William Miller was given great light upon the seven churches, the seven seals and the seven trumpets in the book of Revelation. He placed those prophetic symbols within the framework of the two desolating powers of paganism followed by papalism. He did not see every prophetic characteristic of those symbols, but what he did see established the foundational understanding of the internal history and external history of God’s church from the time of apostles until the end of the world. The internal history was represented by the churches, and the churches’ external history was represented by the seals. He saw that the trumpets were symbols of God’s judgment upon Rome, that typified God’s judgment upon Rome at the end of the world, though he did not see that Rome at the end of the world was made up of a threefold union.
ዊልያም ሚለር በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ስለ ሰባቱ ቤተ ክርስቲያናት፣ ስለ ሰባቱ ማህተሞች፣ እና ስለ ሰባቱ መለከቶች ታላቅ ብርሃን ተሰጥቶት ነበር። እነዚያን ትንቢታዊ ምልክቶች ከአረማዊነት ጀምሮ በኋላም በጵጵስና የተከተሉት ሁለቱ አጥፊ ኃይሎች መዋቅር ውስጥ አስቀመጣቸው። የእነዚያን ምልክቶች ትንቢታዊ ባህርያት ሁሉ አላየም ነበር፤ ነገር ግን ያየው ነገር ከሐዋርያት ዘመን ጀምሮ እስከ ዓለም መጨረሻ ድረስ ያለውን የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን የውስጥ ታሪክና የውጭ ታሪክ መሠረታዊ መረዳት አጸና። የውስጥ ታሪኩ በቤተ ክርስቲያናቱ ተወክሎ ነበር፣ የቤተ ክርስቲያናቱም የውጭ ታሪክ በማህተሞቹ ተወክሎ ነበር። መለከቶቹ በሮም ላይ የሚወርደውን የእግዚአብሔር ፍርድ የሚያመለክቱ ምልክቶች መሆናቸውን አየ፤ ይህም በዓለም መጨረሻ በሮም ላይ የሚወርደውን የእግዚአብሔር ፍርድ የሚያመለክት ነበር፤ ሆኖም በዓለም መጨረሻ ያለችው ሮም ከሶስት እጥፍ ኅብረት የተሠራች መሆኗን አላየም ነበር።
The book written by Uriah Smith titled Daniel and Revelation, contains some erroneous ideas, but it was identified by Sister White as, “God’s helping hand.” She identified that it should be circulated along with The Great Controversy, Patriarchs and Prophets, and The Desire of Ages. Her strong endorsement did not mean that the book was on the same inspired level as her books, but that the book contained “grand instruction,” and had been responsible for “bringing many precious souls to a knowledge of the truth.”
ዳንኤል እና ራእይ በሚል ርእስ በኡርያስ ስሚዝ የተጻፈው መጽሐፍ አንዳንድ የተሳሳቱ አሳቦችን ቢይዝም፣ በእህት ዋይት “የእግዚአብሔር ረዳት እጅ” ተብሎ ተገልጿል። እርሷም ይህ መጽሐፍ ከታላቁ ተጋድሎ፣ ከአባቶችና ነቢያት፣ እና ከዘመናት ምኞት ጋር አብሮ ሊሰራጭ እንደሚገባ ገልጻለች። ይህ ጽኑ ድጋፍዋ መጽሐፉ ከእርሷ መጻሕፍት ጋር በተመሳሳይ ተመስጦ ደረጃ ላይ ነበር ማለት ሳይሆን፣ መጽሐፉ “ከፍ ያለ ትምህርት” እንደያዘ እና “ብዙ ውድ ነፍሳትን ወደ እውነት እውቀት ለማምጣት” ምክንያት እንደነበረ ያመለክታል።
The book employs Millerite prophetic logic, accompanied with concepts of prophecy that were unseen before October 22, 1844. We will refer to passages in the book as we set forth the triple application of the three Woes.
መጽሐፉ ከ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 በፊት ያልታዩ የትንቢት ጽንሰ-ሐሳቦች ጋር ተያይዞ የሚለራዊውን የትንቢት ሎጂክ ይጠቀማል። የሦስቱን ወዮች ሶስትዮሽ አተገባበር ስናቀርብ፣ በመጽሐፉ ውስጥ ያሉ ክፍሎችን እንጠቅሳለን።
Miller stated that the “seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom.” The first four trumpets represent the judgments that were brought upon pagan Rome, and the fifth and sixth trumpets were God’s judgments that were brought upon papal Rome, but Miller would not have recognized that the seventh trumpet represented God’s judgment upon Modern Rome. Speaking of the seven seals and seven trumpets of Revelation, Uriah Smith wrote:
ሚለር እንዲህ ብሎ ገለጸ፦ “ሰባቱ መለከቶች በምድር ላይ፣ ወይም በሮማ መንግሥት ላይ የተላኩ ሰባት ልዩና ከባድ ፍርዶች ታሪክ ናቸው።” የመጀመሪያዎቹ አራት መለከቶች በአረማዊት ሮማ ላይ የመጡትን ፍርዶች ይወክላሉ፤ አምስተኛውና ስድስተኛው መለከት ግን በጳጳሳዊት ሮማ ላይ የመጡ የእግዚአብሔር ፍርዶች ነበሩ፤ ነገር ግን ሚለር ሰባተኛው መለከት በዘመናዊት ሮማ ላይ የሚመጣውን የእግዚአብሔር ፍርድ እንደሚወክል አላስተዋለም ነበር። ስለ ራእይ ያሉት ሰባቱ ማኅተሞችና ሰባቱ መለከቶች ኡራያ ስሚዝ እንዲህ ብሎ ጻፈ፦
“Having taken the book, the Lamb proceeds at once to open the seals; and the attention of the apostle is called to the scenes that transpire under each seal. The number seven has already been noticed as denoting in the Scriptures completeness and perfection. The seven seals therefore embrace the whole of a certain class of events, reaching down perhaps to the time of Constantine, and the seven trumpets another series from that time farther on, cannot be correct. The trumpets denote a series of events which transpire contemporaneously with the events of the seals, but of an entirely different character. A trumpet is a symbol of war; hence the trumpets denote great political commotions to take place among the nations during the gospel age. The seals denote events of a religious character, and contain the history of the church from the opening of the Christian era to the coming of Christ.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 431.
