Article

# Amerika va 2020-yil 18-iyulning kelajagi — Oltinchi raqam

Bayroq

Author

Jeff Pippenger

Published

September 23, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> Uch yarim kundan keyin Xudodan chiqqan hayot ruhi ularga kirdi, va ular oyoqqa turdilar; hamda ularni ko‘rganlarning ustiga buyuk qo‘rquv tushdi. Va ular osmondan o‘zlariga shunday degan baland ovozni eshitdilar: Bu yoqqa chiqinglar. Va ular bulut ichida osmonga ko‘tarildilar; dushmanlari esa ularga qarab turdilar. Vahiy 11:11, 12.

Ko‘chada oyoq osti qilinib yotganlaridan keyin, Ilyos va Muso Tasallibaxshni qabul qiladilar va shundan so‘ng oyoqqa turadilar. Hizqiyolning suyaklar vodiysidagi suyaklar avval bir shovqinni eshitadilar, so‘ngra qattiq silkinishni boshdan kechiradilar, ammo ularda hanuz nafas yo‘q edi.

> Shunday qilib, menga buyurilganidek men bashorat qildim; va men bashorat qilayotganimda, bir shovqin eshitildi, va mana, bir silkinish yuz berdi, suyaklar esa bir-biriga, har biri o‘z suyagiga qo‘shildi. Va men qaraganimda, mana, paylar va et ular ustiga paydo bo‘ldi, va teri ularni ustidan qopladi; ammo ularda nafas yo‘q edi. Hizqiyol 37:7, 8.

Jasadlar qayta tiklangach, ular to‘rt shamolning xabarini eshitadilar.

> Shunda u menga dedi: “Shamolga bashorat qil, bashorat qil, ey inson o‘g‘li, va shamolga ayt: Egamiz Rabbiy shunday deydi: To‘rt shamoldan kel, ey nafas, va bu o‘ldirilganlar ustiga esgin, toki ular tirilsinlar.” Shunday qilib, u menga buyurganidek, men bashorat qildim, va nafas ularga kirdi, va ular tirildilar hamda oyoqlari ustida turdilar — nihoyatda ulkan bir lashkar. Hizqiyo 37:9, 10.

Barcha payg‘ambarlar dunyoning oxirini ko‘rsatadi; shu bois Hizqiyodagi parcha Vahiy kitobining o‘n birinchi bobidagi ikki payg‘ambarning xabaridan qochishni istovchilar uchun bir mushkullikni yuzaga keltiradi. Albatta, bu xabarni rad etishni istovchilar o‘zlariga aytishlari mumkin bo‘lgan eng oson yolg‘on shuki, Vahiy o‘n birinchi bob shunchaki Fransuz inqilobini ifodalovchi bir tarixdir va uning dunyoning oxiriga tatbiqi yo‘q. Ammo agar siz hatto Vahiy o‘n birinchi bob ham dunyoning oxirini ko‘rsatadi, degan asosni qabul qilsangiz, unda baland nido ila uchinchi farishtaning xabarini taqdim etadigan, dunyoning oxiridagi qudratli lashkar Xudoning lashkari sifatida oyoqqa turishidan avval o‘lik bo‘lgani va tiriltirilgani sifatida ko‘rsatilganligi haqiqatini muvofiqlashtirishingiz lozim.

> So‘ng U menga dedi: “Ey inson o‘g‘li, bu suyaklar butun Isroil xonadonidir; mana, ular: ‘Suyaklarimiz qurib ketdi, umidimiz yo‘qoldi, biz o‘z qismlarimizdan uzildik’, demoqdalar. Shuning uchun bashorat qilib ularga ayt: Egamiz Rabbiy shunday deydi: Mana, ey Mening xalqim, Men qabrlaringizni ochaman, sizlarni qabrlaringizdan chiqaraman va sizlarni Isroil yurtiga olib kiraman. Ey Mening xalqim, Men qabrlaringizni ochib, sizlarni qabrlaringizdan chiqarganimda, sizlar Men Egamiz ekanimni bilib olasizlar. Men O‘z Ruhimni sizlarga ato etaman, va sizlar tirilasizlar; Men sizlarni o‘z yurtingizga joylashtiraman. Shunda sizlar Men — Egamiz — buni aytganimni va bajo keltirganimni bilib olasizlar”, deydi Egamiz. Hizqiyol 37:11–14.

Masih osmonga bulut bilan ko‘tarildi va U bulutlar bilan qaytadi, bulutlar esa farishtalarni ifodalaydi. Muso va Ilyos osmonga, Amerika Qo‘shma Shtatlarida yakshanba qonuni joriy etilgan paytda osmonning o‘rtasida uchayotgan uchinchi farishtaning xabarini ifodalovchi bir bulut ichida ko‘tariladilar. Muso va Ilyos yakshanba qonuni vaqtida Islom haqidagi bir xabar bilan bog‘liq holda osmonga ko‘tariladilar.

