Verse ten, of chapter eleven of Daniel, pulls together the internal and external message with the word “fortress.” The connection that it makes with Isaiah’s sixty-five year prophecy, identifies the “fortress” of the external prophecy as Russia, and the internal “fortress” of the temple which Christ raises during the same history. The external fortress, which is in verse thirty-one is identified as the “sanctuary of strength,” represents an earthly king or kingdom. The internal fortress, or the internal sanctuary of strength, is the temple which the Messenger of the Covenant raises in forty-six years.
በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አሥር፣ ውስጣዊውንና ውጫዊውን መልእክት “ምሽግ” በሚለው ቃል አንድ ላይ ያመጣል። ከኢሳይያስ የስልሳ አምስት ዓመት ትንቢት ጋር የሚያደርገው ግንኙነት፣ የውጫዊውን ትንቢት “ምሽግ” ሩሲያ መሆኑን ይለይታል፤ እንዲሁም በዚያው ታሪክ ውስጥ ክርስቶስ የሚያስነሣውን የቤተ መቅደሱን ውስጣዊ “ምሽግ” ያመለክታል። በቁጥር ሠላሳ አንድ የሚገኘው ውጫዊው ምሽግ፣ “የኃይል መቅደስ” ተብሎ የተለየው፣ ምድራዊ ንጉሥ ወይም መንግሥትን ይወክላል። ውስጣዊው ምሽግ፣ ወይም ውስጣዊው የኃይል መቅደስ፣ የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ በአርባ ስድስት ዓመት ውስጥ የሚያስነሣው ቤተ መቅደስ ነው።
In the Most Holy Place of that temple (the citadel), God is seated in heavenly places.
በዚያ ቤተ መቅደስ (ምሽግ) እጅግ ቅዱስ ስፍራ ውስጥ እግዚአብሔር በሰማያዊ ስፍራዎች ተቀምጦአል።
In the book of Daniel two Hebrew words are both translated as “sanctuary.” One is “miqdash,” and the other is “qodesh.” “Miqdash” can represent a pagan sanctuary, or God’s sanctuary, or even a stronghold. “Qodesh,” is only used to represent God’s sanctuary in the Bible. The “sanctuary” (miqdash) of strength (fortress), in verse thirty-one of Daniel chapter eleven, is translated as the “sanctuary of strength”, and the Hebrew word translated as sanctuary there is “miqdash” which represents the City of Rome, which is the symbol of Roman strength in the history of both pagan and papal Rome. Daniel employed the two Hebrew words in a very careful manner. In the verses which are the central pillar of Adventism, we find the word “sanctuary”.
በዳንኤል መጽሐፍ “መቅደስ” ተብለው የተተረጎሙ ሁለት የዕብራይስጥ ቃላት አሉ። አንዱ “ሚቅዳሽ” ሲሆን ሌላው “ቆደሽ” ነው። “ሚቅዳሽ” የአረማዊ መቅደስን፣ ወይም የእግዚአብሔርን መቅደስ፣ እንዲሁም ምሽግን እንኳ ሊወክል ይችላል። “ቆደሽ” ግን በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የሚያመለክተው የእግዚአብሔርን መቅደስ ብቻ ነው። በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር ሠላሳ አንድ ውስጥ ያለው የኃይል (የምሽግ) “መቅደስ” (ሚቅዳሽ) “የኃይል መቅደስ” ተብሎ ተተርጉሟል፤ በዚያም “መቅደስ” ተብሎ የተተረጎመው የዕብራይስጥ ቃል “ሚቅዳሽ” ነው፣ እርሱም በአረማዊ ሮምም ሆነ በጳጳሳዊት ሮም ታሪክ ውስጥ የሮማውያን ኃይል ምልክት የሆነችውን የሮም ከተማ ይወክላል። ዳንኤል እነዚህን ሁለት የዕብራይስጥ ቃላት በእጅግ ጥንቃቄ ተጠቅሞባቸዋል። የአድቬንቲዝም ማዕከላዊ ዓምድ በሆኑት ጥቅሶች ውስጥ “መቅደስ” የሚለውን ቃል እናገኛለን።
Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.
ከዚያም አንድ ቅዱስ ሲናገር ሰማሁ፤ ሌላም ቅዱስ ለዚያ ተናጋሪ ቅዱስ እንዲህ አለው፦ ስለ ዘወትር መሥዋዕትና ስለ አጥፊው በደል የሆነው ራእይ፥ መቅደሱንና ሠራዊቱን ሁለቱንም እስከ መቼ እንዲረገጡ ይሆናል? እርሱም እንዲህ አለኝ፦ እስከ ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ቀን ድረስ፤ ከዚያም በኋላ መቅደሱ ይነጻል። ዳንኤል 8፥13, 14።
The Hebrew word translated as “the sanctuary,” in both verses is “qodesh,” and is only used to represent God’s sanctuary. In verse eleven, identifying pagan Rome, and specifically the Pantheon temple in the City of Rome, we find the word “sanctuary”, but in that verse it is the Hebrew word “miqdash.”
