Ezekiel chapter eight is one of the easiest prophetic chapters in the Scriptures. The chapter has a distinct starting point.

Ang ikawalong kapitulo sa Ezekiel maoy usa sa labing sayon nga mga kapitulo sa pagtagna sa Kasulatan. Ang maong kapitulo adunay tin-aw nga sinugdanan.

And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Ezekiel 8:1.

Ug nahitabo sa ikaunom nga tuig, sa ikaunom nga bulan, sa ikalima ka adlaw sa bulan, samtang naglingkod ako sa sulod sa akong balay, ug ang mga anciano sa Juda nanaglingkod sa akong atubangan, nga didto ang kamot sa Ginoong Dios miabut sa ibabaw nako. Ezekiel 8:1.

The vision has a distinct ending in chapter eleven.

Ang panan-awon adunay tin-awng pagtapos sa kapitulo onse.

Afterwards the spirit took me up, and brought me in a vision by the Spirit of God into Chaldea, to them of the captivity. So the vision that I had seen went up from me. Then I spake unto them of the captivity all the things that the Lord had showed me. Ezekiel 11:24, 25.

Human niini gikuha ako sa espiritu ug gidala ako pinaagi sa usa ka panan-awon sa Espiritu sa Dios ngadto sa Caldea, ngadto kanila nga mga binihag. Busa ang panan-awon nga akong nakita mibulag gikan kanako. Unya gisugilon ko kanila nga mga binihag ang tanang mga butang nga gipakita kanako sa Ginoo. Ezekiel 11:24, 25.

The vision of chapter eight begins on the fifth day, of the sixth month of the sixth year, just a day before the date aligns with “666,” and sure enough the vision is about the Sunday law, which is the mark of the beast, whose number is the number of the “man of sin,” and also the number of the eighth kingdom that is of the seven. Those that get the victory over the number “666,” receive the seal of God, and in chapter nine, the seal of God is being placed upon God’s faithful people of the last days.

Ang panan-awon sa ikawalong kapitulo nagsugod sa ikalimang adlaw, sa ikaunom nga bulan sa ikaunom nga tuig, usa lamang ka adlaw sa dili pa motakdo ang petsa sa “666,” ug sa pagkatinuod ang panan-awon mahitungod sa balaod sa Domingo, nga mao ang marka sa mananap, kansang ihap mao ang ihap sa “tawo sa sala,” ug usab ang ihap sa ikawalong gingharian nga gikan sa pito. Kadtong makadaug batok sa ihap nga “666,” modawat sa timri sa Dios, ug sa ikasiyam nga kapitulo, ang timri sa Dios ginabutang ibabaw sa matinumanong katawhan sa Dios sa kaulahiang mga adlaw.

And I saw another sign in heaven, great and marvellous, seven angels having the seven last plagues; for in them is filled up the wrath of God. And I saw as it were a sea of glass mingled with fire: and them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God. And they sing the song of Moses the servant of God, and the song of the Lamb, saying, Great and marvellous are thy works, Lord God Almighty; just and true are thy ways, thou King of saints. Revelation 15:1–3.

Ug nakita ko ang laing timaan didto sa langit, daku ug kahibulongan, pito ka mga manolunda nga may pito ka ulahing mga hampak; kay diha kanila nahingpit ang kaligutgut sa Dios. Ug nakita ko ang daw sama sa usa ka dagat nga bildo nga sinagolan ug kalayo: ug sila nga nakabaton sa kadaugan batok sa mananap, ug batok sa iyang larawan, ug batok sa iyang marka, ug batok sa numero sa iyang ngalan, nagtindog ibabaw sa dagat nga bildo, nga may mga alpa sa Dios. Ug ilang giawit ang awit ni Moises nga ulipon sa Dios, ug ang awit sa Cordero, nga nagaingon, Dagku ug kahibulongan ang imong mga buhat, Ginoong Dios nga Makagagahum sa tanan; matarong ug matuod ang imong mga dalan, ikaw nga Hari sa mga balaan. Pinadayag 15:1–3.

Just before the close of probation (for the seven angels with the seven last plagues are going to pour out God’s wrath in the next chapter of Revelation), God’s last day people are identified. They have obtained the victory over four things. The word translated as victory means to conquer. The faithful have conquered the beast, the image of the beast, the mark of the beast and the number of his name. The victory includes the fact that they understand what the four symbols represent. It is only a very small percentage of people that know what those four prophetic symbols actually represent.

Sa wala pa dayon sa pagtapos sa panahon sa pagsulay (kay ang pito ka mga manulonda nga adunay pito ka ulahing mga hampak magabubo sa kapungot sa Dios sa sunod nga kapitulo sa Pinadayag), ang katawhan sa Dios sa ulahing mga adlaw mailhan. Nakaangkon sila sa kadaugan batok sa upat ka mga butang. Ang pulong nga gihubad nga kadaugan nagpasabot sa pagdaug. Ang mga matinumanon nakadaug batok sa mananap, sa larawan sa mananap, sa timaan sa mananap, ug sa numero sa iyang ngalan. Ang kadaugan naglakip sa kamatuoran nga sila nakasabut kon unsay gipasabot niadtong upat ka mga simbolo. Gamay ra kaayo nga porsiyento sa mga tawo ang nasayod kon unsay tinuod nga girepresentar niadtong upat ka simbolo sa panagna.

The world used to know the papacy was the whore of Babylon in chapter seventeen, but as God’s Word identified, the understanding of the whore of Tyre who commits fornication with the kings of the earth is forgotten during the history of the United States. To get victory over the beast means to rightly divide the word of truth in ascertaining that the beast of Bible prophecy is the papacy. In the very next chapter, the dragon, the beast and the false prophet lead the world to Armageddon, and God’s faithful of the last days must know who those three powers are.

Kaniadto, ang kalibotan kaniadto nahibalo nga ang kapapahan mao ang bigaon sa Babilonia diha sa kapitulo disi-siyete, apan sumala sa giila sa Pulong sa Dios, ang pagsabot mahitungod sa bigaon sa Tiro nga nakighilawas sa mga hari sa yuta nahikalimtan sulod sa kasaysayan sa Estados Unidos. Ang pagdaug batok sa mapintas nga mananap nagakahulogan sa husto nga pagbahinbahin sa pulong sa kamatuoran sa pag-ila nga ang mapintas nga mananap sa tagna sa Biblia mao ang kapapahan. Sa misunod dayon nga kapitulo, ang dragon, ang mapintas nga mananap, ug ang mini nga propeta maoy nangulo sa kalibotan ngadto sa Armagedon, ug ang mga matinumanon sa Dios sa katapusang mga adlaw kinahanglan mahibalo kon kinsa kadtong tulo ka mga gahum.

