የዳንኤል መጽሐፍ - ቁጥር ሃምሳ ሰባት

ሁሉም ነቢያት ስለ ዓለም ፍጻሜ ይናገራሉ፥ ሁሉም ትንቢቶችም በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ተሰብስበው በዚያው ይፈጸማሉ። በራእይ መጽሐፍ ውስጥ፥ በዳንኤል መጽሐፍ ያለው ያው መስመር ተቀጥሎ ይቀርባል፥ ምክንያቱም ሁለቱ አንድ መጽሐፍ ናቸውና። እነዚህ ሁሉ የትንቢት መርሆዎች በቀደሙት ጽሑፎች ውስጥ በጽኑ ተመዝግበዋል። በራእይ መጽሐፍ ውስጥ፥ የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ በፊት በታሸገ ሁኔታ የነበረ አንድ ትንቢት እንደሚፈታ እንረዳለን። እነዚህ ጽሑፎች አሁን እየተፈታ ካለው በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ካለው መልእክት ጋር የተያያዙትን የትንቢት አካላት ሲያቀርቡ ቆይተዋል። መልእክቱ አንድ ብቻ የትንቢት እውነት አይደለም፥ እየተፈታ ያለውም የመልእክቱ እያንዳንዱ ክፍል በኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ ምድብ ውስጥ ይወድቃል።

መልእክቱ “ጊዜው ቀርቦአል” በሚባልበት፣ የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ ጥቂት ቀደም ብሎ ይፈታል። የዳንኤልና የራእይ መጻሕፍት፣ ከትንቢት መንፈስ ጽሑፎች ማብራሪያ ጋር በተያያዘ ሁኔታ፣ ከትንቢታዊ መልእክት መፈታት ጋር ስለሚያያዝ ሂደት እጅግ ግልጽ ናቸው። መፈታቱን የሚያከናውነው ከይሁዳ ነገድ የሆነው አንበሳ ነው፤ እርሱም ይህን ሲያደርግ መልእክቱን ለማቅረብ የተዋቀረ ዘዴ ይጠቀማል። መልእክቱን ከአብ ይቀበላል፤ አብም መጽሐፉን በሰባት ማኅተሞች ታትሞ እንደያዘ ተመስሎ ተገልጦአል። ከይሁዳ ነገድ የሆነው አንበሳ፣ የዳዊትም ሥር እና የታረደው በግ የሆነው፣ መጽሐፉን ከአብ ይወስዳል እና ማኅተሞቹን ያወግዳል።

ከዚያም ኢየሱስ መልእክቱን ለገብርኤል ይሰጣል፤ እርሱም ከሌሎች መላእክት ጋር በመሆን መልእክቱን ለአንድ ነቢይ ያስተላልፋል፤ ነቢዩም መልእክቱን ጽፎ ለቤተ ክርስቲያናት ይልከዋል። ትንቢታዊው መልእክት ይፈታ ዘንድ የተወሰነው ጊዜ በሚደርስበት ጊዜ፣ የትንቢታዊው መልእክት መከፈት ሦስት ደረጃ ያለውን የፈተና ሂደት ያስከትላል፤ ይህም በነቢዩ ጽሑፍ የታለሙት አድማጮች የሆኑትን በቤተ ክርስቲያናት ውስጥ ያሉ ሰዎች ይፈትናል፤ እናም በእነዚያ የቤተ ክርስቲያን አባላት የግል ምላሽ መሠረት፣ ከሁለት ክፍሎች በአንዱ ውስጥ መሆናቸውን ራሳቸው ይወስናሉ። በተፈታው መልእክት የሚመነጨውን የእውቀት ጭማሪ የሚቀበሉ እንደ “ጠቢባን” ይለያሉ፤ የማይቀበሉት ግን በዳንኤል “ክፉዎች” በማቴዎስም “ሰነፎች” ተብለው ይገለጣሉ።

