Gipatuman nato ang profetikong lagda nga gipaila sa Leon sa banay ni Juda diha sa Iyang buluhaton sa pag-abli sa katapusang unom ka bersikulo sa Daniel onse, sa “panahon sa katapusan,” niadtong 1989, sa dihang ang Sobyet nga Unyon gipapahawa pinaagi sa usa ka tinagong alyansa tali kang Ronald Reagan ug sa papa sa Roma. Gipakita namo nga ang tulo ka mga pag-aplikar sa Roma ug ang pagkapukan sa Babilonia nag-ila sa babaye ug sa mapintas nga mananap nga iyang gisakyan ug giharian diha sa Pinadayag disisiete.

Ang paghulagway sa babaye ug sa mapintas nga mananap diha sa kapitulo disisiete ug disiotso nagpaila sa progresibong paghukom nga gidala sa Dios ibabaw sa Modernong Babilonia, nga nagsugod sa umalabot na nga balaod sa Domingo ug molungtad hangtod motindog si Miguel ug ang tawhanong panahon sa pagsulay pagataposon. Kining yugtoa sa panahon nagtimaan sa unang bahin sa Ehekutibong Paghukom sa Dios nga ginatuman uban sa sinagol nga Iyang kalooy. Unya, uban sa pito ka ulahing mga hampak, walay kalooy nga masagol sa Iyang mga paghukom. Ang duruha ka mga lakang nahinumdoman usab diha sa Imbestigatibong Paghukom, nga nagsugod niadtong Oktubre 22, 1844. Ang imbestigatibong paghukom nagsugod sa pagsusi ug paghukom sa mga patay, ug niadtong Septyembre 11, 2001, nagsugod ang imbestigatibong paghukom sa mga buhi.

Ang paghukom sa mga buhi gibahin usab ngadto sa duha ka yugto, ang una nagsugod niadtong Septiyembre 11, 2001, uban sa pagsusi ug paghukom niadtong mga kandidato nga maapil taliwala sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, kay ang paghukom nagsugod man sa balay sa Dios. Ang mapangusisang paghukom sa mga patay gihimo lamang ibabaw niadtong mga kansang mga ngalan, sa usa ka panahon sa ilang kinabuhi, naisulat sa basahon sa kinabuhi. Ang mga ngalan sa mga patay nga nahisulat ug narehistro unya gitandi sa basahon sa mga sala. Kon sila may mga sala nga wala ikasugid, ang ilang mga ngalan kuhaon gikan sa basahon sa kinabuhi. Ang mapangusisang paghukom sa mga buhi gihulagway nga nagsugod sa balay sa Dios, samtang wala na kinahanglana ang maong paghulagway sa mapangusisang paghukom sa mga patay.

Diha sa susihaong paghukom sa mga buhi, ang Pulong sa Dios matinagdanon sa pagpaila nga ang maong paghukom, sa panahon sa pagpatik sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo, nagsugod sa Jerusalem, nga mao ang iglesia sa Dios. Ang Biblia naghatag ug ikaduhang tuwirang saksi niini nga kamatuoran.

Kay ang panahon miabot na nga ang paghukom kinahanglan magsugod sa balay sa Dios; ug kon kini unang magsugod kanato, unsa kaha ang katapusan niadtong mga wala magtuman sa maayong balita sa Dios? 1 Pedro 4:17.

Ang paghukom sa mga buhi magsugod sa Jerusalem, ang balay sa Dios, ug adunay piho nga panahon sa dihang kana nga paghukom magsugod. Ang paghukom sa mga buhi magsugod sa Jerusalem sa dihang ang sudlanan sa tinta sa magsusulat moagi sa Jerusalem ug magbutang ug timaan ibabaw sa mga lalaki ug mga babaye nga nanghupaw ug nagatiyabaw tungod sa mga dulumtanan nga ginabuhat sa iglesia ug usab sa yuta.

Ang hut-ong nga wala motuman sa maayong balita giila diha sa Pinadayag kapitulo pito nga itandi sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, diin didto giila sila ni Juan ingon nga ang dakong panon. Ang dakong panon nagrepresentar sa usa ka hut-ong sa mga buhing kalag nga pagahukman sulod sa panahon sa paghukom sa mga buhi nga wala gayud sa hingpit mituman sa balaod sa Dios, kay sila nagsimba man sa adlaw sa adlaw sa papa. Sa haduol na kaayong balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika, kadtong mga natimrihan na sa manulonda nga may sudlanan sa tinta sa magsusulat diha sa Ezequiel kapitulo nuebe, nga mao usab ang pagtimri sa Pinadayag kapitulo pito, pagabayawon ingon nga usa ka bandila. Unya kadtong mga karon wala motuman sa maayong balita pagapaninglon mahitungod sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw.

