The northern and southern kingdoms were scattered under God’s indignation for twenty-five hundred and twenty years in fulfillment of the broken covenant of Leviticus twenty-five and twenty-six. The forty-six years between the conclusion of the first and last indignations represented the gathering of those two kingdoms into one kingdom of spiritual modern Israel in 1844. The gathering of those two nations was represented by the two sticks which Ezekiel joined together and the two sticks the widow of Zarephath gathered in the story of Elijah. On October 22, 1844 the prophetic history of the northern and southern kingdoms concluded and in so doing it repeated the history of the beginning of those two kingdoms.
Şimal və cənub padşahlıqları Levililər iyirmi beş və iyirmi altının pozulmuş əhdinin yerinə yetməsi olaraq, Allahın qəzəbi altında iki min beş yüz iyirmi il ərzində pərən-pərən salındı. Birinci və sonuncu qəzəblərin başa çatması arasındakı qırx altı il, bu iki padşahlığın 1844-cü ildə ruhani müasir İsrailin bir padşahlığında toplanmasını təmsil edirdi. Bu iki millətin toplanması, Hizqiyalın birləşdirdiyi iki çubuqla və İlyasın hekayəsində Sarefatlı dul qadının topladığı iki çubuqla təmsil olunmuşdu. 22 oktyabr 1844-cü ildə şimal və cənub padşahlıqlarının peyğəmbərlik tarixi başa çatdı və bununla da həmin iki padşahlığın başlanğıc tarixini təkrar etdi.
Jeroboam instituted a counterfeit system of worship in the northern kingdom in order to prevent his subjects from travelling to Judah and worshipping God in the sanctuary in Jerusalem.
Yarovam öz təbəələrinin Yəhudaya gedib Yerusəlimdəki məbəddə Allaha ibadət etmələrinin qarşısını almaq üçün şimal padşahlığında saxta bir ibadət sistemi təsis etdi.
And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:26–33.
Yarovam ürəyində dedi: İndi səltənət Davud nəslinin evinə qayıdacaq; əgər bu xalq Yerusəlimdə Rəbbin evində qurban kəsmək üçün yuxarı qalxsa, onda bu xalqın ürəyi yenə öz ağasına, Yəhuda padşahı Rexavama dönəcək; onlar məni öldürəcək və yenə Yəhuda padşahı Rexavamın yanına qayıdacaqlar. Buna görə də padşah məşvərət edib iki qızıl dana düzəltdi və onlara dedi: Yerusəlimə qalxmaq sizin üçün çoxdur; baxın, ey İsrail, sizi Misir torpağından çıxaran allahlarınız budur. Onlardan birini Beyteldə qoydu, o birini isə Danda yerləşdirdi. Bu şey günah oldu; çünki xalq onlardan birinin önündə səcdə etmək üçün Danaa qədər gedirdi. O, hündür yerlər üçün bir ev tikdi və Levi oğullarından olmayan, xalqın ən aşağı təbəqəsindən kahinlər təyin etdi. Yarovam səkkizinci ayda, ayın on beşinci günündə, Yəhudadakı bayrama bənzər bir bayram təsis etdi və qurbangah üzərində təqdim etdi. O, düzəltdiyi danalara qurban kəsərək Beyteldə belə etdi; və düzəltdiyi hündür yerlərin kahinlərini Beyteldə yerləşdirdi. Beləcə, öz ürəyində düşündüyü ayda, yəni səkkizinci ayın on beşinci günündə, Beyteldə düzəltdiyi qurbangah üzərində təqdim etdi; İsrail övladları üçün bir bayram təsis etdi; qurbangah üzərinə çıxıb buxur yandırdı. 1 Padşahlar 12:26–33.
His system of worship was typical of Catholicism (paganism), for as with Aaron’s rebellion, it established an image to and of the beast. The two calf images were made of gold, symbolizing Babylon. The images were dedicated to the gods of Egypt, who were identified as Aaron had also identified them; as “the gods that had brought them up out of the land of Egypt.” He built two altars in two cities, which when considered together represent the combination of church (Bethel) and state (Dan). The altars were counterfeits of the true altar, which is Christ, just as Catholicism claims to be Christ’s earthly representative. He raised up a corrupted priesthood, as are the priests of Catholicism. He selected a day for his worship service that was specifically different from the days of any of God’s true feast days, thus representing the controversy over the true and false day of worship.
Onun ibadət sistemi katolisizmə (bütpərəstliyə) xas idi; çünki Harunun üsyanında olduğu kimi, o da vəhşiyə aid və vəhşinin surətini qurdu. İki dana surəti Babili simvolizə edən qızıldan hazırlanmışdı. Bu surətlər Misirin allahlarına həsr edilmişdi; Harun da onları belə təqdim etmişdi: “sizi Misir torpağından çıxaran allahlar.” O, iki şəhərdə iki qurbangah tikdi; bunlar birlikdə nəzərdən keçirildikdə, kilsə (Betel) ilə dövlətin (Dan) birləşməsini təmsil edir. Bu qurbangahlar həqiqi qurbangahın saxtaları idi; həqiqi qurbangah isə Məsihdir, necə ki katolisizm də özünü Məsihin yer üzündəki nümayəndəsi saydığını iddia edir. O, korlanmış bir kahinlik təsis etdi; katolisizmin kahinləri də belədir. O, ibadət mərasimi üçün elə bir gün seçdi ki, bu gün Allahın həqiqi bayram günlərinin hər hansı birindən xüsusi olaraq fərqlənirdi; beləliklə, bu, həqiqi və yalan ibadət günü üzərindəki mübahisəni təmsil edirdi.
