Just before probation closes a command is made to “seal not the sayings of the prophecy of this book.”
ከምሕረት ዘመን ቅድሚ ምዕጻዉ ቅሩብ ቅድሚኡ፣ “ቃላት ትንቢት ናይዚ መጽሓፍ ኣይትሕተም” ዝብል ትእዛዝ ይውሃብ።
And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.
እርሱም እንዲህ አለኝ፤ የዚህን መጽሐፍ የትንቢት ቃላት አትምተም፥ ምክንያቱም ጊዜው ቀርቦአልና። ዓመፀኛው አሁንም ይዓመፅ፤ ርኩሱም አሁንም ይርከስ፤ ጻድቁም አሁንም ጽድቅን ያድርግ፤ ቅዱሱም አሁንም ይቀደስ። ራእይ 22፥10, 11.
In chapter five of Revelation, God the Father is seated upon His throne and He has a book in His hand that is sealed with seven seals.
በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አምስት፣ እግዚአብሔር አብ በዙፋኑ ላይ ተቀምጦ ነው፤ በእጁም በሰባት ማኅተሞች የታተመ መጽሐፍ አለው።
And I saw in the right hand of him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals. Revelation 5:1.
ከዙፋኑም ላይ ተቀምጦ በነበረው ቀኝ እጅ ውስጥ ከውስጥና ከጀርባ የተጻፈ፣ በሰባት ማኅተም የታተመ መጽሐፍ አየሁ። ራእይ 5፥1።
As the narrative from verse one, continues on through to chapter seven, we find that Jesus, represented as the Lion of the tribe of Judah is the One who takes the book from His Father’s hand and begins to progressively open the seals. When He opens the sixth seal and presents the message represented by the seal, chapter six ends. It ends with a question that leads into chapter seven, where we find the answer to the question raised in the last verse of chapter six.
ትረካው ከቁጥር አንድ ጀምሮ እስከ ምዕራፍ ሰባት ድረስ ሲቀጥል፣ ኢየሱስ እንደ ይሁዳ ነገድ አንበሳ ተወክሎ ከአባቱ እጅ መጽሐፉን የሚወስድና ማኅተሞቹን በተራ በተራ መክፈት የሚጀምር እርሱ መሆኑን እናገኛለን። ስድስተኛውን ማኅተም በከፈተ ጊዜ፣ በዚያ ማኅተም የተወከለውን መልእክት ሲያቀርብ፣ ምዕራፍ ስድስት ይደመደማል። ይህም የሚያበቃው ወደ ምዕራፍ ሰባት በሚያስገባ ጥያቄ ነው፤ በዚያም በምዕራፍ ስድስት የመጨረሻ ቁጥር የተነሣውን ጥያቄ መልስ እናገኛለን።
For the great day of his wrath is come; and who shall be able to stand? Revelation 6:17.
ለታላቁ የቍጣው ቀን መጥቶአልና፤ ማንስ ሊቆም ይችላል? ራእይ 6፥17።
Chapter seven introduces the one hundred and forty-four thousand and the “great multitude.” After God’s people are presented in chapter seven, then we find the seventh and final of the seals being removed. The only other prophecy in the book of Revelation that has been sealed is the seven thunders of chapter ten. The simple point is that the only prophecy in the book of Revelation that is sealed up and can be unsealed before probation closes is the “seven thunders.”
ምዕራፍ ሰባት መቶ አርባ አራት ሺህዎቹንና “ታላቁን ሕዝብ ብዛት” ያስተዋውቃል። በምዕራፍ ሰባት የእግዚአብሔር ሕዝብ ከቀረበ በኋላ፣ ከዚያም ሰባተኛውና የመጨረሻው ከማኅተሞቹ እንደሚወገድ እናገኛለን። በራእይ መጽሐፍ ውስጥ የታተመ ሌላው ትንቢት የምዕራፍ አሥር ሰባቱ ነጐድጓዶች ብቻ ነው። ቀላሉ ነጥብ ይህ ነው፤ በራእይ መጽሐፍ ውስጥ የታተመና የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ በፊት ሊፈታ የሚችለው ብቸኛው ትንቢት “ሰባቱ ነጐድጓዶች” ነው።
For years, if not decades Future for America has identified what the “seven thunders” represent. The “seven thunders” represent the history of the Millerite movement from August 11, 1840 through to October 22, 1844. Sister White confirms this fact and adds that the “seven thunders” also represent “future events that will be disclosed in their order.” A detailed presentation of these facts can be found in Habakkuk’s Tables, for any that are unfamiliar with these prophetic realities.
ለብዙ ዓመታት፣ ካልሆነም ለአሥርተ ዓመታት፣ Future for America “ሰባቱ ነጎድጓዶች” ምንን እንደሚወክሉ ለይቶ አመልክቶአል። “ሰባቱ ነጎድጓዶች” ከኦገስት 11, 1840 እስከ ኦክቶበር 22, 1844 ድረስ ያለውን የሚለራይት እንቅስቃሴ ታሪክ ይወክላሉ። እኅት ዋይት ይህን እውነታ ታረጋግጣለች፣ እናም “ሰባቱ ነጎድጓዶች” ደግሞ “በቅደም ተከተላቸው የሚገለጡ የወደፊት ክስተቶችን” እንደሚወክሉ ታክላለች። ከእነዚህ ትንቢታዊ እውነታዎች ጋር ለማያውቁ ሁሉ፣ የእነዚህ እውነታዎች ዝርዝር ማብራሪያ በHabakkuk’s Tables ውስጥ ሊገኝ ይችላል።
The truth of the seven thunders that has been presented in the past is still truth, but since August of this year the Lord has removed His hand from these subjects and more understanding has been revealed. We will begin with chapter ten of Revelation, then consider Sister White’s commentary on the chapter. Before we do this, we must identify two points unrelated to the consideration of the seven thunders.
ቀደም ሲል ስለ ሰባቱ ነጎድጓዶች የቀረበው እውነት አሁንም እውነት ነው፤ ነገር ግን ከዚህ ዓመት ነሐሴ ጀምሮ ጌታ እጁን ከእነዚህ ርዕሰ ጉዳዮች ላይ አንሥቶአል፥ እናም የበለጠ ማስተዋል ተገልጦአል። በራእይ ምዕራፍ አሥር እንጀምራለን፤ ከዚያም ሲስተር ዋይት በዚያ ምዕራፍ ላይ የሰጠችውን አስተያየት እንመለከታለን። ይህን ከማድረጋችን በፊት ግን፣ ከሰባቱ ነጎድጓዶች አመለካከት ጋር ያልተያያዙ ሁለት ነጥቦችን ለይተን ማሳየት ይገባናል።
The first point is that the identification of the truth of the seven thunders that is now opened up requires several lines of truth to put everything the seven thunders represent in place. Here I pray, is the patience of the saints. The second point connected with this is that the program that produces the audio presentation of these articles has a limitation on the amount of time it can read and speak. The articles must each fit within that period of time. From the outset of this study, I am informing you that it will require a few articles to establish the truth represented by the seven thunders. Now to chapter ten.
አንደኛው ነጥብ፣ አሁን የተገለጠው የሰባቱ ነጐድጓዶች እውነት መለየት፣ ሰባቱ ነጐድጓዶች የሚወክሉትን ሁሉ በስፍራው ለማኖር በርካታ የእውነት መስመሮችን ይጠይቃል የሚለው ነው። እዚህ፣ እጸልያለሁ፣ የቅዱሳን ትዕግሥት አለ። ከዚህ ጋር የተያያዘው ሁለተኛው ነጥብ ደግሞ፣ የእነዚህን ጽሑፎች የድምፅ አቀራረብ የሚያዘጋጀው ፕሮግራም ማንበብና መናገር በሚችልበት የጊዜ መጠን ላይ ገደብ አለው። እያንዳንዱ ጽሑፍ በዚያ የጊዜ ክልል ውስጥ ሊገባ ይገባዋል። ከዚህ ጥናት መነሻ ጀምሮ፣ በሰባቱ ነጐድጓዶች የተወከለውን እውነት ለመመስረት ጥቂት ጽሑፎች እንደሚያስፈልጉ አሳውቃችኋለሁ። አሁን ወደ አሥረኛው ምዕራፍ።
And I saw another mighty angel come down from heaven, clothed with a cloud: and a rainbow was upon his head, and his face was as it were the sun, and his feet as pillars of fire: And he had in his hand a little book open: and he set his right foot upon the sea, and his left foot on the earth, And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices. And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not. And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer: But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. And the voice which I heard from heaven spake unto me again, and said, Go and take the little book which is open in the hand of the angel which standeth upon the sea and upon the earth. And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings. Revelation 10:1–11.
ከሰማይም ሌላ ኃያል መልአክ በደመና ተለብሶ ሲወርድ አየሁ፤ በራሱም ላይ ቀስተ ደመና ነበረ፥ ፊቱም እንደ ፀሐይ ነበረ፥ እግሮቹም እንደ እሳት ምሰሶዎች ነበሩ፤ በእጁም የተከፈተ ታናሽ መጽሐፍ ነበረው፤ ቀኝ እግሩንም በባሕር ላይ፥ ግራውንም በምድር ላይ አኖረ፤ አንበሳም እንደሚያገሣ በታላቅ ድምፅ ጮኸ፤ በጮኸም ጊዜ ሰባቱ ነጐድጓዶች ድምፃቸውን ተናገሩ። ሰባቱም ነጐድጓዶች ድምፃቸውን በተናገሩ ጊዜ፥ እኔ ልጽፍ ነበር፤ ከሰማይም እንዲህ የሚል ድምፅ ሰማሁ፦ ሰባቱ ነጐድጓዶች የተናገሩትን አትም፥ አትጻፈውም። በባሕርና በምድር ላይ ቆሞ ያየሁትም መልአክ እጁን ወደ ሰማይ አነሣ፤ ለዘላለም ለዘላለም በሕያው በሆነው፥ ሰማይንና በእርሱ ያሉትን፥ ምድርንና በእርሷ ያሉትን፥ ባሕርንም እና በእርሱ ያሉትን በፈጠረው ማለ፤ ወቅት ከእንግዲህ ወዲያ እንዳይኖር፤ ነገር ግን የሰባተኛው መልአክ ድምፅ በሚሰማበት ዘመን፥ መለከትን ሊነፋ በሚጀምርበት ጊዜ፥ እግዚአብሔር ለባሪያዎቹ ለነቢያት እንዳበሠረው የእግዚአብሔር ምስጢር ይፈጸማል። ከሰማይም የሰማሁት ድምፅ ደግሞ ከእኔ ጋር ተናግሮ እንዲህ አለኝ፦ ሂድ፥ በባሕርና በምድር ላይ ከቆመው መልአክ እጅ የተከፈተውን ታናሽ መጽሐፍ ውሰድ። ወደ መልአኩም ሄጄ፦ ታናሹን መጽሐፍ ስጠኝ አልሁት። እርሱም፦ ውሰደውና ብላው፤ ሆድህን ያመርርሃል፥ ነገር ግን በአፍህ ውስጥ እንደ ማር ይጣፍጣል አለኝ። ታናሹንም መጽሐፍ ከመልአኩ እጅ ወስጄ በላሁት፤ በአፌም እንደ ማር ጣፋጭ ነበረ፤ በበላሁትም ጊዜ ሆዴ መራረ። እርሱም፦ በብዙ ሕዝቦችና አሕዛብ፥ ቋንቋዎችና ነገሥታት ፊት ደግመህ ትንቢት ልትናገር ይገባሃል አለኝ። ራእይ 10፥1–11።
Commenting on chapter ten, Sister White states:
በአሥረኛው ምዕራፍ ላይ ሲያብራሩ፣ እኅት ዋይት እንዲህ ትላለች፦
“The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.
