መጽሐፈ ዳንኤል - ቁጥር ሃያ ሦስት

ሰስተር ዋይት የኒው ዮርክ ከተማ ታላላቅ ሕንፃዎች በወደቁ ጊዜ የራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ቁጥር አንድ እስከ ሦስት እንደሚፈጸም ገልጻ ነበር።

እስከ ሴፕቴምበር 11፣ 2001 ድረስ፣ የምድር “ነገሥታት” ከሮማ ቤተ ክርስቲያን ጋር አስቀድመው ዝሙትን ፈጽመው ነበር። ከሁለተኛው የዓለም ጦርነት በኋላ፣ ፕሬዚዳንት ሃሪ ኤስ. ትሩማን ለመጀመሪያ ጊዜ፣ በ1951፣ ወደ ቫቲካን አምባሳደር ሾመ። ከጵጵስናው ጋር የፖለቲካ ግንኙነት ለመመሥረት ያደረገው ሙከራ በአሜሪካ ዩናይትድ ስቴትስ ኮንግረስ በፍጹም ተቃውሞ ተገናኘ፤ ነገር ግን ከዚያ ከአሥርተ ዓመታት በኋላ ፕሬዚዳንት ሮናልድ ሬገን በ1984 ወደ ቫቲካን አምባሳደር ሲሾም እንዲሁ አልሆነም። እስከ 2001 ድረስ፣ አሕዛብ ሁሉ ከጢሮስ ጋለሞታ ጋር ዲፕሎማሲያዊ ግንኙነት በመመሥረት ከቫቲካን ጋር ዝሙትን ፈጽመው ነበር።

እስከ ሴፕቴምበር 11, 2001 ድረስ፣ ሁሉም “አሕዛብ” የእርስዋን ዝሙት ቍጣ የወይን ጠጅ ጠጥተው ነበር። የባቢሎን ወይን ጠጅ ጵጵስናዊ ሥርዓቱ የሚያቀርባቸውን ልዩ ልዩ ሐሰቶች ሁሉ ይወክላል፤ ነገር ግን በእነዚህ ንባቦች ውስጥ በተለይ የተለየው የወይን ጠጅ የእርስዋ ዝሙት ቍጣ ወይን ጠጅ ነው። የጵጵስናዊ ሥርዓቱ ቍጣ ከእርስዋ ጋር የማይስማሙትን ሰዎች ማሳደድዋ ነው። ይህንን ማሳደድ የምታከናውነው መንግሥትን ኃይል በመጠቀም የእርስዋን እኩይ ሥራ እንዲፈጽምላት በማድረግ ነው። የእርስዋ ቍጣ ወይን ጠጅ ማለት፣ እርስዋ መናፍቅ ብላ በምትቈጥራቸው ሰዎች ላይ መንግሥትን መጠቀም የሚወክል የስህተትዋ ልዩ ጠርሙስ ነው።

ከ1840 ዓ.ም. ነሐሴ 11 ጀምሮ እስከ 1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ድረስ ባለው የጊዜ ዘመን፣ ከጨለማው ዘመን ተጠርታ የወጣችው የሚለራዊት አድቬንቲዝም፣ በዚያን ጊዜ የሮም ሴት ልጆች ከሆኑት የፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት ተለይታ፣ ከዚያም በአዲስ የመጣው የምድር አውሬ ላይ እውነተኛው የፕሮቴስታንት ቀንድ ሆነች። ጴጥሮስ እነዚህን አዲስ የተመረጡ የእግዚአብሔር ሕዝቦች እንደ አንድ ብሔር ያላቸውን ባሕርያት ይለያል።

እስከ ሴፕቴምበር 11፣ 2001 ድረስ፣ የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን አስቀድሞ ራሷ እንደ መናፍቃን ቈጥራ የምታያቸውን ለመውጋት የዩናይትድ ስቴትስ መንግሥትን የፖለቲካ መዋቅር በተደጋጋሚ ተጠቅማ ነበር። ከ2001 በፊት ብዙ ቀደም ብሎ፣ አድቬንቲስቶች እንደ መናፍቃን ቈጥረው የሚያዩአቸውን ለመውጋት የመንግሥትን ሥልጣን መጠቀምን የሚወክለውን የባቢሎን ልዩ የወይን ጠጅ አስቀድመው ጠጥተው ነበር።

