Ang katumanan sa mga ilhanan nga girepresentahan sa adlaw, bulan, ug mga bitoon igo nang gikatagad sa mga historyador, sa mga nag-unang payunir sa Adventismo, ug pinaagi sa mga sinulat ni Sister White. Ang pipila sa mga ilhanan nga gihisgutan ni Jesus dili kaayo pamilyar sama sa uban. Diyutay lamang ang nakaamgo nga ang “kaguol sa mga nasud” ibabaw sa “yuta,” adunay piho nga katumanan. Dili sila masayod sa kahulogan sa simbolo sa pag-uyog sa mga “gahum sa langit,” nga lahi sa pag-uyog nga girepresentahan sa mga gahum sa yuta. Ug diyutay nga mga Adventistang Laodiceano ang nakasabot nga ang “pag-anhi” sa “Anak sa tawo nga moanhi diha sa usa ka panganod” natuman sa kasaysayan sa mga Millerita.

“Ang tukmang adlaw ug takna sa pag-anhi ni Cristo wala ikapadayag. Ang Manluluwas miingon sa iyang mga tinun-an nga siya mismo dili makahimo sa pagpahibalo sa takna sa iyang ikaduhang pagpakita. Apan iyang gihisgutan ang pipila ka mga panghitabo diin sila makaila kon haduol na ang iyang pag-anhi. ‘Adunay mga timailhan,’ siya miingon, ‘sa adlaw, ug sa bulan, ug sa mga bitoon.’ ‘Ang adlaw mangitngitan, ug ang bulan dili mohatag sa iyang kahayag, ug ang mga bitoon sa langit mangatagak.’ Sa ibabaw sa yuta, siya miingon, adunay ‘kagul-anan sa mga nasod, uban sa kalibog; ang dagat ug ang mga balod magadahunog; ang mga kasingkasing sa mga tawo magakaluya tungod sa kahadlok, ug tungod sa pagpaabot sa mga butang nga moabut sa ibabaw sa yuta.’”

“‘Ug ilang makita nila ang Anak sa tawo nga nagaanhi diha sa mga panganod sa langit uban ang gahum ug dakong himaya. Ug ipadala niya ang iyang mga manulonda uban ang dakong tingog sa trumpeta, ug tigumon nila ang iyang mga pinili gikan sa upat ka hangin, gikan sa usa ka tumoy sa langit ngadto sa usa.’”

“Natuman na ang mga timaan sa adlaw, bulan, ug mga bituon. Sukad niadtong panahona ang mga linog, mga unos, mga balod sa dagat, mga kamatayong sakit, ug gutom midaghan. Ang labing makahahadlok nga mga kalaglagan, pinaagi sa kalayo ug baha, nagsunoday ang usa sa usa sa madali nga pagsunud-sunod. Ang makalilisang nga mga katalagman nga nagakahitabo matag semana namulong kanato sa mapangamuyo nga mga tingog sa pasidaan, nga nagapahayag nga ang katapusan haduol na, nga adunay dakong butang nga mahukmanon nga sa dili madugay kinahanglan gayud mahitabo.

“Ang panahon sa pagsulay dili na magpadayon ug dugay pa. Karon gibawi na sa Dios ang Iyang kamot nga nagapugong gikan sa yuta. Sulod sa hataas nga panahon nagsulti Siya sa mga lalaki ug mga babaye pinaagi sa paglihok sa Iyang Balaang Espiritu; apan wala nila tagda ang pagtawag. Karon nagasulti Siya sa Iyang katawhan, ug sa kalibutan, pinaagi sa Iyang mga paghukom. Ang panahon niining mga paghukom maoy panahon sa kalooy alang niadtong wala pa makabaton ug kahigayonan sa pagkat-on kon unsa ang kamatuoran. Sa kalumo motan-aw ang Ginoo kanila. Ang Iyang kasingkasing sa kalooy natandog; ang Iyang kamot gituy-od pa aron sa pagluwas. Daghang kaayo ang pagadawaton ngadto sa panon sa kaluwasan nga niining katapusang mga adlaw makadungog sa kamatuoran sa unang higayon.” Review and Herald, Nobyembre 22, 1906.

Ang kasaysayan sa mga Millerite gisubli gayod sa matag pulong sa kaulahing mga adlaw. Ang mga “ilhanan” nga nagtimaan sa pag-abot ug kasaysayan sa unang manulonda, nagasimbolo sa mga “ilhanan” nga nagtimaan sa pag-abot ug kasaysayan sa ikatulong manulonda. Ang tanang sagradong makarepormang mga kalihokan nagakahisama sa kalihokan sa ikatulong manulonda sa kaulahing mga adlaw.

