የዳንኤል መጽሐፍ - ሰማንያ አራት

እውነት በሁለት ወይም በሦስት ምስክሮች ምስክርነት ላይ ይጸናል፤ እንዲሁም በሕዝቅኤል ምዕራፍ ስምንት የተጠቀሱት አራቱ ርኵሰቶች የሎዶቅያ አድቬንቲዝም አራቱ ትውልዶች እንደሆኑ የሚያመለክተው አተገባበር ብዙ ምስክሮች አሉት። በቀደሙት ጽሑፎች ውስጥ በራእይ ምዕራፍ ሁለትና ሦስት ያሉት ሰባቱ ቤተ ክርስቲያናት የዘመናዊቱን እስራኤል ታሪክ ከሐዋርያት ዘመን ጀምሮ እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ብቻ እንደማይወክሉ፣ ነገር ግን እነዚያ ሰባቱ ቤተ ክርስቲያናት ደግሞ ከሙሴ ዘመን እስከ ክርስቶስ ዘመን ድረስ የጥንታዊቱን እስራኤል ታሪክ እንደሚወክሉ ተለይቶ ተመልክቶ ነበር።

ቤተ ክርስቲያን ኤፌሶን ሁለቱንም የቀደመችውን የክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን እና ከሙሴ ጀምሮ እስከ መሳፍንት ዘመን ድረስ የነበረችውን ጥንታዊት እስራኤል ትወክላለች። ቤተ ክርስቲያን ሰምርኔስ ከደቀ መዛሙርቱ ዘመን ጀምሮ እስከ ሮማዊው ንጉሠ ነገሥት ቆስጠንጢኖስ ድረስ የነበረውን የስደት ዘመን እንዲሁም በመሳፍንት ዘመን እያንዳንዱ ሰው በራሱ ዓይን የቀናውን ያደርግ የነበረበትን ዘመን ትወክላለች። ቤተ ክርስቲያን ጴርጋሞን ከቆስጠንጢኖስ ዘመን ጀምሮ በ538 እስከ ጳጳሳት ሥርዓት ድረስ የነበረውን የመስማማት ዘመን ትወክላለች፤ እንዲሁም ጥንታዊት እስራኤል እግዚአብሔርን ትታ ንጉሥን የመረጠችበትን እና በዙሪያዋ ከነበሩት አረማዊ መንግሥታት ጋር ዘወትር በመስማማት የኖረችበትን ዘመን ደግሞ ትወክላለች። አራተኛይቱ ቤተ ክርስቲያን ትያጥሮን፣ በኤልዛቤል የተወከለችው፣ ከ538 ዓመት እስከ 1798 ድረስ የነበረውን የጳጳሳት አገዛዝ ዘመን እንዲሁም የጥንታዊት እስራኤልን በባቢሎን ያሳለፈችውን የሰባ ዓመት ምርኮ ትወክላለች።

እነዚያ አራቱ ቤተ ክርስቲያናት ደግሞ የአድቬንቲዝምን አራት ትውልዶች ይወክላሉ፣ እንዲሁም የሕዝቅኤልን አራት ርኵሰቶች በእነዚያ አራት ትውልዶች ላይ ለመተግበር ምስክርነት ይሰጣሉ። የ1863 ዓመቱ አመፅ በአሮን የወርቅ ጥጃ አመፅ እንደተመሰለው በጥንታዊቷ እስራኤል የመጀመሪያው ትውልድ ተወክሎ ነበር። የመጀመሪያው ትውልድ ለኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን የተሰጠውን ምክር ያካትታል፤ ይህም የእግዚአብሔር ሕዝብ ፍቅራቸውን የመጀመሪያውን ፍቅር እንደተዉ እና ንስሐ ገብተው ወደ መጀመሪያው ፍቅራቸው እንዲመለሱ እንዳስፈለጋቸው ያመለክታል። በ1863፣ የመጀመሪያው ፍቅር፣ በዊልያም ሚለር ዕንቍዎች (መሠረታዊ እውነቶች፣ በተለይም “ሰባቱ ዘመኖች”) እንደተወከለው፣ ወደ ጎን ተተው ነበር፣ እናም የእግዚአብሔር ሕዝብ እንዲመለሱ ተመክረው ነበር።

