We are currently addressing the prophetic symbol of 1863. We have been focusing our attention on the biblical Kadesh as the symbol on ancient Israel’s rebellion against the “rest” that brought about their death over a period that culminated at Kadesh, thus illustrating the rejection of Jeremiah’s “old paths” in 1863 when the “seven times” of Leviticus twenty-six was rejected.

Hazırda biz 1863-cü ilin peyğəmbərlik rəmzinə müraciət edirik. Diqqətimizi, qədim İsrailin “rahatlıq” əleyhinə üsyanının rəmzi kimi, onların ölümünü Kadeşdə tamamlanan bir dövr ərzində meydana gətirən bibliyalı Kadeş üzərində cəmləşdirmişik; beləliklə, Levililər iyirmi altıdakı “yeddi vaxt” rədd edildiyi zaman, 1863-cü ildə Yeremyanın “qədim yollar”ının rədd edilməsini göstərir.

In pursuing the light associated with Kadesh and 1863, we have been identifying the ten tests that reached to Kadesh. We have identified the first three tests as the test of the manna. Those three steps can be represented as miracles or tests, and the Sabbath rest being the first of the ten tests corresponds to the tenth test, which is identified so clearly by Paul in Hebrews as the “rest.” The ten tests possess an alpha rest and an omega rest.

Qadeş və 1863 ilə əlaqədar olan işığı izləyərkən, Qadeşə qədər uzanan on sınağı müəyyənləşdirirdik. İlk üç sınağı manna sınağı kimi müəyyənləşdirdik. Həmin üç mərhələ möcüzələr və ya sınaqlar kimi təmsil oluna bilər və on sınağın birincisi olan Şənbə istirahəti, Paulun İbranilərə məktubunda bu qədər aydın şəkildə “istirahət” kimi müəyyən etdiyi onuncu sınağa uyğun gəlir. On sınaq alfa istirahətinə və omeqa istirahətinə malikdir.

It does not matter how a student of prophecy wishes to define “the rest” that the Hebrews rejected at Kadesh—for prophetically every “rest,” (line upon line) is referring to “the rest and the refreshing” that is the latter rain. Kadesh is a premier symbol of the rejection of the latter rain message and also the latter rain experience, for the sealing which is accomplished upon the one hundred and forty-four thousand at Kadesh is a settling into the truth both “intellectually and spiritually.”

Peyğəmbərlik tədqiqatçısının İbranilərin Kadeşdə rədd etdikləri “rahatlığı” necə tərif etmək istəməsinin əhəmiyyəti yoxdur—çünki peyğəmbərlik baxımından hər bir “rahatlıq” (“sətir üstünə sətir”) son yağış olan “rahatlığa və təravətə” işarə edir. Kadeş son yağış xəbərinin, habelə son yağış təcrübəsinin rədd edilməsinin başlıca rəmzidir; çünki Kadeşdə yüz qırx dörd minin üzərində həyata keçirilən möhürlənmə, həm “əqli”, həm də “ruhani” cəhətdən həqiqətdə sabitləşməkdir.

“Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.

“Allahın xalqı alınlarında möhürlənən kimi — bu, görünə bilən hər hansı bir möhür və ya nişan deyil, həm əqli, həm də ruhani cəhətdən həqiqətdə möhkəmlənməkdir ki, artıq tərpədilə bilməsinlər — Allahın xalqı möhürlənib sarsıntıya hazırlanmış olan kimi, o gələcək. Həqiqətən, o artıq başlamışdır; Allahın hökmləri indi ölkənin üzərindədir ki, bizə xəbərdarlıq versin və gəlməkdə olanı bilək.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, cild 4, 1161.

To settle “into the truth” “intellectually” represents the acceptance of the methodology of line upon line as the one and only sanctified approach in the study of God’s Word. This narrow approach was confirmed as the correct approach in August of 1840, when “multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement.” The “wonderful impetus,” represents the manifestation of the power of the Holy Spirit that sent the first angel’s message around the world in 1840.

“Həqiqətin içinə” “əqli cəhətdən” yerləşmək, Allahın Kəlamının öyrənilməsində sətir üstünə sətir metodologiyasının yeganə və yalnız təqdis edilmiş yanaşma kimi qəbul edilməsini ifadə edir. Bu dar yanaşma 1840-cı ilin avqustunda düzgün yanaşma kimi təsdiqləndi; o zaman “çoxluqlar Miller və onun əməkdaşlarının qəbul etdikləri peyğəmbərlik təfsiri prinsiplərinin düzgünlüyünə əmin oldular və advent hərəkatına heyrətamiz bir təkan verildi.” Bu “heyrətamiz təkan” 1840-cı ildə birinci mələyin xəbərini bütün dünyaya göndərən Müqəddəs Ruhun qüdrətinin təzahürünü ifadə edir.

Those who participated in the work representing the “wonderful impetus” were empowered to do that very work by the power of the Holy Spirit. The Holy Spirit only manifested His power among those who had accepted the sacred methodology. The Holy Spirit only manifested His power within those who had accepted the sacred methodology.

“Harikuladə təkan”ı təmsil edən işdə iştirak edənlər, məhz həmin işi yerinə yetirmək üçün Müqəddəs Ruhun qüdrəti ilə qüvvətləndirildilər. Müqəddəs Ruh Öz qüdrətini yalnız müqəddəs metodologiyanı qəbul etmiş olanlar arasında zahir etdi. Müqəddəs Ruh Öz qüdrətini yalnız müqəddəs metodologiyanı qəbul etmiş olanların daxilində zahir etdi.

Settling into the truth intellectually is the acceptance of the line upon line methodology and the ‘acceptance’ of the line upon line methodology is represented to a Laodicean as the opening of the heart-door for the entrance of the Messenger to Laodicea in the person of the Holy Spirit. The acceptance of the sacred methodology brings the power of the Holy Spirit into the mind of those settling into the truth intellectually. The acceptance of that methodology produces a spirituality that is represented as the combination of Divinity with humanity. The application of the biblical methodology of line upon line, when mixed with faith is represented as settling into the truth intellectually, and the truth (message) which is produced by the methodology, cannot be separated from Jesus, who is the Word. To accept the message of His Word is to accept the Holy Spirit into your mind. Thus, settling into the truth intellectual produces the spiritual experience that receives God’s seal of approval.

Həqiqətdə əqli surətdə möhkəmlənmək, “sətir üstə sətir” metodologiyasının qəbuludur və “sətir üstə sətir” metodologiyasının bu “qəbulu”, Laodikiyalı üçün, Müqəddəs Ruhun şəxsində Laodikeyaya olan Elçinin daxil olması üçün ürək qapısının açılması ilə təmsil olunur. Bu müqəddəs metodologiyanın qəbulu, həqiqətdə əqli surətdə möhkəmlənənlərin zehninə Müqəddəs Ruhun qüvvəsini gətirir. Həmin metodologiyanın qəbulu, İlahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsi kimi təmsil olunan bir ruhaniyyət yaradır. Müqəddəs Kitabın “sətir üstə sətir” metodologiyasının tətbiqi, imanla qarışdıqda, həqiqətdə əqli surətdə möhkəmlənmək kimi təmsil olunur; və metodologiyanın hasil etdiyi həqiqət (xəbər), Kəlam olan İsadan ayrıla bilməz. Onun Kəlamının xəbərini qəbul etmək, Müqəddəs Ruhu zehninə qəbul etməkdir. Beləliklə, həqiqətdə əqli surətdə möhkəmlənmək, Allahın təsdiq möhürünü qəbul edən ruhani təcrübəni hasil edir.

