መጽሐፈ ዳንኤል - ቁጥር አርባ አንድ

እኔ ከሐዋርያት ሁሉ የምንሽ ነኝና፥ የእግዚአብሔርን ቤተ ክርስቲያን ስላሳደድሁ ሐዋርያ ተብዬ ልጠራ የማይገባኝ ነኝ። 1 ቆሮንቶስ 15:19።

እንግዲህ አናንያስ መልሶ፣ “ጌታ ሆይ፣ ይህ ሰው በኢየሩሳሌም በቅዱሳንህ ላይ ምንኛ ብዙ ክፉ ነገር እንዳደረገ ከብዙዎች ሰምቻለሁ፤ በዚህም ስፍራ በስምህ የሚጠሩትን ሁሉ ያስር ዘንድ ከካህናት አለቆች ሥልጣን አለው” አለ። ጌታ ግን እንዲህ አለው፤ “ሂድ፤ ይህ ሰው ስሜን በአሕዛብና በነገሥታት ፊት እንዲሁም በእስራኤል ልጆች ፊት ለመሸከም ለእኔ የተመረጠ ዕቃ ነውና።” ሐዋርያት ሥራ 9፥13–15።

ከብዙ መገለጦችም ብዛት የተነሣ ከመጠን በላይ እንዳልከበር፥ በሥጋዬ ውስጥ እሾህ፥ እንዲወቅሰኝም የሰይጣን መልእክተኛ ተሰጠኝ፥ ከመጠን በላይ እንዳልከበር። ስለዚህም ነገር ከእኔ እንዲርቅ ሦስት ጊዜ ጌታን ለመንሁት። እርሱም፦ ጸጋዬ ይበቃሃል፤ ኃይሌ በድካም ውስጥ ፍጹም ይሆናልና አለኝ። ስለዚህ የክርስቶስ ኃይል በእኔ ላይ እንዲያድር በድካሜ ይልቅ እጅግ ደስ ብሎኝ እመካለሁ። ስለዚህ ስለ ክርስቶስ ሳል በድካም፥ በስድብ፥ በችግር፥ በስደት፥ በጭንቀት ደስ ይለኛል፤ ስደክም ያን ጊዜ ኃይለኛ ነኝና። 2 ቆሮንቶስ 12፥7–10።

በተለይም በአይሁድ መካከል ባሉ ልማዶችና ጥያቄዎች ሁሉ ባለሙያ እንደሆንህ አውቄአለሁና፤ ስለዚህ በትዕግሥት እንድትሰማኝ እለምንሃለሁ። ከወጣትነቴ ጀምሮ በመጀመሪያ በራሴ ሕዝብ መካከል በኢየሩሳሌም የኖርሁበትን የሕይወቴን መንገድ አይሁድ ሁሉ ያውቃሉ፤ ከመጀመሪያውም ጀምሮ ያውቁኝ ነበር፤ ሊመሰክሩ ቢወዱ፥ እንደ ሃይማኖታችን እጅግ ጠባቂ ክፍል ፈሪሳዊ ሆኜ ኖሬአለሁ። ሐዋርያት ሥራ 26፥3–5።

“ጥያቄው ተፈቀደ፥ እናም ‘ጳውሎስ በደረጃው ላይ ቆመ፥ በእጁም ለሕዝቡ ምልክት ሰጠ።’ ይህ ምልክት ትኩረታቸውን ሳበ፥ አቋሙም ክብርን አስገደደ። ‘ታላቅ ጸጥታም በሆነ ጊዜ፥ በዕብራይስጥ ቋንቋ ተናገራቸው፥ እንዲህም አለ፦ ወንዶች፥ ወንድሞችና አባቶች ሆይ፥ አሁን ለእናንተ የማቀርበውን መከራከሪያዬን ስሙ።’ የተለመዱትን የዕብራይስጥ ቃላት በሰሙ ጊዜ፥ ‘ይበልጥ ዝም አሉ፤’ በዚያም ሁሉን በሸፈነ ጸጥታ ውስጥ እንዲህ ብሎ ቀጠለ፦ “‘እኔ በእውነት አይሁዳዊ ሰው ነኝ፥ በቂልቅያ ባለችው ከተማ በጠርሴስ የተወለድሁ፤ ነገር ግን በዚች ከተማ በገማልያል እግር ሥር አድጌአለሁ፥ እንደ አባቶቻችንም ሕግ ፍጹም ሥርዓት ተምሬአለሁ፥ ዛሬም ሁላችሁ እንደ ሆናችሁት ሁሉ ለእግዚአብሔር ቀናተኛ ነበርሁ።’” ሐዋርያው የተናገረውን ማንም ሊክድ አልቻለም፥ ምክንያቱም የጠቀሳቸው እውነታዎች እስከዚያን ጊዜ በኢየሩሳሌም ከሚኖሩ ብዙዎች ዘንድ የታወቁ ነበሩ።” የሐዋርያት ሥራ, 408.