ከመጨረሻው ትንቢታዊ ምሥጢር መፈታት ጋር የተያያዙ እነዚህ ሁሉ ነገሮች በራእይ አሥራ ሰባት ቁጥር ዘጠኝ ውስጥ ተጠቅሰው እና ተጽእኖ ተሰጥቶባቸዋል፤ ምክንያቱም ይህ ቁጥር ሁለቱን የአምልኮ መደቦች የሚፈትን የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ አንድ አካል መሆኑን ያመለክታልና። ይህንም የሚያደርገው፣ ከዚያ ቁጥር የማስጠንቀቂያ ምልክት በኋላ የሚከተለውን መልእክት የሚረዱት “ጥበበኞች” መሆናቸውን በመግለጽ ነው።

“ጥበብ ያለው አእምሮ” የ“ጠቢባን” አእምሮ ነው። “ጠቢባን” የእውቀትን መጨመር ያስተውላሉ፤ ከትንቢታዊው ምልክት በኋላ ወዲያውኑ የተወከለው የእውቀት መጨመርም—ጠቢባን የሚረዱትን እና ክፉዎች የሚጥሉትን እውነት የሚለይ ያ ምልክት—በሚቀጥሉት ጥቅሶች ውስጥ ከተቀመጡት የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታት ጋር የተያያዘው እውነት ነው። እነዚያ ጥቅሶች የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታትን የሚያሳዩ የመጨረሻውን ምሳሌ ይወክላሉ፤ በመጨረሻዎቹም ዘመናት የተገለጠው ነገር እነዚያ ስምንት መንግሥታት በዳንኤል ምዕራፍ ሁለት ውስጥ በተቀረበው የመጀመሪያ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታት ምሳሌ ውስጥም እንደተወከሉ ነው።

የእውነት መገለጥ ከሚለር ዕንቍዎች አንዱን ያቆመውን ስለ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታት ያለውን ውስን አመለካከት ይደግፋል፤ ነገር ግን እርሱ አሥር እጥፍ ይልቅ ደምቆ አበራ፤ ምክንያቱም በታሪካቸው ውስን ነጥብ ላይ ሚለራውያን ከተረዱት የበለጠ እውነት በውስጡ ይዟልና፣ እንዲሁም በ“አሥር” ቁጥር እንደ ተወከለ ፈተናን ይወክላል፣ እና “ጥበብ ያለው አእምሮ ይህ ነው” በሚለው የመግቢያ ማስጠንቀቂያ የማስጠንቀቂያ መብራት ደግሞ እንደዚሁ ይወክላል፤ ይህም በትንቢታዊ ትርጓሜ፣ የፈተና ጊዜ ከመዘጋቱ በፊት ብቻ የሚፈታው መልእክት ለሚላክላቸው ቤተ ክርስቲያናት የሚከተለው እውነት ፈተና ይሆናል ተብሎ ይተረጎማል።

በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሰባት ዮሐንስ ወደ አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ዓመታት የጳጳሳዊ ጨለማ ምድረ በዳ ተወሰደ። እርሱም በ1798 በዚያ ዘመን ፍጻሜ ላይ ተቀመጠ፤ ይህም በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሦስት ውስጥ የተቀመጠበት ተመሳሳይ ታሪክ ነው።

“የባሕሩ አሸዋ” 1798ን ይወክላል፤ ምክንያቱም ዮሐንስ ጵጵስናን (የባሕሩን አውሬ) በአልፎ ጊዜ ሲታየው፣ እንዲሁም ዩናይትድ ስቴትስን (የምድርን አውሬ) ሲነሣ እና በመጪው የሰንበት ሕግ ጊዜ በመጨረሻ እንደ ዘንዶ ሲናገር የታየበትን ታሪካዊ አመለካከት ይወክላልና። ከዚያም የምድር አውሬው ዓለምን “የአውሬውን ምስል” እንድትቀበል ያስገድዳል፤ ይህም ይናገር እና በመላው ዓለም ላይ የሰንበት ሕግን ያስፈጽም ነበር።

