The “daily” in the book of Daniel was recognized by William Miller as a symbol of pagan Rome or paganism, but in the last days it is the symbol of the rejection of William Miller’s foundational truths. It represents the end of a rebellion that began in 1863, with the rejection of Miller’s understanding of Moses’ “seven times” of Leviticus twenty-six. When Adventism rejected the correct identification of “the daily” as paganism, they turned the symbol of Satan into a symbol of Christ. Isaiah identifies that this work was turning things upside down. The rejection of “the daily” was put in place in the 1930’s (the third generation of Adventism), but it had been a controversy since 1901 (the second generation of Adventism). As with ancient Israel, a progressive rejection of truth led to the acceptance of an error that contained the elements of the unpardonable sin.
Daniel kitabındakı “gündəlik” William Miller tərəfindən bütpərəst Roma və ya bütpərəstliyin rəmzi kimi tanınmışdı, lakin son günlərdə o, William Millerin təməl həqiqətlərinin rədd edilməsinin rəmzidir. Bu, Levililər iyirmi altıdakı Musanın “yeddi vaxt” anlayışına dair Millerin başa düşməsinin rədd edilməsi ilə 1863-cü ildə başlamış bir üsyanın sonunu təmsil edir. Adventizm “gündəlik”in bütpərəstlik kimi doğru müəyyənləşdirilməsini rədd etdikdə, Şeytanın rəmzini Məsihin rəmzinə çevirdi. Yeşaya bu işi hər şeyi alt-üst etmək kimi müəyyən edir. “Gündəlik”in rədd edilməsi 1930-cu illərdə (Adventizmin üçüncü nəslində) təsbit edildi, lakin bu, 1901-ci ildən (Adventizmin ikinci nəslindən) etibarən mübahisə mövzusu olmuşdu. Qədim İsraildə olduğu kimi, həqiqətin tədricən rədd edilməsi bağışlanmaz günahın ünsürlərini özündə daşıyan bir yanlışlığın qəbul edilməsinə gətirib çıxardı.
The unpardonable sin for the quibbling Jews, was represented when they identified the works that Christ had done as the works of Satan. Ancient Israel is the premier symbol of modern Israel, and modern Israel did that very thing, only in reverse. They took the works of Satan (paganism), and attributed those works to Christ. Ancient Israel’s rebellion includes their choice of Satan as their king.
Xırda mübahisələrə dalan yəhudilər üçün bağışlanmaz günah, Məsihin gördüyü işləri Şeytanın işləri kimi təqdim etdikləri zaman təcəssüm olunmuşdu. Qədim İsrail müasir İsrailin başlıca rəmzidir və müasir İsrail məhz həmin şeyi, sadəcə tərsinə olaraq, etdi. Onlar Şeytanın işlərini (bütpərəstliyi) götürüb, bu işləri Məsihə aid etdilər. Qədim İsrailin üsyanı, özlərinə padşah olaraq Şeytanı seçmələrini də əhatə edir.
When Pilate therefore heard that saying, he brought Jesus forth, and sat down in the judgment seat in a place that is called the Pavement, but in the Hebrew, Gabbatha. And it was the preparation of the passover, and about the sixth hour: and he saith unto the Jews, Behold your King! But they cried out, Away with him, away with him, crucify him. Pilate saith unto them, Shall I crucify your King? The chief priests answered, We have no king but Caesar. Then delivered he him therefore unto them to be crucified. And they took Jesus, and led him away. John 19:13–16.
Buna görə də Pilat o sözü eşidəndə İsanı bayıra çıxartdı və Daş döşəmə adlanan yerdə, ibranicədə isə Qabbata deyilən məkanda hakimiyyət kürsüsündə oturdu. Pasxaya hazırlıq günü idi və təxminən altıncı saat idi; o, Yəhudilərə dedi: «Budur, sizin Padşahınız!» Lakin onlar qışqırdılar: «Onu götür, onu götür, çarmıxa çək!» Pilat onlara dedi: «Məgər sizin Padşahınızı çarmıxa çəkim?» Baş kahinlər cavab verdilər: «Qeysərdən başqa padşahımız yoxdur». O zaman Pilat Onu çarmıxa çəkilmək üçün onlara təslim etdi. Onlar da İsanı götürüb apardılar. Yəhya 19:13–16.
Pilate was the representative of pagan Rome, and Sister White identifies that the dragon who was kicked out of heaven in Revelation chapter twelve, is Satan, but in a secondary sense the dragon, is also pagan Rome. The dragon is therefore symbolized by “the daily.” The end of ancient Israel’s rebellion, when they publicly proclaimed, “We have no king but Caesar,” represented their public declaration that they were subjects of their king, and their king was Satan. That rebellion against God as King, began in the days of Samuel the prophet, when they rejected God as their king and demanded that they be given a human king so they could be as the other nations.
Pilat bütpərəst Romanın nümayəndəsi idi və Bacı Uayt Vəhy kitabının on ikinci fəslində göydən qovulan əjdahanın Şeytan olduğunu müəyyən edir, lakin ikinci mənada əjdaha həm də bütpərəst Romadır. Buna görə də əjdaha “gündəlik” ilə simvollaşdırılır. Qədim İsrailin üsyanının sonu, onlar açıq şəkildə “Sezardan başqa padşahımız yoxdur” dedikdə, onların öz padşahlarının təbəələri olduqlarını açıq bəyan etmələrini ifadə edirdi; onların padşahı isə Şeytan idi. Padşah olaraq Allaha qarşı həmin üsyan, peyğəmbər Şamuelin günlərində başladı; o zaman onlar Allahı öz padşahları olaraq rədd etdilər və başqa xalqlar kimi olmaq üçün özlərinə insan padşah verilməsini tələb etdilər.
