Panium - Number Eight

III Selevk Keraunos e.ə. 226-cı ildən 223-cü ilədək qısa müddət padşah kimi hökm sürdü; sonra isə ya qətlə yetirildi, ya da müəmmalı şəraitdə öldü. III Selevk, III Antioxun bilavasitə sələfi idi. Bu iki qardaş onuncu ayədəki “oğulları” təmsil edir və 1989-cu ildə Reyqan və Buşu təcəssüm etdirirlər.

Onuncu ayə üçüncü sətirdir və 1989-cu ildəki “axır zaman”ı təmsil edir. O, on birinci fəslin qırxıncı ayəsi və Yeşaya səkkizinci fəslin səkkizinci ayəsi ilə bir-birinə bağlanır. Bu üç ayənin əlaqəsi on birinci ayənin, on birinci ayədə bəyan edilən Rafiya döyüşündə təmsil olunan qarşı duran tərəflər kimi Putin və Zelenski ilə birgə, indiki Ukrayna müharibəsini təmsil etdiyini müəyyən edir. On ikinci ayə Ukrayna müharibəsinin sonrakı nəticələrini və Putinin taleyini müəyyən edir. On üçüncü ayədən on beşinci ayəyədək olan hissə Panium döyüşüdür.

Onuncu ayənin mövzusu “axır zaman”dır və “axır zaman”da həqiqətin möhürünün açılması ilə bağlı prinsiplərə uyğun olaraq, bu ayə, hərçənd yalnız bir ayədir, təmsil olunan çoxlu peyğəmbərlik xətlərini özündə ehtiva edir. Onuncu ayə qırxıncı ayənin gizli tarixinin başlanğıcını müəyyən edir; bu da üçüncü mələyin hərəkatının və yüz qırx dörd minin möhürlənməsinin başlanğıcını göstərir.

Ayə, Yeşaya kitabının yeddinci fəslində başlayan görüntüdə müəyyən edilən Levililər 26-dakı yeddi vaxtı bir-biri ilə əlaqələndirir. Bu əlaqə, ilahiliyin bəşəriyyətlə birləşdirilməsini göstərir; bu isə İslamın üçüncü vayının, yeddinci şeypurun səslənməsi zamanı, möminliyin sirrinin tamamlanmasıdır.

Ayə 1989-cu ili axır zaman kimi müəyyən edir və Levililər iyirmi altıncı fəslin yeddi vaxtı ilə olan əlaqəsi vasitəsilə Uilyam Millerin təməl həqiqətini və 1863-cü il üsyanını da ehtiva edir. Ayə qırxıncı ayənin gizli tarixini başlayır. Buna görə də o, 1989-cu ildə axır zamanda gəlib çatan biliyin artmasının mühüm bir ünsürüdür və qırxıncı ayənin gizli tarixini təşkil edən zahiri hadisələrin peyğəmbərlik təsvirini başlayır; yeddi vaxtla olan əlaqəsi vasitəsilə isə 1989 ilə bazar qanunu arasındakı tarixdə daxili hadisələri də müəyyən edir.

On rəqəmi sınağın simvoludur və ayələrin həqiqəti anlamağa vurğu edən Yeşaya yeddinci fəslin görüntüsü ilə əlaqəsi vardır.

Əgər “baş”ın paytaxt şəhəri (Samariya və Dəməşq) və bir padşahı (Rəsin və Remalyanın oğlu Peqah) təmsil etdiyinə inanmasanız, möhkəmlənməyəcəksiniz. Əgər Yeşaya səkkizinci fəsil, səkkizinci ayənin kontekstində (bu, yeddinci fəsillə eyni görüntüdür) həmin bir-birini əvəz edən üç rəmzi dərk etməsəniz, onda on birinci ayədən on beşinci ayəyədək Putin və Rusiyanı cənub padşahı kimi müəyyənləşdirə bilməyəcəksiniz.

Onuncu ayənin mövzusu, axır zamanında başlayan və Bazar günü qanunu zamanı möhlət qapısının bağlanmasına aparan üçmərhələli sınaq prosesidir.

“Axır zaman”da Daniel kitabının “möhürü açılır” və “təmizlənmiş, ağardılmış və sınaqdan keçirilmiş” sözləri ilə təmsil olunan üçmərhələli sınaq prosesi başlayır. “Müdriklər” anlayırlar, “pislər” isə anlamırlar. Onların anlayışsızlığı, on qız məsəlində yağlarının olmaması kimi, onların məhv edilməsinə səbəb olur.