“መጽሐፉን ከወሰደ በኋላ በጉው ወዲያውኑ ማኅተሞቹን መፍታት ይጀምራል፤ እናም የሐዋርያው ትኩረት በእያንዳንዱ ማኅተም ሥር ወደሚፈጸሙት ትዕይንቶች ይመራል። ቁጥር ሰባት በቅዱሳት መጻሕፍት ሙላትንና ፍጹምነትን እንደሚያመለክት አስቀድሞ ተመልክቶአል። ስለዚህ ሰባቱ ማኅተሞች የተወሰነ ዓይነት ክስተቶችን ሙሉ በሙሉ ያካትታሉ፤ ምናልባትም እስከ ቆስጠንጢኖስ ዘመን ድረስ የሚደርሱ ሲሆኑ፣ ሰባቱ መለከቶች ደግሞ ከዚያ ዘመን ጀምሮ ወደ ፊት የሚዘረጋ ሌላ ተከታታይ ክስተቶች ናቸው ማለት ትክክል ሊሆን አይችልም። መለከቶቹ ከማኅተሞቹ ክስተቶች ጋር በአንድ ዘመን ውስጥ የሚፈጸሙ፣ ነገር ግን ፍጹም የተለየ ባህርይ ያላቸው ተከታታይ ክስተቶችን ያመለክታሉ። መለከት የጦርነት ምልክት ነው፤ ስለዚህ መለከቶቹ በወንጌል ዘመን መካከል በአሕዛብ መካከል የሚከሰቱ ታላላቅ የፖለቲካ ሁከቶችን ያመለክታሉ። ማኅተሞቹ ግን ሃይማኖታዊ ባህርይ ያላቸውን ክስተቶች ያመለክታሉ፣ እናም ከክርስቲያናዊው ዘመን መከፈት ጀምሮ እስከ ክርስቶስ ምጽአት ድረስ የቤተ ክርስቲያንን ታሪክ ይይዛሉ።” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 431.
A trumpet is a symbol of war and political commotion. Speaking of verse two of chapter eight of Revelation Smith states:
መለከት የጦርነትና የፖለቲካዊ ሁከት ምልክት ነው። ስሚዝ ስለ ራእይ ምዕራፍ ስምንት ቁጥር ሁለት እንዲህ ይላል፦
“‘VERSE 2. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets.’
“‘ቁጥር 2። በእግዚአብሔር ፊት የቆሙትን ሰባቱን መላእክት አየሁ፤ ለእነርሱም ሰባት መለከቶች ተሰጡአቸው።’”
“This verse introduces a new and distinct series of events. In the seals we have had the history of the church during what is called the gospel dispensation. In the seven trumpets, now introduced, we have the principal political and warlike events which were to transpire during the same time.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 476.
“ይህ ቁጥር አዲስና ልዩ የሆነ ተከታታይ ክስተቶችን ያስተዋውቃል። በማኅተሞቹ ውስጥ በወንጌል ዘመን ተብሎ በሚጠራው ዘመን ሁሉ የቤተ ክርስቲያንን ታሪክ አይተናል። አሁን በሚቀርቡት በሰባቱ መለከቶች ውስጥ ደግሞ፣ በዚያው ዘመን ውስጥ ሊፈጸሙ የነበሩትን ዋና ዋና የፖለቲካና የጦርነት ክስተቶች እናገኛለን።” ኡራያ ስሚዝ፣ Daniel and Revelation, 476.
The seventh seal is opened in the first six verses of Revelation chapter eight, and in the backdrop of the opening of the seventh seal, seven angels with seven trumpets are prepared to blow.
ሰባተኛው ማኅተም በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ ስምንት የመጀመሪያዎቹ ስድስት ቁጥሮች ውስጥ ይከፈታል፤ እናም ሰባተኛው ማኅተም በሚከፈትበት ዳራ ውስጥ፣ ሰባት መላእክት ሰባት መለከቶችን ይነፉ ዘንድ ተዘጋጅተዋል።
And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. And the seven angels which had the seven trumpets prepared themselves to sound. Revelation 8:1–6.
ሰባተኛውንም ማኅተም በከፈተ ጊዜ፥ በሰማይ ለግማሽ ሰዓት ያህል ዝምታ ሆነ። በእግዚአብሔርም ፊት የሚቆሙትን ሰባቱን መላእክት አየሁ፤ ለእነርሱም ሰባት መለከቶች ተሰጡአቸው። ሌላም መልአክ መጥቶ የወርቅ ዕጣን ማጠኛ ይዞ በመሠዊያው አጠገብ ቆመ፤ በዙፋኑም ፊት ባለው በወርቁ መሠዊያ ላይ ከቅዱሳን ሁሉ ጸሎት ጋር ያቀርበው ዘንድ ብዙ ዕጣን ተሰጠው። የዕጣኑም ጢስ ከቅዱሳኑ ጸሎት ጋር ከመልአኩ እጅ ፊት ለፊት ወደ እግዚአብሔር ወጣ። መልአኩም ዕጣን ማጠኛውን ወስዶ ከመሠዊያው እሳት ሞላው፥ ወደ ምድርም ጣለው፤ ድምፆችም፥ ነጎድጓዶችም፥ መብረቆችም፥ የምድር መናወጥም ሆነ። ሰባቱም መለከቶች ያሉአቸው ሰባቱ መላእክት ሊነፉ ተዘጋጁ። ራእይ 8፥1–6።
There is a prophetic anomaly that we have been identifying in previous articles, but which we have not yet specifically addressed its particular prophetic phenomenon. That anomaly is that symbols that represent a sequence of waymarks in prophetic history, are all brought together in the conclusion of the history they represent. We have shown that the four generations of Laodicean Adventism that is represented by the four abominations of Ezekiel chapter eight marked specific waymarks, but that each of them, as a test, repeat in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. This anomaly is also found in the seven trumpets, for though they represent specific judgments upon pagan, papal and modern Rome, they all come together again when the executive judgment upon modern Rome begins at the soon-coming Sunday law.
በቀደሙት ጽሑፎች ስንለይበት የነበረ ነገር አለ፤ ነገር ግን የተለየውን ትንቢታዊ ፍኖተ-ሁኔታውን እስካሁን በተለይ አልተመለከትነውም። ይህ ያልተለመደ ሁኔታ ምን ማለት ነው ቢባል፣ በትንቢታዊ ታሪክ ውስጥ የመንገድ ምልክቶችን ተከታታይነት የሚወክሉ ምልክቶች ሁሉ፣ የሚወክሉት ታሪክ በመደምደሚያው ጊዜ እንደገና ሁሉ በአንድ ላይ ይሰበሰባሉ ነው። በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት በተጠቀሱት አራት ርኵሰቶች የተወከሉት የሎዶቅያ አድቬንቲዝም አራት ትውልዶች የተወሰኑ የመንገድ ምልክቶችን እንደሚያመለክቱ አሳይተናል፤ ነገር ግን እያንዳንዱም እንደ ፈተና ሆኖ በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች መታተም ታሪክ ውስጥ ይደገማል። ይህ ያልተለመደ ሁኔታ በሰባቱ መለከቶች ውስጥም ይገኛል፤ ምክንያቱም እነርሱ በአረማዊቷ፣ በጳጳሳዊቷ እና በዘመናዊቷ ሮም ላይ የተለዩ ፍርዶችን ቢወክሉም፣ በዘመናዊቷ ሮም ላይ ያለው የአስፈጻሚ ፍርድ በቅርቡ በሚመጣው የእሁድ ሕግ ሲጀምር እነርሱ ሁሉ እንደገና በአንድ ላይ ይመጣሉ።
The seven trumpets have specific dates when they were fulfilled in the past, but Sister White also places the seven angels with seven trumpets in Revelation chapter eight, in the history of the soon coming Sunday law.