In the inauguration of his false system of worship, God sent a prophet from Judah to rebuke his counterfeit system of worship.
Onun saxta ibadət sisteminin təsis olunması zamanı, Allah onun saxta ibadət sistemini məzəmmət etmək üçün Yəhudadan bir peyğəmbər göndərdi.
And, behold, there came a man of God out of Judah by the word of the Lord unto Bethel: and Jeroboam stood by the altar to burn incense. And he cried against the altar in the word of the Lord, and said, O altar, altar, thus saith the Lord; Behold, a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee. And he gave a sign the same day, saying, This is the sign which the Lord hath spoken; Behold, the altar shall be rent, and the ashes that are upon it shall be poured out. 1 Kings 13:1–3.
Və budur, Rəbbin sözü ilə Yəhudadan Bet-Elə Allah adamı gəldi; Yeroboam isə buxur yandırmaq üçün qurbangahın yanında durmuşdu. O, Rəbbin sözü ilə qurbangaha qarşı nida edib dedi: “Ey qurbangah, qurbangah! Rəbb belə deyir: Budur, Davud nəslinə Yoşiya adlı bir oğul doğulacaq; o, sənin üzərində sənin üstündə buxur yandıran səcdəgah kahinlərini qurban edəcək, insan sümükləri də sənin üzərində yandırılacaq.” Həmin gün o, bir əlamət də verib dedi: “Rəbbin söylədiyi əlamət budur: Budur, qurbangah yarılacaq və onun üzərində olan kül töküləcək.” 1 Padşahlar 13:1–3.
The prophet from Judah proclaimed a threefold prophecy identifying the future birth of king Josiah. He predicted that Josiah would slay the wicked priests who were employed at the counterfeit altar and that Josiah would also burn men’s bones upon that very altar. He also gave Jeroboam a sign, identifying that Jeroboam’s altar would be broken open and the ashes would pour out. All of these things were fulfilled according to the Word of the Lord, but when Jeroboam heard the proclamation of the prophet he was angered and sought to deal with the prophet, but God was in control.
Yəhudadan olan peyğəmbər gələcəkdə padşah Yoşiyanın doğuluşunu göstərən üçqat bir peyğəmbərlik bəyan etdi. O, Yoşiyanın saxta qurbangahda xidmət edən şər kahinləri öldürəcəyini və həmçinin məhz həmin qurbangahın üzərində insan sümüklərini yandıracağını qabaqcadan bildirdi. O, Yerobama bir əlamət də verdi və bununla Yerobamın qurbangahının yarılıb açılacağını və külün ətrafa töküləcəyini göstərdi. Bütün bunlar Rəbbin Kəlamına uyğun olaraq yerinə yetdi, lakin Yerobam peyğəmbərin bəyanını eşidəndə qəzəbləndi və peyğəmbərlə haqq-hesab çəkməyə cəhd etdi, ancaq nəzarət Allahın əlində idi.
And it came to pass, when king Jeroboam heard the saying of the man of God, which had cried against the altar in Bethel, that he put forth his hand from the altar, saying, Lay hold on him. And his hand, which he put forth against him, dried up, so that he could not pull it in again to him. The altar also was rent, and the ashes poured out from the altar, according to the sign which the man of God had given by the word of the Lord. 1 Kings 13:4, 5.
Və belə oldu ki, padşah Yarovam Allah adamının Beteldəki qurbangaha qarşı ucaltdığı sözü eşidəndə, qurbangahın yanından əlini uzadıb dedi: “Onu tutun!” Ona qarşı uzatdığı əli isə qurudu və onu yenidən özünə tərəf çəkə bilmədi. Qurbangah da yarıldı, kül isə qurbangahdan töküldü; bunlar Allah adamının Rəbbin sözü ilə verdiyi əlamətə görə baş verdi. 1 Padşahlar 13:4, 5.
The sign was immediately fulfilled, and Jeroboam’s hand was paralyzed.
Əlamət dərhal yerinə yetdi və Yarovamın əli iflic oldu.
And the king answered and said unto the man of God, Intreat now the face of the Lord thy God, and pray for me, that my hand may be restored me again. And the man of God besought the Lord, and the king’s hand was restored him again, and became as it was before. And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. So he went another way, and returned not by the way that he came to Bethel. 1 Kings 13:6–10.
Padşah cavab verib Allah adamına dedi: İndi Allahın Rəbbinin hüzuruna yalvar və mənim üçün dua et ki, əlim yenidən əvvəlki halına qaytarılsın. Allah adamı Rəbbə yalvardı və padşahın əli yenidən ona qaytarıldı və əvvəl necə idisə, elə oldu. Padşah Allah adamına dedi: Mənimlə evə gəl, özünü dincəlt, mən də sənə bir mükafat verim. Allah adamı padşaha dedi: Mənə evinin yarısını versən belə, səninlə içəri girmərəm, bu yerdə nə çörək yeyər, nə də su içərəm. Çünki Rəbbin kəlamı ilə mənə belə əmr olunmuşdur: “Çörək yemə, su içmə və gəldiyin yolla geri qayıtma”. Beləcə, o başqa yolla getdi və Bet-Elə gəldiyi yolla qayıtmadı. 1 Padşahlar 13:6–10.
Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and the beginning of the northern and southern kingdoms of literal ancient Israel end in the history where the two sticks are joined into one stick, representing the nation of spiritual modern Israel.
İsa hər zaman bir şeyin sonunu başqa bir şeyin başlanğıcı ilə təsvir edir və qədim hərfi İsrailin şimal və cənub padşahlıqlarının başlanğıcı, iki çubuğun bir çubuq halında birləşdirildiyi tarixdə sona yetir; bu da ruhani müasir İsrail xalqını təmsil edir.
In the history where the two sticks were joined a three-step testing process was initiated at the time of the end in 1798. Both sticks (kingdoms) were being gathered in advance of the outpouring of the Holy Spirit in the Midnight Cry. At the first disappointment in the spring of 1844, the Protestants failed the testing process and became the daughters of Catholicism, thus repeating the inauguration of a counterfeit system of worship, as had been typified by Jeroboam.
İki çubuğun birləşdirildiyi tarixdə, son zamanda 1798-ci ildə üçmərhələli bir sınaq prosesi başlandı. Hər iki çubuq (padşahlıq) Gecəyarısı Fəryadında Müqəddəs Ruhun tökülməsindən əvvəlcədən toplanmaqda idi. 1844-cü ilin yazında baş verən ilk məyusluqda protestantlar bu sınaq prosesindən keçə bilmədilər və katolisizmin qızları oldular; beləliklə, Yeroboam vasitəsilə əvvəlcədən rəmzləşdirilmiş olduğu kimi, saxta bir ibadət sisteminin təsisatını təkrar etdilər.
The Protestant Reformation was a work which God accomplished in order to bring the church in the wilderness out of the superstitions, traditions and customs of the Roman church. From the time of Martin Luther more and more truths were revealed identifying the whore of Tyre as nothing more than a pagan system of worship covered with a false profession of Christianity. It was the Lord’s purpose to bring his captive people out of darkness, as He had done when His people were slaves in Egypt. He delivered them from the bondage of Egypt to give them His law. The Protestant’s refusal to follow after the increasing light of the knowledge that was unsealed in 1798, prevented them from recognizing the law and the true sanctuary work of Christ in 1844.
Protestant İslahatı, Allahın çöldəki kilsəni Roma kilsəsinin xurafatlarından, ənənələrindən və adətlərindən çıxarmaq üçün həyata keçirdiyi bir iş idi. Martin Lüterin zamanından etibarən, Surun fahişəsinin xristianlığın yalançı etirafı ilə örtülmüş bütpərəst ibadət sistemindən başqa bir şey olmadığını üzə çıxaran getdikcə daha çox həqiqətlər aşkar edildi. Rəbbin məqsədi, Öz əsir xalqını qaranlıqdan çıxarmaq idi; necə ki, Öz xalqı Misirdə qul olduğu zaman belə etmişdi. Onlara Öz qanununu vermək üçün O, onları Misirin əsarətindən qurtardı. Protestantların 1798-ci ildə möhürü açılan bilik işığının getdikcə artmasını izləməkdən imtina etmələri, onların 1844-cü ildə qanunu və Məsihin həqiqi məbəd xidmətini tanımalarına mane oldu.
Their rejection of the judgment-hour message represented their becoming daughters of the Roman church, and they then raised up a false system of worship identified in the Scriptures as the false prophet (apostate Protestantism). The faithful Millerites that entered into the sanctuary by faith on October 22, 1844, received the light of the third angel and presented a rebuke to the false system of worship that professes to be Protestant, while holding to the primary tradition of paganism, that being the worship of the sun. The prophet from Judah typified Millerite Adventism recognizing and presenting the message of the third angel that arrived on October 22, 1844.
Onların mühakimə saatı xəbərini rədd etmələri, Roma kilsəsinin qızlarına çevrildiklərini göstərirdi və onlar bundan sonra Müqəddəs Yazılarda yalançı peyğəmbər (mürtəd protestantizm) kimi müəyyən edilən saxta bir ibadət sistemi meydana gətirdilər. 1844-cü il oktyabrın 22-də imanla məbədə daxil olan sadiq Millerçilər üçüncü mələyin nurunu qəbul etdilər və protestant olduğunu iddia etdiyi halda, bütpərəstliyin əsas ənənəsinə, yəni günəşə pərəstişə bağlı qalan saxta ibadət sistemini məzəmmət edən bir xəbər təqdim etdilər. Yəhudadan olan peyğəmbər, 1844-cü il oktyabrın 22-də gələn üçüncü mələyin xəbərini tanıyıb təqdim edən Millerçi Adventizmi təmsil edirdi.
When confronted by Jeroboam’s request for the prophet to come to his home and refresh himself, the prophet expressed his specific directions that had been given to him by the Lord. That command was also given to Millerite Adventism. The command was to not return the way they had come, and Millerite Adventism had come out of the Protestant denominations. They had been separated from the Protestants at the first disappointment in the spring of 1844, and Jeremiah provides an example of the identical directions that had been given to the Judean prophet.