ኤፍሬም የኢዮርብዓም ዓመፅና የሰሜኑ የእስራኤል መንግሥት ምልክት ነው፤ እስያስም ምዕራፍ ሃያ ስምንትን በመጀመር የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያንን እንደ ኤፍሬም ሰካሮች ይናገራል።

ሦስተኛው ወዮ በሴፕቴምበር 11፣ 2001 ደረሰ፣ እናም የ“ኤፍሬም ሰካራሞች” አመራርን የሚወክለውን “ዘውድ” ላይ ደረሰ። በነዳጅ የተሞላ አውሮፕላን ይዞ በሜሪላንድ ያለውን የቤተ ክርስቲያኑን ዋና መሥሪያ ቤት አልወጋውም፣ ነገር ግን የሦስተኛው ወዮ እስልምና መምጣት የሦስተኛው መልአክ የኋለኛው ዝናብ መልእክት መጀመሪያ መሆኑን መለየት እንዳልቻሉ ምልክት አደረገ። ራሱ ያ መልእክትና ሥራ መጀመሪያ ነበር፤ እነርሱም ለመስበክ ተነሥተናል ብለው የሚናገሩት ነገር ያው ነው። እነርሱ አመራርን የሚወክለው ዘውድ ብቻ ሳይሆኑ፣ “የትዕቢት ዘውድ” እንደሆኑ ደግሞ ተለይተዋል፤ በዚህም በዕንባቆም ምዕራፍ ሁለት ክርክር ውስጥ የተፈጠሩትንና የሚፈጠሩትን ከሁለቱ የአምላኪዎች ክፍሎች አንዱን ይለያሉ። በሴፕቴምበር 11፣ 2001 የዕንባቆም ጠባቂዎች በበሩ ያለው ውጊያ ላይ ቦታቸውን ያዙ።

የኢየሩሳሌም በሮች የኢየሩሳሌም ሕዝብ መስተጋብር የሚከናወንበት ስፍራ ናቸው። በበሮቹ የሚደረገው ጦርነት፣ በምሥራቅ ነፋስ ቀን (የእስልምና ቀን) የጀመረውን በቀዳሚው የኢሳይያስ ምዕራፍ ያለውን “ክርክር” ይወክላል። በክፍሉ ውስጥ ያሉት ሁለቱ የዕንባቆም አምላኪዎች ወገኖች በሁለት አክሊሎች ተመስለው ቀርበዋል። በዚያ ወቅት ቀድሞውኑ መንፈቃን ብለው በፈረጁአቸው ላይ ክርክራቸውን ለማሸነፍ የመንግሥትን ኀይል የተጠቀሙት የኤፍሬም ሰካራሞች፣ ከሠራዊት ጌታ አክሊል ጋር ተቃርነው ተቀምጠዋል። ክርስቶስ እንደ ሠራዊት ጌታ ሲወከል፣ ይህ እንደ ሠራዊቱ መሪ የሚሠራውን ሥራውን የሚያመለክት ምሳሌያዊ መግለጫ ነው። በበሩ ላይ ያለው ጦርነት፣ ስለ እውነተኛና ሐሰተኛ ሥነ-መለኮት በሚደረገው ክርክር የሚወከለው ውጊያ ነው።

እንደ ኤፍሬም ሰካራሞች የተወከለው ብቻ የጠቅላላ ጉባኤው አመራር አይደለም፤ ነገር ግን ካህናቱ (የእረኝነት አገልግሎት) እና ነቢያቱ (የሥነ-መለኮት ምሁራንና አስተማሪዎች) ደግሞ በሚያሰክር መጠጥ ምክንያት ከመንገድ ወጥተዋል። ኢሳይያስ በትንቢቱ መክፈቻ ቁጥሮች እንደሚለው፣ ይህ መላውን ቤተ ክርስቲያን ይመለከታል።