በሁለቱም ቁጥሮች “ቅድስተ ስፍራው” ተብሎ የተተረጎመው የዕብራይስጥ ቃል “qodesh” ሲሆን፣ ይህም የሚጠቀመው የእግዚአብሔርን መቅደስ ለመወከል ብቻ ነው። በአስራ አንደኛው ቁጥር ግን፣ አረማዊቱን ሮም፣ በተለይም በሮም ከተማ ያለውን የፓንቴዎን ቤተ መቅደስ ሲያመለክት፣ “መቅደስ” የሚለውን ቃል እናገኛለን፤ ነገር ግን በዚያ ቁጥር ውስጥ የተጠቀመው የዕብራይስጥ ቃል “miqdash” ነው።
Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.
እንግዲህ፣ እርሱ እስከ ሠራዊቱ አለቃ ድረስ ራሱን ከፍ ከፍ አደረገ፤ በእርሱም ዘንድ የዘወትር መሥዋዕቱ ተወገደ፥ የመቅደሱም ስፍራ ተጣለ። ዳንኤል 8፥11።
The “sanctuary of strength” in verse thirty-one of Daniel eleven is the Hebrew word “miqdash,” and it appears in connection with the Hebrew word that is translated as “fortress” in verses seven and ten in chapter eleven. In verse seven the king of the south went right into the city of Rome and took the king of the north captive, for he entered into his fortress, but in verse ten, the king of the north only goes up “to” the “fortress,” for he stopped at the borderline of his kingdom and Egypt. It is at the borderline of Raphia that the next verse was to address. The “sanctuary of strength” in verse thirty-one is the “miqdash,” of the “fortress”.
በዳንኤል አሥራ አንድ ቁጥር ሠላሳ አንድ ውስጥ ያለው “የኃይል መቅደስ” የሚለው የዕብራይስጥ ቃል “ሚቅዳሽ” ነው፤ እርሱም በዚያው በዳንኤል አሥራ አንድ ምዕራፍ ቁጥር ሰባትና አሥር “ምሽግ” ተብሎ ከተተረጎመው የዕብራይስጥ ቃል ጋር በግንኙነት ይታያል። በቁጥር ሰባት የደቡብ ንጉሥ ወደ ሮም ከተማ በቀጥታ ገብቶ የሰሜንን ንጉሥ ማርኮ ወሰደው፥ ምክንያቱም ወደ ምሽጉ ገብቶ ነበር፤ ነገር ግን በቁጥር አሥር የሰሜን ንጉሥ ወደ “ምሽጉ” ብቻ “ይወጣል”፥ ምክንያቱም በመንግሥቱና በግብፅ ድንበር ላይ ቆሞ ነበርና። ቀጣዩ ቁጥር የሚናገረውም በራፊያ ድንበር ላይ ነው። በቁጥር ሠላሳ አንድ ያለው “የኃይል መቅደስ” የ“ምሽጉ” “ሚቅዳሽ” ነው።
The battle of the borderline in Raphia typifies the battle of the borderline in the Ukraine. That prophetic history is recognized by understanding that the “head” is the kingdom or the king, it is the fortress of his strength, but the prophecy is addressing an internal and an external truth. The “sanctuary of strength” for the external line is represented by the “miqdash” sanctuary, and the sanctuary of strength for the internal line is represented by the “qodesh” sanctuary.
በራፍያ ያለው የድንበር ጦርነት በዩክሬን ያለውን የድንበር ጦርነት ያመለክታል። ያ ትንቢታዊ ታሪክ የሚታወቀው “ራስ” መንግሥቱ ወይም ንጉሡ መሆኑን በመረዳት ነው፤ እርሱም የኃይሉ ምሽግ ነው፣ ነገር ግን ትንቢቱ ለውስጣዊ እና ለውጫዊ እውነት እየተናገረ ነው። ለውጫዊው መስመር “የኃይል መቅደስ” በ“ሚቅዳሽ” መቅደስ ይወከላል፣ ለውስጣዊውም መስመር የኃይል መቅደስ በ“ቆዴሽ” መቅደስ ይወከላል።
1844 to 1863 represents a line of prophetic history which illustrates the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The twenty-five hundred and twenty years of scattering against the northern kingdom ended in 1798, and the same twenty-five hundred and twenty year line against the southern kingdom ended in 1844. Those two lines represent the lower nature of mankind and the higher nature of mankind. The lower nature, which is represented by the northern kingdom, is the body, and the higher nature is the head. The head is the capital of the kingdom, and it is the king. For this illustration Christ chose Judah, the southern kingdom, to place His name, and the capital city is Jerusalem. Jerusalem is where the true sanctuary of strength is located, and in that sanctuary there is a throne room for the king, who is the head.