Yeroboamın peyğəmbəri evinə gəlib dincəlməyə dair xahişi ilə üzləşdikdə, peyğəmbər Rəbb tərəfindən ona verilmiş konkret göstərişləri ifadə etdi. Bu əmr Millerçi Adventizmə də verilmişdi. Əmr belə idi ki, gəldikləri yolla geri qayıtmasınlar; Millerçi Adventizm isə Protestant məzhəblərindən çıxmışdı. Onlar 1844-cü ilin yazında baş vermiş ilk məyusluq zamanı Protestantlardan ayrılmışdılar və Yeremya Yəhudalı peyğəmbərə verilmiş eyni göstərişlərin bir nümunəsini təqdim edir.
Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brasen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:16–21.
Sözlərin tapıldı və mən onları yedim; və sözün mənim üçün qəlbimin sevinci və fərəhi oldu; çünki mən Sənin adınla çağırılmışam, ey Ordular Rəbbi Allah. Mən istehza edənlərin məclisində oturmadım, nə də sevindim; Sənin əlin üzərimdə olduğu üçün tək oturdum; çünki Sən məni qəzəblə doldurdun. Nə üçün dərdim daimidir, yaram isə sağalmazdır, sağalmağı rədd edir? Məgər Sən mənim üçün tamamilə yalançı kimi, tükənən sular kimi olacaqsan? Buna görə Rəbb belə deyir: Əgər qayıtsan, səni yenə geri gətirəcəyəm və sən Mənim önümdə duracaqsan; əgər qiymətlini dəyərsizdən ayırsan, Mənim ağzım kimi olacaqsan; qoy onlar sənə qayıtsınlar, amma sən onlara qayıtma. Mən səni bu xalq üçün möhkəmləndirilmiş tunc divar edəcəyəm; onlar səninlə vuruşacaqlar, amma sənə qalib gəlməyəcəklər; çünki səni xilas etmək və qurtarmaq üçün Mən səninləyəm, Rəbb belə deyir. Mən səni şər adamların əlindən qurtaracağam və dəhşət saçanların əlindən satın alacağam. Yeremya 15:16–21.
At the fulfillment of the time prophecy of the second Woe, on August 11, 1840, the mighty angel of Revelation ten descended with a little book open in his hand, and John was told to go and take the book and eat it. Jeremiah represents those that ate the little book at that point in history, and the words were sweet as honey, for they were “the joy and rejoicing of” his “heart.” But because of God’s “hand,” Jeremiah was “filled” “with indignation,” he was “wounded” and in “perpetual pain.” Because of God’s “hand” Jeremiah suggested that God had been “unto” Jeremiah “as a liar,” and as “failed waters.” The Lord had held his “hand” over a mistake in some of the figures of the 1843 chart.
İkinci Vay bəlasının zaman peyğəmbərliyinin yerinə yetməsi zamanı, 11 avqust 1840-cı ildə, Vəhyin onuncu fəslindəki qüdrətli mələk əlində açıq kiçik bir kitabla endi və Yəhyaya gedib kitabı alaraq yeməsi bildirildi. Yeremya tarixin həmin məqamında o kiçik kitabı yeyənləri təmsil edir və sözlər bal kimi şirin idi, çünki onlar onun “ürəyinin sevinci və şadlığı” idi. Lakin Allahın “əli” üzündən Yeremya “hiddətlə” “dolduruldu”, “yaralandı” və “daimi ağrı” içində idi. Allahın “əli” üzündən Yeremya Allahın Yeremyaya qarşı “yalançı kimi” və “kəsilən sular kimi” olduğunu irəli sürdü. Rəbb 1843 cədvəlindəki bəzi rəqəmlərdə olan bir yanlışlığın üzərində Öz “əlini” saxlamışdı.
Jeremiah represents the first disappointment of the Millerites, when the vision of Habakkuk tarried. It appeared to those represented by Jeremiah that the message, which is represented as “rain,” had failed. But Habakkuk had stated “the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry.” Jeremiah had thought God lied, and that the message (rain) had failed, but it had only tarried.
Yeremya, Habakkukun görüntüsü ləngidiyi zaman Millerçilərin ilk məyusluğunu təmsil edir. Yeremya ilə təmsil olunanlara elə göründü ki, “yağış” kimi təsvir olunan xəbər uğursuzluğa düçar olmuşdur. Lakin Habakkuk demişdi: “çünki görüntü hələ təyin olunmuş vaxt üçündür; ancaq sonunda danışacaq və yalan deməyəcək; ləngisə də, onu gözlə; çünki o, mütləq gələcək, ləngiməyəcək.” Yeremya düşünmüşdü ki, Allah yalan söyləmişdir və xəbərin (yağışın) uğursuz olduğu qənaətinə gəlmişdi, lakin o, sadəcə ləngimişdi.
Then God instructed Jeremiah that “if thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them.” After the disappointment Jeremiah, representing God’s people who must return to the service of the Lord and shake off the discouragement that had been produced when it appeared the message had failed. If Jeremiah would meet the designated requirements, God would allow him to be His spokesman.
