Napamatuod na pinaagi sa daghang mga saksi nga sa kasaysayan ug sa tagna ang Roma kanunayng moabot nga ikawalo ug sakop sa pito. Ang matagnon nga tigmo niini nga simbolo kabahin sa ginabukas sa Leon sa banay ni Juda sa wala pa ang pagtapos sa panahon sa pagsulay. Si Cristo dili gayud mausab, ug sa Una ug Dakong mga Kasagmuyo sa kasaysayan sa mga Millerite, Iyang gipadayag ang usa ka kamatuoran nga nagpatin-aw sa misteryo sa maong kasagmuyo.
Human sa Unang Kasagmuyo sa kasaysayan sa mga Millerite, gikuha Niya ang Iyang kamot gikan sa usa ka sayop sa pipila sa mga numero nga gipakita sa tsart sa 1843. Ang maong sayop nagrepresentar sa sayop nga pagsabot sa propesiya nga maoy nakaresulta sa Kasagmuyo. Ang mga Millerite sa kataposan gidala ngadto sa sunod-sunod nga mga pagsabot, nga malig-on nga nagpatukod sa petsa sa pagsugod sa duha ka libo ug tulo ka gatus ka mga adlaw. Uban sa usa ka lig-on nga punto sa pagsugod, nga nag-una sa tanan gibase sa petsa sa krus, ilang nakita dayon nga ang samang ebidensiyang propetiko nga ilang gigamit sa pag-ila sa 1843, sa pagkatinuod nagtimaan dili lamang sa 1844, kondili sa mismong adlaw sa Oktubre 22, 1844.
Human sa ikaduhang ug Daku nga Kapakyasan, ang Ginoo sa makausa pa nagpadayag ug kamatuoran nga mitubag sa tanang mga kalisdanan sa panagna nga namugna pinaagi sa ilang sayop nga pagpahibalo nga ang Oktubre 22, 1844 mao ang Ikaduhang Pag-anhi ni Cristo. Giablihan sa Ginoo ang hilisgotan sa Santuwaryo, ug ang mga kamatuoran nga nalambigit niini, ug ang Daku nga Kapakyasan gipatin-aw.
“Ingon nga usa ka katawhan, kinahanglan kita mahimong matinud-anong mga tigtoon sa tagna; dili kita angay mopahulay hangtod nga mahimo kitang may salabutan mahitungod sa hilisgotan sa santuwaryo, nga gipadayag diha sa mga panan-awon ni Daniel ug ni Juan. Kining hilisgotana naghatag ug dakong kahayag sa atong kasamtangang kahimtang ug buluhaton, ug nagahatag kanato ug dili masukol nga pamatuod nga ang Dios maoy nagmando kanato sa atong nangaging kasinatian. Kini nagpatin-aw sa atong kapakyasan sa 1844, sa pagpakita kanato nga ang santuwaryo nga pagahinloan dili ang yuta, sumala sa atong gihunahuna, kondili nga si Cristo niadto misulod ngadto sa labing balaang dapit sa langitnong santuwaryo, ug didto nagahimo sa panapos nga buluhaton sa iyang katungdanang pagkapari, sa katumanan sa mga pulong sa manulonda ngadto sa propeta nga si Daniel, ‘Ngadto sa duha ka libo ug tulo ka gatus ka mga adlaw; unya ang santuwaryo pagahinloan.’”
“Ang atong pagtoo mahitungod sa mga mensahe sa nahaunang, ikaduhang, ug ikatulong manulonda husto. Ang dagkung mga timaan sa dalan nga atong nalabyan dili matarug. Bisan pa kon ang mga panon sa impiyerno mosulay sa paggisi kanila gikan sa ilang patukoranan, ug maningkamot nga magmadaogon sa hunahuna nga sila nakamalampuson, apan sila dili makadaug. Kining mga haligi sa kamatuoran nagatindog nga malig-on sama sa walay-kataposang kabungtoran, dili matarog tungod sa tanang mga paningkamot sa mga tawo inubanan sa mga paningkamot ni Satanas ug sa iyang mga panon. Daghan ang atong ikat-on, ug kinahanglan kita sa kanunay magsusi sa Kasulatan aron makita kon kining mga butanga tinuod ba. Ang katawhan sa Dios karon kinahanglan magtutok sa ilang mga mata ngadto sa langitnong santuwaryo, diin ang katapusang pagministeryo sa atong dakung Labawng Sacerdote diha sa buluhaton sa paghukom nagapadayon,—diin siya nagapangamuyo alang sa iyang katawhan.” Review and Herald, Nobiyembre 27, 1883.
