Article

# Daniel Kitabı - Numara Yüz Doksan Altı

Peygamberî paralellikler ve ilahî hayal kırıklığı: Vahiy 10'da Tanrı'nın son gün halkının vahiy yolculuğu

Author

Jeff Pippenger

Published

April 27, 2024

Formats

PDF
Word

Vahiy kitabının onuncu bölümünde, birinci ve ikinci meleğin mesajlarının tarihinin temsil edildiği yerde, Tanrı’nın son günlerdeki halkının bir sembolü olarak Yuhanna’ya, sembolik olarak temsil ettiği tarihte bir hayal kırıklığı olacağı önceden bildirildi ve bu hayal kırıklığı, imanlarını sınamak için, Milleritlerin anlayışına kapalı tutulmuş olan birinci ve ikinci meleğin mesajlarının tarihindeki unsurdu.

> Ve gökten işittiğim ses yine benimle konuşup şöyle dedi: “Git, denizin ve yerin üzerinde duran meleğin elinde açık olan küçük kitapçığı al.” Ben de meleğin yanına gidip ona, “Bana küçük kitapçığı ver,” dedim. O da bana, “Al ve onu ye; karnını acılaştıracak, ama ağzında bal gibi tatlı olacak,” dedi. Ben de meleğin elinden küçük kitapçığı alıp yedim; ağzımda bal gibi tatlıydı; onu yer yemez karnım acılaştı. Vahiy 10:8-10.

Onuncu ayette, Yuhanna, elinde küçük bir kitapçıkla güçlü bir meleğin indiği 11 Ağustos 1840'tan, 22 Ekim 1844'teki Büyük Hayal Kırıklığı'na kadar olan tarihi temsil eder. Bu tarihi sembolik olarak temsil etmeden önce, gökten işittiği 'ses' ona küçük kitapçığı yediğinde 'karnının acılaşacağını, fakat ağzında bal gibi tatlı olacağını' söyler. Acı hayal kırıklığı, Milleritlerin imanını sınamıştı ve onların bu hayal kırıklığını gelmeden önce bilmeleri onlar için en iyisi değildi; fakat Yuhanna, birinci ve ikinci meleğin mesajlarının tarihini oluşturan olayların sıralanışıyla ilgili gerçekleri bilmesi gereken son gün insanlarını temsil eder.

O kutsal tarih, son günlerin halkının bir sınavla karşı karşıya kalacağını ve bu sınavın, sınavdan önce anlamalarının onlar için en iyisi olmayacak bir şeye dayalı olacağını ortaya koyar; yine de bu, Milleritlerin yaşadığı deneyimle birebir aynı değildi, ancak birinci ve ikinci melek tarafından temsil edilen olayların tasviriyle mükemmel biçimde örtüşüyordu; çünkü Yedi Gök Gürlemesi de “sırasıyla açıklanacak gelecekteki olayları” temsil eder.

Milleritlerin temel tarihini bilmeleri gerekmesine rağmen, Tanrı’nın son günlerdeki halkı Milleritlerle aynı olaylar dizisini yerine getirecekti; fakat Milleritleri sınayan şey—ki bunu önceden bilmemeleri onlar için en iyisiydi—farklı bir imtihan olacaktı; bu imtihan, Yahuda oymağının Aslanı’nın İsa Mesih’in Vahyi’nin mührünü açma zamanının geldiği ana kadar mühürlü tutulan bir unsur tarafından meydana getirilecekti; bu da Daniel on birinci bölümün kırkıncı ayetinin gizli tarihinde gerçekleşir.

Mühürlenen şey, Tanrı’nın son günlerdeki halkını sınamak için tasarlanmıştı ve sınama, Milleritlerin sınandığı dönüm noktasına uygun düşecekti; çünkü ister Millerit tarihindeki ilk gerçekleşmede ister son günlerin son gerçekleşmesinde olsun, Yedi Gök Gürültüsü “olayların bir tasviri” “sırasına göre açıklanacak olan”dı.

Genellikle gözden kaçan şudur: Yuhanna, 11 Ağustos 1840’ta küçük kitapla Mesih’in inişine dair tarihi 22 Ekim 1844’teki Büyük Hayal Kırıklığı’na kadar nasıl temsil ediyorsa, aynı tarihsel süreç 19 Nisan 1844’te ikinci meleğin inişiyle de temsil edilmiştir. İlk hayal kırıklığı, 11 Ağustos 1840’ta küçük kitabı yedikten sonra 19 Nisan 1844’te hayal kırıklığına uğrayan Yuhanna’nın hayal kırıklığı olarak anlaşılabilir. O hayal kırıklığı geldiğinde ikinci melek elinde bir "yazı" ile indi.

