ኤልያስ — ቁጥር ሦስት

በምሽቱም መሥዋዕት መቅረቢያ ጊዜ፥ ነቢዩ ኤልያስ ቀርቦ እንዲህ አለ፤ የአብርሃም፥ የይስሐቅ፥ የእስራኤልም አምላክ ሆይ፥ አንተ በእስራኤል አምላክ እንደ ሆንህ፥ እኔም ባሪያህ እንደ ሆንሁ፥ እነዚህንም ሁሉ ነገሮች በቃልህ እንዳደረግሁ፥ ዛሬ ይታወቅ። 1 ነገሥት 18፥36።

እኔ መጥቼ እነርሱን ባልናገርኋቸው ኖሮ፥ ኃጢአት ባልነበራቸውም ነበር፤ አሁን ግን ስለ ኃጢአታቸው መሸፈኛ የላቸውም። ዮሐንስ 15፥22።

እነርሱ ፊታቸው የደረቀ ልጆችና ጽኑ ልብ ያላቸው ናቸውና። እኔም ወደ እነርሱ እልክሃለሁ፤ አንተም እንዲህ ትላቸዋለህ፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል። እነርሱም ይሰሙ ወይም ይከልክሉ፥ ዓመፀኛ ቤት ናቸውና፥ ነቢይ በመካከላቸው እንደ ነበረ ያውቃሉ። ሕዝቅኤል 2፥4፣ 5።

“የሦስተኛውን መልአክ መልእክት በማወጅ የተሰማሩ ሰዎች፣ አባት ሚለር እንደ ተቀበለው ያለውን እቅድ ተከትለው መጽሐፍ ቅዱሳትን እየመረመሩ ነው። አባት ሚለር Views of the Prophecies and Prophetic Chronology በተባለው ትንሽ መጽሐፍ ውስጥ፣ ለመጽሐፍ ቅዱስ ጥናትና ለትርጓሜ የሚከተሉትን ቀላል ሆነውም አስተዋይና ጠቃሚ መመሪያዎች ይሰጣል፦”

“‘1. በመጽሐፍ ቅዱስ የቀረበውን ርእስ በተመለከተ እያንዳንዱ ቃል የራሱ ተገቢ ድርሻ ሊኖረው ይገባል፤ 2. ቅዱሳት መጻሕፍት ሁሉ አስፈላጊ ናቸው፥ በትጋት በመተግበርና በመጥናትም ሊገባ ይችላል፤ 3. በእምነት የሚለምኑና የማይዋልሉ ሰዎች ዘንድ በቅዱሳት መጻሕፍት የተገለጠ ምንም ነገር ሊሰወር አይችልም ወይም አይሰወርም፤ 4. ትምህርትን ለመረዳት፥ ማወቅ ስለምትፈልጉት ርእስ የሚናገሩትን የቅዱሳት መጻሕፍት ክፍሎች ሁሉ አንድ ላይ ሰብስቡ፤ ከዚያም እያንዳንዱ ቃል ተገቢውን ተጽእኖ እንዲኖረው ፍቀዱ፤ እና ንድፈ ሐሳባችሁን ያለ ተቃርኖ ማቆም ከቻላችሁ፥ በስህተት ላይ ልትሆኑ አትችሉም፤ 5. ቅዱሳት መጻሕፍት ራሳቸውን ራሳቸው የሚተረጉሙ መሆን አለባቸው፥ ምክንያቱም ለራሳቸው መለኪያ ናቸውና። እኔ አስተማሪ በሚያብራራልኝ ላይ ብመረጥ፥ እርሱም ትርጉሙን ቢገምት፥ ወይም በክፍለ እምነቱ ምክንያት እንዲሁ እንዲሆን ቢፈልግ፥ ወይም ጥበበኛ እንዲቈጠር ቢሻ፥ እንግዲያስ የእርሱ ግምት፥ ፍላጎት፥ እምነት ስርዓት፥ ወይም ጥበብ እንጂ መጽሐፍ ቅዱስ የእኔ መለኪያ አይደለም።’”