“Apan ang mga Cristohanon sa nangaging mga kaliwatan nagsaulog sa Domingo, sa pagtuo nga sa pagbuhat niini ilang gituman ang Igpapahulay sa Biblia; ug adunay karon tinuod nga mga Cristohanon sa matag iglesia, lakip ang Romano Catolico nga panaghiusa, nga matinud-anong nagatuo nga ang Domingo mao ang Igpapahulay nga gitudlo sa Dios. Dawaton sa Dios ang ilang pagkasinsero sa katuyoan ug ang ilang pagkamatinud-anon sa atubangan Niya. Apan sa diha nga ang pagsaulog sa Domingo ipatuman na pinaagi sa balaod, ug ang kalibutan mapahibalo na mahitungod sa obligasyon sa matuod nga Igpapahulay, nan bisan kinsa nga molapas sa sugo sa Dios aron motuman sa usa ka tulomanon nga walay labaw nga awtoridad gawas sa sa Roma, sa ingon niana magapasidungog sa pagkapapa labaw sa Dios. Siya nagahatag ug pagpasidungog sa Roma ug sa gahum nga nagapatuman sa tulomanon nga gimando sa Roma. Siya nagasimba sa mananap ug sa iyang larawan. Sanglit ang mga tawo sa ingon niana magasalikway sa tulomanon nga gipadayag sa Dios ingon nga ilhanan sa Iyang awtoridad, ug sa baylo niini magapasidungog nianang gipili sa Roma ingon nga timaan sa iyang pagkalabaw, sa ingon niana ilang dawaton ang ilhanan sa pagkamaunongon ngadto sa Roma—‘ang timaan sa mananap.’ Ug dili pa hangtod nga ang maong isyu sa ingon niini matin-aw nga ikapahimutang sa atubangan sa mga tawo, ug sila madala sa pagpili tali sa mga sugo sa Dios ug sa mga sugo sa mga tawo, nga kadtong magapadayon sa paglapas modawat sa ‘timaan sa mananap.’” The Great Controversy, 449.

Ang bandila niadtong mga tinimrihan mao ang nagtawag niadtong wala motuman sa ebanghelyo ngadto sa pagkamasinugtanon.

Ug niadtong adlawa adunay gamot ni Jesse, nga motindog ingon nga usa ka bandila alang sa mga katawhan; kaniya mangita ang mga Gentil: ug ang iyang pahulay mahimayaon. Ug mahinabo niadtong adlawa, nga igatuy-od pag-usab sa Ginoo ang iyang kamot sa ikaduhang higayon aron sa pagkuha pagbalik sa salin sa iyang katawhan, nga manghibilin, gikan sa Asiria, ug gikan sa Egipto, ug gikan sa Patros, ug gikan sa Cus, ug gikan sa Elam, ug gikan sa Sinar, ug gikan sa Hamath, ug gikan sa mga pulo sa dagat. Ug magpatindog siya ug usa ka bandila alang sa mga nasod, ug tigumon niya ang mga sinalikway sa Israel, ug pagatigumon ang mga nagkatibulaag sa Juda gikan sa upat ka suok sa yuta. Isaias 11:10–12.

Kadtong mga karon wala magtuman sa ebanghelyo pagahukman samtang sila buhi pa, apan ang ilang paghukom kinahanglan mosunod sa imbestigatibong paghukom sa buhi nga usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, kay sila mapahimangnoan lamang pinaagi sa pagtan-aw sa mga lalaki ug mga babaye nga adunay patik sa Dios sa panahon sa krisis sa haduol nang moabot nga balaod sa Domingo.

“Ang buluhaton sa Balaang Espiritu mao ang pagdani sa kalibotan mahitungod sa sala, sa pagkamatarong, ug sa paghukom. Ang kalibotan mapasidan-an lamang pinaagi sa pagkakita niadtong nagatoo sa kamatuoran nga gibalaan pinaagi sa kamatuoran, nga nagalihok subay sa hataas ug balaan nga mga prinsipyo, nga nagapakita, sa usa ka hataas ug halangdong diwa, sa linya sa pagbulag tali sa mga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug sa mga nagatamay kanila pinaagi sa pagyatak kanila ilalom sa ilang mga tiil. Ang pagbalaan sa Espiritu nagapaila sa kalainan tali sa mga adunay timri sa Dios, ug sa mga nagabantay sa usa ka mini nga adlaw nga kapahulayan. Sa dihang moabut ang pagsulay, dayag nga ikapakita kon unsa ang marka sa mananap. Kini mao ang pagbantay sa Domingo. Ang mga tawo nga, human makadungog sa kamatuoran, magapadayon sa pag-isip niining adlawa nga balaan, nagadala sa timaan sa tawo sa sala, nga naghunahuna sa pag-usab sa mga panahon ug sa mga balaod.” Bible Training School, Disyembre 1, 1903.

