The triple application of Elijah addresses the message, the messenger and the movement during the time period of God’s executive judgment, which begins at the Sunday law in the United States and continues until the close of probation. The executive judgment escalates from a period where God’s judgment is mixed with mercy unto the time when His judgments are poured out without mercy in the seven last plagues.
İlyasın üçqat tətbiqi, Allahın icraedici hökmünün zaman dövrü ərzində xəbərə, xəbərçiyə və hərəkata aiddir; bu hökm Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanununun qüvvəyə minməsi ilə başlayır və möhlət qapısının bağlanmasına qədər davam edir. İcraedici hökm, Allahın hökmünün mərhəmətlə qarışıq olduğu bir dövrdən, Onun hökmlərinin son yeddi bəla içində mərhəmətsiz olaraq töküldüyü vaxta qədər getdikcə şiddətlənir.
The triple application of the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant addresses the message, the messenger and the movement during the closing period of God’s investigative judgment, that identifies the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That period ends at the soon-coming Sunday law in the United States, which is when God’s executive judgments begin.
Əhdin Elçisi üçün yolu hazırlayan elçinin üçqat tətbiqi, Allahın təhqiqatçı mühakiməsinin yekun dövrü ərzindəki xəbərə, elçiyə və hərəkata aiddir; bu isə yüz qırx dörd min nəfərin möhürlənməsi dövrünü müəyyən edir. Həmin dövr ABŞ-da tezliklə gələcək bazar günü qanunu ilə sona çatır; məhz o zaman Allahın icraedici mühakimələri başlayır.
John the Baptist prepared the way for Christ, the Messenger of the Covenant to confirm the covenant in fulfillment of Daniel chapter nine, verse twenty-seven. In so doing he also prepared the way for Christ to suddenly come to His temple and purify the sons of Levi, which He did at the beginning and ending of His ministry of three and a half years. The cleansing of the literal temple was the symbol of His work of cleansing the soul temple of those represented as the sons of Levi.
Vəftizçi Yəhya Əhdin Elçisi olan Məsih üçün yolu hazırladı ki, Danielin doqquzuncu fəslinin iyirmi yeddinci ayəsinin yerinə yetməsində əhdi təsdiq etsin. Bununla o, həmçinin Məsihin Öz məbədinə qəflətən gəlib Levi oğullarını pak etməsi üçün yolu hazırladı; Məsih bunu Özünün üç il yarımlıq xidmətinin əvvəlində və sonunda etdi. Hərfi məbədin təmizlənməsi, Levi oğulları kimi təmsil olunanların can məbədini təmizləmək işinin rəmzi idi.
His literal work of cleansing the temple was a fulfillment of prophecy, and when He accomplished the work in John chapter two, verses thirteen through twenty-two, the Holy Spirit led the disciples to remember a passage from the Old Testament that was part of His work of purifying and purging the disciples in fulfillment of Malachi three.
Onun məbədi təmizləməkdən ibarət sözün həqiqi mənasında gördüyü iş peyğəmbərliyin yerinə yetirilməsi idi; O, Yəhyanın ikinci fəslinin on üçüncü ayəsindən iyirmi ikinci ayəsinədək bəhs olunan işi yerinə yetirdikdə, Müqəddəs Ruh şagirdləri Əhdi-Ətiqdən bir parçanı xatırlamağa yönəltdi; bu parça Malaki üçüncü fəslin yerinə yetirilməsi olaraq Onun şagirdləri paklaşdırmaq və təmizləyib saflaşdırmaq işinin bir hissəsi idi.
In the passage in John, Christ identified that when His body temple was destroyed, He would raise it up in three days. The interaction with the quibbling Jews added that the remodeling of the literal temple that had been carried out by Herod, and which had finished that very year, had taken forty-six years. Jesus was purifying His disciples through an example of one of the rules associated with the prophetic word that Jesus had enshrined within His Word, through the work of angels, the Holy Spirit and the prophets.
Yəhyanın mətnində Məsih bildirdi ki, Onun bədən məbədi dağıdılanda, O, onu üç gün içində yenidən qaldıracaqdır. İradyanə mübahisə edən Yəhudilərlə olan qarşılıqlı söhbətə bu da əlavə olundu ki, Hirodun həyata keçirdiyi və elə həmin il tamamlanmış həqiqi məbədin yenidən qurulması qırx altı il çəkmişdi. İsa mələklərin, Müqəddəs Ruhun və peyğəmbərlərin xidməti vasitəsilə Öz Kəlamının daxilində təsbit etdiyi peyğəmbərlik sözü ilə əlaqədar qaydalardan birinin nümunəsi vasitəsilə Öz şagirdlərini saflaşdırırdı.