ከ1844 እስከ 1863 ድረስ ያለው መስመር የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች መታተምን የሚያሳይ የትንቢታዊ ታሪክ መስመርን ይወክላል። በሰሜናዊው መንግሥት ላይ የሆነው የሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ዓመታት መበተን በ1798 ተፈጸመ፥ እንዲሁም በደቡባዊው መንግሥት ላይ የሆነው ያው የሁለት ሺህ አምስት መቶ ሃያ ዓመት መስመር በ1844 ተፈጸመ። እነዚህ ሁለት መስመሮች የሰው ዘር ዝቅተኛ ባሕርይንና ከፍተኛ ባሕርይን ይወክላሉ። በሰሜናዊው መንግሥት የተወከለው ዝቅተኛው ባሕርይ ሥጋ ነው፥ ከፍተኛውም ባሕርይ ራስ ነው። ራስ የመንግሥቱ ዋና ከተማ ነው፥ እርሱም ንጉሡ ነው። ለዚህ ምሳሌ ክርስቶስ ስሙን ያኖርባት ዘንድ ይሁዳን፥ የደቡቡን መንግሥት፥ መረጠ፤ ዋና ከተማይቱም ኢየሩሳሌም ናት። ኢየሩሳሌም እውነተኛው የኃይል መቅደስ የሚገኝባት ስፍራ ናት፥ በዚያም መቅደስ ውስጥ ራስ ለሆነው ንጉሥ የዙፋን ቤት አለ።
The “seven times” of Leviticus twenty-six was the final sealing truth in 1856, that was intended to empower an ensign to finish the work. From 1844 to 1863, Christ intended to combine His Divinity with humanity for eternity, but humanity rebelled.
የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት “ሰባቱ ዘመናት” በ1856 ዓ.ም. ሥራውን እንዲፈጽም ለባንዲራ ኃይል ለመስጠት የታሰበ የመጨረሻው የማኅተም እውነት ነበር። ከ1844 እስከ 1863 ዓ.ም. ክርስቶስ አምላካዊነቱን ከሰብአዊነት ጋር ለዘላለም ሊያዋህድ አስቦ ነበር፣ ነገር ግን ሰብአዊነት ዐመፀ።
He was unable to transform man’s lower nature at that time, for that takes place at His second coming. He will then transform man’s higher nature into His image, by combining mankind’s head, with Divinity’s head. The head was the capital of the kingdom. The head was the king, and when Christ performs the transformation of Divinity uniting with humanity, He combines the head of both humanity and Divinity in the sanctuary at Jerusalem in the Most Holy Place, where Christ is seated with His Father.
በዚያ ጊዜ የሰውን ዝቅተኛ ባሕርይ ለመለወጥ አልቻለም፥ ይህም በሁለተኛው ምጽአቱ ጊዜ የሚሆን ነው። ከዚያም የሰውን ከፍተኛ ባሕርይ ከመለኮት ራስ ጋር የሰው ዘርን ራስ በማዋሐድ ወደ አርአያው ይለውጠዋል። ራስ የመንግሥቱ ዋና ከተማ ነበረ። ራስ ንጉሡ ነበረ፤ እናም ክርስቶስ መለኮት ከሰብአዊነት ጋር የሚዋሐድበትን ለውጥ ሲፈጽም፥ ክርስቶስ ከአባቱ ጋር ተቀምጦ ባለበት በእጅግ ቅዱስ ስፍራ፥ በኢየሩሳሌም ባለው መቅደስ ውስጥ የሰብአዊነትንና የመለኮትን ራስ ሁለቱንም ያዋህዳል።
To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:21, 22.
ለሚያሸንፍ ከእኔ ጋር በዙፋኔ ላይ እንዲቀመጥ እሰጠዋለሁ፤ እኔ ደግሞ እንደ አሸነፍሁ ከአባቴም ጋር በዙፋኑ ላይ ተቀምጬአለሁ። መንፈስ ለቤተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ። ራእይ 3፥21, 22።
Christ promises that those (Laodiceans), who overcome as He overcame (and become Philadelphians), will be seated with Him, in the heavenly places.
ክርስቶስ እነዚያ እንደ እርሱ ድል የሚነሡትን (ሎዶቅያውያንን) እና ፊላዴልፍያውያን የሚሆኑትን ከእርሱ ጋር በሰማያዊ ስፍራዎች እንዲቀመጡ ተስፋ ይሰጣል።
Which he wrought in Christ, when he raised him from the dead, and set him at his own right hand in the heavenly places, … And hath raised us up together, and made us sit together in heavenly places in Christ Jesus. Ephesians 1:20, 2:6.
እርሱም ከሙታን ሲያስነሣው በክርስቶስ ውስጥ ያደረገውን ኃይል በሰማያዊ ስፍራዎችም በራሱ ቀኝ አስቀመጠው፤ … እኛንም ደግሞ ከእርሱ ጋር አስነሥቶ፥ በክርስቶስ ኢየሱስ በሰማያዊ ስፍራዎች ከእርሱ ጋር አስቀመጠን። ኤፌሶን 1፥20፣ 2፥6።
The joining of Ezekiel’s two sticks (humanity with Divinity) is accomplished in God’s sanctuary of strength (qodesh), at the very time that the fortress of strength (miqdash) is identified as the prophetic key that connects both the internal and external lines of the prophecy which Gabriel came to make Daniel understand concerning what was to befall God’s people during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. Christ desired to accomplish this work in the Millerite history, but the work was thwarted by the rebellion of 1863, but the history of 1844 to 1863 still remains as a line which illustrates that attempted work.
