The books of Daniel and Revelation are the same book, in the same sense that the Bible is one book, consisting of the Old Testament and the New Testament.
Daniel və Vəhy kitabları eyni kitabdır; necə ki Müqəddəs Kitab da Əhdi-Ətiq və Əhdi-Cədiddən ibarət olan bir kitabdır.
“The history of the life, death, and resurrection of Jesus, as that of the Son of God, cannot be fully demonstrated without the evidence contained in the Old Testament. Christ is revealed in the Old Testament as clearly as in the New. The one testifies of a Saviour to come, while the other testifies of a Saviour that has come in the manner predicted by the prophets. In order to appreciate the plan of redemption, the Scripture of the Old Testament must be thoroughly understood. It is the glorified light from the prophetic past that brings out the life of Christ and the teachings of the New Testament with clearness and beauty. The miracles of Jesus are a proof of his divinity; but the strongest proofs that he is the world’s Redeemer are found in the prophecies of the Old Testament compared with the history of the New. Jesus said to the Jews ‘Search the Scriptures; for in them ye think ye have eternal life, and they are they which testify of me.’ At that time there was no other scripture in existence save that of the Old Testament; so the injunction of the Saviour is plain.” Spirit of Prophecy, volume 3, 211.
“İsa Məsihin, Allahın Oğlu kimi, həyatı, ölümü və dirilməsi barədə tarix, Əhdi-Ətiqdə mövcud olan dəlillər olmadan tam şəkildə sübut edilə bilməz. Məsih Əhdi-Ətiqdə də Əhdi-Cədiddə olduğu qədər aydın şəkildə aşkar edilir. Onlardan biri gələcək Xilaskardan şəhadət verir, digəri isə peyğəmbərlərin öncədən xəbər verdiyi şəkildə gəlmiş olan Xilaskardan şəhadət verir. Xilas planını layiqincə dərk etmək üçün Əhdi-Ətiqin Yazıları dərindən başa düşülməlidir. Məsihin həyatını və Əhdi-Cədidin təlimlərini aydınlıq və gözəlliklə üzə çıxaran, peyğəmbərliklə dolu keçmişdən saçan izzətli nurdur. İsanın möcüzələri Onun ilahiliyinin bir sübutudur; lakin Onun dünyanın Xilaskarı olduğuna dair ən qüvvətli sübutlar Əhdi-Ətiqin peyğəmbərlikləri ilə Əhdi-Cədidin tarixinin müqayisəsində tapılır. İsa yəhudilərə dedi: ‘Müqəddəs Yazıları araşdırın; çünki siz elə güman edirsiniz ki, onlarda əbədi həyatınız var və Mənə şəhadət verən də onlardır.’ O zaman Əhdi-Ətiqdən başqa mövcud olan başqa bir Müqəddəs Yazı yox idi; buna görə də Xilaskarın bu əmri aydındır.” Spirit of Prophecy, volume 3, 211.
The strongest evidence of who and what Christ is, is when the prophecies of the Old Testament are compared with the fulfillment of those prophecies in the history of the New Testament. So too, with the relationship of the books of Daniel and Revelation.
Məsihin kim və nə olduğuna dair ən güclü dəlil, Əhdi-Ətiqin peyğəmbərlikləri Əhdi-Cədidin tarixində həmin peyğəmbərliklərin yerinə yetməsi ilə müqayisə edildikdə ortaya çıxır. Daniel və Vəhy kitabları arasındakı münasibət də eynilə belədir.
“In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation.” Acts of the Apostles, 585.
“Vəhydə Müqəddəs Kitabın bütün kitabları bir araya gəlir və sona çatır. Burada Daniel kitabının tamamlayıcısı vardır. Biri peyğəmbərlikdir; digəri isə vəhydir.” Həvarilərin İşləri, 585.
The word “complement” means to bring to perfection. The fulfillment of the prophecies of the Old Testament were “the strongest” “proof” of Christ’s “divinity.” The strongest evidence of the divinity of the prophecies in the book of Daniel, are the fulfillment of those prophecies as represented in the book of Revelation. The prophecies in Daniel are continued in the book of Revelation, and they are brought to perfection in the last days, when the Revelation of Jesus Christ is unsealed.
