የአርባኛው ቁጥር ስውር ታሪክ - ሠላሳ ሁለት

እንግዲህ በዳንኤል ነቢይ የተነገረውን የጥፋት ርኵሰት በቅዱስ ስፍራ ቆሞ በምታዩ ጊዜ፣ (የሚያነብ ያስተውል)። ማቴዎስ 24፥15።

“እነዚህ ትንቢቶች በኢየሩሳሌም ጥፋት ጊዜ ከፊል ፍጻሜ ቢቀበሉም፣ ይበልጥ ቀጥተኛ ተፈጻሚነታቸው ለመጨረሻዎቹ ዘመናት ነው።”

“እኛ በታላላቅና በክቡር ክስተቶች መድረክ ደፍ ላይ ቆመናል። ትንቢት ፈጥኖ እየተፈጸመ ነው። ጌታ በደጅ ላይ ነው። በቅርቡ በፊታችን ለሕያዋን ሁሉ እጅግ የሚያስተኩር ዘመን ሊከፈት ነው። ያለፉት ክርክሮች እንደገና ይነሣሉ፤ አዳዲስ ክርክሮችም ይነሣሉ። በዓለማችን ውስጥ ሊተወኑ ያሉት ትዕይንቶች እስካሁን እንኳ በሕልም አልታዩም።” Testimonies, volume 5, 753.

አንተም፥ የሰው ልጅ ሆይ፥ ሰሌዳ አንሥተህ በፊትህ አኑረው፥ በላዩም ከተማይቱን፥ እርሷም ኢየሩሳሌምን፥ ሳልበት፤ በእርስዋም ላይ ከበባ አድርግ፥ ምሽግም ሥራባት፥ አፈርም ድልድል በእርስዋ ላይ አኑር፤ ሰፈርንም በእርስዋ ላይ አቁም፥ የመፍረሻ አውራጃዎችንም በዙሪያዋ አቁም። ደግሞም የብረት ምጣድ ውሰድልህ፥ በአንተና በከተማይቱም መካከል እንደ ብረት ቅጥር አድርገህ አኑረው፤ ፊትህንም በእርስዋ ላይ አቅና፥ እርስዋም ትከበባለች፥ አንተም ከበባ ታደርግባታለህ። ይህም ለእስራኤል ቤት ምልክት ይሆናል።

በግራህም ጎን ተኛ፥ የእስራኤልንም ቤት ኃጢአት በእርሱ ላይ አኑር፤ በእርሱ ላይ የምትተኛባቸውን ቀኖች ቍጥር መጠን ኃጢአታቸውን ትሸከማለህ። እኔም የኃጢአታቸውን ዓመታት እንደ ቀኖቹ ቍጥር በአንተ ላይ አኑሬአለሁ፤ ሦስት መቶ ዘጠና ቀን፤ እንዲሁም የእስራኤልን ቤት ኃጢአት ትሸከማለህ። እነዚህንም በፈጸምህ ጊዜ፥ እንደ ገና በቀኝህ ጎን ተኛ፤ አንተም የይሁዳን ቤት ኃጢአት አርባ ቀን ትሸከማለህ፤ ቀንን በዓመት ፋንታ ሰጥቼሃለሁ። ፊትህንም ወደ ኢየሩሳሌም ከበባ አቅንተህ፥ ክንድህም የተገለጠ ይሁን፥ በእርስዋም ላይ ትንቢት ተናገር። እነሆም፥ እኔ በአንተ ላይ ገመዶችን አኖራለሁ፥ የከበባህን ቀኖች እስክትፈጽም ድረስ ከአንዱ ጎን ወደ ሌላው ጎን አትመለስም። ሕዝቅኤል 4፥1–8።

የሰው ልጅ ሆይ፣ ዓይኖች እያሉአቸው የማያዩ፣ ጆሮዎች እያሉአቸው የማይሰሙ በዓመፀኛ ቤት መካከል ትኖራለህ፤ ምክንያቱም እነርሱ ዓመፀኛ ቤት ናቸው። እንግዲህ አንተ የሰው ልጅ ሆይ፣ ለስደት የሚያስፈልግህን ዕቃ አዘጋጅልህ፤ በቀንም በዓይናቸው ፊት ተሰደድ፤ ከስፍራህም ወደ ሌላ ስፍራ በዓይናቸው ፊት ተዛወር፤ ምናልባት ምንም እንኳ ዓመፀኛ ቤት ቢሆኑ ያስተውሉ ይሆናል። ከዚያም ለስደት የሚሆን ዕቃህን በቀን በዓይናቸው ፊት አውጣ፤ አንተም ወደ ምርኮ እንደሚወጡ ሰዎች በማታ ጊዜ በዓይናቸው ፊት ውጣ። በዓይናቸው ፊት ግድግዳውን ቆፍረህ በዚያ አውጣ። በዓይናቸው ፊት በትከሻህ ላይ ተሸክመህ በድቅድቅ ማለዳ አውጣው፤ ምድሪቱንም እንዳታይ ፊትህን ሸፍን፤ እኔ ለእስራኤል ቤት ምልክት አድርጌሃለሁና። ሕዝቅኤል 12፥2–6።

