መጽሐፈ ዳንኤል - መቶ አምሳ አንድ

እናንተ በሥጋ መሠረት ብትኖሩ ትሞታላችሁ፤ ነገር ግን በመንፈስ የሥጋን ሥራ ብታጠፉ ትኖራላችሁ። ሮሜ 8፡13።

እኛ የሰውነቱ አካላት፥ ከሥጋውም ከአጥንቶቹም ነንና። ስለዚህ ሰው አባቱንና እናቱን ትቶ ከሚስቱ ጋር ይጣበቃል፥ ሁለቱም አንድ ሥጋ ይሆናሉ። ይህ ታላቅ ምሥጢር ነው፤ እኔ ግን ስለ ክርስቶስና ስለ ቤተ ክርስቲያን እናገራለሁ። ኤፌሶን 5:30–32።

ብዙዎች ያለ ምክንያት የሆነ ደስታ መጣትን ያጣሉ። አእምሮአቸውን ከኢየሱስ ያራቁታል፥ ከመጠንም በላይ በራሳቸው ላይ ያተኩራሉ። ትንንሽ ችግሮችን ያግናኙአቸዋል፥ የሚያስተርፉ ንግግሮችንም ይናገራሉ። በእግዚአብሔር አሰጣጥ ላይ ያለ ምክንያት ማጉረምረም የታላቅ ኃጢአት ተጠያቂዎች ናቸው። ያለንም ሁሉና የሆንነውንም ሁሉ ለእግዚአብሔር ባለዕዳ ነን። እርሱ እርሱ ራሱ ያለውን እስከ አንድ ደረጃ የሚመስሉ ኃይሎችን ሰጥቶናል፤ እነዚህንም ኃይሎች ራስን ለማስደሰትና ለማክበር ሳይሆን፥ እርሱን ለማክበር በትጋት እንድናዳብራቸው ይገባናል።

“አእምሮአችን ከእግዚአብሔር ታማኝነት እንዲናወጥ ልንፈቅድ አይገባም። በክርስቶስ አማካይነት ደስተኞች ልንሆን እንችላለን፤ እንዲሁም መሆን ይገባናል፤ ራስንም የመግዛት ልማዶችን ልናገኝ ይገባናል። እስከ ሐሳቦች ድረስ ለእግዚአብሔር ፈቃድ መገዛት አለባቸው፥ ስሜቶችም በምክንያትና በሃይማኖት ቁጥጥር ሥር ሊሆኑ ይገባል። ምናባችን ያለ ማንኛውም መከልከልና ሥነ-ሥርዓት ጥረት ስንፈቅድለት እንዲዘልቅ እና እንደ ፈለገ መንገዱን እንዲሄድ አልተሰጠንም። ሐሳቦቹ ስህተተኞች ከሆኑ ስሜቶቹም ስህተተኞች ይሆናሉ፤ ሐሳብና ስሜትም ተዋህደው የሥነ-ምግባር ባህርይን ያበጃሉ። እኛ እንደ ክርስቲያኖች ሐሳቦቻችንንና ስሜቶቻችንን ልንከለክል አያስፈልገንም ብለን በምንወስን ጊዜ፥ በክፉ መላእክት ተጽእኖ ሥር እንመጣለን፤ መገኘታቸውንና መቆጣጠራቸውንም እንጋብዛለን። ስሜታዊ ግንዛቤዎቻችንን ብንሸነፍ እና ሐሳቦቻችን በጥርጣሬ፥ በጥርጥር፥ በማጉረምረም መስመር እንዲሄዱ ብንፈቅድላቸው፥ ደስተኞች አንሆንም፥ ሕይወታችንም ውድቀት መሆኑን ያሳያል።” Review and Herald, April 21, 1885.

