Ang Islam sa nahauna ug ikaduhang kaalaut sa Pinadayag kapitulo nuybe nagrepresentar sa paghukom nga gipahamtang batok sa Roma. Gitawag ni William Miller ang mga trompeta nga “ang talagsaong mga paghukom” nga gipahamtang batok sa Roma, apan si Miller dili makakita sa Modernong Roma ingon nga maong tinaglo nga pakig-alyansa sa tulo ka pilo nga nagamando sa kalibutan padulong sa Armagedon. Giila ni Uriah Smith nga ang mga trompeta nagrepresentar sa paghukom sa Dios batok sa Roma, ug nga ang ikalima ug ikaunom nga mga trompeta (ang nahauna ug ikaduhang Kaalaut), mga paghukom batok sa Iglesiang Katolika.
“Alang sa usa ka pagpasabot niini nga trumpeta, manghulam na usab kita gikan sa mga sinulat ni Mr. Keith. Kini nga magsusulat matuod nga nagaingon: ‘Halos walay laing bahin sa Apocalipsis nga may ingon ka makanunayon nga panagkahiusa taliwala sa mga maghuhubad mahitungod sa pag-aplikar sa ikalima ug ikaunom nga mga trumpeta, o sa nahauna ug ikaduhang mga kaalautan, ngadto sa mga Saraceno ug mga Turko. Kini dayag kaayo nga halos dili kini masabtan sa sayop. Imbis nga usa o duha ka bersikulo ang magtimaan sa matag usa, ang tibuok ikasiyam nga kapitulo sa Pinadayag, sa managsamang bahin, gigahin sa paghulagway kanilang duha.
“‘Ang Romanhong imperyo mius-os, ingon sa paagi nga kini mitungha, pinaagi sa pagpanakop; apan ang mga Saracen ug ang mga Turko mao ang mga galamiton diin ang usa ka bakak nga relihiyon nahimong latigo sa usa ka simbahan nga mitalikod; ug busa, inay nga ang ikalima ug ikaunom nga mga trumpeta, sama sa nahauna, paga-ilhon pinaagi lamang niana nga ngalan, sila gitawag nga mga kaalautan.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.
Ang wala mahibaloi ni Miller ug ni Smith mahitungod sa mga trumpeta ingon nga paghukom sa Dios batok sa Roma mao nga kadtong mga paghukom gidala pinaagi sa pagpatuman sa pagsimba sa adlaw. Sa tuig 321, gipasa ni Constantine ang unang balaod sa Dominggo, ug siyam ka tuig sa ulahi iyang gibalhin ang kapitolyo gikan sa siyudad sa Roma ngadto sa siyudad sa Constantinople, sa ingon nagsugod sa proseso sa pagkabungkag sa Emperyo sa Roma. Sa Daniel kapitulo onse, ang pagano nga Roma gikatakdang maghari sa labing hataas sulod sa usa ka “panahon,” nga nagrepresentar sa tulo ka gatus ug kan-uman ka tuig, sukad sa Gubat sa Actium, sa tuig 31 BC, hangtod sa tuig 330, sa dihang gibahin ni Constantine ang gingharian ngadto sa Kasadpan ug sa Sidlakan.
Siya mosulod nga malinawon bisan sa labing matambok nga mga dapit sa lalawigan; ug iyang buhaton ang wala buhata sa iyang mga amahan, ni sa mga amahan sa iyang mga amahan; iyang ipakatag sa taliwala nila ang tukbonon, ug mga inagaw, ug mga bahandi: oo, ug siya magalaraw sa iyang mga lalang batok sa mga malig-ong salipdanan, bisan sa usa lamang ka panahon. Daniel 11:24.
Sulod niadtong tulo ka gatos ug kan-uman ka tuig, ang Imperyo sa Roma sa kinatibuk-an dili mabuntog; apan sa dihang ang kaulohan gibalhin ngadto sa Sidlakan, ang katakos sa pagdumala sa ingon ka halapad nga imperyo dili na posible. Naningkamot si Constantine sa pagpadayon sa pagpugong pinaagi sa pagbahin sa gingharian taliwala sa iyang tulo ka mga anak nga lalaki, apan kana nakapadugang lamang sa pagkadugmok sa kanhing imperyo.
