Article

# Panium - Number Twelve

Panium - Numara On İki

Daniel 11:40 and the Three Unsealings of Prophecy

Daniel 11:40 ve Peygamberliğin Mühürünün Üç Kez Açılması

Author

Jeff Pippenger

Published

September 12, 2025

Formats

PDF
Word

Verse forty of Daniel eleven is one of the most profound verses in the Bible. It represents the unsealing of the book of Daniel in 1798, 1989 and 2023. The three times the book was unsealed mark the conclusion of a scattering of “seven times.” 1798 marked the conclusion of the twenty-five hundred and twenty years of scattering that began in 723 BC when Assyria carried the northern ten tribes into captivity. 1989 marked the conclusion of 126 years since the rebellion of 1863, when the Seventh-day Adventist Church officially set aside the “seven times” of Leviticus twenty-six. 2023 marked the conclusion of the three and a half days of Revelation eleven’s two witnesses being dead in the street. At the conclusion of the 2,520 years, (the 126 years and the 3½ days—all symbols of the “seven times”) the book of Daniel was unsealed.

Daniel 11’in kırkıncı ayeti, Kutsal Kitap’taki en derin ayetlerden biridir. Bu ayet, Daniel kitabının 1798, 1989 ve 2023 yıllarında mührünün açılmasını temsil eder. Kitabın üç kez mührünün açılması, “yedi vakit” süren bir dağıtılışın sona erişini işaret eder. 1798, Asur’un kuzeydeki on oymağı tutsaklığa götürdüğü M.Ö. 723 yılında başlayan iki bin beş yüz yirmi yıllık dağıtılışın sona erişini belirledi. 1989, Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin Levililer 26’daki “yedi vakit”i resmen bir kenara bıraktığı 1863 yılındaki isyandan itibaren geçen 126 yılın sona erişini belirledi. 2023 ise, Vahiy 11’deki iki tanığın sokakta ölü yatışının üç buçuk gününün sona erişini belirledi. 2.520 yılın sonunda (126 yılın ve 3½ günün sonunda—bunların tümü “yedi vakit”in simgeleridir) Daniel kitabının mührü açıldı.

Sister White informs us that in 1798 it was needful that men be presented with the events connected with the close of probation. When she records this fact, she is identifying parallel histories, for she also represents the message of the last days as the events connected with the close of probation. Speaking of Millerite history she records:

White Kardeş, 1798'de insanlara lütuf kapısının kapanışıyla bağlantılı olayların sunulmasının gerekli olduğunu bildirir. Bunu kaydederken paralel tarihleri tanımlamaktadır; çünkü o, son günlerin mesajını da lütuf kapısının kapanışıyla bağlantılı olaylar olarak sunar. Millerit tarihinden söz ederken şöyle yazar:

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> "İnsanların içinde bulundukları tehlikenin farkına vardırılmaları; sınama döneminin sonuyla bağlantılı ciddi olaylara hazırlanmaları için harekete geçirilmeleri gerekliydi." Büyük Mücadele, 310.

Speaking of the last days she records:

Son günlerden söz ederken şöyle kaydediyor:

> “Before His crucifixion the Saviour explained to His disciples that He was to be put to death and to rise again from the tomb, and angels were present to impress His words on minds and hearts. But the disciples were looking for temporal deliverance from the Roman yoke, and they could not tolerate the thought that He in whom all their hopes centered should suffer an ignominious death. T he words which they needed to remember were banished from their minds; and when the time of trial came, it found them unprepared. The death of Jesus as fully destroyed their hopes as if He had not forewarned them. So in the prophecies the future is opened before us as plainly as it was opened to the disciples by the words of Christ. The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.” The Great Controversy, 595.

