የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ - ቁጥር አሥራ ሰባት

በምድረ በዳ የሚጮኸውን የአንዱን “ድምፅ” የሚሰሙ በመንገድ ላይ ሞተው የተጣሉ ደረቅ አጥንቶች፣ ይህን የሚያደርጉት ኢየሱስ እርሱን እንደሚልከው የሰጠው ተስፋ ተፈጽሞ አጽናኙ ስለመጣ ነው። በሚለራውያን የመጀመሪያ ተስፋ መቁረጥ ውስጥ፣ ሚለራውያኑ በደናግል ምሳሌ ውስጥ ባለው የመዘግየት ጊዜ ውስጥ እንዳሉ ተረዱ።

በሚለራውያን የተመሰሉት ሰዎች የመጀመሪያውን ቅሬታ ተሞክሮ ደግመው ያሳልፋሉ፤ እነርሱም ይህን ሲያደርጉ እነርሱ ደግሞ በደናግል ምሳሌ ውስጥ በተጠቀሰው የመዘግየት ዘመን ውስጥ እንዳሉ ማስተዋል አለባቸው። ይህን እውነት እንዲያዩ የሚያስችላቸው የአጽናኙ ተጽእኖ ብቻ ነው። ያ እውቅና፣ በአጽናኙ የሚመጣው፣ ሕዝቅኤል ለደረቁና ለሞቱ አጥንቶች ሸለቆ እንዲናገር በታዘዘው በመጀመሪያው ትንቢት ተወክሏል።

“ድምፁ” መንፈስ ቅዱስን ይወክላል። በዚያ ወቅት ደናግል በመቆየት ዘመን ውስጥ እንዳሉ ማስተዋል ያስፈልጋቸዋል። ተስፋ የቆረጡት ሰዎች በመቆየት ዘመን ውስጥ እንዳሉ ሲያውቁ ማድረግ ያለባቸውን የመጽሐፍ ቅዱስ መመሪያዎች ብዙ ናቸው። ኤርምያስ ወደ “የዘባቾች ጉባኤ” ፈጽሞ እንዳይመለሱ ያስተምራል፤ ይህም በፊላዴልፍያ መልእክት ውስጥ የሰይጣን ምኵራብ ነው። ደግሞም ክቡሩን ከክፉው መለየት አለባቸው። ከክፉው ጋር በተቃራኒው የተቀመጠው “ክቡሩ” ሁለት ትርጉም አለው።

ከዓመታት በፊት የዊሊያም ሚለርን ሕልም በተግባር ላይ በማዋል ይህን ትንቢታዊ ልዩነት ራሴ ተማርሁ። ጌጦቹን እንደ የእግዚአብሔር ቃል እውነቶች፣ ሐሰተኛ ጌጦቹንም እንደ የተበላሹ ትምህርቶች በትክክል ገለጽሁ። ከዚያ በኋላ ያዕቆብ ዋይት ደግሞ የዊሊያም ሚለርን ሕልም በተግባር ላይ እንዳዋለ ተጠቆመልኝ፤ እርሱም በትግበራው ውስጥ ጌጦቹን እንደ የእግዚአብሔር ታማኝ ሕዝብ፣ ሐሰተኛ ጌጦቹንም እንደ የእውነት ሐሰተኛ ተናጋሪዎች ለይቶ አሳየ። ያዕቆብ ዋይት ስለ ሕልሙ ያስተማረውን በመመርመር ጊዜ፣ እኛ ሁለታችንም ትክክል እንደነበርን ተገነዘብሁ። ጌጦቹ የእግዚአብሔርን ታማኞች ሊወክሉ ይችላሉ፣ የሐሰት ጌጦቹም ያልታማኞችን፤ ነገር ግን ጌጦቹ ደግሞ የእግዚአብሔር ቃል እውነቶችን ሊወክሉ ይችላሉ፣ የሐሰት ጌጦቹም ሐሰተኛ ትምህርቶችን። ያዕቆብ ዋይት የሚለርን ሕልም ያኔ ራሱ በሕይወት የሚኖርበት ታሪክ ላይ ተግባራዊ አድርጎታል፤ እኔ ግን ወደ ሕልሙ እንደ የዘመኑ ፍጻሜ ታሪክ ቀርቤ ነበር። ሁለቱ ትግበራዎች በአንድነት ሰዎች የሚያምኑትን እንደሚሆኑ ያመለክታሉ፤ የተሳሳቱ ትምህርቶችንም ለመያዝ ቢመርጡ፣ ከእነዚያ ጋር አብረው በተያያዙባቸው ትምህርቶች ጋር በቆሻሻው መጥረጊያ ሰው በመስኮት ውጭ ይጠረጋሉ። የምንበላው እኛ ነን።