Kadesh was the final test for ancient Israel. The two classes of wine drinkers in the book of Joel are separated and distinguished from each other based upon the rejection or acceptance of the latter rain message which Joel identifies as “new wine” in contrast with the fermented wine being consumed by the other class. Joel’s “new wine” is Paul’s “rest,” in Hebrews three and four. It is also what Isaiah’s “drunkards of Ephraim” refuse to “hear”—to “whom he said, ‘This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing’: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.”

Qadeş qədim İsrail üçün son sınaq idi. Yoel kitabında şərab içənlərin iki sinfi bir-birindən, Yoelin qıcqırdılmış şərabı içən digər sinifdən fərqli olaraq “yeni şərab” adlandırdığı son yağış ismarıcını rədd etmələrinə və ya qəbul etmələrinə əsasən ayrılır və fərqləndirilir. Yoelin “yeni şərabı” İbranilərə məktubun üçüncü və dördüncü fəsillərində Paulun “rahatlıq” adlandırdığı şeydir. Bu, həm də Yeşayanın “Efrayimin sərxoşları”nın “eşitməkdən” imtina etdikləri şeydir — “barəsində dedi ki: ‘Budur, yorğunu dincəldə biləcəyiniz rahatlıq; budur, təravətdir’; yenə də onlar eşitmək istəmədilər. Lakin Rəbbin sözü onlar üçün əmr üzərinə əmr, əmr üzərinə əmr, sətir üzərinə sətir, sətir üzərinə sətir, burada bir az, orada bir az oldu; ta ki getsinlər, arxaya yıxılsınlar, qırılsınlar, tora düşsünlər və tutulsunlar.”

We have identified that Aaron’s golden calf rebellion represents ‘two’ of the ten tests that conclude at Kadesh. The division of that test into two tests is in agreement with the testing period of the latter rain that is represented by the “image of the beast test,” which is the test that determines the destiny of God’s people. Revelation thirteen identifies ‘rebellion’ for the number ‘thirteen’ represents rebellion.

Biz müəyyən etdik ki, Harunun qızıl buzov üsyanı Kadeşdə yekunlaşan on sınaqdan “ikisini” təmsil edir. Həmin sınağın iki sınağa bölünməsi, Allahın xalqının taleyini müəyyən edən sınaq olan “vəhşi heyvanın surəti sınağı” ilə təmsil olunan son yağışın sınaq dövrü ilə uyğunluq təşkil edir. Vəhy on üçüncü fəsil “üsyan”ı müəyyən edir, çünki “on üç” rəqəmi üsyanı təmsil edir.

The chapter begins with the papal sea beast, premier symbol of rebellion upon earth as Daniel identifies it as the power that speaks great words against the Most High. That rebellion is followed by the rebellion of the earth beast, the United States, who then forces the entire world to follow their example of rebellion. The pattern for the third rebellion in the chapter is found in the first of the three rebellions, represented as the sea beast, the symbol of the Vatican. In verse eleven the United States speaks as a dragon and thus forms an image to the beast—image of the Vatican. Verse twelve onward the United States forces the world to do the same. Aaron’s rebellion is twofold representing the rebellion of the United States and then the rebellion of the entire world when the world image of the Vatican is enforced.

Fəsil papalıq dəniz vəhşi ilə başlayır; Danielin onu Haqq-Taalaya qarşı böyük sözlər söyləyən güc kimi tanıtdığına görə, o, yer üzərində üsyanın başlıca rəmzidir. Həmin üsyanın ardınca yer vəhşinin, yəni Amerika Birləşmiş Ştatlarının üsyanı gəlir; o da sonra bütün dünyanı öz üsyan nümunəsinə tabe olmağa məcbur edir. Fəsildəki üçüncü üsyanın nümunəsi, üç üsyanın birincisində — dəniz vəhşi kimi təsvir edilən, Vatikanın rəmzi olan varlıqda tapılır. On birinci ayədə Amerika Birləşmiş Ştatları əjdaha kimi danışır və beləliklə, vəhşə bir surət — Vatikanın surətini yaradır. On ikinci ayədən etibarən Amerika Birləşmiş Ştatları dünyanı da eyni şeyi etməyə məcbur edir. Harunun üsyanı ikiqatdır; bu, əvvəlcə Amerika Birləşmiş Ştatlarının üsyanını, sonra isə Vatikanın dünya miqyaslı surəti zorla tətbiq edildikdə bütün dünyanın üsyanını təmsil edir.

Aaron’s rebellion identifies both periods, represented as idolatry when Moses was not there, followed by idolatry when Moses was there. Moses had been receiving the Law, and therefore represents the Law of God as the diving point in the rebellion. The test represented by Aaron’s golden image of a calf-beast is the test of 1863.

Harunun üsyanı hər iki dövrü müəyyən edir: Musanın orada olmadığı vaxt baş vermiş bütpərəstliklə təmsil olunan dövrü və bunun ardınca Musanın orada olduğu vaxt baş vermiş bütpərəstliyi. Musa Qanunu qəbul edirdi və buna görə də üsyandakı ayırıcı nöqtə kimi Allahın Qanununu təmsil edir. Harunun qızıl dana-vəhşi heyvan surəti ilə təmsil olunan sınaq 1863-cü ilin sınağıdır.

It is the Sunday law test, representing a dividing line between life and death. It’s the dividing line between the Promised Land or death in the wilderness, the dividing line between the mark of the beast or the seal of God, the dividing line between the fate of Shebna the Laodicean or Eliakim the Philadelphian. The first three tests, represented by the manna symbolize the Sabbath or Sunday controversy, as does the tenth test. The dividing line in Aaron’s golden calf rebellion representing both the fifth and sixth tests—and is the Sunday law.

Bu, həyatla ölüm arasında bölücü xətti təmsil edən bazar günü qanunu sınağıdır. Bu, Vəd olunmuş Torpaqla səhrada ölüm arasında bölücü xətt, vəhşinin nişanı ilə Allahın möhürü arasında bölücü xətt, Laodikiyalı Şebnanın aqibəti ilə Filadelfiyalı Elyaqimin aqibəti arasında bölücü xətdir. Mannanın təmsil etdiyi ilk üç sınaq Şənbə və ya bazar günü mübahisəsini simvollaşdırır; onuncu sınaq da eyni şeyi edir. Harunun qızıl buzov üsyanında həm beşinci, həm də altıncı sınaqları təmsil edən bölücü xətt isə bazar günü qanunudur.

The fourth test is the water at Massah, meaning ‘testing’ and ‘Meribah’ meaning the “ensign of Jehovah” and is located in Exodus 17:1–7, where it is directly identified as “testing the Lord”.

Dördüncü sınaq Massa­dakı sudur; “Massah” “sınaq”, “Meribah” isə “Yehovanın bayrağı” mənasını verir və bu hadisə Çıxış 17:1–7-də yerləşir; orada bu, birbaşa “Rəbbi sınamaq” kimi müəyyən edilir.

