Ang basahon nga The Keys of This Blood: The Struggle for World Dominion Between Pope John Paul II, Mikhail Gorbachev, and the Capitalist West, gisulat ni Malachi Martin, ug unang gimantala kini niadtong 1990. Gisusi ni Martin ang papel ni Papa Juan Pablo II ingon nga usa ka makapausab nga personalidad sa pangkalibotang politika ug diplomasya sa ulahing katunga sa ika-20 nga siglo. Gihisgotan niya ang papel sa Papa sa pagkapukan sa Komunismo sa Sidlakang Europa. Ang basahon nagpresentar ug usa ka Katolikong panglantaw sa mga dinamika nga maoy hinungdan sa katumanan sa bersikulo kwarenta sa Daniel onse, sa panahon sa katapusan niadtong 1989.
Gisusi ni Martin ang sulodnong dinamika sa Unyong Sobyet ilalom sa pagpangulo ni Mikhail Gorbachev, ilabina nga nagpunting sa mga palisiya ni Gorbachev nga “glasnost” (pagka-abli) ug “perestroika” (pagka-uyon pag-usab). Gihisgutan niya ang mga hagit nga giatubang sa Unyong Sobyet ug ang mga paningkamot ni Gorbachev sa pagreporma sa sistemang Komunista. Gisusi niya ang mga tensiyong heopolitikal ug mga panagbisog alang sa gahum tali sa Unyong Sobyet (ang hari sa habagatan—ang dragon), sa Simbahang Katolika (ang hari sa amihanan—ang mapintas nga mananap), ug sa iyang gitawag nga kapitalistang Kasadpan (ang puli nga kasundalohan sa hari sa amihanan—ang mini nga propeta). Gihisgutan niya ang mga panagbangi sa ideolohiya, paniktik, ug tagoong mga operasyon nga nagtimaan sa panahon sa Cold War ug gisusi ang mga paningkamot sa nagkalainlaing mga aktor sa pagporma sa kaugmaon sa kalibotan.
Gipasiugda ni Martin ang kahinungdanon sa Katolisismo isip usa ka kusog sa kalibutang politika ug diplomasya. Iyang gipasangil nga ang Simbahang Katolika, ubos sa pagpangulo ni Papa Juan Pablo II, nagpatuman ug dakong papel sa paghulma sa dagan sa kasaysayan niining panahona ug sa pag-impluwensiya sa resulta sa Cold War. Iyang gipahimutang ang impluwensiya ni Juan Pablo sulod sa konteksto sa mga pagpakita ni Maria sa Fatima, Portugal, ug giila ang impluwensiya sa Fatima ibabaw sa mga panghitabo sa kalibutan ug ang papel sa Simbahang Katolika sa paghulma sa dagan sa kasaysayan. Gisugyot ni Martin nga ang mga panghitabo sa Fatima adunay dakong mga implikasyong propetiko ug geopolitikal, ilabina sa konteksto sa panahon sa Cold War.
Gisusi ni Martin ang tulo ka sekreto sa Fatima, nga giingong gipadayag sa Birheng Maria ngadto sa tulo ka batan-ong magbalantay ug karnero sa Fatima niadtong 1917. Iyang gisugyot nga ang ikatulong sekreto, nga sa sinugdan gitipigan sa Vatican nga tinago ug gipadayag lamang niadtong 2000, naglangkob ug mga pasidaang apokaliptiko mahitungod sa kaugmaon sa Simbahang Katolika ug sa kalibutan. Nangatarungan si Martin nga ang mga panghitabo sa Fatima, lakip ang mga pagpakita ug ang mga mensaheng gipahayag sa Birheng Maria, adunay dakong mga implikasyon alang sa pangkalibutang politika ug sa pakigbisog tali sa komunismo ug kapitalismo sa panahon sa Cold War.
