Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-Nine

Daniel Kitabı - Numara yüz altmış dokuz

Unraveling the Prophetic Threads: Understanding the Symbolism of “Fortress” in Daniel

Peygamberlik dokusunu çözmek: Daniel Kitabı'nda "Kale" sembolizmini anlamak

Author

Jeff Pippenger

Published

March 31, 2024

Formats

PDF
Word

Verse ten, of chapter eleven of Daniel, pulls together the internal and external message with the word “fortress.” The connection that it makes with Isaiah’s sixty-five year prophecy, identifies the “fortress” of the external prophecy as Russia, and the internal “fortress” of the temple which Christ raises during the same history. The external fortress, which is in verse thirty-one is identified as the “sanctuary of strength,” represents an earthly king or kingdom. The internal fortress, or the internal sanctuary of strength, is the temple which the Messenger of the Covenant raises in forty-six years.

Daniel’in on birinci bölümünün onuncu ayeti, “kale” sözcüğüyle içsel ve dışsal mesajı bir araya getirir. Yeşaya’nın altmış beş yıllık peygamberliğiyle kurduğu bağlantı, dışsal peygamberliğin “kalesi”ni Rusya olarak ve aynı tarih boyunca Mesih’in yükselttiği mabedin içsel “kalesi”ni tanımlamaktadır. Otuz birinci ayette bulunan dışsal kale, “kuvvet mabedi” olarak tanımlanır ve yeryüzüne ait bir kralı ya da krallığı temsil eder. İçsel kale, ya da içsel kuvvet mabedi ise, Ahit Elçisi’nin kırk altı yıl içinde yükselttiği mabettir.

In the Most Holy Place of that temple (the citadel), God is seated in heavenly places.

O tapınağın (iç kale) En Kutsal Yerinde Tanrı göksel yerlerde oturmaktadır.

In the book of Daniel two Hebrew words are both translated as “sanctuary.” One is “miqdash,” and the other is “qodesh.” “Miqdash” can represent a pagan sanctuary, or God’s sanctuary, or even a stronghold. “Qodesh,” is only used to represent God’s sanctuary in the Bible. The “sanctuary” (miqdash) of strength (fortress), in verse thirty-one of Daniel chapter eleven, is translated as the “sanctuary of strength”, and the Hebrew word translated as sanctuary there is “miqdash” which represents the City of Rome, which is the symbol of Roman strength in the history of both pagan and papal Rome. Daniel employed the two Hebrew words in a very careful manner. In the verses which are the central pillar of Adventism, we find the word “sanctuary”.

Daniel kitabında iki İbranice sözcüğün her ikisi de “tapınak” olarak çevrilmiştir. Bunlardan biri “miqdash”, diğeri ise “qodesh”tir. “Miqdash” putperest bir tapınağı, ya da Tanrı’nın tapınağını, hatta bir kaleyi dahi ifade edebilir. “Qodesh” ise Kutsal Kitap’ta yalnızca Tanrı’nın tapınağını ifade etmek için kullanılır. Daniel kitabının on birinci bölümünün otuz birinci ayetindeki kuvvetin (kalenin) “tapınağı” (miqdash), “kuvvetin tapınağı” olarak çevrilmiştir; orada tapınak olarak çevrilen İbranice sözcük “miqdash”tır ve bu, hem putperest hem de papalık Roma’sının tarihinde Roma gücünün simgesi olan Roma Şehri’ni temsil eder. Daniel bu iki İbranice sözcüğü son derece dikkatli bir şekilde kullanmıştır. Adventizmin merkezî direğini oluşturan ayetlerde “tapınak” sözcüğünü buluruz.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> Sonra bir kutsalın konuştuğunu işittim; ve konuşmakta olan o belirli kutsala başka bir kutsal şöyle dedi: Gündelik kurban, ıssızlığa sürükleyen suç ve hem kutsal yerin hem de ordunun ayak altına alınmasıyla ilgili bu görüm ne zamana kadar sürecek? Ve bana dedi: İki bin üç yüz güne kadar; o zaman kutsal yer temizlenecektir. Daniel 8:13, 14.

