We closed the last article identifying that all three of the angels of Revelation fourteen have a message in their hands. The second and third angel are identified as having a “parchment,” with them as they descend with their message. Each angel represents a message, and the arrival of each message causes an effect. The first angel arrived in 1798. That message was unsealed and there was an increase of knowledge concerning the impending judgment. That increase of knowledge produced two classes of worshippers. When the second angel arrived the message of the Protestants’ fall was unsealed and there was an increase of knowledge and two classes were produced. When the Midnight Cry message arrived on October 22, 1844, it was unsealed at Exeter camp meeting and there was an increase of knowledge and two classes of virgins were produced. When the third angel arrived on October 22, 1844 the message of the third angel and all that it represents was unsealed and there was an increase of knowledge and two classes were produced.
Son məqaləni Vəhy on dördün hər üç mələyinin əlində bir xəbərin olduğunu müəyyənləşdirərək yekunlaşdırdıq. İkinci və üçüncü mələk, xəbərləri ilə enərkən özləri ilə bir “perqament” daşıyanlar kimi təqdim olunur. Hər bir mələk bir xəbəri təmsil edir və hər bir xəbərin gəlişi bir təsir doğurur. Birinci mələk 1798-ci ildə gəldi. Həmin xəbər möhürdən açıldı və yaxınlaşmaqda olan məhkəmə ilə bağlı bilik artımı baş verdi. Bilikdəki həmin artım iki ibadət edən sinfi meydana gətirdi. İkinci mələk gəldikdə protestantların süqutu barədə xəbər möhürdən açıldı, bilik artımı baş verdi və iki sinif meydana gəldi. Gecəyarısı Harayı xəbəri 22 oktyabr 1844-cü ildə gəldikdə, Exeter düşərgə toplantısında möhürdən açıldı, bilik artımı baş verdi və iki bakirə sinfi meydana gəldi. Üçüncü mələk 22 oktyabr 1844-cü ildə gəldikdə isə, üçüncü mələyin xəbəri və onun təmsil etdiyi hər şey möhürdən açıldı, bilik artımı baş verdi və iki sinif meydana gəldi.
Another characteristic that can be found in the angels has to do with the empowerment of the angel’s messages. The message of the second angel was empowered by the message of the Midnight Cry, as the previous article showed, but the Midnight Cry is not represented by a singular angel, it is represented by many angels. The history that corresponded to the second angel and the Midnight Cry shows that the second angel’s message was empowered when the Midnight cry joined with it. In the same book we are told:
Mələklərdə müşahidə oluna bilən digər bir xüsusiyyət mələyin xəbərlərinin qüvvətləndirilməsi ilə bağlıdır. Əvvəlki məqalənin göstərdiyi kimi, ikinci mələyin xəbəri Gecəyarısı Harayının xəbəri ilə qüvvətləndirildi, lakin Gecəyarısı Harayı tək bir mələklə təmsil olunmur, o, bir çox mələklərlə təmsil olunur. İkinci mələyə və Gecəyarısı Harayına uyğun gələn tarix göstərir ki, ikinci mələyin xəbəri Gecəyarısı Harayı onunla birləşdiyi zaman qüvvətləndirildi. Eyni kitabda bizə deyilir:
“I saw angels hurrying to and fro in heaven. They were descending to earth, and again ascending to heaven, preparing for the fulfillment of some important event. Then I saw another mighty angel commissioned to descend to earth, and unite his voice with the third angel, and give power and force to his message. Great power and glory were imparted to the angel, and as he descended, the earth was lightened with his glory. The light which went before and followed after this angel, penetrated everywhere, as he cried mightily, with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. The message of the fall of Babylon, as given by the second angel, is again given, with the addition of the corruptions which have been entering the churches since 1844. The work of this angel comes in at the right time, and joins in the last great work of the third angel’s message, as it swells into a loud cry. And the people of God are fitted up everywhere to stand in the hour of temptation which they are soon to meet. I saw a great light resting upon them, and they united in the message, and fearlessly proclaimed with great power the third angel’s message.