“ከላይ የቀረበው የእነዚህ መመሪያዎች አንድ ክፍል ነው፤ እኛም መጽሐፍ ቅዱስን በምናጠናበት ጊዜ ሁላችን የተመለከቱትን መርሆች በመከተል መልካም እናደርጋለን።”

“እውነተኛ እምነት በቅዱሳት መጻሕፍት ላይ የተመሠረተ ነው፤ ነገር ግን ሰይጣን ቅዱሳት መጻሕፍትን ለማጣመምና ስህተትን ለማስገባት እጅግ ብዙ ዘዴዎችን ይጠቀማል፤ ስለዚህ አንድ ሰው እነርሱ በእርግጥ የሚያስተምሩትን ማወቅ ቢፈልግ እጅግ ትልቅ ጥንቃቄ ያስፈልገዋል። በዚህ ዘመን ካሉት ታላላቅ ማታለያዎች አንዱ፣ በስሜት ላይ እጅግ መኖር ሲሆን፣ ያ ቃል ከስሜት ጋር ስለማይስማማ የእግዚአብሔርን ቃል ግልጽ ንግግሮች እያልተመለከቱ ራሳቸውን እውነተኞች ነን ብለው መግለጽ ነው። ብዙዎች ለእምነታቸው ከስሜት በቀር ሌላ መሠረት የላቸውም። ሃይማኖታቸው በስሜታዊ እንቅስቃሴ ይተካል፤ ያ ሲያበቃ እምነታቸውም ይጠፋል። ስሜት ገለባ ሊሆን ይችላል፤ የእግዚአብሔር ቃል ግን ስንዴ ነው። እናም ነቢዩ፣ ‘ገለባው ከስንዴው ጋር ምን አለው?’ ይላል።”

“ከቶ ያልነበራቸውንና ሊያገኙትም ያልቻሉትን ብርሃንና እውቀት ስላልታዘዙ ማንም አይፈረድበትም። ነገር ግን ብዙዎች ከዓለም መስፈርት ጋር ለመመሳሰል ስለሚፈልጉ፣ በክርስቶስ አምባሳደሮች የሚቀርብላቸውን እውነት ለመታዘዝ እምቢ ይላሉ፤ ወደ አስተዋላቸው የደረሰው እውነት፣ በነፍሳቸውም ውስጥ የበራው ብርሃን፣ በፍርድ ቀን ይፈርድባቸዋል። በእነዚህ የመጨረሻ ዘመኖች በዘመናት ሁሉ ሲያበራ የኖረው የተሰበሰበ ብርሃን አለን፣ በዚህም መጠን ተመጣጣኝ ኃላፊነት ይጠየቅብናል። የቅድስና መንገድ ከዓለም ጋር በአንድ ደረጃ ላይ አይደለም፤ እርሱ ከፍ የተደረገ መንገድ ነው። በዚህ መንገድ ብንሄድ፣ በጌታ ትእዛዛት መንገድ ብንሮጥ፣ ‘የጻድቃን መንገድ እንደ የሚያበራ ብርሃን ነው፥ ወደ ፍጹም ቀንም እየበራ ይሄዳል’ የሚለውን እናገኛለን።” Review and Herald, November 25, 1884.

