Ang Basahon ni Daniel - Numero Traynta’y Nuwebe

Giatubang nato ang mapanagnonong paggamit sa damgo ni William Miller sa kataposang mga adlaw, diin ang tanang mga tagna makakaplag sa ilang hingpit nga katumanan. Ang damgo ni Miller nag-ila sa pagkadiskobre, pagpahimutang, pagsalikway, paglubong ug pagpasig-uli sa mga sukaranang kamatuoran sa Adventismo nga gipatigom pinaagi sa ministeryo ni Miller. Kining mga sukaranang kamatuoran nagrepresentar sa mga kamatuoran nga gibuksan pag-usab niadtong 1798. Kining mga kamatuoran girepresentahan sa panan-awon sa Suba sa Ulai. Ang damgo ni Miller, sumala sa pagkarekord niini sa basahon nga Early Writings, mao ang iyang ikaduhang damgo, ug ang maong damgo gitipoan daan pinaagi sa ikaduhang damgo ni Nabucodonosor, maingon nga si Miller mismo gitipoan daan pinaagi ni Nabucodonosor.

Ang nangaging mga artikulo nagpakita kon sa unsang paagi ang pagtapos sa kinabuhi ni Nabucodonosor nga “pito ka panahon” sa pagkinabuhi uban sa kasingkasing sa mananap, misimbolo nga natapos sa 1798. Ang iyang gingharian unya gipahiuli, ug sa unang higayon, si Nabucodonosor nagrepresentar sa usa ka tawo nga hingpit nang nakabig. Sa kahulogan sa “panahon sa katapusan,” niadtong 1798, siya nagrepresentar sa “manggialamon.” Atong nahibal-an usab nga ingon nga unang hari sa Babilonia, ang paghukom kang Nabucodonosor sa “pito ka panahon” nagpatin-aw sa hulad sa paghukom sa duruha ka libo ug lima ka gatus ug kaluhaan ni Belshazzar (mene, mene, tekel, upharsin), nga mao ang ulahing hari sa Babilonia.

Giila ni Sister White si Belshazzar diha sa iyang takna sa paghukom ingon nga “buang nga hari.” Sa pagtapos sa takna sa paghukom ni Nebuchadnezzar, siya nagrepresentar sa “maalamon nga hari,” kay siya nakabenepisyo pinaagi sa paghukom sa “pito ka panahon,” ug si Belshazzar, bisan nahibalo siya sa kasaysayan, midumili sa pagdawat sa maong kaayohan.

Si Nebukadnezar usa ka simbolo sa “mga manggialamon” sa 1798, nga nakasabut sa pagdugang sa kahibalo sa panahon sa katapusan.

Sa katapusan sa “pito ka panahon” ni Nabucodonosor, naghimo siya ug usa ka publikong pagpahibalo, nga naglakip ug usa ka publikong pagsugid. Si Miller, ingon nga si Nabucodonosor, nagsimbolo sa mga “maalamon” niadtong 1798, nga nakasabut sa pagdugang sa kahibalo sa panahon sa katapusan. Silang duha adunay duha ka damgo, ug ang tagsatagsa nilang ikaduhang damgo sa simbolikong paagi nag-ila sa “pito ka panahon.” Ang “pito ka panahon” gipakita na sa nangaging mga artikulo nga nagtimaan sa usa ka punto sa pagbalhin.

Niadtong 1798, si Nebukadnezar nagtimaan sa usa ka pagbalhin gikan sa iyang mapahitas-on nga kahimtang ngadto sa kahimtang sa manggialamon. Naglakip kini sa iyang publikong pagsugid. Ang 1798 maoy punto usab sa pagbalhin tali sa ikalima ug ikaunom nga mga gingharian sa tagna sa Biblia. Nagtimaan usab kini sa pag-abot sa nahaunang manulonda, sa ingon nagtimaan sa usa ka bag-ong dispensasyon, kay ang pasidaan mahitungod sa umaabot nga paghukom dili mahimo hangtod nga ang ikalimang gingharian sa tagna sa Biblia makadawat sa iyang samad nga makamatay.