“Mən mələklərin göydə ora-bura tələsdiklərini gördüm. Onlar yer üzünə enir, sonra yenidən göyə qalxır, mühüm bir hadisənin yerinə yetirilməsi üçün hazırlıq görürdülər. Sonra mən yer üzünə enmək üçün vəzifələndirilmiş başqa bir qüdrətli mələk gördüm; o, səsini üçüncü mələklə birləşdirməli, onun xəbərinə qüvvə və təsir verməli idi. Mələyə böyük qüdrət və izzət verildi və o enərkən yer üzü onun izzəti ilə nurlandı. Bu mələyin önündə gedən və ardınca gələn nur, onun qüvvətli səslə uca səslə belə hayqırdığı zaman hər yerə nüfuz edirdi: Böyük Babil yıxıldı, yıxıldı və cinlərin məskəni, hər murdar ruhun sığınacağı və hər murdar və nifrətəlayiq quşun qəfəsi oldu. İkinci mələk tərəfindən verilmiş Babilin süqutu xəbəri, 1844-cü ildən bəri kilsələrə daxil olmaqda olan pozğunluqların əlavə edilməsi ilə yenidən verilir. Bu mələyin işi öz vaxtında gəlir və üçüncü mələyin xəbərinin son böyük işinə, o uca fəryada çevrildikcə, qoşulur. Və Allahın xalqı hər yerdə tezliklə qarşılaşacaqları sınaq saatında dayanmağa hazırlanır. Mən onların üzərində dayanan böyük bir nur gördüm və onlar bu xəbərlə birləşərək üçüncü mələyin xəbərini böyük qüdrətlə və qorxmadan bəyan etdilər.”
“Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound every where, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message, and joined it, as the midnight cry joined the second angel’s message in 1844. The glory of God rested upon the patient, waiting saints, and they fearlessly gave the last solemn warning, proclaiming the fall of Babylon, and calling upon God’s people to come out of her; that they might escape her fearful doom.” Spiritual Gifts, volume 1, 193, 194.
“Mələklər göydən gələn qüdrətli mələyə kömək etmək üçün göndərildilər və mən hər yerdən gəlirmiş kimi səslənən səslər eşitdim: Xalqım, onun günahlarına şərik olmayasınız və onun bəlalarından pay almayasınız deyə, ondan çıxın; çünki onun günahları göyə qədər çatmışdır və Allah onun təqsirlərini xatırlamışdır. Bu xəbərdarlıq üçüncü xəbərə bir əlavə kimi görünürdü və 1844-cü ildə gecəyarısı nidasının ikinci mələyin xəbərinə qoşulduğu kimi, onunla birləşirdi. Allahın izzəti səbirli, gözləyən müqəddəslərin üzərinə enmişdi və onlar qorxmadan son təntənəli xəbərdarlığı verdilər, Babilin süqutunu bəyan edərək və Allahın xalqını ondan çıxmağa çağıraraq; ta ki, onun dəhşətli aqibətindən xilas olsunlar.” Spiritual Gifts, cild 1, 193, 194.
The Midnight Cry joined the second angel, and the angel of Revelation eighteen joins the third angel, and when he joins the third angel, he is repeating the joining of the Midnight Cry and the second angel in the beginning of Adventism. Based upon two witnesses, the second and third angel, every angel’s message has a secondary message that empowers it. These two witnesses teach that when the first angel’s message arrived in history, there had to come a point thereafter where that message was empowered by a secondary message. This was of course also true of the first angel. In the first paragraph of the long passage, we just set forth, Sister White identifies the same characteristics to the first angel as John assigns to the angel of Revelation eighteen when she states, “I was told that his mission was to lighten the earth with his glory, and warn man of the coming wrath of God.” It is clear in the passage she is referring to the first angel.
Gecəyarısı Fəryadı ikinci mələyə qoşuldu və Vəhy on səkkizinci fəslin mələyi üçüncü mələyə qoşulur; o, üçüncü mələyə qoşulduqda, Adventizmin başlanğıcında Gecəyarısı Fəryadının və ikinci mələyin birləşməsinin təkrarını edir. İki şahidin — ikinci və üçüncü mələyin — əsasında hər mələyin ismarıcının onu qüvvətləndirən ikinci dərəcəli bir ismarıcı vardır. Bu iki şahid öyrədir ki, birinci mələyin ismarıcı tarixdə gəldiyi zaman, bundan sonra elə bir məqam gəlməli idi ki, həmin ismarıc ikinci dərəcəli bir ismarıq vasitəsilə qüvvətləndirilsin. Bu, əlbəttə, birinci mələk üçün də doğru idi. Az əvvəl təqdim etdiyimiz uzun parçanın birinci abzasında Sister White, “Mənə bildirildi ki, onun missiyası yer üzünü öz izzəti ilə işıqlandırmaq və insanı Allahın gəlməkdə olan qəzəbi barədə xəbərdar etmək idi” dedikdə, Yəhyanın Vəhy on səkkizinci fəslin mələyinə aid etdiyi eyni xüsusiyyətləri birinci mələyə aid edir. Aydındır ki, həmin parçada o, birinci mələyə istinad edir.
