መጽሐፈ ዳንኤል - መቶ ሰባ አራት

እኔም ገና በጸሎት ስናገር ሳለሁ፥ በመጀመሪያ በራእይ ያየሁት ሰው ገብርኤል ፈጥኖ እየበረረ መጥቶ በማታ መሥዋዕት ጊዜ ነካኝ። እርሱም አስተማረኝ፥ ከእኔም ጋር ተናገረ፥ እንዲህም አለ፤ ዳንኤል ሆይ፥ አሁን ጥበብንና ማስተዋልን እሰጥህ ዘንድ ወጥቻለሁ። በልመናህ መጀመሪያ ትእዛዝ ወጣ፥ እኔም ላሳይህ መጥቻለሁ፤ እጅግ የተወደድህ ነህና፤ ስለዚህ ነገሩን አስተውል፥ ራእዩንም አስብ። ዳንኤል 9፥21–23።

በፋርስ ንጉሥ ቂሮስ በሦስተኛው ዓመት ቤልጣሻጽር ተብሎ ለሚጠራው ለዳንኤል አንድ ነገር ተገለጠለት፤ ያም ነገር እውነት ነበረ፥ የተቀጠረውም ዘመን ረጅም ነበረ፤ እርሱም ነገሩን አስተዋለ፥ ራእዩንም አስተዋወቀ። ዳንኤል 10፥1።

አሁንም በዘመኑ መጨረሻ በሕዝብህ ላይ የሚደርሰውን እንድታስተውል መጥቻለሁ፤ ራእዩ ገና ለብዙ ቀኖች ነውና። ዳንኤል 10፥14።

እርሱም አለኝ፤ “ለምን ወደ አንተ እንደ መጣሁ ታውቃለህን? አሁንም ከፋርስ አለቃ ጋር ለመዋጋት እመለሳለሁ፤ እኔም በወጣሁ ጊዜ፣ እነሆ፥ የግሪክ አለቃ ይመጣል።” ዳንኤል 10:20።

እርሱም እንዲህ አለኝ፡- ዳንኤል ሆይ፣ አትፍራ፤ ልብህን ለማስተዋል ለማቅናትና በአምላክህ ፊት ራስህን ለማዋረድ ከጀመርህበት የመጀመሪያው ቀን ጀምሮ ቃልህ ተሰምቶአል፤ እኔም በቃልህ ምክንያት መጥቻለሁ። ነገር ግን የፋርስ መንግሥት አለቃ ሃያ አንድ ቀን ተቋቋመኝ፤ እነሆም፣ ከዋነኞቹ አለቆች አንዱ ሚካኤል ሊረዳኝ መጣ፤ እኔም በዚያ ከፋርስ ነገሥታት ጋር ቀረሁ። ዳንኤል 10፡12, 13።

“ከእግዚአብሔር ልጅ ያነሰ ማንም ሳይሆን ራሱ ለዳንኤል ተገለጠ። ይህ መግለጫ ክርስቶስ በጳጥሞስ ደሴት ላይ ለዮሐንስ በተገለጠበት ጊዜ ከተሰጠው ጋር የሚመሳሰል ነው። ጌታችን አሁን በኋለኛው ዘመን የሚሆነውን ለዳንኤል ለማስተማር ከሌላ ሰማያዊ መልእክተኛ ጋር ይመጣል። ይህ እውቀት የዓለም ፍጻሜዎች የደረሱብን ለእኛ በመንፈስ አነሳሽነት ለዳንኤል ተሰጥቶ ተመዝግቦአል።”

“በዓለም አዳኝ የተገለጡት ታላላቅ እውነቶች እንደ ተሰወሩ ሀብቶች እውነትን ለሚፈልጉ ናቸው። ዳንኤል እድሜው የገፋ ሰው ነበር። ሕይወቱ በአረማዊ ንጉሥ ቤት ማራኪነቶች መካከል አልፎ ነበር፣ አእምሮውም በታላቅ ኢምፓየር ጉዳዮች ተጠምዶ ነበር፤ ነገር ግን ከዚህ ሁሉ ፈቀቅ ብሎ በእግዚአብሔር ፊት ነፍሱን ለማስጨነቅ እና የልዑል ዓላማዎችን ዕውቀት ለመሻት ይመለሳል። ለልመናዎቹም መልስ ሆኖ፣ በኋለኛው ዘመን ለሚኖሩ ሰዎች ከሰማያዊ አደባባዮች ብርሃን ተሰጠ። እንግዲህ እኛስ፣ ከሰማይ ወደ እኛ የመጡትን እውነቶች እንድንረዳ ማስተዋላችንን እንዲከፍትልን፣ እግዚአብሔርን እንዴት በታላቅ ቅንዓት ልንፈልገው ይገባናል።”