ተስፋ የቆረጡት ሰዎች በመዘግየት ዘመን ውስጥ እንዳሉ ሲያውቁ፣ እንደ ኤርምያስ መሠረት የከበረውን ከዋረደው ለይተው ማወጣት አለባቸው።

ውድና አስጸያፊው እውነትንና ስህተትን ይወክላሉ። እንዲሁም ሁለት የሰዎች ክፍሎችን ይወክላሉ።

ኤርምያስ እንዲመለስ ከሆነ፣ ከሰነፍ ደናግል መለየት እንዳለበት ተነግሮት ነበር፤ እንዲሁም ከሰነፍ ደናግል የተሳሳቱ ትምህርቶች ደግሞ መለየት አለበት። መቶ አርባ አራት ሺህ ወደ ፍጹም አንድነት የሚገቡ ናቸው። ኤርምያስ፣ በራእዩ ሲናገር፣ የእግዚአብሔር “አፍ” እንዲሆኑ በሕዝቅኤል ሁለተኛ የአራቱ ነፋሳት መልእክት እንዲታተሙ የተጠሩት ሊፈጽሙት የሚገባቸውን ሥራ ይወክላል። ራእዩ ፍርዱ በደረሰ ጊዜ በሚለራዊ ታሪክ ተናገረ፤ ምድር አውሬውም ሲናገር እና የሦስተኛው ወዮ ፍርድ ሲደርስ፣ በመቶ አርባ አራት ሺህ ታሪክ ውስጥ ደግሞ ይናገራል። ከዚያም በኤርምያስ የተለየውን ሥራ ያከናወኑት እንደ እግዚአብሔር ጠባቂዎች ከፍ ከፍ ይደረጋሉ።

ጌታ በእሁድ ሕግ ቀውስ ውስጥ አፉ ሆነው እንዲናገሩለት የተመረጡትን ተስፋ የቆረጡትን ከሞታቸው ለማንቃት አጽናኙን ሲልክ፣ ለእርሱ ቃል አቀባዮች መሆን ከፈለጉ ሊፈጽሙት የሚገባቸውን የመንጻት ሥራ ይገልጻል። ኢሳይያስ ከኤርምያስ ምክር ጋር ይስማማል።

እነዚያ “የምሥራችን የሚያመጡ” እና “ሰላምንና ማዳንን የሚያውጁ” ሰዎች “ድምፃቸውን በአንድነት ያነሣሉ፥” ምክንያቱም “ፊት ለፊት ያያሉና።”

“የምሥራች የሚያውጅ” የሚለው ሐረግ በኢሳይያስ ክፍል ውስጥ ሁለት ጊዜ ተደግሞ ይገኛል፤ ይህም የእኩለ ሌሊት ጩኸትን ታሪክ ለመለየት ነው፤ እንዲሁም ውድ የሆነው ከክፉው በሚለይበት ጊዜ የሚፈጸመውን አንድነት ወደ ኢሳይያስ መግለጫ የሚመሩት ጥቅሶች ደግሞ እንዲሁ ያደርጋሉ።

ኤርምያስ በመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ ውስጥ ያሉትን፣ በመዘግየት ዘመን ውስጥ እንዳሉ የሚያውቁትን ይወክላል። ኢሳይያስም እነዚያኑ ሰዎች “ንቁ፥ ንቁ” ብሎ ያዛቸዋል። እነርሱም ይነቃሉ፤ በመጨረሻም በእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያልተገረዙና ርኩሳን ከእንግዲህ ወዲህ የማይኖሩበት ነጥብ ድረስ ይደርሳሉ፥ ምክንያቱም ውድ የሆነውን ከርኩሱ የመለየትን ሥራ ፈጽመው ይሆናልና። “ጌታ ፍርዶቹ በዓለም ላይ ይበልጥ በግልጽ ምልክት ከመውደቃቸው በፊት፣ ቤተ ክርስቲያኑ እንድትነጻ ይወዳል።”

