The prophecy of Fatima was Satan’s work of preparation in preparing the Catholic Church to surrender their organization unto him when he personates Christ, for it is the “masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” Those who will not be benefitted by the prophetic testimony identifying the role of Fatima in directing Catholicism, due to their unwillingness to believe in Satan’s ability to accomplish miracles, are setting themselves up to be deceived. Fatima’s prophecy addressed the internal struggle within Catholicism, and Catholicism’s war against atheism.

Ang tagna sa Fatima maoy buhat sa pagpangandam ni Satanas sa pag-andam sa Iglesya Katolika sa pagtugyan sa ilang organisasyon ngadto kaniya sa dihang magpakaaron-ingnon siya nga si Cristo, kay kini mao ang “kinadak-ang obra maestra sa gahum ni Satanas—usa ka monumento sa iyang mga paningkamot sa pagpahimutang sa iyang kaugalingon ibabaw sa trono aron magmando sa yuta sumala sa iyang kabubut-on.” Kadtong dili makabenepisyo gikan sa profetikanhong pagpamatuod nga nag-ila sa papel sa Fatima sa paggiya sa Katolisismo, tungod sa ilang pagdumili sa pagtuo sa abilidad ni Satanas sa pagbuhat og mga milagro, nagapahimutang sa ilang kaugalingon aron mailad. Ang tagna sa Fatima nagtumong sa sulodnong pakigbisog sulod sa Katolisismo, ug sa gubat sa Katolisismo batok sa ateismo.

Catholicism’s war with atheism is the subject of verse forty of Daniel eleven. The illustration of that struggle began in 1798, in verse forty. It began with the battle in which Napoleon, the king of the south took the pope captive in 1798, and the testimony within the verse then ends with the king of the north sweeping away the king of the south in 1989. Within that history (1798 to 1989), the two antagonists in 1917 and 1918, are each marked with prophetic symbolism, that ties both their testimonies together, while retaining the overall theme of the verse. The prophecy of Fatima is no doubt a satanic prophecy, but it is a subject of God’s prophetic Word, and is therefore history that is to be correctly understood.

Ang gubat sa Katolisismo batok sa ateyismo mao ang hilisgutan sa bersikulo kwarenta sa Daniel onse. Ang hulagway nianang pakigbisog nagsugod niadtong 1798, diha sa bersikulo kwarenta. Nagsugod kini sa gubat diin si Napoleon, ang hari sa habagatan, midakop sa papa niadtong 1798, ug ang pagpamatuod sulod sa maong bersikulo unya matapos sa hari sa amihanan nga nagpanilhig sa hari sa habagatan niadtong 1989. Sulod nianang kasaysayan (1798 hangtod 1989), ang duha ka mga kaatbang niadtong 1917 ug 1918, matag usa gimarkahan pinaagi sa simbolismong matagnaon, nga nagbugkos sa ilang duha ka mga pagpamatuod, samtang gipadayon ang kinatibuk-ang tema sa bersikulo. Ang panagna sa Fatima sa walay duhaduha usa ka satanikong panagna, apan kini usa ka hilisgutan sa matagnaong Pulong sa Dios, ug busa usa ka kasaysayan nga angay masabtan sa husto.

“The only safety for the soul at this time is to inquire at every step, What saith the Lord to his servant? The word of the Lord endureth forever. The Bible is to be our guidebook, and instead of consulting the wisdom of men, and accepting as divine truth the assertions of finite mortals, we should search the sure word of prophecy. God has spoken, and his word is reliable, and we must rest our faith upon a ‘Thus saith the Lord.’ God would have us study the events that are taking place around us, and compare them with the predictions of his word, in order that we may understand that we are living in the last days. We want our Bibles, and we want to know what is written therein. The diligent student of prophecy will be rewarded with clear revelations of truth, for Jesus said, ‘Thy word is truth.’” Signs of the Times, October 1, 1894.

“Ang bugtong kaluwasan alang sa kalag niining panahona mao ang pagpangutana sa matag lakang, Unsay giingon sa Ginoo sa iyang sulugoon? Ang pulong sa Ginoo magapadayon hangtod sa kahangtoran. Ang Biblia mao ang angay nga atong giya nga basahon, ug inay nga mokonsulta sa kaalam sa mga tawo, ug modawat ingon nga balaang kamatuoran sa mga pagpahayag sa may kinutuban nga mga mortal, kinahanglan natong susihon ang sigurado nga pulong sa tagna. Ang Dios namulong na, ug ang iyang pulong kasaligan, ug kinahanglan ipahulay nato ang atong pagtoo ibabaw sa usa ka ‘Mao kini ang giingon sa Ginoo.’ Buot sa Dios nga atong tun-an ang mga hitabo nga nagakahitabo sa atong palibot, ug itandi kini sa mga tagna sa iyang pulong, aron atong masabtan nga kita nagkinabuhi na sa ulahing mga adlaw. Gusto nato ang atong mga Biblia, ug gusto nato mahibaloan kung unsay nahisulat diha niana. Ang masinatiagong estudyante sa tagna pagagantihan pinaagi sa tin-aw nga mga pagpadayag sa kamatuoran, kay si Jesus miingon, ‘Ang imong pulong mao ang kamatuoran.’” Signs of the Times, October 1, 1894.

