የኢዮኤል መጽሐፍና የሎዶቅያ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን - ቁጥር ስምንት

ማንን እውቀትን ያስተምራል? ማንንስ ትምህርቱን እንዲያስተውል ያደርጋል? ከወተት የተወጡትን፥ ከጡትም የተለዩትን።

ሥርዓት በሥርዓት ላይ፥ ሥርዓት በሥርዓት ላይ መሆን አለበት፤ መስመር በመስመር ላይ፥ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ጥቂት፥ በዚያም ጥቂት። እርሱ በተንተባተበ ከንፈርና በሌላ ልሳን ለዚህ ሕዝብ ይናገራልና። እርሱም፦ ድካም ላይ ያለውን የምታሳርፉበት ዕረፍት ይህ ነው፤ መታደስም ይህ ነው ብሎአቸው ነበር፤ ነገር ግን ሊሰሙ አልፈቀዱም።

ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃል ለእነርሱ፥ ሥርዓት በሥርዓት ላይ፣ ሥርዓት በሥርዓት ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ ጥቂት እዚህ፣ ጥቂትም እዚያ ሆነባቸው፤ ይህም እንዲሄዱ፣ ወደ ኋላም እንዲወድቁ፣ እንዲሰበሩ፣ እንዲታሰሩ፣ እንዲያዙም ነበር።

ስለዚህ፣ በኢየሩሳሌም ውስጥ ያለውን ይህን ሕዝብ የምትገዙ ፌዘኞች ሰዎች ሆይ፣ የእግዚአብሔርን ቃል ስሙ። እናንተ፣ “ከሞት ጋር ቃል ኪዳን አድርገናል፣ ከሲኦልም ጋር ስምምነት አለን፤ የሚጥለቀለቅ መቅሠፍት ሲያልፍ ወደ እኛ አይመጣም፤ ሐሰትን መጠጊያችን አድርገናልና፣ በውሸትም ተሸሽገናል” ብላችኋልና፤ ስለዚህ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ “እነሆ፣ በጽዮን ለመሠረት ድንጋይ አኖራለሁ፤ የተፈተነ ድንጋይ፣ ክቡር የማዕዘን ራስ ድንጋይ፣ ጽኑ መሠረት፤ የሚያምን አይቸኩልም። ፍርድንም ለመለኪያ አደርጋለሁ፣ ጽድቅንም ለሚዛን ገመድ፤ በረዶም የሐሰትን መጠጊያ ይጠርጋል፣ ውኃዎችም መሸሸጊያውን ያጥለቀልቃሉ። ከሞትም ጋር ያደረጋችሁት ቃል ኪዳን ይፈርሳል፣ ከሲኦልም ጋር ያላችሁ ስምምነት አይጸናም፤ የሚጥለቀለቅ መቅሠፍት ሲያልፍ በእርሱ ትረገጣላችሁ።” ኢሳይያስ 28፥9–18።

እናንተ ሰካሮች ሆይ፥ ንቁ እና አልቅሱ፤ እናንተም ወይን ጠጅ ጠጪዎች ሁሉ ሆይ፥ ጩኹ፤ ስለ አዲሱ ወይን፥ ከአፋችሁ ተቋርጦአልና። ኢዮኤል 1፥5።

ከእግዚአብሔር ቤት የእህል ቍርባንና የመጠጥ ቍርባን ተቋርጦአል፤ ካህናቱ፥ የእግዚአብሔር አገልጋዮች፥ አዝነዋል። እርሻው ጠፍቶአል፥ ምድሪቱም አልቅሳለች፤ እህሉ ጠፍቶአልና፤ አዲሱ ወይን ጠጅ ደርቆአል፥ ዘይቱም ደክሞአል። እናንተ ገበሬዎች ሆይ፥ እፈሩ፤ እናንተ የወይን ተከላካዮች ሆይ፥ ስለ ስንዴውና ስለ ገብሱ ዋይ በሉ፤ የእርሻው መከር ጠፍቶአልና። ወይኑ ደርቆአል፥ በለሱም ደክሞአል፤ ሮማኑ፥ ዘንባባውም፥ ፖሙም፥ እንዲሁም የሜዳው ዛፎች ሁሉ ረግፈዋል፤ ደስታ ከሰው ልጆች ዘንድ ስለ ደረቀች። እናንተ ካህናት ሆይ፥ ታጠቁና ልቀሱ፤ እናንተ የመሠዊያው አገልጋዮች ሆይ፥ ዋይ በሉ፤ እናንተ የአምላኬ አገልጋዮች ሆይ፥ ኑ፥ ማቅ ለብሳችሁ ሌሊቱን ሁሉ ተኙ፤ የእህል ቍርባንና የመጠጥ ቍርባን ከአምላካችሁ ቤት ተከልክሎአልና። ጾምን ቀድሱ፥ የተቀደሰ ስብሰባን ጥሩ፥ ሽማግሌዎችንና በምድሪቱ የሚኖሩትን ሁሉ ወደ እግዚአብሔር አምላካችሁ ቤት ሰብስቡ፥ ወደ እግዚአብሔርም ጩኹ። ወዮ ለዚያ ቀን! የእግዚአብሔር ቀን ቀርቦአልና፥ ከሁሉን ከሚችል እንደ ጥፋት ይመጣል። መብሉ በዓይናችን ፊት አልተቈረጠምን? አዎን፥ ደስታና ሐሴት ከአምላካችን ቤት ተቈርጠዋል። ኢዮኤል 1፥9–16።