Ang ehekutibong paghukom, diin pagahimoon ang buluhaton sa ikatulong Elias, magsugod sa hapit nang moabot nga balaod sa Domingo. Kini may duha ka mga yugto sa panahon; sa unang yugto, ang mga paghukom sa Dios sinagolan pa sa kalooy alang niadtong wala karon motuman sa ebanghelyo, ug unya kini pagasundan sa pito ka ulahing mga hampak nga igaula nga walay kalooy.

“Ang panahon sa pagsulay dili na magpadayon ug dugay pa. Karon ginabawi sa Dios ang Iyang nagapugong nga kamot gikan sa yuta. Dugay na Siyang nagsulti ngadto sa mga lalaki ug mga babaye pinaagi sa buluhaton sa Iyang Espiritu Santo; apan wala nila paminawa ang tawag. Karon nagasulti Siya ngadto sa Iyang katawhan, ug ngadto sa kalibotan, pinaagi sa Iyang mga paghukom. Ang panahon niini nga mga paghukom maoy panahon sa kalooy alang niadtong wala pa makabaton ug higayon sa pagkat-on kon unsa ang kamatuoran. Sa malumo tan-awon sila sa Ginoo. Ang Iyang kasingkasing sa kalooy natandog; ang Iyang kamot ginaunat pa gihapon aron sa pagluwas. Daghang mga tawo pagadawaton ngadto sa panon sa kaluwasan nga niining katapusang mga adlaw makadungog sa kamatuoran sa unang higayon.” Review and Herald, Nobyembre 22, 1906.

Kadtong wala motuman sa maayong balita mao ang “ubang mga karnero” nga gisaad ni Jesus nga tawgon, ug sila makadungog sa Iyang tingog sa dihang Siya motawag.

Aduna pa akoy ubang mga karnero, nga dili iya niining toril: sila usab kinahanglan kong dad-on, ug sila mamati sa akong tingog; ug may usa lamang ka panon, ug usa lamang ka magbalantay. Juan 10:16.

Ang “tingog” nga ilang nadungog mao ang ikaduhang “tingog” sa Pinadayag kapitulo 18, nga nagtu-aw sa makusog nga tingog sa haduol na nga balaod sa Dominggo, sa dihang ang paghukom sa dakong bigaon gipadoble, kay napuno na niya ang iyang kupa sa sala sulod sa panahon sa grasya.

“Ang propeta nagaingon, ‘Nakita ko ang laing manulonda nga mikunsad gikan sa langit, nga adunay dakong gahum; ug ang yuta nalamdagan sa iyang himaya. Ug siya misinggit sa makusog uban sa kusgan nga tingog, nga nagaingon, Nahulog na, nahulog na ang dakong Babilonia, ug nahimong puloy-anan sa mga yawa’ (Pinadayag 18:1, 2). Mao kini ang mao rang mensahe nga gihatag sa ikaduhang manulonda. Nahulog na ang Babilonia, ‘kay iyang gipainom ang tanang kanasoran sa bino sa kapungot sa iyang pagpakighilawas’ (Pinadayag 14:8). Unsa man kana nga bino?—Ang iyang bakak nga mga doktrina. Iyang gihatag sa kalibotan ang usa ka bakak nga adlaw nga igpapahulay puli sa Igpapahulay sa ikaupat nga sugo, ug gisubli niya ang kabakakan nga unang gisulti ni Satanas kang Eva didto sa Eden—ang kinaiyanhong pagka-imortal sa kalag. Daghang susamang mga kasaypanan ang iyang gipakaylap sa halayo ug sa kadaghanan, ‘nga nagatudlo ingon nga mga doktrina sa mga sugo sa mga tawo’ (Mateo 15:9).