የሰው ልጅ ሆይ፥ የዓመፀኛው ቤት የእስራኤል ቤት፦ “ምን ታደርጋለህ?” ብሎ አላለህምን? እነርሱን፦ “እንዲህ ይላል ጌታ እግዚአብሔር፤ ይህ ሸክም በኢየሩሳሌም ላለው አለቃና በመካከላቸው ላለው ለእስራኤል ቤት ሁሉ ይመለከታል።” በላቸው፦ “እኔ ምልክታችሁ ነኝ፤ እኔ እንዳደረግሁ እንዲሁ ለእነርሱ ይደረግባቸዋል፤ ይፈልሳሉ፥ ወደ ምርኮም ይሄዳሉ።” ሕዝቅኤል 12፥9–11።

“እያንዳንዱ ከጥንታዊ ነቢያት ለራሳቸው ዘመን ከተናገሩት ይልቅ ለዘመናችን ይበልጥ ተናገሩ፤ ስለዚህም ትንቢታቸው ለእኛ በብርቱ ኃይል ይቆማል። ‘ይህም ሁሉ ለእነርሱ ምሳሌ እንዲሆን ደረሰባቸው፤ ለዓለምም ፍጻሜ በደረሰብን በእኛ ማስጠንቀቂያ እንዲሆን ተጽፎአል።’ 1 ቆሮንቶስ 10፥11። ‘ለራሳቸው እንጂ ለእኛ እንደሚያገለግሉ ተገለጠላቸው፤ እነዚህም ነገሮች ከሰማይ በተላከው በመንፈስ ቅዱስ በወንጌል ሰባኪዎች አሁን ለእናንተ ተነግረዋል፤ መላእክትም ወደ እነዚህ ነገሮች ለማየት ይመኛሉ።’ 1 ጴጥሮስ 1፥12።...”

“መጽሐፍ ቅዱስ ለዚህ የመጨረሻ ትውልድ ሀብቶቹን ሰብስቦ አከማችቶ በአንድነት አስሮአቸዋል። በብሉይ ኪዳን ታሪክ ውስጥ ያሉ ታላላቅ ክስተቶችና ከባድ መለኮታዊ ጉዳዮች ሁሉ በእነዚህ የመጨረሻ ቀኖች በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ተደግመዋል፤ እየተደገሙም ናቸው።” Selected Messages, book 3, 338, 339.

ደግሞም በዘጠነኛው ዓመት፥ በአሥረኛው ወር፥ በወሩም በአሥረኛው ቀን፥ የእግዚአብሔር ቃል ወደ እኔ መጣ እንዲህም አለ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ የቀኑን ስም፥ የዚህን ቀን በዚሁ ቀን ጻፍ፤ የባቢሎን ንጉሥ በዚሁ ቀን በኢየሩሳሌም ላይ ተሰለፈ።

ለዓመፀኛውም ቤት ምሳሌ ተናገር፥ እንዲህም በላቸው፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ድስትን አኑር፥ አኑራትም፥ ውኃም በውስጧ አፍስስ፤ ቍራጮቿን በውስጧ ሰብስብ፥ ጥሩ ቍራጭ ሁሉን፥ ጭኑንና ትከሻውን፤ በተመረጡ አጥንቶችም ሙላት። ከመንጋው ምርጡን ውሰድ፥ ከሥርዋም አጥንቶቹን አቃጥል፤ አብዝተህም አፍላት፥ አጥንቶቹም በውስጧ ይቀቀሉ። ስለዚህ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ለደም ከተማ ወዮላት፥ ለዚያች ድስት ግማቴዋ በውስጧ ላለባት፥ ግማቴዋም ከእርስዋ ላልወጣ! ቍራጭ በቍራጭ አውጣት፤ ዕጣ አይውደቅባት። ደሟ በመካከልዋ ነውና፤ በቋጥኝ ጫፍ ላይ አኖረችው፤ በትቢያ እንዲሸፈን በምድር ላይ አላፈሰሰችውም፤ ቍጣ እንዲነሣ በቀልንም እንዲፈጽም፤ እንዳይሸፈንም ደሟን በቋጥኝ ጫፍ ላይ አኑሬአለሁ።