“እኔም ዳንኤል ብቻዬን ራእዩን አየሁ፤ ከእኔም ጋር የነበሩት ሰዎች ራእዩን አላዩም፤ ነገር ግን ታላቅ መንቀጥቀጥ ወደቀባቸው፥ እነርሱም ለመሸሸግ ሸሹ…. በእኔም ውስጥ ኀይል አልቀረልኝም፤ ውበቴም በእኔ ውስጥ ወደ መበስበስ ተለወጠ፥ ኀይልም አልያዝሁም።” ይህ እውነት በእውነት የተቀደሰ ሰው ሁሉ ልምምድ ይሆናል። ስለ ክርስቶስ ታላቅነት፣ ክብርና ፍጹምነት ያላቸው እይታ ከሚበልጥ መጠን ጋር፣ የራሳቸውን ድካምና አለፍጹምነት ይበልጥ በግልጽ ያያሉ። ኃጢአት የሌለበት ባሕርይ እንዳላቸው ለመናገር ምንም ዝንባሌ አይኖራቸውም፤ በራሳቸው ውስጥ ትክክልና ውብ መስሎ የታየው ነገር፣ ከክርስቶስ ንጽሕናና ክብር ጋር በሚነጻጸርበት ጊዜ፣ ከንቱና በስባሽ ብቻ ሆኖ ይታያል። ሰዎች ከእግዚአብሔር በተለዩ ጊዜ፣ ስለ ክርስቶስም እጅግ የማይገለጥ እይታ በሚኖራቸው ጊዜ፣ “እኔ ኃጢአት የለብኝም፤ ተቀድሻለሁ” ይላሉ።

“ከዚያም ገብርኤል ለነቢዩ ተገለጠለት፥ እንዲህም አለው፤ ‘ዳንኤል ሆይ፥ እጅግ የተወደድህ ሰው፥ የምነግርህን ቃል አስተውል፥ ቀጥ ብለህም ቁም፤ አሁን ወደ አንተ የተላክሁት እኔ ነኝና። ይህንም ቃል በነገረኝ ጊዜ እኔ እየተንቀጠቀጥሁ ቆምሁ። እርሱም አለኝ፤ ዳንኤል ሆይ፥ አትፍራ፤ ምክንያቱም ለማስተዋል ልብህን ከሰጠህበት ከመጀመሪያው ቀን ጀምሮ፥ በአምላክህም ፊት ራስህን ለማዋረድ ከተጋህበት ጊዜ ጀምሮ፥ ቃሎችህ ተሰምተዋል፤ እኔም በቃሎችህ ምክንያት መጥቻለሁ።’”

“የሰማይ ግርማ ለዳንኤል ምን ያህል ታላቅ ክብር አሳየ! የሚንቀጠቀጠውን ባሪያውን አጽናናው፥ ጸሎቱም በሰማይ እንደ ተሰማ አረጋገጠለት፤ ለዚያም ትጉህ ልመና መልስ እንዲሆን የፋርስን ንጉሥ ልብ ለማንቀሳቀስ መልአኩ ገብርኤል ተልኮ ነበር። ዳንኤል በጾምና በጸሎት በቆየባቸው ሦስቱ ሳምንታት ውስጥ ንጉሡ ለእግዚአብሔር መንፈስ ተጽእኖዎች ተቃውሞ አድርጎ ነበር፤ ነገር ግን የሰማይ አለቃ፥ ዋናው መልአክ ሚካኤል፥ የዳንኤልን ጸሎት ለመመለስ ግትርውን ንጉሥ ልብ ወደ አንዳንድ ወሳኝ እርምጃ እንዲወስድ ለመለወጥ ተልኮ ነበር።”

