The burden of the valley of vision. What aileth thee now, that thou art wholly gone up to the housetops? Thou that art full of stirs, a tumultuous city, a joyous city: thy slain men are not slain with the sword, nor dead in battle. All thy rulers are fled together, they are bound by the archers: all that are found in thee are bound together, which have fled from far. Therefore said I, Look away from me; I will weep bitterly, labour not to comfort me, because of the spoiling of the daughter of my people. For it is a day of trouble, and of treading down, and of perplexity by the Lord God of hosts in the valley of vision, breaking down the walls, and of crying to the mountains. Isaiah 22:1–5.

የራእይ ሸለቆ ሸክም። አሁን ምን ሆነሽ ነው፥ ሁላችሁ ወደ ጣሪያ ላይ የወጣችሁት? በሽብር የተሞላሽ፥ ጫጫታ የበዛባት ከተማ፥ ደስ የሚላት ከተማ ሆይ፤ የተገደሉብሽ ሰዎች በሰይፍ የተገደሉ አይደሉም፥ በሰልፍም የሞቱ አይደሉም። አለቆችሽ ሁሉ በአንድነት ሸሹ፥ በቀስተኞችም ታሰሩ፤ በአንቺ ውስጥ የተገኙት ሁሉ በአንድነት ታሰሩ፥ ከሩቅም ሸሽተው ነበር። ስለዚህ እኔ፦ ከእኔ ፊታችሁን መልሱ፤ መራራ ልቅሶ አለቅሳለሁ፤ ስለ ሕዝቤ ሴት ልጅ ጥፋት ልታጽናኑኝ አትድከሙ አልሁ። በራእይ ሸለቆ ውስጥ ግድግዳ የማፍረስና ወደ ተራሮች የመጮኽ ቀን፥ የመከራና የመረገጥ የጭንቀትም ቀን ከጌታ ከሠራዊት አምላክ ዘንድ ነውና። ኢሳይያስ 22፥1–5።

In the book of Isaiah, the word “burden” is found eighteen times. Eleven of those references are directly identifying prophecies of doom, and the other seven references refer to a burden as something that is carried upon the shoulder. Only one of the references translated as “burden” represents something that is carried on the shoulder and is also a prophecy of doom. I intend to address that one reference that is the Hebrew word identifying something that is carried, but is also a prophecy of doom, so I am identifying the distinction from the start, though we will not return to these facts until later.

በኢሳይያስ መጽሐፍ “ሸክም” የሚለው ቃል አሥራ ስምንት ጊዜ ይገኛል። ከእነዚህ ማጣቀሻዎች አሥራ አንዱ በቀጥታ የጥፋት ትንቢቶችን ይለያሉ፤ ሌሎቹ ሰባቱም ማጣቀሻዎች ደግሞ ሸክምን በትከሻ ላይ እንደሚሸከም ነገር ያመለክታሉ። “ሸክም” ተብሎ ከተተረጎመው ማጣቀሻዎች መካከል አንዱ ብቻ በትከሻ ላይ የሚሸከም ነገርን የሚያመለክት ሆኖ ሳለ በተመሳሳይም የጥፋት ትንቢት ነው። ስለዚህ እኔ የማተኩረው ያ አንዱ ማጣቀሻ ነው፤ ይኸውም ተሸክሞ የሚወሰድን ነገር የሚለይ ዕብራይስጥ ቃል ሲሆን በተመሳሳይም የጥፋት ትንቢት ነው። ስለዚህ ይህን ልዩነት ከመጀመሪያው ጀምሮ እገልጻለሁ፤ ሆኖም እስከ ኋላ ድረስ ወደ እነዚህ እውነታዎች አንመለስም።

The chapter is not vague about the definition of the “valley of vision” for it is identified as the “City of David” and also as “Jerusalem.” The valley of vision is a reference to Laodicean Adventism during the history of the last six verses of Daniel eleven. Isaiah set the context for this doom with the history represented in chapter twenty by describing the progressive conquering of the world by the Assyrian king who had sent a military leader named Tartan to capture a city in Egypt called Ashdod.

ምዕራፉ ስለ “ራእይ ሸለቆ” ትርጉም ድብቅ አይደለም፤ ምክንያቱም እርሱ “የዳዊት ከተማ” ተብሎ እንዲሁም “ኢየሩሳሌም” ተብሎ ተለይቶ ተገልጿል። ራእይ ሸለቆው በዳንኤል አሥራ አንድ የመጨረሻዎቹ ስድስት ቁጥሮች ታሪክ ውስጥ ላኦዴቅያዊ አድቬንቲዝምን የሚያመለክት ነው። ኢሳይያስ ይህን ጥፋት የሚመለከተውን አውድ በምዕራፍ ሀያ የተወከለውን ታሪክ በማቅረብ አቆመ፤ በዚያም የአሦር ንጉሥ ታርታን የሚባል የጦር አለቃ ወደ ግብፅ ያለችውን አሽዶድ የሚባል ከተማ እንዲያዝ ልኮ ዓለምን በቀስታ እየወረረ እንደነበረ ይገልጻል።

The Sunday law is identified in Daniel eleven verse forty-one and it identifies three groups that “escape” the hand of the papacy at the Sunday law.

ሕገ እሑድ በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ቁጥር አርባ አንድ ውስጥ ተለይቶ ተገልጿል፤ እርሱም በሕገ እሑድ ጊዜ ከጳጳሳት ሥልጣን እጅ “የሚያመልጡ” ሦስት ቡድኖችን ይለያል።

In the year that Tartan came unto Ashdod, (when Sargon the king of Assyria sent him,) and fought against Ashdod, and took it; At the same time spake the Lord by Isaiah the son of Amoz, saying, Go and loose the sackcloth from off thy loins, and put off thy shoe from thy foot. And he did so, walking naked and barefoot. And the Lord said, Like as my servant Isaiah hath walked naked and barefoot three years for a sign and wonder upon Egypt and upon Ethiopia; So shall the king of Assyria lead away the Egyptians prisoners, and the Ethiopians captives, young and old, naked and barefoot, even with their buttocks uncovered, to the shame of Egypt. And they shall be afraid and ashamed of Ethiopia their expectation, and of Egypt their glory. And the inhabitant of this isle shall say in that day, Behold, such is our expectation, whither we flee for help to be delivered from the king of Assyria: and how shall we escape? Isaiah 20:1–6.

ታርታን ወደ አሽዶድ በመጣበት ዓመት፣ ይህም የአሶር ንጉሥ ሳርጎን በላከው ጊዜ ሲሆን፣ ከአሽዶድ ጋር ተዋግቶ በያዘበት ጊዜ፤ በዚያን ጊዜ እግዚአብሔር በአሞጽ ልጅ በኢሳይያስ አማካይነት እንዲህ ሲል ተናገረ፤ ሂድ፥ ማቅህን ከወገብህ ፍታ፥ ጫማህንም ከእግርህ አውልቅ። እርሱም እንዲሁ አድርጎ ዕራቁቱንና ባዶ እግሩን ተመላለሰ። እግዚአብሔርም እንዲህ አለ፤ ባሪያዬ ኢሳይያስ በግብፅና በኢትዮጵያ ላይ ለምልክትና ለድንቅ ሦስት ዓመት ዕራቁቱንና ባዶ እግሩን እንደተመላለሰ፥ እንዲሁ የአሶር ንጉሥ የግብፅን ምርኮኞችና የኢትዮጵያን ምርኮኞች፥ ታናናሾችንና ታላላቆችን፥ ዕራቁታቸውንና ባዶ እግራቸውን፥ የኋላ ክፍላቸውም ተገልጦ ለግብፅ ኀፍረት እንዲሆን ይወስዳቸዋል። እነርሱም ተስፋቸው ስለነበረችው ኢትዮጵያና ክብራቸው ስለነበረችው ግብፅ ይፈራሉ ያፍራሉም። በዚያም ቀን የዚህ ደሴት ነዋሪ እንዲህ ይላል፤ እነሆ፥ ከአሶር ንጉሥ እንድንድን ለእርዳታ ወደ እርሷ የሸሸንባት ተስፋችን እንዲህ ናት፤ እኛስ እንዴት እናመልጣለን? ኢሳይያስ 20፥1-6።

The question raised by the inhabitants of the isle is how do they escape from the king of Assyria, which is also represented as the king of the north in Daniel eleven.

ጥያቄው፣ በደሴቲቱ ነዋሪዎች የተነሣው፣ ከአሦር ንጉሥ እንዴት ያመልጣሉ የሚለው ነው፤ እርሱም በዳንኤል ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ ደግሞ እንደ ሰሜን ንጉሥ ተወክሏል።

He [the king of the north] shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

እርሱ [የሰሜን ንጉሥ] ደግሞ ወደ ክቡርቱ ምድር ይገባል፥ ብዙ አገሮችም ይወድቃሉ፤ ነገር ግን ከእጁ የሚያመልጡት እነዚህ ናቸው፥ ኤዶም፥ ሞዓብ፥ የአሞንም ልጆች ዋነኞች። ዳንኤል 11፥41።

In this verse the Sunday law in the United States is identified, and there are some subtle nuances in Daniel’s passage that are worth considering. There are three verses in a row in Daniel eleven verse forty to forty-three that all identify “countries.” In verse forty the countries representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States in 1989. Modern historians confirm this fact.

በዚህ ቁጥር ውስጥ በአሜሪካ የእሁድ ሕግ ተለይቶ ይገለጣል፤ እንዲሁም በዳንኤል ምንባብ ውስጥ ሊመረመሩ የሚገቡ አንዳንድ ረቂቅ ልዩነቶች አሉ። በዳንኤል አሥራ አንድ ምዕራፍ ቁጥር አርባ እስከ አርባ ሦስት ድረስ በተከታታይ ያሉ ሦስት ቁጥሮች ሁሉ “አገሮችን” ይለያሉ። በቁጥር አርባ ውስጥ የቀድሞውን ሶቪዬት ኅብረት የሚወክሉ አገሮች በ1989 በጳጳስነትና በአሜሪካ ተጠርገው ተወሰዱ። ዘመናዊ ታሪክ ጸሐፊዎች ይህን እውነታ ያረጋግጣሉ።

Then in verse forty-two we find the word “countries” representing all the countries of planet earth, as the king of the north (the papacy) captures Egypt, representing the entire world. That is one of the nuances. The other of the two nuances I am referring to in the three verses involve the word “escape” in verse forty-one and then again in verse forty-two. They are two different Hebrew words, though both are translated as “escape.” The Hebrew word translated as “escape” in verse forty-two means finding no deliverance, for when the “ten kings” representing the United Nations agree to give their one-world government over to the control of the papal beast, there is no escape—no deliverance.

ከዚያም በአርባ ሁለተኛው ቁጥር “አገሮች” የሚለውን ቃል እናገኛለን፤ እርሱም የሰሜኑ ንጉሥ (ጳጳሳት ሥርዓት) ግብጽን በመያዝ መላውን ዓለም ሲወክል፣ የምድር ፕላኔት ላይ ያሉትን አገሮች ሁሉ ይወክላል። ይህ ከእነዚያ የትርጓሜ ጥላዎች አንዱ ነው። ከሦስቱ ቁጥሮች ውስጥ እየጠቀስሁ ያለሁት ከሁለቱ ሌሎች የትርጓሜ ጥላዎች አንዱ በአርባ አንደኛው ቁጥር ያለው “ማምለጥ” የሚለው ቃል ሲሆን፣ ከዚያም እንደገና በአርባ ሁለተኛው ቁጥር ውስጥ ይመጣል። ሁለቱ የተለያዩ የዕብራይስጥ ቃላት ናቸው፤ ምንም እንኳ ሁለቱም “ማምለጥ” ተብለው ቢተረጎሙም። በአርባ ሁለተኛው ቁጥር “ማምለጥ” ተብሎ የተተረጎመው የዕብራይስጥ ቃል ምንም ማዳን እንዳይገኝ ማለት ነው፤ ምክንያቱም የተባበሩት መንግሥታትን የሚወክሉት “አሥሩ ነገሥታት” አንድ-ዓለም መንግሥታቸውን ለጳጳሳዊው አውሬ ቁጥጥር እንዲሰጡ ሲስማሙ፣ ማምለጫ የለም—ማዳን የለም።

And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. And he saith unto me, The waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues. And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:12–17.

አንተም ያየሃቸው አሥሩ ቀንዶች ገና መንግሥትን ያልተቀበሉ አሥር ነገሥታት ናቸው፤ ነገር ግን ከአውሬው ጋር ለአንድ ሰዓት እንደ ነገሥታት ሥልጣን ይቀበላሉ። እነዚህ አንድ ልብ አላቸው፥ ኃይላቸውንና ሥልጣናቸውንም ለአውሬው ይሰጣሉ። እነዚህ ከበጉ ጋር ይዋጋሉ፥ በጉም ያሸንፋቸዋል፤ ምክንያቱም የጌቶች ጌታና የነገሥታት ንጉሥ ነውና፤ ከእርሱም ጋር ያሉት የተጠሩና የተመረጡ ታማኞችም ናቸው። እርሱም እንዲህ አለኝ፤ ጋለሞታይቱ የተቀመጠችባቸው ያየሃቸው ውኃዎች ወገኖችና ብዙ ሕዝቦች፥ አሕዛብም ቋንቋዎችም ናቸው። በአውሬውም ላይ ያየሃቸው አሥሩ ቀንዶች ጋለሞታይቱን ይጠሏታል፥ ባዶና ዕራቁቷንም ያደርጓታል፥ ሥጋዋንም ይበላሉ፥ በእሳትም ያቃጥሏታል። ምክንያቱም እግዚአብሔር ቃላቱ እስኪፈጸሙ ድረስ ፈቃዱን እንዲፈጽሙና በአንድ ልብ እንዲስማሙ፥ መንግሥታቸውንም ለአውሬው እንዲሰጡ በልባቸው አኖረ። ራእይ 17፥12–17።

These “ten kings” are referenced repeatedly in God’s word and in the story of Elijah, Ahab, the king of Israel was the head of ten tribes, and he was married to Jezebel. Jezebel is the papacy at the end of the world, Elijah is the messengers of the third angel’s message and Ahab is the head of a ten-king alliance. Ahab represents the United States as the leader of the United Nations during the prophetic history of the Sunday law. When Egypt is captured by Assyria, the king of the north in Daniel eleven forty-two has just forced the ten kings to agree to surrender their kingdom unto the papal power.

እነዚህ “አሥር ነገሥታት” በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ደጋግመው ተጠቅሰዋል፤ እንዲሁም በኤልያስ ታሪክ ውስጥ የእስራኤል ንጉሥ አክአብ የአሥሩ ነገዶች ራስ ነበር፣ እርሱም ከኤልዛቤል ጋር ተጋብቶ ነበር። ኤልዛቤል በዓለም መጨረሻ ያለችውን ጵጵስና ትወክላለች፤ ኤልያስም የሦስተኛው መልአክ መልእክት መልእክተኞችን ይወክላል፤ አክአብም የአሥር ነገሥታት ትብብር ራስ ነው። አክአብ በእሑድ ሕግ ትንቢታዊ ታሪክ ወቅት የተባበሩት መንግሥታት መሪ እንደሆነችው ዩናይትድ ስቴትስን ይወክላል። ግብፅ በአሦር በተያዘች ጊዜ፣ በዳንኤል 11፡42 ያለው የሰሜን ንጉሥ እነዚያን አሥር ነገሥታት መንግሥታቸውን ለጵጵስናዊው ኃይል እንዲያስረክቡ እንዲስማሙ አስገድዶአቸው ነበር።

“As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.

“ወደ መጨረሻው ችግር ስንቀርብ፣ በጌታ መሣሪያዎች መካከል ስምምነትና አንድነት እንዲኖር እጅግ ወሳኝ ነው። ዓለም በማዕበልና በጦርነት እንዲሁም በክርክር ተሞልታለች። ሆኖም በአንድ ራስ ሥር—በጳጳሳዊው ኃይል—ሕዝቡ በምስክሮቹ ሰውነት እግዚአብሔርን ለመቃወም አንድ ይሆናሉ። ይህ አንድነት በታላቁ ክህደተኛ ተጠናክሮ ይቆማል። እርሱ ወኪሎቹን በእውነት ላይ ጦርነት እንዲያካሂዱ ለማንደን ሲፈልግ፣ በተመሳሳይ ጊዜ የእርሷን ጠበቃዎች ለመከፋፈልና ለመበተን ይሠራል። ቅናት፣ ክፉ ጥርጣሬ፣ ክፉ ንግግርም ግጭትና ክፍፍል ለማምጣት በእርሱ ይነሣሣሉ።” Testimonies, volume 7, 182.

In verse forty-one we find the word “escape” and we also find the word “escape” in verse forty-two, but they are two different Hebrew words. The word translated as “escape” in verse forty-one means to escape as if by slipperiness. This is the word translated as “escape” in verse six of Isaiah chapter twenty. “In that day” “the inhabitant of this isle” ask how they can escape from the Assyrian who “in that day” is progressively conquering the world as illustrated in Daniel eleven and several other passages of Scripture.

በአርባ አንደኛው ቁጥር “ያመልጣል” የሚለውን ቃል እናገኛለን፤ በአርባ ሁለተኛውም ቁጥር “ያመልጣል” የሚለውን ቃል እናገኛለን፤ ነገር ግን እነርሱ ሁለት የተለያዩ የዕብራይስጥ ቃላት ናቸው። በአርባ አንደኛው ቁጥር “ያመልጣል” ተብሎ የተተረጎመው ቃል፣ እንደ መንሸራተት በማምለጥ መርምሮ ማምለጥ ማለት ነው። ይህ ቃል በኢሳይያስ ምዕራፍ ሃያ ቁጥር ስድስት ውስጥ “ያመልጣል” ተብሎ የተተረጎመው ቃል ነው። “በዚያ ቀን” “የዚህች ደሴት ነዋሪ” በዳንኤል አስራ አንድ እና በሌሎች ብዙ የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎች እንደተገለጸው፣ “በዚያ ቀን” ዓለሙን በተከታታይ እየወረረ ካለው ከአሶራዊው እንዴት ሊያመልጡ እንደሚችሉ ይጠይቃል።

In Daniel eleven verse forty-one when the papacy, or as Daniel represents him, the king of the north, or as Isaiah represents him the Assyrian, is conquering the “glorious land” representing the United States, there are two groups that are identified.

በዳንኤል 11፥41 ውስጥ ጳጳሳትነት፣ ወይም ዳንኤል እንደሚወክለው የሰሜን ንጉሥ፣ ወይም ኢሳይያስ እንደሚወክለው አሶራዊው፣ ዩናይትድ ስቴትስን የምትወክለውን “የክብር ምድር” በሚያሸንፍበት ጊዜ፣ የተለዩ ሁለት ቡድኖች ይገለጣሉ።

He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

እርሱ ደግሞ ወደ ክቡርቱ ምድር ይገባል፥ ብዙ አገሮችም ይወድቃሉ፤ ነገር ግን ከእጁ የሚያመልጡት እነዚህ ናቸው፤ ኤዶምና ሞዓብ እንዲሁም የአሞን ልጆች ዋነኛዎች። ዳንኤል 11፥41።

One is the “many” who are overthrown and the other group is represented as “Edom, Moab and the chief of the children of Ammon.” At the Sunday law, Revelation eighteen verse four, calls those still in Babylon to “come out.”

አንደኛው የሚወድቁት “ብዙዎች” ሲሆኑ፣ ሌላው ቡድን ደግሞ “ኤዶም፣ ሞዓብ እና የአሞን ልጆች አለቆች” ተብሎ ተወክሏል። በእሑድ ሕግ ጊዜ፣ ራእይ አሥራ ስምንት ቁጥር አራት፣ አሁንም በባቢሎን ያሉትን “ውጡ” ብሎ ይጠራል።

And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. Revelation 18:4.

ከሰማይም ሌላ ድምፅ ሲል ሰማሁ፤ እናንተ ከእርስዋ ኃጢአቶች እንዳትካፈሉ፣ ከመቅሰፍቶቿም እንዳትቀበሉ፣ ሕዝቤ ሆይ፣ ከእርስዋ ውጡ። ራእይ 18፥4።

Edom, Moab and the chief of the children of Ammon are those who escape by slipperiness, as the peoples of the isle in Isaiah twenty are hoping to do.

ኤዶምና ሞዓብ እንዲሁም ከአሞን ልጆች መካከል ዋናዎቹ፣ በኢሳይያስ ሃያ ውስጥ ያሉት የደሴቱ ሕዝቦች ለማድረግ ተስፋ እንደሚያደርጉት፣ በተንሸራታችነት የሚያመልጡ ናቸው።

In verse forty-one the other nuance I am referring to is that in verse forty, forty-one and forty-two we find the word “countries,” but in verse forty-one it is a supplied word, not in the original words of Daniel and does not belong there. Many countries were overthrown in fulfillment of verse forty at the collapse of the Soviet Union and many countries are captured when the papacy takes over the United Nations. But at the Sunday law in the United States the “many” who are overthrown, are not many countries, they can only be Seventh-day Adventists.

በአርባ አንደኛው ቁጥር የምጠቅሰው ሌላው ልዩ ጥላ ይህ ነው፤ በአርባኛው፣ በአርባ አንደኛውና በአርባ ሁለተኛው ቁጥር “አገሮች” የሚለውን ቃል እናገኛለን፤ ነገር ግን በአርባ አንደኛው ቁጥር ውስጥ ይህ የተጨመረ ቃል ነው እንጂ በዳንኤል የመጀመሪያ ቃላት ውስጥ የለም፣ እንዲሁም በዚያ ቦታ አይገባም። የሶቪዬት ህብረት በፈረሰ ጊዜ በአርባኛው ቁጥር ፍጻሜ መሠረት ብዙ አገሮች ተገልብጠው ነበር፣ እንዲሁም ጳጳስነት የተባበሩትን መንግሥታት በቁጥጥር ሥር ሲያስገባ ብዙ አገሮች ይያዛሉ። ነገር ግን በአሜሪካ ውስጥ የእሑድ ሕግ በሚወጣበት ጊዜ “ብዙዎቹ” የሚገለበጡት ብዙ አገሮች አይደሉም፤ እነርሱ ሊሆኑ የሚችሉት የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስቶች ብቻ ናቸው።

“If the light of truth has been presented to you, revealing the Sabbath of the fourth commandment, and showing that there is no foundation in the Word of God for Sunday observance, and yet you still cling to the false sabbath, refusing to keep holy the Sabbath which God calls ‘My holy day,’ you receive the mark of the beast. When does this take place? When you obey the decree that commands you to cease from labor on Sunday and worship God, while you know that there is not a word in the Bible showing Sunday to be other than a common working day, you consent to receive the mark of the beast, and refuse the seal of God.” Review and Herald, July 13, 1897.

“የእውነት ብርሃን ለእናንተ ቀርቦ፣ የአራተኛውን ትእዛዝ ሰንበት እያሳየ፣ ለእሑድ መጠበቅም በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ምንም መሠረት እንደሌለ እየገለጠላችሁ፣ እናንተ ግን አሁንም የሐሰትን ሰንበት ብትጣበቁ፣ እግዚአብሔር ‘ቅዱስ ቀኔ’ ብሎ የሚጠራውን ሰንበት ቅዱስ ለማድረግ ብትእሱ፣ የአውሬውን ምልክት ትቀበላላችሁ። ይህ መቼ ይፈጸማል? በእሑድ ቀን ከሥራ እንድትቆሙና እግዚአብሔርን እንድታመልኩ የሚያዝዛችሁን አዋጅ በምትታዘዙበት ጊዜ፣ እሑድ ከተለመደ የሥራ ቀን የተለየ መሆኑን የሚያሳይ አንዲት ቃል እንኳ በመጽሐፍ ቅዱስ እንደሌለ ስታውቁ፣ የአውሬውን ምልክት ለመቀበል ትስማማላችሁ፣ የእግዚአብሔርንም ማኅተም ትክዳላችሁ።” Review and Herald, July 13, 1897.

Any member of the Seventh-day Adventist church accepted the Sabbath doctrine when they first became baptized members of the church and they are held accountable to the “light of truth” concerning the Sabbath.

ማንኛውም የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን አባል በመጀመሪያ ጊዜ የተጠመቀ አባል በሆነበት ጊዜ የሰንበትን ትምህርት ተቀብሎ ነበር፤ ስለዚህም ስለ ሰንበት በተመለከተ ለ“እውነት ብርሃን” ተጠያቂ ይሆናል።

“The change of the Sabbath is the sign or mark of the authority of the Romish church. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false sabbath in the place of the true, are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. The mark of the beast is the papal sabbath, which has been accepted by the world in the place of the day of God’s appointment.

“የሰንበት ለውጥ የሮማዊቱ ቤተ ክርስቲያን ሥልጣን ምልክት ወይም ማህተም ነው። የአራተኛውን ትእዛዝ መብት በሚያስተውሉ ሁኔታ እውነተኛውን ሰንበት ትተው በእርሱ ፋንታ ሐሰተኛውን ሰንበት ለመጠበቅ የሚመርጡ ሰዎች፣ በዚህ መንገድ እርሱ ብቻ ያዘዘው ሥልጣን ፊት ክብር እየሰጡ ናቸው። የአውሬው ምልክት የጳጳሳዊው ሰንበት ነው፤ ይህም በእግዚአብሔር የተሾመውን ቀን ፋንታ በዓለም የተቀበለ ነው።”

“No one has yet received the mark of the beast. The testing time has not yet come. There are true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion. None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit sabbath, and the loud cry of the third angel shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast.