In the third proxy war, as represented in verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, the power who exalts itself to establish the vision is introduced. That verse was fulfilled in the year 200 BC, when “the Romans interfered in behalf of the young king of Egypt,” and “determined that he should be protected from the ruin devised by Antiochus and Philip.” The verse and the history of 200 BC, identify that just before the Sunday law, upon the premise of defending the weakened replacement of Putin, during the time when the United States and the United Nations (Seleucus and Philip of Macedon), have determined to take the Russian territories and divide them up for their mutual benefit, papal Rome (the whore of Tyre) will begin to play her music, as she begins to go forth to commit fornication with the kings of the earth.

Sa ikatulong gubat nga pinasubay pinaagi sa ubang mga gahum, sumala sa girepresentahan diha sa mga bersikulo trese hangtod kinse sa Daniel onse, gipaila ang gahum nga nagabayaw sa iyang kaugalingon aron sa pagtukod sa panan-awon. Kana nga bersikulo natuman sa tuig 200 BC, sa dihang “ang mga Romano misulod sa pagpanghilabot alang sa batan-ong hari sa Egipto,” ug “naghukom nga siya kinahanglan panalipdan gikan sa kalaglagan nga gilalang ni Antiochus ug Felipe.” Ang bersikulo ug ang kasaysayan sa 200 BC nagaila nga sa dili pa ang balaod sa Domingo, ubos sa pasikaran sa pagpanalipod sa nahuyang nga puli ni Putin, sa panahon nga ang Tinipong Bansa sa Amerika ug ang United Nations (Seleucus ug Felipe sa Macedonia) nakahukom na sa pagkuha sa mga teritoryo sa Rusya ug sa pagbahinbahin niini alang sa ilang kapuslanan nga magkahiusa, ang papal nga Roma (ang bigaon sa Tiro) magsugod sa pagpatugtog sa iyang musika, samtang siya magsugod sa paggula aron sa pakighilawas uban sa mga hari sa yuta.

The year 533, and the decree of Justinian will then be repeated as prophetically represented in Revelation chapter thirteen, verse two, which identifies that the dragon (pagan Rome), would provide three things for the papacy.

Ang tuig 533, ug ang dekreto ni Justinian pagausabon unya sumala sa gihulagway sa tagna diha sa Pinadayag kapitulo trese, bersikulo dos, nga nagaila nga ang dragon (pagano nga Roma) mohatag ug tulo ka mga butang ngadto sa pagka-papa.

And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

Ug ang mananap nga akong nakita sama sa usa ka leopardo, ug ang iyang mga tiil ingon sa mga tiil sa usa ka oso, ug ang iyang baba ingon sa baba sa usa ka leon: ug gihatag kaniya sa dragon ang iyang gahum, ug ang iyang trono, ug dakong awtoridad. Pinadayag 13:2.

The dragon of pagan Rome gave its “seat,” (the city of Rome) to the papacy in the year 330, when Constantine moved his capital to Constantinople. Clovis gave his military “power” to the papacy beginning in 496, and in 533 Justinian gave the civil “authority” unto the papacy. Five years later pagan Rome placed the papacy on the throne, as represented in verses sixteen, thirty-one and forty-one of Daniel eleven. When the United States wins the third proxy war, the papacy will have defeated the Communistic power of Russia which is the subject of the Fatima prophecy. The proxy wars bear the signature of truth, for all three battles are accomplished by a papal proxy army.

Ang dragon sa paganong Roma mihatag sa iyang “lingkoranan,” (ang siyudad sa Roma) ngadto sa kapapahan sa tuig 330, sa dihang gibalhin ni Constantino ang iyang kapital ngadto sa Constantinople. Gihatag ni Clovis ang iyang militar nga “gahum” ngadto sa kapapahan sugod niadtong 496, ug niadtong 533 gihatag ni Justinian ang sibil nga “awtoridad” ngadto sa kapapahan. Lima ka tuig ang milabay, gibutang sa paganong Roma ang kapapahan sa trono, sumala sa girepresentahan sa bersikulo sais, traynta’y-uno, ug kwarenta’y-uno sa Daniel onse. Sa dihang modaog ang Tinipong Bansa sa ikatulong proxy nga gubat, mapildi sa kapapahan ang Komunistang gahum sa Russia nga maoy hilisgutan sa panagna sa Fatima. Ang mga proxy nga gubat nagdala sa timaan sa kamatuoran, kay ang tanang tulo ka mga gubat matuman pinaagi sa usa ka proxy nga kasundalohan sa kapapahan.

The first and last papal proxy army is the United States (apostate Protestantism). The middle proxy army is the Nazi’s of the Ukraine, who were also the Catholic proxy army against Communist Russia in the second world war. There are three world wars, and there are three proxy wars. The second war of both the world wars and proxy wars was Nazism. The current war in the Ukraine is the war of the borderline that first fulfilled verses eleven and twelve at the battle of Raphia. The war in the Ukraine is now being accomplished during the time of the second of three strikes of Islam of the third woe though Islam is not involved in that particular war.