የሕዝቅኤል ሁለቱ በትሮች መቀላቀል (ሰብአዊነት ከመለኮት ጋር) በእግዚአብሔር የኃይል መቅደስ (qodesh) ውስጥ ይፈጸማል፤ በዚያውም ጊዜ የኃይል ምሽግ (miqdash) ገብርኤል ዳንኤልን እንዲያስተውል ሊያደርገው ስለመጣው ትንቢት—በአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ የማኅተም ዘመን ውስጥ በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ ሊደርስ ስላለው—የትንቢቱን የውስጥና የውጭ መስመሮች ሁለቱንም የሚያገናኝ ትንቢታዊ ቁልፍ እንደሆነ ይገለጻል። ክርስቶስ ይህን ሥራ በሚለራዊት ታሪክ ውስጥ ሊፈጽም ፈለገ፤ ነገር ግን ሥራው በ1863 ዓመፅ ተሰናከለ፤ ሆኖም ከ1844 እስከ 1863 ያለው ታሪክ ያን የተሞከረ ሥራ የሚያሳይ መስመር ሆኖ እንዳለ ይቆያል።
Verse ten of Daniel chapter eleven, contains the key to understanding the internal and external message of verses eleven through fifteen, which arrived into our prophetic history in 2014. Verse ten identifies 1989, which is the time of the end in the reform movement of the one hundred and forty-four thousand, but it also contains the key that allows 2014 to be recognized as a waymark in the history of the sealing.
የዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ አሥረኛው ቁጥር፣ በ2014 ወደ ነቢያዊ ታሪካችን የገቡትን ከአሥራ አንድ እስከ አሥራ አምስት ያሉትን ቁጥሮች ውስጣዊና ውጫዊ መልእክት ለመረዳት ቁልፉን ይዟል። አሥረኛው ቁጥር 1989ን ይለያል፤ ይህም በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የተሃድሶ እንቅስቃሴ ውስጥ የመጨረሻው ዘመን ነው፤ ነገር ግን 2014 በማኅተሙ ታሪክ ውስጥ እንደ መንገድ ምልክት እንዲታወቅ የሚያስችለውን ቁልፍ ደግሞ ይዟል።
On October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to the temple He had erected. That waymark typifies September 11, 2001 when the third angel arrived again, and the seventh trumpet again began to sound. Then the history of 1840 to 1844 was also to be repeated, because the angel that descended on August 11, 1840 was no less a personage than Jesus Christ, and His work was to lighten the earth with His glory.
በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ቀን፣ የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ በድንገት ወደ ራሱ ወዳቆመው ቤተ መቅደስ መጣ። ያ የመለያ ምልክት መስከረም 11 ቀን 2001 ሦስተኛው መልአክ እንደገና በመድረሱ፣ ሰባተኛውም መለከት እንደገና መነፋት በጀመረበት ጊዜ ያመለክታል። ከዚያም የ1840 እስከ 1844 ታሪክ ደግሞ ሊደገም ይገባ ነበር፤ ምክንያቱም በ1840 ዓ.ም. ነሐሴ 11 ቀን የወረደው መልአክ ከኢየሱስ ክርስቶስ ያነሰ አካል አልነበረምና፣ ሥራውም ምድርን በክብሩ ማብራት ነበር።
1840 to 1844 also represents from September 11, 2001 to the soon coming Sunday law, as does 1844 to 1863, represents September 11, 2001 to the soon coming Sunday law. Sister White aligns the history of 1844 with the history of the cross, and the cross represents a division of two histories of three and a half years, which both align with one another. The cross establishes that the preceding history beginning in 1840 and ending in 1844, and the following history unto 1863 are two parallel histories, which both represent the sealing period.
1840 እስከ 1844 ድረስ ያለው ዘመን እንዲሁም ከ2001 ሴፕቴምበር 11 ጀምሮ እስከ በቅርቡ የሚመጣው የእሁድ ሕግ ድረስ ያለውን ዘመን ይወክላል፤ እንደ 1844 እስከ 1863 ያለው ዘመን ደግሞ ከ2001 ሴፕቴምበር 11 ጀምሮ እስከ በቅርቡ የሚመጣው የእሁድ ሕግ ድረስ ያለውን ዘመን እንደሚወክል ሁሉ። እህት ኋይት የ1844ን ታሪክ ከመስቀሉ ታሪክ ጋር ታመሳስላለች፤ መስቀሉም እርስ በርሳቸው የሚስማሙ ሁለት የሦስት ተኩል ዓመት ታሪኮችን የሚከፍል መለያ ነው። መስቀሉ በ1840 ጀምሮ በ1844 የሚያበቃው ከፊተኛው ታሪክ፣ እና ከዚያ በኋላ እስከ 1863 ድረስ ያለው ታሪክ፣ ሁለቱም የማኅተም ጊዜን የሚወክሉ ተመሳሳይ ታሪኮች መሆናቸውን ያቆማል።
The first line from 1840 to 1844 represents the victory of Philadelphian Adventists, the other line from 1844 to 1863 represents the failure of Laodicean Adventists. Both classes are represented in Daniel chapter ten, for Daniel, representing the victorious wise virgins during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, saw the vision, but those who were with him fled from the vision.