> Başka bir güçlü melek yeryüzüne inmesi için görevlendirildi. İsa eline yazılı bir belge verdi ve o yeryüzüne indiğinde, "Babil düştü, düştü" diye haykırdı. Sonra hayal kırıklığına uğrayanların yeniden gözlerini göğe kaldırdıklarını, Rab'lerinin gelişini iman ve umutla beklediklerini gördüm. Ama birçoğu sanki uyuyormuş gibi uyuşuk bir halde kalmış gibiydi; yine de yüzlerinde derin bir kederin izini görebiliyordum. Hayal kırıklığına uğrayanlar, Kutsal Yazılar'dan gecikme zamanında olduklarını ve görümün gerçekleşmesini sabırla beklemeleri gerektiğini anladılar. Rab'lerini 1843'te aramalarına yol açan aynı kanıt, O'nu 1844'te beklemelerine de neden oldu. Yine de çoğunluğun, 1843'teki imanlarına damga vuran o gayrete sahip olmadıklarını gördüm. Hayal kırıklıkları imanlarını zayıflatmıştı. Erken Yazılar, 247.

Yuhanna’nın onuncu bölümde sunduğu Millerci tarih, birinci ve aynı zamanda ikinci meleğin tarihidir. Birinci ve ikinci meleğin bir mesajla inişleri, her birine ait tarihlerin başlangıcını işaret eder ve her ikisi de hayal kırıklığıyla sonuçlanmıştır; yine de Yuhanna her iki meleğin tüm tarihini daha doğrudan tasvir etmektedir. Üçüncü meleğin bir mesajla geldiği 22 Ekim 1844’ten sonra bile, 1863’teki isyanın yol açtığı hayal kırıklığı, bir mesajla başlayıp hayal kırıklığıyla sona eren bir döneme üçüncü bir tanıklık sağlar.

18 Temmuz 2020’de üçüncü meleğin hareketinin ilk hayal kırıklığı, Milleritlerin ilk hayal kırıklığına paraleldi. Bir gerçek mühürlendi; tıpkı Rab’bin, bazı rakamlardaki bir hatanın üzerine elini koymasıyla 1844 gerçeğini mühürlemesi gibi; bu durum Milleritlerin ilk hayal kırıklığını doğurmuştu. Hata daha sonra anlaşıldığında, Yahuda oymağının Aslanı elini çektiği için, mühür açılmıştı. 18 Temmuz 2020’deki hata ise, O’nun 22 Ekim 1844’te, “artık zaman olmayacaktır” diye ilan ederken elinin kaldırılmış olduğunu kabul etmeyi reddetmekten kaynaklandı.

İster birinci meleğin ilk hayal kırıklığına ait Filadelfya hareketi olsun, ister üçüncü meleğin Laodikya hareketinin ilk hayal kırıklığı olsun, O'nun eli yol işaretini temsil eder. 19 Nisan 1844’te ve 18 Temmuz 2020’de hayal kırıklığı bir dağılma zamanına yol açtı. 11 Ağustos 1840’ta ya da 11 Eylül 2001’de toplanmış olanlar dağıldı ve ardından Mesih halkını ikinci kez toplamaya başladı.

O, 11 Eylül 2001'den başlayarak bir halk toplamıştı; çünkü Mesih’in vaftiziyle temsil edildiği gibi, ilahi sembol indiğinde öğrencilerini toplamaya başlar, ondan önce değil. Sonra, bir dağılmanın ardından, Mesih halkını ikinci kez toplar. Mesih, öğrencilerini vaftiziyle birlikte toplamaya başladı ve çarmıhın yol açtığı dağılmanın ardından, öğrencilerini ikinci kez toplamaya başladı. Temmuz 2023’te başlayan ikinci bir toplanmanın peygamberî gerçeği, her ne kadar Milleritlerin tarihinin açık bir unsuru olsa da, 18 Temmuz 2020’de mühürlenmiş olanın bir parçasıydı.