“Xalqım” sözləri əhd xalqı mənasını daşıyır və bu əhd xalqı “bilik əskikliyi” üzündən rədd edilməli və məhv edilməlidir. Amerika Birləşmiş Ştatlarında bazar günü qanunu, şeylərin unudulduğu və ya xatırlandığı nişan nöqtəsidir. “Şənbə gününü yadda saxla” əmri həmin anda mövcud həqiqətdir. Surun fahişəsi orada xatırlanır. Vəhy kitabında Allahın Babilin günahlarını xatırladığı yer də oradır.

Məhz orada uşaqlar, yaxud Laodikeya Adventizminin peyğəmbərlikdəki son nəsli kəsilib atılır. Məhz orada Danielin “pislər” adlandırdıqları Allahın qanununu “unutmuş” olduqlarını göstərirlər və onların unutduqları Allah qanununun hissəsi Allahın peyğəmbərlik qaydaları və ya qanunlarıdır. Kontekst açıq şəkildə göstərir ki, Daniel kitabı möhürdən açıldıqda artırılan “bilik” onlarda yoxdur. Daniel “müdriklər”i “pislər”lə, İsa isə “müdrik bakirələr”i “ağılsız bakirələr”lə qarşı-qarşıya qoyur. Amos eyni sinfi “gözəl bakirələr” kimi müəyyən edir; onlar şərq, şimal və dənizlərlə təmsil olunan peyğəmbərlik xəbərini tapa bilməyənlərdir.

Onların tapa bilmədiyi xəbər, “dənizdən dənizə, şimaldan hətta şərqə qədər sərgərdan gəzərkən” haraya baxdıqları ilə təmsil olunur. Amos deyir ki, bu “gözəl bakirələr” Rəbbin “sözünü” eşitməkdən ibarət bir “qıtlıq” içindədirlər və “o gündə onlar Rəbbin sözünü axtarmaq üçün ora-bura qaçacaqlar, lakin onu tapmayacaqlar.” Axır zamanda, qırxıncı ayənin, eləcə də on birinci fəslin onuncu ayəsinin yerinə yetməsi olaraq, 1989-cu ildə Daniel kitabından açılmış olan xəbər, on birinci fəslin son iki ayəsində xülasə olunur.

Yağdan məhrum olan ağılsız, ədalətli görünən və pis bakirələr, biliyi, həmçinin Allahın əhdini və Qanununu rədd etmiş şərqin, şimalın və dənizlərin xəbəri, bazar günü qanunu vaxtında Allah tərəfindən xatırlanır. Ondan on beşinci ayələrədək üç döyüş təmsil olunur. Mən bu üç döyüşü üç tarixə ayırıram, lakin birlikdə nəzərdən keçirildikdə onlar həm də bir xətt təşkil edir, çünki onuncu ayə “axır zaman”ı açır və buna görə də üçmərhələli sınaq prosesini başladır.

Onuncu ayə Levililər iyirmi altının yeddi vaxtı ilə və buna görə də Adventizmin təməlləri və Uilyam Millerin işi ilə əlaqələnir. Üç addımın ikinci addımı, on birinci ayənin işığı və Ukrayna müharibəsi aşkar olduğu zaman başlayan vizual bir sınaqdır. İkinci sınaq vizualdır və Allahın peyğəmbərlik Kəlamının işığında cari hadisələri tanımaq qabiliyyətimizlə bağlı bir sınağı təmsil edir. Üçüncü sınaq isə on beşinci ayədəki Paniyum döyüşüdür; burada Şimon Bar-Yonanın adı Peter olaraq dəyişdirildi və bununla da on altıncı ayədəki bazar günü qanununda möhlət bağlanmazdan dərhal əvvəl yüz qırx dörd minin möhürlənməsi işarələndi.

Antioxus Maqnusun on, on bir və on beşinci ayələrlə təmsil olunan üç döyüşün hər birində görünməsini nəzərdən keçirdikdə, həmçinin doqquzdan on altıncı ayəyədək olan tarixdə Müqəddəs Kitab peyğəmbərliyindəki yalançı peyğəmbərin yüksəlişi və süqutunu da görürük.