And the sixth angel poured out his vial upon the great river Euphrates; and the water thereof was dried up, that the way of the kings of the east might be prepared. And I saw three unclean spirits like frogs come out of the mouth of the dragon, and out of the mouth of the beast, and out of the mouth of the false prophet. For they are the spirits of devils, working miracles, which go forth unto the kings of the earth and of the whole world, to gather them to the battle of that great day of God Almighty. Behold, I come as a thief. Blessed is he that watcheth, and keepeth his garments, lest he walk naked, and they see his shame. And he gathered them together into a place called in the Hebrew tongue Armageddon. Revelation 16:12–16.

Ug gibubo sa ikaunom nga manulonda ang iyang panaksan ibabaw sa dakong suba nga Eufrates; ug ang tubig niini nauga, aron maandam ang dalan sa mga hari gikan sa sidlakan. Ug nakita ko ang tulo ka mahugaw nga espiritu nga sama sa mga baki nga migula gikan sa baba sa dragon, ug gikan sa baba sa mapintas nga mananap, ug gikan sa baba sa mini nga propeta. Kay sila mao ang mga espiritu sa mga yawa, nga nagabuhat ug mga milagro, nga nangadto sa mga hari sa yuta ug sa tibook kalibutan, aron tigumon sila ngadto sa gubat nianang dakong adlaw sa Dios nga Makagagahum sa tanan. Ania karon, moanhi ako ingon sa usa ka kawatan. Bulahan ang nagabantay, ug nagatipig sa iyang mga sapot, aron dili siya maglakaw nga hubo, ug ilang makita ang iyang kaulawan. Ug iyang gitigum sila ngadto sa usa ka dapit nga gitawag sa pinulongang Hebreohanon nga Armagedon. Pinadayag 16:12–16.

The victory over the beast is the victory of understanding correctly who the beast is. The passage just cited pronounces a blessing upon those that watch and keep their garments, yet by the sixth plague, probation has fully closed for all men. When Michael stands up, human probation closes and then the seven last plagues are poured out. There is no way to change garments after the close of probation, yet there is a warning associated with the sixth plague. That warning has to do with having the correct understanding of the beast before probation closes, and if you do not have that understanding, you will lose the garment of Christ’s righteousness before the close of probation.

Ang kadaugan batok sa mananap mao ang kadaugan sa husto nga pagsabot kon kinsa ang mananap. Ang teksto nga bag-o lang gikutlo nagapamulong ug panalangin ibabaw niadtong mga nagabantay ug nagabantay sa ilang mga bisti, apan sa ikaunom nga hampak, ang panahon sa pagsulay alang sa tanang tawo hingpit nang natapos. Sa dihang motindog si Miguel, ang panahon sa pagsulay sa tawo matapos ug dayon ibubo ang pito ka ulahing mga hampak. Walay paagi sa pag-ilis sa mga bisti human sa pagsira sa panahon sa pagsulay, apan adunay usa ka pasidaan nga nalangkit sa ikaunom nga hampak. Kana nga pasidaan may kalabotan sa pagbaton sa husto nga pagsabot sa mananap sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay, ug kon wala ka niana nga pagsabot, mawad-an ka sa bisti sa pagkamatarong ni Cristo sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay.

“Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

“Kadtong malibog sa ilang pagsabot sa pulong, nga mapakyas sa pagkakita sa kahulogan sa anticristo, sa pagkatinuod ibutang nila ang ilang kaugalingon sa dapig sa anticristo. Wala nay panahon karon alang kanato sa pagpakig-uyon sa kalibotan. Si Daniel nagatindog sa iyang bahin ug sa iyang dapit. Ang mga tagna ni Daniel ug ni Juan kinahanglan masabtan. Naghubad sila sa usag usa. Nagahatag sila sa kalibotan ug mga kamatuoran nga ang matag usa kinahanglan makasabut. Kining mga tagna mahimong saksi sa kalibotan. Pinaagi sa ilang katumanan niining ulahing mga adlaw, sila mismo magpasabot sa ilang kaugalingon.” Kress Collection, 105.

If a person does not understand that the antichrist is the papacy, they will end up on the side of the papacy, or as John wrote, they will walk naked and manifest their shame. To get the victory over the beast is to understand that the beast is the papal power, and all that is revealed of the papal power. Those who get the victory and understand that the papacy is the man of sin, will need to understand that the image of the papacy represents the principle of the combination of church and state, with the church in control of the relationship.

Kon ang usa ka tawo dili makasabut nga ang antikristo mao ang kapapahan, mahisakop siya sa panig sa kapapahan, o sumala sa gisulat ni Juan, magalakaw siyang hubo ug mapadayag ang iyang kaulawan. Ang pagdaug batok sa mananap mao ang pagsabut nga ang mananap mao ang gahum sa pagkapapa, ug sa tanan nga gipadayag mahitungod sa gahum sa pagkapapa. Kadtong makadaug ug makasabut nga ang kapapahan mao ang tawo sa sala, kinahanglan usab nga makasabut nga ang larawan sa kapapahan nagrepresentar sa prinsipyo sa panaghiusa sa iglesia ug sa estado, diin ang iglesia maoy nagakontrolar sa maong relasyon.

In the book of Daniel, the structure of the beast, which is the combination of church and state, is represented as the transgression of desolation. Transgression is sin, and the sin that forms the papal beast is when kings surrender their power unto the papal authority. In doing this they commit spiritual fornication, which is Daniel’s transgression of desolation, and John’s image to the beast.

Sa basahon ni Daniel, ang estruktura sa mananap, nga mao ang kombinasyon sa iglesia ug estado, girepresentar ingon nga kalapasan sa pagkalaglag. Ang kalapasan mao ang sala, ug ang sala nga nagaporma sa papal nga mananap mao ang dihang ang mga hari motugyan sa ilang gahum ngadto sa papal nga awtoridad. Sa pagbuhat niini sila nagahimo ug espirituwal nga pakighilawas, nga mao ang kalapasan sa pagkalaglag ni Daniel, ug ang hulagway sa mananap ni Juan.