መጀመሪያው መስመር ከ1840 እስከ 1844 ድረስ የፊላዴልፍያ አድቬንቲስቶችን ድል ያመለክታል፤ ሌላው መስመር ግን ከ1844 እስከ 1863 ድረስ የላኦዲቅያ አድቬንቲስቶችን ውድቀት ያመለክታል። ሁለቱም ወገኖች በዳንኤል ምዕራፍ አሥር ውስጥ ተወክለዋል፤ ምክንያቱም በአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የመታተም ዘመን ውስጥ ድል ያደረጉትን ጥበበኛ ደናግል የሚወክል ዳንኤል ራእዩን አየ፤ ከእርሱ ጋር የነበሩት ግን ከራእዩ ሸሹ።
And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Daniel 10:4–7.
በመጀመሪያውም ወር በሃያ አራተኛው ቀን፥ ሂድዴቅል ተብሎ የሚጠራው ታላቁ ወንዝ አጠገብ ሳለሁ፥ ዓይኖቼን አንሥቼ ተመለከትሁ፤ እነሆም፥ በተልባ የተለበሰ አንድ ሰው ነበር፥ ወገቡም በኡፋዝ ወርቅ ታጥቆ ነበር። ሰውነቱም እንደ በረል ይመስል ነበር፥ ፊቱም እንደ መብረቅ ታይታ ነበረው፥ ዓይኖቹም እንደ እሳት መብራቶች ነበሩ፥ ክንዶቹና እግሮቹም በቀለም እንደ የተለሰለሰ ናስ ይመስሉ ነበር፥ የቃሉም ድምፅ እንደ ብዙ ሕዝብ ድምፅ ነበረ። ራእዩንም ያየሁት እኔ ዳንኤል ብቻ ነበር፤ ከእኔ ጋር የነበሩት ሰዎች ራእዩን አላዩምና፤ ነገር ግን ታላቅ መንቀጥቀጥ ወደቀባቸው፥ ራሳቸውንም ለመሸሸግ ሸሹ። ዳንኤል 10፥4–7።
In Daniel chapter seven, after Daniel had seen the vision of the beasts of prey, Gabriel came to explain the vision.
በዳንኤል ምዕራፍ ሰባት፣ ዳንኤል የአውሬ አራዊትን ራእይ ካየ በኋላ፣ ገብርኤል ራእዩን ሊተረጉም መጣ።
I Daniel was grieved in my spirit in the midst of my body, and the visions of my head troubled me. I came near unto one of them that stood by, and asked him the truth of all this. So he told me, and made me know the interpretation of the things. Daniel 7:15, 16.
እኔ ዳንኤል በሰውነቴ ውስጥ በመንፈሴ ተከፋሁ፥ የራሴም ራእይ አስጨነቀኝ። በዚያም የቆሙት መካከል ወደ አንዱ ቀርቤ የዚህን ሁሉ እውነት ጠየቅሁት። እርሱም ነገረኝ፥ የነገሩንም ትርጓሜ አሳወቀኝ። ዳንኤል 7፥15፣ 16።
In Daniel chapter eight, after Daniel had seen the vision of the sanctuary beasts, Gabriel came to explain the vision.
በዳንኤል ምዕራፍ ስምንት፣ ዳንኤል ስለ መቅደሱ እና ስለ አውሬዎቹ ራእይ ካየ በኋላ፣ ገብርኤል ራእዩን ለማብራራት መጣ።
And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:15, 16.
እኔ ዳንኤልም ራእዩን ባየሁ ጊዜ ትርጓሜውን ለማወቅ ፈለግሁ፤ እነሆም፥ በፊቴ ሰው የሚመስል አንድ ቆመ። በኡላይም ዳርቻዎች መካከል የአንድ ሰው ድምፅ ሰማሁ፥ እርሱም ጠርቶ እንዲህ አለ፤ ገብርኤል፥ ይህን ሰው ራእዩን እንዲያስተውል አድርግ። ዳንኤል 8፥15፣ 16።
In Daniel chapter nine, after Daniel had understanding of the number of years identified by Jeremiah and represented in the writings of Moses as both a curse and God’s oath, Gabriel came to explain the vision.
በዳንኤል ምዕራፍ ዘጠኝ፣ ዳንኤል በኤርምያስ የተጠቀሰውን የዓመታት ቍጥር እና በሙሴ ጽሑፎች ውስጥ እንደ መርገምና እንደ እግዚአብሔር መሐላ ሆኖ የተወከለውን በተረዳ በኋላ፣ ገብርኤል ራእዩን ለማብራራት መጣ።
And whiles I was speaking, and praying, and confessing my sin and the sin of my people Israel, and presenting my supplication before the Lord my God for the holy mountain of my God; Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:20–22.
