መጽሐፈ ዳንኤል - ቁጥር አንድ

“የራእይ ጥናት አእምሮን ወደ ዳንኤል ትንቢቶች ያመራል።” አንዳንድ ሰዎች ትንቢትን በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ብቻ ያያሉ። ነገር ግን ዳንኤል ሁለት የእውነት መስመሮችን ያቀርባል፤ ትንቢቶቹን የሚወክሉት እውነቶችም የመጽሐፉ የመጨረሻ ስድስት ምዕራፎች ናቸው። የመጀመሪያዎቹ ስድስት ምዕራፎች በምሳሌ የቀረበ ትንቢትን ያቀርባሉ፤ እነዚህም በአጠቃላይ እስካሁን ያልታወቁ ናቸው። የዳንኤልን የመጀመሪያዎቹን ስድስት ምዕራፎች ከመመልከታችን በፊት፣ በእርግጥ በዳንኤል የመጨረሻ ስድስት ምዕራፎች ውስጥ የተወከሉት ሁለት ትንቢቶች ብቻ እንደሆኑ ምክንያቱን እናብራራለን። እህት ኋይት በሺናር ሁለቱ ታላላቅ ወንዞች በመጠቀስ እነዚህን ሁለት ትንቢቶች ታመለክታለች። እርሷ ያቀረበችውን ምሳሌያዊ ምልክት በምንቀበልበት ጊዜ፣ በዳንኤል የመጨረሻ ስድስት ምዕራፎች ውስጥ ሁለት ትንቢቶችን፣ እና ሁለት ብቻን፣ ለማየት ቁልፉን እናገኛለን።

ራእዩ የምዕራፍ ስምንት በኡላይ ወንዝ አጠገብ ተሰጠ።

ከ Testimonies to Ministers ውስጥ ሲስተር ዋይት “ኡላይንና ሂዴቄልን” ጠቅሳ እነርሱን “የሺናር ታላላቅ ወንዞች” ብላ የጠራችበትን አንቀጽ በወሰድን ጊዜ፣ ያን አንቀጽ በሲስተር ዋይት ጽሑፎች ውስጥ በዳንኤልና በራእይ መጻሕፍት ጥናት ላይ ካሉት እጅግ አስፈላጊ አስተያየቶች አንዱ ከሆነው ማብራሪያ እየለየነው ነበር። በዚያ ክፍል እንዲህ ትላለች፦ “የእግዚአብሔር ቃል እጅግ የቀረበ ጥናት ያስፈልገዋል፤ በተለይም ዳንኤልና ራእይ በሥራችን ታሪክ ውስጥ ከዚህ በፊት ፈጽሞ እንዳልሆነ መጠን ትኩረት ሊሰጣቸው ይገባል።”

ከዳንኤል ምዕራፍ 8 አሁን የጠቀስናቸውን የመጀመሪያዎቹን ሁለት ቁጥሮች በቅርብ ብናጠና ብዙ ጊዜ የሚታለፍ አንድ እውነታ ላይ ሁለት ውስጣዊ ምስክሮችን እንደሚሰጡ እናገኛለን። ዳንኤል “በብልሻጽር ንጉሥ በሦስተኛው ዓመት ራእይ ታየልኝ” ይላል። ከዚያም “በመጀመሪያ ከታየኝ በኋላ” ብሎ ይጨምራል። ይህ ቁጥር በሁለት መንገዶች ሊገባ ይችላል፤ በሁለቱም መንገዶች ግን ተመሳሳይ ውሳኔ ይገኛል።