The Hebrew word translated as “the sanctuary,” in both verses is “qodesh,” and is only used to represent God’s sanctuary. In verse eleven, identifying pagan Rome, and specifically the Pantheon temple in the City of Rome, we find the word “sanctuary”, but in that verse it is the Hebrew word “miqdash.”

Her iki ayette de “kutsal yer” olarak çevrilen İbranice sözcük “qodesh”tir ve yalnızca Tanrı’nın kutsal yerini ifade etmek için kullanılır. Putperest Roma’yı ve özellikle Roma şehrindeki Panteon tapınağını tanımlayan on birinci ayette ise “kutsal yer” sözcüğüne rastlarız; ancak o ayetteki İbranice sözcük “miqdash”tır.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> Evet, kendini ordunun önderine kadar yüceltti; onun tarafından günlük sunu kaldırıldı ve tapınağının yeri yıkıldı. Daniel 8:11.

The “sanctuary of strength” in verse thirty-one of Daniel eleven is the Hebrew word “miqdash,” and it appears in connection with the Hebrew word that is translated as “fortress” in verses seven and ten in chapter eleven. In verse seven the king of the south went right into the city of Rome and took the king of the north captive, for he entered into his fortress, but in verse ten, the king of the north only goes up “to” the “fortress,” for he stopped at the borderline of his kingdom and Egypt. It is at the borderline of Raphia that the next verse was to address. The “sanctuary of strength” in verse thirty-one is the “miqdash,” of the “fortress”.

Daniel kitabının on birinci bölümünün otuz birinci ayetindeki "gücün kutsal yeri" İbranice "miqdash" sözcüğüdür ve on birinci bölümün yedinci ve onuncu ayetlerinde "kale" olarak çevrilen İbranice sözcükle bağlantılı olarak kullanılır. Yedinci ayette güneyin kralı doğrudan Roma şehrinin içine girdi ve kuzeyin kralını esir aldı; çünkü onun kalesine girmişti, ama onuncu ayette kuzeyin kralı yalnızca "kale"ye "kadar" gider; çünkü kendi krallığı ile Mısır'ın sınırında durdu. Bir sonraki ayetin değineceği yer Raphia'nın sınır hattıydı. Otuz birinci ayetteki "gücün kutsal yeri" "kalenin" "miqdash"ıdır.

The battle of the borderline in Raphia typifies the battle of the borderline in the Ukraine. That prophetic history is recognized by understanding that the “head” is the kingdom or the king, it is the fortress of his strength, but the prophecy is addressing an internal and an external truth. The “sanctuary of strength” for the external line is represented by the “miqdash” sanctuary, and the sanctuary of strength for the internal line is represented by the “qodesh” sanctuary.

Raphia’daki sınır hattı savaşı, Ukrayna’daki sınır hattı savaşını örnekler. Bu peygamberlik tarihi, "baş"ın krallık ya da kral olduğunu, onun gücünün kalesi olduğunu anlamakla kavranır; ancak peygamberlik hem içsel hem de dışsal bir gerçeğe hitap etmektedir. Dış hat için "gücün kutsal yeri" "miqdash" kutsal yeriyle, iç hat içinse "gücün kutsal yeri" "qodesh" kutsal yeriyle temsil edilir.

1844 to 1863 represents a line of prophetic history which illustrates the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The twenty-five hundred and twenty years of scattering against the northern kingdom ended in 1798, and the same twenty-five hundred and twenty year line against the southern kingdom ended in 1844. Those two lines represent the lower nature of mankind and the higher nature of mankind. The lower nature, which is represented by the northern kingdom, is the body, and the higher nature is the head. The head is the capital of the kingdom, and it is the king. For this illustration Christ chose Judah, the southern kingdom, to place His name, and the capital city is Jerusalem. Jerusalem is where the true sanctuary of strength is located, and in that sanctuary there is a throne room for the king, who is the head.

