In the previous article we identified Elijah as a symbol. In agreement with William Miller’s rules, “symbols” may have more than one meaning. Therefore, Elijah as a symbol may also represent one part of the two-fold symbol of Elijah and Moses. The two-fold symbol of Elijah and Moses runs through the entire book of Revelation, and to be uncertain about what the two-fold symbol represents is to be uncertain about the message in the book of Revelation that is unsealed just before probation closes. For this reason, we will now specifically address certain prophetic characteristics that are identified with the symbol of Elijah.
Əvvəlki məqalədə biz İlyası bir rəmz kimi müəyyən etdik. William Millerin qaydalarına uyğun olaraq, “rəmzlər” birdən artıq məna daşıya bilər. Buna görə də, İlya bir rəmz olaraq İlya və Musanın ikili rəmzinin bir hissəsini də təmsil edə bilər. İlya və Musanın ikili rəmzi Vəhy kitabının bütün məzmunu boyunca uzanır və bu ikili rəmzin nəyi təmsil etdiyi barədə qeyri-müəyyən olmaq, möhlət bağlanmazdan dərhal əvvəl açılan Vəhy kitabındakı xəbər barədə qeyri-müəyyən olmaq deməkdir. Bu səbəbdən, indi biz xüsusi olaraq İlya rəmzi ilə əlaqələndirilən bəzi peyğəmbərlik xüsusiyyətlərinə toxunacağıq.
We have three primary witnesses to establish those prophetic characteristics. Those witnesses are the prophet Elijah, John the Baptist and William Miller who inspiration identifies as interchangeable symbols.
Bu peyğəmbərlik xüsusiyyətlərini təsbit etmək üçün üç əsas şahidimiz var. Bu şahidlər ilhamın bir-birinin yerinə keçə bilən rəmzlər kimi təqdim etdiyi İlyas peyğəmbər, Vəftizçi Yəhya və Uilyam Millerdir.
“Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance. Their testimony was calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest their real character. And as the solemn warning to flee from the wrath to come was sounded, many who were united with the churches received the healing message; they saw their backslidings, and with bitter tears of repentance and deep agony of soul, humbled themselves before God. And as the Spirit of God rested upon them, they helped to sound the cry, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come.’” Early Writings, 233.
“Minlərlə insan William Millerin təbliğ etdiyi həqiqəti qəbul etməyə yönəldildi və Allahın xidmətçiləri İlyasın ruhu və qüdrəti ilə bu xəbəri bəyan etmək üçün qaldırıldılar. İsanın öncüsü olan Yəhya kimi, bu ciddi xəbəri təbliğ edənlər də baltanı ağacın kökünə qoymağa və insanları tövbəyə layiq bəhrələr gətirməyə çağırmağa məcbur olduqlarını hiss edirdilər. Onların şəhadəti kilsələri oyatmağa, onlara güclü təsir göstərməyə və onların həqiqi xarakterini üzə çıxarmağa yönəlmişdi. Gələcək qəzəbdən qaçmaq barədə ciddi xəbərdarlıq səsləndirilərkən, kilsələrlə birləşmiş olanların çoxu şəfa gətirən xəbəri qəbul etdi; onlar öz dönüklüklərini gördülər və acı tövbə gözyaşları, ruhun dərin iztirabı içində Allahın qarşısında özlərini alçaltdılar. Allahın Ruhu onların üzərinə endikcə, onlar da bu çağırışın səsləndirilməsinə kömək etdilər: ‘Allahdan qorxun və Ona izzət verin; çünki Onun hökm saatı gəlib çatmışdır.’” Early Writings, 233.
Elijah, John the Baptist and Miller were given a specific spirit that guided and defined their work. Their testimony was “calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest” those churches’ “real character.” Whether it was in the time of Ahab, John the Baptist or William Miller the churches they were addressing all possessed a Laodicean blindness that was so deep and dark that the message needed to be as direct as laying an “ax at the root of the tree.” It included the announcement of the close of probation, which with John the Baptist’s was the warning of “the wrath” that was about “to come.” Miller’s message of proclaiming “Fear God and give glory to Him; for the hour of His judgment is come,” was also a warning of the wrath to come.
İlyas, Vəftizçi Yəhya və Millerə onların işinə rəhbərlik edən və onu müəyyənləşdirən xüsusi bir ruh verilmişdi. Onların şəhadəti kilsələri oyatmaq, onlara güclü təsir göstərmək və həmin kilsələrin “həqiqi xarakterini” “üzə çıxarmaq üçün hesablanmışdı”. İstər Axavın dövründə, istər Vəftizçi Yəhyanın, istərsə də William Millerin zamanında olsun, müraciət etdikləri kilsələrin hamısı o qədər dərin və qaranlıq Laodikeya korluğuna malik idi ki, verilən xəbərdarlıq ağacın “kökünə balta qoymaq” qədər birbaşa olmalı idi. Bu, lütf müddətinin başa çatmasının elanını da ehtiva edirdi; Vəftizçi Yəhyanın xəbərdarlığında isə bu, gəlməkdə olan “qəzəb” barədə xəbərdarlıq idi. Millerin “Allahdan qorxun və Onu izzətləndirin; çünki Onun mühakimə saatı gəldi” xəbərini bəyan etməsi də gələcək qəzəbə dair bir xəbərdarlıq idi.
“The voice of John was lifted up like a trumpet. His commission was, ‘Shew my people their transgression, and the house of Jacob their sins’ (Isaiah 58:1). He had obtained no human scholarship. God and nature had been his teachers. But one was needed to prepare the way before Christ who was bold enough to make his voice heard like the prophets of old, summoning the degenerate nation to repentance.” Selected Messages, book 2, 148.
“Yəhyanın səsi şeypur kimi ucaldıldı. Onun tapşırığı belə idi: ‘Xalqıma onların üsyanını, Yaqub nəslinə isə günahlarını bildir’ (Yeşaya 58:1). O, heç bir insani təhsil almamışdı. Onun müəllimləri Allah və təbiət olmuşdu. Lakin Məsihdən əvvəl yolu hazırlamaq üçün, köhnə dövrlərin peyğəmbərləri kimi səsini cəsarətlə ucaldıb, pozulmuş milləti tövbəyə çağıracaq biri lazım idi.” Selected Messages, kitab 2, 148.
Elijah commanded that his generation choose that day whether they would serve God or Baal, and that generation answered not a word, which equates to choosing Baal.
İlyas əmr etdi ki, onun nəsli həmin gün Allahamı, yoxsa Baalamı xidmət edəcəklərinə qərar versin; lakin o nəsil bir söz belə cavab vermədi ki, bu da Baalı seçməyə bərabərdir.
“Never was there greater need of faithful warnings and reproofs, and close, straight dealing, than at this very time. Satan has come down with great power, knowing that his time is short. He is flooding the world with pleasing fables, and the people of God love to have smooth things spoken to them. Sin and iniquity are not abhorred. I was shown that God’s people must make more firm, determined efforts to press back the incoming darkness. The close work of the Spirit of God is needed now as never before. Stupidity must be shaken off. We must arouse from the lethargy that will prove our destruction unless we resist it. Satan has a powerful, controlling influence upon minds. Preachers and people are in danger of being found upon the side of the powers of darkness. There is no such thing now as a neutral position. We are all decidedly for the right or decidedly with the wrong. Said Christ: ‘He that is not with Me is against Me; and he that gathereth not with Me scattereth abroad.’” Testimonies, volume 3, 327.