“Tamamlamaq” sözü kamilliyə yetirmək deməkdir. Əhdi-Ətiqin peyğəmbərliklərinin yerinə yetməsi Məsihin “ilahiliyinin” “ən güclü” “sübutu” idi. Daniel kitabındakı peyğəmbərliklərin ilahiliyinin ən güclü dəlili, Vəhy kitabında təqdim olunduğu kimi həmin peyğəmbərliklərin yerinə yetməsidir. Danieldəki peyğəmbərliklər Vəhy kitabında davam etdirilir və İsa Məsihin Vəhyi möhürdən açıldığı zaman, axır günlərdə kamilliyə yetirilir.
“Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.
“Vəhy möhürlənmiş bir kitabdır, lakin eyni zamanda açılmış bir kitabdır. O, bu yer üzünün tarixinin son günlərində baş verəcək ecazkar hadisələri qeydə alır. Bu kitabın təlimləri müəyyəndir, mistik və anlaşılmaz deyildir. Onda Danieldə olduğu kimi eyni peyğəmbərlik xətti davam etdirilir. Allah bəzi peyğəmbərlikləri təkrarlamışdır; bununla da göstərmişdir ki, onlara əhəmiyyət verilməlidir. Rəbb böyük əhəmiyyət kəsb etməyən şeyləri təkrarlamaz.” Manuscript Releases, cild 9, 8.
In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. Daniel 1:1.
Yəhuda padşahı Yehoyaqimin padşahlığının üçüncü ilində Babil padşahı Navuxodonosor Yerusəlimə gəlib onu mühasirəyə aldı. Daniel 1:1.
The first verse of the book of Daniel has a wealth of prophetic information when rightly considered. We will begin our consideration with Jehoiakim.
Daniel kitabının birinci ayəsi düzgün şəkildə nəzərdən keçirildikdə zəngin peyğəmbərlik məlumatı ehtiva edir. Nəzərdən keçirməyimizə Yehoyaqimlə başlayacağıq.
Jehoiakim was the first of the last three kings of Judah. As such, he represents the first angel’s message. His son Jehoiachin, who was also known as Jeconiah or Coniah, represented the second angel’s message. Jehoiachin was followed by Zedekiah, the last of the three final kings of Judah. Zedekiah represents the third angel’s message. There are several prophetic witnesses that uphold that Jehoiakim is a symbol of the first angel’s message. It is important to understand these proofs, for it identifies that the first verse of chapter one of Daniel is identifying the first angel’s message, and that fact is an anchor that allows the first chapter to be understood as the first angel’s message of Revelation fourteen. We will begin in second Chronicles.
Yehoyaqim Yəhudanın son üç padşahından birincisi idi. Beləliklə, o, birinci mələyin xəbərini təmsil edir. Onun oğlu Yehoyakin, hansı ki, Yekonya və ya Konya adı ilə də tanınırdı, ikinci mələyin xəbərini təmsil edirdi. Yehoyaqindən sonra Yəhudanın son üç padşahının axırıncısı olan Sidqiya gəldi. Sidqiya üçüncü mələyin xəbərini təmsil edir. Yehoyaqimin birinci mələyin xəbərinin simvolu olduğunu təsdiq edən bir neçə peyğəmbərlik şahidi vardır. Bu sübutları anlamaq mühümdür, çünki bu, Daniel kitabının birinci fəslinin birinci ayəsinin birinci mələyin xəbərini müəyyən etdiyini göstərir və həmin fakt, birinci fəslin Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki birinci mələyin xəbəri kimi anlaşılmasına imkan verən dayaq nöqtəsidir. Biz İkinci Salnamələr kitabından başlayacağıq.
And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. 2 Chronicles 36:20, 21.
Qılıncdan xilas olanları isə Babilə apardı; orada onlar Fars padşahlığının hökmranlığına qədər ona və onun oğullarına qulluq etdilər; ta ki, Yeremiyanın ağzı ilə Rəbbin dediyi söz yerinə yetsin, torpaq öz şənbətlərindən zövq alana qədər; çünki viran qaldığı bütün müddət ərzində şənbət saxladı, yetmiş il tamam olana qədər. 2 Salnamələr 36:20, 21.
The captivity in Babylon for seventy years was so the land could enjoy the sabbaths that had not been fulfilled in agreement with Leviticus twenty-five. Seventy years of sabbaths amounts to four hundred and ninety years, that ancient Israel had disregarded the direction of Leviticus twenty-five. Four hundred and ninety years of rebellion preceded seventy years of captivity. At the ending of the four hundred and ninety years, three kings would be placed into subjection by Nebuchadnezzar.