1844’ten 1863’e kadar olan dönem, yüz kırk dört binin mühürlenmesini tasvir eden peygamberlik tarihinin bir çizgisini temsil eder. Kuzey krallığına karşı iki bin beş yüz yirmi yıllık dağıtılma 1798’de sona erdi ve güney krallığına karşı aynı iki bin beş yüz yirmi yıllık çizgi 1844’te sona erdi. Bu iki çizgi, insanlığın daha aşağı doğasını ve daha yüksek doğasını temsil eder. Kuzey krallığıyla temsil edilen daha aşağı doğa bedendir; daha yüksek doğa ise baştır. Baş, krallığın başkentidir ve kraldır. Bu tasvirde Mesih, adını koymak için güney krallığı olan Yahuda’yı seçti ve başkent Kudüs’tür. Kudüs, gerçek kudret mabedinin bulunduğu yerdir ve o mabette, baş olan kral için bir taht odası vardır.

The “seven times” of Leviticus twenty-six was the final sealing truth in 1856, that was intended to empower an ensign to finish the work. From 1844 to 1863, Christ intended to combine His Divinity with humanity for eternity, but humanity rebelled.

Levililer yirmi altıdaki “yedi vakit”, 1856 yılında, işi tamamlayacak bir sancağı güçlendirmek üzere amaçlanan son mühürleyici gerçekti. 1844’ten 1863’e kadar Mesih, Kendi İlahiyatını insanlıkla ebediyet boyunca birleştirmeyi amaçladı, fakat insanlık isyan etti.

He was unable to transform man’s lower nature at that time, for that takes place at His second coming. He will then transform man’s higher nature into His image, by combining mankind’s head, with Divinity’s head. The head was the capital of the kingdom. The head was the king, and when Christ performs the transformation of Divinity uniting with humanity, He combines the head of both humanity and Divinity in the sanctuary at Jerusalem in the Most Holy Place, where Christ is seated with His Father.

O sırada insanın aşağı tabiatını dönüştüremedi; çünkü bu, O’nun ikinci gelişinde gerçekleşir. O zaman, insanlığın başını İlahiyatın başıyla birleştirerek, insanın yüksek tabiatını Kendi suretine dönüştürecektir. Baş, krallığın başkentiydi. Baş, kraldı; ve Mesih, İlahiyatın insanlıkla birleşmesiyle bu dönüşümü gerçekleştirdiğinde, hem insanlığın hem de İlahiyatın başını, Mesih’in Babasıyla birlikte oturduğu Yeruşalim’deki tapınakta, En Kutsal Yer’de birleştirir.

> To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:21, 22.

> Ona galip gelene, benimle birlikte tahtımda oturma hakkı vereceğim; nitekim ben de galip geldim ve Babamla birlikte onun tahtında oturdum. Kulağı olan, Ruh’un kiliselere ne dediğini işitsin. Vahiy 3:21, 22.

Christ promises that those (Laodiceans), who overcome as He overcame (and become Philadelphians), will be seated with Him, in the heavenly places.

Mesih, O’nun galip geldiği gibi galip gelen (ve Filadelfyalılar olan) (Laodikyalılar)ın O’nunla birlikte, göksel yerlerde oturacaklarını vaat eder.

> Which he wrought in Christ, when he raised him from the dead, and set him at his own right hand in the heavenly places, … And hath raised us up together, and made us sit together in heavenly places in Christ Jesus. Ephesians 1:20, 2:6.

> Bunu Mesih’te gerçekleştirdi: onu ölümden diriltip göksel yerlerde kendi sağında oturttu, ... Ve bizi de birlikte diriltip, Mesih İsa’da göksel yerlerde birlikte oturttu. Efesliler 1:20, 2:6.

