Article

# Doniyor kitobi — Yetmish oltinchi raqam

Muhrlari ochilgan bashoratlar: 1856-yilda nurining rad etilishi va uning oqibatlari

Author

Jeff Pippenger

Published

February 9, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

1856-yilda “yetti vaqt” haqidagi nur muhrdan yechildi va 1863-yilga kelib o‘sha nur rad etildi. Yahudodan bo‘lgan payg‘ambar bu nurni yovuz shoh Yorubomga olib keldi, ammo Yorubom nurni rad etdi. Ishayo xuddi shu nurni yovuz shoh Oxozga olib keldi, va u ham uni rad etdi. Shilo‘ax hovuzi bilan bog‘liq nurni rad etganlari uchun, Yorubomning ham (shimoliy), Oxozning ham (janubiy) shohliklari miloddan avvalgi 723 va 677-yillarda tegishlicha shimoldan kelgan bir shoh tomonidan asirlikka olib ketildi.

Muso Horunning isyonida; Ishayo Ahaz bilan va Yeremiyo boshqa podshohlar bilan birga so‘nggi kunlardagi isyonda nur xabarchilarini ifoda etayotganlarning barchasini ifoda etgan Millerchilar tarixidagi sodiqlarni ifoda etdilar. 1863-yildagi so‘nggi kunlarning “birinchi” inqirozi va Vahiy kitobining o‘n birinchi bobidagi “buyuk zilzila”ning (yaqin oradagi yakshanba qonuni) so‘nggi kunlardagi “oxirgi” inqirozi ana shu barcha payg‘ambarlik yo‘llari orqali ifoda etilgan. Yahudodan chiqqan payg‘ambar o‘z mas’uliyatidan ortga qaytgan bir payg‘ambarni ifoda etadi va oxir-oqibat murtad Protestantizm bilan bir qabrga dafn etiladi. Uning o‘limi va dafn etilishi Baytildagi yolg‘on payg‘ambarning taomini yeyish va ichimligini ichishni tanlaganiga javoban sodir bo‘ldi.

Yakshanba qonuni vaqtida papalik (Ossuriya shohi) tomonidan yengib o‘tilish hukmi — bu Yeribom va Oxozning shimoliy hamda janubiy shohliklarining tarqatib yuborilishi orqali oldindan timsollangan edi — Yahudo payg‘ambarining qismatiga mos keladi, chunki u “arslon” bilan “eshak” orasida o‘ldi. “Arslon” Bobilning timsolidir, oxirgi kunlarda esa u papalikdir.

> U non yeb, ichib bo‘lgach va ichimlik ichgach, o‘zi qaytarib olib kelgan payg‘ambar uchun eshakni egarladi. U jo‘nab ketgach esa, yo‘lda unga bir sher duch kelib, uni o‘ldirdi; va uning jasadi yo‘lga tashlab qo‘yildi, eshak uning yonida turardi, sher ham jasad yonida turardi. Va mana, yo‘ldan o‘tib ketayotgan odamlar yo‘lga tashlab qo‘yilgan jasadni ham, jasad yonida turgan sherni ham ko‘rdilar; so‘ng borib, keksa payg‘ambar yashaydigan shaharda bu haqda aytdilar. Uni yo‘ldan qaytarib olib kelgan payg‘ambar bu xabarni eshitgach, dedi: “Bu Egamizning kalomiga itoatsizlik qilgan Xudoning odami ekan; shu sababli Egamiz uni sherga topshirdi, sher esa Egamiz unga aytgan kalomga muvofiq uni parchalab o‘ldirdi”. So‘ng u o‘g‘illariga: “Menga eshakni egarlang”, dedi. Ular esa egarladilar. Va u borib, uning jasadini yo‘lga tashlab qo‘yilgan holda, eshak bilan sher esa jasad yonida turgan holda topdi; sher jasadni yemagan, eshakni ham parchalab tashlamagan edi. Shunda payg‘ambar Xudoning odami jasadini ko‘tarib, eshakka ortdi va uni qaytarib olib keldi; va keksa payg‘ambar motam tutish va uni dafn etish uchun shaharga keldi. U uning jasadini o‘z qabriga qo‘ydi; va ular uning ustidan: “Voy, ey birodarim!” deb motam tutdilar. Uni dafn qilgach esa, u o‘g‘illariga dedi: “Men o‘lgach, meni Xudoning odami dafn etilgan qabrga dafn qilinglar; suyaklarimni uning suyaklari yoniga qo‘yinglar. Chunki u Egamizning kalomi bilan Baytildagi qurbongohga qarshi va Samariya shaharlaridagi barcha sajdagohlar uylariga qarshi aytib faryod qilgan so‘z albatta amalga oshadi”. 1 Shohlar 13:11–32.

