John the Baptist was a connecting link prophet.

መጥምቁ ዮሐንስ የሚያገናኝ ማገናኛ ነቢይ ነበር።

“The prophet John was the connecting link between the two dispensations. As God’s representative he stood forth to show the relation of the law and the prophets to the Christian dispensation. He was the lesser light, which was to be followed by a greater. The mind of John was illuminated by the Holy Spirit, that he might shed light upon his people; but no other light ever has shone or ever will shine so clearly upon fallen man as that which emanated from the teaching and example of Jesus. Christ and His mission had been but dimly understood as typified in the shadowy sacrifices. Even John had not fully comprehended the future, immortal life through the Saviour.” The Desire of Ages, 220.

“ነቢዩ ዮሐንስ በሁለቱ የዘመናት ሥርዓቶች መካከል የሚያገናኝ ትስስር ነበር። እንደ እግዚአብሔር ወኪል ሆኖ የሕጉንና የነቢያትን ከክርስቲያናዊው የዘመን ሥርዓት ጋር ያላቸውን ግንኙነት ለማሳየት ቆሞ ተገለጠ። እርሱ ከዚያ በኋላ በሚመጣው በታላቁ ብርሃን የሚከተል ታናሽ ብርሃን ነበር። በሕዝቡ ላይ ብርሃን እንዲያበራ የዮሐንስ አእምሮ በመንፈስ ቅዱስ ተብርቶ ነበር፤ ነገር ግን ከኢየሱስ ትምህርትና ምሳሌ የሚፈልቀውን ብርሃን ያህል በወደቀ ሰው ላይ እንደዚያ ግልጽ ሆኖ ያበራ ሌላ ብርሃን ከቶ አልበራም ወይም ወደፊትም አያበራም። ክርስቶስና ተልእኮው በጥላ በተሸፈኑት መሥዋዕቶች ውስጥ እንደ ምሳሌ ተገልጠው ቢኖሩም እጅግ ድብዝዝ ብለው ብቻ ተረድተው ነበር። ዮሐንስ ራሱ እንኳ በአዳኙ አማካይነት የሚገኘውን የወደፊት የማይሞት ሕይወት ሙሉ በሙሉ አልተረዳም ነበር።” The Desire of Ages, 220.

Jesus was also a connecting link prophet.

ኢየሱስም ደግሞ የሚያገናኝ ትስስር ነቢይ ነበረ።

“Christ has led the way from earth to heaven. He forms the connecting link between the two worlds. He brings the love and condescension of God to man, and brings man up through His merits to meet the reconciliation of God. Christ is the way, the truth, and the life. It is hard work to follow on, step by step, painfully and slowly, onward and upward, in the path of purity and holiness. But Christ has made ample provision to impart new vigor and divine strength at every advance step in the divine life. This is the knowledge and experience that the hands in the office all want, and must have, or they daily bring reproach upon the cause of Christ.” Testimonies, volume 3, 193.

“ክርስቶስ ከምድር ወደ ሰማይ መንገዱን መርቶአል። እርሱ በሁለቱ ዓለማት መካከል የሚያገናኝ ቁርኝት ነው። የእግዚአብሔርን ፍቅርና ትሕትና ወደ ሰው ያመጣል፥ እንዲሁም ሰውን በእርሱ ጽድቅ ወደ ላይ ከፍ አድርጎ ከእግዚአብሔር እርቅ ጋር እንዲገናኝ ያደርገዋል። ክርስቶስ መንገዱ፥ እውነቱ፥ ሕይወቱም ነው። በንጽሕናና በቅድስና መንገድ ላይ ወደ ፊትና ወደ ላይ እየተራመዱ፥ እያንዳንዱን እርምጃ በእርምጃ በሕመምና በቀስታ መከተል ከባድ ሥራ ነው። ነገር ግን ክርስቶስ በመለኮታዊ ሕይወት እያንዳንዱ የፊት እርምጃ ላይ አዲስ ብርታትና መለኮታዊ ኃይል ለመስጠት በቂ ዝግጅት አድርጎአል። ይህ በቢሮው ውስጥ ያሉ ሰዎች ሁሉ የሚሹትና ሊኖራቸው የሚገባቸው እውቀትና ልምምድ ነው፤ ያለዚያ በየቀኑ በክርስቶስ ዓላማ ላይ ነቀፋ ያመጣሉ።” Testimonies, volume 3, 193.

John the Baptist’s prophetic work included connecting the dispensation of the earthly to the heavenly sanctuary. The first words John said when he first saw Jesus was:

የመጥምቁ ዮሐንስ የትንቢታዊ ሥራ የምድራዊውን ሥርዓተ-አስተዳደር ከሰማያዊው መቅደስ ጋር ማገናኘትን ያካተተ ነበር። ዮሐንስ ኢየሱስን ለመጀመሪያ ጊዜ ባየው ጊዜ የተናገረው የመጀመሪያ ቃል፡-

The next day John seeth Jesus coming unto him, and saith, Behold the Lamb of God, which taketh away the sin of the world. John 1:29.

በማግሥቱ ዮሐንስ ኢየሱስ ወደ እርሱ ሲመጣ አይቶ፣ “እነሆ፥ የዓለምን ኃጢአት የሚያስወግድ የእግዚአብሔር በግ” አለ። ዮሐንስ 1፥29።

But even though John was to identify the transition from ancient Israel unto spiritual Israel, his understanding of that transition was limited.

ነገር ግን ዮሐንስ ከጥንታዊቷ እስራኤል ወደ መንፈሳዊቷ እስራኤል የሚደረገውን ሽግግር ሊለይ የነበረ ቢሆንም፣ ያን ሽግግር የሚመለከተው ግንዛቤው ውስን ነበር።

“Said Christ, in vindication of John, ‘But what went ye out for to see? A prophet? yea, I say unto you, and more than a prophet.’ Not only was John a prophet to foretell future events, but he was a child of promise, filled with the Holy Spirit from his birth, and was ordained of God to execute a special work as a reformer, in preparing a people for the reception of Christ. The prophet John was the connecting link between the two dispensations.

ክርስቶስ ዮሐንስን በመከላከል እንዲህ አለ፦ “ነገር ግን ምንን ለማየት ወጣችሁ? ነቢይንን? አዎን፣ እላችኋለሁ፣ ከነቢይም የሚበልጥን።” ዮሐንስ ወደፊት የሚሆኑ ነገሮችን ይተነብይ ዘንድ ነቢይ ብቻ አልነበረም፤ ነገር ግን የተስፋ ልጅ ነበረ፣ ከልደቱም ጀምሮ በመንፈስ ቅዱስ የተሞላ፣ ሕዝብን ለክርስቶስ መቀበል ለማዘጋጀት እንደ ተሐድሶ አድራጊ ልዩ ሥራ እንዲፈጽም ከእግዚአብሔር የተሾመ ነበረ። ነቢዩ ዮሐንስ በሁለቱ ሥርዓተ ዘመናት መካከል የሚያገናኝ ቁልፍ ተያያዥ ነበረ።

“The religion of the Jews, in consequence of their departure from God, consisted mostly in ceremony. John was the lesser light, which was to be followed by a greater light. He was to shake the confidence of the people in their traditions, and call their sins to their remembrance, and lead them to repentance; that they might be prepared to appreciate the work of Christ. God communicated to John by inspiration, illuminating the prophet that he might remove the superstition and darkness from the minds of the honest Jews, which had been, through false teachings for generations, gathering upon them.

