የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ - ቁጥር ስድስት

ከ2020 ዓ.ም. ሐምሌ 18 የተከሰተው የተስፋ መቁረጥ ጋር የተጀመረውን የመዘግየት ጊዜ በመለየት በኢሳይያስ ምዕራፍ አርባ የሚጀምረውን የመጨረሻ ትንቢቱን መሠረት አድርገን እየገነባን መጥተናል። በራእይ የተጠቀሱትን የሁለቱ ምስክሮች ሞት በሕዝቅኤል ምዕራፍ ሠላሳ ሰባት በሞቱ ደረቅ አጥንቶች ሸለቆ ውስጥ ከሞቱት ጋር ስናስተካክል ነበር። ከጥልቁ ጕድጓድ የወጣው አውሬ በመንገድ ላይ የገደላቸው እነዚያ ሰዎች ትንሣኤ ጋር የተያያዘውን በእጅጉ የተወሰነ የክስተቶች ተከታታይነት በድግግሞሽ ለማስመስረት እየፈለግን ነው።

እነዚህን ትንቢታዊ ክፍሎች በአንድነት ስናስማማ፣ እስከ አሁን ድረስ ፈጽሞ ያልታወቁ የራእይ ክፍሎችን እየፈታን ነው፤ ምክንያቱም ይህ መልእክት ከሰው ልጅ የምሕረት ዘመን መዘጋት ቀደም ብሎ የሚከናወነው የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ መፈታት ነውና። “ጊዜው ቀርቦአልና” ይህን ሥራ እናከናውናለን። አሁን በፍጻሜ ሂደት ላይ ያሉትን በራእይ ውስጥ ያሉ እውነቶች ስንፈታ፣ በራእይ ውስጥ እንደ ዮሐንስ ሥራ ተገልጾ የነበረውን እንግዲያው ያንኑ ሥራ እያከናወንን ነው። እርሱ ያየውን ነገር እንዲጽፍ ተነግሮት ነበር፤ እነዚያም በዚያን ጊዜ የነበሩ ነገሮች ነበሩ፣ እነዚያንም በመመዝገብ ዮሐንስ በተመሳሳይ ጊዜ የሚሆኑትን ነገሮች ደግሞ እየጻፈ ነበር።

ለሰባተኛው ቀን አድቬንቲስቶች ምክንያታዊ መሰናክል ሊሆን የሚችለው፣ ራእይ መጽሐፍን በተመለከተ ያላቸው ባህላዊ ግንዛቤ መሆን ይችላል። አንድ ሰው የተመሠረተ እውነትን ሲቀበል፣ ነገር ግን ያ የተመሠረተ እውነት በጊዜ ሂደት እንዲዳብር እንደተዘጋጀ ማየት ሲሳነው፣ መጀመሪያ ትክክለኛ የነበረው የእውነት ግንዛቤው ወደ ባህል ወይም ወደ ልማድ ሊለወጥ ይችላል። ወደ ባህል የተለወጠችው እውነት፣ በሎዶቅያ መልእክት ውስጥ የተወከለውን ዕውርነት ሊያመጣ ትችላለች። የመጀመሪያው እውነት እንደ እውነት ገና እውነት ነው፣ ነገር ግን ያ እውነት በጊዜ ሂደት እንደሚዳብር ማየት አለመቻል ዕውርነትን ያመነጫል። እውነቱ የዕውርነታቸው ምክንያት አይደለም፤ ዕውርነቱ ግን የምክንያቱ ምልክት ብቻ ነው። ምክንያቱም፣ በባህልና በልማድ ምቾት ራሳቸውን ለሚያረኩ ሰዎች ውስጥ፣ የማይሰሙ ጆሮዎች፣ የማያዩ ዓይኖች፣ እንዲሁም የማይለወጥ ልብ ናቸው።