And all the congregation of the children of Israel journeyed from the wilderness of Sin, after their journeys, according to the commandment of the Lord, and pitched in Rephidim: and there was no water for the people to drink. Wherefore the people did chide with Moses, and said, Give us water that we may drink. And Moses said unto them, Why chide ye with me? wherefore do ye tempt the Lord? And the people thirsted there for water; and the people murmured against Moses, and said, Wherefore is this that thou hast brought us up out of Egypt, to kill us and our children and our cattle with thirst?

Və İsrail övladlarının bütün icması, Rəbbin əmrinə görə, Sin səhrasından çıxıb mərhələ-mərhələ yol gedərək Refidimdə düşərgə saldı; orada xalqın içməyə suyu yox idi. Buna görə xalq Musa ilə çəkişib dedi: “Bizə su ver ki, içək.” Musa onlara dedi: “Nə üçün mənimlə çəkişirsiniz? Nə üçün Rəbbi sınağa çəkirsiniz?” Xalq orada su üçün susadı; xalq Musaya qarşı gileylənib dedi: “Bizi, övladlarımızı və mal-qaramızı susuzluqdan öldürmək üçünmü bizi Misirdən çıxardın?”

And Moses cried unto the Lord, saying, What shall I do unto this people? they be almost ready to stone me.

Musa Rəbbə fəryad edib dedi: «Bu xalqa nə edim? Az qalıb ki, məni daşlasınlar».

And the Lord said unto Moses, Go on before the people, and take with thee of the elders of Israel; and thy rod, wherewith thou smotest the river, take in thine hand, and go. Behold, I will stand before thee there upon the rock in Horeb; and thou shalt smite the rock, and there shall come water out of it, that the people may drink. And Moses did so in the sight of the elders of Israel.

Rəbb Musaya dedi: Xalqın önünə keç və İsrail ağsaqqallarından bir neçəsini özünlə götür; çayı vurduğun əsanı da əlinə al və get. Budur, Mən orada, Horevdəki qayanın üzərində sənin önündə dayanacağam; sən qayanı vuracaqsan və ondan su çıxacaq ki, xalq içsin. Musa da İsrail ağsaqqallarının gözü önündə belə etdi.

And he called the name of the place Massah, and Meribah, because of the chiding of the children of Israel, and because they tempted the Lord, saying, Is the Lord among us, or not? Exodus 17:1–7.

Və o, yeri Massah və Meribah adlandırdı; çünki İsrail övladları çəkişmişdilər və Rəbbi sınayaraq demişdilər: “Rəbb aramızdadırmı, yoxsa deyilmi?” Çıxış 17:1–7.

The testing represented by “Massah,” and the ensign represented by “Meribah” are a prophetic alpha that meets its prophetic omega when Moses strikes the same Rock a second time. This means the fourth of the ten provocations is represented at Kadesh, for the second Kadesh is where Moses strikes the Rock in rebellion. This identifies that Kadesh, as a symbol, includes the test of water which produces an ensign.

“Massah” ilə təmsil olunan sınaq və “Meribah” ilə təmsil olunan bayraqvari nişan, Musa eyni Qayaya ikinci dəfə vurduqda öz peyğəmbərlik alfasının peyğəmbərlik omeqası ilə qovuşur. Bu o deməkdir ki, on təhrikin dördüncüsü Kadeşdə təmsil olunur, çünki ikinci Kadeş Musanın üsyan içində Qayaya vurduğu yerdir. Bu isə göstərir ki, Kadeş bir rəmz olaraq, bayraqvari nişan hasil edən su sınağını özündə ehtiva edir.

The test of water which produces the ensign is the test of the latter rain message. 1863 was where the ensign was supposed to have been lifted up, but alas; 1863 was only the first Kadesh, and the second Kadesh is at the soon coming Sunday law. Massah and Meribah represent the final test for the one hundred and forty-four thousand just before they are lifted up as an ensign at the Sunday law. It was not the authority of Rome, or the authority of the Jews that arranged the death of Christ. That authority was authorized in the counsel of Heaven ages before the cross. Moses used his rod, the rod anointed by God Himself to strike the Rock— but only one time. That Rock according to inspiration is represented by the messages of 1840 to 1844, which are the old foundational truths that represent the path of the just. In the testing represented by Massah the water that saves, is the water which comes out of the Rock of the old paths. That water tests and produces two classes; one for the mark of the beast and the other for the seal of God, as is represented by the seal of God upon those lifted up as an ensign, as represented by Meribah.

Bayrağı doğuran su sınağı, axırıncı yağış xəbəri sınağıdır. 1863-cü il bayrağın ucaldılmalı olduğu yer idi, lakin heyhat; 1863-cü il yalnız birinci Qadeş idi və ikinci Qadeş tezliklə gələcək Bazar qanunu zamanındadır. Massa və Meriba, yüz qırx dörd min nəfərin Bazar qanununda bayraq kimi ucaldılmalarından dərhal əvvəl üzləşəcəkləri son sınağı təmsil edir. Məsihin ölümünü təşkil edən nə Romanın hakimiyyəti idi, nə də Yəhudilərin hakimiyyəti. O hakimiyyət, xaçdan əsrlər əvvəl Səmanın məsləhətində təsdiq edilmişdi. Musa öz əsası ilə — Allahın Özünün məsh etdiyi əsasla — Qayanı vurdu, lakin yalnız bir dəfə. İlhamın bildirdiyinə görə, həmin Qaya 1840-dan 1844-ə qədər olan xəbərlərlə təmsil olunur; bunlar salehlərin yolunu təmsil edən qədim təməl həqiqətləridir. Massa ilə təmsil olunan sınaqda xilas edən su, köhnə yolların Qayasından çıxan sudur. Həmin su iki sinfi sınayır və ortaya çıxarır: biri vəhşinin nişanı üçün, digəri isə Allahın möhürü üçün; necə ki, Meriba ilə təmsil olunduğu kimi, bayraq kimi ucaldılanların üzərində Allahın möhürü ilə göstərilmişdir.

The temple was finished before the third decree of Artaxerxes, establishing that the Millerite temple which Christ raised up in 46 years from 1798 unto 1844, was finished before the third angel, represented by the arrival of the third decree. The one hundred and forty-four thousand are sealed just before the Sunday law where they are then lifted up as an ensign offering of the first fruits of Pentecost, as in days of old. Massa and Meribah identify the water test represented by the message of the Midnight Cry in the history of the first and third angels.

Məbəd Artaxerksin üçüncü fərmanından əvvəl tamamlandı; bu da göstərir ki, Məsihin 1798-ci ildən 1844-cü ilədək qırx altı il ərzində ucaltdığı Millerçi məbəd üçüncü fərmandan, yəni üçüncü mələyin gəlişi ilə təmsil olunan hadisədən əvvəl tamamlanmışdı. Yüz qırx dörd min nəfər Bazar qanunundan dərhal əvvəl möhürlənir; sonra isə qədim günlərdə olduğu kimi, Pentikostun ilk məhsulunun bayraq qurbanı kimi ucaldılırlar. Massa və Meriba birinci və üçüncü mələklərin tarixində Gecəyarısı Fəryadı xəbərilə təmsil olunan su sınağını müəyyən edir.

