Article

# Gerçek nedir? - Numara 3

Emmaus'a giden yol

Author

Jeff Pippenger

Published

September 7, 2023

Formats

PDF
Word

Yuhanna İncili'nde, Son Akşam Yemeği'nin hemen ardından İsa Getsemani Bahçesi'ne gidene kadar, on dördüncü bölümden on yedinci bölümün sonuna kadar süren uzun bir anlatı yer alır. Bir sonraki makalede bu bölümleri ele almayı düşünüyorum. Bu makale, o bölümlere dair anlayışı inşa etmek için bir zemin oluşturuyor. Mesih'in tarihindeki reform çizgisi bağlamında, o bölümlerde Mesih ile öğrencileri arasındaki diyalog, zaferli girişin hemen ardından ve çarmıhtan hemen önce gerçekleşir. İsa Yeruşalim'e girdi, ardından öğrencileriyle son yemeğini yedi; sonra söz konusu anlatı gerçekleşir ve akabinde Getsemani'ye gider; aynı gün gece yarısı tutuklanır ve çarmıha götüren yedi aşamalı süreç başlar. O ve öğrencileri, peygamberlik açısından, yedinci ay hareketiyle temsil edilen bir tarihte, Exeter kamp toplantısından hemen sonra ve Büyük Hayal Kırıklığı'ndan hemen önce konumlanmışlardı. Son Akşam Yemeği'nden hemen sonra başlayan anlatıda İsa'nın söylediği ilk şey şudur:

> Yüreğiniz sıkılmasın; Tanrı'ya inanın, bana da inanın. Yuhanna 14:1.

Büyük bir hayal kırıklığının yalnızca birkaç saat uzakta olduğunu bilerek, İsa yaklaşan kriz için öğrencilerini güçlendirmeye çalıştı. Yedi gökgürültüsü olarak simgelenen olayları oluşturan dört dönüm noktası içindeki gizli peygamberlik çizgisi, Yuhanna İncili’ndeki anlatının bu üç adımının gerçekleştiği tarihsel süreçtir. Bu gizli çizgi, yedi gökgürültüsü içinde, ilk hayal kırıklığından son hayal kırıklığına kadar olan tarihi temsil eder.

İsa onlara “yürekleriniz kaygılanmasın” demeden hemen önce, İskariot Yahuda üçüncü ve son kez Sanhedrin’e gitmek üzere sofradan ayrılmıştı. Üçüncü görüşmesi için sofradan ayrıldığında, sınanma dönemini kapattı.

Yedi gök gürlemesi sembolü içindeki gizli çizginin bağlamında, Mesih’in zaferli girişi, ibadet eden iki sınıfın açığa çıktığı Gece Yarısı Çığlığı’nı temsil eder. İbranice “hakikat” sözcüğündeki orta harfin kilometre taşı, İbrani alfabesinin on üçüncü harfidir. On üç isyanı temsil eder ve peygamberliksel bir kilometre taşı olarak, akılsız bakirelerin isyanın bir tezahürünü temsil ettiği Gece Yarısı Çığlığı’nı ifade eder; tıpkı zaferli giriş kilometre taşında Yahuda’nın sergilediği gibi.

> Buğdayın arasında her zaman deliceler olacaktır; akıllı olanlarla birlikte akılsız kızlar ve kandilleri yanlarında olduğu halde kaplarında yağ bulunmayanlar da bulunacaktır. Mesih’in yeryüzünde kurduğu kilisede açgözlü bir Yahuda vardı; kilisenin tarihinin her döneminde de Yahuda’lar olacaktır. Signs of the Times, 23 Ekim 1879.

Yahuda parayı geri verip ihanetini önce Kayafa’ya, ardından da Mesih’e itiraf ettikten sonra kendini asmaya gitti. Mahkeme salonundan çıkarken, yağı temin edemediklerini anladıklarında akılsız bakirelerin ikilemini tam olarak ifade eden sözleri haykırdı.

> "Yahuda, yalvarışlarının boşuna olduğunu gördü ve 'Çok geç! Çok geç!' diye haykırarak salondan fırladı. İsa'nın çarmıha gerildiğini görmeye dayanamayacağını hissetti ve umutsuzluk içinde dışarı çıkıp kendini astı." Çağların Arzusu, 722.