ሰባቱ መለከቶች በቀድሞ ዘመን የተፈጸሙበት የተወሰነ ቀን አላቸው፤ ነገር ግን እህት ዋይት በራእይ ምዕራፍ ስምንት ውስጥ ያሉትን ሰባቱን መላእክት ከሰባቱ መለከቶች ጋር ደግሞ በቅርቡ የሚመጣው የእሁድ ሕግ ታሪክ ውስጥ ታስቀምጣቸዋለች።
“‘And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: and they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, Holy and true, doest Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them [They were pronounced pure and holy]; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled’ [Revelation 6:9–11]. Here were scenes presented to John that were not in reality but that which would be in a period of time in the future.
“‘ሐምሳውንም ማኅተም በፈታ ጊዜ፥ በመሠዊያው በታች ስለ እግዚአብሔር ቃልና ስለ ያዙት ምስክርነት የተገደሉትን ነፍሳት አየሁ፤ በታላቅም ድምፅ እየጮኹ፥ ቅዱስና እውነተኛ ጌታ ሆይ፥ በምድር ላይ በሚኖሩት ላይ ደማችንን እስከ መቼ አትፈርድም አትበቀልምስ? አሉ። ለእያንዳንዳቸውም ነጭ ልብስ ተሰጣቸው [ንጹሓንና ቅዱሳን መሆናቸው ተገለጸላቸው]፤ እንደ እነርሱም ሊገደሉ ያሉ ባልንጀሮቻቸውና ወንድሞቻቸው ቁጥር እስኪፈጸም ድረስ ገና ትንሽ ዘመን እንዲያርፉ ተነገራቸው’ [ራእይ 6፥9–11]። እዚህ ለዮሐንስ የቀረቡት ትዕይንቶች በእውነታ ያሉ ሳይሆኑ፥ በወደፊት ዘመን የሚሆኑ ነገሮች ነበሩ።”
“Revelation 8:1–4 quoted.” Manuscript Releases, volume 20, 197.
“ራእይ 8፡1–4 ተጠቅሷል።” የእጅ ጽሑፍ ልቀቶች፣ ቅጽ 20፣ 197።
In the previous passage Sister White applies the dialogue and fulfillment of the fifth seal to the period when the seven angels are about to sound in chapter eight, but she also places the same representation at the history of the two voices of Revelation chapter eighteen.
በቀደመው ክፍል እህት ዋይት የአምስተኛው ማኅተም ውይይትና ፍጻሜ በምዕራፍ ስምንት ውስጥ ሰባቱ መላእክት ሊነፉ ሲቃረቡ ባለው ዘመን ላይ ታመለክታለች፤ ነገር ግን ይህንኑ ተመሳሳይ ምሳሌያዊ መግለጫ በራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት የሚገኙት የሁለቱ ድምፆች ታሪክ ላይ ደግሞ ታኖራለች።
“When the fifth seal was opened, John the Revelator in vision saw beneath the altar the company that were slain for the Word of God and the testimony of Jesus Christ. After this came the scenes described in the eighteenth of Revelation, when those who are faithful and true are called out from Babylon. [Revelation 18:1–5, quoted.]” Manuscript Releases, volume 20, 14.
“አምስተኛው ማኅተም በተከፈተ ጊዜ፣ ራእይን የተቀበለው ዮሐንስ በራእይ ከመሠዊያው በታች ስለ እግዚአብሔር ቃልና ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ምስክርነት የተገደሉትን ጉባኤ አየ። ከዚህ በኋላም በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ ስምንት የተገለጹት ትዕይንቶች መጡ፤ በዚያም ታማኞችና እውነተኞች የሆኑት ከባቢሎን እንዲወጡ ተጠሩ። [ራእይ 18፥1–5, quoted.]” Manuscript Releases, volume 20, 14.
The seven trumpets represent God’s judgment in the history of pagan, papal and Modern Rome, but they are also represented in the history of September 11, 2001, and the second voice of the soon-coming Sunday law. After addressing the first six verses of Revelation chapter eight, Uriah Smith begins to present the first four trumpets’ historical fulfillments.
ሰባቱ መለከቶች በአረማዊት፣ በጳጳሳዊት እና በዘመናዊት ሮም ታሪክ ውስጥ የእግዚአብሔርን ፍርድ ይወክላሉ፤ ነገር ግን በመስከረም 11 ቀን 2001 ዓ.ም. ታሪክ ውስጥ፣ እንዲሁም በቅርቡ የሚመጣው የእሑድ ሕግ ሁለተኛ ድምፅ ውስጥ ደግሞ ተወክለዋል። ኡርያ ስሚዝ የራእይ ምዕራፍ ስምንት የመጀመሪያዎቹን ስድስት ቁጥሮች ከተመለከተ በኋላ፣ የመጀመሪያዎቹ አራት መለከቶች በታሪክ ውስጥ ያገኙትን ፍጻሜ ማቅረብ ይጀምራል።
“The subject of the seven trumpets is here resumed, and occupies the remainder of this chapter and all of chapter 9. The seven angels prepare themselves to sound. Their sounding comes in as a complement to the prophecy of Daniel 2 and 7, commencing with the breaking up of the old Roman empire into its ten divisions, of which, in the first four trumpets, we have a description.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 477.
“የሰባቱ መለከቶች ጉዳይ በዚህ እንደገና ይቀጥላል፣ የዚህንም ምዕራፍ ቀሪ ክፍል እና ሙሉ 9ኛውን ምዕራፍ ይይዛል። ሰባቱ መላእክት ሊነፉ ራሳቸውን ያዘጋጃሉ። እነርሱ መንፋታቸው የዳንኤል 2 እና 7 ትንቢት እንደ ማሟያ ሆኖ ይገባል፤ መነሻውም የቀድሞው የሮማ ግዛት ወደ አሥር ክፍሎቹ መከፋፈል ሲሆን፣ ከእነዚህም ውስጥ በመጀመሪያዎቹ አራት መለከቶች መግለጫ አለን።” ኡርያ ስሚዝ፣ ዳንኤል እና ራእይ፣ 477።
Smith identifies that the first four trumpets were God’s judgments upon pagan Rome. He quotes verse seven that identifies the prophetic characteristics of the first trumpet, and then identifies its historical fulfillment.