Ang nahauna ug ang katapusang puli nga kasundalohan sa kapapahan mao ang Tinipong Bansa sa Amerika (ang apostatang Protestanismo). Ang tunga-tungang puli nga kasundalohan mao ang mga Nazi sa Ukraine, nga mao usab ang Katolikong puli nga kasundalohan batok sa Komunistang Rusya sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. Adunay tulo ka mga gubat sa kalibotan, ug adunay tulo ka mga puli nga gubat. Ang ikaduhang gubat sa duha ka mga han-ay—sa mga gubat sa kalibotan ug sa mga puli nga gubat—mao ang Nazismo. Ang kasamtangang gubat sa Ukraine mao ang gubat sa utlanan nga unang nagtuman sa mga bersikulo onse ug dose didto sa gubat sa Raphia. Ang gubat sa Ukraine karon ginatuman sa panahon sa ikaduha sa tulo ka mga hampak sa Islam sa ikatulong kaalautan, bisan pa nga ang Islam wala maapil nianang maong gubat.

The first strike was against the spiritual glorious land on September 11, 2001, and the last of the three strikes is at the Sunday law, and is against the spiritual glorious land again. The second of the three strikes of Islam of the third woe was against the literal ancient glorious land on October 7, 2023. That war is taking place in the identical area that Ptolemy was victorious in the battle of Raphia. Jesus stated that in the last days there would be wars and rumors of wars.

Ang unang hampak batok sa espirituwal nga mahimayaong yuta nahitabo niadtong Septiyembre 11, 2001, ug ang katapusan sa tulo ka hampak mahitabo sa balaod sa Domingo, ug batok na usab kini sa espirituwal nga mahimayaong yuta. Ang ikaduha sa tulo ka hampak sa Islam sa ikatulong kaalautan maoy batok sa literal nga karaang mahimayaong yuta niadtong Oktubre 7, 2023. Kana nga gubat nagakahitabo sa mao gayud nga dapit diin si Ptolemy nakadaug sa gubat sa Raphia. Si Jesus miingon nga sa ulahing mga adlaw aduna’y mga gubat ug mga dungogdungog sa mga gubat.

The wars Jesus referred to, happen in the history when the effect of every vision is fulfilled, and it was Ezekiel that recorded that fact. In that history, the arrival of the third woe of Islam, the second and third battle of the proxy wars, the repeat of the American Civil War, the repeat of the American Revolutionary war are represented. These wars are accomplished during the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and at the soon coming Sunday law the Lord will raise up His army as an ensign as the final, third world war begins, and as Islam of the third woe escalates its angering of the nations.

Ang mga gubat nga gihisgotan ni Jesus mahitabo sa kasaysayan sa dihang matuman na ang epekto sa matag panan-awon, ug si Ezekiel mao ang nagrekord niana nga kamatuoran. Niadtong maong kasaysayan, gilarawan ang pag-abot sa ikatulong kaalaut sa Islam, ang ikaduha ug ikatulong gubat sa mga proxy wars, ang pag-usab sa American Civil War, ug ang pag-usab sa American Revolutionary War. Kining mga gubat matuman sulod sa kasaysayan sa pagselyo sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug sa haduol nga pag-abot sa balaod sa Domingo ang Ginoo magatindog sa Iyang kasundalohan ingon nga usa ka bandila sa dihang magsugod ang kataposang, ikatulong gubat sa kalibotan, ug sa dihang ang Islam sa ikatulong kaalaut mopakusog sa iyang pagpahagit sa kapungot sa mga nasod.

And ye shall hear of wars and rumours of wars: see that ye be not troubled: for all these things must come to pass, but the end is not yet. For nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows. Matthew 24:6–8.

Ug kamo makadungog sa mga gubat ug sa mga hungihong bahin sa mga gubat: tan-awa nga dili kamo mahadlok: kay kining tanang mga butanga kinahanglan gayud mahitabo, apan ang katapusan wala pa. Kay ang nasud motindog batok sa nasud, ug ang gingharian batok sa gingharian: ug adunay mga gutom, ug mga kamatay tungod sa peste, ug mga linog, sa nagkalainlaing mga dapit. Kining tanan mao ang sinugdanan sa mga kasakit. Mateo 24:6–8.

In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand two classes of God’s people are defined by their ability to see and hear.

Sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatos ug kap-atan ug upat ka libo, duha ka hut-ong sa katawhan sa Dios ang maila pinaagi sa ilang abilidad sa pagtan-aw ug sa pagpamati.

Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them. But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. Matthew 13:13–16.

Busa nagasulti Ako kanila pinaagi sa mga sambingay; kay bisan nagatan-aw sila, dili sila makakita; ug bisan nagapatalinghog sila, dili sila makadungog, ni makasabut man. Ug diha kanila natuman ang tagna ni Esaias, nga nagaingon, Sa pagpatalinghog kamo makadungog, ug dili makasabut; ug sa pagtan-aw kamo makakita, ug dili makaila: Kay ang kasingkasing niining katawhan nahimong mabaga, ug ang ilang mga igdulungog hinay sa pagpatalinghog, ug ang ilang mga mata ilang gipiyong; aron dili sila sa bisan unsang higayon makakita pinaagi sa ilang mga mata ug makadungog pinaagi sa ilang mga igdulungog, ug makasabut pinaagi sa ilang kasingkasing, ug makabig, ug Ako magaayo kanila. Apan bulahan ang inyong mga mata, kay sila makakita: ug ang inyong mga igdulungog, kay sila makadungog. Mateo 13:13–16.

In that time period, which began on September 11, 2001, Jesus said “ye shall hear of wars and rumors of wars.” In the book of Revelation, John represents those who hear the voice of Christ.