Gipasiugda ni Martin ang papel ni Papa Juan Pablo II isip usa ka yawe nga tawo sa katumanan sa mga propesiya sa Fatima. Iyang gisugyot nga nakita ni Juan Pablo II ang iyang kaugalingon isip ang “obispo nga nagsul-ob og puti” nga gihisgotan sa ikatulong tinago sa Fatima ug nga iyang gilantaw ang iyang pagka-papa isip usa ka misyon sa pag-atubang sa mga pwersa sa dautan ug sa pagpasiugda sa espirituwal nga pagbag-o sulod sa Simbahang Katolika ug sa katilingban sa kinatibuk-an.
Gisugyot ni Martin nga ang mga mensahe sa Fatima naghatag og dakong gibug-aton sa kamahinungdanon sa espirituwal nga pakigbisog ug sa panginahanglan nga ang Simbahang Katoliko moatubang sa mga pwersa sa daotan, sa sulod man o sa gawas sa Simbahan. Iyang gipangatarungan nga ang mga hitabo sa Fatima naghatag og espirituwal ug moral nga balangkas alang sa pagsabot ug pagsulbad sa mga hagit nga giatubang sa katawhan sa modernong kalibotan. Ang mga mensahe sa Fatima nagrepresentar sa satanikong mensahe nga nag-andam sa Katolisismo sa pagdawat kang Satanas ingon nga si Cristo, sa dihang siya “magpaila nga si Cristo” sa hapit nang umabot nga balaod sa Dominggo.
“Si Satanas magabuhat ug mga milagro aron sa paglimbong niadtong mga nagpuyo sa yuta. Ang espiritismo magabuhat sa iyang buluhaton pinaagi sa pagpahimo nga ang mga patay pagpakatawhon. Kadtong mga lawas nga relihiyoso nga mosalikway sa pagpatalinghug sa mga mensahe sa Dios nga pagpasidaan maanaa sa ilalom sa kusog nga paglimbong, ug makighiusa sa kagamhanang sibil aron sa paglutos sa mga balaan. Ang mga simbahang Protestante makighiusa sa gahum sa pagka-papa sa paglutos sa katawohan sa Dios nga nagabantay sa mga sugo. Kini mao kana nga gahum nga naglangkob sa dakong sistema sa paglutos nga magapahigayon ug espirituwal nga paniniil ibabaw sa mga konsensya sa mga tawo.
“‘May duha ka sungay sama sa nating karnero, ug misulti siya ingon sa usa ka dragon.’ Bisan pa sa ilang pag-angkon nga sila mga sumusunod sa Cordero sa Dios, ang mga tawo mapuno sa espiritu sa dragon. Nag-angkon sila nga maaghup ug mapainubsanon, apan mosulti sila ug maghimo ug mga balaod diha sa espiritu ni Satanas, nga pinaagi sa ilang mga buhat nagapakita nga sila mao ang kabaliktaran sa ilang giangkon nga pagkatawo. Kining gahum nga sama sa nating karnero naghiusa sa dragon sa pagpakiggubat batok niadtong nagabantay sa mga sugo sa Dios ug may pagpamatuod ni Jesu-Cristo. Ug si Satanas naghiusa uban sa mga Protestante ug mga papista, nga nagalihok nga kauban nila ingon nga dios niining kalibotana, nga nagamando sa mga tawo ingon nga sila mga sakop sa iyang gingharian, aron pagahanduron ug pagadumalahan ug pagakontrolon sumala sa iyang kabubut-on.
