We closed the last article identifying that all three of the angels of Revelation fourteen have a message in their hands. The second and third angel are identified as having a “parchment,” with them as they descend with their message. Each angel represents a message, and the arrival of each message causes an effect. The first angel arrived in 1798. That message was unsealed and there was an increase of knowledge concerning the impending judgment. That increase of knowledge produced two classes of worshippers. When the second angel arrived the message of the Protestants’ fall was unsealed and there was an increase of knowledge and two classes were produced. When the Midnight Cry message arrived on October 22, 1844, it was unsealed at Exeter camp meeting and there was an increase of knowledge and two classes of virgins were produced. When the third angel arrived on October 22, 1844 the message of the third angel and all that it represents was unsealed and there was an increase of knowledge and two classes were produced.
ባለፈው ጽሑፍ ላይ ከራእይ አሥራ አራት ያሉት ሦስቱም መላእክት በእጃቸው መልእክት እንዳላቸው በመለየት ዘግተናል። ሁለተኛውና ሦስተኛው መልእክታቸውን ይዘው ሲወርዱ ከእነርሱ ጋር “ብራና” እንዳለ ተለይተው ቀርበዋል። እያንዳንዱ መልአክ አንድ መልእክትን ይወክላል፥ እያንዳንዱም መልእክት መድረሱ አንድ ውጤት ያስከትላል። የመጀመሪያው መልአክ በ1798 መጣ። ያ መልእክት ተፈታ፥ ስለሚመጣውም ፍርድ እውቀት ጨመረ። ያ የእውቀት መጨመር ሁለት የአምልኮ ክፍሎችን አፈራ። ሁለተኛው መልአክ በመጣ ጊዜ የፕሮቴስታንቶች ውድቀት መልእክት ተፈታ፥ እውቀትም ጨመረ፥ ሁለት ክፍሎችም ተፈጠሩ። የእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት በጥቅምት 22 ቀን 1844 በመጣ ጊዜ፥ በኤክሴተር የካምፕ ስብሰባ ላይ ተፈታ፥ እውቀትም ጨመረ፥ ከዚያም ሁለት የደናግል ክፍሎች ተፈጠሩ። ሦስተኛው መልአክ በጥቅምት 22 ቀን 1844 በመጣ ጊዜ የሦስተኛው መልአክ መልእክትና የሚወክለው ሁሉ ተፈታ፥ እውቀትም ጨመረ፥ ሁለት ክፍሎችም ተፈጠሩ።
Another characteristic that can be found in the angels has to do with the empowerment of the angel’s messages. The message of the second angel was empowered by the message of the Midnight Cry, as the previous article showed, but the Midnight Cry is not represented by a singular angel, it is represented by many angels. The history that corresponded to the second angel and the Midnight Cry shows that the second angel’s message was empowered when the Midnight cry joined with it. In the same book we are told:
በመላእክት ውስጥ ሊገኝ የሚችል ሌላ ባህርይ ከመልአኩ መልእክቶች ኃይል መቀበል ጋር የተያያዘ ነው። የሁለተኛው መልአክ መልእክት፣ ከቀደመው ጽሑፍ እንዳሳየው፣ በእኩለ ሌሊት ጩኸት መልእክት ኃይል ተሰጥቶት ነበር፤ ነገር ግን እኩለ ሌሊት ጩኸት በአንድ ብቻ መልአክ አይወከልም፤ በብዙ መላእክት ይወከላል። ከሁለተኛው መልአክና ከእኩለ ሌሊት ጩኸት ጋር የተመሳሰለው ታሪክ የሚያሳየው፣ የሁለተኛው መልአክ መልእክት እኩለ ሌሊት ጩኸት ከእርሱ ጋር በተቀላቀለ ጊዜ ኃይል እንደተሰጠው ነው። በዚያውም መጽሐፍ ውስጥ እንዲህ ተብሎ ተነግሮናል፦
“I saw angels hurrying to and fro in heaven. They were descending to earth, and again ascending to heaven, preparing for the fulfillment of some important event. Then I saw another mighty angel commissioned to descend to earth, and unite his voice with the third angel, and give power and force to his message. Great power and glory were imparted to the angel, and as he descended, the earth was lightened with his glory. The light which went before and followed after this angel, penetrated everywhere, as he cried mightily, with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. The message of the fall of Babylon, as given by the second angel, is again given, with the addition of the corruptions which have been entering the churches since 1844. The work of this angel comes in at the right time, and joins in the last great work of the third angel’s message, as it swells into a loud cry. And the people of God are fitted up everywhere to stand in the hour of temptation which they are soon to meet. I saw a great light resting upon them, and they united in the message, and fearlessly proclaimed with great power the third angel’s message.