ሚለራውያን ኤርምያስ “የዘባቾች ማኅበር” ብሎ ከጠራው ክህደተኛ ፕሮቴስታንቲዝም ጋር ታግለው ነበር፤ ራእዩም እስኪደርስ ድረስ በትዕግሥት ጠብቀው ነበር፥ ምክንያቱም በሚደርስበት ጊዜ አይዋሽም ነበርና። “የዘባቾች ማኅበር” የተመሰለው በይሁዳ ነቢይ ላይ በዋሸው በዚያ ሽማግሌ ነቢይ ነበር፤ ይህም ነቢይ በኢዮርብዓም ሐሰተኛ አምልኮ ላይ ተግሣጽን ያቀረበው ነበር።

ሁለተኛይቱ ቤተ ክርስቲያን ስምርና በቀደመችው የክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያለውን የስደት ዘመን ይወክል ነበር፤ ይህም እውነተኛ ሰማዕታትን እና ከቅድስና ያነሱ መነሳሳቶች የተነሣ ስደትን በራሳቸው ላይ ያመጡ አንዳንዶችን ያካተተ ነበር። እንዲሁም፣ በጥንታዊቷ እስራኤል እያንዳንዱ ሰው በገዛ ዓይኑ ትክክል የሆነውን ሁሉ ያደርግ በነበረበትን የመሳፍንት ዘመን ደግሞ ይወክል ነበር። በ1888 የጀመረው የዓመፅ ትውልድ፣ በትንቢት መንፈስ፣ በሰዓቱ የተመረጡ መልእክተኞች፣ እና በመንፈስ ቅዱስ ላይ የተነሣ የስደት ዘመንን ለየ። ይህም እንደ ኬሎግ፣ ፕሬስኮት እና ዳኒኤልስ ያሉ ሰዎች በምስክርነት እንደታየው፣ የሎዶቅያ አድቬንቲዝም የቀድሞ ሰዎች በገዛ ዓይናቸው ትክክል የመሰላቸውን ሁሉ ለመምረጥ የተነሡበትን ዘመን አስገባ።

በዚያ ዘመን የነበሩት ታማኝ ጥቂቶች ይሁዶች ነን የሚሉ ነገር ግን ያልሆኑ አንድ ወገን ጋር በሚያስከትል እስከ ሞት የሚደርስ መንፈሳዊ ተጋድሎ ውስጥ ሊሆኑ ነበር። በአመራር ስፍራ ቢኖሩም እንኳ፣ ሲስተር ዋይት ከእነርሱ አንዳንዶች “ከሰማይ ተባረሩ በነበሩ መላእክት” እየተመሩ እንደነበሩ በመግለጿ እንደ መሰከረችው፣ እነርሱ የሰይጣን ምኵራብ ነበሩ። ጥበበኞች ነን ይሉ ነበር፣ ነገር ግን ሞኞች ነበሩ። በዚያ ዘመን በጥበበኞቹ ላይ የተጣለ ኵነኔ አልነበረም፤ ነገር ግን እስከ ሞት ድረስ ታማኝ እንዲሆኑ ማበረታቻ ነበረ። በ1915 ሲስተር ዋይት በመጨረሻ የተናገረቻቸው ቃላት፣ “ያመንሁበትን ማን እንደሆነ አውቃለሁ” የሚሉት ነበሩ፤ ምክንያቱም እርሷ እስከ ሞት ድረስ ታማኝ ነበረች።

በንጉሠ ነገሥቱ ቆስጠንጢኖስ ዘመን ያለውን በእውነትና በስሕተት መካከል፣ በአረማዊነትና በክርስትና መካከል የተፈጠረውን መተዳደር የፔርጋሞስ ቤተ ክርስቲያን ይወክል ነበር፤ እንዲሁም በነገሥታት ታሪክ ዘመን ውስጥ የተከሰተውን የጥንታዊት እስራኤል መተዳደር ደግሞ ይወክል ነበር። እርሱ እውነትና ስሕተት የተቀላቀሉበትን ሁኔታ ይወክል ነበር፤ ይህም ሊያፈራ የሚችለው ስሕተትን ብቻ ነው። ይህም በ1919 የመጽሐፍ ቅዱስ ጉባኤ ተወክሎ ነበር፤ በዚያም “The Doctrine of Christ” የተባለው መጽሐፍ እንዲታተም ተደረገ፣ ይህም ከዓመፀኛ ፕሮቴስታንትነት ሐሰተኛ ወንጌል ጋር ይበልጥ ተመሳሳይ የሆነ አድቬንቲስታዊ መልእክት ለመፍጠር ነበር። ታላላቅ የእውነት መተዳደሮች የተከሰቱት በአድቬንቲዝም ሦስተኛ ትውልድ ውስጥ ነበር።

