In the previous article we identified that the Millerites could not see Rome as more than pagan and papal Rome, though they did address the distinctions between those two powers. For the Millerites the distinctions between pagan and papal Rome did not lead them to recognize that papal Rome was the fifth kingdom that followed the fourth kingdom of pagan Rome. After the disappointment in 1844, Sister White identified the three powers of Revelation twelve and thirteen as the dragon in chapter twelve, then the papacy, as the beast that came from the sea in chapter thirteen that was followed by the United States as the beast that came out of the earth. After the foundation was laid, the Lord opened the light upon the three-fold union of the dragon, the beast and false prophet that in chapter sixteen of Revelation leads the world to Armageddon.
Əvvəlki məqalədə biz müəyyən etdik ki, milleritlər Romanı bütpərəst Roma və papalıq Romasından artıq bir şey kimi görə bilmirdilər, baxmayaraq ki, onlar bu iki güc arasındakı fərqləri nəzərdən keçirirdilər. Milleritlər üçün bütpərəst Roma ilə papalıq Roması arasındakı fərqlər, papalıq Romasının bütpərəst Roma olan dördüncü padşahlıqdan sonra gələn beşinci padşahlıq olduğunu tanımalarına gətirib çıxarmadı. 1844-cü ildəki məyusluqdan sonra, Bacı Uayt Vəhyin on ikinci və on üçüncü fəsillərindəki üç gücü belə müəyyən etdi: on ikinci fəsildəki əjdaha, sonra dənizdən çıxan heyvan kimi on üçüncü fəsildəki papalıq və onun ardınca yerdən çıxan heyvan kimi Birləşmiş Ştatlar. Təməl qoyulduqdan sonra, Rəbb Vəhyin on altıncı fəslində dünyanı Armageddona aparan əjdaha, heyvan və yalançı peyğəmbərin üçqat birliyi üzərinə olan nuru açdı.
“The line of prophecy in which these symbols are found begins with Revelation 12, with the dragon that sought to destroy Christ at His birth. The dragon is said to be Satan (Revelation 12:9); he it was that moved upon Herod to put the Saviour to death. But the chief agent of Satan in making war upon Christ and His people during the first centuries of the Christian Era was the Roman Empire, in which paganism was the prevailing religion. Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.
“Bu rəmzlərin tapıldığı peyğəmbərlik xətti Vəhy 12-ci fəsildən, Məsihi doğulduğu zaman məhv etməyə çalışan əjdaha ilə başlayır. Əjdahanın Şeytan olduğu bildirilir (Vəhy 12:9); Xilaskarı öldürməyə Hirodu təhrik edən də məhz o idi. Lakin xristian erasının ilk əsrləri boyunca Məsihə və Onun xalqına qarşı müharibə aparmaqda Şeytanın başlıca aləti, bütpərəstliyin hakim din olduğu Roma İmperiyası idi. Beləliklə, əjdaha, ilk növbədə, Şeytanı təmsil etsə də, ikinci mənada bütpərəst Romanın rəmzidir.”
“In chapter 13 ( verses 1–10) is described another beast, ‘like unto a leopard,’ to which the dragon gave ‘his power, and his seat, and great authority.’ This symbol, as most Protestants have believed, represents the papacy, which succeeded to the power and seat and authority once held by the ancient Roman empire. Of the leopardlike beast it is declared: ‘There was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies…. And he opened his mouth in blasphemy against God, to blaspheme His name, and His tabernacle, and them that dwell in heaven. And it was given unto him to make war with the saints, and to overcome them: and power was given him over all kindreds, and tongues, and nations.’ This prophecy, which is nearly identical with the description of the little horn of Daniel 7, unquestionably points to the papacy.
13-cü fəsildə (1–10-cu ayələrdə) başqa bir vəhşi heyvan təsvir olunur, “bəbirə bənzər,” və əjdaha ona “öz qüdrətini, taxtını və böyük hakimiyyətini” verdi. Əksər protestantların inandığı kimi, bu simvol qədim Roma imperiyasının bir zamanlar sahib olduğu qüdrətə, taxta və hakimiyyətə varis olan papalığı təmsil edir. Bəbirəbənzər vəhşi heyvan haqqında belə deyilir: “Ona böyük sözlər və küfrlər söyləyən bir ağız verildi…. O, ağzını Allaha qarşı küfr etmək, Onun adına, Onun məskəninə və göydə məskunlaşanlara küfr etmək üçün açdı. Ona müqəddəslərlə müharibə etmək və onlara qalib gəlmək verildi; və hər qəbilə, dil və millət üzərində hakimiyyət ona verildi.” Daniel 7-dəki kiçik buynuzun təsviri ilə demək olar ki, eyni olan bu peyğəmbərlik, şübhəsiz, papalığa işarə edir.
