Article

# Doniyor kitobi — bir yuz sakson birinchi

Yarim Tun Faryodi va Rimning Bashoratdagi Roli: Doniyor Kitobida Oxirgi Kunlarning Ochildishi

Author

Jeff Pippenger

Published

April 11, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Doniyorning o‘n birinchi bobida bashoratning bir necha satrlari bor bo‘lib, ularning barchasi bobning so‘nggi olti oyati bilan uyg‘unlashadi. Oxirzamon davridagi 1989-yildan boshlab qirqinchi oyat tarixiga va qirq birinchi oyatdagi yakshanba qonunigacha mos keladigan qism, so‘nggi kunlargacha muhrlangan bashorat qismidir. Bu, sinov muddati yopilishidan sal oldin muhrdan ochiladigan Iso Masihning Vahiy kitobiga Doniyorning to‘ldiruvchi qismidir. Ikkinchi oyat Trampni — oxirgi respublikachi prezidentni, oxirgi Prezidentni, yettitadan bo‘lgan sakkizinchi Prezidentni — tanishtiradi; u 2015-yilda o‘z nomzodini e’lon qilganida globalistlarni qo‘zg‘ata boshlagan eng boy prezidentdir. O‘ninchi oyat 1989-yilni ko‘rsatadi, o‘n birinchi va o‘n ikkinchi oyatlar esa 2014-yilda boshlangan Ukraina urushini, Putinning g‘alabasi va undan keyingi halokatini ko‘rsatadi.

O‘n uchinchi oyatdan o‘n beshinchi oyatgacha bo‘lgan oyatlar qirqinchi oyatdagi uchta jangning uchinchisini tasvirlaydi; u 1989-yilda Sovet Ittifoqining qulashidan boshlanadi, so‘ngra Ukraina urushi keladi, undan keyin esa Panium jangi bo‘lib, u Qo‘shma Shtatlardagi murtad protestantizmning dunyo globalistlariga qarshi tashqi kurashini ifodalaydi.

Murtad protestantizm ustunlik qiladi va yaqinda joriy etiladigan yakshanba qonunida amalga oshiriladigan uch tomonlama ittifoqning ierarxik munosabatini o‘rnatadi. Mahluq — katolitsizm bo‘lib, u uch hokimiyatning boshidir; u Izabel va boshqa ko‘plab ramzlar orqali tasvirlanadi. U mahluq ustidan hukmronlik qiladigan va unga minib olgan fohishadir.

Soxta payg‘ambar — eri Axab orqali ifodalangan Amerika Qo‘shma Shtatlaridir; Axab ajdarning o‘n bo‘lakli shohligining boshidir. Miloddan avvalgi 200-yildagi Panium jangi globalizm bilan murtad Protestantizm o‘rtasidagi tashqi kurashning timsolidir. Ichki kurash esa miloddan avvalgi 167-yildagi qo‘zg‘olon bilan ifodalangan bo‘lib, undan keyin miloddan avvalgi 164-yilda Xannuka munosabati bilan yodga olinadigan ma’badning qayta bag‘ishlanishi sodir bo‘lgan; so‘ngra miloddan avvalgi 161-yildan 158-yilgacha bo‘lgan davr keladi, bu davr Amerika Qo‘shma Shtatlari “ittifoq” orqali ifodalanganidek, katoliklikning cherkov va davlat birligi qiyofasini tiklaydigan holatning timsolidir.

O‘n uchinchi oyatda Uriya Smit bizga shuni ma’lum qiladiki, Rofiya jangidan o‘n to‘rt yil o‘tgach, Ptolemey “me’yor bilmaslik va buzuqlik” oqibatida vafot etadi va uning o‘rniga o‘g‘li, o‘sha paytda to‘rt yoki besh yoshli bola bo‘lgan Ptolemey Epifanes taxtga o‘tiradi. “Antiox esa ayni o‘sha davrda o‘z saltanatidagi isyonni bostirib, sharqiy viloyatlarni bo‘ysundirib va itoatda mustahkamlab, yosh Epifanes Misr taxtiga chiqqan paytda har qanday yurish uchun bo‘sh edi.” Putinning qisqa muddatli g‘alabasi tugagach, Tramp Misrning yangi go‘dak podshohi bilan hisoblashishga tayyor bo‘ladi. Biroq u buni qilishidan avval, Qo‘shma Shtatlar ichida yuz bergan “bir isyonni bostirgan” bo‘ladi.