ስለዚህ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ለደም የተሞላችው ከተማ ወዮላት! እኔም ለእሳት የሚሆነውን ክምር እጅግ አበዛለሁ። እንጨት አክምሩ፥ እሳቱንም አንዱዱ፥ ሥጋውንም አብስሉ፥ መልካም ቅመምም ጨምሩበት፥ አጥንቶቹም ይቃጠሉ። ከዚያም ናሱ እንዲቀድድና እንዲነድድ፥ ርኩሰቷም በውስጡ እንዲቀልጥ፥ ጭቃዋም እንዲጠፋ፥ ባዶውን በፍምዋ ላይ አኑሩት። በሐሰትዋ ራሷን አድክማለች፥ ብዙ ጭቃዋም ከእርስዋ አልወጣም፤ ጭቃዋ በእሳት ውስጥ ይሆናል። በርኩሰትሽ ውስጥ ጸያፍነት አለ፤ እኔ አንጽቼሽ ሳለሁ አልነጻሽምና፥ ቍጣዬን በአንቺ ላይ እስካሳርፍ ድረስ ከርኩሰትሽ ዳግመኛ አትነጻም። እኔ እግዚአብሔር ተናግሬአለሁ፤ ይሆናልም፥ እኔም አደርገዋለሁ፤ ወደ ኋላም አልመለስም፥ አልራራም፥ አልጸጸትምም፤ እንደ መንገድሽና እንደ ሥራሽ ይፈርዱብሻል፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር።

እንዲሁም የእግዚአብሔር ቃል ወደ እኔ መጣ እንዲህም አለ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ እነሆ፥ የዓይኖችህን ውድ ነገር በአንድ ድንገተኛ መቅሠፍት ከአንተ እወስዳለሁ፤ ነገር ግን አታልቅስ፥ አትለቅስም፥ እንባህም አይፈስስ። በልብህ ተቆጠብ፤ ለሞተውም ሐዘን አታድርግ፤ መጠምጠሚያህንም በራስህ ላይ እሰር፥ ጫማህንም በእግርህ አድርግ፥ ከንፈሮችህንም አትሸፍን፥ የሰዎችንም እንጀራ አትብላ። እኔም ጠዋት ለሕዝቡ ተናገርሁ፤ በማታም ሚስቴ ሞተች፤ በማግስቱም እንደ ታዘዝሁት አደረግሁ። ሕዝቡም እንዲህ አሉኝ፤ አንተ ይህን እያደረግህ እነዚህ ነገሮች ለእኛ ምን እንደሚሆኑ አትነግረንምን?

ከዚያም እኔ መለስሁላቸው፤ የእግዚአብሔር ቃል ወደ እኔ መጣ እንዲህም አለኝ፤ ለእስራኤል ቤት ተናገር፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ እነሆ፥ መቅደሴን፥ የኃይላችሁን ክብር፥ የዓይኖቻችሁን መሻት፥ ነፍሳችሁም የምትራሩለትን አረክሳለሁ፤ የተዋችኋቸውም ወንዶች ልጆቻችሁና ሴቶች ልጆቻችሁ በሰይፍ ይወድቃሉ። እናንተም እኔ እንዳደረግሁ ታደርጋላችሁ፤ ከንፈሮቻችሁን አትሸፍኑም፥ የሰዎችንም እንጀራ አትበሉም። ጥምጣማችሁም በራሶቻችሁ ላይ ይሆናል፥ ጫማችሁም በእግሮቻችሁ ላይ ይሆናል፤ አታለቅሱም ወይም አታነቡም፤ ነገር ግን ስለ በደላችሁ ትበሰብሳላችሁ፥ እርስ በርሳችሁም ታቃስታላችሁ። እንዲሁም ሕዝቅኤል ለእናንተ ምልክት ይሆናል፤ እርሱ እንዳደረገው ሁሉ እናንተ ታደርጋላችሁ፤ ይህም በመጣ ጊዜ እኔ ጌታ እግዚአብሔር እንደ ሆንሁ ታውቃላችሁ። ሕዝቅኤል 24፥1–24።

“ክርስቶስ ከደብረ ዘይት ጫፍ በታች ሲመለከት፣ ይህን ያለ ሁኔታ በእያንዳንዱ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ እየኖረ አየ። እነዚህ ማስጠንቀቂያዎች ታላቅ ብርሃን የተቀበሉትን የኢየሩሳሌም ሕዝብ ፈለግ እየተከተሉ ላሉ ሁሉ ይደርሳሉ። ይህ ሕዝብ ለእኛ እንደ ማስጠንቀቂያ ተቀምጦአል። በዚህ ዘመናችን የእግዚአብሔርን ማስጠንቀቂያዎች በመናቅ ሰዎች የኢየሩሳሌምን ኃጢአት እየደገሙ ናቸው። ጌታ የሰው ወኪል የማያየውንና ማየት የማይፈልገውን—በባትል ክሪክ ያሉትን ሁሉን የሰው እቅዶች መጨረሻ—ያያል። እርሱ አምላክ ሊያደርገው የሚችለውን ሁሉ አድርጎአል። ኃጢአታቸው ንስሐ የማይሰማበትን ወሰን እንዳይደርስ፣ ብርሃንን በሕዝቡ ዓይኖች ፊት አብርቶአል። ነገር ግን ከትክክለኛና ከጽድቅ መርሆች በረጅም የራቁበት ሂደት፣ ሰዎች ብርሃንና እውነት፣ ፍትሕና ምሕረት የማይለዩበት ስፍራ ላይ ራሳቸውን አኑረዋል። ይህ አካሄድ የተፈጥሯቸው እንኳ ክፍል ሆኗል።” ምስክሮች፣ ቅጽ 8፣ 68።