“‘Power was given unto him to continue forty and two months.’ And, says the prophet, ‘I saw one of his heads as it were wounded to death.’ And again: ‘He that leadeth into captivity shall go into captivity: he that killeth with the sword must be killed with the sword.’ The forty and two months are the same as the ‘time and times and the dividing of time,’ three years and a half, or 1260 days, of Daniel 7—the time during which the papal power was to oppress God’s people. This period, as stated in preceding chapters, began with the supremacy of the papacy, A.D. 538, and terminated in 1798. At that time the pope was made captive by the French army, the papal power received its deadly wound, and the prediction was fulfilled, ‘He that leadeth into captivity shall go into captivity.’
“‘Ona qırx iki ay davam etmək səlahiyyəti verildi.’ Və peyğəmbər deyir: ‘Onun başlarından birini sanki ölümcül yaralanmış gördüm.’ Və yenə: ‘Əsirliyə aparan özü də əsirliyə gedəcək; qılıncla öldürən qılıncla öldürülməlidir.’ Qırx iki ay, Daniel 7-dəki ‘bir vaxt, iki vaxt və yarım vaxt’, üç il yarım, yaxud 1260 gün ilə eynidir — bu, papalıq hakimiyyətinin Allahın xalqına zülm edəcəyi dövr idi. Əvvəlki fəsillərdə bildirildiyi kimi, bu dövr miladdan sonra 538-ci ildə papalığın üstünlüyü ilə başladı və 1798-ci ildə sona çatdı. Həmin vaxt papa Fransa ordusu tərəfindən əsir alındı, papalıq hakimiyyəti ölümcül yarasını aldı və bu peyğəmbərlik yerinə yetdi: ‘Əsirliyə aparan özü də əsirliyə gedəcək.’”
“At this point another symbol is introduced. Says the prophet: ‘I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb.’ Verse 11. Both the appearance of this beast and the manner of its rise indicate that the nation which it represents is unlike those presented under the preceding symbols. The great kingdoms that have ruled the world were presented to the prophet Daniel as beasts of prey, rising when ‘the four winds of the heaven strove upon the great sea.’ Daniel 7:2. In Revelation 17 an angel explained that waters represent ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ Revelation 17:15. Winds are a symbol of strife. The four winds of heaven striving upon the great sea represent the terrible scenes of conquest and revolution by which kingdoms have attained to power.
“Bu məqamda başqa bir rəmz təqdim olunur. Peyğəmbər deyir: «Mən yerdən çıxan başqa bir vəhşi heyvan gördüm; onun quzu kimi iki buynuzu vardı». 11-ci ayə. Həm bu vəhşi heyvanın görünüşü, həm də onun yüksəliş tərzi göstərir ki, onun təmsil etdiyi millət əvvəlki rəmzlər altında təqdim olunanlardan fərqlidir. Dünyaya hökmranlıq etmiş böyük padşahlıqlar peyğəmbər Danielə yırtıcı heyvanlar kimi təqdim olunmuşdu; onlar «göyün dörd küləyi böyük dəniz üzərində çarpışdığı» zaman qalxırdılar. Daniel 7:2. Vəhy 17-də bir mələk izah etdi ki, sular «xalqlar, izdihamlar, millətlər və dillər»i təmsil edir. Vəhy 17:15. Küləklər çəkişmənin rəmzidir. Göyün dörd küləyinin böyük dəniz üzərində çarpışması, padşahlıqların hakimiyyətə çatdıqları fəth və inqilabların dəhşətli səhnələrini təmsil edir.
“But the beast with lamblike horns was seen ‘coming up out of the earth.’ Instead of overthrowing other powers to establish itself, the nation thus represented must arise in territory previously unoccupied and grow up gradually and peacefully. It could not, then, arise among the crowded and struggling nationalities of the Old World—that turbulent sea of ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ It must be sought in the Western Continent.
“Lakin quzuya bənzər buynuzları olan vəhşi heyvanın ‘yerdən çıxdığı’ görüldü.” Özünü bərqərar etmək üçün başqa gücləri devirmək əvəzinə, beləliklə təmsil olunan xalq əvvəllər məskunlaşmamış ərazidə meydana çıxmalı və tədricən, sülh yolu ilə inkişaf etməli idi. Deməli, o, Köhnə Dünyanın sıx məskunlaşmış və mübarizə aparan millətləri arasında — “xalqların, və çoxluqların, və millətlərin, və dillərin” o təlatümlü dənizi içində — yarana bilməzdi. Onu Qərb Qitəsində axtarmaq lazımdır.
