Article

# Kırkıncı Dizenin Gizli Tarihi - Numara Üç

Pazar Yasası ve Kehanet Yolculuğu: Patriot Act'ten Nihai Sınava

Author

Jeff Pippenger

Published

September 22, 2024

Formats

PDF
Word

> Tanrı’nın yasasına aykırı biçimde papalık kurumunu dayatan kararnameyle ulusumuz doğruluktan bütünüyle kopacaktır. Protestanlık, uçurumun ötesine elini uzatıp Roma gücünün elini kavradığında; uçurumu aşarak ruhçulukla el sıkıştığında; bu üçlü ittifakın etkisi altında ülkemiz, Protestan ve cumhuriyetçi bir yönetim olarak anayasasının bütün ilkelerini reddedip papalık yalanları ile aldanışlarının yayılmasına imkân sağladığında, o zaman Şeytan’ın olağanüstü etkinliğinin zamanının geldiğini ve sonun yakın olduğunu bilebiliriz.

> Roma ordularının yaklaşması, öğrenciler için Kudüs’ün yaklaşan yıkımının bir işaretiydi; aynı şekilde, bu dinden sapma da bize Tanrı’nın sabrının sınırına gelindiğinin, milletimizin günahının ölçüsünün dolduğunun ve merhamet meleğinin bir daha geri dönmemek üzere uçup gitmek üzere olduğunun işareti olabilir. O zaman Tanrı’nın halkı, peygamberlerin Yakup’un sıkıntısı zamanı diye nitelediği o ıstırap ve sıkıntı sahnelerinin içine sürüklenecek. İmanlı, zulüm görenlerin feryatları göğe yükselir. Ve Habil’in kanı topraktan haykırdığı gibi, şehitlerin mezarlarından, denizin mezarlarından, dağ mağaralarından, manastır mahzenlerinden de Tanrı’ya haykıran sesler vardır: “Ne zamana kadar, ey Rab, kutsal ve gerçek olan, yeryüzünde yaşayanları yargılamayıp kanımızın öcünü onlardan almayacaksın?”

> Rab işini yapıyor. Bütün gök ayakta. Bütün yeryüzünün Hâkimi yakında ayağa kalkacak ve hakarete uğrayan yetkesinin haklılığını ortaya koyacak. Tanrı’nın buyruklarını tutan, O’nun yasasına saygı duyan ve canavarın ya da onun heykelinin işaretini reddeden insanların üzerine kurtuluşun işareti konulacaktır.

> Tanrı, halkı muhalefet ve öfke fırtınasına karşı durmaya hazırlanabilsin diye, son günlerde nelerin gerçekleşeceğini açığa çıkardı. Önlerindeki olaylar konusunda uyarılmış olanlar, yaklaşan fırtınayı sakin bir beklentiyle karşılayıp, sıkıntı gününde Rabbin sadıklarını koruyacağı düşüncesiyle kendilerini avutmak üzere oturup beklememelidirler. Biz, Rablerini bekleyen insanlar gibi olmalıyız; boş bir beklenti içinde değil, sarsılmaz bir imanla gayretli çalışma içinde. Şimdi, zihnimizin önemsiz şeylerle meşgul olmasına izin verecek bir zaman değil. İnsanlar uyurken, Şeytan Rabbin halkının merhamet ya da adalet bulamaması için işleri etkin biçimde düzenlemektedir. Pazar günü hareketi şimdi karanlıkta ilerliyor. Önderler gerçek meseleyi gizliyor ve harekete katılanların birçoğu da akıntının aslında nereye yöneldiğini kendileri bile görmüyor. İddiaları yumuşak ve görünüşte Hristiyanidir; fakat konuştuğunda ejderhanın ruhunu açığa vuracaktır. Tehdit eden tehlikeyi savuşturmak için gücümüz yettiğince her şeyi yapmak görevimizdir. Halkın önünde kendimizi doğru bir ışıkta ortaya koyarak önyargıyı bertaraf etmeye gayret etmeliyiz. Onların önüne asıl tartışılan soruyu getirmeli, böylece vicdan özgürlüğünü kısıtlamaya yönelik tedbirlere karşı en etkili itirazı ortaya koymalıyız. Kutsal Yazıları incelemeli ve imanımızın sebebini verebilecek durumda olmalıyız. Peygamber şöyle diyor: 'Kötüler kötülük etmeye devam edecek; ve kötülerden hiçbiri anlamayacak; ama bilge olanlar anlayacak.' Tanıklıklar, cilt 5, 451, 452.