Sonra Allah Yeremiyaya buyurdu ki: “Əgər qayıtsan, səni yenidən qaytaracağam və sən Mənim hüzurumda duracaqsan; əgər qiymətlini dəyərsizdən ayırsan, ağzım kimi olacaqsan; qoy onlar sənə qayıtsınlar, amma sən onlara qayıtma.” Məyusluqdan sonra Yeremiya, Rəbbin xidmətinə qayıtmalı və xəbərin uğursuz göründüyü zaman yaranmış ruh düşkünlüyünü üzərlərindən atmalı olan Allahın xalqını təmsil edirdi. Əgər Yeremiya müəyyən edilmiş tələbləri yerinə yetirsəydi, Allah ona Öz sözçüsü olmağa imkan verəcəkdi.
More importantly for our study at this time is what God told Jeremiah concerning the “assembly of mockers” who were “rejoicing” over his disappointment. He told Jeremiah that the mockers could return to Jeremiah, but he was never to return to them. Jeremiah represented those who stood against the Protestants who had just chosen to return to the fold of Catholicism and became the daughters of Babylon, the false prophets of Baal and Ashtaroth. Jeremiah represented the Judean prophet who at the same point in the prophetic line had rebuked Jeroboam’s false system of worship at the beginning of the northern kingdom, thus typifying the introduction of a false system of worship that was an image of Catholicism at the end of the history of the northern kingdom. The prophet told Jeroboam, when Jeroboam offered to form an alliance, that he was not to eat, drink or return the way he came.
Bu vaxt üçün apardığımız araşdırma baxımından daha mühüm olan isə, Allahın Yeremiyaya onun məyusluğu üzərində “sevinən” “istehzaçılar məclisi” barədə dedikləridir. O, Yeremiyaya dedi ki, istehzaçılar Yeremiyanın yanına qayıda bilərlər, lakin o, heç vaxt onların yanına qayıtmamalıdır. Yeremiya, yenicə katolisizmin qoynuna qayıtmağı seçmiş və Babilin qızları, Baalın və Aştarotun yalançı peyğəmbərləri olmuş protestantlara qarşı duranları təmsil edirdi. Yeremiya, peyğəmbərlik xəttinin elə həmin nöqtəsində şimal padşahlığının başlanğıcında Yeroboamın yalançı ibadət sistemini məzəmmət etmiş Yəhuda peyğəmbərini təmsil edirdi; bununla da o, şimal padşahlığının tarixinin sonunda katolisizmin surəti olan yalançı ibadət sisteminin meydana gətirilməsini təcəssüm etdirirdi. Yeroboam ittifaq bağlamağı təklif edəndə, peyğəmbər ona dedi ki, o, nə yeməli, nə içməli, nə də gəldiyi yolla geri qayıtmalıdır.
And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. 1 Kings 13:7–9.
Padşah Allah adamına dedi: “Mənimlə evə gəl, özünü dincəlt, mən də sənə bir mükafat verim.” Allah adamı isə padşaha dedi: “Əgər mənə evinin yarısını da versən, səninlə içəri girmərəm; bu yerdə nə çörək yeyər, nə də su içərəm. Çünki Rəbbin kəlamı ilə mənə belə əmr olunmuşdur: “Çörək yemə, su içmə, gəldiyin yolla da geri qayıtma.”” 1 Padşahlar 13:7–9.
The expression of the Judean prophet aligns with the work of the false prophets of Baal and Ashtaroth in the story of Elijah. Of course, the history of the Millerites is also the history of Elijah, for Miller was Elijah. In the story of Elijah, the prophets of Baal and Ashtaroth performed a dance of deception, which was exposed as foolishness when fire came down from God and consumed Elijah’s offering, thus typifying the outpouring of the Holy Spirit in the Midnight Cry of Millerite history. The confrontation of that history represented the confrontation of the second Elijah, which was John the Baptist during the dance of deception performed by the daughter of Herodias (Salome). Herodias was typified by Jezebel, and Jezebel is a symbol of the Catholic church.
Yəhudalı peyğəmbərin ifadəsi İlyasın hekayəsində Baal və Aştarotun yalançı peyğəmbərlərinin işi ilə üst-üstə düşür. Əlbəttə, Millerçilərin tarixi həm də İlyasın tarixidir, çünki Miller İlyas idi. İlyasın hekayəsində Baal və Aştarotun peyğəmbərləri bir aldatma rəqsi icra etdilər; Allahdan od enib İlyasın təqdimini yandırıb məhv etdikdə, bu rəqs axmaqlıq kimi ifşa olundu və beləliklə, Millerçi tarixinin Gecəyarısı Harayında Müqəddəs Ruhun tökülməsini təmsil etdi. Həmin tarixin qarşıdurması ikinci İlyasın, yəni Hirodiyanın qızının (Salome) icra etdiyi aldatma rəqsi zamanı Vəftizçi Yəhyanın qarşıdurmasını təmsil edirdi. Hirodiya İzebellə təmsil olunurdu, İzebel isə Katolik kilsəsinin rəmzidir.
In 1844, the Protestant churches became Salome, the daughter of Herodias (Jezebel). In the dance of deception Herod had promised half his kingdom, and he did so on his birthday, thus typifying the last days when the ten kings, who are typified by Ahab (the king of the ten northern kingdoms), agree to give their kingdom to the papacy (Jezebel). Giving “half your kingdom” is a symbol of a confederacy, and the prophet from Judea was clearly informing Jeroboam that he would never form an alliance with the apostate king or support his counterfeit system of worship.