“What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America. Again and again the thought, almost the exact words, of the sacred writer has been unconsciously employed by the orator and the historian in describing the rise and growth of this nation. The beast was seen ‘coming up out of the earth;’ and, according to the translators, the word here rendered ‘coming up’ literally signifies ‘to grow or spring up as a plant.’ And, as we have seen, the nation must arise in territory previously unoccupied. A prominent writer, describing the rise of the United States, speaks of ‘the mystery of her coming forth from vacancy,’ and says: ‘Like a silent seed we grew into empire.’—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. A European journal in 1850 spoke of the United States as a wonderful empire, which was ‘emerging,’ and ‘amid the silence of the earth daily adding to its power and pride.’—The Dublin Nation. Edward Everett, in an oration on the Pilgrim founders of this nation, said: ‘Did they look for a retired spot, inoffensive for its obscurity, and safe in its remoteness, where the little church of Leyden might enjoy the freedom of conscience? Behold the mighty regions over which, in peaceful conquest, … they have borne the banners of the cross!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.
“Yeni Dünyanın hansı milləti 1798-ci ildə qüdrətə yüksəlməkdə idi, güc və böyüklük vədi verir və dünyanın diqqətini cəlb edirdi? Bu rəmzin tətbiqi heç bir şübhəyə yer qoymur. Bir millət, yalnız bir millət bu peyğəmbərliyin tələblərinə uyğun gəlir; o, açıq-aşkar Amerika Birləşmiş Ştatlarını göstərir. Müqəddəs müəllifin fikri, demək olar ki, eynilə onun sözləri, bu millətin yüksəlişini və inkişafını təsvir edərkən natiq və tarixçi tərəfindən təkrar-təkrar, özü də fərqinə varmadan işlədilmişdir. Vəhşi heyvanın ‘yerdən çıxdığı’ görüldü; tərcüməçilərə görə isə burada ‘çıxmaq’ kimi verilmiş sözün hərfi mənası ‘bitki kimi böyümək və ya cücərib çıxmaq’dır. Və gördüyümüz kimi, bu millət əvvəllər məskunlaşmamış ərazidə meydana çıxmalı idi. Görkəmli bir yazıçı Amerika Birləşmiş Ştatlarının yüksəlişini təsvir edərkən onun ‘boşluqdan meydana çıxmasının sirri’ndən danışır və deyir: ‘Səssiz bir toxum kimi biz imperiyaya çevrilib böyüdük.’—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, səhifə 462. 1850-ci ildə bir Avropa jurnalı Amerika Birləşmiş Ştatlarından ‘meydana çıxmaqda olan’ və ‘yer üzünün sükutu içində hər gün öz qüdrətini və qürurunu artıran’ ecazkar bir imperiya kimi bəhs edirdi.—The Dublin Nation. Edvard Everett bu millətin Hacı qurucuları haqqında söylədiyi nitqdə belə demişdir: ‘Onlar Leydenin kiçik kilsəsinin vicdan azadlığından bəhrələnə bilməsi üçün, təcrid olunmuşluğu ilə zərərsiz, uzaqlığı ilə təhlükəsiz, gözəgörünməzliyinə görə sakit bir məkanmı axtarırdılar? Baxın o nəhəng bölgələrə ki, dinc fəth içində, … onlar xaçın bayraqlarını oraya aparmışlar!’—Massaçusets ştatının Plimut şəhərində söylənmiş nitq, 22 dekabr 1824, səhifə 11.”
“‘And he had two horns like a lamb.’ The lamblike horns indicate youth, innocence, and gentleness, fitly representing the character of the United States when presented to the prophet as ‘coming up’ in 1798. Among the Christian exiles who first fled to America and sought an asylum from royal oppression and priestly intolerance were many who determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty. Their views found place in the Declaration of Independence, which sets forth the great truth that ‘all men are created equal’ and endowed with the inalienable right to ‘life, liberty, and the pursuit of happiness.’ And the Constitution guarantees to the people the right of self-government, providing that representatives elected by the popular vote shall enact and administer the laws. Freedom of religious faith was also granted, every man being permitted to worship God according to the dictates of his conscience. Republicanism and Protestantism became the fundamental principles of the nation. These principles are the secret of its power and prosperity. The oppressed and downtrodden throughout Christendom have turned to this land with interest and hope. Millions have sought its shores, and the United States has risen to a place among the most powerful nations of the earth.
