ስምንተኛው ከሰባቱ ነው - ቁጥር ሁለት

እነዚህ ምልክቶች የሚገኙበት የትንቢት መስመር ክርስቶስን በልደቱ ጊዜ ለማጥፋት የፈለገውን ዘንዶ ከሚያቀርበው ከራእይ 12 ይጀምራል። ዘንዶው ሰይጣን ነው ተብሎ ተነግሮአል (ራእይ 12፥9)፤ አዳኙን ለመግደል ሄሮድስን ያንቀሳቀሰውም እርሱ ነበር። ነገር ግን በክርስቲያን ዘመን የመጀመሪያዎቹ ምዕተ ዓመታት ውስጥ በክርስቶስና በሕዝቡ ላይ ጦርነት ለማድረግ የሰይጣን ዋና መሣሪያ አረማዊነት ዋነኛ ሃይማኖት የነበረባት የሮማ ግዛት ነበረች። ስለዚህ ዘንዶው በዋነኝነት ሰይጣንን ቢወክልም፣ በሁለተኛ ደረጃ ግን የአረማዊት ሮም ምልክት ነው።

በምዕራፍ 13 (ቁጥር 1–10) ውስጥ “እንደ ነብር” የሆነ ሌላ አውሬ ተገልጿል፤ ለእርሱም ዘንዶው “ኃይሉንና ዙፋኑን ታላቅ ሥልጣንም” ሰጠው። ይህ ምልክት፣ እንደ አብዛኞቹ ፕሮቴስታንቶች እምነት፣ በአንድ ዘመን የጥንታዊው ሮማ አገዛዝ የያዘውን ኃይልና ዙፋን ሥልጣንም የተተካበትን ጵጵስና ይወክላል። ስለ ነብርን የመሰለው አውሬ እንዲህ ተብሎ ተነግሯል፦ “ታላላቅ ነገርና ስድብ የሚናገር አፍ ተሰጠው። … በእግዚአብሔርም ላይ ስድብን ሊናገር፥ ስሙንና ማደሪያውን በሰማይም የሚኖሩትን ሊሰድብ አፉን ከፈተ። ከቅዱሳንም ጋር ሊዋጋና ሊያሸንፋቸው ተፈቀደለት፤ በነገድም ሁሉና በቋንቋና በሕዝብና በአሕዛብ ሁሉ ላይ ሥልጣን ተሰጠው።” ይህ ትንቢት፣ ከዳንኤል 7 ውስጥ ካለው የትንሹ ቀንድ መግለጫ ጋር በእጅጉ ተመሳሳይ ስለሆነ፣ ያለ ጥርጥር ወደ ጵጵስናው ይጠቁማል።

“ለእርሱም አርባ ሁለት ወር እንዲቀጥል ሥልጣን ተሰጠው።” ነቢዩም እንዲህ ይላል፤ “ከራሶቹም አንዱን ለሞት እንደ ቆሰለ አየሁ።” እንደገናም፤ “ወደ ምርኮ የሚወስድ ራሱ ወደ ምርኮ ይሄዳል፤ በሰይፍ የሚገድል በሰይፍ ሊገደል ይገባዋል።” እነዚህ አርባ ሁለት ወራት ከ“ዘመንና ዘመናት እና የዘመን እኩሌታ” ማለትም ከሦስት ዓመት ተኩል ወይም ከ1260 ቀናት የዳንኤል 7 ጊዜ ጋር አንድ ናቸው—ይህም የጳጳሳዊው ኃይል የእግዚአብሔርን ሕዝብ የሚያስጨንቅበት ዘመን ነው። ይህ ዘመን፣ በቀደሙት ምዕራፎች እንደተገለጸው፣ በጳጳሳት ልዕልና ከክ.ዓ. 538 ጀምሮ በ1798 ተፈጸመ። በዚያን ጊዜ ጳጳሱ በፈረንሳይ ሠራዊት ምርኮኛ ተደረገ፣ የጳጳሳዊውም ኃይል ለሞት የሚያደርስ ቍስል ተቀበለ፤ ትንቢቱም፣ “ወደ ምርኮ የሚወስድ ራሱ ወደ ምርኮ ይሄዳል” የሚለው፣ ተፈጸመ።