መልአኩ ገብርኤል ለዳንኤል ትንቢታዊ ብርሃንን ያመጣለት እርሱ ነበር፤ ከሰማያዊ ብርሃን ተሸካሚነቱ ሰይጣንን ተክቶ ስለነበር፣ ለነቢያት ሁሉ እንደ አደረገውም እንዲሁ አደረገ። ይህም ማለት በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ የሚገኝ እያንዳንዱ ትንቢታዊ ሕግ በገብርኤል መሪነት እንደተሰጠ ነው። ዳንኤል ተረድቶት ወይም ሳይረዳው፣ በምዕራፍ ስምንት ቁጥር አንድ ውስጥ አስፈላጊ ትንቢታዊ ምልከታ እየገለጸ መሆኑ ብቻ አይደለም፤ በዚያው ቁጥር ስለዚያ አስፈላጊ ትንቢታዊ ምልከታ ሁለት ምስክሮችን ያቀርባል። ዳንኤል በቁጥር አንድ የመዘገበው ነገር፣ በኡላይ ወንዝ አጠገብ ከተቀበለው ራእይ በፊት ሌላ ራእይ እንደተቀበለ ነው። በኡላይ ወንዝ አጠገብ የተሰጠው ራእይ በብልጣሶር በሦስተኛው ዓመት መጣ። ከኡላይ ወንዝ አጠገብ ከተሰጠው ራእይ በፊት የነበረው ራእይ ደግሞ በብልጣሶር በመጀመሪያው ዓመት መጣ።

በምዕራፍ ስምንት አንቀጽ አንድ ላይ፣ ዳንኤል “መጀመሪያ የታየኝ ከዚያ በኋላ” ስለሚል፣ በብልሻጽር የመጀመሪያ ዓመት ደግሞ ራእይ እንዳየ እየገለጸ ነው። የኡላይ ራእይ ከብልሻጽር የመጀመሪያ ዓመት ራእይ በኋላ ታየን? ወይስ ራእዩ ከእነዚያ ሁለት ተጓዳኝ ራእዮች መጀመሪያው በኋላ ታየን? ከሁለቱም መልስ የትኛውም ትክክል ነው። የኡላይ ወንዝ ራእይ ከምዕራፍ ሰባት ራእይ ጋር አንድና ተመሳሳይ ራእይ ነው። ገብርኤል የ“መድገምና ማስፋት” ትንቢታዊ መርህን እየተጠቀመ ሲሆን፣ በአንድ ጊዜም በሁለት ምስክርነት ነገር እንደሚቋቋም የሚለውን ደንብ እየተገበረ ነው። ሁለቱም ራእዮች የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታትን ይመለከታሉ።

የሰባተኛው ምዕራፍ ራእይ እነዚያን መንግሥታት እንደ አዳኝ አራዊት ያቀርባቸዋል፤ በዚህም የእነርሱን የመንግሥታዊ ኃይል ገጽታ በጉልህ ያሳያልና በዚያ አውድ ውስጥ ይያዛቸዋል። የስምንተኛው ምዕራፍ ራእይ ግን እነዚያኑ መንግሥታት ከእግዚአብሔር የመቅደስ አገልግሎት በተወሰዱ ምልክቶች ያቀርባቸዋል፤ ሆኖም የመቅደስ አገልግሎቱ ምልክቶች እያንዳንዳቸው የሐሰተኛ አምልኮን ለማመልከት ሆነው በማስታወቂያ ተበላሽተዋል። ዳንኤል 8 ከሰባተኛው ምዕራፍ ራእይ ጋር ተመሳሳይ መንግሥታትን ያቀርባል፤ ነገር ግን እነዚያን መንግሥታት በሃይማኖታዊ አውዳቸው ውስጥ ያስቀምጣቸዋል።