Trump saylanganida, u 1798-yildagi Chet elliklar va Ig‘vo to‘g‘risidagi qonunlar orqali oldindan timsollangan qonunlarni, fuqarolar urushiga javoban birinchi Respublikachi prezident qilganidek, “habeas corpus”ni to‘xtatib turish bilan birga amalga oshiradi. Uning xatti-harakatlari, shuningdek, prezident Grant Ku Klux Klan bilan shug‘ullanganida, F. D. Roosevelt Ikkinchi jahon urushi davrida yaponlar va boshqalarni qamoqqa tashlaganida, hamda so‘nggi George Bush Patriot Actni joriy etganida namoyon bo‘lgan xatti-harakatlar orqali ham oldindan timsollangan.

U, Seleuk singari, Qo‘shma Shtatlardagi isyonni bostiradi, so‘ngra nigohini Misrning “bola podshohi”ga qaratadi. Shunday qilish bilan u Makedoniyalik Filipp bilan ittifoq tuzadi, chunki Smit shunday qayd etadi: “Ayni paytda, Makedoniya podshohi Filipp Antiox bilan Ptolemeyning hukmronliklarini o‘zaro bo‘lib olish uchun ahd tuzdi; ularning har biri o‘ziga eng yaqin va eng qulay joylashgan qismlarni olishni ko‘zlagan edi. Mana, janub podshohiga qarshi bashoratni bajo keltirishga yetarli darajadagi bir ko‘tarilish shu edi va, shubhasiz, bashorat nazarda tutgan ayni voqealarning o‘zi edi.”

Tramp Rossiya masalasi va Putinning qulashidan kelib chiqqan oqibatlarni bartaraf etishning murakkabliklarini hal etish uchun NATO xalqlari (Birlashgan Millatlar Tashkiloti) bilan mustahkam ittifoq tuzadi. O‘sha paytda, o‘n to‘rtinchi oyatga va Smithning sharhiga ko‘ra, “yangi bir qudrat maydonga kiradi.” Papalik Rossiyani va uning yo‘ldoshlarini NATO hamda Amerika Qo‘shma Shtatlarining hokimiyatidan himoya qilish uchun aralashadi yoki Smithning sharhida keltirilganidek, “Rim so‘zladi; va tez orada Suriya hamda Makedoniya o‘z tushlarining manzarasiga o‘zgarish yaqinlashayotganini anglab yetdilar. Rimliklar Misrning yosh shohi foydasiga aralashdilar va u Antiox hamda Filip tomonidan rejalashtirilgan halokatdan himoya qilinishi kerak, degan qat’iy qarorga keldilar. Bu miloddan avvalgi 200-yil edi va Rimliklarning Suriya hamda Misr ishlariga ilk muhim aralashuvlaridan biri bo‘ldi.”

Shundan so‘ng, Tirning fohishasi bo‘lmish Rim o‘z qo‘shiqlarini kuylashni va yer yuzining shohlari bilan zino qilishni boshlaydi; oradan atigi ikki oyat o‘tib, o‘sha shohlar unga to‘la itoatga keladilar. Xuddi o‘sha vaqtda Panium jangi yuz berdi. Miloddan avvalgi 200-yil Tirning fohishasi kuylashni boshlaganini ko‘rsatadi, va u buni o‘zaro manfaatlari uchun bo‘lib olishga endigina kelishib olgan Qo‘shma Shtatlar va Birlashgan Millatlar Tashkilotidan Rossiyani himoya qilish munosabati bilan qiladi. Fohisha ularning har ikkisidan ustun keladi, biroq shundan keyin Panium “jangi” sodir bo‘ladi va Qo‘shma Shtatlar Birlashgan Millatlar Tashkiloti ustidan g‘alaba qiladi.

