መጽሐፈ ዳንኤል - አንድ መቶ አሥራ ሰባት።

“ዘላለም በፊታችን ተዘርግታለች። መጋረጃው ሊገለጥ ነው። እኛ ይህን ጽኑና ኃላፊነት የተሞላበት ስፍራ የያዝን፣ በዙሪያችን ነፍሳት ሲጠፉ ሳሉ፣ ለራሳችን ያለንን የምቾት ፍቅር እየተጣበቅን ምን እየሠራን ነው? ምንስ እያሰብን ነው? ልባችን ፈጽሞ ደንድኖ ስሜት የሌለው ሆኗልን? ለሌሎች መዳን እንድንሠራ የተሰጠን ሥራ እንዳለን ማስተዋል ወይም መሰማት አንችልምን? ወንድሞች ሆይ፣ ዓይን እያላችሁ የማታዩ፣ ጆሮም እያላችሁ የማትሰሙ ከዚያ ወገን ናችሁን? እግዚአብሔር የፈቃዱን እውቀት የሰጣችሁ ከንቱ ነውን? ደጋግሞ ማስጠንቀቂያ የላከላችሁ ከንቱ ነውን? በምድር ላይ ሊመጣ ስላለው ነገር የዘላለም እውነትን መግለጫዎች ታምናላችሁን? የእግዚአብሔርስ ፍርዶች በሕዝቡ ላይ እንደተንጠለጠሉ ታምናላችሁን? እና እንግዲህ አሁንም በምቾት ተቀምጣችሁ፣ ስንፍና የተሞላባችሁ፣ ግዴለሾች፣ ተድላን ወዳጆች ሆናችሁ መቆየት ትችላላችሁን?”

“አሁን ለእግዚአብሔር ሕዝብ ልባቸውን በዚህ ዓለም ላይ የሚጣበቁበት ወይም ሀብታቸውን በዚህ ዓለም የሚያከማቹበት ጊዜ አይደለም። እንደ ቀደሙት ደቀ መዛሙርት ሁሉ በተራቆቱና በብቸኝነት ስፍራዎች መሸሸጊያ ለመፈለግ የምንገደድበት ጊዜ እጅግ ሩቅ አይደለም። ኢየሩሳሌምን በሮማውያን ሠራዊት መከበብ ለይሁዳ ክርስቲያኖች የመሸሽ ምልክት እንደነበረ፣ እንዲሁም በጳጳሳዊው ሰንበት ማስከበር የሚያስገድድ ድንጋጌ ውስጥ ሕዝባችን ሥልጣንን መውሰዱ ለእኛ ማስጠንቀቂያ ይሆናል። በዚያን ጊዜ ታላላቅ ከተሞችን ለመተው፣ ከዚያም ትንንሾቹን እንድንተው ለመዘጋጀት፣ በተራሮች መካከል በተገለሉ ስፍራዎች ወደሚገኙ የገለልተኛ መኖሪያዎች መሄድ ጊዜው ይሆናል።” Testimonies, volume 5, 464.