Levililər iyirmi beşə uyğun olaraq yerinə yetirilməmiş olan şənbətləri ölkə yaşaya bilsin deyə, Babil əsarəti yetmiş il sürdü. Yetmiş il şənbət dörd yüz doxsan ilə bərabərdir; qədim İsrail Levililər iyirmi beşin göstərişini bu müddət ərzində qulaqardına vurmuşdu. Yetmiş illik əsarətdən əvvəl dörd yüz doxsan illik üsyan gəlmişdi. Dörd yüz doxsan ilin sonunda üç padşah Navuxodonosor tərəfindən tabeçilik altına salınacaqdı.
At the end of the seventy years of captivity, the Lord raised up Cyrus, who was the first of the three kings that would decree that Israel could return and rebuild Jerusalem. Artaxerxes was the third of those three kings and he made the third decree in 457 BC. The third decree began the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, and verse fourteen. In 1798, the first end of the indignation ended, the book of Daniel was unsealed and the first of the three angels arrived. The third angel arrived on October 22, 1844.
Əsirliyin yetmiş ilinin sonunda Rəbb Kiru qaldırdı; o, İsrailin geri dönüb Yerusəlimi yenidən qurmasına icazə verildiyini fərmanla bildirəcək üç padşahın birincisi idi. Artakserks isə həmin üç padşahdan üçüncüsü idi və o, üçüncü fərmanı miladdan əvvəl 457-ci ildə verdi. Üçüncü fərman Daniel kitabının səkkizinci fəslinin on dördüncü ayəsindəki iki min üç yüz ilin başlanğıcı oldu. 1798-ci ildə qəzəbin birinci sonu başa çatdı, Daniel kitabının möhürü açıldı və üç mələkdən birincisi gəldi. Üçüncü mələk 22 oktyabr 1844-cü ildə gəldi.
The three last kings of Judah were all confronted by Nebuchadnezzar, and at Jehoiakim’s captivity, the seventy years began. It continued until Babylon was destroyed, and the general (Cyrus) that had destroyed Babylon, and who shortly thereafter became the king, passed the first of three decrees. The third decree began the prophecy of the evenings and mornings that ended with the arrival of the third of three angels. Christ always identifies the end with the beginning.
Yəhudanın son üç padşahının hamısı Navuxodonosorla qarşı-qarşıya qaldı və Yehoyaqimin əsirliyi zamanı yetmiş il başladı. Bu müddət Babilin məhv edilməsinədək davam etdi və Babili məhv etmiş, bundan az sonra isə padşah olmuş sərkərdə (Kir) üç fərmandan birincisini verdi. Üçüncü fərman axşamlar və səhərlər haqqında olan peyğəmbərliyi başlatdı; bu peyğəmbərlik üç mələkdən üçüncüsünün gəlişi ilə sona çatdı. Məsih sonu həmişə başlanğıcla eyniləşdirir.
The beginning of the seventy years took place with Nebuchadnezzar’s first attack against Jerusalem. The ending of the seventy years was marked by the destruction of Babylon. The final and complete destruction of Jerusalem was brought upon the third of three kings who had all been attacked by Nebuchadnezzar. The destruction of Jerusalem was progressive. The last three kings represent one prophetic symbol, in the sense that they all had been attacked by Nebuchadnezzar. They typified the three decrees that were all one symbol, as were the three angels at the end of the twenty-three hundred days.
Yetmiş ilin başlanğıcı Navuxodonosorun Yerusəlimə qarşı ilk hücumu ilə baş verdi. Yetmiş ilin sonu Babilin məhvi ilə işarələndi. Yerusəlimin son və tam məhvi Navuxodonosorun hücumuna məruz qalmış üç padşahdan üçüncüsünün dövründə baş verdi. Yerusəlimin məhvi mərhələli idi. Son üç padşah bir peyğəmbərlik rəmzini təmsil edir, bu mənada ki, onların hamısı Navuxodonosorun hücumuna məruz qalmışdı. Onlar, iki min üç yüz günün sonunda olan üç mələk kimi, hamısı bir rəmz olan üç fərmanı təmsil edirdilər.
“In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12-26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [‘decree,’ margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.
