Article

# Yoel Kitabı ve Laodikya'daki Yedinci Gün Adventist Kilisesi - Sayı Kırk Altı

Kırk Altı Numara

Author

Jeff Pippenger

Published

February 12, 2026

Formats

PDF
Word

Caesarea Philippi’den Caesarea Maritima’ya kadar olan kısım, altıncı saatte ikiye bölünen, üçüncü saatten dokuzuncu saate uzanan dönemi temsil eder. Caesarea ile Caesarea arasındaki bölünmeyi belirleyen nokta Başkalaşım Dağıydı. Başkalaşım Dağı, iki başka hattı, Pentekostal Pazar yasasından beş gün önce gelen üç adımlı yol işaretine hizalar.

Dağda Tanrı Baba ikinci kez konuştu. İlk kez Mesih’in vaftizinde, son kez ise çarmıha gerilmeden hemen önce konuştu.

> Şimdi ruhum kaygılı; ve ben ne diyeyim? Baba, beni bu saatten kurtar; ama ben işte bu sebeple bu saate geldim. Baba, adını yücelt. O zaman gökten bir ses geldi: “Onu hem yücelttim hem de yine yücelteceğim.” Orada duran ve bunu işiten halk, “Gök gürledi,” dedi; başkaları ise, “Ona bir melek konuştu,” dediler. Yuhanna 12:27-29.

Tanrı, yüz kırk dört bini mühürlediğinde ve onların üzerine Kendi Adını yazdığında, Kendi Adını yüceltir.

> Yenen kişiyi Tanrımın tapınağında bir sütun yapacağım; bir daha oradan çıkmayacak. Onun üzerine Tanrımın adını, Tanrımın kenti olan Tanrımdan gökten inen Yeni Kudüs'ün adını ve kendi yeni adımı yazacağım. Kulağı olan, Ruh'un kiliselere ne dediğini işitsin. Vahiy 3:12, 13.

Başkalaşım Dağı’nda, tıpkı Yair’in kızının dirilişinde ve yine Getsemani’de olduğu gibi, yalnızca Petrus, Yakup ve Yuhanna hazır bulundu. Getsemani, Yuhanna 12’de Babanın konuşmasına benzer biçimde, çarmıhtan hemen önce geldi. Getsemani “zeytin presi” anlamına gelir; bakirelerin yağ imtihanını işaret eder. Getsemani, ruhu “ölümle yüz yüze” getiren “kriz”dir. Akıllı bakireler ise imtihanı geçer; çünkü ikinci tapınak imtihanında, İsa otuz gün boyunca “yüz yüze” öğretirken, onlar yaşamla yüz yüze geldiler.

Baba ilk kez Mesih’in vaftizinde konuştu; Mesih’in yalnızca Petrus, Yakup ve Yuhanna’yı yanına aldığı ilk olay ise, Yairus’un on iki yaşındaki kızının diriltildiği andı. On iki yaşındaki bakirenin dirilişi, dirilişin gücünü sembolize eden Mesih’in vaftiziyle örtüşür. Yairus’un kızının dirilişi, Mesih’in vaftizi ve Sezariye Filipi ile örtüşür. Getsemani ve çarmıhtan hemen önce Baba’nın konuştuğu sırada Mesih’in kederlenmesi, Sezariye Maritima ile örtüşür.

Satır üstüne satır, Petrus, Simun Bar‑Yona’nın adının Petrus’a değiştirildiği Sezariye Filipi’de mühürlenen yüz kırk dört bini temsil eder. Sezariye Filipi olan Panium’da mühürlendikten sonra Petrus, Dağ’ın altıncı saatine gider; orada, Sezariye Maritima’da Kornelius’un çağrısına yanıt vermek üzere yoluna devam ederken bir sancak olarak kaldırılır. Sezariye Filipi’de Petrus, Tanrı’nın mührü ve ilan edeceği Gece Yarısı Çığlığı mesajıyla Exeter kamp toplantısından ayrılır. Boru Bayramı ile temsil edilen İslâm mesajı, Petrus’u deniz kıyısındaki Sezariye’ye taşır. İslâm’ın mesajı, Petrus’u dünyanın gözü önüne çıkarır; çünkü Petrus, Boru Bayramı’ndan önce İslâm’ın peygamberlikçe bildirilen zuhurunu öngörmüştür.

> İşte, RAB’bin büyük ve korkunç günü gelmeden önce size peygamber İlyas’ı göndereceğim; babaların yüreğini çocuklara, çocukların yüreğini de babalarına çevirecek; yoksa gelip yeryüzünü lanetle vururum. Malaki 4:5, 6.

Çizgi üzerine çizgi ilkesine göre, İlyas mesajı, babaların çocuklarıyla hizalanmasına dayanan bir mesajdır. İlyas, çocuklarını temsil eden Baba Miller’di. Yüz kırk dört bin, William Miller’in çocuklarıdır; Miller’in yüreğini çocuklarına çevirmek ise, Millerci tarihi İlyas’ın tarihiyle hizalamak ve ayrıca Vaftizci Yahya’yı yüz kırk dört binle ilişkili haberciyle hizalamaktır. Bu dört çizginin hizalanmasının bir unsuru şudur: İlyas’ın, Vaftizci Yahya’nın ve Miller’in her birinin imtihan dönemlerinde, şimdiki hakikate ilişkin tek mesaj, haberci aracılığıyla gelen mesajdı.

> Gilead sakinlerinden olan Tişbeli İlyas, Ahav’a dedi: “Huzurunda durduğum İsrail’in yaşayan RAB Tanrısı’nın hakkı için, benim sözüm olmadıkça bu yıllarda ne çiy ne de yağmur olacaktır.” 1. Krallar 17:1.