“Kon ang mga tawo dili mouyon sa pagtamaktamak sa mga sugo sa Dios, ang espiritu sa dragon mapadayag. Sila ginapriso, gidala atubangan sa mga konseho, ug gipamulta. ‘Ug iyang gipapadawat ang tanan, ang gagmay ug ang dagku, ang mga dato ug ang mga kabus, ang mga gawasnon ug ang mga ulipon, ug usa ka marka sa ilang tuong kamot, o sa ilang mga agtang’ [Pinadayag 13:16]. ‘Ug siya adunay gahum sa paghatag ug gininhawa sa larawan sa mapintas nga mananap, aron ang larawan sa mapintas nga mananap makasulti, ug makapahinabo nga pagapatyon ang tanan nga dili mosimba sa larawan sa mapintas nga mananap’ [bersikulo 15]. Sa ingon niana giilog ni Satanas ang mga katungod nga iya lamang ni Jehova. Ang tawo sa sala nagalingkod sa lingkoranan sa Dios, nagamantala sa iyang kaugalingon nga siya mao ang Dios, ug nagalihok nga labaw sa Dios.” Manuscript Releases, tomo 14, 162.
Ang Antikristo usa ka simbolo sa papa sa Roma ug ni Satanas usab, kay ang papa sa Roma mao ang yutan-ong representante ni Satanas. “Sa ingon si Satanas nangilog sa mga katungod nga iya lamang ni Jehova. Ang tawo sa sala nagalingkod sa lingkoranan sa Dios, nga nagamantala sa iyang kaugalingon nga siya mao ang Dios, ug nagalihok nga labaw pa sa Dios.” Tumong ni Satanas nga mapugngan niya sa ingon niana ang kalibotan sa dihang makuha niya ang pagdumala, nga siya magamando “sa mga tawo ingon nga sila mao ang mga sakop sa iyang gingharian, aron pagdumalahan ug pagagamhan ug pagakontrolon sumala sa iyang kahimut-an.” Aron makabaton ug usa ka relihiyosong trono nga iyang pagaharianan, iyang gibuhat ang Simbahang Katoliko, ug aron makabaton ug usa ka politikanhong trono nga iyang pagaharianan, iyang gibuhat ang United Nations.
“Kining pagkompromiso tali sa paganismo ug Kristiyanismo miresulta sa paglambo sa ‘tawo sa sala’ nga gitagna sa tagna ingon nga mosupak ug mopataas sa iyang kaugalingon labaw sa Dios. Kadtong halangdong sistema sa bakak nga relihiyon maoy usa ka labing bantugang buhat sa gahum ni Satanas—usa ka monumento sa iyang mga paningkamot sa pagpalingkod sa iyang kaugalingon ibabaw sa trono aron magmando sa kalibotan sumala sa iyang kabubut-on.” The Great Controversy, 50.
Ang milagro sa Fatima, ug ang satanikanhong propesiya niini, mao ang gigamit ni Satanas sa pag-andam sa usa ka propetikong kahimtang nga nagtugot sa Katolisismo sa madali nga pagtugyan sa ilang simbahan ngadto sa Iyang pagpugong, sa dihang mopakita siya ug magasundog kang Cristo. Ang iyang pagsundog kang Cristo magsugod sa umaabot na sa dili madugay nga balaod sa Domingo, nga girepresentahan diha sa bersikulo napulo ug unom, bersikulo baynte dos, bersikulo traynta ug usa, ug bersikulo kwarenta ug usa sa Daniel kapitulo onse.
“Pinaagi sa dekreto nga nagpatuman sa pagkatukod sa Kapapahan nga naglapas sa balaod sa Dios, ang atong nasod hingpit nga mobulag sa pagkamatarong. Sa diha nga ang Protestantisimo molatas sa iyang kamot tabok sa bung-aw aron kuptan ang kamot sa gahum sa Roma, sa diha nga molawig kini tabok sa kahiladman aron maghinangop ug mga kamot sa Espirituwalismo, sa diha nga, ilalom sa impluwensiya niining tulo ka pilo nga panaghiusa, ang atong nasod mosalikway sa matag prinsipyo sa iyang Konstitusyon ingon nga usa ka Protestante ug republikano nga kagamhanan, ug mohimo ug tagana alang sa pagkaylap sa mga kabakakan ug mga limbong sa papado, nan mahibalo kita nga miabut na ang panahon alang sa kahibulongang pagpamuhat ni Satanas ug nga haduol na ang katapusan.” Testimonies, volume 5, 451.