በዚህ ነጥብ ሌላ ምልክት ይቀርባል። ነቢዩም እንዲህ ይላል፦ “ሌላም አውሬ ከምድር ሲወጣ አየሁ፤ እርሱም እንደ በግ ሁለት ቀንዶች ነበሩት።” ቁጥር 11። የዚህ አውሬ መልክ እንዲሁም የተነሣበት ሁኔታ የሚያመለክቱት፣ የሚወክለው ሕዝብ በቀደሙት ምልክቶች ሥር ከቀረቡት የተለየ መሆኑን ነው። ዓለምን የገዙት ታላላቅ መንግሥታት ለነቢዩ ዳንኤል እንደ አዳኝ አውሬዎች ቀርበው ነበር፤ እነርሱም “የሰማይ አራቱ ነፋሳት በታላቁ ባሕር ላይ በተጋጩ ጊዜ” ወጥተው ነበር። ዳንኤል 7፥2። በራእይ 17 መልአክ ውኆች “ሕዝቦችንና ብዙ ሰዎችን እንዲሁም አሕዛብንና ቋንቋዎችን” እንደሚወክሉ ገለጸ። ራእይ 17፥15። ነፋሳት የግጭት ምልክት ናቸው። የሰማይ አራቱ ነፋሳት በታላቁ ባሕር ላይ ሲጋጩ የሚያመለክቱት፣ መንግሥታት ወደ ሥልጣን የደረሱባቸውን አስፈሪ የድል መንሣትና የአብዮት ትዕይንቶች ናቸው።

“ነገር ግን በግ የሚመስሉ ቀንዶች ያሉት አውሬ ‘ከምድር ሲወጣ’ ታየ። ራሱን ለመመስረት ሌሎች ኃይሎችን በመገልበጥ ፋንታ፣ እንዲህ ተወክሎ የቀረበው ሕዝብ ከዚያ በፊት ያልተያዘ ግዛት ውስጥ መነሣት እና ቀስ በቀስ በሰላም ማደግ ይገባው ነበር። እንግዲህ እርሱ በአሮጌው ዓለም ውስጥ በተጨናነቁና በሚታገሉ መንግሥታት መካከል—በዚያ የ‘ሕዝቦችና የብዙ ሕዝቦች፣ የአሕዛብና የልሳናት’ ነውጠኛ ባሕር—ሊነሣ አይችልም ነበር። ስለዚህ በምዕራባዊው አህጉር ውስጥ መፈለግ ይገባል።”