በኢየሩሳሌም ጥፋት ውስጥ አንድ እንኳ ክርስቲያን አልጠፋም። ክርስቶስ ለደቀ መዛሙርቱ ማስጠንቀቂያ ሰጥቶ ነበር፤ ቃሉንም የአመኑ ሁሉ የተስፋ ተሰጠውን ምልክት በንቃት ጠብቀው ነበር። “ኢየሩሳሌም በሠራዊት ተከብታ ስታዩአት፥” ሲል ኢየሱስ አለ፥ “በዚያን ጊዜ ጥፋቷ እንደ ቀረበ እወቁ። በዚያን ጊዜ በይሁዳ ያሉ ወደ ተራሮች ይሽሹ፤ በመካከልዋም ያሉ ይውጡ።” ሉቃስ 21፡20, 21። ከዚያም በኋላ በሴስቲየስ መሪነት የነበሩት ሮማውያን ከተማይቱን ከበው ካሉ በኋላ፣ ሁሉም ነገር ወዲያውኑ ጥቃት ለማድረግ በሚያመች ሁኔታ ያለ ሲመስል፣ በድንገት ከበባውን ተዉ። በከተማዪቱ ውስጥ የተከበቡት፣ ድል የሚያመጣ መከላከያ እንደማይቻል ተስፋ ቆርጠው፣ ሊሰጡ በቀረቡበት ጊዜ፣ የሮማውያኑ አዛዥ ምንም የሚታይ ምክንያት ሳይኖር ሠራዊቱን አስመለሰ። ነገር ግን የእግዚአብሔር ርኅሩኅ አምላካዊ አስተዳደር ለራሱ ሕዝብ መልካም እንዲሆን ክስተቶችን እየመራ ነበር። የተስፋው ምልክት ለሚጠባበቁት ክርስቲያኖች ተሰጥቶ ነበር፤ አሁንም የአዳኙን ማስጠንቀቂያ ለመታዘዝ ለሚፈልጉ ሁሉ ዕድል ተሰጠ። ክስተቶች እንዲህ ተቆጣጠሩ ነበር፤ አይሁድም ሆኑ ሮማውያንም የክርስቲያኖቹን ሽሽት እንዳያግዱ። ሴስቲየስ ከተመለሰ በኋላ፣ አይሁድ ከኢየሩሳሌም ወጥተው የሚመለሰውን ሠራዊቱን አሳደዱ፤ እነዚህ ሁለቱ ኃይሎችም እንዲህ ሙሉ በሙሉ በመጠመዳቸው፣ ክርስቲያኖቹ ከከተማዪቱ ለመውጣት ዕድል አገኙ። በዚያን ጊዜ ደግሞ አገሪቱ መንገዳቸውን ለመዝጋት ሊሞክሩ ከሚችሉ ጠላቶች ተነጥቃ ነበር። በከበባው ጊዜ አይሁድ የዳስ በዓልን ለማክበር በኢየሩሳሌም ተሰብስበው ነበር፤ ስለዚህም በምድሪቱ ሁሉ የነበሩት ክርስቲያኖች ሳይከለከሉ ማምለጥ ቻሉ። ሳይዘገዩ ወደ ደኅንነት ቦታ፤ ከዮርዳኖስ ማዶ በጴርያ ምድር ወዳለችው ወደ ጴላ ከተማ ሸሹ።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 30።

“የአይሁድ ኃይሎች ቄስጢዮስንና ሠራዊቱን እያሳደዱ በኋለኛው ክፍላቸው ላይ እጅግ በብርቱ ተጣሉባቸው፤ ይህም ፈጽሞ ሊያጠፋቸው እስኪችል ድረስ አስጊ ሆነባቸው። ሮማውያን ማፈግፈጋቸውን ሊያሳኩ የቻሉት በታላቅ ችግር ነበር። አይሁድ ማለት ይቻላል ያለ ኪሳራ አመለጡ፤ ምርኮአቸውንም ይዘው በድል ወደ ኢየሩሳሌም ተመለሱ። ሆኖም ይህ የተገለጠ ስኬት ክፉ ነገር ብቻ አመጣላቸው። ይህም ፈጥኖ በተፈረደባት ከተማ ላይ የማይነገር መከራ ያመጣውን ያንን ለሮማውያን የማይገዛ ግትር የመቋቋም መንፈስ አሳደረባቸው።”

“ቲቶስ ከበባውን እንደ ገና በጀመረ ጊዜ በኢየሩሳሌም ላይ የወረዱት መከራዎች እጅግ አስፈሪ ነበሩ። ከተማይቱም ፋሲካ በሚከበርበት ወቅት፣ በቅጥሮቿ ውስጥ ሚሊዮኖች የሚቆጠሩ አይሁድ በተሰበሰቡበት ጊዜ ተከብባ ነበር።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 31።

ነገር ግን ከመቅደሱ ውጭ ያለውን አደባባይ ተወው፤ አትለካውም፤ ለአሕዛብ ተሰጥቶአልና፤ ቅድስቲቱንም ከተማ አርባ ሁለት ወር ይረግጡአታል። ራእይ 11፥2