Sa panahon sa balaod sa Domingo sa Tinipong Bansa sa Amerika, ang “panahon miabot na alang sa kahibulongang paglihok ni Satanas.” Diha sa Pinadayag kapitulo trese, bersikulo onse, ang Tinipong Bansa sa Amerika “mosulti” ingon nga usa ka dragon, ug dayon sa bersikulo trese, nga nagtimaan lamang sa mahitabo sa dihang ang Tinipong Bansa sa Amerika “mosulti,” pinaagi sa pagpasa sa balaod sa Domingo, si Satanas makita nga mopakanaog ug kalayo gikan sa langit.
“Ang mga ulipon sa Dios, uban ang ilang mga nawong nga nadan-agan ug nagasidlak sa balaang pagpahinungod, magdali gikan sa usa ka dapit ngadto sa lain aron sa pagmantala sa mensahe gikan sa langit. Pinaagi sa linibo ka mga tingog, sa tibuok kalibotan, igahatag ang pasidaan. Himuon ang mga milagro, mamaayo ang mga masakiton, ug ang mga ilhanan ug mga katingalahan mosunod sa mga magtotoo. Si Satanas usab magabuhat, uban sa limbongong mga katingalahan, bisan gani sa pagpakanaug ug kalayo gikan sa langit sa atubangan sa mga tawo. Pinadayag 13:13. Sa ingon niini ang mga lumulupyo sa yuta madala sa pagkuha sa ilang baruganan.” The Great Controversy, 611, 612.
Ang mga mensahe sa Fatima gipamatud-an pinaagi sa usa ka milagro nga gisaksihan bisan sa mga peryodiko sa ateistang panggamhanan nga mitambong sa maong hitabo aron pamatud-ang sayop ang mga pag-angkon nga gihimo mahitungod sa gitawag nga Birheng Maria nga mibisita sa tulo ka mga bata sa ikanapulog tulo nga adlaw sa matag bulan sukad sa Mayo hangtod sa milagro niadtong Oktubre 13, 1917. Ang matag ateistang organisasyon sa balita nga didto sa Fatima sa panahon sa milagro mipamatuod sa maong hitabo. Tinuod kini nga milagro (ni Satanas).
Sumala sa giila ni Malachi Martin sa iyang basahon, si Papa Juan Pablo giyahan sa iyang debosyon kang Maria sa Fatima. Ang tinagong tagna sa Fatima, nga wala mapadayag hangtod sa tuig 2000, siyempre usa ka satanikong tagna, apan sa kaulahiang mga adlaw gisubli ni Jesus ang unang mga adlaw. Ang labing karaang basahon sa Biblia, ang unang basahon nga gisulat ni Moises, mao ang basahon ni Job, ug kini nagaila nga si Job, nga nagrepresentar sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, tungod kay ang tanang mga tagna matuman sa labing hingpit diha sa kaulahiang mga adlaw. Si Satanas, sa sugilanon ni Job, gitugotan sa pagdala ug kamatayon ug kalaglagan ibabaw kang Job, alang sa katuyoan sa pagsulay kang Job. Ang mga milagro nga gitugotan kang Satanas sa pagbuhat sa kaulahiang mga adlaw, tinuod nga mga milagro. Mga satanikong milagro kini, apan gitugotan sa Dios si Satanas sa pagbuhat sa iyang kinatumyan nga buhat, alang sa maong katuyoan nga iyang gitugotan si Satanas sa pagsulay kang Job.