The first angel’s message arrived in 1798, and it was thereafter empowered on August 11, 1840, when the Ottoman supremacy ceased. At that point the mighty angel of Revelation ten came down out of heaven and placed one foot on the land and one on the sea. He represents the empowerment of the first angel, and this is what identifies the work of the first angel as the same work as the angel of Revelation eighteen. Both were to lighten the earth with their glory, but the angel of Revelation eighteen joins the third angel, just as the Midnight Cry joined the second angel and just as the angel that descended in Revelation ten joined the first angel.
Birinci mələyin xəbəri 1798-ci ildə gəldi və daha sonra, Osmanlı hökmranlığı sona çatdıqda, 11 avqust 1840-cı ildə qüvvətləndirildi. Həmin vaxt Vəhy kitabının onuncu fəslindəki qüdrətli mələk göydən endi və bir ayağını quruya, bir ayağını isə dənizə qoydu. O, birinci mələyin qüvvətləndirilməsini təmsil edir və birinci mələyin işini Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki mələyin işi ilə eyni iş kimi müəyyən edən də budur. Hər ikisi öz izzətləri ilə yeri nurlandırmalı idi, lakin Vəhy kitabının on səkkizinci fəslindəki mələk üçüncü mələyə qoşulur; necə ki, Gecəyarısı Nidasi ikinci mələyə qoşuldu və necə ki, Vəhy kitabının onuncu fəslində enən mələk birinci mələyə qoşuldu.
Therefore, when the first angel arrived, a message was unsealed that produced two classes of worshippers. When the first angel’s message was empowered by the angel of Revelation ten, he had in his hand a little book that he commanded John to eat, identifying that he brought a message, unsealed it and it produced two classes of worshippers. When the second angel, Midnight Cry and third angel arrived there was a message unsealed that tested and produced two classes of worshippers.
Buna görə də, birinci mələk gəldikdə, möhürü açılmış bir xəbər meydana çıxdı və bu xəbər iki sinif ibadət edənlər doğurdu. Birinci mələyin xəbəri Vəhy onuncu fəslin mələyi tərəfindən qüvvətləndirildikdə, onun əlində Yəhyaya yeməyi əmr etdiyi kiçik bir kitab var idi; bu isə onun bir xəbər gətirdiyini, onu möhürdən açdığını və bunun iki sinif ibadət edənlər doğurduğunu göstərir. İkinci mələk, Gecəyarısı Fəryadı və üçüncü mələk gəldikdə, sınağa çəkən və iki sinif ibadət edənlər doğuran möhürü açılmış bir xəbər var idi.
The passage we are addressing emphasizes by comparing the history of Christ with the history of the Millerites that the sequential testing process that took place in the Millerite history also took place in the days of Christ, which was the end of ancient Israel. If a sequential testing process took place at the beginning of spiritual Israel and at the end of ancient Israel, then there will be a sequential testing process at the end of spiritual Israel, as there was at the beginning of ancient Israel.
Müraciət etdiyimiz parça Məsihin tarixi ilə Millerçilərin tarixini müqayisə etməklə vurğulayır ki, Millerçi tarixində baş vermiş ardıcıl sınaq prosesi qədim İsrailin sonu olan Məsihin günlərində də baş vermişdir. Əgər ardıcıl sınaq prosesi ruhani İsrailin başlanğıcında və qədim İsrailin sonunda baş vermişdirsə, onda qədim İsrailin başlanğıcında olduğu kimi, ruhani İsrailin sonunda da ardıcıl sınaq prosesi olacaqdır.