ስሚዝ የመጀመሪያዎቹ አራት መለከቶች በአረማዊት ሮም ላይ የወረዱ የእግዚአብሔር ፍርዶች እንደነበሩ ያመለክታል። የመጀመሪያውን መለከት ትንቢታዊ ባሕርያት የሚያመለክተውን ቁጥር ሰባት ይጠቅሳል፤ ከዚያም ታሪካዊ ፍጻሜውን ያመለክታል።
“The first sore and heavy judgment which fell on Western Rome in its downward course, was the war with the Goths under Alaric, who opened the way for later inroads. The death of Theodosius, the Roman emperor, occurred in January, 395, and before the end of the winter the Goths under Alaric were in arms against the empire.
በምዕራባዊቷ ሮም በውድቀቷ መንገድ ላይ የወረደባት የመጀመሪያው ቁስልና ከባድ ፍርድ፣ በኋላ ለሚከተሉት ወረራዎች መንገድ የከፈተው ከአላሪክ መሪነት ሥር ከነበሩት ጎቶች ጋር የተደረገው ጦርነት ነበር። የሮማ ንጉሠ ነገሥት የነበረው ቴዎዶስዮስ ሞት በ395 ዓ.ም. ጥር ወር ተከሰተ፤ ክረምቱም ሳያበቃ ከአላሪክ ሥር የነበሩት ጎቶች በንጉሥ ግዛቱ ላይ በጦር ተነሱ።
“The first invasion under Alaric ravaged Thrace, Macedonia, Attica, and the Peloponnesus, but did not reach the city of Rome. On his second invasion, however, the Gothic chieftain crossed the Alps and the Apennines and appeared before the walls of the ‘eternal city,’ which soon fell a prey to the fury of the barbarians.
በአላሪክ መሪነት የተፈጸመው የመጀመሪያው ወረራ ትራኪያን፣ ማቄዶንያን፣ አቲካን፣ እና ፔሎፖኔሶስን አወደመ፤ ነገር ግን ወደ ሮም ከተማ አልደረሰም። በሁለተኛው ወረራው ግን ይህ የጎት አለቃ አልፕስንና አፔኒንን ተሻግሮ በ“ዘላለማዊቱ ከተማ” ቅጥር ፊት ተገለጠ፤ ይህችም በቅርቡ ለአረመኔዎች ቁጣ ምርኮ ሆና ወደቀች።
“The blast of the first trumpet has its location about the close of the fourth century and onward, and refers to these desolating invasions of the Roman empire under the Goths.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 478.
«የመጀመሪያው መለከት ድምፅ የሚመደበው በአራተኛው ምዕተ ዓመት መጨረሻ አካባቢና ከዚያ በኋላ ሲሆን፣ በጎቶች መሪነት በሮማ ግዛት ላይ የተፈጸሙትን እነዚህን አጥፊ ወረራዎች ያመለክታል።» ኡርያ ስሚዝ፣ Daniel and Revelation, 478.
Smith identifies Alaric as the symbol of God’s judgment upon pagan Rome represented by the first trumpet. Each of the trumpets have a historical figure that represents the trumpet, Alaric represents the arrival of the first trumpet from the end of the fourth century. Miller could not have seen that this trumpet was brought upon Rome because of Sunday enforcement, for Miller was a Sunday keeper. Smith missed this fact also, but Smith did recognize that the first enforced Sunday law was instituted by Constantine in the year 321. The prophetic rule of thumb associated with Sunday enforcement is always the same, for God never changes, and that rule is that “national apostasy is followed by national ruin”. Alaric represents the beginning of national ruin which began in the very period that Constantine passed the first Sunday law.
ስሚዝ አላሪክን በመጀመሪያው መለከት የተወከለችው በአረማዊቱ ሮማ ላይ የእግዚአብሔር ፍርድ ምልክት እንደሆነ ይለያል። እያንዳንዱ መለከት መለከቱን የሚወክል አንድ ታሪካዊ ሰው አለው፤ አላሪክም ከአራተኛው ክፍለ ዘመን መጨረሻ ጀምሮ የመጀመሪያውን መለከት መምጣት ይወክላል። ሚለር ራሱ የእሑድ ጠባቂ ስለነበር፣ ይህ መለከት በእሑድ አስገዳጅ አዋጅ ምክንያት በሮማ ላይ እንደመጣ ሊያይ አልቻለም። ስሚዝም ይህን እውነታ አመለጠው፤ ነገር ግን ስሚዝ በ321 ዓ.ም. ቆስጠንጢኖስ የመጀመሪያውን የእሑድ አስገዳጅ ሕግ እንዳቋቋመ አውቆ ነበር። ከእሑድ አስገዳጅ ሕግ ጋር የተያያዘው ትንቢታዊ መመሪያ ሁልጊዜ አንድ ነው፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር ፈጽሞ አይለወጥም፤ ይህም መመሪያ “ሀገራዊ ክህደት በኋላው ሀገራዊ ጥፋትን ያስከትላል” የሚል ነው። አላሪክ ቆስጠንጢኖስ የመጀመሪያውን የእሑድ ሕግ ባወጣበት በዚያው ዘመን የተጀመረውን ሀገራዊ ጥፋት መጀመሪያ ይወክላል።
Smith continues on by quoting verse eight, which identifies the second trumpet, and then continues his commentary:
ስሚዝ ሁለተኛውን መለከት የሚያመለክተውን ስምንተኛውን ቁጥር በመጥቀስ ይቀጥላል፤ ከዚያም አስተያየቱን ይቀጥላል፦
“The Roman empire, after Constantine, was divided into three parts; and hence the frequent remark, ‘a third part of men,’ etc., in allusion to the third part of the empire which was under the scourge. This division of the Roman kingdom was made at the death of Constantine, among his three sons, Constantius, Constantine II, and Constans. Constantius possessed the East, and fixed his residence at Constantinople, the metropolis of the empire. Constantine the Second held Britain, Gaul, and Spain. Constans held Illyricum, Africa, and Italy. (See Sabine’s Ecclesiastical History, p. 155.) Of this well-known historical fact, Elliott, as quoted by Albert Barnes, in his notes on Rev.12:4, says: ‘Twice, at least, before the Roman empire became divided permanently into the two parts, the Eastern and the Western, there was a tripartite division of the empire. The first occurred in A.D. 311, when it was divided between Constantine, Licinius, and Maximin; the other, A.D. 337, on the death of Constantine, Constans and Constantius.’” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 480.