Ramziy ma’noda, o‘ttiz uch yil o‘tib, Modiyn qo‘zg‘oloni Qo‘shma Shtatlarda boshlanadi. Ramziy ma’noda, undan uch yil o‘tib, Hanukka bilan ifodalangan, protestantizm deb ataluvchi tuzum va Konstitutsiyaviy Respublikaning qayta bag‘ishlanishi qaror topadi. Ramziy ma’noda, undan yana uch yil o‘tib, yahudiylarning Rim bilan ittifoqi orqali ifodalangan davr boshlanadi.

So‘nggi harakatlar tezkor bo‘ladi, shunday ekan, oyatlarda qirq sakkiz yil bilan ifodalangan tarix tez sodir bo‘ladigan voqealar ketma-ketligini tasvirlamoqda; bashorat esa bu voqealar 1989 yilda oxirzamon vaqtida boshlanganini aniq belgilagan, undan keyin 2014 yilda o‘n birinchi va o‘n ikkinchi oyatlardagi ikkinchi jang keladi, undan keyin esa 2015 yil keladi, o‘shanda Tramp prezidentlikka o‘z nomzodini e’lon qildi va shu tariqa globalizmni qo‘zg‘atishga qaratilgan bashoratiy ishini boshladi. Tramp allaqachon davom etayotgan Fuqarolar urushini bostirish ishini boshlagach, u Birlashgan Millatlar Tashkiloti (NATO — Makedoniyalik Filipp) bilan ittifoq tuzishga urinadi, va Rim kuylay boshlaydi. Bu urinishdagi ittifoq Panium jangi bilan ifodalangan ikki kuch o‘rtasidagi ustunlik uchun kurashga aylanadi.

Demak, Paniyum o‘n uchinchi oyatning yo‘l-belgisidir; aynan shu yerda Yakshanba qonunidan oldin keladigan yakuniy tezkor harakatlar boshlanadi. Barcha payg‘ambarlar o‘zlari yashagan zamondan ko‘ra dunyoning oxiri haqida ko‘proq so‘zlaganlar, va, albatta, Iso barcha payg‘ambarlarning eng ulug‘i edi. Xochdan sal avval, Yakshanba qonunining timsoli bo‘lgan va o‘n oltinchi oyat bilan ifodalangan o‘sha voqea arafasida, Iso O‘z shogirdlari bilan Paniyumga safar qildi. Uning u yerda bo‘lgan vaqti va u yerda bayon etgan saboqlari tez orada keladigan Paniyum Jangi bilan uyg‘unlashadi. Tarix davomida Paniyum bir necha nomga ega bo‘lgan, va Masih davrida Paniyumning nomi Kesariya Filippi edi.

> “Endi Iso va Uning shogirdlari Qaysariya Filipi atrofidagi shaharlardan biriga kelgan edilar. Ular Jalilaning chegaralaridan tashqarida, butparastlik hukm surgan bir hududda edilar. Bu yerda shogirdlar yahudiylikning boshqaruvchi ta’siridan chetlatilib, majusiylar sajdasi bilan yanada yaqinroq aloqaga keltirildilar. Ularning atrofida dunyoning barcha qismlarida mavjud bo‘lgan xurofot shakllari namoyon bo‘lardi. Iso bu narsalarga bo‘lgan nazar ularni majusiylar oldidagi o‘z mas’uliyatlarini his etishga olib kelishini istar edi. U bu hududda bo‘lgan davrida xalqqa ta’lim berishdan chekinishga va O‘zini yanada to‘laroq shogirdlariga bag‘ishlashga intildi.”

> “U O‘zini kutayotgan azob-uqubatlar haqida ularga aytmoqchi edi. Ammo avval yolg‘iz ketib, Ularning yuraklari Uning so‘zlarini qabul qilishga tayyor bo‘lishi uchun ibodat qildi. Ularning oldiga qaytib kelgach, U yetkazmoqchi bo‘lgan narsani darhol bildirmadi. Buni qilishdan oldin, kelajakdagi sinov uchun mustahkamlanishlari maqsadida, U ularga O‘ziga bo‘lgan imonlarini e’tirof etish imkonini berdi. U so‘radi: «Odamlar Meni — Inson O‘g‘lini — kim deb aytadilar?»