Niadtong 1798, miabot ang usa ka bag-ong dispensasyon sa buluhaton sa kaluwasan, ug kana nga bag-ong dispensasyon mihatag ug pasidaan mahitungod sa laing dispensasyon nga magsugod sa 1844. Niadtong pag-ilis sa dispensasyon, usa ka pultahan pagasirhan, ug usa ka pultahan pagaablihan.

Ang pag-abli sa usa ka pultahan nagtimaan sa usa ka bag-ong dispensasyon. Adunay kausaban sa dispensasyon sa mga gingharian ug sa mensahe niadtong 1798, sa katapusan sa unang kasuko, nga natuman gikan sa 723 BC hangtod sa 1798. Aduna usab kausaban sa dispensasyon niadtong 1844, sa katapusan sa ulahing kasuko, nga natuman gikan sa 677 BC hangtod sa 1844. Niadtong 1798, miabot ang dispensasyon sa mensahe sa unang anghel, nga nagpahimangno mahitungod sa nagkaduol nga paghukom. Si Nabucodonosor ug si Miller kapwa gihulagway ingon nga mga “manggialamon,” sa “panahon sa katapusan,” sa dihang “ang pultahan” giablihan ngadto sa sulod nga dispensasyon sa mensahe sa unang anghel ug ngadto sa gawas nga kausaban sa dispensasyon gikan sa mananap sa dagat ngadto sa mananap sa yuta. Ang dispensasyon sa mensahe sa unang anghel natuman sa dihang ang pultahan ngadto sa Labing Balaan nga Dapit giablihan niadtong Oktubre 22, 1844, ug miabot ang dispensasyon sa ikatulong anghel, ug ang mapangusisang paghukom.

Ang ikaduhang damgo ni Miller nagsugod sa dihang giablihan ang usa ka pultahan niadtong 1798, ug natapos kini sa dihang giablihan ang usa ka pultahan sa panahong transisyonal sa “duha ka mga saksi” nga gidala pag-usab ngadto sa kinabuhi aron sa pagmantala sa mensahe sa Tungang-gabing Singgit. Sa pagpanagna, silang duha ni Nebukadnezar ug Miller nagrepresentar sa transisyon gikan sa gingharian sa mananap sa dagat ngadto sa gingharian sa mananap sa yuta niadtong 1798. Silang duha usab nagrepresentar sa pagpahibalo sa pagduol ug sa pag-abot sa pangsusi nga paghukom niadtong 1844. Ang 1798 ug 1844 nagrepresentar sa kataposan sa nahauna ug sa katapusang mga “kapungot” sa Dios batok sa Iyang katawhan nga natuman sulod sa yugto sa “pito ka mga panahon,” sumala sa gipahimutang sa Levitico 26. Ang kap-atan ug unom ka mga tuig gikan sa 1798 ngadto sa 1844 nagrepresentar sa pagpatindog sa espirituhanong templo, nga maoy giadtoan sa manununod sa tugon sa kalit niadtong Oktubre 22, 1844, sa dihang si Cristo mibalhin gikan sa Balaang Dapit ngadto sa Labing Balaang Dapit.

Ang 1798 ug 1844 nag-ila sa mga pagbalhin (labaw sa usa), nga gimarkahan sa “pito ka mga panahon.” Ang pagbalhin sa Millerite Philadelphian Adventism ngadto sa Millerite Laodicean Adventism niadtong 1856 gimarkahan usab sa pagdugang sa kahibalo mahitungod sa “pito ka mga panahon,” nga sa ulahi gisalikway niadtong 1863. Niadtong 1798, dihay pagdugang sa kahibalo gikan sa basahon ni Daniel, nga naglakip sa maong “pito ka mga panahon” sa Levitico 26, nga igasalikway sa katapusan sa Millerite Philadelphian Adventism.

Ang pagbalhin sa kalihokan sa unang manulonda gikan sa Philadelphia ngadto sa Laodicea girepresentahan sa pito ka tuig sukad 1856 ngadto sa 1863. Ang mensahe sa Laodicea miabot niadtong 1856, ug sulod sa pito ka tuig, ang bag-ong kahayag sa “seven times” nga naablihan na pinaagi sa paghubad nagpatunghag usa ka tulo-ka-lakang nga proseso sa pagsulay nga gipakyas sa Adventismo niadtong 1863. Pito ka tuig ang gihatag alang sa kahayag sa “seven times,” aron kini madawat o isalikway. Ang pagbalhin sa kalihokan sa Millerite Philadelphian Adventism ngadto sa Millerite Laodicean Adventism naghulagway sa pagbaliktad sa han-ay sa katapusan, ang pagbalhin sa Laodicean nga kalihokan sa ikatulong manulonda ngadto sa Philadelphian nga kalihokan sa ikatulong manulonda.