ሐሰተኛ ትምህርቶችን የሚጸኑ ሰዎች፣ በምድረ በዳ “ድምፅ” እየጮኸ በሚጀምረው ታሪክ ውስጥ ይለዩ ይሆናሉ። የእግዚአብሔር ፈጣሪ ኃይል የግል የተቀደሰ ልምድ እንዲያፈራ እንዲፈቅዱ የማይፈልጉ ሰዎች፣ በምድረ በዳ “ድምፅ” እየጮኸ በሚጀምረው ታሪክ ውስጥ ከ“ወርቁ” ይለያሉ። ላኦዲቅያ ወደ ፊላዴልፍያ በምትሸጋገርበት ነጥብ ላይ ሳሉ፣ እነርሱ እንደ ላኦዲቅያውያን ይቀራሉ።

ከክፉው መካከል ውድ የሆነውን የመለየት ሥራ እጅግ በአብዛኛው በድንገት መጥቶ የሌዊን ልጆች ሊያነጻ የሚመጣው የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ ሥራ ነው፤ ነገር ግን እኛም መሳተፍ አለብን።

ኤርምያስ በሚመጣው ፍርድ ውስጥ የእግዚአብሔር አፍ ሆኖ መናገር ቢፈልግ፣ ከከንቱው የተከበረውን እንዲለይ ተነገረው። ኤርምያስ ለእርሱ የተሰጠውን የእግዚአብሔር ምክር እየሰማ መሆኑ፣ ሥራውን ለመሸከም ቢመርጥ የሚያጽናናው መንፈስ መገኘቱ አስቀድሞ እንደነበረ ያሳየ ነበር።

በራእይ አሥራ አንድ ውስጥ ያሉት ሦስት ቀን ተኩል፣ ደረቅ አጥንቶቹ በመንገድ ላይ ሞተው በሚታዩበት ጊዜ፣ የ“ምድረ በዳ” ምልክት ናቸው፤ “ምድረ በዳ”ም የዘሌዋውያን ሃያ ስድስት ውስጥ ያሉትን “ሰባት ዘመናት” ይወክላል። የሦስቱና የግማሹ ቀናት መበተን በሚያበቃበት ጊዜ፣ ከመቶ አርባ አራት ሺህ መካከል እንዲሆኑ የተጠሩት “እንዲነቁ” እና “ትቢያውን እንዲያራግፉ” ናቸው። እህት ዋይት፣ “ጌታ ቤተ ክርስቲያኑ ከፍርዶቹ ይበልጥ በግልጽ ሁኔታ በዓለም ላይ ከማውረዱ በፊት እንድትነጻ ይፈልጋል” ትላለች።

ከ«የተነጻች ቤተ ክርስቲያን» ጋር በተያያዘ እርሷ፣ «ውድን ከክፉው የሚለይ» የኤርምያስን የመለየት ሂደት ትጠቅሳለች። እንዲሁም ከሚልክያስ ምዕራፍ ሦስት ጋር ታገናኘዋለች፣ በዚያም የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ ከመምጣቱ በፊት መንገዱን የሚያዘጋጅ መልእክተኛ ይገለጻል። መንገዱን የሚያዘጋጅ ያ መልእክተኛ፣ የኢሳይያስ «በምድረ በዳ የሚጮኽ ድምፅ» ነው። የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ ግን ክርስቶስ ነው፤ እርሱም «እንደ» «ሌዋውያን» «ለልዩ ሥራው በእርሱ የተለዩ» ከሆኑት ከአንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ጋር ቃል ኪዳን ለመግባት በመዘጋጀት ላይ ነው። ከዚያም እነርሱን ካህናት መሆናቸውን ትገልጻለች፣ እናም ኢየሱስ «እንግዲህ እናንተ፣ በሰማይ ያለ አባታችሁ ፍጹም እንደ ሆነ፣ ፍጹማን ሁኑ» የሚለውን ቃል ትጠቅሳለች።