He provided the prophetic example that the literal represents the spiritual. He put in place the prophetic key of the number “forty-six,” as a symbol of the temple. “Forty-six” had been the amount of days Moses was on the mount receiving the instructions for the temple. “Forty-six,” is the number of chromosomes that make up the human temple. “Forty-six” is the number of years (1798 to 1844) that were accomplished in restoring the spiritual temple which had been trampled down by paganism and then papalism.
O, hərfi olanın ruhani olanı təmsil etdiyinə dair peyğəmbərlik nümunəsini təqdim etdi. O, məbədin rəmzi kimi “qırx altı” sayının peyğəmbərlik açarını təyin etdi. “Qırx altı” Musanın məbəd üçün təlimatları qəbul etmək məqsədilə dağda olduğu günlərin sayı idi. “Qırx altı” insan məbədini təşkil edən xromosomların sayıdır. “Qırx altı” bütpərəstlik və daha sonra papalıq tərəfindən tapdalanmış olan ruhani məbədin bərpa olunmasında tamamlanan illərin sayıdır (1798-dən 1844-ə qədər).
The two temple cleansings include the symbolism that three days equals forty-six years. It includes the principle that the literal represents the spiritual. It represented both a fulfillment and a prediction of prophecy. The two cleansings represent a truth that is misunderstood by one class, and revealed unto another class.
Məbədin iki dəfə təmizlənməsi üç günün qırx altı ilə bərabər olması simvolizmini ehtiva edir. Bu, hərfin ruhani olanı təmsil etməsi prinsipini də ehtiva edir. Bu, peyğəmbərliyin həm yerinə yetməsini, həm də öncədən bildirilməsini təmsil edirdi. Bu iki təmizləmə bir sinif tərəfindən yanlış anlaşılan, digər bir sinfə isə aşkar edilən bir həqiqəti təmsil edir.
The two cleansings identify a period of time when God’s church has been corrupted to the point where it is “an adulterous generation of vipers,” who are seeking for a sign, when the sign is being directly explained to them, for the only sign to be given is the sign of the destruction of the temple that is raised up in three days.
İki təmizlənmə Allahın kilsəsinin elə bir dərəcədə pozulduğu zaman dövrünü müəyyən edir ki, o, “zina edən gürzələr nəsli”nə çevrilmişdir; onlar bir əlamət axtarırlar, halbuki əlamət onlara birbaşa izah edilir, çünki veriləcək yeganə əlamət üç gün içində yenidən qaldırılan məbədin dağıdılması əlamətidir.
O generation of vipers, how can ye, being evil, speak good things? for out of the abundance of the heart the mouth speaketh. . . . Then certain of the scribes and of the Pharisees answered, saying, Master, we would see a sign from thee. But he answered and said unto them, An evil and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given to it, but the sign of the prophet Jonas: For as Jonas was three days and three nights in the whale’s belly; so shall the Son of man be three days and three nights in the heart of the earth. Matthew 12:34, 38–40.
Ey gürzə balaları nəsli, siz pis olduğunuz halda necə yaxşı sözlər söyləyə bilərsiniz? Çünki ağız ürəyin doluluğundan danışır.... O zaman ilahiyyatçılardan və fariseylərdən bəziləri cavab verib dedilər: Müəllim, biz Səndən bir əlamət görmək istəyirik. Lakin O, onlara cavab verib dedi: Pis və zinakar bir nəsil əlamət axtarır; və ona Yunus peyğəmbərin əlamətindən başqa heç bir əlamət verilməyəcəkdir. Çünki Yunus üç gün və üç gecə nəhəng balığın qarnında olduğu kimi, İnsan Oğlu da üç gün və üç gecə yerin bağrında olacaqdır. Matta 12:34, 38–40.
All these prophetic dynamics are represented in all three fulfillments of the Messenger of the Covenant suddenly coming to His temple, as He did in John chapter two.
Bütün bu peyğəmbərlik dinamikaları, Əhdin Elçisinin Öz məbədinə qəflətən gəlməsinin bütün üç icrasında təmsil olunur; necə ki, O, Yəhyanın ikinci fəslində belə etdi.
And the Jews’ passover was at hand, and Jesus went up to Jerusalem, And found in the temple those that sold oxen and sheep and doves, and the changers of money sitting: And when he had made a scourge of small cords, he drove them all out of the temple, and the sheep, and the oxen; and poured out the changers’ money, and overthrew the tables; And said unto them that sold doves, Take these things hence; make not my Father’s house an house of merchandise. And his disciples remembered that it was written, The zeal of thine house hath eaten me up. Then answered the Jews and said unto him, What sign shewest thou unto us, seeing that thou doest these things? Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. When therefore he was risen from the dead, his disciples remembered that he had said this unto them; and they believed the scripture, and the word which Jesus had said. John 2:13–22.