“ብዙዎች፣ ‘ራሴን ለእግዚአብሔር እንዴት አሳልፌ እሰጣለሁ?’ ብለው እየጠየቁ ነው። ራሳችሁን ለእርሱ ለመስጠት ትመኛላችሁ፤ ነገር ግን በሥነ ምግባር ኃይል ደካሞች ናችሁ፣ ለጥርጣሬ ባርነት ተሰጥታችኋል፣ እናም በኃጢአት ሕይወታችሁ ልማዶች ተገዥ ሆናችኋል። ተስፋዎቻችሁና ውሳኔዎቻችሁ እንደ አሸዋ ገመዶች ናቸው። ሐሳባችሁን፣ ግፊቶቻችሁን፣ ፍቅሮቻችሁን መቆጣጠር አትችሉም። የፈረሱ ተስፋዎቻችሁንና ያፈረሳችሁትን ቃል ኪዳናችሁን ማወቃችሁ በራሳችሁ ቅንነት ላይ ያላችሁን እምነት ያዳክማል፣ እንዲሁም እግዚአብሔር ሊቀበላችሁ እንደማይችል እንድትሰሙ ያደርጋችኋል፤ ነገር ግን ተስፋ መቁረጥ የለባችሁም። ልትረዱት የሚገባችሁ ነገር የፈቃድ እውነተኛ ኃይል ነው። ይህም በሰው ተፈጥሮ ውስጥ የሚገዛ ኃይል፣ የውሳኔ ወይም የምርጫ ኃይል ነው። ሁሉም ነገር በፈቃድ ትክክለኛ እርምጃ ላይ ይመሰረታል። እግዚአብሔር ለሰዎች የሰጠው የምርጫ ኃይል ነው፤ እርሱን መጠቀም የእነርሱ ነው። ልባችሁን መለወጥ አትችሉም፤ ከራሳችሁም የተነሣ ፍቅሮቹን ለእግዚአብሔር መስጠት አትችሉም፤ ነገር ግን እርሱን ለማገልገል መምረጥ ትችላላችሁ። ፈቃዳችሁን ለእርሱ መስጠት ትችላላችሁ፤ ከዚያም እንደ መልካም ፈቃዱ መሻትንም ማድረግንም በውስጣችሁ ይሠራል። እንዲሁም ሁሉ ባሕርያችሁ በክርስቶስ መንፈስ ቁጥጥር ሥር ይመጣል፤ ፍቅሮቻችሁ በእርሱ ላይ ይተኮራሉ፣ ሐሳቦቻችሁም ከእርሱ ጋር በስምምነት ይሆናሉ።”

“የመልካምነትና የቅድስና ምኞቶች እስከሚደርሱበት ድረስ ትክክል ናቸው፤ ነገር ግን በዚህ ብቻ ብትቆሙ ምንም አይጠቅሙም። ብዙዎች ክርስቲያኖች ለመሆን ተስፋ እያደረጉና ምኞት እያደረጉ ሳሉ ይጠፋሉ። ፈቃዳቸውን ለእግዚአብሔር ለማስገዛት ወደሚያደርሰው ደረጃ አይደርሱም። አሁን ክርስቲያኖች መሆንን አይመርጡም።”

“በፈቃድን በትክክል መጠቀም አማካኝነት በሕይወታችሁ ሙሉ ለሙሉ ለውጥ ሊደረግ ይችላል። ፈቃዳችሁን ለክርስቶስ በማስረከብ ከመኳንንትና ከሥልጣናት ሁሉ በላይ ካለው ኃይል ጋር ትተባበራላችሁ። ጽኑ እንድትቆሙ የሚያደርጋችሁ ኃይል ከላይ ይሰጣችኋል፤ እንዲሁም ሁልጊዜ ለእግዚአብሔር በመገዛት አዲሱን ሕይወት፣ ይኸውም የእምነትን ሕይወት ለመኖር ትችላላችሁ።” ወደ ክርስቶስ የሚወስድ መንገድ፣ 47, 48።