“Ang buhat sa Dios dinhi sa yuta nagapakita, gikan sa usa ka kapanahonan ngadto sa lain, ug usa ka makapahinganghang pagkapareho sa matag dakong repormasyon o relihiyosong kalihokan. Ang mga prinsipyo sa pagpakig-atubang sa Dios sa mga tawo kanunayng mao ra gihapon. Ang mahahalagong mga kalihokan sa karon adunay ilang kapariho sa mga kalihokan sa nangagi, ug ang kasinatian sa iglesia sa nangaging mga kapanahonan adunay mga leksiyon nga bililhong kaayo alang sa atong kaugalingong panahon.” The Great Controversy, 343.

Ang kasaysayan nga gilarawan pinaagi sa gamhanang manulonda sa Pinadayag 18 mao ang ikatulong manulonda, ug ang kasaysayan nga gilarawan pinaagi sa ikatulong manulonda nagdagan nga magkatakdo sa kasaysayan sa nahaunang ug ikaduhang mga manulonda sa kasaysayang Millerite.

“Gihatag sa Dios sa mga mensahe sa Pinadayag 14 ang ilang dapit sa linya sa tagna, ug ang ilang buluhaton dili mohunong hangtod sa katapusan sa kasaysayan niining yutaa. Ang mga mensahe sa nahaunang ug ikaduhang manulunda mao gihapon ang kamatuoran alang niining panahona, ug kinahanglan nga modagan nga magkatakdo uban niining mosunod. Ang ikatulong manulunda nagpahibalo sa iyang pasidaan uban ang makusog nga tingog. ‘Human niining mga butanga,’ miingon si Juan, ‘nakakita ako ug laing manulunda nga mikunsad gikan sa langit, nga may dakong gahom, ug ang yuta nalamdagan sa iyang himaya.’ Niining pagdan-ag, ang kahayag sa tanang tulo ka mga mensahe gihiusa.” The 1888 Materials, 803, 804.

Ang buluhaton sa nahaunang ug ikaduhang mga manulonda, nga gipahisama sa buluhaton sa ikatulong manulonda, gihulagway usab sa sambingay sa napulo ka mga ulay.

“Ako sa kanunayng gidala ngadto sa sambingay bahin sa napulo ka mga ulay, nga lima kanila mga maalamon, ug lima mga buang. Kining sambingaya natuman na ug pagatumanon pa gayud ngadto sa matag letra, kay kini adunay pinasahi nga pagpasangil alang niining panahona, ug, sama sa mensahe sa ikatulong anghel, natuman na ug magapadayon nga mahimong kamatuoran alang sa karong panahon hangtod sa katapusan sa panahon.” Review and Herald, Agosto 19, 1890.

Ang kasaysayan nga gihulagway diha sa ikapulo nga kapitulo sa Basahon sa Pinadayag gihulagway ingon nga ang pito ka mga dalogdog, ug ang pito ka mga dalogdog nagrepresentar sa mga panghitabo nga nahitabo sa panahon sa kasaysayan sa mga Millerite, nga mao ang kasaysayan sa mga mensahe sa nahaunang ug ikaduhang mga anghel. Ang pito ka mga dalogdog nagrepresentar usab sa “umaabot nga mga panghitabo” nga mahitabo sa kaulahiang mga adlaw, ug kini matuman sa mao gihapong “han-ay” sama sa ilang pagkatuman diha sa kasaysayan sa mga Millerite.

“Ang pinasahi nga kahayag nga gihatag kang Juan, nga gipadayag diha sa pito ka mga dalugdog, maoy usa ka hulagway sa mga panghitabo nga matuman ilalom sa mga mensahe sa nahaunang ug ikaduhang mga manulonda. …”

“Human niining pito ka dagundong mipagula sa ilang mga tingog, ang sugo miabot kang Juan maingon kang Daniel mahitungod sa gamayng basahon: ‘Timan-i pagtak-op kadtong mga butang nga gipamulong sa pito ka dagundong.’ Kini may kalabutan sa umaabot nga mga hitabo nga igapadayag sa ilang han-ay.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, tomo 7, 971.