“‘Və onun quzu kimi iki buynuzu var idi.’ Quzuya bənzər buynuzlar gəncliyi, məsumluğu və mülayimliyi ifadə edir; bunlar 1798-ci ildə peyğəmbərə ‘qalxıb çıxan’ kimi göstərildiyi zaman Birləşmiş Ştatların xarakterini münasib şəkildə təmsil edir. Əvvəllər Amerikaya qaçaraq padşah zülmündən və kahin təəssübkeşliyindən sığınacaq axtaran xristian sürgünlər arasında, vətəndaş və dini azadlığın geniş təməli üzərində bir hökumət qurmağa qərar verənlər çox idi. Onların baxışları Müstəqillik Bəyannaməsində öz ifadəsini tapdı; həmin sənəd ‘bütün insanların bərabər yaradıldığı’ və onlara ‘həyat, azadlıq və xoşbəxtliyə can atmaq’ kimi ayrılmaz hüququn verildiyi böyük həqiqəti bəyan edir. Konstitusiya isə xalqa özünüidarə hüququnu təmin edir və xalqın səsi ilə seçilmiş nümayəndələrin qanunları qəbul edib icra etməsini nəzərdə tutur. Dini etiqad azadlığı da verilmişdi; hər bir insana Allaha öz vicdanının hökmünə uyğun olaraq ibadət etməyə icazə verilirdi. Respublikaçılıq və Protestantlıq millətin təməl prinsiplərinə çevrildi. Bu prinsiplər onun qüdrətinin və firavanlığının sirridir. Bütün xristian aləmində əzilən və tapdananlar bu torpağa maraq və ümidlə yönəldilər. Milyonlarla insan onun sahillərinə üz tutdu və Birləşmiş Ştatlar yer üzünün ən qüdrətli xalqları arasında bir mövqeyə yüksəldi.
“But the beast with lamblike horns ‘spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed; … saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live.’ Revelation 13:11–14.” The Great Controversy, 438–441.
“Lakin quzuya bənzər buynuzları olan vəhşi heyvan ‘əjdaha kimi danışırdı. Və o, onun qarşısında birinci vəhşi heyvanın bütün hakimiyyətini icra edir və yer üzünü və orada yaşayanları ölümcül yarası sağalmış birinci vəhşi heyvana səcdə etməyə məcbur edir; … yer üzündə yaşayanlara deyərək ki, qılınc yarası almış, lakin sağ qalmış vəhşi heyvan üçün bir surət düzəltsinlər.’ Vəhy 13:11–14.” Böyük Mübarizə, 438–441.
The passage identifies that chapters twelve and thirteen are identifying the dragon, the beast and the false prophet, the three powers in Revelation sixteen that lead the world to Armageddon. Those three powers each have their own special chapters that covers the identical prophetic history. The last six verses of Daniel eleven begin with the words, “And at the time of the end,” which was 1798. Then the six verses identify the final movements of the papacy until in verse one of Daniel twelve Michael stands up and human probation closes and ushers in the seven last plagues. In verse forty-four of chapter eleven the message of the hour that enrages the papacy and initiates the blood bath that takes place just before probation closes is represented as “tidings out of the east and out of the north.”
Bu keçid müəyyən edir ki, on ikinci və on üçüncü fəsillər Əjdahanı, Vəhşini və Yalançı Peyğəmbəri — Vəhy on altıda dünyanı Armageddona aparan üç qüvvəni — təqdim edir. Həmin üç qüvvənin hər birinin eyni peyğəmbərlik tarixini əhatə edən özünəməxsus xüsusi fəsilləri vardır. Daniel on birin son altı ayəsi “Və axır zamanında” sözləri ilə başlayır; bu isə 1798-ci il idi. Sonra həmin altı ayə Daniel on ikinin birinci ayəsində Mikail ayağa qalxana, insanın sınaq müddəti başa çatana və son yeddi bəlanın başlanğıcı verilənədək papalığın son hərəkətlərini müəyyən edir. On birinci fəslin qırx dördüncü ayəsində isə papalığı qəzəbləndirən və sınaq müddəti başa çatmazdan dərhal əvvəl baş verən qanlı qırğını başladan zamanın xəbəri “şərqdən və şimaldan gələn xəbərlər” kimi təmsil olunur.
The message east and north represents the final warning message, for it is proclaimed just before Michael stands up. It is the third angel’s message that is proclaimed during the outpouring of the Holy Spirit. Daniel represented the message as two-fold. The message of the “north” that enrages the papacy is the message identifying the “king of the north” as the papal power, and the message of the “east” is the message of the children of the east, which is Islam. Of course, it has other important meanings as well, but east is a symbol of Islam and the antichrist is the counterfeit of the true King of the North. The message of the third angel that warns against receiving the mark of the king of the north (the mark of the beast) also warns that Islam will strike at the point that the cup of iniquity is full for the United States, and the United States fills its cup of iniquity at the Sunday law.