Then all the elders of Israel gathered themselves together, and came to Samuel unto Ramah, And said unto him, Behold, thou art old, and thy sons walk not in thy ways: now make us a king to judge us like all the nations. But the thing displeased Samuel, when they said, Give us a king to judge us. And Samuel prayed unto the Lord. And the Lord said unto Samuel, Hearken unto the voice of the people in all that they say unto thee: for they have not rejected thee, but they have rejected me, that I should not reign over them. According to all the works which they have done since the day that I brought them up out of Egypt even unto this day, wherewith they have forsaken me, and served other gods, so do they also unto thee. 1 Samuel 8:4–8.
O zaman İsrailin bütün ağsaqqalları bir yerə toplaşıb Ramaya, Şamuelin yanına gəldilər və ona dedilər: Bax, sən qocalmısan, oğulların isə sənin yollarınla getmirlər; indi bizə bütün millətlərdə olduğu kimi, bizə hökm etmək üçün bir padşah təyin et. Lakin «Bizə hökm etmək üçün bir padşah ver» dedikləri zaman bu söz Şamuelə xoş gəlmədi. Şamuel isə Rəbbə dua etdi. Rəbb Şamuelə dedi: Xalqın sənə dediyi hər şeydə onların səsinə qulaq as; çünki onlar səni deyil, Məni rədd etdilər ki, onların üzərində padşahlıq etməyim. Mən onları Misirdən çıxardığım gündən bu günədək etdikləri bütün əməllərə görə, necə ki, Məni tərk edib başqa allahlara qulluq etdilər, eləcə də sənə qarşı edirlər. 1 Şamuel 8:4–8.
Ancient Israel never recognized that they had rejected God, or that their desire for an earthly king would progress to the point where they crucified the Messiah, and chose Satan as their king. Their rebellion was hidden from their eyes by their own self-righteous ideas that in spite of rejecting God, they were still the chosen people, for after all, they reasoned, God still maintained a holy prophetic ministry, even after Samuel.
Qədim İsrail heç vaxt dərk etmədi ki, onlar Allahı rədd etmişdilər və yer üzünə aid bir padşah arzuları elə bir həddə çatacaqdı ki, Məsihi çarmıxa çəkəcək və özlərinə padşah olaraq Şeytanı seçəcəkdilər. Onların üsyanı öz gözlərindən, Allahı rədd etmələrinə baxmayaraq, yenə də seçilmiş xalq olduqları barədə öz-özünə salehlik düşüncələri ilə gizlədilmişdi; çünki, axı, onlar belə mühakimə edirdilər ki, Allah hətta Şamuildən sonra da müqəddəs peyğəmbərlik xidmətini davam etdirirdi.
They misinterpreted the prophetic ministry of the prophets, believing that the presence of God’s prophets proved they were God’s chosen people. They did not see that they were far from God and the prophets were seeking to lead them back to God, for they interpreted the activity of the prophets as evidence of God’s leading. This was in spite of their continued rejection of all the messages of the prophets that were sent to them. The same deception came upon Adventism in 1863.
Onlar peyğəmbərlərin peyğəmbərlik xidmətini yanlış şərh edərək, Allahın peyğəmbərlərinin mövcudluğunun onların Allahın seçilmiş xalqı olduqlarını sübut etdiyinə inanırdılar. Onlar Allahdan uzaq olduqlarını və peyğəmbərlərin onları yenidən Allaha qaytarmağa çalışdıqlarını görmürdülər, çünki peyğəmbərlərin fəaliyyətini Allahın rəhbərliyinin sübutu kimi yozurdular. Bu isə, onlara göndərilmiş peyğəmbərlərin bütün ismarıclarını davamlı surətdə rədd etmələrinə baxmayaraq belə idi. Eyni aldanış 1863-cü ildə Adventizmə də gəldi.
Adventism rejected the movement that had been brought together through the ministry of William Miller, and chose to become a legally registered church the same year in which they rejected Moses’ message of the “seven times,” as delivered by Elijah (William Miller). The same year they produced a counterfeit prophetic chart, that could no longer be read, and could no longer “speak” as per Habakkuk 2, verse 3, for it required a handout to explain it. Habakkuk’s charts could be read just as they existed and therefore they could “speak”.
Adventizm, William Millerin xidməti vasitəsilə bir araya gətirilmiş hərəkatı rədd etdi və İlyasın (William Millerin) çatdırdığı Musanın “yeddi zaman” xəbərini rədd etdikləri həmin ildə hüquqi qeydiyyatdan keçmiş bir kilsəyə çevrilməyi seçdi. Elə həmin il onlar saxta bir peyğəmbərlik cədvəli hazırladılar; bu cədvəl artıq oxuna bilmir və Habakkuk 2:3-ə uyğun olaraq artıq “danışa” bilmirdi, çünki onu izah etmək üçün ayrıca bir vərəqə tələb olunurdu. Habakkukun cədvəlləri mövcud olduqları şəkildə oxuna bilirdi və buna görə də onlar “danışa” bilirdi.