እኔም እየተናገርሁና እየጸለይሁ፥ ኃጢአቴንም እና የሕዝቤን የእስራኤልን ኃጢአት እየተናዘዝሁ፥ ስለ አምላኬም ቅዱስ ተራራ ልመናዬን በእግዚአብሔር በአምላኬ ፊት እያቀረብሁ ሳለሁ፤ አዎን፥ እኔ በጸሎት እየተናገርሁ ሳለሁ፥ በመጀመሪያ በራእይ ያየሁት ሰው ገብርኤል ፈጥኖ እየበረረ መጥቶ በማታ መሥዋዕት ጊዜ ነካኝ። እርሱም አስተማረኝ፥ ከእኔም ጋር ተናገረ እንዲህም አለ፤ ዳንኤል ሆይ፥ አሁን ጥበብንና ማስተዋልን እሰጥህ ዘንድ ወጥቼ መጥቻለሁ። ዳንኤል 9፥20–22።
Therefore, upon three witnesses, all from the book of Daniel, when Gabriel says to Daniel in chapter ten, that he is come to make Daniel understand what shall befall God’s people in the last days, Gabriel is interpreting the feminine “marah,” causative vision that Daniel saw and the other class fled from.
ስለዚህ፣ በሦስት ምስክሮች መሠረት፣ ሁሉም ከዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ሲሆኑ፣ ገብርኤል በአሥረኛው ምዕራፍ ለዳንኤል፣ በኋለኛው ዘመን በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ የሚደርሰውን እንዲያስተውል እንደመጣ በሚናገርበት ጊዜ፣ ገብርኤል ዳንኤል ያየውን እና ሌላው ወገን ከእርሱ የሸሸውን ሴታዊ “marah”፣ ምክንያታዊ ራእይ እየተረጎመ ነው።
Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.
አሁንም በኋለኛው ዘመን በሕዝብህ ላይ የሚደርሰውን እንድታስተውል መጥቻለሁ፤ ራእዩ ገና ለብዙ ቀኖች ነውና። ዳንኤል 10:14።
The vision Daniel had seen that produced a separation of believers, was the vision of Christ’s appearance, the vision of the twenty-three hundred years, but it was the feminine expression of that vision. It was the understanding of the vision of Christ’s sudden appearance as the Messenger of the Covenant that changed Daniel (and those represented by Daniel), into the image of Christ. That which “befalls God’s people in the latter days” is represented by the history of the Millerites from 1840 to 1844, and also by the Millerites from 1844 to 1863. One class flees from the vision in rebellion, and the other class follows Christ by faith into the Most Holy Place, to be seated with Him in heavenly places.
ዳንኤል ያየው እና በአማኞች መካከል መለያየት ያመጣው ራእይ፣ የክርስቶስ መገለጥ ራእይ፣ የሁለት ሺህ ሦስት መቶው ዓመታት ራእይ ነበር፤ ነገር ግን የዚያ ራእይ ሴታዊ መግለጫ ነበር። ዳንኤልን (እና በዳንኤል የተወከሉትን) ወደ ክርስቶስ አምሳል የለወጠው፣ ክርስቶስ እንደ ቃል ኪዳኑ መልእክተኛ በድንገት ስለሚገለጥ ያለው የዚያ ራእይ አስተዋውቅ ነበር። “በኋለኛው ዘመን በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ የሚደርሰው” ነገር ከ1840 እስከ 1844 ባለው የሚለራውያን ታሪክ ውስጥ ይወከላል፣ እንዲሁም ከ1844 እስከ 1863 ባለው የሚለራውያን ታሪክ ውስጥ ደግሞ ይወከላል። አንደኛው ወገን ከራእዩ በዓመፅ ይሸሻል፤ ሌላው ወገን ግን ክርስቶስን በእምነት ተከትሎ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ይገባል፥ በሰማያዊ ስፍራዎችም ከእርሱ ጋር ይቀመጣል።
Yet when Gabriel interprets the vision where God’s last-day people are changed into the image of Christ, he sets forth the external history of the world. Daniel’s vision of Christ was interpreted by Gabriel as the external history of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. When the history of September 11, 2001, in Gabriel’s interpretation, is reached, the history that is emphasized as preceding the Sunday law of verse sixteen, is only recognized with the key of understanding represented as the “fortress” in verse ten. On September 11, 2001 the effect of every vision began to unfold as wheels within wheels.
ነገር ግን ገብርኤል የእግዚአብሔርን የመጨረሻ ዘመን ሕዝብ ወደ ክርስቶስ ምሳሌ የሚለወጡበትን ራእይ ሲተረጉም፣ የዓለምን ውጫዊ ታሪክ ያቀርባል። የዳንኤል ስለ ክርስቶስ የነበረው ራእይ በገብርኤል ትርጓሜ ውስጥ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ማተሚያ ዘመን ውጫዊ ታሪክ መሆኑ ተገለጠ። በገብርኤል ትርጓሜ ውስጥ የመስከረም 11 ቀን 2001 ታሪክ ሲደረስ፣ ከቁጥር አሥራ ስድስት የእሁድ ሕግ በፊት እንደሚቀድም ተጠናክሮ የቀረበው ታሪክ፣ በቁጥር አሥር “ምሽግ” ተብሎ በተመሰለው የማስተዋል ቁልፍ ብቻ ይታወቃል። በመስከረም 11 ቀን 2001 የእያንዳንዱ ራእይ ውጤት እንደ መንኮራኩሮች በመካከላቸው መንኮራኩሮች ሆኖ መገለጥ ጀመረ።
And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. For there shall be no more any vain vision nor flattering divination within the house of Israel. For I am the Lord: I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged: for in your days, O rebellious house, will I say the word, and will perform it, saith the Lord God. Again the word of the Lord came to me, saying, Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God. Ezekiel 12:21–28.