In Millerite history this would represent five unsealing’s that tested and produced two classes of worshippers from 1798 until October 22, 1844. The passage clearly teaches that if you fail a test, you will not pass the next test, for you wont even try. It is also clear that in the time of Christ the testing process concludes with the former chosen covenant people being in total darkness in regards to the plan of salvation. Daniel and John represent those who listen to the voice behind them, those who passed through a progressive testing process that required individual investigation of each new truth that was unsealed.
Millerçi tarixində bu, 1798-ci ildən 22 oktyabr 1844-cü ilədək iki sinif ibadət edənləri sınaqdan keçirən və formalaşdıran beş möhürün açılmasını təmsil edərdi. Bu parça aydın şəkildə öyrədir ki, əgər bir sınaqdan keçməsəniz, növbəti sınaqdan da keçməyəcəksiniz, çünki hətta cəhd belə etməyəcəksiniz. Həmçinin aydındır ki, Məsihin zamanında sınaq prosesi xilas planına dair əvvəlki seçilmiş əhd xalqının tam qaranlıq içində olması ilə yekunlaşır. Daniel və Yəhya arxalarındakı səsi dinləyənləri, açılan hər bir yeni həqiqətin fərdi şəkildə araşdırılmasını tələb edən mütərəqqi bir sınaq prosesindən keçənləri təmsil edirlər.
The books of Daniel and Revelation are one book, and Daniel and John are the two witnesses of that one book. One witness is the beginning of the book, and the other witness is the end of the book. Both witnesses suffered death and resurrection symbolically; one was persecuted by the Medo-Persian kingdom, (typifying the United States) and the other persecuted by Rome, (typifying the papacy). John is being persecuted because he is a Sabbath-keeper in agreement with Daniel being persecuted for refusing to change his worship practices. Together they represent those at the end of the world who are persecuted for refusing to accept the worship of Sunday in place of the seventh-day Sabbath.
Daniel və Vəhy kitabları bir kitabdır, Daniel və Yəhya isə həmin bir kitabın iki şahididir. Şahidlərdən biri kitabın başlanğıcı, digəri isə kitabın sonudur. Hər iki şahid ölüm və dirilməni rəmzi şəkildə yaşadı; biri Midiya-Fars padşahlığı tərəfindən təqib olundu (Amerika Birləşmiş Ştatlarını təmsil edərək), digəri isə Roma tərəfindən təqib olundu (papalığı təmsil edərək). Yəhya şənbəni saxlayan olduğu üçün təqib edilir; bu da ibadət qaydalarını dəyişdirməkdən imtina etdiyi üçün təqib olunan Daniel ilə uyğunluq təşkil edir. Onlar birlikdə dünyanın sonunda yeddinci gün şənbəsinin yerinə bazar gününə ibadəti qəbul etməkdən imtina etdikləri üçün təqib olunanları təmsil edirlər.
The people represented by Daniel and John have been or will be those that are sealed, for when Daniel was placed in the lion’s den for not obeying the king’s “decree,” the king sealed the stone, in order that the purpose might not be changed. Daniel was sealed for eternity, because the king’s decree and also the authority of his seal could not be changed, according to the laws of the Medes and Persians. The king’s seal was placed upon a stone and the door was shut. The door is shut at the Sunday law, and no man can open that door, just as the door was shut on October 22, 1844. This was a simple illustration of the importance of considering not only the prophetic events that are set forth in a prophecy, but also the importance of applying the circumstances surrounding the prophet when he is illustrated within the story.
Daniel və Yəhya ilə təmsil olunan xalq möhürlənmiş olanlar və ya olacaq olanlar olmuşdur; çünki Daniel padşahın “fərman”ına itaət etmədiyinə görə şirlər mağarasına atıldığı zaman, məqsəd dəyişdirilməsin deyə padşah daşı möhürlədi. Daniel əbədiyyət üçün möhürlənmişdi, çünki Midiyalıların və Farsların qanunlarına görə padşahın fərmanı da, onun möhürünün qüvvəsi də dəyişdirilə bilməzdi. Padşahın möhürü bir daşın üzərinə vuruldu və qapı bağlandı. Bazar günü qanunu zamanı qapı bağlanır və necə ki, 22 oktyabr 1844-cü ildə qapı bağlanmışdısa, heç bir insan o qapını aça bilməz. Bu, peyğəmbərlikdə göstərilən peyğəmbərlik hadisələrini nəzərə almanın əhəmiyyətini, eləcə də peyğəmbər hekayə daxilində təsvir edildiyi zaman onu əhatə edən şəraitin tətbiq edilməsinin əhəmiyyətini göstərən sadə bir nümunə idi.