“Heç vaxt indiki məqamda olduğu qədər sədaqətli xəbərdarlıqlara və məzəmmətlərə, habelə yaxından, düz və qətiyyətli rəftara daha böyük ehtiyac olmamışdır. Şeytan vaxtının az olduğunu bildiyi üçün böyük qüvvə ilə aşağı enmişdir. O, dünyanı xoşagələn əfsanələrlə bürüməkdədir, Allahın xalqı isə onlara yumuşaq sözlərin deyilməsini sevir. Günah və qanunsuzluq nifrətlə rədd edilmir. Mənə göstərildi ki, Allahın xalqı üzərinə gələn qaranlığı geri sıxışdırmaq üçün daha möhkəm, qətiyyətli səylər göstərməlidir. Allahın Ruhunun yaxından işləyən işi indi hər zamankından daha çox zəruridir. Kütlük silkələnib üzərimizdən atılmalıdır. Biz, ona qarşı durmadığımız təqdirdə məhvimizə səbəb olacaq süstlükdən oyanmalıyıq. Şeytan zehinlər üzərində güclü, hökmran təsirə malikdir. Vaizlər və xalq qaranlıq qüvvələrin tərəfində tapılmaq təhlükəsi altındadırlar. İndi bitərəf mövqe deyə bir şey yoxdur. Hamımız ya qəti surətdə haqqın tərəfindəyik, ya da qəti surətdə yanlışla birlikdəyik. Məsih dedi: ‘Mənimlə olmayan Mənə qarşıdır; Mənimlə yığmayan dağıdır.’” Testimonies, cild 3, 327.
John called “the degenerate nation” of his history “a generation of vipers.” The Millerites ultimately identified the degenerate nation of their history as the daughters of Babylon. Whether Elijah, John or Miller none of the three were theologians. They were all called from the common walks of life.
Yəhya öz dövrünün “yoldan çıxmış xalqı”nı “gürzələr nəsli” adlandırdı. Millerçilər isə nəhayətdə öz tarixlərindəki yoldan çıxmış xalqı Babilin qızları kimi müəyyən etdilər. İlyas, Yəhya və ya Millerdən hansını götürsək də, bu üçündən heç biri ilahiyyatçı deyildi. Onların hamısı adi həyatın sıravi təbəqələrindən çağırılmışdılar.
“The truth as it is in Jesus, as it was proclaimed by Him when He was enshrouded by the pillowy cloud, is verity and truth in this our day, and will just as surely renovate the mind of the receiver as it has renovated minds in the past. Christ has declared, ‘If they hear not Moses and the Prophets, neither will they be persuaded, though one rose from the dead.’ (Luke 16:31).
“İsada olduğu kimi həqiqət, O bulud yastığını xatırladan buludla örtülü olduğu zaman Öz tərəfindən bəyan edildiyi kimi, bu günümüzdə də həqiqət və doğruluqdur və keçmişdə ağılları yenilədiyi kimi, onu qəbul edənin ağlını da eyni qətiyyətlə yeniləyəcəkdir. Məsih bəyan etmişdir: “Əgər onlar Musaya və Peyğəmbərlərə qulaq asmırlarsa, ölülərdən biri dirilsə belə, inanmayacaqlar.” (Luka 16:31).”
“As a people, we must prepare the way of the Lord, under the overruling guidance of the Holy Spirit, for the spread of the gospel in its purity. The stream of living water is to deepen and widen in its course. In all fields, nigh and afar off, men will be called from the plow, and from the more common commercial business vocations that largely occupy the mind, and will become educated in connection with men who have had experience—men who understand the truth. Through most wonderful workings of God, mountains of difficulty will be removed and cast into the sea. Let us labor as those who have experienced the virtue of truth as it is in Jesus.
“Bir xalq olaraq, biz Müqəddəs Ruhun hökmran rəhbərliyi altında, Müjdənin öz saflığında yayılması üçün Rəbbin yolunu hazırlamalıyıq. Həyat suyunun axını öz məcrasında dərinləşməli və genişlənməlidir. Yaxın və uzaq bütün sahələrdə insanlar xışın başından və zehni böyük ölçüdə məşğul edən daha adi ticarət peşələrindən çağırılacaq və təcrübə qazanmış—həqiqəti anlayan adamlarla əlaqə içində təlim alacaqlar. Allahın ən heyrətamiz fəaliyyətləri vasitəsilə çətinlik dağları aradan qaldırılacaq və dənizə atılacaqdır. Gəlin, İsada olan həqiqətin qüvvəsini yaşamış olanlar kimi əmək edək.
“There is to be, at this period, a series of events which will reveal that God is master of the situation. The truth will be proclaimed in clear, unmistakable language. Those who preach the truth will strive to demonstrate the truth by a well-ordered life and godly conversation. And as they do this, they will become powerful in advocating the truth, and in giving it the sure application that God has given it.
“Bu dövrdə Allahın vəziyyətin Hökmdarı olduğunu aşkara çıxaracaq bir sıra hadisələr baş verməlidir. Həqiqət aydın, birmənalı bir dillə bəyan ediləcək. Həqiqəti təbliğ edənlər nizamlı həyat və təqvalı davranışla həqiqəti nümayiş etdirməyə çalışacaqlar. Onlar bunu etdikcə, həqiqəti müdafiə etməkdə və Allahın ona verdiyi qəti tətbiqi təqdim etməkdə qüdrətli olacaqlar.
“When the men, who have known and taught the truth, turn aside to human understanding, and mete out to deceived minds their own dish of fables, it is high time for those who have once been laborers in evangelistic work, but who have been drawn away into the management of restaurants, food stores, and other commercial lines of work, to come into line, study their Bibles diligently, and with the word of God in hand, dispense the Bible truth, the spiritual food, in cooperation with the heavenly angels. This work now calls loudly for workmen of divine appointment. Omnipotence will then say to the mountains of difficulty, Be thou removed and cast into the sea.” Paulson Collection, 73, 74.
“Həqiqəti tanımış və öyrətmiş olan adamlar insan anlayışına meyl etdikdə və aldadılmış ağıllara öz uydurma nağıllarından pay verdikdə, bir vaxtlar müjdəçilik işində əməkdaş olmuş, lakin restoranların, ərzaq dükanlarının və digər ticarət sahələrinin idarə olunmasına cəlb edilmiş şəxslərin sıraya gələrək, Müqəddəs Kitablarını ciddi səylə araşdırmaları və Allahın Kəlamını əllərində tutaraq, səmavi mələklərlə əməkdaşlıq içində Müqəddəs Kitab həqiqətini, ruhani qidanı təqdim etmələri üçün ən münasib vaxtdır. Bu iş indi ilahi təyinatla çağırılmış işçiləri yüksək səslə tələb edir. O zaman Qüdrət çətinlik dağlarına belə deyəcək: “Yerindən qop və dənizə atıl.” Paulson Collection, 73, 74.
Elijah, John and Miller were and thus represent men that are called from the “more common” “vocations,” for “the men” who had formerly taught the truth ultimately “turn aside to human understanding, and mete out to deceived minds their own dish of fables.” The common men that are called will give “the sure application” of biblical prophecy as “God has given it.” Twice, in the passage Sister White identified “mountains” as “mountains of difficulty.” The work of these men included laying low “every mountain.” The work that is accomplished by the common men that were called from the plow of humble circumstances represents the work of identifying the correct biblical methodology in contrast with the dishes of human fables that is handed out by the theologians of the time.
İlyas, Yəhya və Miller “daha adi” “peşələr”dən çağırılan adamlar idilər və buna görə də belə adamları təmsil edirlər; çünki vaxtilə həqiqəti öyrətmiş olan “adamlar” sonda “insani anlayışa meyl edir və aldadılmış zehinlərə öz əfsanələrindən ibarət yeməklər paylayırlar.” Çağırılan adi adamlar bibliya peyğəmbərliyinin “dəqiq tətbiqini” “Allahın verdiyi kimi” təqdim edəcəklər. Sister White həmin parçada iki dəfə “dağlar”ı “çətinlik dağları” kimi müəyyənləşdirmişdir. Bu adamların işi “hər dağı” alçaltmağı da əhatə edirdi. Təvazökar şəraitin kotanından çağırılmış adi adamların həyata keçirdiyi iş, dövrün ilahiyyatçılarının təqdim etdiyi insani əfsanə yeməklərindən fərqli olaraq, bibliyanın düzgün metodologiyasını müəyyənləşdirmək işini təmsil edir.