Birinci ayədən dördüncü ayəyə qədər olan ayələr əjdaha qüvvəsinin yüksəlişini və süqutunu müəyyən edir. Doqquzuncu və onuncu ayələr müvafiq olaraq 1798 və 1989-cu illəri müəyyən edir və bununla da doqquzuncu ayədən on altıncı ayəyə qədər olan ayələr yalançı peyğəmbərin yüksəlişini və süqutunu müəyyən edir. Qırxıncı ayədən qırx beşinci ayəyə qədər olan ayələr vəhşinin yüksəlişini və süqutunu təmsil edir. Doqquzuncu və onuncu ayələr həmçinin qırxıncı ayənin 1798 və 1989-cu illərdəki iki “axır zaman”ı ilə də uyğunluq təşkil edir.

Bacı Uayt bizə açıq şəkildə bildirir ki, “axır zaman”ı yanlış anlamaq peyğəmbərliklərin hara tətbiq olunacağı barədə qarışıqlıq yaradır.

Onuncu ayənin mövzusu “axır zaman”dır və on birinci fəsildə müəyyən edilən bir neçə “son zamanlar” vardır. Əgər on birinci fəsildəki “son zamanları” “görməz və anlamazsınızsa”, “xəbərləri harada yerləşdirməli olduğunuzu” bilməyəcəksiniz. O deyir: “Müqəddəs Yazıları araşdıranlar var” və bütün peyğəmbərlərdə olduğu kimi, onun sözləri axır günlərə yönəlmişdir; buna görə də, axır günlərdə onun müəyyən etdiyi həmin şəxslər axır zamanı anlamayan bir zümrədir, beləliklə onlar həm də yıxılıb bir daha ayağa qalxmayan Amosun “gözəl bakirələri”dir.

On birinci fəslin birinci ayəsində Darius və Kir birlikdə dayanaraq 1989-cu ildə sonun zamanını işarələyirlər. Ptolemey e.ə. 246-cı ildə Babilə gedib şimal padşahını Misirdə əsirliyə apardıqda və bununla da yeddi ilə doqquzuncu ayələrdə təsvir olunduğu kimi 1798-ci ili əvvəlcədən simvolik şəkildə göstərdikdə, bu, “sonun zamanı” idi. Onuncu ayə 1989-cu ildəki “sonun zamanı”dır.

1798-ci il, e.ə. 723-cü ildə başlamış İsrailin şimal padşahlığına qarşı səpələnmənin iki min beş yüz iyirmi ilinin sonudur. Min iki yüz altmış il sonra, 538-ci ildə papalıq min iki yüz altmış il hökmranlıq etdi və bu, 1798-ci ilə qədər davam etdi. 1798-ci il “axır zaman”dır, çünki o, yeddi zamanın, həmçinin Danielin on ikinci fəslindəki min iki yüz altmış ilin və min iki yüz doxsan ilin sonudur. 1798-ci il “axır zaman”dır və buna görə 538-ci il də “axır zaman”dır. 538-ci il, bütpərəstliyin papalığın eyni işi eyni müddət ərzində görməsindən əvvəl Allahın məbədini və Onun qoşununu tapdaladığı min iki yüz altmış ilin sonudur.

538 papalığın səlahiyyətləndirilməsini təmsil edir və bununla da bazar günü qanunu zamanı papalığın yenidən səlahiyyətləndirilməsini təmsil edir. Bazar günü qanunu “axır zaman”ı müəyyən edir. Buna görə də on altıncı ayə, habelə birinci ayə, yeddidən doqquza qədər olan ayələr və onuncu ayə hamısı “axır zaman”ı işarələyir. Bu həqiqət, xəbərlərin nə vaxt yerləşdirilməli olduğunu bilənlər tərəfindən anlaşılmalıdır. Pompey Yerusəlimi ələ keçirdiyi zaman on altıncı ayəni yerinə yetirdi. Onun ardınca Yuli Sezar, Avqust Sezar və Tiberi Sezar gəldi. İsanın doğumu bir “axır zaman” idi və o, Avqust Sezarın dövründə baş verdi.

İyirminci ayə on birinci fəsildəki “axır zaman”ların siyahısına əlavə olunur; Məsihin çarmıxa çəkilməsi zamanı hökmranlıq edən Sezar Tiberi də buna daxildir.

Çarmıx Məsihin çoxları ilə təsdiq etməyə gəldiyi peyğəmbərlik həftəsinin mərkəzində dayanır.

