Article

# Daniel Kitabı - Numara Elli Dokuz

Nihai Peygamberlik Sırrının Açığa Çıkışı: Yahuda oymağının Aslanı tarafından doruk noktasındaki mührün açılması

Author

Jeff Pippenger

Published

January 23, 2024

Formats

PDF
Word

Sınanma süresinin sona ermesinden hemen önce, nihai peygamberlik sırrının mührü Yahuda oymağından Aslan tarafından açılır ve o mührün açılmasıyla ortaya çıkan bilgi artışını anlayanlar bilgelerdir. Vahiy’deki iki tanık, o zamanda mührü açılan şeylerin bir kısmına ışık tutar.

> İşte hikmet. Anlayışı olan, canavarın sayısını hesaplasın; çünkü bu bir insanın sayısıdır; onun sayısı ise altı yüz altmış altıdır. ... Ve işte hikmete sahip olan akıl: Yedi baş, kadının oturduğu yedi dağdır. Vahiy 13:18, 17:9.

“Kilise ve Tanrı’nın yasasına karşı savaşacak ‘son güç, kuzu gibi boynuzlara sahip bir canavarla simgelenmiştir’ - bu, Amerika Birleşik Devletleri’dir. Kutsal Kitap peygamberliğinde altıncı krallıktır ve krallığının yapısı (imge), Kutsal Kitap peygamberliğindeki beşinci krallığınkiyle aynıdır. O, kilisenin devlet üzerinde hüküm sürdüğü bir krallığa dönüşür ve ardından bütün yeryüzünü tam da o düzeni kabul etmeye zorlar. Kilise ile devletin birleşimi, yakında çıkacak Pazar yasasıyla Amerika Birleşik Devletleri’nde tam anlamıyla şekillenir.”

> "Canavara yapılan suret", Protestan kiliseler kendi dogmalarını dayatmak için sivil otoritenin yardımına başvurduklarında ortaya çıkacak olan dinden dönmüş Protestanlığın bir biçimini temsil eder. "Canavarın işareti" ise hâlâ tanımlanmamıştır. Büyük Mücadele, 445.

Canavarın sureti ve canavarın işareti iki farklı simgedir; ancak canavarın sureti tam gelişimini Pazar yasası sırasında tamamlar.

> Protestan kiliselerinin Pazar gününün tutulmasını dayatması, papalığa—yani canavara—tapınmanın dayatılmasıdır. Dördüncü emrin yükümlülüklerini anlayıp da gerçek Şabat yerine sahte olanı tutmayı seçenler, böyle yapmakla, bu uygulamayı buyuran tek güç olan o otoriteye hürmet göstermiş olurlar. Ne var ki, dini bir yükümlülüğü sivil otorite aracılığıyla zorla uygulatma eyleminin ta kendisiyle, kiliseler kendileri canavarın bir suretini oluşturmuş olurlar; dolayısıyla Amerika Birleşik Devletleri'nde Pazar gününün tutulmasının dayatılması, canavara ve onun suretine tapınmanın dayatılması olur. The Great Controversy, 448, 449.

Pazar yasası geldiğinde, Amerika Birleşik Devletleri Anayasası tamamen ortadan kaldırılır ve ulus doğruluktan tamamen ayrılmış olur. Sonra, Şeytan’ın tam denetimi altında, Amerika Birleşik Devletleri dünyayı, Amerika Birleşik Devletleri’nde yeni kurulmuş olan aynı kilise-devlet sistemini kabul etmeye zorlar. Dünya hükümeti Birleşmiş Milletler’dir ve Roma Kilisesi bu ilişkiye hükmeden kilisedir.

> “Dünya fırtına, savaş ve çekişmeyle doludur. Yine de tek bir baş altında—papalık gücü altında—halk, Tanrı’ya O’nun tanıkları şahsında karşı koymak üzere birleşecektir.” Testimonies, cilt 7, 182.