Şərqdən və şimaldan gələn xəbər son xəbərdarlıq ismarıcını təmsil edir, çünki o, Mixailin ayağa qalxmasından dərhal əvvəl elan olunur. Bu, Müqəddəs Ruhun tökülməsi zamanı elan olunan üçüncü mələyin ismarıcıdır. Daniel bu ismarıcı ikili şəkildə təqdim etmişdir. Papalığı qəzəbləndirən “şimal” ismarıcı “şimal padşahı”nı papalıq hakimiyyəti kimi müəyyən edən ismarıçıdır, “şərq” ismarıcı isə şərq övladlarının ismarıcıdır ki, bu da İslamdır. Əlbəttə, bunun başqa mühüm mənaları da vardır, lakin şərq İslamın rəmzidir və antixrist həqiqi Şimal Padşahının saxtasıdır. Şimal padşahının nişanəsini (vəhşinin nişanəsini) qəbul etməmək barədə xəbərdarlıq edən üçüncü mələyin ismarıcı həm də xəbərdarlıq edir ki, ABŞ üçün təqsir kasası dolduğu anda İslam zərbə endirəcək; ABŞ isə təqsir kasasını bazar günü qanunu zamanı doldurur.
Revelation thirteen beginning with verse eleven and then onward identifies the very same prophetic history, and it also begins at the time of the end in 1798.
Vəhy kitabının on üçüncü fəslinin on birinci ayəsindən başlayaraq sonrakı hissəsi həmin eyni peyğəmbərlik tarixini müəyyənləşdirir və o da son zamanda, 1798-ci ildə başlayır.
“What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America.” The Great Controversy, 440.
“Yeni Dünyanın hansı milləti 1798-ci ildə qüvvət qazanaraq yüksəlir, güc və böyüklük vədi verir və dünyanın diqqətini özünə cəlb edirdi? Bu simvolun tətbiqi heç bir sual doğurmur. Bir millət, və yalnız bir millət, bu peyğəmbərliyin tələblərinə uyğundur; bu, heç bir şübhə yeri qoymadan Amerika Birləşmiş Ştatlarını göstərir.” The Great Controversy, 440.
The same prophetic history is covered in Revelation thirteen verses eleven through eighteen as is covered in Daniel eleven verse forty through forty-five. As with the verses in Daniel the story of the role of the United States ends with the close of probation as the United States forces the world to accept the mark of the beast. Then as in Daniel eleven the message of the hour is presented in chapter fourteen. It is the identical structure in both passages, with the exception that Daniel’s verses are describing the papal activities and Revelation thirteen is identifying the role of the United States. With those two lines we find that chapter seventeen of Revelation covers the same history, but emphasizes the role of the dragon, represented as ten kings, who are the United Nations. The three chapters considered line upon line identify the role of the dragon, the beast and false prophet which in chapter sixteen lead the world to Armageddon, so it is of significance that John informs us that when chapter seventeen begins it is one of the angels that had poured out the seven last plagues that comes to tell John of the judgment of the whore of Rome.
Vəhy kitabının on üçüncü fəslinin on birinci ayəsindən on səkkizinci ayəsinədək, Daniel kitabının on birinci fəslinin qırxıncı ayəsindən qırx beşinci ayəsinədək əhatə olunan eyni peyğəmbərlik tarixi təsvir olunur. Danieldəki ayələrdə olduğu kimi, Birləşmiş Ştatların rolu barədə hekayə, Birləşmiş Ştatlar dünyanı vəhşinin nişanını qəbul etməyə məcbur etdikdə, möhlət vaxtının bağlanması ilə sona çatır. Sonra isə, Danielin on birinci fəslində olduğu kimi, həmin saatın xəbəri on dördüncü fəsildə təqdim olunur. Hər iki parçanın quruluşu eynidir; yalnız bu istisna ilə ki, Danielin ayələri papalığın fəaliyyətlərini təsvir edir, Vəhy kitabının on üçüncü fəsli isə Birləşmiş Ştatların rolunu müəyyənləşdirir. Bu iki xətt vasitəsilə görürük ki, Vəhy kitabının on yeddinci fəsli də eyni tarixi əhatə edir, lakin Birləşmiş Millətlər olan on padşah kimi təmsil edilən əjdahanın rolunu vurğulayır. Bir-biri üzərinə qoyulmuş bu üç fəsil, on altıncı fəsildə dünyanı Armageddona aparan əjdahanın, vəhşinin və yalançı peyğəmbərin rolunu müəyyənləşdirir; buna görə də Yəhyanın bizə, on yeddinci fəslin başlanğıcında, Romanın fahişəsinin mühakiməsi barədə Yəhyaya xəbər verməyə gələnin son yeddi bəlanı tökmüş mələklərdən biri olduğunu bildirməsi əhəmiyyətlidir.
And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will shew unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. Revelation 17:1, 2.
Yeddi camı olan yeddi mələkdən biri gəlib mənimlə danışdı və mənə dedi: “Buraya gəl; sənə çox sular üzərində oturan böyük fahişənin məhkumluğunu göstərəcəyəm. Yer üzünün padşahları onunla zina etmişlər, yer üzünün sakinləri isə onun zinasının şərabından sərxoş olmuşlar.” Vəhy 17:1, 2.