“በ1798 ዓ.ም. ከአዲሱ ዓለም ውስጥ በኀይል ወደ መውጣት ላይ የነበረች፣ የብርታትና የታላቅነት ተስፋ የምትሰጥ፣ የዓለሙንም ትኩረት የምትስብ ማን አገር ነበረች? የምልክቱ ትግበራ ምንም ጥያቄ አይቀበልም። አንዲት አገር ብቻ፣ እና ከእርሷ በስተቀር ሌላ የለም፣ የዚህን ትንቢት መለያዎች ትሟላለች፤ እርሷም ያለ ምንም አሻሚነት ወደ አሜሪካ የተባበሩት ስቴቶች ይጠቁማል። ደጋግሞ የተቀደሰው ጸሐፊ ሐሳብ፣ እንዲያውም ከቃላቱ ጋር በጣም የሚቀራረቡ ንግግሮች፣ የዚህን ሕዝብ መነሣትና እድገት ለመግለጽ በንግግር ሰሪውና በታሪክ ጸሐፊው ሳያውቁ ተጠቅመውባቸዋል። አውሬው ‘ከምድር ሲወጣ’ ታይቶ ነበር፤ እናም እንደ ተርጓሚዎቹ ገለጻ፣ እዚህ ‘ሲወጣ’ ተብሎ የተተረጎመው ቃል በቀጥታ ማለት ‘እንደ ተክል ማደግ ወይም መብቀል’ ማለት ነው። እንደምናየውም፣ ያ ሕዝብ ከዚያ በፊት ያልተቀመጠበት ግዛት ውስጥ መነሣት አለበት። አንድ ታዋቂ ጸሐፊ የአሜሪካን የተባበሩት ስቴቶች መነሣት ሲገልጽ፣ ‘ከባዶነት ውስጥ የመውጣቷ ምሥጢር’ ብሎ ይናገራል፤ እንዲህም ይላል፦ ‘እንደ ዝምተኛ ዘር ወደ ኢምፓየር አድገናል።’—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. አንድ የአውሮፓ ጋዜጣ በ1850 ዓ.ም. አሜሪካን የተባበሩት ስቴቶች ‘ብቅ እያለ’ ያለ አስደናቂ ኢምፓየር እንደሆነች ገልጦ፣ ‘በምድር ዝምታ መካከል በየቀኑ በኀይሏና በኩራቷ ላይ እየጨመረች’ እንደነበረች ጻፈ።—The Dublin Nation. Edward Everett, የዚህ ሕዝብ የPilgrim መስራቾችን በሚመለከት ባደረገው ንግግር፣ እንዲህ አለ፦ ‘በድብቅነቱ የማያስነካ፣ በርቀቱም የተጠበቀ፣ ጸጥ ያለ ስፍራ ፈልገው ነበርን? በዚያም ታናሽቱ የLeyden ቤተ ክርስቲያን የሕሊናን ነፃነት ትደሰትበት ዘንድ? እነሆ፣ በሰላማዊ ድል … የመስቀሉን ባንዲራዎች ያወሩባቸው ኃያላን ክልሎች!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.

“‘እንደ በግም ሁለት ቀንዶች ነበሩት።’ እነዚህ እንደ በግ ያሉ ቀንዶች ወጣትነትን፣ ንጽሕናንና የዋህነትን ያመለክታሉ፤ ይህም በ1798 “እየወጣ” ለነቢዩ በቀረበችበት ጊዜ የአሜሪካን አንድነት መንግሥት ባህርይ በተገቢው ሁኔታ ይወክላል። ወደ አሜሪካ መጀመሪያ ከሸሹት ከክርስቲያን ስደተኞች መካከል፣ ከንጉሣዊ ጭቆናና ከካህናት የእምነት አለመቻቻል መሸሸጊያ የፈለጉ ብዙዎች፣ መንግሥትን በሲቪልና በሃይማኖታዊ ነፃነት ሰፊ መሠረት ላይ ለመመስረት ቈርጠው ነበር። አመለካከታቸውም “ሰዎች ሁሉ እኩል ተፈጥረዋል” እና “ሕይወት፣ ነፃነትና ደስታን መፈለግ” የማይነጠቁ መብቶች እንደ ተሰጧቸው የሚገልጽው ታላቅ እውነት በተቀመጠበት በነፃነት መግለጫ ውስጥ ቦታ አገኘ። ሕገ መንግሥቱም ሕዝቡ በራሱ ራሱን የማስተዳደር መብት እንዲኖረው ዋስትና ይሰጣል፤ በሕዝብ ድምፅ የተመረጡ ወኪሎች ሕጎችን እንዲያወጡና እንዲያስፈጽሙ በመደንገግ። የሃይማኖት እምነት ነፃነትም ተሰጠ፤ እያንዳንዱ ሰው እግዚአብሔርን እንደ ህሊናው መመሪያ እንዲያመልክ ተፈቀደለት። ሪፐብሊካኒዝምና ፕሮቴስታንቲዝም የብሔሩ መሠረታዊ መርሆች ሆኑ። እነዚህ መርሆች የኃይሉና የብልጽግናው ምስጢር ናቸው። በመላው ክርስቲያን ዓለም የተጨቆኑና የተረገጡ ሕዝቦች በፍላጎትና በተስፋ ወደዚህ ምድር ተመልክተዋል። ሚሊዮኖች ዳርቻዎቿን ፈልገዋል፤ አሜሪካ አንድነት መንግሥትም በምድር ላይ ካሉ እጅግ ኃያላን አሕዛብ መካከል ወደ አንድ ስፍራ ከፍ ብላለች።”