Ang kapakyasan sa paglaum sa mga tinun-an sa paglansang sa krus napasukad sa sayop nga pagsabot sa gingharian nga pagatukoron ni Cristo sa krus. Ang mga ministeryo ni Juan Bautista ug ni apostol Pablo naglakip sa buluhaton sa pag-ila nga ang dispensasyon sa literal nga Israel ug sa literal nga yutan-ong santuwaryo mibalhin ngadto sa espirituwal nga Israel ug sa espirituwal nga langitnong santuwaryo. Ang Leon sa banay ni Juda sa kanunay nagpasabot sa kapakyasan sa paglaum ngadto sa “mga manggialamon.” Ang pagpasabot sa matagnaong tigmo nga ang Roma mao ang “ikawalo, apan iya sa pito,” kabahin sa buluhaton nga ginabuhat sa Leon sa Juda aron ipasabot ang kapakyasan sa paglaum sa Hulyo 18, 2020.
Ang mga Millerite nakakita sa Roma ingon nga ikaupat nga gingharian sa tagna sa Biblia, ug nakita nila ang kalainan tali sa paganoismo ug sa pagkapapa, apan wala nila makita ang papal nga Roma ingon nga ikalimang gingharian sa tagna sa Biblia. Wala madugay human sa 1844, nakita sa mga pioneer nga ang Tinipong Bansa sa Amerika mao ang sunod nga gingharian sa tagna sa Biblia.
Kana nga pag-ila girepresentar diha sa pioneer chart sa 1850, apan ang ilang abilidad sa pag-ila sa bug-os nga hulagway sa mga gingharian sa tagna sa Biblia, ingon sa girepresentar sa Pinadayag kapitulo disi-siyete, labaw pa sa ilang katakus sa pagsabot, kay nagsugod sila sa pagsalaag didto sa kamingawan sa Laodicea human sa ilang pagsalikway sa “pito ka mga panahon” niadtong 1863.
“Ang kasaysayan sa karaang Israel maoy usa ka makapukaw nga hulagway sa nangaging kasinatian sa lawas Adventista. Giyahan sa Dios ang Iyang katawhan diha sa kalihokang advento, maingon usab nga Iyang gigiyahan ang mga anak sa Israel gikan sa Egipto. Diha sa dakong kapakyasan, gisulayan ang ilang pagtuo ingon sa pagtuo sa mga Hebreohanon didto sa Pulang Dagat. Kon nagpadayon pa sila sa pagsalig sa kamot nga nagmando nga nag-uban kanila sa ilang nangaging kasinatian, ilang nakita unta ang kaluwasan sa Dios. Kon ang tanan nga nagbuhat nga nagkahiusa diha sa buluhaton niadtong 1844 midawat sa mensahe sa ikatulong manulonda ug nagmantala niini diha sa gahum sa Espiritu Santo, ang Ginoo molihok unta sa gamhanang paagi uban sa ilang mga paningkamot. Usa ka baha sa kahayag ang maibubo unta ibabaw sa kalibotan. Sa milabay nang mga katuigan, ang mga lumolupyo sa yuta mapasidan-an na unta, ang pangaposang buluhaton mahuman na unta, ug si Cristo mianhi na unta alang sa pagtubos sa Iyang katawhan.”
“Dili kabubut-on sa Dios nga ang Israel maglatagaw sulod sa kap-atan ka tuig didto sa kamingawan; ang Iyang tinguha mao ang pagdala kanila dayon ngadto sa yuta sa Canaan ug pagpahamutang kanila didto ingon nga usa ka balaan, malipayon nga katawhan. Apan ‘wala sila makasulod tungod sa pagkadili-matinoohon.’ Hebreohanon 3:19. Tungod sa ilang pagkasayop sa dalan ug pagtalikod sa pagtoo, nangamatay sila didto sa kamingawan, ug ang uban gipatindog aron makasulod sa Yutang Saad. Sa samang paagi, dili kabubut-on sa Dios nga ang pag-anhi ni Cristo malangan sa ingon ka taas ug nga ang Iyang katawhan magpabilin sulod sa daghang mga tuig niining kalibutan sa sala ug kasubo. Apan ang pagkadili-matinoohon maoy nakapabulag kanila gikan sa Dios. Tungod kay sila midumili sa pagbuhat sa buluhaton nga Iyang gitudlo kanila, ang uban gipatindog aron imantala ang mensahe. Tungod sa kalooy ngadto sa kalibutan, gilangan ni Jesus ang Iyang pag-anhi, aron ang mga makasasala makabaton ug kahigayonan sa pagpatalinghug sa pasidaan ug makakaplag diha Kaniya ug dangpanan sa dili pa ikabubo ang kapungot sa Dios.” The Great Controversy, 458.