የአይሁድ ሃይማኖት፣ ከእግዚአብሔር በመራቃቸው የተነሣ፣ በአብዛኛው በሥርዓተ ሥነ-ሥርዓት ብቻ የተዋቀረ ነበር። ዮሐንስ ከእርሱ በኋላ የሚመጣውን የበለጠ ብርሃን የሚቀድም ታናሽ ብርሃን ነበር። በሕዝቡ ውስጥ በልማዶቻቸው ላይ ያላቸውን መተማመን ሊያናውጥ፣ ኃጢአቶቻቸውንም እንዲያስታውሳቸው ሊጠራቸው፣ ወደ ንስሐም ሊመራቸው ይገባው ነበር፤ እንዲሁም የክርስቶስን ሥራ ለማድነቅ ዝግጁ ይሆኑ ዘንድ። እግዚአብሔር ለዮሐንስ በመንፈስ ቅዱስ መነሣሣት ገለጠለት፤ ትክክለኛ ልብ ካላቸው አይሁድ አእምሮ ላይ በሐሰተኛ ትምህርቶች ምክንያት ለብዙ ትውልዶች ሲከማችባቸው የኖረውን አጉል እምነትና ጨለማ እንዲያስወግድ ነቢዩን አበራው።

“The least disciple that followed Jesus, that witnessed his miracles, and listened to his divine lessons of instruction, and heard the comforting words which fell from his lips, was more privileged than John the Baptist, for he had a clearer light. No other light has shone, or ever will shine, upon the intellect of sinful, fallen man, save that which was, and is, communicated through Him who is the light of the world. Christ and his mission had been but dimly understood through the shadowy sacrifices. Even John thought that the reign of Christ would be in Jerusalem, and that he would set up a temporal kingdom, the subjects of which would be holy.” Review and Herald, April 8, 1873.

“ኢየሱስን የተከተለ፣ ተአምራቱን ያየ፣ መለኮታዊ የማስተማር ትምህርቶቹን የሰማ፣ ከከንፈሮቹም የወጡትን የሚያጽናኑ ቃላት የሰማ እጅግ ትንሹ ደቀ መዝሙር እንኳ ከዮሐንስ መጥምቅ የበለጠ መብት ያገኘ ነበር፤ ምክንያቱም የበለጠ ግልጽ ብርሃን ነበረው። ከዓለም ብርሃን የሆነው እርሱ በኩል ከተላለፈው በቀር፣ በኃጢአተኛና በወደቀ ሰው አእምሮ ላይ የበራ ወይም ወደፊት የሚበራ ሌላ ብርሃን የለም። ክርስቶስና ተልእኮው በጥላ በተሸፈኑት መሥዋዕቶች አማካኝነት እጅግ በድብዝብ ሁኔታ ብቻ ተረድተው ነበር። ዮሐንስ ራሱ እንኳ የክርስቶስ መንግሥት በኢየሩሳሌም እንደሚሆን እና ቅዱሳን የሚሆኑ ሕዝቦቹ የሆኑበትን ዘመናዊ መንግሥት እንደሚያቆም ያስብ ነበር።” Review and Herald, April 8, 1873.

The apostle Paul was also a connecting link prophet that was to identify the prophetic applications of the literal transitioning unto the spiritual. He understood that literal Jerusalem was no longer the Jerusalem of prophecy, for it then had transitioned unto heavenly Jerusalem.

ሐዋርያው ጳውሎስ ደግሞ የቃል በቃል ያለው ሽግግር ወደ መንፈሳዊው ሲደረግ ያለውን ትንቢታዊ ተግባራዊነት የሚለይ የማያያዣ ትንቢተኛ ነበር። እርሱ በትንቢት የተጠቀሰችው ኢየሩሳሌም ከእንግዲህ በኋላ ቃል በቃል ያለችው ኢየሩሳሌም እንዳልሆነች ተረድቶ ነበር፤ ምክንያቱም በዚያን ጊዜ ወደ ሰማያዊቱ ኢየሩሳሌም ተሸጋግራ ነበር።

For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. Galatians 4:25, 26.

ይህች አጋር በዐረቢያ ያለው የሲና ተራራ ናት፥ አሁን ካለችውም ከኢየሩሳሌም ጋር ትመሳሰላለች፤ እርስዋና ልጆቿም በባርነት ናቸው። ነገር ግን በላይ ያለችው ኢየሩሳሌም ነጻ ናት፤ እርስዋም የሁላችን እናት ናት። ገላትያ 4፥25, 26።

In chapter two of 2 Thessalonians, which we have been considering, Paul identified that literal pagan Rome was the power that restrained spiritual papal Rome from ascending to the throne until the year 538. In the chapter he identifies that the “man of sin” which is seated in the temple of God, was the same “king” that Daniel identified in chapter eleven, verse thirty-six. The proof that the “king of the north” in the last six verses of Daniel eleven is the papacy became the key to establish the framework of truth employed by Future for America from the increase of knowledge in 1989.

በእኛ ስንመለከተው በነበረው በ2 ተሰሎንቄ ምዕራፍ ሁለት ውስጥ፣ ጳውሎስ እስከ 538 ዓ.ም. ድረስ መንፈሳዊቱ የጳጳሳዊ ሮም ወደ ዙፋን እንዳትወጣ የከለከለችው ኃይል በቀጥታ አረማዊቱ ሮም እንደሆነ ገለጸ። በዚያ ምዕራፍ ውስጥ፣ በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ውስጥ የተቀመጠው “የኃጢአት ሰው” ዳንኤል በምዕራፍ አሥራ አንድ፣ ቁጥር ሠላሳ ስድስት የለየው ያው “ንጉሥ” እንደሆነ ያስረዳል። በዳንኤል አሥራ አንድ የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች ውስጥ ያለው “የሰሜን ንጉሥ” ጳጳሳት መሆኑን የሚያረጋግጠው ማስረጃ ፉቸር ፎር አሜሪካ ከ1989 የእውቀት መጨመር ጀምሮ የተጠቀመበትን የእውነት መዋቅር ለማቋቋም ቁልፍ ሆነ።

In the same chapter, Paul identified pagan Rome’s work of restraining the rise of the papacy, until the time when pagan Rome would be taken away, and thus identified that “the daily” in the book of Daniel was pagan Rome. That truth became the very key to establish the framework of truth which produced the increase of knowledge in 1798.