“Fərmanın mətni Ezra kitabının yeddinci fəslində tapılır. 12–26-cı ayələr. O, ən tam formasında e.ə. 457-ci ildə Fars padşahı Artakserks tərəfindən verilmişdir. Lakin Ezra 6:14-də deyilir ki, Yerusəlimdəki Rəbbin evi ‘Fars padşahı Kirin, Darinin və Artakserksin əmrinə [haşiyədə: “fərmanına”] uyğun olaraq’ tikilmişdir. Bu üç padşah fərmanı irəli sürmək, onu yenidən təsdiq etmək və tamamına çatdırmaqla, 2300 ilin başlanğıcını göstərmək üçün peyğəmbərlikdə tələb olunan kamilliyə çatdırdılar. Əmrın tarixi kimi fərmanın tamamlandığı vaxtı, yəni e.ə. 457-ci ili götürməklə, yetmiş həftə ilə bağlı peyğəmbərliyin hər bir təfərrüatının yerinə yetdiyi görüldü.” Böyük Mübarizə, 326.
Sister White identifies that the three decrees were necessary for the perfection of the prophecy. She defines their relation to each other, and in so doing, identifies the grammatical characteristics of the Hebrew word “truth.” She says the first decree originated, the second decree reaffirmed, and the third decree completed “every specification of the prophecy concerning the seventy weeks.” The Hebrew word “truth” is created by the combination of the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet. The first decree originated, the second reaffirmed and the last decree completed the prophecy. The three decrees contain the signature of Alpha and Omega, and they were fulfilled at the end of the seventy-year prophecy of the captivity in Babylon, even though the third decree arrived well after the seventy years ended. The three decrees were progressive, and though they were three decrees, they were still one prophetic symbol.
Bacı Uayt göstərir ki, peyğəmbərliyin kamilləşməsi üçün üç fərman zəruri idi. O, onların bir-biri ilə olan münasibətini müəyyənləşdirir və bununla da ivrit dilindəki “həqiqət” sözünün qrammatik xüsusiyyətlərini aşkar edir. O deyir ki, birinci fərman başlanğıc verdi, ikinci fərman yenidən təsdiqlədi, üçüncü fərman isə “yetmiş həftə ilə bağlı peyğəmbərliyin hər bir təfərrüatını” tamamladı. İvrit dilindəki “həqiqət” sözü ivrit əlifbasının birinci, on üçüncü və son hərflərinin birləşməsindən yaranır. Birinci fərman peyğəmbərliyə başlanğıc verdi, ikinci onu yenidən təsdiqlədi və son fərman peyğəmbərliyi tamamladı. Bu üç fərman Alfa və Omeqanın imzasını daşıyır və onlar Babil əsarətinin yetmişillik peyğəmbərliyinin sonunda yerinə yetdi, baxmayaraq ki, üçüncü fərman yetmiş il başa çatdıqdan xeyli sonra gəldi. Bu üç fərman mərhələli idi və üç fərman olsalar da, yenə də bir peyğəmbərlik rəmzi idilər.
The first angel arrived in 1798, the second angel arrived in the spring of 1844, and the third angel arrived on October 22, 1844. Those three angels are one prophetic symbol, representing the everlasting gospel of Revelation chapter fourteen.
Birinci mələk 1798-ci ildə gəldi, ikinci mələk 1844-cü ilin yazında gəldi, üçüncü mələk isə 22 oktyabr 1844-cü ildə gəldi. Bu üç mələk Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki əbədi Müjdəni təmsil edən bir peyğəmbərlik rəmzidir.
“The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.
“Birinci və ikinci xəbərlər 1843 və 1844-cü illərdə verildi və biz indi üçüncü xəbərin elan edilməsi altındayıq; lakin bu üç xəbərin hamısı hələ də elan olunmalıdır. Onların həqiqəti axtaranlara yenidən çatdırılması indi də əvvəlki hər vaxt olduğu qədər vacibdir. Qələm və söz vasitəsilə biz bu elanı səsləndirməli, onların ardıcıllığını və bizi üçüncü mələyin xəbərinə gətirən peyğəmbərliklərin tətbiqini göstərməliyik. Birinci və ikinci olmadan üçüncü ola bilməz. Bu xəbərləri biz dünyaya nəşrlər və moizələr vasitəsilə verməli, peyğəmbərlik tarixinin xətti boyunca olmuş şeyləri və olacaq şeyləri göstərməliyik.” Selected Messages, book 2, 104, 105.
The last three kings of Judah were one symbol, for they were all brought into various degrees of subjection by the king of Babylon. The last three kings of Judah, the three decrees and the three angels, though distinctly three are also represented as one prophetic symbol.
