Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-One

Daniel Kitabı - Numara Yüz Kırk Bir

Unveiling the Prophetic Significance of the Papacy’s Return and the Eighth President

Papalığın geri dönüşünün ve sekizinci başkanın kehanet açısından öneminin açığa çıkarılması

Author

Jeff Pippenger

Published

March 17, 2024

Formats

PDF
Word

We are currently looking very closely at the prophetic characteristics of the history where the papacy returns to the throne of the earth as the eighth head, that is of the seven heads. We are doing so, in order to carefully identify the prophetic characteristics of the history when the eighth president, that is of the seven presidents, fulfills the formation of the image of the papal beast. We have begun our considerations of these truths with Mount Carmel and Herod’s birthday. Both sacred illustrations represent the soon-coming Sunday law in the United States, which is also represented in verse forty-one of Daniel chapter eleven.

Şu anda, papanın yedi baştan olan sekizinci baş olarak yeryüzünün tahtına geri döndüğü tarihsel dönemin peygamberlik niteliklerini çok yakından inceliyoruz. Bunu, yedi başkandan olan sekizinci başkanın papalık canavarının suretinin oluşumunu tamamladığı tarihin peygamberlik niteliklerini dikkatle belirlemek için yapıyoruz. Bu gerçeklere ilişkin değerlendirmelerimize Karmel Dağı ve Hirodes’in doğum günü ile başladık. Her iki kutsal tasvir, Amerika Birleşik Devletleri’nde yakında gelecek Pazar yasasını temsil eder; bu yasa, Daniel kitabının on birinci bölümünün kırk birinci ayetinde de temsil edilmektedir.

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> Görkemli ülkeye de girecek ve birçok ülke devrilecektir; fakat onun elinden şunlar kurtulacaktır: Edom, Moav ve Ammon oğullarının önderleri. Daniel 11:41.

The counterfeit king of the north enters the glorious land in the verse. The glorious land in the history of ancient Israel was the land of Judah, and it was represented as a land flowing with milk and honey, and for this reason, among others, it was glorious. It was glorious because Christ chose its capital city Jerusalem, as the place of His temple, and the city where he chose to place His name.

Kuzeyin sahte kralı ayette görkemli ülkeye girer. Eski İsrail tarihinde görkemli ülke Yahuda diyarıydı ve süt ve bal akan bir diyar olarak tasvir edilirdi; bu ve başka nedenlerle görkemliydi. Görkemliydi; çünkü Mesih, başkent Kudüs’ü tapınağının yeri ve adını yerleştirmeyi seçtiği şehir olarak belirlemişti.

> Since the day that I brought forth my people out of the land of Egypt I chose no city among all the tribes of Israel to build an house in, that my name might be there; neither chose I any man to be a ruler over my people Israel: But I have chosen Jerusalem, that my name might be there; and have chosen David to be over my people Israel. 2 Chronicles 6:5, 6.

> Halkımı Mısır diyarından çıkardığım günden beri, adım orada bulunsun diye orada bir ev yapılması için İsrail’in bütün oymakları arasından hiçbir kent seçmedim; halkım İsrail’in üzerine hükümdar olarak herhangi birini de seçmedim. Ama adım orada bulunsun diye Yeruşalim’i seçtim; ve halkım İsrail’in üzerine Davut’u seçtim. 2. Tarihler 6:5, 6.

The literal land of Judah was the glorious land for literal ancient Israel, and the United States is the spiritual land of Judah, the glorious land for spiritual modern Israel.

Yahuda’nın harfî diyarı, harfî eski İsrail için görkemli diyardı ve Amerika Birleşik Devletleri, Yahuda’nın ruhsal diyarı, modern ruhsal İsrail için görkemli diyardır.

> “When the land which the Lord provided as an asylum for His people, that they might worship Him according to the dictates of their own consciences, the land over which for long years the shield of Omnipotence has been spread, the land which God has favored by making it the depository of the pure religion of Christ,—when that land shall, through its legislators, abjure the principles of Protestantism, and give countenance to Romish apostasy in tampering with God’s law,—it is then that the final work of the man of sin will be revealed.” Signs of the Times, June 12, 1893.

> "Rab'bin, halkı kendi vicdanlarının gereklerine göre O’na ibadet edebilsinler diye bir sığınak olarak sağladığı ülke; uzun yıllar boyunca Her Şeye Gücü Yeten’in kalkanıyla koruduğu ülke; Tanrı’nın, Mesih’in saf dinini emanet ettiği ülke—o ülke, yasa koyucuları aracılığıyla Protestanlığın ilkelerini reddedip Tanrı’nın yasasına müdahale etmekte Roma Katolik irtidatına destek verdiğinde—işte o zaman günah adamının nihai işi açığa çıkacaktır." Signs of the Times, 12 Haziran 1893.