The work of combining Divinity with humanity is also represented as the combining of two temples. It also represented as marriage where a man and a woman, or a female temple and a male temple are joined and become one flesh. Christ erected the Millerite temple for the purpose of leading them into His Heavenly temple where they would find “rest,” represented in the history of 1844 by the seventh-day Sabbath.

İlahi təbiətlə insan təbiətinin birləşdirilməsi işi həm də iki məbədin birləşdirilməsi kimi təsvir olunur. Bu, həmçinin bir kişi ilə bir qadının, yaxud qadın məbədi ilə kişi məbədinin birləşdirilib bir bədən olması ilə nikah kimi də təmsil olunur. Məsih Millerçi məbədini onları Özünün səmavi məbədinə gətirmək məqsədilə ucaltdı; orada onlar “rahatlıq” tapacaqdılar; bu rahatlıq 1844-cü ilin tarixində yeddinci gün şənbəsi ilə təmsil olunur.

When this understanding of Massa and Meribah, as the fourth test, is applied between an opening test which also represents three tests, and which is then followed by the Sunday law of the fifth and sixth tests—you can then see, but only if you are willing to see, that the threefold manna test is the first test, followed by a test that proceeds the third twofold test of Aaron’s golden calf. Massa and Meribah are represented together, for it is only in the second angel’s message that a prophetic “doubling,” is located. The first three tests of the manna are the first angel’s message. The test of Massa and Meribah is the second angel’s message and Aaron’s rebellion is the third angel’s message.

Massa və Meriba haqqında bu anlayış, dördüncü sınaq olaraq, həmçinin üç sınağı təmsil edən bir açılış sınağı ilə beşinci və altıncı sınaqlar olan bazar qanunundan əvvəl tətbiq edildikdə — onda siz görə bilərsiniz, lakin yalnız görməyə razı olsanız, üçqat manna sınağının birinci sınaq olduğunu; bundan sonra isə Harunun qızıl buzovu ilə bağlı üçüncü ikiqat sınaqdan əvvəl gələn bir sınağın dayandığını. Massa və Meriba birlikdə təmsil olunur, çünki peyğəmbərlikdəki “ikiqatlanma” yalnız ikinci mələyin xəbərində yerləşir. Mannanın ilk üç sınağı birinci mələyin xəbəridir. Massa və Meribanın sınağı ikinci mələyin xəbəridir, Harunun üsyanı isə üçüncü mələyin xəbəridir.

The fifth test is the test of Aaron’s golden calf which begins with a manifestation of idolatry when the rebels thought their naked rebellion was concealed from God.

Beşinci sınaq Harunun qızıl buzovu sınağıdır; bu sınaq üsyançıların öz çılpaq üsyanlarının Allahdan gizli qaldığını zənn etdikləri zaman baş verən bütpərəstliyin təzahürü ilə başlayır.

And when the people saw that Moses delayed to come down out of the mount, the people gathered themselves together unto Aaron, and said unto him, Up, make us gods, which shall go before us; for as for this Moses, the man that brought us up out of the land of Egypt, we wot not what is become of him. And Aaron said unto them, Break off the golden earrings, which are in the ears of your wives, of your sons, and of your daughters, and bring them unto me. And all the people brake off the golden earrings which were in their ears, and brought them unto Aaron. And he received them at their hand, and fashioned it with a graving tool, after he had made it a molten calf: and they said, These be thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And when Aaron saw it, he built an altar before it; and Aaron made proclamation, and said, Tomorrow is a feast to the Lord.

Xalq Musanın dağdan enməyəngə qədər gecikdiyini görəndə, xalq bir yerə toplaşıb Harunun yanına gəldi və ona dedi: Qalx, bizim üçün önümüzcə gedəcək allahlar düzəlt; çünki bizi Misir torpağından çıxarmış o Musa adlı adamın başına nə gəldiyini bilmirik. Harun onlara dedi: Arvadlarınızın, oğullarınızın və qızlarınızın qulaqlarındakı qızıl sırğaları çıxarıb mənə gətirin. Bütün xalq qulaqlarındakı qızıl sırğaları çıxarıb Harunun yanına gətirdi. O da onları əllərindən alıb oyma alətlə düzəltdi və tökmə bir buzov hazırladı. Onlar dedilər: Ey İsrail, səni Misir torpağından çıxaran allahların bunlardır. Harun bunu görəndə onun önündə bir qurbangah tikdi; sonra Harun car çəkib dedi: Sabah Rəbb üçün bayram olacaq.

And they rose up early on the morrow, and offered burnt offerings, and brought peace offerings; and the people sat down to eat and to drink, and rose up to play. Exodus 32:1–6.

Səhər tezdən qalxıb yandırma qurbanları təqdim etdilər və ünsiyyət qurbanları gətirdilər; xalq oturub yeyib-içdi və sonra əylənməyə qalxdı. Çıxış 32:1–6.

The sixth test is the second part of the golden calf rebellion, when Moses returns from receiving the Ten Commandments. Moses asks, “Who is on the Lord’s side?” the majority remained passive or aligned with idolaters, manifesting the same rebellion openly in the mediator’s presence.

Altıncı sınaq qızıl buzov üsyanının ikinci hissəsidir; Musanın On Əmri aldıqdan sonra geri döndüyü vaxt baş verir. Musa soruşur: “Rəbbin tərəfində kim var?” Çoxluq passiv qaldı və ya bütpərəstlərlə birləşdi; bununla da vasitəçinin hüzurunda həmin üsyanı açıq şəkildə nümayiş etdirdilər.

The fifth and sixth tests clearly typify and align with the Sunday law. Elijah on Mount Carmel asks a similar question as Moses did. Choose this day who you will serve, points to the test of the Sunday law. The symbolism of the image of the beast test points to the Sunday law. The division of the Levites in Aaron’s story and the division of the twelve tribes in the story of Jeroboam’s two golden calves, identify the division of the wise and foolish at the Sunday law. The Laodiceans are the foolish virgins, as testified to by Sister White, and therefore the division of the virgins at the Sunday law is the division of Laodiceans and Philadelphians. The fifth and sixth tests, which are one twofold test, align with the Sunday law, which means they align with 1863, and Kadesh.

Beşinci və altıncı sınaqlar açıq şəkildə Bazar qanununu təmsil edir və onunla uyğunlaşır. Karmel dağında İlyas Musanın verdiyinə bənzər bir sual verir. “Bu gün kimə xidmət edəcəyinizi seçin” ifadəsi Bazar qanununun sınağına işarə edir. Vəhşi heyvanın surəti ilə bağlı sınağın simvolizmi Bazar qanununa işarə edir. Harunun hekayəsində Levililərin bölünməsi və Yarovamın iki qızıl buzovu haqqında hekayədə on iki qəbilənin bölünməsi, Bazar qanununda müdriklərlə ağılsızların ayrılmasını müəyyən edir. Bacı Uaytın şahidlik etdiyi kimi, Laodikiyalılar ağılsız bakirələrdir və buna görə də Bazar qanununda bakirələrin ayrılması Laodikiyalılarla Filadelfiyalıların ayrılmasıdır. Bir ikiqat sınaq olan beşinci və altıncı sınaqlar Bazar qanunu ilə uyğunlaşır; bu isə o deməkdir ki, onlar 1863-cü il və Qadeşlə də uyğunlaşır.