Peygamberlikte canavarın sureti olarak temsil edilen Kilise ve Devlet sistemi, aynı zamanda ejderha, canavar ve sahte peygamberin üçlü birliğidir. Vahiy 17'de yedinci başı oluşturan on kral, ejderha gücünü temsil eder.

> “Krallar, hükümdarlar ve valiler, kendi üzerlerine Mesih karşıtının damgasını vurmuşlardır ve Tanrı’nın buyruklarını tutanlar ve İsa’nın imanına sahip olanlarla—kutsallarla—savaşmak üzere giden ejderha olarak tasvir edilmektedirler.” Testimonies to Ministers, 38.

"On kral", dinleri spiritüalizm olan Birleşmiş Milletler'i temsil eder; sahte peygamberin dini dinden dönmüş Protestanlık, canavarın dini ise Katolikliktir; bu da aslında yalnızca Hristiyanlık iddiasıyla örtülmüş spiritüalizmdir.

> “Papalık kurumunu Tanrı’nın yasasını çiğneyerek yürürlüğe koyan kararname ile ulusumuz kendisini doğruluktan bütünüyle ayıracaktır. Protestanlık, Roma gücünün elini tutmak üzere elini uçurumun ötesine uzattığında; Spiritüalizmle el sıkışmak için derinliğin üzerinden eriştiğinde; bu üçlü birliğin etkisi altında ülkemiz, Protestan ve cumhuriyetçi bir yönetim olarak Anayasası’nın her ilkesini reddedecek ve papalık yalanlarının ve aldanışlarının yayılması için düzenlemeler yapacak olduğunda, o zaman Şeytan’ın harikulade faaliyetinin zamanının gelmiş olduğunu ve sonun yakın bulunduğunu bilebiliriz.” Testimonies, cilt 5, 451.

Pazar yasasında ejderha, canavar ve sahte peygamberin üçlü birliği tamamlanır. Ardından Amerika Birleşik Devletleri, dünya Pazar yasasıyla büyük bir krize sürüklendiği için, dünyayı Birleşmiş Milletler’in tek dünya hükümetini kabul etmeye zorlar; çünkü İslam, ABD’nin güneşe tapınmayı zorla dayatması nedeniyle onu cezalandırır. Sonra Şeytan, Mesih’in kılığına girerek görünür ve Amerika Birleşik Devletleri dünyayı kilise ile devletin tek dünya birleşimini kabul etmeye zorladıkça, dünyayı Pazar gününü dinlenme günü olarak kabul etmeye de zorlar. ABD’de yaşanan aynı sınama süreci bu kez bütün dünyaya uygulanır.

> “Yabancı uluslar Birleşik Devletler’in örneğini izleyeceklerdir. O önderlik etse de, aynı kriz dünyanın her yerindeki halkımızın üzerine gelecektir.” Testimonies, cilt 6, s. 395.

Ulusal dinden dönmeyi ulusal yıkımın izleyeceği ilkesi, ülkeler ibadet günü olarak Güneş gününü benimsediklerinde her ülkenin üzerine gelir. Tırmanan kriz, on kralın “günah adamı” olan papayla birlikte hüküm sürdüğü “bir saat”tir. Yedinci krallıklarını papalık otoritesine vermeyi kabul ettiler; çünkü papalığın ahlaki otoritesinin, İslam’a karşı tırmanan savaşa karşı dünyayı birleştirmek için gerekli olduğuna inanmaya yönlendiriliyorlar. 1798’de Birleşmiş Milletler henüz tarih sahnesine çıkmamıştı.

> Ve gördüğün on boynuz, henüz bir krallık almamış olan on kraldır; ama canavarla birlikte krallar olarak bir saatliğine yetki alacaklar. Bunların düşüncesi birdir ve yetkilerini ve kuvvetlerini canavara verecekler. Bunlar Kuzu’yla savaşacaklar ve Kuzu onları yenecek; çünkü O Rablerin Rabbi ve Kralların Kralıdır. O’nunla birlikte olanlar çağrılmış, seçilmiş ve sadık olanlardır. Vahiy 17:12-14.

