የዳንኤል መጽሐፍ - ቁጥር ሃምሳ ስድስት

የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታት የመጨረሻው ውክልና በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ውስጥ ይገኛል። በዚያ ምዕራፍ፣ በቁጥር ሦስት፣ መልአኩ የትንቢቱን “ታላቂቱን ጋለሞታ” ፍርድ ዮሐንስን ያሳየው ዘንድ፣ ዮሐንስ ወደ “ምድረ በዳ” ተወሰደ፤ እርስዋም በ“ብዙ ውኃዎች” ላይ ተቀምጣ ያለች ሲሆን፣ ከ“ምድር ነገሥታት” ጋር “ዝሙት” ፈጽማለች።

በዮሐንስ ራሱ ቃል መሠረት፣ “ምድረ በዳ” የሚወክለው ከ538 ዓ.ም. ጀምሮ እስከ ፍጻሜው ዘመን በ1798 ዓ.ም. ድረስ የቆየውን አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት የጳጳሳዊ ሥልጣን አገዛዝ ነው።

በመንፈስ ዮሐንስ ወደ አሥራ ሁለት መቶ ስልሳ ዓመታት የጳጳሳዊ ሥልጣን ዘመን ተወሰደ። እነዚያ ዓመታት በኤልዛቤል፣ በአክአብ እና በኤልያስ ታሪክ ውስጥ በተከሰቱት ሦስት ዓመት ተኩል የድርቅ ዘመናት አስቀድመው ተመስለው ነበር። እነዚያ ዓመታት ጳጳሳዊ ሥልጣን በ1798 የሞት ቁስሉን እስኪቀበል ድረስ ይቀጥሉ ነበር፤ ምክንያቱም ይህ በአረማዊነትና በጳጳሳዊነት ሁለቱ አጥፊ ኃይላት በመቅደሱና በሠራዊቱ ላይ ያመጡት ጦርነት መጨረሻ የሆነው የመጀመሪያው ቍጣ ፍጻሜ ላይ እንዲሆን “ተወስኖ” ነበርና። እነዚህ እውነታዎች ሁሉ በቅርብ ጊዜ በቀረቡ ጽሑፎች ውስጥ ተገልጸው ነበር።

“ታላቂቱ ጋለሞታ” በኢሳይያስ የተጠቀሰችው የጢሮስ ጋለሞታ ናት፤ እርሷም “የአንድ ንጉሥ ዘመን” የሆኑትን ሰባ ምሳሌያዊ ዓመታት ለመርሳት የተወሰነች ነበር። የአሜሪካ አንድ ሕብረት ታሪክ የእነዚያ ምሳሌያዊ ሰባ ዓመታት ታሪክ ነው፤ እነዚህም በመጀመሪያው የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥት በሆነችው በባቢሎን አገዛዝ ዘመን ባለው የምርኮኝነት ሰባ ዓመታት ተመስለው ተቀርጸው ነበር። በዚያ ታሪክ ውስጥ ታላቂቱ የጢሮስ ጋለሞታ ልትረሳ ይገባት ነበር። በዚያ ታሪክ መጨረሻ ግን እርሷ ትታወስ ዘንድ ነበር፤ እንደገናም ወጥታ መዝሙሮቿን ትዘምር ዘንድ፣ በዚህም ከምድር ነገሥታት ጋር ዝሙትን ትፈጽም ዘንድ ነበር። ዮሐንስ የጳጳሳዊ ኃይልን ፍርድ ለማየት በመንፈስ ወደ ጳጳሳዊ አገዛዝ ታሪክ ተወሰደ። ዝሙት የፈጸመች የካህን ልጅ ፍርድ በእሳት ትቃጠል ዘንድ ነበር።

በሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች አንዱን ያፈሰሰ ከመላእክት አንዱ ለዮሐንስ በሰጠው ስለ ታላቂቱ ጋለሞታ ፍርድ ራእይ፣ እርስዋ በእሳት እንደምትቃጠል ነበር።