ከራሶቹም አንዱ እስከ ሞት የተወጋ እንደ ሆነ አየሁ፤ ነገር ግን ያ የሞት ቍስሉ ተፈወሰ፤ ምድርም ሁሉ እንስሳውን ተከትላ ተደነቀች። ለእንስሳውም ሥልጣን ስለ ሰጠው ዘንዶውን ሰገዱለት፤ እንስሳውንም ሰገዱለት ሲሉ፦ እንደ እንስሳው ያለ ማን ነው? ከእርሱስ ጋር ሊዋጋ የሚችል ማን ነው? ታላላቅ ነገሮችንና ስድቦችን የሚናገር አፍም ተሰጠው፤ አርባ ሁለት ወራትም እንዲቀጥል ሥልጣን ተሰጠው። ራእይ 13፥3-5።

በመጨረሻዎቹም ዘመኖች እንዲህ ይሆናል፤ የእግዚአብሔር ቤት ተራራ በተራሮች ራስ ላይ ይቆማል፥ ከኮረብቶችም በላይ ከፍ ከፍ ይላል፤ አሕዛብም ሁሉ ወደ እርሱ ይፈስሳሉ። ብዙ ሕዝቦችም ሄደው፦ ኑ፥ ወደ እግዚአብሔር ተራራ፥ ወደ የያዕቆብ አምላክ ቤት እንውጣ፤ እርሱም መንገዶቹን ያስተምረናል፥ እኛም በጎዳናዎቹ እንሄዳለን፤ ሕግ ከጽዮን ይወጣልና፥ የእግዚአብሔርም ቃል ከኢየሩሳሌም። ኢሳይያስ 2፥2, 3።

ሴቲቱም ወደ ምድረ በዳ ሸሸች፤ በዚያም ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ ቀን እንዲመግቧት ከእግዚአብሔር የተዘጋጀላት ስፍራ ነበራት። ራእይ 12፥6።

“ክርስቶስ ስለ ኢየሩሳሌም ጥፋት የሰጣቸው ትንቢቶች ሁሉ ፍጹም በሆነ መልኩ ተፈጸሙ። አይሁድም የማስጠንቀቂያውን ቃላት እውነት በተሞክሮ አዩ፤ ‘በምትመዝኑበት መስፈርት መልሶ ይመዘንላችኋልና።’ ማቴዎስ 7፥2።”

“ምልክቶችና ድንቆች ታዩ፤ ጥፋትንና ውድቀትን እየተነበዩ ነበር። በሌሊት መካከል ላይ በቤተ መቅደሱና በመሠዊያው ላይ ከተፈጥሮ ውጭ የሆነ ብርሃን አበራ። በፀሐይ መጥለቂያ ጊዜ በደመናዎች ላይ ሰረገሎችና ለጦርነት የሚሰበሰቡ የጦር ሰዎች ተስለው ታዩ። በሌሊት በመቅደሱ ውስጥ የሚያገለግሉ ካህናት በምስጢራዊ ድምፆች እጅግ ፈሩ፤ ምድርም ተናወጠች፣ እንዲህም ሲሉ የሚጮኹ የብዙ ሕዝብ ድምፆች ተሰሙ፤ ‘ከዚህ እንውጣ።’ እጅግ ከባድ ስለነበረች በሃያ ያህል ሰዎች እንኳ በቀላሉ ሊዘጉአት ያልቻሉት፣ እና በጠንካራ ድንጋይ ንጣፍ ውስጥ በጥልቅ ተተክለው በነበሩ ግዙፍ የብረት መዝጊያዎች የተጠበቀችው ታላቂቱ የምሥራቅ በር በእኩለ ሌሊት ያለ ሚታይ ምክንያት ተከፈተች።—Milman, The History of the Jews, book 13.