“‘እንዲህ ያሉ ቃላትም ሲናገረኝ ፊቴን ወደ ምድር አዘንብዬ ዝም አልሁ። እነሆም፥ እንደ ሰው ልጆች ምሳሌ ያለ አንድ ሰው ከንፈሮቼን ነካ…. እንዲህም አለ፦ እጅግ የተወደድህ ሰው ሆይ፥ አትፍራ፤ ሰላም ለአንተ ይሁን፤ በርታ፥ አዎን፥ በርታ። ከተናገረኝም በኋላ ተበረታሁ፥ እንዲህም አልሁ፦ ጌታዬ ሆይ፥ አንተ አበርትተኸኛልና ተናገር።’ ለዳንኤል የተገለጠው መለኮታዊ ክብር እጅግ ታላቅ ስለ ነበረ፥ እርሱ ያንን ትዕይንት ሊታገሥ አልቻለም። ከዚያም የሰማይ መልእክተኛ የመገኘቱን ብርሃን በመሸፈን ለነቢዩ ‘እንደ ሰው ልጆች ምሳሌ ያለ አንድ ሰው’ ሆኖ ታየው። በመለኮታዊ ኃይሉም ይህን የቅንነትና የእምነት ሰው ከእግዚአብሔር ወደ እርሱ የተላከውን መልእክት እንዲሰማ አበረታው።”

“ዳንኤል ለልዑል እግዚአብሔር የተሰጠ ታማኝ አገልጋይ ነበር። ረጅሙ ሕይወቱ ለጌታው በተቀደሱና በክቡር የአገልግሎት ሥራዎች ተሞልቶ ነበር። የባሕርዩ ንጽሕናና የማይናወጥ ታማኝነቱ ከልቡ ትሕትናና በእግዚአብሔር ፊት ካለው የንስሐ መንፈስ ጋር ብቻ ይመጣጠናሉ። እንደገና እንደምንለው፣ የዳንኤል ሕይወት የእውነተኛ ቅድስና በመንፈስ የተነሣ ማብራሪያ ነው።” Review and Herald, February 8, 1881.

“የሰባው ዓመት ምርኮ መፈጸሙ ጊዜ ሲቀርብ፣ የዳንኤል ልብ ስለ ኤርምያስ ትንቢቶች እጅግ ተነቃቃ። እግዚአብሔር ለተመረጠው ሕዝቡ ሌላ የፈተና ጊዜ ሊሰጥ እንዳለ አየ፤ እርሱም ስለ እስራኤል በጾምና በራስን በማዋረድ እንዲሁም በጸሎት የሰማይን አምላክ አጥብቆ ለመነው፥ በእነዚህም ቃላት፦ ‘ጌታ ሆይ፣ አንተ ታላቅና የሚያስፈራ አምላክ፣ የሚወዱህንና ትእዛዝህን የሚጠብቁትን ቃል ኪዳንና ምሕረት የምትጠብቅ፤ እኛ ኃጢአት ሠርተናል፣ ዓመፅንም ፈጽመናል፣ ክፉም አድርገናል፣ ዐመፀኞችም ሆነናል፤ ከትእዛዛትህና ከፍርዶችህ ፈቀቅ ብለናል፤ በስምህም ለነገሥታቶቻችን፣ ለአለቆቻችን፣ ለአባቶቻችን እና ለምድሪቱ ሕዝብ ሁሉ የተናገሩ ባሪያዎችህን ነቢያት አልሰማናቸውም።’”

“እነዚህን ቃላት አስተውሉ። ዳንኤል በጌታ ፊት የራሱን ታማኝነት አያውጅም። ራሱን ንጹሕና ቅዱስ ነኝ ብሎ ከመናገር ይልቅ፣ ከእስራኤል እውነተኛ ኃጢአተኞች ጋር ራሱን ያቀራርባል። እግዚአብሔር ያበረከተለት ጥበብ፣ በሰማያት መካከል በቀትር የሚያበራው የፀሐይ ብርሃን ከሁሉ ደካማ ኮከብ እጅግ የበለጠ እንደሚያበራ ሁሉ፣ ከዓለም ጠቢባን ጥበብ እጅግ ከፍ ያለ ነበር። ሆኖም ከሰማይ እጅግ የተወደደው የዚህ ሰው አፍ የወጣውን ጸሎት አስቡ። በጥልቅ ትሕትና፣ በእንባ፣ እና በልብ መቀደድ ራሱንና ሕዝቡን ይለምናል። የራሱን ብልሹነት እየተናዘዘ፣ የጌታንም ታላቅነትና ግርማ እያመነ፣ ነፍሱን በእግዚአብሔር ፊት ግልጽ አድርጎ ያቀርባል።”