ታላቂቱ ጋለሞታ በላያቸው ተቀምጣ ያለችባቸው ውኆች፣ ዩናይትድ ስቴትስ ዓለምን ሁሉ አታልላ አውሬውን እንዲያመልክ በምታደርግበት ጊዜ ከሥልጣኗ በታች የሚወሰዱ የዓለም ሕዝቦች ናቸው፤ ይህ አውሬ ደግሞ ራሱ ታላቂቱ ጋለሞታ ነው። ከዚያም ዩናይትድ ስቴትስ በራእይ አሥራ ሰባት ትንቢት የተወከሉት ከአሥሩ ነገሥታት ዋነኛው ንጉሥ ትሆናለች፤ በዚህም ምሳሌ ውስጥ ዩናይትድ ስቴትስ ከጋለሞታይቱ ጋር ዝሙት ለመፈጸም የመጀመሪያውን ንጉሥ ትወክላለች፥ ምንም እንኳ ከዚያ በኋላ ያንኑ ተግባር ከነገሥታቱ ሁሉ ጋር ትፈጽማለች።

የብዙ ነገሥታት መጀመሪያው ንጉሥ በአክአብ ይወከላል፤ እርሱም በትያጥሮን ቤተ ክርስቲያን ውስጥ እንደ ኤዛቤል በተወከለችው ታላቂቱ ጋለሞታ ያገባ ነበር። የኤዛቤል (የታላቂቱ ጋለሞታ) ፍርድ በአሥሩ ነገሥታት ይፈጸማል፤ እነርሱም በአሜሪካ የተባበሩት ግዛቶች ኃይል ወደ ቤተ ክርስቲያንና መንግሥት ህብረት እንዲገቡ ይገደዳሉ። እነዚያ ነገሥታት ለጋለሞታይቱ ያላቸው ጥላቻ ቢኖርም፣ ጳጳሳትነቱ በዓለም ላይ እንዲገዛ (በውኃዎቹ ላይ እንዲቀመጥ) ለመፍቀድ ይስማማሉ።

“አሥሩ ነገሥታት” (የተባበሩት መንግሥታት) በእውነቱ ጵጵስናን ይጠላሉ፤ ነገር ግን ከሁኔታዎች ግፊት የተነሣ ከሚጨምሩት መቅሠፍቶች ዓለምን ለማዳን በከንቱ ተስፋ አጭር ዕድሜ ያለውን መንግሥታቸውን ለጵጵሳዊው ኃይል አሳልፈው ለመስጠት ይገደዳሉ። ማታለልዋን ሲገነዘቡ ግን፣ በዘሌዋውያን ውስጥ ያለው ሕግ ፍጻሜ እንዲሆን በእሳት የሚያቃጥሏት መሣሪያ ይሆናሉ።

“አሥሩ ነገሥታት” በእግዚአብሔር የመጨረሻ ዘመን ሕዝብ ላይ በሚያመጡት ስደት አማካኝነት “ከበጉ ጋር ይዋጋሉ።”

መንግሥተ ጳጳሳትን ለመጠበቅ በምድር ነገሥታት የተፈጸመው ስደት በመስቀል ላይ በክርስቶስ ላይ ደግሞ ተፈጽሞ ነበር።

«የምድር ነገሥታት» በክርስቶስ መስቀል ላይ ሲሰቀል በእርሱ ላይ የተነሡት፣ በራእይ አሥራ ሰባት ውስጥ በግን ጦርነት የሚያደርጉትን እና ሕዝቡን በማሳደድ እንደገና በእርሱ ላይ የሚዋጉትን «አሥሩ ነገሥታት» ይወክላሉ። በመስቀሉ ላይ፣ እነዚያ ነገሥታት ክርስቶስን «የክፉዎች ማኅበር» ሆነው «ከበቡት»፤ በመጨረሻውም ዘመን በሕዝቡ ላይ ደግሞ እንዲሁ ያደርጋሉ።

እነዚያ ታላቂቱን ጋለሞታ ፍርድ የሚያመጡባት አሥሩ ነገሥታት፣ ራሷን የካህን ልጅ ነኝ ብላ የምትናገር ጋለሞታ ስለሆነች፣ በእሳት ያቃጥሏታል። እነዚያ ነገሥታት ደግሞ “ውሾች” ተብለው የተመለከቱ ሲሆን፣ አሥሩ ነገሥታት ታላቂቱን ጋለሞታ በእሳት ከማቃጠል ብቻ አይቀሩም፣ “ሥጋዋን” ደግሞ ይበላሉ። የኤልዛቤል ሞት ከቅጥሩ ላይ ተጥላ በምድር ላይ ተረጭታ በመውደቋ መጣ፤ ከዚያም ውሾቹ መጥተው ሥጋዋን በሉ።