> "Çarmıha gerilmeden önce Kurtarıcı, öldürüleceğini ve mezardan yeniden dirileceğini öğrencilerine açıklamıştı; sözlerini zihinlere ve yüreklere yerleştirmek için melekler de oradaydı. Ama öğrenciler Roma boyunduruğundan dünyevi bir kurtuluş bekliyorlardı ve bütün umutlarının merkezinde olan O’nun utanç verici bir ölüme uğraması düşüncesine katlanamıyorlardı. Hatırlamaları gereken sözler zihinlerinden silindi; ve sınanma zamanı geldiğinde onları hazırlıksız yakaladı. İsa’nın ölümü, sanki onları önceden uyarmamış gibi, umutlarını bütünüyle yıktı. Aynı şekilde peygamberlik sözlerinde gelecek, Mesih’in sözleriyle öğrencilerin önüne açıldığı kadar açıkça bizim önümüze de serilmiştir. Lütuf zamanının kapanışıyla bağlantılı olaylar ve sıkıntı zamanı için yapılacak hazırlık işi açıkça sunulmuştur. Ama çoğunluk, bu önemli gerçekleri, sanki bunlar hiç açıklanmamış olsaydı anladıkları kadar anlıyor. Şeytan, onları kurtuluşa götürecek her etkiyi kapıp almak için tetikte bekler ve sıkıntı zamanı onları hazırlıksız bulacaktır." Büyük Mücadele, 595.

The Millerite message was unsealed in 1798 and it presented “the events connected with the close of probation.” When speaking of the last days, she applies the history of the disciples to illustrate the fact that “the events connected with the close of probation” are what make men wise unto salvation, but are not understood. The messages that were unsealed in 1798, 1989 and 2023 were messages that identified the “events connected with the close of probation.”

Millerci mesajın mührü 1798’de açıldı ve “sınama süresinin kapanışıyla bağlantılı olayları” ortaya koydu. Son günlerden söz ederken, “sınama süresinin kapanışıyla bağlantılı olayların” insanları kurtuluşa götürecek kadar bilge kıldığını, ancak anlaşılmadığını göstermek için öğrencilerin tarihini örnek olarak kullanır. 1798, 1989 ve 2023’te mührü açılan mesajlar, “sınama süresinin kapanışıyla bağlantılı olayları” tanımlayan mesajlardı.

Verse forty represents a historical line when the book of Daniel is unsealed three times. In 1798 Daniel’s vision of the Ulai River representing chapters seven through nine was unsealed. In 1989 Daniel’s vision of the Hiddekel River representing chapter ten through twelve was unsealed. In 2023 the hidden history of verse forty of Daniel eleven was unsealed.

Kırkıncı ayet, Daniel kitabının mühürünün üç kez açıldığı bir tarihsel çizgiyi temsil eder. 1798’de, 7’den 9’a kadar olan bölümleri temsil eden Ulai Nehri’ndeki Daniel’in görümünün mühürü açıldı. 1989’da, 10’dan 12’ye kadar olan bölümleri temsil eden Hiddekel Nehri’ndeki Daniel’in görümünün mühürü açıldı. 2023’te, Daniel 11’in kırkıncı ayetinin gizli tarihi açığa çıkarıldı.

The history of verse forty represents 1798 unto the Sunday law of verse forty-one, which is the history of the United States that is also the earth beast of Revelation thirteen, the false prophet of Revelation sixteen and the sixth kingdom of Bible prophecy. The same history represented in verse forty of Daniel eleven is also represented in one verse in the book of Revelation.

Kırkıncı ayetin tarihi, 1798'den kırk birinci ayetteki Pazar yasasına kadar olan dönemi temsil eder; bu da, aynı zamanda Vahiy on üçteki yeryüzü canavarı, Vahiy on altıdaki sahte peygamber ve Kutsal Kitap kehanetindeki altıncı krallık olan Amerika Birleşik Devletleri'nin tarihidir. Daniel on birin kırkıncı ayetinde temsil edilen aynı tarih, Vahiy kitabında da tek bir ayette temsil edilir.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

> Ve yerden çıkan başka bir canavar gördüm; kuzununkine benzer iki boynuzu vardı ve ejderha gibi konuşuyordu. Vahiy 13:11.