Daniel kitabının on birinci bölümünün kırkıncı ayetinde, dipsiz çukurdan çıkan canavar ortaya çıktı ve 2020 yılında yeryüzü canavarının her iki boynuzunu da öldürdü. 2023 Temmuz ayında Rab, son günlerdeki halkını ikinci kez toplamaya başladı. Toplanma süreci kutsal Millerit tarihinde temsil edilir ve o tarih içinde, O'nun halkını ikinci kez toplamasına dair iki tarihsel tanık vardır. Toplanma süreci, 2023 Temmuz ayına kadar mühürlenmiş olan bir peygamberlik unsurudur. O'nun halkını ikinci kez toplama işi, Ukrayna Savaşı sürecinde, yediden olan sekizinci başkanın ikinci kez seçilmesinden hemen önce yerine getirilir.

11 Ağustos 1840’ta Rab Millerit hareketini topladı ve bu toplanmayı, Mayıs 1842’de yayımlanan 1843 çizelgesinin tanıtılmasıyla işaretledi. Çizelge temel mesajı temsil ediyordu; çünkü O, o sırada Millerit tapınağının temelini atıyordu. Vahiy’in onuncu bölümündeki meleğin 11 Ağustos 1840’taki inişi, diğer şeylerin yanı sıra Mesih’in öğrencilerini seçmeye başlamasının başlangıcını işaret eden Mesih’in vaftiziyle paralellik gösterir.

> Yuhanna, Andreas, Simun, Filipus ve Natanel’in çağrılmasıyla Hristiyan kilisesinin temelleri atılmaya başlandı. Yuhanna iki öğrencisini Mesih’e yönlendirdi. Sonra bunlardan biri, Andreas, kardeşini buldu ve onu Kurtarıcı’ya çağırdı. Ardından Filipus çağrıldı ve Natanel’i aramaya gitti. Çağların Arzusu, 141.

William Miller’in, 1798’deki zamanın sonundan 11 Ağustos 1840’a kadar süren çalışması, Vaftizci Yahya’nın hizmetini temsil ediyordu; ancak Vahiy’in onuncu bölümündeki melek indiğinde, Mesih’in vaftizinde Kutsal Ruh’un inişiyle örneklendirildiği gibi, Rab temelini oluşturan öğrencilerini “topladı”. Bu iki şahit, Vahiy’in on sekizinci bölümündeki melek indiğinde, Mesih’in son günlerdeki halkını 11 Eylül 2001’de topladığını belirtir; fakat Milleritlerde olduğu gibi, mühürlenmiş olan Yedi Gök Gürlemesi’nin bir unsuru ile sınanacaklardı ve sonra Rab halkını ikinci kez toplayacaktı.

Tanrı'nın son günlerdeki halkının ikinci toplanışı, Daniel kitabının on birinci bölümünün on birinci ayetinin tam sonunda temsil edilen tarihte başladı; Putin'in Ukrayna'ya karşı kazandığı zaferden hemen önce ve Rusya ile Putin'in peygamberlik tanıklığının sona erdiği on ikinci ayetten hemen önce. Bu nedenle Daniel 11:11, Vahiy 11:11 ile örtüşür; çünkü orada iki tanık yeniden diriltilir.

Milleritlerin kutsal tarihinde, Rab, 19 Nisan 1844’teki hayal kırıklığının ardından halkını ikinci kez toplamaya başladı; o sırada halkını toplamak için kullandığı şey, onların Matta’nın yirmi beşinci bölümündeki On Bakire benzetmesinin bekleme zamanını ve aynı zamanda Habakkuk’un ikinci bölümünü yerine getirmekte olduklarını fark etmeleriydi. Milleritlerin durumlarını fark edip geri dönebilmeleri için, kendilerini Tanrı’nın peygamberlik sözünde temsil edilmiş olarak görmeleri gerekiyordu. Kendilerinin, O’nun halkı olduklarını iddia edenlerden farklı olarak Tanrı’nın halkı olduklarını görmeleri gerekiyordu. Hayal kırıklığına uğramış halkını toplarken, O, uluslara kaldırılan sancağın bir örneğini ortaya koyuyordu; böylece, gerçek ama hayal kırıklığına uğramış halkıyla, yalnızca sözde O’na ait olan halkı arasındaki ayrımı vurguluyordu.

