መጽሐፈ ዳንኤል — መቶ አሥራ አራት

እግዚአብሔርም ቃል ወደ እኔ መጣ እንዲህም አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ በእስራኤል ምድር ውስጥ፦ “ዘመኑ ይረዝማል፥ ራእይም ሁሉ ይጠፋል” ሲሉ የምትጠቀሙበት ይህ ምሳሌ ምንድር ነው? ስለዚህ እንዲህ በላቸው፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ይህን ምሳሌ አቆማለሁ፥ ከእንግዲህም በእስራኤል ውስጥ እንደ ምሳሌ አይጠቀሙበትም፤ ነገር ግን እንዲህ በላቸው፤ ዘመኑ ቀርቦአል፥ የራእይም ሁሉ ፍጻሜ። በእስራኤል ቤት ውስጥ ከእንግዲህ ወዲህ ከንቱ ራእይ ወይም የሚያባብል ምዋርት አይኖርምና። እኔ እግዚአብሔር ነኝና፤ እኔ እናገራለሁ፥ የምናገረውም ቃል ይፈጸማል፤ ከእንግዲህ ወዲህ አይዘገይም፤ እናንተ ዓመፀኛ ቤት ሆይ፥ በዘመናችሁ ውስጥ ቃሉን እናገራለሁ እፈጽመውማለሁ፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር። ደግሞም የእግዚአብሔር ቃል ወደ እኔ መጣ እንዲህም አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ እነሆ፥ የእስራኤል ቤት፦ “እርሱ የሚያየው ራእይ ለብዙ ዘመናት ወደፊት የሚሆን ነው፥ ስለ ሩቅም ዘመናት ትንቢት ይናገራል” ይላሉ። ስለዚህ እንዲህ በላቸው፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ከእንግዲህ ወዲህ ከቃሎቼ አንዳች አይዘገይም፤ ነገር ግን የተናገርሁት ቃል ይፈጸማል፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር። ሕዝቅኤል 12፥21–28።

እግዚአብሔርም ቃሉ ወደ እኔ መጣ እንዲህም አለ፦ የሰው ልጅ ሆይ፣ አንተ በዓመፀኛ ቤት መካከል ትኖራለህ፤ እነርሱም ለማየት ዓይኖች አሏቸው፥ ነገር ግን አያዩም፤ ለመስማትም ጆሮዎች አሏቸው፥ ነገር ግን አይሰሙም፤ ምክንያቱም ዓመፀኛ ቤት ናቸውና። ሕዝቅኤል 12፥1-2።

ስለዚህ በምሳሌ እናገራቸዋለሁ፤ ምክንያቱም እያዩ አያዩም፥ እየሰሙም አይሰሙም ወይም አያስተውሉም። በእነርሱም ላይ የኢሳይያስ ትንቢት ተፈጽሞአል፥ እንዲህ የሚል፤ በመስማት ትሰማላችሁ ነገር ግን አታስተውሉም፤ በማየትም ታያላችሁ ነገር ግን አታስተውሉም፤ የዚህ ሕዝብ ልብ ደንድኖአልና፥ ጆሮአቸውም ለመስማት ከብዶአል፥ ዓይኖቻቸውንም ዘግተዋል፤ እንዳይሆን በዓይኖቻቸው አይተው፥ በጆሮአቸውም ሰምተው፥ በልባቸውም አስተውለው፥ ተመልሰውም፥ እኔም እፈውሳቸው ዘንድ። ነገር ግን ዓይኖቻችሁ ስለሚያዩ ብፁዓን ናቸው፤ ጆሮዎቻችሁም ስለሚሰሙ ብፁዓን ናቸው። እውነት እላችኋለሁ፤ ብዙ ነቢያትና ጻድቃን ሰዎች እናንተ የምታዩትን ለማየት ተመኝተው አላዩትም፤ እናንተም የምትሰሙትን ለመስማት ተመኝተው አልሰሙትም። ማቴዎስ 13፥13–17።