This verse, as in verse forty is the history that begins with the Alien and Sedition Acts of 1798 and ends with the Sunday law when the nation speaks as a dragon, a history that begins when papal Rome is taken off the throne and ends when papal Rome is restored to the throne. The history represented by both Revelation 13:11 and Daniel 11:40 begins with the removal of the fifth kingdom of Bible prophecy and ends with the removal of the sixth kingdom of Bible prophecy.

Bu ayet, kırkıncı ayette olduğu gibi, 1798 tarihli Yabancılar ve İsyan Yasaları ile başlayıp ulusun bir ejderha gibi konuştuğu Pazar yasasıyla sona eren bir tarihtir; Papalık Roma’sının tahttan indirildiği noktada başlayıp Papalık Roma’sının tahta yeniden getirildiği noktada sona eren bir tarih. Hem Vahiy 13:11’de hem de Daniel 11:40’ta temsil edilen tarih, Kutsal Kitap peygamberliğindeki beşinci krallığın kaldırılmasıyla başlar ve Kutsal Kitap peygamberliğindeki altıncı krallığın kaldırılmasıyla sona erer.

The “seventy” years which Babylon reigned as the first kingdom of Bible prophecy unto the second kingdom of Bible prophecy represents the history of verse forty from 1798 unto the Sunday law.

Kutsal Kitap peygamberliğinde ilk krallık olarak Babil’in, peygamberliğin ikinci krallığına kadar hüküm sürdüğü "yetmiş" yıl, 1798'den Pazar yasasına kadar kırkıncı ayetin tarihini temsil eder.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> O gün olacak ki, Sur bir kralın ömrü kadar, yetmiş yıl boyunca unutulacak; yetmiş yılın sonunda ise Sur bir fahişe gibi şarkı söyleyecek. Bir arp al, şehrin içinde dolaş, ey unutulmuş fahişe; tatlı ezgiler çal, çok şarkı söyle ki hatırlanasın. Ve yetmiş yılın sonunda, Rab Sur'u ziyaret edecek; o da kazancına dönecek ve yeryüzündeki bütün krallıklarla zina edecek. Yeşaya 23:15-17.

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history when the whore of Tyre is forgotten as recorded in Isaiah twenty-three, which expresses the period as “seventy years” and as the “days of one king.” From Nebuchadnezzar to Belshazzar the first kingdom of Bible prophecy reigned, thus typifying the sixth kingdom of Bible prophecy who began as a lamb but ends up speaking as a dragon. Nebuchadnezzar represents a follower of the lamb and Belshazzar a follower of the dragon.

1798’den Pazar günü yasasına kadar olan tarih, Yeşaya 23’te kaydedildiği üzere, Sur’un fahişesinin unutulduğu tarihtir; orada bu dönem “yetmiş yıl” ve “bir kralın günleri” olarak ifade edilir. Nebukadnezar’dan Belşassar’a kadar Kutsal Kitap peygamberliğindeki ilk krallık hüküm sürdü; bu da, kuzu gibi başlayıp sonunda ejderha gibi konuşan Kutsal Kitap peygamberliğindeki altıncı krallığı örnekler. Nebukadnezar kuzunun takipçisini, Belşassar ise ejderhanın takipçisini temsil eder.

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history of the three angels of Revelation fourteen, beginning with the reformation of the Millerites and ending with the reformation of the one hundred and forty-four thousand. The message of the three angels is the judgment hour message. The Millerites announced the events connected with the opening of the judgment and the one hundred and forty-four thousand announce the events connected with the close of probation.

1798'den Pazar yasasına kadar olan tarih, aynı zamanda Vahiy'in on dördüncü bölümündeki üç meleğin tarihidir; Milleritlerin reformuyla başlayıp yüz kırk dört binin reformuyla sona erer. Üç meleğin mesajı, yargı saati mesajıdır. Milleritler, yargının açılmasıyla bağlantılı olayları ilan ettiler ve yüz kırk dört bin, sınama süresinin kapanışıyla bağlantılı olayları ilan eder.