With the Millerites it was about pagan Rome and papal Rome, but at the end it is about the three-fold union. As with her identification of those three powers in chapters twelve and thirteen, she clearly identifies the woman of chapter seventeen as the papacy.
Millerçilər üçün məsələ bütpərəst Roma və papalıq Romanı ilə bağlı idi, lakin axırda məsələ üçqat birliklə bağlıdır. O, on ikinci və on üçüncü fəsillərdə həmin üç qüvvəni necə müəyyən edirsə, on yeddinci fəslin qadınını da açıq şəkildə papalıq kimi müəyyən edir.
“The woman [Babylon] of Revelation 17 is described as ‘arrayed in purple and scarlet color, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness:…and upon her forehead was a name written, ‘Mystery, Babylon the Great, the mother of harlots.’ Says the prophet: ‘I saw the woman drunk with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus.’ Babylon is further declared to be ‘that great city, which reigneth over the kings of the earth.’ Revelation 17:4–6, 18. The power that for so many centuries maintained despotic sway over the monarchs of Christendom is Rome.” The Great Controversy, 382.
Vəhy 17-dəki “qadın” [Babil] belə təsvir olunur: “Bənövşəyi və al-qırmızı geyinmiş, qızıl, qiymətli daşlar və incilərlə bəzənmiş, əlində iyrəncliklərlə və murdarlıqla dolu qızıl bir cam tutan; ... və alnında bir ad yazılmışdı: ‘Sirr, Böyük Babil, fahişələrin anası.’” Peyğəmbər deyir: “Qadını müqəddəslərin qanı ilə və İsanın şahidlərinin qanı ilə məst olmuş gördüm.” Daha sonra Babilin “yer üzünün padşahları üzərində hökmranlıq edən o böyük şəhər” olduğu bildirilir. Vəhy 17:4–6, 18. Xristian aləminin hökmdarları üzərində bu qədər əsrlər boyu istibdadla hökm sürən qüvvə Romadır.” Böyük Mübarizə, 382.
So, when does the prophetic history represented in chapter seventeen begin?
Beləliklə, on yeddinci fəsildə təmsil olunan peyğəmbərlik tarixi nə vaxt başlayır?
So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:3–6.
Beləliklə, o məni Ruhda səhraya apardı; və mən yeddi başı və on buynuzu olan, küfr adları ilə dolu, al qırmızı rəngli bir vəhşi heyvanın üstündə oturan bir qadın gördüm. Qadın bənövşəyi və al qırmızı geyimə bürünmüş, qızıl, qiymətli daşlar və incilərlə bəzənmişdi; əlində zinakarlığının iyrənclikləri və murdarlıqları ilə dolu qızıl bir cam var idi. Onun alnında bir ad yazılmışdı: SİR, BÖYÜK BABİL, FƏHİŞƏLƏRİN VƏ YER ÜZÜNÜN İYRƏNCLİKLƏRİNİN ANASI. Mən qadının müqəddəslərin qanı və İsanın şəhidlərinin qanı ilə sərxoş olduğunu gördüm; və onu görəndə böyük heyrət içində qaldım. Vəhy 17:3–6.
In order for John to see the woman he is prophetically carried into the wilderness which John himself has already identified with two witnesses as the twelve hundred and sixty years of papal rule in chapter twelve.
Yəhyanın qadını görməsi üçün o, peyğəmbərcəsinə səhraya aparılır; Yəhyanın özü isə artıq on ikinci fəsildə bunu iki şahidlə əlaqələndirərək papa hakimiyyətinin min iki yüz altmış ili kimi müəyyən etmişdir.
And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. . . . And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:6, 14.
Və qadın çölə qaçdı; orada onun üçün Allah tərəfindən hazırlanmış bir yer var idi ki, onu orada min iki yüz altmış gün bəsləsinlər.... Və qadına böyük bir qartalın iki qanadı verildi ki, o, ilanın üzündən çölə, öz yerinə uçsun; orada o, bir müddət, müddətlər və yarım müddət ərzində bəslənir. Vəhy 12:6, 14.
John was prophetically transported into the wilderness time period, but verse three and onward specifies exactly where in the twelve hundred and sixty years John was taken to, for the woman had already become drunk with the blood of persecution, and she was already the “mother of harlots.” John was taken to the end of the wilderness period for the woman had already drunk of the blood of persecution and the Protestant churches were already returning to her fold and becoming her daughters, for she was identified in that period of time as the “mother of harlots.” She already had daughters. John’s testimony in chapter seventeen begins in 1798 as did the same prophetic history which represented the beast in Daniel eleven and the false prophet in Revelation thirteen.
