የአርባኛው ቁጥር ስውር ታሪክ - ሃያ አምስት

በጌታ ቀን በመንፈስ ነበርሁ፥ ከኋላዬም እንደ መለከት ያለ ታላቅ ድምፅ ሰማሁ፤ እርሱም፦ እኔ አልፋና ኦሜጋ ነኝ፥ ፊተኛውና ኋለኛው፤ የምታየውንም በመጽሐፍ ጻፍ፥ በእስያም ላሉት ሰባት ቤተ ክርስቲያናት ላክ፤ ለኤፌሶንና ለሰምርና፥ ለጴርጋሞንና ለትያጥሮን፥ ለሰርዴስና ለፊላዴልፍያ፥ ለሎዶቅያም። ከእኔም ጋር የሚናገረውን ድምፅ ለማየት ዘወር አልሁ፤ ዘወር ስልም ሰባት የወርቅ መቅረዞችን አየሁ። ራእይ 1፥10–12።

“‘በእነዚያ ቀኖች እኔ ዳንኤል ሦስት ሙሉ ሳምንት ሐዘን ላይ ነበርሁ። ጣፋጭ እንጀራ አልበላሁም፥ ሥጋም ሆነ ወይን ወደ አፌ አልገባም፥ ራሴንም ፈጽሞ አልቀባሁም።... ከዚያም ዓይኖቼን አነሣሁና ተመለከትሁ፤ እነሆም፥ በተልባ የተለበሰ አንድ ሰው፥ ወገቡም በኡፋዝ ጥሩ ወርቅ የታጠቀ። ሰውነቱም እንደ በረቂቅ ድንጋይ ነበረ፥ ፊቱም እንደ መብረቅ መልክ፥ ዓይኖቹም እንደ እሳት መብራቶች፥ ክንዶቹና እግሮቹም በተወለወለ ናስ ቀለም ያሉ ነበሩ፥ የቃሉም ድምፅ እንደ ብዙ ሕዝብ ድምፅ ነበረ’ (ዳንኤል 10:2–6)።”

“ይህ መግለጫ ክርስቶስ በጳጥሞስ ደሴት ላይ ለዮሐንስ በተገለጠለት ጊዜ የተሰጠውን መግለጫ ይመስላል። ከእግዚአብሔር ልጅ ያነሰ ማንነት የሌለው ራሱ ለዳንኤል ተገለጠ። ጌታችን በኋለኛው ዘመን የሚሆነውን ለዳንኤል ለማስተማር ከሌላ ሰማያዊ መልእክተኛ ጋር ይመጣል።” Sanctified Life, 49.

«በመንኮራኩሮች ውስጥ መንኮራኩሮች ነበሩ፤ አቀማመጣቸውም እጅግ ውስብስብ ስለነበረ በመጀመሪያ እይታ ለሕዝቅኤል ሁሉም በትርምስ ውስጥ ያሉ መሰሉት። ነገር ግን ሲንቀሳቀሱ በውብ ትክክለኛነትና በፍጹም መስማማት ነበር። ሰማያዊ ፍጡራን እነዚህን መንኮራኩሮች እየነዱአቸው ነበር፤ ከሁሉም በላይም በክብር በተሞላው የሰንፔር ዙፋን ላይ ዘላለማዊው ተቀምጦ ነበር፤ በዙፋኑም ዙሪያ የጸጋና የፍቅር ምልክት የሆነው ቀስተ ደመና ከቦ ነበር። ሕዝቅኤል በዚያ ትዕይንት አስፈሪ ክብር ተሸንፎ በግንባሩ ወደቀ፤ በዚያን ጊዜም ተነሥቶ የእግዚአብሔርን ቃል እንዲሰማ የሚያዝዘው ድምፅ መጣለት። ከዚያም ለእስራኤል የማስጠንቀቂያ መልእክት ተሰጠው።» Testimonies, 751.