በመዘግየት ዘመን መጨረሻ የሚታወቅ የመንጻት ሂደት አለ፤ ምክንያቱም ጌታ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ የሚፈጽሙት ልዩ ሥራ አለውና፣ “ፍርዶቹ በዓለም ላይ ይበልጥ በግልጽ ሁኔታ ከመውደቃቸው” በፊት የነጻች ቤተ ክርስቲያን ይኖረዋል። ፍርዶቹ አሁንም በዓለም ውስጥ አሉ፤ ነገር ግን በእሑድ ሕግ ጊዜ “የእግዚአብሔር አጥፊ ፍርዶች” መውደቅ ይጀምራሉ።

እነዚያ ፍርዶች ለእውነትን ከቶ ላላወቁ ሰዎች “የምሕረት ጊዜ” ናቸው። ነገር ግን ለአስፈላጊው የመንጻት ሂደት ለመግባት ፈቃደኛ ላልሆኑ ሰዎች በእነዚያ ፍርዶች ውስጥ ምንም ምሕረት የለም። “የበለጠ ግልጽ ሁኔታ የሚወርዱ” እነዚህ “ፍርዶች” ምልክቶች የሆኑ ፍርዶችን ይለያሉ። እነርሱ ምልክትን ይወክላሉ፤ መንፈስ ቅዱስም በእነዚያ ፍርዶች የተፈጠረውን ትርምስና ግራ መጋባት ተጠቅሞ በ“ሐሰተኛው የእረፍት ቀን” የሚጠብቁ እና “የጌታን ሰንበት በሕሊና በተባበረ መልኩ የሚጠብቁ” መካከል ልዩነት ያመለክታል፤ ምክንያቱም “ዓለም ሊጠነቀቅ የሚችለው” በዚህ ብቻ ነው። ምልክቶች የሆኑት ፍርዶች መንፈስ ቅዱስ አሁንም በባቢሎን ውስጥ ያሉትን የእግዚአብሔር ልጆች ወደ አንድ መቶ አርባ አራት ሺህ ሰዎች ዓላማ እንዲያውቁ የሚጠቀምበት ጀርባ ትዕይንት ናቸው።

ነገር ግን እህት ዋይት ሚልክያስ ምዕራፍ ሦስትን ብቻ አትጠቅስም፤ ደግሞም የሚልክያስ መጽሐፍ ምዕራፍ አራት የመጨረሻ ጥቅሶችን ታካትታለች፣ እና እንደገናም የቃል ኪዳኑን መልእክተኛ መንገድ ለማዘጋጀት ሊቀድም የነበረውን “ድምፅ” ትጠቅሳለች። እነዚያ የመጨረሻ ጥቅሶች ስለ ቃል ኪዳኑ መልእክተኛ የሚደረገው ዝግጅት አይደሉም፤ ስለ ሙሴ ሕግ ማስታወስ፣ እና የአባቶች ልብ ወደ ልጆች እንዲመለስ እንዲሁም የልጆች ልብ ወደ አባቶች እንዲመለስ ናቸው። “ድምፁ” መጀመሪያ ክርስቶስ እንደ ቃል ኪዳኑ መልእክተኛ በድንገት ወደ ቤተ መቅደሱ መጥቶ፣ እንዲሁም የሰንደቅ ዓላማውን ሥራ እንዲፈጽሙ የነቁ ነገር ግን የተስፋ የቆረጡ ሕዝቡን እንዲያነጻ መንገዱን ያዘጋጃል። ከዚያም ሚልክያስ የ“ድምፁን” ሥራ ሌላ ገጽታ ይናገራል።

“የአባቶችንም ልብ ወደ ልጆች፥ የልጆችንም ልብ ወደ አባቶቻቸው ይመልሳል፤” እርሱም ይህን ሥራ በኮሬብ ከተሰጠው ሕግ ጋር በተያያዘ ያከናውናል። ኤልያስ፣ እርሱም ደግሞ የኢሳይያስ “ድምፅ” የሆነው፣ የእግዚአብሔርን ሕዝብ ኃጢአቶች ይገልጣል። ይህም የመንጻት ሂደት አካል ነው። የኃጢአት ትርጓሜ አንድ ብቻ ነው፤ ይኸውም በኮሬብ የተሰጠውን ሕግ መተላለፍ ነው። ዮሐንስ መጥምቁ ኤልያስ ነበረ፣ ሥራውም ያንኑ አካል ያካተተ ነበር።