Yəhudilərin Pasxası yaxınlaşmışdı və İsa Yerusəlimə çıxdı. Məbəddə öküz, qoyun və göyərçin satanları, habelə pul dəyişənlərin oturduğunu gördü. O, xırda kəndirlərdən qamçı düzəldib onların hamısını, qoyunları da, öküzləri də məbəddən qovdu; pul dəyişənlərin sikkələrini töküb masalarını çevirdi. Göyərçin satanlara dedi: “Bunları buradan götürün; Atamın evini alver evinə çevirməyin.” Onun şagirdləri xatırladılar ki, yazılmışdır: “Sənin evinin qeyrəti məni yeyib-bitirdi.” Bundan sonra yəhudilər Ona cavab verib dedilər: “Sən bunları etdiyinə görə bizə hansı əlaməti göstərirsən?” İsa cavab verib onlara dedi: “Bu məbədi yıxın, Mən onu üç günə yenidən qaldıracağam.” Onda yəhudilər dedilər: “Bu məbəd qırx altı ilə tikilmişdir, Sən isə onu üç günəmi yenidən qaldıracaqsan?” Lakin O, Öz bədəninin məbədindən danışırdı. Buna görə də O, ölülər arasından dirildikdən sonra şagirdləri Onun bunu onlara dediyini xatırladılar; və Müqəddəs Yazıya, eləcə də İsanın dediyi sözə iman etdilər. Yəhya 2:13–22.
The Messenger of the Covenant was to purify and also purge the sons of Levi as “silver” which represents God’s Word, and “gold,” which represents faith. The Messenger of the Covenant would purify His disciples by increasing their “faith” in His prophetic “word”. That prophetic word was designed to purify, but also to purge. His prophetic Word always represents a test, and it is through His prophetic Word that the sons of Levi’s are purged in the period when He suddenly comes to His temple.
Əhdin Elçisi Levi oğullarını Allahın Kəlamını təmsil edən “gümüş” və imanı təmsil edən “qızıl” kimi saflaşdırmalı və həm də təmizləməli idi. Əhdin Elçisi Öz şagirdlərini Öz peyğəmbərlik “sözü”nə onların “iman”ını artırmaqla saflaşdıracaqdı. Həmin peyğəmbərlik sözü saflaşdırmaq üçün nəzərdə tutulmuşdu, lakin həm də təmizləmək üçün. Onun peyğəmbərlik Kəlamı həmişə bir sınağı təmsil edir və məhz Onun peyğəmbərlik Kəlamı vasitəsilə, O Öz məbədinə qəfil gəldiyi dövrdə, Levi oğulları təmizlənirlər.
“‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.
“‘Ələyicisi Onun əlindədir və O, xırmanını tamamilə təmizləyəcək, buğdasını isə anbara yığacaq.’ Matta 3:12. Bu, təmizlənmə vaxtlarından biri idi. Həqiqət sözləri vasitəsilə saman buğdadan ayrılırdı. Məzəmməti qəbul etmək üçün həddindən artıq məğrur və özünüsaleh, təvazökarlıq həyatı sürməyə razı olmaq üçün isə dünyanı həddindən artıq sevən olduqlarına görə, çoxları İsadan üz döndərdi. Bu gün də bir çoxları eyni şeyi edirlər. Bu gün canlar, Kapernaumdakı sinaqoqda olan o şagirdlər kimi, sınaqdan keçirilirlər. Həqiqət ürəyə tətbiq edildikdə, onlar görürlər ki, həyatları Allahın iradəsinə uyğun deyil. Onlar özlərində tam bir dəyişiklik zərurətini görürlər; lakin özündən imtina tələb edən işi üzərlərinə götürməyə hazır deyillər. Buna görə də günahları aşkar ediləndə qəzəblənirlər. Şagirdlərin İsadan ayrılaraq, ‘Bu ağır sözdür; buna kim qulaq asa bilər?’ — deyə deyinmələri kimi, onlar da inciyib gedirlər.” Məsihin Həyatı, 392.
Those “souls that were tested” in “the synagogue at Capernaum,” refused to understand that when Christ told them they must eat His flesh and drink His blood, that He was employing His literal body to convey a spiritual truth. It was the identical prophetic representation He made of the temple in John chapter two. When the principle that the literal precedes and represents the spiritual was recognized as “an hard saying” which they were unwilling to “hear,” they turned and walked with Him never again. That took place in John chapter six, verse sixty-six (666), which represents the soon-coming Sunday law, which was typified by October 22, 1844, which in turn was typified by the cross of Calvary.
