Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Six

Daniel'in Kitabı - Sayı Altmış Altı

Unveiling the Prophetic Symphony: The Sealing Time, Latter Rain, and the Call Out of Babylon

Peygamberlik Senfonisinin Açığa Çıkışı: Mühürlenme Zamanı, Geç Yağmur ve Babil'den Çıkış Çağrısı

Author

Jeff Pippenger

Published

January 30, 2024

Formats

PDF
Word

The passage we considered in the previous article said that, “the great outpouring of the Holy Spirit” of Revelation chapter eighteen, “will not come until we have an enlightened people, that know by experience what it means to be laborers together with God.” But the promise is that when “we have entire, whole-hearted consecration to the service of Christ, God will recognize the fact by an outpouring of his Spirit without measure.” The identification of the “great outpouring” infers a lesser outpouring (a measuring).

Önceki makalede ele aldığımız pasaj şunu söylüyordu: Vahiy’in on sekizinci bölümündeki “Kutsal Ruh’un büyük dökülüşü”, Tanrı’yla birlikte emek verenler olmanın ne anlama geldiğini deneyimle bilen aydınlanmış bir topluluk aramızda bulunana kadar gelmeyecek. Ama vaat şudur: “Mesih’in hizmetine bütünüyle, yürekten adandığımızda, Tanrı bu gerçeği Ruhunu ölçüsüzce dökerek tasdik edecektir.” “Büyük dökülüş”ün bu şekilde adlandırılması, daha küçük bir dökülüşü (ölçülüsünü) ima eder.

On September 11, 2001, the mighty angel of Revelation eighteen descended, but “the largest portion of the church” were then, and still “are not laborers together with God.” Between September 11, 2001, and the point when God identifies the fact there is finally a group who have attained to “entire, whole-hearted consecration to the service of Christ,” the latter rain is “measured,” the judgment of the living occurs, and judgment begins with the house of God.

11 Eylül 2001'de, Vahiy'in on sekizinci bölümünün güçlü meleği indi, ama "kilisenin en büyük kısmı" o zaman da, hâlâ da "Tanrı ile birlikte çalışan emekçiler değiller." 11 Eylül 2001 ile Tanrı'nın nihayet "Mesih'in hizmetine tam, yürekten adanmışlık"a erişmiş bir grubun var olduğunu tespit ettiği an arasındaki dönemde, geç yağmur "ölçülür", dirilerin yargısı gerçekleşir ve yargı Tanrı'nın evinden başlar.

Revelation chapter eighteen, identifies two voices, which Sister White informs us are two calls to the churches. The second voice (call), is the call out of Babylon that occurs at the soon-coming Sunday law. The first voice arrived on September 11, 2001. The outpouring of the Holy Spirit that then began was “measured,” for Christ first needed to cleanse the people He would ultimately pour out the Holy Spirit upon “without measure”, as He lifted them up as an ensign in the hour of the great earthquake. That group needed to be purified before the second voice of Revelation eighteen sounded, for they are to be those who would proclaim that message.

Vahiy 18. bölüm, iki sesi tanımlar; Kardeş White, bunların kiliselere yönelik iki çağrı olduğunu bildirir. İkinci ses (çağrı), yakında gelecek Pazar yasasının ilanında gerçekleşecek Babil’den çıkış çağrısıdır. Birinci ses 11 Eylül 2001’de geldi. O zaman başlayan Kutsal Ruh’un dökülüşü “ölçülü”ydü; çünkü Mesih, büyük deprem saatinde onları bir sancak olarak yükseltirken, sonunda Kutsal Ruh’u “ölçüsüzce” üzerine dökeceği halkı önce arındırmalıydı. Vahiy on sekizinci bölümün ikinci sesi yankılanmadan önce o grubun arındırılması gerekiyordu; çünkü bu mesajı ilan edecek olanlar onlar olacaktı.

At the first disappointment in the spring of 1844, the Protestants became apostate Protestants and the faithful who then found themselves in the tarrying time, represented the temple of those who were formerly not the people of God. On September 11, 2001, the mighty angel of Revelation eighteen descended, and the first step in the cleansing and raising up of God’s last-day temple began, and it began with the testing of Laodicean Adventism. On July 18, 2020, the second step of the testing process began. At Christ’s baptism the process of separating ancient Israel began as Christ then selected the first disciples, which were the foundation of the Christian temple that He was erecting in that history.