የዳንኤል መጽሐፍ ስምንተኛ ምዕራፍ ያለው የኡላይ ራእይ፣ የሰባተኛውን ምዕራፍ ራእይ ይደግማል እና ያሰፋዋል። ሰባተኛው ምዕራፍ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታት የፖለቲካ ገጽታ ይለይታል፣ ስምንተኛው ምዕራፍም የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታት የሃይማኖታዊ ገጽታ ይለይታል። ይህ በሚታወቅበት ጊዜ፣ ሰባተኛና ስምንተኛ ምዕራፎች አንድና አንድ ራእይ እንደሆኑ ማስተዋል ይቻላል። ዘጠነኛው ምዕራፍ ደግሞ ገብርኤል በስምንተኛው ምዕራፍ ራእይ ያለውን የጊዜ ክፍል ማብራሪያ ለመስጠት የሚመጣበት ስፍራ ነው። ስለዚህ፣ የኡላይ ራእይ በዳንኤል መጽሐፍ ያሉትን ሰባት፣ ስምንት እና ዘጠኝ ምዕራፎች ይወክላል። ከዚያም የሂዴቄል ወንዝ በአሥረኛው ምዕራፍ ውስጥ ይቀርባል።

የሂዴቄል ወንዝ ራእይ የሰሜኑን ንጉሥ ታሪክ በትንቢታዊ መልኩ ያስተዋውቃል። ይህም ከታላቁ እስክንድር መንግሥት መፈራረስ ይጀምራል፤ ቀጥሎም ከዚያ በኋላ የሚመጣውን ታሪክ መውረድና መውጣት ይለይታል፣ በመጨረሻም ከታላቁ እስክንድር የቀድሞ መንግሥት መበታተን የተነሣ የቀሩት ሁለቱ ብቸኛ ተቃዋሚዎች ቃል በቃል የሆነ የደቡብ ንጉሥ ከቃል በቃል የሆነ የሰሜን ንጉሥ መሆናቸውን ያመለክታል። በመጨረሻም ወደ ጵጵስናው ታሪክ ይደርሳል፤ እርሱም ከዚያ በኋላ መንፈሳዊው የሰሜን ንጉሥ ይሆናል፤ እርሱም በምዕራፍ አሥራ አንድ መጨረሻ ወደ ፍጻሜው ይመጣል፣ ሚካኤልም ይነሣል፣ የሰውም የምሕረት ጊዜ ይዘጋል። ቀላሉ አጠቃላይ እይታ ይህ ነው፤ የኡላይ ወንዝ ራእይ የእግዚአብሔር መቅደስና ሠራዊት ውስጣዊ ራእይ ሲሆን፣ የሂዴቄል ወንዝ ራእይ ደግሞ በዚያው ታሪክ ወቅት የእግዚአብሔርና የሕዝቡ ጠላት ውጫዊ ራእይ ነው። ይህም በራእይ መጽሐፍ ባሉት ሰባቱ ቤተ ክርስቲያናትና ሰባቱ ማኅተሞች ውስጥ የሚገኘውን ያንኑ መርህ ይጠቀማል።

በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ የተወከለው ያው ውስጣዊና ውጫዊ ታሪክ በራእይ መጽሐፍም እንደገና ይነሣል። ከእነዚህ ሁለት ራእዮች የሚወጣውን ትንቢታዊ ብርሃን ከልዩ በተጨማሪ፣ ዊልያም ሚለር የተቀበለውን እና ከዚያም በኋላ ፊውቸር ፎር አሜሪካ የተከተለውን የመጽሐፍ ቅዱስ ትርጓሜ ሥርዓት የሚያረጋግጥ ማስረጃም አለ። በትክክል ሲመረመሩ፣ የዳንኤል መጽሐፍም ሆነ የራእይ መጽሐፍ መጽሐፍ ቅዱስ በራሱ ውስጥ የሚያመለክታቸውን የትንቢት ትርጓሜ መርሆች ለማረጋገጥ ፍጹም የወርቅ ማዕድናት ናቸው።

ኡላይ ውስጣዊውን ጭብጥ ሲወክል፣ ሂዴቄልም ውጫዊውን ሲወክል፣ ደግሞ በ“መጨረሻው ዘመን” ይፈቱ ዘንድ የነበሩትን ሁለቱን ትንቢቶች ይወክላሉ። ኡላይ በ1798 በ“መጨረሻው ዘመን” ተፈታ፣ ሂዴቄልም በ1989 በ“መጨረሻው ዘመን” ተፈታ፤ በዚያም ጊዜ፣ በዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር አርባ እንደተገለጸው፣ የቀድሞውን ሶቪየት ኅብረት የሚወክሉ አገሮች በጳጳሳት ሥርዓትና በአሜሪካ ተጠርገው ሄዱ።