እግዚአብሔርም ቃል ወደ እኔ መጣ እንዲህም አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ በእስራኤል ምድር ያላችሁት ይህ ምሳሌ ምንድር ነው? እናንተ፦ ዘመኑ ይረዝማል፥ ራእይም ሁሉ ይከንባል ትላላችሁ። ስለዚህ እንዲህ በላቸው፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ይህን ምሳሌ አቆማለሁ፥ ከእንግዲህም በእስራኤል ውስጥ እንደ ምሳሌ አይጠቀሙበትም፤ ነገር ግን እንዲህ በላቸው፤ ዘመኑ ቀርቦአል፥ የራእይም ሁሉ ፍጻሜ ደርሶአል። በእስራኤል ቤት ውስጥ ከእንግዲህ በኋላ ከንቱ ራእይ ወይም ሽንገላ ያለበት ምዋርት አይኖርምና። እኔ እግዚአብሔር ነኝ፤ እኔ እናገራለሁ፥ የምናገረውም ቃል ይፈጸማል፤ ከእንግዲህ ወዲያ አይዘገይም፤ እናንተ ዓመፀኛ ቤት ሆይ፥ በዘመናችሁ ቃሉን እናገራለሁ እፈጽመውማለሁ፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር። ዳግመኛም የእግዚአብሔር ቃል ወደ እኔ መጣ እንዲህም አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ እነሆ፥ የእስራኤል ቤት፦ የሚያየው ራእይ ለብዙ ቀናት ወደፊት ነው፥ ስለ ሩቅ ዘመናትም ይትንቢት ይናገራል ይላሉ። ስለዚህ እንዲህ በላቸው፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ከቃሎቼ አንዱ ስንኳ ከእንግዲህ ወዲያ አይዘገይም፤ ነገር ግን የተናገርሁት ቃል ይፈጸማል፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር። ሕዝቅኤል 12፥21–28።
Of all the prophetic wheels that are spinning within other prophetic wheels in that history, there is one wheel that inspiration has informed the students of prophecy of the last days is the wheel by which their eternal destiny will be decided. Line upon line, that wheel must also be the vision which Daniel saw that changed him into the image of Christ, for that is the vision identifying what befalls God’s people in the last days.
በዚያ ታሪክ ውስጥ በሌሎች ትንቢታዊ መንኮራኩሮች ውስጥ እየተሽከረከሩ ካሉት ትንቢታዊ መንኮራኩሮች ሁሉ መካከል፣ መነሳሳት በመጨረሻዎቹ ዘመናት ያሉትን የትንቢት ተማሪዎች ያሳወቀው አንድ መንኮራኩር አለ፤ እርሱም የእነርሱ ዘላለማዊ እጣ ፈንታ የሚወሰንበት መንኮራኩር ነው። መስመር በመስመር፣ ያ መንኮራኩር ዳንኤል ያየውና ወደ ክርስቶስ ምሳሌ የለወጠው ራእይ ደግሞ መሆን አለበት፤ ምክንያቱም ያ በመጨረሻዎቹ ዘመናት በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ የሚደርሰውን የሚለይ ራእይ ነውና።
“The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.
ጌታ የአውሬው ምስል የምህረት ዘመን ከመዘጋቱ በፊት እንደሚቋቋም በግልጽ አሳይቶኛል፤ ምክንያቱም በዚህ የእግዚአብሔር ሕዝብ የሚፈተንበት ታላቅ ፈተና ሊሆን ነውና፣ በእርሱም ዘላለማዊ እጣ ፈንታቸው ይወሰናል። አቋምህ ከብዙ የማይጣጣሙ ነገሮች የተደበላለቀ ስለሆነ፣ የሚታለሉት ጥቂቶች ብቻ ይሆናሉ።
“In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].
በራእይ 13 ውስጥ ይህ ጉዳይ በግልጽ ተቀርቦአል፤ [ራእይ 13:11–17, ተጠቅሷል]።
“This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
“ይህ የእግዚአብሔር ሕዝብ ከመታተማቸው በፊት ሊኖራቸው የሚገባ ፈተና ነው። ሕጉን በመጠበቅ እና ሐሰተኛ ሰንበትን ለመቀበል በመከልከል ለእግዚአብሔር ታማኝነታቸውን ያረጋገጡ ሁሉ ከጌታ አምላክ ይሖዋ ዓላማ በታች ይሰለፋሉ፣ የሕያውንም እግዚአብሔር ማኅተም ይቀበላሉ። ከሰማይ የመጣችውን እውነት ትተው የእሑድን ሰንበት የሚቀበሉ ግን የአውሬውን ምልክት ይቀበላሉ።” Manuscript Releases, volume 15, 15.
The test that is identified as the image of the beast test is twofold. It is the test that demands that the student of prophecy recognize the development of the image of the beast, which is the combination of church and state in the United States in advance of the Sunday law. It is also the test that produces either the image of the beast or the image of Christ within those represented by Daniel or those who fled. The separation is based upon whether those virgins “see this great vision,” as did Daniel, or whether they flee from the vision. The key to seeing the great vision is represented by the word “fortress.”