በንጉሥ ዑዝያ በሞተበት ዓመት ጌታን በዙፋን ላይ ተቀምጦ፥ ከፍ ከፍ ብሎ የተነሣ፥ የልብሱም ዳርቻ ቤተ መቅደሱን ሞልቶ አየሁ። በላዩም ሱራፌል ቆመው ነበር፤ ለእያንዳንዱም ስድስት ክንፍ ነበሩት፤ በሁለቱ ፊቱን ይሸፍን ነበር፥ በሁለቱም እግሮቹን ይሸፍን ነበር፥ በሁለቱም ይበርር ነበር። እርስ በርሳቸውም ይጮኹ ነበር፥ እንዲህም ይሉ ነበር፤ ቅዱስ፥ ቅዱስ፥ ቅዱስ የሠራዊት ጌታ ነው፤ ምድር ሁሉ በክብሩ ተሞልታለች። የደጁም መሠረቶች በጮኸው ድምፅ ተናወጡ፥ ቤቱም በጢስ ተሞላ። እኔም፦ ወዮልኝ! ጠፍቻለሁና፤ እኔ ከርኩስ ከንፈር ያለኝ ሰው ነኝ፥ ደግሞም ከርኩስ ከንፈር ባላቸው ሕዝብ መካከል እኖራለሁ፤ ዓይኖቼ ንጉሡን፥ የሠራዊት ጌታን፥ አይተዋልና። አልሁ። ከሱራፌልም አንዱ ከመሠዊያው ላይ በመጥረጊያ የወሰደውን የእሳት ፍም በእጁ ይዞ ወደ እኔ በረረ፤ በአፌም አደረገውና፦ እነሆ፥ ይህ ከንፈሮችህን ነክቶአል፤ ኃጢአትህም ተወግዶአል፥ ኃጢአትህም ነጽቶአል አለ። ደግሞም፦ ማንን እልክ? ስለ እኛስ ማን ይሄዳል? የሚል የጌታን ድምፅ ሰማሁ። እኔም፦ እነሆኝ፤ እኔን ላከኝ አልሁ። እርሱም አለ፦ ሂድ፥ ለዚህ ሕዝብም እንዲህ በል፤ መስማትን ትሰሙ ዘንድ ስሙ፥ ነገር ግን አታስተውሉ፤ ማየትንም ታዩ ዘንድ እዩ፥ ነገር ግን አትረዱ። እንዳያዩ በዓይኖቻቸው፥ በጆሮዎቻቸውም እንዳይሰሙ፥ በልባቸውም እንዳያስተውሉ፥ ተመልሰውም እንዳይፈወሱ፥ የዚህን ሕዝብ ልብ አደንዝዝ፥ ጆሮዎቻቸውንም አክብድ፥ ዓይኖቻቸውንም ጨፍን። ኢሳይያስ 6፥1–10።

“በ1840–1844 ዓ.ም. የተሰጡት መልእክቶች ሁሉ አሁን በኃይል እንዲቀርቡ ይገባል፥ ምክንያቱም መንገዳቸውን ያጡ ብዙ ሰዎች አሉ። መልእክቶቹ ወደ ሁሉም አብያተ ክርስቲያናት ሊደርሱ ይገባል።”

ክርስቶስ እንዲህ አለ፦ “ዓይኖቻችሁ ስለሚያዩ፣ ጆሮዎቻችሁም ስለሚሰሙ ብፁዓን ናቸው። እውነት እላችኋለሁ፤ ብዙ ነቢያትና ጻድቃን ሰዎች እናንተ የምታዩትን ለማየት ተመኝተው አላዩትም፥ እናንተም የምትሰሙትን ለመስማት ተመኝተው አልሰሙትም” [ማቴዎስ 13፥16, 17]። በ1843 እና በ1844 የታዩትን ነገሮች ያዩ ዓይኖች ብፁዓን ናቸው።

መልእክቱ ተሰጥቶአል። እናም መልእክቱን እንደገና በመድገም ረገድ ምንም መዘግየት ሊኖር አይገባም፤ ምክንያቱም የዘመኑ ምልክቶች እየተፈጸሙ ነውና፤ የመዝጊያው ሥራ መከናወን አለበት። ታላቅ ሥራ በአጭር ጊዜ ውስጥ ይከናወናል። በቅርቡም በእግዚአብሔር ሹመት አንድ መልእክት ይሰጣል፣ እርሱም ወደ ታላቅ ጩኸት ያብጣል። ከዚያም ዳንኤል ምስክርነቱን ለመስጠት በዕጣው ይቆማል።

“የቤተ ክርስቲያናችን ንቃት መነሣሣት አለበት። በዓለም ታሪክ ከፍተኛው ክስተት ዳርቻ ላይ ቆመናል፣ ሰይጣንም በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ ኃይል እንዳይኖረው እና በእንቅልፍ እንዲያስቀርባቸው መፍቀድ የለብንም። ጳጳሳዊ ሥርዓቱ በኃይሉ ይገለጣል። ሁሉም አሁን ነቅተው ቅዱሳት መጻሕፍትን መመርመር አለባቸው፥ እግዚአብሔር በመጨረሻው ዘመን የሚሆነውን ለታማኞቹ ያሳውቃልና። የጌታ ቃል በኃይል ወደ ሕዝቡ ሊመጣ አለበት....”