Yet this is also an illustration of the power of considering the beginning (the book of Daniel) with the end (the book of Revelation) together as two witnesses of the same prophecy, for two witnesses are what is required to establish a biblical fact. The predicted events and the illustration of the prophets’ activities in connection with the prophecy are both inspired.
Bununla belə, bu həm də başlanğıcı (Daniel kitabını) sonla (Vəhy kitabını) eyni peyğəmbərliyin iki şahidi kimi birlikdə nəzərdən keçirməyin qüdrətinə dair bir nümunədir; çünki Müqəddəs Kitaba əsasən bir həqiqəti təsbit etmək üçün iki şahid tələb olunur. Həm qabaqcadan deyilmiş hadisələr, həm də peyğəmbərlərin peyğəmbərliklə əlaqədar fəaliyyətlərinin təsviri ilhamlanmışdır.
All scripture is given by inspiration of God, and is profitable for doctrine, for reproof, for correction, for instruction in righteousness: That the man of God may be perfect, thoroughly furnished unto all good works. 2 Timothy 3:16, 17.
Bütün Müqəddəs Yazı Tanrının ilhamı ilə verilmişdir və təlim, məzəmmət, islah və salehlikdə tərbiyə üçün faydalıdır; ta ki, Tanrı adamı kamil olub hər bir xeyirli əməl üçün tamamilə təchiz edilsin. 2 Timoteyə 3:16, 17.
If the predicted events of the Bible are illustrating the end of the world, then the illustration of the prophet and his surroundings when he receives and testifies of the prediction are an illustration of the end of the world. Therefore, when a prophet’s surroundings and activities are prophetically illustrated—the prophet is an illustration of God’s people at the end of the world. With that understanding in place, when we bring the line of Malachi’s Elijah prediction together with the lines of Revelation fourteen and eighteen, they all testify of the history of the final warning message—but their testimony is two-fold.
Əgər Müqəddəs Kitabın qabaqcadan bildirilmiş hadisələri dünyanın sonunu təsvir edirsə, onda peyğəmbərin və onun ətrafının, o, bu qabaqcadan xəbərdarlığı qəbul edib ona şahidlik etdiyi zaman, təsviri də dünyanın sonunun bir təsviridir. Buna görə də, bir peyğəmbərin ətrafı və fəaliyyəti peyğəmbərliklə təsvir edildikdə, peyğəmbər dünyanın sonunda Allahın xalqının bir təsviridir. Bu anlayışı əsas tutaraq, Malakinin İlyas haqqında qabaqcadan xəbərdarlığı xəttini Vəhy on dörd və on səkkizin xətləri ilə bir araya gətirdikdə, onların hamısı son xəbərdarlıq xəbərinin tarixini təsdiq edir, lakin onların şahidliyi ikitərəflidir.
The message consists of predicted events that are external to God’s people and a secondary testimony consists of the prophet’s experience while receiving and proclaiming the message. The prophetic concept of two prophetic lines representing the external and internal of the same history was recognized and put into the public record by the pioneers of Adventism. The classic example of this application by the pioneers, in my mind, is when they identify that the seven churches of Revelation and the seven seals of Revelation are parallel histories that identify the internal and external history of the church. The seals represent the external history the churches the internal.
Mesaj Allahın xalqına xarici olan əvvəlcədən bildirilmiş hadisələrdən ibarətdir və ikinci dərəcəli şəhadət isə peyğəmbərin mesajı qəbul edərkən və onu elan edərkən keçirdiyi təcrübədən ibarətdir. Eyni tarixin zahirini və daxilini təmsil edən iki peyğəmbərlik xətti barədə peyğəmbərlik anlayışı Adventizmin pionerləri tərəfindən tanınmış və ictimai qeydə alınmışdır. Mənim fikrimcə, pionerlərin bu tətbiqinə dair klassik nümunə, onların Vəhy kitabındakı yeddi kilsə ilə Vəhy kitabındakı yeddi möhürü kilsənin daxili və xarici tarixini müəyyən edən paralel tarixlər kimi təqdim etmələridir. Möhürlər xarici tarixi, kilsələr isə daxili tarixi təmsil edir.