ዮሐንስ መጥምቁ ወደ ራእይ አሥራ አንድ የተጠቀሰው የሦስት ቀን ተኩል “ምድረ በዳ” መጣ፤ ምክንያቱም ነቢያት ሁሉ ከኖሩበት ዘመን ይልቅ ስለ ዘመኑ ፍጻሜ ይበልጥ ይናገራሉና። እርሱም ከኃጢአት ንስሐ እንዲገባ መልእክት አመጣ፥ ምክንያቱም የሰማይ መንግሥት ቀርቦ ነበር፤ እንዲሁም “ጊዜው ቀርቦአል” በሚባልበት ጊዜ የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ እንደሚገለጥ ነው። ዮሐንስ መጥምቁ የ“ድምፅ” ሥራን ያሳያል፤ ምክንያቱም እንደ ኢየሱስ ቃል እርሱ ደግሞ ሊመጣ ያለው ኤልያስ ነበርና።

ኢየሱስ የመጥምቁ ዮሐንስ ትንቢታዊ መለያ ፈተና እንደነበረ ያመለክታል። እርሱም በቀጥታ፣ “ልትቀበሉት ብትወዱ” ይላል። ከዚያም ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱን፣ “የሚሰማ ጆሮ ያለው ይስማ” በማለት እንዲቀበሉት ያበረታታቸዋል። ምንን ይስማ? ወደ መጽሐፍ ቅዱስ የመጨረሻው ምድረ በዳ የሚመጣው ድምፅ ማን እንደሆነ፣ እና የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ በእግዚአብሔር ልዩ ፍርዶች ዘመን ውስጥ ልዩ ሥራ እንዲያደርጉ መቶ አርባ አራት ሺህን እንዲያዘጋጅ መንገዱን የሚያዘጋጅ ድምፅ ማን እንደሆነ ይስማ።

ዮሐንስ “የግመል ጠጕር ልብስ ለብሶ በወገቡም የቆዳ ቀበቶ ታጥቆ ነበር፤ ምግቡም አንበጣና የዱር ማር ነበር።” “ምግቡ” የእስልምና መልእክት ነበር፥ ምክንያቱም “አንበጣ” የእስልምናን ምልክት ይወክላል፤ ማርም በአፉ ጣፋጭ የነበረው የእግዚአብሔር ቃል ነው። የበላው ጣፋጭ መልእክት በመጻሕፍት ውስጥ የእስልምና እጅግ የመጀመሪያ ምልክት ስለሆነው “የዱር” የዐረብ አህያ ነበር። ይህ የእስልምና የዱር የዐረብ አህያ የሚመለከተው ጣፋጭ መልእክት፣ “አንበጣ” በሚለውም የሚወከል ሲሆን፣ ግመሎች ደግሞ ሌላ የእስልምና ምልክት ስለሆኑ በልብሱ ውስጥም ተሸምኖ ነበር። ዮሐንስ የበላው ምግብ ነፍሳቱን ሳይሆን የአንበጣ ዛፍን የሚያመለክት ቢሆን እንኳ፣ “አንበጣ” የሚለውን ቃል እንደ የእስልምና ምልክት መጠቀም የቃሉን ትርጉም ማጣመም አይደለም። “አንበጣ” የሚለው ቃል የእስልምና ምልክት ነው፤ ዮሐንስም ማንኛውንም ሥጋዊ ምግብ መብላት አልወከለም፤ አመጋገቡ የበላው ትንቢታዊ መልእክት ምልክት ነበር።

በእንባቆም የተወከለው “ትንቢት” ወገብ ቀበቶው ነበር። ያ ትንቢት በቅዱሳን ሰንጠረዦች ላይ እንደተወከሉት የመጀመሪያውን ተስፋ መቁረጥ፣ የደናግል የመዘግየት ጊዜ፣ እና የአድቬንቲዝምን መሠረቶች በአንድነት ያገናኛል። እንባቆም እነዚያን እውነቶች ሁሉ በአንድነት ያሰረ ትንቢታዊ ወገብ ቀበቶ ነበር።