To get victory over the papal image is to understand through God’s Word that the United States first forms this relationship, and ratifies it at the soon-coming Sunday law, and then forces the entire world to accept the same relationship.

Ang pagdaug batok sa larawang papal mao ang pagsabot pinaagi sa Pulong sa Dios nga ang Tinipong Bansa sa Amerika una nga nagmugna niining maong relasyon, ug magpalig-on niini diha sa hapit nang moabut nga balaod sa Domingo, ug unya pugson ang tibuok kalibotan sa pagdawat sa maong relasyon.

The church and state relationship that will be forced upon the earth by the United States consists of the one-world government (the United Nations), coming into an alliance with the papacy as the controlling power in the arrangements. Getting the victory over the image of the beast, is to understand by God’s prophetic Word that the image of the beast represents these very things.

Ang relasyon sa iglesia ug estado nga ipugos sa Estados Unidos ibabaw sa yuta naglangkob sa usa ka pangkalibotang kagamhanan (ang United Nations), nga mosulod sa usa ka alyansa uban sa kapapahan isip nagkontrolar nga gahum sa maong mga kahikayan. Ang pagdaug batok sa larawan sa mananap nga mapintas mao ang pagsabot, pinaagi sa propetikong Pulong sa Dios, nga ang larawan sa mananap nga mapintas nagrepresentar niining maong mga butang.

Getting the victory over the beast and the image of the beast includes getting the understanding of the beast’s (the papacy’s) mark of authority.

Ang pag-angkon sa kadaogan batok sa mapintas nga mananap ug sa larawan sa mapintas nga mananap nagalakip sa pag-angkon sa pagsabot mahitungod sa timailhan sa awtoridad sa mapintas nga mananap (sa kapapahan).

The mark of the beast is the forced observance of Sunday as God’s Sabbath. To get victory over the mark requires understanding that Sunday worship is the worship of the sun, and that it is nothing less than pagan Baal worship. The victory includes the truth that no one receives the mark of the beast until it is forced upon men.

Ang marka sa mananap mao ang pinugos nga pagsaulog sa Domingo ingon nga Igpapahulay sa Dios. Aron makab-ot ang kadaugan batok sa marka, gikinahanglan ang pagsabot nga ang pagsimba sa Domingo mao ang pagsimba sa adlaw, ug nga kini dili moubos sa pagkatinuod kay pag-alagad sa pagano nga si Baal. Ang kadaugan nagalakip sa kamatuoran nga walay bisan kinsa nga modawat sa marka sa mananap hangtod nga kini ipatuman pinaagi sa pagpugos sa mga tawo.

“But Christians of past generations observed the Sunday, supposing that in so doing they were keeping the Bible Sabbath; and there are now true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion, who honestly believe that Sunday is the Sabbath of divine appointment. God accepts their sincerity of purpose and their integrity before Him. But when Sunday observance shall be enforced by law, and the world shall be enlightened concerning the obligation of the true Sabbath, then whoever shall transgress the command of God, to obey a precept which has no higher authority than that of Rome, will thereby honor popery above God. He is paying homage to Rome and to the power which enforces the institution ordained by Rome. He is worshiping the beast and his image. As men then reject the institution which God has declared to be the sign of His authority, and honor in its stead that which Rome has chosen as the token of her supremacy, they will thereby accept the sign of allegiance to Rome—‘the mark of the beast.’ And it is not until the issue is thus plainly set before the people, and they are brought to choose between the commandments of God and the commandments of men, that those who continue in transgression will receive ‘the mark of the beast.’” The Great Controversy, 449.

“Apan ang mga Cristohanon sa nangaging mga kaliwatan nagsaulog sa Dominggo, sa pagtuo nga sa pagbuhat niana ilang gituman ang Igpapahulay nga Adlaw sa Biblia; ug adunay karon tinuod nga mga Cristohanon sa matag iglesia, dili gawas ang panaghiusa sa Romano Katoliko, nga matinud-anong nagatuo nga ang Dominggo mao ang Igpapahulay nga Adlaw nga gitudlo sa Dios. Gidawat sa Dios ang ilang pagkasinsero sa tuyo ug ang ilang pagkamatinud-anon sa atubangan Niya. Apan sa diha nga ang pagsaulog sa Dominggo ipatuman na pinaagi sa balaod, ug ang kalibutan mapahimangnoan mahitungod sa obligasyon sa tinuod nga Igpapahulay nga Adlaw, nan bisan kinsa nga molapas sa sugo sa Dios aron motuman sa usa ka tulomanon nga walay labawng awtoridad kondili kadto lamang sa Roma, sa ingon niana magapasidungog sa pagka-papa labaw sa Dios. Nagahatag siya ug pasidungog sa Roma ug sa gahum nga nagapatuman sa institusyon nga gimando sa Roma. Nagsimba siya sa mananap ug sa iyang larawan. Sa diha nga ang mga tawo mosalikway sa institusyon nga gipahayag sa Dios nga maoy timaan sa Iyang awtoridad, ug sa baylo niini pasidunggan nila kadtong gipili sa Roma ingon nga ilhanan sa iyang pagkalabaw, sa ingon niana dawaton nila ang timaan sa pagkamaunongon ngadto sa Roma—‘ang marka sa mananap.’ Ug dili pa hangtud nga ang maong isyu sa ingon niini hayag nga mahipahimutang sa atubangan sa katawhan, ug sila mapahimutang sa pagpili tali sa mga sugo sa Dios ug sa mga sugo sa mga tawo, nga kadtong magapadayon sa kalapasan makadawat sa ‘marka sa mananap.’” The Great Controversy, 449.

Those who obtain the victory over the beast, the image of the beast and the mark of the beast must also obtain the victory over the number of his name. In the period of history when the whore of Tyre was not forgotten, the Protestant world knew the papacy was the antichrist. They knew that Paul had identified the papacy as “that wicked,” “the man of sin,” “the mystery of iniquity” and “the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God.” But now the great whore of Tyre has been forgotten.