“ክርስቶስ የነፍስን ምሽግ በቁጥጥሩ ሥር ሲያደርግ፣ የሰው መሣሪያ ከእርሱ ጋር አንድ ይሆናል። እናም ከክርስቶስ ጋር አንድ የሆነ፣ አንድነቱን የሚጠብቅ፣ በልቡ ላይ የሚያነግሠው፣ ትእዛዛቱንም የሚታዘዝ ሰው፣ ከክፉው ሰው ወጥመዶች የተጠበቀ ነው። ከክርስቶስ ጋር ተባብሮ የተቆራኘ ሰው፣ የክርስቶስን ጸጋዎች ወደ ራሱ ይሰበስባል፤ ነፍሳትንም ወደ እርሱ ለማሸነፍ ብርታትንና ብቃትንና ኃይልን ለጌታ ይቀድሳል። ከአዳኙ ጋር በመተባበር እግዚአብሔር የሚሠራበት መሣሪያ ይሆናል። ከዚያም ሰይጣን መጥቶ ነፍስን በቁጥጥሩ ሥር ለማድረግ ሲጥር፣ ክርስቶስ ከተጠቀመ ኃያል ሰው ይልቅ ጠንካራ እንዳደረገው ያገኛል።” Review and Herald, December 12, 1899.

እነሆ፥ ምስጢር እነግራችኋለሁ፤ ሁላችን አንተኛም፥ ነገር ግን ሁላችን እንለወጣለን፤ በቅጽበት፥ በዓይን ጥቅሻ፥ በመጨረሻው መለከት፤ መለከቱ ይነፋልና፥ ሙታንም የማይጠፉ ሆነው ይነሣሉ፥ እኛም እንለወጣለን። ይህ ጠፊ የማይጠፋን ሊለብስ ይገባዋልና፥ ይህም ሟች አለመሞትን ሊለብስ ይገባዋል። እንግዲህ ይህ ጠፊ የማይጠፋን ሲለብስ፥ ይህም ሟች አለመሞትን ሲለብስ፥ የተጻፈው፦ ሞት በድል ተውጦአል የሚለው ቃል ይፈጸማል። አንቺ ሞት፥ መውጊያሽ ወዴት ነው? አንተ መቃብር፥ ድልህ ወዴት ነው? የሞት መውጊያ ኃጢአት ነው፤ የኃጢአትም ኃይል ሕግ ነው። 1 ቆሮንቶስ 15፥51–56።

ኢየሱስ ክርስቶስ በሥጋ መጥቶአል ብሎ የማያምንና የማይመሰክር መንፈስ ሁሉ ከእግዚአብሔር አይደለም፤ ይህም ሊመጣ እንዳለ የሰማችሁት የክርስቶስ ተቃዋሚ መንፈስ ነው፤ እርሱም አሁንም እንኳ አስቀድሞ በዓለም ውስጥ አለ። 1 ዮሐንስ 4፡3።

ምክንያቱም ኢየሱስ ክርስቶስ በሥጋ መጥቶአል ብለው የማይመሰክሩ ብዙ አሳታፊዎች ወደ ዓለም ገብተዋልና። ይህ አሳታፊና የክርስቶስ ተቃዋሚ ነው። 2 ዮሐንስ 1፥7።

ጊዜው እንደረሰ ክርስቶስ ወደ አባቱ ዙፋን ሊወጣ ነበር። እንደ መለኮታዊ አሸናፊ የድል ዋንጫዎችን ይዞ ወደ ሰማያዊ አደባባዮች ሊመለስ ተዘጋጅቶ ነበር። ከሞቱ በፊት ለአባቱ፣ “እንዳደርግ የሰጠኸኝን ሥራ ፈጽሜአለሁ” ብሎ ነበር። ዮሐንስ 17፡4። ከትንሣኤው በኋላ ደቀ መዛሙርቱ በተነሣና በከበረ አካሉ ከእርሱ ጋር እንዲለምዱ ለአንድ ጊዜ በምድር ቆየ። አሁንም ለመለየት ዝግጁ ነበር። ሕያው አዳኝ መሆኑን እውነታ አረጋግጦ ነበር። ደቀ መዛሙርቱ ከእንግዲህ በኋላ እርሱን ከመቃብር ጋር ማያያዝ አያስፈልጋቸውም ነበር። በሰማያዊው ዓለም ፊት እንደ ተከበረ ሊያስቡት ይችሉ ነበር።” የዘመናት ምኞት፣ 829።

