Article

# Roma vizyonu belirliyor - Sekiz Numara

Kumdan Temeller: Laodikya Adventizmi'nde Peygamberî Hakikatin Reddedilişi

Author

Jeff Pippenger

Published

August 18, 2024

Formats

PDF
Word

Son makalede İsa'nın aşağıdaki sözlerine atıfta bulunduk.

> Sahte peygamberlerden sakının; size koyun postuna bürünmüş olarak gelirler, ama içten içe yırtıcı kurtlardır. Onları meyvelerinden tanıyacaksınız. Dikenlerden üzüm, devedikenlerinden incir toplanır mı? Aynı şekilde her iyi ağaç iyi meyve verir; ama çürük ağaç kötü meyve verir. İyi ağaç kötü meyve veremez; çürük ağaç da iyi meyve veremez. İyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılır. Bu yüzden onları meyvelerinden tanıyacaksınız. Bana, “Rab, Rab” diyen herkes göklerin egemenliğine girmeyecek; ancak göklerde olan Babamın isteğini yerine getiren girecek. O gün birçokları bana, “Rab, Rab, senin adınla peygamberlik etmedik mi? Senin adınla cinleri kovmadık mı? Senin adınla birçok olağanüstü işler yapmadık mı?” diyecek. O zaman ben de onlara açıkça şöyle diyeceğim: “Ben sizi hiç tanımadım. Benden uzaklaşın, ey kötülük yapanlar!” Bu nedenle bu sözlerimi işitip uygulayan herkesi, evini kaya üzerine kurmuş akıllı adama benzetirim. Yağmur yağdı, seller geldi, rüzgârlar esti, o eve çarptı; ama yıkılmadı, çünkü temeli kaya üzerindeydi. Bu sözlerimi işitip uygulamayan herkes ise, evini kum üzerine kurmuş akılsız adama benzer. Yağmur yağdı, seller geldi, rüzgârlar esti, o eve çarptı; ve yıkıldı; yıkılışı da çok büyük oldu. Matta 7:15-27.

1863’teki isyan, Laodikya ruhundaki Yedinci Gün Adventizminin kum üzerine yanlış bir temel inşa etmeye başlamasını işaret eder. Kum, mutlak gerçeğin Kayasıyla karşıtlık içinde, çoğulculuğun şeytani ilkesini temsil eder. Mutlak gerçek iki tanık üzerine kuruludur ve Adventizmin giderek bir kenara ittiği, Habakkuk’un iki kutsal çizelgesinde temsil edilen gerçekler Kutsal Kitap’tan türetilmiş, Peygamberlik Ruhu tarafından doğrulanmıştır. Bu gerçekler mutlaktır.

> Düşman, erkek ve kız kardeşlerimizin zihinlerini, bu son günlerde ayakta durabilecek bir halkı hazırlama işinden saptırmaya çalışıyor. Onun safsataları, zihinleri bu vaktin tehlikelerinden ve görevlerinden uzaklaştırmak için tasarlanmıştır. Mesih’in halkı için Yuhanna’ya vermek üzere gökten getirdiği ışığa pek az değer veriyorlar. Önümüzde duran sahnelerin özel ilgi görmeyi hak edecek kadar önemli olmadığını öğretiyorlar. İlahi kökenli gerçeği hükümsüz kılıyor ve bunun yerine sahte bir bilim sunarak Tanrı’nın halkını geçmiş deneyimlerinden mahrum bırakıyorlar. “Rab şöyle diyor: Yollarda durun, bakın, kadim yolları sorun; iyi yol nerededir ve onda yürüyün.” [Yeremya 6:16.]

> Hiç kimse imanımızın temellerini söküp atmaya kalkışmasın—çalışmamızın başlangıcında, Söz’ün dua ile incelenmesi ve vahiy yoluyla atılmış olan temelleri. Bu temeller üzerine elli yılı aşkın bir süredir inşa ediyoruz. İnsanlar yeni bir yol bulduklarını, atılmış olandan daha sağlam bir temel atabileceklerini sanabilirler; ama bu büyük bir aldatmadır. ‘Atılmış olanın dışında başka bir temeli hiç kimse atamaz.’ [1. Korintliler 3:11.] Geçmişte birçokları yeni bir iman inşa etmeye, yeni ilkeler kurmaya girişti; peki yaptıkları bina ne kadar ayakta kaldı? Çok geçmeden yıkıldı; çünkü Kaya üzerine kurulmamıştı. Tanıklıklar, cilt 8, 296-297.