አሮጌውን እንደሚያምኑ ሲናገሩ አዲሱን ግን የሚክዱ ሰዎችን የሚመለከተው ይህ ነገር፣ መጽሐፍ ቅዱስን በሙሉ እንደሚያምኑ ሲናገሩ የትንቢት መንፈስን ጽሑፎች ግን በሚክዱ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስቶች ላይ ይበልጥ ኃይል ያለው ተፈጻሚነት አለው። በራእይ ውስጥ ዮሐንስ፣ መጽሐፍ ቅዱስንና የትንቢት መንፈስን ሁለቱንም ስለሚቀበሉ መከራ የሚደርስባቸውን በመጨረሻዎቹ ቀናት ያሉ የእግዚአብሔር ሕዝብ የሚወክል ምልክት ነው።

ሰው የኢየሱስን ምስክርነት፣ እርሱም የትንቢት መንፈስ የሆነውን፣ እርሱም ደግሞ የኤለን ዋይት ጽሑፎች የሆኑትን ከተቀበለ፣ ከዚያ በፊት ከጽሑፎቿ የተጠቀሰው ክፍል እኔ እየመለከትሁት ያለውን ጉዳይ ይለያል። እርሷ “የቤዛነት እውነቶች በቀጣይነት ሊያድጉና ሊሰፉ የሚችሉ ናቸው። ምንም እንኳ የቆዩ ቢሆኑም፣ ሁልጊዜ አዲስ ናቸው፤ ለእውነት ፈላጊውም ዘወትር የሚበልጥ ክብርና የበለጠ ኃይል ይገልጣሉ” ብላ ጻፈች፣ እንዲሁም “በእያንዳንዱ ዘመን ለዚያ ትውልድ ሕዝብ አዲስ የእውነት እድገት፣ የእግዚአብሔር መልእክት አለ” ብላም ጻፈች።

ምንም እንኳን አንድ የተለመደ ሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ሊያዝ የሚችለው የራእይ መጽሐፍ ልማዳዊ ግንዛቤ እውነት ቢሆንም፣ የራእይ መጽሐፉ ሙሉ በሙሉ የዘመኑ መጨረሻ ምስክርነት ነው። እኛ አሁን በመፈታት ላይ ያለችን እውነት እየተግባርን ነን፣ እናም ያች እውነት በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ያሉት ሁሉም ክፍሎች በዘመኑ መጨረሻ የሚፈታው የኢየሱስ ክርስቶስ ራእይ አካል መሆናቸውን ለመቀበል ፈቃደኞች ባልሆኑ ሰዎች ዘንድ አይታወቅም።

አድቬንቲዝም ስለ ራእይ አስራ አንድ ያቆመው ግንዛቤ፣ ይህም የፈረንሳይ አብዮት ፍጻሜ መሆኑን የሚገልጽ እውነታ፣ ትክክል ነው፤ እህት ዋይትም ያን ትክክለኛ አመለካከት ትደግፋለች። ሆኖም ያ እውነት የመጨረሻዎቹን ቀኖች ለማብራራት የተመዘገበ ታሪክ ብቻ ነበር። መላው የራእይ መጽሐፍ በዚህ ትንቢታዊ ክስተት ይመራል።

በሕዝቅኤል ሠላሳ ሰባት፣ ኢሳይያስ አርባ እና ራእይ አሥራ አንድን ከማቴዎስ ሃያ አምስት ያለው የአሥሩ ደናግል ምሳሌ ጋር ለማገናኘት እንደ መመሪያ በሰባቱ ነጎድጓዶች የተሰወረውን ታሪክ ላይ እየገነባን ነው። እየተመለከትነው ያለውን ትንቢታዊ የክስተቶች ተከታታይነት አተገባበር የሚደግፍ ሌላ ትንቢታዊ መስመር በክርስቶስ መስመር ውስጥ ይገኛል፣ ይህም ደግሞ ሁለተኛ ምስክርነትን ያካትታል። ኢየሱስ ሲጠመቅ ሠላሳ ዓመት ሞልቶት ነበር፣ በዚያም ጊዜ ኢየሱስ ክርስቶስ ሆነ፤ “ክርስቶስ” በአዲስ ኪዳን የግሪክ ቋንቋ፣ ወይም “መሲሕ” በብሉይ ኪዳን የዕብራይስጥ ቋንቋ፣ የተቀባው ማለት ነውና።

