መጽሐፈ ኢዮኤል እና የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተክርስቲያን - ቁጥር ሀያ ሁለት

በቀደመው ጽሑፍ እንደ “እፉኝት” ትውልድ የተጠራውን የጥንታዊቷ እስራኤል አራቱን ማጣቀሻዎች እኩል ደርሰን ነበር። በማቴዎስ ውስጥ ዮሐንስም ሆነ ኢየሱስ ፈሪሳውያንንና ሰዱቃውያንን የእፉኝት ትውልድ ብለው ይጠራሉ። ዮሐንስ ከእርሱ በኋላ የሚመጣው ኢየሱስ አውድማውን ፈጽሞ እንደሚያጠራ በማስተማሩ ተለይቶ የሚታወቀውን የፈተና ሂደት መጀመሪያ ይወክላል። ኢየሱስም የሳባን ንግሥትና ነነዌን በመጥቀስ የፍርድን ሂደት በማካተት በዮሐንስ የጀመረውን የፈተና ሂደት ጨመረበት። ፍርድ በአራተኛው ትውልድ ውስጥ ይከናወናል፤ በፍርድ ውስጥም አንዱ ወገን አባታቸው ዲያብሎስ ስለሆነ እንደ እባቦች ይገለጣል። ኢየሱስም ምልክቱ በግልጽ ፊት ሳለ አራተኛው ትውልድ ምልክት መፈለጉን ጉዳይ ጨመረ።

በማቴዎስ ሃያ ሦስት ላይ በፈሪሳውያንና በሰዱቃውያን ላይ የሚወርዱት “ወዮታዎች” ተቀምጠው ይቀርባሉ፣ እናም የፈተናና የፍርድ ሂደት እንደገና ከመጨረሻው ትውልድ ጋር ይያያዛል። ምዕራፍ ሃያ ሁለት ለምዕራፍ ሃያ ሦስት ወዮታዎች መቅድም ያዘጋጃል።

በዚያ በኋላ ለማንኛውም ተጨማሪ ግንኙነት በሩ በተዘጋ ጊዜ፣ ኢየሱስ በሚቀጥለው ምዕራፍ ስምንት እልልታዎችን ያቀርባል። በቁጥር አሥራ ሦስት ያለው እልልታ የሰማይ መንግሥትን ደጆች ስለ መዝጋታቸው ነው። የኋለኛው ዝናብ የሚፈስሰው ከሰማይ ደጆች ነው። እነዚህ ስምንቱ እልልታዎች ማንም ሊከፍተው የማይችለውን በር እንደሚከፍቱ እና ማንም ሊዘጋው የማይችለውን በር እንደሚዘጉ ስለሚናገሩ ሰዎች ናቸው። በራእይ ሲስተር ዋይት ክርስቶስን ወደ ቅድስተ ቅዱሳን ያልተከተሉ ሰዎች፣ ሰይጣን ክርስቶስ መስሎ ሁሉም ነገር ደህና እንደሆነ እንዲያምኑ ወደ መራቸው ባዶ ቅድስት ስፍራ ጸሎታቸውን ሲልኩ ተገልጦላት ነበር። እነርሱ ቅድስት ስፍራውን እንደገና ከፍተው ነበር፣ ቅድስተ ቅዱሳኑንም ዘግተው ነበር።

ቁጥር አሥራ አራት በመበለቶች ቤቶችን ስለሚበሉና ረጅም ጸሎት ስለሚያደርጉ የተናገረ ወዮ ነው። የቁጥር አሥራ አምስት ወዮ ደግሞ እነርሱ ከነበሩት ሁለት እጥፍ የገሃነም ልጆች እንዲሆኑ ተከታዮቻቸውን ስለሚያደርጉ ነው። በቁጥሮች አሥራ ስድስት እስከ ሃያ ሁለት ድረስ ክፉዎቹ በቤተ መቅደሱ ይምላሉ።

በሃያ ሦስተኛና በሃያ አራተኛ ቁጥሮች ውስጥ ወዮታው ፍትሕን፣ ምሕረትንና ታማኝነትን በመተው ላይ ነው። በሃያ አምስተኛና በሃያ ስድስተኛ ቁጥሮች ደግሞ የጽዋውን ውጭ ብቻ የማጽዳት፣ ውስጡን ግን ያለማጽዳት ማስመሰል ይነገራል።