“The work of John the Baptist, and the work of those who in the last days go forth in the spirit and power of Elijah to arouse the people from their apathy, are in many respects the same. His work is a type of the work that must be done in this age. Christ is to come the second time to judge the world in righteousness. The messengers of God who bear the last message of warning to be given to the world, are to prepare the way for Christ’s second advent, as John prepared the way for his first advent. In this preparatory work, ‘every valley shall be exalted, and every mountain shall be made low; and the crooked shall be made straight, and the rough places plain’ for history is to be repeated, and once again ‘the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together; for the mouth of the Lord hath spoken it.’” Southern Watchman, March 21, 1905.
“Vəftizçi Yəhyanın işi ilə son günlərdə xalqı öz laqeydliyindən oyatmaq üçün İlyasın ruhu və qüdrəti ilə irəli çıxanların işi bir çox cəhətdən eynidir. Onun işi bu dövrdə görülməli olan işin bir timsalıdır. Məsih dünyanı salehliklə mühakimə etmək üçün ikinci dəfə gəlməlidir. Dünyaya verilməli olan son xəbərdarlıq ismarıcını daşıyan Allahın elçiləri, Yəhyanın Onun birinci gəlişi üçün yolu hazırladığı kimi, Məsihin ikinci gəlişi üçün də yolu hazırlamalıdırlar. Bu hazırlıq işində “hər dərə yüksəldiləcək, hər dağ və təpə alçaldılacaq; əyri yerlər düzəldiləcək, nahamar yerlər hamar olacaq”, çünki tarix təkrarlanacaq və bir daha “Rəbbin izzəti aşkar olacaq və bütün bəşər onu birlikdə görəcək; çünki bunu Rəbbin ağzı söyləmişdir.” Southern Watchman, 21 mart 1905.”
The characteristics of the three reformers which was identified by Isaiah are that every valley shall be exalted, every mountain made low, the crooked shall be made straight and the rough places made plain. The way of the Lord that is prepared by exalting the valleys, laying low the mountains and making the crooked straight and rough places plain is the old paths.
Yeşayanın müəyyən etdiyi üç islahatçının səciyyəvi xüsusiyyətləri bunlardır: hər dərə ucaldılacaq, hər dağ alçaldılacaq, əyri düzəldiləcək və kələ-kötür yerlər hamar ediləcək. Dərələrin ucaldılması, dağların alçaldılması, əyrinin düzəldilməsi və kələ-kötür yerlərin hamar edilməsi ilə hazırlanan Rəbbin yolu qədim yollardır.
The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:3–5.
Səhrada fəryad edənin səsi: “Rəbbin yolunu hazırlayın, çöldə Allahımız üçün bir şose düzəldin. Hər dərə ucaldılacaq, hər dağ və təpə alçaldılacaq; əyri olan düzəldiləcək, nahamar yerlər hamar olacaq. Və Rəbbin izzəti zahir olacaq, bütün bəşər onu birlikdə görəcək; çünki bunu Rəbbin ağzı söyləmişdir.” Yeşaya 40:3–5.
When the quibbling Jews asked John the Baptist if he was the Elijah to come, he answered that he was not, but he then identified himself with the passage from Isaiah.
Mübahisəcil yəhudilər Vəftizçi Yəhyadan soruşanda ki, o, gələcək İlyasmı, o, belə olmadığını cavabladı, lakin sonra özünü Yeşaya kitabındakı həmin parçayla eyniləşdirdi.
And this is the record of John, when the Jews sent priests and Levites from Jerusalem to ask him, Who art thou? And he confessed, and denied not; but confessed, I am not the Christ. And they asked him, What then? Art thou Elias? And he saith, I am not. Art thou that prophet? And he answered, No. Then said they unto him, Who art thou? that we may give an answer to them that sent us. What sayest thou of thyself? He said, I am the voice of one crying in the wilderness, Make straight the way of the Lord, as said the prophet Esaias. John 1:19–23.
Yəhudilər Yerusəlimdən kahinlər və Levililəri onun yanına göndərib: “Sən kimsən?” — deyə soruşduqları zaman Yəhyanın şəhadəti budur. O, etiraf etdi və inkar etmədi; etiraf etdi ki: “Mən Məsih deyiləm”. Ondan soruşdular: “Bəs onda nə? Sən İlyassan?” O dedi: “Deyiləm”. “Sən o peyğəmbərsən?” O cavab verdi: “Xeyr”. Onda ona dedilər: “Sən kimsən? Bizi göndərənlərə cavab verə bilək. Özün haqqında nə deyirsən?” O dedi: “Mən çöldə fəryad edən birinin səsiyəm: Rəbbin yolunu düz edin, necə ki, Yeşaya peyğəmbər demişdir”. Yəhya 1:19–23.
The preparation of the “way of the Lord” identifies the methodology that the angels guided Miller to understand and employ in order to prepare the biblical understanding of the “way” that men were to walk in. Every “mountain” was to be made low, for the mountains of biblical prophecy represents truths that at first glance are apparently too difficult to understand. To understand the glorious holy mountain of Daniel chapter eleven verse forty-five that the king of the north is attempting to conquer is understood by first identifying the literal glorious holy mountain in Jerusalem which prophetically defines the spiritual glorious holy mountain. To explain the mountain that is identified as Armageddon, which means mountain of Megiddo, one must go to literal Megiddo. The prophetic difficulties that are represented as difficult are removed when the principle that the beginning of a thing illustrates the end of a thing is employed.
“Rəbbin yolunun” hazırlanması, mələklərin Millerə, insanların içində yeriməli olduqları “yol”un Müqəddəs Kitaba əsaslanan anlayışını hazırlamaq üçün başa düşməyə və tətbiq etməyə yönəltdikləri metodologiyanı müəyyən edir. Hər bir “dağ” alçaldılmalı idi, çünki Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyində dağlar ilk baxışda anlaşılması həddindən artıq çətin görünən həqiqətləri təmsil edir. Şimal padşahının fəth etməyə cəhd göstərdiyi Daniel kitabının on birinci fəslinin qırx beşinci ayəsindəki əzəmətli müqəddəs dağın dərk olunması, əvvəlcə Yerusəlimdəki sözün həqiqi mənasındakı əzəmətli müqəddəs dağın müəyyən edilməsi ilə başa düşülür; həmin dağ peyğəmbərlik baxımından ruhani əzəmətli müqəddəs dağı müəyyən edir. Armageddon kimi müəyyən edilmiş dağın, yəni Meqiddo dağı mənasını verən dağın izahı üçün insan sözün həqiqi mənasındakı Meqiddoya getməlidir. Çətin kimi təqdim olunan peyğəmbərlik çətinlikləri, bir şeyin başlanğıcının həmin şeyin sonunu nümayiş etdirməsi prinsipi tətbiq edildikdə aradan qaldırılır.
The methodology represented by Isaiah and referenced by John and set forth by Miller exalts every valley. Whether it be the “valley of vision” in Isaiah twenty-two, the “valley of dead bones” in Ezekiel or the “valley of Jehoshaphat” in the book of Joel the methodology that is based upon the correct understanding of Christ’s character as represented as Palmoni the Wonderful Numberer in Millerite history, or as Alpha and Omega the wonderful linguist in our history is what exalts the prophetic truths that are represented in the “valleys” of God’s Word.
Yeşaya ilə təmsil olunan, Yəhya tərəfindən xatırladılan və Miller tərəfindən irəli sürülən metodologiya hər bir vadini ucaldır. İstər Yeşaya iyirmi ikidəki “görmə vadisi”, istər Hizqiyaldakı “ölü sümüklər vadisi”, istərsə də Yoel kitabındakı “Yehoshafat vadisi” olsun, Millerçi tarixdə Palmoni — Möhtəşəm Sayıcı kimi, yaxud bizim tariximizdə Alfa və Omeqa — möhtəşəm dilçi kimi təqdim olunan Məsihin xarakterinin düzgün dərk edilməsinə əsaslanan metodologiya, Allahın Kəlamının “vadilərində” təmsil olunan peyğəmbərlik həqiqətlərini ucaldan məhz odur.