1844 baharındaki ilk hayal kırıklığında, Protestanlar mürtet Protestanlar oldular ve o sırada kendilerini bekleme zamanında bulan imanlılar, eskiden Tanrı’nın halkı olmayanların tapınağını temsil ediyorlardı. 11 Eylül 2001’de, Vahiy’in on sekizinci bölümündeki güçlü melek indi ve Tanrı’nın son günlerdeki tapınağının arındırılmasının ve ayağa kaldırılmasının ilk adımı başladı; bu, Laodikya Adventizmi’nin sınanmasıyla başladı. 18 Temmuz 2020’de, sınama sürecinin ikinci adımı başladı. Mesih’in vaftizinde, eski İsrail’in ayrılması süreci başladı; çünkü Mesih o zaman ilk öğrencileri seçti; bunlar, O’nun o tarihte inşa etmekte olduğu Hristiyan tapınağının temelini oluşturuyordu.

At the beginning of his three and a half year ministry, Christ cleansed the temple, which He identified as “His Father’s house,” and at the end of His ministry, when He had cleansed the temple the second and final time, His pronouncement was “your house is left unto you desolate.” The previous covenant people had been passed by and His new covenant people were established as “His Temple”. At the Sunday law the corporate structure of the Seventh-day Adventist church will be desolate.

Üç buçuk yıllık hizmetinin başında Mesih, “Babasının evi” dediği tapınağı temizledi; ve hizmetinin sonunda, tapınağı ikinci ve son kez temizlediğinde, ilanı şuydu: “Eviniz size ıssız bırakılıyor.” Önceki antlaşma halkı bir kenara bırakılmış, yeni antlaşma halkı ise “O’nun Tapınağı” olarak kurulmuştu. Pazar yasası geldiğinde Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin kurumsal yapısı ıssız bırakılacak.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

> Peygamber şöyle der: “Bundan sonra gökten inen başka bir melek gördüm; büyük yetkisi vardı; ve yeryüzü onun görkemiyle aydınlandı. Ve kuvvetli bir sesle yüksek sesle haykırdı: Büyük Babil düştü, düştü, cinlerin meskeni oldu” (Vahiy 18:1, 2). Bu, ikinci melek tarafından verilmiş olan aynı mesajdır. Babil düşmüştür; “çünkü kendi fuhşunun gazap şarabını bütün uluslara içirdi” (Vahiy 14:8). O şarap nedir?—Onun sahte öğretileridir. Dördüncü buyruğun Sebti yerine dünyaya sahte bir şabat vermiştir ve Şeytan’ın başlangıçta Aden’de Havva’ya söylediği yalanı—canın doğal ölümsüzlüğü yalanını—tekrarlamıştır. Buna benzer daha birçok yanlışı her yana yaymış, “insan buyruklarını öğreti diye öğret[erek]” (Matta 15:9).

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Review and Herald, December 6, 1892.

> "İsa halka açık hizmetine başladığında, tapınağı kutsalın saygısızca çiğnenmesinden arındırdı. Hizmetinin son eylemlerinden biri de tapınağın ikinci kez temizlenmesiydi. Aynı şekilde, dünyanın uyarılması için yapılan son işte, kiliselere iki ayrı çağrı yapılır. İkinci meleğin mesajı şöyledir: 'Babil yıkıldı, yıkıldı, o büyük kent; çünkü fuhuşunun gazabının şarabını bütün uluslara içirdi' (Vahiy 14:8). Ve üçüncü meleğin mesajının gür haykırışında gökten şöyle diyen bir ses işitilir: 'Ey halkım, onun günahlarına ortak olmayasınız ve belalarından payınızı almayasınız diye ondan çıkın. Çünkü günahları göğe kadar ulaştı ve Tanrı onun kötülüklerini hatırladı' (Vahiy 18:4, 5)." Review and Herald, 6 Aralık 1892.