ከዚያም ቁጥር ሃያ ሰባትና ሃያ ስምንት ክፉዎችን በኖራ የተለበጡ መቃብሮች እንደሆኑ ይለያሉ፤ ይህም ከኢሳይያስ ምዕራፍ ሃያ ሁለት ያለው ሸብና ጋር ይገናኛል፥ ሸብና በራሱ ለራሱ እየሠራ ባለው ድንቅ መቃብር ውስጥ ከፍ ከፍ እያለ ነበር፤ ነገር ግን ከቶ በውስጡ አይገባም ነበር፥ ምክንያቱም እግዚአብሔር ከአፉ ወደ ሩቅ ሜዳ ሊጥለው ነበርና። ይህ ሩቅ ሜዳ የማይታመን ነቢይ በቤቴል ያለው መቃብር ይወክለዋል፤ እርሱም ያልታዘዘውን ነቢይ በዚያው መቃብር እንዲቀበር መራው። ከዚያም ስምንተኛው ወዮ እንዲህ ይላል፦

እባቦቹ፣ የእፉኝት ትውልድ የሆኑት፣ በዚያ ክፍል ውስጥ እየተፈረደባቸው ነው። በዚያ ክፍል ውስጥ ፍርዱ በሳባ ንግሥትና በነነዌ ምስክሮች ላይ የተመሠረተ ሳይሆን፣ ከአቤል ደም እስከ ዘካርያስ ድረስ ባለው ደም ላይ ነው። እፉኝቶች የሆኑት አራተኛው ትውልድ በጥንታዊት እስራኤል ውጫዊ ታሪክ ውስጥ ካሉ ሁለት ምስክሮችና በጥንታዊት እስራኤል ውስጣዊ ታሪክ ውስጥ ካሉ ሁለት ምስክሮች ይፈረድበታል። የሉቃስ ምዕራፍ ሦስት ለአራተኛውና ለመጨረሻው ትውልድ እፉኝቶች ከተጠቀሱት አራት ማጣቀሻዎች የመጨረሻው ሲሆን፣ በቀላሉ ከማቴዎስ ምዕራፍ ሦስት ጋር ትይዩ ነው። በአራተኛው ትውልድ፣ በመጨረሻው ፍርድ ጊዜ በእግዚአብሔር ቤት ውስጥ፣ አንዱ ወገን ባሕርያቸውን እንደ ሰይጣን ወንዶችና ሴቶች ልጆች፣ ሌላውም ወገን እንደ እግዚአብሔር ወንዶችና ሴቶች ልጆች እንደሚገልጡ የሚለዩ አራት ማጣቀሻዎች አሉ። መለየቱን የሚጀምረው የፈተና ሂደት፣ ለቃል ኪዳኑ መልእክተኛ መንገዱን የሚያዘጋጀው መልእክተኛ በምድረ በዳ ድምፁን በሚያሰማበት ጊዜ ይጀምራል።

በቅዱሳን መጻሕፍት ቅዱስ ሽመና ውስጥ ስሞች ተራ መለያዎች አይደሉም፤ ነገር ግን በታሪክ ወለል በታች የሚዘምሩ ሁለተኛ መዝሙሮች እንደሆኑ ሹክሹክታ የሚናገሩ ትንቢቶች ናቸው፥ የቤዛነትንም ልብ የሚገልጡ። ከአዳም እስከ ኖኅ ያሉት ዘሮች ስሞች ትርጓሜ በአንድ ንግግር ሲደራጅ፣ በዚያ የዘር ሐረግ የተወከለውን ታሪክ የሚመለከት መልእክት ያመነጫል። አዳም ማለት “ሰው” ሲሆን፣ ሴት ማለት “የተሾመ” ማለት ነው። ኤኖስ ማለት “ሟች” (ለሞት ተጋላጭ) ሲሆን፣ ቄናን ማለት “ሐዘን” ማለት ነው። በ“የእግዚአብሔር ምስጋና/በረከት” (መሃላልኤል) አማካኝነት ሰማይ “ወደ ታች ይወርድ ነበር” (ያሬድ)። ሰማይም “የተለየ ወይም የተቀባው” እንደሆነ (ሄኖክ) ወደ ታች መጣ፤ እርሱም በልጁ መቱሳላ (“ሲሞት ይላካል”) አማካኝነት የፍርድን መልእክት አወጀ። ሞቱም ከሁለተኛው መልአክ ጋር እንደተቀላቀለው የእኩለ ሌሊት ጩኸት ከመቱሳላ ጋር በተባበረው በላሜህ (እስትንፋስ) የተወከለው የመንፈስ ቅዱስ “ኃያል” መፍሰስ ጫፍ ይሆን ነበር። መቱሳላ ሁለተኛው መልአክ ሲሆን፣ ላሜህ ደግሞ በኖኅ የውኃ ጥፋት ላይ ጫፍ የደረሰው የእኩለ ሌሊት ጩኸት ነበር።

ይህን የበለጠ በማጠቃለል እነዚህ ስሞች እንዲህ ያውጃሉ፦ “ሰው በመጀመሪያው አዳም ምክንያት ሟች፣ ለኀዘንና ለሞት ተገዥ ሆኖ ተሾመ፤ ነገር ግን በእግዚአብሔር በረከት ክርስቶስ ራሱን ዝቅ ብሎ ለመምጣት ሰጠ፣ በመስቀል ላይ በሞቱ ፍርድን እያወጀ፣ ከዚያም በቅዱስ መንፈስ ኃይለኛ መፍሰስ ተከተለ።”