The crooked things that are to be made straight and the rough places that are made plain represents the work of correcting the customs and traditions that are employed by a Laodicean priesthood to uphold their poisoned dishes of fables. The work of Elijah is specifically identified as representing the correct biblical methodology in opposition to the fables of the theologians and priests. That work is accomplished by “common men,” not by the educated priests and theologians. Within the prophetic characteristics of these three witnesses is also the simple fact that the Elijah to come will be a man.
Düzəldilməsi gərəkən əyri şeylər və hamarlanan nahamar yerlər, zəhərlənmiş nağıl yeməklərini dəstəkləmək üçün Laodikeya kahinliyi tərəfindən işlədilən adət və ənənələrin islah edilməsi işini təmsil edir. İlyasın işi, ilahiyyatçıların və kahinlərin nağıllarına qarşı olaraq, düzgün bibliya metodologiyasını təmsil edən iş kimi xüsusi şəkildə müəyyən edilir. Bu iş təhsilli kahinlər və ilahiyyatçılar tərəfindən deyil, “sadə adamlar” tərəfindən yerinə yetirilir. Bu üç şahidin peyğəmbərlik xüsusiyyətləri daxilində, gələcək İlyasın bir kişi olacağına dair sadə bir həqiqət də vardır.
That observation might seem unimportant, but as the theologians of Adventism seek to uphold their fables, they have taken a passage from Sister White where she speaks in the future tense about a man that would come in the spirit and power of Elijah and they add their own fable of explanation and insist that Sister White was speaking of herself.
Bu müşahidə əhəmiyyətsiz görünə bilər, lakin Adventizmin ilahiyyatçıları öz əfsanələrini müdafiə etməyə çalışarkən, Sister White-ın gələcək zamanda danışaraq İlyasın ruhu və qüdrəti ilə gələcək bir adamdan bəhs etdiyi bir parçanı götürür, sonra da buna öz izahlı əfsanələrini əlavə edərək israr edirlər ki, Sister White özündən danışırdı.
“Prophecy must be fulfilled. The Lord says: ‘Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord.’ Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, [See appendix.] and when he appears, men may say: ‘You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way. Let me tell you how to teach your message.’
“Peyğəmbərlik yerinə yetməlidir. Rəbb buyurur: “Budur, Rəbbin böyük və dəhşətli günü gəlməzdən əvvəl Mən sizə peyğəmbər İlyası göndərəcəyəm.” Kimsə İlyasın ruhu və qüdrəti ilə gəlməlidir, [Əlavəyə baxın.] və o zühur etdikdə, insanlar belə deyə bilərlər: “Sən həddindən artıq ciddisən, Müqəddəs Yazıları lazımınca təfsir etmirsən. Qoy sənə xəbərini necə təbliğ etməli olduğunu deyim.””
“There are many who cannot distinguish between the work of God and that of man. I shall tell the truth as God gives it to me, and I say now, If you continue to find fault, to have a spirit of variance, you will never know the truth. Jesus said to His disciples, ‘I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now.’ They were not in a condition to appreciate sacred and eternal things; but Jesus promised to send the Comforter, who would teach them all things, and bring all things to their remembrance, whatsoever He had said unto them.
“Allahın işi ilə insanın işini bir-birindən ayırd edə bilməyən çoxları vardır. Mən həqiqəti Allah onu mənə verdiyi kimi söyləyəcəyəm və indi deyirəm: əgər siz qüsur tutmağa, ixtilaf ruhu bəsləməyə davam etsəniz, həqiqəti heç vaxt bilməyəcəksiniz. İsa Öz şagirdlərinə dedi: “Sizə deyəcək hələ çox sözüm var, lakin siz indi onları daşıya bilməzsiniz.” Onlar müqəddəs və əbədi şeyləri dəyərləndirəcək vəziyyətdə deyildilər; lakin İsa Təsəlliverəni göndərəcəyinə vəd verdi; O, onlara hər şeyi öyrədəcək və Özünün onlara söylədiyi hər şeyi onların yaddaşına salacaqdı.
“Brethren, we must not put our dependence in man. ‘Cease ye from man, whose breath is in his nostrils: for wherein is he to be accounted of?’ You must hang your helpless souls upon Jesus. It does not become us to drink from the fountain of the valley when there is a fountain in the mountain. Let us leave the lower streams; let us come to the higher springs. If there is a point of truth that you do not understand, upon which you do not agree, investigate, compare scripture with scripture, sink the shaft of truth down deep into the mine of God’s word. You must lay yourselves and your opinions on the altar of God, put away your preconceived ideas, and let the Spirit of heaven guide into all truth.” Testimonies to Ministers, 475, 476.
“Qardaşlar, biz ümidimizi insana bağlamamalıyıq. ‘İnsandan əl çəkin; çünki onun nəfəsi burnundadır; axı o nəyə görə nəzərə alınmalıdır?’ Aciz canlarınızı İsadan asmalısınız. Dağda bir bulaq olduğu halda vadinin mənbəyindən içmək bizə yaraşmaz. Gəlin aşağı axınları tərk edək; gəlin daha uca qaynaqlara gələk. Əgər həqiqətin elə bir nöqtəsi varsa ki, onu başa düşmürsünüz və onun barəsində razılaşmırsınız, araşdırın, Müqəddəs Yazını Müqəddəs Yazı ilə müqayisə edin, həqiqət şaxtasını Allahın Kəlamı mədəninin dərinliklərinə qədər endirin. Özünüzü və fikirlərinizi Allahın qurbangahı üzərinə qoymalı, əvvəlcədən formalaşmış düşüncələrinizi kənara atmalı və göylərin Ruhunun sizi bütün həqiqətə yönəltməsinə yol verməlisiniz.” Testimonies to Ministers, 475, 476.
“Somebody is to come in the spirit and power of Elijah: These words have been mistakenly applied by some to some individual who it was thought would appear with a prophetic message subsequent to Mrs. White’s life and work. The three paragraphs comprising this article titled ‘Let heaven Guide’ are only a small portion of a talk given by Ellen White in Battle Creek, Michigan, the morning of January 29, 1890. As this was published in the the Review and Herald of February 18, 1890, it carried the title of ‘How to meet a Controverted Point of Doctrine.’ Other excerpts drawn from this article and used largely to fill out certain pages of this volume, may be found on pages 23, 104, 111, 119, 158, 278, and 386. The article has been reproduced in its entirety in Selected Messages 1:406–416, with the portion comprising the excerpt entitled ‘Let Heaven Guide’ appearing on pages 412 and 413. When the article is read in its entirety it becomes apparent that Ellen White, in this statement made just a little more than a year after the Minneapolis Conference to a group in Battle Creek, was speaking of her own ministry. Some had grown critical of her work. Note that in the paragraph preceding that which appears in this volume on page 475, Ellen White states:
“Bir kəs İlyasın ruhu və qüdrəti ilə gəlməlidir: Bu sözlər bəzi şəxslər tərəfindən səhvən, xanım Uaytın həyatı və fəaliyyətindən sonra peyğəmbərlik xəbəri ilə zühur edəcəyi düşünülən hansısa bir şəxsə tətbiq edilmişdir. ‘Qoy göy rəhbərlik etsin’ başlıqlı bu məqaləni təşkil edən üç paraqraf, Ellen Uaytın 29 yanvar 1890-cı il səhəri Miçiqan ştatının Battle Creek şəhərində etdiyi çıxışın yalnız kiçik bir hissəsidir. Bu çıxış 18 fevral 1890-cı il tarixli Review and Herald-da dərc edildikdə, ‘Mübahisə doğuran bir doktrina məsələsinə necə yanaşmalı’ başlığını daşıyırdı. Bu məqalədən götürülmüş və bu cildin müəyyən səhifələrini tamamlamaq üçün geniş şəkildə istifadə olunmuş digər parçalar 23, 104, 111, 119, 158, 278 və 386-cı səhifələrdə tapıla bilər. Məqalə bütövlükdə Selected Messages 1:406–416-da yenidən verilmişdir; ‘Qoy göy rəhbərlik etsin’ başlıqlı parçanı əhatə edən hissə isə 412 və 413-cü səhifələrdə yer alır. Məqalə bütövlükdə oxunduqda aydın olur ki, Ellen Uayt, Minneapolis Konfransından bir az artıq bir il sonra Battle Creekdə bir qrupa etdiyi bu bəyanatda, öz xidmətindən danışırdı. Bəziləri onun fəaliyyətinə tənqidi yanaşmağa başlamışdılar. Qeyd edin ki, bu cildin 475-ci səhifəsində verilən paraqrafdan əvvəlki paraqrafda Ellen Uayt belə deyir:”
“‘We should come into a position where every difference will be melted away. If I think I have light, I shall do my duty in presenting it. Suppose I consulted others concerning the message the Lord would have me give to the people, the door might be closed so that the light might not reach the ones to whom God had sent it. When Jesus rode into Jerusalem, `the whole multitude of the disciples began to rejoice and praise God with a loud voice for all the mighty works that they had seen; saying, blessed be the King that cometh in the name of the Lord: peace in heaven, and glory in the highest. And some of the Pharisees from among the multitude said unto Him, master, rebuke thy disciples. And He answered and said unto them, I tell you that, if these should hold their peace, the stones would immediately cry out’ (Luke 19:37–40).