The events connected with the close of probation are portrayed upon internal and external lines of prophecy, and the events take place primarily in the history represented by verse forty of Daniel eleven. The events of verse forty end at the Sunday law in the United States, so the events of the final ingathering of God’s other children who are still in Babylon is not represented in verse forty; still the crisis that then confronts the world has just finished in the United States. Those events represent the judgment upon the United States and the purification of God’s church in advance of the church being lifted up as an ensign.

Lütuf zamanının kapanışıyla bağlantılı olaylar, peygamberliğin iç ve dış çizgilerinde tasvir edilmiştir ve bu olaylar ağırlıklı olarak Daniel 11:40’ın temsil ettiği tarihte gerçekleşir. Kırkıncı ayetteki olaylar Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasıyla sona erdiğinden, hâlâ Babil’de bulunan Tanrı’nın diğer çocuklarının son hasadına ilişkin olaylar kırkıncı ayette temsil edilmez; yine de o zaman dünyanın yüzleştiği kriz Amerika Birleşik Devletleri’nde az önce sona ermiştir. Bu olaylar, Amerika Birleşik Devletleri üzerine gelen yargıyı ve kilisenin bir sancak olarak yükseltilmesinden önce Tanrı’nın kilisesinin arındırılmasını temsil eder.

The internal events connected with the close of probation identify Christ’s work as High Priest in finishing the mystery of God among His last day people. The external events identify the role of the United States in restoring power to the papacy. The entire history of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy, the entire history of Laodicea occurs during the history represented by verse forty.

Lütuf zamanının kapanışıyla bağlantılı iç olaylar, Mesih’in Başkâhin olarak O’nun son günlerdeki halkı arasında Tanrı’nın sırrını tamamlamadaki işini tanımlar. Dış olaylar, Amerika Birleşik Devletleri’nin papalığa gücü yeniden kazandırmadaki rolünü tanımlar. Kutsal Kitap peygamberliğinde altıncı krallık olarak Amerika Birleşik Devletleri’nin tüm tarihi ile Laodikya’nın tüm tarihi, kırkıncı ayetin temsil ettiği tarihsel dönem boyunca gerçekleşir.

The internal and external lines within verse forty are represented by the two horns of the earth beast. The horn of Republicanism is the external line and the horn of Protestantism is the internal line. Both lines exist within the history of the sixth kingdom, and at the conclusion of the history of the sixth kingdom God’s judgment is brought upon both the Protestant and Republican horns. The message that identifies the events connected with the close of probation is the message that identifies the events that are brought upon the United States as it fills up its cup of probationary time. The message that identifies the events connected with the close of probation is also the message that identifies the events that are brought upon Seventh-day Adventism as it fills up its cup of probationary time.

Kırkıncı ayetteki iç ve dış hatlar, yeryüzü canavarının iki boynuzuyla temsil edilir. Cumhuriyetçilik boynuzu dış hattır ve Protestanlık boynuzu iç hattır. Her iki hat da altıncı krallığın tarihi içinde mevcuttur ve altıncı krallığın tarihinin sonunda Tanrı’nın yargısı hem Protestan hem de Cumhuriyetçi boynuzların üzerine gelir. Sınama süresinin kapanışıyla bağlantılı olayları tanımlayan mesaj, Amerika Birleşik Devletleri’nin sınama süresi kadehini doldururken başına gelen olayları tanımlayan mesajdır. Sınama süresinin kapanışıyla bağlantılı olayları tanımlayan mesaj, Yedinci Gün Adventizmi’nin sınama süresi kadehini doldururken başına gelen olayları tanımlayan mesajdır.