እነዚህ አሥሩ ስሞች የወንጌልን መልእክት በአጭር ሁኔታ ሲያካትቱ፣ የምድርንም ታሪክ ከፍጥረት ጀምሮ እስከ ዘገየው ዝናብ ድረስ ይከታተላሉ፤ ይህም በሁለተኛው ምጽአት ፍጻሜ ያገኛል። በስሞቹ ውስጥ የተሰወረው ይህ ምልክታዊ ትርጉም ተመሳሳዩን ግብረ መልስ በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ያገኛል። ዘፍጥረት የአልፋን ትውልድ ሐረግ ያቀርባል፣ ራእይ 7 ያሉት 144,000 ግን በታተመው ቀሪ ሕዝብ ውስጥ የኦሜጋን ፍጻሜ ፍጻሜ ያቀርባሉ።

ይሁዳ ማለት “ምስጋና” ማለት ነው፤ ሮቤል ማለት “እነሆ፥ ወንድ ልጅ” ማለት ነው፤ ጋድ ማለት “መልካም ዕድል/ሠራዊት” ማለት ነው፤ አሴር ማለት “ደስተኛ/ቡሩክ” ማለት ነው፤ ነፍታሌምም ማለት “ትግል” ማለት ነው። ምናሴ ማለት “እንዲረሳ ማድረግ” ማለት ነው፤ ስምዖን ማለት “መስማት” ማለት ነው፤ ሌዊ ማለት “መተሳሰር/መጣበቅ” ማለት ነው፤ ይሳኮር ማለት “ዋጋ” ማለት ነው፤ ዛብሎን ማለት “ክብር/መኖሪያ” ማለት ነው፤ ዮሴፍ ማለት “መጨመር” ማለት ነው፤ ብንያምም ማለት “የቀኝ እጅ ልጅ” ማለት ነው።

የይሁዳ ነገድ አንበሳን የሚከተሉ ሰዎች የእግዚአብሔር ልጆች ናቸው፤ እነርሱም ያዕቆብ ከእግዚአብሔር ጋር እንደተጋደለ እንዲሁ በፈተና ሂደት ውስጥ ሲያልፉ በመልካም ዕድል የተባረኩ ናቸው። በዚህ ተጋድሎ ውስጥ፣ ኃጢአታቸው በእግዚአብሔር ቃል መስማት የሚመነጨው በቅድስና ሂደት ውስጥ ይረሳል፤ ይህም በተራው በኪዳናዊ ግንኙነት ከክርስቶስ ጋር ያስተሳስራቸዋል። ዋጋቸውም ከክርስቶስ ጋር በዙፋኑ ላይ በክብር መኖር፣ በሰማያዊ ስፍራዎች መቀመጥ ነው፤ እግዚአብሔርም መንግሥቱን ለማሳደግ ሲጠቀምባቸው፣ ታላቁን ሕዝብ ከባቢሎን እንደ ቀኝ እጁ ልጆች ይጠራል።

የልያ ስድስቱ ወንዶች ልጆች ሮቤል፣ ይሁዳ፣ ስምዖን፣ ሌዊ፣ ይሳኮር እና ዛብሎን ነበሩ። የእርስዋ ባሪያ ዘልፋ፥ ስሙ ትርጉሙ “መዓዛ ያለው ጠብታ” ማለት ሲሆን፥ ሁለት ወንዶች ልጆች ነበሯት—ጋድና አሴር። የራሔል ሁለቱ ወንዶች ልጆች ዮሴፍና ብንያም ነበሩ። የራሔል ባሪያ ቢልሃ ማለት “ዓይናፋር ወይም ፈሪ” ማለት ሲሆን ወንዶች ልጆቿም ዳንና ንፍታሌም ነበሩ። በትንቢታዊ መልኩ ይህ የትውልድ ሐረግ ለመታሰብ በርካታ መስመሮችን ያቀርባል። በዘፍጥረት ምዕራፍ አምስት ካሉት አልፋና አሥሩ ትውልዶች በተለየ ሁኔታ፥ ኦሜጋው አሥራ ሁለት ዘሮች አሉት፥ ለራሱም የተለዩ ትንቢታዊ ተለዋዋጮች አሉት። በመቶ አርባ አራት ሺህ ውስጥ ዳን አልተጠቀሰም፤ ምናሴም በወንድሙ በኤፍሬም ምትክ ተተካ።