ደግሞም፣ “ማንን እልክ? ስለ እኛስ ማን ይሄዳል?” ሲል የጌታን ድምፅ ሰማሁ። እኔም፣ “እነሆ እኔ ነኝ፤ ላከኝ” አልሁ። ኢሳይያስ 6፥8።

“ይህ ራእይ ሕዝቅኤል በአእምሮው ጨለማ በሆኑ የወደፊት ስጋቶች ተሞልቶ በነበረበት ጊዜ ተሰጠው። የአባቶቹን ምድር ባድማ ሆና ተመለከተ... ”

«በእንዲሁም ሁኔታ፣ እግዚአብሔር ለተወደደው ዮሐንስ ለሚመጡት ዘመናት የቤተ ክርስቲያንን ታሪክ ሊገልጥለት ሲዘጋጅ፣ በመቅረዛቶች መካከል የሚመላለስ ‘የሰው ልጅ የሚመስል አንድ’ በመግለጥ የአዳኙ ለሕዝቡ ያለውን ፍላጎትና እንክብካቤ ማረጋገጫ ሰጠው፤ እነዚህም ሰባቱን አብያተ ክርስቲያናት ይወክሉ ነበር። …»

«እነዚህ ትምህርቶች ለእኛ ጥቅም ናቸው። እምነታችንን በእግዚአብሔር ላይ ማጽናት ያስፈልገናል፤ ምክንያቱም በፊታችን የሰዎችን ነፍስ የሚፈትን ዘመን አለ። …»

“እኛ በታላላቅና በክቡር ክብደት ያላቸው ክስተቶች ደጃፍ ላይ ቆመናል። ትንቢት በፍጥነት እየተፈጸመ ነው። ጌታ በደጅ ላይ ነው። በቅርቡ ለሕያዋን ሁሉ እጅግ የሚያስደንቅ ፍላጎት ያለው ዘመን በፊታችን ሊከፈት ነው። ያለፉት ክርክሮች እንደገና ሊነሡ ናቸው፤ አዳዲስ ክርክሮችም ይነሣሉ። በዓለማችን ውስጥ ሊፈጸሙ ያሉት ትዕይንቶች እስካሁን እንኳ በሕልም አልታሰቡም። ሰይጣን በሰብዓዊ መሣሪያዎች አማካኝነት እየሠራ ነው። ሕገ መንግሥቱን ለመቀየርና የእሑድን መከበር የሚያስገድድ ሕግ ለማስፈጸም ጥረት የሚያደርጉ ሰዎች ውጤቱ ምን እንደሚሆን በጥቂቱም አያውቁም። ቀውስ ከእኛ ላይ እየደረሰ ነው።”

«ነገር ግን የእግዚአብሔር አገልጋዮች በዚህ ታላቅ አስቸኳይ ሁኔታ በራሳቸው ላይ እምነት ሊጣሉ አይገባቸውም። ለኢሳይያስ፣ ለሕዝቅኤል፣ እና ለዮሐንስ በተሰጡት ራእዮች ሰማይ ከምድር ላይ ከሚፈጸሙት ክስተቶች ጋር እንዴት በቅርብ እንደተያያዘ እና ለእርሱ ታማኝ ለሆኑት የእግዚአብሔር ጥንቃቄ ምንኛ ታላቅ እንደሆነ እናያለን። ዓለም ገዥ የሌላት አይደለችም። የሚመጡት ክስተቶች ሥርዓተ-ነገር በጌታ እጅ ውስጥ ነው። የሰማይ ግርማ የአሕዛብን እድል ፈንታ እንዲሁም የቤተ ክርስቲያኑን ጉዳዮች በራሱ ኃላፊነት ስር አድርጎ ይዞአል። …»

“በሕዝቅኤል ራእይ ውስጥ እግዚአብሔር እጁን ከኪሩቤል ክንፎች በታች አኑሮ ነበር። ይህም ለአገልጋዮቹ ስኬትን የሚሰጣቸው መለኮታዊ ኃይል እንደሆነ ለማስተማር ነው። ዓመፃን ቢያስወግዱ በልብና በኑሮ ንጹሐን ቢሆኑም ከእነርሱ ጋር ይሠራል።”