እንግዲህ ወንድሞች ሆይ፥ በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ምጽአትና ወደ እርሱ በመሰብሰባችን ስለሆነ፥ የክርስቶስ ቀን ቀርቦአል ብሎ እንደሆነ በመንፈስም ይሁን በቃልም ይሁን ከእኛ እንደሆነ በደብዳቤም ይሁን ፈጥናችሁ በአእምሮ እንዳትናወጡ ወይም እንዳትደነግጡ እንለምናችኋለን። ማንም በምንም መንገድ እንዳያታልላችሁ፤ ምክንያቱም መጀመሪያ ክህደቱ ካልመጣ፥ ያ የኃጢአት ሰው፥ የጥፋት ልጅ ካልተገለጠ፥ ያ ቀን አይመጣም። እርሱም እግዚአብሔር ተብሎ በሚጠራው ሁሉ ወይም በሚሰገድለት ሁሉ ላይ የሚቃወምና ራሱን የሚያከብር ነው፤ እስከሚያደርስም ድረስ እንደ እግዚአብሔር በእግዚአብሔር መቅደስ ተቀምጦ ራሱን እግዚአብሔር እንደሆነ ያሳያል። ገና ከእናንተ ጋር ሳለሁ ይህን ነገር እንደነገርኋችሁ አታስቡምን? አሁንም በጊዜው እንዲገለጥ የሚከለክለውን ታውቃላችሁ። የዐመፅ ምሥጢር አሁንም እየሠራ ነውና፤ ብቻ አሁን የሚከለክል ከመካከል እስኪወገድ ድረስ ይከለክላል። ከዚያም ያ ሕግን የማይፈራ ይገለጣል፤ ጌታም በአፉ መንፈስ ያጠፋዋል፥ በምጽአቱም ግርማ ያጠፋዋል። የእርሱም ምጽአት እንደ ሰይጣን አሠራር በሁሉ ኃይልና ምልክትና በሐሰተኛ ድንቅ ሥራ፥ በሚጠፉትም ዘንድ በዓመፅ ማታለል ሁሉ ነው፤ ይድኑ ዘንድ የእውነትን ፍቅር ስላልተቀበሉ ነው። ስለዚህም ውሸትን ያምኑ ዘንድ እግዚአብሔር የማታለል ኃይል ይልክባቸዋል፤ እውነትን ያላመኑ ነገር ግን በዓመፅ ደስ ያላቸው ሁሉ እንዲፈረድባቸው ነው። 2 ተሰሎንቄ 2፥1–12።

“ነገር ግን ከክርስቶስ ምጽአት በፊት፣ በትንቢት አስቀድሞ የተነገሩ በሃይማኖታዊው ዓለም ውስጥ ጠቃሚ እድገቶች ሊፈጸሙ ነበር። ሐዋርያው እንዲህ ሲል አወጀ፦ ‘በመንፈስ ቢሆን፣ ወይም በቃል፣ ወይም ከእኛ እንደ ሆነ በደብዳቤ፣ የክርስቶስ ቀን እንደ ቀረበ በፍጥነት በአእምሮአችሁ አትናወጡ ወይም አትረበሹ። ማንም በማንኛውም መንገድ አያታልላችሁ፤ ምክንያቱም አስቀድሞ ክህደት ካልመጣ፣ እና ያ የኃጢአት ሰው፣ የጥፋት ልጅ ካልተገለጠ፣ ያ ቀን አይመጣም፤ እርሱም አምላክ ተብሎ ከሚጠራው ሁሉ ወይም ከሚመለከው ሁሉ በላይ የሚቃወምና ራሱን ከፍ የሚያደርግ ነው፤ እስከሚያሳይም ድረስ ራሱ አምላክ እንደ ሆነ በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ እንደ አምላክ ተቀምጦ ይታያል።’”