“‘Biz elə bir mövqeyə gəlməliyik ki, hər bir fikir ayrılığı aradan qalxsın. Əgər mən işığımın olduğuna inanıramsa, onu təqdim etməkdə öz vəzifəmi yerinə yetirəcəyəm. Tutaq ki, Rəbbin məndən xalqa verməyi istədiyi xəbər barədə başqaları ilə məsləhətləşdim; o zaman qapı bağlana bilərdi ki, işıq Allahın onu göndərdiyi şəxslərə çatmasın. İsa Yerusəlimə daxil olarkən, “şagirdlərin bütün izdihamı gördükləri bütün qüdrətli işlərə görə sevinməyə və uca səslə Allahı tərifləməyə başladı; deyirdilər: Rəbbin adı ilə gələn Padşah mübarəkdir! Göydə sülh və ən ucalarda izzət olsun. Və izdiham arasından bəzi fariseylər Ona dedilər: Müəllim, şagirdlərini danla. O isə onlara cavab verib dedi: Sizə deyirəm ki, əgər bunlar sussalar, daşlar dərhal fəryad edər” (Luke 19:37–40).
“‘The Jews tried to stop the proclamation of the message that had been predicted in the word of God.’
“‘Yəhudilər Allahın Kəlamında qabaqcadan xəbər verilmiş olan xəbərin bəyan edilməsini dayandırmağa çalışdılar.’”
“Then she makes reference again to her own experience:
“Sonra o, yenidən öz şəxsi təcrübəsinə istinad edir:
“‘Prophecy must be fulfilled. The Lord says, “Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord” (Malachi 4:5). Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, and when he appears, men may say, “You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way.”—Selected Messages, volume 1, 412.
“‘Peyğəmbərlik yerinə yetməlidir. Rəbb buyurur: “Baxın, Rəbbin böyük və dəhşətli günü gəlməzdən əvvəl Mən sizə peyğəmbər İlyası göndərəcəyəm” (Malaki 4:5). Kimsə İlyasın ruhu və qüdrəti ilə gəlməlidir və o zühur etdikdə, insanlar belə deyə bilərlər: “Sən həddən artıq ciddisən, Müqəddəs Yazıları düzgün şəkildə təfsir etmirsən.” —Selected Messages, cild 1, 412.
“That she was referring to her own experience is also made clear from the paragraph which follows, in which she declares:
“Onun öz təcrübəsinə istinad etdiyi, ardınca gələn paraqrafdan da aydın olur; həmin paraqrafda o, belə bəyan edir:
“‘I shall tell the truth as God gives it to me….’” Appendix to Testimonies to Ministers.
“‘Mən, Allahın onu mənə verdiyi kimi, həqiqəti söyləyəcəyəm….’” Testimonies to Ministers əsərinə Əlavə.
The fact that Ellen White had to address the fables of the theologians and leaders of her time period provides no evidence that she was identifying herself as the “man” that would come in the future in the spirit and power of Elijah. Where is any evidence of Ellen White’s many opponents within Adventism that attack the method of biblical application she employed? Where was she ever told “you do not interpret the Scriptures the proper way”? She clearly identifies that there would be a movement of people at the end of the world that would be empowered by the spirit and power of Elijah, and there is no legitimate way to suggest that she thought that movement of the loud cry of the third angel was happening at the time she prophesied of the future manifestation of the power of Elijah. The Laodicean Adventist theologians would have their flock believe that Sister White was “making reference” to “her own experience” as a fulfillment of the prophet Elijah that would be sent before the great and dreadful day of the Lord.
Ellen Uaytın öz dövrünün ilahiyyatçıları və rəhbərlərinin əfsanələrinə cavab verməli olması, onun gələcəkdə İlyasın ruhu və qüdrəti ilə gələcək “adam” kimi özünü göstərdiyinə dair heç bir dəlil vermir. Ellen Uaytın Adventizm daxilində onun tətbiq etdiyi Müqəddəs Kitab tətbiqi metoduna hücum edən çoxsaylı müxaliflərinə dair hər hansı dəlil haradadır? Ona nə vaxtsa “sən Müqəddəs Yazıları düzgün şəkildə şərh etmirsən” deyildiyi haradadır? O, açıq şəkildə bildirir ki, dünyanın sonunda İlyasın ruhu və qüdrəti ilə gücləndiriləcək bir xalq hərəkatı olacaq və üçüncü mələyin uca fəryadı olan həmin hərəkatın, İlyasın qüdrətinin gələcək təzahürü barədə peyğəmbərlik etdiyi vaxt artıq baş verdiyini düşündüyünü irəli sürməyin heç bir əsaslı yolu yoxdur. Laodikiyalı adventist ilahiyyatçılar öz sürülərinə inandırmaq istərdilər ki, Bacı Uayt Rəbbin böyük və dəhşətli günündən əvvəl göndəriləcək İlyas peyğəmbərin yerinə yetməsi olaraq “öz təcrübəsinə” “istinad edirdi”.
Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord. Malachi 4:5.
Budur, Rəbbin o böyük və dəhşətli günü gəlməzdən əvvəl Mən sizə peyğəmbər İlyası göndərəcəyəm. Malaki 4:5.
One prophetic characteristic of Elijah as a symbol is that he presents a biblical methodology that opposes the fables of a priesthood that dishes out fables of customs and traditions. His work of preparing the way (this is the way, walk ye in it) is accomplished with the biblical methodology that opposes the teachings of a corrupted priesthood. And according to the three witnesses of Elijah, John the Baptist and Miller; accompanied with Sister White’s testimony of the then future appearing of Elijah, he will be a man, not a woman. When the methodology of Palmoni and Alpha and Omega is correctly understood, it is recognized not simply a set of biblical rules for interpreting the Scriptures, but as a transcript of Christ’s character, which is His glory.