Yahudolik payg‘ambari ikki ramz orasida vafot etdi. Arslon Bobilning ramzidir, va oxirgi kunlardagi zamonaviy Bobil — Doniyor kitobining o‘n birinchi bobi, qirq beshinchi oyatida hech kim yordam bermagan holda o‘z nihoyasiga yetadigan Shimol Shohidir. Uning hokimiyatining belgisi quyoshga sajda qilishdir; bu to‘rtinchi jirkanchlik bo‘lib, Hizqiyo kitobining sakkizinchi bobida Laodikeya Adventizmining to‘rtinchi avlodi quyoshga ta’zim qilayotgan holda tasvirlanadi. Millerning tushida unga nafaqat javohirlar sochilib ketib, usti berkitilgani, balki Muqaddas Kitobni ifodalagan sandiqning o‘zi ham parchalab tashlangani ko‘rsatildi.

Adventizmning uchinchi avlodida Muqaddas Kitobning shunday ataluvchi zamonaviy tarjimalaridan foydalanishni joriy etish ishi Adventizm rahbariyati tomonidan ilgari surildi. O‘sha shunday ataluvchi zamonaviy tarjimalar gunoh odami ilohiyotchilari va murtad protestantizm tomonidan targ‘ib qilinadigan buzilgan qo‘lyozmalar majmuasidan kelib chiqqan edi. Millerning tobuti buzilmagan qo‘lyozmalardan tarjima qilingan King James Version edi.

Laodikiyalik Adventizmning to‘rtinchi avlodiga kelib, jamoat Rim cherkovi va uning qizlaridan iborat bo‘lgan Butunjahon Cherkovlar Kengashiga, ya’ni bir konfederatsiyaga qo‘shilgan edi. Adventizm yillar davomida, uxlab yotgan podasining manfaati uchun, Butunjahon Cherkovlar Kengashida ular shunchaki “kuzatuvchilar” ekanini da’vo qilib keldi, to yovuz konfederatsiyaning nizomlari “kuzatuvchi” maqomi to‘liq ovoz berish huquqiga ega a’zoni anglatishini fosh etguncha!

To‘rtinchi avlodlarida ular “gunoh odami”ga ikki marta oltin medal taqdim etdilar. Medallardan kamida bittasiga Masihning Ikkinchi Kelishi haqidagi katolik tushunchasi tushirilgan bo‘lib, unda Iso qaytib kelganida oyog‘ini yerga qo‘yayotgani tasvirlangan edi; unda, shuningdek, Masih ortida katoliklarga xos quyosh-nimb hamda to‘rtinchi amrning katolikcha qisqartirilgan shakli mavjud bo‘lib, unda shunchaki: “Shabbat kunini esla”, deb yozilgan edi. Sud jarayonida (bu huquqiy bayonotdir) General Konferensiya Prezidenti guvohlik berib, Yettinchi kun Adventistlari jamoati ilgari papalikni daxriyol deb ishonganini, ammo uning jamoati bu e’tiqodni allaqachon “tarixiy axlat uyumi”ga topshirib yuborganini aytdi.

To‘rtinchi jirkanchlik (avlod) shundaki, Quddus jamoatining yigirma besh rahbari quyoshga sajda qiladi. Bosqichma-bosqich avj olib borgan jirkanchliklar kirish joyiga o‘rnatilgan rashk timsolidan boshlanib, bu boshlanishni belgilagan edi. Yahudodan bo‘lgan payg‘ambar oxir-oqibat murtad protestantizm bilan birga dafn etiladi, va sher (Bobil) uni o‘ldiradi, chunki u murtad protestantizmning metodologiyasiga qaytib ketgan edi; shu sababli u vahiy/qo‘rishni aynan Rim o‘rnatishini anglay olmaydi, va gunoh odami timsoli tomonidan o‘rnatilgan vahiy/qo‘rish bo‘lmagan joyda, oxir-oqibat gunoh odamining tomonida qolib ketasiz.

> “So‘z haqidagi tushunchasida adashadiganlar, ya’ni dajjolning ma’nosini ko‘ra olmaydiganlar, shubhasiz o‘zlarini dajjol tomoniga qo‘yadilar.” Kress Collection, 105.