ነገር ግን እውነትን እነግራችኋለሁ፤ እኔ መሄዴ ለእናንተ ይጠቅማል፤ ምክንያቱም እኔ ካልሄድሁ፥ መጽናኛው ወደ እናንተ አይመጣምና፤ ነገር ግን እኔ ብሄድ እርሱን ወደ እናንተ እልከዋለሁ። እርሱም በመጣ ጊዜ ዓለምን ስለ ኃጢአት፥ ስለ ጽድቅም፥ ስለ ፍርድም ይወቅሳል፤ ስለ ኃጢአት፥ በእኔ ስለማያምኑ፤ ስለ ጽድቅ፥ ወደ አባቴ ስለምሄድ፥ ከእንግዲህም ስለማታዩኝ፤ ስለ ፍርድ፥ የዚህ ዓለም ገዥ ስለ ተፈረደበት። ገና ብዙ ነገር የምነግራችሁ አለኝ፥ ነገር ግን አሁን ልትሸከሙት አትችሉም። ነገር ግን እርሱ፥ የእውነት መንፈስ፥ በመጣ ጊዜ ወደ እውነት ሁሉ ይመራችኋል፤ ምክንያቱም ከራሱ አይናገርምና፤ የሚሰማውን ሁሉ ይናገራል፥ የሚመጣውንም ያሳያችኋል። ዮሐንስ 16፥7–13።

እኔም በእስራኤል መካከል እንዳለሁ፣ እኔም እግዚአብሔር አምላካችሁ እንደሆንሁ እንጂ ሌላም እንደሌለ ታውቃላችሁ፤ ሕዝቤም ለዘላለም አያፍርም። ኢዮኤል 2፥27።

“ብዙዎች የፊተኛውን ዝናብ በታላቅ መጠን መቀበል አልቻሉም። እግዚአብሔር ስለእነርሱ እንዲህ አዘጋጅቶ የሰጣቸውን ጥቅሞች ሁሉ አላገኙም። ይህ ጉድለት በኋለኛው ዝናብ እንደሚሞላ ይጠባበቃሉ። ከጸጋ እጅግ የበለጸገ ብዛት በሚፈስስበት ጊዜ ልባቸውን ከፍተው ለመቀበል ያስባሉ። እጅግ አስፈሪ ስህተት እየሠሩ ነው። እግዚአብሔር ብርሃኑንና እውቀቱን በመስጠት በሰው ልብ የጀመረው ሥራ ያለማቋረጥ ወደፊት መቀጠል አለበት። እያንዳንዱ ሰው የራሱን አስፈላጊነት ማወቅ አለበት። ልብ ከእያንዳንዱ ርኵሰት ባዶ ሊሆን እና ለመንፈስ መኖር ንጹሕ ሊደረግ ይገባል። ቀደምት ደቀ መዛሙርት በኀጢአት መናዘዝና መተው፣ በትጉህ ጸሎትና ራሳቸውን ለእግዚአብሔር በመቀደስ፣ በጰንጤቆስጤ ቀን ለመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ ተዘጋጁ። አሁንም ያው ሥራ፣ ግን በበለጠ ደረጃ፣ መደረግ አለበት። በዚያን ጊዜ የሰው ወኪል በረከቱን መጠየቅ ብቻ እና ጌታ ስለ እርሱ የጀመረውን ሥራ እንዲፈጽም መጠበቅ ብቻ ነበረበት። ሥራውን የጀመረው እግዚአብሔር ነው፣ ሰውንም በኢየሱስ ክርስቶስ ፍጹም በማድረግ ሥራውን ይፈጽማል። ነገር ግን በፊተኛው ዝናብ የተመሰለውን ጸጋ ቸል ማለት ፈጽሞ ሊኖር አይገባም። ያላቸውን ብርሃን መሠረት አድርገው የሚኖሩ ብቻ ከዚያ የበለጠ ብርሃን ይቀበላሉ። በንቁ ክርስቲያናዊ ባሕርያት መግለጫ ውስጥ በየቀኑ እየተራመድን ካልሆነ፣ በኋለኛው ዝናብ ውስጥ የመንፈስ ቅዱስን መገለጦች አናውቅም። እርሱ በዙሪያችን ባሉ ልቦች ሁሉ ላይ ሊወርድ ይችላል፣ እኛ ግን አናስተውለውም ወይም አንቀበለውም።” Testimonies to Ministers, 506, 507.