Si James ug si Ellen White parehong nag-ila nga ang kalihukan miagi ngadto sa kalihukan sa Laodicea niadtong 1856, ug sa miaging pahayag iyang giila nga “kon ang tanan nga nagbuhat nga hiniusang naningkamot sa buluhaton niadtong 1844, midawat sa mensahe sa ikatulong manulonda ug nagpahayag niini pinaagi sa gahum sa Balaang Espiritu, ang Ginoo magbuhat unta sa dakung paagi uban sa ilang mga paningkamot.” Unya siya miingon, “Sa sama nga paagi,” ang “pagkabiya sa pagtoo ug apostasiya” nga gipadayag sa karaang Israel, maoy hinungdan nga ang karaang Israel “mangamatay sa kamingawan.” Ang maong pahayag nag-ila nga ang Adventismo sa Laodicea nagsugod sa paglatagaw sa kamingawan sulod sa yugto sa panahon nga buhi pa kadtong mga nagpahayag sa mensahe sa Pagsinggit sa Tunga sa Gabii.
Karon ang mga teologo (ang mga kinaadman) nagaila sa nagkalainlaing mga pagpadapat alang sa Pinadayag kapitulo disiyesiete, nga gikuha man gikan sa pamaagi sa futurismo nga giimbento sa mga Heswita, o gikan sa nadaot nga mga pamaaging teolohikal sa apostatang Protestante. Ang mga simbolo sa Pinadayag disiyesiete yano ra kaayo. Atong giila ang gikinahanglang mga simbolo, busa mobalik kita sa mga gingharian nga girepresentahan didto ug ipahiuyon kini sa mga gingharian sa Daniel kapitulo dos, kay si Jesus kanunayng naghulagway sa katapusan sa usa ka butang pinaagi sa sinugdanan sa usa ka butang.
Ug adunay pito ka mga hari: ang lima nangapukan na, ug ang usa atua karon, ug ang usa wala pa moabot; ug sa diha nga siya moanhi, kinahanglan nga magapabilin siya sa hamubo lamang nga panahon. Ug ang mapintas nga mananap nga kaniadto mao, ug karon wala na, siya mao ang ikawalo, ug gikan sa pito, ug moadto ngadto sa pagkalaglag. Ug ang napulo ka mga sungay nga imong nakita mao ang napulo ka mga hari, nga wala pa makadawat ug gingharian hangtod karon; apan makadawat sila ug gahum ingon nga mga hari sulod sa usa ka takna uban sa mapintas nga mananap. Pinadayag 17:10–12.
Sa bersikulo tres, si Juan gidala sa espiritu ngadto sa tuig 1798. Gikan nianang dapita sa kasaysayan, gisuginlan siya nga adunay lima ka gingharian nga nangapukan na. Kining mga ginghariana mao ang Babilonia, Medo-Persia, Gresya, pagano nga Roma, ug papa nga Roma. Si William Miller wala makahimo sa paghubad niining pahayag sa kapitulo disi-siyete, kay wala niya mailhi nga ang papa nga Roma usa ka lahi nga gingharian gikan sa pagano nga Roma. Apan ang maong sunod-sunod nga pagkahan-ay gihisgotan sa mga kapitulo dose ug trese sa Pinadayag, kay ang dragon sa kapitulo dose nagrepresentar sa pagano nga Roma, ang mananap nga migula gikan sa dagat sa kapitulo trese mao ang kapapahan, ug ang mananap sa yuta mao ang Tinipong Bansa sa Amerika. Gipasabot ni Sister White kining tulo ka mananap ingon nga ang dragon, ang mananap, ug ang mini nga manalagna. Sa paghatag sa iyang pagpamatuod, iyang giila ang sunod-sunod nga pagkahan-ay sa mga gingharian, ug ang maong pagkahan-ay nagkauyon sa paggamit nga among gihimo sa Pinadayag disi-siyete.
“Ilalom sa mga simbolo sa usa ka dakong mapulang dragon, usa ka mananap nga sama sa leopardo, ug usa ka mananap nga may mga sungay nga sama sa sa nating karnero, ang yutan-ong mga kagamhanan nga ilabina gayud maapil sa pagyatak sa balaod sa Dios ug sa paglutos sa Iyang katawhan, gipakita kang Juan. Ang gubat nagapadayon hangtod sa katapusan sa panahon. Ang katawhan sa Dios, nga gisimbolohan sa usa ka balaang babaye ug sa iyang mga anak, gipadayag nga anaa sa hilabihang pagkaminorya. Sa kaulahiang mga adlaw usa na lamang ka salin ang nahibilin. Mahitungod kanila si Juan nagaingon ingon nga sila mao ang ‘nga nagabantay sa mga sugo sa Dios, ug adunay pagpamatuod ni Jesu-Cristo.’”