አሥሩ ነገሥታት፣ እነርሱም የተባበሩት መንግሥታት ሲሆኑ፣ ዋና ንጉሣቸውም አሜሪካ የተባበሩት ስቴትስ ናት፣ በእሳት በማቃጠልና ሥጋዋን በመብላት በጳጳሳዊ ሥርዓቱ ላይ ፍርድ ያመጣሉ። ያ ፍርድ መልአኩ ለዮሐንስ ሊያሳየው የመጣው ነገር ነው፤ እንዲህም ለማድረግ ዮሐንስን ወደ ምድረ በዳው ታሪክ ወሰደው፤ ነገር ግን በምድረ በዳው ታሪክ ውስጥ ወደ ማንኛውም የዘፈቀደ ነጥብ ሳይሆን፣ እስከ ዘመኑ መጨረሻ ድረስ ነበር። ዮሐንስ በአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት መጨረሻ ላይ እንደ ተቀመጠ ግልጽ ነው፤ ምክንያቱም ሴቲቱን በሚያይበት ጊዜ አስቀድሞ በስደት ደም ሰክራ ነበር እናም አስቀድሞ የጋለሞታዎች እናት ተብላ ተለይታ ነበር።

የጢሮስ ጋለሞታ፣ እርስዋም በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ውስጥ የተመለከተችው “ታላቂቱ ጋለሞታ” ደግሞ ስትሆን፣ ዳግመኛ መዝሙሮቿን እስክትዘምር እና ከምድር ነገሥታት ጋር ዝሙትን እስክትፈጽም ድረስ ልትረሳ ነበር።

ከ1950 በፊት የታተመ ማንኛውም ታማኝ መዝገበ ቃላት በራእይ አሥራ ሰባት ቀይ ሐምራዊ ልብስ የተለበሰችው ሴት የሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ምልክት መሆኗን ያመለክታል፤ ነገር ግን ዛሬ ዓለም የካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ክርስቲያናዊት ቤተ ክርስቲያን እንደሆነች ያስባል። ዓለም እርስዋ በእውነት ማን እንደሆነች ረስቶአል።

ዮሐንስ እርሷን ባየ ጊዜ፣ የጨለማው ዘመናት ስደት ወደ መጨረሻው ደርሶ ነበር፤ ምክንያቱም እርሷ አስቀድማ በቅዱሳን ደም ሰክራ ነበርና። ተፈጥሯዊው መንፈሳዊውን ያሳያል፤ ሰውም የሚሰክረው ከጠጣ በኋላ ነው እንጂ ከዚያ በፊት አይደለም።

ከ1798 በፊት ለብዙ ዘመናት ከካቶሊክ እምነት የተለዩት ፕሮቴስታንቶች፣ እርስዋ “የጋለሞቶች እናት” ተብላ ስለተለየች፣ እስከ 1798 ድረስ ወደ ካቶሊክ ኅብረት የመመለሳቸውን ጉዞ አስቀድመው ጀምረው ነበር። ዮሐንስ እርስዋን ባየና በተደነቀ ጊዜ፣ ቀደም ሲል ከእርስዋ ኅብረት የተለዩ አብያተ ክርስቲያናት አስቀድመው ተመልሰው ነበር። ስለዚህ ዮሐንስ ወደ 1798 ተወሰደ፤ በዚያን ጊዜ ታላቂቱ ጋለሞታ አስቀድማ ሚሊዮኖችን ክርስቲያኖች ገድላ ነበር፣ እንዲሁም በ533 ዓ.ም. ጀስቲንያኖስ እንደለየው፣ እርስዋ የአብያተ ክርስቲያናት ራስ ናት የሚለውን ድፍረተኛ የይገባኛል ጥያቄ እንዲቀበሉ የቀድሞ ፕሮቴስታንት አብያተ ክርስቲያናትን አስቀድማ አታልላ ነበር።

ከ1798 ዓመት ትንቢታዊ አመለካከት አንጻር፣ መልአኩ ከዚያ በኋላ ለዮሐንስ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታት የመጨረሻውን ውክልና አቀረበ።

እንስሳ በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ውስጥ መንግሥት ነው፤ ይህም በዳንኤል ምዕራፍ ሰባትና ስምንት በቀላሉ የሚለይ ነው፤ መልአኩም ለዮሐንስ የሚያቀርበው ምሥጢር የእንስሳውና በእንስሳው ላይ የምትቀመጠው ሴት ምሥጢር ነው። በእንስሳው ላይ ያለችው ሴት ከምድር ነገሥታት ጋር ዝሙት የምትፈጽም ታላቂቱ ጋለሞታ ናት። እርሷ ኤልዛቤል ናት፤ ባልዋም አክአብ ነው።