የዘፍጥረት የአልፋ ትውልድ ሐረግ ከራእይ የኦሜጋ ትውልድ ሐረግ ጋር ይስማማል፤ ምክንያቱም ዘፍጥረት በመዳን ውስጥ ያለውን የክርስቶስ መለኮታዊ ሥራ ይለያል፥ ራእይም ደግሞ በዚያ የአልፋ ትንቢት የኦሜጋ ፍጻሜ ውስጥ በዚያው የአልፋ ትንቢት የተቀመጠውን ተስፋና ትንቢት ፍጹም የሚፈጽሙትን ይለያል።

የእነዚህ ሁለት መስመሮች ተግባራዊ አተገባበር ብዙ ጊዜ በነገረ መለኮት ሊቃውንት ዘንድ ይደረጋል፤ ነገር ግን ከ«መስመር በላይ መስመር» ሥርዓተ-ዘዴ አመለካከት ጋር ፈጽሞ አይደለም። በዘፍጥረትና በራእይ የሚገኙት ሁለቱ የትውልድ ሐረጎች እግዚአብሔር በሁለተኛ ደረጃ እንዲናገር የሚያስረዱ ሁለት ምስክሮችን ያቀርባሉ። አንዱ ቋንቋ እንደተመዘገበው የተጻፈው ምስክርነት ነው፤ በዚያም ምስክርነት ውስጥ ያለ ሁለተኛ መስመር በምሳሌያዊ ደረጃ ተቀምጦ ይቀርባል። እነዚህ ሊቃውንት በአብዛኛው በዘፍጥረትና በራእይ ውስጥ በስሞች ትርጉም አማካይነት ስለሚተላለፈው መልእክት ከሚደረጉ የገጽታ ላይ ምልከታዎች በላይ አይሄዱም። የሚያዩትንም እንደ አዲስ ነገር ይቆጥሩታል፤ ይህም በስሞቹ ትርጉሞች ውስጥ ያለውን ዘይቤ ለማየት በሚያሳዩት የተመካ ቅድስና የተሞላ ብቃት እንደሚታወቀው፣ ከሁሉ በላይ ስለ ራሳቸው ሰዋዊ ጥበብ የሚናገር ነው። በእስማኤል አሥራ ሁለት ወንዶች ልጆች ውስጥ የቀረበውን መልእክት ፈጽሞ አያዩም። በማቴዎስና በሉቃስ የቀረቡትን የኢየሱስ የትውልድ ሐረጎች በትክክል አያዩም። እንዲሁም የይሁዳ የመጨረሻ ሰባት ነገሥታትን፣ የእስራኤል የመጨረሻ ሰባት ነገሥታትን፣ የይሁዳ የመጀመሪያ ሰባት ነገሥታትን ወይም የእስራኤል የመጀመሪያ ሰባት ነገሥታትንም አያዩም።

እነርሱ አያዩም ስል፣ ማለቴ ይህ ነው፤ ስለ እነዚህ የትውልድ ሐረጎች ትምህርቶች አሉን ብለው ጉግልን ብትጠይቁ፣ ለዘፍጥረት ከአዳም እስከ ኖኅ ያለው መልሱ “አዎን” ነው፣ ለአንድ መቶ አርባ አራት ሺህም “አዎን” ነው። ነገር ግን በዘፍጥረት ምዕራፍ አሥራ አንድ ያሉትን የአብራም አሥር ወለዶች በዚህ መንገድ ይተግብራሉን? አይደለም። የቃየንን የትውልድ ሐረግ እና የሴትን የትውልድ ሐረግ ይተግብራሉን? አዎን፣ ነገር ግን ከእውነተኛው ትርጉም እጅግ የራቁ ናቸው፥ እንደ ሌላ ርእስ ላይ ያሉ ይመስላሉ። ያለ ጥርጥር በማቴዎስና በሉቃስ ያሉትን የክርስቶስ የትውልድ ሐረጎች ያነሳሉ፣ ነገር ግን እንደገና እጅግ ርቀው ዒላማውን ያጣሉ። ይህ ለምን አስፈለገ? ትላላችሁ። ምክንያቱም ስለ እነዚህ ትንቢታዊ የትውልድ ሐረግ መስመሮች አጠቃላይ እይታ ልሰጥ አስባለሁና፣ ከመጀመሪያውም ጀምሮ የምሞክረው አራተኛውን ትውልድ እንደ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ትንቢት ምልክት ያለውን ጠቀሜታ መለየት መሆኑን ግልጽ ማድረግ እፈልጋለሁ። የእነዚህ የትውልድ ሐረጎች አጠቃላይ እይታ በዚህ ረገድ ይረዳል፤ ነገር ግን ከዚህ በኋላ የሚቀርበው የእነዚህ ነገሮች ቀላል ማጠቃለያ ስለ እነዚህ የትውልድ ሐረግ መስመሮች ሊገባ የሚገባው ሁሉ ነው ብሎ ማሰብ ከማንም ወገን ቸልተኝነት ይሆናል።