> Afsuski, shogirdlar Isroil o‘z Masihini tan olmay qolganini tan olishga majbur bo‘ldilar. Darhaqiqat, ayrimlar Uning mo‘jizalarini ko‘rganlarida, Uni Dovudning O‘g‘li deb e’lon qilgan edilar. Baytsaydada to‘ydirilgan olomon Uni Isroilning Shohi deb e’lon qilishni istagan edi. Ko‘plar Uni payg‘ambar sifatida qabul qilishga tayyor edilar; ammo Uni Masih deb ishonmadilar.

> Endi Iso shogirdlarning o‘zlariga taalluqli bo‘lgan ikkinchi savolni berdi: «Sizlar esa Meni kim deysizlar?» Butrus javob berdi: «Sen Masihsan, tirik Xudoning O‘g‘lisan.»

> “Avvalidanoq, Butrus Isoni Masih deb ishongan edi. Yahyo Cho‘mdiruvchining voizligi orqali gunohda ayblanib, Masihni qabul qilgan ko‘plab boshqalar esa, Yahyo qamoqqa tashlanib, o‘limga mahkum etilgach, uning missiyasiga nisbatan shubhalana boshladilar; endi esa ular uzoq vaqt kutgan Iso Masih ekaniga ham shubha qila boshladilar. Isoning Dovud taxtida O‘z o‘rnini egallashini qizg‘in kutgan shogirdlarning ko‘plari, Unda bunday niyat yo‘qligini anglagach, Uni tark etdilar. Ammo Butrus va uning hamrohlari o‘z sadoqatlaridan qaytmadilar. Kecha maqtov aytib, bugun esa hukm qiladiganlarning o‘zgaruvchan yo‘li Najotkorning haqiqiy izdoshining imonini barbod qilmadi. Butrus: “Sen Masihsan, barhayot Xudoning O‘g‘lisan”, deb e’lon qildi. U o‘z Rabbisini shohona sharaflar toj bilan ulashini kutib turmadi, balki Uni tahqirlanish holatida qabul qildi.”

> “Peter o‘n ikki shogirdning imonini ifoda etgan edi. Biroq shogirdlar hali ham Masihning missiyasini anglashdan ancha yiroq edilar. Ruhoniylar va boshliqlarning qarshiligi hamda noto‘g‘ri talqinlari ularni Masihdan yuz o‘girishga olib kelolmagan bo‘lsa-da, baribir ularda katta sarosima uyg‘otardi. Ular o‘z yo‘llarini ravshan ko‘ra olmas edilar. Ilk tarbiyalarining ta’siri, ravvinlarning ta’limoti, an’ananing qudrati hanuz haqiqat haqidagi qarashlarini to‘sib turardi. Vaqti-vaqti bilan Isodan ularga qimmatli nur shu’lalari porlar edi, ammo ko‘pincha ular soyalar orasida paypaslab yurgan odamlarga o‘xshar edilar. Lekin aynan shu kuni, ular imonlarining buyuk sinovi bilan yuzma-yuz kelishlaridan oldin, Muqaddas Ruh ularga qudrat bilan nozil bo‘ldi. Bir oz muddatga ularning ko‘zlari “ko‘rinadigan narsalar”dan chetlatilib, “ko‘rinmaydigan narsalar”ni ko‘rishga qaratildi. 2 Korinfliklarga 4:18. Insoniylik niqobi ostida ular Xudoning O‘g‘lining ulug‘vorligini ilg‘adilar.”

> Iso Butrusga javob berib dedi: “Sen baxtlisan, Simun Bar-Yuna; chunki buni senga tana va qon emas, balki osmondagi Otam ayon qildi.”