Ellen White, İsa tarafından İlyas olarak tanımlanan Vaftizci Yahya’nın mesajını kabul etmeyenlerin İsa’nın öğretilerinden yararlanamayacaklarını; aynı şekilde, birinci meleğin mesajı olarak temsil edilen Miller’in mesajını reddedenlerin de ikinci meleğin mesajından yararlanamayacaklarını açıkça belirtir. İlyas’ın, yağmurun yalnızca kendi buyruğuyla geleceğini ilan eden sözlerine, İlyas’ın mesajı ile Baal’in mesajı arasında seçim yapma buyruğunu içeren nihai sınama eşlik ediyordu. “Ne zamana kadar” ifadesinin peygamberî simgesi, İlyas’ın Karmel Dağı’ndaki olayını Pazar yasasıyla ilişkilendirir.

> Böylece Ahab İsrailoğullarının hepsine haber gönderdi ve peygamberleri Karmel Dağı'nda topladı. İlyas bütün halkın yanına gelip dedi: İki görüş arasında daha ne kadar sendeleyeceksiniz? Eğer RAB Tanrı ise O'nun ardınca gidin; ama Baal ise onun ardınca gidin. Halk ona bir sözle bile karşılık vermedi. Bunun üzerine İlyas halka dedi: Ben, evet yalnız ben, RAB'bin peygamberi olarak kaldım; ama Baal'ın peygamberleri dört yüz elli kişidir. Öyleyse bize iki boğa versinler; kendileri için bir boğayı seçsinler, onu parçalara bölsünler, odunun üzerine koysunlar ve altına ateş koymasınlar; ben de öteki boğayı hazırlayayım, onu odunun üzerine koyayım ve altına ateş koymayayım. Sonra siz tanrılarınızın adını çağırın, ben de RAB'bin adını çağırayım; ateşle yanıt veren Tanrı kim ise, Tanrı O olsun. Bütün halk cevap verip dedi: İyi söyledin. 1 Krallar 18:20-24.

Karmel’deki imtihan, iki mesaj arasında bir seçimdi. Bu, doğru ile sahte peygamberlik arasında, ve haberci İlyas ile İzebel’in sofrasında oturan peygamberler arasında bir imtihandı. Mesele, haberci ve mesajdı. 1844’te Rab, Miller’i gerçek peygamber ve Miller’in mesajını çiy ve yağmur olarak açığa çıkaran bir imtihan ortaya koyarak Karmel’i tekrarladı. Gerçek peygamber ve gerçek mesaj ile sahte peygamber ve sahte mesaj arasındaki ayrım, Exeter kamp toplantısında Exeter çadırı ve Watertown grubunun çadırı tarafından temsil edildi. Sahteye karşı gerçeği temsil eden iki çadır. Karmel’de yapılan ve 1844’te tekrarlanan bu ayrım, Petrus mühürlenir ve bir sancak olarak dağa yükseltilirken Sezariye Filipi’de tanımlanır. Yükseltilir, çünkü mesajının geç yağmurun tek gerçek mesajı olduğunu iddia etmişti. Önceden bildirdiği şey yerine geldiğinde yükseltilmişti.

Borular Bayramı, Pentikost döneminin üçüncüsüdür ve bir turnusol testidir; ve bu turnusol testinden önce Petrus, Gece Yarısı Çığlığı’nın ilanının başlangıcını işaretlemek üzere İslam’ın salıverileceğini belirtir. Peygamberlik sözlerinin yerine gelmesi, Milleritlerle, bir zamanların antlaşma halkını temsil eden ve göz ardı edilmekte olan Protestanlar arasındaki ayrımı ortaya koydu. Doğru ile sahte arasındaki ayrım açığa çıktığında, İlyas sahte peygamberleri bizzat öldürdü. Ayrım çizgisi, İslam’a ilişkin bir kehanetin yerine geldiği Borular Bayramı’nda çekilir.

Millerci tarihteki Gece Yarısı Nidası, düzeltilip akabinde yerine gelen bir öngörüydü. Bu, 22 Ekim 1844’te yerine geldi; oysa Miller’in Gece Yarısı Nidasına ilişkin ilk anlayışı 1843 yılıydı. Samuel Snow, mesajın düzeltilmesini temsil eder ve onun mesajı “gerçek” Gece Yarısı Nidası mesajı olarak bilinir hâle geldi.

1844, Miller’in mesajıyla Protestanların mesajı arasındaki ayrımın bir örnek teşkil etti. Sınama sürecinde Protestanlar Miller tarafından öldürüldüler ve ardından irtidat etmiş Protestanlık, Roma’nın kızları, İzebel’in kâhinleri oldular. Ayrım, peygamberlik mesajının ya kabulü ya da reddiyle tezahür etti. Yuhanna ve Miller örneğinde, peygamberlik mesajı, es geçilmekte olan önceki antlaşma halkının sahte mesajını ifşa etti. İlyas’ın mesajı, onun sözü olmadıkça yağmur yağmayacağını ileri sürdü ve üç buçuk yıl sonra bu iddianın sınaması açığa çıkacaktı.

> Ahav İlyas’ı gördüğünde ona dedi: “İsrail’i sıkıntıya sokan sen misin?” O da cevap verdi: “İsrail’i ben sıkıntıya sokmadım; tersine, Rab’bin buyruklarını terk ettiğiniz ve sen Baalların peşinden gittiğin için, sen ve babanın evi İsrail’i sıkıntıya soktunuz. Şimdi öyleyse gönder ve bütün İsrail’i Karmel Dağı’nda bana topla; Baal’ın dört yüz elli peygamberini ve korulukların peygamberlerinden, İzevel’in sofrasından yiyen dört yüz kişiyi de.” 1 Krallar 18:17-19.

