መጽሐፈ ዳንኤል - አንድ መቶ አምሳ ሁለት

“የሁለት ተርም ሥራን በአንድ ለማጠናቀቅ የሚመኝ ተማሪ፣ በዚህ ጉዳይ የራሱን ፈቃድ እንዲያስፈጽም መፍቀድ የለበትም። ድርብ ሥራ ለመሥራት መሞከር ለብዙዎች የአእምሮ ከመጠን በላይ መጫንን እና ተገቢውን የአካል እንቅስቃሴ ችላ ማለትን ይዞ ይመጣል። አእምሮ ከመጠን በላይ የተሰጠውን የአእምሮ ምግብ ሊያዝና ሊፈጭ ይችላል ብሎ መገመት ምክንያታዊ አይደለም፤ እንዲሁም ለሆድ ዕረፍት ምንም ጊዜ ሳይሰጥ የምግብ መፍጫ አካላትን ከመጠን በላይ እንደሚጫን ሁሉ፣ አእምሮን ከመጠን በላይ መመገብም እንዲሁ ታላቅ ኃጢአት ነው። አእምሮ የሰውን ሁሉ ሰውነት የሚጠብቅ ምሽግ ነው፤ እናም የተሳሳቱ የመብላት፣ የመልበስ ወይም የመተኛት ልማዶች አእምሮን ይጎዳሉ፣ ተማሪውም የሚፈልገውን ማለትም ጥሩ የአእምሮ ስልጠና እንዳያገኝ ይከለክላሉ። በተገቢው እንክብካቤ ያልተያዘ ማንኛውም የሰውነት ክፍል የደረሰበትን ጉዳት ወደ አእምሮ ያስተላልፋል። ወጣቶችን ጤናቸውን እንዴት እንደሚጠብቁ በማስተማር ብዙ ትዕግሥትና ጽናት ሊጠቀም ይገባል። በዚህ ጉዳይ በሚገባ የተማሩ ሊሆኑ ይገባል፥ እያንዳንዱ ጡንቻና አካል እንዲሁ ይጠናከርና ይሠለጥን ዘንድ፣ በፈቃደኛም ሆነ በያለፈቃድ እንቅስቃሴ ውስጥ የተሻለው ጤና እንዲገኝ፣ እና አእምሮም የትምህርትን ጫና ለመሸከም እንዲበረታ።” Christian Education, 124.

“የወንድ ወይም የሴት አእምሮ ከንጽሕናና ከቅድስና ወደ ርኩሰት፣ ወደ ብልሹነት፣ እና ወደ ወንጀል በአንድ ቅጽበት አይወርድም። ሰውን ወደ መለኮታዊነት ለመለወጥ፣ ወይም በእግዚአብሔር አምሳል የተፈጠሩትን ወደ አራዊታዊነት ወይም ወደ ሰይጣናዊነት ለማዋረድ ጊዜ ይፈልጋል። በማየት እንለወጣለን። ሰው በፈጣሪው አምሳል ቢፈጠርም፣ አእምሮውን እንዲሁ ሊያሰለጥን ይችላልና አንድ ጊዜ ይጠላው የነበረው ኃጢአት ለእርሱ አስደሳች ይሆናል። መጠበቅንና መጸለይን ሲያቆም፣ ምሽጉን ማለትም ልቡን መጠበቅንም ያቆማል፣ እናም በኃጢአትና በወንጀል ውስጥ ይገባል። አእምሮው ይዋረዳል፤ እናም የሥነ-ምግባርና የማስተዋል ኀይሎችን ባርያ እንዲያደርግና ለዝቅተኛ ምኞቶች እንዲገዙ በሚያስተምረው ጊዜ፣ ከብልሹነት ማንሣት የማይቻል ነው። በሥጋዊ አእምሮ ላይ የማያቋርጥ ጦርነት መጠበቅ አለበት፤ እኛም አእምሮን ወደ ላይ የሚስብና በንጹሕና ቅዱስ ነገሮች ላይ እንዲያስብ የሚያለምድ በእግዚአብሔር ጸጋ የሚመጣው የማንጻት ተጽእኖ ሊረዳን ይገባል።” Adventist Home, 330.