“በሰማይ ውስጥ መላእክት ፈጥነው ወዲህና ወዲያ ሲመላለሱ አየሁ። ወደ ምድር ይወርዱ ነበር፥ እንደገናም ወደ ሰማይ ይወጡ ነበር፤ ለአንድ አስፈላጊ ክስተት ፍጻሜ ዝግጅት እያደረጉ ነበር። ከዚያም ሌላ ብርቱ መልአክ ወደ ምድር እንዲወርድ መመደቡን አየሁ፤ ከሦስተኛውም መልአክ ጋር ድምፁን እንዲያቀላቅል፥ ለመልእክቱም ኃይልና ብርታት እንዲሰጥ። ለዚህ መልአክ ታላቅ ኃይልና ክብር ተሰጠው፥ ሲወርድም ምድር በክብሩ በራች። ከዚህ መልአክ ፊት የሄደውና ከኋላው የተከተለው ብርሃን፥ በብርቱ ድምፅ እየጮኸ፦ ታላቂቱ ባቢሎን ወድቃለች፥ ወድቃለች፤ የአጋንንትም ማደሪያ፥ የክፉ መንፈስም ሁሉ መያዣ፥ የርኩስና የተጠላ ወፍም ሁሉ ቤት ሆናለች እያለ ሲጮኽ፥ ወደ ሁሉም ስፍራ ዘልቆ ገባ። በሁለተኛው መልአክ የተሰጠው የባቢሎን ውድቀት መልእክት፥ ከ1844 ጀምሮ ወደ ቤተ ክርስቲያናት ሲገቡ የኖሩት ሙስናዎች ተጨምረውበት እንደገና ተሰጠ። የዚህ መልአክ ሥራ በተገቢው ጊዜ ይመጣል፥ ወደ ታላቅ ጩኸት እያደገ ከሚሄደው ከሦስተኛው መልአክ መልእክት የመጨረሻ ታላቅ ሥራ ጋርም ይተባበራል። የእግዚአብሔርም ሕዝብ በቅርቡ ሊገናኙት ላሉት የፈተና ሰዓት ለመቆም በየስፍራው ተዘጋጁ። ታላቅ ብርሃንም በእነርሱ ላይ ሲያርፍ አየሁ፥ እነርሱም ከመልእክቱ ጋር ተባብረው የሦስተኛውን መልአክ መልእክት ያለ ፍርሃት በታላቅ ኃይል አወጁ።
“Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound every where, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message, and joined it, as the midnight cry joined the second angel’s message in 1844. The glory of God rested upon the patient, waiting saints, and they fearlessly gave the last solemn warning, proclaiming the fall of Babylon, and calling upon God’s people to come out of her; that they might escape her fearful doom.” Spiritual Gifts, volume 1, 193, 194.