“Pazar hareketi” konuştuğunda, ejderhanın ruhunu açığa çıkaracaktır. Dört paragraf, Pazar yasası sırasında Amerika Birleşik Devletleri’nin “doğruluktan tamamen kopacağını” belirtir. Pazar yasasında “Şeytan’ın olağanüstü işleyişinin zamanı gelmiştir.” Pazar yasasında üçlü birlik gerçekleşir. Pazar yasasında Amerika Birleşik Devletleri “Protestan cumhuriyetçi bir hükümet olarak Anayasası’nın her ilkesini reddeder” ve ayrıca “papalığa ait yalanların ve aldatmacaların yayılmasına imkân sağlar.” O Pazar yasası, “Tanrı’nın hoşgörüsünün sınırına ulaşıldığının, ulusumuzun kötülüğünün ölçüsünün dolduğunun ve merhamet meleğinin bir daha dönmemek üzere uçmak üzere olduğunun” bize işaretidir. Bu işaret, peygamber Daniel’in sözünü ettiği viran eden iğrençliği belirten İsa’nın verdiği uyarıyla örneklenmişti. İşte orada, beşinci mührün şehitlerinin, “Ey Rab, kutsal ve gerçek olan, yeryüzünde oturanlardan kanımızın öcünü ne kadar daha almayacak ve yargılamayacaksın?” diye sordukları dua yerine getirilir. Ayrıca, akılsız ve bilge bakireler karakterlerini de o yol işaretinde açığa vururlar.

Pazar yasası çıkarıldığında, Amerika Birleşik Devletleri “Anayasasının her ilkesini reddeder.” Bu işin yürütüldüğü dönem 2001’deki Patriot Act ile başladı. 2001’den Pazar yasasına kadar geçen dönem, Anayasa’nın kademeli olarak reddedilmesi sürecini temsil eder. Bu kademeli süreç, canavarın suretinin oluşumunun tamamlandığı peygamberlik çizgisine karşılık gelir. Canavarın suretine ilişkin çizgi biraz daha karmaşık görünebilir, ancak bu karmaşıklığı anlamaya değerdir. Canavarın suretine ilişkin çizgiyi karmaşıklaştıran şey, onun iki çizgiyi temsil etmesidir.

Yeryüzü canavarı söz konusu olduğunda, iki çizgi Cumhuriyetçilik ve Protestanlığın boynuzlarıdır. Bu iki boynuz, kilise-devlet ilişkisi içinde birleşir ve böylece canavarın suretinin oluşumunu tamamlar. Dolayısıyla, canavarın suretinin oluşumunun çizgisi, tek bir çizgi içinde iki çizgi barındırır; çünkü Cumhuriyetçilik ve Protestanlık boynuzları tarih boyunca birbirine paralel seyreder, ancak onların ayrı ayrı çizgileri de kendi peygamberlik tanıklıklarını taşır. İki paralel konu içeren tek bir peygamberlik çizgisi, Anayasayla ilişkilendirilen konuşmayı temsil eden siyasi eylemlerin yol işaretlerini basitçe belirlemekten daha karmaşıktır.

Cumhuriyetçi ve Protestan boynuzlarına ilişkin iki hat, şu peygamberî gerçekle daha da karmaşık hâle gelmektedir: Cumhuriyetçi boynuzun içinde, kölelik yanlısı Demokratlarla kölelik karşıtı Cumhuriyetçiler arasındaki mücadelenin tarihi vardır; ve ayrıca Protestan boynuzunun içinde, Protestan boynuzunun tarihi boyunca bilge ve akılsız bakireleri takip eden sürekli bir imtihan süreci bulunmaktadır. Yine de, bu hakikatlerde kökleşmek son derece önemlidir.