After the counterfeit king of the north conquered the king of the south (the former Soviet Union), in verse forty, in 1989, it then conquers the glorious land (the United States). In verse forty-one the word “countries” is a supplied word, and is not fully accurate, for at the Sunday law, the “many” who are overthrown are a class of people who knew the distinction between the seventh-day Sabbath and the day of the sun, before the Sunday law arrived.

Sahte kuzey kralı, kırkıncı ayette, 1989'da, güney kralını (eski Sovyetler Birliği) yendikten sonra, ardından görkemli ülkeyi (Amerika Birleşik Devletleri) fetheder. Kırk birinci ayette “ülkeler” sözcüğü metne eklenmiş bir sözcüktür ve tam olarak isabetli değildir, çünkü Pazar yasası sırasında alt edilen “birçoğu”, Pazar yasası gelmeden önce yedinci gün Sebti ile güneş günü arasındaki ayrımı bilen bir insan sınıfıdır.

> “The change of the Sabbath is the sign or mark of the authority of the Roman church. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false Sabbath in the place of the true, are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. The mark of the beast is the papal Sabbath, which has been accepted by the world in the place of the day of God’s appointment.

> Şabat’ın değiştirilmesi, Roma Kilisesi’nin otoritesinin işareti ya da damgasıdır. Dördüncü buyruğun gereklerini anlayıp, gerçek Şabat’ın yerine sahte Şabat’ı tutmayı seçenler, böyle yapmakla bunu emreden tek otorite olan o güce hürmet göstermiş olurlar. Canavarın damgası, Tanrı’nın belirlediği günün yerine dünya tarafından kabul edilen papalık Şabatıdır.

> “But the time to receive the mark of the beast, as designated in prophecy, has not yet come. The testing time has not yet come. There are true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion. None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit Sabbath, and when the loud cry of the third angel shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast in their foreheads or in their hands.

> Ama peygamberlik sözlerinde belirtildiği üzere, canavarın damgasını alma zamanı henüz gelmedi. İmtihan zamanı henüz gelmedi. Roma Katolik cemaatini de istisna etmeksizin, her kilisede gerçek Hristiyanlar vardır. Hiç kimse, ışığı alıp dördüncü buyruğun bağlayıcı olduğunu görmedikçe mahkûm edilmez. Ama sahte Sebt Günü'nü zorla yürürlüğe koyan kararname yayımlandığında ve üçüncü meleğin yüksek sesli çağrısı insanları canavara ve onun suretine tapınmaya karşı uyardığında, sahte ile gerçek arasındaki çizgi açıkça çizilecek. O zaman hâlâ isyanda ısrar edenler alınlarına ya da ellerine canavarın damgasını alacaklar.

> “With rapid steps we are approaching this period. When Protestant churches shall unite with the secular power to sustain a false religion, for opposing which their ancestors endured the fiercest persecution, then will the papal Sabbath be enforced by the combined authority of church and state. There will be a national apostasy, which will end only in national ruin.” Bible Training School, February 2, 1913.

> Hızlı adımlarla bu döneme yaklaşıyoruz. Protestan kiliseleri, atalarının karşı çıktıkları için en şiddetli zulme uğradıkları sahte bir dini desteklemek için devlet gücüyle birleştiğinde, Papalık Şabatı kilise ve devletin birleşik otoritesi tarafından zorla uygulanacaktır. Ulusal bir imandan dönme yaşanacak, bu da ancak ulusal yıkımla sonuçlanacaktır. Bible Training School, 2 Şubat 1913.

The class of “many” who are overthrown at the soon-coming Sunday law, are those who will be held accountable to the light of the Sabbath, which is the light that is given for that time, which is a turning point, and a crisis in the history of both the church and the nations. That class is the church of Laodicean Adventism that has reached their conclusion of wandering in the wilderness of rebellion. It is there that they are spewed out of the mouth of the Lord for eternity. Laodicean Adventism are those who were called unto the light of the third angel, either at the first Kadesh in the history of 1844, unto 1863, or at the second Kadesh in the history of 2001, unto the Sunday law.

Yakında çıkacak Pazar yasası sırasında devrilecek olan “birçok kişi” sınıfı, o zaman için verilmiş olan, kilisenin de ulusların da tarihinde bir dönüm noktası ve bir kriz teşkil eden Şabat’ın ışığına karşı sorumlu tutulacak olanlardır. O sınıf, isyanın çölünde dolaşma dönemlerinin sonuna gelmiş Laodikya Adventizmi kilisesidir. Orada Rab’bin ağzından sonsuza dek kusulurlar. Laodikya Adventizmi, üçüncü meleğin ışığına çağrılmış olanlardan oluşur; ya 1844’ten 1863’e kadar olan tarihteki ilk Kadeş’te ya da 2001’den Pazar yasasına kadar olan tarihteki ikinci Kadeş’te.