Yahuda, "Salondan aceleyle çıkarak, 'Çok geç! Çok geç!' diye haykırdı" örneğinde olduğu gibi, sahte bir Gece Yarısı Haykırısı mesajını örnekler. Bu mesaj her zaman iki sınıf ibadet edeni açığa çıkarır; ve tıpkı Millerci tarihte olduğu gibi, gerçek Gece Yarısı Haykırısı mesajı geldiğinde akılsız kızlar sahte bir mesajla yollarına devam eder. Böylece, Millerci tarihte, William Miller’i önder seçen hareket, üçüncü meleğin mesajını reddedip Mesih’i En Kutsal Yer’e kadar izleyen küçük sürüye karşı çıkmıştır.

> Zihnim, işaretin verileceği geleceğe taşındı. 'İşte, güvey geliyor; onu karşılamaya çıkın.' Ama bazıları, kandillerini yeniden doldurmak için gerekli yağı elde etmeyi geciktirmiş olacak ve iş işten geçtikten sonra, yağın temsil ettiği karakterin devredilemez olduğunu anlayacaklar. Review and Herald, 11 Şubat 1896.

Gizli tarihin üçüncü işaret taşı yargıyı simgeler ve İbranice alfabesinin son harfiyle temsil edilir. Harf “Tav”dır ve yazıldığında haç biçimindedir. Haç yargıyı simgeler.

Millerit hareketinin tarihindeki ilk hayal kırıklığından Gece Yarısı Çığlığı’na, ya da alfa harfinden on üçüncü harfe kadar uzanan dönemde bir zaman dilimini temsil eden bir işaret noktası vardır; bu, on bakire benzetmesinde “gecikme zamanı” olarak tanımlanan ve Habakkuk’un ikinci bölümünde de yer alan gecikme zamanıdır. Gece Yarısı Çığlığı’ndan, ya da isyanın on üçüncü harfinden, alfabenin son harfi olan büyük hayal kırıklığına kadar da “yedinci ay hareketi” denilen bir dönem vardır; buna bu ad, yedi ay sürdüğü için değil, Gece Yarısı Çığlığı’nın mesajı Mesih’in Yahudi takviminin yedinci ayının onuncu gününde, yani Kefaret Günü’nde geleceğini bildirdiği için verilmiştir.

Yuhanna’nın on dördüncü bölümünden on sekizinci bölümüne kadar olan anlatının bağlamı, Millerci tarihin yedinci ay hareketini örnekleyen bir zaman diliminde başlar. Yuhanna İncili’ndeki anlatının ana amacı, öğrencileri çarmıhın yaklaşan krizi (‘Tav’ harfi) için hazırlamaktır. Bu nedenle Mesih, ölümünden Babasına yükselip geri dönmesine kadar geçen sürenin, öğrencileri için keder, belirsizlik ve hayal kırıklığı dönemi olacağını belirtir. Reform çizgilerinin tanıklığında temsil edilen tüm ilk hayal kırıklıklarının peygamberlik özelliklerinde olduğu gibi, bu hayal kırıklığı da daha önce açıklanmış önemli bir gerçeğin göz ardı edilmesiyle ortaya çıkan bir durumu içerir. Mesih’in çarmıhta ölümü önemli bir gerçekti ve hâlâ da öyledir; O, öğrencilerine doğrudan çarmıha gerileceğini ve dirileceğini söylemişti, fakat kriz o kadar büyüktü, o kadar eziciydi ki, hatırlamaları gerekeni unuttular.

> "Mesih, İsrail’in Umudu, çarmıha gerildi ve Nikodim’e olacağını söylediği gibi yükseltildiğinde, öğrencilerin umudu İsa ile birlikte öldü. Bu durumu açıklayamadılar. Mesih’in bununla ilgili onlara önceden söylediklerinin hepsini anlayamadılar." İman ve İşler, 63.

Ele aldığımız Yuhanna’daki dört bölümün tüm anlatısının asıl vurgusu, İsa’nın öğrencilerini, İsa’nın gece yarısı tutuklanmasından başlayıp Babasına yükselip geri dönmesine kadar yaşayacakları hayal kırıklığı dönemine hazırlamasıydı. Yuhanna’daki bu dört bölümde, Mesih’in öğrencilerden uzak olduğu o zaman dilimi bir bekleme zamanını temsil eder. Tarihsel olarak, “bekleme zamanı” olarak tanımladığım o dönem, çarmıhın krizinden sonra gerçekleşti. Ancak ele almaya hazırlandığımız dört bölümde, peygamberî olarak, bekleme zamanı çarmıhın büyük hayal kırıklığından sonra değil, ilk hayal kırıklığıyla başlayan bir dönem olarak temsil edilir.