“እስካሁን ድረስ የአውሬውን ምልክት የተቀበለ ማንም የለም። የፈተናው ጊዜ ገና አልደረሰም። ከሮማ ካቶሊክ ኅብረት ጭምር ሳይቀር በእያንዳንዱ ቤተ ክርስቲያን እውነተኛ ክርስቲያኖች አሉ። ብርሃኑን እስኪያገኙና የአራተኛውን ትእዛዝ ግዴታ እስኪያዩ ድረስ ማንም አይፈረድበትም። ነገር ግን የሐሰተኛውን ሰንበት የሚያስከብር አዋጅ በሚወጣበት ጊዜ፣ የሶስተኛውም መልአክ ታላቅ ጩኸት ሰዎችን አውሬውንና ምስሉን ከማምለክ በሚያስጠነቅቅበት ጊዜ፣ በሐሰትና በእውነት መካከል ያለው መለያ በግልጽ ይሳላል። ከዚያም በኋላ አሁንም በመተላለፍ የሚቀጥሉ የአውሬውን ምልክት ይቀበላሉ።”

“With rapid steps we are approaching this period. When Protestant churches shall unite with the secular power to sustain a false religion, for opposing which their ancestors endured the fiercest persecution, then will the papal sabbath be enforced by the combined authority of church and state. There will be a national apostasy, which will end only in national ruin.” Manuscript 51, 1899.

“በፈጣን እርምጃዎች ወደዚህ ዘመን እየቀረብን ነው። ፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያናት አባቶቻቸው እጅግ ከባድ ስደት ተቀብለው የተቃወሙትን ሐሰተኛ ሃይማኖት ለመደገፍ ከዓለማዊ ሥልጣን ጋር ሲተባበሩ፣ በዚያን ጊዜ የጳጳሳዊው ሰንበት በቤተ ክርስቲያንና በመንግሥት የተባበረ ሥልጣን ይገደዳል። ብሔራዊ ክህደት ይኖራል፣ መጨረሻውም ብሔራዊ ጥፋት ብቻ ይሆናል።” ማኑስክሪፕት 51, 1899.

At the Sunday law the only people held accountable for the light of the third angel is Seventh-day Adventists, for it is only then that those outside of Adventism will have the test of the third angel presented to them. The “many” overthrown at the Sunday law are Laodicean Adventists, for “judgment begins at the house of God.”

በእሑድ ሕግ ጊዜ ለሦስተኛው መልአክ ብርሃን ተጠያቂ የሚሆኑት ሰዎች የሰባተኛው ቀን አድቬንቲስቶች ብቻ ናቸው፤ ምክንያቱም ከአድቬንቲዝም ውጭ ያሉት ሰዎች የሦስተኛው መልአክ ፈተና ወደ እነርሱ የሚቀርብላቸው በዚያን ጊዜ ብቻ ነውና። በእሑድ ሕግ ጊዜ የሚጣሉት “ብዙዎች” ሎዶቅያውያን አድቬንቲስቶች ናቸው፤ ምክንያቱም “ፍርድ ከእግዚአብሔር ቤት ይጀምራልና።”

So the last shall be first, and the first last: for many be called, but few chosen. Matthew 20:16.

እንግዲህ የኋለኞቹ ፊተኞች ይሆናሉ፥ ፊተኞቹም የኋለኞች ይሆናሉ፤ ብዙዎች ተጠርተዋልና፥ የተመረጡ ግን ጥቂቶች ናቸው። ማቴዎስ 20፥16።

Isaiah is a “sign and a wonder” for Egypt and Ethiopia concerning the papacies progressive conquering of the world. Egypt is the United Nations; Ethiopia is the United States and Assyria is the papacy. In the setting of that prophetic history Isaiah begins to set forth a series of prophecies of doom. Chapter twenty-two is about the Laodiceans that are overthrown at the Sunday law and the Philadelphians that call “Edom, Moab and the chief of the children of Ammon” out of Babylon.

ኢሳይያስ ከጳጳሳዊ ሥርዓት ዓለምን በደረጃ በደረጃ ስለሚያሸንፍ ለግብፅና ለኢትዮጵያ “ምልክትና ድንቅ” ነው። ግብፅ የተባበሩት መንግሥታት ናት፤ ኢትዮጵያ ደግሞ ዩናይትድ ስቴትስ ናት፤ አሦርም ጳጳሳዊ ሥርዓት ነው። በዚያ ትንቢታዊ ታሪክ አቀማመጥ ውስጥ ኢሳይያስ ተከታታይ የጥፋት ትንቢቶችን ማቅረብ ይጀምራል። ምዕራፍ ሃያ ሁለት በእሑድ ሕግ ጊዜ ስለሚገለበጡት ሎዶቅያውያን እና “ኤዶምን፣ ሞዓብንና ከአሞን ልጆች ዋናዎቹን” ከባቢሎን የሚጠሩትን ፊላዴልፍያውያን ይመለከታል።

Laodicean Adventism lacks the necessary character to be saved, and they are spewed out of the mouth of the Lord at the Sunday law. I note this fact, only to emphasize the next point. Isaiah twenty-two represents another reason that Laodicea is lost, for the prophecy of doom is against the valley of “vision.” There are two primary Hebrew words that are translated as “vision.” One represents the prophetic sequence of events and the other represents a vision of Christ. One is external to the church and the other is internal to the church. The word in chapter twenty-two is the vision representing prophetic events, and it is the same word translated as “vision” in the book of Proverbs.

ሎዶቅያዊ አድቬንቲዝም ለመዳን የሚያስፈልገው ባሕርይ ይጎድለዋል፤ ስለዚህም በእሁድ ሕግ ጊዜ ከጌታ አፍ ውስጥ ይተፋል። ይህንን እውነታ የምጠቅሰው የሚቀጥለውን ነጥብ ብቻ ለማጠናከር ነው። ኢሳይያስ ሃያ ሁለት ሎዶቅያ የጠፋችበትን ሌላ ምክንያት ይወክላል፥ ምክንያቱም የፍርድ ትንቢቱ በ“ራእይ” ሸለቆ ላይ ነውና። “ራእይ” ተብለው የሚተረጎሙ ሁለት ዋና ዋና የዕብራይስጥ ቃላት አሉ። አንዱ የትንቢታዊ ክስተቶችን ተከታታይነት ይወክላል፤ ሌላው ደግሞ የክርስቶስን ራእይ ይወክላል። አንዱ ከቤተ ክርስቲያን ውጭ ነው፤ ሌላውም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ነው። በሃያ ሁለተኛው ምዕራፍ ያለው ቃል ትንቢታዊ ክስተቶችን የሚወክል ራእይ ነው፤ እርሱም በምሳሌ መጽሐፍ ውስጥ “ራእይ” ተብሎ የተተረጎመው ያው ቃል ነው።

Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

ራእይ በሌለበት ሕዝቡ ይጠፋል፤ ሕጉን ግን የሚጠብቅ ብፁዕ ነው። ምሳሌ 29፥18።

The “burden of the valley of vision” is the prophecy identifying two classes of worshippers in God’s church at the end of the world. One class represented by Shebna is Laodicea and the other class is Philadelphia represented by Eliakim the son of Hilkiah. The distinction between the two classes in the chapter is of course the same distinction as the parable of the ten virgins. One class has the oil at midnight and the other class does not. The “oil” as a symbol represents different truths depending on the context where it is found, but in Isaiah twenty-two the “oil” of the ten virgins is represented by the word “vision.” One class has the “oil” the other does not.

“የራእይ ሸለቆ ሸክም” በዓለም መጨረሻ በእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያሉ ሁለት ዓይነት አምላኪዎችን የሚለይ ትንቢት ነው። በሸብና የተወከለው አንደኛው ወገን ሎዶቅያ ሲሆን፣ በሂልቅያስ ልጅ በኤልያቄም የተወከለው ሌላው ወገን ፊላዴልፍያ ነው። በምዕራፉ ውስጥ በሁለቱ ወገኖች መካከል ያለው ልዩነት እርግጥ በአሥሩ ድንግል ምሳሌ ያለው ልዩነት በትክክል ያው ነው። አንዱ ወገን በእኩለ ሌሊት ዘይቱን አለው፤ ሌላው ወገን ግን የለውም። “ዘይት” እንደ ምልክት በሚገኝበት አውድ መሠረት የተለያዩ እውነቶችን ይወክላል፤ ነገር ግን በኢሳይያስ ሃያ ሁለት ውስጥ የአሥሩ ድንግል “ዘይት” በ“ራእይ” ቃል ተወክሏል። አንዱ ወገን “ዘይቱን” አለው፤ ሌላው ግን የለውም።

“The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

“በምድር ሁሉ ጌታ አጠገብ የቆሙት የተቀቡት ሰዎች፣ ቀድሞ ለሰይጣን እንደ ሸፋኝ ኪሩብ የተሰጠውን ስፍራ አላቸው። ጌታ ዙፋኑን በሚከብቡት ቅዱሳን ፍጥረታት አማካይነት ከምድር ነዋሪዎች ጋር የማያቋርጥ ግንኙነት ያቆያል። ወርቃማው ዘይት እግዚአብሔር የአማኞችን መብራቶች እንዳይደበዝዙና እንዳይጠፉ ሲያበረታቸው የሚያበቃበትን ጸጋ ይወክላል። ይህ ቅዱስ ዘይት በእግዚአብሔር መንፈስ መልእክቶች ውስጥ ከሰማይ ባይፈስስ፣ የክፉ ኃይላት በሰዎች ላይ ፍጹም ቁጥጥር በነበራቸው ነበር።”

“God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

“እግዚአብሔር የሚሰድድልንን መልእክቶች ባንቀበል ጊዜ እርሱ ይከበራል አይሆንም። በዚህም በጨለማ ውስጥ ላሉት እንዲደርስ ወደ ነፍሳችን ሊያፈስሰው የሚፈልገውን ወርቃማ ዘይት እንናቅለዋለን። ‘እነሆ፥ ሙሽራው ይመጣል፤ ልትገናኙት ውጡ’ የሚለው ጥሪ ሲመጣ፣ ቅዱሱን ዘይት ያልተቀበሉ፣ በልባቸውም የክርስቶስን ጸጋ ያልከበሩ ሰዎች፣ እንደ ሰነፎቹ ደናግል ጌታቸውን ለመገናኘት ዝግጁ እንዳልሆኑ ያገኛሉ። ዘይቱንም ለማግኘት በራሳቸው ውስጥ ኃይል የላቸውም፣ ሕይወታቸውም ይፈርሳል። ነገር ግን የእግዚአብሔር ቅዱስ መንፈስ ቢለመን፣ እንደ ሙሴም ‘ክብርህን አሳየኝ’ ብለን ብንማጸን፣ የእግዚአብሔር ፍቅር በልባችን ውስጥ ይፈስሳል። በወርቃማው ቱቦዎች አማካይነት ወርቃማው ዘይት ወደ እኛ ይደርሳል። ‘በኃይልም አይደለም፥ በብርታትም አይደለም፥ በመንፈሴ እንጂ፥ ይላል የሠራዊት ጌታ።’ የጽድቅን ፀሐይ የሚያበሩትን ብሩህ ጨረሮች በመቀበል፣ የእግዚአብሔር ልጆች በዓለም ውስጥ እንደ ብርሃኖች ይበራሉ።” Review and Herald, July 20, 1897.

The spirits of the prophets agree with one another, and Zechariah’s two anointed ones are also the two witnesses of Revelation eleven.

መንፈሳት የነቢያት እርስ በርሳቸው ይስማማሉ፤ እንዲሁም የዘካርያስ ሁለቱ የተቀቡ ሰዎች የራእይ አሥራ አንድ ሁለቱ ምስክሮች ደግሞ ናቸው።

“Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament. Both are important testimonies to the origin and perpetuity of the law of God. Both are witnesses also to the plan of salvation. The types, sacrifices, and prophecies of the Old Testament point forward to a Saviour to come. The Gospels and Epistles of the New Testament tell of a Saviour who has come in the exact manner foretold by type and prophecy.” The Great Controversy, 267.

ስለ ሁለቱ ምስክሮች ነቢዩ ደግሞ እንዲህ ይናገራል፦ “እነዚህ በምድር አምላክ ፊት የሚቆሙት ሁለቱ የወይራ ዛፎችና ሁለቱ መቅረዞች ናቸው።” “ቃልህ፣” ሲል መዝሙረኛው አለ፣ “ለእግሮቼ መብራት፣ ለመንገዴም ብርሃን ነው።” ራእይ 11፥4፤ መዝሙር 119፥105። እነዚህ ሁለቱ ምስክሮች የብሉይና የአዲስ ኪዳን ቅዱሳት መጻሕፍትን ይወክላሉ። ሁለቱም ስለ እግዚአብሔር ሕግ ምንጭነትና ዘላቂነት አስፈላጊ ምስክርነቶች ናቸው። ሁለቱም ደግሞ ስለ የድነት እቅድ ምስክሮች ናቸው። የብሉይ ኪዳን ምሳሌዎች፣ መሥዋዕቶች፣ እና ትንቢቶች የሚመጣውን አዳኝ ወደፊት ያመለክታሉ። የአዲስ ኪዳን ወንጌሎችና መልእክቶች ደግሞ በምሳሌና በትንቢት እንደ ተነገረው በትክክል መንገድ የመጣውን አዳኝ ይናገራሉ።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 267።

Zechariah’s two anointed ones represent the communication process that is illustrated in Revelation chapter one. The “oil” which is the prophetic “vision” of historical events is conveyed through the Old and New Testaments. In Revelation eleven these two witnesses are identified by context as Moses and Elijah. Moses and Elijah are a symbol unto themselves.

የዘካርያስ ሁለቱ የተቀቡት ሰዎች በራእይ ምዕራፍ አንድ ውስጥ የተገለጸውን የመገናኛ ሂደት ይወክላሉ። የታሪካዊ ክስተቶች ትንቢታዊ “ራእይ” የሆነው “ዘይት” በብሉይና በአዲስ ኪዳናት አማካይነት ይተላለፋል። በራእይ አሥራ አንድ ውስጥ እነዚህ ሁለት ምስክሮች በአውዳቸው ሙሴና ኤልያስ እንደሆኑ ይታወቃሉ። ሙሴና ኤልያስ በራሳቸው ላይ የሚጠቁም ምልክት ናቸው።

When represented together as at the Mount of Transfiguration or Revelation eleven they are symbols of two different truths. At the mount they represent the martyrs during the Sunday law crisis and the one hundred and forty-four thousand, whereas in Revelation eleven they represent the Old and New Testaments. But for Adventism they represent even more. The two witnesses for the Jews were the “law and the prophets” representing the Old Testament, and the two witnesses for Christians were the Old and New Testaments, but for Adventism the two witnesses are the word of God and the testimony of Jesus. This is why John was in Patmos.

በአንድነት ሲወከሉ፣ እንደ ለውጠ መልክ ተራራ ወይም ራእይ አሥራ አንድ ላይ፣ ሁለት የተለያዩ እውነቶች ምልክቶች ናቸው። በተራራው ላይ በእሁድ ሕግ ቀውስ ዘመን ያሉትን ሰማዕታትና መቶ አርባ አራት ሺህን ይወክላሉ፤ በራእይ አሥራ አንድ ግን ብሉይና አዲስ ኪዳናትን ይወክላሉ። ነገር ግን ለአድቬንቲዝም ይህ ከዚያ የበለጠ ይወክላሉ። ለአይሁድ ሁለቱ ምስክሮች ብሉይ ኪዳንን የሚወክሉት “ሕግና ነቢያት” ነበሩ፤ ለክርስቲያኖችም ሁለቱ ምስክሮች ብሉይና አዲስ ኪዳናት ነበሩ፤ ነገር ግን ለአድቬንቲዝም ሁለቱ ምስክሮች የእግዚአብሔር ቃልና የኢየሱስ ምስክርነት ናቸው። ዮሐንስ በጳጥሞስ የነበረው ስለዚህ ነው።

I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.

እኔ ዮሐንስ፥ ወንድማችሁ ደግሞ በመከራና በመንግሥት እንዲሁም በኢየሱስ ክርስቶስ ትዕግሥት ባልንጀራችሁ የሆንሁ፥ በእግዚአብሔር ቃልና በኢየሱስ ክርስቶስ ምስክርነት ምክንያት ጳጥሞስ ተብላ በምትጠራው ደሴት ላይ ነበርሁ። ራእይ 1፥9።

In Isaiah twenty-two the two witnesses of Moses and Elijah are represented, though it can only be recognized if you apply the principle of Alpha and Omega to the chapter. Consider where Jesus started His explanation of the “vision” of prophetic events to His disciples on the road to Emmaus.

በኢሳይያስ ሃያ ሁለት ውስጥ የሙሴና የኤልያስ ሁለቱ ምስክሮች ተመስለው ቀርበዋል፤ ነገር ግን ይህ ሊታወቅ የሚችለው የአልፋና የኦሜጋ መርሕን በምዕራፉ ላይ ከተግባራዊ ሲያደርጉት ብቻ ነው። ኢየሱስ በኤማሁስ መንገድ ላይ ለደቀ መዛሙርቱ የትንቢታዊ ክስተቶችን “ራእይ” መግለጫውን ከየት እንደ ጀመረ አስቡ።

“Beginning at Moses, the very Alpha of Bible history, Christ expounded in all the Scriptures the things concerning Himself.” Desire of Ages, 796.

«በመጽሐፍ ቅዱስ ታሪክ እጅግ መጀመሪያ የሆነው ከሙሴ ጀምሮ፣ ክርስቶስ ስለ ራሱ የሚናገሩትን ነገሮች በቅዱሳት መጻሕፍት ሁሉ አብራራ።» Desire of Ages, 796.

Elijah is the prophet that appears before the great and dreadful day of the Lord, with a message based upon the principle of Alpha and Omega, turning the hearts of the fathers (alpha) unto the children (omega). Moses and Elijah represent the alpha and omega of Bible prophecy. If you can hear it Moses was William Miller. Both Moses and Miller died, and both were identified by inspiration as saved. Moses is of course resurrected right after his death, but angels are waiting around the grave of Miller until his resurrection. Elijah represents the last messenger before the coming of the great and dreadful day of the Lord.

ኤልያስ ታላቁና አስፈሪው የጌታ ቀን ከመምጣቱ በፊት የሚገለጥ ነቢይ ነው፤ መልእክቱም በአልፋና ኦሜጋ መርህ ላይ የተመሠረተ ሆኖ፥ የአባቶችን (አልፋ) ልብ ወደ ልጆች (ኦሜጋ) ይመልሳል። ሙሴና ኤልያስ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢትን አልፋና ኦሜጋ ይወክላሉ። ልትሰሙት ከቻላችሁ፥ ሙሴ ዊልያም ሚለር ነበር። ሙሴና ሚለር ሁለቱም ሞቱ፥ ሁለቱም ደግሞ በመንፈሳዊ መገለጥ እንደ ዳኑ ተለይተው ተገልጠዋል። ሙሴ እርግጥ ከሞቱ በኋላ ወዲያውኑ ተነሣ፤ ነገር ግን መላእክት የሚለርን ትንሣኤ እስከሚደርስ ድረስ በመቃብሩ ዙሪያ እየጠበቁ ናቸው። ኤልያስ የጌታ ታላቁና አስፈሪው ቀን ከመምጣቱ በፊት ያለውን የመጨረሻ መልእክተኛ ይወክላል።

“The Jews tried to stop the proclamation of the message that had been predicted in the Word of God; but prophecy must be fulfilled. The Lord says, ‘Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord’ (Malachi 4:5). Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, and when he appears, men may say, ‘You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way. Let me tell you how to teach your message.’

አይሁድ በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ አስቀድሞ የተተነበየውን መልእክት እንዳይነገር ለማቆም ሞክረው ነበር፤ ነገር ግን ትንቢት ሊፈጸም ይገባል። ጌታ እንዲህ ይላል፤ “እነሆ፥ የጌታ ታላቅና አስፈሪ ቀን ከመምጣቱ በፊት ነቢዩን ኤልያስ እልክላችኋለሁ” (ሚልክያስ 4፥5)። አንድ ሰው በኤልያስ መንፈስና ኃይል ሊመጣ ነው፤ እርሱም በሚታይ ጊዜ ሰዎች፣ “እጅግ ከመጠን በላይ ጽኑ ነህ፤ ቅዱሳት መጻሕፍትን በትክክለኛው መንገድ አትተረጉምም። መልእክትህን እንዴት ልታስተምር እንደሚገባ ልንገርህ” ሊሉ ይችላሉ።

“There are many who cannot distinguish between the work of God and that of man. I shall tell the truth as God gives it to me, and I say now, If you continue to find fault, to have a spirit of variance, you will never know the truth, Jesus said to His disciples, ‘I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now’ ( John 16:12). They were not in a condition to appreciate sacred and eternal things; but Jesus promised to send the Comforter, who would teach them all things, and bring all things to their remembrance, whatsoever He had said unto them. Brethren, we must not put our dependence in man. ‘Cease ye from man, whose breath is in his nostrils: for wherein is he to be accounted of?’ (Isaiah 2:22). You must hang your helpless souls upon Jesus. It does not become us to drink from the fountain of the valley, when there is a fountain in the mountain. Let us leave the lower streams; let us come to the higher springs. If there is a point of truth that you do not understand, upon which you do not agree, investigate, compare scripture with scripture, sink the shaft of truth down deep into the mine of God’s Word. You must lay yourselves and your opinions on the altar of God, put away your preconceived ideas, and let the Spirit of Heaven guide you into all truth.” Selected Messages, book 1, 412.

“የእግዚአብሔርን ሥራና የሰውን ሥራ ለመለየት የማይችሉ ብዙዎች አሉ። እውነቱን እግዚአብሔር እንደሚሰጠኝ እናገራለሁ፤ አሁንም እላለሁ፥ ስህተት መፈለግንና የክርክር መንፈስ መያዝን ብትቀጥሉ እውነትን ፈጽሞ አታውቁም። ኢየሱስ ለደቀ መዛሙርቱ፦ ‘ገና ብዙ ነገር አለኝ የምናገራችሁ፥ ነገር ግን አሁን ልትሸከሙት አትችሉም’ አለ (ዮሐንስ 16:12)። እነርሱ ቅዱሳንና ዘላለማዊ ነገሮችን የሚያደንቁበት ሁኔታ ላይ አልነበሩም፤ ነገር ግን ኢየሱስ መጽናኛውን እንደሚልክ ተስፋ ሰጠ፤ እርሱም ሁሉን ነገር ያስተምራቸዋል፥ ለእነርሱም የተናገራቸውን ሁሉ ወደ ማስታወሻቸው ያመጣላቸዋል። ወንድሞች ሆይ፥ መታመኛችንን በሰው ላይ ማድረግ የለብንም። ‘ትንፋሹ በአፍንጫው ያለ ሰውን ተዉት፤ ምን ያህል ሊቆጠር ይችላልና?’ (ኢሳይያስ 2:22)። ረዳት የሌላቸውን ነፍሳችሁን በኢየሱስ ላይ ማንጠልጠል አለባችሁ። በተራራው ውስጥ ምንጭ ሳለ፥ ከሸለቆው ምንጭ መጠጣት አይገባንም። ዝቅተኛዎቹን ፈሳሾች እንተው፤ ወደ ከፍተኛዎቹ ምንጮች እንምጣ። የማትረዱት እና የማትስማሙበት የእውነት ነጥብ ካለ፥ መርምሩ፤ መጽሐፍን ከመጽሐፍ ጋር አነጻጽሩ፤ የእውነትን ጉድጓድ ወደ እግዚአብሔር ቃል ማዕድን ጥልቅ አድርጋችሁ አውርዱት። ራሳችሁንና አስተያየታችሁን በእግዚአብሔር መሠዊያ ላይ መኖር አለባችሁ፤ ቀድሞ የተቀረጹ ሐሳቦቻችሁን አስወግዱ፥ የሰማይም መንፈስ ወደ እውነት ሁሉ እንዲመራችሁ ፍቀዱ።” Selected Messages, book 1, 412.

In Isaiah twenty-two Shebna and Eliakim represent the wise and foolish within Adventism at the end of the world when the king of the north is marching upon Jerusalem. Eliakim the son of Hilkiah possessed the “vision,” Shebna didn’t.

በኢሳይያስ ሃያ ሁለት፣ ሸብናና ኤልያቄም የዓለም ፍጻሜ ጊዜ የሰሜን ንጉሥ በኢየሩሳሌም ላይ ሲዘምት በአድቬንቲዝም ውስጥ ያሉትን ጥበበኞችና ሰነፎች ይወክላሉ። ሂልቅያስ ልጅ ኤልያቄም “ራእዩን” ነበረው፤ ሸብና ግን አልነበረውም።

Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

ራእይ በሌለበት ሕዝቡ ይጠፋል፤ ሕጉን የሚጠብቅ ግን ደስተኛ ነው። ምሳሌ 29፥18።

The prophetic message, that is the “vision” of this verse addresses two things. You understand the increase of prophetic light and you live, and if you don’t—you die. If you don’t understand, then you cannot be prepared to keep the Sabbath at the Sunday law test. It will be, “too late.” When Laodicean Adventists are overthrown at the Sunday law, they reject the law because they rejected the “vision of truth.” They have no oil, they do not understand the increase of knowledge that is unsealed just before probation closes.

የትንቢታዊው መልእክት፣ ይህም የዚህ ቁጥር “ራእይ” ማለት ነው፣ ሁለት ነገሮችን ይመለከታል። የትንቢታዊ ብርሃንን መጨመር ታስተውላለህ እና ትኖራለህ፤ ካልሆነም—ትሞታለህ። ካላስተዋልህ፣ በእሑድ ሕግ ፈተና ጊዜ ሰንበትን ለመጠበቅ የተዘጋጀህ ልትሆን አትችልም። “እጅግ ዘግይቷል” ይሆናል። ሎዶቅያዊ አድቬንቲስቶች በእሑድ ሕግ ጊዜ በሚወድቁበት ጊዜ፣ “የእውነትን ራእይ” ስለ ጣሉ ሕጉንም ይጥላሉ። ዘይት የላቸውም፤ የምሕረት ጊዜ ሊዘጋ ከመድረሱ ጥቂት ቀደም ብሎ የሚፈታውን የእውቀት መጨመር አያስተውሉም።

Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked. Revelation 3:17.

አንተ እኔ ሀብታም ነኝ፥ ባለሀብትም ሆኜአለሁ፥ ምንም የሚያስፈልገኝም የለም ትላለህና፤ አንተ ግን ምስኪንና የሚያስረክብ፥ ድሀም፥ ዕውርም፥ ዕራቁትም እንደሆንህ አታውቅም። ራእይ 3፥17።

Isaiah’s sign is that he walked naked and barefoot for three years. He did so to warn those who would be warned by his prophetic message, that if you do not understand the vision of prophetic events, you will come to the Sunday law and become a captive that is led off in a wretched, miserable, poor, blind and naked condition. Isaiah was a sign and wonder for Isaiah’s history, but more so for the end of the world.