“ወንድሜ በአንድ ጊዜ ስለምንይዘው ትምህርት ምንም ነገር እንዳይሰማ ተናግሮ ነበር፤ ምክንያቱም ምናልባት እንዳይታመን ፈርቶ ነበር። ወደ ስብሰባዎቹ አልመጣም፣ ንግግሮቹንም አልሰማም፤ ነገር ግን በኋላ እንደ ተናገረው እርሱ ቢሰማቸው እንደ ሆነ ሁሉ ራሱን በደለኛ እንደሆነ አየ። እግዚአብሔር እውነትን እንዲያውቅ ዕድል ሰጥቶት ነበር፣ እርሱም ስለዚህ ዕድል ተጠያቂ ያደርገው ነበር። አሁን በሚነገሩት ትምህርቶች ላይ በቅድመ ፍርድ የተያዙ ብዙዎች በመካከላችን አሉ። ለመስማት አይመጡም፣ በጸጥታም ለመመርመር አይፈልጉም፤ ነገር ግን ተቃውሞአቸውን በጨለማ ያቀርባሉ። በቆሙበት ሁኔታ ፈጽሞ ረክተዋል። ‘ባለጠጋ ነኝ፥ ሀብትም በዝቶልኛል፥ አንዳችም አያስፈልገኝም ትላለህ፤ አንተ ግን ጉስቁልና ምስኪንና ድሀና ዕውርና ራቁት እንደ ሆንህ አታውቅም፤ ባለጠጋ እንድትሆን በእሳት የተፈተነ ወርቅን ከእኔ እንድትገዛ፣ እንድትለበስም የራቁትነትህ ኀፍረት እንዳይገለጥ ነጭ ልብስን፣ ታይም ዘንድ ዐይኖችህን በዐይን መድኃኒት እንድትቀባ እመክርሃለሁ። እኔ የምወዳቸውን ሁሉ እገሥጻለሁ እቀጣለሁም፤ እንግዲህ ቅንዓተኛ ሁን ንስሐም ግባ’ (ራእይ 3:17–19)።

“ይህ የመጽሐፍ ቅዱስ ቃል በመልእክቱ ድምፅ ሥር ለሚኖሩ፣ ነገር ግን ለመስማት ወደ እርሱ ለማይመጡ ይተገበራል። ጌታ መንገዱ ይዘጋጅ ዘንድ እውነቱን በአዲስ አቀማመጥ እያቀረበ፣ አዲስ ማስረጃዎችን እየሰጠ መሆኑን እንዴት አታውቁም? አዲስ ብርሃን በእግዚአብሔር ሕዝብ ወገኖች መካከል እንዲፈስ ምን ዓይነት ዕቅዶችን አዘጋጅታችኋል? እግዚአብሔር ለልጆቹ ብርሃን እንዳልላከ ምን ማስረጃ አላችሁ? ራስን መብቃት ሁሉ፣ ራስን ማግኘት፣ እና የአስተያየት ትዕቢት ሁሉ ሊወገድ ይገባል። እኛ ወደ ኢየሱስ እግር ሥር መጥተን፣ በልቡ የዋህና ትሑት ከሆነው ከእርሱ መማር አለብን። ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱን ረባዮች የራሳቸውን እንዳስተማሩ አላስተማራቸውም። ብዙ አይሁድ ክርስቶስ የመዳንን ምሥጢሮች ሲገልጥ መጥተው ሰሙ፤ ነገር ግን ለመማር አልመጡም፤ ለመተቸት፣ በሕዝቡ ፊት እርሱን ለማጣላት የሚጠቅማቸውን ነገር እንዲያገኙ በእርሱ ውስጥ ማንኛውንም የማይጣጣም ነገር ለመያዝ መጡ። በዕውቀታቸው ረክተው ነበር፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ልጆች የእውነተኛውን እረኛ ድምፅ ማወቅ አለባቸው። ይህ በእጅጉ ተገቢ እንዲሆን በእግዚአብሔር ፊት እንጾምና እንጸልይ የሚገባበት ጊዜ አይደለምን? በልዩነት አደጋ ውስጥ ነን፣ በተከራካሪ ነጥብ ላይ ወገን የመያዝ አደጋ ውስጥ ነን፤ እናስ እውነት ምን እንደሆነ እንወቅ ዘንድ በነፍስ ትሕትና እና በቅን ጽናት እግዚአብሔርን መፈለግ አይገባንምን?” Selected Messages, book 1, 413.

“ወደ ክርስቶስ የመጀመሪያ ምጽአት አዋጅ እንደገና እንድመለከት ተመራሁ። ዮሐንስ የኢየሱስን መንገድ ለማዘጋጀት በኤልያስ መንፈስና ኃይል ተልኮ ነበር። የዮሐንስን ምስክርነት የናቁ ሰዎች ከኢየሱስ ትምህርቶች ጥቅም አላገኙም።” Early Writings, 258.