እነዚህ እውነታዎች ሲታወቁ፣ እነዚያ ሁለቱ ራእዮች በእውነት አንድ ራእይ መሆናቸው ደግሞ ሊታወቅ ይችላል፤ ይህም የሰባቱ ቤተ ክርስቲያናትና የሰባቱ ማኅተሞች ትንቢታዊ ታሪክ አንድና ያው ትንቢታዊ ታሪክ እንደሚወክል ሁሉ ነው። ከዚያም እነዚህ ሁለቱ ራእዮች፣ ዳንኤል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ቁጥር ዘጠኝና አሥር እንደሚያቀርበው የፈተና ሂደት ለማምጣት፣ ጌታ በቀደመው የመጀመሪያው መልአክ እንቅስቃሴ የተጠቀመበት መንገድ እና በአሁኑና በወደፊቱ የሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ የሚጠቀምበት መንገድ ይሆናሉ።

እንደ 1989 ዓ.ም. በሂዴቄል ላይ የተደረገው መፈታት ምሳሌ፣ መንፈሳዊ ተመስጦ የተናገረውን አስቡ።

ሁለቱም ኡላይና ሂዴቄል ከመጨረሻዎቹ ቀናት ጋር ይዛመዳሉ፤ ነገር ግን አድቬንቲዝም ለመቀበል ፈቃደኛ የሆነው 1798 የዳንኤል “የፍጻሜ ዘመን” እንደ ሆነ፣ በዚያም ጊዜ መጽሐፉ ሊፈታ እንደሚገባ ብቻ ነው። ነገር ግን “ከመጨረሻዎቹ ቀናት ጋር የሚዛመደው” የትንቢቱ ክፍል በይበልጥ ትክክለኛ ሲባል የዳንኤል መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አንድ የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች ናቸው፤ ምክንያቱም እነዚያ ቁጥሮች የሰው የምሕረት ጊዜ ሲያበቃ ሚካኤል በመነሣቱ ይደመደማሉ።

በዳንኤል መጽሐፍ ሰባተኛ፣ ስምንተኛ እና ዘጠነኛ ምዕራፎች የተለየው የፍርድ ራእይ፣ እስከ “መጨረሻው ዘመን” በ1798 ድረስ ታትሞ ተዘግቶ ነበር። የተፈታው የኡላይ ራእይ ያመነጨው ብርሃን፣ የመርማሪው ፍርድ መከፈት መታወጁ ነበር እንጂ የፍርድ መዘጋት አልነበረም። ከሂዴቄል ራእይ ጋር የተፈታው ብርሃን፣ የመርማሪውን ፍርድ መዘጋት ይለያል፤ እንዲሁም “ከነቢይነቱ ከመጨረሻዎቹ ዘመናት ጋር የተያያዘውን ክፍል” የያዘው በዳንኤል ውስጥ ያለው ክፍል ነው።

በ1798 የተፈታው ማኅተም የምርመራው ፍርድ መከፈት አወጀ። በ1989 የተፈታው ማኅተም የምርመራው ፍርድ መዘጋቱ እጅግ እንደቀረበ አወጀ። የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ በቀላሉ ሊታይ ይችላል፤ ነገር ግን ይህ ምን እንደሆነ ብታውቁ እና እሱንም ለማየት ፈቃደኞች ብትሆኑ ብቻ ነው።

ምሕረት በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አርባ አምስት ሲዘጋ፣ የአልፋና የኦሜጋ ፊርማ ተመዝግቧል። የዳንኤል መጀመሪያ መጨረሻው በትክክል የት እንደሚደርስ ያሳያል። በትክክለኛ ባቢሎንና በትክክለኛ እስራኤል መካከል ባለ ትክክለኛ ጦርነት ይጀምራል፥ እናም ትክክለኛይቱ ባቢሎን ድል ታደርጋለች።

በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አርባ አምስት፣ “የሰሜን ንጉሥ” ተብሎ በተመሰለችው መንፈሳዊ ባቢሎን እና “የክብር ቅዱስ ተራራ” በሚወክለው መንፈሳዊ እስራኤል መካከል ያለው መንፈሳዊ ጦርነት ይፈጸማል፤ መንፈሳዊ እስራኤልም በመንፈሳዊ ባቢሎን ላይ ድል ትቀዳጃለች።

የዳንኤልና የራእይ መጻሕፍት አንድ መጽሐፍ ናቸው፡፡

ሁለቱ መጻሕፍት፣ እርሱም አንድ መጽሐፍ የሆኑት፣ የመልአኩ ገብርኤል ትንቢታዊ ትምህርት የጥበብ ሥራ ናቸው። ገብርኤል ለዳንኤልና ለዮሐንስ ያቀረበው ከአብ የተቀበለውን ከኢየሱስ እንደመጣ ሙሉ በሙሉ እያወቅሁ ይህን እጽፋለሁ። ነገር ግን ዓላማዬ ገብርኤልን ከፍ ለማድረግ ሳይሆን፣ አልፋና ኦሜጋ በሁለቱም መጻሕፍት ውስጥ እንዲገለጡ አድርጎ ያዘጋጀውን የመጽሐፍ ቅዱስ ትርጓሜ ትንቢታዊ ሕጎች እንዴት እንደሆኑ የሚያሳዩትን በሁለቱ መጻሕፍት ውስጥ ያሉ ማስረጃዎች ጥልቅ መገለጥ ከፍ ለማድረግ ነው፤ ለማየት ፈቃደኞች ከሆንን።

በዚህ ነጥብ ላይ ዓላማዬና አሳቤ ስለ ኡላይና ሂዴቄል ወንዞች ያሉትን ሁለቱን ትንቢቶች ትርጓሜ ማቅረብ እንዳልሆነ ላስታውሳችሁ። ዓላማዬና አሳቤ በዳንኤል መጽሐፍ የመጀመሪያዎቹን ስድስት ምዕራፎች ያሉትን ትንቢቶች መመልከት ነው። እኔ በቀላሉ ዳንኤልና ራእይ መጻሕፍት ምናልባትም በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ከሁሉ የበለጠ በጥልቅ የተዋቀሩ መጻሕፍት መሆናቸውን ለማስረገጥ ጉዳይ እያቀረብሁ ነው። እነርሱም ትንቢታዊውን መልእክት ያቀርባሉ፤ በተመሳሳይም የእግዚአብሔርን ባሕርይ ይገልጣሉ፤ እንዲሁም አንድ ሰው ትንቢቶቹን ሊያውቅ ከሚፈልግ እንዲሁም ትንቢቶቹን ያቀረበውን አካል ሊያውቅ ከሚፈልግ ሊጠቀምባቸው የሚገቡትን መሠረታዊ ሕጎች ደግሞ ያሳያሉ።

ሌላ የመጽሐፍቱ ጥልቅ ባሕርይ ምሳሌ ዳንኤል የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት “ሰባቱ ዘመናት” እንዴት እንደሚያቀርብ ነው። የ“ሰባቱ ዘመናት” ትንቢት ለእግዚአብሔር ሕዝብ በቀድሞው እስራኤልም ሆነ በመጀመሪያው መልአክ የሚለራው የሚለራው እንቅስቃሴ ውስጥ፣ እንዲሁም በአሁኑና ወደፊቱ የሶስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ ውስጥ የ“መሰናክል ድንጋይ” መሆን ነበረበት፣ እናም ነው። “መሰናክል ድንጋይ” በቀላሉ ሲገለጽ፣ በግልጽ ፊትህ ያለ ቢሆንም የማታየው ነገር ነው። ስለዚህ፣ አንተ “ሰባቱን ዘመናት” በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ አንዴ ካወቅህ በኋላ፣ በግልጽ እዚያ እንዳለ ታያለህ፤ ነገር ግን ማየትን ለማይመርጡ ሰዎች እንደተሰወረም ታያለህ።