ኃጢአተኛው ሕዝብ ታሟል፤ ልቧንና አሳቧን ሊለውጥ የሚችል ማንኛውም መድኃኒት ከሚሰጥበት ዘመንም አልፋለች። ኢሳይያስ ሰካራሞቹ ከመንገዱ እንደወጡ ይገልጻል፤ ይህም መንገድ በኤርምያስ “የቀድሞ መንገዶች” ተብሎ ይገለጻል። በመስከረም 11 ቀን 2001 የኋለኛው ዝናብ መውረድ ጀመረ፤ ኤርምያስም ሰካራሞቹ ከወጡበት “መንገድ” የሆነውን የቀድሞ መንገዶች ስንመላለስባቸው፣ የኋለኛውን ዝናብ እረፍት በዚያ እንደምናገኝ ይገልጻል።

የኤፍሬም ሰካራሞች በመስከረም 11፥ 2001 ከመንገድ ወጥተው ነበር፣ እንዲሁም በ1863 “የቀድሞውን መንገዶች” የመቃወም ሂደት በጀመሩ ጊዜ “ወደ ኋላ ዘወር” ብለው ተመልሰው ነበር። የኋለኛው ዝናብ እረፍትና ማደስ የሚገኘው በ“ቀድሞው መንገዶች” ውስጥ ነው፤ ያም ዝናብ በእነርሱ ላይ “ወዮ” በተነገረበት በዚያው ጊዜ ጀመረ። የእስልምና ሦስተኛው “ወዮ” ለኤፍሬም ትዕቢት አክሊል የማይታወቅ ነበር፣ ምክንያቱም በትንቢት ውስጥ የእስልምናን ሚና የሚለዩ መሠረታዊ እውነቶች በተከታታይ እየጣሉ ስለነበር። ኤርምያስ በዚያ ጊዜ ጌታ ጠባቂዎችን እንዳስነሣ ይገልጻል፤ እነዚህም የዕንባቆም ጠባቂዎች ናቸው፤ እነርሱም በደጆች ላይ ባለው ጦርነት ለኤፍሬም ሰካራሞች የመለከቱን ድምፅ ማዳመጥ እንዳለባቸው አወጁላቸው። በመስከረም 11፥ 2001 የደረሰው ሦስተኛው “ወዮ” ሰባተኛው መለከት ነበር።

ኢሳይያስ እንዲህ ሲል ይለያል፦ “እነርሱ በጠንካራ መጠጥ መንገድን ተዉ፤ በራእይ ይሳሳታሉ፥ በፍርድም ይንከራተታሉ። ጠረጴዛዎች ሁሉ በማስታወክና በርኵሰት ተሞልተዋልና፥ ንጹሕ ስፍራ አንድ ስንኳ የለም።” በ1863 ዓ.ም. የገባው፣ “ሰባቱን ዘመናት” ያስወገደው፣ እናም ከእርሱ ጋር የሚቀርብ ማብራሪያ ማስታወቂያ የሚያስፈልገው ሐሰተኛ ጠረጴዛ፣ የዕንባቆም ሁለቱ ቅዱሳን ጠረጴዛዎች ሐሰተኛ ቅጂ መሆኑን ይወክላል፤ ነገር ግን ሰካራሞቹ የተጠቀሙባቸው ሐሰተኛ “ጠረጴዛዎች” በማስታወክ የተሞሉ ናቸው፥ በራእይም ይሳሳታሉ። የዕንባቆምና የኤርምያስ ጠባቂዎች በስልት ክርክር ውስጥ “ራእዩን” በ“ጠረጴዛዎች” ላይ እንዲጽፉ ተነግሮአቸው ነበር፤ ነገር ግን የሰካራሙ ሐሰተኛ ጠረጴዛዎች የተሳሳተ ራእይ ያቀርባሉ።