Ishayo bu tarix bilan bog‘liq ko‘plab haqiqatlarni, aynan Isoning O‘z xizmatini aniqlash uchun murojaat qilgan o‘sha parchaning o‘zida bayon qiladi. U Ilyos va Elishay payg‘ambarlarni bashoratli xabarning o‘z yurtdoshlari tomonidan qabul qilinmaganiga misol qilib keltirdi, va bu darhol Nosiradagi jamoatdagilarni g‘azabga soldi, ular esa Uni o‘ldirmoqchi bo‘ldilar.

> Egamiz Rabbimizning Ruhi mening ustimdadir; chunki Rabbiy meni munis-banda kishilarga xushxabar yetkazish uchun moyladi; U meni dili singanlarni bog‘lab-davolash, asirlarga ozodlikni va bandilarga zindonning ochilishini e’lon qilish uchun yubordi; Rabbimizning maqbul yilini va Xudoyimizning qasos kunini e’lon qilish, motam tutayotganlarning barchasiga tasalli berish uchun; Sionda motam tutayotganlarga tayin etib, ularga kul o‘rniga husn, motam o‘rniga shodlik moyi, g‘amgin ruh o‘rniga hamdu sano libosini berish uchun; toki ular solihlik daraxtlari, Rabbiy ekkani, toki U ulug‘lansin, deb ataladigan bo‘lsinlar. Ular qadimgi xarobalarni qayta quradilar, avvalgi vayronalarni tiklaydilar, ko‘p avlodlarning vayron bo‘lgan shaharlarini ta’mirlaydilar. Begonalar kelib suruvlaringizni boqadilar, ajnabiylarning o‘g‘illari esa sizlarning yer haydovchilaringiz va uzumzorga qarovchilaringiz bo‘ladilar. Ammo sizlar Rabbiyoning ruhoniylari deb atalursizlar; odamlar sizlarni Xudoyimizning xizmatkorlari deb ataydilar; sizlar xalqlarning boyliklaridan yeysizlar va ularning shon-shuhrati bilan faxrlanursizlar. Sizlarning sharmandaligingiz o‘rniga ikki hissa bo‘lur; rasvolik o‘rniga ular o‘z ulushlaridan quvonurlar; shuning uchun o‘z yurtlarida ikki hissa meros olurlar; abadiy shodlik ularniki bo‘lur. Chunki Men, Rabbiy, adolatni sevaman, kuydiriladigan qurbonlik uchun talon-torojni yomon ko‘raman; Men ularning ishini haqiqat bilan yo‘lga solaman va ular bilan abadiy ahd tuzaman. Ularning zurriyoti xalqlar orasida tanilgan bo‘ladi, nasllari elatlar orasida ma’lum bo‘ladi; ularni ko‘rganlarning hammasi ularni tan oladi: bular Rabbiy baraka bergan zurriyotdir, deydilar. Men Rabbiyda g‘oyat shodlanaman, jonim Xudoyimda quvonadi; chunki U menga najot liboslarini kiydirdi, meni solihlik to‘ni bilan o‘radi, xuddi kuyov bezaklar bilan o‘zini bezagandek, va kelin o‘z taqinchoqlari bilan ziynatlangandek. Zero yer o‘z niholini chiqargani kabi, va bog‘ unda ekilgan narsalarni undirgani kabi, Egamiz Rabbiy ham barcha xalqlar oldida solihlik va hamdu sanoni undiradi.

> Sion uchun men sukut saqlamayman, Quddus uchun esa tinchimayman, toki uning solihligi porloqlik kabi namoyon bo‘lmaguncha va najoti yonib turgan mash’aladay ko‘rinmaguncha. Xalqlar sening solihligingni ko‘radilar, barcha shohlar esa sening ulug‘vorligingni; va sen Egamizning og‘zi belgilaydigan yangi nom bilan atalursan. Sen shuningdek Egamizning qo‘lida shon-sharaf toji, Xudoyingning qo‘lida esa shohona diadem bo‘lursan. Endi seni hech qachon Tashlab ketilgan deb atamaydilar; yering ham endi hech qachon Vayrona deb atalmas. Balki sen Xefzibo, yering esa Beulo deb ataladi; chunki Egamiz sendan zavqlanadi, yering esa nikohlanadi. Zero yigit bokira qizga uylanganidek, o‘g‘illaring senga uylanadilar; kuyov kelindan quvonganidek, Xudoying ham sendan quvonadi. Ey Quddus, devorlaring ustiga men soqchilar qo‘ydim; ular kecha-kunduz hech qachon jim bo‘lmaydilar. Ey Egamizni yodga oluvchilar, sukut saqlamanglar. U Quddusni barpo etib, uni yer yuzida maqtovga aylantirmaguncha, Unga orom bermanglar. Egamiz O‘zining o‘ng qo‘li bilan va qudratining bilagi bilan qasam ichdi: “Albatta, bundan buyon doningni dushmanlaringga yemish qilib bermayman; begona yurt o‘g‘illari ham mehnating evaziga tayyorlagan sharobingni ichmaydilar. Balki uni yig‘ib olganlar o‘zlari yeydilar va Egamizni ulug‘laydilar; uni to‘plaganlar esa Mening muqaddas hovlilarimda ichadilar”. Darvozalardan o‘tinglar, o‘tinglar; xalq uchun yo‘lni tayyorlanglar; katta yo‘lni ko‘taringlar, ko‘taringlar; toshlarni yig‘ishtirib tashlanglar; xalq uchun bayroq ko‘taringlar. Mana, Egamiz yerning chetigacha e’lon qildi: “Sion qiziga aytinglar: Mana, najoting kelmoqda; mana, Uning mukofoti O‘zi bilan, ajri esa Uning oldidadir”. Ularni “Muqaddas xalq”, “Egamizning najot topganlari” deb ataydilar; seni esa “Izlab topilgan”, “Tashlab ketilmagan shahar” deb ataydilar. Ishayo 61:1–62:12.