“የጳውሎስ ቃላት በተሳሳተ ሁኔታ ሊተረጎሙ የማይገባ ነበር። እርሱ በልዩ መገለጥ የክርስቶስን ቅርብ መምጣት ለተሰሎንቄ ሰዎች እንዳስጠነቀቀ ሊያስተምሩ አይገባም ነበር። እንዲህ ያለ አቋም የእምነት ግራ መጋባትን ያስከትላል፤ ምክንያቱም ብዙ ጊዜ ተስፋ መቁረጥ ወደ አለማመን ይመራልና። ስለዚህ ሐዋርያው ወንድሞችን እንዲህ ያለውን መልእክት ከእርሱ የመጣ እንደሆነ እንዳይቀበሉ አስጠነቀቀ፤ ከዚያም ነቢዩ ዳንኤል በእጅጉ ግልጽ ሁኔታ የገለጸው የጳጳሳዊው ኃይል ገና እንዲነሣና በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ ጦርነት እንዲያካሂድ እንዳለ አጽንኦት ሰጠ። ይህ ኃይል የገዳይና የስድብ ሥራውን እስኪፈጽም ድረስ፣ ቤተ ክርስቲያን የጌታቸውን መምጣት እንድትጠባበቅ ከንቱ ይሆን ነበር። ‘ሳለሁ ከእናንተ ጋር እነዚህን ነገሮች እንደ ነገርኋችሁ አታስታውሱምን?’ በማለት ጳውሎስ ጠየቀ።”

“ለእውነተኛይቱ ቤተ ክርስቲያን ሊመጡባት የነበሩት ፈተናዎች እጅግ አስፈሪ ነበሩ። ሐዋርያው በሚጽፍበት ጊዜ እንኳ ‘የዓመፅ ምስጢር’ አስቀድሞ መሥራት ጀምሮ ነበር። ወደፊት ሊፈጸሙ የነበሩት ነገሮች ‘እንደ ሰይጣን አሠራር በሙሉ ኃይልና በምልክቶች በሐሰተኛም ተአምራት፥ ለሚጠፉትም ሁሉ በዓመፃ ማታለል’ መሆን ነበረባቸው።”

“በተለይም እጅግ ግሩም የሆነው የሐዋርያው መግለጫ እውነትን የሚወዱትን ‘የእውነት ፍቅር’ መቀበል የሚከለክሉ ሰዎችን በተመለከተ ነው። ‘ስለዚህም,’ ብሎ እውነትን የሚገልጹ መልእክቶችን በሙሉ ፈቃዳቸው የሚጥሉ ሁሉን በተመለከተ አስታወቀ፤ ‘እግዚአብሔር ውሸትን እንዲያምኑ የብርቱ ስሕተት ይልክባቸዋል፤ እውነትን ሳያምኑ በዓመፃ ደስ የሚላቸው ሁሉ እንዲፈረድባቸው።’ እግዚአብሔር በምሕረቱ የሚልክላቸውን ማስጠንቀቂያዎች ሰዎች ያለ ቅጣት ሊጥሉ አይችሉም። ከእነዚህ ማስጠንቀቂያዎች ፊታቸውን ማዞር የሚቀጥሉትን እግዚአብሔር መንፈሱን ከእነርሱ ያነሣል፥ እነርሱንም የሚወዱት ማታለያ በእጃቸው ይተዋቸዋል።” ሐዋርያት ሥራ, 265, 266.