በዚያው ምዕራፍ ውስጥ ጳውሎስ፣ የጳጳሳዊ ሥርዓት መነሣትን እስከሚከለክልበት ዘመን ድረስ የአረማዊቱ ሮም የእገዳ ሥራ መሆኑን ገለጠ፤ እስከ አረማዊቱ ሮም ከመንገድ እስክትወገድ ድረስም እንዲሁ አሳየ፤ እንዲሁም በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ “ዘወትር” የሚለው አረማዊቱ ሮም መሆኑን ለየ። ይህ እውነት በ1798 የእውቀት መጨመርን ያመጣውን የእውነት መዋቅር ለመመስረት ዋናው ቁልፍ ሆነ።

In William Miller’s history the message was proclaimed when a transition from the Philadelphian to the Laodicean movement was to take place. In Future for America’s history the transition from a Laodicean movement unto the Philadelphian movement is now taking place.

በዊልያም ሚለር ታሪክ ውስጥ መልእክቱ የተነገረው ከፊላዴልፊያዊው እንቅስቃሴ ወደ ሎዶቅያዊው እንቅስቃሴ መሸጋገር ሊፈጸም በነበረበት ጊዜ ነበር። በFuture for America ታሪክ ውስጥ ግን ከሎዶቅያዊው እንቅስቃሴ ወደ ፊላዴልፊያዊው እንቅስቃሴ የሚደረገው ሽግግር አሁን በመፈጸም ላይ ነው።

The truth that Paul set forth in 2 Thessalonians that identified the transition from literal pagan Rome unto spiritual papal Rome became the framework for Miller’s prophetic understanding. Both John the Baptist and Paul were raised up to explain the transition from literal to spiritual. William Miller was typified by John the Baptist and in his work it was essential that he recognized the relation and transition of pagan and papal Rome, the transition that John was raised up to identify.

በ2 ተሰሎንቄ ውስጥ ጳውሎስ ከቀጥተኛ አረማዊት ሮማ ወደ መንፈሳዊት የጳጳሳዊት ሮማ የሚደረገውን ሽግግር ለይቶ ያቀረበው እውነት ለሚለር የትንቢታዊ ግንዛቤ ማዕቀፍ ሆነ። ዮሐንስ መጥምቁም ሆነ ጳውሎስ ከቀጥተኛው ወደ መንፈሳዊው የሚደረገውን ሽግግር ለማብራራት ተነሥተው ነበር። ዊልያም ሚለር በዮሐንስ መጥምቁ የተመሰለ ነበር፤ በሥራውም ውስጥ ዮሐንስ ለመለየት የተነሣበትን ያንን ሽግግር፣ ማለትም የአረማዊትና የጳጳሳዊት ሮማን ግንኙነትና ሽግግር መገንዘቡ አስፈላጊ ነበር።

There are five references to “the daily” in the book of Daniel, and they always precede a symbol of the papal power. In the context of the prophetic transition we are considering, all five references include the transition from literal Rome to spiritual Rome. “The daily” in the book of Daniel is one of the truths represented upon Habakkuk’s two tables, and is therefore a foundational truth that was to be defended; a truth which would ultimately become covered up with false and counterfeit jewels and coins. It is no accident that every truth represented upon the two sacred charts has direct inspired endorsements within the writings of Ellen White. To reject any of the foundational truths (including “the daily”), is to simultaneously reject the authority of the Spirit of Prophecy.

በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ “ዘወትሩ” የሚለውን አምስት ጥቅሶች አሉ፥ እነርሱም ሁልጊዜ የጳጳሳዊውን ኃይል ምልክት የሚቀድሙ ናቸው። እኛ እየመረመርነው ባለው የትንቢታዊ ሽግግር አውድ ውስጥ፥ እነዚህ አምስቱ ማጣቀሻዎች ሁሉ ከቃል በቃል ሮም ወደ መንፈሳዊ ሮም የሚደረገውን ሽግግር ያካትታሉ። በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ “ዘወትሩ” የሚባለው በእንባቆም ሁለት ጽላቶች ላይ ከተወከሉት እውነቶች አንዱ ነው፤ ስለዚህም ሊጠበቅ የሚገባው መሠረታዊ እውነት ነው፤ መጨረሻም በሐሰተኛና በተመሳሳይ ጌጣጌጦችና ሳንቲሞች የሚሸፈን እውነት ነው። በእነዚያ በሁለቱ ቅዱሳን ሰንጠረዦች ላይ የተወከለ እያንዳንዱ እውነት በኤለን ዋይት ጽሑፎች ውስጥ ቀጥተኛ መንፈሳዊ መነሻ ያለው ድጋፍ እንዳለው መሆኑ አደጋ የተፈጠረ አይደለም። ከመሠረታዊ እውነቶች ማናቸውንም ( “ዘወትሩን” ጨምሮ) መቃወም ማለት፥ በአንድ ጊዜ የትንቢት መንፈስን ሥልጣን መቃወም ማለት ነው።

“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

«ከዚያም ስለ ‘ዕለታዊው’ እንዲህ ተገለጠልኝ፤ ‘መሥዋዕት’ የሚለው ቃል በሰው ጥበብ የተጨመረ እንጂ የጽሑፉ ክፍል አይደለም፤ እንዲሁም ጌታ ስለዚህ ትክክለኛውን አመለካከት የፍርድ ሰዓቱን ጩኸት ለሰጡት ሰጥቶአቸው ነበር። ከ1844 በፊት አንድነት በነበረበት ጊዜ፣ ማለት ይቻላል ሁሉም ስለ ‘ዕለታዊው’ ትክክለኛው አመለካከት ተባብረው ነበር፤ ነገር ግን ከ1844 ጀምሮ፣ በድብልቅ መካከል፣ ሌሎች አመለካከቶች ተቀብለዋል፣ ጨለማና ድብልቅም ተከትሎአል።» Review and Herald, November 1, 1850.

Those “who gave the judgment hour cry,” understood “the daily” as a symbol of paganism, and/or pagan Rome. Their understanding included the fact that they understood that the word “sacrifice” did not belong in the passage in Daniel, where it had been added by the translators (by human wisdom) of the King James Bible. The pioneer understanding also included that “the daily” was always presented in connection with one of the two symbols of the papal power, and that paganism (“the daily”), always preceded the papal symbol. They were always identified in the sequence in which they arrived into prophetic history. The books of Daniel and Revelation never deviate from the historical sequence of paganism preceding papalism, and when the book of Revelation introduces the third desolating power of the false prophet, that sequence is always upheld.