Chapters thirty-two and thirty-three of Exodus are fulfilled on the very same day, just hours apart, and that day typifies 1863 and Kadesh. In chapter thirty-three Moses asks to see God’s glory. Therefore, we see Moses in the fifth and sixth provocations being transformed into the one hundred and forty-four thousand. That same Moses is also at Kadesh striking the Rock a second time, thus representing a class that are crushed by the Rock which they refused to fall upon. That Rock is a message, and there are therefore two symbols of Moses at Kadesh, one manifesting God’s glory and the other rejecting the Rock.

Çıxışın otuz ikinci və otuz üçüncü fəsilləri məhz eyni gündə, cəmi bir neçə saat fərqlə yerinə yetir və həmin gün 1863-cü ili və Kadeşi simvolizə edir. Otuz üçüncü fəsildə Musa Allahın izzətini görməyi xahiş edir. Buna görə də biz Musanı beşinci və altıncı təhriklərdə yüz qırx dörd minliyə çevrilən halda görürük. Elə həmin Musa Kadeşdə Qayaya ikinci dəfə vurur və bununla da üzərinə düşməkdən imtina etdikləri Qaya tərəfindən əzilən bir sinfi təmsil edir. O Qaya bir xəbəri təmsil edir və buna görə də Kadeşdə Musanın iki simvolu vardır: biri Allahın izzətini zahir edir, digəri isə Qayanı rədd edir.

“Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

“Qoy Sionun divarları üzərində Allahın keşikçiləri kimi duranlar elə adamlar olsunlar ki, xalqın qarşısında duran təhlükələri öncədən görə bilsinlər,—həqiqətlə yanlışı, salehliklə haqsızlığı bir-birindən ayırd edə bilən adamlar olsunlar.

“The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

“Xəbərdarlıq edilmişdir: 1842, 1843 və 1844-cü illərdə verilən xəbərdən bəri üzərində qurduğumuz iman təməlini sarsıdacaq heç bir şeyin daxil olmasına yol verilməməlidir. Mən bu xəbər içində idim və o vaxtdan bəri Allahın bizə verdiyi işığa sadiq qalaraq dünyanın qarşısında dayanmışam. Biz, gündən-günə Rəbbi ciddi dua ilə axtararaq, işıq dilədiyimiz zaman ayaqlarımızın qoyulduğu platformadan ayaqlarımızı çəkməyi niyyət etmirik. Siz elə düşünürsünüzmü ki, Allahın mənə verdiyi işıqdan vaz keçə bilərəm? O, Əbədi Qaya kimi olmalıdır. Verildiyi gündən bəri mənə yol göstərmişdir.” Review and Herald, 14 aprel 1903.

One of the symbols of ‘Moses at Kadesh’ strikes the Rock with a rod, a symbol of authority. The first time it was God’s authority and the second time it was man’s authority. The class represented by Moses at the second Kadesh are represented as the drunkards of Ephraim, who use their theological authority (rod) to attack the message of the latter rain, which is the message of the old paths of 1840 to 1844.

“Kadeşdəki Musa”nın rəmzlərindən biri Qayanı hakimiyyət rəmzi olan əsayla vurur. Birinci dəfə bu, Allahın hakimiyyəti idi, ikinci dəfə isə insanın hakimiyyəti idi. İkinci Kadeşdə Musa ilə təmsil olunan sinif, öz ilahiyyat hakimiyyətlərindən (əsadan) istifadə edərək son yağışın ismarıcına — 1840-dan 1844-ə qədər olan qədim yolların ismarıcına — hücum edən Efrayimin sərxoşları kimi təmsil olunur.

“All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

“1840–1844-cü illərdən verilmiş bütün xəbərlər indi qüvvətlə çatdırılmalıdır, çünki istiqamətini itirmiş çoxlu adam var. Bu xəbərlər bütün kilsələrə çatdırılmalıdır.

“Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

“Məsih dedi: «Gözləriniz nə bəxtiyardır, çünki görürlər; qulaqlarınız da, çünki eşidirlər. Çünki sizə doğrusunu deyirəm: bir çox peyğəmbərlər və saleh adamlar sizin gördüklərinizi görməyi arzuladılar, lakin görmədilər; sizin eşitdiklərinizi eşitməyi arzuladılar, lakin eşitmədilər» [Matthew 13:16, 17]. 1843 və 1844-cü illərdə görünən şeyləri görən gözlər nə bəxtiyardır.”

“The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

“Xəbər verildi. Və bu xəbəri təkrar etməkdə heç bir gecikmə olmamalıdır, çünki zamanın əlamətləri yerinə yetməkdədir; yekun iş tamamlanmalıdır. Qısa bir müddətdə böyük bir iş görüləcək. Tezliklə Allahın təyinatı ilə elə bir xəbər veriləcək ki, yüksək bir fəryada çevriləcək. O zaman Daniel öz payında duracaq ki, öz şəhadətini versin.” Manuscript Releases, cild 21, 437.

The first test of manna is three tests. The last of the ten tests is the test of the third angel. Both first and last represent “rest” as a symbol of the test. The first test is three tests, representing the first angel that is followed by the second angel, but the fourth test, where the sealing and lifting up as an ensign, is represented by Massa and Meribah. The third angel, represented by the fifth and sixth tests, is the third test, which followed the second test of Massa and Meribah, and the first test of manna.

Mannanın birinci sınağı üç sınaqdır. On sınağın sonuncusu üçüncü mələyin sınağıdır. Həm birinci, həm də sonuncu sınaq “istirahəti” sınağın bir rəmzi kimi təmsil edir. Birinci sınaq üç sınaqdır; bu, ikinci mələyin ardınca gəldiyi birinci mələyi təmsil edir, lakin möhürlənmənin və bayraq kimi ucaldılmanın olduğu dördüncü sınaq Massa və Meriba ilə təmsil olunur. Beşinci və altıncı sınaqlarla təmsil olunan üçüncü mələk, Massa və Meribanın ikinci sınağından və mannanın birinci sınağından sonra gələn üçüncü sınaqdır.

The provocation at Taberah set forth in Numbers 11:1–3 is the seventh test. The verses that introduce the fiery trial of faith represented by “Taberah,” which means ‘a burning place’ are preceded with verses identifying the movement of God’s people through the wilderness. The impatience manifested in chapter ten is contrasted with the one hundred and forty-four thousand who follow the Lamb whithersoever He goeth. These are those who have the patience of the saints, but ancient Israel was manifesting impatience in chapter ten that leads to their fiery ordeal in chapter eleven.

Saylar 11:1–3-də bəyan olunan Taveradakı təhrik yeddinci sınaqdır. “Yanğın yeri” mənasını verən “Tavera” ilə təmsil olunan iman alovlu sınağını təqdim edən ayələrdən əvvəl, Allahın xalqının səhradan keçərək irəliləməsini göstərən ayələr gəlir. Onuncu fəsildə üzə çıxan səbirsizlik, Quzunun hara getsə, Onun ardınca gedən yüz qırx dörd minlə qarşı-qarşıya qoyulur. Bunlar müqəddəslərin səbri olanlardır; lakin qədim İsrail onuncu fəsildə, on birinci fəsildəki alovlu məşəqqətlərinə aparan bir səbirsizlik nümayiş etdirirdi.