ንጉሡም እንደ ፈቃዱ ያደርጋል፤ ራሱንም ከፍ ከፍ ያደርጋል፥ ከእያንዳንዱም አምላክ በላይ ራሱን ያከብራል፤ በአማልክትም አምላክ ላይ ድንቅ ነገር ይናገራል፤ ቍጣውም እስኪፈጸም ድረስ ይሳካለታል፤ የተወሰነው ግን ይደረጋልና። ዳንኤል 11፥36።

“ክርስቶስ እንዲህ ይላል፦ ‘ከፍሬዎቻቸው ታውቋቸዋላችሁ።’ ፈውሶች በሚፈጸሙባቸው እነዚያ ሰዎች፣ በእነዚህ መገለጦች ምክንያት የእግዚአብሔርን ሕግ ቸል ማለታቸውን ለማጽደቅ የተዘጋጁ ከሆኑ፣ እና በአለመታዘዝ የሚቀጥሉ ከሆነ፣ ምንም ያህል ታላቅ ኃይል ቢኖራቸውም፣ ይህ የእግዚአብሔር ታላቅ ኃይል እንዳላቸው አያሳይም። በተቃራኒው፣ ይህ ተአምራት የሚያደርግ የታላቁ አታላይ ኃይል ነው። እርሱ የሥነ ምግባር ሕግ ተላላፊ ነው፣ እናም ሰዎችን ከእውነተኛ ባህርዩ ለማሳወር ሊገዛቸው የሚችለውን ማንኛውንም ዘዴ ይጠቀማል። በመጨረሻዎቹ ዘመናት በምልክቶችና በሐሰተኛ ድንቆች እንደሚሠራ ተጠንቅቀን ተነግሮናል። እነዚህንም ድንቆች እስከ ምሕረት በር መዘጋት ድረስ ይቀጥላል፤ ይህም እርሱ የጨለማ ሳይሆን የብርሃን መልአክ መሆኑን ማስረጃ እንደሆኑ ለማሳየት ነው።” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 911.

“የእግዚአብሔርን ሕግ በመጣስ የጳጳሳዊነትን ሥርዓት የሚያስገድድ አዋጅ በሚወጣበት ጊዜ፣ ሕዝባችን ራሷን ከጽድቅ ፈጽሞ ታለይታለች። ፕሮቴስታንትነት እጇን በጥልቅ ልዩነት ላይ አሻግራ የሮማን ኃይል እጅ ለመያዝ በምትዘረጋበት ጊዜ፣ በጥልቁም ላይ ተሻግራ ከመናፍስት አስማት ጋር ለመጨባበጥ በምትደርስበት ጊዜ፣ በዚህ ባለሦስት አንድነት ተጽእኖ ሥር አገራችን እንደ ፕሮቴስታንታዊና ሪፐብሊካን መንግሥት የሕገ መንግሥቷን መርሆዎች ሁሉ በምትክድበት ጊዜ፣ የጳጳሳዊነት ሐሰቶችንና ማታለያዎችን ለማስፋፋትም ዝግጅት በምታደርግበት ጊዜ፣ ያን ጊዜ የሰይጣን ድንቅ ሥራ የሚገለጥበት ዘመን እንደደረሰና ፍጻሜውም እንደቀረበ ልናውቅ እንችላለን።” Testimonies, volume 5, 451.