የኢሳይያስ ምልክት ሦስት ዓመት ዕራቁቱንና ባዶ እግሩን መመላለሱ ነበር። እርሱም በትንቢታዊ መልእክቱ ሊማሩ የሚችሉትን ለማስጠንቀቅ ይህን አደረገ፤ የትንቢታዊ ክስተቶችን ራእይ ካልተረዳችሁ፣ ወደ እሑድ ሕግ ትደርሳላችሁ እና በአሳዛኝ፣ በምስኪን፣ በድሀ፣ በዕውርና በዕራቁት ሁኔታ እየተመራችሁ ምርኮኞች ትሆናላችሁ ብሎ ነበር። ኢሳይያስ ለኢሳይያስ ዘመን ምልክትና ድንቅ ነበር፤ ነገር ግን ከዚያ ይልቅ ለዓለም መጨረሻ ነበር።

Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

እነዚህም ሁሉ ለእነርሱ ምሳሌ እንዲሆኑ ደረሱባቸው፤ በዘመናት መጨረሻ ላይ ለደረስን ለእኛም ለማስጠንቀቂያ ተጻፉ። 1 ቆሮንቶስ 10:11።

In the first five verses of chapter twenty-two Jerusalem, the city of David is identified as a “tumultuous,” “joyous city” that is full of “stirs.” A classic biblical statement that is even employed by worldlings is used in this chapter to represent the “joyful” “tumultuous” city that is full of “stirs,” when those in verse thirteen joyfully say, “let us eat and drink; for tomorrow we shall die.” Yet, though they are joyous, their men are slain, but not with a sword, nor in battle, and therefore Isaiah poses the question, “What aileth thee?”

በሃያ ሁለተኛው ምዕራፍ የመጀመሪያዎቹ አምስት ቁጥሮች ውስጥ፣ ኢየሩሳሌም፣ የዳዊት ከተማ፣ “የብጥብጥ ከተማ”፣ “ደስተኛ ከተማ”፣ “በሁከት” የተሞላች እንደሆነች ተለይታ ታወቃለች። ዓለማውያን እንኳ የሚጠቀሙበት የመጽሐፍ ቅዱስ የታወቀ ንግግር በዚህ ምዕራፍ ውስጥ ያለውን “ደስ የሚላትን” “የብጥብጥ ከተማ” “በሁከት” የተሞላች ከተማ ለማመልከት ተጠቅሟል፤ ይህም በአሥራ ሦስተኛው ቁጥር ያሉት ሰዎች በደስታ፣ “እንብላና እንጠጣ፤ ነገ እንሞታለንና” በሚሉበት ጊዜ ነው። ነገር ግን፣ ምንም እንኳ ደስተኞች ቢሆኑም፣ ሰዎቻቸው ተገድለዋል፤ ነገር ግን በሰይፍ አይደለም፣ በጦርነትም አይደለም፤ ስለዚህም ኢሳይያስ፣ “የሆነብሽ ምንድር ነው?” ሲል ጥያቄ ያቀርባል።

Whatever ails them, it has caused them to go to the housetops. Housetops is a symbol of worshipping the sun, moon and stars, it’s a symbol of spiritualism. Adventism is under a spiritual delusion in the passage.

የሚያሠቃያቸው ነገር ምንም ይሁን ምን፣ ወደ ሰገነት እንዲወጡ አድርጓቸዋል። ሰገነት ለፀሐይ፣ ለጨረቃ እና ለከዋክብት መስገድ ምልክት ነው፤ የመናፍስታዊነትም ምልክት ነው። በዚህ ክፍል ውስጥ አድቬንቲዝም በመንፈሳዊ ማታለል ሥር ነው።

And them that worship the host of heaven upon the housetops; and them that worship and that swear by the Lord, and that swear by Malcham; And them that are turned back from the Lord; and those that have not sought the Lord, nor inquired for him.

በሰገነቶችም ላይ ለሰማይ ሠራዊት የሚሰግዱትን፤ ለእግዚአብሔርም የሚሰግዱና በእግዚአብሔር የሚምሉ፥ በማልካምም ደግሞ የሚምሉትን፤ ከእግዚአብሔርም ዘንድ ወደ ኋላ የተመለሱትን፤ እግዚአብሔርንም ያልፈለጉትን ወይም ለእርሱ ያልጠየቁትን።

Hold thy peace at the presence of the Lord God: for the day of the Lord is at hand: for the Lord hath prepared a sacrifice, he hath bid his guests. And it shall come to pass in the day of the Lord’s sacrifice, that I will punish the princes, and the king’s children, and all such as are clothed with strange apparel. In the same day also will I punish all those that leap on the threshold, which fill their masters’ houses with violence and deceit. Zephaniah 1:5–9.

በጌታ እግዚአብሔር ፊት ዝም በል፤ የጌታ ቀን ቀርቦአልና፤ ጌታ መሥዋዕት አዘጋጅቶአል፥ እንግዶቹንም ጠርቶአል። በጌታም መሥዋዕት ቀን እንዲህ ይሆናል፤ መኳንንቱን፥ የንጉሡን ልጆች፥ እንግዳ ልብስም የለበሱትን ሁሉ እቀጣለሁ። በዚያም ቀን በመድረኩ ላይ የሚዘሉትን ሁሉ፥ የጌቶቻቸውንም ቤቶች በግፍና በተንኰል የሚሞሉትን እቀጣለሁ። ሶፎንያስ 1፡5–9።

At the Sunday law crisis Adventism, represented as Jerusalem are in “the valley of vision.” Those who reject the prophetic message represented by the “oil” or “vision” are practicing spiritualism, which is addressed by Paul in Second Thessalonians. There we also find those (Shebna) that received not the love of the truth.

በእሁድ ሕግ ቀውስ ጊዜ በኢየሩሳሌም የተመሰለው አድቬንቲዝም በ“ራእይ ሸለቆ” ውስጥ ይገኛል። በ“ዘይት” ወይም “ራእይ” የተወከለውን ትንቢታዊ መልእክት የሚክዱ ሰዎች መንፈሳዊ ስፒሪቱዋሊዝምን እየተለማመዱ ናቸው፤ ይህም ጳውሎስ በሁለተኛ ተሰሎንቄ የሚመለከተው ነው። በዚያም የእውነትን ፍቅር ያልተቀበሉትን (ሸብና) እናገኛለን።

And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2: 11, 12.

ስለዚህም እግዚአብሔር ሐሰትን እንዲያምኑ የስሕተትን ብርቱ ኃይል ይልክባቸዋል፤ ይህም እውነትን ያላመኑ ነገር ግን በዓመፃ ደስ የተሰኙ ሁሉ እንዲፈረድባቸው ነው። 2 ተሰሎንቄ 2፥11, 12።

Of course, the word “truth” that Paul employs is the Greek word that is taken from the Hebrew word “truth” that is created by combining the three Hebrew letters that represent the Alpha and Omega. The rejection of the “truth” represented as the principle of Alpha and Omega, brings strong delusion upon the Laodiceans, and that delusion is spiritualism.

እርግጥ ነው፤ ጳውሎስ የሚጠቀምበት “እውነት” የሚለው ቃል፣ አልፋና ኦሜጋን የሚወክሉትን ሦስት የዕብራይስጥ ፊደላት በማጣመር ከተፈጠረው የዕብራይስጥ “እውነት” ቃል የተወሰደ የግሪክ ቃል ነው። “እውነት” በአልፋና ኦሜጋ መርህ ተወክሎ ያለውን መርህ መቃወም፣ በሎዶቅያውያን ላይ ጽኑ ማታለልን ያመጣል፤ እርሱም ማታለሉ መናፍስታዊነት ነው።

“Says the prophet Isaiah: ‘When they shall say unto you, Seek unto them that have familiar spirits, and unto wizards that peep, and that mutter: should not a people seek unto their God? for the living to the dead? To the law and to the testimony: if they speak not according to this word, it is because there is no light in them.’ Isaiah 8:19, 20. If men had been willing to receive the truth so plainly stated in the Scriptures concerning the nature of man and the state of the dead, they would see in the claims and manifestations of spiritualism the working of Satan with power and signs and lying wonders. But rather than yield the liberty so agreeable to the carnal heart, and renounce the sins which they love, multitudes close their eyes to the light and walk straight on, regardless of warnings, while Satan weaves his snares about them, and they become his prey. ‘Because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ therefore ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie.’ 2 Thessalonians 2:10, 11.” The Great Controversy, 559.

“ነቢዩ ኢሳይያስ እንዲህ ይላል፦ ‘ወደ መናፍስት ጠሪዎችና ወደ ሟርተኞች ፈልጉ፣ የሚያንሾካሹና የሚያጉረመርሙትንም አማክሩ ቢሉአችሁ፤ ሕዝብ ወደ አምላኩ መፈለግ አይገባውምን? ስለ ሕያዋንስ ወደ ሙታን ይሂድን? ወደ ሕጉና ወደ ምስክሩ፤ እንደዚህ ቃል ካልተናገሩ፥ ብርሃን ስለሌለባቸው ነው።’ ኢሳይያስ 8፥19፣ 20። ሰዎች በሰው ባሕርይና በሙታን ሁኔታ ላይ በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ እጅግ ግልጽ ሆኖ የተገለጸውን እውነት ለመቀበል ፈቃደኞች በነበሩ ኖሮ፣ በመንፈሳዊነት ውስጥ በሚቀርቡት አቤቱታዎችና በሚገለጡት ክስተቶች ውስጥ የሰይጣንን ሥራ በኃይልና በምልክቶች እንዲሁም በሐሰተኛ ድንቆች ያዩ ነበር። ነገር ግን ለሥጋዊ ልብ እጅግ የሚያስማማውን ነፃነት ከመተው እና የሚወዱአቸውን ኃጢአቶች ከመካድ ይልቅ፣ ብዙ ሰዎች ዓይኖቻቸውን ለብርሃን ይዘጋሉ እና ማስጠንቀቂያን ሳያስቡ ቀጥ ብለው ይሄዳሉ፤ ሰይጣንም ወጥመዶቹን በዙሪያቸው እየሸመነ እነርሱም ምርኮው ይሆናሉ። ‘እንዲድኑ የእውነትን ፍቅር አልተቀበሉምና፥’ ስለዚህ ‘እግዚአብሔር ውሸትን እንዲያምኑ የስሕተትን ብርቱ ኃይል ይልክባቸዋል።’ 2 ተሰሎንቄ 2፥10፣ 11።” ታላቁ ተጋድሎ፣ 559።

In Isaiah twenty-two the men of the joyous city are slain, but not by battle or the sword, they are bound together and slain with the leaders who have fled.

በኢሳይያስ ሃያ ሁለት የደስታይቱ ከተማ ሰዎች ተገደሉ፤ ነገር ግን በሰልፍ ወይም በሰይፍ አይደለም፤ ከሸሹትም አለቆች ጋር አብረው ታስረው ተገደሉ።

“If the church pursue a course similar to that of the world, they will share the same fate. Nay, rather, as they have received greater light, their punishment will be greater than that of the impenitent.

"ቤተ ክርስቲያን እንደ ዓለም ያለውን መንገድ ብትከተል፣ ከዓለም ጋር ተመሳሳይ ዕድል ትካፈላለች። አይደለም፤ ይልቁንም ከንስሐ የማይገቡትን ይልቅ ብርሃን በበለጠ ስለ ተቀበለች፣ ቅጣቷ የእነርሱን ይልቅ የከበደ ይሆናል።"

“We as a people profess to have truth in advance of every other people upon the earth. Then our life and character should be in harmony with such a faith. The day is just upon us when the righteous shall be bound like precious grain in bundles for the heavenly garner, while the wicked are, like the tares, gathered for the fires of the last great day. But the wheat and tares ‘grow together until the harvest.’” Testimonies, volume 5, 100.

“እኛ እንደ ሕዝብ በምድር ላይ ካሉ ሌሎች ሕዝቦች ሁሉ አስቀድመን እውነት እንዳለን እንመሰክራለን። እንግዲህ ሕይወታችንና ባሕርያችን ከእንዲህ ዓይነት እምነት ጋር በስምምነት ሊሆኑ ይገባል። ጻድቃን ለሰማያዊው ጎተራ እንደ ክቡር እህል በነዶች የሚታሰሩበት ጊዜ፣ ክፉዎችም እንደ እንክርዳድ ለመጨረሻው ታላቅ ቀን እሳት የሚሰበሰቡበት ቀን አሁን በእኛ ላይ ተቃርቦአል። ነገር ግን ስንዴና እንክርዳድ ‘እስከ መከሩ ድረስ አብረው ያድጋሉ።’” Testimonies, volume 5, 100.

The leadership in Isaiah twenty-two has been bound together by “the archers.” Shebna is identified as a leader over the house, and his position will be given to Eliakim, the son of Hilkiah. In Isaiah twenty-two the prophetic message represented by the “vision” of prophetic events has produced two classes of worshippers in Jerusalem as the king of the north approaches. One class is being bound for the heavenly garner and the other for the fires of the last days. What has bound the wicked is “the archers,” which is one of the many symbols of Islam in God’s Word.

በኢሳይያስ ሃያ ሁለት ውስጥ ያለው አመራር “በቀስተኞች” ተባብሮ ታስሮአል። ሸብና በቤቱ ላይ አለቃ እንደሆነ ተለይቶ ይጠቀሳል፥ ስፍራውም ለኪልቅያስ ልጅ ለኤልያቄም ይሰጣል። በኢሳይያስ ሃያ ሁለት ውስጥ በትንቢታዊ ክስተቶች “ራእይ” የተወከለው ትንቢታዊ መልእክት፥ የሰሜን ንጉሥ ሲቀርብ በኢየሩሳሌም ሁለት ወገኖች አምላኪዎችን አፍርቷል። አንዱ ወገን ለሰማያዊው ጎተራ እየታሰረ ነው፥ ሌላውም ለዘመኑ መጨረሻ እሳቶች። ኃጥኣንን ያሰረው “ቀስተኞች” ነው፥ ይህም በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ካሉት ብዙ የእስልምና ምልክቶች አንዱ ነው።

And the residue of the number of archers, the mighty men of the children of Kedar, shall be diminished: for the Lord God of Israel hath spoken it. Isaiah 21:17.

ከቄዳርም ልጆች ውስጥ ያሉት የኃያላን ሰዎች ቀስተኞች ቍጥር ቀሪው ይቀንሳል፤ ይህን የተናገረው የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር ነውና። ኢሳይያስ 21፥17።

And these are the names of the sons of Ishmael, by their names, according to their generations: the firstborn of Ishmael, Nebajoth; and Kedar, and Adbeel, and Mibsam, And Mishma, and Dumah, and Massa, Hadar, and Tema, Jetur, Naphish, and Kedemah: These are the sons of Ishmael, and these are their names, by their towns, and by their castles; twelve princes according to their nations. Genesis 25:13–16.

እነዚህም የእስማኤል ልጆች ስሞች ናቸው፥ በስሞቻቸው እንደ ትውልዳቸው፤ የእስማኤል በኩር ነባዮት፥ ቄዳር፥ አድቤኤል፥ ሚብሳም፥ ሚሽማ፥ ዱማ፥ ማሳ፥ ሐዳር፥ ቴማ፥ ዬጡር፥ ናፊስ፥ ቄድማ፤ እነዚህ የእስማኤል ልጆች ናቸው፥ እነዚህም ስሞቻቸው ናቸው፥ በመንደሮቻቸውና በሰፈሮቻቸው፤ እንደ አሕዛባቸው አሥራ ሁለት አለቆች ነበሩ። ዘፍጥረት 25፥13–16።

The leadership of Adventism was bound by archers when they rejected the message that Islam attacked the United States on September 11, 2001, in fulfillment of Bible prophecy. The attack on 9/11 was the confirmation of the message that was unsealed in 1989, at the collapse of the Soviet Union. Islam’s attack on 9/11 paralleled August 11, 1840, when a prophecy about Islam being restrained empowered the first angels’ message by confirming Miller’s primary prophetic rule, that a day represented a year. August 11, 1840 was a fulfillment of a predicted event that was based upon the day for a year principle. When it was fulfilled the first angels’ message was carried to every mission station in the world.

መሪነት ያለው አድቬንቲዝም፣ እስልምና በመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ፍጻሜ መሠረት በ2001 ዓ.ም. መስከረም 11 ቀን ዩናይትድ ስቴትስን እንደ ወረረ የሚገልጽውን መልእክት በእምቢታ ሲቀበል፣ በቀስተኞች ታሰረ። በ9/11 የተፈጸመው ጥቃት፣ በ1989 በሶቪየት ሕብረት መፍረስ ጊዜ የታተመ የነበረው መልእክት መረጋገጫ ነበር። እስልምና በ9/11 የፈጸመው ጥቃት፣ እስልምና መታገዱን የሚመለከት ትንቢት የመጀመሪያውን መላእክት መልእክት ሚለር ዋና የትንቢታዊ ደንብ፣ አንድ ቀን አንድ ዓመትን እንደሚወክል በማረጋገጥ ኃይል እንደሰጠው ከ1840 ዓ.ም. ነሐሴ 11 ጋር ተመሳሳይ ነበር። 1840 ዓ.ም. ነሐሴ 11 ቀን፣ በአንድ ቀን ለአንድ ዓመት መርህ ላይ የተመሠረተ አስቀድሞ የተነገረ ክስተት ፍጻሜ ነበር። ይህም በተፈጸመ ጊዜ የመጀመሪያው መላእክት መልእክት በዓለም ሁሉ ያሉ የሚሲዮን ጣቢያዎች ሁሉ ተላለፈ።

9/11 confirmed the primary rule of the “vision” given to Adventism to proclaim. That rule is that history repeats. When the day for a year principle was confirmed on August 11, 1840, the mighty angel of Revelation ten descended marking the empowerment of Miller’s judgment hour message, thus typifying when the angel of Revelation eighteen descended on 9/11.

9/11 ለአድቬንቲዝም እንዲያውጅ የተሰጠውን “ራእይ” ዋና መርህ አረጋገጠ። ያ መርህ ታሪክ እንደሚደገም ነው። የአንድ ቀን ለአንድ ዓመት መርህ በነሐሴ 11፣ 1840 በተረጋገጠ ጊዜ፣ የራእይ 10 ኃያል መልአክ ወረደ፣ ይህም የሚለር የፍርድ ሰዓት መልእክት ኃይል መቀበሉን ምልክት አደረገ፤ ስለዚህም የራእይ 18 መልአክ በ9/11 በወረደበት ጊዜ የሆነውን ነገር በምሳሌ አመለከተ።

“How comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

“ኒው ዮርክ በማዕበል ሞገድ እንደሚጠረግ እኔ አውጀዋለሁ የሚለው ቃል እንዴት መጣ? ይህን እኔ ከቶ አልተናገርሁም። በዚያ ከፍ ከፍ የሚሉትን ታላላቅ ሕንፃዎች፣ ወለል በወለል ሲነሡ ሳይ እንዲህ ብዬ ተናግሬአለሁ፦ ‘ጌታ ምድርን በብርቱ ለማናወጥ በሚነሣበት ጊዜ፣ እንዴት ያሉ አስፈሪ ትዕይንቶች ይከሰታሉ! በዚያን ጊዜም የራእይ 18፥1–3 ቃላት ይፈጸማሉ።’ የራእይ ምዕራፍ አሥራ ስምንት ሙሉ በሙሉ በምድር ላይ ሊመጣ ስላለው ነገር ማስጠንቀቂያ ነው። ነገር ግን በተለይ ስለሚመጣው ነገር ከኒው ዮርክ ጋር በተያያዘ ለእኔ የተሰጠ ብርሃን የለኝም፤ የማውቀው ግን አንድ ቀን በዚያ ያሉት ታላላቅ ሕንፃዎች በእግዚአብሔር ኃይል መገልበጥና መናወጥ ይወድቃሉ ብቻ ነው። ከተሰጠኝ ብርሃን የተነሣ፣ ጥፋት በዓለም ውስጥ እንዳለ አውቃለሁ። ከጌታ አንድ ቃል፣ ከኃያል ኃይሉም አንድ ንክኪ ብቻ፣ እነዚህ ግዙፍ መዋቅሮች ይወድቃሉ። የእነርሱም አስፈሪነት ልንገምተው የማንችለው ትዕይንቶች ይከሰታሉ።” Review and Herald, July 5, 1906.

There is of course much more to say about Islam, but Shebna represents those who reject the “vision” of prophetic history that is based upon the repetition of history, accompanied with the primary truth of the repetition of history—that the beginning of a thing illustrates the end of a thing. The restraint of Islam on August 11, 1840 brought the angel of Revelation ten down and the release of Islam on 9/11 brought the angel of Revelation eighteen down.

ስለ እስልምና ለመናገር በእርግጥ ከዚህ የበለጠ ብዙ ነገር አለ፤ ነገር ግን ሸብና የሚወክለው በታሪክ መደጋገም ላይ የተመሠረተውን የትንቢታዊ ታሪክ “ራእይ” የሚክዱ እነዚያን ነው፤ ይህም ከታሪክ መደጋገም መሠረታዊ እውነት ጋር የተያያዘ ነው—የአንድ ነገር መጀመሪያ የዚያውን ነገር ፍጻሜ ያሳያል የሚለው እውነት። እስልምና በኦገስት 11, 1840 የተገደበበት ጊዜ የራእይ አሥር መልአክ ወረደ፤ እና እስልምና በ9/11 የተፈታበት ጊዜ የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ ወረደ።

And I said, Hear, I pray you, O heads of Jacob, and ye princes of the house of Israel; Is it not for you to know judgment? Who hate the good, and love the evil; who pluck off their skin from off them, and their flesh from off their bones; Who also eat the flesh of my people, and flay their skin from off them; and they break their bones, and chop them in pieces, as for the pot, and as flesh within the caldron. Then shall they cry unto the Lord, but he will not hear them: he will even hide his face from them at that time, as they have behaved themselves ill in their doings. Thus saith the Lord concerning the prophets that make my people err, that bite with their teeth, and cry, Peace; and he that putteth not into their mouths, they even prepare war against him. Therefore night shall be unto you, that ye shall not have a vision; and it shall be dark unto you, that ye shall not divine; and the sun shall go down over the prophets, and the day shall be dark over them. Then shall the seers be ashamed, and the diviners confounded: yea, they shall all cover their lips; for there is no answer of God. But truly I am full of power by the spirit of the Lord, and of judgment, and of might, to declare unto Jacob his transgression, and to Israel his sin. Hear this, I pray you, ye heads of the house of Jacob, and princes of the house of Israel, that abhor judgment, and pervert all equity. They build up Zion with blood, and Jerusalem with iniquity. The heads thereof judge for reward, and the priests thereof teach for hire, and the prophets thereof divine for money: yet will they lean upon the Lord, and say, Is not the Lord among us? none evil can come upon us. Micah 3:1–11.

እኔም አልሁ፤ እባካችሁ ስሙ፥ እናንተ የያዕቆብ አለቆችና የእስራኤል ቤት መኳንንት፤ ፍርድን ማወቅ የሚገባችሁ እናንተ አይደላችሁምን? መልካሙን የምትጠሉ ክፉውንም የምትወዱ፥ ቆዳቸውን ከላያቸው የምታራግፉ፥ ሥጋቸውንም ከአጥንቶቻቸው የምታወጡ፤ ደግሞ የሕዝቤን ሥጋ የምትበሉ፥ ቆዳቸውንም ከላያቸው የምታገፉ፥ አጥንቶቻቸውንም የምትሰብሩ፥ ለምንቸቱ እንደሚዘጋጅ፥ በድስትም ውስጥ እንዳለ ሥጋ የምትቆራርጡአቸው። በዚያን ጊዜ ወደ እግዚአብሔር ይጮኻሉ፥ እርሱ ግን አይሰማቸውም፤ በዚያን ጊዜም በሥራቸው ክፉ እንደሆኑ መጠን ፊቱን ከእነርሱ ይሰውራል። ሕዝቤን ስሕተት የሚያሳቱ ነቢያትን ስለሚመለከት እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ በጥርሳቸው የሚነክሱ ሰላም ይላሉ፤ በአፋቸውም የማያኖርላቸውን ሰው ጦርነት በላዩ ያዘጋጃሉ። ስለዚህ ራእይ እንዳታዩ ሌሊት ይሆንባችኋል፤ ምዋርትም እንዳትመውሩ ጨለማ ይሆንባችኋል፤ ፀሐይም በነቢያቱ ላይ ትጠልቃለች፥ ቀኑም በላያቸው ይጨልማል። ባለ ራእዮችም ያፍራሉ፥ ምዋርተኞችም ይዋረዳሉ፤ ከእግዚአብሔር መልስ ስለሌለ፥ ሁሉም ከንፈራቸውን ይሸፍናሉ። እኔ ግን በእውነት የያዕቆብን መተላለፍ፥ የእስራኤልንም ኃጢአት ለመግለጽ፥ በእግዚአብሔር መንፈስ ኃይልና ፍርድ ጽናትም ተሞልቻለሁ። እባካችሁ ይህን ስሙ፥ እናንተ ፍርድን የምትጸየፉ ቅንነትንም ሁሉ የምታጣምሙ፥ የያዕቆብ ቤት አለቆችና የእስራኤል ቤት መኳንንት። ጽዮንን በደም ኢየሩሳሌምንም በዓመፃ ይሠራሉ። አለቆቿ በጉቦ ይፈርዳሉ፥ ካህናቷም በዋጋ ያስተምራሉ፥ ነቢያቷም በገንዘብ ይመውራሉ፤ ነገር ግን በእግዚአብሔር ላይ ይደገፋሉ፥ እንዲህም ይላሉ፤ እግዚአብሔር በመካከላችን የለምን? ምንም ክፉ ነገር አይመጣብንም። ሚክያስ 3፥1-11።

And the multitude of all the nations that fight against Ariel [Jerusalem], even all that fight against her and her munition, and that distress her, shall be as a dream of a night vision. It shall even be as when an hungry man dreameth, and, behold, he eateth; but he awaketh, and his soul is empty: or as when a thirsty man dreameth, and, behold, he drinketh; but he awaketh, and, behold, he is faint, and his soul hath appetite: so shall the multitude of all the nations be, that fight against mount Zion. Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:7–16.