> “Peter e’tirof etgan haqiqat imonlining e’tiqodining poydevoridir. U Masihning O‘zi abadiy hayot deb e’lon qilgan haqiqatdir. Ammo bu bilimga ega bo‘lish o‘zini ulug‘lash uchun hech qanday asos emas edi. U Peterga o‘zining biror donoligi yoki yaxshiligi tufayli ochilmagan edi. Insoniyat hech qachon o‘z-o‘zidan ilohiy haqiqatni bilishga erisha olmaydi. ‘U osmondan ham balanddir; sen nima qila olasan? Do‘zaxdan ham tubandir; sen nimani bila olasan?’ Ayub 11:8. Xudoning ‘na ko‘z ko‘rgan, na quloq eshitgan, na inson yuragiga kirgan’ chuqur haqiqatlarini bizga faqat farzandlik Ruhi ochib bera oladi. ‘Xudo bularni bizga O‘z Ruhi orqali ayon qildi, chunki Ruh hamma narsani, hatto Xudoning tub chuqurliklarini ham tadqiq etadi.’ 1 Korinfliklarga 2:9, 10. ‘Egamizning siri Undan qo‘rqadiganlar bilandir’; va Peterning Masihning ulug‘vorligini anglagani uning ‘Xudo tomonidan o‘rgatilgan’ ekanining dalili edi. Zabur 25:14; Yuhanno 6:45. Haqiqatan ham, ‘Baxtlisan, ey Simun Bar-Yo‘na, chunki buni senga tana va qon emas, balki osmonlardagi Otam ayon qildi.’”

> “Iso davom etib dedi: ‘Senga yana shuni aytamanki, sen Butrussan, va Men O‘z jamoatimni mana shu qoya ustiga quraman; do‘zax darvozalari esa unga bas kela olmaydi.’ Butrus so‘zi toshni, ya’ni yumalab yuradigan toshni anglatadi. Butrus jamoat asos solingan qoya emas edi. U o‘z Rabbisini la’natlab, qasam ichib inkor qilganida, do‘zax darvozalari unga bas kelgan edi. Jamoat esa do‘zax darvozalari bas kela olmaydigan Zotning ustiga qurilgan edi.”

> “Najotkorning kelishidan asrlar ilgari Muso Isroil najotining Qoyasiga ishora qilgan edi. Zaburchi: ‘qudratimning Qoyasi’ haqida kuylagan edi. Ishayo shunday yozgan edi: ‘Shuning uchun Rabbiy Xudo shunday deydi: Mana, Men Sionda poydevor uchun bir toshni, sinalgan toshni, qimmatbaho burchak toshini, mustahkam poydevorni qo‘yaman.’ Qonunlar takrori 32:4; Zabur 62:7; Ishayo 28:16. Butrusning o‘zi ilhom bilan yozib, bu bashoratni Isoga tatbiq etadi. U shunday deydi: ‘Agar sizlar Rabbimizning marhamatli ekanini tatib ko‘rgan bo‘lsangiz: Uning oldiga kelinglar, U tirik toshdir, garchi odamlar tomonidan rad etilgan bo‘lsa-da, ammo Xudo huzurida tanlangan va qadrli; sizlar ham tirik toshlar kabi ruhiy bir uy bo‘lib bunyod etilasizlar.’ 1 Butrus 2:3–5, R. V.”

> “‘Hech kim yotqizilgan poydevordan boshqa poydevor qo‘ya olmaydi; bu poydevor esa Iso Masihdir.’ 1 Korinfliklarga 3:11. ‘Mana shu qoya ustiga,’ dedi Iso, ‘Men O‘z jamoatimni quraman.’ Xudo va barcha samoviy aql egalari huzurida, ko‘rinmas do‘zax lashkari huzurida, Masih O‘z jamoatini tirik Qoya ustiga asosladi. O‘sha Qoya Uning O‘zidir,—biz uchun sindirilgan va ezilgan O‘z tanasidir. Shu poydevor ustiga qurilgan jamoatga qarshi do‘zax darvozalari ustun kelolmaydi.”

> Masih bu so‘zlarni aytganida jamoat naqadar ojiz ko‘ringan edi! Imonlilar atigi bir hovuchgina edi; ularga qarshi jinlar va yovuz odamlarning butun qudrati safarbar etilajak edi; ammo Masihning izdoshlariga qo‘rqmaslik lozim edi. O‘z qudratlarining Qoyasi ustiga qurilgan holda, ular qulatib tashlanmas edi.