Sa dihang ang kapapahan milingkod sa trono sa yuta niadtong tuig 538, sa ikatulong Konsilyo sa Orleans gipasa ang usa ka balaod sa Domingo. Busa, sa tuig 606, si Mohammed nagsugod sa iyang propetikong ministeryo, ug sa simbolikong paagi nagrepresentar sa trumpeta nga mao ang giila sa mga historyador nga usa ka “hampak sa usa ka apostatang iglesia.” Ang kasaysayan sa nahaunang ug ikaduhang mga kaalaotan, nga nagsugod sa ministeryo ni Mohammed sa tuig 606, natapos niadtong Oktubre 22, 1844, sa dihang mitingog ang ikapitong trumpeta.
Ang ikaduhang kaalaut milabay na; ug, ania karon, ang ikatulong kaalaut moabot sa madali. Ug ang ikapitong manulonda mihuyop sa trumpeta; ug may dagkung mga tingog sa langit, nga nagaingon, Ang mga gingharian niining kalibotana nangahimong mga gingharian sa atong Ginoo, ug sa iyang Cristo; ug siya magahari sa walay katapusan ug sa walay katapusan. Pinadayag 11:14, 15.
Sa dagan sa kasaysayan sa unang duha ka mga Kaalautan, ang Constantinople, ang kaulohan sa sidlakang Roma, nasakop niadtong 1453, ug ang papadong Roma sa kasadpan nadawat ang iyang makamatay nga samad niadtong 1798. Ang “hampak sa usa ka apostatang iglesia” maoy nagpukan sa sibil ug relihiyosong Roma. Ang tulo-ka-bahin nga panaghiusa sa Modernong Roma matuman sa haduol na kaayo nga balaod sa Domingo sa Estados Unidos.
“Ang mga Protestante sa Estados Unidos mao ang manguna sa pagtuyhad sa ilang mga kamot tabok sa bung-aw aron kuptan ang kamot sa Espiritismo; moabot sila tabok sa kahiladman aron makiglamano sa gahum sa Roma; ug ilalom sa impluwensya niining tulo ka pilo nga panaghiusa, kining nasora mosunod sa mga lakang sa Roma sa pagyatak sa mga katungod sa konsensya.” The Great Controversy, 588.
Nianang panahona, ang Islam sa ikatulong Kasubo magatuman sa paghukom sa Dios batok sa Modernong Roma tungod sa pagpatuman niini sa pagsimba sa Domingo, ingon sa Iyang gibuhat sa pagano nga Roma ug sa papal nga Roma. Sa pagano nga Roma Iyang gigamit ang unang upat ka mga trumpeta aron tapuson ang pagdumala sa Roma sa kaulohan sa kasadpang Roma sa tuig 476, kay human sa tuig 476, walay magmamando sa siyudad nga kaliwat sa Romano. Sa tuig 1453 ang ikalimang trumpeta sa Islam nagtapos sa pagdumala sa Roma sa sidlakang Roma. Sa tuig 1798, ang papal nga pagdumala sa kanhing napulo ka bahin nga pagkabahin sa mga nasud sa Uropa gitapos sa kasaysayan sa ikaunom nga trumpeta sa Islam. Ang pagkapukan sa sibil nga gingharian sa Roma, sa kasadpan ug sa sidlakan, ug sa relihiyosong gingharian sa Roma, nahitabo human sa pagpatuman sa paganong pagsimba sa adlaw.
“Ang katawhan sa Estados Unidos nahimong usa ka gipaborang katawhan; apan sa dihang ilang pugngan ang kagawasan sa relihiyon, isalikway ang Protestantismo, ug mohatag og pag-uyon sa pagka-papa, mapuno ang sukod sa ilang sala, ug ang ‘nasudnong apostasya’ igaasoy sa mga basahon sa langit. Ang sangputanan niini nga apostasya mao ang nasudnong kapildihan.” Review and Herald, Mayo 2, 1893.