Həftənin ortasında bizdə bir başlanğıc və bir son vardır; ilk min iki yüz altmış gün məhz növbəti min iki yüz altmış günün başladığı yerdə başa çatdı. Həftə, həm bütpərəstliyin, həm də papalığın müqəddəs məkanı və ordunu tapdalamasını təmsil edən şimal padşahlığına qarşı olan yeddi dağılma vaxtı ilə uyğunlaşır.

538 “son vaxt”dır və o, həmçinin peyğəmbərlik dövrünün sonu olan çarmıxla uyğunlaşır. 538 və çarmıx iki şahid təqdim edir ki, peyğəmbərliyin həm başlanğıcı, həm də sonu peyğəmbərlik baxımından “son vaxt” kimi işarələnmişdir.

İyirmi bir və iyirmi ikinci ayələr, iyirminci ayə, on altıncı ayə, onuncu ayə, yeddidən doqquza qədər olan ayələr və birinci ayə hamısı “axır zaman”ı işarələyir. İyirmi üçüncü ayə Makkabi yəhudilərinin e.ə. 161–158-ci illərdə bütpərəst Roma ilə bağladıqları ittifaqı müəyyən edir. Haşmonaylar sülaləsinin ilk döyüşlərindən başlayaraq eramızın 70-ci ilində Yerusəlimin dağıdılması ilə başa çatan tarixi, 1844-cü ildə, zamanla bağlı bir peyğəmbərliyin sonunda və buna görə də bir “axır zaman”da başlayan Birləşmiş Ştatlardakı mürtəd protestantlığı təmsil edir və e. 70-ci il ilə simvolizə olunduğu kimi, bazar günü qanunu ilə sona çatır.

İyirmi üçüncü ayə “son vaxt”ı e.ə. 167-ci ildə Modein döyüşündə, həmçinin e. 70-ci ildə müəyyən edir; bunların hər ikisi müvafiq olaraq 1844-cü ili və bazar qanununu təmsil edir. İyirmi üçüncü ayə, iyirmi birinci və iyirmi ikinci ayələr, iyirminci ayə, on altıncı ayə, onuncu ayə, yeddinci ayədən doqquzuncu ayəyə qədər olan ayələr və birinci ayənin hamısı “son vaxt”ı işarələyir.

İyirmi dördüncü ayə bütpərəst Romanın üç yüz altmış illik üstünlüyünü müəyyən edir və beləliklə həm e.ə. 31-ci ildəki başlanğıcı, həm də 330-cu ildəki sonu “axır zaman” kimi nişanlayır. İyirmi yeddinci və iyirmi doqquzuncu ayələr həmin dövrün həm başlanğıcını, həm də sonunu müəyyən edir; buna görə də iyirmi dördüncü ayə, iyirmi yeddinci ayə, iyirmi doqquzuncu ayə, iyirmi üçüncü ayə, iyirmi birinci və iyirmi ikinci ayələr, iyirminci ayə, on altıncı ayə, onuncu ayə, yeddinci ayədən doqquzuncu ayəyədək olan ayələr və birinci ayənin hamısı “axır zaman”ı göstərir.

Otuz birinci ayə viran qoyan iyrəncliyin qoyulduğu vaxt kimi 538-ci ili müəyyən edir və otuz altıncı və qırxıncı ayələr 1798-ci ili “axır zaman” kimi müəyyən edir. Otuz birinci ayədəki 538-ci il və otuz altıncı və qırxıncı ayələrdəki 1798-ci il, iyirmi yeddinci və iyirmi doqquzuncu ayələr, iyirmi dördüncü ayə, iyirmi üçüncü ayə, iyirmi birinci və iyirmi ikinci ayələr, iyirminci ayə, on altıncı ayə, onuncu ayə, yeddincidən doqquzuncuya qədər ayələr və birinci ayənin hamısı “axır zaman”ı göstərir.

“Axır zaman” qırx birinci ayəyə qədər—bazar günü qanunu olan həmin ayəyə qədər—və qırx beşinci ayədə, papanın ona kömək edən heç kəs olmadan öz sonuna çatdığı zamanadək, daha bir “axır zaman” olaraq, on üç dəfə qeyd olunur. “Axır zaman” on birinci fəsildə on beş dəfə yerləşdirilmişdir. Onuncu ayənin mövzusu “axır zaman”dır. Bu, yüz qırx dörd minin möhürlənmə vaxtında möhürü açılan həqiqətləri təmsil edir.

Növbəti məqalədə davam edəcəyik.