The joining of Ezekiel’s two sticks (humanity with Divinity) is accomplished in God’s sanctuary of strength (qodesh), at the very time that the fortress of strength (miqdash) is identified as the prophetic key that connects both the internal and external lines of the prophecy which Gabriel came to make Daniel understand concerning what was to befall God’s people during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. Christ desired to accomplish this work in the Millerite history, but the work was thwarted by the rebellion of 1863, but the history of 1844 to 1863 still remains as a line which illustrates that attempted work.

Hezekiel’in iki değneğinin birleşmesi (insanlığın İlahiyat ile birleşmesi), Tanrı’nın kudret kutsal mekânında (qodesh) gerçekleştirilir; tam da kudret kalesinin (miqdash), Gabriel’in Daniel’e, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanı sırasında Tanrı’nın halkının başına gelecek olan şeyler hakkında anlamasını sağlamak için geldiği peygamberliğin hem iç hem de dış hatlarını birbirine bağlayan peygamberlik anahtarı olarak tanımlandığı zamanda. Mesih bu işi Millerit tarihinde gerçekleştirmeyi arzuladı, ancak bu iş 1863 isyanı tarafından engellendi; yine de 1844’ten 1863’e kadar olan tarih, o teşebbüs edilen işi tasvir eden bir hat olarak varlığını sürdürmektedir.

Verse ten of Daniel chapter eleven, contains the key to understanding the internal and external message of verses eleven through fifteen, which arrived into our prophetic history in 2014. Verse ten identifies 1989, which is the time of the end in the reform movement of the one hundred and forty-four thousand, but it also contains the key that allows 2014 to be recognized as a waymark in the history of the sealing.

Daniel kitabının on birinci bölümünün onuncu ayeti, 2014’te peygamberlik tarihimize giren on birden on beşe kadar olan ayetlerin içsel ve dışsal mesajını anlamanın anahtarını içerir. Onuncu ayet, yüz kırk dört binin reform hareketinde sonun zamanı olan 1989’u tanımlar; ayrıca 2014’ün mühürlenme tarihindeki bir işaret taşı olarak tanınmasına olanak tanıyan anahtarı da içerir.

On October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to the temple He had erected. That waymark typifies September 11, 2001 when the third angel arrived again, and the seventh trumpet again began to sound. Then the history of 1840 to 1844 was also to be repeated, because the angel that descended on August 11, 1840 was no less a personage than Jesus Christ, and His work was to lighten the earth with His glory.

22 Ekim 1844’te Ahit’in Habercisi, inşa etmiş olduğu mabede ansızın geldi. Bu işaret taşı, 11 Eylül 2001’i simgeler; o tarihte üçüncü melek yeniden geldi ve yedinci borazan yeniden çalmaya başladı. O zaman 1840’tan 1844’e kadar olan tarihin de tekrar edilmesi gerekiyordu; çünkü 11 Ağustos 1840’ta inen melek, İsa Mesih’ten başkası değildi ve O’nun işi, yeryüzünü O’nun yüceliğiyle aydınlatmaktı.

1840 to 1844 also represents from September 11, 2001 to the soon coming Sunday law, as does 1844 to 1863, represents September 11, 2001 to the soon coming Sunday law. Sister White aligns the history of 1844 with the history of the cross, and the cross represents a division of two histories of three and a half years, which both align with one another. The cross establishes that the preceding history beginning in 1840 and ending in 1844, and the following history unto 1863 are two parallel histories, which both represent the sealing period.

1840’tan 1844’e kadar olan dönem de, 1844’ten 1863’e kadar olan dönemin temsil ettiği gibi, 11 Eylül 2001’den yakında gelecek olan Pazar yasasına kadar olan dönemi temsil eder. Kızkardeş White, 1844 tarihini çarmıhın tarihiyle aynı hizaya getirir; çarmıh ise, her ikisi de birbiriyle uyum içinde olan, üç buçuk yıllık iki tarihin ayrımını temsil eder. Çarmıh, 1840’ta başlayıp 1844’te sona eren önceki tarihin ve onu izleyerek 1863’e kadar uzanan sonraki tarihin, her ikisi de mühürlenme dönemini temsil eden iki paralel tarih olduğunu ortaya koyar.