Papa söz konusu olduğunda her zaman olduğu gibi, Tanrı’nın halkına karşı zulmü yürütmesi için papalığa gücü krallar sağlayacak ve Kuzu’yla savaşanlar da on kraldır; ama bunu “günah adamı”nın emriyle yapmaktadırlar. “Günah adamı” aynı zamanda Yeşaya’nın dördüncü bölümünde yedi kilisenin tutunduğu “adam”dır.

> Ve o gün yedi kadın bir adama tutunup şöyle diyecek: Kendi ekmeğimizi yiyecek, kendi giysilerimizi giyeceğiz; yeter ki adınla anılalım, utancımız kaldırılsın. O gün Rab’bin filizi güzel ve görkemli olacak, yerin meyvesi ise İsrail’in sağ kalanları için üstün ve hoş olacak. Yeşaya 4:1, 2.

"Yedi kadın", "günah insanı" olarak anılan papalığın, tıpkı bütün uluslar üzerinde olduğu gibi, yeryüzündeki bütün kiliseler üzerinde de denetim sahibi olduğunu temsil eder. Kiliselerin kaçınmak istediği "kınanma", Pazar günü ibadet etme talebini reddetmenin "kınanması"dır. Şabat'ı sadakatle gözetenler, sadakatleri nedeniyle zulüm görecek ve İslam da "güneş günü"nü gözetmeyi reddedecektir. Amerika Birleşik Devletleri tarafından papalık ile Birleşmiş Milletler arasında ayarlanan anlaşma ise şudur: Yeryüzünde barışı tesis etmek için İslam'a karşı yürütülecek savaşı dünyanın kabullenmesini sağlamak üzere gerekli olan şey, "günah insanı"nın ahlaki otoritesidir.

> Ama kardeşler, zamanlar ve vakitler konusunda size yazmama gerek yok. Çünkü siz kendiniz çok iyi biliyorsunuz ki Rab'bin günü gece gelen bir hırsız gibi gelecektir. İnsanlar, “Barış ve güvenlik” dedikleri anda, hamile bir kadına gelen doğum sancıları gibi ansızın yıkım onların üzerine gelecektir; kaçamayacaklar. Ama siz, kardeşler, karanlıkta değilsiniz ki o gün sizi hırsız gibi yakalasın. Hepiniz ışığın çocuklarısınız, gündüzün çocuklarısınız; biz geceye de karanlığa da ait değiliz. 1 Selanikliler 5:1-5.

Kutsal Kitap peygamberliğinde "barış ve güvenlik" mesajı, her zaman sahte bir mesaj olarak sunulur ve ancak barış ve güvenliğin bulunmadığı bir dönemde mantıklıdır. Barış ve güvenlik mevcutken "barış ve güvenlik" mesajı sunmanın bir gerekçesi yoktur. İslam tüm barış ve güvenliği ortadan kaldırır. Sahte mesajla ilişkili "ani yıkım", giderek şiddetlenen bir yıkımdır; çünkü "doğum sancıları" içinde olan "bir kadın" gibidir. Üçüncü Felaket'in ilk doğum sancısı 11 Eylül 2001'di.

İlyas ve Vaftizci Yahya’nın peygamberlik çizgilerinde papalık otoritesinin aldatmacası gözler önüne serilir. Ahab, Samiriye’ye dönüp İlyas’ın Tanrısı’nın gökten ateş indirdiği için gerçek Tanrı olduğunu İzebel’e bildirmek üzere gittiğinde, İzebel’in İlyas’a duyduğu nefret konusunda onu aldattığını anladı. Aynı nefret ve aldatmaca, Hirodes’in doğum günü şöleninde Salome’ye krallığının yarısını vaat ettiğinde de sergilendi. Salome, Hirodiya’nın kızıydı; dolayısıyla Hirodes ejderhaydı, Hirodiya papalıktı ve Salome de yalancı peygamberdi.