Yeryüzü canavarının iki boynuzuyla temsil edilen hat üzerinde, ya Mesih’in karakterinin ya da Şeytan’ın karakterinin oluşumuna dair paralel bir tasvir vardır; bu da ya Mesih’in suretinin ya da canavarın suretinin oluşmasına denk düşer; çünkü bu bağlamda “canavar”, Yaratıcı’ya karşıt olarak yaratılmış bir varlığı temsil eder. Bu niteliklerin oluşumu, bütün insanlar arasında içsel olarak gerçekleşir; çünkü mühlet kapandığında yalnızca iki sınıf kalır. Bu oluşum ayrıca, papalık otoritesi ile Birleşmiş Milletler arasındaki ittifak yoluyla dışsal olarak da gerçekleşir.

Şu hâlde, canavarın suretinin oluşumu için sınanma dönemi 2001’de başladı ve Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasında sona erer. Bu zaman diliminde, yeryüzü canavarının iki boynuzuna ilişkin peygamberî tarih, ister dinî ister siyasî olsun, her bir boynuzun kendi içinde ve dışında bir ihtilafı ve ayrıca iki boynuzun kendi aralarında bir mücadeleyi ortaya koyar.

Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasası, İsa’nın “yıkıcı iğrençlik” olarak tanımladığı kaçış uyarısını temsil eder. Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasası, 2001’de başlayan dönemin sonudur. Patriot Act, Daniel’in sözünü ettiği “yıkıcı iğrençlik”ti ve İsa tarafından yaklaşan bir yıkımdan kaçmak için bir işaret olarak tanımlandı.

Patriot Act, 1888’in peygamberliksel ışığını ve Blair Yasa Tasarısını içerir. Patriot Act bu nedenle peygamberliksel olarak Pazar yasasının tipolojisini de barındırır; dolayısıyla 2001’den itibaren dönem, 1888-Blair Yasa Tasarısı ve 2001-Patriot Act ile tipolojisi verilen bir Pazar yasasıyla başlar ve Pazar yasasıyla sona erer.

2001’de şehirlerden kaçma uyarısı, Pazar yasasında Babil’den kaçma uyarısını tipolojik olarak temsil eder. Pazar yasasında Amerika Birleşik Devletleri’ne getirilen yargı, Mikail ayağa kalktığında ve insanlığın lütuf kapısı kapandığında bütün dünyaya getirilecek yargıyı tipolojik olarak temsil eder. Mesih’in Alfa ve Omega olarak imzası, 1888’deki Blair Yasa Tasarısı’nın temsil ettiği gerçeklerin içinde ve 1888’in temsil ettiği her şeyde, 2001’de tekrarlanarak, tekrar tekrar temsil edilir.

1888 ile simgelenen 2001, yalnızca yıkıcı iğrençliğin temsil ettiği kaçış işaretini temsil etmekle kalmaz, aynı zamanda MS 66 yılı ve Cestius’un kuşatmasıyla da simgelenmiştir. MS 70’teki Titus’un kuşatması, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar günü yasasını temsil eder. Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar günü yasası, 321 yılı ve Konstantin’in ilk Pazar günü yasasıyla temsil edilir ve 538, yeryüzündeki son ulusun canavarın işaretine boyun eğdiği zamanı temsil eder.

2001, 1888'dir; Cestius'tur ve MS 66 yılıdır. Pazar yasası, Titus'tur ve 70 ile 321 yıllarıdır. 2001 aynı zamanda İsa'nın vaftizidir ve O'nun 11 Ağustos 1840'ta Vahiy'in onuncu bölümündeki inişidir. Tüm bu semboller Anayasa çizgisine katkıda bulunur.