“ምን ያህል ቅንነትና ትጋት ልመናዎቹን ይለዩአቸዋል! ወደ እግዚአብሔር እየቀረበ እየቀረበ ነው። የእምነት እጅ የማይወድቁትን የልዑል ተስፋዎች ለመጨበጥ ወደ ላይ ተዘርግታለች። ነፍሱም በሥቃይ ትታገላለች። ጸሎቱም እንደተሰማ ማስረጃ አለው። ድል የእርሱ መሆኑን ይሰማዋል። እኛም እንደ ሕዝብ እንደ ዳንኤል ብንጸልይ፣ እርሱም እንደታገለ ብንታገል፣ ነፍሳችንን በእግዚአብሔር ፊት ብናዋርድ፣ ለዳንኤል እንደ ተሰጡት ያህል ለልመናችን የተለዩ መልሶችን እናውቅ ነበር። እንዴት ጉዳዩን በሰማይ ፍርድ ቤት ፊት እንደሚያቀርብ ስሙ፤”

«አምላኬ ሆይ፥ ጆሮህን አዘንብል ስማም፤ ዓይኖችህን ክፈት ፍርሳታችንንና በስምህ የተጠራችውን ከተማ ተመልከት፤ ልመናችንን በፊትህ የምናቀርበው ስለ ጽድቃችን አይደለምና፥ ነገር ግን ስለ ታላቅ ምሕረትህ ነው። ጌታ ሆይ፥ ስማ፤ ጌታ ሆይ፥ ይቅር በል፤ ጌታ ሆይ፥ አድምጥ አድርግም፤ ለስምህ ስትል አትዘግይ፥ አምላኬ ሆይ፤ ምክንያቱም ከተማህና ሕዝብህ በስምህ የተጠሩ ናቸውና። እኔም ገና ስናገርና ስጸልይ፥ ኃጢአቴንና የሕዝቤን ኃጢአት ስናዘዝ፥ … በመጀመሪያው ራእይ ያየሁት ሰው ገብርኤል ፈጥኖ በመብረር በማታው መሥዋዕት ጊዜ ነካኝ።»

ገብርኤል መልአኩ፣ የዳንኤል ጸሎት በሚወጣበት ጊዜ፣ ከሰማያዊ አደባባዮች ፈጥኖ ወርዶ መጥቶ፣ ልመናዎቹ እንደ ተሰሙና እንደ ተመለሱለት ነገረው። ይህ ኃያል መልአክ ብልሃትንና ማስተዋልን ሊሰጠው፣ የወደፊቱን ዘመናት ምስጢራት በፊቱ ሊገልጥለት ተልኮ ነበር። እንዲሁም ዳንኤል እውነትን ለማወቅና ለማስተዋል በቅን ልብ ሲፈልግ፣ ከሰማይ የተላከ መልእክተኛ ጋር ወደ ኅብረት ተወሰደ።

“የእግዚአብሔር ሰው ይጸልይ የነበረው ደስ የሚያሰኝ ስሜት እንዲነሣለት ሳይሆን፣ የመለኮታዊውን ፈቃድ እውቀት እንዲያገኝ ነበር። ይህንንም እውቀት የፈለገው ለራሱ ብቻ ሳይሆን ለሕዝቡ ደግሞ ነበር። ታላቅ ሸክሙ ለእስራኤል ነበር፤ እነርሱም በጥብቅ ትርጉም የእግዚአብሔርን ሕግ እየጠበቁ አልነበሩም። መከራቸው ሁሉ በዚያ ቅዱስ ሕግ ላይ በደላቸው የተነሣ እንደመጣባቸው ያምናል። እርሱም፣ ‘ኃጢአት ሠርተናል፣ ክፉም አድርገናል፤ … ስለ ኃጢአታችንና ስለ አባቶቻችን በደል፣ ኢየሩሳሌምና ሕዝብህ በዙሪያችን ላሉ ሁሉ መሰደቢያ ሆነዋል’ ይላል። እነርሱ እንደ እግዚአብሔር የተመረጠ ሕዝብ የነበራቸውን ልዩና ቅዱስ ባሕርይ አጥተው ነበር። ‘አሁንም እንግዲህ፣ አምላካችን ሆይ፣ የባሪያህን ጸሎትና ልመናውን ስማ፤ የተፈረሰውም ቅድስት መቅደስህ ላይ ፊትህን አብራ።’ የዳንኤል ልብ ወደ እግዚአብሔር የፈረሰው መቅደስ በጽኑ ናፍቆት ይመለሳል። ክብሩ እንደገና ሊመለስ የሚችለው እስራኤል ከእግዚአብሔር ሕግ መተላለፋቸው ንስሐ ሲገቡ እና ትሑታን፣ ታማኞችና ታዛዦች ሲሆኑ ብቻ እንደሆነ ያውቃል።”