Neden, Mesih’in öğrencilerini buna hazırladığı son hayal kırıklığının, Mesih’in reform çizgisindeki ilk hayal kırıklığı olan Lazar’ın ölümünü tipolojik olarak simgelediğini öne sürüyorum? Yedi gök gürlemesinin gizli tarihiyle bağlantılı olarak şimdi mühürleri açılan gerçekleri destekleyen bir ışıkta Yuhanna İncili’nin dört bölümündeki anlatıyı görebilmemiz için bu sorunun çözüme kavuşturulması gerekir.

Mesih’in tarihinde, Lazar’ın ölümü ile dirilişi arasındaki zaman dilimi bekleme zamanına tekabül eder. Ardından Mesih, muzaffer girişi için Kudüs’e gider. Yuhanna 14’te Mesih, öğrencilerine, bekleme zamanının, yedinci ay hareketini başlatan Gece Yarısı Çağrısı mesajının gelişiyle zaten sona erdiği ve böylece yedinci ay hareketinin başladığı tarihe tekabül eden dönemde konuşmaktadır.

İbranice “gerçek” kelimesinin, yedi gök gürlemesinin sembolik tarihinin mührünün açılmasıyla ortaya çıkan gizli tarihin tespitini nasıl teyit ettiğini anlamak, Mesih’in o sırada öğrencilerine Yuhanna 14’ten 17. bölüme kadar verdiği mesajın dikkatli bir analizini gerektirir. Büyük hayal kırıklığına ait yol işaretinin, ilk hayal kırıklığının yol işaretini örneklemek için kullanılmasına bir örnek, Emmaus’a giden yoldaki öğrencilerin deneyiminde görülebilir.

Millerit hareketi tarihinde bekleme dönemini sona erdiren şey, 1843’e ilişkin daha önce başarısız olmuş tahminin düzeltilmesiydi. Samuel Snow’un, Büyük Hayal Kırıklığı ile sonuçlanan yedinci ay hareketini başlatan mesajı geliştirme yönündeki çalışması, yayımlanmış yazılarından ve Exeter kamp toplantısına giden süreçte yaptığı kamuya açık konuşmalarından, onun anlayışındaki gelişim izlenerek tarihsel olarak takip edilebilir. İlhamlı yorum, bu gelişime, Snow’un nihai mesajının salt tarihsel gelişiminden farklı bir şekilde yaklaşır. Bayan White, Rab’bin, Habakkuk’un 1843 çizelgesindeki rakamlarda yapılmış bir hatanın üzerinden elini çekmesiyle bu mesajın tanındığını bildirir.

> Tanrı'nın halkını Rab'lerini beklerken sevinçli bir beklenti içinde gördüm. Ama Tanrı onları sınamayı diledi. O'nun eli, peygamberlik zamanlarının hesabındaki bir yanlışı örttü. Rab'lerini bekleyenler bu hatayı fark etmediler; zamana karşı çıkan en bilgili kişiler de bunu göremediler. Tanrı, halkının bir hayal kırıklığıyla karşılaşmasını diledi. Zaman geçti ve Kurtarıcılarını sevinçli bir beklentiyle bekleyenler üzgün ve cesareti kırılmıştı; oysa İsa'nın gelişini sevmemiş, ama korkudan dolayı mesajı benimsemiş olanlar, O'nun beklenen zamanda gelmemiş olmasına sevindiler. İman itirafları yüreklerini etkilememiş ve yaşamlarını arındırmamıştı. Zamanın geçmesi, böylesi yürekleri açığa çıkarmaya pek uygundu. Gerçekten Kurtarıcılarının gelişini seven, kederli ve hayal kırıklığına uğramış olanlarla alay eden ilk kişiler onlar oldu. Tanrı'nın, halkını sınarken ve sınama anında geri çekilip geriye dönecek olanları ortaya çıkarmak için onlara derin bir sınama verirken sergilediği bilgeliği gördüm.

