The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-Nine

Ang bersikulo napulo sa kapitulo onse sa Daniel nagtapok sa panggawas ug pangsulod nga mensahe pinaagi sa pulong nga “kuta.” Ang kalambigitan nga gihimo niini uban sa tagna ni Isaias sa kan-uman ug lima ka tuig nag-ila sa “kuta” sa panggawas nga tagna ingong Russia, ug sa pangsulod nga “kuta” sa templo nga gipatindog ni Cristo sulod sa maong kasaysayan. Ang panggawas nga kuta, nga anaa sa bersikulo traynta ug usa ug giila ingon nga “balaan nga puloy-anan sa kusog,” nagrepresentar sa usa ka yutan-ong hari o gingharian. Ang pangsulod nga kuta, o ang pangsulod nga balaang puloy-anan sa kusog, mao ang templo nga gipatindog sa Mensahero sa Pakigsaad sulod sa kap-atan ug unom ka tuig.

Sa Labing Balaang Dapit nianang templo (ang kuta), ang Dios nagalingkod sa langitnong mga dapit.

Sa basahon ni Daniel, adunay duha ka Hebreohanong pulong nga parehong gihubad nga “santuwaryo.” Ang usa mao ang “miqdash,” ug ang lain mao ang “qodesh.” Ang “miqdash” mahimong magrepresentar sa usa ka paganon nga santuwaryo, o sa santuwaryo sa Dios, o bisan pa sa usa ka kuta. Ang “qodesh” gigamit lamang sa Biblia aron magrepresentar sa santuwaryo sa Dios. Ang “santuwaryo” (miqdash) sa kusog (kuta), diha sa bersikulo traynta’y-uno sa Daniel kapitulo onse, gihubad nga “santuwaryo sa kusog,” ug ang Hebreohanong pulong nga gihubad didto nga santuwaryo mao ang “miqdash,” nga nagrepresentar sa Siyudad sa Roma, nga mao ang simbolo sa Romanhong kusog sa kasaysayan sa paganon ug papal nga Roma. Gigamit ni Daniel ang duha ka Hebreohanong pulong sa labing mabinantayon nga paagi. Sa mga bersikulo nga maoy sentral nga haligi sa Adventismo, atong makita ang pulong nga “santuwaryo.”

Ang Hebreohanong pulong nga gihubad nga “ang balaang puloy-anan,” sa maong duha ka bersikulo mao ang “qodesh,” ug gigamit lamang aron maghulagway sa balaang puloy-anan sa Dios. Sa bersikulo onse, nga nag-ila sa pagano nga Roma, ug ilabina sa templo sa Pantheon sa Siyudad sa Roma, atong makita ang pulong nga “balaang puloy-anan,” apan nianang bersikuloha kini mao ang Hebreohanong pulong nga “miqdash.”

Ang “santuwaryo sa kalig-on” diha sa bersikulo traynta’y-uno sa Daniel onse mao ang Hebreohanong pulong nga “miqdash,” ug kini makita nga may kalabutan sa Hebreohanong pulong nga gihubad ingon nga “kuta” sa mga bersikulo siyete ug napulo sa kapitulo onse. Sa bersikulo siyete ang hari sa habagatan misulod gayud ngadto sa siyudad sa Roma ug gibihag ang hari sa amihanan, kay misulod siya sa iyang kuta; apan sa bersikulo napulo, ang hari sa amihanan miadto lamang “ngadto sa” “kuta,” kay mihunong siya sa utlanan sa iyang gingharian ug sa Egipto. Anaa sa utlanan sa Raphia nga ang sunod nga bersikulo maoy motagad. Ang “santuwaryo sa kalig-on” sa bersikulo traynta’y-uno mao ang “miqdash,” sa “kuta”.