እና በአርኤል [ኢየሩሳሌም] ላይ የሚዋጉ የአሕዛብ ሁሉ ብዛት፥ በእርስዋም ላይ እና በምሽግዋ ላይ የሚዋጉ ሁሉ፥ የሚያስጨንቋትም ሁሉ፥ እንደ ሌሊት ራእይ ሕልም ይሆናሉ። እንዲሁም የተራበ ሰው እንደሚያልም፥ እነሆ፥ ይበላል፤ ነገር ግን ይነቃል፥ ነፍሱም ባዶ ናት፤ ወይም የተጠማ ሰው እንደሚያልም፥ እነሆ፥ ይጠጣል፤ ነገር ግን ይነቃል፥ እነሆም፥ ደክሞአል፥ ነፍሱም እንደገና ትመኛለች፤ እንዲሁ በጽዮን ተራራ ላይ የሚዋጉ የአሕዛብ ሁሉ ብዛት ይሆናል። ቆዩና ተደነቁ፤ ጩኹ እና ጩኹ፤ ሰክረዋል፥ ነገር ግን በወይን አይደለም፤ ይንገዳገዳሉ፥ ነገር ግን በሚያሰክር መጠጥ አይደለም። እግዚአብሔር በእናንተ ላይ የጥልቅ እንቅልፍ መንፈስን አፍስሶባችኋልና፥ ዓይኖቻችሁንም ዘግቶአል፤ ነቢያትንና አለቆቻችሁን፥ ባለራእዮችንም ሸፍኖአል። የሁሉም ራእይ ለእናንተ እንደ ታተመ መጽሐፍ ቃል ሆኖባችኋል፤ እርሱንም ለተማረ ሰው፥ “ይህን እባክህ አንብብ” ብለው ይሰጡታል፤ እርሱም፥ “ታትሞአልና አልችልም” ይላል። መጽሐፉም ላልተማረ ሰው፥ “ይህን እባክህ አንብብ” ብለው ይሰጡታል፤ እርሱም፥ “አልተማርሁም” ይላል። ስለዚህ ጌታ አለ፥ ይህ ሕዝብ በአፉ ስለሚቀርብልኝ እና በከንፈሩ ስለሚያከብረኝ፥ ልቡን ግን ከእኔ እጅግ አርቆአል፥ እኔንም የሚፈራው ፍርሃት በሰው ትእዛዝ የተማረ ስለሆነ፥ ስለዚህ፥ እነሆ፥ በዚህ ሕዝብ መካከል ድንቅ ሥራ አደርጋለሁ፥ እንዲሁም ድንቅ ሥራና ተአምር፤ የጠቢባኖቻቸው ጥበብ ትጠፋለችና፥ የአስተዋዮቻቸውም ማስተዋል ይሰወራል። ምክራቸውን ከእግዚአብሔር ለመሰወር በጥልቅ የሚፈልጉ፥ ሥራቸውም በጨለማ የሆነ፥ “ማን ያየናል? ማንስ ያውቀናል?” የሚሉ ወዮላቸው! ነገሮችን ተገልብጦ የምታዩት እንደ ሸክላ ሠሪ ጭቃ ይቈጠራል፤ ሥራው ለሠሪው፥ “አልሠራኝም” ይላልን? ወይስ የተሠራው ነገር ለሠራው፥ “ማስተዋል የለውም” ይላልን? ኢሳይያስ 29፥7–16።

The valley of vision, according to Isaiah is “a day of trouble, and of treading down, and of perplexity by the Lord God of hosts in the valley of vision, breaking down the walls, and of crying to the mountains.” Isaiah therefore weeps bitterly, just as did Jesus.

እንደ ኢሳይያስ አባባል፣ የራእይ ሸለቆ “በሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር በየራእይ ሸለቆ ውስጥ የመከራ፣ የመረገጥ፣ የጭንቀት ቀን፥ ቅጥሮችንም የማፍረስ፥ ወደ ተራሮችም የመጮኽ ቀን” ነው። ስለዚህ ኢሳይያስ፣ እንዲሁም ኢየሱስ እንዳደረገው፣ መራራ ልቅሶ ያለቅሳል።

“The tears of Jesus were not in anticipation of His own suffering. Just before Him was Gethsemane, where soon the horror of a great darkness would overshadow Him. The sheepgate also was in sight, through which for centuries the beasts for sacrificial offerings had been led. This gate was soon to open for Him, the great Antitype, toward whose sacrifice for the sins of the world all these offerings had pointed. Nearby was Calvary, the scene of His approaching agony. Yet it was not because of these reminders of His cruel death that the Redeemer wept and groaned in anguish of spirit. His was no selfish sorrow. The thought of His own agony did not intimidate that noble, self-sacrificing soul. It was the sight of Jerusalem that pierced the heart of Jesus—Jerusalem that had rejected the Son of God and scorned His love, that refused to be convinced by His mighty miracles, and was about to take His life. He saw what she was in her guilt of rejecting her Redeemer, and what she might have been had she accepted Him who alone could heal her wound. He had come to save her; how could He give her up?

የኢየሱስ እንባ ለራሱ መከራ በቅድሚያ የተነሣ አልነበረም። በፊቱ ጌቴሴማኒ ተዘርግቶ ነበር፣ በዚያም በቅርቡ የታላቅ ጨለማ ሽብር ይሸፍነው ነበር። እንዲሁም ለዘመናት ሁሉ ለመሥዋዕት መሥዋዕቶች የሚቀርቡ እንስሳት የተመሩበት የበጎች በር በዓይኑ ፊት ነበር። ይህ በር ደግሞ በቅርቡ ለእርሱ፣ ለዚያ ታላቅ ፀረ-አምሳል፣ ይከፈት ነበር፤ የዓለም ኃጢአት ስለሚሆን መሥዋዕቱን እነዚህ መሥዋዕቶች ሁሉ የሚያመለክቱት ወደ እርሱ ነበር። በአቅራቢያውም የቀራንዮ ስፍራ ነበር፣ የሚቀርበው የሥቃዩ መድረክ። ሆኖም አዳኙ ያለቀሰውና በመንፈስ ጭንቀት የተነሣ ያቃሰተው በእነዚህ የጭካኔ ሞቱ ማሳሰቢያዎች ምክንያት አልነበረም። ሐዘኑ የራስ ወዳድነት የተቀላቀለበት አልነበረም። የራሱ ሥቃይ ሐሳብ ያንን ክቡር፣ ራስን የሚሠዋ ነፍስ አላስፈራራትም። የኢየሱስን ልብ የወጋው የኢየሩሳሌም ትዕይንት ነበር—የእግዚአብሔርን ልጅ የጣለችና ፍቅሩን የናቀች፣ በኃያላን ተአምራቱ እንድትረታ እምቢ ያለች፣ ሕይወቱንም ለመውሰድ ልትቀርብ ያለች ኢየሩሳሌም። እርስዋ አዳኛዋን በመክዳት በተሸከመችው በደል ምን እንደ ሆነች አየ፤ ቁስላዋን ማዳን የሚችለውን እርሱን ብቻ ብትቀበል ደግሞ ምን ልትሆን እንደምትችል አየ። እርሱ ሊያድናት መጥቶ ነበር፤ እንዴት ሊተዋት ይችል?

“Israel had been a favored people; God had made their temple His habitation; it was ‘beautiful for situation, the joy of the whole earth.’ Psalm 48:2. The record of more than a thousand years of Christ’s guardian care and tender love, such as a father bears his only child, was there. In that temple the prophets had uttered their solemn warnings. There had the burning censers waved, while incense, mingled with the prayers of the worshipers, had ascended to God. There the blood of beasts had flowed, typical of the blood of Christ. There Jehovah had manifested His glory above the mercy seat. There the priests had officiated, and the pomp of symbol and ceremony had gone on for ages. But all this must have an end.

እስራኤል የተመረጠ ሕዝብ ነበረች፤ እግዚአብሔርም ቤተ መቅደሳቸውን መኖሪያው አድርጎ ነበር፤ እርስዋም “በአቀማመጧ የተዋበች፥ የምድር ሁሉ ደስታ” ነበረች። መዝሙር 48፥2። ከአንድ ሺህ ዓመታት በላይ የክርስቶስ ጠባቂነት እና አባት ለአንድያ ልጁ እንደሚያሳየው ያለ ርኅራኄ ፍቅር የተመዘገበበት ታሪክ በዚያ ነበር። በዚያ ቤተ መቅደስ ነቢያት ከባድ ማስጠንቀቂያዎቻቸውን ተናግረው ነበር። በዚያም የሚቃጠሉ ዕጣን ማቃጠያዎች ይነወጡ ነበር፥ ዕጣኑም ከአምላኪዎች ጸሎት ጋር ተቀላቅሎ ወደ እግዚአብሔር ይወጣ ነበር። በዚያ የእንስሳት ደም ይፈስ ነበር፥ ይህም የክርስቶስን ደም የሚያመለክት ነበር። በዚያ ይሖዋ ከስርየት መክደኛው በላይ ክብሩን ገልጦ ነበር። በዚያ ካህናት አገልግለው ነበር፥ የምልክትና የሥርዓት ግርማ ሞገስም ለዘመናት ቀጥሎ ነበር። ነገር ግን ይህ ሁሉ ፍጻሜ ሊኖረው ይገባ ነበር።

“Jesus raised His hand,—that had so often blessed the sick and suffering,—and waving it toward the doomed city, in broken utterances of grief exclaimed: ‘If thou hadst known, even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace!—’ Here the Saviour paused, and left unsaid what might have been the condition of Jerusalem had she accepted the help that God desired to give her,—the gift of His beloved Son. If Jerusalem had known what it was her privilege to know, and had heeded the light which Heaven had sent her, she might have stood forth in the pride of prosperity, the queen of kingdoms, free in the strength of her God-given power. There would have been no armed soldiers standing at her gates, no Roman banners waving from her walls. The glorious destiny that might have blessed Jerusalem had she accepted her Redeemer rose before the Son of God. He saw that she might through Him have been healed of her grievous malady, liberated from bondage, and established as the mighty metropolis of the earth. From her walls the dove of peace would have gone forth to all nations. She would have been the world’s diadem of glory.

ኢየሱስ እጁን—ብዙ ጊዜ የታመሙትንና የሚሠቃዩትን የባረከበትን—አነሣ፤ ወደ ጥፋት የተፈረደችውን ከተማ እያመለከተባትም በተሰበረ የሐዘን ንግግር እንዲህ ብሎ ጮኸ፤ “አንቺስ እንኳ፥ ቢያንስ በዚህ በቀንሽ፥ ለሰላምሽ የሚሆኑትን ነገሮች ባወቅሽ ኖሮ!—” በዚህ ስፍራ አዳኙ ቆመ፤ ኢየሩሳሌም እግዚአብሔር ሊሰጣት የፈለገውን እርዳታ—የተወደደውን ልጁን ስጦታ—ብትቀበል የነበረችበትን ሁኔታ ግን ሳይናገር ተወው። ኢየሩሳሌም ለማወቅ መብትዋ የነበራትን ብታውቅ፥ ሰማይም የላከላትን ብርሃን ብታዳምጥ ኖሮ፥ በብልጽግናዋ ክብር ተገልጣ፥ የመንግሥታት ንግሥት፥ በእግዚአብሔር የተሰጣት ኃይል ብርታት ነፃ ሆና ትቆም ነበር። በደጆቿ ላይ የቆሙ የጦር ሰራዊት አይኖሩም ነበር፥ የሮማውያንም ሰንደቆች ከቅጥሮቿ ላይ አይውለበለቡም ነበር። ኢየሩሳሌም ቤዛዋን ብትቀበል ሊባርካት ይችል የነበረው ያ የከበረ ዕድል በእግዚአብሔር ልጅ ፊት ተገለጠ። በእርሱ አማካኝነት ከከባድ በሽታዋ ተፈውሳ፥ ከባርነት ነፃ ወጥታ፥ እንዲሁም እንደ ምድር ታላቅ ዋና ከተማ ተመስርታ ልትኖር እንደምትችል አየ። ከቅጥሮቿ የሰላም ርግብ ወደ ሕዝብ ሁሉ በወጣች ነበር። ለዓለም የክብር ዘውድ ትሆን ነበር።

“But the bright picture of what Jerusalem might have been fades from the Saviour’s sight. He realizes what she now is under the Roman yoke, bearing the frown of God, doomed to His retributive judgment. He takes up the broken thread of His lamentation: ‘But now they are hid from thine eyes. For the days shall come upon thee, that thine enemies shall cast a trench about thee, and compass thee round, and keep thee in on every side, and shall lay thee even with the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in thee one stone upon another; because thou knewest not the time of thy visitation.’

“ነገር ግን ኢየሩሳሌም ምን ልትሆን ትችል እንደ ነበር የሚያሳየው ያ ደማቅ ምስል ከአዳኙ እይታ ይጠፋል። እርሱ አሁን በሮማውያን ቀንበር ሥር እንዳለች፣ የእግዚአብሔርን ቍጣ ተሸክማ፣ ለእርሱ የፍትሕ በቀል ፍርድ እንደተወሰነባት ትሆን መሆኗን ይገነዘባል። የሐዘኑን ተቋረጠ ክር እንደ ገና ያነሣል፦ ‘አሁን ግን ከዓይኖችሽ ተሰውረዋል። ቀኖች በአንቺ ላይ ይመጣሉና፤ ጠላቶችሽ በዙሪያሽ ቅጥር ይጥላሉ፥ ይከብቡሽማል፥ ከሁሉም ወገን ያጥቡሽማል፤ አንቺንና በውስጥሽ ያሉትን ልጆችሽ ከምድር ጋር እኩል ያደርጉሻል፤ በአንቺም ውስጥ ድንጋይ በድንጋይ ላይ አይተዉም፤ የመጎብኘትሽን ጊዜ ስላላወቅሽ ነውና።’”

“Christ came to save Jerusalem with her children; but Pharisaical pride, hypocrisy, jealousy, and malice had prevented Him from accomplishing His purpose. Jesus knew the terrible retribution which would be visited upon the doomed city. He saw Jerusalem encompassed with armies, the besieged inhabitants driven to starvation and death, mothers feeding upon the dead bodies of their own children, and both parents and children snatching the last morsel of food from one another, natural affection being destroyed by the gnawing pangs of hunger. He saw that the stubbornness of the Jews, as evinced in their rejection of His salvation, would also lead them to refuse submission to the invading armies. He beheld Calvary, on which He was to be lifted up, set with crosses as thickly as forest trees. He saw the wretched inhabitants suffering torture on the rack and by crucifixion, the beautiful palaces destroyed, the temple in ruins, and of its massive walls not one stone left upon another, while the city was plowed like a field. Well might the Saviour weep in agony in view of that fearful scene.

“ክርስቶስ ኢየሩሳሌምን ከልጆቿ ጋር ለማዳን መጣ፤ ነገር ግን ፈሪሳዊ ትዕቢት፣ ግብዝነት፣ ቅናት እና ክፋት ዓላማውን እንዳይፈጽም ከልክለውት ነበር። ኢየሱስ በተፈረደባት ከተማ ላይ የሚመጣውን አስፈሪ ቅጣት ያውቅ ነበር። ኢየሩሳሌም በሠራዊት ተከብባ አየ፤ በተከበቡትም ውስጥ ያሉ ነዋሪዎች እስከ ራብና ሞት ሲደፈቁ፣ እናቶችም የራሳቸውን ልጆች ሬሳ ሲበሉ፣ የተፈጥሮ ፍቅርም በራብ እየተበላ ስለጠፋ፣ ወላጆችና ልጆች የመጨረሻውን ቁራሽ እህል እርስ በርሳቸው ሲነጥቁ አየ። አይሁድ በእርሱ ማዳንን በመናቃቸው የተገለጠው ግትርነታቸው፣ ለሚወርሩባቸው ሠራዊቶች መገዛትንም እንዲክዱ እንደሚያደርጋቸው አየ። እርሱ ሊሰቀልበት የነበረውን ቀራንዮ፣ በመስቀሎች እንደ ዱር ዛፎች ብዛት ተሞልቶ አየ። ምስኪኖቹን ነዋሪዎች በማሰቃያ መሣሪያና በስቅለት ግፍ ሲሰቃዩ፣ ውብ ቤተ መንግሥቶች ሲፈርሱ፣ ቤተ መቅደሱ ፍርስራሽ ሆኖ፣ ከግዙፍ ቅጥሮቹም አንድ ድንጋይ እንኳ በሌላው ላይ ሳይቀር፣ ከተማይቱም እንደ እርሻ ሲታረስ አየ። አዳኙ ያንን አስፈሪ ትዕይንት እያየ በሥቃይ ማልቀሱ የሚገባ ነበር።”

“Jerusalem had been the child of His care, and as a tender father mourns over a wayward son, so Jesus wept over the beloved city. How can I give thee up? How can I see thee devoted to destruction? Must I let thee go to fill up the cup of thine iniquity? One soul is of such value that, in comparison with it, worlds sink into insignificance; but here was a whole nation to be lost. When the fast westering sun should pass from sight in the heavens, Jerusalem’s day of grace would be ended. While the procession was halting on the brow of Olivet, it was not yet too late for Jerusalem to repent. The angel of mercy was then folding her wings to step down from the golden throne to give place to justice and swift-coming judgment. But Christ’s great heart of love still pleaded for Jerusalem, that had scorned His mercies, despised His warnings, and was about to imbrue her hands in His blood. If Jerusalem would but repent, it was not yet too late. While the last rays of the setting sun were lingering on temple, tower, and pinnacle, would not some good angel lead her to the Saviour’s love, and avert her doom? Beautiful and unholy city, that had stoned the prophets, that had rejected the Son of God, that was locking herself by her impenitence in fetters of bondage,—her day of mercy was almost spent!” Desire of Ages, 576–578.

“ኢየሩሳሌም የእርሱ እንክብካቤ ልጅ ነበረች፤ እና ርኅሩኅ አባት በመንገድ የጠፋ ልጁ ላይ እንደሚያለቅስ ሁሉ፣ እንዲሁ ኢየሱስ በተወደደችው ከተማ ላይ አለቀሰ። እንዴት እተውሻለሁ? ለጥፋት እንድትሰጪ እንዴት አየሻለሁ? የኃጢአትሽን ጽዋ እስክትሞዪ ድረስ እተውሽ ዘንድ ይገባኛልን? አንዲት ነፍስ እጅግ ከፍ ያለ ዋጋ አላት፤ ከእርሷ ጋር ሲነጻጸር ዓለማት እንኳ ወደ ኢምንትነት ይወርዳሉ፤ ነገር ግን እዚህ ሊጠፋ ያለ አንድ ሙሉ ሕዝብ ነበር። በሰማያት ላይ ወደ ምዕራብ የሚያዘቀዝቅ ፀሐይ ከዓይን ሲሰወር፣ የኢየሩሳሌም የጸጋ ቀን ያበቃ ነበር። ሰልፉ በደብረ ዘይት አናት ላይ ቆሞ ሳለ፣ ኢየሩሳሌም ለመንስኤ ገና አልዘገየባትም ነበር። በዚያን ጊዜ የምሕረት መልአክ ከወርቃማው ዙፋን ወርዳ ለፍትሕና በፍጥነት ለሚመጣ ፍርድ ስፍራ ለመስጠት ክንፎቿን እየጠቀለለች ነበር። ነገር ግን የክርስቶስ ታላቅ የፍቅር ልብ አሁንም ለኢየሩሳሌም ይማልድ ነበር፤ እርሷም ምሕረቱን የናቀች፣ ማስጠንቀቂያዎቹን የናቀች፣ እጆቿንም በደሙ ልታረክስ ተቃርባ ነበር። ኢየሩሳሌም ብቻ ብትነሳ ገና አልዘገየም ነበር። የሚጠልቀው ፀሐይ የመጨረሻ ጨረሮች በመቅደሱ፣ በግንቡ፣ እና በጫፉ ላይ ሳሉ፣ አንዱ መልካም መልአክ ወደ አዳኝ ፍቅር አይመራትምን? ጥፋቷንስ አያስወግድላትምን? ነቢያትን የወገረች፣ የእግዚአብሔርን ልጅ የጣለች፣ በንስሐ አለመመለሷም ራሷን በባርነት እስራት ውስጥ እየቆለፈች የነበረችው ቆንጆና ያልተቀደሰች ከተማ፣—የምሕረቷ ቀን ሊያልቅ ተቃርቦ ነበር!” The Desire of Ages, 576–578.

As the warfare against Jerusalem is described by Isaiah in chapter twenty-two those attacking “set themselves in array at the gate.” Elam and Kir are at the gate with weapons ready and they then discover Jerusalem’s covering. In Isaiah the “covering” that is discovered by the enemies at the gate is the shadow of Egypt.

ኢሳይያስ በሃያ ሁለተኛው ምዕራፍ በኢየሩሳሌም ላይ የሚደረገውን ጦርነት ሲገልጽ፣ የሚያጠቁአት “በበሩ ላይ ራሳቸውን ለሰልፍ አሰለፉ።” ኤላምና ቂር በበሩ ላይ መሣሪያቸውን አዘጋጅተው አሉ፤ ከዚያም የኢየሩሳሌምን መሸፈኛ ያገኙታል። በኢሳይያስ መጽሐፍ፣ በበሩ ላይ ባሉ ጠላቶች የተገለጠው “መሸፈኛ” የግብፅ ጥላ ነው።

Woe to the rebellious children, saith the Lord, that take counsel, but not of me; and that cover with a covering, but not of my spirit, that they may add sin to sin: That walk to go down into Egypt, and have not asked at my mouth; to strengthen themselves in the strength of Pharaoh, and to trust in the shadow of Egypt! Isaiah 30:1, 2.

የሚያምፁ ልጆች ሆይ፣ ወዮላችሁ፤ ይላል እግዚአብሔር፤ ምክርን የሚያደርጉ ነገር ግን ከእኔ ያልሆነ፥ መሸፈኛንም የሚሸፈኑ ነገር ግን ከመንፈሴ ያልሆነ፥ ኃጢአትን በኃጢአት ላይ እንዲጨምሩ፤ ወደ ግብፅ ለመውረድ የሚሄዱ እና ከአፌ ያልጠየቁ፥ በፈርዖን ኃይል ራሳቸውን ለማበርታት እና በግብፅ ጥላ ለመታመን! ኢሳይያስ 30፥1፣ 2።

It is recognized by Jerusalem’s enemies that those represented by Shebna have placed their trust in Egypt, thinking Egypt would protect them, whereas those represented by Eliakim the son of Hilkiah trust not in the “shadow of Egypt” but are covered with covering of God’s Spirit and trust in the “shadow of the Most High.”

በሸብና የተወከሉት በግብፅ ላይ እምነታቸውን እንዳኖሩ፣ ግብፅም እንደምትጠብቃቸው እያሰቡ መሆናቸው በኢየሩሳሌም ጠላቶች ዘንድ የታወቀ ነው፤ ሆኖም በሂልቅያስ ልጅ በኤልያቄም የተወከሉት በ“ግብፅ ጥላ” አይታመኑም፣ ነገር ግን በእግዚአብሔር መንፈስ መሸፈኛ ተሸፍነው በ“የልዑል ጥላ” ይታመናሉ።

He that dwelleth in the secret place of the most High shall abide under the shadow of the Almighty. I will say of the Lord, He is my refuge and my fortress: my God; in him will I trust. Psalms 91:1, 2.

በልዑል ስውር ስፍራ የሚኖር ሁሉን ቻይ በሆነው ጥላ ሥር ያድራል። ስለ እግዚአብሔር እንዲህ እላለሁ፤ እርሱ መጠጊያዬና ምሽጌ ነው፤ አምላኬ ነው፤ በእርሱም እታመናለሁ። መዝሙር 91፥1, 2።

At the Sunday law crisis, the wise virgins represented by Eliakim the son of Hilkiah are trusting the shadow of the most High, and the foolish virgins represented by Shebna are trusting in the shadow of Egypt. The word translated as “discovered” means to strip down and take into captivity. The enemies at the gate recognize that the protection of Jerusalem has been removed, and Shebna and his cohorts then begin to try and save themselves, for they see “the breaches of the city of David” and they see there are many breaches that will allow the enemy to enter. In a panic, as represented in the parable of the ten virgins, the foolish begin to search for protection, but they have none.

በእሑድ ሕግ ቀውስ ጊዜ፣ በኪልቅያስ ልጅ በኤልያቄም የተመሰሉት ጥበበኛ ደናግል በልዑል ጥላ ይታመናሉ፤ በሸብናም የተመሰሉት ሰነፍ ደናግል ግን በግብፅ ጥላ ይታመናሉ። “ተገለጠ” ተብሎ የተተረጎመው ቃል ማራቆትንና ወደ ምርኮ መውሰድን ያመለክታል። በበሩ ያሉት ጠላቶች የኢየሩሳሌም ጥበቃ መወገዱን ያውቃሉ፤ ከዚያም ሸብናና ባልንጀሮቹ ራሳቸውን ለማዳን ሊሞክሩ ይጀምራሉ፥ ምክንያቱም “የዳዊትን ከተማ ብርቆች” ያያሉና ጠላት እንዲገባ የሚያስችሉ ብዙ ብርቆች እንዳሉ ያያሉ። በድንጋጤ፣ በአሥሩ ደናግል ምሳሌ እንደተወከለው፣ ሰነፎቹ መጠጊያ ለመፈለግ ይጀምራሉ፤ ነገር ግን ምንም የላቸውም።

Shebna looks to the “the armour of the forest” to save him, but it is too late. He counts the houses in Jerusalem and begins to tear them down to fortify the wall, but it is too late. They gather together water from the lower pool and try to connect with the water of the old pool, but it is too late. Water being a primary symbol of the Holy Spirit identifies that they are desperately looking for oil, but its too late. In all their efforts they forgot the Creator of the pools, and that he made those “pools” of truth long ago. They forgot that it was the Rock of Ages that provided the message in the old times. They chose not to walk in the old paths, represented by the foundations that were established through the work of William Miller.