ለሠላሳ ዓመታት ኢየሱስ እንዲቀባ ተዘጋጀ፤ በጥምቀቱም ጊዜ ከተቀባ በኋላ፣ እርሱ እንደ ክርስቶስ መልእክቱን ለሦስት ዓመት ተኩል የትንቢታዊ ቀኖች አቀረበ። ከዚያም ተገደለ፣ በመቃብር ተኖረ፣ ተነሣ ከሙታንም እንደገና ሕያው ሆኖ ከዚያ ወደ ሰማይ ዐረገ። የሦስት ዓመት ተኩል አገልግሎቱ መጀመሪያ ጥምቀቱ ነበር፤ ይህም ሞቱንና ትንሣኤውን ይወክላል፤ በአገልግሎቱም አንድ ሺህ ሁለት መቶ ስልሳ ቀኖች ፍጻሜ ላይ ተሰቀለ ከዚያም ተነሣ—እርሱ መጀመሪያና መጨረሻ ነውና። የሞቱና የትንሣኤው ክስተት ሌላ ሦስት ዓመት ተኩል ወንጌልን ለአይሁድ ያደረሰ፣ ከዚያም በኋላ ለዓለም ያደረሰ ኃያል ሠራዊት አፈራ።

የካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን፣ ማለትም የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢት አንጻር የተገለጸው ፀረ-ክርስቶስ፣ ደግሞ በኃይል ከመቀባቷ በፊት ለሠላሳ ዓመታት በዝግጅት ላይ ነበረች። በ508 ዓ.ም. “ዕለታዊው” ተወገደ። እህት ዋይት በቀጥታ እንዲህ ትነግረናለች፤ በ1930ዎቹ የላኦድቅያው የሰባተኛ ቀን አድቬንቲስት ቤተ ክርስቲያን ስለ “ዕለታዊው” ያለውን የክህደተኛ ፕሮቴስታንትነት ሰይጣናዊ አመለካከት እንደገና ቢመለስም፣ ሚለራውያን በዳንኤል መጽሐፍ ውስጥ ስለ “ዕለታዊው” ያላቸው ግንዛቤ ትክክል እንደነበረ ነው።

“ዘወትር” ጣዖት አምልኮን ይወክላል፤ ጣዖታዊት ሮሜም ጳጳስነት ወደ ምድር ዙፋን እንዳይወጣ የሚከለክልና የሚያግድ ኃይል ነበረች። በዳንኤል መጽሐፍ እንደ ተተነበየው፣ ከዚያም በታሪክ እንደ ተረጋገጠው፣ ከዚያም በመላእክት ለዊልያም ሚለር እንደ ተገለጠለት፣ ከዚያም በኤለን ኋይት እንደ ተረጋገጠው፤ በ508 የጳጳስነት መነሣትን የሚከለክለው የጣዖት አምልኮ እገዳ ተወገደ። ክርስቶስ እንደ ነበረው ሁሉ፣ ፀረ-ክርስቶስ በ538 ኃይል እንዲሰጠው ለሠላሳ ዓመታት ተዘጋጀ። ክርስቶስም ሆነ ፀረ-ክርስቶስ ኃይል እንዲሰጣቸው ሠላሳ ዓመታት ተዘጋጅተው ነበር። ጳጳስነት በ538 ኃይል ከተሰጠው በኋላ፣ ክርስቶስ የሕይወት መልእክቱን ለሦስት ዓመት ተኩል እንዳደረሰ ሁሉ፣ እርሱም የሞት መልእክቱን ለሦስት ዓመት ተኩል ትንቢታዊ ዓመታት አደረሰ። በራእይ አሥራ አንድ የተጠቀሱት ሁለቱ ምስክሮች፣ በፈረንሳይ አብዮት ታሪክ ውስጥ ብሉይና ሐዲስ ኪዳናትን የወከሉ፣ ለሦስት ቀን ተኩል ትንቢታዊ ቀናት ትንቢት እንዲናገሩ ኃይል ተሰጥቷቸው ነበር።