Within the history of verse forty there are three times the book of Daniel is unsealed, and each of the three times produces an internal and external line that presents the events connected with the close of probation. Each of the three waymarks is preceded by a scattering of seven times. Verse forty therefore represents the history of 1798 unto the Sunday law, and the prophetic waymarks within that history are the “events connected with the close of probation.” Within the history of verse forty the internal line represents a transition from Philadelphia unto Laodicea at the beginning and a transition from Laodicea to Philadelphia at the ending. The beginning represented a reformatory movement as illustrated by the parable of the ten virgins which typified a reformatory movement at the ending that also fulfilled the parable to the very letter.

Kırkıncı ayetin tarihçesi içinde Daniel kitabının mührü üç kez açılır ve bu üç seferin her biri, merhamet kapısının kapanışıyla bağlantılı olayları sunan bir iç çizgi ve bir dış çizgi ortaya çıkarır. Üç dönüm noktasının her birinden önce yedi zamanlık bir saçılma vardır. Dolayısıyla kırkıncı ayet, 1798'den Pazar yasasına kadar olan tarihi temsil eder ve bu tarih içindeki peygamberlik dönüm noktaları "merhamet kapısının kapanışıyla bağlantılı olaylar"dır. Kırkıncı ayetin tarihçesi içinde iç çizgi, başlangıçta Filadelfya'dan Laodikya'ya ve sonda Laodikya'dan Filadelfya'ya bir geçişi temsil eder. Başlangıç, On Bakire benzetmesiyle tasvir edilen bir reform hareketini temsil ediyordu; bu benzetme, sonda da bir reform hareketini tipolojik olarak örnekledi ve benzetmeyi harfi harfine yerine getirdi.

The Philadelphian Millerite movement began with a fulfillment of the “seven times” of Leviticus twenty-six in 1798, and then another fulfillment of the “seven times” on October 22, 1844. At least by 1856 both James White and Sister White identified the movement as in a Laodicean condition. In the same year new light on the “seven times” was presented in the official church publication that was never finished. “Seven times” was fulfilled in 1798, and thereafter William Miller discovered the “commencement of the chain of truth” as Sister White called it, and the commencement of the chain of truth was the “seven times.” 1798 was a fulfillment of the “seven times,” thereafter Miller makes his foundational discovery of the “seven times” as the book of Daniel is unsealed. After that October 22, 1844 marks another fulfillment of the “seven times, which is in turn followed by a transition in the movement from Philadelphia unto Laodicea in the same year that new light upon the “seven times” is left unfinished. In 1863 what had been the Millerite Philadelphian movement until 1856 when it transitioned into the Millerite Laodicean movement became an legally registered church, largely under the premises and pressures of the Civil War and protecting the youth of the church. The movement ended in 1863 when it became a church. Seven years prior, in 1856 Laodicea set aside a message of new light upon the very topic which was William Miller’s first prophetic discovery.

Filadelfyalı Millerci hareket, Levililer yirmi altının “yedi vakit”inin 1798’deki bir gerçekleşmesiyle başladı ve ardından 22 Ekim 1844’te “yedi vakit”in bir başka gerçekleşmesiyle devam etti. En geç 1856’da hem James White hem de Kız kardeş White hareketi Laodikya durumunda olarak tanımladılar. Aynı yıl, asla tamamlanmayan resmi kilise yayınında “yedi vakit” üzerine yeni bir ışık sunuldu. “Yedi vakit” 1798’de yerine geldi ve akabinde William Miller, Kız kardeş White’ın adlandırdığı şekliyle “hakikat zincirinin başlangıcını” keşfetti; hakikat zincirinin başlangıcı “yedi vakit”ti. 1798, “yedi vakit”in bir gerçekleşmesiydi; bundan sonra Daniel kitabının mühürünün açılmasıyla Miller “yedi vakit”e ilişkin temel keşfini yaptı. Ardından 22 Ekim 1844, “yedi vakit”in bir başka gerçekleşmesini işaret eder ve bunu, “yedi vakit” üzerine yeni ışığın yarım bırakıldığı aynı yıl içinde, hareketin Filadelfya’dan Laodikya’ya geçişi izler. 1863’te, 1856’ya kadar Millerci Filadelfya hareketi olup o tarihte Millerci Laodikya hareketine dönüşmüş olan yapı, büyük ölçüde İç Savaşın gerekçeleri ve baskıları ile kilisenin gençlerini koruma amacı altında, yasal olarak tescil edilmiş bir kilise haline geldi. Hareket, bir kiliseye dönüştüğü 1863’te sona erdi. Yedi yıl önce, 1856’da Laodikya, William Miller’ın ilk peygamberî keşfi olan konunun bizzat kendisine dair yeni ışık mesajını bir kenara bıraktı.