እግዚአብሔር ለልመናው በሰጠው ምላሽ፣ ዳንኤል እርሱና ሕዝቡ ከሁሉ የሚያስፈልጋቸውን ብርሃንና እውነት ብቻ ሳይሆን፣ እስከ ዓለም አዳኙ ምጽአት ድረስ ያሉትን የወደፊቱን ታላላቅ ክስተቶች የሚያሳይ ራእይ ደግሞ ተቀበለ። ተቀድሰናል የሚሉ ሰዎች ሆነው ሳሉ፣ መጽሐፍ ቅዱሳትን ለመመርመር ፍላጎት ከሌላቸው፣ ወይም የመጽሐፍ ቅዱስን እውነት ይበልጥ ግልጽ በሆነ ማስተዋል ለማግኘት በጸሎት ከእግዚአብሔር ጋር ለመታገል ምኞት ከሌላቸው፣ እውነተኛ ቅድስና ምን እንደሆነ አያውቁም።

“በልብ የእግዚአብሔርን ቃል የሚያምኑ ሁሉ የእርሱን ፈቃድ እውቀት ለማግኘት ይራባሉ ይጠማሉም። እግዚአብሔር የእውነት ምንጭ ነው። የጨለመውን አስተዋይነት ያበራል፤ ለሰው አእምሮም የገለጠውን እውነት ለመያዝና ለማስተዋል ኃይልን ይሰጣል።”

ዳንኤል ከእግዚአብሔር ጋር ተነጋገረ። ሰማይም በፊቱ ተከፈተ። ነገር ግን የተሰጡት ከፍተኛ ክብሮች የትሕትናና የበርቱ ፍለጋ ውጤት ነበሩ። እርሱ እንደ ብዙዎች ዛሬ በአሁኑ ዘመን እንደሚያስቡት፣ እኛ ብቻ ቅኖች ከሆንንና ኢየሱስን ከወደድን፣ የምናምነው ምን እንደሆነ ጉዳይ የለውም ብሎ አላሰበም። ለኢየሱስ ያለ እውነተኛ ፍቅር እውነት ምን እንደሆነ በጣም ቅርብና በትጋት የተሞላ ምርመራ እንዲደረግ ያመጣል። ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱ በእውነት እንዲቀደሱ ጸለየ። እውነትን ለመፈለግ በጭንቀትና በጸሎት የተሞላ ፍለጋ ለማድረግ እጅግ ሰነፍ የሆነ ሰው፣ በመጨረሻ የነፍሱ ጥፋት መሆናቸውን የሚያሳዩ ስህተቶችን እንዲቀበል ይተዋል።