“Kapernaumdakı sinaqoqda” “sınanmış olan” həmin “canlar” Məsihin onlara Öz bədənini yeməli və Öz qanını içməli olduqlarını söylədiyi zaman, Onun mənəvi bir həqiqəti çatdırmaq üçün Özünün həqiqi bədənindən istifadə etdiyini anlamaqdan imtina etdilər. Bu, Yəhya kitabının ikinci fəslində məbəd haqqında verdiyi eyni peyğəmbərlik təsviri idi. Hərfi olanın mənəvidən əvvəl gəldiyi və onu təmsil etdiyi prinsipi onların eşitmək istəmədikləri “ağır bir söz” kimi dərk ediləndə, onlar üz döndərib bir daha Onunla getmədilər. Bu, Yəhya kitabının altıncı fəslinin altmış altıncı ayəsində (666) baş verdi; bu isə tezliklə gələcək bazar qanununu təmsil edir; o da öz növbəsində 22 oktyabr 1844-cü il ilə tipləşdirilmişdi, həmin tarix isə öz növbəsində Qolqota çarmıxı ilə tipləşdirilmişdi.
From that time many of his disciples went back, and walked no more with him. John 6:66.
O vaxtdan Onun şagirdlərindən bir çoxu geri döndü və artıq Onunla birgə yerimədi. Yəhya 6:66.
In John chapter two, the Holy Spirit had led the minds of the disciples to “remember” the prophecy describing God’s zeal, and the word “zealous” is the same word as “jealous” in both the Hebrew and Greek.
Yəhyanın ikinci fəslində Müqəddəs Ruh şagirdlərin zehnini Allahın qeyrətini təsvir edən peyğəmbərliyi “xatırlamağa” yönəltmişdi və “qeyrətli” sözü həm ibrani, həm də yunan dilində “qısqanc” sözü ilə eynidir.
For the zeal of thine house hath eaten me up; and the reproaches of them that reproached thee are fallen upon me. Psalms 69:9.
Çünki evinin qeyrəti məni yeyib qurtardı; və Səni məzəmmət edənlərin məzəmmətləri mənim üzərimə düşdü. Məzmurlar 69:9.
God’s zeal, which is His jealousy, represents the element of God’s character as a jealous God, whose jealousy is manifested in the third and fourth generation upon those that hate Him. In John chapter two, the Holy Spirit was putting in place that the purification accomplished by the Messenger of the Covenant occurs in the fourth and final generation, though there are always some of the third generation still standing when the cup of the final generation is filled. That generation is an adulterous generation of vipers.
Allahın qeyrəti, Onun qısqanclığı olan bu sifət, Allaha nifrət edənlərin üzərinə üçüncü və dördüncü nəsildə zahir olan qısqanc Allah kimi Allahın xarakterinin bir cəhətini təmsil edir. Yəhyanın ikinci fəslində Müqəddəs Ruh bunu müəyyənləşdirirdi ki, Əhdin Elçisi tərəfindən həyata keçirilən paklanma dördüncü və son nəsildə baş verir, halbuki son nəslin camı dolduqda üçüncü nəslin bəziləri hər zaman hələ də sağ qalır. O nəsil ilanlar nəslindən olan zinaçı bir nəsildir.
Moses represented the fourth generation, and it was then that Moses, during forty-six days, received instruction on erecting the temple. In those days He received the law, which in the second commandment identifies that God’s jealousy is manifested in the third and fourth generations.
Musa dördüncü nəsli təmsil edirdi və məhz o zaman Musa qırx altı gün ərzində məbədin qurulması barədə təlim aldı. O günlərdə o, Qanunu qəbul etdi; bu Qanun ikinci əmrdə Allahın qısqanclığının üçüncü və dördüncü nəsillərdə zahir edildiyini bəyan edir.
And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. Genesis 15:13–16.
Və O, Abrama dedi: Yəqin bil ki, sənin nəslin özlərinə məxsus olmayan bir ölkədə qərib olacaq, onlara qulluq edəcək və onlar dörd yüz il ərzində ona zülm edəcəklər. Lakin qulluq edəcəkləri o milləti Mən mühakimə edəcəyəm; bundan sonra isə onlar böyük var-dövlətlə çıxacaqlar. Sən isə sülh içində atalarının yanına gedəcəksən; gözəl bir qocalıqda dəfn olunacaqsan. Amma dördüncü nəsildə onlar yenidən bura qayıdacaqlar; çünki Amorluların təqsiri hələ dolmamışdır. Yaradılış 15:13–16.
In the final generation of ancient Israel, the temple of the Christian church, which Peter called a “spiritual house,” was erected. During that history God manifested His jealousy twice when in His zeal He cleansed the temple. In 1844 God had raised up the spiritual temple of the Millerites, and once again He had passed by the former chosen people. In that history the Messenger of the Covenant came suddenly on October 22, 1844.
Qədim İsrailin son nəslində Peterin “ruhani ev” adlandırdığı məsihçi kilsəsinin məbədi ucaldıldı. Həmin tarix boyu Allah Öz qeyrətində məbədi təmizləyərkən qısqanclığını iki dəfə təzahür etdirdi. 1844-cü ildə Allah Millerçilərin ruhani məbədini ucaltmışdı və bir daha əvvəlki seçilmiş xalqın yanından keçib getmişdi. Həmin tarixdə Əhdin Elçisi 22 oktyabr 1844-cü ildə qəflətən gəldi.