ከአዳም እስከ ኖኅ ያለው ትውልድ በኋላ፣ በዘፍጥረት መጽሐፍ አራተኛና አምስተኛ ምዕራፎች ውስጥ ሁለት የትውልድ መስመሮችን እናገኛለን። እነዚህ ሁለቱ መስመሮች በቃየን ዘሮችና በሴት ዘሮች የተወከሉ ናቸው። አሥር ዘሮችን ከወከለው ከአዳም እስከ ኖኅ ያለው የትውልድ መስመር በተለየ፣ የሴትና የቃየን መስመሮች ሁለቱም ስምንት ዘሮችን ይጠቁማሉ። በዚህ ምክንያት፣ እነርሱ እንደ ሁለት የአራት ዘመናት ሊቆጠሩ ይገባል። ሴትና ቃየን የቃል ኪዳን ምልክቶች ናቸው፤ ቃየንም በኢሳይያስ ሃያ ስምንትና ሃያ ዘጠኝ የተገለጹትን፣ በሚፈስስ መቅሠፍት ጊዜ ሊሻር የሚገባውን የሞት ቃል ኪዳን የሚገቡትን ይወክላል። እነርሱ ቤታቸውን በአሸዋ ላይ የሚገነቡ ናቸው። በዓለት ላይ የሚገነቡ ግን፣ በ1ኛ ጴጥሮስ ምዕራፍ 2 እንደተወከሉት፣ ጌታ መልካም እንደሆነ የቀመሱና “የተመረጠ ትውልድ” የሆኑ እንደ ሕይወት ቃል ኪዳን የሚገቡ ናቸው። “ብዙዎች” በአሸዋ ላይ ይገነባሉ፣ “ጥቂቶች” ግን የተመረጡ ናቸው።

የቃየን ትውልድ በስሞች ሲምፎኒ ውስጥ የዓመፅ ኖታ ነው፤ ምክንያቱም እነዚያ ስሞች ከሰማይ ከተመቱ በኋላ ወደ ግብ የለሽ መንከራተት የሚመራ ከንቱ የሰው ክብርን ይወክላሉ። ማስጠንቀቂያውን በመናቅ፣ የቃየን ዘር በሰው በቀል ኃይል ተሸፍኖ የቀረበ ሐሰተኛ መለኮትነትን ይናገራል፤ ይህም በሰው ልጅ ጥበቦች ይወከላል፣ የብረት ባህልንም ይቀርጻል፤ ውብ ቢሆንም ግን ጨካኝ ነው፣ ተስፋም የሌለበት ፍሬ አልባ ነው። ይህ የመጨረሻው ንግግር ከስሞቹ የሚወጣውን በቃየን ስምንት ትውልዶች ውስጥ ያለውን መልእክት ጠቅለል በማድረግ የሚያቀርብ ነው።

የሴት ዘር ለቃየን ዘር በጸጋ ይመልሳል። ለሰው ዘር በተመደበው የሰውነት ድካም ውስጥ፣ እግዚአብሔርን የሚጠሩ ሰዎች ሰማይ በሚወርድበት ጊዜ ሐዘናቸው ወደ ምስጋና ይለወጣል። በታማኝነት ወደ ክብር የሚያወጣውን መንገድ እየተመላለሱ፣ በፈተና ዘመን ውስጥ፣ እስከ “ተስፋ” ጩኸት ድረስ፣ በመዳን ውኃዎች አማካኝነት ዕረፍት ያገኛሉ። ይህ የመጨረሻው ንግግር ከስሞቹ የተቀዳውን በሴት ስምንት ትውልዶች ውስጥ ያለውን መልእክት በጠቅላላ ያቀርባል።

ስምንቱን ትውልዶች በሁለት የአራት ትውልድ ስብስቦች ለመከፋፈል ምክንያቱ በቃል ኪዳኑ የመጀመሪያ እርምጃ ውስጥ የተመሠረተ ነው፤ በዚያም በግብፅ ያለው የባርነት ትንቢት 400 ዓመት መሆኑ እና እነዚያ 400 ዓመታት በአራተኛው ትውልድ መጨረሳቸው ተለይቶ ይታወቃል። የጳውሎስ ምስክርነት በአልፋ የቃል ኪዳን ትንቢት ውስጥ ሲካተት፣ በእያንዳንዱ ዘመን አራት ትውልዶችን የያዙ ሁለት የ215 ዓመታት ዘመናትን ያመነጫል። ስምንቱ ትውልዶች በ430 ዓመታቱ ውስጥ ሁለት የ215 ዓመታት ዘመናትን ይወክላሉ። የመጀመሪያው ዘመን ዮሴፍን የሚያውቀው ቸር ፈርዖን ይወክለዋል። 215 ዓመታት በኋላ ግን ዮሴፍን የማያውቅ አዲስ ፈርዖን ተነሣ። ከዚያም ቀጣዩ የአራት ትውልድ ስብስብ ተጀመረ።