“ይህ ነው ለእኔ የተገለጠው—እኛ ተኝተናል፣ የሚጎበኘንም ጊዜ አናውቅም። ነገር ግን በእግዚአብሔር ፊት ራሳችንን ብናዋርድ፣ በሙሉ ልብም ብንፈልገው፣ እርሱ በእኛ ዘንድ ይገኛል።” Manuscript Releases, volume 21, 436–438.

አንዱም ለሌላው እየጮኸ እንዲህ አለ፤ ቅዱስ፥ ቅዱስ፥ ቅዱስ የሠራዊት ጌታ ነው፤ ምድርም ሁሉ በክብሩ ተሞልታለች። ኢሳይያስ 6፥3።

“እነርሱ [መላእክቱ] ወደፊቱን ሲመለከቱ፣ ምድር ሁሉ በክብሩ በምትሞላበት ጊዜ፣ የድል የምስጋና መዝሙር በሚያማምሩ ዝማሬዎች ከአንዱ ወደ ሌላው ይመላለሳል፤ ‘ቅዱስ፣ ቅዱስ፣ ቅዱስ የሠራዊት ጌታ ነው።’ እነርሱ እግዚአብሔርን በማክበር ፈጽሞ ይረካሉ፤ እናም በፊቱ፣ ከማጽደቁ ፈገግታ በታች፣ ከዚያ በላይ ሌላ ምንም አይመኙም። ምስሉን በመሸከም፣ አገልግሎቱን በማድረግ እና እርሱን በማምለክ፣ ከፍተኛ ምኞታቸው ፈጽሞ ደርሶአል።” Review and Herald, December 22, 1896.

እውነት እላችኋለሁ፤ ይህ ትውልድ ሁሉ እስኪፈጸም ድረስ ከቶ አያልፍም። ሰማይና ምድር ያልፋሉ፤ ቃሌ ግን ከቶ አያልፍም። ሉቃስ 21፥32, 33

ነገር ግን የጌታ ቀን እንደ ሌባ በሌሊት ይመጣል፤ በዚያም ሰማያት በታላቅ ጩኸት ያልፋሉ፥ መሠረታዊ ነገሮችም በእጅግ በሚነድ ትኩሳት ይቀልጣሉ፥ ምድርም ደግሞ በእርስዋ ያሉ ሥራዎች ሁሉ ይቃጠላሉ። እንግዲህ ይህ ሁሉ እንዲህ ሊፈርስ ከሆነ፥ በቅዱስ አካሄድና በአምልኮ ሁሉ እንዴት ያሉ ሰዎች ልትሆኑ ይገባችኋል? የእግዚአብሔርን ቀን መምጣት እየተጠበቃችሁና እያፋጠናችሁ፥ በእርሱ ሰማያት በእሳት ተቃጥለው ይፈርሳሉ፥ መሠረታዊ ነገሮችም በእጅግ በሚነድ ትኩሳት ይቀልጣሉ። 2 ጴጥሮስ 3፥10–12።

“ሙሴ በመለወጥ ተራራ ላይ በነበረው ጊዜ በኃጢአትና በሞት ላይ ያለው የክርስቶስ ድል ምስክር ነበር። እርሱ በጻድቃን ትንሣኤ ጊዜ ከመቃብር የሚወጡትን ይወክል ነበር። ሞትን ሳያይ ወደ ሰማይ የተወሰደው ኤልያስ ደግሞ፣ በክርስቶስ ሁለተኛ ምጽአት ጊዜ በምድር ሕያዋን ሆነው የሚገኙትን፣ እና ‘በቅጽበት፥ በዓይን ጥቅሻ፥ በመጨረሻው መለከት’ የሚለወጡትን ይወክል ነበር፤ በዚያም ‘ይህ የሚሞት አለመሞትን ይለብሳል፥’ እና ‘ይህ የሚጠፋ ያለመጥፋትን ይለብሳል።’ 1 ቆሮንቶስ 15:51–53። ኢየሱስም ‘ለማዳን ያለ ኃጢአት ሁለተኛ ጊዜ’ ሲገለጥ እንደሚታይ ሁሉ፣ በሰማያዊ ብርሃን ተለብሶ ነበር። ምክንያቱም ‘በአባቱ ክብር ከቅዱሳን መላእክት ጋር’ ይመጣልና። ዕብራውያን 9:28፤ ማርቆስ 8:38። ለደቀ መዛሙርቱ የተሰጠው የመድኃኒቱ ተስፋ አሁን ተፈጽሞ ነበር። በተራራው ላይ የወደፊቱ የክብር መንግሥት በትንሽ አምሳል ተገልጦ ነበር፤ ክርስቶስ ንጉሥ፣ ሙሴ የተነሱትን ቅዱሳን የሚወክል፣ ኤልያስም የተለወጡትን የሚወክል ነበር።” The Desire of Ages, 421.