Hikâyede, Salome'nin dansının aldatıcı gücü, Hirodes'i (on kral) krallıklarının yarısını bir kiliseye (bir kadın) vermeye yönlendirmek için kullanıldı. Kadın (Salome) annesinin (Katoliklik) yönlendirmesi altındaydı ve Hirodes çok geç, Hirodiya'nın Yahya'ya karşı tavrının, İzebel'in İlyas'a karşı tavrıyla aynı olduğunu anladı. Her iki durumda da Şabat'ı tutanlar ölmelidir.

İslam, yeryüzündeki barış ve güvenliği aşamalı ama hızla ortadan kaldırır ve böyle yapmakla insanlığı İslam’a karşı bir araya getirir. İslam’ın hızla tırmanan savaşları, son günlerde canavarın dünya çapındaki suretini tesis etmek için kullanılan gerekçeyi temsil eder. Dünya (on kral) üzerine getirilen aldatmaca, Amerika Birleşik Devletleri (Salome) tarafından getirilir ve dünyayı İslam’a karşı birleşmeleri gerektiğine inandırır; ancak çok geç anlarlar ki bu düzenleme, Şabat tutanlara zulmetmek için kullanılacak bir hileden ibarettir. Bu aldatmaca, baskı altındayken yedinci krallıklarını ona vermeyi kabul etmiş olsalar da, on kralın fahişeden nefret etmesinin sebeplerinden biridir.

> Ve canavarın üzerinde gördüğün on boynuz, fahişeden nefret edecek; onu ıssız ve çıplak bırakacak, etini yiyecek ve onu ateşle yakacak. Çünkü Tanrı, kendi isteğini yerine getirmeleri, bir düşüncede olmaları ve krallıklarını canavara vermeleri için bunu yüreklerine koymuştur; Tanrı’nın sözleri yerine gelene kadar. Vahiy 17:16, 17.

Birleşmiş Milletler'in küreselcileri yalnızca yeryüzünün "kralları" değildir; aynı zamanda "tüccarlar" olarak da temsil edilirler. Dolayısıyla küreselciler siyasi ve ekonomik güçlerden oluşur. Yuhanna'ya Vahiy on yedi ve on sekizin görümünü getiren meleğin nedeni, Yuhanna'ya Tyre'in büyük fahişesinin yargısını göstermesiydi. Küreselcilerin her iki kategorisi de papalığın ölümü için yas tutar.

> Bu nedenle belaları bir günde gelecek: ölüm, yas ve kıtlık; ve tamamen ateşle yakılacak; çünkü onu yargılayan Rab Tanrı güçlüdür. Onunla zina etmiş ve onunla zevk ve sefa sürmüş olan yeryüzünün kralları, yakılışının dumanını gördüklerinde onun için ağlayıp yas tutacaklar; azabından korkarak uzaktan durup, “Vah, vah, o büyük kent Babil, o güçlü kent! Çünkü yalnız bir saat içinde yargın geldi” diyecekler. Ve yeryüzünün tüccarları onun için ağlayıp yas tutacak; çünkü artık kimse mallarını satın almıyor. Vahiy 18:8-11.

Tüccarlar da krallar da uzaktan durup "eyvah, eyvah" diye haykırırlar. Yunancada "alas" sözcüğü, Vahiy'in sekizinci bölümünde "woe" olarak çevrilmiştir.

> Ve baktım, göğün ortasında uçan bir meleğin yüksek sesle şöyle dediğini işittim: Yeryüzünde yaşayanların vay hâline, vay hâline, vay hâline! Çünkü henüz borazan çalacak olan öbür üç meleğin borazan sesleri vardır! Vahiy 8:13.

Üç felaket beşinci, altıncı ve yedinci borazanları temsil eder ve bunlar İslam’ın simgeleridir. On sekizinci bölümde krallar, tüccarlar ve gemi kaptanları üç kez "eyvah, eyvah" diye haykırırlar.