Ang gubat sa utlanan didto sa Raphia naghulagway sa gubat sa utlanan didto sa Ukraine. Kining maong propetikong kasaysayan maila pinaagi sa pagsabot nga ang “ulo” mao ang gingharian o ang hari; kini mao ang kuta sa iyang kusog, apan ang tagna nagtumong sa usa ka sulod ug usa ka gawas nga kamatuoran. Ang “santuwaryo sa kalig-on” alang sa gawas nga linya girepresentahan sa santuwaryong “miqdash,” ug ang santuwaryo sa kalig-on alang sa sulod nga linya girepresentahan sa santuwaryong “qodesh.”

Ang 1844 hangtod 1863 nagrepresentar sa usa ka linya sa matagnaong kasaysayan nga naghulagway sa pagpatik sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo. Ang duha ka libo ug lima ka gatus ug baynte ka mga tuig sa pagpatlaag batok sa amihanang gingharian natapos niadtong 1798, ug ang mao rang linya sa duha ka libo ug lima ka gatus ug baynte ka tuig batok sa habagatang gingharian natapos niadtong 1844. Kining duha ka linya nagrepresentar sa ubos nga kinaiya sa katawhan ug sa hataas nga kinaiya sa katawhan. Ang ubos nga kinaiya, nga girepresentahan sa amihanang gingharian, mao ang lawas, ug ang hataas nga kinaiya mao ang ulo. Ang ulo mao ang kapital sa gingharian, ug kini mao ang hari. Alang niining hulagwaya si Cristo mipili sa Juda, ang habagatang gingharian, aron ibutang didto ang Iyang ngalan, ug ang kapitolyo nga siyudad mao ang Jerusalem. Ang Jerusalem mao ang dapit diin nahimutang ang tinuod nga balaang puloy-anan sa kusog, ug sa sulod nianang balaang puloy-anan anaa ang lawak sa trono alang sa hari, nga mao ang ulo.

Ang “pito ka panahon” sa Levitico 26 mao ang katapusang kamatuoran sa pagtimri niadtong 1856, nga gituyo aron maghatag og gahum sa usa ka bandila aron tapuson ang buluhaton. Gikan sa 1844 hangtod sa 1863, gituyo ni Cristo nga iusa ang Iyang pagka-Dios uban sa pagkatawo alang sa walay kataposan, apan misukol ang katawhan.

Dili Niya mabag-o ang ubos nga kinaiya sa tawo niadtong panahona, kay kana mahitabo sa Iyang ikaduhang pag-anhi. Unya pagabag-uhon Niya ang hataas nga kinaiya sa tawo ngadto sa Iyang dagway, pinaagi sa paghiusa sa ulo sa katawhan uban sa ulo sa Pagka-Diosnon. Ang ulo mao ang kapital sa gingharian. Ang ulo mao ang hari, ug sa dihang buhaton ni Cristo ang pagbag-o sa Pagka-Diosnon nga naghiusa uban sa pagkatawo, pagahiusahon Niya ang ulo sa kapin sa pagkatawo ug sa Pagka-Diosnon didto sa santuwaryo sa Jerusalem, sa Labing Balaang Dapit, diin si Cristo nagalingkod uban sa Iyang Amahan.

Nagsaad si Cristo nga kadtong mga (Laodiceanhon) nga makadaug maingon nga Siya nagmadaugon (ug mahimong mga Philadelphianhon), mapalingkod uban Kaniya sa mga dapit nga langitnon.

Ang pagdugtong sa duha ka mga sungkod ni Ezekiel (ang katawhan uban sa Pagkadiyos) matuman diha sa balaang puloy-anan sa kusog sa Dios (qodesh), sa mao gayud nga panahon nga ang kuta sa kusog (miqdash) maila ingon nga maong profetikanhong yawi nga nagdugtong sa sulod ug sa gawas nga mga linya sa propesiya nga gianhi ni Gabriel aron ipasabot kang Daniel mahitungod sa mahitabo sa katawhan sa Dios sa panahon sa pagselyo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo. Gitinguha ni Cristo nga tumanon kining buhata diha sa kasaysayan sa mga Millerite, apan ang buhat napugngan tungod sa pagrebelde sa 1863, apan ang kasaysayan gikan sa 1844 ngadto sa 1863 nagpabilin gihapon ingon nga usa ka linya nga naghulagway nianang gisulayang buhat.