> And he saith unto him, Friend, how camest thou in hither not having a wedding garment? And he was speechless. Then said the king to the servants, Bind him hand and foot, and take him away, and cast him into outer darkness; there shall be weeping and gnashing of teeth. For many are called, but few are chosen. Matthew 22:12–14.

> Ve ona, “Dostum, düğün giysisi olmadan buraya nasıl girdin?” dedi. Adam sustu. Bunun üzerine kral hizmetçilere, “Onu ellerinden ve ayaklarından bağlayın, götürün ve dış karanlığa atın; orada ağlayış ve diş gıcırtısı olacaktır” dedi. Çünkü çağrılanlar çoktur, ama seçilenler azdır. Matta 22:12-14.

The voice of the third angel, either in 1844, or 2001, was a call unto the wedding. The “many” that are overthrown at the Sunday law, are the “many” who rejected the wedding garment of Christ’s righteousness, and instead become part of the marriage party of the ten kings unto the whore of Rome. For that marriage, a person can keep their own garments, for all they need to take away their reproach is to be called by the surname of the whore that reigns over the ten kings.

Üçüncü meleğin sesi, ister 1844’te ister 2001’de, düğüne yapılan bir çağrıydı. Pazar yasası sırasında düşen “pek çok kişi”, Mesih’in doğruluğunun düğün giysisini reddeden “pek çok kişidir” ve bunun yerine on kralın Roma’nın fahişesiyle yaptığı evliliğin düğün alayının bir parçası hâline gelirler. O evlilikte kişi kendi giysilerini koruyabilir; çünkü ayıplarını kaldırmak için gereken tek şey, on kral üzerinde hüküm süren fahişenin soyadıyla anılmaktır.

> And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. Isaiah 4:1.

> O gün yedi kadın bir erkeği yakalayıp şöyle diyecek: “Kendi ekmeğimizi yiyip kendi giysilerimizi giyeceğiz; yeter ki adınla anılalım, utancımız ortadan kalksın.” Yeşaya 4:1.

They failed the first dietary test, for they chose to eat their own bread, instead of the bread of heaven. They failed the second test where they were to glorify God by manifesting His character, but they chose instead to wear their own garments. They failed the third litmus test, for they manifested the name (character) of the beast, for they chose to reject the name (character) of Christ. The purpose that Nimrod built a city (state), and a tower (church), in the first mention of Babylon, was that he might make himself a name.

İlk beslenme sınavından kaldılar, çünkü gökten gelen ekmek yerine kendi ekmeklerini yemeyi seçtiler. O’nun karakterini ortaya koyarak Tanrı’yı yüceltmeleri gereken ikinci sınavdan da kaldılar; bunun yerine kendi giysilerini giymeyi seçtiler. Üçüncü turnusol testinden de kaldılar; çünkü canavarın adını (karakterini) ortaya koydular; zira Mesih’in adını (karakterini) reddetmeyi seçtiler. Babil’in ilk anılışında, Nimrod’un bir şehir (devlet) ve bir kule (kilise) inşa etmesinin amacı, kendine bir ad edinmekti.

> And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. Genesis 11:4.

> Ve dediler: Gelin, kendimize bir kent ve tepesi göğe erişecek bir kule yapalım; kendimize bir ad edinelim, yoksa bütün yeryüzüne dağılırız. Yaratılış 11:4.

Name is a symbol of character, and the prophetic character of the eighth beast, that is of the seven, is the twofold nature of the combination of Church (tower) and State (city). In the crisis of the last days men will separate into two classes.

İsim, karakterin bir sembolüdür ve yedilerden biri olan sekizinci canavarın peygamberlik niteliği, kilise (kule) ile devlet (şehir) birleşiminin ikili doğasıdır. Son günlerin krizinde insanlar iki sınıfa ayrılacak.

> “There can be only two classes. Each party is distinctly stamped, either with the seal of the living God, or with the mark of the beast or his image. Each son and daughter of Adam chooses either Christ or Barabbas as his general. And all who place themselves on the side of the disloyal are standing under Satan’s black banner, and are charged with rejecting and despitefully using Christ. They are charged with deliberately crucifying the Lord of life and glory.” Review and Herald, January 30, 1900.