1844-cü ildə protestant kilsələri Hirodiyanın (İzebelin) qızı Salome oldular. Aldanış rəqsində Hirod öz padşahlığının yarısını vəd etmişdi və bunu öz ad günündə etmişdi; beləliklə, bu, on şimal padşahlığının padşahı Axab tərəfindən təmsil olunan on padşahın öz padşahlıqlarını papalığa (İzebelə) verməyə razılaşdıqları son günləri simvolizə edirdi. “Padşahlığının yarısını” vermək konfederasiya rəmzidir və Yəhudeyadan olan peyğəmbər Yerobama açıq şəkildə bildirirdi ki, o, heç vaxt mürtəd padşahla ittifaq bağlamayacaq və onun saxta ibadət sistemini dəstəkləməyəcəkdir.
That is what the Lord also told Jeremiah, when He said the “assembly of mockers” (apostate Protestantism) can return to Jeremiah, but Jeremiah must never return to them, or return by the way he came. But the Judean prophet did that very thing, for he was deceived by a false and lying prophet before he returned to Judea—before he finished the work he had been given.
Rəbb Yeremyaya da bunu söylədi; O dedi ki, “məsxərəçilər yığıncağı” (mürtəd protestantizm) Yeremyanın yanına qayıda bilər, lakin Yeremya heç vaxt onların yanına qayıtmamalı, yaxud gəldiyi yolla geri dönməməlidir. Ancaq Yəhudalı peyğəmbər məhz bunu etdi, çünki o, Yəhudaya qayıtmazdan əvvəl—özünə verilmiş işi tamamlamazdan əvvəl—yalançı və aldadıcı bir peyğəmbər tərəfindən aldadıldı.
Now there dwelt an old prophet in Bethel; and his sons came and told him all the works that the man of God had done that day in Bethel: the words which he had spoken unto the king, them they told also to their father. And their father said unto them, What way went he? For his sons had seen what way the man of God went, which came from Judah. And he said unto his sons, Saddle me the ass. So they saddled him the ass: and he rode thereon, And went after the man of God, and found him sitting under an oak: and he said unto him, Art thou the man of God that camest from Judah? And he said, I am. Then he said unto him, Come home with me, and eat bread. And he said, I may not return with thee, nor go in with thee: neither will I eat bread nor drink water with thee in this place: For it was said to me by the word of the Lord, Thou shalt eat no bread nor drink water there, nor turn again to go by the way that thou camest. He said unto him, I am a prophet also as thou art; and an angel spake unto me by the word of the Lord, saying, Bring him back with thee into thine house, that he may eat bread and drink water. But he lied unto him. So he went back with him, and did eat bread in his house, and drank water. And it came to pass, as they sat at the table, that the word of the Lord came unto the prophet that brought him back: And he cried unto the man of God that came from Judah, saying, Thus saith the Lord, Forasmuch as thou hast disobeyed the mouth of the Lord, and hast not kept the commandment which the Lord thy God commanded thee, But camest back, and hast eaten bread and drunk water in the place, of the which the Lord did say to thee, Eat no bread, and drink no water; thy carcase shall not come unto the sepulchre of thy fathers.
Budur, Bet-Eldə qoca bir peyğəmbər yaşayırdı; oğulları gəlib o gün Allah adamının Bet-Eldə etdiyi bütün işləri ona danışdılar; onun padşaha söylədiyi sözləri də atalarına xəbər verdilər. Ataları onlara dedi: “O, hansı yolla getdi?” Çünki Yəhudadan gəlmiş Allah adamının hansı yolla getdiyini oğulları görmüşdülər. O da oğullarına dedi: “Eşşəyi mənim üçün yəhərləyin.” Beləliklə, onlar onun üçün eşşəyi yəhərlədilər və o, onun üstünə minib getdi, Allah adamının ardınca düşdü və onu palıd ağacının altında oturmuş tapdı; ona dedi: “Yəhudadan gəlmiş Allah adamı sənsənmi?” O dedi: “Mənəm.” O zaman ona dedi: “Mənimlə evə gəl və çörək ye.” O isə dedi: “Səninlə geri dönə bilmərəm, nə də səninlə içəri girərəm; bu yerdə səninlə nə çörək yeyərəm, nə də su içərəm. Çünki Rəbbin sözü ilə mənə deyildi: Orada çörək yemə, su içmə və gəldiyin yolla geri qayıtma.” O ona dedi: “Mən də sənin kimi peyğəmbərəm; bir mələk Rəbbin sözü ilə mənə dedi: Onu özünlə evinə qaytar ki, çörək yesin və su içsin.” Amma ona yalan söylədi. Beləliklə, o, onunla geri döndü, evində çörək yedi və su içdi. Onlar süfrə başında oturarkən belə oldu ki, Rəbbin sözü onu geri gətirmiş peyğəmbərə gəldi; o da Yəhudadan gəlmiş Allah adamına səslənib dedi: “Rəbb belə deyir: Sən Rəbbin sözünə asi olduğun, Allahın Rəbbin sənə əmr etdiyi buyruğu yerinə yetirmədiyin, əksinə geri döndüyün, Rəbbin sənə ‘çörək yemə, su içmə’ dediyi yerdə çörək yeyib su içdiyin üçün, cəsədin atalarının məzarına çatmayacaq.”