The Millerite movement and the light that is called “the commencement of the chain of truth,” the light of the “seven times” was opened up to the leadership of the Laodicean movement who gradually set aside a desire to uphold the “seven times” and at the end of seven years (“seven times”) in 1863, a new chart and prophetic message is produced without any reference to the “seven times.”

Millerci hareketle birlikte, "hakikat zincirinin başlangıcı" diye adlandırılan, "yedi zaman"ın ışığı, Laodikya hareketinin liderliğine açıldı; onlar ise zamanla "yedi zaman"ı savunma arzusunu bir kenara koydular ve yedi yılın ("yedi zaman") sonunda, 1863’te, "yedi zaman"a hiçbir atıf içermeyen yeni bir çizelge ve peygamberlik mesajı üretildi.

In 1863 the conclusion of Isaiah’s sixty-five year prophecy concluded right where it started, with a civil war between north and south. The issue of slavery in 1863 had been typified by the carrying away of both the northern and southern kingdoms in fulfillment of the “seven times,” and the slavery into which Israel was carried into fitly represented the issues of slavery at the end. 1863 represents the end of the prophetic structure based upon Isaiah’s sixty-five year prophecy.

1863'te Yeşaya'nın altmış beş yıllık peygamberliğinin sonucu, başladığı noktada, kuzeyle güney arasındaki bir iç savaşla nihayete erdi. 1863'teki kölelik meselesi, "yedi zaman"ın yerine gelmesi çerçevesinde hem kuzey hem de güney krallıklarının esarete götürülmesiyle örneklenmişti; İsrail'in götürüldüğü esaret de nihayetteki kölelik meselelerini yerinde biçimde temsil etmişti. 1863, Yeşaya'nın altmış beş yıllık peygamberliğine dayanan peygamberlik yapısının sonunu temsil eder.

> Thus saith the Lord God, It shall not stand, neither shall it come to pass. For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7–9.

> Rab Tanrı şöyle diyor: Bu ayakta durmayacak, gerçekleşmeyecek. Çünkü Suriye’nin başı Şam’dır, Şam’ın başı da Rezin’dir; ve altmış beş yıl içinde Efrayim parçalanacak, artık bir halk olmayacak. Efrayim’in başı Samiriye’dir, Samiriye’nin başı da Remalya’nın oğludur. Eğer iman etmezseniz, kesinlikle ayakta duramayacaksınız. Yeşaya 7:7-9.

Rightly understood this prophecy beginning in 742 BC identifies three waymarks within a sixty-five year span. Two of the waymarks identify the starting points of twenty-five hundred and twenty years of captivity and slavery for both the northern and southern kingdoms of Israel. In 742 BC the northern and southern kingdoms were involved in a civil war, and the northern ten tribes had formed an alliance with Syria to invade the southern kingdom of Judah. Nineteen years later in 723 BC the northern ten tribes were carried into slavery by the Assyrians. Forty-six years later in 677 BC the Assyrians captured Manasseh and took him to Babylon. Twenty-five hundred and twenty years after 723 BC arrives at 1798, the time of the end and beginning of verse forty. Forty-six years later the “seven times” against the southern kingdom that began in 677 BC ended in 1844. Nineteen years later in 1863 the prophetic characteristics of 742 BC are represented to the very letter. A civil war between the northern and southern kingdoms is under way in 742 BC and 1863. In 742 BC the prediction given by Isaiah to wicked King Ahaz was concerning the impending enslavement of both the northern and southern kingdoms, and in 1863, the very center point of the Civil War President Lincoln proclaimed the Emancipation Proclamation beginning the process of ending slavery. The warning given to wicked King Ahaz in 742 BC was given in the literal glorious land typifying the message given by Lincoln in the spiritual glorious land.