Egamiz avval “tashlab qo‘yilgan” bo‘lgan, ammo keyin “tashlab qo‘yilmagan” “bir shahar”ga aylangan bir yuz qirq to‘rt ming bilan “abadiy ahd” tuzadi. Ular “xarob” bo‘lgan edilar va ko‘chada o‘lik holda yotgan edilar. Ishayo ularni “Egamizning ruhoniylari”, Egamizning “xizmatkorlari”, “muqaddas xalq” va Sion devorlari ustidagi “qo‘riqchilar” deb ta’riflaydi.

Ularning o‘lik tanalari ustidan shodlanganlardan farqli o‘laroq, Xudo keyin ular ustidan “kuyov kelin ustidan quvonganidek” quvonadi. Shunda kelin tayyor qilingan bo‘ladi. Filadelfiyaga berilgan va’dadagi kabi, Rabbiy ularga “yangi ism” beradi va ularning ismini “Hefzibah” va “Beulah” deb belgilaydi. “Hefzibah” — “Mening zavqim undadir”, “Beulah” esa — “nikohlanmoq” degan ma’noni anglatadi. Rabbiy Ilyos va Muso orqali ifodalanganlar bilan nikohlanadi.

Ularga topshirilgan ish — Masihning va Uning solihligining “xushxabar”ini “dunyoning oxirigacha” va’z qilish orqali Masihning Ikkinchi Kelishi uchun yo‘l tayyorlashdir. Ular Ruhning to‘kilishi orqali Yupatuvchi tomonidan moylangan bo‘ladilar va shundan so‘ng osmondan kelgan “buyuk ovoz” ularga: “Bu yoqqa ko‘tarilinglar”, deganida, “bayroq kabi” ko‘tariladilar. Shundan keyin ular Rabbiy qo‘lida “ulug‘vorlik toji” va “shohona diadema” kabi bo‘ladilar. Zakariyo ayni shu tojni bir nishon sifatida ko‘rsatadi, shu bilan birga bu voqeani kech yomg‘ir davriga ham joylashtiradi.

> Va o‘sha kunda Egamiz ularning Xudosi ularni O‘z xalqining podasidek qutqaradi; chunki ular Uning yurtida bayroq kabi yuqori ko‘tarilgan toj toshlari kabi bo‘ladilar. Zero Uning ezguligi naqadar buyuk, va Uning go‘zalligi naqadar buyukdir! Don yigitlarni shod etar, yangi sharob esa qizlarni. So‘nggi yomg‘ir vaqtida Egamizdan yomg‘ir so‘ranglar; shunda Egamiz yorqin bulutlar hosil qiladi va ularga yomg‘ir yog‘diradi, daladagi har bir kishiga o‘t-o‘lan beradi. Zakariyo 9:16–10:1.

Ular “Uning xalqining podasi” bo‘ladilar, ammo Egamizning yana ikkinchi bir podasi ham borki, o‘sha paytda hali Bobilda bo‘ladi va U ularni ham chaqiradi. Ularning ishi “qadimgi” vayron bo‘lgan joylarni va ko‘p avlodlarning “xarobalari”ni qayta tiklashdan iborat bo‘ladi. Ular Adventizm ichida ham, Adventizm tashqarisida ham rad etilgan va ko‘mib qo‘yilgan qadimiy yo‘llarni qaytadan tiklab, qayta o‘rnatadiganlar bo‘ladilar. Ular Millerchi asosiy haqiqatlarga qaytib, ularni Laodikiyadagi Adventizmga pok holida taqdim etadilar; shuningdek, Adventizm tashqarisidagilarga ham Xudoning qonuni bilan bog‘liq “qadimgi” haqiqatlar, ayniqsa Shabbat haqidagi xabarni yetkazadilar. Buni amalga oshirishda ular yangi tarixni yoritish uchun ko‘p avlodlarning tarixlaridan foydalanadilar. Ularning ishi keyingi yomg‘ir davrida, Xudoning hukmlari yer yuzida bo‘lgan paytda sodir bo‘ladi. Egamiz O‘zining o‘ng qo‘li bilan ularni bir bayroq-alomat sifatida ko‘targanida, ilgari ularning ko‘chada yotgan o‘lik tanalari ustidan shodlangan butun dunyo o‘sha bayroq-alomatni ko‘radi va soqchilarning ogohlantiruvchi karnayini eshitadi.

> Ey butun dunyo aholisi va yer yuzida yashovchilar, U tog‘lar ustida bir bayroq ko‘targanida, qaranglar; va U karnay chalganda, eshitinglar. Ishayo 18:3.