Amerika Birleşik Devletleri'nin peygamberlik tarihi Adventizm'in tarihiyle paralel ilerler. 1798'de papalık ölümcül yarasını aldı ve 1798, Vahiy 14'teki birinci ve ikinci meleklerin tarihine ilişkin Daniel peygamberliklerinin o kısmının mührünün açıldığı son zamandı. Orada, 1798'de, Adventizm'in peygamberlik tarihindeki başlangıcı işaretlenir ve 1798'de kuzu gibi boynuzlara sahip yeryerden çıkan canavar Kutsal Kitap peygamberliğindeki altıncı krallık oldu.

1798'den önce, yeryüzü canavarının hattıyla ve dolayısıyla Amerika Birleşik Devletleri'nin konuşmasıyla ve Amerika Birleşik Devletleri Anayasasıyla ilişkili üç kehanetsel dönüm noktası vardı. Bu üç dönüm noktası, 1776'da söylenen Bağımsızlık Bildirgesi, ardından 1789'daki Anayasa ve sonra da 1798'deki Yabancılar ve İsyan Yasalarıydı.

Bu üç yol işareti Anayasa’nın peygamberlik hattını ele alır ve Kutsal Kitap peygamberliğindeki altıncı krallığın başlangıcını işaretler. Pazar yasası, Kutsal Kitap peygamberliğindeki altıncı krallığın egemenliğinin sonudur; dolayısıyla, başlangıçtan önceki üç yol işaretinin örneklediği gibi, sona da ondan önce gelen üç yol işareti bulunması peygamberlik gereğidir.

2001’de, kulelerin yıkılışı ve Patriot Act, 1888 tarihli Blair Yasa Tasarısı ve Minneapolis Genel Konferansı’nda Adventizm’in liderliğinin açık isyanı ile simgelenir. Bir meleğin Kardeş White’a, Musa’ya karşı Korah, Dathan ve Abiram’ın isyanıyla simgelenmiş olduğunu söylediği bu isyan; MS 27’de Mesih’in vaftizi, 11 Ağustos 1840’ta İslam’ın dizginlenmesi ve 1776’daki Bağımsızlık Bildirgesi ile de simgelenir; ayrıca peygamber Daniel’in sözünü ettiği “ıssızlığın iğrençliği” ile, Cestius ve MS 66’nın gösterdiği üzere, yaklaşan gazaptan kaçmak için bir işaret olarak da simgelenir.

Eğer hâlâ, şu anda ele almakta olduğumuz peygamberlik çizgisinin Amerika Birleşik Devletleri Anayasası’nın çizgisi olduğunu hatırlıyorsanız, yukarıda anılan tüm peygamberlik çizgileri, Anayasa çizgisinin temsil ettiği peygamberlik temasına katkıda bulunur ve onu tesis eder. Bununla birlikte en çok birbirine bağlı görünen çizgi, canavarın suretinin oluşumu çizgisidir. Canavarın sureti, papalık canavarının suretidir; papalık canavarı, üzerinde bir kadının hüküm sürdüğü bir canavar olarak tasvir edilir; bu da kilise ile devletin birleşimi olup ilişkide denetim kilisededir. Amerika Birleşik Devletleri’nin canavara bir suret oluşturabilmesi için, yozlaşmış Protestanlığın hükümeti öyle bir noktaya kadar kontrol etmesi gerekir ki, hükümet dinsel yasaları ve nihayet Pazar yasasını çıkarıp uygulasın.

Canavarın suretinin oluşturulması süreci tamamlandıkça, Thomas Jefferson’ın “din ve devletin ayrılığı” diye kaleme aldığı temel ilkeyle yazılmış olan Anayasa altüst edilecektir. Protestan boynuz, Cumhuriyetçi boynuzu dini emirleri zorla uygulatmaya yönlendirme gücüne sahip olduğunda, Anayasanın ta kalbi parçalanır; böylece Anayasa çizgisi ile canavarın suretinin çizgisi arasındaki peygamberî ilişki ortaya çıkar.

Canavarın suretinin şekillendiği dönem, 2001’de Patriot Yasası ile başladı ve canavarın işaretinin dayatılacağı Pazar yasasında sona erer. O dönemde son yağmur serpilir; çünkü Vahiy’in on sekizinci bölümündeki kudretli melek inip yeryüzünü kendi yüceliğiyle aydınlattığında son yağmur yağmaya başlar; Kardeş White’a göre bu, Rab’bin bir dokunuşuyla New York şehrinin büyük binaları yıkıldığında gerçekleşecekti.