> İsa ve göksel ordunun tamamı, ruhlarının sevdiği O’nu görmeyi tatlı bir beklentiyle özlemiş olanlara şefkat ve sevgiyle baktılar. Melekler, sınanma saatlerinde onları ayakta tutsun diye etraflarında dolaşıyordu. Göksel mesajı kabul etmeyi ihmal edenler karanlıkta bırakıldı ve Tanrı’nın öfkesi onlara karşı alevlendi; çünkü O’nun onlara gökten gönderdiği ışığı kabul etmek istemediler. Rablerinin neden gelmediğini anlayamayan o sadık, hayal kırıklığına uğramış kişiler karanlıkta bırakılmadı. Yine peygamberlik dönemlerini araştırmak üzere Kutsal Kitaplarına yönlendirildiler. Rab’bin eli sayılar üzerinden çekildi ve hata açıklandı. Peygamberlik dönemlerinin 1844’e kadar uzandığını ve peygamberlik dönemlerinin 1843’te kapandığını göstermek için ortaya koydukları aynı kanıtların, bunun 1844’te sona ereceğini kanıtladığını gördüler. Tanrı’nın Sözünden gelen ışık durumlarını aydınlattı ve bir gecikme zamanı olduğunu keşfettiler - ‘[Görüm] gecikse de, onu bekle.’ Mesih’in hemen gelişine duydukları sevgi içinde, görümün gecikmesini gözden kaçırmışlardı; bu, gerçekten bekleyenleri ortaya çıkarmak üzere tasarlanmıştı. Yine belirli bir tarihe sahiptiler. Yine de gördüm ki birçoğu, ağır hayal kırıklıklarını aşarak 1843’teki imanlarına damga vuran ölçüde bir gayret ve enerjiye erişemedi.

> Şeytan ve melekleri onlara galip geldi; mesajı kabul etmeyenler ise, buna “aldanma” dedikleri şeyi kabul etmemekteki ileri görüşlülükleri ve bilgelikleri nedeniyle kendilerini kutladılar. Kendi aleyhlerine Tanrı’nın öğüdünü geri çevirdiklerini ve gökten gönderilen mesajı yaşamlarıyla uygulayan Tanrı’nın halkının kafasını karıştırmak için Şeytan ve melekleriyle birlik içinde çalıştıklarını fark etmediler.

> Bu mesaja inananlar kiliselerde zulüm gördüler. Bir süre, mesajı kabul etmeyenler yüreklerindeki duyguları eyleme dökmekten korkuyla geri durdular; ama zamanın geçmesi onların gerçek duygularını açığa çıkardı. Bekleyenlerin, kehanet dönemlerinin 1844’e kadar uzandığı konusunda tanıklık etmeye mecbur hissettikleri tanıklığı susturmak istediler. İnananlar hatalarını açıkça anlattılar ve Rab’lerini 1844’te beklemelerinin nedenlerini sundular. Muhalifleri, ileri sürülen güçlü gerekçelere karşı hiçbir argüman getiremediler. Yine de kiliselerin öfkesi alevlendi; kanıtları dinlememeye ve tanıklığı kiliselerden dışarıda bırakmaya kararlıydılar ki başkaları onu duymasın. Tanrı’nın kendilerine verdiği ışığı başkalarından esirgemeye cesaret edemeyenler kiliselerden dışlandılar; ama İsa onlarla birlikteydi ve O’nun yüzünün ışığında sevinçliydiler. İkinci meleğin mesajını kabul etmeye hazırdılar. Erken Yazılar, 235-237.

Az önce ortaya konan tarihsel anlatı, diğer şeylerin yanı sıra 18 Temmuz 2020 deneyimini tasvir eder; ancak sizin dikkate almanızı istediğim nokta şudur: Exeter kamp toplantısında Samuel Snow tarafından verilen Gece Yarısı Çığlığı mesajının ifade ettiği anlayış, Snow’un tarihsel çalışmasıyla değil, Rab’bin elinin eylemiyle temsil edilir. Rab’bin eli bir hatayı örtmüştü ve elini çektiğinde, Milleritler ancak o zaman hayal kırıklıklarını ve ayrıca bekleme zamanı olarak temsil edilen dönemde bulunduklarını anlayabildiler.

O'nun elini çekmesi, Emmaus yolundaki öğrenciler için hayati bir unsurdur. Bu, bekleme dönemi olarak bilinen sürenin sonunu simgeler ve Geceyarısı Çığlığı mesajının temsil ettiği anlayışla sonuçlanır. Oysa Emmaus olayı, Büyük Hayal Kırıklığını temsil eden çarmıhtan sonra gerçekleşti; çarmıh, Lazar'ın ölümünden doğan ilk hayal kırıklığını değil, Büyük Hayal Kırıklığını simgeler.