Niadtong yugto sa panahon, nga nagsugod niadtong Septyembre 11, 2001, miingon si Jesus, “makadungog kamo ug mga gubat ug mga hungihong sa mga gubat.” Sa basahon sa Pinadayag, si Juan nagrepresentar niadtong mga nakadungog sa tingog ni Cristo.

I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.

Didto ako sa Espiritu sa adlaw sa Ginoo, ug nakadungog ako sa akong luyo ug usa ka dakong tingog, ingon sa usa ka trumpeta. Pinadayag 1:10.

The “voice” he heard was “as a trumpet,” and a trumpet is a symbol of warfare, and he heard the voice behind him. He then turned to see the voice.

Ang “tingog” nga iyang nadungog “sama sa usa ka trumpeta,” ug ang trumpeta usa ka simbolo sa pagpakiggubat, ug iyang nadungog ang tingog sa iyang luyo. Dayon milingi siya aron tan-awon ang tingog.

And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks; And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength. And when I saw him, I fell at his feet as dead. And he laid his right hand upon me, saying unto me, Fear not; I am the first and the last. Revelation 1:12–17.

Ug miliso ako aron makita ang tingog nga nagsulti kanako. Ug sa diha nga miliso ako, nakita ko ang pito ka bulawanong mga tangkawan; Ug sa taliwala sa pito ka mga tangkawan may usa nga sama sa Anak sa tawo, nga sinul-oban ug bisti nga miabot hangtod sa tiil, ug binaksan sa palibot sa dughan pinaagi sa usa ka bulawanong bakus. Ang iyang ulo ug ang iyang mga buhok maputi sama sa balhibo sa karnero, maputi sama sa nieve; ug ang iyang mga mata sama sa siga sa kalayo; Ug ang iyang mga tiil sama sa pino nga tumbaga, ingon nga nagadilaab sulod sa hudno; ug ang iyang tingog sama sa dinahunog sa daghang mga tubig. Ug diha sa iyang too nga kamot dihay pito ka mga bitoon: ug gikan sa iyang baba migula ang usa ka mahait nga espada nga duhay sulab: ug ang iyang dagway sama sa adlaw nga nagasidlak sa iyang kusog. Ug sa diha nga nakita ko siya, napukan ako sa iyang mga tiil nga daw patay na. Ug gibutang niya ang iyang too nga kamot sa ibabaw nako, nga nagaingon kanako, Ayaw kahadlok; Ako mao ang nahauna ug ang naulahi. Pinadayag 1:12–17.

The vision of Christ which John saw when he turned to see the voice, was the same vision Daniel saw in chapter ten, the same vision Isaiah saw in chapter six, and the same vision which Paul saw, when he saw the history of the seven thunders.

Ang panan-awon ni Cristo nga nakita ni Juan sa milingi siya aron tan-awon ang tingog, mao ra ang mao usab nga panan-awon nga nakita ni Daniel sa kapitulo napulo, ang mao rang panan-awon nga nakita ni Isaias sa kapitulo sais, ug ang mao usab nga panan-awon nga nakita ni Pablo sa dihang iyang nakita ang kasaysayan sa pito ka mga dalugdog.

“Humility is inseparable from holiness of heart. The nearer the soul comes to God, the more completely is it humbled and subdued. When Job heard the voice of the Lord out of the whirlwind, he exclaimed, ‘I abhor myself, and repent in dust and ashes.’ It was when Isaiah saw the glory of the Lord, and heard the cherubim crying, ‘Holy, holy, holy is the Lord of hosts,’ that he cried out, ‘Woe is me, for I am undone!’ Daniel, when visited by the holy messenger, says, ‘My comeliness was turned in me to corruption.’ Paul, after he had been caught up into the third Heaven, and heard things that it was not lawful for a man to utter, spoke of himself as ‘less than the least of all saints.’ It was the beloved John, that leaned on Jesus’s breast, and beheld his glory, who fell before the angels as one dead. The more closely and continuously we behold our Savior the less we shall see to approve in ourselves.” Signs of the Times, April 7, 1887.

“Ang pagpaubos dili mabulag gikan sa pagkabalaan sa kasingkasing. Samtang ang kalag nagkaduol sa Dios, mas hingpit kini nga mapaubos ug mapasakop. Sa dihang nadungog ni Job ang tingog sa Ginoo gikan sa bagyo, mipadayag siya, ‘Nagdumot ako sa akong kaugalingon, ug naghinulsol ako sa abog ug abo.’ Sa dihang nakita ni Isaias ang himaya sa Ginoo, ug nadungog ang mga querubin nga naninggit, ‘Balaan, balaan, balaan ang Ginoo sa mga panon,’ mitu-aw siya, ‘Alaut ako, kay ako nangahanaw na!’ Si Daniel, sa dihang gibisitahan sa balaang mensahero, nagaingon, ‘Ang akong katahum nahimong pagkadunot sulod kanako.’ Si Pablo, human siya masakgaw ngadto sa ikatulong Langit, ug nakadungog sa mga butang nga dili tugot alang sa tawo nga ipamulong, misulti mahitungod sa iyang kaugalingon ingon nga ‘labing ubos kaysa labing ubos sa tanang mga balaan.’ Si Juan, ang hinigugma, nga misandig sa dughan ni Jesus, ug nakakita sa iyang himaya, mao ang nahulog sa atubangan sa mga manulunda ingon nga usa ka patay. Samtang mas suod ug padayon natong ginatan-aw ang atong Manluluwas, mas diyutay ang atong makita diha sa atong kaugalingon nga angay dayegon.” Signs of the Times, Abril 7, 1887.