አንተ ግን፣ ዳንኤል ሆይ፣ እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ ቃላቱን ዝጋ፥ መጽሐፉንም አትም፤ ብዙዎች ወዲህና ወዲያ ይመላለሳሉ፥ እውቀትም ይጨምራል። … እርሱም አለ፦ ዳንኤል ሆይ፣ ሂድ፤ ምክንያቱም ቃላቱ እስከ ፍጻሜው ዘመን ድረስ ተዘግተውና ታትመው ነው። ብዙዎች ይነጻሉ፥ ነጭም ይሆናሉ፥ ይፈተኑማል፤ ኃጢአተኞች ግን ክፉን ያደርጋሉ፤ ከኃጢአተኞቹም አንዳቸውም አያስተውሉም፥ ጥበበኞቹ ግን ያስተውላሉ። ዳንኤል 12፥4, 9, 10።

እነርሱም ሲሄዱ፥ ኢየሱስ ስለ ዮሐንስ ለሕዝቡ መናገር ጀመረ፤ በምድረ በዳ ምን ልታዩ ወጣችሁ? በነፋስ የሚናወጥ ሸምበቆን? ነገር ግን ምን ልታዩ ወጣችሁ? ለስላሳ ልብስ የለበሰ ሰውን? እነሆ፥ ለስላሳ ልብስ የሚለብሱ በነገሥታት ቤቶች ይኖራሉ። ነገር ግን ምን ልታዩ ወጣችሁ? ነቢይን? አዎን፥ እላችኋለሁ፥ ከነቢይም የሚበልጥን። ስለዚህ በእርሱ የተጻፈው፦ እነሆ፥ መንገድህን በፊትህ ያዘጋጅ ዘንድ መልእክተኛዬን ከፊትህ እልካለሁ የሚለው እርሱ ነው። ማቴዎስ 11፥7–10።

“በ1840 ዓመት ሌላ የሚያስደንቅ የትንቢት ፍጻሜ በሰፊው ፍላጎትን አስነሣ። ከዚያ ሁለት ዓመት በፊት፣ ስለ ሁለተኛው ምጽአት ከሚሰብኩ መሪ አገልጋዮች አንዱ የነበረው ዮስያስ ሊች፣ የኦቶማን አገዛዝ ውድቀትን የሚተነብይ የራእይ 9 ትርጓሜ አሳተመ። እንደ ስሌቱ፣ ይህ ኃይል... በ1840 ኦገስት 11 ቀን ሊገለበጥ ነበር፣ በዚያም ጊዜ በቆስጠንጢኖስ ያለው የኦቶማን ኃይል እንዲሰበር ሊጠበቅ ይችላል። እኔም ይህ እንዲሁ መሆኑ እንደሚገኝ አምናለሁ።”

“በተጠቀሰው ጊዜ በትክክል፣ ቱርክ በመልእክተኞቿ አማካይነት የአውሮፓ ተባባሪ ኀያላን ጥበቃ ተቀበለች፣ በዚህም ራሷን ከክርስቲያናዊ አሕዛብ ቁጥጥር በታች አኖረች። ይህ ክስተት ትንቢቱን በትክክል ፈጽሞ አሟላ። ይህ ነገር በታወቀ ጊዜ፣ ብዙ ሰዎች ሚለርና ባልደረቦቹ የተቀበሉት የትንቢት ትርጓሜ መርሆዎች ትክክለኛነት ተረጋገጠላቸው፣ ለምጽአት ንቅናቄውም አስደናቂ ግፊት ተሰጠው። የትምህርትና የማዕረግ ሰዎች ከሚለር ጋር በስብከትም ሆነ በአመለካከቶቹ ህትመት ተባበሩ፣ ከ1840 እስከ 1844ም ድረስ ሥራው በፍጥነት ተስፋፋ።” The Great Controversy, 334, 335.