And they departed from the mount of the Lord three days’ journey: and the ark of the covenant of the Lord went before them in the three days’ journey, to search out a resting place for them. And the cloud of the Lord was upon them by day, when they went out of the camp. And it came to pass, when the ark set forward, that Moses said, Rise up, Lord, and let thine enemies be scattered; and let them that hate thee flee before thee. And when it rested, he said, Return, O Lord, unto the many thousands of Israel. Numbers 10:33–36.

Onlar Rəbbin dağından üç günlük yol getdilər; və Rəbbin əhd sandığı onlar üçün bir istirahət yeri axtarmaq üçün üç günlük yol boyunca onların önündə gedirdi. Düşərgədən çıxanda gündüz vaxtı Rəbbin buludu onların üzərində idi. Və belə oldu ki, sandıq irəli hərəkət edəndə Musa deyirdi: Qalx, ya Rəbb, qoy düşmənlərin pərən-pərən olsun; və Səndən nifrət edənlər Sənin önündən qaçsınlar. O dayandıqda isə deyirdi: Qayıt, ya Rəbb, İsrailin on minlərlə adamının yanına. Saylar 10:33–36.

The next verse introduces the rebellion of Taberah.

Növbəti ayə Taveradakı üsyanı təqdim edir.

And when the people complained, it displeased the Lord: and the Lord heard it; and his anger was kindled; and the fire of the Lord burnt among them, and consumed them that were in the uttermost parts of the camp. And the people cried unto Moses; and when Moses prayed unto the Lord, the fire was quenched. And he called the name of the place Taberah: because the fire of the Lord burnt among them. Numbers 11:1–3.

Xalq şikayət etdikdə, bu, Rəbbin gözündə pis göründü; Rəbb bunu eşitdi və qəzəbi alovlandı; Rəbbin odu onların arasında yandı və ordugahın ən kənar hissələrində olanları məhv etdi. Xalq Musaya fəryad etdi; Musa Rəbbə dua etdikdə, od söndü. O da o yerin adını Tavera qoydu; çünki Rəbbin odu onların arasında yanmışdı. Saylar 11:1–3.

The provocation which followed the manifestation of fire, was the longing for flesh food and is the eighth test. This is located in Numbers 11:4–34. The complaining in Taberah represents a corrupted higher nature, a lack of patience, and the rebellion of the lust for the fleshpots of Egypt represents the lower nature. The fire represents purification by fire of the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three, for prophetically Taberah means a burning place and the burning place in God’s prophetic Word is located in Malachi three where fire produces an impatient class destined to be purged and a patient class who are purified as an offering that is lifted up.

Odun zahir olmasından sonra gələn təhrik ət yeməyinə olan həsrət idi və bu, səkkizinci sınaqdır. Bu, Saylar 11:4–34-də yerləşir. Taberada olan şikayət pozulmuş daha yüksək təbiəti, səbrsizlik çatışmazlığını təmsil edir, Misirin ət qazanlarına olan ehtirasın üsyanı isə aşağı təbiəti təmsil edir. Od Malaki üçüncü fəsildəki Əhdin Elçisinin odla təmizləməsini təmsil edir, çünki peyğəmbərlik baxımından Tabera “yanan yer” deməkdir və Allahın peyğəmbərlik Kəlamında yanan yer Malaki 3-də yerləşir; orada od, təmizlənmək üçün təyin olunmuş səbirsiz bir sinfi və qaldırılan təqdimə kimi saflaşdırılan səbirli bir sinfi meydana gətirir.

Those represented by Moses in the twofold test of Taberah’s higher and lower nature are the one hundred and forty-four thousand who have settled into the truth both intellectually and also spiritually. The intellect identifies the higher nature and spiritually represents the combination of Divinity with humanity. Divinity can only be combined with humanity when the lower nature is crucified and dead. To be settled into the truth intellectually and spiritually represents the experience of the being sealed. The fires of Taberah represent the final separation of wheat and tares in the work of Christ raising the temple of the one hundred and forty-four thousand.

Taberahın daha yüksək və daha aşağı təbiətinin ikiqat sınağında Musa tərəfindən təmsil olunanlar, həqiqətdə həm əqli cəhətdən, həm də ruhən möhkəmlənmiş olan yüz qırx dörd min nəfərdir. Əql daha yüksək təbiəti müəyyən edir və ruhən ilahiliyin bəşəriyyətlə birləşməsini təmsil edir. İlahilik bəşəriyyətlə yalnız aşağı təbiət çarmıxa çəkilib ölü olduqda birləşdirilə bilər. Həqiqətdə əqli və ruhən möhkəmlənmək möhürlənmiş olma təcrübəsini təmsil edir. Taberahın odları, Məsihin yüz qırx dörd minin məbədini ucaltması işində buğda ilə alaq otlarının son ayrılmasını təmsil edir.

The ninth test is the rebellion of Miriam and Aaron found in Numbers 12. The provocation was not unlike the provocation of Korah, Dathan and Abiram or Minneapolis, in 1888. The issue was not simply the rejection of God’s message, but the rejection of God’s choice of leadership.

Doqquzuncu sınaq Saylar 12-də bəhs edilən Miryam və Harunun üsyanıdır. Bu təhrik Qorahın, Datanın və Aviramın, yaxud 1888-ci ildə Minneapolisin təhrikindən fərqli deyildi. Məsələ sadəcə Allahın xəbərinin rədd edilməsi deyil, həm də Allahın rəhbərlik üçün seçiminin rədd edilməsi idi.

The condemnation of leaders who reject not only the message, but also the messenger precedes the tenth test. The leadership manifest as apostates just before the Sunday law, which is the tenth test. The Sunday law aligns with the cross, and on the way to the cross, which is the Sunday law, the leadership chose Barabbas, a false Christ, for “bar” means ‘son of’ an “abba” means ‘father.’ Approaching the cross (the Sunday law) or Kadesh, the leadership manifests full blown apostasy choosing a counterfeit Christ and also expressing directly to the civil authorities that they have no king, but Caesar.

Təkcə xəbəri deyil, həm də xəbərçini rədd edən rəhbərlərin məhkum edilməsi onuncu sınaqdan əvvəl gəlir. Rəhbərlik onuncu sınaq olan bazar qanunundan dərhal əvvəl mürtəd kimi təzahür edir. Bazar qanunu çarmıxla üst-üstə düşür və çarmıxa — yəni bazar qanununa — gedən yolda rəhbərlik Barabbanı, yalançı bir Məsihi seçdi; çünki “bar” “oğlu” deməkdir, “abba” isə “ata” deməkdir. Çarmıxa (bazar qanununa) və ya Kadeşə yaxınlaşarkən rəhbərlik saxta bir Məsihi seçərək tam inkişaf etmiş mürtədliyi nümayiş etdirir və həmçinin mülki hakimiyyətlərə birbaşa bildirir ki, onların padşahı yoxdur, yalnız Sezar var.