አንድ ወንድ ወንድ ነው አንዲትም ሴት ሴት ናት፤ ነገር ግን በአንድነት አንድ ሥጋ ናቸው። የአውሬው ምሥጢር ይህ ነው፤ እርሱ የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ጥምረት ነው፥ ሴት (ቤተ ክርስቲያን) እና አውሬ (ነገሥታት) አንድ መንግሥት የሆኑበት ጥምረት ነው፤ ይህም ከሁለት ክፍሎች የተገነባ ነው። የመንግሥት አሠራርና የቤተ ክርስቲያን አሠራር በአንድነት ተቀላቅለው፥ በዚህም ግንኙነት ሴቲቱ ቁጥጥርን የምታደርግ ስትሆን፥ “የአውሬው ምስል” ይሆናል። ዮሐንስ ሴቲቱ በአውሬው ተሸክማ እንዳለች ይታየዋል፥ ምክንያቱም በዚያ ግንኙነት ላይ ቁጥጥር ያላት እርሷ ናትና።

አውሬውና ሴቲቱ በአንድነት አንድ መንግሥትን (አንድ ሥጋ) ይወክላሉ፤ ነገር ግን መልአኩ የሚያጎላው የታላቂቱ ጋለሞታ ከምድር ነገሥታት ጋር ያላትን ግንኙነት ነው። “የነበረው እንስሳ” እና “አሁን የሌለው”፣ “ከጥልቁ ጉድጓድ የሚወጣ ወደ ጥፋትም የሚሄድ”፣ “በምድር የሚኖሩት የሚደነቁበት” ያ እንስሳ፣ የታላቂቱ ጋለሞታ የሞት ቁስል በሚፈወስበት ጊዜ ጵጵስናው ነው። እርስዋ “ነበረች” የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አምስተኛዋ መንግሥት፤ ነገር ግን በ1798 የሞት ቁስል እንድትቀበል እንደ “ተወሰነ” ነበር።

ዮሐንስ በመንፈስ ወደ 1798 በተወሰደ ጊዜ፣ እርስዋ “አልነበረችም” አውሬ ነበረች፤ ነገር ግን በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ የሚያበቃው ሰባው ምሳሌያዊ ዓመታት መጨረሻ ላይ የሞት ቍስሏ ሲፈወስ፣ እርስዋ እንደገና “ናት” በሕይወት ያለች፤ መዝሙሮቿን እየዘመረች፣ ዝሙትን እየፈጸመች፣ ክርስቲያኖችንም እየገደለች።

ምዕራፍ አሥራ ሰባት የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታት የሚቀርቡበት የመጨረሻው መግለጫ ነው፤ ስለዚህም በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት የተጠቀሱት መንግሥታት በመጀመሪያ ከተጠቀሱበት ጋር መስማማት አለበት። የእነዚያ መንግሥታት የመጀመሪያ መጠቀስ በዳንኤል ምዕራፍ ሁለት ውስጥ ይገኛል፤ እርሱም ራእዩን ጽፈህ በጽላቶች ላይ ግልጽ አድርገህ አስቀምጥ በሚለው የዕንባቆም ትእዛዝ ፍጻሜ የነበሩት በሁለቱም ሰንጠረዦች ላይ ተወክሎ ይታያል።

ሚለራውያን በዳንኤል መጽሐፍ ምዕራፍ ሁለት፣ ሰባትና ስምንት የተወከሉትን የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታት በመረዳታቸው ትክክል ነበሩ፤ ነገር ግን መረዳታቸው ያልተሟላ ነበር። የሚለር የዳንኤል ምዕራፍ ሁለት ጌጦች በመጨረሻዎቹ ቀናት አሥር እጥፍ የበለጠ ያበራሉ፤ ምክንያቱም ይህ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታት የመጀመሪያውን ማጣቀሻ ብቻ ሳይሆን፣ ስምንተኛው ከሰባቱ መሆኑን የሚገልጥ መገለጥ የመጀመሪያ ማጣቀሻም እንደሆነ ስለሚታወቅ ነው። ኢየሱስ ሁልጊዜ የአንድን ነገር መጨረሻ በአንድ ነገር መጀመሪያ ይገልጻል።