Kadtong makadawat sa kadaogan batok sa mananap, sa larawan sa mananap, ug sa timaan sa mananap, kinahanglan usab makadawat sa kadaogan batok sa gidaghanon sa iyang ngalan. Sa yugto sa kasaysayan sa dihang ang bigaon sa Tiro wala hikalimti, ang kalibotang Protestante nahibalo nga ang kapapahan mao ang anticristo. Nahibalo sila nga giila ni Pablo ang kapapahan ingong “kanang dautan,” “ang tawong makasasala,” “ang tinago sa kadautan” ug “ang anak sa pagkalaglag; Nga mosupak ug mopahitas-on sa iyang kaugalingon labaw sa tanan nga gitawag nga Dios, o nga gisimba; sa pagkaagi nga siya ingon nga Dios nagalingkod sa templo sa Dios, nga nagapakita sa iyang kaugalingon nga siya mao ang Dios.” Apan karon ang dakong bigaon sa Tiro hingkalimtan na.

In ages past there were various isopsephy, or gematria, applications that demonstrated that the number “666” symbolically represented the papacy. A classic example of this is that on the pope’s miter the words Vicarius Filii Dei are written. Vicarius Filii Dei, which means the “Vicegerent of the Son of God”, and therefore addresses his claim of being seated in God’s temple, claiming to be God. The Latin letters of Vicarius Filii Dei equate to the number six hundred and sixty-six.

Sa nangaging mga kapanahonan may nagkalainlaing paggamit sa isopsephy, o gematria, nga nagpakita nga ang numero nga “666” sa simbolikong paagi nagrepresentar sa pagka-papa. Usa ka klasikong pananglitan niini mao nga sa mitra sa papa nahisulat ang mga pulong nga Vicarius Filii Dei. Ang Vicarius Filii Dei, nga nagkahulogan og “Bisegerente sa Anak sa Dios,” ug busa naghisgot sa iyang pag-angkon nga naglingkod sa templo sa Dios, nga nag-angkon nga siya mao ang Dios. Ang mga Latin nga letra sa Vicarius Filii Dei katumbas sa numero nga unom ka gatus ug kan-uman ug unom.

The beast, which is the papal power, is identified by his number and his number is “666,” but the man of sin received a deadly wound in 1798, and has been forgotten. In the last days the deadly wound is to be healed, and the healing of the deadly wound identifies that the United States first forms an image to the beast in its own nation, and then forces the world to do the same.

Ang mananap, nga mao ang gahum sa pagka-papa, mailhan pinaagi sa iyang numero ug ang iyang numero mao ang “666,” apan ang tawo sa sala nakadawat ug samad nga makamatay niadtong 1798, ug nahikalimtan na. Sa ulahing mga adlaw ang samad nga makamatay pagaayohon, ug ang pagkaayo sa samad nga makamatay nagaila nga ang Tinipong Bansa sa Amerika una nga maghimo ug hulagway ngadto sa mananap diha sa iyang kaugalingong nasod, ug unya pugson ang kalibotan sa pagbuhat sa mao usab.

The world image of the beast is both twofold and threefold. It is prophetically twofold for it is made up of a combination of church and state, but it is threefold in that it is made up of the dragon, the beast and the false prophet. When the threefold union of the very powers that will lead the world to Armageddon is established, they will be the beast that is the eighth kingdom that is of the seven, and it will also be the threefold union of the sixth kingdom. The number of the beast’s name in the last days is again “666,” for it represents three kingdoms that are each part of the sixth kingdom.

Ang larawan sa kalibotan sa mananap duruha ug tripulo. Sa matagnaong kahulogan, kini duruha kay kini nahimo pinaagi sa hiniusang iglesia ug estado, apan kini tripulo tungod kay kini gilangkuban sa dragon, sa mananap, ug sa mini nga manalagna. Sa dihang mapahimutang na ang tripulong panaghiusa sa mismong mga gahum nga modala sa kalibotan ngadto sa Armagedon, sila mao ang mananap nga mao ang ikawalong gingharian nga gikan sa pito, ug kini usab mao ang tripulong panaghiusa sa ikaunom nga gingharian. Ang gidaghanon sa ngalan sa mananap sa ulahing mga adlaw mao na usab ang “666,” kay kini nagrepresentar sa tulo ka mga gingharian nga ang matag usa kabahin sa ikaunom nga gingharian.

To get victory over the beast, his image, his mark and the number of his name is to understand the riddle that “the eighth is of the seven”, which is the secret of Daniel two, which Daniel prayed to understand. It is an element of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes, for as John said, the “time is at hand.” For this reason, those who get that victory are represented as being with the angels who pour out the plagues, for they get the victory, or the necessary prophetic understanding, just before probation closes.

Ang pagdaug batok sa mananap, sa iyang larawan, sa iyang marka, ug sa gidaghanon sa iyang ngalan mao ang pagsabot sa tigmo nga “ang ikawalo gikan sa pito,” nga mao ang tinago sa Daniel dos, nga giampo ni Daniel aron masabtan. Kini usa ka bahin sa Pinadayag ni Jesu-Cristo nga mabuksan sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay, kay ingon sa giingon ni Juan, ang “panahon haduol na.” Tungod niini, kadtong makadawat niana nga pagdaug gihulagway nga kauban sa mga manulunda nga magabubo sa mga hampak, kay sila makadawat sa pagdaug, o sa gikinahanglang masabtan nga propetikanhong pagsabot, sa dili pa matapos ang panahon sa pagsulay.

Those who understand that the Revelation of Jesus Christ is unsealed just before the close of probation, and that the number “666,” is an element of that vision will not miss that the vision of Ezekiel chapter eight begins on the fifth day (which is the day before the sixth day), in the sixth month of the sixth year. By the end of chapter eight twenty-five men are bowing down to the sun, and chapter nine identifies those who receive the seal of God.

Kadtong nakasabut nga ang Pinadayag ni Jesu-Cristo ginabuksan sa dili pa ang pagtapos sa panahon sa pagsulay, ug nga ang gidaghanon nga “666” usa ka bahin nianang panan-awon, dili mapakyas sa pagtan-aw nga ang panan-awon sa Ezekiel kapitulo walo nagsugod sa ikalimang adlaw (nga mao ang adlaw sa wala pa ang ikaunom nga adlaw), sa ikaunom nga bulan sa ikaunom nga tuig. Sa katapusan sa kapitulo walo, kaluhaan ug lima ka mga lalaki ang nanagyukbo sa atubangan sa adlaw, ug ang kapitulo siyam nagaila niadtong mga nakadawat sa patik sa Dios.