ዮሐንስን ያስተማረው ኃያል መልአክ ከኢየሱስ ክርስቶስ ያነሰ ማንነት ያለው አልነበረም። ቀኝ እግሩን በባሕር ላይ ግራውንም በየብስ ላይ ማኖሩ፣ በሰይጣን ጋር ባለው ታላቅ ተጋድሎ የመጨረሻ ትዕይንቶች ውስጥ የሚፈጽመውን ድርሻ ያሳያል። ይህ አቋም በምድር ሁሉ ላይ ያለውን ከፍተኛ ኃይሉንና ሥልጣኑን ያመለክታል። ተጋድሎው ከዘመን ወደ ዘመን እየበረታና እየተጠናከረ መጥቶ ነበር፣ እናም የጨለማ ኃይላት የተካነ አሠራር ከፍታውን እስኪደርስ ድረስ በመደምደሚያው ትዕይንቶች ድረስ እንዲሁ ይቀጥላል። ሰይጣን፣ ከክፉ ሰዎች ጋር ተባብሮ፣ የእውነትን ፍቅር የማይቀበሉትን ቤተ ክርስቲያናትና ዓለምን ሁሉ ያታልላል። ነገር ግን ኃያሉ መልአክ ትኩረትን ይጠይቃል። በታላቅ ድምፅ ይጮኻል። እውነትን ለመቃወም ከሰይጣን ጋር ለተባበሩ ሰዎች የድምፁን ኃይልና ሥልጣን ሊያሳይ ነው።
“After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order. Daniel shall stand in his lot at the end of the days. John sees the little book unsealed. Then Daniel’s prophecies have their proper place in the first, second, and third angels’ messages to be given to the world. The unsealing of the little book was the message in relation to time.
እነዚህ ሰባቱ ነጎድጓዶች ድምፃቸውን ካሰሙ በኋላ፣ ለዮሐንስ እንደ ዳንኤል ስለ ታናሹ መጽሐፍ የተሰጠው ትእዛዝ እንዲህ ነው፤ “ሰባቱ ነጎድጓዶች የተናገሩትን ነገሮች ማኅተም አድርግባቸው።” እነዚህ በየቅደም ተከተላቸው ወደፊት የሚገለጡ የወደፊት ክስተቶችን ይመለከታሉ። ዳንኤል በዘመኑ ፍጻሜ በዕጣው ይቆማል። ዮሐንስም ታናሹን መጽሐፍ ያልታተመ ሆኖ ያያል። ከዚያም የዳንኤል ትንቢቶች ለዓለም ሊሰጡ ባሉት በመጀመሪያው፣ በሁለተኛው፣ እና በሦስተኛው የመላእክት መልእክቶች ውስጥ ተገቢ ስፍራቸውን ያገኛሉ። የታናሹ መጽሐፍ መፈታት ከዘመን ጋር የተያያዘው መልእክት ነበር።
“The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.
መጽሐፈ ዳንኤልና ራእይ አንድ ናቸው። አንዱ ትንቢት ነው፤ ሌላው መገለጥ ነው፤ አንዱ የታተመ መጽሐፍ ነው፤ ሌላው የተከፈተ መጽሐፍ ነው። ዮሐንስ ነጎድጓዶቹ የተናገሩትን ምስጢራት ሰማ፤ ነገር ግን እነርሱን እንዳይጽፍ ታዞ ነበር።
“The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. It was not best for the people to know these things, for their faith must necessarily be tested. In the order of God most wonderful and advanced truths would be proclaimed. The first and second angels’ messages were to be proclaimed, but no further light was to be revealed before these messages had done their specific work. This is represented by the angel standing with one foot on the sea, proclaiming with a most solemn oath that time should be no longer.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
“ለዮሐንስ የተሰጠው ልዩ ብርሃን በሰባቱ ነጐድጓዶች የተገለጠው፣ በመጀመሪያውና በሁለተኛው መልአክ መልእክቶች ሥር የሚፈጸሙ ክንውኖችን የሚያሳይ መግለጫ ነበር። ሕዝቡ እነዚህን ነገሮች እንዲያውቁ መልካም አልነበረም፤ ምክንያቱም እምነታቸው የግድ ሊፈተን ይገባ ነበር። በእግዚአብሔር ሥርዓት እጅግ ድንቅና ከፍ ያሉ እውነቶች ሊታወጁ ነበር። የመጀመሪያውና የሁለተኛው መልአክ መልእክቶች ሊታወጁ ይገባ ነበር፤ ነገር ግን እነዚህ መልእክቶች የተለየ ሥራቸውን ከማከናወናቸው በፊት ምንም ተጨማሪ ብርሃን ሊገለጥ አይገባም ነበር። ይህም መልአኩ አንድ እግሩን በባሕሩ ላይ አንድ እግሩንም በምድር ላይ ቆሞ፣ ጊዜ ከእንግዲህ ወዲያ እንደማይሆን በእጅግ ጽኑ መሐላ ሲያውጅ የተወከለ ነው።” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
The “mighty angel” who descended on August 11, 1840 was Christ, and he had a message in his hand that John was told to eat. What John ate was a message, but it was distinctly a message that was to be taken to God’s people, and not the world. It is important to recognize who the target audience is in the passage, for even though Christ descended on August 11, 1840, marking the empowerment of the first angel’s message, and thus identifying when the first angel’s message would be carried to the entire world, the little book that John was to eat is identifying when Protestantism surrendered the mantle of Protestantism unto the Millerites. When Christ descended with the little book, He was terminating His covenant relationship with the church from the wilderness and simultaneously identifying the Millerite people as His new chosen covenant people. The Millerites were a people who had formerly not been the people of God. The prophets never contradict each other.
በ1840 ዓ.ም. ነሐሴ 11 የወረደው “ብርቱ መልአክ” ክርስቶስ ነበር፤ በእጁም ዮሐንስ እንዲበላው የተነገረው መልእክት ነበረ። ዮሐንስ የበላው መልእክት ነበር፤ ነገር ግን እርሱ በተለይ ወደ ዓለም ሳይሆን ወደ እግዚአብሔር ሕዝብ ሊወሰድ የሚገባ መልእክት ነበር። በዚህ ክፍል ውስጥ የታለመው ተቀባይ ማን እንደሆነ መለየት አስፈላጊ ነው፤ ምክንያቱም ክርስቶስ በ1840 ዓ.ም. ነሐሴ 11 ቢወርድም፣ ይህም የመጀመሪያውን መልአክ መልእክት ኃይል እንዲቀበል ምልክት በመሆን፣ ስለዚህም የመጀመሪያው መልአክ መልእክት ወደ መላው ዓለም መቼ እንደሚወሰድ ቢገልጽም፣ ዮሐንስ ይበላው ዘንድ የተሰጠው ታናሽ መጽሐፍ ግን ፕሮቴስታንቲዝም የፕሮቴስታንቲዝምን መጎናጸፊያ ለሚለራውያን አሳልፎ የሰጠበትን ጊዜ እየለየ ነው። ክርስቶስ ከታናሹ መጽሐፍ ጋር በወረደ ጊዜ፣ ከምድረ በዳይቱ ቤተ ክርስቲያን ጋር ያለውን የቃል ኪዳን ግንኙነት እየቋጨ ነበር፤ በተመሳሳይ ጊዜም የሚለራውያንን ሕዝብ እንደ አዲሱ የተመረጠ የቃል ኪዳን ሕዝቡ እየለየ ነበር። ሚለራውያን ከዚህ በፊት የእግዚአብሔር ሕዝብ ያልነበሩ ሕዝብ ነበሩ። ነቢያት እርስ በርሳቸው ፈጽሞ አይቃረኑም።
And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. And he said unto me, Son of man, I send thee to the children of Israel, to a rebellious nation that hath rebelled against me: they and their fathers have transgressed against me, even unto this very day. For they are impudent children and stiffhearted. I do send thee unto them; and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord God. And they, whether they will hear, or whether they will forbear, (for they are a rebellious house,) yet shall know that there hath been a prophet among them. And thou, son of man, be not afraid of them, neither be afraid of their words, though briers and thorns be with thee, and thou dost dwell among scorpions: be not afraid of their words, nor be dismayed at their looks, though they be a rebellious house. And thou shalt speak my words unto them, whether they will hear, or whether they will forbear: for they are most rebellious. But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein; And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe. Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel. So I opened my mouth, and he caused me to eat that roll. And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. And he said unto me, Son of man, go, get thee unto the house of Israel, and speak with my words unto them. For thou art not sent to a people of a strange speech and of an hard language, but to the house of Israel; Not to many people of a strange speech and of an hard language, whose words thou canst not understand. Surely, had I sent thee to them, they would have hearkened unto thee. But the house of Israel will not hearken unto thee; for they will not hearken unto me: for all the house of Israel are impudent and hardhearted. Behold, I have made thy face strong against their faces, and thy forehead strong against their foreheads. As an adamant harder than flint have I made thy forehead: fear them not, neither be dismayed at their looks, though they be a rebellious house. Moreover he said unto me, Son of man, all my words that I shall speak unto thee receive in thine heart, and hear with thine ears. Ezekiel 2:1–3:10.