Sahte ile hakikatin ayrımı—ister elçi ister mesaj söz konusu olsun—hem mesaja hem de elçiye yöneltilen suçlamaları içeren bir sınama sürecinde belirlendi. İsrail’i sıkıntıya sokmakla suçlanan kişi İlyas’tı; çünkü onun iletisi yağmuru durdurmuştu. İsrail’de yağmur yağmaya devam etmiş olsaydı, İlyas’a dair hiçbir mesele gündeme gelmeyecekti. Mesele, İlyas’ın kehanetine ve bunun üç buçuk yıl boyunca gerçekleşmesine dayanıyordu.

Petrus, Sezariye Filipi’nin turnusol testinde, ki bu Borazanlar Bayramı’dır ve ayrıca merkebin çözüldüğü yerdir, bulunduğunda, Gece Yarısı Çığlığı mesajının başlangıcı işaretlenir. İlyas’a benzer şekilde Petrus, öngörüsünün teyidine az önce tanık olmuş ve hak ile bâtıl arasındaki ayrım herkesin görebileceği biçimde gösterilmiştir. Öngörünün teyidi, turnusol testi olan Borazanlar Bayramı ile temsil edilir. Bu öngörü, bir öngörünün düzeltilip ardından gerçekleştiği 1840 ve 1844 tarafından tipolojik olarak temsil edilmiştir. Josiah Litch’in düzeltilmiş öngörüsü 11 Ağustos 1840’ta birinci meleği güçlendirdi ve Miller’in 1843 yılına ilişkin öngörüsü Snow tarafından düzeltildi.

> “1840 yılında peygamberliğin bir başka dikkate değer gerçekleşmesi geniş çapta ilgi uyandırdı. İki yıl önce, ikinci gelişi vaaz eden önde gelen vaizlerden biri olan Josiah Litch, Vahiy 9’un bir açıklamasını yayımlayarak Osmanlı İmparatorluğu’nun düşüşünü önceden bildirmişti. Onun hesaplamalarına göre, bu güç... 11 Ağustos 1840 tarihinde devrilecekti; o tarihte Konstantiniyye’deki Osmanlı kudretinin kırılması beklenebilirdi. Ve ben, durumun böyle olduğunun görüleceğine inanıyorum.”

> “Tam belirtilen zamanda Türkiye, elçileri aracılığıyla Avrupa’nın müttefik güçlerinin himayesini kabul etti ve böylece kendisini Hristiyan ulusların denetimi altına koydu. Olay, öngörüyü tam olarak yerine getirdi. Bu durum öğrenildiğinde, kalabalıklar Miller ile arkadaşları tarafından benimsenen peygamberlik yorumunun ilkelerinin doğruluğuna ikna oldular ve advent hareketine harikulade bir ivme kazandırıldı. Öğrenim ve mevki sahibi kişiler, hem onun görüşlerini vaaz etmede hem de yayımlamada Miller’la birleştiler ve 1840’tan 1844’e kadar çalışma süratle genişledi.” The Great Controversy, 334, 335.

Litch’in öngörüsü İslam’a dairdi ve Snow’un öngörüsü kapalı kapıya dairdi. Litch’in öngörüsü gerçekleştiğinde, mesajı tesis eden metodoloji benimsendi ve mesajı kabul edenler elçiyle "birleşti". Öngörünün gerçekleşmesinde hem mesaj hem de elçi tanındı. Litch’in öngörüsü İslam’a dairdi ve Snow’un öngörüsü kapalı kapıya dairdi.

> Tanrı'nın halkını Rab'lerini beklerken sevinçli bir beklenti içinde gördüm. Ama Tanrı onları sınamayı diledi. O'nun eli, peygamberlik zamanlarının hesabındaki bir yanlışı örttü. Rab'lerini bekleyenler bu hatayı fark etmediler; zamana karşı çıkan en bilgili kişiler de bunu göremediler. Tanrı, halkının bir hayal kırıklığıyla karşılaşmasını diledi. Zaman geçti ve Kurtarıcılarını sevinçli bir beklentiyle bekleyenler üzgün ve cesareti kırılmıştı; oysa İsa'nın gelişini sevmemiş, ama korkudan dolayı mesajı benimsemiş olanlar, O'nun beklenen zamanda gelmemiş olmasına sevindiler. İman itirafları yüreklerini etkilememiş ve yaşamlarını arındırmamıştı. Zamanın geçmesi, böylesi yürekleri açığa çıkarmaya pek uygundu. Gerçekten Kurtarıcılarının gelişini seven, kederli ve hayal kırıklığına uğramış olanlarla alay eden ilk kişiler onlar oldu. Tanrı'nın, halkını sınarken ve sınama anında geri çekilip geriye dönecek olanları ortaya çıkarmak için onlara derin bir sınama verirken sergilediği bilgeliği gördüm.