The Elijah message of Malachi, Revelation chapters fourteen and eighteen identify the same final warning message that is also addressed as “the Revelation of Jesus Christ” in chapter one of Revelation. In chapter one God the Father gave the message to Christ, who then gave it to Gabriel, who then gave it to John who then sent it to the churches. Elijah’s message, as well as the messages represented in Revelation chapters one, fourteen and eighteen are the very same message.
Malakinin İlyas xəbəri, Vəhy kitabının on dördüncü və on səkkizinci fəsilləri eyni son xəbərdarlıq xəbərini müəyyən edir; bu xəbər Vəhy kitabının birinci fəslində həmçinin “İsa Məsihin Vəhyi” adlandırılır. Birinci fəsildə Ata Allah bu xəbəri Məsihə verdi, O da onu Cəbrayıla verdi, Cəbrayıl isə onu Yəhyaya verdi və Yəhya da onu kilsələrə göndərdi. İlyasın xəbəri, eləcə də Vəhy kitabının birinci, on dördüncü və on səkkizinci fəsillərində təmsil olunan xəbərlər məhz eyni xəbərlərdir.
And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.
Və peyğəmbərlərin ruhları peyğəmbərlərə tabedir. Çünki Allah qarışıqlığın deyil, sülhün müəllifidir; müqəddəslərin bütün kilsələrində olduğu kimi. 1 Korinflilərə 14:32, 33.
It is always the same message, for the “prophets are subject to the prophets.” The word translated as “subject” in the verses means, “to subordinate; reflexively to obey: – be under obedience (obedient), put under, subdue unto, (be, make) subject (to, unto), be (put) in subjection (to, under), submit self unto.” All the prophets agree with each other and are in subjection to one another or the message they gave would produce confusion.
Bu, həmişə eyni ismarıcdır, çünki “peyğəmbərlər peyğəmbərlərə tabedirlər.” Ayələrdə “tabe” kimi tərcümə olunan sözün mənası belədir: “tabe etmək; qayıdış mənasında itaət etmək: – itaət altında olmaq (itaətli), altına qoymaq, ram etmək, (olmaq, etmək) tabe (olmaq, etmək), tabeçilik altında (olmaq, qoyulmaq), özünü təslim etmək.” Bütün peyğəmbərlər bir-biri ilə həmfikirdirlər və bir-birlərinə tabedirlər; əks təqdirdə, onların verdiyi ismarıc qarışıqlıq doğurardı.
All the prophetic illustrations of the final warning message represent the same message. It is the Lord’s design that those who are considered the “wise” in the parable of the ten virgins, who are also called the “wise” that “understand” “the increase of knowledge” when the book of Daniel is unsealed; it is the Lord’s will that the “wise” recognize the special message when it is unsealed. That recognition is accomplished by applying the methodology of biblical study that is specifically identified within the Bible itself. That methodology is accomplished in agreement with Isaiah twenty-eight through the process of bringing the various prophetic lines that address a biblical subject together in parallel to one another in order to establish the correct prophetic events.
Son xəbərdarlıq xəbərinin bütün peyğəmbərlik təsvirləri eyni xəbəri təmsil edir. Rəbbin niyyəti budur ki, on bakirə məsəlinində “müdrik” sayılanlar, həmçinin Daniel kitabı möhürdən açıldıqda “bilik artımını” “anlayan” və “müdriklər” adlandırılanlar, həmin “müdriklər” bu xüsusi xəbəri o möhürdən açıldığı zaman tanısınlar. Bu tanıma, Müqəddəs Kitabın öz daxilində xüsusi şəkildə müəyyən edilən bibliya tədqiqatı metodologiyasını tətbiq etməklə həyata keçirilir. Həmin metodologiya Yeşaya iyirmi səkkizə uyğun olaraq, bibliya mövzusuna toxunan müxtəlif peyğəmbərlik xətlərini düzgün peyğəmbərlik hadisələrini müəyyən etmək üçün bir-birinə paralel şəkildə bir araya gətirmə prosesi vasitəsilə yerinə yetirilir.
I solicit your patience as we conclude this article here and will continue these thoughts in the next article.
Bu məqaləni burada yekunlaşdırarkən səbrinizi rica edirəm və bu düşüncələri növbəti məqalədə davam etdirəcəyik.