Ang tagna ni Isaias nga kan-uman ug lima ka tuig, nagtimaan sa sinugdanan sa nahaunang ug sa katapusang kapungot sa Dios batok sa amihanang gingharian ug unya sa habagatang gingharian sa Israel.

Ang tagna ni Isaias bahin sa kan-uman ug lima ka tuig gihatag niadtong 742 BC, ug sulod sa kan-uman ug lima ka tuig ang amihanang gingharian mawagtang na. Napulog-siyam ka tuig human sa 742 BC, sa 723 BC, ang amihanang gingharian gidala ngadto sa pagkaulipon sa Asiria. Sa pagtapos sa kan-uman ug lima ka tuig, ang kapungot sa habagatang gingharian nagsugod sa 677 BC, sa dihang si Manases gibihag sa mga taga-Babilonia. Busa, ang kan-uman ug lima ka tuig nagrepresentar sa usa ka napulog-siyam ka tuig nga yugto paingon sa unang pagkabihag sa amihanang gingharian, ug unya laing kap-atan ug unom ka tuig hangtod sa pagkabihag ni Manases.

Kadtong mga tagna nakaabot sa ilang tagsatagsa ka katumanan sa 1798, 1844, ug 1863. Sa 1798, nahitabo ang usa ka sulodnong pagbalhin sa mensahe sa kaluwasan pinaagi sa pag-abot sa nahaunang manulonda, ug nahitabo usab ang usa ka gawasnong pagbalhin sa mga gingharian sa tagna sa Biblia. Sa 1844, nahitabo ang usa ka sulodnong pagbalhin sa mensahe sa kaluwasan sa dihang ang pultahan ngadto sa Balaang Dapit gitakpan ug ang hukomng mapangusisaon nagsugod pinaagi sa pag-abot sa ikatulong manulonda. Sa 1863, nahitabo ang usa ka gawasnong kausaban sa dihang ang duha ka sungay sa mananap sa yuta nabahin ngadto sa duha ka hut-ong.

Ang Republikanhong sungay nabahin ngadto sa duha ka politikal nga mga partido nga sukad niadto magdominar sa kasaysayan sa mananap sa yuta. Ang Protestantehong sungay nabahin ngadto sa duha ka apostatang mga pagpadayag, usa ka pundok nga nag-angkon nga Protestante ug nag-angkon nga nagabantay sa Igpapahulay sa ikapitong adlaw, ug laing hut-ong nga nag-angkon nga Protestante, apan nagpabilin sa adlaw sa adlaw ingon nga ilang piniling adlaw sa pagsimba.

Niadtong maong kasaysayan, ang sungay nga Protestante nga migula gikan sa Kangitngit nga mga Kapanahonan gisulayan sukad sa Agosto 11, 1840 hangtod sa Oktubre 22, 1844, ug napakyas sa maong proseso sa pagsulay ug mibalhin gikan sa mga Protestante nga katawhang nagabantay sa Domingo ngadto sa mga Protestante nga apostata nga katawhang nagabantay sa Domingo.

Sa kasaysayan sa tinuod nga Protestanteng sungay nga natukod ug nailhan niadtong 1844, may nahitabo nga usa ka proseso sa pagsulay gikan sa 1856 hangtod sa 1863. Unya ang tinuod nga Sabbath-keeping Protestanteng sungay mibalhin gikan sa Philadelphia ngadto sa Laodicea, ug usab gikan sa tinuod nga Sabbath-keeping Protestanteng katawhan ngadto sa Sabbath-keeping nga apostatang Protestanteng sungay. Ang “seven times” nalangkit sa 1798, 1844, 1856 ug 1863. Ang “seven times” usa ka simbolo nga nalangkit sa usa ka punto sa pagbalhin, ug kining kamatuoran natukod ibabaw sa daghang mga saksi.