> Ve işte, aynı gün onlardan ikisi Yeruşalim’den yaklaşık altmış stadion uzaklıkta bulunan Emaus adlı bir köye gidiyorlardı. Olup biten bütün bu şeyleri kendi aralarında konuşuyorlardı. Onlar birlikte konuşup tartışırlarken, İsa’nın kendisi yanlarına yaklaştı ve onlarla birlikte yürüdü. Ama gözleri bağlanmıştı; bu yüzden onu tanıyamadılar. Ve onlara dedi: Yürürken birbirinizle konuştuğunuz bu sözler nelerdir ki üzgünsünüz? Luka 24:13-16.

Metindeki "eyes" sözcüğü, gözün fiziksel organından ziyade görme yetisini temsil eder. "Holden" sözcüğü güç anlamına gelir. Öğrenciler, çarmıhın görümünü anlayamadılar; çünkü Mesih, çarmıhın peygamberce görümünü görme yetilerini örtmüştü. Mesih'in eli, O'nun gücünün bir simgesidir. İsa'nın belirttiği üzüntü, onların büyük hayal kırıklığını temsil ediyordu. Hayal kırıklığına uğramış öğrencilerin daha fazla tartışmasının ardından, Mesih konuşmaya başladı.

> Sonra onlara dedi ki: Ey akılsızlar, peygamberlerin söylediklerinin tümüne yürekten inanmakta ağır davrananlar! Mesih’in bu acıları çekmesi ve yüceliğine girmesi gerekmiyor muydu? Ve Musa’dan ve bütün peygamberlerden başlayarak, Kutsal Yazıların tümünde kendisiyle ilgili olanları onlara açıkladı. Gittikleri köye yaklaştılar; o ise sanki daha ileri gidecekmiş gibi davrandı. Ama onu alıkoydular ve, “Bizimle kal; çünkü akşam olmak üzere, gün de epey ilerledi,” dediler. O da onlarla kalmak üzere içeri girdi. Luka 24:25-29.

İsa, Musa’dan başlayıp kutsal tarih boyunca uzanan peygamberlik çizgilerini çarmıhın tarihini tanımlamak üzere bir araya getirerek, Kutsal Kitap yorumunda “tarihselci” yöntemi kullanarak öğrencileri eğitti. İsa, eski yolları ve satır üzerine satır yöntemini temsil eden geçmiş peygamberlik tarihinin çizgilerini, hayal kırıklığına uğramış öğrencileri eğitmek için kullandı. Onlarsız yoluna devam edecekmiş gibi göründüğünde, O’nu içeri girmeye ve onlarla birlikte kalmaya zorladılar. Onlar bekleme dönemindeydiler ve Mesih elini gözlerinden çekmek üzereydi. Eli çekildiğinde bekleme dönemi sona erecekti ve onlar karanlığın içinden hızla Yeruşalim’e, on bir öğrencinin yanına geri koşarlarken, Gece Yarısı Çığlığı mesajının iletiliş hızını simgeliyorlardı.

> Onlarla birlikte sofrada otururken ekmeği aldı, şükretti, böldü ve onlara verdi. O zaman gözleri açıldı ve onu tanıdılar; gözlerinin önünden kayboldu. Luka 24:31.

İsa, peygamberlik görümüyle ilgili anlayışlarını engelleyen elini çekti ve bunu yapınca onu tanıdılar. İsa onlara Gece Yarısı Çığlığı mesajını getirmişti ve onlar da bunu yemek yerken kabul ettiler, çünkü her mesaj yenmelidir. Hemen “ülke boyunca bir gelgit dalgası gibi” on bir öğrenciye haber vermek için koşup gittiler.