«እኛ የኋለኛውን ዝናብ መጠበቅ የለብንም። በእኛ ላይ የሚወርደውን የጸጋ ጤዛና ዝናብ የሚያውቁና የሚቀበሉ ሁሉ ላይ እርሱ እየመጣ ነው። የብርሃንን ቁርጥራጮች ስንሰበስብ፣ እርሱን እንድንታመን የሚወድ የእግዚአብሔርን የማይለወጥ ምሕረቶች ስናከብር፣ ያን ጊዜ ተስፋ ሁሉ ይፈጸማል። ‘ምድር ቡቃያዋን እንደምታበቅል፣ አትክልቱም በውስጡ የተዘሩትን ነገሮች እንዲበቅሉ እንደሚያደርግ፣ እንዲሁ ጌታ እግዚአብሔር ጽድቅና ምስጋና በአሕዛብ ሁሉ ፊት እንዲበቅሉ ያደርጋል።’ ኢሳይያስ 61:11። ምድር ሁሉ በእግዚአብሔር ክብር ልትሞላ ነው።» The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

የማቴዎስ 25 የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ደግሞ የአድቬንቲስት ሕዝብን ልምድ ያመለክታል። ታላቁ ተጋድሎ፣ 393።

«እኔ ብዙ ጊዜ ከአሥሩ ድንግልናዎች ምሳሌ ጋር እገናኛለሁ፤ ከእነርሱም አምስቱ ጠቢባን ነበሩ፣ አምስቱም ሰነፎች። ይህ ምሳሌ በትክክል በቃሉ ሁሉ ተፈጽሟል፣ እንዲሁም ይፈጸማል፤ ምክንያቱም ለዚህ ዘመን ልዩ ተግባራዊነት ስላለው፣ እና እንደ ሦስተኛው መልአክ መልእክት ተፈጽሟል እናም እስከ ዘመን ፍጻሜ ድረስ የአሁኑ እውነት ሆኖ ይቀጥላል።» Review and Herald, August 19, 1890.

“በክፋት፣ በማታለልና በስህተት ውስጥ፣ በሞትም ጥላ እስከሚገኝበት ድረስ የተጋደመ አንድ ዓለም አለ፤—ተኝቶአል፣ ተኝቶአል። እነርሱን ለማንቃት የነፍስ ምጥ የሚሰማቸው ማን ናቸው? የትኛው ድምፅ ሊደርስባቸው ይችላል? አእምሮዬ ምልክቱ ወደሚሰጥበት ወደ ወደፊቱ ተወስዶአል፤ ‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ እርሱን ለመቀበል ውጡ።’ ነገር ግን አንዳንዶች መብራቶቻቸውን እንደገና ለመሙላት ዘይቱን ለማግኘት ዘግይተው ይሆናል፤ እናም ከጊዜው በኋላ በዘይቱ የሚወከለው ባሕርይ የማይተላለፍ እንደሆነ ያገኛሉ። ያ ዘይት የክርስቶስ ጽድቅ ነው። እርሱ ባሕርይን ይወክላል፤ ባሕርይም የማይተላለፍ ነው። ማንም ሰው ለሌላ ሰው ይህን ሊያስገኝለት አይችልም። እያንዳንዱ ሰው ከኃጢአት ነክ ሁሉ የነጻ የሆነ የተነጻ ባሕርይን ለራሱ ማግኘት አለበት።” Bible Echo, May 4, 1896.