Ang tanang mga kalihokang reporma nagkaparalelo sa usag usa, ug kinahanglan silang pagahiusahon “linya ibabaw sa linya,” aron pagpasundayag sa katapusang kalihokang repormatibo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang sambingay sa napulo ka ulay naghulagway sa sulodnong kasinatian sa katawhan sa Dios diha sa kalihokang Millerita ug sa kalihokan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

“Ang sambingay bahin sa napulo ka mga ulay diha sa Mateo 25 naghulagway usab sa kasinatian sa katawhan nga Adventista.” The Great Controversy, 393.

Ang buluhaton ug mensahe sa mga Millerite ug sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo gihulagway pinaagi sa tulo ka mga manulonda sa Pinadayag 14.

“Nakadawat ako ug bililhon nga mga kahigayonan sa pag-angkon ug usa ka kasinatian. Ako may kasinatian sa mensahe sa nahaunang anghel, sa ikaduhang anghel, ug sa ikatulong anghel. Ang mga anghel gihulagway nga nagalupad sa taliwala sa langit, nga nagamantala ngadto sa kalibotan ug usa ka mensahe sa pasidaan, ug nga may direkta nga kalabutan sa mga katawhan nga nangabuhi sa kaulahian nga mga adlaw sa kasaysayan niining yutaa. Walay usa nga nakadungog sa tingog niini nga mga anghel, kay sila simbolo aron magrepresentar sa katawhan sa Dios nga nagabuhat diha sa panag-uyon uban sa uniberso sa langit. Ang mga lalaki ug mga babaye, nga napalamdagan pinaagi sa Espiritu sa Dios, ug gibalaan pinaagi sa kamatuoran, nagamantala sa tulo ka mga mensahe sumala sa ilang han-ay.” Life Sketches, 429.

Ang mga hitabo sa tagna nga girepresentar diha sa Pinadayag kapitulo napulo, girepresentar sa pito ka mga dalugdog. Kadtong mga hitabo nagtimaan kon diin ang langitnon nadugtong sa tawhanon. Ang mga “ilhanan” nga giila ni Cristo diha sa Mateo kapitulo baynte’y-kuwatro, Marcos trese, ug Lucas baynte’y-uno nagrepresentar sa mga “ilhanan” nga nagpasulod sa kalihokang Millerite ug nagrepresentar sa usa ka susamang pagpamatuod ngadto sa kalihokan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo dili makatilaw sa kamatayon sumala sa girepresentar ni Enoc ug Elias. Ang Septiyembre 11, 2001, ang “ilhanan” nga giila ni Cristo ingon nga nagtimaan sa pag-abot sa kataposang kaliwatan sa kasaysayan sa yuta, giila diha sa Lucas kapitulo baynte’y-uno. Aron maapil sa maong pundok nga girepresentar ni Enoc ug Elias, nga gitawag nga usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, gikinahanglan nga ang “ilhanan” ug ang tanang girepresentar niini mailhan.

Human si Jesus sa Iyang mga tinun-an paubos sa kasaysayan sa mga “timailhan” nga nag-una sa pagsugod sa kalihokang Millerite, unya Iyang gisubli ug gipalapad ang Iyang makasaysayanong pagpamatuod pinaagi sa paglakip sa usa ka sambingay nga naghulagway sa maong samang kasaysayan.

Ug siya misulti kanila sa usa ka sambingay: Tan-awa ang kahoyng igira, ug ang tanang mga kahoy; Sa diha nga kini manalingsing na, makita ug masayran ninyo sa inyong kaugalingon nga ang ting-init haduol na. Ingon man usab kamo, sa diha nga makita ninyo kining mga butanga nga mahitabo na, hibaloi ninyo nga ang gingharian sa Dios haduol na. Sa pagkatinuod magaingon ako kaninyo, kining kaliwatana dili mahanaw hangtud nga ang tanan matuman. Ang langit ug ang yuta mahanaw; apan ang akong mga pulong dili gayud mahanaw. Lucas 21:29–33.

Gisugdan ni Jesus ang sambingay pinaagi sa pag-ilhan sa usa ka kalainan tali sa “kahoy nga igira,” sa singular, ug “ang tanang mga kahoy.” Ang “kahoy nga igira” mao ang katawhang pinasikad sa tugon, nga sa kaulahian nga mga adlaw mao ang Laodiceanong Adventismo, nga nagaangkon nga mao ang salin nga katawhan sa Dios. Ang ubang “mga kahoy” mao ang mga Hentil.