“ሰባት ዓመታት ሙሉ አንድ ሰው በኢየሩሳሌም ጎዳናዎች ላይ ወደዚህና ወደዚያ እየተመላለሰ፣ በከተማይቱ ላይ ሊመጡ ያሉትን ወዮታዎች ሲናገር ቀጠለ። በቀንም ሆነ በሌሊት ይህን እብድ የሐዘን ዜማ ይዘምር ነበር፦ ‘ድምፅ ከምሥራቅ! ድምፅ ከምዕራብ! ድምፅ ከአራቱ ነፋሳት! ድምፅ በኢየሩሳሌምና በመቅደሱ ላይ! ድምፅ በሙሽሮችና በሙሽራዎች ላይ! ድምፅ በሕዝቡ ሁሉ ላይ!’—Ibid. ይህ እንግዳ ፍጡር ታስሮ ተገረፈ፣ ነገር ግን ከከንፈሮቹ ቅሬታ አልወጣም። ለስድብና ለግፍ የሰጠው መልስ ይህ ብቻ ነበር፦ ‘ወዮ፣ ወዮ ለኢየሩሳሌም!’ ‘ወዮ፣ ወዮ ለሚኖሩባት!’ ያስጠነቀቀበት ጩኸት እርሱ አስቀድሞ ተንብዮ በነበረው ከበባ ውስጥ እስኪገደል ድረስ አልቆመም።” The Great Controversy, 29, 30.

ስለዚህ በነቢዩ ዳንኤል የተነገረው የጥፋት እርኩሰት በቅዱስ ስፍራ ቆሞ ባያችሁ ጊዜ፥ (የሚያነብ ያስተውል።) ማቴዎስ 24፥15።

ለእነዚያ ታማኝ ሊሆኑ የሚፈልጉ ሰዎች፣ በካህናዊ ልብስ ተሸፍነው ወደ ቤተ ክርስቲያን የገቡትን ማታለያዎችና ርኩሰቶች በመቃወም ጽኑ ለመቆም እጅግ ከባድ ትግል ያስፈልጋቸው ነበር። መጽሐፍ ቅዱስ እንደ እምነት መስፈርት አልተቀበለም ነበር። የሃይማኖት ነፃነት ትምህርት መናፍቅነት ተብሎ ይጠራ ነበር፣ የሚደግፉትም ይጠሉና ከሕብረተሰብ ይገለሉ ነበር።

“ከረዥምና ከባድ ግጭት በኋላ፣ ታማኞቹ ጥቂቶች ከሐሰትና ከጣዖት አምልኮ ራሷን ለማላቀቅ ገና እምቢ ብትል፣ ከከሐዲቱ ቤተ ክርስቲያን ጋር ያላቸውን ማኅበር ሁሉ ለማፍረስ ወሰኑ። የእግዚአብሔርን ቃል ለመታዘዝ ከፈለጉ፣ መለየት ፍጹም አስፈላጊ መሆኑን ተረዱ። ለራሳቸው ነፍሳት ገዳይ የሆኑ ስህተቶችን ሊታገሡ አልደፈሩም፤ ደግሞም የልጆቻቸውንና የልጅ ልጆቻቸውን እምነት የሚያሰጋ ምሳሌ ሊያቆሙ አልፈለጉም። ሰላምንና አንድነትን ለማረጋገጥ ከእግዚአብሔር ታማኝነት ጋር የሚስማማ ማንኛውንም መስማማት ለማድረግ ዝግጁ ነበሩ፤ ነገር ግን ሰላም እንኳ መርህን በመሠዋት ከተገኘ እጅግ ውድ ዋጋ ተከፍሎ የተገዛ እንደሚሆን ተሰማቸው። አንድነት ሊገኝ የሚችለው እውነትንና ጽድቅን በመስማማት ብቻ ከሆነ፣ እንግዲያስ ልዩነት ይሁን፣ እንኳንም ጦርነት ይሁን።” The Great Controversy, 45.

“መድኃኒቱ ስለ ምጽአቱ ምልክቶችን ይሰጣል፤ ከዚህም በላይ ከእነዚህ ምልክቶች የመጀመሪያው መቼ እንደሚገለጥ ጊዜውን ይወስናል፡- ‘ወዲያውኑም ከዚያች ዘመን መከራ በኋላ ፀሐይ ትጨልማለች፥ ጨረቃም ብርሃኗን አትሰጥም፥ ከዋክብትም ከሰማይ ይወድቃሉ፥ የሰማያትም ኃይላት ይናወጣሉ፤ በዚያን ጊዜም በሰማይ የሰው ልጅ ምልክት ይታያል፤ በዚያን ጊዜም የምድር ነገዶች ሁሉ ያለቅሳሉ፥ የሰውንም ልጅ በኃይልና በታላቅ ክብር በሰማይ ደመናት ላይ ሲመጣ ያያሉ። መላእክቱንም በታላቅ የመለከት ድምፅ ይልካል፥ እነርሱም ምርጦቹን ከአራቱ ነፋሳት፥ ከሰማይ ዳርቻ እስከ ሰማይ ዳርቻ ድረስ ይሰበስባሉ።’”