በአብ ፊት በጸሎቱ ውስጥ ክርስቶስ ለዓለም በአእምሮና በነፍስ ላይ ሊቀረጽ የሚገባ ትምህርት ሰጠ። “ይህም የዘላለም ሕይወት ነው፤ አንተን ብቻህን እውነተኛውን አምላክና የላክኸውን ኢየሱስ ክርስቶስ እንዲያውቁህ።” አለ። ዮሐንስ 17፥3። ይህ እውነተኛ ትምህርት ነው። ኃይልን ያስተላልፋል። እርሱ የላከውን አምላክና ኢየሱስ ክርስቶስን በልምድ የተረጋገጠ እውቀት ሰውን ወደ እግዚአብሔር ምሳሌ ይለውጠዋል። ለሰውም ራሱን የመግዛት ችሎታ ይሰጠዋል፤ የታችኛውን ተፈጥሮ እያንዳንዱን ንቃትና ፍትወት ከፍ ያሉት የአእምሮ ኃይላት በቁጥጥር ሥር እንዲገቡ ያደርጋል። ባለቤቱን የእግዚአብሔር ልጅና የሰማይ ወራሽ ያደርገዋል። ከማይገደበው አእምሮ ጋር ወደ ኅብረት ያስገባዋል፥ የዓለሙንም ባለጠጋ መዝገቦች ይከፍትለታል።” የክርስቶስ ምሳሌያዊ ትምህርቶች፣ 114።

በክርስቶስ ኢየሱስ ደግሞ የነበረው ይህ አሳብ በእናንተ ውስጥ ይሁን፤ እርሱም በእግዚአብሔር መልክ ሳለ፥ ከእግዚአብሔር ጋር እኩል መሆንን እንደሚቀማ ነገር አልቈጠረውም፤ ነገር ግን ራሱን ባዶ አድርጎ፥ የባሪያ መልክን ወሰደ፥ በሰዎችም ምሳሌ ሆነ፤ በአቀራረቡም እንደ ሰው ተገኝቶ፥ ራሱን አዋረደ፥ እስከ ሞትም ድረስ፥ እስከ መስቀል ሞት ድረስ ታዘዘ። ፊልጵስዩስ 2፥5–8።

እንግዲህ አሁን በክርስቶስ ኢየሱስ ላሉት፥ እንደ ሥጋ ሳይሆን እንደ መንፈስ ለሚመላለሱት፥ ኵነኔ የለባቸውም። ምክንያቱም በክርስቶስ ኢየሱስ ያለው የሕይወት መንፈስ ሕግ ከኃጢአትና ከሞት ሕግ ነፃ አድርጎኛል። ሕጉ በሥጋ ምክንያት ስለ ደከመ ሊያደርገው ያልቻለውን ነገር፥ እግዚአብሔር የራሱን ልጅ በኃጢአተኛ ሥጋ አምሳያና ስለ ኃጢአት ልኮ፥ ኃጢአትን በሥጋ ውስጥ ኰነነ፤ ይህም የሕጉ ጽድቅ በእኛ ውስጥ እንዲፈጸም ነው፤ እኛም እንደ ሥጋ ሳይሆን እንደ መንፈስ እንመላለሳለን። እንደ ሥጋ ያሉት የሥጋን ነገር ያስባሉና፤ እንደ መንፈስ ያሉት ግን የመንፈስን ነገር ያስባሉ። የሥጋ አሳብ ሞት ነውና፤ የመንፈስ አሳብ ግን ሕይወትና ሰላም ነው። ምክንያቱም የሥጋ አሳብ በእግዚአብሔር ላይ ጠላትነት ነውና፤ ለእግዚአብሔር ሕግ አይገዛም፥ እንዲሁም ሊገዛ አይችልም። እንግዲህ በሥጋ ያሉት እግዚአብሔርን ደስ ሊያሰኙ አይችሉም። ነገር ግን የእግዚአብሔር መንፈስ በእናንተ ውስጥ ቢኖር፥ እናንተ በመንፈስ ናችሁ እንጂ በሥጋ አይደላችሁም። ማንም የክርስቶስ መንፈስ የሌለው ከእርሱ አይደለም። ክርስቶስም በእናንተ ውስጥ ካለ፥ ሰውነት በኃጢአት ምክንያት ሞቶ ነው፤ መንፈስ ግን በጽድቅ ምክንያት ሕይወት ነው። ሮሜ 8:1–10።