> Yalnızca iki sınıf olabilir. Her bir taraf, ya yaşayan Tanrı’nın mührüyle ya da canavarın ya da onun suretinin işaretiyle, belirgin biçimde damgalanmıştır. Âdem’in her oğlu ve kızı, kendi kumandanı olarak ya Mesih’i ya da Barabbas’ı seçer. Ve sadakatsizlerin tarafına geçen herkes Şeytan’ın kara sancağı altında durmakta ve Mesih’i reddetmek ve ona hakaretle muamele etmekle suçlanmaktadır. Onlar, hayat ve yüceliğin Rab’bini kasten çarmıha germekle suçlanmaktadırlar. Review and Herald, 30 Ocak 1900.

One class will represent the image of the beast, and the other class will represent the image of Christ. One will be wearing Christ’s wedding garment, and the other class will be wearing “their own apparel.” One class will be eating the heavenly diet, and the other will be eating their “own bread.” The class that eats their own bread, and retains their own apparel, represent the “many” who were called by the voice of the third angel, and they are the “many” who are overthrown at the soon-coming Sunday law. Their attempt to redeem their lost condition when their characters are manifested at the crisis of the Sunday law is the false hope that if they can accept the name of the whore of Rome, that doing so will take away their “reproach.”

Bir sınıf canavarın suretini temsil edecek, diğer sınıf ise Mesih'in suretini temsil edecek. Bir sınıf Mesih'in düğün elbisesini giyecek, diğer sınıf ise "kendi giysilerini" giyecek. Bir sınıf göksel gıdayla beslenecek, diğer sınıf ise "kendi ekmeklerini" yiyecek. Kendi ekmeklerini yiyen ve kendi giysilerini muhafaza eden sınıf, üçüncü meleğin sesiyle çağrılan "çokları" temsil eder; ve onlar, yakında gelecek Pazar yasasında yıkıma uğrayan "çoklar"dır. Pazar yasası krizinde karakterleri açığa çıktığında kaybettikleri durumlarını kurtarma girişimleri, Roma'nın fahişesinin adını kabul edebilirlerse bunun "utanç"larını ortadan kaldıracağı yönündeki sahte ümittir.

At that time, the few who are chosen are lifted up as the ensign of the one hundred and forty-four thousand, and there is then another group in verse forty-one who then “escape” the hand of the counterfeit king of the north. The Hebrew word translated as “escape,” in verse forty-one, means to escape as if by slipperiness, and the definition conveys the idea of holding a bar of soap in the water, and due to the slipperiness of the soap, it slips out of your hand. The primary element of the definition of the word, when it is employed in the Hebrew language is that whatever it is that escapes, is something that had, prior to the escape, been under the control of whatever it escapes from.

O sırada, seçilmiş olan az sayıdaki kişi yüz kırk dört binin sancağı olarak yükseltilir ve sonra kırk birinci ayette, kuzeyin sahte kralının elinden “kaçan” başka bir grup daha vardır. Kırk birinci ayette “kaçmak” olarak çevrilen İbranice kelime, sanki kayganlıkla kaçar gibi kaçmak anlamına gelir ve tanım, suda bir kalıp sabunu tutmayı ve sabunun kayganlığı nedeniyle elinizden kayıp çıkmasını akla getirir. Bu kelimenin İbranice’de kullanıldığında tanımının temel unsuru, kaçan her ne ise onun, kaçmadan önce kaçtığı şeyin denetimi altında bulunmuş olmasıdır.

In verse forty-one, the threefold union of the dragon, the beast and false prophet is accomplished.

Kırk birinci ayette, ejderha, canavar ve sahte peygamberden oluşan üçlü birlik tamamlanır.

> “The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of Spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.” The Great Controversy, 588.

> "Amerika Birleşik Devletleri’nin Protestanları, Spiritüalizmin elini kavramak için uçurumu aşarak ellerini uzatmada başı çekecek; Roma gücüyle el sıkışmak için derin uçurumun üzerinden uzanacaklar; ve bu üçlü birliğin etkisi altında, bu ülke vicdan haklarını çiğneme konusunda Roma’nın izinden gidecek." Büyük Tartışma, 588.

When the United States joins hands with the United Nations, and the papacy at the Sunday law, there is a group of people who have previously been in the hand of the papacy, who then “escape” from the counterfeit king of the north’s hand. Those people were previously held in the grasp of the papal power. Those people are represented at Herod’s birthday party by John the Baptist, who was then in the captivity of the Roman dungeons, awaiting death or deliverance. The class of people who escape the captivity of the papacy at the Sunday law, are represented by three tribes, and thus symbolize the threefold makeup of modern Babylon.