11 Eylül 2001 geldiğinde, Kutsal Ruh'un yağmurları da geldi.

> Son yağmur Tanrı’nın halkının üzerine yağacak. Kudretli bir melek gökten inecek ve bütün yeryüzü onun yüceliğiyle aydınlanacak. Review and Herald, 21 Nisan 1891.

New York şehrinin büyük binaları Tanrı’nın bir dokunuşuyla yıkıldığında, son yağmur çiselemeye başladı. 11 Eylül 2001’de papalık ilkelerinin sel kapıları açıldı.

> Kötülüğün hüküm sürdüğü bu zamanda, “Rab şöyle diyor” ifadesini reddetmiş Protestan kiliseleri garip bir noktaya varacaklar. Dünyevileşecekler. Tanrı’dan ayrılışları içinde, yalanı ve Tanrı’dan dönmeyi ulusun yasası yapmaya çalışacaklar. Tanrı’nın tapınağında oturup kendini Tanrı diye gösteren günah adamının yitirilmiş üstünlüğünü geri getirecek yasalar çıkarmaları için ülkenin yöneticilerini etkilemeye çalışacaklar. Roma Katolik ilkeleri devletin koruması altına alınacak. Tanrı’nın yasasını yaşamlarının kuralı edinmemiş olanlar, Kutsal Kitap gerçeğinin itirazına artık hoşgörü göstermeyecek. Review and Herald, 21 Aralık 1897.

Patriot Act, Roma Katolik ilkelerinin korunmasının başlangıcına işaret eder; bu da kademeli olarak yakında gelecek Pazar günü yasasına yol açar. 11 Eylül 2001'de, üçüncü belanın İslam'ını temsil eden dört rüzgar esmeye başladı.

> Melekler, öfkeli bir at olarak tasvir edilen, bağlarından kurtulup bütün yeryüzünün üzerinden hızla geçmek isteyen ve geçtiği her yerde yıkım ve ölüm saçan dört rüzgarı tutuyor.

> "Ebedî dünyanın tam eşiğinde uyuyalım mı? Donuk, soğuk ve ölü mü olalım? Ah, keşke kiliselerimizde, halkının içine üflenmiş Tanrı’nın Ruhu ve nefesi bulunsa da, onlar ayakları üzerinde dursun ve yaşasın. Yolun dar, kapının da dar olduğunu görmeliyiz. Ama dar kapıdan geçtiğimizde, onun genişliği sınırsızdır." Manuscript Releases, cilt 20, 217.

Yağmur, rüzgar ve sel 11 Eylül 2001'de geldi ve Laodikyalı Yedinci Gün Adventist Kilisesi, Mesih'in vaftizinde Yahudilerin sınandığı gibi ve 11 Ağustos 1840'tan itibaren Protestanların sınandığı gibi sınandı. O noktadan 18 Temmuz 2020'deki isyankar kehanete kadar, Laodikyalı Yedinci Gün Adventist evi adım adım yıkıldı; tıpkı Yahudilerin tapınağının çarmıhtan önce ıssız bırakılacağı ilan edildiği kadar kesin biçimde ve tıpkı Protestanların 19 Nisan 1844'teki ilk hayal kırıklığında dinden dönmüş Protestanlığa geçtikleri gibi.

Üçüncü meleğin Laodikya hareketi o zaman nihai sınanma sürecine girdi ve 11 Eylül 2001 tarihinde başlayan sınanmada olduğu gibi, bakireler yalnızca birinci ve ikinci meleklerin Millerci hareketinin temel hakikatlerine değil, aynı zamanda üçüncü meleğin hareketinin temel hakikatlerine de geri dönmeye çağrıldı.

Güçlü aldanış bağlamında bu temel hakikatlerin reddinin sembolü, Pavlus’un İkinci Selanikliler Mektubu’nda yazdığı mesajdır. Bu mesaj, Daniel kitabındaki “sürekli” ile simgelenir; çünkü William Miller, “sürekli”nin Daniel kitabında putperest Roma’yı temsil ettiğini Selanikliler mektubundaki pasajda anlamıştır.

Daniel kitabında geçen "the daily" teriminin tanımını ele alan kitaplar yazılmıştır. Çoğu hatalıdır; ancak konuyu doğru şekilde açıklayan Adventist bir ilahiyatçının çalışmasını incelemek isterseniz, John W. Peters’ın The Mystery of the Daily adlı eserini bulabilirsiniz. Bu yazıda "the daily" konusunun o yönüne değinmeyi düşünmüyorum. Ayrıca, "the daily" hakkındaki yanlış görüşün Laodikya Yedinci Gün Adventizmi içinde nihayetinde nasıl yerleştiğine ilişkin “kim, ne ve neden”in tarihini ele alan başka kitaplar da vardır.