The first temple cleansing aligns with the first voice of Revelation chapter eighteen, and the second voice is the loud cry that calls God’s other flock out of Babylon. Verses one through three were fulfilled when the great buildings of New York City were thrown down. That happened on September 11, 2001, and the first temple cleansing, or the first of two calls to the churches was made. The first call began at Christ baptism, when the Holy Spirit came down out of heaven and the test for ancient Israel began. On August 11, 1840, the first temple cleansing, or the first of two calls to the churches was made to the Millerite movement.

İlk tapınak temizliği, Vahiy kitabının on sekizinci bölümündeki ilk sesle örtüşür; ikinci ses ise Tanrı’nın diğer sürüsünü Babil’den dışarı çağıran gür bir çağrıdır. Birinci ila üçüncü ayetler, New York şehrinin büyük binaları yerle bir edildiğinde yerine geldi. Bu 11 Eylül 2001’de oldu ve ilk tapınak temizliği, yani kiliselere yönelik iki çağrının ilki yapıldı. İlk çağrı, Kutsal Ruh gökten indiğinde ve kadim İsrail için sınav başladığında, Mesih’in vaftizinde başladı. 11 Ağustos 1840’ta, ilk tapınak temizliği, yani kiliselere yönelik iki çağrının ilki Millerci harekete yapıldı.

At that time, the latter rain and the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, in conjunction with the final scenes of the Investigative Judgment. In those final scenes the work of Christ is represented as His blotting out the sins of the faithful from the book of sins, or the blotting out of the names of the professed Christians from the book of life. That period of time is the period of the sprinkling of the latter rain, for God will only pour out the Holy Spirit without measure when the church is pure. At the Sunday law, the outpouring of the Holy Spirit will be without measure.

O zaman, son yağmur ve yüz kırk dört binin mühürlenmesi, Araştırıcı Yargı’nın son sahneleriyle birlikte başladı. Bu son sahnelerde Mesih’in işi, ya imanlıların günahlarının günahlar kitabından silinip ortadan kaldırılması ya da Hıristiyan olduklarını söyleyenlerin adlarının Yaşam Kitabı’ndan silinmesi olarak tasvir edilir. O zaman dilimi, son yağmurun serpilmesi dönemidir; çünkü Tanrı Kutsal Ruh’u ölçüsüzce yalnızca kilise pak olduğunda dökecektir. Pazar Yasası sırasında Kutsal Ruh’un dökülüşü ölçüsüz olacaktır.

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 216.

> “Büyük hazırlık işinde ne yapıyorsunuz, kardeşler? Dünyayla birleşenler dünyevi kalıbı alıyor ve canavarın işareti için hazırlanıyorlar. Kendilerine güvenmeyen, Tanrı’nın önünde alçalan ve gerçeğe itaat ederek ruhlarını arındıranlar—işte bunlar göksel kalıbı alıyor ve alınlarına Tanrı’nın mührü için hazırlanıyorlar. Buyruk yayımlandığında ve damga basıldığında, karakterleri sonsuza dek saf ve lekesiz kalacaktır.” Tanıklıklar, cilt 5, 216.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> “Kutsal Ruh’un işi, dünyayı günah, doğruluk ve yargı konusunda ikna etmektir. Dünya ancak, gerçeğe iman edenlerin gerçek aracılığıyla kutsallaştırıldıklarını; yüce ve kutsal ilkeler doğrultusunda davrandıklarını; Allah’ın buyruklarını tutanlarla onları ayaklar altına alanlar arasındaki ayrım çizgisini yüksek ve yüce bir anlamda ortaya koyduklarını görerek uyarılabilir. Ruh’un kutsallaştırması, Allah’ın mührüne sahip olanlarla sahte bir dinlenme gününü tutanlar arasındaki farkı belirgin kılar. Deneme zamanı geldiğinde, canavarın damgasının ne olduğu açıkça gösterilecektir. Bu, Pazar gününü tutmaktır. Gerçeği işittikten sonra bu günü kutsal saymayı sürdürənler, vakitleri ve yasaları değiştirmeyi tasarlayan günah adamının işaretini taşırlar.” Bible Training School, 1 Aralık 1903.