እኔስ ለንስሐ በውኃ አጠምቃችኋለሁ፤ ነገር ግን ከእኔ በኋላ የሚመጣው ከእኔ ይልቅ ኃያል ነው፤ ጫማውንም ለመሸከም እኔ አልበቃም፤ እርሱ ግን በመንፈስ ቅዱስና በእሳት ያጠምቃችኋል፤ መመዘኛውም በእጁ አለ፥ አውድማውንም ፈጽሞ ያጠራዋል፤ ስንዴውንም ወደ ጎተራ ይሰበስባል፤ ገለባውን ግን በማይጠፋ እሳት ያቃጥለዋል። ማቴዎስ 3፥11፣ 12።

እንዲሁም እንደ ተጻፈ፦ የመጀመሪያው ሰው አዳም ሕያው ነፍስ ሆነ፤ የኋለኛው አዳም ግን ሕይወት የሚሰጥ መንፈስ ሆነ። ነገር ግን መንፈሳዊው ቀድሞ አልነበረም፥ ከዚያ ይልቅ ተፈጥሯዊው ነበረ፤ ከዚያም በኋላ መንፈሳዊው መጣ። 1 ቆሮንቶስ 15፥45, 46።

“እምነት ማጣታቸው በሕዝብ ፊት በተገሠጸ ጊዜ እነዚህ ደቀ መዛሙርት ከኢየሱስ ይበልጥ ተራርቀው ሄዱ። እጅግ ተበሳጭተው ነበር፤ አዳኙንም ለማቃሰት እና የፈሪሳውያንን ክፋት ለማስደሰት በጀርባቸው ተመልሰው በንቀት ተዉት። ምርጫቸውን አድርገው ነበር፤ መንፈሱ የሌለውን ቅርጽ፣ ፍሬው የሌለውን ቅርፊት ወስደው ነበር። ውሳኔአቸው ከዚያ በኋላ ፈጽሞ አልተለወጠም፤ ከኢየሱስም ጋር ከዚያ በኋላ ከእንግዲህ ወዲህ አልተጓዙም።”

“‘መንፈሱ በእጁ አለ፥ አውድማውንም ፈጽሞ ያጠራል፥ ስንዴውንም ወደ ጎተራ ይሰበስባል።’ ማቴዎስ 3፡12። ይህ ከማንጻት ዘመኖች አንዱ ነበር። በእውነት ቃል ገለባው ከስንዴው እየተለየ ነበር። ተግሣጽን ለመቀበል እጅግ ከንቱና ራሳቸውን ጻድቅ አድርገው ስለነበሩ፥ የትሕትናንም ሕይወት ለመቀበል ዓለምን እጅግ ስለወደዱ፥ ብዙዎች ከኢየሱስ ተመለሱ። ዛሬም ብዙዎች ያንኑ ነገር እያደረጉ ነው። በዛሬው ዘመን ነፍሳት በቅፍርናሆም ምኵራብ ውስጥ እነዚያ ደቀ መዛሙርት እንደተፈተኑ እየተፈተኑ ነው። እውነት ወደ ልብ በሚደርስ ጊዜ፥ ሕይወታቸው ከእግዚአብሔር ፈቃድ ጋር እንደማይስማማ ያያሉ። በራሳቸው ውስጥ ፍጹም ለውጥ እንዳስፈለጋቸው ያስተውላሉ፤ ነገር ግን ራስን የሚክድ ያን ሥራ ለመሸከም ፈቃደኞች አይደሉም። ስለዚህ ኃጢአታቸው በሚገለጥ ጊዜ ይቈጣሉ። ‘ይህ ንግግር ከባድ ነው፤ ማንስ ሊሰማው ይችላል?’ እያሉ እያንጐራጐሩ፥ ደቀ መዛሙርቱ ኢየሱስን እንደተዉት እነርሱም ተሰናክለው ይሄዳሉ።” The Desire of Ages, 392.