ፈተናው፣ የአውሬው ምስል ፈተና ተብሎ የሚለየው፣ ሁለት ዐይነት ነው። ይህም የትንቢት ተማሪው በእሑድ ሕግ በፊት በአሜሪካ ውስጥ የሚከሰተውን የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ጥምረት፣ እርሱም የአውሬው ምስል እድገት መሆኑን እንዲያውቅ የሚጠይቅ ፈተና ነው። እንዲሁም ዳንኤልን በሚወክሉት ወይም የሸሹትን በሚወክሉት ውስጥ ወይም የአውሬውን ምስል ወይም የክርስቶስን ምስል የሚያመነጭ ፈተና ደግሞ ነው። መለየቱም እነዚያ ደናግል “ይህን ታላቅ ራእይ ያዩ” እንደ ዳንኤል ያዩ እንደሆነ፣ ወይም ከራእዩ እንደሚሸሹ ላይ የተመሠረተ ነው። ታላቁን ራእይ ለማየት ቁልፉ “ምሽግ” በሚለው ቃል ተመልክቶ ተወክሏል።
We will continue this study in the next article.
እኛ ይህን ጥናት በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።
“The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.
ዮሐንስን ያስተማረው ኃያል መልአክ ከኢየሱስ ክርስቶስ ያነሰ ማንነት ያለው አልነበረም። ቀኝ እግሩን በባሕር ላይ እና ግራውን በደረቅ ምድር ላይ መቆሙ፣ በሰይጣን ጋር ባለው ታላቅ ተጋድሎ የመጨረሻ ትዕይንቶች ውስጥ እየፈጸመ ያለውን ድርሻ ያሳያል። ይህ አቋም በምድር ሁሉ ላይ ያለውን ልዑል ኃይሉንና ሥልጣኑን ያመለክታል። ተጋድሎው ከዘመን ወደ ዘመን እየበረታና እየጸና መጥቶአል፤ የጨለማ ኃይላት የተካነ አሠራር ከፍታውን እስከሚደርስባቸው የመጨረሻ ትዕይንቶችም ድረስ እንዲሁ ይቀጥላል። ሰይጣን ከክፉ ሰዎች ጋር ተባብሮ፣ የእውነትን ፍቅር ያልተቀበሉትን አብያተ ክርስቲያናትና ዓለምን ሁሉ ያታልላል። ነገር ግን ኃያሉ መልአክ ትኩረትን ይጠይቃል። በታላቅ ድምፅ ይጮኻል። እውነትን ለመቃወም ከሰይጣን ጋር ለተባበሩት፣ የድምፁን ኃይልና ሥልጣን ሊያሳይ ነው።
“After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order. Daniel shall stand in his lot at the end of the days. John sees the little book unsealed. Then Daniel’s prophecies have their proper place in the first, second, and third angels’ messages to be given to the world. The unsealing of the little book was the message in relation to time.
“እነዚህ ሰባቱ ነጎድጓዶች ድምፃቸውን ከአሰሙ በኋላ፣ ስለ ትንሹ መጽሐፍ ለዮሐንስ እንደ ዳንኤል የተሰጠው ትእዛዝ ይመጣል፤ ‘ሰባቱ ነጎድጓዶች የተናገሩትን ነገሮች አትም።’ እነዚህ በየተራቸው የሚገለጡ ወደፊት የሚሆኑ ክስተቶችን ይመለከታሉ። ዳንኤልም በዘመኑ ፍጻሜ በዕጣው ይቆማል። ዮሐንስ ትንሹን መጽሐፍ ያልታተመ ሆኖ ያያል። ከዚያም የዳንኤል ትንቢቶች ለዓለም ሊሰጡ ባላቸው በመጀመሪያው፣ በሁለተኛው፣ እና በሦስተኛው የመላእክት መልእክቶች ውስጥ የሚገባቸውን ትክክለኛ ስፍራ ያገኛሉ። የትንሹ መጽሐፍ መፈታት ከጊዜ ጋር የተያያዘው መልእክት ነበር።”
“The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.
መጽሐፈ ዳንኤልና ራእይ አንድ ናቸው። አንዱ ትንቢት ነው፤ ሌላው መገለጥ ነው፤ አንዱ የታተመ መጽሐፍ ነው፤ ሌላው የተከፈተ መጽሐፍ ነው። ዮሐንስ ነጐድጓዶቹ የተናገሩትን ምሥጢራት ሰምቶ ነበር፤ ነገር ግን እነርሱን እንዳይጽፍ ታዞ ነበር።
“The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
«ለዮሐንስ የተሰጠው ልዩ ብርሃን፣ በሰባቱ ነጐድጓዶች ውስጥ የተገለጸው፣ በመጀመሪያውና በሁለተኛው መልአክ መልእክቶች ሥር የሚፈጸሙ ክስተቶችን የሚገልጽ ሥዕላዊ መግለጫ ነበር።» ዘ ሰቨንዝ-ዴይ አድቨንቲስት ባይብል ኮመንተሪ፣ ቅጽ 7፣ 971።