“Pinaagi sa paganismo, ug unya pinaagi sa Pagkapapa, gigamit ni Satanas ang iyang gahum sulod sa daghang mga siglo sa paningkamot sa pagpapas gikan sa yuta sa matinumanong mga saksi sa Dios. Ang mga pagano ug ang mga papista gipalihok sa mao rang espiritu sa dragon. Nagkalahi lamang sila niini, nga ang Pagkapapa, nga nagapakaaron-ingnon sa pag-alagad sa Dios, mao ang labi pang makuyaw ug mapintas nga kaaway. Pinaagi sa Romanismo, gibihag ni Satanas ang kalibotan. Ang iglesia sa Dios nga nagaangkon nga iya siya nalambigit ngadto sa han-ay niining limbong, ug sulod sa kapin sa usa ka libo ka tuig ang katawhan sa Dios nag-antus ilalom sa kapungot sa dragon. Ug sa dihang ang Pagkapapa, nga gihinganlan sa iyang kusog, napugos sa paghunong sa paglutos, nakita ni Juan ang usa ka bag-ong gahum nga mitungha aron mosubli sa tingog sa dragon, ug mopadayon sa mao gihapong mapintas ug mapasipalahong buluhaton. Kini nga gahum, ang ulahi nga makiggubat batok sa iglesia ug sa balaod sa Dios, gisimbolohan pinaagi sa usa ka mapintas nga mananap nga may mga sungay nga sama sa nating karnero.”
“Apan ang mapintas nga guhit sa propetikong lapis nagpadayag ug kausaban niini nga malinawon nga talan-awon. Ang mananap nga may mga sungay nga sama sa nating karnero mosulti uban sa tingog sa dragon, ug ‘gigamit niya ang tanang gahum sa nahaunang mananap sa iyang atubangan.’ Ang tagna nagapahayag nga siya moingon kanila nga nagapuyo sa yuta nga kinahanglan sila magbuhat ug larawan sa mananap, ug nga “gipapadawat niya sa tanan, gagmay ug dagko, dato ug kabus, gawasnon ug ulipon, ang usa ka timaan sa ilang toong kamot, o sa ilang mga agtang; ug nga walay bisan kinsa nga makapalit o makabaligya, gawas kaniya nga may timaan, o sa ngalan sa mananap, o sa gidaghanon sa iyang ngalan.” Sa ingon niini ang Protestanteismo nagsunod sa mga lakang sa Kapapahan.” Signs of the Times, Nobyembre 1, 1899.
Sa unang parapo sa kataposang pahayag, giila ni Sister White ang paganong Roma, ang papadong Roma, ug ang Tinipong Bansa sa Amerika ingon nga “mga yutan-ong kagamhanan.” Sa ikaduhang parapo iyang giila nga ang mga kagamhanan sunod-sunod diha sa pag-abot sa dihang siya miingon, “pinaagi sa paganismo, ug unya pinaagi sa Kapapahan,” ug “sa dihang ang Kapapahan, nga gikawatan sa iyang kusog, napugos sa paghunong sa pagpanglutos, nakita ni Juan ang usa ka bag-ong gahum nga mitungha aron mosangyaw sa tingog sa dragon, ug mopadayon sa maong mapintas ug mapasipalahong buluhaton.” Apan wala siya mohunong didto, kay sa ikatulong parapo iyang giila nga ang Tinipong Bansa sa Amerika maoy mopugos sa laing gingharian ibabaw sa tibuok kalibotan. Siya miingon, “Ang mananap nga adunay mga sungay nga sama sa nating karnero nagsulti pinaagi sa tingog sa usa ka dragon, ug ‘nagagamit sa tanang kagahum sa nahaunang mananap sa iyang atubangan.’ Ang tagna nagpahayag nga siya magaingon kanila nga nanagpuyo sa yuta nga sila magbuhat ug usa ka larawan alang sa mananap.”
Ang Pinadayag mga kapitulo dose ug trese, nag-ila sa paganong Roma, sa papal nga Roma, sa Tinipong Bansa sa Amerika, ug sa pangkalibotang larawan sa mananap nga gitukod sa Tinipong Bansa sa Amerika. Ang kahulogan sa “larawan sa mananap” mao ang paghiusa sa Iglesia ug Estado, ug aron ang tibuok kalibotan makapatindog ug usa ka larawan sa mananap, pinaagi sa kahulugan niini nag-ila kini nga sa kataposang mga adlaw, usa ka pangkalibotang kagamhanan ang ipugos sa tibuok yuta. Ang gingharian maglangkob sa usa ka Estado ug usa ka Iglesia, uban sa Iglesia nga magmando ibabaw sa maong relasyon. Ang Pinadayag mga kapitulo dose ug trese, nag-ila sa upat ka sunod-sunod nga mga gingharian, ug ang mao rang mga gingharian gihulagway sa kapitulo disesiete, ug usab sa Daniel kapitulo dos.