Amerika Birleşik Devletleri, Pazar yasasında Birleşmiş Milletler ve papalıkla el ele verdiğinde, daha önce papalığın elinde bulunmuş olan ve ardından kuzeyin sahte kralının elinden “kaçan” bir insan grubu vardır. Bu insanlar daha önce papalık gücünün pençesinde tutuluyorlardı. Bu insanlar, Herodes'in doğum günü şöleninde, o sırada Roma zindanlarında tutsak olan ve ölümü ya da kurtuluşu bekleyen Vaftizci Yahya tarafından temsil edilir. Pazar yasasında papalığın esaretinden kurtulan insan sınıfı, üç kabileyle temsil edilir ve böylece modern Babil'in üçlü yapısını simgeler.

At that very time, the second voice of Revelation chapter eighteen, calls those people to flee out of Babylon, that they not partake of her judgments that are then to begin. That second voice, is the voice of Christ, but it represents the voice of the one hundred and forty-four thousand who are then proclaiming the third angels’ message with a loud voice. When those who escape the hand (a symbol of submission), they escape the hand of the counterfeit king of the north, and they then find the hand of the true king of the north.

Tam o sırada, Vahiy’in on sekizinci bölümündeki ikinci ses, o insanları Babil’den kaçmaya çağırır; böylece o zaman başlayacak olan onun yargılarına ortak olmazlar. O ikinci ses, Mesih’in sesidir; ancak yüksek sesle üçüncü meleğin mesajını ilan etmekte olan yüz kırk dört binin sesini temsil eder. Teslimiyetin bir sembolü olan elden kaçanlar, sahte kuzey kralının elinden kurtulur ve sonra gerçek kuzey kralının elini bulurlar.

At Mount Carmel the prophets of Baal were slain, and as the masculine false deity they represent the State, and the prophets of Ashtaroth represent the Church. Elijah slew the prophets of Baal, thus identifying the end of the sixth kingdom, though the religion of apostate Protestantism as represented by Salome, was still represented. Salome, Apostate Protestantism, as Salome, seduces Herod, and the ten kings agree to enter into a Church and State alliance with the eighth head, that was of the seven heads. Salome is the one who the incestuous Herod lusts after in his heart.

Karmel Dağı’nda Baal’in peygamberleri öldürüldü; Baal erkek bir sahte tanrı olduğundan onun peygamberleri Devlet’i, Ashtaroth’un peygamberleri ise Kilise’yi temsil eder. Elijah Baal’in peygamberlerini öldürdü ve böylece altıncı krallığın sonunu belirledi; ancak Salome tarafından temsil edilen mürtet Protestanlığın dini hâlâ temsil ediliyordu. Salome, yani mürtet Protestanlık, Salome olarak Herod’u baştan çıkarır ve on kral, yedi baştan biri olan sekizinci başla Kilise ve Devlet ittifakına girmeyi kabul eder. Salome, ensest ilişkide bulunan Herod’un kalbinde arzuladığı kişidir.

> But I say unto you, That whosoever looketh on a woman to lust after her hath committed adultery with her already in his heart. Matthew 5:28.

> Ama size diyorum ki, bir kadına şehvetle bakan herkes, yüreğinde onunla çoktan zina etmiştir. Matta 5:28.

Herod’s incestuous lust in his heart, joined their flesh together in his heart, and he therefore became one with Salome.

Herod'un kalbindeki ensest şehveti, onların bedenlerini kalbinde birleştirdi ve böylece Salome ile bir oldu.

> Therefore shall a man leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one flesh. Genesis 2:24.

> Bu nedenle bir adam babasını ve annesini bırakacak, karısına bağlanacak; ve ikisi tek bir beden olacak. Yaratılış 2:24.

At Herod’s birthday party, Herod and Salome became united, and Herod, who was typified by Ahab, is the head of the ten kings of the northern kingdom. At the soon coming Sunday law, the sixth kingdom of the earth beast ends when the horns that had become one horn representing the combination of the horns of Church and State (the image of the beast), is slain by Elijah. Salome then seduces Herod, becomes one with him, and convinces him to give half his kingdom (the world-wide State) to her mother (the world-wide Church). Salome has then taken control of Ahab and his ten tribes, for the ten kings all agree with each other.

Hirodes’in doğum günü ziyafetinde, Hirodes ile Salome bir oldular ve Ahab ile simgelenen Hirodes, kuzey krallığındaki on kralın başıdır. Yakında çıkacak Pazar yasasında, Kilise ve Devlet’in boynuzlarının birleşimini (canavarın sureti) temsil eden ve tek bir boynuza dönüşmüş bulunan boynuz İlyas tarafından öldürüldüğünde, yerden çıkan canavarın altıncı krallığı sona erer. Sonra Salome Hirodes’i baştan çıkarır, onunla bir olur ve krallığının yarısını (dünya çapındaki Devlet) annesine (dünya çapındaki Kilise) vermesi için onu ikna eder. Böylece Salome, on kralın hepsinin birbirleriyle hemfikir olmaları nedeniyle, Ahab ve onun on oymağı üzerinde kontrolü ele geçirmiş olur.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. Revelation 17:12, 13.