> Yeryüzünün kralları, onunla zina edip sefahat sürmüş olanlar, onun yanışının dumanını gördüklerinde ona ağlayacak ve onun için yas tutacaklar; azabının korkusundan uzaktan durarak, “Eyvah, eyvah o büyük kent Babil, o güçlü kent! Çünkü senin yargın bir saat içinde geldi.” diyecekler. ... Bu şeylerin tüccarları, onun sayesinde zenginleşenler, azabının korkusundan uzakta duracak, ağlayıp feryat edecek ve, “Eyvah, eyvah, ince ketenden, mor ve kırmızı giysiler giymiş, altın, değerli taşlar ve incilerle süslenmiş o büyük kent! Çünkü böylesine büyük zenginlik bir saat içinde yok oldu.” diyecekler. Her gemi kaptanı, gemilerde bulunan herkes, denizciler ve deniz yoluyla ticaret yapanların hepsi uzakta durdu ve onun yanışının dumanını görünce, “Bu büyük kente benzeyen hangi kent var!” diyerek haykırdılar. Başlarına toz toprak saçıp, ağlayıp feryat ederek, “Eyvah, eyvah, denizde gemisi olan herkesin onun görkemi yüzünden zengin olduğu o büyük kent! Çünkü bir saat içinde yıkıma uğradı.” dediler. Vahiy 18:9-10, 15-19.

Papalığın yargısının tamamlandığı “saat”, Vahiy on birdeki “saat”, yani “büyük depremin saati”dir ve Amerika Birleşik Devletleri’nde Pazar yasasıyla başlayıp Mikail ayağa kalkıncaya ve insanlığın deneme süresi kapanıncaya kadar süren Pazar yasası zaman dilimini temsil eder. Fahişeden nefret eden, ama yine de krallıklarını ona bir saatliğine vermeyi kabul eden küreselciler, sadece “vah, vah” (eyvah, eyvah) sözünü üç kez tekrarlamakla kalmazlar, ayrıca şu soruyu da sorarlar: “Bu büyük şehre benzeyen hangi şehir var?” Bu soruyu Hezekiel kitabında da sordular.

> Ve seslerini sana karşı duyuracaklar, acı acı feryat edecekler, başlarına toz savuracaklar, küllerin içinde yuvarlanacaklar. Ve senin için başlarını bütünüyle kazıtacaklar, çul kuşanacaklar ve yürek acısıyla, acı feryatlarla senin için ağlayacaklar. Ve feryatlarında senin için bir ağıt yakacak, senin üzerine dövünerek şöyle diyecekler: Tyrus gibi, denizin ortasında yıkılıp giden hangi şehir var? Malların denizlerden çıktığında, birçok halkı bolluğa boğdun; zenginliklerinin ve ticaretinin çokluğu ile yeryüzünün krallarını zenginleştirdin. Suların derinliklerinde denizler tarafından parçalandığın zamanda, ticaretin ve ortandaki bütün topluluğun batacak. Adaların bütün sakinleri sana şaşacak, kralları büyük korkuya kapılacak; yüzleri telaşa düşecek. Halklar arasındaki tüccarlar sana ıslık çalacak; dehşet olacaksın ve artık bir daha olmayacaksın. Ezekiel 27:30-36.

Hezekiel, kenti “Tyrus” ve “denizin ortasında yok edilen” olarak tanımlar. Yeşaya ise Tyre (Tyrus) fahişesinden söz eder; o, Vahiy’deki büyük fahişedir, Katolik Kilisesidir ve onu “taçlandıran şehir” olarak da tanımlar.

> Antikliği en eski günlere uzanan sevinçli kentin bu mu? Kendi ayakları onu geçici olarak konaklaması için uzaklara götürecek. Tüccarları prensler, tacirleri yeryüzünün saygınları olan taç taktıran kent Sur’a karşı bu kararı kim verdi? Orduların Rabbi bunu tasarladı; bütün yüceliğin gururunu lekelemek ve yeryüzünün bütün saygınlarını aşağılamak için. Yeşaya 23:7-9.