And it came to pass, after he had eaten bread, and after he had drunk, that he saddled for him the ass, to wit, for the prophet whom he had brought back. And when he was gone, a lion met him by the way, and slew him: and his carcase was cast in the way, and the ass stood by it, the lion also stood by the carcase. And, behold, men passed by, and saw the carcase cast in the way, and the lion standing by the carcase: and they came and told it in the city where the old prophet dwelt. And when the prophet that brought him back from the way heard thereof, he said, It is the man of God, who was disobedient unto the word of the Lord: therefore the Lord hath delivered him unto the lion, which hath torn him, and slain him, according to the word of the Lord, which he spake unto him. And he spake to his sons, saying, Saddle me the ass. And they saddled him. And he went and found his carcase cast in the way, and the ass and the lion standing by the carcase: the lion had not eaten the carcase, nor torn the ass. And the prophet took up the carcase of the man of God, and laid it upon the ass, and brought it back: and the old prophet came to the city, to mourn and to bury him. And he laid his carcase in his own grave; and they mourned over him, saying, Alas, my brother! And it came to pass, after he had buried him, that he spake to his sons, saying, When I am dead, then bury me in the sepulchre wherein the man of God is buried; lay my bones beside his bones: For the saying which he cried by the word of the Lord against the altar in Bethel, and against all the houses of the high places which are in the cities of Samaria, shall surely come to pass. 1 Kings 13:11–32.
Və belə oldu: o, çörək yedikdən və içdikdən sonra, geri gətirdiyi peyğəmbər üçün eşşəyi yəhərlədi. O gedərkən yolda bir aslan ona rast gəldi və onu öldürdü; meyiti yolun üstünə atıldı, eşşək onun yanında dayandı, aslan da meyitin yanında dayandı. Və budur, yoldan keçən adamlar yolun üstünə atılmış meyiti və meyitin yanında dayanan aslanı gördülər; gedib bunu qoca peyğəmbərin yaşadığı şəhərdə xəbər verdilər. Onu yoldan geri gətirən peyğəmbər bunu eşidəndə dedi: “Rəbbin sözünə itaətsizlik etmiş Allah adamı odur; buna görə də Rəbb onu aslana təslim etdi; aslan da Rəbbin ona söylədiyi sözə uyğun olaraq onu parçalayıb öldürdü.” Sonra oğullarına dedi: “Mənə eşşəyi yəhərləyin.” Onlar da yəhərlədilər. O gedib onun meyitini yolun üstünə atılmış halda, eşşəyi və aslanı da meyitin yanında dayanmış gördü; aslan meyiti yeməmiş, eşşəyi də parçalayıb öldürməmişdi. Peyğəmbər Allah adamının meyitini qaldırıb eşşəyin üstünə qoydu və geri gətirdi; qoca peyğəmbər matəm tutmaq və onu dəfn etmək üçün şəhərə gəldi. O, meyiti öz qəbrinə qoydu; və onun üçün yas tutaraq dedilər: “Vay, qardaşım!” Belə oldu ki, onu dəfn etdikdən sonra o, oğullarına dedi: “Mən öləndə, məni Allah adamının dəfn olunduğu qəbirdə dəfn edin; sümüklərimi onun sümüklərinin yanına qoyun. Çünki onun Rəbbin sözü ilə Bet-Eldəki qurbangaha qarşı və Samariya şəhərlərində olan bütün səcdəgah evlərinə qarşı car çəkdiyi söz hökmən yerinə yetəcəkdir.” 1 Padşahlar 13:11–32.
We will continue this study in the next article.
Bu tədqiqatı növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.
“When the power of God testifies as to what is truth, that truth is to stand forever as the truth. No after suppositions contrary to the light God has given are to be entertained. Men will arise with interpretations of Scripture which are to them truth, but which are not truth. The truth for this time God has given us as a foundation for our faith. He Himself has taught us what is truth. One will arise, and still another, with new light, which contradicts the light that God has given under the demonstration of His Holy Spirit. A few are still alive who passed through the experience gained in the establishment of this truth. God has graciously spared their lives to repeat, and repeat till the close of their lives, the experience through which they passed even as did John the apostle till the very close of his life. And the standard bearers who have fallen in death are to speak through the reprinting of their writings. I am instructed that thus their voices are to be heard. They are to bear their testimony as to what constitutes the truth for this time.
“Allahın qüdrəti nəyin həqiqət olduğuna şəhadət etdikdə, həmin həqiqət əbədi olaraq həqiqət kimi qalmalıdır. Allahın verdiyi nurun əksinə olan sonrakı fərziyyələr qəbul edilməməlidir. Müqəddəs Yazıya dair elə şərhlərlə çıxış edən adamlar meydana gələcək ki, bunlar onlar üçün həqiqət olacaq, lakin həqiqət olmayacaq. Bu zaman üçün həqiqəti Allah bizə imanımız üçün təməl olaraq vermişdir. Nəyin həqiqət olduğunu bizə Özü öyrətmişdir. Biri çıxacaq, sonra daha başqası, Allahın Öz Müqəddəs Ruhunun təzahürü altında verdiyi nurla ziddiyyət təşkil edən yeni nurla çıxacaq. Bu həqiqətin bərqərar edilməsində qazanılmış təcrübədən keçmiş bir neçəsi hələ də sağdır. Allah lütfkarlıqla onların həyatını əsirgəmişdir ki, həvari Yəhyanın həyatının lap sonunadək etdiyi kimi, onlar da ömürlərinin sonunadək keçdikləri təcrübəni təkrar-təkrar bəyan etsinlər. Ölümə yıxılmış bayraqdarlar isə yazılarının yenidən çapı vasitəsilə danışmalıdırlar. Mənə bildirilmişdir ki, onların səsləri belə eşidilməlidir. Onlar bu zaman üçün həqiqəti nəyin təşkil etdiyinə dair öz şəhadətlərini verməlidirlər.