“Timan-i ang pagtunglo sa kahoyng igos, nga nagrepresentar sa nasod nga Judio, nga gitabonan sa mga dahon sa pag-angkon, apan walay bunga nga hikaplagan niana. Ang tunglo gipahamtang ibabaw sa kahoyng igos, nga nagrepresentar sa moral, mahunahunaon, buhi nga ahente, nga gitunglo sa Dios, nga nagkinabuhi sama sa gibuhat sa mga Judio sulod sa kap-atan ka tuig human niini nga hitabo, apan patay. Timan-i, ang ubang mga kahoy, nga nagrepresentar sa mga Gentil, wala mataboni. Sila walay mga dahon, nga walay pagpakaaron-ingnon nga adunay kahibalo sa Dios. Ang ilang panahon sa pagpamunga wala pa moabot.” Special Testimonies for Ministers and Workers, number 7, 59–61.

Ang Adventismo sa Laodicea sa katapusang mga adlaw gitunglo, kay bisan pa man ug nagaangkon kini nga mao ang salin nga katawhan sa Dios, walay bunga ang maong pag-angkon. Si Jesus nagapahayag ug duha ka magkadugtong, apan lahi, nga mga punto diha sa maong pahayag. Iyang gipaila ang kalainan tali sa nagapangangkon nga katawhan sa Dios ug sa mga Hentil, nga wala magapangangkon sa pagtuboy sa balaod sa Dios, ni sa pagbaton sa Espiritu sa Tagna nga mao ang mga kinaiya sa salin sa katapusang mga adlaw, nga giila sa Adventismo sa Laodicea nga iyang ginatuboy. Ang mga dahon sa katapusang mga adlaw nagarepresentar sa giangkon nga pag-angkon nga mao ang salin nga gipaila ni Juan diha sa basahon sa Pinadayag.

“Ang kalibotang Hentil gihulagway pinaagi sa mga kahoyng igos nga walay dahon ug walay bunga. Ang mga Hentil, sama sa mga Judio, kabus sa pagkadiosnon, apan wala sila mag-angkon nga sila nahimutang sa pag-uyon sa Dios. Wala sila manghambog sa hataas nga espirituwalidad. Mga buta sila sa tanang kahulogan ngadto sa mga paagi ug mga buhat sa Dios. Alang kanila, wala pa moabot ang panahon sa mga igos. Nagpaabot pa sila sa usa ka adlaw nga magadala kanila ug kahayag ug paglaum.” Signs of the Times, Pebrero 15, 1899.

Ang kalainan tali sa kahoyng igos ug sa ubang mga kahoy gihatagan pa ni Cristo ug usa pa ka lahiang kalainan. Ang panahon sa pagpamukad sa mga kahoy alang sa mga igos lahi kay sa panahon sa pagpamukad sa mga kahoy sa mga Hentil. Sa ulahing mga adlaw “duha ka managlahi nga mga tawag ang gihatag ngadto sa mga iglesia,” ug ang unang tingog gikan sa manulonda sa Pinadayag kapitulo napulo ug walo nagtimaan sa panahon sa dihang mahitabo ang pagpamukad alang sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Ang “ikaduhang tingog” sa Pinadayag napulo ug walo nagrepresentar sa panahon sa dihang ang ubang mga kahoy mamukad.

Sa panahon ni Cristo ang mga Judio mao ang kahoyng igos, ug ang mga Hentil mao ang ubang mga kahoy. Sa kasaysayan sa Millerite, ang mga Protestante mao ang kahoyng igos, ug ang mga Millerite mao ang ubang mga kahoy. Sa katapusang mga adlaw, ang Adventismong Laodiceano mao ang walay bunga nga kahoyng igos nga kuhaon gikan sa Jerusalem (ang parasan), ug ang usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang mga kahoyng igos nga mamunga. Ang ubang mga anak sa Dios nga anaa pa sa Babilonia girepresentahan ingon nga mga Hentil.

Ang usa ka “Hentil,” sumala sa kahulugan, usa ka “dumuloong.” Ang mga kahoy sa mga Hentil nangatulog (patay), walay mga putot o bunga sa panahon nga ang kahoyng igos moputot ug mabuhi. Ang kahoy nga nangatulog usa ka uga nga kahoy, ug sa diha nga ang mga Hentil pagatawgon sa paggula gikan sa Babilonia, pinaagi sa ikaduhang tingog sa Revelation kapitulo dieciocho, sila unya mopili sa pagbantay sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw ug mosulod ngadto sa tugon uban sa Ginoo.