“günlük” olarak çevrilen İbranice kelimenin tanımı ve 1901’de ciddiyetle başlayan “günlük”ün temel gerçeğine karşı isyanın tarihi, Habakkuk’un Tabloları’nda ve ayrıca Daniel kitabı üzerine son makalelerde defalarca ortaya konmuştur.

Bu makalede "the daily"ye ilişkin odağı, Roma simgesinin reddiyle ilişkili peygamberlik özellikleri üzerinde tutmayı amaçlıyorum. Ellen White’ın yazılarının otoritesini samimiyetle kabul eden herkesin, "the daily"nin doğru anlaşılmasının ne olduğunu bilmesi için aşağıdakileri okuması yeterlidir.

> "Sonra 'Daily' ile ilgili olarak, 'kurban' kelimesinin insan bilgeliğiyle metne eklenmiş olduğunu ve metne ait olmadığını; ve Rab'bin bununla ilgili doğru görüşü yargı saati çağrısını verenlere verdiğini gördüm. 1844'ten önce birlik varken, neredeyse herkes 'Daily' konusundaki doğru görüşte birleşmişti; fakat 1844'ten beri, kargaşa içinde başka görüşler benimsendi ve karanlık ve kargaşa bunu izledi." Review and Herald, 1 Kasım 1850.

"Sürekli"ye ilişkin William Miller'ın anlayışını reddetmek, aynı anda Ellen White'ın yazılarının otoritesini de reddetmek demektir; çünkü o şunu gördü: "Rab, onunla ilgili doğru görüşü, yargı saati çağrısını yapanlara verdi." Ayrıca, "sürekli" hakkındaki diğer görüşlerin "karanlık ve karmaşa" ürettiği kendisine gösterildi; bunlar Mesih'in nitelikleri değildir. Miller, İkinci Selanikliler'i incelediğinde "sürekli"yi putperest Roma olarak tanıdı.

> "Okumaya devam ettim ve onun [the daily] bulunduğu, Daniel'den başka bir yer bulamadım. Sonra [bir konkordansın yardımıyla] onunla bağlantılı olan şu sözleri ele aldım: 'ortadan kaldırmak;' 'the daily'yi ortadan kaldıracak; 'the daily ortadan kaldırıldığı zamandan itibaren,' vb. Okumaya devam ettim ve metinle ilgili hiçbir ışık bulamayacağımı düşündüm; sonunda 2 Selanikliler 2:7, 8'e geldim. 'Çünkü kanunsuzluğun sırrı şimdiden işliyor; yalnız şimdi engelleyen, yoldan çekilinceye kadar engelleyecek; ve sonra o kötü ortaya çıkarılacaktır,' vb. Ve o metne geldiğimde, ah, gerçek ne kadar açık ve görkemli göründü! İşte orada! İşte 'the daily' bu! Peki şimdi, Pavlus 'şimdi engelleyen' ya da engel olan ile neyi kastediyor? 'Günah adamı' ve 'kötü' ile Papalık kastediliyor. Peki, Papalığın ortaya çıkmasını engelleyen nedir? Elbette Putperestliktir; öyleyse, 'the daily' Putperestlik anlamına gelmelidir." -William Miller, Second Advent Manual, sayfa 66. Advent Review and Sabbath Herald, 6 Ocak 1853.

Sonuçta, Laodikya Adventizmi, Miller’e ve yargı saati çağrısını yapanlara verilen doğru anlayışı, “günlük”ün Mesih’in tapınaktaki hizmetini temsil ettiğine dair dinden dönen Protestanlığın yanlış düşüncesi uğruna bir kenara bıraktı. Bu anlayış birçok açıdan saçmadır; ancak hatalı olmanın ötesinde, şeytani bir sembolün Mesih’in sembolü olduğunu iddia eder.

> Böylece, ejderha öncelikle Şeytan’ı temsil ederken, ikincil bir anlamda putperest Roma’nın bir sembolüdür. Büyük Çekişme, 439.

Miller, "sürekli"yi putperest Roma, yani ejderha olarak tanımladı; ancak Laodikya Adventizmi, onun Mesih’in göksel tapınaktaki hizmetini temsil ettiğine dair fikri düşmüş Protestanlıktan aldı. Miller’in "sürekli"yi putperest Roma olarak tanımlamasının reddi, Habakkuk ikinci bölümün gerçekleşmesi olan her iki kutsal çizelgede de temsil edilen bir gerçeğin reddini ifade eder. Bu nedenle, tıpkı Levililer yirmi altıncı bölümdeki yedi zamanın reddinde olduğu gibi, temel bir gerçeğin reddidir.