Adventism refused to accomplish any self-examination of the choice they made in 1863, for after all they had the prophetess among them, proving they were the remnant people identified in the book of Revelation, which had the Spirit of Prophecy. They manifested the same spirit and attitude of ancient Israel, and the rebellion that began with the rejection of the first jewel that was discovered by Miller, ultimately led to their rejection of Miller’s identification of the jewel of “the daily” also.
Adventizm 1863-cü ildə etdikləri seçimin hər hansı bir özünümüayinəsini həyata keçirməkdən imtina etdi; çünki, axı, onların arasında peyğəmbər qadın var idi və bu da Vəhy kitabında Peyğəmbərlik Ruhuna malik olan qalıq xalq kimi müəyyən edilən xalqın məhz onlar olduğunu sübut edirdi. Onlar qədim İsrailin eyni ruhunu və münasibətini nümayiş etdirdilər; Miller tərəfindən kəşf edilən ilk cəvahirin rədd edilməsi ilə başlayan üsyan isə sonda Millerin “gündəlik” cəvahirini müəyyənləşdirməsini də rədd etmələrinə gətirib çıxardı.
Modern Israel rejected Miller’s understanding of “the daily,” a symbol of pagan Rome, which in turn is a symbol of Satan, and claimed that “the daily” is a symbol of Christ. In other words, modern Israel chose to accept a satanic symbol as a symbol of Christ. Just as ancient Israel proclaimed that they had no king but Caesar, a representative of pagan Rome, which is a symbol of Satan.
Müasir İsrail Milerin “gündəlik” haqqındakı anlayışını rədd etdi; bu, əvvəlcə Şeytanın simvolu olan bütpərəst Romanın bir rəmzidir və əvəzində iddia etdi ki, “gündəlik” Məsihin rəmzidir. Başqa sözlə, müasir İsrail Məsihin rəmzi kimi şeytani bir rəmzi qəbul etməyi seçdi. Necə ki, qədim İsrail bəyan etmişdi ki, onların Sezardan — Şeytanın simvolu olan bütpərəst Romanın bir nümayəndəsindən — başqa padşahı yoxdur.
In terms of prophetic application, that choice demanded that modern Israel would need to redefine chapters seven, eight and nine of Daniel, which were the very chapters that are represented by the Ulai River, and were the increase of knowledge in Millerite history. They would be forced to change those chapters, for chapter eight directly references “the daily” three times.
Peyğəmbərlik tətbiqi baxımından, bu seçim müasir İsrailin Ulai çayı ilə təmsil olunan və Millerçi tarixdə biliyin artımı olan Daniel kitabının yeddinci, səkkizinci və doqquzuncu fəsillərini yenidən müəyyənləşdirməsini tələb edirdi. Onlar bu fəsilləri dəyişdirməyə məcbur olacaqdılar, çünki səkkizinci fəsil “gündəlik”ə birbaşa üç dəfə istinad edir.
Forced by the history where the vision of the Ulai River was unsealed, the Millerites could see no other earthly kingdoms before Christ returned and set up His everlasting kingdom, as represented in Daniel chapter two. They therefore treated the fourth kingdom of Rome as one kingdom with two aspects. Those two aspects were directly represented in chapters seven and eight of Daniel. Daniel identifies that the vision he received in chapter eight was to be understood in connection with the vision of chapter seven.
Ulai çayı görüntüsünün möhürdən açıldığı tarix tərəfindən məcbur edilən Millerçilər, Məsih qayıdıb Danielin ikinci fəslində təmsil olunduğu kimi Öz əbədi padşahlığını qurmazdan əvvəl başqa heç bir yer üzündəki padşahlıq görə bilmirdilər. Buna görə də onlar Romanın dördüncü padşahlığını iki cəhəti olan bir padşahlıq hesab edirdilər. Həmin iki cəhət Danielin yeddinci və səkkizinci fəsillərində birbaşa təmsil olunmuşdur. Daniel bildirir ki, onun səkkizinci fəsildə aldığı görüntü yeddinci fəslin görüntüsü ilə əlaqədə başa düşülməlidir.
In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. Daniel 8:1.
Padşah Belşassarın padşahlığının üçüncü ilində mənə, bəli mənə — Danielə — əvvəl mənə görünəndən sonra bir görüntü zühur etdi. Daniel 8:1.
The vision “which appeared unto” Daniel “at the first,” was the vision of chapter seven.
Daniela “əvvəldə görünən” görüntü yeddinci fəslin görüntüsü idi.
In the first year of Belshazzar king of Babylon Daniel had a dream and visions of his head upon his bed: then he wrote the dream, and told the sum of the matters. Daniel 7:1.
Babil padşahı Belşassarın padşahlığının birinci ilində Daniyel yatağında ikən başında bir yuxu və görüntülər gördü; sonra yuxunu yazdı və işlərin xülasəsini bəyan etdi. Daniel 7:1.
The two visions represent two aspects of the kingdoms of Bible prophecy that had first been represented in chapter two of Daniel. The four kingdoms of Babylon, Medo-Persia, Greece and Rome were repeated in chapters seven, and then again in chapter eight, but with a distinction between the political elements of the four kingdoms and the religious elements of the four kingdoms. In Daniel seven, the kingdoms are represented by beasts of prey, but in chapter eight the same kingdoms are presented by sanctuary beasts. Daniel wished to understand the vision of chapter seven, and Gabriel came to him to explain.