እነዚያ “የፍርዱን ሰዓት ጩኸት የሰጡ” ሰዎች፣ “ዘወትሩ” የሚለውን የአረማዊነት ምልክት፣ እና/ወይም የአረማዊት ሮም ምልክት እንደሆነ ተረዱት። መረዳታቸው ይህንም እውነታ ያካትት ነበር፤ ይህም ማለት፣ “መሥዋዕት” የሚለው ቃል በዳንኤል ውስጥ ባለው ንባብ አካል እንዳልሆነ፣ እርሱም በኪንግ ጄምስ መጽሐፍ ቅዱስ ተርጓሚዎች በሰው ጥበብ እንደተጨመረ ይረዱ ነበር። የአቅኚዎቹ መረዳት ደግሞ “ዘወትሩ” ሁልጊዜ ከጳጳሳዊ ኀይል ከሁለቱ ምልክቶች አንዱ ጋር በግንኙነት እንደሚቀርብ፣ እናም አረማዊነት (“ዘወትሩ”) ሁልጊዜ ከጳጳሳዊው ምልክት በፊት እንደሚቀድም ያካትት ነበር። እነርሱ ሁልጊዜ ወደ ትንቢታዊ ታሪክ በገቡበት ቅደም ተከተል ውስጥ ይለዩ ነበር። የዳንኤልና የራእይ መጻሕፍት አረማዊነት ከጳጳሳዊነት አስቀድሞ የሚመጣበትን ታሪካዊ ቅደም ተከተል ፈጽሞ አይለቁም፤ እናም የራእይ መጽሐፍ ሦስተኛውን የሚያጠፋ ኀይል፣ ይህም ሐሰተኛውን ነቢይ በሚያስተዋውቅበት ጊዜ፣ ያ ቅደም ተከተል ሁልጊዜ ይጠበቃል።

Without Paul’s instruction that the literal things of prophecy transitioned to the spiritual in the time period of the cross, a dilemma is produced with Christ’s prediction of the destruction of Jerusalem found in all the gospels except John. The two symbols of the papacy connected with “the daily” in the book of Daniel are the abomination of desolation and the transgression of desolation. Those two symbols represent the mark of the beast (the abomination) and the image of the beast (the transgression).

ጳውሎስ በትንቢት ውስጥ ያሉት ቃል በቃል ነገሮች በመስቀሉ ዘመን ወደ መንፈሳዊ ነገሮች እንደ ተሻገሩ የሰጠው መመሪያ ባይኖር፣ በዮሐንስ ብቻ ስተቀር በሁሉም ወንጌላት ውስጥ የተገኘው ክርስቶስ ስለ ኢየሩሳሌም ጥፋት የሰጠው ትንቢት አስቸጋሪ ችግር ያስከትላል። በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ “የዕለቱ” ጋር የተያያዙት የጳጳሳት ሥርዓት ሁለቱ ምልክቶች የጥፋት ርኩሰት እና የጥፋት መተላለፍ ናቸው። እነዚህ ሁለቱ ምልክቶች የአውሬውን ምልክት (ርኩሰቱን) እና የአውሬውን ምስል (መተላለፉን) ይወክላሉ።

The transgression that allows the papacy to murder those it deems as heretics is the combination of church and state, with the church in control of the relationship. Thus, Daniel represents the combination of church and state which is the image of the papal beast, as the transgression of desolation. The Bible identifies idolatry as an abomination, and all the idolatry of the papal power is represented with its idol sabbath, which John calls the mark of the beast, and Daniel calls the abomination that maketh desolate.

አባይነት አማኞች ብሎ የሚቈጥራቸውን ሰዎች እንዲገድል ለጳጳሳዊ ሥርዓት ፈቃድ የሚሰጠው መተላለፍ፣ ቤተ ክርስቲያንና መንግሥት በአንድነት መጣመራቸው ሲሆን፣ በዚያም ግንኙነት ላይ ቤተ ክርስቲያን ቁጥጥርን በእጅዋ የምታደርግ መሆኗ ነው። ስለዚህ ዳንኤል፣ የጳጳሳዊው አውሬ ምስል የሆነውን የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ጥምረት፣ እንደ ጥፋት መተላለፍ ያቀርባል። መጽሐፍ ቅዱስ ጣዖት አምልኮን እንደ ርኵሰት ይለያል፤ የጳጳሳዊውም ኃይል ያለው የጣዖት አምልኮ ሁሉ በጣዖታዊው ሰንበቱ ይወከላል፤ ይህንንም ዮሐንስ የአውሬው ምልክት ብሎ ይጠራዋል፥ ዳንኤልም ጥፋትን የሚያመጣው ርኵሰት ብሎ ይጠራዋል።

And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:9–12.

ከእነዚያም ከአንዱ ትንሽ ቀንድ ወጣ፤ እርሱም ወደ ደቡብና ወደ ምሥራቅ እንዲሁም ወደ ውብይቱ ምድር እጅግ ታላቅ ሆነ። እርሱም እስከ ሰማይ ሠራዊት ድረስ ታላቅ ሆነ፤ ከሠራዊቱና ከከዋክብቱም አንዳንዶቹን ወደ ምድር ጣለ፥ እነርሱንም ረገጣቸው። አዎን፥ እስከ ሠራዊቱ አለቃ ድረስ ራሱን ከፍ አደረገ፤ በእርሱም የዘወትር መሥዋዕቱ ተወገደ፥ የመቅደሱም ስፍራ ተጣለ። ከመተላለፍም የተነሣ በዘወትር መሥዋዕቱ ላይ ሠራዊት ተሰጠው፤ እውነትንም ወደ ምድር ጣለ፤ እርሱም አደረገ፥ ተከናወነለትም። ዳንኤል 8፥9–12።

We will address these verses in greater detail in another article, but in verse eleven, the power that magnified itself against Christ was pagan Rome, when they attempted to kill him at his birth and then finally did so at the cross. The verse states that “by him” (pagan Rome), “the daily was taken away.” The Hebrew word translated as “taken away” is “rum,” and it means “to lift up and exalt”. Pagan Rome would lift up and exalt the religion of paganism, and they did that very thing in history. This is why they are called “pagan” Rome.

እነዚህን ቁጥሮች በሌላ ጽሑፍ ውስጥ በይበልጥ ዝርዝር እንመለከታለን፤ ነገር ግን በአሥራ አንደኛው ቁጥር ውስጥ በክርስቶስ ላይ ራሱን ያከበረው ኃይል አረማዊቱ ሮም ነበረች፥ እርሱን በተወለደ ጊዜ ሊገድሉት በሞከሩ ጊዜ እና በመጨረሻም በመስቀል ላይ ያንን ባደረጉበት ጊዜ። ቁጥሩም “በእርሱ” (አረማዊቱ ሮም) “ዘወትሩ ተወሰደ” ይላል። “ተወሰደ” ተብሎ የተተረጎመው የዕብራይስጥ ቃል “ሩም” ሲሆን፥ ትርጉሙም “ከፍ ማድረግና ክብር መስጠት” ማለት ነው። አረማዊቱ ሮም የአረማዊነትን ሃይማኖት ከፍ ታደርግና ታከብራለች፥ በታሪክም ውስጥ ያንን እጅግ በትክክል አድርጋለች። ለዚህም ምክንያት “አረማዊቱ ሮም” ተብላ ትጠራለች።

The next verse identifies that papal Rome, was given a “host” (military power), that was against, or was to overcome “the daily” (paganism). This also is a fact of history, for military strength was employed by the papacy (though she never has her own army), to overcome the restraint placed upon her rise to power. That power came from pagan Rome. The military power that she employed was given unto her through “transgression,” for the transgression that allowed her to control the armies of the kings that placed her on the throne in the year 538, was the transgression of the combination of church and state. First pagan Rome is addressed in verse eleven, informing the student that pagan Rome would stand up against Christ, and that it would exalt the religion of paganism.