በእኩል ሁኔታ ወደ ሁለት ዘመናት ተከፍለው፣ እያንዳንዳቸውም በአራት ትውልዶች የተለዩ የራሳቸው ዘመናት መሆናቸው በግልጽ ሲገለጥ፣ የቃየንንና የሴጥን ስምንት ትውልዶች በዚያው መንገድ መተግበር ያጸናል። ይህ አተገባበር ሲደረግ፣ የሴጥ ስምንቱ ትውልዶች ከቃየን ስምንቱ ትውልዶች ጋር ተሰልፈው ይገኛሉ። ቃየን የአውሬውን ምልክት የሚቀበሉትን ብዙዎች ይወክላል፣ ሴጥ ግን የእግዚአብሔርን ማኅተም የሚቀበሉትን ጥቂቶች ይወክላል። ቃየን የሰብአዊነት ምልክት ነው፣ ሴጥ ግን በኖኅ ኪዳን አውድ ውስጥ ከመለኮት ጋር የተዋሐደ የሰብአዊነት ምልክት ነው፤ ሲሆን የዮሴፍና የሙሴ ዘር ግን በአብራም ኪዳን አውድ ውስጥ ነው።

ከዚያም በአሥራ አንደኛው ምዕራፍ፣ የተመረጠው ሕዝብ የዘር ሐረግ ከሴም እስከ አብራም ባሉ አሥር ስሞች ይወከላል። አሥራ አንደኛው ምዕራፍ የባቤል ግንብ ታሪክ ነው፤ ነገር ግን በአብርሃም እንደሚወከለው የተመረጠው ሕዝብ የዘር ሐረግ ደግሞ ነው። አሥራ አንደኛው ምዕራፍ ከእግዚአብሔር ጋር ወደ ሦስት እጥፍ ኪዳን ሊገቡ የነበሩ የተመረጡ ሕዝቦችን ያስተዋውቃል። ሦስተኛውና የመጨረሻው እርምጃ በሃያ ሁለተኛው ምዕራፍ የይስሐቅ መሥዋዕት ነበር። “አሥራ አንድ” ምዕራፍ የአልፋ መጀመሪያ ነው፤ “ሃያ ሁለት” ምዕራፍም የኦሜጋ ፍጻሜ ነው። በስሞች ትርጉም ውስጥ የእግዚአብሔርን ድምፅ ለመስማት የሚያስፈልገው እምነት፣ በቃሉ ቁጥሮች ውስጥ ድምፁን ለመስማት ከሚያስፈልገው እምነት ፈጽሞ የተለየ አይደለም። ነገረ መለኮት ምሁራን ያልተነሱት የዘር ሐረግ አንዱ፣ የእስማኤል የዘር ሐረግ ነው፤ እርሱም የእስልምና ምልክት ነው።

የእነዚህ አሥራ ሁለት ስሞች ትርጓሜዎች ወደ አንድ ንግግር ሲደረደሩ፣ እንዲህ ይነበባል፦ “በትንቢታዊ መልኩ የእስማኤል ዘሮች ፍሬያማ የጥቁር ቆዳ ሕዝብ ሲሆኑ እንደ ተዋጊዎች የታወቁ ናቸው፤ ነገር ግን በታሪክና በትንቢት ነሐሴ 11, 1840 እና ከዚያ በኋላ በሴፕቴምበር 11, 2001 ሐዘን ውስጥ ናቸው። በመጽሐፍ ቅዱስ ታሪክ የምሥራቅ ልጆች ተብለው ይጠራሉ። እነርሱ የተነሡት ከአረቢያ ሲሆን፣ በዚያም በዕብራውያን መቅደስ አገልግሎቶች ውስጥ ይጠቀሙባቸው የነበሩት መዓዛማ ቅመሞች ይበቅላሉ። “Assassins” የሚለው ቃል ከእስላማዊ ታሪክ የተገኘ ሲሆን በዝምታ የሚመጣን ሞት ይወክላል። በመስቀል ጦርነቶች ዘመን እስልምና ካቶሊካዊቱን አውሮፓ ዘጋች፣ ከበበች፣ ከበባትም፤ ነገር ግን ቀጣዩ ገደብ የ1840 እስከ 1844 ያለውን የማደስ ዘመን መምጣት ምልክት አደረገ፣ እንዲሁም ከ9/11 ጀምሮ እስከ የእሑድ ሕግ ቀውስ ድረስ። የእስማኤል ልጆች አሥራ ሁለቱ ስሞች ትርጓሜዎች ሁሉ በቀድሞው ንግግር ውስጥ በደማቅ ፊደል በተጻፉት ቃላት ተወክለዋል።”