“መላእክት ከሰማይ የመጣውን ኃያል መልአክ ለመርዳት ተልከው ነበር፤ እኔም በየስፍራው የሚሰሙ የሚመስሉ ድምፆችን ሰማሁ፤ ‘ሕዝቤ ሆይ፥ ከእርስዋ ውጡ፤ ከኃጢአቶቿ ተካፋዮች እንዳትሆኑ፥ ከመቅሠፍቶቿም እንዳትቀበሉ፤ ኃጢአቶቿ እስከ ሰማይ ደርሰዋልና፥ እግዚአብሔርም ዓመፃዎቿን አስታውሶአል’ የሚል። ይህ መልእክት ለሦስተኛው መልእክት እንደ ተጨመረ የሚመስል ነበር፤ በ1844 ዓ.ም. የእኩለ ሌሊት ጩኸት ከሁለተኛው የመልአኩ መልእክት ጋር እንደ ተቀላቀለው ሁሉ ከእርሱ ጋር ተቀላቀለ። የእግዚአብሔር ክብር በታጋሾቹ፣ በሚጠባበቁት ቅዱሳን ላይ ዐረፈ፤ እነርሱም ሳይፈሩ ባቢሎን መውደቋን እያወጁ፣ የእግዚአብሔርንም ሕዝብ ከእርስዋ እንዲወጡ እየጠሩ፣ የመጨረሻውን ጽኑ የሆነ ከባድ ማስጠንቀቂያ ሰጡ፤ ይህም ከእርስዋ አስፈሪ ፍርድ እንዲያመልጡ ነበር።” Spiritual Gifts, volume 1, 193, 194.
The Midnight Cry joined the second angel, and the angel of Revelation eighteen joins the third angel, and when he joins the third angel, he is repeating the joining of the Midnight Cry and the second angel in the beginning of Adventism. Based upon two witnesses, the second and third angel, every angel’s message has a secondary message that empowers it. These two witnesses teach that when the first angel’s message arrived in history, there had to come a point thereafter where that message was empowered by a secondary message. This was of course also true of the first angel. In the first paragraph of the long passage, we just set forth, Sister White identifies the same characteristics to the first angel as John assigns to the angel of Revelation eighteen when she states, “I was told that his mission was to lighten the earth with his glory, and warn man of the coming wrath of God.” It is clear in the passage she is referring to the first angel.
የእኩለ ሌሊት ጩኸት ከሁለተኛው መልአክ ጋር ተቀላቀለ፣ እናም የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ ከሦስተኛው መልአክ ጋር ይቀላቀላል፤ እርሱም ከሦስተኛው መልአክ ጋር ሲቀላቀል፣ በአድቬንቲዝም መጀመሪያ የእኩለ ሌሊት ጩኸትና የሁለተኛው መልአክ መቀላቀል የተደገመ መሆኑን እየደገመ ነው። በሁለት ምስክሮች፣ ማለትም በሁለተኛውና በሦስተኛው መልአክ መሠረት፣ የእያንዳንዱ መልአክ መልእክት እርሱን ኃይል የሚሰጠው ሁለተኛ መልእክት አለው። እነዚህ ሁለት ምስክሮች የሚያስተምሩት፣ የመጀመሪያው መልአክ መልእክት በታሪክ ውስጥ በደረሰ ጊዜ፣ ከዚያ በኋላ ያ መልእክት በሁለተኛ መልእክት ኃይል የሚቀበልበት አንድ ደረጃ መምጣት እንዳለበት ነው። ይህ እርግጥ ለመጀመሪያው መልአክም እውነት ነበር። አሁን ያቀረብነው የረዥሙ ንባብ የመጀመሪያ አንቀጽ ውስጥ፣ ሲስተር ዋይት፣ “ምድርን በክብሩ ያበራ ዘንድና ሰውን ስለሚመጣው የእግዚአብሔር ቍጣ ያስጠነቅቅ ዘንድ ተልእኮው እንደ ሆነ ተነግሮኝ ነበር” ብላ ሲናገር፣ ዮሐንስ ለራእይ አሥራ ስምንት መልአክ የሚመድባቸውን ባህርያት ለመጀመሪያው መልአክ እንዲሁ ታመለክታለች። በንባቡ ውስጥ እርሷ ወደ መጀመሪያው መልአክ እየጠቀሰች እንደሆነ ግልጽ ነው።
The first angel’s message arrived in 1798, and it was thereafter empowered on August 11, 1840, when the Ottoman supremacy ceased. At that point the mighty angel of Revelation ten came down out of heaven and placed one foot on the land and one on the sea. He represents the empowerment of the first angel, and this is what identifies the work of the first angel as the same work as the angel of Revelation eighteen. Both were to lighten the earth with their glory, but the angel of Revelation eighteen joins the third angel, just as the Midnight Cry joined the second angel and just as the angel that descended in Revelation ten joined the first angel.