> İsa ve göksel ordunun tamamı, ruhlarının sevdiği O’nu görmeyi tatlı bir beklentiyle özlemiş olanlara şefkat ve sevgiyle baktılar. Melekler, sınanma saatlerinde onları ayakta tutsun diye etraflarında dolaşıyordu. Göksel mesajı kabul etmeyi ihmal edenler karanlıkta bırakıldı ve Tanrı’nın öfkesi onlara karşı alevlendi; çünkü O’nun onlara gökten gönderdiği ışığı kabul etmek istemediler. Rablerinin neden gelmediğini anlayamayan o sadık, hayal kırıklığına uğramış kişiler karanlıkta bırakılmadı. Yine peygamberlik dönemlerini araştırmak üzere Kutsal Kitaplarına yönlendirildiler. Rab’bin eli sayılar üzerinden çekildi ve hata açıklandı. Peygamberlik dönemlerinin 1844’e kadar uzandığını ve peygamberlik dönemlerinin 1843’te kapandığını göstermek için ortaya koydukları aynı kanıtların, bunun 1844’te sona ereceğini kanıtladığını gördüler. Tanrı’nın Sözünden gelen ışık durumlarını aydınlattı ve bir gecikme zamanı olduğunu keşfettiler - ‘[Görüm] gecikse de, onu bekle.’ Mesih’in hemen gelişine duydukları sevgi içinde, görümün gecikmesini gözden kaçırmışlardı; bu, gerçekten bekleyenleri ortaya çıkarmak üzere tasarlanmıştı. Yine belirli bir tarihe sahiptiler. Yine de gördüm ki birçoğu, ağır hayal kırıklıklarını aşarak 1843’teki imanlarına damga vuran ölçüde bir gayret ve enerjiye erişemedi.

> Şeytan ve melekleri onlara galip geldi; mesajı kabul etmeyenler ise, buna “aldanma” dedikleri şeyi kabul etmemekteki ileri görüşlülükleri ve bilgelikleri nedeniyle kendilerini kutladılar. Kendi aleyhlerine Tanrı’nın öğüdünü geri çevirdiklerini ve gökten gönderilen mesajı yaşamlarıyla uygulayan Tanrı’nın halkının kafasını karıştırmak için Şeytan ve melekleriyle birlik içinde çalıştıklarını fark etmediler.

> Bu mesaja inananlar kiliselerde zulüm gördüler. Bir süre, mesajı kabul etmeyenler yüreklerindeki duyguları eyleme dökmekten korkuyla geri durdular; ama zamanın geçmesi onların gerçek duygularını açığa çıkardı. Bekleyenlerin, kehanet dönemlerinin 1844’e kadar uzandığı konusunda tanıklık etmeye mecbur hissettikleri tanıklığı susturmak istediler. İnananlar hatalarını açıkça anlattılar ve Rab’lerini 1844’te beklemelerinin nedenlerini sundular. Muhalifleri, ileri sürülen güçlü gerekçelere karşı hiçbir argüman getiremediler. Yine de kiliselerin öfkesi alevlendi; kanıtları dinlememeye ve tanıklığı kiliselerden dışarıda bırakmaya kararlıydılar ki başkaları onu duymasın. Tanrı’nın kendilerine verdiği ışığı başkalarından esirgemeye cesaret edemeyenler kiliselerden dışlandılar; ama İsa onlarla birlikteydi ve O’nun yüzünün ışığında sevinçliydiler. İkinci meleğin mesajını kabul etmeye hazırdılar. Erken Yazılar, 235-237.

Petrus, Litch’e benzer şekilde İslâm ve bir krallığın sonu hakkında düzeltilmiş bir öngörü sunan yüz kırk dört bini temsil eder; ve Snow’a benzer şekilde, Petrus kapalı kapı hakkında da düzeltilmiş bir öngörü sunar. Litch’in İslâm’ın ikinci “vay”ı hakkındaki mesajı haricî bir öngörüydü; Snow’un kapalı kapı hakkındaki beyanı ise dâhilî bir öngörüydü. Snow için çalışma, Rab elini rakamların üzerinden çektiğinde başladı ve o zaman, daha önce 1843’ü kanıtladığı sanılan aynı delilin aslında 22 Ekim 1844’ü kanıtladığı görüldü. Litch için ise, yerine geldiğinde Vahiy’in onuncu bölümündeki meleği karanın ve denizin üzerine ayak basmak üzere aşağı indiren şey bir hesaplamaydı.

Litch'in tahminini gerçekleşmesinden on gün önce yeniden hesaplamış olması, önceki bir tahmini düzeltme eyleminin bir sınama olduğunu gösterir. 1840'taki başlangıç ile 1844'teki bitiş, gerçekten de, hakiki Gece Yarısı Çığlığı'na dönüşecek şekilde yeniden hesaplanan bir tahminin peygamberî bir sembolü müdür? Gece Yarısı Çığlığı'nın ilanıyla sonuçlanan Millerci tarihin alfa ve omegası, gerçekte, yüz kırk dört binin hakiki Gece Yarısı Çığlığı'nın peygamberî niteliklerini tipolojik olarak mı temsil eder?

Düzeltilmiş kehanetin ilanının her iki safhasında, Millerci mesaja karşı bir ihtilaf tezahür etti; zira bu mesaj halkı rahatsız ediyordu. Petrus Sezariye Filipi’de durduğunda, Sezariye Filipi’den önce başlamış olan mesaja dair bir ihtilaf mevcuttur; çünkü bu, yağmur mesajının ancak Petrus’un sözüyle tecelli edeceğini tasdik eden bir gerçekleşmedir. Sezariye Filipi, Borular Bayramı’dır ve Mesih’in, ikinci meleği temsil eden iki öğrencisini İslam’ın eşeğini çözmek üzere göndermesiyle örtüşür. İslam’ın eşeğinin çözülmesi, Exeter kamp toplantısında Geceyarısı Çığlığı mesajının başlangıcını ilan eder; zira açılış gününde gelmek yerine oyalandığı için 13 Ağustos’ta, bir gün gecikmeli ve at sırtında varan Samuel Snow, oyalama zamanının sonunu ve toplantı 17 Ağustos’ta sona erdiğinde gelgit dalgası gibi taşınacak olan mesajın başlangıcını işaretler.