Sa 1798, nakita ni Juan nga ang unang lima ka gingharian sa tagna sa Biblia nangapukan na, ug nga niadtong 1798, may usa ka gingharian nga anaa kaniadto. Ang gingharian sa tagna sa Biblia nga nagsugod niadtong 1798 mao ang mananap sa yuta sa Pinadayag trese, nga nagsugod ingon nga usa ka nating karnero, apan sa katapusan mosulti ingon nga usa ka dragon. Ang Tinipong Bansa sa Amerika mao ang ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia nga adunay duha ka sungay, nga mosunod sa ikalimang gingharian sa espirituwal nga Babilonia nga nakadawat ug samad nga makamatay. Ang ikalimang gingharian mao ang espirituwal nga Babilonia, nga gihulagway nang daan pinaagi sa unang gingharian sa literal nga Babilonia. Ang ikaunom nga gingharian nga adunay duha ka sungay gihulagway nang daan pinaagi sa duha ka bukton nga salapi.
Sa 1798, adunay usa ka gingharian nga umaabot pa sa unahan, kay sa 1798, “ang usa wala pa moabot.” Sa dihang ang ikapitong gingharian miabot sa kasaysayan, kini “magapadayon lamang sa mubo nga panahon.” Ang ikalimang gingharian nakadawat ug makamatay nga samad, ang ikaunom nga gingharian adunay duha ka sungay, ug ang ikapitong gingharian nagapadayon lamang sulod sa hamubo nga yugto sa panahon. Ang konteksto sa teksto nagpakilala nga ang ikapitong gingharian girepresentahan sa “napulo ka mga hari,” kay sa dihang ang “napulo ka mga hari” mahimong usa ka gingharian, sila magahari lamang sulod sa “usa ka takna,” ug ang usa ka “takna” maoy mubo nga “panahon.” Sa dihang ang “napulo ka mga hari” magahari na, sila magahari nga managsama sulod sa “usa ka takna” uban sa mapintas nga mananap.
Ug ang napulo ka sungay nga imong nakita mao ang napulo ka mga hari, nga wala pa makadawat ug gingharian hangtod karon; apan makadawat sila ug gahom ingon nga mga hari sulod sa usa ka takna uban sa mapintas nga mananap. Pinadayag 17:12.
Ang “napulo ka sungay” mao ang ikapitong gingharian, apan sila maghari uban sa mapintas nga mananap sulod sa “usa ka takna”. Ang “usa ka takna” mao ang yugto sa krisis sa balaod sa Domingo nga nagsugod sa haduol nang moabot nga balaod sa Domingo sa Estados Unidos. Sila miuyon sa pagdumala uban sa mapintas nga mananap, kay napugos sila sa pagbuhat niini sa pangulong hari, nga mao ang Estados Unidos. Si Sister White, diha sa sipi nga atong bag-o lang gikutlo, nagpaila nga ang ulahing gahum nga molutos sa katawhan sa Dios mao ang mananap sa yuta.
“Nakita ni Juan ang usa ka bag-ong gahum nga mitungha aron mosanong sa tingog sa dragon, ug mopadayon sa mao rang mapintas ug mapasipalahong buluhaton. Kini nga gahum, ang ulahi nga makiggubat batok sa iglesia ug sa balaod sa Dios, gisimbuloan pinaagi sa usa ka mapintas nga mananap nga may mga sungay nga sama sa nating karnero.” Signs of the Times, Nobyembre 1, 1899.
Ang kataposang gingharian sa tagna sa Biblia gipahinabo pinaagi sa limbong nga gidala ngadto sa katumanan sa Tinipong Bansa sa Amerika, ingon nga Mini nga Propeta. Nagsugod ang maong gingharian ingon nga usa ka nating karnero niadtong 1798, apan sa kataposang mga adlaw gipugos niini ang kalibotan sa pagdawat sa tibuok-kalibotang larawan sa mananap, nga sa kahulogan mao ang paghiusa sa usa ka Simbahan ug usa ka Estado uban sa Simbahan nga nagmando sa maong relasyon. Kana nga gingharian giila usab ingon nga usa ka tulo-ka-pilo nga panaghiusa.
“Ang mga Protestante sa Tinipong Bansa sa Amerika maoy manguna sa pag-abot sa ilang mga kamot tabok sa bung-aw aron kuptan ang kamot sa Espiritismo; sila moabot tabok sa kahiladman aron makiglamano sa gahum sa Roma; ug ubos sa impluwensya niining tulo-ka-bahin nga panaghiusa, kining nasora mosunod sa mga tunob sa Roma sa pagyatak sa mga katungod sa tanlag.” The Great Controversy, 588.
Ang tulo ka pilo nga panaghiusa mao ang panaghiusa sa dragon, sa mapintas nga mananap, ug sa mini nga propeta, nga sa Pinadayag 16 mogula ngadto sa mga hari sa yuta ug modala sa kalibotan ngadto sa Armagedon.