Yəhudanın son üç padşahı bir rəmz idi, çünki onların hamısı Babil padşahı tərəfindən müxtəlif dərəcələrdə tabeçilik altına salınmışdı. Yəhudanın son üç padşahı, üç fərman və üç mələk, açıq surətdə üç olsalar da, eyni zamanda bir peyğəmbərlik rəmzi kimi də təqdim olunurlar.
The last three kings are part of the prophetic setting of the beginning of the prophecy of seventy years of captivity, and as such they become part of the beginning that illustrates the end of the seventy years of captivity. The captivity began with the progressive subjection of three kings, ending with the destruction of the kingdom and its capital city. The end of the prophecy marks the destruction of the nation and capital of Babylon, which marks the arrival of the three progressive decrees. The beginning of the twenty-three-hundred-year prophecy is marked by three progressive decrees, and it illustrates the ending of the twenty-three hundred year prophecy, which consists of three progressive messages.
Son üç padşah yetmiş illik əsarət peyğəmbərliyinin başlanğıcının peyğəmbərlik mənzərəsinin bir hissəsidir və buna görə də onlar yetmiş illik əsarətin sonunu təsvir edən başlanğıcın bir hissəsinə çevrilirlər. Əsarət üç padşahın mərhələli şəkildə tabe etdirilməsi ilə başladı və səltənətin və onun paytaxt şəhərinin məhv edilməsi ilə başa çatdı. Peyğəmbərliyin sonu Babil xalqının və paytaxtının məhv edilməsini qeyd edir; bu isə üç mərhələli fərmanın gəlişini göstərir. İki min üç yüz illik peyğəmbərliyin başlanğıcı üç mərhələli fərmanla qeyd olunur və o, iki min üç yüz illik peyğəmbərliyin sonunu təsvir edir; bu son isə üç mərhələli ismarıcdan ibarətdir.
The three angels, and their respective three messages, had been typified by three kings and their three progressive decrees. The three kings that proclaimed their respective three decrees had been typified by three progressive kings, who had each presented their messages of rebellion against Nebuchadnezzar. Three messages of rebellion, typified three decrees, that in turn typified three messages. One begins the prophecy of seventy years, that in turn ends with the beginning of the twenty-three-hundred-year prophecy, that ends at the arrival of the third angel in 1844. The seventy years that the land was to enjoy its Sabbath cannot be separated from October 22, 1844.
Üç mələk və onlara müvafiq olan üç xəbəri, üç padşah və onların üç mərhələli fərmanı ilə əvvəlcədən təmsil olunmuşdu. Özlərinə müvafiq olan üç fərmanı elan edən bu üç padşah, hər biri Navuxodonosora qarşı öz üsyan xəbərlərini təqdim etmiş olan üç ardıcıl padşah tərəfindən əvvəlcədən təmsil olunmuşdu. Üç üsyan xəbəri üç fərmanı əvvəlcədən təmsil edirdi; bu fərmanlar da öz növbəsində üç xəbəri əvvəlcədən təmsil edirdi. Bunlardan biri yetmiş illik peyğəmbərliyi başlayır; bu da öz növbəsində iki min üç yüz illik peyğəmbərliyin başlanğıcı ilə sona yetir; həmin peyğəmbərlik isə 1844-cü ildə üçüncü mələyin gəlişi ilə tamamlanır. Torpağın öz Şənbəsindən zövq almalı olduğu yetmiş il, 22 oktyabr 1844-cü ildən ayrıla bilməz.
Jehoiakim represents Cyrus’ first decree and also the first angel’s message of Revelation chapter fourteen. Beyond this, the three witnesses of the last three Judean kings, the three decrees and the three angel’s messages, provide precise information of the symbol of Jehoiakim, for the prophetic history of the three angels has been very carefully marked by inspiration. All three messages have a historical arrival and thereafter a historical empowerment.
Yehoyaqim Kirin birinci fərmanını, habelə Vəhy kitabının on dördüncü fəslindəki birinci mələyin xəbərini təmsil edir. Bundan əlavə, Yəhudanın son üç padşahının üç şahidi, üç fərman və üç mələyin xəbərləri, Yehoyaqim rəmzi haqqında dəqiq məlumat verir; çünki üç mələyin peyğəmbərlik tarixi ilham vasitəsilə çox diqqətlə işarələnmişdir. Hər üç xəbərün tarixi gəlişi və bundan sonra tarixi qüvvətləndirilməsi vardır.
The first angel arrived in 1798, and was empowered on August 11, 1840, with the confirmation of the day for a year principle.
Birinci mələk 1798-ci ildə gəldi və bir günün bir il prinsipi ilə bağlı təsdiqlə 11 avqust 1840-cı ildə qüvvətləndirildi.