“በዲኤይዝም አስተሳሰብ ውስጥ ያሳለፍሁት አሥራ ሁለቱ ዓመታት ሁሉ፣ ማግኘት የቻልሁትን ታሪኮች ሁሉ አንብቤ ነበር፤ ነገር ግን አሁን መጽሐፍ ቅዱስን ወድጄ ነበር። እርሱ ስለ ኢየሱስ ያስተምር ነበር! ሆኖም ከመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ለእኔ ገና ጨለማ የሆነ ብዙ ነገር ነበረ። በ1818 ወይም 1819 ዓ.ም.፣ ሊጠይቀኝ ወደ ሄድሁት ወዳጄ ጋር ስነጋገር፣ በዲኤይስት ሳለሁ ሲያውቀኝና ንግግሬንም ሲሰማ የነበረው እርሱ፣ በሚያመለክት መንገድ እንዲህ ሲል ጠየቀኝ፤ ‘ስለዚህ ጥቅስና ስለዚያ ጥቅስ ምን ታስባለህ?’ ይህም በዲኤይስትነቴ ዘመን እቃወማቸው የነበሩትን የቀድሞ ጥቅሶች የሚያመለክት ነበር። ያለበትን ጉዳይ ገብቶኝ ነበር፣ ስለዚህ እንዲህ ብዬ መለስሁ—ጊዜ ብትሰጠኝ፣ የሚሉትን እነግርሃለሁ። ‘ስንት ጊዜ ትፈልጋለህ?’ አለ። አላውቅም፤ ነገር ግን እነግርሃለሁ ብዬ መለስሁ፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር ሊገባ የማይችል መገለጥ እንደ ሰጠ ማመን አልቻልሁም ነበር። ከዚያም የመንፈስ ቅዱስን ሐሳብ ማወቅ እንደምችል አምኜ፣ መጽሐፍ ቅዱሴን ለማጥናት ወሰንሁ። ነገር ግን ይህን ውሳኔ እንዳደረግሁ ወዲያውኑ አንድ ሐሳብ ወደ እኔ መጣ—‘መረዳት የማትችለውን ክፍል ብታገኝ ምን ታደርጋለህ?’ ከዚያም ይህ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት መንገድ ወደ አእምሮዬ መጣ፤—እንዲህ ያሉትን ክፍሎች ቃላት እወስዳለሁ፣ በመጽሐፍ ቅዱስም ሁሉ ውስጥ እከታተላቸዋለሁ፣ በዚህም መንገድ ትርጉማቸውን እረዳለሁ። የክሩደን ኮንኮርዳንስ ነበረኝ፣ እናም እኔ እንደማስበው በዓለም ላይ ከሁሉ የሚበልጥ መጽሐፍ ነው፤ ስለዚህ እርሱንና መጽሐፍ ቅዱሴን ወስጄ በጠረጴዛዬ ላይ ተቀመጥሁ፣ እናም መጽሐፍ ቅዱሴ ምን ማለት እንደሆነ ለማወቅ ቆርጬ ስለነበርሁ፣ ከጋዜጦች ትንሽ በስተቀር ሌላ ምንም አላነበብሁም።”

«ከዘፍጥረት ጀመርሁ፥ ቀስ በቀስም እያነበብሁ ቀጠልሁ፤ ልረዳው ያልቻልሁት ንባብ በደረስሁ ጊዜም፥ ምን ማለት እንደ ሆነ ለማወቅ መጽሐፍ ቅዱሱን መረመርሁ። መጽሐፍ ቅዱሱን በዚህ መንገድ ካለፍሁ በኋላ፥ እውነት እንዴት ያለ ብሩህና ክቡር ሆኖ ታየ! ለእናንተ ስሰብክላችሁ የነበረውን ነገር አገኘሁ። ሰባቱ ዘመናት በ1843 እንደሚያበቁ እርግጠኛ ሆንሁ። ከዚያም ወደ 2300 ቀናት ደረስሁ፤ እነርሱም ወደ ዚያው መደምደሚያ አመጡኝ፤ ነገር ግን አዳኙ መቼ እንደሚመጣ ለማወቅ አላሰብሁም ነበር፥ ልአምንም አልቻልሁም፤ ነገር ግን ብርሃኑ በእጅጉ ኃይል መታኝና ምን እንዳደርግ አላወቅሁም። አሁንም፥ እኔ እንዲህ አልሁ፤ መነቃቃትና መገደብ ይገባኛል፤ ከመጽሐፍ ቅዱስ ፈጥኜ አልሄድም፥ ከእርሱም በኋላ አልቀርም። መጽሐፍ ቅዱስ የሚያስተምረውን ሁሉ አጥብቄ እይዛለሁ። ነገር ግን አሁንም ልረዳቸው ያልቻልሁ አንዳንድ ንባቦች ነበሩ።»