እንግዲህ ሕዝቅኤል ለእናንተ ምልክት ይሆናል፤ እርሱ ያደረገውን ሁሉ መሠረት አድርጋችሁ እናንተም ታደርጋላችሁ፤ ይህም በመጣ ጊዜ እኔ ጌታ እግዚአብሔር መሆኔን ታውቃላችሁ። አንተም የሰው ልጅ ሆይ፥ ከእነርሱ ኃይላቸውን፥ የክብራቸውን ደስታ፥ የዓይኖቻቸውን ምኞት፥ ልባቸውንም የሚጠመድበትን፥ ወንዶች ልጆቻቸውንና ሴቶች ልጆቻቸውን በወሰድሁበት ቀን፥ በዚያ ቀን የሚያመልጥ ወደ አንተ መጥቶ በጆሮህ እንድትሰማ አያደርግህምን? በዚያ ቀን ከሚያመልጠው ጋር ለመናገር አፍህ ይከፈታል፤ ትናገራለህም፥ ከእንግዲህም በኋላ ዲዳ አትሆንም፤ ለእነርሱም ምልክት ትሆናለህ፥ እነርሱም እኔ እግዚአብሔር መሆኔን ያውቃሉ። ሕዝቅኤል 24፥24–27።

ነገር ግን የኖኅ ዘመን እንደነበረ፣ እንዲሁም የሰው ልጅ መምጣት ይሆናል። ከጥፋት ውኃው በፊት በነበሩት ዘመናት ሰዎች ኖኅ ወደ መርከብ እስከገባበት ቀን ድረስ እየበሉና እየጠጡ፣ እየተጋቡና እያጋቡ ነበሩ፤ ጥፋት ውኃውም መጥቶ ሁሉን እስከወሰዳቸው ድረስ አላወቁም፤ እንዲሁም የሰው ልጅ መምጣት ይሆናል። ማቴዎስ 24፥37–39።

ከአዳምም ሰባተኛው የሆነው ሄኖክ ስለ እነዚህ ትንቢት ተናግሮ፣ “እነሆ፥ ጌታ በአሥር ሺህ ቅዱሳኑ ጋር ይመጣል፤ በሁሉ ላይ ፍርድ ይፈጽም ዘንድ፥ በመካከላቸውም ኃጢአተኞች ያልሆኑ አምላክ የማይፈሩ ሁሉ በኃጢአተኝነታቸው የፈጸሙትን ክፉ ሥራ ሁሉ ስለ እርሱም ኃጢአተኞች የሆኑ አምላክ የማይፈሩ ሰዎች የተናገሩትን ጽኑ ቃል ሁሉ ይገልጥ ዘንድ።” ይሁዳ 1፥14-15።

እኔም ከምድር የሚወጣ ሌላ አውሬ አየሁ፤ እርሱም እንደ በግ ሁለት ቀንዶች ነበሩት፥ እንደ ዘንዶም ይናገር ነበር። ራእይ 13፥11።

እግዚአብሔርም የአህያይቱን አፍ ከፈተ፥ እርስዋም በለዓምን፦ እነዚህን ሦስት ጊዜ እንድትመታኝ ምን አድርጌብሃለሁ? አለችው። በለዓምም ለአህያይቱ፦ ተሳልቀሽብኛልና፤ ሰይፍ በእጄ ቢኖረኝ ኖሮ፥ አሁን በገደልኩሽ ነበር። አለ። አህያይቱም በለዓምን፦ እስከ ዛሬ ድረስ ከተገዛሁልህ ጀምሮ ሁልጊዜ የተቀመጥህብኝ አህያህ እኔ አይደለሁምን? እንዲህስ አደርግልህ ዘንድ ልማዴ ነበረኝን? እርሱም፦ አልነበረም። አለ። ዘኍልቍ 22፥28–30።

ራእዩ ለተወሰነ ጊዜ ገና ነውና፤ በመጨረሻም ይናገራል እንጂ አይዋሽም፤ ቢዘገይም ጠብቀው፤ በእርግጥ ይመጣልና አይዘገይም። ዕንባቆም 2፥3።