ሸብና ለመዳኑ “የዱር ጋሻ” ወደሚባለው ይመለከታል፣ ነገር ግን ዘግይቶአል። በኢየሩሳሌም ያሉትን ቤቶች ይቆጥራል፣ ቅጥሩንም ለማጽናናት ሲል ማፍረስ ይጀምራል፣ ነገር ግን ዘግይቶአል። ከታችኛው መጠመቂያ ውኃ በአንድነት ያከማቻሉ፣ ከአሮጌውም መጠመቂያ ውኃ ጋር ለማገናኘት ይሞክራሉ፣ ነገር ግን ዘግይቶአል። ውኃ የመንፈስ ቅዱስ ዋነኛ ምልክት መሆኑ እነርሱ በእጅጉ ዘይት እየፈለጉ እንደሆነ ያመለክታል፣ ነገር ግን ዘግይቶአል። በጥረታቸው ሁሉ የመጠመቂያዎቹን ፈጣሪ ረሱ፣ እርሱም እነዚያን “መጠመቂያዎች” የእውነት ቤተ መያዣዎች አድርጎ ከዘመናት በፊት እንደሠራቸው ረሱ። በድሮ ዘመናት መልእክቱን የሰጠው የዘላለም ዓለት መሆኑንም ረሱ። በዊልያም ሚለር ሥራ የተመሠረቱት መሠረቶች የሚወክሉአቸውን የቀድሞ መንገዶች ለመሄድ አልመረጡም።

“The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

“ጠላት በእነዚህ የመጨረሻ ቀኖች ለመቆም ሕዝብን የማዘጋጀት ሥራ ከወንድሞቻችንና ከእህቶቻችን አእምሮ ሊያዞር እየፈለገ ነው። የእርሱ ረቂቅ ማታለያዎች አእምሮዎችን ከዘመኑ አደጋዎችና ከኃላፊነቶቹ ለማራቅ ተዘጋጅተዋል። ክርስቶስ ለሕዝቡ ለዮሐንስ እንዲሰጥ ከሰማይ ያመጣውን ብርሃን እንደ ምንም ነገር ይቈጥሩታል። በፊታችን ያሉት ትዕይንቶች ልዩ ትኩረት እንዲቀበሉ የሚያስፈልግ በቂ አስፈላጊነት እንደሌላቸው ያስተምራሉ። ሰማያዊ ምንጭ ያላትን እውነት ውጤት አልባ ያደርጋሉ፥ ከእግዚአብሔርም ሕዝብ ያለፈውን ልምምዳቸውን ይነጥቃሉ፤ በእርሱም ፋንታ የሐሰት ሳይንስን ይሰጧቸዋል።”

“‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

“‘እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፦ በመንገዶች ላይ ቁሙ፥ ተመልከቱም፥ የቀደሙትንም መንገዶች ጠይቁ፤ መልካሙ መንገድ የት እንዳለ፥ በእርሱም ሂዱ።’ ኤርምያስ 6፥16።

“Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

“ማንም የእምነታችንን መሠረቶች ለማፍረስ እንዳይሻ ይሁን—እነዚህም መሠረቶች በሥራችን መጀመሪያ ጊዜ ቃሉን በጸሎት በተሞላ ጥናትና በራእይ የተጣሉ ናቸው። ባለፉት አምሳ ዓመታት እኛ በእነዚህ መሠረቶች ላይ እየሠራን ነበር። ሰዎች አዲስ መንገድ እንዳገኙ እና ከተጣለው መሠረት ይልቅ ይበልጥ ጽኑ መሠረት ሊጥሉ እንደሚችሉ ሊያስቡ ይችላሉ። ነገር ግን ይህ ታላቅ ማታለል ነው። ከተጣለው መሠረት በቀር ሌላ መሠረት ማንም ሊጥል አይችልም።”

“In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

“በቀደመው ዘመን ብዙዎች አዲስ እምነትን ለመገንባትና አዲስ መርሆችን ለማቋቋም ተነሥተው ነበር። ነገር ግን ግንባታቸው ምን ያህል ጊዜ ቆመ? ብዙም ሳይቆይ ወደቀ፤ ምክንያቱም በዓለቱ ላይ አልተመሠረተም ነበር።

“Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

“የመጀመሪያዎቹ ደቀ መዛሙርት የሰዎችን ንግግር ሊገጥሙ አልነበረባቸውምን? የሐሰት ንድፈ ሐሳቦችንስ ሊያዳምጡ አልነበረባቸውምን፤ ከዚያም ሁሉን ካደረጉ በኋላ፣ ‘ከተጣለው መሠረት በቀር ማንም ሌላ መሠረት ሊጥል አይችልም’ ብለው ጽኑ ሊቆሙ አልነበረባቸውምን? 1 ቆሮንቶስ 3:11።

“So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

“ስለዚህ የመተማመናችንን መጀመሪያ እስከ መጨረሻ ድረስ ጽኑ አድርገን መያዝ አለብን። ከእግዚአብሔርና ከክርስቶስ የኃይል ቃላት ለዚህ ሕዝብ ተልከዋል፤ እነርሱም ከዓለም እያወጧቸው ነጥብ በነጥብ ወደ አሁኑ እውነት ግልጽ ብርሃን አስገብተዋቸዋል። ከቅዱስ እሳት የተነኩ ከንፈሮች ጋር የእግዚአብሔር አገልጋዮች መልእክቱን አውጀዋል። መለኮታዊው ንግግር ለተሰበከው እውነት እውነተኛነት ማኅተሙን አኑሮበታል።” Testimonies, volume 8, 296, 297.

The “day” which that all this takes place is the biblical “day” which Isaiah identifies as the that the Lord God of Hosts called for “weeping, and to mourning, and to baldness, and to girding of sackcloth.”

ይህ ሁሉ የሚፈጸምበት “ቀን”፣ ኢሳይያስ “ለልቅሶ፣ ለዋይታ፣ ለራስ መላጨት፣ ማቅምም ለመታጠቅ” የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር የጠራበት ቀን መሆኑን የሚለየው መጽሐፍ ቅዱሳዊው “ቀን” ነው።

And the Lord spake unto Moses, saying, Also on the tenth day of this seventh month there shall be a day of atonement: it shall be an holy convocation unto you; and ye shall afflict your souls, and offer an offering made by fire unto the Lord. And ye shall do no work in that same day: for it is a day of atonement, to make an atonement for you before the Lord your God. For whatsoever soul it be that shall not be afflicted in that same day, he shall be cut off from among his people. And whatsoever soul it be that doeth any work in that same day, the same soul will I destroy from among his people. Ye shall do no manner of work: it shall be a statute forever throughout your generations in all your dwellings. It shall be unto you a sabbath of rest, and ye shall afflict your souls: in the ninth day of the month at even, from even unto even, shall ye celebrate your sabbath. Leviticus 23:26–32.

እግዚአብሔርም ለሙሴ ተናግሮ እንዲህ አለው፤ ደግሞም በዚህ በሰባተኛው ወር በአሥረኛው ቀን የማስተስረያ ቀን ይሆናል፤ ለእናንተም የተቀደሰ ጉባኤ ይሆናል፤ ነፍሳችሁንም ታስጨንቃላችሁ፥ ለእግዚአብሔርም በእሳት የሚቀርብ መሥዋዕት ታቀርባላችሁ። በዚያም ቀን ምንም ሥራ አታደርጉም፤ ምክንያቱም በአምላካችሁ በእግዚአብሔር ፊት ስለ እናንተ ማስተስረያ ይደረግ ዘንድ የማስተስረያ ቀን ነውና። በዚያ ቀን ነፍሱን የማያስጨንቅ ማንኛውም ሰው ከሕዝቡ መካከል ይቈረጣል። በዚያም ቀን ማንኛውም ሥራ የሚሠራ ማንኛውም ሰው፥ ያ ሰው ከሕዝቡ መካከል እጠፋዋለሁ። ምንም ዓይነት ሥራ አታድርጉ፤ ይህም በትውልዳችሁ ሁሉ በምትኖሩበት ስፍራ ሁሉ ለዘላለም ሥርዓት ይሆናል። የፍጹም ዕረፍት ሰንበት ይሁንላችሁ፤ ነፍሳችሁንም ታስጨንቃላችሁ፤ ከወሩ ዘጠነኛው ቀን ምሽት ጀምሮ እስከ ምሽት ድረስ ሰንበታችሁን ታከብራላችሁ። ዘሌዋውያን 23፥26–32።

The day that is illustrated by Shebna and Eliakim the son of Hilkiah is the antitypical Day of Atonement, which covers the history of 1844 until Michael stands up. In that period of time Adventism has been called to “afflict” their souls, or as Isaiah represents it is call “to weeping, and to mourning, and to baldness, and to girding with sackcloth.”

ሸብናና የኪልቅያስ ልጅ ኤልያቄም የሚያመለክቱት ቀን፣ ከ1844 ጀምሮ ሚካኤል እስኪቆም ድረስ ያለውን ታሪክ የሚሸፍነው የእውነተኛው የማስተስረያ ቀን ነው። በዚያ ዘመን አድቬንቲዝም “ነፍሳቸውን እንዲያስጨንቁ” ተጠርቶአል፤ ወይም ኢሳይያስ እንደሚወክለው “ለልቅሶ፣ ለዋይታ፣ ራስንም ለመላጨት፣ ማቅም ለመታጠቅ” ተጠርቶአል።

“In 1844 our great High Priest entered the most holy place of the heavenly sanctuary, to begin the work of the investigative judgment. The cases of the righteous dead have been passing in review before God. When that work shall be completed, judgment is to be pronounced upon the living. How precious, how important are these solemn moments! Each of us has a case pending in the court of heaven. We are individually to be judged according to the deeds done in the body. In the typical service, when the work of atonement was performed by the high priest in the most holy place of the earthly sanctuary, the people were required to afflict their souls before God, and confess their sins, that they might be atoned for and blotted out. Will any less be required of us in this antitypical day of atonement, when Christ in the sanctuary above is pleading in behalf of His people, and the final, irrevocable decision is to be pronounced upon every case?

“በ1844 ዓ.ም. ታላቁ ሊቀ ካህናታችን የምርመራ ፍርድን ሥራ ለመጀመር ወደ ሰማያዊው መቅደስ እጅግ ቅዱስ ስፍራ ገባ። የጻድቃን ሙታን ጉዳዮች በእግዚአብሔር ፊት ሲመረመሩ ቆይተዋል። ያ ሥራ በሚፈጸምበት ጊዜ ፍርድ በሕያዋን ላይ ይነገራል። እነዚህ ጽኑ ጊዜያት እንዴት ውድ ናቸው! እንዴትስ አስፈላጊ ናቸው! እያንዳንዳችን በሰማይ ፍርድ ቤት የሚጠበቅ ጉዳይ አለን። እያንዳንዳችን በሥጋ ሳለን እንደ ሠራነው ሥራ ለየብቻችን ልንፈረድ ነው። በምሳሌያዊው አገልግሎት፣ በምድራዊው መቅደስ እጅግ ቅዱስ ስፍራ ሊቀ ካህኑ የማስተስረይ ሥራ ሲያከናውን፣ ሕዝቡ በእግዚአብሔር ፊት ነፍሳቸውን እንዲያዋርዱና ኃጢአታቸውን እንዲናዘዙ ተጠይቀው ነበር፤ ይህም ስለ እነርሱ ማስተስረይ እንዲደረግና ኃጢአታቸው እንዲደመስስ ነበር። ክርስቶስ በላይ ባለው መቅደስ ስለ ሕዝቡ እየለመነ ሳለ፣ በእያንዳንዱም ጉዳይ ላይ የመጨረሻውና የማይለወጠው ውሳኔ ሊነገር ባለበት በዚህ እውነተኛው የማስተስረይ ቀን፣ ከእኛ ከዚያ ያነሰ ነገር ይጠየቃልን?”

“What is our condition in this fearful and solemn time? Alas, what pride is prevailing in the church, what hypocrisy, what deception, what love of dress, frivolity, and amusement, what desire for the supremacy! All these sins have clouded the mind, so that eternal things have not been discerned. Shall we not search the Scriptures, that we may know where we are in this world’s history? Shall we not become intelligent in regard to the work that is being accomplished for us at this time, and the position that we as sinners should occupy while this work of atonement is going forward? If we have any regard for our souls’ salvation, we must make a decided change. We must seek the Lord with true penitence; we must with deep contrition of soul confess our sins, that they may be blotted out.” Selected Messages, book 1, 124, 125.

“በዚህ አስፈሪና ከባድ ዘመን ውስጥ ያለን ሁኔታ ምንድር ነው? ወዮ፣ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ምን ያህል ትዕቢት እየነገሠ ነው፣ ምን ያህል ግብዝነት፣ ምን ያህል ማታለል፣ የአለባበስ ፍቅር፣ ቀላልነትና መዝናኛ ፍቅር፣ የበላይነትንም መሻት! እነዚህ ኃጢአቶች ሁሉ አእምሮን አጨልመውታል፣ ስለዚህም ዘላለማዊ ነገሮች አልታወቁም። በዚህ የዓለም ታሪክ ውስጥ የት እንዳለን እንድናውቅ መጻሕፍትን አንመርምርምን? በዚህ ጊዜ ለእኛ እየተፈጸመ ስላለው ሥራ፣ እና ይህ የማስተሰረይ ሥራ እየተካሄደ ሳለ እኛ እንደ ኃጢአተኞች ልንይዘው ስለሚገባን ስፍራ አስተዋዮች አንሁንምን? ለነፍሳችን መዳን ምንም እንኳ አሳብ ካለን፣ ግልጽ ለውጥ ማድረግ ይገባናል። ጌታን በእውነተኛ ንስሐ ልንፈልገው ይገባናል፤ ኃጢአቶቻችንም እንዲደመሰሱ በጥልቅ የነፍስ ሐዘን ልንናዘዛቸው ይገባናል።” Selected Messages, መጽሐፍ 1, 124, 125.

And in that day did the Lord God of hosts call to weeping, and to mourning, and to baldness, and to girding with sackcloth: And behold joy and gladness, slaying oxen, and killing sheep, eating flesh, and drinking wine: let us eat and drink; for tomorrow we shall die. Isaiah 22:12, 13.

በዚያም ቀን የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር ለልቅሶ፣ ለዋይታ፣ ራስንም ለመላጨት፣ ማቅም ለመታጠቅ ጠራ፤ እነሆም፣ ደስታና ሐሴት፣ በሬዎችን ማረድና በጎችን መግደል፣ ሥጋን መብላትና ወይንን መጠጣት፤ “እንብላና እንጠጣ፤ ነገ እንሞታለንና” ማለት። ኢሳይያስ 22፥12፣ 13።

The Lord called Shebna to afflict his soul, but he chose to eat and drink and party on. The Lord “revealed” in his “ears” that Shebna’s sin would not be purged. The word translated as “purged” is the word used in Leviticus for “atonement.” This sin of Laodicean Adventism will not be atoned for. Now Isaiah begins to address the relationship of Shebna (Laodicean Adventists) with Eliakim, the son of Hilkiah (Philadelphian Adventists).

ጌታ ሸብና ነፍሱን እንዲያስጨንቅ ጠራው፤ እርሱ ግን መብላትንና መጠጣትን እና መዘናጋትን መረጠ። ጌታም ይህ የሸብና ኃጢአት እንደማይሰረይ በ“ጆሮው” “ገለጠለት።” “ይሰረይ” ተብሎ የተተረጎመው ቃል በዘሌዋውያን ውስጥ “ማስተሰረይ” ለማለት የተጠቀሰው ቃል ነው። ይህ የሎዶቅያ አድቬንቲዝም ኃጢአት አይስተሰርይም። አሁንም ኢሳይያስ የሸብናን (የሎዶቅያ አድቬንቲስቶችን) ከኤልያቄም ከሂልቅያስ ልጅ (ከፊላደልፊያ አድቬንቲስቶች) ጋር ያለውን ግንኙነት መናገር ይጀምራል።

Shebna is the “treasurer” as was Judas. And Tobiah in the days of Nehemiah was living in God’s sanctuary in a chamber (treasury) where the offerings were to be kept. When Nehemiah cleansed the temple, he cast out Tobiah and his stuff. Shebna is also to be thrown out. Both illustrate the spewing out of Laodicean Adventism at the Sunday law.

ሸብና እንደ ይሁዳ የነበረው እንዲሁ “ገንዘብ ያዥ” ነው። በነህምያ ዘመንም ጦቢያ ቍርባኖች ሊቀመጡበት በሚገባ በነበረው ክፍል (መዝገብ ቤት) ውስጥ በእግዚአብሔር መቅደስ ውስጥ ይኖር ነበር። ነህምያም ቤተ መቅደሱን ባነጻ ጊዜ ጦቢያንና ዕቃዎቹን ወደ ውጭ ጣለው። ሸብናም ደግሞ ሊጣል ይገባዋል። ሁለቱም በእሁድ ሕግ ጊዜ የሎዶቅያ አድቬንቲዝም እንደሚተፋ የሚያመለክቱ ምሳሌዎች ናቸው።

“Because of the cruelty and treachery of the Ammonites and Moabites toward Israel, God had declared through Moses that they should be forever shut out from the congregation of His people. See Deuteronomy 23:3–6. In defiance of this word, the high priest had cast out the offerings stored in the chamber of God’s house, to make a place for this representative of a proscribed race. Greater contempt for God could not have been shown than to confer such a favor on this enemy of God and His truth.

“አሞናውያንና ሞአባውያን በእስራኤል ላይ ስላደረጉት ጭካኔና ክህደት፣ እግዚአብሔር በሙሴ አማካይነት ከሕዝቡ ጉባኤ ለዘላለም እንዲገለሉ አውጆ ነበር። ዘዳግም 23:3–6ን ይመልከቱ። የካህናቱም አለቃ ይህን ቃል በመቃወም፣ ለዚህ ከተከለከለ ዘር ተወካይ ስፍራ እንዲዘጋጅ ሲል፣ በእግዚአብሔር ቤት ክፍል ውስጥ የተከማቹትን መባዎች አውጥቶ ነበር። ለእግዚአብሔር ከዚህ የሚበልጥ ንቀት ሊታይ አይችልም ነበር፤ ምክንያቱም በእግዚአብሔርና በእውነቱ ጠላት ላይ እንዲህ ያለ ሞገስ መዋል ነበርና።”

“On returning from Persia, Nehemiah learned of the bold profanation and took prompt measures to expel the intruder. ‘It grieved me sore,’ he declares; ‘therefore I cast forth all the household stuff of Tobiah out of the chamber. Then I commanded, and they cleansed the chambers: and thither brought I again the vessels of the house of God, with the meat offering and the frankincense.’

“ከፋርስ በተመለሰ ጊዜ፣ ነህምያ ስለዚህ ድፍረታማ የቅድስና ማርከስ ተረድቶ ወዲያውኑ ወሳኝ እርምጃ ወሰደ ያንንም ወራሪ አስወጣው። ‘እጅግ አሳዘነኝ፤’ ብሎ ያውጃል፤ ‘ስለዚህም የጦብያ የቤት ዕቃ ሁሉ ከክፍሉ ወደ ውጭ ጣልሁ። ከዚያም አዘዝሁ፤ ክፍሎቹንም አነጹ፤ የእግዚአብሔርንም ቤት ዕቃዎች ከቍርባኑና ከእጣኑ ጋር እንደ ገና ወደዚያ አመጣሁ።’

“Not only had the temple been profaned, but the offerings had been misapplied. This had tended to discourage the liberalities of the people. They had lost their zeal and fervor, and were reluctant to pay their tithes. The treasuries of the Lord’s house were poorly supplied; many of the singers and others employed in the temple service, not receiving sufficient support, had left the work of God to labor elsewhere.” Prophets and Kings, 670.

“መቅደሱ ብቻ ሳይሆን ተረክሶ ነበር፤ መሥዋዕቶቹም ደግሞ በተገቢው ስፍራ አልተውሉም ነበር። ይህም የሕዝቡን ልግስና የሚያበረታታ ሳይሆን የሚያቋርጥ ሆኖ ነበር። ቅንዓታቸውንና መንፈሳዊ ትኩሳታቸውን አጥተው ነበር፤ አስራታቸውንም ለመክፈል ፈቃደኞች አልነበሩም። የጌታ ቤት ግምጃ ቤቶች በበቂ ሁኔታ አልተሞሉም ነበር፤ በመቅደስ አገልግሎት የተሰማሩ ብዙ ዘማርያንና ሌሎችም በቂ ድጋፍ ስላልተቀበሉ የእግዚአብሔርን ሥራ ትተው በሌላ ስፍራ ለመሥራት ሄዱ።” Prophets and Kings, 670.

Shebna, Judas and Tobiah all represent Laodicean Adventists at the end of time.

ሸብና፣ ይሁዳስና ቶቢያ ሁሉም በዘመን መጨረሻ ያሉ ሎዶቅያዊ አድቬንቲስቶችን ይወክላሉ።

Thus saith the Lord God of hosts, Go, get thee unto this treasurer, even unto Shebna, which is over the house, and say, What hast thou here? and whom hast thou here, that thou hast hewed thee out a sepulchre here, as he that heweth him out a sepulchre on high, and that graveth an habitation for himself in a rock? Behold, the Lord will carry thee away with a mighty captivity, and will surely cover thee. He will surely violently turn and toss thee like a ball into a large country: there shalt thou die, and there the chariots of thy glory shall be the shame of thy lord’s house. And I will drive thee from thy station, and from thy state shall he pull thee down. Isaiah 22:15–19.

የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ሂድ፥ በቤቱ ላይ የተሾመው ወደዚህ ገንዘብ ያዥ፥ ወደ ሰብና ግባና እንዲህ በለው፤ በዚህ ምን አለህ? በዚህስ ማን አለህ? በከፍታ ላይ መቃብር እንደሚቈርጥ፥ በዓለትም ውስጥ ለራሱ መኖሪያ እንደሚቀርጽ፥ ለራስህ በዚህ መቃብር የቀረጽኸው ምንድር ነው? እነሆ፥ እግዚአብሔር በኃይለኛ ምርኮ ይወስድሃል፥ ፈጽሞም ይሸፍንሃል። እርሱ በኃይል ይጠቅልልሃል፥ እንደ ኳስም ወደ ሰፊ ምድር ይጥልሃል፤ በዚያ ትሞታለህ፥ በዚያም የክብርህ ሠረገሎች ለጌታህ ቤት እፍረት ይሆናሉ። ከስፍራህም አሳድድሃለሁ፥ ከማዕረግህም ያወርድሃል። ኢሳይያስ 22፥15–19።

As the king of the north is approaching Jerusalem, and it is to be remembered that the approach is a progressive approach which the citizens of Jerusalem knew was coming. This is what is identified in Isaiah chapter twenty when Tartan the Assyrian commander conquered Ashdod in Egypt. They knew what was coming and Shebna spent his time making himself a fancy grave. Archeologists found Shebna’s grave and removed the written statement that was upon the grave entrance, and it is now in a British Museum. Amazingly enough, when Shebna got removed and Eliakim the son of Hilkiah took over Shebna’s leadership position, Eliakim the son of Hilkiah received a royal seal that he could use to endorse his name on official documents. That seal was also found by archeologists and is in the same museum in England. Shebna is in the museum represented by his grave, the mark of death, and Eliakim, the son of Hilkiah’s is in the museum with the representation of the seal of life.

እንደ ሰሜኑ ንጉሥ ወደ ኢየሩሳሌም ሲቀርብ፣ ይህ መቅረብ የሂደት መቅረብ እንደሆነ እና የኢየሩሳሌም ነዋሪዎችም እየመጣ እንዳለ ያውቁት እንደነበር ሊታሰብ ይገባል። ይህም በኢሳይያስ ምዕራፍ ሃያ ውስጥ የተለየው ነገር ነው፤ በዚያ ታርታን የአሶር አዛዥ አሽዶድን በግብፅ ድል አደረገ። የሚመጣውን ያውቁ ነበር፣ ሸብናም ጊዜውን ለራሱ የሚያምር መቃብር በማሠራት አሳለፈ። አርኪኦሎጂስቶች የሸብናን መቃብር አግኝተው በመቃብሩ መግቢያ ላይ የተጻፈውን ጽሑፍ አንሥተው ወሰዱት፣ አሁንም በብሪቲሽ ሙዚየም ይገኛል። እጅግ የሚያስደንቅ ነገር፣ ሸብና ከተወገደ በኋላ እና የሂልቅያስ ልጅ ኤልያቄም የሸብናን የመሪነት ሥፍራ ከተቀበለ በኋላ፣ የሂልቅያስ ልጅ ኤልያቄም በመደበኛ ሰነዶች ላይ ስሙን ለማጽናት ሊጠቀምበት የሚችል የንጉሣዊ ማኅተም ተቀበለ። ያ ማኅተምም ደግሞ በአርኪኦሎጂስቶች ተገኝቶ በዚያው በእንግሊዝ ሙዚየም ውስጥ ይገኛል። ሸብና በሙዚየሙ ውስጥ በመቃብሩ፣ የሞት ምልክት ሆኖ ይወከላል፤ የሂልቅያስ ልጅ ኤልያቄም ደግሞ በሕይወት ማኅተም ውክልና በሙዚየሙ ውስጥ አለ።

For Shebna’s rejection of the warning message concerning the king of the north, he was spewed out of the mouth of the Lord, and the word translated as “spewed” in Revelation’s warning to Laodicea actually means projectile vomiting. With Nehemiah he cast out Tobiah and his stuff and with Shebna he was violently tossed like a ball into a far country. Shebna is Laodicean Adventists who are rejecting the prophetic message that was unsealed in 1989 and preparing for the grave—the mark of the beast, and Eliakim the son of Hilkiah, is Philadelphia Adventism that receive the seal of God.