“እርሱም አምስተኛውን ማኅተም በከፈተ ጊዜ፥ በመሠዊያው በታች ስለ እግዚአብሔር ቃልና ስለ ያዙት ምስክርነት የተገደሉትን ነፍሳት አየሁ፤ በታላቅ ድምፅም እየጮኹ፥ ቅዱስና እውነተኛ ጌታ ሆይ፥ በምድር ላይ በሚኖሩት ላይ ፍርድ እስከ መቼ አትፈርድም፥ ደማችንንስ እስከ መቼ አትበቀልም? ብለው ነበር። ለእያንዳንዳቸውም ነጭ ልብስ ተሰጣቸው [ንጹሓንና ቅዱሳን መሆናቸው ታወጀላቸው]፤ እንዲሁም እንደ እነርሱ ሊገደሉ ያሉ ባልንጀሮቻቸውና ወንድሞቻቸው ደግሞ እስኪፈጸሙ ድረስ ገና ለጥቂት ዘመን እንዲያርፉ ተነገራቸው” [ራእይ 6:9–11]። በዚህ ስፍራ ለዮሐንስ የቀረቡት ትዕይንቶች በእውነቱ በዚያን ጊዜ የነበሩ ሳይሆኑ ወደፊት በሚመጣ የጊዜ ዘመን የሚሆኑ ነበሩ።” Manuscript Releases, volume 20, 197.

የአቤል መገደል እግዚአብሔር በእባቡና በሴቲቱ ዘር መካከል—በሰይጣንና በተገዥዎቹ እና በክርስቶስና በተከታዮቹ መካከል—እንደሚኖር የነገረው ጠላትነት የመጀመሪያው ምሳሌ ነበር። በሰው ኃጢአት ምክንያት ሰይጣን በሰው ዘር ላይ ሥልጣን አግኝቶ ነበር፤ ነገር ግን ክርስቶስ ቀንበሩን እንዲጥሉ ያስችላቸው ነበር። ማንኛውም ነፍስ በእግዚአብሔር በጉ ላይ ባለው እምነት የኃጢአትን አገልግሎት ስትክድ፣ የሰይጣን ቍጣ ይነድዳል። ቅዱሱ የአቤል ሕይወት ሰው የእግዚአብሔርን ሕግ መጠበቅ አይቻልም ብሎ ሰይጣን ያቀረበውን ክስ ይመሰክርበት ነበር። ቃየንም በክፉው መንፈስ ተነስቶ አቤልን ሊቆጣጠረው እንደማይችል ባየ ጊዜ፣ እጅግ ተቈጥቶ ሕይወቱን አጠፋ። እንዲሁም የእግዚአብሔርን ሕግ ጽድቅ ለማስረገጥ የሚቆሙ ማናቸውም ሰዎች ባሉበት ሁሉ፣ ያው መንፈስ በእነርሱ ላይ ይገለጣል። ይህም በዘመናት ሁሉ ውስጥ ለክርስቶስ ደቀ መዛሙርት እንጨት የቆመበትን ምሰሶ ያቆመና የሚቃጠል ክምር ያነደደ መንፈስ ነው። ነገር ግን በኢየሱስ ተከታይ ላይ የተደረጉት ግፎች ሁሉ ለቁጥጥራቸው እንዲገዛ ሊያስገድዱት ስላልቻሉ በሰይጣንና በሠራዊቱ የተቀሰቀሱ ናቸው። ይህ የተሸነፈ ጠላት ቍጣ ነው። እያንዳንዱ የኢየሱስ ሰማዕት እንደ ድል አድራጊ ሞቷል። ነቢዩም እንዲህ ይላል፤ “እነርሱም በበጉ ደምና በምስክርነታቸው ቃል እርሱን [‘ያ አሮጌ እባብ፥ ዲያብሎስና ሰይጣን ተብሎ የሚጠራውን’] አሸነፉት፤ ለሞትም እስከሚደርስ ድረስ ሕይወታቸውን አልወደዱም።” ራእይ 12፡11, 9። አባቶችና ነቢያት፣ 77።