> Ve birbirlerine, “Yolda bizimle konuşurken ve bize Kutsal Yazıları açarken yüreklerimiz yanmıyor muydu?” dediler. Hemen o saatte kalkıp Yeruşalim’e döndüler ve on biri, onlarla birlikte olanlarla birlikte, bir arada buldular. “Rab gerçekten dirildi ve Simun’a göründü,” diyorlardı. Onlar da yolda olup bitenleri ve ekmeği bölerken onu nasıl tanıdıklarını anlattılar. Bunları konuşurlarken, İsa’nın kendisi aralarında durdu ve onlara, “Esenlik size olsun,” dedi. Ama dehşete kapılıp korktular ve bir ruh gördüklerini sandılar. Onlara, “Niçin kaygılısınız? Yüreklerinizde neden kuşkular doğuyor? Ellerime ve ayaklarıma bakın; gerçekten Ben’im. Bana dokunun ve görün; çünkü bir ruhun, gördüğünüz gibi, eti ve kemikleri yoktur,” dedi. Bunu söyledikten sonra onlara ellerini ve ayaklarını gösterdi. Onlar sevinçten hâlâ inanamaz ve şaşırmışken onlara, “Burada yiyecek bir şey var mı?” dedi. Ona ızgarada pişmiş balıktan bir parça ve bir bal peteği verdiler. O da aldı ve gözlerinin önünde yedi. Sonra onlara, “Ben daha sizinle birlikteyken size söylediğim sözler bunlardı: Musa’nın Yasası’nda, Peygamberler’de ve Mezmurlar’da benimle ilgili yazılmış olanların tümü yerine gelmelidir,” dedi. Sonra, Kutsal Yazıları anlayabilsinler diye anlayışlarını açtı. Luka 24:32-45.

Emaus yolundaki öğrencilerde olduğu gibi, İsa ölümü ve dirilişinin tarihini açıklamak için mesajı Kutsal Kitap’ın geçmiş kutsal tarihlerini kullanarak sunar ve bunu onlara yemek yeme örneği vererek yaptı. Tanrı’nın halkı mesajı yemelidir. Belirsizlik ve kederleri içinde, İsa, geçmişin kutsal tarihlerinin satır üzerine satır bir araya getirilmesine dayanan şimdiki hakikat mesajını anlamalarını sağlayarak, ölümünden dirilişine, göğe yükselişine ve dönüşüne kadar yaşanan bekleme zamanını sona erdirir.

Bu nedenle, Emaus yolundaki iki öğrenci (Gece Yarısı Çağrısı’nın mesajıyla birleşip bu mesaj tarafından güçlendirilen ikinci meleği temsil eden), çarmıhtan sonra gelen bekleyiş dönemini, Gece Yarısı Çağrısı’ndan önceki bekleyiş dönemi olarak tanımlar. Dolayısıyla öğrencinin hayal kırıklığı, peygamberlik çizgisindeki ilk hayal kırıklığını temsil eder; büyük hayal kırıklığını değil.

Emaus anlatısı daha sonra hayal kırıklığına uğramış on bir havariyle tekrarlanır. İsa onlara katılır, "tarihselcilik" yöntemi aracılığıyla peygamberlik sözünün gerçekleştiğini onlara öğretir ve yemek yerken zihinlerini açar. Anlatının başlangıcı, anlatının sonunu belirler. İsa daha sonra, çarmıh nedeniyle yaşanan hayal kırıklığının ilk hayal kırıklığına peygamberlik açısından uygulanabileceğine dair üçüncü bir tanıklık ortaya koyar. Onlara, yukarıdan güç alıncaya kadar Yeruşalim'de beklemelerini söyleyerek tarihin yapısına ilişkin üçüncü tanıklığı sunar.

> Onlara şöyle dedi: Yazılmış olan şudur: Mesih’in acı çekmesi ve üçüncü gün ölülerden dirilmesi gerekiyordu; ve onun adıyla, Kudüs’ten başlayarak bütün uluslar arasında tövbe ve günahların bağışlanmasının ilan edilmesi gerekiyordu. Sizler de bunların tanıklarısınız. İşte, Babamın vaadini üzerinize gönderiyorum; ama yukarıdan gelen güçle donatılıncaya kadar Kudüs kentinde kalın. Sonra onları Beytanya’ya kadar dışarı götürdü, ellerini kaldırıp onları kutsadı. Onları kutsarken yanlarından ayrıldı ve göğe alındı. Onlar da ona tapındılar ve büyük sevinçle Kudüs’e döndüler; ve sürekli tapınakta, Tanrı’yı övüp yüceltiyorlardı. Amin. Luka 24:46-53.