Ayaw usab pasultihi ang anak sa dumuloong, nga miduyog sa iyang kaugalingon ngadto sa Ginoo, nga magaingon, Ang Ginoo sa pagkatinuod nagbulag kanako gikan sa iyang katawohan: ni paingna ang bating walay bayag, Ania karon, ako usa ka mamala nga kahoy. Kay mao kini ang giingon sa Ginoo ngadto sa mga bating walay bayag nga nagabantay sa akong mga adlaw nga igpapahulay, ug nagpili sa mga butang nga makapahimuot kanako, ug nagakupot sa akong tugon; Bisan ngadto kanila ihatag ko sa akong balay ug sulod sa akong mga kuta ang usa ka dapit ug usa ka ngalan nga labi pang maayo kay sa mga anak nga lalake ug sa mga anak nga babaye: hatagan ko sila ug usa ka walay katapusan nga ngalan, nga dili maputol. Usab ang mga anak sa dumuloong, nga miduyog sa ilang kaugalingon ngadto sa Ginoo, sa pag-alagad kaniya, ug sa paghigugma sa ngalan sa Ginoo, aron mahimong iyang mga sulogoon, ang matag usa nga nagabantay sa adlaw nga igpapahulay aron dili kini pagahugawan, ug nagakupot sa akong tugon; Bisan sila dad-on ko ngadto sa akong balaan nga bukid, ug lipayon ko sila diha sa akong balay nga ampoanan: ang ilang mga halad-nga-sinunog ug ang ilang mga halad pagadawaton sa ibabaw sa akong halaran; kay ang akong balay pagatawgon nga balay nga ampoanan alang sa tanang mga katawohan. Isaias 56:3–7.

Ang usa ka dumuloong maoy usa ka “Gentil,” ug ang “ikaduhang tingog” nagtawag kanila sa paggawas gikan sa Babilonya, ug sila pagadad-on ngadto sa balaang bukid sa Dios; unya kini mamahimong Iyang “balaang” bukid, kay ang trigo ug ang mga bunglayon pagabulagon na pinaagi sa proseso sa pagsulay nga girepresentahan diha sa kasaysayan sa “unang tingog”. Sa dihang sila moanha na sa bukid sa Ginoo sa ulahing mga adlaw, ang mga Gentil dili na mamahimong mga dumuloong, ni mamala nga mga kahoy.

Ang adlaw ug ang bulan mangitngit, ug ang mga bitoon mohunong sa paghatag sa ilang kahayag. Ang Ginoo usab mopagula sa iyang pagngulob gikan sa Sion, ug mopagula sa iyang tingog gikan sa Jerusalem; ug ang kalangitan ug ang yuta mokurog: apan ang Ginoo mao ang paglaum sa iyang katawhan, ug ang kusog sa mga anak sa Israel. Sa ingon mahibalo kamo nga ako mao ang Ginoo nga inyong Dios nga nagapuyo sa Sion, akong balaang bukid: unya ang Jerusalem mamahimong balaan, ug wala nay mga dumuloong nga moagi pa pinaagi kaniya. Joel 3:15–17.

Ang pagpasulod sa kasaysayan diin ang “ikaduhang tingog” motawag sa laing panon sa Dios paggawas gikan sa Babilonia adunay mga “ilhanan” nga gitipo pinaagi sa mga ilhanan sa kalihokang Millerite. Diha sa Mateo kapitulo baynte-kuatro, Marcos kapitulo trese, ug Lucas kapitulo baynte-uno, gipadayag ang pagpamatuod ni Cristo nga atong gikonsiderar. Sa matag usa niadtong tulo ka mga saksi, usa sa mga “ilhanan” nga giila mao nga ang mga gahum sa langit mauyog; apan diha sa paghulagway ni Joel sa mga “ilhanan” nga nagaila kon kanus-a ang Jerusalem mamahimong “balaan,” ang “mga langit ug ang yuta” parehong mauyog.

Gila ni Joel ang hingpit nga katumanan sa gitagna nga mga “ilhanan” nga mahitabo sa dihang ang Jerusalem balaan na. Kana nga panahon mao ang sa dihang gikuha na sa Ginoo ang mga sala gikan sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug ang iglesia sa Laodicea mibalhin na ngadto sa kalihokan sa Philadelphia. Niadto nga higayon ang ikaunom nga kalihokan (Philadelphia) nahimong ikawalo nga kalihokan (Philadelphia), nga gikan sa pito ka mga iglesia. Niadto usab nga higayon ang Iglesiang Nakig-away nahimong Iglesiang Madaugon. Ang Iglesiang Nakig-away maoy usa ka tawag alang sa iglesia sa Dios nga gilangkuban sa trigo ug sa mga sagbot. Ang Iglesiang Madaugon mao ang balaang bukid sa Dios nga “balaan,” ug “wala nay mga lumalangyaw nga moagi pa kaniya.”