“ገብርኤል በጎበኘበት ጊዜ፣ ነቢዩ ዳንኤል ተጨማሪ ትምህርት ሊቀበል አልቻለም ነበር፤ ነገር ግን ጥቂት ዓመታት ከዚያ በኋላ፣ ገና ሙሉ በሙሉ ያልተብራሩ ጉዳዮችን የበለጠ ለማወቅ እየተመኘ፣ እንደገና ከእግዚአብሔር ብርሃንና ጥበብ ለመፈለግ ራሱን ሰጠ። ‘በዚያን ወራት እኔ ዳንኤል ሙሉ ሦስት ሳምንት አዘንሁ። የሚያምር እንጀራ አልበላሁም፥ ሥጋም ወይንም ወደ አፌ አልገባም፥ ራሴንም ፈጽሞ አልቀባሁም።… ከዚያም ዓይኖቼን አነሣሁ ተመለከትሁም፤ እነሆም፥ ቀጭን በፍታ የለበሰ አንድ ሰው፥ ወገቡም በኡፋዝ ጥሩ ወርቅ የታጠቀ። ሰውነቱም እንደ በርል ነበረ፥ ፊቱም እንደ መብረቅ መልክ፥ ዓይኖቹም እንደ እሳት መብራቶች፥ ክንዶቹና እግሮቹም እንደ ተወለወለ ነሐስ ቀለም፥ የቃሉም ድምፅ እንደ ብዙ ሕዝብ ድምፅ ነበረ።’

ከእግዚአብሔር ልጅ ያነሰ ማንኛውም አካል አይደለም ለዳንኤል የተገለጠው። ይህ መግለጫ ክርስቶስ በጳጥሞስ ደሴት ላይ ለዮሐንስ በተገለጠለት ጊዜ ከተሰጠው ጋር ተመሳሳይ ነው። ጌታችን አሁን በኋለኛው ዘመን የሚፈጸመውን ለዳንኤል ለማስተማር ከሌላ ሰማያዊ መልእክተኛ ጋር ይመጣል። ይህ እውቀት የዓለም ፍጻሜዎች የደረሱብን እኛ ስለሆንን ለእኛ በመንፈሳዊ መነሳሳት ለዳንኤል ተሰጥቶ ተመዝግቦአል።” Review and Herald, February 8, 1881.

በአሕዛብም መካከል ትጠፋላችሁ፥ የጠላቶቻችሁም ምድር ትበላችኋለች። ከእናንተም የተረፉት በጠላቶቻችሁ ምድር ውስጥ በኃጢአታቸው ይሟሟሉ፤ እንዲሁም ከእነርሱ ጋር በአባቶቻቸው ኃጢአት ይሟሟሉ። ኃጢአታቸውንና የአባቶቻቸውን ኃጢአት፥ በእኔ ላይ የበደሉትን በደል፥ ደግሞም ከእኔ ጋር በተቃራኒ መንገድ እንደ ተመላለሱ ቢናዘዙ፤ እኔም ደግሞ ከእነርሱ ጋር በተቃራኒ መንገድ እንደ ተመላለስሁ፥ ወደ ጠላቶቻቸውም ምድር እንዳመጣኋቸው ቢናዘዙ፤ በዚያን ጊዜም ያልተገረዘ ልባቸው ቢዋረድ፥ በኃጢአታቸውም ቅጣት ቢቀበሉ፤ በዚያን ጊዜ ከያዕቆብ ጋር ያደረግሁትን ቃል ኪዳን፥ ከይስሐቅም ጋር ያደረግሁትን ቃል ኪዳን፥ ከአብርሃምም ጋር ያደረግሁትን ቃል ኪዳን አስባለሁ፤ ምድሪቱንም አስባለሁ። ምድሪቱም ከእነርሱ ትተዋለች፥ ከእነርሱ ውጭ ባድማ ሆና ሳለች ሰንበቶቿን ታገኛለች፤ እነርሱም የኃጢአታቸውን ቅጣት ይቀበላሉ፤ ምክንያቱም ፍርዶቼን ናቁ፥ ነፍሳቸውም ሥርዓቴን ጠላች። ነገር ግን ስለዚህ ሁሉ ሆኖ፥ በጠላቶቻቸው ምድር ሳሉ እነርሱን ፈጽሞ ለማጥፋትና ከእነርሱ ጋር ያደረግሁትን ቃል ኪዳን ለማፍረስ አልጥላቸውም፥ አልጸየፋቸውም፤ እኔ እግዚአብሔር አምላካቸው ነኝና። ነገር ግን ለእነርሱ ስል በአሕዛብ ፊት ከግብፅ ምድር ያወጣኋቸውን የቀድሞ አባቶቻቸውን ቃል ኪዳን አስባለሁ፥ እኔም አምላካቸው እሆን ዘንድ፤ እኔ እግዚአብሔር ነኝ። ዘሌዋውያን 26፥38–45።