> “Olti ming yil davomida imon Masih ustiga qurilib kelgan. Olti ming yil davomida shaytoniy g‘azabning toshqinlari va bo‘ronlari najotimiz Qoyasiga urilib kelgan; ammo U qimirlamay turibdi.

> “Butrus jamoat e’tiqodining poydevori bo‘lgan haqiqatni bayon etgan edi, va Iso endi uni imonlilar butun jamoasining vakili sifatida sharafladi. U shunday dedi: ‘Men senga Osmon Shohligining kalitlarini beraman; va sen yer yuzida nimani bog‘lasang, u osmonda bog‘langan bo‘lur; va sen yer yuzida nimani yechsang, u osmonda yechilgan bo‘lur.’”

> “‘Osmon Shohligining kalitlari’ — Masihning so‘zlaridir. Muqaddas Yozuvning barcha so‘zlari Unikidir va bu yerda shular jumlasiga kiradi. Bu so‘zlar osmonni ochish va yopish qudratiga egadir. Ular odamlarning qanday shartlar asosida qabul qilinishi yoki rad etilishini e’lon qiladi. Shunday qilib, Xudoning kalomini va’z qiluvchilarning xizmati hayotdan hayotga eltuvchi xushbo‘y hid yoki o‘limdan o‘limga eltuvchi hid bo‘ladi. Ularning vazifasi abadiy natijalar og‘irligi yuklatilgan bir missiyadir.”

> “Najotkor xushxabar ishini faqat Butrusning o‘ziga topshirmadi. Keyinroq, Butrusga aytilgan so‘zlarni takrorlab, U ularni bevosita jamoatga tatbiq etdi. Va ayni mazmun o‘n ikkiga ham imonlilar tanasining vakillari sifatida aytildi. Agar Iso shogirdlardan biriga boshqalaridan ustun bo‘lgan alohida hokimiyatni berganida edi, biz ularning qaysi biri eng ulug‘ bo‘lishi haqida bunchalik tez-tez bahslashganlarini ko‘rmagan bo‘lardik. Ular o‘z Ustozlarining irodasiga bo‘ysungan va U tanlagan zotni hurmat qilgan bo‘lardilar.”

> “Masih ularning boshlig‘i qilib bir kishini tayinlash o‘rniga, shogirdlarga shunday dedi: ‘Sizlarni Rabbi deb atashmasinlar’; ‘va ustoz deb ham atashmasinlar, chunki bitta Ustozingiz bor, ya’ni Masih.’ Matto 23:8, 10.”

> “Har bir erkakning boshi — Masihdir”. Hammasini Najotkorning oyoqlari ostiga bo‘ysundirgan Xudo, “Uni barcha narsalar ustidan Jamoatga bosh qilib berdi; Jamoat esa Uning badanidir, hammani hamma narsada to‘ldiruvchining to‘laligidir”. 1 Korinfliklarga 11:3; Efesliklarga 1:22, 23. Jamoat o‘z poydevori sifatida Masih ustiga qurilgandir; u o‘z boshi sifatida Masihga itoat etishi kerak. U insonga tayanmasligi va inson tomonidan boshqarilmasligi lozim. Ko‘plar jamoatdagi ishonchli bir mavqe ularga boshqa odamlar nimaga ishonishi va nima qilishi kerakligini buyurish vakolatini beradi, deb da’vo qiladilar. Xudo bu da’voni ma’qullamaydi. Najotkor shunday deydi: “Sizlarning hammangiz birodarlarsiz”. Hammaning boshiga vasvasa keladi va hamma xatoga yo‘l qo‘yishi mumkin. Yo‘l-yo‘riq uchun biz hech bir foniy mavjudotga tayanolmaymiz. Imonning Qoyasi — jamoatdagi Masihning tirik huzuridir. Eng zaif kishi ham shunga tayanishi mumkin, o‘zini eng kuchli deb bilganlar esa, agar Masihni o‘z qudratining manbai qilmasalar, eng zaif bo‘lib chiqadilar. “Insonga ishongan va o‘ziga tirgak qilib tanani olgan odam la’natlidir”. Egamiz “Qoyadir, Uning ishi mukammaldir”. “Unga tavakkal qiluvchilarning hammasi baxtlidir”. Yeremiyo 17:5; Qonunlar takrori 32:4; Zabur 2:12.