Isaiah identifies the “day of the east wind,” which he also identifies as the “rough wind,” that is restrained (stayeth), as the point when “the measuring” begins.

Yeşaya, "doğu rüzgârının günü"nü — onu "sert rüzgâr" diye de adlandırır ve bu rüzgârın dizginlendiğini (stayeth) belirtir — "ölçme"nin başladığı nokta olarak belirler.

> In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favour. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel. And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem. Isaiah 27:6–13.

> Ölçüyle; sürgün verdiğinde onunla çekişeceksin; doğu rüzgârının gününde sert rüzgârını dindirir. Bundan dolayı Yakup’un suçluluğu böylece arındırılacak; günahını ortadan kaldırmanın bütün meyvesi de budur: sunağın bütün taşlarını parça parça dövülmüş kireç taşları gibi yaptığında, koruluklar ve putlar artık ayakta durmayacak. Yine de surlu şehir ıssız kalacak, konut terk edilecek ve çöl gibi bırakılacak; orada buzağı otlayacak, orada yatacak ve dallarını yiyip tüketecek. Dalları kuruduğunda kırılacaklar; kadınlar gelir, onları ateşe verir; çünkü bu anlayışsız bir halktır; bu yüzden onları yaratan onlara merhamet etmeyecek ve onları biçimlendiren onlara lütuf göstermeyecek. O gün olacak ki, Rab ırmağın yatağından Mısır deresine kadar silkeler ve ey İsrailoğulları, siz tek tek toplanacaksınız. O gün büyük boru çalınacak; Asur ülkesinde yok olmaya yüz tutmuş olanlar ve Mısır ülkesindeki sürgünler gelip Yeruşalim’deki kutsal dağda Rab’be tapınacaklar. Yeşaya 27:6-13.

The “east wind” is the power that sinks the “ships of Tarshish” and brings judgment upon the whore of Tyre. The “east wind” is the power that causes the kings to be afraid. The “east wind” is what brought the “blasting” blight upon Egypt, that produced the seven years of famine, as Joseph and Pharaoh brought the entire world (Egypt), into bondage, and it was the “east wind” that brought the “locusts” that ate up everything during the deliverance from Egypt. Islam is the “east wind.”

"Doğu rüzgârı", "Tarşiş'in gemilerini" batıran ve Sur'un fahişesi üzerine yargı getiren güçtür. "Doğu rüzgârı", kralları korkutan güçtür. "Doğu rüzgârı", Mısır'a yedi yıllık kıtlığı doğuran "kavurucu" afeti getiren şeydir; Yusuf ve Firavun bütün dünyayı (Mısır'ı) esaret altına alırken, Mısır'dan kurtuluş sırasında her şeyi yiyip bitiren "çekirgeleri" getiren de "doğu rüzgârı"ydı. İslam "doğu rüzgârı"dır.

The reform movements of Bible prophecy establish that each reform movement has its own peculiar theme. The theme of the reform movement of the one hundred and forty four thousand is Islam. On September 11, 2001, Islam of the third Woe attacked the earth beast, and George W. Bush, “the second”, immediately placed a restraint upon the “east wind.” At that event, as Sister White records, when the great buildings of New York City are brought down, Revelation eighteen, verses one through three were fulfilled. Those three verses represent the first of two voices in Revelation chapter eighteen. The second voice is located in verse four, and it identifies the call out of Babylon, which begins at the Sunday law in the United States. Islam of the third woe, is restrained by the four angels of Revelation chapter seven, while the one hundred and forty-four thousand are sealed.

Kutsal Kitap peygamberliğindeki reform hareketleri, her reform hareketinin kendine özgü bir teması olduğunu ortaya koyar. Yüz kırk dört binin reform hareketinin teması İslam’dır. 11 Eylül 2001’de, Üçüncü Vay’ın İslamı yeryüzü canavarına saldırdı ve George W. Bush, “ikincisi”, derhal “doğu rüzgarı” üzerine bir kısıtlama getirdi. O olayda, Kızkardeş White’ın kaydettiği gibi, New York şehrinin büyük binaları yıkıldığında, Vahiy’in on sekizinci bölümünün bir ila üç ayetleri yerine geldi. Bu üç ayet, Vahiy’in on sekizinci bölümündeki iki sesten ilkini temsil eder. İkinci ses dördüncü ayette yer alır ve Amerika Birleşik Devletleri’nde Pazar yasasıyla başlayan Babil’den çıkış çağrısını tanımlar. Üçüncü Vay’ın İslamı, yüz kırk dört bin mühürlenirken, Vahiy’in yedinci bölümündeki dört melek tarafından dizginlenir.