"the daily"nin putperest Roma’yı temsil ettiği gerçeğini reddetmek, Adventizmin temellerini ve Peygamberlik Ruhu’nun otoritesini reddetmektir. Şeytan’a ait bir sembolü Mesih’in sembolü olarak tanımlamak, Mesih’in işini Şeytan’ın işi olarak tanımlamakla eşdeğerdir.

> Mesih’i reddederek Yahudi halkı bağışlanmaz günahı işledi; ve merhamet çağrısını reddederek biz de aynı yanlışa düşebiliriz. O’nun görevlendirdiği habercileri dinlemeyi reddedip bunun yerine ruhu Mesih’ten uzaklaştırmak isteyen Şeytan’ın temsilcilerini dinlediğimizde, Yaşamın Önderi’ne hakaret eder ve O’nu Şeytan’ın sinagogu ile göksel evrenin önünde utandırmış oluruz. Kişi bunu yaptığı sürece ne umut ne de bağışlanma bulabilir ve sonunda Tanrı’yla barışma arzusunun tümünü yitirir. Çağların Arzusu, 324.

Laodikya Adventizmi, “günlük” ve “yedi zaman” konularındaki temel anlayışları reddettiğinde, yalnızca Peygamberlik Ruhu’nun otoritesini ve temelleri reddetmekle kalmadı, aynı zamanda William Miller’ın çalışmasını da reddetti; oysa o, anlayışlarına melek Cebrail ve diğer melekler tarafından yönlendirilmişti.

> "Tanrı, Kutsal Kitap'a inanmamış bir çiftçinin yüreğine dokunmak ve onu peygamberlikleri araştırmaya yöneltmek için meleğini gönderdi. Tanrı'nın melekleri, zihnine yol göstermek ve Tanrı'nın halkı için hep karanlık kalmış peygamberlikleri anlayışına açmak üzere o seçilmiş olanı defalarca ziyaret ettiler. Hakikat zincirinin başlangıcı ona verildi ve o, Tanrı'nın Sözü'ne hayret ve hayranlıkla bakıncaya kadar halkadan halkaya araştırmaya yöneltildi. Orada kusursuz bir hakikat zinciri gördü. Eskiden esinlenmemiş saydığı o Söz şimdi güzelliği ve görkemiyle gözlerinin önünde açıldı. Kutsal Yazıların bir kısmının diğerini açıkladığını gördü; bir ayet anlayışına kapalı kaldığında, Söz'ün başka bir yerinde onu açıklayanı buldu. Tanrı'nın kutsal Sözü'nü sevinçle ve en derin saygı ve huşu ile karşıladı." Erken Yazılar, 230.

"Onun meleği" ifadesi, melek Cebrail’i kasteder.

> Meleğin, 'Ben Tanrı’nın huzurunda duran Cebrail’im' sözleri, onun göğün saraylarında yüksek bir onur mevkiine sahip olduğunu gösterir. Daniel’e bir mesajla geldiğinde şöyle dedi: 'Bu konularda benimle birlikte duran kimse yoktur; yalnızca sizin önderiniz Mikail [Mesih].' Daniel 10:21. Kurtarıcı, Vahiy’de Cebrail’den söz ederek şöyle der: 'Onu meleği aracılığıyla kulu Yuhanna’ya gönderip bildirdi.' Vahiy 1:1." Çağların Arzusu, 99.

Şeytani bir sembolün Mesih’in sembolü olarak tanımlanması, yalnızca bağışlanmaz günahla bir paralellik oluşturmakla kalmaz; bağışlanmaz günah aynı zamanda Mesih’in gönderdiği elçilerin reddedilmesiyle de ilişkilidir. "The daily" bu durumda bağışlanmaz günahın sembolü haline gelir; ve "seçilmiş olan" William Miller’ın o gerçeğin doğru anlayışına yönlendirildiğinin anlaşılıp, bunun ardından bu anlayış reddedildiğinde, bu durum Miller’in keşfini yaptığı Kutsal Yazılar’daki İkinci Selanikliler bölümüne doğrudan uyar. O gerçeği reddetmek, gerçeği sevmemenin kanıtıdır; ve bu isyan, Kutsal Ruh’un geri çekilmesine ve Pavlus’un "kuvvetli bir aldanış" olarak tanımladığı, kişinin Şeytan’ın kutsal olmayan ruhuna teslim edilmesine yol açar.

