Ang Basahon ni Daniel - Numero Baynte-Sais

Ang simbolo ni Nabucodonosor diha sa kapitulo upat talagsaon kaayo. Ang iyang “pito ka mga panahon” naghulagway sa mga yugto sa panahon diin ang paganismo (ang kanunay), ug ang papadohanon nga sistema (ang kalapasan sa kamingawan), nagtamak sa balaang puloy-anan ug sa panon.

Ang pagyatak sa “balaan nga puloy-anan ug sa panon,” nga gihisgotan sa bersikulo trese, nagrepresentar sa “pito ka panahon” nga maoy ulahi sa duha ka kasuko sa Dios; ug ang “pito ka panahon” ni Nabucodonosor nagrepresentar sa “pito ka panahon” nga maoy una sa mga kasuko sa Dios, apan silang duha gipresentar sa pagtagna ingon nga mao ra ang usa ka linya.

Ang Daniel kapitulo otso, ug ang bersikulo trese, naghisgot sa ikaduhang linya sa mga kapungot sa Dios, ingon nga gipahinabo batok sa habagatang gingharian sa Juda, nga nagsugod niadtong 677 BC. Ang “pito ka mga panahon” ni Nebukadnezar nagrepresentar sa linya sa unang kapungot sa Dios, ingon nga gipahinabo batok sa amihanang gingharian sa Israel, nga nagsugod niadtong 723 BC. Ang “pito ka mga panahon” ni Nebukadnezar nagrepresentar sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka mga tuig diin ang paganismo nagtamaktamak sa balaang puloy-anan ug sa panon, nga gisundan sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka mga tuig diin ang papado nagtamaktamak sa balaang puloy-anan ug sa panon.

Ang Papalismo yano lamang paganohon nga gitabonan sa pag-angkon sa Kristiyanismo. “Nabunyagang paganohon,” sa maong pagkaingon. Walay bisan unsa sa Katolisismo nga nagrepresentar kang Cristo o sa Kristiyanismo. Ang kalibotan nakakat-on niana nga kamatuoran diha sa kasaysayan sa Mangitngit nga mga Kapanahonan, apan sukad sa 1798, ang kalibotan nakalimot niana. Ang pagkapapa may mao rang kasingkasing sama sa paganohon. Ang relihiyon ug ang mga ritwal sa mga relihiyon managsama gayud. Ang hukom kang Nabucodonosor sa “pito ka panahon” naglangkob sa paghatag kaniya sa kasingkasing sa usa ka mananap. Ang kasingkasing sa mananap nga gihatag kaniya mao ang kasingkasing nga nagrepresentar sa relihiyon sa paganohon, bisan kini dayag nga paganohon o tinabonan nga paganohon diha sa porma sa Katolisismo. Gipaila ni Sister White nga ang dragon diha sa Pinadayag dose mao si Satanas, apan sa ikaduhang pagbati, kini mao ang paganong Roma.

Ang mapintas nga mananap nga gihulagway ni Nabucodonosor sulod sa “pito ka panahon,” mao ang mapintas nga mananap sa dragon sulod sa usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw, ug unya ang mapintas nga mananap sa Katolisismo sulod pa sa lain nga usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka adlaw. Sa katapusan niadtong mga adlawa si Nabucodonosor usa ka simbolo sa Tinipong Bansa sa Amerika, nga sa katapusan mao ang mini nga propeta. Sa pagtagna si Nabucodonosor naghulagway sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga propeta nga mao ang tulo ka pilo nga mga gahum nga naglangkob sa espirituhanong Babilonia, ug nga nagdala sa kalibutan ngadto sa Armagedon. Si Nabucodonosor nagrepresentar sa literal nga Babilonia, ug sa pagbuhat niana gigamit siya ingon nga simbolo sa tanang tulo ka mga gahum nga naglangkob sa espirituhanong Babilonia sa ulahing mga adlaw.