ሸብና ስለ ሰሜኑ ንጉሥ የሚመለከተውን የማስጠንቀቂያ መልእክት ስለ አልተቀበለ፣ ከጌታ አፍ ተፍቶ ወጣ፤ በራእይ ለሎዶቅያ በተሰጠው ማስጠንቀቂያ “ተፍቼ እጥልሃለሁ” ተብሎ የተተረጎመው ቃል በእውነቱ በኃይል መትፋትን ያመለክታል። ከነህምያ ጋር ቶቢያንና እቃዎቹን አስወገደ፤ ከሸብና ግን እንደ ኳስ ወደ ሩቅ አገር በኃይል ተወረወረ። ሸብና በ1989 የተፈታውን የትንቢት መልእክት እየተቃወሙ ለመቃብር—ለአውሬው ምልክት—የሚዘጋጁ ሎዶቅያውያን አድቬንቲስቶች ናቸው፤ ሂልቅያስ ልጅ ኤልያቄም ግን የእግዚአብሔርን ማኅተም የሚቀበል ፊላዴልፍያዊ አድቬንቲዝም ነው።

And it shall come to pass in that day, that I will call my servant Eliakim the son of Hilkiah: And I will clothe him with thy robe, and strengthen him with thy girdle, and I will commit thy government into his hand: and he shall be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah. Isaiah 22:20, 21.

በዚያም ቀን እንዲህ ይሆናል፤ ባሪያዬን የኬልቅያስን ልጅ ኤልያቄምን እጠራዋለሁ፤ ልብስህንም አለብሰዋለሁ፥ በመታጠቂያህም አጸናዋለሁ፥ ሥልጣንህንም በእጁ አኖራለሁ፤ እርሱም ለኢየሩሳሌም ነዋሪዎችና ለይሁዳ ቤት አባት ይሆናል። ኢሳይያስ 22፥20, 21።

At the Sunday law the wheat and tares of Adventism are separated, and the leadership of the church triumphant is given to Eliakim the son of Hilkiah, and the Lord then lifts up His church as an ensign as the third angel’s message swells to a loud cry. I have been perhaps too redundant by including the phrase “the son of Hilkiah,” when I could simply say Eliakim. But together the father and his child are a symbol of the Elijah message before the seven last plagues. Elijah’s message employs the symbolism of fathers and children to represent the first (father) and the last (son). This prophetic relationship contributes to the final riddles in chapter twenty-two. The promise to Eliakim, the son of Hilkiah is that the Lord would lay upon his shoulder the key of the house of David.

በእሁድ ሕግ ጊዜ በአድቬንቲዝም ውስጥ ያሉት ስንዴና እንክርዳድ ይለያያሉ፣ የድል አድራጊቱም ቤተ ክርስቲያን መሪነት ለሂልቅያስ ልጅ ለኤልያቄም ይሰጣል፤ ከዚያም የሦስተኛው መልአክ መልእክት ወደ ታላቅ ጩኸት ሲያድግ ጌታ ቤተ ክርስቲያኑን እንደ ዓላማ ከፍ ያደርጋታል። “የሂልቅያስ ልጅ” የሚለውን ሐረግ በማካተት ምናልባት ከመጠን በላይ ደጋግሜ ተናግሬ ሊሆን ይችላል፥ በቀላሉ ኤልያቄም ብቻ ልል ስችል። ነገር ግን አባትና ልጁ በአንድነት ከሰባቱ የመጨረሻ መቅሰፍቶች በፊት ያለው የኤልያስ መልእክት ምልክት ናቸው። የኤልያስ መልእክት የመጀመሪያውን (አባት) እና የመጨረሻውን (ልጅ) ለመወከል የአባቶችና የልጆችን ምልክት ይጠቀማል። ይህ ትንቢታዊ ግንኙነት በምዕራፍ ሃያ ሁለት ውስጥ ለሚገኙት የመጨረሻ እንቆቅልሾች አስተዋጽኦ ያደርጋል። ለሂልቅያስ ልጅ ለኤልያቄም የተሰጠው ተስፋ ጌታ የዳዊትን ቤት ቁልፍ በትከሻው ላይ እንደሚጭንበት ነው።

The “house of David” is the message of father and son that Jesus referred to in his final conversation with the rebellious Jews. It is also where He closes the book of Revelation. The house of David had a key, that if nothing else is used on October 22, 1844, for the only place in the Scriptures that references this key is in the message to the Philadelphian church.

“የዳዊት ቤት” ኢየሱስ ከዓመፀኞቹ አይሁድ ጋር በነበረው የመጨረሻ ውይይቱ የጠቀሰው የአባትና የልጅ መልእክት ነው። ደግሞም የራእይ መጽሐፍን የሚዘጋበት ቦታ ይህ ነው። የዳዊት ቤት ቁልፍ ነበረው፤ ሌላ ምንም ካልተጠቀሰ እንኳ በጥቅምት 22፣ 1844 መጠቀም ያለበት ይህ ነው፤ ምክንያቱም ይህን ቁልፍ የሚጠቅስ ብቸኛው ቦታ በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ለፊላዴልፍያ ቤተ ክርስቲያን በተላለፈው መልእክት ውስጥ ብቻ ስለሆነ ነው።

And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.

የዳዊትንም ቤት ቁልፍ በትከሻው ላይ አኖራለሁ፤ እርሱም ይከፍታል፥ ማንም አይዘጋም፤ ይዘጋልም፥ ማንም አይከፍትም። ኢሳይያስ 22፥22።

And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Because thou hast kept the word of my patience, I also will keep thee from the hour of temptation, which shall come upon all the world, to try them that dwell upon the earth. Behold, I come quickly: hold that fast which thou hast, that no man take thy crown. Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:7–12.

ለፊላዴልፍያም ላለችው ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ጻፍ፤ ቅዱሱና እውነተኛው፥ የዳዊት ቁልፍ ያለው፥ የሚከፍትና ማንም የማይዘጋ፥ የሚዘጋም ማንም የማይከፍት፥ እንዲህ ይላል፤ ሥራህን አውቃለሁ፤ እነሆ፥ ማንም ሊዘጋው የማይችል የተከፈተ ደጅ በፊትህ አኑሬአለሁ፤ ትንሽ ኃይል ቢኖርህም ቃሌን ጠብቀሃልና፥ ስሜንም አልካድህም። እነሆ፥ አይሁድ ነን የሚሉ እንጂ ያልሆኑ፥ የሚዋሹም ከሰይጣን ምኵራብ የሆኑትን እነሆ፥ እነርሱን መጥተው በእግርህ ፊት እንዲሰግዱ አደርጋቸዋለሁ፥ እኔም እንደ ወደድሁህ እንዲያውቁ አደርጋቸዋለሁ። የትዕግሥቴን ቃል ስለ ጠበቅህ፥ እኔ ደግሞ በምድር ላይ የሚኖሩትን ለመፈተን በዓለም ሁሉ ላይ ሊመጣ ካለው የፈተና ሰዓት እጠብቅሃለሁ። እነሆ፥ በቶሎ እመጣለሁ፤ ማንም ዘውድህን እንዳይወስድ፥ ያለህን አጽንተህ ያዝ። የሚያሸንፍን በአምላኬ ቤተ መቅደስ ውስጥ ምሰሶ አደርገዋለሁ፥ ዳግመኛም ከዚያ አይወጣም፤ የአምላኬንም ስም፥ ከአምላኬም ዘንድ ከሰማይ የምትወርደውን አዲሲቱን ኢየሩሳሌም የሆነችውን የአምላኬን ከተማ ስም፥ አዲሱንም ስሜን በእርሱ ላይ እጽፋለሁ። መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን የሚሰማ ጆሮ ያለው ይስማ። ራእይ 3፥7-12።

Eliakim represents a Philadelphian during the Millerite movement that opens the Most Holy Place on October 22, 1844. I know that it was Christ our High Priest that opened that dispensational door, but Christ laid the key on the shoulder of Eliakim the son of Hilkiah, and states that “he shall open.” We have reached the point I pointed out at the beginning of this article.

ኤልያቄም በ1844 ዓ.ም. ኦክቶበር 22 ቀን ቅድስተ ቅዱሳኑን የሚከፍት በሚለራይት ንቅናቄ ውስጥ ያለ ፊላዴልፍያዊን ይወክላል። ያንን የዘመናዊ አገልግሎት ደጅ የከፈተው ሊቀ ካህናችን ክርስቶስ እንደሆነ እወቃለሁ፤ ነገር ግን ክርስቶስ ቁልፉን በኪልቅያስ ልጅ በኤልያቄም ትከሻ ላይ አኖረ፥ እንዲሁም “እርሱ ይከፍታል” ብሎ ይናገራል። በዚህ ጽሑፍ መጀመሪያ ላይ ያመለከትሁትን ነጥብ ደርሰናል።

There are eighteen times in Isaiah that we find the word “burden,” but seven of those times represent something that is carried upon the shoulder and eleven times it represents a prophecy of doom. One of those eighteen times the word that means a prophecy of doom is also simultaneously used to represent a burden that is carried upon the shoulder.

በኢሳይያስ መጽሐፍ ውስጥ “ሸክም” የሚለውን ቃል አሥራ ስምንት ጊዜ እናገኛለን፤ ነገር ግን ከእነዚያ ጊዜያት ሰባቱ በትከሻ ላይ የሚሸከም ነገርን ይወክላሉ፤ አሥራ አንዱ ግን የፍርድ ትንቢትን ይወክላሉ። ከእነዚያ አሥራ ስምንቱ ጊዜያት አንዱ ጊዜ፣ የፍርድ ትንቢት ማለት የሆነው ቃል በተመሳሳይ ጊዜ በትከሻ ላይ የሚሸከም ሸክምን ለመወከል ደግሞ ተጠቅሞአል።

The story of the valley of vision is about a message of doom that creates two classes of worshippers in Jerusalem. The prophetic message that identified the opening of the judgment was presented by Father Miller and it is the first angel’s message that ended when the holy place door was shut and the Most Holy Place was opened on October 22, 1844. The “burden” that was placed upon William Miller’s shoulder, that he was commissioned to carry to the world was the first angel’s message, a prophecy of doom that ended on October 22, 1844 with the arrival of the third angel’s message.

የራእይ ሸለቆ ታሪክ በኢየሩሳሌም ውስጥ ሁለት ወገኖች የአምልኮ ሰጪዎችን የሚፈጥር የጥፋት መልእክትን ይመለከታል። የፍርድ መከፈትን የለየ ትንቢታዊ መልእክት በአባት ሚለር ቀርቦ ነበር፣ እርሱም በ1844 ጥቅምት 22 ቀን የቅዱስ ስፍራው ደጅ በተዘጋ እና ቅድስተ ቅዱሳን በተከፈተ ጊዜ ያበቃው የመጀመሪያው የመልአኩ መልእክት ነው። በዊልያም ሚለር ትከሻ ላይ ተጭኖ ወደ ዓለም እንዲሸከመው የተሰጠው “ሸክም” በ1844 ጥቅምት 22 ቀን በሦስተኛው የመልአኩ መልእክት መድረስ የተፈጸመ የጥፋት ትንቢት የሆነው የመጀመሪያው የመልአኩ መልእክት ነበር።

The “key of the house of David will I lay upon his shoulder,” and it says, “In that day,” “shall the nail that is fastened in the sure place be removed, and be cut down, and fall; and the burden that was upon it shall be cut off.”

“የዳዊትን ቤት ቁልፍ በትከሻው ላይ አኖራለሁ፤” ደግሞም፣ “በዚያ ቀን፣” “በጽኑ ስፍራ የተቸነከረው ሚስማር ይነቀላል፥ ይቈረጣልም ይወድቃልም፤ በእርሱም ላይ የነበረው ሸክም ይቈረጣል።”

The word translated as “burden” here is the word identifying a prophecy of doom, but this prophecy of doom is not the Hebrew word Isaiah uses to represent something you carry on your shoulder. As the word for prophecy of doom it means that Eliakim, the son of Hilkiah would have the key of David placed upon his shoulder, and the burden that is upon his shoulder is a prophecy of doom. It is a profound play of words!

እዚህ “ሸክም” ተብሎ የተተረጎመው ቃል የጥፋት ትንቢትን የሚያመለክት ቃል ነው፤ ነገር ግን ይህ የጥፋት ትንቢት ኢሳይያስ በትከሻህ ላይ የምትሸከመውን ነገር ለመወከል የሚጠቀመው የዕብራይስጥ ቃል አይደለም። የጥፋት ትንቢት ቃል እንደሆነ ሲመለከት፣ የሂልቅያስ ልጅ ኤልያቄም የዳዊት ቁልፍ በትከሻው ላይ እንዲደረግለት ማለት ነው፤ እና በትከሻው ላይ ያለው ሸክም የጥፋት ትንቢት ነው። ይህ እጅግ ጥልቅ የቃላት ጨዋታ ነው!

Sister White says this about a key that is attached to the Bible.

እህት ዋይት ከመጽሐፍ ቅዱስ ጋር የተያያዘ ስለሆነ ቁልፍ እንዲህ ትላለች።

“Connected with the Word of God there is a key that unlocks the precious casket, to our satisfaction and delight. I feel thankful for every ray of light. In the future, experiences now to us very mysterious will be explained. Some experiences we may never fully comprehend until this mortal shall put on immortality.” Manuscript Releases, volume 17, 261.

“ከእግዚአብሔር ቃል ጋር የተያያዘ ውድ ሣጥኑን የሚከፍት ቁልፍ አለ፤ ይህም ለእኛ እርካታና ደስታ ይሆናል። ለእያንዳንዱ የብርሃን ጨረር ምስጋና እሰማለሁ። ወደፊት፣ አሁን ለእኛ እጅግ ምስጢራዊ የሆኑ ልምምዶች ይብራራሉ። አንዳንድ ልምምዶችን ግን ይህ ሟችነት ያለመሞትን እስኪለብስ ድረስ ፈጽሞ ልናስተውላቸው ላንችል እንችላለን።” Manuscript Releases, volume 17, 261.

Miller’s opening remarks about his dream says this.

ሚለር ስለ ሕልሙ የመክፈቻ ንግግሮቹ እንዲህ ይላሉ።

“I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.” Early Writings, 81.

“እግዚአብሔር በማይታይ እጅ በግምት አሥር ኢንች ርዝመትና ስድስት ኢንች ስፋት ያለው፣ ከጥቁር እንጨትና ከዕንቍ በሚያምር ሁኔታ የተሰራ ሳጥን እንደላከልኝ አለምሁ። ከሳጥኑም ጋር ቁልፍ ተያይዞ ነበር። ወዲያውኑም ቁልፉን ወስጄ ሳጥኑን ከፈትሁ፤ በዚያን ጊዜም ለእኔ እጅግ የሚያስደንቅና የሚያስገርም ነገር ሆኖ፣ በውስጡ በልዩ ልዩ ዓይነትና መጠን ያሉ ጌጣጌጦች፣ አልማዞች፣ የከበሩ ድንጋዮች፣ እንዲሁም በየመጠናቸውና በየዋጋቸው ያሉ የወርቅና የብር ሳንቲሞች ተሞልቶ አገኘሁት፤ እነዚህም ሁሉ በሳጥኑ ውስጥ በየቦታቸው በውብ ሥርዓት ተደርድረው ነበር፤ እንዲሁ ተደርድረው ሳሉም ከፀሐይ ብቻ ጋር የሚመደብ ብርሃንና ክብር ያንጸባርቁ ነበር።” Early Writings, 81.

In James White’s footnotes of the dream, he says this of the key.

በጄምስ ኋይት የሕልሙ የግርጌ ማስታወሻዎች ውስጥ፣ ስለ ቁልፉ እንዲህ ይላል።

The “‘key attached’ was his manner of interpreting the prophetic Word—Comparing scripture with scripture—the Bible its own interpreter. With this key Brother Miller opened the ‘casket,’ or the great truth of the advent to the world.” James White.

“‘ቁልፉ ተያይዞ የነበረው’ ትንቢታዊውን ቃል የሚተረጉምበት መንገዱ ነበር—መጽሐፍ ቅዱስን ከመጽሐፍ ቅዱስ ጋር በማነጻጸር—መጽሐፍ ቅዱስ ራሱ ራሱን ተርጓሚ መሆኑ። ወንድም ሚለር በዚህ ቁልፍ ‘ሣጥኑን’ ወይም ለዓለም የመምጣቱን ታላቅ እውነት ከፈተ።” ጄምስ ዋይት።

James White commented on this dream, and in so doing he wrote an introduction. It is most important to recognize that Miller had his dream and published it in 1847, at least two years after the Great Disappointment, when the formerly unified Millerite Adventist’s had been scattered. Miller was separated from the movement, and the “little flock” that was “scattered abroad” were still suffering from the disappointment. Miller’s dream spoke to the situation and James White commented upon it and Ellen White referred to it in an absolutely positive manner. James White wrote an introduction to his dream, included his dream and then added a few footnotes. His introduction, the dream and the footnotes will be at the end of this article for those needing access to this information.

ጄምስ ዋይት በዚህ ሕልም ላይ አስተያየት ሰጥቶ ሲናገር፣ መግቢያም ጻፈ። ሚለር ሕልሙን ከታላቁ ተስፋ መቁረጥ በኋላ፣ ቀድሞ አንድ የነበሩት ሚለርአውያን አድቬንቲስቶች ከተበተኑ በኋላ፣ በ1847 እንዳየውና እንዳሳተመው፣ ይህን ነገር መገንዘብ እጅግ አስፈላጊ ነው፤ ይህም ቢያንስ ከሁለት ዓመት በኋላ ነበር። ሚለር ከእንቅስቃሴው ተለይቶ ነበር፣ “ወደ ውጭ የተበተነችው” “ትንሽ መንጋ” ግን አሁንም በዚያ ተስፋ መቁረጥ መከራ ውስጥ ነበረች። የሚለር ሕልም ለዚያ ሁኔታ ይናገር ነበር፤ ጄምስ ዋይትም በእርሱ ላይ አስተያየት ሰጠበት፣ ኤለን ዋይትም በፍጹም አዎንታዊ መንገድ ጠቀሰችው። ጄምስ ዋይት ለሕልሙ መግቢያ ጻፈ፣ ሕልሙን አካተተ፣ ከዚያም ጥቂት የግርጌ ማስታወሻዎችን ጨመረ። መግቢያው፣ ሕልሙ እና የግርጌ ማስታወሻዎቹ፣ ለዚህ መረጃ መድረስ ለሚያስፈልጋቸው፣ በዚህ ጽሑፍ መጨረሻ ላይ ይቀርባሉ።

Isaiah twenty-two is an illustration of the beginning and ending of Adventism. In both histories there was and will be a separation that occurred on October 22, 1844 and then again at the Sunday law. The separation in both instances, the beginning and ending, is a fulfillment of the parable of the ten virgins. Sister White informs us the foolish virgins are Laodiceans. Shebna represents Laodicean Adventists in the beginning and ending of Adventism. Eliakim, the son of Hilkiah represents Philadelphian Adventists.

ኢሳይያስ ሃያ ሁለት የአድቬንቲዝምን መጀመሪያና መጨረሻ የሚያሳይ ምሳሌ ነው። በሁለቱም ታሪኮች ውስጥ በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 የተከሰተና ከዚያም እንደገና በእሁድ ሕግ ጊዜ የሚከሰት መለየት ነበር እና ይኖራል። በሁለቱም አጋጣሚዎች፣ በመጀመሪያውም ሆነ በመጨረሻው፣ የተከሰተው መለየት የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ፍጻሜ ነው። እህት ዋይት ሞኞቹ ደናግል ሎዶቅያውያን እንደሆኑ ታሳውቀናለች። ሸብና በአድቬንቲዝም መጀመሪያና መጨረሻ ያሉትን የሎዶቅያ አድቬንቲስቶች ይወክላል። ኤልያቄምም የሂልቅያስ ልጅ የፊላዴልፍያ አድቬንቲስቶችን ይወክላል።

But Hilkiah also represents the father of Adventism for “he shall be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah.” William Miller was respectfully called “Father Miller.” Miller had “the key of David” placed upon his shoulder, which represents his method of studying the Scriptures, “line upon line.”

ነገር ግን ሕልቅያስ ደግሞ የአድቬንቲዝምን አባት ይወክላል፤ ምክንያቱም “ለኢየሩሳሌም ነዋሪዎችና ለይሁዳ ቤት አባት ይሆናልና።” ዊልያም ሚለር “አባት ሚለር” ተብሎ በክብር ይጠራ ነበር። በሚለር ትከሻ ላይ “የዳዊት ቁልፍ” ተጭኖ ነበር፤ ይህም “መስመር በመስመር” የተባለውን ቅዱሳት መጻሕፍት የማጥናት ዘዴውን ይወክላል።

The casket being the Bible, he used the “key of David” representing the rules of prophetic interpretation that he employed to open the truths of the first angel. Those rules, (the key of David) and his prophecy of doom (the burden) that was understood with the key of David were hung “as a nail in a sure place” in the sanctuary. The “nail” was the date of October 22, 1844. The word “nail” means a pin, a nail or a stake, representing a waymark. The “burden,” or the prophecy of doom that was hung upon that nail was the first angel’s message and that message came to a conclusion on October 22, 1844, when the prophecy of doom had been fulfilled and was removed, cut down and it fell. It was removed for the prophetic message of doom had become past tense, and the nail then had to be moved into the Most Holy Place, where another burden of doom would be hung upon it.

መጽሐፉ መጽሐፍ ቅዱስ ስለሆነ፣ እርሱ የመጀመሪያውን መልአክ እውነቶች ለመክፈት የተጠቀመባቸውን የትንቢት ትርጓሜ ሕጎች የሚወክል “የዳዊት ቁልፍ” ተጠቀመ። እነዚያ ሕጎች፣ (የዳዊት ቁልፍ) እና በዳዊት ቁልፍ የተረዳው የጥፋት ትንቢቱ (ሸክሙ) በመቅደሱ ውስጥ “በጸና ስፍራ እንደ ተቸነከረ ችንካር” ተሰቅለው ነበር። “ችንካሩ” የ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ቀን ነበር። “ችንካር” የሚለው ቃል ፒን፣ ችንካር ወይም ካስማ ማለት ሲሆን፣ መንገድ ምልክትን ይወክላል። በዚያ ችንካር ላይ የተሰቀለው “ሸክም” ወይም የጥፋት ትንቢት የመጀመሪያው መልአክ መልእክት ነበር፤ ያም መልእክት የጥፋት ትንቢቱ በተፈጸመበት እና ተወግዶ፣ ተቈርጦ በወደቀበት ጊዜ፣ በ1844 ዓ.ም. ጥቅምት 22 ቀን ወደ ፍጻሜው ደረሰ። የተወገደውም የጥፋት ትንቢታዊ መልእክቱ ያለፈ ነገር ሆኖ ስለነበር ነው፤ ከዚያም በኋላ ችንካሩ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን መዛወር ነበረበት፣ በዚያም ሌላ የጥፋት ሸክም በእርሱ ላይ ይሰቀል ዘንድ።

Miller’s prophecy of doom, that was understood by the prophetic rules represented as “the key of David” would place a nail in the holy place that would hold all the glory of his father’s house. The word “glory” in the passage means weight. What holds the weight of a house is the house’s foundation. Miller’s foundational work holds the weight of all the additional light of the third angel’s message represented by the “offspring and the issue.” It holds the weight of all the various vessels of the temple. And the foundation was laid for a temple to place a glorious throne.

የሚለር የጥፋት ትንቢት፣ “የዳዊት ቁልፍ” ተብለው በተወከሉት የትንቢት ሕጎች መሠረት እንደ ተረዳ፣ በቅዱስ ስፍራ ውስጥ የአባቱን ቤት ክብር ሁሉ የሚሸከም ምስማር ያኖራል። በዚያ ክፍል “ክብር” የሚለው ቃል ክብደት ማለት ነው። የአንድ ቤትን ክብደት የሚሸከመው የቤቱ መሠረት ነው። የሚለር መሠረታዊ ሥራ፣ “ዘርና ቍጥቋጦ” ተብሎ በተወከለው የሦስተኛው መልአክ መልእክት ተጨማሪ ብርሃን ሁሉ ክብደት ይሸከማል። የቤተ መቅደሱንም ልዩ ልዩ ዕቃዎች ሁሉ ክብደት ይሸከማል። እንዲሁም ክቡር ዙፋን የሚቀመጥበት ቤተ መቅደስ እንዲሠራ መሠረቱ ተጥሎ ነበር።

Eliakim the son of Hilkiah represents the Philadelphian church. Eliakim means the God of raising, for Eliakim, the father of Jerusalem represents William Miller who God used to raise up the foundations of God’s chosen covenant people. He is the son of Hilkiah which is derived from two words, the second being God and the first meaning “smoothness” as in smoothness of speaking. Hilkiah represents God’s Word or voice and His son represents the raising of the temple.

ኤልያቄም የኬልቅያስ ልጅ የፊላዴልፍያ ቤተ ክርስቲያንን ይወክላል። ኤልያቄም ማለት የማስነሣት አምላክ ማለት ነው፤ ምክንያቱም ኤልያቄም፣ የኢየሩሳሌም አባት፣ እግዚአብሔር የመረጠውን የኪዳኑን ሕዝብ መሠረቶች ለማስነሣት የተጠቀመበትን ዊልያም ሚለርን ይወክላል። እርሱ የኬልቅያስ ልጅ ነው፤ እርሱም ከሁለት ቃላት የተወሰደ ሲሆን፣ ሁለተኛው እግዚአብሔር ማለት ነው፣ የመጀመሪያውም “ለስላሳነት” ማለት ነው፤ ይህም በንግግር ለስላሳነት እንደሚባለው ነው። ኬልቅያስ የእግዚአብሔርን ቃል ወይም ድምፅ ይወክላል፣ ልጁም ቤተ መቅደሱን ማስነሣትን ይወክላል።

At the end of Adventism there must be a prophecy of doom, and that prophecy is the third angel of Revelation fourteen. There must be a key at the end that was typified by Miller’s key. The “key” in our day is based upon the repetition of history, and especially the rule of first mention, which includes or is the principle represented by Christ Himself as the Alpha and Omega. There must be a son of Miller. Miller then as the father becomes Hilkiah the Word of the Lord, and the son of Miller is Eliakim, meaning the God of raising. Father Miller raised the temple and the son of Miller identifies when Laodicea and Philadelphia are separated and the Philadelphians are raised up as an ensign. There must be a nail that is fastened, but not in the holy place as in Miller’s history, but in the Most Holy Place. That nail and the burden that is hung upon it will be cut off at the end of the third angel’s message as it was at the end of the first angel’s message. When Michael stands up and human probation closes the prophecy of doom will be past tense, removed, cut off and fallen.