> “The Lord God is a jealous God, yet He bears long with the sins and transgressions of His people in this generation. If the people of God had walked in His counsel, the work of God would have advanced, the messages of truth would have been borne to all people that dwell on the face of the whole earth. Had the people of God believed Him and been doers of His word, had they kept His commandments, the angel would not have come flying through heaven with the message to the four angels that were to let loose the winds that they should blow upon the earth crying, Hold, hold the four winds that they blow not upon the earth until I have sealed the servants of God in their foreheads. But because the people are disobedient, unthankful, unholy, as were ancient Israel, time is prolonged that all may hear the last message of mercy proclaimed with a loud voice. The Lord’s work has been hindered, the sealing time delayed. Many have not heard the truth. But the Lord will give them a chance to hear and be converted, and the great work of God will go forward.” Manuscript Releases, volume 15, 292.

> Rab Tanrı kıskanç bir Tanrı’dır; yine de bu nesilde halkının günahlarına ve başkaldırılarına uzun süre sabreder. Eğer Tanrı’nın halkı O’nun öğüdünde yürümüş olsaydı, Tanrı’nın işi ilerlemiş olur, gerçeğin mesajları yeryüzünün yüzünde yaşayan bütün halklara taşınmış olurdu. Tanrı’nın halkı O’na iman etmiş ve sözünü yerine getirenler olmuş, O’nun buyruklarını tutmuş olsaydı, melek göklerde uçarak, rüzgârları yeryüzüne esmeleri için salıvermeye hazırlanan dört meleğe şu mesajı getirmezdi: “Tutun, tutun dört rüzgârı; Tanrı’nın kullarını alınlarında mühürleyinceye kadar yeryüzüne esmesinler.” Ama halk, eski İsrail gibi itaatsiz, nankör ve kutsallıktan yoksun olduğundan, gür bir sesle ilan edilen son merhamet mesajını herkes işitebilsin diye zaman uzatılmaktadır. Rab’bin işi engellenmiş, mühürleme zamanı gecikmiştir. Birçoğu gerçeği duymamıştır. Ama Rab onlara işitip dönmeleri için bir fırsat verecek ve Tanrı’nın büyük işi ilerleyecektir. El Yazmaları Yayınları, cilt 15, 292.

Those who are sealed, are sealed before the Sunday law, for the world can only be warned, and therefore called out of Babylon, by seeing men and women in the Sunday law crisis with the seal of God. The sealing of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001, but the sealing time was delayed.

Mühürlenenler, Pazar yasasından önce mühürlenir; çünkü dünya ancak Pazar yasası krizinde Tanrı’nın mührüne sahip erkek ve kadınları görerek uyarılabilir ve dolayısıyla Babil’den çıkmaya çağrılabilir. Yüz kırk dört binin mühürlenmesi 11 Eylül 2001’de başladı, ancak mühürleme zamanı geciktirildi.

All the prophets are addressing the last generation, and this passage is directly referenced to the final generation. In this final generation God’s people did not “walk in His counsel,” and for that reason the sealing time was hindered and delayed. It was delayed and hindered by the beast from the bottomless pit in Revelation chapter eleven, that murdered the two prophets. That beast in the time of the French Revolution was atheism, and it typified the atheistic movement introduced by those who introduced the “woke-ism,” that is now confronting the world, into the movement of Future for America, and then Future for America ceased to walk in God’s counsel and allowed the influence of those who promoted their modern homosexual agenda, in conjunction with others who promoted the setting of time, to hinder the sealing time.