Millerci tarihteki ihtilaf, Kral Ahab’ın ithamları ve Mesih Yeruşalim’e girerken münakaşacı Yahudilerin direnişi, merkebin bağından çözüldüğü Boru Bayramı’nda nihai sonucuna ulaşan bir ihtilafı birlikte tanımlar. Merkebin bağından çözülmesi, başlangıçta Sezariye Filipi’de Adventizm üzerinde kapalı bir kapıyı ve dönemin sonunda Sezariye Maritima’da Adventizm üzerinde kapalı bir kapıyı tanımlayan bir peygamberliğin tasdikidir. Merkep, Nashville, Tennessee dâhil Amerika Birleşik Devletleri’ni vuran üçüncü “Vay”ın İslamının bir simgesidir. 18 Temmuz 2020 tarihli başarısız tahmin, Rab elini çektikçe ve İsa Mesih’in vahyinin mührünü açtıkça şimdi tedricen düzeltilmektedir. Bu mühür açılışı Temmuz 2023’te çölde başladı.

## Daniel 11'deki Görüm

Boru Bayramı, üçüncü "vay" olan yedinci boruyu, yani İslam'ı, temsil eder. Bir boru, savaşla ilgili dışsal bir uyarı mesajıdır; ancak aynı zamanda kutsal bir toplantıya yönelik içsel bir çağrı olarak da anlaşılabilir. İkinci Tapınak sınamasının otuz günü sona erdiğinde başlayan turnusol testi olarak bu, hem dışsal hem de içsel bir mesajdır. İlk temel sınama, Daniel 11:14’te temsil edildiği üzere Mesih Karşıtı'nın dışsal görümüyle 2024 baharında geldi.

> Ve o zamanlarda güney kralına karşı birçokları ayağa kalkacak; halkının zorba oğulları da görüme geçerlilik kazandırmak için kendilerini yükseltecekler; fakat düşeceklerdir. Daniel 11:14.

Önceki ayet Panium’u takdim etmiş, Panium’un tanıklığı on beşinci ayete dek sürmektedir.

> Çünkü kuzeyin kralı geri dönecek, öncekinden daha büyük bir kuvvet çıkaracak ve belirli yıllardan sonra büyük bir orduyla ve pek çok servetle kesinlikle gelecektir. Daniel 11:13.

Onuncu ayetten on beşinci ayete kadar Kuzey Kralı, papalığın vekil gücüdür; demir perdenin duvarı ortadan kaldırıldığında (ki bu, 9 Kasım 1989’da Berlin Duvarı’nın yıkılışıyla simgelenmiştir) onuncu ayette Ronald Reagan tarafından temsil edilmiştir. On altıncı ayet, Pazar Yasası’nda kilise ile devlet arasındaki ayrılık duvarının kaldırılmasını işaret eder. On birinci ve on ikinci ayetler, 2014’te başlayan Ukrayna Savaşı’nı temsil eder; on üçüncü ayet ise 2024 seçimlerini tanımlar; bu seçimlerde, Reagan’dan bu yana sekizinci başkan olan ve ayrıca "öncekilerin yedisinden olan sekizinci" olan Trump, daha büyük bir güçle "geri döner"; çünkü geri döndüğünde "öncekinden daha büyük bir ordu sevk edecek ve mutlaka belirli yıllardan sonra gelecektir". "Belirli yıllar" Joe Biden’ın dört yılıdır.

2024’ten sonra, on üçüncü ayete uygun olarak, Roma Panium’un peygamberî tarihine müdahil olacaktır. 8 Mayıs 2025’te, manevî görkemli diyardan gelen ilk papa seçildi ve Leo adını aldı; bu ad beraberinde pek çok önemli peygamberî nitelik taşır. Ardından, on beşinci ayette, muharebeye girişilir.

> Böylece kuzeyin kralı gelecek, bir kuşatma rampası kuracak ve en tahkimli şehirleri ele geçirecek; güneyin kuvvetleri karşı koyamayacak, ne de onun seçkin adamları; karşı koymaya yetecek hiçbir güç bulunmayacaktır. Daniel 11:15.

Panium Muharebesi’ne on beşinci ayette girişilir ve Donald Trump tarafından temsil edilen yeryüzü canavarı, güneyin krallığını mağlup edecektir. On birinci ayette güneyin kralı, papalığın vekil gücü olan ve onuncu ayette zikredilen papalığın vekil gücü — Amerika Birleşik Devletleri — tarafından finanse edilip desteklenen Ukrayna ile bir savaş başlattı. Güneyin kralı Raphia Muharebesi’nde muzaffer olacaktı; fakat zaferin akabinde, güneyin bir ejderha krallığının inhitatıyla daima irtibatlı olan tedricî çözülme, kuzeyin kralı her zamankinden daha güçlü bir şekilde geri dönüp Panium Muharebesi’ne hazırlanırken, güneyin kralını son derece savunmasız bir konuma bırakır. 2014’te Amerika Birleşik Devletleri Ukrayna Savaşı’nı başlattığında, güneyin kralı Rusya ve Putin’di. 2022’de işgal başladı ve kan akmaya başladı. 2024’te kuzeyin kralı geri döndü.

Petrus Sezariye Filipi’dedir; burası Gece Yarısı Çığlığı mesajının ilanının başlangıcıdır. Petrus, İlyas’a ve Litch ile Snow’un temsil ettiği Milleritlere benzer biçimde, daha önce kapalı kapı ve İslam’a dair bir kehanette bulunmuştur. Bu kehanetin gerçekleşmesi, hakiki ve sahte son yağmur mesajları ile hakiki ve sahte haberciler arasındaki ayrımı ortaya koyar. Petrus’un mesajı, Nashville ve İslam hakkında düzeltilmiş bir mesajdır; Sezariye Filipi’de durduğunda ise, on altıncı ayetteki Pazar Yasası’na götüren muharebe olan Panium’da durmaktadır. Petrus’un kehanetinin gerçekleşmesi, İslam salıverildiğinde Gece Yarısı Çığlığının ilanının başlangıcını belirler; bu aynı zamanda, satır üstüne satır ilkesine göre, Panium muharebesi vuku bulduğunda da böyledir.