“በታላቁ የጳጳሳዊ ስደት ፍጻሜ ጊዜ፣ ክርስቶስ እንደ ተናገረው፣ ፀሐይ ትጨልማለች፣ ጨረቃም ብርሃኗን አትሰጥም። ከዚያም ቀጥሎ ከዋክብት ከሰማይ ይወድቃሉ። እርሱም እንዲህ ይላል፦ ‘ከበለስ ዛፍ ምሳሌን ተማሩ፤ ቅርንጫፉ ገና ለስላሳ ሲሆን ቅጠልም ሲያበቅል፣ በጋ እንደ ቀረበ ታውቃላችሁ፤ እንዲሁም እናንተ፣ እነዚህን ሁሉ ነገሮች በምታዩ ጊዜ፣ እርሱ ቀርቦአል፥ በደጆችም አጠገብ እንዳለ ዕወቁ።’ ማቴዎስ 24፥32, 33፣ margin.”

“ክርስቶስ ስለ መምጣቱ ምልክቶችን ሰጥቶአል። እርሱ በቅርብ እንደሆነ፣ እንዲሁም በደጆች እንኳ እንደደረሰ እንድናውቅ ይናገራል። እነዚህን ምልክቶች ስለሚያዩት እንዲህ ይላል፦ ‘ይህ ትውልድ ይህ ሁሉ እስኪፈጸም ድረስ አያልፍም።’ እነዚህ ምልክቶች ታይተዋል። አሁን ጌታ መምጣቱ ቀርቦአል ብለን በእርግጥ እናውቃለን። ‘ሰማይና ምድር ያልፋሉ፤’ ይላል፤ ‘ነገር ግን ቃሌ አያልፍም።’” The Desire of Ages, 631, 632.

“የሉቃስ ወንጌል 21ኛውን ምዕራፍ አንብቡ። በዚያ ውስጥ ክርስቶስ እንዲህ ያለ ማስጠንቀቂያ ይሰጣል፤ ‘ልባችሁ በመብል ብዛት፣ በስካር፣ በዚህም ሕይወት ጭንቀት እንዳይከብድ፣ ያም ቀን ድንገት እንዳይመጣባችሁ፣ ራሳችሁን ተጠንቀቁ። በወጥመድ እንደሚመጣ እንዲሁ በምድር ገጽ ሁሉ ላይ በሚኖሩ ሁሉ ላይ ይመጣልና። እንግዲህ ከዚህ ሁሉ ለማምለጥና በሰው ልጅ ፊት ለመቆም የሚገባችሁ እንድትሆኑ ሁልጊዜ ትጉ፤ ጸልዩም’ (ሉቃስ 21፥34–36)።”

“የዘመኑ ምልክቶች በዓለማችን እየተፈጸሙ ናቸው፤ ነገር ግን ቤተ ክርስቲያናት በአጠቃላይ እንደ ተኙ ተመስለው ተቀርበዋል። ጥሪውም፣ ‘እነሆ ሙሽራው ይመጣል፤ ልትቀበሉት ውጡ’ በተባለ ጊዜ፣ በመብራታቸው ዘይት እንደሌላቸው ያገኙትን የሞኞቹን ደናግል ልምድ እንጂ ማስጠንቀቂያ አንወስድምን? ዘይትም ሊገዙ ሲሄዱ፣ ሙሽራው ከጥበበኞቹ ደናግል ጋር ወደ ሰርጉ ግብዣ ገባ፤ ደጅም ተዘጋ። ሞኞቹ ደናግል ወደ ግብዣው አዳራሽ በደረሱ ጊዜ ያልተጠበቀ እምቢታ ተቀበሉ። የበዓሉ ጌታ፣ ‘አላውቃችሁም’ ብሎ አስታወቀ። በሌሊት ጨለማ ውስጥ፣ በባዶው መንገድ ውጭ ቆመው ቀሩ።” Manuscript Releases, volume 15, 229.