እርሱም እንዲህ አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ በእግርህ ቁም፤ እኔም ከአንተ ጋር እናገራለሁ። በተናገረኝም ጊዜ መንፈስ ወደ እኔ ገባ፥ በእግሬም አቆመኝ፤ ከእኔም ጋር የሚናገረውን ሰማሁ። እርሱም እንዲህ አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ በእኔ ላይ ወደ ተነሡ፥ ወደ ዓመፀኛ ሕዝብ ወደ እስራኤል ልጆች እልክሃለሁ፤ እነርሱና አባቶቻቸው እስከዚህች ቀን ድረስ በደል አድርገውብኛል። እነርሱ ደፋሮችና ጠንካራ ልብ ያላቸው ልጆች ናቸውና። ወደ እነርሱ እልክሃለሁ፤ አንተም፦ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል ትላቸዋለህ። እነርሱም፥ ይሰሙ ወይም እንቢ ይሉ፥ ዓመፀኛ ቤት ናቸውና፥ ነቢይ በመካከላቸው እንዳለ ያውቃሉ። አንተም፥ የሰው ልጅ ሆይ፥ ከእነርሱ አትፍራ፥ ከቃላቸውም አትፍራ፤ እሾህና አሜኬላ ቢከብቡህ፥ በጊንጦችም መካከል ብትኖር፥ ከቃላቸው አትፍራ፥ ከፊታቸውም አትደንግጥ፥ ምክንያቱም ዓመፀኛ ቤት ናቸው። ቢሰሙም ወይም እንቢ ቢሉም፥ እጅግ ዓመፀኞች ናቸውና፥ ቃሌን ትናገራቸዋለህ። አንተ ግን፥ የሰው ልጅ ሆይ፥ የምልህን ስማ፤ እንደዚያ ዓመፀኛ ቤት ዓመፀኛ አትሁን፤ አፍህን ክፈት፥ የምሰጥህንም ብላ። እኔም በተመለከትሁ ጊዜ፥ እነሆ፥ አንድ እጅ ወደ እኔ ተዘረጋች፤ በእርስዋም ውስጥ የመጽሐፍ ጥቅልል ነበረ። በፊቴም ዘረጋው፤ በውስጡና በውጭውም ተጽፎ ነበር፤ በእርሱም ውስጥ ልቅሶና ሐዘን ወዮም ተጽፎ ነበር። እርሱም እንዲህ አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ ያገኘኸውን ብላ፤ ይህን ጥቅልል ብላ፥ ሂድም ለእስራኤል ቤት ተናገር። እኔም አፌን ከፈትሁ፤ ያንንም ጥቅልል አበላኝ። እርሱም እንዲህ አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ ሆድህን አብላ፥ አንጀትህንም በዚህ በምሰጥህ ጥቅልል ሙላ። በላሁትም፤ በአፌም እንደ ማር ጣፋጭ ሆነ። እርሱም እንዲህ አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ ሂድ፥ ወደ እስራኤል ቤት ግባ፥ በቃሌም ተናገራቸው። አንተ እንግዳ ንግግርና ከባድ ቋንቋ ወዳለው ሕዝብ አልተላክህምና፥ ወደ እስራኤል ቤት እንጂ፤ ንግግራቸውን ልታስተውል ወደማትችል እንግዳ ንግግርና ከባድ ቋንቋ ያላቸው ወደ ብዙ ሕዝቦች አይደለም። በእርግጥ፥ ወደ እነርሱ ብልክህ፥ ይሰሙህ ነበር። ነገር ግን የእስራኤል ቤት እኔን ሊሰሙ አይወዱምና፥ አንተንም አይሰሙህም፤ የእስራኤል ቤት ሁሉ ደፋሮችና ጠንካራ ልብ ያላቸው ናቸውና። እነሆ፥ ፊትህን በፊታቸው ላይ ጸንቶ አድርጌአለሁ፥ ግንባርህንም በግንባራቸው ላይ ጸንቶ አድርጌአለሁ። ከባልጩት ድንጋይ ይልቅ እንደሚጠነክር አልማዝ ግንባርህን አድርጌአለሁ፤ ዓመፀኛ ቤት ቢሆኑም አትፍራቸው፥ ከፊታቸውም አትደንግጥ። ደግሞም እንዲህ አለኝ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ የምናገርህን ቃሌን ሁሉ በልብህ ተቀበል፥ በጆሮህም ስማ። ሕዝቅኤል 2፥1–3፥10።
When Christ descended with the little book which John took and ate, it was in his “mouth as honey for sweetness.” John the Revelator and Ezekiel, both take a message from Christ’s “hand.” Ezekiel, and therefore John had a message to deliver to “the house of Israel,” not to those outside of Israel. If those outside Israel would have heard the message, they would have accepted it, but not Israel, for “all the house” of Israel “are impudent and hardhearted.” The complete house of Israel (all the house) was totally rebellious. Israel in 1840 was represented in Revelation chapter ten as the church in the wilderness. They had filled the cup of their probationary time.
ክርስቶስ ዮሐንስ ወስዶ የበላውን ትንሹን መጽሐፍ ይዞ በወረደ ጊዜ፣ በ“አፉ ውስጥ እንደ ማር ጣፋጭ” ነበረ። ራእዩን የተቀበለው ዮሐንስና ሕዝቅኤል ሁለቱም መልእክትን ከክርስቶስ “እጅ” ይቀበላሉ። ሕዝቅኤልም፣ ስለዚህም ዮሐንስም፣ ለ“እስራኤል ቤት” የሚያደርሱት መልእክት ነበራቸው፤ ከእስራኤል ውጭ ላሉት ግን አልነበረም። ከእስራኤል ውጭ ያሉት መልእክቱን በሰሙ ኖሮ ተቀብለውት ነበር፤ እስራኤል ግን አይደለም፥ ምክንያቱም “የእስራኤል ቤት ሁሉ” “ግትርና ልበ ደንዳና” ናቸው። የእስራኤል ሙሉ ቤት (የቤቱ ሁሉ) ፈጽሞ ዓመፀኛ ነበረ። በ1840 ያለችው እስራኤል በራእይ ምዕራፍ አሥር ውስጥ በምድረ በዳ ያለች ቤተ ክርስቲያን እንደሆነች ተወክላ ነበር። የፈተናዋን ዘመን ጽዋ ሞልታ ነበር።
Though the message would not be heard by Israel, the prophet was still commanded to take them the message of the little book, for the purpose of holding them accountable for rejecting the light of the first angel. In the books of judgment, they were to be held accountable for refusing to hear the message of the “prophet” that had been “among them.” Rejecting the prophet is to reject the message that had been given to the prophet by the angel Gabriel, who had himself received that message from Christ, who had received it from the Father. When Christ descended with the message of the little book in His hand it paralleled when the Holy Spirit descended at His baptism. That had been prefigured by Moses at the burning bush, and that very same waymark that exists in every reformatory movement.
መልእክቱ በእስራኤል ባይሰማም፣ ነቢዩ ከመጀመሪያው መልአክ ብርሃን መቃወማቸውን እንዲጠየቁበት ዓላማ፣ የትንሹን መጽሐፍ መልእክት ወደ እነርሱ እንዲያመጣ እንኳ ተእዛዝ ተሰጥቶት ነበር። በፍርድ መጻሕፍት ውስጥ፣ “በመካከላቸው” የነበረውን “ነቢይ” መልእክት ለመስማት ፈቃደኛ ባለመሆናቸው ተጠያቂ ሊሆኑ ነበር። ነቢዩን መቃወም ማለት፣ ለነቢዩ በመልአኩ ገብርኤል የተሰጠውን መልእክት መቃወም ነው፤ ገብርኤልም ያንን መልእክት ራሱ ከክርስቶስ ተቀብሎት ነበር፣ ክርስቶስም ከአብ ተቀብሎት ነበር። ክርስቶስ የትንሹን መጽሐፍ መልእክት በእጁ ይዞ በወረደ ጊዜ፣ ይህ በጥምቀቱ ጊዜ መንፈስ ቅዱስ በእርሱ ላይ ከወረደበት ጊዜ ጋር ይመሳሰል ነበር። ይህም ቀድሞ በእሳት ቁጥቋጦ አጠገብ በሙሴ አማካይነት ተመስሎ ነበር፤ እንዲሁም በእያንዳንዱ የተሐድሶ ንቅናቄ ውስጥ የሚገኘው ያው ምልክት መንገድ ነው።
“The work of God in the earth presents, from age to age, a striking similarity in every great reformation or religious movement. The principles of God’s dealing with men are ever the same. The important movements of the present have their parallel in those of the past, and the experience of the church in former ages has lessons of great value for our own time.” The Great Controversy, 343.
“ከዘመን ወደ ዘመን በምድር ላይ የሚፈጸመው የእግዚአብሔር ሥራ በእያንዳንዱ ታላቅ ተሐድሶ ወይም የሃይማኖት እንቅስቃሴ ውስጥ የሚያስደንቅ ተመሳሳይነት ያሳያል። እግዚአብሔር ከሰዎች ጋር የሚያደርገው አያያዝ መርሆዎች ሁልጊዜ አንድ ናቸው። የአሁኑ ዘመን አስፈላጊ እንቅስቃሴዎች ከቀድሞዎቹ ጋር ተመሳሳይነታቸው አለ፤ በቀደሙት ዘመናትም የቤተ ክርስቲያን ተሞክሮ ለዘመናችን እጅግ ከፍተኛ ዋጋ ያላቸው ትምህርቶችን ይዟል።” The Great Controversy, 343.
The demise of the Ottoman supremacy on August 11, 1840, (which is when John and Ezekiel ate the little book that was in Christ’s “hand,”) marks the “empowerment” of the first angel’s message that had “arrived” at the “time of the end” in 1798. It was “empowered” by the confirmation of the premier prophetic rule of the Millerites; the year for a day principle. Christ then began to erect the Millerite temple foundation, as He had done at His baptism.
የኦቶማን የበላይነት መውደቅ በኦገስት 11, 1840፣ (ይህም ዮሐንስና ሕዝቅኤል በክርስቶስ “እጅ” ውስጥ የነበረውን ትንሹን መጽሐፍ የበሉበት ጊዜ ነው፣) በ1798 በ“ዘመኑ መጨረሻ” “የደረሰችውን” የመጀመሪያውን መልአክ መልእክት “መታጠቅ” ያመለክታል። እርስዋም የተ “ታጠቀችው” በሚለራውያን ዋና የትንቢት መርህ ማረጋገጥ ነበር፤ ይህም የአንድ ቀን ለአንድ ዓመት መርህ ነው። ከዚያም ክርስቶስ፣ በጥምቀቱ ጊዜ እንዳደረገው ሁሉ፣ የሚለራውያንን የመቅደስ መሠረት መሥራት ጀመረ።
“Nathanael’s wavering faith was now strengthened, and he answered and said, ‘Rabbi, thou art the son of God; thou art the King of Israel. Jesus answered and said unto him, Because I said unto thee, I saw thee under the fig tree, believest thou? Thou shalt see greater things than these. And he saith unto him, Verily, verily, I say unto you, Hereafter ye shall see Heaven open, and the angels of God ascending and descending upon the Son of Man.’