> O gün Yişay’ın kökü, halklar için bir sancak olarak duracak; uluslar ona yönelecek, konutu görkemli olacak. O gün Rab, Asur’dan, Mısır’dan, Patros’tan, Kûş’tan, Elam’dan, Şinar’dan, Hamat’tan ve denizin adalarından geride kalan halkını geri getirmek için elini ikinci kez uzatacak. Uluslar için bir sancak dikecek, İsrail’in sürülmüşlerini toplayacak, Yahuda’nın dağılmışlarını yeryüzünün dört bucağından bir araya getirecek. Yeşaya 11:10-12.

Peygamber Yeremya, 19 Nisan 1844’te hayal kırıklığına uğrayanları temsil ederken, 1843’te gerçekleşmeyen kehaneti Yeremya’nın temsil ettiklerinin sahte peygamberler olduğuna kanıt olarak kullanan “alaycılar topluluğu” ile artık ilişki içinde olmadığını belirtti.

> Alaycıların topluluğunda oturmadım, sevinmedim de; senin elin yüzünden tek başıma oturdum; çünkü beni hiddetle doldurdun. Yeremya 15:17.

"Alaycıların topluluğu" Yeremya tarafından temsil edilenleri kovmuştu.

> Birçoğu, iman etmeyen kardeşleri tarafından zulme uğradı. Kilisedeki konumlarını korumak için bazıları umutları konusunda susmayı kabul ettiler; ancak diğerleri, Tanrı’ya sadakatin, O’nun kendilerine emanet ettiği gerçekleri bu şekilde gizlemelerini yasakladığını düşündüler. Azımsanmayacak sayıda kişi, Mesih’in gelişine olan inançlarını dile getirmelerinden başka hiçbir nedenle değil, kilisedeki paydaşlıktan çıkarıldı. İmanlarının bu imtihanına katlananlar için peygamberin şu sözleri çok kıymetliydi: “Sizden nefret eden, adım uğruna sizi dışlayan kardeşleriniz, ‘Rab yüceltilsin’ dediler; ama O, sizin sevinciniz için görünecek ve onlar utanacaklar.” Yeşaya 66:5. Büyük Mücadele, 372.

Rab uluslara bir sancak kaldırdığında, bu, O’nun İsrail’in sürgünleri olan halkının artakalanını toplamak için elini ikinci kez uzattığı zaman gerçekleşecektir. Onlar artık "alaycıların meclisi"nde oturmayanlardır.

"Yişay'ın kökü", biri Yahudilikten, diğeri Yahudilik dışından gelen iki soy çizgisinin simgesidir ve yalnızca İsa'nın soyunu temsil etmekle kalmaz, aynı zamanda tanrısallığın insanlıkla birleşmesinin de simgesidir; çünkü kaldırılan sancak, tanrısallıkla insanlığın birleşiminin durumuna ve deneyimine sonsuza dek mühürlenmiş bir halkı temsil eder; bu durum, Daniel kitabının on birinci bölümünün onuncu ayetinde "kale" simgesiyle de ifade edilir. Onuncu ayette, baş olan kale simgesine dair kehanetsel anlayış, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanını ima eder. On birinci ayetin tarihinde ve Ukrayna Savaşı'nda, Rab, hayal kırıklığına uğramış sürgünleri toplamak için elini ikinci kez uzatır.

Bu nedenle, çerçeve olarak Daniel 11’in tanıklığıyla, Pazar yasasından hemen önce papalığın kehanet tarihine müdahalesini belirledik. Trump tarafından temsil edilen Cumhuriyetçi boynuzun, “yedilerden olan sekizinci” hâline gelirken ve Kilise ile Devleti birleştirme işine başlarken yaptığı işi gördük. Protestanlığın dinden dönen boynuzunun, Makabiler tarafından temsil edilen çizgisi de var. O ayetlerin temsil ettiği aynı tarihte, Yedi Gök Gürlemesi’nin çizgisini uygularız; bu çizgi aynı zamanda On Bakire benzetmesinin çizgisidir, yüz kırk dört binin deneyimini tanımlar ve gerçek Protestan boynuzunun işini ana hatlarıyla ortaya koyan üç meleğin çizgisini de kapsar. O tarihte gerçek Protestan boynuzu için olaylardan biri ikinci toplanıştır.

İkinci toplanma, ikinci meleğin mesajının tarihinde gerçekleşti ve aynı zamanda 1844’ten 1863’e kadar üçüncü meleğin tarihinde de gerçekleşti; böylece Rab’bin dağılmış sürüsünü toplamak için elini ikinci kez uzattığına dair Millerci tarihten iki şahit ortaya koydu.