Bu iki görüntü Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin səltənətlərinin iki cəhətini təmsil edir; bu səltənətlər ilk dəfə Daniel kitabının ikinci fəslində təqdim edilmişdi. Babil, Midiya-Fars, Yunanıstan və Roma adlı dörd səltənət yeddinci fəsildə yenidən göstərildi, sonra isə səkkizinci fəsildə bir daha təkrar olundu, lakin burada dörd səltənətin siyasi ünsürləri ilə dini ünsürləri arasında bir fərq qoyuldu. Daniel kitabının yeddinci fəslində səltənətlər yırtıcı heyvanlarla təmsil olunur, lakin səkkizinci fəsildə həmin səltənətlər məbəd heyvanları vasitəsilə təqdim edilir. Daniel yeddinci fəslin görüntüsünü anlamaq istəyirdi və Cəbrayıl ona izah etmək üçün yanına gəldi.
I Daniel was grieved in my spirit in the midst of my body, and the visions of my head troubled me. I came near unto one of them that stood by, and asked him the truth of all this. So he told me, and made me know the interpretation of the things. These great beasts, which are four, are four kings, which shall arise out of the earth. But the saints of the most High shall take the kingdom, and possess the kingdom forever, even for ever and ever. Daniel 7:15–18.
Mən, Daniel, bədənimin daxilində ruhumda qəmləndim və başımın görüntüləri məni təşvişə saldı. Yanında duranlardan birinə yaxınlaşıb bütün bunların həqiqətini ondan soruşdum. O da mənə söylədi və bu şeylərin yozumunu mənə bildirdi. Bu böyük heyvanlar ki, dörddür, yer üzündən qalxacaq dörd padşahdır. Lakin Haqq-Taalanın müqəddəsləri səltənəti alacaq və səltənətə əbədi olaraq, bəli, əbədlər əbədi boyunca sahib olacaqlar. Daniel 7:15–18.
Daniel was informed that the four beasts were four earthly kingdoms that would exist until God’s everlasting kingdom would be set up, in agreement with Daniel chapter two. There were to be four earthly kingdoms that preceded the arrival of God’s everlasting kingdom, as represented by the rock that was cut out of the mountain and filled the whole earth in chapter two.
Daniyelə bildirildi ki, dörd heyvan, Daniyel kitabının ikinci fəslinə uyğun olaraq, Allahın əbədi Padşahlığı qurulana qədər mövcud olacaq dörd yer üzünün padşahlığını təmsil edir. İkinci fəsildə dağdan qoparılmış və bütün yeri doldurmuş qaya ilə təsvir edildiyi kimi, Allahın əbədi Padşahlığının gəlişindən əvvəl dörd yer üzünün padşahlığı olmalı idi.
Sister White took the Millerite understanding of those four kingdoms well beyond the Millerite understanding, when she addressed the earth beast of Revelation chapter thirteen.
Uayt bacı Vəhy kitabının on üçüncü fəslindəki yer vəhşisi haqqında danışarkən, həmin dörd padşahlıq barədə millerçi anlayışı millerçilərin öz anlayışından xeyli irəli apardı.
“At this point another symbol is introduced. Says the prophet: ‘I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb.’ Verse 11. Both the appearance of this beast and the manner of its rise indicate that the nation which it represents is unlike those presented under the preceding symbols. The great kingdoms that have ruled the world were presented to the prophet Daniel as beasts of prey, rising when ‘the four winds of the heaven strove upon the great sea.’ Daniel 7:2. In Revelation seventeen an angel explained that waters represent ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ Revelation 17:15. Winds are a symbol of strife. The four winds of heaven striving upon the great sea represent the terrible scenes of conquest and revolution by which kingdoms have attained to power.” The Great Controversy, 439.
“Bu nöqtədə başqa bir rəmz təqdim olunur. Peyğəmbər deyir: ‘Mən yerdən çıxan başqa bir vəhşi heyvan gördüm; onun quzu kimi iki buynuzu var idi.’ 11-ci ayə. Həm bu vəhşi heyvanın zahiri görünüşü, həm də onun meydana çıxma tərzi göstərir ki, onun təmsil etdiyi millət əvvəlki rəmzlər altında təqdim edilənlərdən fərqlidir. Dünyaya hökmranlıq etmiş böyük padşahlıqlar peyğəmbər Danielə yırtıcı vəhşi heyvanlar kimi təqdim olunmuşdu; onlar ‘göyün dörd küləyi böyük dəniz üzərində çarpışarkən’ qalxırdılar. Daniel 7:2. Vəhyin on yeddinci fəslində bir mələk izah etdi ki, sular ‘xalqları, izdihamları, millətləri və dilləri’ təmsil edir. Vəhy 17:15. Küləklər çəkişmənin rəmzidir. Göyün dörd küləyinin böyük dəniz üzərində çarpışması padşahlıqların hakimiyyətə çatdığı fəth və inqilabın dəhşətli mənzərələrini təmsil edir.” Böyük Mübarizə, 439.
The beasts are symbols of the conquests that were accomplished as the kingdoms came to power. A beast of prey prophetically represents the political, economic and military power of a kingdom. The same kingdoms represented in Daniel chapter two and seven, are also represented in chapter eight, but there they are all associated with elements derived from God’s sanctuary, and in so doing they represent the religious element of the kingdoms, for they were all a union of church and State.