ቀጣዩ ቁጥር የሚገልጸው፣ ጳጳሳዊቷ ሮም “የሠራዊት ኃይል” እንደ ተሰጣት ነው፤ ይህም “የዕለቱን” (አረማዊነትን) የሚቃወም ወይም የሚያሸንፍ ነበር። ይህ ደግሞ የታሪክ እውነታ ነው፤ ምክንያቱም ጵጵስናው ራሱ የራሱ ሠራዊት ባይኖረውም፣ ወደ ሥልጣን መውጣቱ ላይ የተጣለውን መከላከያ ለማሸነፍ የወታደራዊ ኃይል ተጠቅሟል። ያ ኃይል ከአረማዊቷ ሮም መጣ። የተጠቀመችበትም የወታደራዊ ኃይል “በመተላለፍ” ተሰጣት፤ ምክንያቱም በ538 ዓ.ም. በዙፋን ላይ ያስቀመጧትን ነገሥታት ሠራዊት እንድትቆጣጠር ያስቻላት መተላለፍ፣ የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት መቀላቀል መተላለፍ ነበር። መጀመሪያ በአሥራ አንደኛው ቁጥር አረማዊቷ ሮም ትነገራለች፤ ይህም ተማሪውን አረማዊቷ ሮም በክርስቶስ ላይ እንደምትነሣ፣ እና የአረማዊነትን ሃይማኖት እንደምታከብር ያስታውቀዋል።

The next verse describes the transgression of the combination of church and state that allowed the papacy to overcome and remove the restraint that pagan Rome had exercised against her. History upholds the application of both those verses. “The daily” represents either pagan Rome, the power that stood against Christ, or the religion of paganism that was exalted by pagan Rome. The symbol of “the daily” is then followed by the papacy, as it identifies the transgression of church and state that is what empowers the papacy with an army to do its dirty work. Daniel’s third use of “the daily,” is the question that produces the answer, that is the central pillar of Adventism.

ቀጣዩ ቃል ኪዳን ቤተ ክርስቲያንና መንግሥት የተቀላቀሉበትን ኃጢአት ይገልጻል፤ ይህም ጳጳሳዊ ሥርዓቱ በእርስዋ ላይ አረማዊቷ ሮም ታደርግ የነበረውን መከላከያ እንዲያሸንፍና እንዲያስወግድ አስችሎታል። ታሪክ የእነዚያን ሁለቱን ቃላት ትግበራ ይደግፋል። “የዕለት ተዕለት” ወይም በክርስቶስ ላይ የቆመችውን ኃይል የሆነችውን አረማዊቷን ሮም ወይም በአረማዊቷ ሮም ከፍ ከፍ የተደረገችውን የአረማዊነት ሃይማኖት ይወክላል። ከዚያም “የዕለት ተዕለት” ምልክት ጳጳሳዊ ሥርዓቱ ይከተለዋል፤ ይህም ለጳጳሳዊ ሥርዓቱ ክፉ ሥራውን እንዲፈጽም በሠራዊት ኃይል የሚያበረታታው ያ የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት መተላለፍ መሆኑን ያሳያል። የዳንኤል ሦስተኛው የ“የዕለት ተዕለት” አጠቃቀም፣ ለመልሱ ምክንያት የሚሆነውን ጥያቄ ነው፤ ያ መልስም የአድቬንቲዝም ማዕከላዊ ዓምድ ነው።

Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

ከዚያም አንድ ቅዱስ ሲናገር ሰማሁ፤ ሌላም ቅዱስ ለዚያ የተናገረው ቅዱስ፡- ስለ ዘወትሩ መሥዋዕትና ስለ አጥፊው መተላለፍ የሆነው ራእይ፣ መቅደሱንና ሠራዊቱን ሁለቱንም ለእግር መረገጥ እስከ መቼ ድረስ ይሆናል? አለው። ዳንኤል 8፥13።

In this verse, the question is asked of how long shall the vision be, thus asking for an answer that represents duration, and not a point in time. The question is not on what date will the vision be fulfilled, but what is the duration of the vision. The verse does not ask “When?”, it asks, “How long?” The vision is about the desolating powers of paganism, represented as “the daily,” and papalism as represented by the transgression of the papacy that is accomplished when she commits fornication with the kings of the earth. Those two desolating powers of paganism followed by papalism were to trample down the sanctuary and the host for a period of “seven times.”

በዚህ ቁጥር ውስጥ ራእዩ እስከ መቼ እንደሚቆይ የሚጠየቅ ስለሆነ፣ ይህም የሚጠይቀው የጊዜ ርዝመትን የሚወክል መልስ እንጂ የተወሰነ የጊዜ ነጥብ አይደለም። ጥያቄው ራእዩ በምን ቀን እንደሚፈጸም አይደለም፣ ነገር ግን የራእዩ የቆይታ ጊዜ ምን ያህል እንደሆነ ነው። ቁጥሩ “መቼ?” አይልም፤ “እስከ መቼ?” ይላል። ራእዩ ስለ አረማዊነት አጥፊ ኃይሎች ነው፤ እነዚህም “ዘወትር” ተብለው የተወከሉ ሲሆን፣ እንዲሁም ምድርን ከነገሥታትዋ ጋር ሲጋለምጥ የሚፈጸመው የጵጵስናው መተላለፍ በሚወክለው ጵጵስና ነው። እነዚህ ሁለቱ አጥፊ ኃይሎች፣ አረማዊነት ተከትሎ ጵጵስና፣ በ“ሰባት ዘመናት” ዘመን ውስጥ መቅደሱንና ሰራዊቱን ይረግጡ ዘንድ ነበር።

It is important to recognize that the trampling down of the literal sanctuary which began in the time of Babylon, and continued through to the destruction of Jerusalem by pagan Rome in 70 AD, was done by pagan powers from the beginning of the history to the end. Thus, it was literal paganism in the plural that trampled down the literal sanctuary and literal host (God’s people). But it was spiritual Rome that trampled down spiritual Jerusalem and spiritual Israel.

ከባቢሎን ዘመን ጀምሮ የተጀመረው የቃል በቃል ቅዱስ ስፍራ መረገጥ፣ እስከ እ.ኤ.አ. 70 ዓ.ም. በአረማዊት ሮም ኢየሩሳሌም እስከ ተደመሰሰችበት ድረስ የቀጠለው፣ ከታሪኩ መጀመሪያ እስከ መጨረሻው በአረማዊ ኃይሎች እንደተፈጸመ መገንዘብ አስፈላጊ ነው። ስለዚህ የቃል በቃል ቅዱስ ስፍራንና የቃል በቃል ሠራዊቱን (የእግዚአብሔር ሕዝብ) የረገጡት በብዙ ቁጥር የሚጠቀሱ ቃል በቃል አረማውያን ነበሩ። ነገር ግን መንፈሳዊት ሮም የረገጠቻቸው መንፈሳዊት ኢየሩሳሌምንና መንፈሳዊ እስራኤልን ነበር።

But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

ነገር ግን ከቤተ መቅደሱ ውጭ ያለውን አደባባይ ተወው፥ አትለክተውም፤ ለአሕዛብ ተሰጥቶአልና፤ እነርሱም ቅድስቲቱን ከተማ አርባ ሁለት ወር ይረግጣሉ። ለሁለቱም ምስክሮቼ ሥልጣን እሰጣለሁ፥ ማቅ ለብሰውም አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ቀን ትንቢት ይናገራሉ። ራእይ 11፥2, 3።

John the Baptist was a connecting link prophet that identified the change of dispensation from the earthly sanctuary to the heavenly, without knowing the fullness of his work. Paul was a connecting link prophet that identified the change of dispensation from literal Israel (the host) to spiritual Israel. The Jerusalem that was trampled down for forty-two months was spiritual Jerusalem.