His appearance had been prepared for through the ministry of William Miller. As the Protestants and Millerites approached October 22, 1844, two classes were tested. The Protestant’s test arrived at the time of the end at the arrival of the first angel in 1798. After the message that was to both “purify and purge” the sons of Levi was formalized in 1831, the testing of the Protestants began when the message of the first angel was empowered on August 11, 1840. On April 19, 1844, the Protestants failed the test, and became the daughters of Babylon.
Onun zühuru William Millerin xidməti vasitəsilə hazırlanmışdı. Protestantlar və Millerçilər 22 oktyabr 1844-cü ilə yaxınlaşdıqca, iki sinif sınaqdan keçirildi. Protestantın sınağı son zamanda, 1798-ci ildə birinci mələyin gəlişi ilə yetişdi. Levi oğullarını həm “təmizləmək, həm də saflaşdırmaq” üçün olan xəbər 1831-ci ildə rəsmiləşdirildikdən sonra, birinci mələyin xəbəri 11 avqust 1840-cı ildə qüvvətləndirildiyi zaman Protestantların sınağı başlandı. 19 aprel 1844-cü ildə Protestantlar sınaqdan kəsildilər və Babilin qızları oldular.
The second angel then arrived and the Millerites faith was then tested, and a purification and purging was accomplished. When the message of the second angel was empowered at the Exeter camp meeting on August twelfth through the seventeenth, the testing of the Millerites’ separation of the wise and foolish Millerites was accomplished.
Sonra ikinci mələk gəldi və bununla da Millerçilərin imanı sınaqdan keçirildi, təmizlənmə və arınma həyata keçirildi. İkinci mələyin xəbəri avqustun on ikisindən on yeddisinədək Exeter düşərgə toplantısında qüvvətləndirildikdə, müdrik və ağılsız Millerçilərin ayrılması ilə bağlı Millerçilərin sınağı yerinə yetirildi.
The distinction between the wise and foolish was the oil, which was the prophetic message of the Midnight Cry. When the third angel arrived on October 22, 1844, the temple had been erected (in forty-six years). At that point the Messenger of the Covenant came suddenly to His temple.
Ağıllılarla ağılsızlar arasındakı fərq, Gecəyarısı Fəryadının peyğəmbərlik xəbəri olan yağ idi. Üçüncü mələk 22 oktyabr 1844-cü ildə gəldikdə, məbəd (qırx altı il ərzində) tikilib ucaldılmışdı. Həmin anda Əhdin Elçisi qəfil Öz məbədinə gəldi.
“The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.
“Müqəddəs məkanın təmizlənməsi üçün Məsihin bizim Baş Kahinimiz olaraq ən müqəddəs yerə gəlişi, Daniel 8:14-də göstərildiyi kimi; Daniel 7:13-də təqdim olunduğu kimi, Bəşər Oğlunun Qədim Günlərə gəlişi; və Malakinin əvvəlcədən xəbər verdiyi kimi, Rəbbin Öz məbədinə gəlişi eyni hadisənin təsvirləridir; və bu, həmçinin Məsihin Matta 25-də on bakirə məsəlində təsvir etdiyi bəygəlin toy mərasiminə gəlişi ilə də təmsil olunur.” Böyük Mübarizə, 426.
It was then that the Messenger of the Covenant began His work of purifying and purging the Millerite disciples, identified in Malachi chapter three, as the sons of Levi.
Məhz o zaman Əhdin Elçisi Malaki kitabının üçüncü fəslində Levi oğulları kimi təqdim edilən Millerçi şagirdləri təmizləmək və saflaşdırmaq işinə başladı.
“Many who went forth to meet the Bridegroom under the messages of the first and second angels, refused the third, the last testing message to be given to the world, and a similar position will be taken when the last call is made.
“Birinci və ikinci mələklərin xəbərləri altında Bəyin qarşısına çıxmaq üçün irəli çıxanların çoxu, dünyaya verilməli olan son sınaq xəbərdarlığı olan üçüncü xəbəri rədd etdilər; son çağırış edildikdə də buna bənzər bir mövqe tutulacaqdır.
“Every specification of this parable should be carefully studied. We are represented either by the wise or by the foolish virgins.” Review and Herald, October 31, 1899.
“Bu məsəlin hər bir təfərrüatı diqqətlə öyrənilməlidir. Biz ya müdrik, ya da ağılsız bakirələr tərəfindən təmsil olunuruq.” Review and Herald, 31 oktyabr 1899.