Vahiy kitobining o‘n birinchi bobida, ularning jasadlari ustidan shodlanganlar ularning o‘rnidan turganini ko‘rganlarida, “ularni ko‘rganlar ustiga katta qo‘rquv tushdi.”

> Shunda Ossuriyalik qulaydi qilich bilan, ammo qudratli insonning qilichi bilan emas; va uni qilich yutadi, ammo oddiy insonning qilichi bilan emas. U qilichdan qochadi, va uning yigitlari sarosimaga tushadilar. U qo‘rquvdan o‘z qal’asiga o‘tadi, va uning amirlari bayroqdan vahimaga tushadilar, — deydi Egamiz, Uning olovi Siondadir, va Uning o‘chog‘i Quddusdadir. Ishayo 31:8, 9.

Payg‘ambarlarning barcha shahodatlari Vahiy kitobida bir joyga jamlanadi. Ossuriya Daniyel kitobining o‘n birinchi bob, qirqinchi oyatdan qirq beshinchi oyatgacha bo‘lgan joyida bayon etilgan va yordam beruvchi hech kim bo‘lmagan holda o‘z oxiratiga yetadigan shimol shohini ifodalaydi. Xudoning soqchilari bo‘lgan bir yuz qirq to‘rt ming kishi karnay chalganda, butun dunyo buni eshitadi va qo‘rqadi. Ikki payg‘ambar orqali ifodalanganlar Tasalli Beruvchi tomonidan “xushxabarni va’z qilish” uchun “moylanadilar”; bu esa Daniyel kitobining o‘n birinchi bobi qirq to‘rtinchi oyatidagi shimol shohini “bezovta qiladigan” “sharqdan va shimoldan keladigan xabarlar” bo‘lib, bu yakshanba qonuni inqirozi davridagi quvg‘inning boshlanishini belgilaydi. O‘sha vaqtda g‘ayriyahudiylar Bobildan chiqish haqidagi xabarga javob beradilar hamda Egamizning ruhoniylariga kelib qo‘shiladilar; ular, shuningdek, “Yessayning ildizi” sifatida ham ifodalangan bo‘lib, shu tariqa ular ogohlantirish xabarini g‘ayriyahudiylarga yetkazishda qo‘llaydigan Muqaddas Kitobiy metodologiyani aniqlab beradi.

> Va o‘sha kunda Yessayning ildizi paydo bo‘lur, u xalqlar uchun bir bayroq bo‘lib turur; unga g‘ayriyahudiylar intilurlar; va uning oromgohi ulug‘vor bo‘lur. Va o‘sha kunda shunday bo‘ladiki, Egamiz O‘z xalqining omon qolgan qoldig‘ini qaytarib olish uchun ikkinchi marta qo‘lini cho‘zur; ular Ossuriyadan, Misrdan, Patrosdan, Kushdan, Elamdan, Shinordan, Xamatdan va dengiz orollaridan qolgan bo‘lurlar. Va U xalqlar uchun bir bayroq ko‘tarur, Isroilning quvg‘in qilinganlarini jam qilur va Yahudoning tarqalganlarini yerning to‘rt burchagidan yig‘ib keltirur. Ishayo 11:10–12.

Rabbiy 2001-yil 11-sentabr kuni O‘z xalqini Islomning hujumini uchinchi voy-holning kelishi sifatida aniqlagan xabar bilan bir joyga to‘pladi. Rabbiy O‘z xalqini ko‘chada o‘lik holda yotganlaridan keyin yana ikkinchi marta to‘playdi. U shunday qilganida, to‘planganlar “Isroilning quvg‘in qilinganlari”, “Yahudoning tarqalib ketganlari” deb tan olinadi. Ular 2020-yil 18-iyul kuni ko‘chalarga quvib chiqarildilar, biroq ular hali ham Bobilda bo‘lgan Xudoning boshqa podasini to‘playdigan bayroq bo‘lish uchun ikkinchi marta to‘planadilar. Hali ham Bobilda bo‘lganlarning to‘planishi Amerika Qo‘shma Shtatlaridagi yakshanba qonuni bilan boshlanadi; bu Vahiy kitobining o‘n sakkizinchi bobidagi ikki ovozning ikkinchisidir.

Birinchi yig‘ilish 2001-yil 11-sentabrda, Islom Qo‘shma Shtatlarga zarba bergan paytda yuz berdi. Ikkinchi marta yig‘ilishi kerak bo‘lgan bayroq sifatida ular Yessayning ildizi sifatida tasvirlanadi; bu esa Alfa va Omega ishini ifodalovchi ramz bo‘lib, bir narsaning oxirini uning boshlanishi bilan tasvirlaydi. Birinchi yig‘ilish Islomning Qo‘shma Shtatlarga bergan zarbasi bilan belgilandi va ikkinchi yig‘ilish sifatida ham Islomning Qo‘shma Shtatlarga zarba berishini ko‘rsatadi hamda aniqlab beradi. Yessayning ildizi g‘ayriyahudiylar uchun bayroq bo‘lib turganida, uning “oromi” ulug‘vor bo‘ladi, chunki bu bayroq hanuz Bobil ichida bo‘lganlarni yettinchi kun Shabbati haqidagi Muqaddas Kitobdagi qadimiy yo‘lga qaytaradi; shu tariqa g‘ayriyahudiylar uchun bayroqning ko‘tarilishi Yakshanba qonuni inqirozi paytida belgilanadi.