“‘እኔ ትንሣኤና ሕይወት ነኝ’ (ዮሐንስ 11:25)። ‘ዳግመኛ እወስደው ዘንድ ሕይወቴን አኖራለሁ’ (ዮሐንስ 10:17) ያለው፣ በራሱ ውስጥ ካለችው ሕይወት የተነሣ ከመቃብር ወጥቶ ሕያው ሆነ። ሰብአዊነት ሞተ፤ መለኮት ግን አልሞተም። ክርስቶስ በመለኮቱ ውስጥ የሞትን ሰንሰለቶች የሚሰብር ኃይል ነበረው። የሚፈቅደውን ሁሉ ሕያው ለማድረግ በራሱ ውስጥ ሕይወት እንዳለው ይናገራል።” Selected Messages, book 1, 301.

“ክርስቶስ ራሱ ባኖረው መሠረት ላይ ሐዋርያት የእግዚአብሔርን ቤተ ክርስቲያን ሠሩ። በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ የቤተ መቅደስ አሠራር ምሳሌ የቤተ ክርስቲያንን ሕንጻ ለማብራራት ብዙ ጊዜ ይጠቀማል። ዘካርያስ ጌታ ቤተ መቅደሱን የሚሠራው ቅርንጫፍ እንደሆነ ክርስቶስን ይጠቅሳል። አሕዛብም በዚህ ሥራ እንደሚረዱ ይናገራል፤ ‘ሩቅ ያሉትም መጥተው በጌታ ቤተ መቅደስ ውስጥ ይሠራሉ፤’ ኢሳይያስም፣ ‘የእንግዶች ልጆች ቅጥርህን ይሠራሉ’ ብሎ ያውጃል። ዘካርያስ 6፥12, 15፤ ኢሳይያስ 60፥10።”

ጴጥሮስ ስለዚህ መቅደስ መገንባት ሲጽፍ እንዲህ ይላል፦ “ወደ እርሱ ስትቀርቡ፥ በሰዎች ዘንድ በእርግጥ የተናቀ፥ ነገር ግን በእግዚአብሔር ዘንድ የተመረጠና ክቡር የሆነ ሕያው ድንጋይ እንደሆነ፥ እናንተ ደግሞ እንደ ሕያዋን ድንጋዮች መንፈሳዊ ቤት እንድትሆኑ ትገነባላችሁ፤ በኢየሱስ ክርስቶስም አማካይነት ለእግዚአብሔር ተቀባይነት ያላቸውን መንፈሳዊ መሥዋዕቶች ለማቅረብ ቅዱስ ክህነት ናችሁ።” 1 ጴጥሮስ 2፡4፣ 5።

“በአይሁድና በአሕዛብ ዓለም የድንጋይ ማውጫ ውስጥ ሐዋርያት እየደከሙ ሠሩ፤ በመሠረቱ ላይ ለመጣል ድንጋዮችን እያወጡ ነበር። ጳውሎስ ለኤፌሶን አማኞች በጻፈው መልእክቱ እንዲህ አለ፦ ‘እንግዲህ እናንተ ከእንግዲህ ወዲህ እንግዶችና መጻተኞች አይደላችሁም፤ ነገር ግን ከቅዱሳን ጋር አብረው የከተማ ዜጎች ናችሁ፥ የእግዚአብሔርም ቤተሰብ ናችሁ፤ በሐዋርያትና በነቢያት መሠረት ላይ ተገንብታችኋል፥ ክርስቶስ ኢየሱስ ራሱ ዋናው የማዕዘን ድንጋይ ሆኖ፤ በእርሱም ሕንፃው ሁሉ በትክክል ተገጣጥሞ በጌታ ውስጥ ወደ ቅዱስ መቅደስ ያድጋል፤ በእርሱም እናንተ ደግሞ በመንፈስ ለእግዚአብሔር ማደሪያ እንድትሆኑ አብራችሁ ትገነባላችሁ።’ ኤፌሶን 2፡19–22።”

