şey gerçekti, fakat belirlenen süre uzundu; ve o, şeyi anladı, ve görüme dair anlayışa sahip oldu. Daniel 10:1.

Verse one is the beginning of the vision given by the Hiddekel River that ends in chapter twelve. It is there where we find the unsealing of the book of Daniel at the time of the end, so the representation of Daniel understanding both the “thing” and the “vision,” is connected with those who understand, and who are identified as the “wise,” in contrast with those who do not understand, and are identified as “wicked.” In verse ten of chapter twelve, the distinction between the two classes is represented.

Birinci ayet, Hiddekel Nehri kıyısında verilen ve on ikinci bölümde sona eren görümün başlangıcıdır. Orada, zamanın sonunda Daniel kitabının mühürünün açıldığını görürüz; bu nedenle, hem "şey"i hem de "görüm"ü anladığını gösteren Daniel tasviri, anlayanlarla—"hikmetliler" olarak tanımlananlarla—ilişkilidir; buna karşılık, anlamayanlar "kötüler" olarak tanımlanır. On ikinci bölümün onuncu ayetinde bu iki sınıf arasındaki ayrım gösterilir.

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.

> Birçoğu arıtılacak, aklanacak ve denenecek; fakat kötüler kötülük etmeye devam edecekler; ve kötülerin hiçbiri anlamayacak; fakat hikmet sahipleri anlayacak. Daniel 12:10.

The “wise” understand, and the wicked don’t understand, and the word translated as “understand” is the same word we identified in verse twenty-three of chapter nine. It is the Hebrew word “biyn,” which means to mentally separate. The wicked do not understand the increase of knowledge, for they are unwilling to make the mental separation of the two visions that are the truths which Belteshazzar is identified as understanding in verse one, when he is identified as Belteshazzar instead of Daniel. In verse one he is identified as God’s last day covenant people, and he is identified as those who understand the two visions, that God’s people are to make a mental distinction between. Jesus illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and in chapter twelve, the wise are those who understand the prophecy of twenty-three hundred years, and its direct relationship to “the longest and last” time prophecy, which is the twenty-five hundred and twenty years.

“Bilgeler” anlar, kötüler ise anlamaz; ve “anlamak” olarak çevrilen sözcük, dokuzuncu bölümün yirmi üçüncü ayetinde tespit ettiğimizle aynı sözcüktür. Bu, zihinsel olarak ayırmak anlamına gelen İbranice “biyn” sözcüğüdür. Kötüler, bilginin artışını anlamaz; çünkü birinci ayette Daniel yerine Belteshazzar olarak tanımlandığında anladığı belirtilen, hakikat olan iki görüm arasında zihinsel bir ayrım yapmaya istekli değillerdir. Birinci ayette o, Tanrı’nın son günlerdeki antlaşma halkı olarak tanımlanır ve Tanrı’nın halkının aralarında zihinsel bir ayrım yapması gereken iki görümü anlayanlar olarak tanımlanır. İsa, bir şeyin sonunu onun başlangıcıyla örnekler; ve on ikinci bölümde, bilge olanlar, iki bin üç yüz yıllık peygamberliği ve bunun “en uzun ve son” zaman peygamberliği olan iki bin beş yüz yirmi yıl ile doğrudan ilişkisini anlayanlardır.

We will continue our study of Daniel’s last vision in the next article.

Daniel'in son görümünü incelemeye bir sonraki makalede devam edeceğiz.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> Halkım bilgisizlikten ötürü helâk oluyor; çünkü bilgiyi reddettin, ben de seni reddedeceğim; bana kâhin olmayacaksın. Madem ki Tanrın’ın yasasını unuttun, ben de senin çocuklarını unutacağım. Hoşea 4:6.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:5–10.

> Siz de, yaşayan taşlar olarak, ruhsal bir ev ve Tanrı’ya, İsa Mesih aracılığıyla kabul edilen ruhsal kurbanlar sunasınız diye kutsal bir kâhinlik olarak inşa ediliyorsunuz. Bu nedenle Kutsal Yazı’da da şöyle denir: “İşte, Siyon’a seçilmiş, değerli bir baş köşe taşı koyuyorum; ona iman eden utandırılmayacaktır.” Böylece, iman edenler için o değerlidir; ama itaatsiz olanlar için, yapıcıların reddettiği taş, köşenin baş taşı oldu; ve bir sürçme taşı, bir tökezleme kayası—Söz’e itaatsizlik ettikleri için Söz’de tökezleyenler için; buna da belirlenmişlerdi. Ama siz seçilmiş bir soy, kraliyet kâhinliği, kutsal bir ulus, Tanrı’ya ait özel bir halksınız; sizi karanlıktan kendi harika ışığına çağıranın övgülerini duyurmanız için; bir zamanlar halk değildiniz, ama şimdi Tanrı’nın halkısınız; önceden merhamet bulmamıştınız, ama şimdi merhamet buldunuz. 1. Petrus 2:5-10.

> And account that the longsuffering of our Lord is salvation; even as our beloved brother Paul also according to the wisdom given unto him hath written unto you; As also in all his epistles, speaking in them of these things; in which are some things hard to be understood, which they that are unlearned and unstable wrest, as they do also the other scriptures, unto their own destruction. Ye therefore, beloved, seeing ye know these things before, beware lest ye also, being led away with the error of the wicked, fall from your own stedfastness. 2 Peter 3:15–17.

> Ve Rabbimizin sabrını kurtuluş sayın; tıpkı sevgili kardeşimiz Pavlus’un da kendisine verilen bilgelik uyarınca size yazdığı gibi; aynı şekilde tüm mektuplarında da bu konulardan söz eder; bunların içinde anlaşılması güç bazı şeyler vardır; bilgisiz ve dengesiz olanlar, öteki Kutsal Yazılar’da olduğu gibi, bunları da çarpıtarak kendi yıkımlarına neden olurlar. Öyleyse, sevgililer, bunları önceden bildiğinize göre, sakının ki siz de kötülerin yanılgısına kapılıp sürüklenerek kendi sağlam duruşunuzdan düşmeyesiniz. 2. Petrus 3:15-17.

> Of these things put them in remembrance, charging them before the Lord that they strive not about words to no profit, but to the subverting of the hearers. Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. But shun profane and vain babblings: for they will increase unto more ungodliness. 2 Timothy 2:14–16.

> Bu şeyleri onlara hatırlat; Rab’bin huzurunda onları uyar ki, dinleyenlerin yıkımına yol açmaktan başka yararı olmayan sözler üzerine çekişmesinler. Kendini Tanrı’ya makbul, utanacak bir yanı olmayan, gerçeğin sözünü doğru biçimde ileten bir işçi olarak sunmaya gayret et. Ama kutsala saygısız ve boş gevezeliklerden kaçın; çünkü bunlar daha da büyük tanrısızlığa yol açar. 2. Timoteos 2:14-16.

Back to Articles