Ang tripleng aplikasyon sa tagna nagpahimutang sa kinaiya sa kataposang katumanan sa tagna pinasukad sa mga kinaiya sa nahaunang duha ka mga katumanan. Niadtong Septiyembre 11, 2001, ang ikatulong Kaalaotan miabot sa kasaysayan. Kini unang miabot niadtong Oktubre 22, 1844, kay ang ikatulong Kaalaotan mao ang ikapitong trumpeta, ug kana nga trumpeta nagsugod sa pagpatingog niadtong panahona. Apan maingon sa karaang Israel, ang modernong Israel mipili sa pagsukol ug maoy hinungdan sa usa ka panahon sa paglibod-libod sa kamingawan imbis nga tapuson ang buluhaton. Busa, ang panahon sa pagtimri sa ikatulong manulunda nalangan, hangtod nga kini misugod pag-usab niadtong Septiyembre 11, 2001.
“Sulod sa kap-atan ka tuig ang pagkadili-matinoohon, pagbagulbol, ug pagrebelde maoy nagsira sa karaang Israel gikan sa yuta sa Canaan. Ang mao gihapong mga sala nakapalangay sa pagsulod sa modernong Israel ngadto sa langitnong Canaan. Sa walay usa ka kahimtang nga ang mga saad sa Dios maoy adunay sayop. Ang pagkadili-matinoohon, pagkamakalibotanon, kakulang sa paghinungod, ug panagbangi taliwala sa mga nag-angkon nga katawohan sa Ginoo maoy nagpabilin kanato dinhi niining kalibotan sa sala ug kasubo sulod sa daghang mga tuig.” Selected Messages, basahon 2, 69.
Ang Dios dili mausab, ug Siya nagahukom sumala sa anaa nga kahayag. Ang modernong Israel may labaw nga anaa nga kahayag kay sa karaang Israel, ug gipahibalo kita nga “ang mao gihapong mga sala maoy nakapalangay sa pagsulod sa modernong Israel ngadto sa langitnong Canaan.” Kon ang modernong Israel pagapanubagon lamang sa kahayag nga maoy gikapanubagan sa karaang Israel, igo na unta kana, apan sila may labaw pang kahayag. Busa, kon ang “mao gihapong mga sala” mao ang hinungdan nga ang “karaang Israel” naglatagaw sa kamingawan sulod sa “kap-atan ka tuig,” nan dili lamang nga ang modernong Israel gipasibog ngadto sa “kamingawan” diha sa rebelyon sa 1863, kondili sila usab, sa walay duhaduha, gitagana nga mangamatay didto. Ang ilang “mga sala” maoy nakapalangay sa buluhaton sa ikatulong manulonda hangtod karon.
“Miingon ang manulonda, ‘Ang ikatulong manulonda nagabugkos, o nagapatik, kanila sa mga bugkos alang sa langitnong dapa.’ Kining gamayng pundok nagpakitang gikapoy sa kabalaka, daw miagi sila sa mabug-at nga mga pagsulay ug mga pakigbisog. Ug daw sa bag-o pa misubang ang adlaw gikan sa luyo sa usa ka panganod ug misidlak ibabaw sa ilang mga nawong, nga maoy hinungdan nga sila makita nga madaugon, daw sa hapit na maangkon ang ilang mga kadaugan.” Early Writings, 88.
Ang mao rang mga sala nga maoy hinungdan sa paghingilin sa karaang Israel aron mangamatay sa kamingawan maoy nakapalangay sa buluhaton sa ikatulong manulonda nga miabot niadtong Oktubre 22, 1844.
“Human sa dihang giablihan ni Jesus ang pultahan sa labing balaan, nakita ang kahayag sa Igpapahulay, ug gisulayan ang katawohan sa Dios, maingon nga ang mga anak sa Israel gisulayan kaniadto, aron tan-awon kon tumanon ba nila ang balaod sa Dios. Nakita ko ang ikatulong manulonda nga nagtudlo paitaas, nga nagpakita sa mga nasubo sa dalan paingon sa labing balaan sa langitnong santuwaryo. Sa dihang sila, pinaagi sa pagtuo, mosulod sa labing balaan, ilang makita si Jesus, ug ang paglaum ug kalipay moturok pag-usab. Nakita ko sila nga nagtan-aw pabalik, nga nagsusi pag-usab sa nangagi, sukad sa pagmantala sa ikaduhang pag-anhi ni Jesus, ngadto sa ilang kasinatian hangtod sa paglabay sa panahon niadtong 1844. Ilang nakita nga ang ilang kapakyasan sa gilauman nahubad na, ug ang kalipay ug kasigurohan nakapabuhi na usab kanila. Ang ikatulong manulonda nagpasidlak sa nangagi, sa karon, ug sa umalabot, ug nasayod sila nga ang Dios sa pagkatinuod maoy nangulo kanila pinaagi sa Iyang tinagoong paggiya.” Early Writings, 254.