እና ለቆሮንቶስ ሰዎች እንዲህ ሲል ጻፈ፦ “እንደ ተሰጠኝ የእግዚአብሔር ጸጋ መጠን፣ እንደ ጠቢብ የሕንፃ አስተካካይ፣ መሠረትን አኖርሁ፤ ሌላም በላዩ ይገነባል። ነገር ግን እያንዳንዱ እንዴት በላዩ እንደሚገነባ ይጠንቀቅ። ከተቀመጠው በቀር ሌላ መሠረት ማንም ሊያኖር አይችልምና፤ ያም ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። ማንም በዚህ መሠረት ላይ ወርቅ፣ ብር፣ ውድ ድንጋይ፣ እንጨት፣ ሣር፣ ገለባ ቢገነባ፤ የእያንዳንዱ ሥራ ግልጥ ይሆናል፤ ቀኑ ይገልጠዋልና፥ በእሳት ይገለጣል፤ እሳቱም የእያንዳንዱን ሥራ ዓይነት ይፈትናል።” 1 ቆሮንቶስ 3፥10–13።

“ሐዋርያት በጽኑ መሠረት ላይ ሠሩ፤ ይህም የዘመናት አለት ነበረ። ወደዚህ መሠረት ከዓለም ፈንቅለው ያወጧቸውን ድንጋዮች አመጡ። ገንቢዎቹም ያለ እንቅፋት አልሠሩም። ሥራቸው በክርስቶስ ጠላቶች ተቃውሞ እጅግ አስቸጋሪ ሆኖባቸው ነበር። በሐሰተኛ መሠረት ላይ ከሚገነቡ ወገኖች የሚመጣውን ግትርነት፣ ጭፍን ጥላቻ፣ እና ጥል ሊቋቋሙ ይገባቸው ነበር። እንደ ቤተ ክርስቲያን ገንቢዎች የሠሩ ብዙዎች በነህምያ ዘመን ከነበሩት የቅጥር ገንቢዎች ጋር ሊመሰሉ ይችላሉ፤ ስለ እነርሱም እንዲህ ተጽፎአል፦ ‘ቅጥሩንም የሚሠሩት፥ ሸክምንም የሚሸከሙት፥ የሚጫኑትም እያንዳንዱ በአንደኛው እጁ ሥራውን ይሠራ ነበር፥ በሌላውም እጁ መሣሪያ ይይዝ ነበር።’ ነህምያ 4፡17።” የሐዋርያት ሥራ, 595, 596.

“የሰው ውድቀት መላውን ሰማይ በሐዘን ሞላው። እግዚአብሔር የፈጠረው ዓለም በኃጢአት እርግማን ተጎድቶ ነበር፣ በመከራና በሞት ለመውደቅ በተፈረደባቸው ፍጥረታትም የተሞላ ነበር። ሕግን ለተላለፉት ምንም የማምለጫ መንገድ እንደሌለ ታየ። መላእክት የምስጋና ዝማሬያቸውን አቆሙ። በሰማያዊ አደባባዮች ሁሉ ኃጢአት ላመጣው ጥፋት ሐዘን ነበር።”