የመጀመሪያው መልአክ መልእክት በ1798 ደረሰ፣ ከዚያም በኋላ የኦቶማን ልዕልና በተቋረጠበት በኦገስት 11፣ 1840 ኃይል ተሰጠው። በዚያ ጊዜ የራእይ አሥር ኃያሉ መልአክ ከሰማይ ወረደ፣ አንድ እግሩንም በምድር ላይ አንዱንም በባሕር ላይ አኖረ። እርሱ የመጀመሪያውን መልአክ ኃይል መስጠት ይወክላል፣ ይህም የመጀመሪያው መልአክ ሥራ ከራእይ አሥራ ስምንት መልአክ ሥራ ጋር አንድ እንደሆነ የሚያሳይ ነው። ሁለቱም ምድርን በክብራቸው ለማብራት የተመደቡ ነበሩ፣ ነገር ግን የራእይ አሥራ ስምንት መልአክ ከሦስተኛው መልአክ ጋር ይቀላቀላል፤ ልክ እንደ እኩለ ሌሊት ጩኸት ከሁለተኛው መልአክ ጋር እንደተቀላቀለ፣ እንዲሁም በራእይ አሥር የወረደው መልአክ ከመጀመሪያው መልአክ ጋር እንደተቀላቀለ ነው።
Therefore, when the first angel arrived, a message was unsealed that produced two classes of worshippers. When the first angel’s message was empowered by the angel of Revelation ten, he had in his hand a little book that he commanded John to eat, identifying that he brought a message, unsealed it and it produced two classes of worshippers. When the second angel, Midnight Cry and third angel arrived there was a message unsealed that tested and produced two classes of worshippers.
ስለዚህ፣ የመጀመሪያው መልአክ በደረሰ ጊዜ፣ ሁለት ዓይነት አምላኪዎችን ያፈራ የተፈታ መልእክት ነበረ። የመጀመሪያው መልአክ መልእክት በራእይ አሥር ውስጥ ባለው መልአክ ኃይል በተሞላ ጊዜ፣ በእጁ ውስጥ ዮሐንስ እንዲበላው ያዘዘውን ትንሽ መጽሐፍ ይዞ ነበር፤ ይህም መልእክት እንዳመጣ፣ እንደፈታው፣ እናም ሁለት ዓይነት አምላኪዎችን እንዳፈራ ይለያል። ሁለተኛው መልአክ፣ የእኩለ ሌሊት ጩኸት እና ሦስተኛው መልአክ በደረሱ ጊዜ፣ የሚፈትንና ሁለት ዓይነት አምላኪዎችን የሚያፈራ የተፈታ መልእክት ነበረ።
The passage we are addressing emphasizes by comparing the history of Christ with the history of the Millerites that the sequential testing process that took place in the Millerite history also took place in the days of Christ, which was the end of ancient Israel. If a sequential testing process took place at the beginning of spiritual Israel and at the end of ancient Israel, then there will be a sequential testing process at the end of spiritual Israel, as there was at the beginning of ancient Israel.
እየመለከትነው ያለው ምንባብ የሚያጽናናው፣ የክርስቶስን ታሪክ ከሚለራውያን ታሪክ ጋር በማነጻጸር፣ በሚለራውያን ታሪክ ውስጥ የተከናወነው ተከታታይ የፈተና ሂደት የጥንታዊት እስራኤል መጨረሻ በነበሩት በክርስቶስ ዘመንም እንደተከናወነ ነው። ተከታታይ የፈተና ሂደት በመንፈሳዊት እስራኤል መጀመሪያና በጥንታዊት እስራኤል መጨረሻ ከተከናወነ፣ እንደ ጥንታዊት እስራኤል መጀመሪያ ሁሉ፣ በመንፈሳዊት እስራኤል መጨረሻም ተከታታይ የፈተና ሂደት ይኖራል።
In Millerite history this would represent five unsealing’s that tested and produced two classes of worshippers from 1798 until October 22, 1844. The passage clearly teaches that if you fail a test, you will not pass the next test, for you wont even try. It is also clear that in the time of Christ the testing process concludes with the former chosen covenant people being in total darkness in regards to the plan of salvation. Daniel and John represent those who listen to the voice behind them, those who passed through a progressive testing process that required individual investigation of each new truth that was unsealed.