The seventh, eighth and ninth test are identifying the sealing process, but the illustration is of the foolish virgins. The tenth of those tests was the first rebellion of Kadesh, typifying 1863. From 1846 the Hebrews were brought to Sinai to receive the Law. The two tables of the Ten Commandments are the symbol of God’s covenant relationship to ancient literal Israel, and the two tables of Habakkuk are the symbol of modern spiritual Israel’s covenant relationship. The second table was set forth in 1850, and just as ancient Israel vowed to keep the Law, by 1856 a final test was brought, as typified by spies visiting the Promised Land. The majority opinion that was reached over the seven years from 1856 unto 1863 was that the Laodicean wilderness is where they wished to die.

Yeddinci, səkkizinci və doqquzuncu sınaq möhürlənmə prosesini müəyyən edir, lakin təqdim olunan nümunə ağılsız bakirələrə aiddir. Bu sınaqlardan onuncusu Qadeşdəki ilk üsyan idi və 1863-cü ili təmsil edirdi. 1846-cı ildən etibarən İbranilər Qanunu qəbul etmək üçün Sinaya gətirildilər. On Əmrin iki lövhəsi Allahın qədim hərfi İsraillə olan əhd münasibətinin rəmzidir, Habaqququn iki lövhəsi isə müasir ruhani İsrailin əhd münasibətinin rəmzidir. İkinci lövhə 1850-ci ildə ortaya qoyuldu və qədim İsrailin Qanuna riayət edəcəyinə and içdiyi kimi, 1856-cı ilə qədər vəd olunmuş diyara casusların getməsi ilə təmsil olunan son bir sınaq gətirildi. 1856-cı ildən 1863-cü ilə qədər olan yeddi il ərzində formalaşan əksəriyyətin qənaəti bu idi ki, onların ölmək istədikləri yer Laodikeya səhrasıdır.

The period of 1844 to 1863 is typified by the period that begins with baptism at the Red Sea which ended with another baptism at the Jordan River, in the identical location which Jesus would become the Christ, when He was later baptized by John. The baptism at the Red Sea identified a covenant relationship with ancient Israel. That relationship began with a marriage that simultaneously instigated a ten-step testing process. They were then brought to Sinai and promised to keep His law, but didn’t, and then failed the tenth and final test at the first rebellion of Kadesh. After the forty years, and the second and greater rebellion at Kadesh they entered the Promised Land by being baptized into the Jordan River.

1844-dən 1863-ə qədər olan dövr, Qırmızı dənizdəki vəftizlə başlayıb İordan çayında başa çatan dövrlə tipoloji olaraq təmsil olunur; bu da sonralar İsa Məsihə çevriləcəyi həmin eyni məkanda, Yəhya tərəfindən vəftiz edildiyi zaman baş verdi. Qırmızı dənizdəki vəftiz qədim İsraillə olan əhd münasibətini müəyyənləşdirdi. Bu münasibət eyni zamanda on mərhələli bir sınaq prosesini hərəkətə gətirən bir nikahla başladı. Sonra onlar Sinaya gətirildilər və Onun qanununu saxlayacaqlarına vəd verdilər, lakin bunu etmədilər; ardından Kadeşdəki ilk üsyanda onuncu və son sınaqdan da uğursuz oldular. Qırx ildən sonra və Kadeşdəki ikinci və daha böyük üsyandan sonra, İordan çayında vəftiz olunaraq Vəd olunmuş Torpağa daxil oldular.

All the waymarks of baptism are tied together with the covenant. The history of the omega and second Kadesh, align with the history of the first an alpha Kadesh. Moses’ omega rebellion was far greater than the rebellion of an entire nation in the alpha rebellion of Kadesh. The omega is always greater. Both rebellions together represent the rebellion of Isaiah’s learned and unlearned who refuse to enter into the rest of the latter rain message.

Vəftizin bütün yol nişanları əhd ilə bir-birinə bağlanmışdır. Omegaya və ikinci Kadeşə aid tarix, birinci və alfa Kadeşin tarixi ilə uyğunlaşır. Musanın omeqa üsyanı, Kadeşin alfa üsyanında bütöv bir millətin üsyanından qat-qat böyük idi. Omeqa həmişə daha böyükdür. Hər iki üsyan birlikdə Yeşayanın son yağış xəbərinin istirahətinə daxil olmaqdan imtina edən savadlı və savadsızlarının üsyanını təmsil edir.

Three baptisms (Red Sea, Jordan River and Jordan River), the first of Moses and the last of Christ, thus Moses is the alpha and Christ the omega. The letter between the first and the twenty-second letters of the Hebrew alphabet, the thirteenth letter, when attached and following the first letter that is then attached to the last and twenty-second letter creates the Hebrew word “truth.” The middle baptism was the Jordan River and Kadesh. The first baptism at the Red Sea, was followed by the baptism at the Jordan. But the first baptism at the Jordan was put off for forty years until the second visit to Kadesh and the actual baptism of the Jordan. The third baptism, representing the time of visitation for the Jews had arrived as Christ began His work of confirming the covenant for one week in fulfillment of Daniel nine and verse twenty-seven and it was the hour of judgment for ancient Israel.

Üç vəftiz (Qırmızı dəniz, İordan çayı və İordan çayı): birincisi Musanın, sonuncusu isə Məsihin; beləliklə Musa alfadır, Məsih isə omeqa. İbrani əlifbasının birinci və iyirmi ikinci hərfləri arasındakı hərf, on üçüncü hərf, birinci hərfə bitişdirilib, sonra da o birinci hərf sonuncu və iyirmi ikinci hərfə birləşdirildikdə, ibranicə “həqiqət” sözü yaranır. Ortadakı vəftiz İordan çayı və Qadeş idi. Qırmızı dənizdəki birinci vəftizdən sonra İordandakı vəftiz gəlirdi. Lakin İordandakı birinci vəftiz Qadeşə ikinci gəlişə və İordanın həqiqi vəftizinə qədər qırx il təxirə salındı. Yəhudilər üçün ziyarət vaxtını təmsil edən üçüncü vəftiz gəlib çatmışdı; Məsih Danielin doqquzuncu fəslinin iyirmi yeddinci ayəsinin yerinə yetməsində bir həftəlik əhdi təsdiq etmək işinə başladığı zaman, qədim İsrail üçün hökm saatı idi.

The first baptism at the Red Sea is the first angel’s message, and the two visits to Kadesh represent a “doubling”, for the first visit to Kadesh and the Jordan River is where the rebellion of God’s covenant people is represented and at the second Kadesh the rebellion of the leadership is manifested. Kadesh and the two visits represent a doubling of the second angel’s message where two classes are manifested, and both classes are represented with citizens and also leadership. The baptism of Christ is the third angel’s message when the wheat and tares are separated as was ancient Israel from the Christian bride Christ married in the hour of ancient Israel’s judgment.

Qırmızı dənizdəki ilk vəftiz birinci mələyin xəbəridir və Qadeşə iki gəliş “ikiqatlanmanı” təmsil edir; çünki Qadeşə və İordan çayına ilk gəlişdə Allahın əhd xalqının üsyanı təmsil olunur, ikinci Qadeşdə isə rəhbərliyin üsyanı zahir olur. Qadeş və iki gəliş ikinci mələyin xəbərinin ikiqatlanmasını təmsil edir; burada iki sinif zahir edilir və hər iki sinif həm xalq, həm də rəhbərliklə təmsil olunur. Məsihin vəftizi üçüncü mələyin xəbəridir; bu zaman buğda ilə alaq ayrılır, necə ki, qədim İsrailin mühakiməsi saatında Məsihin evləndiyi məsihçi gəlindən qədim İsrail ayrılmışdı.