‘Görümü gerçekleştiren’ ‘senin halkının zorbaları’ nasıl putperest Roma’yı simgeliyorsa, ‘sürekli sunu’ da putperest Roma’nın bir simgesidir. İkinci Selanikliler bağlamında Pavlus, ikinci bölümün mesajını reddetmenin, bunu yapanların gerçeği sevmediklerinin bir kanıtı olduğunu öğretir. Bölümde ortaya konan gerçeği sevmedikleri için, güçlü bir aldanışa kapılırlar.

Tüm peygamberler son günleri ele alıyor ve bu makaledeki önceki ilhamlı pasajlar, Kutsal Ruh’un dökülüşü sırasında gerçeği sevmeyenlerin üzerine kuvvetli aldanışın geldiğini gösteriyor. Bir grup yağı alıyor, diğer grup ise kuvvetli aldanışı alıyor.

Kutsal Ruh, 11 Eylül 2001’den yakında gelecek Pazar yasasına kadar olan mühürlenme zamanının iki sınama döneminde açığa çıkarılan bilginin artışını reddedenlerden Kutsal Ruh’un çekildiği tarihsel süreçte dökülür. Önceki bir pasajın tekrarı:

> Son günlere bakarak, aynı sonsuz güç, “kurtulmaları için gerçeği sevmediler” denilenler hakkında şöyle der: “Bu nedenle Tanrı onlara yalana inansınlar diye güçlü bir aldanış gönderecek; öyle ki gerçeğe inanmayıp haksızlıktan zevk alanların hepsi mahkûm edilsin.” Onlar O'nun Sözü'nün öğretilerini reddettikçe Tanrı Ruhu'nu geri çeker ve onları sevdikleri aldanışlara bırakır. Erken Yazılar, 46.

Satır satır, Daniel öğretir ki son günlerde görümü tesis edenlerin, senin halkının eşkıyaları (Roma’nın bir sembolü) olduğunu. Eşkıyalar ayrıca “sürekli olan” olarak da temsil edilir. Süleyman, son günlerde görümü olmayanların helak olacağını, bunun da çıplak olmak demek olduğunu öğretir. Çıplak kılınmak Laodikealı olmak demektir ve Laodikealı akılsız bir bakiredir.

> "Akılsız kızların temsil ettiği Kilise'nin durumu, aynı zamanda Laodikya hâli olarak da anılır." Review and Herald, 19 Ağustos 1890.

Gece Yarısı Feryadı'nın mesajı geldiğinde akılsız bir bakire olmak, Yuhanna'nın Vahiy'in on altıncı bölümünde “çıplaklığının ayıbı” olarak kaydettiğini açığa çıkarmaktır. Yuhanna'nın altıncı belada yaptığı uyarı, ejderha, canavar ve sahte peygamberden oluşan üçlü birlikle ilgilidir; bu birlik, 1989'dan beri dünyayı Armagedon'a götürme sürecindedir.

İkinci Selanikliler’de Pavlus’un mesajı, Daniel tarafından “günlük” olarak temsil edilen putperest Roma’dan ibaret değildir; bölüm, putperest Roma ile Papalık Roma’sı arasındaki ilişkiye vurgu yapmaktadır. Putperest Roma, günah adamının 538’de yeryüzünün tahtına çıkmasını alıkoydu (engelledi). Putperest Roma ortadan kaldırıldığında ise “kanunsuzluğun gizemi”, Roma’nın papası olan “o kötü”, açığa çıktı. Bu bölümde Pavlus, putperest ve Papalık Roma’sı arasında belirli bir peygamberlik ilişkisini tanımlamaktadır. Bölümün öğretisini reddetmek, gerçeği reddetmek ve güçlü bir aldanışa kapılmaktır.