Vəhşilər, padşahlıqlar hakimiyyətə gəldikcə həyata keçirilən fəthlərin rəmzləridir. Yırtıcı bir heyvan peyğəmbərlik baxımından bir padşahlığın siyasi, iqtisadi və hərbi qüdrətini təmsil edir. Daniel kitabının ikinci və yeddinci fəsillərində təmsil olunan həmin padşahlıqlar, səkkizinci fəsildə də təmsil olunur, lakin orada onların hamısı Allahın müqəddəs məbədindən götürülmüş ünsürlərlə əlaqələndirilir və bununla da onlar padşahlıqların dini ünsürünü təmsil edirlər, çünki onların hamısı kilsə ilə dövlətin birliyi idi.
In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. I saw the ram pushing westward, and northward, and southward; so that no beasts might stand before him, neither was there any that could deliver out of his hand; but he did according to his will, and became great. And as I was considering, behold, an he goat came from the west on the face of the whole earth, and touched not the ground: and the goat had a notable horn between his eyes. And he came to the ram that had two horns, which I had seen standing before the river, and ran unto him in the fury of his power. And I saw him come close unto the ram, and he was moved with choler against him, and smote the ram, and brake his two horns: and there was no power in the ram to stand before him, but he cast him down to the ground, and stamped upon him: and there was none that could deliver the ram out of his hand. Therefore the he goat waxed very great: and when he was strong, the great horn was broken; and for it came up four notable ones toward the four winds of heaven. Daniel 8:1–8.
Padşah Belşassarın padşahlığının üçüncü ilində, əvvəldə mənə görünəndən sonra, mənə, yəni mən Danielə bir görüntü göründü. Mən görüntüdə gördüm; və belə oldu ki, mən baxanda Elam vilayətində olan Şuşan qəsrində idim; mən görüntüdə gördüm və Ulai çayının yanında idim. Sonra gözlərimi qaldırıb baxdım, və budur, çayın önündə iki buynuzu olan bir qoç dayanmışdı; və o iki buynuz hündür idi, lakin biri o birindən daha hündür idi, və daha hündür olan sonradan çıxmışdı. Mən qoçun qərbə, şimala və cənuba doğru itələdiyini gördüm; elə ki, heç bir heyvan onun qarşısında dura bilmirdi, nə də onun əlindən qurtara biləcək kimsə var idi; lakin o, öz istəyinə görə hərəkət etdi və böyüdü. Mən bunları düşünərkən, budur, yer üzünün bütün səthi boyunca qərbdən bir təkə gəldi və yerə toxunmurdu; və təkənin gözləri arasında görkəmli bir buynuz var idi. O, çayın önündə dayanan, mənim gördüyüm iki buynuzlu qoçun yanına gəldi və qüdrətinin qəzəbi ilə onun üstünə qaçdı. Mən onun qoça yaxınlaşdığını gördüm; o, ona qarşı qəzəbləndi, qoçu vurdu və onun iki buynuzunu qırdı; qoçda onun qarşısında durmağa güc qalmadı, lakin onu yerə yıxdı və onu tapdaladı; və qoçu onun əlindən qurtara biləcək kimsə yox idi. Buna görə də təkə çox böyüdü; və o qüvvətli olanda, böyük buynuz sındı; və onun yerinə göylərin dörd küləyinə doğru dörd görkəmli buynuz çıxdı. Daniel 8:1–8.
Chapter eight begins with Daniel affirming that he is then living in the history of the first kingdom of Bible prophecy (Babylon), but his vision does not identify any symbol that was to represent Babylon, for it begins with the ram that represented the second earthly kingdom of Medo-Persia. The absence of a symbol of Babylon is purposeful, for a primary characteristic of Babylon is that it represents a kingdom that is removed, and thereafter restored, as represented by Nebuchadnezzar’s “seven times” living as a beast. During that “seven times” an element of spiritual Babylon (the papacy), is represented, for the papacy is the kingdom that is forgotten for seventy symbolic years, during which she had a deadly wound. The fact that Daniel identifies that he receives the vision “in the third year of the reign of king Belshazzar,” identifies Babylon as the kingdom that precedes the second kingdom of Medo-Persia, but it emphasizes Babylon as the hidden, or forgotten kingdom that is forgotten during the days of one king.
Səkkizinci fəsil, Danielin o zaman Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin birinci padşahlığının (Babilin) tarixində yaşadığını təsdiq etməsi ilə başlayır; lakin onun görüntüsü Babili təmsil etməli olan heç bir rəmzi göstərmir, çünki o, ikinci dünyəvi padşahlıq olan Midiya-Farsı təmsil edən qoçla başlayır. Babilin rəmzinin olmaması məqsədyönlüdür, çünki Babilin başlıca xüsusiyyətlərindən biri onun kənarlaşdırılan və bundan sonra bərpa olunan bir padşahlığı təmsil etməsidir; necə ki, bu, Navuxodonosorun vəhşi heyvan kimi yaşadığı “yeddi vaxt” ilə təmsil olunur. Həmin “yeddi vaxt” ərzində ruhani Babilin bir ünsürü (papalıq) təmsil olunur; çünki papalıq yetmiş simvolik il boyunca unudulan, bu müddət ərzində ölümcül yara alan padşahlıqdır. Danielin görüntünü “padşah Belşassarın hökmranlığının üçüncü ilində” aldığını bildirməsi, Babili ikinci padşahlıq olan Midiya-Farsdan əvvəl gələn padşahlıq kimi müəyyən edir, lakin bu, həm də Babili bir padşahın günlərində unudulan gizli, yaxud unudulmuş padşahlıq kimi vurğulayır.