The first line from 1840 to 1844 represents the victory of Philadelphian Adventists, the other line from 1844 to 1863 represents the failure of Laodicean Adventists. Both classes are represented in Daniel chapter ten, for Daniel, representing the victorious wise virgins during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, saw the vision, but those who were with him fled from the vision.

1840’tan 1844’e kadar olan ilk çizgi Filadelfyalı Adventistlerin zaferini temsil eder, 1844’ten 1863’e kadar olan diğer çizgi ise Laodikyalı Adventistlerin başarısızlığını temsil eder. Her iki grup da Daniel kitabının onuncu bölümünde temsil edilir; çünkü yüz kırk dört binin mühürlenme döneminde galip bilge kızları temsil eden Daniel görümü gördü, ama onunla birlikte olanlar görümden kaçtılar.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Daniel 10:4–7.

> Birinci ayın yirmi dördüncü gününde, adı Hiddekel olan büyük ırmağın kıyısındayken, gözlerimi kaldırıp baktım ve işte, keten giysiler giymiş bir adam gördüm; beline Ufaz’ın saf altınından kuşak kuşanmıştı. Bedeni beril taşı gibiydi, yüzü şimşeğin görünüşü gibi, gözleri ateş alevleri gibiydi; kolları ve ayakları cilalı tunç rengindeydi ve sözlerinin sesi kalabalığın sesi gibiydi. Ben, Daniel, yalnız ben bu görüyü gördüm; benimle birlikte olan adamlar görüyü görmediler; ama büyük bir titreme onların üzerine düştü, öyle ki saklanmak için kaçtılar. Daniel 10:4-7.

In Daniel chapter seven, after Daniel had seen the vision of the beasts of prey, Gabriel came to explain the vision.

Daniel kitabının yedinci bölümünde, Daniel yırtıcı hayvanların görümünü gördükten sonra, Gabriel görümü açıklamak için geldi.

> I Daniel was grieved in my spirit in the midst of my body, and the visions of my head troubled me. I came near unto one of them that stood by, and asked him the truth of all this. So he told me, and made me know the interpretation of the things. Daniel 7:15, 16.

> Ben Daniel, içimdeki ruhtan dolayı kederlendim ve başımdaki görümler beni tedirgin etti. Yanımda duranlardan birine yaklaştım ve bütün bunların gerçeğini ona sordum. O da bana anlattı ve bu şeylerin yorumunu bana bildirdi. Daniel 7:15, 16.

In Daniel chapter eight, after Daniel had seen the vision of the sanctuary beasts, Gabriel came to explain the vision.

Daniel kitabının sekizinci bölümünde, Daniel kutsal yer canavarlarının görümünü gördükten sonra, Cebrail o görümü açıklamak için geldi.

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:15, 16.

> Ben, ben Daniel, görümü gördüğümde ve anlamını araştırdığımda, işte, karşımda bir adam görünümünde biri duruyordu. Ulai ırmağının kıyıları arasından bir adamın sesini duydum; şöyle seslendi: “Cebrail, bu adama görümü açıkla.” Daniel 8:15, 16.

In Daniel chapter nine, after Daniel had understanding of the number of years identified by Jeremiah and represented in the writings of Moses as both a curse and God’s oath, Gabriel came to explain the vision.

Daniel kitabının dokuzuncu bölümünde, Yeremya'nın belirttiği ve Musa'nın yazılarında hem bir lanet hem de Tanrı'nın yemini olarak ifade edilen yılların sayısını Daniel kavradıktan sonra, Cebrail görümü açıklamak için geldi.