“የሮማ መንግሥት ከቆስጠንጢኖስ በኋላ በሦስት ክፍሎች ተከፈለ፤ ስለዚህም ‘የሰዎች ሦስተኛ ክፍል’ ወዘተ የሚለው ተደጋጋሚ ንግግር፣ መቅሠፍቱ በወደቀበት የመንግሥቱን ሦስተኛ ክፍል በመጥቀስ ነው። ይህ የሮማ መንግሥት መከፋፈል ቆስጠንጢኖስ በሞተ ጊዜ በሦስቱ ልጆቹ፣ ኮንስታንቲየስ፣ ቆስጠንጢኖስ ሁለተኛ፣ እና ኮንስታንስ መካከል ተደረገ። ኮንስታንቲየስ ምሥራቁን ያዘ፣ መኖሪያውንም በመንግሥቱ ዋና ከተማ በሆነችው በቆስጠንጢኖፕል አደረገ። ቆስጠንጢኖስ ሁለተኛ ብሪታንያን፣ ጎልን፣ እና ስፔንን ያዘ። ኮንስታንስ ኢሊሪኩምን፣ አፍሪቃን፣ እና ኢጣልያን ያዘ። (የሳቢንን Ecclesiastical History፣ ገጽ 155 ይመልከቱ።) ኤልዮት ስለዚህ በደንብ የታወቀ ታሪካዊ እውነታ፣ አልበርት ባርኔስ በራእይ 12፥4 ላይ በሰጠው ማስታወሻ እንደ ተጠቀሰው እንዲህ ይላል፦ ‘ቢያንስ ሁለት ጊዜ፣ የሮማ መንግሥት በቋሚነት ወደ ሁለት ክፍሎች፣ ምሥራቃዊና ምዕራባዊ ከመከፈሉ በፊት፣ መንግሥቱ በሦስት ክፍሎች ተከፍሎ ነበር። የመጀመሪያው በ311 ዓ.ም. ተፈጠረ፣ በዚያን ጊዜም በቆስጠንጢኖስ፣ በሊሲኒየስ፣ እና በማክሲሚን መካከል ተከፈለ፤ ሌላው ደግሞ በ337 ዓ.ም.፣ ቆስጠንጢኖስ በሞተ ጊዜ፣ በኮንስታንስና በኮንስታንቲየስ መካከል ነበር።’” ኡርያ ስሚዝ፣ Daniel and Revelation, 480.
The historical phenomenon of Rome being divided into three parts, and also two parts that is referenced by the historians which Smith cites, are the elements of Rome that identify the threefold union of Modern Rome, that makes up a structure that is divided into two, representing the combination of church and state. When Smith continues he then identifies the historical figure associated with the second trumpet.
ታሪክ ጸሐፊዎች ስሚዝ የሚጠቅሳቸው ሮም ወደ ሦስት ክፍሎች መከፋፈሏ እንዲሁም ወደ ሁለት ክፍሎች መከፋፈሏ የታሪክ ክስተት፣ የዘመናዊቱን ሮም ሦስት እጥፍ ኅብረት የሚለዩ የሮም ክፍሎች ናቸው፤ ይህም ቤተ ክርስቲያንና መንግሥት መጣመራቸውን የሚወክል፣ በሁለት የተከፈለ መዋቅር ያቀናብራል። ስሚዝ ንግግሩን ሲቀጥል ከሁለተኛው መለከት ጋር የተያያዘውን ታሪካዊ ሰው ያስለያል።
“The history illustrative of the sounding of the second trumpet evidently relates to the invasion and conquest of Africa, and afterward of Italy, by the terrible Genseric. His conquests were for the most part NAVAL; and his triumphs were “as it were a great mountain burning with fire, cast into the sea.” What figure would better, or even so well, illustrate the collision of navies, and the general havoc of war on the maritime coasts? In explaining this trumpet, we are to look for some events which will have a particular bearing on the commercial world. The symbol used naturally leads us to look for agitation and commotion. Nothing but a fierce maritime warfare would fulfil the prediction. If the sounding of the first four trumpets relates to four remarkable events which contributed to the downfall of the Roman empire, and the first trumpet refers to the ravages of the Goths under Alaric, in this we naturally look for the next succeeding act of invasion which shook the Roman power and conduced to its fall. The next great invasion was that of “the terrible Genseric,” at the head of the Vandals. His career occurred during the years A.D. 428–468. This great Vandal chief had his headquarters in Africa. . ..
“ሁለተኛው መለከት ስለ መነፋቱ ምሳሌ የሚሆን ታሪክ በግልጽ ሁኔታ ከአስፈሪው ጄንሰሪክ በአፍሪካ ላይ እና ከዚያ በኋላ በኢጣልያ ላይ ካደረገው ወረራና ድል ጋር ይዛመዳል። ድሎቹ በአብዛኛው የባሕር ነበሩ፤ ድል አድራጎቶቹም “በእሳት የሚነድድ ታላቅ ተራራ ወደ ባሕር እንደ ተጣለ” ነበሩ። የመርከብ ኃይሎችን ግጭትና በባሕር ዳርቻዎች ላይ የጦርነትን አጠቃላይ ጥፋት ከዚህ የተሻለ ወይም እኩል የሚያሳይ ምስል ምን ሊሆን ይችላል? ይህን መለከት በምንረዳበት ጊዜ፣ በንግድ ዓለም ላይ ልዩ ተጽእኖ የሚያሳድሩ አንዳንድ ክስተቶችን መፈለግ ይገባናል። የተጠቀመው ምልክት በተፈጥሮው ሁከትና ውጥረት እንድንጠብቅ ያመራናል። ከባድ የባሕር ጦርነት ብቻ ነው ትንቢቱን ሊፈጽም የሚችለው። የመጀመሪያዎቹ አራት መለከቶች ለሮማ መንግሥት ውድቀት አስተዋጽኦ ካደረጉ አራት አስደናቂ ክስተቶች ጋር የሚዛመዱ ከሆኑ፣ እና የመጀመሪያው መለከት ከአላሪክ መሪነት ሥር የጎቶችን ጥፋት የሚያመለክት ከሆነ፣ በዚህ ውስጥ በተፈጥሮ የሮማን ኃይል አናውጦ ለውድቀቱ ያገለገለውን የወረራ ቀጣይ ድርጊት እንፈልጋለን። ቀጣዩ ታላቅ ወረራ “የአስፈሪው ጄንሰሪክ” ነበር፣ እርሱም በቫንዳሎች መሪነት ነበር። የሥራ ዘመኑ A.D. 428–468 ባሉት ዓመታት ውስጥ ነበር። ይህ ታላቅ የቫንዳል አለቃ ዋና መሠረቱን በአፍሪካ አድርጎ ነበር....”