የኤፍሬም ሰካሮች የእግዚአብሔርን ሕግ ጥለውታል፤ ነገር ግን የ“ክርክሩ”፣ የበሩ ጦርነት አውድ፣ በመጀመሪያውና በሦስተኛው መላእክት እንቅስቃሴ ውስጥ በተቋቋመው ሥርዓት እንደተወከለው የእግዚአብሔር ትንቢታዊ ሕግ ነው። ኢሳይያስ በሃያ ስምንተኛው ምዕራፍ የመጀመሪያዎቹ ስምንት ቁጥሮች ውስጥ መድረኩን ካቆመ በኋላ፣ ከዚያም የኋለኛው ዝናብ የሆነውን ሥርዓት ይለይታል፤ በተለይም ሰካሮቹን “የሚያፌዙ ሰዎች፣ የሚገዙት” “በኢየሩሳሌም” በማለት ይለያቸዋል።

“ክርክሩ” እዚህ በ“እውቀትን ማንን ያስተምረዋል? ትምህርትንስ እንዲያስተውል ማንን ያደርገዋል?” በሚሉት ቃላት መሠረት ተገልጿል። “ማንን” የሚለው ሊማሩ የሚችሉ ተማሪዎችን ይመለከታል፣ ነገር ግን ርእሰ ጉዳዩ እውቀት የሆነችውን ትምህርት ስለ መረዳት ነው። የዳንኤል መጽሐፍ ሲፈታ የእውቀት መጨመር ይኖራል፤ ይህም የእግዚአብሔር ቃል እውነቶች የበለጠ መረዳትን ይወክላል። “ትምህርት” የሚለው ቃል አንድ የተለየ የአስተሳሰብ ሥርዓት ወይም የእውቀት አካል የሚያቋቁሙ የእምነት ስብስብ፣ መርሆች፣ ትምህርቶች ወይም ሕጎች ማለት ነው። መጽሐፍ ቅዱሳዊ “ትምህርቶችን” ለመረዳት፣ ያንን የእውቀት አካል ለማቋቋም መጽሐፍ ቅዱሳዊ የሆነ ዘዴ ያስፈልጋል።

ዘዴው “ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ በዚህ ትንሽ፣ በዚያም ትንሽ” ተብሎ ይገለጻል። መስከረም 11 ቀን 2001ን የሦስተኛው “ወዮ” መምጣት መሆኑን የለየው ይህ ዘዴ፣ የመጀመሪያውን “ወዮ” ትንቢታዊ መስመር ከሁለተኛው “ወዮ” ትንቢታዊ መስመር ጋር በማዋሃድ ላይ የተመሠረተ ሲሆን፣ ይህም ስለ ሦስተኛው “ወዮ” መስመር ሁለት ምስክሮችን ያቀርባል። ይህ ዘዴ “ክርክሩ” ፈተና ነው፤ እርሱም ሁለት የአምልኮ ሰጪዎች ክፍሎችን ያፈራል፤ ምክንያቱም “የእግዚአብሔር ቃል ለእነርሱ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ በዚህ ትንሽ፣ በዚያም ትንሽ ሆኖ ነበርና፤ ይህም እንዲሄዱ፣ ወደ ኋላም እንዲወድቁ፣ እንዲሰበሩ፣ በወጥመድም እንዲያዙ፣ እንዲያዙም ነበር።”

በኢየሩሳሌም የሚገዙት ፌዘኛ ሰዎች አምስቱ ማሰናከያዎች አምስቱን ሞኞች ድንግልናዎች ይወክላሉ። ዘዴው በግልጽ ፈተና ነው፤ ምክንያቱም የኤፍሬም ሰካራሞች የኤርምያስን የቀድሞ መንገዶች አልተቀበሉም፣ የጠባቂዎችን የመለከት ማስጠንቀቂያ ለመስማት እምቢ አሉ፣ የሐሰት ጠረጴዛዎችን አመነጩ፣ ከሞትም ጋር ቃል ኪዳን አደረጉ፤ በዚያው ተመሳሳይ ጊዜ ግን በበሩ ውጊያ የሰራዊት ጌታን አክሊል የለበሱት የሕይወት ቃል ኪዳን ያደርጉ ነበር።