Niadtong 1798, dihay pag-uswag sa kahibalo mahitungod sa “pito ka mga panahon,” kay ang labing unang propesiya sa panahon nga nadiskobrehan ni Miller mao gayod kana nga kamatuoran. Pag-abot sa 1863, kana nga kamatuoran gisalikway na, sa ingon nagtimaan sa kataposan sa nagatapos nga yugto sa kan-uman ug lima ka tuig sa propesiya nga gipadayag diha sa Isaias kapitulo 7.

Ang bug-os nga tagna nga duruha ka libo ug lima ka gatus ug kaluhaan ka tuig adunay usa ka gilay-on nga kan-uman ug lima ka tuig sa sinugdan ug usab sa katapusan sa usa ka baliktad-nga-hulagway, daw-salamin nga paagi. Sa sinugdan sa katapusan nga kan-uman ug lima ka tuig (1798), nga gihulagway pinaagi sa sinugdan sa sinugdan nga kan-uman ug lima ka tuig sa 742 BC sa dihang gihatag ang tagna, dihay pagdugang sa kahibalo mahitungod sa “seven times,” nga gisabtan ug gimantala sa mga “wise” nga Millerites. Sa katapusan sa katapusan nga kan-uman ug lima ka tuig sa 1863, dihay laing pagdugang sa kahibalo mahitungod sa mao rang kamatuoran nga sa katapusan gisalikway sa bag-ong gikoronahan nga mga “priests” sa tinuod nga Protestanteng sungay.

Ang pag-uswag sa kahibalo sa dihang mabuksan ang basahon ni Daniel nalangkit sa “pito ka mga panahon,” busa dili lamang kini usa ka simbolo sa usa ka punto sa pagbalhin, kondili usab sa pagbukas sa mensaheng matagnaon.

Usa pa ka pagbalhin nagsugod niadtong Hulyo 18, 2020, uban sa unang kapakyasan, nga nagsugod sa “panahon sa paghulat” ug nagtimaan sa sinugdanan sa tulo ug tunga ka adlaw sa kapitulo onse sa Pinadayag, diin ang duha ka mga saksi nagbuy-od nga patay diha sa dalan sa dakong siyudad sa Sodoma ug Egipto.

Ang Hulyo 18, 2020, nagtimaan sa sinugdanan sa tulo ug tunga ka simbolikong mga adlaw (usa ka “pito ka panahon”), nga gipakita na daan pinaagi sa kasaysayan gikan sa 1856 hangtod sa 1863. Ang duha ka mga yugto mga simbolo sa “pito ka panahon.” Ang duha ka mga yugto nagtimaan sa usa ka kausaban sa dispensation (usa ka pagbalhin). Ang duha ka mga yugto nagrepresentar sa pagdugang sa kahibalo nga may kalabutan sa “pito ka panahon.”

Didto sa panahon sa pagbalhin gikan sa gingharian sa Babilonia ngadto sa gingharian sa Medo-Persia nga si Daniel nag-ampo sa pag-ampo sa Levitico 26, sa ingon nagaila sa pag-ampo sa Levitico 26 ingon nga usa ka timaan sa dalan sa pagbalhin sa kataposang mga adlaw. Sa damgo ni Miller, sa katapusan sa pito ka paglitok sa pulong nga “pagkatibulaag,” si Miller kapuwa mihilak ug miampo. Ang paghilak nagtimaan sa punto diin ang Leon sa banay ni Juda (ang tawo nga may brush sa yuta), nag-abli sa usa ka mensahe nga gitimrihan.

Ang pag-ampo ni Miller nagtimaan sa pag-ampo sa Leviticus 26 ni Daniel, nga nalangkit sa “pito ka mga panahon,” ug nahitabo sa dihang naablihan ang pultahan ug ang mga bintana sa damgo ni Miller. Apan ang pag-ampo ni Daniel, sa kapitulo 9, nahiuyon usab sa pag-ampo ni Daniel sa kapitulo 2. Nahiuyon usab kini sa pag-ampo sa pagsugid ni Nabucodonosor sa katapusan sa iyang “pito ka mga panahon.”