መጥምቁ ዮሐንስ የራሱ ሥራ ሙሉነትን ሳያውቅ፣ ከምድራዊው መቅደስ ወደ ሰማያዊው ያለውን የዘመን ሥርዓት ለውጥ የለየ የማገናኛ ነቢይ ነበር። ጳውሎስ ደግሞ ከቃል በቃል እስራኤል (ሠራዊቱ) ወደ መንፈሳዊ እስራኤል ያለውን የዘመን ሥርዓት ለውጥ የለየ የማገናኛ ነቢይ ነበር። ለአርባ ሁለት ወራት የተረገጠችው ኢየሩሳሌም መንፈሳዊት ኢየሩሳሌም ነበረች።

“The periods here mentioned—forty and two months,” and ‘a thousand two hundred and threescore days’—are the same, alike representing the time in which the church of Christ was to suffer oppression from Rome. The 1260 years of papal supremacy began in A.D. 538, and would therefore terminate in 1798. At that time a French army entered Rome and made the pope a prisoner, and he died in exile. Though a new pope was soon afterward elected, the papal hierarchy has never since been able to wield the power which it before possessed.” The Great Controversy, 266.

«እዚህ የተጠቀሱት ዘመናት—“አርባ ሁለት ወራት” እና “አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ ቀናት”—አንድ ናቸው፤ ሁለቱም የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ከሮም የግፍ መከራ የምትቀበልበትን ዘመን በእኩል ያመለክታሉ። የጳጳሳዊ የበላይነት 1260 ዓመታት በክ.ዓ. 538 ጀመሩ፣ ስለዚህም በ1798 ሊያበቁ ነበር። በዚያን ጊዜ የፈረንሳይ ጦር ሮምን ገብቶ ጳጳሱን እስረኛ አደረገው፣ እርሱም በስደት ላይ ሳለ ሞተ። ምንም እንኳ ከዚያ ብዙም ሳይቆይ አዲስ ጳጳስ ተመረጠ፣ ከዚያ ወዲህ ግን የጳጳሳዊው መዋቅር ከዚያ በፊት የነበረውን ኃይል ፈጽሞ መጠቀም አልቻለም።» The Great Controversy, 266.

Paul identified that at the transition which took place in the history of the cross, spiritual Jerusalem which “is above,” became the city which God chose to place his name, and literal Jerusalem ceased to be the Jerusalem of Bible prophecy.

ጳውሎስ በመስቀሉ ታሪክ ውስጥ በተፈጸመው ሽግግር፣ “በላይ ያለች” መንፈሳዊቱ ኢየሩሳሌም እግዚአብሔር ስሙን ለማኖር የመረጣት ከተማ እንደ ሆነች፣ ቃል በቃል የምትታወቀውም ኢየሩሳሌም የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ኢየሩሳሌም መሆን እንዳቆመች ገለጠ።

For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. Galatians 4:25, 26.

ይህች አጋር በዓረቢያ ያለውን የሲና ተራራ ታመለክታለች፤ አሁንም ካለችው ኢየሩሳሌም ጋር ትመሳሰላለች፥ እርስዋም ከልጆቿ ጋር በባርነት ናት። ነገር ግን በላይ ያለችው ኢየሩሳሌም ነፃ ናት፤ እርስዋም የእኛ ሁሉ እናት ናት። ገላትያ 4፥25፣ 26።

This truth is essential to understand correctly, and the false application of literal Jerusalem as the symbol of Bible prophecy is part of the deception created by the Jesuits to undermine the truth that the pope of Rome is the antichrist. That false teaching produces a belief within apostate Protestantism that allows them to incorrectly look to the modern Jewish nation of Israel as a symbol of prophecy. Literal Jerusalem ceased to be God’s Jerusalem in the time of the cross.

ይህ እውነት በትክክል ሊገባ የሚገባ አስፈላጊ ነው፤ እና ቃል በቃል የሆነችውን ኢየሩሳሌም የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ምልክት አድርጎ መፈጸም የሮም ሊቀ ጳጳስ ፀረ ክርስቶስ መሆኑን የሚገልጠውን እውነት ለማፍረስ በኢየሱሳውያን የተፈጠረው ማታለያ አካል ነው። ይህ ሐሰተኛ ትምህርት በክህደት ውስጥ በወደቀ ፕሮቴስታንትነት ውስጥ ዘመናዊቱን የአይሁድ ሀገር እስራኤልን የትንቢት ምልክት እንደሆነች በስህተት እንዲመለከቱ የሚያስችል እምነት ያመነጫል። ቃል በቃል የሆነችው ኢየሩሳሌም በመስቀሉ ዘመን የእግዚአብሔር ኢየሩሳሌም መሆኗን አቆመች።

“The city of Jerusalem is no longer a sacred place. The curse of God is upon it because of the rejection and crucifixion of Christ. A dark blot of guilt rests upon it, and never again will it be a sacred place until it has been cleansed by the purifying fires of heaven. At the time when this sin-cursed earth is purified from every stain of sin, Christ will again stand upon the Mount of Olives. As His feet rest upon it, it will part asunder, and become a great plain, prepared for the city of God.” Review and Herald, July 30, 1901.

“የኢየሩሳሌም ከተማ ከእንግዲህ ወዲህ ቅዱስ ስፍራ አይደለችም። ክርስቶስን በመከልከላቸውና በመስቀላቸው ምክንያት የእግዚአብሔር ርግማን በእርስዋ ላይ ነው። የጥፋተኝነት ጨለማ ነውር በእርስዋ ላይ ይኖራል፤ በሰማይ የማንጻት እሳቶች እስክትነጻ ድረስም ዳግም ቅዱስ ስፍራ ከቶ አትሆንም። ይህ በኃጢአት የተረገመ ምድር ከኃጢአት ነውር ሁሉ በሚነጻበት ጊዜ፣ ክርስቶስ እንደ ገና በደብረ ዘይት ላይ ይቆማል። እግሮቹም በእርሱ ላይ ሲያርፉ፣ ይሰነጠቃል፣ ለእግዚአብሔርም ከተማ የተዘጋጀ ታላቅ ሜዳ ይሆናል።” Review and Herald, July 30, 1901.

The relevance of the distinction between literal Jerusalem and spiritual Jerusalem will be addressed as we consider Christ’s prophecy of the end of the world. The fourth time Daniel identifies “the daily,” is in chapter eleven.