“የቤተልሔም ታሪክ የማይጠናቀቅ ጥልቅ መርሐ ግብር ነው። በእርሱ ውስጥ ‘የእግዚአብሔር ጥበብና ዕውቀት ባለጠግነት ጥልቀት’ ተሰውሮአል። ሮሜ 11፥33። አዳኛችን የሰማይን ዙፋን በግርግም እየተካፈለ፣ የሚያመልኩ መላእክትን ኅብረት በጋጣ እንስሳት ሲለውጥ ያደረገውን መሥዋዕት በእንቆቅልሽ እንመለከታለን። የሰው ትዕቢትና በራስ መተማመን በፊቱ ተገሥጿል። ነገር ግን ይህ የእርሱ ድንቅ ራስን ዝቅ ማድረግ መጀመሪያ ብቻ ነበር። የእግዚአብሔር ልጅ አዳም በኤደን በንጽሕናው በቆመበት ጊዜ እንኳ የሰውን ባሕርይ መውሰድ እጅግ ታላቅ፣ ከማለት የሚቀርብ ውርደት በሆነ ነበር። ነገር ግን ኢየሱስ የሰውነትን ባሕርይ የተቀበለው ዘር በኃጢአት አራት ሺህ ዓመት ተዳክሞ ከነበረ በኋላ ነበር። እንደ አዳም ልጅ ሁሉ እርሱም የታላቁ የውርስ ሕግ አሠራር ውጤቶችን ተቀበለ። እነዚህ ውጤቶች ምን እንደነበሩ በምድራዊ አባቶቹ ታሪክ ውስጥ ተገልጿል። እርሱ እንዲህ ያለ ውርስ ይዞ ሐዘናችንንና ፈተናዎቻችንን እንዲካፈል፣ እንዲሁም ኃጢአት የሌለበትን ሕይወት ምሳሌ እንዲሰጠን መጣ።” የዘመናት ምኞት፣ 48።

“ብዙዎች በክርስቶስና በሰይጣን መካከል ያለውን ይህን ግጭት ከራሳቸው ሕይወት ጋር ልዩ ግንኙነት የሌለው እንደሆነ ይመለከታሉ፤ ስለዚህም ለእነርሱ ትንሽ ፍላጎት ብቻ አለው። ነገር ግን በእያንዳንዱ የሰው ልብ ክልል ውስጥ ይህ ክርክር እንደገና ይደገማል። ማንም ከክፉ ሰልፍ ወጥቶ ወደ እግዚአብሔር አገልግሎት አይገባም የሰይጣንን ጥቃቶች ሳይገናኝ። ክርስቶስ የተቃወመው ማታለያዎች እኛ መቋቋም እጅግ አስቸጋሪ ሆኖ የምናገኛቸው እነዚያው ነበሩ። ባህርዩ ከእኛ ይልቅ እጅግ የላቀ እንደሆነ መጠን፣ እነዚህ ፈተናዎች በእርሱ ላይ ከዚያ የበለጠ ኃይል ተጭነው ቀረቡለት። ክርስቶስ የዓለምን ኃጢአቶች አስፈሪ ሸክም ተሸክሞ፣ በምኞት ፈተና፣ በዓለም ፍቅር ፈተና፣ እና ወደ ድፍረት የሚመራው በትዕይንት መውደድ ፈተና ላይ ፈተናውን ተቋቋመ። እነዚህ አዳምንና ሔዋንን ያሸነፉ ፈተናዎች ናቸው፤ እኛንም እንዲሁ በቀላሉ የሚያሸንፉን ናቸው።”