የእስማኤል ዘር አስራ ሁለቱ ስሞች፣ እስማኤልንም በዝርዝሩ ውስጥ ካካተቱት፣ አስራ ሦስት ይሆናሉ። አስራ ሦስት የ“ዓመፅ” ምሳሌያዊ ቁጥር ነው፤ ሀጋርም ያደረገችው ይህንኑ ስለነበር፣ አብርሃም ሀጋርንና እስማኤልን እንዲባረሩ ፈቀደ። ጳውሎስ ይህን ክስተት ተጠቅሞ፣ እግዚአብሔር ከክርስቲያናዊት ሙሽራው ጋር ቃል ኪዳን ሲያቆም በዚያው ጊዜ፣ የጥንቷን እስራኤል እንደ እግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ መጣሉን ለመግለጽ ይጠቀምበታል።

እስማኤል የእስልምና ምልክት ነው፤ የእስማኤልም እናት አጋር የሞት ቃል ኪዳን ቤተ ክርስቲያን ምልክት ናት። ይስሐቅ የክርስትና ምልክት ነው፤ ሣራም የሕይወት ቃል ኪዳን ቤተ ክርስቲያን ምልክት ናት። በዚህ ምክንያት እስማኤል አሥራ ሁለት ወንዶች ልጆች ነበሩት፤ ምክንያቱም አሥራ ሁለት የእግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ ምልክት ነውና፥ እስልምናም የእግዚአብሔር የቃል ኪዳን ሕዝብ ሐሰተኛ አምሳያ ነው።

በወንጌላት ውስጥ ለክርስቶስ ሁለት የዘር ሐረጎች አሉ፤ አንዱ በማቴዎስ ሲሆን ሌላው በሉቃስ ነው።

የማቴዎስ የትውልድ ሐረግ አንድ አርባ ሁለት ዘመን የሚያቀናብሩ ሦስት እኩል የሆኑ የአሥራ አራት ዘመናትን ያመለክታል። ክርስቶስ ከሙሴ ጋር በኪዳን ታሪክ ግንኙነት ውስጥ፣ ሙሴ የኪዳን ታሪክ አልፋ እንደሆነ፣ ኦሜጋ ነው። ሙሴ ክርስቶስ “እንደ እርሱ ያለ” እንደሚሆን ትንቢት ተናገረ። ሙሴ በአንድ መቶ ሀያ ዓመት ዕድሜው ውስጥ ሦስት የአርባ ዓመት ዘመናት ነበሩት። እያንዳንዱ የሙሴ ሕይወት የአርባ ዓመት ዘመን፣ መስመር በመስመር ሲቀመጥ፣ በቃዴስ ይደመደማል፤ ይህም የ1863 እና የእሑድ ሕግ ምልክት ነው። የክርስቶስ ሦስት ዘመናት በዳዊት፣ በባቢሎን ምርኮ፣ እና ክርስቶስ በመስቀል ላይ በደሙ ኪዳኑን በማጽናቱ ይደመደማሉ። ዳዊት በእሑድ ሕግ ጊዜ የቤተ ክርስቲያን ድል አድራጊ ክፍል ከፍ መደረግን ይወክላል፤ ሁለተኛው መስመርም ሰነፎቹ ደናግል በእሑድ ሕግ ጊዜ ወደ ባቢሎን መወሰዳቸውን ያመለክታል። ሦስተኛው ዘመን በመስቀል ላይ ይጠናቀቃል፤ ይህም እንደገና ክርስቶስ ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ጋር የአብርሃምን ኪዳን እና ከብዙ ሕዝብ ጋር የኖኅን ኪዳን የሚያጸናበትን የእሑድ ሕግ ይመስላል።

እነዚህ ሁለት መስመሮች እርስ በርሳቸው ላይ በሚደረቡበት ጊዜ ሊገነዘብ የሚቻለው ነገር አስደናቂ ነው። የሙሴ አንድ መቶ ሃያ ዓመታት ከኖኅ 120 ዓመታት ጋር ይገናኛሉ፥ እና የክርስቶስ አርባ ሁለት ትውልዶች በእሑድ ሕግ ጊዜ ከሚገዛው የፀረ-ክርስቶስ አርባ ሁለት ምሳሌያዊ ወራት ጋር ይገናኛሉ።

ከአብርሃም ኪዳን ላይ አጽንኦት ከሚያደርገው የማቴዎስ ትውልድ መዝገብ ጋር በአንድነት፣ ሉቃስ እንዳቀረበው የክርስቶስ ትውልድ መዝገብ እስከ ፍጥረት ድረስ ይዘልቃል፤ በዚህም አዳም በኤደን የጣሰውን የሕይወት ኪዳን ያጎላል። የሉቃስ ትውልድ መዝገብ በኢየሱስ ይጀምራል፥ ከዚያም በትውልዱ ወደ ኋላ እየተመለሰ እስከ አዳም ድረስ ይሄዳል፤ እርሱም የእግዚአብሔር ልጅ ተብሎ ይጠራል። ይህ መስመር በፍጹም በሆነው በሁለተኛው አዳም ይደመደማል፣ በፍጹም በሆነው በመጀመሪያው አዳምም ይጀምራል። ከመጀመሪያው አዳም እስከ ሁለተኛው አዳም ድረስ 77 ትውልዶች እንዳሉ ተቀምጧል።