> Ve gördüğün on boynuz, henüz krallık almamış olan on kraldır; ama canavarla birlikte bir saat süreyle krallar gibi yetki alırlar. Bunlar aynı düşüncededir ve güçlerini ve kuvvetlerini canavara vereceklerdir. Vahiy 17:12, 13.

The beast they give their power and strength unto is the beast that the whore rides upon. The beast represents the character of the image, which is the combination of Church and State, with the woman (Church) in control of the relationship, for it is a Latin marriage, where the surname is the name of the wife, and where the woman rules over the man, in rebellion against the true marriage relationship.

Onların güç ve kuvvetlerini verdikleri canavar, fahişenin bindiği canavardır. Canavar, Kilise ile Devletin birleşimi olan imgenin karakterini temsil eder; ilişkide kontrolün kadında (Kilise) olduğu bir durumdur; çünkü bu, soyadı olarak kadının adının alındığı ve kadının erkek üzerinde hüküm sürdüğü, gerçek evlilik ilişkisine karşı bir isyan niteliğindeki Latin usulü bir evliliktir.

> Unto the woman he said, I will greatly multiply thy sorrow and thy conception; in sorrow thou shalt bring forth children; and thy desire shall be to thy husband, and he shall rule over thee. Genesis 3:16.

> Kadına şöyle dedi: “Senin elemini ve hamileliğini çok artıracağım; acı içinde çocuk doğuracaksın; arzun kocana olacak ve o sana hükmedecek.” Yaratılış 3:16.

The ten kings are of one mind, and one heart.

On kral aynı fikirde ve tek yürektir.

> “Revelation 17:13–14 quoted. ‘These have one mind.’ There will be a universal bond of union, one great harmony, a confederacy of Satan’s forces. ‘And shall give their power and strength unto the beast.’ Thus is manifested the same arbitrary, oppressive power against religious liberty, freedom to worship God according to the dictates of conscience, as was manifested by the papacy, when in the past it persecuted those who dared to refuse to conform with the religious rites and ceremonies of Romanism.

> Vahiy 17:13-14’ten alıntı. “Bunların amacı birdir.” Evrensel bir birlik bağı, büyük bir uyum, Şeytan’ın güçlerinin bir ittifakı olacak. “Ve güçlerini ve kuvvetlerini canavara verecekler.” Böylece, din özgürlüğüne, vicdanının yönlendirmesine göre Tanrı’ya ibadet etme özgürlüğüne karşı, geçmişte papalığın, Romanizmin dinî ayin ve törenlerine uymayı reddetmeye cesaret edenlere zulmettiğinde sergilediğiyle aynı keyfi ve baskıcı güç açığa çıkmaktadır.

> “In the warfare to be waged in the last days there will be united, in opposition to God’s people, all the corrupt powers that have apostatized from allegiance to the law of Jehovah. In this warfare the Sabbath of the fourth commandment will be the great point at issue; for in the Sabbath commandment the great Law-giver identifies Himself as the Creator of the heavens and the earth.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, 983.

> Son günlerde verilecek savaşta, Yehova’nın yasasına bağlılıktan dönmüş bütün yozlaşmış güçler, Tanrı’nın halkına karşı birleşecek. Bu savaşta dördüncü buyruğun Şabat Günü en büyük ihtilaf konusu olacaktır; çünkü Şabat buyruğunda büyük Yasa Koyucu kendisini göklerin ve yerin Yaratıcısı olarak tanıtır. Yedinci Gün Adventist Kutsal Kitap Yorumu, 983.

The ten kings, whose leader is Ahab, or Herod, have been seduced by Salome, the daughter of Herodias. The United Nations, who at the Sunday law is seduced by Salome, the false religion of apostate Protestantism, and who was formerly the sixth kingdom of Bible prophecy, takes control of the kingdom of ten kings, who all agree to give half their kingdom unto the religion of Catholicism. They make this unanimous decision, for all the kings were seduced by Salome’s seductive dance. They agree to place their united strength into the work of killing those represented by John the Baptist.

Önderi Ahab ya da Herod olan on kral, Herodias’ın kızı Salome tarafından baştan çıkarılmışlardır. Pazar yasası sırasında sapmış Protestanlığın sahte dini olan Salome tarafından baştan çıkarılan ve eskiden Kutsal Kitap peygamberliğinde altıncı krallık olan Birleşmiş Milletler, on kralın hükümranlığı üzerinde denetimi ele geçirir; bu on kralın hepsi krallıklarının yarısını Katolikliğe vermeyi kabul eder. Bu kararı oybirliğiyle alırlar; çünkü tüm krallar Salome’nin ayartıcı dansıyla ayartılmışlardır. Birleşik güçlerini, Vaftizci Yahya tarafından temsil edilenleri öldürme işine seferber etmeyi kabul ederler.