The context of the vision is the mark of the beast and the seal of God, and the vision is opened up just before probation closes at the Sunday law, as typified by the number “666.” But the close of probation that is identified as occurring at the Sunday law in the United States, is not the close of human probation, it is the close of probation only for Seventh-day Adventists.

Ang konteksto sa panan-awon mao ang marka sa mananap ug ang patik sa Dios, ug ang panan-awon ginapadayag sa dili pa mosira ang panahon sa pagsulay diha sa balaod sa Domingo, ingon sa ginatipo sa numero nga “666.” Apan ang pagsira sa panahon sa pagsulay nga giila nga mahitabo diha sa balaod sa Domingo sa Estados Unidos, dili mao ang pagsira sa panahon sa pagsulay sa tanang katawhan, kondili mao lamang ang pagsira sa panahon sa pagsulay alang sa mga Seventh-day Adventist.

The vision is represented as taking place within Jerusalem, which is a symbol of the Seventh-day Adventist church. At the Sunday law in the United States, Seventh-day Adventists are the only class that is, there and then, held accountable to the light of the Sabbath.

Ang panan-awon gihulagway nga nahitabo sulod sa Jerusalem, nga usa ka simbolo sa iglesya sa Seventh-day Adventist. Sa balaod sa Domingo sa Estados Unidos, ang mga Seventh-day Adventist mao lamang ang hut-ong nga, didto ug niadtong higayona, pagapanubagon ngadto sa kahayag sa Igpapahulay.

“If the light of truth has been presented to you, revealing the Sabbath of the fourth commandment, and showing that there is no foundation in the Word of God for Sunday observance, and yet you still cling to the false sabbath, refusing to keep holy the Sabbath which God calls ‘my holy day,’ you receive the mark of the beast. When does this take place?—When you obey the decree that commands you to cease from labor on Sunday and worship God, while you know that there is not a word in the Bible showing Sunday to be other than a common working-day, you consent to receive the mark of the beast, and refuse the seal of God. If we receive this mark in our foreheads or in our hands, the judgments pronounced against the disobedient must fall upon us. But the seal of the living God is placed upon those who conscientiously keep the Sabbath of the Lord.” Review and Herald, April 27, 1911.

“Kon ang kahayag sa kamatuoran gipadayag na kanimo, nga nagpadayag sa Igpapahulay sa ikaupat nga sugo, ug nagpakita nga walay patukoranan diha sa Pulong sa Dios alang sa pagsaulog sa Domingo, ug bisan pa niana nagkupot ka gihapon sa mini nga igpapahulay, nga nagdumili sa pagbalaan sa Igpapahulay nga gitawag sa Dios nga ‘akong balaang adlaw,’ madawat mo ang marka sa mapintas nga mananap. Kanus-a man kini mahitabo?—Sa dihang mosunod ka sa kasugoan nga nagsugo kanimo sa paghunong sa pagtrabaho sa Domingo ug sa pagsimba sa Dios, samtang nahibalo ka nga walay bisan usa ka pulong sa Biblia nga nagapakita nga ang Domingo lahi pa sa usa ka kasagarang adlaw sa pagtrabaho, mouyon ka sa pagdawat sa marka sa mapintas nga mananap, ug mosalikway sa silyo sa Dios. Kon atong madawat kini nga marka diha sa atong mga agtang o sa atong mga kamot, ang mga paghukom nga gipahibalo batok sa mga masupilon kinahanglan moabot kanato. Apan ang silyo sa buhi nga Dios ibutang ibabaw sa mga nagabantay sa Igpapahulay sa Ginoo uban ang matinud-anong konsensiya.” Review and Herald, Abril 27, 1911.

The vision of Ezekiel chapter eight through chapter eleven, identifies the history leading up to the close of probation for Jerusalem. It is portrayed as taking place just a day before the number “666” arrives, and chapter eight identifies an escalating rebellion within Jerusalem that culminates with the leading men bowing to the sun, thus receiving the mark of the beast.

Ang panan-awon sa Ezekiel kapitulo otso hangtod kapitulo onse nagaila sa kasaysayan nga nag-una sa pagtapos sa panahon sa pagsulay alang sa Jerusalem. Gihulagway kini nga mahitabo usa lamang ka adlaw sa dili pa moabot ang numero nga “666,” ug ang kapitulo otso nagaila sa nagakagrabeng pagrebelde sulod sa Jerusalem nga miabut sa kinatumyan sa dihang ang mga pangulong lalaki miyukbo ngadto sa adlaw, sa ingon midawat sa marka sa mananap.

Chapter nine, represents an angel going through Jerusalem (thus identifying a progression), and placing a seal upon one class in advance of the destroying angels who thereafter slay all who do not have the seal. Both chapters represent a progressive history that leads to the Sunday law, where one class bows to the sun, and the other receives the seal of God. The wicked are then removed from Jerusalem, for the Sunday law separates the wicked and the wise.

Ang ikasiyam nga kapitulo naghulagway sa usa ka manulunda nga milabay sa tibuok Jerusalem (sa ingon nagtimaan sa usa ka pag-uswag), ug nagbutang ug timri ibabaw sa usa ka pundok sa wala pa moabot ang mga manulunda sa paglaglag nga sa ulahi mopatay sa tanan nga walay maong timri. Ang duha ka kapitulo naglarawan sa usa ka nagpadayon nga kasaysayan nga nagdala ngadto sa balaod sa Domingo, diin ang usa ka pundok moyukbo sa adlaw, ug ang usa modawat sa timri sa Dios. Unya ang mga daotan papahawaon gikan sa Jerusalem, kay ang balaod sa Domingo nagapabulag sa mga daotan ug sa mga manggialamon.

The sealing that is represented in Ezekiel chapter nine is the same sealing that is represented in Revelation chapter seven.

Ang pagtimri nga gihulagway diha sa Ezekiel kapitulo nuwebe mao usab ang maong pagtimri nga gihulagway diha sa Pinadayag kapitulo pito.