Doğru anlaşıldığında, MÖ 742’de başlayan bu peygamberlik, altmış beş yıllık bir zaman dilimi içinde üç dönüm noktasını belirler. Bu dönüm noktalarından ikisi, İsrail’in hem kuzey hem de güney krallıkları için esaret ve köleliğin iki bin beş yüz yirmi yıllık sürecinin başlangıç noktalarını tanımlar. MÖ 742’de kuzey ve güney krallıkları bir iç savaşın içindeydi ve kuzeydeki on kabile, güneydeki Yahuda krallığını işgal etmek için Suriye ile ittifak kurmuştu. On dokuz yıl sonra, MÖ 723’te kuzeydeki on kabile Asurlular tarafından köleliğe götürüldü. Kırk altı yıl sonra, MÖ 677’de Asurlular Manasseh’i yakalayıp Babil’e götürdüler. MÖ 723’ten iki bin beş yüz yirmi yıl sonrası 1798’e denk gelir; bu, sonun zamanı ve kırkıncı ayetin başlangıcıdır. Kırk altı yıl sonra, MÖ 677’de güney krallığına karşı başlayan “yedi zaman” 1844’te sona erdi. On dokuz yıl sonra, 1863’te MÖ 742’deki peygamberlik özellikleri harfiyen temsil edilir. MÖ 742’de ve 1863’te kuzey ve güney krallıkları arasında bir iç savaş sürmektedir. MÖ 742’de Yeşaya’nın kötü Kral Ahaz’a verdiği öngörü, hem kuzey hem de güney krallığının yaklaşan köleleştirilmesiyle ilgiliydi ve 1863’te, İç Savaşın tam orta noktasında Başkan Lincoln Özgürlük Bildirgesi’ni ilan ederek köleliğin sona erdirilmesi sürecini başlattı. MÖ 742’de kötü Kral Ahaz’a verilen uyarı, harfî görkemli diyarda verilmişti ve ruhsal görkemli diyarda Lincoln tarafından verilen mesajı tipliyordu.

Seven years after the messages of the “seven times” by Hiram Edson were published in 1856 Adventism produced the 1863 chart which removed the Millerite teaching of the seven times, thus calling into question multitudes of passages where Ellen White teaches that we are to repeat the messages of the Millerites, and also that we are to defend against those messages being attacked. The same year they became a legally registered church. There is more which can be written about 1863 and its prophetic implications, but what I am here noting is that there are several witnesses, both internal and external that identify the rebellion of 1863, whether it be the rebellion of the external with the southern states, or the rebellion of the internal with the rejection of the first foundational truth. 1863 is one of the events within the history of verse forty that represents a waymark that makes up the “events connected with the close of probation.”

Hiram Edson’ın “yedi kez”e dair mesajlarının 1856’da yayımlanmasından yedi yıl sonra Adventizm, Millerci “yedi kez” öğretisini kaldıran 1863 tablosunu ortaya koydu; böylece, Ellen White’ın Millercilerin mesajlarını tekrarlamamız ve bu mesajlara yönelik saldırılara karşı onları savunmamız gerektiğini öğrettiği sayısız pasajı tartışmaya açmış oldu. Aynı yıl resmen tescil edilmiş bir kilise hâline geldiler. 1863 ve onun peygamberliksel sonuçları hakkında yazılabilecek daha çok şey var, fakat burada belirttiğim şey, 1863’teki isyanı işaret eden hem içsel hem de dışsal birkaç delilin bulunduğudur; bu, ister dışsal olan (güney eyaletlerinin isyanı), ister içsel olan (ilk temel hakikatin reddiyle ortaya çıkan isyan) olsun. 1863, kırkıncı ayetin tarihi içinde, “lütuf kapısının kapanışıyla bağlantılı olaylar”ı oluşturan yol işaretlerinden birini temsil eden bir olaydır.