The beasts of chapter eight, are not beasts of prey, they are beasts that were used as sacrificial animals in the sanctuary service. The fourth kingdom is represented as “a little horn,” not as a beast, but horns were part of God’s sanctuary, for the altars in God’s sanctuary had horns as part of their design.
Səkkizinci fəsildəki heyvanlar yırtıcı heyvanlar deyil; onlar məbəddəki ibadət xidmətində qurbanlıq heyvanlar kimi istifadə olunan heyvanlardır. Dördüncü padşahlıq bir heyvan kimi deyil, “kiçik bir buynuz” kimi təqdim olunur; lakin buynuzlar Allahın məbədinin bir hissəsi idi, çünki Allahın məbədindəki qurbangahların quruluşunda buynuzlar yer alırdı.
Not only were the four kingdoms of prophecy represented by Daniel with sanctuary terms, the narrative of the chapter contains several words derived directly from God’s sanctuary service. The narrative in the chapter is presented with Hebrew words drawn from the sanctuary service, but also the action of presenting an offering in the sanctuary service is built within the structure of the chapter. The fact that Daniel purposely associated chapter seven and eight together, allows those who wish to see, that chapter seven, is identifying the statecraft of the kingdoms of Bible prophecy and chapter eight, is identifying the churchcraft of the kingdoms of Bible prophecy.
Peyğəmbərliyin dörd padşahlığı Daniel tərəfindən yalnız məbəd terminləri ilə təsvir edilməmişdir; fəslin nəqli də birbaşa Allahın məbəd xidmətindən götürülmüş bir neçə sözü ehtiva edir. Fəsildəki nəql məbəd xidmətindən alınmış ibrani sözlərlə təqdim olunur, lakin məbəd xidmətində təqdimin irəli sürülməsi əməli də fəslin quruluşu daxilində yerləşdirilmişdir. Danielin yeddinci və səkkizinci fəsilləri məqsədli surətdə bir-biri ilə əlaqələndirmiş olması, görmək istəyənlər üçün, yeddinci fəslin Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki padşahlıqların dövlətçilik tərəfini, səkkizinci fəslin isə Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki padşahlıqların kilsəçilik tərəfini müəyyən etdiyini göstərir.
Adventism has been forced to cover this fact up with satanic fables, for this recognition reveals that Miller’s jewels were just as God designed them to be. Their rejection of Miller’s understanding of “the daily,” is represented as a claim that “God had no understanding,” for they claim that when God gave the framework to Miller (through the ministry of holy angels), it was not accurate.
Adventizm bu həqiqəti şeytani nağıllarla ört-basdır etməyə məcbur olmuşdur, çünki bu həqiqətin qəbul edilməsi göstərir ki, Millerin “cavahirləri” məhz Allahın onları nəzərdə tutduğu kimi idi. Onların Millerin “gündəlik” barədə anlayışını rədd etməsi, “Allahın heç bir anlayışı yox idi” iddiası kimi təmsil olunur; çünki onlar iddia edirlər ki, Allah çərçivəni Millerə verdiyi zaman (müqəddəs mələklərin xidməti vasitəsilə), o, dəqiq deyildi.
Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:16.
Şübhəsiz, sizin hər şeyi alt-üst etməyiniz dulusçunun gili kimi sayılacaqdır; çünki məgər düzəldilmiş şey onu düzəldən haqqında deyərmi: “O məni yaratmadı”? Yaxud biçim verilmiş şey ona biçim verən haqqında deyərmi: “Onun anlayışı yox idi”? Yeşaya 29:16.
The framework of Miller was the prophetic structure he recognized and employed but from 1863 onward, Adventism returned to the theological applications of apostate Protestantism and Catholicism, in order to cover up the jewels of Miller’s dream. Adventism accepted a false framework (the thing framed), in order to reject the work, and also the Maker of the work. In doing so, they claim the Maker of the work has no understanding. The rejection of that framework, was and still is, a rejection of the increase of knowledge that was unsealed in 1798. Those that reject the increase of knowledge reject the work and the Maker of the work, and in terms of Daniel they were “the wicked”.
Millerin çərçivəsi onun tanıyıb istifadə etdiyi peyğəmbərlik quruluşu idi; lakin 1863-cü ildən etibarən Adventizm, Millerin yuxusundakı cəvahiratları ört-basdır etmək üçün, mürtəd Protestantlığın və Katolisizmin teoloji tətbiqlərinə geri döndü. Adventizm işi və həmçinin işin Yaradıcısını rədd etmək üçün yalançı bir çərçivəni (çərçivəyə salınmış şeyi) qəbul etdi. Bunu etməklə onlar iddia edirlər ki, işin Yaradıcısının anlayışı yoxdur. Həmin çərçivənin rəddi 1798-ci ildə möhürü açılmış bilik artımının rəddi idi və hələ də elədir. Bilik artımını rədd edənlər işi və işin Yaradıcısını rədd edirlər və Danielin dili ilə desək, onlar “pislər” idilər.
Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.