Aron mailhan ang simbolismo nga bag-ong giila, importante nga una natong mailugar si Nabucodonosor sa 1798, sa dihang ang iyang gingharian gipahiuli sa katapusan sa “pito ka mga panahon.” Atong tukoron kining timailhang dapit sa Daniel kapitulo 4, sa dili pa kita magsugod sa pagpadayon pinaagi sa maong kapitulo sa mas sistematikong paagi.

Sa “panahon sa katapusan” niadtong 1798, ang basahon ni Daniel giablihan, ug ang maong basahon dayon nagtuman sa iyang katuyoan sa pagpadayag sa nagadugang nga kahayag nga mosulay, magaputli, ug magamugna ug duha ka matang sa mga magsisimba. Ang pag-abli sa basahon ni Daniel nagtimaan sa sinugdanan sa tulo-ka-lakang nga proseso sa pagsulay nga gibase sa mga kamatuoran nga gipadayag niadtong panahona.

Ang katuyoan nga propetiko sa pagbukas sa tinimrihan sa basahon nga naglangkob sa basahon ni Daniel ug sa basahon sa Pinadayag mao ang pagsulay sa kaliwatan nga buhi sa panahon sa kasaysayan diin ang basahon ginabuksan sa tinimrihan. Sa Daniel dose, adunay tulo ka mga tagna sa panahon nga giila. Ang una mao ang usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman ka tuig diin ang gahum sa balaang katawhan pagapatibulaagon.

Ang laing duha ka mga panagnaong yugto sa ikanapulog-duha nga kapitulo mao ang usa ka libo duha ka gatus ug kasiyaman ka adlaw ug usa ka libo tulo ka gatus ug katloan ug lima ka adlaw.

Diha sa mga bersikulo, ang “panahon sa katapusan” gihisgutan sa makaduha ug gihubit ingon nga mao ang punto sa dihang ang mga pulong ni Daniel pagaablihan. Ang mga pulong nga maoy hisgotan sa pag-abli sa “panahon sa katapusan” mao ang tulo ka mga propetikong yugto nga usa ka libo duha ka gatus ug kan-uman (panahon, mga panahon, ug tunga), usa ka libo duha ka gatus ug kasiyaman, ug usa ka libo tulo ka gatus ug katloan ug lima. Duha sa tulo ka mga yugto gihubit nga “mga adlaw.” Duha sa tulo natapos niadtong 1798, ug ang ikatulo natapos sa tukma gayud nga katapusan sa 1843. Kini mao sa tukma gayud nga katapusan sa 1843, kay ang bersikulo nagaingon, “bulahan siya nga maghulat, ug makaabot sa…”

Ang pulong nga “moanhi,” nagpasabot ug mohikap. Busa bulahan siya nga nagahulat, ug usab mohikap sa unang adlaw sa 1844. Ang panahon sa paglangan sa sambingay sa napulo ka ulay nagsugod sa unang kapakyasan sa kasaysayan sa mga Millerite, ug kana nga kapakyasan miabot sa pinakakatapusang adlaw sa 1843, ug ang pinakakatapusang adlaw sa 1843, mihikap sa pinakaunang adlaw sa 1844. Ang panalangin sa paghulat nagsugod sa dihang ang panahon sa paglangan nagsugod sa unang kapakyasan.

Aduna pay daghan kaayo ang angay hisgutan diha niining mga bersikulo, apan ang punto nga atong gikonsiderar dinhi mao ang propetikong tahas ni Daniel. Ang katuyoan sa basahon ni Daniel, nga girepresentahan ni Daniel sa maong pahayag, mao ang pagpatungha ug tulo-ka-lakang nga proseso sa pagsulay sa dihang ang basahon pagaabrihan na. Si Daniel gisugo nga molakaw sa iyang dalan hangtod sa panahon sa katapusan, sa dihang ang basahon pagaabrihan na. Ang panapos sa kapitulo nagpasiugda sa mahitabo sa dihang moabot na ang panahon sa katapusan.

Ang basahon ni Daniel magapadayon diha sa iyang bahin sa katapusan sa mga profetikong adlaw ni Daniel.