“We are not to receive the words of those who come with a message that contradicts the special points of our faith. They gather together a mass of Scripture, and pile it as proof around their asserted theories. This has been done over and over again during the past fifty years. And while the Scriptures are God’s word, and are to be respected, the application of them, if such application moves one pillar from the foundation that God has sustained these fifty years, is a great mistake. He who makes such an application knows not the wonderful demonstration of the Holy Spirit that gave power and force to the past messages that have come to the people of God.
“İmanımızın xüsusi məqamlarına zidd olan bir xəbərlə gələnlərin sözlərini qəbul etməməliyik. Onlar Müqəddəs Yazıdan çoxlu dəlillər toplayır və onları irəli sürdükləri nəzəriyyələrin ətrafına sübut kimi yığırlar. Bu, keçən əlli il ərzində dönə-dönə edilmişdir. Müqəddəs Yazılar Allahın Kəlamı olduğu və hörmətlə qarşılanmalı olduğu halda, əgər onların tətbiqi Allahın bu əlli il ərzində möhkəmləndirdiyi təməldən bir sütunu yerindən tərpədirsə, belə tətbiq böyük bir səhvdir. Belə bir tətbiq edən şəxs Allah xalqına gəlmiş keçmiş xəbərlərə qüvvə və təsir verən Müqəddəs Ruhun o ecazkar təsdiqini bilmir.”
“Elder G’s proofs are not reliable. If received, they would destroy the faith of God’s people in the truth that has made us what we are.
“Qoca G‑nin dəlilləri etibarlı deyildir. Əgər qəbul edilsələr, bizi olduğumuz kimi edən həqiqətə Allah xalqının imanını məhv edərlər.
“We must be decided on this subject; for the points that he is trying to prove by Scripture, are not sound. They do not prove that the past experience of God’s people was a fallacy. We had the truth; we were directed by the angels of God. It was under the guidance of the Holy Spirit that the presentation of the sanctuary question was given. It is eloquence for everyone to keep silent in regard to the features of our faith in which they acted no part. God never contradicts Himself. Scripture proofs are misapplied if forced to testify to that which is not true. Another and still another will arise and bring in supposedly great light, and make their assertions. But we stand by the old landmarks. [1 John 1:1–10 quoted.]
“Biz bu məsələdə qəti olmalıyıq; çünki onun Müqəddəs Yazı ilə sübut etməyə çalışdığı məqamlar sağlam deyil. Onlar Allah xalqının keçmiş təcrübəsinin bir yanılma olduğunu sübut etmir. Biz həqiqətə malik idik; bizə Allahın mələkləri istiqamət verirdi. Müqəddəs Ruhun rəhbərliyi altında məbəd məsələsinin izahı verilmişdi. İmanımızın özlərinin heç bir iştirak etmədiyi cəhətləri barəsində hər kəsin susması hikmətdir. Allah heç vaxt Özünə zidd düşmür. Müqəddəs Yazıdan gətirilən dəlillər həqiqət olmayan bir şeyə şahidlik etməyə məcbur edilərsə, yanlış tətbiq edilmiş olur. Biri və ardınca daha biri qalxacaq, guya böyük bir işıq gətirəcək və öz iddialarını irəli sürəcək. Lakin biz qədim hüdud nişanələrinə sadiq qalırıq. [1 John 1:1–10 quoted.]
“I am instructed to say that these words we may use as appropriate for this time, for the time has come when sin must be called by its right name. We are hindered in our work by men who are not converted, who seek their own glory. They wish to be thought originators of new theories, which they present claiming that they are truth. But if these theories are received, they will lead to a denial of the truth that for the past fifty years God has been giving to His people, substantiating it by the demonstration of the Holy Spirit.” Selected Messages, book 1, 161.
“Mənə tapşırılıb deməyə ki, bu sözləri biz bu zaman üçün münasib olaraq işlədə bilərik, çünki günahın öz həqiqi adı ilə çağırılmalı olduğu vaxt gəlib çatmışdır. Öz işimizdə iman gətirməmiş, öz izzətlərini axtaran adamlar tərəfindən əngəllənirik. Onlar yeni nəzəriyyələrin müəllifləri hesab olunmaq istəyirlər və bu nəzəriyyələri həqiqət olduqlarını iddia edərək irəli sürürlər. Lakin əgər bu nəzəriyyələr qəbul edilərsə, onlar son əlli il ərzində Allahın Öz xalqına verdiyi, Müqəddəs Ruhun təzahürü ilə təsdiqlədiyi həqiqətin inkarına gətirib çıxaracaqdır.” Selected Messages, book 1, 161.