“የናትናኤል የሚናወጥ እምነት አሁን ጸንቶ ነበር፤ እርሱም መልሶ እንዲህ አለ፦ ‘ረቢ፣ አንተ የእግዚአብሔር ልጅ ነህ፤ አንተ የእስራኤል ንጉሥ ነህ።’ ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አለው፦ ‘ከበለስ ዛፍ በታች አየሁህ ብዬ ስለ ነገርሁህ ታምናለህን? ከእነዚህ የሚበልጡ ነገሮችን ታያለህ።’ እንዲህም አለው፦ ‘እውነት እውነት እላችኋለሁ፥ ከዚህ በኋላ ሰማይ ተከፍቶ፣ የእግዚአብሔርም መላእክት በሰው ልጅ ላይ ሲወጡና ሲወርዱ ታያላችሁ።’”
“In these first few disciples the foundation of the Christian church was being laid by individual effort. John first directed two of his disciples to Christ. Then one of these finds a brother, and brings him to Christ. He then calls Philip to follow him, and he went in search of Nathanael.” Spirit of Prophecy, volume 2, 66.
“በእነዚህ የመጀመሪያዎቹ ጥቂት ደቀ መዛሙርት ውስጥ የክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን መሠረት በእያንዳንዱ ግለሰብ ጥረት እየተጣለ ነበር። ዮሐንስ መጀመሪያ ከደቀ መዛሙርቱ ሁለቱን ወደ ክርስቶስ መራቸው። ከዚያም ከእነዚህ አንዱ ወንድሙን አግኝቶ ወደ ክርስቶስ አመጣው። ከዚያም ፊልጶስን እንዲከተለው ጠራው፥ እርሱም ናትናኤልን ለመፈለግ ሄደ።” መንፈስ የትንቢት፣ ቅጽ 2፣ 66።
When Christ descended on August 11, 1840 with the little book open in His hand, it had been prefigured in the reform movement of Christ’s earthly history, for every reform movement possesses the identical waymarks. Moses and the reformatory movement he led out in had the same waymark. The experience of Moses at the burning bush typified the Holy Spirit descending at Christ baptism, that in turn typified 1840, which in turn typifies September 11, 2001 when the mighty angel of Revelation eighteen descended.
ክርስቶስ በእጁ የተከፈተውን ትንሹን መጽሐፍ ይዞ በነሐሴ 11, 1840 በወረደ ጊዜ፣ ይህ ነገር በክርስቶስ በምድር ላይ ባለው ታሪክ ውስጥ በነበረው የተሐድሶ እንቅስቃሴ አስቀድሞ ተመስሎ ነበር፤ ምክንያቱም የተሐድሶ እንቅስቃሴ ሁሉ ተመሳሳይ የመንገድ ምልክቶችን ይዟልና። ሙሴና እርሱ የመራው የተሐድሶ እንቅስቃሴ ደግሞ ያንኑ የመንገድ ምልክት ነበራቸው። በሚነደው ቍጥቋጦ አጠገብ የሙሴ ልምምድ በክርስቶስ ጥምቀት ጊዜ መንፈስ ቅዱስ መውረዱን ያመለክት ነበር፤ ይህም በተራው 1840ን ያመለክት ነበር፣ 1840ም በተራው የራእይ አሥራ ስምንት ኃያል መልአክ የወረደበትን መስከረም 11, 2001 ያመለክታል።
The “arrival” of the first angel’s message, and the “arrival” of the second angel’s message and the “arrival” of the third angel’s message are all represented by angels. The first angel has a little book in his hand, the second had a writing in his hand and the third had a parchment in his hand. Upon the testimony of two or three a truth is established. All three angels, whether at their arrival or empowerment have a message in their hand.
የመጀመሪያው መልአክ መልእክት “መምጣት”፣ የሁለተኛው መልአክ መልእክት “መምጣት”፣ እንዲሁም የሦስተኛው መልአክ መልእክት “መምጣት” ሁሉ በመላእክት ይወከላሉ። የመጀመሪያው መልአክ በእጁ ትንሽ መጽሐፍ ነበረው፤ ሁለተኛው በእጁ ጽሑፍ ነበረው፤ ሦስተኛውም በእጁ ብራና ነበረው። በሁለት ወይም በሦስት ምስክሮች ምስክርነት እውነት ይጸናል። ሦስቱም መላእክት፣ በመምጣታቸውም ይሁን በመታደሳቸው፣ በእጃቸው መልእክት አላቸው።
John and Ezekiel represent those that ate the message when the first angel’s message was “empowered,” which is a different historical waymark than when the first angel’s message “arrived” in 1798.
ዮሐንስና ሕዝቅኤል የመጀመሪያው መልአክ መልእክት “በኃይል በተሞላ” ጊዜ መልእክቱን የበሉትን ይወክላሉ፤ ይህም የመጀመሪያው መልአክ መልእክት በ1798 “በደረሰ” ጊዜ ከነበረው የታሪክ ምልክት የተለየ ነው።
The difference between the “arrival” of a message and its “empowerment” is an extremely important distinction to note. As we consider the following passage take note that the purpose of the first angel is identical to the purpose of the angel in Revelation eighteen that lightens the earth with his glory. Also note that each message causes a division producing two classes of worshippers.
በአንድ መልእክት “መምጣት” እና “በኃይል መሞላት” መካከል ያለው ልዩነት እጅግ አስፈላጊ የሆነ ልዩነት ነው። የሚከተለውን ክፍል ስንመለከት፣ የመጀመሪያው መልአክ ዓላማ ምድርን በክብሩ የሚያበራት በራእይ አሥራ ስምንት ያለው መልአክ ዓላማ ጋር ፍጹም አንድ መሆኑን ልብ በሉ። እንዲሁም እያንዳንዱ መልእክት ክፍፍልን በማስከተል ሁለት ዓይነት አምላኪዎችን እንደሚያመነጭ ልብ በሉ።
“I was shown the interest which all heaven had taken in the work going on upon the earth. Jesus commissioned a mighty angel [the first angel] to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God. Multitudes received the light. Some of these seemed to be very solemn, while others were joyful and enraptured. All who received the light turned their faces toward heaven and glorified God. Though it was shed upon all, some merely came under its influence, but did not heartily receive it. Many were filled with great wrath. Ministers and people united with the vile and stoutly resisted the light shed by the mighty angel. But all who received it withdrew from the world and were closely united with one another.
“ሰማይ ሁሉ በምድር ላይ በመካሄድ ላይ ባለው ሥራ ላይ የወሰደውን ፍላጎት ተገለጠልኝ። ኢየሱስ ኃያል መልአክን [የመጀመሪያውን መልአክ] ወደ ታች እንዲወርድና የምድርን ነዋሪዎች ለሁለተኛው መገለጡ እንዲዘጋጁ እንዲያስጠነቅቅ አዘዘው። መልአኩም በሰማይ ካለው ከኢየሱስ ፊት በተለየ ጊዜ፣ ከርሱ በፊት እጅግ ብሩህና ክቡር ብርሃን ይሄድ ነበር። ተልእኮውም ምድርን በክብሩ እንዲያበራና ሰውን ስለሚመጣው የእግዚአብሔር ቍጣ እንዲያስጠነቅቅ እንደሆነ ተነገረኝ። ብዙ ሕዝብ ብርሃኑን ተቀበለ። ከእነዚህም አንዳንዶቹ እጅግ ጽኑ ትጋት ያላቸው እንደሚመስሉ ሳሉ፣ ሌሎች ግን ደስ የተሰኙና በሐሴት የተሞሉ ነበሩ። ብርሃኑን የተቀበሉ ሁሉ ፊታቸውን ወደ ሰማይ መልሰው እግዚአብሔርን አከበሩ። ምንም እንኳ በሁሉ ላይ ተፈስሶ ነበር፣ አንዳንዶች ግን በተፅእኖው ሥር ብቻ መጡ እንጂ በልባቸው ፈቅደው አልተቀበሉትም። ብዙዎች በታላቅ ቍጣ ተሞሉ። አገልጋዮችና ሕዝብ ከክፉዎች ጋር ተባብረው በዚያ በኃያሉ መልአክ የተበራውን ብርሃን በጽናት ተቃወሙ። ነገር ግን የተቀበሉት ሁሉ ከዓለም ተለዩ እና እርስ በርሳቸው በቅርብ ተባበሩ።”
“Satan and his angels were busily engaged in seeking to attract the minds of as many as possible from the light. The company who rejected it were left in darkness. I saw the angel of God watching with the deepest interest His professed people, to record the character which they developed as the message of heavenly origin was presented to them. And as very many who professed love for Jesus turned from the heavenly message with scorn, derision, and hatred, an angel with a parchment in his hand made the shameful record. All heaven was filled with indignation that Jesus should be thus slighted by His professed followers.
“ሰይጣንና መላእክቱ ብዙዎችን ከብርሃኑ ለማስረቅ አእምሮአቸውን ለመሳብ በትጋት ተሰማርተው ነበር። ያንን የጣሉት ወገኖች በጨለማ ውስጥ ተተዉ። ከሰማያዊ ምንጭ የመጣው መልእክት ለእነርሱ ሲቀርብ ያሳዩትን ባሕርይ ለመመዝገብ የእግዚአብሔር መልአክ በጥልቅ ፍላጎት ሕዝቡ ነን የሚሉትን ሲመለከት አየሁ። እናም ኢየሱስን እንደሚወዱ የሚናገሩ እጅግ ብዙዎች ከሰማያዊው መልእክት በንቀት፣ በመሳለቅና በጥላቻ በሚመለሱበት ጊዜ፣ በእጁ ጥቅል ጽሑፍ የያዘ መልአክ ያንን አሳፋሪ መዝገብ አደረገ። ኢየሱስ በሕዝቡ ነን በሚሉት ተከታዮቹ እንዲህ ሲታነስ መላው ሰማይ በቍጣ ተሞልቶ ነበር።”
“I saw the disappointment of the trusting ones, as they did not see their Lord at the expected time. It had been God’s purpose to conceal the future and to bring His people to a point of decision. Without the preaching of definite time for the coming of Christ, the work designed of God would not have been accomplished. Satan was leading very many to look far in the future for the great events connected with the judgment and the end of probation. It was necessary that the people be brought to seek earnestly for a present preparation.
“እምነት ያደረጉት ሰዎች በተጠበቀው ጊዜ ጌታቸውን ስላላዩ የደረሰባቸውን ቅር መሰኘት አየሁ። እግዚአብሔር ወደፊቱን ለመሸሸግ እና ሕዝቡንም ወደ ውሳኔ ነጥብ ለማምጣት ዓላማ አድርጎ ነበር። ስለ ክርስቶስ መምጣት የተወሰነ ጊዜ መስበክ ባልተደረገ ኖሮ፣ እግዚአብሔር ያሰበው ሥራ ባልተፈጸመ ነበር። ሰይጣን ከፍርድና ከምሕረት ዘመን መዝጊያ ጋር የተያያዙትን ታላላቅ ክስተቶች ብዙ ሰዎች በእጅጉ ሩቅ ወደሆነው ወደፊት እንዲመለከቱ ይመራ ነበር። ሕዝቡ ለአሁኑ ጊዜ የሚያስፈልግ ዝግጅትን በቅን ልብ እንዲፈልጉ ማድረግ አስፈላጊ ነበር።”
“As the time passed, those who had not fully received the light of the angel united with those who had despised the message, and they turned upon the disappointed ones with ridicule. Angels marked the situation of Christ’s professed followers. The passing of the definite time had tested and proved them, and very many were weighed in the balance and found wanting. They loudly claimed to be Christians, yet in almost every particular failed to follow Christ. Satan exulted at the state of the professed followers of Jesus.