በሚለራይት ታሪክ ውስጥ ይህ ከ1798 እስከ ጥቅምት 22, 1844 ድረስ ሁለት የአምልኮ ሰጪዎች ክፍሎችን የፈተኑና ያፈሩ አምስት የመፈታት ሂደቶችን ይወክላል። ክፍሉ በግልጽ ያስተምራል፤ ፈተናን ካልወጣህ ቀጣዩን ፈተና አታልፍም፣ ምክንያቱም ለመሞከር እንኳ አትነሣምና። በተጨማሪም በክርስቶስ ዘመን የፈተናው ሂደት ቀድሞ የተመረጡት የቃል ኪዳን ሕዝቦች ስለ ድነት እቅድ ፈጽሞ በጨለማ ውስጥ ሲሆኑ እንደሚያበቃ ደግሞ ግልጽ ነው። ዳንኤልና ዮሐንስ ከኋላቸው ያለውን ድምፅ የሚሰሙትን፣ እያንዳንዱን አዲስ የተፈታ እውነት በግል ምርመራ እንዲመረመር የሚጠይቅ ቀስ በቀስ የሚገፋ የፈተና ሂደት ውስጥ ያለፉትን ይወክላሉ።
The books of Daniel and Revelation are one book, and Daniel and John are the two witnesses of that one book. One witness is the beginning of the book, and the other witness is the end of the book. Both witnesses suffered death and resurrection symbolically; one was persecuted by the Medo-Persian kingdom, (typifying the United States) and the other persecuted by Rome, (typifying the papacy). John is being persecuted because he is a Sabbath-keeper in agreement with Daniel being persecuted for refusing to change his worship practices. Together they represent those at the end of the world who are persecuted for refusing to accept the worship of Sunday in place of the seventh-day Sabbath.
የዳንኤልና የራእይ መጻሕፍት አንድ መጽሐፍ ናቸው፤ ዳንኤልና ዮሐንስም የዚያ አንዱ መጽሐፍ ሁለቱ ምስክሮች ናቸው። አንዱ ምስክር የመጽሐፉ መጀመሪያ ነው፥ ሌላውም ምስክር የመጽሐፉ ፍጻሜ ነው። ሁለቱም ምስክሮች በምልክታዊ መንገድ ሞትና ትንሣኤ ተቀብለዋል፤ አንዱ በሜዶ-ፋርስ መንግሥት ተሰድዶአል፥ (ይህም ዩናይትድ ስቴትስን ያመለክታል) ሌላውም በሮም ተሰድዶአል፥ (ይህም ጳጳሳዊነትን ያመለክታል)። ዮሐንስ ሰንበትን ጠባቂ ስለሆነ እየተሰደደ ነው፤ ይህም ከዳንኤል ጋር ይስማማል፥ እርሱም የአምልኮ ልምምዱን ለመለወጥ ፈቃደኛ ባለመሆኑ ተሰድዶአል። ሁለቱም በአንድነት በዓለም ፍጻሜ ዘመን በሰባተኛው ቀን ሰንበት ፋንታ የእሑድን አምልኮ ለመቀበል ፈቃደኛ ስላልሆኑ የሚሰደዱትን ይወክላሉ።
The people represented by Daniel and John have been or will be those that are sealed, for when Daniel was placed in the lion’s den for not obeying the king’s “decree,” the king sealed the stone, in order that the purpose might not be changed. Daniel was sealed for eternity, because the king’s decree and also the authority of his seal could not be changed, according to the laws of the Medes and Persians. The king’s seal was placed upon a stone and the door was shut. The door is shut at the Sunday law, and no man can open that door, just as the door was shut on October 22, 1844. This was a simple illustration of the importance of considering not only the prophetic events that are set forth in a prophecy, but also the importance of applying the circumstances surrounding the prophet when he is illustrated within the story.