“Concerning the important part which this bold corsair acted in the downfall of Rome, Mr. Gibbon uses this significant language: ‘Genseric, a name which, in the destruction of the Roman empire, has deserved an equal rank with the names of Alaric and Attila.’” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 481, 484.
“ይህ ደፋር የባሕር ወራሪ በሮም ውድቀት ውስጥ ስለተዋጣው አስፈላጊ ሚና፣ አቶ ጊቦን ይህን ትርጉም ያለው ቃል ይጠቀማሉ፤ ‘ጄንሰሪክ፣ በሮማዊው ንጉሥ መንግሥት ጥፋት ውስጥ ከአላሪክና ከአቲላ ስሞች ጋር እኩል ደረጃ ሊሰጠው የሚገባ ስም ነው።’” ዩራያስ ስሚዝ፣ Daniel and Revelation, 481, 484.
Smith, while quoting the historian Gibbon, who pointed out the historical symbols of the first three trumpets, identified that Genseric was the second trumpet and then said that Genseric, “deserved equal rank with Alaric and Attila.” Alaric is the first trumpet, Genseric the second and Attila the Hun was the third trumpet, which is addressed in verse ten. Smith pointed out that the second trumpet, represented by Genseric, represented the history of “428-468.” Then Smith quotes verse ten which identifies the third trumpet, and continues his narrative:
ስሚዝ፣ የመጀመሪያዎቹን ሦስት መለከቶች የታሪክ ምልክቶች እንደሚያመለክቱ የጠቆመውን ታሪክ ጸሐፊ ጊቦንን ሲጠቅስ፣ ጄንሰሪክ ሁለተኛው መለከት መሆኑን ለይቶ ገለጸ፤ ከዚያም ጄንሰሪክ “ከአላሪክና ከአቲላ ጋር እኩል ደረጃ ይገባው ነበር” አለ። አላሪክ የመጀመሪያው መለከት ነው፤ ጄንሰሪክ ሁለተኛው ነው፤ እና ሁኑ አቲላ በአሥረኛው ቁጥር የተነገረው ሦስተኛው መለከት ነበር። ስሚዝ፣ በጄንሰሪክ የተወከለው ሁለተኛው መለከት የ“428-468” ታሪክን እንደሚወክል ጠቆመ። ከዚያም ስሚዝ ሦስተኛውን መለከት የሚለይ አሥረኛውን ቁጥር ጠቅሶ፣ ትረካውን ቀጠለ፦
“In the interpretation and application of this passage, we are brought to the third important event which resulted in the subversion of the Roman empire. And in finding a historical fulfilment of this third trumpet, we shall be indebted to the Notes of Dr. Albert Barnes for a few extracts. In explaining this scripture, it is necessary, as this commentator says, ‘That there should be some chieftain or warrior who might be compared to a blazing meteor; whose course would be singularly brilliant; who would appear suddenly LIKE a blazing star, and then disappear like a star whose light was quenched in the waters.’— Notes on Revelation 8.
በዚህ ክፍል ትርጓሜና ተግባራዊ አተገባበር ውስጥ፣ የሮማ ግዛት መገለባበጥ ያስከተለው ሦስተኛው አስፈላጊ ክስተት ፊት ለፊት ይቀርብልናል። የዚህንም ሦስተኛ መለከት ታሪካዊ ፍጻሜ ለማግኘት፣ ከዶ/ር አልበርት ባርንስ ማስታወሻዎች ጥቂት ቅንጭብ እንወስዳለን። ይህን ጥቅስ ሲያብራራ፣ ይህ አስተያየት ሰጪ እንደሚለው፣ “የሚነድ ሜቲየር ሊመሰል የሚችል አንድ አለቃ ወይም ተዋጊ መኖር አስፈላጊ ነው፤ መንገዱም በልዩ ሁኔታ ድንቅ የሚያበራ መሆን ይገባዋል፤ እንደ ሚነድ ኮከብ ድንገት መታየት አለበት፣ ከዚያም ብርሃኑ በውኃዎች ውስጥ እንደ ጠፋ ኮከብ መሰወር አለበት።” — በራእይ 8 ላይ ያሉ ማስታወሻዎች።
“It is here premised that this trumpet has allusion to the desolating wars and furious invasions of Attila against the Roman power, which he carried on at the head of his hordes of Huns. . ..
“እዚህ ላይ ይህ መለከት በአቲላ በሁኖች ጭፍሮቹ ራስ ላይ ቆሞ በሮማውያን ኃይል ላይ ያካሄዳቸውን አጥፊ ጦርነቶችና ጽኑ ወረራዎች እንደሚያመለክት አስቀድሞ ተገልጿል።…”
“‘And the Name of the Star is Called Wormwood [denoting the bitter consequences].’ These words—which are more intimately connected with the preceding verse, as even the punctuation in our version denotes—recall us for a moment to the character of Attila, to the misery of which he was the author or the instrument, and to the terror that was inspired by his name.
«‘የኮከቡም ስም እሬት [መራራ ውጤቶችን የሚያመለክት] ተብሎ ይጠራል።’ እነዚህ ቃላት—በቅጂያችን ያለው ሥርዓተ ሥርዓት እንኳ እንደሚያመለክተው ከቀደመው ቁጥር ጋር ይበልጥ በቅርብ የተያያዙ ስለሆኑ—ለአፍታ ወደ አቲላ ባሕርይ፣ እርሱ ደራሲው ወይም መሣሪያው ወደነበረበት መከራ፣ እና በስሙ ይነሳ ወደነበረው ሽብር ያስታውሱናል።
“‘Total extirpation and erasure,’ are terms which best denote the calamities he inflicted.’ He styled himself, ‘The Scourge of God.’” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 484, 487.
«“ጠቅላላ ሥር ነቀልና መደምሰስ” እርሱ ያመጣቸውን መቅሠፍቶች በተሻለ ሁኔታ የሚገልጹ ቃላት ናቸው።» «“የእግዚአብሔር ጅራፍ” ብሎ ራሱን ይጠራ ነበር።» Uriah Smith, Daniel and Revelation, 484, 487.