> And whiles I was speaking, and praying, and confessing my sin and the sin of my people Israel, and presenting my supplication before the Lord my God for the holy mountain of my God; Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:20–22.

> Ben konuşup dua ederken, kendi günahımı ve halkım İsrail’in günahını itiraf ederken ve Tanrımın kutsal dağı için Rab Tanrım’ın huzuruna yakarışımı sunarken; evet, dua ederken konuştuğum sırada, başlangıçta görümde gördüğüm o adam Gabriel, hızla uçarak geldi ve akşam sunusu vaktine doğru bana dokundu. Beni bilgilendirdi, benimle konuştu ve dedi ki: Ey Daniel, sana bilgelik ve anlayış vermek için şimdi geldim. Daniel 9:20-22.

Therefore, upon three witnesses, all from the book of Daniel, when Gabriel says to Daniel in chapter ten, that he is come to make Daniel understand what shall befall God’s people in the last days, Gabriel is interpreting the feminine “marah,” causative vision that Daniel saw and the other class fled from.

Dolayısıyla, hepsi Daniel kitabından olan üç tanığın tanıklığına dayanarak, Cebrail onuncu bölümde Daniel’e, Tanrı’nın halkının son günlerde başına neler geleceğini Daniel’in anlamasını sağlamak için geldiğini söylediğinde, Cebrail, Daniel’in gördüğü ve diğer zümrenin ondan kaçtığı dişil “marah” denilen ettirgen görümü yorumlamaktadır.

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> Şimdi sana, halkının son günlerde başına neler geleceğini anlaman için geldim; çünkü bu görüm daha ilerideki günler içindir. Daniel 10:14.

The vision Daniel had seen that produced a separation of believers, was the vision of Christ’s appearance, the vision of the twenty-three hundred years, but it was the feminine expression of that vision. It was the understanding of the vision of Christ’s sudden appearance as the Messenger of the Covenant that changed Daniel (and those represented by Daniel), into the image of Christ. That which “befalls God’s people in the latter days” is represented by the history of the Millerites from 1840 to 1844, and also by the Millerites from 1844 to 1863. One class flees from the vision in rebellion, and the other class follows Christ by faith into the Most Holy Place, to be seated with Him in heavenly places.

İmanlılar arasında bir ayrışma doğuran, Daniel’in gördüğü görüm, Mesih’in görünüşünün, yani iki bin üç yüz yılın görümüydü; ancak bu, o görümün dişil bir ifadesiydi. Daniel’i (ve Daniel tarafından temsil edilenleri) Mesih’in suretine dönüştüren şey, Mesih’in Antlaşmanın Elçisi olarak ani görünüşüne ilişkin görümün anlaşılmasıydı. “Son günlerde Tanrı’nın halkının başına gelenler” 1840’tan 1844’e kadarki Millerci tarihle ve ayrıca 1844’ten 1863’e kadarki Millerci tarihle temsil edilir. Bir grup isyan ederek görümden kaçar; diğer grup ise imanla Mesih’i En Kutsal Yer’e kadar izler ve göksel yerlerde O’nunla birlikte oturmak üzere oraya girer.

Yet when Gabriel interprets the vision where God’s last-day people are changed into the image of Christ, he sets forth the external history of the world. Daniel’s vision of Christ was interpreted by Gabriel as the external history of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. When the history of September 11, 2001, in Gabriel’s interpretation, is reached, the history that is emphasized as preceding the Sunday law of verse sixteen, is only recognized with the key of understanding represented as the “fortress” in verse ten. On September 11, 2001 the effect of every vision began to unfold as wheels within wheels.