## Daniel 10'un Görümü

Boru Çalma Bayramı, üçüncü veyl olan yedinci boruyu temsil eder; bu da İslam’dır. Boru, bir ikazdır ve aynı zamanda kutsal bir toplantıya çağrıdır. Boru aynı zamanda, İkinci Tapınak sınamasının otuz günü tamamlandığında başlayan turnusol testidir. Mesih karşıtına ilişkin ilk temel dışsal sınama görümü 2024 baharında vuku buldu ve Daniel 10’da temsil edildiği üzere Mesih’in ikinci içsel sınama görümü 2026’da vuku buldu.

> Sonra gözlerimi kaldırdım, baktım; ve işte, ketene bürünmüş bir adam, belinde Ufaz’ın saf altınından bir kuşak vardı. Bedeni de beril gibiydi, yüzü şimşeğin görünüşü gibiydi, gözleri ateşten meşaleler gibiydi; kolları ve ayakları görünüş bakımından parlatılmış tunç gibiydi; sözlerinin sesi ise bir kalabalığın sesi gibiydi.

> Yalnız ben, Daniel, görümü gördüm; çünkü benimle birlikte olan adamlar o görümü görmediler; fakat üzerlerine şiddetli bir titreme düştü, öyle ki saklanmak için kaçtılar.

> Bunun için yalnız kaldım ve bu büyük görümü gördüm; bende hiçbir kuvvet kalmadı; çünkü güzelliğim içimde çürüklüğe çevrildi ve hiçbir kuvveti muhafaza edemedim.

> Ne var ki onun sözlerinin sesini işittim; ve onun sözlerinin sesini işittiğimde, o vakit yüzükoyun derin bir uykuya daldım; yüzüm de yere dönüktü.

> Ve işte, bir el bana dokundu ve beni dizlerimin üzerine ve ellerimin avuçları üzerine kaldırdı. Ve bana dedi: Ey Daniel, çok sevilen adam, sana söyleyeceğim sözleri anla ve doğrulup ayakta dur; çünkü şimdi sana gönderildim. Bu sözü bana söyleyince, ben titreyerek ayağa kalktım. Sonra bana dedi: Korkma, Daniel; çünkü anlamaya yüreğini adadığın ve Tanrının önünde kendini alçalttığın ilk günden beri sözlerin işitildi ve ben sözlerin için geldim. Fakat Pers krallığının prensi bana yirmi bir gün karşı koydu; ama işte, baş prenslerden biri olan Mikail bana yardıma geldi; ve ben orada Pers krallarıyla birlikte kaldım. Şimdi ise halkının son günlerde başına neler geleceğini sana anlaman için bildirmeye geldim; çünkü bu görüm daha birçok gün sonrasına aittir. Ve bana bu sözleri söylediğinde, yüzümü yere çevirdim ve dilsiz kaldım.

> Ve işte, insanoğullarının suretinde olan biri dudaklarıma dokundu; o zaman ağzımı açtım ve konuştum ve önümde duran kimseye dedim: Ey efendim, görüm yüzünden elemlerim üzerime geldi ve bende hiçbir güç kalmadı. Çünkü efendimin bu kulu bu efendimle nasıl konuşabilir? Çünkü bana gelince, hemen bende hiçbir güç kalmadı; bende soluk da kalmadı.

> Sonra, insan görünümünde olan biri yine gelip bana dokundu ve beni güçlendirdi; ve dedi: “Ey çok sevilen adam, korkma; esenlik seninle olsun; güçlü ol, evet, güçlü ol.” Bana konuştuktan sonra güçlendim ve dedim: “Efendim, konuşsun; çünkü beni güçlendirdin.” Daniel 10:5-19.

Daniel, yirmi ikinci günde, son günlerdeki göksel Başkâhin’in görümünü görür. Roma’nın görümü tesis etmesine ilişkin görüm, 2024’ün temel ve alfa sınamasıydı; Mesih’in görümü ise mabet sınamasıdır. Bu, Daniel’den kaçıp gizlenen zümrenin ayrışmasına yol açar. O zümre yalanlar ve asılsızlıklar altında gizlenir ve bu nedenle kuvvetli bir aldanışa uğrar.

Ardından Daniel’e üç kez dokunulur; ilkin Cebrail, sonra Mesih ve üçüncüsü yine Cebrail tarafından. Kutsalların Kutsalı’nda Daniel’e üç kez dokunulması bir güçlendirilmenin tasviridir; çünkü görümü gördüğünde hiç gücü yoktur, fakat üçüncü dokunuşla nihayetinde güçlendirilir. O, Tanrı’nın halkının son günlerde başına ne geleceğini anlaması için güçlendirilir. Tanrı’nın halkının son günlerde başına gelecek olana dair peygamberî mesaj, on bakire benzetmesinde temsil edilen mesajdır.