“ድምፁ” የሆነውን ማስጠንቀቂያ የሚያቀናብሩትን መልእክቶች እንደ ቀበቶ አንድ ላይ ያሰረው ትንቢታዊ መልእክት፣ ቢዘገይም ግን የሚናገረውን ራእይ በተመለከተ የደናግል ምሳሌ ነው። የእኩለ ሌሊት ጩኸት ራእይ፣ “ነፍሱ ከፍ ከፍ ያለችው” ተዋራጅ እና በእምነት የሚጸድቁት ክቡራን መካከል ልዩነትን ያመጣል። በእምነት መጽደቅ እርሱ “ድምፁ” የሚታጠቅበት ቀበቶ ነው።

የ“በምድረ በዳ የሚጮኽ ድምፅ” የተባለው የተስፋ መቁረጥ ጊዜ በደረሰ ጊዜ፣ ከ2020 ዓ.ም. ጁላይ 18 ቀን የተከሰተው ተስፋ መቁረጥ በኋላ፣ መልእክቱ ከ2001 ዓ.ም. ሴፕቴምበር 11 ጀምሮ ያለው መልእክት ያው ነበር። ይህ ከሚመጣው ኤልያስ ወደሚጠብቁት ተስፋ የቆረጡ ሞቱ ደረቅ አጥንቶች የሚመጣው መልእክት፣ እስልምና “የምልክት ፍርዶች” መሆኑን፣ እነዚህም በባቢሎን ያሉ ሌሎች የእግዚአብሔር ልጆች ጽድቅን እንዲማሩ የሚያበጁትን የኋላ መድረክ እንደሚሰጡ ነው።

የሚመጣው ኤልያስ የነበረው መጥምቁ ዮሐንስ፣ በራእይ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አንድ ውስጥ ባሉት ሦስት ቀን ተኩል “ምድረ በዳ” ውስጥ ያለው “ድምፅ” ነው። ሥራውም ነፍሳቸው ከፍ ከፍ የተደረገባቸውን እና በአባቶቻቸው መንፈሳዊ ርስት ላይ የሚታመኑ፣ ነገር ግን የእግዚአብሔር ቍጣ ሊመጣ እንደሆነ የሚሰሙትን አድቬንቲዝም አራተኛና የመጨረሻ ትውልድ መለየትን ያካትታል። እነርሱም ከክርስቶስ ፈጽሞ ተቃራኒ የሆነ ትውልድ መሆናቸውን ሙሉ በሙሉ ስለ ገለጡ፣ አራተኛው ትውልድ ናቸው። እነርሱ የእፉኝት ትውልድ ናቸው፤ ነገር ግን በእውነት የበጉ ትውልድ እንደሆኑ ለመከራከር አባታቸውን አብርሃምን አሁንም ያመለክታሉ። የበጉ ትውልድ ጴጥሮስ የተመረጠ ትውልድ ነው፤ እነርሱም በጉን ወደሚሄድበት ስፍራ ሁሉ የሚከተሉት ናቸው።

ዮሐንስ መልእክቱን ለመስማት የመጡትን ሰዎች ኃጢአቶች በግልጽ አቀረበ፤ ምክንያቱም እነርሱ ንስሐ ገብተው ተጠመቁ። ደግሞም ከእርሱ በኋላ የሚመጣ አንድ እንዳለ፣ እርሱም አውድማውን ፈጽሞ እንደሚያነጻ አሳወቃቸው። ያ ሰው የቃል ኪዳኑ መልእክተኛ ነው፤ እርሱም “የቆሻሻ መጥረጊያ ሰው” ነው፤ የሐሰት ሳንቲሞችንና እንቁዎችን በመስኮት ውጭ የሚጠርግ፣ ከዚያም በመጀመሪያው መልአክ እንቅስቃሴ ውስጥ ዊልያም ሚለር በመላእክት መመሪያ የተሰበሰቡትን የመጀመሪያዎቹን እንቁዎች እንደገና የሚመልስ፣ ከዚያም እነርሱ ያን ጊዜ ከነበረው አሥር እጥፍ የበለጠ ያበራሉ።