Bir çoxları təmizlənəcək, ağardılacaq və sınaqdan keçiriləcək; lakin pislər pislik edəcəklər; və pislərdən heç biri anlamayacaq; lakin müdriklər anlayacaqlar. Daniel 12:10.
The “wicked shall do wickedly”, thus identifying a progressive escalating rejection of truth. The wickeds rejection of the framework is a rejection of God, and in turn God rejects the wicked for the rejection they attempt to accomplish by a counterfeit framework.
“Pis olanlar pislik edəcəklər”; beləliklə, həqiqətin tədricən güclənən rəddini müəyyən edir. Pislərin çərçivəni rədd etməsi Allahın rədd edilməsidir və öz növbəsində, saxta bir çərçivə vasitəsilə həyata keçirməyə cəhd etdikləri rəddə görə Allah da pisləri rədd edir.
My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.
Xalqım biliksizlik ucbatından məhv olur; sən biliyi rədd etdiyin üçün Mən də səni rədd edəcəyəm ki, Mənə kahin olmayasan; Allahının qanununu unutduğuna görə Mən də sənin övladlarını unudacağam. Huşə 4:6.
God’s people, who were God’s “priests” from 1844 through to 1863, were rejected for their lack of the “knowledge” that has been increased through the ministry of William Miller. It is important to consider the context of verse six in Hosea, for the context identifies an escalating rebellion against the truth, represented as the “knowledge.”
1844-cü ildən 1863-cü ilə qədər Allahın “kahinləri” olmuş Allahın xalqı, Uilyam Millerin xidməti vasitəsilə artırılmış “bilik”dən məhrum olduqları üçün rədd edildi. Hoşeyadakı altıncı ayənin kontekstini nəzərə almaq vacibdir, çünki həmin kontekst “bilik” kimi təqdim olunan həqiqətə qarşı getdikcə artan bir üsyanı müəyyən edir.
Hear the word of the Lord, ye children of Israel: for the Lord hath a controversy with the inhabitants of the land, because there is no truth, nor mercy, nor knowledge of God in the land. By swearing, and lying, and killing, and stealing, and committing adultery, they break out, and blood toucheth blood. Therefore shall the land mourn, and every one that dwelleth therein shall languish, with the beasts of the field, and with the fowls of heaven; yea, the fishes of the sea also shall be taken away. Yet let no man strive, nor reprove another: for thy people are as they that strive with the priest. Therefore shalt thou fall in the day, and the prophet also shall fall with thee in the night, and I will destroy thy mother. My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. As they were increased, so they sinned against me: therefore will I change their glory into shame. They eat up the sin of my people, and they set their heart on their iniquity. And there shall be, like people, like priest: and I will punish them for their ways, and reward them their doings. For they shall eat, and not have enough: they shall commit whoredom, and shall not increase: because they have left off to take heed to the Lord.
Ey İsrail övladları, Rəbbin sözünü eşidin; çünki Rəbbin bu torpağın sakinləri ilə mübahisəsi var, ona görə ki, ölkədə nə həqiqət, nə mərhəmət, nə də Allahı tanımaq var. And içmək, yalan danışmaq, adam öldürmək, oğurluq etmək və zina etmək ilə onlar həddi aşırlar, qan isə qana qarışır. Buna görə də torpaq matəm tutacaq, orada yaşayanların hər biri çöllərin heyvanları və göylərin quşları ilə birlikdə taqətdən düşəcək; bəli, dənizin balıqları da yox olub gedəcək. Yenə də qoy heç kəs çəkişməsin, bir başqasını məzəmmət etməsin; çünki sənin xalqın kahinlə çəkişənlər kimidir. Buna görə sən gündüz yıxılacaqsan, peyğəmbər də gecə səninlə birlikdə yıxılacaq və Mən sənin ananı məhv edəcəyəm. Mənim xalqım bilik yoxluğundan məhv olur; çünki sən biliyi rədd etmisən, Mən də səni rədd edəcəyəm ki, Mənə kahin olmayasan; madem ki, sən öz Allahının Qanununu unutdun, Mən də sənin övladlarını unudacağam. Onlar çoxaldıqca Mənə qarşı daha çox günah etdilər; buna görə də onların izzətini rüsvayçılığa çevirəcəyəm. Onlar Mənim xalqımın günahını yeyirlər və ürəklərini onların təqsirinə bağlayırlar. Xalq necədirsə, kahin də elə olacaq; Mən onları yollarına görə cəzalandıracaq, əməllərinin əvəzini onlara verəcəyəm. Çünki yeyəcəklər, amma doymayacaqlar; fahişəlik edəcəklər, amma artmayacaqlar; çünki Rəbbə diqqət yetirməyi tərk etmişlər.
Whoredom and wine and new wine take away the heart. My people ask counsel at their stocks, and their staff declareth unto them: for the spirit of whoredoms hath caused them to err, and they have gone a whoring from under their God. They sacrifice upon the tops of the mountains, and burn incense upon the hills, under oaks and poplars and elms, because the shadow thereof is good: therefore your daughters shall commit whoredom, and your spouses shall commit adultery. I will not punish your daughters when they commit whoredom, nor your spouses when they commit adultery: for themselves are separated with whores, and they sacrifice with harlots: therefore the people that doth not understand shall fall. Though thou, Israel, play the harlot, yet let not Judah offend; and come not ye unto Gilgal, neither go ye up to Bethaven, nor swear, The Lord liveth. For Israel slideth back as a backsliding heifer: now the Lord will feed them as a lamb in a large place. Ephraim is joined to idols: let him alone. Their drink is sour: they have committed whoredom continually: her rulers with shame do love, Give ye. The wind hath bound her up in her wings, and they shall be ashamed because of their sacrifices. Hosea 4:1–19.