The history of the third trumpet, represented by Attila the Hun, was the year 441, unto his death in the year 453. Smith then quotes verse twelve, which presents the fourth trumpet and describes the barbarian monarch Odoacer, where the threefold symbolism of Western Rome is represented by the sun, the moon and the stars. He identifies the three symbols as symbols of the “sun, moon, and stars—for they are undoubtedly here used as symbols—evidently denote the great luminaries of the Roman government,—its emperors, senators, and consuls. Bishop Newton remarks that the last emperor of Western Rome was Romulus, who in derision was called Augustulus, or the “diminutive Augustus.” Western Rome fell A.D. 476. Still, however, though the Roman sun was extinguished, its subordinate luminaries shone faintly while the senate and consuls continued. But after many civil reverses and changes of political fortune, at length, A.D. 566, the whole form of the ancient government was subverted, and Rome itself was reduced form being the empress of the world to a poor dukedom tributary to the Exarch of Ravenna.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 487.
በሦስተኛው መለከት የተመሰለው ታሪክ፣ በአቲላ ሁን የተወከለው፣ ከ441 ዓ.ም. ጀምሮ እስከ 453 ዓ.ም. በሞቱ ድረስ ነበረ። ከዚያም ስሚዝ አራተኛውን መለከት የሚያቀርበውን እና አረመኔውን ንጉሥ ኦዶአከርን የሚገልጸውን ቁጥር አሥራ ሁለት ይጠቅሳል፤ በዚያም የምዕራባዊቱ ሮም ሦስት እጥፍ ምልክታዊ ውክልና በፀሐይ፣ በጨረቃ፣ በከዋክብትም ተወክሎ ይታያል። እርሱም እነዚህን ሦስቱን ምልክቶች እንዲህ ሲል ይለያቸዋል፤ “ፀሐይ፣ ጨረቃ፣ እና ከዋክብት—እነርሱ በእርግጥ እዚህ እንደ ምልክቶች የተጠቀሱ ስለሆነ—በግልጽ ሁኔታ የሮማውያን መንግሥት ታላላቅ ብርሃናትን፣ ማለትም ነገሥታቱን፣ ሴናተሮቹን፣ እና ቆንስላቱን ያመለክታሉ። ኤጲስ ቆጶስ ኒውተን እንዲህ ይላል፤ የምዕራባዊቱ ሮም የመጨረሻ ንጉሠ ነገሥት ሮሙሉስ ነበር፤ እርሱም በመሳለቂያ Augustulus ወይም ‘ትንሹ አውግስጦስ’ ተብሎ ይጠራ ነበር።” ምዕራባዊቱ ሮም በ476 ዓ.ም. ወደቀች። ነገር ግን፣ የሮም ፀሐይ ቢጠፋም፣ ተቀጥላ ያሉ ብርሃናቶቿ ሴኔቱና ቆንስላቱ እየቀጠሉ ሳሉ ድካማማ ብርሃን ያበሩ ነበር። ነገር ግን ከብዙ የእርስ በርስ መከራዎችና የፖለቲካ ዕድል ለውጦች በኋላ፣ በመጨረሻ በ566 ዓ.ም. የጥንቱ መንግሥት ቅርጽ በሙሉ ተገለበጠ፤ ሮምም ራሷ ከዓለም እቴጌ ከመሆን ወደ ራቨና ኤክሳርክ ግብር የምትከፍል ድሃ ዱክዶም ወረደች።” ኡርያህ ስሚዝ፣ ዳንኤል እና ራእይ፣ 487።
Here we find another witness to the threefold division of Rome, that prefigures the threefold union of modern Rome. With eastern Rome and emperor Constantine the threefold division was represented by his three sons, but with western Rome it was their threefold form of government. Smith then identifies that the sun, moon, and stars represent a specific order in which western Rome was brought down. He concludes his narrative with the following introduction of the last three trumpets.
እዚህ ዘመናዊቷን ሮም የሚለይ ሶስትዮሽ ኅብረት አስቀድሞ የሚጠቁም የሮም ሶስትዮሽ ክፍል ሌላ ምስክር እናገኛለን። ከምሥራቃዊቱ ሮምና ከንጉሠ ነገሥቱ ቆስጠንጢኖስ ጋር ይህ ሶስትዮሽ ክፍል በሦስቱ ልጆቹ ተወክሎ ነበር፤ ነገር ግን ከምዕራባዊቱ ሮም ጋር ደግሞ በመንግሥታቸው ሶስትዮሽ ቅርጽ ተወክሎ ነበር። ከዚያም ስሚዝ ፀሐይ፣ ጨረቃ፣ እና ከዋክብት ምዕራባዊቱ ሮም ወደ ውድቀት የተመጣችበትን የተለየ ቅደም ተከተል እንደሚወክሉ ይገልጻል። ትረካውንም የመጨረሻዎቹን ሦስት መለከቶች በሚከተለው መግቢያ ይደምድማል።
“Fearful as were the calamities brought upon the empire by the first incursions of these barbarians, they were comparatively light as contrasted with the calamities which were to follow. They were but as the preliminary drops of a shower before the torrent which was soon to fall upon the Roman world. The three remaining trumpets are overshadowed with a cloud of woe, as set forth in the following verses.
ምንም እንኳን በእነዚህ አረመኔዎች የመጀመሪያ ወረራዎች በኩል በንጉሥ መንግሥቱ ላይ የተመጡት መከራዎች አስፈሪ እንደነበሩ፣ ከዚያ በኋላ ሊመጡ ከነበሩት መከራዎች ጋር ሲነጻጸሩ ግን በአንጻራዊነት ቀላል ነበሩ። እነርሱ በቅርቡ በሮማዊው ዓለም ላይ ሊወርድ ከነበረው ጎርፍ በፊት የዝናብ መጀመሪያ ጠብታዎች ብቻ ነበሩ። የቀሩት ሦስቱ መለከቶች በሚቀጥሉት ቁጥሮች እንደተገለጸው በወዮታ ደመና ተሸፍነዋል።
“‘VERSE 13. And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound.’
“‘ቁጥር 13። እኔም ተመለከትሁ፥ በሰማይም መካከል የሚበር አንድ መልአክ በታላቅ ድምፅ እንዲህ ሲል ሰማሁ፤ ገና ሊነፉ ባሉት በሦስቱ መላእክት መለከት ሌሎች ድምፆች ምክንያት በምድር ላይ ለሚኖሩ ወዮ፥ ወዮ፥ ወዮ።’”
“This angel is not one of the series of the seven trumpet angels, but simply one who announces that the three remaining trumpets are woe trumpets, on account of the more terrible events to transpire under their sounding. Thus the next, or fifth trumpet, is the first woe; the sixth trumpet, the second woe; and the seventh, the last one in this series of seven trumpets, is the third woe.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 493.