> Kimse sizi hiçbir şekilde aldatmasın; çünkü o gün gelmeyecek, önce bir dinden dönme olacak ve mahvoluşun oğlu olan günah insanı açığa çıkacaktır. Bu kişi, Tanrı diye adlandırılan ya da tapınılan her şeyin karşısına dikilen ve kendini onların üzerine yücelten, öyle ki Tanrı’nın tapınağında Tanrıymış gibi oturup kendisinin Tanrı olduğunu gösterendir. Aranızdayken size bunları söylediğimi hatırlamıyor musunuz? Şimdi de onun kendi zamanında açığa çıkmasını engelleyenin ne olduğunu biliyorsunuz. Çünkü yasa tanımazlığın gizemi şimdiden işliyor; yalnız, şu anda engelleyen, yoldan çekilinceye kadar engellemeyi sürdürecektir. Ondan sonra da Rab’bin ağzının soluğuyla tüketeceği ve gelişinin parlaklığıyla yok edeceği o yasa tanımaz kişi açığa çıkacaktır. Onun gelişi, Şeytan’ın etkinliğine göre, her türlü güç, belirti ve yalancı harikayla, ayrıca kurtulmaları için gerçeği sevmeyi kabul etmedikleri için mahvolanlarda görülen her türlü haksızlık aldatmacasıyla olacaktır. Bu nedenle Tanrı, yalana inanmaları için üzerlerine güçlü bir aldanış gönderir; öyle ki gerçeğe iman etmeyip haksızlıktan hoşlananların hepsi mahkûm edilsin. 2. Selanikliler 2:3-12.

Bu son günlerin insanları neden “lanetlenmiş” sayılıyor? Neden onlara “güçlü bir aldanış” gönderiliyor? Neden “mahvoluyorlar” ve böylece çıplaklıklarının utancını açığa vuruyorlar? Pasaj, bunun gerçeği sevmedikleri için olduğunu bildirir; ve bölümde ortaya konan gerçek, Kutsal Kitap peygamberliğinin dördüncü krallığı olan Putperest Roma’nın, putperestlik ortadan kaldırılıncaya dek, Kutsal Kitap peygamberliğinin beşinci krallığı olan Papalık Roma’nın tahta çıkmasını engelleyeceğini belirtir.

Bölümde tanımlanan putperest Roma ile Papalık Roma'sı arasındaki ilişki, Yuhanna tarafından Bergama ve Tiyatira kiliseleri arasındaki ilişkiyle de özdeşleştirilir. Bergama putperest Roma'yı, Tiyatira ise Papalık Roma'sını temsil eder. Pavlus ve Yuhanna, bu iki gücün ilişkisine iki tanık olarak karşımıza çıkar; Daniel Kitabı da öyle.

Daniel kitabında, putperest Roma ile Papalık Roması arasındaki ilişki defalarca ortaya konur. Daniel 2'de, bu ilişki demirin balçıkla karışımıyla temsil edilir. Daniel 7'de hem putperest Roma hem de Papalık Roması "farklı" krallıklardır; ve Daniel 2 iki gücü bir karışım olarak tasvir ederken, 7. bölüm papalık gücünün putperest Roma'nın on boynuzlu krallığından çıktığını belirtir. Daniel 8'de, 9'dan 12'ye kadar olan ayetlerdeki küçük boynuz her iki safhasıyla da Roma'dır. 9 ve 11. ayetlerde küçük boynuz eril biçimdedir, böylece putperest Roma'yı tanımlar; 10 ve 12. ayetlerde ise küçük boynuz dişil biçimdedir, böylece Papalık Roması'nı tanımlar.

Daniel kitabının sekizinci bölümünün on üçüncü ayetinde, putperest Roma ile Papalık Roma’sı iki yıkıma uğratan güç olarak tasvir edilir. Putperest Roma “günlük” yıkıma uğratan güçtür; Papalık Roma’sı ise yıkıma uğratan başkaldırı gücüdür. On birinci bölüm, otuz birinci ayette putperest Roma’nın “günlük” yıkıma uğratan gücü, Papalık gücü olan yıkıma yol açan iğrençliği yerleştirir. On ikinci bölüm, on birinci ayette ise Papalığın yıkıma yol açan iğrençliğini kurmak için putperest Roma’nın “günlük” yıkıma uğratan gücü kaldırılır.

Roma’nın iki yıkıcı gücü arasındaki ilişki, Daniel ve Vahiy kitaplarının başlıca temasıdır; ve Pavlus, bir kimsenin bir yalana inanmanın doğurduğu güçlü aldanmadan sakınabilmesi için sevilmesi gereken gerçeğin bu ilişki olduğunu belirtir. Tanrı asla gereksiz yere kendini tekrar etmez ve putperest Roma ile papalık Roma’sı arasındaki ilişkinin her bir temsili konuya dair kendine özgü bir tanıklık sunar; ancak son günlerde Roma’nın simgesini reddetmek, geç yağmuru reddetmek ve onun yerine güçlü bir aldanış almak demektir. Bu, ebediyen çıplak bir Laodikyalı olarak damgalanmak demektir.