When Gabriel interpreted the vision for Daniel, he set forth the prophetic events of chapter eleven. Those events are the description of warfare, and in the representation of those wars the causative vision of the feminine “mareh,” expressed as “marah,” caused Daniel to be changed into the image of Christ. When Christ says you will hear of wars, and rumors of wars, He is identifying the wars that are set forth in Daniel chapter eleven. He further identifies that to see the vision that causes a beholder to be changed into His image, you must turn around, for the voice is behind you. The wars represented in Daniel eleven are descriptions of wars that have occurred in past history. By hearing of those wars in the past, a person is instructed about the history that is now occurring, but only if the person has eyes to see and ears to hear.

Sa dihang gihubad ni Gabriel ang panan-awon alang kang Daniel, iyang gipahayag ang mga hitabo nga matagnaon sa kapitulo onse. Kadtong mga hitabo mao ang paghulagway sa mga gubat, ug sa paglarawan niadtong mga gubat ang hinungdanong panan-awon sa pambabaeng “mareh,” nga gipahayag ingon nga “marah,” maoy hinungdan nga si Daniel nausab ngadto sa dagway ni Cristo. Sa dihang nagaingon si Cristo nga makadungog kamo ug mga gubat, ug mga hungihong sa mga gubat, Iyang giila ang mga gubat nga gipadayag sa Daniel kapitulo onse. Dugang pa, Iyang gipaila nga aron makita ang panan-awon nga maoy hinungdan nga ang motatan-aw mausab ngadto sa Iyang dagway, kinahanglan nga molingi ka, kay ang tingog anaa sa imong likod. Ang mga gubat nga gihulagway sa Daniel onse mao ang mga paghulagway sa mga gubat nga nahitabo na sa nangaging kasaysayan. Pinaagi sa pagkadungog mahitungod niadtong mga gubat sa nangagi, ang usa ka tawo ginatudloan mahitungod sa kasaysayan nga karon nagakahitabo, apan kon ang tawo lamang adunay mga mata sa pagtan-aw ug mga dalunggan sa pagpamati.

When Ezekiel recorded that there would come a point in time when the vision would no longer be prolonged, it was in connection with Ezekiel’s vision of the heavenly sanctuary where among other things Ezekiel saw “wheels within wheels”, which Sister White identifies as the complex interplay of human events.

Sa dihang gisulat ni Ezekiel nga moabot ang usa ka takna nga ang panan-awon dili na pagalangayon, kini may kalabutan sa panan-awon ni Ezekiel sa langitnong santuwaryo diin, lakip sa ubang mga butang, nakita ni Ezekiel ang “mga ligid sulod sa mga ligid,” nga giila ni Sister White ingong masalimuot nga pagtinagbo sa mga hitabo sa tawhanong kinabuhi.

“Upon the banks of the river Chebar, Ezekiel beheld a whirlwind seeming to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels, intersecting one another, were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. The wheels were so complicated in arrangement that at first sight they appeared to be in confusion; but they moved in perfect harmony. Heavenly beings, sustained and guided by the hand beneath the wings of the cherubim, were impelling these wheels; above them, upon the sapphire throne, was the Eternal One; and round about the throne a rainbow, the emblem of divine mercy.

“Sa daplin sa suba sa Chebar, nakita ni Ezekiel ang usa ka alimpulos nga daw nagagikan sa amihanan, ‘usa ka dakung panganod, ug usa ka kalayo nga nagalukop sa iyang kaugalingon, ug may kahayag nga naglibot niini, ug gikan sa taliwala niini daw ang kolor sa amber.’ Pipila ka mga ligid, nga nagtakdo ang usa sa usa, gipalihok sa upat ka buhing mga binuhat. Hataas ibabaw kanilang tanan ‘mao ang dagway sa usa ka trono, nga ingon sa panagway sa usa ka batong zafiro: ug sa ibabaw sa dagway sa trono mao ang dagway nga ingon sa panagway sa usa ka tawo sa ibabaw niini.’ ‘Ug didto makita diha sa mga querubin ang dagway sa kamot sa tawo ilalom sa ilang mga pako.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. Ang mga ligid hilabihan ka masalimuot sa pagkahan-ay nga sa unang pagtan-aw daw anaa sa kalibog; apan kini nagalihok diha sa hingpit nga panag-uyon. Ang langitnong mga binuhat, nga gisuportahan ug gimandoan sa kamot nga anaa ilalom sa mga pako sa mga querubin, maoy nagpalihok niining mga ligid; ibabaw kanila, sa ibabaw sa trono nga zafiro, atua ang Walay Katapusan; ug naglibot sa trono ang usa ka balangaw, ang timaan sa langitnong kalooy.”

“As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.

“Maingon nga ang mga sama sa ligid nga kalisdanan nagpailalom sa paggiya sa kamot ilalom sa mga pako sa mga kerubin, mao man usab ang masalimuot nga dagan sa mga hitabo sa tawo anaa sa ilalom sa balaang pagpugong. Sa taliwala sa panagbingkil ug kaguliyang sa mga nasod, Siya nga nagalingkod ibabaw sa mga kerubin nagpadayon sa paggiya sa mga kalihokan sa yuta.