የቅዱስ መጽሐፍ የትውልድ ሐረጎች የእውነት መስመሮችን ይወክላሉ። አንድ እውነት ለማጽናት ከሚያስፈልጉት ምስክሮች እጅግ የሚበልጡ ብዙ መስመሮችን አሁን ተለይተን አመልክተናል። የትውልድ ሐረጎቹ የታሪካዊ ፍጻሜዎችንና የወደፊት ትንቢቶችን ድምፅ ይይዛሉ፤ እንዲሁም በእነዚህ መስመሮች ውስጥ የተቀመጡት ቁጥራዊ እንቆቅልሾች ሁለተኛ ድምፅን ስለሚሰጡ፣ የምስጢራት ድንቅ ቈጣሪው የፓልሞኒ ድምፅን ደግሞ ይይዛሉ። እነዚህ ሁለት ድምፆች ከሌላ ሦስተኛ ድምፅ ጋር ይሰማሉ፤ እርሱም ሁሉን የፈጠረና የሚቆጣጠረው፣ በሰዎች፣ በቦታዎች እና በነገሮች ስሞች ጨምሮ ላይ ስልጣን ያለው የድንቅ ቋንቋ ሊቅ ድምፅ ነው።

ዮሐንስ ከኋላው ያለውን ድምፅ ለማየት በተመለሰ ጊዜ፣ እርሱ እንደ ብዙ ውኃዎች ድምፅ ነበር፤ ዳንኤልም ያውኑ ራእይ ባየ ጊዜ፣ ድምፁ እንደ ሕዝብ ብዛት ድምፅ ነበረ። የቅዱሳት መጻሕፍት ገጽታዊ መልእክት፣ እንዲሁም ከመልእክቱ ጋር የሚገኙት ስሞች፣ እንዲሁም በመልእክቱ ውስጥ ያለው ቍጥር አወቃቀር፣ በአንድ ክፍል ውስጥ ሦስት ድምፆች ናቸው። ከእነዚህ ሦስቱ ድምፆች ጋር አንድ መስመር ወስደህ በተመሳሳይ መስመር ላይ በላዩ ስታኖረው፣ ሦስቱ ድምፆች ብዙ ድምፆች ይሆናሉ።

ከሁሉም በላይ አስፈላጊ የሆኑ የትውልድ መዝገቦች አንዳንዶቹ በእስራኤል ነገሥታት ውስጥ ይገኛሉ። የሰሜኑ መንግሥት የሆነው የእስራኤል የመጀመሪያዎቹ ሰባት ነገሥታት በአክአብ፣ በኤልዛቤል እና በኤልያስ ይደመደማሉ፤ ስለዚህም የእሑድ ሕግን ይወክላሉ። የሰሜኑ ነገዶች የመጨረሻዎቹ ሰባት ነገሥታት መስመር ከእሑድ ሕግ ይጀምራል እና ሚካኤል በዳንኤል 12 ላይ በሚቆምበት ጊዜ፣ የሰው ልጅ የምሕረት ጊዜ በሚዘጋበት ቦታ ይደርሳል። የይሁዳ የመጀመሪያዎቹ ሰባት ነገሥታት ከእሑድ ሕግ ጀምሮ ሚካኤል እስኪቆም ድረስ ያለውን ታሪክ ያመለክታሉ፤ የመጨረሻዎቹ ሰባት ግን ወደ እሑድ ሕግ የሚመራውን ታሪክ ይለዩታል። ሁለት የትውልድ መስመሮች አሉ፤ ሁለቱም የአልፋ ታሪክና የኦሜጋ ታሪክ ያላቸው። የአልፋ ታሪክ ከ9/11 እስከ እሑድ ሕግ ድረስ ያለው ዘመን ነው፤ የኦሜጋ ዘመን ደግሞ ከእሑድ ሕግ እስከ የምሕረት ጊዜ መዘጋት ድረስ ያለው ነው። የእስራኤል የመጀመሪያዎቹ ሰባት ነገሥታት ከይሁዳ የመጨረሻዎቹ ሰባት ነገሥታት ጋር ይጣጣማሉ፤ የእስራኤል የመጨረሻዎቹ ሰባት ነገሥታትም ከይሁዳ የመጀመሪያዎቹ ሰባት ነገሥታት ጋር ይጣጣማሉ።

በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።