Busa ang pag-ampo ni Miller girepresentahan sa pag-ampo sa Levitico 26, nga usa ka publiko nga pag-ampo sa pagsugid ug usa ka pag-ampo sa pagpangamuyo alang sa pag-abli sa katapusang tinago sa tagna, tungod kay ang tanang tagna naghulagway sa ulahing mga adlaw. Busa ang tinago sa Daniel kapitulo 2 nagarepresentar sa katapusang tinago nga pag-ablihon. Ang pag-ampo ni Miller, sa iyang damgo, maoy usa ka pag-ampo sa kabalaka ug matarung nga kapungot mahitungod sa mga dulumtanan nga nahitabo sa mga mutya sa iyang lawak. Ang iyang kabalaka gihulagway niadtong mga nanghupaw ug nanaghilak diha sa Ezequiel kapitulo 9, sa panahon sa pagpatik sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo.

Gitan-aw ni Miller samtang ang mga kamatuoran sa hinay-hinay gilubong pinaagi sa mga mini nga doktrina, ug nga sa katapusan miabot sa usa ka kahimtang diin ang lungon (ang Biblia mismo) gilaglag. Ang paglaglag sa lungon ni Miller nahitabo sa ikatulong henerasyon sa Adventismo sa dihang may tinuyoang kalihokan sa pagsalikway sa King James Bible pabor sa moderno, dinaut ug nakabase sa Katolikong mga bersyon sa Biblia.

Mihilak si Miller, dayon nag-ampo, ug dihadiha may usa ka pultahan nga naablihan, ug ang tanang mga tawo nanggawas. Unya misulod ang tawo nga may pangkuskos sa abog (ang Leon sa banay ni Juda), giablihan ang mga bintana ug misugod sa pagpanghinlo. Unya gipahayag ni Miller ang iyang kabalaka tungod sa nagkatag nga mga alahas, ug ang tawo nga may pangkuskos sa abog misaad nga siya mag-atiman sa mga alahas. Diha sa kasamok sa proyekto sa pagpanghinlo sa tawo nga may pangkuskos sa abog, mipiyong si Miller sa iyang mga mata sa makadiyot, ug sa iyang pag-abli sa iyang mga mata, ang mga basura nawala na. Ang mga alahas nagkatag sa tibuok lawak, ug unya gibutang sa tawo nga may pangkuskos sa abog ang mas dako nga kahon sa lamesa, gitigom ang mga alahas ug gilabay kini ngadto sa kahon ug miingon, “ari ug tan-awa.”

Ang panultihon nga, “ari ug tan-awa,” maoy usa ka simbolo nga ang usa ka kamatuoran bag-o pa lamang nabuksan. Ang kamatuoran nga nabuksan alang kang Miller mao ang kataposang kamatuoran, kay ang sunod nga hitabo mao ang pagmata ni Miller sa “singgit,” nga nagrepresentar sa makusog nga pagtuaw. Si Miller mao ang ulahi nga nakadawat sa mensahe sa Pagtuaw sa Tungang Gabi-i diha sa kasaysayan sa mga Millerita, ug sa dili pa ang singgit nga nagmata kaniya sa damgo, gipiyong niya ang iyang mga mata sulod sa makadiyot. Ang bugtong teksto sa Biblia nga naghisgot sa “makadiyot” ug “mga mata” mao ang nagtimaan sa unang pagkabanhaw.

Sa kasaysayan sa pagbalhin sa kalihokan nga Laodicea sa ikatulong manulonda ngadto sa kalihokan nga Filadelfia sa ikatulong manulonda, sumala sa gihulagway diha sa Pinadayag kapitulo onse, si Miller nagrepresentar sa pinakakatapusan gayud sa mga manggialamon nga ulay nga midawat sa mensahe sa Tunga-tungang Panaghilak. Ang unang midawat niini mao ang labing espirituhanon.