Daniel hiçbir güce sahip olmadan başlar; çünkü Mesih’in ayna benzeri görümü onu güçsüz bırakmıştır. Ancak üç dokunuşun sonunda güçlendirilir; “güçlü ol, evet, güçlü ol” buyruğunun iki kez söylenişi ise ikinci meleği ya da ikinci sınavı işaretler. İkinci sınav, Tapınak sınavıdır; Tanrı’nın halkı, Exeter kamp toplantısı sona erdiğinde Gece Yarısı Çağrısı’nın mesajını ilan etmek üzere güçlendirilir. Bu sınav, tapınakta, temel ve köşe taşı olan taşın tapınağın hayranlık uyandıran tepe taşı hâline gelmesiyle, tamamlanışın işaretlendiği sınavdır. Daniel, imanla En Kutsal Yer’e girdiği yirmi ikinci günde güçlendirilir. Bunu yaptığında Cebrail ona dokunur, sonra Mesih dokunur ve ardından Cebrail yeniden dokunur. Böylece Daniel, iki meleğin arasında Mesih’i gördüğü En Kutsal Yer’de mesajı ilan etmek üzere güçlendirilir; ve En Kutsal Yer’de Mesih’in ortada bulunduğu yer, iki örtücü keruvun, tahtına oturmuş olan Mesih’in Şekinah görkeminin ışığıyla aydınlatılan Ahit Sandığı’na baktığı Bağışlanma Kapağı’dır. Daniel onuncu bölümdeki görüm, peygamberce yapılandırılmıştır: Daniel, Bağışlanma Kapağı’nın tahtı üzerinde Şekinah olarak Mesih’in görkemine bakarken, iki örtücü keruv sandığın içine bakmaktadır!

Borular Bayramı’ndan önce İlyas, yağmurla ilgili mesajının Rab’den olan tek yağmur mesajı olduğunu ileri sürer ve kimin haberci olup olmadığını ve mesajın ne olup ne olmadığını kanıtlayan bir gösteriyle nihayetine ulaşan bir peygamberlik sözü ortaya koyar. Karmel’den önceki üç buçuk yıl boyunca Kral Ahab İlyas’ı arıyordu; zira Karmel’den önce gelen bir ihtilaf dönemi vardır. Karmel Dağı ise yalnızca karakterin tezahür ettiği turnusol testidir. Millerci tarihteki aynı dönem de aynı tanıklığı barındırıyordu; çünkü mesajdan nefret edenler kiliselerin kapılarını sadıklara kapatmışlardı ve sadıklar bunun ardından, Rab tarafından artık geçilip kenara bırakılan düşmüş eski antlaşma halkının arasından insanları dışarı çağıran bir mesaj ilan ettiler.

Petrus, Pentekost’taki Pazar Yasası sırasında Yoel’in mesajını ilan etmektedir; bu da, Exeter kamp toplantısının sonunda Gece Yarısı Çığlığı dönemi başlarken Petrus’un aynı mesajı ilan etmekte olduğu anlamına gelir; bu dönem, Petrus’un öngörüsünün, Snow ve Litch’in mesajlarında olduğu gibi, düzeltilmiş olduğu zamanda başlamıştı. Bir ihtilaf her zaman öngörünün gerçekleşmesinden önce gelir. Dolayısıyla ihtilaf, öngörünün gerçekleşmesinden önce başlar.

Ahab’ı, İzebel’i ve onun peygamberlerini, Mesih’in günlerindeki cedelleşen Yahudileri ve Millerci tarihin düşmüş Protestanlarını kaygılandıran mesaj, Petrus tarafından Yoel kitabı olarak tanımlanır. Merkebin çözülmesiyle işaretlenen üçüncü turnusol testinden önce, Petrus’un mesajı Laodikya Adventizmi tarafından saldırıya uğrar; Petrus ise direnişe, habercilerin sarhoş olmadıklarını, onların yalnızca Yoel’in üç bölümünün tahakkuku olduklarını belirterek karşılık verir. Yoel’in üç bölümü, Laodikya Adventizmine yönelik ağır bir kınama ile başlar. Mesaj, sert içkiyle sarhoş olanların kulaklarına ulaştığında, onlar tepki vereceklerdir. Yeruşalim’e giderken Mesih dağdan inerken O’nunla yüzleştiler ve O’nunla Yeruşalim’de de yeniden yüzleştiler.

Eşek çözülür, giriş başlar; münakaşacı Yahudiler mesajın susturulmasını ister. İsa devam eder, sonra durur ve Adventizm’in sınama mühletinin son günü için ağlar. Sonra Yeruşalim’de, halkın bildirisini durdurmalarını isteyen Yahudilerle bir başka karşılaşma yaşanır. O gün güneş battığında, Yahudi ulusu için sınama mühleti bir başka aşamaya ulaştı. Direnişin ilerleyişi çarmıhtaki ölüme kadar sürer ve İkinci Melek’in gelişini ve bekleme zamanını işaretleyen Lazar’ın dirilişiyle ciddi surette başladı.

> Betanya, Yeruşalim'e o kadar yakındı ki, Lazar'ın diriltilmesine ilişkin haber kısa sürede kente ulaştı. Mucizeye tanık olmuş casuslar aracılığıyla Yahudi din önderleri gerçeklerden hızla haberdar oldular. Ne yapılması gerektiğine karar vermek üzere hemen Sanhedrin toplantıya çağrıldı. Mesih artık ölüm ve mezar üzerindeki egemenliğini bütünüyle açığa çıkarmıştı. Bu yüce mucize, Tanrı'nın, Oğlu'nu onların kurtuluşu için dünyaya gönderdiğine dair insanlara sunduğu kanıtların doruk noktasıydı. Bu, aklın ve aydınlanmış vicdanın egemenliği altında olan her zihni ikna etmeye yetecek ölçüde ilahi kudretin bir gösterimiydi. Lazar'ın dirilişine tanık olanların birçoğu İsa'ya iman etmeye yöneltildi. Ama kâhinlerin O'na karşı nefreti daha da şiddetlendi. O'nun tanrılığına dair daha zayıf olan bütün kanıtları reddetmişlerdi; bu yeni mucize ise onları yalnızca öfkelendirdi. Ölü, gün ışığının tam ortasında ve kalabalık bir tanık topluluğunun önünde diriltilmişti. Böylesi bir kanıtı hiçbir hilekâr yorumla geçiştirmek mümkün değildi. Tam da bu nedenle kâhinlerin düşmanlığı daha da ölümcül bir hâl aldı. Mesih'in hizmetini durdurmaya her zamankinden daha kararlıydılar.