ስለምን ሕመሜ ዘላቂ ሆነ፥ ቁስሌስ ሊፈወስ እንቢ የሚል የማይድን ሆነ? በእኔ ዘንድ ፈጽሞ እንደ ሐሰተኛ፥ እንደሚያልፉ ውኃዎችም ትሆናለህን? ስለዚህ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ አንተ ብትመለስ፥ እኔም እመልስሃለሁ፥ በፊቴም ትቆማለህ፤ ክቡሩንም ከከንቱው ብታለይ፥ እንደ አፌ ትሆናለህ፤ እነርሱ ወደ አንተ ይመለሱ እንጂ፥ አንተ ወደ እነርሱ አትመለስ። ኤርምያስ 15፥18፡19

ዘካርያስም መልአኩን እንዲህ አለው፤ ይህን በምን አውቃለሁ? እኔ ሽማግሌ ነኝና፥ ሚስቴም ደግሞ እጅግ ዕድሜ የገፋባት ናት። መልአኩም መልሶ እንዲህ አለው፤ እኔ በእግዚአብሔር ፊት የምቆም ገብርኤል ነኝ፤ ይህንም የምሥራች ልነግርህ ወደ አንተ ተልኬአለሁ። እነሆም፥ ቃሌን ስላላመንህ፥ እነዚህም በወራቸው የሚፈጸሙ ነገሮች እስከሚፈጸሙበት ቀን ድረስ ዝም ትሆናለህ፥ መናገርም አትችልም።

ሕዝቡም ዘካርያስን ይጠብቁ ነበር፥ በመቅደስም ውስጥ እንዲህ ዘግይቶ ስለ ቆየ ተደነቁ። በወጣም ጊዜ ሊናገራቸው አልቻለም፤ በመቅደስም ውስጥ ራእይ እንዳየ አስተዋሉ፤ ምልክት ያደርግላቸው ነበርና፥ ንግግርም አጥቶ ቀረ። ሉቃስ 1፥18–22።

በይሁዳ ንጉሥ ሄሮድስ ዘመን፥ ከአብያ ክፍል የሆነ ዘካርያስ የሚባል አንድ ካህን ነበረ፤ ሚስቱም ከአሮን ሴት ልጆች አንዲት ነበረች፥ ስምዋም ኤልሳቤጥ ነበር። ሁለቱም በእግዚአብሔር ፊት ጻድቃን ነበሩ፥ በጌታም ትእዛዛትና ሥርዓቶች ሁሉ ያለ ነቀፋ ይመላለሱ ነበር። ኤልሳቤጥ መካን ስለ ነበረችም ልጅ አልነበራቸውም፤ ሁለቱም እጅግ የሸመገሉ ነበሩ። እርሱም በክፍሉ ተራ መሠረት በእግዚአብሔር ፊት የካህናትን አገልግሎት ሲፈጽም፥ እንደ ካህናት አገልግሎት ልማድ ወደ ጌታ መቅደስ ገብቶ ዕጣን ያጥን ዘንድ ዕጣ ደረሰበት። በዕጣንም ሰዓት የሕዝቡ ሁሉ ብዛት በውጭ ቆመው ይጸልዩ ነበር። ሉቃስ 1፥5–10።

የጌታም መልአክ በዕጣን መሠዊያው ቀኝ በኩል ቆሞ ተገለጠለት። ዘካርያስም ባየው ጊዜ ታወከ፥ ፍርሃትም ወደቀበት። መልአኩ ግን እንዲህ አለው፤ ዘካርያስ ሆይ፥ አትፍራ፤ ጸሎትህ ተሰምቶአልና፤ ሚስትህም ኤልሳቤጥ ወንድ ልጅ ትወልድልሃለች፥ ስሙንም ዮሐንስ ትለዋለህ። ደስታና ሐሴትም ይሆንልሃል፤ በመወለዱም ብዙዎች ደስ ይላቸዋል። በጌታ ፊት ታላቅ ይሆናልና፤ የወይን ጠጅና ሌላ ማስከር የሚችል መጠጥ ፈጽሞ አይጠጣም፤ ከእናቱም ማህፀን ጀምሮ በመንፈስ ቅዱስ ይሞላል። ከእስራኤልም ልጆች ብዙዎችን ወደ ጌታ ወደ አምላካቸው ይመልሳል። የአባቶችንም ልብ ወደ ልጆች፥ የማይታዘዙትንም ወደ ጻድቃን ጥበብ ለመመለስ፥ ለጌታ የተዘጋጀ ሕዝብ እንዲያሰናዳ፥ በኤልያስ መንፈስና ኃይል በፊቱ ይሄዳል። ዘካርያስም መልአኩን፤ ይህን በምን አውቃለሁ? እኔ ሽማግሌ ነኝና፥ ሚስቴም በዕድሜ እጅግ ገፍታለች፡ አለው። መልአኩም መልሶ እንዲህ አለው፤ በእግዚአብሔር ፊት የምቆም ገብርኤል እኔ ነኝ፤ ከአንተም ጋር ልናገርና ይህን የምሥራች ላበስርህ ተልኬአለሁ። ሉቃስ 1፥11–19።