ማንኛውንም ነገር በግልጽ ፊት ሲገለጥ እያለ በሰዋሰው መልኩ መሰወር ጥልቅ ስኬት ነው፤ ይህም በማንኛውም የሰው ምስጢራዊ ልብ ወለድ ውስጥ ሊያካተት የማይችል ነገር ነው። ድንቅ ሥራ ነው፤ ምክንያቱም መሰናከልን ለማይፈልጉ ሁሉ ግልጽ ሆኖ በፊታቸው አለ፣ ነገር ግን መሰናከልን ለሚመርጡ ግን ሊታይ የማይችል ነው። በሚባለው መልኩ “በግልጽ ፊት መሰወር” ነው። ይህም በሰብአዊነትና በመለኮትነት ጥምረት ይፈጸማል።

ይህን አቤቱታ የማቀርበው፣ በዚህ ነጥብ ላይ እኛን ለማስታወስ እፈልጋለሁና፤ እንደ ቢያንስ ከ1957 በታተመው Questions on Doctrine ጀምሮ በአድቬንቲዝም ውስጥ ካቶሊካዊ ትምህርት አለ፣ ይህም በ Future for America በተባለው በአሁኑ የpresent truth ንቅናቄ ውስጥ ደግሞ ዓመፃዊ ራሱን አንሥቶአል። ይህ ሐሳብ ማለት፣ ክርስቶስ በሥጋ መሆኑ ጊዜ ከማርያም የወረሰውን ሥጋ አልወሰደም የሚለው ነው። እርግጥ ነው፣ ይህን ትምህርት የሚደግፉ ሰዎች እንዲህ ብለው አይገልጹትም፤ ነገር ግን የሚያስተምሩት ከዚህ ሌላ አይደለም። ይህን ካቶሊካዊ ትምህርት ብዬ የምጠራው፣ የክርስቶስ ሥጋ አዳም ከመውደቁ በፊት እንደነበረው ሥጋ ንጹሕ ነበር የሚለው መሠረተ ሐሳብ፣ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን “ንጽሕተ ፅንስ” ብለው በሚጠሩት ትምህርታቸው የሚጠቀሙበት ያው ሰይጣናዊ አመክንዮ ስለሆነ ነው። እናም “ንጽሕተ ፅንስ” ተብሎ ስለሚጠራው የአረማውያን ትምህርት የማታውቁ ከሆነ፣ እርሱ የሚያስተምረው የክርስቶስ ሥጋ አዳምና ሔዋን ከመውደቃቸው በፊት የነበረው የአዳም ዝቅተኛ ተፈጥሮ እንደነበረ ሁሉ በተአምራዊ ሁኔታ እንደተደረገ ነው፤ ወይም እንደሚባለው፣ ክርስቶስ ያልወደቀውን፣ ኃጢአት የሌለበትን የአዳም ተፈጥሮ ነበረው። እርሱ ደግሞ ማርያም ራሷ ከመውደቁ በፊት የነበረውን የአዳም ሥጋዊ ያልወደቀ ተፈጥሮ በተአምር እንደተቀበለች ያስተምራል፤ ይህም ሕፃኑ ኢየሱስ በፍጹም ሥጋዋ ውስጥ እንዲሰገር ለመንፈስ ቅዱስ ፍጹም ዕቃ እንድትሆን ነው።