Ang bersikulo napulo sa Daniel kapitulo onse naglangkob sa yawe sa pagsabot sa sulodnon ug gawasnong mensahe sa mga bersikulo onse hangtod kinse, nga miabut sa atong propetikong kasaysayan niadtong 2014. Ang bersikulo napulo nagpaila sa 1989, nga mao ang panahon sa katapusan sa kalihokan sa reporma sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, apan kini usab naglangkob sa yawe nga nagtugot nga ang 2014 maila ingon nga usa ka timaan sa dalan sa kasaysayan sa pagpatik.

Niadtong Oktubre 22, 1844, ang Mensahero sa Pakigsaad kalit nga miadto sa templo nga Iyang gitukod. Kana nga timailhang panghitabo nagalarawan sa Septiyembre 11, 2001 sa dihang ang ikatulong manulonda miabut pag-usab, ug ang ikapitong trumpeta misugod pag-usab sa pagtunog. Unya ang kasaysayan gikan sa 1840 ngadto sa 1844 pagausbon usab, tungod kay ang manulonda nga mikanaug niadtong Agosto 11, 1840 dili ubos nga personahe kay kang Jesu-Cristo, ug ang Iyang buluhaton mao ang pagdan-ag sa yuta pinaagi sa Iyang himaya.

Ang 1840 hangtod sa 1844 nagrepresentar usab sa panahon gikan sa Setyembre 11, 2001 hangtod sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo, maingon usab nga ang 1844 hangtod sa 1863 nagrepresentar sa Setyembre 11, 2001 hangtod sa hapit na moabot nga balaod sa Domingo. Gipaangay ni Sister White ang kasaysayan sa 1844 sa kasaysayan sa krus, ug ang krus nagrepresentar sa pagkabahin sa duha ka mga kasaysayan nga tag-tulo ug tunga ka tuig, nga silang duha nagkaangay sa usag usa. Gipahimutang sa krus nga ang nag-una nga kasaysayan nga nagsugod sa 1840 ug natapos sa 1844, ug ang misunod nga kasaysayan hangtod sa 1863, maoy duha ka magkaparehong kasaysayan, nga silang duha nagrepresentar sa panahon sa pagtimri.

Ang nahaunang linya gikan sa 1840 ngadto sa 1844 nagrepresentar sa kadaugan sa mga Adventista sa Filadelfia, ug ang laing linya gikan sa 1844 ngadto sa 1863 nagrepresentar sa kapakyasan sa mga Adventista sa Laodicea. Ang duruha ka hut-ong girepresentahan diha sa Daniel kapitulo napulo, kay si Daniel, nga nagrepresentar sa madaugong manggialamon nga mga ulay sa panahon sa pagpatik sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo, nakakita sa panan-awon, apan kadtong mga kauban niya mikalagiw gikan sa panan-awon.

Sa ikapitong kapitulo sa Daniel, human makita ni Daniel ang panan-awon sa mga mananap nga manunukob, miabut si Gabriel aron ipasabut ang panan-awon.

Sa ikawalong kapitulo sa Daniel, human makita ni Daniel ang panan-awon sa mga mananap sa santuwaryo, miabut si Gabriel aron ipasabut ang maong panan-awon.

Sa Daniel kapitulo nuebe, human si Daniel nakasabut sa gidaghanon sa mga tuig nga gipadayag ni Jeremias ug girepresentahan sa mga sinulat ni Moises ingon nga usa ka tunglo ug ingon man ang panumpa sa Dios, miadto si Gabriel aron sa pagpasabot sa panan-awon.