እናም የሚሆነው የጌታን ስም የሚጠራ ሁሉ ይድናል፤ ጌታ እንዳለው በጽዮን ተራራና በኢየሩሳሌም መዳን ይኖራልና፥ ጌታም በሚጠራቸው ቀሪዎች ውስጥ ይሆናል። ኢዮኤል 2፥32።

በትንሣኤው ቀን ከሰዓት በኋላ መሸት ላይ፣ ከየሩሳሌም ስምንት ማይል የሚርቅ ትንሽ ከተማ ወደሆነችው ወደ ኤማዎስ ሁለት ደቀ መዛሙርት በመንገድ ላይ ነበሩ። እነዚህ ደቀ መዛሙርት በክርስቶስ ሥራ ውስጥ ታዋቂ ስፍራ ያልነበራቸው ቢሆንም፣ በእርሱ የልብ አማኞች ነበሩ። ፋሲካን ለማክበር ወደ ከተማይቱ መጥተው ነበር፣ በቅርቡም በተፈጸሙት ክስተቶች እጅግ ተጨንቀው ነበር። ስለ ክርስቶስ ሥጋ ከመቃብሩ መወገዱ የጠዋቱን ወሬ ሰምተው ነበር፣ እንዲሁም መላእክትን አይተው ከየሱስም ጋር የተገናኙትን ሴቶች ሪፖርት ሰምተው ነበር። አሁን ለማሰብና ለመጸለይ ወደ ቤታቸው እየተመለሱ ነበር። በሐዘን የተሞሉ፣ ስለ ፍርዱና ስለ ስቅለቱ ትዕይንቶች እየተነጋገሩ የማታቸውን ጉዞ ቀጠሉ። ከዚህ በፊት እንደዚህ ያለ ፍጹም የልብ መሰበር አልደረሰባቸውም ነበር። ተስፋ ቢስና እምነት አልባ ሆነው፣ በመስቀሉ ጥላ ውስጥ ይመላለሱ ነበር።

“በጉዞአቸው ላይ ሩቅ ሳይሄዱ አንድ እንግዳ ተቀላቀላቸው፤ ነገር ግን በሐዘናቸውና በተስፋ መቁረጣቸው እጅግ ተጠምደው ስለነበሩ በትክክል አላስተዋሉትም። የልባቸውን ሐሳብ እየገለጹ ውይይታቸውን ቀጠሉ። ክርስቶስ የሰጣቸውን ትምህርቶች በተመለከተ ይከራከሩ ነበር፤ እነዚህንም ለመረዳት የተሳናቸው ይመስሉ ነበር። ስለ ተከናወኑት ነገሮች ሲነጋገሩ፣ ኢየሱስ ሊያጽናናቸው ናፈቀ። ሐዘናቸውን አይቶ ነበር፤ ወደ አእምሮአቸው፣ “እርሱ ራሱን እንዲህ ያለ ውርደት እንዲቀበል የፈቀደው ይህ ሰው ክርስቶስ ሊሆን ይችላልን?” የሚለውን ሐሳብ የሚያመጡባቸውን የተቃረኑና የሚያስጨንቁ አሳቦች ተረድቶአል። ሐዘናቸውን መቆጣጠር አልቻሉም፥ እንባቸውንም አፈሰሱ። ኢየሱስ ልባቸው በፍቅር ከእርሱ ጋር እንደተሳሰረ ያውቅ ነበር፤ እንባቸውንም አብሶ በደስታና በሐሴት ሊሞላቸው ናፈቀ። ነገር ግን ከመጀመሪያ ለዘላለም የማይረሷቸውን ትምህርቶች ሊሰጣቸው ይገባው ነበር።”