> "Son yağmur Tanrı'nın halkının üzerine yağacak. Gökten kudretli bir melek inecek ve bütün yeryüzü onun görkemiyle aydınlanacak." Review and Herald, 21 Nisan 1891.

Son yağmurun serpintisi dönemi, Adventizm'in son kuşağında buğday ile delicenin elenip arındırıldığı bir zaman dilimini temsil eder. Bu eleme ve arındırma Pazar Yasası’nda sona erer; Pazar Yasası krizi geldiğinde yağı olan akıllı kızlar mühürlenir ve ardından Kutsal Ruh, Mikail ayağa kalkana ve insanlığın sınanma süresi sona erene kadar ölçüsüzce dökülür.

Amerika Birleşik Devletleri’nde canavarın suretinin oluşumu sırasında son yağmur serpintiler halinde düşecek ve dünyada canavarın suretinin oluşumu sırasında son yağmur ölçüsüzce dökülecek.

2001 yılında, Laodikya durumundaki Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin sınanması başladı; bu, 11 Ağustos 1840’taki Protestanlarda ve Mesih vaftiz edildiğinde eski İsrail’de görüldüğü gibiydi.

> Sınanma zamanı artık kapımızdadır; çünkü günahları bağışlayan Kurtarıcı Mesih’in doğruluğunun açığa çıkışında üçüncü meleğin yüksek sesli çağrısı zaten başlamıştır. Bu, görkemi bütün yeryüzünü dolduracak meleğin ışığının başlangıcıdır. Seçilmiş Mesajlar, Kitap 1, 362.

Eski antlaşma halkı için son sınama süreci, Vahiy'in on sekizinci bölümündeki meleğin ışığı kendi mesajını sunmaya başladığında başlar. Onun mesajı ayrıca Vahiy'in on sekizinci bölümünün ilk üç ayetinde de temsil edilmiştir ve Sister White'a göre, bu üç ayet New York şehrinin büyük binaları yıkıldığında yerine gelmiştir.

Vahiy'in onuncu bölümünde Yuhanna tarafından tasvir edildiği üzere, sınama süreci o zaman başladı. Sınama, meleğin elindeki küçük kitabı alıp sonra onu yiyip yemeyeceğinizdi. Bu sınama dönemi sırasında, son yağmur serpilirken, yağmur yalnızca küçük kitabı alıp onu yemeyi seçenlerin üzerine düşmektedir.

> Birçokları, erken yağmuru büyük ölçüde almada başarısız oldu. Tanrı’nın onlar için bu şekilde sağladığı tüm bereketleri elde etmediler. Eksikliğin geç yağmurla giderileceğini bekliyorlar. Lütfun en zengin bolluğu bahşedildiğinde, onu almak için yüreklerini açmayı düşünüyorlar. Korkunç bir hata yapıyorlar. Tanrı’nın ışığını ve bilgisini vererek insan yüreğinde başlattığı iş sürekli olarak ilerlemelidir. Her birey kendi ihtiyacını fark etmelidir. Yürek her türlü kirlilikten boşaltılmalı ve Kutsal Ruh’un içimizde yaşaması için temizlenmelidir. Pentekost Günü’nde Kutsal Ruh’un dökülüşüne, ilk öğrenciler günahlarını itiraf edip terk ederek, içten dua ederek ve kendilerini Tanrı’ya adayarak hazırlandılar. Aynı çalışma, yalnızca daha büyük ölçüde, şimdi yapılmalıdır. O zaman insana düşen tek şey bereketi istemek ve Rab’bin onunla ilgili işi mükemmelleştirmesini beklemekti. Çalışmayı başlatan Tanrı’dır ve O, insanı İsa Mesih’te yetkin kılarak kendi işini tamamlayacaktır. Ama erken yağmurla temsil edilen lütuf asla ihmal edilmemelidir. Sadece sahip oldukları ışığa göre yaşayanlar daha büyük ışık alacaklardır. Etkin Hristiyan erdemlerini uygulamada her gün ilerlemiyorsak, geç yağmurda Kutsal Ruh’un tezahürlerini tanıyamayacağız. Belki de etrafımızdaki yüreklere yağıyordur, ama biz onu ayırt edemeyecek ve alamayacağız. Din Görevlilerine Tanıklıklar, 506, 507.