Yine de, Gabriel Tanrı’nın son günlerdeki halkının Mesih’in benzerliğine dönüştürüldüğü görümü yorumladığında, dünyanın dışsal tarihini ortaya koyar. Daniel’in Mesih’e ilişkin görümü, Gabriel tarafından yüz kırk dört binin mühürlenme zamanının dışsal tarihi olarak yorumlandı. Gabriel’in yorumunda 11 Eylül 2001 tarihine gelindiğinde, on altıncı ayetteki Pazar yasasından önce geldiği vurgulanan tarih, ancak onuncu ayette “kale” olarak temsil edilen anlayışın anahtarıyla anlaşılır. 11 Eylül 2001’de her görümün etkisi iç içe tekerlekler gibi açılmaya başladı.

> And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. For there shall be no more any vain vision nor flattering divination within the house of Israel. For I am the Lord: I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged: for in your days, O rebellious house, will I say the word, and will perform it, saith the Lord God. Again the word of the Lord came to me, saying, Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God. Ezekiel 12:21–28.

> RAB’bin sözü bana geldi ve şöyle dedi: “İnsanoğlu, İsrail ülkesinde söylediğiniz şu atasözü nedir: ‘Günler uzuyor, her görüm boşa çıkıyor’? Bunun için onlara de ki: Egemen RAB şöyle diyor: Bu atasözünü sona erdireceğim; artık İsrail’de atasözü olarak kullanılmayacak. Ama onlara şöyle söyle: Günler yaklaştı ve her görümün gerçekleşmesi de yakındır. Çünkü İsrail evinde artık boş görüm de dalkavukça kehanet de olmayacak. Çünkü ben RAB’bim: Konuşacağım ve konuştuğum söz gerçekleşecek; artık ertelenmeyecek. Çünkü, ey isyankâr ev, sizin günlerinizde sözü söyleyecek ve onu yerine getireceğim,” diyor Egemen RAB. Yine RAB’bin sözü bana geldi ve şöyle dedi: “İnsanoğlu, bak, İsrail evindekiler şöyle diyor: ‘Gördüğü görüm çok günler sonrasına aittir; uzak zamanlar için peygamberlik ediyor.’ Bu nedenle onlara de ki: Egemen RAB şöyle diyor: Sözlerimden hiçbiri artık ertelenmeyecek; söylediğim söz yerine getirilecek,” diyor Egemen RAB. Hezekiel 12:21-28.

Of all the prophetic wheels that are spinning within other prophetic wheels in that history, there is one wheel that inspiration has informed the students of prophecy of the last days is the wheel by which their eternal destiny will be decided. Line upon line, that wheel must also be the vision which Daniel saw that changed him into the image of Christ, for that is the vision identifying what befalls God’s people in the last days.

O tarihsel anlatıda, birbirinin içinde dönen bütün peygamberlik tekerlekleri arasında, ilhamın son günlerin peygamberlik öğrencilerine ebedi kaderlerinin onunla belirleneceğini bildirdiği bir tekerlek vardır. Satır satır, o tekerlek ayrıca Daniel’in görüp onu Mesih’in suretine dönüştüren görüm olmalıdır; çünkü bu, Tanrı’nın halkının son günlerde başına nelerin geleceğini ortaya koyan görümdür.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> “Rab, bana canavarın suretinin deneme süresi kapanmadan önce oluşturulacağını açıkça gösterdi; çünkü bu, Tanrı halkı için onların sonsuz kaderlerinin belirleneceği büyük sınav olacaktır. Sizin tutumunuz öylesine bir tutarsızlıklar yumağıdır ki, ancak pek az kişi aldanacaktır.

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> “Vahiy 13’te bu konu açıkça ortaya konmaktadır; [Vahiy 13:11–17’den alıntı].”

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> “Bu, Tanrı’nın halkının mühürlenmeden önce geçmek zorunda olduğu sınamadır. O’nun yasasına uyarak ve sahte bir Şabat’ı kabul etmeyi reddederek Tanrı’ya bağlılıklarını kanıtlayanların tümü, Rab Tanrı Yehova’nın sancağı altında yer alacak ve yaşayan Tanrı’nın mührünü alacaktır. Göksel kökenli gerçeği bırakıp Pazar Şabatı’nı kabul edenler ise canavarın işaretini alacaktır.” Manuscript Releases, cilt 15, 15.