እነሆ፥ የእግዚአብሔር ታላቁና አስፈሪው ቀን ሳይመጣ በፊት ነቢዩን ኤልያስን ወደ እናንተ እልካለሁ፤ እርሱም እንዳልመጣና ምድርን በእርግማን እንዳልመታ፥ የአባቶችን ልብ ወደ ልጆች፥ የልጆችንም ልብ ወደ አባቶቻቸው ይመልሳል። ሚልክያስ 4፥5፡6።

እነዚያ በራሳቸው መንፈሳዊ ውረዳ ምክንያት ልባቸው የማይሰበር፣ በሌሎችም ኃጢአት ላይ የማያለቅሱ ወገኖች ያለ እግዚአብሔር ማኅተም ይቀራሉ። ጌታ መልእክተኞቹን፣ በእጃቸው የጥፋት መሣሪያ ያዙትን ሰዎች፣ እንዲህ ብሎ ያዛቸዋል፦ “በከተማይቱ ውስጥ ከእርሱ በኋላ ሂዱ፥ ምቱም፤ ዐይናችሁ አይራራ፥ አትራሩም፤ ሽማግሌውንና ጐበዙን፥ ደናግልንም ታናናሽ ልጆችንም ሴቶችንም ፈጽማችሁ ግደሉ፤ ነገር ግን ምልክቱ ያለበትን ሰው አትቅረቡ፤ ከመቅደሴም ጀምሩ። ከቤቱም ፊት በነበሩት ሽማግሌዎች ጀመሩ።”

“እዚህ ቤተ ክርስቲያን—የጌታ መቅደሱ—የእግዚአብሔርን ቍጣ መርገም መጀመሪያ እንደተሰማት እናያለን። ሽማግሌዎቹ፣ እግዚአብሔር ታላቅ ብርሃን የሰጣቸውና ለሕዝቡ መንፈሳዊ ጥቅም ጠባቂዎች ሆነው የቆሙት፣ አደራቸውን ከዱ። እነርሱ እንዲህ ያለ አቋም ወሰዱ፤ እንደ ቀድሞው ዘመን ተአምራትንና የእግዚአብሔር ኃይል ልዩ መገለጥን እንጠብቅ ዘንድ አያስፈልገንም። ዘመኖች ተለውጠዋል። እነዚህ ቃላት አለማመናቸውን ያጸናሉ፣ እነርሱም እንዲህ ይላሉ፤ ጌታ መልካምም አያደርግም፣ ክፉም አያደርግም። በፍርድ ሕዝቡን ሊጎበኝ እጅግ መሐሪ ነው። ስለዚህ ‘ሰላምና ደኅንነት’ የሚለው ጩኸት ከእነዚያ ወንዶች ይወጣል፤ እነርሱም ዳግመኛ ድምፃቸውን እንደ መለከት ከፍ አድርገው ለእግዚአብሔር ሕዝብ በደላቸውንና ለያዕቆብ ቤት ኃጢአታቸውን አያሳዩም። እነዚህ መጮኽ ያልፈለጉ ዲዳ ውሾች የተቈጣ አምላክ ፍትሐዊ በቀል የሚሰማቸው እነርሱ ናቸው። ወንዶች፣ ደናግል፣ እና ታናናሽ ሕፃናት ሁሉ በአንድነት ይጠፋሉ።” Testimonies, volume 5, 211.

ከዚያም በኋላ በእነዚያ ቀኖች ሚስቱ ኤልሳቤጥ ፀነሰች፤ እንዲህም እያለች ራሷን አምስት ወር ሰወረች፤ በሰዎች መካከል ነበረብኝን ነቀፋ ያስወግድልኝ ዘንድ ጌታ ወደ እኔ በተመለከተባቸው ቀኖች እንዲህ አድርጎልኛል። በስድስተኛውም ወር መልአኩ ገብርኤል ከእግዚአብሔር ዘንድ ናዝሬት ወደ ተባለች የገሊላ ከተማ ተላከ። ሉቃስ 1፥24–26።

በእነዚያም ቀናት ማርያም ተነሥታ በፍጥነት ወደ ተራራማው አገር ሄደች፥ ወደ ይሁዳ ከተማም፤ ወደ ዘካርያስም ቤት ገብታ ኤልሳቤጥን ሰላም አለቻት። ኤልሳቤጥም የማርያምን ሰላምታ በሰማች ጊዜ፥ ሕፃኑ በማኅፀንዋ ዘለለ፤ ኤልሳቤጥም በመንፈስ ቅዱስ ተሞላች፥ በታላቅም ድምፅ ጮኸችና እንዲህ አለች፤ አንቺ በሴቶች መካከል ብፅዕት ነሽ፥ የማኅፀንሽም ፍሬ የተባረከ ነው። የጌታዬ እናት ወደ እኔ እንድትመጣ ይህ ከወዴት ሆነልኝ? እነሆ፥ የሰላምታሽ ድምፅ በጆሮዬ እንደ ተሰማ ሕፃኑ በደስታ በማኅፀኔ ውስጥ ዘለለ። ያመነችም ብፅዕት ናት፤ ከጌታ ዘንድ የተነገራት ነገር ሁሉ ይፈጸማልና። ሉቃስ 1፥39–45።