“ነገር ግን የበግ ጠቦት ያሉት ቀንዶች ያሉት አውሬ ‘እንደ ዘንዶ ተናገረ። የመጀመሪያውንም አውሬ ሥልጣን ሁሉ በፊቱ ያደርጋል፥ ለምድርና በእርስዋ ለሚኖሩትም ሰዎች ያ የሞት ቍስሉ የተፈወሰለትን የመጀመሪያውን አውሬ እንዲሰግዱለት ያደርጋል፤ … በሰይፍ ቍስል የተመታ ሆኖ በሕይወት የኖረውን ለአውሬው ምስል እንዲሠሩለት በምድር ለሚኖሩት ይናገራል።’ ራእይ 13፥11–14።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 438–441።

«በ1798 በኃይል ላይ እየተነሣ፣ የብርታትና የታላቅነት ተስፋ እየሰጠ፣ የዓለምንም ትኩረት የሚስብ የአዲሱ ዓለም ሕዝብ የትኛው ነበር? የምልክቱ ትርጓሜ ምንም ጥያቄ አያስቀርም። የዚህን ትንቢት መግለጫ የሚሟላ አንድ ሕዝብ፣ እና አንድ ብቻ፣ አለ፤ እርሱም በማያሻማ ሁኔታ ወደ ዩናይትድ ስቴትስ ኦፍ አሜሪካ ያመለክታል።» ታላቁ ተጋድሎ፣ 440.

ሰባቱን ጽዋዎች ከነበራቸው ሰባት መላእክት አንዱ መጥቶ እንዲህ እያለ ከእኔ ጋር ተናገረ፦ ወደዚህ ና፤ በብዙ ውኃዎች ላይ የተቀመጠችውን ታላቂቱን ጋለሞታ የሚደርስባትን ፍርድ አሳይሃለሁ፤ ከእርስዋ ጋር የምድር ነገሥታት ዝሙትን ፈጽመዋል፥ በዝሙቷም የወይን ጠጅ የምድር ሰዎች ሰክረዋል። ራእይ 17፥1, 2።

በራእይ 17 ውስጥ ያለችው ሴት [ባቢሎን] “ሐምራዊና ቀይ ልብስ ለብሳ፥ በወርቅና በከበሩ ድንጋዮች እንዲሁም በዕንቍ ተሸልማ፥ በእጅዋም እርኵሰትና የዝሙትዋ ርኵሰት የሞላበት የወርቅ ጽዋ ይዛ ነበር፤ … በግንባሯም ‘ምሥጢር፥ ታላቂቱ ባቢሎን፥ የጋለሞቶች እናት’ የሚል ስም ተጽፎ ነበር” ተብላ ተገልጻለች። ነቢዩም እንዲህ ይላል፦ “ሴቲቱን በቅዱሳን ደምና በኢየሱስ ሰማዕታት ደም ሰክራ አየኋት።” ከዚህም በላይ ባቢሎን “በምድር ነገሥታት ላይ የምትነግሥ ታላቂቱ ከተማ” መሆኗ ተገልጿል። ራእይ 17:4–6, 18። ለብዙ ዘመናት በክርስትና ዓለም ነገሥታት ላይ ጨቋኝ ሥልጣን ጠብቆ የቆየው ኃይል ሮም ነው።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 382።