“ይህ መልአክ ከሰባቱ የመለከት መልአካት ተከታታይ ውስጥ አንዱ አይደለም፤ ነገር ግን በመለከታቸው ጊዜ የሚፈጸሙት ክስተቶች ከዚያ የበለጠ አስፈሪ ስለሆኑ፣ የቀሩት ሦስቱ መለከቶች የወዮታ መለከቶች መሆናቸውን ብቻ የሚያውጅ ነው። ስለዚህ ቀጣዩ፣ ወይም አምስተኛው መለከት፣ የመጀመሪያው ወዮታ ነው፤ ስድስተኛው መለከት ሁለተኛው ወዮታ ነው፤ ሰባተኛውም፣ በዚህ የሰባቱ መለከቶች ተከታታይ ውስጥ ያለው የመጨረሻው፣ ሦስተኛው ወዮታ ነው።” ኡራያ ስሚዝ፣ Daniel and Revelation, 493.
We will continue with the three trumpet Woes in the next article.
በሚቀጥለው ጽሑፍ ሦስቱን የመለከት ወዮታዎች እንቀጥላለን።
“The calamities of imperial Rome, in its downfall, were told to the very last of them, till Rome was without an emperor, a consul, or a senate. ‘Under the Exarchs of Ravenna, Rome was degraded to the second rank.’ The third part of the sun was smitten, and the third part of the moon, and the third part of the stars. The race of the Caesars was not extinct with the emperors of the West. Rome, before its fall, possessed but a portion of the imperial power. Constantinople divided with it the empire of the world. And neither Goths nor Vandals lorded over that still imperial city, the emperor of which, after the first transference of the seat of empire by Constantine, often held the emperor of Rome as his nominee and vicegerent. And the fate of Constantinople was reserved till other ages, and was announced by other trumpets. Of the sun, the moon, and the stars, as yet but the third part was smitten.
“የንጉሣዊቱ ሮም መቅሰፍቶች፣ በውድቀቷ ውስጥ፣ ሮም ያለ ንጉሠ ነገሥት፣ ያለ ቆንስል፣ ወይም ያለ ሴኔት እስክትሆን ድረስ እስከ መጨረሻቸው ተነግረው ነበር። ‘በራቨና ኤክሳርኮች ሥር ሮም ወደ ሁለተኛ ደረጃ ዝቅ ተደረገች።’ ሦስተኛው ክፍል የፀሐይ ተመታ፣ ሦስተኛውም ክፍል የጨረቃ፣ ሦስተኛውም ክፍል የከዋክብት። የቄሳሮች ዘር ከምዕራቡ ንጉሠ ነገሥታት ጋር አልጠፋም። ሮም፣ ከውድቀቷ በፊት፣ ከንጉሣዊ ሥልጣን አንድ ክፍል ብቻ ትይዝ ነበር። ቆስጠንጢኖስ ከእርስዋ ጋር የዓለምን መንግሥት ተካፍላ ነበር። ጎቶችም ሆኑ ቫንዳሎች ገና ንጉሣዊ በሆነችው በዚያች ከተማ ላይ አልሰለጠኑም፤ የዚያችም ንጉሠ ነገሥት፣ ቆስጠንጢኖስ የመንግሥቱን መቀመጫ ለመጀመሪያ ጊዜ ካስተላለፈ በኋላ፣ ብዙ ጊዜ የሮምን ንጉሠ ነገሥት እንደ ተሾመ ወኪሉና ምክትሉ ያኖረው ነበር። የቆስጠንጢኖስ ዕጣ ፈንታ ግን ለሌሎች ዘመናት ተጠብቆ ነበር፣ በሌሎችም መለከቶች ታውጆ ነበር። ከፀሐይና ከጨረቃ እንዲሁም ከከዋክብት እስካሁን ሦስተኛው ክፍል ብቻ ተመትቶ ነበር።”
“The concluding words of the Fourth Trumpet imply the future restoration of the Western Empire: ‘The day shone not for the third part of it, and the night likewise.’ In respect to civil authority, Rome became subject to Ravenna, and Italy was a conquered province of the Eastern Empire. But, as more appropriately pertaining to other prophecies, the defense of the worship of images first brought the spiritual and temporal powers of the pope and of the emperor into violent collision; and, by conferring on the pope all authority over the churches, Justinian laid his helping hand to the promotion of the papal supremacy, which afterward assumed the power of creating monarchs. In the year of our Lord 800, the pope conferred on Charlemagne the title of Emperor of the Romans.’—Keith. That title was again transferred from the king of France to the king of Germany. And by the Emperor Francis the Second even this fiction was finally and forever renounced, Aug. 6, 1806.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 54.
“የአራተኛው መለከት መደረሻ ቃላት የምዕራባዊው ንጉሠ መንግሥት ወደፊት መመለስን ያመለክታሉ፤ ‘ቀኑ በሦስተኛው ክፍሉ አላበራም፥ ሌሊቱም እንዲሁ።’ ከፍትሐ መንግሥታዊ ሥልጣን አንጻር፣ ሮም ለራቬና ተገዥ ሆነች፣ እናም ጣልያን የምሥራቃዊው ንጉሠ መንግሥት የተሸነፈች ክፍለ ሀገር ሆነች። ነገር ግን፣ ለሌሎች ትንቢቶች ይበልጥ ተስማሚ በሆነ መልኩ፣ የምስሎችን አምልኮ መከላከል መጀመሪያ የጳጳሱንና የንጉሠ ነገሥቱን መንፈሳዊና ዓለማዊ ሥልጣናት ወደ ኃይለኛ ግጭት አስገባ፤ እንዲሁም በሁሉም ቤተ ክርስቲያናት ላይ ለጳጳሱ ሥልጣን ሁሉ በመስጠት፣ ዩስጢንያኖስ ከዚያ በኋላ ነገሥታትን የመፍጠር ሥልጣን የወሰደውን የጳጳሳዊ የበላይነት ለማስፋፋት እገዛ እጁን አኖረ። በጌታችን ዘመን 800 ዓመት፣ ጳጳሱ በቻርለማኝ ላይ ‘የሮማውያን ንጉሠ ነገሥት’ የሚል ማዕረግ አደረገለት።’—Keith. ያ ማዕረግ ዳግመኛ ከፈረንሳይ ንጉሥ ወደ ጀርመን ንጉሥ ተላለፈ። እናም በንጉሠ ነገሥት ፍራንሲስ ሁለተኛ እጅ ይህች ሐሰተኛ ስምምነት እንኳ በመጨረሻ እና ለዘላለም ተተወች፣ ነሐሴ 6, 1806።” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 54.