በዳንኤልና በዮሐንስ የተመሰሉት ሕዝቦች፣ የታተሙት ወይም የሚታተሙት ናቸው፤ ምክንያቱም ዳንኤል የንጉሡን “ትእዛዝ” ስላልታዘዘ በአንበሶች ጕድጓድ ውስጥ በተጣለ ጊዜ፣ ዓላማው እንዳይለወጥ ንጉሡ ድንጋዩን አተመው። የንጉሡ ትእዛዝና የማኅተሙ ሥልጣን በሜዶንና በፋርሳውያን ሕግ መሠረት ሊለወጡ ስላልቻሉ፣ ዳንኤል ለዘላለም ታተመ። የንጉሡ ማኅተም በአንድ ድንጋይ ላይ ተደረገ፣ በሩም ተዘጋ። በሩ በእሑድ ሕግ ጊዜ ይዘጋል፣ እንዲሁም እንደ በሩ በጥቅምት 22 ቀን 1844 እንደተዘጋ ሁሉ፣ ማንም ያንን በር ሊከፍት አይችልም። ይህም በአንድ ትንቢት ውስጥ የቀረቡትን ትንቢታዊ ክስተቶች ብቻ ሳይሆን፣ ነቢዩ በታሪኩ ውስጥ ሲመሰል የሚከብቡትን ሁኔታዎች መመልከት ያለውን አስፈላጊነት የሚያሳይ ቀላል ምሳሌ ነበር።
Yet this is also an illustration of the power of considering the beginning (the book of Daniel) with the end (the book of Revelation) together as two witnesses of the same prophecy, for two witnesses are what is required to establish a biblical fact. The predicted events and the illustration of the prophets’ activities in connection with the prophecy are both inspired.
ሆኖም ይህ ደግሞ መጀመሪያውን (የዳንኤል መጽሐፍ) ከመጨረሻው (የራእይ መጽሐፍ) ጋር አብሮ እንደ አንድ ትንቢት ሁለት ምስክሮች ተደርገው በመቆጠር ያለውን ኃይል የሚያሳይ ምሳሌ ነው፤ ምክንያቱም መጽሐፍ ቅዱሳዊ እውነት እንዲቋቋም የሚያስፈልጉት ሁለት ምስክሮች ናቸውና። የተተነበዩት ክስተቶችና ከትንቢቱ ጋር በተያያዘ የነቢያት እንቅስቃሴ ምሳሌ ሁለቱም መንፈስ ቅዱስ ያነሳሳቸው ናቸው።
All scripture is given by inspiration of God, and is profitable for doctrine, for reproof, for correction, for instruction in righteousness: That the man of God may be perfect, thoroughly furnished unto all good works. 2 Timothy 3:16, 17.
ቅዱሳት መጻሕፍት ሁሉ በእግዚአብሔር መንፈስ የተነፈሱ ናቸው፥ ለትምህርትም፥ ለግሣጼም፥ ለማቅናትም፥ በጽድቅም ለማስተማር ይጠቅማሉ፤ ይህም የእግዚአብሔር ሰው ፍጹም እንዲሆን፥ ለመልካም ሥራ ሁሉ ፈጽሞ የተዘጋጀ እንዲሆን ነው። 2 ጢሞቴዎስ 3፥16-17።
If the predicted events of the Bible are illustrating the end of the world, then the illustration of the prophet and his surroundings when he receives and testifies of the prediction are an illustration of the end of the world. Therefore, when a prophet’s surroundings and activities are prophetically illustrated—the prophet is an illustration of God’s people at the end of the world. With that understanding in place, when we bring the line of Malachi’s Elijah prediction together with the lines of Revelation fourteen and eighteen, they all testify of the history of the final warning message—but their testimony is two-fold.
የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት ያደረጋቸው ክስተቶች የዓለምን ፍጻሜ የሚያመለክቱ ከሆኑ፣ ነቢዩ ትንቢቱን በሚቀበልበትና በሚመሰክርበት ጊዜ እርሱና አካባቢው የተሳሉበት ምሳሌ ደግሞ የዓለምን ፍጻሜ የሚያመለክት ምሳሌ ነው። ስለዚህ፣ የነቢይ አካባቢና እንቅስቃሴ በትንቢታዊ ምሳሌ በሚቀርብበት ጊዜ፣ ነቢዩ በዓለም ፍጻሜ ዘመን ያሉ የእግዚአብሔር ሕዝቦች ምሳሌ ነው። ይህን ግንዛቤ በቦታው ካኖርን በኋላ፣ የሚልክያስን የኤልያስ ትንቢት መስመር ከራእይ አሥራ አራትና አሥራ ስምንት መስመሮች ጋር በአንድ ስናመጣ፣ ሁሉም ስለ መጨረሻው የማስጠንቀቂያ መልእክት ታሪክ ይመሰክራሉ—ነገር ግን ምስክራቸው ሁለት ክፍል ነው።
The message consists of predicted events that are external to God’s people and a secondary testimony consists of the prophet’s experience while receiving and proclaiming the message. The prophetic concept of two prophetic lines representing the external and internal of the same history was recognized and put into the public record by the pioneers of Adventism. The classic example of this application by the pioneers, in my mind, is when they identify that the seven churches of Revelation and the seven seals of Revelation are parallel histories that identify the internal and external history of the church. The seals represent the external history the churches the internal.
መልእክቱ ከእግዚአብሔር ሕዝብ ውጭ ያሉ አስቀድሞ የተነገሩ ክስተቶችን ያካትታል፤ ሁለተኛው ምስክርነትም ነቢዩ መልእክቱን ሲቀበልና ሲያውጅ ያጋጠመውን ተሞክሮ ያካትታል። የአንድና የአንድ ታሪክ ውጫዊና ውስጣዊ ገጽታዎችን የሚወክሉ ሁለት ትንቢታዊ መስመሮች ያሉት ትንቢታዊ ጽንሰ-ሐሳብ በአድቬንቲዝም ቀዳሚዎች ተገንዝቦ በሕዝብ መዝገብ ላይ ተቀምጦ ነበር። በእኔ አስተያየት፣ ቀዳሚዎቹ ይህን አተገባበር የገለጹበት ክላሲካዊ ምሳሌ፣ በራእይ ያሉት ሰባቱ ቤተ ክርስቲያናትና በራእይ ያሉት ሰባቱ ማኅተሞች የተመሳሳይ ታሪኮች መሆናቸውን፣ እነርሱም የቤተ ክርስቲያንን ውስጣዊና ውጫዊ ታሪክ እንደሚለዩ ሲያመለክቱ ነው። ማኅተሞቹ ውጫዊውን ታሪክ ይወክላሉ፤ ቤተ ክርስቲያናቱ ደግሞ ውስጣዊውን።
The Elijah message of Malachi, Revelation chapters fourteen and eighteen identify the same final warning message that is also addressed as “the Revelation of Jesus Christ” in chapter one of Revelation. In chapter one God the Father gave the message to Christ, who then gave it to Gabriel, who then gave it to John who then sent it to the churches. Elijah’s message, as well as the messages represented in Revelation chapters one, fourteen and eighteen are the very same message.
የሚልክያስ የኤልያስ መልእክት፣ የራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አራትና አሥራ ስምንት በምዕራፍ አንድ የራእይ መጽሐፍ “የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ” ተብሎ የተጠራውን ያንኑ የመጨረሻ የማስጠንቀቂያ መልእክት ይለዩታል። በራእይ ምዕራፍ አንድ ውስጥ እግዚአብሔር አብ መልእክቱን ለክርስቶስ ሰጠው፤ እርሱም ለገብርኤል ሰጠው፤ ገብርኤልም ለዮሐንስ ሰጠው፤ ዮሐንስም ከዚያ ለቤተ ክርስቲያናት ላከው። የኤልያስ መልእክት፣ እንዲሁም በራእይ ምዕራፍ አንድ፣ አሥራ አራትና አሥራ ስምንት የተወከሉት መልእክቶች በእርግጥ አንድና ያንኑ መልእክት ናቸው።
And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.