Yahudiyalik payg‘ambar Baytildagi yolg‘onchi payg‘ambar bilan birga dafn qilindi; o‘sha yolg‘onchi uni o‘zining “birodari” deb atagan edi, va u ikki ramz orasida o‘lik holda topildi. “Sher” uning dajjolni anglay olmaganini ifodaladi, “eshak” esa Islomning ramzidir. Laodikiya Adventizmi allaqachon 2001-yil 11-sentabr voqealari haqidagi sukuti orqali uchinchi Voyning Islom mavzusi Yarim tun faryodi, ya’ni so‘nggi yomg‘ir xabari ekanini tan olmasligini namoyon etgan. So‘nggi yomg‘ir xabarini tan olmaslik — o‘limdir! So‘nggi yomg‘ir 2001-yil 11-sentabrda, Vahiy kitobining o‘n sakkizinchi bobidagi qudratli farishta tushganida, Nyu-York shahrining ulkan binolari qulatilgan paytda boshlandi. “Yomg‘ir” — bu xabardir, va uni qabul qilish uchun bu xabar tan olinishi lozim.

> “Biz keyingi yomg‘irni kutib turmasligimiz kerak. U bizning ustimizga yog‘ayotgan inoyatning shabnami va yomg‘irlarini tan olib, ularni qabul qiladiganlarning barchasiga kelmoqda. Biz nurning parchalarini yig‘ib olganimizda, O‘ziga ishonishimizni istaydigan Xudoning muqarrar marhamatlarini qadrlaganimizda, har bir va’da bajo bo‘ladi. [Ishayo 61:11 iqtibos qilingan.] Butun yer yuzi Xudoning ulug‘vorligi bilan to‘ldirilishi kerak.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, 7-jild, 984.

“Butun yer yuzi” 2001-yil 11-sentabrda nima yuz berganini biladi, biroq o‘sha yerda boshlanib, oxir-oqibat butun yer yuzini Xudoning ulug‘vorligi bilan yoritadigan xabarni qabul qilish uchun, bu xabar tanib olinishi kerak. “Tanib olish” so‘zi “bilimning e’tirofi bilan bo‘ladimi yoki bo‘lmaydimi, biror narsa haqidagi bilimni yodga tushirish yoki qayta tiklash” degan ma’noni anglatadi. “Biz uzoqdagi bir kishini tanib olamiz, qachonki uni avval ko‘rganimizni yoki ilgari taniganimizni esga olsak. Biz uning qiyofasini yoki ovozini tanib olamiz.” Webster’s 1828 Dictionary.

Laodikeyadagi Adventist 2001-yil 11-sentyabrda kelgan keyingi yomg‘ir xabarini faqat shundagina taniy oladiki, agar u ilohiy qudratning ayni shu namoyonini ilgari ham ko‘rganini tan olsa. 1840-yil 11-avgustda Vahiy kitobining o‘ninchi bobidagi qudratli farishta nozil bo‘ldi, o‘shanda Islomning ikkinchi Voy bashorati amalga oshgan edi. Bu tarix 2001-yil 11-sentyabrda mukammal tarzda takrorlandi: o‘shanda Islomning uchinchi Voy bashorati amalga oshganida, Vahiy kitobining o‘n sakkizinchi bobidagi qudratli farishta nozil bo‘ldi; uchinchi Voydagi Islomni tan olmaslik esa, zamonaviy Bobilning sheridan keladigan o‘limga yovvoyi Arab eshagi tomonidan olib borilishdir.

Muhrlangan kitobni o‘qiy olmaydigan Efrayimning mastlari Millerchilar tarixining takrorlanishini ko‘ra olmaydilar, chunki bu tan olish “qator ustiga qator” bo‘lgan keyingi yomg‘ir metodologiyasiga asoslanadi. Xudoning qudrati namoyon bo‘lishining Millerchilar tarixidagi tajassumi oxirgi kunlarda takrorlanadi, degan tushuncha murtad protestantizm va katolitsizm metodologiyasi bilan asoslab bo‘lmaydi.

> “Uchinchi farishtaning xabari e’loni bilan birlashadigan farishta butun yer yuzini o‘zining ulug‘vorligi bilan yoritishi kerak. Bu yerda butun dunyo miqyosidagi qamrovga va misli ko‘rilmagan qudratga ega ish oldindan aytilgan. 1840–44-yillardagi advent harakati Xudoning qudratining ulug‘vor namoyoni bo‘ldi; birinchi farishtaning xabari dunyodagi har bir missionerlik maskaniga yetkazildi, va ayrim mamlakatlarda o‘n oltinchi asrdagi Islohotdan beri biror yurt ko‘rgan eng buyuk diniy qiziqish kuzatildi; ammo bularning barchasidan uchinchi farishtaning so‘nggi ogohlantirishi ostidagi qudratli harakat oshib ketadi.” The Great Controversy, 611.