“‘እርሱም እነርሱን፣ እየተጓዛችሁ ሳላችሁ እንዲህ እርስ በርሳችሁ የምትነጋገሩት ነገር ምንድር ነው? ለምንስ አዝናችኋል? አላቸው። ከእነርሱም አንዱ ቀለዮጳ የሚባል መልሶ እርሱን፣ በኢየሩሳሌም ብቻህን እንግዳ ነህን? በእነዚህስ ቀኖች በዚያ የሆኑትን ነገሮች አላወቅህምን? አለው።’ ስለ ጌታቸው ያጋጠማቸውን ተስፋ መቁረጥ ነገሩት፤ ‘በእግዚአብሔርና በሕዝቡ ሁሉ ፊት በሥራና በቃል ኃያል ነቢይ የነበረውን፤’ ነገር ግን ‘ዋና ካህናቶቻችንና ገዢዎቻችን፥’ እንዳሉት፣ ‘ለሞት ፍርድ አሳልፈው ሰጡት፥ ሰቀሉትም።’ ልባቸው በእጅጉ ተሰብሮ፣ ከንፈራቸውም እየተንቀጠቀጠ፣ ‘እስራኤልን የሚያድን እርሱ ነው ብለን ተስፋ አድርገን ነበር፤ ከዚህም ሁሉ በላይ፣ እነዚህ ነገሮች ከሆኑ ጀምሮ ዛሬ ሦስተኛው ቀን ነው።’ አሉ።”

“ደቀ መዛሙርቱ የክርስቶስን ቃላት አላስታወሱም፣ የደረሱትንም ክስተቶች አስቀድሞ እንደ ተናገረ አላስተዋሉም መሆኑ እንግዳ ነው! ከመግለጫው የመጨረሻው ክፍል ልክ እንደ መጀመሪያው ክፍል በእውነት እንደሚፈጸም፣ በሦስተኛውም ቀን እንደሚነሣ አላስተዋሉም ነበር። ሊያስታውሱት የሚገባቸው ይህ ክፍል ነበር። ካህናቱና ገዥዎቹ ግን ይህን አልረሱም። ‘ከዝግጅቱ ቀን በኋላ በሚቀጥለው ቀን ዋና ካህናቱና ፈሪሳውያኑ ወደ ጲላጦስ ተሰብስበው፣ “ጌታ ሆይ፣ ያ አሳች ገና በሕይወት ሳለ፣ ‘ከሦስት ቀን በኋላ እነሣለሁ’ ብሎ እንደ ተናገረ እናስታውሳለን” አሉ።’ ማቴዎስ 27፥62, 63። ደቀ መዛሙርቱ ግን እነዚህን ቃላት አላስታወሱም።”

“‘እርሱም እነርሱን እንዲህ አላቸው፦ እናንተ ሞኞች፣ ነቢያትም የተናገሩትን ሁሉ ለማመን ልባቸው የዘገየ፤ ክርስቶስ ይህን ሁሉ መከራ መቀበልና ወደ ክብሩ መግባት አይገባውምን?’ ደቀ መዛሙርቱም ይህ እንግዳ ማን እንደሆነ ተደነቁ፤ እርሱ እስከ ነፍሳቸው ጥልቅ ድረስ ሰብሮ እንዲገባ፣ እንዲሁም በእንደዚህ ያለ ጽኑ ትኩረት፣ ርኅራኄ፣ ርኅራኄ እና ተስፋ በሞላበት መንፈስ መናገሩ እንዴት እንደሆነ አሰቡ። ክርስቶስ ከተሰጠ ጀምሮ ለመጀመሪያ ጊዜ ተስፋ መሰማት ጀመሩ። ብዙ ጊዜም ጓደኛቸውን በጥልቅ ይመለከቱት ነበር፣ ቃላቱም ክርስቶስ ራሱ የሚናገራቸው ቃላት ብቻ እንደሆኑ ያስቡ ነበር። በመደነቅ ተሞልተው ነበር፣ ልባቸውም በደስታ ተስፋ መጠባበቅ መታበብ ጀመረ።”

“ክርስቶስ ከሙሴ፣ ከመጽሐፍ ቅዱስ ታሪክ እጅግ መጀመሪያ ከሆነው አልፋ፣ ጀምሮ በመላው መጽሐፍ ቅዱስ ስለ ራሱ የተጻፉትን ገለጠላቸው። በመጀመሪያ ራሱን ለእነርሱ ቢያሳውቅ ኖሮ፣ ልባቸው በሙሉ በተረካ ነበር። ደስታቸው በሞላበት ጊዜ ከዚያ በላይ ምንም ነገር አይራቡም ነበር። ነገር ግን የብሉይ ኪዳን ምሳሌዎችና ትንቢቶች ስለ እርሱ የሰጡትን ምስክርነት እንዲያስተውሉ ለእነርሱ አስፈላጊ ነበር። እምነታቸው በእነዚህ ላይ ሊመሠረት ይገባ ነበር። ክርስቶስ ለማሳመን ምንም ተአምር አላደረገላቸውም፤ ነገር ግን የመጀመሪያው ሥራው መጻሕፍትን መግለጥ ነበር። እነርሱ ሞቱን ተስፋቸው ሁሉ እንደ ጠፋ ተመልክተው ነበር። አሁን ግን ይህ ለእምነታቸው እጅግ የበረታ ማስረጃ እንደሆነ ከነቢያት አሳያቸው።”