“If such scenes as this are to come, such tremendous judgments on a guilty world, where will be the refuge for God’s people? How will they be sheltered until the indignation be overpast? John sees the elements of nature—earthquake, tempest, and political strife—represented as being held by four angels. These winds are under control until God gives the word to let them go. There is the safety of God’s church. The angels of God do His bidding, holding back the winds of the earth, that the winds should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree, until the servants of God should be sealed in their foreheads. The mighty angel is seen ascending from the east (or sunrising). This mightiest of angels has in his hand the seal of the living God, or of Him who alone can give life, who can inscribe upon the foreheads the mark or inscription, to whom shall be granted immortality, eternal life. It is the voice of this highest angel that had authority to command the four angels to keep in check the four winds until this work was performed, and until he should give the summons to let them loose.

“Kon ang maong mga talan-awon sama niini mao ang umalabot, ang hilabihan ka makalilisang nga mga paghukom ibabaw sa usa ka kalibotan nga sad-an, hain man ang dalangpanan alang sa katawhan sa Dios? Sa unsang paagi sila mapanalipdan hangtod nga ang kasuko molabay na? Si Juan nakakita sa mga elemento sa kinaiyahan—linog, unos, ug politikanhong panagbangi—nga gihulagway ingon nga ginapugngan sa upat ka mga manulonda. Kining mga hangin anaa sa pagpugong hangtod nga ihatag sa Dios ang pulong aron buhian kini. Anaa dinha ang kaluwasan sa iglesia sa Dios. Ang mga manulonda sa Dios nagatuman sa Iyang sugo, nga ginapugngan ang mga hangin sa yuta, aron ang mga hangin dili mohuyop sa yuta, ni sa dagat, ni sa bisan unsang kahoy, hangtod nga ang mga sulugoon sa Dios matimbrihan sa ilang mga agtang. Ang gamhanang manulonda nakita nga nagasaka gikan sa sidlakan (o sa pagsubang sa adlaw). Kining labing gamhanan sa mga manulonda adunay diha sa iyang kamot ang timri sa buhing Dios, o Niya nga mao lamang ang makahatag ug kinabuhi, nga makahimo sa pagsulat ibabaw sa mga agtang sa timaan o sa sinulat, kang kinsa igahatag ang pagka-imortal, ang kinabuhing walay katapusan. Mao kini ang tingog niining labing hataas nga manulonda nga may kagahum sa pagsugo sa upat ka mga manulonda sa pagpugong sa upat ka mga hangin hangtod nga kining buluhaton matuman, ug hangtod nga siya maghatag sa tawag sa pagbuhian kanila.”

“Those that overcome the world, the flesh, and the devil, will be the favored ones who shall receive the seal of the living God. Those whose hands are not clean, whose hearts are not pure, will not have the seal of the living God. Those who are planning sin and acting it will be passed by. Only those who, in their attitude before God, are filling the position of those who are repenting and confessing their sins in the great anti-typical Day of Atonement, will be recognized and marked as worthy of God’s protection. The names of those who are steadfastly looking and waiting and watching for the appearing of their Saviour—more earnestly and wishfully than they who wait for the morning—will be numbered with those who are sealed. Those who, while having all the light of truth flashing upon their souls, should have works corresponding to their avowed faith, but are allured by sin, setting up idols in their hearts, corrupting their souls before God, and polluting those who unite with them in sin, will have their names blotted out of the book of life, and be left in midnight darkness, having no oil in their vessels with their lamps. ‘Unto you that fear My name shall the Sun of Righteousness arise with healing in His wings.’

“Ang mga magmadaogon batok sa kalibotan, sa unod, ug sa yawa, mao ang mga pinalabi nga modawat sa timri sa buhing Dios. Kadtong ang ilang mga kamot dili limpyo, kansang mga kasingkasing dili putli, dili makabaton sa timri sa buhing Dios. Kadtong nagalaraw ug sala ug nagabuhat niini pagailabyan. Ang lamang niadtong, sa ilang kahimtang atubangan sa Dios, nagapuno sa baruganan niadtong nagahinulsol ug nagsugid sa ilang mga sala sa dakong anti-tipikal nga Adlaw sa Pagpasig-uli, maoy pagailhon ug timan-an ingon nga takus sa panalipod sa Dios. Ang mga ngalan niadtong sa malig-on nagatan-aw, nagapaabot, ug nagabantay sa pagpakita sa ilang Manluluwas—nga mas mainiton ug mas handumon pa kay kanila nga nagahulat sa kabuntagon—maihap uban niadtong mga pinatikan. Kadtong, bisan pa nga ang tanang kahayag sa kamatuoran nagasidlak ibabaw sa ilang mga kalag, kinahanglan unta adunay mga buhat nga nagtugbang sa ilang giangkon nga pagtuo, apan nadani sa sala, nagapahamutang ug mga diosdios sa ilang mga kasingkasing, nagadunot sa ilang mga kalag atubangan sa Dios, ug nagahugaw niadtong nagapakig-uban kanila diha sa sala, pagapapas-on ang ilang mga ngalan gikan sa basahon sa kinabuhi, ug biyaan sa kangitngit sa tungang gabii, nga walay lana sa ilang mga sudlanan uban sa ilang mga suga. ‘Kaninyong nangahadlok sa Akong ngalan mosubang ang Adlaw sa Pagkamatarong uban ang kaayohan diha sa Iyang mga pako.’”

“This sealing of the servants of God is the same that was shown to Ezekiel in vision. John also had been a witness of this most startling revelation. He saw the sea and the waves roaring, and men’s hearts failing them for fear. He beheld the earth moved, and the mountains carried into the midst of the sea (which is literally taking place), the water thereof roaring and troubled, and the mountains shaking with the swelling thereof. He was shown plagues, pestilence, famine, and death performing their terrible mission.” Testimonies to Ministers, 445.

“Kining pagtimri sa mga alagad sa Dios mao ra ang gipakita kang Ezekiel diha sa panan-awon. Si Juan usab nahimong saksi niining labing makapahinganghang pagpadayag. Iyang nakita ang dagat ug ang mga balod nga nagangulob, ug ang mga kasingkasing sa mga tawo nga nangaluyahon tungod sa kahadlok. Iyang nakita ang yuta nga nauyog, ug ang kabukiran nga gidala ngadto sa taliwala sa dagat (nga sa literal gayud nagakahitabo), ang mga tubig niini nga nagangulob ug nagkaguliyang, ug ang kabukiran nga nangurog tungod sa paghubag niini. Iyang gipakita ang mga hampak, mga salot, gutom, ug kamatayon nga nagatuman sa ilang makalilisang nga buluhaton.” Testimonies to Ministers, 445.