Zamonaviy Isroilning ko‘r yo‘lboshchilari o‘z metodologiyalari tufayli, avvalgi yillarda bo‘lgani kabi, oxirgi kunlarda ham Xudoning qudrati namoyon bo‘lishining takrori bo‘lishi haqidagi haqiqatni rad etishga majburdirlar.

> “Bu yerda biz jamoat — Rabbiyning muqaddas maskani — Xudoning g‘azabi zarbasini birinchi bo‘lib his qilganini ko‘ramiz. Qadimgi erkaklar, ya’ni Xudo ularga buyuk nur bergan va xalqning ruhiy manfaatlari qo‘riqchilari sifatida turib kelganlar, o‘zlariga ishonib topshirilgan omonatga xiyonat qildilar. Ular shunday mavqeni egalladilarki, go‘yo biz avvalgi kunlardagidek mo‘jizalarni ham, Xudo qudratining yaqqol namoyon bo‘lishini ham kutmasligimiz kerak. Zamonlar o‘zgargan. Bu so‘zlar ularning imonsizligini mustahkamlaydi, va ular aytadilar: Rabbiy na yaxshilik qiladi, na yomonlik qiladi. U O‘z xalqini hukm bilan jazolash uchun haddan tashqari rahm-shafqatlidir. Shunday qilib, “Tinchlik va xotirjamlik” — Xudoning xalqiga ularning gunohlarini va Yoqub xonadoniga ularning ma’siyatlarini ko‘rsatish uchun endi hech qachon karnay kabi ovozini ko‘tarmaydigan kishilarning hayqirig‘idir. Hurmaydigan bu soqov itlar haqoratlangan Xudoning adolatli qasosini his qiladiganlarning o‘zidir. Erkaklar, qizlar va yosh bolalar — barchasi birga halok bo‘ladi.” Guvohliklar, 5-jild, 211.

Quddusning ilmsizlarini boshqaradigan ilmli kishilarning Laodikiyaga xos ko‘rligi keyingi yomg‘irni taniy olmaydi, chunki ular nafaqat Muqaddas Kitobga oid buzuq metodologiyani qo‘llaydilar, balki ularning soxta mulohazalari chiqaradigan xulosalar ularni shunday bir holatga qo‘yadiki, buning oqibatida ular Xudoning qudratining ilgarigi asrlardagi kabi kelajakdagi har qanday namoyon bo‘lishini inkor etadilar. Holbuki, Malaki 3 Ahdning Elchisi Levi o‘g‘illarini poklaganida, nazr qadimgi kunlardagidek bo‘lishini ko‘rsatadi.

> “Haqiqiy Shohid shunday deydi: «Sening ishlaringni bilaman». «Tavba qil va avvalgi ishlarni qil». Bu — haqiqiy sinov, Xudoning Ruhi qalbda ishlab, sizni O‘zining sevgisi bilan singdirayotganining dalilidir. «Men tezda oldingga kelaman va agar tavba qilmasang, shamdoningni o‘z joyidan olib qo‘yaman». Jamoat xuddi hosilsiz daraxtga o‘xshaydi; u shudringni, yomg‘irni va quyosh nurini qabul qilib, mo‘l hosil berishi kerak edi, ammo ilohiy qidiruv unda barglardan boshqa hech narsani topmaydi. Jamoatlarimiz uchun naqadar jiddiy o‘y! Haqiqatan ham, har bir shaxs uchun naqadar jiddiy! Xudoning sabr-toqati va bardoshi hayratlanarlidir; ammo «agar tavba qilmasang», u tugaydi; jamoatlar, muassasalarimiz zaiflikdan yana zaiflikka, sovuq rasmiyatchilikdan o‘liklikka boradi, shu orada ular: «Men boyman, boyib ketganman va hech narsaga muhtoj emasman», deb aytadilar. Haqiqiy Shohid shunday deydi: «Va o‘zingning baxtsiz, ayanchli, kambag‘al, ko‘r va yalang‘och ekaningni bilmaysan». Ular o‘z holatlarini hech qachon ravshan ko‘ra oladilarmi?