2001’in mesajını yiyenler o döneme uygun bir mesaj alıyorlardı, ancak Tanrı’nın mührü için hazırlanmış bir yaşantıya dönüştürerek mesajı gerçekten içselleştirip içselleştirmediklerinin ortaya çıkması için sınanacaklardı. Bu nedenle o dönemde geç yağmur serpinti olarak temsil edilir; çünkü buğdayla deliceler hâlâ birliktedir. Bu yüzden Ellen White şöyle diyor: “Etrafımızdaki yüreklerin üzerine yağıyor olabilir, ama biz onu ne farkına varırız ne de kabul ederiz.” Akıllılar akılsızlardan ayrıldığında ise, geç yağmur Pentekost’ta olduğu gibi ölçüsüzce dökülür; Pentekost da Pazar yasasını simgeler.

> "Yine, bu benzetmeler yargılamadan sonra bir lütuf dönemi olmayacağını öğretir. Müjdeleme işi tamamlandığında, hemen ardından iyilerle kötüler ayrılır ve her bir grubun kaderi sonsuza dek kesinleşir." Mesih'in Örnek Dersleri, 123.

Geç yağmurun serpiliş dönemi ve ardından geç yağmurun ölçüsüzce döküldüğü dönem, aynı zamanda Tanrı’nın halkı üzerinde yargının icra edildiği iki dönem olarak da tasvir edilir. Tanrı’nın halkı üzerindeki yargının ilk dönemi, 11 Eylül 2001’de Tanrı’nın evinde başladı; Pazar yasasında ise, Amerika Birleşik Devletleri’nde Pazar yasasıyla başlayan üçüncü meleğin yüksek sesli çağrısına yanıt veren ya da onu reddeden Tanrı’nın diğer sürüsü için yargı icra edilir ve bu, Mikail ayağa kalktığında ve insanlık için deneme süresi kapanınca biter.

Son yağmurun iki dönemi, Tanrı’nın eviyle başlayan ve sonra Tanrı’nın diğer sürüsüne yönelen yargının iki dönemi olduğu gibi, canavarın suretinin oluşumunun da iki dönemidir.

İki peygamberlik döneminden ilkinin içinde, yargının Tanrı’nın kilisesine ve aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri’ne getirildiği zamanda, Cumhuriyetçilik boynuzu ile Protestanlık boynuzu ikisi birden yargılanır. Laodikya Adventizmi’nin Rab’bin ağzından kusulduğu tam o yerde, Amerika Birleşik Devletleri mühlet kadehini doldurur ve ulusal yıkım ulusun üzerine getirilir; ardından Şeytan görünür ve mucizevî işine başlar. Yüz kırk dört bin kişi mühürlenir ve Pazar yasasında bir sancak olarak yükseltilir.

Bize, "göksel görkem ile geçmişteki zulümlerin bir tekrarı birbirine karıştığında yeryüzünde hayatta olacak Tanrı'nın halkının yaşayacağı deneyim" hakkında en ufak bir fikir dahi vermenin imkânsız olduğu bildiriliyor.