Yəhya peyğəmbərcəsinə çöl dövrünə aparıldı, lakin üçüncü ayə və ondan sonrakılar Yəhyanın həmin min iki yüz altmış il içində məhz haraya aparıldığını dəqiq şəkildə göstərir; çünki qadın artıq təqibin qanı ilə sərxoş olmuşdu və o, artıq “fahişələrin anası” idi. Yəhya çöl dövrünün sonuna aparılmışdı, çünki qadın artıq təqibin qanından içmişdi və protestant kilsələri artıq yenidən onun ağuşuna qayıdır və onun qızlarına çevrilirdi; çünki o, həmin zaman dövründə “fahişələrin anası” kimi tanınırdı. Onun artıq qızları var idi. Yəhyanın on yeddinci fəsildəki şahidliyi 1798-ci ildə başlayır; eləcə də Daniel on birdə vəhy olunan vəhy tarixində heyvanı, Vəhy on üçdə isə yalançı peyğəmbəri təmsil edən həmin peyğəmbərlik tarixi də o vaxt başlayırdı.
Just as with the other two lines, when chapter seventeen concludes, chapter eighteen then identifies the message of the hour. Three prophetic lines, one for each of the three-fold union. They are all illustrated upon the same historical structure beginning in 1798 and continuing until the close of probation, and all three emphasize the final warning message.
Digər iki xəttdə olduğu kimi, on yeddinci fəsil başa çatdıqda, on səkkizinci fəsil həmin saatın xəbərini müəyyən edir. Üçqat birliyin hər biri üçün bir olmaqla, üç peyğəmbərlik xətti vardır. Onların hamısı 1798-ci ildə başlayıb möhlətin bağlanışına qədər davam edən eyni tarixi quruluş üzərində təsvir olunur və hər üçü son xəbərdarlıq ismarıcını vurğulayır.
Habakkuk’s Tables addresses the subject of Revelation seventeen in much greater detail, so I will now jump to the riddle that is represented in the chapter that sets forth eight kingdoms of Bible prophecy.
Habakkukun Lövhələri Vəhy kitabının on yeddinci fəslindəki mövzuya daha geniş təfərrüatla toxunur; buna görə də indi Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin səkkiz padşahlığını təqdim edən fəsildə əks olunan tapmacaya keçəcəyəm.
And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.
Müdrikliyə malik olan zəka budur. Yeddi baş qadının üzərində oturduğu yeddi dağdır. Və yeddi padşah vardır: beşi yıxılmışdır, biri vardır, digəri isə hələ gəlməmişdir; o gəldikdə, az bir müddət qalmalıdır. Var olmuş, indi isə olmayan vəhşi heyvan isə səkkizincidir, yeddidəndir və həlaka gedir. Vəhy 17:9–11.
Daniel told Nebuchadnezzar, “Thou art this head of gold.”
Daniel Navuxodonosora dedi: “Bu qızıl baş sənsən.”
And wheresoever the children of men dwell, the beasts of the field and the fowls of the heaven hath he given into thine hand, and hath made thee ruler over them all. Thou art this head of gold. Daniel 2:38.
İnsan övladlarının harada yaşamasından asılı olmayaraq, çöl heyvanlarını və göylərin quşlarını O sənin əlinə vermiş və səni onların hamısı üzərində hökmdar etmişdir. Sən bu qızıl başsan. Daniel 2:38.
Daniel also told Nebuchadnezzar, “Thou, O king, art a king of kings.”
Daniel həmçinin Navuxodonosora dedi: “Sən, ey padşah, padşahların padşahısan.”
Thou, O king, art a king of kings: for the God of heaven hath given thee a kingdom, power, and strength, and glory. Daniel 2:37.
Sən, ey padşah, padşahların padşahısan; çünki göylərin Allahı sənə səltənət, qüdrət, güc və izzət vermişdir. Daniel 2:37.
Nebuchadnezzar was the “head” and he was a king, and he was a king of kings for he represented the first of the kingdoms represented in the image. Nebuchadnezzar was the king represented by gold, and other kingdoms and kings would be represented by the other metals in the image, but Nebuchadnezzar was first and therefore the king of the kings. Another level which we will not address right now is that the kingdom of Babylon represents the kingdom that seeks to counterfeit Christ, who is the true King of kings.
Navuxodonosor “baş” idi və o, padşah idi; o, padşahlar padşahı idi, çünki surətdə təmsil olunan səltənətlərin birincisini təmsil edirdi. Navuxodonosor qızılla təmsil olunan padşah idi, surətdəki digər metallar isə başqa səltənətləri və padşahları təmsil edəcəkdi; lakin Navuxodonosor birinci idi və buna görə də padşahların padşahı idi. Hazırda toxunmayacağımız başqa bir səviyyə də budur ki, Babil səltənəti həqiqi Padşahlar Padşahı olan Məsihi saxtalaşdırmağa çalışan səltənəti təmsil edir.