Ang ikatulong manulonda mao ang manulonda sa pagsilyo, ug miabot siya niadtong Oktubre 22, 1844, apan ang iyang buluhaton nalangan tungod sa mao rang mga sala nga maoy hinungdan sa kamatayon sa karaang Israel didto sa kamingawan. Ang paglangan nga gipahinabo sa pagsukol niadtong 1863, maoy usa ka paglangan sa buluhaton sa ikatulong manulonda, ug busa ang pagsilyo napugngan ug nalangan sulod sa kapin sa usa ka gatus ka tuig.
“[Mga Numero 32:6–15, gikutlo.] Ang Ginoong Dios usa ka Dios nga mapasinaubon, apan mapailubon Siya pag-ayo sa mga sala ug mga kalapasan sa Iyang katawohan niining kaliwatana. Kon ang katawohan sa Dios naglakaw pa unta sumala sa Iyang tambag, ang buluhaton sa Dios unta milambo, ug ang mga mensahe sa kamatuoran unta nadala ngadto sa tanang katawohan nga nanagpuyo sa nawong sa tibook nga yuta. Kon ang katawohan sa Dios mituo lamang unta Kaniya ug nahimong mga magbubuhat sa Iyang pulong, kon ilang gibantayan ang Iyang mga sugo, ang manulonda unta wala moanhi nga nagalupad latas sa langit uban ang mensahe ngadto sa upat ka mga manulonda nga magabuhi unta sa mga hangin aron kini mohuyop sa ibabaw sa yuta, nga nagasinggit, Kupoti, kupoti ang upat ka mga hangin aron sila dili mohuyop sa ibabaw sa yuta hangtud nga mapatikan ko ang mga alagad sa Dios sa ilang mga agtang. Apan tungod kay ang katawohan masupilon, walay pagpasalamat, dili balaan, maingon sa karaang Israel, ang panahon gipadugangan aron ang tanan makadungog sa katapusang mensahe sa kalooy nga igamantala sa makusog nga tingog. Ang buluhaton sa Ginoo napugngan, ang panahon sa pagpatik nalangan. Daghan ang wala makadungog sa kamatuoran. Apan ang Ginoo mohatag kanila ug higayon sa pagpamati ug sa pagkabig, ug ang dakung buluhaton sa Dios mopadayon.” Manuscript Releases, tomo 15, 292.
Niadtong Septiyembre 11, 2001, miabot pag-usab ang ikatulong manulonda, ug ang panahon sa pagpatik nga nalangan sukad sa pagrebelde sa 1863, misugod pag-usab. Kini mao ang pag-abot sa Islam sa ikatulong Kaalaotan, nga mao usab ang ikapitong trumpeta nga nagtimaan sa pagsugod sa panahon sa pagpatik. Ang panahon sa pagpatik misugod sa pag-abot sa ikatulong manulonda niadtong Oktubre 22, 1844, sa dihang ang ikapitong trumpeta misugod sa pagtunog, apan kana nga trumpeta gibabagan ug nalangan.
Ug ang manulonda nga akong nakita nga nagtindog ibabaw sa dagat ug ibabaw sa yuta mipataas sa iyang kamot ngadto sa langit, Ug nanumpa pinaagi kaniya nga buhi sa walay kataposan, nga mao ang nagbuhat sa langit, ug sa mga butang nga anaa niini, ug sa yuta, ug sa mga butang nga anaa niini, ug sa dagat, ug sa mga butang nga anaa niini, nga wala nay panahon pa: Apan sa mga adlaw sa tingog sa ikapitong manulonda, sa diha nga siya magsugod na sa pagtunog, ang tinago sa Dios pagatapuson, ingon sa iyang gipahibalo ngadto sa iyang mga ulipon nga mga manalagna. Pinadayag 10:5–7.
Ang “tingog” sa ikapitong manulonda mao ang tingog sa manulonda sa Pinadayag kapitulo dieciocho, nga mikunsad sa dihang ang dagkong mga tinukod sa Dakbayan sa New York gipanglumpag.