“The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.

“Ang kasaysayan sa mga nasod nga sunod-sunod nga nakaokupar sa ilang gitagana nga panahon ug dapit, nga sa walay panimuot nagapamatuod sa kamatuoran nga sila gayud wala makasabut sa kahulogan, nagasulti kanato. Sa matag nasod ug sa matag indibiduwal sa karon ang Dios nagtudlo ug usa ka dapit diha sa Iyang dakong laraw. Karon ang mga tawo ug ang mga nasod ginatimbang pinaagi sa hulog nga tingga nga anaa sa kamot Niya nga walay kasaypanan. Ang tanan pinaagi sa ilang kaugalingong pagpili nagahukom sa ilang kapalaran, ug ang Dios nagadumala sa tanan alang sa pagkatuman sa Iyang mga tuyo.”

“The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.

“Ang kasaysayan nga gitimaan sa bantugang AKO MAO ANG AKO sa Iyang pulong, nga nagdugtong sa matag sumpay sa matag sumpay diha sa kadena sa tagna, sukad sa walay kataposang kagahapon ngadto sa walay kataposang umalabot, nagasugilon kanato kon hain kita karon diha sa sunod-sunod nga dagan sa mga kapanahonan, ug unsa ang mapaabot sa panahon nga moabot. Ang tanan nga gitagna sa tagna nga mahitabo, hangtod niining kasamtangang panahona, natikad na diha sa mga panid sa kasaysayan, ug kita makasalig nga ang tanan pa nga umalabot pagatumanon sumala sa iyang han-ay.

“The final overthrow of all earthly dominions is plainly foretold in the word of truth. In the prophecy uttered when sentence from God was pronounced upon the last king of Israel is given the message.” Education, 178, 179.

“Ang kataposang pagkapukan sa tanang yutan-ong mga gingharian matin-aw nga gitagna diha sa pulong sa kamatuoran. Sa tagna nga gipamulong sa dihang ang hukom gikan sa Dios gipahibalo batok sa ulahing hari sa Israel, gihatag ang mensahe.” Education, 178, 179.

The complicated wheels that appear at first sight to be in confusion are the complicated play of human events as represented in the strife and tumult of nations. The history that Christ has marked out in His Word tells us where we are, and in so doing it identifies the final overthrow of all earthly dominions. The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is where the effect of every vision is fulfilled, and within that history the wheels represent the wars and rumors of wars that Christ identified as the “beginning of sorrows”. The beginning of sorrows began on September 11, 2001, for that is when the sealing time of the one hundred and forty-four thousand began, and the sealing angel places His mark upon those who sigh and cry for the abominations that are done within the church and the land.

Ang mga komplikadong ligid nga sa unang tan-aw daw anaa sa kalibog mao ang komplikadong dagan sa mga kalihokan sa tawo, ingon sa girepresentar diha sa panagbingkil ug kagubot sa mga nasud. Ang kasaysayan nga gitiman-an ni Cristo diha sa Iyang Pulong nagasulti kanato kon hain na kita, ug sa pagbuhat niini giila niini ang kataposang kapildihan sa tanang yutan-ong mga gahom. Ang panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo mao ang dapit diin matuman ang epekto sa matag panan-awon, ug sulod niana nga kasaysayan ang mga ligid nagarepresentar sa mga gubat ug mga balita mahitungod sa mga gubat nga giila ni Cristo ingon nga “sinugdanan sa mga kasubo”. Ang sinugdanan sa mga kasubo nagsugod niadtong Septiyembre 11, 2001, kay mao kana ang panahon sa pagsugod sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo, ug ang anghel nga nagatimri nagabutang sa Iyang timaan ibabaw niadtong mga nagapanghupaw ug nagahilak tungod sa mga dulumtanan nga ginabuhat sulod sa iglesia ug sa yuta.

The wars in the land, produce sorrow for those who see and hear what those wars represent. The history of the sealing is identifying the final overthrow of all earthly kingdoms, and the overthrowing of those kingdoms has been traced in the prophetic history of the past. When Isaiah, in chapter six, saw the same vision as John, Daniel, Ezekiel, Job and Paul he volunteered to present the message for that time, but he asked how long he would need to present the message?

Ang mga gubat diha sa yuta nagamugna ug kasubo alang niadtong makakita ug makadungog sa gipasabot niadtong mga gubat. Ang kasaysayan sa pagpatik nagaila sa katapusang pagkapukan sa tanang gingharian sa yuta, ug ang pagkapukan sa maong mga gingharian natunton na diha sa manalagnong kasaysayan sa nangagi. Sa dihang si Isaias, sa ikaunom nga kapitulo, nakakita sa mao rang panan-awon nga nakita usab nila ni Juan, Daniel, Ezequiel, Job, ug Pablo, mitanyag siya sa iyang kaugalingon sa pagdala sa mensahe alang nianang panahona, apan nangutana siya kon hangtod kanus-a kinahanglan niyang ipahayag ang mensahe?

Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. Isaiah 6:8–12.