“ኢየሱስ እነዚህን ደቀ መዛሙርት ሲያስተምር፣ ብሉይ ኪዳን ለእርሱ ተልእኮ ምስክር እንደሆነ ያለውን አስፈላጊነት አሳየ። ዛሬ ራሳቸውን ክርስቲያኖች ነን የሚሉ ብዙዎች ብሉይ ኪዳንን ከንቱ ሆኗል በማለት ይጥሉታል። ነገር ግን ይህ የክርስቶስ ትምህርት አይደለም። እርሱ እንዲህ እስከሚል ድረስ እጅግ ከፍ አድርጎ አከበረው፤ ‘ሙሴንና ነቢያትን የማይሰሙ ከሆነ፣ አንድ ሰው ከሙታን ቢነሣላቸውም አያምኑም።’ ሉቃስ 16፡31።”

“ከአዳም ዘመን ጀምሮ እስከ ዘመን መደረሻ ትዕይንቶች ድረስ በአባቶችና በነቢያት አማካይነት የሚናገረው የክርስቶስ ድምፅ ነው። አዳኙ በብሉይ ኪዳን እንደ በአዲስ ኪዳን ግልጽ ሆኖ ተገልጦአል። የክርስቶስን ሕይወትና የአዲስ ኪዳንን ትምህርቶች በግልጽነትና በውበት የሚያሳዩ የነቢያዊው ያለፈ ዘመን ብርሃን ነው። የክርስቶስ ተአምራት መለኮቱን የሚያረጋግጡ ማስረጃዎች ናቸው፤ ነገር ግን እርሱ የዓለም ቤዛ መሆኑን የሚያሳይ ከዚህ የበለጠ ጽኑ ማስረጃ የሚገኘው የብሉይ ኪዳንን ትንቢቶች ከአዲስ ኪዳን ታሪክ ጋር በማነጻጸር ነው።”

“ክርስቶስ ከትንቢት በመነሣት ለደቀ መዛሙርቱ በሰውነት ሊሆን ያለውን እውነተኛ ግንዛቤ ሰጣቸው። እንደ ሰዎች ምኞት መሠረት ዙፋኑንና ንጉሣዊ ሥልጣኑን ሊወስድ የሚመጣ መሲሕ እንደሆነ ያላቸው ተስፋ አሳሳች ነበር። ይህም ከከፍተኛው ወደ ማንም ሊይዘው የሚችለው ዝቅተኛው ስፍራ መውረዱን በትክክል እንዳያስተውሉ ይከለክላቸው ነበር። ክርስቶስ የደቀ መዛሙርቱ አሳብ በእያንዳንዱ ዝርዝር ንጹሕና እውነተኛ እንዲሆን ፈለገ። ለእርሱ የተመደበውን የመከራ ጽዋ በተመለከተ እስከሚቻላቸው ድረስ ሊያስተውሉ ይገባቸው ነበር። እስካሁን ሊረዱት ያልቻሉት አስፈሪ ግጭት ዓለም ሳይመሠረት በፊት ከተደረገው ቃል ኪዳን ፍጻሜ መሆኑን አሳያቸው። ክርስቶስ መሞት ነበረበት፤ እንዲሁም ሕግን የሚተላለፍ ማንኛውም ሰው በኃጢአት ውስጥ መኖሩን ከቀጠለ መሞት አለበት። ይህ ሁሉ ሊሆን የነበረ ቢሆንም፣ በሽንፈት ሊያበቃ አልነበረም፤ ይልቁንም በክብር በሞላ በዘላለማዊ ድል ሊያበቃ ነበር። ኢየሱስ ዓለምን ከኃጢአት ለማዳን የሚቻለው ሁሉ ጥረት መደረግ እንዳለበት ነገራቸው። ተከታዮቹ እርሱ እንደ ኖረ እንዲኖሩ፣ እርሱ እንደ ሠራ እንዲሠሩ፣ በጽኑና በማያቋርጥ ጥረት ይገባቸው ነበር።”