እ.ኤ.አ. በ2001 መስከረም 11፣ ኋለኛው ዝናብ፣ እርሱም ዕረፍትና መታደስ የሆነው፣ መውረድ ጀመረ፤ የመቶ አርባ አራት ሺህም መታተም ተጀመረ። ይህም በኤፍሬም ሰካራሞች የተወከለው ዘዴ እና በኤልያስ መልእክተኛ የተወከለው ዘዴ መካከል ክርክር አስነሣ። “ብዙዎች” ከሰካራሞቹ ጋር ይወድቃሉ፤ የሚመረጡት ግን ጥቂቶቹ፣ እነርሱም በጌታ የሚጠባበቁ ናቸው።

በእርግጥ ኢሳይያስ ከራሱ ቃላት ጋር ይስማማል፤ ስለዚህ በምዕራፍ ሀያ ስምንት ውስጥ የሚወድቁት ብዙዎች፣ በምዕራፍ ስምንት ውስጥ የሚወድቁት እነዚያው ናቸው። በምዕራፍ ስምንት ውስጥ መውደቃቸው በማኅተም ጊዜ እንደሚከሰት እናገኛለን፤ ይህም በሴፕቴምበር 11, 2001 ጀመረ። የምዕራፍ ስምንት ማስጠንቀቂያ በዚህ ሕዝብ “መንገድ” እንዳይመላለሱ ነው፤ ምክንያቱም እነርሱ የኋለኛው ዝናብ መልእክት የሚገኝበትን የጥንት መንገዶች የኤርምያስን መንገድ በመከተል ለመሄድ እምቢ ያሉ ናቸው። በምዕራፍ ስምንት ውስጥ የሚወድቁት እነዚያ የባቢሎንን ልዩ ወይን የሚወክልን ሕብረት የሚታመኑ ናቸው፤ ይህም እንደ መናፍቃን ተቆጥረው የሚፈረጁትን ለመቃወም በዓላማ የተፈጠረ የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ሕብረትን ይወክላል። በምዕራፍ ስምንት ውስጥ እንዲሰናከሉ የሚያደርጋቸው የመሰናከያው ድንጋይ ነው፤ ይህም በ1863 የተፈጸመውን መሠረታዊ እውነት የመጀመሪያ ጊዜ መካድ፣ ማለትም የሌዋውያን ሀያ ስድስት “ሰባት ጊዜ” ሲሆን፣ ይህም በ1863 በ“ገንቢዎች” ዘንድ ተከልክሎ ነበር። በዚያ እምቢታቸው ውስጥ ለዊልያም ሚለር በመላእክት የተሰጠውን መልእክት ለመካድ ወደ ከሃዲ ፕሮቴስታንት ሥነ-ዘዴ ተመለሱ።

በሃያ ስምንተኛው ምዕራፍ፣ የድንጋዩ መከልከል የሚያፈስሰውን ቅጣት ያመጣል፤ ይህም በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በአውሬው ምልክት የሚወከል ምልክት ሲሆን፣ በዩናይትድ ስቴትስ ከእሑድ ሕግ ጀምሮ ይነሣና ከዚያም መላውን ዓለም ያጥለቀልቃል። በእሑድ ሕግ ጊዜ የአድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ከ“ሞት”ና “ሲኦል” ጋር ያደረገችው ቃል ኪዳን ይጠረገጋል። የኤፍሬም ሰካራሞች ከሞት ጋር ያደረጉት ቃል ኪዳን ሲጠረግ የ“ሐሰት መጠጊያ”ቸው ይወገዳል። “የሐሰት መጠጊያው” ሐዋርያው ጳውሎስ ኃይለኛ ማታለያን እንደሚያመጣ ውሸት አድርጎ ይወክለዋል፤ በኢየሩሳሌምም ላይ ለሚገዙት ፌዘኛ ሰዎች የሚፈስሰው ያ ኃይለኛ ማታለያ ለእውነት ባላቸው ጥላቻ ምላሽ ነው።