“In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’
“1840-cı ildə peyğəmbərliyin başqa bir diqqətəlayiq yerinə yetməsi geniş maraq oyatdı. İki il əvvəl, ikinci gəlişi təbliğ edən aparıcı vaizlərdən biri olan Coşiya Liç, Osmanlı imperiyasının süqutunu qabaqcadan bildirərək, Vəhy 9-un bir izahını nəşr etdirmişdi. Onun hesablamalarına görə, bu hakimiyyət ... 1840-cı il avqustun 11-də devrilməli idi; həmin vaxt Konstantinopoldakı Osmanlı hakimiyyətinin sarsıdılması gözlənilə bilər. Və mən inanıram ki, işin əslində belə olduğu görünəcəkdir.”
“At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.
“Məhz göstərilən vaxtda Türkiyə öz səfirləri vasitəsilə Avropanın müttəfiq dövlətlərinin himayəsini qəbul etdi və beləliklə özünü xristian millətlərin nəzarəti altına qoydu. Bu hadisə peyğəmbərlikdəki öncədən deyiləni tam dəqiqliklə yerinə yetirdi. Bu məlum olduqda, çoxlu insanlar Millerin və onun əməkdaşlarının qəbul etdikləri peyğəmbərlik təfsiri prinsiplərinin doğruluğuna əmin oldular və advent hərəkatına heyrətamiz bir təkan verildi. Təhsil və mövqe sahibi olan şəxslər həm onun baxışlarını təbliğ etməkdə, həm də nəşr etməkdə Millerə qoşuldular və 1840-cı ildən 1844-cü ilədək bu iş sürətlə genişləndi.” The Great Controversy, 334, 335.
The first angel arrived announcing the opening of the judgment in 1798, but the message was premised on the validity of William Miller’s identification that a day in Bible prophecy represents a year. That principle was confirmed “on the 11th of August, 1840,” and the first message was empowered. With the failure of the prediction of Christ’s return in the biblical year of 1843, which extended into the year 1844, the second angel of Revelation chapter fourteen arrived. With the failure of the prediction in the spring of 1844, the Protestant churches rejected Miller’s rule of a day for a year, and became the daughters of Babylon. That message was thereafter empowered in the summer of 1844, when it was joined by the message of the Midnight Cry. With the fulfillment of the message of the Midnight Cry on October 22, 1844, the third angel arrived with his message.
Birinci mələk 1798-ci ildə hökmün açıldığını elan edərək gəldi, lakin bu xəbər Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində bir günün bir ili təmsil etməsi barədə William Millerin müəyyənləşdirməsinin etibarlılığı əsasında qurulmuşdu. Bu prinsip “11 avqust 1840-cı ildə” təsdiq olundu və birinci xəbər qüvvətləndirildi. Məsihin qayıdışı ilə bağlı 1843-cü bibliya ilinə aid olan və 1844-cü ilə qədər uzanan proqnozun baş tutmaması ilə Vəhy kitabının on dördüncü fəslinin ikinci mələyi gəldi. 1844-cü ilin yazında həmin proqnozun baş tutmaması ilə protestant kilsələri Millerin bir günün bir il olması qaydasını rədd etdilər və Babilin qızları oldular. Bundan sonra həmin xəbər 1844-cü ilin yayında, Gecəyarısı Fəryadı xəbəri ilə birləşdirildiyi zaman qüvvətləndirildi. Gecəyarısı Fəryadı xəbərinin 22 oktyabr 1844-cü ildə yerinə yetməsi ilə üçüncü mələk öz xəbəri ilə gəldi.
Due to the disobedience of Laodicean Adventism in 1863, God’s people were assigned to repeat the history of ancient Israel’s wandering in the wilderness. The empowerment of the third message would wait until September 11, 2001. Each of the three messages arrive in history and are thereafter empowered.
1863-cü ildə Laodikeyalı Adventizmin itaətsizliyi üzündən, Allahın xalqına qədim İsrailin səhrada sərgərdan gəzməsi tarixini təkrarlamaq tapşırıldı. Üçüncü xəbərin qüvvətləndirilməsi 11 sentyabr 2001-ci ilə qədər gözləyəcəkdi. Bu üç xəbərin hər biri tarixdə meydana çıxır və bundan sonra qüvvətləndirilir.