Nadungog ko usab ang tingog sa Ginoo, nga nagaingon, Kinsa man ang akong ipadala, ug kinsa man ang moadto alang kanato? Unya miingon ako, Ania ako; ipadala ako. Ug siya miingon, Lakaw, ug sultihi kining katawhan, Sa pagkatinuod mamati kamo, apan dili makasabut; ug sa pagkatinuod motan-aw kamo, apan dili makaila. Patamboka ang kasingkasing niining katawhan, ug pabug-ata ang ilang mga igdulungog, ug piyonga ang ilang mga mata; kay tingali unya sila makakita pinaagi sa ilang mga mata, ug makadungog pinaagi sa ilang mga igdulungog, ug makasabut pinaagi sa ilang kasingkasing, ug makabig, ug mamaayo. Unya miingon ako, Ginoo, hangtod anus-a? Ug mitubag siya, Hangtod nga ang mga ciudad mahimong biniyaan nga walay nagpuyo, ug ang mga balay walay tawo, ug ang yuta hingpit nga mahimong kamingawan, Ug ang Ginoo magpapahawa sa mga tawo sa halayo, ug adunay dakung pagbiya sa taliwala sa yuta. Isaias 6:8–12.

The answer Isaiah was given was that he would need to present the message until “the land be utterly destroyed.” The message of the sealing is given in the time of warfare, and the warfare is specifically identified as the interpretation of the “marah” vision that the prophets all beheld. The external message is designed to produce an internal experience, but only for those who “will hear”.

Ang tubag nga gihatag kang Isaias mao nga kinahanglan niyang ipadayag ang mensahe hangtod nga “ang yuta mangalaglag sa hingpit.” Ang mensahe sa pagbugkos gihatag sa panahon sa gubat, ug ang maong gubat espesipikong giila ingon nga paghubad sa panan-awon sa “marah” nga nakita sa tanan nga mga propeta. Ang panggawas nga mensahe gituyo aron mamunga ug usa ka sulodnong kasinatian, apan alang lamang niadtong “makadungog.”

The connection of the papal proxy army of Nazi’s in the second world war, aligns, line upon line, with the second proxy army in the second proxy war, and the second world war itself aligns with the second proxy war. The connection of the second proxy war with the borderline war of Raphia that is now being repeated in the Ukraine, is geographically connected with the second strike of Islam of the third woe, that began in October 7, 2023, and represents prophetic wheels within wheels.

Ang pagdugtong sa pamalihong kasundalohan sa kapapahan nga sa mga Nazi sa ikaduhang gubat sa kalibotan, nagkahisubay, linya ibabaw sa linya, sa ikaduhang pamalihong kasundalohan sa ikaduhang pamalihong gubat, ug ang ikaduhang gubat sa kalibotan mismo nagkahisubay sa ikaduhang pamalihong gubat. Ang pagdugtong sa ikaduhang pamalihong gubat ngadto sa girahanong gubat sa Raphia nga karon ginabalik sa Ukraine, sa heograpiya nalambigit sa ikaduhang hampak sa Islam sa ikatulong kaalautan, nga nagsugod niadtong Oktubre 7, 2023, ug nagrepresentar sa mga tagnaong ligid sulod sa mga ligid.

In 1999, a book was published that had been written by John Cornwell. John Cornwell at that time was a Senior Research Fellow at Jesus College, at Cambridge in England, and was an award-winning journalist and author. The book addressed the role of the pope of Rome who reigned during World War Two. The book begins with the future pope’s grandfather who was the right-hand man of Pope Pius IX, known as Pio Nono. In 1849 a Republican mob attacked the Vatican compounds and Pope Pius IX fled the city of Rome. The man he took with him into exile was Eugenio Pacelli’s grandfather. Eugenio Pacelli was the grandson of Pope Pius IX’s right hand man, and he later became Pius XII, and the book about Eugenio Pacelli was named Hitler’s Pope, The Secret History of Pius XII.

Niadtong 1999, gipatik ang usa ka libro nga gisulat ni John Cornwell. Niadtong panahona, si John Cornwell usa ka Senior Research Fellow sa Jesus College, sa Cambridge sa England, ug usa ka mamamahayag ug awtor nga nakadawat ug mga pasidungog. Ang libro naghisgot sa papel sa papa sa Roma nga naghari sa panahon sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. Ang libro nagsugod sa apohan sa umaabot nga papa, nga mao ang tuong kamot ni Papa Pius IX, nga nailhan usab nga Pio Nono. Niadtong 1849, usa ka pundok sa mga Republikano nga manggugubot miatake sa mga compound sa Vaticano ug si Papa Pius IX mikalagiw gikan sa siyudad sa Roma. Ang tawo nga iyang gidala uban kaniya ngadto sa pagkabihag mao ang apohan ni Eugenio Pacelli. Si Eugenio Pacelli mao ang apo sa tuong kamot ni Papa Pius IX, ug sa ulahi nahimo siyang Pius XII, ug ang libro mahitungod kang Eugenio Pacelli ginganlan ug Hitler’s Pope, The Secret History of Pius XII.

In the book Cornwell explores the extent to which Pope Pius XII, formerly Cardinal Eugenio Pacelli, was aware of and responded to the persecution of Jews by the Nazi regime during World War II. He demonstrates that Pius XII’s public silence and lack of action in condemning the Holocaust illustrated his immoral leadership during the war.