“Sa dihang gisugdan ni Jesus ang Iyang publikong ministeryo, Iyang gilimpyohan ang Templo gikan sa iyang mapasipalahong pagpasipala. Lakip sa katapusang mga buhat sa Iyang ministeryo mao ang ikaduhang paghinlo sa Templo. Busa sa katapusang buluhaton alang sa pagpasidaan sa kalibotan, duha ka lahi nga mga tawag ang gihimo ngadto sa mga iglesia. Ang mensahe sa ikaduhang manulonda mao kini, ‘Nahulog na, nahulog na ang Babilonia, ang dakong siyudad, kay iyang gipainom ang tanang mga nasod sa bino sa kapungot sa iyang pakighilawas’ (Pinadayag 14:8). Ug sa makusog nga singgit sa mensahe sa ikatulong manulonda usa ka tingog ang nadungog gikan sa langit nga nagaingon, ‘Gumula kamo gikan kaniya, akong katawhan, aron dili kamo makaambit sa iyang mga sala, ug aron dili usab kamo makadawat sa iyang mga hampak. Kay ang iyang mga sala miabut na ngadto sa langit, ug nahinumdoman sa Dios ang iyang mga kasal-anan’ (Pinadayag 18:4, 5).” Selected Messages, basahon 2, 118.

Sa hapit nang moabot nga balaod sa Domingo sa Estados Unidos, magsugod ang progresibong ehekutibong paghukom ibabaw sa Modernong Babilonia, ug magsugod ang katapusang yugto sa paghukom sa mga buhi samtang ang duha ka paghukom magkasapaw. Ang ikatulong mensahero nga nagaandam sa dalan alang sa buluhaton sa Mensahero sa Pakigsaad nagrepresentar sa buluhaton sulod sa panahon sa paghukom sa mga buhi nga nagsugod niadtong Septiyembre 11, 2001, ug matapos sa dihang ang katapusan niadtong mga karon wala motuman sa ebanghelyo makadungog sa ikaduhang tingog sa Pinadayag kapitulo dieciocho, ug manggula gikan sa Babilonia. Kana nga buluhaton nagaila sa paghinlo ug pagpurga sa templo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo sa sinugdanan sa ministeryo sa mensahero nga nagaandam sa dalan, ug unya sa usa ka pagpurga ug paghinlo sa templo sa dakong panon sa katapusan sa ministeryo sa mensahero nga nagaandam sa dalan alang sa Mensahero sa Pakigsaad.

Sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo, ang pagpadayag sa gahum sa Dios nga nahitabo sa Pentecostes pagausabon.

“Walay usa kanato nga makadawat gayud sa timri sa Dios samtang ang atong mga kinaiya may bisan usa ka buling o mansa nga anaa kanila. Gibilin kini kanato ang pagtul-id sa mga kakulangan sa atong mga kinaiya, ang paghinlo sa templo sa kalag gikan sa tanang kahugawan. Unya ang ulahing ulan mahulog sa ibabaw nato maingon nga ang unang ulan mihulog ibabaw sa mga tinun-an sa Adlaw sa Pentecostes....”

“Unsa man ang inyong ginabuhat, mga igsoon, diha sa dakong buluhaton sa pagpangandam? Kadtong nakighiusa sa kalibotan nagadawat sa hulmahan sa kalibotan ug nagapangandam alang sa marka sa mananap. Kadtong walay pagsalig sa kaugalingon, nga nagapaubos sa ilang kaugalingon sa atubangan sa Dios ug nagaputli sa ilang mga kalag pinaagi sa pagtuman sa kamatuoran, mao kini ang nagadawat sa langitnong hulmahan ug nagapangandam alang sa patik sa Dios diha sa ilang mga agtang. Sa diha nga mogula na ang sugo ug mapatikan na ang timaan, ang ilang kinaiya magapabiling putli ug walay buling hangtod sa kahangturan.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

Dinhi makita ang usa ka daw kalainan sa pulong sa tagna nga mahimong ikapangdol, bisan pa niana dili kinahanglan nga mahitabo kini. Sa Pentecostes sa panahon sa mga tinun-an, ang mensahe nga gihatagan ug gahum wala madala ngadto sa mga Hentil, nga mao kadtong wala motuman sa ebanghelyo sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo. Ang mensahe nga gihatagan ug gahum sa Pentecostes gidala ngadto sa karaang Israel, nga sa laing tulo ka tuig ug tunga anaa pa gihapon sa ilang katapusang panahon sa pagsulay.