Sa panahon sa katapusan niadtong 1798, si Daniel mitindog sa iyang bahin, nga gipahayag diha sa bersikulo trese ingon nga “sa katapusan sa mga adlaw.” Ang katapusan sa paghingilin ni Nabucodonosor sulod sa “pito ka mga panahon” nagtimaan sa 1798, kay kini natapos “sa katapusan sa mga adlaw.”

Ang pulong nga “kataposan sa mga adlaw” nagrepresentar sa panahon sa katapusan niadtong 1798. Si Nebukadnezar kaniadto natukod na sa iyang gingharian, nga dili na ang kasaysayan sa mga mananap sa paganismo ug papismo. Nianang higayona, si Nebukadnezar nagrepresentar sa usa ka hingpit nga nakabig nga tawo, ug sa pagbuhat niana nagrepresentar usab siya sa mananap sa yuta sa tagna sa Biblia nga misugod sa paghari niadtong 1798, ug misugod kini ingon nga usa ka nating karnero, bisan pa nga gitagana kini nga sa kaulahian mosulti ingon sa usa ka dragon. Siya nagrepresentar sa mananap sa yuta nga maghari sulod sa kapitoan ka simbolikong mga tuig sa katumanan sa Isaias baynte-tres, maingon nga ang iyang literal nga gingharian naghari sulod sa kapitoan ka literal nga mga tuig. Ang simbolismo “hugot kaayo.”

Si Nabucodonosor nagrepresentar sa usa ka propetikong sumpay tali sa tulo ka mga gahum nga girepresentahan diha sa Pinadayag kapitulo dose ug trese. Didto sila giila ingon nga ang dragon, ang mapintas nga mananap sa dagat, ug ang mapintas nga mananap sa yuta. Sa Pinadayag disisais sila giila ingon nga ang tulo ka mga gahum nga nagmando sa kalibutan ngadto sa Armagedon. Ang “pito ka mga panahon” ni Nabucodonosor nagdugtong sa maong tulo ka mga mapintas nga mananap, kay ang literal nga Babilonia naghulagway sa espirituwal nga Babilonia, ug ang mao rang linya sa tagna nga anaa sa basahon ni Daniel gikuha ug gipadayon sa basahon sa Pinadayag, kay ang duha ka mga basahon nagdala sa usag usa ngadto sa kahingpitan.

Si Nabucodonosor nagrepresentar sa 1798 ingon nga usa ka profetikong sumpay tali sa dragon, sa mananap, ug sa mini nga manalagna. Ang 1798 mao ang “panahon sa katapusan” alang sa mensahe sa nahaunang manulonda ug sa kasaysayan sa mga Millerita. Si William Miller gimandoan sa pagpahimutang sa tibuok niyang profetikong estruktura ibabaw sa iyang pag-ila sa dragon sa paganismo ug sa mananap sa Katolisismo, apan wala niya makita ang Tinipong Bansa sa Amerika ingon nga mananap sa yuta ug mini nga manalagna. Makita niya ang kasaysayan sa wala pa ang “panahon sa katapusan” niadtong 1798, apan ang umalabot nagpabilin pang umalabot. Sa “panahon sa katapusan” sa 1989, ang tanang tulo ka mga gahum maila na dayon.

Ang pag-abli sa pinetikong pag-ila sa dragon ug sa mapintas nga mananap niadtong 1798, girepresentahan sa Suba sa Ulai sa mga kapitulo pito, walo, ug siyam. Ang pag-abli sa pinetikong pag-ila sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga manalagna niadtong 1989, girepresentahan sa Suba sa Hiddekel sa mga kapitulo napulo, onse, ug dose. Si Nabucodonosor nagrepresentar sa kalihokan sa unang manulonda nga miabot niadtong 1798, ug siya maoy tipo ni Belsasar nga nagrepresentar sa kalihokan sa ikatulong manulonda nga miabot niadtong 1989. Tungod niini nga hinungdan, ang ikaduhang damgo ni Nabucodonosor, sa kapitulo upat, nagrepresentar sa mensahe sa unang manulonda.