ክርስቶስ ስለ ዓለም መጨረሻ የተናገረውን ትንቢት ስንመለከት፣ በቀጥተኛው ኢየሩሳሌምና በመንፈሳዊቱ ኢየሩሳሌም መካከል ያለው ልዩነት አስፈላጊነት ይታወቃል። ዳንኤል “የዕለቱን” ለአራተኛ ጊዜ የሚጠቅሰው በምዕራፍ አሥራ አንድ ነው።

And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:31.

ኃይሎችም በእርሱ ወገን ይቆማሉ፥ የኃይልም መቅደሱን ያረክሳሉ፥ የዘወትርም መሥዋዕቱን ያስወግዳሉ፥ የሚያጠፋውንም ርኵሰት ያኖራሉ። ዳንኤል 11፥31።

This verse is identifying the work of pagan Rome in placing the papacy on the throne of the earth in the year 538. The “arms” represent the military strength of pagan Rome that stood up for the papacy beginning with Clovis, king of the Franks in the year 496. Different European kings worked for the placement of the papacy following Clovis, but the verse is identifying four things the European kings (arms) did for the papacy, once they transgressed by forming a church and state alliance with the whore of Tyre.

ይህ ቁጥር በ538 ዓ.ም. አረማዊት ሮም ጳጳሳዊነትን በምድር ዙፋን ላይ በማኖር የፈጸመችውን ሥራ ይለይታል። “ክንዶቹ” በ496 ዓ.ም. ከፍራንኮች ንጉሥ ክሎቪስ ጀምሮ ለጳጳሳዊነት የቆመውን የአረማዊት ሮምን ወታደራዊ ኃይል ይወክላሉ። ከክሎቪስ በኋላ የተለያዩ የአውሮፓ ነገሥታት ጳጳሳዊነትን በማቋቋም ሥራ ላይ ሠርተዋል፤ ነገር ግን ይህ ቁጥር ከጢሮስ ጋለሞታ ጋር የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ጥምረት በመፍጠር ከበደላቸው በኋላ፣ የአውሮፓ ነገሥታት (ክንዶች) ለጳጳሳዊነት ያደረጉትን አራት ነገሮች ይለይታል።

Once they stood up for the papacy, they “polluted” or destroyed the city of Rome, which was the symbol of strength of both pagan and papal Rome. The pollution of the verse was carried out repeatedly through the years, as the city of Rome was brought under continuous military attacks. Those European kings (the arms), would also “take away the daily.” The Hebrew word translated as “take away” in this verse is not “rum,” as it was in chapter eight. In this verse, the word translated as “take away,” is “sur,” and it means to remove. The arms of the European kings would remove the pagan resistance to the rise of the papacy in the year 508. Then in the year 538, those arms would place the papacy on the throne of the earth. Then at the Counsel of Orleans, in that very year, the papacy implemented a Sunday law.

እነርሱ ለጳጳሳት ሥርዓት በቆሙ ጊዜ፣ የአረማዊቱም ሮም ሆነ የጳጳሳት ሮም የኃይል ምልክት የነበረችውን የሮምን ከተማ “አረከሱ” ወይም አጠፉአት። በዚያ ቁጥር የተጠቀሰው ማረክስ በዓመታት ሁሉ ተደጋግሞ ተፈጸመ፥ ምክንያቱም የሮም ከተማ ያለማቋረጥ ለወታደራዊ ጥቃቶች ተጋልጣ ነበርና። እነዚያ የአውሮፓ ነገሥታት (እጆቹ) ደግሞ “ዘወትሩን ያስወግዳሉ።” በዚህ ቁጥር “ያስወግዳሉ” ተብሎ የተተረጎመው የዕብራይስጥ ቃል በስምንተኛው ምዕራፍ እንደነበረው “ሩም” አይደለም። በዚህ ቁጥር “ያስወግዳሉ” ተብሎ የተተረጎመው ቃል “ሱር” ሲሆን፣ ትርጉሙም ማስወገድ ነው። የአውሮፓ ነገሥታት እጆች በ508 ዓ.ም. የጳጳሳት ሥርዓት መነሣትን የሚቃወም አረማዊ ተቃውሞ ያስወግዱ ነበር። ከዚያም በ538 ዓ.ም. እነዚያ እጆች የጳጳሳትን ሥርዓት በምድር ዙፋን ላይ ያኖሩት ነበር። ከዚያም በዚያው ዓመት በኦርሌያንስ ጉባኤ፣ የጳጳሳት ሥርዓት የእሑድ ሕግን አስፈጸመ።

Sunday as a day of worship is what Sister White calls the “idol” sabbath, and idolatry is the perfect biblical definition of the word “abomination”. In the year 538, the arms of pagan Rome placed the abomination that maketh desolate.

እሁድ እንደ አምልኮ ቀን የሚከበረው ነገር እህት ዋይት “የጣዖት ሰንበት” ብላ የምትጠራው ነው፤ ጣዖትን ማምለክም “ርኵሰት” የሚለው ቃል በመጽሐፍ ቅዱስ የተሟላ ትርጓሜ ነው። በ538 ዓ.ም. የአረማዊቱ ሮም ክንዶች የሚያጠፋውን ርኵሰት አኖሩ።

“All who will exalt and worship the idol Sabbath, a day that God has not blessed, help the devil and his angels with all the power of their God-given ability, which they have perverted to a wrong use. Inspired by another spirit, which blinds their discernment, they cannot see that the exaltation of Sunday is entirely the institution of the Catholic Church.” Selected Messages, book 3, 423.

“እግዚአብሔር ያልባረከውን ቀን፣ የጣዖት ሰንበትን ከፍ ከፍ የሚያደርጉና የሚያመልኩ ሁሉ፣ በእግዚአብሔር የተሰጣቸውን ችሎታ ሁሉ እነርሱ ለስሕተት አገልግሎት በመጠምዘዝ ሰይጣንንና መላእክቱን ይረዳሉ። አስተዋይነታቸውን በሚያሳውር ሌላ መንፈስ ተነሣሥተው፣ የእሑድ ከፍ ከፍ መደረግ ሙሉ በሙሉ የካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ሥርዓት መሆኑን ማየት አይችሉም።” Selected Messages, book 3, 423.

Prophecy and history uphold the application we have just identified for verse thirty-one. When we say prophecy upholds this application, we are referring to the fact that there are other prophecies which address these same facts, without bringing them into the discussion at this time. The fifth and final time Daniel uses “the daily,” is found in chapter twelve.

ትንቢትና ታሪክ አሁን ለቁጥር ሠላሳ አንድ ለይተን ያሳየነውን መተግበሪያ ያጸናሉ። ትንቢት ይህን መተግበሪያ ያጸናል ስንል፣ በዚህ ጊዜ ወደ ውይይቱ ሳናስገባቸው እነዚሁን እውነታዎች የሚመለከቱ ሌሎች ትንቢቶች እንዳሉ እንመለከታለን። ዳንኤል “ዘወትር” የሚለውን ቃል ለአምስተኛና ለመጨረሻ ጊዜ የተጠቀመበት ስፍራ በምዕራፍ አሥራ ሁለት ውስጥ ይገኛል።

And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:11, 12.