“በሕያዋኑ ፍጥረታት መካከል እንደ መብረቅ ፍጥነት የሚያልፍ ያ ደማቅ ብርሃን ይህ ሥራ በመጨረሻ ወደ ፍጻሜው የሚገፋበትን ፍጥነት ያመለክታል። …”

“ወንድሞች ሆይ፣ አሁን ለሐዘንና ለተስፋ መቁረጥ ጊዜ አይደለም፤ ለጥርጥርና ለእምነት ማጣት እጅ የምንሰጥበትም ጊዜ አይደለም። ክርስቶስ አሁን በዮሴፍ አዲስ መቃብር፣ በታላቅ ድንጋይ የተዘጋና በሮማውያን ማኅተም የታተመ መድኃኒት አይደለም፤ እኛ የተነሣ መድኃኒት አለን። እርሱ ንጉሥ ነው፣ የሠራዊት ጌታ ነው፤ በኪሩቤል መካከል ይቀመጣል፤ እንዲሁም በአሕዛብ ግጭትና ውካታ መካከል ሕዝቡን እስካሁን ይጠብቃል። በሰማያት የሚገዛው እርሱ መድኃኒታችን ነው። ፈተና ሁሉን ይመዝናል። ማንኛውንም ነፍስ ሊፈትን የሚገባውን የእቶን እሳት ይመለከታል። የነገሥታት ምሽጎች በሚፈርሱበት ጊዜ፣ የእግዚአብሔር ቍጣ ፍላጻዎች የጠላቶቹን ልብ በሚወጉበት ጊዜ፣ ሕዝቡ በእጆቹ ውስጥ ደህንነት ያገኛል።” Testimonies, volume 5, 752–754.

ነገር ግን በመምጣቱ ቀን ማን ሊቆም ይችላል? ሲገለጥስ ማን ይቆማል? እርሱ እንደ አንጥረኛ እሳት፣ እንደ አጣቢዎችም ሳሙና ነውና። ብርን እንደሚያነጥርና እንደሚያጠራ ሆኖ ይቀመጣል፤ የሌዊን ልጆች ያጠራል፥ እንደ ወርቅና እንደ ብርም ያነጥራቸዋል፥ ለእግዚአብሔርም በጽድቅ መሥዋዕት እንዲያቀርቡ። በዚያን ጊዜም የይሁዳና የኢየሩሳሌም መሥዋዕት እንደ ቀድሞው ዘመንና እንደ ቀደሙት ዓመታት ለእግዚአብሔር ደስ የሚያሰኝ ይሆናል። ሚልክያስ 3፥2–4።

እንዲህም ሆነ፤ በሠላሳኛው ዓመት፥ በአራተኛው ወር፥ በወሩም በአምስተኛው ቀን፥ እኔ በከባር ወንዝ አጠገብ ከምርኮኞች መካከል ሳለሁ፥ ሰማያት ተከፈቱ፥ የእግዚአብሔርንም ራእዮች አየሁ። በወሩም በአምስተኛው ቀን፥ ይህም የንጉሥ ኢዮአኪን ምርኮ አምስተኛው ዓመት ነበር። ሕዝቅኤል 1፥1-2።

እንግዲህ የጽዮን ልጆች ሆይ፥ ደስ ይበላችሁ፤ በአምላካችሁም በእግዚአብሔር ሐሴት አድርጉ፤ እርሱ የቀደመውን ዝናብ በልክ ሰጥቶአችኋልና፥ ዝናቡንም፥ የቀደመውን ዝናብና የኋለኛውን ዝናብ በፊተኛው ወር ስለ እናንተ ያዘንብላችኋል። ኢዮኤል 2፥23።