The period of 1844 to 1863 is the Red Sea to the first rebellion at Kadesh. 1844 is the Red Sea crossing, 1846 is the manna, symbol of the Sabbath test which the Whites passed in 1846 when they were married. In 1849 the Lord stretched forth his hand a second time to gather His people. He had gathered them during the first angel’s message when the first of Habakkuk’s tables arrived in history, and the second table was designed for the same purpose.

1844-cü ildən 1863-cü ilə qədər olan dövr Qırmızı dənizdən Kadeşdəki ilk üsyana qədər olan dövrdür. 1844 Qırmızı dənizin keçilməsidir, 1846 mannadır, hansı ki, 1846-cı ildə Uaytların evləndikləri zaman keçdikləri Şənbə sınağının rəmzidir. 1849-cu ildə Rəbb Öz xalqını toplamaq üçün əlini ikinci dəfə uzatdı. O, onları birinci mələyin xəbəri zamanı, Habakkukun lövhələrindən birincisi tarixdə göründükdə toplamışdı və ikinci lövhə də eyni məqsəd üçün nəzərdə tutulmuşdu.

The omega 1850 table was to gather and test, for that is what the alpha 1843 table did. The first angel had a table, and the third angel also had a table, for the first is the alpha and the third is the omega. The “two tables” are waymarks of the first and third angel’s—not the second. The prophetic period of the “tables” begins with a table with error and ends with a table with no error. The history between the two tables is the history of the second angel, where the chart is set aside until 1850.

Omega 1850 cədvəli toplamaq və sınaqdan keçirmək üçün idi, çünki alpha 1843 cədvəlinin etdiyi məhz bu idi. Birinci mələyin bir cədvəli var idi, üçüncü mələyin də bir cədvəli var idi, çünki birincisi alpha, üçüncüsü isə omegadır. “İki cədvəl” birinci və üçüncü mələyin nişanə daşlarıdır — ikinci mələyin deyil. “Cədvəllər”in peyğəmbərlik dövrü səhv olan bir cədvəllə başlayır və heç bir səhvi olmayan bir cədvəllə başa çatır. İki cədvəl arasındakı tarix, qrafikin 1850-ci ilədək kənara qoyulduğu ikinci mələyin tarixidir.

After the year 1843 ended on April 19, 1844, the 1843 chart was set aside for it then erroneously predicted the year 1843. From April 19, 1844 unto 1850 there is no Habakkuk’s table. In the history of the second angel, there was no chart and—Babylon fell. The alpha is a table the omega is a table and the middle is the fall of Babylon; a symbol of rebellion which is associated with the period when there was no table. The historical period of Habakkuk’s tables bears the signature of truth.

1843-cü il 1844-cü il aprelin 19-da başa çatdıqdan sonra, 1843 cədvəli kənara qoyuldu, çünki o zaman səhv olaraq 1843-cü ili qabaqcadan xəbər vermişdi. 1844-cü il aprelin 19-dan 1850-ci ilədək Habakkukun cədvəli yoxdur. İkinci mələyin tarixində cədvəl yox idi və—Babil yıxıldı. Alfa bir cədvəldir, omeqa bir cədvəldir, ortada isə Babilin süqutu vardır; bu, cədvəlin olmadığı dövrlə əlaqəli olan üsyanın simvoludur. Habakkukun cədvəllərinin tarixi dövrü həqiqətin möhürünü daşıyır.

1850 was typified by Sinai and the giving of the Law. That event was commemorated with Pentecost, when two wave loaves were lifted up. The process of lifting up the wave loaves is represented by the printing and promotion of the table in May of 1842, and the history of 1849 when the second chart was prepared and 1850 when it was available. The period is represented in the line of Christ as the fifty days from His resurrection unto Pentecost, a period divided into forty days followed by ten.

1850-ci il Sina dağı və Qanunun verilməsi ilə tipik surətdə təmsil olunurdu. Həmin hadisə, iki yellədilən çörəyin qaldırıldığı Pentikostla yad edilirdi. Yellədilən çörəklərin qaldırılması prosesi 1842-ci ilin mayında cədvəlin çapı və təşviqi ilə, həmçinin ikinci sxemin hazırlandığı 1849-cu ilin və onun əlçatan olduğu 1850-ci ilin tarixi ilə təmsil olunur. Bu dövr Məsihin xəttində Onun dirilməsindən Pentikosta qədər olan əlli gün kimi təmsil olunur; bu müddət qırx günə, sonra isə on günə bölünür.

In 1849 Christ was stretching forth his hand a second time, and in 1850 Habakkuk’s second table was available and the testing process leading to Kadesh moved forward. In 1856 the last of ancient Israel’s ten tests arrived when new light on Miller’s foundational prophetic revelation was published in the movement’s periodical. For twenty-five hundred and twenty prophetic days, from 1856 unto 1863, the spies went in to search the land. In 1863 they chose a new leader to take them back to Egypt.

1849-cu ildə Məsih əlini ikinci dəfə uzadırdı və 1850-ci ildə Habaqququn ikinci lövhəsi mövcud oldu və Qadeşə aparan sınaq prosesi irəli getdi. 1856-cı ildə qədim İsrailin on sınağının sonuncusu, Millerin təməl peyğəmbərlik vəhyinə dair yeni işıq hərəkatın dövri nəşrində dərc olunduqda gəlib çatdı. 1856-cı ildən 1863-cü ilədək, iki min beş yüz iyirmi peyğəmbərlik günü ərzində, casuslar ölkəni axtarmağa girdilər. 1863-cü ildə onlar özlərini yenidən Misirə aparmaq üçün yeni bir rəhbər seçdilər.

We will continue these truths in the next article.

Biz bu həqiqətləri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.

“In a vision given me at Bordoville, Vermont, December 10, 1871, I was shown that the position of my husband has been a very difficult one. A pressure of care and labor has been upon him. His brethren in the ministry have not had these burdens to bear, and they have not appreciated his labors. The constant pressure upon him has taxed him mentally and physically. I was shown that his relation to the people of God was similar, in some respects, to that of Moses to Israel. There were murmurers against Moses, when in adverse circumstances, and there have been murmurers against him.” Testimonies, volume 3, 85.

“1871-ci il dekabrın 10-da Vermont ştatının Bordovil şəhərində mənə verilən bir görüntüdə mənə göstərildi ki, ərimin mövqeyi çox çətin olmuşdur. Qayğı və zəhmət yükü onun üzərində olmuşdur. Onun xidmətçi qardaşları bu yükləri daşımalı olmamışlar və onlar onun əməyini qiymətləndirməmişlər. Onun üzərindəki daimi təzyiq onu zehni və fiziki cəhətdən yormuşdur. Mənə göstərildi ki, onun Allah xalqı ilə münasibəti bəzi cəhətlərdən Musanın İsraillə olan münasibətinə bənzəyirdi. Musa əleyhinə gileylənənlər var idi, əlverişsiz şəraitdə, və ona qarşı da gileylənənlər olmuşdur.” Testimonies, 3-cü cild, 85.