> “Jamoatlarda Xudoning qudratining ajoyib bir namoyoni bo‘lishi kerak, ammo bu namoyon Rabbiy oldida o‘zlarini past tutmagan, e’tirof va tavba orqali yurak eshigini ochmaganlar ustiga ta’sir etmaydi. Yer yuzini Xudoning ulug‘vorligi bilan yoritadigan o‘sha qudratning namoyonida ular, o‘z ko‘rliklarida, faqat xavfli deb o‘ylaydigan bir narsani, qo‘rquvlarini qo‘zg‘atadigan bir narsani ko‘radilar va unga qarshi turish uchun o‘zlarini mahkam tutadilar. Rabbiy ularning tasavvurlari va kutishlariga muvofiq ish ko‘rmagani uchun ular bu ishga qarshi chiqadilar. “Nega, — deydilar ular, — biz shuncha yillar bu ishda bo‘lgan ekanmiz, Xudoning Ruhini bilmasligimiz kerak?” — Chunki ular Xudoning xabarlaridagi ogohlantirishlar va iltijolarga javob bermadilar, balki qaysarlik bilan: “Men boyman, boylikka to‘lganman va hech narsaga muhtoj emasman”, dedilar. Iste’dod va uzoq yillik tajriba, agar insonlar o‘zlarini Solihlik Quyoshining porloq nurlari ostiga qo‘ymasa hamda Muqaddas Ruh in’om etishi orqali chaqirilmasa, tanlanmasa va tayyorlanmasa, ularni nur kanallariga aylantirmaydi. Muqaddas narsalar bilan muomala qiladigan insonlar Xudoning qudratli qo‘li ostida o‘zlarini past tutganlarida, Rabbiy ularni yuksaltiradi. U ularni farosatli insonlar — O‘z Ruhining inoyatiga boy insonlar qiladi. Ularning kuchli, xudbin xarakter xususiyatlari, ularning o‘jarligi dunyoning Nuri yog‘dirayotgan nurda ayon bo‘ladi. “Men huzuringga tez kelaman va agar tavba qilmasang, shamdoningni o‘z joyidan olib tashlayman.” Agar siz Rabbiy izlasangiz butun qalbingiz bilan, U sizga topiladi.” Review and Herald, 1890-yil 23-dekabr.

Yahudiyalik payg‘ambarning o‘limi zamonaviy Bobilning “arsloni” tomonidan ham ifodalanadi; bu bashoratli tarix manzarasini belgilab beruvchi bashoratli timsoldir; shuningdek, “eshak” tomonidan ham ifodalanadi. Muqaddas Yozuvlarda Islomga ilk ishora Ismoil “yovvoyi odam” sifatida tanishtirilgan paytda uchraydi.

> U yovvoyi odam bo‘ladi; uning qo‘li har bir kishiga qarshi bo‘ladi, va har bir kishining qo‘li unga qarshi bo‘ladi; va u barcha birodarlarining huzurida yashaydi. Ibtido 16:12.

Muqaddas Yozuvlardagi birinchi bor tilga olish qoidasi shuni ko‘rsatadiki, timsolning barcha xususiyatlari aynan o‘sha joyning o‘zida mujassam bo‘ladi, chunki Xudoning Kalomi bir urug‘dir, urug‘ esa butun o‘simlikni kamolga yetkazish uchun zarur bo‘lgan barcha DNKni o‘zida saqlaydi. “Yovvoyi odam” deb tarjima qilingan so‘z “yovvoyi Arab eshagi” ma’nosini bildiradigan so‘zdir. Haqiqat Muqaddas Yozuvlarida “eshak” Islomning timsollaridan biridir.

O‘ttiz yettinchi bobdagi Hizqiyoning, o‘lik suyaklarni ular turgan joyida hayotga keltirib, ularni qudratli bir lashkar sifatida oyoqqa turg‘izadigan xabari, uchinchi Vohning Islom haqidagi xabaridir; va o‘sha xabar oxirgi kunlarning Yarim tun faryodi xabaridir. Opa Uayt bevosita shuni o‘rgatadiki, Masihning Quddusga tantanali kirishi Yarim tun faryodi xabarini ifodalagan.