ሁሉም ነቢያት ስለ መጨረሻዎቹ ዘመናት እየተናገሩ ናቸው፤ ዮሐንስም በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ውስጥ፣ “የነበረው፥ የለምም፤ ከጥልቁም ይወጣል፥ ወደ ጥፋትም ይሄዳል” የተባለውን “አውሬ” በማቅረብ የመጨረሻውን ምድራዊ መንግሥት እየለየ ነው። አውሬው ከ“ጥልቁ” ይወጣል፤ ይህም “የሰይጣናዊ ኃይል አዲስ መገለጥ” ምልክት ነው።

ከነዚህ ከነ-መለኮት ምሁራን አንዳንዶች በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ የተጠቀሰው “ከጥልቁ ጕድጓድ የሚወጣው አውሬ” በዚያ ክፍል የፈረንሳይ አብዮት አምላክ-አልባነት መሆኑ ስለተለየ፣ “ጥልቁ ጕድጓድ” የሚለው አገላለጽ የአምላክ-አልባነት ምልክት ነው ብለው ይከራከራሉ። ነገር ግን በራእይ ምዕራፍ ዘጠኝ እስልምና ከ“ጥልቁ ጕድጓድ” ወጥቶአል፣ እስልምናም አምላክ-አልባነት አይደለም። ጥልቁ ጕድጓድ ሰይጣናዊ መገለጥን ይወክላል።

ከ“ሰይጣን” የሆነ ማንኛውም ነገር ከ“ጥልቁ ጕድጓድ” የሆነ ነው። በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ከጥልቁ ጕድጓድ የሚወጣው አውሬ ወደ ጥፋት የሚሄድ ኃይል ነው፤ ስማቸውም በመጽሐፉ ያልተጻፈ ሰዎች እርሱን ተከትለው ይደነቃሉ። “ጥፋት” ማለት ዘላለማዊ ኵነኔ ማለት ነው፤ ይህም በራእይ “የእሳት ባሕር” ተብሎ ተመስሏል፥ አውሬውም ወደዚያ ይጣላል።

በአሥራ ሦስተኛው ምዕራፍ፣ ከባሕር የሚወጣው የመጀመሪያው አውሬ፣ እህት ዋይት በቀጥታ ከጳጳሳት ሥርዓት ጋር የምታመሳስለው፣ ተለይቶ ይታወቃል። በዚያ ክፍል ዓለም በጳጳሳት አውሬ ድንቅ ትላለች።

የራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ውስጥ “በምድርም የሚኖሩ ይደነቃሉ” ተብሎ የተገለጸው አውሬ፣ በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ጊዜ የጳጳሳዊ ሥርዓት የገዳይ ቍስሉ ሲፈወስ የሚታይ የሰይጣናዊ ኀይል የመጨረሻ መገለጫ ነው። በዚያው በአሥራ ሰባተኛው ምዕራፍ ውስጥ የተገለጹት የሴቲቱና የምትጋልበው አውሬ ትንቢታዊ ባሕርያት ሁሉ፣ ከ1950 በፊት የታተሙት መዝገበ ቃላት እንደገለጹት ሁሉ፣ የሮምን ቤተ ክርስቲያን ይለያሉ።

ከራእይ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ያለው አውሬ፣ የአውሬው ምስል የሆነውን የቤተ ክርስቲያንና የመንግሥት ጥምረት የሚወክል ምልክት ነው። ሰባት ራሶችና አሥር ቀንዶች ያሉት አውሬ ሴቲቱ የምትቀመጥበትና የምትገዛው፣ ከአሥሩ ነገሥታት የተዋቀረውን መንግሥት (ተባባሪ መንግሥታት) ይወክላል። ሴቲቱ ታላቂቱ ባቢሎን፣ የጋለሞቶች እናት ተብላ የተለየችው ጳጳሳዊ ሥርዓት ናት። ምልክቶቹ ከታወቁ በኋላ፣ ዮሐንስ የመጨረሻውን የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታት መግለጫ እንዲቀበል ወደ ተወሰደበት የታሪክ ነጥብ ወደሆነው 1798 መመለስ እንችላለን።

እነዚያን መንግሥታትና በዳንኤል ምዕራፍ ሁለት ውስጥ ያላቸውን ምሳሌያዊ መግለጫ በሚቀጥለው ጽሑፍ እንመለከታለን።