When the first angels’ message was empowered on August 11, 1840, multitudes joined the Millerite movement. Then on April 19, 1844, a large class left the movement. On October 22, 1844, the traditional view is that there were about fifty souls that entered by faith into the Most Holy Place. Assuming the number is roughly fifty souls that initially followed the light of the third angel, what does it mean when we are informed “many” who had accepted the first and second angel’s messages, “refused the third, the last testing message”?
11 avqust 1840-cı ildə birinci mələyin xəbəri qüvvətləndirildikdə, çoxlu sayda insan Millerçi hərəkatına qoşuldu. Sonra 19 aprel 1844-cü ildə böyük bir təbəqə hərəkatı tərk etdi. 22 oktyabr 1844-cü ildə ənənəvi baxış budur ki, təxminən əlli nəfər imanla Ən Müqəddəs Yerə daxil oldu. Üçüncü mələyin nurunu əvvəlcə izləyənlərin sayının təxminən əlli nəfər olduğunu fərz etsək, bizə “birinci və ikinci mələyin xəbərlərini” qəbul etmiş “bir çoxlarının” “üçüncü, son sınaq xəbərini rədd etdikləri” bildirildikdə, bu nə deməkdir?
The Messenger of the Covenant suddenly came to His temple and opened the light of the sanctuary in heaven and the third angel’s message to the fifty that followed on into the experience of the third angel, but they were initially scattered. Their disappointment then was greater than the first disappointment, though we are informed by Sister White their disappointment was not as great as the disciples after the cross.
Əhdin Elçisi qəflətən Öz məbədinə gəldi və üçüncü mələyin təcrübəsinə daxil olaraq irəliləyən əlli nəfərə göydəki məbədin işığını və üçüncü mələyin xəbərini açdı, lakin onlar əvvəlcə dağınıq idilər. O zaman onların məyusluğu birinci məyusluqdan daha böyük idi, baxmayaraq ki, Sister White vasitəsilə bizə bildirilir ki, onların məyusluğu çarmıxdan sonra şagirdlərin məyusluğu qədər böyük deyildi.
In both parallel histories, Christ opened His prophetic Word to the disappointed ones, and by 1850, Sister White states that she was shown that the Lord was then stretching forth His hand again to gather His people.
Hər iki paralel tarixdə Məsih məyus olanlara Öz peyğəmbərlik Kəlamını açdı və 1850-ci ilə qədər Bacı Uayt bildirir ki, ona göstərildi ki, Rəbb Öz xalqını toplamaq üçün o zaman yenidən əlini uzadırdı.
“September 23d, [1850] the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.” Review and Herald, November 1, 1850.
“23 sentyabr, [1850] Rəbb mənə göstərdi ki, O, Öz xalqının qalığını bərpa etmək üçün əlini ikinci dəfə uzatmışdır və bu toplanma vaxtında səylər ikiqat artırılmalıdır. Səpələnmə vaxtında İsrail vuruldu və parça-parça edildi; lakin indi, toplanma vaxtında, Allah Öz xalqını sağaldacaq və yaralarını sarıyacaq. Səpələnmə zamanı həqiqəti yaymaq üçün göstərilən səylərin təsiri çox az idi, çox az şeyə, yaxud heç nəyə nail olmurdu; lakin toplanma vaxtında, Allah Öz xalqını toplamaq üçün əlini uzatdıqda, həqiqəti yaymaq üçün göstərilən səylər nəzərdə tutulan təsirini göstərəcəkdir. Hamı bu işdə bir olmalı və qeyrətli olmalıdır. Gördüm ki, indi, toplanma vaxtında bizi idarə etmək üçün səpələnmə dövrünə nümunə kimi istinad etməsi hər kəs üçün ayıbdır; çünki əgər Allah indi bizim üçün o zaman etdiyindən artıq heç nə etməzsə, İsrail heç vaxt toplanmaz. Həqiqətin kağız üzərində nəşr olunması da, təbliğ edilməsi qədər zəruridir.” Review and Herald, 1 noyabr 1850.
At the cross the disciples had been scattered, and in that history, three days later He began to gather His scattered disciples. It was roughly three years after the end of 1844, that Christ began to gather His scattered flock. In that history He led His people to begin the publishing work and to publish the second of Habakkuk’s two tables, which was manufactured at the end of 1850, and then began to be offered for sale in the Review and Herald, in January of 1851.
Çarmıxda şagirdlər dağılmışdılar və həmin tarixdə, üç gün sonra O, dağılmış şagirdlərini toplamağa başladı. 1844-cü ilin sonundan təxminən üç il sonra Məsih Öz dağılmış sürüsünü toplamağa başladı. Həmin tarixdə O, Öz xalqına nəşriyyat işinə başlamağa və Habaqququn iki lövhəsindən ikincisini nəşr etməyə rəhbərlik etdi; bu lövhə 1850-ci ilin sonunda hazırlanmış, sonra isə 1851-ci ilin yanvarında Review and Herald-da satışa çıxarılmağa başlanmışdır.