“Bayroq” avvalo poklanish jarayonini boshdan kechiradi; bu jarayon Malaki kitobining uchinchi bobida, Masihning ma’badni ikki bor tozalashida va, albatta, Milleritlar harakati oxiridagi o‘n bokira haqidagi masalda tasvirlangan. Dastlabdagi poklanish jarayoni oxirida ham aynan o‘sha holicha takrorlanadi va Ishayo tomonidan kitobda qayd etilgan yagona bir dasturxon bilan bog‘liq holda ifodalanadi. Adventizmning isyoni esa Habakkuk kitobining ikkinchi bobida qayd etilgan ikki dasturxonni rad etish va ularning o‘rnini egallash uchun 1863-yilda ishlab chiqarilgan qalbaki dasturxondir.

> Endi bor, buni ularning oldida bir lavhaga yozib qo‘y va kitobga qayd etib qo‘y, toki u kelajak zamon uchun abadulabad qolsin: chunki bu isyonkor xalqdir, yolg‘onchi bolalardir, Egamizning qonunini eshitishni istamaydigan bolalardir. Ular ko‘ruvchilarga: “Ko‘rmanglar”, deydilar; payg‘ambarlarga esa: “Bizga to‘g‘ri narsalarni bashorat qilmanglar, bizga yoqimli so‘zlarni aytinglar, aldamchi narsalarni bashorat qilinglar. Yo‘ldan chiqinglar, so‘qmoqdan chetga og‘inglar, Isroilning Muqaddasi ko‘z o‘ngimizdan yo‘q bo‘lsin”, deydilar. Shuning uchun Isroilning Muqaddasi shunday deydi: “Sizlar bu kalomni mensimay, zulm va buzuqlikka tayanib, shularga suyanib qolganingiz uchun, bu gunoh sizlar uchun qulashga tayyor yoriq kabi bo‘ladi, baland devorda bo‘rtib chiqqan yoriq kabi bo‘ladi; uning qulashı birdaniga, bir lahzada keladi. U uni kulolning idishi chil-chil qilib sindirilgandek sindiradi; u ayamaydi; shundayki, uning parchalari orasidan o‘choqdan olov olishga yaraydigan biror siniği ham, hovuzdan suv olishga yaraydigan biror parcha ham topilmaydi.” Zero, Rabbiy Xudo, Isroilning Muqaddasi shunday deydi: “Qaytishda va oromda najot topasizlar; sokinlikda va ishonchda kuchingiz bo‘ladi.” Ammo sizlar xohlamadingizlar. Balki: “Yo‘q, biz otlarga minib qochamiz”, dedingizlar; shu bois qochasizlar. “Biz uchqur otlarga minamiz”, dedingizlar; shu bois sizlarni quvuvchilar ham uchqur bo‘ladi. Bittasining po‘pisasidan ming kishi qochadi; beshtasining po‘pisasidan qochasizlar; toki tog‘ cho‘qqisidagi bir mayoqqa o‘xshab, tepalik ustidagi bir bayroqqa o‘xshab qolguningizcha. Shuning uchun Egamiz sizlarga marhamat ko‘rsatish uchun kutadi, shuning uchun sizlarga rahm qilish uchun yuksaladi; chunki Egamiz adolat Xudosidir; Uni kutadiganlarning barchasi baxtlidir. Chunki xalq Quddusdagi Sionda istiqomat qiladi; endi sen yig‘lamaysan; U faryoding ovozini eshitgan zahoti senga nihoyatda marhamatli bo‘ladi; eshitgach, senga javob beradi. Ishayo 30:8–19.

1863 yilda Adventizm Habakkukning ikki muqaddas lavhasida ifodalangan Uilyam Millerning bashoratli xabarini rad etish jarayonini boshladi. Iso oxirni boshlanish orqali tasvirlaydi. Ushbu parchada Adventizmning boshidagi isyonchilar, shuningdek, Adventizmning oxiridagi isyonchilarni ham ifodalaydi. Har ikkala holatda ham bu isyon, o‘sha tarixlarning har biridagi bashoratli xabar va metodologiyani rad etishni anglatadi; ular “ko‘ruvchilar”ga: “Ko‘rmanglar; va payg‘ambarlarga: Bizga to‘g‘ri narsalarni bashorat qilmanglar, bizga xushomadli narsalarni aytinglar, aldamchi narsalarni bashorat qilinglar”, deb e’lon qilganlarida aynan shu namoyon bo‘ladi.