የነቢያትም መናፍስት ለነቢያት ይገዛሉ። ምክንያቱም እግዚአብሔር የሰላም እንጂ የሁከት አምላክ አይደለም፥ በቅዱሳን ቤተ ክርስቲያናት ሁሉ እንደሆነ። 1 ቆሮንቶስ 14፥32, 33።
It is always the same message, for the “prophets are subject to the prophets.” The word translated as “subject” in the verses means, “to subordinate; reflexively to obey: – be under obedience (obedient), put under, subdue unto, (be, make) subject (to, unto), be (put) in subjection (to, under), submit self unto.” All the prophets agree with each other and are in subjection to one another or the message they gave would produce confusion.
ሁልጊዜ አንድ እና ያው መልእክት ነው፥ ምክንያቱም “ነቢያት ለነቢያት ይገዛሉና።” በእነዚያ ቁጥሮች ውስጥ “ይገዛሉ” ተብሎ የተተረጎመው ቃል ማለት፣ “ከራስ በታች ማድረግ፤ በተመላሽ መልኩ መታዘዝ፦ — ከታዛዥነት በታች መሆን (ታዛዥ መሆን)፣ ከታች ማኖር፣ ለማስገዛት መቅጣት፣ ለ… ወይም እስከ… ድረስ ተገዥ መሆን (ወይም ማድረግ)፣ ለ… ወይም ከ… በታች በተገዥነት መሆን (ወይም መደረግ)፣ ራስን ለ… ማስገዛት።” ነው። ነቢያት ሁሉ እርስ በርሳቸው ይስማማሉ፣ እርስ በርሳቸውም ወይም የሰጡት መልእክት ለሆነው ነገር ተገዥ ናቸው፤ አለዚያ የሰጡት መልእክት ግራ መጋባትን ያመጣ ነበር።
All the prophetic illustrations of the final warning message represent the same message. It is the Lord’s design that those who are considered the “wise” in the parable of the ten virgins, who are also called the “wise” that “understand” “the increase of knowledge” when the book of Daniel is unsealed; it is the Lord’s will that the “wise” recognize the special message when it is unsealed. That recognition is accomplished by applying the methodology of biblical study that is specifically identified within the Bible itself. That methodology is accomplished in agreement with Isaiah twenty-eight through the process of bringing the various prophetic lines that address a biblical subject together in parallel to one another in order to establish the correct prophetic events.
የመጨረሻው የማስጠንቀቂያ መልእክት ሁሉም ትንቢታዊ ምሳሌዎች አንድና ተመሳሳይ መልእክትን ይወክላሉ። በአሥሩ ደናግል ምሳሌ ውስጥ “ጠቢባን” ተብለው የሚታሰቡት፣ እንዲሁም የዳንኤል መጽሐፍ በሚፈታበት ጊዜ “የእውቀት መጨመርን” “የሚያስተውሉ” እንደ “ጠቢባን” የሚጠሩት፣ እነዚህ ጠቢባን ይህ ልዩ መልእክት በሚፈታበት ጊዜ እንዲያውቁት የጌታ ዓላማ ነው። ይህም እውቅና በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ራሱ በተለይ የተለየውን የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት ዘዴ በመተግበር ይፈጸማል። ይህ ዘዴም ከኢሳይያስ ሃያ ስምንት ጋር በተስማማ ሁኔታ፣ አንድን መጽሐፍ ቅዱሳዊ ርዕሰ ጉዳይ የሚመለከቱ የተለያዩ ትንቢታዊ መስመሮችን እርስ በርሳቸው በትይዩ በማቅረብ፣ ትክክለኛዎቹን ትንቢታዊ ክስተቶች ለማቋቋም በሚካሄደው ሂደት ይፈጸማል።
I solicit your patience as we conclude this article here and will continue these thoughts in the next article.
እባካችሁ ይህን ጽሑፍ በዚህ ስናጠናቀቅ ትዕግሥታችሁን እጠይቃለሁ፤ እነዚህንም ሐሳቦች በሚቀጥለው ጽሑፍ እንቀጥላለን።