“ይህ እንግዲህ በአጠቃላይ መጽሐፍ ቅዱስን የሚያጠናበት መንገዱ ነበር። በሌላ ጊዜም በፊታችን ያለውን ክፍል ትርጉም—የ‘ዘወትሩን’ ትርጉም—እንዴት እንደሚወስን ገለጸ። ‘ማንበቤን ቀጠልሁ፤’ አለ፤ ‘ከዳንኤልም በቀር ይህ ቃል የተገኘበትን ሌላ ስፍራ ማግኘት አልቻልኩም። ከዚያም ከእርሱ ጋር ተያይዘው የቆሙትን ቃላት፣ “ያስወግድ” የሚለውን ያዝሁ። ዘወትሩን ያስወግዳል፤ “ዘወትሩም ከሚወገድበት ጊዜ ጀምሮ፣” ወዘተ። ማንበቤን ቀጠልሁ፤ በጽሑፉም ላይ ብርሃን አላገኝም ብዬ አሰብሁ፤ በመጨረሻም ወደ 2 ተሰሎንቄ 2:7–8 ደረስሁ። “የዓመፅ ምስጢር አሁንም አስቀድሞ ይሠራልና፤ ነገር ግን አሁን የሚከለክል አለ፥ እርሱም ከመንገዱ እስኪወገድ ድረስ ይከለክላል፤ ከዚያም ያ ክፉው ይገለጣል፥” ወዘተ። ወደዚያ ጽሑፍ በደረስሁ ጊዜ፣ እውነቱ እንዴት ግልጽና ክቡር ሆኖ እንደታየኝ! እነሆ እዚያው አለ! ያ ነው “ዘወትሩ!” እንግዲህ አሁን፣ ጳውሎስ “አሁን የሚከለክል” ወይም የሚያግድ በሚለው ምን ማለቱ ነው? በ“ኃጢአት ሰው”ና በ“ክፉው” ፓፊዝም ተመልክቷል። እንግዲህ ፓፊዝም እንዳይገለጥ የሚከለክለው ምንድር ነው? ለምን፣ ፓጋኒዝም ነው፤ እንግዲህ “ዘወትሩ” ፓጋኒዝም ማለት መሆን አለበት።” William Miller, Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65, 66.

ደንግጡና ተደነቁ፤ ጩኹምና አልቅሱ፤ ሰክረዋል፥ ነገር ግን በወይን ጠጅ አይደለም፤ ይንገዳገዳሉ፥ ነገር ግን በሚያሰክር መጠጥ አይደለም። እግዚአብሔር በእናንተ ላይ የጥልቅ እንቅልፍን መንፈስ አፍስሶባችኋልና፥ ዓይኖቻችሁንም ዘግቶአል፤ ነቢያትንና አለቆቻችሁን፥ ራእይ የሚያዩትንም ሸፍኖአል። ራእዩም ሁሉ እንደ ታተመ መጽሐፍ ቃል ሆኖባችኋል፤ ሰዎችም ለተማረ ሰው፦ “ይህን እባክህ አንብብልኝ” ብለው ሲሰጡት፥ እርሱም፦ “አልችልም፤ ታትሞአልና” ይላል። መጽሐፉም ላልተማረ ሰው፦ “ይህን እባክህ አንብብልኝ” ብለው ሲሰጡት፥ እርሱም፦ “እኔ ያልተማርሁ ነኝ” ይላል። ስለዚህ ጌታ እንዲህ አለ፤ “ይህ ሕዝብ በአፉ ወደ እኔ ይቀርባል፥ በከንፈሩም ያከብረኛል፥ ልቡን ግን ከእኔ ርቆ አድርጎአል፤ እኔንም መፍራታቸው በሰው ትእዛዝ የተማረ ነው፤ ስለዚህ፥ እነሆ፥ በዚህ ሕዝብ መካከል ድንቅ ሥራ፥ እጅግ ድንቅና አስደናቂ ሥራ አደርግ ዘንድ እቀጥላለሁ፤ የጠቢባኖቻቸው ጥበብ ትጠፋለችና፥ የአስተዋዮቻቸውም ማስተዋል ይሰወራል።” ምክራቸውን ከእግዚአብሔር ለመሰወር በጥልቅ የሚፈልጉ፥ ሥራቸውንም በጨለማ የሚያደርጉ፥ “ማን ያየናል? ማንስ ያውቀናል?” የሚሉ ወዮላቸው! ነገሮችን የምትገለብጡት መገልበጥ እንደ ሸክላ ሠሪ ጭቃ ይቈጠራልን? ተሠርቶ የተፈጠረው ነገር ስለ ፈጣሪው፦ “አልሠራኝም” ይላልን? ወይስ የተሠራው ቅርጽ ስለ ቀረጸው፦ “ማስተዋል የለውም” ይላልን? ኢሳይያስ 29፥9–16።