Emmaus yolundaki öğrenciler anlatısı, O’nun ölümüyle başlayıp dirilişine ve Babası’na yükselişine kadar süren bir bekleme zamanını tanımlar. Çarmıhtaki olaylara ilişkin mesaj, geçmiş kutsal tarihlerin hatlarını çizgi üstüne çizgi biçiminde bir araya getirme yöntemiyle temellendirildiğinde, Emmauslu öğrenciler için bekleme zamanı sona erdi. Sonra öğrenciler mesajı olabildiğince hızlı yaydılar. Ardından İsa on bir öğrenciyle buluşur; yine bir yemek yenmesinden söz edilir, mesajı kanıtlamak için çizgi üstüne çizgi kullanılır ve Emmauslu öğrencilerde olduğu gibi onların anlayışlarını açar ve ayrılır. Ama ayrılmadan önce, bekleme zamanı Pentikost’ta Kutsal Ruh’un gelişiyle sona erinceye kadar Yeruşalim’de bekleme tarihini belirtir.

İsa öğrencilerine Kudüs’te beklemelerini söylediğinde, bu Emmaus yolundaki öykünün sonuydu. Öykünün başı bir hayal kırıklığını temsil ediyordu; bunu bir bekleme dönemi izledi ve ardından Gece Yarısı Çığlığı mesajını temsil eden bir hakikatin açıklanması geldi. Bu hakikatin açıklanması, Mesih’in öğrencilerin gözlerini ‘alıkoyan’ elini çektiğinde gerçekleşti. Bu, öykünün başlangıcıdır ve öykünün ortası, Mesih’in Kendini açığa çıkarıp Sözünü anlamaları için zihinlerini açarak on bir öğrencinin hayal kırıklığını giderdiği aynı anlatıyla tekrarlanır. Daha sonra, büyük hayal kırıklığıyla değil, ilk hayal kırıklığıyla başlayan özdeş peygamberlik yapısına dair son bir tanıklık.

Emmaus’tan Pentekost’a uzanan tarih, ilk hayal kırıklığına, bekleme zamanına ve Geceyarısı Çığlığı’na ilişkin üç tanıklık sunar; ne var ki bu üç tanıklığın her birinin başındaki yol işareti olan asıl hayal kırıklığı, birincisi değil, aslında ikincisidir. Millerci hareket tarihindeki bir yol işareti olan Büyük Hayal Kırıklığı’nın, yine Millerci tarihteki ilk hayal kırıklığını örneklemek için kullanıldığını fark etmek, Yuhanna’nın Son Akşam Yemeği’nde yenen yemek ile Getsemani bahçesinde gece yarısı gerçekleşen tutuklama arasında geçen olayları anlatan dört bölümündeki anlatıyı anlamak için esastır. Şunu da fark etmekte yarar var: İsa on bir havariye görünüp onlarla yemek yediğinde, "Neden telaşlanıyorsunuz? Yüreklerinizde neden düşünceler doğuyor?" diye sordu.

Yuhanna İncili’nde Son Akşam Yemeği’ni yedikten hemen sonra, ele alacağımız pasaj Mesih’in onlara, "Yüreğiniz sıkılmasın," demesiyle başlar. Beş gün içinde, tam da o buyruğu unutmuşlardı. Yuhanna İncili’nin on dördüncü bölümünden on yedinci bölümüne kadar olan kısım, 18 Temmuz 2020’nin ilk hayal kırıklığını temsil eder; bu, bir bekleme dönemini başlatır, sınama süresi kapanmadan hemen önce mührü açılan İsa Mesih’in Vahyi’ne götürür ve Gece Yarısı Çığlığı’nın mesajını temsil eder. Bu mesaj, yedinci ay hareketiyle örneklenmiş olan ve aynı zamanda gecenin en koyu karanlığında Emmaus öğrencilerinin Kudüs’e koşusuyla da örneklenen bir zaman dilimini başlatır. Bu tarih, Mesih’in kendisini "Gerçek" olarak temsil etmek için kullandığı üç İbranice harfle temsil edilir.

Yuhanna’nın bu dört bölümünün anlatısında, yalnızca Kutsal Ruh’un işinin sözün ta kendisinin izlediği adımlarla aynı adımlar olarak tanımlandığını değil, aynı zamanda 12 Ağustos’tan 17’sine kadar Exeter kamp toplantısında Gece Yarısı Çığlığı mesajının nihai gerçekleşmesinin aşamalı olarak sunulduğu yönünde şimdi ileri sürülen iddiaları destekleyecek en güçlü kanıtın da bulunduğunu görürüz. Mesaj nihayet bekleyen azizler tarafından tanındığında, o haberciler “son günler”in son uyarı mesajını can çekişen bir dünyaya götürdükçe, dünya Pazar yasası krizine sürüklenecektir.

Back to Articles