> “Yarim tungi faryod shunchalik bahs-munozara orqali yoyilmadi, garchi Muqaddas Yozuvdan keltirilgan dalillar ravshan va qat’iy bo‘lsa-da. U bilan birga qalbni harakatga keltiradigan majburlovchi bir qudrat bor edi. Hech qanday shubha ham, hech qanday savol ham yo‘q edi. Masihning Quddusga tantanali kirib kelishi munosabati bilan, bayramni saqlash uchun yurtning har tomonidan to‘plangan xalq Zaytun tog‘iga oqib keldi, va ular Isoga hamrohlik qilayotgan olomonga qo‘shilganlarida, o‘sha soatning ilhomidan bahramand bo‘lib, ‘Egamiz nomi bilan kelayotgan muborakdir!’ degan nido yanada kuchayishiga yordam berdilar. [Matthew 21:9.] Xuddi shunday tarzda Adventist yig‘inlariga oqib kelgan imonsizlar — ba’zilari qiziqishdan, ba’zilari esa shunchaki masxara qilish uchun — ‘Mana, Kuyov kelmoqda!’ degan xabarga hamroh bo‘lgan ishontiruvchi qudratni his etdilar.” Spirit of Prophecy, volume 4, 250.

Iso Masihning Vahiyi oxirgi kunlarda muhri ochiladigan yakuniy xabardir va u uchinchi Voyning Islomini o‘z ichiga oladi. Muhri ochiladigan xabar bo‘lgan Masih Quddusga kirganida va shu tariqa oxirgi kunlardagi Yarim tun nidosining timsoli bo‘lganida, U “eshak”da olib kirildi (Uning xabari olib kirildi). Masihning solihligi haqidagi yakuniy xabar Islom tomonidan olib yuriladi.

Islom yovvoyi odam bo‘lgan, shundaydir va shunday bo‘lib qoladi; bu yovvoyi arab eshagi timsolida ifodalangan. Ko‘rishni istagan har qanday kishi (va ko‘rishni istamaydiganlar ko‘p) hozir Islom tomonidan olib borilayotgan urushning yovvoyi telbalik ekanini osongina “anglab olishi” mumkin. Oxiratda qandaydir buyuk jinsiy mukofot bo‘lishiga ishonib, o‘z joniga qasd qilishga tayyorlik — shaytoniy telbalikdir. Islom haqidagi ilk zikr Islomning yovvoyi odam bo‘lishini ko‘rsatgan edi.

Islomning urushi butun insoniyatni uchinchi Voyning tobora kuchayib borayotgan urushiga qarshi jang qilish uchun birlashtiradi. Islom — bir dunyo hukumatini joriy etishning bashoratli mantiqidir, va globalistlar Ikkinchi jahon urushidan keyin yahudiylarni ataylab Isroil yurtiga qaytarganliklarini, toki Islomning yahudiylarga bo‘lgan qadimiy nafratidan Uchinchi jahon urushini boshlab yuborish uchun foydalanishlari mumkin bo‘lsin, deb ta’lim beradilar. Globalistlar bir dunyo hukumatini barpo etish uchun ularga Uchinchi jahon urushi zarur bo‘lishiga ishonadilar va buni o‘nlab yillar davomida o‘rgatib kelganlar. Globalistlarning o‘z so‘zlari bilan ifodalangan buzilgan niyatlari Islomning Muqaddas Kitobdagi roliga mos keladi.

Ehtimol, Ismoilning payg‘ambarlik DNKsining eng jiddiy qismi — u ilk bor tilga olingan oyatda — shundan iboratki, uning ruhi, ya’ni “yovvoyi odam”ning ruhi, “barcha aka-ukalari huzurida yashaydi.” Uchinchi Voyda faqat radikal Islomning ayrim mazhablarigina ishtirok etadi, degan tasavvur Xudoning Kalomiga mos kelmaydi. Har bir diniy e’tiqodda bir necha yomon unsurlar bo‘ladi, musulmon dinining aksariyati esa tinchliksevar fuqarolardan iborat, degan keng tarqalgan siyosiy jihatdan to‘g‘ri qarash na ularning o‘z muqaddas kitobiga, na Muqaddas Kitobga muvofiq keladi.

Qur’on shuni o‘rgatadiki, Allohning har bir izdoshining vazifasi butun dunyoni Shariat qonuniga muvofiq holga keltirishdir, va Ibtido kitobida Islom haqidagi ilk zikr Ismoilning “yovvoyi odam” ruhi Islomning har bir izdoshida bo‘lishini ko‘rsatadi. Qur’on, xuddi katolitsizm singari, o‘z tarafdorlariga, aholiga o‘z diniy hukmronligini majburan o‘rnatish qobiliyatiga hali ega bo‘lmagan hududlarda yashaganlarida, odob-axloqli ko‘rinishga taqlid qilishni bevosita o‘rgatadi.