Ular, shuningdek, “Yo‘ldan chiqib keting, yo‘ldan chetga buriling, Isroilning Muqaddasi bizning oldimizdan yo‘q bo‘lsin”, deb e’lon qilganlarida, yo‘lni tark etishga qat’iy qaror qiladilar. Solihlarning yo‘li — Yeremiyo kitobining oltinchi bob, o‘n oltinchi va o‘n yettinchi oyatlaridagi “qadimgi yo‘llar”dir. Isyonchilar asosiy haqiqatlar yo‘lida yurmaslikka hamda yuksaltirilgan soqchilar tomonidan chalinayotgan karnay sadosiga quloq solmaslikka qat’iy ahd qiladilar; bu soqchilar Millerit harakati va Future for America harakatini ifodalaydi.

> Egamiz shunday deydi: Yo‘llar boshida turinglar, qaranglar va qadimiy yo‘llarni so‘ranglar: yaxshi yo‘l qayerda ekanini bilib, o‘sha yo‘ldan yuringlar, shunda jonlaringiz uchun orom topasizlar. Ammo ular: “Biz o‘sha yo‘ldan yurmaymiz”, dedilar. Yana Men ustingizga soqchilar qo‘yib: “Karnay sadosiga quloq solinglar”, dedim. Ammo ular: “Biz quloq solmaymiz”, dedilar. Shuning uchun eshitinglar, ey xalqlar, va bilinglar, ey jamoa, ular orasida nima borligini. Eshit, ey yer: mana, Men bu xalq ustiga kulfat keltiraman, ya’ni ularning o‘y-xayollarining mevasini; chunki ular Mening so‘zlarimga ham, Mening qonunimga ham quloq solmadilar, balki uni rad etdilar. Yeremiyo 6:16–19.

Isyonchilarning qadimiy yo‘llarda yurishdan bosh tortishi, shuningdek, ularning “Isroilning Muqaddasi o‘z oldilaridan yo‘q bo‘lib qolsin”, degan istagi sifatida ham tasvirlanadi va bu, Adventizmning oxirini uning boshlanishi bilan tasvirlab beruvchi Alfa va Omegaga asoslangan Yarim Tun Nidosi xabarining rad etilishini ifodalaydi.

> “Yo‘lning boshida, ularning ortida yorqin bir nur o‘rnatilgan edi; farishta menga bu nur ‘yarim tungi faryod’ ekanini aytdi. Bu nur yo‘l bo‘ylab to‘la porlab turar va ular qoqilib ketmasliklari uchun oyoqlariga yorug‘lik berar edi.

> “Agar ular ko‘zlarini o‘zlarining oldilarida bo‘lgan, ularni shaharga boshlab borayotgan Isoga qadab turganlarida, ular xavfsiz edilar. Ammo ko‘p o‘tmay ayrimlari charchab qoldilar va shahar juda uzoqda, deb aytdilar hamda unga bundan oldinroq kirishni kutgan edilar. Shunda Iso O‘zining ulug‘vor o‘ng qo‘lini ko‘tarib, ularga dalda berar edi; Uning qo‘lidan advent guruhi ustida hilpirab turuvchi bir nur chiqardi, va ular: ‘Alleluia!’ deb qichqirdilar. Boshqalar esa ortlaridagi nurni o‘ylamasdan inkor etdilar va ularni bunchalik uzoqqa boshlab chiqqan Zot Xudo emas edi, deb aytdilar. Shunda ortlaridagi nur so‘ndi, oyoqlari mutlaq zulmatda qoldi, va ular qoqildilar, mo‘ljalni ham, Isoni ham ko‘zdan yo‘qotdilar va yo‘ldan pastdagi qorong‘i hamda yovuz dunyoga qulab tushdilar.” Ellen G. White, Christian Experience and Teachings, 57.

Yarim tun faryodi bilan ifodalangan poklanish jarayoni ikki toifa sajda qiluvchilarni vujudga keltiradi, va Ishayo kitobining o‘ttizinchi bobi nodon bokiralarning moy yetishmasligini suvni ham, olovni ham to‘play olmaslik sifatida tasvirlaydi; bularning ikkalasi ham Yupatuvchining ramzlaridir. Ishayo shunday yozadi: “uning qulashı to‘satdan, bir lahzada kelur. Va U uni kulolning idishi singari parcha-parcha qilib sindirur; U ayamas; shundayki, uning singan bo‘laklari orasidan o‘choqdan olov olish uchun bir parcha ham, chuqurdan suv olish uchun ham topilmas.” Ularning hukmi “to‘satdan” keladi; bu yarim tundagi faryod bilan ifodalangan bo‘lib, o‘shanda ular moyni qo‘lga kiritish uchun endi juda kech bo‘lganini anglaydilar. Ishayoning guvohligidagi olov va suv — o‘n bokira haqidagi masaldagi moyning shunchaki boshqa bir ifodasidir. Moy, suv va olov xarakterni ifodalaydi; ular xabarni, shuningdek, Yupatuvchining huzurini ham ifodalaydi. Bu ramzlarning hech biri o‘n bokiraning hukmi “to‘satdan, bir lahzada kelganida” qo‘lga kiritib bo‘lmaydi. O‘shanda endi juda kech bo‘ladi.