ጊዜው እየገፋ ሲሄድ፣ የመልአኩን ብርሃን ሙሉ በሙሉ ያልተቀበሉት ከመልእክቱን ከናቁት ጋር ተባበሩ፤ እነርሱም በተስፋ የተቆረጡትን በማፌዝ ተነሡባቸው። መላእክት ክርስቶስን የሚከተሉ ነን በሚሉት ሁኔታ ላይ ምልክት አደረጉ። የተወሰነው ጊዜ መተላለፉ ፈትኗቸውና አረጋግጦአቸው ነበር፤ እጅግ ብዙዎችም በሚዛን ተመዝነው ጎዶሎ ሆነው ተገኙ። እነርሱ ጮክ ብለው ክርስቲያኖች መሆናቸውን ይናገሩ ነበር፤ ነገር ግን በሚባል ሁሉ ማለት ይቻላል ክርስቶስን መከተል ተስኗቸው ነበር። ሰይጣን በኢየሱስ ተከታዮች ነን በሚሉት ሁኔታ ላይ ደስ አለው።
“He had them in his snare. He had led the majority to leave the straight path, and they were attempting to climb up to heaven some other way. Angels saw the pure and holy mixed up with sinners in Zion and with world-loving hypocrites. They had watched over the true disciples of Jesus; but the corrupt were affecting the holy. Those whose hearts burned with an intense desire to see Jesus were forbidden by their professed brethren to speak of His coming. Angels viewed the scene and sympathized with the remnant who loved the appearing of their Lord.
“እርሱ በወጥመዱ ውስጥ አስገብቶአቸው ነበር። ከብዙዎቹ ብዛት ቀጥተኛውን መንገድ እንዲተዉ አስመርቶአቸው ነበር፤ እነርሱም ወደ ሰማይ በሌላ መንገድ ለመውጣት ይሞክሩ ነበር። መላእክት ንጹሓንና ቅዱሳን ከኃጢአተኞች ጋር በጽዮን ውስጥ፣ እንዲሁም ዓለምን የሚወዱ ግብዞች ጋር ተቀላቅለው መኖራቸውን አዩ። የኢየሱስን እውነተኛ ደቀ መዛሙርት ይጠብቁ ነበር፤ ነገር ግን ሙሰኞቹ ቅዱሳኑን በመበከል ላይ ነበሩ። ልባቸው ኢየሱስን ለማየት በጽኑ ናፍቆት የሚቃጠልባቸው እነዚያ፣ ስለ መምጣቱ እንዳይናገሩ በራሳቸው ወንድሞች ተብለው በሚጠሩት ተከልክለው ነበር። መላእክት ይህን ትዕይንት ተመልክተው ጌታቸው መገለጡን የሚወዱትን ቀሪዎች ራራባቸው።”
“Another mighty angel [the second angel] was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith.
“ሌላ ኃያል መልአክ [ሁለተኛው መልአክ] ወደ ምድር እንዲወርድ ተልኮ ነበር። ኢየሱስ በእጁ ጽሑፍ አኖረለት፤ እርሱም ወደ ምድር ሲመጣ፣ ‘ባቢሎን ወድቃለች፣ ወድቃለች’ ብሎ ጮኸ። ከዚያም ተስፋ የቆረጡት ዳግመኛ ዓይኖቻቸውን ወደ ሰማይ ሲያነሡ፣ የጌታቸውን መገለጥ በእምነትና በተስፋ ሲጠባበቁ አየሁ። ነገር ግን ብዙዎች እንደ ተኙ በደንባራ ሁኔታ ውስጥ እንደ ቀሩ ይታዩ ነበር፤ ሆኖም በፊታቸው ላይ ያለውን የጥልቅ ኀዘን ምልክት ማየት ችያለሁ። ተስፋ የቆረጡት ከቅዱሳት መጻሕፍት እንዲህ መሆኑን ተረዱ፤ በመዘግየት ዘመን ውስጥ እንዳሉና የራእዩን ፍጻሜ በትዕግሥት መጠበቅ እንዳለባቸው። በ1843 ጌታቸውን እንዲጠባበቁ ያደረጋቸው ያው ማስረጃ፣ በ1844ም እርሱን እንዲጠብቁ አደረጋቸው። ሆኖም አብዛኞቹ በ1843 እምነታቸውን የለየችውን ያች ብርታት እንዳልነበራቸው አየሁ። ተስፋ መቁረጣቸው እምነታቸውን አስደክሞት ነበር።”
“As the people of God united in the cry of the second angel, the heavenly host marked with the deepest interest the effect of the message. They saw many who bore the name of Christians turn with scorn and derision upon those who had been disappointed. As the words fell from mocking lips, ‘You have not gone up yet!’ an angel wrote them. Said the angel, ‘They mock God.’ I was pointed back to a similar sin committed in ancient times. Elijah had been translated to heaven, and his mantle had fallen upon Elisha. Then wicked youth, who had learned from their parents to despise the man of God, followed Elisha, and mockingly cried, ‘Go up, thou bald head; go up, thou bald head.’ In thus insulting His servant, they insulted God and met their punishment then and there. In like manner, those who have scoffed and mocked at the idea of the saints’ going up, will be visited with the wrath of God, and will be made to feel that it is not a light thing to trifle with their Maker.
“የእግዚአብሔር ሕዝብ በሁለተኛው መልአክ ጩኸት በአንድነት በተቀላቀሉ ጊዜ፣ ሰማያዊው ሰራዊት የመልእክቱን ውጤት በእጅግ ጥልቅ ፍላጎት ተመለከተ። የክርስቲያኖችን ስም የተሸከሙ ብዙዎች ተስፋ ቆርጠው በነበሩት ላይ በንቀትና በፌዝ ሲመለሱ አዩ። ቃላቱም ከአሾፊ ከንፈሮች ሲወጡ፣ ‘ገና አልወጣችሁም!’ ሲሉ፣ አንድ መልአክ ጻፈው። መልአኩም እንዲህ አለ፣ ‘እግዚአብሔርን ይሳለቁበታል።’ በጥንት ዘመን የተፈጸመ ተመሳሳይ ኃጢአት እንዳለ ወደ ኋላ ተጠቁሜ ተመለስሁ። ኤልያስ ወደ ሰማይ ተወስዶ ነበር፣ ካባውም በኤልሳዕ ላይ ወድቆ ነበር። ከወላጆቻቸው የእግዚአብሔርን ሰው መናቅ የተማሩ ክፉ ወጣቶች ኤልሳዕን ተከትለው፣ በማሾፍም፣ ‘ውጣ፣ አንተ ራሰ በራ! ውጣ፣ አንተ ራሰ በራ!’ ብለው ጮኹ። በዚህ መልኩ ባሪያውን በመስደብ እግዚአብሔርን ሰደቡ፣ ቅጣታቸውንም በዚያው በዚያኑ ተቀበሉ። እንዲሁም፣ ስለ ቅዱሳኑ መውጣት ሐሳብ ያፌዙና ያሾፉ የነበሩ ሰዎች፣ በእግዚአብሔር ቍጣ ይጎበኛሉ፣ ከፈጣሪያቸውም ጋር መቀለድ ቀላል ነገር እንዳልሆነ እንዲሰማቸው ይደረጋል።”
“Jesus commissioned other angels to fly quickly to revive and strengthen the drooping faith of His people and prepare them to understand the message of the second angel and the important move which was soon to be made in heaven. I saw these angels receive great power and light from Jesus and fly quickly to earth to fulfill their commission to aid the second angel in his work. A great light shone upon the people of God as the angels cried, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ Then I saw these disappointed ones rise and in harmony with the second angel proclaim, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ The light from the angels penetrated the darkness everywhere. Satan and his angels sought to hinder this light from spreading and having its designed effect. They contended with the angels from heaven, telling them that God had deceived the people, and that with all their light and power they could not make the world believe that Christ was coming. But notwithstanding Satan strove to hedge up the way and draw the minds of the people from the light, the angels of God continued their work….
“ኢየሱስ የሕዝቡን የሚዝል እምነት እንዲያድሱና እንዲያጸኑ፣ እንዲሁም የሁለተኛውን መልአክ መልእክትና በቅርቡ በሰማይ ሊደረግ የነበረውን አስፈላጊ እንቅስቃሴ እንዲያስተውሉ ለማዘጋጀት ሌሎች መላእክት ፈጥነው እንዲበሩ ሾመ። እነዚህ መላእክት በሥራው ሁለተኛውን መልአክ ለመርዳት የተሰጣቸውን ተልእኮ እንዲፈጽሙ ከኢየሱስ ታላቅ ኃይልና ብርሃን ሲቀበሉ አየሁ፤ ከዚያም ፈጥነው ወደ ምድር በረሩ። መላእክቱም፣ ‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ ልትቀበሉት ውጡ’ ብለው ሲጮኹ ታላቅ ብርሃን በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ አበራ። ከዚያም እነዚህ ተስፋ የቆረጡ ሰዎች ተነሥተው፣ ከሁለተኛው መልአክ ጋር በአንድነት ተስማምተው፣ ‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ ልትቀበሉት ውጡ’ ብለው ሲያውጁ አየሁ። ከመላእክቱ የሚወጣው ብርሃን በሁሉም ስፍራ ጨለማውን ሰነጠቀ። ሰይጣንና መላእክቱም ይህ ብርሃን እንዳይስፋፋና የታሰበለትን ውጤት እንዳያመጣ ሊከለክሉት ሞከሩ። ከሰማይ ካሉት መላእክት ጋር ተከራከሩ፤ እግዚአብሔር ሕዝቡን እንዳታለላቸው፣ እናም በብርሃናቸውና በኃይላቸው ሁሉ እንኳ ዓለምን ክርስቶስ እየመጣ እንደሆነ እንዲያምን ማድረግ እንደማይችሉ ነገሯቸው። ነገር ግን ሰይጣን መንገዱን ለመዝጋትና የሕዝቡን አእምሮ ከብርሃኑ ለማራቅ ምንም እንኳ ቢጥር፣ የእግዚአብሔር መላእክት ሥራቸውን ቀጠሉ….”