Simvol olaraq İlyasın peyğəmbərlik xüsusiyyətlərindən biri budur ki, o, adət-ənənələr və rəvayətlər nağıllarını paylayan bir kahinliyin əfsanələrinə qarşı duran Müqəddəs Kitab metodologiyasını təqdim edir. Onun yolu hazırlamaq işi (“budur yol, onunla gedin”) pozulmuş bir kahinliyin təlimlərinə qarşı duran Müqəddəs Kitab metodologiyası ilə yerinə yetirilir. Və İlyasın, Vəftizçi Yəhyanın və Millerin üç şahidinə əsasən; Bacı Uaytın o zaman hələ gələcəkdə olan İlyasın zühuruna dair şəhadəti ilə müşayiət olunaraq, o, qadın deyil, kişi olacaqdır. Palmoni və Alfa və Omeqa metodologiyası düzgün şəkildə başa düşüldükdə, o, sadəcə Müqəddəs Yazıları təfsir etmək üçün biblical qaydalar toplusu kimi deyil, Məsihin xasiyyətinin surəti kimi tanınır; bu da Onun izzətidir.
And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:5.
Və Rəbbin izzəti zühur edəcək, və bütün bəşər onu birlikdə görəcək; çünki bunu Rəbbin ağzı söyləmişdir. Yeşaya 40:5.
Christ’s very character is represented by the methodology to be employed in understanding His Word, for He is the Word.
Məsihin Öz Kəlamını anlamaqda tətbiq olunmalı metodologiya məhz Onun Öz xarakteri ilə təmsil olunur, çünki O, Kəlamdır.
“The law of God in the sanctuary in heaven is the great original, of which the precepts inscribed upon the tables of stone and recorded by Moses in the Pentateuch were an unerring transcript. Those who arrived at an understanding of this important point were thus led to see the sacred, unchanging character of the divine law. They saw, as never before, the force of the Saviour’s words: ‘Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in no wise pass from the law.’ Matthew 5:18. The law of God, being a revelation of His will, a transcript of His character, must forever endure, ‘as a faithful witness in heaven.’ Not one command has been annulled; not a jot or tittle has been changed. Says the psalmist: ‘Forever, O Lord, Thy word is settled in heaven.’ ‘All His commandments are sure. They stand fast for ever and ever.’ Psalm 119:89; 111:7, 8.” The Great Controversy, 434.
“Göydəki məbəddə olan Allahın qanunu, böyük ilkin əsldir; daş lövhələr üzərində yazılmış və Musanın Tövratın beş kitabında qeyd etdiyi hökmlər isə onun xətasız surəti idi. Bu mühüm nöqtəni anlayanlar beləliklə ilahi qanunun müqəddəs, dəyişməz xarakterini görməyə yönəldildilər. Onlar Xilaskarın bu sözlərinin qüvvəsini əvvəl heç vaxt olmadığı kimi dərk etdilər: ‘Göylə yer keçib gedənədək, qanundan nə bir nöqtə, nə də bir cizgi əsla keçməyəcəkdir.’ Matta 5:18. Allahın qanunu Onun iradəsinin vəhyi, Onun xarakterinin surəti olduğuna görə, ‘göydə sadiq şahid kimi’ əbədi olaraq qalmalıdır. Heç bir əmr ləğv edilməmişdir; nə bir nöqtə, nə də bir cizgi dəyişdirilmişdir. Məzmurçu deyir: ‘Əbədi olaraq, ya Rəbb, Sənin sözün göylərdə sabitdir.’ ‘Onun bütün əmrləri etibarlıdır. Onlar əbədi və sonsuzadək möhkəm dayanır.’ Məzmur 119:89; 111:7, 8.” Böyük Mübarizə, 434.
Just as the ten commandments are an unchangeable transcript of Christ’s character, so too are the rules of prophetic interpretation a transcript of His character.
Necə ki On Əmr Məsihin xasiyyətinin dəyişməz bir ifadəsidirsə, eləcə də peyğəmbərlik təfsirinin qaydaları da Onun xasiyyətinin bir ifadəsidir.
“We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority. There are many who believe without a reason on which to base their faith, without sufficient evidence as to the truth of the matter. If an idea is presented that harmonizes with their own preconceived opinions, they are all ready to accept it. They do not reason from cause to effect, their faith has no genuine foundation, and in the time of trial they will find that they have built upon the sand.
“Xristianlığın nədən ibarət olduğunu, həqiqətin nə olduğunu, qəbul etdiyimiz imanın nə olduğunu, Müqəddəs Kitab qaydalarının—bizə ən uca hakimiyyətdən verilmiş qaydaların—nələr olduğunu hər birimiz özümüz üçün bilməliyik. Elələri çoxdur ki, imanlarını əsaslandıracaq bir səbəb olmadan, məsələnin həqiqəti barədə kifayət qədər dəlilə malik olmadan inanırlar. Əgər onların əvvəlcədən formalaşmış öz baxışları ilə uzlaşan bir fikir təqdim olunarsa, onu qəbul etməyə tam hazır olurlar. Onlar səbəbdən nəticəyə doğru mühakimə yürütmürlər, onların imanının həqiqi təməli yoxdur və sınaq vaxtında görəcəklər ki, qum üzərində bina etmişlər.
“He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth. Satan has introduced his own ideas into the worship of God, that he might corrupt the simplicity of the gospel of Christ. A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent. They know not what it is to weave into their experience and to possess the real virtue of love and faith. They are not close Bible students, but are lazy and inattentive. When differences of opinion arise upon the passages of Scripture, these who have not studied to a purpose and are not decided as to what they believe, fall away from the truth. We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth. Some claim much knowledge, and feel satisfied with their condition, when they have no more zeal for the work, no more ardent love for God, and for souls for whom Christ died, than if they had never known God. They do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness, we must study the Scriptures for a purpose, for the promises and prophecies of the Bible shed clear beams of glory upon the divine plan of redemption, which grand truths are not clearly comprehended.” The 1888 Materials, 403.
“Müqəddəs Yazılar barədə özünün indiki natamam biliyi ilə kifayətlənib bundan razı qalan, bunu öz xilası üçün yetərli sayan kəs, ölümcül bir aldanış içində arxayınlıq edir. Elələri çoxdur ki, yanlışı ayırd edə bilsinlər və həqiqət kimi sırıdılmış bütün ənənəni və mövhumatı məhkum etsinlər deyə, Müqəddəs Yazılara əsaslanan dəlillərlə hərtərəfli təchiz olunmamışlar. Şeytan Məsihin Müjdəsinin sadəliyini pozsun deyə, öz düşüncələrini Allaha ibadətin içinə daxil etmişdir. İndiki həqiqətə inandıqlarını iddia edənlərin böyük bir qismi, bir zamanlar müqəddəslərə təslim edilmiş imanının nədən ibarət olduğunu — içinizdə olan Məsih, izzətin ümidi — bilmir. Onlar elə düşünürlər ki, köhnə sərhəd nişanələrini müdafiə edirlər, lakin ilıq və laqeyddirlər. Onlar məhəbbət və imanın həqiqi fəzilətini öz təcrübələrinə hörməyi və ona sahib olmağın nə demək olduğunu bilmirlər. Onlar Müqəddəs Kitabı dərindən araşdıran tələbələr deyillər, əksinə, tənbəl və diqqətsizdirlər. Müqəddəs Yazıların mətnləri barədə fikir ayrılıqları meydana çıxanda, məqsədli şəkildə öyrənməmiş və nəyə inandıqları barədə qəti mövqeyi olmayan bu adamlar həqiqətdən uzaq düşürlər. Biz ilahi həqiqəti səylə araşdırmağın zərurətini hamının üzərinə təsirli şəkildə qoymalıyıq ki, onlar həqiqətin nə olduğunu bildiklərini həqiqətən bilsinlər. Bəziləri çox biliyə malik olduqlarını iddia edir və iş üçün, Allaha və Məsihin uğrunda öldüyü canlara qarşı, sanki Allahı heç tanımamışlar kimi, artıq heç bir qeyrətləri, heç bir hərarətli məhəbbətləri olmadığı halda öz hallarından razı qalırlar. Onlar Müqəddəs Kitabı onun iliyini və yağlılığını öz canlarına mənimsəmək [məqsədilə] oxumurlar. Onlar bunun özlərinə danışan Allahın səsi olduğunu hiss etmirlər. Lakin əgər biz xilas yolunu anlamaq, salehlik Günəşinin şüalarını görmək istəyiriksə, Müqəddəs Yazıları məqsədli şəkildə öyrənməliyik, çünki Müqəddəs Kitabın vədləri və peyğəmbərlikləri ilahi qurtuluş planı üzərinə izzətin aydın şüalarını saçır; halbuki bu möhtəşəm həqiqətlər aydın şəkildə dərk olunmur.” The 1888 Materials, 403.