Laodikyalı Adventist tarihçiler, William Miller’in rolüne ve çalışmalarına hiçbir kutsal saygı göstermeseler de, onun putperest Roma ile Papalık Roma arasındaki ilişkiyi fark edişinin, peygamberlik uygulamalarının “tümünü” üzerine kurduğu peygamberlik çerçevesi olduğunu tespit ederler. Cebrail ve diğer melekler, Miller’in putperest Roma ile Papalık Roma arasındaki ilişkiyi anlamasına rehberlik ettiler, ancak o, kendi tarih anlayışında Roma’yı ejderha, canavar ve sahte peygamberden oluşan üçlü bir varlık olarak görmedi.

Onun döneminde Amerika Birleşik Devletleri henüz sahte peygamber rolünü üstlenmeye başlamamıştı; çünkü Amerika Birleşik Devletleri’nin Protestanları 1844’e kadar Roma’nın kızları olmamıştı ve Miller’in temel çalışması da Mayıs 1842’de hazırlanan 1843 çizelgesinde zaten yerini almıştı.

1989’da Daniel kitabının on birinci bölümünün son altı ayetinin mühürleri açıldı ve o dönemin habercisi, on birinci bölümün kırkıncı ayetinden kırk beşinci ayetine kadar uzanan ayetlerde peygamberlik faaliyetleri görülen üç güç bulunduğunu fark etti. Kırkıncı ayetteki güneyin kralı ejderha gücüdür; kuzeyin kralı ise, ayetin başında 1798’de Napolyon Fransası’nın ejderha gücünün eliyle öldürücü darbe almış olan papalık gücüdür. Bu ayette papalık gücü, öldürücü yarasının iyileştirilmesi işine başlar. 1989’da kuzeyin kralı, o sırada güneyin kralı haline gelmiş olan Sovyetler Birliği’nin ejderha gücüne karşı misillemede bulunur. Katolikliğin canavarı Sovyetler Birliği’ne karşı misillemede bulunduğunda, Vahiy kitabının on altıncı bölümündeki yalancı peygamber olan Amerika Birleşik Devletleri’nin vekil ordusuyla geldi. Güneyin ejderha kralı, kuzeyin canavar kralı ve arabalar, atlılar ve gemilerle gelen yalancı peygamberin hepsi kırkıncı ayette tasvir edilir ve peygamberlik çizgisi, papalık gücünün “ona yardım edecek kimse olmadan sonuna geldiği” kırk beşinci ayette sona erer.

Vahiy 16’da Armagedon, İsa Mesih’in dönüşünden önceki insanlık isyanını tanımlayan sembolik bir coğrafi bölgedir. Armagedon sözcüğü bir semboldür ve iki kelimeden oluşur: “Har” (dağ anlamına gelir) ve Yizreel Vadisi olan “Megiddo.” Megiddo bir vadi olduğu hâlde Yuhanna’nın onu bir dağla birleştirmiş olması, Yizreel Vadisi’nde dağ bulunmadığından, Armagedon’un coğrafi bir göndermeyi içeren bir sembol olduğunu peygamberlik öğrencisine bildirir.

Yizreel Vadisi, üç deniz (Akdeniz, Celile Denizi ve Ölü Deniz) ile Kudüs arasında yer alır. İsrail’in kuzeyinde nispeten merkezi bir konumdadır; bu üç su kütlesi ve Kudüs, farklı yönlerde onun çevresinde bulunur. Daniel kitabının on birinci bölümünün kırk beşinci ayetinde, Kuzey Kralı’nın yardım eden kimse olmadan sona erdiği anlatılır ve ayet, onun coğrafi sonunu denizlerle Kudüs’ün görkemli kutsal dağı arasında olarak tanımlar. Daniel kitabının on birinci bölümünün kırkıncı ayeti, papalık gücünün ölümcül yarasının iyileşmesi ve onun nihai sonu bağlamında ele alınan üç gücü tanıtır.

Ayetlerin ilk ifadesi, papalığın ölümcül yarasını aldığı 1798'de sonun zamanını belirtir ve kırk beşinci ayet onun kalıcı ölümcül yarasını belirtir. Papalık gücünün ilk ve son ölümü arasındaki peygamberlik tarihi, papalık gücünün ölümcül yarasının nihai yok oluşundan önce iyileştirildiği sırada, insanlığın papalık gücünün üstünlüğünü yeniden tesis ederken sergilediği isyanı ortaya koyar. Altı ayet, gerçeğin imzasını taşır; çünkü başlangıç ve sonun her ikisi de papalık gücünün ölümüdür ve ortadaki ayetler, ilk ölümcül yara iyileşirken insanlığın isyanıdır.