በአሥራ ሰባተኛው ምዕራፍ ዮሐንስ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት መንግሥታት የመጨረሻ አቀራረብን እንዲቀበል ወደ ዚያው የታሪክ እይታ ቦታ ይወሰዳል። በዚያ የእይታ ቦታ ቆሞ መንግሥታቱ ይቀርባሉ። በመጀመሪያ አውሬው ቤተ ክርስቲያንንና መንግሥትን ሁለቱንም እንደሚቆጣጠር ይነገረዋል፤ ምክንያቱም እርስዋ በሰባት ራሶች ላይ ብቻ ሳይሆን በሰባት ተራሮች ላይም ተቀምጣለችና። የታላቂቱ ጋለሞታ መቀመጥ እርስዋ አውሬውን የምትጋልብ መሆኗን ያመለክታል፤ አውሬውንም የሚጋልብ ያን አውሬ የሚቆጣጠረው እርሱ ነው።

“ይነግሣል” የሚለው ቃል መያዝንና ላይ መግዛትን ያመለክታል። ፈረሰኛው ገመዱን በመያዝ በአውሬው ላይ ይገዛል። ጳጳሳዊ ሥርዓቱ በሰባት ራሶች ላይ እንዲሁም በሰባት ተራሮች ላይ ይገዛል። በዳንኤል ምዕራፍ ሁለት ዳንኤል ለናቡከደነፆር እርሱ “የወርቅ ራስ” እንደሆነ ያስታውቀዋል። በኢሳይያስ ምዕራፍ ሰባትም “ራስ” ንጉሥ፣ ዋና ከተማ ወይም መንግሥት ነው።

ጳጳሳዊ ሥርዓቱ፣ በአውሬው ላይ የምትጋልብ ሴት የሆነችው፣ በምድር ነገሥታት ሁሉ ላይ ትገዛለች። እነዚያ ነገሥታት “አሥር ነገሥታት” ተብለው ይወከላሉ፤ እነርሱም የመጨረሻዎቹ ቀናት የዘንዶው ኃይል ናቸው። እነርሱ የጢሮስ ጋለሞታ ጋር ዝሙት የሚፈጽሙት ነገሥታት ናቸው። እነዚያ “አሥር ነገሥታት” የጳጳሳዊ ሥርዓቱን ሥልጣን ለመቀበል ተገድደዋል፤ ነገር ግን ከእነዚያ አሥር ነገሥታት መካከል ዋናው ንጉሥ ዩናይትድ ስቴትስ ናት። ስለዚህ ዩናይትድ ስቴትስ ደግሞ የእስራኤል አሥሩ የሰሜን መንግሥታት ንጉሥ በነበረው አክአብ ትወከላለች። “ሰባት” የሚለው ቁጥር “ሙሉነትን” ይወክላል፤ እናም ጳጳሳዊ ሥርዓቱ በምድር ነገሥታት ላይ ስትነግሥ ሲታይ፣ በአሥሩ ነገሥታት ላይም ደግሞ እየነገሠች ነው፣ በሰባቱም ራሶች ላይ ተቀምጣለች።

ጥበብ ያለው አእምሮ እዚህ አለ፤ ምክንያቱም የመጨረሻው ዘመን ጠቢባን “መስመር በመስመር” የሚለውን ዘዴ ይጠቀማሉና፥ ጋለሞታይቱም የምትገዛባቸው የመንግሥታዊ ሥርዓት ምልክቶች እያንዳንዳቸው አንድና ያውን እውነት እንደሚያመለክቱ ያውቃሉ። እርስዋ ደግሞ በሰባት ተራሮች ላይ ትገዛለች፥ ሚለራውያንም በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት “ተራራ” የመንግሥት ምልክት መሆኑን ለይተው አውቀዋል፤ ነገር ግን ምልክቶች ከአንድ በላይ ትርጉም እንዳላቸውም ለይተው አውቀዋል።