To genuinely be a Christian means to be like Christ. The passage identifies that we “should know for ourselves what constitutes Christianity.” It says we “should know” “what is truth.” We “should know” “what is the faith that we have received.” We should know “what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority.” To be Christlike requires knowing what the Bible rules are that were given us from the highest authority. Without those rules we cannot be Christlike, for the rules given by the highest authority are a transcript of His character.
Həqiqi mənada xristian olmaq Məsihə bənzəmək deməkdir. Bu parça müəyyən edir ki, biz “özümüz üçün xristianlığın nədən ibarət olduğunu bilməliyik.” Orada deyilir ki, biz “həqiqətin nə olduğunu” “bilməliyik.” Biz “qəbul etdiyimiz imanın nə olduğunu” “bilməliyik.” Biz “Müqəddəs Kitab qaydalarının—bizə ən yüksək hakimiyyətdən verilmiş qaydaların—nə olduğunu” bilməliyik. Məsihə bənzər olmaq, bizə ən yüksək hakimiyyətdən verilmiş Müqəddəs Kitab qaydalarının nə olduğunu bilməyi tələb edir. Bu qaydalar olmadan biz Məsihə bənzər ola bilmərik, çünki ən yüksək hakimiyyət tərəfindən verilmiş qaydalar Onun xasiyyətinin bir surətidir.
Another characteristic of Elijah is the work of preparing the way for the messenger of the covenant. Elijah represents the work that is accomplished during a history when a former chosen people are being passed by and a new chosen people are simultaneously being chosen. The history represents a purification process that produces a people who are represented as a pure offering, in contrast with the former impure chosen people.
İlyasın başqa bir xüsusiyyəti əhdin elçisi üçün yolu hazırlamaq işidir. İlyas, əvvəlki seçilmiş xalqın kənara qoyulduğu və eyni zamanda yeni seçilmiş xalqın seçildiyi bir tarix dövründə yerinə yetirilən işi təmsil edir. Bu tarix, əvvəlki natəmiz seçilmiş xalqdan fərqli olaraq, saf təqdim kimi təmsil olunan bir xalqı hasilə gətirən təmizlənmə prosesini təmsil edir.
Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.
Budur, Mən Öz elçimi göndərəcəyəm və o, Mənim önümdə yolu hazırlayacaq; və axtardığınız Rəbb qəflətən Öz məbədinə gələcək, bəli, zövq aldığınız əhdin elçisi — budur, O gələcək, Ordular Rəbbi belə deyir. Lakin Onun gəlişi gününə kim tab gətirə bilər? və O zühur etdiyi zaman kim dayana bilər? Çünki O, saflaşdıran od kimidir və paltar yuyanların sabunu kimidir; və O, gümüşü saflaşdıran və təmizləyən kimi oturacaq; Levi övladlarını təmizləyəcək və onları qızıl və gümüş kimi saflaşdıracaq ki, onlar Rəbbə salehlik içində təqdim gətirsinlər. O zaman Yəhudanın və Yerusəlimin təqdimatı qədim günlərdə olduğu kimi, əvvəlki illərdə olduğu kimi, Rəbbə məqbul olacaq. Malaki 3:1–4.
John the Baptist prepared the way for Christ to suddenly come and cleanse His temple. The cleansing of the temple at the beginning and ending of Christ’s ministry was a fulfillment of Malachi chapter three. John was the messenger that prepared the way for the messenger of the covenant to purify the sons of Levi.
Vəftizçi Yəhya, Məsihin qəflətən gəlib Öz məbədini təmizləməsi üçün yolu hazırladı. Məsihin xidmətinin əvvəlində və sonunda məbədin təmizlənməsi Malaki kitabının üçüncü fəslinin yerinə yetməsi idi. Yəhya, əhdin Elçisinin Levi oğullarını paklaşdırması üçün yolu hazırlayan elçi idi.
“In the cleansing of the temple, Jesus was announcing His mission as the Messiah, and entering upon His work. That temple, erected for the abode of the divine Presence, was designed to be an object lesson for Israel and for the world. From eternal ages it was God’s purpose that every created being, from the bright and holy seraph to man, should be a temple for the indwelling of the Creator. Because of sin, humanity ceased to be a temple for God. Darkened and defiled by evil, the heart of man no longer revealed the glory of the Divine One. But by the incarnation of the Son of God, the purpose of Heaven is fulfilled. God dwells in humanity, and through saving grace the heart of man becomes again His temple. God designed that the temple at Jerusalem should be a continual witness to the high destiny open to every soul. But the Jews had not understood the significance of the building they regarded with so much pride. They did not yield themselves as holy temples for the Divine Spirit. The courts of the temple at Jerusalem, filled with the tumult of unholy traffic, represented all too truly the temple of the heart, defiled by the presence of sensual passion and unholy thoughts. In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. ‘The Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple, even the Messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, He shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of His coming? and who shall stand when He appeareth? for He is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and He shall sit as a refiner and purifier of silver: and He shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver.’ Malachi 3:1–3.” The Desire of Ages, 161.
“Məbədin təmizlənməsində İsa Öz missiyasını Məsih kimi bəyan edir və Öz işinə başlayırdı. İlahi Hüzurun məskəni üçün ucaldılmış həmin məbəd İsrail və dünya üçün ibrət dərsi olmaq məqsədi daşıyırdı. Əzəli çağlardan bəri Allahın məqsədi bu idi ki, parlaq və müqəddəs serafdan tutmuş insana qədər hər yaradılmış varlıq Yaradanın daxilində yaşadığı bir məbəd olsun. Günah üzündən bəşəriyyət Allah üçün məbəd olmaqdan çıxdı. Şərlə qaralmış və murdarlanmış insan ürəyi artıq İlahinin izzətini əks etdirmirdi. Lakin Allah Oğlunun bəşər olmasında göyün məqsədi yerinə yetirilir. Allah bəşəriyyətdə yaşayır və xilas edən lütf vasitəsilə insan ürəyi yenidən Onun məbədi olur. Allah Yerusəlimdəki məbədi elə təyin etmişdi ki, o, hər can üçün açıq olan uca təyinatın daimi şahidi olsun. Lakin yəhudilər böyük qürurla baxdıqları o binanın mənasını anlamamışdılar. Onlar özlərini İlahi Ruh üçün müqəddəs məbədlər kimi təslim etməmişdilər. Müqəddəs olmayan alverin hay-küyü ilə dolmuş Yerusəlim məbədinin həyətləri cismani ehtirasın və müqəddəs olmayan düşüncələrin varlığı ilə murdarlanmış ürək məbədini olduqca doğru şəkildə təmsil edirdi. Məbədi dünyanın alıcı və satıcılarından təmizləməklə İsa ürəyi günahın murdarlığından,—ruhu pozan dünyəvi istəklərdən, eqoist şəhvətlərdən, pis vərdişlərdən,—təmizləmək missiyasını bəyan etdi. ‘Axtardığınız Rəbb qəflətən Öz məbədinə gələcək, zövq aldığınız əhdin Elçisi də budur, gəlir, Ordular Rəbbi deyir. Amma Onun gəliş gününə kim tab gətirə bilər? O zühur edəndə kim dura bilər? Çünki O, saflaşdıranın odu kimi, yuyanların sabunu kimi olacaq. O, gümüşü əridib təmizləyən kimi oturacaq; Levi oğullarını təmizləyəcək və onları qızıl-gümüş kimi saflaşdıracaq.’ Malaki 3:1–3.” Əsrlərin Arzusu, 161.