Ug nakita ko ang tulo ka mahugaw nga mga espiritu nga sama sa mga baki nga migula gikan sa baba sa dragon, ug gikan sa baba sa mananap, ug gikan sa baba sa mini nga propeta. Kay sila mao ang mga espiritu sa mga yawa, nga nagabuhat ug mga milagro, nga nanggula ngadto sa mga hari sa yuta ug sa tibuok kalibotan, aron tigumon sila ngadto sa gubat nianang dakong adlaw sa Dios nga Makagagahum sa tanan. Pinadayag 16:13, 14.
Ang “gahum sa Roma” mao ang kapapahan, ang mapintas nga mananap ug ang ikalima nga gingharian sa tagna sa Biblia nga nakadawat ug makamatay nga samad. Ang mga “Protestante” nagrepresentar sa Tinipong Bansa sa Amerika, ang mini nga propeta, ang ikaunom ug katapusang gingharian sa tagna sa Biblia. Ang “Espiritismo” mao ang United Nations, ang dragon ug ang gingharian nga miuyon sa paghari sulod sa usa ka oras uban sa mapintas nga mananap. Ang tulo-ka-bahin nga panaghiusa matuman sulod sa “usa ka oras” nga mao ang “takna” sa “dakung linog” diha sa Pinadayag onse, nga mao ang haduol nang moabot nga balaod sa Dominggo.
“Pinaagi sa sugo nga nagpatuman sa pagkatukod sa Kapapahan nga naglapas sa balaod sa Dios, ang atong nasud hingpit nga maputol gikan sa pagkamatarong. Sa dihang ang Protestantismo mobakyaw sa iyang kamot tabok sa bung-aw aron kuptan ang kamot sa gahom sa Roma, sa dihang molatas siya sa kahiladman aron makiglamano sa Espiritismo, sa dihang, ubos sa impluwensiya niining tulo ka pilo nga panaghiusa, ang atong nasud mosalikway sa matag prinsipyo sa iyang Konstitusyon ingon nga usa ka Protestante ug republikano nga panggamhanan, ug maghimo ug paagi alang sa pagpakaylap sa mga bakak ug mga limbong sa kapapahan, nan mahibaloan nato nga miabut na ang panahon alang sa kahibulongang pagbuhat ni Satanas ug nga haduol na ang katapusan.” Testimonies, volume 5, 451.
Sa Daniel kapitulo dos, ang Babilonya, ang unang gingharian sa tagna sa Biblia nga gilarawan pinaagi sa ulo nga bulawan, nagtimaan sa espirituwal nga Babilonya, ang ikalimang gingharian sa tagna sa Biblia. Ang duruha ka bahin nga gingharian sa mga Medo ug Persiano, ang mga abaga ug mga bukton nga salapi, ang ikaduhang gingharian sa tagna sa Biblia diha sa Daniel dos, nagrepresentar sa mapintas nga mananap nga adunay duha ka sungay nga mogula gikan sa yuta, ang Tinipong Bansa sa Amerika, ang ikaunom nga gingharian sa tagna sa Biblia. Ang tumbaga sa hulagway sa Daniel dos, nga nagrepresentar sa Gresya, ang ikatulong gingharian sa tagna sa Biblia, nagrepresentar sa Tinipong Bansa, ang ikapitong ulo nga magpadayon sulod sa “usa ka takna”, ug nga miuyon sa pagdawat sa usa ka katungdanan diha sa tulo ka pilo nga panaghiusa sa dragon, sa mananap, ug sa bakak nga manalagna.
Ang puthaw nga gingharian sa Daniel kapitulo dos, ang ikaupat nga gingharian sa tagna sa Biblia, nagrepresentar sa ikawalong gingharian, nga iya sa pito. Ang literal nga pagano nga Roma, ang ikaupat nga gingharian, nagrepresentar sa moderno nga Roma, nga usa ka gingharian nga napahimutang pinaagi sa panaghiusa sa Simbahan ug Estado, diin ang Simbahan mao ang nagmando sa maong relasyon. Kana nga gingharian may tulo-ka-bahin nga kinaiya, kay ang pangulong hari sa “napulo ka mga hari” mao ang ikaunom nga gingharian nga mao ang mananap sa yuta. Ang ikaunom nga gingharian mao si Ahab, nga naminyo kang Jezebel. Ang ikaunom nga gingharian, sa dihang girepresentar diha sa iyang tulo-ka-bahin nga panaghiusa, mao ang moderno nga Roma, nga giuna sa ikalimang gingharian nga mao ang pagkapapa sa Roma, nga giuna usab sa ikaupat nga gingharian sa pagano nga Roma.
Ang mga Millerite nakakita lamang sa Roma ingon nga ikaupat ug kataposang gingharian. Ilang giila nga kini adunay duha ka porma sa kinaiya, apan wala silay nakita nga laing mosunod nga yutan-ong gingharian. Ang ikaupat nga gingharian mao ang pagano nga Roma, nga nag-una sa papal nga Roma, ang ikalimang gingharian, nga gisundan sa modernong Roma, ang ikaunom nga gingharian. Ang ikaunom nga gingharian mao ang ikatulo sa tulo ka pagpakita sa Roma.