> Şeytan gayretli bir Kutsal Kitap öğrencisidir. Süresinin kısa olduğunu bilir ve her fırsatta Rab'bin yeryüzündeki işini engellemeye çalışır. Göksel yücelikle geçmişteki zulümlerin tekrarı iç içe geçtiğinde, yeryüzünde hayatta olacak Tanrı halkının yaşayacağı deneyim hakkında herhangi bir fikir vermek imkânsızdır. Tanrı'nın tahtından çıkan ışıkta yürüyecekler. Melekler aracılığıyla gökle yer arasında kesintisiz bir iletişim olacak. Ve Şeytan, kötü meleklerle çevrili olarak ve Tanrı olduğunu iddia ederek, mümkünse seçilmişlerin bile aldanması için her türden mucizeler gerçekleştirecek. Tanrı'nın halkı güvenliğini mucizeler gerçekleştirmekte bulmayacak, çünkü Şeytan gerçekleştirilecek mucizeleri taklit edecektir. Denenmiş ve sınanmış Tanrı halkı güçlerini Çıkış 31:12-18'de sözü edilen işarette bulacak. Yaşayan söz üzerinde sağlam durmalıdırlar: 'Yazılmıştır.' Güvenle durabilecekleri tek temel budur. Tanrı'yla yaptıkları antlaşmayı bozanlar ise o gün Tanrı'sız ve umutsuz kalacaklardır. Tanıklıklar, cilt 9, 16.

Geçmişteki zulümlerin tekrarı Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasıyla başlar; çünkü Şeytan o sırada olağanüstü işine başlar ve daha önce "sınanıp denenmiş" olan akıllı bakireler o zaman "Tanrı’nın tahtından çıkan ışıkta yürüyeceklerdir." Bu, meleklerin faaliyeti aracılığıyla gerçekleşecektir; çünkü "melekler aracılığıyla gökle yer arasında sürekli bir iletişim olacaktır."

> Bütün yeryüzünün Rabbinin yanında duran meshedilmişler, bir zamanlar Şeytan’a örtücü kerub olarak verilmiş konuma sahiptirler. Tahtını çevreleyen kutsal varlıklar aracılığıyla Rab, yeryüzünün sakinleriyle sürekli bir iletişim sürdürür. Altın yağ, Tanrı’nın, imanlıların kandillerini titreyip sönmesinler diye sürekli beslediği lütfu temsil eder. Tanrı’nın Ruhu’nun iletileriyle bu kutsal yağ gökten dökülmeseydi, kötülüğün güçleri insanlar üzerinde bütünüyle denetim kurardı.

> Bize gönderdiği mesajları kabul etmediğimizde Tanrı’nın onuru zedelenir. Böylece, karanlıktakilere iletilmek üzere ruhlarımıza dökmek istediği altın yağı reddetmiş oluruz. Çağrı geldiğinde, “İşte damat geliyor; onu karşılamaya çıkın,” kutsal yağı almamış, yüreklerinde Mesih’in lütfunu barındırmamış olanlar, akılsız bakireler gibi, Rableriyle buluşmaya hazır olmadıklarını anlayacaklardır. Kendi içlerinde yağı elde edecek güce sahip değildirler ve yaşamları harap olur. Ama eğer Tanrı’nın Kutsal Ruhu istenirse, biz de Musa gibi, “Bana yüceliğini göster,” diye yalvarırsak, Tanrı’nın sevgisi yüreklerimize bolca dökülecektir. Altın borular aracılığıyla, altın yağ bize iletilecektir. “Ne kuvvetle, ne de güçle, ancak Benim Ruhumla,” diyor Orduların Rabbi. Doğruluk Güneşi’nin parlak ışınlarını alarak, Tanrı’nın çocukları dünyada ışıklar olarak parlar. Review and Herald, 20 Temmuz 1897.

Bilgeler, Vahiy’in yedinci bölümünde ve Hezekiel’in dokuzuncu bölümünde mühürlenenlerdir ve “O’nun gönderdiği mesajları” reddederek Rab’be saygısızlık eden akılsızlarla karşıtlık içindedirler. Akılsızlar, “Tanrı’yla yaptıkları antlaşmayı bozmuş olan ve o gün Tanrı’sız ve umutsuz kalacak” kimselerdir. Bu iki sınıf, dönemin mesajını kabul edip etmediklerine göre sınandı ve karakterlerini ortaya koyacakları bir noktaya getirildi. 11 Eylül 2001’den beri dönemin mesajı, geç yağmurun mesajı olmuştur.