Ug human niini nga mga butang nakita ko ang laing manulonda nga mikanaug gikan sa langit, nga may dakong kagamhanan; ug ang yuta nalamdagan sa iyang himaya. Ug misinggit siya sa makusog nga tingog, nga nagaingon, Ang dakong Babilonia nahulog na, nahulog na, ug nahimong puloy-anan sa mga yawa, ug salipdanan sa matag mahugaw nga espiritu, ug hawla sa matag mahugaw ug dinumtan nga langgam. Kay ang tanang mga nasud nakainom sa vino sa kapungot sa iyang pakighilawas, ug ang mga hari sa yuta nakighilawas uban kaniya, ug ang mga magpapatigayon sa yuta nanganadato tungod sa kadagaya sa iyang mga kahimuot. Pinadayag 18:1–3.
Ang “tingog” sa gamhanang anghel nga manaog, nga nagsugo sa mga anghel sa pagpugong sa upat ka mga hangin, nga gihulagway ingon nga usa ka “masuk-anong kabayo” nga nagatinguha sa pagbugto ug sa pagdala ug kamatayon ug kalaglagan diha sa iyang agianan.
“Ang mga manulonda sa Dios nagabuhat sa Iyang kabubut-on, nga nagapugong sa mga hangin sa yuta, aron ang mga hangin dili mohuyop sa yuta, ni sa dagat, ni sa bisan unsang kahoy, hangtud nga ang mga sulugoon sa Dios matimrihan diha sa ilang mga agtang. Ang gamhanang manulonda makita nga nagatungas gikan sa sidlakan (o sa pagsubang sa adlaw). Kining labing gamhanan sa mga manulonda adunay sa iyang kamot ang timri sa buhing Dios, o Niya nga mao lamang ang makahatag ug kinabuhi, nga makahimo sa pagsulat diha sa mga agtang sa timaan o sinulat, kang kinsa igahatag ang pagka-imortal, kinabuhing dayon. Mao kini ang tingog niining labing hataas nga manulonda nga may kagahum sa pagsugo sa upat ka mga manulonda sa pagpugong sa upat ka mga hangin hangtud nga kini nga buluhaton mahuman, ug hangtud nga iyang ihatag ang sugo sa pagpabuhi kanila.” Testimonies to Ministers, 445.
Ang manulonda nga nagasugo sa upat ka mga manulonda sa pagpugong sa mga hangin mao ang manulonda sa Revelation kapitulo disiotso nga nagahayag sa yuta pinaagi sa Iyang himaya, ug ang iyang “kusgan nga tingog” mao ang tingog sa ikapitong manulonda.
“Ug unsa ka dakong hulagway ang gihatag diha sa Pinadayag 7 alang sa atong pagpamalandong, kalipay, ug pagdasig! Ang upat ka mga manolonda gisugo sa pagbuhat ug usa ka buluhaton ibabaw sa yuta. Apan Adunay Usa nga mipalit sa kalibotan pinaagi sa paghatag sa Iyang kaugalingon ingon nga lukat alang niini, ug Siya adunay pipila nga pinili. Kinsa sila? Kadtong nagabantay sa tanang mga sugo sa Dios ug may pagtuo ni Jesus.
“Ang pagtagad ni Juan gitumong ngadto sa laing talan-awon: ‘Ug nakita ko ang laing manulonda nga mitungha gikan sa sidlakan, nga may timri sa buhing Dios’ (Pinadayag 7:2). Kinsa man kini? Ang Manulonda sa tugon. Siya moabut gikan sa pagsubang sa adlaw. Siya mao ang Sidlak gikan sa kahitas-an. Siya mao ang Kahayag sa kalibotan. ‘Diha Kaniya ang kinabuhi; ug ang kinabuhi mao ang kahayag sa mga tawo’ (Juan 1:4). Kini mao ang Usa nga gihulagway ni Isaias: ‘Kay alang kanato natawo ang usa ka Bata, alang kanato gihatag ang usa ka Anak nga Lalaki: ug ang kagamhanan anha sa Iyang abaga; ug ang Iyang ngalan pagatawgon nga Katingalahan, Magtatambag, Ang Gamhanang Dios, Ang Walay Katapusang Amahan, Ang Prinsipe sa Pakigdait’ (Isaias 9:6). Misangit Siya, ingon nga Usa nga may pagkalabaw ibabaw sa mga panon sa mga manulonda sa langit ‘kang kinsa gihatag ang pagdaot sa yuta, ug sa dagat, nga nagaingon, “Ayaw ninyo daota ang yuta, ni ang dagat, ni ang mga kahoy, hangtod matimrihan namo ang mga ulipon sa among Dios sa ilang mga agtang” (Pinadayag 7:2, 3).