Papalık "taçlandıran kent"tir; çünkü üçlü birlik üzerinde kraliçe olarak oturduğunu iddia eden odur.

> Kendini ne kadar yücelttiyse ve lüks içinde yaşadıysa, ona o kadar azap ve keder verin; çünkü yüreğinde, "Kraliçe olarak oturuyorum, dul değilim ve keder görmeyeceğim" diyor. Vahiy 18:7.

Hezekiel, Sur için yaktığı ağıtta, fahişenin yargısının “denizin ortasında” yerine getirildiğini söyledi.

> Rab'bin sözü yine bana geldi ve şöyle dedi: Şimdi, ey insanoğlu, Tyrus için bir ağıt yak. ... Tarshish'in gemileri senin pazarında senden söz ederdi; ve sen dolduruldun, denizlerin ortasında çok görkemli kılındın. Kürekçilerin seni engin sulara çıkardılar; doğu rüzgarı seni denizlerin ortasında parçaladı. Ezekiel 27:1, 2, 25, 26.

"Taç giydiren şehir" Sur’un fahişesi üzerine yargıyı getiren "doğu rüzgârı"dır; "doğu rüzgârı" aynı zamanda İslam’ın bir simgesidir. On kralın İslam’a karşı yürüttüğü savaş, son günlerin papalığını yok eder. On kralın aldatılmış olduklarını fark etmeleri de yüreklerine korku salar.

> Görkemli konumuyla, bütün yeryüzünün sevinci olan Siyon Dağı, kuzey yamaçlarında, Büyük Kral’ın kentidir. Tanrı, saraylarında sığınak olarak bilinir. İşte, krallar toplandı, birlikte geçip gittiler. Onu görünce hayrete düştüler; ürküp telaşa kapıldılar ve aceleyle uzaklaştılar. Orada korku sardı onları, doğuran kadının sancısı gibi bir acı. Sen doğu rüzgârıyla Tarşiş gemilerini kırarsın. Nasıl duyduysak, öyle de gördük: Her Şeye Egemen Rab’bin kentinde, Tanrımızın kentinde; Tanrı onu sonsuza dek sağlamlaştıracak. Sela. Mezmurlar 48:2-8.

Küreselciler, Kudüs kentiyle temsil edilen Tanrı’nın krallığına baktılar, ama kendilerine önder olarak “o büyük şehir” Babil’i seçtiler. Tanrı o büyük şehri yargıladığında, mahvolduklarını fark edip ağlar ve ağıt yakarlar; çünkü seçtikleri o büyük şehir, İslam’ın (doğu rüzgarının) onların üzerine getirdiği savaş yüzünden denizin ortasında parçalanır. Ve bu savaş giderek tırmanan bir savaştır; çünkü doğum sancısı çeken bir kadın gibidir.

Papalık uğruna zulmettikleri Tanrı'nın krallığı, Daniel kitabının ikinci bölümünde temsil edilir; burada bize, "bu [küreselci] kralların günlerinde" Tanrı'nın sonsuz krallığını kuracağı bildirilir.

> Ve bu kralların günlerinde göklerin Tanrısı, asla yıkılmayacak bir krallık kuracaktır; bu krallık başka bir halka bırakılmayacak, aksine bu krallıkların hepsini parçalayacak ve yok edecek ve sonsuza dek ayakta kalacaktır. Daniel 2:44.

Milleritler, "bu kralların günlerinde" yaşadıklarına inanıyorlardı; ne var ki Vahiy 17'deki on kral henüz tarih sahnesine çıkmamıştı; nitekim ancak şimdi ortaya çıkmaya başlıyorlar. Milleritler haklıydı, ama görüşleri sınırlıydı. Vahiy 17 ve 18'deki kralların günlerinde kurulan Tanrı'nın Egemenliği, son yağmurun dönemidir.

> Önlerinde yaklaşan krize herkesin yoğun bir dikkatle baktığını ve düşüncelerini ona odakladığını gördüm. İsrail’in günahları önceden yargıya çıkarılmalı. Her günah kutsal yerde itiraf edilmelidir; o zaman iş ilerleyecek. Bu hemen yapılmalı. Sıkıntı zamanındaki artakalan topluluk şöyle haykıracak: Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin?