ከ1919 ጀምሮ በዚያ ትውልድ ውስጥ ነበር ቤተ ክርስቲያን የChurch Manual መውጣትን ያመጣውን መስማማት የጀመረችው። ከ1919 ጀምሮ በዚያ ትውልድ ውስጥ ነበር ቤተ ክርስቲያን በጤናና በሃይማኖት ትምህርት ቤቶች ሁለቱም ውስጥ እውቅና መቀበልን ያስፈለገውን መስማማት የጀመረችው። ዘመናዊ በካቶሊክ መሠረት የተዘጋጁ መጽሐፍ ቅዱሳት ወደ መጠቀም የተደረገው እንቅስቃሴ የተጀመረውም በዚያ ትውልድ ውስጥ ነበር። መሪዎች በግልጽ ፀረ-ክርስቲያን ከነበሩ አገዛዞች ጋር ግንኙነት ለመመሥረት የነበራቸው ፈቃደኝነትም የተገለጠው በዚያ ታሪክ ውስጥ ነበር።

ያ ልምምድ በውስጥ ጦርነቱ ወቅት በጨቅላነቱ ተወልዶ ነበር፤ በዚያን ጊዜ የሎዶቅያ አመራር በአሜሪካ ታሪክ እጅግ ገዳይ ወደሆነው ጦርነት ለመመልመል የተዘጋጁት በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያሉ ወጣቶች የተሻለ ውጤት እንዲያገኙ በማሰብ ከዩናይትድ ስቴትስ መንግሥት ጋር ሕጋዊ ግንኙነት መሠረተ፤ ይህም ዳግመኛ በአንደኛው ዓለም ጦርነት መጀመሪያ ላይ ተደገመ፥ በዚያ ጊዜ የጠቅላላ ጉባኤው ፕሬዚዳንት ኤ. ጂ. ዳንኤልስ ከጀርመን መንግሥት ጋር ተገናኝቶ ጀርመን ወጣቶችን ለወታደራዊ አገልግሎት እንድትመልምልና በግድ እንድታገለግላቸው፣ መሣሪያም እንዲይዙ፣ ሰንበትንም እንዲተዉ ድጋፉን ሰጠ። ያ በዳንኤልስ የተወሰደው እርምጃ እስከ ዛሬ ድረስ የሚኖሩትን የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ሪፎርም ንቅናቄ ልዩ ልዩ ቅርንጫፎች ያፈራ መለያየት አስከተለ።

ያ መስማማት ከሂትለር ናዚ ጀርመን ጋር ቀጠለ፣ ከዚያም የሶቪየት ኅብረትን ያቀፉት ብሔራት ጋር፣ እና ዛሬም እንደ ቻይና ባሉ አገዛዞች ውስጥ አሁንም ተጠብቆ ነው። ሦስተኛው ትውልድ ከመንግሥታዊ አስተዳደር ጋር ባለው ግንኙነት ያሳየው መስማማት፣ በጴርጋሞስ ቤተ ክርስቲያን እንደተመሰለው በጥንታውያኑ የእስራኤል ነገሥታትና በቆስጠንጢኖስ መስማማት አስቀድሞ ተምሳሌት ሆኖ ነበር። ያ ዘመን ደግሞ በፕሬስኮት “The Doctrine of Christ” የተወከለው የሐሰት የሰላምና የደህንነት ወንጌል ጋር ያለውን የቤተ ክርስቲያን አሠራር መስማማት ደግሞ ይወክል ነበር።

ዝሙቱ የሚያመለክተው፣ የጠቅላላ ጉባኤው ከናዚ ጀርመንና ከሶቪዬት ኅብረት ያሉ መንግሥታት ጋር እራሱን ማሰለፉን ነው፤ ይህም ከተበላሹ መንግሥታት ጋር አስፈላጊ የሥራ ግንኙነቶችን ለመጠበቅ በሚል ምክንያት ሲደረግ፣ በእነርሱ ከተባበሩባቸው የተለያዩ አገዛዞች መከራ የተቀበሉትን በእነዚያ አገራት ያሉ ታማኞች ግን ችላ ብሎ ነበር። ለጣዖታት የተሠዋው ምግብ ደግሞ በዚያን ጊዜ በላኦዲቅያዊ አድቬንቲዝም ዩኒቨርሲቲዎች ውስጥ ጽኑ ሥር የሰደደውን፣ በሃይማኖትም ሆነ በጤና ዘርፍ በክህደተኛ ዘዴዎች መመሪያ መሠረት ለመገዛት የተስማማውን፣ የክህደተኛ ፕሮቴስታንቲዝምና የካቶሊክነት ሐሰተኛ ዘዴ ይወክል ነበር።