ዘወትር የሚቀርበው መሥዋዕት ከሚወገድበት ጊዜ፣ እናም ማጥፋትን የሚያመጣው ርኩሰት ከሚቆምበት ጊዜ ጀምሮ፣ አንድ ሺህ ሁለት መቶ ዘጠና ቀናት ይሆናሉ። የሚጠብቅ፣ እና ወደ አንድ ሺህ ሦስት መቶ ሠላሳ አምስት ቀናት የሚደርስ ብፁዕ ነው። ዳንኤል 12፡11፣ 12።

Prophecy and history uphold that in the year 508, the resistance to the rise of the papacy essentially ended, when the last of three geographical obstacles (the Goths), were plucked up as Daniel chapter seven identifies.

ትንቢትና ታሪክ በ508 ዓ.ም. በጳጳሳዊው ሥርዓት መነሣት ላይ የነበረው ተቃውሞ በመሠረቱ እንዳበቃ ያረጋግጣሉ፤ ይህም ዳንኤል ምዕራፍ ሰባት እንደሚያመለክተው ከሦስቱ የጂኦግራፊ እንቅፋቶች የመጨረሻው (ጎቶች) በተነቀለ ጊዜ ነበር።

I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.

ቀንዶቹን እመለከት ነበር፤ እነሆም፥ በመካከላቸው ሌላ ትንሽ ቀንድ ወጣ፤ በፊቱም ከፊተኞቹ ቀንዶች ሦስቱ ከሥራቸው ተነቅለው ወደቁ፤ እነሆም፥ በዚህ ቀንድ ውስጥ እንደ ሰው ዓይኖች ያሉ ዓይኖች ነበሩበት፥ ታላቅ ነገርም የሚናገር አፍ ነበረው። ዳንኤል 7፥8።

The three horns being removed are illustrated on the two sacred tables, and when the third of those three geographical obstacles was driven out of the city of Rome, in the year 508, the resistance against the rise of the papal power was taken away. The setting up referenced in verse eleven, represents the thirty years between 508 and 538. It identifies thirty years where the preparation of establishing the man of sin in the temple of God was accomplished.

የተወገዱት ሦስቱ ቀንዶች በሁለቱ ቅዱሳን ጽላቶች ላይ ተመልክተው ተገልጸዋል፤ እናም ከእነዚያ ሦስቱ የጂኦግራፊ እንቅፋቶች ሦስተኛው በ508 ዓ.ም. ከሮም ከተማ በተገፋ ጊዜ፣ በጳጳሳዊ ኃይል መነሣት ላይ የነበረው መቋቋም ተወገደ። በቁጥር አሥራ አንድ የተጠቀሰው “ማቆም” በ508 እስከ 538 መካከል ያሉትን ሠላሳ ዓመታት ይወክላል። ይህም በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ውስጥ የኃጢአት ሰውን ለማቋቋም የተደረገው ዝግጅት የተፈጸመባቸው ሠላሳ ዓመታት መሆናቸውን ያመለክታል።

The word translated as “taken away” is also “sur,” which means to remove, and in 508, the resistance against the rise of the papacy was removed (taken away). From that date, twelve hundred and ninety years takes you to 1798, and the deadly wound of the papacy. Thirteen hundred and thirty-five days takes you to the first disappointment, and the beginning of the tarrying time at the very end of the year 1843. The verse promises a blessing to those who “cometh” to 1843. The word “cometh” means to touch. The first day of 1844, marks the first disappointment, but the last day of 1843, touches the first moment of 1844. The last day of a year touches the first day of the following year. The blessing associated with that date is upheld by history and prophecy.

“የተወገደ” ተብሎ የተተረጎመው ቃል እንዲሁም “sur” ነው፤ ትርጉሙም ማስወገድ ማለት ነው፤ በ508 ዓ.ም.ም የጳጳስነት መነሣትን የሚቃወም ተቃውሞ ተወገደ (ተነሣ ተብሎ ተወሰደ)። ከዚያ ቀን ጀምሮ አንድ ሺህ ሁለት መቶ ዘጠና ዓመታት ሲቆጠሩ ወደ 1798 ያደርሳሉ፤ ይህም ወደ ጳጳስነት የሞት ቁስል ነው። አንድ ሺህ ሶስት መቶ ሰላሳ አምስት ቀናት ሲቆጠሩ ወደ መጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ፣ እና በ1843 ዓመት በመጨረሻው ግዜ የመዘግየት ዘመን መጀመሪያ ያደርሳሉ። እግሩ ለ1843 “የሚደርስ” ለሆኑት በረከት ይሰጣል። “የሚደርስ” የሚለው ቃል መንካት ማለት ነው። የ1844 የመጀመሪያ ቀን የመጀመሪያውን ተስፋ መቁረጥ ያመለክታል፤ ነገር ግን የ1843 የመጨረሻ ቀን የ1844 የመጀመሪያ ቅጽበትን ይነካል። የአንድ ዓመት የመጨረሻ ቀን የሚቀጥለውን ዓመት የመጀመሪያ ቀን ይነካል። ከዚያ ቀን ጋር የተያያዘው በረከት በታሪክና በትንቢት የተደገፈ ነው።

We will continue our consideration of the significance of “the daily” as a foundational truth in the next article.

በሚቀጥለው ጽሑፍ ውስጥ “the daily” የተባለው እንደ መሠረታዊ እውነት ያለውን አስፈላጊነት ምርመራችንን እንቀጥላለን።

“All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

“ከ1840–1844 ዓ.ም. ጀምሮ የተሰጡት መልእክቶች አሁን በጽኑ ኃይል ሊቀርቡ ይገባል፥ ምክንያቱም አቅጣጫቸውን ያጡ ብዙ ሰዎች አሉ። መልእክቶቹም ወደ ሁሉም ቤተ ክርስቲያናት ሊደርሱ ይገባል።”

“Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

ክርስቶስ እንዲህ አለ፦ “ዓይኖቻችሁ ስለሚያዩ፥ ጆሮዎቻችሁም ስለሚሰሙ ብፁዓን ናቸው። እውነት እላችኋለሁ፥ ብዙ ነቢያትና ጻድቃን ሰዎች እናንተ የምታዩትን ነገር ለማየት ተመኙ፥ አላዩትምም፤ እናንተም የምትሰሙትን ነገር ለመስማት ተመኙ፥ አልሰሙትምም” [ማቴዎስ 13:16, 17]። በ1843 እና 1844 የታዩትን ነገሮች ያዩ ዓይኖች ብፁዓን ናቸው።

“The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

“መልእክቱ ተሰጠ። እናም የዘመኑ ምልክቶች እየተፈጸሙ ስለሆነ መልእክቱን ዳግመኛ በመናገር ረገድ ምንም መዘግየት ሊኖር አይገባም፤ የመዝጊያው ሥራ መፈጸም አለበት። በአጭር ጊዜ ውስጥ ታላቅ ሥራ ይከናወናል። በቅርቡ በእግዚአብሔር ሹመት አንድ መልእክት ይሰጣል፤ ይህም ወደ ታላቅ ጩኸት ያብጣል። ከዚያም ዳንኤል ምስክርነቱን እንዲሰጥ በዕጣው ውስጥ ይቆማል።” Manuscript Releases, volume 21, 437.