Miller, putperest Roma ile Papalık Roma’sı arasındaki ilişki konusunda göksel meleklerden aydınlatma aldı. Onun, bütün peygamberlik uygulamalarında kullandığı peygamberlik modelini anlamasının anahtarı, 2. Selanikliler’deki “günlük”tü. O bölümdeki “günlük” putperest Roma’dır; William Miller’in kavradığı görümü tesis eden de budur; çünkü görümü tesis eden, on birinci bölümün on dördüncü ayetinde “senin halkının soyguncuları” olarak anılan Roma’dır.

1989'da bilginin artışını anlamak üzere görevlendirilen elçi, Roma'nın üçlü doğasını anladı. Miller birinci ve ikinci meleklerin elçisiydi ve dünyaya sunduğu vizyonu temellendirmek için Roma'nın birinci ve ikinci tezahürlerini anladı. Üçüncü meleğin elçisi ise, dünyaya ilan etmesi için kendisine verilen vizyonu temellendirmek amacıyla Roma'nın üç tezahürünün tamamını anladı.

Roma'nın ilk tezahürü putperest Roma'ydı. Putperest Roma'dan, ikinci tezahür olan Papalık Roma'sı ortaya çıktı. İlk iki tezahürden modern Roma doğdu: ejderha, canavar ve sahte peygamberden oluşan üçlü ittifak.

Advent tarihindeki "günlük" tartışmasına bir sonraki yazıda devam edeceğiz.

> Görünüşün ötesini gören, bütün insanların yüreklerini okuyan Biri, büyük ışık almış olanlar hakkında şöyle der: 'Ahlaki ve ruhsal durumları yüzünden kederlenip dehşete düşmüyorlar.' Evet, kendi yollarını seçtiler ve canları iğrençliklerinden zevk alıyor. Ben de onların aldanışlarını seçeceğim ve korkularını başlarına getireceğim; çünkü çağırdığımda yanıt veren olmadı; konuştuğumda işitmediler; tersine, gözümün önünde kötülük yaptılar ve hoşnut olmadığım şeyi seçtiler.' 'Tanrı onlara, yalana inansınlar diye güçlü bir yanılgı gönderecek,' çünkü kurtulmaları için gerçeği sevmediler, 'ama haksızlıktan zevk aldılar.' Yeşaya 66:3, 4; 2. Selanikliler 2:11, 10, 12.

> "Göksel Öğretmen sordu: 'Gerçekte birçok şeyi dünyevi hesaplara göre yürütüp Yehova'ya karşı günah işlerken, doğru temelin üzerine inşa ettiğiniz ve Tanrı'nın işlerinizi kabul ettiği iddiasından daha güçlü hangi aldanış aklı aldatabilir? Ah, bu, bir zamanlar gerçeği bilmiş olanların dindarlığın şeklini onun ruhu ve kudreti sanıp, kendilerini zengin, malları artmış ve hiçbir şeye ihtiyaçları yok zannettikleri hâlde gerçekte her şeye muhtaç oldukları zaman zihinleri ele geçiren büyük bir aldatma, büyüleyici bir aldanıştır.'"

> Tanrı, giysilerini lekesiz tutan sadık kullarına karşı değişmedi. Ama birçoğu “Barış ve güvenlik” diye haykırıyor; oysa ansızın bir yıkım üzerlerine geliyor. Tam bir tövbe olmadıkça, insanlar itiraf ederek yüreklerini alçaltıp gerçeği İsa’da olduğu gibi kabul etmedikçe, asla cennete giremeyecekler. Saflarımızda arınma gerçekleştiğinde, artık zengin olduğumuzu, malca çoğaldığımızı ve hiçbir şeye ihtiyaç duymadığımızı övünerek rahatça oturmayacağız.

> "Kim dürüstçe şöyle diyebilir: 'Altınımız ateşte sınanmıştır; giysilerimiz dünyadan lekesizdir'? Öğretmenimizin sözde doğruluğun giysilerine işaret ettiğini gördüm. Onları çıkarıp altındaki kirliliği açığa çıkardı. Sonra bana dedi ki: 'Kendilerindeki kirliliği ve karakterlerinin çürümüşlüğünü gösterişkâr bir biçimde nasıl örtbas ettiklerini görmüyor musun? 'Sadık şehir nasıl bir fahişe oldu!' Babamın evi bir ticarethane yapıldı, ilahî varlığın ve yüceliğin çekip gittiği bir yer hâline geldi! Bu yüzden zayıflık var ve güç eksik.'" Tanıklıklar, cilt 8, 249, 250.

Back to Articles