Kapitoan ka semana ang gitagal ibabaw sa imong katawhan ug ibabaw sa imong balaang siyudad, aron tapuson ang kalapasan, ug aron hutdon ang mga sala, ug aron sa pagbuhat ug pagpasig-uli alang sa kasal-anan, ug sa pagdala sa walay-katapusang pagkamatarong, ug sa pagtimbre sa panan-awon ug sa tagna, ug sa pagdihog sa labing Balaan. Daniel 9:24.

Ang mensahe nga gipagamhanan sa Pentecostes dili madala ngadto sa mga wala motuman sa ebanghelyo hangtod si Esteban gibato sa tuig 34. Si Sister White sa kanunay nagpakaila niini nga kamatuoran.

“Unya miingon ang manulonda, ‘Pagalig-onon niya ang tugon uban sa daghan sulod sa usa ka semana [pito ka tuig].’ Sulod sa pito ka tuig human ang Manluluwas misulod sa Iyang ministeryo, ang maayong balita igawali ilabina ngadto sa mga Judio; sulod sa tulo ka tuig ug tunga pinaagi kang Cristo Mismo; ug pagkahuman pinaagi sa mga apostoles. ‘Sa taliwala sa semana pagapahunongon Niya ang halad ug ang handog.’ Daniel 9:27. Sa tingpamulak sa A. D. 31, si Cristo, ang tinuod nga halad, gihalad didto sa Kalbaryo. Unya ang tabil sa templo nagisi sa tunga, nga nagpakita nga ang pagkabalaan ug kahulogan sa pag-alagad nga may mga halad nahalin na. Miabot na ang takna aron ang yutan-ong halad ug handog mohunong.”

“Ang usa ka semana—pito ka tuig—natapos niadtong A.D. 34. Unya pinaagi sa pagbato kang Esteban, ang mga Judio sa katapusan mitimri sa ilang pagsalikway sa maayong balita; ang mga tinun-an nga nagkatibulaag tungod sa paglutos ‘nangadto bisan asa nga nagwali sa pulong’ (Mga Buhat 8:4); ug wala madugay human niana, si Saulo nga manlulutos nakabig, ug nahimong si Pablo, ang apostol ngadto sa mga Gentil.” The Desire of Ages, 233.

Ang mensahe nga gihatagan ug gahum sa Pentecostes, kalim-an ka adlaw human sa pagkabanhaw ni Cristo, nahiuyon sa balaod sa Dominggo diin ang ebanghelyo nagtawag sa laing panon ni Cristo sa paggula gikan sa Babilonia, apan dili pa sa sulod sa tulo ka tuig ug tunga human sa krus nga ang mga Judio “nagpatik sa ilang pagsalikway sa ebanghelyo,” ug ang mensahe unya miadto sa mga Hentil, nga mao kadtong niadtong panahona wala motuman sa ebanghelyo. Ang daw panagsumpaki labi pang napadako sa pag-ila nga sa AD 34 ang mga Judio nagpatik sa ilang pagsalikway sa ebanghelyo, kay si Sister White nag-ingon ug lahi.

“Tungod kay ang tibuok nga kahikayan sa mga ritwal nagsimbolo kang Cristo, wala kiniy bili gawas Kaniya. Sa dihang gipatikan sa mga Judio ang ilang pagsalikway kang Cristo pinaagi sa pagtugyan Kaniya ngadto sa kamatayon, ilang gisalikway ang tanan nga naghatag ug kahulogan sa templo ug sa mga pag-alagad niini. Ang iyang pagkabalaan nahimulag na gikan kaniya. Gikatakda na kini alang sa kalaglagan. Sukad niadtong adlawa ang mga halad nga inihalad ug ang pag-alagad nga nalambigit kanila wala nay kahulogan. Sama sa halad ni Cain, wala sila magpahayag ug pagtuo sa Manluluwas. Sa pagpatay kang Cristo, ang mga Judio sa tinuod naglaglag sa ilang templo. Sa dihang gilansang si Cristo sa krus, ang sulod nga tabil sa templo nagisi sa duha gikan sa ibabaw hangtod sa ubos, nga nagpasabot nga ang daku ug kinatumyan nga halad nahalad na, ug nga ang sistema sa mga halad nga inihalad miabut na sa walay kataposang katapusan.” The Desire of Ages, 165.

Giselyohan ba sa mga Judio ang ilang pagsalikway sa ebanghelyo sa pagbato kang Esteban o sa krus ni Cristo? Kining daw panagsumpaki nalangkit sa daw panagsumpaki sa pag-ila sa pagpakita sa gahum sa Dios sa Pentecostes ngadto sa hapit nang moabot nga balaod sa Domingo.