The 1843 chart had been the physical representation of the message that cleansed the temple that was erected in the history of the first and second angels’ messages. With the arrival of the third angel, God designed to finish His work and take His people home, but they rebelled as did ancient Israel, and both ancient and modern Israel were then assigned to wander in the wilderness. Had those Adventists who had initially accepted the light of the third angel followed on by faith, bearing the physical representation of their message which was the 1850 chart they could have ushered in the second coming of Jesus and gone home. But they were destined to repeat the history of Joshua and Caleb, and the ten unfaithful spies.
1843-cü il cədvəli birinci və ikinci mələklərin xəbərlərinin tarixində qurulmuş və məbədi təmizləmiş xəbərin fiziki təmsili olmuşdu. Üçüncü mələyin gəlişi ilə Allah Öz işini başa çatdırmağı və Öz xalqını vətənə aparmağı niyyət etmişdi, lakin onlar qədim İsrail kimi üsyan etdilər və bundan sonra həm qədim, həm də müasir İsrail səhrada dolaşmağa təyin olundu. Əgər üçüncü mələyin işığını əvvəlcə qəbul etmiş həmin Adventistlər imanla irəliləyib öz xəbərlərinin fiziki təmsili olan 1850-ci il cədvəlini daşısaydılar, İsanın ikinci gəlişini yaxınlaşdıra və vətənə gedə bilərdilər. Lakin onlar Yeşua və Kalebin, habelə sadiq olmayan on casusun tarixini təkrar etməyə məhkum idilər.
“Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.
“Əgər Adventistlər 1844-cü ildəki böyük məyusluqdan sonra imanlarından möhkəm yapışıb qalsaydılar və Allahın açılan inayətinin ardınca birlik içində irəliləyərək üçüncü mələyin xəbərini qəbul edib onu Müqəddəs Ruhun qüdrəti ilə dünyaya bəyan etsəydilər, Allahın xilaskar fəaliyyətini görərdilər, Rəbb onların səyləri ilə qüdrətlə işləyərdi, iş tamamlanmış olardı və Məsih Öz xalqını mükafatına qovuşdurmaq üçün indiyədək gəlmiş olardı. Lakin məyusluğun ardınca gələn şübhə və qeyri-müəyyənlik dövründə advent inananlarının çoxu imanlarından döndü.... Beləcə iş əngəlləndi və dünya qaranlıqda qaldı. Əgər bütün Adventist cəmiyyəti Allahın əmrləri və İsanın imanı üzərində birləşmiş olsaydı, tariximiz nə qədər də fərqli olardı!” Evangelism, 695.
John the Baptist and William Miller prepared the way for Christ to suddenly come and purify a people who would take the message of salvation under the power of the Holy Spirit to the entire world. The disciples of Christ accomplished their assignment, but the beginning of Adventism did not. By 1856 they had fallen into the condition of Laodicea, refused the advanced light of the “seven times,” and in 1863 began the process of escalating rebellion all the way through to the soon-coming Sunday law. The rebellion of 1863 was typified by the rebellion of the ten spies. At the end of the forty years of wilderness wandering ancient Israel was brought back to the same test, thus providing example of modern Israel being brought back to the beginning test.
Vəftizçi Yəhya və William Miller, Məsihin qəflətən gəlib Müqəddəs Ruhun qüdrəti altında xilas ismarıcını bütün dünyaya çatdıracaq bir xalqı paklaması üçün yol hazırladılar. Məsihin şagirdləri öz tapşırıqlarını yerinə yetirdilər, lakin Adventizmin başlanğıcı bunu etmədi. 1856-cı ilə qədər onlar Laodikeya vəziyyətinə düşmüş, “yeddi vaxt”ın irəli işığını rədd etmiş və 1863-cü ildə tezliklə gələcək Bazar qanununa qədər uzanan getdikcə artan üsyan prosesinə başlamışdılar. 1863-cü ilin üsyanı on casusun üsyanı ilə təmsil olunmuşdu. Qırx illik səhrada sərgərdanlığın sonunda qədim İsrail eyni sınağa yenidən gətirildi; bununla da müasir İsrailin başlanğıcdakı sınağa yenidən gətirilməsinin nümunəsi verilmiş oldu.
The rebellion of the ten spies at Kadesh, was repeated at Kadesh forty years later. The rebellion of the ten spies that brought about the forty years of wilderness wandering, that represents the rebellion of 1863, when modern Israel brought about their own wandering in the wilderness of Laodicea. At the end of the forty years ancient Israel was brought again to Kadesh, thus identifying that the test which purged Millerite Adventism at the rebellion of 1863, is to be repeated when the Messenger of the Covenant again suddenly comes to His temple again.