እንዲሁ ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱን በመነጋገር ቅዱሳት መጻሕፍትን እንዲረዱ አእምሮአቸውን ከፈተላቸው። ደቀ መዛሙርቱ ደክመው ነበር፣ ነገር ግን ውይይቱ አልተቋረጠም። የሕይወትና የማረጋገጫ ቃላት ከአዳኙ ከንፈሮች ይወጡ ነበር። ነገር ግን አሁንም ዓይኖቻቸው ተከልክለው ነበር። ስለ ኢየሩሳሌም ውድቀት በነገራቸው ጊዜ፣ የተፈረደባትን ከተማ እያለቀሱ ተመለከቱአት። ነገር ግን የጉዞ ጓደኛቸው ማን እንደ ሆነ እስካሁን ትንሽ እንኳ አልጠረጠሩም ነበር። የውይይታቸው ርእሰ ጉዳይ ከጎናቸው እየተጓዘ እንደ ነበረ አላሰቡም፤ ምክንያቱም ክርስቶስ ራሱን እንደ ሌላ ሰው እያመለከተ ተናገረ። እርሱ በታላቁ በዓል ላይ ከተገኙት አንዱ ሲሆን አሁን ወደ ቤቱ የሚመለስ ሰው እንደ ሆነ አሰቡ። እነርሱ በድንጋያማው አስቸጋሪ መንገድ እንደሚራመዱ ሁሉ እርሱም በጥንቃቄ ይራመድ ነበር፤ አንዳንድ ጊዜም ከእነርሱ ጋር ትንሽ ዕረፍት ለማድረግ ይቆም ነበር። እንዲሁ በተራራማው መንገድ ይቀጥሉ ነበር፤ በቅርቡም በእግዚአብሔር ቀኝ የሚቀመጥ እና፣ ‘ሥልጣን ሁሉ በሰማይና በምድር ተሰጥቶኛል’ ሊል የሚችል ያ አካል ከጎናቸው ይጓዝ ነበር። ማቴዎስ 28፥18።

“በመንገድ ላይ ሳሉ ፀሐይ ገብታ ነበር፣ ተጓዦቹም ወደ ማረፊያቸው ከመድረሳቸው በፊት በእርሻ የሚሠሩት ሠራተኞች ሥራቸውን ትተው ነበር። ደቀ መዛሙርቱ ወደ ቤታቸው ሊገቡ ሲሉ፣ እንግዳው ጉዞውን እንደሚቀጥል ያህል ታየ። ነገር ግን ደቀ መዛሙርቱ ወደ እርሱ ተሳቡ። ነፍሳቸው ከእርሱ ተጨማሪ ለመስማት ተራበች። ‘ከእኛ ጋር ቆይ’ አሉት። ግብዣቸውን የማይቀበል ያህል ታየ፣ እነርሱ ግን ግፊት አደረጉበት፣ ‘ምሽት ሊሆን ነውና፣ ቀኑም እጅግ ተገፍቶአል’ ብለው ለመኑት። ክርስቶስም ለዚህ ልመና እጅ ሰጥቶ ‘ከእነርሱ ጋር ሊቆይ ገባ።’”

“ደቀ መዛሙርቱ ግብዣቸውን አጥብቀው ባያቀርቡ ኖሮ፣ ከእነርሱ ጋር በመንገድ የሚጓዝ ጓደኛቸው የተነሣው ጌታ መሆኑን ባላወቁ ነበር። ክርስቶስ ማንኛውንም ሰው በግድ ከእርሱ ጋር እንዲሆን አያደርግም። እርሱን የሚያስፈልጋቸውን በትኩረት ይመለከታል። ወደ እጅግ ትሑት ቤት በደስታ ይገባል፣ እጅግ ዝቅተኛውንም ልብ ያጽናናል። ነገር ግን ሰዎች ስለ ሰማያዊው እንግዳ ለማሰብ፣ ወይም ከእነርሱ ጋር እንዲቆይ ለመለመን እጅግ ግዴለሾች ከሆኑ፣ እርሱ ይቀጥላል። እንዲሁ ብዙዎች ከታላቅ ኪሳራ ጋር ይገናኛሉ። ደቀ መዛሙርቱ እርሱ ከእነርሱ ጋር በመንገድ ሲሄድ እንዳላወቁት ሁሉ፣ እነዚህም ክርስቶስን አያውቁትም።”