ተራሮች ደግሞ የቤተ ክርስቲያን ምልክት ናቸው። በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ “የክብሩ ቅዱስ ተራራ” የእግዚአብሔርን ቤተ ክርስቲያን ይወክላል።

“የጌታ ቤት” ቤተ ክርስቲያኑ ነው፥ እርስዋም “ተራራ” ናት። ታላቂቱ ጋለሞታ በሰባት ተራሮች ላይ ተቀምጣለች፤ ይህም ልክ በነገሥታት ሁሉ ላይ እንደምትገዛ ሁሉ በቤተ ክርስቲያናት ሁሉ ላይ እንደምትገዛ ያሳያል። በዓለም ሁሉ ያሉትን ቤተ ክርስቲያናት ሁሉንም እና መንግሥታት ሁሉንም በቁጥጥሯ ሥር አድርጋለች።

ኢሳይያስ ስለ ይሁዳና ስለ ኢየሩሳሌም “የመጣለት” ብሎ የሚገልጸው ራእይ፣ እኛም አሁን የጠቀስነው፣ ቀጥሎ ይቀጥላል፤ እናም አሁንም በአራተኛው ምዕራፍ ውስጥ ያለው ያው መልእክት ነው፤ እንደ ኢሳይያስም አባባል ሰዎች፣ “ኑ፥ ወደ እግዚአብሔር ተራራ፥ ወደ ያዕቆብ አምላክ ቤት እንውጣ” የሚሉበት ያው “ቀን” ነው። በዚያው የጊዜ ወቅት “ሰባት ሴቶች” ተለይተው ይጠቀሳሉ።

“ቀኑ” የኢሳይያስ ራእይ ርእሰ ጉዳይ የሆነው፣ በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ ያለው የታላቁ የምድር መንቀጥቀጥ “ሰዓት” ነው። ከጁላይ 18፣ 2020 ተስፋ መቁረጥ “ተመለሱ” የሚለውን ማስጠንቀቂያ የተቀበሉ ጥበበኞች፣ እና የዘሌዋውያን መጽሐፍ ሃያ ስድስት መስፈርቶችን የፈጸሙ፣ በሕዝቅኤልም የመጀመሪያው ትንቢት የተሰበሰቡ እነዚህ፣ ስለ እስልምና አራቱ ነፋሳት የሕዝቅኤልን ሁለተኛ መልእክት በሚቀበሉ ጊዜ ይታተማሉ። ከዚያም እንደ ዓርማ ወደ ሰማይ ይነሣሉ፤ በባቢሎንም ያሉ ሌሎች የእግዚአብሔር ልጆች፣ በቅርቡ የሚመጣው የእሑድ ሕግ በሆነው በዚያ የምድር መንቀጥቀጥ የሚጀምረውን ከባቢሎን ውጡ የሚለውን ጥሪ ለመመለስ ይጀምራሉ። ሌሎች የእግዚአብሔር መንጋዎች ከባቢሎን ውጡ የሚለውን መልእክት ይሰማሉ፤ እነርሱም፣ “ኑ፣ ወደ እግዚአብሔር ተራራ፣ ወደ ያዕቆብ አምላክ ቤት እንውጣ” ብለው ያውጃሉ።

በዚያ “ሰዓት” ታላቂቱ ጋለሞታ መዝሙሮቿን መዘመር ትጀምራለች፥ ከምድርም ነገሥታት ጋር ዝሙትን ትፈጽማለች። በበጉ የሕይወት መጽሐፍ ውስጥ ያልተጻፉ ሁሉ ጋለሞታይቱን ይከተላሉ፥ ቤተ ክርስቲያኖቻቸውም ከባለሥልጣንነቷ በታች ይገባሉ። እነዚያ ቤተ ክርስቲያኖች በኢሳይያስ “ሰባት ሴቶች” ተብለው ተወክለዋል። እነዚያ “ሰባት ሴቶች” ጳጳሳዊ ሥርዓቱ የሚገዛቸው “ሰባት ተራሮች” ናቸው፥ ዩናይትድ ስቴትስም መላውን ዓለም ለአውሬው ምስል እንዲያቆም ስታስገድድ፥ ያ ምስል ይናገራል እንዲሁም ሁሉም የጳጳሳዊውን ባለሥልጣንነት ምልክት እንዲቀበሉ ያደርጋል።