Busa, pinasikad sa tulo ka mga saksi, silang tanan gikan sa basahon ni Daniel, sa dihang si Gabriel miingon kang Daniel sa kapitulo napulo nga mianhi siya aron pasabton si Daniel mahitungod sa mahitabo sa katawohan sa Dios sa ulahing mga adlaw, gihubad ni Gabriel ang pambabayeng “marah,” nga panan-awong hinungdanon, nga nakita ni Daniel ug nga gikalagiwan sa laing pundok.

Ang panan-awon nga nakita ni Daniel nga maoy nagpahinabo sa pagkabahin sa mga magtutuo, mao ang panan-awon sa pagpakita ni Cristo, ang panan-awon sa duruha ka libo ug tolo ka gatus ka tuig, apan kini mao ang binabaye nga pagpahayag niana nga panan-awon. Ang pagsabot sa panan-awon sa kalit nga pagpakita ni Cristo ingon nga Mensahero sa Pakigsaad mao ang nakapausab kang Daniel (ug niadtong gilarawan ni Daniel), ngadto sa dagway ni Cristo. Kadto nga “moabut sa katawhan sa Dios sa ulahing mga adlaw” gilarawan pinaagi sa kasaysayan sa mga Millerita gikan sa 1840 ngadto sa 1844, ug usab pinaagi sa mga Millerita gikan sa 1844 ngadto sa 1863. Usa ka hut-ong mikalagiw gikan sa panan-awon diha sa pagsukol, ug ang laing hut-ong misunod kang Cristo pinaagi sa pagtuo ngadto sa Labing Balaang Dapit, aron mapalingkod uban Kaniya sa langitnong mga dapit.

Apan sa dihang gihubad ni Gabriel ang panan-awon diin ang mga katawohan sa Dios sa katapusang mga adlaw mausab ngadto sa dagway ni Cristo, iyang gipahayag ang panggawas nga kasaysayan sa kalibotan. Ang panan-awon ni Daniel mahitungod kang Cristo gihubad ni Gabriel ingon nga panggawas nga kasaysayan sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo. Sa dihang maabot sa hubad ni Gabriel ang kasaysayan sa Septiyembre 11, 2001, ang kasaysayan nga gipasiugda ingon nga nagauna sa balaod sa Domingo sa bersikulo sais, mailhan lamang pinaagi sa yawi sa pagsabot nga gilarawan nga “kuta” diha sa bersikulo napulo. Niadtong Septiyembre 11, 2001, ang epekto sa matag panan-awon misugod sa pagbuklad ingon sa mga ligid sulod sa mga ligid.

Sa tanang mga propetikong ligid nga nagtuyok sulod sa ubang mga propetikong ligid nianang kasaysayan, adunay usa ka ligid nga gipahibalo sa inspirasyon ngadto sa mga tinun-an sa tagna sa kaulahiang mga adlaw nga mao ang ligid nga pinaagi niana pagahukman ang ilang walay kataposang padulngan. Linya ibabaw sa linya, kana usab nga ligid kinahanglan mao ang panan-awon nga nakita ni Daniel nga nakapausab kaniya ngadto sa dagway ni Cristo, kay kana mao ang panan-awon nga nagaila sa mahitabo sa katawhan sa Dios sa kaulahiang mga adlaw.

Ang pagsulay nga giila ingon nga pagsulay sa larawan sa mananap adunay duha ka bahin. Kini mao ang pagsulay nga nagkinahanglan nga ang estudyante sa tagna makaila sa pag-uswag sa larawan sa mananap, nga mao ang panaghiusa sa iglesia ug sa estado sa Estados Unidos sa wala pa ang balaod sa Domingo. Kini usab mao ang pagsulay nga nagpatungha sa larawan sa mananap o sa larawan ni Cristo sulod niadtong gilarawan ni Daniel o niadtong nangalagiw. Ang pagkabahin gibasi sa kon kadtong mga ulay “makakita niining dakung panan-awon,” sama kang Daniel, o kon sila mokalagiw gikan sa panan-awon. Ang yawe sa pagtan-aw sa dakung panan-awon gilarawan pinaagi sa pulong nga “kuta.”

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.