መጥምቁ ዮሐንስ ለላኦዲቅያ አድቬንቲስት በአባታቸው አብርሃም ላይ ያኖሩትን መታመን በቀጥታ አውግዶ ተናገረ፤ ምክንያቱም ሊመጣ ያለው ኤልያስ የአባቶችን ልብ ወደ ልጆች እና የልጆችንም ወደ አባቶች ሊመልስ ነበረበት። የመጀመሪያውና የመጨረሻው መጽሐፍ ቅዱሳዊ አተገባበር መርህ በዚያ ሥራ ውስጥ ይወከላል፤ ነገር ግን በተበተነ ሁኔታ፣ በጠላቶች ምድር፣ በምድረ በዳ ሞተው ራሳቸውን ለሚያገኙ ሰዎች ያለው ፈውስም እንዲሁ በዚያ ውስጥ ይገኛል። እነርሱ ኃጢአታቸውንና የአባቶቻቸውን ኃጢአት መቀበል እና ንስሐ መግባት ይኖርባቸዋል። ኃጢአታቸውንና የአባቶቻቸውን ኃጢአት ከመቀበላቸው ጋር ተያይዞ፣ በሶስት ቀን ተኩል የምድረ በዳ ዘመን ውስጥ ከጌታ ጋር እየተመላለሱ እንዳልነበሩ ደግሞ መናዘዝ አለባቸው። ከዚህም በላይ፣ በዚያ ታሪክ ዘመን እግዚአብሔር ከእነርሱ ጋር እየተመላለሰ እንዳልነበረ መናዘዝ አለባቸው።

እርግማኑ የመጣው የምድሪቱን ሰንበታት ስላላስታወሱ ነበር።

የሚመጣው ኤልያስ የነበረው መጥምቁ ዮሐንስ፣ በራእይ ምዕራፍ አሥራ አንድ የተጠቀሱትን ሦስት ቀን ተኩል የምድረ በዳውን “ድምፅ” ይወክል ነበር። እርሱ የሞቱትን ደረቅ አጥንቶች በኮሬብ የተሰጠውን የሙሴን ሕግ “እንዲያስታውሱ” ይመራቸው ነበር፤ እነርሱም ይህን ቢያደርጉ፣ የኪዳኑ መልእክተኛ የአባቶቻቸውን ኪዳን “ያስታውስ” ነበር። ነገር ግን ይህ የሚሆነው ኃጢአታቸውን፣ የአባቶቻቸውንም ኃጢአት ቢናዘዙ ብቻ ነበር፤ ከዚህም የበለጠ ራሳቸውን የሚያዋርድ ነገር፣ በእግዚአብሔር ላይ “የበደሉበትን” በደል በተለይ ሊገልጹ ይገባቸው ነበር።

ደግሞም እነርሱ በእግዚአብሔር ላይ “በተቃራኒው” እየተመላለሱ እንደነበሩ፣ እግዚአብሔርም በእነርሱ ላይ “በተቃራኒው” እየተመላለሰ እንደነበረ መቀበል ያስፈልጋቸው ነበር።

ደግሞም እነርሱ በራእይ አስራ አንድ ጎዳና ላይ ያሉት የሞቱ ደረቅ አጥንቶች መሆናቸውን ሊያውቁ ይገባቸው ነበር፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር ወደ ጠላት ምድር እንዳመጣቸው መቀበል ነበረባቸውና፥ የጠላት ምድርም ሞት ናት።

በመጥምቁ ዮሐንስ መሠረት፣ በ“ምድረ በዳ” የሚጮኽው “ድምፅ” ማን እንደሆነ የሚለውን ጥያቄ ደግሞ መልሰው ሊሰጡ ይገባቸው ነበር፤ ምክንያቱም ዮሐንስ፣ “ከሚመጣው ቁጣ ሽሽታችሁ እንድታመልጡ ያስጠነቀቃችሁ ማን ነው?” ብሎ ጠይቆአል።

በሚቀጥለው ጽሑፍ እነዚህን ርእሶች እንቀጥላለን።