Yahudodan bo‘lgan payg‘ambar Yeroboam bilan uning shohligi ilk bor barpo etilganida yuzma-yuz keldi. Murtad Protestantizm 1844 yilda boshlandi va u darhol Eng Muqaddas Joyga kirib, Xudoning qonunini, jumladan yettinchi kun — Shabbatni kashf etgan Milleriy Adventizm tomonidan qarshilandi. Milleriy Adventizmga, Yeremiyo orqali ifodalanganidek, Xudoga qaytish, ammo hech qachon “masxarachilar yig‘iniga” qaytmaslik aytildi. Yahudodan bo‘lgan payg‘ambarga o‘zi kelgan yo‘ldan qaytmaslik, Baytildagi yolg‘onchi payg‘ambarning taomini yemaslik va ichimligini ichmaslik buyurildi, biroq u shunday qildi. Yahudodan bo‘lgan payg‘ambarning o‘limi ramziy tarzda papalik va Islomni ifodalagan ikki timsol orasiga joylashtirildi. Laodikiyalik Adventizm bu ikki haqiqatni ko‘ra olmaydi, chunki 1863 yilda ular o‘zlarining ruhiy ko‘zlarini o‘zlari o‘yib oldilar va Adventizmning asoslarini soxta tangalar va javohirlar hamda murtad Protestantizm va Katolitsizm metodologiyasi bilan barpo etish uchun Uilyam Miller qo‘llagan javohirlar va metodologiyani yopib qo‘yish jarayonini boshladilar.

“Kir cho‘tka ushlagan Inson” hozir O‘z polini supurmoqda, gavharlarni qayta tiklab, ularni Millerga uning stoliga qo‘yishi uchun bermoqda, biroq Adventizm 1844-yilda U tomonidan O‘z xalqi sifatida ko‘tarilgan qoldiq xalq aynan o‘zlari ekaniga bo‘lgan e’tiqod tufayli ko‘r bo‘lib qolgan.

> O‘z ichingizda: “Bizning otamiz Ibrohimdir”, deb aytishni xayolingizga ham keltirmanglar; chunki sizlarga aytamanki, Xudo mana shu toshlardan ham Ibrohimga farzandlar tiklashga qodirdir. Endi esa bolta daraxtlarning ildiziga qo‘yilgandir; shuning uchun yaxshi meva bermaydigan har bir daraxt kesib tashlanib, olovga tashlanadi. Men sizlarni tavba uchun suv bilan cho‘mdiraman; ammo mendan keyin kelayotgan Zot mendan qudratlidir, Uning poyabzalini ko‘tarishga ham men loyiq emasman; U sizlarni Muqaddas Ruh va olov bilan cho‘mdiradi. Uning sovurguvi qo‘lidadir, va U xirmonini batamom tozalab, bug‘doyini omboriga yig‘adi; somonni esa o‘chmas olovda kuydiradi. Matto 3:9–12.

Laodikeyalik Adventizm, tavba qilishi mumkin bo‘lgan ayrim shaxslardan tashqari, Rabbiyning og‘zidan qusib tashlanadi. Laodikeyalik Adventizm Millerning xabarini rad etgan avvalgi ahd xalqi dafn etilgan o‘sha qabrga ko‘milishi kerak, chunki ular endi bir yuz qirq to‘rt mingga nisbatan, shuningdek, avvalgi ahd xalqidir. 1863-yildagi isyon Yahudodan kelgan payg‘ambar orqali tasvirlangan bo‘lib, u shoh Yo‘shiyo haqida ham bir bashorat qoldirgan.

Biz bu tadqiqotni keyingi maqolada davom ettiramiz.

> “Dunyoga o‘xshab qolish o‘rniga, biz dunyodan tobora ko‘proq ajralib turadigan bo‘lishimiz kerak. Shayton Xudoning haqiqatiga qarshi mohirona sa’y-harakat qilishda jamoatlar bilan birlashgan va birlashishda davom etadi. Xudoning xalqi tomonidan dunyoga kirib borish uchun qilinadigan har bir ish zulmat kuchlarining qat’iy qarshiligini qo‘zg‘atadi. Dushmanning so‘nggi buyuk to‘qnashuvi nihoyatda qat’iy bo‘ladi. Bu zulmat kuchlari bilan nur kuchlari o‘rtasidagi oxirgi jang bo‘ladi. Xudoning har bir haqiqiy farzandi Masih tomonida mardona jang qiladi. Bu buyuk inqirozda o‘zlarini Xudo tomonidagidan ko‘ra ko‘proq dunyo tomonida bo‘lishga yo‘l qo‘yadiganlar, oxir-oqibat o‘zlarini butunlay dunyo tomoniga qo‘yadilar. Kalomni anglashda chalkashib qoladigan, masih dajjolining ma’nosini ko‘ra olmaydiganlar, albatta, dajjol tomonini egallaydilar. Hozir bizning dunyo bilan qorishib ketishimiz uchun vaqt yo‘q. Doniyor o‘z ulushi va o‘z o‘rnida turibdi. Doniyor va Yuhannoning bashoratlari tushunilishi kerak. Ular bir-birini sharhlaydi. Ular dunyoga har kim tushunishi lozim bo‘lgan haqiqatlarni beradi. Bu bashoratlar dunyoda guvohlik bo‘lishi kerak. Ular ushbu oxirgi kunlarda bajo bo‘lishi orqali o‘zlarini o‘zlari tushuntiradi.”