Sa maong libro, gisusi ni Cornwell ang gidak-on sa pagkahibalo ni Papa Pio XII, nga kaniadto si Cardinal Eugenio Pacelli, ug sa iyang pagtubag sa paglutos sa mga Judio sa rehimeng Nazi sa panahon sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. Gipakita niya nga ang publiko nga kahilom ni Pio XII ug ang iyang kakulang sa paglihok sa pagsaway sa Holocaust nagpakita sa iyang imoral nga pagpangulo sa panahon sa gubat.

Cornwell provides historical context for Pius XII’s papacy, including his diplomatic background and the complex political dynamics of the time. He examines the Vatican’s approach to dealing with Nazi Germany. Cornwell identifies that Pius XII failed to speak out against the Holocaust and intervene on behalf of persecuted Jews, for he, as Cardinal in 1933, had brought about a concordat with Hitler that promised Catholic submission to the work of Hitler.

Si Cornwell naghatag ug makasaysayanong konteksto alang sa kapapahan ni Pius XII, lakip ang iyang kasinatian sa diplomasya ug ang komplikadong mga dinamika sa politika niadtong panahona. Gisusi niya ang pamaagi sa Vatican sa pag-atubang sa Nazi Germany. Gipaila ni Cornwell nga si Pius XII napakyas sa pagpanalipod pinaagi sa hayag nga pagsulti batok sa Holocaust ug sa pagpangilabot alang sa mga Judio nga gilutos, kay siya, isip Kardinal niadtong 1933, maoy nakapahimo sa usa ka konkordato uban kang Hitler nga nagsaad sa Katolikong pagpasakop sa buluhaton ni Hitler.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

After World War II, some Nazi war criminals managed to escape justice by fleeing to various countries, including several in South America. The primary methods they used to escape and reach South America included:

Human sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan, ang pipila sa mga kriminal sa gubat nga Nazi nakalikay sa hustisya pinaagi sa pagkalagiw ngadto sa nagkalainlaing mga nasod, lakip ang pipila sa South America. Ang nag-unang mga paagi nga ilang gigamit aron makalingkawas ug makaabot sa South America naglakip sa:

Ratlines: Ratlines were clandestine escape routes established by various organizations, including the Catholic Church and sympathetic intelligence agencies, to help Nazis and other fugitives escape Europe. These routes often involved the use of false identities, forged documents, and smuggling networks to facilitate their passage to safe havens, including South America.

Ratlines: Ang mga Ratlines maoy tago nga mga agianan sa pag-ikyas nga gitukod sa nagkalainlaing mga organisasyon, lakip ang Simbahang Katolika ug mga ahensiya sa paniktik nga may simpatiya, aron tabangan ang mga Nazi ug uban pang mga pugante sa pag-ikyas gikan sa Uropa. Kini nga mga ruta kasagarang naglakip sa paggamit sa mini nga mga identidad, pinikas nga mga dokumento, ug mga network sa pagpamuslit aron mapadali ang ilang pagtabok paingon sa luwas nga mga kapuy-an, lakip na ang Habagatang Amerika.

Forged Documents: Many Nazi fugitives obtained forged passports, visas, and other travel documents to conceal their true identities and evade capture. They used these documents to travel through neutral or sympathetic countries before reaching South America.

Peke nga mga Dokumento: Daghang mga pugante nga Nazi nakakuha ug mga peke nga pasaporte, visa, ug uban pang mga dokumento sa pagbiyahe aron matago ang ilang tinuod nga pagkaila ug makalikay sa pagkadakop. Gigamit nila kini nga mga dokumento sa pagbiyahe agi sa mga nasod nga neyutral o may simpatiya kanila sa wala pa makaabot sa South America.

Complicity of Authorities: In some cases, sympathetic officials in South American countries turned a blind eye to the presence of Nazi fugitives or actively assisted them in evading capture. Some governments, particularly those with authoritarian regimes sympathetic to Nazi ideology, provided refuge to these individuals.

Pagkakomplice sa mga Awtoridad: Sa pipila ka mga kahimtang, ang mga opisyal nga adunay simpatiya sa mga nasod sa Habagatang Amerika wala magtagad sa presensya sa mga pugante nga Nazi o aktibong mitabang kanila sa paglikay sa pagkadakop. Ang pipila ka mga gobyerno, ilabina kadtong adunay mga awtoritaryanong rehimen nga may simpatiya sa ideolohiyang Nazi, mihatag ug dangpanan niining mga tawhana.

Legal Loopholes: Some Nazi war criminals exploited legal loopholes or lax extradition laws in South American countries to avoid extradition to Europe, where they would face prosecution for their crimes.

Legal Loopholes: Ang pipila ka mga kriminal sa gubat nga Nazi nagpahimulos sa mga legal nga lusot o sa maluyahon nga mga balaod sa extradition sa mga nasod sa South America aron malikayan ang extradition ngadto sa Uropa, diin ilang atubangon ang pag-usig tungod sa ilang mga krimen.

Overall, the combination of ratlines, forged documents, complicity of authorities, and legal loopholes enabled Nazi war criminals to escape to South America and evade justice for many years after the end of World War II. ChatGPT, March, 2024.

Sa kinatibuk-an, ang kombinasyon sa mga ratline, peke nga mga dokumento, pakigkunsabo sa mga awtoridad, ug mga kal-ang sa balaod nakapahimo sa mga kriminal sa gubat nga Nazi sa pag-ikyas ngadto sa Habagatang Amerika ug sa paglikay sa hustisya sulod sa daghang katuigan human sa pagtapos sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. ChatGPT, Marso, 2024.