እነዚያ “ሰባት ሴቶች አንድን ወንድ ይይዛሉ፤” ያ “ወንድ” ማለትም ጳውሎስ “የኃጢአት ሰው” ብሎ የሚለየው ያ “ሰው” ነው። በዚያ የፈተና ዘመን “በኢየሩሳሌም የቀሩት ቅዱሳን ይባላሉ፥ በኢየሩሳሌምም ከሕያዋን መካከል የተጻፈ ሁሉ።” የእግዚአብሔር ሕዝብ በዚያ ዘመን ስማቸው በሕይወት መጽሐፍ፥ ዓለም ከተመሠረተች ጀምሮ በታረደው በጉ መጽሐፍ የተጻፈ እነዚያ ናቸው። ሌላው ወገን ግን፥ “የኃጢአት ሰውን” የሚይዙት፥ በራእይ ምዕራፍ አሥራ ሦስት ውስጥ ለዚያ የኃጢአት ሰው የሚሰግዱለት እነዚያ ናቸው።

የታላቁ ምድር መናወጥ “ሰዓት” ማለት የእሑድ ሕግ ቀውስ ሲሆን፣ እርሱም የምርመራ ፍርድ መደምደሚያ ነው፤ ፍርዱም ስምህ በሕይወት መጽሐፍ ውስጥ ተጽፎ መገኘቱ ወይም አለመገኘቱ ላይ የተመሠረተ ነው፤ ስለዚህ በዚያ ጊዜ ከሕይወት መጽሐፍ ጋር ባላቸው ግንኙነት የተመሰሉት ሁለቱ ወገኖች የፍርድን እጅግ የመጨረሻ ትዕይንቶች እየለዩ ነው። የ“ኃጢአት ሰውን” የሚይዙት ሰዎች፣ “የራሳችንን እንጀራ እንበላለን፣ የራሳችንንም ልብስ እንለብሳለን” ብለው ያውጃሉ፤ ነገር ግን ዋና ፍላጎታቸው “በስምህ እንጠራ” መባል ነው።

እነርሱ የራሳቸውን የእምነት መግለጫ ይጠብቃሉ (የራሳቸውን እንጀራ ይበላሉ)፣ እንዲሁም የራሳቸውን የወገናዊ መግለጫ ይጠብቃሉ (የራሳቸውን ልብስ)፣ ነገር ግን የ“ኃጢአት ሰው”ን ስም ይቀበላሉ። የ“ኃጢአት ሰው” ስም “ካቶሊክ” ነው፣ ትርጉሙም “ዓለም አቀፍ” ማለት ነው። የ“ኃጢአት ሰው”ን የሚይዙ ሰዎች የ“ዓለም አቀፍ ቤተ ክርስቲያን” ክፍል ለመሆን ይሻሉ፤ ይህም የካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ናት። ያንን ግንኙነት የሚመኙት ነውራቸውን “ለማስወገድ” ነው።

“ነውር” በመጨረሻዎቹ ዘመናት በሁሉም ቤተ ክርስቲያናትና በሁሉም አሕዛብ ላይ ለሚነግሠው አውሬ የሚመለከቱ ሁለት አስፈላጊ ነገሮችን ይናገራል። በራእይ አሥራ አንድ ውስጥ ባለው “በታላቁ የምድር መናወጥ ሰዓት” “ሦስተኛው ወዮ ፈጥኖ ይመጣል”። “ሦስተኛው ወዮ” እስልምና ነው። በራእይ አሥራ አንድ ውስጥ ባለው “በታላቁ የምድር መናወጥ ሰዓት” ሰባተኛው መለከት ይነፋል። ሰባተኛው መለከት እስልምና ነው። እስልምና በ“ታላቁ የምድር መናወጥ ሰዓት” ይመታል፥ ምክንያቱም መለከቶቹ ሁሉ እግዚአብሔር በዓለም ታሪክ ዘመን ሁሉ በግድ በሚደረግ የእሑድ አምልኮ ላይ ለፍርድ የተጠቀመባቸው ትንቢታዊ መሣሪያዎች ናቸው።