እነሆ፥ መልእክተኛዬን እልካለሁ፤ እርሱም በፊቴ መንገዱን ያዘጋጃል፤ እናንተም የምትፈልጉት ጌታ ድንገት ወደ ቤተ መቅደሱ ይመጣል፤ እናንተም የምትደሰቱበት የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ እነሆ ይመጣል፥ ይላል የሰራዊት ጌታ። ነገር ግን የመምጣቱን ቀን ማን ይቻለዋል? እርሱ ሲገለጥስ ማን ይቆማል? እርሱ እንደ አጥራቂ እሳትና እንደ አጣቢዎች ሳሙና ነውና፤ ብርንም እንደሚያጥራና እንደሚያነጻ ሆኖ ይቀመጣል፤ የሌዊንም ልጆች ያነጻል፥ እንደ ወርቅና እንደ ብርም ያጠራቸዋል፥ እነርሱም ለጌታ በጽድቅ መባ ያቀርቡ ዘንድ። በዚያን ጊዜም የይሁዳና የኢየሩሳሌም መባ እንደ ቀድሞ ዘመንና እንደ ቀድሞ ዓመታት ለጌታ ደስ የሚያሰኝ ይሆናል። ሚልክያስ 3፥1–4።

አንተም ለፈርዖን እንዲህ ትላለህ፤ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ እስራኤል ልጄ ነው፥ በእውነትም በኵር ልጄ ነው። እኔም አንተን እላለሁ፤ ልጄን እንዲያገለግለኝ ልቀቀው፤ እርሱንም ለመልቀቅ ብትእምቢ እንደምትል፥ እነሆ፥ እኔ ልጅህን፥ በኵር ልጅህን እገድላለሁ። ዘፀአት 4፥22-23።

«የዳንኤል 8፥14 ትንቢት፣ “እስከ ሁለት ሺህና ሦስት መቶ ቀኖች ድረስ፤ ከዚያም በኋላ መቅደሱ ይነጻል፤” እንዲሁም የመጀመሪያው መልአክ መልእክት፣ “እግዚአብሔርን ፍሩ፣ ክብርንም ስጡት፤ ምክንያቱም የፍርዱ ሰዓት ደርሶአልና፤” ሁለቱም የሚጠቁሙት ክርስቶስ በእጅግ ቅዱስ ስፍራ የሚፈጽመውን አገልግሎት፣ ማለትም የምርመራ ፍርድን እንጂ፣ ሕዝቡን ለመቤዠትና ክፉዎችን ለማጥፋት የክርስቶስን መምጣት አልነበረም። ስህተቱ በትንቢታዊ ዘመናት ቆጠራ ላይ አልነበረም፤ ነገር ግን በ2300 ቀኖቹ መጨረሻ ሊፈጸም በሚገባው ክስተት ላይ ነበረ። በዚህ ስህተት ምክንያት አማኞቹ ተስፋ መቁረጥ ተሰምቶአቸው ነበር፤ ሆኖም ትንቢቱ አስቀድሞ የተናገረው ሁሉ፣ እነርሱም ከቅዱሳት መጻሕፍት ሊጠብቁት የሚችሉት ሁሉ ተፈጽሞ ነበር። ተስፋቸው እንደጠፋ በሚያለቅሱበት በዚያው ጊዜ፣ በመልእክቱ አስቀድሞ የተነገረው ክስተት ተፈጽሞ ነበር፤ ይህም ጌታ ለባሪያዎቹ ዋጋን ለመስጠት ከመገለጡ በፊት ግድ ሊፈጸም የሚገባ ነበር።»

“ክርስቶስ እንደ እነርሱ የጠበቁት ወደ ምድር ሳይሆን፣ ነገር ግን ምሳሌው እንደ አስቀድሞ አመለከተው፣ በሰማይ ያለው የእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ እጅግ ቅዱስ ስፍራ መጥቶ ነበር። ነቢዩ ዳንኤል በዚህ ጊዜ ወደ ዘመናት ቀዳሚ እንደሚመጣ ያቀርበዋል፤ ‘በሌሊት ራእይ አየሁ፤ እነሆም፣ እንደ ሰው ልጅ ያለ አንዱ በሰማይ ደመናት መጣ፥ መጥቶም’—ወደ ምድር ሳይሆን—’ወደ ዘመናት ቀዳሚ ደረሰ፥ በፊቱም አቀረቡት።’ ዳንኤል 7፡13።