Jehoiakim and Cyrus represent the empowerment of the first angel, not its arrival. Though Jehoiakim was the first of the last three kings of Judah, and though he represents the first angel’s message, the prophetic characteristics that he, and also Cyrus, demonstrate that they are both symbols of the empowerment of the first angel, and not symbols of the arrival of the first angel. The arrival of the first message in the history of Jehoiakim was Manasseh, the first of the last seven kings of Judah.
Yehoyaqim və Kir birinci mələyin gəlişini deyil, onun qüvvətləndirilməsini təmsil edirlər. Hərçənd Yehoyaqim Yəhudanın son üç padşahının birincisi idi və hərçənd o, birinci mələyin xəbərini təmsil edir, onun, eləcə də Kirin nümayiş etdirdiyi peyğəmbərlik xüsusiyyətləri göstərir ki, onların hər ikisi birinci mələyin qüvvətləndirilməsinin simvollarıdır, birinci mələyin gəlişinin simvolları deyil. Birinci xəbərin Yehoyaqimin tarixindəki gəlişi, Yəhudanın son yeddi padşahının birincisi olan Mənəşşe idi.
Seven kings preceded the complete and final destruction of Jerusalem. Those seven kings represent a progressive history, as was the history they typified from 1798 to 1844. The first angel arrived in 1798, and the third arrived on October 22, 1844. The history of 1798 to 1844, is the history of the first and second angels. The history of the third angel began in 1844. When Sister White identifies the symbolism of the seven thunders of Revelation chapter ten, she says the seven thunders represent the history of the first and second angels, but not the third angel.
Yerusəlimin tam və son məhvindən əvvəl yeddi padşah gəldi. Həmin yeddi padşah, 1798-ci ildən 1844-cü ilədək təmsil etdikləri tarix kimi, tədrici bir tarixi ifadə edir. Birinci mələk 1798-ci ildə gəldi, üçüncü isə 22 oktyabr 1844-cü ildə gəldi. 1798-ci ildən 1844-cü ilədək olan tarix birinci və ikinci mələklərin tarixidir. Üçüncü mələyin tarixi 1844-cü ildə başladı. Bacı Uayt Vəhy kitabının onuncu fəslindəki yeddi ildırımın simvolikasını müəyyənləşdirərkən deyir ki, yeddi ildırım birinci və ikinci mələklərin tarixini təmsil edir, lakin üçüncü mələyi yox.
“The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
“Yəhyaya verilmiş və yeddi gurultuda ifadə olunmuş xüsusi işıq, birinci və ikinci mələyin xəbərləri altında baş verəcək hadisələrin təsviri idi.” Yeddinci Gün Adventist Müqəddəs Kitab Şərhi, 7-ci cild, 971.
The history of the seven thunders of Revelation chapter ten, emphasize the history of the empowerment of the first angel on August 11, 1840 through to the great disappointment on October 22, 1844, but it none-the-less, includes the entire history of the first and second angels. The general application of the seven thunders is that it represents 1798 through to October 22, 1844. The history of the arrival of the first angel from 1798 to the great disappointment is the history of the first and second angels, and it is prophetically represented as seven thunders. The seven thunders were also typified by the last seven kings of Judah. The last three of those kings were not only identifying sequential kings, but together they are one symbol made up of a first, middle and last.
Vəhy kitabının onuncu fəslindəki yeddi göy gurultusunun tarixi, 11 avqust 1840-cı ildə birinci mələyin qüvvətləndirilməsi tarixindən 22 oktyabr 1844-cü ildəki böyük məyusluğa qədər olan tarixi vurğulayır, lakin buna baxmayaraq, o, birinci və ikinci mələklərin bütün tarixini də əhatə edir. Yeddi göy gurultusunun ümumi tətbiqi ondan ibarətdir ki, o, 1798-ci ildən 22 oktyabr 1844-cü ilə qədər olan dövrü təmsil edir. 1798-ci ildən böyük məyusluğa qədər birinci mələyin gəliş tarixi, birinci və ikinci mələklərin tarixidir və peyğəmbərlikdə yeddi göy gurultusu kimi təmsil olunur. Yeddi göy gurultusu həmçinin Yəhudanın son yeddi padşahı ilə də tipoloji şəkildə öncədən göstərilmişdi. Həmin padşahlardan son üçü yalnız ardıcıl padşahları müəyyən etmirdi, həm də birlikdə birinci, orta və sonuncudan ibarət olan vahid bir simvol təşkil edirdi.
In the history of the three angels, the first message was empowered on August 11, 1840, and both Jehoiakim and Cyrus typified that event.