Gitinguha namong husayon kining daw-panagsumpaki sa sunod nga artikulo, apan buot kong ipahinumdom kanato nga ang katuyoan niining maong paghisgot nagasukad sa kamatuoran nga giila sa mga propeta nga ang katawohan sa Dios nga Laodicean sa katapusang mga adlaw wala makasabut sa paghukom. Naggahin kita ug panahon sa pagrepaso sa nagkalainlaing mga yugto ug mga katuyoan sa paghukom aron mahimong tin-aw kon sa unsang paagi ang imbistigatibong paghukom ug ang ehekutibong paghukom nagakatagbo sa nagakahiduol nga balaod sa Dominggo. Aron makita ang pagpadayag nga may kalabutan sa daw-panagsumpaki nga atong bag-o lang gipasaka, gikinahanglan nga repasohon kining mga elemento.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

“Ang mga Romano Katoliko nagaila nga ang pagbag-o sa Igpapahulay gihimo sa ilang simbahan, ug ilang gitumong kining maong pagbag-o ingon nga ebidensiya sa labing hataas nga awtoridad sa simbahan. Sila nagpahayag nga pinaagi sa pagbantay sa unang adlaw sa semana ingon nga Igpapahulay, ang mga Protestante nagaila sa iyang gahum sa paghimo ug mga balaod sa mga butang nga balaan. Ang simbahan sa Roma wala mobiya sa iyang pag-angkon sa pagkadili-masayop; ug sa diha nga ang kalibotan ug ang mga Protestante nga simbahan modawat sa mini nga Igpapahulay nga iyang gibuhat, samtang ilang isalikway ang Igpapahulay ni Jehova, sa pagkatinuod ilang giila kini nga pag-angkon. Mahimo silang mositar sa awtoridad alang niining pagbag-oha, apan ang kasaypanan sa ilang pangatarongan sayon lamang mahibaloan. Ang papista igo ka matinagdanon sa pagtan-aw nga ang mga Protestante naglimbong sa ilang kaugalingon, sa kinabubut-on nga nagpiyong sa ilang mga mata ngadto sa mga kamatuoran mahitungod sa maong kahimtang. Samtang ang institusyon sa Domingo nagakadawat ug pagdawat, siya nagakalipay, nga nagabati ug kasigurohan nga kini sa kaulahian magadala sa tibook kalibotang Protestante ilalom sa bandila sa Roma.”

“Ang pag-ilis sa Igpapahulay maoy timaan o marka sa awtoridad sa Simbahang Romano. Kadtong, nga nakasabut sa mga pag-angkon sa ikaupat nga sugo, mopili sa pagsaulog sa bakak nga Igpapahulay puli sa matuod, sa ingon naghatag sila ug pagtahod nianang gahuma nga pinaagi lamang niini kini gimando. Ang marka sa mananap mao ang papal nga Igpapahulay, nga gidawat sa kalibutan puli sa adlaw nga gitudlo sa Dios.

“Apan ang panahon sa pagdawat sa marka sa mananap, sumala sa gitudlo sa tagna, wala pa moabot. Ang panahon sa pagsulay wala pa moabot. Adunay tinuod nga mga Kristohanon sa matag iglesia, lakip ang panag-ambit sa Romano Katoliko. Walay usa nga pagahukman hangtod nga sila makadawat sa kahayag ug makakita sa obligasyon sa ikaupat nga sugo. Apan sa dihang mogula na ang sugo nga magpatuman sa mini nga Adlaw nga Igpapahulay, ug sa dihang ang makusog nga singgit sa ikatulong manulonda mopasidaan sa mga tawo batok sa pagsimba sa mananap ug sa iyang larawan, ang linya tali sa bakak ug sa matuod mahisubay sa dayag. Unya kadtong magpadayon gihapon sa paglapas modawat sa marka sa mananap diha sa ilang mga agtang o diha sa ilang mga kamot.”

“Paspas nga mga lakang kita nagakahiduol niining panahona. Sa dihang ang mga Protestante nga mga iglesia mahiusa uban sa sekular nga gahum aron pagsuporta sa usa ka bakak nga relihiyon, tungod sa pagsupak niini ang ilang mga katigulangan nakaantus sa labing mabangis nga paglutos, unya ang papal nga Igpapahulay ipatuman pinaagi sa hiniusang awtoridad sa iglesia ug sa estado. Adunay mahitabo nga usa ka nasudnong apostasya, nga matapos lamang sa nasudnong pagkalaglag.” Bible Training School, February 2, 1913.