“የእግዚአብሔር ልጅ፣ የሰማይ ክቡር አዛዥ፣ በወደቀው የሰው ዘር ላይ ርኅራኄ ተነሣበት። የጠፋው ዓለም መከራዎች በፊቱ ሲቀርቡ ልቡ በማያልቅ ምሕረት ተንቀሳቀሰ። ነገር ግን መለኮታዊ ፍቅር ሰው እንዲድንበት አንድ ዕቅድ አስቀድሞ አዘጋጅቶ ነበር። የተሰበረው የእግዚአብሔር ሕግ የኃጢአተኛውን ሕይወት ይጠይቅ ነበር። በዩኒቨርስ ሁሉ ውስጥ በሰው ፈንታ የሕጉን ፍላጎት ማሟላት የሚችል አንድ ብቻ ነበር። መለኮታዊው ሕግ እንደ እግዚአብሔር ራሱ ቅዱስ ስለሆነ፣ ለመተላለፉ ማስተስረያ ማድረግ የሚችል ከእግዚአብሔር ጋር እኩል የሆነ አንድ ብቻ ነበር። ከክርስቶስ በቀር ማንም የወደቀውን ሰው ከሕግ እርግማን ሊዋጅ እና ዳግመኛ ከሰማይ ጋር ወደ ስምምነት ሊመልሰው አልቻለም። ክርስቶስ የኃጢአትን በደልና እፍረት በራሱ ላይ ይሸከም ነበር—ኃጢአት፣ ለቅዱስ እግዚአብሔር እጅግ አስጸያፊ ስለሆነ፣ አብንና ልጁን ሊለይ የሚገባው። የተጠፋውን የሰው ዘር ለማዳን ክርስቶስ እስከ መከራ ጥልቀት ድረስ ይደርስ ነበር።”

“በአብ ፊት ስለ ኃጢአተኛው በኩል ይለምን ነበር፤ በዚያም ጊዜ የሰማይ ሠራዊት ውጤቱን በቃል ሊገለጽ የማይችል ብርቱ ፍላጎት ሲጠባበቅ ነበር። ያ ምስጢራዊ መግባባት—‘የሰላም ምክር’ (ዘካርያስ 6:13)—ስለ ወደቁት የሰው ልጆች ለረጅም ጊዜ ቀጠለ። የድነት እቅድ ምድር ሳትፈጠር በፊት ተዘጋጅቶ ነበር፤ ክርስቶስ ከ‘ዓለም መሠረት ጀምሮ የታረደው በግ’ (ራእይ 13:8) ነውና፤ ሆኖም እንኳ ጥፋተኛውን ዘር ለማዳን ልጁን ለሞት አሳልፎ መስጠት ለዩኒቨርስ ንጉሥ ራሱ እንኳ ትግል ነበር። ነገር ግን ‘እግዚአብሔር ለዓለም እጅግ እስኪወድድ ድረስ አንድያ ልጁን ሰጠ፥ በእርሱ የሚያምን ሁሉ እንዳይጠፋ ነገር ግን የዘላለም ሕይወት እንዲኖረው።’ ዮሐንስ 3:16። ኦሆ፣ የቤዛነት ምስጢር! እርሱን ያልወደደውን ዓለም የወደደ የእግዚአብሔር ፍቅር! ‘ከእውቀት የሚበልጥ’ የዚያን ፍቅር ጥልቀት ማን ሊያውቅ ይችላል? የማያቋርጡ ዘመናት ሲያልፉ፣ የማይሞቱ አእምሮዎች የዚያን የማይገባ ፍቅር ምስጢር ለማስተዋል ሲሹ፣ በአድናቆት ይደነቃሉ እና ይሰግዳሉ።”

“እግዚአብሔር በክርስቶስ ሊገለጥ ነበር፣ ‘ዓለሙን ከራሱ ጋር እያስታረቀ።’ 2 ቆሮንቶስ 5፡19። ሰው በኃጢአት እጅግ ተዋርዶ ስለነበር፣ በራሱ ውስጥ ከተፈጥሮው ንጽሕናና ቸርነት ከሆነው ጋር ወደ ስምምነት መምጣት አይቻለውም ነበር። ነገር ግን ክርስቶስ፣ ሰውን ከሕግ ኩነኔ ካዳነ በኋላ፣ ከሰው ጥረት ጋር እንዲተባበር መለኮታዊ ኃይል ሊሰጥ ይችል ነበር። እንዲሁም በእግዚአብሔር ፊት ንስሐ በመግባትና በክርስቶስ በማመን የወደቁት የአዳም ልጆች እንደገና ‘የእግዚአብሔር ልጆች’ ሊሆኑ ይችላሉ። 1 ዮሐንስ 3፡2።” አባቶችና ነቢያት፣ 63, 64።