ይህ መምጣት በነቢዩ ሚልክያስ ደግሞ እንዲህ ተነግሮአል፦ “እናንተ የምትፈልጉት ጌታ ወደ ቤተ መቅደሱ ድንገት ይመጣል፤ እናንተም የምትደሰቱበት የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ፤ እነሆ፥ እርሱ ይመጣል ይላል የሠራዊት ጌታ።” ሚልክያስ 3፥1። የጌታ ወደ ቤተ መቅደሱ መምጣት ለሕዝቡ ድንገተኛና ያልተጠበቀ ነበር። በዚያ እንዲመጣ አልጠበቁትም ነበር። እነርሱ ወደ ምድር እንዲመጣ ይጠብቁት ነበር፤ “እግዚአብሔርን በማያውቁትና ለወንጌልም በማይታዘዙት ላይ በነበልባል እሳት በቀል እየወሰደ።” 2 ተሰሎንቄ 1፥8።

“ነገር ግን ሕዝቡ ጌታቸውን ለመገናኘት ገና ዝግጁ አልነበሩም። ለእነርሱ የሚፈጸም የዝግጅት ሥራ ገና ነበር። አእምሮአቸውን በሰማይ ወዳለው የእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ የሚመራ ብርሃን ሊሰጣቸው ይገባ ነበር፤ እነርሱም በእምነት በዚያ በሚያገለግልበት አገልግሎት ውስጥ ሊቀ ካህናቸውን ሲከተሉ፣ አዳዲስ ግዴታዎች ይገለጡላቸው ነበር። ሌላ የማስጠንቀቂያና የትምህርት መልእክት ለቤተ ክርስቲያን ሊሰጥ ይገባ ነበር።”

ነቢዩ እንዲህ ይላል፦ “በመምጣቱ ቀን የሚጸና ማን ነው? ሲገለጥስ የሚቆም ማን ነው? እርሱ እንደ አንጥረኛ እሳትና እንደ አጣቢዎች ሳሙና ነውና፤ ብርንም እንደሚያነጥርና እንደሚያጠራ ሆኖ ይቀመጣል፤ የሌዊንም ልጆች ያጠራል፥ እንደ ወርቅና እንደ ብርም ያነጥራቸዋል፤ በጽድቅም መሥዋዕት ለእግዚአብሔር ያቀርቡ ዘንድ።” ሚልክያስ 3፥2, 3። በላይ ባለው መቅደስ ውስጥ የክርስቶስ ምልጃ በሚያበቃበት ጊዜ በምድር ላይ በሕይወት ያሉ ሰዎች ያለ አማላጅ በቅዱስ አምላክ ፊት ሊቆሙ ይገባቸዋል። ልብሳቸው እንከን የሌለበት መሆን አለበት፤ ባህርያቸውም በመርጨት ደም ከኃጢአት የነጻ መሆን አለበት። በእግዚአብሔር ጸጋና በራሳቸው ትጉህ ጥረት ከክፉ ጋር ባለው ጦርነት አሸናፊዎች ሊሆኑ ይገባቸዋል። በሰማይ የምርመራ ፍርድ በሚካሄድበት ጊዜ፣ የንስሐ ገብተው ያመኑ አማኞች ኃጢአቶች ከመቅደሱ በሚወገዱበት ጊዜ፣ በምድር ላይ ባሉ የእግዚአብሔር ሕዝቦች መካከል ልዩ የመንጻት ሥራ፣ ኃጢአትን የማስወገድ ሥራ ሊኖር ይገባል። ይህ ሥራ በራእይ 14 መልእክቶች ውስጥ ይበልጥ ግልጽ ሆኖ ቀርቦአል።