“ሀገራዊ ጥፋት” የተባለው የአሜሪካ ውድቀት በቅርቡ በሚመጣው የእሑድ ሕግ ሲመጣ፣ “አሕዛብ ይቈጣሉ።” በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ውስጥ አሕዛብን የሚያስቈጣው እስልምና ነው፤ ይህም በኦሪት ዘፍጥረት መጽሐፍ ውስጥ ለእስልምና በተደረገው የመጀመሪያ ማጣቀሻ እንደተመሰለ ነው።

በመጨረሻዎቹ ዘመናት ያለው “ስድብ” የእስልምና ሃይማኖት ነው። የዓለም አቀፍ ቤተ ክርስቲያናትና የዓለም አሕዛብ በካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ሥር የሚገዛው የተባበሩት መንግሥታት አዲሱ የዓለም ሥርዓት ሥልጣን በታች ይገባሉ። በ330 ዓ.ም. ቆስጠንጢኖስ ለጳጳሳት መንበሩን እንደሰጠ ሁሉ፣ ሊቀ ጳጳሱ በአንድ-ዓለም ሥርዓት ላይ ይቀመጣል። አሕዛብ እስልምና በሰው ዘር ላይ እያመጣው ካለው ጦርነት ጋር ለመቋቋም ያላቸው ችሎታ በአንድነት በሚደረግ ጥረት ብቻ እንደሚሳካ ይወስናሉ፤ ይህም ለአንድ የሥነ ምግባር ሥልጣን መገዛትን ይጠይቃል፣ ይህንንም የሮማ ቤተ ክርስቲያን መሆኑን ዩናይትድ ስቴትስ አጥብቃ ትጠይቃለች። በ533 ዓ.ም. ዮስጢንያኖስ ለካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ታላቅ ሥልጣኗን እንደሰጠ ሁሉ፣ ታሪክ እንደገና ይደገማል። በ496 ዓ.ም. ክሎቪስ ለካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን እንዳደረገው ሁሉ፣ ዩናይትድ ስቴትስ በወታደራዊ ኃይሏ ዓለሙን እንዲታዘዝ ታስገድዳለች። የራእይ ምዕራፍ አሥራ ሦስት ቁጥር ሁለት ታሪክ እንደገና ይደገማል።

አንድ ጊዜ ምስሉ ከቆመ በኋላ፣ በእስልምና ጥቃቶች የተነሣ የተቆጡት የምድር ነገሥታት፣ በዓለም አቀፍ የአውሬውን ምስል ለማስነሣት የተጠቀሙበት በእስልምና ላይ የተመሰረተው አጠቃላይ “ስድብ”፣ “የኃጢአት ሰው” (ኤልዛቤል) በእውነት የተጨነቀበት “ስድብ” እንዳልነበረ ይገነዘባሉ። ዓለምም ከረፈደ በኋላ ኤልዛቤል ለእስልምና ምንም እንደማትገደው፣ ነገር ግን ሄሮድያዳ ዮሐንስን መጥምቁን እንደ ገደለች ሁሉ ልቧ ኤልያስን ለመግደል እንደሚመኝ ያውቃል።

«ጥበብ ያለው አእምሮ» ማለት «የጠቢባን አእምሮ» ሲሆን፣ «ጠቢባን» ደግሞ የይሁዳ ነገድ አንበሳ የኢየሱስ ክርስቶስን ራእይ ከመዘጋቱ በፊት በሚፈታበት ጊዜ የሚፈጠረውን «የእውቀት መጨመር» የሚያስተውሉ ናቸው።