በአድቬንቲዝም መጨረሻ ላይ የጥፋት ትንቢት ሊኖር ይገባል፣ እናም ያ ትንቢት የራእይ አሥራ አራት ሦስተኛው መልአክ ነው። በመጨረሻውም ላይ በሚለር ቁልፍ የተመሰለ ቁልፍ ሊኖር ይገባል። በዘመናችን ያለው “ቁልፍ” በታሪክ ድግግሞሽ ላይ የተመሠረተ ነው፣ በተለይም በመጀመሪያ መጠቀስ ሕግ ላይ፣ ይህም የክርስቶስ ራሱ እንደ አልፋና ኦሜጋ የተወከለውን መርሕ ያካትታል ወይም እርሱ ነው። የሚለር ልጅ ሊኖር ይገባል። እንግዲህ ሚለር እንደ አባት የጌታ ቃል የሆነው ሂልቅያስ ይሆናል፣ የሚለርም ልጅ ኤልያቄም ነው፣ ትርጉሙም የማስነሣት አምላክ ማለት ነው። አባት ሚለር ቤተ መቅደሱን አስነሣ፣ የሚለርም ልጅ ላኦዴቅያና ፊላዴልፍያ መቼ እንደሚለዩ ይለያል፣ እናም ፊላዴልፍያውያን እንደ ምልክት ባንዲራ እንደሚነሡ ያሳያል። የተጠናከረ ምስማር ሊኖር ይገባል፣ ነገር ግን በሚለር ታሪክ እንደነበረው በቅዱስ ስፍራ ሳይሆን በቅድስተ ቅዱሳን ውስጥ ነው። ያ ምስማርና በእርሱ ላይ የተሰቀለው ሸክም በሦስተኛው መልአክ መልእክት መጨረሻ ላይ እንደ መጀመሪያው መልአክ መልእክት መጨረሻ እንደሆነው ይቈረጣል። ሚካኤል በሚነሣበትና የሰው የምሕረት ጊዜ በሚዘጋበት ጊዜ የጥፋት ትንቢት ባለፈ ጊዜ ይሆናል፤ ይወገዳል፣ ይቈረጣል፣ ወድቆም ይሆናል።

The separation or scattering after the passing of time in 1844 will be repeated at the Sunday law. Isaiah twenty-two is an illustration of the circumstances that lead to the separation of Laodicean Adventists from Philadelphian Adventists that takes place at the Sunday law crisis.

ከ1844 በኋላ በጊዜ መሻገር የተከሰተው መለያየት ወይም መበተን በእሑድ ሕግ ጊዜ እንደገና ይደገማል። ኢሳይያስ ሃያ ሁለት በእሑድ ሕግ ቀውስ ጊዜ የሚከሰተውን የሎዶቅያ አድቬንቲስቶች ከፊላዴልፊያ አድቬንቲስቶች መለያየት የሚያመጡትን ሁኔታዎች የሚያሳይ ምሳሌ ነው።

And unto the angel of the church of the Laodiceans write; These things saith the Amen, the faithful and true witness, the beginning of the creation of God; I know thy works, that thou art neither cold nor hot: I would thou wert cold or hot. So then because thou art lukewarm, and neither cold nor hot, I will spue thee out of my mouth. Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked: I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see. As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent. Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:7–22.

ለሎዶቅያ ቤተ ክርስቲያንም መልአክ ጻፍ፤ አሜን የሆነው፥ ታማኝና እውነተኛ ምስክር፥ የእግዚአብሔርም ፍጥረት መጀመሪያ የሆነው እንዲህ ይላል፤ ሥራህን አውቃለሁ፥ ቀዝቃዛም አይደለህ ሞቃትም አይደለህ፤ ቀዝቃዛ ወይም ሞቃት ብትሆን እመኝ ነበር። እንግዲህ ልብስ ያለቀቀ፥ ቀዝቃዛም ያልሆንህ ሞቃትም ያልሆንህ ስለሆንህ፥ ከአፌ ልተፋህ ነው። ሀብታም ነኝ፥ ብዙም አግኝቻለሁ፥ ምንም አያስፈልገኝም ትላለህና፤ አንተ ግን ምስኪን፥ የምታስራራ፥ ድሀ፥ ዕውር፥ ዕራቁትም እንደሆንህ አታውቅም፤ ሀብታም እንድትሆን በእሳት የተፈተነ ወርቅ ከእኔ ትገዛ ዘንድ፥ እንድትለብስም የዕራቁትነትህ ኀፍረት እንዳይገለጥ ነጭ ልብስ፥ እንድታይም ዓይኖችህን በዓይን መድኃኒት እንድትቀባ እመክርሃለሁ። እኔ የምወዳቸውን ሁሉ እገሥጻለሁ እቀጣለሁም፤ እንግዲህ ቅንዓት አድርግ ንስሐም ግባ። እነሆ፥ በደጅ ቆሜ አንኳኳለሁ፤ ማንም ድምፄን ቢሰማ ደጁንም ቢከፍትልኝ፥ ወደ እርሱ እገባለሁ፥ ከእርሱም ጋር እራት እበላለሁ፥ እርሱም ከእኔ ጋር። ድል ለሚነሣ እኔ ደግሞ ድል እንደ ነሣሁ ከአባቴም ጋር በዙፋኑ እንደ ተቀመጥሁ፥ ከእኔ ጋር በዙፋኔ እንዲቀመጥ እሰጠዋለሁ። መንፈስ ለቤተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ። ራእይ 3፥7–22።

After the introduction to the dream James White, then includes the dream with footnotes. I have no problems with James White’s application of Miller’s dream, in spite of the fact that we have published often an interpretation of his dream that differs somewhat from James White’s. The basic approach of James White that differs from what we have published is that he places the “jewels” in the context of God’s people, and we understand the jewels are prophetic truths. There is no contradiction for a man reflects what he believes, and the scattering of the jewels after the Great Disappointment typifies the scattering of God’s people PRIOR to the Sunday law. But this fact is for a future study.

ከሕልሙ መግቢያ በኋላ ጄምስ ዋይት ሕልሙን ከእግረ ማስታወሻዎች ጋር ያካትታል። ከጄምስ ዋይት የሚለርን ሕልም አተገባበር ጋር ምንም ችግር የለኝም፣ ምንም እንኳ እኛ ከጄምስ ዋይት የተለየ መጠን ያለውን የሕልሙን ትርጓሜ ብዙ ጊዜ አሳትመን ብንሆንም። ከእኛ ያሳተምነው ጋር የሚለየው የጄምስ ዋይት መሠረታዊ አቀራረብ፣ “ጌጣጌጦቹን” በእግዚአብሔር ሕዝብ አውድ ውስጥ መያዙ ሲሆን፣ እኛ ግን ጌጣጌጦቹ ትንቢታዊ እውነቶች ናቸው ብለን እንረዳለን። ሰው የሚያምነውን ስለሚያንጸባርቅ፣ ከታላቁ ተስፋ መቁረጥ በኋላ የጌጣጌጦቹ መበተን ከእሑድ ሕግ በፊት የእግዚአብሔር ሕዝብ መበተንን ይወክላልና፣ እዚህ ምንም ተቃርኖ የለም። ነገር ግን ይህ ጉዳይ ለወደፊት ጥናት የተተወ ነው።

James White’s introduction to William Miller’s Dream

የዊልያም ሚለር ሕልም በጄምስ ዋይት የቀረበ መግቢያ

“The following dream was published in the Advent Herald, more than two years since. I then saw that it clearly marked out our past second advent experience, and that God gave the dream for the benefit of the scattered flock.

“የሚከተለው ሕልም በAdvent Herald ውስጥ ከሁለት ዓመት በላይ በፊት ታትሞ ነበር። በዚያን ጊዜ ይህ ሕልም ያለፈውን የሁለተኛው ምጽአት ልምምዳችንን በግልጽ እንደሚያመለክት አየሁ፤ እግዚአብሔርም ይህን ሕልም ለተበተነው መንጋ ጥቅም ሲል እንደሰጠ አስተዋልሁ።

“Among the signs of the near approach of the great and the terrible day of the Lord, God has placed dreams. See Joel 2:28–31; Acts 2:17–20. Dreams may come in three ways; first, ‘through the multitude of business.’ See Ecclesiastes 5:3. Second, those who are under the foul spirit and deception of Satan, may have dreams through his influence. See Deuteronomy 8:1–5; Jeremiah 23:25–28; 27:9; 29:8; Zechariah 10:2; Jude 8. And third, God has always taught, and still teaches his people more or less by dreams, which come through the agency of angels and the Holy Spirit. Those who stand in the clear light of truth will know when God gives them a dream; and such will not be deceived and led astray by false dreams.

“ከጌታ ታላቁና አስፈሪው ቀን በቅርብ መድረሱን ከሚያመለክቱት ምልክቶች መካከል እግዚአብሔር ሕልሞችን አኑሮአል። ኢዮኤል 2:28–31፤ ሐዋርያት ሥራ 2:17–20ን ይመልከቱ። ሕልሞች በሦስት መንገዶች ሊመጡ ይችላሉ፤ ፊተኛው፣ ‘ከብዙ ሥራ መካከል።’ መክብብ 5:3ን ይመልከቱ። ሁለተኛ፣ በሰይጣን ርኩስ መንፈስና ማታለል ሥር ያሉ ሰዎች በእርሱ ተጽዕኖ ሕልሞችን ሊያዩ ይችላሉ። ዘዳግም 8:1–5፤ ኤርምያስ 23:25–28፤ 27:9፤ 29:8፤ ዘካርያስ 10:2፤ ይሁዳ 8ን ይመልከቱ። ሦስተኛም፣ እግዚአብሔር ሁልጊዜ ሕዝቡን በመላእክትና በመንፈስ ቅዱስ አገልግሎት የሚመጡ ሕልሞች አማካይነት በብዙ ወይም በጥቂት አስተምሮአል፥ አሁንም ያስተምራል። በእውነት ግልጽ ብርሃን ውስጥ የሚቆሙ ሰዎች እግዚአብሔር ሕልም በሰጣቸው ጊዜ ያውቃሉ፤ እንደዚህ ያሉትም በሐሰተኛ ሕልሞች አይታለሉም እንዲሁም ወደ ስህተት አይመሩም።”

“And he said, Hear now my words; if there be a prophet among you, I the LORD will make myself known unto him in a vision, and will speak unto him in a dream. Numbers 12:5.

“እርሱም እንዲህ አለ፦ አሁን ቃሎቼን ስሙ፤ በመካከላችሁ ነቢይ ቢኖር፥ እኔ እግዚአብሔር በራእይ ራሴን ለእርሱ አሳውቃለሁ፥ በሕልምም ከእርሱ ጋር እናገራለሁ። ዘኍልቍ 12፥5።

“Said Jacob, ‘The angel of the Lord spake unto me in a dream.’ Genesis 31:2. ‘And God came to Laban the Syrian in a dream by night.’ Genesis 31:24. Read the dreams of Joseph, in Genesis 37:5–9, and then the interesting story of their fulfilment in Egypt.

ያዕቆብ እንዲህ አለ፦ ‘የጌታ መልአክ በሕልም ተናገረኝ።’ ዘፍጥረት 31፥2። ‘እግዚአብሔርም ወደ ሶርያዊው ላባ በሌሊት በሕልም መጣ።’ ዘፍጥረት 31፥24። በዘፍጥረት 37፥5–9 የተጻፉትን የዮሴፍ ሕልሞች አንብቡ፤ ከዚያም በግብፅ የፍጻሜያቸውን አስደናቂ ታሪክ ያንብቡ።

“In Gibeon the Lord appeared to Solomon in a dream by night. 1 Kings 3:5. The great important image of the second chapter of Daniel was given in a dream, also the four beasts, etc. of the seventh chapter. When Herod sought to destroy the infant Saviour Joseph was warned in a dream to flee into Egypt. Matthew 2:13.

“እግዚአብሔርም በሌሊት በሕልም በጊብዖን ለሰሎሞን ተገለጠለት።” 1 ነገሥት 3፥5። የዳንኤል ሁለተኛ ምዕራፍ ያለው ታላቅና አስፈላጊ ምስል በሕልም ተሰጠ፤ እንዲሁም የሰባተኛው ምዕራፍ አራቱ አውሬዎች ወዘተ። ሄሮድስ ሕፃኑን መድኃኒት ሊያጠፋ በፈለገ ጊዜ ዮሴፍ ወደ ግብፅ እንዲሸሽ በሕልም ተጠነቀቀ። ማቴዎስ 2፥13።

“And it shall come to pass in the LAST DAYS, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams. Acts 2:17.

“በመጨረሻዎቹ ቀናትም እንዲህ ይሆናል፤ እግዚአብሔር ይላል፥ ከመንፈሴ በሥጋ ሁሉ ላይ አፈስሳለሁ፤ ወንዶች ልጆቻችሁና ሴቶች ልጆቻችሁም ትንቢት ይናገራሉ፥ ጎበዞቻችሁም ራእይ ያያሉ፥ ሽማግሌዎቻችሁም ሕልም ያልማሉ። ሐዋርያት ሥራ 2፥17።

“The gift of prophecy, by dreams and visions, is here the fruit of the Holy Spirit, and in the last days is to be manifested sufficiently to constitute a sign. It is one of the gifts of the gospel church.

“የትንቢት ስጦታ፣ በሕልሞችና በራእዮች አማካይነት፣ በዚህ ስፍራ የመንፈስ ቅዱስ ፍሬ ነው፤ በመጨረሻዎቹም ቀናት ምልክት ለመሆን በበቂ ሁኔታ ሊገለጥ ይገባዋል። እርሱም ከወንጌል ቤተ ክርስቲያን ስጦታዎች አንዱ ነው።”

“And he gave some apostles; and some PROPHETS; and some evangelists; and some pastors and teachers; For the perfecting of the saints, for the work of the ministry, for the edifying of the body of Christ. Ephesians 4:11, 12.

“እርሱም አንዳንዶቹን ሐዋርያት፥ አንዳንዶቹንም ነቢያት፥ አንዳንዶቹንም ወንጌላውያን፥ አንዳንዶቹንም እረኞችና አስተማሪዎች አደረገ፤ ይህም ለቅዱሳን ፍጹም መሆን፥ ለአገልግሎት ሥራ፥ ለክርስቶስ አካል መታነጽ ነው። ኤፌሶን 4፥11-12።

“And God hath set some in the church, first apostles, secondarily PROPHETS, etc. 1 Corinthians 7:28.

“እግዚአብሔርም በቤተ ክርስቲያን አንዳንዶችን ሾመ፤ መጀመሪያ ሐዋርያትን፣ ሁለተኛም ነቢያትን፣ ወዘተ። 1 ቆሮንቶስ 7፥28።

“Despise not PROPHESYINGS. 1 Thessalonians 5:20. See also Acts 13:1; 21:9; Romans 12:6; 1 Corinthians 14:1, 24, 39. Prophets or prophesyings are for the edification of the church of Christ; and there is no evidence that can be produced from the word of God, that they were to cease before evangelists, pastors and teachers were to cease. But says the objector, ‘There has been so many false visions and dreams that I cannot have confidence in anything of the kind.’ It is true that Satan has his counterfeit. He always had false prophets, and certainly we may expect them now in this his last hour of deception and triumph. Those who reject such special revelations because the counterfeit exists, may with equal propriety go a little farther and deny that God ever revealed himself to man in a dream or a vision, for the counterfeit always existed.

“ትንቢቶችን አትናቁ። 1 ተሰሎንቄ 5፥20። እንዲሁም ሥራ 13፥1፤ 21፥9፤ ሮሜ 12፥6፤ 1 ቆሮንቶስ 14፥1፣ 24፣ 39ን ይመልከቱ። ነቢያት ወይም ትንቢቶች ለክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ማነጽ ናቸው፤ እናም ከእግዚአብሔር ቃል እንዲህ ያለ ማስረጃ ሊቀርብ አይችልም፥ ማለትም ወንጌላውያን፣ እረኞችና አስተማሪዎች ከሚያቆሙ በፊት እነርሱ ሊያቆሙ እንደሚገባ የሚያሳይ። ነገር ግን ተቃዋሚው እንዲህ ይላል፦ ‘እጅግ ብዙ የሐሰት ራእዮችና ሕልሞች ነበሩ፤ ስለዚህ ከዚህ ዓይነት ነገር በምንም ልተማመን አልችልም።’ ሰይጣን የራሱ ሐሰተኛ ቅጂ እንዳለው እውነት ነው። እርሱ ሁልጊዜ ሐሰተኛ ነቢያት ነበሩት፥ እና በእርግጥ አሁን በዚህ የመጨረሻ የማታለያና የድል ሰዓቱ እነርሱን እንጠብቃለን። እንዲህ ያሉ ልዩ መገለጦችን ሐሰተኛው ስላለ የሚክዱ ሰዎች፥ በእኩል ተገቢነት ከዚያ ትንሽ ወዲያ ሄደው እግዚአብሔር ራሱን በሕልም ወይም በራእይ ለሰው ፈጽሞ እንደገለጠ ሊክዱ ይችላሉ፤ ምክንያቱም ሐሰተኛው ሁልጊዜ ነበረ።”

“Dreams and visions are the medium through which God has revealed himself to man. Through this medium he spake to the prophets; he has placed the gift of prophecy among the gifts of the gospel church, and has classed dreams and visions with the other signs of the ‘LAST DAYS.’ Amen.

“ሕልሞችና ራእዮች እግዚአብሔር ራሱን ለሰው የገለጠበት መካከለኛ መንገድ ናቸው። በዚህ መካከለኛ መንገድ ለነቢያት ተናገረ፤ የትንቢትን ስጦታ በወንጌል ቤተ ክርስቲያን ስጦታዎች መካከል አኖረ፤ ሕልሞችንና ራእዮችንም ከ‘የመጨረሻ ዘመናት’ ሌሎች ምልክቶች ጋር ቈጠራቸው። አሜን።”

“My object in the above remarks has been to remove objections in a scriptural manner, and prepare the mind of the reader for the following.” James White, Brother Miller’s Dream, 1–3.

“በላይ በሰጠሁት አስተያየት ያለኝ ዓላማ፣ ተቃውሞዎችን በቅዱሳት መጻሕፍት መሠረት ማስወገድ እና የአንባቢውን አእምሮ ለሚቀጥለው ማዘጋጀት ነበር።” James White, Brother Miller’s Dream, 1–3.

William Miller’s Second Dream

የዊልያም ሚለር ሁለተኛው ሕልም

“I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.

“እግዚአብሔር በማይታይ እጅ ለእኔ በጥበብ የተሠራ የከበረ ሣጥን እንደላከልኝ አለምሁ፤ ርዝመቱ አሥር ኢንች ያህል፣ ወርዱም ስድስት ኢንች ካሬ የሆነ፣ ከኤቦኒ እና ከዕንቍ በልዩ ልዩ ሥራ የተጌጠ ነበር። ከዚያ ሣጥን ጋር ቁልፍ ተያይዞ ነበር። ወዲያውኑም ቁልፉን ወስጄ ሣጥኑን ከፈትሁ፤ በዚያን ጊዜም ለእኔ እጅግ አስደናቂና የሚያስገርም ሆኖ፣ በውስጡ የልዩ ልዩ ዓይነትና መጠን ያላቸው ጌጣጌጦች፣ አልማዞች፣ ከበሩ ድንጋዮች፣ እንዲሁም የሁሉም መጠንና ዋጋ ያላቸው የወርቅና የብር ሳንቲሞች እጅግ በተዋበ ሁኔታ በየቦታቸው ተደርድረው እንደሞሉበት አገኘሁት፤ እነርሱም እንዲሁ ተደርድረው ሳሉ ከፀሐይ ብቻ የሚስተካከል ብርሃንና ክብር ያንጸባርቁ ነበር።”

“I thought it was not my duty to enjoy this wonderful sight alone, although my heart was overjoyed at the brilliancy, beauty, and value of its contents. I therefore placed it on a center table in my room and gave out word that all who had a desire might come and see the most glorious and brilliant sight ever seen by man in this life.

“በዚህ ሕይወት ሰው ከቶ ካየው ሁሉ ይልቅ እጅግ የከበረና የሚያበራ ይህን ድንቅ ትዕይንት ብቻዬን ልደሰትበት ግዴታዬ አይደለም ብዬ አሰብሁ፤ ምንም እንኳ ልቤ በውስጡ ባለው ብርሃን፣ ውበትና ዋጋ እጅግ ደስ ብሎት ነበር። ስለዚህ በክፍሌ መካከል ባለው ጠረጴዛ ላይ አኖርሁት፤ እናም ፍላጎት ያላቸው ሁሉ መጥተው ሰው በዚህ ሕይወት ካየው ሁሉ ይልቅ እጅግ የከበረና የሚያበራውን ትዕይንት እንዲያዩ መልእክት አስተላለፍሁ።

“The people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd. When they first looked into the casket, they would wonder and shout for joy. But when the spectators increased, everyone would begin to trouble the jewels, taking them out of the casket and scattering them on the table. I began to think that the owner would require the casket and the jewels again at my hand; and if I suffered them to be scattered, I could never place them in their places in the casket again as before; and felt I should never be able to meet the accountability, for it would be immense. I then began to plead with the people not to handle them, nor to take them out of the casket; but the more I pleaded, the more they scattered; and now they seemed to scatter them all over the room, on the floor and on every piece of furniture in the room.

“ሕዝቡ ወደ ውስጥ መግባት ጀመረ፤ መጀመሪያ ቁጥራቸው ጥቂት ነበር፣ ነገር ግን እየጨመረ ወደ ብዙ ሕዝብ ሆነ። መጀመሪያ ጊዜ ወደ ሣጥኑ ውስጥ በተመለከቱ ጊዜ ይደነቁና በደስታ ይጮኹ ነበር። ነገር ግን ተመልካቾቹ በበዙ ጊዜ እያንዳንዱ ሰው ጌጦቹን መንካት ጀመረ፥ ከሣጥኑም አውጥቶ በጠረጴዛው ላይ ይበትናቸው ነበር። የሣጥኑ ባለቤት ሣጥኑንና ጌጦቹን እንደገና ከእጄ እንዲፈልግ ማሰብ ጀመርሁ፤ እነርሱም እንዲበተኑ ብፈቅድላቸው፣ እንደ ቀድሞው እንደገና በሣጥኑ ውስጥ በስፍራቸው ልመልሳቸው ፈጽሞ አልችልም ብዬ አሰብሁ፤ ኃላፊነቱንም ለመወጣት ፈጽሞ እንደማልችል ተሰማኝ፥ ምክንያቱም እጅግ ከባድ ይሆን ነበርና። ከዚያም ሰዎቹን እንዳይነኩአቸውና ከሣጥኑ እንዳያወጡአቸው መለመን ጀመርሁ፤ ነገር ግን እኔ በለመንሁ ቍጥር ሁሉ እነርሱ ይበልጥ ይበትኗቸው ነበር፤ አሁንም በክፍሉ ሁሉ ላይ፣ በወለሉ ላይና በክፍሉ ውስጥ ባለው እያንዳንዱ ዕቃ ላይ ሁሉ እንደሚበትኗቸው ታየ።”

“I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.

“ከዚያም በእውነተኛዎቹ እንቁዎችና ሳንቲሞች መካከል ስፍር የሌላቸው የሐሰት እንቁዎችንና የሐሰት ሳንቲሞችን እንደበተኑ አየሁ። በዝቅተኛ አድራጎታቸውና በውለታ ቢስነታቸው እጅግ ተቆጣሁባቸው፤ ስለዚህም ገሠጽኋቸውና ወቀስኋቸው፤ ነገር ግን ይበልጥ በገሠጽኋቸው መጠን፣ ይበልጥ የሐሰት እንቁዎችንና የውሸት ሳንቲሞችን በእውነተኛዎቹ መካከል ይበትኑ ነበር።”

“I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.

ከዚያም በሥጋዊ ነፍሴ እጅግ ተናደድሁ፤ እነርሱንም ከክፍሉ ለማስወጣት ሥጋዊ ኃይል መጠቀም ጀመርሁ፤ ነገር ግን አንዱን ሳወጣ፣ ሦስት ሌሎች ይገቡ ነበር፤ ቆሻሻና ቁርጥራጮችን እንዲሁም አሸዋን እና የማንኛውንም ዓይነት ጉድፍ ያስገቡ ነበር፤ እስኪ እውነተኛ ጌጦችን፣ አልማዞችንና ሳንቲሞችን ሁሉ እስኪሸፍኑ ድረስ፣ እነዚህም ከዓይን እንዲሰወሩ ሆኑ። ደግሞም ሣጥኔን በቁርጥራጭ ቀደዱት እና በጉድፉ መካከል በተኑት። ሐዘኔንም ሆነ ቍጣዬን ማንም የማይገነዘብ መሰለኝ። ፈጽሞ ተስፋ ቈርጬ ልቤም ዝቅ ብሎ፣ ተቀምጬ አለቀስሁ።

“While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.

«እኔም ስለ ታላቅ ጉድለቴና ኃላፊነቴ እንዲህ እያለቀስሁና እያዘንሁ ሳለሁ፣ እግዚአብሔርን አስታወስሁ፣ እርሱም እርዳታ እንዲልክልኝ አጥብቄ ጸለይሁ። ወዲያውም በሩ ተከፈተ፥ አንድ ሰውም ወደ ክፍሉ ገባ፤ ሕዝቡም ሁሉ ከዚያ ወጡ፤ እርሱም በእጁ የአቧራ መጥረጊያ ይዞ መስኮቶቹን ከፈተ፥ ከክፍሉም ውስጥ አቧራውንና ቆሻሻውን መጥረግ ጀመረ።»

“I cried to him to forbear, for there were some precious jewels scattered among the rubbish.

“በፍርስራሹ መካከል አንዳንድ ውድ ዕንቍዎች ተበትነው ነበርና፣ እንዲታገሥ ወደ እርሱ ጮኽሁ።”

“He told me to ‘fear not,’ for he would ‘take care of them.’

እርሱም “አትፍራ” ብሎ ነገረኝ፥ እርሱ “እንደሚንከባከባቸው”።

“Then, while he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away. In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.