“ይህ ሥራ በተፈጸመ ጊዜ፣ የክርስቶስ ተከታዮች ለመገለጡ ዝግጁ ይሆናሉ። ‘በዚያን ጊዜም የይሁዳና የኢየሩሳሌም መባ እንደ ቀደሙት ዘመኖችና እንደ ጥንቱ ዓመታት ለእግዚአብሔር ደስ የሚያሰኝ ይሆናል።’ ሚልክያስ 3፥4። ከዚያም ጌታችን በመምጣቱ ጊዜ ወደ ራሱ የሚቀበላት ቤተ ክርስቲያን ‘ነውር ወይም መጨማደድ ወይም እንዲህ ያለ ሌላ ነገር የሌለባት ክብርት ቤተ ክርስቲያን’ ትሆናለች። ኤፌሶን 5፥27። ከዚያም እርስዋ ‘እንደ ንጋት ትወጣለች፤ እንደ ጨረቃ ውብ፣ እንደ ፀሐይ ጥርት ያለች፣ ባንዲራ እንደ ተሸከመ ሰራዊትም አስፈሪ ትሆናለች።’ መኃልየ መኃልይ 6፥10።”

“ከጌታ ወደ ቤተ መቅደሱ መምጣት በተጨማሪ፣ ሚልክያስ ደግሞ ሁለተኛውን ምጽአቱን፣ ፍርድን ለማስፈጸም መምጣቱን፣ በዚህ ቃል ቀድሞ ነግሮአል፤ ‘ለፍርድም ወደ እናንተ እቀርባለሁ፤ በአስማተኞችና በዝሙተኞች ላይ፣ በሐሰተኛ ማለዎችም ላይ፣ በደመወዙ ላይ ቀጣሪውን በድል በሚያደርጉ፣ ባልቴቲቱንና አባት የሌለውን በሚጨቁኑ፣ እንግዳውንም ከመብቱ በሚገልሉ፣ እኔንም በማይፈሩ ላይ ፈጣን ምስክር እሆናለሁ፤ ይላል የሠራዊት ጌታ።’ ሚልክያስ 3፥5። ይሁዳም ሲል ወደ ዚሁ ትዕይንት ይጠቅሳል፤ ‘እነሆ፥ ጌታ በአስር ሺህ ቅዱሳኑ ጋር መጥቶአል፥ በሁሉ ላይ ፍርድን ሊያስፈጽም፣ ከእነርሱም ውስጥ ኃጢአተኞች ያልሆኑትን ሁሉ ስለ ኃጢአተኝነታቸው ሥራ ሁሉ ሊያስረዳ።’ ይሁዳ 14፣ 15። ይህ መምጣትና የጌታ ወደ ቤተ መቅደሱ መምጣት የተለያዩና የተለዩ ክንውኖች ናቸው።”

“ክርስቶስ እንደ ሊቀ ካህናታችን ሆኖ መቅደሱን ለማንጻት ወደ ቅድስተ ቅዱሳን መምጣቱ፣ በዳንኤል 8፡14 የተገለጸው፤ የሰው ልጅም ወደ ቀዳሚው ዘመናት ያለው መምጣቱ፣ በዳንኤል 7፡13 እንደ ቀረበው፤ እንዲሁም ጌታ ወደ ቤተ መቅደሱ መምጣቱ፣ በሚልክያስ የተተነበየው፣ የአንድና የአንዱ ክስተት መግለጫዎች ናቸው፤ ይህም ደግሞ ክርስቶስ በማቴዎስ 25 ባለው የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ እንደ ገለጸው ሙሽራው ወደ ሰርጉ መምጣት በሚለው ተወክሏል።” The Great Controversy, 424–426.

«የዐሥሩ ደናግል ምሳሌ፣ ከእነርሱም አምስቱ ጥበበኞች እና አምስቱ ሰነፎች ስለሆኑ፣ ብዙ ጊዜ ወደ እርሱ እመራለሁ። ይህ ምሳሌ በልዩ ሁኔታ ለዚህ ዘመን ስለሚመለከት፣ በትክክል እንደ ፊደሉ ተፈጽሟል እና ወደፊትም ይፈጸማል፤ እንዲሁም እንደ ሦስተኛው መልአክ መልእክት፣ ተፈጽሞአል እና እስከ ዘመን ፍጻሜ ድረስ ያለው እውነት ሆኖ ይቀጥላል።» Review and Herald, August 19, 1890.