Ang tulo ka pilo nga panaghiusa sa dragon, sa mananap, ug sa mini nga propeta mao ang modernong Roma ug usab ang Dakong Babilonia, kansang makamatay nga samad naayo na. Ang Estados Unidos, ang Nagkahiusang mga Nasod, ug ang bigaon nga Tiro nagrepresentar sa ikawalo ug kataposang gingharian, apan silang tulo mga kaalyado diha sa tulo ka pilo nga panaghiusa sa ikaunom nga gingharian, nga mao ang kataposang gahum “sa pagpakiggubat batok sa iglesia ug sa balaod sa Dios.”
Ang Tinipong Bansa sa Amerika maoy usa ka ikatulo sa ikaunom nga gingharian. Ang United Nations, isip kabahin sa tulo ka pilo nga panaghiusa, usa usab ka ikatulo sa ikaunom nga gingharian, ug ang kapapahan usa usab ka ikatulo sa ikaunom nga gingharian. Niini nga ang-ang ang numero alang sa Tinipong Bansa sa Amerika mao ang UNOM, ug ang numero alang sa United Nations mao ang UNOM, ug ang numero sa kapapahan mao ang UNOM. Ang tulo ka pilo nga panaghiusa nagrepresentar sa numero sa usa ka tawo, ang “tawo sa sala,” ug ang iyang numero mao ang UNOM-UNOM-UNOM.
Ania ang kaalam. Ang adunay salabutan pakuentaha ang gidaghanon sa mapintas nga mananap; kay kini mao ang gidaghanon sa usa ka tawo; ug ang iyang gidaghanon unom ka gatus ug kan-uman ug unom. Pinadayag 13:18.
Ang ikaunom ug kataposang lahi nga gingharian mao ang Estados Unidos, apan gilimbongan niini ang kalibotan, kay kini mao ang Mini nga Manalagna.
Ug gigamit niya ang tanang kagahom sa nahaunang mapintas nga mananap sa iyang atubangan, ug gipasimba niya ang yuta ug ang mga nagpuyo niini sa nahaunang mapintas nga mananap, kansang makamatay nga samad naayo. Ug nagbuhat siya ug dagkong mga katingalahan, sa ingon nga iyang gipakanaog ang kalayo gikan sa langit ngadto sa yuta sa atubangan sa mga tawo, ug gilimbongan niya ang mga nagpuyo sa yuta pinaagi sa mga milagro nga gihatag kaniya ang kagahom sa pagbuhat sa atubangan sa mapintas nga mananap; nga nagaingon sa mga nagpuyo sa yuta, nga kinahanglan magbuhat sila ug larawan alang sa mapintas nga mananap, nga may samad pinaagi sa espada, ug nabuhi. Pinadayag 13:12–14.
Ang “gahum sa nahaunang mananap sa iyang atubangan,” nagrepresentar sa gahum nga gihatag sa kapapahan sa mga hari sa Europa, sugod kang Clovis sa tuig 496. Gigamit sa Estados Unidos ang iyang kusog militar, inubanan sa iyang gahum pang-ekonomiya, aron limbongan ug pugson ang kalibotan. Gipugos sa Estados Unidos ang kalibotan sa pagsimba sa kapapahan pinaagi sa pagpatuman sa pagsimba sa Domingo. Nagabuhat ang Estados Unidos ug dagkong mga katingalahan pinaagi sa pagpakanaug ug kalayo, (usa ka simbolo sa usa ka mensahe) gikan sa langit, nga pagatumanon pinaagi sa Information Super-Highway, nga nagrepresentar sa hingpit nga pagpalambo sa paghugas sa utok ug propaganda, nga mao ang modernong pagpakita sa hipnosis. Tungod sa nagkakusog nga krisis nga gidala sa Islam ngadto sa yuta, samtang gituman nila ang ilang papel sa pagpahagit sa kapungot sa mga nasod, ang kalibotan gilimbongan aron modawat sa tibuok-kalibotang sistema sa panaghiusa sa Iglesia ug Estado nga naglangkob sa dragon, sa mananap, ug sa mini nga propeta.
Sa dihang ang bersikulo disiotso sa Pinadayag trese nagaingon, “ihap ang gidaghanon sa mapintas nga mananap,” ang gidaghanon mao ang tulo ka mga gahom nga maghiusa aron maporma ang ikaunom ug katapusang gingharian. Sa dihang kadtong gingharian sa 666 mapahimutang na, kini mao ang katumanan sa matagnaong tigmo nga ang ikawalong hari gikan sa pito. Kining matagnaong tigmo kabahin sa kamatuoran nga mabuksan sa dihang ang Leon sa banay ni Juda mobukas sa Pinadayag ni Jesu-Cristo.