የቀላሉ የምሽት የእንጀራ ምግብ ፈጥኖ ተዘጋጀ። እርሱም በጠረጴዛው ራስ ቦታ ተቀምጦ ከነበረው እንግዳ ፊት ቀረበ። አሁንም ምግቡን ለመባረክ እጆቹን ዘረጋ። ደቀ መዛሙርቱም በመደነቅ ወደ ኋላ ተመለሱ። ጓደኛቸው ጌታቸው ሊያደርግ እንደ ነበረው በትክክል በዚያው ሁኔታ እጆቹን ዘረጋ። እንደገናም ተመለከቱ፤ እነሆም በእጆቹ ውስጥ የችንካር ምልክት አዩ። ሁለቱም በአንድ ጊዜ፣ “ይህ ጌታ ኢየሱስ ነው! ከሙታን ተነሥቶአል!” ብለው ጮኹ።

“እነርሱ ተነሥተው በእግሮቹ ፊት ራሳቸውን ለመጣልና ለመስገድ ይሄዳሉ፤ ነገር ግን እርሱ ከዓይኖቻቸው ተሰውሮአል። በቅርቡ ሥጋው በመቃብር ውስጥ ተኝቶ የነበረው አንዱ የቆመበትን ስፍራ ይመለከታሉ፤ እርስ በርሳቸውም፣ ‘በመንገድ ላይ ከእኛ ጋር ሲነጋገር፣ መጻሕፍትንም ሲከፍትልን፣ ልባችን በውስጣችን አልነደደምን?’ ይባባላሉ።”

“ነገር ግን ይህን ታላቅ የምሥራች ለማስተላለፍ ሲኖራቸው ተቀምጠው ሊነጋገሩ አይችሉም። ድካማቸውና ረሃባቸው ተወግደዋል። ምግባቸውን ሳይቀምሱ ትተውት፣ በደስታም ተሞልተው ወዲያውኑ በመጡበት በዚያው መንገድ እንደገና ተጓዙ፤ በከተማይቱ ላሉት ደቀ መዛሙርት ወሬውን ለማብሰር ፈጥነው ሄዱ። በአንዳንድ የመንገዱ ክፍሎች መንገዱ የማያስተማምን ነው፤ ነገር ግን ገደላማ ቦታዎችን ይወጣሉ፣ በጠፍጣፋ ድንጋዮችም ላይ ይንሸራተታሉ። ከእነርሱ ጋር መንገዱን የተጓዘው እርሱ እንደሚጠብቃቸው አያዩም፣ አያውቁምም። የመንገደኛቸውን በትር በእጃቸው ይዘው፣ ከሚያደፍሩት በላይ ፈጥነው ለመሄድ እየተመኙ ወደፊት ይገፋሉ። መንገዳቸውን ያጣሉ፣ ነገር ግን ዳግመኛ ያገኙታል። አንዳንድ ጊዜ እየሮጡ፣ አንዳንድ ጊዜም እየተሰናከሉ፣ ወደፊት ይገፋሉ፤ ያልታየው አጋራቸው ሁልጊዜ በአጠገባቸው ቅርብ ነበር።”

“ሌሊቱ ጨለማ ነው፤ ነገር ግን የጽድቅ ፀሐይ በእነርሱ ላይ ታበራለች። ልባቸው በደስታ ይዘልላል። በአዲስ ዓለም ውስጥ እንዳሉ ይመስላቸዋል። ክርስቶስ ሕያው አዳኝ ነው። ከእንግዲህ ወዲያ እንደ ሞተ ሰው ስለ እርሱ አያለቅሱም። ክርስቶስ ተነሥቶአል—ደጋግመው ይህንኑ ይደግማሉ። ይህ ወደ ሐዘንተኞች የሚሸከሙት መልእክት ነው። ወደ ኤማሁስ ሲሄዱ ስለ ነበረው ጉዞ ድንቅ ታሪኩን ሊነግሯቸው ይገባል። በመንገድ ላይ ማን እንደ ተቀላቀላቸው ሊነግሯቸው ይገባል። ለዓለም ተሰጥቶ ከቶ ከነበረው ሁሉ የሚበልጥ ታላቅ መልእክት ተሸክመዋል፤ ይህም የሰው ዘር ተስፋ ለዘመኑና ለዘላለሙ የተመሠረተበት የምሥራች መልእክት ነው።” The Desire of Ages, 795–801.