> “Butrusning e’tirofidan so‘ng, Iso shogirdlarga Uning Masih ekanini hech kimga aytmaslikni buyurdi. Bu buyruq kotiblar va farziylarning qat’iy qarshiligi sababli berilgan edi. Bundan tashqari, xalq, hatto shogirdlarning o‘zlari ham, Masih haqida shu qadar soxta tasavvurga ega edilarki, U haqda ommaviy e’lon ularga Uning fe’l-atvori yoki xizmati haqida hech qanday haqiqiy tushuncha bera olmas edi. Ammo U kundan-kunga ularga O‘zini Najotkor sifatida ayon qilib borar edi va shu tariqa U ularga O‘zi haqida Masih sifatidagi haqiqiy tushunchani berishni istar edi.

> “Shogirdlar hanuz Masihni dunyoviy shahzoda sifatida hukmronlik qiladi, deb kutar edilar. U O‘z maqsadini shuncha vaqt yashirib kelgan bo‘lsa-da, ular U doimo qashshoqlik va noma’lumlikda qolib ketmaydi, deb ishonar edilar; U O‘z shohligini o‘rnatadigan vaqt yaqin edi. Ruhoniylar va rabbinlarning nafrati hech qachon yengib o‘tilmasligi, Masih O‘z xalqi tomonidan rad etilishi, aldamchi sifatida hukm qilinishi va jinoyatchi kabi xochga mixlanishi,—bunday fikr shogirdlarning xayoliga hech qachon kelmagan edi. Ammo zulmat hukmronligining soati yaqinlashib kelayotgan edi, va Iso shogirdlariga ularning oldida turgan to‘qnashuvni ochib berishi kerak edi. U sinovni oldindan ko‘rib, g‘amgin edi.” The Desire of Ages, 411-415.

Doniyor kitobining o‘n birinchi bobidagi o‘n oltinchi oyat Amerika Qo‘shma Shtatlarida tez orada chiqadigan yakshanba qonunini ifodalaydi. O‘sha “zilzila” soatidan sal oldin yuz qirq to‘rt ming orasida bo‘lishga intilayotgan nomzodlar uyqularidan uyg‘otiladilar. Ularni uyg‘otadigan narsa — bashoratli xabardir. O‘sha paytda ikki toifa namoyon bo‘ladi va o‘n bokira haqidagi masalda ko‘rsatilganidek, bir toifaning idishlarida moy bor, boshqa toifaning esa yo‘q. Doniyor kitobining o‘n birinchi bobidagi o‘n uchinchi oyatdan o‘n beshinchi oyatgacha bo‘lgan qism nafaqat yakshanba qonunidan oldingi bashoratli tarixni ifodalaydi, balki u “xabar”ni ham ifodalaydi; bu esa o‘n bokira haqidagi masal kontekstida, donolar Xudoning muhrini qabul qilishlari va buyuk zilzila soatida bayroq singari ko‘tarilishlari uchun ega bo‘ladigan “moy”dir. Endi ushbu maqolalar barcha maqolalarning cho‘qqisiga yetdi, chunki bu oyatlar ichida ifodalangan xabar ikki oltin quvur orqali pastga oqiziladigan oltin moydir.

Biz bu tadqiqotni keyingi maqolada davom ettiramiz.

> “Haqiqatga e’tiqod qilayotganini da’vo qiluvchilar shaytonga xizmat qilar ekanlar, uning do‘zaxiy soyasi ularning Xudo va osmon haqidagi qarashlarini to‘sib qo‘yadi. Ular o‘z birinchi muhabbatini yo‘qotganlar kabi bo‘ladilar. Ular abadiy haqiqatlarni ko‘ra olmaydilar. Xudo biz uchun tayyorlagan narsa Zakariyo kitobining 3 va 4-boblarida hamda 4:12–14 oyatlarida tasvirlangan: ‘Va men yana javob berib unga dedim: O‘zlaridan oltin moyni oqizib chiqarayotgan ikki oltin quvur orqali turgan bu ikki zaytun shoxchasi nima? U menga javob berib dedi: Bularning nima ekanini bilmaysanmi? Men esa dedim: Yo‘q, hazratim. Shunda u dedi: Bular butun yerning Rabbi huzurida turuvchi moylangan ikki kishidir.’”