ኢየሱስ የሦስተኛውን ትውልድ መጨረሻ እንደ መጀመሪያው ሁሉ አመለከተ፤ ምክንያቱም የአራተኛውን ትውልድ መምጣት በ1957 የታተመው Questions on Doctrine በተባለው መጽሐፍ ህትመት ምልክት አድርጎ አሳየ፤ ይህም መጽሐፍ በእውነትና በከሃዲ ፕሮቴስታንቲዝም እና ካቶሊክነት የተሳሳቱ አሳቦች መካከል ያለውን መሠረታዊ የመዳን ልዩነት ፈጽሞ አልተቀበለም። እርግጥ ነው፣ መጽሐፉ ብዙ የተሳሳቱ ትምህርቶች አሉት፤ ነገር ግን በመሠረቱ የሚያስተምረው፣ አንድ ሰው በሁለተኛው ምጽአት በተአምራዊ ሁኔታ እስኪለወጥ ድረስ በክርስቶስ ውስጥ በድል መኖር የማይቻል ነው ብሎ መሆኑ ነው። መጽሐፉ ሃያ አምስቱ የጥንት ሰዎች ለፀሐይ ሊሰግዱ የነበረበትን ትውልድ መጀመሪያ ምልክት አደረገ። የሎዶቅያ አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን በቅርቡ በሚመጣው የእሁድ ሕግ ጊዜ የእሁድን አምልኮ እንድትቀበል የሚያስችሉ የፖለቲካና የሃይማኖት ንጥረ ነገሮች ደርሰው ነበር።

የሕዝቅኤል አራተኛው ርኵሰት የሚከሰተው በዘጠነኛው ምዕራፍ ያሉት ጥቂት ታማኞች በግንባራቸው ላይ ምልክት ሲቀበሉ፣ አጥፊዎቹ መላእክት ሥራቸውን ከመጀመራቸው ጥቂት በፊት ነው። ራእዩም በስምንተኛው ምዕራፍ በመጀመሪያው ቁጥር፣ በስድስተኛው ዓመት፣ በስድስተኛው ወር፣ በአምስተኛው ቀን ይጀምራል። ራእዩም ለጳጳሳዊ ሥልጣን ምልክት ለሆነው ለፀሐይ የሚሰግዱት ላይ ፍርዱ ከሚፈጸምበት ቀን አንድ ቀን በፊት ይጀምራል፤ የስሙም ቍጥር “666” ነው።

የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ማኅተም የማድረግ ሥራ በመስከረም 11 ቀን 2001 ዓ.ም. ላይ፣ በእስልምና ሦስተኛው ወዮ በተፈጸመው በምድር አውሬው ላይ ጥቃት ተጀመረ። ያ ጥቃት አሕዛብን አስቈጣ፣ እንዲሁም የኋለኛው ዝናብ መምጣትን ምልክት አደረገ። ነገር ግን የኋለኛው ዝናብ የሚታወቀው ወደ አድቬንቲዝም መሠረቶች እንዲመለሱ በሚመሩ ሰዎች ብቻ ነበር፣ እነርሱም ሦስቱ የእስልምና ወዮዎች መሠረታዊ እውነት መሆናቸውን እንዲያዩ ነበር። በዚያ ጊዜ፣ ኤርምያስ “ዕረፍት” ብሎ የሚለያቸው ወደ አሮጌው መንገዶች የተመሩት (ይህም የኋለኛው ዝናብ ነው) የሦስተኛውን ወዮ መለከት የሚነፉ ጠባቂዎች ይሆኑ ነበር፣ ወይም ደግሞ የመለከቱን ድምፅ ለመስማት እምቢ የሚሉ ሆነው፣ ስለዚህም በአሮጌው መንገዶች ለመሄድ እምቢ የሚሉ ይሆኑ ነበር።