«ከዚያም፣ አፈሩንና ቆሻሻውን፣ ሐሰተኛ ጌጣጌጦችንና የሐሰት ሳንቲሞችን ሲያጠራ ሁሉም እንደ ደመና ተነሥተው በመስኮቱ ወጡ፤ ነፋሱም ወስዶ አራቃቸው። በዚያ ትርምስ መካከል ዓይኖቼን ለአንድ አፍታ ዘጋሁ፤ በከፈትኋቸውም ጊዜ ቆሻሻው ሁሉ ጠፍቶ ነበር። ውድ ጌጣጌጦቹ፣ አልማዞቹ፣ የወርቅና የብር ሳንቲሞቹ በክፍሉ ሁሉ ላይ በብዛት ተበትነው ተኝተው ነበር።»

“He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.

ከዚያም በጠረጴዛው ላይ ከፊተኛው እጅግ የበለጠ ትልቅና ውብ የሆነ ሣጥን አኖረ፤ ጌጣጌጦቹን፣ አልማዞቹን፣ ሳንቲሞቹንም በእፍኝ እየሰበሰበ ወደ ሣጥኑ ጣለአቸው፤ ከእነርሱም አንድ እንኳ ሳይቀር እስኪያልቅ ድረስ፣ ምንም እንኳ ከአልማዞቹ አንዳንዶቹ ከመርፌ ጫፍ የማይበልጡ ቢሆኑም።

“He then called upon me to ‘come and see.’

ከዚያም “መጥተህ እይ” ሲል ጠራኝ።

“I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, every one in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 81–83.

“ወደ ሣጥኑ ውስጥ ተመለከትሁ፤ ነገር ግን ዓይኖቼ በዚያ እይታ ተደነቁ። ከቀድሞ ክብራቸው አሥር እጥፍ ይበልጥ ይበሩ ነበር። በአሸዋ ውስጥ እነዚያ ክፉ ሰዎች በእግራቸው እየበተኑአቸውና እየረገጡአቸው እንደ ተነጹ አሰብሁ። በሣጥኑም ውስጥ በውብ ሥርዓት ተደርድረው ነበር፤ እያንዳንዱም በራሱ ስፍራ፣ የጣላቸውም ሰው ድካም ምንም ምልክት ሳይታይባቸው። ከታላቅ ደስታ የተነሣ ጮህሁ፤ ያም ጩኸት ከእንቅልፌ አነቃኝ።” Early Writings, 81–83.

James White’s Footnotes

የጄምስ ዋይት የግርጌ ማስታወሻዎች

“The ‘casket’ represents the great truths of the Bible, relative to the second advent of our Lord Jesus Christ, which were given Brother Miller to publish to the world.

“‘ሣጥኑ’ የሚወክለው ከጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ሁለተኛ ምጽአት ጋር የተያያዙ ታላላቅ የመጽሐፍ ቅዱስ እውነቶችን ሲሆን፣ እነዚህም ለዓለም እንዲያውጃቸው ለወንድም ሚለር የተሰጡ ነበሩ።”

“The ‘key attached’ was his manner of interpreting the prophetic Word—Comparing scripture with scripture—the Bible its own interpreter. With this key Brother Miller opened the ‘casket,’ or the great truth of the advent to the world.

“የተያያዘው ‘ቁልፍ’ ትንቢታዊውን ቃል የሚተርጉምበት ዘዴው ነበር—መጽሐፍ ቅዱስን ከመጽሐፍ ቅዱስ ጋር በማነጻጸር—መጽሐፍ ቅዱስ ራሱ የራሱ ተርጓሚ መሆኑ። በዚህ ቁልፍ ወንድም ሚለር ‘ሣጥኑን’ ወይም ለዓለም የምጽአቱን ታላቅ እውነት ከፈተ።”

“‘The people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd.’ When the advent doctrine was first preached by Brother Miller, and a very few others, it had but little effect, and but very few were waked up by it; but from 1840 to 1844, wherever it was preached, the whole community was aroused.

“‘ሕዝቡ መግባት ጀመሩ፤ መጀመሪያ ቍጥራቸው ጥቂት ነበር፣ ነገር ግን እየጨመረ ወደ ብዙ ሕዝብ ሆነ።’ የመምጣቱ ትምህርት መጀመሪያ በወንድም ሚለርና በሌሎች ጥቂቶች ሲሰበክ፣ በጣም አነስተኛ ተጽእኖ ብቻ ነበረው፣ እናም በእርሱ የነቁ ሰዎች እጅግ ጥቂቶች ነበሩ፤ ነገር ግን ከ1840 እስከ 1844 ድረስ፣ የትኛውም ቦታ በተሰበከበት ሁሉ፣ መላው ማኅበረሰብ ተነቃቃ።

“The ‘jewels, diamonds, etc.’ of ‘all sorts and sizes’ so ‘beautifully arranged in their several places in the casket’ represent the children of God, [Malachi 3:17,] from all the churches, and from almost every station, and situation of life, who received the advent faith, and were seen to take a bold stand in their several stations, in the holy cause of truth. While moving in this order, each attending to his own duty, and walking humbly before God, ‘they reflected a light and glory’ to the world, equaled only by the church in the days of the apostles. The message, [Revelation 14:6, 7] went as it were, upon the wings of the wind, and the invitation, ‘Come, for all things are now ready,’ [Luke 14:17.] went abroad with power and effect.

በ«ሣጥኑ ውስጥ በየስፍራቸው እጅግ ውብ በሆነ ሁኔታ የተደረደሩ» ከ«ሁሉም ዓይነትና መጠኖች» የሆኑት «ጌጦች፣ አልማዞች፣ ወዘተ» የሚወክሉት ከሁሉም ቤተ ክርስቲያናትና ከሕይወት ማለት ይቻላል ከሁሉም ደረጃና ሁኔታ የመጡ፣ የምጽአትን እምነት የተቀበሉ፣ እያንዳንዳቸውም በየቆሙበት ስፍራ በቅዱሱ የእውነት ሥራ ጽኑ አቋም ሲወስዱ የታዩ የእግዚአብሔር ልጆች ናቸው፣ [ሚልክያስ 3:17።] በዚህ ሥርዓት ሲንቀሳቀሱ፣ እያንዳንዱ ለራሱ ግዴታ ሲጠነቀቅ፣ በእግዚአብሔርም ፊት በትሕትና ሲመላለስ፣ «ብርሃንና ክብርን አንጸባረቁ» ወደ ዓለም፤ ይህም ከሐዋርያት ዘመን ቤተ ክርስቲያን በቀር ሌላ የማይተካከለው ነበር። መልእክቱ [ራእይ 14:6, 7] እንደ ነፋስ ክንፎች ላይ የሚሄድ ይመስል ሄደ፤ ግብዣውም፣ «ኑ፤ ሁሉ ነገር አሁን ተዘጋጅቶአልና» [ሉቃስ 14:17።] በኃይልና በውጤት በስፋት ተሰራጨ።

“When the flying angel [Revelation 14:6, 7.] first began to preach the everlasting good news, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come,’ many shouted for joy in view of the coming of Jesus, and the restitution, who afterwards opposed and scoffed, and ridiculed the truth that a little before filled them with joy. They troubled and scattered the jewels. This brings us to the autumn of 1844, when the scattering time commenced. Mark this: It was those who once ‘shouted for joy’ that troubled and scattered the jewels. And none have so effectually scattered the flock, and led them astray since 1844, as those who once preached the truth, and rejoiced in it; but have since denied the work of God, and the fulfilment of prophecy in our past advent experience.

“በሚበርር መልአኩ [ራእይ 14:6, 7.] የዘላለም የምሥራችን፣ ‘እግዚአብሔርን ፍሩ፥ ክብርንም ስጡት፤ የፍርዱ ሰዓት ደርሶአልና’ ብሎ መስበክ በጀመረ ጊዜ፣ ብዙዎች የኢየሱስን መምጣትና የተሃድሶውን በማሰብ በደስታ ጮኹ፤ እነዚያውም በኋላ የተቃወሙና ያፌዙ፣ ከእርሱም ጥቂት በፊት በደስታ የሞላቸውን እውነት ያላገጡ ነበሩ። እነርሱ ዕንቍዎቹን አስቸገሩ እና በተኑአቸው። ይህም የመበተን ዘመን ወደ ተጀመረበት ወደ 1844 መኸር ያደርሰናል። ይህን ልብ በሉ፤ ቀድሞ ‘በደስታ የጮኹት’ እነዚያው ዕንቍዎቹን ያስቸገሩና የበተኑአቸው ነበሩ። ከ1844ም ጀምሮ መንጋውን እንደ እነዚያ ሁሉ በብቃት የበተነና ያሳተ ማንም አልነበረም፤ እነርሱ ቀድሞ እውነቱን የሰበኩትና በእርሱ ደስ ያላቸው ሆነው፣ ከዚያ በኋላ ግን በእኛ ባለፈው የምጽአት ተሞክሮ ውስጥ ያለውን የእግዚአብሔር ሥራና የትንቢቱን ፍጻሜ የካዱ ናቸው።”

“Brother Miller’s testimony, for a number of months after the Midnight cry, at the seventh month, 1844, was that the door was shut, and that the advent movement was a fulfilment of prophecy, and that we had been right in preaching time. He then exhorted his brethren, through the Advent Herald to hold fast, to be patient, and not grudge against one another; and God would soon justify them for preaching time. In this way he plead for the jewels, while he felt his ‘accountability’ for them, and that ‘it would be immense.’

“ከ1844 ዓ.ም. በሰባተኛው ወር ከነበረው የእኩለ ሌሊት ጩኸት በኋላ ለጥቂት ወራት ያህል፣ ወንድም ሚለር የሰጠው ምስክርነት በሩ እንደ ተዘጋ፣ እናም የምጽዓት እንቅስቃሴው የትንቢት ፍጻሜ እንደ ነበረ፣ እንዲሁም ጊዜውን በመስበክ ትክክል እንደ ነበርን የሚያረጋግጥ ነበር። ከዚያም በAdvent Herald አማካይነት ወንድሞቹን አጥብቀው እንዲጸኑ፣ እንዲታገሡ፣ እና እርስ በርሳቸው ላይ እንዳያጉረመርሙ መከራቸው፤ እግዚአብሔርም ጊዜውን ስለ መስበካቸው በቅርቡ ያጸድቃቸዋል ብሎ ነበር። በዚህ መንገድ ስለ ዕንቁዎቹ ተማጸነ፤ ለእነርሱም ያለበትን ‘ኃላፊነት’ እየተሰማው፣ ይህም ‘እጅግ ታላቅ’ እንደሚሆን ሲያውቅ ነበር።”

“The ‘spurious jewels and counterfeit coin’ that were scattered among the genuine, clearly represent false converts, or ‘strange children,’ [Hosea 5:7.] since the door was shut in 1844.

በእውነተኞቹ መካከል ተበትነው የነበሩት “ሐሰተኛ ጌጦችና የሐሰት ሳንቲሞች” ከ1844 ጀምሮ በር ከተዘጋ ወዲህ የሐሰት ልወጣ ያደረጉ ሰዎችን፣ ወይም “እንግዳ ልጆችን” [ሆሴዕ 5፥7] በግልጽ ይወክላሉ።

“The second ‘casket much larger and more beautiful than the former’ into which the scattered ‘jewels,’ ‘diamonds,’ and ‘coins’ were gathered, represents the broad field of living present truth into which the scattered flock will be gathered, even 144,000, all of them having the seal of the living God. Not one of the precious diamonds will be left in the dark. Although some are ‘not bigger than the point of a pin,’ they will not be overlooked, and left out in this day when God is making up his jewels. [Malachi 3:16–18.] He can send his angels and haste them out as he did Lot out of Sodom. ‘A short work will the Lord make upon the earth.’ ‘He will cut it short in righteousness.’ See Romans 9:28.

“ሁለተኛው ‘ከቀድሞው እጅግ የሚበልጥና የሚያምር ሣጥን’ ውስጥ የተሰበሰቡት የተበተኑ ‘ጌጦች፣’ ‘አልማዞች፣’ እና ‘ሳንቲሞች’ የሚወክሉት፣ የተበተነው መንጋ የሚሰበሰብበትን የሕያው የአሁኑ እውነት ሰፊ ሜዳ ነው፤ ይኸውም 144,000 ሲሆኑ፣ ሁሉም የሕያው አምላክ ማኅተም ያላቸው ናቸው። ከእነዚህ ውድ አልማዞች አንዱም በጨለማ ውስጥ አይቀርም። አንዳንዶቹ ‘ከመርፌ ጫፍ የማይበልጡ’ ቢሆኑም፣ በዚህ እግዚአብሔር ጌጦቹን በሚያሰባስብበት ቀን አይታለፉም፣ ከውጭም አይተዉም። [ሚልክያስ 3:16–18.] ሎጥን ከሶዶም እንዳወጣው ሁሉ መላእክቱን ልኮ በፍጥነት ሊያወጣቸው ይችላል። ‘ጌታ በምድር ላይ አጭር ሥራ ያደርጋል።’ ‘በጽድቅም አጭር ያደርገዋል።’ ሮሜ 9:28ን ተመልከቱ።”

“The ‘dirt and shavings, sand and all manner of rubbish,’ represent the various and numerous errors that have been brought in among second advent believers, since the autumn of 1844. Here I will notice a few of them.

«‘አፈርና ቆሻሻ ቁርጥራጮች፣ አሸዋና ልዩ ልዩ ዓይነት ቆሻሻ’ ከ1844 የመኸር ወቅት ጀምሮ በሁለተኛው ምጽአት አማኞች መካከል የገቡትን የተለያዩና ብዙ ስህተቶች ይወክላሉ። እዚህ ጥቂቶቹን እመለከታለሁ።»

“1. The stand that some of the ‘shepherds’ presumptuously took immediately after the Midnight cry was given, that the solemn melting power of the Holy Ghost that attended the seventh month movement was a mesmeric influence. George Storrs was among the first to take this stand. See his writings in the latter part of 1844, in the Midnight Cry, then published in New York city. J. V. Himes, at the Albany Conference in the spring of 1845, said that the seventh month movement produced mesmerism seven feet deep. This I am told by one who was present, and heard the remark. Others who took an active part in the seventh month cry have since pronounced that movement the work of the Devil. Attributing the work of Christ and the Holy Ghost to the Devil, was in the days of our Saviour, blasphemy, and it is blasphemy now.

“1. የእኩለ ሌሊት ጩኸት ከተሰጠ ወዲያውኑ ከእነዚያ ‘እረኞች’ አንዳንዶች በትዕቢት የያዙት አቋም፣ የሰባተኛውን ወር ንቅናቄ የታጀበው የመንፈስ ቅዱስ ክቡር የማቅለጫ ኃይል መስመራዊ ማስማት ተጽእኖ ነበር የሚል ነበር። ጆርጅ ስቶርስ ይህን አቋም ከወሰዱት የመጀመሪያዎቹ መካከል ነበር። በ1844 መጨረሻ ክፍል፣ በኒው ዮርክ ከተማ በዚያን ጊዜ ታትሞ በነበረው Midnight Cry ውስጥ የጻፋቸውን ጽሑፎች ይመልከቱ። ጄ. ቪ. ሃይምስ በ1845 የጸደይ ወቅት በአልባኒ ጉባኤ ላይ፣ የሰባተኛው ወር ንቅናቄ ሰባት ጫማ ጥልቀት ያለው መስመራዊ ማስማት አመጣ ብሎ ተናገረ። ይህን ንግግር እኔ የተነገረኝ፣ በዚያ የነበረ እና አስተያየቱን የሰማ አንድ ሰው ነው። በሰባተኛው ወር ጩኸት ውስጥ በንቁ ሁኔታ ተሳትፎ የወሰዱ ሌሎች ከዚያ በኋላ ያንን ንቅናቄ የዲያብሎስ ሥራ ነው ብለው አውጅተዋል። የክርስቶስንና የመንፈስ ቅዱስን ሥራ ለዲያብሎስ መመደብ በአዳኛችን ዘመን ስድብ ነበር፣ አሁንም ስድብ ነው።”

“2. The many experiments on definite time. Since the 2300 days ended in 1844, quite a number of times have been set, by different individuals, for their termination. In doing this they have removed the ‘landmarks,’ and have thrown darkness and doubt over the whole advent movement.

«2. በተወሰነ ጊዜ ላይ የተደረጉ ብዙ ሙከራዎች። 2300 ቀናቱ በ1844 ከተፈጸሙ ጀምሮ፣ የእነርሱ መጨረሻ እንዲሆን በተለያዩ ግለሰቦች እጅግ ብዙ ጊዜያት ተወስነዋል። ይህንንም በማድረጋቸው ‘የድንበር ምልክቶቹን’ አንስተዋል፣ በመላውም የምጽአት እንቅስቃሴ ላይ ጨለማንና ጥርጣሬን ጣሉ።»

“3. Spiritualism with all its fancies and extravagances. This wile of the Devil, which has accomplished an awful work of death, is very fitly represented by ‘shavings,’ and ‘all manner of rubbish.’ Many of those who drank down the poison of spiritualism admitted the truth of our past advent experience, and from this fact many have been made to believe that spiritualism was the natural fruit of believing that God conducted the great advent movements in 1843 and 1844. Peter, speaking of those who should ‘bring in damnable heresies, even denying the Lord that bought them,’ says, ‘BY REASON OF WHOM THE WAY OF TRUTH SHALL BE EVIL SPOKEN OF.’

“3. መንፈሳዊነት ከሁሉም ሐሳባዊ ቅዠቶቹና ከሁሉም ከመጠን ያለፉ ነገሮቹ ጋር። እጅግ አስፈሪ የሞት ሥራ ያከናወነው ይህ የዲያብሎስ ተንኮል፣ ‘እንጨት መላጫዎች’ እና ‘የማንኛውም ዓይነት ቆሻሻ’ ተብሎ መወከሉ እጅግ ተገቢ ነው። የመንፈሳዊነትን መርዝ የጠጡ ብዙዎች ያለፈውን የአድቨንት ተሞክሮአችን እውነት መሆኑን አመኑ፤ ከዚህም እውነታ የተነሣ ብዙዎች፣ እግዚአብሔር በ1843 እና በ1844 ታላላቁን የአድቨንት እንቅስቃሴዎች እንደ መራ ማመን የመንፈሳዊነት ተፈጥሯዊ ፍሬ ነበር ብለው እንዲያምኑ ተደርገዋል። ጴጥሮስ፣ ‘አጥፊ መናፍቃንን በስውር የሚያስገቡ፥ የገዛቸውንም ጌታ ሳይቀር የሚክዱ’ ስለሚሆኑ ሰዎች ሲናገር፣ ‘ከእነርሱ የተነሣ የእውነት መንገድ በክፉ ይነገራል’ ይላል።”

“4. S. S. Snow professing to be ‘Elijah the Prophet’” This man in his strange and wild career, has also acted his part in this work of death, and his course has had a tendency to bring the true position for the waiting saints into disrepute, in the minds of many honest souls.

“4. ኤስ. ኤስ. ስኖው ራሱን ‘ነቢዩ ኤልያስ’ ብሎ ሲያውጅ” ይህ ሰው በእንግዳና በዱር ስራው ሂደት ውስጥ፣ በዚህ የሞት ሥራ ውስጥ የራሱን ድርሻ ደግሞ ተጫውቶአል፤ እናም አካሄዱ በብዙ ቅን ነፍሳት አእምሮ ውስጥ ለሚጠባበቁት ቅዱሳን ያለውን እውነተኛ አቋም ወደ ንቀት እንዲወርድ የሚያደርግ ዝንባሌ ነበረው።

“To this catalogue of errors I might add many more, such as the ‘thousand years’ of Revelation 20:4, 7, in the past, the 144,000 of Revelation 7:4; 14:1, those who ‘arose and came out of the graves’ after Christ’s resurrection, the no-work doctrine, the doctrine of the destruction of infants, &c. &c.

ወደዚህ የስህተቶች ዝርዝር ብዙ ሌሎችን ደግሞ ልጨምር እችላለሁ፤ ለምሳሌ፣ በራእይ 20፥4, 7 የተጠቀሱት በዚያን ጊዜ አለፉ ተብለው የሚወሰዱት “ሺህ ዓመታት፣” በራእይ 7፥4፤ 14፥1 ያሉት 144,000፣ ከክርስቶስ ትንሣኤ በኋላ “ተነሥተው ከመቃብር የወጡት” እነዚያ፣ ሥራ የለም የሚለው ትምህርት፣ የሕፃናት ጥፋት ትምህርት፣ ወዘተ ወዘተ።

“These errors were so industriously propagated, and urged upon the waiting flock that, at the time Brother Miller had the dream, the true jewels were ‘excluded from sight,’ and the words of the prophet were applicable—’And judgment is turned away backward, and justice standeth afar off,’ &c. &c. See Isaiah 59:14. At that time there was not an advent paper in the land that advocated the cause of present truth. The Day-Dawn, was the last to defend the true position of the little flock; but that died a number of months before the Lord gave Bro. Miller this dream; and in its last dying struggle pointed the weary sighing saints to 1877, then thirty years in the future, as the time of their final deliverance. Alas! alas! No wonder that Brother Miller in his dream, ‘sat down and wept’ over this sad state of things.

“እነዚህ ስህተቶች እጅግ በትጋት ተስፋፍተው በሚጠብቀው መንጋ ላይ ተጫኑ፤ ስለዚህም ወንድም ሚለር ሕልሙን በአየበት ጊዜ እውነተኛዎቹ እንቁዎች ‘ከዕይታ ተነጥቀው ነበር፤’ የነቢዩም ቃል ተገቢ ነበር—‘ፍርድም ወደ ኋላ ተመልሶአል፥ ጽድቅም ከሩቅ ቆሞአል፥’ ወዘተ ወዘተ። ኢሳይያስ 59፥14 ይመልከቱ። በዚያን ጊዜ በምድሪቱ ሁሉ የአሁኑን እውነት ጉዳይ የሚያስተባብር አንድም የአድቬንት ጋዜጣ አልነበረም። The Day-Dawn የትንሹን መንጋ እውነተኛ አቋም ለመከላከል የቀረችው የመጨረሻዋ ነበረች፤ ነገር ግን ጌታ ይህን ሕልም ለወንድም ሚለር ከሰጠው በፊት ብዙ ወራት ሞተች፤ በመጨረሻዋም የሞት ትግል ውስጥ ድካም ያደረባቸውን በማልቀስ የሚቃትቱትን ቅዱሳን ወደ 1877 ዓ.ም.—በዚያን ጊዜ ገና ከፊታቸው ሠላሳ ዓመት ያለውን—እንደ መጨረሻ መዳናቸው ጊዜ አመለከተቻቸው። ዋይ! ዋይ! ወንድም ሚለር በሕልሙ በዚህ አሳዛኝ የነገሮች ሁኔታ ላይ ‘ተቀምጦ አለቀሰ’ ብሎ መታየቱ አያስደንቅም።”

“Brother Miller closed his eyes in death, December 22, 1849, which fulfilled the following words in his dream, ‘In the bustle I closed my eyes for a moment.’ This wonderful fulfilment is so plain that none will fail to see it.

“ወንድም ሚለር በ1849 ዲሴምበር 22 በሞት ዓይኖቹን ዘጋ፤ ይህም በሕልሙ የተናገረውን የሚከተለውን ቃል ፈጸመ፦ ‘በግርግሩ መካከል ለአፍታ ዓይኖቼን ዘጋሁ።’ ይህ ድንቅ ፍጻሜ እጅግ ግልጽ ስለሆነ ማንም ሳያየው አያልፍም።”

“The casket, represents the advent truth that Brother Miller published to the world, as is marked out by the parable of the ten virgins. [Matthew 25:1–11.] First, the time, 1843; second, the tarrying time; third, the midnight cry, at the seventh month, 1844, and fourth, the shut door. No one who has read the second advent papers since 1843, will deny that Brother Miller has advocated these four important points in advent history. This harmonious system of truth or ‘casket’ has been torn in pieces, and scattered among the rubbish by those who have rejected their own experience, and have denied the very truths that they, with Brother Miller so fearlessly preached to the world.

“መሣጥኑ፣ በአሥሩ ደናግል ምሳሌ እንደ ተገለጸው [ማቴዎስ 25፥1–11] ወንድም ሚለር ለዓለም ያበሰረውን የምጽአት እውነት ይወክላል። ፊተኛ፣ ጊዜው፣ 1843 ነው፤ ሁለተኛ፣ የመዘግየቱ ጊዜ፤ ሦስተኛ፣ በ1844 በሰባተኛው ወር የሆነው የእኩለ ሌሊት ጩኸት፤ አራተኛም፣ የተዘጋው በር። ከ1843 ጀምሮ የሁለተኛውን ምጽአት ወረቀቶች ያነበበ ማንም ሰው፣ ወንድም ሚለር እነዚህን አራት አስፈላጊ ነጥቦች በምጽአት ታሪክ ውስጥ እንዳበረታታ አይክድም። ይህ የተስማማ የእውነት ሥርዓት ወይም “መሣጥን”፣ የራሳቸውን ተሞክሮ በጣሉና እነርሱ ራሳቸው ከወንድም ሚለር ጋር ለዓለም ያለ ፍርሃት የሰበኩትን እውነቶች የካዱ ሰዎች በቁርጥራጭ ተቀድዶ በጉድፍ መካከል ተበትኗል።

“The church will then be pure and ‘without fault before the throne of God,’ having confessed all their errors, faults and sins, and having had them washed away by the blood of Christ and blotted out, they will be without ‘spot or wrinkle, or any such thing.’ Then they will shine with ‘ten times their former glory.’” JAMES WHITE Oswego, May, 1850.

ከዚያ በኋላ ቤተ ክርስቲያን ንጹሕ ትሆናለች፣ እናም “በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ነውር የሌለባት” ትሆናለች፤ ስህተቶቻቸውን፣ ጉድለቶቻቸውን እና ኃጢአቶቻቸውን ሁሉ ከተናዘዙ በኋላ፣ እነርሱም በክርስቶስ ደም ታጥበው እና ተደምስሰው ስለሚሆኑ፣ “ነውር ወይም መጨማደድ ወይም እንደዚህ ያለ ማንኛውም ነገር” የሌለባት ትሆናለች። ከዚያም “ከቀድሞ ክብሯ አሥር እጥፍ” ብርሃን ታበራለች። JAMES WHITE Oswego, May, 1850.