Sa katapusan sa tulo ug tunga ka simbolikong mga adlaw sa Pinadayag kapitulo onse, ang nahauna sa duha ka mga mensahe, nga gilarawan sa Ezequiel kapitulo treinta y siete, gimantala. Ang nahaunang mensahe nagtapok sa nangamatay ug nagkatibulaag nga mga bukog, apan sila patay gihapon. Ang mensahe gipahayag pinaagi sa tingog nga misinggit “sa kamingawan”, sa ingon nagpaila nga ang mensahe ni Ezequiel nagsugod sa wala pa matapos ang tulo ug tunga ka simbolikong mga adlaw. Kining tulo ug tunga ka mga adlaw nagrepresentar sa usa ka “kamingawan”, ug gikan sa “kamingawan” nga kana gimantala ang mensahe. Ang “kamingawan” simbolo usab sa “pito ka mga panahon,” nga nagtimaan sa usa ka pagbalhin ug usa ka pag-abli sa gitatakan nga butang nga nagpaila sa pagsugod sa usa ka proseso sa pagsulay.

Aduna ang usa ka nagkagrabeng pag-uswag sa mensahe, ug usa usab ka nagkagrabeng pagdawat niini, ingon sa gipakita sa Midnight Cry sa kasaysayan sa mga Millerite. Ang labing espirituhanon mao ang unang midawat sa mensahe sa tingog nga nagasinggit sa kamingawan, ug ang mga historyador sa Adventismo nagtudlo ngadto sa usa ka sulat nga gisulat ni William Miller pipila lamang ka adlaw sa wala pa ang Oktubre 22, 1844, diin si Miller nagpamatuod nga sa katapusan nasabtan ug gidawat niya ang mensahe ni Samuel Snow bahin sa Midnight Cry.

Sa pag-usab sa kasaysayan sa Tunga-tungang Singgit, sumala sa gihulagway sa damgo ni Miller, gipiyong ni Miller ang iyang mga mata sa makadiyot. Busa, “sa usa ka gutlo, sa usa ka pagpanimaho sa mata, sa katapusang trumpeta: kay ang trumpeta motingog, ug ang mga patay pagabanhawon.” Sa damgo ni Miller iyang girepresentar ang katapusan nga makadawat sa mensahe sa Tunga-tungang Singgit, maingon sa iyang gibuhat sa iyang kaugalingong kasaysayan. Iyang girepresentar kadtong sa katapusan modawat sa mensahe sa wala pa tigumon sa tawo nga may hugawng brush ang nagkatibulaag nga mga mutya ug ihulog kini ngadto sa mas dako nga kahon. Diha sa Pinadayag kapitulo onse, ang katapusan nga modawat sa ikaduhang mensahe ni Ezekiel, nga mao ang mensahe sa upat ka mga hangin sa Islam, nga mao usab ang mensahe sa pagpatik, mohimo niana sa wala pa motingog ang katapusan sa pito ka mga trumpeta, nga mao ang trumpeta sa “ikatulong Pagkaalaot.” “Sa usa ka gutlo, sa usa ka pagpanimaho sa mata, sa katapusang trumpeta: kay ang trumpeta motingog, ug ang mga patay pagabanhawon nga dili na madunot, ug kita pagaliso-on.” (1 Corinto 15:52)

Ang maong pahayag nag-ila sa unang pagkabanhaw nga mahitabo sa ikaduhang pag-anhi, apan aduna usab usa ka pagkabanhaw sa uga nga mga bukog sa mga patay (ang duha ka mga saksi) nga mahitabo sa takna sa dakong linog sa Pinadayag kapitulo onse. Sa “takna” niana nga linog, motingog ang kataposang trumpeta sa pito ka mga trumpeta, ug ang mga patay nga mga saksi nga atua sa dalan ibalik sa kinabuhi, dili ingon nga mga Laodicean, kondili ingon nga mga Philadelphian, kay sa trumpeta sa ikatulong Kaalaotan, ang duha ka mga saksi natimrihan na ug nabag-o ngadto sa pagkadili-madunoton, kay dili na gayud sila makasala pag-usab. Si Miller nagrepresentar sa kaulahiang modawat sa mensahe nga maoy nagdala sa duha ka mga saksi ngadto sa kinabuhi, nga mao ang mensahe sa upat ka mga hangin sa Islam, ug mao ang mensahe sa pagtimri.