> “Egamiz dunyoni uning nohaqligi uchun jazolash arafasidadir. U ularga berilgan nur va haqiqatni rad etgan diniy jamoalarni jazolash arafasidadir. Birinchi, ikkinchi va uchinchi farishtalarning xabarlarini o‘zida birlashtirgan buyuk xabar dunyoga berilishi lozim. Bu bizning ishimizning bosh mazmuni bo‘lishi kerak. Masihga chin dildan ishonganlar Yahovaning qonuniga ochiqchasiga muvofiq bo‘ladilar. Shabbat Xudo bilan Uning xalqi o‘rtasidagi alomatdir, va biz Shabbatni saqlash orqali Xudoning qonuniga muvofiqligimizni ko‘zga ko‘rinarli qilishimiz kerak. U Xudoning tanlangan xalqi bilan dunyo o‘rtasidagi farqlovchi belgi bo‘lishi kerak. Xudoga sodiq bo‘lish katta ahamiyatga egadir. Bu sog‘liq islohotini ham o‘z ichiga oladi. Bu shuni anglatadiki, bizning taomimiz sodda bo‘lishi, hamma narsada mo‘‘tadil bo‘lishimiz kerak. Dasturxonlarda tez-tez ko‘rinadigan ovqatlarning ko‘p xilma-xilligi zarur emas, aksincha, nihoyatda zararlidir. Aql va tana eng yaxshi sog‘liq holatida saqlanishi kerak. Faqat Xudoni bilish va Undan qo‘rqish tarbiyasini olganlargina mas’uliyatli vazifalarga tanlanishlari kerak. Haqiqatda uzoq vaqt bo‘lgan bo‘lsalar-da, ammo solihlikning pok tamoyillari bilan yovuzlik tamoyillari o‘rtasini ajrata olmaydiganlar, adolat, rahm-shafqat va Xudoning sevgisi haqidagi tushunchasi xiralashganlar mas’uliyatdan ozod etilishlari kerak.”

> “Xudo O‘z xalqiga o‘rganishi lozim bo‘lgan muhim saboqlarga ega. Agar bu saboqlar ilgari o‘rganilganida, Uning ishi bugun shu holatda bo‘lmagan bo‘lur edi. Bir narsa albatta qilinishi kerak. Haqiqat, ularning noroziligiga duchor bo‘lishdan qo‘rqib, xizmatkorlardan yoki mas’ul lavozimlarda turgan kishilardan yashirilmasligi kerak. Muassasalarimiz bilan shunday kishilar bog‘langan bo‘lishi kerakki, ular muloyimlik va donolik bilan Xudoning butun maslahatini e’lon qilsinlar. Xudoning g‘azabi tanaviy xotirjamlik va naf evaziga Uning boshqaruviga nafrat bilan qaraganlar ustida alangalanmoqda. Ular ishning ravnaqini xavf ostiga qo‘ymoqdalar.”

> “Har bir soxta yo‘l — bu aldovdir, va agar u davom ettirilsa, oxir-oqibat halokat keltiradi. Shunday ekan, Egamiz soxta rejalarni saqlab qolayotganlarning halok bo‘lishiga yo‘l qo‘yadi. Aynan maqtov va xushomad sadolari eshitilayotgan pallada, to‘satdan halokat keladi. Boshqalarning sadoqatsizlik tufayli olgan tanbehlari haqida bilishlariga qaramay, nasihatdan yuz o‘giradiganlar bor. Bundaylar ikki karra aybdordirlar. Ular Egamizning irodasini bildilar, ammo uni bajarmadilar. Ularning jazosi ayblariga mutanosib bo‘ladi. Ular Egamizning kalomiga quloq solishni istamadilar.” Kress Collection, 105, 106.

Back to Articles