ከዚያም በ1863 የአባታቸው ዓመፅ ኃጢአት ተፈተኑ። በዚያው ትክክለኛ የጊዜ ነጥብ ላይ፣ “በእምነት በእውነት መጽደቅ” የሆነው የክርስቶስ ጽድቅ መልእክት ደረሰ። ይህም የጆንስና ዋግነር የሎዶቅያ መልእክት ነበር፤ እንዲሁም ከ“አራቱ ነፋሳት” የመጣው ለሞቱ ደረቅ አጥንቶች የሕዝቅኤል መልእክት ነበር፤ እነዚህም ነፋሳት የሦስተኛው ወዮ እስልምናን ምልክት ያደርጋሉ (“የተቆጣ ፈረስ” ለመፍታት የሚፈልግ)። ከዚያም እነዚያ ጥቂት ታማኞች በ1888 የአባታቸው ዓመፅ ኃጢአት ተፈተኑ፤ በዚያ ጊዜ የራእይ አሥራ ስምንት ኃያል መልአክ የኒው ዮርክ ከተማ ታላላቅ ሕንጻዎች በተጣሉ ጊዜ ወረደ፣ እናም ራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ቁጥር አንድ እስከ ሦስት ተፈጸመ።

ከዚያም እነርሱ በኋለኛው ዝናብ መልእክት መለየት ተፈተኑ። ኋለኛው ዝናብ እንደ ቀድሞ ዘመናት የእግዚአብሔር ኃይል መገለጫ ነበርን? ወይስ የእግዚአብሔር ኃይል መገለጫዎች በቀድሞው ብቻ ነበሩን? ከዚያም ታማኞቹ ጥቂቶች በ1919 የአባቶቻቸው ዓመፅ ዓመፅ ተፈተኑ። ታማኞቹ ጥቂቶች እነዚያን ሦስት ፈተናዎች እንዴት እንደሚያልፉ በግንባራቸው የእግዚአብሔርን ማኅተም ይቀበሉ እንደሆነ ወይም ከሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም ሃያ አምስቱ ሽማግሌዎች ጋር ለፀሐይ ሲሰግዱ እራሳቸውን ያገኙ እንደሆነ ይወስናል።

የሎዶቅያ አድቬንቲዝም አራቱ ትውልዶች ያደረጉት ዓመፅ ሁሉ ተጓዳኝነቱን በ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 ያገኛል። ኢሳይያስ “የምሥራቅ ነፋስ ቀን” ብሎ የጠራው ያ ቀን፣ የአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የማተም ጊዜ መጀመሪያን ያመለክታል፤ የማተም ጊዜም የጊዜ ዘመን ነው። ኢየሱስ ሁልጊዜ የአንድን ነገር መጨረሻ በአንድ ነገር መጀመሪያ እንደሚያሳይ ስለሆነ፣ የዚያ ዘመን መጨረሻ በመጀመሪያው ተምሳሌት ተደርጎ ተገልጿል። በማተም ሂደቱ የመጨረሻ እንቅስቃሴዎች ውስጥ፣ በዘመኑ መጀመሪያ የተወከሉት ፈተናዎች እንደገና ይደገማሉ።

መስከረም 11 ቀን 2001 ዓ.ም.፣ በሕዝቅኤል የተገለጹት አራቱ እርኩሰቶችና በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ ሁለትና ሦስት ያሉት መጀመሪያዎቹ አራት ቤተ ክርስቲያናት የሚወክሉት የሎዶቅያ አድቬንቲዝም ዓመፀኞች ያልፉባቸው ፈተናዎች ደረሱ፤ ይህም ራሳቸውን ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች ነን ለሚሉ ሰዎች ወደ አውሬው ምልክት ወይም ወደ እግዚአብሔር ማኅተም የሚያደርስ የመፈተን ሂደት መጀመሪያ መሆኑን አመለከተ።

የሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም መሪነት በራሳቸው ማታለያዎች ገመዶች ተጠልፎ ተይዟል፤ እንዲሁም አድቬንቲዝምን ወደ መኖር ያመጣውን የተሐድሶ እንቅስቃሴ ጨምሮ፣ ቀደም ባሉ የተሐድሶ እንቅስቃሴዎች የተወከለው የእግዚአብሔር ኀይል መገለጥ ድግግሞሹን “ማወቅ” ለእነርሱ በተግባር የማይቻል ሆኗል። እነዚያ ጥንታውያን ሰዎች በሚለር እንቁዎች የተወከሉትን ትምህርቶች በሐሰተኛ ሳንቲሞችና በሐሰተኛ እንቁዎች በመበተን እና በመሸፈን አስደብቀዋል። የኪንግ ጀምስ መጽሐፍ ቅዱስ ሣጥን ወደ ጥንታዊ ቋንቋ ዘመናት ተገልሎ ተወስዶአል፤ በእርሱም ፋንታ በኃጢአት ሰው ቃላት የተገለጹ ዘመናዊ ቋንቋ ያላቸው መጽሐፍ ቅዱሳት ተተክተዋል።