1863 aligns with the beginning of forty years in the wilderness for ancient literal Israel. At the end of the forty years Joshua led ancient Israel into the Promised Land and they brought down Jericho and pronounced a curse upon any who would rebuild Jericho. In 1863 the leadership of Laodicean Adventism rebuilt Jericho. 1863 is represented in the beginning and ending of the forty years in the wilderness. 1863 is a prophetic waymark that ties together history of the external and internal lines of verse forty’s history. There is the seventh church, “a church judged” as the word “Laodicea” means, entering into a period represented by an entire generation dying in the wilderness. At the same point, the first Republican president is being the work of freeing the slaves, thus typifying the last Republican Presidents who will implement martial law in a period of crisis leading to what inspiration calls “national ruin.”

1863, eski harfî İsrail için çölde kırk yılın başlangıcıyla örtüşür. Kırk yılın sonunda Yeşu, eski İsrail'i Vaat Diyarı'na götürdü ve onlar Eriha'yı yıktılar ve Eriha'yı yeniden inşa edecek olan herkesin üzerine bir lanet ilan ettiler. 1863'te Laodikya Adventizminin önderliği Eriha'yı yeniden inşa etti. 1863, çölde kırk yılın hem başlangıcına hem de bitişine tekabül eder. 1863, kırkıncı ayetin tarihinin dış ve iç hatlarını birbirine bağlayan peygamberlik bir işaret taşıdır. “Laodikya” sözcüğünün anlamı olan “yargılanan bir kilise” şeklindeki yedinci kilise, çölde tüm bir kuşağın ölümüyle temsil edilen bir döneme girmektedir. Aynı noktada, ilk Cumhuriyetçi başkan köleleri özgürleştirme işini yürütmektedir; böylece, ilhamın “ulusal yıkım” diye adlandırdığı şeye yol açacak bir kriz döneminde sıkıyönetimi uygulamaya koyacak son Cumhuriyetçi başkanların tipini ortaya koymaktadır.

In the waymarks of the beginning the waymarks of the end are represented and the events connected with the close of the judgment were typified in the events connected with the opening of the judgment. The rebellion at Kadesh in rejecting the message of Joshua and Caleb at the beginning of the forty years typified the rebellion of Moses’ in striking the Rock at Kadesh at the end of the forty years. 1863 identifies the Sunday law where Laodicea is spewed out of the mouth of the Lord, and where the twenty-five ancient men in Jerusalem are bowing to the sun in Ezekiel chapter eight, and where Shiloh is repeated upon those who trust in the lying words, “the temple of the Lord are we.”

Başlangıcın işaret taşlarında sonun işaret taşları temsil edilir; yargının kapanışıyla bağlantılı olaylar ise, yargının açılışıyla bağlantılı olaylarda tipolojik olarak örneklenmişti. Kırk yılın başında Kadeş’te Yeşu ile Kaleb’in mesajının reddedildiği isyan, kırk yılın sonunda Musa’nın Kadeş’te kayaya vurmasıyla gerçekleşen isyanın tipiydi. 1863, Pazar yasasını, Laodikya’nın Rab’bin ağzından kusulduğu, Hezekiel’in sekizinci bölümünde Yeruşalim’deki yirmi beş ihtiyarın güneşe secde ettiği ve “Rab’bin tapınağıyız” şeklindeki yalan sözlere güvenenlerin üzerine Şilo’nun akıbetinin tekrar geldiği yer olarak tanımlar.

We will continue this study of Panium in the next article.

Panium hakkındaki bu incelemeye bir sonraki makalede devam edeceğiz.

Back to Articles