Geç yağmurun mesajı, Yeşaya’nın yirmi sekizinci bölümünde ortaya konduğu gibi, satır üzerine satır yöntemiyle tanınır. Satır üzerine satır yöntemi, Kutsal Kitap çalışması için Tanrı tarafından belirlenmiş yöntemdir; bu nedenle bu yöntemi reddetmek, satır üzerine satırın buradan biraz ve oradan biraz biçimindeki uygulanmasıyla ifade edilen mesajı reddetmekle kalmayıp, aynı zamanda bu yöntemi vereni de reddetmektir.

Yüz kırk dört binin mühürlenmesine götüren sınama sürecinde açığa çıkarılan ilham edilmiş ölçütler nedeniyle, “göksel görkem ile geçmişteki zulümlerin tekrarı”nın harmanlandığı tarihte Tanrı’nın bir çocuğunun yolunu bulabilmesinin tek yolu, Tanrı’nın tahtından gelen ışığın tanınabildiği bir deneyimin içinde olmaktır. O ışık mutlaka tanınmalıdır; yoksa faydasızdır ve biz kayboluruz.

> Son yağmuru beklememeliyiz. O, üzerimize yağan lütfun çiğini ve sağanaklarını fark edip benimseyen herkesin üzerine geliyor. Işığın kırıntılarını topladığımızda, O’na güvenmemizden hoşlanan Tanrı’nın kesin merhametlerinin değerini bildiğimizde, o zaman her vaat yerine getirilecek. [Yeşaya 61:11 alıntılandı.] Bütün yeryüzü Tanrı’nın yüceliğiyle dolacak. Yedinci Gün Adventist Kutsal Kitap Yorumu, cilt 7, 984.

Vahiy'in on sekizinci bölümündeki meleğin yüceliğiyle tüm yeryüzünü doldurduğu, 11 Eylül 2001'de başlayan dönemde, son yağmur yalnızca 'üzerimize yağmakta olan' 'lütfun çiyi ve sağanaklarını' 'tanıyıp sahiplenen' 'kimselerin' 'üzerine' gelmiştir. Kızkardeş White’ın daha önce belirttiği 'büyük hata', akılsız bakirelerin son yağmur ölçüsüzce dökülene kadar bekleyebileceklerini düşünmeleri, çünkü o zaman yetişebileceklerini sanmalarıydı. Öyle değil; yalnızca Tanrı’nın peygamberlik sözüne dair anlayışlarında büyüyenler daha fazla ışık alır.

Bu makaleyi tamamlarken, belirtmek istediğim nokta, şu anda içinde bulunduğumuz sınanma zamanının amacına ilişkindir. Geçmişteki zulümlerin yeniden yaşandığı bir zamanda "Tanrı'nın tahtından çıkan ışıkta yürümek" istiyorsak, krizden önce peygamberlik sözüne hâkim olmamız gerekecektir.

Birinci bölümde, Daniel ve üç yiğit, Nebukadnezar tarafından sınanmaya girmeden önce eğitimlerini çoktan mükemmelleştirmişlerdi. Kırk gün boyunca Mesih, öğrencilerin anlayışı için peygamberlik sözünü açtı; bu, öğrencilerin birliklerini mükemmelleştirdikleri on günün öncesindeydi. Sonra, Pazar yasasını simgeleyen Pentekost geldi.

Daniel kitabının üçüncü bölümünde Şadrak, Meşak ve Abed-Nego, Nebukadnezar’a ek zamana ihtiyaçları olmadığını bildirdiler; çünkü Pazar yasasıyla sınanma zamanında ne yapacaklarına zaten karar vermişlerdi. Mesih’le birlikte kızgın fırında yürüdüklerinde sadakatleri tüm açıklığıyla ortaya çıktı ve sınavdan önce zaten benimsedikleri mesaj, fırındaki mucizeye tanıklık eden bütün ziyaretçi ileri gelenler aracılığıyla o dönemde bilinen dünyanın tamamına taşındı.

Bu düşüncelere bir sonraki yazıda devam edeceğiz.

Back to Articles