Tüm peygamberler son nesle hitap ediyor ve bu pasaj doğrudan son nesle yöneliktir. Bu son nesilde Tanrı’nın halkı “O’nun öğüdünde yürümemişti” ve bu nedenle mühürleme zamanı engellendi ve geciktirildi. Mühürleme zamanı, iki peygamberi öldüren, Vahiy kitabının on birinci bölümündeki dipsiz çukurdan çıkan canavar tarafından geciktirildi ve engellendi. O canavar, Fransız Devrimi döneminde ateizmdi ve şu anda dünyayla yüzleşen “woke-izm”i ortaya atanlar tarafından Future for America hareketine sokulan ateist hareketi sembolize ediyordu. Ardından Future for America, Tanrı’nın öğüdünde yürümeyi bıraktı ve modern eşcinsel gündemlerini teşvik edenlerin, zaman tayinini teşvik eden başkalarıyla birlikte, etkisinin mühürleme zamanını engellemesine izin verdi.

> “Much that has been revealed to me crowds upon my mind, which I hardly know how to express. Yet I cannot hold my peace. The Lord is indignant at men who set themselves up to rule their fellow-men, and to carry out plans which the Holy Spirit has condemned. I am more surprised than I can express at your failure to discern that God has not set up these men. The new order of things ought to alarm you, for it had not the sanction of heaven.

> Bana vahyedilen pek çok şey zihnime üşüşüyor; bunları nasıl dile getireceğimi neredeyse bilemiyorum. Yine de sessiz kalamam. Rab, kendilerini hemcinslerini yönetmek için ortaya atan ve Kutsal Ruh’un mahkûm ettiği planları uygulamaya kalkışan kimselere öfkelidir. Tanrı’nın bu adamları görevlendirmediğini ayırt edemeyişinize, ifade edebileceğimden daha çok şaşırıyorum. Yeni düzen sizi tedirgin etmeli; çünkü onun gökten bir onayı yoktu.

> “The natural heart is not to bring its own tainted, corrupting principles into the work of God. There must be no concealing of the principles of our faith. The third angel’s message is to be sounded by God’s people. It is to swell to the loud cry. The Lord has a time appointed when he will bind off the work; but when is that time? When the truth to be proclaimed for these last days shall go forth as a witness to all nations, then shall the end come. If the power of Satan can come into the very temple of God, and manipulate things as he pleases, the time of preparation will be prolonged.

> Doğal yürek, Tanrı’nın işine kendi lekeli, yozlaştırıcı ilkelerini taşımamalıdır. İmanımızın ilkeleri gizlenmemelidir. Üçüncü meleğin mesajı, Tanrı’nın halkı tarafından duyurulmalıdır. Bu mesaj, yüksek sesli çağrıya kadar büyümelidir. Rab, işi sona erdireceği belirlenmiş bir zamana sahiptir; peki o zaman ne zamandır? Bu son günler için ilan edilecek hakikat tüm uluslara bir tanıklık olarak duyurulduğunda, o zaman son gelecektir. Eğer Şeytan’ın gücü bizzat Tanrı’nın tapınağına girebilir ve işleri istediği gibi yönlendirebilirse, hazırlık süresi uzatılacaktır.

> “Here is the secret of the movements made to oppose the men whom God sent with a message of blessing for his people. These men were hated. The men and God’s message were despised, as verily as Christ himself was hated and despised at his first advent. Men in responsible positions have manifested the very attributes that Satan has revealed. They have sought to rule minds, to bring their reason and their talents under human jurisdiction. There has been an effort to bring God’s servants under the control of men who have not the knowledge and wisdom of God, or an experience under the Holy Spirit’s guidance. Principles have been born that should never have seen the light of day. The illegitimate child should have been stifled as soon as it breathed the first breath of life. Finite men have been warring against God and the truth and the Lord’s chosen messengers, counterworking them by every means they dared to use. Please consider what virtue there came in the wisdom and plans of those who have slighted God’s messages, and, like the scribes and Pharisees, have despised the very men whom God has used to present light and truth which his people needed.” The 1888 Materials, 1525.