> “Rabbiy resurslarga to‘ladir. Unda imkoniyatlar tanqisligi yo‘q. Bizning imonimizning sustligi, yerparastligimiz, arzimas gap-so‘zlarimiz, suhbatlarimizda namoyon bo‘ladigan ishonchsizligimiz tufayli atrofimizga qorong‘i soyalar yig‘iladi. Masih so‘zda ham, fe’l-atvorda ham mutlaqo mahbub Zot, o‘n ming orasida eng afzali bo‘lgan Zot sifatida ochib berilmaydi. Jon behudalikka ko‘tarilish bilan qanoatlansa, Rabbiy Ruhi u uchun juda oz narsa qila oladi. Bizning qisqa ko‘ra oladigan nigohimiz soyani ko‘radi, ammo undan naridagi ulug‘vorlikni ko‘ra olmaydi. Farishtalar butun yer yuzi uzra yorilib chiqib, yo‘lida vayronagarchilik va o‘lim olib kelishga intilayotgan qahrli ot sifatida tasvirlangan to‘rt shamolni ushlab turibdilar.”

> “Abadiy dunyoning ayni bo‘sag‘asida uxlab yotamizmi? Loqayd, sovuq va o‘lik bo‘lib qolamizmi? Ey, koshki jamoatlarimizda Xudoning Ruhi va nafasi Uning xalqiga puflansa, toki ular oyoqqa turib, yashasinlar. Biz yo‘l tor, darvoza esa siqiq ekanini ko‘rishimiz kerak. Ammo biz siqiq darvozadan o‘tar ekanmiz, uning kengligi cheksizdir.” Manuscript Releases, 20-jild, 217.

> “Butun yerning Egasi huzurida turgan moylanganlar bir vaqtlar qoplovchi karub sifatida Shaytonga berilgan maqomga egadirlar. Uning taxtini o‘rab turgan muqaddas mavjudotlar orqali Rabbiy yer aholisi bilan doimiy aloqa qilib turadi. Oltin moy Xudo imonlilarning chiroqlarini miltillab o‘chib qolmasligi uchun to‘ldirib turadigan inoyatni anglatadi. Agar bu muqaddas moy Xudoning Ruhi xabarlari orqali osmondan quyilmaganida, yovuzlik kuchlari insonlar ustidan butunlay hukmron bo‘lar edi.”

> “Xudo bizga yuboradigan xabarlarni qabul qilmaganimizda, U sharmanda qilinadi. Shu tariqa biz U qalblarimizga quyib, zulmatdagilarga yetkazilishini istaydigan oltin moyni rad etamiz. ‘Mana, kuyov kelmoqda; uni qarshi olish uchun chiqinglar’, degan da’vat yangraganda, muqaddas moyni qabul qilmagan, yuraklarida Masihning inoyatini asramaganlar, nodon bokira qizlar singari, Rabbiylarini kutib olishga tayyor emasliklarini bilib qoladilar. Ular o‘zlarida bu moyni qo‘lga kiritish qudratiga ega emaslar, va ularning hayoti vayron bo‘ladi. Ammo agar Xudoning Muqaddas Ruhi so‘ralsa, agar biz Muso qilganidek: ‘Menga ulug‘vorligingni ko‘rsat’, deb yolvorsak, Xudoning sevgisi yuraklarimizga to‘kib solinadi. Oltin quvurlar orqali oltin moy bizga yetkaziladi. ‘Kuch bilan ham emas, qudrat bilan ham emas, balki Mening Ruhim ila’, deydi Sarvari Olam. Solihlik Quyoshining yorqin nurlarini qabul qilish orqali Xudoning farzandlari dunyoda chiroqlar kabi porlaydilar.” Review and Herald, July 20, 1897.

Back to Articles