The beast (the United Nations) is governed by a premier king (the daughter of Jezebel). Jezebel had directed her daughter to initiate the adulterous and incestuous relationship with Herod and the other kings, for she is the mother of harlots. She is the pimp of her own daughter. Herod, Ahab and the United Nations were seduced by the false prophet, who is the United States. The United States, ceases to be the sixth kingdom when the prophets of Baal were slain, and the prophets of Ashtaroth (Salome) immediately become the governing power of the seventh kingdom, as it duplicates in the world, what it just accomplished in the United States.

Canavar (Birleşmiş Milletler) bir baş kral (İzebel’in kızı) tarafından yönetilir. İzebel, fahişelerin annesi olduğundan, kızına Hirodes ve diğer krallarla zina ve ensest ilişkisini başlatmasını emretmişti. Kendi kızının pezevengidir. Hirodes, Ahab ve Birleşmiş Milletler, yalancı peygamber tarafından baştan çıkarıldı; ki bu da Amerika Birleşik Devletleri’dir. Baal’ın peygamberleri öldürüldüğünde Amerika Birleşik Devletleri altıncı krallık olmaktan çıkar; Aştoret’in (Salome) peygamberleri ise, Amerika Birleşik Devletleri’nde az önce gerçekleşen şeyin dünyada da yinelenmesiyle, derhal yedinci krallığın yönetici gücü haline gelir.

The beast is the kings who are in a relationship with the whore’s daughter, and the whore is the woman that rules over the beast. Jesus illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing. Just as Revelation chapter seventeen’s illustration of eight kingdoms unsealed the eight kingdoms of Daniel chapter two, the beast and the woman that rides upon the beast unseals another prophetic truth, that is based upon the first representing the last.

Canavar, fahişenin kızıyla ilişki içinde olan krallardır ve fahişe, canavarın üzerinde egemenlik süren kadındır. İsa bir şeyin sonunu, bir şeyin başlangıcıyla gösterir. Vahiy'in on yedinci bölümündeki sekiz krallığın tasviri, Daniel'in ikinci bölümündeki sekiz krallığın mühürlerini açtığı gibi, canavar ve canavarın üzerinde oturan kadın da, ilk olanın sonuncuyu temsil etmesine dayanan başka bir peygamberlik gerçeğinin mührünü açar.

Revelation chapter seventeen is the last reference to the kingdoms of Bible prophecy, and therefore demands that Daniel chapter two, which is the first reference to the kingdoms of Bible prophecy, of prophetic necessity must also represent eight kingdoms, of which the eighth kingdom was of the seven. So too, the judgment of the woman and the beast she rides upon in chapter seventeen, must be represented in the first judgment of the whore in 1798.

Vahiy 17. bölüm, Kutsal Kitap peygamberliğindeki krallıklara yapılan son göndermedir; bu nedenle, söz konusu krallıklara yapılan ilk gönderme olan Daniel 2. bölümün de, peygamberlik gereği, sekiz krallığı temsil etmesi gerekir; sekizinci krallık da yediden biridir. Aynı şekilde, 17. bölümdeki kadının ve bindiği canavarın yargılanması, 1798’de fahişenin ilk yargılanmasında temsil edilmelidir.

The angel informed John at the opening of chapter seventeen, that he was going to show the judgment of the great whore and of the beast she rides upon. The first time the whore was judged has been correctly understood as 1798 when the papacy received its deadly wound, and the time of the end arrived. Yet when a “time of the end” is represented in prophetic history there are always two waymarks symbolized by people. The birth of Aaron and his brother Moses was the time of the end in that history. Those two waymarks typified the birth of John the Baptist, and sixth months later his cousin Jesus, thus marking the time of the end for that history. At the end of the seventy-year captivity, which typifies the time of the end in 1798, Darius and his nephew Cyrus are the two waymarks of the time of the end. Together, they typify Reagan and Bush the first, in the time of the end of 1989.