John the Baptist was the messenger that prepared the way for Christ to suddenly come and cleanse His temple, and William Miller accomplished the same work of preparation for Christ to suddenly come to the Most Holy Place on October 22, 1844.
Vəftizçi Yəhya Məsihin qəflətən gəlib Öz məbədini təmizləməsi üçün yolu hazırlayan elçi idi və Uilyam Miller də 22 oktyabr 1844-cü ildə Məsihin qəflətən Ən Müqəddəs Yerə gəlməsi üçün eyni hazırlıq işini yerinə yetirdi.
“The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.
“Məsihin, müqəddəs məkanın təmizlənməsi üçün bizim Baş Kahinimiz kimi Ən Müqəddəs Yerə gəlişi, Daniel 8:14-də göz önünə gətirilən; Bəşər Oğlunun, Daniel 7:13-də təqdim olunduğu kimi, Qədim Günlərin Yanına gəlişi; və Malakinin öncədən xəbər verdiyi kimi, Rəbbin Öz məbədinə gəlişi — bunlar eyni hadisənin təsvirləridir; və bu, həmçinin Məsihin Matta 25-dəki on bakirə məsəlində təsvir etdiyi bəyin toya gəlişi ilə də təmsil olunur.” Böyük Mübarizə, 426.
John and Miller typified the cleansing represented by Malachi that is now being accomplished in our current history.
Yəhya və Miller Malakinin təmsil etdiyi paklanmanı timsal edirdilər; bu paklanma indi bizim hazırkı tariximizdə həyata keçirilir.
“The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).
“Peyğəmbər deyir: «Mən göydən enən başqa bir mələk gördüm; onun böyük qüdrəti var idi və yer üzü onun izzəti ilə işıqlandı. O, qüvvətli bir səslə uca səslə fəryad edib dedi: Böyük Babil yıxıldı, yıxıldı və cinlərin məskəninə çevrildi» (Vəhy 18:1, 2). Bu, ikinci mələk tərəfindən verilmiş həmin xəbərdir. Babil yıxılmışdır, «çünki o, bütün millətlərə öz zinakarlığının qəzəb şərabından içirtmişdir» (Vəhy 14:8). O şərab nədir? — Onun yalan təlimləri. O, dünyaya dördüncü əmrin Şənbə günü əvəzinə saxta bir şənbə vermiş və Şeytanın əvvəlcə Edendə Həvvaya söylədiyi yalanı — canın təbii ölməzliyini — təkrar etmişdir. O, «insan əmrlərini təlim kimi öyrədərək» (Matta 15:9), bir çox qohum yanlışları da hər tərəfə yaymışdır.”
“When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.
“İsa Öz ictimai xidmətinə başladıqda, Məbədi onun müqəddəsliyə qarşı edilən təhqiramiz murdarlanmasından təmizlədi. Onun xidmətinin son əməlləri arasında Məbədin ikinci dəfə təmizlənməsi də var idi. Beləcə, dünyanı xəbərdar etmək üçün görülən son işdə kilsələrə iki ayrı çağırış edilir. İkinci mələyin xəbəri belədir: ‘Babil yıxıldı, yıxıldı, o böyük şəhər; çünki o, bütün millətlərə zinakarlığının qəzəb şərabından içirdi’ (Vəhy 14:8). Və üçüncü mələyin xəbərinin yüksək səslənişində göydən bir səs eşidilir ki, belə deyir: ‘Ey Mənim xalqım, ondan çıxın ki, onun günahlarına şərik olmayasınız və onun bəlalarından pay almayasınız. Çünki onun günahları göyə qədər çatmışdır və Allah onun təqsirlərini xatırlamışdır’ (Vəhy 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.
The two temple cleansings of Christ’s ministry, and the two temple cleansings of the Millerite history, were fulfillments of Malachi chapter three and point forward to the two temple cleansings that began on September 11, 2001 when the great buildings of New York City were thrown down by a touch of God, and the mighty angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with his glory. Among other things this disproves the dish of fables offered by Adventism’s Laodicean theologians who claim Ellen White was the Elijah prophet that would come before the great and dreadful day of the Lord. The temple cleansing that takes place when the angel of Revelation eighteen descends began eighty-six years after Ellen White was laid to rest.
Məsihin xidmətindəki iki məbəd təmizlənməsi və Millerçi tarixdəki iki məbəd təmizlənməsi Malaki kitabının üçüncü fəslinin yerinə yetmələri idi və 11 sentyabr 2001-ci ildə, Nyu-York şəhərinin böyük binaları Allahın bir toxunuşu ilə yıxıldığı və Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki qüdrətli mələk öz izzəti ilə yer üzünü nurlandırmaq üçün endiyi zaman başlanan iki məbəd təmizlənməsinə işarə edir. Bu, digər şeylərlə yanaşı, Adventizmin Laodikiyaçı ilahiyyatçılarının təqdim etdikləri əfsanələr xörəyini təkzib edir; onlar iddia edirlər ki, Rəbbin böyük və dəhşətli günündən əvvəl gəlməli olan İlyas peyğəmbər Ellen Uayt idi. Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki mələk endiyi zaman baş verən məbəd təmizlənməsi, Ellen Uayt dəfn olunduqdan səksən altı il sonra başlandı.
John the Baptist and his disciples, Miller and the Millerites and Future for America represent the messengers that prepare the way for the messenger of the covenant to suddenly come to His temple and cleanse it from its sacrilegious profanation.
Vəftizçi Yəhya və onun şagirdləri, Miller və Millerçilər, eləcə də Future for America, əhdin xəbərçisinin qəflətən Öz məbədinə gəlib onu müqəddəsə hörmətsiz ləkələnmədən təmizləməsi üçün yolu hazırlayan xəbərçiləri təmsil edir.
Elijah as a symbol represents a man. He represents a man called from the common walk of life and not a priestly theologian. His ministry presents the correct biblical methodology, which are the rules given by the highest authority. His ministry is in confrontation with the current Laodicean priesthood’s methodology of fables, customs and traditions. He prepares the way for a cleansing process that raises up a new chosen people from the remains of a chosen people that are passed by. The cleansing process is set within the context of happening suddenly.
İlyas bir rəmz olaraq bir insanı təmsil edir. O, adi həyat yolundan çağırılmış bir insanı təmsil edir və kahin mənşəli ilahiyyatçı deyildir. Onun xidməti ən ali hakimiyyət tərəfindən verilmiş qaydalar olan düzgün bibliya metodologiyasını təqdim edir. Onun xidməti, əfsanələr, adətlər və ənənələrdən ibarət olan indiki Laodikiya kahinliyinin metodologiyası ilə qarşı-qarşıyadır. O, kənara qoyulmuş seçilmiş bir xalqın qalıqları arasından yeni seçilmiş bir xalqı ayağa qaldıran bir təmizlənmə prosesinin yolunu hazırlayır. Təmizlənmə prosesi qəfil baş verməsi kontekstində müəyyən edilmişdir.
Elijah also represents a ministry and a work that God specifically establishes and identifies as the exclusive ministry of God.
İlyas həmçinin Allahın xüsusi olaraq təsis etdiyi və Allahın yeganə xidməti kimi müəyyənləşdirdiyi bir xidməti və işi təmsil edir.
We will demonstrate this in the history of the Millerites in the next article.
Bunu növbəti məqalədə Millerçilərin tarixində göstərəcəyik.
And it came to pass at the time of the offering of the evening sacrifice, that Elijah the prophet came near, and said, Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel, let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word. 1 Kings 18:36.
Və belə oldu ki, axşam qurbanının təqdim edildiyi vaxtda peyğəmbər İlyas yaxınlaşıb dedi: “Ya Rəbb, İbrahimin, İshaqın və İsrailin Allahı! Bu gün qoy məlum olsun ki, İsraildə Allah Sənsən, mən də Sənin qulunam və bütün bunları Sənin sözünlə etmişəm.” 1 Padşahlar 18:36.