“Daghan ang naningkamot sa pagpasabot sa espirituhanong mga pagpakita pinaagi sa pag-ingon nga kini sa bug-os nga paagi resulta lamang sa limbong ug pagmaniobra sa kamot sa bahin sa medium. Apan bisan tuod tinuod nga ang mga resulta sa paglimbong sa makadaghang higayon gipakita ingon nga tinuod nga mga pagpakita, aduna usab ug tin-awng mga pagpakita sa labaw sa kinaiyanhong gahum. Ang misteryosong mga pagtuktok nga maoy sinugdanan sa modernong espiritismo dili resulta sa tawhanong paglimbong o kahiladman sa pagkamagdaraya, kondili tuwirang buhat sa daotang mga manulonda, nga sa ingon niini nagpaila sa usa sa labing malampuson nga mga paglimbong nga makalaglag sa kalag. Daghan ang mapahisalaag pinaagi sa pagtuo nga ang espiritismo usa lamang ka tawhanong pagpanglimbong; sa dihang atubangon sila sa mga pagpakita nga dili nila malikayan kondili isipon nga labaw sa kinaiyahan, malimbongan sila, ug madala ngadto sa pagdawat kanila ingon nga dakong gahum sa Dios.
“Ang maong mga tawo wala magtagad sa pagpamatuod sa Kasulatan mahitungod sa mga kahibulongang gibuhat ni Satanas ug sa iyang mga ahente. Pinaagi sa satanikong tabang nahimong arang sa mga salamangkero ni Faraon ang pagpamarang sa buhat sa Dios. Si Pablo nagapamatuod nga sa dili pa ang ikaduhang pag-anhi ni Cristo adunay susamang mga pagpakita sa gahum ni Satanas. Ang pag-abot sa Ginoo pagaunhan sa ‘pagbuhat ni Satanas uban sa tanang gahum ug mga timaan ug bakakong mga kahibulongan, ug uban sa tanang paglimbong sa pagkadili-matarung.’ 2 Tesalonica 2:9,10. Ug ang apostol Juan, sa paghulagway sa gahum sa pagbuhat ug mga milagro nga igapakita sa kaulahiang mga adlaw, nagapahayag: ‘Nagabuhat siya ug dagkung mga katingalahan, nga tungod niini nagapakanaog siya ug kalayo gikan sa langit ngadto sa yuta sa atubangan sa mga tawo, ug nagalimbong kanila nga nagapuyo sa yuta pinaagi sa mga milagro nga gihatagan siya ug gahum sa pagbuhat.’ Pinadayag 13:13, 14. Dili lamang yano nga mga pagpanglimbong ang gitagna dinhi. Ang mga tawo nalimbongan pinaagi sa mga milagro nga ang mga ahente ni Satanas adunay gahum sa pagbuhat, dili sa mga butang nga ilang ginapakaingon nga ilang mahimo.” The Great Controversy, 553.
Ang mga mensahe sa Fatima diha sa basahon ni Malachi Martin gihulagway ingon nga maoy propetikong estruktura sa Katolisismo sa kaulahiang mga adlaw, may kalabutan sa usa ka sulodnong pakigbisog sulod sa simbahan, nga mahimong irepresentar ingon nga ang maayong papa batok sa daotang papa, o ang konserbatibong papa batok sa liberal nga papa. Ang konserbatibo, ug sumala sa pagbasa ni Martin sa milagro, ang maayong papa, nagapasikad sa iyang pagsabot ibabaw sa Unang Konsilyo sa Vaticano, nga nailhan usab nga Vaticano I, nga nahitabo gikan sa Disyembre 8, 1869 hangtod Hulyo 20, 1870, nga gipatawag ni Papa Pio IX ug nag-una sa paghubit sa dogma sa pagkadili-masayop sa papa ug sa pag-atubang sa nagkalainlaing teolohikal ug doktrinal nga mga isyu nga giatubang sa Simbahang Katolika niadtong panahona. Ang Ikaduhang Konsilyo sa Vaticano, nga kasagarang nailhan nga Vaticano II, gipahigayon sa mas ulahing panahon, gikan sa Oktubre 11, 1962 hangtod Disyembre 8, 1965. Kini gipatawag ni Papa Juan XXIII ug gipadayon ni Papa Pablo VI human sa kamatayon ni Juan XXIII.