The sealing of the one hundred and forty four thousand in Revelation chapter seven is also represented in chapter nine of Ezekiel, and the sealing angel is the mightiest angel, who ascends from the east. Those who are lost, who have their names blotted out of the book of life, are represented as having “no oil in their vessels with their lamps.” The two classes in the vision of Ezekiel chapter eight through eleven, are the wise and foolish virgins of Matthew twenty-five, and they are therefore Adventists.

Ang pagtimri sa usa ka gatus kap-atan ug upat ka libo diha sa Pinadayag kapitulo pito gipakita usab diha sa kapitulo siyam sa Ezekiel, ug ang manulonda nga nagtimri mao ang labing gamhanang manulonda, nga mitungha gikan sa sidlakan. Kadtong mga nangawala, kansang mga ngalan napapas gikan sa basahon sa kinabuhi, gihulagway nga “walay lana sa ilang mga sudlanan uban sa ilang mga suga.” Ang duha ka hut-ong diha sa panan-awon sa Ezekiel kapitulo walo hangtod onse, mao ang mga manggialamon ug mga buang nga ulay sa Mateo baynte singko, ug busa sila mga Adventista.

“The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

“Ang sambingay bahin sa napulo ka mga ulay diha sa Mateo 25 naghulagway usab sa kasinatian sa katawhang Adventista.” The Great Controversy, 393.

Sister White specifically identifies Jerusalem of Ezekiel’s vision as Adventism:

Gisusi ni Sister White sa piho nga paagi ang Jerusalem sa panan-awon ni Ezekiel ingon nga Adventismo:

“The true people of God, who have the spirit of the work of the Lord and the salvation of souls at heart, will ever view sin in its real, sinful character. They will always be on the side of faithful and plain dealing with sins which easily beset the people of God. Especially in the closing work for the church, in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand who are to stand without fault before the throne of God, will they feel most deeply the wrongs of God’s professed people. This is forcibly set forth by the prophet’s illustration of the last work under the figure of the men each having a slaughter weapon in his hand. One man among them was clothed with linen, with a writer’s inkhorn by his side. ‘And the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’” Testimonies, volume 3, 266.

“Ang tinuod nga katawohan sa Dios, nga nagabaton sa espiritu sa buhat sa Ginoo ug ang kaluwasan sa mga kalag anaa sa ilang kasingkasing, sa kanunay magatan-aw sa sala diha sa iyang tinuod, makasasala nga kinaiya. Kanunay silang motindog dapig sa matinumanon ug prangka nga pagbadlong sa mga sala nga sayon kaayo makasilo sa katawohan sa Dios. Ilabina sa katapusang buluhaton alang sa iglesia, sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga mao ang motindog nga walay ikasaway sa atubangan sa trono sa Dios, ilang mabati sa labing halalum ang mga kasaypanan sa mga nagangkon nga katawohan sa Dios. Kini mapugosong gipadayag pinaagi sa ilustrasyon sa manalagna mahitungod sa katapusang buluhaton ilalom sa hulagway sa mga tawo nga ang matag usa adunay hinagiban sa pagpatay diha sa iyang kamot. Usa ka tawo sa taliwala nila nagsul-ob ug lino, nga adunay budyong tinta sa magsusulat diha sa iyang kiliran. ‘Ug ang Ginoo miingon kaniya, Lumatas ka sa taliwala sa siyudad, sa taliwala sa Jerusalem, ug butangi ug timaan ang mga agtang sa mga tawo nga nanghupaw ug nagahilak tungod sa tanang mga kangil-ad nga ginabuhat sa taliwala niana.’” Testimonies, volume 3, 266.

The vision of Ezekiel chapters eight through eleven, is directly addressing the history of Adventism leading up to and at the Sunday law. It identifies the two classes of worshippers who are within Jerusalem (Adventism), and is prophetically associated with the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before the close of probation, for its first references is setting forth the number “666” in prophetic symbolism. In doing so it identifies one of four things the wise must get victory over in the last days, and those four things are part of the light of the eighth being “of the seven”. Revelation fifteen also identifies that those that get the victory over the four symbolic aspects of the papacy, sing the song of Moses and the Lamb.

Ang panan-awon sa Ezequiel kapitulo otso hangtod onse direkta nga naghisgot sa kasaysayan sa Adventismo paingon ngadto ug sa panahon sa balaod sa Domingo. Kini nagaila sa duha ka matang sa mga magsisimba nga anaa sulod sa Jerusalem (Adventismo), ug sa tagna nahilambigit sa Pinadayag ni Jesu-Cristo nga pagabuksan sa wala pa ang pagtapos sa panahon sa pagsulay, kay ang unang mga pakisayran niini nagapadayag sa gidaghanon nga “666” diha sa tagnaong simbolismo. Sa pagbuhat niini, kini nagaila sa usa sa upat ka mga butang nga pagabuntogon sa mga manggialamon sa katapusang mga adlaw, ug kadtong upat ka mga butang kabahin sa kahayag sa ikawalo nga usa nga “gikan sa pito.” Ang Pinadayag kinse usab nagaila nga kadtong nakabaton sa kadaugan batok sa upat ka simbolikong mga aspeto sa pagkapapa, nagaawit sa awit ni Moises ug sa Cordero.

In that day Isaiah, in chapter twenty-seven says that the righteous of the last days will sing the song of the vineyard, which is a song that the Lamb sang when he walked among men that identifies a chosen people who are being passed by as a new chosen people are being selected. That song is sung by “the wise” of the last days during the sealing of Ezekiel nine and Revelation seven. Ezekiel’s vision of chapters eight through eleven is part of that very song.

Nianang adlawa, si Isaias, sa kapitulo baynte-siyete, nagaingon nga ang mga matarong sa ulahing mga adlaw magaawit sa awit sa kaparasan, nga mao ang awit nga giawit sa Cordero sa dihang naglakaw siya taliwala sa mga tawo, nga nagaila sa usa ka pinili nga katawhan nga ginalabyan samtang ang usa ka bag-ong pinili nga katawhan ginapili. Kana nga awit ginaawit sa “mga maalamon” sa ulahing mga adlaw sa panahon sa pagtimri sa Ezekiel 9 ug Pinadayag 7. Ang panan-awon ni Ezekiel sa mga kapitulo otso hangtod onse kabahin nianang maong awit.