Qadeşdə on casusun üsyanı, qırx il sonra Qadeşdə yenidən təkrar olundu. Qırx illik səhrada sərgərdan gəzməyə səbəb olan on casusun üsyanı, müasir İsrailin Laodikeyanın səhrasında öz sərgərdanlığını doğurduğu 1863-cü ilin üsyanını təmsil edir. Qırx ilin sonunda qədim İsrail yenidən Qadeşə gətirildi; bununla da 1863-cü il üsyanında Millerçi Adventizmi təmizləyən sınağın, Əhdin Xəbərçisi yenidən qəflətən Öz məbədinə gəldikdə təkrar olunacağı müəyyən edilir.
We will continue this study in the next article.
Bu araşdırmanı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.
“In the conquest of Gilead and Bashan there were many who recalled the events which nearly forty years before had, in Kadesh, doomed Israel to the long desert wandering. They saw that the report of the spies concerning the Promised Land was in many respects correct. The cities were walled and very great, and were inhabited by giants, in comparison with whom the Hebrews were mere pygmies. But they could now see that the fatal mistake of their fathers had been in distrusting the power of God. This alone had prevented them from at once entering the goodly land.
“Giləad və Başanın fəthində, təxminən qırx il əvvəl Qadeşdə İsraili səhrada uzun sürgünə məhkum etmiş hadisələri xatırlayanlar çox idi. Onlar gördülər ki, vəd olunmuş torpaq haqqında casusların verdiyi xəbər bir çox cəhətdən doğru idi. Şəhərlər hasarlı və son dərəcə böyük idi, orada nəhənglər yaşayırdı; onlarla müqayisədə İbranilər sadəcə cırtdan idilər. Lakin indi onlar görə bilirdilər ki, atalarının öldürücü xətası Allahın qüdrətinə etimadsızlıq göstərmək olmuşdu. Məhz yalnız bu, onların dərhal o gözəl diyara daxil olmalarına mane olmuşdu.
“When they were at the first preparing to enter Canaan, the undertaking was attended with far less difficulty than now. God had promised His people that if they would obey His voice He would go before them and fight for them; and He would also send hornets to drive out the inhabitants of the land. The fears of the nations had not been generally aroused, and little preparation had been made to oppose their progress. But when the Lord now bade Israel go forward, they must advance against alert and powerful foes, and must contend with large and well-trained armies that had been preparing to resist their approach.
“Onlar əvvəlcə Kənana daxil olmağa hazırlaşdıqları zaman, bu təşəbbüs indiki ilə müqayisədə qat-qat az çətinliklə müşayiət olunurdu. Allah Öz xalqına vəd etmişdi ki, əgər Onun səsinə itaət etsələr, O, onların önündən gedəcək və onlar üçün vuruşacaq; həmçinin, ölkənin sakinlərini qovub çıxarmaq üçün arılar göndərəcəkdi. Xalqların qorxuları hələ ümumi surətdə oyadılmamışdı və onların irəliləyişinə qarşı çıxmaq üçün az hazırlıq görülmüşdü. Lakin indi Rəbb İsrailə irəli getməyi əmr etdikdə, onlar ayıq-sayıq və qüdrətli düşmənlərə qarşı irəliləməli idilər və onların yaxınlaşmasına müqavimət göstərmək üçün hazırlaşmış böyük və yaxşı təlim görmüş ordularla mübarizə aparmalı idilər.
“In their contest with Og and Sihon the people were brought to the same test beneath which their fathers had so signally failed. But the trial was now far more severe than when God had commanded Israel to go forward. The difficulties in their way had greatly increased since they refused to advance when bidden to do so in the name of the Lord. It is thus that God still tests His people. And if they fail to endure the trial, He brings them again to the same point, and the second time the trial will come closer, and be more severe than the preceding. This is continued until they bear the test, or, if they are still rebellious, God withdraws His light from them and leaves them in darkness.” Patriarchs and Prophets, 436, 437.
“Og və Sihonla qarşılaşmalarında xalq, atalarının bu qədər aşkar şəkildə uğursuz olduqları eyni sınaq qarşısına gətirildi. Lakin bu sınaq, Allahın İsrailə irəli getməyi əmr etdiyi zamandakından indi qat-qat daha ağır idi. Rəbbin adı ilə bunu etmələri buyurulduğu halda irəliləməkdən imtina etdiklərindən bəri, yollarındakı çətinliklər xeyli artmışdı. Allah Öz xalqını hələ də belə sınaqdan keçirir. Əgər onlar sınağa tab gətirməkdə uğursuz olsalar, O onları yenidən həmin nöqtəyə gətirir və ikinci dəfə sınaq daha yaxından gələcək və əvvəlkindən daha ağır olacaqdır. Bu, onlar sınağa tab gətirənədək davam edir; yaxud əgər onlar hələ də üsyankar qalarlarsa, Allah Öz nurunu onlardan geri çəkir və onları qaranlıq içində buraxır.” Patriarchs and Prophets, 436, 437.