> "23 Eylül'de Rab bana, halkının geriye kalanını geri kazanmak için elini ikinci kez uzattığını ve bu toplanma zamanında çabaların iki katına çıkarılması gerektiğini gösterdi. Dağılma sırasında İsrail vurulup parçalandı, ama şimdi toplanma zamanında Tanrı halkını iyileştirip yaralarını saracak. Dağılmada gerçeği yaymak için yapılan çabaların pek az etkisi oldu, pek az ya da hiçbir şey başardı; ama toplanmada, Tanrı halkını toplamak için elini uzattığında, gerçeği yayma çabaları amaçlanan etkisini gösterecek. Herkes bu işte birlik içinde ve gayretli olmalı. Toplanma zamanında bizi yönlendirecek örnekler için dağılma dönemine atıfta bulunmanın yanlış olduğunu gördüm; çünkü Tanrı şimdi bizim için o zaman yaptığından daha fazlasını yapmasaydı, İsrail asla toplanmayacaktı." Erken Yazılar, 74.

Early Writings'in ekinde, Bayan White az önce alıntı yapılan yorumu açıklar:

> "3. 74. sayfada geçen, Rab'bin 'kendi halkının kalanını geri almak için ikinci kez elini uzattığı' yönündeki görüş, yalnızca Mesih'i arayanlar arasında bir zamanlar var olan birlik ve güce ve O'nun halkını yeniden birleştirmeye ve ayağa kaldırmaya başladığı gerçeğine ilişkindir." Erken Yazılar, 86.

11 Ağustos 1840 ile 22 Ekim 1844 arasını temsil eden Yedi Gök Gürlemeleri’nin kutsal tarihi, 22 Ekim 1844’ten 1863’teki isyana kadar olan kutsal tarihi tipolojik olarak örnekliyordu. Hat üstüne hat, ilk tarih akıllı bakirelerin bir örneğini temsil ediyordu ve ikinci hat ise akılsız bakirelerin bir örneğini sunuyordu. Her iki tarih de, yenmesi gereken bir mesajla bir meleğin indiği anda başladı. Her iki tarihte de meleğin gelişi, bir dağılmaya yol açan bir sınama sürecini başlattı ve 1849’a gelindiğinde Kızkardeş White’a Rab’bin elini yeniden, ikinci kez uzattığı; bu kez 22 Ekim 1844’te dağılmış olanları toplamak için uzattığı gösteriliyordu.

Büyük Hayal Kırıklığı yüzünden dağılmışlardı; tıpkı 19 Nisan 1844'te ilk hayal kırıklıkları yüzünden dağılan bilgeler gibi. İkinci toplanma, Rab'bin "halkını yeniden birleştirmeye ve ayağa kaldırmaya başlamış olduğunu" tespit etti. İkinci toplanmada Rab'bin işi, mesaj etrafında birbiriyle birleşmiş ve insanlığı O'nun tanrılığıyla birleşmiş bir sancağı yükseltmeyi de içerir. Sancağın amacı Tanrı'nın diğer sürüsünü Babil'den çıkmaya çağırmaktır; bu da kadınların ve erkeklerin sancağı görmesiyle gerçekleşir.

Sancak, Pazar günü yasasının deneme zamanında, insan doğalarını Mesih’in ilahi doğasıyla birleştirmiş olanların ordusudur. Böylece, ikinci toplanma, “Yesse’nin kökü”nü tanımlar; bu kök, Ruth’un iki yönlü peygamberî simgeselliğini taşıyarak yükseltilecektir: sancak tarafından toplanan ve Boaz’la birleşen bir putperest olan Ruth; Boaz, yüz kırk dört binin bir simgesidir ve aynı zamanda Ruth’un bedelini ödeyen ve onun yakın akrabası olan Kurtarıcı’nın da bir simgesidir. Mesih’in ilahi doğasının insan doğasının düşmüş bedeniyle beden alışında O bizim yakın akrabamız oldu. Yükseltilen sancak, mesajla birleştirilmiş olanlardır; bunlar, Pazar günü yasasından önce, insan doğalarını Mesih’in ilahi doğasıyla birleştirme işini tamamlarlar.

Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.