Yagona xavfsizlik “qaytish”dadir; bu, birinchi umidsizlikda umidi puchga chiqqanlarga vakillik qilgan Yeremiyoga berilgan va’dadir. Agar Xudoning xalqi Unga qaytsa, U ham ularga qaytar edi, ammo isyonchilar rad etadilar va yo‘lni yoritib turgan nur so‘ndi. Boshidagi nur Yarim tun nidosi edi va oldinga boradigan yo‘l Masihning ulug‘vor o‘ng qo‘li tomonidan to abadgacha yoritib turilar edi. Masih yo‘lda ketayotganlarning oldida edi, va ortdagi nur ham o‘sha nur bo‘lishi kerak, chunki Masih yo‘lning oxirini yo‘lning boshi bilan tasvirlaydi. Yarim tun nidosi bo‘lgan va hozir ham hozirgi haqiqatdir.

> “Meni ko‘pincha o‘n bokira haqidagi masalga yo‘naltiradilar: ulardan beshtasi dono, beshtasi esa nodon edi. Bu masal har jihatdan, eng mayda tafsilotigacha bajo bo‘lgan va bo‘ladi, chunki u aynan shu zamon uchun alohida tatbiqqa ega bo‘lib, uchinchi farishtaning xabari singari bajo bo‘lgan va zamonning oxirigacha hozirgi haqiqat bo‘lib qolaveradi.” Review and Herald, August 19, 1890.

Muqaddas Zotni o‘z oldilaridan yo‘q qilish istagi nafaqat Masihni, balki Alfa va Omega bo‘lgan Masihni ham rad etishdir. Bu — Yarim Tun Faryodi xabarini rad etishdir. Adventizmning boshlanishida Yarim Tun Faryodi xabari amalga oshmay qolgan bashoratning tuzatilishi edi.

“Qadimgi yo‘llar”ni rad etib, Millerchilar harakatida Yarim Tun Faryodining bajo bo‘lishi bilan ifodalangan solihlardan alohida soxta bir “dasturxon” yaratgan isyonchilar. So‘ng “birning tanbehi oldida” “ming kishi” qochdi va harakat birdan ellik mingdan ellikka tushib ketdi. Ular “tanbeh” sababli qochdilar; bu tanbeh “besh” dono bokira tomonidan kelgan edi. Ular o‘shalarga ulashadigan yog‘lari yo‘qligini, balki borib o‘z yog‘larini o‘zlari sotib olishlari kerakligini aytdilar. Nodonalarning donolardan ajralishi dono bokiralarni “tog‘ tepasidagi bir mayoqdek va tepalik ustidagi bir bayroqdek” qoldirdi. 1844-yil 22-oktabrdagi nodon bokiralarning isyoni 1863-yildagi isyonni tasvirlab berdi, chunki 1844-yil 22-oktabr Levilar yigirma oltinchi bobidagi “yetti vaqt”ning oxirini ifodalovchi o‘n to‘qqiz yilning boshlanishi edi. Bu mavzu haqida yana aytadiganlarimiz bor, biroq 1844-yildagi isyon 1863-yildagi isyonning timsoli bo‘lib, soxta dasturxon yaratilgan nuqtani belgilaydi.

Aqlsiz bokira qizlar boshdan kechiradigan qo‘rquv — dono bokira qizlar qayta tiriltirilib, oyoqlari ustida turganlarida tasvirlangan qo‘rquvdir. O‘shanda 2020-yil 18-iyuldagi ko‘ngilsizlikdan ortga qaytish uchun juda kech bo‘ladi, va undan keyin sodir bo‘ladigan navbatdagi hodisa — yakshanba qonuni vaqtida yuz beradigan osmon sari ko‘tarilishdir. Aynan o‘shanda ulkan zilzila yuz beradi.

> Va o‘sha soatning o‘zida katta zilzila yuz berdi, va shaharning o‘ndan bir qismi qulab tushdi, va zilzilada yetti ming kishi halok bo‘ldi; qolganlari esa dahshatga tushib, osmonning Xudosiga ulug‘vorlik berdilar. Ikkinchi voy o‘tib ketdi; va mana, uchinchi voy tez orada keladi. Vahiy 11:13, 14.

Vahiy kitobining o‘n birinchi bobi shuni ko‘rsatadiki, Fransuz inqilobi davrida shaharning o‘ndan bir qismi quladi va o‘sha tarixda Sado‘m hamda Misr sifatida tasvirlangan, ikki bashoratli shoxdan tashkil topgan Fransiya xalqi ag‘darildi. Fransiyaning ikki shoxi Amerika Qo‘shma Shtatlarining ikki shoxining timsolidir.

Fransiya bashoratan Doniyorning yettinchi bobida butparast Rimni ifodalovchi o‘nta shohlikdan biri edi; shuning uchun shohlikning (shaharning) o‘ndan bir qismi quladi. Darhaqiqat, Doniyorning yettinchi bobidagi, oxir-oqibat 538-yilda papalikni yer yuzining taxtiga o‘tqazgan o‘sha o‘nta shox ichida, Fransiya papalikni qaror toptirgan bosh shohlik edi. Doniyorning yettinchi bobidagi o‘nta qudratdan biri sifatida Fransiya Vahiyning o‘n uchinchi bobidagi ikki shoxli yer hayvonining rolini timsollaydi. Amerika Qo‘shma Shtatlari oxirida papalik uchun xuddi Fransiya boshida qilgan ishni amalga oshiradi. Amerika Qo‘shma Shtatlari Birlashgan Millatlar Tashkilotini ifodalovchi o‘nta podshohning bosh qudratidir va u yakshanba qonuni zilzilasida qulaydi. Bu oyatlarga keyingi maqolada yanada to‘liqroq to‘xtalamiz.