The test that is identified as the image of the beast test is twofold. It is the test that demands that the student of prophecy recognize the development of the image of the beast, which is the combination of church and state in the United States in advance of the Sunday law. It is also the test that produces either the image of the beast or the image of Christ within those represented by Daniel or those who fled. The separation is based upon whether those virgins “see this great vision,” as did Daniel, or whether they flee from the vision. The key to seeing the great vision is represented by the word “fortress.”

Canavarın sureti sınavı olarak tanımlanan deneme iki yönlüdür. Bu, peygamberlik öğrencisinin Pazar yasasından önce Amerika Birleşik Devletleri’nde kilise ile devletin birleşimi olan canavarın suretinin gelişimini tanımasını talep eden sınavdır. Aynı zamanda bu, Daniel tarafından temsil edilenlerde ya da kaçanlarda, ya canavarın suretini ya da Mesih’in suretini ortaya çıkaran sınavdır. Ayrılık, o bakirelerin Daniel’in yaptığı gibi “bu büyük görümü” görüp görmediklerine, yoksa görümden kaçıp kaçmadıklarına dayanmaktadır. Büyük görümü görmenin anahtarı “sığınak” sözcüğüyle temsil edilmektedir.

We will continue this study in the next article.

Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.

> Yuhanna’ya yol gösteren kudretli melek, İsa Mesih’ten başkası değildi. Sağ ayağını denizin, sol ayağını karanın üzerine koyması, Şeytan’la büyük çekişmenin kapanış sahnelerinde üstlendiği rolü gösterir. Bu duruş, tüm yeryüzü üzerindeki en üstün güç ve yetkisini ifade eder. Çekişme çağdan çağa daha da güçlenmiş ve kararlılık kazanmış, karanlık güçlerin ustalıklı faaliyetleri doruğa ulaştığında yaşanacak kapanış sahnelerine kadar da böyle devam edecektir. Şeytan, kötü insanlarla birleşerek, gerçeğin sevgisini kabul etmeyen tüm dünyayı ve kiliseleri aldatacaktır. Ama kudretli melek dikkat istiyor. Gür bir sesle haykırıyor. Gerçeğe karşı çıkmak için Şeytan’la birleşenlere sesinin güç ve yetkesini gösterecek.

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order. Daniel shall stand in his lot at the end of the days. John sees the little book unsealed. Then Daniel’s prophecies have their proper place in the first, second, and third angels’ messages to be given to the world. The unsealing of the little book was the message in relation to time.

> Bu yedi gök gürültüsü seslerini dile getirdikten sonra, küçük kitapla ilgili olarak Yuhanna’ya, Daniel’e olduğu gibi şu buyruk gelir: ‘Yedi gök gürültüsünün söylediklerini mühürle.’ Bunlar, sırayla açığa çıkarılacak gelecekteki olaylarla ilgilidir. Günlerin sonunda Daniel, kendisine düşen yerde duracaktır. Yuhanna küçük kitabın mühürünün açıldığını görür. Böylece Daniel’in peygamberlik sözleri, dünyaya verilecek birinci, ikinci ve üçüncü meleklerin mesajlarında yerli yerine oturur. Küçük kitabın mühürünün açılması, zamana ilişkin mesajdı.

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.

> Daniel kitabı ile Vahiy kitabı birdir. Biri bir peygamberliktir, diğeri bir vahiydir; biri mühürlü bir kitap, diğeri açılmış bir kitaptır. Yuhanna, gök gürültülerinin dile getirdiği sırları işitti, ama onları yazmaması emredildi.

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “Yuhanna’ya verilen ve yedi gök gürültüsüyle ifade edilen özel ışık, birinci ve ikinci meleğin bildirileri altında vuku bulacak olayların bir tasviriydi.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, cilt 7, 971.

Back to Articles