> Kutsal Kitap, incelendikçe daha çok takdir edilir. Öğrenci hangi yöne bakarsa baksın, Tanrı'nın sonsuz bilgeliği ve sevgisinin gözler önüne serildiğini görecektir.

> Yahudi din düzeninin önemi henüz tam olarak kavranmamıştır. Ayinlerinde ve sembollerinde engin ve derin gerçekler sembolik olarak ifade edilmiştir. Müjde, onun gizemlerini açan anahtardır. Kurtuluş planını bilmek sayesinde, onun gerçekleri anlayışa açılır. Bu harika konuları, şu anda anladığımızdan çok daha fazla anlamak bizim ayrıcalığımızdır. Tanrı’nın derinliklerini kavramalıyız. Melekler, pişman yüreklerle Tanrı’nın Sözünü araştıran ve yalnızca O’nun verebileceği bilginin daha büyük genişliği, uzunluğu, derinliği ve yüksekliği için dua eden insanlara açıklanan gerçeklerin içine eğilip bakmayı arzu eder.

> Bu dünyanın tarihinin sonuna yaklaştıkça, son günlerle ilgili peygamberlik sözleri özellikle incelememizi gerektirir. Yeni Ahit yazılarının son kitabı, anlamamız gereken gerçeklerle doludur. Şeytan birçok insanın zihinlerini kör etmiştir; öyle ki Vahiy’i incelememek için her türlü bahaneyi memnuniyetle benimsemişlerdir. Ama Mesih, hizmetkârı Yuhanna aracılığıyla burada son günlerde neler olacağını bildirmiş ve şöyle demiştir: "Ne mutlu okuyana, bu peygamberliğin sözlerini işitenlere ve onda yazılanlara uyanlara." Vahiy 1:3.

> Mesih şöyle dedi: “Sonsuz yaşam budur: tek gerçek Tanrı olan Seni ve gönderdiğin İsa Mesih’i tanımalarıdır.” Yuhanna 17:3. Bu bilginin değerinin farkına neden varamıyoruz? Neden bu yüce gerçekler yüreklerimizde ışıldamıyor, dudaklarımızda titremiyor ve bütün benliğimizi sarmıyor?

> Bize Sözünü verdiğinde Tanrı, kurtuluşumuz için gerekli olan her gerçeği bize sunmuştur. Binlerce kişi bu yaşam kaynaklarından su çekmiştir, yine de bu kaynak hiç eksilmemiştir. Binlercesi Rab’bi gözlerinin önüne koymuş ve O’na bakarak aynı benzerliğe dönüşmüştür. Onlar O’nun karakterinden söz ederken, Mesih’in onlar için ne olduğunu ve kendilerinin Mesih için ne ifade ettiğini anlatırken, içlerindeki ruh alev alev yanar. Ama bu araştırmacılar bu yüce ve kutsal konuları tüketmiş değildir. Binlercesi daha kurtuluşun gizemlerini araştırma işine koyulabilir. Mesih’in yaşamı ve hizmetinin niteliği üzerinde duruldukça, gerçeği keşfetmeye yönelik her girişimde ışık huzmeleri daha belirgin biçimde parlayacaktır. Her yeni araştırma, şimdiye dek açığa çıkarılandan daha derin ilgi uyandıran bir şeyi açığa çıkaracaktır. Bu konu tükenmez. Mesih’in beden alışının, kefaret sunusunun ve aracılık hizmetinin incelenmesi, zaman var oldukça gayretli öğrencinin zihnini meşgul edecektir; ve sayısız yıllarıyla göğe bakarak, ‘Tanrısallığın sırrı büyüktür’ diye haykıracaktır.

> "Ebediyette, burada elde edilmesi mümkün olan aydınlanmayı almış olsaydık, anlayışımızı açacak olanları öğreneceğiz. Kurtuluşun temaları, ebedi çağlar boyunca kurtarılanların yüreklerini, zihinlerini ve dillerini meşgul edecektir. Mesih’in, öğrencilerine açmayı özlediği, fakat onların kavrayacak imana sahip olmadığı gerçekleri anlayacaklar. Ebediyen ve ebediyen Mesih’in yetkinliğinin ve yüceliğinin yeni görünümleri belirecektir. Sadık Ev Sahibi, sonsuz çağlar boyunca, hazinesinden yeniler de eskiler de çıkaracaktır." Mesih'in İbret Dersleri, 132-134.

Back to Articles