ሰይጣን የእግዚአብሔር ሕግ ዓመፀኛ እንደሆነና ሊታዘዝም እንደማይችል ማስረጃ አድርጎ ወደ አዳም ኃጢአት ጠቅሶ ነበር። ክርስቶስ በእኛ ሰብአዊነት ውስጥ የአዳምን ውድቀት ሊቤዥ ነበር። ነገር ግን አዳም በፈታኙ በተጠቃ ጊዜ፣ ከኃጢአት የተነሡ ተጽእኖዎች አንዳቸውም በእርሱ ላይ አልነበሩም። የልብና የሰውነት ሙሉ ብርታት ያለውን ፍጹም የሰውነት ጽናት ይዞ ቆሞ ነበር። በኤደን ክብሮች ተከብቦ ነበር፣ ከሰማያዊ ፍጥረታትም ጋር በየዕለቱ ኅብረት ውስጥ ነበር። ኢየሱስ ከሰይጣን ጋር ሊጋፈጥ ወደ ምድረ በዳ በገባ ጊዜ ግን እንዲህ አልነበረም። ለአራት ሺህ ዓመታት የሰው ዘር በአካላዊ ብርታት፣ በአእምሮ ኃይል፣ በሥነ ምግባር ክብርም እየቀነሰ መጥቶ ነበር፤ ክርስቶስም የወረደችውን ሰብአዊነት ድካሞች በራሱ ላይ ወሰደ። እንዲሁ ብቻ ሰውን ከውርደቱ ዝቅተኛ ጥልቀት ሊያድነው ቻለ።

“ብዙዎች ክርስቶስ በፈተና ሊሸነፍ የማይችል ነበር ብለው ይናገራሉ። እንግዲህ እርሱ በአዳም ስፍራ ሊቆም አልቻለም ነበር፤ አዳም ሊያገኘው ያልቻለውን ድል ሊያገኝ አልቻለም ነበር። እኛ ከክርስቶስ የበለጠ ከባድ ትግል በማንኛውም መልኩ ካለብን፣ እርሱ ሊረዳን አይችልም ነበር። ነገር ግን አዳኛችን ሰብአዊነትን ከተያያዙት ድክመቶች ሁሉ ጋር ወሰደ። ለፈተና እጅ የመስጠት እድል ያለበትን የሰው ተፈጥሮ ወሰደ። እርሱ ያልተሸከመውን ነገር እኛ የምንሸከም አንዳች የለም።”

“ከክርስቶስ ጋር ደግሞ፣ በኤደን ካሉት ቅዱሳን ጥንዶች ጋር እንደ ነበረው ሁሉ፣ ምኞተ ሆድ የመጀመሪያው ታላቅ ፈተና መሠረት ነበረ። ውድቀት በተጀመረበት በዚያው ስፍራ፣ የቤዛነታችን ሥራ መጀመር አለበት። አዳም ለምኞተ ሆድ በመሸነፍ እንደ ወደቀ፣ ክርስቶስም ምኞተ ሆድን በመካድ ድል ማድረግ አለበት። ‘ከአርባ ቀንና ከአርባ ሌሊት በኋላ ጾሞ፣ ከዚያ በኋላ ተራበ። ፈታኙም ወደ እርሱ መጥቶ፣ የእግዚአብሔር ልጅ ከሆንህ፣ እነዚህ ድንጋዮች እንጀራ እንዲሆኑ እዘዝ አለው። እርሱ ግን መልሶ፣ ሰው ከእግዚአብሔር አፍ በሚወጣ ቃል ሁሉ እንጂ በእንጀራ ብቻ አይኖርም ተብሎ ተጽፎአል አለ።’

“ከአዳም ዘመን ጀምሮ እስከ ክርስቶስ ዘመን ድረስ፣ ራስን ማስደሰት የምኞቶችንና የፍትወቶችን ኃይል እያበረታ ሄደ፣ እስከሚመስል ድረስ ማለትም ያልተገደበ ግዛት እስኪያገኙ ድረስ። እንዲሁም ሰዎች ተዋረዱ እና ታመሙ፣ ከራሳቸውም በእርሳቸው ለማሸነፍ የማይቻል ሆነባቸው። በሰው ፋንታ፣ ክርስቶስ ከሁሉ የከበደውን ፈተና በመቋቋም ድል ነሣ። ስለ እኛ ሲል ከረሃብም ሆነ ከሞት የሚበልጥ ራስን የመግዛት ብርታት አሳየ። በዚህም በመጀመሪያው ድል ውስጥ፣ ከጨለማ ኃይላት ጋር ባለን ግጭቶች ሁሉ ውስጥ የሚገቡ ሌሎች ጉዳዮች ተካተቱ።” The Desire of Ages, 117.