“የሐሰት መሸሸጊያ”፣ “ኃይለኛውን ማታለል” ያመጣው፣ በመጨረሻ በቅርቡ የሚመጣውን የእሑድ ሕግ ቅጣት ያመጣል። ሐዋርያው ጳውሎስ እውነትን የማይወዱትን ወገኖች እና በእውነት የተቀደሱትን ወገኖች ይለያል፤ በዚህም በእንባቆም ምዕራፍ ሁለት ክርክር ውስጥ ያሉትን ሁለቱን ወገኖች ያመለክታል። በምዕራፍ ሃያ ዘጠኝ፣ ኢሳይያስ አርኤል የሚለውን ቃል በመድገም ይጀምራል፤ እርሱም ለኢየሩሳሌም ሌላ ስም ነው።

የ“አርያል” (የኢየሩሳሌም ከተማ) ምሳሌያዊ ድግግሞሽ እንደገና በ“ወዮ” ተፈርዶበታል። “ከዓመት ወደ ዓመት” የሚታረዱ መሥዋዕቶች በ1863 የጀመረውን እየተጠናከረ የሄደ ዓመፅ ይወክላሉ። የሚቀጥሉት ጥቅሶች በእሁድ ሕግ ቀውስ ዘመን ላይ በሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ላይ የሚፈጸመውን ፍርድ ያቀርባሉ። በዘጠነኛው ቁጥር “ድንቅ” እንደሆነ የተገለጸ ነገር አለ፤ ይህም የዘዴ ክርክርን ሲያጎላ፣ ከዚሁ ጋር የአድቬንቲዝምን ዓመፀኛ ሁኔታ የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት አካል እንደሆነ ይለያል፤ ይህም ደግሞ በመጀመሪያው ቁጥር በ“አርያል” ድግግሞሽ እንደተወከለው ከሁለተኛው መልአክ ጋር የተያያዘ ነው።

በሃያ ሰባተኛው ምዕራፍ የተመዘገበው “ክርክር”፣ እውነተኛ ዘዴን ከሐሰተኛ ዘዴ ጋር የሚያነጻጽር ክርክር ሆኖ ሲቀርብ፣ የኢየሩሳሌምን የሚገዙት ፌዘኛ ሰዎች ስካር የታተመውን መጽሐፍ የአድቬንቲዝም መሪነት እንዳይረዳ የሚከለክል ዕውርነት መሆኑ ተለይቶ ይገለጻል። የዳንኤልና የራእይ መጻሕፍት አንድ መጽሐፍ ናቸው፣ እና የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ ጥቂት በፊት የሚፈታው የመጽሐፉ ክፍል የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ ነው። እርሱም የ“ሰባቱ ውስጥ ስምንተኛው መሆን” እንቆቅልሽን ያካትታል። እርሱም በሁለተኛው ምዕራፍ ዳንኤል እንዲረዳ የተሰጠው “ምስጢር” በመሆኑ ይወከላል። እርሱም የሰባቱ ነጎድጓዶች “የተሰወረ ታሪክ” ነው። እርሱም የሦስተኛው “ወዮ” የእስልምና መልእክት እና የ“እኩለ ሌሊት ጩኸት” መልእክት ነው።