> Saddûkîler, Mesih’e olumlu bakmıyorlardı; ancak Ferîsîler kadar O’na karşı böylesine kötü niyetle dolu da değillerdi. Nefretleri o denli amansız olmamıştı. Ama şimdi büsbütün telaşa kapılmışlardı. Ölülerin dirilişine inanmazlardı. Sözde bilimi öne sürerek, ölü bir bedenin yaşama döndürülmesinin imkânsız olduğu sonucuna varmışlardı. Ne var ki, Mesih’in birkaç sözüyle tezleri çürütülmüştü. Hem Kutsal Yazılar konusunda hem de Tanrı’nın kudreti konusunda cahil oldukları ortaya konmuştu. Mucizenin halk üzerinde bıraktığı etkiyi silmenin hiçbir yolunu göremiyorlardı. Mezarı ölüsünden mahrum bırakmayı başaran O’ndan insanlar nasıl döndürülebilirdi? Yalan haberler dolaşıma sokuldu, ama mucize inkâr edilemedi; ve bunun etkisini nasıl boşa çıkaracaklarını bilemiyorlardı. Şimdiye dek Saddûkîler, Mesih’i öldürme planını teşvik etmemişlerdi. Ne var ki, Lazar’ın dirilişinden sonra, O’nun kendilerine karşı korkusuzca yönelttiği kınamaların ancak O’nun ölümüyle susturulabileceğine karar verdiler. Çağların Arzusu, 537.

Lazarus'un ölümü, İsa'nın oyalandığı dört günün başlangıcını işaret etti. Onun ölümü, oyalanma zamanının başlangıcını işaretleyen ikinci meleğin gelişini temsil ediyordu. Onun dirilişi, 11 Eylül'den yirmi iki yıl sonra, 31 Aralık 2023'te iki şahidin dirilişini işaret eder. Onun dirilişi, Ezekiel'in ölü kuru kemiklerinin dirilişini işaret eder. Onun dirilişi, Adem'in yaratılışıyla tipolojik olarak tasvir edilmişti; bu yaratılış, balçıkla temsil edilen insanlığın, hayat nefesiyle temsil edilen İlâhiyet ile birleştirilmesinden ibaretti.

> Yahudilerin kâhinleri ve önderleri İsa’dan nefret ediyorlardı; ne var ki, kalabalıklar O’nun hikmet dolu sözlerini dinlemek ve kudretli işlerine tanık olmak için O’nun çevresine akın ediyorlardı. Halk en derin bir ilgiyle harekete geçmişti ve bu harikulade öğretmenin öğretişlerini işitmek için İsa’yı büyük bir iştiyakla izliyordu. Önderlerin birçoğu O’na iman etti, fakat havradan çıkarılma korkusuyla imanlarını itiraf etmeye cesaret edemediler. Kâhinler ve ihtiyarlar, halkın dikkatini İsa’dan uzaklaştırmak için bir şey yapılması gerektiğine karar verdiler. Herkesin O’na iman edeceğinden korktular. Kendileri için bir emniyet göremiyorlardı. Ya konumlarını yitirmeleri ya da İsa’yı öldürmeleri gerekiyordu. Ve O’nu öldürdükten sonra bile, O’nun kudretinin yaşayan anıtları olarak kalacak olanlar yine de bulunacaktı. İsa, Lazar’ı ölülerden diriltmişti ve eğer İsa’yı öldürürlerse, Lazar’ın O’nun kudretli gücüne tanıklık edeceğinden korktular. Halk, ölülerden diriltilen kişiyi görmek için akın ediyordu; bunun üzerine önderler, heyecanı bastırmak için Lazar’ı da öldürmeye karar verdiler. Sonra halkı insanların geleneklerine ve öğretilerine, nane ve sedef otunun onda birini vermeye yöneltip yeniden üzerlerinde nüfuz sahibi olacaklardı. İsa’yı yalnızken ele geçirmek üzere anlaştılar; çünkü halkın zihinleri bütünüyle O’na yönelmişken kalabalık içinde O’nu ele geçirmeye kalkışsalar, taşlanacaklardı. Erken Yazılar, 165.

18 Temmuz 2020’de Vahiy’in iki tanığı öldürüldü ve ikinci melek ile bekleme zamanı geldi. 31 Aralık 2023’te iki aşamalı diriliş süreci başladı. İlk adım temeldi; ikinci adım ise temelin üzerine tapınağın inşa edilmesiydi. Laodikya Yedinci Gün Adventist Kilisesi bu mesaja 1989’da doğduğu andan itibaren nefret besledi ve hâlâ da nefret ediyor. Şimdi, ölü sandıkları nefret ettikleri tanıklar yeniden hayatta olduğuna göre, mesaja daha da çok kin besleyecekler. 18 Temmuz 2020 öngörüsü hakkında, Yahudilerin Lazar’ın diriliğine karşı besledikleri kin kadar zehirli bir dille tartışacaklar. Tapınak sınavının tarihinde, Petrus onların hatalı suçlamalarına, bütün yalanlarının cevabı olarak Yoel kitabına işaret ederek karşılık verecektir.

Bu incelemeyi bir sonraki makalede sürdüreceğiz.

Back to Articles