“As the ministration of Jesus closed in the holy place, and He passed into the holiest, and stood before the ark containing the law of God, He sent another mighty angel with a third message to the world. A parchment was placed in the angel’s hand, and as he descended to the earth in power and majesty, he proclaimed a fearful warning, with the most terrible threatening ever borne to man. This message was designed to put the children of God upon their guard, by showing them the hour of temptation and anguish that was before them. Said the angel, ‘They will be brought into close combat with the beast and his image. Their only hope of eternal life is to remain steadfast. Although their lives are at stake, they must hold fast the truth.’ The third angel closes his message thus: ‘Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ As he repeated these words, he pointed to the heavenly sanctuary. The minds of all who embrace this message are directed to the most holy place, where Jesus stands before the ark, making His final intercession for all those for whom mercy still lingers and for those who have ignorantly broken the law of God. This atonement is made for the righteous dead as well as for the righteous living. It includes all who died trusting in Christ, but who, not having received the light upon God’s commandments, had sinned ignorantly in transgressing its precepts.” Early Writings, 245–254.
“የኢየሱስ አገልግሎት በቅዱሱ ስፍራ በተዘጋ ጊዜ፣ እርሱም ወደ ቅድስተ ቅዱሳን በገባና የእግዚአብሔርን ሕግ የያዘው ታቦት ፊት በቆመ ጊዜ፣ ሦስተኛ መልእክት ይዞ ወደ ዓለም ሌላ ኃያል መልአክ ላከ። በመልአኩም እጅ ጥቅል መጽሐፍ ተሰጠው፤ እርሱም በኃይልና በግርማ ወደ ምድር ሲወርድ፣ ከሰው ጋር ተሸክሞ የመጣው ከሁሉ የባሰ ማስፈራሪያ ያለበትን አስፈሪ ማስጠንቀቂያ አወጀ። ይህ መልእክት የተሰጠው የእግዚአብሔርን ልጆች በፊታቸው ያለውን የፈተናና የመከራ ሰዓት በማሳየት እንዲጠነቀቁ ለማድረግ ነበር። መልአኩም እንዲህ አለ፤ ‘ከአውሬውና ከምስሉ ጋር ወደ ቅርብ ጦርነት ይገባሉ። የዘላለም ሕይወት ያላቸው ብቸኛ ተስፋ ጽኑ ሆነው መኖር ነው። ሕይወታቸው ምንም እንኳ በአደጋ ላይ ቢሆን፣ እውነትን አጥብቀው ሊይዙ ይገባቸዋል።’ ሦስተኛው መልአክ መልእክቱን እንዲህ ብሎ ያበቃዋል፤ ‘የቅዱሳን ትዕግሥት ይህች ናት፤ የእግዚአብሔርን ትእዛዛትና የኢየሱስን እምነት የሚጠብቁ እነርሱ ናቸው።’ እነዚህን ቃላት ሲደግም ወደ ሰማያዊው መቅደስ አመለከተ። ይህን መልእክት የሚቀበሉ ሁሉ አእምሮ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ይመራል፤ በዚያም ኢየሱስ ምሕረት አሁንም ለሚቆይላቸው ሁሉና የእግዚአብሔርን ሕግ በድንቁርና ለተላለፉት ሁሉ የመጨረሻውን ምልጃ እያቀረበ ታቦቱ ፊት ቆሞ ይታያል። ይህ የኃጢአት ስርየት ለጻድቃን ሙታን እንዲሁም ለጻድቃን ሕያዋን ይደረጋል። በክርስቶስ ታምነው የሞቱ ሁሉን ያካትታል፤ ነገር ግን ስለ እግዚአብሔር ትእዛዛት ብርሃን ሳይቀበሉ፣ ሥርዓቱን በመተላለፍ በድንቁርና ኃጢአት የሠሩ ነበሩ።” Early Writings, 245–254.
A few pages later in the same book, addressing the same concepts just referred to, Sister White identifies that the rejection of the three messages in Millerite history had been typified in the history of Christ. She there provides two witnesses that identify a progressive testing process that requires victory at each test in order to proceed to the next test.
ከዚያው መጽሐፍ ጥቂት ገፆች በኋላ፣ አሁን የተጠቀሱትን ተመሳሳይ ጽንሰ-ሐሳቦች በመመልከት፣ እህት ዋይት በሚለራውያን ታሪክ የሦስቱ መልእክቶች እምቢታ በክርስቶስ ታሪክ ውስጥ በምሳሌ እንደተወከለ ትለያለች። በዚያም ወደ ቀጣዩ ፈተና ለመግባት በእያንዳንዱ ፈተና ድል ማድረግን የሚጠይቅ በደረጃ የሚገለጥ የፈተና ሂደትን የሚለዩ ሁለት ምስክሮችን ታቀርባለች።
“I saw a company who stood well-guarded and firm, giving no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—the first, second, and third angels’ messages. Said my accompanying angel, ‘Woe to him who shall move a block or stir a pin of these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received.’ I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. God had led them along step by step, until He had placed them upon a solid, immovable platform. I saw individuals approach the platform and examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the foundation. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform to examine it and declared it to be laid wrong. But I saw that nearly all stood firm upon the platform and exhorted those who had stepped off to cease their complaints; for God was the Master Builder, and they were fighting against Him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union raised their eyes to heaven and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained and left the platform, and they with humble look again stepped upon it.
“አንድ ቡድን በጥንቃቄ የተጠበቀና ጽኑ ሆኖ ቆሞ አየሁ፤ የሰውነቱን የተመሠረተ እምነት ለማናወጥ ለሚፈልጉ ምንም ድጋፍ አይሰጡም ነበር። እግዚአብሔርም በደስታ ተመልክቶባቸው ነበር። ሦስት ደረጃዎች ታዩኝ—የመጀመሪያው፣ የሁለተኛው፣ እና የሦስተኛው መላእክት መልእክቶች። ከእኔ ጋር የነበረው መልአክ፣ ‘ከእነዚህ መልእክቶች አንድ ድንጋይ የሚያንቀሳቅስ ወይም አንድ ሚስማር የሚያነቃቃ ለሚሆነው ወዮለት። የእነዚህ መልእክቶች እውነተኛ ግንዛቤ እጅግ አስፈላጊ ነው። የነፍሳት እጣ ፈንታ በሚቀበሉበት መንገድ ላይ ተንጠልጥሎአል’ አለኝ። እንደገናም በእነዚህ መልእክቶች በኩል ወደ ታች ተመራሁ፣ የእግዚአብሔርም ሕዝብ ልምዳቸውን ምን ያህል ውድ በሆነ ዋጋ እንደገዙት አየሁ። በብዙ ስቃይና በከባድ ተጋድሎ ተገኝቶ ነበር። እግዚአብሔር ደረጃ በደረጃ መርቶአቸው በጽኑና በማይናወጥ መድረክ ላይ እስኪያቆማቸው ድረስ። ግለሰቦች ወደ መድረኩ ሲቀርቡና መሠረቱን ሲመረምሩ አየሁ። አንዳንዶች በደስታ ወዲያውኑ በላዩ ላይ ወጡ። ሌሎች ግን በመሠረቱ ላይ ነቀፋ መፈለግ ጀመሩ። ማሻሻያ እንዲደረግበት ይፈልጉ ነበር፤ ከዚያም መድረኩ ይበልጥ ፍጹም ይሆናል፣ ሕዝቡም እጅግ ደስተኞች ይሆናሉ ብለው ያስቡ ነበር። አንዳንዶች መድረኩን ለመመርመር ከላዩ ወረዱ፣ በስህተትም እንደተጣለ አወጁ። ነገር ግን ማለት ይቻላል ሁሉም በመድረኩ ላይ ጽኑዎች ሆነው እንደቆሙ አየሁ፤ ከላዩ የወረዱትንም እግዚአብሔር ዋናው ገንቢ ስለሆነ፣ እነርሱም እርሱን እየተዋጉ ስለነበር ቅሬታቸውን እንዲያቆሙ ያሳስቡአቸው ነበር። ወደ ጽኑው መድረክ የመራቸውን የእግዚአብሔርን ድንቅ ሥራ ይነግሩ ነበር፤ በአንድነትም ዓይናቸውን ወደ ሰማይ አንሥተው በታላቅ ድምፅ እግዚአብሔርን አከበሩ። ይህም ቅሬታ ካሰሙና መድረኩን ከተዉ አንዳንዶቹን ነካቸው፤ እነርሱም በትሕትና ፊት እንደገና ወደ መድረኩ ላይ ወጡ።”
“I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah [typifying the first angel’s message] to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus [typifying the second angel’s message]. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ [typifying the third angel’s message]. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, [typifying the angel of Revelation eighteen] which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rending of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.
“ለክርስቶስ የመጀመሪያ ምጽአት መታወጅ እንደገና ተመልሼ እንዳይ ተመራሁ። ዮሐንስ የኢየሱስን መንገድ ያዘጋጅ ዘንድ በኤልያስ መንፈስና ኃይል [የመጀመሪያውን የመልአኩን መልእክት የሚያመለክት] ተልኮ ነበር። የዮሐንስን ምስክርነት የጣሉ ሰዎች ከኢየሱስ ትምህርቶች [የሁለተኛውን የመልአኩን መልእክት የሚያመለክቱ] ምንም ጥቅም አላገኙም። መምጣቱን ያስቀድሞ ለነገረው መልእክት ያሳዩት ተቃውሞ እርሱ መሲሕ እንደ ሆነ የሚያሳይ እጅግ ጽኑ ማስረጃ በቀላሉ ሊቀበሉ በማይችሉበት ስፍራ አኖራቸው። ሰይጣን የዮሐንስን መልእክት የጣሉትን ሰዎች ይልቁንም ወደ ፊት እንዲሄዱ፥ ክርስቶስን [የሦስተኛውን የመልአኩን መልእክት የሚያመለክት] እንዲጥሉና እንዲሰቅሉት መራቸው። ይህን በማድረጋቸው በጴንጤቆስጤ ቀን [የራእይ አሥራ ስምንትን መልአክ የሚያመለክት] የሚሰጠውን በረከት ሊቀበሉ በማይችሉበት ስፍራ ራሳቸውን አኖሩ፤ ይህም ወደ ሰማያዊው መቅደስ የሚያስገባውን መንገድ ባስተማራቸው ነበር። የቤተ መቅደሱ መጋረጃ መቀደዱ የአይሁድ መሥዋዕቶችና ሥርዓቶች ከዚያ በኋላ እንደማይቀበሉ አሳየ። ታላቁ መሥዋዕት ቀርቦ ነበር እናም ተቀብሎ ነበር፤ በጴንጤቆስጤ ቀንም የወረደው መንፈስ ቅዱስ የደቀ መዛሙርቱን አእምሮ ከምድራዊው መቅደስ ወደ ሰማያዊው አመራቸው፤ እዚያም ኢየሱስ በገዛ ደሙ ገብቶ ነበር፥ የማስተስረያውንም ጥቅሞች በደቀ መዛሙርቱ ላይ ያፈስስ ዘንድ። ነገር ግን አይሁድ በሙሉ ጨለማ ውስጥ ተዉ። ስለ የድነት ዕቅድ ሊኖራቸው የሚችለውን ብርሃን ሁሉ አጡ፥ አሁንም ከንቱ በሆኑ መሥዋዕቶቻቸውና መባዎቻቸው ላይ ይታመኑ ነበር። ሰማያዊው መቅደስ የምድራዊውን ቦታ ወስዶ ነበር፤ እነርሱ ግን ስለዚያ ለውጥ እውቀት አልነበራቸውም። ስለዚህ ክርስቶስ በቅዱስ ስፍራ የሚያደርገው ምልጃ ሊጠቅማቸው አልቻለም።”
“Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 258–261.