እንግዲህ በመንፈስ ወደ ምድረ በዳ ወሰደኝ፤ በስድብ ስሞችም የተሞላ፣ ሰባት ራሶችና አሥር ቀንዶች ያሉት፣ ቀይ ቀለም ያለው አውሬ ላይ ተቀምጣ ያለችን አንዲት ሴት አየሁ። ሴቲቱም ሐምራዊና ቀይ ልብስ ተለብሳ ነበር፥ በወርቅና በከበሩ ድንጋዮች እንዲሁም በዕንቍ ተሸልማ ነበር፤ በእጅዋም የግልሙትናዋ ርኩሰትና የአስጸያፊ ነገሮች ሞልቶ የነበረ የወርቅ ጽዋ ነበራት። በግምባሯም እንዲህ የሚል ስም ተጽፎ ነበር፤ ምስጢር፥ ታላቂቱ ባቢሎን፥ የጋለሞቶችና የምድር አስጸያፊ ነገሮች እናት። ሴቲቱንም በቅዱሳን ደምና በኢየሱስ ሰማዕታት ደም ሰክራ አየኋት፤ ባየኋትም ጊዜ በታላቅ ድንቅ ተደነቅሁ። ራእይ 17፥3–6።

ሴቲቱም ወደ ምድረ በዳ ሸሸች፥ በዚያም ለእርስዋ እግዚአብሔር ያዘጋጀላት ስፍራ አለ፥ በዚያም አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ቀን ይመግቧት ዘንድ.... ሴቲቱንም ከእባቡ ፊት ወደ ምድረ በዳ፥ ወደ ስፍራዋ ትበርር ዘንድ፥ በዚያም ለአንድ ዘመንና ለዘመናት እና ለዘመን እኩሌታ ትመገብ ዘንድ፥ የታላቅ ንስር ሁለት ክንፎች ተሰጡአት። ራእይ 12፥6, 14።

ጥበብ ያለው አእምሮ ይህን ይገነዘባል። ሰባቱ ራሶች ሴቲቱ የተቀመጠችባቸው ሰባት ተራሮች ናቸው። ሰባት ነገሥታትም አሉ፤ አምስቱ ወድቀዋል፥ አንዱም አለ፥ ሌላውም ገና አልመጣም፤ በሚመጣም ጊዜ ጥቂት ዘመን ሊቆይ ይገባዋል። የነበረውም እና አሁን የሌለው አውሬ፥ እርሱ ራሱ ስምንተኛው ነው፥ ከሰባቱም ነው፥ ወደ ጥፋትም ይሄዳል። ራእይ 17፥9–11።

የሰው ልጆችም በሚኖሩበት ስፍራ ሁሉ፥ የምድር እንስሶችንና የሰማይ ወፎችን በእጅህ አሳልፎ ሰጥቶልሃል፥ በእነዚህም ሁሉ ላይ ገዥ አድርጎሃል። አንተ ይህ የወርቅ ራስ ነህ። ዳንኤል 2፥38።

አንተ፣ ንጉሥ ሆይ፣ የነገሥታት ንጉሥ ነህ፤ ምክንያቱም የሰማይ አምላክ መንግሥትን፣ ኃይልን፣ ብርታትንና ክብርን ሰጥቶሃል። ዳንኤል 2፡37።

የሶርያ ራስ ደማስቆ ናት፥ የደማስቆም ራስ ረጺን ነው፤ ከስድሳ አምስት ዓመትም በኋላ ኤፍሬም ሕዝብ እንዳይሆን ይሰበራል። የኤፍሬምም ራስ ሰማርያ ናት፥ የሰማርያም ራስ የረማልያስ ልጅ ነው። ባታምኑ በእርግጥ አትጸኑም። ኢሳይያስ 7፥7, 8።