“Ania dinhi ang pagka-Diosnon ug ang pagka-tawo nga hiniusa. Ang sugo gihatag ngadto sa upat ka mga anghel sa pagpugong sa upat ka mga hangin hangtud nga ilang madawat ang Iyang tawag. Basaha ang tibuok kapitulo. Ang singgit, ‘Ayaw pagpasakiti,’ gipamulong sa Magpapahiuli, sa Manunubos.
“Ang paghukom ug kaligutgut pagapugngan lamang sa hamubong panahon hangtod nga mahuman ang usa ka piho nga buluhaton. Ang mensahe, ang katapusang mensahe sa pasidaan ug kaluoy, nalangan sa pagbuhat sa iyang buluhaton tungod sa hakog nga paghigugma sa salapi, sa hakog nga paghigugma sa kahamugaway, ug sa pagkadili-andam sa tawo sa pagbuhat sa usa ka buluhaton nga kinahanglan pagabuhaton. Ang manulonda nga magapasanag sa yuta pinaagi sa Iyang himaya naghulat sa tawhanong mga galamiton nga pinaagi kanila ang kahayag sa langit makadan-ag, ug sa ingon sila magtinabangay sa paghatag, diha sa iyang balaan ug solemne nga kahulogan, sa mensahe nga magatino sa padulngan sa kalibotan.” Manuscript Releases, volume 15, 222.
Ang ikatulong manulonda, nga mao si Cristo, mao usab ang manulonda sa pagpatik nga miabot niadtong Oktubre 22, 1844, apan tungod sa pagkamasupilon sa katawohan sa Dios, ang Iyang buhat sa pagpatik sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo nadugay hangtod sa Septyembre 11, 2001. Unya ang Islam sa ikatulong Kaalaotan nagpahulog sa dagkung mga tinukod sa New York, ug misugod ang proseso sa pagpatik. Niadtong higayona ang mga nasod nangasuko, “apan gipugngan sa gihapon.” Ang nahaunang tingog sa Pinadayag kapitulo 18 mao ang tingog nga nagmando sa upat ka mga manulonda sa pagpugong, samtang ang katawohan sa Dios ginapatikan.
Si Jesus sa kanunay naghulagway sa katapusan pinaagi sa sinugdanan, ug niadtong Pebrero 26, 1993, ang Islam sa ikatulong Ay nagsabwag og bombang trak sa ilalom sa yuta nga paradahan sa North Tower sa World Trade Center. Ang pagbuto miresulta sa dakong kadaot sa bilding, nga nakapatay og unom ka tawo ug nakapasamad sa kapin sa usa ka libo pa. Bisan tuod ang pag-atake wala makapahugno sa mga tore, kini usa ka mahinungdanong buhat sa terorismo sa yuta sa U.S. ug naglandong daan sa mga hitabo sa Septiyembre 11, 2001.
Ang panahon sa pagtimri nagsugod niadtong Septiyembre 11, 2001, apan kini naglakip ug usa ka paunang pahimangno walo ka tuig sa wala pa. Ang Islamikong pag-atake batok sa Israel niadtong Oktubre 7, 2023 usa ka paunang pahimangno sa pagtapos sa panahon sa pagtimri. Ang mga profetikong kinaiya sa ikatulong Woe napalig-on pinaagi sa mga profetikong kinaiya sa unang duha ka Woe. Sa nagbukas nga mga bersikulo sa ikasiyam nga kapitulo sa Pinadayag, gihulagway ang pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.
Atong pagahisgotan kana nga hilisgutan sa sunod nga artikulo.