“ብዙዎች ክርስቶስን በመቃወምና በመስቀል ላይ በመስቀል በማደርጋቸው የአይሁድን አካሄድ በአስፈሪ ስሜት ይመለከታሉ፤ የእርሱንም የአሳፋሪ እንግልት ታሪክ ሲያነቡ፣ እርሱን እንደሚወዱት ያስባሉ፣ እንዲሁም ጴጥሮስ እንዳደረገው እርሱን አልክዱትም ነበር፣ ወይም አይሁድ እንዳደረጉት አይሰቅሉትም ነበር ብለው ያስባሉ። ነገር ግን የሰው ሁሉ ልብ የሚያነብ እግዚአብሔር፣ ለኢየሱስ እንዳላቸው የተናገሩትን ያን ፍቅር ወደ ፈተና አመጣው። ሰማይ ሁሉ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት እንዴት እንደተቀበለ በእጅግ ጥልቅ ፍላጎት ተመለከተ። ነገር ግን ኢየሱስን እንደሚወዱ የሚናገሩ ብዙዎች፣ የመስቀሉንም ታሪክ ሲያነቡ እንባ የሚያፈሱ፣ የመምጣቱን የምሥራች አፌዙበት። መልእክቱን በደስታ ከመቀበል ይልቅ፣ ማታለያ ነው ብለው አወጁት። መገለጡን የሚወዱትን ጠሉአቸው፣ ከቤተ ክርስቲያናትም አስወጡአቸው። የመጀመሪያውን መልእክት የጣሉ ሰዎች በሁለተኛው ሊጠቀሙ አልቻሉም፤ እንዲሁም ከኢየሱስ ጋር በእምነት ወደ ሰማያዊው መቅደስ ቅድስተ ቅዱሳን እንዲገቡ ሊያዘጋጃቸው የነበረው የእኩለ ሌሊት ጩኸትም አልጠቀማቸውም። እነዚያንም ሁለቱን ቀደም ያሉ መልእክቶች በመጣላቸው ምክንያት፣ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የሚገባውን መንገድ የሚያሳየውን የሦስተኛው መልአክ መልእክት ምንም ብርሃን እንዳያዩበት ማስተዋላቸውን እጅግ አጨለመው። እኔ አየሁ፣ አይሁድ ኢየሱስን እንደሰቀሉት፣ እንዲሁ ስም ብቻ ያላቸው ቤተ ክርስቲያናት እነዚህን መልእክቶች ሰቅለዋል፤ ስለዚህም ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የሚወስደውን መንገድ አያውቁም፣ በዚያም ያለው የኢየሱስ ምልጃ ሊጠቅማቸው አይችልም። ከንቱ መሥዋዕቶቻቸውን እንዳቀረቡት አይሁድ ሁሉ፣ ኢየሱስ ትቶት ወጥቶ በሄደው ክፍል ወደሚቀርቡ ከንቱ ጸሎቶቻቸውን ያቀርባሉ፤ ሰይጣንም በዚያ ማታለል ደስ ብሎት የሃይማኖት ባሕርይ ይለብሳል፣ የእነዚህንም በክርስትና ስም የሚጠሩ ሰዎች አሳብ ወደ ራሱ ይመራል፤ በኃይሉ፣ በምልክቶቹና በሐሰተኛ ድንቆቹ እየሠራ በወጥመዱ ውስጥ ያጸናቸው ዘንድ።” Early Writings, 258–261.
The passages from the book Early Writings have been repeatedly taught through the ministry of Future for America. But there are truths these passages illustrate that have been unnoticed.
በመጽሐፉ Early Writings ውስጥ ያሉት ክፍሎች በFuture for America አገልግሎት በተደጋጋሚ ተምረዋል። ነገር ግን እነዚህ ክፍሎች የሚያሳዩአቸው እውነቶች አልተስተዋሉም።
The waymarks of the history of the Millerite movement are established upon several reformatory movements in the Bible. Without some familiarity with the waymarks found in every reformatory movement, it is fairly improbable that someone would understand the significance of the distinction of when a message “arrives” and when it is “empowered.” It is also probable that many of those who are familiar with the parallel reformatory movements have missed some very important attributes of the various waymarks of reformatory movements.
የሚለራይት እንቅስቃሴ ታሪክ የሚያመለክቱ መለያ ምልክቶች በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ባሉ በርካታ የተሐድሶ እንቅስቃሴዎች ላይ የተመሠረቱ ናቸው። በእያንዳንዱ የተሐድሶ እንቅስቃሴ ውስጥ ስለሚገኙት መለያ ምልክቶች አንዳንድ እውቀት ሳይኖር፣ አንድ መልእክት “መቼ እንደሚመጣ” እና “መቼ እንደሚበረታ” በሚለው ልዩነት ያለውን አስፈላጊነት አንድ ሰው እንዲረዳ የሚያደርገው እድል እጅግ ዝቅተኛ ነው። እንዲሁም፣ እነዚህን ተመሳሳይ የተሐድሶ እንቅስቃሴዎች የሚያውቁ ብዙዎች እንኳ የተሐድሶ እንቅስቃሴዎች የተለያዩ መለያ ምልክቶች ያላቸውን እጅግ አስፈላጊ ባህርያት አልተገነዘቡም ወይም አምልጧቸው ይሆናል።
The “seven thunders” which represent the events at the beginning of Adventism and the events at the end of Adventism, is the light that is unsealed just before probation closes. We are informed that the “seven thunders” represents both “a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages,” and “future events which will be disclosed in their order.” The “seven thunders” contain the signature of Alpha and Omega.
አድቬንቲዝም በመጀመሪያው ዘመን የተከናወኑትን ክስተቶች እና በአድቬንቲዝም መጨረሻ የሚከናወኑትን ክስተቶች የሚወክሉት “ሰባቱ ነጎድጓዶች” የምሕረት ዘመን ከመዘጋቱ ጥቂት በፊት የሚፈታ ብርሃን ነው። “ሰባቱ ነጎድጓዶች” ሁለቱንም፣ “በመጀመሪያውና በሁለተኛው መልአክ መልእክቶች ሥር የሚፈጸሙ ክስተቶችን የሚገልጽ ማብራሪያ” እና “በቅደም ተከተላቸው የሚገለጡ ወደፊት የሚመጡ ክስተቶችን” እንደሚወክሉ ተነግሮናል። “ሰባቱ ነጎድጓዶች” የአልፋና የኦሜጋ ፊርማን ይይዛሉ።
The “delineation of events” that transpired “under the first and second angels’ messages,” typify the events that transpire under the third angel’s message. When John was commanded to write not what the seven thunders uttered, the command had been typified by the command that was given to Daniel to seal up his book, for we are informed that after the “seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’”
“በመጀመሪያውና በሁለተኛው መልአክ መልእክቶች ሥር” የተከናወኑት “የክስተቶች ዝርዝር መግለጫዎች” በሦስተኛው መልአክ መልእክት ሥር የሚከናወኑትን ክስተቶች ይመስላሉ። ዮሐንስ ሰባቱ ነጐድጓዶች የተናገሩትን እንዳይጽፍ በታዘዘ ጊዜ፣ ያ ትእዛዝ ዳንኤል መጽሐፉን እንዲዘጋ በተሰጠው ትእዛዝ አስቀድሞ ተምሳሌት ሆኖ ነበር፤ ምክንያቱም “ሰባቱ ነጐድጓዶች ድምፃቸውን ከሰሙ በኋላ፣ ስለ ታናሹ መጽሐፍ ለዮሐንስ እንደ ዳንኤል የሚመጣው ትእዛዝ ይህ ነው፦ ‘ሰባቱ ነጐድጓዶች የተናገሩትን ነገሮች አትም።’” ተብሎ ስለሚነገረን ነው።
Ezekiel and John both illustrate God’s people eating the message at the empowerment of the first angel in 1840, and the prophet Jeremiah illustrates the disappointment that took place among God’s people when the first angel’s message appeared to fail.
ሕዝቅኤልና ዮሐንስ ሁለቱም በ1840 በመጀመሪያው መልአክ ኃይል ሲሰጥ የእግዚአብሔር ሕዝብ መልእክቱን ሲበሉ ያሳያሉ፤ ነቢዩም ኤርምያስ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት እንደ ተሳነ በታየ ጊዜ በእግዚአብሔር ሕዝብ መካከል የተከሰተውን ተስፋ መቁረጥ ያሳያል።
Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brasen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:16–21.
ቃሎችህ ተገኙ፥ እኔም በላኋቸው፤ ቃልህም ለእኔ የልቤ ደስታና ሐሴት ሆነ፤ አቤቱ የሠራዊት አምላክ ሆይ፥ በስምህ ተጠርቻለሁና። በቀላጮች ማኅበር ውስጥ አልተቀመጥሁም፥ ደግሞም አልተደሰትሁም፤ እጅህ በላዬ ስለ ነበረች ብቻዬን ተቀመጥሁ፤ ቍጣን ሞልተኸኛልና። ሕመሜ ለምን ዘላቂ ሆነ? ቍስሌስ ለምን የማይፈወስ ሆኖ መፈወስን ይከለክላል? በእውነት ለእኔ እንደ ሐሰተኛ፥ እንደሚያቋርጥ ውኃ ትሆንልኛለህን? ስለዚህ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ብትመለስ እኔ እመልስሃለሁ፥ በፊቴም ትቆማለህ፤ የከበረውንም ከከንቱው ብትለይ እንደ አፌ ትሆናለህ፤ እነርሱ ወደ አንተ ይመለሱ፥ አንተ ግን ወደ እነርሱ አትመለስ። እኔም ለዚህ ሕዝብ የተመሸገ የናስ ቅጥር አደርግሃለሁ፤ ከአንተም ጋር ይዋጋሉ፥ ነገር ግን አያሸንፉህም፤ እኔ ለማዳንህና ለማውጣትህ ከአንተ ጋር ነኝና፥ ይላል እግዚአብሔር። ከክፉዎችም እጅ አድንሃለሁ፥ ከጨካኞችም እጅ እቤዥሃለሁ። ኤርምያስ 15፥16–21።
Jeremiah had found the words of the little book as had John and Ezekiel, and he too had eaten the message, but the message had become a message (water) that had failed. It was as if God had lied, which is of course impossible, but the accusation of a “lie” provides the key to locate Jeremiah at the first Millerite disappointment that was represented in Habakkuk.