Üç mələyin tarixində birinci xəbər 11 avqust 1840-cı ildə qüvvətləndirildi və həm Yehoyaqim, həm də Kir həmin hadisənin timsalı idi.
We will continue to identify these most important truths in the next article.
Növbəti məqalədə bu ən mühüm həqiqətləri müəyyənləşdirməyə davam edəcəyik.
“Strict integrity should be cherished by every student. Every mind should turn with reverent attention to the revealed word of God. Light and grace will be given to those who thus obey God. They will behold wondrous things out of his law. Great truths that have lain unheeded and unseen since the day of Pentecost, are to shine from God’s word in their native purity. To those who truly love God the Holy Spirit will reveal truths that have faded from the mind, and will also reveal truths that are entirely new. Those who eat the flesh and drink the blood of the Son of God will bring from the books of Daniel and Revelation truth that is inspired by the Holy Spirit. They will start into action forces that cannot be repressed. The lips of children will be opened to proclaim the mysteries that have been hidden from the minds of men. The Lord has chosen the foolish things of this world to confound the wise, and the weak things of the world to confound the mighty.
“Hər bir tələbə ciddi dürüstlüyü əziz tutmalıdır. Hər bir ağıl Allahın vəhy olunmuş Kəlamına ehtiramlı diqqətlə yönəlməlidir. Beləliklə Allaha itaət edənlərə nur və lütf veriləcəkdir. Onlar Onun qanunundan ecazkar şeylər görəcəklər. Pentikost günündən bəri diqqətsiz qalmış və görünməmiş böyük həqiqətlər Allahın Kəlamından öz təbii saflığında parlayacaqdır. Allahı həqiqətən sevənlərə Müqəddəs Ruh ağıldan silinmiş həqiqətləri aşkar edəcək, həmçinin tamamilə yeni həqiqətləri də bəyan edəcəkdir. Allah Oğlunun bədənini yeyib qanını içənlər Daniyel və Vəhy kitablarından Müqəddəs Ruhdan ilham alan həqiqəti çıxaracaqlar. Onlar qarşısı alına bilməyən qüvvələri hərəkətə gətirəcəklər. Uşaqların dodaqları insanların zehnindən gizli qalmış sirləri bəyan etmək üçün açılacaqdır. Rəbb bu dünyanın ağılsız şeylərini müdrikləri rüsvay etmək üçün, dünyanın zəif şeylərini isə qüdrətliləri rüsvay etmək üçün seçmişdir.”
“The Bible should not be brought into our schools to be sandwiched in between infidelity. The Bible must be made the groundwork and subject-matter of education. It is true that we know much more of the word of the living God than we knew in the past, but there is still much more to be learned. It should be used as the word of the living God, and esteemed as first, and last, and best in everything. Then will be seen true spiritual growth. The students will develop healthy religious characters, because they eat the flesh and drink the blood of the Son of God. But unless watched and nurtured, the health of the soul decays. Keep in the channel of light. Study the Bible. Those who serve God faithfully will be blessed. He who permits no faithful work to go unrewarded will crown every act of loyalty and integrity with special tokens of his love and approbation.” Review and Herald, August 17, 1897.
“Müqəddəs Kitab məktəblərimizə imansızlığın arasına sıxışdırılmaq üçün gətirilməməlidir. Müqəddəs Kitab təhsilin təməli və məzmunu edilməlidir. Doğrudur, biz yaşayan Allahın Kəlamı haqqında keçmişdə bildiyimizdən qat-qat çox bilirik, lakin hələ öyrənilməli daha çox şey vardır. Ondan yaşayan Allahın Kəlamı kimi istifadə edilməli və hər şeydə birinci, sonuncu və ən üstün sayılmalıdır. O zaman həqiqi ruhani inkişaf görünəcəkdir. Tələbələr Allahın Oğlunun ətini yeyib qanını içdikləri üçün sağlam dini xarakterlər inkişaf etdirəcəklər. Lakin nəzarət olunmasa və bəslənməsə, canın sağlamlığı zəifləyər. İşıq yolunda qalın. Müqəddəs Kitabı araşdırın. Allaha sədaqətlə xidmət edənlər xeyir-dua alacaqlar. Heç bir sədaqətli işi mükafatsız qoymayan O, hər bir sədaqət və dürüstlük əməlini Öz məhəbbətinin və razılığının xüsusi nişanələri ilə taclandıracaqdır.” Review and Herald, 17 avqust 1897.