Ang tingog nianang trompeta nagpabangon sa kataposang mga uga nga bukog sa mga patay nga nagkatag sa dalan sa Sodoma ug Ehipto. Si Miller nakakita samtang ang mga kamatuoran hinayhinayng gilubong pinaagi sa mini nga mga doktrina. Sa kaulahian mihilak si Miller, nga nagtimaan sa panahon sa dihang ang pag-abli sa selyo kinahanglan nang magsugod, kay ang pag-abli sa selyo usa ka progresibong buluhaton. Kadtong pag-abli sa selyo nagsugod sa katapusang yugto sa tulo ug tunga ka adlaw.

Human sa paghilak ni Miller, ang Usa nga may gahum sa pag-abli sa tinimrihan nga basahon misulod sa sugilanon. Sa damgo ni Miller, mao kadto ang Tawo nga may Hugawng Brush. Dayon si Miller nag-ampo, ug dihadiha may usa ka pultahan nga naablihan, nga nagtimaan sa punto diin ang kalihokan nga Laodicean sa ikatulong manulonda mobalhin ngadto sa kalihokan nga Philadelphia sa ikatulong manulonda. Ang iyang pag-ampo mao ang pag-ampo sa Levitico beinte-sais, mao kadto ang pag-ampo alang sa pagsabot sa katapusang tinago nga matagnaon ug usa ka dayag nga pagsugid sa pagsukol nga nagdala sa tulo ug tunga ka adlaw ibabaw sa duha ka mga saksi; mao kadto ang pag-ampo niadtong mga tinimrihan diha sa Ezekiel kapitulo nuebe.

Human sa pag-ampo, si Cristo (ang tawo nga nagkupot ug brush sa abog) misulod ug misugod sa paghinlo sa lawak. Sa katapusan sa buluhaton sa paghinlo sa tawo nga may brush sa abog, gipiyong ni Miller ang iyang mga mata sa makadiyot, nga nagtimaan sa katapusan sa panahon diin ang mga patay nga uga nga mga bukog pagabanhawon. Unya, gitigom sa tawo nga may brush sa abog ang nagkatag nga mga alahas sa lawak ni Miller, ug gibutang kini sa usa ka bag-o, mas dako nga lungon, ibabaw sa usa ka lamesa sa tunga sa lawak ni Miller, samtang ang duha ka mga saksi ginabayaw ingon nga bandila. Ingon nga maong bandila, nanawag sila ngadto sa laing panon sa Dios nga anaa pa sa Babilonia sa “ari ug tan-awa” ang mensahe nga ang Leon sa banay ni Juda bag-o pa lamang gisulod ngadto sa bag-o, mas dako nga lungon.

Sa sunod nga artikulo magsugod kita sa paghisgot sa panan-awon sa Suba sa Ulai ingon nga simbolo sa mga kamatuoran gikan sa basahon ni Daniel nga giablihan pag-usab sa 1798. Sa wala pa kana nga paghisgot, nagbutang na kita daan ug pipila ka mga punto nga mahimong saligan. Ang nahaunang punto mao nga ang mensahe sa mga Millerita hingpit (sumala sa kahimtang sa pagtubo niini), apan dili pa kompleto. Kini gibutang sulod sa balangkas sa duha, dili tulo, ka mga gahum nga nagapaluya pinaagi sa pagkabiniyaan. Ang ikaduhang punto mao nga sa dihang ang damgo ni Miller nag-ila sa katapusang pagpahiuli sa mga pundasyonal nga kamatuoran, ang maong mga pundasyonal nga kamatuoran niadto “napulo ka pilo nga mas masanag” kaysa sa ilang orihinal nga himaya. Ang ikatulong punto mao nga ang lihok sa nahaunang manulonda (ang lihok sa mga Millerita) gisubli sa lihok sa ikatulong manulonda, apan adunay pipila ka mahinungdanong mga pasidaan. Ang mga Millerita, ingon nga simbolo, mga taga-Filadelfia sila; sila usa ka nakabig nga Nebukadnezar, apan sa katapusan ug makasubo, “gitukod pag-usab ang Jerico” niadtong 1863.

Ang kalihokan sa ikatulong manulonda nagsugod ingon nga mga taga-Laodicea, nga nagkinahanglan ug pagkakabig, apan sa kaulahian sila moapil sa katapusang paglaglag sa Jerico (ang Jerico sa ulahing mga adlaw).