> Son yağmur temiz olanların üzerine geliyor—o zaman hepsi onu eskiden olduğu gibi alacak.

> “Dört melek bıraktığında, Mesih kendi krallığını kuracaktır. Ellerinden gelenin tümünü yapanlar dışında hiç kimse son yağmuru almaz. Mesih bize yardım edecektir. Herkes Tanrı’nın lütfuyla, İsa’nın kanı aracılığıyla galip gelebilir. Bütün gök bu işle ilgilenmektedir. Melekler de ilgilenmektedir.” Spalding and Magan, 3.

Son yağmurun zamanında, melekler dört rüzgârı serbest bıraktığında, “bu kralların günlerinde” Mesih krallığını kurar. Son yağmur kademeli olarak gelişir ve üçüncü Felaket tarih sahnesine girdiğinde, 11 Eylül 2001’de hafifçe yağmaya başladı; ancak ulusların öfkesi derhal dizginlendi. Şiddeti artarak sürer; Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasına kadar, ki o zaman ulusal yıkıma yol açar. Ardından bu tırmanan yargı, diğer her ulus Amerika Birleşik Devletleri’nin örneğini izledikçe devam eder ve bu nedenle aynı yargılara uğrar. Lütuf kapısının kapanışına kadar tırmanır. Doğum sancıları çeken bir kadın gibi ilerler.

Yedinin sekizinci varlığının incelenmesine bir sonraki makalede devam edeceğiz.

> Gerçeği benimsediğini söyleyenler Şeytan’a hizmet ettikleri sürece, onun cehennemî gölgesi Tanrı’yı ve göğü görmelerini engelleyecektir. İlk sevgisini yitirmiş olanlara benzeyecekler. Ebedî gerçeklikleri göremezler. Tanrı’nın bizim için hazırladığı şey Zekeriya’nın 3 ve 4. bölümlerinde ve 4:12-14’te tasvir edilmektedir: “Ben yine cevap verip ona dedim: Bu iki altın boru aracılığıyla içlerinden altın yağını boşaltan bu iki zeytin dalı nedir? O bana cevap verip dedi: Bunların ne olduğunu bilmiyor musun? Ben de dedim: Hayır, efendim. O zaman dedi: Bunlar bütün dünyanın Rabbi’nin yanında duran iki meshedilmiş kişidir.”

> Rab kaynak bakımından sınırsızdır. Onda hiçbir imkân eksikliği yoktur. Etrafımızı karanlık gölgelerin sarmasının nedeni, iman eksikliğimiz, dünyeviliğimiz, boş konuşmalarımız, konuşmalarımızda açığa çıkan imansızlığımızdır. Mesih, ne sözde ne de karakterde, bütünüyle güzel Olan ve on binler arasında en yüce Olan olarak açığa çıkarılmıyor. Ruh kendini boş gurura yükseltmekten hoşnut olduğunda, Rab'bin Ruhu onun için pek az şey yapabilir. Kısa görüşlü bakışımız gölgeyi görür, ama ötesindeki yüceliği göremez. Melekler, bağlarını koparıp bütün yeryüzünün üzerinden hızla atılmak, geçtiği her yerde yıkım ve ölüm taşımak isteyen öfkeli bir at olarak tasvir edilen dört rüzgârı tutuyor.

> Ebedî dünyanın tam eşiğinde uyuyacak mıyız? Donuk, soğuk ve ölü mü olacağız? Ah, keşke kiliselerimizde Tanrı’nın Ruhu ve nefesi halkına üflenmiş olsa da, onlar ayakları üzerinde durup yaşasınlar. Yolun dar, kapının da dar olduğunu görmemiz gerekiyor. Ama dar kapıdan geçtiğimizde, onun genişliği sınırsızdır. Manuscript Releases, cilt 20, s. 217.

Back to Articles