ማንኛውም ከጥንቱ ሰዎች የኋለኛው ዝናብ መልእክት የሰላምና የደኅንነት መልእክት እንዳልሆነ የሚቻል እድል ለመመርመር ፈቃደኞች ቢሆኑ ኖሮ፣ በቀደሙት ቅዱሳን ታሪኮች ውስጥ የታዩት የእግዚአብሔር ኃይል መገለጫዎች የመቶ አርባ አራቱ ሺህ ማኅተም መታተምን በተለይ የሚለዩ መሆናቸውን መለየት ለእነርሱ እጅግ የማይቻል ነበር። ከዚህም የበለጠ ለእነርሱ ለመገንዘብ አስቸጋሪ የሆነው፣ የመቶ አርባ አራቱ ሺህን ማኅተም መታተም በቀጥታ የሚለዩት ቅዱሳን ታሪኮች የሚልክያስ ምዕራፍ ሦስትን የሚፈጽሙ ቅዱሳን ታሪኮች መሆናቸው ነው፤ ምክንያቱም የሚልክያስ ምዕራፍ ሦስት የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ በድንገት ከመምጣቱ በፊት መንገድን የሚያዘጋጅ መልእክተኛ ሁልጊዜ እንዳለ ያቆማልና። ያ መልእክተኛ በነቢዩ ኤልያስ ተወክሎ ነበር፤ እርሱም በታሪኩ ውስጥ ዝናብ እንደማይኖር፣ ካልሆነ በአገልግሎቱ ብቻ እንደሚመጣ በድፍረት አውጇል።

የሕዝቅኤል ሰባ ሽማግሌዎች ራሳቸውን የጌታ መቅደስ ነን የሚል ያቀረቡት መግለጫ መሠረት የሌለው መሆኑን፣ እንዲያውም እንደ ወይኑ ፍሬ የሚገባቸውን ፍሬዎች ለሚያፈሩ ወይኑ እንደ ተሰጠ ሁሉ፣ እነርሱ እየተተዉ የነበረ ሕዝብ የሚያቀርበውን ጥያቄ እንደሚወክል መቀበል እጅግ ያስቀላቸው ነበር። የሦስተኛው ወዮ መልእክት፣ መንገዱን የሚያዘጋጅ መልእክተኛ፣ የወይኑ ቅኔ፣ እነዚህ ሁሉ እምነታቸውን በላዩ ያኖሩባቸው ባህሎችና ልማዶች ላይ ይመሰክራሉ፤ እንዲሁም የኋለኛውን ዝናብ ለመገንዘብ የማይቀርብ እንቅፋት ይሆናሉ።

የአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህ መታተም መደምደሚያ፣ የሦስተኛውን ወዮ የእስልምና ሚና “አውቀናል” ብለው የገለጹትን ሰዎች ያገኟቸውን እነዚያን ፈተናዎች እንደገና ያሳያል። የሚለራውያንን እንቅስቃሴ ያስጀመረው “የእውቀት መጨመር” በ1798 “ሰባት ዘመኖች” መጨረሻ ላይ ጀመረ። የአንድ መቶ አርባ አራቱ ሺህን እንቅስቃሴ ያስጀመረው “የእውቀት መጨመር” በ1989 ምሳሌያዊ “ሰባት ዘመኖች” (አንድ መቶ ሃያ ስድስት ዓመታት) መጨረሻ ላይ ጀመረ። በእነዚያ አንድ መቶ ሃያ ስድስት ዓመታት እየጨመረ በመጣ ክህደት ውስጥ፣ ሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም ወደ አራተኛውና ወደ መጨረሻው ትውልድዋ ደርሳለች።

የአንድ ሕዝብ ወይም አንድ ብሔር የፈተና ጊዜውን ጽዋ የሚሞላው በሦስተኛውና በአራተኛው ትውልድ ነው፤ እነሆም ያ ጊዜ አሁን ደርሶአል። በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ በሂዴቅል ወንዝ የተመለከተው “የእውቀት መጨመር” ደግሞ፣ የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ የፈተና ጊዜ ከመዘጋቱ ጥቂት በፊት በሚፈታበት ጊዜ የሚጨምረው እውቀት ነው።

በሚቀጥለው ጽሑፍ የዳንኤል መጽሐፍ የመጨረሻዎቹን ሦስት ምዕራፎች እንመለከታለን።