Ang pagpasiugda sa bandila nga ginapataas, nga mao ang Iglesia nga Madaugon, nga mao ang “ikawalo nga gikan sa pito,” nga mao ang panahon nga ang Jerusalem “balaan,” inubanan sa mga “timaan.” Aron si Jesus makahatag sa punto sa reperensiya alang sa Iyang katawhan sa pag-ila sa “timaan” sa kinabuhi o kamatayon, nga nagaila sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, gigamit Niya ang mga kahoy ug ang kinaiyang siklo sa kinabuhi sa usa ka kahoy aron itudlo ang labing mahinungdanong leksiyon.

“Si Cristo nagsugo sa Iyang katawhan sa pagbantay sa mga timailhan sa Iyang pag-abot ug sa pagkalipay sa diha nga ilang makita ang mga timaan sa ilang umaabot nga Hari. ‘Sa diha nga kining mga butanga magsugod na sa pagkatuman,’ Siya miingon, ‘unya tumutok kamo sa itaas, ug ibayaw ang inyong mga ulo; kay ang inyong katubsanan nagkaduol na.’ Iyang gitumong ang Iyang mga sumusunod ngadto sa mga kahoy sa tingpamulak nga nanagpamulak na, ug miingon: ‘Sa diha nga kini manalingsing na, kamo sa inyong kaugalingon makakita ug makaila nga ang ting-init haduol na. Sa ingon man usab kamo, sa diha nga makita ninyo nga kining mga butanga nagakatuman na, hibaloi ninyo nga ang gingharian sa Dios haduol na.’ Lucas 21:28, 30, 31.” The Great Controversy, 308.

Sa dihang ang mga kahoy sa tingpamulak magsugod na sa pagpamukadkad, haduol na ang ting-init.

Milabay na ang ting-ani, nahuman na ang ting-init, ug kita wala maluwas. Jeremias 8:20.

Ang mga punong nagsusumpay nagpaila nga tingpamulak na, ug dayon nasayod kita nga haduol na ang ting‑init, ug kini maoy panahon sa ting‑init sa dihang tigumon ang anihon.

Ang kaaway nga nagsabwag kanila mao ang yawa; ang anihon mao ang katapusan sa kalibotan; ug ang mga mag-aani mao ang mga anghel. Mateo 13:39.

Ang pag-ani anaa sa katapusan sa kalibotan. Sa diha nga ang mga kahoy magsugod na sa pagpamukhad, gikinahanglan nga imong masayran nga ang katapusan sa kalibotan haduol na kaayo.

“Ang usa ka pahayag sa Manluluwas dili angay himuong makaguba sa laing pahayag. Bisan walay tawo nga nasayod sa adlaw ni sa takna sa Iyang pag-anhi, kita ginatudloan ug ginahanglan nga masayran kon haduol na kini. Dugang pa, ginatudloan kita nga ang pagsalikway sa Iyang pasidaan, ug ang pagdumili o pagpasagad sa pag-ila kon haduol na ang Iyang pag-anhi, mahimong ingon ka makamatay alang kanato sama sa nahitabo niadtong nagpuyo sa mga adlaw ni Noe nga wala makaila kon kanus-a moabot ang lunop.” The Great Controversy, 371.

Padayonon nato ang atong pagtuon sa Lucas kapitulo baynte-uno sa sunod nga artikulo.

“Nakita ko nga ang mga gahom sa yuta ginauyog karon ug nga ang mga hitabo nagaabot sumala sa han-ay. Gubat, ug mga dungogdungog sa gubat, espada, gutom, ug kamatay tungod sa peste mao ang una sa pag-uyog sa mga gahom sa yuta; unya ang tingog sa Dios maga-uyog sa adlaw, bulan, ug mga bitoon, ug usab niining yutaa. Nakita ko nga ang pag-uyog sa mga gahom sa Europe dili, sumala sa gitudlo sa pipila, mao ang pag-uyog sa mga gahom sa langit, kondili kini mao ang pag-uyog sa mga nasuko nga mga nasod.” Early Writings, 41.