We will continue this study in the next article.

Padayonon nato kining pagtuon sa sunod nga artikulo.

“The true people of God, who have the spirit of the work of the Lord and the salvation of souls at heart, will ever view sin in its real, sinful character. They will always be on the side of faithful and plain dealing with sins which easily beset the people of God. Especially in the closing work for the church, in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand who are to stand without fault before the throne of God, will they feel most deeply the wrongs of God’s professed people. This is forcibly set forth by the prophet’s illustration of the last work under the figure of the men each having a slaughter weapon in his hand. One man among them was clothed with linen, with a writer’s inkhorn by his side. ‘And the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’

“Ang matuod nga katawohan sa Dios, nga may espiritu sa buluhaton sa Ginoo ug sa kaluwasan sa mga kalag diha sa ilang kasingkasing, sa kanunay magatan-aw sa sala diha sa iyang tinuod, makasasala nga kinaiya. Sila sa kanunay mopadapig sa matinumanon ug prangka nga pagbadlong sa mga sala nga sa kasayon makasilo sa katawohan sa Dios. Ilabina sa katapusang buluhaton alang sa iglesia, sa panahon sa pagtimri sa usa ka gatus ug kap-atan ug upat ka libo nga manindog nga walay ikasaway atubangan sa trono sa Dios, sila mobati sa labing halalum sa mga kasaypanan sa mga katawohan sa Dios nga nagaangkon nga iya sila. Kini sa makusganong paagi gipakita pinaagi sa hulagway sa propeta mahitungod sa katapusang buluhaton ilalom sa dagway sa mga tawo nga tagsatagsa may hinagiban sa pagpamatay diha sa iyang kamot. Usa ka tawo taliwala kanila nagsul-ob ug lino, nga may sudlanan sa tinta sa magsusulat sa iyang kilid. ‘Ug ang Ginoo miingon kaniya, Lumakaw ka latas sa taliwala sa siyudad, latas sa taliwala sa Jerusalem, ug butangi ug timaan ang mga agtang sa mga tawo nga nanghupaw ug nanaghilak tungod sa tanang mga dulumtanan nga ginabuhat sa taliwala niana.’”

“Who are standing in the counsel of God at this time? Is it those who virtually excuse wrongs among the professed people of God and who murmur in their hearts, if not openly, against those who would reprove sin? Is it those who take their stand against them and sympathize with those who commit wrong? No, indeed! Unless they repent, and leave the work of Satan in oppressing those who have the burden of the work and in holding up the hands of sinners in Zion, they will never receive the mark of God’s sealing approval. They will fall in the general destruction of the wicked, represented by the work of the five men bearing slaughter weapons. Mark this point with care: Those who receive the pure mark of truth, wrought in them by the power of the Holy Ghost, represented by a mark by the man in linen, are those ‘that sigh and that cry for all the abominations that be done’ in the church. Their love for purity and the honor and glory of God is such, and they have so clear a view of the exceeding sinfulness of sin, that they are represented as being in agony, even sighing and crying. Read the ninth chapter of Ezekiel.

“Kinsa man ang nanindog sa konseho sa Dios niining panahona? Mao ba kini sila nga sa pagkatinuod nangatarungan sa mga sayop taliwala sa nag-angkon nga katawohan sa Dios ug nga nagbagulbol sa ilang mga kasingkasing, kon dili man dayag, batok niadtong magabadlong sa sala? Mao ba kini sila nga mibarog batok kanila ug nagpakighiusa sa pagbati niadtong nagabuhat ug sayop? Dili gayud! Gawas kon sila maghinulsol, ug mobiya sa buluhaton ni Satanas sa paglupig niadtong nagapas-an sa palas-anon sa buluhaton ug sa pagpalig-on sa mga kamot sa mga makasasala sa Zion, dili gayud sila makadawat sa timaan sa pag-uyon sa Dios pinaagi sa pagsilyo. Mangapukan sila diha sa kinatibuk-ang pagkalaglag sa mga daotan, nga girepresentahan sa buhat sa lima ka mga tawo nga nagadala ug mga hinagiban sa pagpatay. Timan-i kining puntoha uban sa dakong pag-amping: Kadtong nakadawat sa putli nga timaan sa kamatuoran, nga gipaumol diha kanila pinaagi sa gahum sa Espiritu Santo, nga girepresentahan pinaagi sa usa ka timaan sa tawo nga sinul-oban ug lino, mao kadtong ‘nanag-agulo ug nanagtiyabaw tungod sa tanang mga dulomtanang buhat nga ginabuhat’ sulod sa iglesia. Ang ilang gugma alang sa kaputli ug sa dungog ug himaya sa Dios ingon niana kadako, ug sila adunay tin-aw kaayo nga pagtan-aw sa hilabihang pagkamakasasala sa sala, nga sila girepresentahan nga anaa sa kasakit sa kasingkasing, bisan pa gani nag-agulo ug nagatiyabaw. Basaha ang ikasiyam nga kapitulo sa Ezekiel.”

“But the general slaughter of all those who do not thus see the wide contrast between sin and righteousness, and do not feel as those do who stand in the counsel of God and receive the mark, is described in the order to the five men with slaughter weapons: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary.” Testimonies, volume 3, 266, 267.

“Apan ang kinatibuk-ang pagpatay sa tanan nga dili makakita sa maong halapad nga kalainan tali sa sala ug pagkamatarong, ug dili mobati sama niadtong nagatindog sa tambag sa Dios ug nakadawat sa marka, gihulagway diha sa sugo ngadto sa lima ka mga tawo nga may mga hinagiban sa pagpatay: ‘Sumunod kamo kaniya latas sa siyudad, ug panglabaya: ayaw pagpasaylo ang inyong mata, ni magmaloloy-on kamo: laglaga gayud ang mga tigulang ug ang mga batan-on, ang mga ulay, ug ang mga gagmayng bata, ug ang mga babaye: apan ayaw pagduol sa bisan kinsang tawo nga anaa kaniya ang marka; ug sugdi ninyo sa Akong santuwaryo.” Testimonies, tomo 3, 266, 267.