እርግጥ ነው፣ በአድቬንቲዝም ውስጥ ስለ ኢየሱስ ሥጋ በተመለከተ ያውኑ መደምደሚያ የሚያጸኑ ሰዎች ስለ ማርያም የተፈጸሙ ተአምራትን አይጠቁሙም፤ ነገር ግን ያውኑ የካቶሊክ ጽንሰ-ሐሳብ ለማስተማር የእህት ዋይትን ጽሑፎችና መጽሐፍ ቅዱስን ያጣመማሉ። ከዳንኤል መጽሐፍ ውይይት ለምን በትንሹ ፈቀቅ አልኩና ፊቴን አዞርሁ? ይህን እመልሳለሁ።

የዳንኤልና የራእይ መጽሐፍ ተአምራዊ አወቃቀርና ንድፍ በሰብአዊነትና በመለኮትነት ጥምረት ተፈጽሞ ነበር። ኢየሱስ የእግዚአብሔር ቃል ነው፣ መጽሐፍ ቅዱስም የእግዚአብሔር ቃል ነው። የኢየሱስ መለኮታዊና ሰብአዊ ባሕርይ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ፍጹም ተወክሎ ይገኛል። በውስጡ ያሉት ቃላት መለኮታዊ ናቸው፣ ልብንና አእምሮን ለመለወጥ የሚችል የፈጠራ ኃይልም ይይዛሉ። እነዚያ ቃላት ሁሉን ነገር ወደ ሕልውና ያመጣው ያው ኃይል ነው። ነገር ግን እግዚአብሔር መጽሐፍ ቅዱስን በመመዝገብ የእርሱ መሣሪያዎች እንዲሆኑ የመረጣቸው እነዚያ ሰዎች ሁሉ ኃጢአተኞች ነበሩ። የዚህ አቀናባሪ ውስጥ ያለው ሰብአዊ ክፍል በወደቁ ሰዎች ተወክሎ ይገኛል። መጽሐፍ ቅዱስ የሰብአዊና የመለኮታዊ ጥምረት ነው፣ ነቢያትም እንደ አዳም ልጅ ሁሉ ኃጢአተኞች ነበሩ። ክርስቶስ በሐሳብ፣ በቃል ወይም በሥራ ፈጽሞ ኃጢአት አላደረገም። ነገር ግን ከአራት ሺህ ዓመት ውርደት በኋላ የማርያምን ሥጋ ወሰደ። እርሱ በእውነት አዳም ከመውደቁ በፊት ያለውን ዝቅተኛ ሥጋዊ ባሕርይ ወስዶ ቢሆን ኖሮ፣ ያ ደግሞ እያንዳንዱ የመጽሐፍ ቅዱስ ደራሲ ደግሞ ኃጢአት የሌለበት መሆን እንዲጠየቅ ያደርግ ነበር።

በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ያለው የ“ሰባቱ ዘመናት” “በግልጽ ስፍራ መሰወር” በዳንኤል የመዘገባቸው ቃላት ብቻ ሳይሆን፣ ከዚያም በላይ የኪንግ ጀምስ መጽሐፍ ቅዱስን የተረጎሙት ወደቁ የሰው ልጆች አማካኝነት ተፈጸመ። የዳንኤል መጽሐፍን ወደቁ የሰው ልጆች ሁለት ጊዜ ነኩት፤ የተፈጸመውም ያለ እግዚአብሔር መለኮታዊ የአስተዳደር ክትትል ማንኛውም ሰው ሊያደርገው የማይቻል ነበር።

በሚቀጥለው ጽሑፋችን፣ እግዚአብሔር አስቀድሞ ስለ አወቀ፣ እንዲሁም ይህ በመጀመሪያው መልአክ እንቅስቃሴ ውስጥ ላሉት እንዲሁም በሦስተኛው መልአክ እንቅስቃሴ ውስጥ ላሉት ሁሉ የፈተና “የመሰናከያ ድንጋይ” እንዲሆን እንኳ ስለ አቀደው፣ መለኮትና ሰብአዊነት የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት “ሰባቱን ዘመናት” በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ግልጽ ሆነው እንዴት እንደ ተሰወሩ ማሳየት እንጀምራለን።