በ1798 ዓ.ም.፣ ከአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ትንቢታዊ ቀኖች በኋላ፣ ክርስቶስ ከአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ቀኖች በኋላ በመስቀል ላይ እንደሞተ፣ እንዲሁም የእግዚአብሔርን ቃል የሚወክሉት ሁለቱ ምስክሮች ከአንድ ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ቀኖች በኋላ በአደባባይ እንደተገደሉ፣ የፀረ ክርስቶስ ኃይል ገዳይ ቍስሉን ተቀበለ።

በሦስተኛው ቀን ክርስቶስ ከሙታን ተነሣ፤ እናም በራእይ መጽሐፍ ውስጥ ከፀረ-ክርስቶስ ዋና ርእሶች አንዱ የሞት ቍስሉ መፈወስ፣ ወይም ትንሣኤው ነው። የክርስቶስ ትንሣኤ በሦስተኛው ቀን ሆነ፣ የሁለቱ ምስክሮችም ትንሣኤ ከሦስት ቀን ተኩል በኋላ ሆነ። ፀረ-ክርስቶስ በምሳሌያዊ ሁኔታ በሦስተኛው ቀን ይነሣል፤ ምክንያቱም በበርካታ ትንቢታዊ ምስክሮች ላይ ሦስተኛው ቀን የእሁድ ሕግ ምልክት ነውና። በእሁድ ሕግ ጊዜ የራእይ አሥራ ሦስት የባሕሩ አውሬ ይነሣል፣ የባሕሩ አውሬውም ምልክት ፈተና ይሆናል። ከዚያም የተባበሩት መንግሥታት፣ የራእይ አሥራ ሰባት አሥሩ ነገሥታት፣ ከአሥሩ ነገሥታት ዋናው ንጉሥ በሆነችው በዩናይትድ ስቴትስ መመሪያ መሠረት፣ ጳጳሳዊነት ወደ ምድር ዙፋን ሲወጣ ፀረ-ክርስቶስን የሦስት-እጥፍ ኅብረት ራስ አድርገው ከፍ ያደርጉታል።

ክርስቶስን የሚቃወም ኃይል ከሞት በሚነሣ ጊዜ፣ ወደ ምድር ዙፋን ይወጣል፤ እንዲሁም ኢዛቤል አክአብን ወደ ቀርሜሎስ ተራራ እንደ መራችው፣ እርሱም ሦስት ዐይነቱን ኅብረት ወደ አርማጌዶን በሚያደርገው ጉዞ ይመራዋል። መዝሙረኛው አሳፍ፣ የተባበሩትን መንግሥታት የሚወክሉ አሥር አሕዛብ፣ “ራሳቸውን” የሚያነሡ የእግዚአብሔር ጠላቶች ክፉ ማኅበር እንደሆኑ ይለያቸዋል፤ ይህ “ራስ” ማለት “የጳጳሳዊ ሥልጣን” ነው።

እንግዲህ የሦስቱ መላእክት ዓርማ በሰማይ መካከል እየበረረ ነው።

ስለዚህ የሦስቱ መላእክት ዓርማ በሰማይ መካከል እየበረረ ይሆናል፤ ነገር ግን በቅርቡ ክርስቶስን የሚቃወም የተባለው በተባበሩት መንግሥታት አሥሩ ነገሥታት ወደ ሰማይ ከፍ ይደረጋል። በዚያን ጊዜ ዓርማው የ“እውነት”ን መልእክት ያውጃል፤ ክርስቶስን የሚቃወም የተባለውም የባህልና የልማድ መልእክት ያውጃል። ሦስቱ መላእክት የጳጳሳትን ምልክት እንዳይቀበሉ ለሰው ዘር ማስጠንቀቂያ እየሰጡ ናቸው፤ ነገር ግን የሐሰት ነቢይ ሆና የተነሣችው ዩናይትድ ስቴትስ ዓለምን ያንኑ ምልክት እንዲቀበል ታስገድዳለች።

እዚህ ላይ እናቆማለን፣ በሚቀጥለውም ጽሑፋችን እንቀጥለዋለን።