> İşte Tanrı’nın halkı için bir bereket mesajıyla gönderdiği insanlara karşı çıkmak amacıyla yapılan hareketlerin sırrı budur. Bu insanlardan nefret edildi. Hem bu insanlar hem de Tanrı’nın mesajı, Mesih’in ilk gelişinde bizzat kendisine duyulan nefret ve gösterilen küçümseme kadar gerçek bir şekilde nefret edilip hor görüldü. Sorumlu konumlarda bulunan kişiler, Şeytan’ın ortaya koyduğu niteliklerin aynısını sergilediler. Zihinleri yönetmeye, insanların akıl ve yeteneklerini beşerî otoritenin hükmü altına almaya çalıştılar. Tanrı’nın bilgisi ve bilgeliğine sahip olmayan ya da Kutsal Ruh’un rehberliği altında bir deneyimi bulunmayan insanların denetimi altına Tanrı’nın kullarını sokmak için çaba harcandı. Gün ışığını hiç görmemesi gereken ilkeler doğdu. O gayrimeşru çocuk, daha ilk nefesini alır almaz boğulmalıydı. Sınırlı insanlar Tanrı’ya, gerçeğe ve Rab’bin seçtiği habercilere karşı savaşarak, cesaret edebildikleri her yolla onların çalışmalarını boşa çıkarmaya uğraştılar. Lütfen Tanrı’nın mesajlarını küçümseyen ve tıpkı din bilginleri ve Ferisiler gibi, Tanrı’nın halkının ihtiyaç duyduğu ışığı ve gerçeği sunmak için Tanrı’nın kullandığı kişilerin bizzat kendilerini hor gören kimselerin hikmet ve planlarında hangi erdem bulunduğunu bir düşünün. 1888 Materyalleri, 1525.

The sealing time that began on September 11, 2001, was hindered for the representatives of Satan were allowed to come into the “very temple of God.” The issue that should be seen here is that from 1798 unto 1844, the Millerite temple was erected, and on October 22, 1844, the messenger of the covenant suddenly came unto his temple. The temple and the host had been trampled down by the papacy for twelve hundred and sixty years, and when the papacy received its deadly wound Christ began the work of erecting the Millerite temple, and the symbol of the temple is the number forty-six, on several witnesses.

11 Eylül 2001'de başlayan mühürleme dönemi, Şeytan'ın temsilcilerinin bizzat Tanrı'nın tapınağına girmelerine izin verildiği için sekteye uğradı. Burada görülmesi gereken mesele şudur: 1798'den 1844'e kadar Millerci tapınak inşa edildi ve 22 Ekim 1844'te antlaşmanın habercisi ansızın kendi tapınağına geldi. Tapınak ve ordu, papalık tarafından bin iki yüz altmış yıl boyunca ayaklar altına alınmıştı ve papalık ölümcül yarasını aldığında Mesih Millerci tapınağı inşa etme işine başladı; tapınağın simgesi ise birkaç tanıkta kırk altı sayısıdır.

On August 11, 1840, the angel of Revelation ten descended, and the judgment of Protestantism began. That history is repeated to the very letter.

11 Ağustos 1840’ta Vahiy 10’daki melek indi ve Protestanlığın yargılanması başladı. O tarih harfi harfine tekrarlanır.

In the Scriptures it is the “east wind” that sinks the ships of Tarshish, and brings down that great city Tyrus, and causes the kings and merchants to three times cry out, “woe, woe” (alas, alas). But in the passage of Isaiah we are considering, the day of the “east wind” is the day when God “stayeth his rough wind.” In this passage the “east wind” is held in check, so as to not prevent the work of the third angel; a work that is accomplished during the time of the latter rain. In this passage the subject of the “east wind” that is held in check, is identifying the latter rain, the work of the third angel, and the gathering out of God’s other children in Babylon. In that time period, the four angels are holding the four winds, during the time of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Kutsal Yazılar’da Tarşiş’in gemilerini batıran, o büyük şehir Sur’u yıkan ve krallar ile tüccarların üç kez “eyvah, eyvah” diye haykırmasına neden olan “doğu rüzgarı”dır. Ama ele aldığımız Yeşaya pasajında “doğu rüzgarının” günü, Tanrı’nın “sert rüzgarını durdurduğu” gündür. Bu pasajda “doğu rüzgarı”, üçüncü meleğin görevini engellemesin diye dizginlenmiştir; bu görev son yağmur zamanında yerine getirilir. Bu pasajda dizginlenen “doğu rüzgarı” konusu, son yağmuru, üçüncü meleğin görevini ve Babil’deki Tanrı’nın diğer çocuklarının dışarı çıkarılıp toplanmasını tanımlamaktadır. O zaman diliminde, yüz kırk dört binin mühürlenmesi sırasında dört melek dört rüzgarı tutmaktadır.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> Bundan sonra yeryüzünün dört köşesinde duran, yeryüzünün dört yelini tutan dört melek gördüm; öyle ki, yel ne yeryüzü üzerinde, ne deniz üzerinde, ne de herhangi bir ağaç üzerinde essin. Sonra doğudan yükselen başka bir melek gördüm; yaşayan Tanrı’nın mührüne sahipti. Yeryüzüne ve denize zarar verme yetkisi kendilerine verilmiş olan dört meleğe yüksek sesle haykırarak dedi ki: “Tanrımız’ın kullarını alınlarına mühürleyinceye dek ne yeryüzüne, ne denize, ne de ağaçlara zarar verin.” Vahiy 7:1–3.