“ከሰማይ የመጣውን ኃያል መልአክ ለመርዳት መላእክት ተልከው ነበር፤ በሁሉም ቦታ የሚሰማ የሚመስል ድምፆችንም ሰማሁ፣ ‘ከኃጢአቶቿ ተካፋዮች እንዳትሆኑ፣ ከመቅሰፍቶቿም እንዳትቀበሉ፣ ሕዝቤ ሆይ፣ ከእርስዋ ውጡ። ኃጢአቶቿ እስከ ሰማይ ደርሰዋልና፣ እግዚአብሔርም በደሎቿን አስቦአል።’ ይህ መልእክት በ1844 የእኩለ ሌሊት ጩኸት ከሁለተኛው መልአክ መልእክት ጋር እንደተቀላቀለ ሁሉ፣ ለሦስተኛው መልእክት እንደ ተጨማሪ ሆኖ ከእርሱ ጋር የተባበረ ይመስል ነበር። የእግዚአብሔር ክብር በታጋሾቹና በመጠባበቅ ላይ ባሉት ቅዱሳን ላይ አረፈ፤ እነርሱም ያለ ፍርሃት የመጨረሻውን ጽኑ ማስጠንቀቂያ ሰጡ፣ የባቢሎንን ውድቀት እያወጁ እና የእግዚአብሔርን ሕዝብ ከእርስዋ እንዲወጡ እየጠሩ ነበር፣ ይህም ከእርስዋ አስፈሪ ፍርድ እንዲያመልጡ ነበር።” Early Writings, 277.

ነገር ግን ስሜ በእነርሱ መካከል በነበሩት በአሕዛብ ፊት እንዳይረክስ፥ እኔን በዓይናቸው ለእነርሱ በገለጥሁበት ጊዜ፥ ከግብፅ ምድር በማውጣቴ ምክንያት ለስሜ ሲል አደረግሁ። ስለዚህ ከግብፅ ምድር አወጣኋቸው፥ ወደ ምድረ በዳም አመጣኋቸው። ሥርዓቴንም ሰጠኋቸው፥ ፍርዶቼንም አሳየኋቸው፤ ሰውም እነዚህን ቢፈጽም በእነርሱ ይኖራል።

ከዚህም በላይ እኔን የምቀድሳቸው እግዚአብሔር እኔ እንደ ሆንሁ ያውቁ ዘንድ፥ በእኔና በእነርሱ መካከል ምልክት እንዲሆኑ ሰንበቶቼን ሰጠኋቸው። ነገር ግን የእስራኤል ቤት በምድረ በዳ በእኔ ላይ ዐመፀ፤ በሥርዓቴም አልሄዱም፥ ፍርዶቼንም ናቁ፤ ሰውም ቢያደርጋቸው በእነርሱ ሕያው ይሆናል፤ ሰንበቶቼንም እጅግ አረከሱ፤ ከዚያም እነርሱን ለማጥፋት በምድረ በዳ ቁጣዬን በላያቸው አፈስሳለሁ አልሁ። ነገር ግን በእነርሱ ፊት ከአወጣኋቸው አሕዛብ ዘንድ ስሜ እንዳይረክስ፥ ስለ ስሜ ብዬ አደረግሁ። ደግሞም በወተትና በማር የሚፈስስ፥ ከምድሮች ሁሉ ክብር የሆነችውን የሰጠኋቸውን ምድር እንዳላገባቸው፥ በምድረ በዳ እጄን ላይ አነሣሁባቸው፤ ምክንያቱም ፍርዶቼን ናቁ፥ በሥርዓቴም አልሄዱም፥ ሰንበቶቼንም አረከሱ፤ ልባቸውም በጣዖቶቻቸው ተከተለ። ነገር ግን ዓይኔ ራራላቸው፥ ከማጥፋት ተቆጠብሁ፤ በምድረ በዳም ፍጻሜ አላደረግሁባቸውም። እኔም በምድረ በዳ ለልጆቻቸው እንዲህ አልኋቸው፤ በአባቶቻችሁ ሥርዓት አትሂዱ፥ ፍርዶቻቸውንም አትጠብቁ፥ በጣዖቶቻቸውም ራሳችሁን አታርክሱ፤ እኔ እግዚአብሔር አምላካችሁ ነኝ፤ በሥርዓቴ ሂዱ፥ ፍርዶቼንም ጠብቁ፥ እነርሱንም አድርጉ፤ ሰንበቶቼንም ቀድሱ፤ እኔ እግዚአብሔር አምላካችሁ እንደ ሆንሁ ታውቁ ዘንድ፥ በእኔና በእናንተ መካከል ምልክት ይሆናሉ። ሕዝቅኤል 20፥9–20።