Ushbu maqolaning asosiy masalalaridan biri shundan iboratki, u Xudoning xalqini oyoqqa turg‘izadigan xabardir, chunki ularni oyoqqa turg‘izadigan Tasalli Beruvchi moyni ifodalaydi; bu moy esa nafaqat Muqaddas Ruhni, balki Xudo O‘z xalqiga yuboradigan xabarlarni ham ifodalaydi. Vahiy kitobining o‘n birinchi bobidagi Muso va Ilyosni oyoqqa turg‘izadigan xabar, Yeremiyoga berilgan va’da bilan ham ifodalangan.

> Shuning uchun Egamiz shunday deydi: “Agar sen qaytsang, Men seni yana tiklayman, va sen Mening huzurimda turasan; agar sen qimmatlisini razildan ajratib olsang, Mening og‘zim kabi bo‘lasan; ular senga qaytsinlar, ammo sen ularga qaytma. Va Men seni bu xalq uchun mustahkam mis devor qilaman; ular senga qarshi jang qiladilar, ammo seni yenga olmaydilar; chunki Men seni qutqarish va xalos etish uchun sen bilanman, — deydi Egamiz. Va Men seni yovuzlarning qo‘lidan qutqaraman, va dahshatlilarning qo‘lidan xalos qilaman.” Yeremiyo 15:19–21.

Ishayo ham xuddi shunday da’vatni qilgan edi: “Chunki Egamiz Rabbiy, Isroilning Muqaddasi shunday deydi: qaytish va orom topishda najot topursizlar.” Ishayo yana “qaytish” masaldagi kutish vaqti bilan bog‘liq ekanini qo‘shimcha qilib, shunday yozgan edi: “Shuning uchun Egamiz sizlarga marhamat ko‘rsatmoq uchun kutadi, va shuning uchun sizlarga rahm qilmoq uchun ulug‘lanadi; chunki Egamiz adolat Xudosidir; Uni kutadiganlarning hammasi baxtlidir.”

Yeremiyo ta’kidlaganidek, Xudoning “og‘zi” bo‘lish sharafi — Qo‘shma Shtatlar “ajdaho kabi gapiradigan” vaqtda Xudo nomidan so‘zlash sharafidir. O‘sha paytda Xudoning xalqi tomonidan aytiladigan so‘zlar papalikdagi yirtqichning tamg‘asiga qarshi ogohlantirish bo‘ladi. O‘sha ulug‘vor harakatda ishtirok etish bizdan qaytishimizni talab qiladi.

> “Agar sen qaytsang, ey Isroil, — deydi Egamiz, — Menga qayt; va agar jirkanch narsalaringni ko‘z o‘ngimdan olib tashlasang, sarson bo‘lib ketmassan. Va sen: “Egamiz tirikdir”, deb haqiqatda, hukmda va adolatda qasam icharsan; xalqlar esa Unda o‘zlarini muborak deb bilurlar, va Unda faxrlanurlar. Zero Egamiz Yahudo erkaklariga va Quddus aholisiga shunday deydi: Haydalmagan yeringizni haydang, tikanlar orasiga urug‘ sochmang. Egamiz uchun sunnat qilininglar, yuragingizning sunnat terisini olib tashlanglar, ey Yahudo erkaklari va Quddus aholisi; toki g‘azabim olov kabi chiqib, qilmishlaringizning yovuzligi sababli yonib ketmasin, uni hech kim o‘chira olmasin. Yahudoda e’lon qilinglar, Quddusda bildirib aytinglar; va shunday denglar: Yurt bo‘ylab karnay chalinglar; hayqirib, birga to‘planglar va denglar: Yig‘ilinglar, mustahkam shaharlarga kiraylik. Sion tomon bayroq ko‘taringlar; chekininglar, to‘xtamanglar; chunki Men shimoldan falokat va ulkan vayronagarchilik keltiraman. Arslon o‘z changalzorlari orasidan chiqdi, xalqlarning halokchisi yo‘lga tushdi; u o‘z joyidan yeringni huvillab qoldirish uchun chiqdi; shaharlaring xarobaga aylantiriladi, aholisisiz qoladi. Yeremiyo 4:1–7.”

> Ammo Egamizning Ruhi Gideonning ustiga tushdi, va u karnay chaldi; shunda Abiyezer uning ortidan yig‘ildi. Va u butun Manashe bo‘ylab xabarchilar yubordi; ular ham uning ortidan yig‘ildilar; va u Osherga, Zabullunga hamda Naftaliga xabarchilar yubordi; va ular ularga qarshi chiqib keldilar. Hakamlar 6:34, 35.

Back to Articles