“ሰባቱ ራሶች ሴቲቱ የተቀመጠችባቸው ሰባት ተራሮች ናቸው” የሚለው፣ ጳጳሳዊ ሥርዓት በቤተ ክርስቲያንም ሆነ በመንግሥት ላይ እንደሚነግሥ እውነታን ይወክላል። ምልክቶች ከአንድ ትርጉም በላይ አላቸው፥ እነዚህም ምልክቶች የቀረቡበት ክፍል ዐውድ መሠረት ሊገለጹና ሊገቡ ይገባል። ክርክሩ ከዚህ ይነሣል፤ ቁጥሩ ራሶቹ ተራሮቹ እንደሆኑ ስለሚለይ፣ በራሶቹ (መንግሥታዊ አሠራር) እና በተራሮቹ (ቤተ ክርስቲያናዊ አሠራር) መካከል ልዩነት ለማድረግ የሚያስችል ምክንያት ምን ይሆናል? ይህ ልዩነት በዳንኤል ምዕራፍ ሰባትና ስምንት ውስጥ ተመሥርቷል። በምዕራፍ ሰባት ውስጥ ሁለቱም አረማዊት ሮምና ጳጳሳዊት ሮም፣ ከእነርሱ በፊት ከነበሩት አውሬዎች “የተለዩ” መሆናቸው ተለይቶ ይገለጻል።

ምዕራፍ ሰባት በምዕራፍ ስምንት ላይ ሲመጣ (መስመር በመስመር)፣ በምዕራፍ ስምንት ውስጥ የሮምን ትንሽ ቀንድ እናገኛለን፤ በወንድ፣ በሴት፣ በወንድ፣ በሴት መካከል እየተወዛወዘ። አንድ ምልክት (ትንሹ ቀንድ) ሁለት ኃይሎችን ይወክላል። በእነዚያ ምዕራፎች ውስጥ፣ ቀንድ መንግሥት ነው፣ መንግሥትም ደግሞ ራስ ነው። በምዕራፍ ስምንት፣ ትንሹ ቀንድ ሁለት መንግሥታትን፣ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አራተኛውንና አምስተኛውን መንግሥት ይወክላል። ትንሹ ቀንድ በምሳሌያዊ ሁኔታ ሁለት መንግሥታትን ይወክላል፤ የሚወክላቸውም እነዚህ ሁለቱ መንግሥታት የመንግሥታዊ ሥልጣንና የቤተ ክርስቲያን ሥልጣን ኅብረትን የሚለዩ መንግሥታት ናቸው። ሰባቱ ራሶች፣ ሰባት ተራሮችም የሆኑት፣ ሁለት መንግሥታትን ይወክላሉ፤ ከእነዚህም አንዱ መንግሥት የቤተ ክርስቲያን ሥልጣን ሲሆን ሌላው ደግሞ የመንግሥታዊ ሥልጣን ነው።

በዳንኤል ምዕራፍ ሁለት ውስጥ ለዚህ ትንቢታዊ ምሳሌነት ሌላ ምስክር አለ፤ በዚያም ሚለራውያን የሮማ አራተኛው መንግሥት መሆኑን የተረዱት የመጨረሻው መንግሥት በብረትና በሸክላ ተመስሏል። ብረቱና ሸክላው ተቀላቅለው ይታያሉ፤ ሆኖም በእውነቱ ብረት ከሸክላ ጋር አይቀላቀልም። ነገር ግን ሲስተር ዋይት ስለ “ብረትና ሸክላው” በምትናገርበት ጊዜ፣ እርሷ ይህን በምዕራፍ ስምንት ባለው ትንሹ ቀንድ እንደተወከለው፣ እንዲሁም ተራሮች ደግሞ የሆኑት የራእይ አሥራ ሰባት ራሶች እንደሚያመለክቱት፣ የቤተ ክርስቲያን አስተዳደርና የመንግሥት አስተዳደር ምልክት መሆኑን ትገልጻለች።

እኛ ይህን ጥናት በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።