Ang kataposang mga adlaw sa Katolisismo, sumala sa pagpahayag ni Martin, nagtimaan sa panagbangi tali sa pagkadili-masayop ug pagkaprimasya sa simbahan sa Roma ingon sa gilatid sa Vatican I, batok sa liberalismo nga sa pagkakaron dayag nga gipakita ni Francis ang woke-pope, ug girepresentahan sa mga dokumento sa Vatican II. Gisugyot ni Martin nga sulod sa pakigbisog tali niining duha ka pamaagi sa pagkontrolar sa simbahan, mosikad ang ikatulong gubat sa kalibotan, ug si Jesus mobalik, manaog sa yuta ug ibutang ang iyang panalangin ibabaw sa maayong papa ug molingkod sa trono sa Simbahang Katoliko.
Sa mga bersikulo trese hangtod kinse sa Daniel onse, ang kasaysayan nga dayon nag-una sa balaod sa Domingo sa bersikulo sais, naghulagway sa ikatulo ug katapusang gubat sa mga proxy war. Mao kini ang gubat nga misunod sa kadaugan ni Putin sa mga bersikulo onse ug dose, apan sa tunga-tunga niadtong tulo ka mga bersikulo, ang bersikulo katorse nagtimaan kon kanus-a ang Katolisismo misulod sa kasaysayan sa katapusang mga adlaw.
Sumala kang Isaias, ang bigaon sa Roma hingkalimtan sulod sa simbolikong kapitoan ka tuig nga paghari sa ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia. Sa unang higayon nga ang kapapahan gilingkod sa trono ibabaw sa yuta niadtong 538, ang timailhan nga miuna sa iyang paglingkod sa trono mao ang dekreto ni Justinian niadtong 533.
Ang kasaysayan nga naglibot sa dekreto ni Justinian nagpakita nga si Justinian nangita sa pagkonsolida sa iyang paghari ibabaw sa iyang gingharian pinaagi sa pagtapos sa relihiyosong panaglalis nga maoy hinungdan sa kagubot sulod sa gingharian. Kadtong panaglalis mao kon ang iglesia sa Constantinople sa sidlakan ba, o ang iglesia sa Roma sa kasadpan, mao ang ulo sa gitawag nga Cristohanong iglesia. Sa bersikulo trese, ang katapusang presidente sa Tinipong Bansa sa Amerika atubangon ug usa ka kontrobersiya nga mopugos kaniya sa pagparalelo sa kasaysayan ni Justinian, ug sa pagpahayag nga ang Iglesiang Katolika mao ang ulo sa mga iglesia, ug ang magtutul-id sa mga erehe, aron matukod ang gikinahanglang politikanhong suporta sa pagkonsolida sa iyang gahum.
Dili kita angay magbutang ug bisan unsang pagsalig sa satanikong mga panagna sa Fatima, apan gikinahanglan kita nga makita ang gipadayag diha sa Pulong sa Dios. Sa sinugdanan sa ikakaluhaan nga siglo ang duha ka sungay sa mananap sa yuta misulod sa ilang ikatulong kaliwatan, nga mao ang kaliwatan sa pagkompromiso. Ang Republikano nga sungay mitugyan sa iyang sistemang pinansiyal ngadto sa mga bangkero sa kalibotan, nga nagsubay sa ilang gigikanan paingon sa balay sa Pula nga Taming, ang mga Rothschild, ug sa misteryosong kalambigitan niini sa Illuminati, Freemasonry, mga tinagong katilingban, ug sa orden sa mga Heswita. Si Sister White direkta nga nagpasidaan mahitungod niining mga entidad. Sulod sa maong samang yugto sa panahon, ang Laodiceanong Adventismo, ingon nga Protestante nga sungay, mitugyan sa iyang pang-edukasyon ug relihiyosong mga institusyon ngadto sa pagdumala sa kalibotan.