ነጠላው የዳንኤልና የራእይ መጽሐፍ በክርስቶስ ዘመን በሰንሄድሪን የተወከሉትን ለሆኑ ሰዎች ተሰጥቶአል፤ እነርሱም የእግዚአብሔርን እውነት ይጠብቁና ይከላከሉ ዘንድ የሚናገር የአመራር ሥርዓትን ይወክላሉ፤ ነገር ግን በመጨረሻ በእውነት ስቅለት ውስጥ ይሳተፋሉ። በሰንሄድሪን የተመሰለው ሥርዓት፣ በኢየሩሳሌም የሚገዙት ዘባቾች ናቸው። የታተመው መጽሐፍ ለእነርሱ ይሰጣል፤ እነርሱም ክቡራን፣ የተማሩና ምሁራን እንደመሆናቸው ስለ መጽሐፉ ትርጉም የሚሰጡት መልስ፣ “የታተመ ስለሆነ ማንበብ አንችልም” የሚል ነው። ከዚያም ለአመራር ተለይተው የተቀመጡትን ብቻ እንዲከተሉ የሠለጠኑት መንጋ ያንኑ መጽሐፍ ይቀበላሉ፤ መልሳቸውም፣ በኢየሩሳሌም የሚገዙት ዘባቾች፣ የዘመኑ መጨረሻ ሰንሄድሪን፣ ምን ማለቱ እንደሆነ ካልነገሯቸው በቀር እነርሱ ሊረዱት የሚችሉት አይደለም የሚል ነው።

ለዊልያም ሚለር ከዚያም ለFuture for America የተሰጠው የአሰራር ዘዴ የትንቢታዊ ታሪክ የመንገድ ምልክት ነው። ሕይወትና ሞትን የሚወስን የፈተና ጥያቄ የሚለይ የመንገድ ምልክት ነው። ትክክለኛው የአሰራር ዘዴ ሳይኖር፣ የኋለኛው ዝናብ መልእክት “እንደ ታተመ መጽሐፍ ቃል” ነው። የኋለኛው ዝናብ መልእክት ሳይኖር፣ በዚያ መልእክት የሚፈጠረውን ልምምድ ማግኘት የማይቻል ነው። ያ የአሰራር ዘዴ የትንቢት መስመርን በትንቢት መስመር ላይ በማምጣት፣ ከዚህ በመጽሐፍ ቅዱስ እና ከዚያ በመጽሐፍ ቅዱስ የሚከናወን ሂደት ነው። ስለ የአሰራር ዘዴው ክርክር የመጀመሪያው መልእክት ኃይል በተሰጠው ጊዜ ጀመረ፤ ይህም በመጨረሻዎቹ ቀናት መጀመሪያና መጨረሻ ታሪኮች ሁለቱም ውስጥ ነበር።

በሚለራዊያን እንቅስቃሴ የታሪኩ መጀመሪያ ውስጥ ክርክሩ በነሐሴ 11 ቀን 1840 ጀመረ፤ በዚያም ታሪክ መጨረሻ፣ የፊላዴልፍያ ሚለራዊያን እንቅስቃሴ ወደ ሎዶቅያ ሚለራዊያን እንቅስቃሴ በተሸጋገረበት የጊዜ ዘመን እንደገና ተደገመ። ክርክሩ እንደገና በሦስተኛው መልአክ የሎዶቅያ እንቅስቃሴ ታሪክ ውስጥ በመስከረም 11 ቀን 2001 ጀመረ፤ በዚያም እንቅስቃሴ መጨረሻ፣ የሦስተኛው መልአክ የሎዶቅያ እንቅስቃሴ ወደ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የፊላዴልፍያ እንቅስቃሴ በሚሸጋገርበት ጊዜ እንደገና ይደገማል። በሚለራዊያን የመጀመሪያ ፈተና እና በሚለራዊያን የመጨረሻ ፈተና፣ ፈተናው በኤልያስ መልእክተኛ ዘዴ ተወክሎ ነበር። ኢየሱስ፣ አልፋና ኦሜጋ እንደሆነ፣ መጨረሻውን ሁልጊዜ በመጀመሪያው ይገልጣል።

ስለ ዳንኤል መጽሐፍ አራተኛና አምስተኛ ምዕራፎች በሚቀጥለው ጽሑፍ ምርመራችንን ስንጀምር፣ “መስመር በመስመር” የማቅረብ ዘዴን አሁን እንጠቀማለን።