ከዚያም ከእስራኤል ሽማግሌዎች አንዳንዶች ወደ እኔ መጥተው በፊቴ ተቀመጡ። የእግዚአብሔርም ቃል ወደ እኔ መጣ እንዲህም አለ፤ የሰው ልጅ ሆይ፥ እነዚህ ሰዎች ጣዖቶቻቸውን በልባቸው አቁመዋል፥ የኃጢአታቸውንም ማሰናከያ በፊታቸው አኑረዋል፤ እንግዲህ እኔን ይጠይቁኝ ዘንድ ፈቅጄላቸው ይሆንን? ስለዚህ ተናገራቸው እንዲህም በላቸው፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ከእስራኤል ቤት ማንኛውም ሰው ጣዖቶቹን በልቡ የሚያቆም፥ የኃጢአቱንም ማሰናከያ በፊቱ የሚያኖር፥ ወደ ነቢዩም የሚመጣ፤ እኔ እግዚአብሔር እንደ ጣዖቶቹ ብዛት ለሚመጣው እመልስለታለሁ፤ ይህም የእስራኤልን ቤት በራሳቸው ልብ እይዝ ዘንድ ነው፥ ሁሉም በጣዖቶቻቸው ምክንያት ከእኔ ራቁና።

ስለዚህ ለእስራኤል ቤት እንዲህ በል፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ንስሐ ግቡ፥ ከጣዖቶቻችሁም ተመለሱ፤ ፊታችሁንም ከርኵሰቶቻችሁ ሁሉ አርቁ። ከእስራኤል ቤት ሁሉ ወይም በእስራኤል የሚኖር መጻተኛ ማንም ከእኔ ተለይቶ ጣዖቶቹን በልቡ ያቆም፥ የኃጢአቱንም መሰናክል በፊቱ ያኖር፥ ስለ እኔም በነቢይ ይጠይቀኝ ዘንድ ወደ እርሱ ቢመጣ፤ እኔ እግዚአብሔር በራሴ እመልስለታለሁ፤ ፊቴንም በዚያ ሰው ላይ አቆማለሁ፥ ምልክትና ምሳሌም አደርገዋለሁ፥ ከሕዝቤም መካከል አጠፋዋለሁ፤ እናንተም እኔ እግዚአብሔር እንደ ሆንሁ ታውቃላችሁ። ነቢዩም ነገር ሲናገር ቢታለል፥ ያን ነቢይ ያታለልሁት እኔ እግዚአብሔር ነኝ፤ እጄንም በእርሱ ላይ እዘረጋለሁ፥ ከሕዝቤም ከእስራኤል መካከል አጠፋዋለሁ። የኃጢአታቸውንም ቅጣት ይሸከማሉ፤ የነቢዩ ቅጣት ወደ እርሱ የሚመጣውን የሚጠይቅ ሰው ቅጣት እንደሆነ ይሆናል፤ ይህም የእስራኤል ቤት ዳግመኛ ከእኔ እንዳይስት፥ በመተላለፋቸውም ሁሉ እንዳይረክሱ፤ ነገር ግን ሕዝቤ እንዲሆኑልኝ፥ እኔም አምላካቸው እሆን ዘንድ ነው፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር። ሕዝቅኤል 14፥1-11።

በምድሪቱም ውስጥ የሚያልፉ መንገደኞች፥ ማንም የሰው አጥንት ባየ ጊዜ፥ ቀባሪዎች በሐሞን-ጎግ ሸለቆ እስኪቀብሩት ድረስ በአጠገቡ ምልክት ያቆማል። የከተማይቱም ስም ሐሞና ይሆናል። እንዲሁም ምድሪቱን ያነጻሉ። ሕዝቅኤል 39፥15፡16።

በተጨማሪም ከእነርሱ ጋር የሰላም ቃል ኪዳን አደርጋለሁ፤ ከእነርሱም ጋር ዘላለማዊ ቃል ኪዳን ይሆናል፤ እነርሱንም አኖራቸዋለሁ፥ አበዛቸውማለሁ፥ መቅደሴንም ለዘላለም በመካከላቸው አኖራለሁ። ማደሪያዬም ደግሞ ከእነርሱ ጋር ይሆናል፤ አዎን፥ እኔ አምላካቸው እሆናለሁ፥ እነርሱም ሕዝቤ ይሆናሉ። መቅደሴም ለዘላለም በመካከላቸው በሚሆን ጊዜ፥ እኔ እግዚአብሔር እስራኤልን እንደምቀድስ አሕዛብ ያውቃሉ። ሕዝቅኤል 37፥26–28።