“በታሪክና በትንቢት ውስጥ የእግዚአብሔር ቃል በእውነትና በስህተት መካከል ረዥም ዘመን የቆየውን ግጭት ያሳያል። ያ ግጭት እስካሁንም በመቀጠል ላይ ነው። የነበሩት ነገሮች እንደገና ይደገማሉ። የድሮ ክርክሮች እንደገና ይነሣሉ፣ አዳዲስም ንድፈ ሐሳቦች ያለማቋረጥ ይፈጠራሉ። ነገር ግን የእግዚአብሔር ሕዝብ፣ በእምነታቸውና በትንቢት ፍጻሜ ውስጥ በመሳተፋቸው የመጀመሪያውን፣ የሁለተኛውን፣ እና የሶስተኛውን የመላእክት መልእክቶች በማወጅ ሥራ ውስጥ ክፍላቸውን የተወጡ፣ የሚቆሙበትን ስፍራ ያውቃሉ። ከጥሩ ወርቅ ይልቅ እጅግ የከበረ ልምምድ አላቸው። የመተማመናቸውን መጀመሪያ እስከ ፍጻሜ ጸንተው በመያዝ እንደ ዓለት ጽኑ ሆነው ሊቆሙ ይገባል።” Manuscript Releases, volume 1, 47.

እርሱም እነዚህን ቃላት በእኔ ላይ በተናገረ ጊዜ፣ ፊቴን ወደ ምድር አዘንብዬ ድምፅ አጣሁ። እነሆም፣ ከሰው ልጆች አምሳል የሚመስል አንድ ሰው ከንፈሮቼን ነካ፤ ከዚያም አፌን ከፍቼ ተናገርሁ፥ በፊቴም ለቆመው፦ ጌታዬ ሆይ፣ በራእዩ ምክንያት ሐዘኔ በላዬ ተመልሶብኛል፥ ኃይልም ምንም አላስቀረሁም አልሁት። ዳንኤል 10፥15, 16።

ድል ለሚነሣ እኔ በአምላኬ ቤተ መቅደስ ውስጥ ዓምድ አደርገዋለሁ፤ ከዚያም ወዲህ ከቶ አይወጣም፤ በእርሱም ላይ የአምላኬን ስም፣ እንዲሁም የአምላኬን ከተማ ስም፣ እርስዋም ከአምላኬ ዘንድ ከሰማይ የምትወርድ አዲሲቱ ኢየሩሳሌም ናት፤ ደግሞም አዲሱን ስሜን በእርሱ ላይ እጽፋለሁ። ራእይ 3፡12።

እናም በስምንተኛው ቀን ሕፃኑን ሊገርዙት መጡ፤ በአባቱም ስም ዘካርያስ ብለው ሊጠሩት ነበር። እናቱ ግን መልሳ እንዲህ አለች፤ አይሆንም፤ ዮሐንስ ይባላል እንጂ። እነርሱም እርስዋን፦ በዘመዶችሽ መካከል በዚህ ስም የሚጠራ አንድ ስንኳ የለም አሉአት። ለአባቱም ምን ሊጠራ እንደሚወድድ በምልክት ጠየቁት። እርሱም ጽላት ለምኖ ዮሐንስ ስሙ ነው ብሎ ጻፈ። ሁሉም ተደነቁ። ወዲያውኑም አፉ ተከፈተ፥ ምላሱም ተፈታ፥ ተናገረም እግዚአብሔርንም አመሰገነ። ሉቃስ 1፥59–64።

እነርሱ ግን፥ “አስወግደው፥ አስወግደው፥ ስቀሉት” ብለው ጮኹ። ጲላጦስም፥ “ንጉሣችሁን ልስቀል?” አላቸው። ሊቃነ ካህናቱም፥ “ከቄሣር በቀር ንጉሥ የለንም” ብለው መለሱ። ዮሐንስ 19፥15።

ከዚያም ንጉሥን ፈለጉ፤ እግዚአብሔርም ከብንያም ነገድ የሆነውን የቂስን ልጅ ሳኦል ለአርባ ዓመት ሰጣቸው። ሐዋርያት ሥራ 13፥21።

ዳዊት መንገሥ በጀመረ ጊዜ ሠላሳ ዓመት ዕድሜ ነበረው፤ አርባ ዓመትም ነገሠ። በኬብሮን በይሁዳ ላይ ሰባት ዓመትና ስድስት ወር ነገሠ፤ በኢየሩሳሌምም በእስራኤልና በይሁዳ ሁሉ ላይ ሠላሳ ሦስት ዓመት ነገሠ። 2 ሳሙኤል 2፥4, 5።