Ang “pito ka panahon” ni Nabucodonosor natapos sa “panahon sa katapusan” niadtong 1798, sa pag-abot sa mensahe sa pasidaan mahitungod sa paghukom nga umalabot. Sa “katapusan sa mga adlaw,” siya usa ka nakabig nga tawo, busa nagarepresentar sa Republikano nga sungay sa mananap sa yuta, sa dihang kini sama pa sa nating karnero. Sa samang higayon nagarepresentar usab siya sa Protestante nga sungay sa Filadelfia sa mananap sa yuta.

Ingon unang hari sa Babilonia, siya nagapatipo kang Belshazzar, ang ulahing hari sa Babilonia. Ang iyang paghukom gitipoan pinaagi sa paghukom kang Nimrod, ug sa baylo nagpatipo sa paghukom kang Belshazzar. Ang iyang paghukom nagrepresentar sa pag-abli sa imbestigatibong paghukom niadtong Oktubre 22, 1844.

Ang damgo nakapahadlok kang Nabucodonosor, ug ang simbolismo sa maong damgo nagrepresentar sa walay-katapusang ebanghelyo sa unang manulonda, nga nagsugo sa mga tawo sa “pagkahadlok sa Dios.”

Ang walay-kataposang ebanghelyo maoy usa ka mensahe nga adunay tulo ka mga lakang: ang unang lakang, sumala sa gihulagway sa unang manulonda, mao ang pagkahadlok sa Dios; ang ikaduhang lakang mao ang paghatag Kaniya ug himaya; ug ang ikatulong lakang gihulagway pinaagi sa takna sa Iyang paghukom. Ang “himaya” nagrepresentar sa kinaiya, ug ang ikaduhang “umadto kita” sa sugilanon sa pagrebelde ni Nimrod mao ang dapit diin gisusi ang kinaiya sa siyudad ug sa torre. Kini usa ka mapangusisang paghukom. Ang panaghiusa sa iglesia ug estado mao ang larawan sa mapintas nga mananap, ug ang ikaduhang lakang ni Nimrod mao ang pagpadayag sa larawan sa mapintas nga mananap; apan ang ikaduhang lakang sa walay-kataposang ebanghelyo nagpatungha sa paghimaya sa kinaiya sa Dios, dili sa kang Nimrod.

Ang kahadlok ni Nabucodonosor usa ka simbolo sa unang pagsulay, maingon nga ang pagpili usab ni Daniel nga dili mokaon sa pagkaon sa Babilonia usa ka simbolo niini, kay si Daniel nahadlok sa Dios. Ang unang manulunda miabut sa kasaysayan niadtong 1798, ug sa ulahi gihatagan ug gahum niadtong Agosto 11, 1840. Ang damgo ni Nabucodonosor nagbutang sa pag-abot sa unang mensahe sa panahon sa katapusan niadtong 1798.

Ang pag-abot sa unang mensahe sa panahon sa katapusan niadtong 1798, nga gihulagway pinaagi sa kahadlok ni Nabucodonosor, nagtimaan sa punto sa dihang ang basahon ni Daniel kinahanglan nga ablihan na ang timri.

Sa dihang ang basahon ni Daniel gibuksan sa “panahon sa katapusan”, ang mga tawo gitawag sa pagduol ug pagsusi sa pagdugang sa kahibalo, ug kadtong tawag sa ulahi nagpatungha ug duha ka matang sa mga magsisimba. Ang usa ka matang dili makasabut ug ang laing matang makasabut. Ang mga maalamon nga tawo sa Babilonia, nga gihulagway ingon nga “ang mga salamangkero, ang mga astrologo, ang mga Caldeanhon, ug ang mga mananagna” dili makasabut, apan si Daniel nakasabut. Ang “mga maalamon” sa Babilonia dili makasabut, ug busa nagrepresentar sa mga dautan. Si Daniel nagrepresentar sa mga maalamon.

Padayonon nato ang Daniel kapitulo 4 sa sunod nga artikulo.