Niadtong maong gayod nga yugto sa panahon, ang modernong hari sa habagatan nagsugod sa iyang kasaysayan pinaagi sa Rebolusyong Ruso, ug ang modernong hari sa amihanan nagsugod sa iyang kasaysayan pinaagi sa milagro sa Fatima. Sumala sa gipasiugda ni Malachi Martin sa iyang libro, gawas sa sulodnong pakigbisog tali sa maayong papa ug daotang papa, ang mga mensahe sa Fatima nagtimaan sa pakigbisog sa Katolisismo batok sa ateyismo sa kinatibuk-an, apan labi na batok sa ateyismo sa Russia. Ang tinago nga ang papa niadtong 1917 kinahanglan untang lihukan naglangkob sa (satanikong) saad, nga kon ang papa magtigom ug usa ka conclave ug ihalad ang Russia ngadto sa Birhen Maria, nan dili mahitabo ang ikaduhang gubat sa kalibotan. Gipadayag usab niini nga kon ang papa mosalikway, ang Russia mokatap sa iyang pilosopiya sa halapad kaayo, ug unya adunay laing gubat sa kalibotan.
Ang Ikaduhang Gubat sa Kalibotan naglakip sa gubat sa Katolisismo batok sa Komunismo sa Rusya. Ang puli nga kasundalohan sa Katolisismo nianang gubata mao ang Nazi Alemanya. Ang pagka-papa kanunay nagagamit ug mga puli nga kasundalohan. Niadtong 1933 ang Simbahang Katolika, pinaagi sa buluhaton ni Cardinal Pacelli, mipirma ug usa ka concordat uban kang Adolph Hitler nga nagtugot kang Hitler sa pagkuha sa pagdumala sa Alemanya, ug sumala sa kaugalingong pamatuod ni Hitler, kadtong kasabotan (concordat) mao ang nakatugot kaniya sa pagsulbad sa pangutanang Judio. Ang mga Nazi mao ang puli nga kasundalohan sa pagka-papa batok sa dili-matuohong Rusya sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan, ug sa ikaduhang gubat sa mga puli nga gubat, nga karon ginatuman sa Ukraine, kini ginapadayon pinaagi sa laing Nazi nga puli nga kasundalohan.
Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.
“Pinaagi sa duha ka dagkong kasaypanan, ang pagka-imortal sa kalag ug ang pagkabalaan sa Domingo, dad-on ni Satanas ang mga tawo ilalom sa iyang mga paglimbong. Samtang ang nahauna nagapahimutang sa patukoranan sa espiritismo, ang naulahi nagamugna ug bugkos sa simpatiya uban sa Roma. Ang mga Protestante sa Tinipong Bansa sa Amerika mao ang manguna sa pag-unat sa ilang mga kamot tabok sa bung-aw aron pagkupot sa kamot sa espiritismo; sila motabok sa kahiladman aron makiglamano sa gahum sa Roma; ug ilalom sa impluwensya niining tulo-ka-bahin nga panaghiusa, kining nasora mosunod sa mga lakang sa Roma sa pagyatak sa mga katungod sa konsensiya.”
“Samtang ang espiritismo mas suod nga nagasundog sa pormal nga Cristianismo sa atong panahon, kini adunay labawng gahum sa paglimbong ug pagbitik. Si Satanas mismo maong napagbag-o, subay sa modernong kahimtang sa mga butang. Siya magapakita diha sa kinaiya sa usa ka manulonda sa kahayag. Pinaagi sa buluhaton sa espiritismo, mga milagro pagabuhaton, ang mga masakiton mamaayo, ug daghang dili ikalimod nga mga katingalahan pagahimoon. Ug tungod kay ang mga espiritu magaangkon ug pagtuo sa Biblia, ug magapakita ug pagtahod sa mga tulomanon sa iglesia, ang ilang buhat dawaton ingon nga usa ka pagpadayag sa langitnong gahum.