Tungod niini ang tigmo sa kataposang gingharian nga mao ang tulo-ka-bahin nga ikaunom nga gingharian, nga mao usab ang espirituwal nga Babilonia nga hingkalimtan sulod sa kapitoan ka simbolikong katuigan, ug nga mao ang modernong Roma, ug nga mao usab ang tibuok-kalibotang larawan sa mananap, nga gitipo sa unang gingharian sa Babilonia, ug sa ikaupat nga gingharian sa pagano nga Roma, ginapamatud-an sa makaduhang higayon pinaagi sa pag-ila nga ang mga “manggialamon” mao ang makasabut niining kamatuoran, kay ang tinagong kahulogan sa 666, nagasalig ibabaw niadtong may kaalam, maingon man usab ang tinagong kahulogan sa ikawalong hari nga gikan sa pito.
Aniay ang kaalam. Ang adunay salabutan mag-isip sa gidaghanon sa mananap: kay kini mao ang gidaghanon sa usa ka tawo; ug ang iyang gidaghanon mao ang Unom ka gatus ug kan-uman ug unom. Pinadayag 13:18.
Ug ania karon mao ang hunahuna nga adunay kaalam. Ang pito ka ulo mao ang pito ka bukid, nga sa ibabaw niini naglingkod ang babaye. Pinadayag 17:9.
Ang pag-abli sa Pinadayag ni Jesu-Cristo masabtan sa mga “manggialamon,” dili sa mga daotan. Ang duha ka paghisgot sa kaalam diha sa basahon sa Pinadayag mahitungod niadtong mga adunay “pagsabot,” ug ang gisabtan sa mga “manggialamon” mao ang “pag-uswag sa kahibalo”. Ang “pag-uswag sa kahibalo” nga mao ang Pinadayag ni Jesu-Cristo mao ang pinadayag nga ang ikawalong gingharian, nga mao ang tulo-ka-bahin nga gingharian sa 666, girepresentahan usab diha sa Daniel kapitulo dos, kay ang mga mutya sa damgo ni Miller modan-ag ug napulo ka pilo nga mas hayag sa ulahing mga adlaw.
Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.
“Diha sa Pinadayag gihulagway ang halalum nga mga butang sa Dios. Ang mismong ngalan nga gihatag sa mga panid niini nga dinasig, ‘ang Pinadayag,’ mosupak sa pahayag nga kini maoy usa ka sinilyohang basahon. Ang usa ka pinadayag maoy usa ka butang nga gipadayag. Ang Ginoo Mismo maoy nagpadayag sa Iyang ulipon sa mga tinago nga anaa niining basahona, ug tuyo Niya nga kini mahimong abli sa pagtoon sa tanan. Ang mga kamatuoran niini gitumong ngadto niadtong nangabuhi sa ulahing mga adlaw sa kasaysayan niining yutaa, maingon man ngadto niadtong nangabuhi sa mga adlaw ni Juan. Ang uban sa mga talan-awon nga gihulagway dinhi niining tagnaana anaa na sa nangagi, ang uban nagakahitabo karon; ang uban nagapakita sa katapusan sa dakung pakigbisog tali sa mga gahum sa kangitngit ug sa Prinsipe sa langit, ug ang uban nagapadayag sa mga kadaugan ug kalipay sa mga tinubos diha sa yuta nga gibuhat nga bag-o.
“Ayaw tugoti ang bisan kinsa nga, tungod kay dili nila mahubad ang kahulogan sa matag simbolo diha sa Pinadayag, wala kini kapuslanan alang kanila ang pagsusi niining basaha sa paningkamot nga mahibaloan ang kahulogan sa kamatuoran nga anaa niini. Ang Usa nga mipadayag niining mga tinago kang Juan mohatag sa masinabuton nga magsususi sa kamatuoran ug usa ka paunang tilaw sa langitnong mga butang. Kadtong ang ilang mga kasingkasing bukás sa pagdawat sa kamatuoran pagahimoon nga arang makasabut sa mga pagtulon-an niini, ug igahatag kanila ang panalangin nga gisaad alang niadtong ‘mamati sa mga pulong niini nga tagna, ug magabantay niadtong mga butanga nga nahisulat dinhi.’”
“Diha sa Pinadayag ang tanang mga basahon sa Biblia magkatagbo ug matapos. Ania dinhi ang katimbang sa basahon ni Daniel. Ang usa mao ang usa ka tagna; ang usa mao ang usa ka pinadayag. Ang basahon nga gitimbrehan dili ang Pinadayag, kondili kadtong bahin sa tagna ni Daniel nga may kalabotan sa katapusang mga adlaw. Ang anghel misugo, ‘Apan ikaw, O Daniel, sirhi ang mga pulong, ug timbrehi ang basahon, bisan hangtod sa panahon sa katapusan.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 584, 585.