Fahişəlik, şərab və təzə şərab qəlbi alıb aparır. Xalqım öz taxta bütlərindən məsləhət soruşur, əsası da onlara xəbər verir; çünki fahişəlik ruhu onları azdırmışdır və onlar öz Allahlarının hakimiyyətindən çıxaraq fahişəlik etmişlər. Dağların başında qurban kəsirlər, təpələr üzərində, palıdların, qovaqların və qaraağacların altında buxur yandırırlar, çünki onların kölgəsi xoşdur; buna görə də qızlarınız fahişəlik edəcək, gəlinləriniz zina edəcək. Qızlarınız fahişəlik etdikdə, gəlinləriniz zina etdikdə onları cəzalandırmayacağam; çünki kişilərin özləri fahişələrlə ayrılıb gedir, əxlaqsız qadınlarla qurban kəsirlər; buna görə də anlamayan xalq yıxılacaq. Ey İsrail, sən fahişəlik etsən də, qoy Yəhuda günaha batmasın; Gilqala getməyin, Bet-Avənə çıxmayın və “Rəbb sağdır” deyə and içməyin. Çünki İsrail asi bir düyə kimi geri çəkilir; indi Rəbb onları geniş bir yerdə quzu kimi otaracaq. Efrayim bütlərə bağlanmışdır; onu öz halına buraxın. Onların içkisi turşumuşdur; durmadan fahişəlik etmişlər; onun başçıları rüsvayçılığı sevə-sevə “Verin!” deyirlər. Külək onu qanadlarına büküb aparmışdır, onlar da qurbanlarına görə xəcalət çəkəcəklər. Huşə 4:1–19.
The warning of Hosea is that “the Lord hath a controversy with the inhabitants of the land, because there is no truth, nor mercy, nor knowledge of God in the land.” Adventism is God’s people of the last days. In the day that the dirt brush man enters Miller’s room, Adventism, including the people, the priests, the prophets “that doth not understand shall fall,” for they will be “joined to idols.” Their idols are their counterfeit doctrines, woven into a counterfeit framework.
Huşənin xəbərdarlığı budur ki, “Rəbbin bu ölkənin sakinləri ilə mübahisəsi var, çünki bu ölkədə nə həqiqət, nə mərhəmət, nə də Allahı tanımaq vardır.” Adventizm Allahın axır günlərdəki xalqıdır. Toz fırçası olan adamın Millerin otağına girdiyi gündə Adventizm, o cümlədən xalq, kahinlər, peyğəmbərlər, “anlamayan yıxılacaq”, çünki onlar “bütlərə qoşulmuş” olacaqlar. Onların bütləri saxta çərçivə daxilində toxunmuş saxta təlimləridir.
The rebellion represented by the rejection of the increase of knowledge is a progressive escalation of rebellion that reaches the point where their probation ends with the pronouncement that they are joined to the counterfeit doctrines that are swept from Miller’s room. Their rebellion is represented as the commission of whoredom continually. From 1863 onward until the close of probation, they continually rebel until they are spewed out of the mouth of the Lord.
Biliyin artmasının rədd edilməsi ilə təmsil olunan üsyan, onların sınaq müddətinin, Millerin otağından süpürülüb atılan saxta təlimlərə qoşulduqlarının bəyan edilməsi ilə sona çatdığı nöqtəyə çatan, getdikcə dərinləşən bir üsyan yüksəlişidir. Onların üsyanı fasiləsiz olaraq əxlaqsızlıq etmələri kimi təmsil olunur. 1863-cü ildən etibarən, sınaq müddətinin bağlanışınadək, onlar davamlı surətdə üsyan edirlər, nəhayət Rəbbin ağzından qusulub atılana qədər.
The rebellion of rejecting knowledge was represented by their “continually” committing adultery, and although not the same Hebrew word, the meaning is the same as the Hebrew word “tamid” which means “continual”, and that is translated as “the daily” in the book of Daniel.
Biliyin rədd edilməsi üsyanı onların “durmadan” zina etmələri ilə təmsil olunurdu və hərçənd eyni ibrani sözü olmasa da, mənası “daimi”, “ardıcıl” demək olan “tamid” ibrani sözü ilə eynidir; Daniel kitabında bu söz “gündəlik” kimi tərcümə edilmişdir.
We will continue our study of the four kingdoms of Bible prophecy in the next article.
Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki dörd padşahlıqla bağlı tədqiqatımızı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.
“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.
“Sonra mən ‘Gündəlik’lə əlaqədar gördüm ki, ‘qurban’ sözü insan hikməti tərəfindən əlavə edilmişdir və mətnə aid deyildir; və Rəbb onun doğru anlayışını hökm saatı çağırışını verənlərə vermişdir. 1844-cü ildən əvvəl, birlik mövcud olduğu zaman, demək olar ki, hamı ‘Gündəlik’in doğru anlayışında birləşmişdi; lakin 1844-cü ildən bəri, qarışıqlıq içində, başqa baxışlar qəbul edilmiş və bunun ardınca qaranlıq və qarışıqlıq gəlmişdir.” Review and Herald, 1 noyabr 1850.