In the beginning of Isaiah’s testimony of the twenty-five hundred and twenty year prophecies (Leviticus twenty-six’s seven times) Isaiah identifies kings as heads.
Yeşayanın iki min beş yüz iyirmi illik peyğəmbərliklərə dair şəhadətinin əvvəlində (Levililər iyirmi altıdakı yeddi dəfə) Yeşaya padşahları başlar kimi müəyyən edir.
For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7, 8.
Çünki Suriyanın başı Dəməşqdir, Dəməşqin başı isə Resin; və altmış beş il içində Efrayim elə qırılacaq ki, artıq bir xalq olmayacaq. Efrayimin başı Samariyadır, Samariyanın başı isə Remalyanın oğludur. Əgər iman etməsəniz, şübhəsiz ki, möhkəmlənməyəcəksiniz. Yeşaya 7:7, 8.
Isaiah is just setting forth the starting point for the two twenty-five hundred and twenty year time periods against the northern kingdom of Samaria and the southern kingdom of Judah and as he does so he includes two witnesses that the capitol city of a nation is its head, and that the king is the head of the capitol city. A “head” is a king and a kingdom. In the Revelation the same line of prophecy is taken up as in Daniel.
Yeşaya sadəcə Samariyanın şimal padşahlığına və Yəhudanın cənub padşahlığına qarşı olan iki min beş yüz iyirmi illik iki zaman dövrünün başlanğıc nöqtəsini irəli sürür və bunu edərkən, bir millətin paytaxt şəhərinin onun başı olduğunu, padşahın isə paytaxt şəhərinin başı olduğunu təsdiqləyən iki şahidi daxil edir. “Baş” bir padşah və bir padşahlıqdır. Vəhy kitabında da Daniyeldə olduğu kimi eyni peyğəmbərlik xətti davam etdirilir.
Therefore, when John is taken to 1798 and presented with the riddle that identifies that there are seven “heads,” he is identifying that there are seven kingdoms. He is then told that five of the heads or kingdoms have fallen. In 1798 the fifth kingdom of Bible prophecy had just fallen as it received a deadly wound that would eventually be healed.
Buna görə də, Yəhya 1798-ci ilə aparılıb yeddi “baş”ın olduğunu göstərən tapmaca ilə qarşılaşdırıldıqda, bunun yeddi padşahlığı bildirdiyini müəyyən edir. Sonra ona deyilır ki, başlardan və ya padşahlıqlardan beşi süqut etmişdir. 1798-ci ildə Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin beşinci padşahlığı məhz indicə süqut etmişdi, çünki o, sonradan sağalacaq ölümcül bir yara almışdı.
John who is standing in the history of the time of the end in 1798, is also told that one of the heads “is.” The sixth kingdom of Bible prophecy began in 1798, so when John was prophetically conveyed to 1798, the kingdom that then was, is the United States, and he was further informed that the seventh kingdom was still future to 1798, for it had not yet come. The seventh kingdom that was still future to 1798, is the United Nations who are represented by ten kings, and are the subject of Revelation seventeen. But there is also an eighth, who is of the seven. Rome always comes up eighth and is of the seven.
1798-ci ildə axırzaman tarixində dayanan Yəhyaya həmçinin başlardan birinin “vardır” olduğu bildirilir. Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin altıncı padşahlığı 1798-ci ildə başlandı; buna görə də Yəhya peyğəmbərlik baxımından 1798-ci ilə aparıldıqda, o zaman mövcud olan padşahlıq Amerika Birləşmiş Ştatlarıdır və ona daha sonra yeddinci padşahlığın 1798-ci ilə görə hələ gələcəkdə olduğu da bildirildi, çünki o hələ gəlməmişdi. 1798-ci ilə görə hələ gələcəkdə olan yeddinci padşahlıq Birləşmiş Millətlərdir; onlar on padşahla təmsil olunurlar və Vəhy on yeddinci fəslin mövzusudurlar. Lakin səkkizinci də vardır; o, yeddidəndir. Roma həmişə səkkizinci olaraq meydana çıxır və yeddidəndir.
There is much to say about the contents of chapter seventeen, but we are simply identifying the eight kingdoms of Bible prophecy represented in chapter seventeen in order to see how the Millerite understanding of four kingdoms squares up with the eight kingdoms of Revelation seventeen.
On yeddinci fəslin məzmunu barədə deyiləcək çox şey var, lakin biz sadəcə olaraq Vəhyin on yeddinci fəslində təmsil olunan Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyinin səkkiz padşahlığını müəyyən edirik ki, Milleritlərin dörd padşahlıq anlayışının Vəhy on yeddidəki səkkiz padşahlıqla necə uzlaşdığını görək.
We will address this in the next article.
Bu məsələyə növbəti məqalədə toxunacağıq.