“Ang linya sa kalainan tali sa mga nag-angkon nga mga Kristohanon ug sa mga dili diosnon karon halos dili na mailhan. Ang mga sakop sa iglesia nahigugma sa gihigugma sa kalibutan ug andam nga makig-uban kanila, ug determinado si Satanas sa paghiusa kanila ngadto sa usa ka lawas ug sa ingon pagpalig-on sa iyang kawsa pinaagi sa pag-anud sa tanan ngadto sa mga laray sa espiritismo. Ang mga Papista, nga nagapanghambog sa mga milagro ingon nga usa ka tino nga timaan sa tinuod nga iglesia, sa madali malinlang niining gahum nga nagabuhat ug mga katingalahan; ug ang mga Protestante, sanglit gisalikway nila ang taming sa kamatuoran, malimbongan usab. Ang mga Papista, mga Protestante, ug mga tawong kalibutanon managsama nga modawat sa dagway sa pagka-diosnon nga walay gahum, ug ilang makita niining panaghiusa ang usa ka halangdong kalihukan alang sa pagkakabig sa kalibutan ug sa pagpasiugda sa dugay nang gipaabot nga milenyo.”
“Pinaagi sa espiritismo, si Satanas makita ingon nga usa ka manununod sa kaayohan sa tawhanong kaliwatan, nga nagaayo sa mga sakit sa katawhan, ug nagaangkon nga nagapresentar sa usa ka bag-o ug labi pang halangdong sistema sa relihiyosong pagtuo; apan sa samang higayon siya nagabuhat ingon nga usa ka maglalaglag. Ang iyang mga pagtintal nagadala sa daghang mga tawo ngadto sa kalaglagan. Ang pagkawalay pagpugong nagalingkod sa trono puli sa katarongan; ang mahilasong pagpatuyang sa lawasnon nga kailibgon, panagbingkil, ug pagpaagas sa dugo mosunod. Nalipay si Satanas sa gubat, kay kini nagapukaw sa labing daotang mga pagbati sa kalag ug unya nagawalis ngadto sa walay kataposan sa iyang mga biktima nga nangalunod sa bisyo ug dugo. Tumong niya ang pag-aghat sa mga nasud sa pagpakiggubat batok sa usag usa, kay sa ingon niini mahimo niyang ilingiw ang mga hunahuna sa katawhan gikan sa buluhaton sa pagpangandam aron makabarog sa adlaw sa Dios.”
“Si Satanas nagabuhat usab pinaagi sa mga elemento aron tigumon ang iyang ani sa mga kalag nga dili andam. Gitun-an niya ang mga tinago sa mga laboratoriyo sa kinaiyahan, ug gigamit niya ang tanan niyang gahum aron pagdumala sa mga elemento kutob sa gitugot sa Dios. Sa dihang gitugotan siya sa pagsakit kang Job, daw unsa ka dali nga nangahanaw ang mga panon sa karnero ug kahayupan, ang mga sulugoon, ang mga balay, ang mga anak, nga ang usa ka kalisdanan misunod sa lain daw sa usa lamang ka gutlo. Ang Dios mao ang nanalipod sa Iyang mga binuhat ug nagapalibot kanila aron mapugngan gikan sa gahum sa maglalaglag. Apan ang Kristohanong kalibotan nagpakita ug pagtamay sa balaod ni Jehova; ug buhaton sa Ginoo gayud ang Iyang gipahayag nga Iyang pagabuhaton—kuhaon Niya ang Iyang mga panalangin gikan sa yuta ug tangtangon ang Iyang mapanalipodong pag-atiman gikan niadtong mga nagasupak sa Iyang balaod ug pagtulon-an ug nagapugos sa uban sa pagbuhat sa mao usab. Si Satanas may pagdumala sa tanan nga wala ilabi nga bantayi sa Dios. Paboran ug pauswagon niya ang uban aron mapauswag ang iyang kaugalingong mga laraw, ug pagadad-an niya ug kagul-anan ang uban ug tudloan ang mga tawo sa pagtuo nga ang Dios mao ang nagasakit kanila.” The Great Controversy, 588, 589.