“Kon ang mga talan-awon sama niini moabot, ingong makahahadlok kaayong mga paghukom ibabaw sa usa ka kalibotan nga sad-an, hain man ang dangpanan alang sa katawhan sa Dios? Unsaon man sila pagpanalipod hangtod nga moagi ang kapungot? Si Juan nakakita sa mga elemento sa kinaiyahan—linog, unos, ug politikanhong panagbingkil—nga gihulagway nga gipugngan sa upat ka mga manulonda. Kining mga hangin anaa sa ilalom sa pagpugong hangtod nga ang Dios mohatag sa pulong sa pagbuhi kanila. Anaa dinhi ang kaluwasan sa iglesia sa Dios. Ang mga manulonda sa Dios nagatuman sa Iyang kabubut-on, nga nagpugong sa mga hangin sa yuta, aron ang mga hangin dili mohuyop sa yuta, ni sa dagat, ni sa bisan unsang kahoy, hangtod nga ang mga alagad sa Dios matimrihan diha sa ilang mga agtang. Ang gamhanang manulonda makita nga nagasaka gikan sa sidlakan (o sa pagsubang sa adlaw). Kining labing gamhanan sa mga manulonda adunay diha sa iyang kamot ang timri sa buhing Dios, o Niya nga mao lamang ang makahatag ug kinabuhi, nga makahimo sa pagsulat ibabaw sa mga agtang sa timaan o sinulat, kang kinsa igahatag ang pagka-imortal, kinabuhing dayon. Kini mao ang tingog niining labing hataas nga manulonda nga adunay kagahum sa pagsugo sa upat ka mga manulonda sa pagpugong sa upat ka mga hangin hangtod nga kini nga buluhaton mapahigayon, ug hangtod nga siya mohatag sa tawag sa pagbuhi kanila.”
“Ang mga makadaug batok sa kalibotan, sa unod, ug sa yawa, mao ang mga pinalabi nga modawat sa selyo sa buhing Dios. Kadtong ang ilang mga kamot dili limpyo, kansang mga kasingkasing dili putli, dili makabaton sa selyo sa buhing Dios. Kadtong nagaplano sa pagpakasala ug nagabuhat niini pagalabyan. Angayanng ilhon ug timan-an ingon nga takus sa panalipod sa Dios mao lamang kadtong, sa ilang baruganan atubangan sa Dios, nagapuno sa kahimtang niadtong nagahinulsol ug nagsugid sa ilang mga sala sa dakong antitipikal nga Adlaw sa Pagpasig-uli. Ang mga ngalan niadtong malinawong nagalantaw ug nagahulat ug nagabantay sa pagpakita sa ilang Manluluwas—nga labaw pa ka matinguhaon ug madinaugon kay sa mga nagahulat sa kabuntagon—maihap uban niadtong mga naselyohan. Kadtong, samtang ang tanang kahayag sa kamatuoran nagasilaw ibabaw sa ilang mga kalag, unta adunay mga buhat nga nahiuyon sa ilang giangkon nga pagtuo, apan nadani sa sala, nagapatindog ug mga diosdios sa ilang mga kasingkasing, nagadunot sa ilang mga kalag atubangan sa Dios, ug nagahugaw niadtong nagapakighiusa kanila sa sala, pagapangpason ang ilang mga ngalan gikan sa basahon sa kinabuhi, ug biyaan sila sa kangitngit sa tungang gabii, nga walay lana sa ilang mga sudlanan uban sa ilang mga lamparahan. ‘Apan alang kaninyo nga nangahadlok sa Akong ngalan motungha ang Adlaw sa Pagkamatarung nga may kaayohan diha sa Iyang mga pako.’”
“Kining pagpatik sa mga alagad sa Dios mao ra usab ang gipakita kang Ezekiel diha sa panan-awon. Si Juan usab nahimong saksi niining labing makapakurat nga pagpadayag. Iyang nakita ang dagat ug ang mga balod nga nagaungal, ug ang mga kasingkasing sa mga tawo nga nangaluya tungod sa kahadlok. Iyang nakita ang yuta nga nauyog, ug ang kabukiran nga gidala ngadto sa kinataliwad-an sa dagat (nga sa literal nagakahitabo), ang mga tubig niini nga nagaungal ug nagubot, ug ang kabukiran nga nangurog tungod sa paghubag niini. Gipakita kaniya ang mga hampak, kamatayong makatakod, gutom, ug kamatayon nga nagtuman sa ilang makalilisang nga buluhaton.” Testimonies to Ministers, 445.