The staying of the “east wind,” the holding of the “angry nations” and the holding of the “four winds” all occur during the latter rain, for it is the period of the latter rain that the seal of God is placed upon His people. The four winds that are being restrained by the four angels are a symbol of Islam.

"doğu rüzgarı"nın tutulması, "öfkeli uluslar"ın dizginlenmesi ve "dört rüzgar"ın tutulması, hepsi geç yağmur sırasında gerçekleşir; çünkü Tanrı’nın mührü halkının üzerine geç yağmur döneminde konur. Dört melek tarafından dizginlenen "dört rüzgar", İslam’ın bir sembolüdür.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “Melekler, bütün yeryüzünün yüzü üzerinde kopup koşmak isteyen, önüne yıkım ve ölüm taşıyan öfkeli bir atla simgelenen dört rüzgârı tutmaktadır.”

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “Ebedî dünyanın tam eşiğinde uyuyacak mıyız? Donuk, soğuk ve ölü mü olacağız? Ah, keşke kiliselerimizde Tanrı’nın Ruhu ve nefesi, halkının içine üflenmiş olsa da ayakları üzerinde dursalar ve yaşasalar. Yolun dar, kapının ise sıkı olduğunu görmemiz gerekir. Fakat o sıkı kapıdan geçtiğimizde, onun genişliği sınırsızdır.” Manuscript Releases, cilt 20, 217.

We will consider these realities further in the next article, for it is “in the days of these kings”, represented by the eighth kingdom of Bible prophecy, that “is of the seven” kingdoms, that God sets up an everlasting kingdom.

Bu gerçekleri bir sonraki yazıda daha ayrıntılı ele alacağız, çünkü Tanrı, Kutsal Kitap peygamberliğindeki, krallıklardan "yediden biri" olan sekizinci krallıkla temsil edilen "bu kralların günlerinde" sonsuz bir krallık kurar.

> And in the days of these kings shall the God of heaven set up a kingdom, which shall never be destroyed: and the kingdom shall not be left to other people, but it shall break in pieces and consume all these kingdoms, and it shall stand for ever. Forasmuch as thou sawest that the stone was cut out of the mountain without hands, and that it brake in pieces the iron, the brass, the clay, the silver, and the gold; the great God hath made known to the king what shall come to pass hereafter: and the dream is certain, and the interpretation thereof sure. Daniel 2:44, 45.

> Ve bu kralların günlerinde göklerin Tanrısı öyle bir krallık kuracaktır ki, bu krallık asla yıkılmayacaktır; ve krallık başka bir halka bırakılmayacak, fakat bütün bu krallıkları parçalayıp tüketecek ve kendisi sonsuza dek duracaktır. Senin, taşın dağdan eller olmaksızın kesildiğini ve demiri, tuncu, kili, gümüşü ve altını parçaladığını görmüş olmandan dolayı, büyük Tanrı bundan sonra olacak şeyleri krala bildirmiştir; ve rüya kesindir, onun yorumu da güvenilirdir. Daniel 2:44, 45.

Back to Articles