ኤርምያስ እንደ ዮሐንስና ሕዝቅኤል የታናሹን መጽሐፍ ቃላት አግኝቶ ነበር፥ እርሱም ደግሞ መልእክቱን በልቶ ነበር፤ ነገር ግን መልእክቱ ያልተሳካ መልእክት (ውኃ) ሆኖ ነበር። ይህም እግዚአብሔር እንደዋሸ ያህል ነበር፤ ይህ ግን በእርግጥ የማይቻል ነው፤ ነገር ግን “ውሸት” የሚለው ክስ በእንባቆም የተወከለውን የመጀመሪያውን ሚለራዊ ቅር ተስፋ ውስጥ ኤርምያስን ለማስቀመጥ ቁልፉን ይሰጣል።
I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Habakkuk 2:1–3.
እኔ በጠባቂነቴ ቦታ ላይ እቆማለሁ፥ በግንብም ላይ እቆማለሁ፥ ለእኔም የሚናገረውን ለማየት፥ በተገሠጽሁም ጊዜ የምመልሰውን ለማወቅ እጠባበቃለሁ። እግዚአብሔርም መልሶ እንዲህ አለኝ፤ ራእዩን ጻፍ፥ የሚያነበውም ሮጦ እንዲያነብበው በጽላቶች ላይ ግልጽ አድርገህ ጻፈው። ራእዩ ገና ለተወሰነው ጊዜ ነውና፤ በፍጻሜው ግን ይናገራል እንጂ አይዋሽም፤ ቢዘገይም ጠብቀው፥ ፈጽሞ ይመጣልና አይዘገይም። ዕንባቆም 2፥1–3።
The vision of the first angel’s message was written on the 1843 pioneer chart which was directed by the “hand” of God.
የመጀመሪያው መልአክ መልእክት ራእይ በእግዚአብሔር “እጅ” የተመራው በ1843 የአቅኚዎች ሰንጠረዥ ላይ ተጽፎ ነበር።
“I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.
«የ1843 ሰሌዳ በጌታ እጅ እንደ ተመራ አይቻለሁ፤ እናም እርሱ ሊለወጥ እንደማይገባ፤ ቁጥሮቹም እርሱ እንደ ፈለገው እንደ ነበሩ፤ እጁም በአንዳንድ ቁጥሮች ውስጥ ያለውን ስህተት ሸፍኖ በላያቸው እንደ ነበረ፣ ስለዚህም እጁ እስኪወገድ ድረስ ማንም ሊያየው አልቻለም።» Early Writings, 74.
The “appointed time” of 1843 was represented upon the chart, and that is why it is called the 1843 chart. It was published in 1842, in fulfillment of the command in Habakkuk to “write the vision, and make it plain upon tables.” The vision was to be made plain upon “tables,” in the plural, thus identifying that after the Lord removed His hand from the mistake on the 1843 chart it would be corrected upon the 1850 pioneer chart. The mistake produced the first disappointment and Jeremiah represents those who had eaten the little book on August 11, 1840 and were disappointed when the appointed time of 1843 failed.
የ“ተወሰነው ጊዜ” 1843 በሰንጠረዡ ላይ ተወክሎ ነበር፤ ስለዚህም የ1843 ሰንጠረዥ ተብሎ ይጠራል። በ1842 ታትሞ ወጣ፥ ይህም በዕንባቆም ያለውን “ራእዩን ጻፍ፥ በጽላትም ላይ ግልጽ አድርገህ አኑረው” የሚለውን ትእዛዝ በመፈጸም ነበር። ራእዩ በ“ጽላት” ሳይሆን በ“ጽላቶች” በብዙ ቁጥር ግልጽ ሊደረግ ነበር፤ ይህም ጌታ እጁን ከ1843 ሰንጠረዥ ስህተት ካነሣ በኋላ በ1850 የአቅኚዎች ሰንጠረዥ ላይ እንደሚታረም ያመለክታል። ያ ስህተት የመጀመሪያውን ተስፋ መቁረጥ አስከተለ፤ ኤርምያስም በAugust 11, 1840 ትንሹን መጽሐፍ የበሉትን እና የ1843 ተወሰነው ጊዜ ሳይፈጸም በቀረ ጊዜ ተስፋ የቆረጡትን ይወክላል።
When Jeremiah had eaten the little book in 1840 it was “the joy and rejoicing” of his heart, but when the disappointment arrived, he no longer “rejoiced,” and he “sat alone because of” God’s “hand.” God’s hand had covered “a mistake in some of the figures,” thus causing Jeremiah to consider the possibility that God had lied. The promise given to Jeremiah was that if he would “return,” from his despondency, God would make Jeremiah as God’s “mouth.” If Jeremiah would return to God from his disappointment and recognize that he was in the tarrying time of the parable of the ten virgins, God would use him to be the mouthpiece that would identify exactly when the vision should arrive and no longer tarry.
ኤርምያስ በ1840 ታናሹን መጽሐፍ በበላ ጊዜ ለልቡ “ደስታና ሐሴት” ነበረ፤ ነገር ግን ተስፋ መቁረጡ በደረሰ ጊዜ ከዚያ በኋላ “አልተደሰተም፥” እና “በ”እግዚአብሔር “እጅ ምክንያት” “ብቻውን ተቀመጠ።” የእግዚአብሔር እጅ “በአንዳንዶቹ ቁጥሮች ስህተት” ላይ ሸፍና ነበር፤ ይህም ኤርምያስ እግዚአብሔር ዋሽቶ ይሆን ዘንድ እንዲያስብ አደረገው። ለኤርምያስ የተሰጠው ተስፋ፣ ከመንፈሳዊ ድቀቱ “ቢመለስ፥” እግዚአብሔር ኤርምያስን እንደ እግዚአብሔር “አፍ” እንዲሆን እንደሚያደርገው ነበር። ኤርምያስ ከተስፋ መቁረጡ ወደ እግዚአብሔር ቢመለስ እና በአሥሩ ድንግል ምሳሌ ውስጥ ባለው የመዘግየት ጊዜ ውስጥ እንዳለ ቢያውቅ፣ እግዚአብሔር ራእዩ በትክክል መቼ እንደሚመጣ እና ከዚያም በኋላ እንደማይዘገይ የሚያሳውቅ አፈ ጉባኤ እንዲሆን ይጠቀምበት ነበር።
The purpose of laying these facts out here, is to establish that with all the angel’s messages, their “arrivals” and “empowerments” present a life-or-death message that produces two classes of worshippers. The three angels are three steps of a progressive testing process. More important to our intended point is that even though the understanding of the seven thunders was recognized shortly after the arrival of the “time of the end” in 1989 when the last six verses of Daniel were unsealed announcing the close of the judgment, there is another unsealing of the seven thunders at the end of history of the third angel.
ይህን እውነታዎች በዚህ ስፍራ ማቅረብ የተፈለገው ዓላማ፣ ከመላእክቱ መልእክቶች ሁሉ ጋር የእነርሱ “መምጣቶች” እና “ኃይል መቀበሎች” ሁለት ዓይነት አምላኪዎችን የሚያፈሩ የሕይወት ወይም የሞት መልእክት እንደሚያቀርቡ ለማረጋገጥ ነው። ሦስቱ መላእክት የቀስ በቀስ የሚገፋ የፈተና ሂደት ሦስት ደረጃዎች ናቸው። ለምንፈልገው ነጥብ ይበልጥ አስፈላጊው ግን፣ በ1989 “የፍጻሜው ዘመን” ከደረሰ ብዙም ሳይቆይ የዳንኤል የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች ተፈትተው የፍርድ መዘጋትን ሲያውጁ የሰባቱ ነጎድጓዶች ግንዛቤ ተለይቶ ቢታወቅም፣ በሦስተኛው መልአክ ታሪክ መጨረሻ ላይ የሰባቱ ነጎድጓዶች ሌላ መፈታት አለ።
The history of the beginning of Adventism starts at the unsealing of the first angel in 1798, and it ends with the unsealing of a truth the Lord held his hand over in order to produce a disappointment. He thereafter removed His hand (unsealed), and revealed the message of the tarrying time.
የአድቬንቲዝም መጀመሪያ ታሪክ በ1798 የመጀመሪያው መልአክ መፈታቱ ይጀምራል፣ እናም ጌታ እንዲፈጠር ያስፈቀደውን ቅሬታ ለማምጣት እጁን በላዩ አኑሮ የያዘው እውነት በተፈታ ጊዜ ያበቃል። ከዚያም እጁን አነሣ (ፈታውም)፣ የመዘግየት ዘመን መልእክትንም ገለጠ።
The history of the ending of Adventism starts at the unsealing of the third angel’s message in 1989, and it ends with the unsealing of a truth the Lord held his hand over in order to produce a disappointment. He is now removing His hand, and thus unsealing the message of the first disappointment and tarrying time. He is unsealing the purpose of July 18, 2020.
የአድቬንቲዝም መጨረሻ ታሪክ በ1989 ሦስተኛው የመልአኩ መልእክት በተገለጠ ጊዜ ይጀምራል፤ እናም ጌታ ቅር መሰኘት እንዲመጣ እጁን አኖሮበት የነበረውን እውነት በሚገልጥበት ጊዜ ይፈጸማል። አሁን እጁን እያነሣ ነው፤ ስለዚህም የመጀመሪያውን ቅር መሰኘትና የመዘግየት ጊዜ መልእክት እየገለጠ ነው። የ2020 ጁላይ 18 ዓላማንም እየገለጠ ነው።
Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brasen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:19–21.
ስለዚህ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ አንተ ብትመለስ፥ እኔ ዳግመኛ አመጣሃለሁ፥ በፊቴም ትቆማለህ፤ የከበረውንም ከከንቱው ብትለይ፥ እንደ አፌ ትሆናለህ፤ እነርሱ ወደ አንተ ይመለሱ፥ አንተ ግን ወደ እነርሱ አትመለስ። እኔም አንተን ለዚህ ሕዝብ የተመሸገ የነሐስ ቅጥር አደርግሃለሁ፤ እነርሱም ይዋጉሃል፥ ነገር ግን አያሸንፉህም፤ እኔ ለማዳንህና ለማውጣትህ ከአንተ ጋር ነኝና፥ ይላል እግዚአብሔር። ከክፉዎችም እጅ አድንሃለሁ፥ ከጨካኞችም እጅ እቤዥሃለሁ። ኤርምያስ 15፥19–21።