On yedinci bölümün başında melek, Yuhanna’ya büyük fahişenin ve üzerinde bindiği canavarın yargısını göstereceğini bildirdi. Fahişenin ilk kez yargılanması, papalığın ölümcül yarayı aldığı ve 'sonun zamanı'nın geldiği 1798 yılı olarak doğru biçimde anlaşılmıştır. Ne var ki, peygamberlik tarihindeki bir 'sonun zamanı' temsil edildiğinde, her zaman insanlarca simgelenen iki işaret taşı bulunur. Harun’un ve kardeşi Musa’nın doğumu, o tarihsel anlatıda 'sonun zamanı'ydı. Bu iki işaret taşı, Vaftizci Yahya’nın doğumunu ve altı ay sonra kuzeni İsa’nın doğumunu önceden haber veren simgelerdi; böylece o tarih için 'sonun zamanı'nı işaretlemiş oldu. 1798’deki 'sonun zamanı'nı simgeleyen yetmiş yıllık sürgünün sonunda, Daryuş ile yeğeni Koreş, 'sonun zamanı'nın iki işaret taşıdır. Birlikte, 1989’daki 'sonun zamanı'nda Reagan ile Birinci Bush’u simgelerler.

1798, which was the time of the end when the book of Daniel was unsealed in Millerite history, identified the prophetic death of the political element of the beast of Catholicism. Napoleon’s general Berthier walked right into the Vatican, arrested the pope and ended the political authority of the beast of Catholicism. A year later, in 1799, the woman who had ridden that beast through the centuries, represented by the pope, died in captivity. The judgment of the whore, includes the judgment upon the beast she employed to govern the nations. Revelation chapter seventeen identifies both the judgment of the beast, and also the whore who rules over and rides upon the beast.

1798 yılı, Millerci tarihte Daniel kitabının mühürünün açıldığı son zaman olup, Katolikliğin canavarının siyasal unsurunun peygamberlikte öngörülen ölümünü işaret etti. Napolyon'un generali Berthier doğruca Vatikan'a girerek Papa'yı tutukladı ve Katolikliğin canavarının siyasal otoritesine son verdi. Bir yıl sonra, 1799'da, yüzyıllar boyunca o canavara binmiş olan, Papa tarafından temsil edilen kadın, esaret altında öldü. Fahişenin yargılanması, ulusları yönetmek için kullandığı canavar üzerindeki yargıyı da içerir. Vahiy'in on yedinci bölümü hem canavarın yargısını hem de canavarın üzerinde hükmeden ve ona binen fahişeyi tanımlar.

> “The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses.” Testimonies, volume 7, 182.

> “Dünya fırtına, savaş ve anlaşmazlıkla doludur. Yine de, tek bir başın altında—papalık gücü altında—halk, O’nun tanıklarının şahsında Allah’a karşı çıkmak üzere birleşecektir.” Testimonies, cilt 7, 182.

The eighth head, that is of the seven, is the papal power that reigns over the beast that is made up of ten kings who are governed by the daughter of the whore who rides upon the beast. The elements of the eighth kingdom, that is of the seven must be seen in the eighth and last president, who is of the seven presidents, when the image of the beast is formed within the United States. The combination of the apostate horns of Republicanism and Protestantism must have a “head” that rules over the image of the beast, and that ruler will be a dictator extraordinaire.

Yediden olan sekizinci baş, canavarın üzerinde hüküm süren papalık gücüdür; canavar, canavarın üzerinde oturan fahişenin kızı tarafından yönetilen on kraldan oluşur. Yediden olan sekizinci krallığın unsurları, canavarın sureti Amerika Birleşik Devletleri içinde oluştuğunda, yedi başkandan olan sekizinci ve son başkanda görülmelidir. Cumhuriyetçilik ve Protestanlığın sapmış boynuzlarının birleşimi, canavarın sureti üzerinde hükmeden bir “baş”a sahip olmalıdır ve o yönetici olağanüstü bir diktatör olacaktır.

We will continue this study in the next article.

Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.

> A Song or Psalm of Asaph. Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God. For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee: The tabernacles of Edom, and the Ishmaelites; of Moab, and the Hagarenes; Gebal, and Ammon, and Amalek; the Philistines with the inhabitants of Tyre; Assur also is joined with them: they have holpen the children of Lot. Selah. Psalms 83:1–8.

> Asaf’ın ezgisi ya da mezmuru. Ey Tanrı, susma; suskun kalma, durgun durma, ey Tanrı. Çünkü işte, düşmanların kargaşa çıkarıyor; senden nefret edenler başlarını kaldırdı. Halkına karşı kurnazca düzen kurdular, saklılarının aleyhine danıştılar. “Gelin, onları bir ulus olmaktan çıkaralım; İsrail adı artık anılmasın,” dediler. Çünkü hepsi bir araya gelip tek yürekle danıştılar; sana karşı ittifak kurdular: Edom’un çadırları ve İsmailoğulları; Moav ve Hacer oğulları; Gebal, Ammon ve Amalek; Sur halkıyla birlikte Filistliler; Asur da onlara katıldı; onlar Lut’un oğullarına yardım ettiler. Sela. Mezmurlar 83:1-8.

Back to Articles